Poważne granie w moim przypadku zaczęło się od tego, że zgubiłem pieniądze. Tak strasznie były mi potrzebne żeby zapłacić za towar. Kombinowałem w różny sposób i między innymi pomyślałem: "a może się uda" i zagrałem. Rzeczywiście się udało: wygrałem tyle, że mogłem oddać dług i jeszcze zostało. W krótkim czasie "odrobiłem" dużo więcej.\nPierwszy okres grania trwał u mnie trzy lata. Nie pociągnęło to za sobą większych skutków, tyle że gra zabierała mi sporo czasu. Z tego powodu odpuściłem sobie całkiem. Po tym okresie miałem trzy lata przerwy kiedy życie mi się poukładało, miałem dobrą pracę. Pech jednak chciał, że przeniesiono mnie do punktu znajdującego się 100 metrów od kasyna.\nPotrafiłem "przypadkiem" przyjechać do biura o godzinę wcześniej, w tym czasie wyskoczyć do kasyna i chociaż dwa razy obstawić. Szybko zaczęło to pochłaniać coraz więcej czasu, a i sama gra sukcesywnie nabierała znamion uzależnienia. W pewnym momencie nie wchodziłem do kasyna nie dysponując konkretną gotówką. Mając 100, czy 200 złotych w kieszeni w ogóle nie opłacało się zawracać głowy, bo po dziesięciu minutach trzeba wyjść. Zacząłem zaliczać ciągi. Nie była to może gra od rana do wieczora, ale tak organizowałem sobie czas, żeby codziennie choć na godzinkę wpaść do kasyna czy na automaty. Zdarzały mi się wtedy miesiące, w których zaledwie dwa razy nie zagrałem.\nCzłowiek uzależniony ma tysiące pomysłów, żeby zdobyć pieniądze. To nie jest problem. Nie chcę podpowiadać jak, np. wyciągnąć z banku dwa razy te same pieniądze, itp. Problemy ze zdobyciem pieniędzy mam dzisiaj, bo nie ucieknę się do tych sposobów i metod, z których korzystałem wówczas bez zastanowienia. Dziś, inaczej niż wtedy, biorę pod uwagę konsekwencje swoich działań.\nWłaściwie bezpieczne formy hazardu nie istnieją. Miałem na grupie kolegę, który grywał tylko w totolotka posiadając przy tym wszelkie symptomy uzależnienia. Uwagę powinno zwrócić raczej to, jak ważna w życiu staje się gra, bez względu na swoją formę. Trzeba się przyjrzeć temu ile czasu zabiera, z jaką częstotliwością występuje, jak bardzo angażuje myśli i uwagę. W fazie zaawansowanego uzależnienia człowiek koncentruje się na grze nie tylko stojąc przy stole w kasynie, ale także na zewnątrz: w pracy, w domu.\nZdarzało mi się jechać samochodem do klienta i nie myśleć o rozmowie, którą zaraz z nim przeprowadzę. Mało tego, po przyjechaniu na miejsce nie pamiętać trasy, którą właśnie pokonałem. Cała moja uwaga skierowana była na to, w jaki sposób będę wieczorem obstawiał. W realnym życiu byłem zupełnie nieobecny. Jechałem kiedyś z Legnicy do Wrocławia i dopiero na miejscu spojrzawszy na zegarek zdębiałem, bo okazało się, że zabrało mi to rekordowo mało czasu (35 minut). Nie zdawałem sobie po prostu sprawy z tego, że jadę z tak zawrotną prędkością. W pewnym dotarło do mnie, że gram cały czas, a wybory których dokonuję w życiu codziennym noszą znamiona gry. Szukałem coraz większego ryzyka, np. w pracy zawodowej. Sprzedawałem towar klientom, pomimo moich uzasadnionych podejrzeń co do ich wypłacalności, narażając się tym na przykre konsekwencje i komplikacje. Pozwalałem sobie na "niedyplomatyczne" zachowanie wobec partnerów biznesowych nie znając ich rangi i pozycji w macierzystych firmach.\nW rezultacie takich incydentów zdarzało się, że sytuacja wymagała interwencji moich przełożonych dla załagodzenia sprawy. Traciłem panowanie nad swoją skłonnością do zachowań ryzykownych, nad potrzebą kolejnej dawki adrenaliny utrzymującej mnie "na haju".\nTo przerażające jak bardzo czułem się zniewolony. Wiele razy wychodząc z kasyna przysięgałem sobie solennie, że nie ma takiej siły, która przyciągnęłaby mnie tam, że to już definitywny koniec. Następnego dnia o 16 już grałem. Kiedyś z powodu grania nie przyniosłem do domu wypłaty. Na drugi dzień napisałem w banku podanie o zwiększenie limitu debetowego. Wniosek rozpatrzono pozytywnie. Wziąłem z konta pieniądze z myślą, że oddam je żonie jako wypłatę. Pojechałem do klienta, a wracając od niego pomyślałem: przecież mogę mieć dwa razy więcej tych pieniędzy. Do domu nie przyniosłem nic.\nJedną z bardziej charakterystycznych cech, które nabrałem w okresie grania było swoiste zestawienie chorobliwej oszczędności z rozrzutnością gracza. Obiad w lepszej restauracji to zbyteczny wydatek, choć na zielonym suknie stolika w jeden wieczór zostawiałem koszt obiadów, którymi przez miesiąc mógłbym rozkoszować się w "Dworze Wazów". Wyjeżdżając poza Wrocław, ze skąpstwa nie wynajmowałem hotelu - spałem w samochodzie, przy czym pół nocy, dla zabicia czasu, spędzałem w kasynie.\nKonsekwencje grania odczułem po czterech latach. Brakowało pieniędzy z wypłaty - kombinowałem, że pieniądze nie przyszły na konto, albo przyszło mniej. Pożyczki w banku, kredyty. Zaczęło mnie to wtedy zastanawiać. Jednak, gdy żona zwierzyła mi się kiedyś, że teściowa pytała ją czy nie mam problemów z hazardem - z pełnym przekonaniem zaprzeczyłem. Zaprzeczałem tym intensywniej, im więcej dochodziło do mnie sugestii ze strony osób z otoczenia.\nNa krótko przed moim dojściem do dna, dzięki grze wyszedłem z długów. Poza tym została mi jeszcze całkiem pokaźna sumka. Powiedziałem sobie wówczas, że definitywnie kończę z grą, z zaciąganiem długów. Od teraz - postanowiłem - wszystkie pieniądze będę oddawał żonie i tak też robiłem, przez miesiąc. Potem, jak to się mówi w slangu hazardzistów, "poszedłem po zewnętrznej".\nWtedy po raz pierwszy wziąłem na grę nie swoje pieniądze. Oczywiście nie kradłem - pożyczyłem tylko na chwilę, bo przecież zaraz miałem wygrać i oddać. Konsekwencje były takie, że przegrałem wówczas jednorazowo 5 tysięcy złotych. To było moje dno. Zdałem sobie sprawę, że nie mam skąd oddać tych pieniędzy i fakt ten będę musiał w jakiś sposób wytłumaczyć w pracy. Nie miałem złudzeń, że jak tylko się przyznam czeka mnie dyscyplinarka. Powiedziałem zatem, że pieniądze mi zginęły, ale zamierzam je w niedługim czasie oddać. Sprawa wydawała się być załatwiona, a ja odniosłem wrażenie, że doszedłem z przełożonym do porozumienia. Niestety, po dwóch tygodniach dostałem wypowiedzenie (nie podano powodu) oraz termin, w którym zobowiązany byłem zwrócić dług. Trochę mnie to wtedy podłamało, bo zdążyłem wcześniej opracować plan wyjścia z tej opresji: wzięcie kredytu, bardziej intensywna praca. Zwolnienie przekreślało wszystkie moje zamierzenia. Z drugiej jednak strony fakt, że nie dało się załatwić sprawy bezboleśnie, zmusił mnie ostatecznie do skonfrontowania się z problemem. Był lipiec. Przyznałem żonie rację, coś z moim graniem było nie w porządku i należało poważnie się za to wziąć.\nWYKRĘCIŁEM PO POMOC\nPrzeszkodą w poszukiwaniach profesjonalnej pomocy jest słaba dostępność do ośrodków leczenia uzależnień. Problemy mają nawet alkoholicy, hazardziści tym bardziej, o innych uzależnieniach nie wspominając. Pomimo tego, że patologiczne granie jest chorobą skatalogowaną, kasy chorych nie chcą podpisywać umów na leczenie jej. Ja, co prawda, nie miałem jeszcze z tym problemów, ale wiem, że od kolegów wymagano specjalnych promes. We Wrocławiu można znaleźć pomoc w Wojewódzkim Ośrodku Terapii Uzależnień i Współuzależnienia na Wybrzeżu J. C. Korzeniowskiego18. Wiem też o ośrodkach leczących hazardzistów w Lubiążu, Szklarskiej Porębie, Gnieźnie i oczywiście w Warszawie. W miastach, gdzie brakuje terapeutów specjalizujących się w leczeniu hazardzistów można zwrócić się, choćby po poradę, do ośrodków odwykowych. Początkowo terapia różnego rodzaju uzależnień jest identyczna. Jednak doradzałbym nie ustawać w poszukiwaniach terapeuty posiadającego doświadczenie w postępowaniu z hazardzistą lub przynajmniej gotowość poszerzenia własnej wiedzy w tym zakresie. Znam przypadek kiedy terapię prowadzono właśnie bez uwzględnienia owych różnic, w efekcie czego zaczęto u kolegi wprowadzać etapy, na które nie był w pełni przygotowany.\nNajpierw trafiłem na Katedralną 4 do poradni przy kościele św. Marcina. Pani psycholog, która mnie tam przyjęła o hazardzie co prawda nie potrafiła nic powiedzieć, skierowała mnie natomiast do poradni przy Wybrzeżu Korzeniowskiego. Tam poddano mnie testowi, po którym otrzymałem diagnozę uzależnionego od hazardu. Test składał się z 21 pytań, przy czym 5 twierdzących odpowiedzi kwalifikowało już odpowiadającego jako hazardzistę. Miałem jedną odpowiedź przeczącą. Najzabawniejsze jest to, że gdyby przedstawiono mi tę listę niewiele wcześniej, zanim osiągnąłem dno, zaprzeczyłbym odpowiedziom w 90%. Kluczową rolę odegrało tu moje nastawienie.\nTROCHĘ SIĘ POKRĘCIŁEM\nJak tylko zostałem zdiagnozowany jako gracz nałogowy zaproponowano mi terapię zamkniętą. Odmówiłem, jak początkowo wszyscy odmawiają, w poczuciu konieczności spłacania długów i wypełniania zobowiązań rodzinnych, czy zawodowych. Dziś poczytuję to sobie za duży błąd.\nPrzez rok męczyłem się nie robiąc znaczących postępów w terapii. Spotykałem się raz w tygodniu z terapeutką, od czasu do czasu przychodziłem na spotkania grupy, ale wszystko to nie przynosiło oczekiwanych efektów. Mówienie, że jestem chory w ogóle do mnie nie trafiało. Uzależnić można się od substancji: alkoholu, narkotyków, papierosów, ale od grania? Wszystko to przyjmowałem z dużą rezerwą. Mniej więcej raz w miesiącu zdarzało mi się zagrać, na co zawsze znalazłem sobie dogodne usprawiedliwienie. Terapeutka uprzedzała mnie bowiem, że muszę być przygotowany na wpadki. Są one wpisane w moją chorobę i nie powinienem się obciążać za nie zbytnią winą. Wobec powyższego z góry rozgrzeszałem się za uleganie pokusom. Ewidentny przykład działania uzależnionego umysłu. Nie dawało mi to spokoju.\nPo roku, dzięki namowom terapeutki i kolegów z grupy, zdecydowałem się na terapię zamkniętą. Szczerze mówiąc, dopiero wtedy zaczęło się moje leczenie, dopiero wtedy zdałem sobie sprawę z tego, co naprawdę się ze mną dzieje. Pierwszą wpadkę miałem 8 miesięcy po terapii zamkniętej i jestem przekonany, że wiedza tam zdobyta uchroniła mnie wówczas przed ciągiem. Najważniejsza rzecz, o której dowiedziałem się w czasie terapii: nałóg jest sposobem na regulację uczuć, dlatego najbardziej zagrożone pod tym względem są osoby nie potrafiące poradzić sobie z emocjami, nie potrafiące ich wyrażać. Taki właśnie byłem. Nie umiałem okazywać uczuć - tłumiłem je w sobie, zarówno te pozytywne jak i negatywne. Taki był również mój ojciec - chodząca ściana lodowatego milczenia. Potrafił całymi dniami nie odezwać się do nikogo. W ciągu kilkunastu lat, kiedy czynnie uprawiałem sport, ojciec nigdy nie znalazł czasu i okazji, żeby przyjść na mecz. Gdyby nie terapia kontynuowałbym prawdopodobnie ten wzorzec w mojej rodzinie. To się nazywa mieć szczęście w nieszczęściu. Nałóg, z jednej strony, narobił ogromnych szkód w moim życiu. Z drugiej jednak - gdyby nie incydent z hazardem - nie trafiłbym zapewne na terapię. Wobec tego nigdy nie dowiedziałbym się wielu rzeczy o sobie, o swoich relacjach z innymi ludźmi, a w konsekwencji nie dałbym mojej rodzinie wielu dobrych rzeczy, które teraz dopiero mogę i potrafię im od siebie dać.\nANONIMOWI HAZARDZIŚCI, CZYLI POZYTYWNIE ZAKRĘCENI\nO tworzonej grupie dowiedziałem się w czasie terapii indywidualnej. Poszedłem na swój pierwszy mityng. W salce siedziało czterech gości, paliła się świeczka, złapaliśmy się za ręce, by pomodlić się o pogodę ducha - wyglądało to trochę dziwnie. Jednak już po pierwszych rozmowach z nimi zaskoczyło mnie uderzające podobieństwo naszych życiorysów. Historie grania pokrywały się ze sobą z 90-procentową ścisłością, zmieniały się tylko imiona i nazwy geograficzne. Uświadomiłem sobie, że nie jestem odosobniony w swoim problemie, że nie tylko ja jestem taki. Było to dla mnie pocieszające, ale i zastanawiające. A im dłużej się nad tym zastanawiałem, tym bardziej przemawiał do mnie fakt, że jestem chory. Zwłaszcza kiedy pojawiali się w grupie nowi i każdy następny zaczynał od opowieści, którą znałem już na pamięć.\nPoniedziałek jest dniem, który daje mi energię na cały tydzień. Mityng zawsze zaczynamy od relacji o tym, co się u nas zdarzyło, w domu czy w pracy, od ostatniego spotkania. Mówimy o problemach, trudnościach i o tym jak z nimi próbujemy walczyć. Zawsze możemy skorzystać z doświadczeń kolegów, którzy opowiadają jak poradzili sobie gdy znaleźli się w podobnej sytuacji. Dzielimy się swoimi radościami, codziennymi zwycięstwami i porażkami w walce z uzależnieniem.\nMyślę, że o wielu rzeczach, o których mówimy na mityngach, nie mówimy nikomu więcej. Spotkania grupy to mój azyl, gdzie czuję się na tyle bezpiecznie, że mogę powiedzieć co mnie boli, z czym mi jest źle. Na każdego z nas przychodzi też moment, że odkrywa, a następnie czuje gotowość i potrzebę wyrzucenia z siebie czegoś, co ze wstydu lub strachu wyparł ze swojej pamięci. Nigdy wcześniej nie zdawałem sobie sprawy z tego, jak bardzo powiedzenie czegoś takiego uwalnia od ciężaru i bólu, który, choć schowany, nie pozostaje bez wpływu na nasze życie. Wspominałem już, że na terapii dowiedziałem się, iż charakterystycznym objawem uzależnionych ludzi jest to, że tak jak ja, wiele spraw i emocji przemilczają, duszą w sobie. To wszystko gdzieś się gromadzi, a że nie sposób sobie z tym poradzić: alkoholik - zapija, narkoman - ćpa, a hazardzista - idzie zagrać, itd. Pamiętam, że rozładowywałem swoją złość przy automatach, gdzie było ciemno, nikogo w pobliżu, a ja mogłem nie myśleć o niczym. To był mój azyl, tam uciekałem przed rzeczywistością, która była dla mnie z jakiegoś powodu nie do zniesienia. W tej chwili mam grupę, tam opowiadając o tym co się dzieje nie uciekam przed rzeczywistością, ale się z nią konfrontuję, a koledzy pomagają mi w pokonywaniu przeszkód, na które natrafiam.\nNAWROTY- CZYLI NIE DAĆ SIĘ ZNÓW WKRĘCIĆ\nW naszą chorobę wpisane są nawroty - tego nie da się uniknąć. Są to okresy, w których człowieka tak jakoś dziwnie nosi. Rzeczy, na które zazwyczaj nie zwracam uwagi, zaczynają mnie denerwować, wyprowadzać z równowagi. Symptomy te każą mi zachowywać szczególną czujność, ze względu na występujące w tym czasie ryzyko powrotu do nałogu. Nie wyobrażam sobie funkcjonowania w takich chwilach bez grupy. Często będąc w takim stanie nie zdaję sobie nawet sprawy, że to nawrót - czuję po prostu, że coś ze mną jest nie tak. Co ciekawe, uwagi żony typu: "zastanów się, co ty robisz?" - wywołują u mnie jedynie irytację i podejrzenie, że znowu się "czepia". Natomiast jak kolega mi powie: "wiesz co, ja tak miałem w nawrocie" - dociera to do mnie.\nGrupa jest dla mnie najważniejsza. Przez cztery lata może dwa, trzy razy nie byłem na mityngu. Zdarzyło mi się nie pójść na terapię, bo mi coś wypadło, czy nie zdążyłem. Na mityng idę, choćbym miał przyjść na samą końcówkę. Niezależnie od terapeutycznego wpływu, przychodzę tu zwyczajnie spotkać się z moimi kolegami. Choroba niewątpliwie zbliżyła nas do siebie - poza grupą mamy niewielkie szanse spotkać człowieka, który tak dokładnie potrafiłby nas zrozumieć. To prawda, że czasami świadomość, że znają cię na wylot bywa irytująca. Pamiętam jak kiedyś przyszedłem po wpadce i nie zdążyłem jeszcze nic powiedzieć, gdy zapytali "Ty, co jest?", "Wczoraj zagrałem". Pogadaliśmy i jakoś udało mi się przez to przejść - po takich wpadkach różne myśli cisną się do głowy. Stany takie nierzadko są powodem prób samobójczych i gdyby nie interwencja grupy - spotykalibyśmy się dziś zapewne w szczuplejszym gronie.\nByć może największą wartością jaką dostaję od AH jest poczucie bezpieczeństwa - cokolwiek im powiem o sobie wiem, że nie poczuję się z tym źle, nie pogorszy to relacji między nami. Mogę być również pewny, że gdyby coś się ze mną działo - pomogą mi.\nNałogowych hazardzistów łączy MARZENIOWE PLANOWANIE. Spędzają oni mnóstwo czasu na wyobrażaniu sobie z detalami tego, co zrobią ze swoją Wielką Wygraną. Kupno domu czy samochodu i wycieczka na Haiti stanowią tylko garść wielce rozbudowanego świata fantazji. Nałogowi gracze, jeśli się im powiedzie grają dalej, żeby móc snuć jeszcze śmielsze marzenia. Kiedy przegrywają, grają desperacko i rozpaczliwie, a ich cierpienie jest ogromne, bo właśnie świat ich marzeń legł w gruzy! Będą jednak się odgrywać i podtrzymywać swoje fantazje, wierzą, że sen o fortunie się spełni - bez tego świata marzeń życie byłoby dla nich nie do zniesienia.\nNależy stwierdzić w okresie ostatniego roku obecność co najmniej trzech objawów z poniższej listy:\nwystępowanie niepokoju, rozdrażnienia lub gorszego samopoczucia przy próbach przerwania lub ograniczenia grania oraz ustępowanie tych stanów z chwilą powrotu do gry;\nspędzanie coraz dłuższego czasu na graniu w celu uzyskania zadowolenia lub dobrego samopoczucia, które poprzednio uzyskiwane było w krótszym czasie;\nOsoby mające w sobie "żyłkę hazardzisty", ale jednocześnie duże poczucie odpowiedzialności, wybierają bardziej bezpieczne namiastki hazardu: totolotek, konkursy audiotele, tanie loterie. Część z tych graczy traci w pewnym momencie kontrolę nad swoimi emocjami. Owładnięci chęcią zysku i dreszczem ryzyka wydają coraz więcej pieniędzy na zakłady totolotka, telefony i SMS-y. Płacą astronomiczne rachunki telefoniczne, w kolekturach wypełniają setki blankietów.


Kibice OK Kolejarza mogą zacierać ręce. Wyjazdowe mecze zobaczą w telewizji - WP SportoweFakty\nPrezes OK Kolejarz Opole podpisał umowę z regionalnym oddziałem TVP3. To oznacza, że kibice drużyny prowadzonej przez trenera Mirosława Korbela będą mogli zobaczyć wyjazdowe mecze w telewizji.\nDariusz Ostafiński 07 Lutego 2019, 14:12\nSetki tysięcy złotych fruwają w powietrzu. Sprzeczne informacje w sprawie długu Polonii Piła\nOK Kolejarz Opole zbudował mocny skład, który ma powalczyć o awans do Nice 1.LŻ. Dzięki porozumieniu zawartemu przez klub z oddziałem regionalnym TVP opolscy kibice będą mogli zobaczyć wyjazdowe mecze swojej drużyny, nie ruszając się z domu.\nCelem umowy od początku były wyłącznie spotkania na obcych torach. Klub nie chce przeżyć odpływu kibica ze stadionu, więc o transmisjach meczów rozgrywanych w Opolu w ogóle nie rozmawiano. - Będzie można zobaczyć jedynie skróty tych spotkań - mówi nam prezes Kolejarza Grzegorz Sawicki.\nCzytaj także: Prezes Stali walczy nie tyle o klub, ile o odzyskanie 1,5 miliona złotych\nCo do wyjazdów, to jeszcze nie ustalono, które z nich zostaną pokazane. - Telewizja dostała od nas terminarz i teraz będzie robiła rozpoznanie. Regionalny oddział TVP w Opolu ma rozmawiać ze swoimi przedstawicielami w innych ośrodkach i sprawdzić, gdzie będzie możliwe zrobienie transmisji - komentuje Sawicki.\nRok temu TVP3 Opole pokazała wyjazdowe spotkanie Kolejarz ze Stalą Rzeszów. Wyniki oglądalności tego meczu były na tyle dobre, że telewizji zależało na przedłużeniu współpracy. - Tamto spotkanie było na próbę, która wypadła tak dobrze, że teraz będzie umowa na coś więcej. Z konkretami musimy jednak jeszcze trochę poczekać. Myślę jednak, że wkrótce będzie wiadomo ile i jakie wyjazdowe mecze Kolejarza pokaże regionalna TVP - kończy prezes klubu.\nCzytaj także: W związku dziwią się, że zawodnik robi awanturę o 3 tysiące\nCzy Kolejarz słusznie robi rezygnując z pokazywania domowych spotkań w TVP3?\nFaUst 08-02 13:37 0 0\nTia... a potem powie że my źli nie pozwoliliśmy meczu oglądać w TV bo bidni kibice nie mają całego dnia aby jechać na wyjazd.\nUrbi Pan Sawicki to ma tupet. U siebie TV nie, bo trzeba dbać o frekwencje na stadionie, ale na wyjazdach to już hulaj dusza, piekła nie ma. Jakby w 2L jeździł sam Kolejarz. Nie wyobrażam sobie sytuacji, aby bez znaczącej kwoty przelanej na konto gospodarza, opolanie mogliby przeprowadzić jakąkolwiek transmisje.\nUrbi 08-02 07:58 2 0\nsympatyk żu-żla 07-02 19:54 0 0\nMoże wreszcie telewizja PR 3 zacznie transmitować mecze z 2 L .Oglądalność na pewno będzie duża\nTVP Grzegorz Sawicki Opole Polska 2. Liga Żużlowa Żużel OK Bedmet Kolejarz Opole


Primo Gusto – najlepszy włoski smak – ABEdystrybucja.eu\nKuchnia śródziemnomorska jest uznawana za jedną z najzdrowszych na świecie. Oprócz tego, że zdrowa, kuchnia śródziemnomorska jest pełna smaków i aromatów. Dobrej jakości makarony, sosy stworzone z dojrzewających we włoskim słońcu pomidorów, greckie oliwki i oliwy – to prosty sposób na śródziemnomorską ucztę!\nPrimo Gusto w ABE Dystrybucja\nProdukty z Grecji i Włoch marki Primo Gusto powstają ze starannie dobranych surowców, według sprawdzonych metod produkcji, które gwarantują ich jakość i bezpieczeństwo. Wyroby Primo Gusto mają wysoką wartość odżywczą, a co najważniejsze – wyróżniają się smakiem, który docenią miłośnicy kuchni śródziemnomorskiej. W hurtowni spożywczej ABE Dystrybucja proponujemy szeroki wybór produktów Primo Gusto – włoskich makaronów, sosów i innych przetworów pomidorowych, greckie, wysokiej jakości oliwy i oliwki, a także oryginalne przekąski oraz włoskie mąki do chleba, makaronu i pizzy. Na półce wyróżnia je oryginalny design, który kojarzy się z Grecją i Włochami.\nMakarony stworzone specjalnie z myślą o najmłodszych smakoszach – to wyjątkowa propozycja Primo Gusto, dostępna w hurtowni ABE Dystrybucja. Włoskie makarony z pszenicy durum w kształcie bohaterów ulubionych, dziecięcych bajek – Psi Patrol, Minionki Peppa Pig i SpongeBob oraz pasta Kids Football z motywami piłkarskimi – to sposób, by posiłek stał się dobrą zabawą!\nWłoskie tortellini w ABE Dystrybucja\nTortellini to tradycyjne, włoskie pierożki z nadzieniem. Są podawane z różnego rodzaju sosami lub są składnikiem pożywnych sałatek z warzywami. Nowości Primo Gusto w hurtowni spożywczej ABE Dystrybucja to dwa rodzaje włoskich tortellini – z mięsem oraz z serem. Tortellini Primo Gusto powstają z ciasta makaronowego z mąki z pszenicy durum oraz jaj i są wypełnione bogatym nadzieniem. Nowe produkty uzupełniły ofertę włoskich pierożków już dostępnych w hurtowni ABE Dystrybucja, czyli tortellini z grzybami i trzykolorowe tortellini z szynką.\nto/183″ data-type=”URL” data-id=”https://chili24.pl/pl/producer/Primo-Gusto/183″ target=”_blank”>Włoskie i greckie smaki od Primo Gusto dostępne są w hurtowni spożywczej ABE Dystrybucja – w sprzedaży hurtowej na platformie B2B lub w sklepie detalicznym Chili24.


Paulina Tekstylia -\nJedną z naszych realizacji jest strona internetowa wykonana dla firmy Paulina Tekstylia, która w swojej ofercie posiada bogaty wybór tekstyliów domowych na każdą kieszeń. To responsywna witryna, z łatwością dopasowująca swoją szerokość do ekranów każdego urządzenia, na którym jest przeglądana. Oznacza to, że można swobodnie korzystać z niej na smartfonie, komputerze, laptopie, czy tablecie.\nProjekt graficzny został utrzymany w jasnych, pastelowych kolorach. Minimalistyczny wygląd strony sprawia, że jej przeglądnie nie przysparza żadnych trudności. Zdjęcia zostały dobrane konsekwentnie, co sprawia, że cały portal jest harmonijny i spójny. Witrynę wykonano w oparciu o zasady User Experience Design, dzięki czemu jej layout jest czytelny, a nawigacja intuicyjna. Znalazł się na niej również praktyczny formularz kontaktowy oraz mapka Google, wskazująca placówkę firmy.


STROZHKA PSY YORK, YORKSHIRE TERRIER - SZKOLENIE - 2021\nWełna to prawdziwa duma terierów Yorkshire. Ale wymaga stałej opieki i codziennej troskliwej opieki.\nW Yorks wełna jest długa, prosto spada z boków, zostawiając rozcięcie na plecach. Bardzo długie włosy i twarz. Cały ten luksus należy regularnie prać - od jednego do trzech razy w tygodniu, kilka razy dziennie, aby sprawdzić obecność splotów i czesania.\nStrzyżenie yorkam niezbędne, ponieważ wełna stale rośnie i może przeszkadzać psu w poruszaniu się, a także administracji naturalnych potrzeb.\nHigieniczna fryzura powinna być wykonywana co dwa tygodnie. Jednocześnie włosy są krótko przycinane w okolicy narządów płciowych i odbytu. Włosy są również krótkie na czubkach uszu. Możesz przyciąć włosy i łapy, dzięki czemu pies będzie wyglądał schludniej. Często właściciele sami wykonują tę procedurę za pomocą nożyczek lub elektrycznej maszynki do golenia. Jednocześnie na głowie zbiera się wełnę w kok, ozdobioną elastycznymi opaskami lub wsuwkami.\nJeśli pies bierze udział w wystawie, przygotuj go, wykonując specjalną standardową fryzurę. Krótko przycięte włosy w pachwinie, pod pachami i na czubkach uszu, kępki włosów są przycięte między palcami. Cała wełna jest starannie wyrównana i czesana.\nJednocześnie po bokach sierści może być bardzo długi.\nLepiej powierzyć tę procedurę profesjonalistom, którzy znają wszystkie subtelności standardu wystawy. Jeśli pies nie bierze udziału w wystawach, lepiej dla niej zrobić kolejną fryzurę, która jest krótsza i wygodniejsza.\nByć może Yorkshire terrier jest jedyną rasą, dla której istnieje taka obfitość możliwych fryzur, a na każdym psie mogą wyglądać inaczej.\nRodzaje fryzur w york\nStrozhka psy yorkov może mieć własne cechy w zależności od pory roku - w zimie można zostawić długość „na podłodze”, a latem - lepiej ogolić zwierzę krócej.\nMożesz kosić Yorkshire terriera w stylu standardowym, ale zauważalnie krótszym. Jest to możliwe za pomocą fryzury, aby nadać psu wygląd innego gatunku dekoracyjnego psa, na przykład grzywacz chiński, West Highland White Terrier, spaniel lub sznaucer miniaturowy.\nYorki są również strzyżone „pod szczeniakiem”, czyli równomiernie tną włosy na całej powierzchni ciała, nadając psu sylwetkę szczeniaka. Ponieważ Yorki są raczej miniaturowe, pies bardzo wzruszająco przypomina szczeniaka.\nJeszcze jeden dość popularny styl - „spodnie”. Z nią cała wełna z ciała zostaje ogolona przez maszynę do pisania, ale pozostaje na jej nogach, głowie i ogonie. Długość pozostałej wełny może się różnić.\nPonadto, Yorki często są cięte „pod lwem” (jak pudle) lub rzemieślnicy wymyślają swoje znaleziska, takie jak „Business Lady” lub „Handsome Deutsl”. Niektórzy właściciele mogą robić fryzury na własną rękę, ale bez umiejętności i pewności sukcesu, lepiej powierzyć zwierzaka mistrzowi groomerowi.


Ekran NOULEI M6 OEM All Metal dotykowy 3D Color Printer Hurtownie 300x200x185mm - Szanghaj Noulei Automation Equipment Co., Sp. z o.o\nEkran NOULEI M6 OEM All Metal dotykowy 3D Color Printer Hurtownie 300x200x185mm\n* Podwójna wytłaczarka, podwójny kolor\n* dostawa maszyn i plug and play\n* Pełne zamknięte wszystkie metalowe części i powłoki zapewniają wysoką trwałość drukarki 3D\nDual Colour M6 nagradzana pulpit drukarka 3D jest zaprojektowany do szybkiego i łatwego przemysłowej jakości druku 3D.\nNoulei 3D Color Printer M6 Z Podwójne wytłaczarki do Kolorowe modele\nWysoka celność, Druk Rozmiar 300 * 200 * 185mm.\nOpis produktu dla Noulei kolorów maszyny drukarskiej 3d:\n1. Wszystkie metalowe części ze stali i powłoki, doskonała konstrukcja rdza z inteligentnym systemem płyty i 2100 kierowcy i dysza patentowy, technologii high-end z lakierem do pieczenia, Wysoka wydajność, koszt NOULEI kolorów maszyny drukarskiej 3d.\n2. 3.5 calowy kolorowy ekran dotykowy wbudowany w prawym górnym rogu maszyny, English powierzchnia, łatwo obsługiwać, wysoki poprawić doświadczenie użytkownika.\n3. Wersja podwójnej wytłaczarki, może być wypełniona i przetwarzane w tym samym czasie z 2 Włókna drukowania objętość, dwukolorowe drukowanie 3D, niech Twoja praca wygląda lepiej.\n4. 110/220Wsparcie moc V NOULEI mądry 3d maszyny drukarskiej, zaspokoić potrzeby światową potęgą.\n5. Interfejs NOULEI kolorów maszyny drukarskiej 3d, wspieranie USD i karty pamięci SD (zwykle sugerują kartę pamięci SD do naszych klientów,\n3Maszyna d Drukarka umożliwia normalną pracę nawet po wyłączeniu zasilania).\n6.3 mm grubości dolnej płyty stalowej, precyzja cięcia laserowego, Centrum obróbcze CNC 6 seria wysokiej klasy części Kowalstwo, drukarka jako całość lepiej,\nbardziej stabilne i szybsze drukowanie.\nHigh Precision Opatentowana dysza (średnica średnia 0.4 mm) w celu zapewnienia dokładności maszyny drukarskiej.\n* UPS (bezprzerwowe systemy zasilania) , drukarka 3D, który kontynuuje drukowanie w przypadku nagłej awarii zasilania, wymaga jedynie baterii kwasowo-ołowiowych (24V, 1-5A) .\nMaszyna kompletna dostawa, podłącz i graj. Koniec 24 godziny testu pre-print fabryki, które mogą zapewnić jakość każdej drukarki. Programowanie danych programu sterującego, po odebraniu drukarki, można rozpocząć swoją podróż druku.\nPakiet Printer Noulei M6 Profesjonalne FDM 3D. Pakowane w skrzyniach drewnianych, bezpieczny i niezawodny wysyłka.\nDrukuj Budować Rozmiar L300mm * W200mm * H185mm\nMaszyny Rozmiar L450 * W370 * H480mm (Po montowanie włókno W440mm)\nPakiet Rozmiar 550*470*530mm\nMaszyny Waga 26kg\nPakiet Waga 34KG (drewniany przypadki)\nZalety drukarki Noulei M6 FDM 3D na sprzedaż\nwysoka stabilność + Wysoka jakość Wysoka dokładność + szybkosci + Piękne i wysokiej klasy design + Różnorodność produktów + wygodna obsługa Noulei M6 FDM 3D Printer Certyfikacja maszyn\nJak wysyłać Noulei multi-kolorowy maszynę drukarki 3D?\nNoulei maszyna wielo-kolorowa drukarka 3D jest dostarczany drogą powietrzną i morską.\nIstnieje wiele międzynarodowych wyraża kogo NOULEI współpracował z, jak DHL, UPS, FedEx, TNT i EMS i tak dalej.\nZastosowanie drukarki M6 Profesjonalne FDM 3D\n1. Maszyna drukarka Noulei 3D są bardziej popularne wśród wszystkich branż, zwłaszcza wszystkie pola projekt, architektonicznych, takich jak, samochód, przemysł, Historia i kultura itp przemysł. Można bardziej bezpośrednio zobaczyć budynki lub działa efekt po modelu drukarskiej, i rozwiązania problemu.\n2. Drukarka Noulei 3D jest najlepszym wyborem do odbioru osobistego,można wydrukować wzór druku 3D, które chcesz, również sztuka i kultura,zabawki animacja.\n3. Drukarka Noulei 3D nadaje się również do nauczania, zastosowania medyczne.\nA.Are Cię firmę handlową lub producenta?\nB.NOULEI jest profesjonalnym producentem drukarki 3D i ma własne fabryki ze standardowym nowoczesnej linii produkcyjnej.\nA.Are twoi drukarek 3D w pełni zmontowane i próbę wydruku przed wysyłką?\nB.Yes, profesjonalny duży 3d drukarki został w pełni zmontowany i przetestowany więcej niż 10 dni przed zapakowaniem, dostawa.\nA.What certyfikaty masz?\nB.All drukarek NOULEI 3D są dobrej jakości i certyfikaty CE.\nA.How często będą musiały być wyrównane drukarek Noulei 3D?\nB.Ensuring swoje łóżko wydruku jest wyrównane przed drukowaniem jest krytycznym krokiem w osiągnięciu wspaniałych odbitek. Im bardziej drukarka jostles z wyrównania, tym częściej trzeba zatrzymać się ponownie na poziomie drukarki. Mamy \_ 've zaprojektowany naszych drukarek Noulei 3D z prawdziwego poziomu kalibracji - Cztery Wielkie Śruby do zapewnienia, że \_ 's łatwe do prawidłowego poziomu i pozostaje poziom. Nie więcej Fussing! Według feedbcaks katalogu \_ Klienta, It \_ 's prawie nie ma potrzeby, aby dostosować łóżko podgrzewany w przypadku korzystania z naszej przemysłowej drukarki 3D.\nA.What jest drukarek Noulei 3D wykonane z -- stal lub akryl?\nB.Make pewno wiesz co drukarka jest wykonana z. Wielkie odciski wymaga stabilność i sztywność z maszyny, i że zaczyna się od ramy drukarka \_ 's. Ramki wykonane z materiałów, takich jak kwas akrylowy lub światła przyrządu stali wybrzuszeń lub wypaść dostosowania, które obniżają jakość wydruków w odpowiednim czasie. Drukarki Noulei 3D są zbudowane z ofstrong stali nierdzewnej w pełni zamkniętej strukturze. Możesz być pewny, pozostanie ono kwadrat rok po roku.


Czytajmy Polskich Autorów - Agnieszka Lingas-Łoniewska "Szukaj mnie wśród lawendy. Zofia." (Wydawnictwo Novae Res) przedpremierowo\nZuzanna – pierwszy tom trylogii Szukaj mnie wśród lawendy ukazał nowe literackie oblicze Agnieszki Lingas-Łoniewskiej. To prawdopodobnie jej „najłagodniejsza” i najbardziej krzepiąca powieść. Drugi tom chorwackiej trylogii przedstawia losy kolejnej siostry Skotnickiej – tym razem Zofii. Ta historia jest jednak nieco inna od poprzedniej. Bardziej dramatyczna i fabularnie skomplikowana. Bardziej trzymająca w napięciu. Bardziej nawet mroczna.\nZofia – siostra Zuzanny i Gabrieli – wiedzie na pozór bardzo poukładane życie. Ma dwoje dorastających dzieci, dobrego i zaradnego męża, ładny dom i stabilną sytuację materialną. Czy jest jednak szczęśliwa? Na to pytanie Zofia sama nie potrafi sobie odpowiedzieć. Czegoś jej bowiem brakuje... Czegoś bardzo ważnego, czegoś fundamentalnego i wyznaczającego istotę człowieczeństwa. Być może odpowiedź jest w gruncie rzeczy bardzo prosta? Być może Zofia nie jest szczęśliwa, bo brakuje jej miłości? Mąż oddala się od niej coraz bardziej, spędza całe dnie w pracy, a żoną i dziećmi wykazuje zainteresowanie śladowe. Poza tym na horyzoncie pojawia się przystojny Maks Krall, dawna miłość Zofii. Mężczyzna, który jednego dnia kochał ją ponad życie, a drugiego porzucił z bzdurnego powodu. Zofia czuje, że przeszłość kryje w sobie niewyjaśnione tajemnice – że Maks Krall tak naprawdę postąpił w sprzeczności z samym sobą. Tylko dlaczego? I co ma na sumieniu jej własny mąż, którego Zofia najprawdopodobniej w ogóle nie zna? Czy zagadki sprzed lat zostaną wyjaśnione? Czy Zofia wreszcie poczuje się kochana? Czy... zdradzi męża? I czy będzie potrafiła pogodzić się z tym, co zgotuje jej przewrotny los?\nPierwszy tom trylogii Szukaj mnie wśród lawendy – Zuzanna – został znakomicie przyjęty przez czytelników i zebrał pozytywne recenzje. Ja również wyraziłam się o nim pochlebnie, choć zaznaczyłam, że prawdopodobnie nie sięgnęłabym po tę powieść, gdyby nie napisała jej Agnieszka Lingas-Łoniewska. Kiedy więc przystąpiłam do lektury drugiego tomu trylogii – Zofii – miałam dość sprecyzowane oczekiwania. Spodziewałam się mądrej, ciekawej, wzruszającej i – jednak mimo wszystko – lekkiej opowieści o miłości. Zofia tymczasem okazała się książką zupełnie zaskakującą, zarówno pod względem fabularnym, jak i pod względem konstrukcji postaci. To już nie jest tylko wzruszająca i krzepiąca historia. W Zofii znajdziemy bohaterów moralnie dwuznacznych, którzy kłamią, bawią się w manipulacje, zadręczają siebie i swoje otoczenie, są chłodni, ranią i zdradzają. Nawet tytułowa Zofia, w pierwszym tomie trylogii spokojna, wyważona i „porządna”, tutaj zmieni się na moment w targaną wewnętrznymi konfliktami Annę Kareninę... Znajdą się pewnie tacy czytelnicy, którzy uznają, że Agnieszka Lingas-Łoniewska kreśli fabułę niczym z wenezuelskiej telenoweli. A bo to kobieta dojrzała ciągle marzy o swojej szczenięcej miłości, jej mąż nosi w sercu uwierający sekret, przyjaciele wchodzą w dziwny układ dotyczący przyszłych losów dziewczyny, dorośli ludzie – zawodowo ustawieni – zajmują się czymś tak „durnym”, jak emocje... Straszna kicha, co? Zastanówcie się jednak, czy przypadkiem wokół was nie dzieją się podobne historie? Czy przypadkiem każdego dnia nie pisze ich samo życie? Ja wiem na pewno, że tak jest. I w tym właśnie tkwi największa siła tej powieści. To historia, która może się przytrafić każdemu.\nAgnieszka Lingas-Łoniewska jak zawsze pisze bardzo lekko, dobrze, tworzy świetne dialogi, kreśli zabawne scenki obyczajowe i umiejętnie gra na emocjach. W Zofii znajdziemy jednak coś więcej niż w Zuzannie. Znajdziemy mianowicie lepszą psychologię postaci i więcej mrocznych tonów. Więcej szarości, więcej dwuznaczności, więcej życiowej prawdy. I oczywiście fabuła jest tu dużo bardziej skomplikowana, co wychodzi tylko na plus. Poza tym w Zofii Lingas-Łoniewska kreuje naprawdę niezły portret mężczyzny „po przejściach”, Maksa Kralla, przy którym Robert z Zuzanny wypada jednak trochę (przepraszam!) blado... Na koniec – żeby nie było tak słodko – przyczepię się do... okładki. O ile do pierwszego tomu trylogii pasowały takie pastelowe, jasne, błękitne, pozytywne barwy, o tyle tutaj już odrobinę mi one zgrzytają. Ta historia nie jest wcale łatwa i miła. Z pewnością nie raz wyciśnie wam z oczu łzę. Co oczywiście jest jej niewątpliwą – może nawet największą – zaletą.\nPs. Na samiutkim końcu znajdziecie fragment ostatniego tomu trylogii – Gabrieli. Tam to się będzie dopiero działo...


Żadnych bohaterów - niezwykła proza kandydatki do literackiego Nobla - Trójka - polskieradio.pl\n"Taniec szczęśliwych cieni" z Trójkowym Znakiem Jakości\nOstatnia aktualizacja: 04.03.2011 06:34\nAlice Munro potrafi z prostych historii wydobyć całą złożoność międzyludzkich relacji. Bohaterowie jej opowiadań bywają często zaskoczeni przez wybory, których sami dokonali.\nAlice Munro ma na swoim koncie ogromne sukcesy literackie (m.in. Man Booker Prize za całokształt twórczości z 2009 roku), mówi się o niej "kanadyjski Czechow" i "konkurentka Margaret Atwood". Mimo to był taki okres w jej życiu, w którym postanowiła całkowicie zerwać z pisaniem, by – jak sama przyznała – żyć wreszcie jak zwykła kobieta. Choć przez pół roku miło spędzała czas na spotkaniach z przyjaciółkami i pracy w ogrodzie, doszła do wniosku, że jest to niemożliwe. Nic innego nie wypełnia jej życia tak jak pisanie.\nSprawy rodzinne zawsze schodziły w życiu Munro na drugi plan. Pisarka bez zażenowania wyznaje, że być może jej dzieci nie miały przez jej pracę szczęśliwego dzieciństwa. Wewnętrzny konflikt między życiem codziennym a pasją literacką, która pewnego oddalenia od tego życia wymaga, znalazł odzwierciedlenie w jej prozie. Tytuł opowiadania i całego tomu - "Zbyt wiele szczęścia" nawiązuje do słów jednej z bohaterek - rosyjskiej pisarki i matematyczki z XIX wieku, która mimo swego talentu nie mogła wykładać tylko dlatego, że była kobietą. Zdanie to wypowiedziała, gdy jej narzeczony zapewnił ją, że po ślubie będzie mogła nadal zajmować się matematyką. Sonia Kowalewska żyła naprawdę, jej historia stała się dla Munro okazją do badania osobowości kobiety spełnionej, ale jednocześnie nieszczęśliwej z powodu swej niezależności.\nKanadyjska pisarka często w swych opowiadaniach podejmuje temat poświęcenia kobiet w imię rodziny i miłości, bada swoje bohaterki pod względem tego, jak wiele upokorzeń potrafią znieść w imię powszechnie wyznawanych ideałów, które przez długi czas nawet nie poddają w wątpliwość. Pod pozornie prostą narracją kryje się całe bogactwo problemów i złożoność międzyludzkich relacji. Żywo interesuje pisarkę sfera nieświadomości człowieka i momenty, gdy poznaje on prawdę o sobie, zaskoczony wyborami, którego dokonał.\nW "Tygodniku literackim" o tomie opowiadań Alice Munro "Zbyt wiele szczęścia" dyskutowali Iwona Smolka, Piotr Matywiecki i Tomasz Burek.\nTomasz Burek zwrócił uwagę, że Alice Munro ma ciekawą właściwość wybierania zdarzeń, jakich pełno można znaleźć w kolorowych magazynach w rubryce "z życia wzięte", i przeistaczania ich w interesujące opowieści z zaskakująca puentą. A wszystko to osiąga bez sztucznego budowania napięcia i zmiany stylistyki. Piotr Matywiecki z kolei podkreślał przewrotność akcji opowiadań Munro, która z bohatera-mordercy może uczynić wybawcę i katalizatora duchowej przemiany innej postaci.\nZobacz więcej na temat: boks dzieci Iwona Smolka literatura Tomasz Burek


Flowbooks.pl - Okazje i Rabaty\nFlowBooks to księgarnia internetowa specjalizująca się w sprzedaży dzieł znanych autorów i bestsellerów. Wydawnictwo stawia na publikacje o różnorodnej tematyce. Ich pracę wyróżnia niezwykła oprawa graficzna, która wpada w oko każdemu, kto zagląda na stronę.\n60% rabatu na ponad 200 tytułów\n30/07/2019 23:59 ZOBACZ PROMOCJĘ\nWyprzedaż do -45% rabatu na wybrane tytuły.\nDostawa GRATIS do punktu odbioru! ZNAJDZIESZ JUŻ NAS W KRAKOWIE, POZNANIU, WARSZAWIE, WRO... Czytaj więcej\n30/12/2019 23:59 ZOBACZ PROMOCJĘ


Warsztaty zajmujące się regeneracją turbosprężarek na ulicy Ogrodowa w Czarnych\nStrona główna / Pomorskie / człuchowski / Czarne / Ogrodowa\nRegeneracja turbosprężarek na ulicy Ogrodowa (kod pocztowy 77-330) w Czarnych • Naprawa turbin • Czyszczenie turbo\nCennik regeneracji i naprawy turbosprężarek ulica Ogrodowa w Czarnych\nRozbiórka, sprawdzenie, wycena, ustalenie przyczyny uszkodzenia turbosprężarki na ulicy Ogrodowa w Czarnych 0 złotych\nCena regeneracji turbiny samochodów osobowych i dostawczych - warsztaty przy ul. Ogrodowa w Czarnych 318 złotych (netto) + części\nCena regeneracji turbiny samochodów ciężarowych - pracownie przy ul. Ogrodowa w Czarnych 366 złotych (netto) + części\nNaprawa, wymiana, czyszczenie zmiennej geometrii - ul. Ogrodowa w Czarnych 163 złote (netto) + części\nKoszt podstawowej regeneracji turbosprężarki (robocizna + części) w pracowniach przy ul. Ogrodowa w Czarnych. 399 złotych do ok. 480 złotych (netto)\nWybierz typ usługi Rozbiórka, sprawdzenie, wycena, ustalenie przyczyny uszkodzenia turbosprężarki na ulicy Ogrodowa w Czarnych Cena regeneracji turbiny samochodów osobowych i dostawczych - warsztaty przy ul. Ogrodowa w Czarnych Cena regeneracji turbiny samochodów ciężarowych - pracownie przy ul. Ogrodowa w Czarnych Naprawa, wymiana, czyszczenie zmiennej geometrii - ul. Ogrodowa w Czarnych Koszt podstawowej regeneracji turbosprężarki (robocizna + części) w pracowniach przy ul. Ogrodowa w Czarnych. Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nUlica Cielechówko z Białośliwia (kod pocztowy 89-340)\nUlica Radońska, Grodzisk Mazowiecki (kod pocztowy 05-825)\nUlica Andrzeja Frycza-Modrzewskiego w Brzezinach (kod pocztowy 95-060)\nJeśli nie możesz spotkać się z kurierem w godzinach odbioru paczek, na ulicy Ogrodowa w Czarnych jest paczkomat z którego można skorzystać aby nadać turbo do regeneracji.\nPomorskie człuchowski 77-330 Czarne Ogrodowa CZN01A 53.681290/16.934570


Park Narodowy Namib-Naukluft - Deadvlei i Sossusvlei - Migawki ze świata\n04 Sierpień, 2019 • Namibia\nPark Narodowy Namib-Naukluft składa się z części pustyni Namib i gór Naukluft. Niewielka jego część jest udostępniona dla turystów. Najbardziej znanym fragmentem parku jest Sossusvlei, gdzie można podziwiać niesamowite czerwone wydmy, a wśród nich pustynną florę i faunę.\nPóźnym popołudniem docieramy do Sesriem camp. Kemping znajduje się już na terenie parku narodowego Namib-Naukluft, więc od razu trzeba opłacić bilety wstępu. Za dwa dni płacimy 340 NAD (2 osoby + samochód).\nDopiero tutaj dowiadujemy się też, że nocna fotografia na terenie wydm jest możliwa tylko po wcześniejszym uzyskaniu pozwolenia w stolicy. Kiedy pisaliśmy wcześniej maila z zapytaniem to powiedziano nam, że to tu na miejscu się załatwia… No cóż, niestety nocna fotografia tym razem odpada😭\nDlaczego warto zatrzymać się na kempingu na terenie parku narodowego? My zdecydowaliśmy się na to ze względu na godziny otwarcia bram. Żeby wjechać na teren wydm trzeba przejechać przez 2 bramy. Zewnętrzną, przez którą wjeżdża się na teren kempingu i wewnętrzną, przez którą wjeżdża się na teren parku. I tu ciekawostka. Zewnętrzna brama jest otwarta od wschodu do zachodu słońca, natomiast wewnętrzna otwierana jest godzinę wcześniej, a zamykana godzinę później. Dlatego jeżeli chcemy podziwiać wschód słońca na wydmach jedyną opcją jest nocować na kempingu za pierwszą bramą. Tak naprawdę z kempingu do Deadvlei mamy do przejechania ok 60 km, więc rano nie ma zbyt wiele czasu.\nPrzed kolacją jedziemy jeszcze do położonego kilka kilometrów od kempingu małego kanionu. Można go zobaczyć z góry, albo zejść na dół. Schodzimy na dno, skąd wydaje się bardziej atrakcyjny. Niestety, zachód słońca zbliża się nieubłaganie, więc nie mamy dużo czasu na obejrzenie całości.\nW jednym miejscu spotykamy bosego przewodnika, który pokazuje nam małego węża. Robimy parę zdjęć i wracamy na kemping.\nWschód słońca w Deadvlei\nPlan na dziś to wschód słońca w Deadvlei. Wstajemy przed oryksem, czyli o godzinie 5:30. 6:45 jesteśmy przy bramie i ruszamy na podbój wydm!\nW parku jest ograniczenie do 60 km/h, a do przejechania mamy 60 km. Czyli godzina jazdy. Na początku nikt nie wyprzedza, wszyscy grzecznie jadą jeden za drugim. Ale im bliżej wschodu słońca tym większa robi się nerwówka. Ludzie zaczynają przyspieszać i wyprzedzać się wzajemnie. Mimo wszystko trzeba uważać, bo przy drodze stoją zwierzęta, które w każdej chwili mogą wbiec pod koła.\nDojeżdżamy do pierwszego parkingu dla samochodów 2×4. Stąd czeka nas jeszcze kilka kilometrów jazdy drogą wyłącznie dla samochodów 4×4.\nWłączamy jakieś magiczne tryby do jazdy w trudnych warunkach (a przynajmniej tak nam się wydaje 😅 ) i ruszamy. Trzymamy się już wyjeżdżonej trasy. W koleinach trochę zarzuca, ale ważne żeby się nie zatrzymać. Po drodze mijamy samochód, który zboczył i utknął w głębokim piachu. Dojeżdżamy na parking i cieszymy się jak dzieci, że udało nam się dojechać! 😁\nNad okolicą unosi się jeszcze poranna mgła. W oddali widzimy wydmy oświetlone przez pierwsze promienie słońca. Jest cudownie! Robimy kilka zdjęć i ruszamy do Deadvlei.\nDeadvlei, czyli martwa dolina, to miejsce gdzie kiedyś przez pewien czas płynęła rzeka Tsauchab. W tym okresie wyrosły tu drzewa akacjowe. Po pewnym czasie wydmy całkowicie odcięły dopływ wody, a drzewa uschły i w takim stanie zachowały się do dnia dzisiejszego. Rosnąc na jasnym podłożu, otoczone pomarańczowymi wysokimi wydmami tworzą jedyny w swoim rodzaju krajobraz.\nKiedy docieramy do doliny mgła jeszcze utrzymuje się między drzewami. Dopiero słońce wychodzące ponad wydmy zaczyna ją rozpraszać, a drzewa zaczynają rzucać długie cienie na spaloną słońcem wyschniętą ziemię.\nWydma Big Daddy\nKrążąc między drzewami akacjowymi w końcu dochodzimy do końca doliny. Patrzymy w górę i dostrzegamy ludzi idących brzegiem wydmy. Są też ślady zostawione po osobach które zbiegały w dół. Teoretycznie powinniśmy się wrócić do początku niecki i wejść łagodnym zboczem. Ale przecież to bez sensu się wracać! Można przecież wejść po wydmie, prawda? No może i prawda, ale idziemy 1 krok do góry, piasek się zsuwa i jesteśmy pół kroku do tyłu. Wejście pod takim nachyleniem jest naprawdę wyczerpujące!\nJak o zbieganie chodzi to wydaje się to przednią zabawą, ale trzeba uważać. Obserwując zbiegających widzimy jak jeden chłopak upada na klatkę (robi tzw. skorpiona ;)) i chwilę zajmuje mu dojście do siebie.\nWykończeni dochodzimy do normalnego szlaku wiodącego grzbietem wydmy. Teraz idzie się zdecydowanie prościej. No to jesteśmy na jednej z najwyższych wydm na świecie! Jej wysokość wynosi ok 383 m od podstawy (wartość ta zmienia się w zależności od wiatru i pór roku).\nSłońce powoli zaczyna dawać o sobie znać. Zaczyna się robić naprawdę ciepło. Podziwiamy widoki. Dookoła nas wydmy ciągną się aż po horyzont.\nZaczynamy schodzenie. Na piasku dostrzegamy małą jaszczurkę. Przyglądamy się jej bliżej i zauważamy jak kolejno podnosi przednie i tylne łapki ponad piasek. Tak się chłodzi. I jest bardzo szybka!\nKolejnym punktem naszego zwiedzania jest Sossusvlei. Jest to sąsiednia dolina, która wygląda odrobinę inaczej niż Deadvlei. Przede wszystkim są tu zielone drzewa! Zamiast Big Daddy jest Big Mamma.\nChwilę kręcimy się po okolicy po czym wracamy do samochodu. Tym razem 4LO („tryb czołg” :P) sam się włącza. Czyli trzeba to uruchamiać przy zatrzymanym samochodzie. Uświadamiamy sobie, że wcześniej jechaliśmy na normalnym trybie 4×4. Teraz auto jedzie wolno i bardzo głośno. Zatrzymujemy się, zmieniamy na 4×4 i śmigamy dalej!\nDojeżdżamy do parkingu 2×4, zatrzymujemy tam samochód i ruszamy w kierunku Hiddenvlei. Trasa jest bardzo widokowa, co rusz widać ciekawe kształty wydm. Sama dolina niestety jest mało interesująca.\nSzlak ma jakieś 2 km długości i w większości idzie po piasku. Żar leje się z nieba, nie ma co liczyć na kawałek cienia. Zwiedzając kolejne doliny w ciągu dnia trzeba pamiętać o zabraniu dużej ilości wody!\nNa zakończenie dnia podjeżdżamy jeszcze pod Dune 45. Jest to jedna z prościej dostępnych wydm. Po prostu przyjeżdża się na parking tuż pod wydmą i można iść do góry, po relatywnie niezbyt stromym grzbiecie wydmy. Co do widoków, to dla nas ciekawsze były wszystkie poprzednie miejsca. Za to przy zbieganiu jest frajda!\nPrzy parkingu zauważamy 3 fotografów mierzących do jakiegoś ptaka siedzącego na drzewie. Okazuje się, że to jakiś duży ptak łowny. Niestety płoszy się i odlatuje. Ale i tak udaje nam się zrobić mu zdjęcie 😉\nBędąc już w samochodzie obserwujemy jeszcze inne zwierzaki. Przyglądamy się przez chwilę skocznikom antylopim, na tle wydm dostrzegamy też oryksa.\nPoranek w parku narodowym Namib-Naukluft\nKolejnego dnia rano wjeżdżamy jeszcze raz do parku narodowego. Chcemy sfotografować wydmy w czasie wschodu słońca. Najpierw podjeżdżamy jeszcze raz do wydmy 45, a następnie zaczynamy się powoli wracać w stronę kempingu.\nGeneralnie warto wstać na wschód słońca i zobaczyć jak wydmy wyglądają o świcie. Ładne kontrasty, super światło.\nPo powrocie na kemping postanawiamy jeszcze wrócić do kanionu Sesriem. Tym razem udaje nam się przejść cały. Po zejściu w dół warto wybrać się w jedną i drugą stronę, bo każda jest trochę inna.\nPowoli opuszczamy rejon Sossusvlei. Teraz jedziemy w kierunku Solitaire. Droga nie jest najprzyjemniejsza. Bardzo często nawierzchnia jest nierówna, autem zarzuca w prawo i w lewo. Dopiero po włączeniu trybu 4×4 jedzie się trochę lepiej. Momentami i tak trzeba zwalniać bo albo nierówności są takie, że trzęsie samochodem, że nie da się wytrzymać, albo są spore dziury, które trzeba omijać, żeby nie stracić zawieszenia.\nW końcu dojeżdżamy do celu. Solitaire to tak naprawdę tylko kilka domów. Jest tam sporo starych, zardzewiałych samochodów i parę innych ciekawostek. Jest tam też piekarnia, która oferuje swoje wypieki. W tym domowej roboty szarlotkę!\nPo krótkim postoju jedziemy dalej. Na trasie jest jeden z najsłynniejszych znaczników zwrotnika Koziorożca. Wcześniej już jeden widzieliśmy, ale nie był tak ozdobiony naklejkami jak ten.\nJedziemy dalej w kierunku kanionu Kuiseb, który również znajduje się na terenie parku Namib-Naukluft. Mijamy tabliczkę, że do wjazdu potrzebne jest zezwolenie. My jakieś mamy, ale nie jesteśmy do końca pewni, czy obowiązuje na ten kanion. Stwierdzamy, że zaryzykujemy i zobaczymy. Najwyżej nas zawrócą…\nDroga jest trudna, musimy skorzystać z trybu 4LO. Jakoś udaje nam się dotrzeć do parkingu, gdzie znajduje się punkt widokowy na kanion. Okolica wygląda dość ciekawie. W dole widzimy kuliste formacje skalne tworzące unikalny krajobraz. Robimy zdjęcia i ruszamy w dalszą drogę.\nPoprzedni wpis:Kolmanskop – zwiedzamy miasto duchów! Następny wpis:Podsumowanie roku 2019


Wełnowce | Kwiaty ogrodowe\nListopad 27, 2012 — zojalitwin\nMamy kilka gatunków wełnowców. Nie będę podawała klasyfikacji, bo jest nieco skomplikowana i poza studentami i naukowcami nikomu niepotrzebna. Przedstawię jedynie wygląd samic z różnych gatunków, które możemy zobaczyć po zdjęciu wełnistej okrywy.\nNa łodygach, gałązkach i liściach, najczęściej w rozwidleniach gałązek i u nasady ogonków liściowych wielu roślin jak azalia, hipeastrum, kaktusy, kamelia, oleander, palmy, paprocie, różanecznik, wilczomlecz nadobny i bardzo wielu innych, przebywają gromadnie w koloniach larwy i mało ruchliwe dorosłe samice, o ciele owalnym, spłaszczonym, przeważnie wyraźnie segmentowanym, barwy pomarańczowożółtej, różowej lub zielonkawej, pokryte białą mączystą albo też żółtawą zbitą wydzieliną woskową. Długość ciała do 5 mm. Samice składają jaja luzem między kłębkami wełnistej wydzieliny woskowej. Rzadko występujące samce są małe, delikatnie zbudowane, mają oczy, czułki i skrzydła, poruszają się szybko i żyją krótko.\nOpanowane przez opisane szkodniki rośliny są zwykle bardzo osłabione, w miejscach wysysania soków tkanki ulegają odbarwieniu, wreszcie całe rośliny żółkną, tracą liście i stopniowo usychają.\nNa roślinach ozdobnych w pomieszczeniach zamkniętych najczęściej u nas występują gatunki, których samice przedstawiam na rysunku. Wyrządzają one szczególnie dotkliwe szkody w uprawie kaktusów i palm.\nWełnowiec palmowy — Nipaecoccus nipae zasiedla masowo liście palm od strony dolnej. Ciało samic owalne do okrągłego, barwy pomarańczowożółtej, pokryte po bokach i na grzbiecie kremowożółtą zbitą wydzieliną woskową w postaci licznych stożków; długość ciała 3—3,5 mm.\nNa wielu roślinach występują dwa dalej ‚przytoczone gatunki.\nWełnowiec cytrusowy — Planococcus citri. Ciało samic szeroko owalne, barwy różowej, niekiedy zielonkawej, pokryte białą mączystą wydzieliną woskową. Boki ciała okolone krótkimi szczecinami. Długość ciała 3—5 mm.\nWełnowiec szklarniowy — Pseudococcus adonidum. Samice podobne do samic poprzedniego gatunku, ciało barwy zielonkawej, pokryte białą mączystą wydzieliną i dość długimi białymi szczecinami bocznymi, na końcu ciała dwie pary nitkowatych szczecin, jedna para długości ciała, druga o połowę krótsza. Długość ciała 3—5 mm.\nZapobieganie i zwalczanie: Pierwsze co to należy odizolować roślinę. Dalsze nasze postępowanie zależy czy szkodnik wystąpił na roślinie o wielu drobnych liściach, czy liści jest mniej i są duże w miarę o gładkiej powierzchni. Ponieważ przez tą woskowatą wydzielinę praktycznie żaden środek się nie przedrze, więc chcąc się w miarę szybko pozbyć szkodnika użyjemy na początku sposobów ręcznych lub domowych jak kto woli.\nPrzy roślinach o drobnych liściach gdzie ręczne usuwanie kupek waty jest testem na anielską cierpliwość jest inny sposób. Przygotowujemy sobie roztwór płynu do naczyń i letniej wody. Przy czym detergentu musi być co najmniej 50-60 %. Zanurzamy roślinę w tej miksturze na co najmniej 20 minut. Po tym czasie robimy jej intensywny letni prysznic trzymając tak roślinę by dostać się przede wszystkim do dolnej strony liści. Ponieważ mając wełnowca na liściach istnieje duże prawdopodobieństwo, iż jest on także na korzeniach wkładamy do mikstury roślinę wyjętą z doniczki. Po przesadzeniu rośliny do nowej doniczki i świeżego podłoża odczekujemy dobę i robimy oprysk jednym z następujących środków Mospilan 20 SP, Actellic 50 EC, Fastac, Karate Zeon 050 CS, Talstar 100EC. Confidor 200 SL. Oczywiście nie samymi środkami, a roztworami tych środków.\nMając roślinę o grubych woskowych liściach i jeśli nie dopuściliśmy do totalnego opanowania rośliny przez szkodnika postępujemy nieco inaczej. Idziemy do apteki i kupujemy dużą paczkę waty. W domu rozdzielamy ją na małe waciki. Przygotowujemy sobie miksturę z litra letniej wody, 150 gram denaturatu i trochę płynu do naczyń. Od razu zaznaczam wacika używamy tylko do jednego pociągnięcia i go wyrzucamy. Teraz moczymy wacik w miksturze i zdecydowanym, dość silnym ruchem ścieramy kupkę. Wacik do kosza. Moczymy drugi i możemy jeszcze raz. Ponieważ samice składają jaja do tej wydzieliny luzem nigdy nie uda nam się zetrzeć tak by usunąć wszystkie mikroskopijne jaja. Dlatego po zakończeniu prac ręcznych zostawiamy kwiatka w izolacji i po kilku dniach sprawdzamy czy przypadkiem nie pojawiło się coś. Jeśli tak to stosujemy oprysk którymś z wspomnianych środków. Uprzedzam, że może się zdarzyć, iż jednym opryskiem nie załatwimy sprawy. Po kilku dniach możemy zobaczyć nowe kupki. Żaden środek nie zwalcza jaj, a kiedy z nich wylęgną się larwy nikt nie wie, dlatego nawet jeśli po 5-7 dniach nie ma nic to kwiatek dalej pozostaje w izolacji na kolejny okres. Jeśli w tym czasie nic nie będzie może wrócić na swoje miejsce.\nCzęsto niespodziewanym bo niewidzialnym lecz mocno szkodliwym i trudnym do zwalczenia jest inny wełnowiec.\nWełnowiec korzeniowy — Rhizoecus falcifer. Ciało samic owalne, czerwonawe, pokryte białawym nalotem woskowym, długości około 2,5 mm. Korzenie i podziemne części łodyg kaktusów, palm i paproci uszkadza przez wysysanie soków z wewnętrznych tkanek. Silnej opanowane przez szkodnika rośliny są osłabione, żółkną i stopniowo zamierają.\n1. Pierwsze co to należy odizolować roślinę.\n2. Zagrożone rośliny kilkakrotnie podlewać (przy temperaturze ziemi powyżej 15°C) roztworem wodnym Actellic 50 EC.\n3. Można także zastosować pałeczki Provado Combi Pin lub aerozol Provado Plus AE.\nBardzo ciekawym jest eksperyment z ciepłem. Serdecznie proszę o przeczytaniu zalinkowanego artykułu. http://www.kaktusy-sukulenty.pl/artykul18.htm\n„Choroby i szkodniki roślin ozdobnych” -J.A. Czyżewski PEWRiL Warszawa 1975\nPorażona roslina – http://www.extension.iastate.edu/news/2009/nov/062001.htm\nWełnowiec korzeniowy – http://drycreekcactus.com/pot_a_plant/\nNapisane w Uncategorized. Tagi: Mealybugs, Wełnowce, Wełnowiec. 2 Komentarze »\nKomentarze 2 to “Wełnowce”\nMarzec 9, 2014 o 00:26\nTo na 100% wełnowiec, znalazłam samice w głębi pochewki liściowej (patrząc pod światło było widać że coś tam siedzi). Więcej na oko nie widzę, ale może siedzą głębiej schowane. Jaką metodę zastosować? Kąpiel w mieszaninie ludwika z denaturatem? Oprysk – czy dotrze do wnętrza pochewek liściowych? I jeszcze jedno: parapet na którym stała Stromante – najbardziej słoneczny w moim mieszkaniu – był mocno zagęszczony. W bliskim sąsiedztwie stał Kroton, Areka, Kalia i Niedośpian. Nie znalazłam na nich żadnych kłębków. Zastosować jakąś profilaktykę?\nMarzec 10, 2014 o 14:21\nProfilaktyka na robactwo nic nie da. Trzeba często sprawdzać i jeśli coś się pojawi natychmiast reagować. Najpierw trzeba usunąć to co się da najlepiej patyczkami do uszu. Potem zrobić oprysk i powtarzać go co kilka dni aż do skutku.\n« Lepnica ?\nIrys paradoxa »


Dom na sprzedaż - Sulejów - Podklasztorze - NIG-DS-3983 - 174.00m² - Górny\n1 896,55 zł/m2 cena: 330 000 zł\nOferujemy do sprzedaży dom do indywidualnego wykończenia (tzw. stan surowy zamknięty).Nieruchomość położona jest w Sulejowie na osiedlu Podklasztorze.\nBudowa budynku o powierzchni 116m2 rozpoczęła się w 1996 r.\nOkna częściowo PCV i drewniane. Dach kryty blachodachówką. Ściana dwuwarstwowa z warstwą styropianu pomiędzy. Stropy monolityczne betonowe.\n- salon - 29,50 m2\n- pokój - 9,50 m2\n- korytarz - 7,10 m2\n- toaleta - 2,30 m2\n- główna sypialnia - 18,50 m2\n- pokój - 15,20 m2\n- łazienka z WC - 5,50 m2\n- holl górny - 5,00 m2\n-garderoba - 4,50 m2\nW bryle budynku (w przyziemiu) znajduje się wygodny garaż o powierzchni 30 m2 oraz kilka pomieszczeń gospodarczych w tym jedno przeznaczone na kotłownię.\nDziałka ma powierzchnię 470 m2 i jest ogrodzona z trzech stron siatką a od frontu jest ogrodzenie metalowe z furtką i bramą.\nBezpieczna lokalizacja - centrum osiedla. Do Zalewu Sulejowski ok 1,7 km.\nCzas dojazdu do Piotrkowa Trybunalskiego to 30 minut, a do Łodzi 60 minut.\nSymbol oferty NIG-DS-3983


Kraina muzyki filmowej | TEMI - Piszemy jak jest!\nStrona główna Kultura Informacje kulturalne Kraina muzyki filmowej\nZespoły Con Affetto i MONK | fot Marcin Sobczyk\nCentrum Sztuki Mościce zaprasza na festiwal Muzyczne Tarasy, czyli wakacyjne koncerty w plenerowej scenerii. W tym sezonie odbędą się tylko dwa koncerty. Oba poświęcone będą muzyce filmowej. Pierwszy koncert odbędzie się 6 sierpnia. Obowiązują bilety.\nOd ponad dziesięciu lat Centrum Sztuki Mościce organizuje w wakacje cykl koncertów pod nazwą Muzyczne Tarasy. Każda edycja letniego festiwalu poświęcona jest odrębnemu muzycznemu tematowi. Publiczność słuchała już m.in. współczesnych włoskich przebojów, muzyki skomponowanej przez klasyków wiedeńskich, niemieckich i włoskich, muzyki bałkańskiej. Podczas tegorocznego XIII Festiwalu Muzyczne Tarasy zabrzmi muzyka filmowa – niezapomniane hity polskich i światowych seriali oraz filmów.\nPierwszy z dwóch zaplanowanych w tym sezonie koncertów odbędzie się 6 sierpnia o godz. 20 w plenerowej scenerii Centrum Sztuki Mościce. Wystąpią dwie wyjątkowe tarnowskie formacje muzyczne – kwartet smyczkowy Con Affetto oraz zespół wokalny MONK.\nCon Affetto to zespół stworzony w 2005 roku przez kobiety wyrażające siebie muzyką. Kwartet prowadzi aktywną działalność artystyczną koncertując w wielu ciekawych i prestiżowych miejscach, prezentując zróżnicowany repertuar począwszy od kanonów muzyki klasycznej, poprzez ciekawe aranżacje muzyki rozrywkowej, filmowej i musicalowej aż po oryginalne wykonania muzyki współczesnej. Zespół ma na koncie m.in. premierowe nagrania dyskografii współczesnego amerykańskiego kompozytora polskiego pochodzenia Henryka Derusa, a także trasę koncertową w Chińskiej Republice Ludowej, promującą polską muzykę i kulturę. Zespół tworzą Angelina Kierońska (I skrzypce), Karolina Bartczyszyn-Południak (II skrzypce), Karolina Stasiowska (altówka) oraz Anna Podkościelna-Cyz (wiolonczela).\nZ kolei zespół wokalny MONK to męska i nietypowa formacja muzyczna. Panowie nie używają instrumentów, korzystają z własnych głosów, biorąc na warsztat rozmaite gatunki muzyczne, w tym współczesną muzykę jazzową i popową. MONK wystąpił podczas wielu znaczących imprez muzycznych w Polsce, kilka lat temu zespół odbył dwie trasy koncertowe po Stanach Zjednoczonych, koncertując m.in. w Los Angeles dla polskich i amerykańskich gwiazd filmowych.\nZespoły Con Affetto i MONK po raz kolejny wspólnie staną na scenie do walki na struny – struny głosowe i struny w instrumentach smyczkowych. W programie koncertu najpiękniejsze tematy polskiego i światowego kina w letniej odsłonie.


To: Rozdział 2 (2019) - Mediakrytyk\n7.0 10.0 0.0 53\nAktorzy: Jessica Chastain,\tJames McAvoy,\tBill Hader,\tIsaiah Mustafa,\tJay Ryan\ti 15 więcej\nPremiera kinowa: 6 września 2019\nPremiera światowa: 26 sierpnia 2019\nDodany: 17 grudnia 2018\n#82 najlepszy z 2019 roku\n#22 popularny z 2019 roku\n#99 najlepszy z 2019 roku\n#26 popularny z 2019 roku\n#72 chcą obejrzeć z 2019 roku\nJest pełną uroku, sercowo uczciwie ckliwą i po prostu piękną opowieścią o dorastaniu, która - jak King w źródle - kładzie nacisk na obyczajówkę, a horror jest narzędziem, żeby to uwypuklić.\nTo, co teraz powiem, będzie paradoksalne, ponieważ, mimo iż bardzo wysoko oceniam obie filmowe części, to uważam, że To: rozdział drugi mógłby być jeszcze lepszy, niż ostatecznie się okazał. Czekam na wersję reżyserską, którą już wielokrotnie zapowiadał reżyser.\nJest kolejnym smakowitym połączeniem komedii i horroru, przyprawionym solidną porcją ejtisowych klimatów, bez nazbyt kurczowego trzymania się materiału z książki.\nJak To nawet straszne nie jest.\nJedynka bis, znowu kulawo straszy (choć nie bez momentów), ale obsada obłędnie sprzedaje emocje. Ja tam ten durny Kingowski kicz kupuję.\nJa naprawdę chciałem, żeby ten film się udał, ale przepraszam - dla mnie ta część It nie jest dobrą produkcją. Dwa lata czekania, a efektem tego dostałem rozczarowujący sequel, który mimo paru zalet (Hader, postacie, niektóre sceny) jest za długi, ma zbędne retrospekcje i kończy się w niezbyt satysfakcjonujący sposób.\nNa rozdział 2 historii dzieciaków z Derry czekałem z niecierpliwością.Nie ukrywam,że lekki zawód jest.Ale tylko taki mały.Być może jest to związane z tym,że to już zupełnie inna historia-gdzieś ta taka magiczna aura perypetii dzieciaków zniknęła-owszem nadal "TO" sprawia,że po 27 latach wewnętrzne dziecko członków "Klubu frajerów" się budzi na nowo i postrzegają istotę jak zza dawnych lat.Film mam wrażenie jest bardziej mroczny,mniej straszny,bardziej stawiający na aspekty psychologiczne.\nGdyby jeszcze nie było przeciągnięte do granic możliwości\nNiepotrzebnie rozwleczony, a do tego pomimo paru udanych zmian względem książki, wciąż wiele rzeczy robi od niej gorzej. Do tego nie satysfakcjonuje w bardziej strasznych momentach, a samo zakończenie niezbyt przypadło mi do gustu. Szkoda jedynie wszystkich innych dobrych elementów, które się przez to marnują.\nJedynka jest filmem tak świetnym, że dwójka będąc nawet filmem dobrym, wygląda jak średniak. Są super momenty, ale wszystko co najlepsze znajdziecie w części pierwszej. Starsza obsada nie gwarantuje już tej samej chemii i przyjemności z oglądania "paczki". No może poza kapitalnym Harderem i niezłym Ransonem. Reszta gra raczej od linijki. Natomiast Skarsgard jak It, znów potwierdza, że to jeden z najlepszych wyborów castingowych ostatnich lat w tak ikonicznych rolach. Obejrzyjcie, nadal polecam.\nNie jest łatwo zrobić film, który zanosi się humorem a jednocześnie przeraża, jest udanym sequelem oraz obrazem spełniającym oczekiwania widzów. W przypadku drugiej części "To", wszystkie te aspekty zostały zaliczone. Bardziej zachwyci tych, którzy są zaznajomieni z twórczością Stephena Kinga, jednak nie działa to na jego niekorzyść. Podoba mi się ta psychologiczna rozgrywka, w której każdy z bohaterów dostaje przysłowiowe 5 minut, a dzięki temu możemy lepiej ich poznać.\nwszystko się ciągnie w nieskończoność, kopiuje zabiegi z części pierwszej i robi to w bardzo brzydki sposób + nieangażująca terapia frajerów i nudny klaun\nFajnie, że nie traktuje siebie tak poważnie jak jedynka. Zmiana operatora ogromnie na plus.\nMuschietti zakochany w kinie nowej przygody, nostaligicznie goniący za swoim dzieciństwem daje nam przyzwoitą kontynuację. Ponownie, jak w przypadku poprzedniczki, mam problem z rytmiką filmu, campowy styl nie raz ociera się o kicz, ale wszystko wybaczam. To w końcu kino wielkiej przygody, walki ze strachem i pogonią za wspomnieniami, świetnie korespondujące z pierwszą częścią.\nNie kupiła mnie jedynka, nie znoszę książki, ale na tej części bawiłam się wyśmienicie. Trudno rozpatrywać ten film w kontekście horroru - to raczej komedia z elementami gore, która ładnie opowiada o radzeniu sobie z dorastaniem. Może i są w nim dłużyzny, za dużo ekspozycji w dialogach i kilka crine'owych momentów, ale humor i relacje dostarczają. Casting cudo!\nEkranizacje dzieł Kinga


Yerba Mate pajarito 2021 − konskiewarsztaty.pl\nBogaty sklep internetowy dla pasjonatów herbaty yerba mate – zobacz już dziś!\nYerba to nietuzinkowy napar, na temat którego można pisać nieustannie. Od dłuższego czasu posiada dużą liczbę zwolenników. Nie ma co się dziwić. Ilość zalet picia tej herbaty każdego dnia zwiększa się. Na jakiej zasadzie? Cały czas tworzone są teorie na ten temat. A więc - z jakiego powodu powinno się spożywać Yerbę Matę? To oczywiste! Informacje naukowe nie zostawiają wątpliwości. Ta zdrowotna herbata pomaga w tego rodzaju dotkliwościach jak trudności z wypróżnianiem się, stany lękowe, problemy ze stawami, zaburzenia snu, migreny, zaparcia, nadmiernie kilogramy, nieprawidłowości takiego organu jak wątroba itd. W środku tejże kapitalnej herbaty mieszczą się składniki bioaktywne, które mogą mieć doskonały wpływ na twoje ciało. To jednakże nie wszystko! Ta niezwykła herbatka przynosi też energetycznego kopa. Jeszcze mocniej niż znany nam czarny napój z kofeiną.\nDlatego delektujmy się Yerba Mate, która jest również bardzo smaczna. Rodzi się też wątpliwość – w jakim sklepie kupować Yerbę. To powinien być sprawdzony sklep. Niełatwo odszukać takowy lokalnie. Yerba to, mimo że jest super zdrowa, to jednak wciąż nie jest aż tak popularna. Najłatwiej zdecydować się na sklep internetowy. Sklep Yerba Mate Store to przestrzeń dla wymagających fanów Yerba Mate. W tym miejscu znajdziesz właściwie wszystko powiązaną z Yerba Mate. Wszyscy odszukają coś dla siebie.\nInternetowa strona Yerba Mate Store posiada w swoich zasobach tylko i wyłącznie asortyment od niezawodnych i popularnych producentów. Zobacz więcej niż setkę różnego rodzaju gatunków suszu herbacianego. Smak owoców, czy też może zapach ziół? Yerba Mate sklep www czeka na wszystkich.\nYerba Mate Store to więcej niż herbata. Z całą pewnością należy zerknąć na dodatkowy asortyment – na przykład bombille czy naczynia z ozdobami. W sklepie mieści się także blog, w którym można przeczytać mnóstwo informacji, które wciągną nas w świat Yerbki. W razie możliwych niejasności warto skontaktować się ze sklepem. Tu pracują naprawdę profesjonaliści dziedziny Yerba Mate. Możesz spytać również o punkty lojalnościowe. W tym sklepie online po prostu korzystnie jest robić zakupy. Pomyślnych zakupów!


Home Artykuly Eutanazja\n�mier� pozostaje dobr� tak�e wtedy, gdy towarzyszy jej trudny do zniesienia b�l, gdy choroba odbiera umieraj�cemu cz�owiekowi w�adz� nad cia�em i nad umys�em. �mier� pozostaje dobr�, je�li wobec niej cz�owiek pozostaje cz�owiekiem ? stworzeniem zale�nym od Boga i ku Bogu kieruj�cym swoje istnienie. Bo �mier� ma by� piecz�ci� na �yciu cz�owieka, ma by� bram�, przez kt�r� wchodzi on w �ycie wieczne.\nEutanazja ma niewiele wsp�lnego z tak� wizj� �mierci i umierania. ?Przez eutanazj� w �cis�ym i w�a�ciwym sensie nale�y rozumie� czyn lub zaniedbanie, kt�re ze swej natury lub w intencji dzia�aj�cego powoduje �mier� w celu usuni�cia wszelkiego cierpienia. Eutanazj� nale�y zatem rozpatrywa� w kontek�cie intencji oraz zastosowanych metod? ? podkre�li� b�. Jan Pawe� II w encyklice o �wi�to�ci �ycia (EV 65).\nSk�d zatem bierze si� w cz�owieku my�l, by zako�czy� cierpienie zadaj�c �mier�? Wydaje si�, �e st�d, �e zagubiwszy sens swojego �ycia, nie widzi sensu tak�e w �mierci. Boi si� jej, nie tylko dlatego, �e jest Bram� w Nieznane. Boi si� jej, poniewa� nie wierzy, �e to Nieznane istnieje. A poniewa� nie jest w stanie przed �mierci� uciec ? chocia� na r�ne sposoby pr�buje ? niekiedy postanawia zapanowa� nad ni� w ten spos�b, �e sam wybiera czas, miejsce i spos�b jej zadania. Jak Prometeusz, kt�ry bogom odebra� �yciodajny ogie�, wsp�czesny cz�owiek pr�buje Bogu ukra�� w�adz� nad �mierci�.\nW przer�ny spos�b pr�buje usprawiedliwi� sw�j krok. Najcz�ciej odwo�uje si� do lito�ci. Skoro bowiem kto� cierpi ponad miar�, skoro prosi o �mier�, kt�ra zako�czy jego m�ki ? dlaczego nie podarowa� mu ko�ca, dlaczego go od cierpienia nie uwolni�? Pokusa jest powa�na, ale ? jak to zwykle z pokusami bywa ? opieraj�c si� na odrobinie prawdy wi�cej niesie ze sob� k�amstwa i zniewolenia, ni� rzeczywistej pomocy cierpi�cemu.\nCierpienie cz�owiek prze�ywa na kilku p�aszczyznach, z kt�rych fizyczna, jakkolwiek najbardziej widoczna, wcale nie jest najpowa�niejsz�. Fizycznie bowiem cierpienie oznacza b�l, zniedo��nienie, czy inne, podobne dolegliwo�ci. Obok tego wszystkiego cierpi�cy cz�owiek prze�ywa tak�e inne dolegliwo�ci, zupe�nie innego rodzaju: uzale�nienie od innych, zaw�enie perspektywy �yciowej, poczucie bycia ci�arem dla otoczenia... Gasn�ce �ycie oplecione zostaje swoist� klatk� samotno�ci. Je�li zabraknie w�wczas ludzi, kt�rzy pozwol� do�wiadczy� bezinteresownej mi�o�ci, cierpienie rzeczywi�cie staje si� nie do zniesienia. Ponad miar� ci�arem jest jednak nie b�l czy choroba, ale utrata nadziei, utrata poczucia, �e jest si� kochanym. W takiej sytuacji �mier� ?staje si� [...] ?upragnionym wyzwoleniem?, gdy ludzka egzystencja zostaje uznana za pozbawion� dalszego sensu, poniewa� jest pogr��ona w b�lu i nieuchronnie wystawiona na coraz dotkliwsze cierpienie? (EV 64).\nZ fizycznym b�lem wsp�czesna medycyna radzi sobie zupe�nie dobrze, cho� niekiedy musi si�ga� do bardzo powa�nych �rodk�w. Na brak mi�o�ci, na brak ludzkiego wsparcia nie ma jednak innego lekarstwa, jak kochaj�ce serce. Je�li jego zabraknie, zabraknie nadziei i woli �ycia. I w�wczas pojawi si� pro�ba o �mier�...\nDla oceny moralnej, nie ma wi�kszego znaczenia, w jaki spos�b �mier� zostanie zadana. Je�li kto� dzia�a (albo powstrzymuje si� od dzia�ania) w celu pozbawienia �ycia czy to bli�niego czy te� siebie samego, taki czyn okre�lamy mianem zab�jstwa lub samob�jstwa. Bo eutanazja w swej istocie jest zab�jstwem lub samob�jstwem. Wyr�nia j� tylko to, �e ma by� bezbolesna, i �e ma zako�czy� cierpienie.\nWarto jednak wyra�nie powiedzie�, �e ta motywacja tylko pozornie jest dobra. Rzekoma troska o dobro chorych i umieraj�cych nie ma nic wsp�lnego z mi�o�ci� i wsp�czuciem, co najwy�ej z lito�ci�, i to bardziej nad sob� samym, ni� nad cierpi�cym. Prawdziwa mi�o�� nie wyrz�dza z�a bli�niemu. Prawdziwa mi�o�� staje przy nim i daje mu siebie. Zatem zamiast �mierci, wsp�czucie powinno sk�oni� do codziennej troski i wytrwa�ej opieki, do udzielenia wsparcia na ostatniej prostej. To prawda, �e towarzyszenie zmierzaj�cym ku �mierci chorym jest rzecz� bardzo trudn�, wymagaj�c� wielu si� i ofiary. Nie bez powodu b�. Jan Pawe� II napisa� w li�cie o cierpieniu, �e jest ono szans�, by ujawni�a si� moralna wielko�� cz�owieka. Rzeczywi�cie jest to droga ujawnienia si� wielko�ci cz�owieka, kt�ry zostaje skonfrontowany z bezradno�ci� bli�niego. To nie tylko chory ma by� silny. Znacznie bardziej to zadanie skierowane jest do tych, kt�rzy s� w jego otoczeniu.\nWsp�czesny �wiat nie jest sk�onny do tej ofiary. Nie jest zainteresowany trosk� o umieraj�cych, bo to za wiele kosztuje ? tak�e pieni�dzy. Nie jest zainteresowany towarzyszeniem w cierpieniu tak�e dlatego, �e nieunikniona w�wczas refleksja nad umieraniem stawia pytanie o �ycie wieczne, o nasz� trosk� o t� wieczno��. Dla �wiata skupionego na tym, co doczesne, taka refleksja jest niedopuszczalna. I cho� cen� za uciszenie g�osu sumienia jest usuni�cie cierpi�cych z grona �yj�cych, wielu sk�onnych jest j� zap�aci�. Tak spe�nia si� dramatyczne proroctwo wypowiedziane przez b�. Matk� Teres� z Kalkuty: ?Je�li dzi� matka mo�e zabi� swoje dziecko, to nie ma powodu, by�my si� wszyscy nawzajem nie pozabijali?.


Legalizacja Marihuany strona 1 | Fotka.com\nLegalizacja Marihuany strona 1 z 3\nDodano na Hydepark 5 may 2018 przez smaker, 39 postów (szczegóły), ostatni post 29 June 2018\n5 May 2018 (pierwszy post)\nCześć co sądzicie o Legalizacj mj w pl ja jeatem za a wy\nPosty: 1 (po ~51 znaków)\nNigdy w świecie karać gorzej niż za zlodziejstwo\ndla debili zakaz pod karą śmierci\nwszystko jest dla ludzi !\npozdro dla wariatow 4 2 0\nZalegizować marichunaen? Jestem w sumie na nie. Lecz jednocześnie nieco lepiej by było, gdyby nie ścigali tak ostro za gówniane ilości. Strach z połówką w kieszeni z domu wyjść.\nKonto usunięte: ja jeatem za a wy\nDo celów leczniczych pod nadzorem lekarza a i owszem ale na pewno nie dla już i tak debilnych ludzi zwłaszcza gimbusów i ludzi mających problem z samym sobą.... Ludzie to debile a pod wpływem maryśki czy dopalaczy albo nawet alkoholu już całkiem im odwala...\nRexMundi: dla debili zakaz pod karą śmierci\nZa gwałt 3 lata za morderstwo 5 lat a za maryśkę czapa XD\nCi co będą chcieli sobie zapalić, to i tak zapalą. Ani za, ani przeciw. Boli mnie tylko że ta nieszczęsna roślina przegrywa z gorzałą i tytoniem, które naprawdę niekorzystnie wpływają na organizm, a jednak są w sprzedaży.\nKonto usunięte: Legalizacja Marichuany\nJa jestem za legalizacją słownika ortograficznego.\nKonto usunięte: Boli mnie tylko że ta nieszczęsna roślina przegrywa z gorzałą i tytoniem, które naprawdę niekorzystnie wpływają na organizm, a jednak są w sprzedaży.\nOtóż to, milordzie. Zioło ani nie siada tak na wątrobę, ani nie wpływa tak na percepcję, że robisz awantury czy inne rzeczy, których na trzeźwo byś nie uczynił. To używka dla myślicieli :D\nJestem na tk. Mam znajomych co palą (ja sam nigdy nic nie paliłem, anie nie zamierzam ), i z ich zachowania można wywnioskować tylko jedno. Jest to lepsze od alkoholu czy innych używek. Po innych środkach ludzie są roztargnieni, nerwowi, a po paru buchach bujają w obłokach. I przeważnie wyluzowani.\nMaryśka nigdy nie będzie zalegalizowana w Polsce. Gangsterka ma z niej za dużą kasę by pozwolić na coś takiego.\nKonto usunięte: Cześć co sądzicie o Legalizacj mj w pl ja jeatem za a wy\nW tym kraju i tak jest za wielu zamulonych durni. :(\nEldim: Otóż to, milordzie. Zioło ani nie siada tak na wątrobę, ani nie wpływa tak na percepcję, że robisz awantury czy inne rzeczy, których na trzeźwo byś nie uczynił.\nLudzie mają różne osobowości, kloszardzie.\nEldim: To używka dla myślicieli :D\nIle ton zioła byś nie wypalił, z durnia mądrym się nie staniesz. W Twoim wypadku, zapewniam.\nKonto usunięte: legalizowana w Polsce. Gangsterka ma z niej za dużą kasę by pozwolić na coś takiego\nI właśnie na tym polega legalizacja aby odtąd rząd rżnął haracz od sprzedaży w postaci akcyzy na te dobro luksusowe.\nPóki co mamy rząd który woli karać niż zarabiać na tym jak na papierosach czy alkoholu.


W gąszczu przepisów polskiego prawa czyli radca prawny śląsk na zwrot zakupionego towaru. Mówiło się o tym, że to zabije e-handel, że pojawią się nieuczciwi klienci, że to furtka dla cwaniaczków i oszustów. Jednak czy tak się stało? Jakoś nie huczy w mediach o\nPolskie prawoPrawo w PolsceDlaczego warto mieć prawnika?Prawo a PrzedsiębiorstwoO adwokatachSądownictwo w PolsceUsługi prawne dla przedsiębiorstwPrawnicyO adwokatachObrona w sądzie. PrawnikRadca prawnyCzy da się w 2020 iść do radcy prawnego po poradę?Chcesz wiedzieć jakie masz prawa?Kodeks cywilnyKrótki informator o sprawach związanych z prawemKancelaria adwokacka w KatowicachPrawo - warto wiedziećCzy da się w 2020 korzystać z porad prawnych?Doradztwo prawne w praktyceKwestia dla prawnika. O prawieRozwód - o wybraniu prawnikaTrochę teorii na tematy prawneWybór prawnika, na co patrzeć?Zobacz te informacje jak przygotować się na wizytę u prawnikaSkrótowo o prawnikachGdzie taniej rozwodzić się?Masz prawo wiedziećKancelarie prawnicze od wszystkiego. Czy warto?Szeroki zakres usług prawnych, czy to dobra rzecz?Sprawa prawa


Obawy się nie sprawdziły - Kurier Kaszubski\n8 sierpnia 2018 Kurier KaszubskiMożliwość komentowania Obawy się nie sprawdziły została wyłączona\nPowiat kościerski. Półmetek sezonu\nNa początku sezonu osoby z branży miały duże obawy, jaki on będzie. Było mało rezerwacji, a zniszczenia w lasach i ograniczenie liczby miejsc kąpielowych sugerowały, że ruch turystyczny może zostać znacznie ograniczony. Teraz nastroje bardzo się zmieniły.\n– Sezon jest wyrażnie lepszy od poprzedniego – uważa Ewa Borzyszkowska, pracownica punktu Informacji Turystycznej w Wielu – Przeważają co prawda goście z bliskiej okolicy: Trójmiasta, Torunia czy Bydgoszczy, ale jest ich bardzo dużo. Właściciele kwater są zadowoleni, a podczas imprez zdarzały się dni, że w całym Wielu nie było wolnego łóżka.\n– Po ilości wypożyczanego przez nas sprzętu, zarówno wodnego, jak i rowerów, widzimy, że jest znaczmie lepiej, niż w latach poprzednich. Pokazuje to też zainteresowanie publikacjami turystycznymi i tłok na organizowanych przez nas imprezach. Podczas Dni Dziemian w amfiteatrze nie było wolnego miejsca. – wtóruje jej Dariusz Turzyński dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Dziemianach – Prawdopodobnie do tego, że jest to aż tak dobry sezon przyczyniła się pogoda. Lepszą trudno znaleźć w Turcji, czy w Tunezji. Nie dysponuję danymi dotyczącymi liczby gości, ale po rozmowach z właścicielami kwater sądzę, że i te dane są lepsze od przewidywanych Wszystkie miejsca noclegowe są zajęte.\nChoć jest tłok zauważono mniejszą liczbę turystów z dalszych regionów kraju i z zagranicy.\nTeren powiatu jest postrzegany przez gości jako idealne miejsce do dłuższego, rodzinnego wypoczynku. Najwięcej jest małżeństw z dziećmi, które przyjeżdzają na 2 tygodnie, albo nawet na jeszcze dłużej. Pobyty krótsze zdarzają się rzadko. Goście na 2-3 dni pojawiają się właściwie jedynie w terminach odbywających się tu imprez. Największymi atrakcjami są wycieczki. Dzieci imteresuje możliwość jazdy konnej, starsi pytają się o rowery.\n– Oczywiście atrakcją jest też woda i kajaki, ale z nimi nie ma kłopotu. Mamy ich wystarczającą ilość. Natomiast rozbudowujemy sieć ścieżek rowerowych, a z wypożyczeniem roweru mogą być propblemy. Stąd duże zainteresowanie – mówią mieszkańcy – Mapa sieci ścieżek rowerowych powiatu kościerskiego wydana przez LOT Serce Kaszub jest najbardziej rozchwytywaną spośród wszystkich dostępnych publikacji turystycznych.\nGoście zainteresowani są lokalnymi atrakcjami turystycznymi, a także regionalną kuchnią. Pytają też o ofertę kulturalną i propozycję „na pochmurne dni”.\nPotencjał turystyczny regionu stale rośnie. Kwaterodawcy i ośrodki turystyczne dawno odbudowały zniszczenia wywołane ubiegłoroczną wichurą. Powstają nowe ośrodki i osiedla domków letniskowych, liczne ośrodki – dawniej zamknięte zakładowe – dziś się otwierają na turystów z zewnątrz. Przykładem może być Borsk, gdzie dawna „Czarnowodzianka” przekształciła się w atrakcyjny i ściągający wielu gości ośrodek „Largo”. Poszerza się też wachlarz ofert. Np. motolotnie, które jeszcze niedawno były uważane za ekstrawagancję, dziś są zwykłym składnikiem oferty turystycznej. Lokalna kuchnia, której walorów jeszcze niedawno nie promowano, dziś generuje znaczny ruch turystyczny. Powstają nawet mapy pokazujące, gdzie można zjeść kaszubskie dania.


Wyprawka dla noworodka - stawiam na polskie marki! - helomelo\nJeśli spodziewasz się, że przed Tobą cała, skrupulatnie wybrana wyprawka dla noworodka, to niestety Cię zasmucę. To nie ten artykuł. Zatem o czym dziś chcę Ci opowiedzieć? Tylko i aż o perełkach, jakie znalazłam na naszym podwórku, ponieważ tym razem (znaczy przy tej wyprawce) stawiam na polskie marki…\nDlaczego dobre, bo polskie?\nTaki slogan pewnie słyszałaś nieraz, ale pewnie nie przywiązujesz do niego zbytnio swojej uwagi. Jeśli jest inaczej to przybijam Ci piątkę 🙂 Od razu też zaznaczę, że w moim przypadku wybieranie polskich marek absolutnie nie wyklucza kupowania w sieciówkach z zagranicznymi produktami. Zresztą uważam, że to nierealne, bo chyba nie byłabym w stanie znaleźć wszystkiego czego potrzebuję, wybierając tylko polskich producentów.\nCena czyni cuda i metka metce nierówna\nKolejne znane Ci hasło? Z pewnością! Obecnie panuje moda na zakupy prosto z Chin i choć niekoniecznie szybko, to czasem tanio jak barszcz. Ale czy te chińskie produkty można położyć koło polskich? Myślę, że tak, ale na pewno zauważysz znaczne różnice w wykonaniu. Czy zatem polskie marki są drogie? No tak, ale nie wszystkie. Wydaje mi się, że jeśli ktoś naprawdę zainteresuje się tematem to można znaleźć wiele perełek dla noworodka i to nie za kosmiczne pieniądze. Myślę, że fajnie mieć z tyłu głowy, że wspieram rodzimy biznes, doceniam nietuzinkowe wzory i dobrej jakości materiały. Tymczasem zobacz, co mi udało się upolować 🙂\nŁadne i funkcjonalne, czyli rożek i reszta\nDlaczego zaczynam od rożka? Bo wraz z nim w komplecie kupiłam nie tylko dodatkową motylkową podusię, ale też coś z myślą o sobie, bo nie mogłam się wyspać. I nie, nie śpię w różku 🙂 Ale za to w wielkiej podłużnej podusi, która będzie pełniła potem rolę kokonu dla dzidziusia. To były jedne z moich pierwszych zakupów i uważam, że to był strzał w dziesiątkę. DreamLand to polska marka, która powstała z miłości do dzieci oraz chęci by tworzyć dla nich rzeczy wygodne, mięciutkie, ale przede wszystkim bezpieczne. Co ważne pamiętają również o mamach, dlatego ich produkty cechują się praktycznością, wytrzymałością i nowoczesnym designem. Dzięki temu wszyscy możemy spać spokojnie 🙂\nO tym to na pewno słyszałaś… Ja w poprzedniej ciąży (5 lat temu) nie miałam jeszcze pojęcia o tym jak wyglądają pieluszki bambusowe i czym się wyróżniają. Znałam tylko tetrówki, bawełnę i flanelę. Obecnie polski rynek jest zalany produktami dla maluszków stworzonymi z tkanin bambusowych. Gdy dotknęłam po raz pierwszy tego materiału to od razu zrozumiałam różnicę! Tkanina bambusowa jest niezwykle delikatna, ale widać od razu, że bardzo wytrzymała. Rozmiar 75 cm x 75 cm, to naprawdę kawał materiału, w który będę otulać moją małą kruszynkę. Texpol, jako jedyny polski producent tej tkaniny, zapewnia, że jest ona antyalergiczna, chłonie wodę, ma właściwości termoregulacyjne, dlatego nadaje się na każdą porę roku. To wszystko będę już wkrótce testować 🙂\nMałe, okrągłe i ciepłe…\nPrzyznam się, że to będzie prawdziwy eksperyment 🙂 Termofor to prosty wynalazek i ma pomagać na bóle brzuszka u maluszka. Termofory z pestek wiśni firmy Medi Partners to naturalny i skuteczny sposób na zlikwidowanie wielu niemiłych i uciążliwych dolegliwości, tak u maluszków, jak i u dorosłych. Są miłe dla oka, przyjemne dla ciała – dopasowują się do jego kształtu. Można je podgrzewać w mikrofalówce czy piekarniku, ale i schładzać. Co ważne – materiały użyte do produkcji termoforów Medi Partners są najwyższej jakości, a pestki wiśni pochodzą z upraw ekologicznych, dlatego ich stosowanie jest także bezpieczne – nie grozi poparzeniem, odmrożeniem, zatruciem czy alergią. Jak się sprawdzi to na pewno dam Ci znać 🙂\nMięciutki i śliczny komplet do spania\nCzy Tobie też wydaje się, że pościel sugerowana do łóżeczek jest ogromna względem noworodka? Przy Meli miałam od początku cały zestaw sugerowany przez sprzedawców, ale czy z niego korzystałam? Wyłącznie z poduszki i to w ramach podkładu do trzymania dziecka w pionie na rękach, a nie poduszki. Tym razem postanowiłam, że komplet do spania będzie dopasowany do dzidziusia.\nNa start wybrałam kocyk i podusię w rozmiarze S – zestaw minky dla niemowlaka to cudownie mięciutka poduszka o wymiarach 30 × 40 cm i cieplutki kocyk o wymiarach 50 × 75 cm. Taki rozmiar wydaje się być bardziej użyteczny. Poza tym ten wzór strasznie mi się spodobał… Róż został zdominowany przez granat, więc dla mnie idealnie, bo nie lubię przesady w kolorze pink 🙂 Dodatkowo materiały dobierane są tak, aby były w pełni bezpieczne dla skóry dziecka, dlatego do produkcji kocyków używana jest certyfikowana bawełna i miły w dotyku minky.\nW środku kocyków oraz poduszek znajduje się antyalergiczne wypełnienie silikonowe, więc spokojnie mogą pełnić funkcję podusi i kołderki do spania, bo są wystarczająco ciepłe, nawet na zimę. Nie wiem jak Ty, ale ja jestem estetą i lubię jak produkty docierają do mnie w miłej dla oka oprawie. BabyMetka robi to idealnie – do związanego wstążeczką zestawu dołączone jest urocze serduszko w kolorze zgodnym ze wzorem i elegancki kartonik z możliwością wpisania dedykacji, co przyda się gdy zestaw zechcemy wręczyć jako prezent. Produkty są szyte pod zamówienie, a to czyni z nich coś wyjątkowego.\nSzumiś, bo jak sama jego nazwa wskazuje „szumi”. Z pewnością znasz historie o dzieciach usypianych przy dźwiękach odkurzacza, kuchennego okapu czy radiowego szumu. Melę usypiałam suszarką i ciągle martwiłam się, że ona się zepsuje, a akurat z moimi włosami jest tak, że muszę mieć pod ręką ten sprzęt. Po pozytywnych opiniach koleżanek, tym razem stawiam na Szumisia (Whisbear). Dźwięki z misia rzeczywiście pozwalają maluszkowi się uspokoić, ponieważ przypominają mu odgłosy dobrze znane z brzucha mamy. Ta przytulanka wykonana jest z mięciutkich i przyjemnych w dotyku tkanin, wzbogaconych o stymulujące wzrok, kontrastowe wstawki.\nZamknięty wewnątrz mechanizm emituje specjalnie dobrany biały szum, który za pomocą funkcji CRYsensor włącza się automatycznie podczas płaczu czy hałasu w okolicy dziecka. Wybrałam wersję z tym tzw. czujnikiem płaczu, który uruchamia odtwarzacz, gdy tylko maluszek zacznie marudzić – jestem bardzo ciekawa tej opcji czy faktycznie zadziała. Wybrałam pierwszy wygląd misia, jaki pojawił się na naszym rynku. Długie łapki misia ze wszytymi wewnątrz magnesami pozwalają zaczepić go o szczebelki łóżeczka, ramę wózka czy fotelika samochodowego i zabierać wszędzie ze sobą – to według mnie są ogromne zalety względem misiów bez tych łapek.\nPolskie marki, polski sklep\nNie ma jak u mamy… Tym razem w sklepie internetowym U mamy Magdy 🙂 Tak uroczo brzmiąca nazwa musi świadczyć o tym, że sklep został założony z serca, przez mamę, dla innych mam. Jako fanka polskich marek, mogę Cię zaprosić właśnie w to miejsce, abyś mogła sama skomponować swoją wyprawkę dla noworodka, ale także kupić wiele praktycznych rzeczy dla starszych dzieci. Ja już przeglądam drewniane klocki, bo wiem, że Meli na Mikołajki coś takiego kupię. Wróćmy do wyprawki, bo o tym ten wpis. U Mamy Magdy znalazłam Misia Szumisia oraz komplet w postaci kocyka i podusi.\nCo jeszcze „U mamy Magdy”?\nTo nie koniec mojej wyprawki! Już chyba nieraz wspominałam Ci, że lubię sklepy internetowe. Mogę do woli siedzieć, przeglądać, czytać, porównywać i wybierać. Sama decyduję, co kupię oraz ile czasu mi to zajmie. W koszyku U mamy Magdy już komponuję kolejne rzeczy przydatne przy małym dziecku, oczywiście od polskich marek. Może mi doradzisz? Zobacz, co jeszcze wybrałam i daj znać czy też masz już podobne rzeczy 🙂 Do następnego!\nNa zakupy z całego serca zapraszam do:\nciążadzieckokompletnoworodekprodukty dla dziecirodzinawyprawka\nPrzez Monika 28 komentarzy\n"Trzeba robić to, co człowiek ma w sercu, i czekać na swój czas"...\nJestem mamą w korporacji – spełnioną\n08-10-2018 o 12:41 Odpowiedz\nTemat na czasie dla mnie 🙂 Przyznam, że nie wpadłam na to, by kupić termofor, a pewnie może okazać się przydatny 🙂\n08-10-2018 o 12:43 Odpowiedz\nOoo… to obie będziemy testować 😀\n08-10-2018 o 13:51 Odpowiedz\nJa też jestem za kupowaniem polskich marek bardzo mi się podoba ta okrągła poduszka piękny wzór.\n08-10-2018 o 15:01 Odpowiedz\nTo termofor i też wzór mnie urzekł 🙂\n08-10-2018 o 14:16 Odpowiedz\nOsobiście jestem za wspieraniem polskich marek 🙂 świetne gadżety dla maluszka 🙂\nNo to przybijam Ci piątkę 🙂 Dzięki!\n08-10-2018 o 16:19 Odpowiedz\nPrześliczne cuda! Ja również popieram wspieranie polskiego rynku i naszych rodzimych firm.\n08-10-2018 o 16:32 Odpowiedz\nO cieszę się, że nie jestem sama 😀\n08-10-2018 o 16:30 Odpowiedz\nW sumie kompletując wyprawkę nie zwracałam uwagi czy produkt jest polskiej produkcji. Musiał jednak spełniać określone kryteria.\n08-10-2018 o 16:34 Odpowiedz\nTo bardzo ważna funkcja rzeczy dla noworodków – świetnie, że wybierałaś świadomie 🙂\n08-10-2018 o 17:15 Odpowiedz\nBardzo ładne wzory 🙂 mój najmłodszy już na szczęście wychodzi z etatu niemowlęctwa. A i tak większość rzeczy przejął po starszym rodzeństwie. Ja w ogóle jestem za przekazywaniem sobie rzeczy dla dzieci czy w rodzinie, czy między znajomymi. Pozwala to oszczędzić masę pieniędzy, a ubranka czy sprzęty czasem w bardzo dobrym lub idealnym stanie zyskują nowe życie, zamiast lądować na śmietniku 🙂\n08-10-2018 o 18:36 Odpowiedz\nPodzielam Twoje zdanie, ubranka mam od rodziny i po pierwszej córeczce 🙂\n08-10-2018 o 18:17 Odpowiedz\nMieliśmy Szumisia – dla mnie produkt numer jeden\nkażdej wyprawki 😉 kompletując wyprawkę też stawiałam na polskie marki\n08-10-2018 o 18:37 Odpowiedz\nwow, to świetnie! Ja będę teraz testować Szumisia, ale słyszałam tylko pozytywne opinie, więc na pewno warto 🙂\n08-10-2018 o 19:05 Odpowiedz\nWhisbear jest cudowny! U nas sprawdził się doskonale!\n09-10-2018 o 03:57 Odpowiedz\n09-10-2018 o 08:27 Odpowiedz\nSama osobiście nie wybieram często polskich produktów, ponieważ większość rzeczy, które mi się podoba jest bardzo droga, dlatego wybieram sieciówki, w których niestety, ale niektóre ubrania pozostawiają wiele do życzenia. Bardzo ładne wybrałaś rzeczy, design jak najbardziej trafiony 🙂\n09-10-2018 o 09:48 Odpowiedz\nUwielbiam różne printy 🙂 Tym razem postawiłam na zróżnicowaną pod kątem kolorów wyprawkę, a nie wszystko w jeden deseń 🙂\n09-10-2018 o 17:23 Odpowiedz\nMoim zdaniem to, co polskie jest najlepsze. Sami mieliśmy szumisia i bardzo go sobie chwaliliśmy.\n09-10-2018 o 17:37 Odpowiedz\nWszystkie znajome polecają, więc zdaje się na pochwały innych mam 🙂\n11-10-2018 o 12:39 Odpowiedz\nPiękne rzeczy, ja jednak przy niektórych rzeczach wolałam na początek kupić tanie wersje. I tak np. rożek u nas nie sprawdził się w ogóle, więc na szczęście nie wydałam na niego dużo kasy 😉\n11-10-2018 o 18:07 Odpowiedz\nBardzo dobre podejście – popieram 🙂 Ja używałam rożek bardzo długo przy pierwszym dziecku, więc teraz też zapewne będę 🙂\n11-10-2018 o 13:30 Odpowiedz\nPowinniśmy wspierać polskie produkty 🙂 U mnie rożki się nie sprawdziły, synek musiał mieć swobodę.\nOoo.. To tak jak u dziecka mojej siostry. Każde dziecko inaczej reaguje 🙂 Zobaczymy jak będzie u mnie przy drugim 🙂\n15-10-2018 o 05:47 Odpowiedz\nTeż jestem zdania, że jeśli kogoś stać, to powinien zainwestować w wyprawkę made in Poland.\n15-10-2018 o 05:48 Odpowiedz\nWiadomo, że pieniądze w wyprawce to ważna kwestia, ale tak jak pisałam – naprawdę można znaleźć polskich producentów, którzy mają przystępne ceny 🙂 Pozdrawiam 🙂\n27-10-2018 o 19:33 Odpowiedz\nMamy Wishbear i kochamy:) cenimy bardzo polskie marki\n28-10-2018 o 11:16 Odpowiedz\nJa dopiero go przetestuję i strasznie mnie ciekawi czy faktycznie pomoże córeczce usypiać 🙂