Wojciech IWANOWSKI: Niewiara w wierzących społeczeństwach\nTeolog i pedagog. Sekretarz redakcji miesięcznika „Nowe Życie”. Interesuje się filozofią i nauczaniem społecznym Kościoła. Stale współpracuje z Fundacją Obserwatorium Społeczne we Wrocławiu.\nO wierze napisano już bardzo wiele. Były to zarówno encykliki papieskie, jak i traktaty najwybitniejszych teologów. Wiarę definiowano, kiedy była ona czymś naturalnym – powszechnym. Współcześnie jednak zdaje się być inaczej. W odbiorze wielu ludzi wiara przestała być oczywistością, co więcej, powoli staje się osobliwością\n.W populacji kuli ziemskiej wciąż dominują ludzie wierzący. Według ostatnich badań Global Index of Religiosity and Atheism 59% mieszkańców globu definiuje się jako osoby religijne, 23% jako wierzący niereligijni, 5% stanowią agnostycy, 13% zaś ateiści. Należy zaznaczyć, że badania te nie są tożsame z przynależnością religijną. Stanowią bowiem anonimową deklarację postawy. Zatem wciąż na świecie jest więcej ludzi wierzących. Ponadto liczba osób wierzących w ogóle populacji w ciągu ostatnich 25 lat wzrasta. Mimo to można odnieść wrażenie, że to ludzie wierzący są w mniejszości, a przynajmniej w głębokiej konspiracji.\nJest tak ze względu na pewien paradygmat przyjęty w europejskiej humanistyce. Mówi on, że wraz z rozwojem nauki, techniki, masowej edukacji i mediów liczba osób religijnych na świecie będzie malała. Warto nadmienić, że pogląd ten ukuto w okresie oświecenia. Mamy wiek XXI, a wiara ma się dobrze.\n.W demografii religijnego świata wyjątek stanowi Stary Kontynent. Europa przeorana przez okopy dwóch wojen światowych, pomna swoich kolonialnych win i systemów totalitarnych, które na jej ziemi wyrosły, ma z religijnością problem. Często można spotkać ludzi obwiniających religie za rzeczone błędy białego człowieka. Wojny światowe? Był przecież, parafrazując Juliana Tuwima, pastor, biskup i rabin, który błogosławił karabin. Niewolnictwo? Biali plantatorzy modlili się w swoich zborach, czarni niewolnicy zbierali bawełnę. Nazizm? Każdy widział zdjęcie superintendenta (biskupa) Rzeszy Ludwiga Müllera w geście nazistowskiego pozdrowienia. Komunizm? Chciał dokładnie tego samego, co chrześcijanie.\nZdaje się jednak, że mamy tutaj do czynienia z pomieszaniem przyczyn i skutków. Europa rozniosła po świecie te wszystkie okropieństwa, bo nie uwierzyła prawdziwie w Chrystusa. Tak ujmowali ten problem dwaj wybitni teologowie: pastor Dietrich Bonhoeffer i kard. Józef Ratzinger. Zwracali oni uwagę, że Europa jako kontynent nigdy wierząca nie była. Mimo deklarowanej przynależności konfesyjnej nie praktykowano postawy wiary. Młody docent Ratzinger posunął się nawet do stwierdzenia, że „pogaństwo osiadło i ma się dobrze w samym Kościele”. Mimo to zawsze słychać było zdecydowany głos sprzeciwu chrześcijan wobec tych okropieństw. Nawet wówczas, kiedy znajdowali się w samym centrum zła. Bł. Karol Habsburg próbował doprowadzić do pokoju podczas I wojny światowej. Leon XIII z całą mocą w encyklice In plurimis przywoływał krytykę niewolnictwa od zawsze obecną wśród wyznawców Chrystusa. Jako znak sprzeciwu wobec III Rzeszy i jej neopogańskich paragrafów rasowych powstał Bekennende Kirche – Kościół Wyznający, Pius XII wydał swoją głośną encyklikę Mit brennender Sorge, a pastor Martin Niemöller został zesłany do obozu koncentracyjnego za kazania piętnujące fałsz Hitlera i jego popleczników. Również chrześcijanie jako pierwsi wskazali zagrożenia w rodzącym się ruchu komunistycznym, wytykając mu błąd antropologiczny. Czynił to choćby Pius XI w encyklice Divini Redemptoris. Nominalnie religijna Europa i jej dzieci rozsiane po wszystkich kontynentach nie usłuchali jednak wołania ludzi wierzących.\n.W świetle przytoczonych przykładów warto postawić sobie pytanie o relację wiary i niewiary w ludzkiej społeczności. Niektórzy autorzy, jak John C. Somerville, widzą w braku wiary źródło kryzysu współczesnej Europy. Najwznioślejsze projekty, jakie rodziły się na Starym Kontynencie, nieśli ze sobą ludzie religijni. Tak było z ideą szpitali i przytułków, które powstawały wraz z rozwojem chrześcijaństwa. Podobnie idea Czerwonego Krzyża wyrosła z inspiracji ludzi religijnych. Wreszcie sam tzw. Projekt Europejski z Robertem Schumanem, Konradem Adenauerem i Alcide De Gasperi na czele.\nW drugiej połowie XX w. Europa z kontynentu, który wysyłał w świat migrantów, stała się miejscem, do którego zaczęli przybywać ludzie z całego świata w poszukiwaniu lepszego życia. Do dawnej metropolii przybywali mieszkańcy krajów niegdyś podporządkowanych Europejczykom. Choć osiedlają się oni na Starym Kontynencie, nie integrują się z jego społeczeństwem. Większość przybyszów, korzystając przy tym z kontynentalnych zabezpieczeń socjalnych, zdaje się gardzić Europą. Inaczej wygląda sytuacja choćby w USA. Dlaczego tak się dzieje?\nEuropie doskwiera brak idei. Swoich wierzących synów i córki zdaje się traktować jak niebezpiecznych radykałów. Dla przybywających emigrantów nasz kontynent jest atrakcyjny jednie w kwestii socjalnej. Europa nie asymiluje przybyszów, bo nie ma im nic do zaproponowania. Brak wspólnoty wartości, jakie mogłaby nieść ze sobą religia. Brak całościowego ujęcia człowieka. Wreszcie, a może przede wszystkim, brak odpowiedzi na pytanie, które ostatecznie obchodzi człowieka: skąd jest i dokąd zmierza? Odpowiedź, jak twierdzi Paul Tillich, oferuje religia. Ta, którą kulturalna i nowoczesna Europa wykreśliła ze swojego słownika.\n.Często słyszy się, że idea nie znosi próżni. Zdaje się jednak, że współczesna Europa właśnie w tej pustce egzystuje. Tak bardzo chciano zerwać z religią i jej rzekomymi konsekwencjami, że zapomniano, kim jest człowiek. W imię humanizmu Europejczycy zaprzeczyli bardzo ważnej sferze ludzkiego bycia. Dopóki nie odnajdą wiary, dopóty nie odzyskają szacunku dla samych siebie i nie zrozumieją swoich najgłębszych dążeń. W tym momencie Europa drepcze w miejscu, nie potrafiąc odnaleźć celu, jaki może wskazać jej religia.\nTekst ukazał się w numerze 12/2016 dolnośląskiego pisma katolickiego “Nowe Życie”. POLECAMY: [LINK]\nkościół Nowe życie Obserwatorium Społeczne Wrocław Wojciech Iwanowski


Biskup tarnowski apeluje o modlitwę w intencji papieża Franciszka | eKAI\nTarnowska Biskup tarnowski apeluje o modlitwę w intencji papieża Franciszka\nBiskup tarnowski apeluje o modlitwę w intencji papieża Franciszka\n23 czerwca 2013 | 15:23 | eb Ⓒ Ⓟ\nZbliżająca się uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła będzie okazją do modlitwy w intencji papieża Franciszka. Zaapelował o nią biskup tarnowski Andrzej Jeż. W specjalnym komunikacie, czytanym dziś w kościołach, ordynariusz diecezji zachęca do udziału w uroczystej Eucharystii. Zostanie ona odprawiona w katedrze 29 czerwca o 10.30. Będzie to modlitwa Kościoła tarnowskiego za Ojca Świętego Franciszka.\n„Zapraszam do udziału w Eucharystii całą wspólnotę parafii katedralnej, a także pozostałych mieszkańców Tarnowa i okolicznych miejscowości. Gorąco zachęcam, aby w tym dniu w każdej parafii naszej diecezji jedna Msza św. była ofiarowana w intencji Następcy Świętego Piotra, papieża Franciszka” – napisał bp Andrzej Jeż.\nBiskup tarnowski podkreślił też, że Ojciec Święty prosił o modlitwę wielokrotnie, a szczególnie gorąco uczynił to podczas inauguracji swojego pontyfikatu. „Proszę o wstawiennictwo Maryję Pannę, św. Józefa, świętych Piotra i Pawła, św. Franciszka, aby Duch Święty towarzyszył mojej posłudze, a wam wszystkim mówię: módlcie się za mnie!” Te papieskie słowa przypomniał biskup w swoim komunikacie skierowanym do wiernych.


Łotwa: informacje, przewodnik, co warto wiedzieć | Outriders\nŁotwa (Łatwija) to nizinne państwo w Europie Północnej, jeden z krajów nadbałtyckich, położony w przeważającej części w dorzeczu Dźwiny. Od północy graniczy z Estonią, od wschodu z Rosją i Białorusią, a od południa z Litwą. Większość zachodniej granicy Łotwy wyznacza wybrzeże Morza Bałtyckiego.\nŁotwa jest państwem unitarnym, w skład którego wchodzą cztery krainy historyczne: Liwonia, Łatgalia, Kurlandia i Semigalia. Jej największym miastem i stolicą jest Ryga. Najwyższym punktem jest wzniesienie Gaiziņkalns (312 m n.p.m.).\n21 sierpnia 1991 roku Łotwa ogłosiła deklarację niepodległości i w tym też roku została przyjęta do ONZ. Od 1 maja 2004 roku Łotwa jest członkiem UE, a od 29 marca 2004 roku NATO. Należy także do OBWE, Rady Europy oraz Rady Bałtyckiej i Rady Państw Morza Bałtyckiego. Waluta państwową jest euro.\nPopulacja Łotwy liczy niecałe 2 mln, jednak Łotyszy jest tylko 62,1%, a Rosjan – 26,9%. Większość Rosjan mieszkających na Łotwie nie zna języka łotewskiego, co jest jednym z powodów, dla których Łotwa nie chce przyznać wielu z nich obywatelstwa (nieobywatele).\nLitwa, Estonia, Białoruś, Rosja\nRekordowo wysokie temperatury występują na półkuli północnej – od Arktyki i Ameryki Północnej, przez północne części Europy i Afryki, aż do Azji\nRównouprawnienie kobiet na świecie Finlandia, Dania i Szwecja a NATO i wydatki na obronność


Nowojorska metropolitan Opera wybiera Artiste Monet od Elation - INFOLIGHT.PL\n6 listopada 2019 10:00\nInfolight Nowojorska metropolitan Opera wybiera Artiste Monet od Elation\nNowojorska metropolitan Opera wybiera Artiste Monet od Elation\nOprawa LED Artiste Monet wpisuje się w światowe standardy oświetlenia teatralnego. Metropolitan Opera House w Lincoln Center for the Performing Arts w Nowym Jorku, siedziba Metropolitan Opera, niedawno zainstalowała 70 opraw LED Elation Professional Artiste Monet z ruchomą głowicą LED, a light designer Donald Holder jako pierwszy użył nowego zestawu oświetleniowego podczas wystawienia opery "Porgy and Bess". Sprzęt oświetleniowy dostarczył 4Wall Entertainment.\nJako jedna z najważniejszych na świecie instytucji operowych, Metropolitan Opera wymaga dokładnych projektów i specyfikacji, a wyposażenie techniczne jest ciągle aktualizowane w zależności od bieżących potrzeb. John Froelich, rezydent Metropolitan Museum of Art i projektant oświetlenia, zdecydował się na Artiste Monet tak uzasadniając swój wybór:\nMoc źródła LED jest ogromna - powiedział, zauważając, że w testach była to najjaśniejsza dostępna lampa. Po drugie: natywne kolory silnika LED były dla mnie najbardziej atrakcyjne. Większość testowanych profili LED miała niewielkie zielone zabarwienie. W miejscu gdzie repertuar zmienia się szybko, było wspaniale znaleźć źródło, które byłoby tak atrakcyjne, także z artystycznego punktu widzenia.\nProjektant John Froelich twierdzi, że Artiste Monet była najlepsza także z innych względów.\nMając do czynienia ze źródłami LED w ruchomych głowicach, wszyscy producenci muszą zmierzyć się z faktem, że wiele maleńkich źródeł zamiast jednego centralnego światła, takiego jak na przykład w lampach łukowych, powoduje zjawisko aberracji chromatycznej czyli rozwarstwienia światła w zespole soczewek. Jak wykazały nasze testy, układ soczewek Artiste Monet miał tę zaletę, że zminimalizował ten problem.\nArtiste Monet to oprawa o jasności 45 000 lumenów ze źródłem LED, w której zastosowano nowy system mieszania kolorów SpectraColor, a także innowacyjny framing system który umożliwia obracanie zadanych kształtów. System SpectraColor łączy mieszanie kolorów CMY z RGB i zmiennym CTO, tworząc kolory, które tradycyjnie były trudne do osiągnięcia dla opraw LED.\nSystem SpectraColor otwiera wiele możliwości z kreatywnego punktu widzenia - stwierdza Froelich. Możliwość miksowania do bardzo nasyconych kolorów bez konieczności powrotu do tradycyjnych filtrów jest naprawdę korzystna. Na przykład, mogę przejść z realistycznego, naturalnego oświetlenia do naprawdę nasyconego obrazu teatralnego, aby podkreślić muzyczny moment, nastrój lub wydarzenie na scenie tym samym sprzętem oświetleniowym. Jest to bardzo pomocne w naszym środowisku repertuarowym, ponieważ mamy szerszy dostęp do dramatycznych zmian bez konieczności zawieszania dodatkowego sprzętu oświetleniowego.\nSystem umożliwia mi także dostęp do subtelnych czerwieni, błękitów i zieleni, które są prawie niemożliwe do uzyskania z podstawowym systemem mieszania CMY. Dostęp do tego rodzaju kolorów bez utraty mocy świetlnej z powodu dużej ilości kolorowych filtrów jest ogromnym wyzwaniem, kontynuuje Froelich.\nOprawy Monet, wraz z uzupełnieniem - Elation Chorus Line LED, zastąpiły cały zasób oświetlenia w Metropolitan, od standardowego wolframowego Fresnela po wysokiej wydajności HMI 4KW Fresnel. Mimo to, jak mówi Froelich, przejście było dość płynne. Oprawy Chorus Line zostały wykonane na zamówienie z wykorzystaniem diód LED RGBA dla uzyskania szerszego spektrum kolorów.\nMetropolitan Opera rozpoczął sezon 2019/2020 23 września nową produkcją opery Gershwina i Heywarda "Porgy and Bess" w reżyserii Jamesa Robinsona. Pierwsza produkcja, w której zastosowano nowe oprawy oświetleniowe Artiste Monet, gdzie projektantem oświetlenia był zdobywca nagrody Tony award Donald Holder, jest jednocześnie jego piątą opera, którą zaprojektował dla Metropolitan od 2004 roku (The Magic Flute, Two Boys, Otello, Samson et Dalila).\nHolder dzieli się swoimi doświadczeniami z Artiste Monet.\nTo bardzo mocne urządzenie z doskonałym oddawaniem kolorów, dimmerem i optyką - powiedział. Pomimo natywnego źródła o wysokiej temperaturze barwowej, udało nam się uzyskać dość ciepłą, naturalnie wyglądającą paletę kolorów, z pewnością przypominającą słońce, świecę i światło pochodni. Opcja filtra frost była niezwykle pomocna podczas tworzenia podświetlenia wash przy użyciu kilku urządzeń lub przy użyciu Moneta jako pojedynczej lampy do oświetlenia bez widocznych krawędzi.\nScenografia do "Porgy and Bess" to dwupiętrowa konstrukcja zaprojektowana przez Michaela Yeargana, która obraca się osiem razy w ciągu 16 scen. Niemalże każdy jej skrawek zajmują artyści z dużej, 93- osobowej obsady. To wyzwanie dla light designera, który potrzebuje wielu urządzeń w wielu lokalizacjach, które mogłyby oświetlić określone elementy scenografii z należytą dokładnością. Holder twierdzi, że Artiste Monet wykonał większość tej pracy i był bardzo zadowolony z jej efektów.\nPowołując się na doskonałe mieszanie kolorów i zmienny frost jako kluczowe elementy swojego projektu, Holder wykorzystuje Artiste w swojej produkcji w sposób nieprzerwany, zmieniając tylko parametry w miarę obracania się konstrukcji i zmiany scenografii. Stworzył między innymi scenę świetlną na nachylonym dachu, umieszczonym w stosunkowo niewielkiej odległości od pozycji Moneta na mostach oświetleniowych.\nKorzystając z szerokiego zoomu i opcji mocnego frosta byłem w stanie zasymulować duży snop światła słonecznego spoglądającego na wszystkie dachy, używając tylko jednej lub dwóch opraw Monet skupionych w jednym, strategicznym miejscu, mówi Holder.\nW innej scenie, która ma miejsce podczas pogrzebu Robbins w zimny, deszczowy dzień, Holder stworzył zimne, zimowe podświetlenie w kolorze białym i ponownie z szerokim zoomem i mocnym frostem, które rozlało się na całą przestrzeń.\nHolder dziękuje rezydentowi Metropolitan, projektantowi oświetlenia Johnowi Froelichowi za przewidzenie, że Artiste Monet sprawdzą się w tym miejscu doskonale, a także jego genialnemu zespołowi pomocniczemu Aaron Sporer i Keri Thibodeau, a także programistom: Ben Eells, Salvatore Nicosia i Max Lagonia.\nPierwsza produkcja "Porgy and Bess" w 1990 w Metropolitan okazała się triumfem, a krytycy chwalili obsadę i produkcję. W obecnym sezonie przedstawienia trwały do 16 października, kolejnych siedem powróci na początku 2020 r.\nZdjęcia: Ken Howard\nAyrton Cobra - Laserowa ruchoma głowa z IP65\nInstalacja z industrialnym wdziękiem - Cameo w Live Music Hall


Jedność: Czy New Age stanowi zagrożenie?\nCzy New Age stanowi zagrożenie?\nKiedy słyszymy o ruchu New Age z reguły mamy przed oczami zmanipulowanych świrów mówiących o UFO i innych oderwanych od rzeczywistości zjawiskach. Niemal każdy z nas zetknął się chociaż raz w życiu z tym terminem w odniesieniu do przeróżnych wyssanych z palca teorii naukowych i sekciarstwa. Natomiast mało kto zdaje sobie sprawę z tego, czym w rzeczywistości jest ten ruch. Nie mówimy tutaj o jakiejś małej grupie czy nawet organizacji, ale całym prądzie na skalę XIX - wiecznego romantyzmu. Nie jest to wcale stwierdzenie na wyrost, ale potwierdzenie faktu. Tak naprawdę New Age to zjawisko wielowymiarowe, działające nie tylko na poziomie kultury czy społeczeństwa, ale też sztuki, muzyki, polityki... Postaram się zatem omówić jego główne założenia i pokazać, że zamiast zagrożenia może stanowić ciekawą alternatywę dla współczesnego kryzysu duchowości.\nPierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy po wpisaniu hasła New Age w wyszukiwarkę, jest to, że w polskiej sieci jedynymi artykułami mu poświęconymi są... katolickie wpisy, które doszukują się samych negatywnych rzeczy w tym zjawisku. Często są nawiązania do satanizmu, demoralizacji czy zgnilizny etycznej, które nie mają jednak niczego wspólnego z prawdą. Również polskie encyklopedie nie są w stanie dokładnie oddać specyfiki tego ruchu. Wszystkie powyższe mijają się więc z prawdą, albo celowo fałszują obraz rzeczywistości. Jest to o tyle niedobre, że sekciarska łatka przypisana temu prądowi, jest obecna niemal wszędzie w sieci. Ma ona więc wydźwięk negatywny. Jeśli przyznać rację wszystkim wrogom New Age, to jego obraz byłby skrajnie groteskowy i śmieszny. Oznaczałoby to, że jest to sekta oddająca hołd hedonizmowi, szatanowi i spiskująca przeciwko ludzkości. Jest to oczywiście totalną bzdurą. Co więcej, w programie (o ile można to tak nazwać) znajdują się hasła pacyfizmu, braterstwa i miłości. Kłóci się to bardzo z powszechnym poglądem na ten ruch, prawda? Z tym, że w przeciwieństwie do kłamstw, jest to w pełni obiektywny i prawdziwy obraz...\nŻeby bardziej zrozumieć ten fenomen, należy sięgnąć do jego początków. Korzeni można dopatrywać w różnych ugrupowaniach zajmujących się okultyzmem w końcówce XIX w, a także rewolucją w samym Kościele Katolickim i rosnącym zainteresowaniem Wschodem. Stworzyło to podwaliny pod dalszą rewolucję w duchowości po II WŚ. Wówczas na Zachodzie narodził się ruch hippisowski, który dorzucił kolejne elementy, stające się następnie częścią New Age. Jednak faktyczne powstanie tego ruchu to lata 60/70 XX w. To wtedy w skutek wspomnianych wcześniej zjawisk kontrkulturowych, powstał omawiany fenomen. Wtedy też czołowi pionierzy New Age stworzyli coś, co można nazwać jego duchowym programem. Został on zawarty w "Konspiracji Wodnika", przez Marilyn Ferguson. Trzeba zauważyć, że fenomen ten, jest niezwykłą syntezą wielu kultur i religii istniejących na przestrzeni wieku. Czerpie on całymi garściami nie tylko z Chrześcijaństwa, ale też z... kultur Wschodu. Stamtąd pochodzą właśnie najbardziej charakterystyczne praktyki, takie jak medytacja, przeróżne ćwiczenia relaksacyjne i trening ciała oraz ducha. Mają one na celu zasadniczo jedno - dostrojenie się do energii wszechświata. Widać w tym mocne podobieństwa do kultury oraz religii Zachodu, jednak są pewne różnice. Zamiast modlitwy do osobowego Boga, mamy jednoczenie się z Wszechświatem. New Age jest przepojone panteizmem i utożsamia Boga z Wszechrzeczą. Jest to szczególnie irytujące dla Katolicyzmu, stąd właśnie wiele prac religijnych służy jego demonizowaniu.\nTutaj dochodzimy do charakterystycznej cechy New Age, czyli odmiennego pojmowania duchowości. Powoduje to, że nie ma tam duchownych, a wszyscy jego zwolennicy zamiast modlitw, oddają się wspólnej medytacji i afirmowaniu. Ma to na celu połączenie się z Bogiem, czyli u nich - Wszechświatem. Daje to spokój i ukojenie. Stąd też bierze się nabożny stosunek do natury i ekologii. Tak, wielu ludzi sprzeciwiających się niszczeniu środowiska naturalnego, to właśnie zwolennicy tego prądu. Łączy się to także z kolejną fascynacją ze Wschodu, czyli reinkarnacją. Powoduje to, że masa jego zwolenników jeździ na wyprawy do Azji, odwiedzając tamtejsze klasztory i szuka mądrości u mnichów. Wspomniany wcześniej panteizm wyraża się też w przekonaniu, że jeśli wszystko jest Bogiem, to człowiek jest także Bogiem. Budzi to oczywisty sprzeciw wielu religii, które upatrują w tym bluźnierstwa i jeszcze mocniej zwalczają ten ruch.\nJak już zostało wspomniane, New Age jest wielowymiarowym zjawiskiem, który można porównać pod względem złożoności do romantyzmu. Oprócz aspektów duchowych i religijnych, występują w nim także kwestie chociażby polityczne. Głównym celem jest w tym przypadku osiągnięcie światowego pokoju i wspólnego budowania nowego świata. Mimo że New Age nie posiada rasowych polityków, to poświęca się tej dziedzinie w publicystyce i dyskusjach. Poza tym ważnym aspektem jest także silny czynnik kultury, który adaptuje najlepsze cechy z różnych krajów i umacnia je na swój własny sposób. Najbardziej widoczna w tym miejscu jest tolerancja dla wszelkiej inności i wiara, że wnoszą one do świata dużo dobra. Natomiast w kwestii stylu życia zwolenników New Age, to oprócz sezonowych spotkań (przeważnie w USA i UK), nie wyróżnia się niczym szczególnym. Jak już wspomniałem, codzienne życie takich osób polega na medytacji, afirmacji, tworzeniu i życiu w zgodzie z naturą. Osoby zainteresowane podobnym lifestylem mogą zaopatrzyć się w różne gadżety w sklepach New Age, których niestety brak w Polsce, ale istnieją za to m.in. w Wielkiej Brytanii.\nZarysowany przeze mnie obraz New Age, wyklucza przypisywany mu satanizm, niecne praktyki i demoralizację. Obiektywnie patrząc, jest to po prostu wieloaspektowy ruch promujący pokój i nowoczesną duchowość, będącą alternatywą dla starych religii. Natomiast pojawiają się tutaj kontrowersje, na które trzeba zwrócić uwagę. Zdecydowanie najgodniejszą omówienia jest chanelling, czyli inaczej są to osoby (tzw. medium), które podobno odbierają przekazy z "innych światów". Dla osób racjonalnie myślących jest to totalna bzdura, z kolei dla wierzących w to - prawda. Nie będę się tutaj rozwodził nad zjawiskiem chanellingu, bo nie ma to sensu, dla zainteresowanych odsyłam, do jednego z najsłynniejszych mediów - J. Z. Knight. Jeszcze jedną dużą kontrowersją związaną z New Age, a uważaną za bluźnierczą przez chociażby Chrześcijan, jest duchowa wiara w to, że człowiek jest Bogiem. Może brzmi to bez sensu, jednak, kiedy spojrzymy na to z punktu widzenia stojącego u podstaw duchowości tego ruchu - panteizmu, to obraz nabiera nieco innych barw. Poza tym, taka wiara nie występuje tylko w tym nurcie, ale też w innych organizacjach religijnych (podobieństwa występują w religiach Wschodu) oraz literaturze. Przykładem na to może być chociażby światowy bestseller "Rozmowy z Bogiem" Neale'a Walscha, który zresztą szczerze polecam.\nNakreślony powyżej obraz fenomenu zwanego New Age pokazuje, że nie mamy do czynienia z manipulacją, satanizmem ani tym bardziej jakimkolwiek spiskiem czy zagrożeniem. Skutkiem powstania tego wieloaspektowego nurtu były silne rewolucje społeczne i kulturalne zachodzące w XX w. Jednym z ich dalekosiężnych skutków było powstanie New Age. Trudno jednoznacznie sklasyfikować ten ruch, jednakże można powiedzieć, że jest alternatywą dla współczesnych globalnych religii, nad którą można się zastanowić. Co jednak jest ciekawe, że w Polsce ten fenomen praktycznie nie istnieje, również nie ma go w polskiej sieci i literaturze. Powody tego stanu rzeczy zostały omówione w artykule na portalu Racjonalista, z którym warto się zapoznać. Żeby poznać szczegóły o tym ruchu, trzeba zatem szukać w anglojęzycznej sieci czy tamtejszych pracach. Na potwierdzenie atrakcyjności New Age, wystarczy podać, że wielu aktorów, artystów i muzyków przyznaje się do tego rodzaju duchowości. Nie sposób zatem dopatrzyć się w New Age żadnego zagrożenia. Jest to po prostu duchowy ruch, oferujący ciekawe perspektywy wszystkim osobom, które są gotowe dać mu szansę...\nŹródło grafik - Google grafiki\nAutor: Jan Szalaty o 11:29


Priorytetowe środowisko katechezy bierzmowania i katechizacji kandydatów do bierzmowania stanowi parafia, w której ma dokonywać się pogłębienie i uzupełnienie na sposób katechetyczny, a więc przez wtajemniczenie i wychowanie nauczania szkolnego religii. Miejscem formacji ma być budynek kościelny lub parafialny, a odpowiedzialnymi za formację kapłani, katecheci oraz animatorzy świeccy, wywodzący się z kościelnych ruchów młodzieżowych.\nWspółcześnie w dobie „nowej ewangelizacji" nieodzownym staje się typ „katechety dzieci i młodzieży", mającego misję „ożywienia procesu katechezy wtajemniczającej", szczególnie w sytuacji gdy „dzieci i młodzież nie otrzymują odpowiedniego wykształcenia religijnego w swym środowisku rodzinnym" (DOK 232). Ponadto co do form przygotowania, oprócz tradycyjnych spotkań zbiorowych i celebracji zalecaną formą jest praca w grupach (PDK 107).\nPróbę takiego przygotowania podjęło wiele diecezji w tym Diecezja Zielonogórsko-Gorzowska, w której od 1997 roku wprowadzono trzyletni program „Życie Boże" z spotkaniami ogólnymi i małymi grupami zwanymi „domowymi". Siedmioletnie doświadczenie pozwala na podjęcie próby analizy sytuacji i pewnej syntezy mającej za cel wytyczenie dalszych kierunków pracy z młodzieżą w zakresie katechezy bierzmowania. Opracowanie nie ma charakteru typowo socjologicznego ze szczegółową metodologią badań i opracowywaniem tabelarycznym wyników. Bazujemy jedynie na sondażu, który ma charakter bardzo ogólnej prezentacji problemu i jest owocem spotkań formacyjnych z animatorami i uczniami. Ma on charakter bardziej duszpasterski niż socjologiczno-statystyczny. W rozważaniu naszym chodzi przede wszystkim o poznanie opinii kandydatów i animatorów na temat nowej rzeczywistości pastoralnej. Podjęta próba dialogu z młodzieżą i animatorami dotyczyła następujących kwestii: Dlaczego młodzież nie odnajduje swego miejsca w Kościele? Co parafia powinna zrobić, aby wyjść naprzeciw młodzieży? Jaka jest wartość grup domowych (rola małej wspólnoty)? Jaka jest skuteczność ewangelizacji w małych grupach? Czy małe wspólnoty są w stanie na nowo odkryć przed młodym człowiekiem jego miejsce i rolę w Kościele? Jaka jest rola świadectwa animatora?\nMiejsce młodych w Kościele (aktualny stan, postawy, nastroje, opinie)\nOgromne spektrum wypowiedzi zawiera bogaty materiał o dużym zabarwieniu emocjonalnym. Odpowiedzi charakteryzują się dużą szczerością, bezpośredniością, troską o sprawy wiary, Kościoła, ale i niejednokrotnie nacechowane są brakiem obiektywizmu i krytykanctwem. Młodzi mają wiele propozycji i uwag dotyczących swojej obecności w Kościele i wyjścia Kościoła w ich kierunku. W wielu jednak przypadkach - i to ze słusznej przyczyny - nie szczędzą oni słów krytyki i surowej oceny.\nWedług Soboru Watykańskiego II Kościół na ziemi założył Chrystus. Ustanowił go jako wspólnotę wiary, nadziei i miłości, nieustannie go podtrzymuje i rozlewa przez niego na wszystkich łaskę i prawdę. Jest on równocześnie społecznością wyposażoną w strukturę hierarchiczną i Mistycznym Ciałem Chrystusa, zgromadzeniem widzialnym i wspólnotą duchową, Kościołem ziemskim i Kościołem już obdarowanym dobrami niebieskimi. Te wymiary tworzą jedną, złożoną rzeczywistość, która składa się z pierwiastka Bożego i ludzkiego (por. KK 8). Jednak sondowana młodzież ma spore kłopoty z taką identyfikacją. Jedna czwarta ma świadomość konieczności przynależenia do Kościoła, a ponad połowa twierdzi, że jest on tylko pomocny do zbawienia, natomiast jedna czwarta uważa, że jest on w ogóle niepotrzebny.\nSobór Watykański II naucza, że w Kościele urząd prezbiterów, związany z biskupstwem, uczestniczy we władzy mocą, której sam Chrystus Kościół buduje, uświęca i nim rządzi. Dlatego też kapłani mocą Ducha Świętego zostają naznaczeni szczególnym znamieniem i tak upodabniają się do Chrystusa Kapłana, że działają w Jego zastępstwie (DK 2). Wobec powyższego niepokojącym jest fakt, iż przeszło połowa ankietowanych nie potrzebuje w relacji z Bogiem pośrednictwa księdza. Młodzież została poproszona o wskazanie zalet, jakimi powinien odznaczać się ksiądz oraz wad, jakie ich w zachowaniu księdza odpychają i zniechęcają do zaangażowania w Kościele.\nWśród zalet wymienić należy: wyrozumiałość, gotowość do udzielenia pomocy, cierpliwość, umiejętność słuchania, prawdziwość, szczerość, dobroć, uczciwość, komunikatywność, umiejętność doradzania i nauczania, mocną wiarę, a także poczucie humoru. Wśród wielu przyczyn sprawczych niewłaściwych relacji młodzieży z parafią, podstawową jest zły kontakt z duchowieństwem. Często padają słowa dużej dezaprobaty dla takich postaw, jak: nieprzygotowanie do katechezy i kazań, pośpiech, pobieżność i powierzchowność w sprawowaniu sakramentów, upolitycznienie (wśród porównań pada takie, że „Kościół to miejsce święte, a nie sala sądowa, czy jedna z sal Parlamentu. Kościół to przede wszystkim miejsce spotkań ludzi wierzących, tych, których łączy jedno - wiara w jednego Boga - Stwórcę"). Wśród wad najczęściej pojawiały się: egoizm i pycha, chciwość na pieniądze oraz przywiązanie do rzeczy materialnych, brak wyrozumiałości i kultury, wścibstwo i kłamstwo oraz nagłaśniane ostatnio przez media problemy natury seksualnej.\nW sposób obrazowy młodzi ludzie wyrażają słaby kontakt instytucji kościelnej, jaką jest parafia, z młodymi, mówiąc o „bardzo cienkiej nici porozumienia". W niektórych wypadkach czują się biernym przedmiotem wykorzystywanym do prac na rzecz parafii. Rani ich ton imperatywny ograniczający ich wolność, irytują nakazy i zakazy dotyczące kwestii moralności, na którą ich zapatrywanie jest zgoła odmienne od oficjalnej nauki Kościoła. Uważają te nauki za „niemodne i ograniczające wolność". Szczególnie kontrowersyjna dla nich jest nauka o moralności chrześcijańskiej i świecie wartości, jaką proponuje Kościół. Problemem dla nich jest formacja sumienia, które postrzegane jako autonomiczne i niezależne od obiektywnej Prawdy stanowi gwarancję wszystkich ich wyborów.\nProblem moralności jest współcześnie problemem wielce złożonym. Dziś moralność człowieka, zagrożona z tak wielu stron, przeżywa swoisty kryzys. Kryzys moralny jest „zjawiskiem dotkliwym, ponieważ w nim człowiek gubi najbardziej podstawową orientację swoich działań, postaw, ocen i wartościowań". W sposób niezwykle kompetentny o moralności młodzieży wyraził się Jan Paweł II, mówiąc: „Wielu młodych sądzi, że [...] skoro pewne wzory postępowania są społecznie akceptowane, to tym są też moralnie dozwolone. [...] Łamią obiektywne normy moralne pod naciskiem rówieśników i pod przemożnym wpływem mód i tendencji nagłośnionych przez środki przekazu [...]. Źle wykorzystują cudowny dar płciowości, nadużywają alkoholu i biorą narkotyki, uważając takie postępowanie za właściwe, ponieważ część społeczeństwa je toleruje. [...] Miliony młodych ludzi na całym świecie padają ofiarą ukrytych, ale realnych form zagrożenia".\nWspółczesny świat prowokuje do tego, iż życie według prawd, nakazów moralnych - jak pisze jedna z uczennic - „jest po prostu nieopłacalne". Jednak pomimo liberalnego podejścia młodzieży do moralności i chęci wymuszenia na Kościele etyki sytuacyjnej istnieje powinność oddziaływania wychowawczego i kształtowania właściwej moralności. W Encyklice Evangelium vitae Jan Paweł II przypomina, że nie wolno uchylać się od obowiązku zapewnienia młodzieży autentycznego wychowania do płciowości i miłości, formacji zawierającej wychowanie do czystości jako cnoty, która sprzyja osiągnięciu osobowej dojrzałości i uzdalnia do poszanowania oblubieńczego znaczenia ciała (EV 97). To krytyczne, a nawet krytykanckie podejście wielu młodych przypomina sugestię, jaką o tym „pokoleniu" wyraził Jan Paweł II w wywiadzie z Vittorio Messorim. Otóż Papież zauważył, że u młodzieży współczesnej obecny jest jak dawniej „znamienny dla młodości idealizm, który obecnie, być może, więcej przybiera formę krytycyzmu, podczas gdy dawniej owocował więcej prostym zaangażowaniem".\nOmawiany wielogłos młodych ludzi w Kościele i o Kościele nie ma tylko charakteru oceny jednostronnej, choć takich opinii jest dużo. Zastanawiające jest to, że wielu z nich w swoich wypowiedziach poszła dalej i głębiej, szukając przyczyn nie dostrzegania swojego miejsca w Kościele. Ich wypowiedzi wskazują na postrzeganie Kościoła, parafii, duchowieństwa jako rzeczywistości mało interesujących, nieciekawych, nudnych i niemodnych. Poszukując przyczyn takiej postawy, sami wskazują na osobiste wybory i na fakt bogatego i subiektywnie wygodnego życia, jakie proponuje im świat. „Dla młodych - pisze jedna z osób - chodzenie na dyskoteki jest bardziej ciekawe, ponieważ tu mogą się pobawić, spożyć alkohol, a nawet zażyć narkotyki, dzięki którym lepiej się bawią, ale później cierpią. Młodzi ludzie w dzisiejszych czasach są zapatrzeni w modę, złe przyzwyczajenia, które stają się przykładem do negatywnego postępowania. Młody człowiek bardzo się zmienia, kiedy dołączy się do złego towarzystwa, dostosowuje się do niego, nie chce się mu sprzeciwiać, chce być lubiany, dlatego całkowicie podporządkowuje się swojemu towarzystwu, które bardzo źle wpływa na niego. Młodzi ludzie nie chcą chodzić do Kościoła, bo uważają że to strata czasu". Dość odważnie piszą o tym, że: „Dzisiejsza młodzież (nie wszyscy) jest zaślepiona, nie zdaje sobie sprawy, jak ważna w życiu jest wiara (religia). W młodym wieku ludzie najczęściej źle postępują, jednak za jakiś czas, kiedy poznają smak życia, zaczynają tego żałować. Czasami niestety jest już za późno, aby odwrócić wszystko, co się wydarzyło. Nie wszyscy potrafią zmienić swoje postępowanie, ale ci, którzy się nawrócą, mają szansę mieć swoje miejsce w Kościele. Zdecydowana większość nastolatków, młodzieży nie zdaje sobie sprawy, jaki popełnia błąd, oddalając się od Kościoła, czyli od Boga. Młodzi uważają, że Kościół jest zbędny w ich życiu, ponieważ nie daje im takiej satysfakcji jak dobra zabawa na dyskotece w gronie źle wpływającego towarzystwa. Przecież można się bawić, ale z umiarem".\nKolejne stwierdzenie informujące, że „młodzież dzisiaj nie widzie swego miejsca w Kościele, dlatego iż żyjąc w naszych czasach młodzi ludzie nie zauważają wiary" - jest odważnym głosem ukazującym jedną z głównych przyczyn obojętności i zniechęcenia w sprawach religijnych młodzieży. „Ta wiara - jak pisze dalej uczennica - staje się dla nich staromodna. Uważają, że jest wiele innych ważniejszych, bardziej interesujących spraw. Zapominają o Bogu, odrzucają Go. Młodzi najczęściej nie zgadzają się z naukami Kościoła, nie chcą przyjąć ich do swojej świadomości lub po prostu ich nie rozumieją. Zapominają o modlitwie\noraz o tak ważnej Komunii świętej. Msza święta stawała się «nudna», a Kościół zaczął odchodzić w zapomnienie. W ich życiu zaczął dominować grzech: lenistwo, zakłamanie itp., który w konsekwencji prowadzi do tego, iż młodzież staje się coraz bardziej agresywna. Oddalając się od wiary zatracają najszczęśliwsze chwile swojego życia, zamiast uciekać się ze swoimi problemami do Boga, zatracają się w alkoholu, narkotykach, które stają dla nich najważniejsze. Kościelna ławka niegdyś zajmowana przez nich, nagle staje się pusta. Aby znów mogła być przez nich zajmowana, Kościół powinien wyjść naprzeciw oczekiwaniu młodzieży, stać się «ciekawszy». Nauka o Bogu powinna być odpowiednio przekazywana młodym ludziom. Kościół mógłby organizować więcej pielgrzymek oraz zwiększyć liczbę kółek religijnych, co mogłoby zachęcić ich do przyjścia na spotkanie z Bogiem. Przydałyby się także między innymi ogniska, wieczornice, kameralne spotkania, na których śpiewano by pieśni religijne i wspólnie rozmawiano na temat poszukiwania wiary oraz poruszano by codzienne problemy życiowe młodzieży. Myślę, że takiego rodzaju organizacje pomogłyby dzisiejszej młodzieży w odnalezieniu Boga". Należy podkreślić, że stwierdzenie: „kościelna ławka niegdyś zajmowana przez nich, staje się pusta" - musi być wyzwaniem dla duszpasterzy, katechetów, animatorów, a przede wszystkim rodziców, aby jako odpowiedzialni za wychowanie religijne podjęli trud „zapełnienia" owego „pustego miejsca".\nPrzedstawione pokrótce wypowiedzi skłaniają do pytania o przyczynę „opuszczenia swego miejsca w Kościele"? Młodzi sami odpowiadają pisząc o zobojętnieniu nie tylko środowiska rówieśników, ale przede wszystkim rodziny: „Rodzice nie przywiązują zbyt dużej uwagi do religii i nie wpajają swoim dzieciom żadnych wartości z nią związanych". Młodzież zwraca uwagę na to, że często w ich domach mówi się źle o Kościele, podważa się autorytety i mało przykłada się wagi do zachowania tradycji w przeżywaniu świąt i uroczystości religijnych.\nInteresującym jest fakt, że respondenci nie tylko skupili się na krytyce, ale odważnie i teologicznie poprawnie wskazali na źródło niewiary i nie zaangażowania się w życie Kościoła. L. Fanzaga stwierdza, że „tylko ten, kto naprawdę spotkał się z Jezusem, kto doświadczył Jego miłości, ten wie, że jest On Bogiem. Nie potrzebuje dowodów, które go do tej wiary doprowadzą, bo kiedy Bóg otwiera oczy człowieka i ukazuje się w blasku swej Boskiej osoby, wówczas człowiek klęka i jak Tomasz Apostoł wyznaje z wiarą: «Pan mój i Bóg mój»". Młodzież pisze, że „aby Msza Święta była interesująca i nie nudziła nas, musimy być dojrzali do Jezusa". [...] „On jest Miłością, Świętością. [...] Muszę kochać, a więc muszę wypełniać swoje obowiązki, muszę być uczciwa wobec ludzi, muszę być po prostu święta. [...] Jezus Chrystus - to jest Ten, nadzwyczajny Ktoś, kogo udało się nam, młodzieży, spotkać w życiu. Z Nim spotykamy się wciąż, słuchając i czytając teksty Ewangelii, uczestnicząc we Mszy świętej, w sakramentach świętych, w liturgicznych obrzędach Kościoła. Jezus Chrystus chce towarzyszyć nam w życiu, On ma być dla nas wzorem zaangażowania się w sprawy ludzkie. Wzorem odwagi w mówieniu prawdy i życiu w prawdzie. Wzorem postępowania z przyjaciółmi i z wrogami, z życzliwymi i niechętnymi". Uważają ponadto, że „spora grupa młodych chrześcijan nie przyjęła Jezusa do swego życia - dodając dość humorystycznie - cofają się oni jak raki przed miłością Chrystusa. [...] Wielu ludzi nie chce i nie próbuje włączyć się do Królestwa Bożego. Nie zdają sobie oni sprawy, jak bardzo mocno Jezus cierpiał za nasze grzechy. Nie doceniają tego, iż poświęcił swoje życie właśnie dla nas".\nW powyższych wypowiedziach uderza głębia duchowa i ton ewangelizacyjny. Jest to wyznanie osobiste i odważne. Jezus Chrystus jest dla nich przede wszystkim Bogiem i Człowiekiem, postacią żywą, Której doświadczają i o Której chcą świadczyć. Można jednak zauważyć również odpowiedzi wypaczone, niepełne, w których dominują stwierdzenia i w których fragmentaryzuje się prawdy dotyczących osoby Jezusa. Niektórym odpowiada tylko Jezus historyczny - Jezus idealny człowiek (Jesus Christ Super Star), innym Chrystus wiary, całkowicie odczłowieczony. Z jednej strony naturalizacja Chrystusa, z drugiej Jego idealizacja aż po mitologizację.\nBywa tak, że jeśli jest już mowa o Chrystusie, to nie do pomyślenia jest już jakiekolwiek odniesienie do Kościoła. Odpowiedzi właściwe to te, które koncentrując się na istotnej treści Ewangelii, integralnie ujmują osobę Jezusa Chrystusa i stwierdzają, że Jezus Chrystus jest: pełnym i prawdziwym człowiekiem, podobnym do nas we wszystkim, z wyjątkiem grzechu - realizm Wcielenia; Mesjaszem, oczekiwanym przez ludzkość i zapowiedzianym przez Stary Testament, Zbawicielem świata, który swoją krwią wybawił nas z niewoli szatana i uczynił przybranymi dziećmi Bożymi oraz Synem Bożym, drugą osobą Trójcy Świętej, a więc prawdziwym Bogiem, odwiecznym, wszechmogącym i miłosiernym - realizm Odkupienia.\nMłodzież przygotowująca się do sakramentu bierzmowania bądź ta, która już go przyjęła, chcąc zachować obiektywizm, dużo miejsca poświęciła postulatom skierowanym nie tylko do parafii, duszpasterzy i katechetów w celu uzdrowienia wielu strategii katechetyczno-pastoralnych, ale i do swych rówieśników. „Ale zarówno Kościół, jak i ten młody nie przygotowany do życia człowiek powinien coś ofiarować ze swojej strony na polepszenie stosunków: młodzież - Kościół i na odwrót. Tylko pytanie, co oni mogą zrobić? Moim zdaniem młody człowiek powinien bardziej otworzyć się na propozycję współpracy, jaką proponuje Kościół. Powinien spróbować zacząć działać w przeróżnych stowarzyszeniach, Oazach, Grupach Religijnych, które dla tego młodego człowieka są stworzone. Na pewno każdy jest w stanie znaleźć w tych propozycjach coś dla siebie. [...] Natomiast Kościół powinien lepiej rozumieć potrzeby młodego człowieka. Powinien «nie zanudzać» młodzieży swoim ciągłym napominaniem i zwracaniem uwagi. Wielu młodych ludzi twierdzi, że jeżeli Msza byłaby weselsza i młodzieżowa, to oni na pewno chodziliby do Kościoła. [...] Kościół może zwołać młodych do uczestniczenia w Mszach świętych dzięki różnym przedstawieniom, chórkom, pomocy ludziom, organizowaniem wycieczek związanych z miejscami świętymi, różnego rodzaju akcjom charytatywnym, dzięki którym moglibyśmy zbierać pieniądze dla potrzebujących oraz dla Kościoła. [...] Młodzież lubi również rywalizację, którą mogliby zrobić między innymi parafiami, związanymi z przedstawieniami, wystrojem Kościoła na zewnątrz i wewnątrz, chórkami, zespołami sportowymi".\nWielu - jako pozytywny przejaw spotkania z Kościołem - daje przykład Lednicy, która była dla nich impulsem wiary i pierwszego rozumienia Kościoła jako instytucji i wspólnoty. Mają żal o to, że takie imprezy mają słabą reklamę, tak jakby nikomu nie zależało na uczestnictwie uczniów w takich formach ewangelizacyjnych. „Śmiem twierdzić, że takie miejsca jak Lednica - pisze jedna z uczestniczek spotkania - potrafią sprowadzić człowieka na dobrą drogę (jestem tego przykładem, ponieważ jeszcze dwa lata temu chodzenie do Kościoła było dla mnie obojętne, a wręcz chodziłam z przymusu, co po Lednicy szybko się zmieniło, ze względu na atmosferę - grupa ponad sto tysięcy modlących się wspólnie ludzi ma w sobie coś niezwykłego, przyciągającego i «uzależniającego» w sensie pozytywnym)".\nZdaniem „nadziei Kościoła" jaką jest młodzież, wciąż za mały mają oni dostęp do różnych wspólnot i wciąż za mała jest oferta grup i ruchów, zwłaszcza w parafiach wiejskich, gdzie „nastolatki znalazłyby wspólny język z Kościołem". Niewielkie jest również - ich zdaniem - zainteresowanie parafii w organizowaniu wakacyjnych obozów, kolonii, rekolekcji, nawet na własnym terenie.\nGrupa młodych preferująca „rock chrześcijański" (choć wielu nie wierzy w takie połączenie) zwraca uwagę na dużą grupę fanów takiego stylu śpiewania i ewangelizowania. „Wydaje mi się, że dobrym pomysłem byłoby zorganizowanie wyjazdów na koncerty zespołów 2Tm 2,3 i Armia, ponieważ nie do każdego przemawiają «lekkie piosenki religijne» śpiewane przez tutejszy zespół parafialny". Uważają oni, że wspólnota Kościoła powinna „aranżować imprezy muzyczne, artystyczne, plenery, na których młodzież mogłaby zjednoczyć się w Chrystusie".\nWielu z nich zwraca uwagę na właściwe podejście do każdego człowieka, bo nawet grzesznik ma swoją godność. Z wielką miłości i troską piszą: „Chciałabym, aby traktował każdą osobę jako oddzielną istotę, ważną istotę, a nie przedmiotowo. Kościół powinien stać się rzeczywistą wspólnotą! Ja powinnam czuć, że jest to mój drugi dom, ciepły, rodzinny, bezpieczny, kochający! Kościół powinien budować więzy między ludźmi, bo ludziom potrzebny jest zastrzyk ducha rodzinnego! Taki obraz jest możliwy, ale trudny do osiągnięcia". Aby dojść do takiego ideału, potrzeba ich zdaniem silnych autorytetów osobowościowych i charyzmatycznych. Dość rozpaczliwie brzmi zdanie, że „jedyną «kościelną» osobą godną naśladowania (choć to bardzo trudne) jest dla mnie Papież - Jan Paweł II. Uosabia on nie tylko miłość, nadzieję i wiarę. Uważam, że jest prawdziwym Pasterzem dusz ludzkich, naprawdę troszczy się o człowieka. Wydaje mi się, że jest postacią ponadczasową. Nie poucza, nie grozi, nie schlebia - jest Papieżem ludzi! Uczy jak żyć. Jest idolem naszych czasów, bardzo będzie trudno znaleźć następcę...".\nKolejną kwestią, ważną dla obrazu Kościoła, jest wymiar ewangelizacyjny. Interesujące spojrzenie na rzeczywistość głoszenia (ewangelizacji) daje kardynał Joseph Ratzinger. W artykule pt. Nowa ewangelizacja, który ukazał się na łamach czasopisma „L'Osservatore Romano" prezentuje strukturę, metodę i treść nowej ewangelizacji. Odnajdujemy tam wiele aspektów istotnych dla rozpoznania, na ile głoszona przez nas Ewangelia wpływa na życie słuchaczy słowa i ich relację z Chrystusem. Ma to ogromne znaczenie zwłaszcza w pracy duszpasterskiej z młodzieżą, której nie obce są spektakularne akcje ewangelizacyjne, np. na „Przystanku Jezus", na których mają możliwość konfrontacji własnej wiary i odwagi świadczenia ze światem nie akceptującym wartości religijnych, czasami w dość brutalny i wulgarny sposób. Sami przeżywają sukcesy i porażki związane z głoszeniem Ewangelii i to daje im impuls nie tylko do głębszej formacji religijnej, zakorzenienie w konkretnej wspólnocie, ale budzi się w nich potrzeba racjonalnych podstaw wiary i większej znajomości Pisma Świętego.\nProblem jest ważny, gdyż kryzys mówienia o Bogu staje się powszechny i nie jest tylko zjawiskiem obecnym na zachodzie Europy. Dociera on również do nas. Mimo ogromnej ilości publikacji, artykułów, sesji, sympozjów, katechez, kazań, musimy uważać, aby nie spotkał nas zarzut, że głoszona religia nie ma nic wspólnego z Bogiem (O. Caffarel). We wspomnianym artykule Kardynał przestrzega przed pokusą niecierpliwości, pokusą dążenia do natychmiastowego, wielkiego sukcesu, pokusą wyścigu do wielkich liczb. Uważa, że nie jest to metoda Boża. Przypomina również, że ma ona głęboki wymiar eklezjalny. „Ewangelizacja to nie tylko pewna forma głoszenia, ale pewna forma życia". Ponadto uważa, że wszystkie metody są jałowe, jeśli nie mają fundamentu w modlitwie. Przepowiadane słowo musi zawsze wypływać z głębokiego życia modlitewnego. Wreszcie zauważa, że całe życie Jezusa Chrystusa „było wędrówką ku krzyżowi, drogą do Jerozolimy. Jezus nie odkupił świata pięknymi słowami, ale swoim cierpieniem i śmiercią. Dlatego Jego męka jest niewyczerpanym źródłem życia dla świata; męka nadaje moc Jego słowom. Bardzo pięknie wyraża tę samą myśl św. Augustyn, wyjaśniając 21. rozdział Ewangelii Janowej, gdzie zapowiedź męczeństwa Piotra i nakaz pasienia owiec, to znaczy ustanowienie prymatu Piotrowego, są ze sobą ściśle powiązane. Św. Augustyn tak komentuje werset 16. z tego rozdziału: «Paś owce moje» znaczy «cierp za moje owce»".\nWspółcześnie spotykamy skrajne podejście do kwestii młodzieżowej, jedni postrzegają młodzież bardzo negatywnie i choć niejednokrotnie tak jest, tym samym jednak usprawiedliwiają swoją bierność i niemoc w podejściu do nich. Inni przesadnie optymistycznie upatrują w młodzieży szczęścia, przyszłości narodu i Kościoła, angażując wszystkie środki i energię na pracę z młodzieżą, ale zaniedbując inne grupy i stany. Właściwa równowaga może zaistnieć zwłaszcza w zintegrowaniu współodpowiedzialności i podziału kompetencji w pracy duszpasterskiej. Bardzo uproszczony obraz młodzieży wskazuje jednak na pewien niełatwy kontekst nauczania, wychowania i wtajemniczania. Pominięcie aktualnych nastrojów, zachowań i postaw adresatów katechezy byłoby fatalne w skutkach. Jak widzimy, warto udzielić głosu młodym ludziom, gdyż jest on cenny, twórczy i nieodzowny w prognozowaniu sytuacji i planowaniu wielu akcji duszpasterskich.


Neonatolog opowiada o zagrożeniach związanych z głodem tlenu dla nienarodzonego dziecka - Arytmia June\nCzekanie na narodziny dziecka to wspaniały i ekscytujący okres w życiu każdej rodziny. Jeśli ciąża przebiega normalnie, bez zmian patologicznych, kobieta może w pełni cieszyć się nowym stanem. Ale czasami noszenie dziecka nie jest całkiem gładkie, a diagnozę „wewnątrzmacicznego niedotlenienia płodu” słyszy około 10% przyszłych matek.\nChociaż stan ten jest dobrze zbadany, a terapie są już od dawna rozwijane, niedotlenienie płodu pozostaje przyczyną wielu chorób noworodka. Rodzice muszą zrozumieć, czym jest ten proces i jakie działania należy podjąć, aby chronić dziecko przed problemami.\nDlaczego występuje niedotlenienie?\nBędąc w łonie matki, dziecko nie jest w stanie samodzielnie oddychać. Organy i układy dziecka dopiero się rozwijają, ich funkcje się ustalają. Lekkie okruchy są niedojrzałe, a drogi oddechowe są wypełnione cieczą. Płód otrzymuje niezbędny tlen przez łożysko. To właśnie to ciało zapewnia dostarczanie bezcennego gazu do ciała okruchów. Jeśli tlen nie wystarcza, mówią o niedotlenieniu.\nNiedotlenienie wewnątrzmaciczne płodu nie jest przypisane do osobnej choroby, ale wskazuje na stan niedoboru tlenu u dziecka. Problem ten może być spowodowany zmianami w łożysku, ciele matki lub dziecku, które mają niekorzystne konsekwencje.\nPrzyczyny niedotlenienia wewnątrzmacicznego:\nChoroby matki. W niektórych sytuacjach ciało kobiety nie pozwala dziecku na dostarczenie niezbędnego tlenu. W przypadku niedokrwistości, chorób serca i naczyń krwionośnych patologia nerek i układu oddechowego zwiększa ryzyko rozwoju niedoboru tlenu w zarodku. Niekorzystnie wpływa na zdrowie oksydacji okruchów u kobiet w ciąży, cukrzycy, złych nawyków matki.\nZaburzenia w układzie łożysko-płód. Patologia łożyska i pępowiny, zaburzenia krążenia krwi w przypadku groźby aborcji lub replantacji, nieprawidłowości w aktywności zawodowej - nieuchronnie wpływają na zdrowie dziecka.\nPrzyczyny związane z owocem. Kiedy dziecko zostaje zakażone wewnątrzmacicznie, wzrasta ryzyko wystąpienia stanów niedotlenienia. Do czynników niepożądanych należą również wady wrodzone, choroba hemolityczna płodu, wielokrotne, ścisłe splątanie pępowiny szyi dziecka, ciąża mnoga. Często prowadzą również do niedoboru tlenu w komplikacjach płodu powstałych podczas porodu.\nObjawy i nasilenie objawów niedotlenienia w dużej mierze zależą od przebiegu i czasu wystąpienia stanu patologicznego. Dlatego klinicyści dzielą 2 formy niedotlenienia:\nOstre niedotlenienie płodu. Naruszenie to rozwija się szybko, zwykle podczas porodu, podczas przejścia dziecka przez kanał rodny. Na przykład, podczas szybkiej lub długotrwałej pracy, kiedy pętle pępowiny wypadają lub głowa pozostaje w kanale rodnym kobiety, pojawia się ostre naruszenie przepływu krwi przez tętnicę pępowinową. Dziecko nie otrzymuje gazu i doświadcza poważnego niedoboru tlenu. Podczas ciąży ostre niedotlenienie często występuje na tle przedwczesnego poronienia i może prowadzić do przedwczesnego porodu lub wymagać interwencji chirurgicznej - cięcia cesarskiego.\nPrzewlekłe niedotlenienie płodu. Głód tlenu może rozwijać się stopniowo, dziecko przez długi czas traci niezbędny gaz. Przyczyną przewlekłego niedotlenienia wewnątrzmacicznego jest najczęściej patologia ciążowa, brak właściwego leczenia i przewlekła choroba matki. Często ten stan rozwija się u kobiet, które ignorują konsultacje z kobietami.\nPrzy badaniu ultrasonograficznym kobiety w ciąży lekarz może zauważyć, że płód pozostaje w tyle za swoimi „rówieśnikami” pod względem parametrów fizycznych, wygląda on młodziej niż wiek ciążowy. Jeśli niedotlenienie rozwinęło się w drugiej połowie ciąży, wówczas masa tych chłopców nie odpowiada wzrostowi, występuje hipotrofia. Noworodki są bardziej podatne na rozwój chorób, zaburzeń autonomicznych.\nPierwszym objawem niedotlenienia jest zmiana aktywności ruchowej płodu. Dziecko dostaje mało tlenu, w odpowiedzi na niskie stężenie gazu, ośrodki ruchowe są pobudzone w mózgu, dziecko aktywnie się porusza.\nKobieta powinna być ostrzegana przez zwiększony ruch dziecka, które nie przechodzi nawet w spoczynku, bez stresu. Podczas badania lekarz wykrywa wzrost częstości akcji serca u płodu o ponad 160 uderzeń na minutę.\nJeśli choroba nie została zidentyfikowana na wczesnym etapie, stan dziecka pogarsza się. Występuje poważny brak tlenu, co prowadzi do zmniejszenia aktywności dziecka. Siły okruchów są wyczerpane, a ruchy zmniejszone. Podczas badania lekarz zauważa spadek tętna płodu.\nOcena płodu powinna być wyczerpująca, obejmować kilka metod, które się uzupełniają:\nBadanie jest przeprowadzane za każdym razem, gdy kobieta odwiedza klinikę położniczą, od 18 do 20 tygodnia ciąży, kiedy możliwe staje się wysuszenie serca płodu. W tym celu lekarz ginekolog-położnik używa stetoskopu - urządzenia, które reprezentuje rurkę z przedłużeniami w postaci lejka na obu końcach. Lekarz przykłada szeroką część urządzenia do brzucha matki w rejonie najlepszego słuchania serca płodu.\nZa pomocą stetoskopu położniczego możesz oszacować tętno, rytm i brzmienie dźwięków. Manipulacje są również wykorzystywane podczas porodu, aby ocenić reakcję płodu na skurcze macicy - skurcz.\nZe względu na prostotę i niski koszt, metoda jest szeroko stosowana i nie ma przeciwwskazań, ale dokładność badań jest gorsza od instrumentalnej. Ponadto bicie serca dziecka nie może być słyszane podczas walki, a błąd w obliczeniu tętna osiąga 10-15 uderzeń.\nMetoda ta jest dobrze udokumentowana w diagnostyce stanów niedotlenienia płodu. Istotą badania jest rejestracja aktywności elektronicznej bicia serca przyszłego dziecka. W tym celu na gołym brzuchu kobiety ciężarnej montowany jest specjalny czujnik, który rejestruje bicie serca płodu i skurcze macicy. Dane uzyskane podczas badania są zapisywane na kartce papieru w postaci krzywych.\nNastępnie doświadczony specjalista interpretuje wyniki kardiotokografii. Nowoczesne urządzenia mają funkcję automatycznego odszyfrowywania, która pomaga lekarzowi dokonać dokładnej diagnozy.\nSzacunki podlegają następującym parametrom CTG:\nrytm podstawowy - średnie tętno, wynoszące 110 - 160 uderzeń na minutę;\namplituda - naruszenie regularności skurczu mięśni serca, zwykle w zakresie od 5 do 30 uderzeń / min;\nspowolnienie - okresy redukcji tętna płodu, których powtarzające się epizody mogą wskazywać na poważny głód tlenu u dziecka;\nprzyspieszenie - epizody zwiększonych uderzeń serca, które występują ze skurczem macicy lub zwiększonym ruchem płodu, i nie przekraczają 3 w ciągu kwadransa.\nMetoda jest całkowicie bezpieczna i pouczająca, dlatego powinna być przeprowadzana jako badanie przesiewowe dla wszystkich kobiet. Zwykle USG wykonuje się trzy razy: w 11–13 tygodniach, 20–21 i 30–34 tygodni.\nPonadto lekarz może przepisać nieplanowane badanie, jeśli istnieją dowody. Istota metody polega na odbiciu fal ultradźwiękowych wysyłanych przez czujnik od badanego ciała. Sygnały te są rejestrowane i odtwarzane na monitorze urządzenia.\nZa pomocą ultradźwięków lekarz określa stan zdrowia dziecka, prawidłowy rozwój narządów, aktywność fizyczną dziecka. Duże znaczenie ma ocena stanu łożyska, jego wielkości, lokalizacji, grubości i stopnia dojrzewania.\nAby określić niedotlenienie płodu, ultradźwięki uzupełnia dopplerometria, która służy do rejestrowania ruchu krwi w naczyniach. Nowoczesne urządzenia ultradźwiękowe są wyposażone w funkcję dopplerowską.\nOcena profilu biofizycznego płodu pozwala kompleksowo ocenić stan zdrowia okruchów i zidentyfikować niedotlenienie. Odbywa się to za pomocą danych ultradźwiękowych i wyników testu CTG bez naprężeń, oszacowań częstotliwości przyspieszania.\nPodczas badania określa się 6 parametrów:\nruchy oddechowe płodu;\naktywność fizyczna dziecka;\nobjętość płynu owodniowego;\nnapięcie mięśniowe płodu;\nKażdy wskaźnik szacowany jest od 0 do 2 punktów, które są następnie sumowane. Wynik powyżej 8 punktów uważa się za normalny, a mniej niż 4 wskazuje na ciężką hipoksję.\nKonsekwencje niedotlenienia wewnątrzmacicznego\nJak brak tlenu wpływa na zdrowie i życie pozamaciczne niemowlęcia zależy od ciężkości niedotlenienia i czasu trwania ciąży. Głód tlenu w pierwszej trzeciej ciąży prowadzi do zaburzeń rozwojowych. Możliwe opóźnienie wzrostu i rozwój fizyczny, uszkodzenie układu nerwowego i zmniejszona zdolność adaptacji okruchów po urodzeniu.\nPod wpływem braku tlenu zachodzą procesy metaboliczne w zarodku. Krążenie krwi w mózgu jest wzmocnione przez zmniejszenie przepływu krwi w płucach, jelitach i nerkach. Wynikająca z tego hipoksja jelitowa prowadzi do rozluźnienia zwieracza i wniknięcia oryginalnego kału do płynu owodniowego. Brudna woda smółkowa może przedostać się do dróg oddechowych dziecka, prowadząc do niewydolności oddechowej, zapalenia płuc.\nNiewielka hipoksja nie powoduje negatywnych konsekwencji dla dalszego rozwoju dziecka. Podczas gdy poważny niedobór tlenu jest bardziej niebezpieczny, prowadzi do głębokiego uszkodzenia narządów wraz z rozwojem w nich martwicy. Dlatego skutki niedotlenienia wahają się od niewielkich zaburzeń czynnościowych do głębokich zaburzeń somatycznych.\nMożliwe konsekwencje ostrej hipoksji:\nuszkodzenie układu nerwowego dziecka, porażenie mózgowe;\nasfiksja, zespół zaburzeń oddechowych, zapalenie płuc;\nKonsekwencje przewlekłego niedotlenienia wewnątrzmacicznego:\nopóźnienie rozwoju, niska waga i wzrost w chwili urodzenia;\nwysoka podatność na infekcje;\nniezdolność okruchów do utrzymania normalnej temperatury;\nGdy wykryty zostanie brak tlenu, kobieta jest hospitalizowana w szpitalu położniczym i ginekologicznym, gdzie jest badana i leczona. Ważnym ogniwem w leczeniu niedotlenienia jest identyfikacja przyczyny patologii.\nW przypadku przewlekłego niedotlenienia wyznacza się:\nOdpoczynek w łóżku Kobieta w szpitalu powinna ściśle przestrzegać schematu zaleconego przez lekarza. Pomoże to poprawić krążenie krwi i zmniejszyć zwiększony ton macicy.\nTerapia tlenowa. Skuteczny w leczeniu wdychania niedotlenienia tlenu lub mieszaniny tlen-powietrze w postaci inhalacji.\nLeki, które zmniejszają kurczliwość macicy. W celu zapobiegania aborcji i zapobieganiu porodowi, kobietom przepisuje się leki o działaniu przeciwskurczowym: „Papaverine”, „No-shpa”, „Ginipral”, „Brikanil”.\nLeki wpływające na właściwości reologiczne krwi. Aby poprawić dostarczanie krwi przez łożysko, rozszerzając naczynia, jak również zmniejszając jego lepkość, lekarz może przepisać „Reopoliglyukin”, „Curantil”, „Trental”.\nŚrodki do poprawy procesów metabolicznych płodu. Ta grupa substancji obejmuje glukozę, witaminy C, E, grupę B, glukonian wapnia, kwas glutaminowy.\nWalka z kwasicą metaboliczną. Pod kontrolą równowagi kwasowo-zasadowej można przeprowadzić infuzję „wodorowęglanu sodu” o różnych stężeniach.\nZakres i czas trwania leczenia niedotlenienia płodu jest ustalany indywidualnie w każdym przypadku przez ginekologa.\nNiemożliwe jest całkowite wyeliminowanie ryzyka niedotlenienia, ale przyszła mama powinna wiedzieć, jakie środki mogą pomóc zachować zdrowie dziecka:\nPlanowanie ciąży. Rodzina musi podjąć decyzję o odpowiedzialnym urodzeniu dziecka. Rodzice powinni przejść szkolenie pregravid, dokładnie zbadać, leczyć przewlekłe choroby i infekcje. Pozwoli to uratować dziecko przed infekcją wewnątrzmaciczną i zachować zdrowie karapuz.\nOdrzucenie złych nawyków. Udowodniono, że dzieci matek cierpiących na różnego rodzaju uzależnienia są narażone na chroniczne niedotlenienie w czasie ciąży. Małe dzieci należą do grupy ryzyka rozwoju chorób u noworodków, mają opóźnienia w rozwoju. Nawet bierne wdychanie dymu tytoniowego prowadzi do skurczu naczyń krwionośnych łożyska i rozwoju niedotlenienia u płodu.\nCodzienne spacery. Przy normalnej ciąży kobieta powinna codziennie wykonywać umiarkowane ćwiczenia. Korzystne spacery, które są lepsze w parku lub na wsi, mają korzystny wpływ na zdrowie matki i dziecka.\nWłaściwe odżywianie. Kobieta w ciąży powinna zwracać uwagę na codzienną dietę. W tym okresie bardzo ważne jest jedzenie zdrowej żywności, bogatej we wszystkie niezbędne składniki odżywcze.\nPomoc medyczna. Kobieta musi być zarejestrowana na ciążę i być zbadana na czas. Nowoczesne metody diagnostyczne są całkowicie nieszkodliwe dla dziecka i pomagają zidentyfikować chorobę na wczesnym etapie. Terminowe i odpowiednie leczenie chorób kobiety ciężarnej pomoże uniknąć rozwoju niedotlenienia. Na pierwszy znak zmiany stanu płodu kobieta powinna zwrócić się o pomoc do specjalisty.\nCiąża to piękny i szczęśliwy okres w życiu przyszłej matki. W tym czasie kobieta powinna zwracać większą uwagę na swoje samopoczucie i dbać o zdrowie dziecka.\nCorocznie coraz więcej kobiet słyszy diagnozę „niedotlenienia płodu płodu”, ponieważ przyczyny stanu patologicznego są zróżnicowane i obejmują zarówno zdrowie kobiety w ciąży, jak i warunki środowiskowe.\nPrzyszła matka powinna być świadoma pełnego stopnia odpowiedzialności za zdrowie dziecka. Kobieta powinna ponownie rozważyć swój styl życia, odpocząć i szukać specjalistycznej pomocy na czas. Właściwe postępowanie z ciążą i porodem, odpowiednie leczenie chorób somatycznych, znacznie zwiększa szanse na uniknięcie niedotlenienia płodu i jego konsekwencji.\nNiedotlenienie płodu jest zespołem wewnątrzmacicznym charakteryzującym się zespołem zmian po stronie płodu, spowodowanym niedostatecznym dostarczaniem tlenu do tkanek i narządów. Niedotlenienie płodu charakteryzuje się zaburzeniami narządów życiowych, głównie ośrodkowego układu nerwowego. Rozpoznanie niedotlenienia płodu obejmuje kardiotokografię, dopplerometrię krążenia maciczno-łożyskowego, ultrasonografię położniczą, amnioskopię. Leczenie niedotlenienia płodu ma na celu normalizację maciczno-łożyskowego przepływu krwi, poprawiając reologię krwi; czasami ten warunek wymaga wczesnego porodu kobiety.\nNiedotlenienie płodu odnotowuje się w 10,5% przypadków całkowitej liczby ciąż i porodów. Niedotlenienie płodu może rozwijać się w różnych okresach rozwoju wewnątrzmacicznego, charakteryzujących się różnym stopniem niedoboru tlenu i konsekwencjami dla ciała dziecka. Niedotlenienie płodu, które rozwinęło się we wczesnych stadiach ciąży, powoduje wady rozwojowe i opóźnienie rozwoju zarodka. W późnej ciąży hipoksji towarzyszy opóźnienie wzrostu płodu, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego i zmniejszenie zdolności adaptacyjnej noworodka.\nPrzyczyny niedotlenienia płodu\nNiedotlenienie płodu może być wynikiem wielu niekorzystnych procesów zachodzących w organizmie dziecka, matki lub w łożysku. Prawdopodobieństwo niedotlenienia u płodu wzrasta wraz z chorobami matki - niedokrwistość, patologia układu sercowo-naczyniowego (wady serca, nadciśnienie), choroba nerek, układ oddechowy (przewlekłe zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowa itp.), Cukrzyca, toksykoza ciąży, ciąża mnoga, STI. Alkohol, nikotyna, narkotyki i inne rodzaje uzależnienia od matki są negatywnie odzwierciedlone w dostarczaniu tlenu do płodu.\nRyzyko niedotlenienia płodu wzrasta wraz z naruszeniem krążenia płodowo-łożyskowego, ze względu na zagrożenie poronieniem, opóźnioną ciążą, patologią pępowiny, niewydolnością łożyska, zaburzeniami porodu i innymi powikłaniami ciąży i procesu pracy. Czynniki ryzyka w rozwoju niedotlenienia śródporodowego obejmują chorobę hemolityczną płodu, wrodzone anomalie rozwojowe, zakażenie wewnątrzmaciczne (zakażenie opryszczką, toksoplazmozę, chlamydię, mykoplazmozę itp.), Wielokrotne i ciasne zaplątanie się wokół szyi dziecka, długie uciskanie głowy podczas porodu.\nW odpowiedzi na niedotlenienie u płodu cierpi przede wszystkim układ nerwowy, ponieważ tkanka nerwowa jest najbardziej wrażliwa na niedobór tlenu. Począwszy od 6-11 tygodni rozwoju zarodka, brak tlenu powoduje opóźnienie dojrzewania mózgu, zaburzenie struktury i funkcjonowania naczyń, spowalniając dojrzewanie bariery krew-mózg. Także badane tkanki hipoksji nerek, serca, płodu jelitowego.\nNiewielkie niedotlenienie płodu może nie powodować klinicznie istotnego uszkodzenia OUN. W ciężkim niedotlenieniu w różnych narządach rozwija się niedokrwienie i martwica. Po urodzeniu dziecko, które rozwinęło się w warunkach niedotlenienia, może doświadczyć wielu zaburzeń, od zaburzeń neurologicznych po opóźnienie umysłowe i poważne odchylenia somatyczne.\nKlasyfikacja niedotlenienia płodu\nW zależności od czasu przepływu i szybkości występowania, wydziela się ostre i przewlekle rozwijające się niedotlenienie płodu.\nWystępowanie ostrego niedotlenienia płodu jest zwykle związane z anomaliami i powikłaniami aktu pracy - szybka lub długotrwała poród, ucisk lub utrata pępowiny, przedłużone uciskanie głowy w kanale rodnym. Czasami ostre niedotlenienie płodu może rozwinąć się podczas ciąży: na przykład w przypadku pęknięcia macicy lub przedwczesnego oderwania łożyska. W ostrej niedotlenieniu dysfunkcje ważnych narządów płodu gwałtownie rosną. Ostre niedotlenienie charakteryzuje się wzrostem częstości akcji serca płodu (ponad 160 uderzeń na minutę) lub jego spadkiem (mniej niż 120 uderzeń na minutę), arytmią i głuchotą tonów; wzmocnienie lub osłabienie aktywności ruchowej, itp. Często pośród niedotlenienia płodu rozwija się zamartwica.\nPrzewlekła niedotlenienie prowadzi do przedłużonego umiarkowanego niedoboru tlenu, pod którym rozwija się płód. Przy przewlekłym niedoborze tlenu występuje hipotonia wewnątrzmaciczna; w przypadku wyczerpania zdolności kompensacyjnych płodu rozwijają się te same naruszenia, co w ostrym wariancie kursu. Niedotlenienie płodu może rozwinąć się podczas ciąży lub porodu; oddzielnie rozpatrywane niedotlenienie, które wystąpiło u dziecka po urodzeniu z powodu choroby błon szklistych, wewnątrzmacicznego zapalenia płuc itp.\nBiorąc pod uwagę zdolności kompensacyjno-adaptacyjne płodu, niedotlenienie może uzyskać skompensowane, skompensowane i zdekompensowane formy. Ponieważ w niekorzystnych warunkach płód doświadcza nie tylko niedotlenienia, ale także całego kompleksu złożonych zaburzeń metabolicznych, w praktyce światowej ten stan definiuje się jako „zespół stresu”, który dzieli się na prenatalne, rozwijające się podczas porodu i oddechowego.\nNasilenie zmian, które rozwijają się w płodzie pod wpływem niedotlenienia, zależy od intensywności i czasu trwania testowanego niedoboru tlenu. Początkowe objawy niedotlenienia powodują wzrost bicia serca u płodu, a następnie jego spowolnienie i stłumione dźwięki serca. Meconium może pojawić się w płynie owodniowym. Gdy łagodne niedotlenienie zwiększa aktywność ruchową płodu, z ciężkim - ruch jest zmniejszony i spowolniony.\nW ciężkim niedotlenieniu u płodu rozwijają się zaburzenia krążenia: obserwuje się krótkotrwałą tachykardię i wzrost ciśnienia tętniczego, na przemian z bradykardią i spadkiem ciśnienia krwi. Zaburzenia reologiczne objawiają się pogrubieniem krwi i uwalnianiem osocza z łożyska naczyniowego, któremu towarzyszy obrzęk wewnątrzkomórkowy i tkankowy. W wyniku zwiększonej kruchości i przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych występują krwotoki. Zmniejszenie napięcia naczyniowego i spowolnienie krążenia krwi prowadzi do niedokrwienia narządu. Podczas niedotlenienia w organizmie rozwija się kwasica płodu, zmienia się równowaga elektrolitowa, zaburzone jest oddychanie tkanek. Zmiany w ważnych narządach płodu mogą spowodować jego wewnątrzmaciczną śmierć, zamartwicę, wewnątrzczaszkowe uszkodzenia urodzenia.\nPodejrzenie, że płód ma niedotlenienie może wystąpić, gdy zmienia się jego aktywność fizyczna - niespokojne zachowanie, nasilenie i przyspieszenie zaburzeń. Długotrwałe lub postępujące niedotlenienie prowadzi do osłabienia ruchów płodu. Jeśli kobieta zauważy takie zmiany, powinna natychmiast skontaktować się z ginekologiem, który zarządza ciążą. Podczas słuchania bicia serca płodu przez stetoskop położniczy lekarz ocenia częstotliwość, brzmienie i rytm tonów serca, obecność dźwięków. Aby zidentyfikować niedotlenienie płodu, nowoczesna ginekologia wykorzystuje kardiotokografię, fonokardiografię płodową, dopplerometrię, ultradźwięki, amnioskopię i amniopunkty oraz testy laboratoryjne.\nPodczas kardiotokografii możliwe jest śledzenie tętna płodu i jego aktywności lokomotorycznej. Zmieniając bicie serca, w zależności od odpoczynku i aktywności płodu ocenia się jego stan. Kardiotokografia wraz z fonokardiografią jest szeroko stosowana przy porodzie. Podczas dopplerograficznego przepływu krwi przez macicę bada się szybkość i naturę przepływu krwi w naczyniach pępowiny i łożyska, których naruszenie prowadzi do niedotlenienia płodu. Kordocenteza pod kontrolą USG przeprowadzana jest w celu pobrania krwi pępowinowej i badań równowagi kwasowo-zasadowej. Wykryte opóźnienie jego wzrostu może służyć jako znak ultradźwiękowy niedotlenienia płodu. Ponadto w procesie ultrasonografii położniczej ocenia się skład, objętość i kolor płynu owodniowego. Ciężkie rozładowanie wody lub brak wody może sygnalizować problemy.\nPrzeprowadzenie amnioskopii i amniopunkcji przez kanał szyjki macicy pozwala wizualnie ocenić przezroczystość, kolor, ilość płynu owodniowego, obecność w nim wtrąceń (płatków, smółki), aby przeprowadzić testy biochemiczne (pomiar pH, badanie hormonów, enzymów, stężenie CO2). Amnioscopy jest przeciwwskazane w łożysku przedmiesiączkowym, zapaleniu jelit, zapaleniu szyjki macicy, zagrożonej aborcji. Natychmiastową ocenę płynu owodniowego przeprowadza się po wylaniu go w pierwszym okresie porodu. Na korzyść niedotlenienia płodu wskazuje domieszka smółki płynu owodniowego i ich zielonkawy kolor.\nW przypadku niedotlenienia płodu kobieta w ciąży jest hospitalizowana w szpitalu położniczym i ginekologicznym. Obecność niedotlenienia płodu wymaga korekcji istniejącej patologii położniczej i pozagenitalnej matki oraz normalizacji krążenia krwi płodowej. Kobieta w ciąży wykazuje ścisły odpoczynek, tlenoterapia. Terapia ma na celu zmniejszenie napięcia macicy (papaweryna, drotaverina, aminofilina, heksoprenalina, terbutalina), zmniejszając krzepliwość wewnątrznaczyniową (dipirydamol, dekstran, hemoderiwat krwi cieląt, pentoksyfilinę).\nPrzewlekłe niedotlenienie płodu wymaga wprowadzenia leków, które poprawiają przepuszczalność komórkową tlenu i metabolizmu (niezbędne fosfolipidy, witaminy E, C, B6, kwas glutaminowy, glukoza), środki przeciwhipoksydowe, neuroprotektory. Poprawiając stan kobiety w ciąży i zmniejszając skutki niedotlenienia płodu kobiety w ciąży, ćwiczenia oddechowe, gimnastykę wodną, terapię promieniowaniem ultrafioletowym, można zalecić indukcję indukcyjną. Z nieskutecznością złożonych pomiarów i zachowaniem objawów niedotlenienia płodu przez okres ponad 28 tygodni pokazano dostawę w trybie pilnym (cięcie cesarskie).\nNarodziny z przewlekłym niedotlenieniem płodu są przeprowadzane za pomocą kardiomonitoringu, co pozwala na zastosowanie dodatkowych środków w odpowiednim czasie. W ostrej hipoksji rozwiniętej podczas porodu dziecko wymaga opieki resuscytacyjnej. Terminowa korekta niedotlenienia płodu, racjonalne zarządzanie ciążą i porodem zapobiega rozwojowi poważnych naruszeń u dziecka. W przyszłości wszystkie dzieci rozwijające się w warunkach niedotlenienia są obserwowane przez neurologa; Często potrzebują pomocy psychologa i logopedy.\nPowikłania niedotlenienia płodu\nCiężkiemu niedotlenieniu płodu towarzyszą ciężkie dysfunkcje poliorganiczne u noworodka. W niedotlenieniu ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatii okołoporodowej, obrzęku mózgu, arefleksji, mogą wystąpić napady drgawkowe. Ze strony układu oddechowego, niedotlenienie płuc, nadciśnienie płucne; zaburzenia sercowo-naczyniowe obejmują defekty serca i naczyń, martwicę niedokrwienną wsierdzia itp.\nWpływ niedotlenienia płodu na nerki może objawiać się niewydolnością nerek, oligurią; na przewodzie pokarmowym - niedomykalność, wymioty, zapalenie jelit. Często z powodu ciężkiego niedotlenienia okołoporodowego u noworodka rozwija się DIC, niedobór odporności wtórnej. Asfiksja noworodków w 75-80% przypadków rozwija się na tle wcześniejszego niedotlenienia płodu.\nZapobieganie niedotlenieniu płodu wymaga od kobiet przygotowania się do ciąży w odpowiedzialny sposób: leczenie patologii pozagenitalnej i chorób narządów rozrodczych, porzucanie niezdrowych nawyków, zbilansowana dieta. Zarządzanie ciążą powinno być prowadzone z uwzględnieniem czynników ryzyka i terminowego monitorowania stanu płodu i kobiety. Zapobieganie rozwojowi ostrego niedotlenienia płodu to właściwy wybór metody porodu, zapobieganie urazom porodowym.\nObjawy niedotlenienia wewnątrzmacicznego\nW początkowej fazie niedotlenienia wewnątrzmacicznego można zauważyć niespokojne zachowanie płodu i zwiększenie jego aktywności fizycznej.\nJeśli głód tlenu trwa przez długi czas, aktywność płodu zmniejsza się, intensywność ruchów, siła i częstotliwość wstrząsów znacznie się zmniejsza.\nPowodem udania się do lekarza powinno być zmniejszenie ruchów płodu do 3 na godzinę. Bicie serca płodu wzrasta i staje się wyższe niż 160 uderzeń na minutę, przytłumione dźwięki serca, liczba skurczów serca spada do 100-120 uderzeń na minutę.\nNiewydolność łożyska (upośledzenie krążenia krwi w układzie matka-łożysko-płód między matką a dzieckiem, prowadzące do niedostatecznego zaopatrzenia płodu w tlen i składniki odżywcze).\nGestoza (ciężka późna toksykoza).\nŁożysko previa (częściowe lub całkowite nakładanie się gardła macicy z łożyskiem (wyjście z macicy).\nWewnątrzmaciczne zakażenie płodu.\nIntoksykacja (zatrucie żywymi produktami (toksynami) czynników zakaźnych).\nWrodzone wady rozwojowe płodu.\nWspółistniejąca patologia u matki, komplikująca przebieg ciąży (choroby płuc, układu krążenia matki, niedokrwistość, cukrzyca itp.).\nTrudności przy wyjściu płodu z kanału rodnego z powodu jego dużego rozmiaru lub nieprawidłowej pozycji.\nDługie ściskanie głowy podczas porodu.\nPrzedwczesne oderwanie normalnie zlokalizowanego łożyska.\nAnomalie aktywności zawodowej (słabość aktywności zawodowej, brak koordynacji pracy).\nPołożnik-ginekolog pomoże w leczeniu chorób\nMonitorowanie aktywności ruchowej płodu.\nOsłuchiwanie (słuchanie) przez stetoskop położniczy bicia serca, jego rytm, przejrzystość tonów serca.\nKardiotokografia (CTG) - ocenia się aktywność i aktywność serca dziecka.\nOceniana jest diagnostyka ultrasonograficzna (zgodność wielkości płodu z czasem trwania ciąży, stan narządów wewnętrznych, ilość i jakość płynu owodniowego, stan łożyska (stopień jego dojrzałości), aktywność serca płodu).\nDopplerometria (rodzaj USG - bada prędkość przepływu krwi (prędkość przepływu krwi) w naczyniach płodu i łożyska).\nWraz z rozwojem ostrego wewnątrzmacicznego niedotlenienia płodu dokonuje się pilnego porodu (najczęściej cesarskiego cięcia).\nLeczenie przewlekłego niedotlenienia wewnątrzmacicznego jest:\neliminacja przyczyny, która go spowodowała;\npowołanie terapii poprawiającej przepływ krwi maciczno-łożyskowej, nasyca krew matki tlenem, normalizuje procesy metaboliczne u płodu i zwiększa stabilność układu nerwowego płodu na niedotlenienie.\nW przypadku braku efektu leczenia, kwestia wczesnej dostawy przez ponad 28 tygodni może zostać podniesiona.\nPlanowanie ciąży i terminowe jej przygotowanie (identyfikacja i leczenie chorób przewlekłych i ginekologicznych przed rozpoczęciem ciąży).\nUważna obserwacja ciąży.\nRegularne wizyty u ginekologa położnika (1 raz w miesiącu w 1 trymestrze, 1 raz w 2-3 tygodnie w 2 trymestrze i 1 raz w 7-10 dni w 3 trymestrze).\nRejestracja i nadzór w poradni przedporodowej (do 12 tygodnia ciąży).\nZdrowe i regularne posiłki (z wyjątkiem tłustych, pikantnych, konserwy).\nZgodność ze snem i odpoczynkiem, umiarkowana aktywność fizyczna (wykluczenie sportów ekstremalnych).\nEliminacja wpływu szkodliwych czynników (palenie, alkohol, częsta i / lub nagła zmiana stref czasowych i stref klimatycznych).\nĆwiczenia fizyczne mające na celu ćwiczenie oddechu (na przykład pływanie). Śpiew jest również przydatny - w tym samym celu.\nTerminowe leczenie współistniejących chorób, które komplikują przebieg ciąży.\nWłaściwy wybór metody porodu (zapobieganie ostremu niedotlenieniu płodu podczas porodu).\nCo zrobić z niedotlenieniem wewnątrzmacicznym?\nWybierz odpowiedniego ginekologa położnika\nNiedotlenienie wewnątrzmaciczne płodu nazywane jest głodem tlenu płodu w macicy. Warunek ten nie jest chorobą niezależną, a raczej konsekwencją różnych procesów patologicznych w ciele matki, płodu lub łożyska.\nJak jest niedotlenienie wewnątrzmaciczne\nJeśli właśnie rozpoczął się głód tlenu u płodu, przyszła mama może zauważyć niespokojne zachowanie i zwiększoną aktywność motoryczną płodu. Co więcej, te przejawy będą intensywne, ale nie będzie związku między wysiłkiem fizycznym a aktywnymi ruchami płodu.\nNiestety, wiele przyszłych matek rzadko szuka wykwalifikowanej opieki medycznej, jeśli płód jest zbyt aktywny, ale głód tlenu postępuje dalej - rozpoczyna się druga faza. Będzie się charakteryzować spadkiem aktywności ruchowej płodu, spadkiem częstotliwości i siły wstrząsów. Jeśli kobieta zauważy, że ruch płodu zmniejszył się do 3 razy na godzinę, to jest to już powód, by pójść do lekarza.\nBadając ciężarną kobietę z podejrzeniem niedotlenienia płodu wewnątrzmacicznego, lekarz zauważy wzrost bicia serca u tych ostatnich do 160 uderzeń na minutę, tłumienie dźwięków serca i zmniejszenie częstości akcji serca do 100-120 uderzeń na minutę.\nRozważany stan może występować w trzech różnych formach, których zróżnicowanie zależy od stopnia postępu procesu patologicznego:\nostry - zwykle rozwija się podczas porodu i trwa kilka minut lub godzin;\npodostra - rozwija się krótko przed porodem (1-2 dni);\nprzewlekłe - charakterystyczne dla zatrucia, zakażenia płodu, długotrwałej ciąży, niezgodności krwi matki i płodu.\nPrzyczyny niedotlenienia wewnątrzmacicznego\nZasadniczo wszelkie procesy patologiczne zachodzące nie tylko w ciele nienarodzonego dziecka, ale także u kobiety, mogą prowadzić do rozważenia stanu. Lekarze określają tylko kilka powodów, które są najczęściej identyfikowane podczas badania kobiety w ciąży:\nNiewydolność łożyska. Niewystarczająca podaż tlenu i składników odżywczych dla płodu wynika z zaburzeń krążenia w układzie matka / łożysko / płód.\nNiedokrwistość, cukrzyca, choroby sercowo-naczyniowe matki.\nCiężka późna toksykoza (gestoza).\nSłabość pracy lub jej brak koordynacji (anomalie pracy).\nCzęściowe lub całkowite nakładanie się gardła macicy przez łożysko - łożysko previa.\nAby ustalić sam fakt obecności niedoboru tlenu w płodzie i zrozumieć, w jakim stopniu ta patologia się rozwija, lekarze przeprowadzają cały szereg działań diagnostycznych. W ramach takich badań kobiety otrzymują:\nUmożliwia rejestrację redukcji w sercu przyszłego dziecka, ponadto specjalista oceni aktywność ruchową płodu. Następujące objawy bicia serca będą charakterystyczne dla zdrowego płodu:\ntętno waha się od 120-160 uderzeń na minutę;\nczęstotliwość skurczów wzrasta, jako reakcja na ruch płodu lub gwałtowna zmiana pozycji ciała kobiety w ciąży;\ncałkowity brak spowolnienia bicia serca.\nKiedy niedobór tlenu u specjalisty płodu zidentyfikuje:\nznaczne zaburzenie rytmu bicia serca - będzie albo zwiększone, albo spowolnione;\ncałkowity brak wzrostu częstości akcji serca w odpowiedzi na ruch lub skurcz jest monotonnym rytmem;\ncięcia rytmiczne, które będą częste i głębokie.\nZa pomocą ultradźwięków lekarz może określić stan krążenia krwi u matki / łożyska / płodu przez okres powyżej 20 tygodni ciąży. Jeśli zostaną przeprowadzone badania tętnic macicznych, możliwe będzie wykrycie naruszeń maciczno-łożyskowego przepływu krwi na najwcześniejszym etapie rozwoju, co zapobiegnie postępowi ciężkiego niedotlenienia płodu.\nJako dodatkowe wyniki lekarze określają strukturę łożyska i poziom wód owodniowych.\nNatychmiast warto zastrzec, że ta szczególna metoda diagnozy jest niedokładna, dlatego jest stosowana tylko u kobiet w ciąży niskiego ryzyka, to znaczy przyszła mama nie ma chorób przewlekłych lub nie ma wad rozwojowych nienarodzonego dziecka. Takie badanie ujawnia niedotlenienie we wczesnych stadiach progresji, co determinuje zmiana aktywności ruchowej płodu.\nMożesz przeprowadzić podobny test bez wizyty u lekarza. Kobieta powinna leżeć na boku w wygodnej pozycji i koncentrować się na ruchach dziecka. Jeśli przez 60 minut przyszła mama poczuje mniej niż 10 ruchów, należy szukać wykwalifikowanej pomocy medycznej.\nWażne: ten test można wykonać po 25 tygodniach ciąży.\nAlternatywą jest test D. Pearson „Policz do dziesięciu”. Jest stosowany od 28 tygodnia ciąży. Liczenie mieszania od 9 rano do 9 wieczorem. Czas dziesiątego zamieszania musi być zarejestrowany. Jeśli ruch jest niewielki, należy poinformować o tym lekarza.\nMożliwe skutki niedotlenienia płodu\nDlaczego lekarze twierdzą, że kobieta, nawet z wątpliwymi założeniami dotyczącymi naruszeń przebiegu ciąży, poszukuje pomocy medycznej? Faktem jest, że nawet łagodne wewnątrzmaciczne niedotlenienie płodu może prowadzić do powstania bardzo nieprzyjemnych konsekwencji.\nW przypadku rozpoznania ostrego niedotlenienia płodu konsekwencją tego stanu może być:\nwysokie ryzyko nagłej śmierci niemowlęcia;\nwdychanie smółki i zapalenia płuc;\nryzyko rozwoju porażenia mózgowego u dziecka;\nwysokie ryzyko śmierci płodu;\nporażka układu nerwowego płodu, aż do śpiączki.\nW przypadku przewlekłego niedotlenienia wewnątrzmacicznego konsekwencje mogą być następujące:\npo urodzeniu dziecko będzie miało niewielką wysokość i krytycznie niską wagę;\nwysoka podatność na choroby zakaźne;\nzespół nadpobudliwości psychoruchowej u starszych dzieci;\nniedostateczna regulacja temperatury ciała u noworodka.\nWiększość konsekwencji wiąże się z niedotlenieniem mózgu i porodem przedwczesnym, ponieważ aby uratować życie dziecka, lekarze wykonują dostawy ratunkowe znacznie wcześniej.\nZwróć uwagę: według statystyk, jeśli dziecko ze zdiagnozowanym niedotlenieniem wewnątrzmacicznym z powodzeniem przeżyło pierwszy miesiąc po urodzeniu, to przedmiotowy stan patologiczny nie ma żadnych konsekwencji.\nWybór taktyki leczenia dla rozważanego stanu patologicznego zależy od stanu zdrowia matki, czasu trwania ciąży, obecności chorób towarzyszących u przyszłej matki. Ponieważ przyczyny niedotlenienia wewnątrzmacicznego są zróżnicowane, nie ma jednej zasady jej leczenia - wszystko odbywa się na zasadzie ściśle indywidualnej. Jeśli pozwala na to stan zdrowia kobiety i płodu, lekarz może zastosować konserwatywne metody leczenia niedotlenienia płodu:\nPoprawa zdrowia przyszłej matki - na przykład leczenie chorób przewlekłych, eliminacja niedokrwistości, stabilizacja ciśnienia krwi. Ponadto można poprawić zdrowie matki, wybierając indywidualną dietę i życie, pozbywając się złych nawyków i wprowadzając lekką aktywność fizyczną.\nCel antykoagulantów. Leki te przyczyniają się do normalizacji lepkości krwi. Zastosuj to leczenie tylko wtedy, gdy kobieta ma zawalony system.\nAmnioinfusion. Metodę tę stosuje się niezwykle rzadko, uzasadnia to na przykład ciężkie opóźnienie wzrostu płodu i rozpoznanie niskiego poziomu wody. W wyniku infuzji infuzyjnej implikują wprowadzenie specjalnego płynu do płynu owodniowego, który umożliwia rozwój płodu nienarodzonego dziecka, obniża poziom głodu tlenowego, zapobiega przedostawaniu się smółki do ciała dziecka.\nWlew magnezu. Metoda ta jest stosowana tylko w przypadku zdiagnozowanego nadciśnienia tętniczego u kobiety w ciąży. Takie wstrzyknięcia dożylne zapobiegają rozwojowi rzucawki i znacznie zmniejszają ryzyko głodu tlenowego.\nCel środków przeciwzapalnych i przeciwbakteryjnych. Wskazane jest przeprowadzenie takiego leczenia tylko w przypadku rozpoznania procesów zakaźnych.\nZwróć uwagę: w medycynie nie ma ani jednego leku zdolnego do leczenia niewydolności łożyska. Wszystkie powyższe metody przyczyniają się do pozbycia się czynników wywołujących niedotlenienie wewnątrzmaciczne. Jeśli zdiagnozowane zostanie naruszenie przepływu krwi przez łożysko, wówczas lekarze monitorują tylko nienarodzone dziecko, aby wykonać poród w nagłych wypadkach na czas. Im bardziej płód pozostaje w tyle za normą w rozwoju, tym wcześniej konieczne jest wykonanie dostawy ratunkowej.\nNiedotlenienie płodu jest stanem patologicznym, który może prowadzić do poważnych konsekwencji. Niemożliwe jest przewidzenie prawdopodobieństwa rozważenia stanu, więc kobiety, które są na etapie planowania ciąży, muszą nie tylko mieć pełne badanie odpowiednich specjalistów, ale także zrezygnować ze złych nawyków.\n8 304 odsłon ogółem, 3 widoki dziś\nDlaczego hipoksja wewnątrzmaciczna?\nPonad 10% wszystkich ciąż i porodów towarzyszy niedotlenienie płodu. Współczesna medycyna dość dobrze zbadała tę patologię, potrafi wykryć i wyeliminować niedotlenienie w odpowiednim czasie, ale niestety liczba przypadków patologii w ogóle się nie zmniejsza, a raczej odwrotnie. Położnicy uważają go za jedną z głównych przyczyn zachorowalności i śmiertelności nienarodzonych dzieci i noworodków w pierwszym tygodniu życia.\nNiemniej jednak kobieta przygotowująca się do zostania matką często jest w stanie zapobiec rozwojowi wydarzeń zgodnie z tragicznym scenariuszem: pod wieloma względami potencjalne ryzyko rozwoju niedoboru tlenu u nienarodzonego dziecka zależy od stylu życia i zwyczajów jego matki.\nCo należy wiedzieć o niedotlenieniu płodu przyszłej matce i jak zapobiec jej rozwojowi od ukochanego dziecka?\nCo to jest niedotlenienie wewnątrzmaciczne?\nHipoksja jest tłumaczona z greckiego na dwa słowa - „poniżej, poniżej” i „tlen”. W medycynie termin ten odnosi się do stanu niedoboru tlenu w organizmie, jego poszczególnych tkanek i komórek, spowodowanego z wielu powodów.\nNiedotlenienie wewnątrzmaciczne płodu jest, jak można się domyślić, brakiem tlenu, którego płód doświadcza podczas rozwoju wewnątrzmacicznego.\nNależy rozumieć, że ta patologia nie jest oddzielną chorobą, ale oznacza stan spowodowany przez kompleks zmian w ciele kobiety lub nienarodzonego dziecka. Wszystkie one prowadzą do niedoboru istotnej substancji - tlenu - i w konsekwencji do rozwoju wszelkiego rodzaju wad.\nOgólnie rzecz biorąc, przyczyną niedotlenienia płodu jest tylko jedna - niedostateczna podaż tlenu do jego narządów i tkanek, jego niedobór, głód tlenu. Ale w rzeczywistości może istnieć kilka mechanizmów rozwoju tego stanu, a także czynniki, które spowodowały rozwój niedotlenienia. Wszystkie z nich można podzielić na 3 duże grupy:\n1. Przyczyny w organizmie matki:\nspadek poziomu hemoglobiny we krwi (niedokrwistość);\nchoroby narządów i układów (sercowo-naczyniowych, nerkowych, oskrzelowo-płucnych, zakaźnych itp.);\nchoroby ogólnoustrojowe (cukrzyca);\nzatrucie, w tym palenie;\ndługi pobyt w pomieszczeniach lub regionach o zanieczyszczonym powietrzu;\nniewystarczająca waga lub wąska miednica kobiety itp.\n2. Przyczyny funkcjonowania łożyska i maciczno-łożyskowego przepływu krwi:\nryzyko nagłych narodzin;\nróżne powikłania ciąży (na przykład stan przedrzucawkowy);\nzaburzenia łożyska i pępowiny;\nnieprawidłowe zamocowanie lub łożysko previa;\nwypadnięcie lub skręcenie sznurka;\nróżne powikłania porodu.\n3. Powoduje w ciele płodu:\nwady rozwojowe płodu (głównie choroby serca);\nniezgodność krwi płodowej z macierzyńską;\nciąża mnoga, itp.\nPłód w łonie kobiety jest całkowicie zależny od organizmu matki, ponieważ otrzymuje od niego wszystkie istotne substancje, w tym tlen. Tlen wchodzi do okruchów wraz z krwią, która jest transportowana przez naczynia krwionośne łączące macicę i łożysko (miejsce zamieszkania zarodka).\nNiezależnie od tego, czy poziom aktywnego tlenu w krwi matki spada, czy komórki krwi tracą zdolność do prawidłowego jej tolerowania, występują zakłócenia w tym procesie z powodu niektórych chorób matki lub dziecka - wszystko to w różnym stopniu prowadzi do rozwoju niedotlenienia płodu.\nOstre i przewlekłe niedotlenienie płodu\nJeśli niedotlenienie rozwija się stopniowo przez długi okres czasu, mówimy o przewlekłym niedoborze tlenu. Przewlekłe niedotlenienie płodu może powstać tylko w trakcie noszenia dziecka.\nAle brak tlenu może również pojawić się nagle - innymi słowy, ostry. Zazwyczaj stan ten jest bardziej charakterystyczny dla okresu porodu i nazywa się ostrym niedotlenieniem płodu. Ostra hipoksja często występuje w wyniku długotrwałej pracy, słabej pracy, pęknięcia macicy, przedwczesnego oderwania łożyska, splątania pępowiny lub tworzenia węzłów na pępowinie, nieprawidłowej prezentacji łożyska.\nOstre niedotlenienie płodu jest niezwykle niebezpieczne: komórki mózgowe bardzo szybko zaczynają umierać w przypadku braku dopływu tlenu, a samo dziecko może również umrzeć, jeśli nie pomoże mu w odpowiednim czasie.\nPonadto niedotlenienie płodu może występować w różnym stopniu. Jego lekka forma, z reguły, nie stanowi większego zagrożenia dla nienarodzonego dziecka, ale przy braku odpowiedniej terapii, stopniowo pogarsza się i staje się poważniejsza, wyrażana. W tym przypadku konieczne jest niezwłoczne działanie: niezwykle potrzebne jest kompleksowe leczenie niedotlenienia.\nWiele konsekwencji ciężkiego niedotlenienia płodu może być nieodwracalne i najbardziej tragiczne, aż do śmiertelnego wyniku nawet podczas ciąży lub w pierwszych dniach po porodzie.\nNiedobór tlenu w komórkach i tkankach małego organizmu w każdym przypadku wpływa na nie negatywnie: rozwój narządów i układów spowalnia, zaburzenia procesów życiowych, powstają odchylenia i patologie. We wczesnych stadiach ciąży niedotlenienie płodu jest obarczone nieprawidłowym rozwojem płodu i jego poszczególnych narządów, a późniejszy chroniczny brak niezbędnego tlenu może spowodować niedorozwój i chorobę (w szczególności uszkodzenie OUN), niedokrwienie i martwicę tkanek. Ponadto noworodki z niedotlenieniem często charakteryzują się zmniejszoną zdolnością adaptacyjną i opóźnieniem rozwoju.\nNiedotlenienie płodu: objawy i diagnoza\nIm szybciej zostanie wykryte zaburzenie i rozpocznie się leczenie, tym bardziej korzystne dla ciąży i zdrowia dziecka będą prognozy medyczne. Dlatego bardzo ważne jest regularne odwiedzanie ginekologa, aby nie zaniedbywać planowanych badań kontrolnych u lekarza i postępować zgodnie z jego zaleceniami: natychmiast podejrzewa on niedotlenienie i wysyła ciężarną kobietę na badanie.\nNa rozwój niedotlenienia wewnątrzmacicznego wskazuje szybkie bicie serca płodu, które zwalnia wraz z upływem czasu poniżej normy. Wskaźnikami budzącymi obawy są wskaźniki powyżej 160 i poniżej 100 uderzeń na minutę.\nInnym diagnostycznym objawem hipoksji rozwijającej się w płodzie są stłumione tony serca i opóźnienie rozwoju płodu przez 2 tygodnie lub dłużej, określone przez wyniki badania USG.\nPóźnej hipoksji towarzyszy uwalnianie oryginalnych odchodów dziecka (smółki) do płynu owodniowego - również stają się brązowo-zielone.\nWszystkie ważne wskaźniki do oceny stanu płodu, które mogą wskazywać na rozwój wewnątrzmacicznego niedotlenienia, są sprawdzane tradycyjnymi metodami w położnictwie:\nOsłuchanie - określenie bicia serca dziecka (częstotliwość, rytm, hałas, dźwięk dźwięków) za pomocą stetoskopu podczas badania kobiety przez ginekologa. Aby określić niedotlenienie płodu, przeprowadza się specjalny test: jeśli bicie serca dziecka nie przyspiesza podczas zaburzeń, to znaczy istnieją wszelkie powody, aby podejrzewać rozwój patologii. Jednak metoda osłuchiwania jest raczej stara, niedoinformowana i niezbyt dokładna, dlatego nie ma zastosowania niezależnie;\nCTG (kardiotokografia) jest zdecydowanie najwygodniejszą, niezawodną i najczęściej stosowaną metodą diagnostyczną, w której bicie serca płodu jest słyszalne za pomocą specjalnego czujnika. Pozwala bardzo dokładnie określić wzrost i spadek tętna oraz zidentyfikować przyczynę naruszeń;\nDoppler - badanie naczyń krwionośnych i przepływu krwi w pępowinie, łożysku, macicy kobiety i ciała dziecka.\nPonadto kobieta z podejrzeniem niedotlenienia płodu jest kierowana do laboratoryjnych badań krwi. Można wykonać EKG płodu (elektrokardiografia) lub określić pH płynu owodniowego lub krwi pępowinowej, ilość i stan płynu owodniowego.\nZ reguły dla większej niezawodności i szerszego obrazu klinicznego stosuje się kilka metod jednocześnie, używając ich w połączeniu.\nMetody diagnostyczne mogą dość dokładnie określić problem i najskuteczniejsze sposoby jego rozwiązania. Ale nie zdrzemnij się i mama: słuchaj siebie i swojego dziecka - może wezwać pomoc, przekazując pewne sygnały z brzucha. Na początku rozwoju niedotlenienia ruchy dziecka stają się bardziej aktywne i częstsze w porównaniu ze stanem normalnym. Najlepiej jest teraz zacząć szukać przyczyny. Jeśli brakuje czasu - a niedobór tlenu zaczyna się zwiększać, przeciwnie, mobilność dziecka wygasa, matka zauważy, że stał się ospały, leniwy, a nawet słaby. Takie zmiany z pewnością powinny zwracać uwagę, zwłaszcza jeśli były poprzedzone okresem wzmożonej aktywności dziecka. Powodem do niepokoju powinien być spadek ruchów płodu do 3 razy w ciągu godziny lub do 10 razy dziennie.\nChcemy jednak nakłonić was, abyście nie wpadali w panikę z powodu najmniejszej zmiany w rytmie życia dziecka - jest to dla niego normalne. Ale jeśli istnieje powód, by podejrzewać, że coś jest nie tak, zawsze lepiej jest być bezpiecznym i zasięgnąć porady lekarza prowadzącego ciążę.\nNiedotlenienie płodu: leczenie i zapobieganie\nDobrą wiadomością jest to, że we współczesnej medycynie uzyskano ogromne i udane doświadczenie w leczeniu niedotlenienia płodu. Powinien być zawsze przeprowadzany kompleksowo i kierowany na rozwiązywanie kilku zadań jednocześnie:\neliminacja choroby podstawowej kobiety lub dziecka;\nnormalizacja przepływu krwi przez łożysko;\npoprawa ukrwienia macicy;\nzmniejszone napięcie macicy;\nprzerzedzenie lepkiej krwi;\npoprawa penetracji tlenu do komórek (zwiększenie ich przepuszczalności);\nnormalizacja metabolizmu komórkowego.\nAby osiągnąć każdy z tych celów, stosuje się oddzielną grupę leków zatwierdzonych do leczenia w czasie ciąży. Jeśli przy prawidłowo zastosowanej terapii nie ma zmian w zakresie poprawy (uporczywe, wyraźne niedotlenienie), zaleca się wczesne dostarczenie, gdy tylko dziecko jest gotowe do życia poza macicą. Z reguły kobieta jest wysyłana na cesarskie cięcie.\nAby nie dopuścić do nieprzyjemnego, od samego początku ciąży, staraj się wyeliminować wszelkie możliwe zagrożenia związane z rozwojem tej patologii. Spędź wystarczająco dużo czasu na świeżym powietrzu, ale także nie zapomnij o właściwym odpoczynku i śnie, zrezygnuj z wszelkich złych nawyków i czynności, nie pozwól na rozwój bolesnych procesów w swoim ciele, przeprowadzaj na czas profilaktykę i leczenie powikłań ciążowych. I nie zapominaj o planowanych wycieczkach do lekarza - będzie to najlepsza profilaktyka niedotlenienia.\nPamiętaj: każde podniecenie wpływa niekorzystnie na stan dziecka. Nie smuć się niczym. Nawet jeśli dziecko ma niedotlenienie, prawidłowe i terminowe leczenie pomoże bezproblemowo poprawić sytuację.\nJak leczyć żylak 2 stopnia?\nJak oczyścić naczynia z ludowych środków mózgowych\nĆwiczenia poprawiające krążenie krwi w różnych narządach. Jakie ćwiczenia poprawiające krążenie krwi są skuteczne?\nJak objawia się zapalenie pajęczynówki: objawy i leczenie choroby\nKruchość i kruchość naczyń krwionośnych z powodu utraty elastyczności ściany naczyń. Pacjenci pękają naczynia krwionośne na dłoniach z powodu drobnych urazów lub spontanicznie.\nSiniaki na ciele bez wyraźnego powodu: co robić?\nRóżnica zakrzepowego zapalenia żył od zakrzepicy żylnej\nJaki jest normalny nacisk osoby


Strona główna / Sklep / Akcesoria dla graczy / Zestawy dla graczy / MARVO MH01BK Zestaw do gry słuchawki myszka podświetlanie RGB\nMARVO CM370 Zestaw do gry klawiatura mysz słuchawki podkładka 145,00 zł 115,00 zł\nMARVO MH01BK Zestaw do gry słuchawki myszka. Desing plastra miodu, podświetlanie RGB. Słuchawki – duże, miękkie nauszniki, przetworniki 50mm, mikrofon dookólny na giętkim wysięgniku. Myszka – wygodna dla graczy prawo i leworęcznych, 6 programowalnych przycisków, podświetlanie RGB\nilość MARVO MH01BK Zestaw do gry słuchawki myszka podświetlanie RGB\nDPI: 800-1600-2400-3200-4800-6400 (domyślnie)\nOcena przełącznika: 3 miliony kliknięć\nRozmiar: 125 x 64 x 40 mm\nImpedancja głośnika: 32 Ω ± 15%\nCzułość głośnika: 120 dB ± 3 dB\nRozmiar mikrofonu: 4×1,5 mm\nZłącza: 2x jack 3,5 mm, USB (do oświetlenia LED)\nZestaw gamingowy Marvo MH01 to rozwiązanie dla graczy, którzy poza najwyższą jakością cenią sobie także nieszablonowy design.\nZarówno mysz jaki słuchawki wyposażone są w efektowne podświetlenie LED RGB, które nadaje niesamowitego charakteru. Perforowane obudowy z wzorem plastra miodu to jedne z najpopularniejszych aktualnie wzorów w gamingu.\nPoza fantastycznym wyglądem, najwyższym elementem dobrego zestawu słuchawkowego są ergonomia i jakość dźwięku.\nErgonomię gwarantują duże i miękkie nauszniki minimalizujące uczucie nacisku na uszy i doskonałe odcięcie od dźwięków otoczenia. Komfortowe ułożenie na głowie zapewnia samonastawny pałąk z miękkiego tworzywa. Metalowa rama delikatnie dociska słuchawki do uszu.\nZa jakość słyszanego dźwięku odpowiadają dwa wysokiej klasy 50 mm przetworniki, zamknięte w miękkie obudowie nauszników potęgujących głębię basu.\nNiezbędny w drużynowej komunikacji mikrofon dookolny o wymiarach 4×1,5 mm wyraźnie przekaże każde wypowiedziane słowo. Mikrofon zamontowany jest na giętkim wysięgniku, który może zostać dowolnie dostosowany do potrzeb użytkownika.\nDołączony do zestawu gryzoń, mysz MH01 posiada 6 programowalnych przycisków, których funkcje można dostosowywać w dedykowanym do urządzenia oprogramowaniu. Symetryczny kształt z niewielkim wcięciem po środku, niska waga 76g pozwalają na wygodne uchwycenie i prowadzenie myszy. Za precyzję odpowiada sensor optyczny o regulowanej skokowo rozdzielczości od 800 do 6400 DPI.\nNapisz pierwszą opinię o „MARVO MH01BK Zestaw do gry słuchawki myszka podświetlanie RGB” Anuluj pisanie odpowiedzi\nSKU: MH01BK Kategoria: Zestawy dla graczy