Jubileuszowy album PROM by Stowarzyszenie PROM PROM - Issuu\nJubileuszowy album PROM\nRedakcja: Beata Czechowska-Derkacz, Krzysztof Sławiński, Marcin Witkowski, Marek Zimnak Redakcja merytoryczna: Marek Zimnak Redakcja językowa: Beata Czechowska-Derkacz Teksty o konferencjach: Marek Zimnak Fotografie z archiwum Marka Zimaka, archiwum PRom oraz dzięki uprzejmości uczestników konferencji.\nSkład i projekt okładki: Kuba Luberadzki / KREATTIVA Druk: Drukarnia SPEED, Długołęka\nWydawca: Stowarzyszenie PR i Promocji Uczelni Polskich PRom ul. Komandorska 118/120 53-345 Wrocław www.prom.edu.pl Wszelkie prawa zastrzeżone Stowarzyszenie PRom 2013 Wrocław\nZ dumą i satysfakcją oddajemy w ręce środowiska ludzi odpowiedzialnych za wizerunek wyższej edukacji tę publikację - szczególną z kilku względów. Przede wszystkim - chcemy się nią przedstawić tym wszystkim, którzy dotąd o nas nie słyszeli, bądź nie mieli świadomości naszego istnienia. Mamy nadzieję, że zarówno forma jak i treść spełnią wszelkie warunki, by taka prezentacja była pełna. Mamy także obowiązek wobec samych siebie. Najstarsi stażem z nas spotykają się już dekadę, a nasza numeracja konferencji wskazuje równie okrągły licznik. To właściwa okazja, by móc sobie odpowiedzieć na kilka ważnych pytań o wymiarze wręcz egzystencjalnym. Kim jesteśmy w systemie wyższej edukacji? Wyłącznie częścią uczelnianej administracji? Po co spotykamy się już tyle lat i co z tych spotkań wynika dla naszych kwalifikacji zawodowych, a zatem - dla naszych pracodawców? Czy nasza stowarzyszeniowa struktura odnajdzie się w nadchodzących latach wyzwań, wynikających zarówno z kryzysowych realiów, jak i z profesjonalizacji zarządzania uczelniami, wymuszonej nową ustawą o szkolnictwie wyższym? W kolejnych rozdziałach niniejszej publikacji odniesiemy się do ważniejszych zjawisk związanych z pojawieniem się na polskich uczelniach środowiska, które profesjonalnie zajmuje się tworzeniem wizerunku uczelni i nauki. Przedstawimy okoliczności, w których rodziło się nasze środowisko i uczyło rozpoznawać swoje potrzeby oraz rozumieć konieczność współpracy. Opowiemy o rankingach jako narzędziu promocji i próbach, podejmowanych przez Stowarzyszenie, by obszar ten ucywilizować. Przedstawimy sukcesy krajowe i międzynarodowe Stowarzyszenia oraz zasady konkursu, premiującego najlepsze projekty generowane na uczelniach w celu promowania nauki i uniwersytetów. Zaprezentujemy wreszcie swoją wizję rozwoju środowiska odpowiedzialnego za kreowanie i wykorzystywanie wizerunku wiedzy, uczelni i ludzi nauki. Jednak największą ilość stron tej publikacji stanowi przypomnienie, a może raczej - kronika minionych konferencji. Czytelniku, szczególnie Ty o krótszym PRom-owskim stażu, zajrzyj do tych programów konferencyjnych. Łącznie jest to gigantyczny zasób wiedzy z obszaru wiedzy o komunikacji, marketingu, kreacji wizerunku. Prowadzili je dla nas bardzo często mistrzowie w swoich dziedzinach. Do wielu tematów pewnie warto wrócić przy budowie kolejnych programów konferencyjnych, ale to Ty powinieneś nam o tym powiedzieć, bo Ciebie te atrakcje ominęły, a przecież szkoda… zwłaszcza że nasza branża się zmienia i do wielu tematów wrócić warto. A dla najstarszych - PRom-owskim stażem - z nas niech ta książka stanowi również wspomnienie tych chwil wspólnej pracy i odpoczynku, które wielu z nas mocno zapadły w pamięć. Wdzięcznej lektury życzy, Marek Zimnak\np .r .o .m. stowarzyszenie pr i p r o m o c j i uczelni polskich\nNazwa Stowarzyszenie PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom” została zaproponowana przez Marcina Żukowskiego w trakcie prac nad pierwszą wersją statutu Stowarzyszenia zimą 2005/2006 i wraz ze statutem przyjęta na VI konferencji środowiska w Zielonej Górze w lutym 2006. Pod taką też nazwą Stowarzyszenie zarejestrowane zostało w kwietniu tego samego roku w Krajowym Rejestrze Sądowym. Jednym z uczestników tej konferencji był Mirosław Rusecki, artysta-plastyk reprezentujący katowicką Akademię Sztuk Pięknych. Podjął się stworzenia loga Stowarzyszenia i już w trakcie VII Konferencji w Koszalinie stało się ono oficjalnym znakiem graficznym symbolizującym naszą organizację. W niezmienionym kształcie obowiązuje nas do chwili obecnej.\nINSPIRACJA EUROPEJSKA, POTRZEBA LOKALNA\nSZTUKA KOMUNIKOWANIA O NAUCE, UCZELNIACH I WYŻSZEJ EDUKACJI MAREK ZIMNAK Promocja nauki, uczelni, uczonych - czy to wiedza praktyczna, czy zestaw norm? Pragmatyka czy nauka? Wizerunek nie zastąpi edukacji (a przynajmniej nie powinien). Najważniejsza pozostanie w uczelni i opinii o niej wartość dydaktyczna i badawcza uczelni, osiągnięcia uczonego, rozwój i znaczenie dyscypliny, a potem dopiero wizerunek, adekwatny do zawartości. Zatem promowanie „uniwersyteckości” winno być w dziewięćdziesięciu pięciu procentach warsztatem, przez co rozumiemy rozpoznany zestaw aktywności (media relations, editing, tworzenie adekwatnych form internetowych, zarządzanie kryzysem, lobbing). Reszta to błysk, który może nam dać przewagę konkurencyjną na rynku, i to w obszarze nie badawczym, gdzie wartość jest sprawdzalna obiektywnie. Czym ma być ten błysk? Powinniśmy mieć swoją opowieść, własne przesłanie; musimy umieć pokazywać ambicje, opakowywać marzenia, oswajać przyszłość. Jeśli to my wyzwolimy ma-\n...WIZERUNEK NIE ZASTĄPI EDUKACJI... NAJWAŻNIEJSZA POZOSTANIE W UCZELNI I OPINII O NIEJ WARTOŚĆ DYDAKTYCZNA I BADAWCZA...\nrzenia u chętnego na studia, to przyjdzie studiować do nas.\n1945 roku. Odnotowując wszelkie międzynarodowe suk-\nZ powyższego może wynikać, że sprowadzamy promocję\ncesy polskich uczonych, działających na stałe w kraju,\ndo narzędzia, mającego usprawnić i zwiększyć rekrutację\nwypada się zgodzić, że przychodzą one sporadycznie i nie\nna studia. Jest to w dużym stopniu prawda i przyczyny ta-\nczynią z Polski potęgi w nauce. Model kariery naukowej\nkiego podejścia biorą się z form, w jakie przekształcił się\nz dodatkowym, trudno przetłumaczalnym w wielu krajach\nobszar wyższej edukacji w naszym kraju na skutek pro-\nstopniem doktora habilitowanego jako jedynej przepustki\ncesów politycznych, administracyjnych i obyczajowych po\ndo profesury, dość powszechnie odbierany jest jako jedna\nz głównych barier rozwoju młodych i zdolnych pracowni-\njąc, że rzeczywistość uczelniana po roku dwutysięcznym\nwygląda zupełnie inaczej niż przed nim, a na plan pierwszy wysunęły się te formy dbałości o uczelniany wizerunek,\nToteż głównym zmartwieniem polskich uczelni u począt-\nktóre skutkować mają „nieturbulentną” rekrutacją i - tym\nków XXI wieku jest takie działanie, które zapewni pełne\nsamym - zapewnić w miarę spokojną egzystencję.\nakademickie ławy od 1 października. Bowiem tylko to gwarantuje obsadę zatrudnionym kadrom uczonych, odsunie\nWprowadzanie nowoczesnych narzędzi marketingu do na-\nperspektywę redukcji etatów, utrzyma dotację budżetową.\nuki i do życia uczelni odbywało się w omawianym dzie-\nInaczej rzecz wygląda w przypadku uczelni niepublicznych,\nsięcioleciu z oporami różnorakiej natury. Zarówno stały,\nktóre pozbawione tej dotacji nieco wcześniej osiągnęły\nwysoki prestiż tytułu profesorskiego w naszym społeczeń-\nznaczny poziom zastosowań nowoczesnych narzędzi mar-\nstwie, jak i przywiązanie kadry naukowej do tradycyjnych\nketingowych i promocyjnych. Są co prawda głosy, że różni-\nwartości uniwersyteckich często - zwłaszcza w latach\nca między uczelnią publiczną, a niepubliczną jest podobna\n2003-2006 - powodowały, że część tej kadry niezbyt chęt-\ndo różnicy między publicznymi, a prywatnymi rozgłośniami\nnie przyglądała się aktywności tego rodzaju. Niechęć ta\nradiowymi: te pierwsze potrzebują pieniędzy, żeby robić\nmiała - być może - dodatkowe źródło, wynikające niekie-\nprogram, a te drugie programu, żeby robić pieniądze; jest\ndy z nieznajomości tychże narzędzi, pewnego zagubienia\nwszelako coraz więcej przykładów uczelni niepublicznych\nw realiach współczesnych mediów, a głównie jego naj-\ndbających o najwyższe standardy nauczania.\nmłodszego przejawu, czyli internetu. Również pewna grupa samodzielnych naukowców cechujących się czymś, to\nProcesy wprowadzania do uczelni nowoczesnych kanałów komunikacji dla celów wizerunkowych i promocji marki były rozłożone w czasie. Jednak decydujący wpływ na ich intensywny rozwój miało kilka podstawowych czynników, z których wymieńmy trzy bodaj najważniejsze. Intensywny przyrost uczelni niepublicznych spowodował, że zaczęły one konkurować między sobą, a już wkrótce także z uczelniami publicznymi, na co z kolei wpływ miał drugi czynnik - malejąca ilość chętnych na studia, spowodowana niżem demograficznym. Wreszcie trzecim czynnikiem było wstąpienie naszego kraju do Unii Europejskiej, co otworzyło szeroko drzwi do studiów zagranicznych polskiej młodzieży, choć już wcześniej były one częściowo uchylone dzięki rozmaitym międzynarodowym programom wymiany. Wszystkie te czynniki skumulowały się w czasie powodu-\nPiotr Czarnowski, nestor PR-owców i juror proMYK-ów\nTOTEŻ GŁÓWNYM ZMARTWIENIEM POLSKICH UCZELNI U POCZĄTKÓW XXI WIEKU JEST TAKIE DZIAŁANIE, KTÓRE ZAPEWNI PEŁNE AKADEMICKIE ŁAWY OD 1 PAŹDZIERNIKA.\ntak zgrabnie język angielski opisuje określeniem „self-made-man”, nie doceniała początkowo tych działań. Rezultaty były takie, że liczna już grupa zawodowa rzeczników prasowych, pracowników działów promocji i informacji, piarowców czy marketingowców w uczelniach polskich miała - a gdzieniegdzie nadal ma - niski komfort pracy i słabe poczucie stabilności zawodowej. Znane są przypadki, że - związana z wyborem nowych władz rektorskich - zmieniona sytuacja na uczelni skutkowała wymianą całości lub części pracowników takich działów. Na wielu uczelniach tak dzieje się nadal. Jak bardzo różni się takie podejście od tego, z czym mamy do czynienia na uczelniach w „starej Europie” niech świadczy fakt, że rotacja kadr w tym obszarze jest tam wielokrotnie mniejsza, o czym piszący te słowa miał okazję bezpośrednio przekonać się, działając od 2005 roku we władzach European Universities Public Relations&Information Officers Association (EUPRIO). Departamenty informacji i promocji, marketingowcy, rzecznicy prasowi - stali się na uczelniach zachodniej Europy ośrodkami pamięci uczelni o samej sobie. To oni wiedzą i przechowują dane o tym, gdzie, co, kto, kiedy i jak o uczelni powiedział lub napisał, to oni są bezpośrednim i codziennym łącznikiem uczelni ze światem zewnętrznym (media, biznes, administracja, społeczeństwo). To oni dzięki swoim kompetencjom wiedzą, jak zarządzać wewnętrznymi mediami uczelnianymi, jak neutralizować ewentualne kryzysy medialne. To oni stoją bezpośrednio przy władzach uczelni mając pełnię wiedzy o aktualnym stanie uczelni, by móc ją wspomagać i chronić w sposób adekwatny do sytuacji. Ich kwalifikacje są szanowane i potrzebne. Na większości uczelni w naszym kraju do takiego stanu daleko.\nPodstawowym celem niniejszego tekstu jest przybliżenie niektórych zjawisk związanych z dziesięcioleciem pojawienia się i aktywności naszego środowiska. Jednak celem o charakterze - nazwijmy - ideologicznym jest przekonanie wszystkich obecnych w procesach wyższej edukacji, że potrzebne są nam wysoko kwalifikowane kadry, które umieją zadbać o pamięć uczelni o samej sobie, o wizerunek nauki, o popularyzację jej osiągnięć - nie rezygnując z celów doraźnych, takich jak rekrutacja na studia. Takie kadry potrzebne są każdej uczelni poważnie myślącej o swojej przyszłości. Nie wróci wiek dziewiętnasty, ani nawet dwudziesty. Nowoczesne narzędzia informacyjne i marketingowe wdarły się do naszej rzeczywistości i przymykanie na ten fakt oczu da jak najgorsze rezultaty. Musimy umieć się tymi narzędziami posługiwać. Musimy szanować tych, którzy to potrafią. Autorzy opublikowanych tutaj artykułów związani są ściśle ze Stowarzyszeniem PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom”, którego aktywność biegnie dwutorowo. Dwukrotnie w roku organizowane konferencje szkoleniowe Stowarzyszenia stały się unikalną okazją do bliższego poznania się osób, kierujących promocją i tworzeniem wizerunku\nProfesor Ryszard Tadeusiewicz - rektor, który rozumiał swoich rzeczników\nna większości uczelni polskich, rzeczników prasowych na\ni specjalistów promocji, realizowana na polskich uczel-\nuczelniach, a także osób ze ścisłego kierownictwa uczel-\nniach. Kreowane przez nas akcje i projekty opisywane są\nni, odpowiedzialnych za rozwój, promocję i informację.\nw codziennej prasie. By jednak głębiej wejrzeć w naszą\nMnóstwo przeprowadzonych rozmów, wiele panelowych\nbranżę, sięgnęliśmy również po periodyki i publicystykę na\ndyskusji, setki problemów z tego obszaru, wymagających\ntematy wyższej edukacji w naszym kraju - stały się one źró-\nszybkich i trafnych decyzji stało się dla tych autorów odpo-\ndłem wiedzy o charakterze nieco ogólniejszym, a literatura\nwiednikiem badania ankietowego o wartości wielokrotnie\nnaukowa, choć bardzo rzadko odnosząca się bezpośrednio\nprzewyższającej badania zrealizowane w wersji standar-\ndo spraw popularyzacji nauki i wyższej edukacji, pomogła\ndowej. Także internetowa grupa dyskusyjna rzecznicy@go-\numiejscowić tę specyficzną tematykę na szerszej mapie zja-\noglegroups.com, licząca blisko dwustu abonentów, okazała\nwisk z obszaru współczesnego public relations.\nsię miejscem, dzięki któremu dostęp do problematyki zawodowej, sposoby stawiania zagadnień oraz rozwiązywanie\nNiestety, nie udało się nam dotrzeć do wartościowych wy-\nkonkretnych sytuacji w codziennej rzeczywistości uczelnia-\npowiedzi czy materiałów oficjalnych oraz naukowych, gdzie\nnej stał się dla użytkowników bezpośrednią pomocą w co-\nsprawa popularyzacji nauki, uczelni, czy tworzenia wizerun-\nku uczonego omówiona byłaby w sposób pełny i kompetentny. Zbiorowe doświadczenie członków Stowarzyszenia\nNaszym zbiorowym doświadczeniem i środowiskową mądrością jest bezpośrednia praktyka rzeczników prasowych\nPRom zaczyna wypełniać tę dotkliwą lukę.\nPIERWSZE PRÓBY INTEGRACJI ŚRODOWISKA KRZYSZTOF SŁAWIŃSKI Osobami chcącymi scalić i zintegrować ze sobą środowisko rzecz-\ndrugim spotkaniu w Warszawie rzecznik UW\nników prasowych i pracowników biur promocji na początku lat\nzaczął sondować środowisko, czy nie spróbo-\ndwutysięcznych byli Elżbieta Mulawa-Pachoł, rzeczniczka praso-\nwać sformalizować spotkań rzeczników pra-\nwa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz Artur\nsowych i pracowników biur promocji uczelni polskich w stowarzyszenie. Artur Lompart był jedną z pierwszych osób z Polski, które uczestniczyły w konferencji EUPRiO i - jego zdaniem - organizacja stowarzyszenia narodowego działającego na podobnej zasadzie jak EUPRiO oraz przyłączenie Polski do struktury EURRiO mogłoby być znaczącą wartością dodaną dla osób z branży. W wyniku dyskusji zauważono, że w Polsce działy promocji czy public relations zaczynają się profesjonalizować, a uczelnie wyższe zaczynają rozumieć potrzebę szeroko rozumianych działań marketingowych i wizerunkowych. Uczestnicy konferencji w Warszawie już w 2003 roku postanowili przekonać środowisko, że warto by-\nUczestnicy konferencji Euprio na Malcie 2002 - tam powstał pomysł na integrację polskiego środowiska.\nłoby spróbować utworzyć formalnie działające stowarzyszenie branżowe. Stowarzyszenie otrzymało roboczą nazwę KONPRiP (Konferencja PR i Promocji), a uczestnicy konferencji powołali komitet organizacyjny stowarzyszenia, w którego skład wchodzili miedzy innymi: Elżbieta Mulawa-Pachoł z UMCS Lublin,\nLompart rzecznik prasowy Uniwersytetu Warszawskiego. To oni\nEwa Sapeńko z Uniwersytetu Zielonogórskie-\nw roku 2002 i 2003 zorganizowali pierwsze spotkania w Kazimie-\ngo, Marlena Chomska z Akademii Ekonomicz-\nrzu (UMCS) oraz w Warszawie (UW), na których pojawiło się około\nnej w Poznaniu, Kinga Nemere-Czachowska\n30 osób zajmujących się promocją uczelni wyższej. Stwierdzono\nz Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w To-\ntam, że zasadne jest organizowanie cyklicznych spotkań branżo-\nruniu, Krzysztof Sławiński z Politechniki Opol-\nwych. Spotkania z założenia miały być konferencjami szkolenio-\nskiej, Artur Lompart z Uniwersytetu Warszaw-\nwymi podnoszącymi umiejętności i wiedzę uczestników. Już na\nskiego jako pomysłodawca\nNa miejsce kolejnego spotkania wybrano Kraków - Uni-\nszych, prowadzenia działań zmierzających do stworzenia\nwersytet Jagielloński, zaś konferencja miała się odbyć\nefektywnego, zintegrowanego systemu promocji eduka-\nw połowie stycznia 2004 roku. Do tego czasu komitet or-\ncji i nauki, działanie na rzecz rozwoju szkolnictwa wyż-\nganizacyjny miał za zadanie stworzenie propozycji statu-\nszego (we współpracy z KRASP i centralnymi organami\ntu stowarzyszenia. Uczestnicy warszawskiej konferencji\nwładzy państwowej), integracja środowiska i wzmocnienie\numówili się, że po przedyskutowaniu statutu i po dojściu\nwspółpracy oraz wymiany doświadczeń między członkami\ndo kompromisu w sprawie jego kształtu w Krakowie zo-\nstanie powołane Stowarzyszenie PR i Promocji. Wystąpienie komitetu organizacyjnego spotkało się z duOrganizatorzy z Uniwersytetu Jagiellońskiego zaprosili\nżym zdziwieniem większości osób uczestniczących w spo-\nrzeczników prasowych i pracowników biur promocji wszyst-\nkich polskich uczelni na spotkanie w dniach 16-17 I 2004 roku. Przyjechało blisko 100 osób z 56 uczelni reprezen-\nPodczas spotkania zaproponowano sformalizowanie dzia-\ntujących każdy większy ośrodek akademicki w kraju. Nie-\nłań konferencji, ale projekt nie zyskał akceptacji większości\nstety, większość z nich nie zdawała sobie sprawy z ustaleń\nuczestników. Formalizowanie działań w ramach stowarzy-\nuczestników konferencji warszawskiej - jaka idea przy-\nszenia, zdaniem większości, było przedwczesne. Podjęcie\nświeca temu spotkaniu i czemu ono miało służyć.\nostatecznej decyzji w tej sprawie odłożono na późniejszy ter-\nKomitet założycielski konferencji przedstawił projekt re-\nmin. Wybrano również datę i miejsce kolejnego spotkania\ngulaminu „KONPRIP”. Wskazanymi celami działalności\nmiał to być lipiec 2004 roku, a organizatorem został Uni-\nmiały być: utrzymywanie i stałe pogłębianie kontaktów za-\nwodowych, prowadzenie działań mających na celu rozwój zawodowy i podnoszenie kwalifikacji swoich członków, inspirowanie i koordynowanie współpracy w zakresie public relations, promocji uczelni, wspomagania jej rozwoju oraz promocji zawodowej studentów i absolwentów szkół wyż-\nZAŁOŻENIA STRATEGII ROZWOJU STOWARZYSZENIA PR I PROMOCJI UCZELNI POLSKICH „PRom” NA LATA 2012-2022\nMARCIN WITKOWSKI Jubileusz PRom i początek nowej kadencji władz Stowarzyszenia skłania i silnie motywuje do zaproponowania wszystkim członkom udziału w dyskusji nad jego przyszłością. Rolą i odpowiedzialnością Zarządu PRom jest m.in. dbałość i troska o to, aby Stowarzyszenie szło do przodu, przyciągało nowych ludzi, oferowało coraz lepszą i atrakcyjniejsza ofertę swoim członkom oraz aby było coraz wyraźniej postrzegane jako partner przez centralną administrację publiczną i media w sprawach dotyczących szkolnictwa wyższego. Projektowana Strategia Stowarzyszenia ma być dokumentem wychodzącym naprzeciw szybko zmieniającej się rzeczywistości zarówno w naszej branży jak i w społeczeństwie, jakie otacza polskie środowisko akademickie. Strategia powinna też być źródłem inspiracji i punktem wyjścia do stworzenia katalogu dobrych praktyk, jako narzędzia w rękach członków „PRom”, by - coraz lepiej opancerzeni - stawiali czoła często fluktuującym zapotrzebowaniom i oczekiwaniom kolejnych ekip władz rektorskich, dziekańskich oraz innych interesariuszy, związanych z uczelnią. Stoją przed nami pytania, na które nie łatwo znaleźć jedną bądź jednoznaczną odpowiedź. Musimy zmierzyć się z wyzwaniami, które każdy z nas zna z własnej pracy zawodowej i przygotować Stowarzyszenie do zmierzenia się z nimi. Wszystko po to, by marka „PRom” była pozycjonowana wysoko i przynosiła nam nie tylko radość z okazjonalnych spotkań towarzyskich, ale także wymierne korzyści zawodowe.\nWSZYSTKO PO TO, BY MARKA „PRom” BYŁA POZYCJONOWANA WYSOKO I PRZYNOSIŁA NAM NIE TYLKO RADOŚĆ Z OKAZJONALNYCH SPOTKAŃ TOWARZYSKICH, ALE TAKŻE WYMIERNE KORZYŚCI ZAWODOWE\nProponowana tu lista zagadnień, które znajdą odniesienie w Strategii PRom jest otwarta, nie wyczerpuje ani nie ogranicza pola do dyskusji. Celem jest stworzenie dokumentu\nStrategii Stowarzyszenia, bazującego na naszych wspólnych przemyśleniach, doświad-\nczeniach i opiniach dotyczących pożądanego kierunku, w którym powinno iść przez najbliższe 10 lat, Stowarzyszenie PR i Promocji Uczelni Polskich. Zakładamy, że Strategia będzie dokumentem dynamicznym, weryfikowanym przez członków przynajmniej dwukrotnie na przestrzeni pierwszych 10 lat i każdorazowo akceptowana jako dokument programowy przez Walne Zgromadzenie członków PRom,\npodczas dorocznych konferencji. Kluczowe będzie więc zaangażowanie maksymalnie wielu spośród nas, których opinie, wizja, umiejętności myślenia i pracy zespołowej pozwolą na możliwie szerokie ujęcie ważnych dla wszystkich nas, wątków. Strategia nie ma na celu pogodzenia często rozbieżnych interesów szkół wyższych, reprezentujących bardzo różne priorytety, zarówno marketingowe, jak i społeczne. Nie ma\nbyć elementem przewagi czyjejkolwiek nad kimkolwiek. Strategia ma pozwolić najlepszemu zestawowi ludzi, skupionemu wokół ce-\nlów „PRom”, na osiągnięcie jak najwyższych kwalifikacji zawodowych, jak najmocniejszej pozycji zawodowej i w efekcie, przyczynić\nsię do wzrostu znaczenia i poważania profesji, którą każdy z nas będzie mógł się szczycić, niezależnie od warunków politycznych i koniunktury personalnej na danej uczelni.\nSTRATEGIA NIE MA NA CELU POGODZENIA CZĘSTO ROZBIEŻNYCH INTERESÓW SZKÓŁ WYŻSZYCH... ANI NIE MA BYĆ ELEMENTEM PRZEWAGI CZYJEJKOLWIEK NAD KIMKOLWIEK...\nNajistotniejsze założenia-cele Strategii, które poddajemy dyskusji, szukając dla nich rozstrzygnięć, także na poziomie operacyjnym to:\nintensywniejsze otwarcie się na kontakty i pozyskanie możliwie największej liczby pracowników biur promocji, marketingu, biur prasowych, sekretariatów i kancelarii rektorów/ kanclerzy, działów współpracy z zagranicą (IROS Forum), biur ds. absolwentów, obsługi akademickiej, fundraisingu, sponsoringu oraz innych, działających na styku public relations i komunikacji z otoczeniem zarówno zewnętrznym jak i podmiotami otoczenia wewnętrznego uczelni wyższych;\nrozszerzenie i zróżnicowanie oferty kierowanej do poten-\nszersza współpraca z przedstawicielami ciał reprezentują-\nprowadzenie intensywniejszej, profesjonalnej promocji\ncjalnych nowych członków oraz ciągłe wzbogacanie oferty dla obecnych członków;\ncych opiniotwórcze gremia, skupiające rektorów/prorektorów zarówno szkół publicznych jak i niepublicznych;\nzewnętrznej Stowarzyszenia, z wykorzystaniem nowocze-\nsnych narzędzi komunikacji i nowych mediów, także pozy-\nczłonków PRom i działających jako koordyna-\ncjonowanie członków jako ekspertów w mediach;\ntorzy lokalnych sieci PRom (networking). Spotkania Rady Programowej weszłyby na stałe\nkreowanie pozycji Stowarzyszenia w środkach przekazu\nw program kolejnych Konferencji i prezentowały\njako największego, opiniotwórczego gremium, reprezen-\nwnioski z planowania, wdrażania i monitorowa-\ntującego życiowo ważne interesy kluczowego dla rozwoju\nnia poszczególnych elementów Strategii na Wal-\nzarówno społeczeństwa jak i gospodarki sektora uczelni\nnym Zgromadzeniu Członków. Skład Rady Pro-\nwyższych/szkolnictwa wyższego, np. wyłonienie wąskiej\ngramowej mógłby być poszerzany na wniosek\ngrupy trenerów-praktyków, wygenerowanie oferty szkole-\nZarządu o wybranych profesjonalistów z branży,\nniowej i warsztatowej, pod egidą Stowarzyszenia, dla uczel-\n(np. niektórych wykładowców, gości konferencji)\nni i podmiotów gospodarczych (barter-sponsoring);\ndla potrzeb merytorycznego uzupełniania kwestii strategicznych. Rada nie zajmowałaby się\npozyskiwanie środków finansowych z zewnątrz, niezbęd-\nbieżącym zarządzaniem, natomiast jej podsta-\nnych dla realizacji celów statutowych i projektów łączących\nwowym zadaniem byłoby określanie głównych\nkierunków działalności, aktualizacja założeń strategii, monitorowanie i przedstawianie wnio-\nwspieranie rozwoju zawodowego i wymiany profesjonal-\nsków Walnemu Zgromadzeniu.\nnych doświadczeń między członkami Stowarzyszenia, np. poprzez dbanie o coraz wyższy poziom merytoryczny i prak-\nProponujemy zatem na bazie powyższych, ogól-\ntyczny wymiar organizowanych konferencji;\nnych haseł wywoławczych, dyskusję nad Strategią „PRom” na najbliższe dziesięć lat. Obec-\npoprawienie struktury komunikacji władz Stowarzyszenia\nny Zarząd Stowarzyszenia chce wypracować tę\nz członkami, narzędzi komunikacji dla członków między\nstrategię przy zaangażowaniu wszystkich chęt-\nsobą, sposobów komunikacji Stowarzyszenia z otoczeniem\nnych i ogłosić jej zredagowany tekst do przy-\njęcia uchwałą Walnego Zgromadzenia podczas XXI konferencji PRom w Toruniu, a więc najpóź-\nmocniejsze i powszechniejsze zaistnienie członków Stowa-\nniej do dnia 30 września 2013 roku. Zapraszam\nrzyszenia na arenie europejskiego PR i marketingu edu-\nwszystkich, którzy uczestniczyli w dotychczaso-\nkacyjnego oraz wykorzystanie zasobów siostrzanych orga-\nwych dyskusjach poprzez nasze forum na go-\nnizacji, takich jak EUPRIO (European PR and Information\noglegroups.com i tych, którzy głos zechcą do-\nOfficers), EAIE (European Association for International\npiero zabrać, do kontaktu bezpośredniego ze\nEducation), ESMU (European Center for Strategic Mana-\nmną, jako osobą wyznaczoną w Zarządzie do\ngement of Universities), EUA (European University Associa-\nspraw projektowania Strategii Stowarzyszenia\ntion), HUMANE (Heads of University Management & Admi-\nnistration Network in Europe), ERCEA (European Research\nCouncil - Executive Agency), Coimbra Group, EARMA (Eu-\nOby kolejne dziesięć lat działań Stowarzyszenia\nropean Association of Research Managers and Administra-\nPR i Promocji Uczelni Polskich „PRom” przy-\ntors), EACD (European Association of Communication Di-\nniosło nam wszystkim satysfakcję i poczucie\nrectors), IPRA (International Public Relations Association);\nnie tylko dobrze wykonanej roboty, ale również spełnienia własnych ambicji i planów profesjo-\nPowołanie Rady Programowej PRom, składającej się z członków Zarządu (obecnego i przeszłych) oraz członków Komisji Rewizyjnej, a także 16 przedstawicieli każdego z regionów Polski, wybieranych na okres kadencji przez\nnalnego rozwoju zawodowego!\nZadanie uporządkowania problemu rankingów uczelni wyższych publikowanych w mediach od początku należało do priorytetów Stowarzysze-\nnia PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom”. To efekt oczekiwań środowiska rzeczników prasowych i specjalistów promocji, którzy co roku wykonywali (i wciąż wykonują) ogromną pracę związaną z wypełnianiem pełnych rażących błędów rankingowych ankiet. Największym zagrożeniem jest sukcesywne obniżanie jakości rankingów, które w zdecydowanej większości wprowadzają w błąd kandydatów na studia i nie służą uczelniom, także tym, które biorą w nich udział. Coraz wyraźniejszy staje się rozdźwięk między oczekiwaniami poddanych badaniu uczelni a końcowym efektem rankingu. I coraz mniej informacyjnej misji rankingów, więcej za to rankingowych produktów z miejscem na reklamę. Problem z rankingami uczelni wyższych w Polsce wydaje się tyle skomplikowany, co nierozwiązywalny. Do postawienia takiej hipotezy skłaniają zarówno lata zmagań Stowarzyszenia PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom” , jak i indywidualne „walki” stoczone przez uczelnie wyższe z organizatorami rankingów. To nie oznacza jednak, że powinniśmy się poddać. Odmowa udziału w rankingach niespełniających elementarnych zasad obiektywizmu i rzetelności - przygotowanych bez znajomości podstaw\nRANKINGI. CHAOS PLANOWANY, JAKOŚĆ DO POPRAWKI\nmetodologii badań ewaluacyjnych - która staje się udziałem coraz większej części publicznych i niepublicznych uczelni, współpraca i wymiana doświadczeń w ramach stowarzyszenia, nasze klęski i sukcesy w tym zakresie pokazują, że są to zmagania, które maja sens. Dyskusja na temat rankingów tocząca się na forum internetowym Stowarzyszenia PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom” zaowocowała zaproszeniem na konferencję w Koszalinie (2006 rok, Politechnika Koszalińska) organizatorów\nznaczących rankingów w Polsce: m.in. przed-\nstawicieli tygodników „Wprost”, „Polityki”, „Newsweeka”. Na zaproszenie odpowiedziała tylko Fundacja Edukacyjna „Perspektywy”, która przygotowuje ranking wspólnie z „Rzeczpospolitą” i przysłała swojego przedstawiciela na konferencję. List do prezesa\nfundacji skierowany w imieniu stowarzyszenia z zaproszeniem do współpracy pozostał jednak bez odpowiedzi. Niemniej obecne cykliczne spotkania w Warszawie, dotyczące metodologii rankingu, na które zapraszani są przedstawiciele uczelni, to w dużej mierze efekt działań w ramach stowarzyszenia - dyskusji na forum internetowym, odmowy udziału w wielu przedsięwzięciach rankingowych, opinii i uwag - wspólnych i indywidulanych - zgłaszanych do kryteriów ewaluacyjnych. I chociaż spotkania te nie zawsze spełniają oczekiwania, są dobrą praktyką otwarcia dyskusji i wymiany opinii. Kolejny ważny moment w rankingowych zmaganiach stowarzyszenia to odmowa udziału znaczącej części uczelni w rankingu „Wprost”. Poprzedzona była wielokrotnymi prośbami o zmiany w rankingowej ankiecie, przede wszystkim wyeliminowanie możliwości dowolnej interpretacji pytań, braku narzędzi do sprawdzania danych, a zatem i porównywalności, wreszcie - rażących błędów, wskazujących na elementarny brak wiedz na temat uczelni wyższych. Przykłady można mnożyć, z tych najczęściej wskazywanych na\nforum stowarzyszenia można podać mylenie tytułów i stopni naukowych, pytania o za-\nW 2012 ROKU UKAZAŁ SIĘ WE „WPROST” RANKING, W KTÓRYM PORÓWNANO UCZELNIE, KTÓRE ODMÓWIŁY W NIM UDZIAŁU Z TYMI, KTÓRE ODESŁAŁY ANKIETĘ...\nsady egzaminów na studia, czy wreszcie prośba o podanie dokładnych dat nadawania stopnia magistra na poszczególnych wydziałach od początku funkcjonowania uczelni. W rezultacie w talach 2008-2009 tygodnik „Wprost” rankingu nie opublikował, ale w latach kolejnych ukazywały się rankingi bez udziału największych uczelni, fałszujące mapę szkolnictwa wyższego. Wreszcie na konferencji stowarzyszenia w Opalenicy w styczniu 2012 roku odbyło się spotkanie z przedstawicielem „Wprost” , dające nadzieję na współpracę i znak jakości stowarzyszenia w rankingu tygodnika. Po kilku miesiącach otrzy-\nmaliśmy jednak niemal identyczną rankingową ankietę jak\nły z wyboru ankiety, została odebrana na uczelniach jako\nw latach ubiegłych i w 2012 roku ukazał się we „Wprost”\nnadużycie i rodzaj szantażu („jeśli nie weźmiecie udziału\nranking, w którym porównano uczelnie, które odmówiły\ni tak was zamieścimy, ale na odległym miejscu”). Jak wy-\nw nim udziału z tymi, które odesłały ankietę. Publikacja\nnika z przesłanych przez tygodnik ankiet rankingowych\nzostała odczytana jako rodzaj szantażu, co znalazło od-\ndane, na podstawie których powstał ranking, nie są ogól-\ndźwięk w opublikowanym przez stowarzyszenie proteście:\nnodostępne. Nie można porównywać danych przesłanych\nWiększość uczelni, szczególnie tych największych publicz-\nprzez uczelnie z wybiórczo zastosowanymi przez redakcję\nnych, nie wzięło udziału z rankingu „Wprost” nie z powodu\nw stosunku do innych uczelni .\nstrachu przed miejscem w rankingu czy też braku możliwości organizacyjnych, jak napisał w artykule przewodnim\nNadzieję na ranking odchodzący od modelu listy najwięk-\nJan Nicał w imieniu Fundacji Perspektywy wyjaśnia metodologię rankingów wyższych uczelni za rok 2006 - Koszalin, czerwiec 2006\ndo rankingu red. Rafał Pisera. Powodem są nieprecyzyjne,\nszych uczeni w Polsce, z którymi te mniejsze, pełniące waż-\ndające możliwość dowolnej interpretacji pytania ankieto-\nną rolę w swoich regionach i często odnoszące sukcesy\nwe, co w rezultacie prowadzi do niesprawdzalności i nie-\nw określonych dziedzinach, nie mają szans, dawał wspólny\nporównywalności danych, a zatem także miejsca uczelni\nprojekt Stowarzyszenia „PRom” i Agory. We wrześniu 2009\nw rankingu. Decyzja Redakcji „Wprost” o umieszczeniu\nroku w czasie konferencji w Jachrance odbyły się wspól-\nw rankingu w tym roku także uczelni, które nie odesła-\nne warsztaty rzeczników prasowych i specjalistów promo-\n... FRAGMENTY LISTÓW OD STOWARZYSZENIA DO REDAKCJI WPROST, ŚWIADCZĄ, ŻE BYLE JAKOŚĆ RANKINGÓW BYŁA DLA NAS ZAWSZE PRZYCZYNĄ STRESÓW... NIESTETY, LISTY OKAZYWAŁY SIĘ BEZSKUTECZNE...\ncji z firmą przygotowującą ranking na zlecenie Agory. Nasze uwagi i propozycje uwzględniono w bardzo ograniczonym zakresie, a efektem była tak bardzo rozbudowana ankieta z pytaniami dotyczącymi kierunków studiów, że nakład pracy uczelni - zwłaszcza tych dużych, które kształcą na kilkudziesięciu kierunkach - okazał się niewspółmierny do potencjalnych oczekiwanych rezultatów rankingu. W konsekwencji większość uczelni nie wzięła w nim udziału, a sam ranking ukazał się w mocno okrojonej formie i wspólny projekt upadł. Dziś rankingu kierunków studiów nie publikuje już tygodnik „Polityka” i nie ukazuje się ranking „Newsweeka”, który z kolei koncentrował się na rynkowej wartości dyplomu (pod uwagę brane było zatrudnienie absolwentów z ostatnich lat na menadżerskich stanowiskach w 300 przedsiębiorstwach, wybranych przez firmę ewaluacyjną). Ze względu na małe zainteresowanie uczelni formułę rankingu zmieniło Akademickie Centrum Informacji z Poznania przechodząc od listy rankingowej największych po ranking najbardziej innowacyjnych i kreatywnych uczelni w Polsce. Ankieta ACI zawierała tak wielką ilość błędów, przy jednoczesnym założeniu interpretacyjności danych, że dobre miejsce w rankingu zależeć mogło od zastosowania kreatywnej statystyki. Ukazują się co rusz nowe rankingowe inicjatywy - od gepardów biznesu, które uwzględniają nieistniejący wpis uczelni wyższych do Krajowego Rejestru Sądowego po uczelnie medialne - gdzie renomę szkół wyższych mierzy się liczbą publikacji w mediach (to nasze ostatnie doświadczenia z firmą monitorującą Press Service z Poznania). Wyciąganie fałszywych jakościowych wniosków na podstawie wyłącznie tylko ilościowych badań, w których nie zaproponowano chociażby podziału na informacje pozytywne, negatywne i neutralne, obnażył - częsty także w innych przypadkach brak wiedzy na temat metodologii badań.\nCoraz więcej na medialnym rynku tzw. certyfikowanych rankingów, w których udział jest bezpłatny, ale przyznawanie różnorodnych, chwytliwych z marketingowego punktu widzenia tytułów sporo kosztuje - od około tysiąca do kilkudziesięciu tysięcy złotych. W zamian na materiałach promocyjnych uczelnia może zamieścić wątpliwej proweniencji znak jakości i można wynegocjować materiał sponsorowany. Na problem rankingów uczelni wyższych w Polsce składa się wiele aspektów. Na podstawie ostatnich lat doświadczeń „PRom”, wymiany opinii w gronie stowarzyszenia, ale także głosów ekspertów, najważniejsze można zebrać w kilku punktach. To przede wszystkim: 1) jakość i liczba rankingów, 2) rozdźwięk między założeniami rankingów i ich końcowym rezultatem, 3) tabloidyzacja polskich mediów, 4) rywalizacja uczelni wyższych o kandydatów w obliczu niżu demograficznego, 5) etyczny aspekt marketingowych działań organizatorów rankingów. Wątpliwa jakość rankingów uczelni wyższych w Polsce wynika przede wszystkim z braku wiedzy na temat me-\nPróba rankingowa podjęta przez Agorę i PRom przybrała niebanalną formę graficzną. Do treści wszyscy mieliśmy zastrzeżenia.\ntodologii badań i związanych z tym zastosowanych do ewaluacji kryteriów oraz przywiązywanych do nich pro-\npisał, że politycy korzystają z socjologii jak pijak z latarni:\ncentowych wartości. Podstawowym problemem do roz-\nnie poszukują w nich światła, ale oparcia. Wydaje się, że\nwiązania pozostaje sposób zbierania danych do rankingów.\nw podobny sposób dotychczasowe rankingi są traktowane\nPowinny opierać się na dokumentacji przygotowywanej\nprzez wyższe uczelnie: nie chodzi o to, aby się nawzajem\nprzez uczelnie dla instytucji państwowych, takich jak Mi-\nporównać i sprawdzić, ale bardziej po to, aby podbudować\nnisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego czy też Główny\npoczucie własnej wartości. A przecież nie na tym ostatnim\nUrząd Statystyczny lub uznanych bazach danych, takich\njak Scopus czy Thompson. Twórcy rankingów powinni także uwzględniać rytm sprawozdawczości szkół wyższych,\nTo dążenie do podbudowania własnej wartości i szukanie\na zatem terminowe ramy badań.\npola, gdzie można okazać się najlepszym, prowadzi do niebezpiecznej zgody na konstruowanie list rankingowych na\nRozdźwięk między założeniami i rezultatami rankingów\npodstawie drugorzędnych kryteriów i ustanawianie w ten\nbierze się między innymi z niespełnialnego oczekiwania,\nsposób fałszywej hierarchii uczelni, które można nazwać\nże każda uczelnia - w określonym aspekcie - może być\nkrajową ligą pierwszej dziesiątki lub dwudziestki. Dopóki\nnajlepsza. Tu trzeba wrzucić kamyczek do naszego środo-\nnie będzie zgody, że przy ogromnej liczbie ponad czterystu\nwiska. Problem trafnie określa opinia Radosława Orysz-\nuczelni wyższych w Polsce, ich ogromnym zróżnicowaniu,\nczyszyna: Stanisław Ossowski już kilkadziesiąt lat temu\nwielości kierunków i sposobów kształcenia, znaczna część\nz nich musi pozostać nawet poza pierwszą pięćdziesiątką, dopóty nie mające nic wspólnego z rzeczywistością rankingowe listy „naj” będą królowały w polskich mediach. Pomocne w rozwiązaniu tej kwestii są rankingi kierunków studiów, rankingi regionalne czy też pokazujące osiągnięcia uczelni w określonych dziedzinach, a zatem odejście od linearnych list rankingowych (generalnie chodzi, ale wyeliminowanie porównywania nieporównywalnego, gdzie na jednej liście rankingowej znajdują się uczelnie artystyczne i politechniki) . W jakiejś mierze w tę stronę zmierza wreszcie ranking „Perspektyw” i „Rzeczpospolitej” w ostatnich latach dzielony na kategorie główne i podkategorie, choć procentowe wagi przykładane do poszczególnych kryteriów i rozbudowana rankingowa ankieta budzą w akademickim środowisku wiele sporów. W kontekście kryteriów sytuuje się także elementarny problem odbiorców rankingów: najczęściej nie wiadomo do kogo są kierowane: kandydatów na studia, kadry naukowej, instytucji decydujących o finansach, absolwentów, przedsiębiorstw, pracodawców? Najczęściej okazuje się, że do reklamodawców. W ślad za rankingową ankietą idą zawsze propozycje zamieszczania kosztownych reklam. Tabloidyzacja mediów w połączeniu z rywalizacją uczelni wyższych o kandydatów na studia, która toczy się w cieniu niżu demograficznego, prowadzi do niepokojącego wyścigu. Ścierają się tu finansowe interesy mediów publikujących coraz bardziej wymyślne (i - po prostu - coraz głupsze) rankingi z dążeniem do rekrutacyjnego sukcesu. Mieszanie informacyjnej misji rankingu z finansowym zyskiem z reklam budzi etyczne wątpliwości co do sensu takich przedsięwzięć. Najbardziej niepokojący jest fakt, że do opinii publicznej dociera ostateczny efekt medialno-handlowych zabiegów. Więcej nawet - zdarza się, że organizatorzy rankingów ukrywają kryteria. To sprawia, że w promowanym przez media infotainmencie, także w zakresie różnorakich list rankingowych, to rozrywka właśnie, a nie informacja jest na pierwszym miejscu. Brakuje dyskusji na temat metodologii badań i kryteriów, ale łatwością przedzierają się proste hasła o najlepszych i najgorszych, silnych i słabych, medialnych i niemedialnych, biznesowych rekinach i „płotkach”, innowacyjnych i „analogowych”. Taki dychotomiczny obraz polskich uczelni jest z gruntu nieprawdziwy. Nie sposób w jubileuszowej publikacji omówić wszystkie najważniejsze kwestie związane z rankingami uczelni wyższych. Trzeba także przyznać otwarcie, że nie znajdą się kryteria, które będą spełniały oczekiwania wszystkich uczelni: uniwersytetów, politechnik, uczelni medycznych, rolniczych, artystycznych, wojskowych, publicznych, niepublicznych, akademickich, zawodowych, mniejszych, większych, z tradycjami i tych nowych. Chaos jednak może wyeliminować poddanie rankingów naukowym rygorom badań ewaluacyjnych, które są gwarantem jakości, choć w oczywisty sposób nie zakończy to sporów, jakim zawsze będą podlegać kryteria i przykładane do nich wagi. Nie przeprowadzono dotąd żadnych kompleksowych badań, które dałyby odpowiedź, na ile miejsce uczelni na rankingowej liście (zwłaszcza że tych list jest tak wiele) ma wpływ na podejmowanie decyzji przez kandydatów na studia. Wydaje się, że odpowiedź mogłaby zaskoczyć wszystkie strony rankingowych sporów. Może zatem warto o takie badania się pokusić, pamiętając, że dowolność tworzenia i publikowania rankingów, zwłaszcza w mediach korzystających z możliwości wpływania na opinię publiczną, pozostaje w ścisłej synergii z dowolnością udziału w nich uczelni wyższych.\nMODEL PROMOCJI GMINY - NAGRADZANY PRODUKT STOWARZYSZENIA Stowarzyszenie PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom” w trakcie X Konferencji Stowarzyszenia w drugiej połowie lutego 2008 w Kliczkowie na Dolnym Śląsku stworzyło kompletny model promocyjny gminy, a następnie swój produkt w całości przekazało władzom gminy Osiecznica w powiecie bolesławieckim. Gmina otrzymała: • portal promocyjny, • system identyfikacji wizualnej,\n• koncepcję działań public relations, • folder reklamowy,\n...W UZNANIU ZA REALIZACJĘ DZIAŁAŃ NA POLU SPOŁECZNYM ORAZ NOWATORSKIE WYKORZYSTYWANIE METOD I TECHNIK PUBLIC RELATIONS W KREOWANIU WIZERUNKU...\n• billboardy informacyjne oraz\nPortal dostępny jest pod adresem www.osiecznica.pl.\n• zestaw reklam do bezpośredniego wykorzystania\nWykupiona grubo przed konferencją domena została\n„wypełniona treścią” w dniach 18 i 19 lutego 2008.\nZ całości warsztatów, na których 120 specjalistów z całe-\nProjekt odbił się sporym echem w kraju, jako że nikt do\ngo kraju, na co dzień zajmujących się wizerunkiem wyż-\ntej pory nie oferował gminom praktycznych, sprawdzo-\nszych uczelni, nakręcono ponadto film.\nnych rozwiązań promocyjnych. Autor koncepcji - prezes\n„ Wręczenie nagród Euprio Awards. Reprezentant PRom-u (drugi z prawej) - Aveiro, sierpień 2009\nStowarzyszenia - był zapraszany na posiedzenia rad powiatów i gmin (m.in. Słupsk, Konin, Szklarska Poręba) i prezentował cały model zainteresowanym. Projekt przyniósł również Stowarzyszeniu sympatyczny plon w postaci nagród - zarówno w kraju, jak i za granicą. W trakcie VIII Kongresu Public Relations w Rzeszowie w kwietniu 2009 roku Stowarzyszenie otrzymało wyróżnienie w konkursie „Mocni wizerunkiem”. Uzasadnienie brzmiało: „…w uznaniu za realizację działań na polu społecznym oraz nowatorskie wykorzystywanie metod i technik public relations w kreowaniu wizerunku”. Również w 2009 roku Stowarzyszenie Specjalistów PR i Komunikacji Uniwersytetów Europejskich EUPRIO w trakcie konferencji w Aveiro w Portugalii wręczyło przedstawicielowi „PRom-u” drugą nagrodę w konkursie „Outstanding communication vision, practises and work in European Higher Education” za Complex Community Model Promotion.\nPROJEKT ODBIŁ SIĘ SPORYM ECHEM W KRAJU, JAKO ŻE NIKT DO TEJ PORY NIE OFEROWAŁ GMINOM PRAKTYCZNYCH, SPRAWDZONYCH ROZWIĄZAŃ PROMOCYJNYCH.\nproMYK-i Nagroda Stowarzyszenia „PRom” przyznawana jest corocznie za ponadprzeciętne osiągnięcia w obszarze komunikacji, praktyki i działań promocyjnych w sektorze polskiego szkolnictwa wyższego. Praca specjalisty komunikacji najczęściej ma charakter wspierający misję uczelni, zadaniowy i funkcjonalny. Toteż “skromność”\nŁukasz Salwarowski w otoczeniu jurorów i ubiegłorocznych zwycięzców prezentuje dyplomy za dwa wyróżnienia zdobyte w drugiej edycji konkursu - Książ, lipiec 2012\nw opisywaniu naszej roli na uczelni wydaje się określeniem właściwym. Ale wskazywanie i wyróżnianie tych z nas, którzy swoją pomysłowość, umiejętności zawodowe i znajomość rzeczy umieli podnieść na wyjątkowy poziom - jest bardzo ważne dla całej naszej branży. Coroczna nagroda stowarzyszeniowa nazwana “proMYK” ma uho-\nmożliwe jest tworzenie nowych kategorii.\nnorować i docenić wartość ich osiągnięcia; ma również zachęcić\nW konkursie nagradzany jest projekt, repre-\nwszystkich pozostałych do sięgania w swojej pracy po rozwiązania\nzentowany przez autora/zespół autorski speł-\noryginalne, wartościowe koncepcyjnie i przynoszące nauce oraz ich\nniający następujące warunki:\nuczelniom określone korzyści, a informacja o nagrodzie i jej zdobywcy rozpowszechniana będzie szeroko w środowisku.\n• autor/zespół autorski jest zatrudniony na wyższej uczelni i etatowo zajmuje się dzia-\nCelem konkursu jest wspieranie i nagradzanie najlepszych, twór-\nłaniami promocyjnymi na jej rzecz;\nczych i efektywnych działań w obszarze komunikacji, praktyki i działań promocyjnych w sektorze polskiego szkolnictwa wyższego.\n• osoba zgłaszająca jest autorem projek-\nKonkurs organizowany jest w terminie od kwietnia do lipca każdego\ntu lub posiada pisemne upoważnienie ze-\nroku w następujących kategoriach:\nspołu projektowego do reprezentowania go w konkursie;\n• Działania popularyzujące naukę; • Działania promocyjne i komunikacyjne na rzecz uczelni.\n• zgłoszony przez autora/autorkę lub osobę upoważnioną projekt/działanie rozpo-\nOrganizatorzy dopuszczają łączenie kategorii i zgłaszanie tego sa-\nczęło się nie wcześniej niż na początku\nmego projektu w obu kategoriach. W kolejnych edycjach konkursu\npoprzedniego roku akademickiego, a ko-\nkadencję, a ze składu jury odchodzą dwaj członkowie zarządu. Tym samym co roku utrzymywany jest siedmioosobowy skład jury. Prezes Stowarzyszenia jest Przewodniczącym Komisji i reprezentuje ją na zewnątrz; w latach przebywania poza jury funkcję Przewodniczącego Komisji pełni jeden z jego zastępców. Patronem medialnym Konkursu jest portal PRoto.pl . Komisja dokonuje wyboru laureatów w każdej kategorii w oparciu o następujące kryteria: 1) innowacyjność i kreatywność oceniane na tle standardowych działań uczelni w tym obszarze, 2) zgodność z powszechnie uznawanymi zasadami public relations ze szczególnym uwzględnieniem ich aspektów etycznych, 3) racjonalność i efektywność ekonomiczna, 4) uzyskane korzyści i siła oddziaływania. Nagrodą w konkursie jest pakiet działań wizerunkowych na rzecz zwycięskiej uczelni. Laureaci otrzymują ponadto okolicznościową statuetkę oraz dyplom. Rodzaj i forma pakietu określana jest corocznie w ustaleniach z partnerami Stowarzyszenia i sponsorami konkursu oraz komunikowana wszystkim zainteresowanym w dniu ogłoszenia konkursu. Wśród dotychczasowych fundatorów nagród - kampanii wizerunkowo-reklamowych na portalach po święconych wyższej edukacji - wymieńmy Centrum Efekty, GoldenLine, miesięcznik COGITO, Zadane.pl i serwis Uczelnie.pl. niec zaplanowany nie później niż do końca obecnego roku akademickiego (co w sumie\nW celu przystąpienia do konkursu należy do dnia 31 maja każde-\nobejmuje okres 21 miesięcy);\ngo roku przesłać kartę zgłoszeniową wraz z opisem projektu oraz materiały i pliki dokumentujące zgłaszany projekt. Każdy uczestnik\n• złoży w określonych w niniejszym regu-\nmoże zgłosić maksymalnie dwa projekty (lub działania) w każdej\nlaminie terminach wymagane dokumenty;\nz kategorii konkursu.\n• wyraża zgodę na przetwarzanie przez or-\nWyniki konkursu są ogłaszane i nagrody wręczone podczas uro-\nganizatora danych osobowych\nczystej gali w trakcie letnich konferencji Stowarzyszenia oraz opublikowane na stronie internetowej Stowarzyszenia oraz w portalu\nW skład komisji konkursowej wchodzą człon-\nbranżowym PRoto.pl .Projekt raz zgłoszony nie może być zgłaszany\nkowie zarządu organizatora, prezes agencji\nFIRST PR Piotr Czarnowski oraz dyrektor wydawniczy portalu PRoto.pl Kinga Kubiak - łącz-\nRegulamin konkursu dostępny jest na stronie internetowej www.\nnie 7 osób.\nW kolejnych edycjach do jury wchodzą zwycięz-\nW dalszej części niniejszej publikacji czytelnik znajdzie listę nagro-\ncy ostatniej edycji konkursu - na jednoroczną\ndzonych w dotychczasowych edycjach konkursu.\nPARTNERZY, PATRONI, PRZYJACIELE PARTNERZY KONFERENCYJNI W okresie przed formalnym powołaniem Stowarzyszenia do życia poszczególne konferencje środowiska pozyskiwały partnerów z rynku mediów, biznesu i administracji dzięki staraniom organizatorów, którymi byli rzecznicy i specjaliści promocji uczelni organizującej dane wydarzenie. Rozpoznawalni partnerzy konferencji podnosili jej rangę; niektórzy wspierali ją finansowo, inni dzielili się swoja wiedzą czy też umiejętnościami. Takim partnerem np. w trakcie jednej z pierwszych konferencji - w Białymstoku - było wydawnictwo TELBIT. Już rok później w Zielonej Górze na liście partnerów konferencji pojawiły się roll-upy PRESS Service, IDEO, SARE, Net PR, Internet PR, portalu edukacyjnego edu.info.pl, Grupy PRACUJ, firmy wystawienniczej DISPLAY, ponownie TELBIT-u, a jako głównego patrona medialnego Gazety Lubuskiej. Listę partnerów konferencyjnych poszerzyły w Koszalinie Fundacja Perspektywy, w Białowieży miesięcznik BRIEF, w Zawierciu Tauron i miesięcznik COGITO, w Kudowie portal PRoto.pl, a w Gdyni At Media, portal Uczelnie.pl i … StenaLine. W Opalenicy pojawiły się na liście partnerów konferencji serwis Zadane.pl i Ośrodek Edukacyjny FORUM ze Szczecina.\nPARTNERZY STRATEGICZNI W miarę krzepnięcia Stowarzyszenie zaczęło otrzymywać propozycje wejścia w partnerstwa strategiczne. Zgodnie z zawieranymi umowami dobrem, które oferuje swoim partnerom Stowarzyszenie, jest możliwość nawiązania bezpośredniego kontaktu z liczną już i ważną grupą zawodową, wobec której coraz liczniejsze podmioty deklarują zainteresowanie bizne-\nsowe i wizerunkowe. Stowarzyszenie od nich otrzymuje z kolei dobra im właściwe - czyli bądź darowizny finansowe, bądź wsparcie merytoryczne istotne dla działalności PRom-u. Pierwszym z nich była Grupa PRACUJ, która począwszy od 7. Konferencji w Koszalinie stała się partnerem strategicznym. Jej sukcesorem - po odprzedaniu serwisu Edulandia.pl - stało się od roku 2009 wydawnictwo AGORA i partnerstwo trwa do chwili obecnej. Przez blisko dwa lata partnerem takim była również poznańska StudentTV, jednak w wyniku zmian własnościowych w spółce zmieniła ona swój profil biznesowy. Od roku 2008 strategicznym partnerem Stowarzyszenia jest do chwili obecnej poznańskie Centrum EFEKTY, zarządzające portalami edukacyjnymi związanymi z wyższą edukacją. Od roku 2009 Stowarzyszenie związane jest również partnerstwem strategicznym z miesięcznikiem FORUM AKADEMICKIE, a od roku 2011 z portalem społecznościowym GoldenLine.\nPARTNERZY INSTYTUCJONALNI Ten rodzaj patrona pojawił się przy okazji X Konferencji w Kliczkowie, kiedy to wspierali nas Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego i Urząd Gminy Osiecznica. Rok później, gdy Stowarzyszenie po raz pierwszy (i jedyny jak dotąd) zorganizowało konferencję bez współpracy z uczelnią, pojawili się patroni dla naszej branży najważniejsi - Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego i od tej pory towarzyszą nam stale. W 2012 roku w Książu dołączyli do nich Konferencja Rektorów Uczelni Wrocławia, Opola i Częstochowy oraz Miasto Wałbrzych. Również częstym i ważnym naszym partnerem instytucjonalnym jest Fundacja Rozwoju Systemów Edukacji.\nGDZIE JESTEŚMY, GDZIE BYWAMY…\nfot. K.F.Dobrovolskis, www.kafido.com\nWypowiedź rzecznika prasowego jest w mediach sprawą naturalną, toteż nie brakuje nazwisk członków Stowarzyszenia na co dzień zarówno w prasie, jak i w sieci, radiu czy TV. Stopniowo, w miarę jak tematyka wyższej edukacji zaczęła być coraz bardziej popularna - niezależnie od powodów tej popularności - członkowie PRom-u coraz częściej są odpytywani i cytowani w mediach zarówno lokalnych, jak i ogólnopolskich. W latach 2011 i 2012 wywiadów takich ukazało się bardzo wiele. Fakt, że duża część członków Stowarzyszenia zdecydowała się informację o swojej przynależności zamieścić w standardowym podpisie mailowym również ma spory wpływ na popularyzację funkcjonowania PRom-u.\nPamiątkowe statuetki nagrody Baltic PR Awards\nMarcin Witkowski wręcza nagrodę międzynarodowego jury Baltic PR Awards za najlepszy projekt kampanii public affairs podczas listopadowego finału BPRA 2012 w Rydze\nPojawiamy się jednak również w innych miejscach. Późną jesienią 2008 roku, na początku poprzedniej kadencji na uczelniach publicznych, zespół nowo wybranych władz dziekańskich różnych wydziałów Uniwersytetu Gdańskiego zdecydował się na przejście szkolenia z relacji z mediami. Takie całodniowe szkolenie odbyło się 23 października 2008 roku, a prowadzone było przez Beatę Czechowską-Derkacz i Marka Zimnaka. Rok później przedstawiciel Zarządu Stowarzyszenia wystąpił w innej roli - jako ekspert w sprawie sądowej, która toczyła się między zwolnionym pracownikiem naukowym a jego byłą uczelnią. Pracownik podejmował rozmaite działania medialne - w swojej, jak twierdził - obronie. Sąd potrzebował eksperckiej wypowie-\ndzi - na ile działania te pogarszały i zniekształcały wizerunek całej uczelni i do jakich bezpośrednich strat mogło ją to doprowadzić.\nOd wielu już lat, od trzech do sześciu reprezentantów polskich uczelni bywa na konferencjach EUPRIO. Szkoda, że tak niewielu - najnowsze trendy w promocji wyższej edukacji najłatwiej wypatrzyć właśnie tam. Z wydarzeń międzynarodowych wymieńmy jeszcze naszą obecność na Baltic PR Awards. Coraz silniejsza obecność Stowarzyszenia w życiu wyższej edukacji w kraju przynosi również rozmaite zaproszenia i prośby o patronaty przy okazji innych wydarzeń.\nW marcu 2012 roku zostaliśmy zaproszeni do wzięcia udziału w konferencji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z okazji startu programu międzynarodowego „Ready, Study, Go! Poland”, gdzie braliśmy również udział w dyskusji panelowej. Prezentowaliśmy się zarówno przed Konferencją Rektorów Akademickich Szkół Polskich, jak i Konferencją Rektorów uczelni niepublicznych. Biorąc pod uwagę dynamikę rozwoju naszej branży - przed dziesięciu laty było nas kilkadziesiąt osób na nielicznych polskich uczelniach, dzisiaj jest nas skromnie li-\nAleksander Anikowski i Marcin Poznań sceptycznie oglądają resztki ministerialnego tortu „Ready, Study, Go! Poland” - Warszawa, marzec 2012\ncząc kilka tysięcy - można się spodziewać, że specjaliści od public relations wyższej edukacji będą obecni w życiu publicznym coraz częściej. A że jesteśmy także źródłem obiecujących karier, o tym świadczą biografie byłych naszych członków - Artura Lomparta, Marcina Żukowskiego, Franciszka Bromberka, Aleksandry Rudzkiej, Krzysztofa Plażuka, Edyty Jurczak-Pejko, Anny Modrzejewskiej, Tomasza Ruska, Andrzeja Sołtysiaka, Sylwii Brzechwy, Beaty Górki, Kamila Melcera, Grzegorza Gawlika i wielu innych.\n...OPRÓCZ INFORMACJI O TYM, ŻE SIĘ\nODBYŁY - NIEWIELE WIĘCEJ WIEMY... KRZYSZTOF SŁAWIŃSKI WSPOMINA O ZAŁOŻENIACH, OSOBACH, DEKLARACJACH...\n2002/3 I i II KONFERENCJA WARSZAWA I KAZIMIERZ DOLNY\nPOCZĄTKI ŚRODOWISKA PRom W zasadzie, oprócz informacji o tym, że się odbyły - niewiele więcej wiemy. Wspomnieniowy tekst Krzysztofa Sławińskiego ze strony 14 wspomina o założeniach, osobach, deklaracjach. Czy coś ponadto w programie tych dwóch spotkań się znalazło - nie wiemy. Nie przechowały się żadne dokumenty związane z organizacją tych dwóch przedsięwzięć.Warto natomiast mieć świadomość, że były to czasy, gdy w strukturach bardzo wielu polskich uczelni nie funkcjonowały jeszcze biura promocji, gdy rzecznicy prasowi zdarzali się sporadycznie, gdy pojęcie university public relations wywoływać mogło wśród kierujących uczelniami co najwyżej wzruszenie ramion. Toteż - sądząc na podstawie przyjętych wówczas deklaracji dalszej pracy na rzecz integracji nowego środowiska podstawowym problemem zarówno w Warszawie, jak i na spotkaniu w Kazimierzu, zaaranżowanym przez UMCS, była próba zebrania sił, określenia się - kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, a przede wszystkim - czy jesteśmy sobie potrzebni. By dzisiaj mieć świadomość skali zjawiska, policzmy zasoby ludzkie w branży wówczas i dzisiaj. Otóż te dwadzieścia - trzydzieści spotykających się osób mogło stanowić kilka - kilkanaście procent osób zatrud-\nnionych w uczelnianej promocji i marketingu na uczelniach niepublicznych. W skali kraju mogło to być 100 - 150 osób. Dzisiaj, przy ok. czterystu pięćdziesięciu uczelniach, i założeniu, że statystycznie na każdej w naszym obszarze pracuje 4 - 5 osób, jest nas grubo ponad dwa tysiące. Ta nowa grupa zawodowa może liczyć nawet i trzy tysiące, bo znamy co najmniej kilkanaście uczelni, gdzie suma kadry zatrudnionej w biurze rzecznika, gazecie uczelnianej, biurze promocji i/lub marketingu, rekrutacji, współpracy międzynarodowej liczy ponad 30 osób, a to właśnie tak nazwane jednostki organizacyjne dzielą między siebie zadania promocyjno-informacyjne.\n...NAUKA WYMAGA PROMOCJI I REKLAMY. OSIĄGNIĘCIA UCZONYCH SĄ BOWIEM TAKIM SAMYM TOWAREM, JAK JOGURTY I PAMPERSY...\nW tych strukturach pojawiają się również w całości - lub częściowo - działy informatyczne odpowiedzialne za uczelnianą stronę www, obsługę newslettera, strony wydziałowe… Trudno tu o precyzyjne informacje oraz rozdzielenie kompetencji i funkcji. Jedno jest pewne - zarówno rozwój konkurencyjności na rynku wyższej edukacji, jak i pojawienie się nowych narzędzi spowodowało, że sytuacja sprzed dziesięciu lat w niczym nie przypomina dzisiejszej. Jesteśmy w zupełnie innym punkcie. Tym większy szacunek dla naszych „protoplastów”, którzy wykazali się w 2002 roku znakomitą intuicją i przewidzieli tę niezwykłą hossę dla pr-u wyższych uczelni. Oczywiście, nie byli osamotnieni. Inspiracja przyszła z zewnątrz (udział polskich „rodzynków” w konferencji EUPRIO na Malcie w 2002 roku); również w kraju pojawiały się głosy, nawołujące do zbudowania sensownego systemu promocji polskiej nauki i uniwersytetów. W 2002 roku na łamach Forum Akademickiego pojawił się tekst Wiktora Niedzickiego, który pisał: „…Od lat powtarzam, że nauka wymaga promocji i reklamy. Osiągnięcia uczonych są bowiem takim samym towarem, jak jogurty i pampersy. Bez reklamy nie odniosą rynkowego sukcesu. Nauka potrzebuje pieniędzy. Te pieniądze mogą uczonym dać politycy, przedsiębiorcy i bankierzy. Mogą je przyznać organizacje międzynarodo-\nwe i zagraniczne fundacje. Dadzą tylko ci, którzy zostali przekonani o korzyściach, jakie dają polskie badania naukowe. Im więcej przekonanych, tym więcej pieniędzy dla instytutów i laboratoriów...”. Ta świadomość już się - szczęśliwie - pojawiła. Jeszcze bywa traktowana instrumentalnie, gdy nowowybrane władze uczelni traktują te części struktury administracyjnej jako łup, do obsadzenia „swoimi”. Mamy sygnały, że tak się nadal zdarza. To wówczas właśnie marnują się z trudem pozyskane doświadczenie i umiejętności, dzięki którym uczelnia przechowuje w konkretnym miejscu pamięć o samej sobie. Nowe kadry uczą się od nowa, przez wiele miesięcy taka uczelnia marnuje energię i poświęca wizerunek… Co kolejne wybory rektorskie skład personalny na naszych konferencjach zmienia się w znaczącym stopniu, a przyczyna zawsze jest ta sama - każdy Polak zna się na polityce, sporcie i pogodzie. Na promocji wyższej edukacji też. Warto dzisiaj zapamiętać, że nasze promowskie spotkania są możliwe, bo niewielka relatywnie grupka osób przed dziesięciu laty wykazała się wyobraźnią i posiadaniem wizji. To im będziemy pamiętać.\nNUMERACJA: DO WYJAŚNIENIA Mroki średniowiecza, które otaczają pierwsze spotkania ludzi z naszego środowiska, przypominają historię pierwszych chrześcijan. Kilkanaście osób, o chlebie, rybie i winie usiłowało zlepić jakiś zalążek społecznej organizacji, grupującej rzeczników i szefów uczelnianej promocji. Szczegółowo te próby opisuje w naszym wydawnictwie Krzysztof Sławiński, uczestnik tamtych wydarzeń. Pierwsze dwa spotkania - w Warszawie i Kazimierzu - odbywały się wszelako w tak niewielkim gronie, że mogło to mieć bezpośredni wpływ na sposób, w jaki zaczęliśmy po kolejnych dwóch latach liczyć nasze konferencje. Mówiąc w skrócie – albo te dwie pierwsze uznaliśmy za jedną, albo ktoś coś źle policzył. Kolejnego spotkania – w 2004 roku w styczniu na UJ - nie numerowano, w lipcu na UWr nadano „słuszny” numer IV (patrz zdjęcie), w styczniu 2005 w Białymstoku numer ponownie zaginął, ale przyjmijmy, że było to nasze spotkanie nr 5, wobec tego letnie warsztaty w Szczecinowie były spotkaniem numer sześć. Tymczasem... numer 6 nosi konferencja z lutego 2006 roku w Zielonej Górze – vide zdjęcie! I od tej pory już numerujemy po kolei. Przyczyn tego zamieszania mogło być kilka. Pierwsza – i najbardziej prawdopodobna: większość naszego środowiska to humaniści z upodobania i wykształcenia, toteż już prosta arytmetyka bywa zadaniem nadludzkim. O drugiej wspomnieliśmy wcześniej – potraktowaliśmy pierwsze dwie próby jak jedną, z racji kiepskiej reprezentacji. Jest trzeci powód – być może warsztaty w Szczecinowie uznane zostały za kontynuację konferencji białostockiej i np. uzyskały wirtualną numerację 5 B… Jak byśmy nie liczyli, rozpoczęcie spotkań środowiska na pograniczu lat 2002 i 2003 pozostaje faktem, zatem pełna dekada naszych spotkań stała się nim również. Jest zatem co podsumowywać; resztę zostawmy historykom.\n2004 III i IV KONFERENCJA KRAKÓW / 16 - 17.01 WROCŁAW / 1 - 3.07\nJESZCZE NIE STOWARZYSZENIE Obie konferencje środowiska, które odbyły się w roku 2004 także coś łączy - z perspektywy autorów niniejszej publikacji. Otóż uczestników było już znacznie więcej, blisko setka, ale nie zachowały się do dzisiaj żadne dokumenty programowe. Trochę więc z pamięci, trochę z czasopism akademickich odtwarzamy tamte wydarzenia, klimaty i tematy… Sebastian Sahajdak, nasz szczeciński kolega napisał wówczas w Forum Akademickim: „…Uczelniane biura\n...UCZELNIANE BIURA PROMOCJI DYSPONUJĄ TYM, CO W DZISIEJSZYCH CZASACH NAJCENNIEJSZE - INFORMACJĄ...\npromocji dysponują tym, co w dzisiejszych czasach naj-\nPodczas konferencji przedstawiono projekt sformali-\ncenniejsze - informacją. Współpracują z mediami, wy-\nzowania struktury KONPRIP na wzór konferencji rek-\ndają pisma akademickie, redagują strony internetowe,\ntorów. Cele to m.in.: utrzymywanie i stałe pogłębianie\npromują osiągnięcia pracowników naukowych, jednostek\nkontaktów zawodowych; prowadzenie działań mających\nuczelnianych oraz ofertę edukacyjną. Pozyskują również\nna celu rozwój zawodowy i podnoszenie kwalifikacji swo-\nśrodki finansowe. Posiadają bazy e-maili pracowników,\nich członków; inspirowanie i koordynowanie współpracy\nstudentów oraz absolwentów. Połączone w jedną ogól-\nw zakresie: PR, promocji uczelni, wspomagania jej roz-\nnopolską sieć, miałyby możliwość skutecznej promocji\nwoju oraz promocji zawodowej studentów i absolwentów\npolskiego szkolnictwa wyższego nie tylko w kraju, ale\nszkół wyższych; prowadzenie działań zmierzających do\ntakże za granicą.\nstworzenia efektywnego, zintegrowanego systemu pro-\nWrocławski Rynek i Aula Leopoldyńska goszczą uczestników konferencji nr 4 - Wrocław, lipiec 2004\nStruktura jednostek promocyjnych uczelni jest zróżnico-\nmocji edukacji i nauki; działanie na rzecz rozwoju szkol-\nwana. Trudno tak wiele odmiennych elementów poukła-\nnictwa wyższego (we współpracy z KRASP i centralnymi\ndać w spójną całość. Integracja środowiska to cel, jaki\norganami władzy państwowej); integracja środowiska\npostawiło sobie Biuro Promocji i Informacji Uniwersy-\ni wzmocnienie współpracy oraz wymiany doświadczeń\ntetu Jagiellońskiego, organizując w dniach 16-17 stycz-\nmiędzy członkami KONPRIP.\nnia „Konferencję PR i Promocji Uczelni Polskich (KONPRIP)”. W spotkaniu udział wzięło 86 pracowników z 53\nPropozycja ta nie zyskała akceptacji większości uczest-\nników, którzy uznali, że formalizowanie działań w formie stowarzyszenia jest przedwczesne.\nProf. Franciszek Ziejka, rektor UJ, przewodniczący KRASP, mówił m.in. o wyzwaniach, jakie stoją przed środowiskiem akademickim. Dodał, że działanie i rola jednostek odpowiedzialnych za promocję zależą w dużej mierze od osobowości urzędującego rektora. Prof. Andrzej Kraśniewski, sekretarz ge-\nneralny KRASP, przedstawił możliwości promocji uczelni polskich w kraju\ni za granicą z perspektywy KRASP, a Katarzyna Frankowicz z biura KRASP zaprezentowała informator How to study in Poland. Z wykładami wystąpili: dr\nhab. Ewa Nowińska, prof. UJ, dyrektor Instytutu Dziennikarstwa UJ (Ochrona wizerunku osób i renomy uczelni. Zasady autoryzacji tekstu) oraz prof. Zbigniew Nęcki, dyrektor Instytutu Zarządzania UJ (Warunki skutecznego\n...BLISKO SETKA UCZESTNIKÓW, MIMO TO NIE ZACHOWAŁY SIĘ DO DZISIAJ ŻADNE DOKUMENTY PROGRAMOWE...\nkształtowania postaw odbiorców w trakcie oddziaływań perswazyjnych).” Sebastian Sahajdak nie wspomniał już, że uczestnicy świetnie bawili się w Piw-\nnicy pod Baranami, a jeszcze lepiej ci nieliczni, którzy po koncercie zawędrowali na krakowski Kazimierz. Kolejne, czwarte spotkanie - tym razem na Uniwersytecie Wrocławskim zapamiętaliśmy głównie dla wrocławskich klimatów. I obrady w Auli Leopoldina, i spacer statkiem po Odrze, i wałęsanie się po Rynku i okolicach Placu Grunwaldzkiego były miłym dodatkiem do kilku interesujących wystąpień. O języku mediów rozmawialiśmy z prof. Janem Miodkiem, o doświadczeniach z kamerą telewizyjną ze znaną wrocławską dziennikarką Leną Kaletową, a o dużych projektach, promujących uczelnię międzynarodowo usłyszeliśmy od prof. Adama Chmielewskiego, który jako członek władz rektorskich pozyskał znaczne środki finansowe na realizację zadań promocyjnych i remontowych uczelni, a także na organizację i sfinansowanie obchodów jubileuszu trzystulecia Uniwersytetu Wrocławskiego. Do integracji i formalnego stowarzyszenia się uczestnicy pozostali nieprzekonani, aczkolwiek coraz liczniejsze grono rozpoznawało się i utrzymywało kontakty w okresie już po konferencji.\n2005 V KONFERENCJA BIAŁYSTOK / 27.01 - 30.01\nCi uczestnicy konferencji w Białymstoku, którzy dotrwali do obecnych czasów, zgodzą się zapewne chemia między naszymi ludźmi pojawiła się w styczniu 2005 roku w trakcie niesamowitych warsztatów na tamtejszym Uniwersytecie. Ich nazwy, które obejrzeć możemy w programie konferencji, niewiele pewnie dzisiaj powiedzą: Trening asertywności, Ekspresja sceniczna, Komunikowanie masowe. Istotne było - kto i co na nich robił, a przede wszystkim - jak robił… Nieocenione kampanie prezydenckie, robione\nDebata Oksfordzka sprawnie prowadzona przez Marcina Żukowskiego - Białystok, styczeń 2005\nUCZESTNICY KONFERENCJI W BIAŁYMSTOKU... ZGODZĄ SIĘ ZAPEWNE - CHEMIA MIĘDZY NASZYMI LUDŹMI POJAWIŁA SIĘ W STYCZNIU 2005 ROKU W TRAKCIE NIESAMOWITYCH WARSZTATÓW...\nna warsztacie Agnieszki Tarasiuk (dzisiaj dyrektorki\nrozbawił, ale zapamiętać się dał z pewnością - pamię-\nMuzeum Rzeźby w Królikarni) wspominane są przez\ntajmy, że atmosfera w kraju gęstniała, wybory 2005\nuczestników do dzisiaj. Przypomnijmy, że w tamtej-\nbyły tuż przed nami.\nszej symulacji prezydentem kraju został Janosik, który w pokonanym polu zostawił kaowca z „Rejsu” i Wokul-\nGospodarz naszej konferencji Marcin Żukowski pod-\nskiego… Były i inne konferencyjne nowalijki - deba-\nbudowany ewidentnym sukcesem z marszu niejako\nta oksfordzka, w której rzecznicy prasowi przerzucali\nzaoferował się z organizacją letnich warsztatów, jako\nsię argumentami z dziennikarzami, ale według ściśle\nże nie było innej uczelni, chcącej wziąć na siebie ten\nokreślonych zasad. Swój wykład miał także pewien hi-\norganizacyjny obowiązek. Tu trzeba - tytułem przypisu\nstoryk z IPN-u; część audytorium przestraszył, część\n- wspomnieć, że był to bodaj ostatni raz, gdy musieli-\nSWÓJ WYKŁAD MIAŁ TAKŻE PEWIEN HISTORYK Z IPN-U; CZĘŚĆ AUDYTORIUM PRZESTRASZYŁ, CZĘŚĆ ROZBAWIŁ, ALE ZAPAMIĘTAĆ SIĘ DAŁ Z PEWNOŚCIĄ\nśmy się rozglądać za kolejnym organizatorem i Marcin zdjął nam wszystkim ten obowiązek z barków. Letnie warsztaty odbyły się więc pół roku później w Szczecinowie - wiosce położonej w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Stare Juchy. Niestety, na te świetne warsztaty dojechała nas zaledwie garstka - około trzydziestu osób, które oprócz zajęć z komunikacji miały okazję obcować z piękną lokalną naturą, a całość zwieńczył turniej ping-ponga o puchar proboszcza. Gdy rozjeżdżaliśmy się w świat, Marcin Żukowski zadeklarował rozpoczęcie pracy nad statutem przyszłego stowarzyszenia, rozpoczęła aktywność grupa dyskusyjna zlokalizowana pierwotnie pod adresem rzecznicy@yahoo.com; przyszłość zaczynała się rysować coraz bardziej interesująco.\nNieliczna grupa uczestników warsztatów w Szczecinowie nawiązała bliski kontakt z naturą.\nProgram konferencji: /28.01.2005 dr Alicja Kisielewska _ Medialne praktyki manipulacyjne, czyli co media robią z ludźmi? dr Patrycja Suwaj _ Debata oxfordzka: Ta strona uważa, że informacja publiczna kształtowana jest przez środki masowego przekazu. Rzecznicy prasowi - media. Warsztaty _ Ekspresja sceniczna. Komunikowanie masowe Trening asertywności.\n/29.01.2005 Janusz Kotański _ Tylko prawda jest ciekawa” - jak tezę Józefa Mackiewicza mają przekazywać historycy w kontaktach z mediami. Anna Pawłowska _ Media w komunikacji marketingowej. Agencja prasowa jako kanał dystrybucji informacji. Warsztaty _ Ciąg dalszy bloków warsztatowych.\n2006 VI KONFERENCJA PRom ZIELONA GÓRA / 1.02 - 3.02\nPODWALINY PRAWNE PRom W tygodniach poprzedzających datę 1 lutego 2006 przez grupę rzecznicy@yahoo.com przetoczyła się dyskusja nad propozycją statutu, przedstawioną przez Marcina Żukowskiego. Gotowa wersja pojawiła się na konferencji w Zielonej Górze, organizowanej przez Uniwersytet, głównie w osobach Ewy Sapeńko i Anny Urbańskiej. Pozostał jeden ruch - zebranie minimum piętnastu podpisów pod zgłoszeniem Stowarzyszenia do Krajowego Rejestru Sądowego. Ostatecznie podpisów pojawiło się szesnaście, a wydelegowane osoby zgłoszenie - wraz ze statutem złożyły w warszawskim sądzie na Czerniakowie wkrótce po konferencji. W kwietniu 2006 roku sąd zarejestrował nas pod obecną nazwą. Tym samym czteroletnie starania uzyskały na tyle znaczące wsparcie całego środowiska, że stowarzyszenie mogło powstać - formalnie i lege artis. Konferencja okazała się również sukcesem merytorycznym. Przede wszystkim imponowała ilość partnerów merytorycznych i medialnych, którzy zechcieli wesprzeć\nNiezaprzeczalna gwiazda konferencji, rektor AGH prof. Ryszard Tadeusiewicz opowiada o swoich relacjach z rzecznikami Zielona Góra, luty 2006\nW KWIETNIU 2006 ROKU SĄD ZAREJESTROWAŁ NAS POD OBECNĄ NAZWĄ. TYM SAMYM CZTEROLETNIE STARANIA UZYSKAŁY NA TYLE ZNACZĄCE WSPARCIE CAŁEGO ŚRODOWISKA, ŻE STOWARZYSZENIE MOGŁO POWSTAĆ - FORMALNIE I LEGE ARTIS.\nMarcin Pietras szef Grupy Pracuj\ndr Monika Kaczmarek-Śliwińska z Politechniki Koszalińskiej\nPRZEDE WSZYSTKIM IMPONOWAŁA ILOŚĆ PARTNERÓW MERYTORYCZNYCH I MEDIALNYCH, KTÓRZY ZECHCIELI WESPRZEĆ ORGANIZACJĘ KONFERENCJI.\norganizację konferencji. W kulisach sali sesyjnej rozłożyły się minitargi producentów gadżetów, a z mównicy brylowali i profesor Tadeusiewicz, i doktor Tworzydło; sześć warsztatów zarówno o pozyskiwaniu pieniędzy przez uczelnię, jak i o rozwijających się narzędziach sieciowych, a wieloletni - jak się okazuje - znajomy Stowarzyszenia Sebastian Bykowski, prezes Press Service, opowiedział nam sporo o monitoringu mediów w sytuacji dla uczelni kryzysowej… O ducha na równi z ciałem organizatorki zadbały aranżując „II Święty Turniej Ping-Pongowy”, sędziowany przez duszpasterza akademickiego ks. Dariusza Denuszka, a z wrażeń artystycznych w pamięci pozostały ponadto słynne zielonogórskie kabarety, które promowicze wieczorami odwiedzali.\n/55 Program konferencji: /2.02.2006 prof. Ryszard Tadeusiewicz _ Praca rzecznika prasowego i biura promocji w odczuciu rektora Panel dyskusyjny _ Skąd brać pieniądze na promocję dr Monika Kaczmarek-Śliwińska _ Internet Public Relations państwowych szkół wyższych Marcin Pietras _ Czym kierują się maturzyści przy wyborze uczelni? Warsztaty _ Przewodnik dla rzecznika prasowego. Pozycjonowanie w internecie. E-mail marketing w komunikacji. Konkurs jako przykład skutecznej formy promocji w intrenecie.\n/3.02.2006 dr Janusz Śnihur _ Panel dyskusyjny. Internet oraz public relations jako instrumenty kształtowania wizerunku szkoły wyższej. Case study i panel dyskusyjny _ Zarządzanie w sytuacjach kryzysowych. Sposoby przeciwdziałania kryzysom na uczelni i prewencja antykryzysowa. Sebastian Bykowski _ Monitoring mediów w sytuacjach kryzysowych.\nSYLWIA BRZECHWA ZAARANŻOWAŁA WYCIECZKĘ Z KOŁOBRZEGU NA BORNHOLM I WYBORY ODBYŁY SIĘ WŁAŚNIE NA - NOMEN OMEN - PROMIE\n2006 VII KONFERENCJA PRom KOSZALIN / 28.06 - 1.07\nNA WODACH EKSTERYTORIALNYCH Druga konferencja w roku 2006, odbywająca się na styku czerwca i lipca w Osiekach pod Koszalinem i pod patronatem lokalnej Politechniki, przyniosła organizacji wiele nowych doświadczeń, z wielu względów przechodząc do pamięci ówczesnych uczestników. Przede wszystkim - fakt, że sformalizowaliśmy swoje istnienie i rozpoczęliśmy żywot jako stowarzyszenie, dodał nam rangi i powagi na tyle, że zaczęliśmy odbierać pierwsze propozycje stałej współpracy w postaci partnerstwa. Tą pierwszą propozycję złożył nam Marcin Pietras, szef Grupy Pracuj, która towarzyszyła naszemu środowisku jako konferencyjny partner już po raz kolejny.\nfot. Dave Verwer / flickr.com\nDrugim istotnym elementem, który pojawił się w naszej konferencyjnej rzeczywistości, była sprawa rankingów wyższych uczelni. To, co nam w bieżącej pracy na uczelni często spędzało sen z powiek - zostało wreszcie wyartykułowane. Chcieliśmy usłyszeć, co mają nam do powiedzenia organizatorzy rankingów z tygodników Polityka, WPROST, z miesięcznika Perspektywy, publikującego swój ranking w Rzeczpospolitej. Na nasze zaproszenie\nDO DZISIAJ TRWAJĄ DYSKUSJE O WAŻNOŚCI WYBORÓW, DOKONANYCH POZA GRANICAMI KRAJU\nodpowiedziały wyłącznie Perspektywy, wysyłając do Koszalina Janka Nicała i Artura Olczaka. I chociaż prezentacja Nicała nie rozwiała wielu naszych wątpliwości, to fakt podjęcia wyzwania przez Fundację Perspektywy jest jasnym punktem w kooperacji między nami. I wreszcie rzecz dla istnienia nowego stowarzyszenia najważniejsza. Zarejestrowana dwa miesiące wcześniej organizacja miała statutowy obowiązek wybrania władz. Szefowa konferencji Sylwia Brzechwa zaaranżowała wycieczkę z Kołobrzegu na Bornholm i wybory odbyły się właśnie na - nomen omen - promie. Do dzisiaj trwają dyskusje o ważności wyborów, dokonanych poza granicami kraju. Nie oglądając się jednak na prawomocność wyboru Zarząd władzę objął i ciężar od tej pory dźwiga na swych barkach. Trzyletni rytm wypełniania swoich obowiązków rozpoczął tym samym zgodnie ze statutem i od tej pory, co trzy lata, w trakcie letniej konferencji, członkowie Stowarzyszenia „PRom” wybierają ludzi kierujących organizacyjną nawą.\n...tuż przed wyborem...\n/59 Program konferencji: /29.06.2006 dr Monika Kaczmarek-Śliwińska _ Analiza strategii Internet Public Relations uczelni wyższych - porównanie działań uczelni publicznych i niepublicznych.\nPierwszy zarząd Stowarzyszenia PRom wybrany! - Gdzieś Na Bałtyku, lipiec 2006\nmgr Arkadiusz Michno _ Internet PR w praktyce - case study. dr Marek Zimnak _ Proces decyzyjny kandydata na studia - wyniki badań wewnętrznych. Marcin Pietras _ Mediaplan: „Jak dobre planowanie pozwala ograniczyć koszty o 50% i dwukrotnie zwiększyć skuteczność.” Marcin Pietras _ Finanse w edukacji: „Gdzie najtaniej studiować? Czy studia bezpłatne naprawdę są droższe? Jak pokonać konkurencję?” Prezentacja _ „Metodologia tworzenia rankingów uczelni wyższych w Polsce” Debata _ „Dobór kryteriów tworzenia rankingów uczelni wyższych w Polsce.”\n/30.06.2006 Dyskusja _ Stowarzyszenie PRom - Sprawozdanie Komitetu Założyckielskiego; Zmiany w Statucie Stowarzyszenia. Wybory Władz Stowarzyszenia\nW NASZEJ KONFERENCYJNEJ\nRZECZYWISTOŚCI CORAZ WIĘKSZĄ ROLĘ ZACZĘŁY\nODGRYWAĆ WARSZTATY, A CORAZ MNIEJ CZASU\n2007 VIII KONFERENCJA PRom BIAŁOWIEŻA / 25 - 28.02\nSZTUKA KOMUNIKOWANIA SIĘ W PUSZCZY Na pierwszą konferencję roku 2007 Edyta Jurczak-Pejko z zespołem w osobach Izy Kozłowskiej i Marcina Podłubnego - wszyscy z Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku - zaprosiła nas do… Białowieży, gdzie w otoczeniu żubrów, dębów i Rusinów poznawaliśmy „Sztukę komunikowania się”, bo tak zatytułowana była nasza 8. Konferencja.\nGłówny ciężar edukacyjny w tematycznej materii wziął na siebie profesor Jerzy Bralczyk, którego zarówno wykład plenarny, jak\ni późniejsze wypowiedzi - już w luźniejszej atmosferze - pełne zaskakujących bon-motów stanowiły wonny powiew wiosny tchnięty w bezkres zamarzniętej białowieskiej tundry. Występujący po profesorze Grzegorz Kiszluk, świadom swojej „przegranej pozycji” wynikającej z kolejności , usiłował nas przekonać do wyższości marketingu nad public relations. Jednak większość uczestników nie dała się wciągnąć w ten spór dwóch szkół i - przynajmniej w środowisku białowieskim - nie został on rozstrzygnięty. W naszej konferencyjnej rzeczywistości coraz większą rolę zaczęły odgrywać warsztaty, a coraz mniej miejsca oddawać zaczęliśmy „gadającym głowom”. I przy pełnej świadomości wartości teoretycznej refleksji, oferowanej na wykładzie - jesteśmy jednak praktykami, którzy szukają narzędzi, rozwiązań i technik, pozwalających przeżyć tydzień w pracy bez zastraszających wpadek. Zapewne ta myśl również towarzyszyła organizatorom odpowiedzialnym za program spotkania w Białowieży - warsztaty prowadzone przez dziennikarki telewizji białostockiej dały każdemu z nas okazję sprawdzenia - jak wyglądam przed kamerą, ile zbędnych ruchów i słów generuję, jak walczyć z własnymi ogra-\n/26.02.2007 prof. Jerzy Bralczyk _ Mówienie publiczne. Grzegorz Kiszluk _ Miejsce Public Relations w marketingu szkół wyższych. dr Marek Zimnak _ Planowanie kampanii informacyjnej.\nWarsztaty _ Komunikacja z mediami.\nNa Walnym Zebraniu w Białowieży mieli-\nśmy również okazję podziękować za inspirację, wkład organizacyjny i entuzjazm twórczy fot. Perotin2011 / flickr.com\nArturowi Lompartowi. Przyjechał do nas na moment pożegnać się, przez swoim wyjazdem na placówkę dyplomatyczną do Indii, gdzie został attaché Ambasady RP do spraw kultury i edukacji.\n2007 IX KONFERENCJA PRom BIAŁOBRZEGI / 27.06 - 30.06\nPROMOCJA UCZELNI ZA GRANICĄ Pod takim hasłem spotkaliśmy się po raz dziewiąty - tym razem w Białobrzegach nad Zalewem Zegrzyńskim. Miejsce nie było przypadkowe - zamiast siedzieć w Warszawie, gdzie działają dwie uczelnie, współorganizujące konferencję (Szkoła Główna Handlowa i Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego) - wyjechaliśmy do ośrodka konferencyjnego bliżej natury, tak jak to było w Białowieży. I od tej pory stało się to naszą konferencyjną tradycją - unikanie dużych miast. Mamy je przecież na co dzień. Internacjonalizacja szkół wyższych jako temat dla fachowców od promocji stała się od tej pory stałym punktem dyskusji - zajmują się nim konferencje rektorów, nasze bran-\nPoważne osobistości polskiego dziennikarstwa, biznesu i nauki dyskutowały o międzynardowej promocji marki „POLSKA” Białobrzegi, lipiec 2007\nżowe ministerstwo, bratnia organizacja IROS Forum. Po raz drugi na konferencji PRom-u pojawił się w związku z tym przedstawiciel MNiSW Paweł Mikusek, ale okazał się pierwszym na karuzeli ministerialnych stanowisk. Gościliśmy na kolejnych konferencjach kolejne cztery różne osoby z Hożej/Wspólnej. W trakcie paneli, warsztatów i wykładów mogliśmy porównać doświadczenie uczelni w promocji zagranicznej Francji, Holandii i Finlandii, przyjrzeć się generalnie promocji marek narodowych na kontynentach, ale również pozyskać sporo umiejętności medialnych i telewizyjnych dzięki warsztatom z Krzysztofem Luftem i Mirosławem Oczkosiem. Niezwykle interesujące wystąpienie w ramach panelu „WIZERUNEK POLSKI A POLSKA NAUKA W SWIE-\nI OD TEJ PORY STAŁO SIĘ TO NASZĄ KONFERENCYJNĄ TRADYCJĄ UNIKANIE DUŻYCH MIAST. MAMY JE PRZECIEŻ NA CO DZIEŃ\nCIE” miał profesor Włodzimierz M. Kaczyński (zbieżność nazwisk przypadkowa) z University of Washington, wizytujący profesor w ramach stypendium Fulbrighta w Szkole Głównej Handlowej. W ocenie prof. Kaczyńskiego publikacje polskich naukowców w światowych wydawnictwach naukowych recenzowanych dostrzega się bardzo sporadyczne. Nie lepiej wygląda udział polskich uczonych w konferencjach międzynarodowych. Bardzo niewielu jest stypendystów polskich na uniwersytetach amerykańskich - jeśli już są, to głównie fulbrightowcy. Nasz udział w międzynarodowych projektach naukowo-badawczych fundowanych przez organizacje międzynarodowe jest także sporadyczny, a nagrody, wyróżnienia lub cytowanie polskich autorów - nieliczne. Rozstawaliśmy się z nadzieją, że te niewesołe wnioski Paweł Mikusek zawiezie do centrali…\nProgram konferencji: /28.06.2007 Panel dyskusyjny _ Wizerunek kraju a polska nauka w świecie Prezentacja _ Porównanie doświadczeń promocji zagranicznej szkół wyższych we Francji, w Holandii i Finlandii Panel dyskusyjny _ Możliwości koordynacji promocji polskich uczelni za granicą na tle doświadczeń europejskich Piotr Czarnowski _ PR w perspektywie polskiej i międzynarodowej\n/29.06.2007 Warsztaty _ Warsztaty telewizyjne. Kreatywność w przekazie do mediów Internet w promocji Case study - Edukacyjne otwarcie Wrocławia na Wschód Warsztaty _ Ciąg dalszy bloku warsztatów\nUCZESTNICY EKSPERYMENTU ZOSTALI POSTAWIENI WOBEC SUROWYCH WARUNKÓW. NA REALIZACJĘ CAŁEGO OLBRZYMIEGO ZADANIA MIELI JEDYNIE DWA DNI\n2008 X KONFERENCJA PRom KLICZKÓW / 17 - 20.02\nPRO PUBLICO BONO Jubileuszowe spotkanie środowiska współorganizowała uczelnia zatrudniająca na co dzień prezesa Stowarzyszenia, wrocławska Akademia Ekonomiczna (dzisiaj Uniwersytet Ekonomiczny). Okrągłą ilość spotkań postanowił zatem prezes uczcić wydarzeniem nietypowym i wspólnie z wrocławskim zespołem przygotował nietypowe - jak na konferencje szkoleniowe - rozwiązanie. Zaproszona do pałacu w Kliczkowie (gmina Osiecznica, powiat bolesławiecki, Dolny Śląsk) studwudziestuosobowa grupa rzeczników i speców promocji z uczelni całego kraju otrzymała zadanie wyjątkowe - stworzyć praktyczny model promocji gminy. Przez dwa dni uczestnicy, podzieleni na piętnaście ośmioosobowych zespołów, przygotowywali portal gminny złożony z dziesięciu sekcji, system identyfikacji wizualnej, koncepcję działań public relations na dwa lata, billboard gminny, zestaw reklam „ready-to-use” oraz ulotkę o gminie. Wyniki swojej pracy, po ich zaprezentowa-\nniu, uczestnicy przekazali do użytkowania władzom gminy\nbranżę public relations za stan promocji na najniższym\nna galowym wieczorze na koniec konferencji.\nszczeblu administracyjnym kraju. Skalę owej odpowiedzialności wyjaśnia dychotomia - oto jedni wiedzą, jak to\nUczestnicy eksperymentu zostali postawieni wobec suro-\nrobić, drudzy nie wiedzą. Jedni mają (nawet nieuświa-\nwych warunków. Na realizację całego olbrzymiego zada-\ndomione) potrzeby promocyjne, drudzy - dyskutując na\nnia mieli jedynie dwa dni. By do jego realizacji zostać choć\nkonferencjach, stowarzyszając się w organizacje i temu\nwstępnie przygotowani, każda z piętnastu grup realizująca\npodobne struktury - powinni podjąć odpowiedzialność za\nswoją porcję zadań otrzymała zestaw materiałów wstęp-\nstan tego, na czym się znają i o czym dyskutują. Wielkie\nnych, dotyczących gminy. Były to skopiowane i powielo-\nprywatne kompanie podejmują mnóstwo wysiłku, by re-\nne powszechnie dostępne materiały w rodzaju planów\nalizować założenia CRS czyli Biznesu Odpowiedzialnego\nrozwojowych gminy, artykułów w prasie lokalnej, danych\nSpołecznie. Wydaje się zupełnie naturalne, że takich zadań\nTamara Chorążyczewska kieruje pracami grupy przygotowującej logotyp dla gminy Osiecznica - Kliczków, luty 2008\nstatystycznych. Stanowiły one punkt wyjścia, pozwalający\npodejmują się podmioty naukowe i stowarzyszenia, wywo-\nw krótkim czasie poznać danej grupie specyfikę gminy, jej\ndzące się w swej istocie z odpowiedzialnego spojrzenia na\ngeografię, główne uwarunkowania, atuty; pozwoliły także\nsposoby funkcjonowania społeczeństwa, od jego najmniej-\nwstępnie zaplanować pracę.\nszych form organizacyjnych poczynając.\nDodatkowym, nie mniej ważnym celem eksperymentu\nPo pięciu latach znaczące elementy tamtych rozwiązań\nbyła próba podjęcia pewnej odpowiedzialności przez\nnadal widać na stronie gminy www.osiecznica.pl, nato-\nmiast sam fakt, że komuś udało się stworzyć modelowe rozwiązanie, które może być stosowane na szeroką skalę, wzbudził zainteresowanie i uznanie zarówno w kręgach\nsamorządowych, jak i w branży public relations. Organizatorzy konferencji byli kilkakrotnie proszeni o zaprezentowanie modelu przez różne samorządy (Słupsk, Konin, Karpacz), a sam projekt uzyskał nagrody, o których wspominamy w innym miejscu niniejszej księgi. Z przebiegu konferencji powstał film Adama Bączkowskiego z Uniwersytetu Gdańskiego, a konferencja ze swoją specyfiką została szeroko odnotowana przez media.\nProgram konferencji: /18.02.2008 Warsztaty _ Szkolenie obsługi CMS Zbieranie materiałów merytorycznych, określanie podstawowych funkcjonalności serwisu, wybór form i gatunków dziennikarskich. Zasady prac z bazami danych w redagowaniu serwisów internetowych. Praca nad materiałami cyfrowymi, przygotowanie materiałów do osadzenia w serwisach\n/19.02.2008 Warsztaty _ Tworzenie kampanii informacyjno-promocyjnej: identyfikacja potrzeb, misji, celów. Dobór środków i narzędzi. Warsztaty _ Zebranie i ocena materiałów, przygotowanie produktów ostatecznych w postaci strony www, projektu kampanii PR, systemu identyfikacji wizualnej, zestawu materiałów promocyjnych (reklamy do mediów, folder, plakat, ulotka) Walne Zgromadzenie członków PRom Prezentacja _ Prezentacje, wspólna ocena zrealizowanych projektów\n2008 XI KONFERENCJA PRom ZAWIERCIE / 3 - 6.09\nUCZELNIE I OTOCZENIE\nMając już kilkuletnie doświadczenie i coraz lepiej rozpoznając własne braki i niedostatki warsztatowe na kolejnych konferencjach zapełnialiśmy „czarne dziury” w swoich umiejętnościach. Pod tym względem jedenasta konferencja, zorganizowana w Zawierciu wspólnie ze Śląską Wyższą Szkołą Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka przyniosła kilka nowalijek, które uczestnicy zapamiętali, a do których - zważywszy na sporą jednak rotację kadr w naszym środowisku - wypadnie już wkrótce powrócić. Trenerka Renata Gut poprowadziła dla nas fascynujący warsztat, poświęcony zarządzaniu sobą i wykorzystywaniu zasobów osobistych. Ta szczególna dyscyplina wy-\n...ROZPOZNAJĄC WŁASNE BRAKI I NIEDOSTATKI WARSZTATOWE NA KOLEJNYCH KONFERENCJACH ZAPEŁNIALIŚMY „CZARNE DZIURY”...\nkorzystuje współczesną wiedzę o budowie i funkcjono-\nwaniu ludzkiego mózgu oraz pokazuje jej zastosowanie w zarządzaniu, umożliwia menedżerom rozpoznanie in-\ndywidualnych strategii działania, podejmowania decyzji, zarządzania sobą oraz zespołem. Podział uczestników\nna „lewopółkulowców” i „prawopółkulowców” - w odniesieniu do sposobu pracy naszego mózgu - był dla wielu z nas zaskoczeniem i sporo nam wyjaśnił… Z kolei warszawski trener Wojciech Szymczak w trakcie swojego warsztatu sprowadził pojęcie „dyplomatyki w firmie” do bardzo konkretnych działań i zachowań. Edukacja na temat odbierania gościa firmy z lotniska, pokazywania mu naszej firmy, sadzania do stołu, rodzaju\nserwowanych potraw i napitków stosownie do rozmaitych okazji i sytuacji, zaproszenia, odpowiadanie na nie, strój, zachowanie w szczególnych sytuacjach korporacyjnych - ta wiedza i te umiejętności były dla bardzo wielu z nas również nowością. Warsztaty treningu osobistego poszerzone dodatkowo o kulturę żywego słowa oraz reakcje społeczne wobec podejmowania jakiejkolwiek aktywności i radzenie sobie z nimi wypełniły warsztatową część programu konferencji otwierającej drugą dziesiątkę naszych spotkań, natomiast dzięki sesji plenarnej dowiedzieliśmy się, jak w skomplikowanej rzeczywistości Górnego Śląska radzą sobie uczelnie we współpracy z samorządami, biznesem i mediami. Nałożenie tego obrazu na doświadczenia własnego regionu i miasta przyniosło wielu z nas odpowiedź na pytanie - w którym miejscu się znajdujemy. Unikalny klimat i krajobrazy Jury Krakowsko-Częstochowskiej dopełniły wydarzenia, świetnie zorganizowanego i prowadzonego przez Agnieszkę Szewczyk, jedną ze stowarzyszeniowych liderek…\nTomasz Rusek prowadzi panel dyskusyjny o współpracy uczelni z samorządami - Zawiercie, wrzesień 2008\nProgram konferencji: /4.09.2008 Debata _ Relacje uczelni wyższych z samorządem, mediami i biznesem Renata Gut _ Mój wizerunek. Sprawdź, jak odbierają Cięinni. Walne zgromadzenie Stowarzyszenia PRom\n/5.09.2008 Warsztaty _ Relacje personalne: warsztaty treningu osobistego w zawodach Public Relations. Aktywność początek sukcesu lub wielka klapa. Kultura żywego słowa. Savoir vivre i dyplomatyka w życiu organizacji.\n2009 XII KONFERENCJA PRom ZAKOPANE / 4 - 7.02\nWARSZTATY U STÓP TATR\nfot. remik78 / flickr.com\n...WIELU UCZESTNIKÓW Z ZAZDROŚCIĄ POPATRYWAŁO NA TEN TRUDNO OSIĄGALNY TYP „NOWOCZESNEGO REKTORA”…\nStopniowe zamienianie formuły konferencji Stowarzyszenia na typowe warsztaty, minimalizujące ilość „gadają-\ncych głów”, przyniosło interesujące owoce na konferencji zakopiańskiej, której logistyczne zaplecze zorganizowała Basia Bąk - Jezierska , a partnerem Stowarzyszenia na czas konferencji została krakowska Akademia Górniczo-Hutnicza.\nPrzyjęta formuła przewidywała zaproszenie zewnętrznego eksperta na prowadzącego warsztat. Ponieważ jednak dość często okazywało się, że ktoś taki nie do końca rozpoznaje nasze potrzeby i oczekiwania, wynikające z takiej formy edukacji, więc każdemu ekspertowi dodaliśmy moderatora - kogoś ze środka Stowarzyszenia, kto umiałby sprowadzić „błądzącego” eksperta na właściwą drogę. Tymi moderatorami z naszego grona zostali Beata Górka, Tomek Rusek i Andrzej Sołtysiak; w co najmniej jednym przypadku coaching członka „PRom-u” okazał się niezbędny.\nRównież w Zakopanem przekonaliśmy się, co znaczą władze uczelni nastawione na nowoczesny wizerunek - przedstawiciel rektorów AGH, obecny w trakcie całej\nkonferencji, zaprezentował pełne spektrum nowoczesnego myślenia o promocji nie tylko uczelni, ale i nauki, idei life-long learning i nowoczesnych form sponsoringu wokółuczelnianego. Wielu uczestników tamtej konferen-\nProgram konferencji: /5.02.2009 dr Marek Zimnak _ Promocja ośrodka akademickiego na przykładzie doświadczeń Wrocławia Prezentacje _ Zmierzmy się z internetem. Uczelnia w nowej przestrzeni.\nBarbara Jezierska jak po sznurku prowadzi uczestników konferencji od warsztatu do warsztatu - Zakopane, luty 2009\ncji z zazdrością popatrywało na ten trudno osiągalny na wielu uczelniach typ „nowoczesnego rektora”… Również w Zakopanem po raz pierwszy pojawił się na konferencji Stowarzyszenia wieloletni redaktor naczelny miesięcznika Forum Akademickie Andrzej Świć. Był z nami przez sześć kolejnych konferencji, do swojej przedwczesnej śmierci. Od tego czasu staliśmy się - miesięcznik i Stowarzyszenie - dla siebie partnerami, a środowisko redaktorów gazet akademickich, rzeczników prasowych i pracowników promocji, z natury współpracujące na uczelniach ze sobą, a często tożsame, zbliżyło się do siebie jeszcze bardziej.\nStawiamy na edukację. Jak złapać studenta w sieci? Warsztaty _ Uczelnia w przestrzeni międzynarodowej. Rekrutacja uwarunkowania lokalne, efektywność.\n/6.02.2009 Warsztaty _ Media - zagrożenie czy sojusznik? Techniki współpracy. Zastosowania narzędzi z obszaru nowych mediów dla celów budowy wizerunku i jego pomiaru.\n2009 XIII KONFERENCJA PRom JACHRANKA / 3 - 6.09\nRANKINGI SZKÓŁ WYŻSZYCH Przy okazji trzynastej konferencji towarzyszyła nam refleksja - jak długą drogę już przeszliśmy. Oto pierwszych osiem konferencji organizowały - w sensie logistycznym i finansowym - wyłącznie uczelnie, które taką potrzebę poczuły i uznały, że podołają. Od dziewiątej konferencji Stowarzyszenie wzięło na siebie obowiązki finansowo-rozliczeniowe oraz programowe, a partnerska uczelnia wybierała miejsce, przygotowywała materiały konferencyjne, domawiała patronaty biznesowe i medialne. Konferencję w Jachrance nad Zalewem Zegrzyńskim zrobiliśmy sami, bez wsparcia uczelni. Był to z jednej strony test - sprawdzian naszych możliwości organizacyjnych, z drugiej - próba uzyskania pełnej niezależności w sytuacji, gdy tematem konferencji były kontrowersje wokół rankingów.\nTEMAT WYWOŁANY TRZY LATA WCZEŚNIEJ W TRAKCIE KONFERENCJI KOSZALIŃSKIEJ NABRZMIEWAŁ, NIESTETY, A POKRACZNE PRÓBY RANKINGOWE PEWNEGO ZNANEGO TYGODNIKA OPINII DODATKOWO BURZYŁY NASZE GRONO\nTo organizacyjne zadanie powiodło się w stu procentach\ndzięki gigantycznej pracy wykonanej przez Martę Sikorę z poznańskiej Akademii Ekonomicznej. Marta przebywała wówczas na urlopie macierzyńskim i mała Zosia, z którą przyjechała do Jachranki, stała się i pupilem, i podfot. Michał Sacharewicz / flickr.com\nopieczną dla znacznej części uczestników konferencji, by jej mama mogła spokojnie prowadzić sprawy konferencji. O tym, jak ważne, a równocześnie jak trudne są dla naszego środowiska wszelkie tematy związane z rankowaniem uczelni Czytelnik może przekonać się w trakcie lektury tekstu Beaty Czechowskiej - Derkacz zamieszczonego na wcześniejszych stronach. Temat wywołany trzy lata wcześniej w trakcie konferencji koszalińskiej na-\nbrzmiewał, niestety, a pokraczne próby rankingowe pewnego znanego tygodnika opinii dodatkowo burzyły nasze grono. Podzielone na obszary tematyczne trzy warsztaty o rankingach prowadzili dla uczestników konferencji nasi koledzy i koleżanki najbieglejsi w temacie, a więc właśnie Beata Czechowska-Derkacz z Uniwersytetu Gdańskiego, Ewa Sapeńko z Uniwersytetu Zielonogórskiego i Leszek Śliwa z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pilnymi\nProgram konferencji: /4.09.2009\n- jak sądziliśmy - słuchaczami warsztatów byli również przedstawiciele pewnej agencji badawczej, którzy mieli\nWykład _ Rola rankingów w tworzeniu wizerunku uczelni. Silne i słabe strony rankingów. Trendy i rozwiązania europejskie. Warsztaty _ Kryteria związane z potencjałem naukowobadawczym uczelni. Problemy weryfikacji danych. Kryteria związane z warunkami studiowania i infrastrukturą uczelni. Rola wag i metodologii. Kryteria związane z umiędzynarodowieniem działalności edukacyjnej i badawczej uczelni. Rola instytucji komercyjnych w umiędzynarodowieniu. Walne Zebranie członków PRom\n/5.09.2009 Dyskusja _ Sposoby prezentacji uczelni w mediach. Kreacja czy rutyna? Dyskusja panelowa _ Współpraca instytucjonalna i tworzenie sieci na rzecz promocji polskiego szkolnictwa wyższego. Warsztaty _ Marketing internetowy zorientowany demograficznie. Tworzenie stron www dla instytucji edukacyjnych\nw naszym imieniu przygotować nową formułę rankingów wyższych uczelni. Konferencja w Jachrance zakończyła pierwszą trzyletnią kadencję władz Stowarzyszenia. W trakcie Walnego Zebrania Sprawozdawczo-Wyborczego dotychczasowy zarząd uzyskał zaufanie członków i rozpoczął kontynuację swoich działań - z jednym wyjątkiem: Ewa Sapeńko zrezygnowała z dalszego wiceprezesowania z racji zwiększonych obowiązków na uczelni. Jej stanowisko zajął dotychczasowy skarbnik Kamil Melcer, a nową skarbniczką zgodziła się zostać Agnieszka Szewczyk.\nEwa Sapeńko podsumowuje swoją pracę w zarządzie 1. kadencji - Jachranka, wrzesień 2009\n2010 XIV KONFERENCJA PRom KUDOWA ZDRÓJ / 14 - 17.02\nMARKA UCZELNI Po raz pierwszy na konferencję zaprosiliśmy szeroką reprezentację wybranego biura promocji z miasta, którego sukcesy wizerunkowe ustaliły pewien wzorzec, a do tego bazujący na bliskich związkach z uczelniami funkcjonującymi w mieście. Zarówno szef Paweł Romaszkan, jak i towarzyszący mu zespół współpracowników z Biura Promocji Urzędu Miasta Wrocławia zarówno w cyklu warsztatowym jak i w części plenarnej rozmawiali z nami o sposobie, w jaki można wykorzystać synergię napędzającą sukces miasta uczelniami, a sukces uczelni - miastem,\nTEMATYKA WSPÓŁPRACY UCZELNI Z LOKALNYM SAMORZĄDEM NABRAŁA POWAŻNEGO IMPETU POCZĄWSZY OD KONFERENCJI W KUDOWIE I W BARDZO INTENSYWNEJ FORMIE POJAWIAĆ SIĘ ZACZĘŁA NA KOLEJNYCH KONFERENCJACH...\nosiągając dobre wyniki w promocji całego ośrodka aka-\n• Uczelnie powinny reprezentować szerokie spectrum\ndemickiego. Wszyscy doszliśmy do wniosku, że - by taki\ninteresujących kierunków oraz zauważalną siłę edu-\nrezultat był możliwy - potrzebne jest spełnienie kilku wa-\nkacyjną i naukową;\nrunków: • Władze miasta i władze zainteresowanych szkół wyż• Miasto powinno mieć znaczące atuty, które warto pro-\nszych muszą dostrzec wspólną szansę takiego dzia-\nmować, by przyciągać inwestorów, pracowników, tury-\nłania i umieć przełamać wewnętrzne opory przed ko-\nstów (tradycję, kulturę, potencjał gospodarczy, lokali-\noperacją między konkurencyjnymi często uczelniami.\nzację, być siedzibą regionu atrakcyjnego turystycznie);\nOsobowości, które mocno się zaznaczyły w trakcie konferencji - z lewej od góry: Wiesław Gałązka - specjalista marketingu politycznego, Paweł Romaszkan dyrektor Biura Promocji Urzędu Miasta Wrocławia i Andrzej Ostrowski szef promocji Uniwersytetu Wrocławskiego - Kudowa Zdrój, luty 2010\n/85 Program konferencji: /15.02.2009 Paweł Romaszkan _ PR regionu na przykładzie Wrocławia pozycjonowanie na uczelnie Prezentacja i warsztaty _ Warsztat językowy, slogany reklamowe, redagowanie tekstów. Tworzenie brandu uczelni jako narzędzia marketingowego w kontekście między narodowym. Film korporacyjny - narzędzie komunikacji uczelni. Zarządzanie sytuacjami kryzysowymi w organizacji.\nNiestety, w dość powszechnym odczuciu uczestników konferencji dominuje obraz, w którym brakuje u lokalnej administracji samorządowej wizji miasta opartej o uczelnie, mamy do czynienia z niemożnością pogodzenia wizji miasta z ambicjami władz uczelni, brakuje konsensusu co do argumentów, jakimi taka kampania krajowa miałaby się posługiwać, jeśli zaś nawet są sensowne próby stworzenia takiego projektu, to brak umiejętności stworzenia dobrej koncepcji finansowania całości. Tematyka współpracy uczelni z lokalnym samorządem nabrała poważnego impetu począwszy od konferencji w Kudowie i w bardzo intensywnej formie pojawiać się zaczęła na konferencjach kolejnych. Tym razem całości dopełniły ciekawe warsztaty - jak zrobić dobry film o uczelni, jak radzić sobie z kryzysami wewnętrznymi, jak uważać na język reklam i samemu sprawnie się nim posługiwać; pojawił się również - bodaj po raz pierwszy - temat portali społecznościowych i możliwości wprzęgnięcia ich w komunikację wewnętrzną.\nPortale społecznościowe jako narzędzie komunikacji zewnętrznej. Organizacja wydarzeń miejskich integrujących środowisko akademickie. Bieżąca kooperacja miasto-uczelnie wokół wybranych projketów. Zebranie członków Stowarzyszenia PRom\n/16.02.2009 Wyjazd do Adrspachu - Skalne Miasto, Czechy Warsztaty _ Ciąg dalszy bloku warsztatów\n2010 XV KONFERENCJA PRom POLAŃCZYK / 5 - 8.09\nW BIESZCZADACH O PRZETRWANIU... …a właściwie o wyzwaniach stojących przed uczelnią w nowych czasach, jako że - dzięki współpracy tym razem z Politechniką Rzeszowską - pochyliliśmy się nad tematem pozycjonowania uczelni. Podstawowym pytaniem, jakie uczelnie - w kontekście zwiększenia rekrutacji i kreowania wizerunku - zaczęły sobie zadawać u progu nowego wieku, było pytanie o dobór kanałów dystrybucji informacji o swojej ofercie. Zachowania działów rekrutacji zdominowane były przez dwie postawy - zachowawczą, i - otwartą na nowe formy. Na jednej z większych uczelni technicznych w kraju zupełnie nieoczekiwanym rezultatem badania procesu decyzyjnego kandydatów na studia okazała się statystyka danych metryczek uczestników badania. Uczelnia dowiedziała się, że - w przybliżeniu - jedna czwarta jej nowoprzyjętych studentów pochodzi z miasta - siedziby uczelni, jedna czwarta - z regionu, w którym znajduje się miasto, a po-\nłowa - z pozostałej części kraju. Nie ma chyba potrzeby, w publikacji adresowanej do specjalistów promocji i osób zainteresowanych wizerunkiem uczelni wyjaśniać, jakie konsekwencje dla wyboru strategii marketingowej uczelni w kolejnych latach taka informacja rodzi bądź rodzić powinna. Oczywiście, jako kanał informacji o przyszłych studiach, wśród siedmiu tysięcy ankietowanych zdecydowanie wygrał internet. Ta - nie nazwana nigdzie i nie opisana - „bitwa” o szerokie wprowadzanie nowoczesnych technik komunikacyjnych do relacji uczelni ze światem zewnętrznym, o przełamanie starych przyzwyczajeń, strachu przed nowymi - nierozpoznanymi - narzędziami, rozgrywała się w pierwszym dziesięcioleciu obecnego wieku głównie w głowach uczelnianych decydentów. Jej rezultatem stało się jednoznaczne uznanie możliwości płynących z wykorzystania wielkiej sieci dla potrzeb promocyjnych uczelni. I to właśnie widać było w programie konferencji w Polańczyku. Rozmawialiśmy zarówno o znaczeniu mi-\nkroblogów dla komunikacji uczelni, o tym - ile promocji da się zinformatyzować na uczelni, o zawodności i pułapkach w mierzeniu „klikalności”. Niezwykle interesujący projekt\nwspółpracy ze szkołami średnimi przedstawiła nam poznańska Wyższa Szkoła Logistyki, a mecenas Krzysztof Zuber nie był w stanie zakończyć zajęć, gdyż rzecznicy pra-\nProgram konferencji: /6.09.2010 Barbara Turyła _ Ranking kierunków Gazeta Edukacja 2010 omówienie organizacji i wyników I edycji Marta Filipek _ Ranking kierunków - metodologia, przebieg, obszary dyskusyjne Panel dyskusyjny _ „Ranking kierunków - i co dalej” Zebranie członków PRom\n/7.09.2010 Warsztaty _ Audyt komunikacyjny na uczelni. Prawo prasowe i autorskie w kontekście działalności rzecznika uczelni. Współpraca ze szkołami średnimi jako element budowania wizerunku uczelni. Ile promocji na uczelni można zinformatyzować. Mikroblogi - nowa forma rekrutacji i integracji środowisk uczelnianych Krótka instrukcja obsługi dziennikarza w relacji z uczelnią Strategia i technika budowania zespołów zadaniowych Liczby nie kłamią - czy wierzyć statystykom? Analiza danych internetowych w rekrutacji na studia\nsowi mieli nieskończone morze pytań. A wyjątkową atrakcją ufundowaną przez goszczącą nas uczelnię okazały się loty szybowcem - z okazji skorzystała bodaj trzydziestka najodważniejszych…\n...PODSTAWOWYM PYTANIEM, JAKIE UCZELNIE ZACZĘŁY SOBIE ZADAWAĆ U PROGU NOWEJ DEKADY, BYŁO PYTANIE O DOBÓR KANAŁÓW DYSTRYBUCJI INFORMACJI O SWOJEJ OFERCIE...\nKamil Melcer łapie podmuch pod skrzydła i leci... aż do MNiSW - Polańczyk, wrzesień 2010\nen Fossaert / flickr.com\n2011 XVI KONFERENCJA PRom KAZIMIERZ DOLNY / 23 - 26.01\nWIZERUNEK UCZELNI Gdyby wśród kadry zarządzającej polskimi uczelniami zrobić ankietę z pytaniem „Czy działy promocji powinny wydawać pieniądze, czy je zarabiać?”, zapewne opinie dzieliłyby się, tworząc możliwie najszersze spektrum odpowiedzi, pełne rozmaitych „tak, ale” czy też „nie, jeśli…”. Toteż organizatorzy konferencji zorganizowanej w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą (PRom wspólnie z lubelską Wyższą Szkołą Ekonomii i Innowacji) tak właśnie sformułowali zadanie, i postawili je przed prelegentami prowadzącymi warsztaty.\nOkazało się, że w różnych zakątkach naszej\nkrótka. Toteż zarówno warsztat prowadzony\ndziałalności poutykana jest możliwość gene-\nprzez Justynę Adamską i Marcina Witkowskie-\nrowania jakichś dochodów - może nie zbaw-\ngo z Uniwersytetu Adama Mickiewicza, warsz-\nczych w perspektywie uczelni, ale dających\ntat o współpracy z biznesem Szkoły Głównej\nulgę budżetom promocyjnym. Na liście ma-\nHandlowej prowadzony przez Annę Zalewską\njących najciekawsze osiągnięcia znaleźliśmy\ni Marcina Poznania oraz cała seria warszta-\nprzede wszystkim trzy duże uczelnie, których\ntów firmowanych przez Uniwersytet Mikołaja\nprzedstawiciele zgodzili się podzielić swoimi\nKopernika, a dotyczących szeroko tam skrojo-\nnej i wzorcowo prowadzonej współpracy z absolwentami - przyniosły sporo odpowiedzi na\nDobrze się dyskutuje o pieniądzach, jeśli się\nzadane i niezadane pytania. Całości progra-\nje ma. Tymczasem konferencją z Kazimierza\nmu dopełnił warsztat o grantach, prowadzony\nwchodziliśmy w drugą dekadę lat dwutysięcz-\nprzez przedstawiciela gospodarzy, lubelskiej\nnych i wszystkim nam kołdra zrobiła się za\nW RÓŻNYCH ZAKĄTKACH NASZEJ DZIAŁALNOŚCI POUTYKANA JEST MOŻLIWOŚĆ GENEROWANIA JAKICHŚ DOCHODÓW - MOŻE NIE ZBAWCZYCH W PERSPEKTYWIE UCZELNI, ALE DAJĄCYCH ULGĘ BUDŻETOM PROMOCYJNYM\nProgram konferencji: /24.01.2011 prof. dr Michał Jarmuł _ Zarządzanie informacją w sytuacji zmiany organizacyjnej na uczelni Warsztaty _ Finansowanie zewnętrzne na amerykańskich uczelniach. Klub Partnerów SGH jako przykład współpracy uczelni z biznesem. Fundacja na rzecz rozwoju uczelni jako akcelerator działań promocyjnych. Komunikacja z absolwentami. Uczelnia dla absolwentów - absolwenci dla uczelni. Rola projektów europejskich w marketingu uczelni. Gadżety uczelniane: koszt czy przychód? Prawo autorskie w Internecie. Zebranie członków PRom\n/25.01.2011 Warsztaty _ Ciąg dalszy bloków warsztatowych.\n2011 XVII KONFERENCJA PRom GDYNIA / 29.06 - 2.07\nPOLSKA UCZELNIA W KONTEKŚCIE MIĘDZYNARODOWYM Zdecydowana większość programu konferencji organizowanej wspólnie z Akademią Marynarki Wojennej dotyczyła umiędzynarodowienia naszych uczelni, choć - z bardzo interesującymi wyjątkami. Zaliczyć do nich wypada w pierwszej kolejności wykład dr Marka Wrońskiego, znanego w obszarze wyższej edukacji bojownika o czystość zasad związanych z prawami autorskimi w nauce. Jego publikacje drukowane od wielu lat w Forum Akademickim wzbudziły wiele kontrowersji, jako że rzeczywistość bywa czasami bardziej skomplikowana, niż czarno-białe podziały. Tym niemniej sam fakt, że jest ktoś na polskiej scenie naukowej, kto ma odwagę głośno podnosić kwestie uczciwości w nauce, winien być odnotowany. Uczestnicy konferencji zafascynowani słuchali wykładu\nMarka Wrońskiego, choć obecni na sali prawnicy mieli zastrzeżenia do używania przez prelegenta nazwisk w sprawach trwających i nie zakończonych werdyktami sądowymi. Bogaty program całości wsparły dodatkowo zajęcia z personal branding, a obecny na naszych konferencjach\nfot. Marooned / flickr.com\njuż po raz drugi mecenas Krzysztof Zuber zapoznał nas z nieznanymi szerzej aspektami prawnymi pobytu cudzoziemca na polskiej uczelni. Znaczącą i niespodziewaną dla uczestników korzyścią wynikającą z miejsca organizacji była możliwość zapoznania się z działaniem uczelni wojskowej. Zarówno wi-\nProgram konferencji: /30.06.2011 dr inż. Czesław Dyrcz _ Umiędzynarodowienie uczelni polskich w kontekście uczelni specjalistycznych Prezentacja _ Zapoznanie się z bazą dydaktycznonaukową Akademii Marynarki Wojennej Marek Wroński _ Plagiat a wizerunek uczelni - scenariusze wyjścia z kryzysu Zebranie członków stowarzyszenia PRom\n/1.07.2011 Warsztaty _ Wykorzystanie edukacyjnych programów Unii Europejskiej do wzmocnienia procesu umiędzynarodowienia polskich uczelni. Aspekty prawne pobytu cudzoziemca na polskiej uczelni. Promocja polskiej uczelni na rynku zagranicznym - z doświadczeń Uniwersytetu Gdańskiego. Audyt komunikacyjny na uczelni narzędziem dobrego rozeznania potrzeb. Personal Branding czyli wizerunek rzecznika i szefa promocji uczelni. Kampanie informacyjne w media relations. System Identyfikacji Wizualnej na uczelni uczelnia jako marka i znak towarowy. Media relations - sytuacje kryzysowe doświadczenia spoza podręcznika.\nMarek Wroński tropi nie tylko plagiaty - Gdynia, czerwiec 2011\nzyty na jednostkach pływających jak i w salach wykładowych ukazały nam specyfikę tak różnej od typowych uczelni dydaktyki i laboratoriów, a fakt, że znacząca część warsztatów odbyć się mogła na promie Stena-Line wpisał się w kontekst całej konferencji doskonale.\nUCZESTNICY KONFERENCJI ZAFASCYNOWANI SŁUCHALI WYKŁADU MARKA WROŃSKIEGO, CHOĆ OBECNI NA SALI PRAWNICY MIELI ZASTRZEŻENIA DO UŻYWANIA PRZEZ PRELEGENTA NAZWISK W SPRAWACH TRWAJĄCYCH...\nI warsztaty i odpoczynek na promie Stena Line przy sztormowej pogodzie Gdzieś Na Bałtyku, lipiec 2011\n2012 XVIII KONFERENCJA PRom OPALENICA / 15 - 18.01\nMARKETING UCZELNI W OTOCZENIU BIZNESOWYM Głównym naszym gościem w Opalenicy był Paolo Pomati, włoski szef prezydencji Euprio, który przedstawił nam swój wykład „Euprio - great opportunity for sharing experience”. O roli i znaczeniu tej europejskiej organizacji dla powstania „PRom-u” piszemy w innym miejscu. Jednym z najważniejszych powodów wizyty Paolo na konferencji współorganizowanej z Uniwersytetem im. Adama Mickie-\nCollegium Minus UAM w Poznaniu (fot.Krzysztof Kubiak)\nwicza była nadzieja na znaczący przyrost ilościowy polskich członków tego stowarzyszenia, jako że ich ilość od\nroku 2005 waha się między pięcioma a ośmioma osobami… Nadzieje nadal pozostają żywe. Oprócz licznych i bogatych w treści warsztatów w naszej pamięci pozostaną zapewne dwa wykłady otwierające konferencję. Oto prorektor UAM prof. Jacek Guliński wykładem „Komercjalizacja badań naukowych w realiach nowej ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym” pokazał możliwości, jakie niektóre polskie uczelnie potrafią już realizować w tym trudnym obszarze. Wkrótce po naszej konferencji prof. Guliński został wiceministrem w resorcie nauki\nStary przebój Alibabek „Przeleć mnie” zyskuje w Krzesinach nowy wymiar, o czym przekonały się Agnieszka Szewczyk i Sylwia Brzechwa Opalenica, styczeń 2012\ni szkolnictwa wyższego, aczkolwiek nie twierdzimy, że te\nw podziwie zarówno dla aktorskich umiejętności profeso-\ndwa wydarzenia mają ze sobą bezpośredni związek.\nra, jak i w fascynacji nową dziedziną, wokół której opinie rozkładają się wyjątkowo skrajnie.\nZ kolei wykład prof. Henryka Mruka z poznańskiego Uniwersytetu Ekonomicznego poświęcony szansom i zagro-\nPo trzech latach wrócił do nas temat protokołu dyploma-\nżeniom związanym z neuromarketingiem zostawił nas\ntycznego na uczelniach, tym razem w świetnym warszta-\nJEDNYM Z NAJWAŻNIEJSZYCH POWODÓW WIZYTY PAOLO POMATIEGO NA KONFERENCJI WSPÓŁORGANIZOWANEJ Z UNIWERSYTETEM IM. ADAMA MICKIEWICZA BYŁA NADZIEJA NA ZNACZĄCY PRZYROST ILOŚCIOWY POLSKICH CZŁONKÓW TEGO STOWARZYSZENIA\ncie dr Małgorzaty Lorenc, a sporo naszej uwagi zaprzątnę-\n/101 Program konferencji: /16.01.2012 prof. Jacek Guliński _ Komercjalizacja badań naukowych w realiach nowej ustawy. Paolo Pomati _ Zadania uczelnianego Public Relations we współczesnej Europie prof. dr hab. Henryk Mruk _ Neuromarketing - szansa czy zagrożenie? Panel dyskusyjny _ Promocja ośrodka akademickiego\nBonarowskiego. W części plenarnej gościliśmy ponadto\nWarsztaty _ EUPRIO -great oppoprtunity for sharing experience.\ngościliśmy ponadto przedstawicieli MNiSW - w rezultacie\nZamówienia publiczne w zakupie mediów.\nśrodowisko od tej chwili zaczęło regularnie otrzymywać mi-\nLobbing jako wywieranie wpływu na proces decyzyjny oraz trwały i istotny element każdej demokracji.\nły także relacje z mediami - tymi tradycyjnymi na warsztacie Beaty Czechowskiej-Derkacz, i tymi nowymi - u Michała\nnisterialny newsletter. W powszechnej opinii uczesntików mocno wysycona merytorycznie konferencja opalenicka o bardzo wysokiej frekwencji okazała się bodaj jedną z najlepszych w dotychczasowej historii Stowarzyszenia. Sprawność organizacyjna Marcina Witkowskiego i Dominiki Narożnej, piękny ośrodek,\nOutdoor - obiecujący nośnik. Media relations - prasa, radio i telewizja. Media relations w nowych mediach. Uczelniany savoir-vivre a protokół dyplomatyczny.\nw którym kilka miesięcy później gościli portugalscy piłkarze\nPodstawowe zadania Corporate Identity uczelni.\nw trakcie Euro 2012, interesujący goście i wartościowy mate-\nZebranie członków stowarzyszenia PRom\nriał telewizyjny, który ukazała się w poznanskiej telewizji po konferencji dopełniły powszechnej satysfakcji. Film dostępny jest dla potencjalnych zinteresowanych w serwisie YT po wpisaniu tytułu: XVIII Konferencja Stowarzyszenia „PRom” - materiał Uniwersyteckiego Studia Filmowego WTK.\n/17.01.2012 Warsztaty _ Ciąg dalszy bloku warsztatów.\n2012 XIX KONFERENCJA PRom KSIĄŻ / 1 - 4.07\nWIZERUNEK UCZELNI I KONKURENCJA TAJEMNICZY DOLNY ŚLĄSK Taki tytuł nosił spot oglądany w licznych telewizjach przez widownie wielu telewizji w okresie trzech miesięcy bezpośrednio poprzedzających piłkarskie mistrzostwa Europy. Widoczne w nim turystyczne atrakcje z Zamkiem Książ i Górami Sowimi stały się w tym samym czasie miejscem, w którym po raz dziewiętnasty spotkało się środowisko speców promocji i rzeczników polskich uczelni. Ostatnia, przed jubileuszową dwudziestą konferencja - w wyjątkowych dekoracjach - poświęcona była w dużym stopniu warsztatom poszczególnych technik, tak\ni istotnych w codzienności uczelnianego biura promocji - a więc: jak sensownie fotografować wydarzenia, na co zwracać uwagę przy planowaniu ekspozycji targowych czy też jak rozmawiać z potencjalnymi sponsorami uczelnianych wydarzeń, o czym w wyjątkowo interesujący sposób opowiedział nam przedstawiciel drugiej strony, czyli szef corporate affairs japońskiego koncernu samochodowego w Wałbrzychu. Godne odnotowania w tym miejscu są również prezentacje partnerów stowarzyszenia, którzy każdorazowo pro-\nfot. Smo_Q / flickr.com\nszeni są przez organizatorów o możliwie merytoryczne podejście do własnych wystąpień i przedstawienie tej części własnych doświadczeń biznesowych, które\nGODNE ODNOTOWANIA W TYM MIEJSCU SĄ RÓWNIEŻ PREZENTACJE PARTNERÓW STOWARZYSZENIA, KTÓRZY KAŻDORAZOWO PROSZENI SĄ PRZEZ ORGANIZATORÓW O MOŻLIWIE MERYTORYCZNE PODEJŚCIE DO WŁASNYCH WYSTĄPIEŃ\nuczestnikom konferencji dostarczą wartościowej wiedzy, przydatnej w codziennej pracy, a nieosiągalnej inną drogą. I właśnie w trakcie XIX konferencji, w siedzibie wałbrzyskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej, zarówno Adam Kryszkiewicz z Edulandii, jak i Krzysztof Domagała z GoldenLine przedstawili nam swoje korporacyjne doświadczenia i wiedzę, które ocenione zostały jako znacząca wartość dodana. Nie o wszystkich partnerskich warsztatach i prelekcjach zawsze da się to powiedzieć.\nTajemnicze zamkowe otoczenie sprzyjające tajemniczym zachowaniom - Wrocław - Książ Góry Sowie, lipiec 2012\nProgram konferencji: /2.07.2012 Dwugłos ekspercki: prof. dr hab. Leon Kieres red. Wiesław Gałązka _ Uczelnia i lokalny samorząd - jak i dlaczego współpracować. Warsztaty _ Prawa prasowe i autorskie w kontekście publikacji promocyjnych uczelni Jak nie aplikować o pieniądze, czyli kłopoty sponsorów z petentami Być albo nie być: prawdziwe korzyści i koszty obecności w social mediach dla uczelni wyższych (z elementami analizy stanu obecnego) Fotografowanie eventów Sztuka ekspozycji targowej i jej walory marketingowe Aplikacje dedykowane pracy z wizerunkiem uczelni Zasady rozliczania kampanii internetowych Czy nauka może być showbiznesem? czyli jak wzbudzić zainteresowanie mediów Zebranie członków stowarzyszenia PRom\n/3.07.2012 Warsztaty _ Ciąg dalszy bloku warsztatów.\n2013 XX KONFERENCJA PRom BRENNA / 27 - 30.01\nProgram konferencji: /28.01.2013 Paweł Tkaczyk _ Frajda ze studiowania jest istotnym czynnikiem walki konkurencyjnej między uczelniami. Czy można do tego wykorzystać grywalizację? Prezentacja _ Strategia i PR Stowarzyszenia PRom. Kolejne konferencje. Prezentacja _ Kiedy i jak maturzysta szuka informacji na temat kierunków studiów? PayperClick czyli o efektywności promocji w Internecie\nCelem Konferencji jest zapoznanie uczestników z wy-\nWarsztaty _ Monitoring w mediach społecznościowych.\nzwaniami oraz poszukiwanie optymalnych rozwiązań dla\nIncydenty medyczna w pracy zawodowej.\nuczelni w dobie mediów społecznościowych - technologii, form radzenia sobie z generowanymi przez nie kryzysa-\nKryzys komunikacyjny na uczelni - środki zaradcze, konsekwencje\nmi, technikami pomiaru skuteczności ich stosowania -\nPraca siedząca „stresem” dla kręgosłupa\na więc elementami niezbędnymi w pracy uczelnianego biura promocji, marketingu i public relations.\nWystąpienia publiczne - warsztaty z kamerą i mikrofonem\nW programie znajdą się również ważne propozycje dla\nSocial media starter - podstawowy pakiet narzędzi i działań uczelni wyższej\nbiur prasowych i rzeczników uczelni, włącznie z warsztatem telewizyjnym. Nasza uwaga zostanie również poświęcona wszelkim aspektom prawnym - uczestnicy Konferencji będą mogli podnieść swoją wiedzę i umiejętności zarówno w obszarze znowelizowanego prawa prasowego, jak i praw autorskich i pochodnych.\nMechanika serwisów społecznościowych, czyli jak matematyka decyduje o komunikacji. Rewolucja w prawie prasowym najnowsze zmiany\n/29.01.2013 Warsztaty _ Ciąg dalszy bloku warsztatów.\nCZŁONKOWIE STOWARZYSZENIA PRom\nADAMCZUK Justyna Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu\nFURMAŃSKI Jarosław Gdański Uniwersytet Medyczny\nANIKOWSKI Aleksander Uniwersytet Mikołaja Kopernika\nGAJDA-PEREK Izabela Uniwersytet Ekonomiczny Katowice\nANTONIEWICZ Mirosław Dolnośląska Szkoła Wyższa\nGAWLIK Grzegorz Politechnika Łódzka\nBEDNARSKI Piotr Uniwersytet Ekonomiczny Kraków\nGŁOWNIAK - SIKORSKA Justyna Uniwersytet Gdański\nKRASICKA Mirosława Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Głogowie\nBIELEWICZ-POLAKOWSKA Ewa Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu\nGUT Ewa Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Witelona w Legnicy\nKRYCIA-CHOMIŃSKA Agata Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nysie\nBIRGIEL Rafał Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie\nGRZEGORZEWSKI Wiesław Wojskowa Akademia Techniczna\nKRZYŻANOWSKA-SZEJNER Małgorzata Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu\nHALL Hanna Politechnika Rzeszowska\nKULESZA Urszula Uniwersytet Kazimierza Wielkiego\nJABŁOŃSKA Monika Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna we Włocławku\nKUŚMIERZ Katarzyna Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie\nJANUS Anna Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie\nKWIATKOWSKI Piotr Uniwersytet Kazimierza Wielkiego\nBOGUSZ Marta Wyższa Szkoła Administracji BRZECHWA Sylwia Członkostwo honorowe CZECHOWSKA-DERKACZ Beata Uniwersytet Gdański CZERNECKA Julita Uniwersytet Łódzki DEMBIŃSKI Bartosz Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie DOŚ Paweł Politechnika Śląska DYDERSKA Magdalena Dolnośląska Szkoła Wyższa DYMARCZYK-KUROCZYCKA Mariola Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu FLORCZYK Marek Członkostwo wspierające\nJASIŃSKA Kamilla Uniwersytet Wrocławski JASKÓLSKA Justyna Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Wałbrzychu JENDRYCZKA Małgorzata Uniwersytet Kazimierza Wielkiego JEZIERSKA Barbara Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica KCIUK Piotr Uniwersytet Pedagogiczny KĘDZIERSKA-KOŚMIDER Daria Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu\nKOROLSKI Piotr Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Witelona w Legnicy KOWALCZYK Anna Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku\nLATOS Agata Uniwersytet Kazimierza Wielkiego LEWANDOWSKA Karolina Członkostwo wspierające LEWIŃSKA Monika Akademia Obrony Narodowej ŁAZORKO Katarzyna Politechnika Częstochowska ŁUKASZUK Mirosław Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej MADEJ Ewa Uniwersytet Warszawski\nMAKOWSKI Marek Akademia Jana Długosza\nPRZYGOCKI Jacek Uniwersytet Wrocławski\nWANKE-JAKUBOWSKA Małgorzata Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu\nMALEC Grzegorz Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania\nRADZISZEWSKA Anna Wyższa Szkoła Humanistyczna TWP\nWANKE-JERIE Maria Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu\nMALSKA Ewa Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nysie\nROSOWSKA Agata Wyższa Szkoła Administracji\nWIERZBICKI Grzegorz Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa Skierniewice\nMAREK Anżelina Stowarzyszenie Absolwentów Wydziału Metalurgii i Inżynierii Materiałowej Politechniki Śląskiej\nRDZANEK Michał Uniwerystet Jagieloński\nMARKOWICZ Ewa Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa MELCER Kamil Uniwersytet Warszawski MŁYNARCZYK Anna Uniwersytet im. Adama Mickiewicza MOJSIEJ Urszula Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu MUNDT Wojciech Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte NOWAK Maciej Wyższa Szkoła Zarządzania „Edukacja” Wrocław\nSALWAROWSKI Łukasz Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie SAMBORSKA Wiola Dolnośląska Szkoła Wyższa SAPEŃKO Ewa Uniwersytet Zielogórski SCHMID Agnieszka Uniwersytet Europejski VIADRINA SŁAWIŃSKI Krzysztof Centrum Rozwoju Szkół Wyższych TEB - Akademia SOKOLNICKI Wojciech Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu\nWITKOWSKI Marcin Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu WOJCIECHOWSKA Monika PWSZ Konin WOJTUŚ Radosław Wyższa Szkoła Administracji WOROSZ Anna Politechnika Rzeszowska WOŹNIAK Bogusław Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie WÓJT Kamila Uniwersytet Opolski\nSOŁTYS Ryszard Górnośląska Wyższa Szkoła Handlowa\nZACŁONA Tomasz Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu\nOGÓREK Tomasz Politechnika Rzeszowska\nSOŁTYSIAK Andrzej Członkostwo honorowe\nZALEWSKA ANNA Viamoda Industrial\nOGRODOWCZYK Beata Politechnika Łódzka\nSUJAK Michał Dolnośląska Szkoła Wyższa\nZALEWSKI Wojciech Wyższa Szkoła Logistyki\nOKWIET Magdalena Akademia Jana Długosza\nSZCZEPAŃSKI Piotr Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. Gen, T. Kościuszki\nZAMYŁKO Mariusz Collegium Mazovia Innowacyjna Szkoła Wyższa\nOPITEK Jarosław Śląska Wyższa Szkoła Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka OSICA Natalia Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej OSTROWSKI Andrzej Uniwersytet Wrocławski PANASIUK Daria Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie PASŁAWSKI Paweł Wyższa Szkoła Filologiczna we Wrocławiu POLAK Aneta Uniwersytet Warszawski POZNAŃ Marcin Szkoła Główna Handlowa w Warszawie\nSZEWCZAK Edward Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Wałbrzychu SZEWCZYK Agnieszka Członkostwo honorowe\nZARĘBA Agnieszka Społeczna Akademia Nauk ZIMNAK Marek Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu ZIÓŁKOWSKA Anna Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego\nSZWEJK Krzysztof Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie\nZYLA Marcin Uniwersytet Warszawski\nTRUSZCZYŃSKA Paulina Uniwersytet Warmińsko-Mazurski\nŻURKOWSKA Monika Społeczna Akademia Nauk\nTARADAJKO Aleksander Politechnika Rzeszowska WALAROWSKA Izabela Politechnika Częstochowska\nUCZELNIE OBECNE W STOWARZYSZENIU PRom Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie Akademia Jana Długosza Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni\nUniwersytet Ekonomiczny w Katowicach Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu Uniwersytet Europejski VIADRINA w Frankfurcie\nCentrum Rozwoju Szkół Wyższych TEB - Akademia\nDolnośląska Szkoła Wyższa we Wrocławiu Gdański Uniwersytet Medyczny\nUniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu Uniwersytet Opolski\nPaństwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nysie Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Skierniewicach Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Wałbrzychu Politechnika Częstochowska Politechnika Łódzka Politechnika Rzeszowska Politechnika Śląska Społeczna Akademia Nauk w Łodzi\nUniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie Uniwersytet Warszawski Uniwersytet Wrocławski Uniwersytet Zielogórski Wojskowa Akademia Techniczna Wyższa Szkoła Administracji Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania Wyższa Szkoła Filologiczna we Wrocławiu Wyższa Szkoła Humanistyczna TWP w Szczecinie Wyższa Szkoła Logistyki w Poznaniu\nWyższa Szkoła Zarządzania „Edukacja” Wrocław\nSzkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie Śląska Wyższa Szkoła Zarządzania im. gen. Jerzego Ziętka w Katowicach\nZDOBYWCY proMYK-ów 2011\n1. Zwycięzca w kategorii „Promocja Nauki”: Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej Projekt: Centrum Prasowe SWPS\n1. Zwycięzca w kategorii „Promocja Nauki”: Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Projekt: Dzień Nauki „Medicalia”\n2. Zwycięzca w kategorii „Promocja Uczelni”: Wyższa Szkoła Logistyki z Poznania Projekt: Trzecia Ogólnopolska Olimpiada Logistyczna 3. Wyróżnienie w kategorii „Promocja Nauki”: Dolnośląska Szkoła Wyższa Projekt: Promocja i edukacja poprzez kulturę\n2. Zwycięzca w kategorii „Promocja Uczelni”: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Stanisława Staszica w Pile Projekt: Propaganda sukcesu- sukces propagandy 3. Wyróżnienie w kategorii „Promocja Nauki”: Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie Projekt: Uniwersytet Dziecięcy\n4. Wyróżnienie w kategorii „Promocja Uczelni”: Wydział Zarządzania i Ekonomii Politechniki Gdańskiej Projekt: Blogi wydziałowe\n4. Wyróżnienie w kategorii „Promocja Uczelni”: Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie Projekt: UEK dla Wschodu\nWŁADZE PRom CZŁONKOWIE - ZAŁOŻYCIELE STOWARZYSZENIA (ALFABETYCZNIE)\nZARZĄD I KADENCJI 2006 - 2009\nMarek Zimnak (Akademia Ekonomiczna we Wrocławiu) - prezes\n4.\t5.\t6.\t7.\t8.\t9.\t10.\t11.\t12.\t13.\t14.\t15.\t16.\nAdam Bączkowski (Uniwersytet Gdański) Beata Górka (Katolicki Uniwersytet Lubelski) Monika Jabłońska (Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna we Włocławku) Ilona Jakubowska (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa we Włocławku) Artur Lompart (Uniwersytet Warszawski) Patrycja Łykowska (Uniwersytet Zielonogórski) Łukasz Michniewicz (Politechnika Opolska) Tomasz Moskal (Uniwersytet Warszawski) Andrzej Ostrowski (Uniwersytet Wrocławski) Iwona Radzimirska (Szkoła Główna Handlowa) Ewa Sapeńko (Uniwersytet Zielonogórski) Krzysztof Sławiński (Politechnika Opolska) Andrzej Sołtysiak (Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna we Włocławku) Anna Urbańska (Uniwersytet Zielonogórski) Marek Zimnak (Akademia Ekonomiczna we Wrocławiu) Marcin Żukowski (Uniwersytet w Białymstoku)\nKOMITET ZAŁOŻYCIELSKI Wybrany w trakcie VI Konferencji środowiska rzeczników i pracowników promocji polskich wyższych uczelni 22 lutego 206 roku w Zielonej Górze, który decyzją członków założycieli zobowiązany został do zarejestrowania Stowarzyszenia w Krajowym Rejestrze Sądowym w Warszawie: •\nEwa Sapeńko (Uniwersytet Zielonogórski) - wiceprezes Krzysztof Sławiński (Centrum Rozwoju Szkół Wyższych TEB - Akademia) wiceprezes Marcin Żukowski (Uniwersytet w Białymstoku) - wiceprezes Kamil Melcer (Uniwersytet Warszawski) - skarbnik W lutym 2008 roku w trakcie X Konferencji w Kliczkowie Marcin Żukowski w związku ze zmianą miejsca pracy i utratą - tym samym statutowych uprawnień członkowskich złożył rezygnację z pełnionej funkcji. W jego miejsce decyzją Walnego Zebrania Członków wybrany został Krzysztof Szwejk (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego).\nKOMISJA REWIZYJNA I KADENCJI Beata Górka (Katolicki Uniwersytet Lubelski) Ilona Jakubowska (PWSZ we Włocławku) Andrzej Ostrowski (Uniwersytet Wrocławski)\nZARZĄD II KADENCJI 2009 - 2012\nZARZĄD III KADENCJI 2012 - 2015\nMarek Zimnak (Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu) - prezes\nKamil Melcer (Uniwersytet Warszawski) - wiceprezes Krzysztof Sławiński (Centrum Rozwoju Szkół Wyższych TEB - Akademia) - wiceprezes Krzysztof Szwejk (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego) - wiceprezes\nMarcin Witkowski (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza) - wiceprezes Beata Czechowska-Derkacz (Uniwersytet Gdański) - członek Zarządu Krzysztof Sławiński (TEB Akademia) - członek Zarządu Krzysztof Szwejk (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego) - członek Zarządu\nAgnieszka Szewczyk (Śląska Wyższa Szkoła Zarządzania im. Gen. Jerzego Ziętka) - skarbnik KOMISJA REWIZYJNA II KADENCJI Paweł Doś (Politechnika Śląska) Maciej Okoń (Akademia Górniczo-Hutnicza) Paweł Pasławski (Wyższa Szkoła Filologiczna)\nMonika Żurkowska (Społeczna Akademia Nauk) - skarbnik KOMISJA REWIZYJNA III KADENCJI Wojciech Mundt (Akademia Marynarki Wojennej) Andrzej Ostrowski (Uniwersytet Wrocławski) Wojciech Zalewski (Wyższa Szkoła Logistyki)\nSTATUT STOWARZYSZENIA PR I PROMOCJI UCZELNI POLSKICH „PRom” (STAN PO POPRAWKACH Z DNIA 2 LIPCA 2012 DECYZJĄ WALNEGO ZEBRANIA CZŁONKÓW)\nRozdział I - Postanowienia ogólne 1.\t1.\n§1 Stowarzyszenie PR i Promocji Uczelni Polskich zwane dalej Stowarzyszeniem, jest forum współpracy pracowników, zajmujących się promocją uczelni. Stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym i trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych, określonych niniejszym Statutem.\n§2 Terenem działania Stowarzyszenia jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej, jednak dla realizacji celów statutowych może ono prowadzić działania także poza jej granicami. §3 Siedzibą Stowarzyszania jest miasto Warszawa. §4 Określenie adresu Stowarzyszenia w granicach jego siedziby należy do kompetencji Zarządu Stowarzyszenia.\n§6 Stowarzyszenie jest zawiązane na czas nieograniczony. Stowarzyszenie posiada osobowość prawną oraz podlega rejestracji w odpowiednich rejestrach sądowych. Stowarzyszenie działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o Stowarzyszeniach (t.jedn. Dz. U. z 2001, Nr 79, poz. 855 z późn. zm.), niniejszego Statutu oraz pozostałych przepisów obowiązującego prawa.\n§7 Stowarzyszenie może należeć do innych krajowych i międzynarodowych organizacji o podobnych celach.\n§8 Działalność Stowarzyszenia oparta jest przede wszystkim na pracy społecznej członków. Do prowadzenia swych spraw Stowarzyszenie może zatrudniać pracowników.\n§5 Stowarzyszenie może używać wyróżniającego znaku graficznego, odznak, pieczęci i druków firmowych na zasadach\n§9 Celem Stowarzyszenia jest: 1.\tutrzymywanie i stałe pogłębianie kontaktów zawodowych,\nokreślonych w przepisach szczególnych. Angielskim odpowiednikiem nazwy Stowarzyszenia jest „Polish Universites Public Relations&Information Officers”.\nprowadzenie działań mających na celu rozwój zawodowy i podnoszenie kwalifikacji swoich członków, inspirowanie i koordynowanie współ-\npracy uczelni w zakresie: PR, promocji uczelni, wspomagania jej rozwoju oraz promocji zawodowej studentów i absolwentów szkół wyższych poza granicami Polski, prowadzenie działań zmierzających do stworzenia efektywnego, zintegrowanego systemu promocji edukacji i nauki poza granicami Polski, działanie na rzecz rozwoju szkolnictwa wyższego, we współpracy ze środowiskiem akademickim i organami administracji publicznej. integracja środowiska i wzmocnienie współpracy oraz wymiany doświadczeń między członkami Stowarzyszenia.\n§ 10 Stowarzyszenie realizuje swoje cele poprzez: 1.\tzapewnienie rektorom uczelni członkowskich zaplecza informacyjnego i doradczego w zakresie public relations promocji uczelni, 2.\twspółpracę z krajowymi i zagranicznymi organizacjami o podobnym charakterze, 3.\twspółpracę z organami kolegialnymi oraz stowarzyszeniami i korporacjami reprezentującymi polskie środowiska akademickie i naukowe, 4.\tOpracowywanie i przedstawianie opinii w sprawach istotnych dla rozwoju\npolskich systemów edukacji i promocji szkół wyższych. współprace z właściwym ministrem do spraw szkolnictwa wyższego, organami\nadministracji publicznej oraz pozostałymi instytucjami działającymi na rzecz nauki i szkolnictwa wyższego, podejmowanie działań na rzecz promocji szkół wyższych poza granicami Polski, przeprowadzanie szkoleń, warsztatów, wykładów oraz innych spotkań z zakresu public relations, promocji i wspomagania rozwoju szkół wyższych.\nRozdział III - Członkowie, ich prawa i obowiązki § 11 Członkami Stowarzyszenia mogą być pełnoletnie osoby fizyczne oraz osoby prawne. Osoba prawna może być jedynie członkiem wspierającym Stowarzyszenia i działa w nim przez swojego przedstawiciela.\n1.\t§ 12 Stowarzyszenie skupia członków: 1.\tzwyczajnych, 2.\twspierających, 3.\thonorowych.\n§ 13 Członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia może być pracownik administracyjny lub naukowy szkoły wyższej zajmujący się działaniami promocyjnymi lub innymi związanymi z promocją uczelni, komunikowaniem nauki, współpracą międzynarodową lub realizujący inne zadania z obszaru PR, pragnący wnieść swój wkład pracy w urzeczywistnianie celów Stowarzyszenia, który: •\tzłoży deklarację członkowską na piśmie, •\tprzedstawi pozytywną opinię dwóch członków Stowarzyszenia, •\tkorzysta z pełni praw publicznych, •\tnie został prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione z winy umyślnej. Podstawą nabycia członkostwa jest uchwała Zarządu podjęta na podstawie deklaracji członkowskiej, o której mowa w ust. 1 pkt 1).\n§ 14 Członkiem wspierającym Stowarzyszenia może zostać osoba fizyczna lub osoba prawna, zgadzająca się z jego celami i przedmiotem działalności oraz na rzecz których zadeklarowała pomoc finanso-\nwą, rzeczową lub merytoryczną. Nabycie statusu członka wspierającego następuje na podstawie uchwały Zarządu. Formę i rodzaj pomocy członek wspierający ustala z Zarządem. § 15 Członkiem honorowym Stowarzyszenia może być osoba fizyczna, która wniosła wybitny wkład w zakresie promocji oraz identyfikuje się i dba o dobre imię Stowarzyszenia. Nabycie statusu członka honorowego następuje na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia na wniosek co najmniej 10 członków Stowarzyszenia. § 16 Członkom zwyczajnym przysługuje: •\tczynne i bierne prawo wyborcze, •\tprawo do korzystania z dorobku i wszelkich form działalności Stowarzyszenia, •\tprawo udziału w spotkaniach organizowanych przez Stowarzyszenie, •\tprawo do zgłaszania wniosków co do działalności Stowarzyszenia. Członkowie zwyczajni zobowiązani są do: •\tbrania czynnego udziału w działalności Stowarzyszenia i realizacji jego celów, •\tprzestrzegania niniejszego Statutu, Regulaminu oraz uchwał władz Stowarzyszenia, •\tregularnego opłacania składek członkowskich. § 17 § 16 ust. 1 stosuje się odpowiednio w stosunku do członków wspierających, z wyłączeniem czynnego i biernego prawa wyborczego, chyba że dalsze postanowienia Statutu stanowią inaczej. Członkowie wspierający mają także prawo zgłaszania wniosków, opinii i postulatów pod adresem władz Stowarzyszenia. Członkowie wspierający mają obowiązek wywiązywania się z zadeklarowanych świadczeń oraz przestrzegania statutu Stowarzyszenia. § 18 Członkowie honorowi nie posiadają biernego oraz czynnego prawa wyborczego, jednakże mogą brać udział z głosem do-\nradczym w posiedzeniach statutowych władz Stowarzyszenia. W pozostałym zakresie stosuje się odpowiednio § 17 ust. 1 Statutu. Członkowie honorowi są zwolnieni ze składek członkowskich.\n§ 19 Utrata członkostwa następuje na skutek: 1.\tpisemnej rezygnacji złożonej Zarządowi, 2.\trozwiązania stosunku pracy pomiędzy członkiem Stowarzyszenia, a szkołą wyższą przez niego reprezentowaną, 3.\tuchwały Zarządu podjętą: •\tz powodu nieprzestrzegania Statutu, Regulaminu oraz uchwał władz Stowarzyszenia, •\tz powodu nieusprawiedliwionego niewywiązywania się z przyjętych wobec Stowarzyszenia zobowiązań, •\tz powodu prowadzenia działalności sprzecznej, konkurencyjnej lub nie dającej się pogodzić z obowiązkami wynikającymi z członkostwa lub celami Stowarzyszenia, •\tzalegania w płatnościach składek członkowskich przez okres roku kalendarzowego, •\tna podstawie pisemnego wniosku wraz z uzasadnieniem złożonego przez co najmniej trzech członków zwyczajnych Stowarzyszenia, •\tskazania prawomocnych wyrokiem skazujących za przestępstwo popełnione z winy umyślnej, 4.\tutraty praw publicznych na mocy prawomocnego wyroku sądu, 5.\tśmierci członka oraz utraty osobowości prawnej przez osoby prawne.\n§ 20 Od uchwał, o których mowa w § 13 ust. 2, § 14 ust. 2, § 15 ust. 2 oraz § 19 pkt 3 przysługuje odwołanie w terminie 14 dni od dnia ich ogłoszenia do Walnego Zgromadzenia Członków, poprzez Zarząd. Złożenie odwołania nie wstrzymuje skutków prawnych uchwał, o których mowa w zdaniu 1. Uchwała Walnego Zgromadzenia Członków, o której mowa w ust. 1 jest ostateczna. Uchwała jest podejmowana na najbliższym posiedzeniu Walnego Zgromadzenia Członków.\n§ 21 Władzami Stowarzyszenia są: •\tWalne Zgromadzenie Członków, •\tZarząd, •\tKomisja Rewizyjna. 2.\tKadencja Zarządu i Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia trwa trzy lata. 3.\tW przypadku utraty członkostwa w Zarządzie i Komisji Rewizyjnej, powołanie nowego członka następuje do końca okresu trwającej kadencji. § 22 Uchwały wszystkich władz Stowarzyszenia zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania, chyba że inne postanowienia Statutu stanowią inaczej.\nz powodu braku wymaganego kworum, Zarząd niezwłocznie wyznaczy kolejny termin obrad Walnego Zgromadzenia Członków. Wówczas uchwały Walnego Zgromadzenia Członków zapadają bezwzględną większością głosów, bez względu na liczbę obecnych członków.\n§ 23 Walne Zgromadzenie Członków jest najwyższą władzą Stowarzyszenia.\n§ 24 Walne Zgromadzenie Członków zbiera się na posiedzenia zwyczajnych lub nadzwyczajnych. Posiedzenie zwyczajne Walnego Zgromadzenia Członków jest zwoływane co najmniej raz w roku przez prezesa Zarządu Stowarzyszenia. O terminie, miejscu i porządku obrad posiedzenia zwyczajnego Walnego Zgromadzenia Członków, informuje Zarząd listem poleconym wszystkich członków Stowarzyszenia na co najmniej 14 dni przed jego terminem. Nadzwyczajne posiedzenie Walnego Zgromadzenia Członków jest zwoływane przez Zarząd na podstawie: uchwały Zarządu, uchwały Komisji Rewizyjnej, pisemnego wniosku wraz z uzasadnieniem podpisanego przez co najmniej 1/3 ogólnej liczby członków zwyczajnych i wspierających Stowarzyszenia, w terminie 2 miesięcy od dnia podjęcia uchwały lub doręczenia Zarządowi wniosku. § 25\nGłosowania Walnego Zgromadzenia Członków są jawne, chyba że przepisy niniejszego Statutu stanowią inaczej. W razie niemożliwości podjęcia uchwały przez Walne Zgromadzenie Członków\n§ 26 Do kompetencji Walnego Zgromadzenia Członków należy: 1.\tokreślenie głównych kierunków działania i rozwoju Stowarzyszenia, 2.\tuchwalania zmian Statutu, 3.\twybór i odwoływanie wszystkich członków Zarządu i Komisji Rewizyjnej, 4.\tudzielanie Zarządowi absolutorium na wniosek Komisji Rewizyjnej, 5.\trozpatrywanie sprawozdań z działalności Zarządu i Komisji Rewizyjnej, 6.\tuchwalanie budżetu Stowarzyszenia, 7.\tuchwalanie wysokości składek członkowskich oraz wszystkich innych świadczeń na rzecz Stowarzyszenia, 8.\tpodejmowanie uchwał w sprawie przyjęcia członka honorowego, 9.\trozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań władz Stowarzyszenia, 10.\trozpatrywanie wniosków i postulatów zgłoszonych przez członków Stowarzyszenia lub jego władze, 11.\trozpatrywanie odwołań, o których mowa w § 20, 12.\tpodejmowanie uchwał o rozwiązaniu Stowarzyszenia, przeznaczeniu jego majątku i likwidatora.\n§ 27 W skład zarządu Stowarzyszenia wchodzi od 5 do 7 osób, w tym Prezes, Wiceprezes oraz Skarbnik. Prezes kieruje działalnością Zarządu oraz przewodniczy obradami Walnego Zgromadzenia Członków z zastrzeżeniem ust. 3. Walne Zgromadzenie Członków może powołać na przewodniczącego innego członka Stowarzyszenia niż Prezes Zarządu.\n1.\t•\t•\t•\t•\n§ 28 Zarząd kieruje działalnością Stowarzyszenia i reprezentuje go na zewnątrz. Do zadań Zarządu należy w szczególności: •\trealizacja celów Stowarzyszenia, •\twykonywanie uchwał Walnego Zgro-\nmadzenia Członków, •\tsporządzanie planów pracy i projektu budżetu Stowarzyszenia, •\tsprawowanie zarządu nad majątkiem Stowarzyszenia, •\tzwoływanie Walnego Zgromadzenia Członków, •\tudzielanie pełnomocnictw, •\tpodejmowanie uchwał w sprawie utraty członkostwa zgodnie z § 14 ust. 2, oraz § 19 pkt 3, •\tpodejmowanie uchwał i decyzji we wszystkich sprawach nie zastrzeżonych do kompetencji innych władz Stowarzyszenia. Posiedzenia Zarządu zwołuje Prezes, nie rzadziej niż raz na trzy miesiące. § 29 Prezes Zarządu jest powoływany w głosowaniu tajnym przez Walne Zgromadzenie Członków bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy członków Stowarzyszenia uprawnionych do głosowania. Wyboru pozostałych członków Zarządu dokonuje w głosowaniu tajnym Walne Zgromadzenie Członków bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy członków Stowarzyszenia uprawnionych do głosowania, spośród kandydatów przedstawionych przez Prezesa. W przypadkach określonych w § 30 ust. 1 pkt 1-3 członek Zarządu powoływany jest uchwałą Zarządu jako „pełniący obowiązki”. Uchwała, o której mowa w ust. 3 podlega zatwierdzeniu przez Walne Zgromadzenie Członków na najbliższym posiedzeniu. § 30 Członkostwo w Zarządzie wygasa z chwilą: śmierci, złożenia Zarządowi pisemnej rezygnacji, utraty członkostwa, odwołania przez Walne Zgromadzenie Członków bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania i powołania następcy. W przypadku określonym w ust. 1 pkt 3, § 20 stosuje się odpowiednio, przy czym odwołanie powinno być złożone Zarządowi w formie pisemnej w ciągu 7 dni\nod dnia podjęcia uchwały. Do czasu podjęcia ostatecznej uchwały przez Walne Zgromadzenie Członków funkcje odwołanego członka Zarządu ulegają zawieszeniu.\n§ 31 Komisja Rewizyjna powoływana jest organem kontrolnym Stowarzyszenia. Komisja Rewizyjna składa się z 3 do 5 osób, w tym przewodniczącego, zastępcy oraz sekretarza. Osoby będące członkami Komisji Rewizyjnej nie mogą być członkami Zarządu, ani pozostawać z nimi w stosunku pokrewieństwa, powinowactwa lub podległości z tytułu zatrudnienia. § 32 Do kompetencji Komisji Rewizyjnej należy: •\tkontrolowanie działalności Zarządu, •\tskładanie wniosków z kontroli na posiedzeniu Walnego Zgromadzenia Członków, •\tprawo wystąpienia z wnioskiem o zwołanie nadzwyczajnego posiedzenia Walnego Zgromadzenia Członków oraz zebrania Zarządu, •\tskładanie wniosków w sprawie absolutorium dla Zarządu Stowarzyszenia, •\tskładanie sprawozdań ze swojej działalności na posiedzeniu Walnego Zgromadzeniu Członków. Komisja Rewizyjna w celu wykonania swoich zadań kontrolnych jest uprawniona do: •\tżądania od Zarządu przedstawienia wszelkich dokumentów dotyczących działalności Stowarzyszenia, •\tżądania od członków Stowarzyszenia złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień.\nRozdział V - Majątek i fundusze Stowarzyszenia §33 Przychody Stowarzyszenia pochodzą w szczególności z: 1.\tskładek członkowskich, 2.\t3.\t4.\t5.\nwpłat członków wspierających, darowizn, spadków, zapisów, majątku nieruchomego i ruchomego, dotacji, subwencji.\n§34 Majątek Stowarzyszenia służy wyłącznie realizacji działalności statutowej. Darowizny, spadki, zapisy, mogą być przeznaczane na oznaczone cele statutowe zgodnie z decyzją Zarządu, o ile darczyńcy, spadkodawcy lub inni ofiarodawcy nie wskazali określonego celu statutowego.\n§ 35 Do składania oświadczeń woli w zakresie praw i obowiązków majątkowych uprawnieni są: Prezes Zarządu i Skarbnik lub trzej członkowie Zarządu - łącznie. § 36 Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej. Rozdział VI -Postanowienia końcowe § 37 Zmiana Statutu może nastąpić na mocy uchwały podjętej przez Walne Zgromadzenie Członków większością 2/3 ważnie oddanych głosów w obecności co najmniej 3/4 wszystkich członków Stowarzyszenia uprawnionych do głosowania. § 38 Stowarzyszenie może zostać rozwiązane na mocy uchwały podjętej przez Walne Zgromadzenie Członków większością 2/3 ważnie oddanych głosów w obecności co najmniej 3/4 wszystkich członków uprawnionych go głosowania. Uchwała o rozwiązaniu Stowarzyszenia określa likwidatora jego majątku.\n5 6 8 14 16 20 26 28 30 32\nZAMIAST WSTĘPU LOGO SZTUKA KOMUNIKOWANIA O NAUCE, UCZELNIACH I WYŻSZEJ EDUKACJI PIERWSZE PRÓBY INTEGRACJI ŚRODOWISKA – PRAPOCZĄTKI PRZYSZŁOŚĆ: WYZWANIA I STRATEGIE RANKINGI I SPÓR O ICH JAKOŚĆ NAGRADZAJĄ NAS NAGRADZAMY: proMYK-i PARTNERZY, PATRONI, PRZYJACIELE STORY OBECNOŚĆ PRom-u W ŚWIECIE WYŻSZEJ EDUKACJI\n38 44 52 56 60 66 70 74 78 82 86 90 94 98 102 106\nKONFERENCJE, INTEGRACJA, ROZWÓJ PIERWSZE SPOTKANIA (WARSZAWA, KRAKÓW, WROCŁAW) POCZĄTKI INTEGRACJI (BIAŁYSTOK, SZCZECINOWO) PRZEŁOM (ZIELONA GÓRA) KONSTYTUCJA (KOSZALIN) PRZECHODZIMY „NA SWOJE” (BIAŁOWIEŻA, BIAŁOBRZEGI) SUKCES MERYTORYCZNY I WIZERUNKOWY (KLICZKÓW) PROFESJONALIZACJA FORM WARSZTATOWYCH (ZAWIERCIE) RELACJE Z OTOCZENIEM (ZAKOPANE) PIERWSZY RAZ BEZ SZYLDU UCZELNI (JACHRANKA) UNIWERSYTETY DLA REGIONU (KUDOWA ZDRÓJ) POZYCJONUJEMY SWOJE UCZELNIE (POLAŃCZYK) DOCHODOWOŚĆ WIZERUNKU (KAZIMIERZ DOLNY) KONTEKST MIĘDZYNARODOWY (GDYNIA) Z BIZNESEM WOKÓŁ UCZELNI (OPALENICA) JAK DZIAŁAĆ W WARUNKACH KONKURENCJI (KSIĄŻ) ZAMYKAMY WAŻNY ETAP (BRENNA)\nAPPENDIX CZŁONKOWIE STOWARZYSZENIA (STAN NA WRZESIEŃ 2012) UCZELNIE OBECNE W STOWARZYSZENIU ZDOBYWCY proMYK-ów WŁADZE PRom-u STATUT\nNAJKRÓTSZA HISTORIA PRom-u TAK ZACZYNALIŚMY... (SZCZECINOWO)\n...POTEM BYŁO TROCHĘ LEPIEJ (WROCŁAW)\n...POTEM JESZCZE LEPIEJ (KOSZALIN)\n...A OSTATNIO JUŻ TAK (GDYNIA)\n10 lat środowiska, 20 konferencji\nStowarzyszenie PROM PROM