Bijou Phillips - seriale, filmy i programy TV w telewizji - emisje w TV, gdzie i kiedy obejrzeć - Sprawdź Online - programtv.naziemna.info\nBijou Phillips - seriale, filmy i programy TV w telewizji - emisje w TV, gdzie i kiedy obejrzeć\nNa tej stronie znajdują się informacje na temat programów TV, filmów, seriali, w których Bijou Phillips występuje jako aktor lub reżyser.\nNajbliższe emisje - programy, filmy z udziałem Bijou Phillips\nEmisje archiwalne - programy, filmy z udziałem Bijou Phillips\nDrzwi w podłodze Drzwi w podłodze program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\nHostel 2 Hostel 2 program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\nHostel, część II Hostel, część II program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\nKrwawa jazda Krwawa jazda program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\nUdław się Udław się program tv - sprawdź gdzie obejrzeć!\nBijou Phillips do zobaczenia przed lub za kamerą w: Drzwi w podłodze, Hostel 2, Hostel, część II, Krwawa jazda, U progu sławy, Udław się.\nOsoby wielokrotnie współpracujące z Bijou Phillips\nEli Roth Razem\nLauren German Razem\nRoger Bart Razem\nKliknięcie w Imię i nazwisko osoby powoduje przejście na stronę zawierającą informacje na temat tej osoby wraz z listą emisji programów. filmów i seriali, w których jest obsadzie. Klik w etykietę Razem przenosi na stronę pokazująca wspólne projekty Bijou Phillips z wymienioną na liście osobą.\nOsoby współpracujące z Bijou Phillips\nAlice Marie Crowe Billy Crudup Cameron Crowe Edwige Fenech Eion Bailey Gary Kohn Gillian Jacobs Harvey Loomis Heather Burns Holly Maples J.J. Cohen Jason Lee Jay Hernández Joel Grey John Fedevich Jonah Bobo Jordan Ladd Kevin Sussman Larry Pine Libby Langdon Liz Stauber Louis Arcella Madeleine Stowe Marcus Adams Mark Kozelek Mark Pellington Mark Taylor Matt Gerald Michael Angarano Michelle Moretti Mischa Barton Noah Taylor Patrick Fugit Patrick O'Kane Peter Frampton Rachel Style Richard Burgi Robert LuPone Ruggero Deodato Sam Rockwell Stanislav Yanevski Suzanne Shepherd Terry Chen Tom Riis Farrell Vera Jordanova Yolonda Ross\nBijou Phillips do obejrzenia na antenie stacji: CANAL+ PREMIUM, CANAL+ 1, CANAL+ FAMILY, CANAL+ FILM, Kino TV, PULS 2, TNT, TV4, TV6, TVN 7, TVN Fabuła\nprogram telewizyjny na dziś program tv na jutro sport na żywo w Eleven Sports premiery Canal Plus TVP1 program tv TVP2 TVN TVN program tv msze święte tv gorzkie żale w tv Liga Europy UEFA w TV Titanic w TV Córka miliardera w TV Strade Bianche (kolarstwo szosowe) w TV Festiwal Kabaretu w Koszalinie w TV Nasz nowy dom w TV Pasażerowie w TV Królowe życia w TV Kuchenne rewolucje w TV Milionerzy w TV


Warsztat: „Early Medieval Pottery in Egypt”\nWrzesień 25, 2014 autor importer\nW Kairze w dniach 24 i 25 września 2014 odbył się warsztat zorganizowany wspólnie przez Niemiecki Instytut Archeologiczny (DAI) oraz Francuski Instytut Archeologii Orientalnej (IFAO), poświęcony porównaniu indywidualnych podejść do kwestii badania kulturowych przemian w Egipcie okresu późnego antyku i wczesnego średniowiecza.\nW drugim dniu spotkania dokonano przeglądu wiedzy na temat wczesnośredniowiecznej ceramiki w Egipcie, produkowanej na miejscu jak również importowanej do Egiptu. Naqlun, stanowisko monastyczne w oazie Fayum kopane przez misję Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW, prezentowane było przez kierownika misji prof. Włodzimierza Godlewskiego oraz ceramologa misji Katarzynę Danys-Lasek.\nW spotkaniu wzięły udział również ceramolog Anna Południkiewicz z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej, współpracująca z misjami IFAO w Tebtynis w oazie Fayum oraz w Bawit, oraz ceramolog Julia Górecka pracująca dla misji IFAO w Tebtynis, współpracująca również z polskimi projektami w Egipcie.\nDr Grzegorz Majcherek reprezentujący polskie wykopaliska Centrum Archeologii w Aleksandrii nie mógł wziąć udziału w spotkaniu.\nRoland Pierre Gayraud przedstawił prace IFAO na średniowiecznym Fustacie w Kairze w wykładzie poświęconym pamięci niedawno zmarłego George T. Scanlona.


W przyszłym roku Bielsko-Biała wzbogaci się o kolejny otwarty dla zwiedzających zabytek. Mowa o kaplicy św. Anny przy siedzibie Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej. Obiekt zostanie wyremontowany i udostępniony zwiedzającym dzięki pieniądzom z Marszałkowskiego Budżetu Obywatelskiego Województwa Śląskiego. Dzięki mobilizacji mieszkańców – projekt uzyskał 1992 głosy - udało się otrzymać dofinansowanie. Szacunkowy koszt remontu to 964.000 zł. Muzeum już ogłosiło przetarg na wykonanie prac remontowych i konserwacyjnych.\n- Dzięki pieniądzom z budżetu obywatelskiego województwa śląskiego wyremontowane zostanie wnętrze kaplicy - od posadzki aż po sufit - mówi dr Grzegorz Madej, autor projektu remontu kaplicy, historyk Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej. - Na stronie muzeum znajduje się wizualizacja kaplicy po remoncie, ale w wersji przejściowej. Podczas prac inwentaryzacyjnych udało się ustalić konkretne miejsca spoczynku poszczególnych Sułkowskich i w ostatecznej wersji epitafia będą na podłodze, a nie na ścianach – dodaje dr Madej.\n- Kaplica będzie funkcjonować jako mauzoleum książęcego rodu Sułkowskich, gdyż w kryptach skrywa szczątki ośmiu przedstawicieli tej familii. Muzeum chce też przywrócić to, co było w tradycji tej świątyni – dwa nabożeństwa za Sułkowskich w ciągu roku, które odbywały się zawsze na św. Anny i na Wszystkich Świętych. Poza tym ma być to miejsce, w którym będą odbywały się wydarzenia kulturalne, czyli kameralne koncerty muzyki poważnej czy też wykłady naukowe. Oczywiście kaplica będzie również otwarta dla zwiedzających na tych samych zasadach, co pozostała część muzeum – tłumaczy dr Madej.\nZgodnie z dokumentacją przetargową remont kaplicy przewiduje konserwację jej wnętrza, a co za tym idzie renowację tynków, konserwację i malowanie ścian, kotwienie pękniętych murów i nadproży, wyposażenie świątyni w niezbędne instalacje, rekonstrukcję brakujących lub uszkodzonych elementów architektonicznych, remont empory – wcześniej zamurowanego chóru, wymianę posadzki, okien czy montaż nowoczesnego oświetlenia.\nPod kamienną posadzką kaplicy znajdują się krypty, które grudniu i styczniu były poddawane pracom porządkowym i inwentaryzatorskim.


Apple pokazało iPhone SE. Jest mniejszy, tańszy, ale brakuje mu jednej ważnej funkcji | Technologie na Next Gazeta\nApple pokazało iPhone SE. Jest mniejszy, tańszy, ale brakuje mu jednej ważnej funkcji\nKamil Mizera 21.03.2016 19:00\nNa dzisiejszej konferencji Apple pokazało światu najnowszego iPhone'a SE. Tym samym firma postanowiła wskrzesić średnią półkę cenową swoich telefonów, wprowadzając model, który ma trafić w gusta fanów mniejszych ekranów i jeszcze mniejszych cen.\nNowy iPhone SE jest dopełnieniem smartfonowej oferty Apple, na wzór iPhone'a 5C. Tym razem jednak wydaje się, że iPhone SE rzeczywiście może stać się hitem. Apple wyciągnęło wnioski z poprzedniego razu i zaprezentowało telefon, który nie tylko jest w rozsądnej cenie, ale jest niewiele gorszy od głównego modelu: 6S.\nKonferencja Apple Konferencja Apple\nCzym kusi iPhone SE?\nApple w tym roku postanowiło zaszaleć. W urządzeniu z 4-calowym ekranem zmieściło podzespoły rodem wyciągnięte z flagowego modelu iPhone'a 6S. Oto najważniejsze wyróżniki nowego iPhone'a:\nEkran: Retina, o przekątnej 4 cale.\nProcesor: A9 64-bit i M9 co-procesor ruchu.\nRAM: nie podano, ale można zaryzykować, że będzie 2GB, tak jak w iPhone 6S.\nAparat: 12MP iSight z funkcją Live Photos (ruchomych zdjęć) i panoramami 63MP. Dodatkowo przedni aparat został wyposażony w funkcję Retina Flash, czyli rozbłysk całego ekranu do robienia selfie.\nWideo: możliwość kręcenia filmów 4K, funkcja slow-motion.\nInne funkcje: obsługa LTE, NFC, ApplePay i wybudzanie Siri za pomocą komendy głosowej.\nCena: za 16GB zapłacimy 399 dolarów (a raczej w naszym przypadku Euro), za 64GB trzeba zapłacić 499 dolarów.\nNowy iPhone, nie tak znowu nowy wygląd\niphone SE zrzut\nSam wygląd iPhone'a SE przywodzi na myśl model 5 i 5S, jednak z zaokrąglonymi krawędziami. SE będzie miał również obudowę z aluminium i będzie dostępny w kolorze złotego różu.\nNie ma rewolucji, jest za to dobry telefon w niezłej cenie\nNowy iPhone SE to dobry strzał Apple. Za około 1600-1700 złotych firma oferuje iPhone'a 6S w mniejszym opakowaniu. Z ważniejszych funkcji, które znajdziemy we flagowym modelu, a nie będzie w jego tańszym bracie, to brak 3D Touch. Jest to jednak niewielka strata przy mocno obniżonej cenie.\nNowego iPhone'a można zamawiać już od 24 marca, a w sprzedaży będzie od 31 marca, na początku tylko w kilku wybranych krajach. Reszta świata będzie musiała poczekać na niego do maja.


mmr 06.03.2018 08:24\nPrzejrzyj nasze pomysły na sosy do mięs TUTAJ\nPokrój i zmiel mięso oraz cebulę. Włóż 4 jaja do garnka z wodą i gotuj 6 minut od momentu zawrzenia wody. Wyjmij je, wystudź i obierz. Do zmielonego mięsa wbij odłożone surowe jajo, wsyp 4 łyżki tartej (lub namoczonej i wyciśniętej) bułki i koperek. Wszystko wymieszaj, dopraw pieprzem i solą, a potem starannie wyrób masę. Dodatek bułki spowoduje, że klops będzie soczysty, gdyż soki, które puści mięso w czasie pieczenia, nie wypłyną na zewnątrz, tylko w nią wsiąkną. Możesz też doprawić masę mięsną szczyptą gałki muszkatołowej, niewielką ilością suszonych ziół, np. tymianku, cząbru lub majeranku albo innych przypraw dobranych według własnego gustu i upodobań domowników (byle z umiarem!). Jeśli uznasz, że masa wyszła zbyt ścisła, wmieszaj w nią odrobinę (2-4 łyżki) wody. Zrobione? To teraz włącz piekarnik, żeby zdążył się rozgrzać, zanim skończysz pracę przy klopsie. Ustaw pokrętło termostatu na 180°C. Na suchej desce rozłóż tak duży arkusz pergaminu, byś zdołała nim dokładnie owinąć przygotowaną wąską blachę lub brytfannę. Nasmaruj pergamin sklarowanym masłem, wyłóż na nią połowę masy mięsnej i uformuj w prostokąt o bokach ciut krótszych niż wymiary dna brytfanny. Na środku papieru, wzdłuż jego dłuższego boku, ułóż ugotowane jaja jedno za drugim. Przykryj wszystko równomiernie rozłożoną warstwą pozostałego mięsa. Starannie zlep brzegi klopsa, lekko nim poruszaj, formując go w rulon. Rób to bardzo uważnie, by nie podziurawić pergaminu. Szczelnie owiń ten rulon wolnymi bokami papieru i ostrożnie przełóż do keksówki. Wstaw do gorącego (180°C) piekarnika i piecz 40-45 min. Następnie włóż rękawicę i na chwilę wysuń formę, mocno rozchyl pergamin, rozsmaruj na klopsie (pędzelkiem lub wypukłą stroną łyżki) śmietanę i piecz odkryty jeszcze 15-20 min, by pięknie się zrumienił.\nPieczeń wołowa w Guinessie\n"Pieczeń rzymska, czyli fałYszywy pieczony zając. Ładna i Zmaczna"\nTakie straty w Agorze, że korektorów wywaliliście?!\nPieczeń rzymska, czyli fałyszywy pieczony zając. Ładna i\n>>>>>zmaczna<<<<<< błąd na zajawce :) ->smaczna\nzmaczna jak holera !\nA może zaczniecie przepis od: "Idź do sklepu i kup 5 jajek....". Naprawdę?! Naprawdę trzeba instruować czytelnika, że jajka do gotowania na twardo trzeba włożyć do garnka, a wyjmując gorącą brytfannę, włożyć rękawicę?. Dlaczego traktujecie czytelników jak kompletnych idiotów?


„W kierunku bycia razem” – Forum Edukacji Kulturowej SYNAPSY 2017 za nami!\nForum Edukacji Kulturowej SYNAPSY 2017, które odbyło się 15 listopada 2017 roku w Miejskim Ośrodku Kultury w Nowym Targu, było spotkaniem trzech środowisk: oświaty, kultury i samorządu. Wzięło w nim udział około 90 osób. Głównym tematem forum była współpraca: szkoły z instytucją kultury, dzieci z dorosłymi, dzieci z dziećmi, organizatorów programu Synapsy z jego partnerami.\nZespół Synaps, realizujący w Małopolskim Instytucie Kultury regionalną odsłonę programu Bardzo Młoda Kultura, przyswoił sobie pewną definicję uczestnictwa w kulturze, mówiącą o tym, że jest to każda czynność i aktywność, dzięki której tworzą się nowe relacje – pomiędzy ludźmi, między ludźmi a ideami. Dlatego tak ważne było dla nas, aby to spotkanie odbyło się w atmosferze koleżeństwa, współpracy, otwartej rozmowy, w gronie osób, które sobie ufają.\nTen cel został chyba osiągnięty. Forum w Nowym Targu stało się „przestrzenią dobrej rozmowy”. Dziękujemy uczestnikom za otwartość wobec tego, co przygotowały Małopolski Instytut Kultury w Krakowie i Miejski Ośrodek Kultury w Nowym Targu.\nWykład prof. Marka Krajewskiego o „wspólnym byciu razem”, panel dyskusyjny z realizatorami synapsowych projektów, warsztaty poszerzające kompetencje i możliwości pracy animatorów i nauczycieli, występ zespołu Mali Śwarni, podsumowanie spotkania w kręgu uczestników – to wydarzyło się zgodnie z programem. Jednocześnie w kuluarach toczyły się rozmowy, od powitań osób spotykających się po dłuższej przerwie, po dyskusje o realiach prowadzenia działań edukacyjnych w Małopolsce.\nByło to zatem spotkanie dające energię i zapał do dalszych działań. To nie koniec Synaps. Przed nami kolejny rok, nowy kurs warsztatowy, nowi uczestnicy i nowe projekty. W lutym planowane jest spotkanie partnerów Synaps, które – mamy nadzieję – będzie następnym krokiem do powstania koalicji na rzecz rozwoju edukacji kulturowej w Małopolsce. Bądźmy w kontakcie!\nfot. Cyclope, MIK 2017 CC BY SA 3.0


Dworzec w Ełku - pasażerowie korzystają już z nowych przestrzeni - Przestrzeń publiczna\n29 lip 2014 13:02\nDworzec w Ełku po remoncie\nDworzec w Ełku jest już po modernizacji. Został gruntownie odnowiony i dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Po trwającej ponad pół roku przebudowie obiekt w poniedziałek, 28 lipca, został udostępniony pasażerom.\nZabytkowy budynek dworca w Ełku jest już oddany do użytku, przeszedł kompleksową modernizację. Obiekt zmienił wygląd i stał się bardziej funkcjonalny i przyjazny podróżnym. Jest przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Pojawiły się ścieżki prowadzące dla osób niewidomych i niedowidzących oraz mapa z oznaczeniami w języku Braille’a.\nGłówny hol dworca ma już nową aranżację. Funkcjonują tam kasy przewoźników kolejowych i PKS. Wkrótce pojawi się niewielki kiosk. Lewa część budynku została przeznaczona na hostel – obecnie trwają rozmowy z potencjalnym najemcą.\nPKP RSS AMP RSS Dworzec w Ełku RSS modernizacja dworców RSS


Ubezpieczenie wyposażenia - ochrona mebli i sprzętu w praktyce | Rankomat.pl\nLeszek DrozdalskiZaktualizowano: 15.12.2021\nAktualnie: Ubezpieczenie wyposażenia - ochrona mebli i sprzętu w praktyce\nWyposażenie domu i mieszkania ma wartość nie tylko finansową, ale często też sentymentalną. Wszelkiego rodzaju sprzęty i przedmioty można włączyć do polisy mieszkaniowej na wypadek pożaru czy kradzieży. Sprawdzamy, jak ubezpieczenie wyposażenia wygląda z bliska.\nCo oznacza wyposażenie w polisie mieszkaniowej?\nJak ubezpieczyć wyposażenie?\nOd czego można ubezpieczyć wyposażenie?\nCzy wartość wyposażenia wpływa na cenę polisy?\nNa jaką kwotę ubezpieczyć wyposażenie?\nIle kosztuje ubezpieczenie wyposażenia, w tym mebli i sprzętów?\nCzy polisa mieszkaniowa chroni wyposażenia firmowe?\nWyłączenia odpowiedzialności w ubezpieczeniu wyposażenia\nGdzie kupić ubezpieczenie wyposażenia, mebli i sprzętów?\nGdyby podliczyć wartość mebli, sprzętu RTV, AGD, komputerowego i sportowego, biżuterii, ubrań, dywanów, roślin czy książek może wyjść z tego całkiem pokaźna kwota. Latami zbierane wyposażenie jest jednocześnie łatwym łupem dla złodzieja, ulega awariom i jest podatne na zlanie czy pożar. I chociaż polisa mieszkaniowa nie zabezpieczy wymienionych przedmiotów przed kradzieżą czy zniszczeniem, to pozwoli uzyskać rekompensatę finansową. To i tak znacznie lepiej, niż bez wyposażenia i bez środków na jego odtworzenie.\nElementy wyposażenia mieszkania to tzw. ruchomości domowe lub mienie ruchome. Samo pojęcie jest bardzo szerokie i obejmuje m. in.:\npieniądze, kosztowności, biżuterię;\nmeble nie będące stałymi elementami zabudowy;\nsprzęt RTV i AGD z wyłączeniem urządzeń zainstalowanych na stałe (lodówka w zabudowie czy kuchenka);\nkomputery, telefony, tablety, konsole do gier i innego typu sprzęt elektroniczny;\nobrazy, rzeźby i inne dzieła sztuki lub ozdoby;\nodzież wraz z obuwiem;\nsprzęty kuchenne, sztućce, zastawę itp.;\nplecaki, torby, walizki;\npłyty i książki;\nzwierzęta domowe (psy, koty i inne).\nRuchomości domowe są to więc przedmioty, które można wynieść z obszaru nieruchomości (również z terenu posesji, pomieszczeń gospodarczych itd.) bez konieczności ich demontażu przy użyciu narzędzi.\nStałe elementy stanowią niejako odwrotność ruchomości domowych. Zalicza się do nich m. in.: elementy drzwi i okien, wykładziny, powłoki malarskie, kominki, kuchenki, piece, gładzie, wanny, zlewozmywaki, anteny satelitarne, panele słoneczne czy elementy instalacji. Kluczem do ich rozróżnienia jest przytwierdzenie danego przedmiotu na stałe.\nWiększość towarzystw wyposażenie domu umieszcza poza podstawową wersją polisy. Żeby ubezpieczyć mienie ruchome, trzeba więc wykupić odpowiednie rozszerzenie, czyli podpisać dodatkową umowę oraz zapłacić większą składkę.\nNa rankomat.pl ubezpieczymy też samo wyposażenie od kwoty 5000 zł do 500 000 zł.\nWyposażenie, w tym meble i sprzęty, możemy chronić w zależności od wybranego zakresu polisy mieszkaniowej.\nPodstawą jest ochrona ruchomości od zdarzeń losowych – tych samych, co w przypadku murów i elementów stałych. A zatem od skutków ognia, zalania, wybuchu, uderzenia pojazdu, upadku drzewa itp.\nZa kolejne ryzyka trzeba dodatkowo zapłacić, jak kradzież z włamaniem, kradzież zwykła, przepięcie, stłuczenie, rozbój czy awaria.\nOptymalną ochroną dla ruchomości domowych jest ubezpieczenie od ryzyk wszystkich uzupełnione określonymi rozszerzeniami. Pamiętajmy jednak, że również taka polisa zawiera wyłączenia i limity odpowiedzialności, które są wyszczególnione w OWU.\nW polisie mieszkaniowej dodatek „minie ruchome” jest ważny, ale może okazać się niewystarczający bez innych rozszerzeń. Poniżej wymieniamy te dodatki, które pośrednio lub bezpośrednio łączą się z ochroną wyposażenia w domu, mieszkaniu a także poza nieruchomością.\nRyzyka przydatne dla ochrony wyposażenia\nchroni urządzenia domowe warte minimum kilka, a często kilkanaście tysięcy złotych przed skokami napięcia\nkiedy sprawca pozostawia po sobie ślady w postaci zniszczonych zamków czy zbitych szyb\nnie należy mylić ze zwykłą kradzieżą\nrozszerzenie działające poza terenem ubezpieczonej nieruchomości, np. na ulicy czy w środkach komunikacji publicznej\nzabezpiecza finansowo np. przed szkodami wyrządzonymi przez dzieci czy zwierzęta domowe\npakiet dający nam możliwość naprawy określonych sprzętów (np. lodówki, telewizora, elementów poszczególnych instalacji) na koszt ubezpieczyciela, który odpowiada również za organizację interwencji specjalistów\nw polisach często obwarowana dodatkowymi zapisami, np. miesięczną karencją. Rozszerzenie niemożliwe do nabycia przy niektórych lokalizacjach (tereny zalewowe), a w innych objęta dodatkowymi kosztami\nWartość wyposażenia, w tym sprzętów i mebli, a także przedmiotów trzymanych poza główną nieruchomością, np. w piwnicy, wpływa na wysokość składki za polisę mieszkaniową. Jak bardzo, to zależy od wartości wyposażenia.\nJednak różnica musi być naprawdę wyraźna, rzędu 50 000 – 100 000 zł. Wtedy roczna składka – według przykładowej kalkulacji rankomat.pl – kosztuje odpowiednio od 285 zł i od 416 zł za 12 miesięcy ochrony.\nWyposażenie najlepiej ubezpieczyć zgodnie ze stanem posiadania. W ustaleniu wartości wyposażenia pomogą gromadzone rachunki i faktury.\nA jeśli dysponujemy przedmiotami o szczególnej wartości, warto uzyskać opinię rzeczoznawcy.\nW przypadku ubezpieczonych domów i mieszkań należy posiadać listę wyposażenia z zadeklarowaną lub potwierdzoną ich wartością. Nie zawsze jest to obowiązkowe, ale z pewnością pomocne przy szkodzie całkowitej.\nAby poznać przykładowy koszt ubezpieczenia wyposażenia, wystarczy uzupełnić krótki formularz w porównywarce polis mieszkaniowych. Zakładamy, że chcemy chronić wyposażenie o różnej wartości – 20 000 zł, 50 000 zł i 100 000 zł razem całą nieruchomością wartą 500 000 zł.\nJak się okazuje, wartość wyposażenia tylko nieznacznie wpływa na składkę. Tak jest w przypadku ofert najtańszych. Zaledwie 40 zł więcej w skali roku zapłacimy za wyposażenie warte o 50 000 zł. W ofertach z górnej półki cenowej te równice są już bardziej wyraźne, bo rzędu 200-250 zł w skali ochrony na 12 miesięcy.\nJak wartość wyposażenia wpływa na cenę polisy mieszkaniowej\n20 000 zł 50 000 zł 100 000 zł\nTabela 2. Na podstawie kalkulacji rankomat.pl 14.12.2021 r.\nWyposażenie firmowe może być różnie rozumiane. Takie, które wykorzystujemy w ramach pracy zdalnej, zalicza się do ruchomości domowych. Jeśli dojdzie do włamania i kradzieży firmowego laptopa, po odszkodowanie zgłaszamy się do ubezpieczyciela.\nInaczej jest w przypadku mienia firmowego w ramach, jeśli w miejscu ubezpieczenia prowadzimy działalność gospodarczą. Ubezpieczenie sprzętu do prowadzenia działalności gospodarczej w domu czy mieszkaniu wymaga zgłoszenie tego faktu do TU lub wykupienie odpowiedniego rozszerzenia. W przeciwnym razie ubezpieczyciel odmówi wypłaty odszkodowania.\nZawsze to ubezpieczyciel decyduje, jakie przedmioty mogą zostać ujęte w polisie, a jakie nie. Trudno jest objąć ochroną akcesoria szczególnie narażone na uszkodzenie, bardzo cenne oraz specyficzne. Ich spis znajdziemy zawsze w wyłączeniach odpowiedzialności w OWU.\nProblematyczne są np. dzieła sztuki przedstawiające znaczną wartość. Żeby objąć je ochroną, muszą najpierw zostać wycenione przez rzeczoznawcę, a za wycenę finansowo odpowiada ubezpieczony.\nRównież przedmioty znajdujące się na balkonach, tarasach czy na posesji mogą być wyłączone z odpowiedzialności towarzystwa.\nInne ruchomościami, za których kradzież lub zniszczenie możemy nie otrzymać odszkodowania to:\ndane w formie elektronicznej,\nNie ubezpieczymy też niektórych gatunków zwierząt, np. psów ras uznawanych za niebezpieczne czy gatunków egzotycznych.\nUbezpieczenie wyposażenia najprościej kupić przez porównywarkę. Wtedy przy okazji możemy oszczędzić na składce, jeśli wybierzemy ofertę z najtańszą ceną. W kalkulatorze online wystarczy zaznaczyć zakres ochrony (wyposażenie i stałe elementy), a następnie określić wartość sprzętu, który chcemy ubezpieczyć.\n1. Możliwość wyniesienia przedmiotu bez demontażu z użyciem narzędzi – to rozróżnia ruchomości od elementów stałych\n2. Zazwyczaj ubezpieczenie ruchomości dostępne jest jako rozszerzenie polisy\n3. Nie wszystkie ruchomości da się ubezpieczyć\n4. Żeby ubezpieczyć dzieło sztuki, najpierw musi je wycenić rzeczoznawca\nFAQ – najczęściej zadawane pytania o ubezpieczenie wyposażenia, mebli i sprzętów\nJakie zdarzenia wybrać do ochrony wyposażenia w domu i mieszkaniu?\nOchrona tylko wyposażenia może nie wystarczyć. Na wypadek szkody całkowitej warto mieć polisę obejmującą także mury i stałe elementy od zdarzeń losowych. Jak również niektóre rozszerzenia przydatne dla wyposażenia typu powódź czy przepięcie.\nCzy polisa mieszkaniowa chroni też zabytkowe meble?\nTak, ale fakt posiadania takich mebli należy zgłosić ubezpieczycielowi, który ma prawo powołać rzeczoznawcę do ich wyceny. Zabytkowość mebli wiąże się z ich wartością, przez co rośnie suma ubezpieczenia i wyższe odszkodowanie w razie zniszczenia czy kradzieży.\nCzy dostanę odszkodowanie za sprzęt RTV i AGD, który jest na gwarancji?\nNie z polisy mieszkaniowej, która działa od momentu, gdy na sprzęt przestaje obowiązywać gwarancja od producenta, czyli zazwyczaj po 2 latach od zakupu nowego telewizora czy lodówki. Polisa zadziała natomiast, gdy nowy sprzęt zostanie nam skradziony.\nCzy wyposażenie musi znajdować się na terenie ubezpieczonej nieruchomości?\nNie zawsze jest to regułą i dotyczy drobnego wyposażenia. Warunkiem jest posiadanie wykupionego ryzyka w razie rabunku. Wtedy taki drobny sprzęt musi zostać nam siłą odebrany lub pod groźbą słowną czy użycia broni, abyśmy otrzymali z polisy jego równowartość.


Cena 52,69 zł Cena podstawowa 65,86 zł\nKolczyki serce to delikatna i subtelna biżuteria. Kolczyki serce wykonane ze stali szlachetnej, idealne dla alergików ponieważ nie powoduja uczulenia. Kolczyki serce zapinane na sztyft.\nKolczyki stalowe kółka\nKolczyki stalowe kółka to klasyczne kolczyki, które można nosić na co dzień i na specjalne okazje. Kolczyki stalowe kółka wykonane ze stali chirurgicznej, która jest polecana dla alergików ponieważ nie powoduje uczuleń.\nKolczyki małe jabłuszka\nKolczyki małe jabłuszka wykonane są z wysokiej jakości stali nierdzewnej. Ze względu na materiał wykonania kolczyki małe jabłuszka mogą nosić również alergicy. Kolczyki małe jabłuszka to doskonały dodatek do stroju na każdą okazję.


Zdrowe nugetsy - przepis - Kuchnie świata - Polki.pl\nKatarzyna Pielech - Łakoma / Materiały prasowe / 06.05.2015 10:43\nWasze dzieci kochają nugetsy? Poznajcie przepis na fileciki z kurczaka w chrupiącej panierce kukurydzianej z sosem jogurtowym i szczypiorkiem.\nZ wiosną budzi się przyroda, a wraz z nią ochota na lekkie menu. Kolorowe i pełne witamin warzywa w połączeniu z wartościowym mięsem kurczaka to pomysł na smaczne i zdrowe dania na różne okazje. Poznajcie przepis na jedno z nich!\nJogurt połączyć z sokiem z cytryny, posiekanym szczypiorkiem, doprawić do smaku i odstawić do lodówki. Fileciki oprószyć solą, pieprzem oraz mąką a następnie zanurzyć w rozkłóconym jajku i rozgniecionych płatkach kukurydzianych. Smażyć na rozgrzanej patelni z każdej strony. Gdy kawałki mięsa będą większe, mięso po obsmażeniu wstawić na kilka minut do nagrzanego piekarnika. Chrupiące fileciki maczać w przygotowanym wcześniej sosie jogurtowym.\nZobacz też: Nugetsy z parówek\nW oparciu o materiały prasowe Kurczaka Zagodowego\nTagi: pierś z kurczaka, nugetsy, dania dla dzieci, przepisy kulinarne, kuchnia malucha, kurczak


Specjalista – Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Bydgoszczy | Publiczni.pl\nSpecjalista – Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Bydgoszczy\nw Dziale Monitoringu Środowiska – Delegatura w Toruniu\n1.\tProwadzenie monitoringu jezior na terenie Delegatury w Toruniu, w tym: przygotowywanie programu badań, wyznaczanie lokalizacji punktów pomiarowych, określanie terminów poboru prób, opracowywanie wyników badań, prowadzenia bazy danych (obecnie „Jeziora” a niedługo „JWODA”), nadzór merytoryczny nad badaniami terenowymi jezior.\n2.\tOpracowywanie wyników badań monitoringowych jezior, m.in. do raportu o stanie środowiska województwa kujawsko-pomorskiego, do sprawozdań dla samorządów oraz w postaci komunikatów o jakości poszczególnych jezior.\n3.\tProwadzenie prac terenowych związanych z poborem prób wód powierzchniowych i pomiarami przepływów wód.\n4.\tObsługa programów komputerowych m.in. edytorów tekstu, arkuszy kalkulacyjnych, baz danych, ArcGIS.\nPraca pod presją czasu, obsługa klienta zewnętrznego i wewnętrznego, kontakty telefoniczne i mailowe. Całoroczna praca w terenie, w trudnych warunkach atmosferycznych. Na stanowisku nie występują warunki szkodliwe dla zdrowia. Czas pracy przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie przy naturalnym i sztucznym oświetleniu.\nSiedziba Inspektoratu: budynek dwupiętrowy. Brak zainstalowanej windy i podjazdu dla osób niepełnosprawnych. Pomieszczenie higieniczno – sanitarne nieprzystosowane dla osób niepełnosprawnych\n•\tznajomość prowadzenia monitoringu wód stojących\n•\twiedza z zakresu hydrobiologii\n•\tgotowość do pracy w terenie w trudnych warunkach atmosferycznych\n•\twykształcenie wyższe przyrodnicze\n•\tdoświadczenie zawodowe co najmniej 0,5 roku w obszarze ochrony środowiska,\n•\tznajomość języka angielskiego lub niemieckiego\n•\tłatwość przyswajania nowych zagadnień\n•\tprawo jazy kat B


Konieczność systematycznej wymiany a opcje finansowania ambulansów | MEDFinance\nNiezbędne wyposażenie pogotowia Karetki to niezbędne wyposażenie pogotowia ratunkowego. Posiadają je także szpitale, która mają obowiązek zapewnienia transportu sanitarnego dla swoich pacjentów własnymi środkami transportu albo na podstawie umów podpisanych z innymi podmiotami leczniczymi realizującymi taki transport.\nTransport w ramach systemu państwowego ratownictwa medycznego jest realizowany w oparciu o Ustawę o Ratownictwie Medycznym. Są to zadania związane bezpośrednio z ratowaniem życia w stanach nagłego zagrożenia życia i zdrowia. Świadczenia takie są finansowanie z budżetu państwa. Natomiast transport międzyszpitalny, realizowany przez szpitale jest finansowanych z kontraktów z Narodowym Funduszem Zdrowia przeznaczonych na poszczególne procedury. Nie ma odrębnych umów dotyczących zawiezienia pacjenta na badanie czy konsultacje do innej placówki. Transport taki służy zachowaniu ciągłości leczenia.\nKaretki transportowe służą także do odwiezienia pacjenta do domu, gdy lekarz uzna, że pacjent nie może wrócić samodzielnie lub gdy istnieją do tego wskazania medyczne, na przykład musi jechać ułożony w odpowiedniej pozycji. Karetki transportowe są także wykorzystywane, gdy do szpitala trafi pacjent, który nie powinien tam trafić (przywieziony na przykład przez pogotowie ratunkowe) . Wówczas jest odwożony do innej placówki właśnie przy wykorzystaniu karetki transportowej. Karetka pogotowia ratunkowego nie może być używana do transportu sanitarnego. Istnieje bowiem ustawowy zakaz używania karetek pogotowia do innych celów niż ratunkowe. Dlatego szpitale inwestują w takiej pojazdy lub, co jest mniej opłacalne, zwłaszcza w dużych placówkach, zawierają umowy na wykonywanie takich usług przez firmy zewnętrzne.\nInwestycje w karetki\nSzpitale kupują ambulanse z własnych środków, korzystają z dotacji samorządów czy wojewodów . Zakupy szpitalne wspierają także organizacje społeczne.\nDzięki takiej pomocy pod koniec 2012 roku trzy placówki medyczne z Polski południowej otrzymały nowe ambulanse. Jedną z karetek zakupiła Fundacji Książąt Lubomirskich i przekazała szpitalowi w Bochni. Środki na zakup auta marki Volkswagen Transporter Furgon z napędem na 4 koła zostały uzbierane podczas balu z okazji 10. rocznicy ślubu Jana Lubomirskiego oraz Dominiki Kulczyk-Lubomirskiej. Goście zamiast prezentów przekazywali datki na wsparcie bocheńskiego szpitala. Dzięki pomocy z międzynarodowego źródła karetki zakupił Wojewódzki Szpital Zespolony w Elblągu.\nInwestycja została sfinansowana w ramach Programu Współpracy Transgranicznej EISP Litwa-Polska-Rosja 2007-2013. Do szpitala trafiły dzięki Programowi trzy karetki, zakup każdej kosztował prawie 400 tysięcy złotych. Program prowadzony jest pomiędzy Elblągiem a Kaliningradem. Jego celem jest polepszenie efektywności funkcjonowania ratownictwa medycznego w obszarze transgranicznym Polski i Rosji poprzez modernizację bazy zespołów wyjazdowych ratownictwa medycznego oraz podniesienie standardu świadczonych usług w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Elblągu i Miejskiej Stacji Pogotowia w Kaliningradzie.\nW ramach projektu odbyły się także szkolenia dla ratowników medycznych oraz dyspozytorów w zakresie międzynarodowych standardów ratownictwa medycznego w Polsce. Przeszkolonych zostało 148 osób w tym 140 ratowników medycznych z Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Elblągu i Miejskiej Stacji Pogotowia w Kaliningradzie w zakresie wdrożenia systemu teletransmisji EKG w Polsce. ZE środków projektu sfinansowana zostanie także przebudowa i modernizacja budynku na potrzeby Zespołu Wyjazdowego Działu Ratownictwa Medycznego w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Elblągu. Całkowita wartość projektu pod nazwą. "Rozwój nowoczesnych zespołów ratownictwa medycznego polegający na modernizacji infrastruktury, rozbudowie systemów wspomagania decyzji oraz podniesieniu jakości świadczeń medycznych w oparciu o współpracę transgraniczną” wynosi to 2 188 386, 27 euro, z czego dofinansowanie unijne wyniosło 1 969 547, 64 euro.\nW ramach wzajemnej pomocy jednostki ratownicze wspierają się również między sobą. Na przykład grupa ratownictwa PCK w Kielcach otrzymała ambulans ze Świętokrzyskiego Centrum Ratownictwa Medycznego i Transportu Sanitarnego w Kielcach. Grupie przekazany został ambulans, który został już wycofany z taboru pogotowia. Był to ambulans na bazie Mercedesa Vito. PCK nie byłoby stać na samodzielny zakup ambulansu. Ratownicy tej organizacji działają na zasadzie wolontariatu, a pieniądze na działalność wypracowują, organizując komercyjne szkolenia i zabezpieczając pod kątem medycznym imprezy.\nW razie potrzeby leasing\nGdy brakuje środków na zakup potrzebnego sprzętu, szpitale sięgają po inne sposoby finansowania inwestycji. Krakowskie Pogotowie Ratunkowe, którego organem założycielskim jest województwo małopolskie, zakupiło 3 ambulanse dzięki leasingowi finansowemu, zaoferowanemu przez MEDFinance.\n- Tabor odnawiamy regularnie – informuje Joanna Sieradzka, rzecznik prasowy Krakowskiego Pogotowia Ratunkowego. – Co roku kupujemy kilka nowych karetek. Staramy się takie inwestycje finansować głównie z własnych środków. Dwukrotnie korzystaliśmy z zakupów w formie leasingu – w roku 2000 oraz w roku 2012. Było to dla nas korzystane rozwiązanie w sytuacji, gdy nie dysponowaliśmy środkami na inwestycję, gdyż pozwalało rozłożyć spłatę w czasie.\nKrakowskie Pogotowie Ratunkowe nie tylko udziela świadczeń w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego, ale również w poradniach i ambulatoriach. Realizuje także świadczenia zdrowotne na zlecenie innych podmiotów gospodarczych, instytucji, organizacji społecznych oraz pracodawców, świadczy usługi transportu sanitarnego, w tym również przewozu osób specjalistycznymi środkami transportu oraz materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych. Poza tym na podstawie dodatkowo zawartych umów na świadczenie usług podstawowej opieki zdrowotnej w zakresie nocnej i świątecznej opieki medycznej KPR zabezpiecza część mieszkańców dzielnicy Śródmieście oraz powiatu krakowskiego.\nZadania te wykonywane są przez 39 zespołów wyjazdowych. Wśród nich jest 14 zespołów specjalistycznych „S”, 15 zespołów podstawowych „P”, 5 zespołów reanimacyjno-transportowych „RT”, 3 zespoły transportowe „T”, jeden zespół noworodkowy „N” oraz jeden zespół do wizyt domowych POZ „W”. Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w Bydgoszczy regularnie inwestuje w nowy sprzęt. W sierpniu 2013 roku ogłosiła kolejny przetarg dotyczący dostawy ambulansu z noszami. Ofertę z ceną 384 578,64 zł złożyła firma z Mysłowic. Natomiast w roku 2012 Stacja kupiła dwie karetki w formie leasingu. Przetarg dotyczył leasingu finansowego na dostawę ambulansów z noszami i sprzętem medycznym na okres 60 miesięcy. Ofertę w przetargu złożyła firma MEDFinance, jej wartość wynosiła 1 182 908,28 zł. - Leasing jest dla nas wygodniejszą formą finansowania, ponieważ nie wymaga ponoszenia pełnej kwoty zakupu – mówi Tadeusz Stępień, rzecznik prasowy bydgoskiego pogotowia. – W sytuacji, gdy nie dysponujemy środkami finansowymi, zmuszeni bylibyśmy starać się o pożyczki lub kredyty. Karetki trzeba wymieniać co 5 lat, stąd konieczność dokonywania systematycznie tego typu inwestycji. Są to dość kosztowne zakupy, a dzięki leasingowi przy niedużych ratach możemy sobie na nie pozwolić. Stacja pogotowia w Bydgoszczy dysponuje 11 karetkami typu „P” z obsadą ratowników oraz pięcioma karetkami specjalistycznymi z obsadą lekarską. System ratalny – na zmniejszenie strat Również stosowanym przez placówki rozwiązaniem, coraz bardziej popularnym w ostatnim czasie, jest zakup w systemie ratalnym. Zastosował go między innymi szpital w Janowie Lubelskim, który w maju 2013 roku zakupił karetkę.\nOfertę w przetargu ogłoszonym na zakup karetki specjalistycznej typu „C” z zabudową części medycznej i wyposażeniem jako jedyny złożył wówczas MEDFinance. Cena brutto wyniosła 374 215, 11 zł - Była to karetka systemowa, czyli działająca w systemie ratownictwa medycznego – mówi Andrzej Wiśniewski, dyrektor naczelny szpitala w Janowie Lubelskim. Szpital w Janowie Lubelskim jest placówką wieloprofilową i pełni w regionie kluczową funkcję w zapewnieniu dostępu do świadczeń medycznych. Obsługuje obszar zamieszkały przez 42 tysiące osób. Prowadzi 11 oddziałów: chirurgii, dziecięcy, ginekologiczno-położniczo-noworodkowy, urazowo-ortopedyczny, wewnętrzny, rehabilitacyjny, rehabilitacji dziennej, psychiatryczny, gastrologii, anestezjologii i intensywnej terapii oraz Szpitalny Oddział Ratunkowy, którego zadaniem jest ratowanie zdrowia i życia osób w stanach nagłego zagrożenia. W roku 2013 prowadzona była inwestycja związana z budową lądowiska na potrzeby tego oddziału.\nPlacówka obecnie dysponuje oprócz karetki specjalistycznej także trzema karetkami typu podstawowego . Rozwiązanie polegające na zakupie ratalnym przy zakupie ambulansu było dla placówki korzystne, ponieważ rata nie zostaje naliczona do kosztów bieżących, ale do amortyzacji, co pozwala na zmniejszenie ewentualnej straty. Zakup nowego sprzętu był także korzystniejszy niż naprawa starego, gdyż koszt takiej naprawy często przewyższał obecnie płacone raty. - Przy zakupie w formie leasingu właścicielem pojazdu jest firma leasingująca – wyjaśnia dyrektor Wiśniewski. – Przy zastosowaniu systemu ratalnego właścicielem sprzętu jest kupujący. Ma to odbicie w systemie księgowym. Kwota zakupu może zostać przeznaczona na fundusz amortyzacyjny. Tymczasem raty leasingowe co miesiąc zwiększają koszty bezpośrednie, czego nie chcemy robić, aby nie zwiększać straty. Z tego powodu wiele placówek wybiera takie rozwiązanie zamiast zakupu w formie leasingu. Ofertę w przetargu złożyła firma finansowa, która dostarczyła sprzęt, a my płacimy tej firmie raty. To nie był pierwszy zakup placówki finansowany za pomocą rat. W tym systemie został zakupiony między innymi aparat USG dla janowskiego szpitala. Na początku 2014 roku szpital planuje zakup karetki, która będzie wykorzystywana do transportu między szpitalnego. Będzie to również zakup w formie ratalnej.\nZalety zakupów na raty:\n- brak wkładu własnego nabywcy\n- wysokość rat dopasowana do aktualnych możliwości finansowych odbiorcy\n- koszt finansowania i podatek wliczony w cenę towaru\n- nabywca dokonuje odpisów amortyzacyjnych\n- minimum formalności Zalety leasingu Leasing finansowy\n- 8% VAT na wyposażenie ambulansu - 23% VAT na ambulans\n- podatek VAT w całości płatny w terminie 14 dni od daty dostarczenia ambulansu\n- leasingobiorca zalicza w koszty amortyzację oraz część odsetkową rat leasingowych\n- płatność w równych ratach przez cały okres finansowania\n- brak wymagań dotyczących zdolności kredytowej\n- wkład własny już od 0 procent wartości przedmiotu leasingu\n- przedmiot leasingu zawsze przechodzi na własność leasingobiorcy po zakończeniu umowy\n- 23 procent VAT na ambulans oraz wyposażenie\n- podatek VAT płatny w ratach\n- amortyzacji dokonuje finansujący


W ‘Survival Instinct or Jewish Paranoia?’ [Instynkt przetrwania czy żydowska paranoja?] mój ulubiony psychoanalityk, były Izraelczyk Avigail Barbanel pisze, że „konsekwencje postrzegania konfliktu przez obiektyw żydowskiej traumy są bardzo poważne. Czy naprawdę możemy się z tym zgadzać? Czy możemy wyjaśnić Izraelczykom, że ich spojrzenie na życie i na konflikt ma poważne wady? Czy jeśli się postaramy, to będą nas słuchać, a czy Palestyńczycy mają czas by czekać aż to nastąpi?”\nWiększość syjonistów twierdzi, że chcą państwa palestyńskiego obok państwa izraelskiego, ale Izrael Szamir zauważa w swojej książce, ‘Kwiaty Galilei’, że to manewr polityczny: blef. Oni po prostu wykorzystują twoją dobrą wiarę, abyś był zaangażowany, byś dał Izraelowi więcej czasu na dalszą kradzież ziemi. Mówię im wtedy, że nawet gdyby Żydzi ukradli tylko pół Palestyny, a nie całość, to też jest kradzież i trzeba ją oddać i pozwolić uchodźcom wrócić do domu, zgodnie z normami prawnymi i etycznymi. Definicja ONZ o „ludobójstwie” mówi, że jest to niszczenie narodu „w całości lub w części,” więc nawet jeśli tylko wzięli część ziemi, to jest to uważane za ludobójstwo.


Łomża Vive Kielce z dodatkowym wsparciem od miasta | Radio Kielce\nŁomża Vive Kielce z dodatkowym wsparciem od miasta\nData publikacji: 10.06.2021 13:11 / Data aktualizacji: 10.06.2021 13:53\n06.06.2021 Kielce. PGNiG Superliga piłkarzy ręcznych. Łomża Vive Kielce zostaje Mistrzem Polski. Ceremonia wręczenia medali\nKieleccy radni podczas trwającej sesji zgodzili się na przekazanie z budżetu miasta kwoty 280 tys. zł dla szczypiornistów klubu Łomża Vive Kielce, z tytułu promocji poprzez sport.\nDecyzję w tej sprawie poprzedziła długa dyskusja. Wątpliwości, czy dotować profesjonalny klub sportowy z budżetu miasta mieli między innymi radni Koalicji Obywatelskiej. Przeciw zagłosował m.in. przewodniczący klubu Michał Braun, który stwierdził, że takie środki powinny zostać przeznaczone m.in. na niekomercyjne organizacje sportowe i pozarządowe z terenu miasta.\n- Nie mogę zagłosować za tą uchwałą, która zabiera środki na sport niekomercyjny, na sport lokalny i przekazuje je dla klubu, dla którego ta kwota w rozliczeniu rocznym nic nie zmieni, jest symboliczna - argumentował.\nZa przekazaniem środków dla szczypiornistów był Kamil Suchański, przewodniczący klubu Bezpartyjni i Niezależni, który podkreśla, że Łomża Vive Kielce przynosi realny zysk dla miasta w wysokości około 1,7 mln zł z tytułu odprowadzanych do miejskiej kasy podatków, a dodatkowo napędza koniunkturę hotelowo-gastronomiczną.\n- Na promocję poprzez sport do kwietnia tego roku klub otrzymał 855 tys. zł. Razem z kwotą 280 tys. zł łącznie to wsparcie osiągnie poziom ponad 1,135 mln zł. Moim zdaniem powinniśmy jeszcze zwiększyć dofinansowanie dla klubu, by sięgnęło do tego, które było udzielane w przeszłości, czyli do 2,5 mln zł - zaznacza.\nWyjątkowo zgodna z Kamilem Suchańskim była przewodnicząca klubu Projekt Wspólne Kielce Anna Kibortt, która podkreśliła, że marka Vive Kielce jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych symboli województwa świętokrzyskiego nie tylko w kraju, ale i w Europie.\nW ubiegłym roku miasto z tytułu promocji poprzez sport przekazało dla Mistrzów Polski 1,8 mln zł. W poprzednich latach wsparcie dla Vive wynosiło 2,5 mln zł.\nJak informowaliśmy, Łomża Vive Kielce wystąpiła do prezydenta Bogdana Wenty o dofinansowanie z budżetu miasta. Z naszych nieoficjalnych informacji wynika, że klub wnioskował o 1,8 mln zł.\nŁomża Vive po raz 17. zdobyła Puchar Polski. Kieleccy piłkarze ręczni po raz kolejny zdobyli też tytuł Mistrza Polski.\n15.09 Orlen Wisła Płock 37:19 Handball Stal Mielec\n12.09 Chrobry Głogów 35:35 Górnik Zabrze\n12.09 GA Unia Tarnów 28:27 MKS Zagłębie Lubin\n12.09 Azoty Puławy 27:29 Energa MKS Kalisz\n11.09 Wybrzeże Gdańsk 25:37 Orlen Wisła Płock\n11.09 MMTS Kwidzyn 24:22 Pogoń Szczecin\n10.09 Piotrkowianin 28:26 Handball Stal Mielec\n1 Orlen Wisla Plock 3 105 : 70 9\n2 Lomza Vive Kielce 2 74 : 44 6\n3 Piotrkowianin 2 54 : 49 6\n4 Gornik Zabrze 2 60 : 59 5\n5 SPR Chrobry Glogow 2 67 : 62 4\n6 Azoty Pulawy 2 57 : 50 3\n7 Energa MKS Kalisz 2 53 : 52 3\n8 MKS Zaglebie Lubin 2 52 : 51 3\n9 MMTS Kwidzyn 2 50 : 53 3\n10 GA Unia Tarnow 2 49 : 57 3\n11 Wybrzeze Gdansk 2 48 : 63 0\n12 Pogon Szczecin 2 42 : 58 0\n13 Gwardia Opole 2 51 : 72 0\n14 Handball Stal Mielec 3 68 : 90 0\n11.09 SPR Stal Mielec : Piotrkowianin\n17.09 MKS Zagłębie Lubin : Azoty Puławy\n17.09 Gwardia Opole : MMTS Kwidzyn\n18.09 Górnik Zabrze : Łomża Vive Kielce\n18.09 Pogoń Szczecin : Wybrzeże Gdańsk\n19.09 Energa MKS Kalisz : Chrobry Głogów\n19.09 Piotrkowianin : GA Unia Tarnów


† Nagrobki Łuków ▹ Niska cena - wysoka jakość\nJeśli poszukujesz firmy, w której można zamówić nagrobki w Łukowie pojedyncze, zachęcamy do skorzystania z naszych usług. Tworzymy wysokiej jakości konstrukcje architektoniczne grobów zarówno według własnych projektów, jak i na podstawie Państwa szkiców. W razie potrzeby możemy także stworzyć autorskie nagrobki podwójne w Łukowie, ceny, na które w naszej firmie są jednymi z najbardziej atrakcyjnych. Najczęściej zamawianą u nas usługą jest stworzenie płaskich pojedynczych nagrobków w Łukowie o różnych wymiarach i kształtach, jednak możemy również stworzyć dla Państwa nowoczesne płaskie nagrobki pojedyncze w Łukowie w przystępnej cenie z wysokiej jakości materiałów. Między innymi mamy doświadczenie w tworzeniu płaskich nagrobków w Łukowie z możliwością ich zdobienia w postaci: laserowego graweru ze zdjęciem zmarłej osoby, rzeźbionej figury anioła, zabawki dziecięcej lub krzyża. Oferujemy także wykonanie nietypowego kształtu samego kamienia.\nPodwójne nagrobki z granitu przeznaczone są do postawienia na grobach dwóch osób, najczęściej bliskich krewnych. Dzięki wysokiej jakości nowoczesnych osiągnięć technologicznych i różnorodności materiałów eksploatacyjnych, możliwe jest wykonanie podwójnych pomników grobowych z granitu o różnych wzorach i kształtach. W pracy wykorzystujemy naturalne surowce, takie jak granit i kamień, które są bardzo poszukiwane. Posiadamy jedne z najniższych cen na podwójne nagrobki w Łukowie, a jednocześnie podchodzimy w sposób indywidualny do każdego zlecenia i chętnie podejmujemy się tworzenia podwójnych nagrobków w Łukowie na podstawie indywidualnych wzorów. Instalacja pomników podwójnych, potrójnych oraz rodzinnych może rozwiązać kilka kwestii jednocześnie. To uporządkowanie terenu wokół grobu, praktyczność podczas upamiętnienia zmarłych osób i oczywiście hołd dla bliskich spoczywających pod jednym nagrobkiem.\nDziecięce nagrobki w Łukowie, stworzone przez naszych profesjonalistów, to niezwykle piękne oraz wzruszające dzieła architektoniczne, które mówią o głębokiej goryczy i bólu po stracie ukochanego dziecka. Do tworzenia tego typu zamówień wykorzystujemy zarówno naturalny, jak i sztuczny kamień, nadając mu oryginalny kształt oraz zdobiąc go zgodnie z życzeniami klienta. Najczęściej do produkcji dziecięcych nagrobków w Łukowie wybierane są marmur oraz granit. Granit to kamień o największej gęstości i niezawodności, odporny na warunki atmosferyczne i ścieranie. Granitowe pomniki będą godną ozdobą grobu dziecka. Nie są wymagające i będą zdobić miejscu pochówku przez bardzo długi czas. Z kolei marmur jest z natury obdarzony plastycznością, co pozwala na wykuwanie z tego kamienia najbardziej niezwykłych pomników. Przyjemne jasne odcienie surowca sprawiają, że pomniki dla zmarłych dzieci wykonane z marmuru są pełne gracji i elegancji.\nPodstawowym profilem działalności naszej firmy jest tworzenie rozwiązań dekoracyjnych wykorzystywanych w miejscach pochówków Państwa zmarłych bliskich i znajomych. Wśród klientów szczególną popularnością cieszą się pomniki granitowe w Łukowie, wyróżniające się zarówno oryginalnym designem, jak i wysoką jakością. Granit to masywny oraz ponadczasowy materiał, z którego wykonywane zamówienia są uważane za symbol elegancji i solidności. Sama natura zadbała o to, aby każdy kamień był niepowtarzalny i różnorodny, co czyni każdy pomnik wyjątkowym. Dzięki granitowi można w łatwy sposób wyrazić swoje uczucia wobec zmarłej osoby oraz opowiedzieć otaczającym ludziom o bliskiej osobie, która jeszcze niedawno żyła. Oczywiście na uwagę zasługuje też nasza cena na nagrobki granitowe w Łukowie – jest jedną z najniższych w mieście. Jednocześnie tworzymy naprawdę oryginalne rozwiązania w wysokiej jakości, które jak najlepiej oddają ciepłe uczucia wobec zmarłych osób. Niewątpliwie nagrobki z granitu w Łukowie będą dobrym wyborem zarówno dla upamiętnienia dzieci, jak i dorosłych, którzy odeszli do wieczności. Każdemu z naszych klientów pomagamy wybrać odpowiedni styl oraz kształt tego typu dzieła architektonicznego.\nWykonujemy fachowe prace kamieniarskie, tworząc wysokiej jakości, oryginalne nagrobki z kamienia w Łukowie. Tradycyjnie do tworzenia pomników wykorzystywano właśnie kamień: pozwalał on na długo zachować pamięć o zmarłej osobie, a także na wyrażenie ciepłych uczuć żywionych wobec tego, kto odszedł spośród żywych. Współczesne technologie pozwalają dodatkowo wydłużyć termin trwałości tego typy nagrobków, które stają się faktycznie wiecznymi. Dodatkowo można udekorować je na różne sposoby. Nasi specjaliści mogą nadać kamieniowi dowolny kształt i fakturę, w razie potrzeby na powierzchnię kamienia może zostać naniesione laserowe grawerowanie ze słowami miłości skierowanymi do zmarłej osoby, latami jej życia, a nawet portretem.\nNasi profesjonaliści posiadają wszelkie niezbędne urządzenia potrzebne do pracy z tak wymagającym materiałem, jakim jest kamień, a ponadto posiadają niezbędne doświadczenie w realizacji różnego typu zleceń. Wysokie kompetencje pozwalają nam realizować indywidualne nagrobki w Łukowie dla klientów i gwarantować doskonałą realizację nawet najbardziej skomplikowanych projektów.\nPochówek prochów zmarłej osoby w urnie staje się coraz bardziej popularny, dlatego też wzrasta zapotrzebowanie na urnowe nagrobki. Jeśli poszukują Państwo pomnika właśnie tego typu, polecamy zamówić go w naszej firmie, gdyż posiadamy niezbędne doświadczenie, urządzenia oraz umiejętności potrzebne w pracy z różnego rodzaju materiałami, co pozwala nam tworzyć oryginalne, pełne smutnego piękna nowoczesne nagrobki urnowe w Łukowie. Do produkcji wykorzystujemy zarówno sztuczne, jak i naturalne materiały, a przede wszystkim są to marmur i granit.\nDlaczego warto wybrać nagrobki w Łukowie\nUtrata bliskiej osoby zawsze powoduje ciężkie chwile dla kochających krewnych. Nasza firma pomaga zachować długą pamięć o zmarłych, wykonując nagrobki w Łukowie. Zgodnie z tradycjami ludzie przychodzą odwiedzać miejsca pochówku, aby upamiętniać zmarłego i poczuć bliskość jego duszy. Dlatego zagospodarowanie grobu cechujące się wysoką jakością i zadbanie o godny nagrobek są obowiązkiem krewnych. Przyjdziemy Wam z pomocą i pomożemy w trudnym momencie z szacunkiem uczcić pamięć Waszych bliskich zmarłych.\nNasza firma od wielu lat z powodzeniem się rozwija, produkując nagrobki z granitu w Łukowie. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że każdy człowiek jest indywidualnością, a nagrobek, który ma go upamiętnić po śmierci, powinien odpowiadać jego osobowości i poglądom. Jest to bardzo ważne dla krewnych, dlatego nasza firma stara się instalować nietypowe, w tym ekskluzywne nagrobki w Łukowie. Jesteśmy gotowi pomóc Wam w tym zadaniu. Nasi specjaliści opracowują projekty, wykonują zlecenie, dostarczają i instalują nagrobki na cmentarzu.\nFirma, którą prowadzimy od dawna działa na rynku usług pogrzebowych. Bardzo dobrze rozumiemy, że nagrobki w Łukowie są wyrobem niestandardowym, a ich wykonanie wymaga delikatnego podejścia. Nie próbujemy zwabić klientów niskimi cenami, jednocześnie oferując produkty o nieodpowiedniej jakości. Przecież pomnik cmentarny jest instalowany na wiele lat. Nie powinien stracić swojego reprezentacyjnego wyglądu nawet z powodu silnego wpływu warunków pogodowych. Zawsze uważnie słuchamy życzeń klientów i pomagamy wybrać pasujące wzornictwem nagrobki granitowe w Łukowie. Co więcej, zastosowane materiały i jakość naszych prac są zawsze na najwyższym poziomie.\nJak zamówienie nagrobki w Łukowie\nNasze nagrobki w Łukowie\nWażnym warunkiem stworzenia reprezentacyjnego oraz trwałego nagrobka jest użycie odpowiednich materiałów. Najbardziej popularny jest granit, który cechuje się tym, iż jest: mocny, trwały, odporny na warunki atmosferyczne, a także nie jest drogi. Popularny jest również granit polimerowy. Z kolei ten materiał jest nieco trwalszy niż lastryko, ale ma niższą jakość niż granit naturalny. Naszym klientom gwarantujemy oryginalne wzornictwo nagrobkowe. Odpowiedzialnie podchodzimy do realizacji projektów nowoczesnych, minimalistycznych oraz klasycznych, wykorzystując w pracy wysokiej jakości granit. Granitowe nagrobki w Łukowie mają niebywałą estetykę i są odporne na wilgoć, gwałtowne zmiany temperatury, promieniowanie słoneczne, wandalizm. Struktura i kolorystyka tego materiału są bardzo różnorodne, a jednocześnie on nie matowieje i nie blaknie, nie jest wymagający w pielęgnacji.\nDo produkcji tanich pomników w Łukowie może być także wykorzystywany lastryko z granitu. Jest to materiał tańszy, ale jednocześnie pozwalający na stworzenie oryginalnych oraz wysokiej jakości konstrukcji. W procesie produkcyjnym grys mieszany jest z betonem lub syntetyczną żywicą polimerową. Mieszankę wlewa się do specjalnych foremek, po czym umieszcza na stole wibracyjnym, gdzie pod wpływem drgań struktura materiału staje się gęstsza, bez pęcherzyków powietrza i pustych przestrzeni. Sam proces produkcyjny pozwala na stworzenie pomników o różnych kształtach i rozmiarach. Ponadto pomniki klasy ekonomicznej pokrywamy specjalnymi środkami, chroniącymi je przed oddziaływaniem czynników atmosferycznych, a więc możemy zagwarantować, że tego typu nagrobki będą wyglądać pięknie i efektownie nawet przez kilka dziesięcioleci. Podczas produkcji pomników w Łukowie z lastryko my wykorzystuje najnowsze technologie, które zapewniają wysoką jakość oraz znaczną trwałość.\nInformacje zwrotne od naszych klientów o montażu pomników w Łukowie\nRok temu zamówiłam nadgrobek w Łukowie z marmuru na grób ojca. Wyglądał dokładnie tak, jak było ustalone na samym początku (sama rysowałam szkic). Wykonanie szybkie, a dodatkowo zapłaciłam za tę usługę, naprawdę mało. Bardzo polecam - prawdziwi specjaliści.\nChciałam zrobić nowy nagrobek dla babci i w tej firmie zamówiłam nagrobek w Łukowie ze zdjęciem. Wszystko zostało zrobione bardzo dokładnie i na czas, nie mam żadnych zarzutów. Instalację również wykonywali profesjonaliści, więc śmiało polecam.\nKażdy z pracowników tej firmy - to specjalista z klasą. Uważnie słuchają Twoich życzeń i następnie dokładnie je realizują. Wybrałem artystyczny nagrobek w Łukowie ze sztucznego kamienia i nie żałuję: wygląda bardzo naturalnie i prezentuje się naprawdę dobrze.\nZamówiłem ekskluzywny nagrobek z granitu w Łukowie, kosztował oczywiście niemało, ale i tak taniej niż w wielu innych firmach w Łukowie. Dostałem natomiast bardzo profesjonalne usługi, obsługa była miła i wyrozumiała, jakość realizacji pomnika - 10 na 10. Polecam.\n✞ Gdzie można niedrogo kupić nagrobki w Łukowie?\nObecnie wiele firm oferuje produkty rytualne. Jednak większość z nich zajmuje się tylko odsprzedażą po zawyżonej cenie, inne obniżają koszty dzięki zastosowaniu niskiej jakości surowców. Nasza firma specjalizuje się w produkcji nagrobki w Łukowie od wielu lat. Samodzielnie wykonujemy nagrobki we własnym warsztacie. W tym celu stosuje się trwałe naturalne materiały ze sprawdzonych złóż. Nasza firma zapewnia kompleksową obsługę na wszystkich etapach od zamówienia do montażu i zagospodarowania miejsca pochówku.\n✞ Jakie korzyści daje kupowanie od nas nagrobków w Łukowie?\nJeśli potrzebujecie wysokiej jakości nagrobki w Łukowie, zamówić go można w rozsądnej cenie w naszej firmie. Współpraca z nami daje klientowi szereg unikalnych korzyści:\nnasza cena nagrobków w Łukowie jest najniższa w regionie;\n✞ Jak szybko zamówić nagrobki w Łukowie w przystępnych cenach?\nAby kupić nagrobki w Łukowie z granitu lub innego materiału, wystarczy do nas zadzwonić. Menedżerowie szczegółowo opowiedzą o oferowanych rodzajach produktów rytualnych, zakresie naszych usług, polityce cenowej. W razie potrzeby można uzyskać katalog online i cennik standardowych produktów. Po zapoznaniu się umawiamy się na spotkanie w biurze i dalsze opracowywanie rozwiązań.\nKlient podaje również dane osobowe zmarłego, jego zdjęcie oraz inne informacje, które mają zostać umieszczone na nagrobki w Łukowie;\nnasi specjaliści dostarczają produkt do miejsca pochówku i wykonują instalację nagrobki w Łukowie;\n✞ Koszt wykonania pomników w Łukowie?\nW każdym przypadku cena nagrobka w Łukowie jest obliczana indywidualnie. To zależy od następujących czynnikó/w:\nKontakty +48 (000) 00-00-00 info@nagrobki-polskie.pl Łuków


Do domu/Wiadomości/Po śmierci pana pies zniknął. Po kilku dniach rodzina odwiedziła grób i odkryła druzgocącą prawdę\nPies potrafi bardzo głęboko przeżyć rozstanie z właścicielem. Czy to porzucenie, czy to śmierć – zwierzę nie jest w stanie zrozumieć, że ukochany człowiek nigdy więcej go nie pogłaszcze. Niektóre zwierzęta czekają na swoich panów przed wejściem do domu wiele czasu po tym, jak tamci odejdą. Ta historia to kolejny dowód na to, jak głębokie jest przywiązanie czworonożnych przyjaciół.\nPies Miguela Guzmána nie był gotowy na odejście swojego pana. Był to rok 2006, a jego właściciel odszedł po długiej, męczącej chorobie, ale zwierzak nie wiedział, że to już koniec. Odprowadził swojego ukochanego pana na miejsce wiecznego spoczynku wraz z resztą rodziny. Wieczorem, kiedy wszyscy już poszli spać, a przynajmniej zamknęli się w swoich pokojach, aby żałobę przeżywać w samotności, pies nagle zniknął bez śladu. Rano członkowie zrozpaczonej rodziny ruszyli na poszukiwania. Nie byliby w stanie przeżyć kolejnej tak strasznej straty.\nPies poszedł na grób właściciela\nJak się okazało po dość długich poszukiwaniach, pies poszedł tam, gdzie po raz ostatni „zobaczył” swojego pana – na cmentarzu. Wierny pupil leżał na nagrobku pogrążony we śnie. Przez chwilę jego nowi opiekunowi myśleli, że też nie żyje, ale po kilku sekundach pies podniósł łeb i spojrzał na nich smutnymi oczami. Wtedy zrozumieli, jak głęboka była jego tęsknota za właścicielem.\nPogłaskali zwierzę po głowie i zabrali je z powrotem do domu. Problem jednak pojawiał się każdej nocy. Pies znikał wieczorem, a rano odnajdywał się na cmentarzu. Po jakimś czasie jego opiekunowi uświadomili sobie smutną prawdę – zwierzak tak bardzo chciał zasnąć obok swojego pana, że nie przeszkadzało mu, że oddziela go od niego nagrobek i kilka metrów ziemi.\nPupil przychodził na cmentarz dziewięć lat\nMożna pomyśleć, że taka głęboka żałoba u zwierzęcia nie może trwać długo – że w końcu zapomni o ukochanym człowieku i zajmie się tym, czym zajmował się zawsze, to jest zabawą i kopaniem dołków w ogrodzie. Nic bardziej mylnego.\nCapitan – bo tak nazywał się ten niezwykle lojalny czworonożny przyjaciel – odwiedzał grób swojego zmarłego właściciela przez kolejne dziewięć lat. Ani na chwilę nie zapomniał o tym, co łączyło go z pierwszym człowiekiem, który okazał mu czułość.


OLA BUDZYŃSKA – PANI SWOJEGO CZASU – Aneta Pondo\nOla Budzyńska, Aneta Pondo i Małgorzata Majewska na spotkaniu Klubu Miasta Kobiet (styczeń 2016), fot. Barbara Bogacka\nAneta Pondo\t20/12/2016\nTen wywiad zrobiłam do „Miasta Kobiet” rok temu. Zaledwie i aż, bo od tamtego czasu niewiele się zmieniło (czyli Ola nadal jest i inspiruje kobiety) i zmieniło się wiele, bo Ola w ciągu ostatniego roku wydała planner PSC, kalendarz PSC, zjeździła Polskę ze spotkaniami klubu PSC, zaczęła prowadzić na fb poniedziałkową poranną Kawę z Budzyńską live i pisze książkę.\nWiem, że Ola niektórych zachwyca, niektórych wkurza. To normalne, taki jest los kobiet, które wychodzą z cienia. Mnie Ola zachwyca. Za jej mocą wyczuwam ogromną wrażliwość i delikatność. Działa jakby miała turbodoładowanie, na jej kursy zapisują się setki kobiet, jej webinary oglądają tysiące (kobiet, i mężczyzn zresztą też), jej uśmiech jest zaraźliwy, a to co mówi porusza inne „panie swojego czasu”. Jednocześnie dźwiga w sobie ogromny ciężar odpowiedzialności matki, której dziecko jest chore.\nOlę poznałam trzy lata temu, kiedy jeszcze nie była Panią Swojego Czasu. Kończyła Latającą Szkołę Agaty Dutowskiej i rozwijała Agencję i Szkołę Guwernantek Governess Lane. Podobno bardzo bała się do mnie podejść (ciągle mnie takie wyznania zaskakują), ale zrobiła to, opowiedziała o tym, co robi, a potem ukazała się na ten temat informacja w „Mieście Kobiet”. Nie minęło wiele czasu, a porzuciła ten biznes i została Panią Swojego Czasu. Potem to ja poprosiłam ją o wywiad i uczestnictwo w Klubie Miasta Kobiet. Gdyby nie ona, pewnie w ogóle nie wiedziałabym, że organizacja czasu jest ważna i że na co dzień używam, choć nieświadomie, narzędzi do organizowania czasu. Dzięki Oli zrozumiałam, że co chwilę zjadam słonie (może nawet jest ich za dużo) i nauczyłam się, że jeśli naprawdę zależy mi na zrobieniu czegoś, to trzeba dzień pracy zacząć od priorytetów. Inne lekcje przyswoiłam trochę gorzej, bo mój system zapisków jest tak samo chaotyczny i usiany na setkach karteczek, notatników i kalendarzy, jak był, a próby ujarzmienia go z zastosowaniem plannera Oli szybko okazały się porażką. I to też była lekcja – niech nas inspiruje to, co jest z nami spójne, a do tego co nie jest, lepiej się nie zmuszajmy.\nWyrasta na jedną z najbardziej wpływowych kobiet, które zajmują się zarządzaniem czasem. Ale jest nie tylko panią swojego czasu, jest również mamą „Cukiereczka”. Z Olą Budzyńską rozmawiamy o tym, jak sprawić, by czas był na naszych usługach, a jednocześnie znaleźć radość w życiu naznaczonym nieuleczalną chorobą dziecka.\nKuchnia w mieszkaniu Oli jest jasna i przestronna. Tuż za oknem koparka szykuje grunt pod nowy blok. „Mieszkamy na placu budowy – wzdycha Ola – będę musiała chyba w końcu założyć jakieś firanki, bo robotnicy zaglądają mi do mieszkania”. Przy ścianie ogromna tablica z zapiskami dla całej rodziny ze zdjęciami, informacjami o składkach, warsztatach, wizytach lekarskich. Na głównym miejscu plan lekcji i jadłospis ze stołówki w szkole starszego syna. Ola rozmawia z nim właśnie przez telefon. „Proszę cię, uspokój się, kochanie, i powiedz dokładnie, co się stało. Dobrze, a teraz przeczytaj mi, jaki masz komunikat na pompie. Dobrze, podaj sobie 2,3 bolusa standardowego i 0,5 bolusa przedłużonego na 3 godziny”. Jaś ma sześć lat, cukrzycę typu I. Sam w szkole mierzy poziom cukru i podaję sobie insulinę. Kiedy jest jakiś problem, Ola wskakuje na rower i jedzie do szkoły. Dziś nie musi. Robi kawę. Jest godzina dziesiąta. Jedna z czołowych zasad, które Ola – Pani Swojego Czasu – propaguje wśród kobiet, wspierając je w rozwoju zawodowym i organizacji czasu, brzmi: „Do godziny 10 rano zrób przynajmniej jedną ważną rzecz”. Ponieważ ja o tej porze dopiero zaczynam pracę, jestem z założenia o jedno zadanie do tytułu.\nCo ważnego zdążyłaś już dzisiaj zrobić?\nOla Budzyńska: Na razie nic. Rzeczywiście staram się do godziny 10 zrobić coś ważnego, ale żadnych zasad nie stosuję sztywno. Jeśli mam potrzebę, żeby odpocząć albo odpuścić, robię to. Bardzo dużo rzeczy robię zgodnie z tym, co czuję, a nie wyłącznie dlatego, że mam taką zasadę.\nCzy są zasady, których nie łamiesz?\nTak, nie zaglądam rano na Facebooka. Kiedyś to robiłam, budził mnie telefon i sprawdzałam na nim odruchowo, co się dzieje na świecie. Odinstalowałam jednak Facebooka z telefonu i już tego nie robię. A wieczorem staram się mieć godzinę dla siebie, żeby się zresetować, odpocząć, poczytać książkę, żeby nie kłaść się spać prosto od komputera.\nOkoło sześciu. Choć wolałabym mniej. Kiedyś moim celem było pracować sześć godzin dziennie. Myślałam, że to będzie superfajnie, teraz myślę, że super fajniebędzie, jak to się zmniejszy do czterech godzin. I do tego dążę, część pracy oddaję na zewnątrz. Ostatnio zatrudniałam asystentkę, która robi bardzo dużo rzeczy – drobnych, ale zabierających czas.\nW ciągu tych sześciu godzin robisz więcej, niż większość ludzi przez cały dzień. Czy to jest kwestia twojej organizacji czasu?\nZależy, co rozumiesz przez organizację czasu. Niektórym się wydaje, że u mnie wszystko jest poukładane, poszufladkowane, na tip-top, i że to zasady rządzą mną, a nie ja nimi. A ja bym powiedziała, że to kwestia skupiania się na tym, co jest ważne. Gdy pracuję, jestem skoncentrowana na konkretnym zadaniu. Nie mam otwartego okna z pocztą i Facebookiem, więc nie odciąga mnie od pracy każda nowa wiadomość. Poza tym pozbywam się syndromu Zosi Samosi. Widzę, że jeśli ktoś potrafi coś zrobić szybciej i lepiej niż ja, to nie ma najmniejszego sensu, żebym się z tym borykała tylko dla zaspokojenia ambicji, że sama potrafię.\nTak Ola Budzyńska wyglądała rok temu (fot. Barbara Bogacka)\nUczysz kobiety zarządzania czasem. Jakie są ich główne problemy?\nKobiety są naprawdę świetnie zorganizowane, tylko nie zawsze sobie to uświadamiają. Do mnie przychodzą głównie po to, żeby się dowiedzieć, jak zrobić jeszcze więcej, jak jeszcze więcej zajęć upchnąć w ciągu dnia. A ja im mówię, że wcale nie muszą tak dużo rzeczy robić, że mogą sobie odpuścić, że nic się nie stanie, jeśli zrobią sobie wolny dzień, tak jak ja dzisiaj. Zarządzanie czasem nie jest jedynie kwestią technik i metod, ale również tego, jak o sobie myślimy, jak się ze sobą czujemy, bo to wpływa na efektywność. Jeśli wpływa negatywnie, to choćbym miała niesamowite plany, to i tak ich nie zrealizuję. Są oczywiście kobiety, które zwyczajnie potrzebują się nauczyć kilku technik planowania. Przychodzą np. z problemem, że planują wszystko bardzo sztywno, nie zostawiając żadnego luzu, a potem się dziwią, że plan się rozwala. Jak słyszą o buforach czasowych, czyli o tym, żeby zostawiać na każde zadanie 15-20 minut zakładki, to wołają „eureka” i mają życiowy problem rozwiązany. Są jednak takie, dla których najważniejszą informacją jest to, że nie muszą same robić wszystkiego.\nJakie są, oprócz buforów, podstawowe narzędzia planowania czasu?\nAkurat bufory nie są najważniejsze. Podstawą w organizacji i zarządzania w czasie jest określenie celów i priorytetów, czyli odpowiedź na pytanie, co jest dla ciebie najważniejsze. Żyjemy w czasach, gdy wydaje się, że wszystko jest ważne. Cokolwiek robimy, lubimy mieć przekonanie, że to jest istotne, nie umiemy wybierać naprawdę ważnych spraw. W moim odczuciu nie potrafimy też podejmować decyzji, w pełni akceptując ich konsekwencje. Owszem, zdajemy sobie sprawę, że coś jest dla nas ważne, ale zajmujemy się czym innym.\nKobiety dumnie mówią, że rodzina jest dla nich najważniejsza, tymczasem cały dzień pracują, a jak wracają do domu, pracują dalej, a dzieci bawią się gdzieś w kącie. Staram się takie kobiety wytrącać z poczucia komfortu. „Mnie w ogóle nie interesuje, co ty mówisz, mnie interesuje, co robisz. A gdy na ciebie patrzę, to bardzo jasno widzę, jakie są twoje rzeczywiste priorytety”. Dla wielu kobiet to jest szok.\nA kiedy już określimy priorytety?\nNauczmy się planować. Nie mówię od razu o planach pięcioletnich, ale o perspektywie trzech-sześciu miesięcy, w zależności od tego, kto się czym zajmuje. I to nie dlatego, że planowanie jest modne, ale dlatego, żeby nie budzić się z przekonaniem, że kolejny rok minął, a ty znów nic nie zrobiłaś. Długoterminowe planowanie przechodzi w krótkoterminowe, bo to, co zakładasz w perspektywie półrocznej, musi mieć odzwierciedlenie w twoich jutrzejszych planach.\nJak wygląda twoja indywidualna praca z kobietami, które chcą się lepiej zorganizować w firmie?\nZaczynam od obserwacji, jak pracują. Czasami siedzę z nimi w pracy cały dzień.\nNa pewno nie zachowują się przy tobie naturalnie.\nWłaśnie dlatego wolę z nimi spędzić cały dzień niż trzy godziny. Nawet najbardziej zdeterminowane kobiety nie są w stanie się pilnować dłużej niż trzy godziny. Na początku non stop siedzą przy komputerze i pracują, ale potem odpuszczają. Gdy je obserwuję, w nic nie ingeruję, nie odzywam się, nie omawiam niczego na bieżąco, jestem tylko cieniem. W związku z tym te kobiety z czasem zapominają o mnie i o tym, że coś tam sobie skrobię w notesie. I rozgrywa się… standard.\nNotuję wszystkie odcinki czasu, czyli rozmowy telefoniczne, wejścia i wyjścia osób postronnych do biura, w którym kobieta siedzi, to, ile czasu ktoś jej zabrał i jak ona zareagowała na to, że ktoś przyszedł, na ile rzeczy się zgodziła.\nA ten standard jak wygląda?\nStandard wygląda tak, że bardzo wiele prac jest przerywanych przez kogoś albo przez samą zainteresowaną. Skrzynka mailowa jest cały czas otwarta i w związku z tym, choć kobieta jest bardzo zajęta, to gdy tylko widzi powiadomienie o nowym mailu, najczęściej od razu odpisuje, a czasem nawet dzwoni. Odbiera też od razu każdy telefon. A to nie są bynajmniej telefony od klientów wartych milion dolarów, które trzeba odbierać, tylko bardzo często połączenia wewnętrzne. Tak więc praca bywa bardzo, bardzo rozproszona, i to jest największy problem. Gdy potem to omawiamy, kobiety są w szoku, bo w ogóle nie mają świadomości, że tyle razy przerywały jedną pracę. Nie miały tej świadomości, bo dla nich to był właśnie standard. Bywają też przerażone perspektywą ogłoszenia w firmie, że np. od godziny 10 do 12 są niedostępne. „I proszę nie dzwonić, nie pisać, nie pukać, nie wchodzić”.\nDlaczego to je przeraża?\nDochodzimy do czegoś, co w ogóle nie jest związane z zarządzaniem czasem – do obaw typu: „pomyślą, że zadzieram nosa” albo „nie jestem dość dostępna”. Uzmysławiam im też, że nie są dość asertywne i że źle pojmują zarządzanie. Kobiety szefowe mają serce na dłoni, zawsze dobre intencje, ale przez to czasami nie pozwalają się ludziom rozwijać. Na przykład gdy pracownicy ciągle je pytają, gdzie mogą coś znaleźć, gdzie jest numer telefonu do kogoś itp. To informacje, które sami powinni mieć albo w głowie, albo w swoich zasobach, komputerach, notatkach.\nWróćmy teraz do kobiet, dla których ważniejsza niż narzędzia zarządzania czasem jest informacja, że nie muszą tak dużo pracować.\nKobiety, które mają problem z umiejętnościami i potrzebują się po prostu czegoś nauczyć, mają większą łatwość zgłaszania tego problemu. Natomiast kobiety, które są bardzo dobrze zorganizowane, mają świetnie ułożony plan dnia i nigdy nie planują czasu na odpoczynek, zgłaszają się rzadziej, bo to, co robią, jest społecznie aprobowane. Dostaję dużo maili od kobiet, które piszą: „Wszyscy uważają mnie za osobę świetnie zorganizowaną, a ja sobie nie daję rady”. Na zewnątrz są doskonale poukładane, nigdy niczego nie zawalają, wszystko robią na czas. Ale tylko one wiedzą, jakim kosztem, że to się odbywa kosztem pracy po nocach, w weekendy, kosztem rodziny. Tego oczywiście światu nie mówią. Ale w środku jest wielki krzyk. Szukają pomocy, gdy staną pod ścianą i poczują, że już nie dadzą rady i że za chwilę położą się i zaczną płakać, i cały świat to zobaczy.\nJak z nimi pracujesz?\nNajważniejsza praca z nimi polega na skupieniu się na ich celach i priorytetach. Problem z takimi kobietami polega na tym, że one wcale nie chcą niczego zmieniać. Chcą mieć dokładnie tak samo, jak mają, tylko żeby się lepiej czuć. Chcą mieć więcej czasu, robiąc dokładnie tyle samo, ile robią. Nie mogę im więc proponować technik ani metod poprawy efektywności, bo ta już wynosi więcej niż 100 proc. Pracujemy więc tylko nad tym, które z zadań można wyrzucić. Co może zostać odłożone na przyszłość, a co musi być realizowane już, w tym momencie.\nMówisz: „cele i priorytety”. Czyli co? A jeśli celem jest, żeby być po prostu szczęśliwą?\nJeśli kobieta oświadcza mi: „Chcę być szczęśliwa”, to nie mówię: „To kiepski cel”, tylko pytam: „Co to dla ciebie znaczy być szczęśliwą?”.\nI do czego dochodzicie?\nDo bardzo różnych rzeczy. Na początku nigdy nie wiem, do czego dojdziemy, bo każdy może mieć cele i priorytety, jakie tylko chce, i nie mam prawa tego komentować. Na przykład ja nie mam zasłonek na oknach i ludzie z ulicy widzą, co się u nas dzieje. Dla kogoś innego to mógłby być wielki problem. Nie sprzątam w mieszkaniu, mam panią od sprzątania. A dla kogoś innego celem życiowym może być, żeby w domu wszystko było tip-top. I nie mam nic do gadania. Nie mogę nikomu powiedzieć: „Znajdź sobie inny cel, bo wtedy będziesz szczęśliwsza”. Natomiast pokazuję, że wybór pewnych celów rodzi określone konsekwencje. Jeśli kobieta chce mieć zadbany dom, świetnie prosperujący biznes, udane przedsięwzięcie charytatywne i perfekcyjnie wychowane dzieci, to w konsekwencji permanentnie nie ma czasu. A jeśli chce go mieć więcej, gdzieś musi odpuścić. Pytanie gdzie. I co to będzie dla niej oznaczać? Często pojawia się przyziemna kwestia sprzątania. Kobieta, której zależy, aby mieć więcej czasu, chciałaby też nie musieć tyle sprzątać co sobotę. A więc stawia sobie cel. Ale to nie wystarczy, bo co się stanie z tym całym bałaganem? Rozwiązania są bardzo różne, ja w to nie wnikam. Nie mogę przecież powiedzieć kobiecie: „Wiesz co, zagoń męża do roboty”.\nMogę zapytać: „A co w tym czasie robi twój mąż?”, ale nie podaję gotowych rozwiązań, nawet jeśli ktoś pyta, co bym zrobiła na jego miejscu. Mówię wtedy: „Nie wiem, co bym zrobiła na twoim miejscu. Powiem ci, co ja robię. U mnie to wygląda tak i tak. Nie musisz tego stosować, nawet nie powinnaś, bo to jest moje życie. Ale zastanów się, czy jest coś, co u ciebie mogłoby zadziałać podobnie”. W trakcie pracy dochodzimy do drobiazgów, o których czasem bym w ogólnie nie pomyślała, np. do sposobu wychowywania dzieci i tego, że dziecko ma siedem lat i nigdy po sobie nie sprząta. Bo nie zostało nauczone, że po sobie trzeba sprzątać. Kobiety są w szoku, kiedy im mówię, że jeśli dziecko potrafi podnosić klocki, to już jest gotowe do tego, żeby sprzątać. Wystarczy, że wrzuci jeden klocek do pudełka, potem drugi i trzeci. Kiedy mój syn miał trzy lata i potrafił porządnie złapać talerz, to było oczywiste, że po posiłku zanosi go do zmywarki. Więc w odpowiedzi na pytanie: „To co ja mam zrobić z tym bałaganem?”, dochodzimy do tego, że do sprzątania kobieta może wciągnąć innych. Z tego robi się bardziej lub mniej szczegółowy plan w zależności od tego, na ile pozwoli. Bo zdarza się, że nie pozwala na nic.\nRok temu, w jednym z wywiadów, zapytana o twoje słabe strony, powiedziałaś, że zbyt mało wierzysz w siebie. Podtrzymujesz to?\nTak, chociaż jest oczywiście o niebo lepiej. Ludzie są bardzo zdziwieni: „Co? Ty? Mała wiara w siebie?”. Ale tak, w swoim odczuciu ciągle zbyt mało wierzę w siebie. Pewnie dlatego jestem beznadziejna w radzeniu sobie z krytyką. A to, co robię, jest narażone na krytykę. Mocno to przeżywam. Pomaga mi to, że wszystko wyrzucam z siebie w obecności osób, z którymi mam dobre relacje. Rozmawiam o tym z mężem, z dziewczynami z różnych grup wsparcia. Ostatnio słuchałam Izy Makosz, która powiedziała, że po niej krytyka spływa jak woda po kaczce. Podziwiam w niej to, ja tak nie umiem.\nAle jak widać, ten brak wiary w siebie nie paraliżuje cię.\nPrzeciwnie, powoduje, że mam chęć sprawdzania się i testowania, zamiast siedzieć gdzieś w kącie. Bardzo lubię się uczyć nowych rzeczy. Chciałabym jednak, aby fakt, że ktoś coś złego o mnie napisał, nie dotykał mnie tak bardzo jak teraz. To zawsze powoduje odpływ energii.\nA jakie są twoje cele i priorytety?\nMoje cele i priorytety są rozłożone na życie zawodowe i prywatne. W życiu prywatnym chcę spędzać czas z moją rodziną i temu podporządkowałam życie. Na co dzień odbywa się to w taki sposób, że o godzinie 14 chcę kończyć pracę, o 15 odbierać dzieci z przedszkola i szkoły i spędzać z nimi czas. Nie odbieram wtedy telefonów, nie rozmawiam z klientami, nie jeżdżę na spotkania. Natomiast w życiu zawodowym celem jest po prostu rozwój Pani Swojego Czasu.\nOla Budzyńska dziś. W poniedziałki o g. 10 zaprasza na motywacyjna Kawę z Budzyńską (fot. Jakub Ociepa).\nKiedy zostałaś Panią Swojego Czasu?\n7 lipca 2014 roku u syna zdiagnozowano nieuleczalną chorobę. Kiedy siedzieliśmy dwa tygodnie w szpitalu, nie myślałam ani o pracy, ani o żadnej Pani Swojego Czasu. Z dnia na dzień zrezygnowałam ze wszystkich zobowiązań, które miałam. A jako freelancerka miałam ich sporo. I było dla mnie kompletnie nieistotne, co się podzieje w związku z tym. Wcześniej to były dla mnie bardzo ważne rzeczy. W naszej rodzinie było tak, że jeśli dzieci były chore i ktoś musiał z nimi zostać, a ja miałam zaplanowane szkolenie, to było oczywiste, że mąż zostaje w domu. To on brał zwolnienie chorobowe na dzieci, bo moja praca była zawsze ważniejsza. Jak Jasiek zachorował, przestało mnie interesować, co się podzieje z moją dotychczasową pracą. 23 sierpnia, półtora miesiąca od momentu, gdy usłyszałam diagnozę –gdy właśnie zastanawiałam się, co potrafię i jakie mam predyspozycje – poczułam, jakby w głowie ułożyły mi się puzzle. Pomyślałam, że przecież jestem panią swojego czasu! W tym samym dniu wieczorem założyłam fan page i stronę internetową.\nZ tego, co mówisz, wynika, że istotna, trwała zmiana może nastąpić tylko w efekcie kryzysu.\nNa pewno tak się dzieje częściej i – paradoksalnie – jest wtedy łatwiej. Coś cię przybija do ściany tak mocno, że nie masz możliwości dalej uciekać przed podjęciem tej decyzji. Tyle tylko, że dla każdego tą ścianą jest coś innego. Dla jednych choroba, dla innych urodzenie kolejnego dziecka.\nNa co choruje twój syn?\nJasiu ma cukrzycę typu 1. To nie jest ta cukrzyca, o której wszyscy trąbią, że choroba cywilizacyjna, czyli typu 2, którą się nabywa w związku z niezdrowym trybem życia. Jaś ma cukrzycę typu 1, która jest chorobą genetyczną i której przyczyn dotąd nie odkryto. Ta choroba powoduje, że organizm sam niszczy komórki trzustki, które produkują insulinę. Obecnie Jaś nie ma w trzustce komórek, które ją produkują. Musimy mu ją dostarczać z zewnątrz. Na początku były to zastrzyki, robione co trzy godziny, teraz ma pompę insulinową.\nInsulina jest potrzebna do tego, by poziom cukru we krwi był stabilny. Jeśli jako dorośli odczuwamy ogromne osłabienie, gdy długo nie jedliśmy, to jest to sygnał spadku poziomu cukru we krwi. Tyle tylko, że u dorosłego człowieka cukier nigdy nie spadnie poniżej określonego poziomu i nigdy nie wzrośnie powyżej pewnego poziomu. A Jasiowi może spaść do zera. Mózg do działania potrzebuje cukru, więc bardzo niski jego poziom jest niebezpieczny, bo dziecko może po prostu wpaść w śpiączkę. U Jasia poziom cukru zależy w głównej mierze od tego, co je. Do każdego posiłku dostaje insulinę, której dawka jest dokładnie wyliczona w zależności od tego, co zjadł. Nie wszystkie rzeczy, od których zależy poziom cukru, da się kontrolować. Negatywne emocje, lęki, strach, stres powodują, że poziom cukru staje się niestabilny. I nie mam na to wpływu. Aczkolwiek już wiem, że kiedy idziemy do teatru, gdzie np. będzie ryczał smok wawelski, to już insuliny daję więcej, bo wiem, że cukier będzie mu rósł. Podobnie jest z wysiłkiem fizycznym. Przed każdym kontrolowanym wysiłkiem, np. przed lekcjami wychowania fizycznego w szkole, musimy dodatkowo mierzyć cukier. Choroba Jasia spowodowała, że nasze życie jest zupełnie inne, bo musimy dbać o rzeczy, o których ludzie zazwyczaj nie myślą.\nJaś w szkole sam mierzy sobie cukier?\nTak. Musi się sam nakłuć. Ma glukometr. Nakłuwa sobie palec, wyciska kroplę krwi na pasek, który wkłada do glukometru. Przez telefon podaje mi wynik i ja mu mówię, ile ma podać insuliny. To już robi przy nauczycielce, bo kontrolować, czy rzeczywiście podał tyle, ile trzeba, musi dorosła osoba.\nJak dziecko przyzwyczaja się do takich sytuacji?\nPo diagnozie spędziliśmy w szpitalu dwa tygodnie Tam dzieci są niesamowicie szybko uczone samodzielności. Cały personel na to naciska, żeby dziecko jak najszybciej nauczyło się samodzielnie mierzyć cukier, robić sobie zastrzyki. Jedynie tzw. wkłucia Jaś sobie sam nie zmieni. Robimy to my, dorośli, raz na trzy dni. Wkłucie to miejsce na pośladku, do którego jest podłączona pompa insulinowa. Jaś miał różne fazy. Na początku był oczywiście bunt. Bo on był typowym dzieckiem, które nie znosi zastrzyków. A tu nagle wylądowaliśmy w szpitalu i co godzinę pobierali mu krew. Buntował się, że nie może czegoś jeść albo dlaczego musi coś zjeść. Później przyszła faza ciekawości, kiedy musiałam milion razy odpowiadać na te same pytania. Jasiu miał ogromną potrzebę odgrywania osoby dorosłej, więc ja przejmowałam rolę dziecka chorego na cukrzycę i zadawałam mu wszystkie te pytania, które on mi zadawał w normalnym życiu. „A czy mogę zjeść tort”, pytałam go. I na wszystko odpowiadał tak, jak umiał. Potem, po powrocie do domu, ciągle były zabawy w zastrzyki. Brał długopis i robił je nam wszystkim po kolei. Kiedy dostał pompę i poszedł do przedszkola, miał fazę chwalenia się – zaczął wymyślać dzieciom, że tam, w tej pompie, są gry wideo. Aż koleżanki Jasia mówiły: „Też będę miała cukrzycę i mama mi coś takiego kupi”. Teraz jest w fazie akceptacji, choć od czasu do czasu zdarzają mu się bunty, że „dlaczego ja?”, „dlaczego Franek może, a ja nie?”. O ile bowiem my, rodzice, zmieniliśmy swój sposób odżywiania, to jego młodszy brat Franek może czasem coś ekstra, np. lizaka na gardło.\nPamiętasz moment, gdy poznałaś diagnozę?\nMówi się, że przy takiej chorobie jest się jak w żałobie – przechodzi się przez fazy zaprzeczenia, buntu itd. Gdy z wynikami badania krwi, w których było napisane, że jest prawdopodobieństwo cukrzycy, jechaliśmy do szpitala, nie wiedziałam, co to oznacza. Nic mi to nie mówiło. Kiedy się tego dowiadywałam, byłam wyprana z emocji. Być może dlatego, że Jasiek, kiedy był przyjmowany do szpitala i poddawany tym wszystkim zabiegom, niesamowicie płakał i wrzeszczał. Mąż musiał używać siły, aby go przytrzymywać, gdy trzeba było mu założyć kroplówkę, a ja miałam wrażenie, jakbym była gdzieś obok. W ogóle nie płakałam, przemawiałam do Jasia spokojnie. Teraz mam wrażenie, jakbym była jakąś lalką, która robiła wszystko to, co trzeba było robić. Kiedy się zmieniliśmy, wróciłam do domu i rzuciłam się spać. A jak wstałam, to po prostu zaczęłam ryczeć. Dopiero wtedy wszystko mi puściło i zaczęłam znowu czuć. Najbardziej mnie przerażało, że Jasiek pewnych rzeczy nie będzie mógł robić. Niektóre z nich to takie, których statystycznie i tak by nie robił. Jaka jest szansa, że zostanie astronautą albo lotnikiem? Ale jednak my, rodzice, karmimy się przekonaniem, że nasze dzieci będą, kimkolwiek zechcą. W drugim tygodniu w szpitalu zaczęło się szkolenie na temat węglowodanów, wymienników oraz liczenie, przeliczanie. Pamiętam, że wychodziłam z niego przerażona, że sobie nie poradzimy. Na szczęście mój mąż jest matematykiem i te wszystkie rzeczy, których ja nie ogarniałam, on ogarniał od razu. Dwa pierwsze miesiące to było wyłącznie uczenie się nowej rzeczywistości. Miałam wrażenie, że nie robię nic, tylko gotuję i liczę. Teraz robię to machinalnie, bo wiele rzeczy znam już na pamięć. Jest to tylko kwestia logistyki, żeby sobie wszystko przygotować, zaplanować. Na przykład nawet na spacerze Jasiek musi mieć plecak z przyrządem do mierzenia cukru, czymś słodkim i insuliną. Ale to już jest norma. Tak jak wiadomo, że wychodząc, zakłada się buty, wiadomo też, że bierze się plecak z całym sprzętem.\nPowiedziałaś, że jak syn zachorował, narodziła się Pani Swojego Czasu. Zastanawiam się: czy ona wtedy nie umarła? Jaka z ciebie pani swojego czasu, skoro jesteś uzależniona od trybu życia i od choroby syna?\nZ tym ograniczeniem – paradoksalnie – czuję się wolniejsza niż we wcześniejszym życiu, gdy nie miałam żadnych ograniczeń, a tylko sama je sobie narzucałam! Bardzo dużo pracowałam i dochodziło do takich sytuacji, że stałam na sali (prowadziłam wówczas szkolenia w całej Polsce), patrzyłam na obcych ludzi i zastanawiałam się, co ja tutaj robię. Dlaczego jestem w Poznaniu, na drugim końcu Polski, i dlaczego o godzinie 16, po zakończeniu szkolenia, pójdę do pustego pokoju? Dlaczego nie jestem w domu, z rodziną? I dlaczego nie robię tego, co chciałabym robić? Teraz mimo oczywistych ograniczeń czuję się wolniejsza, po prostu wybrałam inny sposób życia…\nZobaczcie też Dzień z Życia Pani Swojego Czasu w „Mieście Kobiet”\nOla Budzyńska w Mieście Kobiet (nr 1/2016) na spotkaniu Klubu Miasta Kobiet (styczeń 2016), fot. Barbara Bogacka\nTagi : Budzyńska wywiadKawa z BudzyńskąMama CukiereczkaOla BudzyńskaPani Swojego Czasuzarządzanie czasem\nAneta Pondo 20/12/2016


Szpital Kontrapunkt Medic w renesansowym mieście idealnym - Kontrapunkt V-Projekt - architects designers engineers\nSzpital Kontrapunkt Medic w renesansowym mieście idealnym\nW Zamościu, renesansowej perle architektury polskiej, którego kompleks urbanistyczny wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, powstanie szpital autorstwa Kontrapunkt Medic. Zespół pod kierownictwem arch. Piotra Salwy zaprojektuje Zamojski Ośrodek Onkologii w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Wojewódzkim im. Papieża Jana Pawła II.\nW ramach zadania inwestycyjnego powstaną trzy oddziały po 20 łóżek - chirurgiczny, chemioterapii oraz opieki paliatywnej. Część ambulatoryjna projektu obejmie zespół poradni specjalistycznych, zespół chemioterapii, zespół dydaktyczny oraz działy pomocnicze (administracja, szatnia, magazyny, itp.).


Dorms.com Włodzimierz Schronisko-Młodziezowe-hostel WOW Hostel\nWłodzimierz - WOW Hostel\nHostel "WOW" to hostel dla osób podróżujących z plecakiem, który daje osobie miejsce do relaksu, myślenia i łączenia się. Zapewniamy wysokiej jakości tanie zakwaterowanie. Położony w odległości krótkiego spaceru od dworca kolejowego / autobusowego, jesteśmy wystarczająco blisko do większości zabytków w Vladimir, ale wystarczająco daleko, aby uciec od większości hałasu. Wygodne łóżka, czyste łazienki, bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu i klimatyzowane pokoje to oczywiste usługi oferowane przez hostel.\nNie jesteśmy schroniskiem imprezowym, ale możemy zapewnić swobodną i swobodną atmosferę każdemu, kto zostanie w naszym miejscu.\nStrefa wspólna/ogólnodostępna Biblioteka Gry planszowe Czytelnia Sala telewizyjna\nSzukaj więcej obiektów: Włodzimierz\nAddress: Komsomolskaya street, 14, 600000, Włodzimierz, Rosja\nNasz Hostel znajduje się w pobliżu słynnej Złotej Bramy i poddany zwielokrotnianiu starożytnych kościołów i katedr\nKlimatyzacja w pokojach Lampka nocna LED przy łóżku Jedzenie dozwolone Suszarka do włosów: Na żadanie\nSuszarka do włosów: Na żadanie Kontakt Klimatyzacja Dostawka\nDziękujemy, że zdecydowałeś się zostać z nami, a my zadbamy o to, aby Twój pobyt był jak najbardziej komfortowy. Jeśli uważasz, że coś jest nie tak lub nie działa dobrze, skontaktuj się z naszym personelem, a my będziemy szczęśliwi mogąc ci pomóc.\nNazwa obiektu: WOW Hostel\nMiejsce, w którym możesz oglądać telewizję lub po prostu rozmawiać z ludźmi


*** HOTEL LAURA, RZYM ***\nVia XXI Aprile 109, Rzym, Włochy\n3-gwiazdkowy Laura Hotel znajduje się w 3.5 km od Koloseum.\nCentrum miasta znajduje się w odległości 30-minutowego spaceru. Najważniejsze punkty orientacyjne w Rzymie, takie jak Villa Torlonia i Piazza Bologna są na wyciągnięcie ręki.\nKażdy z 35 klasycznych pokoi posiada sejf, TV, mini bar, telefon i oddzielną toaletę. W prywatnych łazienkach goście skorzystają z prysznica, suszarki do włosów i wanny. Wykończenie wnętrz w pokojach uzupełniono drewnianymi meblami i wykładziną na podłodze.\nŚniadanie można zjeść w godzinach 07:30 bis 10:30. Obiekt usytuowany w Aurelio, 5 minut spacerem od Ba''Ghetto i Bar Meeting Place.\nStacja metra Bologna znajduje się zaledwie 450 metrów od hotelu. Laura Hotel wybudowano w 15 kilometrach od lotniska Rzym-Ciampino.\nGoście mogą korzystać z usługi dostarczania gazet i całodobowej recepcji oraz takich udogodnień jak przechowalnia bagażu i winda.\nPetr Hotel w Pradze: stronie internetowej;\nB14 Hostel w Reykjavíku: stronie internetowej;\nBonnington Jumeirah Lakes Towers Hotel w Dubaju: stronie internetowej;\nIlunion Auditori Hotel w Barcelona: stronie internetowej;\nL'hotel Elan Hotel w Honkongu: stronie internetowej;\n168 Hostel Hostel w Bangkok: stronie internetowej;\nElement Times Square West Hotel w Nowym Jorku: stronie internetowej;\nSolo Express Hotel w Bangkok: stronie internetowej;\nPhilippine Hostel w Honkongu: stronie internetowej;\nSweet Park Hotel w Side: stronie internetowej;\nIlisia Hotel w Atenach: stronie internetowej;\nBrowns Central Hotel w Lisboa: stronie internetowej;\nHomeplace Motel w Bangkok: stronie internetowej;\nCitadines Mercer Hotel w Honkongu: stronie internetowej;\nTower Hotel w Reykjavíku: stronie internetowej;\nOpera House Hotel w Nowym Jorku: stronie internetowej;


Powloka sterowca rc - ale nie Mylar do pieczenia :) - PolyTech Forum\nThu, Jan 20, 2005 8:53 AM\nMamy zamiar zrobic z kolega niewielki model\nsterowca helowego - no i jest problem z powloka...\nW archiwum znalazlem dyskusje o Mylarze (rekaw\ndo pieczenia), faktycznie jest bardzo mocny.\nAle ma tez wady, przede wszystkim jest przezroczysty,\na wszelkie zgniecenia pozostawiaja trwale brzydkie\nOgladajac zdjecia na stronach producentow sterowcow rc\nwidac, ze uzywaja zupelnie innego materialu (tkaniny?), np:\n(Zdjecia ze strony\nWe wszystkich przykladach powloka robi bardzo dobre\nwrazenie. Jaki to material? Czy w Polsce jest w ogole\ndo kupienia? Pomocy :)\nThu, Jan 20, 2005 3:37 PM\nHm, nikt nie wie?\nFri, Jan 21, 2005 7:46 AM\nKiedys bardzo dawno temu przymierzalem sie do zbudowania balonu na ogrzane powietrze RC. Szukalem roznych wiadomosci o materialach stosowanych przy tego typu konstrukcjach. Do moich celow dobry byl stylon - kiedys mozna bylo dostac ten material w kazdym sklepie z materialami - teraz nie wiem. Dla uzycia go do napelniania helem trzeba bylo by go dobrze zaipregnowac. Kiedys tez tkaniny ipregnowane guma robil STOMIL-Olsztyn - harcerze budowali z tego materialu balony meteo. Klejone byly klejem neoprenowym.\nMozna sprobowac z fili polietylenowej - ale trzeba bylo by ja profesjonalnie zgrzewac. Hel niestety jest gazem latwo lotnym - mala dziurka i juz go nie ma :). Polietylen musialby byc dosc gruby - napewno grubszy niz siatki z "Super Market" :). No i folia polietylenowa ma te zalete, ze mozna na niej drukowac :)\nFri, Jan 21, 2005 10:12 AM\nNo to poeksperymentuje z roznymi materialami, a przede wszystkim z tymi, ktore wymieniles.\nNo wlasnie. Tutaj reczne impregnowanie np stylonu moze byc problemem, ale przejrze tematyke w necie, dzieki za wskazowki!\nRaczej nie planowalem drukowac czegokolwiek z przeznaczeniem na powloke sterowca, ale zawsze mozna sprobowac :)\nFri, Jan 21, 2005 11:38 AM\nZadna folia nie utrzyma w sobie helu!!!! nawet balon gumowy napelniony helem przepuszcza hel a to ze wzgledu na mikropory ktore dla powietrza sa nieprzepuszczalne jednak dla helu jak najbardziej...Pozostaje mylar!! a tanim i powszechnym jego zrodlem sa koce ratunkowe ( takie zlote ) do kupienia w aptece\nFri, Jan 21, 2005 11:44 AM\nTak - to niestety prawda!!!\nSa balony METEO z helem - niestety nie znam materialu z jakiego sa wykonane.\nMylar ok. tylko jak to laczyc? Kleic - czym? Laczyc tasma klejaca - za duze ryzyko powstania nieszczelnosci! Zgrzewac?\nFri, Jan 21, 2005 11:51 AM\nTak, slyszalem, no ale to jest chyba kwestia dni, a nie godzin?\nCzyli jak na razie faworytem pozostaje Mylar... No ale jesli jednak ktos wie co to za tkanina pokazana na linkach powyzej to prosze o info :-)\nLaczylem probki Mylaru tasma polipropylenowa na modyfikowanym kleju akrylowym (tasma pakowa), trzyma na beton! :-) Ba, przy probie rozerwania laczenie bylo silniejsze od samego Mylaru ktory rozrywal sie w innych miejscach.\nSun, Jan 23, 2005 1:49 PM\nMylar jest swietny do tego. Zapraszam na nasza strone:\nMon, Jan 24, 2005 11:21 AM\nCzym kleicie? A moze powloka jest zgrzewana?\nMon, Jan 24, 2005 12:57 PM\nmo¿esz u¿yæ nawet ¿elazka :) no ale klejenie jest solidniejsze.\nFolia do pieczenia - z czego?\nZ czego zrobiona jest taka przeźroczysta folia do pieczenia produktów w ...\nFolia poliestrowa (mylar) - klejenie\nWitam, Mam problem z doborem kleju do folii poliestrowej (grubo¶æ 20um)....\nRC Ale okazja !!!\nWitam ROTFL http://www.allegro.pl/show_item.php?item=52618669 To nie maja ...\ngdzie kupic dakron/mylar/kewlar\nTanie zrodlo mylaru to worki do pieczenia mięsa w piekarniku i koce ratunkowe w...\nMylar balloon = parachute?\nI use space blanket mylar (picked up 5 blankets on sale for $2.00 each). Mylar...\nAnyone have a source for thin mylar sheets?Koen\n[RC] Ale półmakieta!\nNo no! To już nawet nie półmakieta tylko cała makieta! Robi wrażenie,...\nI am planning to build light reflectors to hang over my aquariums. Iplan to...\nDobrze Ci Konrad sugeruje, szablon. Jest taka stara metoda - sitodruku. ...\nJuż tak nie latam.\n[RC] Był stick..... ale krótko....\nWitam, Nie wytrzymałem dzisiaj i pojechałem polatać do Marek. Miałem juz od...\n...Pytanie do "elektrykow"...\nWitam potrzebuje "na przedwczoraj" ... rysunku wykonwaczego, najlepiej w...\nwitam ja jestem modelarzem z zamoscia i mamy kilku innytch modelarzy zapraszam...


co czytasz? - Carnegie Europa\nGuy ChazanSzef berlińskiego biura Financial Times\nspadek mocy przez Robina Aleksandra. Fascynujący opis ostatniej kadencji Merkel, biorąc pod uwagę upadek Annegret Kramp-Karrenbauer, walkę o władzę Armina Lascheta/Marcusa Södera oraz wzloty i upadki pandemii, które mogą ostatecznie ukształtować polityczne dziedzictwo Merkel.\npasażerUlrich Alexander Buchwitzpasażer). Przejmujący opis losu niemieckich Żydów bezpośrednio po Nocy Kryształowej. Bohaterem jest biznesmen, który desperacko próbuje opuścić Niemcy z nienaruszonym majątkiem i utknął w pociągu donikąd.\nFilm, serial, podcast, wystawa, recital\nojciecAnthony Hopkins jest genialny jako człowiek z demencją. To całkowicie zagmatwany i niepokojący film, który umieszcza cię w głowie kogoś, kto ma Alzheimera i stopniowo traci kontrolę nad rzeczywistością.\nklacz Wschodnie MiastoPięknie skalibrowany, złożony i subtelny dramat, z wybitną rolą Kate Winslet w roli małomiasteczkowej detektyw próbującej rozwiązać lokalne morderstwo.\npoczucie winy, przyjemność\nTIK Tok Mogę śmiało powiedzieć, że bez śmiesznych, irytujących, zabawnych i uzależniających filmów TikTok nie mógłbym przejść przez blokadę z moim zdrowym rozsądkiem.\nGwendolyn SasseDyrektor Ośrodka Studiów Wschodnioeuropejskich i Międzynarodowych (ZOiS)\nPierwsza powieść Olgi Grigasnawy Wszyscy Rosjanie kochają brzozy O upartej młodej imigrantce, która przeprowadza się z Azerbejdżanu do Niemiec, do Izraela i napotyka wszystko pomiędzy. Niedawno opublikowany artykuł Grjasnowej Siła wielojęzyczności (Dostępne tylko na razie W Niemczech) subtelnie wyjaśnia związek między językiem, tożsamością i wielojęzycznością jako nową, ale niedocenianą normą.\nOryginalny— niemiecko-amerykański miniserial w serwisie Netflix. Oparty na autobiografii Deborah Feldman z 2012 roku i przełączaniu się między angielskim, jidysz i niemieckim, serial śledzi podróż młodej kobiety z ortodoksyjnej społeczności żydowskiej na Brooklynie, która próbuje ponownie zintegrować się z nowym życiem w Berlinie.\nJeśli chodzi o wystawy, dla każdego, kto przejeżdża przez Berlin latem/jesienią:\nCykl Birkenau By Gerhard Richter, wystawiony w Starej Galerii Narodowej, uchwycił proces zapamiętywania poprzez misterne, warstwowe obrazy i lustra, które odzwierciedlają interakcję widza z dziełem.\nOsądźcie sami: tych, którzy się spóźniają i zbyt mocno krytykują Forum Humboldta W końcu otwiera swoje podwoje w lipcu. Wśród pierwszych wystaw jest wystawa prezentująca idee, metody i wyniki badań naukowych, które powstały we współpracy z lokalnymi instytucjami akademickimi.\nPiotr BarmanWizyta u stypendysty w Carnegie Europe\nUcieczka z gettaNapisane przez Johna Carra. Niezwykły ojciec Johna Carra, Kym, jest polskim Żydem, który zabił 13-letniego nazistowskiego strażnika, aby uciec z warszawskiego getta. Wylądował w Wielkiej Brytanii i wstąpił do armii brytyjskiej, unikając schwytania w Polsce, Niemczech i Francji, by przez Hiszpanię dotrzeć do Gibraltaru. Lata dokładnych badań pozwoliły Johnowi poskładać całą historię w całość. Bardziej ekscytujące jest bycie prawdziwym. Przeczytałem jeden z kilkuset egzemplarzy opublikowanych na początku tego roku. Wcale mnie nie dziwi, że książka już się rozpoczęła. Niedługo zostanie ponownie opublikowany w Wielkiej Brytanii przez Hoddera (wielkiego gracza w świecie książki), został również sprzedany do USA i przetłumaczony w całej Europie – w tym oczywiście w Polsce. Ukazuje się również wersja audio, którą czytał wielki aktor Simon Russell Beale.\nWładca Pierścieni przez JRR Tolkiena. Pół wieku po zakupie książki zacząłem ją czytać.\nNotacja dźwiękowa: Co dalej? Żywe, na wpół regularne spojrzenie na nowe wynalazki i innowacje – oraz na ludzi, którzy za nimi stoją – które będą kształtować naszą przyszłość. Wybrałbym to, nawet gdyby mój syn Robert nie był jednym z prezenterów.\nMasło orzechowe zmieszane z marmitem. Myślałem, że mój fetysz jest niezwykły – ale najwyraźniej tak nie jest: po latach mieszania tych dwóch na tosty, mogę teraz kupić słoiki nektaru gotowe do zmieszania.\nThomas de WalSenior Fellow w Carnegie Europe\nMam nadzieję, że nie jestem jedyną osobą w tej epidemii, która ma na biurku i stoliku nocnym wiele cennych, ale długich, na wpół przeczytanych książek. Dlatego jestem wdzięczny za krótkie książki.\nStephen Johnson Jak Szostakowicz zmienił moje zdanie? Moją ulubioną krótką książką w zeszłym roku była wspaniała medytacja na temat muzyki, systemu sowieckiego, a także historia o tym, jak Szostakowicz pomógł Johnsonowi radzić sobie z ciężką depresją.\nJeśli mogę nominować członka rodziny, Nowe epidemie, stara polityka Napisany przez mojego brata Alexa de Waala, to krótka wycieczka po siłach zajmujących się historią nieudanych reakcji politycznych na epidemie, od cholery, AIDS, Ebola, a teraz na koronawirusa.\nRadio to ostatnio dwaj ulubieni towarzysze podcastów z elementem tajemniczości, który mnie wciągnął.\nw Znajdź Nataszę Jake Warren dowiaduje się, jak jego matka pojechała do Leningradu w latach 70. na stypendium na balet w Kirowie, zachorowała i została uratowana przez dziewczynę o imieniu Natasha, a potem poszła za Natashą.\nNie ma nocy aż do zmroku Od Davida Vaughana opowiada o tym, jak otwarcie rodzinnej skrzyni w Oksfordzie ujawnia ukrytą historię czeskiej żydowskiej rodziny, której jeden z członków uciekł na wygnanie do Anglii.\nEva Ibbotson jest idealną pisarką, która potrafi uciec przed zamknięciem. Dzieliłem się jej cudownie zabawnymi powieściami między Austrią a Anglią przed wojną i wszyscy, od mojej nastoletniej córki po mojego dziewięćdziesięciodwuletniego ojca, ją kochali. Tak więc, z przyjemnością informuję, czy spotkałeś przyjaciela, który jest więźniem politycznym w Turcji, który miał kilka chwil wytchnienia od Ibbotsona magiczne psalmy, który wysłałem mu do odczytania w celi więziennej.\nCarl BildtWspółprzewodniczący Europejskiej Rady Stosunków Zagranicznych\nmąż stanu z Europy–Biografia Sir Edwarda Graya. przez TG Otte.\nMachiavelli: jego życie i czasy. przez Aleksandra Lee.\nZwykle wybieram z półek przypadkowy klasyk. martwe dusze Przychodzi mi na myśl Nikołaj Gogol.\nZnaleziono serial telewizyjny o życiu społecznym w Singapurze podczas inwazji Japończyków. Szwedzka telewizja.\nSaime ÖzçürümezProfesor nadzwyczajny na Wydziale Nauk Politycznych i Administracji Publicznej Uniwersytetu Bilkent\npodcasty Rozmowa z nieznajomymi: co powinniśmy wiedzieć o ludziach, których nie znamy, 2019, Malcolm Gladwell.\nW jaki sposób sposoby i okoliczności, w jakich dowiadujemy się o obcych, wpływają na nasze interakcje z nimi oraz na nasze postrzeganie siebie i dlaczego? Relacja Gladwella z jego poszukiwań odpowiedzi na takie pytania jest często niepokojąca i rzadko uspokajająca. Chociaż wydaje się to częstym zjawiskiem w naszym wysoce zglobalizowanym codziennym życiu, poznanie kogoś jest bardziej skomplikowane niż kiedykolwiek.