O stanie polskiego bębnienia cz. 9. Robert Ligiewicz\nJak wygląda Polska scena perkusyjna oczami znanych bębniarzy? Kim są na co dzień? W jaki sposób pracowali by osiągnąć sukces? Czy go osiągnęli? Poruszmy wszystkie tematy, nawet te, które mogą zaboleć, tutaj perkusiści mają głos! Dziś w raporcie perkusista jednej z najbardziej uznanych polskich formacji.\nGdy wszedłem do warszawskiej Stodoły, sprawna ekipa krzątała się na scenie, rozstawiając sprzęt. Bębny powoli nabierały kształtu, kiedy w drzwiach pojawił się Robert, jako pierwszy z zespołu. Wpadł zadowolony, objuczony swoim aparatem, z którym - po próbie sprzętu - będzie biegał po scenie, strzelając fotki wszystkim i wszystkiemu wkoło, łącznie z lampami we wzmacniaczu. Karamba - opiekun poprawnego brzmienia Starclassica Roberta, a jednocześnie główny techniczny, spokojnie przygotowywał gitary reszty muzyków, dokładnie obserwując, czy wszystko na scenie przebiega prawidłowo. Za chwilę Stodoła miała zapełnić się po same brzegi fanami zespołu Hey. Robert z bębnami na środku był gotowy do gry?\nKoniecznie musiałem zapytać Roberta, jak to jest przez tyle lat grać na bębnach w zespole, który zapisał się na tak znakomitej karcie w historii polskiej muzyki. Praca w takim zespole nie należy - moim zdaniem - do najprostszych, wymaga odpowiedniego wyczucia, świadomości instrumentu i roli, jaką pełni się w zespole. Wszelkie popisy solowe na szeroką skalę są absolutnie wykluczone. W grę wchodzi coś bardziej odpowiedzialnego. Trzymanie time?u, groove i odpowiednio ułożone partie bębnów, które mają tworzyć całość, a nie będą pokazem ekwilibrystycznych umiejętności bębniarza. Do tego jeszcze pasujące do całej reszty brzmienie zestawu. Jak wiadomo, Hey przekazuje nieporównywalnie więcej treści niż jakieś przysłowiowe Feel?e. I to nieważne, czy ktoś Heya lubi czy nie, jest to fakt niezaprzeczalny i tyle. Zespół ma być idealnie działającym mechanizmem, w którym każdy wie, jakie jest jego miejsce i co należy do jego obowiązków. Dlatego też bardzo interesujące jest to, co ma do powiedzenia artysta na bazie wielu lat swoich doświadczeń.\nSpotkaliśmy się w jednej z warszawskich knajpek. Za oknem było jeszcze bezśnieżnie i zima przypominała raczej tą, do której przyzwyczailiśmy się przez ostatnie lata. Jeden z klientów lokalu postanowił nawet posiedzieć na dworze. My postanowiliśmy siedzieć w cieple, spokoju i ciszy, ponieważ rozmowa zapowiadała się na dość długą. Robert zamówił kawał ciacha, zaklinając się przy tym, że nie powinien jeść takiej bomby kalorycznej. Szybko uległ pokusie i energicznie zaczął wiosłować widelcem. Z racji rozłożonych egzemplarzy naszego czasopisma, praktycznie naturalnie zaczęliśmy rozmawiać na temat kilku światowych bębniarzy, którzy ukazali się na łamach Perkusisty. Dusza rock and rolla mocno trzyma się w Robercie, przez co pojawiło się w naszej rozmowie kilka wątków dotyczących i tego tematu. Nie pozostało więc nic innego, jak przejść do konkretów?\nTo lecimy, czekaj, ustawię dyktafon? Porozmawiamy o sprawach przyjemnych, albo może nawet i nieprzyjemnych.\nSpoko, mam czas do dziewiętnastej, później kolejny wywiad w radio.\nZ tego, co pamiętam, to chyba świat samochodów przyczynił się do tego, że usiadłeś za bębny?\nNieee, to raczej dwa niezależne światy?\nChodzi mi o to, że kiedyś w pewnej gazecie czytałem, o ile dobrze pamiętam, że ponoć jakiś starszy kolega zagrał ci pewne metrum na masce samochodu, co zrobiło na tobie olbrzymie wrażenie? Ale to było już, jak zaczynałeś grać?\nNie, nie, inaczej. Jeżeli mam szukać w swojej dalekiej świadomości tych początków to było chyba wtedy, gdy przyjechał do mojego brata kolega z gitarą. Byłem wtedy jeszcze totalnym gówniarzem, a on kazał mi tam pukać jakiś rytm, by pograć sobie pod to na gitarze. Nie pamiętam nawet, ale to było coś piekielnie prostego i niezłożonego, chyba można to uznać za pewien początek.\nZainspirowało cię to do gry?\nNie postrzegam tego jako inspiracji, po prostu zwyczajnie pamiętam to zdarzenie.\nW takim razie co cię zainspirowało? Gdzie zaczynałeś w czasach, gdy Polska Polmuzem stała?\nJeżeli można mówić o inspiracji to chyba każdy facet to ma, a jeżeli tego nie ma, to coś jest z nim nie tak (śmiech). Oczywiście, chodzi mi o pewne środowisko, każdy facet to ma, że przychodzi dla niego taki moment - chciałby grać na bębnach. Jest to absolutnie niezaprzeczalne. Kiedy go zapytasz, powie ci: "No, chciałem grać na gitarze, ale najbardziej chciałem grać na bębnach!". Albo powie ci, że bardzo chciał grać na bębnach, ale żeby wyrywać panienki, zaczął grać na gitarze (śmiech). Myślę, że w świadomości każdego faceta drzemie bębniarz.\nCzekaj, bo już się gubię. Masz bagaż gry w Hey, zespole, który zagrał kilka koncertów dla paru ludzi?\n?no, kilku wpadło.\nNo właśnie. Rock, wielkie koncerty, trasy, powiedz mi więc, jak to u nas jest z tym powodzeniem?\nNajlepiej ma wokalista, później harmonijkarz?\nCzeeekaj. Później gitarzysta, basista i na końcu bębniarz, bo po prostu musi składać graty! Taki harmonijkarz wkłada harmonijkę do kieszeni i idzie w tango. Bębniarze dają sobie z tym radę, ale musza więcej siły w to włożyć.\nWięc ty, Rob, musiałeś mieć mocno przerąbane. Twoja Yamaha z tamtego okresu była ewenementem na skalę całego naszego rynku muzycznego, nie tylko bębniarskiego.\nTak dla jasności, to ja ją cały czas mam. Pamiętam to doskonale, ale chyba to moje "przerąbanie" wynikało przez moją aparycję (śmiech).\nMusiałeś składać tego potwora?\nMiałem ten fart, że składałem bębny na naprawdę nielicznych koncertach, bo jeździłem z zespołem Dum Dum przez pewien czas, a przez długi okres istnienia zespołu nie miałem swojego własnego instrumentu, przynajmniej takiego, który można wozić na koncerty. Były tam jakieś Polmuzy czy później Amati, a my raczej ratowaliśmy się pożyczaniem od kogoś albo graniem na bębnach zespołów, które grały po nas. Później kupiłem bębny i przez krótki okres składałem i rozkładałem je, aż do momentu jak pojawił się techniczny. A pojawił się w miarę szybko.\nBo Hey Fire wystrzeliło?\nTak, dokładnie. Przyjechał Maciek "Woodys" Wójkiewicz z Poznania i zaczął tym wszystkim wtedy zawiadować.\nJak je wtedy zobaczyłem, będąc na co dzień operatorem Polmuza, byłem zachwycony, że u nas ktoś na tym będzie grać! Nie ma nigdzie sprzętu, a tu światem zapachniało?\nNie dało się na tym grać (śmiech), do tej pory się nie nauczyłem.\nNie przeżyłeś szoku, kiedy zobaczyłeś to pierwszy raz?\nNo jasne, że to był szok. Powiem ci, jak to było? Firma dostarczyła bębny, a ja pojechałem do siedziby o 6:30, by być na miejscu na siódmą. Siedziałem do 18, aż w końcu ostatnia osoba, która wychodziła, powiedziała: "Robert, proszę, daj sobie już spokój". Siedziałem tam w tych śrubkach, dotykałem, kręciłem.\nJaka to była konfiguracja?\nDwie centrale 22 na 18, dwa werble, jeden mam do tej pory. Tomy 8, 10, 12,14,16, no i ta rama, która robiła właśnie to największe wrażenie. Zerżnąłem ją po prostu z katalogu, więc to nie było tak, że ja sobie sam to zbudowałem?\nJak Tommy Aldridge?\nTak. Coś w tym stylu. Yamaha mu to zrobiła, był prekursorem w budowie takiego monstrum.\nJakie oblachowanie miałeś wtedy?\nBlacharka była dość przypadkowa, po czym wszedłem w układ z Sabianem. Zabij mnie, nie pamiętam modeli? Przez długi czas grałem na Sabianach i ostukałem chyba wszystkie możliwe wtedy modele. A co do setu to znając mnie, było to kilka crashy, ride, chinka, ze dwa splashe.\nCzułeś się dumny?\nJasne. To jest tak, jak z każdą nową zabawką. A jeszcze, jak dostajesz zabawkę, która wpisuje ci się w twoją pasję? Byłem dumny, byłem tym napompowany. Powiem ci jednak, że fajne jest to, że nie słyszałem, może nie pamiętam, albo nie chciałem słyszeć, by ktoś mi mówił, jakie te bębny są zajebiste. Wpisywało się to w koncerty, było git. Szkoda, że nikt mi nie mówił: "Jak ty fajnie grasz na tych bębnach". (śmiech)\nTeraz grasz na??\nDogadałem się z firmą Interton i jestem oficjalnym endorserem firmy Tama. Przeszedłem sporą drogę w wyborze instrumentu i to był piekielnie duży problem. Jakiś taki? pęd do DW. Gdzieś tam kiedyś znajomy Tomek Lipski z firmy backline?owej odkupił od kogoś zestaw DW. Któryś z koncertów graliśmy na jego backlinie i wystawił właśnie te bębny z totalnie skatowanymi naciągami. Tłumaczył mi, że wcześniej były na jakimś festiwalu punkowym, gdzie grali nogami od krzeseł, więc kratery w naciągach były wielkości kciuka. Ale mimo to, one tak gadały, że mi kapcie spadły. Grałem później na różnych zestawach, ale właśnie przez ten zestaw Tomka miałem tę ciągotę do DW.\nTak, jak mówiłeś o tym, że każdy chciał przynamniej skrycie grać na bębnach to później większość bębniarzy ma taki okres, że ciągnie ich w DW.\nNo tak. Patrzysz przez pryzmat tych reklam, jak bębniarze grają fajną muzę na fajnych bębnach. Więc chciałem mieć DW. Dali mi do testów bęben, nie do końca taki, jaki chciałem. Chodziło mi o coś innego, ale generalnie temat był aktualny. Nagle okazało się, że Interton ma Starclassica Elite Bubingę w magazynie i jak pojechałem skatować te bębny to w ogóle nie było już o czym gadać. Wszystko stało się jasne.\nTak. Tyle, że to też jest piękna historia, bo mam przecież cały czas tę Yamahę. I pytam ludzi w zespole, czy mam kupić te nowe beczki, czy nie? A Kaśka do mnie w busie, bo akurat jechaliśmy na jakiś koncert, mówi "Bob, przestań pieprzyć, ty już całą karierę odegrałeś na tych, czas coś zmienić!" (śmiech). Kupiłem więc te bębny. Yamaha to był dobry instrument, nigdy na niego nie narzekałem.\nMaple Custom, zwykły maple. Przyznam, że dobry model. Jak wiadomo, egzemplarz egzemplarzowi nierówny, zestawisz dwa te same modele i brzmią inaczej. Mój dobry przyjaciel i realizator naszych płyt - Leszek Kamiński powiedział mi, bym ich nie sprzedawał, bo to naprawdę świetny instrument, doskonale brzmi w studio. "Masz dobry egzemplarz." - zwykł mówić. Swego czasu chciałem to sprzedać w sklepie Hołdysa, w całości to tam wstawiłem, ale nikt się nie znalazł?\nTak. W każdym razie miałem taki plan by, je sprzedać i kupić jakieś inne. Wiesz, jak to jest, siadasz do nowego instrumentu i nie masz takiego rozeznania, tej pewności. Nie wiedziałem, jak to będzie. Kupiłem Tamę, przyjechałem do Warszawy, wstawiłem do sali prób i zauważam, że jest przepaść. Podobno to samo jest na koncertach, gdy mówią akustycy. Oczywiście studio prawdę powie, bo nie miałem jeszcze okazji nagrywać na nich - wtedy się przekonamy.\nTak, mam (śmiech). Blaszki się zmieniły, dogadałem się z Paiste parę ładnych lat temu i przekonałem się, że nie ma kompromisów. Paiste mnie zabiło. Natomiast ride jest ewenementem? Nie gram zbyt wiele na ridzie. Wszystko, co biorę w sklepie to, kurczę, jakaś żenada jest. Albo blacha okrętowa, albo heavy metalowy huk. Mam je dwa. Jeden to Sabian, który nawet nie wiem, jak się nazywa, bo jest cały starty ze starości, a drugi to Zildjian K. Przerażające są te ceny rideów i dlatego woziłem, i mam jedynie te dwa. Teraz odnawiam współpracę z Paiste, więc zobaczymy. Kiedyś jeździł z nami bębniarz z dawnego Ziyo, który przekonywał mnie do Paiste: "Przesiądź się, przywiozę ci". Ja do niego ze spokojem: "Wiesz, mam nowe HHXy." Wreszcie zamontowałem w sali prób, przekatowałem parę modeli i nie miałem już żadnej wątpliwości.\nMasz shaker w stołku?\nFajna rzecz. Gram teraz w słuchawkach i brakuje mi basu piekielnie. Dzięki temu znajdujesz w końcu tę stopę, ten punkt.\nJak wygląda kwestia naciągów i strojenia u ciebie?\nTo są dwie różne historie. Każdy ma swoje preferencje i w sumie każdy słyszy coś innego. Jeden usiądzie i powie, że masakra, a inni powiedzą, co ty gadasz. Na Yamasze najlepiej leżały mi Evansy, miałem też doświadczenie z Aquarianem i jeden model też pasował do tych beczek. To również jest uzależnione od bębnów, bo na jednych te naciągi się sprawdzą, a na innych nie.\nA na Tamie obecnie?\nJeszcze jest za wcześnie, by coś mówić. Oryginalnie jest Evans Genera g2. Grały nieźle, jak na oryginalne naciągi. Jestem teraz generalnie na etapie poszukiwań.\nA jak to wygląda w studio? Kto jak kto, ale Hey musi mieć idealny sound.\nTo właśnie druga rzecz. I tak naprawdę nie jest to pytanie do mnie. Bo ze strojeniem bębnów mam jakiś piekielny problem. Mam wrażenie, że nigdy nie zrobiłem tego należycie. To jakiś odjazd. Jeżeli chodzi o studio zazwyczaj robi to Leszek Kamiński.\nI jego system przy pianinie?\nDokładnie, śrubka po śrubce i wszystko zawsze się zgadza. Natomiast, jeżeli chodzi o koncerty robi to techniczny, czyli Karamba. Ja co najwyżej siadam i wprowadzam swoje drobne poprawki, ale polega to na tym, że np. jak założy nowe naciągi, teraz robi to Mateusz, to przyjdę, sprawdzę i je np. obniżę, bo wolę, jak jest więcej tego dołu. Jeśli mnie pytasz, jak w studio stroję bębny to jest to zajebisty problem i jednocześnie kompromis, ponieważ co ja robię w sali prób i na koncertach ma się tak naprawdę nijak do studia. Jak Leszek stroi bębny to zawsze mu ufam tylko, że jak siadam to od razu pytam, co to do cholery jest?! Jakieś jazzowe ustawienie, wysoko nastrojone, piękne dźwięki bum bum bum (Robert zaintonował falsetem - przyp. red.). Tylko, że nauczyłem się tego braku zależności, że to, co słyszymy w akwarium, a to, co jest w reżyserce to jest całkowicie coś zupełnie innego. Więc niech on to zrobi, bo wie lepiej.\nMasz tę przyjemność wspólnej pracy.\nBez wątpienia! Jestem święcie przekonany, że jakbym to zrobił po swojemu i nie jest ważne, czy bym je ostatecznie nastroił czy nie, to tam w reżyserce mogłoby coś wybuchnąć (śmiech).\nŚwieże naciągi czy trochę naruszone?\nAbsolutnie świeże. To chyba jest logiczne i naturalne. Jak zakładasz świeże naciągi to oczywiście siadasz za zestaw, dostajesz komendę "pierwszy, drugi, trzeci tom, a teraz całość" to, siłą rzeczy, one osiadają i się rozgrywają tyle, ile powinny. Z tym rozegraniem moim zdaniem to jakaś głupota, a wiem, że są tacy bębniarze co tak robią, że przychodzą z jakimiś starymi gniotami. Nie rozumiem tego. Z tym to ja w ogóle chyba jakiś fetysz mam, bo ściągam w salce naciągi z bębnów i od razu są rozchwytywane. To praktycznie nowe sztuki są.\nJak nagrywasz partie bębnów dla zespołu? To ciekawe, bo bębny nie są tam na pierwszym planie.\nTo absolutnie ewoluuje. Wszystko zależy od tego, jak ma wyglądać piosenka i jaka jest wizja autora - kompozytora. Kiedyś to robiono ciurkiem, bo nie bardzo było możliwości robić to inaczej. Później przyszedł Pro Tools i wszystko się równa w programie nawet, jak czasami czuję, że można jeszcze coś poprawić i krzyczę, że "Spróbuję jeszcze raz!". Teraz to naprawdę rzadko gra się całą piosenkę. Jedną część refrenu, później drugą albo same kotły. Wszystko się drastycznie zmieniło.\nGavin Harrison nagrywa wszystko ciurkiem, stara się nagrywać całymi podejściami.\nNie dziwi mnie to. To jest wykręcony koleś i jeden z moich największych faworytów na świecie. Więc jest to kwestia charakterystyki utworu i tego, co grasz. W jednym numerze masz cztery różne zestawy bębnów i nie da się tego zagrać za jednym podejściem w całości. Bo tu zmieniasz brzmienie bębnów, a tu wstawiasz elektronikę, jak to jest na naszej ostatniej płycie. Na koncercie gram całe numery, bo to jest logiczne, dlatego trochę pomaga mi Roland (śmiech). Są beat?y, które gram i dlatego szukałem, zresztą bardzo długo, aż wreszcie znalazłem i kupiłem, taki pad do stopy, gdzie bijak uderza nie tak, jak teraz w stojący pad, tylko w dół. Bodaj to się nazywa KD-7 (dokładnie - przyp. red.), rzecz już niemal nie do kupienia, wycofane z produkcji. Kupiłem to na E-bay niemieckim. Te współczesne pady mają to do siebie, że się kurcze przewracają. Nie ufam im.\nTwoja praca z metronomem? Jak to wyglądało kiedyś, a jak teraz, bo różnica na pewno jest.\nMiałem epizody, jak była taka potrzeba to grałem. To wszystko rozgrywa się znowu wokół tej zmiany, która na przestrzeni lat nastąpiła. Jeśli chcesz sobie swobodnie w programie przestawiać później te klocki, to nie ma przebacz i musisz grać do "pana klika". Nie jestem jakimś rewelacyjnym bębniarzem absolutnie, ale mamy to szczęście, zarówno w Dum Dum, jak i później w Hey, że wychodziła z nas jakaś taka zwierzęca siła. Jak słuchałem nagrań z koncertu i porównałem te kawałki z wersjami studyjnymi? to tutaj masz na płycie 120 bpm, a na koncercie 250 (śmiech). Nikomu to nie przeszkadzało, a robiło to rajd, dawało punkowe zacięcie.\nBo graliście razem. Pod każdym względem.\nTak. Jak przyszło do tego, że muszę grać z klikiem, to nie miałem z tym oczywiście żadnych problemów i teraz na trasie siłą rzeczy, ze względu na charakter kompozycji, muszę grać całość z klikiem. Przyjdziesz to zobaczysz, nie mnie to oceniać.\nTo jest mój problem, bo mało ćwiczę. Dlatego jestem w takim miejscu, jakim jestem jako instrumentalista. Dlatego mam takie umiejętności, a nie inne. Znam doskonale swoją wartość, wiem, czego się nauczyłem i czego powinienem się nauczyć. Byłem leniem i niewiele zrobiłem w kwestii ćwiczenia i warsztatu, jestem leniem też i dziś. Przybywa mi belek na plecach, ale jestem też świadomy, że im jestem starszy tym trudniej będzie mi robić pewne rzeczy, tym więcej czasu muszę spędzić w sali prób. Powinienem to zrobić odwrotnie i teraz miałbym luz.\nTak, jak Portnoy, który uznał, że on praktycznie umie już tak dużo, że więcej mu nie trzeba.\nNo tak? Piąta strona medalu jest taka, że - ucz się, ucz, im lepiej grasz, tym bardziej nie będziesz miał z kim grać (śmiech), więc może to dobrze, że się nie nauczyłem. Teraz faktycznie częściej chodzę do sali prób, żeby podtrzymywać jakąś tam formę, bo wiem, że jeżeli nie będę tego robił, to będzie coraz ciężej.\nTo różnie jest. Wprawki też, chociaż nie jest to moje ulubione zajęcie. Wolę odpalić sobie iPoda i grać pod numery. Bodaj Johnny Rabb mówił, że tak ćwiczy. Tylko też warunek jest taki, żeby nie był to żywy bębniarz, bo może dojść do ścigania się z nim. A to nie jest zdrowe. Masz też pewność równości podkładu.\nCo sprawiało ci największy problem w nauce? Jaki groove?\nTa pieprzona samba? Po piętnastu latach stwierdziłem jednak, że się tego nauczę i się w końcu nauczyłem (śmiech). Nie robię tego w kosmicznych tempach, ale wiem o co chodzi. Nawet nie wiem, czy to tak naprawdę sprawiało mi trudność, no może?\nCzasowo dużo grasz?\nDwie godziny jest to zazwyczaj minimum.\nNo nie, przecież mówiłem, że mało gram. Tak mniej więcej trzy razy w tygodniu. Jak gramy koncerty w weekend to gram wtedy dwa razy w tygodniu. Nieraz bywa tak, że mam jakąś fazę i gram sobie codziennie. Jak było ciepło, kupiłem sobie motor i jeździłem do salki głównie po to, żeby się przejechać (śmiech). Czasowo jest to bardzo różnie. Dwie godziny to trwa zazwyczaj minimum, jak gram, bo czasami przyjdę, krzątam się, posiedzę i nagle telefon od Spidera: "Co robisz?", ja mu na to: "No gram", "Oj, daj spokój, chodź, wyjdziemy, coś zjemy". No i sobie pograłem? (śmiech) Bywa też tak, że się wkręcam i siedzę ze cztery godziny nad czymś, po czym nagle otrząsam się zaskoczony, że tyle to zajęło.\nCzyli grasz tyle, ile masz ochotę?\nNigdy nie przykładałem do tego większej wagi i powtarzam, że był to wielki błąd. Ja wiem, ja znam wszystkie te reguły, że trzeba się zmusić, siedzieć, ćwiczyć, czego się nie potrafi, że wolno, że metronom. Nigdy tak nie postępowałem, ale tak, jak mówię, czasami się nad czymś potrafię zawiesić.\nNad czym teraz siedzisz głównie, nad jaką partią ćwiczeń?\nWnerwia mnie strasznie moja motoryka. Nigdy jakoś tak jej nie opanowałem. Nie zależy mi, by wymiatać łapkami sześćdziesiątki czwórki w trylionowym tempie. Generalnie chodzi mi o poruszanie za instrumentem, szybkie przemieszczanie się z miejsca na miejsce. Wiesz doskonale, że możesz szybko młócić na werblu, ale jak wchodzi w grę przemieszczenie się np. na dwa tomy to może się to wysypać. Zawsze mi brakowało tej swobody. Miałem taki moment, że brakowało mi dwójek, ale przysiadłem i podciągnąłem to, jednak ta motoryka to cały czas mój problem.\nMiałeś takie momenty lekkiego wstydu na scenie, że się wysypałeś jakoś tragicznie?\nO tak, niejednokrotnie. Właśnie dlatego, że te moje umiejętności nie były nigdy z najwyższej półki. Przyjeżdżałem na koncert z taką wręcz olewką, że przecież spokojnie dam radę i nagle się okazywało, że nie dałem?\nStawiałeś kiedyś bębny bokiem.\nByła jedna taka trasa, gdzie bębny stawiałem na środku sceny bokiem. Zresztą było kilka różnych moich osobowości na scenie. Nie wiem, czy zarejestrowałeś, ale kiedyś grałem też trasę na dwa zestawy. Był taki patent, że główne bębny ustawione w lewą stronę i jak odwracałeś się na stołku to miałeś taki zestawik jungle, gdzie starałem się zagrać takie właśnie klimaty, ze dwa utwory. Była też trasa, że Kaśka stała z tyłu koło mnie, po mojej lewej stronie.\nA teraz kombinujesz z ustawieniem na scenie?\nCzy ja wiem? To jest po prostu tak dla urozmaicenia. Stoimy teraz tak (i tu Robert pokazuje mi rozpiskę zespołu na scenie - przyp. red.), a właśnie Spider - oświetleniowiec, wymyślił inną konfigurację i wygląda to jeszcze inaczej. Ten tu, a ten tu?\nNie macie innych problemów (śmiech)?\nNie no, my mamy z tym luz. To Spider ma z tym problem, w sensie może nie tyle problem, co po prostu chce to zrobić profesjonalnie i to robi. Zna się na tym. Teraz zrobił naprawdę coś wielkiego, przyjdziesz na koncert to zobaczysz.\nCo jest największą zmorą w trasie?\nOdczuwasz pan to?\nWiesz, to się jednak przekłada. Jak byłem młody i jechałem na koncert z Dum Dum do Francji to podróżowaliśmy jakimś starym busem w kilkanaście osób, zgniecieni jak sardynki, do tego piętnaście godzin w samochodzie i to była wielka zabawa. A teraz taki wyjazd np. do Zabrza już jest lekkim problemem mimo, że mamy komfortowe warunki, hotel itd. Te parę godzin w samochodzie robi się męczące. Jak masz zagrać trzy koncerty dzień po dniu to już zaczyna to urastać do rangi problemu.\nPotrafisz odlecieć na koncercie?\nJasne, że tak. Za każdym razem jestem gdzie indziej. Kiedyś moja była dziewczyna zrobiła mi pretensję, że tu koncerty, a tu dom i ona też by chciała ze mną pojechać. Odpowiedziałem jej, za co obraziła się na śmierć i życie, że tam jest mój świat, zupełnie inny od tego tutaj i nie ma tam dla niej miejsca, "więc przykro mi, kochanie." Tam nie ma miejsca dla nikogo, wjeżdżam i zapominam o wszystkim. Jest to z jednej strony złe, bo zapominam o problemach, o których powinienem pamiętać?\nNo, ale odetchnąć też można.\nTak, dlatego nie rozważam tego, czy jest to ogólnie dobre czy złe. I teraz, wracając do wcześniejszego wątku, jeżeli chodzi o te wpadki, gdzie stawał cały band, to właśnie chyba dlatego, że poleciałem gdzieś tam w kosmos. (śmiech)\nWchodzisz na czysto na koncert? Bez wspomagania?\nAbsolutnie, żadnych takich rzeczy. Miałem nawet piętnastoletni okres totalnej abstynencji, co powodowało ciekawe historie. Nieraz na koncercie ktoś podchodził do mnie i mówił: "A widziałem cię ostatnio tam i tam, i chciałem z tobą pogadać, ale byłeś totalnie nawalony!". Motyw jest tylko taki, że ja wcale nie piję. Teraz zresztą też bardzo sporadycznie, drobne ilości. Absolutnie żadnego picia przed koncertem. Graliśmy jakiś koncert i zeszliśmy po bisach ze sceny i miał to być już koniec, no to zrobiłem sobie małego drinka, a tu nagle okazuje się, że mamy jeszcze grać! A po alkoholu to wiadomo, człowiek rozluźniony, wyszedłem na scenę i nie wiedziałem, co ze sobą zrobić (śmiech), miękka guma, dramat?\n(tutaj opowiedziałem Robertowi historię Artura Malika i jego akcji z technicznym, o czym pisaliśmy w Perkusiście 5/09 - przyp. red.)\nKiedyś załatwili mnie tak chłopcy w Szczecinie. Kiedyś, kiedyś, dawno temu nie mieliśmy wtedy jeszcze swojej salki i pojechaliśmy do takich znajomych, którzy salkę mieli, by tam u nich sobie pograć. Ja jako, że nie pochodzę ze Szczecina przyjechałem wcześniej. Chłopaki ukręcili takiego "Lolka" i mnie częstują. Ja z tych nieużywających dałem się jednak namówić, czekając na resztę zespołu. Wziąłem dwie chmury i później, jak reszta przyjechała to leżałem niekumaty gdzieś w rogu pod stołkiem i nie było mnie cały dzień (śmiech).\nRzuciłem fajki dwa, trzy lata temu.\nOpowiedz mi o momencie w swojej karierze, gdzie po prostu poczułeś moc.\nTo był Spodek. Cała ta zadyma, która tam była, to naprawdę było duże wydarzenie na skalę zespołu i kraju. Zagrać Spodek i przyciągnąć ludzi tylko na swój własny koncert?! Przyciągnąć telewizję MTV, która wtedy była dla nas jedną wielką magią? Teraz to kolejna telewizja, ale wtedy? Kurde no, potęga!\nPowtórzy się jeszcze coś takiego?\nNie wiem, nawet nie wiem, czy bym chciał, by coś takiego jeszcze się powtórzyło. Jest wiele aspektów za tym przemawiających. Po pierwsze, gdyby coś takiego się pojawiło jeszcze raz, to tamto wspomnienie mogłoby stracić na wartości. Po drugie wiązał się z tym straszny stres. Dwa dni przed to było nic innego jak sranie w gacie i wymiana pampersów.\nJest ogólna opinia, że darmowe koncerty plenerowe np. sponsorowane przez miasta, uderzyły w koncertowe życie zespołów.\nProblem mniejszej ilości koncertów klubowych to bardzo złożony temat\nWy też nie gracie już takich tras, jak kiedyś.\nNikt nie gra. Oczywiście ma to wpływ, ale wydaje mi się, że jest tu wiele czynników, które mogą mieć ów wpływ. Trochę odsunięto się od muzyki rockowej, młodzież w mniejszym stopniu szuka rozrywki w postaci pójścia na koncert. To są różnego rodzaju zmiany i same darmowe masówki nie są jedyną przyczyną.\nHey już gra o ho ho? albo i dłużej, Przeżyliście wiele zespołów.\nTrochę głupie słowo, ale tak można to nazwać?\nIdea i pomysły. Oryginalność i świeżość działania. Jak oceniasz szanse na to, by dalej zaskakiwać ludzi?\nStrasznie trudne pytanie. Dobre, ale trudne. Nie potrafię odpowiedzieć, bo od płyty do płyty zastanawiam się, co to będzie, jak to będzie i czy w ogóle coś będzie? Każdy z nas się nad tym zastawia. Z drugiej strony żadne z nas nie zastanawia się nad tym, że już nic nie będzie, że nie zaskoczymy, nie zrobimy czegoś ciekawego. Jezu? wydaje mi się, że każdy zespół odpowiedziałby tak na to pytanie. Stary czy młody. Udało nam się tyle lat jakoś przetrwać bezkonfliktowo na jakimś tam poziomie. To, że Banach postanowił zrobić kiedyś pewne ruchy to fakt, ale tak to generalnie cały czas jest u nas pewien konstans.\nNa czym polega ta magia, że jesteście razem?\nNie wiem. Nie jesteś pierwszą osobą, która zadaje to pytanie. Nie jesteśmy w stanie sobie odpowiedzieć na to Jesteśmy kolegami, a nawet można rzec, że przyjaciółmi, bo przeżyliśmy już tyle razem. Najciekawsze jest to, że jesteśmy zupełnie różnymi osobami.\nBywają w zespole zgrzyty?\nByły, są i będą, tylko, że po prostu potrafimy iść na kompromisy. W każdym związku, a jest to swego rodzaju związek, o to chodzi. By iść na kompromisy, gdy jest taka potrzeba. Schodzimy jeden drugiemu z drogi, jeśli wymaga tego sytuacja. Nie wiem, z czego to wynika. Ciężko na to odpowiedzieć jednoznacznie, bo to byłaby recepta, z której wszyscy by korzystali. Nie ma recepty?\nWięc zostawmy ten wątek nierozstrzygnięty?\nNie ma odpowiedzi jednoznacznej, więc musi to tak zostać.\nPowiedz mi, jak to było z płytą Ho, naprawdę siedzieliście i podpisywaliście wszystkie?\nNooo, teraz przy podpisywaniu 150 egzemplarzy najnowszej wspominaliśmy, jak to się wtedy grzały markery (śmiech).\nNie widać cię poza zespołem Hey, dlaczego?\nZastanawiałem się nad tym, ale tak naprawdę nie jest to pytanie do mnie. Jest to poniekąd moja wina, ale to nie jest pytanie do mnie, dlaczego jakiś zespół nie chce ze mną współpracować np. dlaczego Zenon K. czy Jolka B. nie poprosili mnie o współpracę, nie spotkali się ze mną i nie powiedzieli: "Hej Bob, zagramy jeden, dwa numery, wskoczyłbyś za zestaw". Nie wiem. Mogę się tylko domyślać. Moje umiejętności są takie, a nie inne, to jest jedna rzecz i ja o tym wiem.\nHey funkcjonuje jako uznany band od tylu lat, jesteś istotną częścią tego zespołu, fundamentem, więc chyba przesadzasz trochę?\nDobra, dobra, mam świadomość i wiem, jakie mam możliwości? Druga sprawa to fakt, że gram właśnie w zespole Hey, który jest zespołem aktywnym, nagrywającym, koncertującym. I nikt się ze mną nie zwiąże, bo wszyscy dobrze wiedzą, że jest to dla mnie priorytet i w przyszłości co najwyżej może dojść do zgrzytu i konfliktu.\nMasz w sumie dość bezstresowe podejście do bębnów. Nie biczujesz się i nie zarywasz nocy.\nZ drugiej strony dobrze wiesz, że to przynosi efekty i jak mnie pytasz o tę grę z innymi to może właśnie dlatego, że nie było tego bicza. Każdy muzyk potrzebuje umiejętności i warsztatu, nawet dla samego siebie, mieć wiedzę, że daną rzecz się potrafi. Nie oznacza to, żeby od razu wyjść i to wszędzie grać, ale mieć ten luz i świadomość. Każdy do tego dąży. Mam próby z Czarkiem Konradem, drzwi w drzwi i jak on przychodzi to mnie? no?(śmiech). Ostatnio graliśmy taki koncert dla Ciechowskiego, taki tribute, a on tam grał bodaj z trzema składami. Po jednym z występów przychodzi i mu mówię: "Czarek, dlaczego ty wkurwiasz ludzi?!". On oczywiście miły człowiek: "Ale o co chodzi, ale co się stało??". "Dlaczego tak wymiatasz, że każdemu bębniarzowi opadają teraz ręce?" - pytam go. A on skromnie "A, no nie wiem, no nie wiem, tak jakoś?" (śmiech)\nNigdy w życiu nie potrafiłem przejść przez dziesięć stron książki nauki gry na bębnach? Nigdy mi się nie udało. To też kolejny błąd młodości, wielki błąd młodości. Pamiętam, był taki gość, który grał w zespole Pod Budą. Mieliśmy w szkolnej sali, nomen omen, szkolne instrumenty. On tam przyjechał, bo to czyjś znajomy był. Zaczął grać na tych Polmuzach i jak teraz wspominam, to nie zagrał tam niewiadomo co, ale wtedy to mi szczęka poleciała do ziemi i odbiła się w tamtych kaflach. Zmierzam do tego, że trzeba było brać nauczyciela, który by pokazał to, tamto, ustawił wiele rzeczy.\nKlasyczne pytanie - Co by było, gdybyś nie grał na bębnach?\nTrudno powiedzieć. Na samym początku zapodałeś temat motoryzacji, a jest to takim moim drugim konikiem. Pewnie bym siedział w tych klimatach. Miałem kiedyś taki temat, że marzyło mi się posiadać wypasiony warsztat samochodowy, ale taki typu West Custom, a nie tam, jakaś naprawa tłumików. Problem jest jednak taki, że chciałbym mieć ten warsztat, ale przy tym by było z 5 milionów dolarów na koncie, a ten warsztat niech sobie tam obok będzie (śmiech). Musiałbym cię zaprosić do swojego garażu to byś zobaczył, o co chodzi?\nCzyli podsumowując, gdybyś nie grał w Hey byłbyś facetem, który ma 5 milionów dolarów na koncie?\nCały czas nad tym pracuję, nad tymi pięcioma milionami (śmiech).\nHobby jest hobby. Czym jeździsz teraz?\nBMW seii 5. Ale trzeba się zastanowić nad zmianą, bo to rocznik 2000, więc już stary dziadek, ale tu jest właśnie problem, auto jest wychuchane i jak nowe. 10 lat, a jest jak nówka. Rozumiesz?\nRozumiem, dajesz więc chętnie się komuś przejechać czy nie bardzo?\nNie? (Robert powiedział to mrucząc - przyp. red.). Nie lubię, ale z piątej strony takie sytuacje praktycznie się nie zdarzają. Jednak szósta strona medalu jest taka, że czasami jesteśmy na imprezie, a tam bywają tacy Night Riderzy, co to rozwożą wszystkich po nocy i ja bym jednak nie dał samochodu takiemu kierowcy? Nie, bo nie.\nOk. Niektórzy nie lubią, jak ktoś im siada za bębny. Ja tak mam.\nNie przeszkadza mi, jak gra ktoś, kto jest w kręgu moich zainteresowań. Nienawidzę, jak przychodzi ktoś obcy, wpierdala się i zaczyna coś robić! A jak już coś robi to dobrze, żeby to przynajmniej było za moją wiedzą, ale to też się nie zdarza zbytnio często. Za bębnami siadają oczywiście Karamba, czasami nasz menadżer, bo nie wiem czy wiesz, ale swego czasu grał na bębnach w Maanamie.\nMam teraz uczniaka. Miałem dwóch jeszcze do niedawna, ale "pani dziewczyna" chyba się rozmyśliła, bo przestała się odzywać. W każdym bądź razie dziewczyna postanowiła uczyć się na bębnach. Nie czuję się na siłach, by uczyć kogokolwiek, wychowywać młodych ludzi. Powiedziałem im, że te początkowe rzeczy - podstawy, mogę pokazać, wytłumaczyć, o co chodzi, trzymanie pałek tak i tak, żeby po prostu się nie wpieprzyć, bo ja akurat musiałem naprawiać to, co zepsułem w młodości np. ułożenie ręki. Długo zastanawiałem się przecież kiedyś, dlaczego mnie tak naparzają ręce po każdym koncercie. Dziewczyna nie ma tego błysku w oczach do bębnów, nie wie, co tak naprawdę się z tym wszystkim robi. Jest natomiast bardzo zdyscyplinowana i jak jej mówiłem, by przyniosła gotowe konkretne ćwiczenie na kolejną lekcję to sumiennie je wykonywała i przygotowała. Jak pokazywałem jej dany rytm to powoli się go uczyła. Chłopak natomiast ma błysk w oku i odjazd na punkcie bębnów, słucha np. Pink Floyd? no kaman! To tak jakbyś powiedział, że mając 15 lat słuchałeś Franka Sinatry (śmiech). W każdym razie ona zdyscyplinowana, natomiast on odjechany i zakręcony - oby szybciej, więcej i tak trochę przypomina mnie. Miejmy więc nadzieję, że ktoś go poukłada.\nJak ze zdrowiem szanownego perkusisty? Koncertów dużo, a jak mówiłeś lata lecą.\nMam ten fart, odpukać (zostało odpukane - przyp. red.), że nie dzieje się nic złego. Bębniarze często na coś narzekają, na kręgosłupy, stawy. Z kolanem mam problem od jakiegoś czasu, ale to raczej nie od bębnów, tylko od squasha, którego sobie katuję, notabene dziś na 22 idę. Poza tym nie mogę narzekać. Były problemy, jak byłem młody, coś było nie tak, bo rozwalałem wszystkie naciągi w stopach?\nW stopach? Nie mów, że na koncercie się trafiło.\nOczywiście, że to się zdarzało. Ale minęło. Było minęło. Absolutnie uważam, że to coś ma wspólnego z techniką, że coś człowiek robi nie tak. Może te schorzenia czy też rozpieprzanie naciągów lub blach wynika właśnie z tego? U mnie to było tak, że bolały mnie łapy, to nie były jakieś stawowe sprawy, tylko zwyczajnie bolały mnie łapska. Fakt jest taki, że nawalałem. Całe życie wychodziłem z założenia, by mocno ciosać, oczywiście to się wszystko zmienia, ale kiedyś jak nie przywaliłeś mocno w bęben to on nie brzmiał. Teraz po próbach, czy po próbach generalnych przyleciał do mnie akustyk i powiedział, że nie ma opcji, bym tłukł w tę Tamę, bo wyje, a gdy gram swobodnie - jest idealnie. Stare nawyki?\nCzyli jednak uspokoiłeś się trochę?\nBył taki moment poszukiwań w moim życiu. Nie wiem, czy pamiętasz szkołę Weckla, gdzie w początkowych lekcjach pokazywał, jak trzymać pałkę, a później zrobił erratę do tej szkoły na ten temat. Natknąłem się na te rzeczy. Zacząłem czytać i patrzeć na te ręce, i cholera?! Faktycznie, to nie tak, tylko tak! No i się to z czasem zmieniło. Po pierwsze, nie muszę już dawać w bębny takiego bata, a druga sprawa - zmieniłem uchwyt.\nJak wygląda komponowanie bębnów w Hey?u?\nTo też na przestrzeni lat mocno ewoluuje.\nWcześniej było bardziej rockowo, lubiłeś coś złamać, zakombinować.\nLubiłem zakombinować, ale jak wiesz doskonale, większość kompozytorów tego nie lubi (śmiech). To jest taki pewien konflikt. Problem był taki, że Banach, który komponował większość piosenek, na początku był bębniarzem. Uzurpował sobie prawo do tego, że zna się na tym i może powiedzieć, jak coś ma konkretnie wyglądać. Potem zajął się tym Paweł i był to okres, gdzie ewoluował cały proces tworzenia, nagrywania. Ludzie nagrywają w domach, wklepują sobie w komputery, co tam im się podoba. Zaczęli robić te bębny, brać gotowe loopy. Wiadomym jest teraz, że jeżeli kompozytor wbił sobie te bębny i słuchał je dwa tysiące razy to oczywiste, że jest tak przekonany, że to jest jedyna słuszna droga, że każda inna propozycja jest problemem. Musi być to coś naprawdę wybitnego, by porwało resztę zespołu i przez to przekonało kompozytora do tego, by na to przystał. Tu zaczyna się konflikt interesów, bo jeżeli Paweł nie zapyta mnie, jaką mam wizję bębnów i skomponuje własną linię to rzadko się zdarza, żeby przekonać go do tego, że np. mam inną propozycję chociażby poprzez to, że mówię, iż jego partia nie jest najlepsza, można to zrobić lepiej. Pozmieniało się to strasznie i niestety bębniarze mają coraz mniej do powiedzenia.\nPodobnie miał Gavin Harrison (Opowiedziałem Robertowi to, co przydarzyło się Gavinowi podczas jednej z sesji nagraniowej, o czym możecie przeczytać w wywiadzie z nim w niniejszym numerze - przyp. red.). Gavin był wściekły.\nTo ma jednak większy sens, bo jeżeli okazuje się, że to jest identyczne, jak na początku to przynamniej w głowie masz świadomość, że chciałeś coś z tym zrobić. Muzycy sesyjni nie mają z tym żadnego problemu, ok. Przyjeżdżają i grają, co mają zagrać. Ale z drugiej strony jest człowiek, który musi ewoluować, tak jak ja, który robił swoje rzeczy i grał to, co chciał, to co uważał za stosowne. Też jestem człowiekiem, który ma coś do powiedzenia. Nieważne, że to się objawia tłuczeniem na bębnach. Musisz pomału zmienić swoje podejście do życia i dochodzisz do takiego etapu, że sorry, ale nie masz zbyt wiele do powiedzenia tylko musisz odegrać, co masz odegrać. Tak się zmieniły czasy. I tak jestem w o tyle komfortowej sytuacji, że mogę polemizować, mogę podjąć dyskusję, mogę podjąć próbę zmiany. Wiesz doskonale, że większość muzyków nie ma już zupełnie nic do powiedzenia.\nMają przyjść i zagrać to, co jest im powiedziane, tym bardziej, jeśli jest to młody zespół, który niemal kompletnie jest pod wpływem osób spoza zespołu.\nCzy w takiej sytuacji nie myślałeś, żeby komponować i nagrywać samemu?\nNieee, nawet kupiłem jakiegoś Logica Pro i inne rzeczy, tylko wracamy do tego, o czym mówiliśmy wcześniej, że człowiek się nie uczy i później to wychodzi?\nGrasz jedynie na bębnach?\nTak. Nie nauczyłem się grać na żadnym innym instrumencie i to jest? złe, bardzo złe. Krzysiek, którego uczę, dostał taki przykaz ode mnie, że jeżeli nie poświęci 15 procent czasu, jaki poświęca na bębny, na granie na klawiszu to w ogóle nie ma o czym rozmawiać.\nŁatwiej stroić sprzęt, znaleźć odpowiedni interwał.\nDokładnie. Czuć muzykę itd. Jedyne, co potrafię ponoć robić, chociaż mam odmienne zdanie, to trochę śpiewać. Kaśka tak twierdzi, ale to dalej nie pomaga ci w skomponowaniu piosenki. Nie ma harmonii, nie ma akordów. Mam parę takich swoich pomysłów, ale uwierz mi, nie chciałbyś tego słyszeć (śmiech).\nNo to może tańczysz?\nZnasz tę teorię? Wiesz, dlaczego jestem muzykiem? Żeby nie tańczyć (śmiech).\nMasz jakiś taki wymarzony projekt, w którym chciałbyś zagrać? Chodzi mi o pełną swobodę wyboru zespołu, nawet najbardziej nierealną.\nJasne, że bym chciał. Wrócę do pytania, dlaczego nie współpracowałem z innymi osobami, bo przypomniała mi się teraz trzecia rzecz. Pierwszą były umiejętności, drugą brak pytań do mnie, a trzecią jest fakt, że nie piłem przez piętnaście lat i uwierz mi - ma to duże znaczenie. Szczególnie, jak wchodzisz do klubu i zaczynasz z kimś na jakiś temat rozmawiać. "Sie masz. Sie masz. Drink? Drink." I rozmowa zaczyna się toczyć inaczej. Później są trzy piosenki i "Mam cię, kurde, dosyć?". A takie marzenia są, ale nie wejdę do jakieś kapeli i nie powiem im: "Dobra, to ja tu będę grał w trzech piosenkach!".\nTo może z innej strony. Jakie są twoje obecne inspiracje?\nStraszne trudne pytanie? nie ograniczam się do jednej rzeczy. Ciężko mi coś jednoznacznie wskazać. Nie mam najnowszej Porcupine Tree, ale ta wcześniejsza mnie po prostu rozwaliła. To jest rzecz, którą zajebiście chciałbym w życiu robić, a to dlatego, że wywodzę się z heavy metalu, wiesz, i tam zaczęła się moja kariera muzyczna. Strasznie bym coś takiego chciał grać, bo jest tam i ostra muza, i bębniarz gra takie rzeczy, że kapcie mi spadają? Chciałbym w różnych miejscach zagrać, to jest proste i oczywiste, chciałbym doświadczyć takiej sytuacji, ale nigdy jej nie miałem.\nZ kimś jeszcze?\nJakiej nazwy byś nie rzucił, jeśli nie jest to kapela obciachowa, do której czuję odrazę lub nie byłoby to coś, czego nie rozumiem, to na luzie. Jestem zawsze otwarty, chciałem i chciałbym. Nie szukałbym nawet na rynku światowym, nawet bliżej, chętnie pograłbym z muzykami z rodzimego podwórka. Różne rzeczy wpływają na to i dzieją się wkoło, że tak nie jest. Zazdroszczę takiemu Kubie Jabłońskiemu, który miał różne przygody muzyczne z różnymi muzykami. Nie mówię tu już nawet o Czarku Konradzie, chociaż porusza się on w rejonach, które nie przemawiają do mnie.\nPrzypomnij sobie, jak byłeś mały i uczyłeś się grać na bębnach? Co się krzywisz?\nBo cały czas jestem mały i uczę się grać (śmiech).\nNo dobra. To może inaczej - przy jakich bębniarzach szybciej ci biło serducho za młodu?\nDla mnie wtedy numerem jeden był Nicko McBrain i Iron Maiden. Generalnie jest taka historia, o której opowiadałem niejednokrotnie. Miałem magnetofon, duży szpulowy, który nazywał się Aria i miał prędkość taśmy. Nagrywało się na szybszych obrotach, żeby jakość była lepsza. Późnej w chacie gałka w dół i było dum? dum? dum? dum? bach, bach, paf!. Wszystko wtedy było proste i jasne, i tylko kwestia wprowadzić to w życie (śmiech). Można powiedzieć, że był to swego rodzaju mój nauczyciel.\nCałe stado. Żaden bębniarz tego okresu nie może się wyzwolić od pałkerów pokroju Bonhama z Led Zeppelin czy Copelanda. Ale np. taki Terry Bozio nie robi na mnie wrażenia, bo to nie jest w moim kierunku. Ja raczej szedłem bardziej w kierunku AC/DC niż Terry?ego Bozzio.\nCzy jest miejsce na to, by w kraju bębniarze byli gwiazdami znanymi każdemu? By robili show, byli na okładkach gazet nie tylko perkusyjnych?\nNie wiem dokładnie, co masz na myśli, mówiąc - miejsce, ale problem naszego kraju ciągle polega na słabym portfelu. Potwierdzeniem tego niech będzie taki fakt - wchodzisz na amerykański E-bay i patrz, ile jest ogłoszeń odnośnie sprzedaży setów bębnów z opisem "Kupiłem dwa tygodnie temu, ale już mi się nie chce". I to z górnej póły sprzęt! Zmierzam do tego, że cały czas nie mamy kasy na dobre instrumenty, by je sobie swobodnie kupić. Cały czas podpieramy się nosem i kupujemy jakiś badziew, który jeżeli nie jesteś zdeterminowanym na to, żeby być muzykiem, może zniechęcić. I to bardzo. Jeżeli nie jesteś zdeterminowanym, by być gitarzystą, a dostaniesz gitarę, która ci wcale nie stroi i tnie paluchy na każdym progu to tylko można się odstraszyć. Tak samo jest z bębnami i blachami. Jeżeli musisz kupować często blachy, bo ci pękają albo nie brzmią, no to którego młodego człowieka na to stać? Ale jest miejsce, jest potencjał. Jest parcie na szkło, ludzie się garną do muzykowania.\nObserwujesz młodą scenę muzyczną?\nI jakie jest twoje zdanie na temat młodych zespołów?\nI tutaj pójdę w tym kierunku, o którym przed chwilą powiedziałem. Grubość portfela to jedna rzecz, a dostępność to druga. Jeżeli ktoś jest zdeterminowany to zdobędzie instrument, ma możliwości zdobyć ten instrument, ma możliwości, by się uczyć z książek, szkółek i innych materiałów. Chociaż komu teraz chce się czytać książki, wystarczy, że wejdziesz na youtube i masz wszystko podane na tacy przed sobą, i widać tego efekty. To jest też obusieczny miecz, bo czasami wychodzi band, gra jakiegoś fajnego bluesa, a bębniarz nagle wysypuje heavy metalowe ziemniaki. Ale też często jest tak, że przyjeżdża band, który ma tam jakieś aspiracje, chłopcy grają, próbują robić te przysłowiowe Porcupine Tree, widać, że mają warsztat i może im to nie wychodzi za bardzo, bo z jakiegoś powodu nie mają pomysłu, ale warsztat mają taki, że czasami czapkę zrywa.\nNaturalna kolej rzeczy. Ktoś musiał wcześniej tak zagrać, by teraz mógł to ktoś grać.\nChodzi mi o wielkość rynku. Jeżeli cofniemy się do tych dinozaurów to jak spojrzę na bębniarzy w moim wieku, którzy uczyli się grać na bębnach, no to owszem, ja odstawałem, bo byłem leniwy, ale oni jakimiś wybitnymi bębniarzami nie byli. Nie było dużo takich pałkerów rockowych po szkołach, kto, Surzyn?\nAle właśnie jeden z takich wyjątków czyli np. Tomek Goehs przecierał metalowe szlaki.\nTomek zrobił coś niesamowitego. Był jednym z pierwszych polskich bębniarzy, który pokazał, że my też potrafimy.\nPerkusiści są mało doceniani?\nNie chodzi o docenianie. Z jakiegoś powodu pałker stoi z tyłu i większości jest z tym dobrze, poza tymi, co wyjeżdżają na rampach do przodu i grają jakieś beznadziejne solo do góry nogami. Myślę, że większość bębniarzy nie ma ciśnienia być jakoś mega docenionym.\nTy nie masz takiego parcia?\nNie. Totalnie nigdy nie miałem. Powtarzam - moim zdaniem większość z nas tego nie ma, bo po pierwsze wszyscy by się stali Philami Collinsami, a po drugie np. taki Banach, który na początku był bębniarzem, ale miał większe ciśnienie, żeby coś zrobić i tworzyć, został gitarzystą.\nTo czy mając parcie na szkło, będąc jednocześnie perkusistą możemy się zrealizować jako celebryci?\nTo jest problem, ale nigdzie na świecie tak nie jest. Jeżeli komuś się wydaje, że taki Mike Portnoy to mega gwiazda to zapytaj się pani czy pana na ulicy, kto to jest. Jedni mają ambicję wypić piwo i zagrać eins zwei drei, za to inni mają tak, jak Michał Dąbrówka, by być doskonałym muzykiem sesyjnym i zagrać wszystkie możliwe rodzaje muzyki. Wszystko zależy od tego, co sobie założysz.\nZdjęcia: Archiwum Roberta oraz AVT\nPrzedstawiciel jednego z najbardziej odpowiedzialnych zawodów w branży artystycznej, czyli obsługi technicznej, mówi nam parę słów na temat sprzętu Roberta.\nW kwestii przygotowania zestawu do koncertu Robert odesłał mnie do ciebie. Między innymi stroisz bębny?\nCzęsto się tak zdarza, a wynika to głównie z tego, że zespół przyjeżdża na koncert o godzinie, o której przyjeżdża, a my chcemy mieć wszystko gotowe na amen do momentu, że jak przyjadą to sprawdzą, czy im wszystko współgra, czy się słyszą i sru, jedziemy! Zespół aż do samego koncertu nie jest nam do niczego tak naprawdę potrzebny. To są artyści, wykonawcy, oni mają przyjść, zagrać, wyglądać, to ludzie właśnie na nich przychodzą, dlatego zespół musi dostać jak najlepiej przygotowane instrumenty z naszej strony.\nW jakim interwale jest strój bębnów?\nStaramy się stroić w kwintach, ale bywają różne okoliczności (złe naciągi) i jak wychodzi kwarta to nie jest źle. Ważne, żeby nie wyszedł Wlazł kotek na płotek czyli tercja (śmiech). Stosunek wysokości centrali do werbla jest według upodobań. Werbel ma brzmieć tak, żeby się podobało. W centrali ma być słychać drewno, bo inaczej można sobie postawić karton do butów i zapiąć triggera.\nWykorzystywana jest także elektronika.\nJest, ale bez przesady. Jest do podkreślenia nastroju, nie nagminnie i nie nachalnie. Jest to robione przez Roberta z głową. Ta stopka Rolanda spełnia rolę po prostu kolejnego pada, nie jest używana zbyt często, zwykły efekt elektroniczny, nie jest grana notorycznie. Cały set nie jest oczywiście triggerowany.\nWszystko to pojedyncze Evansy, chociaż jestem zwolennikiem tak samo Remo czy Aquarianów. Z każdej firmy możesz wybrać coś, co będzie brzmiało dobrze. Gdzieś mi tylko zniknęły z oczu ostatnio Attacki?\nZ dychę już będzie? To już jak rodzina prawie.\nPowiedz mi, jaki jest największy koszmar w robocie technicznego?\nStaramy się wyeliminować ten koszmar poprzez wczesne pojawienie się w miejscu koncertu, ale czasami i to nie pomaga ze względu na małe zrozumienie niektórych właścicieli i obsług różnych klubów w kraju. Krzywe sceny, brak ramp, wąskie przesmyki, które ciężko nazwać przejściami. Ktoś, kto opatentował koło, niewiele by zarobił u nas, bo kółka w kejsach nie na wiele się zdadzą.


Gallos de Sancti Spíritus Indios de Guantánamo wyniki na żywo - SofaScore\nGallos de Sancti Spíritus - Indios de Guantánamo Wyniki na żywo\nGallos de Sancti Spíritus - Indios de Guantánamo\nGallos de Sancti Spíritus Indios de Guantánamo wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*) zaczyna się 16.8.2019. o 18:00 czasu UTC w Cuba Serie Nacional, Serie Nacional - Cuba. Na SofaScore wyniki na żywo możesz znaleźć wszystkie poprzednie mecze Gallos de Sancti Spíritus przeciwko Indios de Guantánamo. Odnośniki do Gallos de Sancti Spíritus w Indios de Guantánamo skrótów wideo możesz znaleźć w zakładce Media jak tylko zostaną udostępnione na serwisach typu Youtube lub Dailymotion. Nie ponosimy odpowiedzialności za udostępniane materiały, wszelkie kwestie związane z prawami autorskimi prosimy kierować do właścicieli filmów.\nMożesz obejrzeć Gallos de Sancti Spíritus - Indios de Guantánamo transmisje na żywo, jeśli jesteś zarejestrowanym użytkownikiem bet365, wiodącego bukmachera online udostępniającego transmisje ponad 140 000 wydarzeń sportowych na żywo przez cały rok. Jeśli mecz jest transmitowany w bet365, możesz obejrzeć baseball mecz Gallos de Sancti Spíritus - Indios de Guantánamo na swoim urządzeniu iPhone, iPad, Android oraz Windows Phone. Łatwo znajdziesz także powtórki oraz wiadomości z najpopularniejszych lig na świecie. Aktualne kursy bet365 możesz podejrzeć na SofaScore w sekcji baseball wyniki na żywo. Nie podajemy tutaj transmisji TV. Jeśli chcesz obejrzeć ten mecz w TV, prawdopodobnie znajdziesz tranmisję w najlpopularniejszych kanałach sportowych jak Canal+, nSport, Polsat Sport, Eleven, TVP Sport.\nGallos de Sancti Spíritus wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nIndios de Guantánamo wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nWyniki na żywo SofaScore dostępne są w App Store, Google Play i Windows Store. Możesz nas znaleźć w sklepach z aplikacjami w każdej wersji językowej pod nazwą "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź Gallos de Sancti Spíritus Indios de Guantánamo na żywo na swoim telefonie!\n*WAŻNA WIADOMOŚĆ - Sofascore.com we współpracy z bet365 oferuje ponad 140.000 transmisji na żywo rocznie. Prosimy jednak zwrócić uwagę na to,że prawa do transmitowania wydarzeń sportowych są własnością innych podmiotów w różnych krajach, dlatego w zależności od miejsca, w którym przebywasz niektóre transmisje mogą być nie dostępne. Zachęcamy do wcześniejszego dołączenia do bet365 aby móc obejrzeć Gallos de Sancti SpíritusIndios de Guantánamo ub każde inne wydarzenie przez kanał serwisu bet365. Zalecamy również sprawdzenie poprzez bet365 czy w miejscu, w którym przebywasz możliwe będzie oglądanie na żywo transmisji z wybranego wydarzenia. Dowiedz się więcej kontaktując się z bet365 tutaj telefonicznie, listownie, email'owo lub poprzez chat.


Dzień Ofiar Przestępstw – Urząd Miasta Lubartów\nW związku z inicjatywą ustawodawczą Rzeczpospolitej Polskiej, dzień 22 lutego 2006 roku jest Dniem Ofiar Przestępstw. Ministerstwo Sprawiedliwości rozpoczyna szeroko zakrojoną akcje na rzecz ofiar i niesienia pomocy wszystkim osobom pokrzywdzonym czynami karalnymi, określaną mianem Tygodnia Pomocy Ofiarom Przestępstw.\nInformuję, iż jedną z form niesienia takiej pomocy jest udzielanie bezpłatnych porad/informacji o prawach przysługujących osobom pokrzywdzonym / przez osoby, które w związku ze swoimi obowiązkami zawodowymi lub działalnością społeczną w organizacjach pozarządowych stykającym się z ofiarami przestępstw.\nW związku z powyższym, sędziowie orzekający w Wydziale Karnym tut. Sądu będą udzielać stosownych porad w dniach od 22 lutego do l marca 2006 roku w godzinach od 9.00 do 14.00 w siedzibie Sądu Rejonowego w Lubartowie przy ulicy Lubelskiej 57.\nSzczegółowe informacje ha temat miejsca udzielania porad można uzyskać w sekretariacie Prezesa Sądu Rejonowego w Lubartowie – pokój 118.\nData opublikowania: 14:02, 3 lutego 2006


Raportowanie w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i uproszczenia w rachunkowości - PIT.pl\nStrona główna Aktualności Raportowanie w zakre…\n18.11.2016 10:00 (aktualizacja: 08.05.2018 12:14 )\nPrzyjęty 15 listopada br. przez Radę Ministrów projekt ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości realizuje postanowienia dyrektywy ws. rachunkowości, które dotyczą ujawniania informacji niefinansowych przez niektóre duże jednostki oraz grupy. Ponadto wprowadza rozwiązania, które uproszczą prowadzenie rachunkowości w jednostkach.\nProjektowane przez ministra rozwoju i finansów przepisy zwiększą transparentność informacji w obszarze społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw (CSR). Bardzo duże jednostki i grupy kapitałowe będą ujawniać w sprawozdaniu z działalności (w formie oświadczenia) lub w odrębnym sprawozdaniu: kwestie środowiskowe, społeczne i pracownicze, poszanowania praw człowieka oraz zagadnienia z zakresu przeciwdziałania korupcji i łapownictwu.\nNatomiast najważniejsze zmiany, które zmniejszą obciążenia administracyjne w rachunkowości dotyczą: umożliwienia przenoszenia treści dowodów księgowych na informatyczne nośniki danych w dowolnym momencie, a nie po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego; wprowadzenia uproszczonego sprawozdania finansowego dla organizacji pozarządowych uwzględniającego specyfikę tych jednostek.\nProjekt przewiduje także stosowanie uproszczonych zasad kalkulacji kosztu wytworzenia dla szerszego katalogu jednostek.


Wiemy, czego Polacy oczekują w 2021 roku. Pandemia zdominowała sondażowe odpowiedzi - Wiadomości - polskieradio24.pl\nWiemy, czego Polacy oczekują w 2021 roku. Pandemia zdominowała sondażowe odpowiedzi\nOstatnia aktualizacja: 04.01.2021 07:28\nPowrót dzieci do szkół, poprawa sytuacji w ochronie zdrowia i zniesienie ograniczeń wynikających z pandemii COVID-19 - takich zmian Polacy oczekują w 2021 r. Tak wynika z sondażu przeprowadzonego przez United Surveys dla "Dziennika Gazety Prawnej" i RMF FM.\nZdj. ilustr.Foto: PAP/Łukasz Gągulski\nW podziale na elektoraty ponownego uruchomienia szkół najbardziej oczekują wyborcy PiS, KO i PSL. Wyborcy Lewicy w największym stopniu oczekują naprawy ochrony zdrowia, a zwolennicy Konfederacji – zniesienia obostrzeń epidemicznych.\nZgodnie z sondażem 32,9 proc. respondentów czeka na powrót wzrostu gospodarczego, 20,4 proc. - na wprowadzenie szczepień na COVID-19, a 19,3 proc. - na zmiany w wymiarze sprawiedliwości. Zmniejszenia bezrobocia wyczekuje 17,1 proc. badanych, a obniżenia podatków - 16,5 proc.\nRanking zamykają napływ nowych środków unijnych, których oczekuje 9,1 proc. respondentów oraz zmiany na rynku mediów, które wskazało 5,1 proc. badanych.\nZobacz więcej na temat: szkoła POLSKA Koronawirus w Polsce COVID-19 edukacja ekonomia społeczeństwo\nPółkolonie w szkołach podstawowych w dobie pandemii. Są wytyczne dla organizatorów\nOstatnia aktualizacja: 03.01.2021 07:09\n‼ Ministerstwo Edukacji Narodowej we współpracy z Ministerstwo Zdrowia i Główny Inspektorat Sanitarny przygotowało...\nOpublikowany przez Ministerstwo Edukacji i Nauki Poniedziałek, 7 grudnia 2020\nPółkolonie tylko w szkołach lub placówkach spełniających warunki bezpieczeństwa\nGrupa powinna też mieć swojego stałego wychowawcę. Może w niej przebywać do 12 uczestników, a przy określaniu liczby dzieci w grupie należy uwzględnić także rodzaj niepełnosprawności ewentualnego uczestnika. W godzinach trwania półkolonii w szkole nie mogą odbywać się inne zajęcia.\nDzieci mogą także spożywać posiłki i napoje przyniesione z domu. Całość wytycznych dla organizatorów półkolonii w szkołach podstawowych dostępna jest na stronie internetowej resortu edukacji i na stronach kuratoriów oświaty\nZobacz więcej na temat: POLSKA Ministerstwo Edukacji Narodowej GIS szkoła NAUKA


Dzialka na sprzedaż - Osielsko (gw) - Bożenkowo - GS-2357 - 782.00m² - Class\n63,94 zł/m2 cena: 50 000 zł\nZapraszam do zainteresowania się ofertą sprzedaży działki budowlanej o powierzchni 782 m2 w kształcie prostokąta , położonej w miejscowości Bożenkowo, gmina Osielsko. Świetna lokalizacja, bezpośrednio przy ulicy asfaltowej, w bliskości lasu i przeuroczego rozlewiska Brdy. Teren bajkowy w zdrowym przyjaznym człowiekowi klimacie Dla terenu tego wydane zostały warunki zabudowy pozwalające na budowę domu jednorodzinnego. Dostępne media energia elektryczna, wodociąg gminny projektowany w 2015 roku. Doskonała struktura gleby pod budownictwo. POLECAM !! Nabywcy lubiącemu urok przyrody i niepowtarzalny klimat nieruchomość ta gwarantuje radość zamieszkania w tym miejscu.\nSymbol oferty GS-2357\nPowierzchnia całkowita 782,00 m²\nDo sprzedaży działka o powierzchni 1041m2 i wymiarach 28 x 38 w Bożenkowie. Działka jest prostokątna. Przy działce prąd i woda. Posiada też aktualne warunki zabudowy. W 2018 roku jest planowana kanalizacja. W pobliżu nowe domy. Wokół las, bardzo ładna okolica. PREZENTACJA ...\nDo sprzedaży działka o powierzchni 989 m2 i wymiarach 27 x 38 w Bożenkowie. Jest to działka narożna i prostokątna. Przy działce jest prąd i woda. Posiada też aktualne warunki zabudowy. W 2018 roku jest planowana kanalizacja. W pobliżu nowe domy. Wokół las, bardzo ładna ...\nDo sprzedaży działka o powierzchni 1029m2 w Bożenkowie. Działka jest w kształcie trapezu. Przy działce prąd i woda. Posiada też aktualne warunki zabudowy. W 2018 roku jest planowana kanalizacja. W pobliżu nowe domy. Wokół las, bardzo ładna okolica. PREZENTACJA ...


Rozpoznawanie mowy w Vista EN - niepoprawnie działa - Windows (ogólnie) - dobreprogramy - forum\nRozpoznawanie mowy w Vista EN - niepoprawnie działa\nszpon5 (szpon5) Styczeń 26, 2017, 9:36rano #1\nWitam, mam Windows Vista EN Ultimate i korzystam sobie z Rozpoznawania Mowy. Tylko to jest jakieś głupie, on w ogóle nie rozpoznaje mojej mowy. Na 100% mówię dobrze po angielsku z dobrym akcentem. Widziałem w prezentacji na dobreprogramy jak Wojciech Kowasz mówi i ta funkcja wspaniale rozpoznaje to, a moja lipa\nRozpoznaje jedynie proste komendy jak Start, lub nazwa ikonki na pulpicie #-o\naero (aero) Styczeń 27, 2017, 9:53rano #2\nTo nie jest głupie, a bardzo ciekawe i fajne narzędzie\nBawiłeś się najpierw tutorialem rozpoznawania mowy ?\nJeśli tego nie uczyniłeś, to zacznij od tego\nJa korzystam z rozpoznawania mowy , i angielskie dokumenty fajnie się redaguje za pomocą speech recognition\nW dniu 14.06.2008 , o godzinie 15:13 został dopisany post przez aero\nBTW. skoro mówisz, że dobrze mówisz po ang. to może wina leży po stronie mikrofonu ?\nhubertous (Hubikomp) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #3\nTo nie jest głupie, a bardzo ciekawe i fajne narzędzie Bawiłeś się najpierw tutorialem rozpoznawania mowy ? Jeśli tego nie uczyniłeś, to zacznij od tego Ja korzystam z rozpoznawania mowy , i angielskie dokumenty fajnie się redaguje za pomocą speech recognition W dniu 14.06.2008, o godzinie 15:13 został dopisany post przez aero BTW. skoro mówisz, że dobrze mówisz po ang. to może wina leży po stronie mikrofonu ?\nZa duże szumy zapewne.\nszpon5 (szpon5) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #4\nMikrofon mam w 100 % dobry\naero (aero) Styczeń 27, 2017, 9:54rano #5\njeszcze raz zapytam , bawiłeś się tutorialem ?\nOn czasami nudny jest, ale dzięki temu nauczysz się mówić tak, jak masz mówić, aby było dobrze.\nszpon5 (szpon5) Styczeń 27, 2017, 9:56rano #6\nPrzestudiowałem cały tutorial krok po kroku i ja mówiłem właśnie tak jak każą w tutorialu zanim go obejrzałem. Zawołałem również moją siostrę która jest mistrzynią z Angielskiego i kazałem jej powiedzieć komendy. Oczywiście i nie rozpoznaje ich :evil:\nsystem (system) Styczeń 27, 2017, 9:57rano #7\nU mnie wszystko działa, dziwne, wyłącz usługę i włącz może to coś da…


Drewno budowlane - Darmowy katalog - Katalog dobrych stron\nJesteśmy doświadczoną spółką, która od ponad czterdziestu lat kreuje usługi powiązane z drewnem. W tym czasie zainwestowaliśmy w najwyższej klasy maszyny, które umożliwiają nam pracę dosłownie w najtrudniejszych założeniach i wykonywanie usług zgodnych z najwyższymi normami. Robimy takie produkty jak tarcica iglasta czy też pellet drzewny. Posiadając w swoim zespole wielu doświadczonych specjalistów możemy zagwarantować, że niezależnie jaką usługę będziemy dla was wykonywać to otrzymacie towary najwyższej klasy. Drewno ma z całą pewnością także inne użycia takie jak opał i w związku z tym drewno opałowe musi być stosownie zrealizowane tak żeby oddawało odpowiednio dużo ciepła. Wybierając nasze usługi możecie być pewni, że każde ponad 40 lat doświadczenia pozwala nam być pewnym, że usługi wykonamy na bardzo wysokim poziomie.\ndrewno budowlane, mazowieckie, drewno opałowe\nDepilacja laserowa (3), hurtownia (2), pokazy fireshow (2), domy (3), Konferencje (3), gąsienice gumowe (8), projektowanie ogrodów Toruń (3), aloe vera (2), film (3), części do maszyn budowlanych (5), małopolska (3), maszyny pakujące (3), domki bobolin (3), hotel (3), pokazy tańca z ogniem (2), ogrody (3), części Atlas (4), noclegi w bobolinie (3), taniec ognia (2), projektowanie ogrodów (3), zdjęcia (2), kordiceps (2), taniec z ognie (2), wrocław Forever (2), cięcie laserem (3), galaretka aloesowa (2), szkoła (3), darmowy katalog stron (2), Forever Living Products (3), fireshow (2), noclegi bobolin (3), Atlas części (6), miąższ aloesowy (2), hydraulik (3), producent (4), witaminy (3), Warszawa (4), sklep wędkarski (3), maszyny budowlane (3), domki letniskowe (3)


Po raz pierwszy w naszym regionie mają miejsce niezwykle barwne zajęcia aktywujące małych i dużych entuzjastów czynnego spędzania czasu.\nData utworzenia: 14.07.2015\nStartowali na medal\nW dniach 9-12.07.2015 w Ciechanowie odbyła sie ogólnopolska Olimpiada Młodzieży (oficjalne mistrzostwa Polski) w podnoszeniu ciężarów.\nULICA BRONIEWSKIEGO GOTOWA\nZakończył się remont ulicy Broniewskiego w Sępólnie Krajeńskim. Dotychczasowa gruntowa nawierzchnia została utwardzona kostką betonową. Wcześniej zbudowano tam chodniki i całą infrastrukturę podziemną.\nBIWAK NAD JUCHACZEM\nStowarzyszenie „Duże Różowe Słońce” informuje, że z powodu deszczowej aury biwak nad Juchaczem, który zaplanowano w dniach od 13 do 16 lipca br. dla dzieci i młodzieży w wieku od 8 lat do ukończenia gimnazjum z terenu Gminy Sępólno Krajeńskie, został przesunięty na późniejszy termin.\nPrzedsięwzięcie w ramach projektu pt.„Paverpol na biwaku”, współfinansowane przez Gminę Sępólno Krajeńskie, zostanie zrealizowane zgodnie z założeniami oferty.\nCzekamy na lepszą pogodę.\nZapraszamy do zapoznania się z przebiegiem I turnusu półkolonii letnich organizowanych w Centrum Sportu i Rekreacji w Sępólnie Krajeńskim.\nDnia 10 lipca 2015 r. (piątek) w Szkole Rodzenia pani fizjoterapeutka Honorata Skibicka omówiła Masaż Shantala w teorii i praktyce.\nSępólno się bawi. Dyskoteka z Radiem Weekend! Zapraszamy!\nPierwsza dyskoteka za nami. Tanecznym krokiem rozpoczęliśmy wakacje 2015.\nROZBUDOWA ŻŁOBKA JESZCZE W TYM ROKU\nGotowa jest już prawie cała dokumentacja techniczna dotycząca rozbudowy żłobka w Sępólnie Krajeńskim. Samorząd otrzymał na ten cel 800 tysięcy złotych dofinansowania w ramach rządowego programu "Maluch". Ze swoich środków będzie musiał dołożyć 200 tysięcy. Inwestycja ma być gotowa do końca tego roku.\nData utworzenia: 10.07.2015\nIlość odsłon 11145311


Lendon Więcbork, Więcbork Lendon, Lendon z Więcborka, Lendon w Więcborku\nZamów chwilówkę Więcbork Lendon\nO firmie Lendon Więcbork\nFirma Lendon mistox3 to firma, która od ponad 15 lat zajmuje się udzielaniem pożyczek na okres krótko terminowy. Takie pożyczki, inaczej nazywane chwilówkami, nie wymagają żadnych poświadczeń. Nawet, jeśli nie posiadasz pracy czy stałego źródła utrzymania firma Lendon Więcbork udzieli ci pożyczki bez żadnego problemu. Każda osoba, jak ubiega się o pożyczkę w firmie provident Więcbork powinien wypełnić formularz, dołączyć swoje dane kontaktowe i już po 25 minutach może mieć pieniądze na swoim koncie. Nowi klienci mogą pożyczyć od 300 zł do 3000 zł. Osoby, które już wcześniej miały okazję współpracować z firmą Lendon Więcbork mogą nabyć nawet do 7000 zł. Chwilówki to niesamowita alternatywa dla pożyczek bankowych. Jednakże w banku istnieją pewne ograniczenia, które niekiedy nie pozwalają na wzięcie pożyczki w konkretnej chwili, gdy jest to nam bardzo potrzebne. Chwilówka w razie nagłej potrzeby jest łatwa i szybka do wzięcia, dzięki czemu z takiej opcji w firmie Lendon Więcbork skorzystało już bardzo wiele osób. Biorąc pożyczkę-chwilówkę mamy określony termin spłaty oraz musimy się go koniecznie trzymać. Pieniądze jest możliwość otrzy mac na swoje konto bankowe. Jednakże dla tych. Którzy lubią widzieć realne pieniądze w dłoniach bądź tak jest im wygodnie mogą mieć dowiezione pieniądze do mieszkaniu przez jednego z pracowników firmy Lendon Więcbork.\nNa co macie możliwość wziąść pożyczkę u Lendona w Więcborku ?\nZakup auta, remont domu, zakup nowego sprzętu AGD bądź RTV bądź wesele wnuka czy komunia chrześniaka albo chrześnicy. Takie rzeczy wiążą się przede wszystkim z pieniędzmi, z ich wydawaniem. Niekiedy po prostu brakuje nam trochę do pełnej kwoty lub po prostu nadarza się nieplanowany wydatek, na który nie mamy w konkretnej chwili pieniędzy. Lendon Więcbork jest odpowiedzią na różne troski i zmartwienia. Z firmą Lendon Więcbork każdy mieszkaniec w Więcborku może zaopatrzyć się w pieniądze, które są mu niezbędne. Wystarczy posiadać skończone 18 lat oraz oczywiście trzeba wypełnić ankietę, bez której bądź, co bądź firma nie może udzielić pożyczki. Pożyczki pobierane w firmie Lendon Więcbork są wydawane w oparciu o zaufanie do klienta oraz w oparciu o podpisany dokument udzielający pożyczki. Lendon Więcbork to firma, która wykonuję swoje usługi już od ponad 15 lat. Taki staż funkcjonowania na rynku może być niezaprzeczalnym dowodem na wiarygodność firmy. Będąc nowym klientem już dziś możecie dostać od 300 do 3000 zł. Jeżeli firma Lendon Więcbork jest Ci dobrze znana oraz my również znamy ciebie, przysługuje Ci możliwość pożyczenia nawet 7000 tysięcy zł. Jesteśmy godni zaufania. Korzystając z naszych usług jeszcze nikt nie był zawiedziony. Kiedy obydwie witryny dostosowują się do warunków umowy nie ma mowy o komplikacjach. Dzięki temu zadowolenie oraz długoletnie zaufanie to klucz do sukcesu.\nLendon Więcbork kontakt\nLendon Więcbork adres\nWięcbork Lendon telefon\nPożyczki dla bezrobotnych Lendon Więcbork\nPożyczki w domu klienta Lendon Więcbork\nPożyczki na telefon Lendon Więcbork\nPożyczki na dowód Lendon Więcbork\nKontakt do Lendon Więcbork\nPożyczki dla zadłużonych Lendon Więcbork\nPożyczki bez BIK Lendon Więcbork\nPożyczki przez internet Lendon Więcbork\nPożyczki online Lendon Więcbork\nPożyczki na raty Lendon Więcbork\nLendon z Więcborka\nTagi :Więcbork pożyczka online\nWięcbork pożyczka Lendon\nWięcbork pożyczka gotówkowa\nPopularne słowa Lendon oddział Więcbork\nLendon biuro Więcbork\nLendon placówki Więcbork\nLendon telefon Więcbork\nLendon windykacja Więcbork\nLendon siedziba Więcbork\nLendon praca Więcbork\nLendon adres Więcbork\nLendon opinie Więcbork\nLendon kontakt Więcbork\nLendon pożyczki w Więcborku\nLendon w Więcborku\nLendon pożczka Więcbork\nLendon chwilówka z Więcborka\nPożyczka Lendon Więcbork


Jak to mam nagrać? - Problemy z oprogramowaniem - dobreprogramy - forum\nJak to mam nagrać?\nJUNIOR357 (Junior357) 2007-12-28 12:05:25 UTC #1\nWitam. Mam 2 problemy z danymi na płycie.\nTrochę jest to skomplikowane i nie wiem do końca jak to wytłumaczyć - ale spróbuję. Mam nagrany obraz jakiejś tam płyty w formacie .iso na płycie CD-R. Za każdym razem, aby korzystać z danych umieszczonych w formacie .iso muszę wczytywać obraz przez np. DAEMONA. Chciałbym przenieść dane z tego obrazu na drugą płytkę jako dane - żebym nie musiał wczytywać obrazu za każdym razem. Wydaje mi się, że muszę to tak zrobić: wczytać obraz płyty i na pulpit skopiować jego zawartość, a potem te dane nagrać jeszcze raz na drugą inną płytę. Czy dobrze ja to rozumiem? Czy tak to mam zrobić?\nA 2 wątek jest następujący:\nTutaj to dopiero jest namieszane Na płycie DVD+R ma wgrane 2 foldery. W tych folderach są obrazy płyt o formacie .mds. Inaczej mówiąc na pycie DVD są zgrane 2 płyty CD, które mają obrazy .mds. Sytuacja jest podobna do poprzedniej. Chciałbym, aby te dane z .mds były zgrane jako zwykłe dane. Interesują mnie 2 możliwości. Żeby te 2 foldery zgrać na 2 CD-R osobno - ale jako zwykłe dane anie w formacie obrazu .mds, albo żeby te 2 foldery były zgrane na 1 DVD ale również jako zwykłe dane. Najważniejsze, żeby się pozbyć .mds. Wydaje mi się, że muszę zrobić podobnie jak wcześniej, czyli tak: zgrać te dane z .mds na pulpit a potem zgrać na 2 różne CD-R, ale nie wiem zabardzo jak mam zgrać żeby zwykłe dane były z 2 folderów na 1 płycie DVD+R?\nMam nadzieję, że załapiecie o co mi chodzi i wytłumaczycie mi jak to mam zrobić. Z góry dziękuję.\n5uck (Suck) 2007-12-28 12:14:52 UTC #2\nw obu przypadkach rozwiązane masz podobne, zależy tylko czy masz 2 napędy w kompie czy jeden\njeśli masz jeden napęd to skopiuj sobie obrazy na dysk\nnastępnie montujesz dany obraz w deamonie (np ten cd-r) i w programie do nagrywania (nero, ashampoo) wybierasz kopiuj cd i jako źródło podajesz wirtualny napęd Deamona a jako cel czystą płytę cd\nw drugim przypadku montujesz po kolei każdy obraz z plyty dvd, zawartość z napędu wirtualnego kopiujesz gdzieś na dysk twardy a poźniej każdy osobno nagrywasz na płytę i tyle\njanis1 (janiś) 2007-12-28 12:16:54 UTC #3\nCzy dobrze ja to rozumiem? Czy tak to mam zrobić?\ndobrze to rozumiesz\na co do drugiego, rozumiem, że chcesz z tych pliki z tych 2 obrazów zgrać na jedną dvd, więc zkopiuj te pliki z tych obrazów i wrzuć je w jeden folder i normalnie nagraj na dvd\nKaka2 (Kaka') 2007-12-28 12:52:26 UTC #4\nkryniczan (Kryniczan) 2007-12-28 12:54:25 UTC #5\nPanowie, a po co tyle zachodu z montowaniem obrazów do demona itp. Wystarczy zgrać obrazy na dysk, a w programie do nagrywania odszukać opcję: Nagraj z obrazu, albo podobnie. Na przykładzie Nero Express w anglojęzycznej wersji to nazywa się to: Disc Image or Saved Project i jest na samym dole w głównym okienku. Wybierasz ta opcję, wskazujesz plik z obrazem iso i nagrywasz. W przypadku obrazów w formacie mds musisz posłużyć się aplikacją Alkohol 120% lub starszym (nie pamiętam ile ma vol :-)), bądź dowolnie inną oplikacją obsługująca ten format, bo Nero chyba sobie z nim nie radzi. Samo z siebie wynika, że lepiej nagrać na dwie osobne płyty cd (inaczej tą metodą nie da rady). Nie będzie dzięki temu kłopotów z ewentualnym dublowaniem plików, albo z bootowalnością plyty.


Globtroter.pl > Ogłoszenia > Słowacko-Węgierskie Pogranicze-wyjazd rowerowy\ntytuł Słowacko-Węgierskie Pogranicze-wyjazd rowerowy\nSzukam zainteresowanej osoby na wyjazd rowerowy przez Polskę, Słowację i na Węgry. Celem jest gównie pogranicze słowacko-wegierskie, tamtejsze klimaty wiosek i małych miasteczek. Termin kwiecień-maj. Szczegóły do uzgodnienia.\nJestem z Katowic, 54 l.


GeoForum.GEODEZJA.PL > GeoForum PIIG'u :: GeoForum PIIG :: Re: Pomiar tachimetrem\nRe: Pomiar tachimetrem\nData: 05 lip 2018 - 10:15:24\n> Różne są tu możliwości, od szkolnych pomyłek\n> zaczynając. Np przypadek, gdy geodeta nawiązanie\n> zrobił przy lewym kole pionowym, a pomiar przy\n> prawym. Albo zamienił numery punktów nawiązania,\n> a że stanowisko miał praktycznie na prostej\n> pomiędzy tymi punktami nawiązania, a długości nie\n> zmierzył - zgodziło mu się!\n> Trzeba by obejrzeć plik z tachimetru, może coś się\nTu się zgadza na stanowiskach z dwoma nawiązaniami a nie zgadza się na wszystkich bagnetach (i teraz trudno dorobić drugie nawiązanie czy powtórzyć pikietę mierzoną z innego stanowiska, żeby było zgodnie ze standardami). Więc to szkolny błąd innego typu, dość systematyczny\nObstawiam zatem zmianę sposobu orientacji na stanowisku w instrumencie, pewnie przy 2 nawiązaniach korzystał z funkcji instrumentu uśredniającej orientację (ale wtedy sprzęt wylicza azymut na nawiązanie i wszystkie kierunki do pikiet to azymuty) a przy bagnetach to był po prostu strzał na punkt, bez zmiany kierunku na azymut i kierunki to surowe odczyty z koła.\nI pewnie teraz ma w domu tylko współrzędne, źle policzone w instrumencie na bagnetach.\nPomiar tachimetrem 1233 marcinb 2018-07-04 23:55\nRe: Pomiar tachimetrem 643 skyraster 2018-07-05 00:57\nRe: Pomiar tachimetrem 628 Harpagon 2018-07-05 01:39\nRe: Pomiar tachimetrem 594 marcinb 2018-07-05 06:38\nRe: Pomiar tachimetrem 523 kokos147 2018-07-05 07:14\nRe: Pomiar tachimetrem 535 marcinb 2018-07-05 06:40\nRe: Pomiar tachimetrem 550 adinpl 2018-07-05 07:13\nRe: Pomiar tachimetrem 504 Harpagon 2018-07-05 07:43\nRe: Pomiar tachimetrem 472 nil20 2018-07-05 10:15\nRe: Pomiar tachimetrem 408 Vertex 2018-07-05 14:50\nRe: Pomiar tachimetrem 400 jarooo 2018-07-06 06:34\nRe: Pomiar tachimetrem 338 tommy 2018-07-08 18:42


Magia uderza - Ilona Andrews - Fragment #1 | Pod lupą | EnklawaNetwork.pl\n– Przyszedł po to. – Saiman wyciągnął rękę z kartonikami.\nPrzyjrzałam się im, nie dotykając. Na krwistoczerwonym pergaminie widniały złote litery układające się w napis „Północne Rozgrywki”.\nŚwietnie. Raz, Derek włamał się do mieszkania Saimana. Dwa, zrobił to z zamiarem kradzieży. Trzy, chciał ukraść wejściówki na nielegalny turniej walk, na którym obecność równała się złamaniu Prawa Gromady. Za coś takiego Curran obdarłby Dereka ze skóry, i to niekoniecznie w sensie metaforycznym.\nObracałam w palcach kryształowy kieliszek, grając na zwłokę. W szkle misternie wyrżnięto herb przedstawiający owiniętego wokół płomienia węża.\nKażdy szczegół wzoru skrzył się w świetle lamp, a łuski węża mieniły się migotliwą feerią barw.\nCiało mężczyzny zafalowało, nabierając plastyczności podgrzanego wosku. Mój żołądek wszczął rewoltę.\nZnów to samo. Saiman akumulował magię niczym bateria, ale nie przypuszczałam, że przy tak wysokim poziomie techniki da radę metamorfować.\nSpoglądał na mnie nowy wizerunek Saimana.\nPrzystojna, silna, zmysłowa twarz o mocno zaznaczonej szczęce, wysokich kościach policzkowych,\nGęste, jasne włosy spływały lśniącymi falami na szerokie ramiona.\n– Mogę zaoferować znacznie więcej niż tylko świetny seks – rzekła oszałamiająca piękność. – Jestem spełnieniem wszelkich życzeń. Mogę być wszystkim, co zechcesz. Każdym, kogo pragniesz.\nPotrafię urzeczywistnić twoje najskrytsze fantazje. A nawet więcej, dać ci to, co zakazane.\nJego twarz znowu zafalowała. Derek. Całkiem udana kopia. Przy kiepskim świetle dałabym się nabrać.\nCiało jednak pozostało kobiece. Saiman zaczynał odczuwać zmęczenie. Przed spotkaniem musiał pochłonąć kilka litrów odżywek, żeby mieć siły na urządzenie dla mnie takiego pokazu.\n– Możliwe. Summa summarum, rezultat jest ten sam. Odmawiając, stajesz się moim szczytem luksusu.\nJedyną rzeczą, której nie mogę mieć. Nie chcesz się ze mną widywać. Nie oddzwaniasz. Moje przeprosiny za to, co zdarzyło się podczas rozbłysku, przeszły bez echa. Trudno uwodzić kobietę, która nie dostrzega twojego istnienia. Już się cieszę na to wspólne wyjście, będę cię miał dla siebie przez całą noc.\nSaiman wstał i poszedł do swojego laboratorium, wracając z plikiem wydrukowanych zdjęć, przedstawiających\nDereka w całej okazałości i w klatce. Wręczył mi fotografie, po czym na moich oczach wymazał kartę pamięci w aparacie.\nNa obliczu Dereka odmalowało się poczucie winy.\nI bardzo dobrze. Zamierzałam wykorzystać to do wyciągnięcia z niego informacji.\n– Kilka lat temu miał kłopoty z włamywaczami.\nDlatego jakiś czas pracowałam u niego jako ochroniarz.\n– Pamięć uraczyła mnie żywym obrazem mężczyzny ze sterczącym z oka żółtym ołówkiem i krwawymi odciskami moich palców na jaskrawej osłonce.\nDzięki ci, o moja ty niezawodna, za kolejną próbę przeszkodzenia w rozmowie. – Saiman przykłada wielką wagę do zabezpieczeń.\nNieopodal rozległo się histeryczne szczekanie psa. Derek zerknął w stronę, z której dobiegał hałas.\nW jego tęczówkach zamigotał żółty blask. Chłopak skoncentrował się, pochylił głowę i wsłuchał w odgłosy nocy, przyczajony, zjeżony jak tkwiący tuż pod jego skórą wilk.\nRozluźnił się pozornie, przybierając na twarz nieprzeniknioną maskę, ale bestia nie dała się poskromić.\nWidziałam w oczach chłopaka, jak wyje i szarpie pazurami, próbując wydrzeć się na wolność.\nObserwowałam, jak jego naturalny krok przeradza się w rytmiczny, wydłużony wilczy chód. Mógł w ten sposób iść wiele dni, pokonując znaczne odległości.\nDotarłszy do ogrodzenia, skoczył na betonowy mur, zmieniając zdanie w pół ruchu. Wyglądało to niezwykle osobliwie: wystrzelił jak sprężyna, a nie mogąc powstrzymać już skoku, zamiast w dal, wzbił się prosto w górę i opadł dokładnie w poprzednie miejsce, po czym okręcił się błyskawicznie na pięcie i ruszył ku mnie biegiem.\n– Obiecaj, że tego nie przeczytasz. To bardzo ważne. To najważniejsza rzecz w całym moim życiu.\nNa turnieju będzie dziewczyna. Ma na imię Liwia.\nJest jedną z dwóch kobiet w drużynie Rozpruwaczy.\nMa długie, ciemne włosy. Daj jej to, proszę.\nBolały mnie plecy, czułam każdą kość. Myślałam tylko o tym, żeby się położyć, zamknąć oczy i zapomnieć o bożym świecie. Zapięłam pasy. Musiałam dowiedzieć się czegoś o turnieju i potrzebowałam zdobyć te informacje jeszcze przed wieczorem. Postanowiłam rano przejrzeć akta w Zakonie. I sprawdzić, co z tym raportem w PWKZP. Nic nie wskazywało, że kłopoty Dereka łączą się ze sprawą morderstwa, ale lepiej wykluczyć tę możliwość. Mimo że śledztwo spoczywało w rękach Gromady. Mimo że nie było to moje zlecenie. Mimo że wcale mnie to nie interesowało.\nSiedząc w samochodzie i czując, jak ogarnia mnie coraz większe znużenie, pomyślałam o Curranie.\nDwa miesiące temu, wróciwszy do domu, zastałam Władcę Bestii z książką w ręku. Wymieniliśmy kilka zdań, zagroziłam mu ciężkim uszkodzeniem ciała, jeśli nie wyjdzie, a on zbliżył się, jakby chciał mnie pocałować. Jednak puścił tylko do mnie oko, szepnął: „Przerobiłem cię” i wyszedł.\nZaparzył mi kawę. Wypiłam ją co do kropelki. Nie wiedziałam, czy jeszcze kiedyś wróci, ale wolałam się przygotować. Setki razy wyobrażałam sobie nasze spotkanie. Obracałam w myślach różne wersje rozmów naszpikowanych docinkami i ciętymi ripostami.\nNie wiedziałam, gdzie zawiedzie mnie sprawa Dereka, lecz niezbyt kusiła mnie myśl, że na końcu tej drogi mogłabym natknąć się na Currana. Najważniejsze to mieć plan działania. Uruchomiłam silnik. Punkt pierwszy planu: unikać Władcy Bestii. Punkt drugi: nie zasnąć\nOpublikowano: 06.08.2010 23:59


09.06.2016 Paweł Możdżeń Filmy i seriale fantasy, Recenzje filmów fantasy\nNa świecie są dwa typy ludzi: horda graczy, którzy grali w produkcje z uniwersum Warcraft, i przymierze ludzi, nieodróżniających Pit of Gorgrond od dziury w ziemi. No i są jeszcze typki, myślący, że Warcraft: Początek to film na podstawie popularnego MMORPG World of Warcraft. Nic podobnego, ponieważ jest to adaptacja gry z gatunku RTS o nazwie Warcraft: Orcs & Humans wydanej w 1994 roku.\nPodczas gdy Janusze fantasy zbierają szczęki z podłogi, ja pozwolę sobie wtrącić swoje trzy grosze do dyskusji czy Warcraft jest produkcją dobrą, czy złą. Do filmu podchodziłem bardzo sceptycznie, moje doświadczenia z ekranizacjami gier komputerowych nie należą do najlepszych, w dodatku recenzje dzieła były nieprzychylne. Racjonalna krytyka przestała mieć znaczenie z chwilą, gdy usłyszałem orka krzyczącego „Lok Tar Ogar”, czyli po jakichś trzech minutach seansu. Wygląda to w zasadzie tak, jeśli kochacie świat Warcraft’a stworzony przez Blizzard, to cały seans będziecie siedzieć i piszczeć z podniecenia na widok każdej nowej sceny:„Stormwind!”, „Dark Portal!”, „Gryfy!”, „Murloc!”.\nOd samego początku widać, że to film od fanów dla fanów. Wielu ludzi zaangażowanych w produkcję dzieła, od reżysera Dunaca Jonesa po grającego orka Orgrima Doomhammera, Roberta Kazinsky’ego, to wielcy fani Warcrafta. Sam Kazinsky kocha to uniwersum do tego stopnia, że podobno stracił przez to dziewczynę.\nDecyzja zatrudnienia nieznanego reżysera, jakim był Duncan Jones, była strzałem w dziesiątkę, a sam Jones okazał się być zbawcą filmowego uniwersum Warcrafta. Prawdopodobnie na życzenie studia Legendary oraz Universal produkcja została bardzo skrócona. W pewnych momentach akcja pędzi do przodu i nawet ja, fan świata wykreowanego przez Blizzard, nie wiedziałem, co się dzieje na ekranie. Dowodem na skrócenie filmu są materiały promocyjne, które wyciekły do sieci na długo przed premierą. Sceny, nie pojawiające się w finalnym produkcie, czy też ich okrojone wersje, które otrzymaliśmy. Mam tutaj na myśli moment otwarcia Mrocznego Portalu. Na około rok przed premierą, podczas Comic- Conu w San Diego, wszyscy będący na panelu Warcrafta mogli za zamkniętymi drzwiami obejrzeć kilkuminutową akcję otwarcia Mrocznego Portalu. Sceneria, którą oni ujrzeli, a ta, którą zobaczyć możemy w filmie, drastycznie się od siebie różnią. Otrzymaliśmy skrót pięciominutowej sceny, w której Gul’dan przemawia do Hordy i przygotowuje ją na podbój Azeroth. Obrazów, które zostały okrojone, na pewno jest więcej, film często skacze pomiędzy postaciami, nie dając widzom okazji to ich głębszego poznania. Dobrym przykładem jest mag Khadgar: oglądający nie muszą dogłębnie znać hierarchii panującej u magów, ale byłoby fajnie, gdyby dowiedzieli się, dlaczego Khadgar jest zniesławiony i nielubiany przez innych magów. Możemy bronić scenarzystów, twierdząc, że jest to film dla fanów, a ci powinni znać historię postaci.\nNiestety Warcraft: Początek nie jest filmem kanonicznym, wiele wątków zostało zmienionych. Niektóre przekształcenia są subtelne, zauważalne tylko dla hardkorowych fanów, ale są i takie, które dotykają bardzo ważnych wątków. Na przykład śmierć Durotana, w filmie scena ukazująca Mak’Gore, czyli honorowy pojedynek na śmierć i życie, była dosyć heroiczna, ocierająca się o patos, w przeciwieństwie do jej kanonicznego odpowiednika, gdzie po ataku skrytobójców Durotan umiera z odciętymi kończynami, ciesząc się, że nie zobaczy, jak rozrywają jego małego syna na strzępy. Kinowa wersja śmierci wodza klanu Mroźnych Wilków jest dobra, ale jako fan zawsze będę do niej odrobinę uprzedzony.\nMożna by pisać o tym, jakie błędy popełnili scenarzyści, o mistrzowskiej pracy reżysera, czy też o tym, jak studia filmowe przeszkadzały w powstawaniu Warcrafta, ale nie można zapomnieć, że bez ludzi od efektów specjalnych nie miałby on prawa bytu. Czemu to dla mnie takie ważne? Przecież liczy się fabuła, a nie grafika, jak to lubią mówić starsi stażem gracze. Jeśli należycie do tych, którzy twierdzą, że oprawa wizualna nie jest ważna, to wyobraźcie sobie orków jako aktorów poprzebieranych w kostiumy za pięć złotych. Od pierwszych sekund CGI, z którym się spotykamy, jest na najwyższym poziomie, orkowie wyglądają jak żywe istoty, a nie plastikowe kukły, jakie mogliśmy zobaczyć w trylogii The Hobbit. Krajobrazy robią wrażenie prawdziwych, ale z lekką nutą świata fantasy. Podobno wygenerowanie efektów o takiej jakości zajęło twórcom kilka lat! Chylę czoła, od czasu nowego Mad Max: Fury Road nie było filmu z efektami specjalnymi, który wywarłby na mnie takie wrażenie.\nWarcraft: Początek nie jest filmem idealnym, ale idealnego filmu fantasy nie było od czasów trylogii Władca Pierścieni. Nawet na tle arcydzieła stworzonego przez Petera Jacksona film Duncana Jonesa wypada bardzo dobrze. Pomimo dziur w scenariuszu to nadal jedna z lepszych przygód fantasy. Mówi się, że Pieśń Lodu i Ognia ocaliła literaturę fantasy, można spokojnie powiedzieć, że Warcraft ocalił kinowe adaptacje gier.\nCzas na werdykt! Jeśli jesteś fanem gier z serii Warcraft śmiało zmierzaj do kina lub poczekaj na wersję DVD/Blu-Ray, która prawdopodobnie będzie zawierać minimum trzydzieści minut wyciętych scen! Gwarantuję, że przeżyjesz niejeden nerdgasm, a oglądając z innymi fanami, być może wstąpisz do osławionej nerdwany. For the Horde!\nWyciekł kilkuminutowy gameplay Spellforce 3! Następny artykuł »\n„Wiedźmin 3: Krew i Wino” - recenzja


Ni/kogo nie trzeba przekonywać, że biblioteka to miejsce dla Wszystkich. Ale jak to zrobić, aby była ona dostępna dla naprawdę każdego, np. dla osób z niepełnosprawnościami?\nJakie to powinności i jak im sprostać? Na te pytania pomogli nam znaleźć odpowiedź eksperci od dostępności i, a przede wszystkim, przedstawiciele bibliotek z całej Polski, jedni i drudzy podzielili się doświadczeniem i pomysłami na przełamywanie barier.\nW Forum wzięło udział 400 przedstawicieli i przedstawicielek bibliotek z całej Polski. Dziękujemy za obecność, bo przecież dostępność to spotkanie ludzi z ludźmi, a akty prawne mają ją tylko uporządkować.\nBlok ogólnodostępny – 10:00–13:00:\n10:00–10:50 – Dostępna biblioteka\nJulia Woźniak i Sonia Wąsowska – Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Praga-Południe m. st. Warszawy\n10:50–11:40 – Pomysł na dostępność\nAnka Sabiłło i Magda Rusnok – Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu\n11:40–12:00 – przerwa\n12:00–12:45 – Wirtualna odsłona biblioteki a dostępność cyfrowa\n12:45–13:00 – przerwa\n13:00–15:00 – Blok warsztatowy\nRobert Więckowski – Ustawa o zapewnianiu dostępności osobom o szczególnych potrzebach (Fundacja Kultury bez Barier) [PDF, 555 KB]\nJulia Woźniak – Dostępność w Bibliotece na Pradze-Południe (Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Praga-Południe m. st. Warszawy) [PDF, 18,2 MB]\nSonia Wąsowska – Dostępność komunikacji strony internetowej oraz mediów społecznościowych (Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Praga-Południe m. st. Warszawy) [PDF, 3,5 MB]\nDorota Surman – Biblioteka przyjazna osobom z autyzmem (Filia nr 29 Miejskiej Biblioteki Publicznej we Wrocławiu) [PDF, 1,3 MB]\nRenata Igielska – Histogranie (Miejska Biblioteka Publiczna w Łomży) [PDF, 27,3 MB]\nAnka Sabiłło, Magda Rusnok – Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu [PDF, 1,6 MB]\nJoanna Kaska – Pomysł na dostępność (Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Olsztynie) [PDF, 2,1 MB]\nAnna Rutkowska – Wirtualna odsłona biblioteki a dostępność cyfrowa (Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie) [PDF, 10,1 MB]\nJacek Królikowski – Biblioteka online dostępna dla wszystkich (FRSI) [PDF, 595 KB]\n20 listopada 2020 - 20 listopada 2020


Wąsacze z główek\nZnakomitymi łowiskami sumów są kamienne, legendarne na naszych rzekach główki. Od tych łowisk zaczyna chyba każdy z nas i z biegiem lat fakt ten pozostaje bez zmian.\nPrzyciągają chyba każdy gatunek ryb w rzekach uregulowanych. Dzięki naporowi wody na zapływie główek tworzą się głęboczki, czyli sumowe stanowiska. A w klatkach między główkami, znajdują się obszary wypłyceń, czyli stanowiska drobnicy. Są to szczególnie dobre miejsca na nocne zasiadki kiedy to sumy opuszczają swoje jamy w poszukiwaniu pokarmu. Najlepszymi sumowymi główkami są te, umieszczone na zewnętrznych łukach rzeki.\nSą przypadki gdy w naszym łowisku rzeka nie zakręca, wtedy najlepszą główką jest pierwsza lub ostatnia z największymi przerwami między sobą. Za szczytami tych główek i nie rzadko w klatkach między nimi tworzą się obszary bardzo głębokiej wody. Szczególnie u podstawy, po stronie zapływowej woda nieustannie krąży, podmywając brzegi i pogłębiając dno. Jednego ze swoich życiowych sumów złowiłem właśnie w takim miejscu. Przez kamienna starą główkę przelewała się woda, a przy brzegu z powalonymi drzewami głębokość wody sięgała ponad 7m. Czułem w kościach, że zamieszkuje tą miejscówkę potężna ryba, typowy sumowy pewniak. Nie myliłem się, udało mi się sprowokować i wyciągnąć suma który miał 220 cm. Nie był to odcinek obfity w główki, takie pojedyńcze tamy nazywamy samotnikami. To są zupełnie inne łowiskami niż ostrogi ułożone w szeregu. Ściągają i kumulują na niewielkim obszarze wiele gatunków ryb. Najlepsze z nich to te, które wysuwają się w głąb rzeki i stawiają jej opór. Jeżeli taka samotna główka występuje na zewnętrznym łuku to możemy być niemal pewni, że zamieszkuje ją niejeden sum. Tę samą sytuację można zaobserwować przy kamiennych opaskach. Narzucone w celu umocnienia brzegu duże ilości kamieni i głazów tworzą znakomite kryjówki dla drobnicy. W szczelinach między kamieniami, zatrzymywany jest pokarm. Dla nas najbardziej interesujące są te usypane na rzecznych zakrętach. Nurt w tych miejscach uderza z ogromną siłą z znacząco zwalnia, co może zasygnalizować o zwiększonej głębokości w tym obecności wąsaczy. Opisałem tu przykłady podstawowych sumowych pewniaków, od których warto rozpoczynać swoją sumową przygodę. Takich miejsc jest rzecz jasna dużo więcej, ale żeby opisać każde z nich można by napisać książkę. Tym bardziej, iż rzeka nieustannie się zmienia. Dużym ułatwieniem są dla nas w dobie internetu mapy satelitarne. Pomagają nam namierzyć potencjalne miejsca redukując do minimum wielogodzinne marsze brzegiem wody lub pokonywania jej środkami pływającymi. Warto również zasięgnąć informacji od miejscowych wędkarzy. Starszy Pan siedzący nad wodą potrafi przekazać skarbnicę wiedzy.


Na 100- lecie odzyskania przez Polskę niepodległości czytaliśmy Przedwiośnie Stefana Żeromskiego, zaś ubiegłoroczna edycja poświęcona była polskim nowelom.\nW tym roku podczas 9. edycji Narodowego Czytania - lekturą była Balladyna Juliusza Słowackiego. To wybitne dzieło polskiego romantyzmu. Dramat został ukończony w grudniu 1834 roku, a wydany pięć lat później w Paryżu. Powstał na emigracji w czasie dyskusji na temat przyczyn niedawnej klęski powstania i debat nad wspólną historią i przyszłym losem narodu.\nPoeta połączył w tym utworze realizm i fantastykę, koncentrując się na analizie postaw i czynów bohaterów. Osadzona na tle baśniowych dziejów opowieść o dwóch siostrach Balladynie i Alinie stała się bardzo popularna. Wywarła duży wpływ na muzykę, malarstwo czy rzeźbę, a powstałe na przestrzeni lat jej liczne inscenizacje, zrealizowane przez wybitnych reżyserów i aktorów scen polskich, cieszyły się ogromnym zainteresowaniem.\nW środę, 9 września, cała społeczność szkolna zebrała się w parku znajdującym się przy Szkole Podstawowej w Żabikowie. Uczniowie wspólnie z nauczycielami po raz kolejny włączyli się w akcję Narodowego Czytania. Spotkaniu towarzyszyła miła i serdeczna atmosfera. Nie straszny był nam nawet wiatr. Dziękujemy wszystkim, którzy wzięli w niej udział i do zobaczenia za rok.


Dentyści zlokalizowani na obszarze Łodzi - załatw wizytę dla siebie albo dziecka już w tej chwili! » Rodeo Drive\nW bardzo wielu miejscowościach czy województwach bardzo ciężko przedostać się do jakiegoś specjalisty - jednak niektórzy bywają czasem nam potrzebni wręcz "na gwałt" i jak to się do nich od razu nie udamy oszalejemy z bólu.\nJednym spośród takich lekarzy bywa stomatolog, który czasem bywa jedynym wyjściem by pozbyć się autentycznie rwącego bólu - a dosłownie każdy, kto tylko zna ból zęba wie, że jest po prostu okropny. W jak sposób dowiedzieć się, gdzie dentysta (poszerzone informacje pod linkiem) ma możliwość nas przyjąć i w jakich godzinach na terytorium dużych miast, takich jak choćby Łódź bez wychodzenia z domu?\nJak to można zauważyć powyżej ból zębów jest to ból bezlitosny, który może "pokonać" tylko dentysta łódź jest miastem dość dużym i posiada kilka klinik stomatologicznych, oferujących przeróżne zabiegi powiązany z jamą ustną. Dobrze jest tutaj też dodać, że nie jedynie usługi i zabiegi oferują różne - również sposoby płatności, a nawet same cenniki posiadają przeróżne, dlatego warto zawsze się z nim po zapoznawać, przed zaraz pierwszym udaniem się na tak zwany "przegląd". Jednakże co zrobić, kiedy najdzie ból? W takiego typu przypadkach zwykle dzwonimy w każdym miejscu - dzięki sieci internetowej no i spisom różnych lekarzy, ma możliwość bardzo łatwo znaleźć wszystkie gabinety stomatologiczne no i obdzwonić je, aby się odnaleźć najszybszą pomoc.\nKiedy jednak czas nasze osoby aż tak bardzo nie goni, warto przejrzeć pewne portale lekarskie, w których to coraz częściej (oraz coraz to więcej) umieszczane bywają aktualne godziny wizyt, na które to możemy zapisać się przez internet, bez samej konieczności odwiedzin danego gabinetu. Często termin możemy ustalić nawet miesiąc do przodu albo więcej do przodu no i zawsze możemy go odwołać, jeżeli coś nam wypadnie.


Hotele w pobliżu: Góra Tampa - Brasov | Hotels.com\nGóra Tampa — hotele w pobliżu\nHotele - Góra Tampa, Brasov\nGóra Tampa — więcej informacji\nGóra Tampa — położenie\nStare Miasto w Braszowie to miejsce, w którym znajduje się to, czego szukasz — Góra Tampa. Ta historyczna dzielnica jest dobrze znana z atrakcji kulturalnych, takich jak kościoły. Jeśli nie wiesz, co możesz robić w tej okolicy, odwiedź miejsca takie jak Zamek Bran i Ośrodek Narciarski Poiana Brasov.\nGdzie mogę się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Góra Tampa?\nMamy aż 162 hoteli w swojej ofercie, spośród których możesz wybrać w pobliżu miejsca takiego jak Góra Tampa. Może spodobać Ci się jedna z tych opcji, popularnych wśród naszych gości:\n• Hotel o 3 gwiazdkach • Bezpłatne śniadanie • Bezpłatne Wi-Fi w pokoju\nGóra Tampa — co warto zrobić i zobaczyć w pobliżu\nGóra Tampa — co zobaczyć w pobliżu\nGóra Tampa — atrakcje w pobliżu


BIP CDN w Koninie\nStatus prawny, majątek\nOgłoszenia, zamówienia publiczne\nPostępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzone w trybie art. 138o ustawy Pzp na:\n“Przeprowadzenie specjalistycznych szkoleń dla trenerów/specjalistów ds. wspomagania w projekcie «Moje kompetencje – Twój sukces»”\nZałączniki do Opisu warunków zamówienia:\n2. Formularz ofertowy z załącznikami:\nZał. 1. Oświadczenie dot. wykluczenia z postępowania\nZał. 2. Lista podmiotów należących do tej samej grupy kapitałowej. Oświadczenie Wykonawcy\nZał. 3. Oświadczenie dot. wymaganych uprawnień\nZał. 4. Oświadczenie o niezaleganiu wobec US i ZUS\nZał. 5. Wykaz osób skierowanych przez wykonawcę do realizacji zamówienia\nw postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie art. 138o ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) pn. “Przeprowadzenie specjalistycznych szkoleń trenerów/specjalistów ds. wspomagania w projekcie «Moje kompetencje – Twój sukces»”.\nTreść informacji z otwarcia ofert\nDziałając na podstawie art. 92 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz.1579), niniekszym informuję, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie art. 138o pn. “Przeprowadzenie specjalistycznych szkoleń dla trenerów/specjalistów ds. wspomagania w projekcie «Moje kompetencje – Twój sukces»“, dokonano wyboru najkorzystniejszej oferty.\nSzczegółowa informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty\nDziałając na podstawie art. 92 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz.1579), niniekszym informuję, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie art. 138o pn. “Przeprowadzenie specjalistycznych szkoleń dla trenerów/specjalistów ds. wspomagania w projekcie «Moje kompetencje – Twój sukces»“, udzielono zamówienia publicznego w poszczególnych częściach niżej wymienionym Wykonawcom.\nSzczegółowa informacja o udzieleniu zamówienia\nWyjaśnienia do szczegółowego opisu przedmiotu zamówienia\nW związku z wprowadzeniem uszczegółowienia zapisów Szczegółowego Opisu Przedmiotu Zamówienia (załącznik nr 1 do OWZ) w części I dokonuje się zmiany Szczegółowego Opisu Przedmiotu zamówienia z mocą obowiązującą od dnia 24 października 2017 r.\nTreść informacji o udzieleniu zamówienia\nTreść informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty\nKomunikat o zakwalifikowaniu sprzętu do kategorii zbędnych i zużytych składników majątkowych stanowiących wyposażenie Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Koninie\nZałącznik nr 1. Wykaz zbędnych i zużytych składników mienia ruchomego (ODN)\nZałącznik nr 2. Wykaz zużytych składników mienia ruchomego (PBP)\nZał. 5. Oświadczenie o niezaleganiu wobec US i ZUS\nZał. 6. Wykaz osób skierowanych przez wykonawcę do realizacji zamówienia\no udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie art. 138o ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1579) pn. “Przeprowadzenie specjalistycznych szkoleń trenerów/specjalistów ds. wspomagania w projekcie «Moje kompetencje – Twój sukces»”.\nTreść informacji o unieważnieniu postępowania\nna wolne stanowisko pracy – specjalista\nOgłoszenie wynik naboru\nOpublikował: Mariusz Kordylewski\nPublikacja dnia: 07.01.2018\nPodpisał: Mariusz Kordylewski\nDokument z dnia: 07.01.2018