W kr�gu bohater�w literackich, czyli powt�rka przed pr�bn� matur� cz.2/4. - - STUDIA/MATURA/LICEUM/TECHNIKUM/GIMNAZJUM - bloog.pl\nJest 1 088 568 bloog�w\nW kr�gu bohater�w literackich, czyli powt�rka przed pr�bn� matur� cz.2/4. sobota, 08 stycznia 2011 23:51\nSkocz do komentarzy- Eliza Orzeszkowa Gloria victis\nCharakterystyka Mariana Tar�owskiego.\nG�ównym bohaterem jest niew�tpliwie Marian Tar�owski – najm�odszy z uczestników opowiadanych walk. Przedstawienie postaci rozpoczyna si� od opisu w�t�ej budowy ch�opca. Jak relacjonuj� kolejni narratorzy utworu, mia� on wyj�tkowo subtelne, niemal dziewcz�ce rysy twarzy, a tak�e kolor i opraw� oczu. Podkre�la si� jego silne podobie�stwo do siostry. Z fizyczn� s�abo�ci� ch�opca kontrastowa�a si�a jego charakteru – dzielno�� i odwaga na polu walki. To w�a�nie on ratuje �ycie Trauguttowi, czym dowodzi niezwyk�ego m�stwa. Znacz�ca jest równie� jego heroiczne �mier� – umiera ostatni, do ko�ca my�l�c o siostrze. Taka troska o innych cechuje postaw� tego bohatera. Gotów jest na bezwarunkowe po�wi�cenie. Harmonizuje to z jego nie�mia�ym usposobieniem – zamiast gwaru i wspólnych rozmów woli samotni� kontemplacje geniuszu natury.\nW ogóle Mary� nie pasuje zupe�nie do roli powsta�ca. Najwi�ksz� przeszkod� by�a dla niego �wiadomo��, �e w obronie ojczyzny zmuszony jest zabija�. Tymczasem on od dzieci�stwa by� intelektualist� i �wietnie zapowiadaj�cym si� uczonym. I cho� mia� wszelkie predyspozycje do zrobienia kariery naukowej, jako prepozytywista przyby� na Polesie, by uczy� w szkole i kszta�ci� m�odych Polaków. Przez ca�y okres walk w powstaniu towarzyszy�o mu prze�wiadczenie, �e jego w�a�ciwym miejscem jest na polu nauki, a nie walki. Z tego powodu by� rozdarty wewn�trznie. Wida� to najlepiej w scenie nocnej rozmowy z Jagminem, gdy z jednej strony wskazuje na niszcz�ce mechanizmy ka�dej wojny, ale z drugiej strony dostrzega konieczno�� walk, jaka zaistnia�a w tym w�a�nie momencie dziejów Rzeczpospolitej.\nKolejna znacz�c� postaci� jest Jagmin – dowódca jazdy. Ukazany jest jako fizyczne przeciwie�stwo Marysia – m�czyzna, którego t�yzna fizyczna przywodzi na my�l porównanie z Herkulesem. Si�a mi�ni idealnie koresponduje z si�� charakteru Jagmina. Jest on przedstawiony jako idealny �o�nierz i towarzysz broni. Stawia si� wiernie na ka�de wezwanie Traugutta, dlatego te� cieszy si� jego szacunkiem i zaufaniem. Jego odwaga i s�u�ba ojczy�nie porównywane s� do tych, jakimi odznacza�a si� najprzedniejsza cz�� dawnej armii polskiej, mianowicie husaria. Porównanie takie jest niezwykle nobilituj�cym dla �o�nierza.\nPoniewa� z wykszta�cenia by� wra�liwym humanist� prze�ywa� podobne rozterki, jak jego przyjaciel Mary�. Nie móg� pogodzi� si� z konieczno�ci� zabijania. Mi�dzy dwoma przyjació�mi wspólnota my�li wytworzy�a si� ju� wcze�niej. �wiadczy o tym dobitnie „w��czenie” Jagmina do wspólnego �ycia dwojga rodze�stwa. Zdarzenie to ma równie� uczuciowe konsekwencje – bohater zakochuje si� w siostrze przyjaciela. Znamienna jest tu scena po�egnania z Aniel�, gdy wzruszenie nie pozwala im na wypowiedzenie uczucia, które ich ��czy. I bez tego roz��ka jest bardzo ci�ka. O sile przywi�zania do rodze�stwa Tar�owskich �wiadczy fakt, i� do ko�ca stara si� on dotrzyma� obietnicy z�o�onej Anieli i opiekuje si� Marysiem. To przecie� on przenosi rannego przyjaciela do namiotu, gdzie otrzymuje pomoc medyczn�.\nAniela Tar�owska to m�odsza siostra Marysia, bardzo mocno przywi�zana do brata. Jest podobna do niego jak dwie krople wody. Analogie mi�dzy dwójk� rodze�stwa dostrzegalne s� nie tylko w wygl�dzie fizycznym, ale tak�e w postawie wobec kwestii narodowowyzwole�czej. Wie ona, podobnie jak brat, �e mimo trudów rozstania walk� trzeba rozpocz��. Jawi si� wi�c jako g��boka patriotka. Rozumie bowiem dobrze, �e b�dzie zapewne zmuszona po�wieci� dla ojczyzny dwie najbli�sze osoby – brata i ukochanego. Ostatecznie podejmuje jednak heroiczn� decyzj� i przezwyci�a w�asn� rozpacz.\nIstotny jest równie� fakt, i� to w�a�nie Aniela jest jedyn� osob� odwiedzaj�c� mogi�� powsta�ców. Wprawdzie czyni to jeden jedyny raz, ale fakt ten nie jest tak silnie napi�tnowane, jak ogólna niepami�� ludzka. By� mo�e nie chce ona wraca� do tak strasznych dla niej wydarze�. W finalnej scenie widzimy bowiem Aniel� pozbawion� nadziei, �mier� bliskich zabra�a jej wszystko, co w �yciu by�o wa�ne. Aniela symbolizuje kobiet� odwa�n�, cierpi�c� i zdoln� zarazem do najwi�kszych po�wi�ce� na rzecz ojczyzny.\nJeszcze jedn� wa�n� postaci� jest Romuald Traugutt, którego Orzeszkowa kreuje na idealnego dowódc�. Jest on pierwsz� pojawiaj�c� si� w utworze postaci�, cho� nie jest raczej bohaterem g�ównym. Jednak niew�tpliwie w Glorii victis, jak i w ca�ym cyklu jest on postaci� nadrz�dn�. Dlatego te� opis jego nie jest zwyk�ym opisem. W wygl�dzie zewn�trznym podkre�la si� tylko te cechy, które pozwalaj� wnioskowa� o charakterze osoby. S� to np. oczy – m�dre i smutne, które cechuj� ludzi m�drych, donios�y g�os, znamionuj�cy ludzi odwa�nych czy te� g��boka bruzda na czole, �wiadcz�ca o ci�arze odpowiedzialno�ci, jak� przyj�� na swoje barki. Od pocz�tku Traugutt przedstawiany jest jako bohatera narodowy, czy wr�cz jako �wi�ty m�czennik, który odda� �ycie za ojczyzn�. Rysy jego biografii sk�adaj� si� niemal w schemat �ywota �wi�tego – opuszcza on �on� i dzieci, dokonuje wielkich czynów, granicz�cych niemal z cudowno�ci� (np. zwyci�stwa w bitwach), a �mier� jego (o której w utworze si� nie mówi, a jedynie wskazuje si�, �e nie zgin�� on w opisywanych walkach) stanowi ukoronowania wysi�ków ca�ego �ycia – ginie w s�u�bie ojczy�nie. Przy tym wszystkim pozostaje on jednak równie� cz�owiekiem, gdy� opisu dope�niaj� takie szczegó�y, jak czarnow�osa g�owa czy u�miech dziecka.\nPorównuj�c Traugutta do Leonidasa podkre�la Orzeszkowa heroiczno�� i tragizm jego dzia�a�. Obdarzony wybitnym zmys�em taktycznym przewidywa� zapewne dalszy rozwój wypadków. Tym samym jego gest urasta tu do rangi symbolicznej. To, �e mimo �wiadomo�ci mo�liwej kl�ski podejmuje si� on dowodzi� lud�mi, którzy mu zaufali jest wyrazem g��bokiej m�dro�ci i poczucia odpowiedzialno�ci. Nietrudno by�o przewidzie� mo�liwe konsekwencje odmowy – przede wszystkim za�amanie si� wiary w zwyci�stwo i morale �o�nierzy.\nZas�ugi i postawa Traugutta s� ukazane maksymalnie hiperbolizuj�co, tzn. w sposób wyolbrzymiony. Nie wynika to jednak z prób zaciemniania faktów historycznych czy niewiedzy autorki (Orzeszkowa bardzo dobrze zna�a Traugutta), lecz jest �wiadomym zabiegiem artystycznym, maj�cym na celu g�ównie wp�yni�cie na odbiorc�. Ma on zobaczy� dowódc� styczniowego takim, jakim pokazuje go autorka. Jest to fakt znamienny, je�eli we�miemy pod uwag� to, i� pojawia�y si� równie� bardzo krytyczne interpretacje tego zrywu narodowowyzwole�czego.\nWiatr - przedstawiony w spersonifikowanej postaci. Po d�ugiej nieobecno�ci wraca w znajome miejsca i pyta drzewa w lesie o wiadomo�ci. W ten sposób s�yszy histori� powsta�czego oddzia�u. Op�akuje tych, którzy polegli. Oddaje ho�d ich postawie i roznosi po ca�ym �wiecie p�yn�ce z niej przes�anie: gloria victis.\nD�b - jeden z narratorów opowie�ci. Relacjonuje histori� przyja�ni Marysia, Jagmina i Anieli oraz dzieje powsta�czego oddzia�u, w tym jego ostatni� bitw�.\n�wierk - jeden z narratorów opowie�ci. Opowiada o potyczkach powsta�ców i �yciu w obozie.\nBrzoza - narrator w jednym z fragmentów opowie�ci; mówi o uczuciach, nadziejach i w�tpliwo�ciach bohaterów.\nLiliowe dzwonki - rosn� na mogile powsta�ców, op�akuj� ich �mier�. Opowiadaj� wiatrowi o tym, jak Aniela op�akiwa�a poleg�ych i jak ustawi�a na ich grobie krzy�.\nKalikst Radowicki - pose� poczty obywatelskiej; przynosi do obozu powsta�ców wiadomo�� o zbli�aj�cych si� przewa�aj�cych si�ach wroga. Przekazuje Marysiowi list od Anieli.\n- Maria Konopnicka Mendel Gda�ski\nMendel Gda�ski – charakterystyka bohatera\nG�ówny i zarazem tytu�owy bohater noweli Marii Konopnickiej jest postaci� tragiczn�, poniewa� w wyniku pogromu antysemitów umiera jego mi�o�� do miasta, w którym si� wychowa�.\nTen sze��dziesi�ciosiedmioletni �yd od dwudziestu siedmiu lat prowadzi w�asny zak�ad introligatorski. Pracuje bardzo sumiennie i uczciwie, obk�adaj�c ksi��ki, z których potem ucz� si� polskie dzieci, modl� chrze�cijanie. Oderwaniem od pracy i jedyn� przyjemno�ci� jest dla niego palenie fajki, daj�cej ukojenie dla zbola�ego, starego kr�gos�upa: „Kiedy mu duszno�� dech zapiera, a w zgi�tym grzbiecie ból jaki� krzy�e �amie, stary Mendel nak�ada w ma�� fajeczk� tyto� z poczernia�ego, zwi�zanego sznurkiem p�cherza i kurz�c j�, wypoczywa chwil�. Tyto�, którego u�ywa, nie jest zbyt wyborny, ale daje laki pi�kny, siny dymek i tak Mendlowi smakuje. Siny ten dymek ma i to jeszcze w sobie szczególnego, �e wida� w nim ró�ne rzeczy oddalone i takie, które ju� dawno min�y”. Mieszka wraz z dziesi�cioletnim wnukiem Jakubem w kamienicy przy jednej ze spokojniejszych warszawskich ulic.\nJego wygl�d zdradza troski, jakie go spotka�y w przesz�o�ci: „W�osy jego s� mocno siwe, a d�uga broda zupe�nie bia�a. Pier� zakl�s�a pod pikowanym kaftanem cz�sto zadychuje si� wprawdzie, a grzbiet zgarbiony nigdy jako� nie chce si� rozprostowa�, ale tym nie ma si� co trapi�, póki nogi i oczy starcz�, póki i w r�ku si�a jest”. Dorasta� w biednej, lecz kochaj�cej si� �ydowskiej rodzinie. Rodzice nauczyli go szacunku dla innego cz�owieka oraz obdarzyli mi�o�ci�, któr� przekazywa� jedynemu wnukowi, swej jedynej rado�ci. W Kubusiu widzia� odbicie ukochanej �ony Resi (z któr� byli ma��e�stwem przez trzydzie�ci lat) i jedynej córki Liji, która wcze�nie wysz�a za m��, urodzi�a syna i umar�a przy porodzie. To w�a�nie to dziecko by�o jego oparciem na stare lata, poniewa� sze�ciu synów wyjecha�o z Polski „za chlebem”: „rozbiegli jak te li�cie wichrem gnane, i dzieci synów tych, i smutki ró�ne, i pociechy, i troski”.\nMendel bardzo kocha� swego wnuka. Wpaja� mu takie same warto�ci, jakie wyniós� z domu. Gdy Kuba przybieg� przera�ony ze szko�y po tym, jak jaki� chuligan nazwa� go „�ydem”, dziadek uzmys�owi� mu �agodnie, �e to w Warszawie, gdzie si� urodzi�, jest jego miejsce: „- Nu, co to jest �yd? Nu, jaki ty �yd? Ty si� w to miasto urodzi�, to� ty nie obcy, to� swój, tutejszy, to ty prawo masz kocha� to miasto, póki ty uczciwie �yjesz. Ty si� wstydzi� nie masz, �e� �yd. Jak ty si� wstydzisz, �e� ty �yd, jak ty si� sam za pod�ego masz, dlatego �e� �yd, nu, to jak ty mo�esz jakie dobro zrobi� dla to miasto, gdzie ty si� urodzi�, jak ty jego kocha� mo�esz?... Nu?...”. Dumnie zakaza� mu ponownej ucieczki przed wyrostkiem, mówi�c: „- Uczciwym �ydem by� jest pi�kna rzecz! Ty to pami�taj sobie!”. Dba� o wykszta�cenie ch�opca, posy�aj�c do dobrego gimnazjum i pilnuj�c, by przyk�ada� si� do nauki.\nWychowywa� wnuka w poszanowaniu dla kultury i tradycji �ydowskiej, zachowuj�c wszystkie obyczaje zwi�zane z obrz�dami wiary. W pi�tki spo�ywa� z wnukiem obiad sk�adaj�cy si� z ryby, makaronu i wypieczonej kaczki. Gda�ski stawia� wtedy na stole �wiecznik, zak�ada� czarny �upan, jarmu�k� (okr�g�a, aksamitna czapeczka noszona g�ównie przez �ydów), buty z d�ugimi cholewami, natomiast wnuczek przypina� sobie �wie�y ko�nierzyk i czyste mankiety i obydwaj stawali przed zastawionym sto�em. Mendel nak�ada� ta�es (z hebrajskiego by�a to uroczysta szata w bia�e i czarne pasy, nak�adana przez �ydów podczas modlitwy), bra� do r�ki modlitewnik i zaczyna� �piewa�. Po b�ogos�awie�stwie dziadek i wnuk jedli szabasowy posi�ek.\nCzerpa� dum� ze swego pochodzenia, co nie przeszkadza�o mu czu� si� prawdziwym Polakiem i pe�noprawnym mieszka�cem stolicy, warszawiakiem. Cieszy� si� szacunkiem s�siadów, a nawet kleru, czego dowodem mo�e by� fakt, i� gdy pewnego razu podczas pi�tkowej modlitwy przechodzi� pod jego oknami ksi�dz, który przelotnie spojrza� w okno - uchyli� kapelusz z uk�onem, zobaczywszy modl�cego si� �yda.\nZna� dobrze zwyczaje mieszka�ców swej kamienicy, których traktowa� jak cz�onków rodziny (z wzajemno�ci�): „Wie, kiedy zza którego w�g�a wyjrzy w dzie� pogodny s�o�ce; ile dzieci przebiegnie rankiem, drepc�c do ochronki, do szko�y; ile zwi�d�ych dziewcz�t w ciemnych chustkach, z ma�ymi blaszeczkami w r�ku przejdzie po trzy, po cztery, do fabryki cygar na robot�; ile kobiet przystanie z koszami na starym, wytartym chodniku, pokazuj�c sobie zakupione jarzyny, skar��c si� na drogo�� jaj, mi�sa i mas�a; ilu wyrobników przec�apie �rodkiem bruku, ci�kim chodem nóg obutych w trepy, nios�c pod pach� w�ze�ki, a w r�ku cebrzyki, kielnie, liny. siekiery, pi�y. (...)On, mo�e nawet nie patrz�c w okno, samym uchem tylko rozpozna�by, czy Pawe�, stró�, zamiata ulic� now� swoj�, czy te� star� miot��”.\nMi�o��, jak� darzy� Warszaw� i jej mieszka�ców, poczucie bezpiecze�stwa i spokój jego i Kubusia burz� ataki antysemitów. Rozczarowanie postaw� ludzi jest tym wi�ksze, �e od urodzenia czu� si� prawdziwym Polakiem, co podkre�la� w rozmowie z zegarmistrzem. Wraz z innymi prze�ywa� przecie� niewol� ojczyzny, której nie by�o na mapie: „Ale jak te ludzie do smutku si� zejd�, tak si� uni do p�akania zejd�, nu, to ju� nie jest nic. To ju� ten jeden temu drugiemu bratem si� zrobi�, to ju� ich ten smutek jednym p�aszczem nakry�. To ja panu dobrodziejowi powiem, co ja w to miasto wi�cej rzeczy widzia� do smutku ni� do ta�ca i �e ten p�aszcz to bardzo du�y jest. Ajaj, jaki un du�y!... Un wszystkich nakry�, i ze �ydami te�!”. Dzielnie odpiera� zarzuty rozmówcy o chciwo�ci �ydowskiej nacji, przedstawiaj�c argumenty o swej rzetelnej pracy i stale pustych kieszeniach, a na koniec rozmowy zapewni�, �e nawet gdy dostanie od kogo� kamieniem – podniesie go bez l�ku.\nNie chcia� wierzy� w plotki rozsiewane w stolicy o nadchodz�cym pogromie. By� przekonany, �e rozw�cieczonym napastnikom nie mo�e chodzi� o kogo� urodzonego na Starym Mie�cie w �ó�tej kamienicy, w której obecnie znajdowa�a si� apteka. T�umaczy� decyzj� o braku w oknie krzy�a, który uchroni�by go przed atakiem antysemitów, s�owami: „Ja si� nie chc� wstydzi�, co ja �yd. Ja si� nie chc� ba�! Jak uny mi�osierdzia w sobie nie maj�, jak uny cudzej krzywdy chc�, nu, to uny nie s� chrzescijany nu to uny i na ten krzy� nie b�d� pytali ani na ten obraz... Nu, to uny i nie ludzie s�. To uny ca�kiem dzikie bestie s� - A jak uny s� ludzie, jak uny s� chrze�cijany, nu. to dla nich taka siwa g�owa starego cz�owieka i takie dziecko niewinne te� jak �wi�to�� b�dzie”.\nW chwili, gdy jego wnuczek, który w Warszawie ucz�szcza� do szko�y i mia� polskich kolegów, dosta� kamieniem w g�ow�, w bohaterze umar�a mi�o�� do miasta, do „ma�ej ojczyzny”.\nCharakterystyka pozosta�ych bohaterów noweli „Mendel Gda�ski”\nJakub Gda�ski Jakub jest dziesi�cioletnim uczniem warszawskiego gimnazjum. Od urodzenie wychowuje go dziadek, poniewa� jego matka, najm�odsza córka Mendla – Lija - umiera przy porodzie (o ojcu nic nie wiadomo).\nCh�opiec mia� piwne oczy, d�ugie, ciemne rz�sy, drobne usta, orli nos, wysokie czo�o, ciemne w�osy, przezroczyst� cer�, uwypuklaj�c� w�t�o�� jego osoby. Cz�sto kaszla� i by� bardzo osowia�y, co mo�na z�o�y� na karb du�ej ilo�ci nauki, która by�a u dziadka priorytetem: „Jest zm�czony lekcjami, ci�kim szynelem, siedzeniem w szkole, drog�, d�wiganiem tornistra; ma te� du�o zada� na jutro. Pow�óczy nogami chodz�c, a nawet wtedy, kiedy si� u�miecha, piwne jego oczy patrz� z melancholi� jak��”. Starzec dba� tak�e o zdrowie malucha. Martwi�c si�, �e kto� tak delikatny móg�by ci�ko zachorowa�, kupi� mu ciep�y p�aszcz (szynelek).\nKubu� jest dla dziadka lustrem, w którym widzi sw� zmar�� �on� Resi� i ukochan� córk� Lij�. Starzec pok�ada� w nim wszystkie nadzieje, wpaja� szacunek dla innych, uczy� tolerancji i dumy, wychowywa� w my�l zasad asymilacji, posy�aj�c ch�opca do polskiej szko�y. Nie zabrak�o w edukacji Jakuba informacji o jego �ydowskich korzeniach i kultywowaniu tradycyjnych obrz�dów. Ch�opiec odmawia� razem z dziadkiem modlitwy, a co pi�tek spo�ywa� z nim specjalny, szabasowy posi�ek.\nGdy delikatny i wra�liwy bohater zosta� zaatakowany przez chuligana, który zabra� mu czapk� i pogardliwie nazwa� „�ydem”, od razu przybieg� do ukochanego dziadka po pomoc. Ten wyt�umaczy� mu, �e to w Warszawie, gdzie urodzi� si� ch�opiec, jest jego miejsce: „- Nu, co to jest �yd? Nu, jaki ty �yd? Ty si� w to miasto urodzi�, to� ty nie obcy, to� swój, tutejszy, to ty prawo masz kocha� to miasto, póki ty uczciwie �yjesz. Ty si� wstydzi� nie masz, �e� �yd. Jak ty si� wstydzisz, �e� ty �yd, jak ty si� sam za pod�ego masz, dlatego �e� �yd, nu, to jak ty mo�esz jakie dobro zrobi� dla to miasto, gdzie ty si� urodzi�, jak ty jego kocha� mo�esz?... Nu?...”. Mimo nauk dziadka, ch�opiec nie ma jeszcze na tyle ukszta�towanej �wiadomo�ci narodowej i nie jest tak odwa�ny, by przeciwstawi� si� oprawcom, których najzwyczajniej si� boi. Student Jest s�siadem Mendla z tej samej kamienicy, w której zajmuje pokoik na strychu. Nie maj�c pieni�dzy, cz�sto po�ycza od Gda�skiego �ojówk�, któr� ,,zaraz odda, tylko jeszcze z godzink� popisze”. Nie wiemy, co studiuje ani gdzie.\nJego wygl�d z pocz�tkowych stronnic noweli nie wspó�gra z ujawnionym pó�niej bohaterstwem. Chudy, z nogami jak „cyrklowe no�yce”, o ospowatej twarzy, ma�ych, burych oczach i d�ugiej, cienkiej szyi nie przypomina pó�niejszego „Apolla”.\nStudent ostrzega bohatera przed atakami antysemitów, a gdy ten nie s�ucha i nie wyje�d�a z miasta, staje w obronie dziadka i wnuka. Opowiada si� tym samym po stronie prze�ladowanych, cho� przecie� wygodniej i korzystniej by�oby, gdyby stan�� po stronie rodaków. Nie ulega psychologii t�umu, nie staje w�ród rozw�cieczonych Polaków i nie przyczynia si� do rany Kubusia. Przeciwnie, potrafi broni� swoich pogl�dów nawet w tak kryzysowej sytuacji, jak t�umna napa��.\nW tej ca�ej sytuacji uto�samia si� z Mendlem i innymi �ydami, broni�c starego s�siada: „Kiedy pierwsi z t�umu pod okno dopadli, znale�li tam wszak�e niespodziewan� przeszkod� w postaci chudego studenta z facjatki”. Wzburzenie spowodowa�o zmian� jego fizjonomii i zachowania: „Z wzburzon� czupryn�, w rozpi�tym mundurze sta� on pod oknem �yda. Rozkrzy�owa� r�ce zacisn�wszy pi�ci i rozstawiwszy nogi jak otwarty cyrkiel. By� tak wysoki, �e zas�ania� sob� okno niemal w po�owie. Gniew, wstyd, wzgarda, lito�� wstrz�sa�y jego odkryt� piersi� i p�omieniami sz�y po jego czarnej, ospowatej twarzy. - Wara mi od tego �yda! - warkn�� jak brytan na pierwszych, którzy nadbiegli”.\nTrz�s�c si� wo�a�, �eby rzuca� w niego. W ko�cu wzruszenie i emocje wzi�y gór� i z oczu studenta pop�yn�y �zy: „Z ma�ych jego burych oczu iskry sypa� si� zdawa�y”. Narrator czyni uwag�: „By� w tej chwili pi�knym jak Apollo...”, czym daje do zrozumienia, �e pi�kno�� duchowa ujawnia si� na zewn�trz. Sw� odwag� i determinacj� uratowa� by� mo�e i �ycie Gda�skich.\nZegarmistrz Jest jednym z klientów i znajomych Mendla. To w�a�nie on w ch�odny sposób u�wiadamia Mendla, gdzie jest jego „miejsce”. Gdy przychodzi poinformowa� d�ugoletniego znajomego o planowanym pogromie, wyg�asza szereg stereotypowych pogl�dów na temat �ydów. Ze jego ust padaj� zdania: · „ka�dy �yd ma swoje wykr�ty”,· „�yd zawsze �ydem!”,· „Gada si� to tak i owak, ale ka�dy �yd, byle pieni�dze mia�...”· „Was, �ydów, l�gnie; si� jak tej szara�czy, a zawsze to �ywio� cudzy...”.\nKonopnicka w osobie narratora odnios�a si� do tej postaci w sposób negatywny. Zegarmistrz jest nosicielem takich cech, jak g�upota, ignorancja, t�pota. W rozmowie z Gda�skim czuje si� kim� lepszym i stara si� to u�wiadomi� staremu �ydowi patetycznym tonem i szyderczym u�miechem. Cz�sto milczy, przewraca oczami, a narrator u�ywa takich zwrotów w jego opisie: „t�usty zegarmistrz”, „rzek� patetycznie zegarmistrz”, „- Pan dobrodziej na zabawy chodzi? Pan dobrodziej na ta�ce bywa? Gruby zegarmistrz skin�� g�ow� i zako�ysa� si� na stole, brz�cz�c dewizka. Pochlebia�o mu to, �e introligator uwa�a go za cz�owieka �wiatowego i mog�cego jeszcze zabawia� si� ta�cami. �yd gorej�cymi oczami patrzy� w jego twarz p�ask�, ozdobion� szerokim. mi�sistym nosem”, „rzek� zegarmistrz tonem wy�szo�ci”, „zawo�a� triumfalnie zegarmistrz podnosz�c t�usty podbródek i muskaj�c si� po nim”, „roz�mia� si� impertynencko zegarmistrz”, „Zegarmistrz, zbity nieco z tropu poprzednimi wywodami �yda, natychmiast uczyni� swoj� przewag�”, „Zegarmistrz patrzy� oboj�tnie, bawi�c si� dewizk� i kiwaj�c nog� w trzewiku. Uwa�a� jednak, �e ta postawa �yda jest wobec niego niew�a�ciw� i �mieszn�”.\n- Boles�aw Prus Kamizelka\nNarrator, aktualny posiadacz kamizelki – jest jednym z lokatorów warszawskiej, czynszowej kamienicy. Charakteryzuje go swoisty „poci�g do zbierania osobliwo�ci”. Do galerii eksponatów nale�y dramat napisany w czasach gimnazjum, suszone kwiaty i „chora kamizelczyzna”. Zgromadzone przedmioty wskazuj� wyra�nie na sentymentalne usposobienie narratora, który z faktograficzn� dok�adno�ci� rejestruje histori� �ycia ma��e�stwa obserwowanego przez okno. Wydaje si�, �e osoba opowiadaj�ca �yje samotnie. Kamizelka jako swoista cz�stka mi�o�ci innych ludzi (urz�dnika i jego �ony) staje si� namiastk� w�asnych wspomnie�, których najprawdopodobniej zabrak�o w jego �yciu. Z tego te� powodu jest on szczególnie wra�liwy na uczuciowo�� innych. Narrator – bohater jest obserwatorem zdarze� i „dope�niaczem braków” (okre�lenie Bobrowskiej), czyli kreatorem nowej rzeczywisto�ci . (Wi�cej na jego temat → patrz narracja)\nUrz�dnik i jego �ona\nUrz�dnik i jego �ona – „Byli to ludzie m�odzi, ani �adni ani brzydcy, w ogóle spokojni”. Wiedli swe skromne �ycie w atmosferze mi�o�ci. Rado�� ich �ycia stanowi�y wspólne rozmowy i spacery po Warszawie. Byli biedni, ale dzi�ki wzajemnemu wsparciu „utrzymywali duchow� równowag�”. Dla dope�nienia charakterystyki tych dwojga istotny wydaje si� by� fakt, i� nie zostali oni zidentyfikowani jako konkretne jednostki – z imieniem i nazwiskiem. Narrator u�ywa wy��cznie okre�le� „pan” i „pani”. Otwiera to perspektyw� interpretacyjn�, pozwalaj�c� s�dzi�, i� maj� oni stanowi� „typy” ludzkie, a nie konkretne osoby.\nBohaterem opowie�ci snutej przez narratora jest m�ody urz�dnik niskiego szczebla. Jest przedstawicielem ubogiej warstwy spo�ecze�stwa mieszcza�skiego, które musi d�ug� i ci�k� prac� zarabia� na utrzymanie. Narrator przypomina sobie, �e wielokrotnie widzia� go siedz�cego nad papierami do pó�niej nocy. Zachowanie to wskazuje na takie cechy jego charakteru, jak: pracowito��, sumienno��, dba�o�� o prac� i rodzin�. Dodatkowo narrator podkre�la równie� �agodne i raczej optymistyczne, mimo licznych przeciwno�ci �yciowych, usposobienie. Urz�dnik w kontaktach z innymi pracownikami (zw�aszcza wy�szymi od niego) odznacza si� du�� nie�mia�o�ci�.\n„Pan” jest wzorowym m�em. Bardzo kocha� swoj� ma��onk� i sp�dza� z ni� ka�d� woln� chwil�. Dba ponadto o to, aby cho� raz w tygodniu rozpie�ci� j� niedzielnym spacerem i obiadem na mie�cie. W stosunku do �ony ca�y czas wykazuje si� du�� troskliwo�ci� i czu�o�ci�. Najpe�niej uwidacznia si� to w czasie choroby. Jego „wcale t�ga budowa” drastycznie si� zmieni�a, a niemym �wiadkiem post�puj�cej choroby by�a kamizelka. Chc�c oszcz�dzi� �onie zmartwie� ka�dego dnia �ci�ga� sprz�czk�, by przekona� j� o powracaj�cym zdrowiu. Pewnego dnia zauwa�y� jednak, �e kamizelka faktycznie zrobi�a si� za ciasna, poinformowa� o tym �on� i przyzna� si� do k�amstwa, którego dopu�ci� si� w imi� mi�o�ci. O sile uczucia �wiadczy pe�nia zaufania, jak� obdarza on �on�. To wierzy niemal bezgranicznie w jej zapewnienia, �e uda mu si� wyzdrowie�.\n�ona urz�dnika na przestrzeni ca�ego utworu funkcjonuje bezimiennie, jako „pani”. Wraz z m�em pracuje na utrzymanie domu – szyje oraz udziela lekcji. Ukazana jest tu jako niezwykle silna kobieta, heroicznie walcz�ca o �ycie m�a. Przejawia si� to w dzia�aniach praktycznych, takich jak przej�cie na siebie obowi�zku utrzymania domu, jak te� w podtrzymywaniu nadziei m�a na wyzdrowienie. To ona w czasie przesilenia psychicznego i wyst�pienia dramatycznych my�li o �mierci u chorego dzielnie znosi ten atak nerwicy i swoim spokojem emanuje na m�a tak, �e i on wkrótce si� uspokaja.\nPani jest przywi�zana do m�a równie mocno, jak on do niej. Podczas próby ich mi�o�ci, jak� stanowi�a choroba, co dzie�, podobnie jak m��, skraca�a paski przy jego kamizelce, by my�la�, �e zdrowieje. Nic zatem dziwnego, �e wspomniany fragment garderoby jest dla niej bardzo cenny – decyduje si� go sprzeda� dopiero wówczas, gdy nie ma ju� niczego innego.\n- Henryk Sienkiewicz Potop\nBohaterowie fikcyjni (lub historyczni, acz niewymieniani we wspó�czesnych podr�cznikach) w uj�ciu alfabetycznym: Akbah-U�an, Aleksandra Billewiczówna, Andrzej Kmicic / Babinicz, Anusia Borzobohata-Krasie�ska, Bogus�aw Leszczy�ski, Char�amp, Chudzy�ski, Dowgird, Gabriel Wajmi��owicz, Glowbicz, Gosiewski, Harasimowicz, Helena Skrzetuska, Herakliusz Billewicz, Hlebowicz, Jan Onufry Zag�oba, Jan Skrzetuski, Jan Wielkopolski, Jerzy Micha� Wo�odyjowski, Kiemlicze, Kompani Kmicica (Jaromir Kokosi�ski, Ranicki, Reku�-Leliwa, Uhlik, Kulwiec- Hippocentaurus, Zend), Konstanty Lubomirski, Korf, Krzysztoporski, Kuklinowski, �ugowski, �uszczewski, Pospolite ruszenie (Stanis�aw D�bi�ski, W�adys�aw Wostowski, Golc, Stanis�aw Skrzetuski, Kacper �ychli�ski, Stanis�aw Jaraczewski, Piotr Skoraczewski, Kwilecki, Andrzej, Piotr Opali�ski, Jakub Rozdra�ewski, S�dziwój Czarnkowski, Stanis�aw Pogorzelski, Maksymilian Miastkowski, Pawe� G�bicki), Roch Kowalski, Rz�dzian, Sakowicz, Soroka, Stabrawski, Stanis�aw Skrzetuski, �ladkowski, Tomasz Billewicz, uczestnicy obrony klasztoru (Ró�yc-Zamoyski, Okielnicki, Piotr Czarniecki, Sadowski), �eromski.\nBohaterowie historyczni w uj�ciu alfabetycznym: Andrzej Grudzi�ski, Arwid Wittenberg, Augustyn Kordecki, Bogus�aw Radziwi��, Burchard Miller, Gryzelda Wi�niowiecka, Hieronim Radziejowski, Jan Kazimierz, Janusz Radziwi��, Jan Zamoyski, Jerzy Lubomirski, Karol X Gustaw, Krzysztof Opali�ski, Maria Ludwika, Micha� Kazimierz Radziwi��, Micha� Korybut Wi�niowiecki, Pawe� Sapieha, Stefan Czarniecki, szlachta lauda�ska (Pakosz Gasztowt z Pacunelów, Kasjan Butrym, Józwa Butrym),Weyhard Wrzeszczowicz.\nBohaterowie pierwszoplanowi w uj�ciu alfabetycznym: Aleksandra Billewiczówna, Andrzej Kmicic/Babinicz, Bogus�aw Radziwi��, Jan Kazimierz, Jan Onufry Zag�oba, Jan Skrzetuski, Janusz Radziwi��, Jerzy Micha� Wo�odyjowski, Kiemlicze, Pawe� Sapieha, Stefan Czarniecki.\nBohaterowie drugoplanowi w uj�ciu alfabetycznym: Akbah-U�an, Anusia Borzobohata-Krasie�ska, Augustyn Kordecki, Arwid Wittenberg, Bogus�aw Leszczy�ski, Burchard Miller, Char�amp, Helena Skrzetuska, Jan Zamoyski, Jerzy Lubomirski, Kuklinowski, Roch Kowalski, Rz�dzian, Soroka, Stanis�aw Skrzetuski, Szlachta lauda�ska (Pakosz Gasztowt z Pacunelów, Kasjan Butrym, Józwa Butrym), Tomasz Billewicz.\nBohaterowie epizodyczni w uj�ciu alfabetycznym: Chudzy�ski, Dowgird, Gabriel Wajmi��owicz, Glowbicz, Gosiewski, Gryzelda Wi�niowiecka, Harasimowicz, Herakliusz Billewicz, Hieronim Radziejowski, Hlebowicz, Jan Wielkopolski, Kompani Kmicica (Jaromir Kokosi�ski, Ranicki, Reku�-Leliwa, Uhlik, Kulwiec-Hippocentaurus, Zend), Konstanty Lubomirski, Korf, Krzysztoporski, �ugowski, �uszczewski, Micha� Wi�niowiecki, Pospolite ruszenie (Stanis�aw D�bi�ski, W�adys�aw Wostowski, Golc, Stanis�aw Skrzetuski, Kacper �ychli�ski, Stanis�aw Jaraczewski, Piotr Skoraczewski, Kwilecki, Andrzej Grudzi�ski, Krzysztof Opali�ski, Piotr Opali�ski, Jakub Rozdra�ewski, S�dziwój Czarnkowski, Stanis�aw Pogorzelski, Maksymilian Miastkowski, Pawe� G�bicki), Sakowicz, Stabrawski, Uczestnicy obrony klasztoru (Ró�yc-Zamoyski, Okielnicki, Piotr Czarniecki, Sadowski), Wrzeszczowicz, Znikis, �eromski, Maria Ludwika, Micha� Kazimierz Radziwi��.\nAndrzej Kmicic - g�ówny bohater powie�ci, m�ody, bardzo przystojny, weso�y, odwa�ny szlachcic-zawadiaka. Jest przede wszystkim �o�nierzem, ale skory jest tak�e do romantycznych porywów (kulig). W trakcie trwania akcji bohater prze�ywa g��bok� przemian� wewn�trzn�. Ze szlacheckiego warcho�a, zabijaki, który jako ostatecznego argumentu dla przeforsowania swoich racji u�ywa� si�y, staje si� szlachetnym, honorowym patriot�, gotowym po�wi�ci� �ycie dla ojczyzny. Wcze�niej by� awanturnikiem, z powodu intryg Janusza Radziwi��a zosta� zdrajc�, pos�dzano go nawet o to, �e zamierza targn�� si� na �ycie Jana Kazimierza. Teraz nara�a si� w obronie króla. W jego �yciu znaczn� rol� odgrywa religia. Dla Sienkiewicza katolicyzm jest atrybutem polsko�ci. Dlatego bohater rozpoczyna sw� ekspiacyjn� drog� (drog� nawrócenia) spowiedzi� u ksi�dza Kordeckiego i aktywnym udzia�em w obronie Jasnej Góry.\nKmicic zosta� w powie�ci naznaczony najstraszliwszym z pi�tn - pi�tnem zdrajcy, dlatego zmazanie go b�dzie trwa�o do ko�ca powie�ci. Pod nazwiskiem Babinicz Kmicic walczy ze Szwedami, udaremnia zdrady i zasadzki, bije si� wsz�dzie tam, gdzie sytuacja zdaje si� by� beznadziejna. Jednocze�nie przez ca�y czas bohater pozostaje wierny Ole�ce, co prawda na pierwszym miejscu stawia dobro ojczyzny, ale zawsze ma przed oczami ukochan�. Wype�nia zreszt� jej warunek: stara si� swoim dzia�aniem sprawi�, �eby ludzie, których skrzywdzi�, wybaczyli mu.\nKmicic to bohater, który niemal od pocz�tku powie�ci dysponuje samymi zaletami. Jest odwa�ny, sta� go na gesty pe�ne brawury i fantazji, pewny siebie, honorowy, kocha szczerze, jest wierny. Jego wady w tym okresie to buta, duma, nieliczenie si� z innymi, warcholstwo, pieniactwo, prywata. Jednak w obliczu zagro�enia kraju, kiedy trzeba podj�� ostateczn� decyzj� czy jest si� za, czy przeciw Szwedom, bohater wybiera w�a�ciw� drog�. I cho� Radziwi�� go oszukuje, panu Andrzejowi udaje si� stan�� po w�a�ciwej stronie, walczy� i pozby� si� oskar�e� o zdrad�. Ujawnia si� przy okazji jego uczciwo�� i wierno�� raz z�o�onej przysi�dze - nie zdradza Radziwi��a, mimo, �e magnat daje dowody poparcia dla Karola Gustawa. Jest bezwzgl�dny wobec zdrajców ojczyzny (Kuklinowski), wierny wobec przyjació�. Potrafi uzna� czyj�� wy�szo��, np. Wo�odyjowskiego, docenia zalety “ma�ego rycerza”, staje z nim do walki, ale umie uzna� si� za pokonanego, w ko�cu ci dwaj bohaterowie zostaj� serdecznymi przyjació�mi.\nG�ówn� postaci� m�sk� powie�ci historycznej Henryka Sienkiewicza jest Andrzej Kmicic. Nazywany jest cz�sto bohaterem dynamicznym. Dzieje si� tak za spraw� zmian, które w nim zachodz� podczas wydarze� Potopu.\nCho� niewiele osób wie, bohater ten jest postaci� historyczn� - niestety bardzo ma�o znan�. Sienkiewicz znalaz� o nim w �ród�ach tylko dwie krótkie wzmianki. Pierwsza pochodzi�a z Pami�tników Jana Chryzostoma Paska. Podaj� one, �e w 1658 roku pu�kownik Kmicic - „�o�nierz dobry” - s�u�y� w wojsku litewskim pod Paw�em Sapieh� i dosta� si� do niewoli rosyjskiej po tym, jak dowódca wyprawi� go na podjazd przeciw Chowa�skiemu w okolice Szk�owa. Na szcz�cie z r�k Moskali wydoby� go Czarniecki. Z kolei imi� Kmicica poznajemy w krótkim ust�pie Przywilejów i konstytucji za panowania Jego Królewskiej Mo�ci Micha�a I roku Pa�skiego 1670, poniewa� w tym roku trybuna� litewski uchyli� zaoczny wyrok s�dowy z chor��ego orsza�skiego, Samuela Kmicica.\nSienkiewicz wzbogaci� �yciorys bohatera historycznego o w�tek mi�o�ci do szlachcianki Ole�ki Billewiczówny, s�u�b� u ksi�cia Janusza Radziwi��a czy rozsadzenie kolubryny podczas obrony Jasnej Góry. Z czynów innych postaci historycznych przypisa� za� Kmicicowi pomys� nieudanego porwania Bogus�awa (podstaro�ci zebrzydowski Zarzecki porwa� szwedzkiego dowódc� zamku w Lanckoronie pod pozorem wypróbowania podarowanego mu konia), czy niektóre bohaterskie czyny Piotra Czarnieckiego w czasie obrony Jasnej Góry opowiedziane w Nowej gigantomachii. Z biografii Paska z kolei Sienkiewicz zaczerpn�� oskar�enie o zdrad�, pozyskanie wzgl�dów króla Jana Kazimierza, ostre starcie z senatorami.\nW momencie poznania Kmicica, jest on m�odym chor��ym orsza�skim. Jego wygl�d opisuje cytat, z którego „widzimy” Andrzeja oczami panny Ole�ki: „Oczy panny Aleksandry spocz�y b�yskawic� na twarzy Kmicica, a potem znów wbi�y si� w ziemi�; przez ten czas jednak zdo�a�a panienka dojrze� p�ow� jak �yto, mocno podgolon� czupryn�, smag�� cer�, siwe oczy bystro przed si� patrz�ce, ciemny w�s i twarz m�od�, orlikowat�, a weso�� i junack�”.\nSmuk�y, wysoki, bogato ubrany m�odzieniec powodowa� szybsze bicie serca u wszystkich kobiet. Uroda i maska zuchwa�ego i dumnego kawalera traci�a jednak na warto�ci w miar� rozwoju akcji. Bohater nie potrafi� pozosta� oboj�tny na wszystkie przygody, w których uczestniczy�, a ka�da odniesiona w bitwie rana, ka�da rozpuszczona plotka na jego temat pozostawia�a �lad na jego twarzy i posturze. Po pojedynku z Wo�odyjowskim zosta�a mu na g�owie g��boka blizna, po nieudanym porwaniu ksi�cia Bogus�awa Radziwi��a i postrzale z jego r�k - �lad na policzku. W ko�cowej scenie powie�ci Kmicic w niczym ju� nie przypomina tego przystojnego, krzepkiego zawadiaki z pierwszych rozdzia�ów: „Tak, to by� on, pan Andrzej Kmicic, chor��y orsza�ski. I le�a� na wznak na wozie; g�ow� mia� obwini�t� w chusty, ale przy czerwonym blasku miesi�ca wida� by�o doskonale jego twarz bia�� i spokojn�, jakby z marmuru wykut� lub zlodowacia�� pod tchnieniem �mierci. Oczy mia� g��boko zapad�e i zamkni�te, �ycie nie zdradza�o si� w nim najmniejszym ruchem”. Wraz ze zmian� wygl�du w bohaterze zasz�y równie� zmiany charakteru i stosunku do �ycia.\nNa pocz�tku powie�ci Kmicic jest weso�ym, gwa�townym, porywczym awanturnikiem o bujnym temperamencie, sk�onnym do „bitki i wypitki”, nielicz�cym si� z prawem: „(…) by� sam swawolnikiem, w którym dusza kipia�a ustawicznie”. Jak si� jednak okaza�o, by� szczery, zdolny do szlachetnych odruchów serca i do wielkiej mi�o�ci. W�ród spo�eczno�ci XVII wiecznej zyska� opini� „hulaki”. Czy mo�liwe jednak by�o, by cz�owiek wychowany w potyczkach pogranicznych zachowywa� si� jak wzorowy m�odzieniec? Ten potomek zubo�a�ego rodu szlacheckiego przez ca�e swawolne �ycie ryzykowa�, a za winy nigdy nie ponosi� kary. Dorasta� w przekonaniu, �e najwa�niejszymi warto�ciami s� odwaga i si�a: „Ka�dy sobie pan w naszej Rzeczypospolitej; kto jeno ma szabl� w gar�ci i lada jak� parti� potrafi za�o�y�. Co mi uczyni�? Kogo ja si� boj�?”. Potrafi� zapomnie� si� w zabawie ze sprowadzaj�cymi go na „z�� drog�” towarzyszami broni, czego da� dowód podczas nocy pe�nej rozpusty, alkoholu i strzelaniny do portretów przodków Billewiczów w Lubiczu. W�a�nie przez post�powanie w wymienionym maj�tku (który otrzyma� od Herakliusza, wraz z r�k� Ole�ki), Upicie i spalonych w rewan�u za wymordowanie kompanów Wo�monowiczach popad� w konflikt ze szlacht� lauda�sk�, pogr��y� swe dobre imi�, ws�awione w boju.\nBohaterem kierowa�a najpierw niepohamowana ch�� zemsty. To w�a�nie ��dza pomszczenia towarzyszy doprowadzi�a, �e sta� si� ludobójc� i straci� szans� na ma��e�stwo z ukochan� pann�. Zasady, którymi si� kierowa�, sprowadza�y si� do kilku podstawowych punktów. Po pierwsze, �mier� nale�a�o pom�ci� bez wzgl�du na przyczyn� i konsekwencj�, po drugie: nale�a�o zdoby� to, czego si� pragnie. Kawaler nie cofn�� si� przed porwaniem Ole�ki, czym jeszcze bardziej zniech�ci� j� do swej osoby.\nKmicic jest walecznym i odwa�nym obro�c� ojczyzny. Nie zraziwszy si� nadchodz�c� kl�sk�, nie przestawa� walczy� w imi� Rzeczypospolitej, poniewa� w bitwie czu� si� jak w swym �ywiole. Pole walki by�o jego naturalnym �rodowiskiem, a jedynym celem zwyci�stwo. Gotów by� wielokrotnie odda� swe �ycie za wolno�� ojczyzny, co widzimy na przyk�ad podczas bohaterskiego wysadzenia kolumbryny podczas obrony klasztoru w Cz�stochowie: „Kmicic nie tylko by� cz�owiek odwa�ny, lecz i zuchwa�y. My�l rozsadzenia olbrzymiej kolumbryny radowa�a do g��bi jego dusz�, nie tylko jako bohaterstwo, nie tylko jako niepo�yta dla obl�onych przys�uga, ale jako okrutna psota wyrz�dzona Szwedom. Wyobra�a� sobie: jak si� przera��, jak Miller b�dzie z�bami zgrzyta�, jak b�dzie pogl�da� w niemocy na owe mury, i chwilami �miech pusty go bra�. I jak sam poprzednio mówi�: nie doznawa� �adnej rzewliwo�ci ni strachów, ni niepokojów, ani mu do g�owy nie przychodzi�o na jak straszne sam nara�a si� niebezpiecze�stwo. Szed� tak, jak idzie �ak do cudzego ogrodu szkod� w jab�kach czyni�. Przypomnia�y mu si� dawne czasy, kiedy to Chowa�skiego podchodzi� i nocami wkrada� si� do trzydziestotysi�cznego obozu w dwie�cie takich jak sam zabijaków”. Dzi�ki posiadaniu takich cech, jak umiej�tno�� pos�ugiwania si� szabl� (pobiera� lekcje u Wo�odyjowskiego), doskona�a jazda na koniu, jak równie� „szale�cza odwaga”, niepohamowanie w boju Kmicic wielokrotnie ratowa� �ycie towarzyszom walki czy po prostu atakowanym przez wroga.\nAndrzej by� prawdziwym bohaterem, lecz Sienkiewicz nie chcia�, by by� bohaterem statycznym, jednolitym, jednowymiarowym. Dlatego te� posta� zostaje wpl�tana w intryg� zdrajców Radziwi��ów, którym bezgranicznie ufa�. Za pope�nione przez nich b��dy p�aci� przez reszt� powie�ci. Droga, któr� przeszed� od pami�tnej nocy w Kiejdanach by�a wyboista i us�ana raczej kolcami, ni� ró�ami. Poznaj�c sw� pomy�k�, odczuwa� rozterki wewn�trzne: „Oto pragn� obmy� si� z grzechów moich, nowy �ywot rozpocz�� i ojczy�nie poczciwie s�u�y�, ale nie wiem jak, bom g�upi”.\nPowodów „wyj�cia z twarz�” z oskar�enia o zdrad� by�o kilka. Po pierwsze, Kmicic nigdy si� nie podda�, nie zw�tpi� w Opatrzno�� Bosk�, pod opiek� której skierowa� si� po odkryciu spisku. Gdy zda� sobie spraw�, �e nie b�dzie móg� odkupi� win pod zha�bionym nazwiskiem – walczy� pod przybranym. Od chwili „zamiany” w Babinicza w Andrzeju zacz�y zachodzi� powa�niejsze zmiany. Po�wi�caj�c �ycie ojczy�nie, rezygnuj�c z osobistego szcz�cia, domu, chor��y okazuje si� by� cz�owiekiem pobo�nym, sprawiedliwym, wiernym. W najci�szych momentach walki ze Szwedami zawsze znajdowa� wyj�cie z opresji, nigdy nie straci� wiary w zwyci�stwo, w s�uszno�� ci�g�ych bitew, rozbijania podjazdów, po�cigów. Uda�o mu si� miedzy innymi ostrzec wojska konfederackie przed niebezpiecze�stwem gro��cym im ze strony Radziwi��a, ocali� starost� �uszczewskiego, ostrzec ksi�dza Kordeckiego, wzi�� udzia� w obronie Jasnej Góry, ochroni� króla Jana Kazimierza w Tatrach, walczy� ze Szwedami na czele oddzia�u Tatarów, ocali� Wo�montowicze (zado��uczynienie) czy uczestniczy� w wojnie z wojskami Rakoczego.\nWszystko, co czyni�, by�o spowodowane ch�ci� odzyskania dobrego imienia. Nie chodzi�o mu jednak tak o opinie �o�nierzy, szlachty lauda�skiej czy spo�ecze�stwa, jak o stosunek Ole�ki. Pokocha� t� pann� od pierwszej chwili, gdy tylko ujrza� j� w izbie czeladnej w Wodoktach. Od tego spotkania ca�y jego �wiatopogl�d uleg� zmianie. Gdy panna zarzuci�a mu, �e jest pod z�ym wp�ywem kompanów („Bo nie pójd� za cz�owieka, na którym ci��� �zy ludzkie i krew ludzka, którego palcami wytykaj�, banitem, rozbójnikiem zowi� i za zdrajc� maj�”), gotowy by� zerwa� z nimi wszelkie kontakty, by tylko powróci� do jej �ask. Gdy z kolei nazwa�a go podczas uczty w Kiejdanach „Zdrajc�!”, przekonanie jej o nie�wiadomo�ci swej winy nie by�o ju� takie �atwe. Stanowi�o to jednak motor jego dzia�ania.\nPrócz zdania Billewiczówny, liczy� si� tak�e z radami udzielanymi przez Wo�odyjowskiego. Gdy towarzysz broni postawi� mu za wzór post�powania pana Jana Skrzetuskiego, Andrzej zacz�� baczniej analizowa� swe �ycie i charakter. W ko�cu przyzna� „ma�emu rycerzowi” racj�.\nKluczowe znaczenie dla przemiany bohatera mia�a scena, w której dostaje przez przypadek list z wiadomo�ci� o miejscu pobytu Ole�ki. Cho� w pierwszej chwili chcia� sprzeciwi� si� rozkazom dowódców, wzywaj�cych go do dalszej walki ze Szwedami i jecha� do ukochanej, to jednak udaje mu si� pokona� stare z�e nawyki. Postawiwszy sobie nowe priorytety, Kmicic ruszy� do dalszej walki i dzi�ki temu odniós� wielkie „zwyci�stwo nad sob�”.\nKolejn� wa�n� przyczyn� przemiany bohatera by�o skierowanie si� w stron� religii i oddanie swego losu w r�ce Boga. W intymnych modlitwach-rozmowach mówi�: „Ty si�, Panie, nie dziwuj, �e mi �al, bom by� w wili� szcz�liwo�ci mojej. Ale niech ju� tak b�dzie, jak Ty rozporz�dzisz! (…) Niech�e mi wszystko b�dzie policzone za to, �em ksi�cia Bogus�awa oszcz�dzi�, nad czym p�aka�a ojczyzna. Widzisz tera, Panie, �e to by�a ostatnia moja prywata. Ju� wi�cej nie b�d�, Ojcze mi�o�ciwy”.\nKmicic posiada� cech� charakteru, która wzbudza�a w jego ukochanej szacunek. Zdawa�o si�, �e nie zna strachu przed �mierci�, �e w ka�dej chwili jest na spotkanie z przeznaczeniem. Gdy w pojedynku z panem Wo�odyjowskim zdaje sobie spraw�, �e nie dorównuje umiej�tno�ciami przeciwnikowi, woli �mier�, ni� dalsze poni�anie si� przed obserwatorami i Micha�em. Innym przyk�adem jest scena w Billewiczach. Cho� za kilka chwili mia� zosta� rozstrzelany, nie powiedzia� o listach Radziwi��a, które mog�yby mu ocali� �ycie. Jego postawa by�a raczej dowodem na to, i� pragnie �mierci. Wszystko jednak t�umaczy kolejna cecha Andrzeja – duma. Bohater nie t�umaczy� si� z powodów s�u�by u Radziwi��ów, nie wyja�ni�, �e zosta� podst�pnie zmuszony do przysi�gi wierno�ci na naj�wi�tszy dla niego symbol, czyli krzy�. Wola� umrze� jako zdrajca, ni� �y� jak tchórz.\nIdealnego dowódc� czyni�y z tego niepokornego buntownika pewno�� siebie i poczucie godno�ci. Ogromn� rol� odegra� tu równie� fakt, i� jako prze�o�ony by� sprawiedliwy, potrafi� doceni� odwag�, by� gotów zas�oni� swoim cia�em rycerza czy kala� si� przez Radziwi��em, by uwolni� wachmistrza Sorok�. Podw�adni szanowali Kmicica i byli pos�uszni jego decyzjom. Uda�o mu si� nawet wzbudzi� respekt w szeregach rozjuszonej ordy tatarskiej. Prócz wzorowego pe�nienia funkcji dowódcy, Andrzej zas�u�y� sobie równie� na miano wiernego, oddanego przyjaciela. Aby pom�ci� sw� kompani�, wymordowan� przez Butrymów i reszt� szlachty lauda�skiej, zamordowa� wielu mieszka�ców Wo�montowicz, pal�c na koniec wie�.\nAndrzej Kmicic jest bohaterem pozytywnym. Cho� nazywany przez wi�kszo�� powie�ci zdrajc�, „cz�owiekiem Radziwi��ów”, morderc�, to jednak stara si� naprawi� wyrz�dzone krzywdy. Zamiast t�umaczy� si�, dzia�a�. W swych decyzjach zawsze kierowa� si� szczero�ci� i wierno�ci� wyznawanym zasadom, w�ród których na pierwsze miejsce wysuwa�y si� patriotyzm, honor, gotowo�� oddania �ycia za ojczyzn�, przyjació� i podw�adnych czy mi�o�� do Ole�ki Billewiczówny. Bohater przeszed� w powie�� prawdziw� przemian� – zarówno wygl�du, jak i pogl�dów.\nDzieje Kmicica to przej�cie przez kolejne etapy przemiany: od awanturnika, poprzez nie�wiadom� zdrad�, do prawego, wiernego królowi i ojczy�nie bojownika o wolno�� swego narodu, gotowego postawi� obowi�zek s�u�by dla kraju ponad g�os serca. „Zmazanie win” musi by� absolutnie pewne, st�d ekspiacja pana Andrzeja trwa do ko�ca powie�ci, czyli do momentu gdy: „(…) w rejestrze niebieskim, w którym zapisuj� dobre i z�e uczynki ludzkie, przemazano w tej chwili wszystkie winy, bo to by� cz�owiek zupe�nie poprawiony”. Istot� przemiany najtrafniej oddaj� s�owa króla Jana Kazimierza, skierowane w li�cie do Wo�odyjowskiego: „- Bo� zna� wielkiego �o�nierza, ale swawolnika i radziwi��owskiego w zdradzie socjusza... A tu stoi Hektor cz�stochowski, któremu Jasna Góra po ksi�dzu Kordeckim najwi�cej zawdzi�cza, tu stoi obro�ca ojczyzny i s�uga mój wierny, który mnie w�asn� piersi� zastawi� i �ycie mi ocali�, gdym w w�wozach, jako mi�dzy stado wilków, dosta� si� mi�dzy Szwedów. Taki to ów nowy Kmicic... Poznaj�e go i pokochaj, bo wart tego!”.\nOle�ka Billewiczówna - wnuczka Herakliusza Billewicza, zobowi�zana przez niego do wyj�cia za Andrzeja Kmicica lub zostania zakonnic�. To m�oda, pi�kna i odwa�na dziewczyna. Zakochuje si� w Kmicicu od pierwszego wejrzenia, ale ma na tyle godno�ci i dumy, by odprawi� jego kompanów, a samemu Andrzejowi powiedzie�, co s�dzi o jego hulaszczym trybie �ycia. W g��bi duszy usprawiedliwia ukochanego, oficjalnie jednak stawia warunek: przebaczy Kmicicowi, je�li jemu wybacz� ci, których skrzywdzi�. Jest uczciwa, szczera i sta�a w uczuciach. Konsekwentnie odrzuca zaloty Bogus�awa Radziwi��a.\nG�ówn� �e�sk� postaci� powie�ci Henryka Sienkiewicza jest Aleksandra Billewiczówna. Nazywana jest cz�sto uosobieniem polskiej szlachcianki, posiadaczk� najznakomitszych przymiotów i nonkonformistk�. Dzieje si� tak za spraw� wydarze�, które maj� miejsce podczas akcji Potopu.\nBohaterka jest wnuczk� Herakliusza Billewicza - pu�kownika lekkiego znaku i podkomorzego upickiego, ale przede wszystkim patriarchy rodu Billewiczów wywodz�cego si� od Mendoga. Wol� zmar�ego dziadka mia�a zosta� �on� Andrzeja Kmicica lub powi�kszy� grono zakonnic w najbli�szym klasztorze. W naturze dziewczyny – skromnej i pos�usznej wzgl�dem rodziny – nie le�a� sprzeciw i bunt, tote� zamierza�a spe�ni� ostatnie �yczenie kochanego dziadka.\nO wygl�dzie zewn�trznym panienki wiemy dosy� sporo (w porównaniu do innych bohaterów, poniewa� Sienkiewicz nie lubi� si� rozwodzi� nad t� kwesti�). Ole�ka by�a pi�kn� i dumn� dziewczyn� o p�owych w�osach, bladej cerze i delikatnych rysach twarzy. Aura, jaka otacza�a t� posta�, przypominaj�c� anio�a, sprawia�a, �e bohaterka w ka�dym napotkanym cz�owieku wzbudza�a szacunek i podziw: „Mia�a pi�kno�� bia�ego kwiatu, �a�obna suknia dodawa� jej powagi”. Wystarczy tu chocia�by wspomnie� ksi�cia Bogus�awa Radziwi��a, który – cho� marzy� o nami�tnej nocy z Ole�k� – nie posun�� si� do wymuszenia uleg�o�ci otwart� przemoc�. Kompani Kmicica wyj�ci spod prawa, zabawiaj�cy si� z przygodnymi dziewkami, byli zachwyceni powa�n� i wynios�� narzeczon� swego dowódcy: „Oczy jej mia�y barw� chabru, czarna brew nad nimi odbija�a od bia�ego czo�a jak heban, a p�owy w�os l�ni� si� jakby korona na g�owie królowej. I patrzy�a �mia�o, oczu nie spuszczaj�c, jako pani w swoim domu go�ci przyjmuj�ca, z jasn� twarz�, odbijaj�c� jeszcze ja�niej od czarnej jubki obramowanej gronostajami. Tak powa�nej i wynios�ej panny nie widzieli jeszcze ci wojakowie, przywykli do innego pokroju niewiast, tote� stali szeregiem, jakoby na popisie chor�gwi, i szuraj�c nogami, k�aniali si� tak�e szeregiem”. Sienkiewicz wyposa�y� sw� bohaterk� w to „co�”, dzi�ki czemu trzyma�a nawet najwi�kszych przeciwników czy z�oczy�ców na dystans. Ca�a jej postawa, wygl�d twarzy, gesty sprawia�y, �e budzi�a w ludziach respekt, a nie pozbawione kultury zachowania. Wszystko to doskonale wida� w Taurogach, gdzie Ole�ka przebywa�a wraz z Anusi� Borzobohat�-Krasie�sk�, a by�a traktowana przez �o�nierzy i s�u�b� bardziej godnie, jakby ze strachem, �e zas�u�� na lodowate spojrzenie jej pi�knych oczu.\nJak twierdzili przyjaciele i znawcy twórczo�ci autora Trylogii, Aleksandra Billewiczówna jest ulubion� postaci� Henryka Sienkiewicza. Ceni� w niej niezmienno�� charakteru, nieugi�to��, bezkompromisowo��. Przeciwnicy zarzucaj� bohaterce, �e jest „niemal�e kryszta�owa”. Có�, prawda le�y - jak zawsze - po�rodku. Billewiczówna si�� i pewno�� siebie czerpa�a z wpojonego jej przekonania o tym, i� jest osob� niezwyk��, �e w ka�dej sytuacji musi si� szanowa�, dopiero wówczas tym uczuciem b�d� obdarza� j� inni. Dziadek wychowa� j� na osob� broni�ca swych racji, potrafi�c� walczy� o „swoje”. Przyk�ad takiej postawy obserwujemy, gdy wygania towarzyszy Kmicica po tym, jak Znikis opowiedzia� jej o ich niegodnych zachowaniu w Lubiczu. W �yciu panna kierowa�a si� zasad� bezwzgl�dnej prawdy. Brzydz�c si� k�amstwem, stara�a si� zawsze post�powa� zgodnie ze swoimi przekonaniami, i�� drog� tego, co jest s�uszne. Poprzez sw� stanowczo�� i niezmienne pogl�dy sprawia�a, �e ludzi tak bardzo nie razi�a jej wynios�o��, krytycyzm czy szczero��. Niezwyk�� umiej�tno�� wskazywania na to, co jest dobre, a co z�e, zauwa�y� w narzeczonej Andrzej. Nieugi�to�� pi�knej szlachcianki traktowa� jako niecodzienn� zalet� ducha. Przez to by� jeszcze bardziej zafascynowany i zauroczony stanowcz� dwudziestolatk�.\nOle�ka, dorastaj�c w tradycyjnej, konserwatywnej, patriotycznej rodzinie walcz�cych za ojczyzn� Billewiczów, by�a gor�c� zwolenniczk� takich cech charakteru u m�czyzn, jak: m�stwo, odwaga, honor, rycersko��, przygotowanie na �mier�. Tylko posiadacz takich przymiotów móg� zas�u�y� na jej szacunek. Za najwi�kszy grzech cz�owieka uwa�a�a zatem zdrad� i dlatego odwróci�a si� od narzeczonego, gdy nie odst�pi� od Radziwi��ów.\nUmys� przedsi�biorczej, odwa�nej, stanowczej i racjonalnie my�l�cej bohaterki Potopu przez niektórych nazywany jest „m�skim”. Podobnie jak Zag�oba, posiada�a zmys� organizatorski. Potrafi�a zaplanowa� ucieczk� z zamku w Taurogach czy wymy�li� drog� wyj�cia z najwi�kszej opresji. Zawsze w trudnych decyzjach stara� si� post�powa� w zgodzie z wpojonymi przez rodzin� pogl�dami. Przyk�ad jej nieugi�to�ci obserwujemy podczas przyjazdu Kmicica do Billewicz. Gdy kawaler chcia� zabra� miecznika Tomasza i j� do Kiejdan, napotka� na zdecydowany opór. Ole�ka nie zamierza�a korzysta� z pomocy zdrajcy, mimo i� miecznik by� gotowy do drogi. Wola�a by� zdan� na �ask� Szwedów, ni� zdrajców.\nNie przypomina�a ówczesnych kobiet. Nie mia�a w sobie nic z flirtuj�cej stale Anusi czy despotycznej Gryzeldy. Aleksandra nawet w najbardziej niebezpiecznych chwilach stara�a si� panowa� nad nerwami, nie pokazywa� strachu czy wzruszenia. W opanowaniu pomaga�a jej niew�tpliwie pobo�no��. Pok�adaj�c zaufanie w Bogu, k�ad�a swe �ycie w ofierze i by�a gotowa przyj�� wszystko, co przyniesie jej los (przygotowywa�a si� nawet do przekroczenia klasztornych murów). Du�o czasu sp�dza�a na modlitwie, która dawa�a jej w ci�kich chwilach otuch� i nadziej�.\nG�ówna �e�ska bohaterka powie�ci historycznej Potop jest literackim uosobieniem kobiety idealnej, wzorem patriotki, wiernej cnocie i ojczy�nie. Cho� zakocha�a si� od pierwszego wejrzenia w m�czy�nie przeznaczonym jej drog� umowy krewnych, to jednak gotowa by�a po�wi�ci� uczucie, by tylko �y� w zgodzie z zasadami wpojonymi przez Billewiczów: „Bo nie pójd� za cz�owieka, na którym ci��� �zy ludzkie i krew ludzka, którego palcami wytykaj�, banitem, rozbójnikiem zowi� i za zdrajc� maj�”. W ko�cowej scenie powie�ci potrafi�a si� jednak przyzna� do pomy�ki i ze �zami w oczach wyzna�a: „J�dru�, ran twoich nie godnam ca�owa�!”. Bohaterka jest bodaj�e jedyn� posiadaczk� „m�skiego umys�u” w polskiej literaturze.\nJan Onufry Zag�oba herbu Wczele - ��czy w sobie wszystkie pozytywne cechy staropolskiego Sarmaty: jest weso�y, dowcipny, rubaszny, odwa�ny, potrafi przewodzi�, cho� nie jest najlepszy jako �o�nierz. Mimo to w�a�nie on zostaje regimentarzem (wed�ug S�ownika j�zyka polskiego: zast�pca hetmana, sprawuj�cy dowództwo nad ca�o�ci� lub cz�ci� wojska) w obozie pod Bia�ymstokiem. Sprawnie i szybko udaje mu si� zaprowadzi� �ad i porz�dek. Cieszy si� w�ród �o�nierzy wielkim powa�aniem i sympati�. S�ynie z celnych i dowcipnych komentarzy i ripost. Jest wielkim optymist�, nigdy si� nie za�amuje, uwa�a, �e z ka�dej sytuacji jest wyj�cie. Jest gor�cym patriot�.\nZag�oba – posta� na pierwszy rzut oka fikcyjna - w rzeczywisto�ci poprzez dobór cech wi���cych j� z barokow� i sarmack� formacj� obyczajow� i mentalno�ci�, staje si� bardziej prawdopodobna i typowa. Zag�oba scala wszystkie cz�ci cyklu Sienkiewicza. Pisarz przy budowaniu postaci pos�u�y� si� zestawieniem cech wygl�du i charakteru wielu znanych i nieznanych osób. W pewnym stopniu Zag�oba przypomina Jana Chryzostoma Paska i Karola Radziwi��a „Panie Kochanku” , po których dziedziczy sk�onno�� do „koloryzowania” i pos�ugiwania si� barokowym stylem. Z kolei literackimi pierwowzorami tej postaci byli mi�dzy innymi Ulisses (Odyseusz), �o�nierz – samochwa�a z komedii Plauta, Szekspirowski Falstaff z dramatu Henryk IV, Papkin z Zemsty Fredry oraz kulawy, rudy i zezowaty szlachcic Julian �ytkiewicz – bohater powie�ci Micha�a Czajkowskiego Stefan Czarniecki, której akcja toczy si� podczas najazdu szwedzkiego.\nFalstaff z dramatu Szekspira Henryk IV to angielski grubas, roz�adowuj�cy wojenn� atmosfer� dramatu, rozweselaj�cy czytelnika pija�stwem, gadulstwem, zabawnymi monologami pe�nymi dowcipnych sentencji oraz przechwalaniem si� rzekomym bohaterstwem i poufa�o�ci� z dostojnikami, szafuj�cy bogatym zasobem wyzwisk i gradem soczystych przekle�stw. Sienkiewicz inspiracj� czerpa� równie� z �ycia. W Zag�obie odnajdziemy te� co� z kapitana Rudolfa Korwin-Piotrowskiego (pozna� go w Ameryce), W�adys�awa Olendzkiego (kolega pisarza, wspó�pracownik „S�owa”) oraz z te�cia Sienkiewicza – Kazimierza Stetkiewicza (Litwin, pos�uguj�cy si� dosadnym stylem i humorem staropolskim).\nZag�oba w powie�ci to starszy szlachcic herbu Wczele, który „czerstwo jeszcze wygl�da jak tur”. By� t�gim kawalerem o szerokich ramionach. Jedno oko mia� przykryte bielmem, bia�� brod�, czerwon� twarz, a na czole szerok� blizn�, przez któr� by�o wida� ko�� czaszki (charakterystyczny wygl�d zindywidualizowa� t� posta�).\nPosiada wszystkie cechy charakterystyczne dla sarmackiej grupy spo�ecznej Sienkiewicz w konstrukcji bohatera uwypukli� zw�aszcza jej wady, w�ród których na pierwszy plan wysuwa�y si�: krzykactwo, sk�onno�ci do trunków, konfabulacji, przypisywania sobie zas�ug innych, pieniactwa, tchórzostwa i lenistwa. Pisarz nie skupi� si� jednak wy��cznie na przymiotach ujemnych, obdarzy� bowiem Jana Onufrego doskona�ym poczuciem humoru, szczerym patriotyzmem, dobrym sercem, odwag�, zdolno�ci� wychodzenia z najwi�kszych opresji.\nO przesz�o�ci bohatera nie wiadomo du�o, tak, jakby Sienkiewicz chcia� jeszcze bardziej podsyci� zainteresowanie czytelnika t� postaci�. Wypowiedzi Zag�oby odno�nie tej kwestii pe�ne s� sprzecznych i cz�sto nieprawdopodobnych relacji. Cz�sto chwali� si�, �e podró�owa� przez wschodnie kraje, takie jak: Krym, Galata, Turcja i Ziemia �wi�ta. Zag�oba, maj�cy sk�onno�� do megalomanii i konfabulowania, czasami za bardzo „ubarwia�” rzeczywisto��, przez co wpada� w k�opoty. Podczas rozmów przedstawia� korzystniejsz� wersj� zdarze�, by lepiej si� zaprezentowa�. Cz�sto zdarza�o mu si� przypisa� sobie zas�ugi innych osób – zw�aszcza Micha�a Wo�odyjowskiego - nawet, gdy byli przy tym obecni. Ten gadu�a mówi� czasem bez powodu: „�eby – jak to okre�la – si� para w g�bie nie zagrza�a i �eby j�zyk nie rozmi�k�, co si� od d�u�szego milczenia snadnie przytrafi� mo�e”.\nBohater posiada te� mnóstwo cech pozytywnych. Cho� prawda by�a dla niego warto�ci� wzgl�dn�, to w chwilach zagro�enia potrafi� zaplanowa� ucieczk�, przekona� Lubomirskiego o przy��czeniu si� do Czarnieckiego. Najwa�niejszym „fortelem” w powie�ci by�o przekonanie Rocha Kowalskiego, �e jest jego wujem, i w efekcie uwolnienie uwi�zionych pu�kowników. Wo�odyjowski mówi� o swym przyjacielu z uznaniem: „Zadziwiaj�ca to jest rzecz w istocie (…) �e nie masz na �wiecie takowych terminów, z których by ten cz�owiek nie potrafi� si� salwowa�. Gdzie m�stwem i si�� nie poradzi, tam si� fortelem wykr�ci. Inni fantazj� trac�, gdy im �mier� nad szyj� zawi�nie, albo polecaj� si� Bogu czekaj�c, co si� stanie; a on zaraz zaczyna g�ow� pracowa� i zawsze co� wymy�li. M�ny on w potrzebie bywa jako Achilles, ale woli Ulissesa i�� �ladem”.\nZag�oba dzi�ki swemu sprytowi by� w stanie wybrn�� nawet z najtrudniejszej sytuacji. Cho� nie sta� go by�o na codzienne piwo, potrafi� zaradzi� temu „defektowi” s�ynnymi „fortelami”, „doczepiaj�c si�” do bogatszych szlachciców.\nCho� odniós� niema�o sukcesów wojennych, przypisywa� sobie cudze zas�ugi, by� jednak na tyle sprawiedliwy, m�dry, i� zdawa� sobie spraw�, �e nie dorównuje umiej�tno�ciami Wo�odyjowskiemu czy Kmicicowi (dlatego zrzek� si� w�adzy na rzecz Sapiehy, gdy pod Bia�ymstokiem wybrano go regimentarzem wojsk, mimo i� by�o to jego marzeniem). Do ulubionych powiedzonek szlachcica w powie�ci nale�� takie zwroty, jak: „Niech zgin� ja i pch�y moje!”, „Zdech� pies”, „Mów mi wuju” (do Rocha Kowalskiego), „Zawszem mówi�, �e gorza�ka jeno t�giej g�owie s�u�y”, „Ju� �elazny he�m na g�owie nosi i s�usznie, bo kapusta z sagana najlepsza”, „Jak mawiali staro�ytni: kiedy w brzuchu pusto, w g�owie groch z kapust�”, „Ju� tak wida� jest, �e kto si� o Radziwi��a otrze, ten sobie wytarty kubrak zaraz oz�oci. �atwiej tu, widz�, o promocj� ni� u nas o kwart� gni�ek. Wsadzisz r�k� w wod� z zamkni�tymi oczami i ju� szczupaka dzier�ysz”. Zag�oba pos�uguje si� komizmem dwojakiego typu. Tworzy zabawne sytuacje (Zag�oba regimentarzem, Zag�oba odprawiaj�cy szwedzkie poselstwo w Zamo�ciu) oraz jest doskona�ym anegdociarzem i dyskutantem.\nMimo zami�owania go k�ótni czy lenistwa, ta posta� wzbudza mnóstwo mi�ych emocji czytelnika. Dzieje si� tak zapewne dlatego, �e nigdy nie jest prowodyrem zdarze�, których czytelnik nie móg�by mu wybaczy�.\nJan Onufry Zag�oba jest postaci�, która wyst�puje we wszystkich trzech cz�ciach Sienkiewiczowskiej Trylogii. Pojawia si� ju� na pocz�tku powie�ci Ogniem i Mieczem, gdy w karczmie w Czehrynie i daje si� pozna� jako hulaka i pijak. W czasie dalszej akcji razem z Micha�em Wo�odyjowskim, Longinem Podbipi�t� i Janem Skrzetuskim tworzy oddzia� i bierze udzia� mi�dzy innymi w obronie Zbara�a (zabija dowódc� kozackiego - Bur�aja). Z kolei w Potopie zyskuje s�aw� jako pomys�odawca i g�ówny dowodz�cy ucieczk� z niewoli ksi�cia Janusza Radziwi��a. W ostatniej cz�ci Trylogii - Panu Wo�odyjowskim - Zag�oba jest ju� starym szlachcicem, pomagaj�cym Micha�owi Wo�odyjowskiemu w opuszczeniu zakonu i w powrocie do rycerskiego �ycia.\nHerakliusz Billewicz - pu�kownik, dowódca chor�gwi lauda�skiej, podkomorzy upicki, patriarcha rodu, w�a�ciciel Wodoktów, Lubicza i Mitrunów, przyjaciel Radziwi��ów, cz�owiek maj�cy “na ka�de zawo�anie tysi�c g�osów i tysi�c szabel lauda�skich”.\nStanis�aw Skrzetuski - stryjeczny brat Jana, jeden z bardziej do�wiadczonych oficerów polskich.\nJan Skrzetuski - bohater spod Zbara�a, odwa�ny, do�wiadczony, wielki patriota.\nJerzy Micha� Wo�odyjowski - “ma�y rycerz”, niezrównany fechmistrz, odwa�ny, ceni�cy honor, cz�owiek o dobrym sercu.\nArwid Wittemberg - stary i bardzo do�wiadczony oficer szwedzki, jeden z g�ównych dowódców szwedzkich wojsk.\nKrzysztof Opali�ski - wojewoda pozna�ski, bogaty magnat, nie posiadaj�cy �adnego do�wiadczenia militarnego.\nPiotr Opali�ski - wojewoda podlaski, stryjeczny brat Krzysztofa.\nStach Ostro�ka - b�azen na dworze Krzysztofa Opali�skiego, weso�ek i kpiarz, ale zarazem cz�owiek posiadaj�cy bystry umys� i niepo�ledni rozs�dek.\nHieronim Radziejowski - by�y podkanclerzy koronny, dbaj�cy tylko o w�asne interesy, zdrajca ojczyzny.\nJanusz Radziwi�� - ksi���, do�wiadczony dowódca, niezmiernie bogaty, dumny, wywy�szaj�cy ponad wszystko w�asny ród i dbaj�cy przede wszystkim o �wietno�� i pot�g� tego rodu. Jest zdrajc�. Bezkrytycznie ocenia zamiary Szwedów. Ufa, �e Karol Gustaw ofiaruje mu panowanie w Rzeczypospolitej. Jest samowolny, jego dobra to pa�stwo w pa�stwie. Nie czuje si� niczyim poddanym. Jest symbolem najgorszych wad sarmackich.\nKsi��� by� szlachcicem herbu Tr�by, urodzonym 12 grudnia 1612 roku w Popieli, a zmar�ym 31 grudnia 1655 roku w Tykocinie. W czasie swego czterdziestotrzyletniego �ycia Janusz pe�ni� wiele urz�dów (od 1654 hetman wielki litewski, od 1653 wojewoda wile�ski, starosta generalny �mudzki i hetman polny litewski, starosta kamieniecki, kazimierski, sejwejski), staj�c si� najpot�niejszym cz�owiekiem na Litwie.\nCho� posiada� wiele talentów: niemal autonomicznie rz�dzi� Litw�, prowadzi� samodzieln� polityk� zagraniczn�, to jednak w obliczu najazdu Szwedzkiego na Polsk� odda� si� pod protektorat króla Szwecji Karola X Gustawa (wi���c z Hohenzollernami, spiskuj�c z Wo�oszczyzn� i Siedmiogrodem). Zdania badaczy na temat tego kroku s� podzielone. Jedni twierdz�, �e przyczyn� decyzji by� strach przed otwart� walk�, inni za� – �e ch�� obrony Litwy (Radziwi�� obwinia� Jana Kazimierza o nieprzygotowanie Rzeczypospolitej do obrony, widz�c jedyny ratunek dla Litwy w zerwaniu unii z Polsk� i stworzeniu ksi�stwa, rz�dzonego przez Radziwi��ów pod protekcj� Szwecji).\nZmar� w obl�onym Tykocinie tu� przed jego zdobyciem, pokonany w polu (kl�ska wojsk Bogus�awa Radziwi��a pod Prostkami), ci�ko chory, uzale�niony militarnie i finansowo (jego dobra na Litwie by�y regularnie rabowane przez przeciwników) od Szwedów, prowadz�cy walki na Podlasiu z konfederacj� tyszowieck� wiern� Janowi Kazimierzowi pod dowództwem Paw�a Sapiehy. W tej ci�kiej chwili w powie�ci towarzyszy� Januszowi wierny �o�nierz – Char�amp. Ostatni wódz litewski, charakteryzowa� si� wybitnymi umiej�tno�ciami militarnymi, doskona�ym wykszta�ceniem wojskowym, umiej�tno�ci� utrzymywania �elaznej dyscypliny w wojsku, lecz tak�e sk�onno�ci� do podejmowania nadmiernego ryzyka i okrucie�stwem. Jego pomnik stoi w Kiejdanach.\nW powie�ci Sienkiewicz czyni wzmiank� o wygl�dzie zewn�trznym bohatera: „By� to cz�owiek czterdziestokilkoletni, postaci olbrzymiej i barczysty. Ubrany by� w strój szkar�atny polski, spi�ty pod szyj� kosztownymi agrafami. Twarz mia� ogromn�, o rysach, z których bi�a pycha, powaga i pot�ga. By�a to gniewliwa, lwia twarz wojownika i w�adcy zarazem. D�ugie, zwieszaj�ce si� w dó� w�sy nadawa�y jej wyraz pos�pny i ca�a w swej pot�dze i ogromie by�a jakby wykuta wielkimi uderzeniami m�ota z marmuru. Brwi mia� w tej chwili zmarszczone z powodu nat�onej uwagi, ale zgad�e� �atwo, �e gdy je zmarszczy gniew, wówczas biada tym ludziom, tym wojskom, na których gromy owego gniewu spadn�”.\nCho� mia� broni� Polsk� przed Szwedami, to jednak w powie�ci jawi si� jako zdrajca. W�a�nie Sienkiewiczowi Radziwi�� zawdzi�cza negatywne miano (z kolei na Litwie uwa�any jest za bohatera, d���cego do jej niepodleg�o�ci. Oba te okre�lenia s� zbyt jednoznaczne).\nW Potopie pisarz podkre�li� sk�onno�� ksi�cia do z nies�ychanego przepychu, hojno�ci i buty. Takie warto�ci jak honor czy mi�o�� do ojczyzny zast�pi� ch�ci� wzbogacenia si� i przekonaniem, �e maj�tek jest najwa�niejszy. Radziwi�� nie rozumia� Sapiehy, który sprzeda� kosztowno�ci, �eby mie� pieni�dze na obron� kraju. Ten krok by� dla niego zwyczajnie g�upi. Przyk�ady sk�pstwa magnat dawa� jeszcze wielokrotnie.\nKolejn� negatywn� cech� charakteru bohatera jest niepohamowanie w d��eniu do celu, czyli otrzymania korony Rzeczypospolitej. Ludzkie �ycie by�o dla niego pustym poj�ciem, a zabijanie �rodkiem realizacji planu. Potrafi� mistrzowsko manipulowa� lud�mi, którzy robili pó�niej to, co chcia�. Kmicic przysi�g� nawet na krzy�, by go zadowoli� (i upewni�, �e nie przestanie mu wiernie s�u�y�). Jego nieodzownym narz�dziem przekonywania ludzi – prócz gro�by �mierci – by�o k�amstwo. Pos�uguje si� nim, gdy przychodzi do niego Kmicic z pytaniem, dlaczego go oszuka� gdy zapewnia�, �e ocali �ycie zbuntowanym pu�kownikom: „Je�li kaza�em (...) tych ludzi w Bir�ach egzekwowa�, którym na Twoj� pro�b� przebaczy�em w Kiejdanach, to nie dlatego, �em ci� chcia� zwodzi�, jeno by ci bole�ci oszcz�dzi�. Uleg�em pozornie, bo mam dla ciebie s�abo��... A ich �mier� by�a konieczna. Czy tom ja kat, czy my�lisz, �e krew rozlewam dlatego jeno, by oczy czerwon� barw� napa��?... Ale gdy po�yjesz d�u�ej, poznasz, �e gdy kto� chce czego� na �wiecie dokaza�, temu nie wolno ni w�asnej, ni cudzej s�abo�ci folgowa�, nie wolno wi�kszych spraw dla mniejszych po�wi�ca�.”\nCzasem go g�osu dochodz� w Radziwille w�tpliwo�ci, lecz nie pozwala im si� rozwin��, poniewa� ambicja podpowiada mu, �e dzia�a dla poprawy sytuacji Polski. Gdy og�asza akt poddania Litwy Karolowi X Gustawowi i napotyka na ostry sprzeciw wi�kszo�ci wojsk i oficerów, którzy wypowiadaj� mu pos�usze�stwo, zastanawia si�, czy nie przyp�aci swych decyzji ha�b� na wieki. Ta chwila jest dla niego bardzo dramatyczna: „Twarz ksi�cia by�a w tej chwili po prostu straszna (…) Groza jaka� by�a w tej pot�nej twarzy, i lodowato��, jakie bywaj� w krzepn�cych rysach w chwili skonu”.\nSienkiewiczowski Radziwi�� cierpia� na mani� wielko�ci. Czuj�c si� kim� lepszym i wa�niejszym od innych, kim�, kto by� „nad” zni�anie si� do prowadzenia wojny, da� sobie prawo decydowania o losach Polski. Z metaforycznego pomnika, który sam sobie wystawi� w wyobra�ni zrzuci� go dopiero bunt pu�kowników. Do tej pory Janusz nie wyobra�a� sobie, �e mo�e napotka� na sprzeciw.\nKsi��� by� w�adc� despotycznym, nieznosz�cym g�osu sprzeciwu. Podczas rozmów z Kmicicem, który posiada� siln�, odwa�n�, nieugi�t� osobowo��, wida�, jak bardzo doskona�y orator Radziwi�� „cierpi”. Stale zadawa� sobie pytanie o powód zni�ania si� do poziomu tak n�dznego cz�owieka. Radziwi�� nie cofn��by si� (i nie cofa�) przed przelewem krwi, aby osi�gn�� cel. Kala� wszystkie �wi�to�ci, by tylko nie odda� przywódczej roli komu� innemu: „Rozszala�a my�l stawia�a mu przed oczy obraz kar i m�k dla buntowników, którzy o�mielili si� nie i�� jak pies za jego nogami. I widzia� krew ich �ciekaj�c� z katowskich toporów, s�ysza� chrupot ko�ci, �amanych ko�em, i k�pa� si�, i lubowa�, i nasyca� krwawymi widziad�ami”.\nJego najwi�ksz� mi�o�ci� – prócz pieni�dzy – by�a w�adza. Cho� wpiera� Kmicicowi, �e tylko on – Janusz Radziwi�� - mo�e ocali� ojczyzn�, w dalszej rozmowie zdradzi� sw� motywacj�: „Chc� ratowa� ojczyzn�, i wszystkie drogi, wszystkie sposoby do tego mi dobre (…)Chc�... korony!”.\nSienkiewicz w opisie �mierci Janusza (fakty zgodne z histori�) zawar� podsumowanie �ycia bohatera, którego dokonuj� sam Radziwi��. Mia� on �wiadomo�� przegranej, pope�nionego b��du, wiedzia�, �e nic ju� nie zosta�o z dawnego szacunku i mi�o�ci, jakim obdarzali go �o�nierze. Teraz – czyli na kilka minut przed „odej�ciem”, czu� si� opuszczony i niekochany. Umar� jako zdrajca.\nBogus�aw Radziwi�� - ksi���, stryjeczny brat Janusza, rozmi�owany w niemieckiej i francuskiej modzie oraz wystawnych ucztach i wygodnym �yciu, pysza�ek.\nSakowicz - starosta oszmia�ski, przebieg�y i przewrotny, powiernik ksi�cia Bogus�awa.\nChar�amp - Litwin, przyjaciel Wo�odyjowskiego, dowódca pu�ku dragonów ksi�cia Janusza, bardzo do ksi�cia przywi�zany.\nTomasz Billewicz - miecznik rosie�ski, krewny i opiekun Ole�ki, dawny przyjaciel Radziwi��ów, porywczy i zapalczywy, odwa�ny.\nRoch Kowalski - rycerz obdarzony wielk� si�� fizyczn�, ale prawie ca�kowicie pozbawiony rozumu, oficer w s�u�bie Janusza Radziwi��a, pos�uszny bezwzgl�dnie prze�o�onym, w wolnych chwilach lubi�cy nade wszystko spa�.\nKiemlicze - ojciec i dwóch synów bli�niaków (Kosma i Damian), szlacheckiego pochodzenia, niezwykle chciwi, ale zarazem bardzo odwa�ni i przywi�zani do Kmicica.\nRz�dzian - dzier�awca starostwa w W�soszy, dawny s�uga Jana Skrzetuskiego.\nWeyhard Wrzeszczowicz - Czech, katolik, niegdy� s�u�y� królowi polskiemu, ale pó�niej przeszed� na stron� szwedzk�, bliski wspó�pracownik Karola Gustawa.\nBaron Lisola - Niemiec, katolik, wys�annik cesarza niemieckiego.\nAugustyn Kordecki - przeor klasztoru jasnogórskiego, �wi�tobliwy kap�an, niezwykle odwa�ny i zarazem rozwa�ny.\nBurchard Miller - szwedzki genera�, ws�awiony licznymi zwyci�stwami.\nSadowski - Czech, luteranin, pu�kownik wojsk szwedzkich, “�mia�y i pop�dliwy”, ale te� rozwa�ny i ceni�cy honor.\nKuklinowski - pu�kownik chor�gwi wolentarskiej, odwa�ny, do�wiadczony �o�nierz, pozbawiony jednak poczucia patriotyzmu i wszelkich skrupu�ów, niewierz�cy, hulaka.\nJerzy Lubomirski - marsza�ek wielki koronny, magnat posiadaj�cy wielkie bogactwa i znaczenie, do�wiadczony wódz, cz�owiek bardzo pyszny, posiadaj�cy wygórowane ambicje, gotowy dla zaspokojenia swej pychy po�wi�ci� nawet dobro ojczyzny.\nJan Zamoyski - zwany Sobiepanem, starosta ka�uski, cz�owiek weso�y, troch� che�pliwy, ale poczciwy i odwa�ny, kochaj�cy ojczyzn�, zamo�ny.\nKsi�na Gryzelda Wi�niowiecka - siostra Jana Zamoyskiego, wdowa po Jeremim, matka Micha�a (przysz�ego króla), kobieta zrównowa�ona, powa�na, rozs�dna.\nMicha� Wi�niowiecki - syn Gryzeldy, m�odzieniec zdolny, wra�liwy, ale o s�abej woli, lubi�cy oddawa� si� rozkoszom sto�u.\nAnusia Borzobohata-Krasie�ska - sierota przebywaj�ca na dworce ksi�nej Gryzeldy, osóbka mi�a, weso�a, zalotna.\n- Stanis�aw Wyspia�ski Wesele\nBohaterowie: realistyczni (ich pierwowzory to autentyczne postacie) oraz fantastyczni (Widmo, Sta�czyk Zawisza Czarny, Hetman, Wernyhora, Chocho�).\nPan M�ody - charakterystyka\nLucjan Rydel (urodzi� si� w 1870 roku, a zmar� w 1918) by� poet� i dramaturgiem. Wywodzi� si� z rodziny krakowskich profesorów Uniwersytetu Jagiello�skiego, któr� musia� d�ugo przekonywa� do zaakceptowania decyzji zwi�zania si� z Jadwig�. Jego ch�opomania nie by�a wynikiem „mody”, poniewa� jak twierdz� badacze literatury - jego uczucie do narzeczonej by�o szczere, a ich po�ycie szcz�liwe. Przyk�adem tego mo�e by� wypowied� Stefana Nowi�skiego: „Byli tacy, którzy uwa�ali to, wed�ug starych poj��, za »mezalians«, a jednak go��bie serce poety wykaza�o wi�kszy od nich rozum, bo rzeczywi�cie w swym po�yciu ma��e�skim oboje �p. Rydlowie mieli »du�o szcz�cia«, o czym marzy�y rymy…”. Przyjaciel rodziny Rydla, A. Grzyma�a-Siedlecki wypowiada� si� z aprobat� o ich ma��e�stwie: „Dniami i tygodniami, miesi�cami i latami mieli o czym mówi�, mieli z czego wspólnie si� cieszy� i wspólnie prze�ywa� troski. Byli jezdnym z najbardziej z�ytych ma��e�stw artystycznych, jakie zna�em”.\nRydel mia� za z�e Wyspia�skiemu krzywdz�ce potraktowanie jego �ony Jadwigi, a swoim wizerunkiem w Weselu si� nie przejmowa�.\nWyspia�ski przedstawia swojego przyjaciela w sposób przerysowany, a wr�cz karykaturalny. Podobnie w Plotce o Weselu przedstawi� go Tadeusz Boy-�ele�ski. Rydel zosta� tam nakre�lony jako gadatliwy ludoman, �yj�cy w oderwaniu od rzeczywisto�ci, od prawdziwych realiów wiejskiego �ycia. Stanis�aw Wyspia�ski wyolbrzymi� s�abostki Pana M�odego, nada� mu du�o komicznych rysów. Bohater naiwnie zachwyca� si� urod� wiejskiego krajobrazu, wielokolorowymi ubraniami ch�opów, a nawet ich fizjologi�, t�yzn� fizyczn�. Z Pana M�odego szydz� inni bohaterowie dramatu, g�ównie Czepiec:\n„Kr�� pon ino pró�ne �arny,poezyje, wirze, ksi�zki,podobajom ci sie wst�zki,stroisz sie w te karazyje,a jak trza sie mirza� z czego,to pon w sobie szy�ko skryje”.\nJe�li chodzi o stosunek do nowopo�lubionej ma��onki, Pan M�ody cz�sto wyznaje jej swoj� dozgonn� mi�o��:\n„Bo mi serce wali m�otem,bo mi w g�owie huczy, szumi…moja Jagu�, to� ty moja?!”.\nPonadto nie ukrywa swej niech�ci do przemocy. Przede wszystkim nie podoba mu si� zachowanie Czepca, który sieje pop�och w�ród bawi�cych si� ch�opów. Jest te� postaci� szlachetn� i patriotyczn�, nie s�ucha s�ów Hetmana i nie uznaje szlachty za lepsz� cz�� spo�ecze�stwa. W�tpliwo�� jednak budzi fakt, �e zakaza� on swojej siostrze ta�czenia z ch�opami. Uosobieniem tego wewn�trznego rozdarcia jest Hetman.\nPanna M�oda - charakterystyka\nPanna M�oda to Jadwiga Miko�ajczykówna, najm�odsza córka Jacka Miko�ajczyka. Wychowywa�a si� w�a�ciwie w domu Tetmajerów, poniewa� jej starsza siostra Hanna by�a �on� W�odzimierza. W 1900 roku mia�a oko�o 16 lat. Wszyscy, którzy j� znali twierdzili, i� ta subtelna, delikatna, drobna „o�wiecona”, przepe�niona duchem patriotyzmu (uko�czy�a szko�� ludow�, wi�c z pewno�ci� s�owa w�o�one w jej usta przez Wyspia�skiego: „A kaz tyz ta Polska(…)” g��boko j� dotkn�y) dziewczyna w niczym nie przypomina�a postaci przedstawionej w dramacie.\nGrzyma�a-Siedlecki napisa�, i� po wydaniu Wesela: „(…) mo�na j� by�o widzie� zalan� �zami, gdy siebie jako Pann� M�od� ujrza�a na scenie(…) Podoba�a jej si� mo�e �ywotno��, �ywotno�� w jak� j� przyodzia�a wyobra�nia autora, ale nie mog�a mu przebaczy� i bodaj do ko�ca �ycia mu nie przebaczy�a mu tego »A kaz ta Polska«”.\nPanna M�oda jest przeciwie�stwem swojego m�a. Jej wypowiedzi nie wskazuj� na wykszta�cenie i obycie. Mocno trzyma si� ludowych wierze� i przes�dów (na przyk�ad zakaz zdejmowanie butów podczas wesela). W przeciwie�stwie do Pana M�odego, wydaje si� by� silna i twardo st�pa� po ziemi. Jej rozs�dek czasami jest wr�cz przesadny, np. gdy Pan M�ody fantazjuje na temat sadzenia pod oknami ich domu brzóz, ona z miejsca mówi mu:\n„Brzoza stra�nie sybko pusco,het �ciany we trzy roki ocieni”.\nJest wyra�nie szcz�liwa w towarzystwie Pana M�odego, wida�, �e go kocha i nie obawia si� o ich przysz�o��. Gdy Radczyni zarzuca jej, �e m�� nie b�dzie mia� z ni� o czym rozmawia�, Panna M�oda odpowiada:\n„Po cóz by, prose pani, godo�,jakby mi nie mio� nic powiedzie�,po cóz by sobie g�be psu�?”.\nJ�zyk tej postaci jest bodaj�e najbardziej przesi�kni�ty ludow� gwar� ze wszystkich bohaterów dramatu.\nPierwowzór:W�odzimierz Tetmajer (urodzi� si� w 31 grudnia 1861 roku, a zmar� 26 grudnia 1923 roku) by� doskonale wykszta�conym malarzem, pobiera� nauki na studiach w Krakowie, Wiedniu, Monachium i w Pary�u, a przez sze�� lat by� uczniem samego Jana Matejki. W 1890 roku o�eni� si� z Ann� Miko�ajczykówn�, mieszkank� Bronowic. Ich �lub wywo�a� podobne poruszenie w krakowskim towarzystwie do tego, które dziesi�� lat pó�niej towarzyszy�o po�lubieniu Jadwigi (siostry Anny) przez Lucjana Rydla. Twórczo�� malarska W�odzimierza Tetmajera opiera�a si� malowaniu g�ównie wiejskich scen rodzajowych.\nTetmajer by� cz�owiekiem bardzo aktywnym politycznie: zasiada� w radzie powiatowej oraz pe�ni� funkcj� pos�a do parlamentu austro-w�gierskiego. Rzeczywi�cie by� gospodarzem wesela Lucjana Rydla, a poniewa� cieszy� si� wielkim uznaniem mieszka�ców Bronowic, przybycia nie odmówi� �aden mieszkaniec wsi.\nGospodarz jest postaci� kluczow� dla ca�ej historii. Wed�ug badaczy, jego rozmowa z Wernyhor� by�a zal��kiem ca�ego dramatu. Gospodarz jest naturalnym ogniwem ��cz�cym inteligencj� z ch�opstwem, poniewa� cho� sam wywodzi si� z miasta, to jednak mieszka na wsi. Jest patriot� t�skni�cym za wielk� Polsk�. Bohater ten mocno akcentuje swoj� sympati� do ch�opów, zachwyca go ich zapa�, t�yzna, waleczno��:\n„(…) ch�op pot�g� jest i basta”.\nCieszy si� powa�aniem okolicznych mieszka�ców i jest uznawany za cz�onka ich spo�eczno�ci. Pomimo wielkiej sympatii do ch�opów wci�� pami�ta (mimo i� twierdzi, �e wcale tak nie jest) krwawe wydarzenia rabacji galicyjskiej i martwi si�, by si� nie powtórzy�y. Darzy wielkim szacunkiem swoj� �on� i w wielu sprawach jest jej podporz�dkowany.\nWraz z rozwojem wypadków ocena postawy Gospodarza przechodzi z pozytywnej w negatywn�. To w�a�nie w jego r�ce Wyspia�ski odda� losy ca�ego narodu, ale Gospodarz nie wzi�� na siebie tej odpowiedzialno�ci. Wszelkie zadania, jakie poleci� mu Wernyhora, przekaza� ch�opu – Ja�kowi, chocia� przysi�g�, �e wype�ni je sam. Okaza�o si�, �e zawiód� w najwa�niejszym momencie.\nW swoim romantycznym uniesieniu dosadnie skrytykowa� mieszcza�skie towarzystwo. Zarzuci� mu bierno�� i niech�� do wspó�pracy z ludem, a w miar� rozwoju akcji okaza�o si�, �e sam te� tego nie potrafi. Po tym, jak obudzi� si� z drzemki nie pami�ta� o niczym, co obieca� Wernyhorze, nie pami�ta� nawet, �e go spotka�. W ko�cowej scenie podda� si� bez s�owa Chocho�owi i jego muzyce.\nGospodyniPierwowzór:Anna Tetmajer (z domu Miko�ajczyk) badacze szacuj�, �e w momencie wesela Lucjana Rydla mia�a oko�o dwudziestu siedmiu lat. T� posta� Wyspia�ski przedstawi� niemal bez �adnych zmian. Anna wiod�a szcz�liwe �ycie u boku W�odzimierza, mieli dzieci.\nW dramacie:Gospodyni jawi si� jako kobieta silna i stanowcza. Widzimy j� jako troskliw� matk� i dobr� �on�. Gospodarz liczy si� z jej zdaniem, przyk�adem tego jest sytuacja ze z�ot� podkow�, któr� zgubi� ko� Wernyhory, a któr� Gospodarzowi przynie�li parobkowie. Gospodarz chcia� j� pokaza� wszystkim, ale ma��onka mu na to nie pozwoli�a i zmusi�a go do tego, by odda� jej znaleziony przedmiot, po czym schowa�a go do skrzyni, bo tak nakazuje obyczaj (znalezion� podkow� nale�y ukry�, wtedy znalazc� spotka szcz�cie). Uparcie uznaje, spotkanie przez jej m�a Wernyhory to pijacki omam Gospodarza. Poznajemy j� jako dobr� i troskliw� matk� w scenie, gdy k�adzie spa� swoj� najstarsz� córk� – Isi�.\nPoetaPierwowzór:Kazimierz Przerwa-Tetmajer (urodzi� si� 12 stycznia 1865 roku na Podhalu, a zmar� 18 stycznia 1940 roku w Warszawie) by� wybitnym poet�, powie�ciopisarzem, nowelist� i dramaturgiem oraz przyrodnim bratem W�odzimierza Tetmajera i przyjacielem Wyspia�skiego z czasów nauki w Gimnazjum �w. Anny w Krakowie. Uwa�a si� go za przedstawiciela dekadentyzmu (tzw. choroba schy�ku wieku, dekadenci wywy�szali si� ponad zwyk�ych ludzi, tzn. tych, którzy nie byli artystami). Wyspia�ski dobrze uchwyci� zw�aszcza dwie cechy Przerwy-Tetmajera – zami�owanie do flirtów z m�odymi kobietami i dusz� podró�nika.\nW dramacie:Wyspia�ski ukazuje go jako bawidamka flirtuj�cego z dwiema kobietami naraz (z Maryn� i Rachel�). Staranny dobór s�ów w wypowiedziach �wiadczy o jego kunszcie literackim. Bohater ten stoi nieco z boku, nie ta�czy, izoluje si� od ch�opów. Mo�na powiedzie�, �e si� wywy�sza, czuje si� od nich lepszy. Sam mówi o sobie:\n„Jestem sobie pan, �urawiec;zlatam, jak si� ma na lato(…)”.\nWypowied� ta jest nawi�zaniem do autentycznej cechy Kazimierza Przerwy-Tetmajera, który by� z zami�owania podró�nikiem.Jest negatywnie nastawiony do ch�opomani, któr� wykazuj� si� Pan M�ody i Gospodarz. Nie wie, czym si� zachwycaj� w zwyczajnych dla niego ch�opach. Swój stosunek do sojuszu inteligencji z ch�opstwem zawar� w s�owach skierowanych do Czepca:\nWewn�trznie targa nim ch�� robienia rzeczy wielkich (chcia�by wzi�� udzia� w czym� naprawd� wspania�ym), lecz czuje si� przyt�oczony pospolito�ci�:\n„(…) a tu pospolito�� skrzeczy,a tu pospolito�� t�oczy,w�azi w usta, uszy, oczy; (…)”.\nTo on wraz z Rachel� wpadaj� na pomys� zaproszenia fantastycznych go�ci na wesele. Poeta po spotkaniu z Rycerzem – Zawisz� Czarnym (Kazimierz Przerwa-Tetmajer napisa� dramat pt. Zawisza Czarny, którego premiera odby�a si� na krótko przed premier� Wesela) nabiera optymizmu i ch�ci walki o niepodleg�o�� ojczyzny, ale ulatnia si� ona wraz z nadej�ciem poranka. Podobnie jak inni krakusi, nie cieszy si� dobr� opini� u Czepca, z którym wchodzi w otwarty konflikt.\nDziennikarzPierwowzór:Rudolf Starzewski (urodzi� si� w 1870, a zmar� w roku 1920) w 1901 roku by� wspó�pracownikiem zwi�zanego z konserwatystami dziennika „Czas”, którego redaktorem zosta� dopiero pó�niej. W Krakowie by� cenionym znawc� polityki. Darzy� wielk� sympati� �rodowisko artystyczne i cz�sto wciela� si� w rol� krytyka teatralnego. Podobnie jak w dramacie, tak i w �yciu, bardzo lubi� Zofi� Pare�sk�, z powodu której najprawdopodobniej pope�ni� samobójstwo.\nW dramacie:Dziennikarz ukazuje w dramacie swoje dwa oblicza. Na pocz�tku poznajemy go jako wywy�szaj�cego si� inteligenta, uznaj�cego rozmow� z Czepcem za strat� czasu. Cz�owieka niemaj�cego krzty podziwu dla ch�opów, traktuj�cego wie� raczej jako miejsce, po�o�one z dala od wielkiego �wiata, w którym mo�na jedynie odpoczywa�, traktuje j� jak sielank�. Zupe�nie inaczej odnosi si� do Zosi, któr� jest wyra�nie zauroczony. Drugie oblicze tej postaci poznajemy w rozmowie ze Sta�czykiem. W spotkaniu z „ojcem krakowskich konserwatystów”, jak sam go nazywa, Dziennikarz wyra�nie prze�ywa kryzys. W�tpi w wyznawane idea�y, ma do�� akceptowania obecnego stanu rzeczy i „usypiania” spo�ecze�stwa.\nRadczyniPierwowzór:Antonina Doma�ska (urodzi�a si� w 1853 roku, a zmar�a w roku 1917) by�a stryjeczn� siostr� matki Lucjana Rydla, �on� profesora Uniwersytetu Jagiello�skiego (lekarza i radnego Krakowa) oraz s�ynna pisark� dla dzieci. Napisa�a mi�dzy innymi Histori� �ó�tej ci�emki i Paziów króla Zygmunta.\nW dramacie:Radczyni jest osob� o mocnych i niezmiennych pogl�dach, krytycznie nastawion� zarówno do �lubu swojego krewniaka z ch�opk�, jak i do ca�ego ch�opstwa i nieukrywaj�c� tego. Najlepszym przyk�adem do niech�ci poznania wsi jest kwestia, któr� wypowiada do Kliminy:\n„Wy�cie sobie, a my sobie.Ka�den sobie rzepk� skrobie”.\nW tym zdaniu zawarty jest ca�y jej stosunek do mo�liwo�ci sojuszu inteligencji z ch�opami.\nRachelPierwowzór:Pepa Singer by�a córk� bronowickiego karczmarza – Hersza Singera, która niemal w niczym


Pokazy magii - Filip Piestrzeniewicz - Katalog Dobrych Stron Internetowych\nPokazy magii - Filip Piestrzeniewicz\nCzy pokaz iluzjonistyczny może otrzeć się o sztukę? Tak, jeśli iluzjonista jest prawdziwym artystą, takim jak Filip Piestrzeniewicz. Jego pokazy magii to prawdziwe spektakle o wysokim poziomie profesjonalizmu i artyzmu. Filip organizuje także warsztaty iluzji, podczas których zainteresowanym (a tych nie brakuje! ) prezentuje kulisy pracy iluzjonisty i podstawowe triki, które każdy może wykonać samodzielnie.\nSzczegóły strony piestrzeniewicz.pl:\nTytuł: Pokazy magii - Filip Piestrzeniewicz\nSłowa kluczowe: iluzjonista, magik, pokazy iluzji\nPodlinkuj stronę piestrzeniewicz.pl:\nSPRING, Rabka, poligrafia »\nOferujemy usługi poligraficzne i grawerskie. Wykonujemy nadruki na tekstyliach. Prowadzimy sprzedaż makiet własnej produkcji, których zastosowanie jest ogromne (zajęcia edukacyjne w przedszkolu i szkole, terapia zajęciowa, spotkania integracyjne, uroczystości o charakterze rodzinnym). Dołączamy do nich scenariusze z propozycjami ich wykorzystania. Zajmujemy się także promowaniem artystów, którzy są utalentowani, ale pozostają nieznanymi. Pomagamy im w zaprezentowaniu oraz sprzedaży ich dzieł - obrazów, rzeźb, haftów, zabawek... Mamy atrakcyjne ceny, zlecone nam zadania wykonujemy w ekspresowym tempie. Zapraszamy!\nProdukcja filmów Warszawa »\nFirma Black Media prowadzi swoją działalność już od dłuższego czasu, bez przerwy świadcząc szereg najróżniejszych usług nawet dla najbardziej wymagających klientów. Specjalizuje się ona w szeroko rozumianej produkcji filmowej – przygotowana przez nią oferta jest tak obszerna, że w dosłownie każdym przypadku będziemy mogli znaleźć w niej coś dobrego właśnie dla siebie. Skupia się ona szczególnie na różnego rodzaju realizacjach reklamowych; współpracującym z nią klientom oferuje na przykład filmy promocyjne dla firm, zwykłe reklamy oraz wiele pozostałych rzeczy tego typu. Black Media oferuje dodatkowo najróżniejsze teledyski lub nawet całe koncerty, rzecz jasna za każdym razem zrealizowane w całkowicie profesjonalny sposób. W czasie współpracy z nią będziemy mogli się spotkać z doświadczonymi ludźmi którzy do swojej pracy jak do życiowej pasji, zaś do każdego zlecenia jak do nowego wyzwania. Przygotowana przez nią oferta z pewnością może być świetną propozycją dla każdego, kto tylko potrzebuje jakichkolwiek usług związanych z tą właśnie branżą. Dzięki bogatemu doświadczeniu i stosowaniu profesjonalnego wyposażenia współpraca z firmą Black Media absolutnie zawsze przyniesie nam w pełni zadowalające efekty!\nKopiowanie kaset VHS na DVD Szczecin »\nCzy posiadacie Państwo filmy na starych kasetach VHS? Czy chcielibyście obejrzeć je w zupełnie innym świetle? Nasza firma realizuje kompleksowe kopiowanie kaset vhs na DVD, BLURAY oraz inne nośniki pamięci. Konwertujemy również materiały 2D na obraz 3D. Zapewniamy Państwu najwyższą jakość digitalizacji jak i kompresji do DVD/BLU-RAY/HDD! Kasety są zgrywane bezstratnie z poprawą jakości z postaci analogowej do postaci DigitalVideo i kompresowane najlepszymi profesjonalnymi kodekami DVD/BLU-RAY/HDD! Tylko u nas tak bogata i kompleksowa oferta! Zapraszamy do współpracy.


Spis arykułów w sprawie wypożyczalnia mebli na stronie Imprezy - http://imprezy.informator.pomorskie.pl/\nSpis arykułów w sprawie wypożyczalnia mebli na stronie Imprezy\nmeble eventowe kraków Pamiętaj jednak że najlepiej zawsze zamówićOrganizujesz jakiś event lub imprezę? Szukasz mebli pod wynajem? Warto jest z pewnością skorzystać z wynajmu mebli, niż kupować swoje i używać ich raz w roku. Pamiętaj, że wynajem mebli zaoferuje Ci szer pomocne wskazówki\nmeble eventowe kraków Bardziej sprawne firmy mają nawet wyselekcjonowaneZbliżamy się do okresu świątecznego, co wiąże się z imprezami firmowymi. Świętowanie zakończenia ubiegłego roku jest niemalże tradycją w każdej większej firmie. Niestety większość z przestrzeni fi kliknij strone\nwynajem mebli Jest to jedna z wielu dodatkowychJeśli myślisz o wypożyczeniu mebli na targi i wystawy Wypożyczalnia stołów i krzeseł to dobry sposób, aby przejść. Stoły i krzesła są kompletne, gotowe do użycia, łatwe do przechowywania po zakończeniu imprezy. Jest to je więcej\nmeble eventowe kraków Nikt przecież nie będzie inwestował wMeble eventowe to na chwilę obecną nie bardzo potrzebne rzeczy, ale miejmy nadzieję, że już niedługo wynajem mebli znów ruszy, bo nasze życie wróci do normy. Niejedna wypożyczalnia mebli czeka na ten czas jak więcej pomocy\nwypożyczalnia mebli katowice Wynajem mebli to rozwiązanie przydatne podczasWynajem mebli to rozwiązanie przydatne podczas organizacji wszelkiego rodzaju eventów. Podniosłe okazje wymagają również eleganckiej oprawy. Nowoczesne i nietypowe sprzęty przydadzą się także p czytaj to\nwypożyczalnia mebli Ważne jest dobre przygotowanie się doNie tylko właściciele firm zdają, sobie sprawę jak istotne jest pierwsze wrażenie prezentowanego produktu. Ważne jest dobre przygotowanie się do prezentacji wizualnej, która może skutkować dużym sukcesem marketi czytaj\nwypożyczalnia mebli śląsk Jeżeli jesteśmy odpowiedzialni za przygotowanie imprezyJeżeli jesteśmy odpowiedzialni za przygotowanie imprezy eventowej, to z całą pewnością powinniśmy temu poświęcić trochę czasu. Bardzo ważny jest nie tylko pomysł imprezy, ale również jego dowiedz się\nmeble eventowe kraków Czasami potrzebujemy konkretne meble które będąCzasami potrzebujemy konkretne meble, które będą pasować do naszego projektu. Zależy nam na określonym stylu oraz kolorystyce. Bardzo często nawet nie możemy kupić takich mebli. Nawet jeśli znajdziem czytaj\nwynajem foteli kraków Organizacja eventuOrganizacja imprezy to nie lada przedsięwzięcie! Przyjęcia rozrywkowe oraz plenerowe, śluby i wesela, konferencje, targi, spotkania biznesowe najczęściej wiążą się z dużą liczbą zaproszonych g zobaczysz tutaj\nwypożyczalnia hokerów kraków Zamiast kupować meble na jakieś specjalneZamiast kupować meble na jakieś specjalne okazje, lepszym pomysłem wydaje się ich wypożyczenie. A taki wynajem mebli jest jak najbardziej możliwy i to już od paru ładnych lat. N zobacz więcej\nnamiot na wynajem kraków I rzeczywiście właściwe wyposażenie to cośGdy dochodzi do jakiegoś wydarzenia, wówczas jednym z najważniejszych elementów zawsze są odpowiednie meble. I rzeczywiście właściwe wyposażenie to coś na co należy zwracać szczególna więcej porad tutaj\nwynajem krzeseł chiavari z dostawą Wypożyczalnia mebli na imprezy okolicznościoweŻycie człowieka z pewnością obfituje w różnego rodzaju wydarzenia i imprezy okolicznościowe, niektóre z nich mniejsze, inne znacznie większe. Wielu organizato zobacz wszystko\nwynajem barów kraków Wypożyczalnia mebli na bankietUsługi oferowane przez wypożyczalnie mebli zazwyczaj kojarzą się z organizacją wesel oraz innych imprez okolicznościowych, jednak wypożyczalnia mebli imprezowych często posiada także zobacz pozostałą część\nwynajem mebli katowice Ile kosztuje wynajem krzeseł chiavariWypożyczalnia mebli imprezowych bardzo często posiada w swojej ofercie możliwość wynajmu różnego rodzaju krzeseł. Wynajem krzeseł sprawdza się zwłaszcza przy organizacji takich wydarzeń, jak wesele czy też im całość\nwynajem krzeseł śląsk Wynajmowanie mebli na wesele pleneroweOrganizacja wesela z pewnością nie należy do prostych zadań, ponieważ wymaga wiele zaangażowania i współpracy wielu osób z różnych branż. Wesele plenerowe cieszy się coraz większą więcej porad tutaj\nwypożyczalnia stołów śląsk Czym są krzesła chiavariWypożyczalnia mebli imprezowych posiada w swojej ofercie wiele różnych modeli i rodzajów mebli, w tym także krzeseł. Jednym z popularniejszych modeli krzeseł są tak zwane krzesła chiavari. dalej\nwynajem stołów śląsk Wypożyczanie sofWypożyczalnia mebli imprezowych oferuje usługę wynajmu różnego rodzaju mebli na takie okazje, jak imprezy okolicznościowe czy różnorakie wydarzenia. Jednym z rodzajów mebli oferowanych przez wypożyczalni pozostała część\nwynajem mebli katowice Wynajmowanie parasoli ogrodowychWypożyczalnia mebli imprezowych często oferuje także wynajem innych dodatków oraz akcesoriów przydatnych podczas organizowania różnego rodzaju wydarzeń. Jednymi z akcesoriów, których wynajęcie oferuje wypożyczalni więcej\nJak zobaczyć pokaz tańca Warszawa i czy 2020 będzie inny?Co można pożyczyć? Może meble?Organizacja sof na expo czy eventPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak wypożyczyć krzesła na imprezęNowości w 2020 jak pożyczć mebleWynajem krzesełZobaczyć pokaz tańca Warszawa? Tak!Meble na imprezęLady recepcyjne, bary i wiele więcej na wynajemWypożyczyć meble? Szybko!Meble eventoweCzy można pożyczć meble w niedzielę nie handlową?Wynajem lad recepcyjnychCzy wynająć krzesła to obowiązek?O meblach na impreze3 Wypowiedzi O Tym Jak wypożyczyć meble, Które Nie Powinny Nigdy PaśćDekoracje weselneMeble eventoweMeble na targiJak zorganizować pokaz tańca na sto procent!Meble na wynajem. Kto skorzysta?Jak zobaczyć pokaz tańca Warszawa i czy 2020 będzie inny?Szokujące 3 Metod Aby pożyczć meblePoradnik o meblachJak wypożyczyć meble?Gdzie wypożyczyć krzesła?Sofy i fotele2020 czas aby lepiej obejrzeć pokaz tańca we WrocłwiuMeble na imprezęJak w 2020 obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu na sto procent!


Kulinaria, co jeść, jak to zrobić.....? :) - Page 189 - PO GODZINACH - Klub Miłośników Zegarów i Zegarków\nTa Cava to brut czy jak ? Freixenet?\nTeraz coś widzę że jakby prosecco?\nProsecco wytrawne bardzo dobre.\nEdited November 19, 2019 by satanic\nNie wiedzielem że Freixenet robi prosecco. Ale skoro Vega Sicilia robi Tokaj....\nTak mnie wczora z wieczora wzięło.....\ndla rozruszania wątku;-)\nrobiłem, potwierdzam - robi robotę;-)\nMoje korona bułeczki\nW sklepach drożdży brak, wcześniej uznawałem 2dniowe przedsięwzięcie kulinarne za przesadę, ale chleb na zakwasie jest po prostu tego wart! A na dole tort mojito na urodziny lubej. Kwarantanna sprzyja eksperymentom.\nMój dzisiejszy wypiek, jako że drożdże są u nas dostępne, to na drożdżach. Pszenno - żytni, na maślance z garścią otrębów.\nTu masz bazę przepisu\nPóźniej napiszę co pozmieniałem...\nPierwsze chlebki piekłem wg przepisu, wyrastał ładnie, ale był ścisły i mocno spieczony. Teraz daje 0,6 kg mąki pszennej (obojętnie jakiej) i 0,4 mąki żytniej 720,ściągnąłem prosto z młyna. Dodaję tylko 1 garść otrębów pszennych, 1 jajko całe i 3 łyżki oleju. Drożdże rozpuszczam w ciepłym mleku z łyżeczką cukru i dwiema łyżkami mąki. Drożdże można mrozić, tylko na takich ciasto trochę wolniej rośnie - ok. 40 minut.\nJak drożdże zaczynają rosnąć dodaję do mąki, mieszam w misce lopatką drewnianą i pozostawiam do wyrośnięcia, przykrywam miskę ścierką lnianą. Po 20-30 minutach dobrze wyrabiam, żeby odpowietrzyć i przekladam do foremek. We foremkach ciasto rośnie ok. 20-30 minut, jak jest równo z foremką, smaruję wodą i nacinam nożem w kratkę. Wstawiam do piekarnika na 220 stopni na 10 minut (w piekarniku jeszcze urośnie), potem zmniejszam na ok. 180-190 stopni i dalej ok. 50 minut. Wyłączam jak widzę, że ciasto odchodzi ok. pół centymetra od brzegów foremki. Zaraz wyjmuję z piekarnika i z foremki, po wyjęciu jak się popuka w spód chlebka i jest głuchy wyraźny odgłos to znaczy, że jest dobrze wypieczony.\nStudzę na siatce z piekarnika, po 2-3 godzinach można przekroić, ale będzie jeszcze ciepły.\nUwielbiam ten wspaniały zapach, który rozchodzi się po całym domu podczas pieczenia.\nTa odrobina octu dodana do ciasta daje faktycznie posmak jakby był na zakwasie.\nTu dzisiejszy wypiek, świeżo wyjęty z pieca...\nSmacznego, pozdrawiam Jacek\nPoprzedni był na maślance, zamiast wody dodałem maślanki.\nW tym wypieku tylko mleko do drożdży i woda.\nEdited April 17, 2020 by JASI\nDziękuję, na pewno przetestuję\nTo proszę się pochwalić jaki wyjdzie.\nTak jak mogę latami nie jeść chleba, tak teraz chyba wezmę się za pieczenie\nDziś szczawiowa będzie.\nKoniecznie do tego na deser mirabelki\nNo niestety jeszcze nie ma\nWędlina z piersi z indyka z szynkowaru.\n8 godzin temu, kiniol napisał:\nAaaa bo Ty mówisz o golonce po Włosku ?\nJa wolę tradycyjnie z wody i ze solą tylko - do tego piwko najlepsze - niestety musiałem się zadowolić sokiem bo jeszcze jazda była\nPodobno dobra golonka powinna najpierw połechtać podniebienie, a następnie drapnąć przełyk, ale ja się nie znam. Golonkę jadłem 2 razy w życiu i to bez skóry


Dziennikarze ujawnili plany Leo Messiego. Argentyńczyk coraz bliżej transferu - Sport WP SportoweFakty\nFrancuscy dziennikarze Canal + podkreślają, że Leo Messi zaczął uczyć się nowego języka. To może oznaczać, że kapitan Barcelony szykuje się do odejścia z klubu.\nJakub Artych 26 Stycznia 2021, 20:33\nKontrakt Messiego wygasa już 30 czerwca i od pierwszego stycznia Argentyńczyk może rozmawiać z innymi klubami. Wszystko wskazuje na to, że będzie wybierał między Paris Saint-Germain, Manchesterem City, a pozostaniem w Barcelonie.\nNajnowsze informacje mówią o tym, że Messi przychylniejszym okiem patrzy na ofertę PSG, które oprócz piłkarza Barcelony, namawia na transfer także Sergio Ramosa.\n"Francuscy dziennikarze Canal + podkreślają, że Messi wraz z całą rodziną zaczęli uczyć się języka francuskiego" - tłumaczy dziennik "Mundo Deportivo".\nDyrektor sportowy PSG - Leonardo - kilka dni temu zabrał już głos na temat ewentualnego transferu Messiego na Parc de Princes. - Wielcy gracze, jak Messi, zawsze będą na liście zainteresowań paryżan - przyznał w rozmowie z "France Football". - Ale to oczywiście nie oznacza, że trwają rozmowy. To nie jest odpowiedni moment.\nPrzypomnijmy, że Argentyńczyk miał dość poprzedniego zarządu Barcelony, dlatego w sierpniu domagał się odejścia z klubu. Teraz swoją decyzję podejmie po zakończeniu rozgrywek. Czy zostanie? Wszystko zależy od planu nowego prezydenta na kolejne lata.\nZobacz także: Ważny dzień dla Barcelony. W końcu ustalono kluczową decyzję\nDżorcz Klunej 27-01 11:29 Zgłoś komentarz\nDlaczego skasowano Twój komentarz? Piszesz farmazony człowieku. Jeśli Messi uczy się nowego języka to nie bez przyczyny. Jeśli chce wygrać LM to musi odejść z Barcy. PSG ich wciągnie\nŁajzy z SF usuneły mi konto 27-01 08:26 Zgłoś komentarz\nDlaczego skasowano mój komentarz ?\nKlaudia w 26-01 21:24 Zgłoś komentarz\nzbych22 26-01 20:55 Zgłoś komentarz\n"Dziennikarze ujawnili plany Leo Messiego-czy Messi chociaż o tym wie?\nTransfery Piłka nożna we Francji Francja Ligue 1 Piłka nożna w Hiszpanii Piłka w Europie Hiszpania Primera Division Piłka nożna Paris Saint-Germain FC Barcelona Lionel Messi


Kolejnym ważnym punktem programu jest ostrość obiektywu. W przypadku modelu Sony FE 35 mm f/1.8 dobre rezultaty otrzymujemy już przy nominalnym otworze przysłony, a dalej jest tylko lepiej. Już w przypadku przysłony f/1.8 rozdzielczość w środku kadru oscyluje na poziomie 40 pl/mm, a przy f/2.8 wynosi już 59 pl/mm. Oczywiście na wykresach zobaczymy widoczną różnicę w ostrości na brzegach, ale podczas oglądania zdjęć w rozmiarach ekranowych nie będzie ona zauważalna.\nMaksimum swoich możliwości szkło osiąga przy przysłonie f/4, gdzie wartości dla środka i brzegów kadru wynoszą odpowiednio 61 i 35 pl/mm. Cieszy także fakt, że obiektyw prezentuje względnie wyrównaną charakterystykę - choć obserwujemy lekki rozstrzał między środkiem, a brzegami kadru, w całym zakresie przysłon różnica utrzymuje się na podobnym poziomie. Bardziej zauważalny spadek rozdzielczości zauważymy powyżej przysłony f/11, ale i tutaj wyniki są wyjątkowo zadowalające.\nNa dobre rezultaty wpływ ma także fakt, że testy studyjne wykonywaliśmy 60-megapikselowym aparatem Sony A7R IV, ale nawet biorąc to pod uwagę ostrość dopiero przy f/22 zbliża się w żadnym wypadku do granicy akceptowalności.\nJednym słowem pod względem ostrości to obiektyw naprawdę udany, który powinien sprostać oczekiwaniom tak amatorów, jak i bardziej zaawansowanych fotografów.


Sytuacja rolników po zniesieniu kwot mlecznych - Bydło i mleko\nAutor: Łukasz Chmielewski 02-07-2015 09:08\nWidok krów na pastwisku jest coraz rzadszy, a w dużych stadach niemal nieosiągalny, fot.Ł.Chmiewski\nDo rozwoju oprócz braku limitów produkcyjnych potrzebny jest jeszcze jeden istotny, a wręcz decydujący czynnik - opłacalność. A z tym w ostatnim czasie jest coraz gorzej. Planowany wzrost produkcji może nastąpić w mniejszym stopniu, niż wcześniej zakładano. Prognozy na temat gwałtownego wzrostu produkcji wysnuwano w okresie, kiedy ceny mleka były jeszcze zadowalające. Jednak cały ubiegły rok charakteryzował się comiesięcznym spadkiem cen skupu mleka, a co za tym idzie - pogorszeniem rentowności.\nZapowiadane już od kilku lat zniesienie kwot mlecznych miało być złotym środkiem na wszystkie problemy, jakie nękają branżę mleczarską. Tak się jednak nie stało. Zarówno obecność, jak i brak kwot mlecznych nie były w stanie utrzymać cen mleka na zadowalającym poziomie. Oliwy do ognia dodatkowo dolały w ostatnim czasie zachodnie sieci handlowe, które tuż po zniesieniu kwot mlecznych zażądały od swoich dostawców natychmiastowej obniżki cen produktów mleczarskich o 15-20 proc. W niedługim czasie zaczęły napływać z terenu informacje o planowanych obniżkach cen skupu mleka o co najmniej 5-10 gr za litr.\nDodatkowym zaskoczeniem okazał się fakt rozsyłania przez niektóre mleczarnie SMS-ów z informacją o dodatkowych obniżkach w przypadku znacznego zwiększenia produkcji, a także o znaczących potrąceniach w przypadku przekroczenia norm jakościowych surowca. Zatem oficjalnie kwoty mleczne nie obowiązują, ale czy tak jest w rzeczywistości? Krótko mówiąc: powtarza się stary scenariusz, że najłatwiej zaoszczędzić na rolniku, bo mleko i tak musi sprzedać. Tylko pytanie, ile takich obniżek rolnik jeszcze wytrzyma?\nJESZCZE TE KARY…\nDodatkowym gwoździem do trumny są kary za przekroczenie kwot mlecznych, nazwane dyplomatycznie "opłatą wyrównawczą za przekroczenie limitów produkcyjnych". W ubiegłym roku kwoty mleczne przekroczyło 55,7 tys. producentów, w tym roku liczba ta będzie znacznie wyższa.\nPełne dane dotyczące przekroczenia kwoty krajowej oraz przez poszczególne gospodarstwa będą znane dopiero w połowie sierpnia, a decyzje o naliczeniu kar - do połowy września 2015 roku. Agencja Rynku Rolnego nie podała jeszcze ostatecznej stawki opłaty wyrównawczej. Jednak nieoficjalne dane mówią o karze w wysokości 90 groszy za kilogram wyprodukowany ponad posiadany limit.\nzniesienie kwot RSS\nNASTĘPNY ARTKUŁ Irlandia: Pojedynczy przypadek BSE\nInż, 2015-07-05 13:07:03\narszczecin, 2015-07-05 10:54:43\nsmoku, 2015-07-05 09:54:52\nrolnik 1234, 2015-07-04 09:28:11\narszczecin , 2015-07-03 20:13:18\naaa, 2015-07-03 19:55:34\nrolnik, 2015-07-02 22:34:41\nrolnik, 2015-07-02 22:32:48\nsmoku, 2015-07-02 21:51:29\nmaro, 2015-07-02 20:24:37