Cerrad Czarni trafili do czyśćca\nCerrad Czarni byli u bram siatkarskiego raju. Niestety drużyna Roberta Prygla nie postawiła kropki nad i w domowym starciu z ONICO Warszawą i teraz musi czekać na korzystny rezultat w Lubinie. Derbowe starcie zakończyło się porażką „Wojskowych” 2:3.\nOstatni mecz fazy zasadniczej PlusLigi w sezonie 2017/18 miał duży ładunek emocjonalny. Nie dość, że do Radomia przyjechał lokalny rywal, czyli ONICO Warszawa, to jeszcze obie drużyny musiały wygrać za trzy punkty. Komplet „oczek” dawał radomianom pewne ósme miejsce w lidze i możliwość rywalizacji o siódmą lokatę na koniec sezonu, natomiast warszawianom był potrzebny, żeby pozostać w czołowej szóstce i nadal bić się o medale. W piątkowym spotkaniu swojego celu nie zrealizowała żadna z ekip.\nPoczątek pierwszej partii to wzajemne badanie sił. Swoją moc wcześniej poczuli radomianie, którzy po pojedynczym bloku Kamila Kwasowskiego na Nikoli Gjorgiewie wyszli na dwupunktowe prowadzenie (6:4). Po chwili „Wojskowi” dołożyli do tego punktową zagrywkę i kolejne bloki i ich przewaga urosła do pięciu „oczek” (14:9). Stephane Antiga poprosił o czas, po którym jego podopieczni zniwelowali straty do dwóch punktów (21:19), ale wtedy na zagrywce pojawił się Wojciech Żaliński. Nasz kapitan posłał asa i „Wojskowi” wrócili na bezpieczną przewagę, którą utrzymali do samego końca. Pierwszy set zakończył się zwycięstwem Cerradu Czarnych Radom 25:22.\nDruga partia miała jednego bohatera – Tomasza Fornala. 20-letni przyjmujący Cerradu Czarnych Radom niemal w pojedynkę rozbił rywali. Mistrz świata i Europy juniorów tylko w tej partii zdobył 13 punktów! Fornal skończył osiem z dziewięciu piłek w ataku i dołożył do tego pięć asów serwisowych! Naszemu zawodnikowi wychodziło wszystko, a jedną z akcji zakończył nawet atakiem z piruetem. Nasza drużyna prowadzona przez Fornala wygrała drugiego seta 25:16 i po tym zwycięstwie niemal zabrała szansę warszawianom na dalszą grę o medale.\nPo dziesięciominutowej przerwie wydawało się, że mecz szybko dobiegnie końca. Jednak Stephane Antiga odpowiednio zmotywował swoich zawodników. Warszawianie zagrali na ambicji i dzielnie walczyli z naszym zespołem. Po wyrównanym otwarciu seta goście zbudowali czteropunktową przewagę (16:12), radomianie próbowali odrabiać straty, ale kiedy to zablokowany został Tomasz Fornal ONICO prowadziła już 21:18. Jednak wtedy w polu serwisowym zjawił się Wojciech Żaliński. Nasz kapitan popisał się serią doskonałych zagrywek i wyprowadził „Wojskowych” na prowadzenie 23:21! Goście jeszcze doprowadzili do remisu, a w końcówce radomianie mieli dwie piłki meczowe. Niestety żadnej z nich nie wykorzystali, a set zakończył się prostym błędem Dimy Teriomenki. ONICO wygrało tę partię 28:26 i wróciło do gry w tym spotkaniu.\nOd początku czwartego seta gospodarze rzucili się do ataków. „Wojskowi” długo prowadzili, ale spokojnie grający goście byli w stanie odrobić każdą przewagę. Gra była szarpana i zespoły raz za razem traciły punkty całymi seriami. Wszystko co najważniejsze w tym secie wydarzyło się w samej końcówce. Od stanu 19:19 zarysowała się przewaga warszawian. W kluczowych momentach z sił opadł Kamil Kwasowski, a Dejan Vincić z uporem rozgrywał do niego piłki. Nasz przyjmujący nie skończył czterech akcji z rzędu, po których ONICO zbudowało przewagę i wygrało tego seta 25:22. O wyniku spotkania zadecydował tie-break.\nW piątym secie lepsze otwarcie zanotowali gospodarze. Radomianie przy zmianie stron prowadzili 8:6, a potem po udanym bloku Kuby Ziobrowskiego na Bartku Kwolku mieliśmy już wynik 12:10. Niestety w końcówce swoje doświadczenie pokazał Samica. Francuz w decydującej partii zdobył pięć punktów, w tym dwa blokiem. Po jego akcji goście odrobili straty. Radomianie mieli jeszcze piłkę meczową, ale przy niej w siatkę zaserwował Jakub Ziobrowski. Po chwili Kwolek skończył kontrę, a w ostatniej akcji spotkania zablokować się dał Tomasz Fornal. Warszawianie wygrali piątego seta 16:14 i całe spotkanie 3:2.\nMimo porażki nasza drużyna zasługuje na duże słowa uznania. Kapitalne spotkanie rozegrał Tomasz Fornal, który zdobył aż 27 punktów. 20-letni przyjmujący w całym meczu zaserwował sześć asów, dołożył do tego dwa bloki oraz 68% skuteczność w ataku. Fornal był murowanym kandydatem do nagrody MVP, ale w przypadku zwycięstwa ONICO statuetkę odebrał Andrzej Wrona.\nPo tej porażce radomianie zajmują ósme miejsce w lidze, ale nad dziewiątym Cuprum Lubin mają tylko punkt przewagi. „Miedzowi” w niedzielę, 15 kwietnia o godz. 14.45 zmierzą się u siebie z GKS-em Katowice i jeżeli wygrają to spotkanie to wyprzedzą w tabeli nasz zespół. Jeżeli tak się stanie to w fazie play-off radomianie będą walczyć o miejsca 9-10, a jeżeli niedzielny mecz wygrają katowiczanie to „Wojskowi” będą rywalizować o siódmą lokatę w lidze. Nasza drużyna swój kolejny mecz rozegra w środę, 18 kwietnia, a sezon zakończy w sobotę, 22 kwietnia rywala pozna dopiero w niedzielę.\nCerrad: Vincić, Kwasowski, Teriomenko, Filip, Fornal, Huber, Watten (l) oraz Żaliński, Ostrowski, Ziobrowski\nONICO: Brizard, Samica, Wrona, Gjorgiew, Kwolek, Nowakowski, Wojtaszek (l) oraz Kowalczyk, Firlej, Włodarczyk


Case Western Reserve University: otyłość a ryzyko chorób dziąseł - Dentonet\nPublikacja: 23 czerwca 2022, 10:40\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia zalicza otyłość do chorób cywilizacyjnych. Jak wykazały badania naukowców z Case Western Reserve University z Ohio, otyli pacjenci znacznie częściej mają problemy z chorobami przyzębia.\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) zalicza otyłość do chorób cywilizacyjnych. Zwiększa ona ryzyko rozwoju wielu schorzeń, przede wszystkim chorób układu krążenia. Powoduje chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze i niewydolność mięśnia sercowego. Jest również odpowiedzialna za rozwój cukrzycy oraz całej gamy chorób przewodu pokarmowego (polipów i nowotworów jelita grubego, niealkoholowego stłuszczenia wątroby, kamicy pęcherzyka żółciowego, nowotworów trzustki i wątroby). Ponadto osoby otyłe są 2,5 razy bardziej narażone na refluks lub/i nadżerki przełyku. Nadmierna masa ciała stanowi czynnik ryzyka przewlekłej niewydolności nerek i kamicy nerkowej. Ponadto u osób z wysokimi wartościami BMI częściej notuje się zaburzenia odżywiania, stany lękowe i depresyjne, napady migreny i bezpłodność.\nJak wykazały badania naukowców z Case Western Reserve University z Ohio, otyli pacjenci znacznie częściej mają też problemy z chorobami przyzębia. Badacze przeprowadzili eksperyment, w którym wzięło udział 31 osób, u których wskaźnik masy ciała – BMI – wynosił 39 (jest to wartość typowa dla otyłości klinicznej). Wszystkie te osoby cierpiały także na choroby dziąseł. W pierwszej fazie eksperymentu badanym usunięto kamień nazębny i udzielono wskazówek dotyczących higieny jamy ustnej. Następnie połowa ochotników przeszła operację wytworzenia ominięcia żołądkowego oraz liposukcję. Okazało się, że po jakimś czasie stan ich dziąseł wydatnie się poprawił i był znacznie lepszy niż u osób należących do drugiej grupy. Oceniano m.in. przyleganie dziąseł, stopień rozbudowania płytki nazębnej, występowanie krwawienia oraz głębokość szczeliny dziąsłowej – wszystkie te parametry wypadły zadowalająco.\nNastępnie naukowcy próbowali znaleźć związek między zabiegiem bariatrycznym a stanem dziąseł i przyzębia. Odpowiedzi na nurtujące ich pytania poszukali w biochemii. Okazało się, że u pacjentów po operacji bardzo wyraźnie spadał poziom leptyny – hormonu wytwarzanego głównie przez tkankę tłuszczową, która w ten sposób przekazuje podwzgórzu wiadomość dotyczącą stopnia odczuwanego głodu. Tymczasem wiadomo, że leptyna nasila produkcję cytokin, które z kolei prowadzą do insulinooporności. W efekcie u pacjentów z bardzo dużą nadwagą poziom glukozy we krwi stawał się za wysoki, to zaś sprzyjało przewlekłym chorobom dziąseł. Usunięcie nadmiaru tkanki tłuszczowej przerywało ten proces i stan dziąseł pacjentów samoistnie się poprawiał.\nTagi: Case Western Reserve University, choroby dziąseł, wpływ nadwagi na dziąsła, zależność między nadwagą a stanem dziąseł


Polonia_Bartodzieje - SportoweFakty.pl\nPolonia_Bartodzieje napisał/a komentarz do Polonia już bez piłkarskiej kadry. Pilnie potrzebny krajowy senior\nDawno się tak nie uśmiałem ;) Nie pozdrawiam.\nOAG, Siopek, Adamczak (rezerwa), Bach, Berge, Groubaer, Ivacic, zatrzymać Orwata i będzie spoko :D\nPolonia_Bartodzieje napisał/a komentarz do Gollob jedynką na liście wyborczej. Startuje na radnego w Grudziądzu\nNie wiem co o tym myśleć. Tomek kochał wygrywać i robił to seryjnie, ale nie wiem czy kochał Bydgoszcz i Polonię :/\nTo chyba jakiś nieśmieszny żart. Gollob rozmienil się na drobne.\nNiepotrzebnie T. Gollob w to wchodzi.\n25 cze Polonia Bydgoszcz - Ostrovia Ostrów - 1/7/2018\n06:41 Matty Cash deklaruje, że jego serce jest polskie. Już wie, jak będzie świętować\n06:07 "Cristiano Ronaldo stwarza problemy". Mocna opinia byłego piłkarza


Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa – Zamojska Szkoła Ewangelizacji\nBóg nie zostawi mnie samego gdy się pogubię. Mogę być tego pewny. Będzie mnie szukał jak zagubioną owcę, aż mnie odnajdzie. Jednak nie zrobi za mnie wszystkiego, bo ostatni krok aby z Nim wrócić należy do mnie.\nJAK MOŻNA SIĘ ZGUBIĆ?\nDoskonale wiemy, jak niewiele trzeba, abyśmy się pogubili. Nasz nieprzyjaciel jest bardzo sprytny, dlatego prowadząc nas na złe drogi, do ostatniej możliwej chwili będzie nam wmawiał, że idziemy dobrą drogą. A gdy zaczniemy wyczuwać, że coś jest nie tak, wtedy z miną kota ze Shreka będzie prosił i błagał „Jeszcze raz mi zaufaj, ten jeden raz, jeszcze tylko dzisiaj idź za mną a będziesz szczęśliwy”.\nI tak dzień po dniu, gdy zwlekamy z decyzją nawrócenia i dajemy się nabrać na kłamstwa tego wilka w owczej skórze kuszącego nas najczęściej przez zaoferowanie spełnienia naszych niezaspokojonych potrzeb, systematycznie oddalamy się od stada i od Dobrego Pasterza.\nCZY JA IDĘ ZŁĄ DROGĄ?\nCałe szczęście Bóg wyposażył nas w pewne mechanizmy obronne pozwalające nam spostrzec, że jesteśmy okłamywani. Jednym z nich są nasze uczucia. Warto się im przyglądać i patrzeć, czy rzeczywiście jestem tak szczęśliwy, jak mi to było obiecywane. Bo jeśli nie – wniosek jest prosty: dałem się zwieść demonicznym kłamstwom.\nMożna to poznać najpierw po tym, że oddaliłem się od znajomych, którzy prowadzą mnie do Boga. Zły duch lubi odciągać owce od stada, bo wtedy nie maja one kogo się poradzić i nie ma nikogo, aby mnie zobiektywizował, czy idę dobrze. Wtedy jestem zdany na uwodzący głos demona, który mi powie wszystko, co tylko chciałbym usłyszeć, bylebym tylko szedł dalej.\nKolejną oznaką zwiedzenia jest strach, pustka i niepokój serca. Kiedy zły duch wyprowadza mnie ze stada i idę przez duchową pustynię, odczuwam jakiś duchowy dyskomfort, strach i samotność. Dzieje się tak, ponieważ diabeł nie ma zdolności pocieszania nas na poziomie największych głębin naszego serca, a umie jedynie tylko na chwilę mnie uspokoić, zmylić serce jakaś inną przyjemnością i omamić, abym nie zadawał niewygodnych pytań. To, że coś jest nie tak, widać na ogół po moim stylu życia, gdy wiecznie nie mam czasu na modlitwę, rekolekcje, rachunek sumienia, chwilę zatrzymania się. Jeśli wiec żyjesz w nieustannym hałasie lub w takim tempie, że nie masz na nic nigdy czasu, uważaj, bo może to oznaczać, że jesteś już na bardzo wysokim poziomie pogubienia.\nJeśli odnajdujesz się w sytuacjach opisanych wyżej, masz do wyboru – albo brnąć dalej w samotność i smierć, albo zawołać – Jezu ratuj.\nOczywiście nawet i na tym etapie nieprzyjaciel będzie walczył o ciebie. Zmieni tylko strategie: z kuszenia miłymi rzeczami, będzie ci wmawiał, że nie ma sensu krzyczeć, bo nikt cię nie uratuje. „Nikogo tam nie ma po tej drugiej, niby dobrej stronie. Jesteśmy tu sami na pustyni – ty i ja, twój władca i oskarżyciel. Czeka nas tylko smierć. A nawet jeśli Bóg przyjdzie, to i tak cię ukarze”.\nNie wierz w to i zwróć uwagę, jak diabeł plącze się w wtedy w zeznaniach. Ignoruj jego kłamstwa, wołaj ile masz tylko sił i czekaj na Jezusa. On przyjdzie, wyrwie cię z sideł grzechu, opatrzy rany i będzie się Tobą cieszył. Tak się ucieszy, ze zaprosi wszystkich swoich przyjaciół, aby pokazać jak ważny dla niego jesteś. Wyprawi nawet przyjęcie na twoja cześć, bo jesteś jego skarbem, jego zgubą, która się w końcu odnalazła. Dlatego Jezus dziś mówi „Zaprawdę powiadam wam: większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia”. Kogo zatem wybierasz? Serce Jezusa, czy sidła nieprzyjaciela?


Forma do kwadratowej babki Squared Gold Nordic Ware | sklep internetowy GaleriaLimonka.pl\nZłota forma do pieczenia kwadratowej babki Squared Gold marki Nordic Ware. Bogate zdobienie we wzór geometrycznych plis, nie wymaga żadnej dekoracji poza lukrową polewą.\nForma wykonana została z wysokiej jakości kutego aluminium. Zastosowanie takiego materiały sprawi, że temperatura rozłoży się równomiernie i babka będzie równo wypieczona. Aluminium ma właściwości nieprzywierające co ułatwia wyjmowanie wypieków z formy i jej mycie. Przed każdym użyciem zaleca się posmarować formę tłuszczem i delikatnie obsypać wnętrze mąką.\nNie zaleca się wypełniania formy do jej pełnej wysokości, wystarczy umieścić w niej tyle ciasta aby ¼ wysokości pozostała pusta. Dla uzyskania najlepszego odwzorowania kształtu należy przed włożeniem wypełnionej ciastem formy do piekarnika kilka razy uderzyć nią o blat stołu tak, aby ciasto dokładnie ją wypełniło. W ten sposób pozbędziemy się pęcherzyków powietrza, które mogły pozostać w cieście.\nWymiary podstawy: 21 x 21 cm\nDodaj opinię Forma do kwadratowej babki Squared Gold Nordic Ware


Wojtek Pięta w „Primo” – Ostrowiecka.pl\nWojtek Pięta w „Primo”\nRestauracja „Primo” mieszcząca się na Osiedlu Ogrody zaprasza 8 lutego 2020 roku na stand-up w wykonaniu Wojtka Pięty pod hasłem „Zrzutka na alimenty”.\nWojtek Pięta powraca na scenę ze swoim nowym materiałem „Zrzutka na alimenty”. Stresujące życie przyszłego męża przeplatane z historiami z niezapomnianych melanżów kawalera rozbawią was do łez. Wojtek nie pozostawia na sobie suchej nitki i bezkompromisowo opowiada o swoich przeżyciach.\nBilety w cenie 25 zł w przedsprzedaży można już nabyć na https://standupbilety.pl\nZagłosuj na Julkę! →


Masajowie: Masajskie kobiety, Kenia -video i opinie na podroznik.tv\nKenia atrakcja turystyczna Masajowie\nKenia atrakcje turystyczne Kenia film Kenia film wioska Masajów opinie wioska Masajów video Kenia video wioska Masajów wioska Masajów\nMasajskie kobiety witają serdecznie wszystkich, którzy odiwedzają ich wioskę. Nie pokazują swoich emocji, nie mówią o tym, czy są szczęśliwe, w przeciwieństwie do mężczyzn, którzy z rodością prezentują swój popisowy taniec z podskokami. Kobiety zajmują się domem, opieką nad dziećmi i mężem.\nDodaj filmy z Masajowie\nWioska Masajów to miejsce, które warto zobaczyć będąc w Afryce. Znajduje się pomiędzy Kenią a Tanzanią. Ogromne, pomarańczowe przestrzenie to znak rozpoznawczy Masajów. Styl życia Masajów to świat nieznany Europejczykom, ciągła migracja ludu to niespotykane zjawisko. Turystyka dla Masajów to zajęcie, dzięki któremu udaje im się przetrwać.\nMasajowie - film ukazuje, co warto zobaczyć w regionie Kenia. Jeśli w najbliższym czasie odwiedzasz region Kenia, koniecznie zobacz atrakcję Masajowie, nagraj film, a po powrocie nie zapomnij dodać video o atrakcji Masajowie do podroznik.tv. Podziel się swoimi wrażeniami i dodaj opinię, która pozwoli innym użytkownikom zdecydować się odwiedzić ciekawe miejsca w państwie, jakim jest Kenia.\nMasajowie pozostałe filmy\nTaniec masajskich wo...\nCharakterystyczny ubiór, czyli czerwona chusta przewiązana ... na ciele to znak rozpoznawczy Masajów. To co ich wyróżnia to taniec. To nieodłączny element ich kultury. Charakterystyczne wysokie podskoki do góry, dzidy w dłoniach i śpiewy to najczęstszy pokaz tego koczowniczego ludu afrykańskiego.\nKenia Safari 0.0


JAK GŁĘBOKO MOŻNA NURKOWAĆ - Mężczyźni, Motocykle, Porady - Logo24.pl\nmiesięcy w roku. Poza tym już od następnego dnia żyje mi się normalnie i widzę jak w liceum. Są różne małe rzeczy, jak szwankująca akomodacja z bardzo bliska, ale z każdym dniem się poprawiają. Światłowstręt zniknął w zasadzie trzeciego dnia, a okulary schowałem głęboko do szafy. Kiedy założyłem je na\nzanim wskoczę i zacznę nurkować, nie powinienem myśleć ani o wodzie, ani choćby o tym, że na basenie jest tłum i gwar. Najlepiej by było, gdybym w ogóle nie myślał. Był pusty jak pierzasty obłok na letnim niebie. Czy to możliwe? Ponoć mistrzowie buddyjscy osiągają taki stan po latach medytacji, ale nie\n; Czy tak jak u bohaterów filmu pasja do nurkowania narodziła się u pana w dzieciństwie? - To bardzo podobna historia. Miałem 9 lat, kiedy zacząłem pływać pod wodą. Polowałem z kuszą na ryby. Potem trafiłem na książki Jacques'a Cousteau. Wtedy chyba po raz pierwszy pomyślałem, że nurkowanie\n;wodzie, wyglądają jak ryba i są wyjątkowo atrakcyjną zabawką dla rekinów. Gerrard chwilę milczał, wreszcie wziął głęboki oddech i potwierdził moje informacje: - Płynąłem kiedyś tam, daleko w zatoce za rafą i nagle poczułem mocne uderzenie, wpadłem do wody, a obok mnie rekin\nm głębokości. Wypełniona ciemnogranatową głęboką wodą, wygląda na tle okalających ją jasnoniebieskich płycizn jak oko wielkiego zwierzęcia. Do początku lat 70. nie było wiadomo, jak ten przedziwny twór geologiczny powstał. Za jedną z najbardziej prawdopodobnych uważano hipotezę, że\nNaszło mnie na to nurkowanie pod lodem. Chciałem zobaczyć i poczuć, jak wygląda świat odgrodzony od naszej rzeczywistości murem twardego jak kamień lodu. Wydzwaniam do firm, które przeprowadzają komercyjnie takie zanurzenia. Wszędzie jestem odsyłany z kwitkiem. "Nie masz zaliczonego kursu\nratowniczą herbatę z cytryną. Pytam, jak trafili do zawodu. Kapitan, rzeczowy i stanowczy facet w okularach, pływał na holownikach w Gdyni. Nie miał tam perspektyw na awans, więc w 2000 r. przeszedł do ratownictwa. Piotr Zając mówi o sobie, że zawsze lubił ekstremalne przygody. Nurkuje, wspina się, pracuje\nodcienie tej samochodowej relacji. Po tym jak granadzie odpadło koło w trakcie jazdy, zostałem posiadaczem nowej pandy. Ekonomiczna, łatwa do zaparkowania, bezawaryjna. Byłem w siódmym niebie, ale pamiętam, jak kiedyś zaoferowałem dziewczynie, że mogę ją podwieźć. – Jeździsz pandą? – zapytała z\nupiornie drogie. Trudno, musimy się zresetować. Cena nie jest kluczowa. Więc kluczymy... Może Skandynawia, może Sri Lanka, może Krym, może Borneo... Staje na Afryce. Karolina od zawsze chciała tam pojechać, mnie kusi perspektywa nurkowania na Zanzibarze. Tak, Tanzania to dobry pomysł. Ale jak to\nnajlepiej to latem. Wreszcie podjął decyzję: - Jeśli nie chcesz czekać, startuj, ale gwarancji pogody nie daję. Jak popada, guzik z łowienia. Dwa razy nie musiał powtarzać. Następnego dni byliśmy w drodze. Byliśmy, bo z Warszawy wyruszyło nas trzech. Ja miałem łowić i wyprawę opisać, Sławek Kamiński\nWodo-, ale nie wstrząso- ani mrozoodporny. Nie jest więc tak uniwersalny, jak pozostałe modele z testu. Powinien poradzić sobie na spływie kajakowym czy podczas wyjazdu nad morze, lecz miłośnicy sportów ekstremalnych muszą poszukać innej cyfrówki. Uniwersalności nie poprawia też brak szerokiego kąta


SUND & SKOV - MIDDELFART (Dania) - opinie o ośrodkach oraz porównanie cen - TripAdvisor\nHotele w pobliżu Sund & Skov - Middelfart\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Sund & Skov - Middelfart\nAtrakcje w pobliżu obiektu Sund & Skov - Middelfart\nSund & Skov - Middelfart opinie\nNr 8 wśród 10 hoteli w lokalizacji Middelfart\n#8 z 10 hoteli w lokalizacji: Middelfart\nOddevejen 8, Middelfart 5500 Dania\nOśrodek ten jest w porządku miejsce na pobyt. Polecam zabranie cały domek/House - jeśli nie podróżujesz na budżet oczywiście! Mieliśmy pokój tylko płaciliśmy nieco mniej niż 90 € za noc. Obsługa: bardzo różne w zależności od tego, kto jest w zmianie. Ale personel restauracji…\nPokoje są ładne i czyste. W kuchni było z ekspresu do kawy i zmywarka i toster ale nie kuchenka mikrofalowa. Podobał mi się basen, jednak było wiele much wokół basenu. Wiele dostępnych atrakcji. Jednak zatrzymaliśmy się tylko na jedną noc, więc nie mieliśmy szansy spróbować. …\nUżytkownik Ida R napisał recenzję lip 2013\nStavanger, Norwegia11 przesłanych treści5 podziękowań\nok ośrodek rodziny.\nJest to ok rodzinny ośrodek, domki są oprivate, duże i jasne. dostajesz własnego "prywatny ogród". W kuchni jest dobre i nowe. W salonie jest również dobre! Pokoje są dobre rozmiary. Jednym z dobble łóżko i jeden z 4 łóżkami. Łazienki wymaga remontu. Pachną i była brudna. …\nUżytkownik CountryBumpkins3046 napisał recenzję maj 2012\nHampshire, Wielka Brytania33 przesłane treści12 podziękowań\nDoskonała lokalizacja dla rodziny przerw\nZatrzymaliśmy się w dwóch-pokojowym bungalow-tylko na jedną noc-ale był bardzo dobrze wyposażone i w otoczeniu otwartej przestrzeni. Bardzo bezpieczne dla dzieci jak samochody dozwolone tylko na obrzeżach miasta. Odkryty basen wyglądał świetnie (choć nie jeszcze otwarty-zbyt…


To kolejna, z całej serii w ostatnich latach, książek o wojennych dziejach homoseksualistów w okupowanej Polsce. Powieść Andrzeja Selerowicza, to historia oparta na faktach - zaczerpnięta z życia wybitnego skrzypka Artura Lipmana. W wojennym Krakowie młody, pochodzący ze Śląska żołnierz niemieckiego Wehrmachtu zakochuje się w piętnastoletnim Żydzie - z wzajemnością. Może się wydawać, że ten romans nie ma żadnych szans na przetrwanie... Kiedy Arielowi i jego rodzinie grozi wypędzenie do getta, niemiecki żołnierz postanawia pomóc swojemu ukochanemu - i organizuje jego ucieczkę - ukrywa go w domu u pani Albiny, która często przyjmuje u siebie niemieckich oficerów. Ariel musi jednak uciekać, kiedy jeden z nich chce go zgwałcić... Jeszcze kiedyś, długo po wojnie, spotka swoją wielką miłość sprzed lat - ale czy ona przetrwa? "Ariel znaczy lew", książka z zakładką z autografem autora - klikaj po nią na www.bearbook.pl/ariel_znaczy_lew\nJest w tej książce mnóstwo smaczków, cytatów, źródeł i zaskakujących informacji. Np. taka, że gejowskich klubów (tzw. molly houses) w Londynie XVII w. było mniej więcej tyle samo, co w wieku XX. Albo taka, że w sprawach o sodomię sąd dopytywał, czy był wytrysk nasienia czy nie - bo jak był, to gorzej - sedno męskości się zmarnowało! Są chłopaki, którzy w ciemnych londyńskich uliczkach uprawiali seks za kasę tak, że robili sobie tylko dziury w spodniach w miejscu tyłka - większe rozbieranie się byłoby przecież zbytnim kłopotem, jeśli cały czas pracuje się w plenerze... Są dziewczyny, które przebrane za mężczyzn żeniły się z dziewczynami - i takie małżeństwa potrafiły trwać po grób! Gratka dla tych, którzy Londyn znają, ale i dla tych, którzy dopiero zamierzają tam pojechać. Klikaj: www.bearbook.pl/londyn_miasto_queer\nTa książka już drugi rok z rzędu znajduje się w naszym rankingu! Rok temu na drugim miejscu, teraz też w pierwszej dziesiątce, a to zasługa tego, że książka była nominowana do Nagrody Literackiej Nike w 2018 roku. Wielka reporterska opowieść o krótkim - aczkolwiek intensywnym - pobycie w Warszawie francuskiego filozofa Michaela Foucaulta, który - jako pracownik francuskiej ambasady - nie stronił od zabaw z polskimi chłopakami. W środku szarego komunizmu, w wynajętym mieszkaniu, pod okiem Służby Bezpieczeństwa, która gejom ochoczo zakładała "różowe teczki". Kto był tajemniczym kochankiem, przez którego Foucault musiał uciekać z Polski? Tak pisze o tym biograf Foucaulta Didier Eribon: Otóż Foucault poznał pewnego chłopca, z którym zaczął spędzać przyjemne chwile w tym smutnym i przygnębiającym kraju. Młodzieniec pracował jednak dla służby bezpieczeństwa, która próbowała inwigilować zachodnie przedstawicielstwa dyplomatyczne. Toteż pewnego dnia Burin des Roziers stwierdził krótko: „Musi pan opuścić Polskę”, „Kiedy?” – spytał Foucault. „W ciągu najbliższych godzin” – odparł ambasador. Klikaj po tę książkę na www.bearbook.pl/foucault_w_warszawie\nRozmowy w gabinecie kręcą się wokół seksualności, ale seksualność to nie tylko seks. Okazuje się, że najgroźniejszy dla współczesnego mężczyzny jest „lęk zadaniowy”: traktowanie życia jak niekończącego się egzaminu. Zaraz po nim czai się uzależnienie od pornografii i masturbacji, a na trzecim miejscu są ex aequo obniżenie libido i zaburzenia erekcji. Przedwczesny, opóźniony wytrysk, lub też jego brak, wyprzedzają kłopoty emocjonalne. Zaś panowie skarżący się na brak seksu w związku to osobna kategoria. Książka zarówno dla kobiet, jak i dla facetów zajmujących się penisami innych facetów! Zobacz na www.bearbook.pl/sztuka_obslugi_penisa\nDrugie wydanie bestsellera Krzysztofa Tomasika, badacza polskiej historii LGBT! "Gejerel", czyli tęczowy Peerel, który istniał, mimo wysiłków komunistycznych władz. Czy Andrzej Wajda zamierzał zrobić film o miłosnej relacji „Zośki” i „Rudego”? Kim był brat „Wampira z Zagłębia” i jaki miał wpływ na przebieg słynnego procesu z lat 70.? Dlaczego tak mało wciąż wiemy o akcji „Hiacynt”? Gdzie są „różowe teczki”? Do czego klucz kryją powieści sensacyjne z serii „Jamnik”? Jak żyło się gejom w PRL-u? W jaki sposób przedstawiano ich wówczas w literaturze i filmie? Jakie reakcje wzbudzał wtedy homoseksualizm w Polsce? „Gejerel” Krzysztofa Tomasika to zaproszenie do fascynującej wędrówki przez dawno minione czasy. Autor wertuje reportaże, zapomnianą literaturę, akta spraw sądowych, wypowiedzi autorytetów i polityków, pamiętniki i listy. Daje nam wgląd w sprawy, o których nie pisali literaturoznawcy, historycy ani badaczki kultury. Zobacz! www.bearbook.pl/gejerel\nTe wydarzenia są dla Edouarda tak traumatyczne, że opowiada o nich później wszystkim napotkanym ludziom - siostrze, przyjaciołom, lekarzom i pielęgniarkom w szpitalu do którego zakrwawiony pojechał zaraz później - i w którym poprosił o terapię przeciwko zakażeniu HIV. To dla niego terapia i próba szukania odpowiedzi - dlaczego Reda tak się zachował, dlaczego młody, sympatyczny na pierwszy rzut oka chłopak, w pewnym momencie staje się bezwzględnym oprawcą. Co dzieje się z człowiekiem, który doświadcza przemocy? Ta książka, to prawdziwy rollercoaster wrażeń! Zobacz na www.bearbook.pl/historia_przemocy\nKiedy płonęło getto, Hubert spoglądał na niebo w płomieniach z okna rodzinnego mieszkania na warszawskiej Ochocie. Michał w tym samym czasie ukrywał się przed Niemcami w kopcu kartofli. Jeden i drugi od początku wiedzieli, że inność potrafi być zagrożeniem, a homofobię i antysemityzm łączy więcej, niż mogłoby się wydawać. Wiedzieli też, że sami są "inni", a wyjście z szafy oznaczałoby narażenie się na ostracyzm. Bohaterów u Ryzińskiego jest więcej: Jurek z międzywojennej Podkowy Leśnej, który chłopaków pojechał szukać do Warszawy, Lulla – najstarsza polska drag queen, Iza – lesbijka, córka wiedeńskiej Żydówki. Łączy ich wykluczenie ze względu na orientację seksualną. Klikaj! www.bearbook.pl/dziwniejsza_historia\nKsiążka, a także film pod tym samym tytułem podbiły Wasze serca! Miłość, która zakwitła między młodym chłopakiem, a o kilka lat od niego starszym dwudziestokilkulatkiem podczas wakacji we Włoszech, na tle pięknego włoskiego wybrzeża, powieść pachnie słońcem, plażą, skalistym brzegiem morza i małym włoskim miasteczkiem zanurzonym w środku upalnego lata. Do domu, w którym mieszka młody Elio przyjeżdża student jego ojca - Amerykanin Oliver. I choć na początku nie robi na naszym bohaterze najlepszego wrażenia, to gorące uczucie, związane z pożądaniem, rośnie z dnia na dzień, przez długie tygodnie, wypełnione ukradkowymi spojrzeniami, marzeniami, zniecierpliwieniem, czasem złością, a czasem fascynacją. Ładnymi ciałami. Pierwszym dotykiem. Pierwszym seksem. I nie sposób wspomnieć o jeszcze jednym: mocno zaznaczonym tu fetyszem stóp autora książki. Bo stopy Olivera i stopy Elio mają swój "istotny wkład" w rozkwitające uczucia między dwoma chłopakami. Obserwujemy je na tle pięknego włoskiego wybrzeża, powieść pachnie słońcem, plażą, skalistym brzegiem morza i małym włoskim miasteczkiem zanurzonym w środku upalnego lata. Klikaj! www.bearbook.pl/tamte_dni_tamte_noce\nWszystkie nasze bestsellery zobaczysz na www.bearbook.pl/bestsellery2018\nKliknij i kup te, których jeszcze nie czytałeś!\nAutor: Wojciech, bearbook.pl o 12:01 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: 2018, bestseller, gejerel, historia przemocy, londyn miasto queer, raczej szczęśliwy niż nie, ryziński, selerowicz, simon oraz inni homo sapiens, tamte dni tamte noce, tomasik\nAutor: Wojciech, bearbook.pl o 10:44 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nNajlepsze nowości, albo nadrabianie czytelniczych zaległości: najlepiej w wakacje! Zobaczcie propozycje Misia Dyrektora, przy których na pewno nie będziecie się nudzić.\nTrudno sobie wyobrazić lepszą książkę na wakacje - bo to i historia wakacyjnej miłości dwóch młodych mężczyzn. Jak dotąd - największe wydarzenie gejowskiej literatury tego roku. Historia dzieje się w pełnym włoskim słońcu na tamtejszym wybrzeżu. Do domu, w którym mieszka młody Elio przyjeżdża student jego ojca - Amerykanin Oliver. I choć na początku nie robi na naszym bihaterze najlepszego wrażenia, to gorące uczucie, związane z pożądaniem, rośnie z dnia na dzień, przez długie tygodnie, wypełnione ukradkowymi spojrzeniami, marzeniami, zniecierpliwieniem, czasem złością, a czasem fascynacją. Ładnymi ciałami. Pierwszym dotykiem. Pierwszym seksem. I nie sposób wspomnieć o jeszcze jednym: mocno zaznaczonym tu fetyszem stóp autora książki. Bo stopy Olivera i stopy Elio mają swój "istotny wkład" w rozkwitające uczucia między dwoma chłopakami. Obserwujemy je na tle pięknego włoskiego wybrzeża, powieść pachnie słońcem, plażą, skalistym brzegiem morza i małym włoskim miasteczkiem zanurzonym w środku upalnego lata.\nFilm na podstawie tej książki z początkiem lata pojawił się w polskich kinach - to pierwsza wysokobudżetowa hollywoodzka komedia romantyczna z dominującym wątkiem gejowskim! O tej książce Miś Dyrektor pisał na tym blogu tak:\nKrzysztof Tomasik - GEJEREL. MNIEJSZOŚCI SEKSUALNE W PRLu\nDrugie wydanie przełomowej książki Krzysztofa Tomasika - badacza polskiej historii LGBT! Czy Andrzej Wajda zamierzał zrobić film o miłosnej relacji „Zośki” i „Rudego”? Kim był brat „Wampira z Zagłębia” i jaki miał wpływ na przebieg słynnego procesu z lat 70.? Dlaczego tak mało wciąż wiemy o akcji „Hiacynt”? Gdzie są „różowe teczki”? Do czego klucz kryją powieści sensacyjne z serii „Jamnik”? Jak żyło się gejom w PRL-u? W jaki sposób przedstawiano ich wówczas w literaturze i filmie? Jakie reakcje wzbudzał wtedy homoseksualizm w Polsce? „Gejerel” Krzysztofa Tomasika to zaproszenie do fascynującej wędrówki przez dawno minione czasy. Autor wertuje reportaże, zapomnianą literaturę, akta spraw sądowych, wypowiedzi autorytetów i polityków, pamiętniki i listy. Daje nam wgląd w sprawy, o których nie pisali literaturoznawcy, historycy ani badaczki kultury. Zobacz! www.bearbook.pl/gejerel\nTo bez wątpienia jedna z pozycji obowiązkowych gejowskiej literatury - przypisywana Oscarowi Wilde'owi! Historia homoseksualnego uczucia, jakie połączyło Kamila i Rene może szokować nawet dziś – zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę mocne opisy seksu męsko-męskiego. Narratorem jest młody mężczyzna, Kamil des Grieux. Podczas koncertu Kamil poznaje fascynującego pianistę Rene Teleny’ego. To była miłość od pierwszego wejrzenia, a jednak Kamil w obawie przed zakazaną namiętnością unika muzyka. Mimo wszystko w końcu bohaterowie odnajdują się na nowo i… co tu dużo mówić, lądują w łóżku. Czy jednak odnalezienie siebie oznacza: "i żyli długo i szczęśliwie"? Zwłaszcza, jeśli za taką miłość - jakkolwiek byłaby mocna - grozi w tych czasach w Wielkiej Brytanii więzienie? W tej książce znajdziecie i głębokie uczucia i mocny seks - ze sceną grupowej orgii z udziałem butelki włącznie... Nie wolno przegapić! Zobacz na www.bearbook.pl/teleny\nJedna z lepiej sprzedających się książek tej wiosny! "Replika" pisała o niej tak:\n16-letni Aaron Soto, narrator powieści, zmaga się z trudnym dorastaniem. Dźwiga brzemię traum – samobójstwa ojca i własnej próby samobójczej; pamiątką po niej jest „uśmiechnięta” blizna na nadgarstku. Jest lubiany wśród rówieśników, ma oddaną dziewczynę Genevieve, ale pozostaje trochę zagubiony. Przypadkowo poznaje Thomasa – zaczynają spędzać razem dużo czasu, dobrze się rozumieją. Aaron oszukuje dziewczynę i samego siebie. W końcu zdaje sobie sprawę z tego, kim jest – tylko słowo „gej” zastępuje „fanem facetów”. Postanawia zawalczyć o swoje uczucia. Wszystko wydaje się przewidywalne, znamy już takie powieści młodzieżowe LGBT, prawda? Otóż nie. Bo nieoczekiwanie pojawiają się nowe elementy układanki i na historię Aarona trzeba spojrzeć inaczej. Ale nie mogę spojlerować. Portret tego nastolatka na drodze do samoakceptacji jest bardzo prawdziwy psychologicznie. Lubimy go, rozumiemy, współczujemy mu – aż chciałoby się odsunąć od niego te wszystkie koszmarne zdarzenia i decyzje, które ukształtowały jego życie. To mocna, chwytająca za serce powieść z niestandardowymi rozwiązaniami. Zobacz: www.bearbook.pl/raczej_szczesliwy_niz_nie\nKsiądz proboszcz organizuje na plebanii orgie ze swoimi dwoma wikarymi. Razem jadą na gejowskie dyskoteki i całują się na wakacjach na Majorce. Studenci w seminarium, którzy razem urządzają sobie życie - w jednym pokoju. Ksiądz, który molestuje seminarzystę, a później robi z niego chorego psychicznie. Młody wysportowany ksiądz, który przez internet umawia się na seks z facetami - a najbardziej pociągają go wysportowane, szerokie torsy. Czytając reportaże ze zbioru "Celibat" Marcina Wójcika ma się wrażenie, że homoseksualizm w Kościele katolickim jest tak powszechny, że duchowni przyjmują go jako zaledwie "słabość", zamiast rozpatrywać go w kategoriach grzechu - jak grzmią z ambon. Sporo tam też historii o tym jak księża wyjeżdżają na wakacje z kochankami, porzucają kapłaństwo dla swoich dziewczyn i dzieci, ale historie dotyczące męsko-męskich relacji są tam szczególnie widoczne. Co pomija się w oficjalnych recenzjach tej książki, a co nas powinno szczególnie zainteresować. Zobacz: www.bearbook.pl/celibat\nJeśli naprawdę ktoś jeszcze nie czytał reportażu Remigiusza Ryzińskiego, to najwyższy czas - bo to książka nominowana do tegorocznej nagrody Nike!\nWielki francuski filozof i gejowska Warszawa lat pięćdziesiątych. Szare ulice, na każdym kroku milicja. W mieście pojawia się mężczyzna o niebanalnej urodzie i światowych manierach. Wynajmuje mieszkanie, zaczyna pracę, wieczorami wychodzi albo przyjmuje u siebie. Ilu mężczyzn składało o nim raporty? Na ilu SB zbierała informacje? Czy istnieją różowe teczki? Kogo kochał najbardziej i kto zdradził go najboleśniej? Jak wyglądało jego życie na co dzień i dlaczego naprawdę musiał wrócić do Francji? I wreszcie – kim był jego legendarny kochanek? Nieznana historia Michela Foucaulta, wielkiego francuskiego filozofa, który przez rok przebywał w Polsce i pozostawił po sobie dopiero dziś odkryte ślady. Teczki SB, które nie miały ujrzeć światła dziennego. Pamięć ludzi, którzy go znali i dla których dużo znaczył. Wspomnienia, fakty, dokumenty. Śledztwo, którego efektu nikt się nie spodziewał. Zobacz! www.bearbook.pl/foucault_w_warszawie\nU Johna Irvinga nie może zabraknąć wątków gejowskich - nie inaczej jest i tym razem, w jego najnowszej książce! Zakonnik, który odkrywa swoje gejostwo i zakochuje się w transwestycie "z wackiem", który jest jednocześnie prostytutką? Karzeł-gej w cyrku? Lesbijska kochanka kobiety-ducha? Jest wszystko! Juan Diego jest uznanym pisarzem, który - jako dziecko - ze swoją postrzeloną siostrą wychował się na wysypisku śmieci w małym meksykańskim miasteczku. Pewnego dnia do miasteczka w którym żyje, przyjeżdża ze Stanów Zjednoczonych nowy zakonnik, Edward. To jednocześnie dzień wydarzenia, które zmieniło życie Juana na zawsze. Na skutek tragicznej (i jednocześnie mocno komicznej!) śmierci swojej matki, która zginęła z powodu potwornie wielkiego posągu Matki Boskiej, Juan Diego trafia najpierw pod opiekę sióstr zakonnych, a później do cyrku. Ale nie zagrzewa tam zbyt długo miejsca, bo pewnego dnia trafia pod opiekę niecodziennej pary: zakonnika Edwarda, który zakochuje się we Flor, prostytutce-transwestycie. W przyszłości oboje "najlepsi rodzice jakich mogłem mieć" - jak mówi główny bohater - padną ofiarami epidemii AIDS. Na wakacje - jak znalazł! Klikaj: www.bearbook.pl/aleja_tajemnic\nEla Abowicz - LUCYNA W OPAŁACH\nPolska Bridżyt Dżons w redakcji modnego tygodnika "Wzdłuż", z naczelną przy której "Diabeł ubiera się u Prady" to pikuś, a brat-gej usiłuje ukryć swoją orientację. Przezabawna historia Lucyny, blisko czterdziestoletniej kobiety, samotnie wychowującej 15-letniego syna, pracującej jako szefowa działu kultury w poczytnym kobiecym tygodniku. Która kobieta choć przez moment nie marzyła, by być dziennikarką znanego czasopisma, chodzić na bankiety, jeździć na festiwale, mieć w komórce prywatne telefony celebrytów? Gdy Lucyna zostaje szefową działu kultury wziętego tygodnika, jest pewna, że życie sprawiło jej najcudowniejszy prezent. Ale rzeczywistość przechodzi najśmielsze wyobrażenia, tyle że nie w tę stronę, w którą powinna… Do sytuacji w redakcji, którą kieruje "szefica", przy której naczelna "Vogue" z "Diabła ubierającego się u Prady", to łagodna myszka, dochodzi sytuacja w domu, w którym syn nie wie, że Polacy nie gęsi, mieszkająca drzwi w drzwi matka wpada kiedy chce, a chce często, a brat ukrywa pewną tajemnicę. W końcu przedstawia swoją wielką miłość, którą jest... zabójczo przystojny Borys. Lucyna historii tygodnika "Wzdłuż" nie zmyśliła, a Ela Abowicz to pseudonim prawdziwej dziennikarki. Bo cała ta historia wydarzyła się podobno naprawdę... Przyznamy się, że my prawdę znamy. I dlatego polecamy - z czystym sumieniem! Zobacz: www.bearbook.pl/lucyna_w_opalach\nTo lektura na sporą część wakacji - ale takiej książki o Andrzejewskim jak dotąd nie było!\nMąż i ojciec, który nie ukrywał homoseksualizmu. Kochał Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Marka Hłaskę, Marka Kellera, Eugeniusza Biernackiego i wielu innych. Nie stronił od chłopców z pikiet i męskich prostytutek. W nowej biografii Jerzego Andrzejewskiego seksualność jest osią narracji. Trudno w dziejach polskiej literatury o pisarza, którego życie i twórczość bardziej uwikłane byłyby w paradoksy historii – żarliwy katolik stał się po wojnie wierzącym komunistą, który skończył jako odważny opozycjonista i członek KOR. Jakby tego było mało, biografia prywatna – może jeszcze bardziej nieoczywista: mąż i ojciec, który nie ukrywał homoseksualizmu, niestrudzony poszukiwacz miłości niestroniący od orgii z chłopcami z pikiety, alkoholik obciążony rolą autorytetu moralnego. Zobacz: www.bearbook.pl/jerzy_andrzejewski\nZnajdź wszystkie polecane książki na www.bearbook.pl/ksiazki_na_wakacje\nAutor: Wojciech, bearbook.pl o 01:58 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: celibat, foucault w warszawie, książka, Miś Dyrektor, simon oraz inni homo sapiens, tamte dni tamte noce, teleny, wakacje\nAutor: Wojciech, bearbook.pl o 14:30 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nKsiążka Andre Acimana i towarzyszący jej film, to bez wątpienia największe wydarzenia gejowskiej kultury początku roku. Dość powiedzieć, że zaledwie po kilku dniach od premiery wyczerpał się nakład książki (na szczęście wydawnictwo zdecydowało się na dodruk), a to które kina wyświetlały film (a raczej - które postanowiły nie wyświetlać filmu) wzbudziło spore dyskusje w tęczowym Internecie.\nTak się składa, że najpierw przeczytałem książkę, a później zobaczyłem film. I trzeba przyznać, że był to dobry wybór - bo i jedno i drugie pokazuje tę historię nieco inaczej, ale oba doskonale się uzupełniają. Oś opowieści jest ta sama: miłość, która zakwitła między młodym chłopakiem, a o kilka lat od niego starszym dwudziestokilkulatkiem podczas wakacji we Włoszech. W książce obserwujemy ją na tle pięknego włoskiego wybrzeża, powieść pachnie słońcem, plażą, skalistym brzegiem morza i małym włoskim miasteczkiem zanurzonym w środku upalnego lata. Niestety, film nie pokazuje tego tak dobrze: zamiast morza mamy rzekę, zamiast plaży - zarośla, a i upału nie poczujemy. Za to film pokazuje coś, czego nie uświadczymy w powieści Acimana: przystojnego Olivera i fantastyczną grę Elio, którego gra aktor Timothée Chalamet (nominacja do Oscara!).\nW filmie znajdziemy wszystkie najważniejsze punkty książki: rosnące między chłopakami napięcie, słynną scenę z seksem z brzoskwinią, czerwone kąpielówki Olivera, niesamowicie ważną rozmowę Elio z ojcem. Ale książka ma ciąg dalszy - bo nie kończy się na telefonie Olivera z informacją, która mocno zasmuca Elio. W książce przeczytacie co w życiu obu zdarzyło się później. Czy może przynajmniej książka kończy się happy endem?\nAndre Aciman w swojej książce opisuje rozterki Elio po pierwszym seksie z Oliverem, jego młodzieńcze miotanie się między pożądaniem, a chęcią zapomnienia. Pokazuje, że miłość między nimi - choć prawie od pierwszego wejrzenia - to rodziła się przez długie tygodnie, wypełnione ukradkowymi spojrzeniami, marzeniami, zniecierpliwieniem, czasem złością, a czasem fascynacją. Pierwszym dotykiem. I nie sposób wspomnieć o jeszcze jednym: mocno zaznaczonym tu fetyszem stóp autora książki. Bo stopy Olivera i stopy Elio mają swój "istotny wkład" w rozkwitające uczucia między dwoma chłopakami.\nW filmie postaci są zarysowane nieco inaczej. Nie tylko głównych bohaterów, ale też rodziców Elio, dziewczyn, które pojawiają się w tle (a które mają sporą ochotę na Olivera - i książka nie pozostawia wątpliwości, że mógł ulec ich urokom), w filmie zamiast wyprawy do Rzymu obaj chłopcy jadą żegnać się na północ Włoch, do Bergamo. Ale wszystko to powoduje że jedna i druga historia - choć styczne w kluczowych punktach - to tę samą opowieść pokazują nieco inaczej. Widziałeś film? Koniecznie przeczytaj książkę. Znajdziesz ją tutaj: www.bearbook.pl/tamte_dni_tamte_noce. Czytałeś książkę, a nie widziałeś filmu? Musisz trochę zaczekać, bo dystrybutor zapowiada jego premierę DVD dopiero na czerwiec. Czekamy!\nAutor: Wojciech, bearbook.pl o 13:27 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: andre aciman, film, książka, tamte dni tamte noce, Timothée Chalamet\nTo jedyny taki ranking w Polsce - dziesięć najlepiej sprzedających się gejowskich książek roku! Wybraliście Wy - swoimi zakupami w bearbook.pl.\nKto wygrał? Zobaczcie poniżej, a wszystkie książki z tegorocznego rankingu znajdziesz na www.bearbook.pl/bestsellery2017\n10. Ignacy Karpowicz - MIŁOŚĆ\nKsiążka wydana pod koniec roku, przebojem wdarła się do pierwszej dziesiątki! Nic dziwnego, wszak to głośny coming out znanego pisarza - który pierwszy raz tak głośno i otwarcie mówi o swojej seksualności. Najlepiej pisze o niej sam Karpowicz: "Nie chciałem przyznać przed światem, że jestem homoseksualistą. (…) Nabawiłem się homofobii przez osmozę, której ogniska występują w środowisku wyzutym z empatii, za to nasączonym nieufnością i hipokryzją. Moja homofobia należała do innego rzędu, trudniejsza do wychwycenia i zdiagnozowania, daleka od prostackiego: „zakaz pedałowania”. Te wszystkie: nie interesuje mnie, kto z kim sypia; a niech sobie żyją, choć to nienormalne; nie mam nic przeciwko temu, byle się nie afiszowali. No, właśnie. Nie sypiałem, sobie niech żyłem i też nie miałem nic przeciwko temu, z grubsza przynajmniej, byłem się nie afiszował. W stosunku do samego siebie byłem taki jak otoczenie. Pod osłoną nocy – dobrze; po wschodzie słońca lub w rozmowie – źle. Byłem homofobem w stosunku do siebie, powtarzam, choć o tym nie wiedziałem i oficjalnie nie miałem przeciwko gejom nic. Nic do powiedzenia, nic do zrobienia. Nic do podarowania.\nIle z nas, osób LGBT, jest w trakcie podobnych doświadczeń właśnie teraz, gdy czytają te słowa?"\nZobacz tę książkę na www.bearbook.pl/milosc\n9. Michael Thomas Ford - NOTATKI SAMOBÓJCY\nJeff ma piętnaście lat i właśnie zaliczył nieudaną próbę samobójczą. Zostaje skierowany do szpitala psychiatrycznego. Ma tam spędzić czterdzieści pięć dni. Zaczyna prowadzić swoisty dziennik pobytu. Tak rozpoczynają się „Notatki samobójcy”. Jeff nie potrafi się odnaleźć w szpitalu. Pełen gniewu, buntuje się przeciwko zaistniałej sytuacji, odrzuca zaoferowaną mu pomoc. Nie chce przyznać nawet przed samym sobą, co sprawiło, że targnął się na życie. Odnosi się wrażenie, że chodziło o miłość do pewnej dziewczyny, ale… Zarówno sam Jeff, jak i autor Michael Thomas Ford mylą tropy. Dni mijają i chłopak stopniowo się otwiera, nawiązuje nowe relacje, znajduje coraz więcej zrozumienia, także dla siebie. W końcu czuje się gotowy, by ujawnić swe tajemnice.\nOpowieść Jeffa jest w zasadzie banalna, a jednak pozostaje przy tym pełna dramatyzmu, boleśnie prawdziwa – i jest potrzebna. Bo takie czy podobne historie rozgrywają się przecież często, czasem takie próby samobójcze są niestety udane.\nTak o tej książce pisała "Replika", a Wy zobaczcie ją na www.bearbook.pl/notatki_samobojcy\n8. Elwira Watała - KRÓTKA HISTORIA HOMOSEKSUALIZMU: GEJE I LESBIJKI\n"Geje", to pierwszy tom cyklu o słynnych homoseksualistach w dziejach świata. We wstępie do książki autorka omawia historię homoseksualizmu, a w kolejnych rozdziałach przedstawia znane postacie gejów i różne formy miłości cielesnej. W charakterystycznym dla siebie stylu opowiada o swobodzie seksualnej czasów rzymskich, igraszkach w królewskich komnatach i grzesznych uciechach duchownych. Osobne rozdziały poświęca samobójstwom i zabójstwom w środowiskach gejowskich, związkom homoseksualnym znanych pisarzy i artystów, oraz słynnym hollywoodzkim gejom.\n"Lesbijki" to drugi tom cyklu o słynnych przedstawicielach mniejszości seksualnych. W pierwszym rozdziale książki autorka omawia różne techniki stosowane przez kochające się kobiety, a także podaje przykłady miłości lesbijskiej w czasach starożytnych. W kolejnych rozdziałach przedstawia lesbijki żyjące na królewskich dworach, a także znane pisarki, malarki czy inne kobiety z kręgów artystycznych. Osobny rozdział poświęca lesbijskim i biseksualnym związkom w środowisku filmowym Hollywood. Zobacz! www.bearbook.pl/krotka_historia_homoseksualizmu\n7. Rose Tremain - SONATA GUSTAVA\nTak o tej książce Miś Dyrektor pisał na tym blogu:\nAnton jest uzdolnionym muzycznie chłopakiem. Chciałby zostać pianistą światowej sławy, ale straszliwa trema przed każdym występem uniemożliwia mu odnoszenie sukcesów. Obserwujemy jak obaj dorastają, jak heteroseksualizm Antona okazuje się być tylko maską - bo w pogoni za sławą wchodzi w wyniszczający, sadystyczno - masochistyczny związek z mężczyzną. Który to związek Gustav - zakochany w koledze od najmłodszych lat - musi obserwować z boku, a kiedy to konieczne - ratować go. Czy ta miłość pozostanie niespełniona? Czy może uda się wreszcie spleść uczucia obu bohaterów? To naprawdę kawałek dobrej literatury - i choć nie znajdziemy tu wątku gejowskiego podanego na tacy - to autorka nie pozostawia wątpliwości, że o męsko-męską miłość tu chodzi. Klikaj na www.bearbook.pl/sonata_gustava\n8. Krzysztof Charamsa - KAMIEŃ WĘGIELNY. Mój bunt przeciw hipokryzji Kościoła\nComing out Krzysztofa Charamsy, dokonany w październiku 2015 roku jest kamieniem węgielnym w jego życiu. W pełnym rozkwicie kariery teologicznej na najwyższych szczeblach w Watykanie Charamsa zdecydował się obnażyć hipokryzję Kościoła katolickiego, instytucji, która od wieków wykorzystuje seks jako narzędzie, pozwalające zapewnić jej władzę nad ludźmi. Przez nakazy, doktrynę i spowiedź Kościół reglamentuje radosne przeżywanie tego podstawowego wymiaru egzystencji. Wymusza na kobietach podporządkowanie się mężczyznom, a osoby homoseksualne dyskryminuje, traktuje jak trędowatych, wyniszcza. Unieszczęśliwia ludzi. Wszystko to skrywane jest pod płaszczykiem utkanym z hipokryzji, ponieważ – jak twierdzi Charamsa – głęboko homofobiczne katolickie duchowieństwo samo w dużej mierze składa się z homoseksualistów. Stłumiona i zepchnięta do podziemi seksualność ludzi Kościoła, zmuszonych do respektowania niezgodnego z ludzką naturą nakazu obowiązkowego celibatu, nierzadko staje się przestrzenią, w której mnożą się nadużycia i przemoc pedofilska. To jedna z najgłośniejszych książek roku! Klikaj: www.bearbook.pl/charamsa\n5. Marcin Wójcik - CELIBAT. Opowieści o miłości i pożądaniu\nTo o czym pisze Krzysztof Charamsa powyżej - w tej książce mamy podane konkretne przypadki "działalności" księży w sferze seksualności. Głównie tej homoseksualnej.\nI dwa fragmenty:\nKoniecznie przeczytaj! Klikaj na www.bearbook.pl/celibat\n4. Andrzej Selerowicz - ZBRODNIA, KTÓREJ NIE BYŁO\nCzyli gejowski kryminał! Andrzej Selerowicz zabiera nas do lat siedemdziesiątych, o których w polskiej literaturze gejowskiej jak dotąd nie było nic. Mamy książki o historii w czasie wojny, w latach pięćdziesiątych (o tym za chwilę), a teraz - historia lat 70., czasów kiedy pisało się do siebie listy, widywało rzadko, a informacje nie roznosiły się lotem błyskawicy. Robotnicza Łódź w czasach głębokiej komuny. Powszechne kłopoty codziennego życia jakby nie dotyczyły Zbyszka i grona jego najbliższych przyjaciół. Goło, ale wesoło to ich motto, które pozwala zapomnieć o otaczającej siermiężnej rzeczywistości, bawić się, być sobą, plotkować czy flirtować.\nSytuacja ulega zmianie, kiedy jeden ze stałych bywalców, przystojny aktor Remigiusz, nie pojawia się na dwóch z rzędu imprezach. Ponoć zmarł nagle na atak serca, ale okoliczności wskazują raczej na morderstwo. Jego matka, bojąc się, żeby przy śledztwie nie wyszło na jaw, iż syn był homoseksualistą, przyjmował u siebie licznych kochanków i mógł paść ofiarą rabunku, zatarła szybko wszelkie ślady przestępstwa. Zabroniła też informować MO. Zbyszek z przyjaciółmi postanawia szukać sprawcy na własną rękę. Trafiają na intrygujący ślad, ale zabawa w detektywów nie jest ani łatwa, ani bezpieczna...\nU nas z zakładką z autografem autora! Klikaj: www.bearbook.pl/zbrodnia_ktorej_nie_bylo\nI czas na pierwszą trójkę!\n3. Lutz Van Dijk - CHOLERNIE MOCNA MIŁOŚĆ\nW ubiegłym roku na szczycie naszego zestawienia była książka "Mężczyźni z różowym trójkątem" o losach gejów w obozach koncentracyjnych. W tym roku ukazała się druga z książek pokazujących sytuację homoseksualistów w brutalnej wojennej rzeczywistości Rzeszy - historia miłości polskiego chłopaka i niemieckiego żołnierza.\nStefan K. miał 16 lat, gdy poznał nieco starszego Williego G. Zakochali się w sobie od razu na pierwszym przypadkowym spotkaniu na ulicy. Stefan był Polakiem, uwielbiającym teatr rozwozicielem pieczywa. Willi był Austriakiem, żołnierzem Wehrmachtu. Ich szczęśliwa miłość trwała pól roku – od listopada 1941 r. do kwietnia 1942 r. Gdzie? W Toruniu, mieście należącym wtedy do III Rzeszy. A w III Rzeszy na podstawie okrytego złą sławą paragrafu 175 skazywano za homoseksualizm tysiące ludzi. Willi to wiedział i uświadomił Stefana. Byli jednak pełni nadziei – marzyli, że po wojnie zamieszkają razem w Wiedniu.\nKilka tygodni później dostał wezwanie na gestapo. Pokazano mu przechwycony list, niezbity dowód "zboczenia". Do domu Stefan już nie wrócił. Został pobity do nieprzytomności, wkrótce zapadł wyrok: 5 lat. Potem była więzienna gehenna. Opisana ze szczegółami, a i tak trudna do wyobrażenia. Stefan był kilkukrotnie przenoszony. Koniec wojny zastał go w więzieniu na wysepce niedaleko Hamburga. Stefan był tak wycieńczony, że spędził w szpitalu 4 miesiące. Pełni zdrowia nie odzyskał nigdy. Do Polski był w stanie wrócić dopiero po dwóch latach. I nikomu w Polsce nie opowiedział swej historii. Nigdy też nie spotkał już Williego, którego kochał do końca życia. Zmarł w Warszawie w 2003 r. w wieku 78 lat. Ta opowieść rozerwie wam serca.\nTak pisał o tej książce Mariusz Kurc, redaktor naczelny "Repliki". Nic dodać, nic ująć. Zobaczcie: www.bearbook.pl/cholernie_mocna_milosc\n2. Remigiusz Ryziński - FOUCAULT W WARSZAWIE\nCieszy, że kolejna książka o historii polskich homoseksualistów trafia do naszego zestawienia! A zwłaszcza taka książka. Ciężka, rzetelna i żmudna praca Remigiusza Ryzińskiego w archiwach, docieranie do świadków i godziny rozmów z nimi. Wszystko, żeby jak najwierniej odtworzyć krótką obecność w Polsce słynnego francuskiego filozofa Michaela Foucaulta, który nie stronił od zabaw z polskimi chłopakami!\nSzare ulice, na każdym kroku milicja. W mieście pojawia się mężczyzna o niebanalnej urodzie i światowych manierach. Wynajmuje mieszkanie, zaczyna pracę, wieczorami wychodzi albo przyjmuje u siebie. Ilu mężczyzn składało o nim raporty? Na ilu SB zbierała informacje? Czy istnieją różowe teczki? Kogo kochał najbardziej i kto zdradził go najboleśniej? Jak wyglądało jego życie na co dzień i dlaczego naprawdę musiał wrócić do Francji? I wreszcie – kim był jego legendarny kochanek?\n"HomoWarszawa" o jego pobycie w Warszawie pisała tak: "Wielki francuski filozof Michel Foucault współtworzył istniejące do dziś Centrum Cywilizacji Francuskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Jego obecność w Warszawie w latach 1958-1959 zakończyła prowokacja polskich tajnych służb. Tak pisze o tym biograf Foucaulta Didier Eribon: Otóż Foucault poznał pewnego chłopca, z którym zaczął spędzać przyjemne chwile w tym smutnym i przygnębiającym kraju. Młodzieniec pracował jednak dla służby bezpieczeństwa, która próbowała inwigilować zachodnie przedstawicielstwa dyplomatyczne. Toteż pewnego dnia Burin des Roziers stwierdził krótko: „Musi pan opuścić Polskę”, „Kiedy?” – spytał Foucault. „W ciągu najbliższych godzin” – odparł ambasador.\nIstnieją też bardziej pikantne wersje tego wydarzenia. Według jednej z relacji filozofa miała nakryć in flagranti z chłopcem w łóżku wyższa urzędniczka ambasady".\nLektura obowiązkowa! Klikaj: www.bearbook.pl/foucault_w_warszawie\n1. Bartosz Żurawiecki - DO LOLELAJ\nMiś Dyrektor w Lolelaj przy ulicy Wilkołaczej bywał wielokrotnie - i ma nawet w tej książce swoje pół strony! Kto wie, może i o Tobie jest tam wzmianka? Bartosz Żurawiecki - wielki zwycięzca naszego rankingu!\nRozwiązła i romantyczna powieść o warszawskim klubie gejowskim - dla niektórych kultowym, bo od razu rozszyfrowaliśmy, co kryje się za nazwą klubu "Lolelaj". W końcu to tam Cmok piekł ciasta, a przez lata słyszało się jak Zbyszek na zamknięcie potrząsał dzwoneczkiem. Kto był ten wie, kto nie był - ten musi się dowiedzieć, dlaczego tłumy pielgrzymowały w każdy weekend w okolice MDM-u w stolicy.\nMateusz, znudzony jałowym życiem intelektualisty dziennikarz, postanawia rzucić się w wir rozpusty. Gdy trafia do Lolelaj, legendarnego warszawskiego klubu gejowskiego, odnajduje w nim swój prawdziwy dom. Pełna ironii i humoru powieść Bartosza Żurawieckiego to list miłosny do miejsca, gdzie w półmroku darkroomu zwyczajni geje stają się bogami, a każde, nawet najbardziej błahe wydarzenie – materiałem na anegdotę.\nJeszcze nie czytałeś? Koniecznie klikaj i kup książkę ze specjalną zakładką z dedykacją autora! www.bearbook.pl/do_lolelaj\nAutor: Wojciech, bearbook.pl o 13:32 1 komentarz: Linki do tego posta\nEtykiety: bestseller, celibat, czytałem, do lolelaj, foucault w warszawie, ryziński, sonata gustava, żurawiecki\nAutor: Wojciech, bearbook.pl o 14:11 Brak komentarzy: Linki do tego posta


Premiera nowego filmu z serii "Surprising the World" | TOYO TIRES - Polska\nPremiera nowego filmu z serii "Surprising the World"\nŻeby uczcić mistrzostwo Leicester City zdobyte w Premier League, TOYO TIRES stworzyło nowy film\nToyo Tire (UK) Ltd, angielski dystrybutor Toyo Tire & Rubber Co., Ltd. świętuje mistrzostwo angielskiej Premier League zdobyty przez partnera firmy - Leicester City Football Club. Najnowsza produkcja z serii krótkich filmów "Surprising the World - Zadziwiając świat" zatytułowana została "Surprising the world – Only those who keep on driving can change the world" ("Zadziwiając świat - tylko Ci, którzy nie zwalniają, mogą zmienić świat"). Film miał swoją światową premierę we wtorek 10 maja 2016 （https://www.youtube.com/watch?v=-FsjG0aKFAM&feature=youtu.be).\nToyo Tire (UK) Ltd. (TUK), którego siedziba znajduje się w regionie East Midlands niedaleko Leicester, zostało oficjalnym sponsorem lokalnej drużyny w 2014 roku, kiedy to klub dostał się do angielskiej Premier League. Od tamtej pory TUK przeprowadziło z drużyną szereg wspólnych kampanii.\nMistrzostwo Premier League Leicester City to osiągnięcie jedyne w swoim rodzaju, takie, które zdarza się tylko raz w życiu. Cały świat z podziwem patrzył na to, jak drużyna wspina się na najwyższe szczeble ligowej tabeli.\nNieustępliwość Leicester w dążeniu do wielkości współgra z filozofią, jaką kieruje się marka Toyo Tires. Firmę napawa szczególna dumna z naszych relacji sponsorskich z drużyną. Kłaniamy się w pas zawodnikom i organizacji.\nAby świętować razem z przepełnionymi szczęściem lokalnymi kibicami i fanami piłki nożnej na całym swiecie, Toyo Tires stworzyło film "Surprising the world – Only those who keep on driving can change the world", który oddaje cześć dokonaniom drużyny.\nToyo Tires opublikowało film na YouTubie wraz ze sloganem firmy "Surprising the World - Zadziwiając świat". Ten krótki film prezentuje determinację takich zawodników jak Vardy i Mahrez i pasję trenera klubu Claudia Ranieriego.\nStarająca się zawsze prześcignąć oczekiwania klientów i zadziwić świat, Toyo Tires, jak żadna inna marka, dostarcza i będzie dostarczać swoimi klientom więcej niż się spodziewają.\nKrótki film: Surprising the world – Only those who keep on driving can change the world\nOpowieść skonstruowana wokół pytania: "Czy ktokolwiek mógł to sobie wyobrazić?” ("Did anyone imagine?) zaczyna się w zwykłym skromnym angielskim mieście.\nAle to właśnie miasto staje się świadkiem niesamowitych wydarzeń: Jamie Vardy, były pracownik fabryki, bije rekord liczby meczy ze strzelonym golem; Kasper Schmeichel i Danny Drinkwater, porzuceni przez poprzednie kluby, powracają, aby je pokonać; nieznany samurai Shinji Okazaki przedziera się bez przeszkód przez obronę przeciwników.\nPolski obrońca, Marcin Wasilewski, strzela gola w meczu przeciwko legendarnemu Manchesterowi United i zostaje drugim polakiem w historii, który zdobywa mistrzostwo Premier League - jednej z najbardziej wymagających lig piłkarskich świata.\nTo jest także hołd złożony Claudiowi Ranieriemu, trenerowi, od którego wymagano jedynie utrzymania się w lidze. Miedzy innymi dzięki jego talentowi i determinacji klub wzniósł się na wyżyny, a sam trener poprowadził swoich zawodników ku temu, co wydawało się niewyobrażalne, nawet dla najbardziej zagorzałych fanów drużyny.\nTylko niewyobrażalne może nas zaskoczyć i dać szczęście. Właśnie ono pozostaje wyryte w naszych wspomnieniach. Tylko Ci, którzy nie zwalniają, mogą zmienić świat.\nO Toyo Tire & Rubber Co., Ltd.\nToyo Tire & Rubber Co., Ltd. rozwija swoją działalność biznesową na całym świecie, skupiając się na produkcji i sprzedaży swojego flagowego produktu: opon. Działając w ponad 100 krajach i regionach Toyo Tires handluje częściami samochodów zrobionymi z gumy - głównie oponami - ale także częściami siedzeń zrobionymi z karbaminianów.\nO Toyo Tire & Rubber Co., Ltd. i Leicester FC\nToyo Tire (UK) Ltd, angielski dystrybutor Toyo Tire & Rubber Co., Ltd marki kierującej się filozofią "driven to perform" dostrzegł w Leicester FC tę samą pasję. W 2014 drużyna piłkarska i producent opon ustalili warunki współpracy na mocy, których Toyo zostało oficjalnym sponsorem zespołu. Umowa sponsorska obejmuje wiele lat w tym okresy od sierpnia 2014 do maja 2015 i od sierpnia 2015 do maja 2016.\nPytania od mediów prosimy kierować na adres: press@toyotires.eu


Badania dla prostych pleców\nWraz z rozpoczęciem roku szkolnego ruszyła druga tura badań realizowanych w ramach powiatowego programu „Trzymam się prosto”. Badaniom ortopedycznym pod kątem wad postawy poddanych zostanie w sumie ponad 800 uczniów. Część z nich przebadano już wiosną.\nWady postawy to prawdziwa plaga wśród dzieci. Na szczęście odpowiednio wcześnie rozpoczęta korektywa pozwala na wyeliminowanie większości z nich. W zeszłym roku przebadano 1848 dzieci, wady postawy wykryto u 1169. 395 uczniów skorzystało z instruktażowych zajęć korekcyjnych\n”Trzymam się prosto” to jedna z propozycji Powiatowego Programu Polityki Zdrowotnej „Zdrowy Powiat” na 2017 r., obejmująca ortopedyczne badania przesiewowe dla uczniów drugich klas wszystkich podstawowych szkół publicznych na terenie powiatu. W ramach tej akcji fizjoterapeuci dokonują szczegółowej oceny kręgosłupów dzieci pod kątem wad postawy. W przypadku wykrycia nieprawidłowości wymagających rehabilitacji, zostanie ona dofinansowana i przeprowadzona na początku przyszłego roku kalendarzowego. Natomiast w tym roku Powiat Legionowski pokryje część kosztów za zajęcia rehabilitacyjne oraz przygotowanie indywidualnych zestawów ćwiczeń do wykonywania w domu dla dzieci, u których wykryto wady postawy w zeszłym roku. Skorzystać z tego może 400 dzieci.\nCzęścią programu są także spotkania fizjoterapeuty wykonującego badania z rodzicami dzieci, podczas których opiekunom przekazane zostaną informacje o sposobach przeciwdziałania rozwojowi schorzeń kręgosłupa oraz dalszym postępowaniu w przypadku wykrycia nieprawidłowości w postawie dziecka.\nNa realizację programu „Trzymam się prosto” Powiat Legionowski przeznaczył w tym roku 21 600 zł.\nZ bezpłatnych badań postawy ciała dzieci i młodzież mogą skorzystać także w Gabinecie Rehabilitacji Zdrowe Plecy w Legionowie. Informacje i zapisy pod nr. tel.: 535 892 922.


Lemoniada arbuzowa | AniaGotuje.pl\nKaloryczność kcal: 45 w 100 ml\n1,5 kg arbuza - pół mniejszego\n3/4 szklanki soku z cytryny - 3 soczyste cytryny\n100 g cukru - lub mniej\n500 ml wody + kostki lodu\nArbuz ważony były przed ewentualnym obraniem/przygotowaniem.\nKalorie policzone zostały na podstawie użytych przeze mnie składników. Jest to więc orientacyjna ilość kalorii liczona na podstawie produktów, których użyłam w danym przepisie. Z podanej ilości składników otrzymasz około 1500 ml mocnej lemoniady arbuzowej bez dodatku lodu. Z lodem będzie jej znacznie więcej. Można ją jeszcze śmiało rozcieńczyć z większą ilością wody.\nPrzygotuj około 1,5 kilograma arbuza (polówka mniejszego). Do lemoniady lepiej jest kupić arbuza premium, by nie trzeba było wydłubywać ręcznie ciemnych pestek. Możesz też sięgnąć po arbuza żółtego, chociaż te nie są zazwyczaj tak słodkie jak czerwone.\nPo zdjęciu skóry oraz pokrojeniu na kawałki i wyjęciu wszystkich twardych pestek otrzymałam około 930 gramów gotowego do użycia miąższu z arbuza.\nDo naczynia z kawałkami arbuza dodaj około 3/4 szklanki świeżo wyciśniętego soku z cytryny lub limonki. Wsyp też do 100 gramów drobnego cukru. Zamiast cukru możesz użyć miodu lub syropu klonowego (do 4 łyżek). Dobrze sprawdzi się też stewia w proszku w ilości do dwóch łyżek.\nArbuza wraz z dodatkami zmiksuj na gładko np. w kielichu blendera a następnie przecedź całość przez grube sitko, by pozbyć się resztek pestek.\nPorada: Aby otrzymać smoothie z arbuza wystarczy, że do kielicha blendera dodasz też dwie szklanki kostek lodu. Całość zmiksuj na specjalnym trybie. Porcje gęstego smoothie uzupełnij zimną wodą.\nLemoniada arbuzowa jest prawie gotowa. Aby otrzymać wersję gęstszą (tak jak u mnie) wystarczy, że dolejesz jeszcze minimum 500 ml zimnej wody. Może to być też woda gazowana. Ja używam wody mineralnej niegazowanej. Całość wymieszaj i sprawdź smak lemoniady. Jeśli jest za mocna, to dodaj więcej wody. Lemoniadę z arbuza rozlej do szklanek. Do każdej porcji dodaj po kilka kostek lodu oraz listki mięty i plasterki cytryny.\nJeśli chcesz otrzymać klarowną lemoniadę z arbuza, to zanim dodasz wodę przecedź słodką lemoniadę przez gęste sitko i dopiero dodaj wodę oraz kostki lodu, plasterki cytryny i listki mięty.\nJaka jest Twoja ulubiona lemoniada?\nLink do przepisu: https://aniagotuje.pl/go/4953634\narbuz · cukier · cytryna\nDomowa lemoniada z arbuza to zdecydowanie typowo letni napój. Szykuję ją na zmianę z lemoniadą klasyczną. Moja lemoniada cytrynowa smakuje wspaniale, jednak dla urozmaicenia szykuję też kilka innych wersji. Lemoniada z arbuzem pojawia się zatem na zmianę z lemoniadą klasyczną. Jeszcze przed pełnią lata szykuję też kilka innych wersji. Na początku sezonu sprawdza się lemoniada truskawkowa. Potem już zazwyczaj gotuję kompoty i podaję na zimno lub szykuję lemoniadę z arbuzem lub tę cytrynową. A jeszcze przed truskawkami polecam też coś pysznego z rabarbaru. Kompot z rabarbaru jest świetny i na ciepło i na zimno. Wracając jednak do omawianego tym razem przepisu.. tak, można zrobić naprawdę pyszną lemoniadę z arbuza. Lemoniada z arbuzem wspaniały pomysł, ponieważ arbuzy są duże i bardzo soczyste. Składają się praktycznie z samej wody, więc do lemoniady są idealne.\nLemoniada arbuzowa to już napój, który należy podawać schłodzony i najlepszy jest jeszcze tego samo dnia po zrobieniu. Bardzo duże znacznie ma to jakiego arbuza użyjesz. Jeśli trafisz na arbuza bardzo dojrzałego i soczystego, z intensywnie czerwonym i słodkim środkiem, to będzie to idealny arbuz na lemoniadę. Można wówczas dać mniej cukru a sam wygląd lemoniady arbuzowej będzie jeszcze bardziej atrakcyjny i zachęcający do picia. Praktycznie tak samo jak lemoniadę arbuzową zrobisz też smoothie z arbuza. Wystarczy na koniec dodać do lemoniady dużo pokruszonego lodu lub zmiksować całość z większą ilością kostek lody niż w przypadku lemoniady. Moja lemoniada arbuzowa przepis, który jest jak dla mnie najlepszy. Lemoniada arbuzowa wychodzi mocno intensywna przez dodatek sporej ilości soku z cytryny oraz cukru. Do tego nie daję dużo wody. Jeśli zatem wolisz lżejszą wersję lemoniady, to śmiało możesz wlać do swojej nawet dwa razy więcej wody. Lemoniada z arbuza to bardzo dobry napój na lato. Lemoniada arbuzowa bardzo smakuje dzieciom, zatem sprawdzi się na przyjęcia w ogrodzie oraz na urodziny i inne okazje. Polecam i życzę smacznego!


zadzwoń w nowym roku z tymi grami imprezowymi dla dzieci - imprezy noworoczne - Może 2021\nMieszaj obrazy / KidStock / Getty Images\nNiezależnie od tego, czy organizujesz imprezę sylwestrową dla dzieci, czy po prostu dzwonisz z rodziną do nowego domu, zbierz dzieci, aby zagrać w te zabawne gry sylwestrowe.\nUkryj budzik gdzieś w pokoju. Ustaw dzwonek za pięć minut. Rzuć wyzwanie dzieciom, aby je znalazły, zanim to się stanie.\nInną odmianą tej gry jest ukrycie kilku zegarów i ustawienie ich wszystkich na jednoczesne dzwonienie. Gdy zaczną dzwonić, dzieci muszą je wszystkie znaleźć i wyłączyć, gdy ktoś odlicza od 10 do 1 (lub więcej w zależności od liczby zegarów).\nniebieski krzew ziemniaczany trujący dla psów\nObrazy Solstock / Getty\nNiech dzieci podzielą się na dwie drużyny, aby zagrać w Noworoczne Szarady. Wypełnij czapkę w stylu imprezowym notatkami zawierającymi podpowiedzi noworoczne, aby dzieci mogły odegrać się w grupie. Sugestie dotyczące wypełniaczy do czapek obejmują:\nGracze na zmianę wybierają notatkę z kapelusza i starają się, aby koledzy z drużyny odgadli odpowiedź, wykonując ją gestami (nie wolno mówić). Drużyna, która zgadnie, która najbardziej poprawnie wygrywa.\nTe same podpowiedzi można również wykorzystać do gry w Nowy Rok Pictionary.\nImprezy sylwestrowe są tradycyjnie hałaśliwymi wydarzeniami, podczas których ludzie świętują wszystko, od głośników po fajerwerki i dmuchanie w róg. Czy jest lepszy sposób, aby dzieci wydały trochę własnego noworocznego hałasu niż mikrofon? Podłącz urządzenie karaoke, zwiększ głośność i pozwól im „zaśpiewać” w Nowym Roku!\nMożesz nawet skonfigurować listę odtwarzania utworów z motywem noworocznym lub utworów zawierających teksty o rzeczach związanych z Sylwestrem.\nGdy dzieci przychodzą na przyjęcie, niech każdy zapisuje noworoczne postanowienie, które chcieliby podjąć. Umieść uchwały w kapeluszu, a następnie wyciągnij je pojedynczo i przeczytaj je na głos. Podczas czytania rezolucji goście muszą zgadnąć, kto je napisał. Przyznawaj nagrody za bibeloty graczom, którzy zgadują poprawnie lub zachowują wynik w miarę upływu czasu, i ogłaszaj zwycięzcę najbardziej trafnymi zgadywaniami. Dorośli mogą również grać w tę grę.\n3-przewodowa instalacja przewodu suszarki\nnajlepsze miejsce na meble ogrodowe\nDwie rezolucje i kłamstwo\nNiech dzieci siedzą wokół stołu lub zbierają się na podłodze w kółku. Gracze muszą kolejno zmieniać trzy noworoczne postanowienia, które podejmą. Dwie rozdzielczości powinny być prawdziwe, a jedna powinna być po prostu wymyślona przez gracza. Reszta graczy musi zgadnąć, która z rozdzielczości jest fałszywa. Śledź prawidłowe domysły, a gdy każdy gracz wykonał swoją turę, wygrywa ten, kto odgadł najbardziej poprawnie.\nOś czasu pamięci zdjęć\nWydrukuj kolekcję zdjęć przedstawiających wspomnienia z ostatniego roku (spróbuj mieć co najmniej jedno na każdy miesiąc). Ukryj je w domu lub rozrzuć na podłodze. Poproś dzieci, aby polowały i zebrały wszystkie zdjęcia. Po odzyskaniu ich wszystkich poproś, aby ułożyli je w celu utworzenia osi czasu wspomnień.\nMogą powiesić je na ścianie lub na sznurku po drugiej stronie pokoju. Zrób zdjęcie, na którym wiszą zdjęcia lub dzwonią w nowym roku, aby mieć jeden końcowy obraz do zawieszenia na końcu osi czasu.\nTo sylwestrowa wersja krzeseł muzycznych. Gra jest skonfigurowana i odtwarzana tak samo jak tradycyjna wersja, ale zamiast muzyki dzieci będą krążyć wokół krzeseł przy dźwiękach dzwoniących dzwonków. Kiedy dzwony przestaną dzwonić, dzieci muszą usiąść.\nMożesz nagrywać dźwięk dzwonków i odtwarzać go w pętli, zatrzymując go w przypadkowych momentach. Inną opcją jest użycie głośno klikającego czasu w kuchni, aby naśladować dźwięk tykającego zegara.


Kasia Kowalska przekazała, w jakim stanie jest jej córka. Zdjęcie złamie każde serce | Rozrywka Pikio\nPikio Rozrywka Kasia Kowalska przekazała, w jakim stanie jest jej córka. Zdjęcie złamie każde serce\nCórka popularnej wokalistki trafiła do szpitala, Kasia Kowalska przekazała fanom informacje o stanie zdrowia 22-letniej dziewczyny. Gwiazda przechodzi teraz bardzo trudne chwile, niedawno udostępniła na Instagramie niezwykle poruszające zdjęcie. Wielbiciele wspierają załamaną artystkę.\nCórka Kasi Kowalskiej jest w szpitalu\nKasia Kowalska przezywa bardzo trudne chwile, jej 22-letnia córka w ciężkim stanie trafiła do szpitala. Dziewczyna na co dzień mieszka w Wielkiej Brytanii. Fani domyślają się, że jej nagła choroba może być związana z pandemią koronawirusa. Załamana gwiazda zaapelowała do fanów, by poważnie potraktowali zagrożenie i nie łamali kwarantanny.\n- Dzisiaj dostałam telefon z Anglii, ze szpitala, w którym leży moja córka, czy zgadzam się na jej intubację. Chciałabym tym filmikiem sprowokować was do myślenia, czy rzeczywiście musicie wychodzić z domu, czy naprawdę jest to konieczne. Zainspirował mnie do nagrania tego filmiku jeden z lekarzy, który powiedział: "Niech Pani przemówi do rozumu młodym ludziom, bo nawet sobie nie zdają sprawy, co się dzieje. Więc nie wiem, nie potrafię płakać, choć dzisiaj wiele godzin przepłakałam. Więc kochani, jeśli nie musicie, nie wychodźcie z domu - zaapelowała Kasia Kowalska na swoim Instagramie.\nCórka wokalistki na co dzień mieszka w Wielkiej Brytanii\nKasi Kowalskiej nie jest łatwo, nie może wesprzeć córki na miejscu, bo granice są zamknięte z powodu pandemii. Fani bardzo wspierają kobietę w tym trudnym dla niej czasie. Wsparcie wokalistce okazali również koledzy z branży, m.in. Magda Steczkowska.\n- Kochana moja, całym sercem z Tobą i Olą. Zostań w domu. Błagam Was - napisała wokalistka.\n2. Profesor Małgorzata Polz-Dacewicz o powstaniu koronawirusa: „Ktoś mógł zjeść niedogotowanego nietoperza”\nDzisiaj gwiazda opublikowała na swoim Instagramie zdjęcie, pod którym poinformowała o stanie swojej córki. Na fotografii widać Olę i młodszego syna wokalistki.\n- Dziękuję z całego serca za wasze wsparcie. Oli stan jest dziś stabilny - napisała wokalistka pod nowym zdjęciem.\nIdiotyczny pomysł szefa zespołu Formuły 1. Chciał zarazić swoich kierowców wirusem


Stronnictwo Pruskie w natarciu « Dziennik gajowego Maruchy\n« Czy FSSPX popełni samobójstwo?\nUkraina: Zakarpacie domaga się autonomii »\nDlatego m.in. w sierpniu 2012 roku JE abp. Józef Michalik, ówczesny Przewodniczący KEP, wespół z Patriarchą Moskwy i Wszechrusi Cyrylem podpisał na Zamku Królewskim w Warszawie słynną deklarację o pojednaniu między narodami polskim i rosyjskim, o której dzisiaj nikt już nie pamięta.\nW dodatku arcybiskup Michalik w wypowiedzi dla prasy zauważył, że „na tym etapie nie mogliśmy tego nie uczynić”, co dowodzi, że zdawał sobie sprawę z nadejścia jakiegoś etapu, który niesie ze sobą nieubłagane konieczności. Ów etap zapoczątkowany został dwudniowym szczytem NATO w Lizbonie 19 listopada 2010 roku, na którym 20 listopada proklamowane zostało strategiczne partnerstwo NATO-Rosja.\nProklamowanie strategicznego partnerstwa NATO-Rosja kończyło rozciągnięty w czasie proces ustanawiania nowego porządku politycznego w Europie, który ostatecznie zastąpił nieaktualny już porządek jałtański, a dla Polski stwarzało nowe konieczności, bo nie może być tak, że całe NATO jest w strategicznym partnerstwie z Rosją, a Polska nie. Polska tez musiała się w tym partnerstwie odnaleźć, no i dlatego JE abp Michalik powiedział o tym „etapie”.\nKiedy zatem Polska pozostawała pod kuratelą strategicznych partnerów, to znaczy – Niemiec i Rosji – pozostawanie u władzy ekspozytury Stronnictwa Pruskiego, czyli Platformy Obywatelskiej było rzeczą naturalną, podobnie jak współpraca Służby Kontrwywiadu Wojskowego z rosyjską Federalną Służbą Bezpieczeństwa.\nKiedy jednak w roku 2013, zirytowany niemożnością zmontowania koalicji brytyjsko-francusko-niemieckiej, która ze Stanami Zjednoczonymi jako politycznym kierownikiem wkroczyłaby do Syrii, obaliła tamtejszego tyrana i w ten sposób usunęła bezcennemu Izraelowi ostatnią przeszkodę dla zrealizowania programu „Wielkiego Izraela”, prezydent Obama wysadził w powietrze polityczny porządek „lizboński”, zapalając zielone światło dla przewrotu politycznego na Ukrainie – Polska ponownie przeszła pod kuratelę USA, które w ten sposób powróciły do aktywnej polityki w tym zakątku Europy.\nUSA zaraz przystąpiły do urządzenia sceny politycznej w naszym nieszczęśliwym kraju pod kątem potrzeb polityki, jaka zamierzały w tym rejonie prowadzić. W tym celu trzeba było z pozycji lidera usunąć ekspozyturę Stronnictwa Pruskiego, w czym przysłużył się znakomicie spisek trzech kelnerów, no i zainstalować w charakterze lidera ekspozyturę Stronnictwa Amerykańsko-Żydowskiego.\nI tak się właśnie stało w roku 2015 – ale sprawę skomplikowało wciągnięcie przez Amerykanów na listę swoich sukinsynów starych kiejkutów, które 18 czerwca 2015 roku zorganizowały w tym celu Międzynarodową Konferencję Naukową „Most” z udziałem przedstawicieli najważniejszych ubeckich dynastii naszego bantustanu, których petycję o wpisanie ich na listę „naszych sukinsynów” przez Amerykanów żyrowali ważni ubecy z bezcennego Izraela.\nAmerykanie, jak się wydaje, uzależnili wciągnięcie starych kiejkutów na listę „naszych sukinsynów” od pokazania, co potrafią – i w ten sposób doszło do stworzenia z dnia na dzień partii Nowoczesna ze sprytnym panem Rysiem na fasadzie, którą – zanim jeszcze pan Rysio zdążył otworzyć usta – stęskniony naród obdarzył 11 procentami zaufania.\nWciągnięcie przez Amerykanów starych kiejkutów na listę naszych sukinsynów jest przyczyną i warunkiem sine qua non politycznej wojny, jaka trapi nasz nieszczęśliwy kraj. W przeciwnym razie każdy ubek ratowałby się na własna rękę, udawałby, że go nie ma, a taki np. pan generał Marek Dukaczewski chodziłby od rana do wieczora w czapce-niewidce, a nie wizytował własną osobą demonstrację ściąganych w trybie alarmowym z całego kraju pod Sejm konfidentów, którzy w ramach zainicjowanej przez Naszą Złotą Panią kombinacji operacyjnej, mieli tam przedstawiać „zagniewany lud”.\nAle Niemcy, to znaczy – Nasza Złota Pani – wcale nie pogodziły się z utratą politycznego wpływu w naszym bantustanie i na wszelkie sposoby próbują go odzyskać. Grudniowa kombinacja operacyjna miała na celu doprowadzenie do politycznego przesilenia pod pretekstem ustawy budżetowej, w następstwie którego ekspozytura Stronnictwa Pruskiego z panem Grzegorzem Schetyną wróciłaby na pozycję lidera, torując w ten sposób Donaldu Tusku drogę do prezydentury, na którą Nasza Złota Pani w swojej szczodrobliwości go nam wyznaczyła.\nPonieważ tamta kombinacja spaliła na panewce, to szykowana jest kolejna – tym razem pod sztandarem praworządności. Zmobilizowane zostało środowisko prawnicze z panią Małgorzatą Gersdorf, którą niedawno wsparli, również zmobilizowani przez dysponentów Mocy, prezesi sądów najwyższych ze wszystkich bantustanów Unii Europejskiej – że pod względem praworządności „źle się dzieje w państwie polskim”.\nSkoro po francuskich wyborach prezydenckich „populizm” doznał kolejnej porażki, to chyba już nic nie będzie hamować Naszej Złotej Pani przed zrobieniem porządku w naszym bantustanie i pewnie dlatego Platforma Obywatelska, której choćby z powodu udziału w aferze Amber Gold i innych wstydliwych zakątkach, nie bardzo wypada wymachiwać sztandarem praworządności, próbuje otworzyć nowy front w postaci bojkotu publicznych mediów.\nInicjatywa wygląda na skoordynowaną, bo wcześniej Reporterzy Bez Granic (ilu z tych reporterów jest konfidentami tajnych służb, to tylko oni i ich oficerowie wiedzą) uderzyli na alarm, że wolność mediów w Polsce ginie.\nWprawdzie żydowska gazeta dla Polaków rzeczywiście odnotowała spadek sprzedaży ponoć aż o 20 procent, ale przecież życie jest i poza Michnikiem i jego komandą. Przecież taka TVN, którą podejrzewam o kiejkucką proweniencję, nie tylko kwitnie, ale jest w pierwszym szeregu płomiennych szermierzy wolności, podobnie jak inne ubeckie przedsięwzięcia medialne.\nWidać wyraźnie, że nie o żadną „wolność mediów” tutaj chodzi, tylko o ich zglajchszaltowanie pod kątem potrzeb Naszej Złotej Pani, do której 8 maja w Akwizgranie również Kukuniek, najwyraźniej do dziś dnia pozostający „w służbie narodu” zaapelował, by wzięła „większą odpowiedzialność za Europę”. Idą ciekawe czasy.\nThis entry was posted on 2017-05-20 (sobota) @ 19:38:09\tand is filed under Polityka. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarzy 12 to “Stronnictwo Pruskie w natarciu”\nMód się i tyraj głupi goju said\n2017-05-20 (sobota) @ 20:03:23\nZnowu aszkenazi udają Prusaków. Przecież Prusy zostały wycięte w pień przez „bogobojnych” krzyżaków a na ich ich miejsce wleźli żydzi. Znaczy germanie czyli aszkenazyjczycy – zamieszkujące niegdyś dorzecza Wołgi. (pomyślcie skąd się wziął Jidisz to bardzie to zrozumiecie)\nPo Prusakach prawdziwych nie ma już dawno śladu. To coś podobnego do Izraela, który zasiedla dzisiaj „dzicz chazarska” a nie prawdziwi hebrajczycy. Wszędzie kant i oszustwo gdzie ta dzicz chazarska wlezie. I jeszcze pier…ny Watykan pomaga w tym od zawsze.\nPan myli plemię Prusów z Prusakami. Od tego trzeba zacząć. Od podstaw.\n2017-05-21 (Niedziela) @ 00:21:10\nPan Stanisław pisze: „w sierpniu 2012 roku JE abp. Józef Michalik, ówczesny Przewodniczący KEP, wespół z Patriarchą Moskwy i Wszechrusi Cyrylem podpisał na Zamku Królewskim w Warszawie słynną deklarację o pojednaniu między narodami polskim i rosyjskim, o której dzisiaj nikt już nie pamięta.”\nSwego czasu p. SM przypominał nam o tej deklaracji przez kilka miesięcy w kilku dziennych felietonach nadając temu wydarzeniu ogromną rangę.\nPo 5 latach możemy już chyba wyciągnąć pewne wnioski? Co konkretnego wydarzyło się w relacja polsko-rosyjskich w wyniku podpisania tej deklaracji?\nNie każde dobre nasienie wyda owoc, jeśli padnie na jałową glebę.\n2017-05-21 (Niedziela) @ 04:55:26\n„Kukuniek” jest tu :\nNiemcy muszą skończyć z kompleksami i przejąć przywództwo w Europie – apeluje Lech Wałęsa\nSpecjalny gość tegorocznej ósmej edycji nagrody POLONICUS w Akwizgranie (Aachen) Lech Wałęsa został wyróżniony za całokształt swoich dokonań na rzecz wolności i demokracji w Polsce i Europie. W krótkim wystąpieniu po odebraniu prestiżowego wyróżnienia w Sali Koronacyjnej historycznego ratusza Lech Wałęsa podkreślił, że „Niemcy są największą potęgą w Europie i chciałby, żeby Polska nią była”.\nDlatego zaapelował, by Niemcy „skończyły z kompleksami i przejęły odpowiedzialność za Europę”. – Jeśli chcecie zbudować mądrą Europę to musicie ją osadzić na wartościach, i jeśli ktoś Polska, Węgry czy ktokolwiek inny rozbije Unię, to wy, jako wiodąca siła, musicie mieć przygotowane w kieszeni rozwiązanie. I pięć minut po rozpadzie Unii zakładacie nową – powiedział były działacz związkowy i prezydent RP.\nPubliczność zgromadzona na uroczystej gali POLONICUSA przyjmowała rzęsistymi brawami postulaty Wałęsy, by „przedyskutować fundamenty Europy, poprawić systemy ekonomiczne, przedyskutować poprawki w demokracji”, by Europa stała się organizacją, w której można się porozumieć. Lech Wałęsa podkreślił, że pozytywna jest chęć bycia Niemcem czy Polakiem, ale „nie przeszkadzajmy w rozwoju Europy, nie hamujmy go, bo nie da się go zahamować”.\nNa zakończenie dodał jeszcze, że „żadne pokolenie nie miało takich szans, na rozwój i na dobrobyt. – Pamiętajmy, jeśli będzie nam się chciało chcieć piękną zjednoczoną Europę, to będziemy ją mieć – podkreślił Lech Wałęsa.\nSekretarz stanu w Kancelarii Nadrenii Północnej – Westfalii Franz-Josepf Lersch – Mense (SPD) stwierdził w swoim przemówieniu, że Lech Wałęsa jest „faktycznym motorem europejskiej demokracji”, a Niemcy nigdy nie zapomną mu tego, co zrobił dla zjednoczenia Niemiec.\n„Kultura wolna od politycznych nacisków”\nNagrodę POLONICUSA 2017 w kategorii kultury otrzymała reżyserka, laureatka Srebrnego Niedźwiedzia na Berlinale 2017 Agnieszka Holland. Nagrodę odebrała w jej imieniu córka Kasia Adamik odczytując list polskiej artystki. Agnieszka Holland zaznaczyła w nim, że „kultura polska wielkość swą zawdzięcza różnorodności, otwarciu, dążeniu do prawdy, sprawiedliwości, a wreszcie do wolności”. Reżyserka podkreśliła również, że „kultura jest zawsze kontrowersyjna, żywa, twórcza i wolna od politycznych i partyjnych nacisków”.\nOd l. K. Adamik, A.Głowacka-Silberner, W. Jostmeier, L.Wałęsa, Marcel Philip, F. Lersch-Mense\n•\tData 08.05.2017\n•\tAutor Alexandra Jarecka\n•\tSłowa kluczowe nagroda Polonii, POLONICUS, Akwizgran, Wałęsa, Niemcy\nPolonia ma do odegrania ogromną rolę – apeluje Leszek Balcerowicz, laureat nagrody POLONICUS\nPodczas wręczenia nagród europejskiej Polonii POLONICUS w Akwizgranie nie ukrywano zaniepokojenia aktualną sytuacją polityczną w Polsce. Laureaci apelowali o Polskę „kierującą się prawem”. (25.04.2016)…\n2017-05-21 (Niedziela) @ 05:56:25\nBiorąc wg Stanisława Michalkiewicza klasyczny podział na STRONNICTWA to na znaczeniu rośnie AMERYKAŃSKO-ŻYDOWSKIE.\nŻydowski rewolucjonizm ma swoją historię,którą opisał również Michael Jones.\nCzy Tusk razem z gangiem PO KNUJĄ w Brukseli ZAMACH i likwidację Polski ? said\n2017-05-21 (Niedziela) @ 06:35:39\nEtnicznie rdzenni Polacy zamieszkali w Polsce nagonieni przez gazety niemieckie drukowane w języku w polskim w Polsce nawet nie zdają sobie sprawy, jak wielkim zagrożeniem jest dla Polski anty-polski przestępczy gang PO, które jest właśnie tym stronnictwem Pruskim w III RP organizującym SEPARACJĘ różnych regionów od Polski na ZAMÓWIENIE niemieckie.\nTen gang PO na czele z jego mafiozem Tuskiem i całym aktywem tego gangu to aktywiści mniejszości etnicznych zamieszkali w Polsce i to oni tak naprawdę dążą do rozbicia wewnętrznego III RP, skonfliktowania całego społeczeństwa o ostatecznej likwidacji Państwa Polskiego, na podobieństwo tego co USA razem Niemcami zrobili z tzw. „ukrainą”\nOczywiście gangsterzy Tusk, Schetyna, żydzi Sławomir Neumann z Gdańska, Rafał Grupiński z Poznania, Ukrainiec T.Siemoniak i inni sabotażyści z polskim obywatelstwem z gangu PO jako anty-polska zorganizowana mniejszość żyjąca w Polsce, będącej częścią składową żydowskiej światowej ośmiornicy organizującej swoje plany zdemontowania Państwa Polskiego i uczynienia z niej JUDEOPOLONII.\nW tym momencie trzeba wrócić do historii skąd potrzeba organizowania nachalnego SEPARATYZMU w Polsce, zwłaszcza na Pomorzu Bałtyckim i na Śląsku w Polsce.\nOtóż, po okrzepnięciu z pożogi wojennej po 2-j WŚ, ówczesny rząd RFN z Bonn za pomocą swoich zachodnioniemieckich służb wywiadowczych i specjalnych od początku lat 1950-ch zaczął prowadzić intensywne działania, aby w przyszłości ODERWAĆ zachodnie ziemie Polski, wiec rewizjoniści niemieccy zaplanowali skonfliktować polskie społeczeństwo i Polskę dzieląc je na sztuczne REGIONY tam gdzie występują głebokie GWARY językowe.\nCelem niemieckim jest finansowanie i inspirowanie konfliktów separatystycznych różnych malutkich grup ludności w Polsce, gdzie wcześniej wykorzystując niezadowolenie wobec reżimu PRL-u, to służby specjalne Niemiec grasujące w PRL-u wzniecali niepokoje społeczne wśród Kaszubskiej, Śląskiej grupy ludności posługującą się polskimi silnymi językowymi prostackimi GWARAMI językowymi chłopskimi zamieszkałych obywateli polskich w obrębie PRL-u.\nWrogowie zagraniczni Polski usiłowali WMÓWIĆ, że oni nie są etnicznymi Polakami i tym sposobem dać zaczyn konfliktom po przez organizowanie „NOWEJ” sztucznej narodowości jak Kaszubów, Ślązaków, Górali, a nawet Wielkopolan z województwa Poznańskiego, a tym samym osłabić w pierwszej kolejności spójność państwową w PRL-u.\nDopiero w drugiej kolejności rozwalać spójność interesów narodowych samych etnicznych Polaków oraz te nastroje dalej transferować na Polaków wygnanych z PRL-u na banicję zagraniczną przez żydo-komunę.\nNiemieckie służby wywiadowcze prowadziły też od początku lat 1950-tych identyczną akcje rozbijania i separacji państwa Jugosławia na Bałkanach oraz w ZSRR. Po to służyły różne radiostacje jak Radio Swoboda czy Niemiecka Fala … itp.\nZa pomocą finansów niemieckich i inspiracji niemieckiej powstało w 1956 roku tzw. Zrzeszenie Kaszubskie, które prowadziło akcję propagandową przekonywania, iż polskie Pomorze nie zamieszkują Polacy lecz jakaś oddzielna grupa etniczna Kaszubów, która na Pomorze Gdańskie kiedyś przywędrowała z Germanii itp. bajki.\nNiemieckie służby wywiadowcze wspierane przez niemieckich strategów historycznych z uniwersytetów niemieckich razem z zachodnioniemieckim BND, jak i NRD-kie Stasi, operujące na Pomorzu Bałtyckim upodobały sobie tamtejszą ludność z tzw. „kaszubskiej” grupy etnicznej, zaczeli WYNAJMOWAĆ za pieniadze pozostałych tam po wojnie volksdojczy czy też żydo-dojczy jak np. Tuska i separatystów kaszubskich, którym płacono za inspirowanie przez nich CZYNNEGO oporu wobec oficjalnej władzy PRL-u pod różnymi pozorami.\nAgenci niemieckich służb specjalnych wyszukiwały liderów i ich finansowali, aby zrzeszali się, w stowarzyszenia walczące o zorganizowanie ODRĘBNOŚCI narodowej od PRL-u oraz polskiego społeczeństwa zamieszkałego w województwie gdańskim oraz całym Polskim Pomorzu Bałtyckim i na Śląsku.\nTo nie jest przypadek, że akurat a szczególnie w Gdańsku czy Szczecinie dochodziło do otwartych krwawych potyczek władzy PRL-u ze społeczeństwem do lat 1970-tych, gdyż tam na szeroką skale grasowały zachodnioniemieckie służby wywiadowcze prowadzące operacje inspirujące do organizowania SEPARATYZMU i organizowania konfliktów społecznych na tym tle, wmawiając propagandowo lokalnej ludności, że obywatelemi ostaniej kategorii w PRL-u.\nW Zrzeszeniu ZK-P robiono zresztą dość szczegółowe badania socjologiczne i np. ze dziwieniem stwierdzono, że większość aktywnych politycznie stoczniowców to Kaszubi, których cechował głęboki SEPARATYZM regionalny zmieszany z niemieckością jeszcze od czasów Krzyżackich.\nPóźniej „fundacje niemieckie” grasujące na Pomorzu Gdańskim łącznie z tzw. „fundacją Adenauera” wymusiły na poczatku lat 1990-tych przeprowadzenie badań statystycznych na całym Pomorzu Gdańskim i NAGLE okazało się, że 300 tys. tam zamieszkałych obywateli polskich nie identyfikuje się, z polskością lecz identyfikuje się, z „kaszubskością”.\nOto wyznania D.Tuska w jego wywiadzie pt.\n„Donald Tusk Spowiedź liberała” udzielonym przez niego dla czasopisma „Polityka” z dnia 2 marca 2007 roku:\n” . . . Ja dopiero gdy miałem 21 lat, dowiedziałem się, na czym polega moja kaszubska ODMIENNOŚĆ od Polaków.\nAktywista kaszubski Lech Bądkowski powiedział mi, że nazwisko Tusk jest kaszubskie i nazwisko Dawidowski, panieńskie mojej matki, też jest kaszubskie. I że w rodzinie mam Jeżewskich, a to wszystko są Kaszubi, a nie Polacy. Stąd się, wzięła moja późniejsza aktywność w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim. W Zrzeszeniu robiono zresztą dość szczegółowe badania socjologiczne i np. ze dziwieniem stwierdzono, że większość stoczniowców Gdańska to Kaszubi a nie Polacy. Pomorze Bałtyckie to Kaszuby, a nie Polska . . .”\nPod koniec lat 1960-tych Zrzeszenie Kaszubskie, pod naciskiem ich sponsorów niemieckich zmienili swoją nazwę organizacji na Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie(ZKP), aby objąć swoim zasięgiem działania całe Polskie Pomorze łącznie z Koszalinem i Szczecinem, czyli terenami Polski które do 1939 roku były zawłaszczone przez Niemcy jeszcze od rozbiorów Rzeczpospolitej.\nChojnie sponsorowane przez Niemców separatystyczne ZK-P zaczęło wydawać swój organ prasowy o nazwie „Pomarania”(kwartalnik, a potem miesięcznik) nawołujący do większej aktywności politycznej nakierowanej do separacji kulturalnej, społecznej, politycznej i regionalnej od polskiego rządu z Warszawy.\nW tym miesięczniku „Pomarania” właśnie Donald Tusk zaczął swoją pierwszą przygodę „dziennikarską”, a dopiero potem polityczną pod okiem Lecha Bądkowskiego – filozofa chłopskiego posługującego się, prostacką gwarą „kaszubską”, którego chłopskie filozofie zostały podchwycone przez wywiad niemiecki i z pełną niemiecką konsekwencją przekute na ideologie SEPARATYZMU kaszubskiego.\nNie wszyscy wiedzą, ale właśnie ten wojowniczy filozof chłopski – Lech Bądkowski został pierwszym rzecznikiem prasowym „NSZZ Solidarność” zaraz po rozpoczęciu strajku w Stoczni Gdańskiej latem 1980 roku, którego potem na żądanie żydów B.Geremka i T.Mazowieckiego USUNIETO z tej funkcji.\nW miejsce chłopa posługującego się, gwarą kaszubską Lecha Bądkowskiego następnym rzecznikiem prasowym „NSZZ Solidarność” został zrobiony ŻYD szowinista z obywatelstwem polskim nienawidzący Polski i polskości David Warszawski vel Gebert na co się zgodził TW bolek Wałęsa.\nTusk swoją publicystyką w separatystycznym kaszubskim miesięczniku „Pomerania” inspirował chłopstwo kaszubskie do SEPARACJI całego polskiego Pomorza od Polski i uniezależnienia się, tego regionu od rządu z Warszawy.\nTo filozof chłopski Bądkowski instruował Tuska w jaki sposób i jakimi metodami należy się, posługiwać, aby doprowadzić do ROZBICIA Polski i z jej części utworzenia nowego państwa o nazwie „Pomarania”, a miało to być zrobione pod pretekstem tworzenia tzw. „małych ojczyzn”, którą to koncepcje dał wywiad niemiecki dla opozycji PRL- u działającej w województwie gdańskim o czym gardłował D.Tusk w swoim anty-polskim przemówieniu w dniu 14.06.1992 na II Kongresie Kaszubsko Pomorskim w Gdańsku, absurdalnie i bezkarnie oczerniał, że Państwo Polskie niby ma obsesyjny charakter państwa totalitarnego przez swoją jednolitość.\nTusk oskarżając kłamliwie jakoby władze w Rzeczpospolitej Polskiej przez stulecia likwidowały zawzięcie wszelkie przejawy ODMIENNOŚCI, różnorodności, a w tym też jakiś tam „naród kaszubski” i to we wszystkich dziedzinach życia w Polsce dlatego też wg. jego koncepcji Państwo Polskie trzeba podzielić na „REGIONY” – tak twierdził Tusk.\nNależy się spodziwać na 100% że rozwydrzony kryminalista organizator krwawek KATAMBY w Smoleńsku 10-IV-2010 roku, też ZNOWÓŻ jako folsdojcz w „komisji europejskiej” w Brukseli zacznie ponownie ORGANIZOWAĆ ruchy SEPARATYSTÓW Kaszubskich, Śląskich a może nawet góralskich aby III RP wewnętrznie ROZBIĆ i oderwać niektóre regiony, aby Niemcy je przyłączyli do Niemiec pod jakimś wymyślonym pretekstem.\nD.Tusk był na początku lat 1990-ch bardzo kreowany na „przywódcę” w III RP przez niemieckie czasopisma wydawane w Niemczech i te podziemne w PRL-u finansowane przez Niemców i wydawane w województwie gdańskim pod koniec lat 1980. Tusk nigdy NIE miał polskiej AFIRMACJI i jest wrogiem silnej Polski, dlatego prowadzi SABOTAŻ polskich interesów w Brukseli.\nNa początku lat 2000-ch w polsko-języcznych NIEMIECKICH mediach w III RP kreowano D.Tuska jako nowego myśliciela, autorytet moralny i przywódcę politycznego w III RP tak jak kiedyś przez centrale EWG, a potem UE w Brukseli, Berlinie. Przecież obecne polskojęzyczne NIEMIECKIE media grasujace w Polsce są wrogie istnieniu Państwa Polskiego.\nD.Tusk tak poczuł się, Kaszubem oraz przejął się, swoją rolą kaszubskiego mesjasza separatyzmu kaszubskiego w organizacji o nazwie Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, aż w końcu przygotował ideologiczny referat-projekt PODZIAŁU Państwa Polskiego, który teraz jest realizowany bo udało się, jemu zostać reżyserem życia w Polsce jak był na stanowisku premiera w Polsce po wykołowaniu Polaków w Polsce po ostatnich wyborach do Sejmu w 2007 roku, a teraz przygotowuje jakiś POWAŻNY zamach na Polską państwowość z Brukseli w interesie niemieckim.\n2017-05-21 (Niedziela) @ 06:49:21\nChazarska dzicz w Polsce to przede wszystkim Jacek i Placek…\n2017-05-21 (Niedziela) @ 07:12:25\nRe:1 Krzyżacy wcale Prusów nie wycięli: takie nazwiska jak Moltke, czy Jeske, (niemieckie z końcówką „-ke”, choć nie tylko z taką) to typowe nazwiska Prusów. Oni się zniemczyli, a nie wyginęli.\n2017-05-21 (Niedziela) @ 07:35:29\nInformacja z pierwszej strony „Naszego Dziennika”.\n„Rząd otwarty na „gender”\nMinisterstwo Edukacji Narodowej godzi się na homoseksualną propagandę w szkołach i OFICJALNIE deklaruje przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na „orientację seksualną”.\nTo się nazywa ‚Dobra Zmiana”.\n2017-05-21 (Niedziela) @ 07:35:50\n„Nie szczepisz, zabiorą Ci TWOJE dziecko!”\nRodzice, którzy nie chcą szczepić dziecka, nie tylko liczyć się muszą z karą finansową, ale także z możliwością ograniczenia władzy rodzicielskiej. W najlepszym wypadku grozi im nadzór kuratora, w najgorszym – odebranie dziecka i umieszczenie go w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka.\n2017-05-21 (Niedziela) @ 13:34:31\nre 5.. Wystarczy na te ryje popatrzeć…PS I ta artystka..”ZA 7 tys. TO TYLKO GŁUPI MOŻE PRACOWAĆ.”!!\n2017-05-22 (Poniedziałek) @ 04:19:28\nW trwającej WOJNIE O PIENIĄDZ po jednej stronie koalicja PETRODOLAROWA,a po drugiej ANTYDOLAROWA,bazująca na powiększających się zasobach chińskiego złota.\nEURO zabiega o powiększenie wpływów europejskich przez pryzmat rozwoju gospodarki niemieckiej.\nJak w każdej WOJNIE,to i o PIENIĄDZ trzeba mieć strategię,a jaką ma i jaką powinna mieć POLSKA?!\n2017-05-23 (wtorek) @ 09:02:42\nOpole przestało być „Stolicą Polskiej Piosenki”.\nZe wspomnień starego Ślązaka:\nW szkole po lekcjach dzieci zwoływano na zbiórki. Odbywała się prawdziwa musztra, wyświetlano przeżrocza ukazujące piękno naszej nowej ojczyzny, która nagle rozdęła się a zachód aż po Francję i na wschód… – na razie obrazków spod Uralu jeszcze nie było. Najdalej za rok, według obietnic HJ-otów mają być i z Uralu. Dzieci ze starszych klas musiały się wykazać ilością zebranych szmat, kości, żelaza i papieru. Na jednej ze zbiórek zjawił się starszy facet ze znaczkami. Na znaczkach dla najmłodszych widniały litery – DJ – Deutsche Jugend. Ci ze starszych klas otrzymywali znaczki z literami HJ – Hitler Jugend. Pod różnymi pretekstami dzieci zaczęły opuszczać zbiórki. Została niewielka garstka dejotów i jeszcze mniejsza hajotów. Te garstki to dzieci członków NSDAP i dawniej zwanych heimatami. Znany był pdówczas wierszyk, recytowany w drzwiach kazdego odwiedzanego przez hajotów domu:


Mieszkanie na sprzedaż - Warszawa - Żoliborz - WST-MS-4739 - 44.38m² - Wawa Estate\nWarszawa, Żoliborz, Stary Żoliborz, pl. Plac Dionizego Henkla Mieszkanie na sprzedaż\n18 026,14 zł/m2 cena: 800 000 zł\nDwupokojowe, funkcjonalne mieszkanie o powierzchni 44,38m2, znajduje się na drugim piętrze, w dwupiętrowej odrestaurowanej kamienicy z pięknym, zielonym ogrodem. Doskonała lokalizacja, w jednym z najładniejszych miejsc na Żoliborzu, przy kameralnym Pl.Dionizego Henkla.\nDo mieszkania należy również piwnica ok 5 m2.\nLokum do własnej aranżacji. Nieruchomość cicha, jasna oraz funkcjonalna. Na podłodze w pokojach i przedpokoju parkiet. Ogrzewanie miejskie. Okna plastikowe. Do mieszkania przynależy piwnica. Teren wokół kamienicy jest ogrodzony i zamknięty, z zadbaną przestrzenią oraz piękną zielenią. Bardzo cicha i spokojna okolica.\n-blisko do Stacji METRA Wilsona 5 MIN piechotą\n-blisko do parków, Teatru Komedia.\n-liczne sklepy ,usługi i restauracje\nSymbol oferty WST-MS-4739\nDwupokojowe mieszkanie w przedwojennej kamienicy na Żoliborzu. Dwa ustawne pokoje, widna i oddzielna kuchnia, łazienka z wanną oraz przedpokój. Lokal wyremontowany kilka lat temu, wysoki (3m.), dwustronny, cichy. Kamienica po termomodernizacji, zadbana, klatki czyste. ...


🚗 Roskilde Tune Lotnisko wynajem juz od 235 PLN / 409 DKK tygodniowa\nSamochod wynajety Roskilde Tune Lotnisko\nRoskilde Tune Lotnisko Samochod wynajety\nTanie wypożyczalnia samochodów Roskilde Tune Lotnisko\nPodczas podróży z rodziną i dziećmi zaleca się wybranie samochodu z wystarczającą ilością miejsca na bagaż i wystarczającej przestrzeni, aby dopasować fotelik dla dziecka. Dzieci muszą podróżować zaoszczędzić na foteliku / boosteru dziecka w zależności od wagi i wysokości ich wysokości. Rentalcargroup.com oferuje szeroki wybór różnorodnych wagonów stacjonarnych, minibusów w Roskilde Tune Lotnisko.\nPrzejazd samochodem do wynajęcia w Roskilde Tune Lotnisko\nJazda po mieście Roskilde Tune Lotnisko z wynajmem samochodu może być kłopotliwa, ale niemożliwa. To dobry sposób na poruszanie się, ale radzimy zapoznać się z lokalnymi zasadami ruchu drogowego, ponieważ różnią się one od tego, z czym się przyzwyczaisz. Pamiętaj, że w godzinach szczytu ruch może być dość gęsty i może potrwać dłużej, zanim dotrzesz do celu.\nBlisko Roskilde Tune Lotnisko\nWynajem samochodów w Poznaniu Roskilde Tune Lotnisko\nEuropcar Roskilde Tune Lotnisko\nSixt Roskilde Tune Lotnisko\nRoskilde Tune Lotnisko Informacja\nPrzyjazdy / wyjazdy Roskilde Airport\nDługość geograficzna: 12.13142\nZobacz poniżej 5 opinii klientów. Nasi klienci ocenili Roskilde Tune Lotnisko wynajem samochodów ze średnią 0.00 na podstawie oceny 0.