Dotyk natury 0\nDodano: 18-03-2014 w kategorii: wnętrza autor: Zespół Regałka\n2014 rok to wielki powrót do natury. Minimalizm, dobre rzemiosło i wychodzące poza standard wzory składają się na mocny trend widoczny na pokazach, opisywany szeroko przez blogerów i branżowych ekspertów.\nProste rozwiązania inspirowane naturą, gdzie każdy przedmiot pełni określoną funkcję, owocują dobrą organizacją miejsca w którym wypoczywamy i pracujemy. Wprowadzenie przemyślanego i dobrze wykonanego rzemiosła czyni nasze meble trwalszymi i daje szansę na dłuższe ich użytkowanie. Solidnie wykonane drewniane stoły, krzesła i komódki możemy ozdobić własnoręcznie utkanymi bieżnikami lub serwetami wyciętymi z filcu.\nA uszyte przez nas zasłony czy poszewki na poduszki dodadzą wnętrzu indywidualizmu, stanie się ono bardziej osobiste.


Zaopiniowanie projektu stanowiska Rady Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy w sprawie zapewnienia ciągu komunikacyjnego do stacji kolejowej Warszawa Targówek (druk 287).\nZaopiniowanie projektu uchwały Rady Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy w sprawie zaopiniowania projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie zniesienia nazwy obiektu miejskiego w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy (ul. Siewna - druk 288).\nZaopiniowanie projektu uchwały Rady Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy w sprawie zaopiniowania projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie zniesienia nazwy obiektu miejskiego w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy (ul. Makowa - druk 289).\nZaopiniowanie projektu uchwały Rady Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy w sprawie zaopiniowania projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie zniesienia nazwy obiektu miejskiego w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy (ul. Borowa - druk 290).\nZaopiniowanie projektu uchwały Rady Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy w sprawie zaopiniowania projektu uchwały Rady m.st. Warszawy w sprawie zniesienia nazwy obiektu miejskiego w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy (ul. Cedry - druk 291).


Radzionków: Biblioteka znów otwarta. Obowiązują nowe zasady wypożyczania książek\n[NA ŻYWO] Rozmowa Dnia – Marcin Bazylak\nMinisterstwo Zdrowia ogłosiło kolejne obostrzenia. Wraca nauka zdalna, zmniejszają się limity ilości osób\nMłodzi piekarzanie w obsadzie współczesnej amerykańskiej opery\nPiekary Śląskie: Pożar samochodu wewnątrz garażu. Dwie ranne osoby [AKTUALIZACJA]\nRadzionków: Biblioteka znów otwarta\ntoday11 maja 2020\nRadzionków: Biblioteka znów otwarta. Miejska Biblioteka Publiczna MBP Radzionków wznawia działalność po dwumiesięcznej przerwie spowodowanej pandemią. Od dziś (11 maja), można wypożyczać książki w ograniczonym zakresie. Biblioteka podjęła działania mające na celu umożliwienie Państwu dostępu do swoich zbiorów.\nBiblioteka w Radzionkowie znów otwarta. Zostały przygotowane pomieszczenia biblioteczne do obsługi użytkowników, wdrożono procedury udostępniania zbiorów gwarantujące maksymalne bezpieczeństwo zarówno bibliotekarzy jak i czytelników, m. in. wyłączeniu ulega możliwość korzystania ze zbiorów udostępnianych na miejscu, wypożyczanie będzie się odbywać tylko za pośrednictwem indywidualnych kont czytelniczych, kontaktu telefonicznego lub za pośrednictwem poczty elektronicznej. Osoby, które tego nie uczynią będą obsługiwane przez bibliotekarza i wyłącznie za jego pośrednictwem otrzymają wybrane pozycje.\nZwrot wypożyczonych książek będzie odbywał się w jednym, wydzielonym do tego celu miejscu, tuż przy wejściu do biblioteki. Biblioteka wstrzymuje naliczanie i egzekwowanie kar z tytułu nieterminowo zwróconych zbiorów od 12.03.2020 r. do odwołania.\nNa terenie MBP będzie mogła przebywać tylko 1 osoba. Przypominamy, że wszyscy użytkownicy biblioteki są zobowiązani do przestrzegania zaleceń higienicznych Głównego Inspektora Sanitarnego.\nAutor: Anna Jurzyca\nBiblioteka w Radzionkowie biblioteka w Radzionkowie znów działa czy można wypożyczyć książki w Radzionkowie\ntoday7 grudnia 2021


4 pokoje, 55m2 Katowice Koszutka - Truhome - nieruchomości\n(Symbol 3160/TRH/MS) MIESZKANIE na SPRZEDAŻKatowice, Koszutka\n4 pokoje, 55m2 Katowice Koszutka\nBiuro nieruchomości TRUhome ma przyjemność zaprezentować ofertę sprzedaży 4-pokojowego mieszkania o łącznej powierzchni 55m2. Mieszkanie zlokalizowane jest w ścisłym centrum Katowic, w okolicy Spodka.\nW skład mieszkania wchodzi: salon z aneksem kuchennym, łazienka z WC oraz 3 sypialnie. Do mieszkania przynależy również balkon oraz piwnica.\nKilka lat temu zostały wymienione wszystkie instalację, drzwi oraz okna.\nCzynsz w skład którego wchodzą: zaliczka na centralne ogrzewanie, woda, fundusz remontowy, koszty administracyjne oraz śmieci wynosi 489zł. Niskie koszty utrzymania lokalu zwiększają stopę zwrotu mieszkania w przypadku zakupu inwestycyjnego.\nAgent odpowiedzialny za ofertę: Mikołaj Mazur, tel: 512-783-460, biuro: 786-973-194, e-mail: mikolaj.mazur@truhome.eu, nr licencji pośrednika: 20664. Zapewniamy bezpłatną obsługę kredytową.\nProszę o więcej informacji na temat oferty o symbolu 3160/TRH/MS.


Kryzys klimatyczny największym zagrożeniem dla świata - mówią uczestnicy prestiżowego Forum Ekonomicznego w Davos - 300Gospodarka\nKryzys klimatyczny największym zagrożeniem dla świata – mówią uczestnicy prestiżowego Forum Ekonomicznego w Davos\nCo wiezie premier w walizce do Davos?. Fot. Drop of Light / Shutterstock.com\nKryzys klimatyczny i jego konsekwencje – to według uczestników i ekspertów światowego Forum Ekonomicznego w Davos największe zagrożenia nadchodzącego roku.\nŚwiatowe Forum Gospodarcze w Davos odbywa się tradycyjnie na początku roku, dlatego jego ustalenia stanowią zwykle istotną informację co do kierunku jaki obierze w nadchodzącym roku światowa gospodarka.\nW najnowszej ankiecie przeprowadzonej wśród 750 uczestników i ekspertów Forum Ekonomicznego padły pytania o największe ryzyka i zagrożenia nadchodzącego roku.\nPo raz pierwszy na liście zagrożeń na najbliższą dekadę, wszystkie pięć największych globalnych zagrożeń pod względem prawdopodobieństwa to zagrożenia środowiskowe. Są to:\n1. Ekstremalne zjawiska pogodowe,\n2. Katastrofy ekologiczne spowodowane przez człowieka,\n3. Poważna utrata różnorodności biologicznej,\n5. Niepowodzenie w ograniczaniu zmian klimatycznych i dostosowywaniu się do ich skutków.\nW tym roku ma odbyć się szczyt klimatyczny COP26 w Glasgow, podczas którego sygnatariusze porozumienia paryskiego będą przedstawiać konkretne plany realizacji jego celów. Davos zdaje się reagować na ten globalny trend i dostrzega znaczenie kryzysu klimatycznego dla gospodarki.\nTo gigantyczna zmiana podejścia ludzi związanych z Davos w porównaniu z sytuacją sprzed 10 lat, kiedy lista największych ryzyk była zdominowana przez zagrożenia dla światowej gospodarki i systemu finansowego.\nDodatkowo, w perspektywie krótkoterminowej trzech na czterech respondentów przewiduje, że w 2020 r. nasilą się następujące zagrożenia: wojny handlowe, polaryzacja polityczna na poziomie krajowym, ekstremalne fale upałów, zniszczenie ekosystemów zasobów naturalnych i cyberataki.\nŚwiatowe Forum Gospodarcze w Davos odbędzie się w tym tygodniu po raz pięćdziesiąty. Na Forum, które rozpoczyna się 21 stycznia, przemówienie wygłosi Greta Thunberg, która zagości w Davos po raz drugi. Na konferencji pojawi się także m. in. Donald Trump, który wycofał USA z porozumienia paryskiego.\nMłodzi aktywiści zamierzają również zaznaczyć swoją obecność na Forum – będą żądać jego rozwiązania i dymisji zgromadzonych tam prezesów ignorujących zmiany klimatu.


Fox Studio oferuje tanie strony internetowe - parkowa dolina\nStart » E-Biznes » Inne Sklepy » Fox Studio oferuje tanie strony internetowe\nBadania przeprowadzane wśród przedsiębiorców dowodzą, że nie wszyscy oni posiadają profesjonalną stronę internetową. Współczesna gospodarka wykorzystuje w bardzo dużym stopniu nowe technologie, a zaprezentowanie oferty firmy w internecie jest wręcz obowiązkiem każdego przedsiębiorcy. Być może w przekonaniu wielu z nich, własny serwis WWW jest drogi? Otóż zdecydowanie odrzucamy taki argument i chcemy pokazać ci, że stworzymy dla ciebie tanie strony internetowe. Możesz być więc pewien, że nie będziesz musiał inwestować ogromnych środków w powstanie i utrzymanie serwisu zachęcającego twoich potencjalnych klientów do kontaktu z tobą. Internet stał się dziś jednym z podstawowych sposobów reklamowania się firm. Skorzystaj z możliwości, jakie daje ten cyfrowy świat i pozwól, że stworzymy dla ciebie profesjonalne i tanie strony internetowe. Zyskaj wielu nowych klientów i rozwijaj swoją firmę dzięki reklamie w sieci.\nKażdy właściciel czworonożnego właściciela doskonale wie, że odpowiednia dieta oraz żywienie zwierzątek domowych jest wyjątkowo ważne. Jeśli chcesz, aby twój kot dostawał karmę wysokiej jakości, która z ...


Florencja Hotele: Zarezerwuj Tani Hotel w Mieście Florencja.\nTanie Hotele w Florencja, Włochy\nod 22,31 USD\nod 342,09 USD\nod 51,17 USD\nod 36,89 USD\nod 24,63 USD\nod 23,20 USD\nod 297,47 USD\nod 37,18 USD\nod 59,49 USD\nPrzejrzyj listę powyżej i znajdź wszystkie potrzebne informacje o naszych hostelach w okolicach miasta Florencja i zarezerwuj hostele bez dodatkowych opłat rezerwacyjnych! Florencja jest jedną z ponad 27 destynacji dostępnych na HostelBookers. Potrzebujesz czegoś innego? Znajdź tutaj tani hotel dla siebie.\nAby znaleźć najlepsze oferty hosteli w Florencja użyj pola wyszukiwania po lewej lub wybierz hostel z poniższej listy. Aby zobaczyć lokalizację hosteli w Florencja użyj zakładki mapa. Alternatywnie wejdź na stronę hotele w Florencja aby znaleźć okazyjne zakwaterowanie w Florencja.\nNajwyżej oceniane hotele Florencja\nPrzeczytaj, co ludzie mają do powiedzenia o naszych najlepszych hotele ocenianych w Florencja


APPLE iPhone XS 64GB SILVER IDEALNY ZESTAW Z FV23% ElectroGarden.pl Electro Garden Dell Partner | Komputery dla firm | Premium Outlet Reseller | Największy wybór komputerów Dell, HP, Lenovo, Apple, MSI\n» APPLE iPhone XS 64GB SILVER IDEALNY ZESTAW Z FV23%\nKod produktu: F116-679B6\nUrządzenia w znakomitej kondycji zarówno technicznej jak i wizualnej (GRADE A)! Nie są to egzemplarze poserwisowe czy odnawiane a produkty powystawowe po krótkim okresie prezentacji!\nApple iPhone XS SILVER 64GB (bez simlocka)\nNowy, dedykowany kabel\nNowa, dedykowana ładowarka\nWsparcie serwisowe świadczone przez 12 miesięcy!\nCo wyróżnia srebrnego iPhone Xs 64 GB?\nDesign, pojemność, moc. Posiada niezwykle szczegółowy ekran OLED, inteligentną kamerę selfie z udoskonaloną funkcją bokeh, podwójny aparat tylny oraz wydajny procesor A12. Wystarczy na niego spojrzeć, a technologia FaceID sprawi, że będzie gotowy do działania. Smartfon przyszłości, z którego możesz korzystać już dzisiaj.\nZapewnienie obrazu pełnego detali jest niesamowity wyświetlacz iPhone Xs 256 GB. Jest to panel 5,8” OLED o rozdzielczości 2436 x 1125 px. Niezwykle czystą biel oraz intrygującą czerń zapewnia technologia HDR. A wtóruje jej True Tone, które na podstawie panujących warunków dostosowuje barwę i nasycenie barw, zapewniając żywe i naturalne kolory.\nAparat TrueDepth z matrycą 7 Mpix i przysłoną f/2,2 jest wspierany przez udoskonalony tryb bokeh, który pozwala na regulację głębi ostrości, a Ty możesz stworzyć perfekcyjny autoportret. Srebrny iPhone Xs posiada również podwójną tylną kamerę. Dwa aparaty 12 Mpix z teleobiektywem oraz obiektywem szerokokątnym są w stanie zrobić zdjęcie z jeszcze większą szczegółowością. Są również wspierane przez procesor A12 Bionic, który uczy się tego, jakie zdjęcia robisz i udoskonala każde kolejne.\nProcesor, który potrafi wykonać nawet 5 trylionów operacji na sekundę. To właśnie czyni go tak wydajnym. Procesor A12. Filmy 4K, gry 3D – to dla niego nic nadzwyczajnego. Możesz zasypywać procesor nowymi zadaniami, do woli przełączać się między aplikacjami, robić selfie, grać i przeglądać portale społecznościowe.\nMa wyrazisty nowy look, wprowadza istotne ulepszenia w apkach, których używasz na co dzień, oferuje nowe rozwiązania chroniące prywatność i wiele innych zmian w całym systemie. Z iOS 13 iPhone będzie działać jeszcze szybciej i jeszcze lepiej.\nDo dyspozycji masz nowe narzędzia, dzięki którym precyzyjnie wykonasz każdą korektę lub ustawisz filtr i odpowiednio wyretuszujesz zdjęcia.\nPrawie wszystkie narzędzia i efekty, których używasz do obróbki zdjęć, możesz też wykorzystywać przy edycji wideo – na przykład funkcje obracania, przycinania lub automatycznej korekty.\nWykorzystaj nowe fryzury, nakrycia głowy, makijaże i kolczyki, by stworzyć Memoji, jakiego nie wymyśliłby nikt inny.\nDokument potwierdzający legalność (FVat 23%)\nGRADE A - urządzenia pochodzą bezpośrednio z wystaw sklepów fabrycznych bądź partnerskich. Pozbawione jakichkolwiek wad technicznych. Posiadają jedynie minimalne wady wizualne w postaci rysek będące następstwem normalnej, krótkiej prezentacji.


Podobno nie ma co do tego żadnych wątpliwości: żyjemy w czasach wielkiego wymierania gatunków, szóstego w historii Ziemi.\nNie istnieje już 99% gatunków, które kiedykolwiek żyły na tej planecie. Oznacza to, że wymieranie jest czymś naturalnym w historii Ziemi i tak jak zwykłą rzeczy koleją jest pojawianie się gatunków nowych, tak też normalną sprawą jest wypadanie dotychczasowych z ewolucyjnej gry. A jednak ten proces ma swoją dynamikę. W ciągu kilku miliardów lat, pięć razy życie załamywało się niemal zupełnie i właśnie te zdarzenia nazywamy katastrofami. Oczywiście później odradzało się w jeszcze bogatszej i bardziej zróżnicowanej formie, jednak to odrodzenie poprzedzone było właśnie dramatem.\nDzisiaj przeżywamy ten scenariusz po raz kolejny. Na naszych oczach życie znika w zastraszającym tempie. Jak szacują naukowcy, przebiega ono od kilkuset do nawet kilku tysięcy razy (!) szybciej niż w okresach stabilizacji. Co takiego się stało? Czy dostaliśmy kopniaka z kosmosu, czy zmieniły się bieguny Ziemi, a może jakiś ogromny wulkan wypluł tyle dymu, że zmienił się klimat? Nie, wiemy już z całą pewnością, że za tą agonią stoimy my, ludzie. Jest nas za dużo i żyjemy w sposób skrajnie niezrównoważony, co odbija się na kondycji całej biosfery.\nAle wielu z nas wzrusza ramionami. I cóż z tego, że gatunki wymierają? Jakie to ma znaczenie dla nas? Tak naprawdę prawie nikt się tym nie przejmuje. No, może oprócz garstki nawiedzonych ekologów, którzy próbują przekonywać, że z tego powodu tracimy potencjalne lekarstwa na nieuleczalne jeszcze choroby, że świadczenia ekosystemu są najważniejszym warunkiem dobrobytu ludzkości, że w sposób niesprawiedliwy ograniczamy szanse przyszłym pokoleniom. Z pewnością w tych wszystkich argumentach jest sporo prawdy. Ale z jakiegoś powodu ludzie nie chcą ich słuchać. Większość z nas żyje w przekonaniu, że człowieczy świat istnieje poza tym wspólnym, planetarnym systemem życia, że ostatecznie jak będzie już źle, to damy sobie radę, bo naukowcy coś wymyślą.\nTak, szósta katastrofa w historii Ziemi, której przyczyną jesteśmy my, to najdobitniejszy dowód, że straciliśmy w naszych umysłach świadomość połączenia z planetarnym cudem życia i zatraciliśmy się w iluzji oddzielenia. No bo co z tego, że nie będzie wilka, puszczyka uralskiego czy jakiegoś niewielkiego owada, który nie ma jeszcze swojej nazwy? Nie ma to dla nas znaczenia, bo w istocie w naszym życiu nic się nie zmienia. Z jednej strony mamy ludzi i ich świat, a z drugiej – przyrodę. Uwierzyliśmy, że te rzeczywistości są rozdzielone i że potrafimy istnieć bez dzikich mateczników, oceanów, raf koralowych i wilków.\nCo się jednak stanie, gdy uznamy, że istnieje tylko jeden, niepodzielny świat, którego jesteśmy częścią? To, co wyłania się z takiego założenia, nie jest wcale ani łatwe, ani przyjemne. Kto bowiem wymiera? Czy wymierają jakieś tam gatunki? Jeżeli wnikniemy głęboko w tę kwestię, zobaczymy naszą własną agonię. Tak, z każdym gatunkiem, który wypada z ewolucyjnej gry, tracimy jakąś część siebie. Każda śmierć jest kolejnym ciosem, który wymierzamy sobie sami. I jakkolwiek śmierć jest wpisana w proces życia, to wypadki ostatnich kilkuset lat niezmiennie dowodzą, że rozgrywa się jakaś hekatomba, w której jesteśmy jednocześnie sprawcami i ofiarami.\nSzósta, planetarna katastrofa, jest ostatecznie naszą własną katastrofą; wymieranie gatunków to nasza własna śmierć. I nie jest to żadna ideologia ani nawiedzona wizja, tylko podstawowy wniosek z obserwacji procesu ewolucyjnego.\nI nie miejmy złudzeń, że coś da się zrobić, by zatrzymać ten proces.\nAle mylicie się, jeśli myślicie, że jestem pesymistą. Jakość umierania jest tak samo ważna jak jakość życia. To, jak umieramy, ostatecznie jest lustrzanym odbiciem tego, jak żyliśmy, ale też umieranie może w sposób radykalny odmienić nasze życie i uczynić je pełniejszym.\nDoświadczenie osób, które zapadły na nieuleczalne choroby, pokazuje, że po jakimś czasie od wysłuchania dramatycznej diagnozy część z nich zaczyna żyć zupełnie inaczej. Mając świadomość ciążącego na nich wyroku, pozwalają sobie na doświadczanie każdej chwili tak, jakby była ona cudownym darem, zaczynają dbać o to, co i jak jedzą, rezygnują z używek, zbliżają się do ludzi i Boga. Wielu z nich odkrywa, iż świadomość choroby i nieuniknionej śmieci była dla błogosławieństwem, które odmieniło ich życie i sprawiło, że przebudzili się z letargu. To paradoks, ale jakość życia może znacznie wzrosnąć, gdy człowiek patrzy w oczy śmierci.\nBo ostatecznie nie chodzi o to, żeby żyć byle jak, lecz o to, żeby żyć w pełni. To, że tego nie potrafimy, póki co prowadzi do wielu katastrofalnych skutków, w tym też i tego o wymiarze planetarnym. I poniekąd to całe wymieranie jest odpowiedzią Ziemi na naszą ignorancję, jest zaproszeniem nas do ponownego wejścia w krąg życia, stania się pełną istotą, świadomą pokrewieństwa z całym cudem życia, z cudem własnej egzystencji. Szósta katastrofa jest dla nas szansą na przebudzenie się, nawet jeśli dokona się ten dramat do samego końca. Bo ostatecznie nie o koniec tutaj idzie, ale o każdą kolejną chwilę, którą przeżywa się świadomie i uważnie. Ciągle mamy jeszcze na to szansę i ciągle tę szansę prowokujemy. W pewnym sensie to my sami ją sobie dajemy. Wydaje się, że ten całościowy proces jest niezwykle mądry i daje nam to, czego najbardziej potrzebujemy. Czy jednak będziemy potrafili z tej szansy skorzystać? Ile jeszcze musi wycierpieć życie, ile jeszcze musimy wycierpieć my sami, byśmy usłyszeli, co do siebie mówimy, co mówi nasze większe JA?\nNawet jeśli nie da się zatrzymać wymierania gatunków, nawet jeśli sami w końcu umrzemy, warto żyć pięknie. Warto ze spokojnym i uważnym umysłem doświadczać w pełni tego, co jest. Świadomość śmierci jest naszą szansą na przebudzenie się za życia.


Nieudane cotton balls i przepis na solony karmel\nDłuuuuuuuuuuuugo i znacznie dłużej zbierałam się do zrobienia karmelu. Wydawało mi się to skomplikowane, trudne i niebezpieczne :D A bez termometru cukierniczego to już na pewno nie do zrobienia. Dziś nadszedł czas, aby obalić te wszystkie mity i pozbyć się wszelkich uprzedzeń!\nDo przyrządzenia rzeczonego słodkiego sosu potrzebujemy jedynie:\n3 łyżki wody (1łyżka=15ml)\nKremówkę mieszamy z wanilią. Wodę i cukier wsypujemy do garnka i umieszczamy na kuchence, na średnim ogniu. Podgrzewamy ok. 8min od rozpuszczenia cukru, aż uzyskamy cudowną ciemnobursztynową barwę (wyczujcie dobrze ten moment, bo gdy zacznie się przypalać, wszystko na nic i możecie zaczynać od nowa!). Następnie stawiamy garnek na blacie (warto podłożyć sobie drewnianą deskę i lnianą ściereczkę). Cienką strużką wlewamy kremówkę- powoli i ostrożnie, jednocześnie dość energicznie mieszając. To jest ten moment, który najbardziej obfituje we wrażenia, bowiem gdy zaczynamy wlewać kremówkę dzieją się "wybuchi pod same dachi". Absolutnie nie pochylajcie się nad garnkiem i uważajcie na twarz! Poparzenie karmelem to naprawdę nieprzyjemna sprawa.\nNa sam koniec dodajemy sól i mieszamy. Gotowy karmel przelewamy do słoiczka, zamykamy i po przestudzeniu przechowujemy w lodówce, do ok. 1 tygodnia.\nSolony karmel można wykorzystywać jako polewę do naleśników, lodów, gofrów i innych deserów. Można również tworzyć fanastyczne kremy do tortów lub babeczek z jego dodatkiem. A już niedługo na blogu przepis na dekadencką bezę z wykorzystaniem tego wspaniałego płynnego cukru :)\nTymczasem przechodząc do trochę innych tematów...\nJakiś czas temu, bo jakoś w grudniu, miałam wyjątkową "fazę" na różne robótki ręczne. To był chyba efekt tzw. długich zimowych wieczorów ;) Trochę dziergałam z koralików, odkopałam szydełko, a jako że był to czas przedświąteczny postanowiłam zrobić w końcu słynne cotton balls. Miały zdobić mój parapet jako sznur światełek w pastelowych zimowych kolorach... No właśnie, MIAŁY. Bo w międzyczasie coś poszło nietak :D\nZanim zabrałam się do pracy obejrzałam mnóstwo tutoriali na youtube, wydobywając jak najwięcej wskazówek i porad. Cały proces wydawał się dość prosty i nie powinien sprawiać problemów. A jednak :p Po zaopatrzeniu się we wszystkie potrzebne materiały, dumnie zasiadłam do mojego warsztatu pracy. Bardzo przezornie zdecydowałam, że zrobię na próbę cztery kulki.\nTo była bardzo rozsądna decyzja. To co zastałam drugiego dnia, przerosło moje oczekiwania... Zresztą zobaczcie sami:\nCo się stało? No cóż, przez noc balony postanowiły zrobić psikusa i zmniejszyły dość znacznie swoją objętość. No i ten klej, który wcale ładnie nie chciał odejść, ech... Nie powiedziałam jeszcze ostatniego słowa w tym temacie, ale póki co szybko do niego nie wrócę :D A kulki, które tak wyszły, że nie wyszły mimo wszystko zdobią (?) mój parapet.\nLet me know co mogłam zrobić źle! :D\ndekoracje deser słodko


Rodzaje znaków bezpieczeństwa | Inżynieria Sanitarna\nZnaki bezpieczeństwa stosuje się na zewnątrz i w środku obiektów użyteczności publicznej. Pozwalają one jasno i czytelnie określić przestrzeń, która znajduje się wokół i ostrzec przed ewentualnym niebezpieczeństwem.\nRodzaje znaków bezpieczeństwa- podział podstawowy\nWszystkie znaki bezpieczeństwa wystąpić mogą w czterech rodzajach. Po pierwsze są to znaki zakazu. Informują o tym co czego nie wolno robić w określonym miejscu lub obiekcie, aby zachować bezpieczeństwo. Mają one postać białego kółka z czerwoną obwódką i czarnym, przekreślonym piktogramem. Mogą być bez opisu lub z nim i komunikat powinien być zwięzły i prosty.Znaki nakazu wskazują zachowania, które trzeba podjąć w niektórych miejscach, aby zachować bezpieczeństwo. Mogą być również z opisem lub bez niego, mają postać niebieskiego koła z białym piktogramem.Znaki ostrzegawcze bezpośrednio ostrzegają przed jakimś zagrożeniem na danym terenie. Mają postać żółtego trójkąta z czerwoną obwódką i czarnym piktogramem.Znaki informacyjne informują odbiorcę o położeniu konkretnego obiektu. są to zielone kwadraty z białą obwódką i piktogramem.\nJak inaczej można podzielić Znaki bezpieczeństwa?\nZnaki te podzielić można także na trzy inne kategorie. Pierwsza z nich to znaki BHP, które są bardzo szczególne i obowiązkowo stosowane w każdym zakładzie pracy. Ich sposób umieszczenia reguluje kodeks pracy.Znaki ewakuacyjne są istotne ze względów bezpieczeństwa. Ich zadaniem jest przedstawienie jak najkrótszej trasy ewakuacyjnej we wszystkich budynkach ze wskazaniem miejsca, gdzie znaleźć można okna z drabiną, apteczki, prysznice bezpieczeństwa i wiele innych. Znaki te przekazują również instrukcję jak użyć tych rzeczy.Znaki ochrony przeciwpożarowej są stosowane po to, aby uchronić się przed bezpośrednimi skutkami pożarów, albo zminimalizować straty. Mogą to być znaki ostrzegawcze, zakazu, oraz znaki ewakuacyjne. Wszystkie one dotyczą konkretnych reakcji, miejsc albo użycia substancji. Mogą przed nimi ostrzegać lub ich zakazać.\n← Druty do lutowania – jakie wybrać do przydomowego warsztatu?\nBezpieczne przechowywanie produktów mięsnych →


Papcio Chmiel kończy 97 lat. Autor Tytusa, Romka i A'Tomka to prawdziwy bohater | #zostań w domu gwiżdz na wirusa\nPapcio Chmiel kończy 97 lat. Autor Tytusa, Romka i A’Tomka to prawdziwy bohater\nTytus, Romek i Atomek, okładki komiksów fot. archiwum autora\nKażdy miłośnik komiksów zna przygody Tytusa, Romka i A’Tomka. Henryk Jerzy Chmielewski zaczął je publikować w 1957 roku. Rozeszły się one w nakładzie 11 milionów egzemplarzy. Mało kto wie jednak, że Papcio Chmiel, bo taki pseudonim wymyślił sobie Chmielewski, jest bohaterem.\nPrzed wojną należał do harcerstwa, co z pewnością ukształtowało w nim uczucia patriotyczne. Dlatego w marcu 1943 złożył przysięgę i został żołnierzem Armii Krajowej. Otrzymał pseudonim „Jupiter”. . W czasie Powstanie Warszawskiego był żołnierzem w stopniu starszego strzelca w szeregach 7 pułku piechoty AK “Garłuch”. Najważniejszym zadaniem formacji było opanowanie lotniska na Okęciu. Atak został jednak odwołany. W dniach 1 i 2 sierpnia część żołnierzy „Garłucha” poległa lub została wzięta do niewoli. Trafił tam również Henryk Chmielewski, większości udało się jednak wycofać lub rozproszyć po okolicy.\nPo wojnie uzdolniony plastycznie Chmielewski pracował jako rysownik, początkowo w „Świecie Przygód”, następnie w „Świecie Młodych”. W latach 1950–1956 studiował na Akademii Sztuk Plastycznych w Warszawie na Wydziale Grafiki.\nWe wspomnianym “Świecie Młodych” pan Henryk zaczął w 1957 roku swoją najpopularniejszą serię komiksową. “Tytus, Romek i A’Tomek” gościli tam przez długi czas. Przygody harcerzy cieszyły się jednak taką popularnością, że wkrótce zaczęły być wydawane jako osobne książeczki. Przez wiele lat inspirowały i rozbudzały wyobraźnię wielu młodych ludzi.\nŻyczymy Papciowi Chmielowi duuuuużo zdrowia.\n"Papcio Chmiel" kończy dzisiaj 97 lat! 😍\nHenryk Chmielewski – grafik, rysownik, powstaniec warszawski o ps. "Jupiter", żołnierz 7 Pułku Piechoty AK "Garłuch", autor serii "Tytus, Romek i A'Tomek". 🇵🇱\nDużo zdrowia, Bohaterze! #PapcioChmiel #ObiadyDlaBohaterów pic.twitter.com/62DtKjixsK\n— Nie Zapomnij O Nas (@NieZapomnijONas) 7 czerwca 2020\nObiadyDlaBohaterów papcio chmiel popularne komiksy Przygody Tytusa Tytus Tytus Romek i Atomek Tytus w reklamie MediaMarkt\nPolak dźgnięty nożem w Holandii. Zmarł podczas reanimacji


krzyżykowe szaleństwo : 1190. Moja TOP BLOG 7\nNiby w komentarzach pod moim postem czytelniczki napisały, że fajny pomysł, ale jakoś nikt nie ma odwagi zacząć.\nDlatego też postanowiłam opublikować moją TOP BLOG 7.\n1. Jako pierwszy na moją listę wskoczył blog Rękodzieło Hanulka i to wcale nie dlatego, że znam jego autorkę. Na ten blog zaglądałam jeszcze zanim sama zaczęłam blogować – zachwycałam się i nadal zachwycam perfekcjonizmem Hani – jej idealnymi krzyżykami.\n2. Pasje odnalezione to kolejny blog, na który zajrzałam po raz pierwszy wieki temu i ciągle zaglądam. Jego autorka robi niesamowitą robotę, szczególnie przy prezentowaniu różnych materiałów do haftu, wyszywa piekielnie trudne obrazy i robi to idealnie.\n3. Świat Promyka haftem malowany to kolejny blog na mojej liście czytelniczej. Tutaj obok prac uwielbiam zdjęcia – zawsze pięknie zaaranżowane.\n4. Na mojej liście czytelniczej nie może zabraknąć Gosi z blogiem MagicznyŚwiat Krzyżyków. Jest tam tyle pięknych haftów, że trudno zliczyć. Gosia to mistrzyni miniaturek – zawzięcie wyszywa zawieszki na plastikowej kanwie i uczestniczy w tylu zabawach, że czasami zastanawiam się czy ona śpi.\n5. Kolejnym blogiem, który nominuję w zabawie jest Papier i nitki. Elunia robi fantastyczne rzeczy i trochę jej tego zazdroszczę.\n6. Na mojej liście czytelniczej nie mogło zabraknąć Sylwii z jej blogiem RudaMama i jej pasje. To moja wierna czytelniczka i ja też do niej systematycznie zaglądam.\n7. Rękodzielnik Marty zamyka moją siódemkę. Marta to kobieta wielu talentów a jej bloga czyta się z ogromną przyjemnością\nTo oczywiście niewielki wycinek mojej czytelniczej listy. Przypominam, że lista TOP BLOG umieszczona jest w zakładce na górze bloga a szczegóły zabawy znajdziecie tutaj.\nBy Katarzyna at listopada 12, 2018\nAg_Agata 12 listopada 2018 13:03\nKasia odwaga jest,ale przygotowanie takiej listy wraz z uzasadnieniem wymaga chwilę czasu i trochę pracy.Powoli powolutku pojawią się i nasze top listy.\nmenia 12 listopada 2018 13:28\nOj tak ☺ Agata ma rację . Ja też spisuje myśli. Powoli 😉\nSylwia Murzynowska 12 listopada 2018 13:35\nBardzo mi miło, że znalazłam się w Twojej Top 7:) Zdaję sobie sprawę z tego, że konkurencja jest ogromna, tym bardziej dziękuję:)\nPromyk 12 listopada 2018 13:49\nZaskoczenie moje jest ogromne - nie spodziewałam się znaleźć w tak pięknym gronie. Dziękuję!:) Sama pewnie listy nie sporządzę, bo nie umiem wybrać tylko siedmiu... ;) Ale kilka twoich typów i u mnie by się znalazły, to fakt.\nElunia 12 listopada 2018 18:11\nKasiu serdecznie dziękuję za nominację, jest mi bardzo miło, że znalazłam się w tak doborowym towarzystwie.\nHanulek 12 listopada 2018 18:27\nHafty Agaty 12 listopada 2018 19:26\nCiekawa lista, z wszystkich blogów nie znam tylko "Papieru i nitki", ale to jest dobra okazja, żeby się z nim zapoznać :) Pozdrawiam serdecznie\nMarta 13 listopada 2018 09:09\nKatarzyno nawet nie wiesz jakie to dla mnie wyróżnienie, że znalazłam się na twojej liście TOP7 ;) Aż oczka mi lekko zwilgotniały. Bardzo dziękuję za docenienie ;) Mimo iż wiem, ze mój blog do idealnych nie należy.\nZmykam utworzyć moją listę ;)\nHanulek 13 listopada 2018 11:03\nKasiu, nominowałam Cię do zabawy :) http://hanulek.blogspot.com/2018/11/top-blog.html\nSylwia Murzynowska 13 listopada 2018 18:46\nNie mogło Ciebie zabraknąć:) https://rudamamaijejpasje.blogspot.com/2018/11/475-moja-top-7.html\nMalgosiaW 14 listopada 2018 14:29\nWspaniała lista TOP :). Część z tych blogów przeglądam systematycznie nie omijając Ciebie Kasiu, do tych których nie znam, koniecznie muszę zajrzeć. Pozdrawiam :)\nMonika Blezień 20 listopada 2018 07:44\nWybrałaś świetne blogi. Dziewczyny od dawna inspirują i uczą kolejne pokolenia hafciarek :)\nMalgorzata Zoltek 21 listopada 2018 21:32\nSerdecznie dziękuję za nominację i ja również nominowałam Twojego bloga.http://gosiazoltek.blogspot.com/2018/11/sal-country-christmas-8-i-moja-top-7.html


Rekonstrukcja historyczna - informacje praktyczne :: Postarzanie skóry\nWysłany: Czw Lis 11, 2010 10:05 pm Temat postu: Postarzanie skóry\nParę dni temu zamówiłem sobie kopie bandażownic i chciałbym je trochę postarzeć ale nie wiem za bardzo jak za to zabrać aby wyglądały na powiedzmy trochę więcej niż trochę używane\nTak wygląda zakupiona bandażownica:\nA tak powiedzmy chwiałbym aby wyglądała\nWysłany: Pią Lis 12, 2010 7:22 pm Temat postu:\nFajny efekt daje lanolina. Skóra troszkę ściemnieje a przy okazji zaimpregnuje się ,co jest ważne przy zbliżającym się sezonie zimowym.\nWysłany: Pią Lis 12, 2010 10:41 pm Temat postu:\nTak, ale wtedy jednocześnie stanie się lepka, a to w fancie do zabawy słaba sprawa. Jak już ma być ciemniejsza to lepiej olejem ją potraktować...\nOstatnio zmieniony przez Hindus dnia Sob Lis 13, 2010 12:11 am, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią Lis 12, 2010 11:36 pm Temat postu:\nWD40 daje niezły efekt.\nWysłany: Pią Lis 12, 2010 11:52 pm Temat postu:\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 12:36 am Temat postu:\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 3:01 am Temat postu:\nNajlepiej olejem kilka razy - słyszalem tez o malowaniu przed olejowaniem bejcą rustikalna\nOstatnio zmieniony przez Radi dnia Nie Lis 14, 2010 10:22 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 1:24 pm Temat postu:\nCzyli mam rozumieć .że po wd 40 skóra się rozpadnie na drobne kawałeczki ,a jeżeli nie ulega całkowitemu rozpadowi to może mnie uświadomicie o spododowało takie rozweselenie i co takiego strasznego stanie się po zastosowaniu teo środka.\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 1:43 pm Temat postu:\nPonad 60% składu WD stanowi rozpuszczalnik, a jak wiemy konserwacja skóry polega m.in. na jej natłuszczaniu.\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 1:54 pm Temat postu:\nPonad 60% składu WD stanowi rozpuszczalnik\ni to szybko odparowujący...\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 2:23 pm Temat postu:\nNikt nie każe maczać wam przez dwie doby.Lekkie spryskanie i przetarcie szmatką wystarczą.Jakieś sześć lat temu zrobiłem tak z kopią polskiej kabury do visa i pasami nośnymi do małsa i mp ,wszystkie te przedmioty czują się wyśmienicie [kaburę nawet chciano odemnie odkupić ,jako orginał].\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 2:50 pm Temat postu:\nCo do stosowania lanoliny to owszem jest lepka ale po co nakładac nie wiadomo jakie ilości. Delikatnie wcierać szmatką i pozostawić na jakis czas.\nWcale się nie lepi,próbowałem, sprawdza się. Olej tez moze być dobrym rozwiązaniem.\ncześć , czołem, czapka\nWysłany: Sob Lis 13, 2010 6:53 pm Temat postu:\nNikt nie każe maczać wam przez dwie doby.Lekkie spryskanie i przetarcie szmatką wystarczą\nCo do stosowania lanoliny to owszem jest lepka ale po co nakładac nie wiadomo jakie ilości. Delikatnie wcierać szmatką i pozostawić na jakis czas\nChyba, że tak - to ma ręce i nogi... muszę spróbować, bo ma właśnie kawałek surowej skóry, które mógłby wyglądać lepiej\nWysłany: Nie Lis 14, 2010 5:38 pm Temat postu:\nHindus jak już spróbujesz to daj niusa jak wyszło\nNa allegro znalazłem coś takiego, będzie dobre ?\nWysłany: Czw Gru 02, 2010 8:42 pm Temat postu:\nDo ziemi na tydzień! Ja drobne skórki, np szlufki chlebaka lub paski manierki, polewałem gorącą wodą. Skóra obkurcza się, ciemnieje. No ale to taki radykalny sposób, do stosowania przy renowacji, naprawie jakiegos fanta.


Ulotka DL składana na trzy - projekt graficzny dla marki Fikato - GrupaPNS - kreatywność i reklama dla firm - projektowanie ulotek & projektowanie stron www\nProjekt ulotki reklamowej dla sklepu odzieżowego i obuwniczego dla dzieci i młodzieży\nFikato jest marką zajmującą się sprzedażą i dystrybucją odzieży przeznaczonej dla najmłodszych. Firma poprosiła nas o wykonanie projektu ulotki informacyjnej w formacie skłądanym DL.\nProjekt utrzymano w jasnej i nasyconej tonacji z elementami dziecięcymi jako motywem przewodnim. Materiały tekstowe uzupełniono zdjęciami wnętrza sklepu, jak również sylwetkami dzieci – komunikującymi natychmiast grupę docelową odbiorców oferty.\nUlotki reklamowe – sprawdź naszą ofertę


Nowoczesne Centrum Badawczo-Rozwojowe otwarte w Pratt&Whitney - Biznes i Styl\n231 milionów złotych kosztowała budowa nowoczesnego Centrum Badawczo-Rozwojowego, jakie zostało otwarte we środę (6 bm.) w&nbspPratt&Whitney w&nbspRzeszowie. W&nbspcentrum, w&nbspktórym mają być konstruowane nowe modele silników lotniczych, pracuje już 300 osób, głównie inżynierów.\nPodczas otwarcia prezes Pratt&Whitney Rzeszów Marek Darecki, przyznał, że jest to najpiękniejszy dzień w&nbsppracy w&nbspciągu 40 przepracowanych lat, i&nbspjedno z&nbspnajwiększych osiągnięć poprywatyzacyjnych firmy. Jego zdaniem, ta inwestycja umocni pozycję firmy jako czołowej firmy lotniczej w&nbspEuropie Środkowej.\nCentrum Badawczo-Rozwojowe składa się z&nbsppięciu budynków, w&nbsptym z&nbspdwóch wybudowanych od podstaw. Są to: biuro konstrukcyjne, wydział montażu eksperymentalnego, wydział hamowni (komora śmigłowa i&nbspkomora z&nbsphamulcem wodnym), laboratorium materiałowe i&nbspprototypownia. Powierzchnia centrum liczy ponad 10 tys. m&nbspkw. Budowa kosztowała 213,2 mln zł, dofinansowanie z&nbspUnii Europejskie wyniosło ponad 81 mln zł.\nPomysł powstania centrum zrodził się jeszcze w&nbsp2006 roku, już wtedy trwały rozmowy między WSK Rzeszów, Pratt&Whitney Canada i&nbsppolskim rządem. Umowa z PARP została podpisana po sześciu latach, 16 stycznia 2012 roku. Pod koniec 2012 r. rozpoczęła się budowa biura konstrukcyjnego, a&nbsprok później - pozostałych obiektów. Pod koniec 2015 r. w&nbsphamowni, w&nbspkomorze testowej przeprowadzony został pierwszy rozruch silnika lotniczego BT6A 42 i&nbspzakończył się sukcesem.\nW&nbspuroczystości otwarcia wzięli udział: wicepremier Mateusz Morawiecki, wojewoda podkarpacki, przedstawiciele władz samorządowych województwa, posłowie, prezydent Rzeszowa oraz przedstawiciele firm lotniczych z&nbspPolski i&nbspzagranicy. Pratt&Whitney Canada reprezentował prezes John Saabas. Obecna była również Julita Maciejewicz-Ryś, wnuczka Eugeniusza Kwiatkowskiego, twórcy COP-u.\nPopularne zagadnienia: USA , Rosja , szczepienie przeciw Covid-19 , Unia Europejska , Indie , NATO , liczba zakażonych Covid-19 na świecie , szczepionka na COVID19 , Prezydent Joe Biden , koronawirus w Indiach


Dofinansowania w Holandii - IMN księgowość\n+31 6 45850747 info@uslugiksiegowe.nl\nPodatki i Urzędy w Holandii\nFormularz rozliczenia podatku\nFormularz Opgaaf Wereldinkomen\nPodatek drogowy w Holandii\nZmiana numeru konta w holenderskim Urzędzie Skarbowym\nOdwołanie od decyzji holenderskiego urzędu\nWniosek o identyfikator DigId\nDostawa mediów w Holandii – rejestracja i zmiany\nLub zadzwoń: +31 6 45850747\nPomagamy w uzyskaniu należnych dodatków do ubezpieczenia zdrowotnego, dodatków mieszkaniowych i dodatków na dzieci\nO dofinansowaniach w Holandii\nDodatki (toeslagen) są najpopularniejszą formą dofinansowania z budżetu państwa i przysługują każdej osobie pracującej i płacącej podatki w Holandii. Są one wypłacane co miesiąc z Urzędu Skarbowego (Belastingdienst), a ich wysokość zależy od uzyskiwanych dochodów.\nPomagamy zarówno w uzyskaniu należnych dodatków jak i negocjacjach z Urzędem Skarbowym w przypadku konieczności zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.\nDofinansowanie ubezpieczenia (zorgtoeslag)\nDofinansowanie czynszu (huurtoeslag)\nDodatek na dziecko (kindgebonden budget)\nDodatek na opiekę nad dzieckiem (kinderopvangtoeslag)\nOdzyskanie należnych dodatków\nZwrot niesłusznie wypłaconych dodatków\nRegulowanie zaległości formalnych wobec urzędów (pisma, deklaracje, zeznania)\nKto może uzyskać dodatek do ubezpieczenia zdrowotnego?\nDodatek do ubezpieczenia zdrowotnego (zorgtoeslag) przysługuje każdej osobie przebywającej w Holandii i opłacającej tu podatki, której dochody nie przekraczają określonej kwoty wskazywanej corocznie przez Urząd Skarbowy (Belastingdienst).\nJak mogę złożyć wniosek o dodatek?\nWniosek o dodatek zdrowotny, mieszkaniowy i dla dzieci możesz złożyć wygodnie korzystając z formularza dostępnego na stronie. Możesz to również zrobić osobiście w biurze w Ijsselstein. Umów się na spotkanie telefonicznie lub korzystając z formularza poniżej.\nKto może uzyskać dodatek na dziecko w Holandii?\nDodatek na dziecko podobnie jak wszystkie dodatki przysługuje osobom o dochodach nie przekraczających wartości wskazanych przez holenderski Urząd Skarbowy. Chcesz wiedzieć czy należy Ci się dodatek? Skorzystaj z formularza na stronie lub zadzwoń.\nZadzwoń lub skorzystaj z formularza poniżej.\n+31 6 45850747\nEdisonweg 8A, 3404 LC Ijsselstein


Popłochu czy pobłochu? - JakSięPisze.pl\nPopłochu czy pobłochu?\nJeden komentarz do “Popłochu czy pobłochu”?\nNasza redakcja opracowała niniejszą stronę słownika JakSięPisze, aby rozwiać szereg wątpliwości językowych, odpowiadając na pytania związane z wyrażeniem popłochu czy pobłochu i jego poprawną pisownią. To nie jedyne problemy z językiem polskim, w jakich staramy się pomóc - są to również zagadnienia takie jak pisownia popłochu, o którą część z was pyta korzystając z zapytania popłochu słownik. Jednak najpopularniejszym hasłem, dzięki któremu do nas trafiacie jest bezapelacyjnie popłochu definicja. Na naszej witrynie upewnisz się, która forma pisowni jest poprawna, która zaś błędna. Zawarte tu definicje i wyjaśnienia zawsze bazują na oficjalnych słownikach języka polskiego, poprzez co masz pewność co do ich wiarygodności. Jeśli jednak powyższe wyjaśnienie nie precyzuje jaka jest popłochu zasada pisowni pamiętaj, że w każdej chwili możesz nas poprosić o doprecyzowanie tej informacji w sekcji komentarzy. Zawsze możesz też użyć naszego funkcjonalnego narzędzia do bezpłatnego sprawdzania pisowni, jak również praktycznej wyszukiwarki słówek i naszej bazy wiedzy o języku polskim.\nOkólniki czy okulniki\nMało-mówna czy małomówna\nDomów czy do muw\nPrórzni czy próżni


Odwołać Tomasza Trelę! | Gazeta Polska Codziennie\nOdwołać Tomasza Trelę!\nNSSZ „Solidarność” Sekcji Oświaty i Wychowania Ziemi Łódzkiej chce odwołania odpowiedzialnego w Łodzi za edukację wiceprezydenta Tomasza Treli z Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zdaniem przedstawicieli związku wiceprezydent Trela odpowiada za złe wprowadzanie reformy edukacji i skłócenie środowiska oświatowego.\nWiceprezydent Tomasz Trela nie prowadził dialogu, choć my, jako partnerzy społeczni, byliśmy do tego chętni i dobrze nastawieni. Jeszcze w poprzednim roku apelowaliśmy do wiceprezydenta o konsultacje w sprawie reformy edukacji, siatki szkół i związanej z tym sytuacji demograficznej. Ze strony władz miasta nie było reakcji, a przecież rozmowy ze związkami zawodowymi są ich obowiązkiem – twierdzi Roman Laskowski, przewodniczący Międzyregionalnej Sekcji Oświaty i Wychowania Oświaty Ziemi Łódzkiej.\n– Wiceprezydent Trela nie pozwolił na utworzenie większej liczby szkół podstawowych. A o to zabiegali rodzice i kurator oświaty


6 Wrz 2012 Kiedy przykładać lód, kiedy nie rozciągać, jakiej maści użyć? Katalog cienka opaska ortopedyczna podrzepkowa; - plastry do Nogę staraj się trzymać w górze nawet przez kilka godzin, żeby krew nie gromadziła się w miejscu urazu. Jeśli ból nie jest ostry, nie było urazu - to tylko przeciążenie. Lód .Film uważam za naprawdę cienki bo jak to zwykle nie było czasu na nagrywanie i składanie. Ważne że w ogóle coś jest i musicie się tym zadowolić :D Tak z grubsza: Obsiane zostało.Nie każdego stać nawet na lupkę za 200 zeta a co dopiero na jej naprawę za ta kwotę. A efekt jest prawie identyczny. Poza tym wiele osób z tego forum nawet nie zabierze się do trawienia itp. a taki własnoręcznie wykonany prosty krzyż przywraca sprawność lupce i jest do wykonania "domowym sposobem" przy odrobinie cierpliwości.\nNawet nie to, że by się wysikać musiał naciskać ten idiotyczny guzik przy kracie, który sygnalizował taką potrzebę policjantowi, bez którego asysty oczywiście nie było to możliwe. Nie. Tym, co spędzało mu skutecznie sen z powiek, przez niemal całe dwie noce był Daniel.Mają gruby, brązowy brzeg i cienkie, jasne wnętrze. Kulę ciasta rozciąga się w rękach w ten sposób, aby ciasto w środku było bardzo cienkie Podczas smażenia cienka warstwa ciasta podnosi się do góry, dzięki czemu, z jednej strony, nie a środek pączka może być z różnym nadzieniem, widziałam nawet z kiszoną .Dla mnie wielki zaszczyt być częścią tej epoki, dokonując święto na cześć wielkiego człowieka, wielkiego wodza, który siedzi na tronie linię wielkich ludzi i liderów. Żadnych skutków ubocznych nie było, i efekt trwał do sześciu miesięcy (choć stały się one nieco blaknie po czterech miesiącach).\n– Którego Ferdynanda, pani Müllerowo – zapytał Szwejk nie przestając masować kolan. – Ja znam dwóch Ferdynandów: jeden jest posługaczem u drogisty Pruszy i przez pomyłkę wypił tam razu pewnego jakieś smarowanie na porost włosów, a potem znam jeszcze Ferdynanda Kokoszkę, tego, co zbiera psie gówienka. Obu nie ma co żałować.Usmażyć dobre naleśniki to już nie tylko sztuka, ale także umiejętności kulinarne. aby nie było grudek. 3. Dodajemy jajka, mleko, wodę, roztopione masło oraz sól. Naleśniki są przepyszne! Ja smażyłam na maśle, pierwszy raz nawet pierwszy naleśnik się nie przykleił, są cieniutkie i mają chrupiące brzegi.Jak mogę je rozciągnąć w bezpieczny sposób, tak żeby się nie rozwaliły. Chodzę w nich po domu, ale to nie pomaga. Próbowałam też sprej do rozciągania butów i nawet prawideł do butów.\n29 Sty 2017 Doskonale pamiętam poranki z dzieciństwa, kiedy trzeba było iść do przedszkola, Jest on wytrzymały na rozciąganie, ale nieodporny na punktowy nacisk (oczka). Z czego by nie były zrobione, ich grubość określa się za pomocą Zimą możemy kupić nawet takie, które mają do 300 DEN i będzie nam .Jak rozciągnąć nowe buty? Czy zdarzyło ci się kiedyś kupić za małe/za ciasne buty? Myślę, że prawie każdemu z nas to się przytrafiło i chyba każdy zgodzi się ze mną, że nie ma nic gorszego niż w takich butach chodzić.[CSS] Jak rozciągnąć tabele? 23.08.2004, 12:21:07 jak stworzyć tabelę, która będzie "przylepiona" na samej górze okna przeglądarki i po bokach, tak aby między tabelką i krawędziami przeglądarki nie było nawet minimalnego odstępu??? mam biłae paski na górze i na dole i nie wiem jak sie ich pozbyć. prosze o pomoc.\n16 Gru 2014 Zakładam, że Twoje ciasto było te kilka godzin w lodówce. A więc Nie zmienisz kulki ciasta w placek pizzy bez mąki. Tak naprawdę możesz wałkować nawet na blacie, jeśli jest czysty:-) Osobiście polecam matę Dzięki temu zaczniesz rozciągać ciasto w drugą stronę i zacznie nabierać kształtu koła.5 Sie 2011 Nie było łatwo, wręcz decyzja przyprawiała mnie o ból głowy więc Gdy podnosimy kawałek pizzy „wygina się” w łuk tak jak tradycyjne ciasto na cienkim spodzie. Bardzo dobrze się formuje i bardzo łatwo rozciąga na wybrany kształt, Ciasto wyszło dzięki temu bardzo miękkie i nawet po upieczeniu jest .Mała, zaznaczam. Nie chciałabym szortów, które ciągną się jak rajstopy i wrzynają w zad jak stringi. Ten rodzaj majto-szortów widzę już z odległości, ładne kolorowe, często nawet bez powydzieranych dziur i z odpowiednio wysokim stanem. Niestety materiał jest tak cienki, że po kilku praniach zostaną tylko nity i guzik.\nTestowane było phở bò tái chin (z wołowiną parzoną i gotowaną). Mieszany cienki wywar, prawie w ogóle nie doprawiony, ale klarowny. Niestandardowy dodatek czerwonej cebuli, ale nie zaburza to smaku. Nie wiem dlaczego kilka kiełków pływało w zupie. Mięso z łaty i udźca, połyskujące, co świadczy o tym, że dość długo leżało.14 Lis 2015 A nie ma chyba nic bardziej przyziemnego, niż kącik porad. Cienkie rajstopy zyskują na wytrzymałości, jeśli po włożeniu spryska się je lakierem do ale nie rozciągnięte) oszczędza nam MASĘ roboty przy prasowaniu, a niektórych rzeczy można wtedy nie prasować nawet wcale :) Lepsze było mydło.Sama kilkukrotnie borykałam się z tym problemem, nie chciałam wyrzucić nowych ślicznych bucików w kąt. Postanowiłam więc je rozciągnąć aby chodzenie w nich nie było udręką a przyjemnością.


Zmiany w sprzedaży alkoholu i okręgach wyborczych [VIDEO] - LPU24.pl - Puławski Portal Informacyjny : Radio Puławy : Telewizja Puławska\nHomeInformacjeZmiany w sprzedaży alkoholu i okręgach wyborczych [VIDEO]\nZmiany w sprzedaży alkoholu i okręgach wyborczych [VIDEO]\nZa jej wprowadzeniem zagłosowało 17, a przeciw było 2 radnych. Projekt, o którym dyskutowano już dużo wcześniej wywołał sporo kontrowersji. Za podjęciem takiej decyzji byli radni koalicyjni PIS i PSPP wspierani podczas dyskusji przez mieszkańców, którym doskwiera sąsiedztwo całodobowych sklepów z alkoholem. Przeciwnicy takiej regulacji natomiast, posiłkowali się opiniami Puławian, którzy uznali to jako ograniczanie ich praw. W sprawie głos zabrał także obecny na sali puławski poseł KUKIZ’ 15 Jakub Kulesza argumentując ograniczenia w sprzedaży alkoholu powrotem do mrocznych czasów PRL-u, w których znakomicie funkcjonowały i tworzyły się jak grzyby po deszczu meliny. Inny mieszkaniec miasta zapytał dlaczego takie regulacje dotyczą stacji benzynowych, które obsługują nie tylko puławian. Dodał więcej, że stacje paliw w Górze Puławskiej czy Końskowoli już takich ograniczeń mieć nie będą. Padło pytanie dlaczego karani są puławscy przedsiębiorcy, prowadzący taki biznes i płacący podatki w Puławach. Radni nie przejęli się tymi głosami i uchwałę o ograniczeniu sprzedaży alkoholu przegłosowali. Przeciwko temu rozwiązaniu opowiedzieli się Paweł Maj i Piotr Sadurski.\nW cieniu gorącego sporu o ograniczenia w sprzedaży alkoholu przeszła uchwała o zmianie zasięgu terytorialnego okręgów wyborczych i tym razem Radni PiS 13 głosami przeforsowali swój pomysł zmian. 6 radnych (PSPP,PO i Paweł Maj) głosowali przeciw. Na znak protestu podczas głosowania salę obrad opuściła Marzanna Pakuła.\nZapis Sesji Rady Miasta Puławy z dnia 26 kwietnia 2018 r\nTrophy Tour PGNiG Superligi w Puł...\nBiznes Lubelskie spotkanie z przed...


Gdańskie multi-kulti | Przegląd\nAutor: Przemysław Kozłowski\t| Sierpień 21, 2017\nW Gdańsku mieszka do 20 tys. obcokrajowców\nMuzyka jak z thrillera klasy B, montaż szybki jak w teledysku, na ekranie dzikie tłumy forsują wysoki mur. W kolejnych kadrach przez miasto maszerują muzułmanie, wymachując sztandarami, Afrykanie walczą na ulicy. Głos z offu: „Nie ma prawdziwych Polaków. Można zeskanować każdego z nas i wyszedłby niezły przegląd narodowościowej tablicy Mendelejewa. To nas wzbogaca! Imigrantka i imigrant to jest szansa dla Gdańska!” – Paweł Adamowicz, prezydent Gdańska. W ostatniej scenie minutowego klipu Afrykanin, wygrażając pięścią, krzyczy: „Money! Money! Money!”.\nTak zilustrowano program „Minęła 20” w TVP Info 31 października 2016 r., którego tematem było powołanie przez prezydenta Gdańska Rady Imigrantów. I choć wskutek licznych skarg oburzonych telewidzów do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wydawca programu został zawieszony w obowiązkach, a materiał zniknął ze strony TVP Info, przekaz zdążył trafić pod strzechy.\nPrezydent Adamowicz na Facebooku: „Dziś Halloween – święto duchów i grozy. Choć katolicy go nie obchodzą, w dzisiejszych »Wiadomościach« w TVP 1 w halloweenowym stylu postanowiono postraszyć całą Polskę groźnym Adamowiczem, który chce ściągnąć do Gdańska rzesze imigrantów. (…) Rada ds. Imigrantów, która powstała we wrześniu w Gdańsku ma pomóc nam i im w integracji”.\nGdańsk ma kilkuwiekową tradycję wielokulturowości. Tworzyli ją Polacy, Niemcy, Żydzi, Holendrzy, Szkoci. Po wojnie z Kresów zjechali Litwini, Białorusini, Ukraińcy, Ormianie i Tatarzy, którzy zbudowali tu pierwszy w Polsce murowany meczet, oraz uchodźcy polityczni z Grecji. Od roku miasto wdraża pionierski systemowy program integracji imigrantów.\nWspółprzewodniczący Rady Imigrantów Tunezyjczyk Aws Kinani, przedsiębiorca, od 11 lat w Gdańsku: – Widząc ten program w telewizji, roześmiałem się, bo to było bardzo słabe. Tyle kłamstwa. Nic wspólnego z uchodźcami. Wojna gangów czy coś takiego. Tak się robi propagandę!\nOd kiedy media publiczne zaczęły dryfować z wiatrem „dobrej zmiany” na ksenofobiczne mielizny, opinia społeczna zaczęła grzęznąć w lęku przed Obcym. Radiowa Trójka poświęconą integracji imigrantów audycję „Za, a nawet przeciw” rozpoczęła relacją z Uppsali, gdzie kilka dni wcześniej trzech mężczyzn o „bliskowschodnim typie urody” przez trzy godziny gwałciło Szwedkę, oraz z Malmö, imigranckiego Sin City, gdzie w no go zones prawie co noc jest strzelanina, ludzie boją się wychodzić z domów i gdzie de facto rządzą kolorowe gangi, a nie państwo. Na pytanie, czy integracja imigrantów w Europie jest możliwa, 79% słuchaczy odpowiedziało „nie”, 21% „tak”.\n– Integracja naprawdę jest możliwa! – mówi z przekonaniem Klaudia Iwicka, współzałożycielka Centrum Wsparcia Imigrantów i Imigrantek (CWII). – Jest trudna i długa, ale możliwa. Nastawienie Polaków do imigrantów waha się od newsa do newsa. Jak masz newsa o gwałtach w Szwecji, to wiadomo, że będą głosy na nie. A jak usłyszą jakieś pozytywne przykłady, to nie jest tak źle. Głosy na nie biorą się ze strachu.\nJarosław Kociszewski, reporter wp.pl, który odwiedził Malmö, pisze, że gangi narkotykowe, owszem, są, jak w wielu miastach portowych, ale walczą między sobą, a statystyki od lat pokazują spadek liczby przestępstw w mieście. Jego rozmówczynie, czarnoskóra studentka z Konga i biała policjantka, zgadzają się: to nie napływ imigrantów jest problemem, w samym 2015 r. przyjechało ich do Szwecji 160 tys., ale segregacja rasowa, która rodzi patologie. Choć państwo otwiera szeroko drzwi, to społeczeństwo się zamyka, biali Szwedzi trzymają się razem, Czarni osobno, Syryjczycy osobno.\n– Mam świadomość, jak długa i trudna jest droga integracji, znam porażki adaptacji – mówi Basil Kerski, dyrektor Europejskiego Centrum Solidarności (ECS) w Gdańsku, syn Polki i Irakijczyka. Dodaje, że jeśli zechcemy przyjąć imigrantów i pomożemy im zaadoptować się w naszym społeczeństwie, to szybko staną się jego częścią.\nW małej poczekalni CWII przy ul. Gdyńskich Kosynierów, niedaleko pomnika Poległych Stoczniowców 1970 i rdzawej bryły ECS, siedzi kobieta. Wchodzi mężczyzna, rozgląda się i choć jej nie zna, zagaduje po rosyjsku. Jest tu pierwszy raz i pyta o konsultacje. – Priwiet – wita się kobieta. Właśnie czeka na spotkanie.\n– Ponad 90% naszych klientów pochodzi z Ukrainy. Trafiają często prosto z ulicy. Najpierw badam, w czym jest problem. To są kwestie pobytowe i pracownicze, czyli nieuczciwy pracodawca, długi czas oczekiwania na dokumenty, nie wiadomo jakie dokumenty, wiza straciła ważność, jestem nielegalnie, ale boję się wrócić itd. Tego jest naprawdę dużo – wylicza Klaudia Iwicka. Gdyby się nudziła, mogłaby liczyć pociągi stale przejeżdżające za oknem. A w nich migranci. W pewnych porach dnia SKM mówi po rosyjsku i ukraińsku. W Gdańsku mieszka do 20 tys. obcokrajowców.\n– W chwilach ciszy załatwiam sprawy instytucjonalne. Bo ktoś nie potrafił się dogadać, nie zrozumiał, nie wiedział, dokąd pójść. Dzwonię wtedy, żeby zdobyć np. dokumenty do książeczki sanepidowskiej, i wypełniam z klientem.\nW ascetycznym pokoju obok pracuje szefowa stowarzyszenia Marta Siciarek. Z obcokrajowcami pracowała już na studiach, założyła biuro studentów zagranicznych, by łatwiej mogli się zaadaptować na uczelni. Gdy po 12 latach wróciła do Gdańska, spostrzegła, że tu też imigranci są pozostawieni sami sobie. Zaczęła organizować ludzi i miejsce. Wystartowali w 2012 r. – Tyle że organizacje pozarządowe nie mogą zintegrować ludzi. Możemy doradzać, jak to robić, dostarczać odpowiednie usługi, ale integracja odbywa się na rynku pracy, w szkole, w sąsiedztwie. I ktoś musi tym zarządzać.\nZaczęli więc domagać się rozwiązań systemowych, zaprosili do współpracy Urząd Miasta, ECS, imigrantów, decydentów. Spotkania, rozmowy. I tak w połowie 2015 r. zaczął funkcjonować pierwszy w Polsce międzysektorowy i interdyscyplinarny zespół do spraw Modelu Integracji Imigrantów (MII). W trwającą rok pracę zaangażowało się 150 osób z 70 instytucji publicznych i organizacji pozarządowych oraz 20 imigrantów. Zespół podzielono na osiem grup: edukacja, praca, kultura, społeczności lokalne, przemoc i dyskryminacja, pomoc społeczna, zdrowie, mieszkalnictwo.\nZespołowi wdrażającemu MII współszefuje dyrektor Piotr Olech, odpowiadający za integrację społeczną w gdańskim urzędzie miejskim. Unika generalizacji co do zdolności narodów do integracji, porażki tłumaczy błędami w polityce integracyjnej bądź jej brakiem w ogóle: – Zachód dopiero od 2000 r. zaczął opracowywać strategie integracji, wcześniej w Belgii, we Francji czy w Niemczech imigrantów traktowano wyłącznie jako siłę roboczą. Powstały getta etniczne, a w nich społeczności wykluczonych, napiętnowanych biedą, buntujących się i radykalizujących.\nGdańsk odrzucił możliwość utworzenia Ośrodka dla Cudzoziemców przy ul. Toruńskiej, który zamierzał otworzyć Urząd ds. Cudzoziemców. Migranci powinni mieszkać w różnych częściach miasta, by się integrować z sąsiadami, również w tzw. domach sąsiedzkich, jak „Gościnna Przystań” na Oruni, dokąd wpadają Czeczeni, Tadżycy, Ukraińcy.\nOlech uważa, że imigracji nie da się powstrzymać: – Nie mam pewności, czy w związku z tym olbrzymim napływem ludności z Ukrainy – waży słowa – nie będziemy za ileś lat mierzyć się z podobnymi wyzwaniami jak Zachód, jeżeli teraz nie zadbamy o ich dobre przyjęcie i zintegrowanie. Na razie, podobnie jak Zachód, traktujemy ich jako siłę roboczą.\nRada Miasta Gdańska przegłosowała Model w czerwcu 2016 r. Mimo sprzeciwu radnych PiS stał się on oficjalną polityką miejską. Wcześniej odbywały się konsultacje społeczne przypominające wrestling. Cios za ciosem, okrzyki, bojowe kostiumy, teatralne zagrania i łzy.\nGrupa gdańszczan, którzy przyszli do CSW Łaźnia, jest nieliczna, ale głośna i anty. Piotr Olech przybliża zebranym cel Modelu. Zaczyna mocnym wejściem od orędzia Jana Pawła II sprzed ponad dekady z okazji Światowego Dnia Migranta i Uchodźcy: – Chrześcijanie winni usłyszeć wołanie o pomoc tak licznych migrantów i uchodźców.\nZebrani cichną, wszak to katolicy. Według papieża w najlepszym scenariuszu integracji różne kultury wzbogacają się nawzajem, bo asymilacja prowadzi do zniszczenia albo wymazania z pamięci własnej tożsamości kulturowej. A ta do separacji i radykalizacji. Ktoś z sali przerywa: – Państwo manipulujecie faktami! Inny dorzuca: – Papież już nie żyje. To były inne czasy.\nGdy się robi antymuzułmańsko, zaangażowana w Model i Radę Imigrantów Czeczenka Khedi Alieva wyrzuca: – Dlaczego jesteście przeciwko nam – uchodźcom, nam – muzułmanom? Wy myślicie, że bierzemy pieniądze, a my pracujemy i za wszystko płacimy. Ja nie chcę mieszkania, ja chcę tylko żyć. Ja pracuję za bardzo małe pieniądze.\n– Ja też! – odcina się ten, co pochował papieża. Alieva nie wytrzymuje, miesza polski z rosyjskim, płacze: – Ja przyjechała z Czeczenii, gdy zabrali moją 24-letnią córkę. Mi męża zabili, ja go w worek na śmieci zbierała. A co wy zrobili dla swojej ojczyzny, dla Gdańska? Czeczenkę przytula jakaś kobieta, a po sali rozchodzi się głośny pomruk: – Pani nas oskarża o coś!\n– Ja bardzo lubię Polaków – stara się dotrzeć do zebranych muzułmanka – nas w Czeczenii zabijali rosyjscy chrześcijanie, ale nigdy nie mówiłam, że wszyscy chrześcijanie są tacy sami, nie porównywałam Polaków do Ruskich. Ale wyjadę, jeśli wam tak bardzo przeszkadzam.\nRadny Kukiz’15 chyba się wzruszył: – Nikomu pani nie przeszkadza, cieszymy się, że znalazła tu pani bezpieczeństwo.\nChoć na moment pojawił się wspólny wróg – Ruski. Gdy zaczyna się dyskusja w podgrupach, przy stoliku „praca” do ataku szykuje się tleniona blondynka w sukience mini w militarny kamuflaż z dekoltem do połowy biustu i wielką czerwoną plakietką na piersi w kształcie Polski, z białym orłem i napisem Polska. – Rozumiem, że chcecie zatrudniać pracowników islamskich, bo przecież szykujecie się do ich przyjmowania, tak?\n– A czytała pani Model? – odparowuje przedstawicielka Pracodawców Pomorza. – Bo tam jest wszystko wyjaśnione. W urzędzie pracy pierwszeństwo ma Polak, po nim obywatel Unii Europejskiej, a dopiero jak nie ma chętnego, to pracownik spoza UE.\nBlondynka w kamuflażu przechodzi na ring „zdrowie”: – Czy miasto jest przygotowane na to, że do szpitali trafią islamskie kobiety, którym religia zabrania, żeby dotykał je obcy mężczyzna?! Jeśli takiej kobiecie lekarz udzieli pomocy, to może ona potem wystąpić do sądu o duże odszkodowanie! Kto będzie za to płacił?\nStolik „edukacja”. – Chcecie wydawać na nich pieniądze – martwi się o budżet miasta dawna emigrantka. – Gdy ja pięć lat mieszkałam w Holandii, to nikt mi nie pomagał. Dlaczego? Bo ja nie z tych ciemnych! Khedi Alieva spokojnie zdejmuje z głowy hidżab, rozpuszczając długie blond włosy: – Ja też nie ciemna. Ja Europejka!\nPod koniec konsultacji przedstawiciel Kongresu Nowej Prawicy podsumowuje: – Te wszystkie problemy określone w Modelu są sztuczne.\nKolumbijka Karol Lopez – jak to południowcy – skraca dystans, przysiada się do prawicowca i spogląda mu w oczy: – Nie są sztuczne, tylko trzeba być imigrantem, żeby je zrozumieć. Prawicowiec uśmiecha się niepewnie: – No, może moglibyśmy się nawet trochę polubić.\nSolidarność kluczem do pocieszenia\nKarol Lopez (zatrudniona w CWII, od siedmiu lat w Gdańsku) otwiera jako współprzewodnicząca posiedzenie Rady Imigrantów: – Dziś jest 21 marca, a więc… Ktoś z zebranych kończy: – Pierwszy dzień wiosny! Karol się śmieje: – No też, ale to Międzynarodowy Dzień Walki z Segregacją Rasową.\n– I dzień matki w Syrii! – dodaje Majed Tinawi, specjalista ds. zarządzania, od trzech lat w Gdańsku.\nDziś Rada omawia m.in. bezpieczeństwo migrantów. Piotr Olech: – Wzrasta w Polsce liczba przestępstw powodowanych nienawiścią rasową, głównie wobec Arabów i muzułmanów. W Gdańsku w 2016 r. było ok. 100 spraw. Ostatnio namalowanie odwróconej swastyki na hotelu, gdzie mieszkają Romowie.\nWstępna opinia policji była taka, że prokuratura to umorzy, ot, kolejny znak szczęścia. Ale prokuratura stanęła na wysokości zadania. W ramach wdrażania MII dzielnicowi w Gdańsku przeszli już szkolenia międzykulturowe. Muszą jeszcze przeszkolić podwładnych.\nKhedi Alieva proponuje spotkania Rady z uczniami w podstawówkach i gimnazjach, bo już wśród dzieciaków można usłyszeć wyzwisko „uchodźca”. Żyd czy pedał są już czerstwe.\n– Chcemy zwiększać bezpieczeństwo imigrantów, polepszać edukację w zakresie wielokulturowości – tłumaczyła przed kamerą powołanie Rady Karol Lopez. – To bardzo ważne, żeby ludzie widzieli, że nie jesteśmy zagrożeniem, że chcemy pracować i spokojnie żyć. Ja też kocham Polskę. Mam dziecko z Polakiem i nie chciałabym, żeby słyszało w szkole, że nie jest prawdziwym Polakiem.\n– Jestem tu jedynym czarnym – przeżywa Nigeryjczyk Emerol Kingsley. Wśród kilkudziesięciu migrantów, którym udało się wejść do zainaugurowanego w 2017 r. Programu Praktyki Obywatelskiej w ECS, zdecydowana większość jest słowiańskojęzyczna. Przez kilka miesięcy będą zgłębiać formalności, procedury, doświadczenia zadomowionych migrantów, możliwości samorozwoju, współżycie sąsiedzkie, polską historię i kulturę.\nNa inauguracji poznają się i zwiedzają stałą ekspozycję w ECS pokazującą naszą drogę do demokracji. Na kartkach piszą nazwę swojego miasta i co je określa. Kładą je na podłodze wyobrażającej mapę świata. Najczęstsze słowa: dom i rodzina. Emerol pisze: Imo (stan w Nigerii) – pokój i stabilizacja, Aleksiej z Moskwy: korupcja, a Majed Tinawi: Damaszek – najstarsze miasto świata. Po zwiedzeniu wystawy zapisują wrażenia na białych i czerwonych karteczkach tworzących wielki napis Solidarność. Nigeryjczyk Emerol, który przyjechał do Polski dwa miesiące wcześniej, po dziewięciu latach w Grecji, napisał: solidarność jest kluczem do pocieszenia.\nDwa miesiące później Emerol chwali Program Obywatelski: – Integracja opiera się na kontaktach. Tutaj mam okazję poznać ludzi z takimi samymi problemami i migrantów, którzy są w Gdańsku szczęśliwi.\nJest już po pierwszej lekcji polskiego na bezpłatnym kursie w ECS. – Żona chciała mnie uczyć, ale łatwo się denerwuje i krzyczy na mnie, wolę więc kurs. Bo znajomość języka jest bardzo ważna.\nZ Grecji do Gdańska przyjechał za Polką, gdy urodził im się syn. Co najważniejsze – ma już legalną pracę, jako robotnik przy budowie peronu. Zaczynał w kwietniu, a że kwiecień plecień, to marzł na tym peronie okrutnie. Z Grecji brakuje mu pogody, greckich i nigeryjskich przyjaciół, afrykańskiego marketu i dwa razy wyższej pensji, cała kasa idzie na dom, nie starcza, by pomóc mamie w Nigerii.\nIntegracja migrantów ma swoje granice, jak wzajemna otwartość społeczeństw przyjmujących i przyjezdnych, znajomość języka, możliwości mieszkaniowe i zatrudnienia. – Teraz w Grecji jest za dużo imigrantów, są problemy z pracą – mówi Emerol, który w Polsce dostał pracę już po trzech miesiącach. W 2016 r. pracodawcy w Gdańsku złożyli 32 tys. podań o zatrudnienie cudzoziemców bez zezwolenia na pracę.\nTymczasem powołujący się na wartości chrześcijańskie rząd RP, wbrew jasnemu stanowisku papieża Franciszka i polskich biskupów, konsekwentnie odmawia relokacji 7 tys. uchodźców z Grecji i Włoch.\nTagi:\tGdańsk, Imigranci, multikulturalizm


Forum LUGPOL :: Zobacz temat - [MOC] Poznajmy się, czyli nowy sąsiad\nForum LUGPOL Strona Główna » Tematycznie » Tu i teraz » [MOC] Poznajmy się, czyli nowy sąsiad Poprzedni temat «» Następny temat\n[MOC] Poznajmy się, czyli nowy sąsiad\nWysłany: 2011-06-15, 19:44 [MOC] Poznajmy się, czyli nowy sąsiad\nGaleria Brickshelf, a dla niecierpliwych (zanim się upubliczni)...\nOstatnio zmieniony przez Toltomeja 2011-06-15, 19:45, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2011-06-15, 19:56\nCóż, extra:) Pomysł na scenkę jest świetny - efekt lewitacji uzupełniony wymowną minką główki pana Wieśka robi wrażenie. Aż chce się powiedzieć - naucz mnie mistrzu!\nBardzo fjany patent na skrzyżowane nóżki. I te paski w telewizorze... :)\nWysłany: 2011-06-15, 23:14\nefekt lewitacji uzupełniony wymowną minką główki pana Wieśka\nPan Wiesiek to ten, co stoi tyłem do nas, tak wynika z opisu. Co nie zmienia faktu, że główka lewitującego gościa jest świetna. Mi jednak najbardziej podobają się guziki w fotelu (czy jak to się tam nazywa) i wspomniany przez Iskrę telewizor. A pomysłu to pogratulować :)\nPan Wiesiek to ten, co stoi tyłem do nas, tak wynika z opisu\nTak, racja - omyłka - myślałem naturalnie o wielkim mistrzu :) Ciekawe, jak ma na imię? - Yod(g)a?\nWysłany: 2011-06-15, 23:27\nMistrzowsko dobrana główka minifiga. Ten wyraz twarzy wystarczy. :)\nWysłany: 2011-06-16, 00:45\nJa tu widzę wielkie oszustwo w stylu Davida Copperfielda :P a serio - super pomysł i wykonanie, od razu widać, o co chodzi. Wspomniany już wyraz twarzy Mistrza bezcenny. I tylko szkoda, że szczęki Wieśka na podłodze nie widać... ;)\nWysłany: 2011-06-16, 15:38\nWidzę, że wątpliwości co do imion zostały wyjaśnione zanim się o nich dowiedziałem. Przy okazji zauważyłem, że nie zrobiłem panu Wieśkowi żadnego zdjęcia od przodu, ale w sumie nie ma w nim nic szczególnego jak chodzi o wygląd. Pojawiło się też pytanie o imię Mistrza - niech więc zostanie "Mistrz".\nEDIT 2013: Według ostatnich doniesień, Mistrz także posługuje się czasami imieniem Wiesiek. Możliwe że wymyślił je sobie sam, pozazdrościwszy tak wspaniałego imienia sąsiadowi. :)\nOstatnio zmieniony przez Toltomeja 2013-03-18, 16:36, w całości zmieniany 1 raz\nJa Wam mówię... Ten sąsiadek to jakiś sekciarz jest! Lepiej się trzymać od takich z daleka! ^^'\nWysłany: 2011-06-18, 06:46\nFajna scenka. To czarne, co lewituje, to kibelek czy fotel? ;) Bo wygląda mi bardziej na pierwsze niż drugie, tylko skąd toaleta w pokoju, i to jeszcze czarna?\nWysłany: 2011-06-18, 10:42\nTo czarne, co lewituje, to kibelek czy fotel? ;) Bo wygląda mi bardziej na pierwsze niż drugie, tylko skąd toaleta w pokoju, i to jeszcze czarna?\nJa ci dam kibel! A nawet jak, to skoro oderwał się od ziemi, to mógł i przyfrunąć z łazienki...\nWysłany: 2011-06-18, 13:30\nO, telewizor! Te paski są tak jednoznaczne że bardziej być nie mogą. Nawet na pierwszym zdjęciu wiadomo dokładnie o co chodzi.\nForum LUGPOL Strona Główna » Tematycznie » Tu i teraz » [MOC] Poznajmy się, czyli nowy sąsiad


Kiedy warto zatrudnić rzeczoznawcę? - Spade\nKiedy warto zatrudnić rzeczoznawcę?\n12Wrz 2016 by Maciej Kamrat\nMultum usług związanych z wyceną nieruchomości wynika stąd, że bardzo wielu klientów decyduje się na wykorzystywanie wsparcia takich specjalistów, ponieważ nikt nie chciałby skorzystać z możliwości zakupu nieruchomości, która jest pełna różnorakich niedoróbek i niedopatrzeń, gdyż jest to po prostu skuteczny przepis na to żeby zmarnować naszą gotówkę.\nRzeczoznawca – fachowa wycena mieszkań\nTego też wycena mieszkań na pewno powinna być w każdym wypadku zlecona ludziom którzy posiadają wszelkie wykształcenie pozwalające im zarówno od strony prawnej jak i technicznej analizować charakter i wartość danego lokalu. Wycena nieruchomości komercyjnych nie jest rzeczą prostą dlatego też jeżeli nigdy nie mieliśmy żadnego w związku z profesjonalnym wykonywaniem pracy tego typu to warto jest zdecydować się na zainteresowanie się ofertą osób takich jak rzeczoznawca warszawa. Jakkolwiek oczywiście oferty tego rodzaju będą dodatkowo płatne to jednak wycena nieruchomości warszawa, która będzie odbywać się z wykorzystaniem pomocy takiej osoby na pewno odbędzie się bezbłędnie i zaoferuje nam pakiet informacji gwarantujących nam rzetelne i kompetentne podejście do tego typu kwestii. Przeprowadzona naprawdę profesjonalnie wycena domów warszawa to sposób na zgromadzenie wszystkich istotnych informacji w tym również takich, które być może nie były nam celowo zaprezentowane w pierwszej kolejności.\nZnajdziemy dzisiaj oferty różnorakich fachowców działających w tej branży w każdym większym mieście, w związku z czym nie będziemy pozostawieni samym sobie pod kątem analizowania wartości danego obiektu. Z tego względu znacznie łatwiej przyjdzie nam dokonanie takiego zakupu w sposób jednoznacznie trafny i przekładający się na to iż będziemy w stu procentach zadowoleni z wartości z oferowanej nam nieruchomości.\nZainteresowanym usługami rzeczoznawcy polecam link rzeczoznawca majątkowy warszawa – www.estimus.com.pl


Kuchnia Bez Kitu: Kacza w KBK: Rollsy cynamonowe z karobem\nKacza w KBK: Rollsy cynamonowe z karobem\nCyklu Kacza w Kuchni Bez Kitu ciąg dalszy. Przed Wami wyśmienite (wiem co mówię) rollsy cynamonowe – takie mini drożdżówki z ekstra nadzieniem. Bardzo dokładny przepis od Kaczy poniżej:\nRollsy cynamonowe (ślimaki cynamonowe) z karobem\n- 1 szklanka letniej (lekko ciepłej) wody\n- 4 łyżki cukru brązowego nierafinowanego\n- 100g oleju (1/2 szklanki) - u mnie rzepakowy\n- 1 całe jajko i 1 żółtko (białko pozostanie nam do wysmarowania ślimaczków)\n- 3 szklanki mąki (około 500 g) u mnie tym razem 2 szklanki mąki pszennej pełnoziarnistej i 1 szklanka pszennej zwykłej (luksusowej)\n- 100g masła - rozpuścić\n- 100g orzechów (włoskie, laskowe lub migdały) - zmielić\n- 200g cukru brązowego nierafinowanego\n- 2 - 4 opakowań mielonego cynamonu (u mnie opakowania po 15 g) w zależności od tego jak bardzo uwielbiamy cynamon :)\n- 3 łyżki karobu (nie jest wymagane jeśli go nie posiadamy)\n1. Drożdże dać do rondelka, rozdrobnić widelcem i zasypać cukrem - poczekać aż się rozpuszczą i następnie dodać wodę. Wymieszać, dodać olej, jajko i żółtko - rozbełtać widelcem i odstawić do wyrośnięcia w ciepłe miejsce na około 10 minut.\n2. Do miski wsypać mąkę i sól, wlać podrośnięty rozczyn i wymieszać mikserem przez kilka minut (końcówkami świderkowymi). Pozostawić do wyrośnięcia na 40 do 60 minut.\n3. W czasie jak rośnie ciasto możemy przygotować mieszankę cynamonową - orzechy rozdrobnić (używam do tego celu rozdrabniacza/przystawki siekającej od blendera) i wsypać do jakiegoś pojemnika, dodać cukier cynamon i karob - wszystko razem wymieszać, a jeśli jest to pojemnik zamykany szczelnie, to nakładamy dokładnie pokrywkę i wstrząsamy do połączenia wszystkich składników (dla mnie przyjemniejsza opcja).\n4. Po wyrośnięciu ciasto (lub jego część) wyłożyć na stół lub stolnicę wysypaną mąką (u mnie krupczatka - świetnie nadaje się do podsypywania). Rozwałkować na szeroki i długi prostokąt, posmarować roztopionym masłem i wysypać przygotowaną mieszanką/ nadzieniem cynamonowym w miarę równą warstwą. Należy zostawić wąski pasek od strony gdzie planujemy zakończyć zawijanie.\n5. Zawijać od brzegu w rulon (im zwięźlej tym nasze ślimaczki będą bardziej zwarte). Jeśli koniec ciasta nie chce się przykleić posmarujmy go odrobiną wody i dodatkowo możemy docisnąć do wierzchniej warstwy ciasta jak przy klejeniu pierogów.\n6. Rulon kroimy na plasterki (im grubsze tym nasza drożdżóweczka wyższa i tym samym mniejsza ich ilość), układamy na blasze przeciętą stroną do góry, smarujemy białkiem, żeby zrobiły sie ładnie rumiane w czasie pieczenia i pozostawiamy do wyrośnięcia na minimum pół godziny. Pieczemy w 180 st. 20 - 30 minut (w zależności od piekarnika).\n7. Do przygotowania lukru potrzebujemy rondelek, do którego wsypujemy kilka kopiastych łyżek cukru pudru, dodajemy łyżkę soku z cytryny i odrobinę wrzątku - im mniej tym lepiej bo zawsze lepiej go jeszcze dodać niż musieć w nieskończonośc dosypywać pudru. Ucieramy kulą lub warzechą (drewnianą łyżką) i polewamy wedle uznania nasze ślimaczki.\nJa polewam tylko część z nich, a te których nie skonsumuję lub nie mam planu konsumpcji w najbliższym czasie zamrażam, aby cieszyć się nimi także w innym czasie :) Rozmrażam w piekarniku przez chwilkę w niezbyt wysokiej temperaturze i po odgrzaniu polewam lukrem - są wtedy świeżutkie i pachnące. Zwykle specjalnie robię ich więcej, żeby mieć zapasy (pod warunkiem że jest miejsce w zamrażalniku). Jest jeszcze jedna opcja - nie robimy naszych ślimaczków z całości ciasta, a tę niewykorzystaną część mrozimy, a resztę nadzienia zamykamy w pojemniku/słoiku i chowamy np. do lodówki lub szafki, jak kto woli. Jak najdzie nas ochota ciasto rozmrażamy i wykonujemy czynności od punktu 4 (tyle, że przed wyłożeniem na stolnicę ciasto nie musi znów wyrastać, gdyż przechodziło już ten proces).\nCzas: ok 1 godz. + czas wyrastania ciasta\nDostępność składników: karob\nAutor: Agata Kuliś o czwartek, maja 23, 2013\nEtykiety: Ciastka i ciasteczka, Drożdżówki


Bezpieczne hasła - czy istnieją? - blogi użytkowników portalu dobreprogramy\nBezpieczne hasła - czy istnieją?\ndeepone 28.01.2011 10:19\nPrzeczytałem dziś dwa wpisy o bezpieczeństwie: Bezpieczne hasło to mit. Nie dajmy się zwariować. i Bezpieczne hasło jest mitem... a może admin wie co robi?.\nPostanowiłem dorzucić swoje zdanie do tych wypowiedzi.\nKażdy ma trochę racji, jednak popadanie w paranoje jest bezsensu.\nHasła mają być bezpieczne, czyli jakie? Takie aby użytkownik mógł je łatwo zapamiętać, jednak aby nie były łatwe do odgadnięcia.\nW całym tym bezpieczeństwie i tak najsłabszym ogniwem jest użytkownik - przykład nawet podał januszek.\nJaki jest sens zmuszania użytkownika do wymyślania hasła w stylu "asd467vD3#$FB##@$%" posiadającego minimum np 32 znaki itp? Według mnie, nie ma. Użytkownik wymyśla sobie hasło sam, regulaminy często mówią że nie należy udostępniać tych danych nikomu innemu, a co zrobi użytkownik to jego problem.\nZmuszając użytkownika do wymyślania trudnego hasła zwiększamy tylko prawdopodobieństwo, że albo zapisze to hasło albo wszędzie będzie wpisywał to samo.\nSą programy, jak np KeePass, które ułatwiają przechowywanie haseł. Jednak co jeżeli użytkownik już do samej bazy haseł zastosuje bardzo proste hasło? Wystarczy zdobyć plik i mamy dostęp do wszystkich haseł użytkownika. A często stosują hasła typu imie pupila czy coś w tym stylu.\nUżytkownicy lubią sobie ułatwiać zadania a nie utrudniać. Jeżeli użytkownik chce proste hasło to jego problem. Każdy powinien ocenić sam gdzie zastosować trudniejsze hasło, gdzie zastosować różne hasła i zmieniać je co jakiś czas, a gdzie można sobie takie rzeczy odpuścić.\nDla wielu istotnymi hasłami mogą być np hasła do bankowości, portali aukcyjnych, konta e-mail wykorzystywanego do transakcji itp. i myślę że te hasła powinny być inne, trudniejsze. Takie hasło można odzyskać, często podaje się jakieś proste odpowiedzi, których zdobycie wcale nie musi być trudne. Pomysłów dokładnych podawać nie będę - bo nie będziemy robić tutaj poradników jak zdobyć hasło podając się za kogoś.\nNiejednokrotnie spotykam się w pracy, z tym że przychodzi jakiś użytkownik i ma wielki żal że musiał się pofatygować aby go zweryfikować czy to aby na pewno on.\nTrudne hasła tacy ludzie zapisują na karteczkach i przyklejają do monitora, więc hasło jednocześnie przestaje spełniać swoje zadanie. Zmiana hasła co 30 dni, sprawia już większości duże problemy, ale niektórzy radzą sobie na swoje sposoby typu zmieniając jakąś część hasła i z hasła trudnego staje się łatwe. W końcu stosując hasło "J@c3kJ35tWsPaN1alY01" w styczniu, ktoś podaje to hasło z jakiegoś powodu komuś innemu, to przecież jeżeli będzie chciał skorzystać z takiego dostępu ponownie i pomyśli trochę to hasło np we wrześniu będzie miało tylko inną ostatnią cyfrę i nic z bezpieczeństwa nie mamy.\nMożna stosować hasła do portali, forum, stron itp proste tam gdzie wiemy że nic się nie stanie, nawet jak ktoś przechwyci hasło. Np są strony z raportami ogame, gdzie można dodawać raporty z walk/skanowania planet itp (nie pamiętam dokładnie bo dawno to było) i co komu przyjdzie że zdobędzie konto? Podrzuci śmieci? trudno.\nMoże dla osób wykorzystujących komputer dziennie do czegoś innego niż portale społecznościowe, komunikatory, poczta i gry to zmiana hasła niekoniecznie będzie taka trudna, bolesna i oczywiście bez takiego marudzenia "co ten p... admin znowu wymyślił".\nDlatego niech każdy sam przemyśli co potrzebuje i sam się zastanowi co potrzebuje.\nOdnośnie przetwarzania danych osobowych, na forum owszem podaje się e-mail jednak często on jest i tak widoczny bez logowania się. W większości miejsc jest opcja czy ma być dostępny dla innych. A sami często podajemy w różnej formie naszego e-maila lub dajemy wskazówki jaki on jest.


Rabaty, prawo i Polska Izba Książki. I komiks, oczywiście. | Komiks w bibliotece\nRabaty, prawo i Polska Izba Książki. I komiks, oczywiście.\nNa stronie Alei Komiksu znajduje się szalenie ciekawe zestawienie wypowiedzi wydawców (oraz drobnych księgarzy) związanych z rynkiem komiksowym w Polsce.\nIch wypowiedzi odnoszą się do planowanej nowelizacji prawa, które zakazywałoby udzielania rabatu na nowości wydawnicze od 6 do 18 miesięcy od daty premiery.\nOdpowiedzi na pytania Alei udzielili Wojciech Szot (sklep.gildia.pl oraz Wydawnictwo Komiksowe), Maciej Pietrasik (Taurus Media, Centrum Komiksu), Paweł Olejniczak (szef poznańskiej, specjalistycznej księgarni KiK), Radek Bolałek (Hanami), Leszek Kaczanowski (Ongrys), Andrzej Kowancki (J.P.Fantastica), Łukasz Kuśnierz (Wydawnictwo SQN), Paweł Timofiejuk (timof i cisi wspólnicy, prezes Polskiego Stowarzyszenia Komiksowego), Bartosz Kurc (sklep incal.com.pl).\nBardzo gorąco polecam lekturę. Wypowiedzi te pokazują bowiem, jak różnie planowana zmiana interpretowana jest przez wydawców i księgarzy, jak niejasno rysuje się to wszystko, co zmiana prawa ma przynieść. I że tak naprawdę nie wiadomo do końca, jakie będzie to miało skutki nie tylko dla rynku komiksowego, ale również księgarskiego w ogóle.\nTemat w dużym stopniu dotyczy także bibliotek, dlatego zachęcam do przeczytania opinii wydawców i księgarzy.\nPoza tym, warto wiedzieć, z jakimi problemami muszą się wydawcy borykać. Szczególnie wydawcy komiksów w Polsce.\nZ wszystkimi opiniami zapoznać się mozna :: tutaj ::\nPosted in Czytelnictwo komiksów, Notki z lektur, Wydarzenia and tagged nowelizacja, Polska Izba Książki, prawo o rabatach, rynek komiksu on 03/11/2013 by pozdRaf. Dodaj komentarz\n← Podróże w czasie i przestrzeni w celu ratowania Ziemi\nJak Jack Kirby wymyślił współczesnych bibliotekarzy →


O¶wiadczenie prezydenta w sprawie EKS Mlekser - Elbl±g\nO¶wiadczenie prezydenta w sprawie EKS Mlekser\nRzecznik EKS Mlekser Miros³aw Koz³owski, fot. AD\nBiuro Prasowe Prezydenta Elbl±ga przes³a³o dzi¶ (24 marca) do mediów o¶wiadczenie w³adz miasta w zwi±zku z zarzutami, jakie w trakcie otwarcia miejskiej hali tenisa sto³owego przedstawi³ rzecznik EKS Mlekser Miros³aw Koz³owski.\nZasady dobrego wychowania nakazuj± zapraszaæ na uroczysto¶ci z minimum dwutygodniowym wyprzedzeniem. Po to, aby zaproszona osoba mog³a zaplanowaæ udzia³ w tym przedsiêwziêciu. Niestety rzecznik EKS Mlekser Miros³aw Koz³owski chyba o tej zasadzie nie wiedzia³.\nZasady dobrego wychowania nakazuj± zapraszaæ na uroczysto¶ci z minimum dwutygodniowym wyprzedzeniem. Po to, aby zaproszona osoba mog³a zaplanowaæ udzia³ w tym przedsiêwziêciu. Niestety rzecznik EKS Mlekser Miros³aw Koz³owski chyba o tej zasadzie nie wiedzia³. Prezydent Elbl±ga zosta³ zaproszony na otwarcie miejskiej hali tenisa sto³owego na cztery dni przed jej otwarciem. Nie móg³ ju¿ wzi±æ udzia³u w tej uroczysto¶ci, poniewa¿ w tym czasie – podobnie jak jego zastêpcy - mia³ ju¿ zaplanowane inne spotkania. I mimo i¿ otwarcie hali to wa¿na uroczysto¶æ dla sportowców i kibiców tenisa sto³owego, w³adze miasta nie mog³y ju¿ odwo³aæ wcze¶niej zaplanowanych spotkañ.\nPan Koz³owski nie zaprosi³, a jedynie poinformowa³ z dwudniowym wyprzedzeniem o otwarciu hali, Andrzeja Bugajnego, dyrektora Centrum Sportowo-Biznesowego, gospodarza obiektu. Podobn± formê mia³o zaproszenie Andrzeja Budzelewskiego, zastêpcy dyrektora Departamentu Kultury, Sportu i Turystyki. Dlatego obaj panowie nie wziêli udzia³u w tej uroczysto¶ci.\nJednocze¶nie pragnê podkre¶liæ, ¿e oskar¿anie obecnych w³adz miasta o zlekcewa¿enie sportowców i kibiców jest jakim¶ nieporozumieniem. Miros³aw Koz³owski zapomnia³ chyba, jaki wk³ad w powstanie sali do nauki i treningu tenisa sto³owego w³o¿y³o miasto. Warto przypomnieæ, ¿e na pomys³ stworzenia miejskiej hali tenisa sto³owego wpad³ pan Andrzej Bugajny. Prezydent Jerzy Wilk zaaprobowa³ ten pomys³ uznaj±c, ¿e warto wesprzeæ tê dyscyplinê sportu. Nale¿y tu podkre¶liæ, ¿e elbl±scy tenisi¶ci sto³owi nigdy wcze¶niej nie mieli swojej hali z prawdziwego zdarzenia, a miejscem ich spotkañ by³y obiekty sportowe np. w szko³ach na terenie Elbl±ga. Miasto ponios³o tak¿e znaczn± czê¶æ kosztów adaptacji hali na potrzeby tenisistów sto³owych.\nW tym kontek¶cie s³owa Miros³awa Koz³owskiego brzmi± jak ponury ¿art. Po raz pierwszy spotkamy siê z sytuacj±, w której przedstawiciel klubu otrzymuj±cego wydatne wsparcie od w³adz miasta, jednocze¶nie zarzuca im lekcewa¿enie.\nBiuro Prasowe Prezydenta Elbl±ga\na mo¿e nie przyszli bo Nowaczyk mia³ byæ??\nA mi to siê wydajê ¿e panowie olali temat nie by³o nawet nikogo z departamentu sportu w UM. A plan budowy tej sali to zaakceptowa³ i wdro¿y³ pan Nowaczyk a nie pan Wilk\nPan Nowaczyk to chyba grywa³ w tenisa a nie wdra¿a³ plany budowy. ..\nPan Nowaczyk znowu chyba zamierza startowaæ do wyborów prezydenckich, wnioskujê to po tym, ¿e wszêdzie go pe³no, a szczególnie przy nowo otwartych obiektach sportowych. Robi to w ten sposób jak przed swoimi wyborami prezydenckimi, które wygra³. My¶lê, ¿e tym razem wyborcy elbl±scy nie dadz± siê nabraæ na tego typu sztuczki Nowaczyka. Panie Prezydencie Jerzy Wilk! robi Pan wspania³± robotê. Odbudowuje Pan Elbl±g ze zgliszcz, które pozostawi³ Pan Nowaczyk. G³osujemy na Pana, jest Pan najlepszym Prezydentem naszego piêknego Elbl±ga.\n" (. .. ) Zasady dobrego wychowania nakazuj± (. .. )" - wydaje mi siê, ¿e je¶li ju¿ kto¶ uwa¿a, ¿e stosuje zasady dobrego wychowania to w z³ym gu¶cie jest w ten sposób przedstawiaæ swoje argumenty zarzucaj±c drugiej stronie brak znajomo¶ci bon ton.\nNiestety ale taka jest prawda, ¿e Orliki i obiekty sportowe obecnie otwierane to za³uga g³ównie Nowaczyka. A ze m³odziez (g³ównie kibole) nie potrafi³a tego decenic to teraz ma sadzawke (o ile sie uda) zamiast kompleksu sportowego.\nPrzecie¿ to pan Nowaczyk a nie pan Wilk by³ orêdownikiem powstania sali do tenisa sto³owego. A na jakich to spotkaniach pan Wilk i jego dokooptowani byli w tym czasie? Nos dla tabakiery czy tabakiera dla nosa?\nPan Kozlowski jest rzecznikiem EKS?????No nie, padam ze smiechu!!!!!jaki rzecznik takie otwarcie!!!!!\nPo pierwsze inicjatywa powstania sali do tenisa stolowego w CSB wyszla za czasu Nowaczyka. Andrzej Bugajny hahaha zart jakis ??? Proszê napisac jakie to mieli wazne spotkania.\nBugajny to komunistyczny prosiaczek, który ka¿demu bêdzie trzyma³ paluszek w dupci, aby tylko byæ jak najbli¿ej koryta\nMam tylko nadziejê, ¿e na kolejne otwarcia inwestycji Nowaczyka obecny prezydent te¿ nie przybêdzie. Pewnie trudno mu spojrzeæ w oczy osobie, któr± pokona³o siê metodami poni¿ej pasa. A tak na marginesie. To ¿e nie przyszed³ - mo¿e siê zdarzyæ, ale sposób t³umaczenia - to arogancja w czystej postaci.\nNa Gali Festiwalu " Czy to jest kochanie. .. " te¿ nie mogli byæ, bo mieli inne " zadania" - w sobotê o godz. 18.Strasznie zapracowani ci nasi prezydenci. .. ale jak ju¿ id±. .. to we trzech.


Sterylizacja - okrucieństwo czy odpowiedzialność — Twoje zwierzęta\nStrona główna » Zdrowie » Sterylizacja – okrucieństwo czy odpowiedzialność\nNajbardziej oczywistą korzyścią jest brak niechcianej ciąży u naszego pupila, to oznacza też mniejsze zagrożenie porzuceń małych szczeniąt i problemów z oddaniem ich w dobre ręce. Istnieje też szereg zalet w kontekście unikania pewnych chorób.\nSterylizacja – okrucieństwo czy odpowiedzialność? Zdążyliśmy już zauważyć jak ogromny wpływ mają na nasze życie media społecznościowe i tak zwany influencerzy. Gwiazdy znane z telewizji same odkrywają przed nami karty swojego życia pokazując bardziej swojskie oblicza na prywatnych profilach.\nCzęsto mówią o rzeczach ważnych używając swojej popularności by poruszyć niepokojące kwestie. Sterylizacja jest jedną z nich. Zmierzmy się z faktami i mitami na ten temat.\nDani Rovira, znany hiszpański komik wypełnił swój profil społecznościowy ważnymi apelami, które dotyczą obrony zwierząt i wspomnianego tutaj zjawiska. Jego zdaniem sterylizacja nie jest okrucieństwem, ale oczywistą odpowiedzialnością wobec naszych pupili.\nTakże w Polsce powstała ostatnio gorąca dyskusja dotycząca bezpańskich psin, którym należałoby pomóc poprzez zabieg sterylizacji. Dlaczego to takie ważne? Przekonajmy się razem.\nDlaczego sterylizacja nie jest okrucieństwem?\nPrzez lata sądzono, że sterylizacja zwierzęcia była okrucieństwem, które odbierało część jego istoty i osobowości.\nZalecało się głównie sterylizację kotów, aby były spokojniejsze i bardziej zrelaksowane, sterylizowano też suki, aby uniknąć natarczywych adoratorów w czasie cieczki.\nWielu uważało jednak, że jest to swoisty rodzaj tortury. Z upływem czasu na szczęście zdano sobie sprawę, że sterylizacja czy kastracja nie mają tak dużego wpływu na zmianę osobowości naszych zwierząt, jednocześnie pozwalają uniknąć wielu problemów.\nPewnego dnia, do wspomnianego hiszpańskiego komika wysłano wiadomość z prośbą o pomoc w przyjęciu kilku szczeniąt. Osoba ta prawdopodobnie poczuła się podekscytowana, że celebryta postanowił opublikować na swoim profilu tę wiadomość, ale wkrótce przekonała się, że nie chodziło wcale o pochlebstwa. Dani Rovira opublikował bowiem następujące przesłanie:\nJak łatwo można uniknąć odpowiedzialności za posiadanie zwierząt i brak sterylizacji. Najprostszym rozwiązaniem jest pozbycie się problemu, wykorzystując do tego sławną osobę. W tym miejscu pragnę przypomnieć, że sterylizacja jest obowiązkiem, który każdy powinien zaakceptować, aby nie znaleźć się później w takiej sytuacji. Jeśli nie dokonałeś sterylizacji, zajmij się teraz tego efektami: szczeniętami, które właśnie przyszły na świat.\nOczywiście zwolenników sterylizacji jest dużo więcej. Nie namawiają do tego tylko celebryci, ale przede wszystkim specjaliści, którzy walczą dziś z mitami dotyczącymi tego zjawiska.\nSuki można sterylizować już od 3 do 6 miesiąca życia, zaś psy około 7 – 12 miesiąca. Zabieg trwa zazwyczaj około godziny, po tym czasie pies albo zostaje w psim szpitalu, aby pod okiem weterynarza i specjalistów wybudzić się z narkozy albo jest zabierany do domu przez swojego właściciela.\nZalecamy pozostawienie pupila w klinice aż do wybudzenia.\nSterylizacja pupila? Tak, tak tak!\nWśród przeciwników sterylizacji znajdziemy argumenty o kosztach tego zabiegu. Ale co z kosztami w sytuacji, kiedy pojawiają się szczenięta? Co z nimi zrobisz? Porzucisz je na ulicy? A co jeśli nie znajdzie się nikt, kto zechce je przygarnąć? To wiąże się z dużo większymi poświęceniami i wydatkami.\nJakie są zatem korzyści wynikające z tego zabiegu? Przedstawiamy poniżej kilka z tych najważniejszych:\nBrak niechcianej ciąży zwierząt. Nie chcesz powiększać zwierzęcej rodziny? To najlepsze rozwiązanie. Warto wziąć pod uwagę fakt, że psy wcale nie są przystosowane do dwukrotnego porodu, tak jak dzieje się to w wielu niewysterylizowanych przypadkach.\nNiektóre suki umierają z powodu zbyt dużej ilości ciąż. Prosimy abyście wzięli to pod uwagę. Szczególnie jeśli wręcz przeciwnie, marzy wam się rozdawanie szczeniąt na prawo i lewo.\nNiechciane szczenięta. Tak jak wspomniano wcześniej, jeśli nie chcesz mieć więcej psów, dlaczego pozwalasz swojemu psu zajść w ciążę? Co zrobisz ze szczeniętami?\nOgromnym okrucieństwem jest porzucanie ich, a w najokrutniejszych przypadkach – zabijanie zaraz po porodzie. Dreszcze przechodzą nam na samą myśl, ale niestety dochodzi do tego częściej niż Ci się wydaje.\nPamiętaj: Suka wcale nie musi mieć przynajmniej jednego miotu szczeniąt przed sterylizacją. Nie wiadomo skąd wziął się ten przesąd, jednak trzeba być świadomym tego, że sterylizując sukę, wcale nie zaburza się jej psychiki.\nSterylizacja zapobiega ropomaciczu. To choroba, która może dotknąć sukę bez względu na wiek, ilość miotów itp. Co najważniejsze jednym sposobem leczenia ropomacicza jest niebezpieczny zabieg usunięcia macicy wypełnionej ropą. Lepiej więc zapobiegać niż leczyć.\nZapobiega innym chorobom, np. nowotworom. Pozwala uniknąć schorzeń macicy. Naturalnie zapobiega też nowotworom macicy i jajników, jako że są one usuwane z organizmu. W przypadku samców zmniejsza ryzyko raka jąder i prostaty.\nJak widzisz, przy wszystkich tych zaletach sterylizacja jest daleka od okrucieństwa i tortur. Szczególnie, że zostaje przeprowadzona w profesjonalnych warunkach, przez lekarzy weterynarii.\nPrzede wszystkim należy wybrać dobry gabinet weterynaryjny, który zapewni odpowiedni poziom samego zabiegu.


Triathlon - pawelbiega.pl\n„Najlepszy” – konfrontacja książki z filmem\nNajlepszy to historia Jerzego Górskiego – narkomana, który był na krawędzi. Cudem przeżył, a wychodząc z dna wspiął się na szczyt wygrywając Double Ironmana. Na kanwie tej historii powstał film i książka. W ciągu 24 godzin przeczytałem najpierw książkę a potem wylądowałem\nWśród butów biegowych pojawiają się czasami buty określane jako triathlonowe. Są dedykowane do tej dyscypliny i posiadają w związku z tym specjalne „triathlonowe” rozwiązania. Ale czy na pewno? Triathlon to przecież trzy różne dyscypliny. Najpierw pływanie, potem rower a na koniec bieganie.\nDlaczego nie triathlon?!\nPewnie cześć z was zauważyła ale ostatnio na blogu choć nadal głównie jest biegowy to w mojej codzienności coraz więcej jest też roweru. I nawet te wyjazdy rowerowe coraz lepiej mi wychodzą. To może jeszcze dołożę pływanie i będzie triathlon?! Taką sugestię\nTriathlon w Rawie Mazowieckiej\nTriathlon w Rawie Mazowieckiej to cały cykl kilku imprez. Tymi pomniejszymi i rozgrywanymi we wcześniejszych terminach jest między innymi duathlon, na który się wybierałem. Tym sztandarowym i rozegranym w ostatnią niedziele był Puchar Polski w Triathlonie rozegrany na dystansie 1,5 km pływania,\nI Triathlon Amazonek\nTo była wyprawa z cyklu tych na koniec świata. Im bliżej celu, tym bardziej czułem się jak amerykański outsider przemierzający Route 66. Takie właśnie odczucia towarzyszyły mi w podróży do Majdanu Sopockiego na rozgrywany tam Triathlon Amazonek. Ja nie startowałem, dla mnie był\nIMPACT Winiec Triatlon – tam i z powrotem\nZaczęło się w sobotę, 6 sierpnia 2011 roku o godzinie 5:30. O tej godzinie wstałem. Powyłączałem jednak bezużyteczne budziki i zacząłem się szykować. Camela już wcześniej miałem spakowanego. Tak samo miałem naszykowaną kupkę z ubraniami na dziś. Co ciekawe, wcale nie czułem


Goa – pierwsze wrażenia i polskie akcenty | Pai sai\n← Preludium luksemburskie\nGoa – przyjaciele Kriszny →\n– Polska? – Usłyszeliśmy za sobą głos pełen zdziwienia. Odwróciliśmy się i zobaczyliśmy zmęczoną lecz pełną optymizmu twarz człowieka, który przez następne dwa dni miał być naszym towarzyszem podróży. To nasze pierwsze spotkanie miało miejsce przy ostatniej kontroli biletów w bramie odlotów lotniska we Frankfurcie. Nasze siedzenia w samolocie były oddalone od siebie o kilka rzędów, więc nie mogliśmy rozmawiać podczas lotu. Sam Marcin (tak się nazywał nasz nowy kompan) zapowiedział zresztą, że ma zamiar cały lot przespać i swój plan konsekwentnie realizował.\nPrzystanek Bahrajn. Międzylądowanie w tym małym, pustynnym kraju, przepełnionym ropopochodnym bogactwem było bardzo ciekawym przeżyciem. Już pierwszy rzut oka na rozżarzoną pustynię, rysujące się w oddali proste kształty niskich domów, z których wyrastały strzeliste minarety i gdzieniegdzie dla okrasy sylwetki palm, przywołał wspomnienia o planowanej niegdyś podróży na bliski wschód i zdopingował nas, by kiedyś, w przyszłości, ten plan zrealizować. Na lotnisku święta w pełni: sztuczne choinki, śpiewające angielskie piosenki wielkie, automatyczne Mikołaje; były nawet bałwany, miś polarny i sztuczny śnieg. Dość nietypowy widok, jak na środek pustyni i lotnisko wypełnione głównie muzułmańskimi pasażerami ubranymi w galabije i charakterystyczne arabskie nakrycia głowy (kefije przepasane agalami).\nPo kolejnych czterech godzinach lotu koła naszego samolotu miękko dotknęły pasa startowego lotniska Dabolim w prowincji Goa. Sama chwila przejścia od samolotu do lotniskowego autobusu wystarczyła, by poczuć wilgotne, tropikalne powietrze o temperaturze znacznie przekraczającej 30 stopni Celsjusza. Nieprzyzwyczajony organizm w takich warunkach od razu poci się niczym wyżymany. Upał jednocześnie potęgował zmęczenie, jak i radość z bycia na miejscu.\nNa lotnisku wszystko zgodnie z oczekiwaniami: chaos, znajome, tropikalne zapachy, „kucane” toalety i godzinne oczekiwanie na bagaż. Jedna nowość – pierwszy raz widzieliśmy, by bagaże z jednego lotu wyładowywano jednocześnie na dwa różne taśmociągi. Pierwsze znamiona indyjskiej kultury organizacyjnej…\nPonowne spotkanie z Marcinem nastąpiło właśnie przy bagażach. Tam ustaliliśmy, że weźmiemy wspólną taksówkę do Panaji, stolicy stanu Goa – innych środków transportu nie braliśmy pod uwagę ze względu na późną porę. Tylko godzina dzieliła nas od zmroku, który powoduje, że ceny noclegów magicznie rosną. Po tym, jak daliśmy się nabrać na tajemniczą opłatę 300 rupii (21zł) za wymianę walut (pierwsze koty za płoty), już z lokalną walutą w kieszeni siedzieliśmy w taksówce.\nO samym ruchu ulicznym w Indiach można napisać osobną książkę. Dość powiedzieć, że Ewa kilkakrotnie krzyknęła z przerażenia, a nasze tętno w spokojniejszych momentach zwalniało do 140 uderzeń na minutę.:) Dość ciekawym systemem jest włączanie „długich” świateł jako znak „UWAGA, JADĘ!”, gdy klakson, będący w ciągłym użyciu, zawodzi. Można odnieść wrażenie, że kierowcy za sobą nie przepadają i próbują się nawzajem oślepić i ogłuszyć.\nZnalezienie noclegu było trudniejsze, niż myśleliśmy z powodu odbywającego się w Panjim Międzynarodowego Festiwalu Filmowego (IFFI). Jedyne, co udało nam się znaleźć to dwuosobowy pokój. Marcin życzliwie zajął miejsce na podłodze.\nJuż w mieście Panjim zaczęliśmy powoli powątpiewać w prawdziwość niektórych bardzo negatywnych opinii o Indiach. Nie zostaliśmy otoczeni przez wianuszek żebrzących dzieci, kalek i trędowatych, nikt nie chciał nam niczego sprzedać, ani wyłudzić pieniędzy za byle usługę. Zdajemy sobie sprawę, że północne Indie są pod tym względem ponoć dużo gorsze i że Goa różni się znacznie od innych stanów, jednak od razu widać, że uogólniające osądy na temat Indii są, tak jak w każdym innym przypadku, nieuprawnione i niepotrzebne. Na pewno Indie bywają brudne, pewnie zdarzają się nieuczciwi i nieuprzejmi ludzie, tutejszy chaos jest prawdopodobnie unikatowy na skalę światową, ale mamy szczerą nadzieję, że po wyjeździe z tego kraju będziemy mogli powiedzieć coś więcej, niż zazwyczaj mówi turysta przygnieciony ilością nieprzyjemnych zdarzeń. Liczymy, że uda nam się wniknąć do głębi Indii i znaleźć prawdziwe piękno, kryjące się pod tą nieprzystępną dla niektórych powłoką.\nW Panjim spędziliśmy dwa dni, głównie walcząc ze skutkami zmiany czasu i klimatu, które dawały się we znaki bardziej, niż zwykle. Przez kilka pierwszych dni budziliśmy się w środku nocy, rześcy jak skowronki, jak po długiej popołudniowej drzemce.\nMiasto nie obfituje w atrakcje ani zabytki. Najbardziej zaciekawił nas kościół na wzgórzu, którego otoczenie – odrobina cienia i panoramiczny widok na miasto – okazało się ciekawsze niż dość pospolite wnętrze. Dlatego dobrze się stało, że trafiliśmy do Panjim akurat, gdy odbywał się wspomniany wcześniej festiwal filmowy. Trwające dwa tygodnie wydarzenie zamienia centrum miasta w świątynię dziesiątej muzy. Zjeżdżają tutaj gwiazdy z całego świata, a w kilku multipleksach filmy wyświetlane są od świtu do zmierzchu. I są to filmy nie byle jakie. Wśród tegorocznych gwiazd – reżyserów, który cały filmowy dorobek wyświetlano na festiwalu – obok Jima Jarmuscha znalazł się między innymi… Jan Jakub Kolski. Miło było zobaczyć akcent polskiej kultury już w miejscu pierwszego naszego postoju w Indiach.\nSpragnieni naszych fotografii będą musieli jeszcze trochę poczekać. Aby zapobiec ewentualnym kradzieżom w miejscu naszego zakwaterowania, wszelkie kosztowności należało zgodnie z regulaminem pozostawić w sejfie u kierownika. Gdy zostawialiśmy tam aparat, nie poinformowano nas, że równie trudno będzie złodziejowi go ukraść, jak nam znaleźć kierownika z kluczem do sejfu.\nCiekawostka: nastawialiśmy się, że wisienką na torcie indyjskiego brudu będą wszechobecne szczury. Jak na razie zaobserwowaliśmy dwa egzemplarze, ale… martwe. Uczucie niedosytu walczy z uczuciem ulgi.\n4 odpowiedzi na „Goa – pierwsze wrażenia i polskie akcenty”\n9 grudnia 2010 o 10:59\nA czemu o nas nic nie ma? Czekam z niecierpliwoscia na zdjecia!!! Duzo buziakow z totalnie zasypanego sniegiem Luxa\n10 grudnia 2010 o 14:51\nZ powodu braku zdjęć wygooglałam Goa i to co zobaczyłam przyprawiło mnie o stany depresyjne. U nas sporo ponad pół metra śniegu ;D\n14 grudnia 2010 o 16:08\npodoba mi sie blog.\n15 grudnia 2010 o 11:32\nno no no… Ładnie się Wam powodzi trzymam za Was kciuki i mam nadzieję, że kiedyś na siebie wpadniemy! W końcu świat podróżników jest malutki!