Zaspakajanie potrzeb dzieci niepełnosprawnych uczę się z serwisem www.cousowy.pl\nZaspakajanie potrzeb dzieci niepełnosprawnych\n2. Zaspakajanie potrzeb społecznych dzieci niepełnosprawnych\n3. Trudności w zaspakajaniu potrzeb dzieci niepełnosprawnych\nNa wstępie chciałbym podać kilka wyjaśnień terminologicznych.\nWśród teoretyków i praktyków wychowania przyjęło się określenie „dziecko niepełnosprawne”, używane często zamiennie z określeniem „dziecko odchylone od normy rozwoju” lub „dziecko z odchyleniami od normy rozwoju”. Psycholodzy i pedagodzy nie są zgodni co do zakresu znaczeniowego określenia „dziecko niepełnosprawne”. Wielu z nich odnosi termin „niepełnosprawny” tylko do tych osób, które mają w sposób widoczny naruszoną sprawność psychofizyczną na tle uszkodzeń organicznych, czyli osoby z dysfunkcją narządu ruchu, niewidome, głuche, upośledzone umysłowo.\nMarianna Marek – Ruka za niepełnosprawną uważa taką jednostkę, która bez specjalnej pomocy z zewnątrz jest długotrwale, całkowicie lub w znacznym stopniu niezdolna do pełnienia normalnych ról w społeczeństwie. W przypadku dziecka będzie to oznaczało niemożność uczestniczenia w grupie zdrowych rówieśników, a później podjęcia nauki w szkole podstawowej razem z dziećmi o normalnym rozwoju psychicznym i fizycznym.\nDziecko niepełnosprawne, mając ograniczone możliwości normalnego rozwoju z powodu wrodzonych lub nabytych uszkodzeń i związanych z nimi upośledzeń, charakteryzuje się zakłóconą integracją doświadczeń, choć z drugiej strony należy podkreślić olbrzymią plastyczność mechanizmów przystosowania i kompensacji. Opierając się na tych zdolnościach, można opracowywać skuteczne formy oddziaływań usprawniających, dostosowane do jego możliwości i p o t r z e b.\nW.Okoń za potrzebę określa stan, w którym jednostka odczuwa chęć zaspokojenia jakiegoś braku, np. w zapewnieniu sobie warunków życia, utrzymaniu gatunku, osiągnięciu pozycji społecznej i in. Potrzebie zwykle towarzyszy silna motywacja, niekiedy utożsamia się ją więc z motywem, kiedy indziej znów z popędem lub instynktem.\nCechami wyróżniającymi dzieci niepełnosprawne spośród innych dzieci nie będzie sama przyczyna ich niesprawności, ale trudności, jakie są z nią związane i potrzeba specjalnej pomocy.\n2. Zaspakajanie potrzeb dzieci niepełnosprawnych\nWe współczesnym świecie coraz większym problemem staje się dobór najwłaściwszych sposobów kształcenia jednostek niepełnosprawnych, w tym przede wszystkim dzieci, oraz zapewnienie im rehabilitacji, dostosowania społecznego i najbardziej efektywnej opieki. Z przeprowadzonych badań i obserwacji wynika, że niepełnosprawność dzieci występuje najczęściej jako wady i zaburzenia w rozwoju psychicznym (upośledzenie umysłowe lub obniżona sprawność intelektualna) oraz fizycznym (wady wzroku, słuchu, różnego rodzaju kalectwa narządów ruchu, choroby), a także jako niedostosowanie społeczne.\nGłówny kierunek przemian w wychowaniu i nauczaniu dzieci niepełnosprawnych można określić jako dążenie do tworzenia warunków jak najpełniejszej ich integracji społecznej. U podstaw idei integracji społecznej tych dzieci leży przekonanie, że każde dziecko ma prawo do wychowywania się we własnej rodzinie i do wzrastania w naturalnym środowisku swoich rówieśników. Tak więc dziecko nie powinno być przenoszone do szkoły specjalnej, jeżeli można mu stworzyć warunki nauki w szkole powszechnej, gdzie przebywa wśród pełnosprawnych rówieśników i dzięki czemu wychowuje się w swojej rodzinie. Istota integracji społecznej dzieci niepełnosprawnych zawiera się więc w tworzeniu dla tych dzieci w ich środowisku (w rodzinie, w szkole, w grupie rówieśniczej, w środowisku lokalnym) takich warunków, by mogły pomyślnie rozwijać się oraz bawić, uczyć i uprawiać różne rodzaje działalności (np. sport, turystykę, zajęcia artystyczne) wspólnie z dziećmi pełnosprawnymi.\nNauczanie i wychowanie dzieci niepełnosprawnych opiera się na ogólnych zasadach polityki oświatowej naszego państwa, która daje każdemu dziecku prawo do nauki, wychowania i przygotowania do życia społecznego i zawodowego. Tak więc kształcenie niepełnosprawnych stanowi integralną część ogólnego systemu edukacji narodowej i dlatego podlega ono tym samym założeniom programowym i organizacyjnym, co nauczanie w szkolnictwie masowym. Zadaniem nauczania i wychowania niepełnosprawnych jest stwarzanie najbardziej korzystnych warunków dla ich rozwoju ogólnego, przygotowanie do pracy zawodowej i samodzielnego życia w społeczeństwie. Kształcenie niepełnosprawnych odbywa się w :\n1. placówkach specjalnych\n- szkołach przysposabiających do zawodu,\n- zasadniczych szkołach zawodowych,\n- szkołach średnich,\n- ośrodkach szkolno – wychowawczych,\n- państwowych młodzieżowych ośrodkach wychowawczych,\n- grupach wychowawczych,\n2. formach integracyjnego kształcenia przy szkołach powszechnych, do których zalicza się:\n- klasy specjalne,\n- zespoły korekcyjno – kompensacyjne,\n- nauczanie indywidualne organizowane w domu,\n- nauczanie „zintegrowane”\nPodkreślić należy, że wybór formy kształcenia i wychowania, powinien być uzależniony od możliwości psychofizycznych dziecka i opierać się na wynikach analizy badań diagnostycznych, która z form stwarza korzystniejsze warunki dla prawidłowego przebiegu procesu rewalidacji czy resocjalizacji.\nZgodnie z warunkami współczesnej pedagogiki specjalnej, większe szanse pełniejszej rewalidacji dzieci dają te placówki, które szerzej są otwarte na świat zewnętrzny, a życie i praca przebiegają w normalnych warunkach. Stąd też coraz większego znaczenia nabiera integracyjny system kształcenia i wychowania, który polega na maksymalnym włączaniu dzieci z odchyleniami od normy do szkół masowych i innych placówek oświatowych, organizacji młodzieżowych, umożliwiających im wzrastanie w gronie zdrowych rówieśników. Jednostkom zaś przebywającym w zakładach opiekuńczych stara się zapewnić jak najczęstsze kontakty z zewnętrznym środowiskiem społecznym. Spośród postępowych kierunków w pedagogice specjalnej na szczególną uwagę zasługują formy integracyjnego kształcenia w szkołach powszechnych.\nPolega ono na włączeniu dzieci upośledzonych do szkół normalnych. W historii pedagogiki specjalnej znane są poczynania zmierzające do organizacji takiego kształcenia, lecz były one z reguły zarzucane z uwagi na brak pożądanych rezultatów. Przyczyn tego stanu rzeczy możemy dzisiaj dopatrywać się:\na) w niewystarczającym przygotowaniu nauczycieli szkół masowych do nauczania dzieci upośledzonych i w braku, zwłaszcza ekonomicznej, motywacji tych nauczycieli do dalszych studiów i dodatkowego poważnego wysiłku,\nb) w negatywnym nastawieniu społeczeństwa dorosłych do upośledzonych uczniów w szkołach masowych na skutek m. in. odciągnięcia uwagi i wysiłku nauczycieli do nauczania dzieci normalnych,\nc) w braku specjalnych pomocy naukowych i środków dydaktycznych w szkołach masowych,\nDlatego, chcąc dzisiaj osiągnąć zadowalające wyniki w procesie zintegrowania nauczania i upowszechnić je, musimy te właśnie trudności rozwiązać.\nWartość i słuszność integracji społecznej dzieci niepełnosprawnych uzasadnione zostały w rozważaniach teoretycznych pedagogów i sprawdzone w badaniach naukowych oraz w praktyce pedagogicznej. Teoretyczne uzasadnienie słuszności integracji społecznej osób niepełnosprawnych zawiera stworzona przez profesora Aleksandra Hulka teoria „wspólnej i swoistej problematyki” w rehabilitacji tych osób.\nRehabilitacja – czyli kompleksowe, zespołowe działanie i postępowanie w odniesieniu do osób niepełnosprawnych fizycznie i psychicznie (na skutek wad wrodzonych, schorzeń, urazów), które ma na celu przywrócenie tym osobom pełnej lub maksymalnej do osiągnięcia sprawności fizycznej i psychicznej, zdolności pracy i zarobkowania oraz zdolności do brania czynnego udziału w życiu społecznym.\nRehabilitacja lecznicza stanowi w Polsce integralną część podstawowego leczenia. Rehabilitacja lecznicza jest nieodzownym elementem współczesnej terapii. Postępowanie rehabilitacyjne odnosi się do wszystkich chorych i osób niepełnosprawnych, które jej potrzebują. Rehabilitacja odgrywa szczególną rolę i jest nieodzowna w leczeniu osób z dysfunkcją narządu ruchu, leczonych z powodu chorób układu krążenia, układu oddechowego i chorób psychicznych.\nPolska koncepcja rehabilitacji i założenia organizacji działalności w Polsce opierają się na następujących zasadach:\n- wczesność zapoczątkowania,\nRehabilitacja lecznicza reprezentuje kompleksowe działanie, które ma na celu przywrócenie choremu lub osobie niepełnosprawnej pełnej lub maksymalnej do osiągnięcia sprawności fizycznej i psychicznej. W swoim działaniu ukierunkowana jest na:\n- profilaktykę stanu przewlekłego upośledzenia sprawności fizycznej i psychicznej oraz stanu trwałego kalectwa,\n- skrócenie okresu niewydolności fizycznej i psychicznej oraz zaburzeń funkcjonalnych,\n- kompensację ubytków funkcji uszkodzonych narządów i układów organizmu ludzkiego.\nW zakres działalności rehabilitacji leczniczej wchodzi:\n1) diagnostyka funkcjonalna – ocena sprawności i wydolności fizycznej i psychicznej oparta przede wszystkim na testach czynnościowych,\n2) kinezyterapia – leczenie ruchem, różnymi formami ćwiczeń ruchowych,\n3) fizykoterapia – zabiegi fizykalne, jako światło – lecznictwo, ciepłolecznictwo, elektroterapia,\n5) terapia zajęciowa – leczenie pracą (ergoterapia),\n6) psychoterapia i poradnictwo psychologiczne,\n7) poradnictwo socjalne i zawodowe,\n8) zaopatrzenie ortopedyczne – aparaty, protezy, buty, pomoce do samoobsługi.\nRehabilitacja w całokształcie działalności ochrony i służby zdrowia jest kierunkiem postępowania uwarunkowanym stanem zdrowotnym populacji XX wieku. W Zespołach Opieki Społecznej zorganizowane są Działy lub Oddziały Rehabilitacji. Większość szpitali posiada działy rehabilitacyjne, a wojewódzkie szpitale oddziały łóżkowe. Poza tym prawie w każdym województwie działają wieloprofilowe lub profilowe ośrodki rehabilitacyjne. W 6 Akademiach Medycznych działają katedry i kliniki medycyny rehabilitacyjnej. Ta struktura organizacyjna zapewnia wdrożenie Polskiego Modelu Rehabilitacji, a zatem też zaspokojenie potrzeb rehabilitacyjnych dzieciom niepełnosprawnym.\nRóżne odchylenia od normy fizycznej i psychicznej utrudniają dzieciom zaspokojenie ich potrzeb. Trudności, jakie one napotykają wynikają nie tylko z rodzaju i stopnia ich upośledzenia, ale są także uwarunkowane niekorzystnymi czynnikami psychicznymi, społecznymi i cywilizacyjnymi.\nTrudności psychiczne dzieci z odchyleniami od normy wiążą się z ich reakcją na upośledzenie. Istnieje bardzo wiele czynników różniących indywidualne reakcje dzieci na upośledzenie oraz stany i nastawienia psychiczne związane z upośledzeniem.\nTrudności społeczne wiążą się z nieprawidłowymi postawami dorosłych i rówieśników wobec dzieci z odchyleniami od normy, które utrudniają im przebieg interakcji z tymi osobami, podejmowanie różnych ról w grupach społecznych, a tym samym zaburzają u nich proces rozwoju społecznego. Trudności społeczne wiążą się także z niezadowalającym dostosowaniem programów i wymagań dydaktycznych szkół normalnych, stosowanych w tych szkołach zasad i metod do zróżnicowanych potrzeb i ograniczeń dzieci, a zwłaszcza dzieci z odchyleniem od normy.\nTrudności cywilizacyjne zawierają się w barierach fizycznych, które tkwią w różnych obiektach i urządzeniach cywilizacyjnych, a także w narzędziach i przedmiotach codziennego użytku, które są najczęściej zbudowane według standardu potrzeb ludzi zdrowych i nie są dostosowane do potrzeb ludzi z różnymi odchyleniami od normy. Pokonywanie barier fizycznych, zwłaszcza architektonicznych jest nieraz dla osoby z odchyleniem od normy możliwe, ale dokonuje się przy zwiększonym wysiłku fizycznym i fizjologicznym oraz często przy obciążeniu mechanizmów regulacji psychicznej.\nPrzedstawione trudności mogą mieć charakter doraźny, sytuacyjny, lub, jeśli powtarzają się wielokrotnie, mogą nabrać charakteru względnie trwałego wyzwalając w dziecku określone nastawienie. Niezależnie jednak od charakteru trudności zawsze powodują one w mniejszym lub większym stopniu zagrożenie podstawowych potrzeb psychoruchowych dziecka. Konsekwencją nie zaspokojonych potrzeb są u dziecka różne zaburzenia rozwojowe, występujące bezpośrednio lub po pewnym czasie. W różnych okresach rozwoju dzieci różnie kształtuje się ich hierarchia potrzeb i w związku z tym zupełnie inne sytuacje mogą im stwarzać podobny wymiar trudności w różnym wieku i powodować zaburzenia zachowania o różnym charakterze.\nIstnieje wiele różnorodnych potrzeb związanych z postępowaniem diagnostycznym, rehabilitacyjnym i integracją dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Doświadczenia dotychczasowe w tej dziedzinie wskazują na konieczność podejścia wielospecjalistycznego na wszystkich szczeblach i etapach podejmowanych działań. Odnosi się to do wczesnego wykrywania, leczenia, kształcenia, wychowania oraz integracji społecznej.\nPrzemożną rolę w zakresie usprawniania dzieci i młodzieży niepełnosprawnych odgrywa szeroko pojęte środowisko, którego udział i pełne wykorzystanie trzeba traktować jako jeden z podstawowych warunków uzyskiwanych efektów. Ocena wpływów tego środowiska zarówno jeśli chodzi o ich pozytywny jak i negatywny charakter stanowi istotny element globalnie ujmowanego programu rehabilitacji.\nSytuacja i potrzeby tej grupy dzieci nie są powszechnie znane, dlatego społeczeństwo posiada wypaczony obraz ich możliwości i szans integracji. Istnieje konieczność podjęcia szerzej zakrojonych działań popularyzacyjnych tę problematykę w środkach masowego przekazu i wykorzystania pod tym względem doświadczeń, jakie mają stowarzyszenia i organizacje społeczne. Z drugiej strony, występuje pilna potrzeba przygotowywania w ramach kształcenia podyplomowego personelu zajmującego się rehabilitacją w placówkach resortu zdrowia i oświaty. Postępy wiedzy w tej dziedzinie zmuszają do stałego podnoszenia poziomu swych kwalifikacji zawodowych tych wszystkich, którzy pragną przyjść z efektywną pomocą ciężko poszkodowanej przez los grupie społecznej.\n1. Aleksander Hulek – Pedagogika rewalidacyjna, PWN , W-wa 1983\n2. Aleksandra Maciarz – Uczniowie niepełnosprawni w szkole powszechnej, WSiP, W-wa 1992\n3. Wincenty Okoń – Słownik pedagogiczny, PWN, W-wa 1987\n4. Encyklopedia pedagogiczna, Fundacja Innowacja, W-wa 1993\n1. Oświata i Wychowanie 1988 nr 42\n2. Oświata i Wychowanie 1981 nr 1-15\n3. Szkoła Specjalna 1986 nr 1-6\n4. Psychologia Wychowawcza 1995 nr 3\n5. Psychologia Wychowawcza 1998 nr 4\n6. Nowa Szkoła 1997 nr 2\nNasza prezentacja w informatorze - Zaspakajanie potrzeb dzieci niepełnosprawnych.


Wynajmę kawalerkę: Sopot Karlikowo, 36 m2, 2100 PLN, 1 pokój - Archiwum Domiporta.pl\nKawalerka na wynajem Sopot, Karlikowo, Władysława Łokietka\nTrzy apartamenty typu studio "PREMIUM" w nowoczesnej aranżacji. Na parterze z tarasem, 36m2. Wyposażenie mieszkania obejmuje: szeroką, wygodna kanapę rozkładaną, stolik kawowy, stolik śniadaniowy, stolik rtv, klimatyczne oświetlenie studia z żyrandolami z kryształami (Swarovski), łazienkę z pralką i prysznicem, pełen sprzęt utrzymania czystości(odkurzacza, mopy, suszarki, etc.) Kuchnia ze zmywarką, sprzęty agd kuchenne(pełne), kieliszki itd, wszytko w najwyższej jakości i stanie. Szybkie złącze internetowe, dostęp do kanałów TV cyfrowej, wideodomofon, ochrona 24/h. Panoramiczne okna dużego balkonu wychodzą na zielone patio, od strony południowej. Elegancka, świeża nieruchomość, przy samej zatoce, z dostępem pieszym do atrakcji na Monte Cassino. W Sopockiej Rezydencji, wykończonej granitem i klonem mieszkańcy oprócz wspaniałego położenia korzystają z bezpłatnego dostępu do tarasu dachowego ze spektakularnym widokiem na Zatokę Gdańską, siłowni, placu zabaw i klubu dla dzieci. Znakomita komunikacja autobusowa (z bezpośrednim autobusem na lotnisko), SKM, PKP, ścieżki rowerowe oraz sklep spożywczy 'tuż za rogiem". Osiedle złożone z 3 budynków jest w pełni dozorowane i monitorowane a miejsce parkingowe znajduje się w hali garażowej (płatne ekstra 200 złotych za miesiąc). Cena wynajmu za apartament: 2100zł/miesiąc. Jednomiesięczne opłaty wynoszą: czynsz: 300zł. Kaucja zwrotna: 2100zł.\nwojewództwo: pomorskie powiat: Sopot gmina: Sopot miejscowość: Sopot dzielnica: Karlikowo ulica: Władysława Łokietka\nNowe mieszkanie trzypokojowe (71m2) na drugim piętrze w apartamentowcu z 2011 roku na pięknym, sopockim Karlikowie! Piękna okolica w otulinie zieleni i nowoczesnego osiedla, oddanego do użytku za...\n36 m2 1 54 zł/m2


Dynamite Baits Kulki proteinowe na Karpia - ROCKWORLD Sklep Karpiowy\nKulki proteinowe DynamiteBaits\nKulki proteinowe Angielskiej firmy Dynamite Baits wykonane w oparciu o doświadczenie i współpracę znanych angielskich karpiarzy takich jak Terry Hern czy Rod Hutchinson. Kulki stały się hitem w lat 2008-2010 dzięki ich skuteczności. Występuja w kilku seriach:\nDynamite Baits - Najwyższa seria w której znajdują się legendarne Marine Halibut, GLM czy Source\nDynamite Baits Hi-Attract - seria kulek o zwiększonym dodatku zapachu\nDynamite Baits Carptec - seria kulek budżetowych wykonana na podstawowym miksie wykonana z przeznaczeniem do szybkieg łowienia.\nDynamite Baits 50/50 - seria kulek o neutralnej pływalności które osiągają neutralną pływalność przy połaczeniu miksu tonącego i pływającego.\nnasza cena od: 33,99 PLN\nNEW NEW NEW NEW DynamiteBaits Carp Tec Spicy Sausage Boilies - Kulki Proteinowe\nnasza cena od: 40,99 PLN\nnasza cena od: 48,56 PLN\nnasza cena od: 56,99 PLN\nnasza cena od: 64,99 PLN\nnasza cena od: 68,99 PLN\nnasza cena od: 83,99 PLN


ŻYCIE na ABONAMENT: Czy WYNAJEM opanuje ŚWIAT? - Wykop.pl\nŻYCIE na ABONAMENT: Czy WYNAJEM opanuje ŚWIAT?\n@zetzet youtube.com #ekonomia #subskrybcje #gospodarka #finanse\nFirmy subskrypcyjne podbijaja świat. Czy kiedys wszystko będziemy wynajmować? Tego dowiecie się z tego odcinka - serdecznie zapraszam :)\nPowodzenia na starość... Już to widziałem w Niemczech i Wielkiej Brytanii\nLidzie całe życie wynajmują mieszkania bo często nie ma kultury kupowania nieruchomości a na emeryturze nie starcza im na jedzenie i lądują w 6 osób w jakiejś ruderze i robi się z tego taki niby dom starców gdzie każdy ma jeden pokoik\nA może Roksy w abonamencie ?\n@dejadeja: przecież tzw. sponsoring to jest właśnie odpowiednik abonamentu :)\nwolny rynek lubi to\njakby prawacki plankton nie kwiczal jest to idealnie na reke korporacjom i to one beda beneficjentami tego rozwiazania\n100 lat temu Henry Ford proponował "walutę energetyczną", miała zastąpić złoto.\nzetzet dołączył 12 lat 1 mies. temu\nKabaret w Polsacie: żart o Morawieckim i cenie chleba 5615\nTak wygląda rozkład państwa w praktyce 3916


Nie bój się zmian, nie bój się bać [książka roku 2021] – O psychologii\nElżbieta Filipow 1 kwietnia 2022 271 odsłony\nAktualnościArtykułyBez kategoriiO książkachO psychoterapiiJeden komentarz271 odsłony 2\nZ moją książką roku 2021 wiąże się dłuższa historia, którą pokrótce nakreślę. Bliski jest mi świat uzależnień, chociaż nie ze względu na moje uzależnienia behawioralne, bo z nimi w dużej mierze udało mi się uporać. Bliski jest mi z powodu moich bliskich. Z tego względu kilka lat temu sięgnęłam po trylogię Wiktora Osiatyńskiego, czyli Rehab, Litacja i Rehabilitacja. Poszukiwałam w jego opisach zmagania z alkoholizmem jakichś wskazówek, chciałam lepiej zrozumieć mechanizmy uzależnienia, poznać ten pijany świat, który wciąga jak czarna dziura. Zaczytując się w trylogii, walczyłam równolegle o własne lepsze, bardziej udane życie, mimo splotu różnych trudnych okoliczności życiowych. Sama trylogia jest oczywiście godna uwagi, ale tu nie będę się o niej rozpisywać. W pewnym miejscu pracy nad sobą Osiatyński przerabiał książkę Susan Jeffers Nie bój się bać. Zapadło mi w pamięć to, że wszystkim powtarzał, że jest to książka, którą najmocniej wpłynęła na jego życie. I prawdopodobnie, należałoby dodać, na zdrowienie. Chodziło w niej o pracę nad lękiem, który hamuje nasze działania, blokuje rozwój i nie pozwala żyć pełnią życia. Zrozumiałam wtedy, że ja sama życiowo utknęłam w jakimś błędnym kole i bardzo potrzebuję iść właśnie tym tropem.\nZaczęłam czytać ją w 2019 roku i podeszłam do niej dość ambitnie na samym początku. Uznałam, że skoro Osiatyński tak szczegółowo ją „przerabiał”, to i ja powinnam od siebie czegoś wymagać. Byłam bardzo zawzięta w tym postanowieniu. Książka zaczyna się od opisu różnego rodzaju lęków, należących do tzw. „poziomów”. Pierwszy poziom lęku dotyczy tego, co może się zdarzyć i aktywności danej osoby, drugi dotyczy własnego ja (jak np. lęk przed odrzuceniem i przed sukcesem). Trzeci poziom sprowadza się do ogólnego stwierdzenia, że „nie mogę sobie z tym poradzić”. Innymi słowy, gdybyśmy redukowali lęki z pierwszego poziomu do poziomu drugiego, a potem do trzeciego, dotarlibyśmy do jednego, wspólnego rdzenia wszystkich lęków: „WSZYSTKIE TWOJE LĘKI BIORĄ SIĘ Z OBAWY, ŻE NIE PORADZISZ SOBIE Z TYM, CO CI ZGOTUJE ŻYCIE”.\nI tu Susan Jeffers odczarowuje to magiczne myślenie. Prawda, jej zdaniem, jest zupełnie inna:\n„GDYBYŚ WIEDZIAŁ, ŻE PORADZISZ SOBIE ZE WSZYSTKIM, CO CI SIĘ PRZYTRAFI, TO CZEGO MIAŁBYŚ SIĘ BAĆ?”.\nOczywiście – jak się można domyślać – „NICZEGO!”.\nChodzi tu o zrozumienie, że za tymi blokadami przed osiąganiem tego, czego chcemy w życiu, kryje się coś jeszcze: brak nam wiary w siebie. Nie należy więc doszukiwać się źródeł naszych lęków, rozpamiętywać ich w nieskończoność i roztrząsać, bo to nigdy nie przyniesie niczego konstruktywnego. Powinniśmy raczej zaufać sobie, by móc w stosownym momencie powiedzieć do siebie „COKOLWIEK SIĘ STANIE, BEZ WZGLĘDU NA OKOLICZNOŚCI, DAM SOBIE RADĘ!”. Jakże trudne było dla mnie to wyzwanie.\nW kolejnym rozdziale pogłębiamy zmiany związane z naszym nastawieniem wobec lęku. Oczywiście byłoby to piękne, żeby dało się tak po prostu wyłączyć ten lęk „jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki”, ale tak to niestety nie działa. Dlatego też trzeba popracować nad zmianą swojego schematu myślenia. I tu autorka podsuwa nam kolejne sposoby w postaci pięciu prawd na temat lęku:\n„1. DOPÓKI SIĘ ROZWIJAM, LĘK ZAWSZE BĘDZIE MI TOWARZYSZYŁ.\n2. JEST TYLKO JEDEN SPOSÓB POZBYCIA SIĘ LĘKU PRZED ZROBIENIEM CZEGOŚ – RUSZYĆ SIĘ I TO ZROBIĆ.\n3. TYLKO WTEDY POLUBIĘ SIEBIE, KIEDY RUSZĘ SIĘ… I TO ZROBIĘ.\n4. NIE TYLKO JA ODCZUWAM LĘK, KIEDY WKRACZAM NA NOWY TEREN. KAŻDY GO ODCZUWA,\n5. PRZEDZIERANIE SIĘ PRZEZ BARIERĘ LĘKU JEST W SUMIE MNIEJ PRZERAŻAJĄCE NIŻ ŻYCIE W CIĄGŁYM STRACHU PŁYNĄCYM Z POCZUCIA BEZRADNOŚCI”.\nTen ostatni punkt jest wyjątkowo dosadny i bardzo pomógł mi wygenerować pożądane przeze mnie zmiany, które były niejako rewolucją w moich życiu. Przyznam szczerze, że później czytałam książkę dalej i niestety nie byłam już tak pilną uczennicą w kolejnych zadaniach, jednak pojęłam główny sens jej przesłania.\nI właśnie w 2021 roku wróciłam do niej raz jeszcze. Uznałam, że przecież udało mi się „zdać na piątkę” u samej siebie egzamin z dwóch pierwszych rozdziałów. Kolejny, trzeci rozdział dotyczył przechodzenia z pozycji cierpienia do pozycji siły, zgodnie z którym powinniśmy przeformułować nasz sposób komunikowania się na taki, który dodaje nam i naszym działaniom więcej mocy i nie pozwala nam na to, żebyśmy czuli się bezradni i słabi. Na przykład, w słowniku cierpienia powiemy „to nie moja wina”, co w słowniku siły będzie brzmiało „jestem w pełni odpowiedzialny”. Podoba mi się też inna zamiana: z „mam problem” na „mam szansę”. Brzmi tak lekko, uwalniająco, dodaje nadziei. I moje ulubione zadanie, które realizuję od przeszło pół roku: poszerzanie własnej strefy komfortu poprzez podejmowanie kolejnego, coraz to większego ryzyka (i nie chodzi tu bynajmniej o jazdę po pijanemu za kółkiem samochodu lub postawienie dorobku całego swojego życia w grze hazardowej). Ryzyko, o którym mowa, pozwala nam przechodzić coraz bardziej z pozycji cierpienia na pozycję siły. Więc mogą to być różne zadania, które były wcześniej dla nas trudne albo mieliśmy jakieś blokady związane z ich wykonaniem. Ja wybrałam głównie pracę nad wystąpieniami publicznymi, ale też nad nawiązywaniem i podtrzymywaniem nowych znajomości.\nNa zakończenie dodam, że zdecydowanie polecam lekturę tej książki, nie tylko osobom, które mają trudności związane z uzależnieniami, współuzależnieniami lub zaburzenia lękowe. Z pewnością pomogła mi w przerwaniu tego błędnego koła, w którym tkwiłam. Między innymi dzięki niej ruszyłam do przodu i w obecnym roku będę kontynuowała pracę nad sobą pod jej kierunkiem. Za co mogę z całego serca podziękować Wiktorowi Osiatyńskiemu.\nSusan Jeffers, Nie bój się bać, przeł. Helena Grzegołowska-Klarkowska, Wydawnictwo Akuracik, Warszawa 1999.\nartykuły opsychologiiElżbieta FilipowLitacjaNie bój się baćopsychologiiportal psychologicznypsychoterapiarecenzjerecenzje książek psychologicznychrecenzje opsychologiiRehabRehabilitacjaSuzan Jefferswiktor osiatyńskiWydawnictwo Akuracik\nPoprzedni wpisLeśne z lasem przebywanie [książka roku 2021]\nNastępny wpiskilka wierszy, zamiast książki roku.\nZ wykształcenia jestem socjolożką i filozofką, obecnie doktorantką na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego i stypendystką LLP Erasmus na Universiteit Twente. Dodatkowo ukończyłam Studia Podyplomowe „Doskonalenie Warsztatu Tłumacza w Zakresie Przekładu Pisemnego” w Instytucie Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jestem autorką przekładu z j. angielskiego na polski książki Orny Donath "Żałując macierzyństwa" oraz Jamesa F. T. Bugentala "Psychoterapia to nie to, co myślisz. Psychoterapeutyczne zaangażowanie w proces życia". Od wielu lat amatorsko pasjonuję się psychologią. Owocem tych różnorodnych zainteresowań stała się moja działalność pisarska: rozmowy z inspirującymi mnie osobami i recenzowanie książek. Współpracowałam z kwartalnikiem „Świat mózgu”, obecnie współpracuję z miesięcznikiem „Charaktery”. Uwielbiam spacery, najchętniej po lesie lub nad jeziorem, literaturę piękną, a ostatnimi czasy na nowo odkrywam, jaką satysfakcję mogą dać ćwiczenia fizyczne.\n7 kwietnia 2022 Aneta Boritzka Odpowiedz\nNie mogę się doczekać kiedy sięgnę po tą pozycję książkową. Wydaje się bardzo interesująca! Zdecydowanie moja tematyka <3


Maść konopna CBD 2,5% 750mg 30ml - Endoca\nMaść konopna CBD do ciała i twarzy. Zawartość CBD wynosi 2,5% czyli 750mg/30ml produktu.\n100% organicznych i naturalnych składników! Nie zawiera substancji sztucznych.\nMaść konopna Endoca 30ml zawiera 2,5% 750mg CBD\nCałkowicie naturalna maść kojąca do skóry każdego typu. Przynosi natychmiastową ulgę w przypadku podrażnień, przesuszonej lub zniszczonej skóry. Doskonale nadaje się do stosowania na twarz i szyję.\nMoże być stosowana na całe ciało, a przede wszystkim na twarz, dłonie, a także wszelkie zmiany skórne. Dzięki zawartym w niej składnikom działa przeciwzmarszczkowo zapewniając zdrowie i powstrzymując starzenie skóry. Z powodzeniem sprawdza się u niemowląt i dzieci, kojąc i łagodząc podrażnienia skóry.\nBogata w antyoksydanty jak np. CBD (kannabidiol), witaminę C oraz E. Chroni przed niekorzystnym wpływem środowiska tworząc barierę ochronną. Nie powoduje podrażnień ani skutków ubocznych w przeciwieństwie do syntetycznych maści.\nZawiera naturalne lipidy, ogranicza parowanie wody, dzięki czemu skóra jest lepiej nawilżona.\nSkład: ekstrakt z konopi, olej kokosowy, wosk pszczeli, eteryczny olejek cytrynowy, cytral, wanilia, witamina E\nNumer referencyjny C10.EN.001.01\nPomadka konopna CBD - Endoca\nPomadka i balsam konopny CBD do ust i skóry. Zawartość CBD wynosi 20mg.\nOlejek konopny CBD 3% 10ml 300mg - Endoca\nOlejek konopny CBD 15% 10ml 1500mg - Endoca\nVaricare - maść na naczynka - HempKing\nVaricare to produkt kosmetyczny – maść na popękane naczynka, pełna naturalnych składników wzmacniających naczynia krwionośne, w tym składników aktywnych takich jak: kasztanowiec, kocanka włoska oraz witamina C. Maść Varicare zawiera również nasz firmowy konopny składnik: ekstrakt konopny z pełnym spektrum fitoskładników, w tym CBD!\nProdukt został przebadany i jest bezpieczny. Na rynku trudno jest znaleźć produkt kosmetyczny do skóry naczynkowej ze składem, który będzie odpowiedni dla tego rodzaju skóry. To produkt, który opiera się na naturalnych substancjach, a przy tym jest skuteczny.\nStawocare - maść na stawy - HempKing\nMaść Stawocare na stawy to produkt kosmetyczny stanowiący wyjątkowe połączenie naturalnych składników, w tym składników aktywnych takich jak MSM, żywokost oraz wąkrotka azjatycka. Maść na stawy – Stawocare zawiera oczywiście nasz sztandarowy konopny składnik: ekstrakt konopny z pełnym spektrum fitoskładników, w tym CBD!\nProdukt jest przebadany i bezpieczny do użytku, a jego skład został zaprojektowany przez sztab ludzi w naszym zespole, którzy pasjonują się naturalnymi produktami oraz ich właściwościami.\nStężenie CBD: 3%\nKapsułki konopne CBD 3% 300mg 30szt. - Endoca\nKapsułki konopne CBD 15% 1500mg 30szt. - Endoca\nStężenie CBD: 99%\nKryształy CBD 99% 500mg - Endoca


Polska - żydowska ziemia obiecana. Czy znów powinniśmy zamieszkać razem? | Polska Times\nPolska - żydowska…\nPolska - żydowska ziemia obiecana. Czy znów powinniśmy zamieszkać razem?\nSeveryn Ashkenazy 28 września 2014, 11:47\nMarsz Żywych w obozie Auschwitz TADEUSZ JACHNICKI\nW obliczu rosnącego antysemityzmu w Europie jako najbezpieczniejsze dla Żydów miejsce na kontynencie jawi się dziś Polska. Może znów powinniśmy zamieszkać razem?\nPrzeżyłem Holokaust, ukrywając się w pewnej piwnicy w Tarnopolu, mieście na dzisiejszej zachodniej Ukrainie, które wówczas, oprócz Polaków i Ukraińców, zamieszkiwała znakomicie prosperująca społeczność żydowska. Po wojnie, zanim przybyłem do Stanów Zjednoczonych, dorastałem we Francji rządzonej przez Pierre'a Mendesa France'a, drugiego już w historii tego kraju premiera Żyda.\nLudzie pochodzenia żydowskiego wnieśli istotny wkład w dorobek duchowy tego kraju, poczynając od Montaigne'a, ojca kultury francuskiej, poprzez kompozytorów tak różnych jak Giacomo Meyerbeer i Jacques Offenbach, malarza Camille'a Pissarro, twórcę socjologii Emile'a Durkheima, pisarza Marcela Prousta, filozofa Henriego Bergsona, aktorkę Sarah Bernhardt, po wszechstronnie utalentowanego Serge'a Gainsbourga - że wymienię tylko niektórych.\nDziś mam wrażenie, że Francja zapomniała o swych kulturalnych żydowskich korzeniach. Kiedy oglądam w telewizji, co się dzieje na ulicach Paryża i Marsylii, odczuwam smutek i konsternację. W połowie lipca tysiące muzułmanów, którym towarzyszyła pewna liczba nastawionych antysemicko francuskich chrześcijan, maszerowały przez centrum Paryża, wznosząc okrzyki: "Śmierć Żydom!". Demonstranci podpalali samochody, demolowali żydowskie sklepy i - jak podawała prasa - część z nich, uzbrojona w noże, obrzuciła kamieniami i butelkami synagogę Izaaka Abravanela niedaleko Bastylii. Czytałem sondaże, z których wynika, że aż czterdzieści procent francuskich Żydów ukrywa żydowskie symbole. Trudno się temu dziwić, skoro każdego dnia dochodzi we Francji do tylu antysemickich ekscesów.\nNie lepiej sprawa wygląda w innych częściach zachodniej Europy. W Wuppertalu w Niemczech podłożono bombę w nowo zbudowanej synagodze, na sklepach w żydowskiej dzielnicy Rzymu ktoś wymalował swastyki, w Austrii doszło do ataku na izraelskich piłkarzy. To kilka przykładów realiów, z którymi mają do czynienia europejscy Żydzi. I nie jest to tylko chwilowa erupcja antysemityzmu w środowisku muzułmańskich imigrantów wywołana przez działania Izraela w Strefie Gazy. Nienawiść do Żydów narasta w zachodniej Europie od wielu lat.\nCoraz częściej dają jej wyraz przedstawiciele elit oraz wykształconych klas średnich. Najpopularniejszy włoski filozof Gianni Vattimo powiedział w wywiadzie dla tamtejszej stacji Radio 24, że Europejczycy powinni "kupić Hamasowi trochę rakiet", żeby "miał z czego strzelać do tych drani syjonistów", ponieważ arsenał, którym w tej chwili Hamas dysponuje, to tylko "rakiety-zabawki, z których tak naprawdę nikogo nie da się zabić". Jeden z najpopularniejszych hiszpańskich dramaturgów Antonio Gala opublikował artykuł, w którym usprawiedliwiał wypędzenie Żydów przed wiekami, z sugestią, że Europa powinna znów stać się Judenrein, aby ukarać Izrael za rzekome rzezie na niewinnych Palestyńczykach.\nŚwiatowe media dostrzegły problem, publikacje poświęcone aktualnej sytuacji europejskiego żydostwa i jego perspektywom na przyszłość utrzymane są w wyjątkowo ponurej tonacji. Pisano, że rośnie groźba nowej Kristallnacht ("Newsweek") lub że atmosfera w Paryżu zaczyna przypominać tę w Jerycha i Ramallah ("The Economist").\nSkoro historia się powtarza, w sytuacji fizycznego zagrożenia, ponowny exodus Żydów z Europy Zachodniej nie jest czymś nie do pomyślenia. Chcę postawić hipotetyczne pytanie: jeśli wszyscy Żydzi znów będą musieli opuścić zachodnią Europę, w którą stronę powinni się udać? I gdzie natrafią na najbardziej gościnne przyjęcie? Zakładam tu czysto teoretycznie, że nie zdecydują się na wyjazd do pozostającego w stanie nieustannej wojny i zagrożenia z zewnątrz, przeludnionego Izraela.\nMoże Ameryka mogłaby im zapewnić bezpieczne schronienie, jakie niejednokrotnie dawał Nowy Świat w ciągu pięciu ostatnich stuleci? Ja sam należałem do tych szczęśliwców, którzy - przeżywszy Holokaust - w końcu zostali przyjęci przez Stany Zjednoczone.\nNa początku lat 60. zrobiłem studia doktoranckie z literatury francuskiej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, potem zająłem się biznesem i zostałem hotelarzem. Ale gdybyście mnie zapytali wtedy, kiedy jako młody człowiek przybyłem do Ameryki, czy może być ona bezpieczną przystanią dla Żydów, miałbym poważne wątpliwości. Poziom antysemityzmu w Stanach Zjednoczonych osiągał zawrotne wyżyny przed II wojną światową (kiedy to dziesiątki milionów radiosłuchaczy wsłuchiwały się z zachwytem w antyżydowskie diatryby księdza Coughlina). W latach 30. za sprawą biurokratycznych trudności piętrzonych przez amerykańskich urzędników konsularnych nie zostały osiągnięte wyznaczone limity przyjęcia imigrantów z Niemiec. Na konferencji w Evian w 1938 roku Stany Zjednoczone oraz Wielka Brytania odrzuciły ofertę Hitlera, który proponował, że deportuje tylu Żydów, ile tamte kraje zechcą przyjąć. A w 1939 roku straż przybrzeżna nie pozwoliła przybić do brzegów Florydy parowcowi "S.S. St. Louis" wiozącemu 937 żydowskich uciekinierów z Niemiec, którzy w rezultacie musieli zawrócić do Europy i w większości zginęli w obozach koncentracyjnych. Nawet bezpośrednio po wojnie badania opinii publicznej w Stanach Zjednoczonych pokazały silny sprzeciw wobec przyjęcia większej liczby żydowskich uchodźców. Miało to być "rozwiązanie po rozwiązaniu ostatecznym" proponowane przez tych Żydów, którzy sprzeciwiali się koncepcjom syjonizmu i lansowali ten pomysł jako alternatywę dla stworzenia państwa Izrael.\nDopiero po klęsce powstania na Węgrzech w 1956 roku postawy społeczne w USA zaczęły się w znacznym stopniu zmieniać, w modę weszło udzielanie azylu nieżydowskim antykomunistycznym uchodźcom. Po roku 1960, kiedy to John Fitzgerald Kennedy określił siebie samego jako "prezydenta narodu imigrantów", ta jego wizja zatriumfowała pośmiertnie w Reformie Ustawy Imigracyjnej z 1965 roku. Potem, w roku 1967, nieoczekiwane zwycięstwo spisywanego już na straty Izraela w wojnie sześciodniowej zelektryfikowało Amerykanów bez względu na pochodzenie i antysemityzm znowu zaczął gwałtownie wygasać.\nAmerykańscy Żydzi, pomimo ich stale malejącego udziału procentowego w strukturze ludności USA, zaczęli odnosić bezprecedensowe sukcesy w dziedzinie intelektualnej, gospodarczej, kulturalnej i politycznej.\nSądzę jednakże, że nie od rzeczy będzie postawić niewygodne pytanie: czy sprzyjająca Żydom atmosfera będzie trwała w USA wiecznie? Wątpliwe, jeśli na Bliskim Wschodzie nadal będzie się utrzymywał ostry żydowsko-muzułmański konflikt. Kiedy z biegiem czasu społeczność muzułmańska Stanów Zjednoczonych wzrośnie z 2-3 procent do 8-10 procent, wzorem Francji, wywoła to określone konsekwencje społeczne, podobne do tych w Marsylii czy Paryżu.\nTu dochodzimy do ostatniego z zuchwałych pytań, które chcę postawić. Być może zatem, zamiast puszczać się na niepewne wody, europejscy Żydzi powinni przenieść się na jej wschód, tak jak czynili to ich przodkowie od XII do XVI wieku, kiedy setkami tysięcy wypędzani byli z praktycznie wszystkich krajów Europy Zachodniej? W Polsce, pomimo antysemityzmu Kościoła katolickiego, żydowska społeczność Rzeczypospolitej Obojga Narodów od czasu statutu kaliskiego (1264) uzyskała bezprecedensowy poziom autonomii. Następnie przez kilkaset lat Polska była jedynym krajem w Europie, który chętnie przyjmował Żydów, za co my, Żydzi, winni jesteśmy Polsce wieczystą wdzięczność. Z drugiej strony Żydzi odwzajemniali się w wielkim stopniu za tę gościnność przez swój wkład w intelektualne, kulturalne i gospodarcze życie Polski.\nDzisiejsze Marsze Żywych, podczas których amerykańska młodzież żydowska odnawia znajomość korzeni swych rodzin przed odwiedzinami w Izraelu, mają pewne niefortunne efekty uboczne. Jednym z nich jest utrwalenie dominującego obecnie spojrzenia na historię stosunków polsko-żydowskich w kategoriach czarno-białych, wzbudzającego, z jednej strony, nostalgię za światem sztetl, z drugiej zaś - odruch odrzucenia wywołany koszmarem Holokaustu. Tymczasem ponadsiedemsetletnie dzieje polsko-żydowskie były o wiele bogatsze, o wiele bardziej złożone i zniuansowane.\nSądzę, że zachodnioeuropejscy Żydzi chcący zacząć nowe życie w środowisku bezpiecznym dla nich i ich rodzin, ale tak, by nie opuszczać Europy, powinni znowu spoglądać na Polskę niczym na latarnię morską wśród wzburzonych fal. Polska może posłużyć za bezpieczną bazę i główną siedzibę dla żydowskich elit biznesu z Europy, których interesy mają charakter globalny. Jednym z powodów jest dynamizm polskiej gospodarki oraz gościnność Polaków i ich otwartość na kulturę żydowską. Przemawia do mnie metafora kończyny fantomowej, przywoływana przez polskich intelektualistów i dziennikarzy. Niegdyś prężną, a dziś niemal wygasłą społeczność żydowską porównują oni do amputowanej kończyny, której już nie ma, ale pozbawiony jej człowiek ciągle ma w niej czucie.\nŻydzi powracający do Polski przynieśliby ze sobą swe doświadczenie w nauczaniu na najwyższym poziomie akademickim (nawet w Papieskiej Akademii Nauk blisko jedna trzecia członków to Żydzi). Ich wiedza ekonomiczna, w dziedzinie handlu międzynarodowego i w ogólności biznesu mogłaby zmienić Warszawę w główne centrum obrotu finansowego w Europie. Nie zapominajmy też o żydowskiej tradycji działań charytatywnych, by wspomnieć chociażby Leopolda Kronenberga, inicjatora i fundatora Filharmonii Warszawskiej oraz Szkoły Handlowej w Warszawie. Liczniejsza obecność Żydów w Polsce również dzisiaj zaowocowałaby budową szpitali, szkół, uniwersytetów czy muzeów, tak jak dzieje się to od lat w innych częściach świata.\nPrzed stuleciami ludowa etymologia żydowska zabawiała się twórczo, acz niezbyt ściśle, pochodzeniem nazwy Polski, wywodząc ją z hebrajskich słów: "po lin", co znaczy: "tu zamieszkaj". Pewna żydowska legenda ludowa opowiada, że gdy Żydzi przybyli do Polski, natrafili na Las Kawęczyński, gdzie na każdym z drzew wyryty był traktat z Talmudu. Może przyszedł już czas, by odkurzyć korę z tych drzew.\nSeveryn Ashkenazy urodził się w Polsce w 1936 r. Przeżył Holokaust wraz z rodzicami i bratem. W 1946 r. wyjechał z rodziną z Polski do Francji, a w 1957 r. emigrował do USA. W 1964 r. założył firmę deweloperską. Obecnie prowadzi Fundację "L'Ermitage", która udziela wsparcia dzieciom z udziałem światowej sławy artystów. Jest założycielem i filarem stowarzyszenia Beit Warszawa oraz fundacji Heritage and Rebirth, Beit Polska i Beit Warszawa\nimigracja zydów do polski\n? juderaus 04.05.2020 17:34:23\n4 lutego 2018, 0:19, henrykxx56:\nŻyd będzie zawsze Żydem. Pięknie mówią, aby zdobyć to, co chcą nawet za cenę życia swoich ludzi. To Żyd wszystko powie, co chcesz usłyszeć i będzie dążył do celu. Nigdy Polaków nie szanował zawsze uważał nas za coś gorszego od nich. Robią wszystko, co im przekazał Jakub Bergman pomału nie spieszyć się a zdobędziemy ziemie Polskie i ich Polaków będą należeć ulice a do nas Kamienice. Żyd ma rządzić a Polak ma być niewolnikiem dla Żydów i wykonywać wszystkie prace fizyczne, bo nasz naród jest wybrany i my Żydzi tylko nadajemy się do rządzenia a nie do roboty. Od tego będą pachołki Polskie. I dlatego Żyd powinien opuścić ziemie Polskie lub a oporny Żyd to Polska powinna otworzyć granice dla Muzułmanów żeby w Polsce byli to Żyd szybko by opuściła granice Polskie. Tak Kochają nas Żydzi, że ostatnio Polskich turystów w Izraelu na plaży pobili. A ty Polaku masz być miły dla tego bagna. I nasz prezydent powinien podpisać uchwałę IPN i nieba się Izraela ani Amerykanów, bo tam są Żydzi i nas Polaków zastraszyć. Aby mogli rządzić w tym kraju. A co my jesteśmy mordercami a co robią Żydzi z Palestyńczykami święte Żydowskie aniołki.\n4 maja, 17:32, ? juderaus:\nA to dla tego że:Ci którzy ich tępili (niemcy) i kolaborowali (francuzi) z oprawcami to dziś ich przyjaciele, a Ci którzy w swojej głupocie narażali swoje życie i swoich rodzin to dziś dla nich wrogowie i oprawcy którzy powinni im zapłacić za to że ich ratowali! No cóż kosztowna to lekcja dla polaków ale za wiedzę trzeba płacić, w przyszłości jak ktoś zgotuje żydom powtórkę z rozrywki, to My Polacy nawet nie kiwniemy palcem aby im pomóc!\nCi którzy ich tępili (niemcy) i kolaborowali (francuzi) z oprawcami to dziś ich przyjaciele, a Ci którzy w swojej głupocie narażali swoje życie i swoich rodzin to dziś dla nich wrogowie i oprawcy którzy powinni im zapłacić za to że ich ratowali! No cóż kosztowna to lekcja dla polaków ale za wiedzę trzeba płacić, w przyszłości jak ktoś zgotuje żydom powtórkę z rozrywki, to My Polacy nawet nie kiwniemy palcem aby im pomóc!\n? juderaus 04.05.2020 17:32:52\n? juderaus 04.05.2020 17:30:56\n4 grudnia 2018, 3:28, Ryszard:\nTu dochodzimy do ostatniego z zuchwałych pytań, które chcę postawić. Być może, zatem, zamiast puszczać się na niepewne wody, europejscy Żydzi powinni przenieść się na jej wschód, tak jak czynili to ich przodkowie od XII do XVI wieku, kiedy setkami tysięcy wypędzani byli z praktycznie wszystkich krajów Europy Zachodniej? W Polsce, pomimo antysemityzmu Kościoła katolickiego, żydowska społeczność Rzeczypospolitej Obojga Narodów od czasu statutu kaliskiego (1264) uzyskała bezprecedensowy poziom autonomii. Następnie przez kilkaset lat Polska była jedynym krajem w Europie, który chętnie przyjmował Żydów, za co my, Żydzi, winni jesteśmy Polsce wieczystą wdzięczność. A taka wdzięczność do Polski jest od Żydów, że w Ameryce wymyślili ustawę, 447 aby Polskę okraś za ich dobroć. Jakby postępowali jak inne państwa w europie z Żydami to by dziś nas szanowali nawet by im do głowy nie przyszło podważać Polską ustawę IPN i chcąc oszukać historie i taka jest wdzięczność Żydów do Polski. A powinni Polacy robić to, co Francuzi palić im synagogi i zabijać Żydów to szybko byśmy się pozbyli Żydów i inne państwa zaczęłyby nas szanować razem z Żydami a tak zrobią z nami Polakami to, co robią z Palestyńczykami będą nas zabijać na Polskiej ziemi zamiast my Polacy Żydów. Bo w Polsce mieszkają idioci, co się Żydom tłumaczą, jacy my Polacy jesteśmy dobrzy a kula w łeb i zakopać Żyda głęboko pod ziemią i żeby żadnego śladu po Żydach nie zostało a nie są w rządzie i robią sobie miejsce dla pozostałych Żydów a Polaków z własnej ziemi wyrzucić gdzie macie honor i ambicje żeby nami rządził Żyd a wynocha z Polski Żydzie i nie tłumaczyć się a tylko kula w łeb tak powinien postąpić prawdziwy Polak. Bo na rząd to liczyć nie możesz, bo są skorumpowani i kupieni przez Żydów. Pomyśl Polaku o przyszłości naszego kraju i co zostawimy naszym dzieciom. Chyba nie chcesz żeby był niewolnikiem Żydowskim gojem a to się zanosi jak nic z nimi nie zrobimy. Zastanów się o przyszłości naszego kraju, co nią jest Polska.\n? juderaus 04.05.2020 17:29:11\n28 grudnia 2018, 20:22, Jaro:\nPracuje w dużej Firmie koncernie i niestety wiem jak działają nowo przyjęci Żydzi . Nic nie potrafią ale manipulują oszukują i maja wspaniałe hasło dla pracujących , ktore potajemnie sobie przekazują " czym wiecej obiecasz tym mniej zapłacisz " poznałem te manipulacje na własnej skórze . Za to mamy ich szanować ? Za to że wykonałem solidnie swoja prace a oni nie robiąc nic przywłaszczyli sobie moje cieżko zarobione pieniądze . Złodzieja Nigdy nie uszanuje i każdemu mowię Polska nie dla Żydów i złodziejstwa . Przykre ale prawdziwe\nŚwięte słowa, sama prawda, gonić to plugastwo tam, skąd ich diabli przynieśli!\n? juderaus 04.05.2020 17:26:57\nJak ci tam było tak dobrze, to wypad na ukraine teraz będziesz tam mieć jeszcze lepiej zydek jest tam prezydentem, przedtem patroszenko a teraz załenski!\ngość2 18.01.2020 00:58:10\nŻydom marzy się ponowna kolonizacja Polski...coś okropnego\nGość 27.11.2019 02:46:00\nA zapytali czy ich tu chcemy? Po tym jak nas sprzedawali mordowali za komuny zmieniali nazwiska dla niepoznaki. A na koniec chcą nas przy pomocy Trampka okraść nas z pieniędzy\nJaro 28.12.2018 20:22:39\nRyszard 04.12.2018 03:28:24\nGość 20.11.2018 00:28:32\nŻydzi mają roszczenia do Polski o majątki przedwojenne a po wojnie upłynęło 73 lata to już Żyd ma nowe roszczenia do Polski, bo pierwsza ustawa jest 447 a jaką teraz Amerykanie wymyślą dla polski nową ustawę. Amerykanie a powinni bo tyle lat Żyd mieszka w Polsce to może już im Polska następne miliardy jest winna. Bo w Polsce tak naprawdę mieszkają nie Polacy tylko idioci, co tak łatwo ich można wydymać bez mydła. Trzeba umieć zamordować i okras i zrobić z siebie niewinnym i mając tak jak Żyd swój obóz Zgoda w Świętochłowicach I swego kata Żydowskiego, co mordował ludzi, ale to nie ważne my Żydzi jesteśmy narodem wybranym i możemy mordować, bo to goje tak jak dzieci i kobiety od 10 lat w Palestynie są mordowane. Powiem jedno, że Żyd rządzi światem, bo każdy się ich boi a na Trumpa kiwną palcem a Ameryka robi wszystko, co Żyd karze tak jak nasz Polski kurdupel Kaczyński kiwał palcem a piesek Szydło z opuszczona głową szła do nogi, bo pan kazał i tak jest z Ameryka, bo pan Żyd im każe to oni robią wszystko. I z tego wszystkiego pachołki polskie się tym zarazili, że Izrael się nie zgadza jak z ustawą IPN to piesek Duda poleciał do Izraela się tłumaczyć, bo żonka Żydowska mu kazała. A resztę Polaków jak tak będzie, którzy nie zdążą wyjechać z Polski będzie czyściła buty Żydom. Bo do tego wszystko dąży zamiast te bydło jakąś ustawą usunąć z Polski Żydostwo to nie myślą żeby się pozbyć, bo oni cały czas będą nas nękać i ziemie zleją tym Żydowskim bydłem, że nie będzie miejsca dla Polaka, bo wszędzie będziemy mieli Żydów czy do tego dąży rząd Polski żeby zostać pachołkami Żydów, bo jak widzę to już robicie to, co wam powie Żyd z Izraela czy z Ameryki. Chyba, że jesteście skorumpowani przez Żydów i za parę centów kupieni to, co innego, że tak jest w Polsce a nie inaczej. Ale został naród i na to wszystko patrzy i nic nie robi, bo ja Polak to tylko mogę pisać, bo do tego się nadaje a do czego innego nie jestem wstanie, bo mam raka i pod tlenem to, co ja mogę zwojować tylko patrzeć jak kraj pomału znika i nie będzie Polski tylko drugi Izrael, bo te bydlaki wszystko sprzedali a na końcu siebie, jako parob ki Żydowskie. Jak tak dalej pójdzie to za ile lat Polska będzie Żydowska a Polak zostanie historią? Bo wszystko w tym kierunku zmierza, ale ja chyba tego nie doczekam i szczęść boże, że tego nie będę widział. A nasi ojcowie będą się w ziemi przekręcali, że ginęli w wojnie po to żeby łatwo ręką została sprzedana Żydom. A nasze dzieci będą bezdomne na własnej ziemi, bo do tego doprowadzi rząd Polski i partie Polityczne takie jak PSL, PO a PIS zakończyło panowanie Polski. A naród zamiast bronić Polski to za robotą wyjeżdżał za granice zamiast bronić tę Polskę a nie dać się pozwolić, aby nas podzielono polaków na dobrych i złych a PIS to potrafił i łatwiej im takimi rządzić i sprzedać. A Żyd się cieszy, bo łatwiej nas Polaków zdobyć i rządzić nami i to nadejdzie w krótkim czasie żegnam.\nPS. Ludzie pochodzenia żydowskiego wnieśli istotny wkład w dorobek duchowy tego kraju, a nim jest ustawa 447 gdzie chcą Polskę okraś to na pewno wnieśli. Polacy powinni zrobić to, co Francuzi. Dziś mam wrażenie, że Francja zapomniała o swych kulturalnych żydowskich korzeniach. Kiedy oglądam w telewizji, co się dzieje na ulicach Paryża i Marsylii, odczuwam smutek i konsternację? W połowie lipca tysiące muzułmanów, którym towarzyszyła pewna liczba nastawionych antysemicko francuskich chrześcijan, maszerowały przez centrum Paryża, wznosząc okrzyki: "Śmierć Żydom!". Demonstranci podpalali samochody, demolowali żydowskie sklepy i - jak podawała prasa - część z nich, uzbrojona w noże, obrzuciła kamieniami i butelkami synagogę Izaaka.\nI tak powinno się stać w Polsce to samo, co we Francji z Żydami. Bo się nie da z nimi Żyć chcą okraś każde państwo Europejskie. Żyd w Polsce powinien być zabijany to wtedy by nas Polaków zaczęli szanować a nie jak Polski rząd z nimi się pieści i tłumaczy i chce być dla nich dobry to się nie da tak. Żyd musi wiedzieć, że jest na obce\nFlane 07.04.2018 09:18:13\nhenrykxx56 04.02.2018 00:19:56\nWarszawiak 02.02.2018 20:30:18\nArtykuł ważny ze względów historycznych, ale przepowiadanie przyszłości nigdy się nie sprawdza. Przesuwanie jakiegokolwiek narodu w gęsto zaludnionym świecie nie ma sensu. Ludzie różnych narodowości powinni się nauczyć współżyć w oparciu o naukę Chrystusa. Inaczej nic z tego nie będzie, o czym świadczą ostatnio klęski nazizmu, komunizmu, socjalizmu czy nawet demokracji typu "political correctness", gdzie o Chrystusie zapomniano, a ciągle mówi się tylko o wzroście dobrobytu itp.\nDarek 31.03.2017 16:29:22\nJeśli się uważasz za dziecko specjalnej troski i musisz mieć kuratora albo kogoś mądrzejszego, który poprowadzi cię przez życie za rączkę to zgłoś się sam na ochotnika do kibuca a Polaków w to nie mieszaj. Polacy sami sobie poradzą o ile nikt im nie będzie wiązał rąk i kneblował ust czy nakazywał jak się wypada zachować. Potrafimy sami zbudować swój Kraj a wtedy możemy zaprosić do niego każdego w charakterze umiejącego się z szacunkiem odnosić do gospodarza gościa. Tu jest Polska, to Kraj naszych przodków z dominującym systemem wartości, opartym na katolickim etosie społecznym i jeśli ktoś to respektuje jest mile widziany ale nie jako mądrzejszy i organizujący nam na swoją modłę przybysz wrogo i z pogardą nastawiony przybysz pragnący przejąć stery naszego państwa!\nWaldemar 14.02.2017 17:42:41\nTak, tęsknię za Żydami w Polsce. Nie za pięcioma, czy stu, ale za całą społecznością. II wojna była katastrofą i dla nich i dla nas, ciągle się po niej zbieramy. Symbolicznym zanegowaniem jej skutków, oprócz odzyskania podmiotowości międzynarodowej oraz rozwoju gospodarczego byłby POWRÓT (tak powrót, nie imigracja, czy "sprowadzenie") Żydów do Polski. Potrzebujemy żydowskich profesorów do rozruszania naszych feudalnych uniwersytetów. Potrzebujemy żydowskich handlowców do sprzedaży naszych produktów na całym świecie, żydowskich banków, żeby nauczyć się jak obracać pieniędzmi i żydowskich przedsiębiorców, żeby skończyć z gospodarką opartą na zbijaniu palet albo szpachlowaniu rozbitych samochodów. A znając żydowską zapobiegliwość w chronieniu swoich ziomków, to obecność stu, a jeszcze lepiej trzystu tysięcy Żydów, będzie lepszą ochroną dla czterdziestu milionów Polaków przed jakąkolwiek agresją niż tarcza antyrakietowa albo bomba atomowa.\nDwa srebrne medale polskich pływaków na MŚ!\nKolejny remis Jana-Krzysztofa Dudy w turnieju kandydatów


Obawy starego świata - Europejskie Obserwatorium Dziennikarskie - EJO\n10 sierpnia 2009 • Ekonomika Mediów • by Stephan Russ-Mohl\nKryzys mediów amerykańskich okazał się druzgocącym podmuchem dla wielu gazet. I choć w Europie wzrosła liczba wydawnictw prasowych, których istnienie jest zagrożone, to jednak nie grozi im aż taka katastrofa, jak tym w USA.\nMusimy zatem postawić ważne pytanie: Czy w Europie mamy szykować się na podobny rozwój wydarzeń? Wydaje się logicznym, że kryzys mediów w Europie będzie podążał w innym kierunku niż w Stanach Zjednoczonych. Mimo iż powinniśmy uchwycić się podobnych nowości technologicznych, to jednak pozostają różnice kulturowe, z którymi musimy się uporać.\nAmerykański przemysł wydawniczy był w głębokim kryzysie na długo przed zapaścią sektora bankowego i finansowego z jesieni 2008 roku. Według Deana Singletona, prezesa MediaNews Group, 19 z 50. największych amerykańskich gazet miało długi już wcześniej, latem 2008 roku.\nRoczny raport, opracowywany w ramach The Project for Excellence in Journalism, przynosi uderzająco ponurą przepowiednię, sugerującą, że branża prasowa jest bliska „swobodnego spadku”. Być może kilka spadochronów się otworzy, ale zgodnie z tym raportem końca kryzysu nie widać w ciągu najbliższych trzech lat.\nSami dziennikarze mają problem z radzeniem sobie z ich własną rozpaczliwą sytuacją. Oczywiście relacje na temat kryzysu w mediach przyjmują inny ton niż dotyczące choroby krów, ptasiej grypy, SARS czy świńskiej grypy. Przez ostatnie 9 lat naukowcy z Annenberg School of Communication analizowali programy informacyjne kilku dużych amerykańskich sieci telewizyjnych, przeglądali też strony 26 dużych amerykańskich gazet.\nOdnośnie kryzysu w mediach pojawiły się dwa odkrycia godne uwagi:\nPo pierwsze, Michael X. Delli Carpini, dziekan Annenberg School for Communication, powiedział New York Times’owi, że w badanym okresie relacje skupiały się głównie na kryzysie mediów drukowanych, pomimo tego że telewizyjne programy informacyjne i gazety codzienne w Stanach Zjednoczonych odnotowywały podobny spadek liczby odbiorców. Naukowcy znaleźli 900 artykułów poświęconych spadkowi nakładów w prasie i zaledwie 95 na temat słabnącego zainteresowania widzów wiadomościami TV.\nPodobnie skrajnie wypaczone proporcje można było znaleźć w relacjach telewizyjnych. Trzydzieści osiem z nich dotyczyło katastrofalnej sytuacji prasy, a sześć pikującym w dół udziałom programów informacyjnych. Niestety, badacze nie zwrócili uwagi na to, jak wiele miejsca poświęcono świńskiej grypie w tych samych gazetach i programach telewizyjnych, choć przecież ta nierównowaga wydaje się oczywista dla każdego nawet z niewielką wyobraźnią.\nPonadto, z 26 przeanalizowanych gazet tylko trzy potraktowały problem bardziej szczegółowo, jak można było przypuszczać: New York Times, Washington Post i Wall Street Journal. Te trzy tytuły opublikowały blisko połowę wszystkich badanych artykułów. Jeśli idzie o sieci telewizyjne, to tylko CNN i Fox dostarczyły większości materiału do badań.\nTrudno zdobyć porównywalne dane z niemieckojęzycznych krajów, jednak przegląd artykułów z większych gazet sugeruje, że kryzys w mediach został niemal zignorowany w porównaniu z amerykańskim krachem finansowym, który tlił się na kilka miesięcy zanim upadek Lehman Brothers rozpalił medialne szaleństwo w Europie ostatniej jesieni.\nNa przykład Süddeutsche Zeitung ukrył złe wieści w śródtytule: „Papierowe tygrysy: Amerykańskie gazety pozostają bez wpływu na przebieg kampanii wyborczej. Ich finansowa sytuacja jest niepewna” (11.07.2008). Frankfurter Allgemeine Zeitung zaproponował zgodny z prawdą, lecz pojednawczy tytuł: „Mroczna perspektywa dla amerykańskich wydawnictw prasowych” (10.03.2008). Neue Züricher Zeitung początkowo donosił o “silnym spadku nakładów amerykańskich gazet” (29.10.2008), ale już tydzień później zaproponował nową wersję „Rzeź w zachodnich mediach” (7.11.2008). Choć wciąż ogólnikowo, to jednak trafniej. Dziennikarze radzili sobie z tematem zbiorowo nie jak „gończe psy” społeczeństwa informacyjnego, lecz raczej jak dziwna odmiana strusia i leminga.\nW czym wydarzenia w Ameryce i Europie różnią się tak? Co uzasadnia założenie, że kryzys rozwinie się inaczej w Europie niż w Stanach Zjednoczonych? Można by rozważyć ogromne różnice w zawartości gazet. Na przykład większość niemieckojęzycznych tytułów nie jest tak drobiazgowo skupiona na wydarzeniach lokalnych, jak ich amerykańskie odpowiedniki.\nKomunikolog, Miriam Meckel, która spędziła sporo czasu pracując wUSA, twierdzi, że „Jeśli patrzysz na rynek amerykański, to szybko zrozumiesz, dlaczego internetowe strony nowych mediów i blogi, jak np. Huffington Post, są takie popularne. Gazetowy krajobraz jest tak beznadziejny, że jest sporo miejsca na coś nowego.”\nZ wyjątkiem New York Times, Washington Post i Wall Street Journal spadek jakości gazet dużych miast, jak np. Boston Globe, Chicago Tribune czy San Francisco Chronicle lub San Jose Mercury News, jest bardzo wyraźny. Jednak punkt widzenia Meckel jest związany z tu i teraz. Fakt, że godny ubolewania stan mediów informacyjnych jest bezpośrednią konsekwencją radykalnych cięć w budżecie, nie zawiera się w jej analizie sytuacji. Zaledwie 10 lat temu można było wrócić ze Stanów Zjednoczonych z licznymi przykładami innowacyjnego/nowoczesnego dziennikarstwa amerykańskiego.\nZespołowa dziennikarska porażka\nOprócz wyboru zawartości, różnice kulturowe pomiędzy widowniami mogą wyjaśniać odmienny kierunek kryzysu europejskiego. Na przykład jest mało prawdopodobne, żeby Niemcy lub Szwajcaria okazały się kulturą blogerów i dziennikarstwa obywatelskiego, jak to się stało w USA. Nawet radio mówione, które wciąż cieszy się ogromnym powodzeniem w Stanach, okazało się w Europie klapą. Ekspert od mediów, Peter Laufer, jest przekonany, że to niepowodzenie wynika z faktu, że Europejczycy – w przeciwieństwie do bardzo rozmownych Amerykanów – są niechętni do publicznego wypowiadania swoich opinii. Laufer ma firmę, w zasięgu której są obie kultury, i kilka lat temu próbował założyć radio mówione w krajach niemieckojęzycznych – bez powodzenia.\nNiemcy i wiele innych europejskich krajów nie są tak politycznie podzielone. Europa nie ma na swym koncie rekordu zbiorowej dziennikarskiej porażki, jaki istnieje w Stanach Zjednoczonych, kiedy to niemal wszystkie media uległy presji administracji Busha w jego krucjacie przeciwko Irakowi. Przypuszczalnie dominujące media w Europie nie zetkną się z tak wielkim brakiem zaufania wśród młodych odbiorców, jak miłująca Internet generacja Amerykanów.\nWreszcie, media drukowane w Europie nigdy nie były aż tak zależne od reklam jak w USA. Ogólnie rzecz biorąc, 35 do 50 proc. finansowania pochodzi z prenumeraty i sprzedaży ulicznej, podczas gdy nawet w dobrych czasach gazety codzienne w Ameryce wypracowywały zaledwie między 15 a 20 proc. dochodów bezpośrednio od czytelników. W Europie media nie popełniły kolosalnego błędu, umieszczając wszystko w Internecie za darmo, jako że wiadomości mogą być wciąż sprzedawane w drukowanej postaci. „Ruch wsteczny”, w stronę płatnego dziennikarstwa online powinien być zatem w Europie łatwiejszy.\nRyzykowne finansowe akrobacje\nPozostaje nadzieja, że media w „Starej Europie” będą się trzymać z dala od zagrywek prywatnych inwestorów i spekulantów, jak miało (i wciąż ma) to miejsce w Ameryce. Przynajmniej jak dotąd wydaje się to nie do pomyślenia, żeby inwestorzy, jak Sam Zell, który mając jedynie 315 mln dolarów własnego kapitału, zgromadził 8,2 mld dolarów, by przejąć kontrolę nad Tribune Co. (która zawiera Chicago Tribune i Los Angeles Times). Jako część umowy był w stanie przenieść zadłużenie na fundusz emerytalny swoich pracowników.\nZ drugiej strony: Czy Stary i Nowy Świat naprawdę tak bardzo się różnią, gdy w grę wchodzą finansowe akrobacje? Kto by pomyślał rok temu, że solidna skała państwowego German Landesbanken może, przy użyciu pieniędzy podatników, uruchomić interesy wysokiego ryzyka w amerykańskim sektorze nieruchomości i inwestycji bankowych?\n„Trochę jak darmowy lunch”\nClay Shirky, ekspert od mediów i Internetu, uważa, że w czasie rewolucji „stare” często upada zanim nowe stanie się widoczne. Nawet rewolucjoniści nie mogą przewidzieć, co się później stanie. Clayton Christensen, ekonomista z Harvardu, jest przekonany, że nowe technologie są „destrukcyjne” i obecne trendy nie mogą być pewnym wykładnikiem przyszłości. Dlatego wydaje się, że musimy odrobić podstawową lekcję z ekonomii – „Nie ma czegoś takiego, jak darmowy lunch”. W tym świecie dobry lunch z reguły kosztuje. Na dłuższą metę wyszukane, intelektualne menu będzie prawdopodobnie dostępne tylko w Internecie, ale jedynie wtedy, jeśli zgodzimy się za nie zapłacić.\nMamy okazję, aby w samą porę wyciągnąć kreatywne wnioski z amerykańskiego kryzysu. Jednakże będzie to możliwe tylko wtedy, jeśli dziennikarze i menedżerowie mediów będą przywiązywać do tego większą uwagę zamiast po prostu chować głowy w piasek jak strusie lub poruszać się w stadach niczym lemingi.\nZdjęcie pochodzi z flickr.com – http://www.flickr.com/photos/36152631@N05/3752288758/\n» Ekonomika Mediów » Obawy starego świata


Strefa smaku: Śnieżne kule\nPrzygotowań świątecznych ciąg dalszych. Oprócz ciast i pierniczków znalazł się czas na inne drobne słodkości. Tym razem przedstawiam przepis na śnieżne kule, bardzo smaczne i świąteczne ciasteczka. Smak migdałów i pomarańczy jest lekko wyczuwalny, dlatego też nie trzeba być wielkim fanem tych smaków. Bardzo szybko się je przygotowuje i równie szybko piecze. Naprawdę polecam.\nPrzepis pochodzi z tej strony, wprowadziłam trochę zmian. Wyszło 40 ciasteczek.\n250 g miękkiego masła (u mnie margaryna)\ncukier puder pół na pół z glukozą - do obtoczenia\nPiekarnik nagrzać do 180 stopni. Wszystkie składniki wymieszać na jednolitą masę (ja to zrobiłam drewnianą łyżką). Brać porcje ciasta i zlepiać kulki trochę większe od orzecha włoskiego, układać na natłuszczonej blaszce. Piec 12 - 15 min, do zezłocenia. Lekko przestudzić i obtoczyć w mieszance cukru pudru i glukozy.\nAutor: Strefa Smaku o 14:59\nEtykiety: Boże Narodzenie, ciastka, migdały, płatki migdałów, skórka pomarańczowa\nMagda 22 grudnia 2012 23:47\nPychotki...Chyba jeszcze jutro je zrobię:)))


Disco party Karnawałowa Noc Disco Polo - zapraszamy 13 stycznia 2017 przeczytaj na Polo.tv Telewizja Muzyczna Polo TV *Polo.tv\nKarnawałowa Noc Disco Polo źródło: materiały prasowe\nDisco party - już w piątek 13 stycznia 2017 oficjalnie otwieramy sezon koncertowy 2017! Prezenterzy Polo tv już są zwarci i gotowi na nowe wyzwania. Czekamy na was w Sosnowcu gdzie odbędzie się disco party o nazwie Karnawałowa Noc Disco Polo! Na scenie prawdziwi giganci disco polo - gwiazdy i zespoły disco polo takie jak: Zenek Martyniuk i Akcent, Power Play, Andre, Basta, zespół Doxxx oraz gość specjalny Sydney 7. Relacja z imprezy w Polo tv! Koncert poprowadzi dla was Maciej Smoliński.\nMuzyczne disco party z największymi gwiazdami disco polo odbędzie się w Hali widowiskowo-sportowej. A zatem uczestników koncertu rozgrzewać będą hity disco polo samego króla disco polo Zenka Martyniuka. Na scenie prócz grupy Akcent pojawią się również chłopaki z Power Play, zwariowana ekipa Basty, Andre oraz uczestnicy czwartej edycji Disco Star grupa Doxxx. Impreza startuje o 20:00 a poprowadzi ją dla was nasz prezenter Maciej Smoliński. Jesteśmy przekonani, że ta trzynastka będzie dla was na prawdę szczęśliwa! Czekamy na was i waszych przyjaciół.\nOGLĄDAJ ZA DARMO POLO TV NA POLOTV.PL Komentarze


Jaki warsztat do regeneracji rozruszników - Trójmiasto ?! : Serwisy, warsztaty, myjnie, auto komisy\nJaki warsztat do regeneracji rozruszników - Trójmiasto ?!\n25 Lut 2013, 13:56\nWitam, potrzebuje jakiś namiar na serwis, warsztat, osobę, która regeneruje dobrze rozruszniki i alternatory na terenie Trójmiasta. Być może miałbym kilka zleceń w miesiącu, także najlepiej było by aby osoba regenerująca wystawiała gwarancję i miała nie wygórowane ceny.\nRe: Jaki warsztat do regeneracji rozruszników - Trójmiasto ?!\n26 Lut 2013, 13:13\nWydaje mi się, że powinieneś poszukać na szrotach, tam czasem perełki się trafiają w dobrych cenach, lecz za jakość nie ręczę.\n27 Lut 2013, 12:32\nJa mógłbym podpisać się pod Polstarterem z Gdańska. Robiłem u nich kilka rozruszników i nie miałem żadnych zastrzeżeń co do ich pracy. Jeśli chodzi o cenę, to wydaje mi się, że mają tak jak wszędzie, aczkolwiek regenerują solidnie i tego możesz być pewien. O ile się nie mylę również gwarancję wystawiają.\n28 Lut 2013, 12:38\nMnie też ktoś kiedyś polecił Polstartera z tym, że oddział w Wawie. Robiłem na początku grudnia u nich alternator. Majster w porządku idzie z nim pogadać jak z człowiekiem. Dodatkowym atutem jest możliwość wybrania, skonfigurowania podzespołów wedle uznania. Gwarancja jest wystawiana. Jeśli w Gdańsku robią tak jak w wawie to mogę polecić.\n01 Mar 2013, 11:13\nstig01 napisał(a): Ja mógłbym podpisać się pod Polstarterem z Gdańska...\nDzięki podjadę, po pracy i obadam teren jak wygląda.\nPolecam warsztat PATRONS Białystokdobry i tani lakiernik ze Śląska najlepiej Gliwice/Zabrze\nTagi: warsztat, gwarancja, alternator, serwis\nTrójmiasto - jaki komis wybrać? - Serwisy, warsztaty, myjnie, auto komisy\nWyciszanie samochodu - Jaki warsztat? - Serwisy, warsztaty, myjnie, auto komisy\n18,99 PLN Wiatrak wentylator samochodowy dmuchawa 12V + DOSTAWA 24H // ODBIÓR OSOBISTY WARSZAWA ul. Grochowska 172, ul. Modlińska 237 // (5901225420442) 14,99 PLN Wiatrak Wentylator samochodowy Dmuchawa 12V + DOSTAWA 24H // ODBIÓR OSOBISTY WARSZAWA ul. Grochowska 172, ul. Modlińska 237 // (5907476614678) 89,99 PLN Klucz do śrubunków NEO 02-060 1/2 cala z grzechotką


Warsztaty artystyczne z dziećmi - "Mieszkam w swoim obrazie"\nWiadomości24 » Styl życia » Dzieci i Młodzież » Warsztaty artystyczne z dziećmi - "Mieszkam w swoim obrazie"\nMiejscowość: Suchy Las Kraj: Polska\nO mnie: Lubię wiatr we włosach...tworzę - jestem artystą, ale również intensywnie staram się rozbudzać aktywność innych...\nArtykuły (32) Galerie (7) Średnia ocen: (4.61)\nWernisaż wystawy "W labiryncie między"\nMiędzynarodowa wystawa Dones X Dones – Woman X Woman w Hiszpanii\nPierwszy wernisaż w Galerii Muzeum Drukarstwa Warszawskiego\n#1959 wg odsłon (miesięczny)\nData dodania: 2009-10-31 21:33\nIdea warsztatów "Mieszkam w swoim obrazie" skupia się na dawaniu sztuki innym, dzieleniu się jej pozytywną energią oraz przygotowywaniu najmłodszych do odbioru sztuki. Najprostszą drogą są właśnie warsztaty artystyczne, które modyfikuję w zależności od wieku dzieci.\nKiedy 15 lipca zaczynałam malowanie domu w jeden wielki obraz, nie umiałam jeszcze wtedy przewidzieć kiedy skończę to robić - zbyt wiele czynników miało na to wpływ. Jednak od samego początku zakładałam, że kiedy skończę, to będzie to z jednej strony koniec, a z drugiej początek drugiej części mego projektu. Bo cała idea "Mieszkam w swoim obrazie" skupia się na dawaniu sztuki innym, dzieleniu się jej pozytywną energią - bo moja praca do smutnych nie należy - oraz przygotowywaniu najmłodszych do odbioru sztuki. Najprostszą drogą są warsztaty artystyczne, które modyfikuję w zależności od wieku dzieci.\nPierwsze, zaprosiłam dzieci - czterolatki - z sucholeskiego przedszkola Leśne Ludki. Minęły ponad dwa tygodnie od sfinalizowania "Mieszkam w swoim obrazie" i przyznam, myślałam, że pogoda będzie bardziej łaskawa, ale okazało się, że dopiero miniona środa, była tym słonecznym, sympatycznym dniem, kiedy mogłam zaprosić dzieci do siebie. Przyszły: słoneczne jak słonko, uśmiechnięte i rozmowne, świetnie słuchały i znakomicie odpowiadały. Bo nasze warsztaty to był czas zabawy, pytań i odpowiedzi na temat tego co zrobiłam, i co moi mali goście zobaczyli na miejscu. Były też pytania o artystę - kto to jest, i o kolory, i o to czy niebo jest niebieskie...\nNa pewno nikt się nie nudził, na pewno były słodkie nagrody. A później, dzieci wybrały kolorowe kredy i przed moją pracą, moim "Mieszkam w swoim obrazie" narysowały swoją wersję kolorowego domu marzeń. Razem z dziećmi postanowiliśmy, że otwieramy konkurs malarsko-rysunkowy, na wymarzony dom.\nOczywiście zostałam zaproszona na rewizytę do dzieci, a 25 listopada w Dzień Pluszowego Misia, który dzieci obchodzą, jako bardzo dla nich ważne święto, będę u siebie gościć wszystkie przedszkolaki z niedalekich Złotnik. Muszę dodać, że naszym działaniom przyglądały się i przysłuchiwały panie reporterki. Dzieci udzielały bardzo rezolutnych odpowiedzi dla Radia Merkury. Kolejne warsztaty zorganizuję tak, by moi zaproszeni goście nie mieli poodmrażanych nosków. Zatem wszystko zależy od pogody i chyba rozciągnie się aż do wiosny. Zobaczymy.\nRola rodziców w terapii przez sztukę\nWędrówki przez Chiny – II edycja konkursu\nKonkursy w Domu Kultury PODGÓRZE w Krakowie\nTagi: sztuka kreacja artysta działanie w przestrzeni nowy projekt artystyczny\n+47 / -38\nDziękuje, dziękuje - przepraszam za brak odzewu, ale dopinam wyjazd i kończe przygotowania:)\nale wazne są dla mnie te Wasze ciepłe słowa - jak cholera:) pozdr BEA\nSerdecznie pozdrawiam i podziwiam, to wspaniałe pomysły i piękne efekty. Jesteś niezwykłą artystką.\n+38 / -46\nW stolicy? To może się wybiorę:)\n:) Dziękuję Marysiu:)\nTo na prawdę jest niesamowite uczucie, gdy tak czyste i otwarte istotki, jak małe dzieci, cieszą się tym co zrobiłam, widzę że je to inspiruje....o to chodziło:)\nJuż zostałam zaproszona do Warszawy na warsztaty:) przy okazji mojego wykładu:) więc się dzieje i to jest to po co chce mi sie wstawać z łóżka:)\nDzieki za gwiazdy...z nieba:)\nWspaniale. Tak małe dzieci są bardzo otwarte na nowe doświadczenia. Może któreś z nich także zostanie wielkim artystą jak Ty Beatko. 5*\nDziękuję:) własnie dlatego od takich maluchów zaczęłam i choć w planach miałam po jednych warsztatach dla każdej szkoły i przedszkola, to teraz, kiedy miałam z tak cudnymi dzieciaczkami do czynienia - wpadłam - nie umiem odmówić i...no taki mój los hahaha..całe przedszkola i szkoły tu walą...i mieszkaja ze mną w moim obrazie:)


Data spotkania: 2019-11-03 17:30:00\nStrzały na bramkę przeciwnika: 32 - 29 Liczba wszystkich kar w meczu: 4 - 4\n0 : 1 Szymon Marzec ( Władisław Jełakow - Tomasz Pastryk ) 5 na 4 15:32\n1 : 1 Aleksiej Jefimienko ( Mateusz Bryk - Filip Komorski ) 5 na 5 PENS 48:13\n2 : 1 Michael Cichy 3 na 3 63:09\n07:44 Szymon Marzec (#71) Lotos PKH 2 min. Wysoki kij\n07:44 Bartłomiej Pociecha (#67) GKS Tychy 2 min. Nadmierna ostrość w grze\n12:46 Konstantin Tieslukiewicz (#14) Lotos PKH 2 min. Wysoki kij\n13:45 Gleb Klimienko (#15) GKS Tychy 2 min. Atak kolanem\n24:25 Ladislav Havlík (#22) Lotos PKH 2 min. Wysoki kij\n29:25 Gleb Klimienko (#15) GKS Tychy 2 min. Zahaczenie\n35:00 Michał Kotlorz (#87) GKS Tychy 2 min. Atak kijem trzymanym oburącz\n43:20 Pawieł Popow (#25) Lotos PKH 4 min. Wysoki kij\n64min. GOOOL!!! Tym razem Cichy bezbłędnie pod bramką Fucika... GKS wygrywa 2-1!\n63min. Kapitalna szansa GKSu… Cichy obok bramki\n63min. Uderzenie Rożkowa, broni Murray\n62min. Pierwsza minuta pod dyktando gospodarzy... dobre okazje Ciury i Szczechury\n61min. Zaczynamy dogrywkę... wznowienie dla GKSu\n60min. Koniec III tercji... czekamy na dogrywkę\n60min. Polodna po lodzie, przebija nad poprzeczkę Murray\n59min. Pastryk mija się z krążkiem pod bramką Murraya\n57min. Bagiński zdecydował się na przebój... jego strzał jest za lekki by zaskoczyć dzisiaj Fucika\n55min. Jeronau wzdłuż bramki do Mroczkowskiego, uderzenie na bramkę i kapitalne wyczucie Fucika\n50min. Świetna okazja Stebera… ale i Murray zasługuje na brawa\n49min. GOOOL! Jefimienko z bliska doprowadza do wyrównania!\n47min. Witecki zbyt długo zwlekał z oddaniem strzału i Fucik zdążył się przemieścić\n47min. Długa wymiana podań w tercji obronnej gości.. wreszcie strzał, Bryk z dystansu prosto w bramkarza\n45min. Jeronau z niebieskiej a z bliska Rzeszutko i Jefimienko… górą niesamowity Fucik\n44min. Podwójna kara mniejsza dla Popowa za atak wysokim kijem na Michała Kotlorza\n43min. Dobra próba Popowa\n42min. Mroczkowski po lodzie, Fucik odbija\n40min. Witecki zza obrońcy... Fucik instynktownie broni\n39min. Jeszcze raz Adam Bagiński ale tym razem refleksem popisał się Fucik\n39min. Bagińśki tylko w boczną siatkę\n38min. Cichy zahaczany w sytuacji sam na sam... arbiter nie odgwizduje przewinienia\n36min. Kolejna okazję marnuje Steber\n36min. Gdańszczanie z przewagą jednego zawodnika, uderza na bramkę Vitek… dobija Havlik\n34min. Polodna oddaje do boku, uderza Steber ale Murray odbija za bramkę\n34min. Cichy z trzech metrów pod poprzeczkę... Fucik wyciąga rękę i wyłapuje krążek\n33min. Bagiński prosto do łapaczki Fucika\n32min. Polodna marnuje doskonałą okazję... GKS w pełnym zestawieniu\n31min. GKS wychodzi z kontrą, zablokowany Mroczkowski pod gdańską bramką\n30min. Witecki uderza tuż nad bramką\n29min. Jefimienko po lodzie... wyciąga to jakimś cudem Fucik\n28min. Mroczkowski z bliska, kijem przebija Fucik\n28min. Witecki wymanewrował gdańską defensywę ale uderza nad bramką\n27min. Rzeszutko z bulika zza obrońcy, Fucik odbija dzisiaj wszystko\n25min. Cichy przymierzył w okienko, odbija Fucik\n24min. Gościński z bliska ale nie pokonuje Fucika\n22min. Doskoanałą okazję marnuje Witecki\n21min. Vitek z dystansu, broni Murray\n19min. Gołowin marnuje doskonałą sytuację... Murray końcem parkana trąca krążek który dzięki temu trafia w słupek tyskiej bramki\n19min. Marzec faulowany sam na sam... karny\n19min. Jeronau bliski doprowadzenia do wyrównania... szczęśliwie Fucik\n18min. Goście 2 na 1... Mocarski nad poprzeczką\n16min. GOOOL!!! Szymon Marzec z bliska wpycha gumę do bramki obok zdezorientowanego Murraya!\n15min. Vitek strzałem zza obrońcy próbował zaskoczyć Murraya\n14min. Gospodarze grają z przewagą jednego zawodnika... Klimienko prosto w bramkarza\n12min. GKS w akcji 2 na 1 Alexei Jefimienko obija parkany Fucika\n11min. Witecki przed szansą... przekombinował\n9min. Dobra okazja GKSu… Komorski w ostatnim momencie zablokowany\n8min. Gołowin stracił krążek na niebieskiej, Jeziorski pierwszy go dopadł i oddaje groźny strzał na bramkę\n6min. Ciura spod bandy... Fucik odbija\n4min. Popow z trzech metrów, Murray odbija... poprawia z dystansu Tieslukiewicz ale i tym razem bramkarz GKSu górą\n3min. Mocny strzał Pociechy z niebieskiej, broni Fucik\n2min. Jeziorski skutecznie zablokowany pod bramką Fucika... jego lekki strzał nie sprawia problemów bramkarzowi\n1min. Gołowin z bulika minimalnie obok słupka\n31 J. Murray (BR1) 63:9 29 28 1 0.97\n11 M. Gościński (LO) 0 0 0 0 0\n33 T. Fučík (BR1) 63:9 32 30 2 0.94\n25 P. Popow (LS) 0 0 0 4 0


RM Edycja 2018 – Rower – Tczew\nHome RM Edycja 2018\nW Tczewie już po raz trzeci rusza kampania “Rowerowy Maj”. Akcja ma zachęcić najmłodszych do jak najczęstszego korzystania z dwóch kółek (i nie tylko) – jako zdrowego środka transportu. A kiedy na rower przesiądą się najmłodsi, być może przykład ze swoich latorośli wezmą też rodzice.\nWarunkiem udziału w Kampanii było zarejestrowanie szkoły poprzez formularz zgłoszeniowy oraz wyznaczenie szkolnego koordynatora do dnia 15 marca br.\nW tegorocznej III edycji tczewskiej odsłony Rowerowego Maja, weźmie udział aż 10 placówek (w 2016 roku było 8, a w 2015 roku 4), w tym 2 niepubliczne, czyli ponad 5500 potencjalnych uczestników (w 2016 roku było 3682).\nKampania będzie realizowana w dniach od 7 do 30 maja 2018 r.\n1. Centrum Aktywizacji Osób Niepełnosprawnych w Tczewie\n– Nagroda: Darmowe wejście na kręgielnię w Centrum Aktywizacji Osób Niepełnosprawnych.\n2. Centrum Hewelianum\n– Nagroda: Voucher upoważniający grupę szkolną do odwiedzenia jednej ze stałych wystaw interaktywnych lub do skorzystania z kreatywnych zajęć prowadzonych w ramach dostępnej oferty edukacyjnej.\n3. Centrum U7 w Gdańsku\n– Nagroda: Zaproszenie na godzinną zabawę dla całej klasy (ok 30-osobowej) w kręgielni U7 Gdańsk lub U7 Gdynia.\n4. Dino Park w Malborku\n– Nagroda: wejście do Dinoparku:\n*animatroniczne pokazy dinozaurów na żywo\n5. EDU Park oraz Pomorska Specjalna Strefa Ekonomiczna\n– Nagroda: 3 różne vouchery, każdy dla jednaj klasy (maksymalnie 25 uczniów), upoważniający do odwiedzenia EduParku.\nW EduParku na najmłodszych i tych trochę starszych czekają przeprowadzane w laboratoriach warsztaty i interaktywna wystawa. Dzięki nim dzieci przekonają się, że nauka nie jest nudna, a nawet może bawić.\nSponsorem nagrody jest Pomorska Specjalna Strefa Ekonomiczna Sp. z o.o. zarządzająca EduParkiem.\n6. Fabryka Sztuk w Tczewie\n– Nagroda: Trzygodzinny PIKNIK w Fabryce Sztuk, obejmujący:\n* warsztaty rękodzieła – każdy uczestnik stworzy dekorację na szkle, inspirowaną tym, co nas otacza, zaprojektuje też autorską przypinkę i sprawdzi doświadczalnie, czy zgodnie z przysłowiem „papier jest cierpliwy”;\n* konkurs z nagrodami,\n* zabawy integracyjne rozwijające kreatywność i umiejętność pracy zespołowej, których motywem przewodnim będzie sztuka.\n7. Fun Climb Gdańsk\n– Nagroda: Wejście do Fun Climb w Gdańsku. Strefa wspinaczkowa FUN CLIMB to sport, zabawa i niezapomniane przeżycia dla dzieci i dorosłych. Nowoczesny system autoasekuracji sprawi, że zabawa będzie bezpieczna i przyjemna.\nZnajdziesz tutaj 17 wspinaczkowych przeszkód, z których każda stanowi inne wyzwanie, wspinaj się po kolei i pokonaj je wszystkie! Zmierz się ze swoimi słabościami, wykonaj i pokonaj grawitację.\n8. FunDay Tczew\n– Nagroda: Wstęp do FunDay Tczew, miejsca aktywnej rozrywki dla całej rodziny. Dzieciom do 11 roku życia proponujemy trzypiętrową konstrukcję zabawową wyposażoną w tunele, przeszkody, spider tower i kolorowe zjeżdżalnie. Na takiej konstrukcji nie sposób się nudzić, jest to wspaniałe miejsce na wyładowanie dziecięcej energii. Dla starszych dzieci mamy park trampolin! Czekają na Was 22 batuty, basen z gąbkami i dwa kosze!\n9. Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku\n– Nagroda: Darmowa wizyta w dwóch obiektach Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku znajdujących się w Tczewie, czyli Muzeum Wisły i Centrum Konserwacji Wraków Statków. Dzieci będą mogły poznać historię rzeki Wisły, obyczaje flisaków, zobaczyć kolekcję egzotycznych łodzi i najsłynniejsze polskie jachty oraz pobawić się na stanowiskach interaktywnych. Dla dzieci Muzeum przygotuje także drobne upominki.\n– Nagroda: Wycieczka w Papugarni w Gdańsku. Jest to miejsce w którym nie tylko można się świetnie bawić, ale również dużo dowiedzieć o życiu tych pięknych, egzotycznych ptaków. Wycieczka ma na celu naukę poprzez zabawę.\n11. Park Linowy PORT BRZEŹNO\n– Nagroda: Zajęcia plenerowe z instruktorem dla klasy na różnych trasach parku linowego PORT BRZDEŹNO\n12. Sala zabaw AMAZONIA Gdynia\n– Nagroda: Zaproszenie na dwugodzinną zabawę dla całej klasy (ok 30-osobowej) w Sali Zabaw Amazonia Gdynia.\n13. Stacja Dobrego Czasu\n– Nagroda: Pokaz Bubble Show! A w nim:\n* iluminacje świetlne z bańkami,\n* wskakiwanie do świetlistej bańki,\n* ogniste bąbelkowe pokazy,\n* spotkanie z szalonym magikiem „Panem Bańką”\n14. Stadion Energa\n– Nagroda: Zwiedzanie stadionu z przewodnikiem – Trasa zwiedzania obejmuje zakątki i lokalizacje, których nie zobaczymy przychodząc na mecz. Po zobaczeniu emocjonujących atrakcji FUN ARENY wycieczki poprowadzone zostaną do m.in.: szatni zawodników, sali konferencyjnej w której przed i po meczach występują trenerzy drużyn, kaplicy stadionowej, strefy mixed zone, czyli miejsca z którego zawodnicy wychodzą na boisko, a także loży VIP.\n15. Tczewskie Centrum Sportu i Rekreacji\n– Nagroda: Tczewskie Centrum Sportu i Rekreacji wspierając kampanię “Rowerowy Maj” pragnie ufundować dla najlepszej klasy nagrodę w formie zaproszenia ulgowego na czterokrotne skorzystanie z basenu krytego lub odkrytego z możliwością wykorzystania zaproszenia do końca sierpnia 2018 r.


Sygnały (miesięcznik) - encyklopedia.biolog.pl\nSzablon:Konkurencje Zimowej Uniwersjady 2011\nKategoria:Politycy Bloku Julii Tymoszenko\nSygnały (miesięcznik) w encyklopedii\nPierwszy numer "Sygnałów", listopad, 1933 "Sygnały", luty 1938, numer poświęcony Andrzejowi Strugowi\nSygnały – niezależne lewicowe pismo społeczno-kulturalne publikowane we Lwowie w latach 1933–1939. Tytuł pisma nawiązywał do wywrotowego dramatu Ewy Szelburg-Zarembiny (która również publikowała w "Sygnałach"), opublikowanego w 1933 roku, będącego ostrą krytyką systemu kapitalistycznego.\n5 Ilustracje z Sygnałów\nRedaktorem naczelnym był Karol Kuryluk. Do komitetu redakcyjnego należeli: Tadeusz Banaś, Aleksander Baumgardten, Stanisława Blumenfeld, Halina Górska, Tadeusz Hollender, Anna Kowalska, Stefan Kawyn, Andrzej Kruczkowski, Bolesław Lewicki, Marian Promiński i Stanisław Rogowski.\nW pierwszym numerze redakcja deklarowała: Wchodzimy na świat bez programu! Nie chcemy wypowiadać szumnych słów i haseł ani stawiać papierowych granic, tężejących potem w mur, o który musielibyśmy kiedyś tłuc bezradnie głowami. ... Razem nie stanowimy ani lewicy, ani prawicy. Nie reprezentujemy też złotego środka społecznie czy literacko. Chcemy być po prostu ludźmi i to nam wystarcza.\n"Sygnały" stworzyły łamy dla literackiej młodzieży Lwowa i okolic (Erwin Axer, Stanisław Jerzy Lec, Czesław Miłosz, Debora Vogel, Mirosław Żuławski), Kuryluk szybko pozyskał wybitne pióra z całego kraju (Maria Dąbrowska, Bruno Schulz, Leopold Staff, Andrzej Strug, Julian Tuwim, Józef Wittlin) i zagranicy (Henri Barbusse, André Malraux, Carl von Ossietzky, Bertrand Russell, Upton Sinclair, Paul Valéry). "Sygnały" zamieszczały korespondencje z Paryża, Londynu i Berlina; recenzowały książki, wystawy, spektakle teatralne i koncerty; reprodukowały prace artystów polskich: Jan Cybis, Xawery Dunikowski, Henryk Gotlib, Bronisław Wojciech Linke, Maria Jarema, Bruno Schulz, Zygmunt Waliszewski, a sporadycznie także obcych: Mychajło Rudnycki; promowały awangardowych fotografów i fotomontażystów (Otto Hahn, Jerzy Janisch, Margit Sielska-Reich, Mieczysław Szczuka); popularyzowały nowoczesną sztukę europejską (Alexander Archipenko, Gauguin, van Gogh, Max Ernst). Z "Sygnałami" współpracowali utalentowani rysownicy (Karol Baraniecki, Fryderyk Kleinman, Eryk Lipiński, Franciszek Parecki), znani ze swoich ciętych karykatur (w tym Hitlera, Mussoliniego, Franco). Numery specjalne poświęcono miejscowej kulturze lwowskiej, a także ukraińskiej, żydowskiej, białoruskiej.\nW 1938 bojówka ONR zaatakowała redakcję "Sygnałów" i Kuryluk cudem uniknął ciosu łomem w głowę. Im bliżej wojny, tym bardziej pogarszała się sytuacja finansowa pisma, które utrzymywało się ze sprzedaży, reklamy i okazjonalnych datków. Zaostrzała się też cenzura i wzmagały szykany (rewizje redakcji, konfiskaty nakładu, zawieszenie pisma). Jednak Kuryluk wydawał "Sygnały", na końcu już niemal w pojedynkę, do końca sierpnia 1939. Po wybuchu wojny zadeponował archiwum "Sygnałów" w bibliotece Ossolineum (dziś Stefanyka). Po zakończeniu II wojny światowej i wygnaniu Polaków ze Lwowa archiwum "Sygnałów" wraz z innymi bezcennymi egzemplarzami materialnymi kultury polskiej nie zostało zwrócone prawowitym właścicielom i do dnia dzisiejszego pozostaje poza współczesnymi granicami kraju.\nNa fali październikowej odwilży roku grupa młodych wrocławskich dziennikarzy założyła krótkotrwałe "Sygnały II".\nIlustracje z Sygnałów | edytuj kod\nRysunek Guillaume’a Apollinaire’a, Sygnały (1933–1939).\nFotografia André Malraux, Sygnały (1933–1939).\nFotografia laureata Pokojowej Nagrody Nobla Carl’a von Ossietzky, Sygnały, 1936.\nBertrand Russell, Piękno matematyki, Sygnały (1933–1939).\nWiersz Verlaine’owi ukrainińskiego poety Michała Rudnickiego, specialny numer ukrainiański, Sygnały, IV-V, 1934.\nFotografia żydowskich dzieci w Palestynie, Sygnały (1933–1939).\nFotografia młodzieży w Palestynie, Sygnały (1933–1939).\nMaria Jarema, Kompozycja, Sygnały (1933–1939).\nOtto Hahn, Fotomontaż (1933), w: Debora Vogel, “Genealogia fotomontażu”, Sygnały, XII, 1934.\nMieczysław Szczuka, Fotomontaż, w 10. rocznicę śmierci artysty, Sygnały, 1937.\nFotografia ukraińskiej akorki Marii Morskiej (zm. 1933), specjalny dodatek ukraiński do numeru Sygnałów, IV-V, 1934.\nWładysław Broniewski i Karol Kuryluk, Sygnały, II, 1956.\nNa podstawie artykułu: "Sygnały (miesięcznik)" pochodzącego z Wikipedii


Fotowoltaika - jak dobrać moc\nFotowoltaika – jak dobrać moc\npolgloss11 11 czerwca 2021 Budownictwo, Technologia Brak komentarzy\nOsoby, które nie zajmują się na co dzień fotowoltaiką, ale chciałyby zainstalować sobie panele słoneczne, oczywiście mają zawsze bardzo dużo pytań. Dwa największe dotyczą tego, jaką moc powinien mieć nasz zestaw fotowoltaiczny, aby można było efektywnie go wykorzystywać, aby płacić niskie rachunki za energię. Jest to również związane pośrednio z tym, ile wydamy na panele solarne. Tak naprawdę te dwa pytania są ze sobą dość mocno powiązane, ponieważ w zależności od tego, jaką moc będą miały zestawy fotowoltaiczne, umieszczone albo na dachu, albo na poziomie gruntu, tyle będziemy musieli wydać, na założenie takich paneli fotowoltaicznych. Im lepiej dobrana moc, tym szybciej się zwrócą. Przyjrzyjmy się nieco tym dwóm tematom, abyśmy mogli odpowiedzieć sobie dobrze na te pytania, które ostatecznie powiedzą nam czy fotowoltaika to dobra inwestycja.\nJak dobrać moc instalacji fotowoltaicznej, do zapotrzebowania naszego gospodarstwa domowego?\nOgólnie, kiedy zaczniemy szukać informacji na przykład w internecie, to dowiemy się czegoś takiego, że przeciętne gospodarstwo domowe w naszym kraju potrzebuję instalacji fotowoltaicznej, która będzie miała moc w przedziale od 5 do 7 kilowatopików (kWp). kWp jest to nic innego jak maksymalna moc naszej instalacji elektrycznej, jaką może chwilowo ona osiągnąć, przy najkorzystniejszych warunkach, czyli przede wszystkim przy maksymalnym nasłonecznieniu paneli fotowoltaicznych oraz przy idealnym pochyleniu, czyli przy pochyleniu 45 stopni. Odpowiada to mniej więcej temu, że nasze panele fotowoltaiczne generują w danym momencie energię, która jeśli byłaby stale generowana przez godzinę, to powstałoby z niej 7 kilowatogodzin. Innymi słowy, jeżeli nasze gospodarstwo domowe w danym momencie, zużywałoby przez godzinę 7 kWh energii elektrycznej, to jeżeli nasze panele pracowałyby wówczas z wydajnością 7 kWp, to wówczas nie musielibyśmy w ogóle pobierać dodatkowej energii z sieci ogólnej. Nie działa to jednak tak prosto. Nasze panele fotowoltaiczne działają jednakowo, wtedy kiedy na przykład nie ma nas w domu, ale również są takie sytuacje, kiedy panele fotowoltaiczne prądu nie produkują w ogóle albo bardzo mało, czyli nocą albo zimą podczas pochmurnego dnia. Jednak przyjmujemy taką wartość mocy instalacji solarnej, jaką nam wskaże średnie zużycie energii elektrycznej z przedziału kilku lat. Ogólnie rzecz biorąc, zakłada się, że jeżeli zainstalujemy na przykład instalację solarną o mocy 7 kWp, to jeżeli nasze gospodarstwo domowe, średnio przez cały rok zużywa 7 kWh energii elektrycznej dziennie, to wówczas będziemy mieć zerowe rachunki za energię elektryczną. Trzeba tutaj jeszcze założyć taką jedną rzecz, o której się zapomina, ale o której bardzo warto powiedzieć. Pobierając energię z sieci elektrycznej, pobieramy 80% za darmo tego, co do sieci oddaliśmy. Czyli jeżeli wyjdzie nam, że powinniśmy mieć instalację o mocy 7 kWp, to jeżeli faktycznie chcemy wychodzić na “0”, to do tej mocy trzeba dołożyć jeszcze około 20%.\nSkąd wziąć dane do takich wyliczeń?\nTak naprawdę dane do takich wyliczeń powinniśmy wziąć bezpośrednio od naszego dostawcy prądu. Czyli powinniśmy albo prześledzić rachunki z przedziału na przykład ostatnich pięciu lat lub poprosić dostawcę energii o takie zestawienie. Dlaczego akurat z przedziału około 5 lat? Przede wszystkim warto tu zwrócić uwagę, że gdybyśmy chcieli być w miarę skrupulatni, to powinniśmy ten okres rozszerzyć nawet na przykład na 10 lat. Oczywiście pod warunkiem, że w tym czasie w naszym gospodarstwie domowym, nie zaszły jakieś znaczące zmiany, które wpływałyby na zużycie energii elektrycznej. Im szersza perspektywa, tym bardziej dokładna analiza. Wynika to przede wszystkim z tego powodu, że na przykład na zużycie energii elektrycznej w naszym domu, może wpływać bardzo dużo czynników zewnętrznych, takich, chociażby jak pogoda. W naszej szerokości geograficznej doskonale zdajemy sobie z tego sprawę, że w poszczególnych latach możemy mieć do czynienia na przykład z ciepłymi oraz chłodnymi latami. Tak samo jest zimą. Zima potrafi być pochmurna, mroźna i sroga, jak również może być bardzo łagodna i praktycznie bez opadów śniegu. Dlatego im szerszą perspektywę będziemy mieli, tym bardziej dokładne będą nasze wyliczenia.\nJak się okazuje, nie jest to wszystko, co potrzebujemy do dobrego wyliczenia tego, jaką powinniśmy mieć moc. Jak zwykle diabeł tkwi w szczegółach. Przede wszystkim musimy założyć, że nawet jeżeli zainstalujemy instalacje o mocy 7 kWp, to wcale nie jest powiedziane, że ta instalacja nawet przy optymalnych warunkach, będzie taką moc osiągała. Jeżeli dach mamy pochylony pod innym kątem niż 45 stopni, to może się okazać, że nie będziemy mogli optymalnie ułożyć na nim paneli. Jak będą one na przykład pochylone pod kątem 30 stopni, to już powoduje, że ich praca nie będzie w stu procentach optymalna. Dodatkowo możemy do tego dołożyć taki, chociażby czynnik, jak to, że w wielu miejscach panele fotowoltaiczne nie będą równomiernie oświetlone, tylko na przykład z powodu rosnących starych drzew wokół domu, część z nich będzie zacieniona.


Wiktor Jędrzejewski odchodzi z SPR Stal Mielec | W Cieniu Jupiterów Mielec\n24 stycznia 2022 (poniedziałek) - 20:17\nWiktor Jędrzejewski odchodzi z SPR Stal Mielec\n6 czerwca 2020 (sobota) 6 czerwca 2020 (sobota)\nWiktor Jędrzejewski po roku gry w „Biało-Niebieskich” barwach opuszcza SPR Stal Mielec. Brązowy Medalista z 2012 roku do Mielca powrócił w połowie kwietnia sezonu 2018/2019 znacznie przyczyniając si do utrzymania zespołu w PGNiG Superlidze.\nObecny sezon pod wodzą Dawida Nilssona i Marcina Basiaka dla Stali był nieco bardziej udany, a Wiktor w dalszym ciągu był ważną postacią mieleckiej defensywy, jak i w bardzo ważnych momentach zmiennikiem w ataku dla Piotra Krępy.\nDziękujemy za wszystko i do zobaczenia!\nPiłkarskie Nadzieje wracają do gry\nPlac Armii Krajowej przystrojony w olbrzymie kwiaty [FOTO]\nHandball Stal Mielec przegrywa z Torus Wybrzeżem Gdańsk 32:23 [FOTO]\nWiadomości Mielec 28 listopada 2021 (niedziela) 28 listopada 2021 (niedziela)


Czy zagramy z Ochlą? – Promień Żary – Strona Oficjalna – promienzary.com\nJeśli tylko obostrzenia nałożone przez rząd zostaną zniesione, albo przynajmniej otwarte zostaną obiekty sportowe, to w sobotę 10 kwietnia, drużyna Promienia Żary zmierzy się z jedenastką Zorzy Ochla.\nW poprzedniej rundzie, wyjazd do zielonogórskiej dzielnicy, nie należał do szczęśliwych. Przegraliśmy to spotkanie 2:4, a na domiar tego, kilku zawodników Promienia doznało poważnych urazów. Obie bramki w tym spotkaniu zdobył Marek Wolak.


Mój mąż odwiedza strony porno: co mam robić?\nEdifa - 02.11.19\nUwaga! Twoja reakcja może zaważyć na waszym związku. Dlatego zanim od razu potępisz swojego małżonka, spróbuj zrozumieć, co ukrywa się pod tą skłonnością.\nPierwszy wniosek, który nam się samoistnie narzuca i bywa słuszny, brzmi: życie seksualne w waszym małżeństwie nie satysfakcjonuje twojego męża. Szuka on zatem zaspokojenia w internecie, ucieka w świat wirtualny w poczuciu, że to rozwiązanie nie jest najgorsze, gdyż powstrzymuje go przed rozglądaniem się za przyjemnością poza małżeństwem. Kiedy weźmiemy pod uwagę względy estetyczne, tutaj już trudno doszukać się jakichkolwiek pozytywów. O ile bowiem kobieca nagość może być tematem niekwestionowanych dzieł sztuki, o tyle w eksponowaniu ludzkiego ciała w scenach pornograficznych nie sposób doszukać się żadnego kunsztu.\nCzy tak naprawdę wyjaśnienia tego zjawiska nie należałoby upatrywać w kondycji istoty ludzkiej (z kobietami włącznie) z charakterystyczną dla niej trudnością w kontroli nad popędem seksualnym, trudnością wynikającą z grzechu pierworodnego zaprawioną domieszką oglądactwa, które u niektórych ludzi się potęguje?\n„Handlarze seksem” nie przestają podsycać tych impulsów, obiecując ciekawskim, że pokażą im absolutnie wszystko. Zauważmy, że kobietom łatwiej przychodzi kontrola na tym popędem: one nie kręcą tak często filmów pornograficznych i generalnie są bardziej wrażliwe na spojrzenie, słowo czy pieszczotę ze strony ukochanego niż skłonne kontemplować nagość. Zazwyczaj w pożyciu seksualnym zdrowej pary to pragnienie „oglądania” jest włączone w akt miłosny, owocuje kontemplacją i podziwem. Istnieje godna erotyka małżeńska, czysta zmysłowość, taka, jaką znamy z Pieśni nad Pieśniami.\nMoże się jednak tak zdarzyć, że ktoś tymczasowo w swoich zachowaniach cofa się do okresu dorastania. Bez wątpienia najczęściej i najsilniej dotyka to osoby, których seksualność była w nieumiejętny sposób hamowana w reakcji na purytańskie wychowanie.\nCo powiedzieć? Co robić?\nNie ma sensu wyolbrzymiać tego problemu ani dramatyzować. Nadmierne piętnowanie może prowadzić do zachowań kompulsywnych. Nie wolno także umniejszać winy męża ani zranienia żony, która coś takiego odkrywa. Ona czuje się oszukana, splamiona. Szczera rozmowa, wsłuchanie się w odczucia drugiej strony, płynąca z serca prośba o przebaczenie, mogą przynieść ulgę w tej sytuacji.\nJeżeli wizyta na stronach pornograficznych była jednorazowa, zdarzyła się „mimochodem”, mężczyzna może się z tego wyleczyć. Potrzeba, by zrozumiał, że jego zachowanie uderza w godność osoby ludzkiej – w pierwszej kolejności jego własnej – sprowadzając ją do wymiaru genitalnego. Nawiasem mówiąc, nie ma niczego nudniejszego od pornografii.\nAle ten zdroworozsądkowy argument może nie wystarczyć. Korzystanie z pornografii może działać jak narkotyk. Narkotyk, który uzależnia. Narkotyk, z którym nie potrafimy zerwać samemu, potrzebujemy pomocy przychylnego nam otoczenia, modlitwy, siły sakramentu pojednania, a nawet terapeuty, kiedy rozmiar problemu tego wymaga.\nJak pornografia wpływa na związek? To poważniejsze niż ci się wydaje


„Wójt” – niejednoznaczny, ale to jedno można mu oddać. Dał fundament pod wielką Legię! - Telegraf24.pl\n„Wójt” – niejednoznaczny, ale to jedno można mu oddać. Dał fundament pod wielką Legię!\nPosted on 24 listopada 2017 by admin No Comment | 402 Views\nŚmierć Janusza Wójcika zaskoczyła środowisko piłkarskie. Trener bez wątpienia nie był postacią jednoznaczną. Jednak śmiało można powiedzieć, że bez Wójcika nie byłoby wielkiej Legii z lat 90.\nPolscy piłkarze po strzeleniu trzeciej bramki w meczu z Włochami na IO 92 w Barcelonie, Biało-Czerwoni pod wodzą Janusza Wójcika zdobyli tam srebrny medal. fot. screnshot youtube.com\nJanusz Wójcik bez wątpienia budził kontrowersje. Plotki o niekonwencjonalnych metodach treningowych w Jagiellonii, zaorywaniu młodych piłkarzy. Jednocześnie to Wójcik zdobył srebro w Barcelonie, które było ostatnim medalem olimpijskim dla Polski w sportach drużynowych. W sezonie 1992/93 był trenerem Legii Warszawa. Drużynie odebrano mistrzostwo, jednak to wtedy powstał szkielet zespołu, który potem pod wodzą Pawła Janasa dwukrotnie zdobył mistrzostwo i grał w ćwierćfinale Ligi Mistrzów.\nPotem było już gorzej. Wyjazd do Emiratów Arabskich, powrót do Polski na stanowisko selekcjonera. Oczekiwany przez kibiców, jednak sama kadencja Wójcika nie była udana – drużyna nie awansowała do mistrzostw Europy. Jednak na usprawiedliwienie trenera można przyjąć, że reprezentacja grała w bardzo silnej grupie, z Anglią, Szwecją, Bułgarią (wówczas potęgą z plejadą gwiazd ze Stoiczkowem na czele). Szansa na awans była do ostatniego spotkania.\nPotem jednak „Wójt” zdecydowanie się pogubił. Kariera polityczna w Samoobronie, rajd autem po pijaku z balu Mistrzów Sportu, wreszcie wyrok w sprawie korupcyjnej. Bez wątpienia jednak ocena Wójcika nie może być jednoznaczna, a srebrem w Barcelonie i położeniem podwalin pod wielką Legię trener zapisał się w historii polskiej piłki nożnej.\nTagi: piłka nożna Wójcik, sport


Rekomandowany Marketing Szeptany - wykonawstwo szeptanka Łódź\nRekomandowany Marketing Szeptany Łódź\nWłącz marketing szeptany i zdobywaj klientów\nRekomendowany Marketing Szeptany Szeptanka Łódź\nDużo będziemy pisać o Twojej firmie oraz usługach, jakie proponuje Twoja firma. Sprawimy, że będzie o Tobie wszędzie głośno!\nZacznijmy od tego, czym w ogole jest Marketing Szeptany?\nOtóż to nic innego, jak rodzaj marketingu, który ma na celu dotarcie do jak najszerszego grona użytkowników z konkretnymi treściami. W jaki sposób? Poprzez różnego rodzaju dyskusje, które są prowadzone w sieci. Prowadzenie marketingu szeptanego może odbywać się na dwa sposoby – jawnie (poprzez ambasadora marki) oraz niejawnie (poprzez zwykłych użytkowników).\nJakie są zadania Marketingu Szeptanego?\nWywołanie pozytywnych reakcji odbiorców.\nMotywowanie do rozpoczynania rozmowy o konkretnym produkcie, usłudze, czy marce.\nAranżowanie dyskusji w taki sposób, aby wywoływać tylko pozytywne wypowiedzi, opinie.\nJak zacząć rozmowę, by osiągnąć jak najlepszy efekt?\nBardzo wiele osób kompletnie nie rozumie, czym jest marketing szeptany. Niektórzy myślą, że wypisując na forum podobne treści jak następująca: „Serdecznie zachęcamy do korzystania z naszej oferty…”, świetnie poradzą sobie z tym zadaniem samodzielnie i nie będą musieli korzystać z usług świadczonych przez marketingowców. Tymczasem zacytowany urywek zdania nie jest marketingiem szeptanym i do tego mu całkiem daleko. Taki post widniałby na forum co najwyżej kilka minut, po czym zostałby usunięty. Samodzielne wykonywanie działań w tym kierunku nie ma najmniejszego sensu. By przeprowadzić profesjonalny marketing szeptany, trzeba mieć odpowiednią wiedzę i doświadczenie.\nSkorzystaj z marketingu szeptanego aby zwiększyć świadomość swojej marki!\nProwadzenie działań z zakresu marketingu szeptanego wymaga specjalnego przygotowania. Bardzo ważne jest to, aby osoba, która zamierza reklamować pewne produkty czy usługi, miała już historię postów na forum. Co więcej, posty te powinny być zgodne z tematyką forum. Aby w ogóle wypowiadać się na jakikolwiek temat, trzeba też dysponować wiedzą w danym obszarze. I w ten sposób wszystko się komplikuje. Na szczęście wówczas z pomocą śpieszy Sono Seo. Oferujemy profesjonalny marketing szeptany gwarantujący sto procent satysfakcji i wzrost sprzedaży w zaskakującym tempie!\nBędziemy zadawali dużo trudnych pytań dlatego, że są dla nas cenne! W zależności od potrzeb klienta realizujemy usługę marketingu szeptanego przyjmując różnorodne strategie: szybką, zmasowaną promocję, długofalowe działania lub ograniczona budżetem i możliwościami (usługi lokalne) promocja. Dlatego też przy bezpłatnej wycenie opowiedz nam, jakie sa Twoje cele i na jaką skalę, a my przygotujemy Ci konkretną strategię.\nRealizacja marketingu szeptanego\nWalczymy, aby o Twojej firmie było głośno! Gdy już uda się ustalić konkretną strategię czas na ustalenie natężenia wpisów na forach i portalach. Nasi specjaliści w tym zakresie rozpisują harmonogram publikacji i zgodnie z nim pracują tj. promują Twoją firmę. Wpisy o Twojej działalności, firmie dodawane są wyłącznie w powiązanych grupach tematycznych, a gdy takich nie ma, to wcześniej sami budujemy dyskusje na temat konkretnej usługi czy też produktu, aby później odesłać użytkowników na Twoją stronę.\nZobacz gdzie i co napisaliśmy o Twojej firmie! Wraz z zamknięciem konkretnego miesiąca przesyłamy rozpiskę z linkami do miejsc, gdzie pojawiły się publikację reklamowe o Twojej działalności lub Twoich produktach.