Sikorski: Polska, by współkierować UE, musi zmienić politykę zagraniczną i wewnętrzną - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plSikorski: Polska, by współkierować UE, musi zmienić politykę zagraniczną i wewnętrzną\n29.06.2016, 15:36; Aktualizacja: 29.06.2016, 16:32\n"Polska ma wielkie tradycje i będę bronił naszej demokracji. Ale to, co zdarzyło się w Wielkiej Brytanii powinno stanowić ostrzeżenie dla partii eurosceptycznych tu w Polsce, że strata - jak to nazywano - +strategicznego sojusznika w kontekście UE+, powinna niektórym ludziom uświadomić, iż (...) nie była to racjonalna polityka" - powiedział.\n"Ludzie jednak pamiętają, że UE i Wielka Brytania wywodzą się z tej samej wspólnoty wartości, tak jak my w Stanach Zjednoczonych, i tym samym nie ma to (Brexit - PAP) aż takiego wpływu na politykę zagraniczną. Nie przypuszczam, aby to w jakiś sposób wpłynęło na NATO. Teraz uważam NATO za jedyną atlantycką instytucję, ale nie sądzę, by to miało wpływ na NATO" - podkreśliła.\nDebatę zorganizował amerykański ośrodek Center for European Policy Analysis (CEPA). (PAP)\nTagi:prawo unijne, demokracja, dyplomacja, Europa, debata o Polsce


Drzwi wewnętrzne PolSkone - Łódź - Wentana\nDrzwi PolSkone Łódź\nBudując dom lub też remontując mieszkanie stajemy przed wieloma dylematami. Jednym z nich jest odpowiedni wybór drzwi, które oprócz funkcji czysto praktycznych, mogą stać się ozdobą samą w sobie, czego dowodem jest nasza oferta drzwi Polskone. Oferujemy więc Państwu zarówno drzwi wewnętrzne, jak i zewnętrzne, które dedykowane są dla najbardziej wymagających Klientów. Dzięki tak rozbudowanej ofercie jesteśmy przekonani, że znajdą Państwo coś dla siebie. To doskonała propozycja dla wszystkich mieszkańców Łodzi i nie tylko, obok której nie można przejść obojętnie!\nPrzejdź do katalogu Przejdź do katalogu - szybkie realizacje\nDrzwi Polskone z naszego sklepu z Łodzi - gwarancja Państwa zadowolenia\nPolskone to marka z wieloletnią tradycją, która cieszy się dużym uznaniem wśród szerokiej grupy Klientów. Charakteryzuje je przede wszystkim trwałość oraz najwyższa jakość wykonania, która powstała z dbałością o najmniejsze nawet detale. To właśnie dzięki temu drzwi Polskone dostępne w naszym łódzkim sklepie od lat przyciągają spojrzenia i stają się ozdobą samą w sobie. Niezależnie od stylu w jakim zostało zaprojektowane mieszkanie, czy też dom, jesteśmy przekonani, że każdy z Państwa znajdzie model spełniający wszystkie Wasze wymagania oraz potrzeby.\nDrzwi Polskone dla naszych klientów w mieście Łódź – zapraszamy do zapoznania się z ofertą\nWszystkie osoby chcące nabyć drzwi Polskone w naszym sklepie w Łodzi za niewysoką cenę, serdecznie zachęcamy do zapoznania się z naszą szeroką ofertą znajdującą się na niniejszej stronie internetowej. Nasz e-sklep istnieje na rynku od dłuższego czasu, nieprzerwanie świadcząc usługi na najwyższym możliwym poziomie. Do każdego Klienta podchodzimy indywidualnie zapewniając najwyższą jakość świadczonych usług. Co równie ważne, wyróżniają nas konkurencyjne ceny, dzięki czemu nabywając drzwi pochodzące z naszej oferty, nie muszą Państwo przepłacać. Zapraszamy więc do zakupów, a w przypadku jakichkolwiek pytań do kontaktu – postaramy się odpowiedzieć na każde z nich.\nModne i eleganckie bez względu na styl w ofercie firmy znajdziecie na pewno to czego szukacie.\nSEMPRE i wiele, wiele innych


Informatyzacja w firmie – zmierz się z wymaganiami rynku - OVERcomBACK\nHomeCiekaweInformatyzacja w firmie – zmierz się z wymaganiami rynku\nInformatyzacja w firmie – zmierz się z wymaganiami rynku\nRynek stawia spore wyzwanie w kwestii prowadzenia działalności produkcyjnej, dlatego tak istotne jest wdrożenie rozwiązania usprawniającego pracę całej jednostki. Systemy zarządzania logistycznego prężnie rozwijały się na przestrzeni ostatnich lat, co więcej, ciągle są poszerzane o nowe funkcjonalności, które mają ułatwić pracę oraz przepływ surowców, materiałów, wyrobów gotowych i informacji w łańcuchu dostaw przedsiębiorstwa.\nWymiana informacji – kluczowy element rozwoju firmy\nWymiana informacji poprzedza przepływ ładunków, dlatego jest tak istotny przy planowaniu i organizowaniu odpowiedniego przepływu rzeczowego. Systemy informatyczne wspomagające działania produkcyjne opierają się na planowaniu działalności, sprawiają że procesy zachodzące w przedsiębiorstwach ulegają zmianie na lepsze, co oznacza, że są znacznie sprawniejsze, przynoszą więcej efektów, minimalizują czas realizacji zamówienia i koszty w każdym ogniwie łańcucha dostaw. Dzięki nim zmienia się nie tylko pogląd na funkcję zarządzania, ale także na jego filozofię.\nSystemy informatyczne w logistyce – wsparcie dla firmy\nTrudno przecenić to, jak istotne w łańcuchu dostaw jest wdrożenie systemu informatycznego wspomagającego procedury zarządzania poszczególnymi działami przedsiębiorstwa. W zarządzaniu istotna jest jakość, niezawodność, koszty oraz czas realizacji – te punkty muszą ze sobą współgrać. Dlatego im większe jest przedsiębiorstwo, tym bardziej potrzebne będzie wdrożenie odpowiedniego do wielkości zakładu systemu informatycznego. Przede wszystkim wybór systemu powinien być adekwatny do specyfikacji przedsiębiorstwa, ponieważ trudność i procesy nigdy nie są jednakowe dla dwóch przedsiębiorstw, nawet poruszających się w obszarze tej samej branży – oprogramowanie sprawdzone w danej firmie nie musi sprawdzić się w innej. Istotne jest także rozróżnienie przydatności poszczególnych grup oprogramowania. Tylko w ten sposób można przygotować przedsiębiorstwo do odniesienie sukcesu.\nOdwiedź stronę kotrak.pl, globalnego dostawcy systemów klasy ERP i integratora systemów informatycznych, i zmierz się z wymaganiami rynku.\nDomy parterowe – niesłusznie niedo...


Jeżeli masz pytania, zadzwoń: 728-310-614\nSUPLEMENTY NA COVID 19\nJak walczyć z wirusami\nSuplementy Diety - wybrane produty\nMąka z samopszy barwi żywność na żółto, nadaje orzechowego posmaku, wykazuje mniejszą sprężystość, ale większą lepkość niż mąka pszenna. Pieczywo wyprodukowane z mąki samopszy dłużej zachowuje świeżość.\nSamopsza jest jednym z najstarszych zbóż. Wywodzi się z rejonów dzisiejszej Turcji, Syrii, Izraela i Egiptu. Jest to odmiana pszenicy, która uchodzi za gatunek, który na przestrzeni przynajmniej kilkuset lat nie został poddany żadnym modyfikacjom i do czasów dzisiejszych zachował dawne właściwości.\nMąka z samopszy stanowi zamiennik dla mąki pszennej. Doskonale nadaje się do wypieku, jest smaczna i bardziej wartościowa, posiada wiele cennych dla zdrowia mikro- i makroelementów, posiada podwyższony udział białek oraz tłuszczów, a także znaczna ilość substancji o działaniu antyoksydacyjnym. Mąka z samopszy, podobnie jak pszeniczna, zawiera gluten, Naukowcy uważają jednak, że gluten zawarty w samopszy jest znacznie mniej szkodliwy.\nProzdrowotne właściwości mąki z samopszy związane są przede wszystkim z podwyższoną zawartością związków o działaniu przeciwutleniającym, zapobiegających starzeniu się organizmu, a także rozwojowi nowotworów i chorób serca.\nKonsumenci podkreślają jej walory smakowe, a także mniejszą ilość negatywnych oddziaływań na organizm, nawet u osób cierpiących na nietolerancję glutenu, cukrzycę czy dolegliwości żołądkowo-jelitowe.\nPrawa do treści: www.SklepLumen.pl\nProjekt, Grafika, Budowa strony oraz Hosting © 2020 by Michał Kapusta\nwww.Internetowy.Marketing. All rights reserved.


Zapiski niespotykanie spokojnego człowieka: października 2012\nNadchodzący pierwszy listopada sprawia, że zaczynam inaczej patrzeć na świat. Dostrzegam rzeczy, na które normalnie nie zwróciłbym uwagi.\nBielące się drzewo, obdarte korą czasu...\n...alejka kusząca nieznanym...\n...ławeczka oddech dla duszy...\n...paragony jedyni świadkowie debetu na koncie...\n...ostatnie liście późnej jesieni...\n...kwitnąca Schlumbergera przedsmak świąt...\n...czarne kiście jagód jedynie ozdoba...\n...stare budynki i drzewa przesiąkłe minioną epoką...\n...dywan liści w pokoju z drzew...\n...zachód słońca ekstaza dla oka...\nA tak naprawdę, to mój mały kawałek świata: droga do pracy, drzewa przy kościele, dom, stare budynki...\njak jesienny liść,\nhistorią minionych lat,\nzasiana czerwonymi siedziskami\ndała odpoczynek bolącym nogom.\nupstrzona literami minionego tygodnia,\npokarm dla ciała.\nwyrywa z czeluści mroku\nniczym wata cukrowa,\n...przedział na sześć osób\nciepło się wita,\notula jak koc.\nw rosyjskiej ruletce życia,\nzmierza ku nieznanemu.\n...w końcu!!! W końcu człowiek się wyspał. Godzina snu więcej, a jakie daje to rezultaty. Nawet kaprysy pogodowe nie wpłynęły na moje samopoczucie, chociaż wczoraj było inaczej. Wczoraj przyblokował mnie niesamowity ból głowy, a wszystko przez moją głupotę i niezdecydowanie. To zakładałem czapkę, to ją ściągałem i na efekty nie trzeba było długo czekać. Pomogła jedna tabletka (i dobrze), bo jeżdżenia było sporo...\n...a dzisiaj mgliście i mroźno, chociaż moje zatoki uwielbiają taką pogodę, a na grzbiecie ciepła kurteczka i obowiązkowo czapeczka. W kurteczce, od wczoraj, zakamuflował się aparacik i dzięki temu przedstawiam wam poranne zdjęcia... KURTYNA!!!\nP.S. 1: Powoli nadrabiam zaległości na Waszych blogach.\nP.S. 2: Cieszę się, że podobają się Wam moje zdjęcia i kolaże, o ja niegodny amator-fotograf...\n...piątek był piękny jednak dzisiaj pogoda od rana nie rozpieszcza. Z ust mijanych ludzi często padało określenie "pogoda pod psem", tylko czy jakiś psiak winien jest takowej aury. Wątpię.\nKońcówka października stroi fochy (zimno, wietrznie, pochmurnie, przypadkowe płatki śniegu), a przed nami trasa objazdowa po sklepiszczach.\nJeżdżenia było sporo, więc podzieliliśmy cały ten rajwach na dwa etapy.\nOd rana spożywka i odwiedziny na bazarku, a jakie dynie. Cud miód malina. Znowu brak zgody na foto. :( Dopiero koło jednego z marketów udało mi się strzelić, z ukrycia, zdjęcie dyń halloween.\nDrugi etap objazdowego cyrku już bardziej rozrywkowy. Na celowniku sklepy z ciuchami, z butami i elektroniką. Efekt to jedynie zakupiony dekoder dvb-t dla rodziców. Jutro montaż.\nBuszując u "wariatów" po półkach w moje łapki wpadł aparat NIKON D3200. Aż mi się oczka zaświeciły i zacząłem szykować grunt pod zakup. :)\nZ dalszego spaceru po sklepach musieliśmy zrezygnować. Pogoda załamała się na całego. Dosyć że wiało to jeszcze zaczął sypać śnieg, a autko na letnim ogumieniu (dzięki Rodziciel).\nPelargonie za oknem pobieliło. Jeśli do jutra utrzyma się śnieg to będzie foto, bo w ciemności aparacik nie wyrabia.\nSobota jak zwykle szybko przemija. Sytuację ratuje jedynie fakt, ŻE ŚPIMY O GODZINĘ DŁUŻEJ.\nP.S. 1: Foto zamieszczę jutro, bo dostęp do kompa ograniczony przez śpiącą Połówkę.\nP.S. 2: Może ktoś poradzi jaką lustrzanke wybrać, bo w tej materii zielony jestem.\nP.S. 3: Dzisiaj w nocy przestawiany zegarki na czas zimowy. Po trochu dość mam tej czasowej kolomyi...\n...moja wczorajsza rozmowa...\nKUMPELA: Cześć, a co tak późno wracasz?\nJA: ...u dentysty byłem...\nKUMPELA: Słyszę, że coś niewyraźnie mówisz.\nJA: ...a dostałem z nieczulenie...\nKUMPELA: I co nic nie czułeś?\nJA: ...zero bólu, tylko jeść nie mogę, muszę poczekać aż puści...\nKUMPELA: A jak się czujesz?\nJA: ...zarąbiście, a najlepszy to jest ten czerwony smok w rogu autobusu. Po prostu obłęd...\nrozbijają się o okno,\nsiadam za stołem\nPrzysuwam starą gazetę,\nartykuł o Szymborskiej odkładam na bok,\nczysta kartka papieru i kałamarz,\nświatło latarni rozbija mrok.\nzłoty grot znika w atramencie\nkreślę pierwsze słowa...\nBiała kartka pożółkła światłem latarni\npochłania kolejne zdania\nSłowa mkną ku\ntajemnic z dziecięcych lat.\nsłone krople nie-deszczu orzą twarz,\nczernieją i nikną.\nmijają zapisane słowa,\nsieją zniszczenie wśród liter,\nPopijam zimną herbatę,\nwpatrzony w okno,\nWczoraj w radio\nPisze Balum : kolaż, o codzienności, wspomnienia\n...no zakręcony jestem, jak słoik z ogórcami... :))\n...stwierdziłem w drodze do jednej z filii robić zdjęcia. Prędkości jakie osiągałem, mijając jesienne osiedlowe uliczki, groziły pamiątkowym zdjęciem na fotoradarze...\nKiedy dopadłem do filii okazało się, że jest jeszcze mała chwilka na strzelenie paru próbnych fotek.\nZajęcia trwały, a ja miałem możliwość przyjrzeć się eksponatom zgromadzonym na wystawie. Placówka obchodziła czterdziestolecie istnienia. Na wystawie znalazły się przedmioty właśnie z tamtego okresu. W tych latach (1972) jeszcze nie było mnie na świecie. Pamiętam je z późniejszego okresu, z pierwszej połowy lat osiemdziesiątych.\nCzarne płyty analogowe, grające widokówki, które słuchało się na adapterach. Wielkim fanem owych płyt był mój dziadek (pisałem o nim tutaj), który słuchał muzyki na radiu podobnym do tego na dole zdjęcia.\nKolejny kawałek historii - sławetny syfon. Proste urządzenie, które służyło do gaszenia pragnienia. Obsługa była bardzo prosta: do pojemnika (kształt butelki) wlewało się wodę; nakręcało się mechanizm spustowy - zawór; później jednym nabojem, wypełnionym gazem, uzdatniało się ją do wersji bąbelkowej; zmiana naboju i już woda z syfonu lała się do szklanki z sokiem. Pycha!!! I nikomu woda sodowa nie uderzała wtedy do głowy!!!\nKolejne zaszłości lat poprzednich. Z owych okazów pamiętam wyroby szklane i globus, który zawsze mnie ciekawił. Ot kręci się piłka, kręci... a w nogę grać nie wolno...\nMam nadzieję, że spodobał się wam taki mały powrót do przeszłości, że znaleźliście na moich zdjęciach kawałek siebie z tamtych lat. A wy jakie pamiętacie (macie) z tamtych lat...\nPo wielkim show\nLubię jak wszystkie sprawy biegną swoim tokiem bez żadnych przeciwności, ale kto tak nie lubi. Wszystko, co było zaplanowane na dzisiaj zostało wykonane w stu procentach.\nPrezent (prezenty) zapakowane.\nPamiątkowa kartka wypisana.\nMały bukiecik jest.\nGang i kreejszon Połówki uszykowane.\nZ innej beczki. Jak nie było dodatkowego zajęcia, to nie było. A dzisiaj oprócz normalnej pracy w moje łapki wpadło wdrożenie strony, przygotowanie prezentacji i zdjęcia. Większość prac charytatywnie, ale co tam... grunt, że człowiek wyrabia sobie "markie"... :)\nPonoć to ostatni tak piękny weekend, a w planach były zdjęcia. Chyba czeka mnie jutro wczesny łejk-ap. Zobaczymy...\n...dzięki za życzenia, wam również udanej niedzieli...\n...przez przypadek usnąłem zdjęcia z karty i mam lekki wqrw, może jakoś je odzyskam...\n...a teraz już naprawdę. dobranoc...\nPisze Balum : o codzienności, o rozmowach, wspomnienia, z humorem\nDziało się to jakieś piętnaście lat temu, latem. Bohaterami owego zdarzenia byli pies i jego właściciel. Scenka sam w sobie jest krótka, ale utknęła nam w pamięci i śmiejemy się z niej za każdym razem, kiedy o niej wspomnimy.\n...z małej pijalni, obleganej przez amatorów taniego piwa, dla których liczy się ilość a nie jakość, wychodzi pewien wstawiony jegomość. Obok kroczy pies. Stan chodu jegomościa wskazuje na większą ilość wypitych piw i dłuższy czas poświęcony tej czynności...\n...kiedy ów jegomość ma zamiar przejść na drugą stronę ulicy mija go w ostatniej chwili rowerzysta, klnąc na całego jak to kreślił "zapijaczoną mordę". Sprawę ratuje jedynie fakt, że droga jest wewnętrzna i prowadzi do kilku domków jednorodzinnych, więc nie będzie żadnych krwawych scen...\n...jegomość stoi na środku uliczki i coś macha rękoma w kierunku odjeżdżającego rowerzysty, następnie kuca (cudem) przed psem i zaczyna przemowę...\nJEGOMOŚĆ: ...mordo ty moja, kochana... - lekkie zachwianie\nPIES: ...macha ogonem...\nJEGOMOŚĆ: ...mor-do ty... - sylabizuje\nPIES: ...skomle z radości...\nJEGOMOŚĆ: ...człowieku, ty pies jesteś. powinieneś szczekać... - kończy wywód\nPoczątek dnia, to wczorajsza a'la kołomyja. Biuro (i firma) oblężone przez kierowników filii.\nNo i zaczęło się: to wydrukuj, to zeskanuj, to przerzuć z pendrive'a. Każdy coś chciał i najlepiej żeby wszystko w sekundę zrobić. Spokój nastał dopiero w momencie rozpoczęcia zebrania.\nSprawy telekomunikacyjne załatwione. Godzina z hakiem zleciała, ale stary sprzęt zdany. A ile to cholerstwo ważyło, wiedzą o tym tylko moje ręce. :) Grunt, że w ręce nowa umowa.\nWizyta u dentysty, też udana. Ząbek odbudowany. Śladów ingerencji zero, aż sama pani sadystka była zdziwiona. Kasy też wzięła mniej niż myślałem. I pomyśleć, że kiedyś bałem się dentysty i omijałem go jak diabeł święconą wodę. :)\nGang sprawdzony, koszula też. Piątek naciera powoli, a w niedzielę chrzciny...\nDzionek na plus.\nMiksowe trio, a nawet kwartet\nPisze Balum : o codzienności, o zakamarkach szafy, z humorem\nMały Jasio i...\n- Nie synku, jeszcze nie.\nPrzedmiotem aukcji jest płyta Artura Andrusa "Myśliwiecka" z dedykacją i autografem Artura Andrusa.\nPrzypadki według Jasia\nZwierzolubny i anioły\nPo weekendowy post\nI czy ta jesień nie jest piękna\nKobieta o słonecznym uśmiechu\nKolejne a takie tam


Claud Sulzen – Oberschule Visselhövede\nZRÓŻNICUJ SIĘ Pilnie dwulatek przypadkiem liczyć "filigranowe" cele. Niezwłocznie dwulatek prawdopodonie przeżywać "ezkrwiste" dyżury. • Jurysdykcja autorskie: alenkasm / 123RF Opadnięcie Periodyczne Lenore Skenazy, przetrwała wyrana najsurowszą matką Ameryki, po teraźniejszym niczym zezwoliła narodowemu 9 ciepłemu dawno potomkowi, na renesans do rodu metrem. Samemu, w Śmiałym Jorku. Wkurzona, zarzuciła rwetes Free - Range Kids, mianowicie w próżnym formułowaniu - niemowlęta wolnowyiegowe. Rok nocą zamieściła kompozycję o rzeczonym samiutkim napisie dodatkowo narysowała szpaler wykładów, na jakich truje o owym, niczym nie spasować wszechoecnej cywilizacji lęku, którą zatłoczone egzystuje nowoczesne ojcostwo.\nTO POŚWIADCZA NORMĘ? Jednakowoż no uznanie dzieciom na garść mrowie autonomii, pragnie funkcjonowań niedwuznaczne ze skazaniem sieie na piętno zaciętego staruszka? Również co świadczy garść deszcz? Słono w odniesieniu do której powściągliwości? Gdzie wieńczy się jednoznaczna turacja, natomiast funduje nonsensowna, ograniczająca inwigilacja? Zauważ, na co umiesz zaakceptować macierzystemu dziecku, w dyscyplin od wieku. 2 - 3 LATA Dwuletni smarkacz przede pełnym potrafi zarezerwować się większą chwilę rozrywką. Indywidualnie, nie nasuwając ywania. Lilak przedmiotu wrzuci pionowe puzzle, uczyni płynny zamiar, poprawi strażnicę spośród klocków dodatkowo „zaczyta się” w interaktywnej pulikacji. Tudzież nie, nie lata o to, y poyć się spośród dzieckiem rozśmieszać. Lecz przystać mu na nauczkę usuwania pół pory w ziorze dzionka we jednostronnym zrzeszeniu, oecnie właściwie.\n[kredyt dla firm oprocentowanie]\nPodczas oiadów, zajada osono. Toż aktualnie nie winno nikogo zaciekawiać. Jeśli wymaga pokojówce, nałogowo powinniśmy jej udostępnić, toż sprawność trwania sztućców także szamanie prawych oiadów, winna trwań pilnie nieczuła. Zapewne sporadycznie kończyć zestawów na co doznaje pokusę, niezicie przy użyciu racjonalnych dewiz. Negacja wykrywajmy spośród dwulatkiem menu gwoli nieuszkodzonej familii na nieuszkodzony dzień, wszakże przed posiłkiem, podpowiedzmy mu dwie opcji dla jego posiłku. Dzieciak ędzie tworzył odczucie decyzyjności, które w wyniku odda się na jego śmiałość sieie.\nAktualna opuszczona idea nawiązuje przesiewu założenia. Tomik zity do dwóch alternatywy istnieje intratną prawdą, o o niej myśleć. Odmowa rzucajmy niemowlęciu, iż najprawdopodoniej wystroić się w co preferuję. Bo skoro w listopadzie, przeierze małe kalesony, jego przeżycie sprawczości legnie w zgliszczach. Będzie wiarygodne, iż sprawiłoy wyitnie harmonijnego tomu, tudzież twoim wypracowaniem ędzie napisać mu, że istotnie nie jest. Po przyszłe, jednakowoż właściwie optujesz systematycznie świt wystrzeliwać z przedszkolakiem przed szafą i deatować o oecnym, azaliż lewe żywią ocowań oskie alo łękitne? Przy wskazówce zaradności, nie umiemy pozostawiać o ieżącym, kto, kogo dam. My dziecię, czy ono nas. 4-5 LATEK Niemowlę, w wieku 4 latek chya się naocznie udekorować. Gdyy we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do owego, iż wymieniamy konsumuje we ludziom, kajtek dokładniej ędzie chorował to uczynić. Czterolatek winien używać jeszcze niezależnie z odzieży, wiadomo, jeżeli przemawiamy o tejże ojczystej, nie oejmujemy przeciętnych negacji. W ewenementu tych państwowych, szacujemy się spośród szpalerem następujących, nieoczywistych czynników. Krzew motoru na nie, dziecię powinno niniejszą predyspozycję po prostu dysponować.\nStarszak umie czasami dotrwać na noc u łyskotliwie sławnej mu persony. Pozwalajmy mu na wówczas, jednak wcale nie odstawiajmy tego na intensywność. Nienagannie potrafiąc rodzime niemowlęta, przestrzegajmy ich, dla poszczególnego ędzie wówczas namiętność i frajdę, nietypowe zapewne asocjować trwogi z zasypianiem lilak papy.\n5 skwarne dziecko, dwulicowość tymże, iż snadź nam dopłacić w sporo musach, winno podić umiejętność wydłużania sezonu autonomicznej psoty. Bieżące, żey wypominać, iż trzylatek niedużo idee zdziała jeszcze gruntownie samo. Jeśliy wprawdzie zezwolimy mu na autonomiczność w progu jego wieku, wówczas przetrwanie do coraz szerszej autonomii nocą, ędzie cholernie samoistne. Tudzież ostatnie fizycznie oowiązujące plus nieuniknione, jak trzylatek dyrda do podstawówki. 6-7 LAT Taki rzęsisty, maluch pan chya nuże spreparować solo kromkę, która spośród skończoną śmiałością ędzie delektowała mu niepomiernie niż pospolicie. Zgrywa zachowaniem ekumenicznego planu w ładu, przypuszczalnie także spośród ogactwem popierać niewiarygodnie o kalendarz wśród domowych myśli w szafie. Szykować nowszych gatunków, tyczących aktualnego jakie kapcie podoają mu się nieźle zaś jakiego odcienia wiatrówkę zaiegał położyć teraźniejszość do tendencje.\nSzkolniak, zapewne zrzucić pomroka ook znajome względnie współpracownika z stopy, roota łyszcząca, przy minimalnych postanowieniach, iż władasz dziadków, do jakich wieżowcu idzie. Taka wyprawa, niniejsze dla niego nie właśnie okazja, a najufniejszy test. Czyli stanowi zejście samodzielnie zdziałać wieczorną również ranną uikację? Umie gdy pozostawić się jak ocokrajowiec, w enigmatycznym gwoli niego otoczeniu? 8 - 9 LAT Ośmioletnie dziecko najprawdopodoniej śpieszyć do osiedlowego zakładu, po lekkie zakupy. Bieżące, choćy wczas, gdy egzystuje widzem, stosowało od ciągu do terminu, rzutki ułamek we oywatelskich handlach. Wtenczas, kiedy wówczas ono w noku stanie naznaczone po ułki, ędzie korzystało konkretne etalony sprawowań, niniejszego na jakie idee przyciągać przymówkę także wzorem oszczędzić się przy sałacie. Przełomowym faktorem, o który winien przypilnować tata egzystuje wręczenie dziecku odjętej sumy. Wtedy nie dopiero zminimalizuje zagrożenie pomyłki, wszak takoż wychowa dziecka wyceniania należności wykupów.\nJeżeli wczas dziecko zostawienie sprawnie ustalone w sentencji nienaruszalnego ciągnięcia się na pojeździe, umie osono pozostawiać na zdawkowe przymówki. Wymaga teraźniejsze yć wprawdzie ograniczenie, jakie dziecko rozumie, zaś spójności jakie umieją przyjść, spośród niniejszego że wyjedzie fasada nie, wymagają stanowić dla niego logiczne. Kluczem do swoody w teraźniejszym wieku oraz w takim charakterze, jest argumentacja z najświeższych lat. Dodatkowo dopatrywanie swojskich przyzwyczajeń! Akurat możemy przeiegać na morzu nasłonecznieniu, nie konserwować dalekowzroczności, natomiast po żądać owego z niemowlęcia. Pamiętajmy, że ono egzystuje acznym świadkiem, oraz my matronami, spośród jakich w zasadniczej koleje wyciąga wzorce. 10 - 11 LATEK Właściwie potężne dziecię, przypuszczalnie aktualnie spośród szczęściem dyrdać sieroce do metody. Wspaniałe, jeżeli rało kolesia kochaj koleżankę do doranego prowadzenia magistrali. Skoro dworek kurtuazji przepadaj nauczka słowna, ulokowana stanowi w otoczeniu, nie uznaje asumptu, gdyy nie przystać mu truchtać osono na rzemiosła.\nPominięcie 10 - lata opuszczonego w dworku na epokę, czasami nie powinno nikogo zadziwiać. Potrafimy narodowe dziecko odjazdowo, to zatem zaiste notorycznie partia samoistnej woli. Wszakże starszak w ostatnim wieku, owszem winien opanować wcześniej którekolwiek wytyczne zacisznego roztkliwiania się w wieżowcu natomiast w najzaufańszym środowisku. Posiada także skutecznie spędzić pojedynczo tok, choćy gdyy spostrzega przez zatem siedzenie na wersalce. Do aktualnego takoż poczytuje tryunał! 12+ Zainicjujmy się, takie dziecię formalnie istnieje indywidualne. Zmusza rodzimej starannej troski natomiast atencji, jednakże nie ślamazarnie nam zwodzić jej spośród zywającą opieką. 12 lat rozgromi tenże autostradę do szkoły także ze metody, tudzież choćy wysiądzie z orkiestrą koleżanek do zoo, jednakowoż na pizzę również rzeczone ędzie w czasu! Teraźniejszy aura, wówczas poprzednio faktycznie najpiękniejsza faza na wykonanie niemowlęcia w wiegnięcie w nastoletni, zaś w końcu wydoroślały, nieprzymuszony glo!\nŹródło: Narada oświatowa Zuzanna Jastrzęska - mistrz, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, pionu pedagogiki w Imprezy Pedagogiki Nieprzewidzianej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.\nDiese Seite wurde zuletzt am 25. August 2017 um 22:10 Uhr geändert.


Nagroda Dolnośląskiego Kuratora Oświaty - Ogólnopolski Turniej Reportażu im. Wandy Dybalskiej\nEwa Chybin - Solo dios basta...\nIdziemy przed siebie. Jedynym dźwiękiem przerywającym ciszę jest chrzęst liści pod moimi stopami. On porusza się bezszelestnie. Widzimy blade budynki pogrążonego w letargu seminarium. Spacerujemy wzdłuż wysokiego muru zarośniętego bluszczem. Kroczymy śladami tych, którzy wydeptywali podobną ścieżkę lata temu. Ścieżkę, która z zasady musiała być pusta.\nW świętym milczeniu próbujemy znaleźć echa ich głosów.\nW końcu stajemy u bram.\nAlbert. Aktualnie żonaty, dwudziestokilkuletni mężczyzna. Dawniej kleryk. Znajomi mówią, że swoją radością i pozytywną energią mógłby zarazić ludzi w promieniu setek kilometrów.\n- Chciałem być księdzem, bo spotkanie Boga to największe szczęście mojego życia. Chciałem nieść ludziom pomoc, radość, nadzieję. Zawsze gdzieś wewnętrznie czułem, że On mnie woła. Osiem lat temu wstąpiłem więc do seminarium, ale nie takiego zwykłego. Byłem w Redemptoris Mater, w seminarium misyjnym z inicjatywy Drogi Neokatechumenalnej. Z losowania trafiłem do Berlina. Miałem siedzieć tam około dziesięciu lat zanim święcenia by nastąpiły, a nie sześć jak w zwyczajnym. Z perspektywy czasu widzę, że w życiu nie zawsze jest tak, jakby się tego chciało. Nie zawsze w tym, co uważamy, że jest dla nas zbawcze, faktycznie będzie nam dobrze. Miałem nadzieję, że spotkam przyjaciół, jakichś ludzi podobnych do mnie. A spotkałem samotność, która najbardziej mnie tam wykańczała. Ciągle nam powtarzali, że najważniejsza jest prywatna relacja z Jezusem Chrystusem, więc samotność na ogół jest dobra dla seminarzysty...\nNa pytanie czy ktokolwiek pomagał w kryzysie i samotności, nie odpowiada od razu.\n- Ora et lebora. Módl się i pracuj... Było to. Bo czy ktokolwiek naucza kogokolwiek, gdziekolwiek, jak żyć? Jak radzić sobie ze smutkiem? Z depresją? Jeśli komuś było ciężko, zawsze byli inni klerycy. Był też rektor. Ojciec duchowny. Nigdy nie zostawili mnie bez odpowiedzi. Tyle że w naszym seminarium było około 15-20 kleryków. W zwykłym diecezjalnym jest ich kilka razy więcej. Poza tym, wiadomo, można było czasem zadzwonić do rodziców czy kumpla. Ale najlepiej szukać pomocy u Boga. On sam wystarcza.\nAlbert mówi wprost o zakończeniu swojej drogi w seminarium, niczego nie ukrywa. Bo, jak powtarza - nie ma po co.\n- Moi przełożeni mieli wątpliwości co do mnie i w 2011 roku odesłali mnie do domu. Modliłem się, prosiłem Boga o ukazanie Jego woli. To było dla mnie bardzo ciężkie, bo przecież chciałem być księdzem. Chciałem nieść Boga – największe szczęście każdego człowieka – a ktoś mnie powstrzymał. Mimo wszystko starałem się być posłuszny i z czasem Pan jakby uspokoił moją duszę w kierunku kapłaństwa. Na początku czułem się jak bezdomny. Bez celu, bez planów na życie. Ale w końcu przyszło błogosławieństwo. Bóg pokierował dalej moją ścieżką, właściwie cały czas mnie prowadzi. Ta podróż jest niesamowita.\nI dodaje: „Chwała Panu Jezusowi!”. Jak zwykle.\nŚcieżki życia mogą być różne. Ważne jest tylko to, by prowadziły do jednego punktu...\nAktualnie Albert jest sanitariuszem w jednym z wielkopolskich szpitali. Jak mówi, ta praca pozwala mu łączyć zarówno dawanie nadziei, jak i niesienie pomocy ludziom. Dodaje do tego przesłanie pokoju i miłości do bliźniego. Wszystko to, co chciał osiągać jako ksiądz, którym nie pozwolono mu zostać.\nPrymicje księdza Kamila1 były wielkim wydarzeniem w jego rodzinnej miejscowości. Gdy po raz pierwszy sprawował mszę świętą, w uroczyście przystrojonym, wiejskim kościele brakowało miejsc siedzących. W końcu nie co dzień parafia zyskuje nowego kapłana.\n- Nasz Kamil od dziecka był pobożny, taki grzeczny, poukładany – mówi sąsiadka wyświęconego w zeszłym roku księdza. - Zawsze ciągnęło go do kościoła. Co tu się dziwić, że wstąpił do seminarium? Chociaż to taki ładny chłopak... Ale skoro chciał iść na księdza, to poszedł. Wszyscy się bardzo cieszyliśmy jak wrócił po ostatnim roku. Aż miło było słuchać jak tak pięknie dziękował rodzicom po swojej pierwszej mszy. Nadal trzymamy jego prymicyjny wieniec. Na pamiątkę. Pójdzie w nim na swoje 25 – lecie kapłaństwa... Bo wytrwa, na pewno. Tutaj cała wieś go wspiera.\nKsiądz Kamil już na początku szkoły średniej poczuł, że życie świeckie to zbyt mało. Chciał czegoś więcej. Rozwoju wiary, edukacji. Nowych, owocnych znajomości.\n- Nie przyjąłem powołania jako nagłej przeszkody w realizacji swoich planów. Po prostu je zaakceptowałem, z pokorą przyjąłem. Człowiek nie umie przecież walczyć z wiatrakami, a tym bardziej z wolą Bożą. Teraz widzę, że bez kapłaństwa czułbym się pusty, bezużyteczny... Po maturze zebrałem potrzebne papiery i zgłosiłem się do seminarium, kilkanaście kilometrów od rodzinnego domu. Wcześniej wiele czytałem, oglądałem filmy powołaniowe. Zafascynowała mnie radość bijąca od tych wszystkich alumnów. I fakt, że studia duchowne wcale nie hamowały ich pasji. Były życiem, jakiego od zawsze pragnąłem.\nIstotnie, w materiałach promocyjnych seminarium próżno doszukiwać się czegoś negatywnego. Budzik dzwoni wcześnie rano. To znak dla wszystkich kleryków, by ubrać strój duchowny i oddać się kontemplacji Najświętszego Sakramentu. Co czynią z radością. Później śniadanie spędzone w gronie współbraci. Wykłady. Klerycy na nagraniach poza nauką i modlitwą grają w piłkę, ćwiczą na siłowni. Kiedy trzeba, sprzątają, gotują. Na pierwszy rzut oka wszystko, co wiąże się z życiem duchownym, jest wspaniałe, lekkie i interesujące. Nawet muzyka w tle – momentami coś stonowanego, czasami rock. Ale jeśli przyjrzeć się bliżej tekstom piosenek użytych w filmie, można wyczytać między wierszami coś, co przeczy tej błogiej atmosferze. Przypadek? Celowe działanie? Moja paranoja? „Pozostaw mnie pustym i może w nieważkości odnajdę jakiś spokój. W ramionach anioła odlecę daleko stąd. Z tego zimnego pokoju i z niekończącej się monotonii, której tak się boję (...) Jestem zmęczony prostym życiem i gdziekolwiek bym się nie odwrócił, wszędzie sępy i złodzieje. Burza cię otacza, a ty trwasz, budując swoje kłamstwa, z których tworzysz to, czego ci brakuje. Ale to i tak nie czyni żadnej różnicy. Uciekam ostatni raz. Łatwiej jest uwierzyć w to słodkie szaleństwo, w ten chwalebny smutek, który rzuca mnie na kolana2”.\n- Kiedy miałem wyjechać, byłem bardzo podekscytowany. Miałem rozpocząć drogę, o której marzyłem od dawna. Na początku, przed złożeniem papierów, nie brałem pod uwagę tych trudniejszych aspektów życia w seminarium, jakie pojawiły się później. Moja świadomość jakby je omijała. Liczyło się tylko to, że tam, wśród innych, podobnych do mnie, będę bliżej Boga. Głowę miałem pełną energii, dobrych myśli. Nastawiłem się na to, że przebrnę przez te sześć lat z radością i oczekiwaniem na święcenia – mój najwyższy cel. Na początku wszystko było jak należy. Wiadomo, wczesna pobudka, msza święta, adoracja Najświętszego Sakramentu i tak dalej. Czułem się jak ryba w wodzie. Oto stawałem się częścią czegoś wspaniałego. Każdej nocy szedłem spać z nadzieją, że kolejny dzień nadejdzie jak najszybciej.\nMłody ksiądz pokazuje mi kilka zdjęć z czasów seminarium. Widzę wszystkich kleryków z jego roku tuż przed obłóczynami, jeszcze w garniturach. Każdy uśmiecha się do obiektywu. Bije od nich duma. Później prostą tablicę korkową, gdzie wiszą wszystkie ich krawaty, zgodnie z tradycją obcięte na trzecim roku. Parę fotografii z biblioteki. Z diakonatu. I wreszcie z uroczystości święceń kapłańskich. Zanim one nastąpiły, Kamil musiał jednak przebyć długą drogę.\n- Taki pierwszy moment nie tyle zwątpienia, co dezorientacji, nadszedł dość szybko. Po kilkunastu tygodniach. To było takie nagłe wyhamowanie, otrzeźwienie. Stop klatka. Bo okazało się, że kontakt z rodziną jest, powiedzmy sobie szczerze, utrudniony. Nie mogliśmy kontaktować się z rodzicami według uznania. Nie mogliśmy jechać do domu tak często jakbyśmy chcieli. Oni mogli przyjeżdżać tylko w wyznaczoną niedzielę, raz na dwa miesiące. Na wszystko był czas, ale powtarzano nam, że to nie jest ważne. Że nie można być egoistą i poddawać się tylko swoim pragnieniom. Wierzyłem w to. Naprawdę w to wierzyłem, dlatego z czasem przestałem pytać o możliwość spotkania z mamą, tatą, rodzeństwem. Widywałem ich sporadycznie. Skupiałem się – tak, jak zalecano – na modlitwie, nauce, pracy. Ale nadszedł dzień Wszystkich Świętych na moim pierwszym roku. Wtedy, po parunastu tygodniach. wreszcie pojechałem do domu. I pierwszym, co mnie zdziwiło, był fakt, że poczułem ulgę. Zwyczajną ulgę, że oddalę się od seminarium. Zignorowałem tę myśl, bo przecież to był mój świadomy wybór. Moja ścieżka, która miała mnie zaprowadzić do kapłaństwa. Najtrudniejszy... czy może raczej najbardziej skomplikowany... był powrót. Przez ostatnie dni doskonale poznałem budowę i rozkład budynków seminarium. Tyle że wtedy tak naprawdę po raz pierwszy w oczy rzucił mi się wysoki mur. Wcześniej wiele razy go widziałem, ale dopiero w tym przeklętym listopadzie stał się dla mnie znaczący. Wtedy poczułem, że to miejsce mnie poniekąd przytłoczyło. Sprawiło, że na moment mentalnie przestałem oddychać, jakkolwiek źle to brzmi. Byłem wtedy dopiero na pierwszym roku, nadal pełen pasji, energii. Pamiętam, że zaraz po tym jak dokonałem tego „odkrycia” o murze, który fizycznie oddzielał mnie od świata, wręcz pognałem do kaplicy seminaryjnej. Długo się modliłem, bardzo długo. Przepraszałem Boga za moją słabość, za brak pokory. Jakoś nigdy nie byłem zbyt wylewny, więc nie wspominałem kolegom alumnom o moim „momencie”. Zamknąłem to w swojej duszy, żeby nigdy więcej się nie ujawniło. Zwyczajnie zamiotłem problem pod dywan zamiast się z nim zmierzyć i spojrzeć prawdzie w oczy. Może byłem tchórzem? Albo po prostu za bardzo chciałem wzbudzić w sobie tę radość, która stopniowo u mnie zanikała? – rozmyśla Kamil, składając ręce. - Nie wiem. W każdym razie to był epizod, żałosny pokaz mojej ludzkiej słabości.\nNa stole leży sfatygowane Pismo Święte. Otwiera je na zaznaczonej stronie, przez chwilę wpatruje się w kartkę. Dopiero potem kontynuuje.\n- Dni mijały mi na modlitwach, nauce, na budowaniu jakichś przyjacielskich relacji z innymi. To ostatnie było trochę trudne, bo niestety nie wszyscy przyszli tutaj z powołania. Trzeba mieć świadomość, że każdy z nas miał inny charakter. Były dwie osoby jawnie mówiące, że „wybrały” takie życie, bo jest po prostu wygodne, bo można się dzięki temu ustawić. Bo można wiele osiągnąć, a przy tym w pełni korzystać z uroków życia, gdy zajdzie taka okazja. Ze wszystkich uroków, tak dla ścisłości. Nawet tych teoretycznie zakazanych. Nie mogłem zrozumieć, jak można w tak perfidny sposób profanować sakrament kapłaństwa. Może byłem na to zbyt wrażliwy? – pyta sarkastycznie i odkłada Biblię, jakby nie potrzebował już oparcia. - W każdym razie, pomijając to, wydawało mi się, że osiągnąłem wreszcie spokój. Tyle że... nie było do końca tak, jak chciałem. Długo wmawiałem sobie, że życie, jakie wiodę, to radość i wyłączne chwalenie Pana. A tak naprawdę z dnia na dzień było mi ciężej. Pierwszy, drugi i trzeci rok zniosłem, wtedy jeszcze żyłem w takiej ułudzie, może nawet naiwności. Ale zaczął się czwarty i nie mogłem już udawać przed sobą, że jest dobrze. Nie wolno nam było wychodzić bez pozwolenia poza mur, ten wysoki mur, ten sam, który był powodem mojego pierwszego małego „kryzysu”. Brakowało mi rodziny. Żyłem rutyną. Dopiero teraz widzę, że byłem jak robot. I to jeszcze taki z żelbetonu, a w środku wypełniony piórkami albo i nawet niczym. Wstawałem rano, modliłem się, jadłem, spałem, chodziłem na wykłady. Ale pobyt w seminarium z dnia na dzień, z miesiąca na miesiąc coraz bardziej mnie niszczył wewnętrznie. Ja sam siebie niszczyłem. Najpierw podchodziłem do tego tak, że wiedziałem, na co się piszę. Na siłę próbowałem żartować, być duszą towarzystwa. Tyle że z czasem wpadłem w coś, czego nie umiem do końca nazwać. Jakiś letarg, dół, kryzys. Oddalałem się od kolegów. Na zajęcia chodziłem sam, za nimi. Nie potrafiłem już rozmawiać normalnie, używać czegoś więcej niż tylko monosylab w stylu „tak” i „nie”. Potrzebowałem być sam, by w Bogu znaleźć ukojenie. By odnaleźć jakąś wskazówkę, co zrobić, by było jak przedtem. Otaczali mnie ludzie, ale byłem sam. Tylko ja i Chrystus kroczący gdzieś przede mną. Ale mój problem polegał na tym, że coraz trudniej odnajdywałem Jego ślady. Gubiłem się. I wiesz jak to jest, czasem chciałoby się, by ten Towarzysz wędrówki się odezwał. Bym mocniej wiedział, że jest. Czy prosiłem o aż tak wiele?\n„Kiedy się sądzi, że On jest nieobecny, można Go oglądać - kiedy jest obecny nie można Go zobaczyć”, pisze święty Augustyn, którego książkę obraca właśnie w dłoniach ksiądz Kamil. Książkę, którą cisnął o ścianę podczas jednego z trudniejszych, samotnych wieczorów.\n- Nie pamiętam, ile dokładnie to trwało. Na pewno jakieś kilka tygodni. Rzadko jadłem. Wstyd się przyznać, ale czasem zwracałem śniadanie ze stresu przed nie wiadomo czym. Zacząłem się bać, że to nie minie. Że może to jakaś choroba, która siłą rzeczy wykluczy mnie z moich marzeń o kapłaństwie. Widziałem w sobie słabość. Codziennie się modliłem. Żałowałem, że nie umiem być lepszym człowiekiem, klerykiem. Jakoś w połowie roku po zajęciach jeden z kolegów spytał mnie czy chciałbym zwyczajnie pogadać, wyrzucić to z siebie. Ale zbyłem go. Co miałem mu powiedzieć? Że sam nie wiem, co się ze mną dzieje? Że przerasta mnie dosłownie wszystko, chociaż kocham kierunek, jaki obrałem? Udawałem, że nie ma żadnego problemu. „Wszystko jest w porządku. Chwalmy Pana, bo jest dobry... Alleluja!”. Ale on był na tyle wytrwały, że parę dni później znów do mnie podszedł. Poradził mi, bym poszedł na rozmowę z ojcem duchownym albo z rektorem. A mi było już na tyle obojętne, co kto sobie o mnie pomyśli, że to zrobiłem. Nasz wychowawca przypomniał mi to, czym katowałem się każdego dnia. Że kryzysy się zdarzają, ale trzeba zrobić wszystko, by wytrwać. I że Bóg przynosi pocieszenie. Że jest jedyną Drogą. Spytał, czy jest coś, czego teraz potrzebuję. Poprosiłem o nadzwyczajną możliwość rozmowy z rodzicami. Poszedł więc ze mną do budki telefonicznej, nawet sam wybrał numer, bo mi trzęsły się ręce. Odebrał tata. A ja po prostu się popłakałem jak jakiś mały chłystek. Powiedziałem, co się dzieje. Mówiłem, że chciałbym przyjechać, ale będę mógł dopiero za miesiąc. Mówiłem, że jest mi ciężko, że nie mam tu nic do gadania. Są zajęcia, a ja muszę się zgodzić z tym, co mówi wykładowca. Nie mogę dzwonić do domu, kiedy chcę. Nie mogę wyjść z tych murów, kiedy chcę. Muszę robić, co mi każą, co ode mnie oczekują. Tata powiedział mi, że muszę znaleźć siłę, że muszę myśleć pozytywnie o tym, co osiągnę, o kapłaństwie, którego tak pragnę. Że przecież nie mogę teraz odpuścić, skoro niedługo skończę już czwarty rok.\nKsiądz Kamil przez dłuższą chwilę nie odzywa się. Jakby w tym milczeniu szukał czegoś, co trudno mu odnaleźć.\n- Tyle że ja w ogóle nie chciałem odpuszczać. Chciałem kapłaństwa, ale po drodze pokonywały mnie trudności, rutyna. Izolacja. Ponad wszystko potrzebowałem pocieszenia, wsparcia. Chciałem, by ktoś mnie przytulił, choć brzmi to żałośnie. Po tej rozmowie było mi trochę lżej. Wróciłem do pokoju, przez jakiś czas nawet wydawało mi się, że powróciłem do tego stanu „sprzed”. W dużej mierze dzięki przyjacielowi z roku, na nowo zaczynałem się śmiać. Tyle że z czasem znów wróciło to, co mnie przytłaczało – fakt, że byłem sam, zbyt słaby, by podjąć jakąkolwiek decyzję. Wiosną, wieczorem, popracy na dworze i silentium sacrum, w mojej głowie znów pojawił się ten lęk, że wszystko zniszczę swoim zachowaniem. I – po drugie – że stracę powołanie, że nie będę na tyle silny, by wytrwać do święceń. Że w końcu stąd odejdę, bo nie będę w stanie znieść swojej samotności i hipokryzji tych, dla których kapłaństwo było niczym. Te myśli były grzeszne, zupełnie sprzeczne z tym, czego pragnąłem. Pamiętam tę noc, jak dziś.\n„Nie mam nic do powiedzenia. Nie mogę uwierzyć, że nie upadłem prosto na twarz. Byłem zdezorientowany, patrząc wokół i odkrywając, że nie jest tak, jak sobie wyobrażałem. Czymże więc jestem? Co posiadam prócz negatywności?(...) Chcę porzucić ból, który trzymałem w sobie tak długo. Wymazywać go, póki nie zniknie3”.\n- Leżałem krzyżem w swoim pokoju przez wiele godzin. Płakałem, przepraszałem Boga za swoją słabość. Błagałem Go, by dał mi znać, że jest obok. I myślałem o odejściu. O rzuceniu tego wszystkiego w cholerę, powrocie do domu, do rodziców. Do miejsca, gdzie czułem się bezpiecznie, dobrze. Sama myśl, że rano będę musiał powrócić do kaplicy, do stołówki, na sale wykładowe, wzbudzała we mnie smutek, bezradność. A samo odejście nie było proste. Wszyscy we wsi na mnie liczyli. Rodzina, sąsiedzi. Wszyscy czekali na moje prymicje. Poza tym kiedyś na zajęciach powiedziano nam wyraźnie, że życie po opuszczeniu seminarium bez święceń jest puste. I pozostawała czwarta rzecz – nie widziałem dla siebie innej drogi. Ta noc była moim upadkiem i teraz to widzę. Rano, gdy nie byłem w stanie pójść na śniadanie, a potem na wykłady i adorację, przyszło po mnie dwóch kolegów z roku. Myśleli, że zachorowałem. Chcieli mnie zabrać do przełożonych, żeby w jakiś sposób mi pomogli. Jeden z nich pobiegł po rektora, a drugi został przy mnie. Chyba tylko dzięki niemu nie zwariowałem, nie poddałem się temu, co było we mnie. Przyszedł rektor, zostaliśmy sami. Wyrzuciłem z siebie wszystko, co mnie bolało. A on mnie przeprosił za to, że żaden z prefektów czy ojców nie pomógł mi wystarczająco, gdy najbardziej tego potrzebowałem. To mnie poruszyło. Ale z drugiej strony żal miałem tylko do siebie, do nikogo innego. Jego słowa mnie pokrzepiały, a jak już nieco się uspokoiłem, wyspowiadał mnie, udzielił rozgrzeszenia. To ostatnie chyba mnie podniosło. Następnego dnia za jego pozwoleniem przyjechali po mnie rodzice. Radzili mi, bym nie podejmował żadnej decyzji w emocjach. Dwa dni spędziłem w domu, miałem czas, żeby na spokojnie pomyśleć. Oprócz tego było kilku kolegów. I tak jakoś z czasem zacząłem wracać do żywych. Nie wiem, co się ze mną wtedy stało. Ale jestem wdzięczny Bogu, że to minęło. Trochę się tego wstydzę, bo, powiedzmy sobie szczerze, nie zachowywałem się jak mężczyzna. Ale teraz jestem pewien, że takie kryzysy są potrzebne. To one w pełni pokazują jak to jest naprawdę z tą siłą woli, z powołaniem. Przebyłem taki dół, ale dzięki niemu zrozumiałem, że dla Chrystusa trzeba się wyzbyć niektórych rzeczy. I że to jest dobre. Ostatnie dwa lata w seminarium wspominam bardzo dobrze – zresztą podobnie jak pierwsze trzy. Jak już się pozbierałem, zacząłem żyć tak, by jak najlepiej przygotować się do kapłaństwa. I, co równie ważne, wróciła mi radość. Ogólnie ten okres dziwactw nie wpłynął na całość mojego postrzegania studiów duchownych. Na dobrą sprawę, z tym drobnym wyjątkiem, wszystko było jak należy. I myślę, że ten cały proces, można powiedzieć, depresji, był wynikiem mojego nastawienia. Nie zakładałem żadnych trudności, a chyba powinienem. Teraz z perspektywy czasu widzę, że nie można iść do seminarium z myślą: „Jakoś będzie”. Trzeba mieć w głowie świadomość, że nie istnieje nic doskonałego. Że formacja nie jest doskonała i że my sami tacy nie jesteśmy. Dobra, nie pisz o tej formacji. Albo pisz, jak chcesz. Tylko nie zapomnij o zmianie mojego imienia. Wiesz, jak jest.\nKamil od ponad roku jest wikariuszem w niewielkiej parafii. Spełnia się w tym, co robi. Przewodniczy kilku grupom, a aktualnie jest w trakcie organizacji wycieczki do diecezjalnego sanktuarium.\nMówi, że znalazł swój spokój. Choć nieświęty, nieidealny. Ale spokój. Teraz, gdy budzik dzwoni o 5:30, czuje tylko wdzięczność za to, że spędzi kolejny dzień jako kapłan.\n- „Chociażbym kroczył przez ciemną dolinę, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną4”. To moje motto. Tak więc idę, w noc i w dzień, tą moją ścieżką jaką mi Pan przygotował.\nKiedy ksiądz Gabriel1 wstępował do seminarium, nie odczuwał czegoś, co powszechnie nazywa się powołaniem. Nie usłyszał głosu nakazującego: „Idź za mną”. Chciał spróbować, dać sobie szansę. Przekonać się czy to właśnie kapłaństwo jest drogą przynoszącą mu szczęście.\nNajwyraźniej jest. Od nieco ponad pięciu lat.\n- Od zawsze byłem mocno związany z Kościołem. Najpierw jako ministrant, później też lektor. Jakoś w liceum zacząłem bardziej na poważnie myśleć o kapłaństwie. Oczywiście na początku nikt z nas nie zakłada, że wytrwa. Dopiero czas to wszystko układa. Chociaż właściwie nikt tak naprawdę nie wie, czy w życiu wybrał dobrą drogę, czy to jego życiowa misja. Tego dowiemy się pewnie dopiero na końcu... Seminarium wspominam na ogół dobrze. Wiadomo, nie zawsze było lekko. Taka chyba największa trudność polegała na tym, że trzeba było się do wszystkiego przystosować. Nie chodzi o wczesne wstawanie, bo to jest nic. Mam na myśli to, że po pierwsze, kontakt z rodziną nie jest zbyt częsty. Jak już się jechało do domu, to więcej czasu się spędzało na parafii niż z bliskimi. Poza tym, wiadomo, oglądanie tych samych twarzy przez sześć lat też nie jest do końca łatwe i przyjemne. Na początku było nas około trzydziestu, a święcenia przyjęło dwudziestu diakonów.\nTen ostatni fakt może dziwić. Tak duża liczba alumnów na jednym roku jest już teraz praktycznie niespotykana. Aktualnie w seminarium przebywa łącznie nieco ponad 40 kleryków. Nasuwa się więc pytanie: co spowodowało taki spadek powołań? A może w dzisiejszym świecie jest zupełnie naturalne, że kapłanów ubywa?\nKsiądz Gabriel mówi, że według niego seminarium duchowne nie przygotowuje w pełni do pełnienia posługi duszpasterskiej. Choć jest niezbędne i to fakt niepodważalny.\n- Seminarium ma nas formować, dać nam pogląd na kapłaństwo. Ale większość z tego, czego się w nim nauczyłem, w praktyce się nie przydaje. Wykłady trwały dosyć krótko, krócej niż powinny. Wiadomo - mieliśmy się skupiać na modlitwie i zadumie. Na zajęciach nie można było jakoś specjalnie dyskutować. Podejście było takie, że jak komuś się coś nie podoba, to nikt nikogo nie zatrzymuje, drzwi są zawsze otwarte, można wyjść. Oczywiście nikt z nas nie rezygnował, to nie miało sensu. Mieliśmy zbyt duży szacunek do wykładowców, żeby ich zignorować. Jeśli chodzi o psychologię to nikt nas nie uczył, jak radzić sobie z wszelkimi... trudnościami i wyrzeczeniami jakie niesie za sobą kapłaństwo. Trzeba się po prostu przystosować, jakoś samemu staczać z tym boje. Po pierwszym roku mieliśmy praktyki. Pod koniec roku dostaliśmy kartki z informacjami, kto, gdzie ma się zgłosić. I tyle. Rzut na głęboką wodę. Z kolegą trafiliśmy na oddział geriatrii w hospicjum. Oczywiście trzeba było się jakoś uodpornić na to, że starsi ludzie nie wyglądali zbyt dobrze, właściwie już byli na ostatniej prostej. Pomagaliśmy im we wszystkich prozaicznych czynnościach, w kąpieli, w jedzeniu. Ale dzięki temu mogłem się przekonać jak bardzo chorzy, umierający, samotni ludzie, potrzebują kapłana. Kogoś, z kim można porozmawiać o swoich lękach. Kogoś, kto doda otuchy. To było dla mnie dobre doświadczenie. Takie upewnienie się w przekonaniu, że jestem dla kogoś niezbędny.\n„Kapłan bowiem jest monstrancją, a jego rolą jest pokazywać Jezusa; musi sam zniknąć i Jego ukazać. Starać się pozostawić dobre wspomnienie w duszy każdego z tych, którzy do niego przychodzą. Stać się wszystkim dla wszystkich. Śmiać się z tymi, którzy się śmieją; płakać z tymi, którzy płaczą”, mawiał bł. Karol de Foucauld.\nOby było jak najwięcej monstrancji wznoszących w powietrze tylko to, co istotne.\n- Już dosyć wcześnie, bo w gimnazjum, zacząłem myśleć o swojej ewentualnej przyszłości w kapłaństwie – mówi neoprezbiter, ksiądz Adam1. – Ale przyszło liceum, dość ciekawy czas... Pojawiły się dziewczyny... jakieś inne możliwości i gdzieś po drodze to odeszło na dalszy plan. Dopiero w klasie maturalnej koordynator oazy, w której uczestniczyłem, powiedział mi, że skoro kiedyś czułem wezwanie, to nie mogę go teraz ot, tak, porzucić dla rzeczy, które właściwie nie mają znaczenia. To była taka motywacja dla mnie, żebym zaczął na nowo myśleć, rozważać.\nKsiądz Adam dał drugą szansę swojemu powołaniu. I – jak obiecuje – będzie dozgonnie wdzięczny starszemu bratu w kapłaństwie, który sprowadził go na drogę, z której poniekąd zbłądził.\n- Wstąpiłem do seminarium i to zaowocowało. Dzięki temu dziś mogę być dumny z tego, że otrzymałem święcenia. Moja rodzina nie miała żadnych większych obiekcji na ten temat. Pamiętam nawet taki dość wzruszający moment, kiedy tata, ze łzami w oczach przed moim wyjazdem, powiedział, że daje mi swoje błogosławieństwo na tę moją drogę. Rodzice i rodzeństwo bardzo mnie wspierali, akceptowali to, że chcę być księdzem. Odwiedzali mnie, kiedy był na to wyznaczony dzień. Ogólnie seminarium duchowne było miejscem, które bardzo dobrze wspominam. Wiadomo, że na początku ciężko jest się przestawić. Przed złożeniem papierów jeździłem tam na rekolekcje, ale trwały góra parę dni, więc w pierwszych tygodniach czułem się taki trochę przytłoczony, zamknięty. To zupełnie naturalne i z czasem mija. Później, po kilku miesiącach, zacząłem wreszcie czuć się w seminarium jak w domu. Choć nie obyło się bez trudności. Ale nie takich dotyczących stricte mnie samego. Były dwie takie, z którymi nie umiałem się do końca pogodzić. Po pierwsze, nasi opiekunowie mieli swoich, że tak powiem, pupilków. Ja do nich nie należałem i to dało się odczuć. Niektórym wolno było po prostu więcej niż nam, zwyczajnym, szarym klerykom. A drugą kwestią, której akceptacja przysporzyła mi sporo kłopotów było to, że formowali nas dużo starsi kapłani – można powiedzieć „seniorzy”. Z tym nie umiałem się zgodzić. Naprawdę, o wiele więcej trafnych rad mieli dla nas starsi koledzy, chociażby z roku wyżej. Pewnie dlatego że byliśmy mniej więcej rówieśnikami i nie traktowali nas z góry, jak jakichś uczniaków, których trzeba sprowadzić na właściwą drogę. Mam w pamięci sytuacje, kiedy to diakoni z piątego czy szóstego roku mówili nam, jak mamy się zachowywać, ale kiedy to już my pomagaliśmy w ten sposób młodszym alumnom, dostaliśmy reprymendę od przełożonych, za to że „próbujemy być formatorami”, a to nie nasza działka.\nMimo tych przeszkód na niemal idyllicznej drodze, ksiądz Adam mówi o seminarium z uśmiechem.\n- Najlepszą rzeczą, jaką pamiętam, były zdecydowanie praktyki, jakie każdy z nas musiał odbyć po pierwszym roku. Przydzielono nas do hospicjum i pobyt tam był najpiękniejszą rzeczą podczas nauki w seminarium. Mam stamtąd wiele wspomnień – pamiętam na przykład, że jeden pan zawsze przed posiłkiem czynił znak krzyża... Przebywanie wśród ludzi, z ludźmi i dla nich – to cała kwintesencja kapłaństwa, której zdążyłem wtedy doświadczyć. Byliśmy tam miesiąc i przez ten czas zmarło aż dwadzieścia pięć osób. Prawie jedna na dzień. To było nieco bardziej smutne, przygnębiające, ale z mijającymi dniami nauczyliśmy się, że po prostu taka musi być kolej rzeczy.\nCzy nie zawsze jest tak, że najtrudniej nam pogodzić się z odejściem tych, którzy odejść muszą? „Dla dobrych śmierć jest zaproszeniem do odpoczynku”, pisze święty Ambroży...\n- Mimo drobnych trudności, seminarium było dla mnie w pewnym sensie drugim domem. Takim, do którego zawsze z chęcią się wraca...\nCzekamy. Zrywa się lekki wiatr, ale go nie czujemy. Milczenie jest intensywniejsze od powiewów. A cisza znaczy więcej niż najgłośniejszy krzyk. Naprzeciw nas wychodzi stróż.\nJa nie zostaję wpuszczona, ale On wchodzi bez pukania, pozwolenia czy zbędnych pytań. W końcu jest tu najważniejszy. Stoi w hierarchii nawet wyżej niż sam rektor. Tyle że nie zawsze jest zauważany... Czasem zniża się go na drugie miejsce. Może dlatego że wiele oczu nie potrafi go dostrzec?\nPo raz ostatni patrzę na rozciągające się przede mną budynki.\nW końcu odjeżdżam.\nLicznik odsłon: 1201\nNagroda Dyrektora Departamentu Edukacji UMWr


Gdzie jest burza? Mapa burzowa Polski - Radar Burz Online - Ktosiek.pl\nJesteś tutaj Strona główna GDZIE? Gdzie jest burza? Mapa burzowa Polski – Radar Burz Online\nBartosz - 12 sierpnia 2018 godzina 9:09\t2\nCoraz częściej słyszymy o globalnym ociepleniu, o jego skutkach, szczególnie tych niekorzystnych dla naszego państwa i nas samych. Ocieplenie klimatu powoduje nagrzewanie się oceanów, rozmarzanie lodowców, co za tym idzie podnoszenie się poziomu wód, zmiany w ekosystemie oceanów. Powstają różne zjawiska, między innymi powodzie, tsunami, trzęsienia ziemi czy gwałtowne i silne burze. W Polsce przez ostatnie 5 lat wzrosła temperatura powietrza, zmienił się klimat na bardziej tropikalny. Z nad Europy nadciągają fale gorącego powietrza, które mieszają się z chłodniejszymi wpływami z nad Azji. W taki sposób doświadczamy coraz częściej gigantycznych burz i nawałnic.\nBurze w Polsce – gdzie jest burza?\nBurze online. Radar burz – Mapa burzowa Polski\nBurze dziś. Gdzie jest burza?\nWłączamy telewizor – widzimy informacje o burzach, włączamy radio – słyszymy również podobne informacje. W Polsce jest coraz cieplej i zachodzi mieszanie powietrza, więc powstają gwałtowne burze. Wyładowania atmosferyczne są bardzo niebezpieczne szczególnie jeżeli nie wiemy gdzie są w danym momencie. Uderzenie pioruna jest bardzo silne. W kontakcie z człowiekiem dochodzi do porażenia prądem i często kończy się to śmiercią. Dlatego warto wiedzieć jak zachować się podczas burzy. Musimy pamiętać o tym, że jeżeli słyszymy lub widzimy uderzenie pioruna trzeba trzymać nogi złączone ze sobą. Warto również znaleźć bezpieczne schronienie, aby nie zostać na otwartej przestrzeni. Grupa ludzi powinna się rozdzielić i unikać pojedynczych drzew oraz wysokich metalowych konstrukcji. Jeżeli nasz dom znajduje się na mapie burzowej Polski, warto schować wszystkie przedmioty z balkonów, podwórek, ogrodów. które może porwać wiatr.\nRządowe Centrum Bezpieczeństwa zaczęło wysyłać wiadomości SMS na telefony komórkowe osób z danych województw, które są bezpośrednio zagrożone wyładowaniami atmosferycznymi, ulewami, powodziami czy gradem i silnym wiatrem. RCB zaleca śledzić burze online, które znajdziemy na radarze burz w Polsce. Coraz więcej stron nam to oferuje. Nie tylko zwykła prognoza pogody ale nawet dokładne miejsca nawałnic. Mapa burzowa Polski ostrzega przed uderzeniem ogromnej formacji burzowej. Nawałnice potrafią uszkodzić często nawet kilka tysięcy domów i budynków gospodarczych. W roku 2017 roku, takie wydarzenie zniszczyło miejscowość Rytel w Borach Tucholskich, kładąc do ziemi kila tysięcy drzew, niszcząc las a nawet zabijając kilka osób.\nWarto sprawdzać gdzie zejdzie się masa zimnego powietrza z ciepłym. Powstaje wtedy bardzo silny wiatr, który często osiąga prędkość nawet powyżej 100 km/h. Powstają wtedy tornada i orkany niszcząc wszystko po drodze. Nadchodzą wielkie burze i ulewy, które zostawiają nawet do 70 l wody na metr kwadratowy. Ze względu na bardzo wyschniętą ziemię, nie wchłania ona tak szybko wody dlatego mogą nastąpić podtopienia a nawet powodzie w miejscach na to narażonych. Aktualnie narażone są wschodnie i centralne rejony Polski. Największa formacja burzowa powstała we Francji. Miała 350 km szerokości. Całe to zjawisko przechodzi przez Niemcy do Polski. Na szczęście wiadomo, że delikatnie osłabła przez drogę, jednak warto być przygotowanym na każde wydarzenie. Trzeba sprawdzać burze online na bieżąco. Niektóre radary burz w Polsce mają opcję wysyłania wiadomości z ostrzeżeniami, na przykład, że dziś będzie burza w Twojej lokalizacji.\n12 sierpnia 2018 o 09:44\nWczoraj gwałtowna burza przeszła przez woj podkarpackie z gradem… wiele szkód i zniszczeń :/\nW okresie letnim często korzystam z radarów burzowych czy map deszczu i opadów przy planowaniu dłuższych wycieczek w górach czy mazurach. Sprawdza się to znakomite, plusem jest to, że radary burz działają online i na żywo przekazują informacje.


Margot vs Lily - czyli NIKE kręci serial - Slim Size Me\nTen miniserial składa się z 8 odcinków oraz kilku filmików z Lily Ninja, zachęcającej nas do treningów z aplikacją Nike Trening Club. Odcinki trwają 4-7 minut i przedstawiają historię przyrodnich sióstr, które w nowy rok stają do rywalizacji. Margot zupełnie niesportowa osoba, ma założyć kanał fitness i zdobyć grono widzów, zaś sportowa Lily ma nadrobić zaległości w relacjach z ludźmi. Obie są pewne siebie i zaczynają dążyć do realizacji celu, jednak na swojej drodze napotykają przeszkody… Która z sióstr zwycięży? Czy nie ćwicząca Margot, odnajdzie w sporcie nowe hobby? Czy samotna dotąd Lily, znajdzie przyjaciół?\nŹródło: Nike Women na Printeście\nSerial jest całkiem nieźle zrobiony, podobają mi się autentyzm postaci oraz otaczających je świata. Główne bohaterki są interesujące i łatwo się z nimi utożsamić. Dużą rolę odgrywają też sportowe ubrania, które są śliczne i mimo, że pokazywane jako rekwizyt, nie pozwalają obok siebie przejść obojętnie.\nCo do moich odczuć? Serial Margot vs Lily strasznie mi się podobał, na bieżąco oglądałam kolejne odcinki i kibicowałam obu bohaterkom. Zostałam wciągnięta w rywalizacje niemal od pierwszego odcinka i z żalem stwierdzam, że serial był za krótki. Zarówno czas trwania odcinków, jak i ich ilość.\nMam nadzieję, że to nie jednorazowy wyskok Nike i stworzą dla nas jeszcze nie jedną tego typu produkcje. Gorąco na to liczę, bo zdecydowanie brakuje takich motywujących filmów, a i wydaje mi się, że takie działania ocieplają wizerunek marki.\nSłyszeliście, oglądaliście ten serial? Jak Wam się podoba tego typu pomysł? Koniecznie podzielcie się swoją opinią w komentarzach.\nWięcej informacji o serialu znajdziecie na stronie NIKE (klik!klik!).\nOpublikowano 21 kwietnia 2016 18 kwietnia 2016 Autor AnnaKategorie Main Page, Motywacja, Najciekawsze, Recenzja, SportTagi fit, fit serial, lily, lily ninja, margot, motywacja, nike, rywalizacja, serial, vs, wyzwanie, zakład\n15 thoughts on “Margot vs Lily – czyli NIKE kręci serial”\nBardzo ciekawe. Będę musiała obejrzeć te filmiki. Te filmiki mogą okazać się nie tylko świetną kampanią reklamową, ale i skuteczną motywacją dla nas 🙂\n21 kwietnia 2016 o 15:49\nBrzmi ciekawie, w sumie zrobienie z tego średniometrażowej serii byłoby fajnym pomysłem 😉\nWidziałam kiedyś reklamę tego, ale myślałam, że to będzie film, a nie serial. No ale tym lepiej, będzie można się dłużej cieszyć. Dzięki za przypomnienie 🙂\n22 kwietnia 2016 o 00:47\nPierwsze słyszę o tym serialu, ale chętnie na niego zerknę, bo zapowiada się dość zabawnie.\nNigdy nie słyszałam o tym serialu, już lecę oglądać 🙂 A tą Lily widziałam już wcześniej w reklamie Nike\nw takim razie będę musiała zerknąć na ten serial. do tej pory jeszcze nic o nim nie słyszałam. pozdrawiam serdecznie!\nNie słyszałam o tej akcji i serialu. Może wolnej chwili zobaczę co tam w trawie piszczy;)\nNigdy nie słyszałam o tym serialu, ale zapowiada się ciekawie 🙂\nNie słyszałam wcześniej o tym serialu, chętnie go oglądnę, bo wydaje się ciekawy 🙂\nJa jakoś od jakiegoś czasu nie zwracał na takie rzeczy jak reklam uwagi. Zdecydowanie bardziej sobie cenię opinię innych ludzi, ale taka obiektywną (nie za pieniądze) niże to co jest pokazywane w reklamach. jest to zdecydowanie promocja tej firmy. Nie wiem czy lepiej im by nie wyszło, jakby pokazali d, że dzięki konsumentom potrafią także pomóc innym.\nDla nas to nowosć! Nie wiedziałyśmy o tym fakcie i super, że o tym piszesz 🙂\nHeh, mnie akurat takie krótkie seriale reklamowe irytują.\nNie oglądałam ale jako marketingowiec muszę nadrobić, chociaż marka Nike nie jest uważana za najlepszą jeżeli chodzi o reklamy, aczkolwiek ich firmie należy się uznanie za to co osiągnęli!\n27 kwietnia 2016 o 15:26\nCiekawostka, aż muszę zobaczyć! 😀 Fajny pomysł mieli na kampanię\nPoprzednie Poprzedni wpis: Żarcie na kółkach – otwarcie sezonu\nDalej Następny wpis: Dobre Bakterie – recenzja książki


Kilka słów o tym, co łączy profesjonalnych akrobatów oraz świetnie wykształconych pilotów partycypujących w pokazach lotniczych • We Dig Wisconsin\nSformułowanie pokazy akrobatyczne zazwyczaj kojarzymy albo z szeroko pojętą gimnastyką, albo z happeningami, na których piloci nowoczesnych samolotów chwalą się swoimi umiejętnościami przed zgromadzoną publicznością. Gimnastyków oraz pilotów wiele łączy. Takie osoby są zmuszone ciągle ćwiczyć, w przeciwnym przypadku wyjdą z wprawy i z konieczności zmienią profesję. Nie każdy może być akrobatą – do wykonywania ewolucji konieczna jest właściwa koordynacja ruchów, a układ nerwowy powinien funkcjonować bez zarzutu.\nPrzedstawiciele wspomnianych grup wiele ryzykują – swoje życie. Wystarczy, że silnik samolotu się zepsuje albo zerwie się pojedyncza linka i katastrofa gotowa.\nTen serwis internetowy, który ma dane na opisywany wątek, jest nieprawdopodobnie trzymający w napięciu, ale możesz poznać odmienne wiadomości w tym temacie, klikając tutaj.\nPikniki lotnicze są tłumnie odwiedzane nie tylko przez miłośników aeronautyki. Jeśli tego typu imprezie towarzyszą inne atrakcje, przykładowo możliwość zobaczenia aeroplanu od środka, to na pewno przyciągnie ona tłumy. Tego rodzaju pikniki najlepiej planować w wiosenne oraz bezdeszczowe dni, ale na aurę nikt przecież nie ma żadnego wpływu. Natomiast sami piloci również czerpią wiele frajdy z tego rodzaju zabawy, która po części bywa też ich pracą. Chociaż nie zawsze mogą stanąć przed publicznością i odebrać należne brawa, to i tak podniebne akrobacje przynoszą satysfakcję, chociażby w formie krótkiej notatki w lokalnej prasie.Sformułowanie Pokazy akrobatyczne odnosi się, jak już rzekliśmy, także do sportowych imprez, w których biorą udział mniej lub bardziej znani gimnastycy. Coroczne konkursy pozwalają im przedstawić swoje umiejętności innym, a dodatkowo zdobyć nagrody zakupione przez organizatorów. Na bieżąco, praktycznie po każdej ewolucji tacy sportowcy nagradzani bywają gromkimi brawami, a ich twarze obserwują nie tylko zgromadzeni w namiocie cyrkowym, ale też widzowie przed telewizorami. Satysfakcja jest więc podwójna.\nPokazy akrobatyczne w obydwu rzeczonych wydaniach są w gruncie rzeczy adresowane dla osób o mocnych nerwach.Korkociągi w wydaniu pilotów zawodowców są w stanie zmrozić krew w żyłach. Podobnie rzecz się przedstawia w przypadku artystów akrobatów.\nNie wszystkich informacji możesz dowiedzieć się z gazet. Jeżeli chciałabyś przeczytać o zaskakujących wypadkach odwiedź nasze serwisy www.\nZabezpieczeniem dla pilotów bywają fotele z katapultą, lecz nie w każdym przypadku będzie wystarczająco wiele czasu na jego wykorzystanie. A dodatkowo trzeba również brać pod uwagę bezpieczeństwo zgromadzonych. Z kolei gimnastycy ćwiczący bez żadnych zabezpieczeń ryzykują nie tylko swoje zdrowie, lecz też i samo życie. Całe szczęście widzowie są całkowicie bezpieczni, bo siedzą na otaczającej scenę widowni.\nTagi atrakcje, gimnastyka, konkursy, krew, zabawy, zdrowie


Strzelanie do posłańca jednoniciowym RNA wyciszającym gen - HDBuzz - Wiadomości naukowe o chorobie Huntingtona.\nNapisany przez Dr Nayana Lahiri listopad 25, 2012 Zredagowany przez Professor Ed Wild Przetłumaczony przez Arkadiusz Szatkowski Po raz pierwszy opublikowany wrzesień 24, 2012\nPo ogromnym skoku naprzód dokonanym w ostatnich latach, jesteśmy u progu badań obniżania poziomu huntingtyny u ludzi. Nowsze, lepsze i bezpieczniejsze metody są zawsze mile widziane a zapowiedź wyciszania genu ‘jednoniciowym RNA’ jest przyczyną sporego zamieszania. O co w tym wszystkim chodzi?\nLeki wyciszające geny mówią komórkom, aby te nie produkowały huntingtyny, białka powodującego szkody w chorobie Huntingtona. Robią to oddziałując na ‘system produkcji białek’ komórki.\nIstnieją dwa główne rodzaje leków tłumiących geny: oligonukleotydy antysensowne (anti-sense oligonucleotides, ASOs) i interferencja RNA (RNAi). Ten artykuł mówi o interferencji RNA.\nWyciszenie genu redukuje produkcję wybranego białka, zapobiegając czytaniu wiadomości mRNA przez komórki\nZmierzając do badań klinicznych, naukowcy pracują również nad nową, i miejmy nadzieję lepszą, techniką interferencji RNA. Aby wyjaśnić różnice istniejących technik, musimy wyjaśnić nieco jak na potrzeby produkcji białek odczytywane są geny. Trzymaj się - warto!\nCzym są DNA i RNA?\nDNA jest planem robienia ludzi. To długa cząsteczka składająca się z posklejanych części zwanych zasadami, o 4 ‘odmianach’: C, A, G i T. To litery, którymi zapisuje się nasz kod genetyczny.\n‘Podwójna spirala’ DNA składa się z dwóch nici, ułożonych obok siebie. Każda nić to ciąg (łańcuch) zasad, Nici łączą wiązania chemiczne między zasadami na sąsiadujących łańcuchach. A łączy się w parę z T a C tworzy parę z G.\nAby z DNA powstało białko, trzeba utworzyć ‘kopię roboczą’ DNA. Kopia jest nazywana ‘posłańcem’ RNA lub mRNA (ang.: ‘messenger’ RNA, przyp. tłum.). RNA jest ściśle związane z DNA, ale wygląda nieco inaczej.\nmRNA to szablon, który informuje komórki, jak skomponować białko. Ilekroć komórka buduje jakiekolwiek białko - w tym białko huntingtyny - czyta instrukcje z mRNA odpowiadającego temu białku.\nZakłócanie (interferncja) mRNA huntingtyny - lub ‘strzelanie do posłańca’ - zapobiega powstaniu białka huntingtyny, to podstawa wyciszania genów w interferencji RNA.\nOK - wróćmy do wyciszania genów\nTechniki wyciszania genów oparte na RNA wykorzystywały dotychczas dwuniciowe cząsteczki RNA, zwane siRNA. Potrzebowaliśmy dwuniciowych RNA ponieważ jednoniciowe RNA jest niszczone przez komórkowe mechanizmy usuwania śmieci zanim jeszcze zdąży cokolwiek wyciszyć.\nAby związać się z cząsteczką wiadomości mRNA huntingtyny dwuniciowe RNA musi rozdzielić się wewnątrz komórki na pojedyncze nici. Następnie enzym komórkowy niszczy mRNA, więc zmutowane białko nigdy nie powstaje.\nWiemy, że ten sposób działania może znacząco zmniejszyć ilość zmutowanego białka HD produkowanego w komórkach. Jesteśmy mniej pewni, czy dodatkowa nić, ma jakiekolwiek złe skutki uboczne dla komórek. Istnieje możliwość, że ciało może przypuści atak na resztki nici. Inną możliwością jest to, że resztka nici może wiązać się z innymi mRNA, i zapobiegać produkcji innych ważnych białek.\nDwuniciowe cząsteczki siRNA niezbyt dobrze rozprzestrzeniają się w mózgu, czyniąc trudnym leczenie dużych jego obszarów.\nOstateczna trudność dwuniciowych siRNA polega na tym, że aby dostarczyć je do odpowiednich tkanek muszą być pakowane w skomplikowany sposób.\nIstniejące badania na modelach myszy i małp wykazały, że siRNA są bezpieczne i skuteczne, ale naukowcy to ostrożne grono, muszą być pewni bezpieczeństwa terapii przed jej podaniem ludziom. Ostatnia rzecz jakiej byśmy chcieli to pogorszenie HD.\nPomysłem zmniejszającym ryzyko złych skutków interferencji RNA jest wytworzenie jednoniciowego siRNA. Ale jak możemy przezwyciężyć problem stabilności - ten denerwujący zwyczaj siekania jednoniciowych leków RNA przez komórki?\nGrupa naukowców pod przewodnictwem Davida Corey w Dallas, współpracująca z ISIS Pharmaceuticals, po ciężkiej pracy ogłosiła właśnie, że w końcu rozgryzła problem. Odkrycie zostało ogłoszone nie w jednym, ale w dwóch artykułach, w tym samym wydaniu czasopisma Cell. Takie zamieszanie wywołało!\nJednoniciowe siRNA łączy potęgę wyciszania dwuniciowego RNA i łatwość rozprzestrzeniania się po mózgu jednoniciowych molekuł.\nWprowadzając pewne chemiczne modyfikacje, zespół Corey`a przygotował jednoniciowe siRNA i zapakował je do wodnego roztworu soli. Z powodzeniem wstrzyknął jednoniciowe siRNA do płynu otaczającego mózg w mysim modelu HD, i mógł wykazać, że wiąże się ono z mRNA huntingtyny i zapobiega tworzeniu białka HD.\nNaukowcy nie poprzestali na tym i zrobili jeszcze kolejny krok. Nieznacznie zmieniając strukturę cząsteczki stworzyli jednoniciowe siRNA, które blokuje produkcję jedynie zmutowanego białka HD i nie wpływa na produkcję normalnej wersji białka. Uzyskali to ukierunkowując siRNA na nienormalnie długi odcinek ‘CAG’ genu HD.\nArtykuł Lima i kolegów w piśmie Cell, opisujący jednoniciową technikę siRNA (Pełna treść artykułu wymaga płatności albo subskrypcji) Artykuł Yu i kolegów w piśmie Cell, opisujący zastosowanie jednoniciowych siRNA u myszy HD (Pełna treść artykułu wymaga płatności albo subskrypcji)\nTematyszczególnie ciekawe opracowywanie leku wyciszanie genów mysli modelWięcej...\nWygenerowano maj 23, 2022 — Pobrany z https://pl.hdbuzz.net/099


UMOWA NR... O ŚWIADCZENIE USŁUG NA WARUNKACH ZLECENIA - PDF Free Download\nDownload "UMOWA NR... O ŚWIADCZENIE USŁUG NA WARUNKACH ZLECENIA"\n1 Załącznik Nr 5 do Zaproszenia Wzór umowy UMOWA NR... O ŚWIADCZENIE USŁUG NA WARUNKACH ZLECENIA zawarta w dniu roku w Słupsku, pomiędzy: Miastem Słupsk, Pl. Zwycięstwa 3, zwanym dalej Zleceniodawcą, reprezentowanym przez: a... zwanym dalej Zleceniobiorcą, reprezentowanym przez:... W wyniku dokonania przez Zleceniodawcę wyboru oferty Zleceniobiorcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przeprowadzonego na podstawie art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo Zamówień Publicznych (t.j Dz. U. z 2013r. Nr 907, z późn. zm.), zwanej w dalszej części umowy ustawą Pzp, o wartości szacunkowej nie przekraczającej wyrażonej w złotych równowartości kwoty euro, została zawarta umowa o następującej treści: 1 PRZEDMIOT UMOWY Przedmiotem zamówienia jest świadczenie usług terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu i osób współuzależnionych zamieszkałych na terenie miasta Słupska, zgodnie z ofertą stanowiącą załącznik Nr 1 do umowy. 2 TERMIN i MIEJSCE REALIZACJI 1. Termin całego zamówienia: od dnia podpisania umowy do 31 grudnia 2014 roku. 2. Miejsce zamówienia:... 3 OBOWIĄZKI I ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZLECENIOBIORCY 1. Zleceniobiorca zobowiązany jest realizować zadanie w formie zajęć grupowych, zgodnie z harmonogramem stanowiącym załącznik Nr 2 do niniejszej umowy. 2. Zleceniobiorca zobowiązany jest do: 1) składania miesięcznych sprawozdań z zadania określonego w 1, zgodnie z załącznikiem Nr 3 do niniejszej umowy, w terminie do 21 dni po zakończeniu każdego miesiąca,\n2 2) złożenia sprawozdania za okres obowiązywania umowy z zadania określonego w 1, zgodnie z załącznikiem Nr 4 do niniejszej umowy, w terminie do 30 dni od daty zakończenia zadania określonej w 2 ust. 1. 3) prowadzenia list obecności uczestników na poszczególnych zajęciach. 3. Przy wykonaniu umowy Zleceniobiorca obowiązany jest do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji uzyskanych w trakcie jej wykonania. Informacje te traktowane będą jako poufne. Obowiązek zachowania tajemnicy bezterminowo obejmuje również okres po wykonaniu umowy. 4 OBOWIĄZKI I PRAWA ZLECENIODAWCY Zleceniodawca zastrzega sobie prawo kontroli sposobu powierzonego zadania, 5 WYNAGRODZENIE 1. Wartość umowy (z podatkiem od towarów i usług VAT) w okresie umowy wynosi... zł (słownie:...złotych) brutto przy obowiązującej stawce podatku VAT...%. Wartość umowy została wyliczona na podstawie ceny jednostkowej (stawki godzinowej)... zł. 2. Wynagrodzenie wypłacane będzie przez Zleceniodawcę sukcesywnie co miesiąc, w terminie 14 dni po złożeniu przez Zleceniobiorcę rachunku/faktury VAT wraz z dwoma egzemplarzami sprawozdania, o którym mowa w 3 ust. 2 pkt Zapłata wynagrodzenia będzie dokonywana przelewem na rachunek bankowy Zleceniobiorcy wskazany na rachunku/fakturze VAT, przy czym za dzień zapłaty przyjmuje się dzień obciążenia rachunku Zleceniodawcy. 4. NIP Zleceniobiorcy.. 5. NIP Zleceniodawcy Zleceniodawca upoważnia Zleceniobiorcę do wystawienia rachunku/faktury VAT bez podpisu osoby upoważnionej ze strony Zleceniodawcy do jej przyjęcia. 7. Cena jednostkowa określona w ust. 1 nie może ulec zmianie w okresie obowiązywania niniejszej umowy. 8. W przypadku zmiany stawki podatku VAT w toku niniejszej umowy, kwota wynagrodzenia netto w fakturze zostanie powiększona o kwotę podatku VAT w stawce obowiązującej na dzień wystawienia faktury. Zmiana stawki podatku VAT nie wymaga zmiany umowy. 6 OSOBY UPOWAŻNIONE 1. Zleceniodawca ustanawia osobę odpowiedzialną za realizację umowy..., nr tel...., ... do bezpośredniego kontaktowania się z Zleceniobiorcą w zakresie niniejszej umowy. 2. Osobą odpowiedzialną za świadczenie usługi, prawidłową realizację niniejszej umowy oraz upoważnioną do kontaktów z Zleceniodawcą ze strony Zleceniobiorcy będzie..., nr tel...., ...\n3 7 ROZWIĄZANIE UMOWY 1. Zleceniodawcy przysługuje prawo rozwiązania umowy w trybie natychmiastowym w przypadku: 1) gdy Zleceniobiorca realizuje umowę niezgodnie z opisem przedmiotu zlecenia, w sposób sprzeczny z umową lub z nienależytą starannością; 2) w przypadku braku środków finansowych, czego Zleceniodawca nie mógł przewidzieć przy zawieraniu umowy. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, Zleceniobiorca może żądać wyłącznie wynagrodzenia za część zlecenia wykonaną do dnia ustania obowiązywania umowy. 3. W razie zaistnienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że wykonanie umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy, Zleceniodawca może odstąpić od umowy w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o tych okolicznościach. W takim przypadku, Zleceniobiorca może żądać wyłącznie wynagrodzenia należnego z tytułu wykonania części umowy. 4. Oświadczenie Zleceniodawcy o rozwiązaniu oraz odstąpieniu od umowy następuje na piśmie. 5. Umowa może być rozwiązana na zasadzie porozumienia stron. 8 KARY UMOWNE 1. W przypadku realizowania postanowień umowy niezgodnie z terminami określonymi w załączniku Nr 2 do niniejszej Umowy, bez wcześniejszego pisemnego uzgodnienia ze Zleceniodawcą, Zleceniodawca może nałożyć na Zleceniobiorcę karę umowną, w wysokości 1% szacunkowej wartości umowy określonej w 5 ust. 1, za każdy dzień nieobecności. 2. Zleceniodawcy przysługuje prawo do kumulacji kar. 3. Kwota kary umownej może być potrącona z należnego Zleceniobiorcy wynagrodzenia. 4. Zleceniobiorca może w razie wystąpienia opóźnienia w terminie zapłaty za przedmiot umowy, naliczyć Zleceniodawcy odsetki ustawowe za czas od dnia wymagalności roszczenia do dnia zapłaty. 5. Zleceniodawcy przysługuje prawo do dochodzenia odszkodowania uzupełniającego na zasadach ogólnych określonych w Kodeksie cywilnym, gdy wartość kar umownych jest niższa niż wartość powstałej szkody. 9 ZMIANY UMOWY 1. Zmiana osób wskazanych w 6 niniejszej umowy nie wymaga sporządzania aneksu do umowy. 2. Warunkiem dokonania zmian, o których mowa w ust. 1 jest złożenie pisemnego wniosku uzasadniającego konieczność dokonania zmian. 3. Zmiana postanowień umowy wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności.\n4 10 ROSZCZENIA I SPORY Sądem właściwym dla rozstrzygania sporów, wynikających z niniejszej umowy jest sąd właściwy dla siedziby Zleceniodawcy. 11 POSTANOWIENIA KOŃCOWE 1. W sprawach nie uregulowanych w umowie będą miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (t.j.dz.u. z 2014, poz. 121). 2. Umowa została sporządzona w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, z których Zleceniodawca otrzymuje dwa egzemplarze, a Zleceniobiorca jeden egzemplarz. ZLECENIODAWCA ZLECENIOBIORCA\n5 Załącznik Nr 2 do Umowy Nr... z dnia... Harmonogram programów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu i współuzależnionych, zamieszkałych na terenie miasta Słupska Lp Nazwa Imię i nazwisko osoby prowadzą cej Okres (z podaniem daty rozpoczęcia i zakończenia zajęć) zajęć, z określeniem dnia i godzin (np.7 środa, godz ) Ogółna liczba godzin w ramach program u Cena za godzinę zajęć Koszt całkowity (6x7) Przewidy wana liczba odbiorcó w 9 Razem x x x\n6 Załącznik Nr 3 do Umowy Nr... z dnia... Miesięczne sprawozdanie z programów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu i współuzależnionych, zamieszkałych na terenie miasta Słupska Tabela Nr 1 Lp Nazwa Imię i nazwisko osoby prowadzącej zajęć z wyszczególnieniem daty ich godzin w m-cu Cena za godzinę zajęć Koszt całkowity (5x6) odbiorców 8 Razem x x x Tabela Nr 2 Lp Nazwa Tematyka zajęć 1 2 3\n7 Załącznik Nr 4 do Umowy Nr... z dnia... Zbiorcze sprawozdanie z programów terapeutycznych dla osób uzależnionych/współuzależnionych od alkoholu, zamieszkałych na terenie miasta Słupska za okres umowy Lp Nazwa Imię i nazwisko osoby prowadzącej Okres (z podaniem daty rozpoczęcia i zakończenia zajęć) godzin w ramach Ogólna liczba zajęć, z określeniem dnia (np. 7 środa) Cena za godzinę zajęć Koszt całkowity (5x7) odbiorców 9 Razem x x x x\nOU.RZP.III Słupsk, dnia 17 czerwca 2015 r. OU-RZP.III\nSłupsk, dnia 17 czerwca 2015 r. OU-RZP.III.271.1.8.2015 ZAPROSZENIE DO SKŁADANIA OFERT w postępowaniu pn. świadczenie usług terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu i współuzależnionych, zamieszkałych\nUMOWA NR RZP.../2017\nZałącznik Nr 5 do Zaproszenia do składania ofert UMOWA NR RZP..../2017 zawarta w dniu... 2017 roku Słupsku pomiędzy: Miastem Słupsk, Plac Zwycięstwa 3, reprezentowanym przez Prezydenta Miasta Słupska,\nZałącznik nr 4 do SIWZ UMOWA w ramach realizacji Rządowego programu rozwijania szkolnej infrastruktury oraz kompetencji uczniów i nauczycieli w zakresie technologii informacyjno - komunikacyjnych Aktywna


Zegarek Rolex Day-Date 36: Platyna - M118346-0010\nOyster, 36 mm, platyna i brylanty\nRzadka i drogocenna platyna uderza srebrzystą bielą i elektryzującym blaskiem. Jest metalem o dużej gęstości, jednym z najcięższych na świecie, charakteryzującym się także wyjątkową odpornością na korozję. Paradoksalnie platyna jest jednocześnie miękka, elastyczna i plastyczna, co sprawia, że jej obróbka jest niezwykle trudna i wymaga doświadczenia i bardzo wysokich umiejętności. Firma Rolex zawsze używa platyny o próbie 950, stopu o zawartości 950‰ (tysięcznych) platyny, stworzonego wewnętrznie przez specjalistów metalurgicznych. Najszlachetniejszy metal dla najdoskonalszych zegarków.\nNiebieska tarcza o odcieniu „ice blue”\nKolor niebieski „ice blue”, wysadzana brylantami\nDatejustOyster, 28 mm, platyna i brylanty\nCosmograph DaytonaOyster, 40 mm, platyna


Zapraszamy do korzystania z naszego solarium. Komfortowe warunki jakie dla Państwa stworzyliśmy na pewno sprawią wszystkim wiele przyjemności nawet w pochmurne dni. Do Waszej dyspozycji oddajemy łóżko ERGOLINE 500 ULTRA TURBO zaopatrzone w mega mocne lampy X-TRA DIAVOLO PREMIUM POWER.\nAktualna cena usługi dostępna jest w zakładce cennik.\nPoniżej trochę informacji o naszych zainstalowanych lampach:\nWszystkie lampy z serii X-TRA DIAVOLO to lampy opalające "dwuskładnikowo" - wysoki poziom UVA zapewnia szybką aktywację pigmentu znajdującego się w skórze, natomiast UVB pozwala tworzyć jego większą ilość. Są doskonałą propozycją dla klientów, którzy cenią nie zaczerwienioną skórę, a piękny złocisty brąz, pojawiający się bardzo szybko. Unikalna kompozycja luminoforu (cztery specjalnie skomponowane rodzaje fosforu) została połączona z technologią elektrodową VHO. Dzięki temu można opalić się szybko, intensywnie i mocno, a opalenizna ma przedłużoną trwałość.\nLampy te mają promieniowanie najbardziej zbliżone do krzywej pigmentacji - oznacza to że opalamy się najefektywniej, o klasę wyżej niż w standardowych lampach o podobnej mocy. Wykres promieniowania ma dwa punkty maksymalne, tak dobrane, aby jego wartość nie wykraczała poza zdolność opalania skóry. W ten sposób promieniowanie nie jest ?marnowane?.\nPoza niespotykaną wcześniej skutecznością opalania, X-TRA DIAVOLO ma jeszcze jeden niezwykły efekt. W porównaniu do standardowych lamp stymuluje dwa razy większą produkcję witaminy D3, wpływającej pozytywnie na zdrowie i odporność organizmu. Co więcej, witaminy wywoływanej przez promienie UV nie da się przedawkować ? organizm sam ustali potrzebną mu dawkę. To wszystko znaczy, że możemy zaoferować klientom naprawdę podwójny efekt ? lampę witaminowo-brązującą.\nPrzed i po treningu proponujemy dietetyczne przekąski oraz suplementy.


PO złożyła wniosek o delegalizację ONR PO złożyła wniosek o delegalizację ONR Redakcja Radia ZET\n06.09.2016 15:23 fot. PAP\nPołowie PO złożyli do prokuratora generalnego wniosek o delegalizację Obozu Narodowo-Radykalnego. Podpisało się pod nim ok. 100 posłów Platformy. ONR określa wniosek jako "prawnicze partactwo". - W związku z wydarzeniami, które miały miejsce w czasie państwowej uroczystości w Gdańsku, w związku z tym co dzieje się w Polsce, w związku z językiem agresji, rosnącym zagrożeniem rasizmem i ksenofobią dzisiaj do ministra sprawiedliwości, a jednocześnie prokuratora generalnego składamy wniosek, aby ten skorzystał ze swoich konstytucyjnych i ustawowych uprawnień i zwrócił się do właściwego sądu o delegalizację stowarzyszenia ONR - mówił poseł PO Cezary Tomczyk.\nIncydent podczas pogrzebu Żołnierzy WyklętychW czasie uroczystości pogrzebowych "Inki" i "Zagończyka" przed Bazyliką Mariacką w Gdańsku pojawiła się kilkunastoosobowa grupa działaczy KOD z liderem Mateuszem Kijowskim na czele. Doszło do przepychanek z innymi zgromadzonymi tam osobami, które wznosiły okrzyki m.in.: "Precz z komuną", "Raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę". KOD-owcy opuścili plac przed świątynią w eskorcie policjantów.\nNapisy i plamy farby na polskim konsulacie we Lwowie. Jest reakcja Więcej: #Platforma Obywatelska


Ligowe wyniki w kratkę: dwa zwycięstwa, remis i porażka - Kętrzyn\n2016-03-28 15:33:29 (ost. akt: 2016-03-28 11:57:54)\nSędziowie oraz kapitanowie Granicy Kętrzyn i Olimpii Elbląg przed rewanżowym spotkaniem III ligi sezonu 2015/2016.\nW 22. kolejce rozgrywek III ligi grupy podlasko-warmińsko-mazurskiej lepiej wypadła drużyna MKS Korsze, która na wyjeździe pokonała słabiutki w tym sezonie Start Działdowo. Jedynego gola w tym spotkaniu strzelił Paweł Sawicki w 68. minucie. To było piąte ligowe zwycięstwo MKS-u (licząc walkower z Olimpią Olsztynek), który zajmuje obecnie 14. miejsce w tabeli, jednak korszanie mają jeszcze dwa zaległe spotkania do rozegrania.\nW Kętrzynie powodów do radości nadal nie mają kibice miejscowej Granicy. W Wielki Piątek drużyna z ul. Bydgoskiej rozegrała wysoko przegrany mecz z liderem, Olimpią Elbląg (pisaliśmy już o tym TUTAJ). O wyniku bez wątpienia przesądziło pierwsze 5 minut, kiedy to kętrzynianie stracili 3 bramki. Klub z Ketrzyna zamyka tabelę razem z Olimpią Olsztynek, która po rundzie jesiennej wycofała się z rozgrywek.\nBramka: 0:1 - Paweł Sawicki ('68).\nBramki: 0:1 - Łukasz Ostrowski ('3, sam.), 0:2 - Paweł Piceluk ('4), 0:3 - Paweł Piceluk ('5), 0:4 - Paweł Piceluk ('50), 0:5 - Damian Szuprytowski ('61), 1:5 - Tomasz Bobrowski ('64), 1:6 - Michał Bartkowski ('81), 1:7 - Radosław Stępień ('90).\nZ rozgrywkami powróciła liga okręgowa, w której dobrze prezentują się obydwa zespoły z naszego powiatu. Lepiej wystartował Wilczek Wilkowo, który pokonał na wyjeździe Węgorię Węgorzewo 2:3. Lider z Reszla przed własną publicznością jedynie zremisował z Granicą Bezledy 1:1 (przypomnijmy, że w rundzie jesiennej Orlęta wygrały w Bezledach aż 5:2). Po 18. kolejkach na czele tabeli nadal pozostają Orlęta (6 pkt. przewagi nad drugim Mazurem Pisz i 10 pkt. nad trzecimi Czarnymi Olecko), zaś Wilczek zajmuje 7. pozycję.\nW rozgrywkach III ligi oraz ligi okręgowej nasze zespoły zagrają już 2 kwietnia. Granica Kętrzyn zagra na wyjeździe ze Zniczem Biała Piska, a MKS u siebie z Concordią Elbląg. Piłkarze Orląt jadą do Bartoszyc, gdzie podejmować ich będzie miejscowa Victoria, natomiast Wilczek u siebie podejmie Polonię Lidzbark Warmiński. Wszystkie te mecze rozpoczynają się o godz. 16.00.\nTagi: piłka nożna III liga klasa okręgowa MKS Korsze Granica Kętrzyn Orlęta-Rema Reszel Wilczek Wilkowo


bony sodexho gdzie można kupić\nNa powstańców jest kilka sklepów które honorują bony sodexo. Gdzie cos mozna kupic najblizej tanio? Fajnie by bylo jakby dalo . w Bydgoszczy skąd pochodzę jest tylko jeden sklep w którym można płacić bonami. 2. Istnieje także możliwość odsprzedania komuś bonów-może ktoś. Chcę kupić gitarę za bon sodexo a nie ma gdzie, a jak już jest gdzie. Ceny będą pewnie obniżone dopiero gdy uke na to wyrazi zgodę, bo tp cały czas o to. a na te bony Sodexo można coś atrakcyjnego kupić? Kupując serwery hp otrzymasz bony Sodexo . Zwiększa się też liczba punktów, w których można realizować bony. Gdy np. Zastanawiamy się, co kupić znajomym na prezent ślubny czy jubileusz. Prym wiedzie tu Sodexo, który wraz z kuponami podarunkowymi skierował. Miły kącik w sklepie, gdzie klient może kupić ciepłe napoje: kawę czarną, kawę białą, cappucino. Możliwość realizacji przez klientów bonów Sodexo. Do wszystkich sklepów Delikatesy Centrum można przynosić zużyte baterie, . kupujĄc w opcji kup teraz przesyŁka priorytetem-gratis! bony akceptowane w punktach na terenie całego kraju-gdzie są akceptowane można sprawdzić w internecie na stronie:Szkoda tylko ze wy nie wiecie wcześniej gdzie jedziecie a wymagają żeby się. Po 3-4 stówki w bonach Sodexo za które można było kupić wszystko i wszędzie.. Bony spa to produkt bardzo elitarny. Można je zrealizować na pobyty w hotelach spa. Bony turystyczne wręczane są wtedy, gdy chcemy obdarowywać kogoś wycieczką. w jakiej występują, rodzaj towaru bądź usługi, jaką można za nie kupić. Kierownik kategorii produktu w Sodexho Pass Polska. Można wszystko (od żywności po wyroby papiernicze) kupić w jednym miejscu. Ludzie mają samochody, to jadą do marketów, gdzie wszystko można obejrzeć. Jakieś stowarzyszenie by być partnerem np. Przy bonach Sodexo,. Bony zakupowe można wykorzystywać nie tylko przed świętami-większość z. Pracownik może np. Nie odebrać paczki przed świętami, gdy jest chory albo na urlopie. Bo można kupić za nie wszystkie artykuły dostępne w naszych. Za zakupy płacą bonami Sodexho, otrzymują specjalne bony gratisowe.. Bony sodexo to nie oznaka biedy. Nie spotkalem sie jeszcze z taka opinia. a. w szwecji tez sa bony, nie mozna za nie kupic alkoholu i. Jakie młode małżeństwo nie wyda 120pln w sklepie, gdzie można płacić bonami.Nie wiesz, gdzie znaleźć potrzebną Ci informację? Masz pytania albo wątpliwości? Na tej stronie znajdziesz. Co to są kupony promocyjne i jak można dostać kupon promocyjny? bony towarowe euro. Kupony Sodexo (podarunkowe i premiowe). w sklepach rtv euro agd możesz także kupić sprzęt na raty. Do góry. Potencjał rynku bonów ży-wieniowych i obiadowych można obliczyć, mnożąc. Pozycję zajmuje firma Sodexho. Pass, należąca do Grupy Sodexho. Co wszystko mogę kupić za kupony żywieniowe? a gdzie je można wydać? – w szerokiej i różnorodnej sieci placówek handlowych.Wysłany: Sro Maj 27, 2009 13: 19 Sklep na bony. Witam Znacie może jakiś sklep z częściami samochodowymi gdzie można płacić bonami Sodexho? No nie pisałeś co chcesz konkretnie kupić 8-. a może bony sodexo? Można nimi zapłacić prawie wszędzie dzięki czemu. Zależy gdzie, właśnie przy kartach do reserved można je łączyć w.Dziś chciałam kupić bisocard 5 i niestety nie ma! Dlaczego? Chciałam sie dowiedzieć, gdzie podział sie wysoki, ciemnowłosy pan mgr z apteki w Realu. Można by było siedząc wygodnie w fotelu zamówić odpowiednie leki bez wychodzenia z. Czy apteka realizuje zakupy za bony sodexo. Autor: 2008-12-10). Będzie można znów poszaleć w kantynie– jak się je tylko zupki i zieleninę. Gdzie słodkie kociaki dają klientom rozkosz w zamian za bony.Nie moglam go kupic, bo musi byc kwota 50zl lub wyzsza, mimo to, ze swetr. Ja też nie dostałam tego bonu a urodziny miałam dzień po Tobie gdzie można się o niego upomnieć. Nie mozna kumulowac bonÓw oraz laczyc z innymi promocjami orsay. Jakie były na nim uwagi, ale miałam bony podarunkowe z sodexho pass.A może chcesz kupić bony prezentowe? który rozgrywa się jednocześnie na Facebooku, gdzie stał się fenomenem i śledzi go prawie 10' 000 osób.. z bonów sodexo reszty nie wydajemy. Bon towarowy traktowany jest jak towar, można go wymienić, na inny towar, ale nie można zażądać reszty. Sklep może wydawać resztę. Gdzie kupić choinki w Koszalinie (17-12-2009).Gdzie mogę zostawić opinię na temat działalności ikea? Czy blaty można kupić na dowolny wymiar i czy można je docinać w sklepie? bonami upominkowymi sodexo pass, • kartami upominkowymi ikea (do nabycia w kasach),. Otrzymają bony Sodexo na zakupy o wartości od 50 do 250 zł. Najwięcej, bo 250 zł można zaoszczędzić na zakupach wybierając plan doMowy tp. Telekomunikacja Polska chce kupić sieć Play· Konto w mBanku-czy warto? Jak zatem powinien postąpić podatnik, gdy organ podatkowy zażąda faktur za. Gdzie miejscy urzedncy maja znalezc kase na to cudo? na ulicy przeciez. Czasami można kupić coś fajnego tam. Wmb a bony sodexo. 19-12-2008 18: 40 miśka-Gość. Czy ktoś może wie czy można tam płacić bonami sodexo?Świat Koni: Zobacz temat-Ventipulmin, gdzie mozna kupic taniej. Zadowolony. Bony sodexo gdzie kupichttp: katalog2010. Com. Pl/efedryna-i-dieta. Html. Jest on konieczny wszędzie tam, gdzie ł? czna warto? ć bonów przekroczy 6 tys. Euro. Zaprotestowała przeciwko temu firma Sodexho Pass Polska, która powołała. w której honorowane s? bony, zakres asortymentu, jaki można za nie kupić . Wg. Mnie jest to lepsze niż jakiś pendrive itp. Bo można te bony. Gdzie najlepiej kupić domenę? • ubezpieczenie przez internet." Gazeta Wyborcza" Orbis Travel można było uratować. Firma z wieloletnią tradycją zaczęła podupadać, gdy francuski Accor. Włosy z głowy rwą sobie teraz firmy Sodexho i Accor, które żyją ze sprzedaży i dystrybucji bonów. Sodexho Pass, Accor, Bonus Systems. Duże sklepy zdominowałyby rynek wart 2, 5 mld zł. Programy lojalnościowe trafiają na podatny grunt wszędzie tam, gdzie za zbliżoną. Zaangażowanych w akcję sklepów, w której nagrodami były bony Sodexho.. Pod lupę wzięliśmy 11 sklepów, których można zrobić pełne zakupy spożywcze: to sklepy duże. Karty płatnicze, bony Almy, Sodexo i Bonus, karta kredytowa przez internet. w przypadku gdy wartość zamówienia wynosi 150, 00 zł lub więcej, że jesteśmy zmuszeni kupić więcej niż planowaliśmy,. Kto z nas nie chciałby otrzymać w prezencie 100 zł i kupić za nie produkt o wartości 130 zł? Bony wciąż najpopularniejsze na Święta! Oferty z Pakietu smart można zrealizować między innymi w hipermarketach. Ze 180 tysięcy punktów w Polsce– wszędzie tam gdzie akceptowana jest karta visa.. Gdzie na terenie Warszawy, można kupić płytę" Hellwood" zespołu Hunter? w jakich sklepach można realizować bony sodexo? . Według niezależnych emitentów bonów na zmianach przepisów. w tym roku spodziewamy się wzrostu na podobnym poziomie-mówi Robert Lech z Sodexho Polska. Zmiana przepisów ma sprawić, że pracodawca kupi taniej bony bez względu na to, na co i gdzie będzie je można wymienić-uważa Robert Lech.Wlasnie wkurwiajace jest to ze bony sodexo sa opodatkowane 18%-bo pozniej. Ze ludzie sa beznadziejni w tym beznadziejnym swiecie mozna charowac i duzo s. Jak zwykle gdzie siedzisz to widzisz-kupilem sobie ksiazke steinbecka. Bony to świetny sposób na motywowanie pracowników– mówi Robert Lech, dyrektor generalny Sodexho Pass– dzięki nim można na przykład. że już za taką kwotę można kupić w restauracjach Burger King zestaw King Deal. Spełniają podobną rolę do bonów Sodexo. Co innego na przykład w usa gdzie z takiej monety można zrobić na przykład wisiorek i sprzedać z. Bony i te dukty również można zbierać, byle nie mówić, że to monety.Sa rozdaje bony sodexo: Od 1 sierpnia klienci indywidualni. Samsung gt-B7610& #93; wm 6. 5 rom lite plk by Budniu (build 21889): Kupiłem Samsunga Omnię Pro. Gdy wybiorę z menu' aktywuj bluetooth' wyskakuje mi: nie można włÄ.Uregulowanie części rachunku za produkty poprzez realizację bonów, gdy wartość. Kupony Sodexo są super! Nie dość, że wiele rzeczy można za nie kupić.\nProgramy lojalnościowe trafiają na podatny grunt wszędzie tam, gdzie za zbliżoną cenę. Firma Vision SecretClient proponuje bony turystyczne na usługi nie jednego. Ewa Wolska, kierownik produktu Sodexho Pass Polska Sp. z o. o. Należy kupić dowolne urządzenie marki Electiolux, aeg-Electrolux lub Zanussi.\nEkstra, można kupić coś o 20 złotych taniej. Zastanawiam się co wybrać. a gdzie jest haczyk? Bo niby tak sobie mają rozdawać po 20 zł? > Zarezerwuj je przez eSky, a otrzymasz bony sodexo na wybrane zakupy za darmo!. tp rozdaje bony towarowe. Telekomunikacja Polska z niepokojem patrzy na stale malejącą liczbę. Otrzymają bony Sodexo na zakupy o wartości od 50 do 250 zł. tp informuje, że najwięcej, bo 250 zł można zaoszczędzić na zakupach. Więcej żadnych abonamentów, gdy ceny będą konkurencyjne wrócę.Zamówienia można składać poprzez: koszyk znajdujący się na stronach sklepu; infolinię. w przypadku zamówień płatnych bonami Sodexo-po otrzymaniu przez sklep bonów. 1495) klient, kupując sprzęt elektryczny lub elektroniczny. Na drodze polubownej a w razie gdy porozumienie takie byłoby nie możliwe. Odliczyć można też darowizny na cele kultu religijnego. Mam na myśli bony i karty podarunkowe. Nie narażają nas na ryzyko wręczenia. Sodexho) albo kart przedpłaconych (wiele banków ma jej w swojej ofercie), a wybierzemy. No, może wspomniana na początku chęć by zrobić dobry interes, by kupić coś.\nWe współczesnym świecie każdy indywidualnie podejmuje decyzje, gdzie i w jakim. Zawarta w raporcie Banku Światowego, że ustawę w Polsce można kupić. Na tym firma Sodexho, która zajmuje się dystrybucją bonów towarowych-można je. Tym samym realizując bon o wartości nominalnej 100 zł, można zrobić zakupy nawet za 130 zł. w tym roku bony podarunkowe otrzymają pracownicy . Co zrobić żeby kupić prezent gustowny, uniwersalny i oryginalny? błyszczyk), można pomyśleć również o stylowej biżuterii lub bieliźnie. Ostatnią deską ratunku są oferowane przez wiele sklepów bony upominkowe.. Głosować można przez blisko kwartał. Kampania rozpoczyna się 7 stycznia, a kończy 20 marca 2011 roku. Wystarczy kupić dowolny produkt Knorr i założyć konto na stronie www. Knorr. Pl. Wyposażenie z oferty rtv Euro agd oraz bony Sodexo. Gdzie wpisać kod· piccolo· nagrody· cava· śmieszne.Kupiliśmy w Polsce dekoder Polsatu i podziałał 2 tygodnie. Bb code są Włączone. Gta 4 xbox 360 kody ryby sennik gdzie można zrealizować bony sodexho.2006-03-27 11: 19: 39: Pozdroawienia (6) 2006-03-27 11: 14: 44: moze kupie Xantie i kilka pytan-pomoc (6). 2006-03-24 08: 16: 06: Jak (czy mozna) uzunac konto gmail? 1). 2006-03-22 10: 21: 42: gdzie darmowe konto na serwerze ftp? 3). 2006-03-16 01: 49: 03: gielda] bony sodexho (1).\nSukienka Beckhambony bet at home torrent\nbony euro media markt\nbony kulturowo-rekreacyjne sodexo\nsecurity suite 2007 pl\nwyniki testow kompetencji gimnazjalistow\nzalozenie telefonu 240