DB Link z SQL Server do MySQL - TomaszKenig.pl\nStrona Główna » SQL Server » DB Link z SQL Server do MySQL\nW jaki sposób połączyć się z SQL Server do MySQL\nJeśli chcesz połączyć się z serwera SQL Server do MySQL, np w celu pobierania danych z MySQL powinieneś w tym celu wykonać kilka działań. Na początek warto m.in.:\nzainstalować sterownik ODBC MySQL i właściwie go skonfigurować.\nupewnić się, czy masz możliwość dodawania i edycji systemowych źródeł danych DSN\nposiadać uprawnienia do bazy master na Serwerze SQL Server\nCo ciekawe w ten sposób można sterować bazami MySQL z poziomu SQL Server. Możesz np pobierać dane ze stron www, jeśli posiadasz dostępy do ich baz danych. Większość standardowych stron www opartych jest o bazy MySQL, stąd też taki link bazodanowy jest przydatny chociażby do analizy treści strony, wykonywania operacji masowych itp.\nSam sterownik ODBC do MySQL ściągniesz bez większych problemów ze strony MySQL. Możesz go znaleźć pod tym adresem: link. Najlepiej wybrać wersję 32 lub 64 MSI Installer w zależności od tego, czy korzystasz z 64, czy też 32 bitowego systemu operacyjnego. Po pobraniu sterownika zainstaluj go z opcjami standardowymi. W razie konieczności zrestartuj komputer.\nJeśli interesuje Cię utworzenie linku bazodanowego łączącego dwa serwery SQL Server, sprawa jest jeszcze prostsza i opisywałem ją w tym artykule: DB Link SQL Server.\nKonfiguracja połączenia ODBC MySQL\nJeśli poprawnie zainstalowałeś sterownik ODBC do MySQL, otwórz konfigurację połączeń ODBC wpisując w menu Start frazę ODBC lub ODBCAD32. Powinno pojawić się okno konfiguracji sterowników. Upewnij się, czy masz dostęp do zakładki Systemowe DSN. Jeśli nie posiadasz takich uprawnień musisz je załatwić u administratorów systemu. Jeśli posiadasz uprawnienia, postępuj zgodnie ze wskazówkami opisanymi poniżej.\nSQL Server Przykłady – Wybór sterownika ODBC MySQL\nSama nazwa DSN jest skrótem od nazwy źródła danych, a więc Data Source Name. W pierwszej kolejności powinniśmy dodać nowe źródło danych do Systemowych DSN. By to zrobić, kliknij przycisk dodaj oraz spośród sterowników ODBC wybierz sterownik, który zainstalowałeś do bazy MySQL Unicode. W moim przypadku będzie to MySQL ODBC 5.3 Unicode Driver.\nSQL Server Przykłady – Wybór sterownika ODBC\nJeśli wykonałeś prawidłowo poprzednie kroku powinno pojawić się okno konfiguracji sterownika ODBC. Powinieneś wprowadzić w nim Twoją nazwę źródła danych, jego opis, ip serwera bazy lub host, jeśli korzystasz z połączenia TCP/IP tak jak jest to w moim przypadku. Standardowy port połączenia z bazą MySQL to 3306. Standardowo wprowadź login i hasło do bazy. Po wprowadzeniu loginu i hasła możesz już wybrać bazę na serwerze MySQL, z którą chcesz się połączyć. Na koniec przetestuj połączenie. Pamiętaj też, że jeśli łączysz się z bazą np Twojego dostawcy hostingu powinieneś odpowiednio skonfigurować hosting, by Serwer MySQL przyjmował połączenia z zewnątrz.\nSQL Server Przykłady – Konfiguracja sterownika ODBC MySQL\nJeśli wykonałeś poprawnie wszystkie powyższe kroki, konfiguracja sterownika ODBC została zakończona. Kolejne działania będziesz już wykonywał na bazie SQL Server.\nKonfiguracja Linked Server w SQL Server\nBy połączyć się z poziomu SQL Server do bazy MySQL powinieneś odpowiednio skonfigurować SQL Server. By utworzyć DB link, uruchom następujący kod, konfigurujący Twój link do bazy MySQL. Link w tym przykładzie nazwiemy MYSQL_1 i w ten sposób będziemy się do niego odwoływać. W poniższym kodzie zmień parametry odpowiednie dla Twojego połączenia. Są to:\n@datasrc – nazwa źródła danych, którą wprowadzałeś w Systemowych DSN konfigurując ODBC\n@srvproduct – powiel w tym miejscu także nazwę źródła danych jak wyżej\n@provstr – zmień tylko jeśli korzystasz z innego sterownika, niż ten, który wybraliśmy w powyższym punkcie\nSERVER – wprowadź ip lub host swojego serwera dokładnie taki, jaki podawałeś w konfiguracji sterownika ODBC\nDATABASE – nazwa bazy MySQL\nUSER – nazwa usera do Twojej bazy MySQL\nPASSWORD – hasło do Twojej bazy MySQL\n@catalog – najczęściej nazwa bazy MySQL\nDB Link SQL Server do mySQL\n--tomaszkenig.pl EXEC master.dbo.sp_addlinkedserver @server = N'MYSQL_1', @srvproduct=N'MySQL_tomaszkenig_pl', @provider=N'MSDASQL', @datasrc=N'MySQL_tomaszkenig_pl', @provstr=N'DRIVER=(MySQL ODBC 5.3 Unicode Driver); SERVER=127.0.0.1;PORT=3306;DATABASE=nazwa_bazy; USER=moja_nazwa_usera ;PASSWORD=moje_haslo;OPTION=3;', @catalog=N'nazwa_bazy' EXEC master.dbo.sp_addlinkedsrvlogin @rmtsrvname=N'MYSQL_1', @useself=N'False', @locallogin=NULL, @rmtuser=NULL, @rmtpassword=NULL GO\n@server = N'MYSQL_1',\n@provstr=N'DRIVER=(MySQL ODBC 5.3 Unicode Driver);\nUSER=moja_nazwa_usera ;PASSWORD=moje_haslo;OPTION=3;', @catalog=N'nazwa_bazy'\nEXEC master.dbo.sp_addlinkedsrvlogin @rmtsrvname=N'MYSQL_1', @useself=N'False', @locallogin=NULL, @rmtuser=NULL, @rmtpassword=NULL\nJeśli powyższą konfigurację wykonałeś poprawnie, a nazwa Twojego db linku do MySQL to MYSQL_1, uruchom poniżej zapisany skrypt:\nSQL Server MySQL ODBC ETL\n--tomaszkenig.pl EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'collation compatible', @optvalue=N'false' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'data access', @optvalue=N'true' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'dist', @optvalue=N'false' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'pub', @optvalue=N'false' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'rpc', @optvalue=N'false' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'rpc out', @optvalue=N'false' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'sub', @optvalue=N'false' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'connect timeout', @optvalue=N'0' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'collation name', @optvalue=null GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'lazy schema validation', @optvalue=N'false' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'query timeout', @optvalue=N'0' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'use remote collation', @optvalue=N'true' GO EXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'remote proc transaction promotion', @optvalue=N'true' GO\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'collation compatible', @optvalue=N'false'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'data access', @optvalue=N'true'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'dist', @optvalue=N'false'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'pub', @optvalue=N'false'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'rpc', @optvalue=N'false'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'rpc out', @optvalue=N'false'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'sub', @optvalue=N'false'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'connect timeout', @optvalue=N'0'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'collation name', @optvalue=null\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'lazy schema validation', @optvalue=N'false'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'query timeout', @optvalue=N'0'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'use remote collation', @optvalue=N'true'\nEXEC master.dbo.sp_serveroption @server=N'MYSQL_1', @optname=N'remote proc transaction promotion', @optvalue=N'true'\nJeśli poprawnie dodałeś link bazodanowy powinien on się pojawić w SSMS w katalogu Server Objects >Linked Servers\nSQL Server Przykłady – Link bazodanowy do MySQL\nWykonywanie operacji DML na MySQL z poziomu SQL Server\nMasz już działające połączenie. Co powinieneś zrobić, by np pobierać dane z MySQL za pośrednictwem SQL Server? Wystarczy w SQL Server wprowadzić polecenie odsyłające do linku bazodanowego. Select z poziomu SQL Server dla bazy MySQL wykonujemy w następującej składni z użyciem openquery:\nOdczyt MySQL z SQL Server\n--tomaszkenig.pl SELECT * FROM openquery(Nazwa_db_linku, 'kod SQL w MySQL');\nSELECT * FROM openquery(Nazwa_db_linku, 'kod SQL w MySQL');\nSQL Server linkowanie serwerów\n--tomaszkenig.pl SELECT * FROM openquery(MYSQL_1, 'SELECT ID, post_content, post_author FROM nazwa_bazy.wp_posts');\nSELECT * FROM openquery(MYSQL_1, 'SELECT ID, post_content, post_author FROM nazwa_bazy.wp_posts');\nSQL Server Przykłady – Odczyt MySQL z SQL Server\nJeśli chciałbyś poszerzyć swoją wiedzę na temat SQL Server, zachęcam do zapoznania się z kursem SQL Server, który zamieszczam pod tym adresem: Kurs SQL Server. Odsyłam także do innych przykładów dla SQL Server.\n← Jak pobrać dane do Excel lub Access z SQL Server\nJak uczyć się programowania szybciej i lepiej →


Start Artykuły Dążenie ku doskonałości\nniedziela, 21 lutego 2016 07:55\n„Nawracajcie się, podejmujcie wyrzeczenia i umartwienia, wyjdźcie na pustynię”. To tylko niektóre z wezwań, które słyszymy w kazaniach wygłaszanych z kościelnych ambon na początku Wielkiego Postu. Do takich działań zachęca nas również słowo Boże z liturgii tego okresu. Wielki Post od początku był w Kościele czasem wyjątkowym. W starożytności w tym okresie przygotowywano kandydatów do przyjęcia sakramentu chrztu. Potem czas czterdziestodniowej pokuty służył pogłębianiu wiary, a także oczyszczeniu z grzechów. Wierni podejmowali różne postanowienia i umartwienia, ażeby jak najlepiej przygotować się do świąt zmartwychwstania Chrystusa.\nObecnie Wielki Post przygotowuje nas do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych, co będzie miało miejsce podczas uroczystej celebracji Wigilii Paschalnej, która rozpoczyna święta. Uczestnictwo w tym największym zbawczym wydarzeniu w dziejach domaga się głębokiej i żywej wiary. Dlatego Wielki Post ma być czasem naszego nawracania się i pogłębiania wiary.\nAbraham słucha wezwania Pana Boga\nW drugą Niedzielę Wielkiego Postu słowo Boże zachęca nas do wyruszenia w drogę. Najpierw Bóg wzywa Abrahama, aby wyszedł z namiotu. Namiot dawał poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa; wystarczał do spokojnego życia. Plany Boże dotyczące Abrahama przekraczają granicę namiotu i dlatego musi z niego wyjść. Tylko wtedy będzie mógł zobaczyć niebo pokryte niezliczoną ilością gwiazd, które symbolizują jego przyszłe potomstwo. Poza namiotem Abraham może pojąć wielkość daru przymierza, które Bóg z nim zawarł.\nUczniowie na górze Tabor\nJezus zabiera uczniów na górę Tabor i tam czyni ich świadkami swojego przemienienia. Na górze mogli oglądać boską chwałę Jezusa i usłyszeć głos Boga: To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie (Łk 9,35). Aby przeżyć to niesamowite doświadczenie, musieli podjąć wysiłek wejścia na górę. Każdy miłośnik gór doskonale wie, że trud wspinaczki będzie sowicie nagrodzony widokami roztaczającymi się ze szczytu.\nWielki Post wzywa nas do wyjścia. Najpierw mamy wyjść z namiotu naszego codziennego życia. Ten namiot tworzą te wszystkie elementy rzeczywistości, które dają nam poczucie bezpieczeństwa i spokoju. Trzeba wyjść, aby zobaczyć, że istnieją większe wartości, które Bóg dla nas przygotował. I potem trzeba wspiąć się na szczyt, bo z niego doskonale widać Boże obietnice. Szczyt jest celem naszej ziemskiej wędrówki. Św. Paweł mówi nam dzisiaj, że tym szczytem jest niebo, czyli nasza prawdziwa ojczyzna. Nie zobaczymy jej, gdy pozostaniemy we własnym namiocie i na nizinach codziennego życia.\nZniszczenie fałszywych bożków\nWyjść oznacza nawrócić się w sposób bezkompromisowy i całkowity. W czasach cesarza Dioklecjana (284–305) prefektem Rzymu był poganin Kromacjusz. Zapadł na ciężką chorobę, z której nie mógł się wyleczyć. Kiedy dowiedział się, że jego przyjaciel Trankwiliusz został cudownie uzdrowiony w chwili przyjęcia chrztu, przywołał św. Sebastiana i św. Polikarpa i prosił ich o uzdrowienie. Św. Sebastian postawił mu trzy warunki: wiarę, chrzest i zniszczenie wszystkich bożków w ogrodzie i pałacu. Kromacjusz zgodził się i zniszczył ponad 200 posągów, ale zdrowia nie odzyskał. Wymawiał to św. Sebastianowi, który odrzekł: „Zachowałeś jednak jednego z bożków, tego z ozdobnego kryształu i szczególnie ci drogiego. Oto dlaczego Bóg cię nie uzdrowił”. Kromacjusz wkrótce rozbił i tego ostatniego ulubionego bożka. I wtedy odzyskał zdrowie (K. Wójtowicz, „Ramotki”, s. 101).\nPodczas Wielkiego Postu niszczymy wszelkie bożki naszego życia. W ten sposób pozbywamy się niepotrzebnego balastu w drodze na szczyt, do naszej prawdziwej ojczyzny. Warto postawić na Boga i Jego obietnice, gdyż On nie zawiedzie. Uczestnicząc w Eucharystii, wchodzimy z Chrystusem na naszą górę Tabor, na której możemy usłyszeć słowa Boga: To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie. Nie lękajmy się iść za tym głosem.


Nasze meblowe inspiracje – natura, natura, natura! | Klose\nNasze meblowe inspiracje – natura, natura, natura!\nMeble drewniane Nasze meblowe inspiracje – natura, natura, natura!\nMeble, którymi wypełniacie własne wnętrze mogą pomóc w przeobrażeniu każdej przestrzeni. Ba! Potrafią wręcz zupełnie zmienić styl pomieszczenia i nadać mu zupełnie indywidualny charakter. Do tej pory próbowaliśmy inspirować Was, ale czy zgadniecie co inspiruje nas? Poznajcie historię projektów kilku mebli Klose.\nNatura jest nieprzewidywalna, lecz w tej nieregularności jest metoda. Linie cienkie i grubsze, zawiłe i proste, delikatne i soczyste – cała ta różnorodność przyrody posłużyła naszym inspiracjom. Kontrolowana bujność przyrody – oto opis powstałych z naturalnego drewna dzieł sztuki, które mają być nie tylko użyteczne, lecz również wpisywać się w scenerię Waszego domu.\nJedne z najbardziej zachwycających mebli, z których jesteśmy bardzo dumni i które nie pozwolą Wam przejść obok siebie obojętnie, to meble inspirowane falami morskimi. Ich niesamowita powierzchnia sprawia wrażenie, jakby drewno było obmywane przez lata uderzeniami fal gdzieś na brzegu morza lub oceanu, niczym rzeźby dotknięte dłutem samej natury.\nPo zakupie takiego mebla, wnętrze Waszego mieszkania będzie przypominać odtąd kraje śródziemnomorskie lub przywoływać wspomnienia znad Morza Czarnego. Ten obszar kojarzy się z nieustannym ciepłem klimatu i gościnnością narodów zamieszkujących jego wybrzeża, z energią i gwarem. A może także sprawić, że Wasze mieszkanie nabierze nordyckiego spokoju i ciszy – morze to także nasz rodzimy Bałtyk. Skandynawski minimalizm to styl, do którego również pasować będą meble Klose.\nTo właśnie kolekcja Asymetric została zainspirowana wodą i jej nieoczywistymi kształtami. Samą taflą jak i brzegiem, który ją obejmuje na różne sposoby i kształty. Tak więc niektóre z naszych dzieł zawdzięczają swoje istnienie przypływom i odpływom, a dokładnie morskim falom.\nZ kolei w ofercie mamy meble K2 i K5, których ryflowana powierzchnia również zainspirowana jest z lekka poruszoną wodną gładzią.\nKształty inspirowane dzikością\nDuża część mebli Klose powstała dzięki fascynacji dzikością. Fauna również naprowadza na świetne pomysły, z których wynikają zachwycające projekty. Dzikość i masywność, ale też zwinność i gracja. Tak na przykład jeden ze stolików naszej produkcji przypomina młodą sarnę stojącą na zgrabnych nóżkach.A to jeszcze nie koniec motywów zwierzęcych – mamy również do zaproponowania kolekcję mebli Zebra – poprzez wzory przypomina swoim designem dzikie zwierzęta zamieszkujące kontynent afrykański.\nMeble zainspirowane dzikością przeobrażą Wasze mieszkanie lub biuro w miejsce ukrywające mityczne tajemnice albo namiastkę sawanny.\nZwierzęcość oprócz siły i energii kojarzy się również z domowym zaciszem. Zwierzęta też dbają o swoje “miejsca zamieszkania”, dlatego nasze meble wpasują się do Waszej przestrzeni jak gdyby było to ich naturalne środowisko.\nKształty inspirowane siłą\nSiła! Temat rzeka i ocean inspiracji. Siła jako energia, elastyczność i dynamika. Siła jako rozsądek, umiarkowanie i spokój. Meble przepełnione witalnością i uzupełniające energię witalną ich posiadaczy. Według nas, siła polega przede wszystkim na harmonii. Możecie być pewni, że meble zainspirowane siłą harmonijnie wpiszą się w Waszą przestrzeń, będą zwracać na siebie uwagę, ale nie dominować.\nTak na przykład nasze meble z kolekcji K8 inspirowane są diamentem, czyli kamieniem szlachetnym, pięknym i zgrabnym, a zarazem będącym najtwardszą znaną substancją występującą w przyrodzie. Meble Klose zainspirowane diamentami wyglądają magicznie, jakby jeden z legendarnych alchemików, któremu udało się odnaleźć kamień filozoficzny, zdołał również zakląć kamień w drewno – a może to raczej nasi specjaliści przemienili drewno w diamenty? Obecnie tej kolekcji nie ma w sprzedaży, aczkolwiek inspiracja pozostała. I w każdej chwili można wyczarować ją na nowo.\nNiezwykłą siłą promienieją również meble z kolekcji K24 i K20. Ich ciemna barwa kryje w sobie mnóstwo tajemnic. Obecność tych mebli w domu czy w biurze sprawia, że przestrzeń wypełnia się energią do działania – nawet poniekąd mistyczną!\nKażdy mebel w Kolekcji Mebli Klose jest dziełem nieprzypadkowym, lecz wynikiem obserwacji i analizy świata. Chęci usprawnienia zarówno wyglądu, jak i funkcjonalności. Przecież meble towarzyszą nam na co dzień. Pewnym jest, że znajdziecie coś dla siebie – motywów przewodnich mamy wiele. Osoba artystycznego składu marząca o subtelnym wystroju, czy też przedsiębiorca, który czuje się lepiej w solidnie wyposażonym wnętrzu – meble Klose sprostają Waszym wymaganiom!


Sukienki łowieckie z Kokobykoko.com - Fascynujący katalog stron\nSukienki łowieckie z Kokobykoko.com\nDzisiaj można zauważyć, iż trend wplatania elementów folkowych do codziennego życia staje się coraz niezwyklej popularny. Nawet w przypadku odzieży można znaleźć duży wzrost popularności ubrań z elementami ludowymi. Nie ulega wątpliwości, iż jest to niezmiernie nowoczesne rozwiązanie, które na pewno w wielu przypadkach okaże się być atrakcyjne. Jeżeli jesteś osobą, jaka chce wybrać dla siebie interesujące produkty tego typu, to możesz sprawdzić sklepy, które proponują na przykład bluzy folk. Niesłychanie częstokroć zdarza się, iż tego typu elementy zaskakują swoją oryginalnością i są w stanie dać ci niezmiernie dużo ciekawych możliwości kreowania swojego wizerunku. Te bardzo interesujące rozwiązania mogą się sprawdzić naprawdę w wielu przypadkach.\nJeżeli konieczne ci właśnie takie ubrania wzory ludowe będą niezmiernie idealnym uzupełnieniem twojej osobistej marki. Odszukaj koniecznie sklepy, które są w stanie zaoferować najlepszą jakość tego typu możliwości. To właśnie dzięki tym niesamowitym możliwościom jesteś w stanie bez większych przeszkód wybrać dla siebie interesujące propozycje tego typu. Pożądane byłoby będzie wykorzystywać te niesamowite elementy, aby móc bez trudu wybrać dla siebie ciekawe elementy ubioru. Sukienki łowieckie to również ciekawy sposób na to, jak można zaprezentować swoją oryginalność. Jeżeli jesteś kobietą kreatywną i pomysłową, to sprawdź sklep, który będzie w stanie zaoferować wyśmienitej jakości rozwiązania tego typu. Szybko przekonasz się wtedy, iż Twój styl przyciąga spostrzeżenie i cieszy innych ludzi.\nTorowa 6h, 43-430 Skoczów


Under Armour - Top - Czerwone topy sportowe Under Armour, l, bez wzorów, z bawełny. W wyprzedaży za 69.90 zł. - Topy sportowe - Koszulki sportowe - Odzież i obuwie sportowe damskie - Odzież, obuwie, dodatki damskie - Moda w Women's Health\nTop z kolekcji Under Armour. Model wykonany z gładkiej dzianiny. – Technologia Heatgear® zapewniająca szybki transport wilgoci. – Prosty fason. – Okrągły dekolt. – Cienka, elastyczna dzianina. – Długość: 62 cm. – Szerokość pod pachami: 43 cm. – Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: gładkie Dekolt: okrągły Okazje: sport Skład: 60 % Bawełna, 40 % […]\ntopy sportowe under armour odzież, obuwie, dodatki damskie under armour topy sportowe ze sklepu answear.com różowe topy sportowe odzież, obuwie, dodatki damskie answear.com czerwone topy sportowe


Strzępki i okruchy: maja 2013\nKartka na Osiemnastkę dla BDWM, lira korbowa oraz dlaczego nie daję rady, gdy śpiewają Wagnera ...\nNa prośbę Margharett powstała wczoraj pośród nocy (czy Wy też nie mogliście spać? u nas burza gdzieś krążyła wokół, a do nas w końcu nie chciała trafić...) kartka na 18 urodziny dla Bardzo Dobrze Wychowanego Młodzieńca, takiego z zupełnie innych czasów... Stąd i kartka koniecznie postarzona mocno, obszudrana...\nKartkę zgłaszam na Wyzwanie #14 Męska Kartka w 123scrapujty.blogspot.com. Hmmm.... nie wiem skąd we mnie taka brawura i taka odwaga ...\nOkreślenie "Bardzo Dobrze Wychowany Młodzieniec", jedno z moich ulubionych, idealnie oddaje charakter i zachowanie owego Młodzieńca. Jest to bowiem Młodzieniec ogromnie grzeczny, natchniony, uprzejmy nad miarę, lubiący muzykę dzisiejszą, ale i poważną, zwłaszcza - jak wieść niesie - starodawną: średniowiecze - renesans, chodzący do szkoły muzycznej, grający w zespole instrumentów dętych i perkusyjnych, który to zespół gra w lekko jazzowych aranżacjach, także swingowych i innych różne standardy i tak dalej. No chyba, że jestem niedoinformowna, ale z grubsza wszystko się zgadza. Powiadam Wam, nie ten świat, nie ta młodzież...\nStąd i kartka, mimo że dla młodzieżowego wieku, to postarzona mocno, a z racji zainteresowań oczywiście nuty - wykorzystałam moje stare etiudy z czasów szkoły muzycznej. W ruch poszły także ulubione papiery Mr Watson, także odrobinka taśmy w nuty, ociupinka wręcz, plus taśma smashowa czarna w białe kropki. I ruszyłam wreszcie coś ze skarbów (którymi już się chwaliłam), przysłanych mi jakiś czas temu przez Jadwigę z Sercem Tworzone, mianowicie ażurową rameczkę. Ach... I wyszła powyższa kartka.\nA zgadniecie co sobie mógł zażyczyć ów BDWM - bardzo nieśmiało - na 18tkę? Ni mniej, ni więcej a wyłącznie i jedynie ... lirę korbową ... Moja koleżanka Margharett (czyli wprost mówiąc Gosia) twierdzi, że rodzina cała przerażona jest dźwiękiem instrumentu ... a mi się tam podoba. Tyle, że ja bardzo lubię chorały gregoriańskie, wyłącznie męskie chóry cerkiewne i ... więc może i dlatego podoba mi się dźwięk wydawany przez lirę korbową, a także ona sama. Bo czyż nie jest piękna ...\nA brzmi tak (tutaj ze śpiewem), proszę zrobić KLIK. Może jestem niedzisiejsza, i w sumie jakoś mi to nie przeszkadzałoby:-), ale mnie te dźwięki, i takie pieśni, bardzo poruszają ... Tyle, że natychmiast budzi się we mnie rosyjska dusza, tęsknota za bezkresnymi stepami ... nie, żarcik taki:-), ale faktycznie nastraja mnie bardzo bardzo nostalgicznie...\nA jeśli już o muzyce ... Dziś w nocy, bo tuż przed 23 puszczono w telewizyjnej Dwójce koncert Filharmoników Wiedeńskich z okazji urodzin Verdiego i Wagnera. Bodaj, że dwusetnych, ale nie będę się spierać. Pora oczywiście idealna na muzykę poważną ... Bo po cóż dawać ludziom do słuchania coś przyzwoitego w dzień czy wczesny wieczór, lepiej kolejny wokalny turniej lub grę o walizkę kasy...\nOczywiście zachwyciłam się moim Verdim, była szczypta "Aidy", a uwertura do "Mocy Przeznaczenia", jak zawsze rozłożyła mnie na części pierwsze ... Może stąd i nastrój kartki dla BDWM:-) Przypomniało mi się też, jak to z Magdą ze Stolicy Wielkopolski oraz moją współlokatorką Izą, w czasie gdy chwilowo studiowałam w Poznaniu, wybrałyśmy się do opery na właśnie "La Forza del Destino"... Było to przeżycie... Piękna, oszałamiająca muzyka, no i że to opera, a nie z płyty, a także och! dodatkowo język włoski ... Buon giorno, come ti chiami, sta bene, cinquecento:-), oggi, quattro stagioni oraz mój faworyt: vaso di notte czyli po prostu... nocnik:-) a jak pięknie brzmi:-) Oczywiście, poza buon giorno, pozostałe nie wystąpiły w operze, zwłaszcza nocnik:-) A że po wysłuchaniu i obejrzeniu opery, po dwugodzinnym powrocie na stancję, w tym godzinny spacer z braku już komunikacji miejskiej, bo po północy, musiałyśmy z Izą dobijać się do domu bo nasza pani gospodyni zamknęła odrzwia na wszystkie ... 6 zamków... mimo, że uprzedzałyśmy o późnym powrocie, to już inna historia. Że nie wspomnę jej wymownego spojrzenia, no bo skąd mogą wracać panienki, nieprawdaż, po północy ...\nI był wczoraj prócz Verdiego i ów wspomniany Wagner. I tu jakoś tak mam mieszane uczucia. Lubię Wagnera, choć w dawkach umiarkowanych i broń cię boże by były to fragmenty z wokalem. No nie trawię i już ... Może dlatego, że niemiecki taki mało śpiewny, melodyjny mi się wydaje. A może to skutek wielbienia Wagnera przez III Rzeszę i tak mi się natychmiast ten obraz nakłada. Nie wiem. Choć to straszne mieć uprzedzenia, ale ... Chociaż, nie przepadałam za śpiewanym Wagnerem, dużo wcześniej nim wciągnęła mnie historia. Mam też jedno kolejne - choć nie negatywne - natrętne skojarzenie, jak pewnie wiele osób oglądających filmy. Skojarzenie z "Czasem Apokalipsy" Coppoli. Gdy tylko pierwsze takty "Całując Walkirię" ... natychmiast widzę helikoptery nad taflą wody i słyszę charakterystyczny dźwięk "przecinanego" przez nie powietrza...\nA ponieważ, poza tym, że pretenduję do miana królowej dygresji:-), mogę też startować w konkursie o tytuł Mistrza Luźnych Skojarzeń ... Albowiem natychmiast po skoku z Wagner i jego Walkirii na "Czas Apokalipsy", następuję w mojej głowie szybkie spojrzenie na to genialne zdjęcie ...\n... Chrisa Niedenthala z zupełnie pierwszych dni stanu wojennego, sprzed jednego z kin warszawskich (chyba).\nI kończę ten ciąg skojarzeń... bo aż boję się, że... na widok czołgu nastąpi przerzucenie się na "Czterech pancernych i psa", następnie idąc za liczebnikami "Trzech panów w łódce (nie licząc psa)", niesamowita powieść, swoją drogą. A zaraz potem - ciągiem środków lokomocji - "O psie, który jeździł koleją", do dziś prze niej płaczę okrutnie. I dalej, tym samym torem, smutne i dramatyczne "Pociągi pod specjalnym nadzorem" i rozkoszna scena z pieczęciami na pupie, i tu dochodzimy do golizny a więc skojarzenie z genialną komedią angielską "Goło i wesoło". A jak wesoło i rozbieranki oraz przebieranki to boski Dustin Hoffman w "Tootsie", a jak "Tootsie" to Jessica Lange ... cholerka, mogę tak długo... Tytuł Mistrza Luźnych Skojarzeń jak nic mam w kieszeni:-)\nA jutro będzie o młodej kapuście na gęsto:-) tak dla odmiany:-)\nPozdrawiam ciepło i pędzę do dalszych działań bojowych:-)\nEdyta z Kubkiem Kawy (o właśnie, kawa! trzeba sobie zapodać, pierwszą dziś, póki nie nadejdzie wreszcie burza i nie zmieni się ciśnienie i powietrze, jedyny ratunek w kawie:-))\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 11:56 14 komentarzy:\nTrzeba jak najszybciej ...\nzrobić coś pięknego i kuszącego, a już Wy to potraficie!! oj potraficie!!! i przesłać do naszej Ani (o której na marginesie, tuż obok) albowiem, jak wieść niesie, 9 i 23 czerwca odbędą się Aniowe imprezy charytatywne, na których organizowane będą aukcje. Wszystko dla możliwości leczenia Ani i to jak najszybszego leczenia. Czas jest tu ogromnie ważny, ogromnie. A suma do zdobycia ogromna.\nOczywiście służę adresem Ani. I sama też deklaruję, żeby nie było, że tylko nawołuję, nawołuję a jedynie palcem w bucie sobie kiwam, kawę popijam, książki czytam, głupoty piszę ... i nic więcej... Deklaruję więc, że i tym razem także coś wyślę, może ... kilka aniołów (oby tylko nie potłukły się w transporcie) oraz notesy - pamiętniki. Do myślenia cała noc, do pracy cały weekend. Jutro biorę się do roboty, w poniedziałek wysyłam.\nKobiety Drogie ... wiecie co trzeba zrobić:-) Bardzo proszę:-)\nPozdrawiam ciepło i burzowo nieco, znowu błyska się za oknem\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 23:51 6 komentarzy:\nNotes, myśl dnia i osowiała kartka czyli szybkim krokiem do Dnia Dziecka oraz Poranny Aneks do wpisu\nTak, tak... Szykuję się, od jakiegoś czasu, do Dnia Dziecka, który to dzień obchodzić będę biernie i czynnie. Albowiem prócz dawać prezenta, za czym przepadam!, zamierzam także otrzymać prezent od osobistej Rodzicielki. Jakiś miniprezencik, a takie najpyszniejsze:-)\nA prezenta różne do obdarowania to...\nDla mojej Bratanicy - nastolatki... choć zupełnie nie mam pojęcia czy spodoba się, czy nie ... ale romantyczny styl raczej by Jej nie odpowiadał, raczej... więc ruszyłam w styl młodzieżowy, tak go przynajmniej czuję:-) Gdybym dostała go w moich nastoletnich latach, podobałby mi się, stąd ośmielam się wnioskować, że może i Jej się spodoba.\nRzecz zrobiona, z konieczności, mniej więcej naprędce, acz z sercem. W założeniu to taki starościowy notes ze znaczkami i pocztowymi sygnaturkami z całego świata (prosiłam Koleżanki o koperty po firmowej korespondencji służbowej z miejsc pracy). Jest tu i Nowy Jork, Belgia, Karlowe Vary, Niemcy oraz nasza piękna, piastowska Polska od morza po Tatry... Zeszyt bez linii i kratek, czyli gładki, obkleiłam papierem pakowym, i na to te znaczki, i te pocztowe sygnaturki. Całość szczodrze okraszona kawałkami taśm papierowych, stosownie do myśli przewodniej i wykończona w moim ulubionym stylu z myszką, czyli postarzona. W tym celu też lekko podniszczona, niedoklejona...\nTo nic wielkiego, po prostu taki sobie notes lub pamiętnik, lub co tam jeszcze sobie kto wymyśli. Pamiętam, że ja bardzo lubiłam takie śmieciuchowe, kolażowe rzeczy i, z tego co pamiętam, mojej Bratanicy też powinno się podobać... Do tego jeszcze będzie cieniowany szal - komin, który się robi jeszcze:-) Wiem, że to nie ta pora roku, ale że ja bardzo lubię jesień to ciągle coś jesiennego mi wychodzi spod ręki.\nA dla mojego Bardzo Przybranego Wnuka, czyli nastoletniego Syna mojej Bardzo Przybranej Córki Wolffianki taka oto zawieszka wyszła była.\nO jej, może te kropki za bardzo dziewczęce ... Wolffianko, za bardzo?\nWykorzystałam grubą tekturę 30 na 30cm, którą zdarza mi się otrzymywać wraz z papierami scrapowymi z niektórych sklepów internetowych. Pomalowałam cieniej i grubiej, a nawet miejscami bardzo obficie, białą farbą typu Śnieżka. Aaa, oczywiście wcześniej przykleiłam taśmy papierowe i dopiero wtedy pomalowałam. Potem nałożyłam nieco pieczątek - list, rowerki, spękania, kratkę itp. I na to napis. Kiedyś widziałam gdzieś taki napis, po angielsku i ogromnie mi się spodobała intencja i siła jaką w sobie to zdanie kryje:-)\nTylko czy nie za dziewczęco to wyszło ... Co prawda dla uzyskania surowości poszudrałam brzegi, potuszowałam, poszarpałam nieco taśmy, także i sznurek w tym celu, ale ...\nA fikuśną i bardzo przemawiającą do mnie myśl wyczytałam kiedyś na jakimś anglojęzycznym blogu. Bardzo mi się spodobała:-)\nA dla mojej Bardzo Przybranej Córki mam ... Wolffianko zamykaj oczy, ale to już! Widzę, widzę, że podglądasz ... więc tylko plecki oto:-)\nA dla Marty ze Stolicy Wielkopolski, najmłodszej nastolatki, karteczka nieco osowiała ...\nZ tej przyczyny, iż Magda - Mama Marty lubi w kartkach prostotę i przestrzeń, i mało ozdób, zasadę tę zastosowałam do kartki dla Marty. I pociachałam specjalnie dla kartek oby Pań ze Stolicy Wielkopolski (bo i dla Magdy robiłam na imieniny, ale o tym, gdy już dotrze do adresatki. Choć wiem, że Magda teraz pilniej czyta prace maturalne z polskiego niż mój blog... ale przezorny...) Kapuśniaczek Pastelowy ... piękny on ci, oj piękny. A ciachanie pierwsze przyjemne, ale bolesne...\nCoś się dzieje niepokojącego. Dopiero północ na zegarze, a mi już chce się do łóżka i poleżeć. Tak w środku dnia? Niepokojące. I ziewanie w toku... Są dwa wyjaśnienia: jesień życia znaczy nadejszła już albo znowu mój organizm zamierza chorować. Stawiam na jesień, a co!\nPozdrawiam bardzo bardzo ciepło i gdzieś z obrzeży burzy... a błyska się, łoj!\nMinęło 10 godzin i ... jest już rano, a nawet 10.34. A szal, tj. komin, dla mojej Bratanicy w nocy zrobił się do końca. Najzwyklej w świecie stało się tak, że po rozłożeniu kanapy, ułożeniu się wśród pościeli, jaśków, miśków i kota (niezły zestaw:-)) senność i chęć poleżenia przeszła... no to za szydełko. Bo przecież wiadomo, że czasem... ale to tylko CZASEM ...\n... bo wtedy się zaczyna zbyt dużo myśleć i głupoty do głowy przychodzą:-) Choć nuda jest też bardzo przyjemnym stanem ciała i duszy:-)\nI oto mamy ...\nJak powyżej komin wygląda po dwukrotnym omotaniu wokół migdałków:-) W sumie miał około 250 cm długości przed zszyciem.\nZ braku chętnych (poza Tygryssą, która dała do zrozumienia, że owszem, za odpowiednie apanaże to ona MIAUaby może i ochotę zaprezentować komin, ale tak za nic ... phi!) do pokazu zatrudniona została przeurocza modelka z przedpokoju.\nMoże nie prezentuje się zbyt zachęcająco... ale naprawdę jest przytulniasty, puszysty, bardzo spokojny co do kolorystyki i bardzo ciepły. I ogromnie prosty w wykonaniu:-) Dwa oczka, słupek, dwa oczka, słupek, dwa oczka, słupek, dwa ... tylko przy nowym rzędzie trzy oczka. Ot i całe mecyje.\nNo to pędzę do nużących działań pseudo - literackich ...\nŻyczę udanego weekendu, bo dla niektórych to z pewnością dłuuugi weekend i czas na miłe doznania:-)\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 00:02 16 komentarzy:\nEtykiety: Do zawieszenia, Fabryka Małych Przyjemności, Kartka - ownia, Oczko za oczkiem, Strony do zapisania\nOrgantyny tancerza narcyza oraz Komunikat Organizacyjny\nPrzedwczoraj, oj... jak te dni szaleją i znikają za rogiem w oka mgnieniu, przybył od ogromnie twórczej Ja-Majki, której prace nie dość, że artystycznie niesamowite to i ich treść sprytna, inteligentna, z cudownym, lekkim poczuciem humoru lub szczyptą rozmarzenia... a więc przybył od Ja-Majki narcystyczny tancerz, jego organtyny, a wszystko to w towarzystwie amora. Czyli wielka przyjemność małego formatu, albowiem wielkości kartki pocztowej, którą udało mi się wygrać w Ja-Majkowym candy zupełnie na prędce zorganizowany. I oto proszę ...\nStoi na półce, tuż obok biografii Peggi Guggenheim, myślę, że to idealne towarzystwo dla takiego obiektu artystycznego:-) Dziękuję bardzo Ja-Majko:-)\nPopełniłam ostatnio kilka ogromnie szybkich kartek ... ten czas, ten czas... ale za jakiś miesiąc już zwolnię ... i wtedy przedzierzgnę się w artystę malarza pokojowego oraz - ha ha ha - dekoratora wnętrz i odświeżę biel ścian w domu oraz dokonam rewolucji przenosząc pięć regałów z książkami z mojego pokoju do pokoju gościowego (czyli takiego w którym podejmujemy gości kawą, obiadem, etc... ależ to zabrzmiało:-)) aby zrobić miejsce na miejsce do pracy, takie na stałe, a nie z doskoku, kiedy to muszę wyciągać rzeczy z półek, ściągać spod sufitu kartony, etc.... ależ mi się zdanie rozwinęło ... znowu odezwała się we mnie królowa dygresji :-) A więc popełniłam kilka bardzo szybkich kartek na imieniny i Dzień Dziecka, ale o tym, gdy już dotrą do Odbiorców i Solenizantów:-) choć nie wiem czy wcześniej tu zajrzą ... no ale jednak, przezorny zawsze ...\nI wyruszyły wczoraj paczki:-)\nPierwsza do Iwony czyli IKartki, z Jej zwycięskim Zaczytanym Candy:-)\nAżeby niespodzianka i Niespodziewanka pozostały do końca tajemnicze zapakowałam każdą z rzeczy szczelnie i zasznurowałam:-)\nUchylając rąbka tajemnicy, specjalnie dla Was ... a jeśli Iwonko - IKartko też to czytasz, to natychmiast zamknij oczy! A więc odrobinkę uchylony szary papier pakowy Niespodziewanki odkrywa ...\nCałość po rozszudraniu papieru i sznureczka przez IKartkę.\nI poszły też dwie paczki z aniołami w sprawie Ani:-) I tu się zaczyna Komunikat Orgranizacyjny:\nOgromnie się cieszę i serdecznie, ciepło, gorąco, bardzo mocno i tak bez końca ... dziękuję Boskie Dziewczyny:-) I tym, do których poleciały wczorajsze anioły, i do której dzisiaj (bo przed sekundą umyślny, czyli moja Mama, wyruszyła na pocztę z kolejną paczką) i kolejnym, które się zgłosiły wczoraj, i moim "starym" przyjaciółkom (przepraszam, za te stare, ale jak to inaczej nazwać?:-)), które także przyłączyły się do sprawy.\nWczoraj wyruszyła paczka do Basi i Sylwii, dziś do Agnieszki:-)\nJesteście wspaniałe Kobiety Drogie:-) :-) :-) A aniołki, które do Was wyruszyły wyglądają - z grubsza rzecz biorąc, bo też chcę by była to niespodzianka - tak...\nA nie! nie! wróć. To nieproszony gość. Tygrys dalece odbiega od wizerunku aniołka, zwłaszcza charrrrakterrrrrkiem, ale podejrzewam, że pasiasty umysł wykoncypował, że jest zdecydowanie dalece bardziej anielski niż sam anioł. Ba! Stado aniołów! I osobiście wyrusza w drogę z podziękowaniami:-) I tym samym przepłoszył anioły... Pokażą się tutaj jutro, może pojutrze ...\nMam nadzieję, Kobiety Wielkiego Serca, że nie będziecie rozczarowane... i także, że anioły dolecą w całości:-) W razie co, gdyby były się nadtłukły, o czym też napisałam do każdej z Was, zrobię kolejne i wyślę.Cytując klasyka "serio, serio!"\nAniołek poleciał także do mojej przedszkolnej, a zarazem też licealnej, Koleżanki, Kozy Anny:-) A że droga niedaleka, bo na drugim końcu miasta, więc Koza przybyła osobiście i uroczyście po anioła. I anioł także powinien trafić do Margharett i do Wolffianki! Ale powiedziały, tj. dały mi do zrozumienia ... a daj spokój! taki anioł ... phi! uuuuu .... brzydal!! daj se na luz ... Mówię Wam, ciężki jest los twórcy ... ludowego:-) Dziękuję Wam o Boskie! Już od lat wiem, że jest w Was Wielkie Serce:-)\nI wierzę też, że kilka osób, zupełnie ani mru mru, przyłączyło się do sprawy. Czuję to:-) A moją Mamę, która już z poczty wróciła - bo w sąsiednim bloku - zaczepiła koleżanka i pośmiawszy się, że tak z paczkami krąży, cóż tam tak wysyła ... dowiedziała się o sprawie ... nie powtórzę słów, bo nadużywała, odnośnie polityki Funduszu, państwa, etc. i na dniach ma się zgłosić po dane do przelewu.\nJa wiem, że to wszystko tak mało, tak mało ...Tym bardziej mam nadzieję, że jeszcze ktoś się ... I tak ogólnie mam nadzieję. Bo pomysłów niestety mi brak, cholerka!\nKolejne anioły Aniowe, do kolejnych zgłaszających się Dziewczyn, wyruszą po weekendzie:-)\nA kto podgrzebywuje pomiędzy strzępkami pierwszy raz - zapraszam w powyższej sprawie na boczny pasek, klik na zdjęcie naszej Ani:-)\nNo to chyba na tyle szybkiego pisania.\nObiecuję sobie i Wam, że jutro więcej. Mam w zanadrzu one anioły, ową niespodziewankę dla IKartki, także coś na Dzień Dziecka dla mojej Bardzo Przybranej Córki:-)\nPozdrawiam bardzo ciepło ze środka tygodnia i pędzę do dalszych działań :-)\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 12:09 17 komentarzy:\nEtykiety: Rozdaję pyszoty, Uśmiecham się bo...\nMiałam niesamowite szczęście ...\n... w moim chorowaniu. Miałam ogromne szczęście, że moje leczenie, chemioterapię i inne takie, przewidziały przepisy. Fart niesamowity.\nAnia nie ma tego szczęścia i mimo że jest ogromnie dzielną, ogromnie silną i pełną optymizmu osobą, brakuje Jej do leczenia strasznie wielkiej sumy. Sumy niebotycznej, jak na siły jednej osoby, wzmocnione nawet siłami rodziny i przyjaciół. Z prośbą o pomoc dla Ani pisałam już jakiś czas temu, W TYM MIEJSCU. Pieniądze potrzebne są na cykl leczenia, które nie jest refundowane przez NFZ. Jeśli nie będzie leczenia, nie będzie możliwości przeszczepu od obcego dawcy. To będzie już trzeci przeszczep Ani, dwa pierwsze, autoprzeszczepy, nie dały rady paskudnemu potworowi, któremu się wydaje, że może pokonać Anię. Tym razem NA PEWNO się uda! Potrzebne są TYLKO i AŻ pieniądze.\nAnia pisze piękny blog Dzierganki To Nie Wszystko\nMy pokazujemy, w czterech kątach naszych blogów, to co w nas najpiękniejsze - nasze zdolności, talenty. Pokazujemy naszą codzienność, to co nas cieszy, bawi, daje radość. Ania, mimo woli, zmuszona przez chorobę, pokazuje to co jest w niej najpiękniejszego - siłę, odwagę, determinację. A jej codzienność to nie tylko radości "naszego typu", ale radość, że jest nadzieja a także walka o realizację tej nadziei.\nZ pewnością nie mam prawa mówić w imieniu Ani, ale wystarczy zrobić klik właśnie TUTAJ i usłyszycie Anię. Z pewnością nie mam tego prawa mówić w Jej imieniu, ale... mówię od siebie. I choćby nie wiem jak żałośnie to zabrzmiało, to ... najgorsze są te momenty w chorobie gdy nadchodzi wieczór, potem noc ... i jedną z wielu rozpaczliwych myśli, z którymi jest się bardzo samotnym, są te z pytaniem o następne święta, czy zobaczy się zakwitające wiosną bzy, poczuje na twarzy pierwszy śnieg zimą, o smak kremu na torcie w kolejne urodziny ... nie potrafiłam nocami zgasić światła przez wiele długich miesięcy...\nNa 1% z podatku już zbyt późno, ale na małą choćby wpłatę z pewnością nie.\nI to jak najszybciej bo czas ciągle pędzi jak szalony.\nMożna także przyłączyć się do akcji pomocy Ani inną drogą, klik TUTAJ.\nI jeszcze ... nie wiem czy to ma jakiś sens, czy mnie nie wyśmiejecie, czy to w ogóle coś da ... naprawdę nie wiem czy się uda ... ale muszę spróbować ... jeśli podobają Wam się moje anioły ... jeśli się podobają ... proszę przelejcie na konto Ani (czyli fundacji, o czym informacja w ulotce wyżej) na przykład z 40 - 50 złotych, a ja w zamian zrobię anioła i wyślę na Wasz adres.\nAnioły do obejrzenia pod etykietą Lepianki Solne. Najmniejszy z moich aniołów kosztuje 20 złotych, największy 35 złotych. Myślę więc, że licząc koszt przesyłki, który pokryję, byłoby to uczciwe względem Was. I ogromnie pomocne dla Ani. Właśnie przeczytałam u niej w blogu, że zebrano dotychczas 13 tysięcy złotych. A na jeden tylko miesiąc kuracji potrzebuje ich 40...\n(Jeśli ktoś będzie chętny by w ten sposób pomóc Ani proszę o informację w komentarzu, a później mail z dowodem wpłaty i swoim adresem.)\nPrzepraszam za moją może nadmiar śmiałą i bezczelną propozycję, ale bardzo bym chciała ... Przepraszam.\nI ciągle mocno, ogromnie mocno, trzymam kciuki za Anię.\ni dalej w tej sprawie:\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 01:15 21 komentarzy:\nDla wątpiących w siły anielskie ...\njuż dziś, troszkę wcześniej niż mówi o tym kalendarz\ntylko pięknych dni\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 01:05 7 komentarzy:\nW cieniu malinowego chruśniaka\n... z bazgrolnika ...\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 17:36 5 komentarzy:\nOpowieści o tomku, prażuchach i Słynnej Historii Z Kozą część wtóra ...\n... albowiem znalazłam rano informację o tomku, której wczoraj - pisząc poprzedniego posta - szukałam w głowie:-) Znalazłam szybko, bo pamiętałam gdzie czytałam... chociaż dokładnie CO czytałam to już gorzej... To już ten wiek? :-)\nZnalazłam informację w książce "Tradycje polskiego stołu" Barbary Ogrodowskiej, z pięknej serii "Ocalić od zapomnienia". To jeden z moich marzymisiów, mam (już i zarazem dopiero) trzy tytuły z tej serii, a marzymiś polega na tym, że marzą mi się wszystkie książki cyklu:-))\nI czytamy tu, między innymi wierszami, panie dzieju, w rozdziale pod krótkim tytułem "Jaja", co następuje:\n" Na wsi jeszcze na początku XX wieku jaja kurze były produktem luksusowym, jadanym tylko na specjalne okazje, chociaż niemal w każdej chłopskiej zagrodzie hodowano kury. W większości przeznaczano je na sprzedaż (podobnie jak masło, śmietaną czy kurczęta). Można je było także wymieniać w sklepiku lub karczmie na śledzie, wódkę, ryż, sól, cukier, przyprawy, obwarzanki, pierniki, karmelki i inne potrzebne artykuły, na które nie było gotówki.\nTylko bogatsze gospodynie przyrządzały jajecznicę (często zwiększając jej objętość dodatkiem mąki i mleka), np. na poczęstunek dla pracowników najmowanych do robót w polu, dla cieśli budujących dom lub dla specjalnych gości." (s.195)\nOczywiście natychmiast zarzuciłam:-) Mamie, w jakie to luksusy:-) opływała rodzina skoro ten tomek na stole i to dla dziesięciu przecież osób. Od razu zostałam wyprowadzona z błędu. "Tomek to u nas był z wodą, nie z mlekiem. I to wyłącznie w niedzielę, na kolację, a i to tylko może z raz w miesiącu. Wszystkie jajka Babcia dawała do sprzedania. Gdy kazała mi iść z nimi do skupu, do sklepu, to dawała od razu listę co mam kupić. Mąka, sacharynę, bo kawę zbożową to sama robiła, mieliła. A jak coś zostało to mogłam sobie kupić dropsa".\nI nie byłabym sobą żeby nie zaprezentować apetycznego przepisu na jajecznicę, choć to faktycznie bliżej omletu chyba, ze strony obok tej z tomkiem. Powiadam Wam, poezja słowa, bo jak to się ma do samego dania, nie wiem, choć zapowiada się pięknie, no może pominąwszy niektóre ingrediencje... Autorka "Tradycji polskiego stołu" cytuje go, słowo w słowo, z XVIII wiecznego "Kucharza doskonałego" Wojciecha Wielądko. A więc smakujmy ...\n"Ile chcesz weź jajec, włóż w rondel, osól, ubij dobrze jaja, rozpuść masła w tyglu, wlej jaja usmaż jajecznicę, przyrumień pięknie od spodu, przewróć na półmisek, na którym masz dać. Niektórzy lubią pietruszkę i cebulę siekaną drobno kładą. Jeśli chcesz zrobić przedniejszą jajecznicę na słoninie, z nerkami cielęcymi, z szparagi, z truflami, z grzybami, smażonymi pieczarkami i innymi zaprawami, trzeba wprzód ugotować zaprawę jak się należy, zastudziwszy usiekaj, aby się dobrze zmieszała z jajami, ubij razem i zrób jajecznicę w tyglu, jak inne według potrzeby." (s. 194)\nOch... jak ja uwielbiam taki język... "niektórzy lubią pietruszkę i cebulę siekaną drobno kładą" ... albo owo "zastudziwszy usiekaj" ... i nie "ze szparagami" a "z szparagi" jajecznicę przedniejszą można zrobić... poezja, poezja:-)\nI jeszcze wisienka na torcie, a potem to jednak pójdę coś przekąsić ... Jakiś czas temu, oj będzie, będzie, w "Gazecie Wyborczej" natrafiłam na artykuł o wigilijnych tradycjach i potrawach. I na dole strony maleńki przepisik był sobie włożon, a mianowicie ... kapłon całkiem w flasie. I znowu, nie byłabym sobą nie wyciąwszy i nie zachowawszy tak arcyciekawej receptury (o! widzę, że już stylistyka mnie wciągnęła:-))\nA receptura owa przedrukowana była wprost z książki Jarosława Dumanowskiego, Andrzeja Pawlasa oraz Jerzego Poznańskiego "Sekrety kuchmistrzowskie Stanisława Czernieckiego. Przepisy z najstarszej polskiej książki kucharskiej z 1682 roku", wydana czas jakiś temu. Także na liście moich marzymisiów:-) I oto ...\nKapłon całkiem w flasie\n"Weźmij kapłona dworowego, ochędoż pięknie, zdejmij skórę z niego całkiem tak ostrożnie, żebyś dziury najmniejszej nie uczynił, a członki, z których się skóra zdjąć nie może, poprzyrzynaj, żeby przy skórze ostały. Włóż tę skórę w flaszę taką, u której będzie dziura w śrzobie, żeby trzy palce włożył, trzymajże tę przerżnietą skórą w dziurze.\nWeźmij żółtków szesnaście, rozbij, przydaj trochę mleka, zapraw jako chcesz, wlej lejem w tę skórę z kapłona trzymając, a zszyj i puść w flaszę. Wody wlej pełną flaszę, zasól, a zaśrobuj albo mecherzyną zawiąż, włóż w kocioł wody, a warz. A gdy się ociągnie, te jajca z mlekiem rozedmą kapłona tak, że się będzie każdy dziwował jako tamtego włożono kapłona, gdy go dasz z flaszą na stół, a kto tego nie wie, nie będzie przez podziwienia wielkiego."\nPomijając ... smaki czy krwawość zabiegów ... opis brzmi jak muzyka. "Się będzie każdy dziwował jako tamtego włożono kapłona, gdy go dasz z flaszą na stół" ... Uwielbiam czytać przepisy, a już przepisy z dawnych lat, wieków wręcz szalenie uwielbiam.\nGdy kiedyś zachwycałam się tym przepisem głośno, Mama - bo któż by inny:-) - zgłosiła uwagę, że u nich to się "pecherzyna" mówiło, nie "mecherzyna". Faktycznie, pamiętam to z rozmów Dziadków. Ale każdy region i każde czasy mają wszak swoje słowa i nazewnictwo. To tylko u nas, na północnym zachodzie taka językowa nuda przeważnie, wszystko co napłynęło po wojnie, wymieszało się.\nStanowczo zaostrzył mi się apetyt:-) Udam się po kromkę chleba z białym serem. I gruba sól, choć zasadniczo w ogóle nie solę, ale twaróg musowo:-)\nSmacznego życzę, może ktoś się pokusi o batalię z kapłonem w flasie :-) Koniecznie wtedy o raport z akcji proszę:-)\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 11:39 6 komentarzy:\nEtykiety: Za siedmioma górami ..., Zapiski Podkuchennej\nTomek, prażuchy i Słynna Historia Z Kozą\nW domu mojej Mamy często gościły dania, których głównym zadaniem nie było dogadzanie podniebieniom domowników, ale nakarmienie małym kosztem sporej rodziny. Mama miała siedmioro rodzeństwa, a to lata wojenne i także te tuż po, małe gospodarstwo, wyjazd na Ziemie Zachodnie, obowiązkowe dostawy, ciągle czegoś brakuje ...\nDo dziś, gdy Mama opowiada o różnych wydarzeniach z tamtych lat widać, że Babcia musiała mocno się nabiedzić by a to nowe sukienki uszyć dla córek (czyli wysupłać jakiś grosz na kupno materiału, bo Babcia sama szyła), a to buty, a to prezenty pod choinkę wymyślić, lub coś słodkiego na zajączka, dla całej ósemki dzieci.\nNa zajączka Babcia sama robiła cukierki:-) bo, co tu ukrywać, najtańsze były:-) Robiła w garnku karmel, do tego trochę śmietanki zebranej z mleka ... i tyle moja Mama pamięta. Potem Babcia wycinała z papieru osiem kształtów podwójnego zajączka, pomiędzy które to zajączki wklejała pudełka po proszku do prania, środek wykładała pociętą bibułką i na to kładła cukierki. Zajączki były ukrywane w ogrodzie, a dzieci w wielkanocny poranek biegały wokół krzaków i drzew, szukały słodkich zajączków w trawie. Wielkanoc była też okazją kiedy to, raz w roku, moja Mama i Jej Siostry dostawały nowe szlajfy do włosów:-)\nA z tym brakiem luksusu, a raczej z brakiem tego i owego, a razem biorąc po prostu brakiem wielu rzeczy od razu kojarzy mi się historia z kozą. Jedno z moich ulubionych wspomnień Mamy. Słynna Historia Z Kozą. Jest to zarazem dramatyczna i zabawna opowieść, która ma swą puentę po około pięćdziesięciu latach od jej początku.\nMoi Dziadkowie wyjeżdżali ze swojej rodzinnej wsi koleją, wagonem, jak to w czasach "na drugi dzień" po wojnie. Jechali już z szóstką dzieci w różnym wieku, bardzo wczesnymi nastolatkami i małymi dziećmi. Jeden z moich Wujów urodził się na kilka dni przed wybuchem wojny, moja Mama w jej połowie, a najmłodszy wówczas Wuj Janek miał niecały rok. Oprócz jakiegoś tam jedzenia na drogę, swoich domowych larów i penatów, mieli Dziadkowie jedynie rzeczoną kozę. A tak naprawdę ... nie mieli tej kozy. Koza była bowiem pożyczona moim Dziadkom przez jednego z braci mojej Babci, Wacka. I Babcia, i Dziadek, i dzieci cieszyły się ze skarbu w postaci kozy. To przecież mleko dla wszystkich, a przede wszystkim dla małego Jasia, także dla mojej Mamy. "Pociąg powoli rusza - opowiada moja Mama - powolutku, Mama, to znaczy Babcia się przeżegnała, pociąg przyspiesza. Babcia zaczęła zdrowaśki i nagle na dworzec wpada na rowerze Wuja Wacek. Wskakuje do wagonu, kozę za postronek i już kozy nie było! Tylko zabeczała, krzyknęła wystraszona i za wuja Wackiem wyskoczyła z pociągu. Przywiązał ją do roweru i koza pognała za nim Wszyscy zaczęliśmy płakać." Strata kozy, wydająca się dziś taką zabawną scenką, jak ze świata Pawlaka i Kargula, musiała być wtedy tragedią dla rodziny mojej Mamy. Mleko, niby nic, było dla nich czymś niezmiernie ważnym, a zwierzak je dający wielkim majątkiem. Całą drogę wszyscy pili kawę zbożową na wodzie, a najmłodszy Wujek Janek dostawał zamiast mleka wodę z sacharyną.\nI jest jeszcze drugi koniec tej historii. Mija pięćdziesiąt lat i Wuja Wacek umiera. Nasza rodzina czyli Zachód, jak to mówi o nas rodzina w Centrali:-), pojechała na pogrzeb. Pojechała między innymi i moja Mama oraz Bratowa mojej Mamy - Ciocia Kazia, żona Wujka Zdzicha, którego chrzestnym był właśnie Wuja Wacek Od Kozy:-) Po przyjeździe z pogrzebu Mama mi opowiadała: "No i wiesz, idziemy w kondukcie, ludzi dużo, zimno, wieje, śnieg zacina (a był to wczesny, bardzo zimny maj), a Kazia płacze i płacze. I mówi mi, że nie zdążyła się pożegnać w imieniu Zdzicha z Wujem Wackiem. A ja jej na to: ale ty głupia jesteś!, to Wuja nam kozę zabrał z pociągu, tylko zdążyła zameczeć bidula, nie mieliśmy co jeść, a ty się będziesz żegnała!! Mówię ci, tak się zaczęliśmy śmiać, że dobrze, że za wieńce można się było schować. Jeszcze nam potem ktoś, nie pamiętam kto, mówił i dziękował że tak płakaliśmy za Wuja Wackiem". Cała moja Mama ...\nI taki to koniec historii, mojej Ulubionej Historii Z Kozą. I Wuja Wackiem, ale to już drugoplanowa chyba rola, w tym wypadku, bo tak koza ...\nJest w tej opowieści mojej Mamy tyleż smutnych, co i radosnych momentów. Nie wiem czy dla nie-rodziny ma ona jakiś sens i trzyma się całości. Dla mnie jest soczystą przypowieścią rodzinną i częścią naszej historii.\nWracając jednak wśród talerze ... bo przecież ja tu o tym chciałam głównie...\nW domu mojej Mamy często gościły prażuchy i tomek (tak, tak, z małej litery). To co dla nas teraz - i także gdy była nas w domu czwórka: Rodzice, ja i mój Brat - jest rarytasem i pyszotą, czyli na przykład ów pyszny tomek oraz boskie prażuchy, ale i młoda kapusta duszona z młodą marchewką i przecierem pomidorowym, dla mojej Mamy nie było niczym fantastycznym i bynajmniej nie radosnym, ale koniecznością i codziennością. Choć pyszną, jak mówi Mama, ale jednak koniecznością, Koniecznością z ... braku kozy ?? :-) :-)\nA więc oto przepisy na tomka i na prażuchy nasze ulubione, a pojawiające się u nas tak z raz w miesiącu. Czasem także na okoliczność tego, że ... do pierwszego daleko:-)\n(ilość na kanapki dla około trzech osób)\n- ok. 2 bardzo płaskie łyżki mąki pszennej\n- odrobinka soli (jeśli ktoś używa)\n- grubo pokrojony szczypior\n- a w wersji de lux i dla mięsożerców - pokrojona w kostkę kiełbasa lub szynka lub boczek\nMieszamy, mieszamy i smażymy. A w wersji de lux i dla mięsożerców zaczynamy od usmażenia mięsnych elementów i na to wylewamy masę jajeczną. Po usmażeniu obkładamy chleb i posypujemy pieprzem. Zajadamy się. Niby jajecznica, ale ma zupełnie inny smak. Jak dla mnie - boski smak.\nTomek kojarzy mi się z dzieciństwem, i z powrotami z działki, wieczorem, gdy Mama robiła tomka na kanapkach. Albo oczywiście kanapki z rzodkiewką, szczypiorem... ale to już inne smaki:-)\nCzas jakiś temu, w jakiejś książce o kuchni polskiej i tradycji, i tym podobnych trafiłam na tomka! Nie nazywał się on tam tomkiem - nikt w rodzinie zresztą nie wiem skąd ta nazwa - ale bieda - jajecznicą ... Byłam ogromnie zaskoczona, mimo opowieści Mamy, jakoś zawsze uważałam tomka za pyszotę, boską potrawę, a to wynalazek z biedy. A w bogatszych gospodarstwach wiejskich dodawano nie wodę, ale mleko. No i skwarki, jakąś tłustą omastę. Rzeczywiście, u nas w domu, też kiedyś był smażony tomek na boczku. Jednak od jakichś dwudziestu lat jadamy bezmięsnego tomka, skutkiem moich przekonań.\nI oto jeszcze, proszę uprzejmie, prażuchy we własnej - pysznej, swojskiej, wiejskiej - osobie...\n- kilka kartofelek (jakby to Mama powiedziała), obranych\n- ok. 3 - 4 łyżki mąki pszennej, mniej więcej czubate łyżki\n- duuuuża cebula średnio drobno posiekana\n- mile widziany szczypior grubo pokrojony\n- wersja de lux i dla mięsożerców - pokrojona w kostkę kiełbasa, boczek i tym podobne\nKartofle gotujemy jak zazwyczaj, ale nie za dużo wody. Gdy zaczną się gotować sypiemy na nie, na jedną kupkę, mąkę i gotujemy do miękkości, jak zawsze.\nOdcedzamy a następnie tłuczemy tłuczkiem do ziemniaków. Nasz tłuczek jest, nieprawdaż, tłuczkiem wiekowym, starowinką wśród naszych przyrządów kuchennych, ma niemal pięćdziesiąt lat:-) Ileż on już ziemniaków natłukł w swym kulinarnym życiu... Łza w oku się ...\nW trakcie gdy ziemniaki się gotowały siekamy sobie cebulę, kroimy szczypior i na oleju smażymy najpierw cebulę, a na chwilę przed wyłączeniem gazu dokładamy szczypior.\nW wersji de lux zaczynamy oczywiści smażenie cebuli od usmażenia rzeczy mięsnych.\nNa talerz wykładamy sobie około łyski smażonej cebuli z olejem i nurzamy w tym łyżkę. Chodzi o to by ziemniaki nam się do łyżki nie przyklejały. Nabieramy nią sporą kulkę ziemniaków i formujemy na tymże talerzu, ową łyżką, coś na kształt łezki spłaszczonej na obu końcach, taką kluchę, wprost mówiąc.\nKładziemy prażuszka na docelowy talerz. Kilka kluch - prażuchów tworzy porcję. Polewamy całość ową smażoną cebulą. Pieprzymy, pieprzymy, pieprzymy i zajadamy się. Pasuje do tego maślanka, choć mi tak nie do końca, mojej Mamie bardzo pasuje. A także młoda kapusta duszona z młodą marchewką i przecierem pomidorowym. A także kapuśniak, ale taki bez ziemniaków, tylko sama kapusta kiszona ugotowana z przyprawami jak kapuśniak. A także kapusta z fasolą (kolejna bardzo tradycyjna potrawa w naszej rodzinie, zwłaszcza bożonarodzeniowa i wielkanocna). A pyszne prażuchy także same są. Tyle, że ... nie da się ukryć, mało dietetyczne. Ale raz nie zawsze:-)\nI jeszcze mnie tak naszła myśl ... Jakie to ciekawe, że niektórzy operują miarą typu ocznego. Moja Mama mówi najczęściej, podając miary i ilości, że "tak na oko". Dziś, gdy upewniałam się, ile czego wpisać tutaj, moja Mama cały czas mówiła "no wiesz ... naprawdę nie wiem, no tak na oko" :-) Ja mam tak jeśli idzie o temperaturę pieczenia niektórych, często pieczonych przeze mnie, ciast. Zupełnie na oko.\nSmacznego:-) O ile przypadną Wam do gustu i spróbujecie tych zupełnie nie dietetycznych (ale przecież nie zawsze musi o to chodzić) i trącących myszką dań.\nPozdrawiam ciepło i smakowicie\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 00:51 18 komentarzy:\nSMASHowe Candy w SCRAPPO ...\n... bo mi się marzy coś Smashowego ... I to bardzo. I to od jakiegoś czasu. Może mi się uda... Choć nie czuję, ale kto nie ryzykuje ten ... i raz kozie ... oraz dlaczego by nie i inne takie:-)\nRuszam więc radośnie do udziału w SMASHOWYM CANDY w Scrappoinspiracje.blogspot.com, które to candy w ramach sklepu Scrappo.pl.\nSprostać trzeba kilku fikuśnym i ciekawym (bo kreatywno - opisowym) wymogom, o których TUTAJ. Może sprostam ...\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 17:00 6 komentarzy:\nAnioły umajone kolorami i sercowe drobiazgi\nDziś anioły całkiem przaśne w odsłonie kolorowej.\nAniołów parka, a w zasadzie trzy sztuki... Z czego jeden ... bo ja nie jestem fanką dorosłych aniołów w wersji kolorowej. No chyba, że jest to młoda para, bo i takie często robię. Wtedy pan młody w szarym fraku, kamizelce, krawacie, a panna młoda w białej sukni i z odrobinką welonu, umajona nieco różami. To mi się może podobać. Ale kolorowy dorosły anioł tak do końca nie przemawia do mnie... wiem, wiem, sama je przecież robię, ale ... to nie jest moja bajka ... tak do końca. Oczywiście lubię je lepić, malować, pakować i cieszę się, że się podobają:-) Bardzo:-) To że dają radość jest w nich najmilsze i najważniejsze:-)\nGdy byłam w środku choroby, w środku życia zaraz po przeszczepie, więc tak naprawdę ciągle w środku leczenia, najbardziej obawiałam się, że ktoś kupuje moje anioły, kartki i inne takie, wyłącznie z litości... i potem upycha je po szufladach czy nielubianych ciociach i wujkach... i ciągle się tego obawiam, mimo że to już pięć lat minęło od pierwszego anioła i pierwszej kartki:-) Chociaż... tak teraz sobie przypomniałam, że pierwszego, grubaśnego, roześmianego anioła, zupełnie innego niż te, które ostatnio robię, wyprodukowałam z jakieś ... piętnaście lat temu. W komplecie, a jakże!, z diabełkiem w czerwonym kubraczku i z pysznymi rogami:-) Obdarowywałam wszystkich mikołajkowo w pracy:-) Muszę do nich wrócić:-) Były radosne i przytulaśne:-)\nOto więc anioł dorosły, dla Mai, na specjalnie życzenie mojej Ulubionej Panny Ady, a raczej na życzenie Koleżanki Panny Ady. Anioł w specjalnej kolorystyce, w soczystej zieleni. Już u imienniczki, wręczony urodzinowo:-)\nI obok, skromniutki warkoczykowy aniołek - dziewczynka. I takie bardzo lubię malowane. Jakoś mi się to nie gryzie, a nawet komponuje:-) A gdy nie jest malowany to wyciskam groszki na sukience grubszą stroną szpikulca.\nA przedwczoraj, i kończąc wczoraj skoro świt, upiekł się i umalował Kacperek. Na chrzciny.\n(O kurcze, ale mam dziwnie, faliście, wyprasowaną serwetkę pod filiżankę:-))\nI jeszcze coś od serca na Dzień Mamy ...\n... i plecione, lekko przetarte kremową farbą, do zawieszenia ...\nA teraz ruszam do dalszych działań, z zupełnie innej beczki:-)\nPs. Mam włączony cicho telewizor, Kino Polska, "Vabank II", jedna z moich ulubionych polskich komedii. Zawsze bawi mnie, oczywiście między innymi, ten fragment dialogu:\n"- Ciekawe co on teraz zrobi.\n- Kramer? To oczywiste, będzie się chciał zemścić.\n- Ile się można mścić? Może odpuści...\n- Nie Kramer, sprawdziłem jego znak zodiaku. To baran."\nA bawi mnie, bo jestem spod znaku barana:-) Ilekroć to usłyszę, przemyśliwuję jak to się ma do mojego charakteru:-)\nI jeszcze jedno post scriptum (chyba dobrze napisałam? A podkreśla mi się na czerwono). No więc ponownie ps. Inny dialog, z moją Mamą, tuż po śniadaniu. Przecież już skoro świt trzeba mieć plan jedzeniowy na obiad:-) mówię Wam, czasami sił brak...\n- Mama - Co chcesz na obiad?\n- ja - Wszystko jedno.\n- Mama - Jak wszystko jedno?\n- ja - No wszystko jedno.\n- Mama - Może groszkowa?\n- ja - Fajnie, chętnie.\n- Mama - A może barszcz czerwony z bobem?\n- ja - Może być, jeszcze lepiej - i już wiem co się szykuje... Mama wychodzi z pokoju. A za sekundę z przedpokoju słyszę:\n- Mama - A może jednak wolisz groszkową?\n- ja, dalej radośnie, bo inaczej wyjdzie, że mi wszystko jedno i się nie angażuję - Bardzo chętnie, niech będzie groszkowa.\n- Mama, cofając się z przedpokoju - Bo myślałam też, wiesz ten bób jest jeszcze z ubiegłego roku (czyli z działki, mrożony), to może ten barszcz... A może chcesz coś innego?\n- ja, już mniej radośnie, ale ciągle optymistycznie - W porządku, naprawdę może być barszcz. Zrób co ci bardziej pasuje.\n- Mama - No tak, no tak ... - i wychodząc z pokoju - to może obiorę ze dwie kartofelki, już z miesiąc nie jadłyśmy kartofli. I kotlet sojowy. Może być?\n- ja, mniej radośnie, ale jeszcze jestem oazą spokoju - Kotlecik może być, świetnie.\nMama wychodzi, chwilę radośnie podlewa kwiaty. Po kwadransie przychodzi z brokułem w ręku. "O matko kochana", myślę sobie...\nMama - Wiesz co, pomyślałam, że może jednak brokuł będzie...\nI konia z rzędem temu kto zgadnie co było na obiad:-) Prażuchy:-)\nBez komentarza ... Ale ma to swój urok, oj ma:-)\nI jeszcze na koniec - moja Mama coś nie może się odzwyczaić i dla niej zawsze jest nie TEN KARTOFEL, ale TA KARTOFELKA i już! I to też ma swój urok:-) Tak jak przyniesione do nas przez Magdę - Alabamę wielkopolskie "mączyte" i "wodnite". I już inaczej nie da rady:-)\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 15:46 15 komentarzy:\nZ kopytka czyli wycinankowe candy w I Kropce\nNowo otwarty sklep I KROPKA serdecznie zaprasza, z tej właśnie okazji, na podziwianie tego co ma na swych półkach oraz poogonkowanie w swoim candy:-) Także próbuję, a co. Trzeba dać szczęściu szansę, a przede wszystkim miło się zabawić w towarzystwie ogonkowiczów:-)\nSpośród wszystkich osób, które będą chętne i opiszą swoje wyobrażenia idealnej wycinanki:-) I KROPKA wylosuje Osobę, Która Dostanie Pełen Zestaw Wycinanek I KROPKI:-) Zapowiada się przyjemnie:-)\nSpróbujecie ? A więc KLIK na I KROPKĘ!\nŻyczę Wam (i sobie:-)) przyjemnej zabawy i powodzenia\nEdyta Z Kubkiem Kawt\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 14:50 1 komentarz:\nLoteryjka Nie Tylko ...\n... bo najpierw sobie pomyślałam, jeszcze przed zakończeniem mojego poprzedniego radosnego rozdawnictwa, a więc Pyszotowania i Zaczytania :-), że następne candy będzie okolicznościowo, w związku z Dniem Mamy i Dniem Dziecka. A potem przyszła myśl, że tak znowu pisać, że nawet jak się nie jest mamą to też można, że jak się nie jest dzieckiem (a każdy jest po trosze, niezależnie od wieku i tego czy ma jeszcze to szczęście mieć mamę:-)) to też można, że ... itd., itp., że to loteryjka nie tylko dla mam, nie tylko dla dzieci, nie tylko .... itd., itp... I stąd właśnie oto tytuł niniejszej loteryjki, a więc ...\nA pakiet loteryjkowej wygranej zawiera się w mojej ulubionej cyfrze, którą jest tym razem:-) 3, bo... Trójka moja Ulubiona Radiowa:-) I mam w zanadrzu dla Wylosowanej oto takie rzeczy.\nRzecz Pierwsza - powieść "Siedlisko" Janusza Majewksiego, napisana na podstawie scenariusza "Siedliska" autorstwa tegoż Janusza Majewskiego i jego żony Zofii Nasierowskiej:-) Troszkę mi tak niby nie dorównuje do serialu... ale tylko troszkę. Zresztą ... bez ciepła pani Dymnej i pana Pietraszaka trudno być "Siedliskiem":-)\nRzecz Druga - przyjemna Giena, czyli krokodylek o radosnym spojrzeniu, dyscyplinujący, a jednocześnie uprzyjemniający mycie zębów. Raczej dla dzieci. Raczej, ale niekoniecznie:-) Tak mi się wydaje :-) Zamocowany na przyssawce gumowej, którą to można go dossać do płytek bądź lustra. Trzyma w łapce klepsydrę z drobnym piaseczkiem, którą odwraca się, chwyta się za szczotkę, szoruje zęby, a piasek odmierza czas. Chyba pięć minut, nie pamiętam już. To już bodaj czwarty krokodyl, którego kupiłam, wcześniejsze egzemplarze przetestowane na trójce dzieci:-) plus ja:-)\nA czemu napisałam Giena? Pamiętacie krokodyla Gienę z radzieckiej bajki o misiu Kiwaczku. Przybył on z ciepłych krajów w skrzynce z pomarańczami? I była tam też okrutnie złośliwa starowinka, która nosiła szczura w kieszeni fartucha, czy może w rękawie... Pamiętacie???? Zresztą, od tego właśnie krokodyla Gieny, wzięło się "imię" mojej Ulubionej Gieny Zza Oceanu, w naszych licealnych czasach:-)\nRzecz Trzecia - niespodziewanka!!! własnej produkcji:-) (mam nadzieję, że nie jest to informacja zniechęcająca ...).\nZapisy do 21 czerwca, a losowanie 22 czerwca czyli ... w Pierwszy Dzień Lata:-)\nUdział w loteryjce "Nie Tylko" może wziąć każdy, komu tylko przypadnie do gustu.\nBędzie mi miło widzieć Każdego Ogonkującego, bo - już to wiem - to przesympatyczne zjawisko, takie rozdawnictwo. I tak wiele osób twórczych i charakternych można poznać. A bycie wylosowanym ... bezcenne:-) Widzieliście MOJEGO CUDOWNEGO ANIOŁA OD FOGGI :-)?? Dopiero na niego czekam, a już TAK OGROMNIE SIĘ CIESZĘ:-)\nOsoby z blogami wiedzą co mają robić:-) :-) A jeśli nie wiedzą, chętnie mailowo poinstruuję (sama się niedawno nauczyłam:-)).\nNie ma potrzeby "zaobserwowywać mnie" (proszę to zrobić wyłącznie o ile spodoba Ci się u mnie:-)). Jakoś nie wierzę w sympatie z przymusu. Przepraszam, nie chcę nikogo urazić, bardzo przepraszam.\nOsoby bez blogów proszę o podanie maila przy zapisywaniu się w komentarzu pod niniejszym postem loteryjkowym.\nWygraną wyślę, gdzie tylko sobie zażyczycie, czyli we wszystkie cztery strony świata:-)\nA na koniec pokażę Wam co dzisiaj znalazłam, gdy włożyłam rękę do pudełka z ptasim mleczkiem (które zawsze trzymamy w lodówce, wtedy czekolada robi takie przyjemne, cichutkie "chrup":-))...\nNiech no tylko ma Rodzicielka wróci z działki ... Chyba zapomniało się Jej, że niedługo Dzień Mamy??\nFakt, że w ciągu trzech dni bezczelnie, i głupio, oj jak głupi, wyżarłam niemal kartonik ptasiego... Nic mnie nie usprawiedliwia, ale żeby tak mi zaraz jęzor pokazywać! Pozostaję roztrzęsiona! To znaczy najpierw, jakieś dwa kwadranse, śmiałam się jak norka! I dalej mnie to bawi! Jednak wersja oficjalna: pozostaję roztrzęsiona! No!\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 16:35 86 komentarzy:\nChcecie bajki ... oto bajka ...\nZmierzchem, ostatnimi wieczornymi świerszczami i przysypiającymi już ptakami, szliśmy trzymając się za ręce, przez wysoką, pachnącą trawę. Doszliśmy do dużego, szarego, starego domu, trzeszczącego każdym stopniem i błękitną poręczą, która falowała przy każdym naszym kroku. Wokół ciche rozmowy wielu ludzi, z których nikt nie zwracała na nas uwagi. Doszliśmy do niebieskich drzwi. Siedząc na belkach, z góry patrzyliśmy na nagle puste wnętrze domu, na pełną świeżo zroszonej trawy podłogę kilka kondygnacji pod nami. Ale widzieliśmy też meble stojące na każdym piętrze, w każdym pomieszczeniu. I nikogo, prócz nas, już nie było. Zapalił papierosa, co chwilę poprawiał szare długie włosy. Rozmawialiśmy, choć nie słyszałam ani jednego słowa, które wypowiadał, które ja wypowiadałam. Wiedziałam, że mówi tylko dlatego, że to właśnie ja słucham. I nagle kolejny dzień. Szary dom znów pełen dźwięków, głosów, ludzi. A ja cała jestem czekaniem, od koniuszków palców po sam środek serca. Czuję, i wiem, że nigdy jeszcze tak intensywnie nie czekałam na nic i nikogo. Wypatruję przez okrągłe, zakratowane okienko na strychu. Zeszłam na dół, przeszłam przez wszystkie pokoje, spojrzałam w twarz każdego człowieka i ... poczułam nagle pewność, że czekanie jest bezcelowe. Wyszłam, z ciągle trzeszczącego i jakby oddychającego wręcz, domu, długo biegłam. Zatrzymałam się nad Newą. Szłam nabrzeżem, wszędzie ciągnęły się zardzewiałe olbrzymie stare łańcuchy kotwiczne. Stanęłam przy ruinach wymurowanego z czerwonej cegły kościoła. Część budowli porozrzucana była na ogromnym, wyłożonym różowymi kocimi łbami, placu. Na jego drugim końcu stał olbrzymi, dostojny, wyłożony kością słoniową gmach, z siedmioma - ozdobionymi płaskorzeźbami -kolumnami. Gdy zobaczyłam budynek to było jak uderzenie, takie ogromnie zaskakujące uczucie. Przytłaczające i obezwładniające. Kość słoniowa skrzyła się i mieniła w słońcu, zmieniała odcienie. Na środku placu, na murku okalającym fontannę, siedział starszy mężczyzna w szarym garniturze z czerwoną różą w klapie. Siadłam obok niego, a on zaczął mi opowiadać o budynku:\n- Proszę popatrzeć jaki piękny ten łuk ... a tamto sklepienie ... te filary ... w tamtej części po lewej ... - zamilkł na chwilę, poprawił różę w butonierce - ... a oni wszyscy wolą grafikę komputerową...\nZaśmiał się cicho. Nagle zamilkł. Spojrzałam na jego ręce, trzymał oprawioną w błękitne płótno książkę. Szarymi literami wyszyty był tytuł "Sława i chwała".\n- Napiszę to po wojnie, za dwadzieścia lat. Chciałaby pani teraz przeczytać?\n- Pan Iwaszkiewicz? - zapytałam.\nOdwrócił się, wyjął z fontanny, w której nie było wody, tekturową walizkę w biało - czarną kratę, z metalowymi okuciami, zatrzaski zrobiły ciche "klik". Wnętrze wypełnione było niezliczoną ilością wizytówek z różnymi nazwiskami - Tołstoj, Lem, Jasienica, Dygat, Rilke, Leśmian... Wybrał jedną z nich, podał mi.\n-Tak, dziś jestem Iwaszkiewiczem... i powiem pani jedno ... kiedyś trzeba dać się pokochać ...\nZadzwonił budzik ... Przypomniało mi się, jeszcze gdy spałam:-) i gdy mówił do mnie Iwaszkiewicz:-), że ja już to gdzieś ... otworzyłam mój Bazgrolinik na mydło i powidło i ...\nOgromnie mocno błagam o wybaczenie, proszę wybaczcie mi grafomanię, ale ... takim snem należy się podzielić:-)\nPozdrawiam ciepło i poniedziałkowo\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 11:00 6 komentarzy:\nPo prostu nie wierzę!!!\nCały dzień pracuję sobie w pocie czoła:-), acz z przyjemnością, nad takimi różnymi. Wczesnowieczorową porą losuję Wygraną - Wylosowaną w Zaczytanym Candy i los wskazuje na IKartkę:-) I dalej działam, pracuję, piję białą herbatę, jem rzodkiewki na kolację, oglądam film, rozkładam kanapę i biorę sobie na chwilę laptop na kolana, rzucam okiem i ...\nPO PROSTU NIE WIERZĘ ...\nJadwiga z Sercem Tworzone w komentarzu pod moim losowaniem napisała, że gratuluje mi wygranej u Foggi... Moi???? Moi???? Więc szybko do Foggi i oto proszę, moje oczy widzą post z wynikami!!!!! a w nim... Że jestem zachwycona, to zbyt mało powiedziane.\nJestem ... rozanielona z zachwytu!!!\nNa pewno większość z Was wie co, a raczej KOGO:-), udało mi się wylosować, ale na wszelki wypadek, a i dla radości popatrzenia ...\nNie wyobrażam sobie gdzie mogę Jej Anielskość posadzić? Na której półce? Obok której książki?\nI koniecznie, ale to już koniecznie, muszę przedzierżgnąć mój pokój w nieco inny, w innym kolorze... choć przecież mam białe ściany, idealnie anielskie, ale ... Taki lokator musi mieć piękne otoczenie:-) Więc może półki na biało?\nOch, nie mogę się doczekać Jej Anielskości :-) Foggi - Aneta ma tak ogromny talent w tworzeniu Poezji za pomocą szmatek, nici i igły... Już Jej zdradziłam w mailu, że wierzę, że Jej anioły mają duszę. A i nie zdziwię się, gdy okaże się, że mają serce:-) Dziękuję przychylnemu losowi, że padło na mnie:-) I dziękuję Tobie Foggi za Jej Anielskość, na którą radośnie będę czekać:-)\nI wtedy też Jej Anielskość Wam przedstawię:-)\nPozdrawiam ciepło i ogromnie radośnie\ni spróbuję może jednak dzisiaj zasnąć:-) będzie trudno... :-)\nEdyta z Kubkiem Kawy, a zaraz z kubkiem melisy:-)\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 23:19 12 komentarzy:\nEtykiety: Uśmiecham się bo...\nA poczyta sobie nieco ... czyli wyniki Zaczytanego Candy\nLosowanie odbyło się minutę temu, przy pomocy metod tradycyjnych. W niewdzięcznej roli Sierotki wystąpiłam osobiście, z braku innych, dostępnych chętnych. Komisarz ds. Gier Losowych nadzorował wszystko bardzo sennie i z oddali, acz czujnie ... choć może niespecjalnie to widać:-)\nMaszyna losująca została zorganizowana, z konieczności mojego jeszcze ciągle "niedoczasu", naprędce...\n... i wyrzuciła kartkę z napisem ...\nBardzo ciepło gratuluję:-) Proszę bardzo Panno IKartko o Twój adres drogą mailową:-)\nZ góry też przepraszam, książkowy zestaw wyślę, z przyczyn technicznych odnośnie całkowitej NIESPODZIEWANKI z listy książek, w tygodniu po 26 maja. Ale przecież: A) cierpliwość jest cnotą:-); B) samo czekanie na niespodziankę jest przyjemne:-)\nBardzo bardzo dziękuję za udział w zabawie:-) Dzięki niemu poznałam kilka przyjemnych i ciekawych, a nawet ogromnie ciekawych, rzekłabym, osób i blogów:-) Jeszcze nie do wszystkich zajrzałam, ale na pewno to zrobię. Połowa czerwca powinna być tą chwilą gdy "niedoczas" mnie opuści:-)\nJeszcze raz dziękuję za Wasz udział w zabawie. A także za bardzo miłe słowa komentarzy pod innymi strzępkami i okruchami:-) Byle bez lizusostwa i słodzenia proszę:-) :-) Od lat nie słodzę, choć słodycze lubię. Niestety!\nPowinnam teraz pokazać po cóż w ogóle, Kobiety Drogie, ogonkowałyście:-) Za czym kolejka ta stała:-) Jednak ponieważ bardzo chcę by książki - niespodzianki pozostały niespodzianką dla IKartki do samego, samiuteńkiego końca, zaprezentuję je strzępkowo-okruchowo w kilka dni po wysłaniu paczki do Wylosowanej:-)\nA już za kilka dni, coś około pięknego Dnia Mamy, kolejne rozdawnictwo. Czyżby moje nowe uzależnienie:-)?? Będzie to niejako "mamowa" i dziecięca loteryjka. Wszak Dzień Dziecka także tuż tuż! Zapraszam już teraz :-) Jeszcze nie wiem czy będzie książkowo czy ... filmowo... czy ... Trzeba to do końca przemyśleć:-)\nA te Panie, Które Przychylny Los Opuścił przed chwilą, zapraszam do siebie na coś słodkiego:-) świeżo dzisiaj upieczone, skoro całkiem blady świt, muffinki waniliowo - czekoladowe:-) Specjalnie dla Was piekłam!\nI upiekłam więcej, tak by starczyło dla naszych Specjalnie Oczekiwanych - Mających Przybyć na Śniadanie Gości, którzy ... nie przybyli... Nie ma tego złego! Zostało więcej dla Was:-)\nPrzy okazji muffin odbyło się zającoroztapianie:-) Ostatni z wielkanocnych zajączków czekoladowych poszedł na polewę:-) Jestem wielbicielką zajączków i mikołajów czekoladowych, choć nigdy nie jem ich w świąteczny czas i w oryginalnej postaci. Zawsze wędrują, długo po!, do ciast, ciasteczek i tym podobnych.\nZapraszam więc do stołu:-) i to jak najszybciej. Widzę, że już ktoś się dobrał i ufąflał talerz czekoladą!\nWczoraj do naszego trzyosobowego grona domowego (wliczając kota! Co mi przypomniało, metodą dalekich skojarzeń:-), jedną z moich UKOCHANYCH książek, "Trzech panów w łódce (nie licząc psa)", genialna rzecz:-) ogromnie serdecznie polecam) dołączyły dwie małe szare istotki ...\n... i piękny widok na ogony!\nObstaję za myszami, Mama twierdzi, że to szczury. Przybyły do nas za sprawą Pietruszki :-) Dziękuję jeszcze raz:-) Stworzeń ogoniastych nigdy dosyć:-)\nAutor: Edyta z Kubkiem Kawy o 19:27 16 komentarzy:\nKartka na Osiemnastkę dla BDWM, lira korbowa oraz ...\nNotes, myśl dnia i osowiała kartka czyli szybkim k...\nOrgantyny tancerza narcyza oraz Komunikat Organiza...\nOpowieści o tomku, prażuchach i Słynnej Historii Z...\nA poczyta sobie nieco ... czyli wyniki Zaczytanego...\nZanurzając magdalenki w herbacie ...\nPamiątka Pierwszej Komunii czyli minimax ...\nAneks do losowania pyszoty oraz ... i stał się cud...\nMaszyna losująca poszła w ruch ...\nO tym co najlepiej czytać gdy burza ...\nAnioły całkiem przaśne oraz ciąg dalszy Czekoladow...\n... chwile ...\nZapraszam na Ko ko ko-n-kurs w Home by Wolff


Nuklearna konieczność - Energetyka jądrowa\nCIRE.PL » Energetyka jądrowa » KOMENTARZE » Nuklearna konieczność\nEnergia jądrowa przyjazna dla środowiska\nElektrownia jądrowa w Polsce to zaawansowane technologie i tysiące specjalistycznych miejsc pracy\nChcesz powstrzymać zmiany klimatu? Zatem nadszedł czas, aby ponownie zakochać się w energii jądrowej\nSobolewski: Niewygodna prawda o OZE\nO czym zapominają lobbyści i propagatorzy OZE\nNiewygodna prawda o chaosie kompetencyjnym w ME i lobbingu energetyki jądrowej w Polsce\nWilliam Falk ("The Week")\nEnergia jądrowa jest bezemisyjna. Czy powinna odgrywać większą rolę w planach czystej ekologicznej energii każdego kraju?\nWielu Amerykanów, w tym ja, miało nasze poglądy na temat energii jądrowej silnie ukształtowane przez film The China Syndrome z 1979 roku. Alarmujące przesłanie filmu zostało wzmocnione przez awarię w elektrowni jądrowej Three Mile Island, która miała miejsce zaledwie kilka dni po jego wejściu na ekrany. Rozszczepienie atomów uranu w celu wytworzenia energii elektrycznej było niegdyś reklamowane, jako cudowne rozwiązanie światowych potrzeb energetycznych, ale pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku większość Amerykanów zaczęła postrzegać energię jądrową, jako radioaktywnego konia trojańskiego, niosącego złowrogi potencjał dla stopienia rdzeni i naszej własnej zagłady. Wszystko to działo się oczywiście zanim zdaliśmy sobie sprawę, że spalanie węgla, ropy naftowej i gazu ziemnego powoduje emisję gazów i zanieczyszczeń, wywołującą efekt cieplarniany, który obecnie wyraźnie zmienia globalny klimat. Stanowi to inną katastrofę, która dzieje się w zwolnionym tempie. Tragiczna potrzeba znacznego ograniczenia tych emisji skłoniła niektórych naukowców - i niektórych ekologów - do zaskakującej zmiany poglądów: jeśli istnieje jakakolwiek realistyczna nadzieja na ograniczenie zmian klimatycznych, być może będziemy musieli budować nowe elektrownie jądrowe, aby uzupełniać energię słoneczną i wiatru.\nRealny świat często zmusza nas do wyboru mniejszego zła. Udział energii wiatru i słonecznej, które obecnie stanowią zaledwie 9 procent produkcji energii elektrycznej w USA, może zostać z czasem zwiększony, ale niewielu naukowców uważa, że odnawialne źródła energii zapewnią większość lub wszystkie potrzeby energetyczne 7,6 miliarda ludzi na świecie do 2030 lub 2040 roku. "Energia jądrowa jest jedyną realną technologią torującą drogę do rozwiązania problemu zmian klimatycznych" - mówi były naukowiec NASA James Hansen, który po raz pierwszy ogłosił alarm na temat globalnego ocieplenia 30 lat temu. Energia jądrowa jest kosztowna i niepozbawiona ryzyka, ale reaktory czwartej generacji są tak projektowane, aby zapobiegać stopieniu paliwa i ponownie wykorzystywać większość własnych odpadów. Tymczasem zanieczyszczenia powstałe przy spalaniu paliw kopalnych po cichu zabijają każdego roku miliony ludzi na całym świecie. Niekontrolowane zmiany klimatu będą jeszcze bardziej katastrofalne. Jeśli chcemy zasilać nasze urządzenia, samochody i domy, będziemy musieli zaakceptować kompromisy. Lunch, niestety, nie jest za darmo.\nDlaczego warto korzystać z energii jądrowej\nNaukowcy twierdzą, że aby zapobiec katastrofalnym zmianom klimatu, musimy radykalnie ograniczyć zużycie paliw kopalnych. W najnowszym raporcie Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu ostrzegano, że będą występować bardziej ekstremalne zjawiska, takie jak: susze, powodzie, pożary i burze, jeśli światowa emisja dwutlenku węgla do roku 2030 nie spadnie o 45 procent poniżej poziomu z 2010 r. i nie osiągnie zera do 2050 r. Zastąpienie elektrowni opalanych węglem i ropą naftową przez źródła odnawialne - energią wiatru, słoneczną i wodną, posiada kluczowe znaczenie dla realizacji tego celu. Jednak same odnawialne źródła energii nie wystarczą, aby zaspokoić światowe potrzeby energetyczne, szczególnie w krajach szybko rozwijających się, jak Chiny i Indie, gdzie zapotrzebowanie na energię elektryczną gwałtownie rośnie. Dlatego niektórzy eksperci od spraw energii twierdzą, że tylko dzięki utrzymaniu istniejących elektrowni jądrowych i budowaniu dziesiątków nowych bloków, kraje mogą odpowiednio szybko zmniejszać emisje.\nDlaczego odnawialne źródła energii nie wystarczą?\nFarmy słoneczne i wiatrowe rozrastają się na ogromnych terenach, a źródła te działają tylko wtedy, gdy świeci słońce i wieje wiatr. Budowanie całej tej infrastruktury, w tym linii przesyłowych, jest kosztowne dla rządów i uciążliwe dla środowiska, a często spotyka się z silnym oporem lokalnym. W Kalifornii, gdzie słońce jest niezawodne, farma słoneczna zajmuje 450 razy więcej terenu niż elektrownia jądrowa, i wymaga użycia znacznie więcej betonu i stali, aby wytworzyć taką samą ilość energii. Elektrownie jądrowe o niewielkich rozmiarach są z kolei niezwykle kosztowne - co najmniej 7 miliardów dolarów za jedną elektrownię - ale są stosunkowo tanie w eksploatacji przez całe dziesięciolecia. Co najważniejsze, mogą szybko generować energię bezemisyjną. Jednak po awarii w Fukushimie w 2011 r. kraje zaczęły zamykać elektrownie jądrowe.\nJaki był rezultat rezygnacji z energii jądrowej?\nNiemcy, które zdecydowały o całkowitym wycofaniu się z energetyki jądrowej, zainwestowały 580 miliardów dolarów w odnawialne źródła energii i osiągnęły 38 procent udziału zielonej energii. Jednak ceny energii elektrycznej w tym kraju są obecnie najwyższe w Europie, a emisje dwutlenku węgla pozostają na niezmienionym poziomie. Dlaczego? Ponieważ po zamknięciu elektrowni jądrowych Niemcy musiały spalać węgiel i gaz ziemny, aby zapobiec masowemu załamaniu produkcji energii elektrycznej. Eksperci twierdzą, że najprawdopodobniej potrzeba będzie dziesięcioleci, aby zwiększyć skalę energii słonecznej i wiatrowej do poziomów przewidywanych przez działaczy ruchów na rzecz energii bezemisyjnej. Podobnie stan Vermont zamknął swój jedyny reaktor jądrowy w 2014 r. i zwrócił się w kierunku gazu ziemnego. Emisje Vermont na jednego mieszkańca wzrosły o 5 procent w okresie, w którym całkowita emisja w USA spadła o 17 procent. W nowej książce "A Bright Future" szwedzki inżynier Staffan Qvist i amerykański profesor stosunków międzynarodowych Joshua Goldstein wskazują na Szwecję, jako wzór do naśladowania dla reszty świata. Osiem elektrowni jądrowych w Szwecji dostarcza 40 procent energii elektrycznej kraju, podczas gdy elektrownie wodne, wiatrowe i biopaliwa generują pozostałe 60 procent. Wynik? Emisja dwutlenku węgla w Szwecji spadła o połowę, a produkcja energii elektrycznej podwoiła się.\nA co z wypadkami jądrowymi?\nStrach przed promieniowaniem i awarie elektrowni jądrowych są sednem sprzeciwu wobec energii jądrowej. Ale racjonalna analiza liczb opowiada inną historię. Najgorszy wypadek jądrowy, katastrofa w Czarnobylu w 1986 r., miał miejsce w prymitywnym reaktorze zbudowanym w Związku Radzieckim i spowodował śmierć kilkudziesięciu osób na chorobę popromienną i raka tarczycy. Przewiduje się, że w przyszłości może umrzeć na skutek promieniowania najwyżej 160 osób. Promieniowanie z Fukushimy i Three Mile Island nie zabiło nikogo, natomiast dziesiątki tysięcy zginęło na skutek trzęsienia ziemi i tsunami. Tymczasem wypadki przemysłowe powodują znacznie większe straty. A dym i związki chemiczne emitowane ze spalania paliw kopalnych i biomasy zabijają oszałamiającą liczbę siedmiu milionów ludzi rocznie. Badacz klimatu James Hansen przedstawił w swoich badaniach, że elektrownie jądrowe w rzeczywistości uratowały prawie dwa miliony istnień ludzkich, które zostałyby utracone w wyniku zanieczyszczenia powietrza.\nA co z odpadami?\nJest to główny problem związany z energetyką jądrową. Energia jądrowa jest wyzwalana w trakcie reakcji rozszczepienia atomów uranu zawartego w paliwie. Wytwarzane są przy tym ogromne ilości ciepła wykorzystywanego do podgrzania wody i wytworzenia gorącej pary pod wysokim ciśnieniem, która służy do napędu generatora prądu elektrycznego. Zużyte (wypalone) pręty paliwowe emitują ciepło i niebezpieczne promieniowanie przez tysiące lat, muszą, więc być najpierw schłodzone w zbiornikach wodnych, a następnie zamknięte w specjalnych pojemnikach i składowane na powierzchni ziemi, jak robią to obecnie wszystkie kraje. Wymaga to całodobowego monitorowania, aby zapobiec ewentualnym wyciekom i zapewnić, że terroryści nie dostaną się do paliwa. Długoterminowym rozwiązaniem jest podziemne składowanie wypalonego paliwa w głębokich, stabilnych warstwach geologicznych. Amerykańscy naukowcy znaleźli takie miejsce pod koniec lat 80. XX wieku, w masywie Yucca Mountain w Nevadzie, ale plan utworzenia tam podziemnego składowiska został zastopowany przez lokalną opozycję. Natomiast składowisko takie z powodzeniem budowane jest obecnie w Finlandii.\nJakie rozwiązanie znalazła Finlandia?\nFinlandia zlokalizowała pierwszy na świecie podziemny magazyn odpadów jądrowych na odległym półwyspie, gdzie lokalna społeczność została włączona w proces na długo przed rozpoczęciem budowy. "Każdy zna kogoś, kto tam pracuje", powiedziała Tiina Jalonen, wiceprezes firmy Posiva zajmującej się zarządzaniem odpadami jądrowymi, "po to aby wiedzieli, jak się sprawy toczą i budują przez to zaufanie do firmy". W Stanach Zjednoczonych komisja rządowa niedawno zaleciła rozpoczęcie nowego procesu wyboru miejsca składowania, który angażowałby społeczność lokalną na każdym jego etapie. Jeśli społeczność zostanie przekonana o niskim prawdopodobieństwie wypadku w trakcie budowy i eksploatacji obiektu, to takie miejsce składowania wypalonego paliwa może zostać znalezione.\nCo stało się z Yucca Mountain?\nProces zatwierdzania budowy federalnego składowiska odpadów jądrowych wymagał dziesięcioleci na przejście przez Departament ds. Energii (DOE) i Komisję Regulacji Jądrowej (NRC). Po wydaniu ponad 11 miliardów dolarów na badania i budowę tuneli testowych naukowcy rządowi ustalili, że miejsce to jest odpowiednie i nadaje się na składowisko odpadów promieniotwórczych. Masyw Yucca Mountain jest na tyle suchy i stabilny, że mógłby być bezpiecznym miejscem przechowania zużytych prętów paliwowych, aż do ich całkowitego rozpadu za około 60 000 lat. Nie skonsultowano się jednak z mieszkańcami Nevady i stanęli oni w opozycji do planu. Kiedy Harry Reid (Demokrata z Nevady) został liderem większości Senatu w 2007 r., zastopował projekt, a kiedy senator Barack Obama ubiegał się o prezydenturę w 2008 r., potrzebował głosów wyborczych Nevady, więc obiecał swój sprzeciw przeciwko budowie składowiska. W 2010 roku prezydent Obama ostatecznie skreślił plan budowy składowiska w Yucca Mountain. Kongres i administracja prezydenta Trumpa próbowały go wznowić, ale jak dotąd opozycja ze strony reprezentantów Nevady skutecznie to blokuje.\nAutor: Wydma Lubiatowska 16.03.2019r. 15:47\nEnergia jądrowa jest bez emisyjna. To wręcz fundamentalne spostrzeżenie autor powinien przekazać mieszkańcom... pełna treść komentarza\nOdpowiedzi: 1 | Najnowsza odpowedź: 18-03-2019r. 21:16 ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI\nAutor: el 18.03.2019r. 17:00\nCo niedouczony autor pisze o bezemisyjności EJ, a jak traktować odpady które są jeszcze nie opanowane ze względu na... pełna treść komentarza


BIM TO RYNEK WART MILIARDY EURO – BUILDER POLSKA\nHome Materiały&Technologie BIM TO RYNEK WART MILIARDY EURO\nBIM TO RYNEK WART MILIARDY EURO\nBuilding Information Modelling, czyli cyfrowy proces budowlany oparty na współpracy, nie jest już wyłącznie technologią przyszłości, a rzeczywistym biznesem. Został zaadaptowany przez projektantów, inwestorów, ale także producentów. Jak zatem przedstawia się BIM w liczbach i co to może oznaczać dla producentów branży budowlanej? Czy BIM oznacza dla producenta biznes?\nPopularność Building Information Modelling rośnie bardzo szybko. Allied Marketing Research twierdzi, że wartość rynku BIM w 2019 roku wyniosła 4,5 mld euro i zgodnie z prognozami do 2027 roku będzie on wart 13,7 mld euro. To oznacza średnioroczną stopę wzrostu (CAGR) w latach 2020–2027 roku na poziomie aż 15,2%. Jednak badania zostały przeprowadzone przed pandemią COVID19, zatem wskaźnik ten prawdopodobnie będzie wyższy niż wcześniej przewidywano. A co napędza ten wzrost? Po pierwsze pandemia, która wymusiła wdrożenie rozwiązań cyfrowych, a także położenie większego nacisku na zdrowie i bezpieczeństwo w nowych oraz istniejących budynkach. Kolejnym głównym czynnikiem jest wzrost wymogów w różnych krajach w zakresie stosowania BIM i wdrożenie proaktywnych polityk rządowych zachęcających do korzystania z tej technologii. Już teraz w niektórych krajach BIM stał się częścią prawa budowlanego, a w Polsce coraz częściej jest nieodłącznym elementem zamówień publicznych.\n230 mld m2 nowych powierzchni do 2060 roku\nBudownictwo nie zwalnia tempa. Dotyczy to również zapotrzebowania na produkty budowlane. Faktycznie Departament ds. Ekonomicznych i Społecznych ONZ przewiduje, że do 2060 roku powstaną nowe budowle o łącznej powierzchni 230 mld m2. To odpowiednik jednego Paryża na tydzień, jednego Nowego Jorku na 34 dni lub mniej więcej jednego Tokio na kwartał. Tak gwałtowny wzrost zasobów nie tylko wywiera ogromną presję na naszą planetę i fundusze publiczne, ale także na producentów, którzy muszą nadążyć z produkcją wystarczającej ilości materiałów w wyznaczonych terminach. Dlatego też klienci z sektora publicznego oraz projektanci zaczynają postrzegać BIM jako rozwiązanie tego problemu. Co to oznacza dla producentów? Co najmniej tyle, że zapotrzebowanie na parametryczne obiekty BIM producentów będzie stale rosło.\nSkala wdrożenia BIM\nTechnologia BIM stanowi siłę napędową rozwoju nowych metod projektowania i budowania. Bez względu na to, czy jesteś architektem, producentem czy projektantem, jest coraz bardziej prawdopodobne, że Twoi koledzy po fachu korzystają z BIM lub też że będą używać tej technologii w najbliższej przyszłości. W ostatnich latach tempo wdrażania BIM w budownictwie i w przemyśle wzrosło. Jak pokazują statystyki, liczba profesjonalistów z brytyjskiego sektora budowlanego korzystających z tego narzędzia wzrosła z 13% w 2011 roku do 73% w 2020 roku. W Japonii 54% profesjonalistów używa tego rozwiązania. Faktycznie dzięki temu, że BIM jest coraz częściej wymagany przez krajowe władze państwowe, w szczególności w Wielkiej Brytanii, Meksyku, Hiszpanii, Rosji i Norwegii, producenci oferujący obiekty BIM zyskują ogromną przewagę nad konkurencją.\nProdukty są wyszukiwane online\nWyszukiwanie produktów stanowi ważny element procesu wygrywania przetargów. Jeśli producent chce dotrzeć do właściwych architektów, wydać ułamek kosztów udziału w targach branżowych i uzyskać większy zwrot ze swojej inwestycji, to rozwiązania cyfrowe mogą okazać się najlepszą opcją. Nasza ankieta obejmująca 2568 architektów, inżynierów, wykonawców i właścicieli budynków prezentuje preferowane metody wyszukiwania produktów:\n46% korzysta z wyszukiwarek internetowych,\n20% pyta o polecenia znajomych projektantów,\n13% korzysta ze stron internetowych producentów,\n9% szuka produktów na targach branżowych,\n7% korzysta z tradycyjnych mediów drukowanych,\n5% poznaje produkty przez przedstawicieli handlowych.\nJednocześnie według badania USP platforma BIMobject jest uznawana przez architektów za podstawowe źródło informacji o BIM. Między IV kwartałem 2019 roku i II kwartałem 2021 roku świadomość istnienia platformy wzrosła o 73%, co wskazuje na rozwijający się rynek i rosnące zapotrzebowanie na obiekty BIM konkretnych producentów.\nBIM pozwala zwiększyć liczbę potencjalnych klientów o 51%\nPotencjalni klienci stanowią napęd biznesu. Pozyskanie nowych klientów nie należy do najłatwiejszych zadań, dlatego technologia może w tym pomóc. Producent, który decyduje się na udostępnienie cyfrowych replik swoich produktów, zwiększa potencjalny zasięg względem grupy odbiorców. Dodatkowo publikowanie obiektów na internetowych platformach ułatwia architektom zarówno dotarcie do właściwych produktów, jak i poznawanie zupełnie nowych. Na przykładzie firmy Roca (producenta wyrobów sanitarnych) widzimy, że z roku na rok BIM zyskuje na sile wśród projektantów, a sama firma zwróciła się do nas z informacją zwrotną o tym, że dzięki stworzeniu obiektów BIM oraz wejściu na platformę odnotowali wzrost liczby potencjalnych klientów pochodzących z platformy BIMobject o 51%.\nWspółpraca z producentem ma kluczowe znaczenie\nFirmy z sektora AEC (architektura, inżynieria i budownictwo) z coraz mniejszą chęcią współpracują z przedsiębiorstwami, które są jedynie dostawcami produktów. Zamiast nich szukają strategicznych partnerów, którzy są elastyczni w procesie współpracy. Jak ważna jest współpraca i jak BIM może przyczynić się do jej rozwoju? Według Harvard Business Review:\n73% firm z sektora AEC twierdzi, że zaawansowana współpraca z producentami wyrobów budowlanych jest niezwykle lub bardzo ważna dla powodzenia ich projektów,\n61% z nich zrezygnowałoby ze współpracy lub nie nawiązałoby współpracy z producentami wyrobów budowlanych, których rozwiązania nie byłyby dostosowane do wymogów projektu.\nDlaczego więc producenci powinni dążyć do nawiązania strategicznej współpracy? Pozyskanie klienta to kosztowna inwestycja. Utrzymanie go wymaga 5–7 razy mniej zasobów. Ponadto współpraca w ramach partnerstwa zapewnia większą stabilność przychodów niż szybkie, pojedyncze transakcje. Tak więc budowanie sprawnej współpracy i procesów dzięki BIM to nie tylko kwestia dobrej woli – to kwestia długoterminowego rozwoju firmy.\nPraca z producentem bez BIM\nBIM nie jest procesem angażującym jedną lub dwie osoby. To proces bazujący na współpracy. Dlatego nie jest zaskakujące stwierdzenie, że 48% architektów odrzuciłoby producentów, którzy nie są zaznajomieni z technologią BIM. Producenci, którzy dostarczają obiekty BIM, zasadniczo oferują architektom lub inżynierom najkrótszą drogę od produktu do projektu. Korzyści, jakie zapewnia BIM w całym uniwersum biznesowym, nie ograniczają się do zmniejszania ryzyka, wygody i redukcji kosztów. BIM daje możliwość poszerzania oferty usług, nawiązywania relacji, które pozwalają utrzymywać klientów oraz realizować z nimi kolejne projekty, a także zapewnienia wzrostu zysków.\nGrafiki archiwum BIMobject\npoprzedni CYFROWA BUDOWA\nnastępny PREFABRYKACJA, CZYLI BYĆ EKO W CZASACH KRYZYSU


Archiwa: Pytania - e-Ochrona Danych\nPrawo do informacji jest niezwykle istotnym prawem, co jest podkreślane obecnie ale także znajduje poczesne miejsce w nowelizacji dyrektywy. Dlatego też wyjątki w zakresie odmowy udzielenia informacji należy traktować szczególnie a każdą nieuzasadnioną odmowę można […]\nCzy Administratorem danych jest Prezes Zarządu czy spółka, a może zarząd występujący łącznie? Kto wydaje upoważnienia do przetwarzania danych w przypadku osób kierujących spółką, szczególnie w odniesieniu do odwołanego dotychczasowego Prezesa? Zgodnie z art. 7 […]\nWykorzystanie danych osobowych krewnych w celu przekazania ich innym członkom rodziny przez osoby fizyczne nie jest objęte ochroną w rozumieniu Ustawy o ochronie danych osobowych. Ustawy nie stosuje się do osób fizycznych, które przetwarzają dane […]


ana, a po stronie Morza Śródziemnego dorzecza rzek przybrzeżnych i dorzecze Segury. Andaluzja jest najbardziej zaludnioną z 17 wspólnot autonomicznych Hiszpanii. Szacowana populacja na początku 2009 roku wynosiła 8 285 692 osób\nDodane: 06-07-2017 03:48\nWirtualne, czy tradycyjne?O nieruchomościach raz jeszczeIle możesz zaoszczędzić na używanych ciuchach.Service and repair - automobilesO projektach w biurach architektówO pracy architektaPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpObejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu jak mistrz!Plumber - when You have problem with water systemSafe day i symulacja dachowania i alkogogleO chorobie stwardnienia rozsianego - leczenie i grupa ryzykaInwerteryJak fajnie uzyskać porady prawne?Zrobić tofu fetę? Szybko!Sprzątanie bez chemikaliówTworzenie stron - co i jak?O kancelariach, prawnikach oraz sądachCo zrobić przy nagłym bólu zęba?Woda i jej oczyszczanieNieskończony rynek storn internetowychStomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachRemont na wysokości? Jak go sobie ułatwić?Białka serwetkowe i inne suplementyRok 2021 - czy cyklinować parkiet?Krótko i zwięźle o poligrafii Nous allons chez le dentiste 10 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak odbyć kurs bhpKonieczność remontuTaxi jako ikona miastaTylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie szkolić z bhp we Wrocławiu