Magiczna Oranżeria - Page 6\nMagiczna Oranżeria [odnośnik] 16.07.16 18:29\nZnajdująca się nieopodal Ogrodów Królewskich oranżeria zasłynęła przede wszystkim w czarodziejskim świecie, stając się symbolem wielkiej, nieszczęśliwej miłości. To wszystko za sprawą ostatniego dzieła magopisarza, który w swojej ostatniej powieści uczynił z niej ostatnie miejsce spotkania dwójki kochanków. Głośna historia szanowanego szlachcica i nieczystokrwistej czarownicy (która doczekała się tak samo wielu romantycznych zwolenników jak i kontrowersji w świecie arystokratów) bezlitośnie kojarzona jest z tym miejscem. Mówi się, że niezwykła aura oranżerii pozytywnie wpływa na spotkania zakochanych, stąd jeszcze do niedawna była stale oblegana.\nOstatnio zmieniony przez Mistrz gry dnia 19.08.18 20:49, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 10.05.19 19:22\nPłatki śniegu wirowały w powietrzu, nadając parkowi niemal romantyczny wygląd. Michael, mający sam siebie za praktycznego człowieka, zdusił w sobie nagły zachwyt nad malowniczym widokiem. Na pewno odczuwał ulgę, że wreszcie przestało padać, nic więcej. Śnieżna zamieć była równie nieprzyjemna jak burza, ale chociaż dało się przebywać na zewnątrz w odpowiednio ciepłym płaszczu. Wolał śnieg za kołnierzem niż bycie przemokniętym do suchej nitki i nie tracił nadziei, że już niedługo wreszcie wsiądzie na miotłę. Gdy wreszcie zelżeje wiatr.\nAurorskie obowiązki wysłały go dzisiaj do jednej z bogatszych dzielnic miasta. Prowadzili tutaj z Peterem nieskomplikowane i w sumie mało owocne śledztwo w sprawie anomalii i rozdzielili się po południu. Zawodowy partner Michaela wrócił do ciepłego domu, do swojej prawdziwej partnerki - pomimo chorobliwej nieśmiałości, Peter znalazł dziewczynę, która często gotowała mu kolacje. Wyznał nawet dzisiaj koledze, że niedługo zamierza się oświadczyć.\nMichealowi nie śpieszyło się do pustego i cichego domu w głębi lasu, szczególnie po wysłuchaniu radosnych wieści kolegi. Peter był od niego sześć lat młodszy, a jego małżeńskie plany nieprzyjemnie przypomniały Tonksowi, że w jego wieku sam uganiał się za irracjonalnymi marzeniami zamiast rozejrzeć się za jakąś miłą dziewczyną półkrwi lub mugolaczką. Może gdyby podszedł do swojego życia bardziej pragmatycznie, to nigdy nie pojechałby do Norwegii, nie został ugryziony przez wilkołaka i miał teraz trójkę dzieci o dziwnych imionach (zawsze podobały mu się romantyczne imiona z czarodziejskiej staroangielskiej literatury typu Nymphadora, ale w sumie wątpił że jakakolwiek matka pozwoliłaby tak nazwać swoją córkę). Ale mógł przecież obwiniać tylko siebie. Sztucznie wydłużając trasę do domu, tak jakby park miał załagodzić jego pesymism, skręcił do Ogrodów Królewskich, a potem jeszcze dalej, w stronę Oranżerii. Nogi niosły go same, wolał pospacerować i zabijać czas teraz niż nie mieć co ze sobą zrobić później. Szedł nieco bezmyślnie, nie zważając na własne otoczenie aż...\nWiedział, że ona żyje gdzieś daleko, ale przez moment nie dotarło do niego, że naprawdę może znajdować się w parku, zaledwie kilkanaście metrów od niego. Prawdę mówiąc, był szczerze przekonany, że to jego zwidy, głupia anomalia, idiotyczna reakcja na małżeńskie plany kolegi. Jeśli tak, to naprawdę z nim źle. Nie potrafił o niej zapomnieć, chociaż minęło sześć albo już siedem lat od ich ostatniego spotkania. Wyrzucał to sobie jako powód do wstydu. Żadnemu rozsądnemu człowiekowi nie przychodziłaby przecież do głowy po tak długim czasie - a mimo wszystko, wciąż była uparcie obecna w jego myślach, mniej lub bardziej intensywnie, chociaż prawie zniknęła z nich po ugryzieniu. Pomyślał o niej dopiero dzisiaj, słuchając o szczęściu rodzinym Petera. Przystanął na alejce, osłupiały, aż uświadomił sobie, że przecież widziałby zwidę jako osiemnastoletnią dziewczynę. Przez śnieg i odległość nie widział wyraźnie jej twarzy, ale sama szczupła sylwetka wyglądała inaczej, bardziej elegancko, bardziej kobieco. Jasne, mógł pomylić ją z każdą inną kobietą.\nAle nie pomyliłby.\nCofnął się o krok, mając nadzieję, że ona go nie zauważyła. Czas się ewakuować zanim to zrobi (tylko jeszcze ostatni rzut oka...).\nOstatnio zmieniony przez Michael Tonks dnia 05.03.20 0:17, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 11.05.19 0:43\nPrzede wszystkim starała się być dyskretna i jak dotąd nic nie wskazywało na to, by jej to nie wychodziło. Miała za sobą lata praktyki; sama długo czuła się bardzo nieswojo pod obcymi, częściej niż rzadziej oceniającymi spojrzeniami. Nie potrafiła jednak, a właściwie nie starała się, powstrzymać własnego zainteresowania. Lubiła patrzeć na zakochanych. Młodzi, starzy, otwarci i ostrożni. Zawsze dawali po sobie poznać, że przeżywają coś niezwykłego. Można było spotkać ich wszędzie, ale w Oranżerii i podobnych do niej miejscach zdawali się pozostawiać szczególną aurę. Wciąż ją uspokajała, mimo rosnącego dystansu, który dzielił ją od tego rodzaju emocji. Po wszystkim co wydarzyło się w Londynie, po anomaliach, przy narastającym terrorze próżno było tu jednak szukać oznak uczuciowego życia mieszkańców miasta. Pozostała po nim cisza.\nNawet ona dawała się jednak wykorzystać. Do Londynu sprowadził Elaine niepokój. Próbowała zostawić go za sobą wśród gwarnych ulic, atrakcyjnych wystaw sklepowych, wykwintnych potraw. Na nic się to jednak nie zdało, więc zmieniła kierunek. Długotrwałe załamanie pogody nie sprzyjało ogrodom, śnieg nie zdążył jeszcze zakryć tego, co zrujnowały ulewy. Ale wystarczyło podejść kawałek, by odnaleźć się właśnie w tym miejscu, perełce wśród bagien. Wkraczając do środka, Elaine zsunęła z głowy obszerny kaptur płaszcza. Nałożony znacznie zacieniał jej twarz, co ułatwiało jej poruszanie się nierozpoznaną. Wdowia czerń nie przyciągała szczególnej uwagi. Nie miała szczególnych powodów by się ukrywać, ale nie odnajdywała też szczególnych powodów dla zapraszania kogokolwiek do kontaktu. W Oranżerii mogła liczyć na to, że inni obecni będą zajęci sobą. Póki co jednak ogród wydawał się pusty. Ciepły, pachnący wiecznie kwitnącą roślinnością.\nMimo, że od jej ostatniej wizyty minęło trochę czasu, wszystko tu pozostało na swoim miejscu, łącznie z jej ulubioną ławką. Nie narzucając się szczególnie niczyjemu spojrzeniu, ale też nie pozostając w zupełnym ukryciu, miała stąd dobry widok na otoczenie i przechadzających się wśród alejek. Gdyby tylko się tu znaleźli. Skoro jednak nie było na czym na dłużej zawiesić spojrzenia, Elaine pochyliła się nad kupioną niespełna godzinę wcześniej książką. Zajęta lekturą nie od razu odczuła zmianę temperatury z czasem jednak ciepły płaszcz, który wciąż miała na sobie, zaczął ją nieco uwierać. Wreszcie, między rozdziałami, zsunęła go z ramion i przewiesiła przez oparcie ławki. Jednocześnie kątem oka zarejestrowała coś nowego w otoczeniu. Sylwetkę człowieka, mężczyzny. Pierwsze o czym pomyślała, to o lokalizacji swojej różdżki. O zaklęciu, które miałoby sens w tej sytuacji i otoczeniu, gdyby czasem przyszła konieczność się bronić. Cóż, znak czasu. Moment później jej brwi uniosły się, a usta rozchyliły. Dłonie zacisnęły, marszcząc karty trzymanej na kolanach księgi. Nie była to jednak oznaka potwierdzonej obawy.\nDzieliła ich spora odległość, dzieliła szyba, po której spływało to, co pozostało ze spadającego śniegu. Elaine jednak nie miała wątpliwości co do tego, kogo widzi. Siedem lat to mnóstwo czasu, ale najwidoczniej – nie dość. Brwi opadły, usta zacisnęły się w wąską linię. Zdobyła się na powolne, łatwo dostrzegalne i jakże uprzejme skinienie głową. Jedynie dłonie wciąż odmawiały posłuszeństwa.\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 11.05.19 2:39\nJeszcze ostatni rzut oka. To miało być szybkie, pożegnalne spojrzenie - sekunda, która wciąż umożliwi mu odwrócenie się plecami, oddalenie się anonimowo. Zakończył wtedy wszystko - jak mu się wydawało - z klasą. Jako odpowiedzialny auror, który wytłumaczył dopiero wkraczającej w dorosłość dziewczynie, że nie mogą się już widywać, gdy jest zaręczona. Zresztą, przecież nic ich nie łączyło - naiwnie łudził się, że była zbyt młoda, aby zauważyć jak bardzo był w niej zauroczony. Sam był wtedy naiwny, dopiero teraz, po latach, przekonał się, że kobiety wiedzą. Ale, nawet jeśli wiedziała, to czemu miałaby o to dbać? Powinna dbać o własną, nienaruszoną reputację. Może dlatego do dziś odczuwał lekkie zażenowanie, że powiedział jej o swoim pochodzeniu dopiero na samym końcu. Na jego usprawiedliwienie, nigdy przecież nie spytała o status krwi wprost. Michael lubił się łudzić, że zakończyli swoją znajomość niewinnie i przyzwoicie, ale powinien mieć na tyle przyzwoitości, aby odczuwać chociaż wyrzuty sumienia z powodu swojego niedopowiedzenia. Ale nie żałował chwil spędzonych razem, chociaż wykradł je z jej życia niczym złodziej.\nI chociaż nie miał do tego prawa, to nadal czuł w gardle gorycz na myśl, że wyszła akurat za lorda Avery. Że nie mógł wypędzić z własnej głowy czyjejś narzeczonej, a teraz już żony.\nChociaż to miało być tylko ostatnie spojrzenie, to wrósł w ziemię jak osłupiały, rozzuchwalony oddzielającą ich odległością, szybą oranżerii i książką w dłoniach Elaine. Jej zaczytanie kupiło mu jeszcze kilka ostatnich chwil, podczas których zawiesił wzrok na jej arystokratycznym profilu, smukłej linii szyi, delikatnych dłoniach. Zwykle spotykał się z blondynkami o konwencjonalnych, miłych rysach twarzy i ciepłym uśmiechu, nie znajdował jednak słów aby opisać typ urody panny Nott lady Avery Elaine. Była zupełnie inna niż wszystkie i chociaż na sabatach olśniewała szlachciców może nie konwencjonalnym pięknem, a stylem i elegancją, to właśnie ona nie mogła opuścić myśli pewnego mugolaka. W nozdrzach znów na moment poczuł zapach powietrza po deszczu, nierozerwalnie związany ze wspomnieniem dnia, w którym Elaine wyczarowała pierwszego patronusa. Jeśli miałaby się teraz bronić przed intruzem w parku, to istniała spora szansa, że użytego zaklęcia nauczył ją właśnie Michael.\nAle powietrze nie pachniało przecież deszczem, było mroźne. Wręcz lodowate - jak nagła świadomość, że dzieli ich teraz jeszcze więcej niż dawniej. Już pomijając takie prozaiczne rzeczy jak mąż...nowa rodzina Elaine zatrudniała prywatnych łowców wilkołaków.\nOderwał wreszcie wzrok i odszedłby niezauważony, gdyby akurat w tym momencie lady Avery nie postanowiła zdjąć płaszcza.\nZastygł, przyłapany na gorącym uczynku, przygwożdżony jej spojrzeniem. Mogła go nie poznać, mogła udać, że go nie poznaje. Ale poznała i skinęła mu głową.\nOdejść teraz byłoby niegrzecznie, choć chyba powinien. Powinien skinąć głową i odejść? A może przywitać się i odejść? Nie znał szlacheckiej etykiety, nie znał etykiety i jak zwykle w sytuacjach speszenia nie umiał podjąć szybkiej decyzji. Podjął więc najniezręczniejszą z możliwych, usiłując zignorować upartą myśl, że właśnie gra na swoim egoistycznym pragnieniu by jeszcze raz usłyszeć jej głos i wbrew zdrowemu rozsądkowi.\nWszedł do oranżerii.\n-El...Lady N..Avery. - skinął jej głową. Przynajmniej ten gest wyszedł mu dostojnie, w przeciwieństwie do słów. Trzy razy pomyliłby jej tytuł, ale jakoś się opamiętał, może nie usłyszała drżenia w jego głosie.\nNie wiedział, co jeszcze mógłby powiedzieć, a raczej czy powinien coś powiedzieć - może jego towarzystwo było jej teraz niemiłe, może zaraz da mu do zrozumienia - werbalnie czy niewerbalnie, że powinien natychmiast zniknąć z zajmowanej przez nią przestrzeni. Może zachowa się tak jak powinna jako lady Avery - nastawił się Michael, zduszając w sobie rozpaczliwą myśl o tym, że jej brat został niedawno wydziedziczony za wystąpienie przeciw promugolskim rodom. Percival, którego tak kiedyś kochała i idealizowała. Czy tamta dziewczyna zniknęła, tak jak szlachectwo jej brata?\nOdruchowo zerknął na okładkę książki, którą trzymała w dłoniach. Oboje lubili dużo czytać, choć to Elaine była intelektualistką. Tłumaczył sobie, że jeśli dojrzy tytuł, postara się o nim zapomnieć i wcale nie uda się prosto do Biblioteki Londyńskiej.\nW końcu zapominał o Elaine już tyle lat. Kiedyś mu się uda!\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 05.06.19 10:25\nIch drogi rozeszły się nagle. Z jej strony sentyment nazbyt szybko przyćmiła duma i złość na to, że ktoś z zewnątrz śmiał pouczać ją na co może może sobie pozwolić a na co nie. Michael miał oczywiście w dużej mierze słuszność w swojej zapobiegliwości. Dzisiaj Elaine byłaby w stanie dostrzec to o wiele wyraźniej, wtedy jednak wciąż jedynie przeczuwała szykowany jej sztywny gorset rygoru stworzonego już nie z oczekiwań, ale wymagań. Tym więcej odnajdywała w sobie niezgody, graniczącej z desperacją w działaniu wbrew wytycznym, jak gdyby nie dostrzegała w tym zagrożenia nie tylko dla siebie, ale dla nich obojga. Machinalnie wygładziła kartki trzymanej przez siebie książki i zamknęła ją, odkładając na bok. Obiektywnie nie była to być może szczególnie porywająca lektura. Traktowała o obronie przed czarną magią i kierowana była do niezbyt zaawansowanych czytelników. Do tej kategorii należała i Elaine, w szczególności po latach zajmowania się na co dzień sprawami dość odległymi od faktycznego stosowania magii ofensywnej czy defensywnej. Nawet teoria i szerszy kontekst, zapamiętanie których przychodziło jej zwykle łatwo, stały się raczej mglistym wspomnieniem. Na szczęście jej umysł chętnie absorbował on je na nowo, karmiony wątłą nadzieją na podbudowanie własnego poczucia bezpieczeństwa. Na szczęście tym razem zagrożenie było tylko potencjalne.\nOczywiście auror, jeśli Tonks wciąż jeszcze nim był (w obecnych czasach nie było to łatwe do przewidzenia), miał o wiele większe szanse w tego rodzaju starciu, Elaine jednak nie spodziewała się po nim ataku, magicznego czy nie. Właściwie trudno było jej spodziewać się po nim czegokolwiek i to właśnie ją niepokoiło. Gdy ruszył w stronę wnętrza Oranżerii poczuła jak mięśnie jej ciała napinają się, wymusiła jednak na sobie pozorne rozluźnienie głębokim oddechem. Ręce złożyła na kolanach, prawą dłoń z pierścieniem Averych odruchowo kładąc na wierzchu. Utkwiła w nim wzrok na dłuższą chwilę, zanim przeniosła go na zbliżającego się mężczyznę. Musiała przyznać, że czas obszedł się z nim łaskawie. Wyglądał dojrzalej, rysy jego twarzy wydawały się ostrzejsze, spojrzenie bardziej wyraziste. Efekt ten jednak zaburzyło jego zachowanie, gdy wreszcie zbliżył się wystarczająco, by móc swobodnie zwrócić się bezpośrednio do niej.\n- Elaine wystarczyłoby w zupełności. - odparła, a kąciki jej ust zadrżały leciutko. Jej rozbawienie naznaczone było pewną dozą utrzymującego się w niej napięcia, ale tym bardziej próżno było szukać w nim kpiny. Tonks nie był może pierwszym mężczyzną, który zająknął się w konfrontacji z nią, ale zawahanie przypominające próbę gorączkowego przypomnienia sobie jak w ogóle się nazywa wydawało się w kontekście ich znajomości dość ironiczne. Kiedyś może zinterpretowałaby to na jego i pośrednio swoją niekorzyść, jako faktyczne problemy ze zlokalizowaniem jej w niekończącym się pochodzie kobiet, które poznał w życiu. Bardziej dojrzała i świadoma siebie, a przy tym uważniejsza względem całości wrażenia, jakie robił jej rozmówca, daleka była już od tego rodzaju domysłów. Podążając za jego wzrokiem, zerknęła na odstawioną na bok lekturę.\n- Człowiek uczy się przez całe życie. Czasem jednego więcej niż raz. - wyjaśniała bez krzty zażenowania, po czym podniosła się z ławki, zabierając z niej również książkę i płaszcz. Na moment stanęła dokładnie naprzeciw niego. Wydawał się jej wyższy niż kiedyś. Być może była to kwestia zgoła innego, dzielącego ich teraz dystansu. Po krótkiej chwili minęła go jednak i kilka drobnych kroków postawiła w stronę jednej ze ścieżek prowadzących w głąb oranżerii. W tej mierze ograniczała ją głównie suknia, dość wąska, odpowiednio dla jej stanu czarna, wyjątkowo jak na jej status prosta i skromna.\n- Zgodzisz się mi towarzyszyć?\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 18.06.19 21:46\nUrwanie kontaktu z Elaine złamało mu serce - niespodziewanie i wbrew wszelkiej logice. Był starszy, był wtedy młodszy i przystojny (to ostatnie chyba się nie zmieniło, ale dawno się nad tym nie zastanawiał), miał powodzenie. Jeśli nie chciał, nie musiał spędzać samotnie wieczorów ani nocy ani poranków. Zauroczenie w młodziutkiej szlachciance było irracjonalne i całkowicie nieodpowiednie. I w teorii nie powinno być tak intensywne, bo przecież nic ich nawet nie łączyło. Tymczasem zapomniał już imienia pierwszej dziewczyny, z którą się całował (na jego usprawiedliwienie, byli w Hogwarcie i trochę podchmieleni wbrew szkolnym zasadom), a nadal pamiętał muśnięcie dłoni panny Nott, gdy instruował ją jak poprawnie wyczarować Patronusa. Zapewne byłby nieco rozczarowany wiedząc, że już nie umiała rzucić tego zaklęcia. Ale jeszcze bardziej był rozczarowany sobą i swoim nieznośnym sentymentalizmem. Przecież to nie była już panienka Nott, tylko lady Avery - o czym brutalnie przypominał mu lśiący a jej dłoni pierścień.\nRozstali się z pozorną kurtuazją - a przynajmniej tak interpretował to Mike - i z wulkanem złości i rozczarowania tlącym się pod powierzchnią dobrych manier. Przynajmniej z jego strony, bo nie sądził aby w Elaine wzbudziło to cokolwiek więcej niż irytację i obojętność. Paradoksalnie, wolałby irytację, choć palił go wstyd na myśl o niedomówieniu, na którym zbudował ich znajomość. Oboje, młodzi i beztroscy, spotykali się na lekcje obrony przed czarną magią tylko dzięki sieci kłamstw, albo raczej milczeia. Michael nie wspomniał młodej szlachciance, że jest mugolakiem, choć powinien. Ona nie zająknęła się o swoich zaręczynach. Gdy się dowiedział, stłumił więc uczucie zazdrości i złamaego serca którego nie potrafił nazwać i stał się odpowiedzialnym, dorosłym mężczyzną, którym powinien przecież być przy tamtej młodziutkiej dziewczynie. Pomimo wstydu, przyznał się jej do swojego pochodzenia i przypomniał, że jako zaręczona szlachcianka nie może widywać się z innym mężczyzną, a szczególnie mugolakiem, choćby w najniewinniejszym kontekście.\nMoże musiał jej o tym przypomnieć właśnie dlatego, że z jego strony to wszystko wcale nie było takie niewinne. Ona zapewne myślała tylko o tym, aby podszkolić się w przydatnej dziedzinie magii, a on o tym jaką ma piękną i inteligentną uczennicę. No cóż. Wszystko wyszło potem jakoś okropnie, a teraz spoglądał przeszłości w jej piękne, nieprzeniknione oczy, nie wiedząc nawet czy go pamięta. Czy nadal jest zirytowana, czy też zupełnie obojętna, czy może nasiąkła ideami swojego nowego rodu i widzi w nim brudną szlamę.\nDlatego zupełnie zaskoczyła go propozycja, aby nadal mówił jej po imieniu.\n-Elaine. - powtórzył odruchowo, zapominając o manierach, o planowaniu tej rozmowy, o uprzednim zakłopotaniu, a nawet o rozbawieniu swojej rozmówczyni. Uśmiechnął się szczerze, jak zawsze na jej widok, choć teraz z wyraźną ulgą.\n-Dobrze cię widzieć. - dodał prostolinijnie, znów zastanawiając się czy to dziwny sen, w którym stoi w altance zakochanych z Elaine, nad książką odnoszącą się do początków ich znajomości, zapominając o tym, że sam jest szlamą-wilkołakiem, a dama przed nim to lady Avery. Przecież ona miała chyba męża, o czym przypominał mu kłujący w oczy pierścień. Jako typowy mężczyzna, nie zwrócił uwagi na znaczący kolor jej sukni. Czerń idealnie podkreślała jej smukłą kibić i zgrabne biodra i biedny Mike tylko na tym mógł się skupić, chociaż taktownie przyglądał się jednak książce.\n-Nadal interesujesz się obroną przed czarną magią? - skomentował tylko z uznaniem (albo raczej egoizmem), nie odnosząc się do początkującego poziomu lektury. Sam przecież uczył się teraz run zupełnie od podstaw.\nChociaż gdyby Elaine nadal mogła się z nim spotykać, gdyby nie była zaręczona, to na pewno czytałaby już zaawansowane lektury. Był dobrym nauczycielem, choć zakochiwanie się w o wiele młodszej uczennicy było zupełnie niepedagogiczne. Na swoje usprawiedliwienie, idealnie ukrywał swoje uczucia, a przynajmniej tak mu się wydawało.\nElaine wstała, tak jakby miała go wyminąć i odejść, a ta perspektywa brutalnie przywróciła go do zimnej rzeczywistości. Jednak znów go zaskoczyła - a on znów odepchnął na bok myśl, że nie powinien towarzyszyć lady Avery jako zarejestrowany wilkołak i zamiast tego nieco zbyt entuzjastycznie skinął głową.\n-Oczywiście. - potwierdził, podążając za nią. Czy powinien zaoferować jej swoje ramię? Chyba nie, miała przecież męża. Szkoda.\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 23.06.19 0:36\nByła młodsza, ale nie już wtedy była dzieckiem. Nie była też głupia. Bywała młodzieńczo naiwna, ale nawet to nie było dość dobrym powodem, wystarczającym usprawiedliwieniem dla tego, że nawiązała tę relację, że pozwoliła sobie ją kontynuować mimo świadomości, że byłaby fatalnie widziana w towarzystwie. Wiedziała, jak ojciec pewnego razu ukarał Percivala za narażenie rodziny na śmieszność. Ją zawsze traktował inaczej, ale i tak nie była ani odrobinę ciekawa jego ewentualnej reakcji, nawet na długo przed tym, kiedy Michael otwarcie przyznał się do swojego statusu krwi. A jednak, każdorazowo decydowała się podjąć ryzyko. Dobrze wiedziała, że nie mogła tłumaczyć się tylko głodem wiedzy. Na szczęście nie musiała tłumaczyć się wcale. Tym bardziej, gdy jego obecność stała się przeszłością. Dopóki była przeszłością. Kiedy się żegnali, zrobiła dobrą minę do złej gry. To może za dużo powiedziane. Nie zrobiła żadnej miny, po raz pierwszy w ich relacji zachowując się tak, jak przystało na pannę Nott. Po części uniosła się wtedy dumą. Pozostała uprzejma, ale niewzruszona. Strumienie łez wylała dużo później. W ukryciu.\nChociaż dobrze odnajdywali się w swoim towarzystwie, dzieliło ich więcej, niż kiedykolwiek mogło połączyć. Nie chodziło jedynie o pochodzenie, majętność, status krwi. Chodziło również o wizję świata, przyszłości, o wolność wyboru. Wiedziała to teraz, trudniej było jej widzieć to wtedy. To on podjął jedynie słuszną decyzję, wycofując się z jej życia. Teraz, bezceremonialnie wkroczył do niego znowu. Od tamtego czasu Elaine zdążyła wziąć ślub i owdowieć. Urodzić syna. Stracić brata. Poznać smak upokorzenia i porażki, zemsty i triumfu. Nie wiedziała, czy w czymś jeszcze przypomina tamtą dziewczynę. Czy Michael potrafiłby ją w niej rozpoznać, gdyby nawet miał ku temu okazję? O tym, jak sądziła, żadne z nich się nie przekona. Bardziej ciekawa była jego przemiany lub jej braku. Jak wpłynęły na niego te wszystkie lata, przypuszczalnie dużo trudniejsze dla ludzi o jego statusie? Jak radził sobie z wykonywaniem obowiązków pod kolejnymi ministrami? Czy założył już własną rodzinę? Szybkie spojrzenie oferowało odpowiedź. Nie nosił obrączki.\n- Michael. - przywitała się z nim na nowo, właściwie, skoro już zdecydował zwrócić się do niej po imieniu. Jego uśmiech jeszcze utrwalił jej, czyniąc go trochę łagodniejszym, trochę cieplejszym. Stało się to zupełnie mimo jej woli, jak gdyby jej twarz zapamiętała dokładnie jej reakcję sprzed lat i teraz reagowała odruchowo, zupełnie tak samo jak wtedy. To nie była dobra wiadomość. - Ciebie również. Jak dopisuje ci zdrowie?\nPytanie, choć uprzejme, należało do rozbudowanego repertuaru powierzchownych grzeczności, z których sama zwykła bezlitośnie kpić. Po latach również wydawały jej się częściej niż rzadziej stratą czasu, a tym razem posługując się jedną z nich próbowała kupić go sobie więcej. Na rozpatrzenie sytuacji, opanowanie emocji, które zaczęły męczyć ją, jeszcze zanim przybrały pełen kształt. Czuła zdecydowanie więcej, niż tylko zaskoczenie na jego widok, rozbawienie jego reakcją. Trochę radości, trochę smutku, więcej złości, niż by się spodziewała. To niepokoiło ją najbardziej, nakręcając spiralę.\n- Tak. - odpowiedziała, trochę ostrzej, niż zamierzała. Przecież tytuł mówił sam za siebie i Michael z łatwością mógł go dojrzeć. Z drugiej strony, sądząc po jego błądzącym spojrzeniu, może i nie do końca tak było. Uniosła nieznacznie jedną brew, jednak nie zareagowała w żaden inny sposób. - Zdaje się, że to dość dobry moment, żeby do niej powrócić. Zresztą, wiesz o tym zapewne dużo więcej ode mnie.\nSama nie wykluczała, że go tam zostawi. Nie byłoby to pozbawione sensu. Towarzystwo aurora jednak miało też zupełnie pragmatyczne korzyści. Potrafił to, czego ona najpewniej nie; obronić ją przed faktycznym, namacalnym niebezpieczeństwem. O własnej nieudolności w tej dziedzinie boleśnie przekonała się stawiając nieco ponad miesiąc wcześniej czoła jednemu z poważniejszych przejawów anomalii. Zupełnie inny rodzaj lęku zajrzał jej wtedy w oczy i chociaż było dla niej coś nieodmiennie pociągającego w podejmowaniu tego rodzaju ryzyka, musiała też przyznać, że decyzja o wskoczeniu na tak głęboką wodę i pociągnięcie za sobą bliskiego znajomego była karygodnym błędem. Kara jednak właściwie nie nadeszła, rany zagoiły się szybko i nie pozostawiły po sobie śladu.\n- Dziękuję. - Odpowiedziała machinalnie, obracając się przez ramię. Nie spodziewała się raczej innej odpowiedzi. Tym razem to po jej stronie leżała inicjatywa, to ona decydowała. A że impulsywnie? Najwidoczniej, mimo wszystko, nie aż tak daleko było od podlotka, pod którym załamuje się lód do kobiety, która postanawia bronić bibliotekę przed monstrualnym wytworem anomalii. Poczekała, aż do niej dołączy, nim przemówiła znowu.\n- Chętnie usłyszę, jak sobie radzisz.\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 23.06.19 5:37\nCzy gdyby wiedział o łzach wylanych przez Elaine, połechtałoby to jego dumę i rozbudziło irracjonalną nadzieję, czy też pogłębiło rozczarowanie samym sobą? Młodziutka lady Nott wkroczyła w jego poukładane życie niczym słońce, pojawiające się na szarym niebie. Lubił się czasem zabawić, ale myślał wtedy głównie o karierze i trzymał emocje na wodzy. Aż nagle wszystko stało się jaśniejsze i weselsze, a spotkania z uczennicą zaczęły go napawać dziwną radością, jakiej nie czuł nigdy wcześniej. Ani później. Bo instynktownie porównywał kolejne znajomości do tamtego zauroczenia i być może przegapił szansę na miłość, stabilizację i obrączkę z powodu własnego sentymentalizmu. W Norwegii poznał w końcu kobietę, gotową oddać za niego życie - ale to, że Astrid go kochała, zrozumiał dopiero po jej śmierci. Słońce, którym było uczucie do Elaine, zaczęło go oślepiać siedem lat temu, czasami nadal igrając mu pod powiekami - już boleśnie, a nie pogodnie. Nawet teraz Elaine wzbudzała w nim sprzeczne uczucia. Z jednej strony cieszył się z tego spotkania, bo nie wierzył, że los przetnie jeszcze jego drogę z panną Nott lady Avery. Dlatego chciał aby ta chwila trwała, zachłannie zapamiętując każdy szczegół twarzy i figury Elaine zanim znów pozostaną mu tylko smutne wspomnienia. Z drugiej strony - spotkanie z posągowo piękną i elegancką lady Avery tylko przypominało mu o własnych brakach i o tym jak groteskowo i beznadziejnie potoczyło się jego życie. Gdy poznał Elaine był młodym i obiecującym aurorem, pierwszym w swojej rodzinie. Gdyby wtedy wyobraził sobie własne życie za siedem lat, zobaczyłby starszego aurora po kilku awansach i z pewną pozycją zawodową, który wyszalał się już na zagranicznych misjach i założył rodzinę ku zadowoleniu mamy. Tymczasem podlegał ludziom młodszym od siebie, drżał o pracę pod rządami Malfoya, obwiniał po części siebie o śmierć mamy, był starym kawalerem i wilkołakiem. W porównaniu z tym wszystkim mugolskie pochodzenie, które tak skwapliwie ukrywał na początku przed Elaine, było prawdziwą pestką. Nie chciał już kłamać, ale nie chciał też aby Elaine zapamiętała tego nowego Michaela. O ile w ogóle go czasem wspominała, lepiej aby w jej pamięci gościł tamten radosny i młody auror.\nOna też przeszła swoje, choć Michael wiedział tylko, że od kilku ładnych lat jest mężatką i że straciła brata, co było podane w Proroku. Przegapił za to informację o śmierci jej męża - lista ofiar pożaru w Ministerstwie była za długa, a poza tym był wtedy podekscytowany powrotem do pracy. Wiedział, że oboje nie są już tymi samymi ludźmi ale jej uśmiech i sposób w jaki wymawiała jego imię pozostały te same. Widząc ten najpiękniejszy uśmiech świata, wciąż widział w damie przed sobą dawną Elaine - nawet jeśli obecna Elaine już o niej zapomniała. Patrzył na nią tak samo jak przed laty: ciepło, z czułością przemieszaną z podziwem. Jak zawsze, ukrywał te uczucia pod maską grzeczności i wydawało mu się, że radzi sobie doskonale. Nie był przecież świadom, jak wiele potrafią odczytać kobiety ze spojrzenia i z mowy ciała. Zapewne sama Elaine podszkoliła się w tym przez lata, nie była już przecież niewinną dziewczyną.\nZawsze podziwiał jej inteligencję i przenikliwość, ale dzisiaj to zwykła uprzejmość niechcący zawadziła o jego nowy sekret: sekret o wiele bardziej przykry niż mugolska krew. Likantropia była w teorii klątwą, a nie chorobą, ale miał chroniczny i nieuleczalny problem. Problem, który w teorii skazywał go na życie na marginesie do końca jego dni. W praktyce, Tonks chwytał się złudnej nadziei, eliksiru tojadowego i bezczelnie usiłował żyć normalnie. Praca pomagała mu oderwać myśli od dożywotniego wyroku i uciec od samotności, która czekała na niego w domu. Konfrontacja z przeszłością i widok Elaine również na moment pozwoliły mu zapomnieć, ale niewinne pytanie brutalnie przywróciło go od rzeczywistości. Szlachcice odpowiadali na takie pytania wyuczonymi formułkami, normalni ludzie nie mieli czego ukrywać. A on miał.\nZ powodu problemów zdrowotnych i rodzinnych prawie zdołał zapomnieć o Elaine; nawiedzała już jego myśli o wiele rzadziej niż kiedyś. Czy gdy minie początkowy zachwyt będzie przeklinał ten dzień - rozdrapujący zabliźnione już rany i przypominający mu, że jest niegodny towarzystwa Elaine jeszcze bardziej niż kiedykolwiek wcześniej? A może będzie cieszył się, że zdążył zobaczyć dawną miłość raz jeszcze, zanim dorwą go (zatrudniani zresztą na przykład przez jej własny nowy ród) działający na własną rękę łowcy wilkołaków?\nPrzez jego twarz przemknął dziwny cień - Elaine mogła pamiętać tę minę, która przed laty towarzyszyła pytaniom o rodzinę Michaela (zanim przestała pytać). Teraz Tonks wydał się jednak jeszcze smutniejszy, chociaż przybrał na twarz blady uśmiech i jemu samemu wydawało się, że nie zdradził po sobie niepokoju.\n-Jakoś dopisuje, biorąc pod uwagę ryzyko zawodowe. - wybrał niekonkretną odpowiedź (a nawet nieco zgodną z prawdą: ryzykując zawodowo, został ugryziony przez wilkołaka, ale dopisało mu szczęście, bo żył), wiedząc, że Elaine jest zbyt inteligentna aby z entuzjazmem zapewnić ją, że wszystko w porządku. Aby uspokoić własne sumienie, skupił się na myśli, że zdrowie dopisuje mu w tym czasie miesiąca: nie był już ani osłabiony po poprzedniej pełni ani jeszcze poirytowany następną.\n-Ufam, że tobie również? - odwzajemnił grzeczność, choć desperacko naprawdę chciał wiedzieć jak Elaine się ma. Pomimo jej ostrej odpowiedzi na temat książki, z ulgą przyjął temat obrony przed czarną magią - z pozoru bardziej polityczny niż wymiana uprzejmości na temat zdrowia, a dla niego samego mniej...ryzykowny.\n-Defensywa zawsze się przydaje, każdemu. - zapewnił, choć mugolakom przyda się w tych czasach bardziej niż damom z antymugolskich rodów. Nie zamierzał jednak wdawać się w szczegóły, egoistycznie przeciągając rozmowę i nie zdając sobie sprawy, że Elaine najwyraźniej robi to samo.\n-Chociaż przy anomaliach nie ćwiczy się tak łatwo, jak kiedyś - odgonił szybko wspomnienie cichej łąki, kwiatów bzu i powietrza po burzy, chcąc skupić się na wątku -W Biurze Aurorów przestaliśmy już liczyć przypadki, gdy próbując rzucić zaklęcie na zewnątrz poparzyliśmy siebie lub kogoś anomalicznym piorunem... na szczęście, nie zostawiają dużych obrażeń i wpisaliśmy je w specyfikę zawodu, czekając niecierpliwie aż ta burza się skończy. - przywołał anegdotę, tak jakby mogło ją to interesować. A może interesowało, skoro chciała wiedzieć, jak sobie radzi? Elaine zawsze była enigmą i może dlatego się w niej zakochał, lgnąc do ryzyka i tajemnicy niczym ćma do światła. Nawet teraz nie był pewny, czy oczekuje od niego szczerości, czy też pyta z grzeczności. Kiedyś byli przy sobie na tyle swobodni i szczerzy na ile to możliwe, a Michael uwielbiał żartować i wywoływać u Elaine uśmiech albo śmiech, nie przejmując się tym, że powinien być sztywniejszy przy szlachciance. Wręcz przeciwnie - wiedział, że nie dorównuje szlachcicom majątkiem ani nazwiskiem, więc napawało go pewną dumą, że mógł być mniej nudny niż oni. Teraz jednak wszystko się zmieniło - czy Elaine znów pragnęła ciekawych opowieści starego znajomego, z którym rozstała się w chłodzie etykiety? Czy oczekiwała konwencjonalnej odpowiedzi?\nWiedziała przecież, że ze swoim pochodzeniem nie mógł radzić sobie zupełnie dobrze. A on nie wiedział, czy zostały mu w ogóle jakieś wesołe i ciekawe opowieści - nie był już radosnym i pełnym nadziei młodzieńcem, a doświadczonym przez los mężczyzną, który od pewnego czasu lękał się o życie swoich bliskich i swoje własne.\n-Nadal pracuję w Biurze Aurorów. - zapewnił, co było dobrą wiadomością. Minęło półtorej miesiąca od objęcia rządów przez Malfoya i jeszcze nie zwolnili go za likantropię ani pochodzenie.\n-Jakiś czas byłem współpracowałem z placówką w Norwegii, a niedawno wróciłem do Londynu. - w sumie całkiem dawno, bo ponad półtorej roku temu, ale do pracy wrócił przecież dopiero w lecie.\n-Radzę sobie. - zapewnił cieplejszym głosem, bo wszystkie te fakty o pracy zabrzmiały jakoś sucho. Nie chciał, aby się o niego martwiła. -A... co u Ciebie? - chciał sformułować pytanie jakoś zręczniej, tak jak ona swoje, ale wyszło jak wyszło. Elaine miała władzę nad rozmową, przebiegiem spotkania i nim samym. Była w końcu wykształconą, inteligentną i świadomą swoich atutów lady, rozmawiającą z prostolinijnym i nieradzącym sobie z własnym zauroczeniem (zakochaniem?) mugolakiem.\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 24.06.19 17:47\nKim był dla niej młody auror wtedy, przed laty? Osobą, która ją uratowała, która zaoferowała jej drogę rozwoju, która uważana była przez większość jej otoczenia za stratę czasu, a do pewnego stopnia nawet zagrożenie ze względu na jej płeć? Ciepłym uśmiechem, dobrym słowem, odrobiną swobody wyszarpniętej życiu, o którym wiedziała głównie, że nigdy nie będzie go wiodła? Nie potrafiła wtedy chyba dostrzec w nim całkowicie mężczyzny, którym był. Był bardziej wizją, wyobrażeniem na temat tego, co by było, gdyby nie było to, co jest. Był wyjątkiem od reguł, restrykcyjnych zasad w zgodzie z którymi toczyło się jej życie. Był też niestety ucieczką. Czymś, na co nie zdecydowałaby się nigdy później, a co tak kusząco wyglądało wtedy, kiedy na tak niewiele miała wpływ.\nNie miała już od czego uciekać. Znalazła się dokładnie tam, gdzie sobie życzyła. Więcej; tam gdzie zabiegała, aby być. Łatwo było pozbyć się wdowy z domu, łatwo wdowie uciec do rodu, z którego pochodziła. Sytuację zmieniał jeszcze fakt posiadania męskiego potomka, ale nawet gdyby nie on, gdyby nie mały Julius, Elaine zrobiłaby co tylko możliwe by zostać tam, w Ludlow, wśród Averych. Na swoją pozycję pracowała siedem długich lat i nawet po przejściu władzy w ręce nowego nestora nie straciła zaufania i pozycji, nawet jeśli ta druga nie była już tak pewna. Wiedziała też, na co liczyć i pracować mogła nadal.\nNie chciał jej czegoś powiedzieć. Gdyby po prostu odpowiedział zdawkowo, od niechcenie, pewnie przyjęłaby tę odpowiedź taką, jaką była. Dostrzegając jednak wyraz jego twarzy, dobrze jej skądinąd znany, wiedziała, że pod tą oszczędną odpowiedzią kryło się coś więcej. Coś, co aktywnie ukrywał, czego wstydził się lub obawiał jej powiedzieć. Sam zdecydował się wskazać na swój zawód. Czy doznał jakiegoś szczególnie nieprzyjemnego urazu? A może chodziło o coś zupełnie innego? Nic oczywistego nie przychodziło jej do głowy, w końcu skoro wciąż pełnił obowiązki aurora, musiał być w nienagannej fizycznej formie. O co mogło mu więc chodzić? Spojrzała na niego pytająco i milczała, dając mu dość jasno do zrozumienia, że oczekuje na rozwinięcie słów, które wypowiedział.\nTak naprawdę nie było powodu, dla którego po latach miałby się jej spowiadać. Elaine przyzwyczaiła się jednak do pewnego rodzaju władzy i kontroli nad otoczeniem, przyzwyczaiła się do specyficznej reakcji na jej obecność, cóż dopiero oczekiwania. Większość czasu spędzała w końcu w Shropshire, które wciąż jeszcze pozostawało pod wpływem Averych w zgodzie z ich dewizą; niech nienawidzą, byleby się bali. Sama była właściwie dość daleka zdobywania posłuchu w ten sposób, z czasem przywykła jednak, że nosząc to nazwisko tak właśnie jest widziana i coraz mniej to przeszkadzało. Cena, jaką była mniej lub bardziej skrywana niechęć innych wobec zdobycia tego, na czym jej zależało wydawała jej się coraz niższą. Lęk przyjmowała chętniej, niż lekceważenie.\n- Jeszcze kilka miesięcy temu odpowiedziałabym, że lata doświadczenia z pierwszej ręki sugerują, że to nieprawda. - Odparła lekko, ale wyraz jej twarzy pozostał poważny. - Po tym, co zaszło w Ministerstwie i w Stonehenge... - zamiast dokończyć, po prostu uniosła trochę wyżej książkę. Przypomniała sobie jednocześnie, że przecież on też mógł tam być. Być w upokarzająco szerokim gronie lepiej poinformowanych od niej na temat ostatnich chwil jej brata jako członka rodu Nott. Czy był świadkiem przemowy Percivala? Co o niej sądził? Pewnie byłby zadowolony. Idąc w tę stronę, wszyscy skończyliby równi. Czy naprawdę? Elaine szczerze w to wątpiła. Nigdy nie była skora do tego rodzaju utopijnych wizji.\nPóźniejsza wzmianka o ćwiczeniu obrony przed czarną magią kiedyś ożywiła nieco jej spojrzenie. Zwolniła odrobinę i przechyliła głowę, nie tyle spoglądając co zaglądając Michaelowi w oczy, poszukując oznak tego, że miał na myśli właśnie ich wspólne ćwiczenia. Lekcje, które stawały się spotkaniami znajomych i spotkania znajomych, które zamieniały się w lekcje. Wspólnie spędzony czas, o który tak martwił się, że zostanie uznany za schadzki. Rzeczywiście, wtedy było łatwiej. Być może nie tylko czarować.\n- Sama nie wiem, jak miałabym w tych warunkach rzeczywiście próbować na nowo, kiedy byle machnięcie różdżką może skończyć się katastrofą. Polowanie na drobnych złodziejaszków musi być teraz potwornie uciążliwe, tak samo trudne co poważnych przestępców. Żegnacie się teraz słowami niech cię piorun nie trzaśnie? - uniosła jedną brew. To, że został w zawodzie zdawało się sprawiać mu radość i ani jedno, ani drugie nie dziwiło szczególnie Elaine. Po wspomnieniu tego, co stało się w Ministerstwie i w Stonehenge wreszcie dotarło do niej jednak, jak on mógł widzieć, jak prawo potraktować ją miał on. Ród Avery stanął za nowym ministrem, za Lordem Voldemortem. Nestor jasno przedstawił swoje stanowisko na temat czerwcowego pożaru i brudnokrwistych, jak on.\n- Czy ty się mnie boisz? - Zapytała filigranowa archiwistka o piętnaście centymetrów wyższego od siebie aurora. Nie czekając jednak na odpowiedź, odniosła się do jego pytania. - Śmierć Médérica była sporym wstrząsem, ale mam jeszcze Juliusa. Ma pięć lat, potrzebuje mnie. - Słowa o swoim synie wypowiedziała miękko, ale jej twarz przybrała wyraz surowy, pełen zaciętości. Stało się to poniekąd jej nawykiem, kiedy tylko powracał temat jej wdowieństwa. Wprost nie znosiła sposobu, w jaki wiele osób mówiło i myślało o wdowach. Biedot, które wymagały natychmiastowego i dozgonnego zaopiekowania. Wolała już tę garstkę, która gotowa była snuć teorie konspiracyjne o żonach-trucicielkach czy wesołych wdówkach, nie mogących doczekać się kolejnego, jeszcze bardziej fortunnego zamążpójścia. Elaine nie życzyła sobie żadnej z tych rzeczy. Samotności nie rozumiała jako osamotnienia, a tym bardziej bezbronności.\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 03.07.19 0:41\nNikt inny poza mamą, ale to było spojrzenie innego rodzaju nie patrzył na niego w ten sposób. Sposób, przez który miękł, łamał się, nie umiał kłamać i zaczynał brzydzić się milczeniem. Pewnie byłoby to na swój sposób urocze, gdyby urodzili się czarodziejami jednego stanu, gdyby kiedykolwiek mieli szansę być razem lub chociażby być dla siebie ważni. Elaine mogłaby wtedy używać swojej władzy nad Michaelem we flircie bądź przyjaźni, a on chętnie by się poddawał. Teraz jednak był zmuszony niechętnie trzymać tarczę, budować mur wokół swojego sekretu. Żyć ze świadomością, że tamtej, niewinnej i czarującej Elaine może już nie być. Nie wiedział, jak zmieniły ją lata wśród Averych. Czy zradykalizowały się jej poglądy? Ku jego uldze, nie gardziła chyba otwarcie mugolakami, skoro zdecydowała się na jego towarzystwo. Z drugiej strony, każdy o zdrowych zmysłach gardził wilkołakami. Sam Michael też, do nie-tak-dawna. Zniósłby jej obojętność, znosił przeczucie, że jest dla niej ucieczką od rzeczywistości, jakoś zniósł nawet swoje złamane serce i zazdrość o tego cholernego Avery'ego. Chyba nie zniósłby jednak jej strachu ani pogardy. Dlatego umknął szybko (zbyt szybko, zbyt nerwowo) wzrokiem, zaciskając lekko usta. Niech myśli, że ma sinicę, niech myśli cokolwiek...\n...a co, jeśli sprawdzi rejestr wilkołaków? Na samą myśl ścisnęło mu się serce. Nie być z nią nieszczery, nie z n o w u.\n-Miałem wypadek przy pracy - wypalił, zanim zdążył się powstrzymać, pomyśleć. Wspomnienie wstydu, który odczuwał mówiąc jej o swoim mugolskim pochodzeniu (nie wstydu z powodu pochodzenia, wstydu z powodu tego, że tak długo zatajał prawdę) przyćmiło na moment zdrowy rozsądek. Zdążył jednak ugryźć się w język i dodał pośpiesznie. -Ale już w porządku. - uśmiechnął się z przymusem, gotów szybko zmienić temat. Elaine wiedziała, że praca zawsze była dla niego ważna, może takie wyjaśnienie ją zadowoli.\nStonehenge było idealnym tematem zastępczym, tematem, na który Michael zareagował zbyt prostolinijnie by móc przemysleć swoje słowa:\n-Przykro mi z powodu Percivala. Pamiętam, że był dla ciebie ważny. - czy chciała to usłyszeć, czy też właśnie przekroczył niepisaną barierę savoire-vivru (którego nie znał)? Nie znał samego Percivala, nie słyszał też jego przemówienia - tylko czytał o nim w gazetach. Dawało mu nieco naiwną nadzieję, że być może sama Elaine podziela te poglądy. Ale nie poruszył tematu jej brata, aby ją wybadać. Wspomniał go, bo pamiętał, że Elaine go kochała. Jemu samemu pękłoby serce gdyby stracił rodzeństwo, a fakt, że oddalili się od siebie, był dla niego nieustającym wyrzutem sumienia. Spoglądał na nią ze szczerym współczuciem, ale nie z litością. Podziwiał ją za bardzo, by się litować. I to podziw i sentyment mogła ujrzeć w jego oczach, gdy zajrzała w nie przy okazji wspominania lekcji obrony przed czarną magią.\nNigdy nie zapomniał tamtych lekcji, co zapewne stanowiło jego słabość. Dorosły auror nie powinien być tak naiwny, nie powinien patrzeć na szlachciankę maślanym wzrokiem, godnym pożałowania jakiegoś zakochanego młodziaka. Chociaż starał się ukrywać to zakazane uczucie - nawet przed nią, zwłaszcza przed nią - z pewnością mogła zbyt wiele wyczytać w jego twarzy. I wtedy i teraz.\nJej dowcip o Ministerstwie Magii skwitował rozbawionym uśmiechem. Zawsze potrafiła go rozbawić.\n-Radzimy sobie, a używanie magii jest tak samo uciążliwe dla nas, jak i dla nich. To trochę jak gra w rosyjską ruletkę, każda strona może nagle oberwać własnym zaklęciem. I nie wpadliśmy jeszcze na tak inteligentne pożegnanie, ale może pozwolę sobie je od ciebie zapożyczyć. - wyjaśnił żartobliwym tonem. Przez te kilka sekund przekomarzali się i żartowali, jak kiedyś. Bezpośrednie i przenikliwe pytanie Elaine przywróciło go do rzeczywistości: rzeczywistości, w której był szlamą, a ona lady Avery. Może i nie czekała na odpowiedź, ale nigdy nie lekceważył ani jej, ani jej dociekań.\n-Nie boję się ciebie, Elaine. - zapewnił łagodnie, spoglądając na nią ciepło. Ale uśmiech powoli spełzł z jego twarzy, ustępując żalowi. -Ale byłbym głupcem, nie bojąc się twojego rodu; ich poglądów i polityki. Moja matka zginęła podczas ministerialnych przesłuchań mugolaków w maju, a obecne rządy mogą być... jeszcze mniej fortunne dla mojej rodziny, choć dbają o interesy rodzin...wyższego stanu. - takich, jak twoja. Zapewne nie spodziewała się po nim takiej szczerości. Nie chciał od niej litości, nie chciał psuć jej nastroju. Chciał tylko, dla odmiany, być szczery. Wyjaśnić swoje onieśmielenie i dystans, choć w całej przemowie wciąż brakowało najważniejszego elementu układanki, czyli łowieckich tradycji i prywatnych brygadzistów rodu Avery.\nZaś w jego prywatnej układance i w życiu Elaine brakowało teraz lorda Avery. Otworzył lekko usta i zamrugał, przyswajając tą zaskakującą informację. Była wdową. No tak, dopiero teraz skojarzył, że jest odziana w czerń z tego konkretnego powodu. Serce zabiło mu mocniej i musiał włożyć w całą energię w to, by odruchowo się nie uśmiechnąć. Utrzymał pokerowy wyraz twarzy, nie zdołał jednak w pełni kontrolować tonu głosu:\n-Och. Przykro mi z powodu twojego męża. - w pośpiesznych kondolencjach wybrzmiało zdziwienie, dezorientacja, ale nie przykrość. Pielęgnowana przez siedem lat zazdrość zgasła właśnie we wspomnieniu zgliszcz Ministerstwa, ustępując... sam nie wiedział czemu. Stąpał po ziemi zbyt twardo, by móc powiedzieć, że poczuł teraz naiwną nadzieję. Ale poczuł chyba pewne uspokojenie na myśl, że gdy będzie zastanawiał się "co robi teraz Elaine", nie będzie już go nawiedzała odpowiedź "pewnie śpi w ramionach swojego męża." Czy był bardzo podły, żałując martwego Médérica mniej, niż żywego Percivala?\n-Na pewno jesteś wspaniałą matką. - dodał jeszcze bardziej pośpiesznie, uświadamiając sobie, że z wrażenia zignorował istnienie jakiegoś Janusa. Juliusza. Znaczy, Juliusa.\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 08.09.19 1:32\nIm bardziej skomplikowany stawał się jego wyraz twarzy, tym mocniejsze było przekonanie Elaine, że Michael nie poczynił szczególnych postępów w ukrywaniu przed nią swoich rozterek, ale przede wszystkim... że to, czym nie chciał się z nią dzielić musiało być dla niego ważne. Musiało dotknąć go do żywego, naprawdę zaboleć. Tak przynajmniej czytała jego rozbicie. W końcu mógł nie wspominać o tym wcale! Urwać temat. Zamiast tego jednak, nawet pozornie go bagatelizując, coś, może niezupełnie świadomie, starał się o nim opowiedzieć. Tak było też wtedy, chociaż dopiero teraz przyszło jej to do głowy. Do ostatniej chwili nie opowiedział jej niczego wprost, ale na swój sposób... próbował przekazać jej problem. Wtedy nie chciała tego widzieć, tak było wygodniej.\nRównie wygodnie byłoby jej teraz nie zauważyć go wcale. Nie zaprosić, by do niej dołączył. Nie zadawać żadnych pytań. Czy jej działanie było zatem aktem odwagi? Wątpliwe. Nie miała złudzeń, że w tej relacji każde jej zachowanie łatwo było tłumaczyć wygodą. Nie ryzykowała wiele. Wiedziała już, że mogła sobie pozwolić na to, by właśnie w tym miejscu i tym momencie spędzić chwilę z kimkolwiek. A o ile było to wygodniejsze, kiedy z tym kimkolwiek pozostawała w relacji władzy! A czyż nie było tak w tym przypadku? Ze względu choćby na jej stan? Na jej nazwisko? Pozornie. Pod wieloma względami to on mógł więcej. Elaine jednak nawet przez myśl nie przeszło, że sytuacja ta może obrócić się przeciwko niej. Wygoda w myśleniu? Zaufanie do statusu? Relacji?\n- Wypadek... czyli nie chodziło wcale o wykonywanie obowiązków? - zapytała w zamyśleniu, po części otwarcie dzieląc się własną próbą zrozumienia jego słów, po części mając nadzieję, że bardziej ogólne pytanie, brzmiące może trochę niewinnie, jeśli nie naiwnie, skłoni go do opowiedzenia czegoś więcej, niż dopytywanie wprost.\n- Tak - przygryzła delikatnie dolną wargę. Ból był tępy, ale nie czyniło go to mało dotkliwym. Zawsze ten czas przeszły, zawsze ten dystans. Jak gdyby człowiek, który do niedawna był najbliższy mógł stać się martwy tylko dzięki słowom! Nieważne, że wypowiedział je sam. Nieważne, że sam tak właśnie zadecydował. Nieważne, że tak musiało być, że jego odejście ona sama również przypieczętowała w rodzinnych archiwach. Nie dzielił ich żaden dystans. Jej gniew nie był ukierunkowany w pustkę, jaka pozostaje po zmarłym. Znała już tą różnicę - zapamiętałeś dobrze. Dziękuję.\nOstatnie słowo wypowiedziała machinalnie; nawyk odbiorcy zbyt wielu nieszczerych kondolencji. Nie osiadła jednak w swoim rozgoryczeniu, krok po kroku, słowo po słowie, ona i Michael odrywali się od tematów przykrych, by dotknąć czegoś bardziej... własnego. Chociaż rozmowa o obronie przed czarną magią, o anomaliach i ich konsekwencjach wcale nie musiała należeć do lekkich, spojrzenia, które między sobą wymieniali, żart na który sobie pozwoliła, jego reakcja... wszystko to zupełnie nie dotyczyło tych wielkich spraw. Dużo mniej doniosłe, szybko stawały się bardziej zajmujące. Każdy szczegół zaczynał obrastać w znaczenia. Nieme przyzwolenie na wykorzystanie jej pomysłu. Ostatnia wypowiedziana przez niego sylaba. Materiał jej sukienki muskający jego spodnie.\n- Bardzo mi przykro - dość nagle wcięła mu się w zdanie. Domagała się wyjaśnień i oto je miała. Powitanie z rzeczywistością. Matka Michaela zginęła podczas przesłuchań. Tak naprawdę nic dziwnego. Był w końcu mugolakiem, jednym z tych innych, gdzieś niżej. Takie rzeczy zdarzały się co jakiś czas, ostatnio coraz częściej. Nie, nie zdarzały się same. Były każdorazowo decyzją. Na pewno tam, gdzie do głosu mieli szansę dojść Avery. Aktywnie zwalczali mugoli. Nie od wczoraj, nie w obronie, nie pod presją. Z przekonaniem, z nienawiści. Kondolencje, które jej złożył nie do końca do niej dotarły. Wciąż zmagała się z tym, co usłyszała wcześniej. Uwaga dotycząca bycia matką też jej nie obeszła. Jaka była matka Michaela Tonksa? Jaka osoba, mugol, wychowała takiego czarodzieja? Jak blisko byli? Niema, przyglądała się twarzy Michaela jak gdyby tam mogła odnaleźć odpowiedzi. Jak gdyby te odpowiedzi coś mogły jeszcze zmienić, albo przynajmniej podsunąć jej pomysł na to, co mogła zrobić. Lodowate palce swojej prawej dłoni splotła z jego w uścisku tak mocnym, na jaki potrafiła sobie pozwolić. Na krótką chwilę zapomniała, że na kciuku nosi sygnet Averych, sygnet męża. Przyciągnęła jego rękę trochę bliżej, jak gdyby ta bliskość mogła nadać autentyczności jej słowom, wbrew czynom, których nie podjęła. Jej blada twarz nabrała nieco koloru, puls i oddech przyspieszył. Co mogła, przeprosić...?\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 14.09.19 9:39\nChociaż nauczył się ukrywać troski i emocje przed światem, a nawet przed sobą samym, to Elaine czytała go dobrze - jak otwartą księgę z archiwum Averych; jak odrobioną przed laty lekcje. W końcu jako nastolatka pozwoliła mu przemilczeć pewne sprawy, czyżby teraz nauczyła się nie tracić czujności?\nDopytywała, a on musiał sprowadzać samego siebie na ziemię i przypominać sobie, że nie rozmawia już z niewinną nastolatką. To przecież lady Avery, nie widzieli się tyle lat, nie powinien sobie roić, że zaproszenie go do rozmowy cokolwiek znaczy. Nie powinien mylić dobrego wychowania lub ciekawości z pozorami przyjaźni. A o likantropii wystarczająco ciężko było mówić przyjaciołom, co dopiero damom które mogą znów złamać ci serce.\n-Po prostu aurorska akcja poszła nie do końca zgodnie z planem. - wzruszył ramionami, jakby jak najszybciej chciał strząsnąć z nich ten temat: sekret brudny i obrzydliwy, jeszcze gorszy niż nieczysta krew.\nCałe życie uciekał od nudy mugolskiego świata, by znaleźć się w jeszcze gorszym koszmarze. Niegdyś najgorszym losem wydawała mu się praca za mugolskim biurkiem, a tymczasem stał się potworem, a wokół szalała wojna.\nZmieniło się wszystko, nawet nazwisko brata Elaine - Tonksowi nie uszedł cień bólu na jej twarzy, zapamięta dobrze również tą chwilę. Ale pewne rzeczy się nie zmieniały, tak jak lekkość ich rozmowy, jej poczucie humoru, jego bicie serca, jej oczy.\nJej... empatia? Złożyli sobie kondolencje, a Elaine wpatrywała się w niego nieprzeniknionym wzrokiem, ściskając jego dłoń tak mocno, jak nigdy wcześniej. A więc naprawdę było jej przykro, podczas gdy jego kondolencje na temat jej męża były tylko pustą formułką.\nCzy nadal miał przed sobą zagubioną nastolatkę o dobrym sercu, która po prostu dorosła? Która nie miała nic wspólnego ze straszną polityką rodu swoich krewnych i rodu swojego męża? Tak bardzo chciał w to wierzyć. Może wygodnie było mu wierzyć, że jedynym co stawało na drodze ich znajomości, jest czystość krwi?\nPrzez moment spoglądał jej prosto w oczy i nagle uderzyła go świadomość, że oboje próbują czytać we własnych - nieprzeniknionych - twarzach. Choć pochodzili z różnych światów, czasami bywali do siebie zbyt podobni - Elaine była dla niego fascynującą enigmą (co zapewne ułatwiało idealizowanie jej postaci), a on w pracy nauczył się kontrolować mimikę twarzy (co ułatwiało konwersacje z onieśmielającymi kobietami). Uświadomił sobie, jak lodowate są dłonie kobiety i instynktownie objął palce Elaine swoimi, cieplejszymi. A potem uniósł jej dłoń do swoich ust i ucałował, tak jak całuje się dłoń damy. Nie lady, nie kogoś ze szlacheckim nazwiskiem, a prawdziwej damy - kobiety, którą się szanuje. Kobiety, wobec której pozwalał sobie tylko na takie gesty i to w tylko takich sytuacjach jak teraz, gdy byli z dala od wszelkich spojrzeń. Tylko oni, ironiczna oranżeria zakochanych i płatki śniegu.\n-Wszystko się pokręciło, co? - szepnął ze smutnym uśmiechem, odnosząc się do aktualnej sytuacji politycznej. Do ich sytuacji. -Wyszło na to, że miałem rację wtedy, gdy...przerwałem nasze lekcje. - i cały kontakt i wszystko. -Ale żałuję. - dodał dziwnie chrapliwie, takim tonem, jakby to miało być kolejne i ostateczne pożegnanie. Potem skinął jej głową i odszedł, a śnieg szybko zasypał ślady jego stóp.\nRe: Magiczna Oranżeria [odnośnik] 12.01.21 1:21\nJeśli przechodzisz tu jako pierwszy pomiędzy 30 września a 4 października, możesz dostrzec leżący przed wejściem do oranżerii list. Jest zapieczętowany i zamknięty, wyraźnie w dobrym stanie. Jeśli go podniesiesz i przyjrzysz się tyłowi korespondencji, dostrzeżesz wypisane ładnym, ozdobnym pismem: Do Ciebie, przechodniu. Gdy otworzysz kopertę zalakowaną pieczęcią w kształcie gwiazdy, ujrzysz list, a w nim:


Stymulujący Szampon w kostce z pokrzywą hibiskusem i rozmarynem | Shaushka.pl\nSTYMULUJĄCY SZAMPON W KOSTCE Z POKRZYWĄ, HIBISKUSEM I ROZMARYNEM\nWegański szampon w kostce z dodatkiem liści pokrzywy, kwiatów hibiskusa i olejku z rozmarynu.\nSzampon łączy w sobie dwie popularne rośliny powszechnie stosowane do mycia i płukania włosów oraz do sporządzania herbatek do picia, wzmacniających kondycję włosów od wewnątrz. Stworzony z myślą o włosach osłabionych, siwiejących i ze skłonnością do wypadania.\nSzampon dba o zdrowy i piękny wygląd włosów, spowalniając naturalny proces siwienia i wypadania włosów. Dodaje włosom miękkości i blasku.\nSZAMPON Z POKRZYWĄ WZMACNIAJĄCY KONDYCJĘ WŁOSÓW\nSTYMULUJĄCY SZAMPON W KOSTCE Z POKRZYWĄ, HIBISKUSEM I ROZMARYNEM łączy w sobie trzy, popularne rośliny powszechnie stosowane do mycia i płukania włosów. Szampony pokrzywowe jeszcze przed kilku laty królowały na półkach sklepowych, dziś mamy dużo większe urozmaicenie wśród szamponów ziołowych. Dzięki właściwościom tych ziół to doskonały szampon do osłabionych włosów, wymagających pielęgnacji. Dodatkowo sprawiają, że szampon spowalnia procesy siwienia.\nWŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE STYMULUJĄCEGO SZAMPONU Z POKRZYWY, HIBISKUSA I ROZMARYNU\nPokrzywa (Urtica dioica), zawdzięcza swoje dobroczynne działanie licznym składnikom odżywczym i witaminom. Jest rośliną bogatą m.in. w żelazo, wapń, sód, magnez, potas, cynk, flawonoidy, witaminy A, B2 i K oraz kwasy – pantotenowy i glikolowy. Ekstrakt z pokrzywy stosowany jest w kosmetykach przeciwdziałających wypadaniu włosów. Posiada własność minimalizacji wytwarzania dihydrotestosteronu, którego wysokie stężenie powoduje utratę włosów. Ponadto skutecznie wspomaga walkę z łupieżem oraz zanieczyszczeniami i zmianami skórnymi. Dba o zdrowy i piękny wygląd włosów, dzięki czemu szampon m. in. zmniejsza produkcję sebum, przez co włosy i skóra nie przetłuszczają się. Pokrzywa słynie także z korzystnego wpływu na cały organizm, przede wszystkim poprawiając kondycję paznokci i pomagając osobom cierpiącym na anemię.\nRozmaryn (Rosmarinus officinalis) to szczególna roślina o niezwykłych właściwościach, która najczęściej stosowana jest jako przyprawa w kuchni. Olejek rozmarynowy znalazł swoje miejsce w świecie masażu, zwłaszcza sportowego. Dodawany do maści oraz w połączeniu z olejami roślinnymi, rozluźnia napięte mięśnie, będąc niezastąpionym w przypadku skurczu i przykurczu. Dodatkowo zawarty w szamponie wzmacnia włosy i zapobiega ich wypadaniu. Poprawia krążenie skóry głowy, lekko ją rozgrzewając.\nPrzeznaczony do mycia włosów i skóry głowy u osób powyżej 3 roku życia.\nSKŁAD STYMULUJĄCEGO SZAMPONU W KOSTCE Z POKRZYWĄ HIBISKUSEM I ROZMARYNEM:\nData ważności: 02.02.2023 r.


Szkolenie - artykuły poradnikowe i odpowiedzi ekspertów - Poradnik Przedsiębiorcy\nArtykuły na temat szkolenie\nZapraszamy do udziału w XV edycji szkolenia „SENT opałowy i LPG – działalność przedsiębiorstw po 1 kwietnia 2020 roku” 2 marca 2020 roku czytaj dalej\nPracodawca w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych swoich pracowników niekiedy wysyła ich na szkolenia bądź studia. Zastanawiające jest czy studia opłacone przez pracodawcę są przychodem pracownika? Aby uzyskać odpowiedź przeczytaj nasz artykuł! czytaj dalej\nChcąc być na bieżąco niejednokrotnie konieczne jest doszkalanie. Częstą praktyką jest uczestniczenie w zagranicznych szkoleniach. W związku z tym pojawia się pytanie jak rozliczyć szkolenie? Sprawdź, czy szkolenie zagranicą to import usług. czytaj dalej\nChcąc być na bieżąco niejednokrotnie konieczne jest doszkalanie. Częstą praktyką jest uczestniczenie w zagranicznych szkoleniach. W związku z tym pojawia się pytanie jak rozliczyć szkolenie? Sprawdź, czy szkolenie zagranicą to import usług.


Pierwsze w Polsce autobusy elektryczno-hybrydowe\nwww.autotransport.pl → Pierwsze w Polsce autobusy elektryczno-hybrydowe\nVolvo właśnie dostarczył je do Inowrocławia\n23 października 2018 r. | AS\nRozpoczęła się realizacja zamówienia na autobusy Volvo w Inowrocławiu i pierwsze cztery pojazdy dotarły już na ulicę miasta. Co jednak ciekawe, są to pierwsze w naszym kraju busy o napędzie elektryczno-hybrydowym (plug-in).\nElektryczna hybryda Volvo już w Inowrocławiu | Fot. Volvo Buses\nKolejne cztery takie same dojadą już wkrótce, a pozostałe osiem będzie wyłącznie elektrycznych. Niniejszym też Inowrocław stanie się pierwszym w Polsce miastem gdzie cała flota autobusów zostanie zelektryfikowana.\nElektryczno-hybrydowe. Autobusy o napędzie elektryczno-hybrydowym (plug-in) na większości trasy zasilane są wyłącznie energią elektryczną, a dodatkowy niewielki silnik spalinowy pełni funkcję pomocniczą. Zużywają o 60% mniej paliwa od diesli, a emisja dwutlenku węgla zostaje zmniejszona od 75 do nawet 90%. Tradycyjne hybrydy mają te osiągi sporo niższe - zużywają ok. 40% mniej paliwa i emitują 40-50% mniej szkodliwych substancji. Pojazd może przejechać może w trybie elektrycznym do 70% trasy (w zależności od warunków, w jakich się porusza), a doładowanie baterii odbywa się na przystankach końcowych i trwa jedynie trzy do sześciu minut. Elektryczne hybrydy mogą też być ładowane przy pomocy funkcji plug-in – np. w zajezdni. W Inowrocławiu zastosowanie znajdą oba rozwiązania.\nAutobusy posiadają także możliwość zaprogramowania, w którym momencie autobus będzie wykorzystywał napęd elektryczny, a w którym spalinowy. System umożliwia dokładne skalkulowanie zapotrzebowania na energię na danej trasie i wgranie do komputera sterującego pracą jednostki napędowej algorytmu, który automatycznie, po odczytaniu danych z GPS, przełączy napęd ze spalinowego na elektryczny w strefach nisko – bądź zero-emisyjnych – np. w okolicach szkół, szpitali, osiedli mieszkaniowych czy centrów miast.\nKierunek dla innych. Bardzo się cieszymy, że mogliśmy dostarczyć do Inowrocławia pierwsze w Polsce autobusy o innowacyjnym napędzie elektryczno-hybrydowym. Jesteśmy też dumni z faktu, że dzięki dostawom naszych autobusów Inowrocław stanie się pierwszym w Polsce miastem, którego tabor komunikacji miejskiej składać się będzie wyłącznie z pojazdów zelektryfikowanych. Volvo, jako jedyny producent, już kilka lat temu zrezygnowało z produkcji autobusów miejskich o napędzie wyłącznie spalinowym, w naszej wrocławskiej fabryce wytwarzamy tylko pojazdy wykorzystujące napęd elektryczny. Przykład Inowrocławia pokazuje, że w tym samym kierunku podążają miasta i operatorzy transportu publicznego w Polsce - powiedziała Małgorzata Durda, dyrektor Volvo Buses na Polskę i Kraje Bałtyckie.\nCałe zamówienie na szesnaście nowych autobusów kosztowało nieco ponad 39 mln zł, ale miasto zapłaci 15% tej inwestycji - resztę pokryje dofinansowanie unijne.


poniedziałek, 3 sierpnia 2020, 07:35\nInformujemy, gdzie 3 sierpnia będą prowadzone naprawy dróg i chodników. Trwa budowa wiaduktu drogowego do Zoo. Zamknięte dla ruchu: odcinek 3 Maja, Parcele, Kredytowej, al. Kilińskiego, skrzyżowanie Mostowa - Kilińskiego - Norbertańska - Warszawska. Płocki raport drogowy\nśroda, 29 lipca 2020, 09:49\nW niedzielę 9 sierpnia odbędą się w Płocku zawody strażackie Firefighter Combat Challenge Płock 2020. Widowiskowe wydarzenie odbędzie się na Starym Rynku i jest objęte patronatem honorowym Prezydenta Miasta Płocka Andrzeja Nowakowskiego. Ogólnopolskie zawody strażaków w Płocku\n1 2\t3\t4\t5\t... 460 » Wszystkich: 460


Zac DSW Białe z tworzywa\nZac Białe Wood\nHome / Produkty / Krzesła nowoczesne / Zac Białe Wood\nZac DSW to nowoczesne formy, ładna bukowa podstawa i zdecydowanie charakterystyczny wygląd. Dostępne w kolorze białym, czarnym i szarym. Naszym zdaniem to jedno z bardziej oryginalnych krzeseł w naszej kolekcji.\nNapisz pierwszą opinię o “Zac Białe Wood” Anuluj pisanie odpowiedzi\nKategoria: Krzesła nowoczesne Tagi: drewniana podstawa, DSW, krzesła do jadalni, krzesła i stoły w stylu skandynawskim, krzesła skandynawskie, krzesło z tworzywa, meble w stylu skandynawskim, nowoczesne krzesła do jadalni\nZac DSW to połączenie nowoczesnych i odważnych kształtów. Siedzisko wykonane z tworzywa ABS lekko elastyczne o strukturze matowej. Podstawę krzesła stanowi dobrze już wszystkim znana konstrukcja stalowo drewniana (buk).\nKrzesło bardzo oryginalne, wyróżniające się.\nMpc Czarne Pik Rod Chrom 289.00 zł\nEps 2 Biały Rod Chrom 323.00 zł


Widzenie duchów - Strona 3 - Radio Paranormalium - forum dyskusyjne\nPost autor: DragonFire » 2007-08-16, 16:02\nHm... co by tu napisać? Nie chce się bawić w egzorcyste, bo przy tym trzeba mieć zaplecze jakiesik...\nSam widuje duchy i rozmawiam z nimi, czasem się bawimy, czasem sobie pomagamy. To jak rodzina. Widzenie duchów to nie żaden dar, to poprostu umiejętność, która kiedyś się przyda, ona tak sama z siebie nie występuje tylko po to, by się ktoś załamał, albo chwalił tym co umie. To po coś jest. Widocznie wasze misje na ziemi są tak skonstruowane, że te umiejętności się wam powinny przydać w wypełnieniu misji. Ale każdy wybiera to, czy chce te misje dalej kontynuować, jak sobie zastrzegł schodząc na ziemie, czy nie chce. Moim zdaniem tu nie pomoże nic, by to usunąć, trzeba się poprostu nauczyć z tym żyć, a być może kiedyś się to przyda. Np.\nKtoś prowadzi normalne życie, a potem przytrafia mu się wypadek, traci nogi... Co na to poradzi? Będzie uważał się za ofiare losu, która nie powinna tak żyć... Ale jeśli nauczy się z tym żyć, to ilu osobom pomoże w podobnych sytuacjach?\nPoprostu jednoczmy się, a nikt tak naprawde nie będzie poszkodowany, czasem się musi wydarzyć tragedia, by ktoś poszedł po rozum do głowy, a czasem jest to tzw dar, który dostajemy. To wszystko po to, by nas zmienić, zmienić na lepszych... Cieszmy się z tego, a nie marudźmy, pytając się siebie, dlaczego ja? - A dlaczego nie???\nJak ktoś ma kłopoty z duchami, to moge pomóc - mam i wiedze i umiejętności i w razie czego pomocne zaplecze (reszta się ździwi, bo smok tu z reguły spamuje, ale od kilkunastu tygodni wszystko jest inaczej )\nRejestracja: 2007-09-16, 21:09\nSkontaktuj się z C3biX\nPost autor: C3biX » 2007-09-16, 22:40\nWitam, mam takie pytanie. Kilka dni temu wstałem w nocy do ubikacji, wychodząc przez sekundę zauważyłem postać małej dziewczynki na korytarzu i tylko mrugnołem oczyma i znikła. Na poczatku się wystraszylem bo byla ode mnie zaledwie 3 metry.Czy moze to byc cos takiego, ze wychodzilem z oświetlonego miejsca w ciemne i mi tak się tylko zdawało, czy też mogł to być duch?\nPost autor: cleric » 2007-09-17, 13:46\nC3biX, mogło Ci się najzwyczajniej zdawac. albo gra swiatłocienia, albo byles zaspany, wiele mozliwosci jezeli wczesniej nie widywales postaci albo w twoim domu nigdy nic nadzwyczajnego się nie dzialo to raczej malo prawdopodobne by byl to duch\nPost autor: Darnok » 2007-09-24, 14:28\nEgorcysta to jedyne logiczne wyjście teraz nie licząc psychologa.\nRejestracja: 2007-09-21, 20:15\nPost autor: Reinchard » 2007-09-25, 23:20\nC3biX pisze: Witam, mam takie pytanie. Kilka dni temu wstałem w nocy do ubikacji, wychodząc przez sekundę zauważyłem postać małej dziewczynki na korytarzu i tylko mrugnołem oczyma i znikła. Na poczatku się wystraszylem bo byla ode mnie zaledwie 3 metry.Czy moze to byc cos takiego, ze wychodzilem z oświetlonego miejsca w ciemne i mi tak się tylko zdawało, czy też mogł to być duch?\nPoziom dyskusji mnie olśniewa i powala. Średnia wieku to 6 czy jak? Mała dziewczynka? Nie możesz wymyślić czegoś sam, musisz wałkować tak oklepane schematy z horrorów? Nawet nie chce ci się pogłówkować samemu. Jeśli ktoś ci uwierzy to tylko taki sam impotent umysłowy jak ty.\n"Są na tym świecie rzeczy, które się fizjologom nie śniły" F. Kiepski\nPost autor: kotlaska93 » 2007-11-07, 17:12\nJa to kiedyś miałam se, ze zobaczyłam ducha... I na jawie bym nie chciała...\nMówiłeś, że się boją gdy zauważą, że je widzisz, próbowałeś tak robić żeby się nie przestraszyły, albo z nimi rozmawiać w jakiś sposób?\nJestem za tym sposobem. Może przekonaj się, czy Cię w ogóle słyszą. Jak nie, to możesz napisać coś na kartce i gdy zobaczysz takiego ducha w domu, pokazać mu ją. Oczywiście, żeby się nie wystraszył...\nPost autor: DragonFire » 2007-11-09, 21:54\nPrzepraszam bardzo. Ale dusze są w świecie niefizycznym, one nie widzą przedmiotów!!!\nI tak, słyszą, ale poprzez rozmowe telepatyczną.\n+.......... Ludu, to ty się możesz ich bać, one ciebie już nie bardzo.\nTa dziewczynka, to F.E.A.R?\nA serio to jakiś czas temu mi migneło coś za plecami, gdy tylko się spostrzegłem, że jest jakaś taka dziwna atmosfera, jakby powietrze się ciepłe zrobiło... Ale szok to był, skapnąłem się z tym powietrzem, obracam głowę i zobaczyłem tylko taką jakby mgłę przez ułamek sekundy i cień czegoś małego... a światło mam za sobą, więc to nie ja wywołałem ten cień... Szczęście, że to było coś miłego...\nPost autor: adammo_t » 2008-03-04, 18:32\nSin, Dalej masz te widzenia?\nPost autor: Dagmara » 2008-03-05, 13:37\n"Mówiłeś, że się boją gdy zauważą, że je widzisz, próbowałeś tak robić żeby się nie przestraszyły, albo z nimi rozmawiać w jakiś sposób? "\na czego duch ma się niby wystraszyć\nPost autor: polikopolik » 2008-04-12, 21:45\nja często widzę "coś" w mieszkaniu w tym samym miejscu... to taka jakby ciemniejsza od reszty otoczenia plama... jakaś zamazana sfera... niew iem dokładnie co to jest ale gdy to widzę po prostu cofam się i wracam do pokoju...\nPost autor: asto » 2008-04-14, 00:31\npolikopolik pisze: ja często widzę "coś" w mieszkaniu w tym samym miejscu... to taka jakby ciemniejsza od reszty otoczenia plama... jakaś zamazana sfera... niew iem dokładnie co to jest ale gdy to widzę po prostu cofam się i wracam do pokoju...\nTo podobnie jak ja. Ja często coś widze jak leże w łuzku i probuje zasnac, czesto jest to jakis cien itp. Czasami pewnie jest to jakas wyobraznia a moze i na prawde cos tam jest, tyle ze jak cos zobacze w nocy to zamykam oczy i staram się zasnac poniewaz nie chce ogladac tego co stoi kolomnie badz jest gdzies w pokoju.\nPost autor: Dagmara » 2008-04-17, 12:18\n"Tego że ktoś je zauważył."\nno ciekawę jak duch nie chce to się nie pokazuję, duchy nie boją się nas, to raczej my ich\nPost autor: Wszechstronny » 2008-04-17, 21:31\nTak, ale często taki strach sami sobie wmawiamy bo mamy do czynienia z czymś czego nie umiemy w zaden racjonalny sposób wyjaśnić\nPost autor: polikopolik » 2008-04-18, 17:21\nodkryłeś Amerykę Wszechstronny xD\nRejestracja: 2008-05-04, 01:04\nPost autor: Waluk » 2008-05-04, 17:35\nJakiś rok temu miałem dziwną sytuację. Gdy kładłem się spać to leżę zawsze z prawej strony łóżka. Najczęściej na prawym boku, reszta pokoju jest przede mną. W odległości około 6 m ode mnie jest skierowane w moją stronę lustro wysokości około 1,80m i szerokości około 0,3 m. Często widziałem na górze lusterka jakieś okrągłe światło, wydawało mi się, że pojawia się na moment wtedy kiedy na nie nie patrzę. Nie mówiłem nikomu o tym, bo staram się podchodzić do takich rzeczy racjonalnie. Ostatecznie okazało się, że to było światło samochodów które odbijało się od srebrnego żyrandola. Gdy jest ciemno to nie widać żyrandola i w nocy lustro odbijało światło od żyrandola. Wszystko się wyjaśniło. (Samochód - żyrandol - lustro)\nMiałem jeszcze taką sytuację ze światłem. Jak wstawałem w nocy i szedłem do łazienki, to w przedpokoju w ścianie mam trzy luksfery ustawione jeden na drugim, między każdym jest 10 cm przerwy. Luksfery łączą przedpokój z łazienką. Przez luksfery widać tylko cienie i światło. Gdy było ciemno to często przed samym zapaleniem światła w łazience ostatni, górny luksfer błyskał jasnym światłem. Zdarzenie dziwne, ale możliwe, że spowodowane było przez zmęczenie oczu.\n"Słowa - ranią słabych i cieszą głupców."\nRe: Widzenie duchów\nPost autor: asto » 2013-07-16, 23:16\nNie wie ktoś jak potoczył się los autora tematu ? Jakiś kontakt z nim ?


Ręcznie wykonana, całkowicie szkliwiona. Materiał podstawowy w kolorze ochry pokryty szkliwem, które na zewnętrznej powierzchni naczynia zbryla się odsłaniając go. Wnętrze czarki szkliwione całkowicie z widocznymi zaciekami masy szkliwiącej.\nAutor: Shin Bong-gyun (Jirang-yo), sygnowana\nKoreańska czarka w stylu Ido, zwanym w Korei "Jeong-ho", który rozwinął się w późniejszych latach panowania dyn. Lee Jeoson (XVI-XXVIIw.). Szkliwo na zewnętrznej powierzchni czarki przybiera postać najczęściej spotykaną w tym stylu ceramicznym - zbryloną, odsłaniającą miejscami glinę. Czarka wypalona w tradycyjnym piecu opalanym drewnem, wykonana przez cenionego mistrza tradycyjnej koreańskiej ceramiki.


Co zrobić, by Twoje dziecko nie mogło się doczekać lekcji WF-u? - Chrzest\n– Ja również trafiałam na wspaniałych nauczycieli, dla których praca była pasją – dodaje Daria Kabała-Malarz. – Tych z nas, u których widzieli potencjał, zachęcali do sportu wyczynowego, a tych mniej uzdolnionych mobilizowali do znalezienia ulubionej dyscypliny, która daje najwięcej przyjemności. I to był klucz do sukcesu, bo nie wszyscy muszą sport traktować profesjonalnie. Wystarczy, by go lubili i uprawiali dla zdrowia.\nzaswiadczenie na chrzest, strój na chrzciny, świeca chrzest, życzenia komunijne od chrzestnej, chrzest dziecka zwyczaje, chrzest w szpitalu, zaproszenia komunijne dla chrzestnych, podziekowania dla chrzestnych, czekolada, ubranko do chrztu\n2020 Co zrobić, by Twoje dziecko nie mogło się doczekać lekcji WF-u? - Chrzest


Portale dedykowane, własna strona www - FORUM REKLAMOWE\nWysłany: Wto Lis 17, 2015 11:45 Temat postu: Portale dedykowane, własna strona www\nINFO-LOGIC to producent oprogramowania z blisko 30-letnim doświadczeniem na rynku. W swojej ofercie posiada programy kantorowe, dla dziekanatów uczelni wyższych, magazynowe, księgowe, dla firm ochroniarskich itp.\nOferuje tworzenie portali dedykowanych zgodnie z potrzebami swoich klientów.\nJeśli masz pomysł na stronę to CMS-LOGIC jest doskonałym narzędziem do jej obsługi. Możesz edytować treści, dodawać zdjęcia i newsy, a nawet zarządzać wyglądem bez konieczności posiadania szerokiej wiedzy w zakresie programowania.\nDowiedz się więcej: http://info-logic.pl/\nWysłany: Wto Lis 17, 2015 11:45 Temat postu:


Kiedy go zabrakÅ‚o, odczuwamy niewysÅ‚owiony Å¼al i pustkÄ™, jak po stracie kogoÅ› najbliÅ¼szego. UpamiÄ™tnijmy te dni narodowej Å¼aÅ‚oby. Zachowajmy postaÄ‡ Ojca ÅšwiÄ™tego nie tylko w naszych sercach. WznieÅ›my mu w OleÅ›nicy pomnik. Czy jest ktoÅ› w polskiej historii, kto byÅ‚by go bardziej godzien?... Tyle razy spieraliÅ›my siÄ™ o pomniki takie, czy inne. Tym razem nie bÄ™dzie wÄ…tpliwoÅ›ci. Chcemy mieÄ‡ w naszym mieÅ›cie Ojca ÅšwiÄ™tego choÄ‡by wykutego w kamieniu. Na pamiÄ…tkÄ™ jego Å›wiÄ™toÅ›ci dla nastÄ™pnych pokoleÅ„. Jako Å›wiadectwo naszych czasÃ³w - czasÃ³w Jana PawÅ‚a Wielkiego.\nGdzie moÅ¼emy go wznieÅ›Ä‡? WybÃ³r najbardziej odpowiedniego miejsca to zadanie dla urbanistÃ³w. MoÅ¼e w parku przy ulicy DaszyÅ„skiego? Gdyby tam wÅ‚aÅ›nie postawiÄ‡ pomnik Ojca ÅšwiÄ™tego i teren dookoÅ‚a piÄ™knie zagospodarowaÄ‡. A skwer nazwaÄ‡ imieniem Jana PawÅ‚a II... ByÅ›my mogli, stojÄ…c u stÃ³p pomnika, zadumaÄ‡ siÄ™ nad wielkoÅ›ciÄ… PapieÅ¼a - Polaka...


W odpowiedzi na pismo DPR-II-4101-396-RL/MB/14 dotyczące zajęcia stanowiska w sprawie przyznania szczególnej ochrony osobom ujawniającym informacje o nieprawidłowościach w miejscu zatrudnienia (ang. whistleblowing scheme) Konfederacja Lewiatan dostrzega ten problem i uważa, że należy dokonać wnikliwej analizy tego zjawiska na polskim rynku pracy. W kręgu naszych zainteresowań szczególnie chodzi o ujawnianie przez pracowników w interesie publicznym działań nielegalnych i nieetycznych, jak na przykład malwersacje finansowe, korupcja, ustawianie przetargów, niszczenie środowiska, które negatywnie wpływają na organizację życia gospodarczego, kondycję i renomę przedsiębiorstwa.\nMamy też świadomość, że społeczna akceptacja tej formy prewencji jest niewielka i wiąże się z różnymi dylematami etycznymi, obyczajowymi, kulturowymi. Występowanie w obronie wyższych wartości, a przeciw sprawcom czynów nagannych, którymi są współpracownicy, klienci lub pracodawca, może być odbierane jako brak lojalności i niepotrzebne ingerowanie w relacje międzyludzkie.\nWażnym problemem są nadużycia i nieuczciwe praktyki, które mogą szkodzić wszystkim zainteresowanym stronom. Stąd należy zwrócić szczególną uwagę na istotę sygnalizowania. Definiując whistleblowing trzeba pamiętać, że jest to system wczesnego ostrzegania, który polega na ujawnianiu faktów, kierowaniu się dobrą wiarą i rozsądkiem, a nie bezpodstawnym szkalowaniu osób, celowym im szkodzeniu wbrew zasadom współżycia społecznego i dobrym obyczajom.\nNie odnosząc się szczegółowo do aksjologii zagadnienia mamy świadomość wątpliwości o charakterze normatywnym. W celu zachęcenia do demaskowania nieprawidłowości w miejscu pracy, sprawą kluczową staje się zapewnienie właściwej ochrony informatorowi, jak też stworzenie bezpiecznej procedury ujawniania pozyskanych przez niego wiadomości. Istniejące w tym zakresie regulacje prawne mogą być uznane za niewystarczające. Wiele problemów powstaje chociażby na tle przetwarzania danych osobowych.\nUważamy, że w świetle obowiązujących przepisów prawa pracy istnieją regulacje, które mogą zapewnić ochronę sygnalistom, ale nie zawsze w stopniu dostatecznym. Wiele zależy od konkretnego przypadku.\nPodzielamy stanowisko, że źródłem ochrony pracowniczej są unormowania zakazujące jakiejkolwiek dyskryminacji w zatrudnieniu, a także nakazujące przeciwdziałać mobbingowi. W naszej ocenie pomocne może też być orzecznictwo sądowe w zakresie przyczyn rozwiązywania z pracownikami umów o pracę zawartych na czas nieokreślony.\nChcemy zaznaczyć, że wątpliwości może budzić art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. W przypadku zbierania danych nie od osoby, której one dotyczą, pracodawca jest zobowiązany poinformować tę osobę między innymi o źródle danych, celu i zakresie gromadzenia danych, odbiorcach lub ich kategoriach. W systemie whistleblowing wskazanie źródła danych stoi w sprzeczności z podstawową zasadą wykrywania działań nielegalnych i nieetycznych, która polega na zapewnieniu całkowitej anonimowości demaskatorowi. Poufność musi być bezwzględnie zachowana, aby pracownik wiedzący o nadużyciach chciał je dobrowolnie ujawniać i nie obawiał się ujemnych następstw swej decyzji w środowisku pracy.\nWskazując na główne dylematy i problemy chcemy poinformować, że w Konfederacji Lewiatan trwają jeszcze konsultacje wewnętrzne dotyczące tego zagadnienia. W dniu 10 grudnia 2014 r. odbędzie się również debata Rady Dyrektorów Personalnych. W związku z powyższym, jak tylko uzyskamy wszystkie stanowiska zainteresowanych firm członkowskich, to przekażemy na ręce Pana Ministra dalsze szczegółowe uwagi i komentarze.


Archiwa: długi weekend - Twist Czarter\nLato 2019 na Mazurach – zobacz, jakie imprezy w Giżycku nie mogą Cię ominąć!\nZamieszczone 13 czerwca, 2019 13 czerwca, 2019 przez Twist Czarter\nZbliża się sezon letnich imprez w Giżycku. Słoneczna pogoda sprzyja odpoczynkowi na świeżym powietrzu w gronie znajomych i rodziny. Jeśli wybierasz się na żagle na mazurskie jeziora i masz ochotę na aktywny wypoczynek – mamy dobrą wiadomość! Giżycko w 2019 roku przygotowało liczne koncerty i imprezy przeznaczone zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Stworzyliśmy\n-> Continue reading Lato 2019 na Mazurach – zobacz, jakie imprezy w Giżycku nie mogą Cię ominąć!\nUtworzono Tawerna Perła Live, Długi Weekend, Giżycko, Sierpniówka Oznaczono Czarter Mazury 2019, długi weekend, giżycko, imprezy żeglarskie, szanty, urlop\nCzarter jachtu na Boże Ciało? Idealny pomysł na długi weekend.\nZamieszczone 27 marca, 2019 26 marca, 2019 przez Twist Czarter\nBoże Ciało to drugi po majówce bardzo oblegany termin czarterów na mazurach. Przyjęło się powiedzenie, że na Boże Ciało pływa wszystko co jest w stanie utrzymać się na wodzie.\nUtworzono Antila 26CC, Boże Ciało, Czarter jachtu bez patentu, Długi Weekend, Giżycko Oznaczono czarter bez patentu, Czarter Mazury 2019, długi weekend, pierwszy rejs\nJak wzmocnić relację ojciec-syn? Polecamy wspólny rejs na Mazurach\nZamieszczone 21 maja, 2018 25 marca, 2019 przez Twist Czarter\nPrawdziwie męskie relacje budują się w akcji. Co to znaczy? Dawno, dawno temu ojciec i syn wyruszali na polowanie do dziczy. Ojciec uczył syna jak posługiwać się włócznią, jak się skradać niezauważonym, jak upolować zwierzynę i jak ją przyrządzić. Dzisiaj ciężko byłoby nawet znaleźć nam prawdziwą dzicz. Jak zatem dbać o silne, męskie relacje? Czy we współczesnym świecie wypełnionym elektroniką i modnymi gadżetami jest jeszcze miejsce na prawdziwą przygodę na łonie natury? Jesteśmy pewni, że tak […]\nUtworzono Czarter jachtu bez patentu, Boże Ciało, Długi Weekend, Majówka, Mazury, Sasanka Viva 600, Tes 678 BT Oznaczono czarter bez patentu, długi weekend, jachty na Mazurach, pierwszy rejs, rejs z dziećmi, sasanka viva 21


Aktywność użytkowników: 84114044\nWynajmę lokal w Czersku\nPosiadam do wynajęcia lokal w Czersku z przeznaczeniem na działalność handlowo – usługową. Powierzchnia: 55 m2, zaplecze socjalne, WC, wszystkie media. Lokal po kapitalnym remoncie. Bardzo atrakcyjna cena. Kontakt:\n31 sierpnia 2016 r. (środa) o godzinie 12:00 w sali konferencyjnej Urzędu Miejskiego w Czersku odbędzie się XXIII sesja Rady Miejskiej w Czersku - porządek obrad, materiały:\nParkowanie radiowozu w Czersku. Dokumentacja trafiła do Komendy Wojewódzkiej Policji\nPonad miesiąc temu jeden z naszych czytelników przysłał list oraz zdjęcia, gdzie został przedstawiony sposób parkowania policyjnego radiowozu na parkingu na Placu Kalinowskich w Czersku. Po otrzymaniu korespondencji funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji podjęli...\n`Piaseczno Folklor Festiwal`. Kolejny sukces zespołu Ziemia Czerska (ZDJĘCIA)\nXVIII Przegląd Zespołów Folklorystycznych Północnej Polski, ku czci Matki Jedności i Królowej Pomorza im. Jana Ejankowskiego. Zakończyły się dwudniowe przeglądy zespołów folklorystycznych "Piaseczno Folklor Festiwal":(w powiecie tczewskim, w gminie Gniew). Impreza odbyła się w tym roku w dniach 20-21 sierpnia w Sanktuarium...\nI edycja FestBeer- 27 sierpnia !!! Impreza na koniec wakacji\nJuż w najbliższy weekend I edycja FestBeer- Atak Chmielu - to kolejna kapitalna impreza na koniec wakacji. Choć piwo z pewnością nie potrzebuje swojego dnia stwierdziliśmy, że w ostatni weekend wakacji (27 sierpień) to idealna okazja aby to jakoś uczcić i zebrać energię na pochmurną jesień. Będzie to kolejna okazja do...\nPiekarz, Cukiernik, Pomocnik Cukiernika\nPoszukujemy pracowników na stanowiska: PIEKARZ,Wymagania:wykształcenie w zawodzie,mile widziane doświadczenie na w/w stanowisku.CUKIERNIK, Wymagania: wykształcenie w zawodzie,mile widziane doświadczenie na w/w stanowisku POMOCNIK CUKIERNIKA, NIE wymagamy doświadczenia. KONTAKT:\nBilety miesięczne - wrzesień 2016 (TERMINARZ)\nNOWA LINIA od 1 WRZEŚNIA\nOd 1 września uruchamiamy nową linię Szlachta - Osieczna - Czersk! Zapraszamy! Rozwijamy się dla WAS!!! Sprzedaż biletów miesięcznych na wszystkich liniach w miesiącu miesiącu wrześniu - TERMINARZ:\nCzytelniczka: Dzieci nie pojechały\nna wakacje. Dlaczego? Dyrektor MGOPS: Zabrakło pieniędzy\nNasza czytelniczka sygnalizuje, że w tym roku dzieci ze świetlicy działającej przy Ośrodku Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Czersku nie pojechały na wakacje które od lat organizowała placówka. - Zawsze był organizowany kilkudniowy wypoczynek dla grup socjoterapeutycznych. Biwaki odbywały się w Ostrowitem, a teraz nie zapewniono im nawet takiej formy wypoczynku. Dlaczego? – pyta kobieta. - Mieliśmy w tym roku zamiar zorganizować...\nTurniej siatkówki plażowej o Puchar Radnej Bogumiły Ropińskiej (ZDJĘCIA)\nW sobotę 20 sierpnia odbył się kolejny turniej siatkówki plażowej na kąpielisku w Rytlu. Tym razem 6 drużyn rywalizowało o Puchar Radnej Bogumiły Ropińskiej...\nPowstaje materiał filmowy na temat obozu jenieckiego pod Łukowem. Ekspozycja również w Czersku? (FOTO)\nW niedzielę (21.08) na terenie byłego niemieckiego obozu dla jeńców z pierwszej wojny światowej (Złotowo, w kierunku Łukowa) wykonywano ujęcia do serialu „Poszukiwacze Historii” emitowanego w telewizji Polsat Play. Program ma za zadanie poznanie historii danego regionu. - Mam nadzieję, że wkrótce, wzorem Czarnej Wody, również w Czersku zostanie...\nTurniej siatkówki plażowej o puchar proboszcza\nDnia 27 sierpnia o godz. 10.00 Ośrodek Kultury w Rytlu zaprasza na kolejny Turniej Siatkówki Plażowej o Puchar Księdza Proboszcza. Zapisy przed imprezą na kąpielisku w Rytlu o godz. 9.30...\nKajakarze po raz kolejny poddani kontroli trzeźwości\n(Brda, Wielki Kanał Brdy)\nMimo niesprzyjającej aury, w niedzielę (21.08) tucholscy policjanci po raz kolejny kontrolowali stan trzeźwości kajakarzy. Dwuosobowy partol przez blisko 3 godziny sprawdzał trzeźwość uczestników spływów Brdą i Wielkim Kanałem Brdy. Kontrole odbywały się w Woziwodzie oraz Legbądzie...\nJubileuszowy wyścig chartów\nChojnicki oddział Polskiego Związku Kynologicznego zaprasza na XX wyścigi chartów rozgrywane na Psiej Górze w Swornegaciach. To jedna z najważniejszych imprez tego typu w tej części europy. O popularności tej imprezy najlepiej świadczy fakt, iż w 1996 roku na starcie stanęło raptem...\nSiatkówka w strugach deszczu (ZDJĘCIA)\nW minioną niedzielę (21.08) nad jeziorem Ostrowite odbył się turniej siatkówki plażowej. Mimo niesprzyjającej aury pogodowej frekwencja dopisała i wystąpiło aż osiem par. Nasi zawodnicy zaprezentowali bardzo wysoki poziom, niczym ci z Rio i tak samo jak oni, grali podczas deszczu. Był to już siedemnasty turniej organizowany przez...\nOstrzegamy przed fałszywymi hydraulikami i pracownikami MOPS\nPolicjanci z Chojnic wyjaśniają okoliczności przestępstw, do których doszło w ostatnim czasie na szkodę starszych mieszkanek Chojnic . Do drzwi seniorek zapukały osoby podszywające się pod hydraulików lub pracownika MOPS. Właścicielki mieszkań wpuściły nieproszonych gości do środka, oszuści pod pozorem kontroli instalacji wodnej lub przyznania zapomogi okradli seniorki na sumę...\nList od czytelniczki: `Jezioro Ostrowite – smutna rzeczywistość` (FOTO)\nTak zatytułowała swój list do redakcji nasza czytelniczka, która opisuje spostrzeżenia z sobotniej (20.08) wizyty na plaży nad jeziorem Ostrowite (publikujemy treść i zdjęcia). „Witam. Wakacje, cudne Bory Tucholskie, cisza i spokój. Po dłuższym czasie nieobecności w tych rejonach odwiedziłam wraz z mężem i córką cudowne jezioro Ostrowite. To, co zobaczyliśmy wstrząsnęło nami. Cudowne niegdyś jezioro okazało się...\nWakacyjne spotkanie DKK w Bibliotece w Rytlu (ZDJĘCIA)\nDziękujemy wszystkim, którzy przybyli 10.08.2016 r. na spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki zorganizowane przez Ośrodek Kultury – Bibliotekę w Rytlu. Na spotkaniu tym, dyskutowaliśmy o książce „Góra Tajget” Anny Dziewit-Meller...\nNadleśńictwo Rytel zaprasza na drugie spotkanie z cyklu pt. `Gawęda z Borsukiem- grzybobranie`\nZapraszamy do wzięcia udziału w 2 spotkaniu z panem Marcinem Wilga, świetnym mykologiem, przyrodoznawcą oraz gawędziarzem oraz na wędrówkę po terenach leśnych w poszukiwaniu grzybów, wokół miejscowości Klosnowo w sobotę dnia 27 sierpnia o godz.9.00...\nXV regaty `O srebrną szeklę przystani Lipa i puchar Wójta gminy Karsin`\n(KOCERT, POKAZ, KONKURSY)\nW sobotę 27 sierpnia na półwyspie Lipa odbędą się XV regaty "O srebrną szeklę przystani Lipa i puchar Wójta gminy Karsin". Szczegóły na plakacie:\nFinansowanie kosztów kształcenia pracowników\nPowiatowy Urząd Pracy w Chojnicach zaprasza pracodawców do składania wniosków o przyznanie środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego na finansowanie kosztów kształcenia pracowników, w wysokości do...\nBorowiak przegrywa w Czersku (FOTO)\nW sobotę (20.08) piłkarze nożni miejscowego Borowiaka rozegrali w Czersku swój pierwszy mecz na własnym stadionie w ramach V ligi pomorskiej w Czersku - sezon 2016/17. Czerszczanie podejmowali drużynę Żuławy Nowy Dwór Gdański. Niestety goście...\nNowi księża w czerskiej parafii. Wikariusze spotkali się z księdzem proboszczem (FOTO)\nKsiądz Karol Pobłocki oraz ksiądz Damian Kajfasz rozpoczęli w sobotę (20.08) posługę w parafii p.w. św. Marii Magdaleny w Czersku. Dziś spotkali się z księdzem proboszczem Zbigniewem Straszewskim. Nowym wikariuszom zostały przydzielone zadania w parafii. Ksiądz Karol Pobłocki będzie opiekunem...\nWszystkim, którzy w tak bolesnych dla nas chwilach dzielili z nami smutek i żal, okazali wiele serca i życzliwości oraz uczestniczyli we Mszy św., ceremonii pogrzebowej oraz różańcu Ś.P. Natalii Brzeska podziękowania składa...\nPożegnanie lata z Januszem Chomontkiem\nTej imprezy jeszcze niedawno nie było w planie. 28 sierpnia na chojnickim rynku zagości Janusz Chomontek, posiadacz wielu rekordów Guinnesa w odbijaniu piłki. – To będzie ostatnie jego bicie rekordu - zapowiada burmistrz Chojnic Arseniusz Finster. - Nie będzie to jedyna atrakcja tego popołudnia. Zaplanowane są też koncerty. Najpierw zaprezentują się...\nZapraszamy na inscenizację\nna poligonie `Heidekraut`\nW sobotę 27 sierpnia na boisku sportowym w Wierzchucinie odbędzie się VI inscenizacja historyczna `Heidekraut`. Szczegóły na plakacie:\nceny od 220 zł!\nFirma Olibus zajmuje się transportem osób od 2007 roku. Posiadamy doświadczenie w branży, oraz doświadczonych kierowców. Mamy dużo stałych klientów dla których przygotowaliśmy liczne promocje. Zostań naszym...\nKolejne zadania finansowane z CzBO\nUtwardzenie części boiska szkolnego kostką brukową przy Szkole Podstawowej nr 1 im. Janusza Korczaka w Czersku. Firma Usługi drogowo-budowlane Zbigniew Gryga z Kurczego wykonała prace związane z utwardzeniem boiska szkolnego przy Szkole Podstawowej nr 1 w Czersku (679,0 m2).Promocja Sołectwa Rytel poprzez oficjalną maskotkę – „Rytelską Jagódkę” oraz slogan: „Rytel – Perła Brdy”:\nPółkolonie dla dzieci z sołectwa Rytel (ZDJĘCIA)\nZe środków pochodzących z Czerskiego Budżetu Obywatelskiego 2016, w dniach 11-22.07.2016 r. zorganizowano półkolonie dla dzieci sołectwa Rytel, w których wzięło udział 45 osób w wieku 7-14 lat...\nJubileuszowy rycerski turniej\nTegoroczny turniej rycerski w Chojnicach zaplanowany 27 sierpnia zapowiada się interesująco. Co roku jest on wspomnieniem epilogu wojny trzynastoletniej, której ważnym elementem było oblężenie Chojnic i powrót miasta do macierzy. W tym roku przypada...


MASZ WŁOSY JAK HAGRID? ❗ TEN FILM JEST DLA CIEBIE ❗ - WWWLOSY.PL\nJak sprawdzić, czy macie kręcone włosy? W tym filmie! A później szczotki w kosz (zwłaszcza typu Tangle Teezer) i hop na grupę: ⬇⬇⬇ Kasia i jej loczałki ✔ Wpis o pielęgnacji kręconych włosów dla początkujących: ✔ Jak zrobic żel lniany? ✔ Playlista kręcone włosy: Tematy tego filmu to: kręcone włosy, metoda curly girl, plopping i ręcznikowanie, ugniatanie loków, jak zacząć dbać o kręcone włosy, typy skrętu, cg, mycie odżywką. Kontakt sklep: Kontakt biznes: Instagram: SKLEP BLOG\ndziubas... Stosuję cg od maja i jest naprawdę zacnie, także polecam, a tobie, Aga, dziękuję za ten filmik :*\nKacriri... Mam włosy falowane puszące się bardzo farbowane i rozjaśniane nie raz prostuje od jakiś 3 lat codziennie a fryzjerzy mówią mi ze niemożliwe żebym miał tak bardzo zdrowo wyglądające włosy po tylu rozjaśnianiach farbowaniach i prostowaniach doslowanie co 5 sekund to ja mówię ze dobra pielęgnacja potrafi zdziałać cuda\nMalwina... ja mam puszące się, falowane włosy, ale jak są dobrze nawilżone wtedy się mniej bądź bardziej prostują, także można mieć i tak ;)\nHelena ... Okey to jak traktować włosy falowane tak samo jak kręcone?\nKarolin... Jeśli chodzi jeszcze o ten temat to chciałabym dowiedzieć się jak zabezpieczyć włosy przed wilgocią. Często jest tak, że ułożę ładnie swoje włosy, wyjdę na dwór i właśnie wtedy moje włosy stają się włosami Hagrida.\nKto? Kt... Co obrazasz hagrida ???\nKasia K... Ja jestem odwrotnoscia hagrida. Wieczny przyklap i mało objetosci. Niskopory cienkie i proste jak druty. Zawsze zazdroscilam "hagridom".\nmagda12... Dlaczego silikony dla kręconych włosów to kiepski pomysł?\nMój chłopak ma krótkie kręcone włosy i właśnie kupił serum silikonowe, żeby włosy nie wyglądały na takie suche.\nJudoed ... Bardzo bardzo pomocny film? liczę na więcej z serii dla kręconych włosów❤\nElyse M... albo jak wkurzony Chopin\nFrozen ... O matko szok, moje włosy właśnie tak się zachowują. Przed szkołą czesze na sucho i mam straszny puch na głowie. Już dołączyłam do grupy, mam nadzieję że czegoś się dowiem. Coś mi przeblyskuje, że kiedyś trochę mi się falowały w przedszkolu, czas sprawdzić! Bardzo dziękuję za film, tyle się męczyłam i bardzo nie lubiłam moich włosów.\nKarolin... Hej, jestem bardzo ciekawa tematu wlosow i chcialabym sie w niego zaglebic gdyz mam ogrmny problem z moimi wlosami ale na razie jestem totalnym laikiem, dlatego ogladam Twoje filmy zeby sie przyuczyc :) powiedz mi prosze od czego zalezy to ze wlosy po wyprostowaniu sa sypkie, gladkie i sie nie puszą- jak do tego doprowadzic gdy mam falowane i puszyste wosy? :(\nAnia J... Super film <3 moje włosy się nie umieją zdecydować :D raz się kręcą, a raz są leniwe i wolą być proste/falowane, szczotka im nie pomaga i nie szkodzi, a jest raczej przedmiotem obojętnym! Dlatego pielęgnację dostosowałam, dzięki Twoim poradom, do tego, czego one chcą i jak się nie kręcą, to walę sera silikonowe np., a jak widzę chęci na spiralki, to wyciskam olejkiem i glutkiem. A właśnie podjęłam decyzję o mojej pierwszej przymiarce do hennowania blondu z rudymi refleksami i już nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła wypróbować produkty z Twojego sklepu w tym celu <3 ciekawe, czy wyjdzie mi Ania z zielonego wzgórza :)\nMaria L... Ja od kilku lat walczę z prostownicą, bo nie lubiałam nigdy swoich włosów. Po Twoich filmach chyba w końcu zdecyduję zadbać o nie... Jak często można stosować maskę łączoną z humektantem?\nAnna... Dziękuję! Nawet nie podejrzewałam, że mam kręcone włosy, choć mama takie ma... z brzydkiego puchu, mam lekki skręt, zdrowe włosy:)\nWika Ch... https://biorganic24.pl/pl/p/NANGA-Urzet-barwierski-Isatis-tinctoria-50-g-ALTERNATYWA-DLA-INDYGO/2652 Mam pytanko. Czy ktoś używał zamiast indygo tego czegoś?? Czy możesz nagrać filmik o indygo i mieszaniu go z henną? Na kimś, kto ma ciemne włosy :D\nBeata R... Hej, potrzebuję porady: mam średnioporowate włosy, odrost naturalny ciemny blond i rozjaśniane końce. Szukam szamponu oczyszczającego. Włosy raz suche u nasady, raz szybko się przetłuszczają. Zależy czy używam wcierek z alko. Do tej pory używałam szamponu z Jantaru jest super ale szukam oczyszczenia. Będę wdzieczna za pomoc. Pozdrawiam :)\nRó?owy... Nie była Pani czasem na woodstocku?:D\nOktawia... Kochana! Co polecilabys na wysokoporowate wlosy? Mam z tym straszny problem. Mimo tego ze je wyprostuje (bo bez tego ani wyjsc z domu) to juz po 10 minutach na dworze robi sie straszny busz, pusza sie niesamowicie, zaczynaja sie krecic! Co mogłabyś polecic? ? Ps zazdroszcze STRASZNIE wlosow?\nMK Prod... Dziękuję!\nTagi użyte w filmie MASZ WŁOSY JAK HAGRID? ❗ TEN FILM JEST DLA CIEBIE ❗\n#kręcone włosy #metoda curly girl #ugniatanie loków #typy skrętu #cg #mycie odżywką #plopping #ręcznikowanie #curly hair project #chp #agnieszka niedziałek #wwwlosy #włosy #włosy kręcone #kręciołki #pielęgnacja włosów


Teraz ja pozachwycam się otrzymaną od Nemeni paczuszką:) Spotkanie było bardzo miłe - teraz tak samo miło będzie się czytało!\nPoza książką, która od dawna jest na mojej liście "do przeczytania", bardzo ucieszyła mnie herbatka - moja ulubiona - która na pewno umili mi czas czytania. Natomiast słodkości w równej mierze spodobały się mi jak i mojej córce :)\nWczoraj wieczorem dokonałam pierwszego "wertowania" książki:) W najbliższych dniach planuję zagłębić się w nią z prawdziwą przyjemnością.\nRaz jeszcze bardzo dziękuję za przemiłe prezenty!\nAutor: elen.77 o 08:43\nIsabelle 14 kwietnia 2011 13:42\nCiekawa jestem tej książki, dlatego z niecierpliwością będę wyczekiwać recenzji ;)\nGeorges Simenon : "Wdowa Couderc"\nMiłość w jeszcze dawniejszym Paryżu - "Historia Ma...\nDziennik Jaskółki - Amelie Nothomb\nWymiana - informacje\nMarcel Pagnol "Żona piekarza"\nSłony smak miłości - Benoîte Groult


Archiwa: Historia - Blog Surge Polonia - Historia i patriotyzm\nJędrek – Architektura obronna –...\nCzy wiecie jak zbudować ognioodporne chodniki bojowe lub do czego służy hurdycja? Tego i jeszcze więcej dowiecie się z trzeciego odcinka pt. „Mury”:\nW drugim odcinku kasztelan zamku Chojnik opowiada m. in. o śmiercionośnych niespodziankach, które czyhały zarówno na oblężycieli, jak i broniących zamków.\nCzym różnił się pałac od zamku? Co to była bartyzana? Jaką funkcję obronną pełniły dawniej bramy? Tego wszystkiego dowiecie się po obejrzeniu pierwszego odcinka z Jędrkiem w roli głównej.\n1 2 3 4 Następne wpisy


Warszawa: remonty i plany zdjęciowe mocno sparaliżują ruch w stolicy. Na jakich ulicach wystąpią utrudnienia. Zycie\nWarszawa: remonty i plany zdjęciowe mocno sparaliżują ruch w stolicy. Na jakich ulicach wystąpią utrudnienia\nWarszawiacy muszą liczyć się z dużymi utrudnieniami!\nUtrudnienia w ruchu! / YouTube: Kierowcy Warszawskich ulic\nPortal Wawalove przekazał informacje o sporych utrudnieniach drogowych, jakie już w najbliższy weekend pojawią w stolicy. Lepiej będzie poruszać się na pieszo lub metrem. Jeśli zamierzamy wsiąść w samochód to polecamy uzbroić się w cierpliwość!\nJuż dziś od godziny 13 do 21:45 oraz jutro od godziny 15, aż do godziny 3:00 w niedziele realizowane będą zdjęcia do filmu. Z tego względu zablokowana będzie ulicy Stalowa od ulicy Szwedzkiej, aż do Czynszowej. Z tego względu zalecany jest objazd ulicy Stalowej, przez ulicę Szwedzką. Dodatkowo nastąpią także zmiany tras autobusów N14, N03 i N64.\nWarto także pamiętać, że obecnie na ulicy Szwedzkiej trwają także prace ciepłownicze, a więc na odcinku między Stalową, a Szwedzką obowiązuje tylko jeden kierunek jazdy.\nOd dziś z powodu remontu zamknięty będzie także przejazd na ulicy Naczelnikowskiej oraz Radzymińskiej. Remonty potrwają około dwa tygodnie. Kierowcy muszą liczyć się z tym, że nie skręcą z ulicy Radzymińskiej w lewo, ani też nie przejadą z ulicy Naczelnikowskiej na Radzymińską w kierunku Targówka.\nZmiany organizacji ruchu w wielu miejscach!\nDziś zmieni się także organizacja ruchu na ulicy Światowida. Z powodu budowy przedłużenia trasy tramwajowej nieczynna będzie zachodnia część jezdni od ulicy Strumykowej, aż do Leśnej Polanki.\nW weekend, od 21 do 22 listopada prowadzone będą także remonty na ulicy Posag 7 Panien. Z powodu naprawy linii wodociągowej odcinek pomiędzy ulicą Szamoty, a torami kolejowymi będzie wyłączony z ruchu! Samochody będą kierowane objazdami.\nOd poniedziałku zmiana organizacji ruchu dotyczyć będzie ulicy Rosoła. Władze Warszawy przekazały, że częściowo ruch samochodowy będzie przekierowany na jezdnię wschodnią, która ostatnio została wybudowana. Dodatkowo nadal zamknięty pozostaje odcinek ulicy Płaskowickiej od ulicy Rosoła do Cynamonowej.\nJAK INFORMOWAŁ PORTAL „ŻYCIE”: WARSZAWA: KIM JEST ALDONA MACHNOWSKA - GÓRA, NOWA WICEPREZYDENT STOLICY? NIEMALŻE NIKT NIE WIE, ŻE SWEGO CZASU PRÓBOWAŁA SIŁ W PEWNEJ BRANŻY\nPORTAL „ŻYCIE” PISAŁ RÓWNIEŻ O: WARSZAWA: RZECZNIK KOMENDY STOŁECZNEJ KOMENTUJE WCZORAJSZY STRAJK KOBIET. PODANO LICZBĘ ZATRZYMANYCH I WYLEGITYMOWANYCH OSÓB\nJAK INFORMOWAŁ RÓWNIEŻ PORTAL „ŻYCIE”: WARSZAWA: SŁYNNY BAZAREK NA GOCŁAWIU NIEBAWEM ZNIKNIE NA RZECZ NOWEGO OSIEDLA MIESZKALNEGO? PRZEDSIĘBIORCY TOCZĄ ZAWZIĘTY SPÓR Z DEWELOPEREM\nWysłano: 20.11 09:01


Chińskie miasto jest czystsze dzięki karaluchom - Nauka - polskieradio.pl\nChińskie miasto jest czystsze dzięki karaluchom\nOstatnia aktualizacja: 29.12.2018 20:39\nKaraluchy nie kojarzą się zbyt pozytywnie. Naukowcy od dawna zastanawiają się, jak te małe stworzenia przeżywają w brudnym, niezbezpiecznym środowisku, co może otwierać nowe pola dla medycyny i farmakologii. Karaluchy mogą okazać się pożyteczne również w innych dziedzinach.\nSzanując wrażliwość niektórych czytelników zamiast zdjęć publikujemy rysunekFoto: Kudryashka/Shutterstock\nJednym z narastających problemów w niektórych częściach globu jest nadprodukcja żywności i składowanie odpadów organicznych. Każdego roku marnowana jest jedna trzecia wyprodukowanej żywności, czyli prawie półtora miliarda ton. Jest to zawrotna liczba i czyste marnotrawstwo pracy, energii, pieniędzy i zasobów. Niektóre kraje podjęły starania w ograniczaniu tych strat i idzie im całkiem nieźle. Przykładem na to są Chiny.\nW zakładzie należącym do Shandong Qiaobin Agricultural Technology na obrzeżach miasta Jinan, codziennie przetwarzane jest 55 ton odpadów kuchennych. Karmi się nimi właśnie... karaluchy.\nBłyskawiczny rozwój chińskich miast spowodował problem ze składowaniem śmieci. Karmienie karaluchów pomaga w jego rozwiązaniu. Azjaci podają odpady biologiczne przez rurki prowadzące do komórek z insektami. Technologia jest na tyle sprytna, że nie pozwala owadom na wyjście poza wyspecjalizowane pomieszczenia. Po śmierci, karaluchy stają się pożywieniem dla innych gatunków zwierząt.\nLi Hongyi, przewodnicząca Shandong Qiaobin ma nadzieję, że w przyszłym roku firma otworzy trzy kolejne zakłady. Pozwoli to na przetworzenie jednej trzeciej odpadów żywnościowych z Jinan, małego, bo siedmiomilionowego chińskiego miasta. Pani Hongyi znalazła już naśladowców w innych częściach Chin.\nCzy karaluchy nas ocalą? Jest duże prawdopodobieństwo, że tak. Z jakiegoś powodu karaczany są w stanie przetrwać w najbardziej ekstremalnych i groźnych biologicznie warunkach. A to znaczy, że wytwarzają substancje, które eliminują najbardziej jadowite bakterie. W tym również te oporne na dotychczasowe antybiotyki.\nJakkolwiek by to nie brzmiało, nie do przecenienia są również ich wartości odżywcze. Te insekty to źródło dobrego, pełnowartościowego białka. Zapotrzebowanie na to ostatnie rośnie wraz ze światowym wzrostem ludzkiej populacji. Karaluchy mogą nas ocalić również i na tym polu i być może już niedługo nie będzie stać nas na wybrzydzanie w kwestii źródła białka. A swoją drogą obserwując ciągły rozrost i niepohamowaną żarłoczność ludzkiej populacji, wypada zadać pytanie, kto tu tak naprawdę jest szkodnikiem i karaluchem.\nZobacz więcej na temat: NAUKA biologia Chiny ochrona środowiska ekologia