28 kwietnia 2017 28 października 2018\nW Irlandii panel obywatelski zajął się prawem do aborcji, w Gdańsku – zanieczyszczeniem powietrza.\nAgnieszka Wiśniewska: W Gdańsku zakończył się kolejny, drugi już panel obywatelski. Wyłoniona drogą losowania, odzwierciedlająca strukturę demograficzną miasta grupa zdecydowała, że Gdańsk musi definitywnie skończyć ze smogiem. Jakie konkretnie decyzje w sprawie smogu podjął panel?\nMarcin Gerwin: Chciałbym, żeby można było powiedzieć, że dzięki rekomendacjom panelu kwestia zanieczyszczenia powietrza w Gdańsku została rozwiązana całkowicie, ale aż tak daleko nie zaszliśmy. Temat został zawężony, aby można było go omówić w ciągu kilku dni.\nNa czym więc skupił się panel?\nNa zanieczyszczeniach powietrza, które pochodzą z palenia w piecach domowych i w lokalnych kotłowniach węglowych. Odpuściliśmy więc transport, który co prawda jest istotnym źródłem emisji zanieczyszczeń, ale uznaliśmy, że jest to temat na tyle szeroki, że na dobrą sprawę wymaga odrębnego panelu. Niemniej jednak te dziewięć rekomendacji, które przyjął panel, i tak przekłada się na konkretną poprawę jakości powietrza w Gdańsku.\nSmog to inni\nJakie są wyniki panelu?\nPrzede wszystkim postanowiono, że dla Gdańska powinna zostać przyjęta uchwała antysmogowa. Po upływie 5-letniego okresu przejściowego w Gdańsku powinien wejść zakaz palenia w piecach paliwami stałymi, z wyjątkiem palenia drewnem w kominkach najwyższej klasy i z filtrami oczyszczającymi dym. Natychmiast ma zostać zakazane palenie paliwami najgorszej jakości, czyli na przykład miałem węglowym, ale też drewnem o wilgotności powyżej 20 procent. Do tego ma zostać opracowany program osłonowy, aby osoby, które kwalifikują się do otrzymywania pomocy społecznej, mogły otrzymać dofinansowanie na wymianę pieców w wysokości nawet 100 procent. Paneliści i panelistki przyjęli założenie, że koszty ogrzewania dla najuboższych nie mogą wzrosnąć, co można rozwiązać na kilka sposobów. Ustaleniem szczegółów ma zająć się specjalny zespół.\nMoja ulubiona rekomendacja dotyczy zmiany sposobu informowania przez urząd miasta o poziomach zanieczyszczenia powietrza – mają one być zgodne z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia. Oznacza to w praktyce, że gdy stężenie pyłu PM10 przekroczy 50 µg/m³ (średniodobowo), to mieszkańcy i mieszkanki będą informowani, że jakość powietrza jest zła. Do tej pory było tak, że nawet gdy stężenie pyłu PM10 wynosiło 160 µg/m³, to informacja brzmiała, że jakość powietrza jest dostateczna, podczas gdy w Brukseli, w Paryżu czy w Budapeszcie już dawno zostałby ogłoszony alarm.\nZ jakimi ekspertami spotkali się uczestnicy?\nPodstawowe założenie panelu jest takie, że przedstawiane są stanowiska wszystkich stron, a zatem różne opinie na ten sam temat. Celem pierwszego dnia było zapoznanie się z kwestią zanieczyszczenia powietrza, zaprosiliśmy więc osoby, które zajmują się monitoringiem jakości powietrza w Gdańsku, jak również naukowców, w tym lekarzy, którzy badają wpływ zanieczyszczeń powietrza na zdrowie. Drugiego dnia były przedstawiane rozwiązania.\nMieliśmy gości z różnych miast w Polsce, nie tylko z Trójmiasta. Zależało nam na tym, aby do Gdańska przyjechali najlepsi specjaliści i specjalistki w temacie. Byli to nie tylko naukowcy, mieliśmy także silną grupę aktywistów i aktywistek. Głos zabrali między innymi Agnieszka Muras z HEAL Polska, Jakub Jędrak z Polskiego Alarmu Smogowego, Małgorzata Smolak z ClientEarth i Marcin Popkiewicz, specjalista ds. energetyki. Jego również zaliczyłbym do grona aktywistów.\nCo było ważne, to także szersze pokazanie konsekwencji, z jakimi wiąże się spalanie paliw kopalnych. Ogrzewanie węglem ma nie tylko wpływ na zdrowie, lecz także na klimat. Prezentację na ten temat przedstawił więc prof. Jacek Piskozub z Instytutu Oceanologii PAN, który zajmuje się klimatem. Bez tego aspektu zamiana węgla na gaz ziemny może wydawać się dobrym pomysłem. Jeżeli jednak weźmie się pod uwagę, że spalanie gazu to emisje dwutlenku węgla, które dokładają się do zmian klimatu, to wówczas warto zastanowić się nad innymi rozwiązaniami.\nIle trwał cały panel i ile osób wzięło w nim udział?\nPanel trwał trzy soboty, od godziny 10 do 16, a raz spotkaliśmy się z panelistami i panelistkami w niedzielę, na ostateczne układanie rekomendacji i głosowania. Wielkość panelu została ustalona na 56 osób plus 8 osób rezerwowych. Jest to związane z liczbą dzielnic Gdańska oraz z ich wielkością.\nCo nowego pojawiło się w tym panelu, czego nie było w zeszłorocznym?\nHa, to jest najfajniejsze. Nowości było sporo. W mojej ocenie bardzo dobrze wyszła część spotkania poprzedzająca układanie rekomendacje. Było to już w zamkniętej części panelu, z której nie było transmisji na żywo w internecie. Tym bowiem, co jest przydatne przy układaniu rekomendacji, jest refleksja nad tym, na czym polega dobro wspólne w kontekście Gdańska. Jakie są właściwie wspólne wartości panelistów i panelistek? Poprosiliśmy ich więc o zastanowienie się, jak powinno wyglądać miasto, w jakim chcą żyć. Jakie będą w nim relacje międzyludzkie, co jest dla nich ważne w kwestii środowiska?\nPrzydatne było także zrobienie analizy kosztów i korzyści wprowadzenia zmian, jak również nierobienia niczego, czyli z utrzymania status quo. Po angielsku nazywa się to cost-benefit matrix. Wykorzystaliśmy do tego trzy flipcharty, a z braku czwartego ustawiliśmy jeden stół na drugim. Inaczej przeprowadziliśmy też pierwsze losowanie – zaproszenia do udziału w panelu były rozsyłane od razu pod konkretny profil demograficzny.\nMiasto planuje jeszcze trzy panele w tym roku. Na jakie tematy? Kiedy?\nPrezydentowi Adamowiczowi zależy na tym, aby mieszkańcy i mieszkańcy Gdańska byli aktywni jako obywatele, jeden z paneli ma więc dotyczyć tego, co można zrobić, aby tę aktywność wspierać. Rozważane są także panele dotyczące transportu i ochrony klimatu. Na dziś jednak nie ma jeszcze konkretnych dat. Wygląda jednak na to, że panel obywatelski w Gdańsku się przyjął. Co istotne, o jego zorganizowanie mogą wnioskować sami mieszkańcy i mieszkanki miasta. Potrzebne jest do tego zebranie tysiąca podpisów.\nCzy wdrażane są już zalecenia przygotowane przez zeszłoroczny panel?\nWygląda na to, że panel obywatelski w Gdańsku się przyjął. Co istotne, o jego zorganizowanie mogą wnioskować sami mieszkańcy i mieszkanki miasta.\nTak. Zajęto się wszystkimi rekomendacjami. Część z nich leży w kompetencjach miasta, a część w kompetencjach Lasów Państwowych, bo dotyczą one terenu Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego. W dolinach, którymi spływa woda deszczowa, mają zostać utworzone progi piętrzące, które będą spowalniały spływ wody. Urząd miasta zaproponował w tej kwestii Lasom Państwowym wspólny projekt. Co do innych rozwiązań, ma powstać miejskie call-center, aby można było lepiej reagować po wystąpieniu powodzi. Planowane są także nowe zbiorniki retencyjne, które, zgodnie z sugestiami płynącymi z panelu, mają być projektowane przy udziale architekta krajobrazu i przyrodnika. Utkwiła mi w pamięci wypowiedź jednej z panelistek, która po usłyszeniu, jak wygląda sposób przygotowania miejskich służb do powodzi, powiedziała, że jest przerażona. Teraz ma to być przygotowane lepiej. Ma być także więcej pomp i urządzeń osuszających.\nCzyli panele przynoszą efekty.\nZdecydowanie. Zwróciłbym jeszcze uwagę na to, że w Gdańsku wyniki panelu obywatelskiego prezydent uznaje za wiążące. Próg poparcia, jaki jest wymagany do przyjęcia wiążącej rekomendacji, jest bardzo wysoki – jest to aż 80 procent. Niemniej jednak jeżeli coś już przejdzie, to jest wola, aby to zrealizować. No i przy takim poziomie poparcia wiadomo, że jest to coś rzeczywiście ważnego dla mieszkańców i mieszkanek. Urząd miasta zdaje sobie sprawę, że skoro rekomendacje zostały przyjęte, to są przemyślane, że paneliści i panelistki zdobyli sporą wiedzę w danym temacie i że przedstawione zostały stanowiska różnych stron. To wszystko sprawia, że podchodzi się do panelu na serio.\nStrona panelu obywatelskiego w Gdańsku: gdansk.pl/panel-obywatelski\nMarcin Gerwin – specjalista ds. zrównoważonego rozwoju i partycypacji. Współzałożyciel Sopockiej Inicjatywy Rozwojowej, publicysta Krytyki Politycznej.


StereoLife - Matrix Audio Element I\nCzasami odnoszę wrażenie, że jednym z ulubionych zajęć miłośników audiofilskiej aparatury jest narzekanie na ceny hi-endowego sprzętu, który przecież z definicji nie jest dla każdego. To trochę tak, jakby pasjonaci motoryzacji zbierali się wieczorem na wielkim parkingu pod zamkniętym supermarketem i, zamiast podziwiać swoje stuningowane Subaru Imprezy i pięknie utrzymane, 40-letnie Mercedesy SL, zgodnym chórem zawodzili, że Maserati MC20 w topowej wersji kosztuje ponad 800000 zł, McLaren 720S - milion złotych więcej, a Lamborghini Aventador - grubo ponad dwie duże bańki. I kto to, panie, tyle da?! Kto w tym kraju, panie, tyle ma?! Ilekroć na portalach społecznościowych puszczamy newsa o hi-endowych kolumnach lub słuchawkach, pierwszy komentarz w tym tonie pojawia się maksymalnie po trzech minutach. Z kolei kiedy na rynku pojawia się coś tańszego, ludzie narzekają, że obudowa brzydka, przednia ścianka plastikowa, gniazd za mało i w ogóle to już nie to, co kiedyś. Najbardziej przechlapane pod tym względem mają fani plików i streamingu. Szukanie szczęścia na rynku wtórnym jest co najmniej ryzykowne, bo - w przeciwieństwie do kolumn, wzmacniaczy czy gramofonów, które tak szybko się nie starzeją - pięcioletnie streamery pachną minioną epoką, a dziesięcioletnie przetworniki mogą nie obsługiwać gęstych formatów. Nowe urządzenia imponują parametrami i wykorzystują kości, o jakich kilka lat temu konstruktorzy mogli co najwyżej pomarzyć. Jeżeli jednak chcielibyśmy kupić markowy odtwarzacz sieciowy, przetwornik lub wzmacniacz słuchawkowy z wejściami cyfrowymi, wracamy do punktu wyjścia, czyli wysokich cen. Ot, Auralic Vega G2.1. Wygląda? Gra? Ma w środku wszystko, czego potrzeba? Nie wątpię. Ale kosztuje 19999 zł. Czy da się taniej? No... Powiedzmy, że można spróbować.\nNikt nie ma wątpliwości, że urządzenia z tak różnych światów będą mogły walczyć ze sobą jak równy z równym. Wszystko jedno, czy mówimy o wzmacniaczach, słuchawkach czy przetwornikach. Wbrew temu, co głoszą niektórzy znawcy tematu z grup dyskusyjnych, wysokie ceny hi-endowych klocków to nie tylko marketing i wysokie marże dystrybutorów. Czasami jest to po prostu konsekwencja zupełnie innego podejścia do projektowania, kontroli jakości, niezawodności i długoterminowych relacji z klientami. Aby jednak się o tym przekonać, trzeba wykonać bardzo drobiazgowe śledztwo lub kupić takie urządzenie, mając nadzieję, że efekt będzie warty tych pieniędzy. Tymczasem nawet uznani producenci potrafią nieraz, przepraszam za wyrażenie, odpierniczyć taką fuszerkę, że aż zęby bolą. Bezgraniczne zaufanie do marki, która zbudowała swoją pozycję dziesięć czy dwadzieścia lat temu może się skończyć kupnem grata z budżetowymi komponentami w cenie fajnego, miejskiego samochodu. Jeśli trafimy na minę, otrzymamy sprzęt drogi i beznadziejny. A tanio i dobrze to nie ma, panie, komu robić! Na szczęście w każdą taką lukę szybko wciskają się firmy, które najwyraźniej to potrafią. Wszyscy wiedzą, że za jedną czwartą ceny na pewno nie dostaniemy takiego samego sprzętu, ale może chociaż uda się ustrzelić coś, co będzie można oceniać w tych samych kategoriach. I to w zupełności wystarczy. Alternatywnych rozwiązań szukają zarówno klienci, jak i dystrybutorzy, którzy nie chcą mieć w swojej ofercie samego hi-endu. Najlepiej byłoby przy tym, gdyby producent nie oszczędzał ani na wnętrzu, ani na obudowie, ani na funkcjonalności.\nPoszukiwacze okazji najprędzej zrezygnują z rozpoznawalnej marki. Jeżeli tylko dostaną ładny sprzęt zbudowany z podzespołów wysokiej jakości, na obudowie nie musi widnieć logo McIntosha, Linna czy Luxmana. Równie dobrze może to być Topping, SMSL albo Vincent. Odpowiednio duża różnica w cenie sprawia, że nikogo nie obchodzi, czy dane urządzenie zostało zaprojektowane i wyprodukowane w Wielkiej Brytanii, Chinach czy Mongolii. Ostatnio obserwujemy jednak bardzo interesujące zjawisko - dalekowschodnie manufaktury, których nazwy niewiele nam mówią, chcą konkurować z uznanymi markami nie tylko niższymi kosztami zakupu, ale też jakością wykonania i brzmienia. To one chcą przodować w technologicznym wyścigu i zachodni rywale powoli zaczynają przy nich wyglądać jak leśne dziadki zachwycające się sprzętem z minionej dekady. Auralic, Questyle, Astell&Kern, Line Magnetic, Shanling - widząc takie cuda, człowiek zaczyna się zastanawiać, gdzie jest sufit, a gdzie podłoga. Nie mówimy wprawdzie o sprzęcie budżetowym, ale na pewno nie jest drożej niż u wielu europejskich, amerykańskich i japońskich producentów hi-endowych zabawek, a robota taka, że palce lizać. Matrix Audio najwyraźniej idzie w tym samym kierunku. Ceny raczej nie skuszą amatorów graciarstwa. Element M kosztuje 8499 zł, Element P - 11499 zł, a Element X - 13999 zł. Na pierwszy ogień postanowiłem jednak rzucić najtańsze dostępne w Polsce urządzenie Matrixa, łączące w sobie funkcje streamera, przetwornika i wzmacniacza słuchawkowego. Przed nami Element I.\nHistoria chińskiej manufaktury sięga 1999 roku, jednak formalnie firma powstała dziesięć lat później. Wszystko za sprawą trzech przyjaciół z Xi'an (to taka, wiecie, niewielka mieścina - zaledwie dwanaście milionów mieszkańców), którzy już podczas nauki w liceum zgłębiali wiedzę o urządzeniach audio, muzyce, grze na instrumentach muzycznych oraz szeroko pojętej technologii. W 2009 roku dysponowali już sporą wiedzą i doświadczeniem w budowaniu sprzętu elektronicznego, więc postanowili stworzyć własną markę i rzucić wyzwanie uznanym producentom audiofilskiej aparatury. Od samego początku przywiązywali dużą wagę do innowacji technicznych i badań, więc z formalnym wejściem na rynek postanowili jeszcze trochę poczekać, a znak towarowy Matrix Audio zarejestrowali dopiero w 2013 roku. Jak przeczytamy na ich stronie, nazwa marki wywodzi się z matematycznego pojęcia macierzy, ponieważ jej założyciele szukają równowagi między dwoma wymiarami - badają produkty audio poprzez ich słuchanie i oglądanie. Ich zdaniem sprzęt hi-fi powinien charakteryzować się nie tylko doskonałymi parametrami dźwiękowymi, ale także świetnym wyglądem, który można zintegrować z otoczeniem domowym. Z zamieszczonej pod tym opisem mapy świata można wywnioskować, że kluczowe kierunki eksportu urządzeń Matrix Audio to USA, Europa, Australia, Izrael, Indonezja i... Jamał? Powiedzmy, że chodzi o Rosję, chociaż położenie tego punktu jest grubo przestrzelone. Uzdolnieni koledzy ze szkolnej ławki stworzyli pierwsze działające urządzenie - DA-100 - w 2006 roku. Trzy lata później zbudowali model Mini-i, który na pierwszy rzut oka wyglądał jak jeden z przetworników firmy Bel Canto, a rok później zaprezentowali wzmacniacz słuchawkowy M-Stage. Już wtedy wyraźnie zarysowała się specjalizacja Matrix Audio, krążąca wokół DAC-ów, streamerów i urządzeń zaprojektowanych z myślą o nausznikach. Swoistym przełomem był rok 2018, kiedy to wprowadzono flagową serię Element. Firma wreszcie zdecydowała się stworzyć urządzenia zaprojektowane w dość bezkompromisowy sposób, podkreślając to spójną stylistyką, w której wreszcie można było dopatrzyć się śladów własnego charakteru.\nTEST: Auralic Altair G1\nElement I to najtańszy model z flagowej serii. Został wyposażony w ośmiokanałowy układ przetwornika, oparty na kości ESS Sabre ES9028RPO, wspierającej odtwarzanie plików DSD. Urządzenie nie jest duże, ale jakość wykonania obudowy robi wrażenie. Jako jedyny model z tej rodziny, Element I dostępny jest wyłącznie w kolorze czarnym, co moim zdaniem wyjdzie mu na dobre, bo od kilku lat klienci chętniej zamawiają sprzęt w takim wykończeniu. Choć nie mamy do czynienia ze wzmacniaczem ważącym dwadzieścia kilogramów, metalowa puszka sprawia wrażenie monolitycznej. Ciekawym akcentem jest srebrzysta linia ciągnąca się przez całą głębokość obudowy nad gniazdem słuchawkowym. Czuć ją pod palcem, więc domyślam się, że została wyfrezowana już po naniesieniu satynowej powłoki zewnętrznej. W ten sam lub bardzo podobny sposób wykonano logo umieszczone dokładnie nad potencjometrem. Oprócz dużej dokładności wykonania i wizualnej spójności projektu, najbardziej spodobało mi się to, że nigdzie nie widać brzydkich śrub, a po bokach mamy coś na kształt poziomych radiatorów. Tak naprawdę - ponieważ w pokrywie nie wycięto żadnych otworów wentylacyjnych - podczas pracy cała obudowa nagrzewa się równomiernie, a wspomniane radiatory oddają ciepło nie tyle swoją powierzchnią, co poprzez długie otwory, które zobaczymy dopiero wtedy, gdy spojrzymy na Element I z boku. Jeśli projektanci zadali sobie tyle trudu, aby sprytnie zakamuflować system odprowadzania ciepła, przy okazji zabezpieczając sprzęt przed kurzem i przypadkowym zachlapaniem, można przyjąć, że przyłożył się także do wewnętrznej konstrukcji opisywanego streamera.\nNo właśnie - mimo obecności kilku wejść cyfrowych, gniazda słuchawkowego i potencjometru, Element I jest przede wszystkim odtwarzaczem sieciowym wyposażonym w łączność LAN i Wi-Fi. Instalacja przebiega całkiem szybko, a jeśli chcemy skorzystać z łączności bezprzewodowej, powinniśmy czym prędzej ściągnąć firmową aplikację MA Remote. Może nie jest zachwycająca wizualnie i najwspanialsza na świecie, ale robi to, co powinna. Odtwarzanie plików udostępnionych na dysku wymaga ręcznego wpisania adresu - tak, jak w apce Sonosa. Jeżeli nie mamy NAS-a i chcielibyśmy zrobić to znacznie szybciej, wystarczy podłączyć pendrive'a lub dysk zewnętrzny do jednego z umieszczonych z tyłu gniazd USB typu A. Podczas testu Element I na luzie odczytał w ten sposób pliki DSD 11,2 MHz, a zawartość pendrive'a szybko pojawiła się w odpowiedniej zakładce w firmowej aplikacji. Z usług sieciowych do wyboru mamy tylko TIDAL-a i Qobuza. Mało? Może to dowód oszczędności, a może jednak efekt świadomej decyzji producenta. Wiele firm celowo ogranicza się do serwisów oferujących strumieniowanie plików wysokiej jakości, niejako wymuszając na użytkownikach przerzucenie się na źródło zapewniające lepsze rezultaty. Może Matrix Audio nie jest gigantem, któremu każda tego typu zagrywka ujdzie na sucho, ale też wątpię, aby po sprzęt tej marki sięgali mniej zorientowani w temacie melomani. Oni pewnie w ogóle go nie znajdą, a audiofilom nie będzie przeszkadzało to, że Element I nie pozwala słuchać muzyki z YouTube'a, najlepiej przez Bluetooth. Ucieszy ich natomiast kompatybilność z oprogramowaniem Roon. Mało tego. Nie jest to wyłącznie wymysł producenta, ale efekt oficjalnego partnerstwa, o czym świadczy obecność sprzętu Matrix Audio na stronie firmy Roon Labs. Ostatnio doszły mnie słuchy, że urządzenia, które nie mają oficjalnego certyfikatu Roona, a mimo to z nim współpracują, zostaną w pewnym momencie "odłączone". Dotyczy to w szczególności sprzętu działającego pod Chromecastem. Nie wiem, czym podyktowana jest taka decyzja, ale najwyraźniej szefowie Roon Labs dążą do tego, aby lista urządzeń kompatybilnych z ich oprogramowaniem pokrywała się ze stanem faktycznym. Użytkownicy Roona po pewnym czasie przestają widzieć świat poza tą aplikacją. Sam prawdopodobnie nie kupiłbym już streamera, którego Roon nie widzi - nawet gdyby wyglądał jak milion dolarów i grał jak Anne-Sophie Mutter. Dla tej grupy audiofilów lista partnerów Roona jest ważniejsza niż parametry, recenzje i najbardziej prestiżowe nagrody. A cztery urządzenia Matrix Audio - Element I, Element P, Element M i Element X - mają certyfikat Roon Ready.\nNa tym jednak funkcjonalność opisywanego modelu się nie kończy. Element I został wyposażony w 1,3-watowy wzmacniacz słuchawkowy, który zdaniem producenta może napędzić nawet bardzo wymagające nauszniki. Użytkownik ma do dyspozycji także cztery wejścia cyfrowe (optyczne, koaksjalne, USB typu B i I2S), a sygnał analogowy można odebrać z gniazd RCA lub XLR. Obecność tych drugich w odtwarzaczu sieciowym za niecałe pięć tysięcy złotych będzie dla niektórych audiofilów ogromnym plusem. Głośność można regulować za pomocą aplikacji na urządzenia mobilne, potencjometru umieszczonego na przedniej ściance streamera lub dołączonego do zestawu pilota, wykonanego częściowo z metalu. Wygląda dość minimalistycznie, ale zrobi właściwie wszystko, czego potrzeba nam, gdy siedzimy na kanapie i obsługujemy streamer jako centralny element naszego systemu stereo. Jest włącznik, szybkie wyciszenie, regulacja głośności, wybór filtra cyfrowego i cztery przyciski do wyboru źródła. Co ciekawe, producent przewiduje możliwość upgrade'u opisywanego streamera poprzez podłączenie zewnętrznego zegara taktującego do portu I2S oraz wymianę standardowego zasilacza wtyczkowego na coś lepszego. Domyślam się, że w pierwszym przypadku chodzi o urządzenie oznaczone symbolem X-SPDIF 2, które bierze na siebie obróbkę sygnału dostarczonego na wejście USB i może przesłać go dalej, na przykład poprzez złącze I2S. Konwerter wykorzystuje zegar femto i układ FPGA Xilinx z serii Spartan, więc wiochy nie ma. Niestety, w tym momencie nie jest jeszcze dostępny w Polsce. Jeśli zaś chodzi o zasilanie, Matrix Audio nie oferuje nam żadnego gotowego rozwiązania. Można to odczytać jako wyraźną sugestię, aby po pewnym czasie zainteresować się wymianą standardowej "ładowarki" na bardziej audiofilski zasilacz liniowy, taki jak Power Box DS2 Sources, Keces P3 lub Sbooster BOTW P&P ECO.\nNa przednim panelu Matrixa, oprócz 6,3-mm gniazda słuchawkowego i potencjometru, który można także naciskać (co jest całkiem intuicyjne i ułatwia poruszanie się po menu) znajdziemy spory, monochromatyczny wyświetlacz i dwa przyciski, z których pierwszy odpowiada za wybór źródła i daje nam dostęp do kilku podstawowych ustawień oraz pełnego menu, a drugi, oznaczony symbolem okręgu, może pełnić jedną z kilku funkcji w zależności od tego, z której najczęściej korzystamy i którą z nich wybierzemy w ustawieniach. Może to być na przykład szybka zmiana aktywnego wyjścia lub filtra cyfrowego. Myślę, że większość użytkowników Martixa będzie używać głównie jednego wejścia i jednego wyjścia. W pełnowymiarowych zestawach stereo będzie to zapewne streaming i wyjście analogowe, a w systemach biurkowych - wejście USB i wyjście słuchawkowe. Wyobrażam sobie jednak sytuację, w której różne gniazda są wykorzystywane naprzemiennie. Wystarczy wyobrazić sobie, że do naszego streamera będziemy chcieli podłączyć telewizor, odtwarzacz płyt kompaktowych lub zewnętrzny transport cyfrowy. Powinno się udać. Na wyświetlaczu zobaczymy mnóstwo przydatnych informacji - źródło, jakość odtwarzanego sygnału, aktywne wyjście czy poziom głośności. Z perspektywy biurka wszystko widać idealnie. Z kanapy oddalonej o dwa lub trzy metry od stolika ze sprzętem jest trochę gorzej, ale niewiele dostępnych na rynku strumieniowców ma tak duże wyświetlacze, aby litery i okładki były czytelne nawet z tej perspektywy. W menu można poustawiać najróżniejsze parametry, jak na przykład poziom sygnału wyjściowego. Filtrów cyfrowych jest siedem. Wydaje mi się, że przeciętny użytkownik nie wykorzysta nawet połowy funkcji dostępnych w pokładowym menu, ale - tak, jak z gniazdami - lepiej coś mieć i nie ruszać niż nie mieć i przeklinać producenta, że akurat danej opcji nie dodał.\nMyślę, że większość użytkowników Martixa będzie używać głównie jednego wejścia i jednego wyjścia. W pełnowymiarowych zestawach stereo będzie to zapewne streaming i wyjście analogowe, a w systemach biurkowych - wejście USB i wyjście słuchawkowe. Wyobrażam sobie jednak sytuację, w której różne gniazda są wykorzystywane naprzemiennie. Wystarczy wyobrazić sobie, że do naszego streamera będziemy chcieli podłączyć telewizor, odtwarzacz płyt kompaktowych lub zewnętrzny transport cyfrowy. Powinno się udać\nZ minusów mogę wymienić właściwie tylko trzy drobiazgi. Pierwszym jest potencjometr, który moim zdaniem obraca się zbyt lekko, a do tego skala ustawiona jest tak, że przy niskich poziomach głośności nic, ale to nic się nie dzieje. Użytkownik zyskuje w ten sposób możliwość bardzo precyzyjnej regulacji poziomu decybeli podczas wieczornego odsłuchu, jednak w normalnych warunkach - niezależnie od tego, czy korzystamy z nauszników, czy używamy streamera w systemie stacjonarnym - gałką trzeba kręcić i kręcić, aby muzyka przestała plumkać, a zaczęła naprawdę grać. Dodatkowo, sama gałka - a w szczególności szpara między nią a przednią ścianką - to chyba jedyny element tego urządzenia, który nie jest wykonany perfekcyjnie. Szczelina między tylną ścianką a pokrywą praktycznie nie istnieje. Nie da się w nią wsunąć nawet kartki. Tymczasem za potencjometrem jest ona celowa, a nawet niezbędna - bez jego wyciągnięcia nie da się otworzyć obudowy. Coś mi jednak mówi, że dało się to wymyślić lepiej. A jeśli nie, wystarczyłoby, aby pokrętło chodziło nieco ciężej. Dawałoby to znacznie przyjemniejsze wrażenie, a tak najczęściej dotykamy akurat tego elementu, który łapie największe luzy, lekko lata na boki i wydaje z siebie głośne dźwięki przy każdym naciśnięciu. Drugim mankamentem jest brak zbalansowanego wyjścia słuchawkowego. Przyznaję, że to czyste czepialstwo, bo Element I i tak oferuje mnóstwo gniazd i funkcji, a jeśli ktoś traktuje nauszniki bardzo, bardzo poważnie, należałoby sprawdzić model Element X z trzema wyjściami słuchawkowymi na przedniej ściance. Trzeci minus to brzydki zasilacz wtyczkowy, ale - tu ciekawostka - producent przynajmniej pomyślał o zacisku uziemiającym. Uziemienie w takim małym pudełeczku? I to nie w phono stage'u? Fajnie. Pytanie tylko, co z tym zaciskiem zrobić. Odpowiadam - kupić sobie kabelek, który wygląda jak sieciówka, ale nie ma bolców, tylko blaszkę pasującą do gniazd Schuko, a z drugiej strony - widełkę. Rozwiązanie mało popularne, a szkoda. Na polskim rynku znalazłem właściwie tylko kabel Pro-Jecta za nieco ponad sto złotych. Alternatywą są kable Atlasa z serii Grun, ale to już wyższa szkoła jazdy. Aby złożyć takie uziemienie, trzeba by było kupić wtyczkę z dwoma wyprowadzeniami za 779 zł i przewód zakończony widełką, który w wersji o długości 0,5 m kosztuje 589 zł. Jeżeli ktoś jest ogarnięty technicznie, zrobi sobie taki kabel samodzielnie, ale ja upolowałem znacznie porządniejszą wersję takiego akcesorium w jednym z francuskich sklepów internetowych. Polecam, bo cena niewiele wyższa, a przewód wygląda bardzo dobrze. Kupiłem go z myślą o uziemieniu phono stage'a, ale tak naprawdę każde urządzenie z zasilaczem wtyczkowym należałoby potraktować w ten sposób. Tyle, że nie każde ma odpowiedni zacisk. Element I akurat ma, za co konstruktorom Matrix Audio należą się pochwały.\nDoświadczeni audiofile wiedzą, że urządzenia oferujące brzmienie naprawdę wysokiej próby mają zwykle wiele cech wspólnych - spełniają kilka warunków koniecznych do zbudowania przekonującego spektaklu muzycznego. Owszem, czasami bywa tak, że zachwycamy się głębokim basem, trójwymiarową przestrzenią lub przyjemnie ciepłymi, wysuniętymi do przodu wokalami, jednak żaden z tych elementów nie odgrywa decydującej roli w naszym postrzeganiu dźwięku jako całości. Jeżeli chcemy szybko przekonać się, czy z danym przetwornik, wzmacniacz lub streamer będzie można pobawić się dłużej i czy w ogóle powinniśmy szykować się na wnikliwe odsłuchy, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na zakres średnich i wysokich tonów, a w szczególności jego neutralność, przejrzystość, barwę i dynamikę. Większość z nas robi to zresztą mimowolnie, bo właśnie na te częstotliwości ludzkie ucho jest najbardziej wyczulone. Nie musimy znać się na audiofilskiej aparaturze ani rozróżniać pojęć, którymi posługują się recenzenci i wkręceni w to hobby melomani. Dobry dźwięk to taki, który odbieramy jako czysty, bezpośredni, namacalny, klarowny i pozbawiony zniekształceń. Innymi słowy - pasujący do tego, co usłyszymy w rzeczywistości. Możemy mieć w głowie różne wzorce, bo nie każdy miał okazję słuchać swoich ulubionych wykonawców na żywo, a są i tacy, którzy nie wiedzą, jak naprawdę brzmi fortepian lub gitara akustyczna. Mimo to, nasz mózg wykonuje świetną robotę na podstawie codziennych doświadczeń i błyskawicznie podejmie decyzję, czy rejestrowany przez nasze uszy dźwięk jest wiarygodny, czy nie. Wszystkie znakomite urządzenia spełniają ten warunek. Czy mówimy o monitorach Chartwella, które grają bardzo specyficznie, czy o wzmacniaczach Hegla, które wielu uważa za wzór neutralności i przejrzystości - ta jedna rzecz musi się zgadzać. Dlatego wystarczyła mi dosłownie minuta, aby wstępnie zakwalifikować Element I do tej grupy. Jest namacalna i neutralna średnica? Jest czysta i wolna od podbarwień góra pasma? Dźwięk jako całość sprawia wrażenie przekonującego i skomponowanego zgodnie z prawami natury? W takim razie jest dobrze, a może nawet bardzo dobrze. Możemy jechać dalej.\nOkazuje się, że wysoki realizm średnich i wysokich tonów to dopiero początek dobrych wiadomości. Bardzo istotna jest także spójność i gładkość dźwięku oferowanego przez testowany streamer. Moim zdaniem to kolejny dowód na to, że wchodzimy już na wyższy poziom jakościowy, gdzie - w przeciwieństwie do tego, co pokazują źródła za dwa, trzy, czasami cztery tysiące złotych - poszczególne aspekty prezentacji nie są traktowane oddzielnie i wzajemnie się nie wykluczają, ale współpracują, tworząc pełny i wielowymiarowy obraz odtwarzanej muzyki. Najtańszy model z serii Element delikatnie skręca w stronę przyjemnej lekkości, ale nie jest nastawiony wyłącznie na kilka powiązanych ze sobą parametrów - nie rzeźbi dźwięku z jednej strony, zapominając o całej reszcie. Potrafi wydobyć z nagrań mnóstwo szczegółów, ale wszystko ładnie klei się ze sobą. Mówiąc jeszcze inaczej - zamiast natłoku niepowiązanych ze sobą sygnałów otrzymujemy homogeniczny, dobrze uporządkowany i harmonijny przekaz, w którym możemy odkryć wiele ciekawych rzeczy, ale zawsze będziemy mieli pewność, że są one elementami większej całości. Pozwala to cieszyć się dowolnym gatunkiem muzycznym, bo kiedy najdzie nas ochota na coś ostrzejszego lub zechcemy przejść w tryb odsłuchu analitycznego, tak wysoki poziom rozdzielczości pozwoli nam nasycić się dźwiękiem szybko i konkretnie, bez potrzeby przesłuchiwania danego utworu po kilka razy, a jeśli będziemy chcieli włączyć coś spokojniejszego i zwyczajnie się zrelaksować, do gry wejdzie naturalna barwa, spójność i duża kultura grania. Pod wieloma względami brzmienie Matrixa skojarzyło mi się z tym, co oferują wysokie modele kolumn Focala, a w szczególności monitory, takie jak Electra 1008 BE2 czy Kanta Nº 1. Brzmienie jest żwawe i zwiewne, dobrze napowietrzone, ale też dziwnie przyjemne. Z jednej strony mamy dużą swobodę i lekkość grania, a z drugiej - neutralną barwę i odrobinę organicznego kleju między dźwiękami.\nO tym, że powyższe porównanie nie jest takie od czapy, przekonał mnie także charakter niskich tonów. Są one zwarte, rytmiczne i dobrze kontrolowane, ale przydałoby im się więcej masy, wypełnienia i subwooferowego zejścia. Można zatem powiedzieć, że są trochę monitorowe - głębia brzmienia nie liczy się dla nich tak bardzo, jak szybkość i umiejętność nadążania za wyczynami muzyków. Podczas odsłuchu w systemie stacjonarnym, z Audiovectorami QR5 napędzanymi końcówką mocy Hegel H20, było to odczuwalne, ale nie sprawiało żadnego dyskomfortu, bowiem połączenie duńskich podłogówek z norweskim piecykiem daje prawdziwie piorunujący efekt. Ten dźwięk aż ciężko zepsuć - szczególnie w takich dziedzinach, jak dynamika, stereofonia, przejrzystość czy właśnie wyjątkowo swobodny, koncertowy sposób prezentacji basu. Lekki niedobór niskich częstotliwości zaczął mi dokuczać dopiero po przesiadce na słuchawki. Rzadko kiedy przesiadam się z Sennheiserów HD 600 na Beyerdynamiki DT 990 Pro, ale tym razem zrobiłem wyjątek. Fakt - "sześćsetki" nie mają atomowego basu. Ich charakter pod wieloma względami pokrywa się z tym, co zaprezentował Element I. Może właśnie dlatego nie było to wymarzone połączenie. Z modelem HD 660 S testowany streamer mógłby zagrać zupełnie inaczej. Z drugiej strony, nawet Marantz HD-DAC1 ma tego dołu więcej, a przecież nie jest to urządzenie grające ciemno, grubo i misiowato. Jeżeli więc widzicie Matrixa w roli centralnego elementu systemu biurkowego, jestem jak najbardziej za, ale pod warunkiem, że nie będzie współpracował z nausznikami lub monitorami, którym brakuje niskich tonów.\nElement I oferuje dźwięk, który w wielu aspektach - mam tu na myśli przede wszystkim czystość, neutralność, mikrodynamikę i spójność - wyprzedza konkurencję w zbliżonej cenie o dwie długości. Jego brzmienie na pewno nie jest idealne, ale pozwala poznać muzykę z bliska. Jest przekonujące i, jak na źródło z tej półki, bardzo wyrafinowane.\nMinusy? Jak na źródło za niecałe pięć tysięcy złotych, jest ich naprawdę niewiele. Pomijając lekki niedobór basu, odrobinę więcej mógłbym sobie życzyć tylko w obszarze stereofonii. Element I oferuje przestrzeń, do której pasuje mi tylko jedno określenie - normalna. Ani rewelacyjna, ani kiepska. Nie ma tu ani sztucznego rozpychania dźwięku na boki, ani klaustrofobicznego ścisku. Jest po prostu w porządku. Czwórka z minusem. Można oczywiście wyciągać ponadprzeciętnie zrealizowane nagrania i udowadniać sobie, że kiedy realizatorzy wykonają swoją robotę perfekcyjnie, to i opisywany streamer wzbije się na wyżyny i wyczaruje przed nami prawdziwie trójwymiarową scenę wypełnioną tonami świeżego powietrza. Ale przecież nie o to chodzi... Przesiadka z Matrixa na Auralica Vegę G1 ujawniła sporą przewagę tego drugiego, co nie powinno nikogo dziwić z uwagi na ponad trzykrotną różnicę w ich cenie, ale jeśli miałbym wybrać jeden element, w którym było to słychać najbardziej, postawiłbym właśnie na przestrzeń. Jeżeli nie traktujecie jej priorytetowo, nie przeżyjecie wielkiego rozczarowania, a jeżeli uważacie, że stereofonia jest sprawą absolutnie kluczową, cóż - zawsze możecie szukać innego źródła, które spisze się w tej materii lepiej. Czy znajdziecie? Nie wiem. Wydaje mi się, że zachowując wszystkie zalety Matrixa, ale dodając do nich głębszy bas i lepszą, bardziej namacalną przestrzeń, trzeba będzie wydać przynajmniej osiem, może nawet dziesięć tysięcy złotych. Element I oferuje bowiem dźwięk, który w wielu aspektach - mam tu na myśli przede wszystkim czystość, neutralność, mikrodynamikę i spójność - wyprzedza konkurencję w zbliżonej cenie o dwie długości. Jego brzmienie na pewno nie jest idealne, ale pozwala poznać muzykę z bliska. Jest przekonujące i, jak na źródło z tej półki, bardzo wyrafinowane. Jeżeli wykorzystacie wszystkie zalety Matrixa i nie umieścicie go w systemie, w którym jego słabsze strony nie będą przypominały o sobie przy każdym odsłuchu, dostaniecie świetny sprzęt za ludzkie pieniądze.\nMatrix Audio Element I to urządzenie łączące w sobie trzy funkcje - odtwarzacza sieciowego, przetwornika i wzmacniacza słuchawkowego. Należy dodać, że chińskim konstruktorom udało się zmieścić to wszystko w kompaktowej obudowie wykonanej w całości z aluminium. Klocek mierzy zaledwie 5,5 x 22 x 24 cm i waży 1,5 kg. Wiadomo zatem, że wewnątrz nie zobaczymy potężnego zasilacza z dwoma transformatorami toroidalnymi. Do zestawu producent dołącza niewielki zasilacz wtyczkowy z wymiennymi końcówkami dla różnych gniazdek, jednocześnie informując, że wymiana tej "ładowarki" na coś lepszego może podnieść jakość dźwięku. Nie jestem wielkim miłośnikiem takiego rozwiązania, jednak wielu projektantów wychodzi z założenia, że źródła i przedwzmacniacze niczego więcej nie potrzebują (Pro-Ject Stream Box RS, Chord Hugo 2, iFi Audio Pro iDSD). Założyciele manufaktury z Xi'an postanowili zaproponować nam urządzenie, które nie imponuje rozmiarami i masą, ale jakością wykonania, funkcjonalnością, klasą zastosowanych wewnątrz podzespołów i - oczywiście - ceną. Wnętrze to w zasadzie jedna płytka drukowana podzielona na dwie części. Jedną trzecią zajmują analogowe układy wyjściowe, a resztę - sekcja cyfrowa. Sercem opisywanego modelu jest dwurdzeniowy procesor ARM Freescale i.MX 6, wykorzystywany jako główny rdzeń sekcji odtwarzacza. Konwersją C/A zajmuje się DAC oparty na kości ESS Sabre ES9028RPO, wspierającej pliki DSD. Towarzyszy mu kontroler USB XMOS XU208. Element I został także wyposażony we wzmacniacz słuchawkowy o mocy do 1320 mW/33Ω, dzięki czemu może z łatwością napędzić nawet pełnowymiarowe słuchawki o wysokiej impedancji oraz czułe IEM-y. Układ obsługujący nauszniki został zbudowany z elementów dyskretnych, co miało mu zapewnić doskonałą dynamikę i niski poziom szumów. Faktycznie, w tabeli danych technicznych można zobaczyć wartości, jakie jeszcze kilka lat temu w odniesieniu do urządzenia za niecałe pięć tysięcy złotych nie mieściłyby nam się w głowie. Stosunek sygnału do szumu na wyjściach zbalansowanych - 127 dB, zniekształcenia - mniejsze niż 0,00025%, separacja kanałów - powyżej 143 dB. Jeśli chodzi o jakość zastosowanych wewnątrz komponentów, raczej nie ma się do czego przyczepić. Zobaczymy tu nawet kilka złocistych kondensatorów Nichicona z audiofilskiej serii Muse. Pomijając zasilanie i grubość obudowy, Element I wygląda w środku nie gorzej niż dwukrotnie droższy Auralic Altair G1.\nElement I zrobił na mnie bardzo dobre wrażenie. Sprawia wrażenie urządzenia przemyślanego i dopracowanego. W przeciwieństwie do niektórych produktów z Chin, nie wygląda jak podróbka, zbieranina elementów wygrzebanych z ciemnego zakamarka wielkiej fabryki lub sprzęt, którego projektowanie trwało piętnaście minut. Matrix Audio oferuje nam wszechstronne, funkcjonalne urządzenie wykonane z dobrych lub nawet bardzo dobrych podzespołów, obsługę gęstych plików, świetne parametry, a nawet pełną kompatybilność z Roonem, gniazda zbalansowane i wzmacniacz słuchawkowy. A wszystko to w małej, ale pięknie wykonanej obudowie. Znalezienie tak bogato wyposażonego streamera kosztującego mniej niż pięć tysięcy złotych nie jest łatwe. Naturalnie, Element I nie jest urządzeniem pozbawionym wad. Nie podoba mi się pokrętło, sterowanie i poruszanie się po menu mogłoby być bardziej intuicyjne, a firmowa aplikacja MA Remote nie jest wybitnie dopracowana i uniwersalna. Nie są to jednak wielkie minusy, a na każdy z nich przypada co najmniej jedna rzecz, która cieszy oko i ucho, jak na przykład duży wybór filtrów cyfrowych, możliwość podłączenia pendrive'a lub dysku do gniazda USB czy zacisk uziemiający, który w małych klockach jest jeszcze większą rzadkością niż XLR-y. Jeśli chodzi o wnioski z odsłuchów, jedynym przeciwwskazaniem jest łączenie Matrixa z urządzeniami (a w szczególności słuchawkami) o mocno odchudzonym, rozjaśnionym brzmieniu. Jeżeli takie zagrożenie nie występuje, ryzyko porażki jest moim zdaniem minimalne. Element I to po prostu bardzo fajne źródło, które sprawdzi się zarówno z pełnowymiarowym wzmacniaczem i kolumnami, jak i w systemie biurkowym. Na tyle fajne, że zacząłem się zastanawiać, czy na gorąco nie wziąć do testu flagowego modelu z serii Element. Wprawdzie to już 13999 zł, ale jeśli stosunek jakości do ceny jest taki sam, jak w opisywanym maluchu, to starym wyjadaczom, takim jak Auralic, Linn, Naim, Lumin, Aurender czy Chord może się zrobić ciepło pod nóżkami.\nWejścia cyfrowe: 1 x optyczne, 1 x koaksjalne, 1 x USB, 1 x I2S\nŁączność: LAN, Wi-Fi\nKompatybilność: UPnP, AirPlay, TIDAL, RAAT (Roon Ready)\nOdtwarzane formaty: MP3, WMA, WAV, AIF, AIFC, AIFF, AAC, FLAC, OGG, APE, ALAC, M4A, DSF, DFF\nMaksymalna jakość sygnału: PCM 32 bit/384 kHz, DSD512\nZniekształcenia: <0,00025% (XLR), <0,0004% (RCA)\nStosunek sygnał/szum: 127 dB (XLR), 120 dB (RCA)\nMoc wyjścia słuchawkowego: 1320 mW/33 Ω, 248 mW/300 Ω, 124 mW/600 Ω\nWymiary (W/S/G): 5,5/22/24 cm\nAudiovector QR5, Unison Research Triode 25, Hegel H20, Marantz HD-DAC1, Sennheiser HD 600, Beyerdynamic DT 990 Pro, Audio-Technica ATH-AWAS, Cardas Clear Reflection, Albedo Geo, Enerr One 6S DCB, Enerr Transcenda Ultra, Enerr Transcenda Ultimate, Norstone Esse.\nMam to urządzenie i całkowicie podzielam tę recenzję (może nieco wyżej oceniłbym stereofonię). Do zastrzeżeń dodałbym bardzo nieprzemyślany projekt wyświetlacza. Jest na nim dużo miejsca, ale tylko lewa połowa jest w miarę sensownie zagospodarowana pokazując próbkowanie (ale już nie głębię bitową) oraz źródło. Natomiast prawa połowa to żart z klienta - wielka ikona mówi czy korzystamy z wyjścia słuchawkowego czy liniowego (co doskonale zbędne, na ogół to wiemy), plus mały i zgrubny pionowy słupek "pokazuje" głośność (w zasadzie jest to niewidoczne z ponad metra). Spokojnie zmieściłaby się tam stale widoczna skala głośności w dB (pojawia się na moment tylko w chwili zmiany). Wyświetlacza nie da się wygasić. Także pilot jest średni, zachowano jego projekt ze zwykłych DAC-ów (i tak lepszy niż zabawki wczesnych Matrixów), pomijając fakt że streamer ma i inne funkcje - np. zmianę ścieżki, start/stop. Nie da się pilotem wybrać sieci jako źródła (bo niby powinno się samo wybrać przy zadaniu grania z sieci, ale często się jednak nie wybiera i specjalnie po to trzeba odpalać własną apkę Matrixa, która ma mnóóóóóstwo wad, litościwie pominiętych w recenzji). No i praca przez UPNP nie jest zbyt stabilna, nawet poprzez zewnętrzne aplikacje jak BubbleUPNP. Pozostaje liczyć że producent poprawi to i owo w kolejnych edycjach firmware, i tak podobno jest o niebo lepiej niż na samym początku, gdy wypuszczono produkt "beta" a jego nabywcy byli beta-testerami...\n@Piotr - Wychodzi na to, że jesteś beta testerem, ale w wersji MKII :)\nZorganizowana na przełomie sierpnia i września premiera najnowszych komponentów stereofonicznych Marantza była jednym z najbardziej oczekiwanych wydarzeń tego roku. Choć przeprowadzono ją w formie wideokonferencji, firma dała zaproszonym dziennikarzom i...\nAudio-Technica to jedna z firm, z której produktami stykam się wyjątkowo regularnie. Nie chodzi nawet o to, że pałam do tej marki jakąś nieuzasadnioną miłością. Japończycy po prostu wprowadzają na...\nPatrząc na ostatnie poczynania Naima i popularność, jaką cieszą się głośniki sieciowe oraz systemy all-in-one tej marki, śmiało można powiedzieć, że świat klasycznych systemów audio dla zatwardziałych konserwatystów poniósł druzgocącą...\nPo ostatniej aktualizacji do 2.0 jest jeszcze lepiej.\nWypożyczony do przetestowania we własnych warunkach odsłuchowych. Uczciwie wyceniony. Oferuje sporo emocji biorąc pod uwagę tak małą konstrukcje. Może pozostani...\nGramofon z pierwowzorem ma tylko jedno wspólne - nazwę i ogólny wygląd. Cały gramofon jest produkowany na Tajwanie w Hanpinie. Jakość pewnie też Made in Hanpin....\nKonstantin Stiepanowicz... A was? Konstantin Stiepanowicz...\nPrawie dwa lata przyszło nam czekać na drugą część historii zapoczątkowanej przez The Ocean na poprzednim albumie. Pierwszą część fanerozoiku...\nFirma Balanced Audio Technology zaprezentowała długo oczekiwany przez miłośników firmy zintegrowany wzmacniacz lampowy. VK80i charakteryzuje się w pełni zbalansowaną architekturą,...\nNikogo nie powinno dziwić, że najbardziej rozpoznawalne marki w świecie sprzętu audio są zwykle tymi, które mogą wyznaczać trendy i...\nNajnowsza technologia dźwięku wykorzystywana w rozbudowanych systemach kina domowego. Jego zaletą może być zastosowanie kilku głośników podwieszonych, służących jako dodatkowe elementy systemu pozwalające na stworzenie wrażenia otoczenia dźwiękiem nie tylko...


Wykształcenie jest bezużyteczne,\njeśli nie jest wcielane w życie\nGdy Lakszmi, bogini bogactwa, postanowi do was przyjść,\nprzyjdzie sama i pojawi się niespodziewanie, niczym sok w orzechu kokosowym.\nGdy postanowi was opuścić, odejdzie sama i bez uprzedzenia,\nniczym miękki miąższ feronii połknięty przez słonia.\nPawitratma swarupy (ucieleśnienia czystej atmy)! Studenci i uczniowie, chłopcy i dziewczęta!\nOd pewnego czasu próbowaliśmy poznać wewnętrzne znaczenie słowa Bharata. Teksty Wed stanowią autorytet nie tylko dla ludzi zamieszkujących ten kraj, lecz dla całego świata. Wszyscy ludzie, niezależnie od tego, czy znają i rozumieją znaczenie Wed, czy nie, stosują się do ich zaleceń. Wszystko, co widzicie i czym się cieszycie na tym materialnym świecie, maję, czyli iluzję, która prezentuje wam ten materialny świat, siłę życiową na tym świecie - wszystko to w Wedach ujęto w jednym słowie purusza. Oznacza ono jaśniejącego własnym światłem brahmana.\nTen rodzaj promiennego brahmana jest obecny w ludzkim ciele pod trzema różnymi nazwami: wiśwa, tajdżasa i pradżnia (świadomość w stanie jawy, w stanie snu, w stanie snu głębokiego). W świecie ten sam brahman występuje w trzech różnych postaciach: wirat, hiranjagarbha i awjakrita (całość ciał fizycznych, subtelnych i przyczynowych). Takie znaczenie brahmana głosili i ochraniali nauczyciele i uczeni (aczarjowie) od niepamiętnych czasów. Trzeba właściwie rozumieć to, że aczarjowie ochraniali znaczenie tego słowa. Moglibyśmy pomyśleć, że "ochraniali" odnosi się do utrzymywania tego znaczenia w tajemnicy. Tak nie było. To słowo ma podkreślać fakt, że aczarja przekazuje to znaczenie swoim uczniom, którzy z kolei przekazują je bez wypaczeń swoim uczniom.\nIndra ma postać wirata i obdarza wszelką ajśwarją, czyli bogactwem. Surja, bóg słońca, przyjmuje postać hiranjagarbhy, a Wasu to ten, który usuwa smutek. Warto w tym kontekście zauważyć, że Indra jest obecny w stanie przebudzenia, Słońce - w stanie snu, zaś Wasu jest obecny i dba o stan snu głębokiego. Chociaż są oni przypisani do tych trzech stanów, nie działają niezależnie. Jako nie w pełni niezależni, nie działają sami. Jedynym całkowicie niezależnym pierwiastkiem jest brahman i stanowi on podstawę wszystkich trzech stanów.\nWedy głęboko wnikają w aspekty Idy, Saraswati i Bharati, a także Indry, Surji i Wasu. Ustanowiły one świętość tych aspektów. Ponieważ paramatma może sama stwarzać, nazywa się ją Sudridha (bardzo mocna). Jeśli chcecie zrozumieć ten stwórczy, samostanowiący aspekt paramatmy, musicie słuchać, co mówią ludzie dobrze znający te sprawy. Przewodnie bóstwa tego świata - Agni, Waju i Aditja - dostępują też statusu brahmana. W Wedach można znaleźć takie stwierdzenie: Dżagatah pitarau wande parwati parameśwarau (Rodzice świata, Parwati i Parameśwaro, oddaję wam cześć). Z tego wersetu jasno wynika, że Parwati i Parameśwara są rodzicami całego świata i że dbają o jego dobro i powodzenie. Nasi przodkowie, rozumiejąc znaczenie pozycji matki i ojca, hołdowali nakazowi Matri dewo bhawa, pitri dewo bhawa, to znaczy, że traktowali matkę i ojca jak Boga. Tak jak każdy syn i córka musi uznawać swój związek z ojcem i matką i szanować ich, tak też musimy czcić Parwati i Parameśwarę, uznając ich jako matkę i ojca całego świata.\nJeśli potrafimy rozpoznać jedność tkwiącą za trzema czasami - przeszłym, teraźniejszym i przyszłym, za trzema światami - ziemią, atmosferą i niebem (bhuloka, bhuwarloka i suwarloka), i trzema gunami, wówczas zrozumiemy, że Parwati i Parameśwarę należy traktować jako rodziców całego świata. Gdy już zrozumiemy znaczenie słów bhur, bhuwa i suwaha, zrozumiemy też, że mówi się je w kontekście Pradżapatego. Ale jeśli przyjrzymy się każdemu z nich, stwierdzimy, że są reprezentowane przez Indrę, Waju i Słońce (Aditję lub Surję). Indra, Waju i Aditja są oddzielni i o określonych specjalizacjach, Pradżapati natomiast stanowi niejako sumę tych trzech bóstw. Indra zajmuje miejsce Idy, Waju - Saraswati, a Aditja - Bharaty. Zatem słowa Ida, Saraswati i Bharati także odnoszą się do Parwati i Parameśwary, rodziców całego stworzenia.\nPrzyjmuje się, że trzy bóstwa - Ida, Saraswati i Bharati - podróżują po całym wszechświecie. Gdy rozumiemy ten uniwersalny aspekt Idy, Saraswati i Bharati, rozumiemy także uniwersalność trzech słów: Bharata, Bharati i Bharat.\nSkoro powiedzieliśmy pitarau wande, musimy uważać Parwati i Parameśwarę za matkę i ojca całego świata. Gdy mówimy o nich, że są rodzicami stworzenia, powinniśmy rozumieć ich prawdziwą naturę. Tutaj słowo iśwara odnosi się do kogoś, kto posiada wszelkiego rodzaju ajśwarję, czyli dostatek. Posiada on też ajśwarję wiedzy i mądrości. Jak należy rozumieć znaczenie aspektu iśwary lub ajśwarji wszelkiego typu? Słowo śankara oznacza kogoś, kto darzy szczęściem. Możemy spytać, jakim szczęściem. Nie odnosi się ono do jakiegoś szczególnego szczęścia związanego z ciałem lub światem. Są to te rodzaje szczęścia, które stanowią podstawę przeżywanej błogości.\nW tamtych czasach mahariszi (wielcy mędrcy) czcili Pana jako ucieleśnienie wszelkiej błogości i szczęścia. To szczęście nie dotyczy spraw światowych czy doczesnych, lecz innego rodzaju duchowego szczęścia. Takie duchowe szczęście jest związane ze sprawami, które wykraczają poza świat fizyczny. Osoba, która darzy taką błogością, nazywa się śankara. Używa się też słowa śiwa, gdyż Śiwa reprezentuje ten rodzaj duchowej pomyślności czy szczęścia, który nazywa się śiwam. Jak mamy rozumieć kogoś, kto daje wszelkiego rodzaju ajśwarję? W istocie, bardzo trudno jest zrozumieć działanie uniwersalnego ojca i jego boskiej woli. Gdybyśmy tylko potrafili zrozumieć jego łaskę szczęścia i dostrzec jedność, w jakiej wszystkie te cechy w nim występują, poznalibyśmy właściwy sposób życia. Chociaż nie ma on atrybutów ani formy, przyjmuje ludzką postać w celu obdarzenia świata pomyślnością. Pewne formy gun możemy rozpoznać tylko w ludzkiej postaci.\nZ książek i od starszych wiemy, że Iśwara jeździ na byku Nandi, a Parwati, uniwersalna matka, na lwie. Jeden jej syn ma głowę słonia, a jego wierzchowcem jest mysz. Wierzchowcem jej drugiego syna jest paw. Cztery osoby w rodzinie: Parwati, Parameśwara, Winajaka (Ganeśa) i Subramanja, symbolizują cztery puruszarthy (cele życia): dharmę, arthę, kamę i mokszę (prawość, dostatek, pragnienia i wyzwolenie). W tej czteroosobowej rodzinie widzimy jedność mimo tego, że wierzchowce normalnie są sobie wrogie. Wiemy, że lew i byk nigdy się nie przyjaźnią. Lew jest wahaną (wierzchowcem) matki, jej syn Winajaka ma głowę słonia, a lew i słoń nie znoszą nawet samego widoku siebie. Słoń umrze ze strachu, gdy nawet we śnie zobaczy lwa. Pojazdem Winajaki jest mysz. Wszystkie ozdoby jego ojca to węże. Między myszą i wężami panuje wrogość. Wierzchowcem Subramanji jest paw. Wąż, paw i mysz są w stosunku do siebie skrajnie wrogie. Iśwara na czole nosi agni, czyli ogień, a na głowie ma wody Gangi. Woda z ogniem nie chodzą w parze. Wierzchowce, ozdoby i akcesoria tej blisko związanej ze sobą rodziny Iśwary i Parwati są wzajemnie sprzeczne lub sobie wrogie. Pokazują oni jednak całemu światu, jak rodzina powinna żyć w zgodzie mimo istniejących sprzeczności.\nFaktem znanym od niepamiętnych czasów jest to, że tylko gdy przywódcy i starsi wcielają w swoje życie dobre ideały i dają tym dobry przykład, inni mogą ich naśladować i pójść dobrą ścieżką. Chociaż riszi byli urzeczywistnionymi duszami, więc i nie mieli osobistych aspiracji, robili pewne rzeczy, aby dać innym przykład. Niestety, dzisiaj niektórzy ludzie, nazywający się starszymi i uczonymi, nie są w stanie stosować w praktyce nawet małego ułamka tego, czego się nauczyli. Nie potrafiąc dać dobrego przykładu, poniżają nazwę Bharat.\nNajpilniejszą rzeczą w tej kalijudze jest to, by ci, którzy nazywają siebie liderami, stosowali w praktyce to, co głoszą i w ten sposób dawali przykład swoim zwolennikom. Jeśli nauczyciel nie potrafi dać przykładu innym, można powiedzieć, że cała jego uczoność jest bezużyteczna, a jego samego można uznać za ignoranta. Każda starsza i wykształcona osoba musi panować nad sobą i nad swoimi zmysłami. Jeśli tego nie zrobi, inni będą myśleć, że uczoność i doświadczenie są nieprzydatne.\nWszystkie narządy zmysłów symbolizują pragnienia. Nie jest to ich naturalna cecha. Gdyby taka była, nie byłoby powodu, aby Wedy mówiły nam, co wolno, a czego nie wolno i nie byłoby potrzeby, aby guru mówili nam o nakazach i zakazach. Ponieważ nadmierne folgowanie pragnieniom nie jest naszym naturalnym spełnieniem, jest bezwzględnie konieczne, abyśmy przyjęli od naszych starszych pewne nauki, czyli upadesię, a ich samych wzięli sobie za przykład. Oni zaś radzą nam, abyśmy jedli, gdy jesteśmy głodni, pili wodę, gdy spragnieni i spali, gdy poczujemy senność. Ale istnieją też powiązane z tymi zalecenia. Starsi mówią mianowicie, że gdy jesteście głodni, nie możecie jeść wszystkiego, co chcecie, że gdy jesteście spragnieni, możecie pić wodę, ale nie możecie pić dowolnego rodzaju wody, że gdy jesteście senni, powinniście spać, ale powinniście też zważać na miejsce, w którym śpicie. Powinniście spać w miejscu, które sprzyja waszemu bezpieczeństwu.\nW ogólności narządów zmysłów nie powinniśmy używać ciągle i w sposób niekontrolowany tylko dlatego, że je mamy. Powinniśmy dawać im swobodę, ale korzystać z nich w granicach ustanowionych przez dany kraj, czas i okoliczności. Nawet gdy koń jest waszą własnością, nie możecie go wykorzystywać bez odpowiednich wodzy. Mając samochód, nie możecie nim jeździć bez używania hamulców we właściwym czasie. Tylko dlatego, że zmysły należą do was, nie możecie ich używać bez opanowania. Wedy dobrze się nam przysługują, wyjaśniając naturę ludzkich narządów zmysłów oraz to, jak, kiedy i w jakich okolicznościach używać ich dla dobra świata.\nZa wszelkie stwarzanie na tym świecie odpowiada aspekt Śiwa-Śakti. Siłę, kryjącą się w tym stwarzaniu, określano trojako: Agni, Waju i Aditja. Ludzie, którzy akceptują i stosują praktyki wedyjskie, uważają Agni za ważny składnik ich sadhany. Jest on ważnym bóstwem i stanowi siłę podtrzymującą życie ludzkiego ciała. Waju w ludzkim ciele przyjmuje postać prany, czyli życiodajnej siły. Aditja zaś to aspekt serca i to on niejako napędza całą maszynerię ludzkiego ciała. Waju (oddech) uważa się za mantrę, ciało - za jantrę (instrument), a serce - za tantrę, czyli siłę napędową całego ciała. Te trzy aspekty - jantra, mantra i tantra, tj. maszyna, umysł i napęd - są reprezentowane przez Idę, Saraswati i Bharati. Każdy, w dowolnym kraju, musi je mieć i są one niezbędnymi cechami życia.\nUtrwalcie w sobie przekonanie, że słowo Bharati nie pojawiło się na skutek przyjęcia go przez jakiś kraj. Zrozumcie, że jest to słowo wedyjskie, pochodzi z Wed. Nasze święte teksty, takie jak Bhagawata i Ramajana, nadawały świętego znaczenia różnym rzeczom w oparciu o ich wedyjski sens i aspekty. Taki właśnie wedyjski aspekt rozumiały gopiki. Pięknie to ujmowały zwracając się w pieśniach do Kriszny, ich Pana: "Zaśpiewaj pieśń, Panie Kriszno! Wypowiadaj takie słowa, które wyrażają znaczenie Wed. Wybieraj je z Wed, zamieniaj je w nada-brahmę, czyli dźwięk brahmana, napełniaj nim swój flet i wyśpiewuj to, czym flet napełniłeś!" Znaczy to, że gopiki rozumiały, że pieśń fletu jest tożsama z pieśnią Wed. W Bhagawacie jest mnóstwo takich sytuacji i słodkich pieśni, które radują nasze umysły i przynoszą błogość.\nJeśli zdołamy zamienić to ludzkie ciało, w którym jest dziewięć otworów, we flet, który też ma dziewięć otworów, i sprawić, by działało niczym flet, będziemy mogli usłyszeć boski śpiew. Pewnego razu wszystkie gopiki rozmawiały o procesie i ścieżce, dzięki którym mogłyby osiągnąć paramatmę (Krisznę) i cieszyć się jego błogością. Zastanawiały się, jaki rodzaj wraty i tapasu (postanowienia i wyrzeczenia) powinny podjąć, aby paramatma stale im towarzyszyła. Jedna z gopik zasugerowała, że gdyby tylko mogły zamienić się w konchę i dysk, zawsze byłyby w rękach paramatmy. Inna gopika zauważyła, że Pan używa konchy i dysku tylko okazjonalnie i stwierdziła, że powinny zamienić się w coś, czego Pan zawsze używa. W dalszym dociekaniu doszły do wniosku, że rzeczami, które ciągle znajdują się przy Panu, są jego flet i pantofle. Obojętnie dokąd Kriszna idzie, zabiera te przedmioty z sobą. Nie należy z tego wnioskować, że wszyscy, którzy nie zostawiają swoich bucików, są jak Kriszna. W dzisiejszych czasach ludzie nie zdejmują pantofli nawet w sypialni czy pokoju pudży. Takich ludzi nie można porównywać z Kriszną.\nRadha, która słuchała całej tej dyskusji, powiedziała, że jeśli ktoś naprawdę chce stać się jak flet i stale przebywać przy paramatmie, musi zdać sobie sprawę z tego, że flet jest w środku pusty, dlatego musi całkowicie pozbyć się wszystkich swoich pragnień i stać się pusty. Wtedy paramatma przyjdzie i zamieszka w jego sercu. Jeśli chcecie stać się jak te kapcie, musicie znosić cały ciężar, jaki składa się na kapcie. Powinniście móc wytrzymać próby, na jakie wystawi was Pan. Nawet w życiu codziennym kapcie muszą znosić liczne ciernie spotykane na ziemi. Możecie stać się podobni do kapci Pana tylko wtedy, gdy potraficie wytrzymać zarówno ciernie od spodu, jak i próby z góry. Tak im powiedziała Radha.


Nr.18072014 – 002 | trzcinska52\nArchiwa tagu: Nr.18072014 – 002\nJan Paweł II: żydowski święty, czyli szatan, diabeł wcielony\nNapisane dnia 20 Maj 2016 - autor: krystyna528\nCzy to możliwe, aby żydek, Karol Józef Wojtyła (prawdziwe nazwisko to prawdopodobnie Izaak Ozeasz Waynbaum) – urodzony 18 maja 1920 roku w Wadowicach, mógł aż tak nadokazywać za swego żywota, tutaj na Ziemi?\nPoniżej udostępniam (w j. angielskim) – 16 art Lucyfera „666”, podpisanych przez papieża JP2, będących wytycznymi pod potrzeby NWO, eksterminacji chrześcijan, na planecie Ziemia.\nPowyższe wytyczne żydowskiego „świętego” papieża JPII, w żaden sposób nie są do wytłumaczenia czy wybaczenia.\nW świetle tych powyższych wytycznych żydowskiego „świętego” papieża JPII, prześledźmy tekst notatki, którą znalazłam na Facebook.com, dotyczącą Karola Wojtyły, późniejszego papieża – Jana Pawła II.\nPowstaje pytanie: czy poniżej zacytowana notatka dotycząca Karola Wojtyły (najprawdopodobniej faktycznie – Izaaka Ozeasza Waynbaum), zawiera informacje prawdziwe, czy fałszywe?\n„Karol Józef Wojtyła (prawdziwe nazwisko to prawdopodobnie Izaak Ozeasz Waynbaum) – urodzony 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Wieloletni członek partii komunistycznej, sowiecki szpieg działający w Polsce okresu dwudziestolecia międzywojennego. Po wybuchu wojny swoją działalność szpiegowską kontynuował na obszarze III Rzeszy. W październiku 1941 roku, w obliczu klęsk Armii Czerwonej na froncie wschodnim zmienił strony – wspólnie z Josephem Ratzingerem szpieguje na terenie Zjednoczonego Królestwa w służbie Abwehry.\nOdpowiedzialny za klęskę aliantów w operacji Market-Garden. Po wojnie sprytnie zmienił swoją tożsamość – od czerwca 1947 członek kierownictwa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego PRL. W swojej karierze w MBP zajmował się infiltracją Kościoła Katolickiego w Polsce. Z krystaliczną przeszłością wstąpił do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie w lipcu 1950 roku. Dzięki charyzmie szybko awansował – w 1958 roku był już biskupem, zaś w 1966 – kardynałem. Na polecenie Departamentu I MSW zbudował przy sobie całą siatkę wywiadowczą działającą sprawnie na terenie Włoch i Watykanu. Sukcesy jako duchowny zapewnił sobie szantażując wysoko postawionych kardynałów i biskupów. Często werbował ich jako agentów.\nKarol Wojtyła jako szpieg doskonały dostarczał również informacji kolegom z GRU i KGB. To on dostarczył sowietom plany rakiet V1 i V2, a także wykradł dane o amerykańskim planie kosmicznym, co w połączeniu z zapałem komunistów zaowocowało tym, że ZSRR przez długi okres czasu wyprzedzało USA na polu eksploracji kosmosu.\nRok 1978 był szczytowym rokiem jego kariery – w tym roku papieżem został Jan Paweł I – człowiek, który wiedział wiele o działalności szpiegowskiej Karola Wojtyły, jednak jako kardynał bał się ujawniać tych informacji. Gdy kard. Albino Luciani został obrany biskupem Rzymu, Wojtyła znalazł się w ogromnym niebezpieczeństwie. Po 33 dniach pontyfikatu, został w tajemniczy, niewyjaśniony po dziś dzień sposób zamordowany. W czasie kolejnego konklawe, kard. Franz König z Austrii (notabene szpieg na usługach STASI) zaproponował Karola Wojtyłę jako kandydata. Dzięki autorytetowi Königa i przekupieniu kardynałów, papieżem został Karol Wojtyła, który dla usunięcia z siebie podejrzeń o zamordowanie poprzednika przyjął imię Jan Paweł II.\nOd października 1978 roku jego kontakty z polskim wywiadem zaczęły słabnąć. Ostatecznie w 1980 w porozumieniu z CIA został podwójnym agentem. Amerykanie widzieli w nim świetnego szpiega, toteż dawali przyzwolenie na jego ekscesy w Watykanie. To, co działo się w czasie słynnych „obiadów czwartkowych” do dziś jest obiektem spekulacji. Po śmierci Wojtyły, w czasie czyszczenia fontann przed Bazyliką św. Piotra w Rzymie, znaleziono szkielety ciał małych dzieci, obu płci. Badania wykazały, że zwłoki te znajdują się tam od początku lat ’80 ubiegłego stulecia. Przypadek? Nie sądzę.\nGdy szpiedzy z Departamentu I MSW i GRU odkryli podwójne oblicze Wojtyły, zlecili zabójstwo specjalnemu agentowi Mahmetowi Ali Agcy. Zamach ten jednak nie udał się.\nZ roku na rok Jan Paweł II stawał się dla Amerykanów bezużyteczny. Został otruty arszenikiem w 2005 roku.\nNa załączonej fotografii Karol Wojtyła po opuszczeniu tajnego ośrodka szkolenia służb specjalnych (zdjęcie pochodzące z archiwum MSW, utracone bezpowrotnie w 1989 roku)”.\nSprawdźmy, jak dokazują na planecie Ziemia, kolejni żydowscy tzw. papieże, następcy prawni żyda, tzw. papieża Jana Pawła II (JPII)\n1) Ratzinger brał udział w mordach rytualnych\n2) WROK SĄDU: Bruksela, 22 lipca 2014 W sprawie oskarżenia przeciwko Jorge Bergoglio et al. (Nr.18072014 – 002) http://itccs-polski.blogspot.com/\n3) PAPIEŻ FRANCISZEK UZNANY WINNYM GWAŁTÓW, HANDLU DZIEĆMI, MORDERSTW I TORTUR!\n4) Tajemnica Wielkiej Nierządnicy i Babilonu Wielkiego rozwiązana! http://www.zbawienie.com/tajemniczy-babilon.htm\nOpublikowany w Bez kategorii, Polityka\t| Otagowane 16 art 666, agent CIA, Albino Luciani, Babilon Wielki, Departament I MSW, Franciszek, Franz König, GRU, Izaak Ozeasz Waynbaum, Jan Paweł II, Jorge Bergoglio, JPII, Karol Wojtyła, Nr.18072014 – 002, NWO, papież, rakiety V1, rakiety V2, Ratzinger, STASI, Tajemnica Wielkiej Nierządnicy | Dodaj komentarz\nUS ARMY – WON Z POLSKIEJ ZIEMI!\nNastępny „Bolek” – masoński prowokator/przebieraniec\nPoczet słowiańskich królów i książąt Lechii od XVIII w. pne do IX w. ne.\nOstrzeżenie o planowanej zagładzie Warszawy


W Tatrach Słowackich zeszła lawina. Turysta uchwycił wszystko na nagraniu\nfot. Facebook/ Radoslav Bujdoš\nTatry zimą mogą być niebezpieczne pod względem lawinowym. W poniedziałek masa śniegu zeszła po słowackiej stronie gór. Wszystko udało się nagrać turyści, który akurat przechodził w pobliżu. Film opublikował w swoich mediach społecznościowyc\n[EMBED-3356]Tatry zimą mają swój niezwykły urok, jednak należy pamiętać, że wraz z opadami śniegu rośnie zagrożenie lawinowe. W poniedziałek doszło do zejścia lawiny, którą udało się uchwycić na nagraniu słowackiemu turyście.\nTurysta nagrał lawinę w słowackich Tatrach\nOd kilku dni w Tatrach można zaobserwować znaczne ocieplenie. 22 lutego na Kasprowym Wierchu padł nawet rekord temperatury - wyniosła ona 9,9 stopni Celsjusza. Najwyższą dotychczas temperaturę w lutym odnotowano również na Śnieżce, o czym pisaliśmy w poprzednim artykule.\nOcieplenie po obfitych opadach śniegu bez wątpienia sprzyja samoczynnemu schodzeniu lawin. Serwis Tatromaniak.pl poinformował, że szczególnie narażone są stoki o wystawie południowej, które są najbardziej wystawione na działanie promieni słonecznych.\nTego samego dnia na zboczach Sławkowskiego Szczytu w Tatrach Słowackich zeszła lawina. Jeden z turystów, Radoslav Bujdoš, który akurat znajdował się w pobliżu, postanowił nagrać to zdarzenie. Film zamieścił w swoich mediach społecznościowych.\nSławkowski Szczyt leży po słowackiej stronie Tatr, a jego wysokość sięga 2453 m n.p.m. Tym, co go wyróżnia jest jedna z największych w Tatrach wysokości względnych - jego północno-wschodnie stoki wznoszą się 950 metrów ponad podstawę.\nWarto pamiętać, że w Tatrach do 24 lutego do godziny 20:00 obowiązuje drugi stopień zagrożenia lawinowego. Według komunikatu zamieszczonego na stronie TOPR, wyzwolenie lawiny jest możliwe przeważnie przy dużym obciążeniu dodatkowym, szczególnie na stromych stokach wskazanych w komunikacie lawinowym. Samoistne zejście bardzo dużych lawin jest mało prawdopodobne.\nPoruszanie się wymaga umiejętności oceny lokalnego zagrożenia lawinowego. Ponadto należy pamiętać o odpowiednim wyborze trasy do swojej wiedzy i umiejętności oraz zachowaniu elementarnych środków bezpieczeństwa na wszystkich stromych stokach, a szczególnie na wskazanych w komunikacie lawinowym, jako niekorzystnych pod względem wystawy lub wysokości.\nDrugi stopień zagrożenia lawinowego obowiązuje w całych Tatrach, również na szlakach pozornie uważanych za łatwe. Turyści wybierający się nad najsłynniejsze polskie jezioro, Morskie Oko, również proszeni są o zachownie szczególnej ostrożności.


Jak start-upy praktykują UX? Growth UX Study (RAPORT) - EDISONDA - Business Design & Innovations\nObvious fact – każdy start-up tworzący produkty lub usługi potrzebuje User Experience. Problem w tym, że nie wszyscy rozumieją tę dziedzinę w ten sam sposób, a co za tym idzie, nie wszyscy są w stanie w pełni wykorzystać jej potencjał. Jak więc start-upy rozumieją i praktykują UX?\nRazem z hubraum, inkubatorem technologicznym Deutsche Telecom przeprowadziliśmy badanie Growth UX Study. Wyniki ankiety oraz wywiadów pogłębionych mocno nas zaskoczyły. Na podstawie odpowiedzi wyodrębniliśmy trzy grupy start-pów: partyzancką, biznesową i zaawansowaną…\nPobierz cały raport i dowiedz się:\nDo jakiej grupy należy Twój start-up i co z tego wynika\nJak inne start-upy rozumieją i praktykują UX\nGdzie w strategii biznesowej i tworzeniu innowacji start-upów miejsce użytkownika\nDlaczego i jak wykorzystać UX w rozwoju startupu\nNa jakie trendy w UX warto mocniej zwrócić uwagę w najbliższym czasie\nRaport Growth UX Study


Zabrakło kropki nad i - Aktualności - BKS BOSTIK Bielsko-Biała\nZabrakło kropki nad i\nhBKS Stal Bielsko-Biała - E.Leclerc MOYA Radomka Radom 2:3 (25:17, 25:22, 17:25, 11:25, 13:15)\nMVP: Bruna Honorio Marques (Radomka Radom)\nBKS Stal: Kazała, Janiuk, Kossanyiova, Świrad, Orvosova, Gajewska, Drabek (libero) oraz Szlagowska, Drużkowska, Wawrzyniak, Dąbrowska\nRadomka: Honorio Marques, Picussa, Johnson, Łukasik, Twardowska, Skorupa, Witkowska (libero) oraz Molenda, Bałucka, Biała\nPo pewnej wygranej, odniesionej u siebie w miniony poniedziałek z #VolleyWrocław, siatkarki BKS-u Stal Bielsko-Biała zamierzały podtrzymać dobrą passę i utrzymać się na zwycięskiej ścieżce. Na podopieczne Bartłomieja Piekarczyka w meczu, rozgrywanym w ramach 9. kolejki TAURON Ligi, czekało jednak dość trudne zadanie. Do Hali pod Dębowcem przyjechała bowiem E.Leclerc MOYA Radomka Radom, która w dotychczasowej części sezonu poniosła tylko jedną porażkę i przystępowała do piątkowej rywalizacji w roli wicelidera tabeli.\nMecz, rozgrywany z wiadomych powodów bez udziału publiczności, zapowiadał się zatem na naprawdę interesujące widowisko. Jak pokazały kolejne minuty i godziny, w rywalizacji BKS-u z Radomką faktycznie działo się mnóstwo, ale zacznijmy od pierwszej partii, której początek stał pod znakiem wręcz rewelacyjnej gry gospodyń. Zespół w Bielska-Białej prowadził w pewnym momencie nawet 7:1 i co prawda rywalki niedługo później zniwelowały część strat, ale na tablicy wyników dalej widniało pewne prowadzenie BKS-u. Radomka popełniała sporo błędów w przyjęciu, natomiast po naszej stronie bardzo dobrze funkcjonował blok, a niezłą skutecznością w ataku wykazywała się Andrea Kossanyiova. Obraz gry nie zmienił się już do końca pierwszego seta - bielszczanki ostatecznie odniosły w nim zwycięstwo do 17, a wynik ustaliła Gabriela Orvosova za sprawą skutecznego ataku z prawego skrzydła.\nDruga partia stała pod znakiem bardzo wyrównanej walki punkt za punkt, choć po asie serwisowym Janisy Johnson radomianki zdołały wyjść na trzypunktowe prowadzenie (8:11). Dodatkowo coraz lepszą dyspozycją w ataku wykazywała się brazylijska atakująca Bruna Honorio Marques, ale po przekroczeniu przez nią linii trzeciego metra na tablicy wyników pojawił się remis 15:15. Rywalizacja w tej partii była naprawdę zacięta, choć dzięki skutecznym atakom dobrze dysponowanej Kossanyiovej BKS wyszedł na kilkupunktowe prowadzenie, którego nie oddał już do końca seta. Partia zakończyła się wynikiem 25 do 22, a rezultat został przypieczętowany przez Aleksandrę Kazałę, która popisała się mocnym uderzeniem z lewego skrzydła i nabiła przy okazji ustawiony blok przez rywalki.\nPo zmianie stron mecz dalej śmiało można było uznać na wyrównany, ale od stanu 9:9 i udanym pojedynczym bloku w wykonaniu Martyny Świrad, zdecydowanie więcej do powiedzenia na placu gry miały podopieczne trenera Riccardo Marchesiego. Radomianki zdobywały sporo punktów dzięki szczelnie stawianemu blokowi, a także dzięki dobrej grze na obu skrzydłach. BKS-owi nie pomogły z kolei przeprowadzone zmiany w przyjęciu i w linii ataku, bowiem nasza skuteczność wciąż pozostawiała sporo do życzenia. Błędy po naszych uderzeniach wymiernie spowodowały, że zawodniczki Bartłomieja Piekarczyka nie nawiązały już równorzędnej walki i ostatecznie przegrały trzecią partię do 17. O przedłużenie emocji w bielskiej hali szczególnie zadbała Bruna Honorio Marques, bowiem to jej dwa ataki przypieczętowały wygraną partię przez Radomkę.\nPrzyjezdne z województwa mazowieckiego ewidentnie złapały po tej partii wiatr w żagle, bowiem czwarty set stał już pod znakiem ich całkowitej dominacji. Trener Piekarczyk postanowił wziąć dwie przerwy przy stanie 0:4 i 2:10, ale obraz gry cały czas nie ulegał zmianie. Pojedyncze udane akcje w wykonaniu Gabrieli Orvosovej i wprowadzonej Weroniki Szlagowskiej to było za mało, by zagrozić grającym świetnie w każdym elemencie siatkarskiego rzemiosła zawodniczkom z Radomia. Jednostronna partia zakończyła się wygraną przyjezdnych do 11, a efektowna i dość zaskakująca kiwka Katarzyny Skorupy spowodowała, że o wyniku piątkowej rywalizacji musiał zadecydować tie-break.\nDecydująca partia co prawda rozpoczęła się od udanego ataku Honorio Marques oraz asa serwisowego w wykonaniu Justyny Łukasik, ale bielszczanki szybko zdołały odrobić powstałe straty - i to z całkiem niezłą nawiązką. BKS złapał dobrą w serię w momencie, gdy w polu zagrywki znalazła się Andrea Kossanyiova. Wówczas od stanu 4:4 bielszczanki wyszły na czteropunktowe prowadzenie, które starały się jeszcze konsekwentnie utrzymywać (10:6, 12:8). Gdy już się wydawało, że BKS dowiezie korzystny wynik do końca, gospodynie popełniły kilka błędów we wszystkich formacjach, które spowodowały, że w Bielsku-Białej ponownie mieliśmy remis. Ostatecznie więcej zimnej krwi w końcówce meczu zachowały radomianki, które poprzez mocny atak Honorio Marques (zdobywczyni 30 punktów oraz statuetki MVP) oraz dobre postawiony blok na Andrei Kossanyiovej, wygrały decydującego seta 15 do 13.\nTrening BKS BOSTIK Bielsko-Biała\nZobaczcie galerię zdjęć z treningu bielskich siatkarek.\nTiebreak zadecydował o zwycięstwie w Pile!\nGaleria zdjęć z podpisania umowy z Bostik!\nZapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć autorstwa Bartłomieja Budnego!\nFirma Bostik Sponsorem Tytularnym bielskich siatkarek!\nW świetle meczowych reflektorów rozpoczęliśmy współpracę z marką Bostik!


BB Tour - 2016\nGratulacje dla wszystkich, którzy podjęli wyzwanie wzięcia udziału w BB Tour Szacun\nPora wracać na linię startu !!! : http://monitoringbbt1.1008.pl/\nGratulacje dla wszystkich, którzy ukończyli BBTour! Kaski z głów!\nJestem, wróciłem w końcu, jutro napisze coś więcej, mam nadzieję, że uda się sklecić relację żeby nie opowiadać i nie opisywać 10x tego samego Ale póki co:\n- Najwierniejszej Kibicce Wiatrr\n- Markowi40 i jego żonie Beacie za wspaniałą pomoc na punkcie w Iłży - jak tam dojechałem to byłem prawie trupem, a Wy zaopiekowaliście się mną jak prawdziwi Przyjaciele, takich rzeczy się nie zapomina, dzięki!\n- Wszystkim, którzy przyjechali na punkt w Rzeszowie, kolejny rok słyszałem od uczestników na mecie, że był to jeden z lepszych punktów, a uwierzcie mi, w tym roku większość punktów była naprawdę bardzo dobrze przygotowana.\n- Wszystkim, którzy kibicowali, śledzili monitoring, wysyłali smsy itd Tym razem nie dałem rady stanąć na wysokości zadania, ale za dwa lata wrócę na trasę i może za trzecim razem w końcu dopnę swego\n- Marzenie i Sosenowi za obecność na punkcie w Iłży\n- Uczestnikom BB Tour z Rowerowego Lublina, ogromnie się cieszę, że tak dużo ludzi wciągnęło się w ultrakolarstwo, miło być tam z taką ekipą a nie w pojedynkę\nJakieś tam fotki z telefonu...\nDziękuję obsłudze PK w Rzeszowie i gratuluję grupie z RL ukończenia BBT a w szczególności Ani za wytrwałość.\nWielkie dzięki dla całej ekipy Rowerowego Lublina. Dobrze, że jesteście !!!\nDziękuję wszystkim za wsparcie i gratuluję wszystkim uczestnikom.\nNa PK w Rzeszowie mocy jeszcze przybyło czego efektem był całkiem niezły wynik.\nRównież gratuluję wszystkim!\nPatrząc na Was to nabieram ochoty żeby samemu spróbować. Mam dwa lata na przygotowania. Jak myślicie, wystarczy?\n(27-08-2016, 08:09)MarekK napisał(a): Patrząc na Was to nabieram ochoty żeby samemu spróbować. Mam dwa lata na przygotowania. Jak myślicie, wystarczy?


Strona główna | Produkty Nowe kolory zaprawy fugowej Saphir\nNowe kolory zaprawy fugowej Saphir\nBardzo dziewczęcy, niezwykle subtelny pudrowy róż Ballet Slipper to Pantonowa odpowiedź na delikatne kompozycje w stylu shabby chic, oparte na świeżych, modnych pastelach. Ten kolor, kontrastujący z typowymi barwami jesieni i zimy, będzie królował w kobiecych szafach, akcesoriach, aranżacjach wnętrz oraz w nowej palecie fugi Sopro Saphir. Magnolia 76 i nieco ciemniejsza Stella 74 doskonale odnajdą się w towarzystwie ponadczasowej bieli czy eleganckiej szarości - takie połączenie sprawi, że nasze wnętrze nabierze harmonijnego, zrównoważonego blasku. Jasne barwy uspokajają i wpływają na nas kojąco, a także stanowią dobre tło dla subtelnych ozdób i dodatków. Łącząc połyskujące, ciemne płytki z jaśniejszym, kontrastującym różem dodamy kompozycji tajemniczości i ponadczasowego szyku w stylu glamour.\nZ drugiej strony, ciepłą paletę Sopro Saphir uzupełniają odcienie korespondujące z modnymi Pantonowymi beżo-brązami i zgaszonymi odcieniami pomarańczy - Brzoskwinia 46 i Koral 43 wprowadzą do wnętrza ciepłą, przytulną atmosferę - tak bardzo pożądaną podczas chłodnych, zimowych wieczorów.\nGreenery - odcień ogłoszony przez Pantone barwą roku 2017 w znacznym stopniu wpłynął na trendy zbliżającego się sezonu jesień - zima. Zieleń powróci do nas jednak w znacznie ciemniejszym wydaniu - niezwykle głębokim, przywodzącym na myśl las iglasty w przededniu zimy. Nie zabrakło jej również w "Saphirowym" wydaniu - Ciemnozielony 12, Oliwka 45, Giada 41 czy soczysta Zieleń 49 pozwolą na stworzenie kompozycji inspirowanej naturą, harmonizując z drewnianymi dodatkami, a także szeroką paletą beżów, brązów i szarości. Dlaczego zestawione w jednej kompozycji wyglądają tak dobrze? Zielony - kolor odzwierciedlający naturę, a zatem równowagę i relaks oraz kolory ziemi - uosobienie odpoczynku i ciszy, stworzą stonowany duet, idealny dla tych, którzy w domu szukają ukojenia po długim dniu pracy. Te uzupełniające się barwy warto wprowadzić do pomieszczenia, tworząc swoją prawdziwą, wyciszającą oazę spokoju.\nWyrazisty błękit to zdaniem Pantone absolutny hit nadchodzącego sezonu - świeży, dynamiczny i elektryzujący da ogromne pole do popisu naszej wyobraźni. Połączony z bielą nada wnętrzu klasycznego charakteru, zestawiony z czernią zachwyci kontrastem i zaskakującą głębią, natomiast w towarzystwie czerwieni wprowadzi do wnętrza odważny efekt "wow". "Dla tych, którzy lubią otaczać się kolorami, a przy tym cenią sobie niebanalne wzornictwo, wprowadziliśmy do oferty różnorodne odcienie błękitu - Bermuda 82, Niebieski 79 oraz Krokus 78 - kolory kojąco wypływające nasze samopoczucie" - podkreśla Daria Bielska-Muszalik, ekspert firmy Sopro. Dlaczego więc nie zaszaleć i nie poszukać połączeń na pierwszy rzut oka…nieoczywistych?\nSaphir to zaprawa fugowa do zadań specjalnych, która z łatwością poradzi sobie w pomieszczeniach narażonych na działanie wilgoci i codzienne zabrudzenia - w kuchni, łazience czy salonie, a z drugiej strony doskonale uzupełni każdą aranżację. Za jej trwałość i wytrzymałość odpowiada nowoczesna technologia Hydrodur®, która znacząco podwyższa odporność spoin na przenikanie wody oraz aktywnie przeciwdziała rozwojowi pleśni i mikroorganizmów. Dzięki efektowi perlenia spoina charakteryzuje się doskonałą szczelnością i brakiem wchłaniania zanieczyszczeń. Wykorzystanie drobnego kruszywa i możliwość uzyskania wysoce plastycznej konsystencji umożliwia znacznie łatwiejszą obróbkę, a także szybsze wbudowywanie fugi. Dotyczy to również aplikacji niezwykle popularnych, bardzo wąskich spoin już od 1 mm szerokości.


Znaleziono 1026 przypisów.\nźwierciadło (daw.) — dziś: zwierciadło. [przypis edytorski]\nźwierciadło (daw.) — zwierciadło, lustro. [przypis edytorski]\nźwierz-li (daw.) — czy zwierz; dziś popr. pisownia: zwierzli. [przypis edytorski]\nżądać kogo o co (daw.) — dziś: żądać co od kogo; prosić kogo o co. [przypis edytorski]\nżadny (daw.) — dziś: żaden. [przypis edytorski]\nżadny w to nie łuczy jako święte Pismo uczy (daw.) — nikt nie żyje dokładnie według wskazań Pisma świętego. [przypis edytorski]\nżak (daw.) — student. [przypis edytorski]\nżak (daw.) — uczeń a. student. [przypis edytorski]\nżak (daw.) — uczeń, student. [przypis edytorski]\nżałosno (daw.) — dziś popr.: żałośnie. [przypis edytorski]\nżałosny (daw.) — z powodu którego odczuwa się żal. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — czy; czy też. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — czy, czy też. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — czy, czyż, czy rzeczywiście. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — czy, czyż. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — czy. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — czyż, czyżby. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — czyż. [przypis edytorski]\nżali a. zali (daw.) — tu: jeśli. [przypis edytorski]\nżaliby (daw.) — czy, czyby. [przypis edytorski]\nżalić (daw., starop.) — konstrukcja złożona z zaimka pytajnego zali: czy, czyż oraz partykuły -ci (skróconej do -ć) w funkcji wzmacniającej. [przypis edytorski]\nżali (daw.) — czy. [przypis edytorski]\nżali (daw.) — czyż. [przypis edytorski]\nżaliś (…) przybył (daw.) — konstrukcja z partykułą -li- oraz ruchomą końcówką czasownika; znaczenie: czy przybyłeś, czyż przybyłeś. [przypis edytorski]\nżali, właśc. zali (daw., starop.) — czy; czyż. [przypis edytorski]\nżaliż (daw., starop.) — konstrukcja złożona z zaimka pytajnego zali: czy, czyż oraz partykuły -że (skróconej do -ż) w funkcji wzmacniającej. [przypis edytorski]\nżali, zali a. azali (daw.) — czy, czyż; czyżby. [przypis edytorski]\nżalnik (daw.) — cmentarz. [przypis edytorski]\nżargon (daw., pogard.) — tu: w języku jidysz; w międzywojniu używano tego określenia, odmawiając jidysz rangi pełnowartościowego języka. [przypis edytorski]\nżargonowy (daw., pogard.) — tu: w języku jidysz. [przypis edytorski]\nżarny (daw.) — gorący. [przypis edytorski]\nKazimiera Zawistowska, Lwy (źródło na Platformie Redakcyjnej)\nżarstwa (daw.) — piasek gruboziarnisty. [przypis edytorski]\nWładysław Syrokomla, Gawędy, Trzy gwiazdki (źródło na Platformie Redakcyjnej)\nżartko (daw.) — szybko. [przypis edytorski]\nżażec (daw.) — zapalić. [przypis edytorski]\nżeby były zbytkom nakłady (daw.) — żeby były pieniądze na zbytki. [przypis edytorski]\nżeć (…) wezmą (daw.) — skrócone od: że cię wezmą. [przypis edytorski]\nżec (daw.) — palić. [przypis edytorski]\nżem (…) rozumiał się być w raju (daw.) — że sądziłem, iż jestem w raju. [przypis edytorski]\nżenąć (daw.) — pędzić, gnać. [przypis edytorski]\nKazimiera Zawistowska, Z wizyj piekielnych (źródło na Platformie Redakcyjnej)\nżenąć (daw.) — rzucać, miotać. [przypis edytorski]\nżenącą (daw.) — wyganiającą. [przypis edytorski]\nżeną (daw.) — gnają. [przypis edytorski]\nżeną (daw.) — wyganiają. [przypis edytorski]\nElżbieta Drużbacka, Wiersze światowe, Pochwała lasów i miłego w nich na osobności życia w stanie pasterskim, od pewnej pasterki (źródło na Platformie Redakcyjnej)\nżeniec (daw.) — człowiek pracujący przy żniwach, żniwiarz. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — forma 3 os. lp: wyrzuca. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — gna; daw. forma 3. os. lp od gnać. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — gna, przegania itp.; daw. forma 3. os. lp od gnać. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — gna, przegania itp.; przestarz. forma 3.os.lp od gnać. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — gna. [przypis edytorski]\nDetlev von Liliencron, Marcowy dzień (źródło na Platformie Redakcyjnej)\nżenie (daw.) — pędzi; przestarz. forma od: gnać. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — pogna; przestarz. forma 3.os.lp od gnać. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — rzuca, ciska. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — tu: gna, popycha. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — wygania. [przypis edytorski]\nżenie (daw.) — wypędza. [przypis edytorski]\nżertwa (daw.) — ofiara. [przypis edytorski]\nżertwa (daw.) — ofiara; u daw. Słowian ofiara całopalna składana na cześć bóstwa. [przypis edytorski]\nżertwa (daw.) — ofiara, zwykle przez spalenie. [przypis edytorski]\nżertwić (daw.) — ofiarować. [przypis edytorski]\nżertwienny (daw.) — ofiarniczy. [przypis edytorski]\nżeś ty był praw (daw.) — że miałeś rację. [przypis edytorski]\nżgać (daw.) — dźgać, kłuć. [przypis edytorski]\nżgać (daw.) — kłuć. [przypis edytorski]\nżgło (daw.) — koszula śmiertelna. [przypis edytorski]\nżgnąć (daw.) — dźgnąć, ukłuć. [przypis edytorski]\nżmudzić (daw.) — marnować, trwonić czas. [przypis edytorski]\nżmudzić (daw.) — zwlekać, marnować czas. [przypis edytorski]\nżółciowiec (daw.) — człowiek pełen żółci, zgryźliwy, złośliwy. [przypis edytorski]\nżołdak (daw.) — żołnierz najemny pobierający żołd (określenie neutralne); dziś pogardl. o żołnierzu. [przypis edytorski]\nżołdak (daw.) — żołnierz najemny. [przypis edytorski]\nżołnierka (daw.) — żona żołnierza. [przypis edytorski]\nżrebiec (daw.) — koń, ogier. [przypis edytorski]\nżupa (daw.) — kopalnia soli. [przypis edytorski]\nżupica (daw.) — płaszcz, długa kurtka. [przypis edytorski]\nżurzyć się (daw.) — złościć się. [przypis edytorski]\nżyciam zbył (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: pozbyłem (się) życia; pozbawiłem się życia. [przypis edytorski]\nżyczność (daw.) — życzliwość, przychylność. [przypis edytorski]


Park terapeutyczny w Dźwierzutach pomoże wrócić Mieszkańcom do formy po Covid-19 - Aktualności - Urząd Gminy w Dźwierzutach\nJeszcze w tym roku uda się nam zrealizować inwestycję zapisaną w Planie Odnowy Sołectwa Dźwierzuty, tj. „Zagospodarowanie przestrzeni publicznej w Dźwierzutach poprzez utworzenie parku terapeutycznego na działce nr 1087, obręb Dźwierzuty”. Inwestycja ta znalazła się na pierwszym miejscu na liście wniosków, które otrzymały wsparcie finansowe w ramach konkursu „Aktywna wieś Warmii, Mazur i Powiśla”. Zadanie zostanie zrealizowane za kwotę 25 770 zł w tym kwota dofinansowania wyniesie 20 000 zł.\nW ramach inwestycji powstanie boisko do gry w piłkę nożną i piłkę siatkową, ścieżka kardio z przeszkodami oraz ścieżka sensoryczna. Całość dopełni ustawienie ławek, koszy na śmieci, tablic informacyjnych. Ważną rolę odegrają tu nasadzenia drzew, krzewów, kwiatów i ziół, które same w sobie będą pełniły funkcję terapeutyczną, poprzez odpowiedni dobór kolorów czy zapachów.\nW projektowanym parku terapeutycznym zastosowane zostaną nowatorskie metody wspomagające powrót do aktywności fizycznej osób z chorobami przewlekłymi, po przebytym zakażeniu wirusem SARS-CoV-2, osób w wieku senioralnym, a także po długotrwałym odosobnieniu związanym z wprowadzonym na terenie Polski stanem epidemii.\nPrzestrzeń zaprojektowano w ten sposób, aby poprzez terapię kolorem, aromaterapię i proponowaną aktywność fizyczną miała ona kojący, relaksujący i terapeutyczny wpływ na odwiedzające park osoby.\nNa tablicach informacyjnych zostaną natomiast zaproponowane aktywności fizyczne możliwe do wykonania w parku, które w razie potrzeb można będzie modyfikować, dostosowując do swoich potrzeb i kondycji. Terapia ruchem ma być formą rehabilitacji. Propozycji będzie wiele, ponieważ projekt poza boiskami przewiduje także ścieżkę kardio z przeszkodami oraz ścieżkę kardio.\nWięcej szczegółów o konkursie i wnioskach, które otrzymały dofinansowanie znajdą Państwo na stronie internetowej:


myAVON - "bardzo" agresywna promocja świąteczna\n23 października myAVON wprowadził nową promocję. Każdy użytkownik sieci myAVON, który zasili swój telefon na kwotę min. 30 zł przy kolejnym doładowaniu na kwotę min. 30 zł wykonanym w ciągu maksymalnie 21 dni otrzyma 10% wartości drugiego doładowania w prezencie.\nbiotyt pisze: 2008-11-06 01:42\nHe, nieźle. Wydając 60 zł w ciągu trzech tygodni użytkownik otrzyma aż 3 zł :P Mogli by już się nie ośmieszać, a wprowadzić jakieś tańsze numery by psiapsiuły mogły sobie poplotkować.\nsir-galant pisze: 2008-11-06 01:52\nTen cudzysłów to się zamyka czy nie? Bo sam nie wiem, co tytuł ma oznaczać. Czy to jakiś żart? A tak poważnie to myślę, że tak na prawdę nikt prócz P4 się nie skusi na jakiś poważniejszych ruch w stronę obniżenia cen połączeń głosowych.\npelikan pisze: 2008-11-06 09:23\nagresywna promocja ;-)\nmatisoft pisze: 2008-11-06 13:40\nładne żarty, pewnie wszystkie konsultantki AVON'u na to polecą :P\nRZUWIG pisze: 2008-11-06 21:21\nBeznadzieja... TT/Heyah dają 100% Mam nadzieję, że na święta znowu będzie :-)\ndas pisze: 2008-11-07 11:03\nmyśle , że będzie Podwójne. a ta oferta...nie wiem po co ona jest - zysk żaden, a amrketignowo fatalnie to wypada. jedyny plus, że mało kto ma te dziwne startery,więc mało kto straci :)\nrusztu pisze: 2008-11-07 15:24\nAgresywna kampania az boki zrywac. sam przeszedlem na mixplusa ze swojego sim+a w ramach promocji na przejscie. Goraco polecam ta oferta a nie jakies avon smejvon. Uslugi mam tanie + najnowsze telefony w korzystnych cenach.


Dym z rury wydechowej - biały, szary, czarny - co oznacza?\nDym z rury wydechowej – biały, szary, czarny – co oznacza?\n1 września 2020 24 lutego 2021 Bezpieczeństwo\nDym z rury wydechowej powinien być bezbarwny. Biały, szary, czarny czy niebieski dym z rury wydechowej, bez względu na rodzaj silnika, wskazuje, że doszło do usterki. W takim przypadku należy jak najszybciej skontaktować się ze specjalistą. Bagatelizowanie problemu może doprowadzić nawet do unieruchomienia auta na drodze.\nBiały dym z rury wydechowej – diesel\nW warunkach zimowych biały lub jasnoszary dym z rury wydechowej nie zawsze oznacza kłopoty. Wytłumaczenie jest proste. Nagromadzona w układzie wydechowym woda odparowuje, gdy tylko uruchomi się silnik. Stąd za autem pojawia się chmura białego dymu. Kłopoty sygnalizuje, gdy dymienie z rury wydechowej nie ustaje, a silnik to diesel. Biały dym oznacza uszkodzenie uszczelki pod głowicą lub samej głowicy.\nPierwszym krokiem jest sprawdzenie poziomu płynu chłodniczego w zbiorniku wyrównawczym. Jeśli występują ubytki, a wiemy, że wszystkie przewody są szczelne, to niestety, ale czeka nas wymiana uszczelki pod głowicą. To naprawa bardzo kosztowna, jednak nie warto z nią zwlekać, ponieważ powiększający się biały dym z rury wydechowej wskazuje, że uszkodzenia są coraz większe.\nDym z rury wydechowej w kolorze szarym oznacza zbyt bogatą mieszankę paliwa. W tym wypadku winny jest przeważnie czujnik temperatury powietrza silnika. Podaje zbyt dużo paliwa względem powietrza. Jeśli nie wymienimy czujnika, silnik będzie dostawał ciągle taką mieszankę, jakby się rozgrzewał.\nKopcenie z rury wydechowej na niebiesko oznacza, że w rurze wydechowej jest olej. Gdy diesel dymi na niebiesko, może to też oznaczać awarię turbosprężarki. Warto też sprawdzić filtr powietrza. Gdy jest zanieczyszczony olejami – diesel dymi właśnie na niebiesko. Niebieski dym diesel wyrzuca z rury także w przypadku, gdy zużyte są pierścienie tłokowe, uszczelniacze zaworowe lub następuje zasysanie oleju przez odmę. Niektórzy mechanicy mówią, że niebieski dym z rury wydechowej diesel daje, gdy jego silnik nadaje się już tylko do remontu.\nW silnikach benzynowych niebieski dym może być spowodowany takimi samymi usterkami, jak w dieslach. Należy sprawdzić stopień zużycia pierścieni tłokowych i uszczelniaczy zaworów. Jest też prawdopodobne, że silnik zasysa olej przez odmę.\nKopcenie z rury wydechowej na czarno to domena diesli. Czarny dym z rury wydechowej benzyna daje bardzo rzadko. Gdy już zauważymy takie zjawisko, to z pewnością jest usterka sondy lambda. Kiedy działa nieprawidłowo, auto spala niewłaściwą mieszankę.\nCzarny dym z rury wydechowej diesel, który jest stosunkowo nowym autem, może wyrzucać tylko w przypadku rozruchu silnika. Gdy pojawia się ciągle, bezsprzecznie jest oznaką usterek. Może to być objaw zanieczyszczonego filtra powietrza, zużytego układy wtryskowego lub zużytej turbosprężarki. Dymienie na czarno diesel daje także przy awariach w układzie dolotowym powietrza oraz układzie EGR – tutaj najczęściej awarii ulega tylko zawór.\nNowoczesne samochody z silnikiem diesla mają fabrycznie zainstalowany filtr cząstek stałych. Filtr wyłapuje sadzę, stąd nie ma możliwości, aby wylatywała na zewnątrz, tworząc czarny dym. Niestety ciągle zdarza się, że kierowcy demontują ten filtr.\nNa rynku są coraz nowocześniejsze auta, producenci zakładają rozmaite filtry, tak by do powietrza trafiało jak najmniej spalin. Utarło się więc powiedzenie, że dymi tylko stary samochód, a w szczególności diesel. Czarny dym unoszący się za ruszającym autem to już niemal legenda. Jednak nadal trzeba zerkać w lusterko i obserwować nie tylko ruch na drodze, lecz także kolor spalin. Kłopoty zawsze oznacza inny niż bezbarwny dym. Warto udać się od razu do mechanika, gdy zauważymy, jak unosi się za nami biały, szary, niebieski czy czarny dym z rury wydechowej. Diesel może mieć rozmaite usterki, które właśnie charakteryzują się kolorem dymu z rury wydechowej. Różnorakie filtry, jakie są instalowane w dieslach, często ograniczają wydobywanie się kolorowego dymu, a tym samym uniemożliwiają szybkie rozpoznanie awarii.\nJednak jeśli nie uda nam się w porę zauważyć usterki i auto stanie na drodze szybką pomoc gwarantuje ubezpieczenie assistance.\nJak uruchomić samochód za pomocą kabli rozruchowych? Dezynfekcja samochodu w czasie epidemii koronawirusa SARS-CoV-2 Wykroczenie drogowe – jakie najczęściej popełniają Polacy?\nJak prawidłowo zmieniać biegi w samochodzie?\nMieszanie płynów chłodniczych – jakie płyny można mieszać?


"Siła wiary" - Sandra Orzelska - recenzja książki\nWyśnione problemy miłosne\n„Siła wiary” to debiutancka powieść młodziutkiej pisarki – Sandry Orzelskiej. Na uwagę zasługuje fakt, że zaczęła ją pisać mając TYLKO trzynaście lat. Opowiada ona historię zwyczajnej siedemnastolatki Rose May i jej przyjaciół – Olivera, Chloe i Patty. Jest jednak jeszcze ktoś, nie mniej ważny od wspomnianych bohaterów – Damon. Tajemniczy chłopak jest wręcz postacią ze snów, a Rose gdzieś już go widziała. Dokąd więc zaprowadzi ją ta znajomość?\nGłówna bohaterka nie odbiega za bardzo od wizji typowej nastolatki. Chodzi do szkoły, uwielbia czytać książki (co może być pewnym ewenementem), chętnie buja w obłokach i uwielbia spędzać czas ze swoimi przyjaciółmi. Jest jednak coś co ją wyróżnia, niespotykana wśród rówieśników wyobraźnia i wyjątkowe sny, które ciekawsze są od toczącego się życia na jawie. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że wkrótce senna fikcja zmiesza się z jej rzeczywistością, a zmiany te mogą być poważne i nieodwracalne.\nW powieściach fantastycznych na ogół przeplatają się ze sobą losy dwóch bohaterów – tych ze świata rzeczywistego oraz z fikcyjnego. Zazwyczaj wspólną płaszczyzną jest jednak zwykły świat i całkowicie zwyczajne miejsca – takie jak np. szkoła. Podobnie jest i u Orzelskiej. Przyjaciele, jak na młodych ludzi przystało większość czasu spędzają w szkole. Ze schematu wyłamuje się jednak Rose, która po dość niespotykanym incydencie musi pozostać w domu. Nie musimy się jednak obawiać, nasza bohaterka jest jednak bezpieczna – ochrania ją niebywale przystojny Nicholas…\nSandra Orzelska stworzyła ciekawą opowieść. Przypomina momentami sztampowe dzieła fantasy o wyśnionym, idealnym wręcz chłopaku, który zazwyczaj jest postacią „nie z tego świata” i zwyczajnej nastolatce. Utarte schematy pokazują, że spotykają się oni w szkole, a ich uczucie nigdy nie jest banalne tylko pełne sprzeczności i nadnaturalnych przeciwności losu. Nie oznacza to jednak, że książka jest nudna. Wręcz przeciwnie jest bardzo lekka i idealna na jeden wieczór. Jeśli oczekujemy jednak niezwykłych zwrotów akcji, to powinniśmy sięgnąć po inne dzieło, bo tutaj nie czekają nas emocje, które zazwyczaj towarzyszą nam na kolejkach górskich.\nAkcja jest momentami przewidywalna, jednakże wciąga. Z uwagą przerzucamy więc kolejne kartki, by jedynie przekonać się, że dobrze podejrzewaliśmy i akcja kończy się zgodnie z naszymi projekcjami. Są natomiast pewne smaczki, te drobne momenty, do których powracamy, bowiem odstają od założonej przez nas banalności fabuły. Możemy więc kilkukrotnie się zdziwić i uśmiechnąć pod nosem, że trafiliśmy na przyjemną pozycję, która w żadnym stopniu nie zmarnowała nam miłego popołudnia z książką.\nBridget Jones. Szalejąc za facetem – Helen Fielding Kiedy umieram – William Faulkner Świat do góry nogami – Beata Ostrowicka „Dotyk Crossa” – Sylvia Day Zniewolony – Solomon Northup Dziecię boże – Cormac McCarthy\nPrevious Post: Co kryje twój bilet?\nNext Post: „Romeo i Julia” w innej odsłonie…


Opracowano lepszą alternatywę dla kevlaru. To lekki materiał pancerny z nanorurkowych mat\nWynaleziony w 1965 roku w laboratoriach kevlar to polimer, z którego można produkować sztuczne włókna o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie. Najczęściej wykorzystuje się go w sprzętach obrony osobistej, bo w kamizelkach kuloodpornych czy kaskach, ale nie jest to regułą. Światłowody, kajaki, membrany w głośnikach, żagle – to tylko część przykładów wykorzystania kevlaru, ale to wcale nie oznacza, że jest materiałem nie do pobicia pod kątem właściwości. Udowodniła to publikacja w dzienniku ACS Nano, przybliżająca lekki materiał pancerny, czyli lepszą alternatywę dla kevlaru.\nNanowłókna kevlarowe wzbogaciły nanorurkowe maty do tego stopnia, że inżynierowie opracowali lekki materiał pancerny, będący lepszą alternatywą dla samego kevlaru\nZa odkrycie wyjątkowych właściwości połączonych ze sobą mat nanorurkowych, odpowiadają inżynierowie z University of Wisconsin–Madison. Ci odkryli sposób, jak opracować zupełnie nowy rodzaj ultalekkiego materiału pancernego, który może przewyższać właściwościami kevlar, czy stal wykorzystywaną powszechnie w budowie okrętów wojennych, czy opancerzonego sprzętu wojskowego.\nCzytaj też: Miał być Ratownik, a nie będzie nic. Nowy okręt ratowniczy dla polskiej marynarki jest za drogi\nWszystko to przy zachowaniu być może najważniejszej cechy artykułów obronnych osobistego użytku, czyli świetnego stosunku wytrzymałości do wagi, która jest na tyle niska, że nie ogranicza, a nawet zwiększa mobilność użytkownika. Takie możliwości są w zasięgu jednego z najbardziej obiecujących materiałów na ziemi – nanorurek węglowych, czyli maleńkich cylindrów cząsteczek węglowych o grubości jednego atomu.\nW tym przypadku przyjmują one postać mat, które łączy się bezpośrednio z nanowłóknami kevlarowymi. Trudno jednak nazwać ten materiał „ulepszonym kevlarem”, bo to właśnie dodatek kevlaru (a nie odwrotnie) sprawia, że finalnie powstaje nowy lekki materiał pancerny. Jak zaznacza sama publikacja „naukowcy zsyntetyzowali nanowłókna kevlarowe i umieścili ich niewielką ilość w matach z nanorurek węglowych w odpowiednim stosunku:. To z kolei doprowadziło do wytworzenia wiązań wodorowych między włóknami, czego efektem był radykalny wzrost wydajności.\nWiązanie wodorowe jest wiązaniem dynamicznym, co oznacza, że może ono stale pękać i ponownie się formować, dzięki czemu może rozpraszać dużą ilość energii w tym dynamicznym procesie. Ponadto, wiązania wodorowe zapewniają większą sztywność tej interakcji, co wzmacnia i usztywnia matę z nanowłókien. Gdy zmodyfikowaliśmy oddziaływania międzyfazowe w naszych matach poprzez dodanie nanowłókien kevlarowych, byliśmy w stanie osiągnąć niemal 100-procentową poprawę wydajności rozpraszania energii przy pewnych naddźwiękowych prędkościach uderzenia.\n– tłumaczy Ramathasan Thevamaran, inżynier który kierował badaniami.\nCzytaj też: Ukraiński bojowy wóz piechoty Kewlar-E najpewniej broni Charkowa. Prototyp zaliczy testy w boju\nPo opracowaniu nowego materiału, nadszedł czas na testy z udziałem specjalnego systemu do wystrzeliwania mikrokul z różnymi prędkościami, które potwierdziły wysoką skuteczność tego nowego materiału w obronie. Ten chronił przed uderzeniami z dużą prędkością lepiej niż tkanina kevlarowa i płyty stalowe, zapowiadając potencjalną rewolucję dla ultralekkich materiałów pancernych nowej generacji. Z jednej strony mamy zastosowanie wojskowe, a z drugiej… kosmiczne, bo taki materiał mógłby potencjalnie umożliwić statkom kosmicznym amortyzowanie uderzeń od zabłąkanych odłamków kosmicznych. Materiał był bowiem odporny na kulki wysłane z prędkością ponad 1 km/s.