Projekt wykazu leków refundowanych - Strona 9 - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nPost autor: Baby » 10 mar 2014, 16:56\nCorwin, teraz jest już nowa lista\nOBWIESZCZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie wykazu refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na dzień 1 stycznia 2014 r.\nWykaz refundowanych leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych na dzień 1 stycznia 2014 r.\nPost autor: grześ1986 » 10 mar 2014, 17:40\nKupowałam Pentasę granulat w styczniu i lutym i płaciłam tak samo jak w zeszłym roku\nPost autor: Mamcia » 10 mar 2014, 20:48\nZa nimi (MZ) się nie nadąży. Listy powinny ukazywać się co dwa miesiące w formie obwieszczenia. Może warto założyć temat przyczepiony z linkami do aktualnych wykazów. Ostatnie dla nas nie przyniosły zauważalnych. Pełen wykaz http://www2.mz.gov.pl/wwwmz/index?mr=q4 ... 9&ma=33240\nPost autor: obyty.z.cu » 01 lis 2015, 11:19\nhttp://www.rmf24.pl/fakty/polska/news-o ... Id,1914098\nOd dziś nowa lista leków refundowanych\nPrzewodniczący Zespołu do spraw Polityki Lekowej i Farmakoterapii Naczelnej Rady Lekarskiej dr Andrzej Włodarczyk krytycznie ocenił nową listę. Jak podkreślił, do refundacji leków stosowanych w lecznictwie otwartym wejdą tylko dwie - nowe na liście, ale stare jeżeli chodzi o lata ich stosowania w praktyce klinicznej - substancje czynne: hydrokortyzon doustny i kwas ursodeoksycholowy\na to jest ciekawe..normalnie brak słów,to takie ...normalne w "urzędniczej Polsce"\nJego zdaniem można to odczytać w następujący sposób: organizacje pacjenckie zwracały się z postulatami do ministra, który zgodnie z ustawą nie może podjąć decyzji refundacyjnej z własnej inicjatywy, jeżeli podmiot odpowiedzialny (firma) nie złoży odpowiedniego wniosku - o refundację i ustalenie ceny urzędowej. Stąd - jak wskazał - “wielokrotne rozmowy ministra z przedstawicielami przemysłu farmaceutycznego" mające skłonić producenta do złożenia niezbędnego wniosku. W tak skonstruowanym systemie z założenia reaktywnym, a nie proaktywnym, trudno mówić o jakiejkolwiek polityce lekowej, definiowaniu priorytetów zdrowotnych, strategicznym rozdziale środków - uważa dr Włodarczyk.\nznaczy producenci mowi czym będą handlować,a władze kraju musza na to się godzić.\ntaki "wolny rynek"...koncernów farmaceutycznych\nPost autor: Mamcia » 01 lis 2015, 19:47\nNie do końca - jak producent nie chce handlować to władza nie może go do tego zmusić.\nOczywiście w negocjacjach cenowych, już po pozytywnej opinii Rady Przejrzystości, bo MZ chce jak najniższych cen, a firma wiadomo.\nTo co cieszy to kwas ursodeoksycholowy za który płaciliśmy 100%. jeszcze muszę zobaczyć w jakich wskazaniach jest refinansowany. I ja nie widzę, aby był refinansowany w PSC. Bo jest napisane Zaburzenia czynności wątroby i dróg żółciowych związane z mukowiscydozą;\nPierwotna żółciowa marskość wątroby w początkowym stadium choroby .\nJak PSC będzie interpretowała NFZ - nikt nie wie. Czy marskość dróg żółciowych jest marskością wątroby, czy nie??\nPost autor: Jacquelina » 30 gru 2015, 18:33\nKtoś już wie, jak fajnie będzie cenowo w tym roku?\nPost autor: Mamcia » 30 gru 2015, 19:09\nTo można sobie sprawdzić wszystkie leki apteczne. w obwieszczeniu na stronach MZ.\nDoszedł Budesonid MMX (na ryczałt u dorosłych w WZJG) poza tym bez większych przesunięć.\nPodaję adres strony http://www.mz.gov.pl/leki/refundacja/li ... ra-zdrowia


Komercyjne, Gdańsk, Wrzeszcz, 152 m² - 8978378205 - oficjalne archiwum Allegro\nKomercyjne, Gdańsk, Wrzeszcz, 152 m² (8978378205)\nCena: 14 908,00 zł\nZakończona o 19:06 dnia 22.02.2021 r.\noferta nr 8978378205\nNr oferty ogłoszeniodawcy: TAFE575\nPowierzchnia użytkowa: 151.50 m²\nLokal użytkowy w prestiżowym Gdańskim Browarze Kulturowy we Wrzeszczu !!!\nGłówne atuty nieruchomości: • prestiżowa lokalizacja• prestiżowy budynek• do indywidualnej aranżacji\nNieruchomość złożona z: • sala sprzedażowa 117 m.kw• magazyn 12 m.kw• pomieszczenie socjalne 10 m.kw• komunikacja 7,5 m.kw• wc 5 m.kw\nLokal z bardzo dużym potencjałem o powierzchni 151,5 m2, położonego na parterze, do własnej aranżacji. Inwestycja realizowana jest na terenie dawnego browaru we Wrzeszczu w kompleksie kulturalno-rozrywkowym o nazwie Browar Kulturalny. Powstanie tam m.in. sala koncertowa, lokale gastronomiczne. Lokalizacja w sercu Wrzeszcza gwarantuje łatwe dotarcie nie tylko do bogatej oferty sklepów, ale również obiektów kulturalnych i rozrywki. Ponadto w bliskim sąsiedztwie znajduje się stacja kolejowa Gdańsk-Wrzeszcz. Nieruchomość wyposażona w niezbędne przyłącza i instalacje do prowadzenia działalności usługowej.\nWięcej zdjęć i plan powierzchni na metrohouse.pl/TAFE575


upione paliwo moÅ¼e zostaÄ‡ zatankowane samodzielnie przez wÅ‚aÅ›ciciela pojazdu, a takÅ¼e wlane do baku jego samochodu przez jednego z pracownikÃ³w stacji benzynowej. W tym miejscu bÄ™dzie moÅ¼na rÃ³wnieÅ¼ dokonaÄ‡ zakupu oleju s\nDodane: 11-09-2016 21:53\nCzysty samochÃ³dLaserowe zabiegi poprawiajÄ…ce urodzÄ™ i zdrowie. Leczenie Å¼ylakÃ³wTechniczne szczegÃ³Å‚y naprawy komputerÃ³w i laptopÃ³wPoradnik biznesmena - o SEO2020 dobrym czasem aby wynająć krzesłaCzym jest reklama zewnętrznaRegularne wizyty u stomatologa2021 czas aby lepiej kupić oprogramowanie dla logistykiOgÃ³lnie o panelach fotowoltaicznychOgólnie o odzieży medycznejObrÃ³bka metalu - plotery frezujÄ…ceEssential services - plumbingO podrÃ³Å¼y grupÄ…What about cartridges- original of 3rd party? Du bryr deg ikke om helse, hvis du ikke bryr deg om tenner Ogród z jacuzzi- czy warto?Obsługa bhp WarszawaOd kiedy zmiany w tym jak kupić perfumy arabskie?Obrabiarki CNC do metaliKaroseria i silnik - co z nimi zrobiÄ‡?Czego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiArticle of plumbing You are already exhausted by looking for solutions To rent a limousine in london? Dla biznesu - o wirtualnych biurachKwestia transportu i wygody podrÃ³Å¼y w busieCzy da się w 2020 korzystać z porad prawnych?Jak umyć samochód?ArtykuÅ‚ o prawieJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Meble eventowe


Marka Tygodnia: Medbest\nAnnaAmelia Filewicz | listopad 16, 2020\nMedbest to innowacyjne i niezbędne produkty dla noworodków, dzieci oraz rodziców zaprojektowane przez zespół ludzi zawodowo związanych z opieką nad matką i niemowlakiem. Historia powstania marki jest zdecydowanie niestandardowa. Firma jest przede wszystkim podmiotem leczniczym, a to dość nietypowe połączenie z “funkcjonalną” modą. Z Justyną Morgaś, współzałożycielką Medbest, rozmawia AnnaAmelia Filewicz.\nJak to się wszystko zaczęło? Czy każda z Was, po urodzeniu dziecka, zaczęła odczuwać zapotrzebowania na produkty, których nie ma na polskim rynku? A może pomysł na markę chodził Wam po głowie dużo wcześniej, chociażby ze względu na doświadczenie?\nMedbest powstało ponad 3 lata temu, po narodzinach mojego synka. Kiedy po powrocie ze szpitala zostałam z nim sama w domu i potrzebowałam pomocy profesjonalnej położnej, zadzwoniłam do znajomych koleżanek z różnych warszawskich szpitali. Miałam sporo pytań i wątpliwości. Otrzymana z ich strony pomoc uświadomiła mi, że prawdopodobnie nie jestem jedyną matką, która marzy i potrzebuje opieki w znanym, bezpiecznym miejscu jakim jest własny dom. Nie wyobrażałam sobie wyjścia z noworodkiem mając 40. stopni gorączki (zastój i nawał pokarmu jednocześnie). Właśnie wtedy pomyślałam, że jest potrzeba opieki nad kobietą w ciąży i połogu w środowisku domowym. Powstał pomysł, aby zakupić torby medyczne i odpowiednio je zaopatrzyć.\nMerytoryczny i doświadczony zespół jest naszą siłą! – Justyna Morgaś\nJednocześnie dostałam w prezencie (jak się okazało, od mojej przyszłej wspólniczki – Grażyny Grudzień) otulacz dla Stasia. Miał mu pomóc wyciszyć się i zasnąć. Pokazałam go położnym i fizjoterapeutom. Nie byli zachwyceni, ponieważ otulacz nie spełniał wymagań dotyczących rozwoju fizjologicznego noworodka (m. in. rozwoju stawów biodrowych) i za bardzo krępował synka. Wspólnie postanowiliśmy tak go zmodyfikować, aby spełniał swoje zadanie, jednocześnie nie przeszkadzając w rozwoju dziecka. Otulacz Medbest był naszym pierwszym produktem, który zgłosiłyśmy do Urzędu Patentowego na całą Unię Europejską. Postanowiłyśmy produkować rzeczy nowe, innowacyjne lub po prostu niedostępne na naszym rynku, które ułatwiają życie młodym rodzicom.\nNa polskim rynku pojawiło się ostatnio sporo marek z modą dla kobiet w ciąży oraz innowacyjnymi akcesoriami dla dzieci. Gdybyście miały wymienić 3 cechy, które wyróżniają Medbest na tle konkurencji, to co by to było?\nNie staramy się być marką, która będzie kreowała modę i produkowała gadżety. Medbest to przede wszystkim zespół ludzi zawodowo związanych z opieką nad matką i noworodkiem – położnych, pielęgniarek, lekarzy, fizjoterapeutów. To jest naszym największym atutem. Merytoryczna i doświadczona brygada jest naszą siłą! Większość z nas doskonale zna radości i troski zarówno macierzyństwa, jak i ojcostwa, ale impulsem do działania stały się dla nas inne dzieci – te, którym pomogliśmy przyjść na świat i zadomowić się na nim w pierwszych miesiącach życia. Nasze własne rodzicielskie doświadczenia wzbogaciliśmy o bogatą praktykę zawodową, znajomość tysięcy niemowląt oraz ich rodziców. Nie chcemy nikogo przekonywać, że to na naszych dzieciach powinni się wzorować. Wspólnie z innymi rodzicami chcemy weryfikować stare teorie, szukać nowych rozwiązań i skutecznych sposobów, które najlepiej służą rozwojowi dzieci, ułatwiając życie dorosłym.\nSkąd czerpiecie pomysły na nowe produkty?\nPomysły na nowe produkty czerpiemy z medycznego doświadczenia całego zespołu. Staramy się, aby miały medyczne uzasadnienie. Na tym pomyśle opieramy nasze działania i plany. To wspaniałe położne z Medbest zaprojektowały otulacz NIUNIU, który pozwala dziecku na fizjologiczny rozwój. To potrzeba kontaktu skóra do skóry stała się podstawą stworzenia koszulek do kangurowania dla matek (ENIA) i ojców (ENIO). Metoda ta jest zalecana przez WHO (Światową Organizację Zdrowia) od wielu lat.\nTo doświadczenie naszych położnych na bloku porodowym spowodowała, że postanowiłyśmy stworzyć koszulę do porodu REA, dzięki której kobieta poczuje się bezpiecznie i komfortowo podczas badania USG, KTG czy znieczulenia zewnątrzoponowego. Dodatkowo ułatwia kangurowanie oraz karmienie piersią. Wychodzimy z założenia, że poród to spotkanie z największą miłością życia każdej matki. Dlaczego więc nie miałaby czuć się elegancko i pięknie podczas narodzin swego dziecka? Czasy, kiedy na porodówkę zabierało się najgorszą koszulę partnera zdecydowanie minęły! Wiedzą coś na ten temat mamy, które patrzą na zdjęcia z sali porodowej i dziękują nam za to, że wyglądały wspaniale – Justyna Morgaś\nOstatnim naszym produktem był ręcznik SOFTIE dla wcześniaków, noworodków oraz dzieci z AZS (atopowym zapaleniem skóry). Stworzyłyśmy produkt, który ułatwia osuszanie delikatnej skóry malucha bez konieczności pocierania! Dzięki temu rozwiązaniu, wiele maluchów nie będzie kojarzyło kąpieli z bólem spowodowanym wycieraniem do sucha. Dla rodziców problemy skórne dzieci to wielkie odciążenie w tak trudnym dla nich czasie. Dla nas natomiast to czysta przyjemność, że możemy pomóc.\nJakie są reakcje mam i dzieci na produkty Medbest? Macie jakieś ciekawe historie?\nJest ich naprawdę sporo, choć firma jest dość młoda. Bardzo cieszą nas i pobudzają do dalszego działania wiadomości, które dostajemy od rodziców. Niektóre historie są bardzo intymne i wzruszają nas przez dłuższy czas. Są rodziny, z którymi mamy stały kontakt. Najbardziej jednak poruszyła nas sytuacja opisana przez zaprzyjaźnioną lekarkę z jednego z warszawskich szpitali. Miała bowiem na oddziale noworodka z adaptacyjnymi zaburzeniami oddychania. Dostała od nas w prezencie otulacz, do którego włożyła maluszka. Niesamowity był fakt, że po włożeniu go do otulacza zauważyła poprawę! Dziecko wyciszyło się i uspokoiło, co w konsekwencji spowodowało ustąpienie zaburzeń oddychania. Takie sytuacje sprawiają, że czujemy dumę. A już na pewno widzimy sens naszych działań.\n❤! Jakie plany na przyszłość?\nPlanów jest naprawdę wiele. Po pierwsze projektujemy zespołowo kolejne produkty. Mamy nadzieję, że będą miłą niespodzianką dla rodziców. Powiększamy również zespół medyczny oraz szwalnię. Nie wspomniałam jeszcze, że wszystko szyjemy same. To wielkie przedsięwzięcie, ale chcemy mieć kontrolę nad procesem produkcji. Chciałybyśmy również poszerzyć wiedzę w społeczeństwie na temat kontaktu skóra do skóry. W związku z tym, zorganizowałyśmy wspólnie ze Szpitalem Św. Rodziny w Warszawie kampanię pt. Rodzice Kangury. Mamy fantastycznych, merytorycznych ekspertów (neonatologa, położną oraz fizjoterapeutę). Niebawem rozpoczynamy cykl warsztatów w Warszawie. W ramach kampanii powstaje również akcja skierowana do szpitali pod hasłem Szpital przyjazny Kangurom.\nTo najważniejsze cele. Jest ich więcej… ale doba ma przecież tylko 24 godziny!


Koszulka męska - Nosacz Najlepszy Łojciec - IdeaShirt\nWzory › Rodzina Śmieszne Nosacze\nNosacz Najlepszy Łojciec koszulka męska\nciemna zieleńczarnybiałyszary melanżgranatowyczerwonyniebieskipomarańczowyżółtybrązowyfioletowy\nKoszulka męska Nosacz Najlepszy Łojciec - Kuuuurła, trochę piwka i telewizor wieczorkiem i łojciec zadowolony, czego więcej chcieć. Przedstawiamy wam nową koszulkę z wzorem słynnej małpy nosacza z memów, która utożsamiana jest z zachowaniem typowych polaków. W okół małpy jest pilot od telewizora i butelka z piwkiem, a napisy otaczające naszą postać to - NAJLEPSZY ŁOJCIEC NA ŚWIECIE -. koszulka ta nada się doskonale jako prezent na dzień ojca, ale również na urodziny, czy imieniny, albo po prostu żeby pokazać swojemu tatusiowi, że się o nim pamięta. Podarek taki wręczony wraz z piwkiem to idealne połączenie i miód na serce ŁOJCA. Jeśli uważasz, że koszulka to za mało dla wymagającego łojczulka, możesz zamówić również kubek, bluzę i poduszkę z tą samą grafiką, dzięki naszej strony to takie proste! T-shirt dostępny jest w dużej gamie rozmiarów i kolorów, a także jest wykonany w 100 % z bawełny, nadruk natomiast jest wysokiej jakości. Po co więc szukać na siłę, to na pewno będzie udany prezent! W ofercie naszego sklepu znajdziesz również dużo innych ciekawych wzorów, na przeróżne okazje, na pewno znajdziesz również coś dla siebie, gdyż czasem również sobie trzeba sprawić prezent! Dlatego kuuuurła nie ma się co zastanawiać i wydać trochę PINIĘDZY, NIECH somsiad/koszulka-meska/kolor-fuksja" style="text-decoration:none;">somsiad/koszulka-meska/kolor-fuksja" style="text-decoration:none;">somsiad PATRZY Z ZAZDROŚCIĄ I POZWÓL ŁOJCU ZOSTAĆ GWIAZDĄ WIECZORU KWIII !\n#nosacz #janusz #łojciec #ojciec #dzień ojca #piwo #pilot


Yao chce kupić swój poprzedni klub Sport\nceg 10.07.2009 17:13\nŚrodkowy Houston Rockets Yao Ming prowadzi negocjacje w sprawie zakupu swojego byłego klubu Shanghai Sharks. Chiński koszykarz w 2002 roku zdobył z tym zespołem mistrzostwo ligi CBA, a potem, jako nr 1 draftu, przeszedł do Rockets.\nW poprzednim miesiącu władze CBA ogłosiły, że liga straciła 16,8 mln dolarów, a Sharks są w gronie klubów najbardziej dotkniętych stratami.\nByły klub Yao może mieć kłopoty ze spełnieniem wymogów licencyjnych na kolejny sezon, bo po wycofaniu się sponsorów ekipa z Szanghaju wpadła w poważne tarapaty finansowe. Państwowa firma Shanghai Media Group (SMG) wystawiła klub na sprzedaż.\nTrener Sharks Li Qiuping powiedział "Beijing News", że współpracownicy Yao negocjują kwestię przejścia klubu z SMG. - Gdyby Yao został właścicielem, byłoby świetnie - powiedział Li. - Jesteśmy w trakcie rozmów, które zapewne zabiorą sporo czasu - potwierdził dyrektor generalny Sharks Zhang Zhengming. - Kandydatów na kupno klubu wciąż mamy kilku.\nYao z pensją w wysokości 15 mln dol. rocznie jest jednym z najlepiej zarabiających koszykarzy NBA. Chiński środkowy może jednak nie zagrać w najbliższym sezonie z powodu kontuzji śródstopia.


Nowa marka aerozoli w naszej ofercie: Sovereign – Chemia daje radę: Cheminet.pl\nSą to zarówno kleje w aerozolu (lub w kartuszach) jak i uniwersalne zmywacze różnego typu – ale również środki neutralizujące zapachy, czy impregnaty.\nObecnie testujemy pierwsze 4 produkty z oferty Sovereign:\n– silny klej kontaktowy\n– zmywacz do klejów i etykiet\n– środek hydrofobowy do tkanin (impregnat)\n– środek neutralizujący zapachy w pomieszczeniach i na tkaninach\nCo na początek można powiedzieć o nowych produktach?\nAerozole, prócz przykuwającego uwagę opakowania, mają dobrej jakości zawory i bardzo sensowną cenę – zwłaszcza w porównaniu z detaliczną ceną brytyjską.\nSzczególnie ciekawie zapowiada się środek hydrofobowy, który prócz ochrony przed przemakaniem, chroni też przed zabrudzeniami. Warto dodać, że dobrej jakości dysza aerozolu ułatwia skuteczne i równomierne nakładanie preparatu.\nJuż wkrótce filmy z demonstracjami działania produktów!\n← Penetranty Kema – odrdzewianie i demontaż zapieczonych części → Klejenie i reperowanie ubytków w metalu oraz tworzywach: Masy epoksydowe


Usługa czysto platoniczna. Jak z samotności robi się biznes [Oktawia Kromer] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00190 002936 20666473 na godz. na dobę w sumie\nUsługa czysto platoniczna. Jak z samotności robi się biznes - ebook/epub\nAutor: Oktawia Kromer Liczba stron: 248\nISBN: 9788381912785 Data wydania: 2021-05-20\nW serii ukazały się ostatnio: Ilona Wiśniewska Hen. Na północy Norwegii (wyd. 2) Swietłana Aleksijewicz Ostatni świadkowie. Utwory solowe na głos dziecięcy (wyd. 2) Piotr Lipiński Kroków siedem do końca. Ubecka operacja, która zniszczyła podziemie Karolina Przewrocka-Aderet Polanim. Z Polski do Izraela (wyd. 2 zmienione) Katarzyna Surmiak-Domańska Ku Klux Klan. Tu mieszka miłość (wyd. 2 zmienione) Ludwika Włodek Gorsze dzieci Republiki. O Algierczykach we Francji Peter Robb Sycylijski mrok (wyd. 2) Ojczyzna dobrej jakości. Reportaże z Białorusi, pod red. Małgorzaty Nocuń (wyd. 2) Elizabeth Pisani Indonezja itd. Studium nieprawdopodobnego narodu (wyd. 2) Barbara Seidler Pamiętajcie, że byłem przeciw. Reportaże sądowe (wyd. 2) Tomasz Grzywaczewski Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej Jacek Hołub Żeby umarło przede mną. Opowieści matek niepełnosprawnych dzieci (wyd. 2) Piotr Lipiński Cyrankiewicz. Wieczny premier (wyd. 2) Birger Amundsen Harald. Czterdzieści lat na Spitsbergenie Swietłana Aleksijewicz Cynkowi chłopcy (wyd. 4) Małgorzata Sidz Kocie chrzciny. Lato i zima w Finlandii (wyd. 2) Marcelina Szumer-Brysz Wróżąc z fusów. Reportaże z Turcji (wyd. 2) Ewa Stusińska Miła robótka. Polskie świerszczyki, harlekiny i porno z satelity Andrzej Brzeziecki, Małgorzata Nocuń Łukaszenka. Niedoszły car Rosji (wyd. 2 zmienione) Dawid Krawczyk Cyrk polski Aleksandra Łojek Belfast. 99 ścian pokoju (wyd. 2 zmienione) Peter Hessler Pogrzebana. Życie, śmierć i rewolucja w Egipcie Peter Hessler Przez drogi i bezdroża. Podróż po nowych Chinach (wyd. 2) Thomas Orchowski Wyspa trzech ojczyzn. Reportaże z podzielonego Cypru Haruki Murakami Podziemie. Największy zamach w Tokio Drauzio Varella Więźniarki Paweł Smoleński Balagan. Alfabet izraelski (wyd. 2 zmienione) Jan Pelczar Lecę. Piloci mi to powiedzieli Mariusz Surosz Pepiki. Dramatyczne stulecie Czechów (wyd. 3) Marta Wroniszewska Tu jest teraz twój dom. Adopcja w Polsce Patrick Radden Keefe Cokolwiek powiesz, nic nie mów. Zbrodnia i pamięć w Irlandii Północnej (wyd. 2) Antonio Talia Droga krajowa numer 106. Na tajnych szlakach kalabryjskiej mafii Lars Berge Dobry wilk. Tragedia w szwedzkim zoo (wyd. 2) W serii ukażą się m.in.: Jelena Kostiuczenko Przyszło nam tu żyć. Reportaże z Rosji (wyd. 2) Marek Szymaniak Zapaść. Reportaże z mniejszych miast\nKsiążka, którą nabyłeś, jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy, abyś przestrzegał praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując ją, rób to jedynie na użytek osobisty. Projekt okładki Agnieszka Pasierska Projekt typograficzny i redakcja techniczna Robert Oleś / d2d.pl Fotografia na okładce © by Charles Deluvio / Unsplash Copyright © by Oktawia Kromer, 2021 Opieka redakcyjna Jakub Bożek Redakcja Agata Błasiak Korekta Katarzyna Mróz-Jaskuła, Elżbieta Krok Skład Alicja Listwan / d2d.pl Skład wersji elektronicznej d2d.pl ISBN 978-83-8191-278-5\nSpis treści Seria Strona tytułowa Strona redakcyjna (…) randka szybka randka randka z biura rozwój przytulanie zakupy macierzyńskie ciepło pocztówka z aresztu rozmowa pięć minut o życiu towarzyszka w żałobie (…) Kolofon\n(…) To będzie książka o braku. Słownik języka polskiego PWN wskazuje, że brak to „fakt nieistnienia czegoś”, a także „wada, defekt, błąd” oraz „wyrób mający usterki”. W Wikisłowniku do definicji dodano zdjęcie wybrakowanego triforium – otworu w murze zwieńczonego trzema półkolistymi łukami. Styk dwóch łuków opiera się na bogato dekorowanej kolumnie. Ale drugi styk zawisł nad pustką – nic go nie podpiera. Podpis głosi: „brak słupka”. Można się sprzeczać, czy chodzi o kolumnę, czy o słupek, lecz ewidentnie czegoś tam brak. Wiemy to, bo to coś było tam wcześniej, a teraz już tego nie ma. Równie dobrze zdjęcie mogłoby przedstawiać garnitur zębów uszczuplony o górną jedynkę. Prosta diagnoza: brak zęba. Do takiego wniosku nie potrzeba stomatologa. Z punktu widzenia biznesu brak to zjawisko pozytywne. Rynek ma odpowiadać na braki. Gdyby niczego nam nie brakowało, w ogóle nie wydawalibyśmy pieniędzy. Ale brakuje nam. Jednym mniej, drugim więcej, lecz ciągle nam czegoś brakuje. Te braki to nasze konsumenckie potrzeby. Bywają codzienne, jak potrzeba rozpoczęcia dnia od świeżej bułeczki z lokalnej piekarni, jeszcze ciepłej (za niecałe dwa złote). I niecodzienne, jak potrzeba posiadania pełnego garnituru zębów, którą może zaspokoić tylko tytanowa sztuczna jedynka z porcelanową koronką (za ponad trzy tysiące złotych). Najkorzystniejszym zjawiskiem w biznesie jest brak, którego rynek jeszcze nie zaspokoił. Poszukiwanie takiego braku to jak poszukiwanie Świętego Graala. Dziesiątki małych piekarni sprzedają świeże bułeczki w Śródmieściu. Dziesiątki stomatologów oferują implanty. Konkurencja jest duża i nie śpi. Tymczasem brak, który jeszcze przez nikogo nie został zaspokojony, pozwala narzucić każdą cenę. Klienci będą musieli zapłacić tyle, ile im się każe. Nie będą mieli wyjścia, skoro nikt inny takiej usługi im nie zaoferuje. Może nawet dopiero wtedy uświadomią sobie, że ten brak im doskwiera? Z medycznego punktu widzenia brak nie jest chorobą. Nie figuruje na liście WHO. A jednak Vivek Murthy, naczelny lekarz sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych, nazwał go epidemią. Powtórzyły to za nim w ostatnich latach setki mediów na całym świecie. W artykule, który w październiku 2017 roku znalazł się na czołówce magazynu „Harvard Business Review”, Murthy ostrzegał, że problem dotyczy ponad czterdziestu procent Amerykanów, a poczucie braku skraca życie w podobnym stopniu, w jakim skraca je palenie piętnastu papierosów dziennie, i źle wpływa na pracę przedsiębiorstw. W 2018 roku Wielka Brytania jako pierwszy kraj na świecie tak bardzo zaniepokoiła się tym zjawiskiem, że walkę z nim przydzieliła specjalnemu ministerstwu. Ten brak, nie tak oczywisty jak brak zęba, ale zdecydowanie bardziej powszechny, to brak drugiego człowieka i bliskiej, autentycznej z nim więzi. To brak przytulenia, rozmowy, wysłuchania. W przeciwieństwie do braku zęba trudno taki brak zdiagnozować na pierwszy rzut oka. Tę dziurę po człowieku nie zawsze widać. Przyczyny braku są subiektywne, a dolegliwości mogą wystąpić u ludzi, których losy bardzo się od siebie różnią. Także u tych w pozornie szczęśliwych związkach, pozornie otoczonych wianuszkiem przyjaciół. Amerykański neurobiolog John Cacioppo, który badaniu tego zjawiska poświęcił ponad dwadzieścia lat życia, uważa, że ludzie jako gatunek wyewoluowali w kierunku doświadczania samotności, bo ten stan może być dla nich przydatny, nawet jeśli jest nieprzyjemny. Jak każdy ból sygnalizuje problem i mobilizuje do działania. Kiedy ludzie czują się wyłączeni z grupy, samotność popycha ich do kontaktu z innymi, znalezienia nowych przyjaciół lub odnowienia starych relacji. Problem zaczyna się wtedy, gdy poczucie osamotnienia utrzymuje się przez długi czas. Naukowcy nazywają taką samotność chroniczną i łączą z podniesionym poziomem kortyzolu, wysokim ciśnieniem, zapadalnością na depresję, cukrzycę typu B, choroby serca, a także z zaburzeniami snu, uzależnieniami, problemami emocjonalnymi i chorobami psychicznymi. Niektórzy badacze dowodzą, że chroniczna samotność skraca życie nawet o połowę. Cacioppo szacuje ostrożniej – według niego chroniczna samotność podnosi ryzyko przedwczesnej śmierci o jedną piątą. Mówi o niej, że jest zaraźliwa, dziedziczna i dotyczy przynajmniej co czwartej osoby. Zaraźliwa, bo może nadejść nagle, na skutek jakiegoś wydarzenia, a kiedy nadejdzie, to ogarnięta nią osoba odsuwa się od bliskich, ich także osamotniając. Dziedziczna, bo może odnosić się do sposobu przeżywania przez człowieka bólu braku w całym jego życiu, a tę wrażliwość na ból w pewnym stopniu (14–27 procent prawdopodobieństwa) przekazujemy dalej w genach. Takie tezy, wysnute z badania grupy ponad dziesięciu tysięcy osób, w 2016 roku przedstawiła grupa naukowców z UC San Diego School of Medicine. Co czwarty ankietowany przez naukowców Amerykanin na pytanie, z iloma osobami może porozmawiać od serca, odpowiedział, że nie ma żadnej takiej osoby. Kiedy zostało się już dotkniętym chroniczną samotnością, to trudno z niej wyjść. Neurobiolożka Stephanie Cacioppo (prywatnie żona Johna) porównuje chroniczną samotność do spaceru po lesie. Z tym że to spacer, w czasie którego każdy nadepnięty patyk przypomina węża. Cacioppo tłumaczy, że każdemu zdarza się pomylić patyk z wężem i podskoczyć z przerażenia. Ale dla chronicznie samotnej osoby wszystkie patyki to węże. Skrajna nieufność paraliżuje. W wywiadzie dla „The Guardian” z 2016 roku Cacioppo wspomina wynik swojego badania na grupie brytyjskich żołnierzy – weteranów wojennych, których uważa za jedną z grup najbardziej narażonych na chroniczną samotność. Z czterech metod hipotetycznie pomocnych w wychodzeniu z tego stanu Cacioppo odrzuca trzy. Chronicznie samotnym żołnierzom z eksperymentu nie pomogło zaangażowanie w zajęcia towarzyskie (bo bycie w towarzystwie innych samotnych nie oznacza jeszcze końca samotności – można być samotnym wśród ludzi), nie pomogła praca nad umiejętnościami społecznymi (bo głębokie osamotnienie nie pozwala skupić się na innych ludziach – głęboko samotny człowiek nawet jeśli teoretycznie wie, jak powinien się zachowywać, i tak zachowa się w sposób, który ujawni, że myśli tylko o sobie), nie pomogło też otoczenie społecznym wsparciem (bo jednokierunkowe wsparcie to nie relacja, a samotni nie potrafili odwzajemniać poświęcanej im uwagi). Czwartą, ostatnią metodą pracy z chronicznie samotnymi żołnierzami była próba zmiany postrzegania przez nich innych ludzi. Naukowcy tłumaczyli im, co się dzieje z ich mózgiem, kiedy przechodzi do trybu nieufności. Pokazywali, jak prawidłowo odczytywać komunikaty: co oznacza czyjś głos, spojrzenie, postawa. Omawiali też wcześniejsze błędy żołnierzy. Ćwiczenie miało na celu nauczenie ich patrzenia na patyk jak na patyk. Cacioppo podkreślił, że samotność to kwestia postrzegania rzeczywistości. W 2018 roku stacja BBC we współpracy z brytyjskimi naukowcami z trzech ośrodków naukowych postanowiła zbadać samotność za pomocą ankiety. The Loneliness Experiment przeprowadzono na grupie pięćdziesięciu pięciu tysięcy osób powyżej szesnastego roku życia. Ankietę wypełniali w internecie ludzie z całego świata. BBC szczyci się, że to największe tego rodzaju badanie na świecie. Co trzeci uczestnik badania odpowiedział, że samotny czuje się „często” lub „bardzo często”. Zasadniczo uczucie to słabło wśród ankietowanych wraz z wiekiem. Do „częstego” lub „bardzo częstego” poczucia samotności przyznało się aż czterdzieści procent ludzi w wieku między szesnastym a dwudziestym szóstym rokiem życia i tylko dwadzieścia siedem procent ankietowanych powyżej siedemdziesiątego piątego roku życia. Kobiety częściej niż mężczyźni deklarowały, że poczucie samotności jest dla nich powodem do wstydu. Jak wykazało badanie, samotni nie korzystają z mediów społecznościowych częściej niż ci, którzy się samotni nie czują, ale mają więcej znajomych tylko w świecie wirtualnym. Badanie potwierdziło obserwacje małżeństwa Cacioppo: cechy osób samotnych, które rozpoznano w badaniu, to niski poziom zaufania do innych i wysoki poziom niepokoju. Takie cechy utrudniają nawiązywanie przyjaźni. Ludzie, którzy często czują się samotni, według badania, mają również słabsze zdrowie i częściej palą. Częściej należą też do grup dyskryminowanych społecznie. Tylko co trzeci uczestnik badania The Loneliness Experiment uznał, że samotność wiąże się z życiem w pojedynkę. Uczestnicy interpretowali ten stan raczej jako poczucie braku zrozumienia, braku łączności ze światem. Samodzielne spędzanie czasu większość badanych postrzegała jako przyjemne. Co pomaga na złą samotność? Badani proponują przede wszystkim nie myśleć o tym. Zająć się pracą, nauką, hobby. Dołączyć do klubu zainteresowań (warto dodać, że ta opcja pojawia się również na liście trzech najmniej pomocnych praktyk). Kolejne rozwiązanie to zmiana sposobu myślenia. Tu znów wyniki badania pokrywają się z obserwacjami Cacioppo. Badani uznali randkowanie za najgorszą, a jednocześnie najczęściej udzielaną samotnej osobie radę. Na potrzeby tej książki rozmawiałam z pięćdziesięcioma dziewięcioma osobami. Nie wszystkie te rozmowy miały bezpośrednie przełożenie na treść książki. Niektóre po prostu dały mi do myślenia i uświadomiły, jak bardzo różnie ludzie definiują, czym jest dla nich brak. Części osób, które zgłaszały się do mnie chętne do rozmowy o swojej samotności, musiałam od razu odmówić. Ich brak był dla mnie zbyt niezrozumiały. Jedną z takich osób była dwudziestokilkulatka, która podróżuje po świecie z chłopakiem i uwielbianym przez nich oboje psem. Czytając jej słowa o tym, jak to czują się nieraz samotni, bo w swoich malowniczych dalekich podróżach są rozłączeni z rodziną i przyjaciółmi, nie mogłam się nadziwić, jak bardzo różnie można ten brak definiować. Między innymi właśnie pod wpływem krótkiej rozmowy z tą dziewczyną zdecydowałam, że będę pisać nie o ludziach samotnych jako takich (jak początkowo planowałam, bo to zagadnienie zdecydowanie za mało precyzyjne), ale o wszystkich tych, którzy z samotnością – cudzą lub własną – usiłują poradzić sobie za pomocą pieniędzy. Moimi bohaterami są więc usługodawcy i ich klienci. Bywa, że brak dotyka i jednych, i drugich. Dealer też może być przecież narkomanem. Szewc może potrzebować butów. Monika (dwadzieścia trzy lata) sama siebie głaszcze. Zwykle robi to w łóżku, przed snem. Rozpulchnioną od ciepła, miękką dłonią gładzi swoją skórę – dłonie, ręce, ramiona – i wyobraża sobie, że robi to ktoś inny. Jej wyobraźnia nie precyzuje, kto to jest. Jeśli bardzo mocno się skupi, Monika wyobraża sobie, że jedna część jej ciała odczuwa tę drugą jak ciało obce. Zwykle jednak czuje obie części. I tę, która głaszcze, i tę, która jest głaskana. Hania (dwadzieścia siedem lat) kiedy bardzo chce, żeby ktoś ją przytulił, a nie ma kto tego zrobić, idzie pod prysznic i odkręca gorącą wodę. Chodzi o to, żeby ukrop dotknął do żywego. Aż Hania będzie mieć wrażenie, że zaraz woda weżre się jej przez skórę do kości, jak kwas. To bardzo przyjemne uczucie. Przechodzi ją od tego dreszcz z tyłu głowy. Hania stoi tak przynajmniej kilka minut, aż skóra zrobi się czerwona. Adam (dwadzieścia osiem lat) kiedy jest mu źle, zwykle zaczyna rysować. Ale raz było mu tak źle, że tak, jak stał, wyszedł z domu i poszedł do lasu. To było lato, owszem, lecz był też środek nocy. Adam wszedł najgłębiej, jak potrafił, bez latarki, a potem zwinął się w kłębek na ziemi i zasnął. Filip (trzydzieści osiem lat) wyszukuje na YouTubie twórców, do których odzywa się z gratulacjami. Pisze, że ich muzyka, ich animacja, ich podcast, wykład, konferencja bardzo go poruszyły. Szczególnie teraz, w kontekście ostatnich wydarzeń w jego życiu, ten album, ten utwór, ta myśl, te słowa, ten dźwięk były mu bardzo potrzebne. Czasem zdarza się, że twórcy odpisują. Stephanie Cacioppo po śmierci męża kontynuuje ich wspólne dzieło, próbując opracować specjalny lek, który pomógłby samotnym. Na razie wraz ze swoim zespołem odkryła, że odpowiednia dawka pregnenolonu, naturalnego hormonu, który można produkować sztucznie, pomaga szczurom radzić sobie z brakiem innych szczurów. Na łamach „Smithsonian Magazine” w lutym 2019 roku Cacioppo tłumaczyła, że tabletka z pregnenolonem nie leczyłaby samotności, ale mogłaby pomóc samotnym ludziom zmniejszyć lęk przed budowaniem relacji. Na razie samotnym pozostają usługi, które przygotował dla nich rynek. Sprzedają się dobrze.\nrandka Słowo „randka” (z francuskiego rendez-vous) narodziło się najprawdopodobniej pod koniec dziewiętnastego wieku i początkowo znaczyło to samo co „schadzka” – potajemne spotkanie zakochanych. Potajemne, bo jeszcze do niedawna miłość romantyczna zasadniczo nie szła w parze z planami matrymonialnymi. Małżeństwa zawierano ze względów prokreacyjnych i ekonomicznych. Miłość mogła się pojawić w małżeństwie, ale był to raczej wyjątek niż reguła. Jeśli się pojawiała, to zwykle poza nim. Przyszłych małżonków – w zależności od klasy społecznej – zapoznawała rodzina, swatały ich swatki i swaci. Znajomości zawiązywały się też na sąsiedzkich zabawach i przyjęciach towarzyskich. szybka randka Idea „szybkich randek” – spotkań, w ramach których w krótkim czasie można poznać dużą liczbę nowych osób i wytypować spośród nich takie, z którymi chciałoby się rozwinąć znajomość – przywędrowała do Polski ze Stanów Zjednoczonych kilkanaście lat temu. W 1998 roku na pomysł takich spotkań wpadł rabin z Los Angeles, Yaacov Deyo. Chciał odwieść w ten sposób młodych Żydów od poszukiwania miłości w przypadkowych miejscach i rozpraszania diaspory. Zamiast zagadywać kobiety na dyskotece i ryzykować natrafieniem na gojkę, młodzi mężczyźni wyznania mojżeszowego mieli wybrać się do kawiarni (na pierwszy ogień poszła kawiarnia w Beverly Hills) i co kilka minut przesiadać się między stolikami, przy których rozmów z nimi wyczekiwały młode żydowskie kobiety. Po każdej „szybkiej randce” obie strony mogły uzupełniać formularze notatkami na temat poznanych osób. O zmianie w parach rabin informował drewnianą kołatką, używaną w judaizmie podczas święta Purim. Tradycyjnie takie kołatki służyły do zagłuszania imienia Hamana, znienawidzonego urzędnika, którego królowa Estera uśmierciła, wieszając na szubienicy. Kontakty do siebie organizatorzy przekazywali tylko osobom, które wzajemnie zaznaczyły się w formularzach. Pomysł na randkowanie w konwencji telewizyjnego show, w którym wygrają jedynie najlepsi, szybko podchwyciły amerykańskie media i rynek. Po drodze nieco go wypaczyły. Nie tylko zamianą tradycyjnej kołatki na zwykły dzwonek, ale i – nierzadko drastycznym – skróceniem czasu, jaki miały poświęcać sobie pary. Nic dziwnego – raz, że im szybsza randka, tym więcej emocji wzbudza w uczestnikach, a dwa – tym mniej czasu antenowego trzeba na nią przeznaczyć. Jak donosi „New York Times”, w 1999 roku jedna z amerykańskich stacji telewizyjnych wyemitowała show, w którym uczestnicy szybkich randek mieli rozmawiać każdy z każdym tylko trzydzieści sekund. Rozemocjonowane pary krzyczały do siebie nerwowo jak na licytacji. Rabin Deyo obejrzał program i zadzwonił do jego producentów ze skargą, ale nikt nie zwrócił na niego uwagi. Odpuścił. Później myślał jeszcze, by pomysł szybkich randek opatentować, lecz stwierdził, że szkoda mu nerwów na użeranie się z naśladowcami. Wolał założyć, że dobra idea przyniesie dobre owoce. Pod koniec drugiej dekady dwudziestego pierwszego wieku w największych polskich miastach sesje szybkich randek odbywają się regularnie kilka razy w miesiącu, a czasem nawet po kilka razy dziennie. Samotni łatwo wyszukają je przez internet. Największe portale, takie jak Speed-Dates.pl, RandkiDlaSingli.pl, Svatka.pl czy UpolujSingla.pl, do udziału w organizowanych przez siebie wydarzeniach zachęcają stockowymi zdjęciami w pastelowych kolorach. Takie zdjęcia można wyszukać w płatnych bazach pod hasłami: „szczęśliwa para”, „miłość”, „zakochani”. Starannie upozowani modele o idealnie zadbanych twarzach i ciałach udają zwyczajnych ludzi. Czy szybka randka zapewni miłość rodem z Shutterstocka? Czy zapewni takie życie? Może nie, ale dobrze, by takie przeświadczenie zakiełkowało w umyśle samotnego internauty. Organizatorzy wychodzą z założenia, że marzenie dobrze jest sprecyzować. I tak do wyboru mamy randki „dla aktywnych” (na zdjęciu damskie i męskie nogi obute we wrotki, gładkie nogi czule opierają się o nogi owłosione), „dla miłośników podróży” (długowłosa blondynka rzuca się na szyję wysokiego bruneta, w tle góry), „dla singli z wyższym wykształceniem” (damskie i męskie nogi w studenckich trampkach zwisają z murku, na którym przysiadła para). Częste są randki dla katolików (mężczyzna w białej koszulce, z bukietem białych kwiatków), rzadsze dla niepalących, dla wegan, dla wysokich. Do wyboru mamy też „ekskluzywny speed dating” („dla singli z dobrą kondycją finansową”, elegancka para trąca się radośnie kieliszkami czerwonego wina) czy szybkie randki dla tych, którzy zaplanowali sobie, że jeszcze w tym samym roku znajdą męża lub żonę. Portal UpolujSingla.pl oferuje również dodatkowo specjalną, tajną kategorię, dostępną tylko dla osób, które na szybkich randkach bywały już wcześniej. To „select speed dating” („szybkie randki z selekcją”) – randki dla osób wyjątkowo atrakcyjnych, czyli tych, których często wybierano. W tym przypadku do udziału nie zachęca zdjęcie, a sama obietnica wyjątkowości. Ważnym kryterium doboru uczestników jest wiek skorelowany z płcią. Starsze kobiety płacą za udział w randkach więcej niż starsi mężczyźni. Rejestrując się na portalu Svatka.pl, kobieta za udział w szybkich randkach „dla dojrzałych” (między trzydziestym a czterdziestym piątym rokiem życia) zapłaci trzydzieści pięć złotych. Mężczyzna – dwadzieścia pięć złotych (ale tylko przy zapisie z dwutygodniowym wyprzedzeniem; organizatorzy ostrzegają, że rejestracja w ostatnim tygodniu kosztuje czterdzieści dziewięć złotych). W niższej kategorii wiekowej (do trzydziestu lat) kupując wejściówkę nawet na ostatnią chwilę, kobieta zapłaci w Svatka.pl tylko dziewiętnaście złotych, a mężczyzna – ponad dwa razy więcej. Na portalu UpolujSingla.pl między wiekiem kobiet i mężczyzn rozciąga się obowiązkowa, kilkuletnia różnica. Na przykład kobiety uczestniczące w szybkich randkach „dla aktywnych” mają mieścić się w przedziale między dwudziestym czwartym a trzydziestym szóstym rokiem życia, ale już zapisujący się na spotkanie mężczyźni mają mieć między dwadzieścia siedem a trzydzieści dziewięć lat. W innych kategoriach wygląda to podobnie. Organizatorzy zakładają najwyraźniej, że mężczyzna powinien móc na szybkich randkach „upolować” singielkę nawet piętnaście lat od siebie młodszą, ale już kobiecie dopuszcza się co najwyżej „upolowanie” singla młodszego o lat dziewięć. Cały ten skomplikowany, seksistowski system uregulowań i podziałów, okraszony bardzo wątpliwej jakości estetyką portali przyjmujących zapisy na szybkie randki, od pierwszego zobaczenia zniesmacza mnie i odrzuca. Ale i fascynuje. Aby sprawdzić rzecz na własnej skórze, uczestniczyłam w trzech spotkaniach z portalu UpolujSingla.pl w kategoriach: „młodsza grupa” (sierpień 2018), „select speed dating” (sierpień 2019) i „dla singli z wyższym wykształceniem” (wrzesień 2020). Wszystkie spotkania odbywały się w Warszawie. W efekcie otrzymałam kontakty do dwudziestu czterech mężczyzn. Większość z nich wiedziała, że piszę książkę. Rozmawiałam później z kilkoma mężczyznami, a także z kobietami, które poznałam w przerwach. Wybrałam trzy osoby, których historie wydały mi się najciekawsze. Marek Gdy go poznaję, w sierpniu 2018 roku, Marek ma dwadzieścia pięć lat. To niewysoki mężczyzna o ciemnej karnacji, z głęboko osadzonymi oczami i grubymi czarnymi brwiami. Ma wadę wymowy, którą w pierwszej chwili biorę za obcy akcent. Może jest z Ukrainy? Marek prostuje, że jest Polakiem z okolic Rzeszowa. Ale przyzwyczaił się już, że ludzie się mylą. W sklepach często biorą go za obcokrajowca i zwracają się do niego po angielsku. W czasie naszej rozmowy dużo się uśmiecha, odsłaniając zęby. Nie jestem pewna, czy z sympatii, czy z nerwów. Mówi tak szybko i tak niewyraźnie, że często muszę go prosić o powtórzenie. Powtarza cierpliwie. Tłumaczy, że ważne są dla niego wspólne priorytety. Zakochanie, miłość – to przyjdzie z czasem. W ciągu pięciu minut naszej znajomości pada pytanie, ile chciałabym mieć dzieci. On marzy o piątce. Tłumaczy, że jest programistą, zarabia dobrze, z utrzymaniem nie byłoby problemu. Jest też katolikiem, a katolickie wartości są dla niego bardzo ważne. – A ty, jesteś wierząca? – pyta. Proszę, żeby mnie zaznaczył, to pogadamy do książki. Marek się zgadza. Nigdy jeszcze nie udzielał wywiadu, ciekawi go, jakie to uczucie. Przynajmniej dwóch mężczyzn spośród tych, którzy dosiadają się do mojego stolika po Marku, wspomina mi o nim na zasadzie anegdotki, którą powtarzały im kolejne współrandkowiczki. Że krąży tu taki, co chciałby piątkę dzieci, katolik, wariat jakiś. Spotykamy się w kawiarni na Krakowskim Przedmieściu pod koniec września. Marek opowiada, że na szybkich randkach bywa od listopada zeszłego roku. Także na tych dla katolików, oczywiście, choć podkreśla, że nie widzi dużej różnicy. Przyzwyczaił się. Na oazach, pielgrzymkach, rekolekcjach również spotyka często ludzi, którzy swojej wiary nie traktują poważnie. Przychodzą nieraz dla towarzystwa albo żeby sobie pośpiewać. Wątpią, błądzą. Nie kierują się w życiu ideałami. To nie szkodzi. Nad tym można popracować. Marek jest przekonany, że pod wpływem jego wiary i rozmów z nim przyszła żona nawróciłaby się na właściwą drogę. – Byłem na randkach dla młodych, dla aktywnych, dla tych z wysokimi dochodami. Mam też konto na portalu ZapisaniSobie.pl, to taki portal randkowy dla katolików – wylicza. Po dziesięciu miesiącach poszukiwań podsumowuje, że ma za sobą około pięćdziesięciu randek. – Czasem nawet trzy razy w tygodniu się spotkał człowiek, czasem raz. A z każdą kolejną randką człowiek bardziej wyluzowany – stwierdza Marek. Tłumaczy: – Na początku bardzo się stresowałem. Podchodziłem do tego racjonalnie, matrymonialnie. Wstydziłem się pytać o różne sprawy, bo nie rozmawiałem wcześniej ze zbyt wieloma obcymi ludźmi. Teraz te rozmowy wyglądają zupełnie inaczej. Marek przyznaje: większość randek kończyła się na pierwszym spotkaniu. Ale były też drugie, trzecie, czwarte randki z tymi samymi dziewczynami. Problem w tym, że Marek – mimo upływu czasu – nie potrafił nic do nich poczuć. Dziewczyny, jak mówi, przeciwnie. Bywało, że nie zauważały, jak czas zleciał. Musiał zwracać im uwagę, że to już trzy godziny i pora iść do domu. Po randce pisały pierwsze. Więcej pisały, częściej. Intensywnie patrzyły mu w oczy. W końcu zawsze musiał im tłumaczyć, że niestety, to nie to. – Z chęcią utrzymywałbym kontakt, ale jeśli druga osoba chce czegoś więcej, to każde takie spotkanie będzie dla niej krzywdzące – tłumaczy. – W takiej relacji można łatwo popaść w kompleksy. Dlatego teraz mówię od razu, że nie jestem gotowy na związek. Zmieniłem podejście. Najpierw muszę się zakochać. Pytam o dzieci. Marek nie pamięta, od kiedy wie, że chce mieć ich dużo. Chyba od gimnazjum. Sam ma jedną siostrę, o czym mówi takim tonem, jakby był jedynakiem. Tylko jedna! Człowiek może poczuć się samotny. Z siostrą ma dobry kontakt. Z rodzicami – gorszy. To typowi katolicy – praktykujący, lecz bez gorącej wiary, bez dużego przekonania. Nie są też zbyt wylewni. A Marek chciałby, żeby jego rodzina była nie tylko duża, ale i pełna miłości, ciepła. Dlatego już od liceum przygotowywał się do roli ojca, studiował fachową literaturę o wychowywaniu dzieci, o ich rozwoju psychicznym. Podpatrywał, jakie problemy miewają ze swoimi dziećmi krewni; sprawdzał, z czego to może wynikać. Zdobytą wiedzę wykorzystywał w praktyce: prowadził rekolekcje dla dzieci, jako wolontariusz przez dwa lata udzielał korepetycji w domu dziecka. Na początku zastanawiał się, czy nie zostać nauczycielem, ale przeraziła go niska pensja. Praca w domu dziecka sprawiła też, że uświadomił sobie ogrom trudności. Ale co innego cudze dzieci uczyć, z patologicznych rodzin, co innego własne. – Tak naprawdę czwórka też może być. A jak będzie fajna dziewczyna, to i trójka – przyznaje ugodowo. Gdyby okazało się, że własnych dzieci Marek mieć nie może, wtedy chciałby je adoptować albo przynajmniej pomagać w opiece bliskim znajomym. Jest przekonany, że człowiek potrzebuje spełniać się jako rodzic i że można to zrobić także w taki sposób. Dlatego życie bez własnych dzieci jeszcze sobie wyobraża. Ale już bez żony – nie. Może właśnie dlatego po dwóch miesiącach od naszej szybkiej randki uznał, że już nie spytałby o liczbę dzieci w ciągu pierwszych pięciu minut znajomości. Poczekałby z tym do zakochania. Zakochanie jest jednak ważniejsze. Kiwam głową. Marek opowiada, że był już w życiu zakochany i wie, jakie to uczucie. Potrafi uderzyć od pierwszego wejrzenia jak piorun. Wtedy już na nic się nie patrzy. Niedawno dowiedział się, że dwie z trzech jego gimnazjalnych miłości biorą narkotyki i mają dzieci z przypadkowymi partnerami. Cieszy się, że nic z tego wtedy nie wyszło. Gdy spotykamy się rok później, we wrześniu 2019 roku, Marek opowiada mi, że zakochał się w dziewczynie ze wspólnoty religijnej Ruchu Światło-Życie, do której należy. O tym, że to zakochanie, przekonał się podczas potańcówki. Zorientował się po zazdrości, którą poczuł, gdy tańczyła z innymi. – Wtedy byłem pewny– uśmiecha się. Spotykali się przez miesiąc, chodzili na spacery, pisali ze sobą. Ale już wie, że związku z tego nie będzie. – Nie możemy być razem, bo dziewczyna ma problemy, które blokują ją na otwarcie się na Boga. Żyje w ciągłym grzechu – tłumaczy. – Półtora roku temu zginął jej brat, w wypadku samochodowym, a ona nie może przebaczyć tamtemu kierowcy. Mówi, że go nienawidzi. Przez to ciężko jej uwierzyć w Bożą miłość. Rozeszliśmy się, bo stwierdziła, że widzi, że ja chcę, żeby się zmieniła, a ona się zmienić nie chce. Gdybyśmy się nie rozeszli, moja wiara by na tym ucierpiała. Marek opowiada mi o jeszcze jednej dziewczynie. Poznał ją przez portal dla katolików. Spotkali się trzy razy. Zawsze były to spotkania bardzo intensywne, długie – po pięć, siedem godzin. Po drugim spotkaniu przytulił ją na pożegnanie. – Poczułem, że za wcześnie to zrobiłem. Miałem wyrzuty sumienia. Ja tylko ją lubiłem, z wyglądu mi się podobała. A ona, kiedy spotkaliśmy się po raz trzeci, zaczęła mnie całować. A potem powiedziała coś, co bardzo mnie wkurzyło. Po pierwsze, że chce białego małżeństwa. Po drugie, że chce najwyżej jedno dziecko albo w ogóle. Przyznała, że bała się mi to powiedzieć, bo bardzo chciała być ze mną. Wiedziała, że chcę co najmniej trójkę, miałem to napisane w profilu. Marek podsumowuje: – To był mój pierwszy pocałunek w życiu. Na pewno inaczej to sobie wyobrażałem. Także przez to, że to było z zaskoczenia. Marek przyznaje, że najbardziej brakuje mu teraz w życiu przyjaciół. Po przeprowadzce za pracą do Wrocławia nie zdążył ich jeszcze poznać na miejscu. Zresztą, mówi, chyba nigdy nie miał przyjaciół. Takich, z którymi mógłby się wspólnie pomodlić. Wystarczyłyby mu trzy tak bliskie osoby. I jeszcze powinien mieć cel w życiu. Praca nie jest tak satysfakcjonująca, jak przypuszczał, raczej mało rozwojowa. Musi znaleźć sobie hobby. Mieszka ze współlokatorką, z którą prawie nie rozmawia. Fakt, dziewczyna mu się zupełnie nie podoba. To lepiej, bo przynajmniej nie ma ryzyka, że się w niej zakocha, ale i tak woli jej unikać. Zapisał się też do dwóch wspólnot religijnych. Specjalnie do dwóch, żeby wybrać, w której będzie mu się bardziej podobało. I dalej chodzi na szybkie randki. Raz wybrał się na takie, w których uczestniczyły dwadzieścia trzy pary. Pod koniec wysiadało mu gardło, wszystkie dziewczyny mu się pomieszały, kompletnie nie pamiętał, kogo pozaznaczał. Spotkanie trwało dwie godziny, między poszczególnymi osobami nie było czasu robić notatek. Pod koniec był już bardzo zmęczony. – Ale ja jestem wytrzymały. Nawet jeśli nie mam ochoty już poznawać nowych ludzi, to tego po mnie nie widać – podkreśla. O szybkich randkach powiedział tylko siostrze. Przyjęła to dobrze. Ona sama miała konto na katolickim portalu randkowym. Teraz ma męża ze wspólnoty, niedawno wzięli ślub. Rodzice o szybkich randkach nie wiedzą. – Na szczęście na weselu siostry byłem sam. A i tak tata włączył kolejny bieg. Dlaczego nie ta, dlaczego nie tamta? – Marek kręci głową. Przyznaje, że szybkie randki dużo mu dają. Wcześniej w kontaktach damsko-męskich był bardzo nieśmiały. Nigdy nie miał dziewczyny, ale wiele razy mu się jakaś podobała, był zauroczony, zakochany i nie miał odwagi nic zrobić. – Miałem uczucie przegranych okazji. Załamywałem się. Czułem, że czas leci, a przez lata nic się nie zmienia. I może ja nigdy… – opowiada Marek i urywa w pół zdania. Teraz jest przekonany, że wkrótce kogoś pozna. Ten trudny czas to tylko taki etap, zaraz minie. – Jak tylko osiądę na dobre we wspólnocie, poznam ludzi, przestanę chodzić na szybkie randki – deklaruje. – Wiem, że prędzej czy później zakocham się w dziewczynie ze wspólnoty. Gdy odzywam się do niego na Facebooku we wrześniu 2020 roku, Marek pisze, że żony już nie szuka, na razie. „Ewoluowałem myślenie” – stwierdza. „Najpierw trzeba przepracować relację z najbliższymi, czyli z rodzicami. Nie da się chyba zbudować zdrowej relacji, jeżeli się nie przepracuje relacji w rodzinie i jak człowiek nie nauczy się budować relacji przyjacielskiej z osobami tej samej płci. A odkryłem, że mam problem ze zbudowaniem relacji przyjacielskiej, nie mam prawdziwego przyjaciela. Relacja romantyczna bez przyjaźni nie wyjdzie. Nie uważam, żeby dla samego romantyzmu, pożądania, seksualności miała sens. To jest piękne wszystko, ale bez przyjaźni nie wyjdzie”. Marek zdecydował się na rozpoczęcie terapii. Ernest Ernest w 2018 roku ma dwadzieścia sześć lat. Wysoki blondyn, programista, z Białegostoku. Nie pamiętam już, o czym z nim rozmawiałam w czasie naszego pierwszego pięciominutowego spotkania; dość że Ernest zrobił na mnie dobre wrażenie. To jego pierwsze szybkie randki, tak samo jak moje, dopiero przyjechał do Warszawy. Umawiamy się w parku Pole Mokotowskie, jak proponuje. Przynosi ze sobą taśmę do slackliningu, którą rozciąga pomiędzy drzewami, i uczy mnie po niej chodzić. W zasadzie jestem na tym spotkaniu niemal prywatnie, bo Ernest wydaje mi się fajnym chłopakiem. Tak się składa, że z nikim się akurat nie spotykam. Na koniec randki pyta mnie o datę i godzinę urodzenia. Tłumaczy, że jego rodzice – właściciele rodzinnej firmy – pytają o to wszystkich swoich nowych pracowników. Wpisują później te dane do komputera, a komputer pokazuje im precyzyjny horoskop dla tej osoby. Uzależniają od niego decyzję o stałym zatrudnieniu. Śmieję się, ale chyba trochę zbyt głośno, bo Ernest robi kwaśną minę. Mimo wszystko wymusza na mnie, bym dopytała mamę, o której godzinie się urodziłam, i wysłała mu tę informację esemesem. Wysyłam. Następnego dnia Ernest przesyła mi mailem sążnisty „horoskop urodzinowy”, długi na jedenaście stron. Z horoskopu dowiaduję się, między innymi, że: charakteryzuję się „skrajnym negatywizmem i sceptycyzmem”, mam trudności z utrzymywaniem równoprawnych, partnerskich stosunków, a także nie jestem zbyt elokwentna i wymowna. Za to myślenie mam „dokładne, skrupulatne, logiczne i naukowe”, dzięki czemu mogłabym zostać „matematykiem, projektantem, inżynierem, konstruktorem architektem, konserwatorem, nauczycielem lub politykiem”. Ponadto mam dobre predyspozycje na „pisarkę, lekarkę, naukowca, badaczkę, uczoną, bibliotekarkę i sekretarkę” („ze względu na swoją wrodzoną umiejętność wysławiania się i wysoki stopień inteligencji”). Pluton w Skorpionie nadaje mi z kolei „ogromną siłę wewnętrzną”. Moje życie emocjonalne jest „niezmiernie głębokie i burzliwe”. „Możesz stać się wojowniczką odrodzenia albo kapłanką zniszczenia, ale wszystko zależy od Twoich wyborów” – zwraca się do mnie autor horoskopu. Tej pasjonującej lekturze oddaję się u boku koleżanki, która towarzyszyła mi na szybkich randkach. Zaśmiewamy się do łez. W październiku 2019 roku odzywam się do Ernesta ponownie. Nie obawiam się, że będzie miał do mnie żal o zerwanie kontaktu – najwyraźniej zinterpretował horoskop na moją niekorzyść, bo wcale o ten kontakt nie zabiegał. Pytam, co się u niego zmieniło, zastrzegając, że pytam o to do książki. – Do książki? – Ernest nie dowierza. Pewnie już zapomniał, że mu o tym mówiłam. Słyszę po głosie, że śmieje się do słuchawki kpiąco. – No dobrze, możemy porozmawiać do tej twojej publikacji. Od czasu gdy się poznaliśmy, ma za sobą kilkanaście wyjść na szybkie randki. Szacuję. Jeśli wyjść było piętnaście, to oznacza ponad trzysta pięciominutowych spotkań. Trzysta nowych kobiet, z którymi łącznie Ernest przegadał non stop dwadzieścia pięć godzin w pięciominutowych interwałach. – Nie jest to najwyższy poziom randek, jaki sobie wyobrażam. Osoby, które tam przychodzą, jednak bym określił jako zdesperowane. – Ocenia. – Raczej często mają na bakier z relacjami z innymi ludźmi. Ale myślę, że to dobry sposób na wyjście z piwnicy, że tak powiem. Terapia szokowa. Ernest szacuje, że dziewięć na dziesięć spotkań, w których uczestniczył, to szybkie randki dla młodszych. Chodził też na randki dla aktywnych. W szybkich randkach podoba mu się to, że w krótkim czasie można poznać dużą liczbę osób. – Masz okazję przebierać, wybierać. Przekartkować sobie drugą osobę. – Cieszy się. – Rozmowa na żywo, nawet przez dwie minuty, jest nie do porównania z Tinderem, gdzie masz tylko zdjęcie i opis. Przyznaje: – Fakt, że jestem oceniany, może być stresujący, ale generalnie byłem zawsze oceniany dobrze, więc lubiłem stawać do tej konkurencji. Dobrze się w niej sprawdzałem. Podchodziłem do tego w pewien sposób na sportowo, żeby jak najwięcej lasek przekonać do siebie. – Lasek? – No lasek, tak. Taki jest mój język, moje słownictwo. Ale też myślę, że laskom to schlebia. W ich słowniku to komplement. Ernest deklaruje, że wybierało go trzy czwarte „lasek”, albo i więcej. – Myślę, że to dlatego, że byłem prawdziwy, otwarty. I generalnie jestem ciekawą osobą. Zajmuję się wieloma ciekawymi rzeczami. Wydaje mi się, że to się mogło podobać. Mówiłem o moich hobby, o tym, czym się zajmuję, skąd pochodzę, o pracy, o tym, jak się bawię w wolnym czasie. Że gram na instrumentach, gram w squasha, jeżdżę na nartach, snowbordzie, na nartach wodnych, motocyklu, programuję. Ernest ocenia, że szybkie randki pomogły mu nabrać swobody w kontaktach z ludźmi. Dzięki nim łatwiej mu teraz nawiązywać nowe znajomości. – Można się doskonalić w nieskończoność w różnych dyscyplinach. Powiedzmy, że to jedna z dyscyplin, w której się doskonalę – tłumaczy. A że nie poznał nikogo ciekawego? Nie szkodzi. – Jak byłaś w kinie dziewięć razy i ci się nie podobało, to nie znaczy, że nie pójdziesz po raz dziesiąty. Na tyle mi się podobało, że szedłem kolejny raz – stwierdza. Jako często wybierany uczestnik Ernest zakwalifikował się do szybkich randek z selekcją. Zdanie o nich ma złe. Podejrzewa, że organizator oszukuje i wysyła zaproszenia wszystkim jak leci. – Spotkanie takie samo jak każde inne, a wręcz gorsze, bo miks wszystkich smaków. Mój kumpel, który wcale nie miał szalonych wyników, dostał zaproszenie. No i osoby, które tam chodzą. No, żadne perły – prycha. – Desperatki. Laska cała na czerwono ubrana, pomalowana na czerwono jeszcze, jakiś dekolt. To dla mnie objaw w kierunku desperacji. Albo po prostu laska nieatrakcyjna. Widać, że nie ma wielu okazji do nawiązywania relacji z facetami. Bywały takie, które to mówiły wprost. Może to błąd w taktyce. Laska się wygadywuje. Nie zwiększa to jej atrakcyjności, nie robi dobrego wrażenia w moich oczach. Mogłaby tego nie robić, to miałaby większą skuteczność. Myślę, że niektóre to miały problem z dostaniem jednego ptaka. – Ptaka? – Krzyżyka, zaznaczenia, wiadomo, o co chodzi. Szacuje, że był łącznie na około dwudziestu randkach z dziewczynami poznanymi na speed datingu. – Nie mogę powiedzieć, żeby to były jakieś ważne dla mnie osoby, ale z jedną, dwiema kontakt utrzymuję – mówi. Przyznaje, że często zaskakiwało go, jak bardzo dziewczyny różnią się od tego, czego się spodziewał po pięciominutowym spotkaniu. Ernest podkreśla, że nawet gdyby zaznaczyła go „genialna, super osoba” (jego ideał to artystyczna dusza albo humanistka), nie związałby się z nią. – Straciłbym wtedy inne, potencjalnie lepsze okazje – tłumaczy. – Jak już będę w jakimś poważniejszym związku, to nie będzie mi wypadało spotykać się z innymi laskami. We wrześniu 2020 roku nie udaje mi się już z Ernestem skontaktować. Reszta tekstu dostępna w regularnej sprzedaży.\nPolecamy także: Ewa Stusińska Miła robótka Polskie świerszczyki, harlekiny i porno z satelity Gdy z początkiem lat dziewięćdziesiątych szeroko otwarły się w Polsce wrota kapitalizmu, do szarej rzeczywistości wdarła się zachodnia frywolność i kolorowa obietnica seksualnego spełnienia. Zniknęła cenzura, lecz nikt nie wyjaśnił, co wolno, a czego nie wypada, ani gdzie przebiega granica między erotyką a pornografią. Oto nietuzinkowa kronika czasów przełomu. Czasów, gdy pod ladą każdej wypożyczalni ukrywano segregator pełen wytartych okładek filmów porno, w słuchawce po wykręceniu 0-700 kusiły ponętne głosy, w domach kultury przy ptysiu i paluszkach organizowano pokazy erotyków, a pozornie niewinne „pani pozna pana” wyczytane w dziale ogłoszeń było zaproszeniem do eksploracji nowych obszarów seksualnej wolności.\nDrauzio Varella Więźniarki Tłumaczenie Michał Lipszyc Zakład karny dla kobiet w São Paolo to świat w miniaturze. Jest tu rynek pracy, handel, są problemy mieszkaniowe. Jest moda i zmieniające się trendy w wystroju wnętrz. Są sojusznicy i wrogowie. Są zasady, których trzeba przestrzegać, jeśli chce się przeżyć. Jest hierarchia i wewnętrzny system sądowniczy. Oczywiście są też strażniczki, ale tylko gościnnie, więc nie mają wiele do powiedzenia. Autor, który przez wiele lat pracował charytatywnie w zakładach karnych jako lekarz, nie tylko barwnie i szczegółowo opisuje ten niezwykły świat, ale bada też, co sprawiło, że jego podopieczne znalazły się za kratami. To smutny paradoks, ale niektóre bohaterki tej opowieści dopiero za murami więzienia znajdują bezpieczną przystań.\nJan Pelczar Lecę Piloci mi to powiedzieli Jan Pelczar spisał opowieści o wielkich marzeniach i niezwykłych doświadczeniach, ale też o nieustających zmaganiach z postępującą automatyzacją, niewystarczającym przeszkoleniu na wypadek sytuacji kryzysowych i tęsknocie za rodziną. Piloci i pilotki rozkładają na czynniki pierwsze przebieg znanych katastrof lotniczych, próbując wytłumaczyć ich przyczyny, odnoszą się do zarzutów o zatruwaniu środowiska przez przemysł lotniczy i opisują zagrożenia dla zdrowia, które wywołuje praca w przestworzach. Pozwalają też zajrzeć za drzwi zamkniętego kokpitu i zdradzają, co robią w czasie wielogodzinnych lotów. Wreszcie – opowiadają o wyzwaniach, jakie stoją przed przewoźnikami w rzeczywistości, która czeka nas po pandemii.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Usluga_czysto_platoniczna__Jak_z_samotnosci_robi_sie_biznes-ebookRO/p00659307i006" target="_blank" title="Usługa czysto platoniczna. Jak z samotności robi się biznes [Oktawia Kromer] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Usługa czysto platoniczna. Jak z samotności robi się biznes [Oktawia Kromer] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Jak widzą koty i psy. Skąd wiadomo, że ślepną?\nHome / Jak widzą koty i psy. Skąd wiadomo, że ślepną?\nlek.wet. Jakub Boguszewski – okulista weterynaryjny, USG\nJak widzą koty? Dlaczego ich oczy fosforyzują w ciemności? Czy pies widzi kolory? – to najczęstsze pytania zadawane weterynarzom. Mamy dla Was odpowiedź.\nKot radzi sobie ze ślepnięciem lepiej niż pies, jednak wzrok jest dla jego sprawnego funkcjonowania sprawą zasadniczą. Objawy ślepnięcia zwierząt można zaobserwować stosunkowo wcześnie. Oczy kotów fosforyzują w ciemności – wynika to z budowy siatkówki oka, w której to znajduje się tak zwana błona odblaskowa. Dzięki temu właśnie te oczy świecą w ciemności. Widać to szczególnie wtedy, gdy jedziemy samochodem i światło reflektorów padające na oczy kota ulega odbiciu – widzimy wówczas dwie fosforyzujące plamki. Tłumaczy to także, dlaczego koty widzą w ciemności lepiej niż ludzie. Zresztą nie tylko koty, ale także psy lepiej widzą w ciemności. Światło, które wpada do siatkówki jest odbite przez tą błonę odblaskową i przechodzi drugi raz przez siatkówkę. Siatkówka jest więc pobudzana dwa razy tym samym światłem, co ułatwia widzenie w ciemności.\nSzczelinowa budowa kociej źrenicy zabezpiecza ją przed zbyt dużym natężeniem światła.\nCzy koty i psy rozróżniają kolory?\nKoty na pewno rozróżniają kształty i kolory. Może nie tak dokładnie jak ludzie – kształty przedmiotów muszą być odpowiednio duże, żeby one je rozróżniły. Jeśli natomiast chodzi o widzenie barw to niestety, koty mają troszkę słabszy wzrok niż człowiek, natomiast one lepiej niż my radzą sobie z odróżnianiem odcieni szarości co jest dla nich ważniejsze w środowisku naturalnym. W ciemności ta szarość jest istotniejsza niż np. kolor czerwony czy zielony. Rozróżnianie tych kolorów nie jest kotom przydatne ani do polowania ani do życia. To nieprawda, że psy nie rozróżniają kolorów. Psy rozróżniają kolory, ale nie w taki sposób jak człowiek. Nie mają przecież takich samych czopków w siatkówce jak ludzie, dlatego widzą tak, jak daltoniści, czyli ludzie, którzy nie odróżniają kolorów czerwonego i zielonego.\nJeśli zwierzę ślepnie\nZdarza się tak, że diagnozujemy nieodwracalną utratę wzroku – kot lub pies nie będzie już nigdy widział. Właściciel się pyta, czy ten pies sobie poradzi? Czy będzie umiał się poruszać w swoim środowisku? Kiedy ślepota pojawi się dosyć wcześnie w trakcie życia albo jest wrodzona, to wtedy zwierzę zazwyczaj lepiej sobie radzi. Od dawna nie mogło radzić sobie z pomocą wzroku, więc radzi sobie za pomocą węchu, słuchu. Jeśli zwierzę przeżyło 10 lat i nagle traci wzrok, bo np. doszło do odklejenia siatkówki pod wpływem urazu, czy nagłego zwyrodnienia siatkówki, wtedy faktycznie pies może mieć spore problemy z poruszaniem się.\nJak rozpoznać, że zwierzę ślepnie\nPrzede wszystkim pies wchodzi na przedmioty, na które wcześniej nie wchodził. Zdarza się coraz częściej, że uderza w futrynę, co wcześniej na przykład się nie zdarzało. Potyka się o przedmioty, nie może trafić do miski.\nBudowa oka kota. Oko zdrowego kota ma źrenice jednakowej wielkości, oko błyszczy. Każda asymetria jest warta uwagi, bo może być objawem choroby układu nerwowego. Zmatowienie oka może z kolei świadczyć o katarakcie.\nBudowa oka psa. Oczy zdrowego psa powinny być przejrzyste, jasne kąciki oczu bez zanieczyszczeń, zdrowe oczy nie powinny łzawić, spojówki powinny mieć barwę lekko różową. Objawy chorobowe to: zaczerwienienie powiek i spojówek, ropiejące kąciki oczu, matowienie gałki ocznej, łzawienie.\nUtrata wzroku może nastąpić z wielu przyczyn\nJedną z najczęstszych przyczyn całkowitej ślepoty psów jest zaćma zwana też kataraktą czyli mętnienie soczewki oka. Zmiana może być niewielka, punktowa lub rozległa. Katarakta może mieć charakter wrodzony lub zostać nabyta z wiekiem. Te ostatnie mogą mieć związek z jakąś chorobą oczu lub chorobą ogólnoustrojową. Zaćma może zaatakować tylko jedno oko. Można ją usunąć operacyjnie. Zmiany w soczewce okulista może stwierdzić stosując ręczną lampę szczelinową wielokrotnie powiększającą obraz. Młode koty często tracą wzrok w wyniku nieleczonego kociego kataru. Wirus wywołujący chorobę atakuje także wzrok. Objawy to łzawienie oczu, ropna wydzielina, sklejone powieki, zaczerwienienie i obrzęk błon śluzowych oka. Przyczyną utraty wzroku może być też uraz mechaniczny, przewlekłe choroby z cukrzycą na czele.\nCzy jakieś rasy ślepną częściej niż inne?\nCzy jest jakaś rasa psów, która najczęściej trafi wzrok? Ciężko na to pytanie odpowiedzieć, bo jest mnóstwo różnych jednostek chorobowych. Nie ma jednak reguły, że ta przypadłość dotyka częściej jednej konkretnej rasy. Są rasy, które mają predyspozycje do wrodzonej zaćmy oraz takie, u których zaćma częściej występuje w późniejszym wieku, są też takie, u których zaćma może być dziedziczna. Najczęściej katarakta diagnozowana jest u owczarków niemieckich, spanieli, golden retrieverów, labradorów i bullterierów.\nJak radzi sobie ślepy kot?\nKoty, które ślepną radzą sobie mimo wszystko lepiej w środowisku swojego bytowania, niż psy. Ciężko powiedzieć, z czego to wynika. Może z tego, że są to zwierzęta mimo wszystko mniej udomowione niż psy. Często są to wręcz zwierzęta dzikie, które wychodzą dużo na zewnątrz i muszą sobie radzić.\nJak ułatwić życie ślepemu kotu?\nJeśli zdiagnozowano kotu utratę wzroku, to musimy zadbać, by przestrzeń, w której kot się porusza nie ulegała gwałtownym zmianom. Nie należy zmieniać zatem układu mebli, nie stawiać na podłodze nowych przedmiotów. Jeśli zwierzę mieszka z nami długo to zdążyło nauczyć się układu pomieszczenia i porusza się na pamięć. W trosce o bezpieczeństwo niewidomego zwierzęcia trzeba zabezpieczyć balkony, okna oraz zbiorniki wodne. Nawet niewidome koty chcą się wspinać na przedmioty, ale mogą mieć trudność z zejściem na dół.\nCzy kot zawsze spada na cztery łapy\nczy kot widzi w nocy\nczy pies widzi kolory\njak zbudowane jest oko psa\nślepy kot objawy\nKoci tyfus - jak rozpoznać i leczyć?


Nowy utwór: Azekel "Don't Wake the Babies" | Soulbowl.pl - Soulbowl.pl\nNowy utwór: Azekel „Don’t Wake the Babies”\nData: 1 grudnia 2017 Autor: Kurtek Komentarzy:\nAzekel idzie za ciosem! Tydzień po tygodniu wypuszcza kolejny znakomity singiel. Po fantastycznym „Can’t We Have Fun (In This House Tonight)” na serwisy streamingowe trafił dzisiaj drugi nowy utwór zatytułowany „Don’t Wake the Babies”. Oba utwory, choć nie w bezpośredni i jednoznaczny sposób, ale powoli zaczynają składać się w jakąś wizję twórczą. Azekel w koncepcji swojego debiutanckiego longplaya zdaje się plasować gdzieś pomiędzy Miguelem ery Wildheart a Mosesem Sumneyem. Posłuchajcie nowej piosenki poniżej.


Wkrótce uroczyste otwarcie stadionu ŁKS – Kronika24.pl\nsobota, 28 maja 2022, 12:48\nStrona Główna/SPORT/INNE/Wkrótce uroczyste otwarcie stadionu ŁKS\nStadion ŁKS na 12. miejscu wśród stadionów w Polsce\nredakcja Send an email 18 kwietnia 2022\nŁódź. Stadion ŁKS (fot. pras.)\n22 kwietnia 2022 r. zapowiada się jako jedna z ważniejszych dat w 114-letniej historii ŁKS.\nTego dnia nastąpi oficjalne otwarcie Stadionu Miejskiego im. Władysława Króla.\nMimo trudnego czasu na rynku inwestycji, spowodowanego przez pandemię oraz rosyjską agresję na Ukrainę, stadion ŁKS jest już gotowy do otwarcia.\n– Zapowiadaliśmy niespodziankę i to właśnie ona. Nowy stadion ŁKS uda nam się otworzyć dwa miesiące przed planowanym terminem zakończenia inwestycji. Jesteśmy już po odbiorach i przeglądach technicznych – mówi Agnieszka Kowalewska-Wójcik, dyrektor Zarządu Inwestycji Miejskich.\nObecnie na placu budowy prowadzone są ostatnie prace wykończeniowe i porządkowe.\n– Oddajemy profesjonalny stadion, jeden z ładniejszych w Polsce. Termin otwarcia w kwietniu nie jest niczym zagrożony – deklaruje Marek Roda, kierownik budowy.\nNowy stadion przy al. Unii jest imponującym, nowoczesnym obiektem, wyposażonym we wszystko, co potrzebne zawodowej drużynie piłkarskiej oraz jej kibicom. Na trybunach może usiąść ponad 18 tys. widzów. Nosi imię Władysława Króla, legendarnego przedwojennego piłkarza i hokeisty ŁKS, reprezentanta Polski, olimpijczyka.\nŁódź. Stadion ŁKS. Artur Partyka, prezydent Łodzi Hanna Zdanowska i Salski (fot. pras.)\nWielokrotny medalista igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata oraz mistrzostw Europy w skoku wzwyż powiedział, że już w niedalekiej przyszłości przy al. Unii mogą grać nawet reprezentanci Polski. – Bądźmy dumni, bo ten stadion naprawdę jest czymś wspaniałym. Z przyjemnością wezmę udział w jego otwarciu i jestem pewny, że będzie areną nie tylko spotkań ligowych, ale też reprezentacji, w tym pierwszej, która może tu rozegrać jakiś mecz towarzyski – powiedział Artur Partyka przyznając, że gdy rozpoczynał treningi w lekkoatletycznej sekcji ŁKS, to nie spodziewał się takich zmian przy al. Unii. – Przypomniałem sobie początek lat 80-tych, kiedy kilometr stąd wychodziłem z mieszkania na swój pierwszy trening na starym stadionie Łódzkiego Klubu Sportowego, który przez wiele, wiele lat służył nie tylko piłce nożnej, ale też lekkoatletom. To był wrzesień 1980. W najśmielszych marzeniach nie pomyślałbym wtedy, że po 42 latach będę tu oglądał tak piękny obiekt i tyle innej infrastruktury sportowej. A jednak udało się to zrobić. Przy tej okazji chciałbym też podziękować pani prezydent za to, co się wydarzyło kilka miesięcy temu kilka kilometrów stąd, a więc za stadion Rudzkiego Klubu Sportowego. Ten obiekt dopełnia infrastrukturę, o której mówiła pani prezydent. To kolejny krok, aby w naszym mieście działo się wiele pozytywnych rzeczy, zarówno w sporcie profesjonalnym, jak i tym dla dzieci i amatorów – dodał Partyka.\nStadion ŁKS wybudowała firma Mirbud. Wartość inwestycji to 129 mln zł brutto.\nUroczyste otwarcie stadionu ŁKS\nZ okazji otwarcia 22 kwietnia na stadionie zaplanowano wiele atrakcji. Już od godz. 16 rozpocznie działalność strefa kibica, w której odbędzie się koncert gwiazd estrady (nazwiska to na razie jeszcze tajemnica), prezentacja młodych i wręczenie odznak zasłużonym sportowcom ŁKS. Organizatorzy zapewniają, że przygotują wielkie sportowe święto, a jednocześnie ciepłe, rodzinne wydarzenie, w którym będzie mógł wziąć udział każdy. Na tę okazję przygotowano także okolicznościowe koszulki i szaliki.\nZwieńczeniem imprezy będzie I-ligowy mecz piłkarzy ŁKS z Chrobrym Głogów, a więc rywalem, z którym łodzianie bezpośrednio walczą o awans do ekstraklasy. Pierwszy gwizdek sędziego usłyszymy o godz. 20.30.\n– Zainteresowanie imprezą jest bardzo duże, na sam mecz zostało sprzedanych już ponad 60 proc. biletów. Na naszych gości czekać będzie szereg atrakcji, pokazy, prezentacje oraz konkursy. Moim marzeniem jest, aby na tym stadionie rozgrywały się wspaniałe widowiska piłkarskie, ale chciałbym, aby było to również miejsce spotkań i wymiany doświadczeń między młodszymi, a starszymi, doświadczonymi sportowcami – mówi Tomasz Salski z ŁKS.\nStadion ŁKS w liczbach\npojemność po zakończonej rozbudowie – minimum 18 tys. miejsc.\nStadion miejski im. Władysława Króla jest na 12. miejscu pod względem pojemności wśród stadionów piłkarskich w Polsce.\nSwoją drużynę na nowym stadionie przy al. Unii 2 może jednocześnie dopingować 18 029 kibiców. To klasyfikuje go na 12. miejscu wśród wszystkich stadionów piłkarskich w Polsce i jednocześnie czyni go największym stadionem w 1 lidze, w której ŁKS rozgrywa swoje mecze w tym sezonie. W przypadku awansu ŁKS-u do Ekstraklasy, stadion im. Władysława Króla będzie 8. stadionem w najwyższej lidze rozgrywkowej. Stadion miejski przy al. Unii 2 ma dokładnie o 11. miejsc więcej niż stadion miejski przy al. Piłsudskiego 138.\nRekord frekwencji na stadionie ŁKS miał miejsce 21 sierpnia 1971, w spotkaniu 3. kolejki ówczesnej ekstraklasy sezonu 1971/1972, ŁKS – Polonia Bytom (zakończonego remisem 0:0). Mecz obejrzało 45 tys. kibiców.\nŁódź Stadion stadion ŁKS\nBrazylia. XXIV Letnie Igrzyska Głuchych w Caxias do Sul. Polacy z 42 medalami\nPuchar Świata w łyżwiarstwie szybkim. W 2023 roku dwukrotnie odbędzie się w Polsce\nWisła Kraków druga w ampfutbolowej Lidze Mistrzów\nSpadek Wisły Kraków z Ekstraklasy. Po 26 latach\nReprezentacja Polski. Powołania na czerwcowe mecze w Lidze Narodów UEFA\nLech Poznań mistrzem Polski 2021/2022\nAtakował bez powodu kobiety. 39-latek został zatrzymany\nLe Castellet. European Le Mans Series. Kaprzyk na 9. miejscu w klasie LMP3\nZnamy piłkarskie finalistki Pucharu Polski


SŁUCHAWKI NAUSZNE GENESIS RADON 200 7.1 Z MIKROFONEM CZARNO-CZERWONE USB - Arena.pl\nMonitoryKable i adapteryDrukarki i skaneryMyszyPodkładki pod myszKlawiaturyJoysticki i padyKierowniceFotele gamingoweGłośniki multimedialneKarty dźwiękowe zewnętrzne USBCzytniki kart pamięciMikrofonyKamerki internetoweTunery telewizyjne DVB-TPamięci FlashTablety graficzneListwy zasilająceZasilacze UPSPozostałe\nod gamestore_pl 5/5\nz 399 szt.\nInne przedmioty sprzedającego z kategorii Słuchawki komputerowe\nWirtualna rozgrywka bez dobrego dźwięku ma niewielki sens, a już na pewno nie sprawia takiej frajdy, jak powinna! Dlatego solidne słuchawki z czułym mikrofonem to podstawa każdego gamera. Jeszcze lepiej, gdy headset ma duże przetworniki, wygodne muszle i dźwięk przestrzenny. Genesis Radon 200 spełnia te kryteria i dokłada do tego, długi kabel w oplocie, wygodny pilot, wbudowaną kartę dźwiękową oraz efektowne podświetlenie LED.\nGamerzy lubią, kiedy solidny bas towarzyszy ich zmaganiom. Radon 200 gwarantuje odpowiednią jego dawkę, nie zapominając oczywiście o całokształcie brzmienia. Duże 40 mm głośniki w słuchawkach o czułości 103 dB, gwarantują mocny i wyrazisty dźwięk, idealny do dynamicznych soundtracków w grach.\nMOC MOŻLIWOŚCI Z VIRTUAL 7.1\nW słuchawkach zastosowano kartę dźwiękową i dźwięk przestrzenny Virtual 7.1, szczególnie lubiany przez fanów gamingowych rytmów. Dzięki temu gracz z łatwością zlokalizuje źródło dźwięku i uniknie wszelkiego typu zasadzek i dezorientacji. Dodatkowo wielokierunkowy, czuły mikrofon, zapewni odpowiednią jakość komunikacji z partnerami w grze.\nNauszniki Radon 200 są wykończone miękkimi i wygodnymi padami, pokrytymi skórą ekologiczną a ich wielkość jest optymalna dla zdecydowanej większości użytkowników. Miękkie wykończenie ma również pałąk, który w ten sposób czyni cały set wygodnym i nieobciążającym głowy. Długi na 2 metry przewód jest wyposażony w pilot z regulacją głośności oraz pokryty tekstylnym oplotem zwiększającym jego wytrzymałość.\nGAMINGOWY DESIGN I PODŚWIETLENIE\nSłuchawki zostały zaprojektowane tak, aby od razu dawać do zrozumienia, że to sprzęt o gamingowym zacięciu. Czarna matowa bryła z czerwonymi wstawkami została uzupełniona efektownym podświetleniem LED w kolorze, a jakże, czerwonym! Koło Radon 200, nikt nie przejdzie obojętnie.\nAdata Pendrive DashDrive UV128 16GB USB 3.2 Gen1 czarno - żółty\nMysz przewodowa Gembird optyczna 1-Scroll USB czarno-czerwona\nMonitor z Ekranem Dotykowym iggual MTL15B 15" LCD XGA USB Czarny\nSłuchawki Z Mikrofonem Trust Czarno-Niebieski 23309\nSłuchawki Z Mikrofonem Trust Czarny 23310\n1 787,88 zł\nSłuchawki Z Mikrofonem Jabra Czarny 7599-832-199\nSłuchawki Z Mikrofonem Steelseries Czarny 61486\nSłuchawki Z Mikrofonem Sony 1.2 M\nSłuchawki Z Mikrofonem Natec Czarny Nsg-0902\nHeadset Gracza Gamingowy Z Mikrofonem Pc Ps4 Xbox\nPendrive (Pamięć Usb) A-Data 32 Gb Usb 3.0 Czarno-Żółty\nPendrive (Pamięć Usb) A-Data 32 Gb Usb 3.0 Czarno-Niebieski\nPendrive (Pamięć Usb) Transcend 128 Gb Czarno-Niebieski\nPendrive (Pamięć Usb) Patriot 32 Gb Usb 3.0 Czarno-Niebieski\nSłuchawki Z Mikrofonem Gembird Czarny Mhs-123\nSłuchawki Z Mikrofonem Esperanza Czarno-Czerwony Eh118\nSłuchawki Z Mikrofonem Jvc 1.2 M 3.5 Mm (Pozłacany) Wtyk\nPendrive (Pamięć Usb) Goodram 16 Gb Usb 2.0 Czarno-Biały\nPendrive (Pamięć Usb) Kingston 128 Gb Czarno-Żółty\nPendrive (Pamięć Usb) Goodram 16 Gb Usb 3.0 Czarny Z Wzorem\nPendrive (Pamięć Usb) Sandisk 16 Gb Usb 2.0 Czarno-Czerwony\nGamepad Pc Usb Warrior Czarno/zielony\nPendrive (Pamięć Usb) Kingston 32 Gb Czarno-Biały


Taste Cracow Zwykłe rzeczy\nTaste Cracow: Spacer po Starym Kleparzu\nPrzez ostatnie miesiące osiągnęłam apogeum unikania kuchni i gotowania. Nie był to do końca celowy zabieg, ale cała pasja i radość gotowania, sukcesywnie ze mnie wyparowuje. Wracając wieczorami z pracy najzwyczajniej w świecie, nie mam ochoty gotować. Dużo lepiej brzmi spacer z Nataszą czy kilka chwil ze znajomymi, choćby na słuchawce. Dodatkowo wisząca nad nami przeprowadzka i remonty, spychają tematy kulinarne na ostatnie miejsce. Nawet sobotnie powolne śniadania z aromatem kawy unoszącym się po mieszkaniu zaczynają odchodzić w zapomnienie. Przyprawy zalegają w słoikach i z dnia na dzień tracą aromat, „O chlebie” nawet nie napoczęta, a w menu króluje bób saute. Ewentualnie po portugalsku.\nZ dawnych kulinarnych rytuałów, pozostał mi jeden niezmienny- spacer po targowiskach. W drodze do pracy mijam mój ulubiony Stary Kleparz.\nI dzisiaj, zamiast przepisu, postanowiłam zabrać Was na spacer ze mną. Zdjęcia pochodzą z początku czerwca. Wolne przedpołudnie pozwoliło mi spokojnie przejść się po całym targowisku, zrelaksować się i poczuć lato. Stragany uginające sie od warzyw (na Kleparzu można znaleźć na prawdę wszystko). Nikogo nie zdziwi jak zapytacie o topinambur czy karczochy. Podobnie z przyprawami. Jest to wprawdzie tylko jedno stoisko, ale wybór przeogromny. Jeśli chcecie kupić tani sumak, gotowy za’atar, suszoną lawendę, stewie, wędzoną paprykę to koniecznie wybierzcie się na Kleparz.\nParę w dni w tygodniu spotkać można też słynne Oliwki etc. Przepyszne oliwki z różnych stron świata, suszone pomidory, pesto, hummusy. Można stracić fortunę, ale po te oliwki warto przyjechać nawet z drugiego końca miasta.\nBędąc na Starym Kleparzu pamiętajcie koniecznie, by nie pomijać strefy z budkami. Jest tam pieczywo z Piekarni Mojego Taty, kawa z palarni Kelleran, domowe pierogi (niestety co najwyżej wegetariańskie). Możecie wyszukać też niezłe perełki kuchni włoskiej czy węgierskiej. Ostatnim odkryciem (z owej budki węgierskiej) jest papryka i ogórek faszerowane… kapustą kiszoną. Dziwne, ale smaczne!\nTagi: krakow oliwki stary kleparz targowisko taste cracow warzywa\nDziekuje za ten spacer 🙂 Przywolal mile wspomnienia z dziecinstwa 🙂 Kiedys gdy jeszcze mieszkalam w Malopolsce, to miejsce odwiedzalam zawsze z mama, gdy tylko bylysmy w Krakowie.. 🙂 🙂 Ach! Te wszystkie siwezutkie warzywa i owoce… 🙂\nGdy mieszkalam w Cork, mialam mozliwosc robienia zakupow w podobnym miejscu, nazywa sie English market. A teraz w mojej wsi pozostaje mi tylko wizyta w pobliskim supermarkecie 🙁\nSuper! Cieszę się, że mój post przywołał poztywne wspomnienia <3\nPięknie! Szkoda, że Kraków tak daleko. Niestety w Olsztynie brakuje takich miejsc.\nUwielbiam Kleparz 🙂 Przyprawy można tam kupić rzeczywiście wszelkie, łącznie z solą jajeczną 😀 i oczywiście doskonałe warzywa. Niestety trzeba też się liczyć z widokami świeżego mięsa, np. kurczaków w całości :/\nNo niestety, jest to minus, ale przyprawy i piękne świeże warzywa to wynagradzają.\nMieszkam w Krakowie od dziecka, a jeszcze nigdy tam nie byłam!\nSpadasz mi z nieba z tym postem, bo ostatnio tak mnie naszło, że muszę się tam wybrać na zakupy. 🙂\nCzy może mi ktoś powiedzieć, czy tam się trzeba wybrać skoro świt, jak tylko otwierają, czy np. popołudniu/wieczorem nadal jest co kupować? 🙂 🙂\nRano najlepiej, ale tak do 16 też jest pełno straganów, później sukcesywnie zamykają, szczególnie te stoiska z warzywami.\nDziekuje za spacer po Krakowie. To przywoluje niezapomniane wspomnienia. Niedawno mialam okazje byc w domu, w Krakowie. I jak za czasow dziecinstwa poszlam na zakupy a mama na stary kleparz!


Ktr-stolarstwo Tomasz Kasperek - Schody Opole woj. opolskie | Panorama Firm\nSchody do wnętrz mieszkalnych i biurowych\nFirmę KTR-Stolarstwo założyliśmy na terenie Opola w 2012 roku. Zajmujemy się produkcją wyrobów stolarskich. Są to schody do pomieszczeń mieszkalnych i biurowych, ale także drzwi, meble i inne nietypowe produkty wnętrzarskie. Usługi realizujemy głównie dla mieszkańców województwa opolskiego, jednak przyjmujemy również zlecenia od Klientów z całej Polski i za granicy. Działamy pod kierownictwem Tomasza Kasperka.\nJako kadra firmy KTR-Stolarstwo zajmujemy się projektowaniem oraz wykonawstwem mebli z drewna litego, płyt oraz dodatkowych kompozytów. Projektujemy schody pod indywidualne zamówienie Klienta. Korzystamy z nowoczesnego parku maszynowego oraz dedykowanych programów projektowych. Nasi Klienci mają realny wpływ na dokonywanie zmian i poprawek w projekcie. Za nim rozpoczniemy produkcję, wszystkie detale związane z wyborem materiałów, rodzaju drewna, czy balustrad omawiamy z Klientem. Zatwierdzony projekt można obejrzeć w formie wizualizacji, czyli trójwymiarowego schematu, na którym doskonale widać, jak będą prezentowały się schody.\nNasze schody charakteryzują się nie tylko modnym designem, ale również bezpieczeństwem. Są zgodne ze wszystkim normami budowlanymi, a nasza kadra czuwa nad każdym etapem produkcji.\n- schody okładzinowe,\n- schody na konstrukcji stalowej,\nProdukujemy również balustrady i poręcze do schodów, wykonane z najróżniejszych komponentów. Zajmujemy się projektowaniem funkcjonalnej zabudowy schodów. Często do produkcji używamy drewna dębowego lub innego materiału litego, co wpływa na solidność i wytrzymałość produktu.\nUzupełnieniem naszej oferty jest produkcja takich elementów jak:\n- przesuwne altany ogrodowe i meble ogrodowe.\nZainteresowane osoby zapraszamy do kontaktu - kadra firmy KTR-Stolarstwo z Opola.


Gdzie kupić deskę? | Andrzej Tucholski\nJaram się jeżdżeniem na desce od podstawówki (tak, też pamiętam zdziwienie po pierwszym razie jak udało mi się zgrindować śmigło koptera w hangarze). Jakieś filmiki w temacie też co jakiś czas oglądam, śledzę w miarę na bieżąco najnowsze turnieje. Nie wiem czemu sam nigdy nie umiałem się w sobie zebrać i po prostu zacząć jeździć. Ale na szczęście pozytywnie nakręcił mnie przyjaciel (yo!) i gdzieś w początkach czerwca stałem się szczęśliwym posiadaczem deski. Znalezionej na stronie sklepu Frontside.pl, świetnego przykładu na dobry, niszowy biznes.\nZ ekranu na ulicę\nMniej więcej na dwa tygodnie przed ogarnięciem wreszcie własnego decka kupiliśmy sobie z wyżej wymienionym kumplem dwie sztuki gry Skate 3 (którą to przygodę miałem już przyjemność opisywać). Swoją drogą, niebawem skrobnę jej recenzję, jest genialnym rozwinięciem i przy okazji ratunkiem idei rzuconej sto lat temu przez staczającą się aktualnie serię sygnowaną imieniem Tony’ego Hawka. Aby się wkręcić wystarczy spojrzeć na intro.\nGraliśmy więc sobie we dwóch i w końcu coś we mnie pękło. Co z tego, że miałem za kilka dni wyjeżdżać, co z tego, że jestem totalnym żółtodziobem a mam już 19 lat (czyli, jak na skate’owe warunki zaczynania nauki, dosyć dużo). Otworzyłem Google’a i zacząłem poszukiwania. Po przewaleniu chyba z dwudziestu sklepów pozycjonujących się pod hasłem skateshop i online deskorolka skateshop i oferujących jedynie ciuchy oraz sprzęt słabej jakości (m.in. taki jaki jest do dostania w Go Sport) udało mi się dotrzeć do celu.\nEstetycznie zaprojektowana strona sklepu Frontside przykuła moją uwagę na dłużej. Spory wybór w miarę tanich (a przy tym wysokiej jakości) desek oraz profesjonalizm sprzedawców (opublikowane poradniki doboru sprzętu oraz możliwość złożenia deski z wybranych części) skusiły mnie do dokonania zakupu właśnie tam. Uznałem, że najlepiej będzie zacząć moją przygodę ze slide’owaniem barierek od czegoś rodzimego. Dlatego też ostatecznie w moim koszyku znalazł się model Amok Mexican (złożony firmowo).\nGratisowo dostałem do zamówienia ślicznego FingerBoarda oraz, ponieważ do paczki dorzuciłem też zestaw kluczy do trucków i kingpina, sklep zafundował mi darmową dostawę kurierem. Malutką deseczką bawię się praktycznie cały czas a typek w służbowym samochodzie dostawczym przyjechał następnego dnia.\nPodsumowując, bardzo Ci mocno Frontside.pl polecam. Oferta jest bogata i różnorodna a sklep pewny i często sypie różnymi promocjami (z tego co widziałem, dzisiaj zamiast mini boarda do zamówienia dorzucają oficjalną bluzę Amok, kto wie, czy nie lepiej!). Paczka doszła szybko a na desce jeździ się przednio. Niezależnie od tego, czy dopiero zamierzasz się za swoje nowe hobby zabrać czy też potrzeba Ci nowego gripa lub kółek – spróbuj tutaj. Warto!\nZdjęcie w nagłówku jest mojego autorstwa i przedstawia londyńskie oznaczenie na chodniku.


Powiał wiatr... gdański\n25.03.2019 r. 10:35\nGdy usłyszałem, że radni miejscy Szczecina chcą nadać imię zamordowanego w styczniu tego roku prezydenta Gdańska jednemu z miejsc w naszym mieście, pomyślałem, że to tylko propozycja. Fala protestów w Internecie sugerowała, że społeczny odzew ów pomysł...\nBezradni bez smartfona...\n19.03.2019 r. 14:54\nKażde miasto najlepiej poznasz w tramwaju – mawiał legendarny Kisiel. Zaiste, tramwaj – najbardziej demokratyczny środek komunikacji oddawał. klimat polskich miast, bo było w nim zarazem tłoczno i gwarno. Z Poznania do Szczecina tylko ledwie ponad dwieście...\nMierzeja – test wolności\n12.03.2019 r. 21:50\nW TV kilkakrotnie pokazano ludzi, którzy posiadając na własność mieszkanie na piętrze, nie mają dostępu do drzwi zewnętrznych, więc wchodzą i wychodzą z własnego domu… oknem. Czyż nie podobnie ma się rzecz z Mierzeją Wiślaną? Nie trzeba być wielkim znawcą...\n05.03.2019 r. 13:23\nSłynna książka chińskiego ekonomisty Song Hongbinga ukazuje dzieje polityczne nowożytnego świata w ujęciu odartym z ideologicznych ozdobników, jako nieustającą walkę ekonomiczną – wojnę o pieniądz (taki jej tytuł). Dzieło tak wyraziste nie było jednak...


szkoła | Super podręcznik\nKażdy uczeń jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego powinien posiadać wszelkie podręczniki szkolne, które znajdują się na liście. Podręczniki jak wiemy służą nauce. Do każdego przedmiotu znajdziemy odpowiedni podręcznik. Nawet do nauki religii zobowiązani jesteśmy kupić dany podręcznik. Wielu rodziców narzeka, że podręczniki są bardzo drogie. Zgadza się to w stu procentach. Musimy jednak mieć świadomość, że można taniej zakupić pomoce naukowe. O tym już za chwilę się przekonamy.\nKsięgarnie stacjonarne kontra księgarnie internetowe\nWiele osób po szkolne podręczniki rusza wprost do stacjonarnych księgarni. Jest to sposób najpopularniejszy, ale okazuje się jednak nie najtańszy. Stacjonarne księgarnie przekonują nas tym, że mamy dostępne podręczniki do ręki. Księgarnie stacjonarne znajdziemy w zasadzie w każdym mieście. Gdy nie ma jakiegoś podręcznika, to także nie jest to problem. Można zawsze domówić.\nO wiele tańsza propozycją jest jednak internetowa księgarnia. Jest to bardzo prosty sposób na zakup potrzebnych książek. Nawet nie jest konieczne wychodzenie z domu. Wystarczy w zupełności, że przy pomocy smartfonu czy też komputera złożymy zamówienie, a kurier przyniesie nam paczkę zawierającą podręczniki nawet na drugi dzień. O przesyłkę również się nie musimy przejmować, z uwagi na to, że jest ona darmowa całkowicie.\nKolejna opcja – antykwariat\nOpcją kolejną jest pójście do antykwariatu. W antykwariacie kupimy podręczniki używane w bardzo fajnych i okazjonalnych cenach. Nie zawsze ich stan jest dobry. Warto konkretny stan każdego podręcznika sprawdzić, aby nie było tak, że nasze dziecko i tak niewiele się dowie z konkretnej książki. Możemy również odkupić podręczniki od roczników starszych. Jednak jest to czasem niemożliwe, ponieważ podręczniki w międzyczasie się zmienią oraz takiej możliwości po prostu nie będzie.\nJak widzimy możliwości jest naprawdę wiele. Możemy w zasadzie skorzystać z każdej z nich. Jednak najczęściej w dzisiejszych czasach stawiamy na księgarnię internetową. Sam wybór jest kwestią indywidualną. Wiadomo, że każdy ma swój budżet i musi się dostosować do niego. Gdy nie jest zbyt duży, to musimy się pokusić o książki używane. Czasami rodzice także się decydują na kserowanie podręczników. Gdy kserówki są czytelne, to nie ma w tym absolutnie niczego złego. Wybór sam w sobie należy do nas. Z czego wybierać mamy, a więc zastanówmy się z jakiej opcji skorzystamy.\nPermalink to single post 18 marca 2020 by Magda\tPodręczniki szkolne\tedukacja, podręczniki, szkoła


Przyjęcia i imprezy\t(368)\nCeny do 20 zł (308)\nCeny od 20 - 50 zł (80)\nCeny od 50 - 100 zł (30)\nZnaleziono 436 pasujacych produktów dla zapytania:\nStrony: 1 2 3 4 5 ... 36 przejdź do strony: » następna »\nZakładki Magnetyczne Las 3 sztuki\nPięknie ilustrowane zakładki z wystającymi, ozdobnymi elementami. Idealne do zaznaczania ostatnio czytanych lub ulubionych fragmentów książek. Doskonale sprawdzają się w indeksowaniu notatek, dokumentów w biurze, w szkole i w domu. Każdy zestaw zawiera trzy zakładki o różnych wzorach. Rozmiar: ok... zobacz pełny opis »\nZakładki Magnetyczne Psy 3 sztuki\nPortfel aluminiowy, czarny\n- Wykonany z wysokiej jakości aluminium - Posiada specjalną powłokę chroniąca przed skanowaniem kart chipowych - Wodoodporny - Wygodny w noszeniu - Przeznaczony do kart, dokumentów oraz wizytówek - Posiada wachlarzowe wnętrze z 6 przegródkami - Posiada... zobacz pełny opis »\ncena detaliczna: 6.50\nZakładki Magnetyczne Szczęście 3 sztuki\nZakładki Magnetyczne z inspirującymi tekstami. 6 sztuk w komplecie. zobacz pełny opis »\ncena detaliczna: 11.90\nZawieszka pluszowa Beanie Boos Bubby Icy biała foka z błyszczącymi oczami. Rozmiar 12 cm. Dla dzieci w wieku od 3 lat. zobacz pełny opis »\ncena detaliczna: 17.20\nLatarka samochodowa wielofunkcyjna TROIKA\nLatarka samochodowa, specjalnie zaprojektowana, by trzymać ją w schowku auta, w razie różnych niespodziewanych i awaryjnych sytuacji. Latarkę można ładować za pomocą ładowarki samochodowej 12V, więc jeśli skończy Ci się bateria, na pewno nie zostaniesz bez źródła światła, nawet jeśli jesteś na... zobacz pełny opis »\ncena detaliczna: 176.45\ncena: 144.63 zł\nBrelok do kluczy z żetonem na zakupy "Birdie" TROIKA\nIle razy zdarzyło Ci się po wejściu do supermarketu, bezskutecznie szukać drobnych, by odblokować wózek? W czasach gdy za większość zakupów płacimy kartą, jest to bardzo częsta sytuacja. Na szczęście jest na to prosty sposób - gadżet 2w1: breloczek do kluczy i żeton do odblokowania sklepowego... zobacz pełny opis »\ncena detaliczna: 62.22\nEtui Journey Hard Moleskine na iPhone 7/7s Geo\nMoleskine to legendarna marka, produkująca notesy i akcesoria papiernicze z użyciem najwyższej jakości materiałów i doskonałego papieru. Notesy tej marki były używane przez pisarzy, malarzy i artystów takich jak Vincent van Gogh, Pablo Picasso, Ernest Hemingway czy Ryszard Kapuściński. Produkty... zobacz pełny opis »\ncena detaliczna: 111.32\nEtui Classic Hard Moleskine na iPhone 7/7s pistacjowe\ncena detaliczna: 132.76\ncena: 108.82 zł\nEtui Classic Hard Moleskine na iPhone 6/6s czerwone\nEtui Classic Booktype Moleskine na iPhone 7/7s czerwone\ncena detaliczna: 155.24\ncena: 127.25 zł


Śledztwo dotyczące tzw. mafii paliwowej - kolejny zatrzymany - Aktualności - CENTRALNE BIURO ANTYKORUPCYJNE\nCENTRALNE BIURO ANTYKORUPCYJNE zawsze w interesie Polski Śledztwo dotyczące tzw. mafii paliwowej - kolejny zatrzymany - Aktualności -\n24.03.2022 Śledztwo dotyczące tzw. mafii paliwowej - kolejny zatrzymany\nFunkcjonariusze CBA prowadzą pod nadzorem Prokuratury Regionalnej w Białymstoku śledztwo przeciwko grupie przestępczej działającej w zakresie obrotu paliwami płynnymi. Status podejrzanych w śledztwie uzyskało ponad 190 osób.\nFunkcjonariusze łódzkiej Delegatury CBA zatrzymali kolejną osobę powiązaną z zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się nielegalnym obrotem paliwami. Czynności przeprowadzono w związku z wielowątkowym śledztwem prowadzonym pod nadzorem Prokuratury Regionalnej w Białymstoku.\nUstalenia śledczych wskazują, że grupa wprowadziła do obrotu, a następnie fikcyjnie fakturowała towary w postaci oleju napędowego, oleju smarowego, benzyny oraz oleju rzepakowego. Działalność ta odbywała się z wykorzystaniem tzw. znikających podatników oraz buforów. Pomiędzy firmami odbywał się fikcyjny obrót paliwami. Wystawiano poświadczające nieprawdę faktury i dokumentację księgową. Działalność ta spowodowała uszczuplenia w podatku VAT na kwotę ponad 700 milionów złotych. Łącznie w śledztwie zarzuty usłyszało ponad 190 osób.\nWe wtorek w związku z tą sprawą zatrzymano w Warszawie kolejną osobę. Tym razem jest to kobieta, która zgodnie z ustaleniami śledczych złożyła fałszywe zeznania w trakcie prowadzonego postępowania. Wszystko wskazuje na to, że poświadczała nieprawdę w dokumentach uwiarygadniających dokonanie zakupu towaru i przelanie zaliczki za ten towar w wysokości 2,9 mln zł, gdy faktycznie środki te, przeznaczone miały być na działalność przestępczą. Zatrzymana usłyszała zarzuty w prokuraturze. Prokurator zastawał wobec niej dozór i zakaz opuszczania kraju.


W którym miejscu tak naprawdę warto zakupić odkurzacze centralne? | Zdrowie\nPoszukujesz miejsca, gdzie kupisz bez definitywnie żadnego problemu odkurzacz centralny? Zatem bez najmniejszego cienia wątpliwości warto trochę się rozejrzeć po Sieci. W końcu dzięki właśnie Internetowi człowiek ma okazję kupić odkurzacze centralne. Fakty są takie, że ogromnym atutem Internetu są atrakcyjne ceny. Choć naturalnie trudno mówić w tym momencie o regule, która zawsze obowiązuje.\nJednak można śmiało powiedzieć, że jeśli będziemy korzystali z Sieci, spokojnie odnajdziemy takie odkurzacze, które spełnią każde nasze oczekiwanie. Ogólnie całkiem sporym atutem Internetu jest także to, że możemy dzięki niemu właśnie dosłownie wszystkiego się dowiedzieć – baza instalatorów, wszelkie informacje dot. odkurzaczy centralnych, jeśli w umiejętny sposób do tego podejdziemy, dosłownie wszystko znajdziemy. Kiedy kupujemy odkurzacz, powinniśmy mieć na uwadze, że czymś niesamowicie istotnym jest to, aby po prostu zwracać uwagę przede wszystkim na kapitalną jakość.\nźródło: www.schopa.biz.pl, accumulate.pl, http://acsklep.pl, rehabdom.pl\n28 kwietnia 2016Co warto wziąć, jeżeli w rachubę wchodzą problemy z potencją?\n7 października 2016Dieta kapuściana bazuje na tym, że do jadłospisu


Międzynarodowy transport ciężarowy - Dęblin | DAABS\nPotrzebny Ci transport ciężarowy w Dęblinie ?\nDęblin to miasto, w którym próbujecie znaleźć profesjonalną firmę z kilkuletnim stażem oferującą specjalistyczny transport międzynarodowy? Z pewnością spełnimy wszystkie Wasze wymagania dotyczące usługi przewozowej. Jesteśmy działającym w branży od 2011 roku przewoźnikiem, który obecnie może pochwalić się współpracą z ogromną grupą kontrahentów z całej Polski. Regularnie pokonujemy miliony kilometrów dróg w całej Europie, dostarczając terminowo wszystkie ładunki. Jesteśmy ekspertami, którzy zapewnią Państwu zadowalający poziom obsługi oraz pakiet usług znakomicie dopasowanych do Waszych spersonalizowanych oczekiwań.\nNasza firma gwarantuje wszystkim zleceniodawcom najwyższy poziom obsługi, dlatego współpracujemy z grupą 1500 zweryfikowanych przewoźników z całej Europy. Współpraca z tymi przewoźnikami pozwala nam skutecznie i szybko sprostać wszystkim wymaganiom w dziedzinie transportu ciężarowego. Dla naszej firmy nie ma skomplikowanych i wymagających zadań. Potwierdzeniem naszego zaangażowania jest nie tylko Złoty Certyfikat Wiarygodności Biznesowej zdobyty w roku 2014, ale również duża ilość pochlebnych ocen naszych obecnych kontrahentów. Jeśli w dziedzinie transportu ciężarowego chcielibyście powierzyć realizację zadań prawdziwym profesjonalistom, zachęcamy do bezpośredniego kontaktu.\nZ naszym wsparciem każda przeprowadzka jest szybka i skuteczna. Gwarantem sukcesu jest nasz doświadczony zespół pracowników oraz nowoczesna flota aut dostosowana do tego zadania.\nZamierzacie przetransportować sporą paczkę bądź paletę? Jesteśmy profesjonalistami oferującymi szeroki pakiet usług. Z pewnością zaoferujemy Wam rozwiązanie dopasowane do Waszych potrzeb.\nZawsze ekspresowo i bezpiecznie doręczamy nawet najbardziej skomplikowane towary. Jeżeli chcielibyście przetransportować skuter, rower bądź motocykl, jesteśmy do Waszej dyspozycji.\nWspółpracując z DAABS, nie musicie wynajmować całkowitej powierzchni auta dostawczego, ponieważ wszystkim kontrahentom proponujemy przewóz ładunków częściowych w bardzo niskiej cenie.\nFlota pojazdów, którą posiadamy, doskonale sprawdza się w transporcie międzynarodowym, ponieważ to auta ciężarowe przystosowane do transportu ładunków o masie 24 ton. Świadczymy usługi na terenie całej Europy.\nNasza flota to również auta specjalistyczne, które pozwalają w sposób bezpieczny transportować towary, które są klasyfikowane jako materiały niebezpieczne.\nWypełniając formularz kontaktowy znajdujący się na tej stronie, przekazujecie nam konieczne informacje, dzięki którym będziemy mogli oddzwonić do Was w ciągu 24 godzin!\nNie jest tajemnicą, iż cena jest niezwykle istotnym elementem oferty, dlatego nasza firma stara się proponować najatrakcyjniejsze warunki na rynku. Operując dużą flotą, możemy efektywnie redukować koszty poszczególnych ładunków.\nPowierzając nam obsługę transportową, nie powinniście martwić się o swój ładunek, ponieważ ubezpieczymy go polisą OCP o wartości 300 000 euro. Dzięki temu zyskujecie pewność, iż Wasz ładunek jest bezpieczny.\nChcielibyście dowiedzieć się, w jaki dzień nadana przesyłka znajdzie się w docelowym miejscu? Zalogujcie się do naszego systemu monitoringu online, który jest wygodnym i prostym narzędziem dla każdego użytkownika.