Figurki w gablotce: Dom\nCzas na opowiadanko historyczne, które wysłałem niegdyś na konkurs literacki. Nie dziwię się, że nie wygrał, bo nie jest to arcydzieło, a jedynie jakiś tam tekst. Został też trochę zdeformowany z powodu limitu słów na konkurs, musiałem się ograniczyć, czego bardzo nie lubię. Ciekawostką jest to, że początkowo "Powrót" miał być wysłany na ów konkurs, co możliwe było lepszym pomysłem, ale gdy ja dopiero się rozkręcałem, przekroczyłem już limit słów.\nPS. Może jakaś porcja konstruktywnej krytyki?\nWszystko wskazywało na to, że jest pusty. Okna zakryte były okiennicami, oprócz jednego, małego i okrągłego, które znajdowało się na poddaszu. Pokryte białym tynkiem ściany były nietknięte. Niewątpliwie była to posiadłość kogoś bardzo bogatego, bo, oprócz dużego i przestronnego budynku mieszkalnego i stajni, z tyłu rozciągały się piękny park, niegdyś piękny, a teraz zaniedbany, zarośnięty i smutny.\nTrzypiętrowy budynek stał niedaleko wsi, która dobrym stanem mu nie dorównywała. Była spustoszona, kilka domów zostało spalonych, reszta została pozbawiona niemal wszystkiego, włącznie z wszelkim ziarnem. W jedynej studni, stojącej na malutkim placyku, pływały trupy. Wieś wyglądała jakby od stu lat nikt w niej nie mieszkał, jakby przeszła przez nią jakaś nawałnica. Szczególnie w szarym świetle zachmurzonego nieba.\nStraszne to było miejsce. Do tego ten jałowy las, który rósł na wchodzie i zachodzie. Drzewa kołysały się rytmicznie i wydawały z siebie niepokojący szum.\nA pośród tego wszystkiego grupa małych, zdawało się, ludzi. Jeszcze niedawno dumnie maszerujących pośród andaluzyjskich równin, a teraz zmarniałych, wygłodniałych i, przede wszystkim, przestraszonych. Nikt nie pogardziłby powrotem do ojczyzny, nawet jeśli nie mieli gdzie się podziać. Tylko chęć przetrwania trzymała ich razem.\nWszyscy byli zgodni, że trzeba zająć posiadłość, ale uprzednio należy ją dokładnie sprawdzić.\n- Kapralu Martel!- rozległ się głos.\nZ przyglądającej się budynkowi grupy ludzi wybiegł jeden. Poprawił szybko kołnierzyk i stanął na baczność przed oficerem. A przynajmniej próbował, bo zmęczenie ledwo pozwalało utrzymać mu się na nogach.\n- Jestem, panie poruczniku!\n- Znakomicie. Razem ze swoimi ludźmi poszukasz tylnego wejścia i sprawdzisz, czy nikogo tam nie ma. Jasne?\n- Tak jest, panie poruczniku!\n- Znakomicie. A! Nie warz się wchodzić do tego parku. Dwóch ludzi ma pilnować furty, która musi tam gdzieś być. Zaraz zapadnie zmrok, więc przejrzymy park rano. Jasne?\nPorucznik mruknął pod wąsami „znakomicie”, a kapral udał się do, stojącej nadal w tym samym miejscu, grupki żołnierzy.\n- Moi ludzie, za mną!- rozkazał.\nPoczłapało za nim pięciu ludzi, wszyscy byli podobnie skatowani. Ponadto w mundurach mieli widoczne braki: jeden zgubił charakterystyczny pompon, drugi czapkę, a trzeciemu brakowało połowy rękawa od munduru. Tylko dwóch z nich miało karabiny.\nAntoine Martel poprowadził swoich ludzi na tyły budynku.\nPark okrążony był kamiennym murkiem o wysokości półtora metra. Ogrodzenie zarośnięte było częściowo bluszczem. Zza murka wznosiły się drzewa, a niekiedy wyższe krzewy.\nMiędzy ogrodzeniem a domem biegła wąska ścieżka. Naprzeciwko tylnego wejścia, które było zamknięte, stała żelazna furtka prowadząca do parku. Było tu tak samo cicho i bezludnie, jak z drugiej strony domu. Lecz milczące i ponure ogrodzenie, za którym krył się park, wprowadzało niepokój i trwożyło żołnierzy.\n- Charpiel, Danet, pilnujcie furtki- rozkazał Martel.- Miejcie się na baczności, nie podoba mi się to miejsce.\nDwóch fizylierów z westchnieniem podeszło do furtki. Przez pewien czas gapili się na żwirową drogę, kluczącą wśród roślin. Po chwili jednak zrezygnowali, bo ciemność zasłaniająca park tylko pogłębiała ich niepokój.\n- Chyba nikogo nie ma, panie kapralu- powiedział cicho jeden z fizylierów.\n- Chyba nie ma- potwierdził Martel, po czym spytał, wskazując na ścieżkę- Ta droga prowadzi do stajni, nie?\n- Chyba tak, panie kapralu. Dokładniej na tyły stajni, pójść zobaczyć?\n- Nie ma potrzeby. Sprawdźmy drzwi.\nWejście musiało zostać zaryglowane- nie było żadnego zamka. Z pewnością drzwi ustąpiłyby, gdyby się je wyważało, lecz kapral Martel czekał z tę decyzją. Nie było rozkazów od porucznika.\nMartel cmoknął ze zdenerwowania i rzekł:\n- Aron, przeleć się do pana porucznika i spytaj o rozkazy.\nFizylier niechętnie ruszył. Robiło się coraz ciemniej, więc nawet wykonanie kilkunastu kroków mogło sprawiać trudność.\nPo chwili Aron wrócił i wzorowo złożył raport:\n- Porucznik każe wywarzyć drzwi, wszystkie zewnętrzne obiekty w okolicy zostały sprawdzone.\nWystarczyły dwie „szarże”, by wywarzyć drzwi. Z impetem wpadły do środka, czyniąc niesłychany hałas. Pierwszy, z nabitym pistoletem w dłoni, wszedł Martel, a za nim pozostała trójka. Charpiel i Danet nadal pilnowali furtki.\nWeszli do gustownie urządzonego salonu: na ziemi rozciągał się dywan, na którym stały dwa fotele i kanapa, okrążając niski stoliczek. Naprzeciwko drzwi wisiała bordowa firanka oddzielająca salon od innego pokoju. Na lewo od wejścia w ścianie zbudowany był marmurowy kominek. W środku był ładnie ułożony stosik drewna.\n- Aron, daj trochę światła.\nFizylier pośpiesznie wyjął krzesiwo i zaczął uderzać o krzemień. Po chwili iskra padła na drewno w kominku, które z trzaskiem zaczęło płonąć, rzucając słabe światło na pokój.\nDo domu z drugiej strony weszła reszta towarzyszy. Między dwoma wejściami stał spory salon i mniejszy przedpokój. Tam również zbudowane zostały schody prowadzące na górę. Z boku była kuchnia i spiżarnia. Ku ogólnej uciesze, nie została w pełni opróżniona. Stało tam dziesięć worków mąki, dwie beczki wina i suszyło się kilka rządków mięsa. Wszystko pięknie pachniało i wyglądało na zdatne do spożycia.\nPorucznik Frossard kazał nie opróżniać spiżarni od razu- dziś pozwolił jednak na nie lada ucztę. Wpierw obejrzano następne piętro. Było tam aż siedem pokoi przeznaczonych na sypialnie. Materace były wygodne, kołdry jak świeżo prane, a jedna szafa wypełniona była do dna kocami.\nStrych był od dawna nie ruszany. Podłoga skrzypiała, wszystko było pokryte pajęczyną. Stało tam kilka kufrów, w którym trzymano książki, pamiętniki, kilka portretów rodzinnych oraz suknię ślubną. Niejaki George Jallet przymierzył ją dla żartu i pokazał się panu porucznikowi, który był w całkiem niezłym humorze, więc rzekł:\n- Och, do twarzy ci, madame.\nOd towarzyszy dostał w nagrodę o jeden kubek wina więcej. Suknia nigdy nie wróciła na swoje dawne miejsce, gdyż Danet powiedział, że materiał może się przydać na wszelkie opatrunki.\nNa szczęście znaleziono studnię stojącą obok stajni. Porucznik kazał przynieść kilka wiader. Podczas wykonywania rozkazu, na straży stało dwóch żołnierzy. Uważnie obserwowali okolicę, ale nic im nie przeszkodziło. Cisza i spokój. W nocy na straży miało stać po dwóch z ludzi na wejście. Zmiany miały być co cztery godziny.\nTymczasem kapral Martel udał się do przydzielonego mu pokoju. Przyniósł sobie metalową miskę z wodą ze studni. Musiał obmyć sobie twarz i ręce, a następnie się uczesać, gdyż wiedział, że musi wyglądać niechlujnie. Spojrzał w lusterko, które znalazł w pokoju obok. Młoda przystojna twarz oblepiona była błotem, kruczoczarne krótko przystrzyżone włosy były całe w nie ładzie, a koniuszki często ze sobą sklejone od potu. Martel położył miskę na malutkim stoliczku i uklęknął obok. Następnie ułożył dłonie w kształt łódeczki i nabrał czystej wody. Ciecz miło obmyła mu twarz i odświeżyła po tak wielu trudach dnia. Po chwili zrezygnował ze żmudnego nabierania wody w dłonie i włożył całą twarz w miskę. Potem pięścią uczesał włosy oraz wytarł się w wzięty uprzednio koc. Uznał, że w takim stanie może już zejść do kuchni.\nW kuchni stał podłużny sosnowy stół. Na nim ustawiono wiele smakowitych kiełbas i szynek, ponadto stały dwa dzbany wina. Chleb miano upiec dopiero jutro. Na stołkach siedzieli już wszyscy, oprócz czterech strażników. Pechowcy mieli zmienić się z ucztującymi za godzinę. Wtedy może już nic nie być, choć porucznik zapewniał, że z pewnością zastaną suto obstawiony stół.\nGdy tylko porucznik zasiadł na szczycie, wszyscy rzucili się niczym psy do jedzenia. I nie dziwota- od wczorajszego ranka nie mieli w ustach prawie nic do jedzenia. Po nieszczęśliwej bitwie, oddział ruszył na poszukiwanie sojuszniczych pozycji, ale nikt dokładnie nie wiedział gdzie są. Przemierzyli wiele spustoszonych wsi, na szczęście omijając partyzantów, i dopiero teraz dotarli do domu, który uważali za raj.\n- Za Cesarza!- krzyknął, wstając porucznik.\n- Zdrowie!- wszyscy zgodnie odkrzyknęli.\n- Za Francję!- rzucił ktoś inny.\nWino było dobre, jak każde w tej przeklętej ziemi. Jeśli udało się jakiekolwiek znaleźć. Nieraz partyzanci palili winnice na widok kolumny francuskich żołnierzy, co przyprawiało ich o niespotykaną złość.\nSzybko opróżniono dwa dzbany wina i ktoś poszedł by je z powrotem napełnić. Również skrojono więcej szynki, bo po dziesięciu minutach nie było już po niej śladu.\nHumor poprawił się wszystkim. Czy jednak to był koniec ich podróży?\n- Panie poruczniku- odezwał się Martel do siedzącego niedaleko dowódcy.\n- Czego chcesz, Martel?- Frossard uśmiechał się błogo z zamkniętymi oczyma.\n- Co robimy? Zostajemy tu?\n- Za dużo zadajesz pytań, Martel- odpowiedział trochę zdenerwowany.- Tu jest przecież znakomicie. Posiedzimy tu kilka dni i zorientujemy się w sytuacji. Może nie jesteśmy tak daleko od głównych sił jak nam się wydaje?\n- Zgłaszam się na ochotnika, by to sprawdzić- odezwał się nagle podporucznik Jean Cartier.\n- A jak chcesz to zrobić?- spytał, dopijając wino z glinianego kubka, Frossard.\n- Wezmę kilku ludzi i pójdziemy trochę dalej- odpowiedział, ale bez jakiegokolwiek przekonania.\nPorucznik uśmiechnął się pod obfitym wąsem. Zawsze lubił, kiedy ktoś się zgłaszał na ochotnika. Był oficerem, który uważa, że w wojsku liczą się chęci i ambicja.\n- Znakomicie, panie Cartier.\n- Panie poruczniku, ale czy nie jest to zbyt niebezpieczne?- spytał Martel.\n- Co, Martel? Co jest „zbyt niebezpieczne”?\n- W okolicy muszą się kręcić partyzanci, szczególnie po porażce naszych oddziałów. Oczekują łatwego łupu, a my nim niewątpliwie jesteśmy. Nie powinniśmy tu w ogóle zostawać na więcej niż jedną noc- jesteśmy bardzo łatwym celem dla wroga.\n- Bredzisz, Martel- wyręczył porucznika podporucznik Cartier.- Zostaniemy tu kilka dni, dopóki nie zorientujemy się w sytuacji. Niedaleko stąd powinna być linia naszych wojsk, wszystko na to wskazuje.\n- Podporucznik Cartier ma rację- poparł podporucznika Frossard.- Bez obeznania w terenie nic nie zrobimy.\nRozmowa mogłaby się toczyć dalej, gdyby nie nadeszła szynka i zmiana. Przybył jeden strażnik, który powiedział wprost, że jest im zimno i są bardzo głodni, a przecież czas już minął. Porucznik, jako człowiek szanujący prawo żołnierzy, zgodził się z nim i rzekł:\n- No, chcę widzieć tu czterech ochotników.\nWstał kapral Martel, biorąc pod mundur połowę kiełbasy. Jednak pozostała trójka musiała zostać wybrana.\nNastępnego ranka nikt się nie śpieszył. Była dziesiąta, kiedy wszyscy wstali. Na śniadanie zjedli suszoną wołowinę. Czwórka oficerów, tylko tylu przeżyło bitwę, tj. porucznik Frossard, podporucznik Cartier, kapral Martel i Lebioda, dostali kawę, co ich bardzo uradowało. Znaleziono ją w kredensie w kuchni, była jeszcze niezmielona. Francois Vache, który zajmował się spiżarnią, dostał wielkie podziękowania od oficerów, a kapral Lebioda dał mu nawet trochę kawy, bo nie wiedział, że sam fizylier ukradkiem sobie jedną zrobił.\nPodporucznik Cartier, zgodnie ze swym postanowieniem, zebrał dziesięciu ludzi i ruszył na północ. Natomiast porucznik Frossard, wraz z kapralem Martelem i siódemką ludzi, udał się do parku.\nDwadzieścia minut ledwie starczyło na znalezienie końca alejki. Kończył ją kamienny murek taki sam jak całe ogrodzenie, a za nim rozciągał się las. Między krzewami i drzewami kręciło się wiele żwirowych ścieżek, niegdyś z pewnością często uczęszczanych. Przy nich znajdowały się czasami drewniane lub kamienne ławeczki, będące w zadziwiającą dobrym stanie.\nDokładne obejrzenie parku zajęło im około trzech godzin. Podzielili się na trzy trzyosobowe grupki i przeszli chyba po każdej ścieżce. Nie znaleźli żadnych śladów występowania człowieka ostatnimi czasy, więc uradowani wrócili do budynku.\nTam życie toczyło się bardzo powoli. Trzydziestka żołnierzy, która pozostała, zbierała siły i lizała rany. Nie były w większości poważne, bo z takimi albo nie przeżyli dwudniowego marszu, albo nawet nie zbiegli z pola bitwy. Większość żołnierzy położyła się w swoich pokojach, niektórzy spali rozwaleni w salonie, kilku korzystało z przyjemnie ciepłego słońca. Na straży stało tylko czterech fizylierów, ale i ci sprytnie przechytrzyli rozkazy: byli w dwuosobowych grupach, więc tylko jedna osoba pilnowała, a druga wtedy spała. Kapral Lebioda także drzemał, dlatego nie interweniował. Jednak prawdopodobnie gdyby nawet wiedział, to nie ukarałby żołnierzy. Znany był z puszczania wszystkiego płazem, chyba że ktoś miał z nim na pieńku. Wówczas był największym pechowcem w Wielkiej Armii.\nGdy wrócili „ogrodnicy”, bo tak nazwał Jallet patrol wysłany do parku, straż tylnych drzwi stała na baczność. Zadowolony porucznik kazał im spocząć i spytał:\n- Wieści jakieś od Cartiera są?\n- Nie, panie poruczniku- odpowiedział szybko ten mniej śpiący.\n- Coś się w ogóle działo?- dopytywał dalej.\n- Raczej nie, panie poruczniku.\n- Wy nigdy nic nie wiecie- powiedział bardziej do siebie Frossard.- Gdzie jest kapral Lebioda?\n- Musi być w środku, panie poruczniku.\nOgrodnicy poszli prosto do kuchni, aby coś przekąsić. Francois Vache spał na stole. Chrapał niezwykle głośno, ale ocknął się, gdy tylko usłyszał kroki. Niedbale stanął na baczność i spytał:\n- Co przygotować, panie poruczniku?\n- Wezwijcie mi kaprala Lebiodę, sami się obsłużymy.\nOgrodnicy wzięli kilka kiełbas, wino i szynkę z nogi, a następnie zasiedli do stołu. Jedli z myślą o nadchodzącej drzemce. Gdy przyszedł kapral Lebioda, jedzenie było już w ich brzuchach.\n- Przybyłem, panie poruczniku- powiedział żołnierz.\n- Ach, to ty- Frossard wytarł twarz w obrus.- Znakomicie. Ale dlaczego tak długo?\n- Przepraszam, panie poruczniku- odpowiedział, rumieniąc się.- Musiałem obejść straże, no i… tego…\n- Wszyscy wiedzą, że spałeś, Lebioda- zaśmiał się kapral Martel.\nLebioda nawet nie zaprzeczał, tylko przeniósł swój wzrok na podłogę.\n- Dobra, koniec tego kabaretu- powiedział poddenerwowany porucznik.- Czy są jakieś zmiany?\n- Tak, panie poruczniku. Przed chwilą przybył wysłannik od Cartiera. Ale na koniu!\n- Znakomicie. Dawaj go tu natychmiast!- widocznie się ożywił, bo nawet wstał ze stołka i zaczął mamrotać coś pod nosem. Po chwili sam ruszył za Lebiodą, a razem z nim kapral Martel. Reszta pozostała, by ukradkiem wypić trochę więcej wina, niż powinni.\nWysłannik od Cartiera wchodził już do budynku. Był brudny od kurzu, którego musiał nabrać podczas szybkiej jazdy, wnioskując ze spienionego pyska wierzchowca. Ten był ładnym karym koniem, wyglądał bardzo porządnie. Ponadto siodło należało niewątpliwie do francuskiego kirasjera. Przy żołnierzu stał Lebioda i inny fizylier.\n- Panie poruczniku!- krzyknął niespodziewanie wysłannik, gdy tylko ujrzał dowódcę.- Mam bardzo dobre wieści.\n- Znakomicie, jak brzmią?- spytał uradowany porucznik.\n- Dwie godziny marszu stąd znaleźliśmy Siódmy Pułk Piechoty! Kazali mnie przysłać, bym przekazał, że czekają na nas.\n- Toż to znakomite wieści!- wykrzyknął porucznik.\n- Istotnie- potwierdził Martel i Lebioda.\n- A skąd masz kirasjerskie siodło?- spytał podejrzanie Martel.\n- Ach, no tak- odpowiedział, jakby speszony, żołnierz.- Wraz z pułkiem stacjonują resztki szwadronu kirasjerów i użyczyli mi tego konia. Gna jak wiatr, mówię panom!\nTymczasem porucznik siadł w progu i rozmyślał.\n- Wszystko dobrze, panie poruczniku?- spytał Martel.\n- Dać rozkaz do wymarszu?- odezwał się Lebioda.\n- Spójrzcie na słońce- odpowiedział ze smutkiem Frossard.\nSłońce chyliło się ku zachodowi. Została najwyżej jedna godzina z nawiązką dnia. Potem zrobi się zimno i ciemno, a kolumna żołnierzy stanie się idealnym celem dla partyzantów. Jak mógł minąć tak szybko dzień?\n- Zwiniemy się w najmniej pół godziny, przecież wszyscy śpią- westchnął jeszcze raz porucznik.- Musimy tu zostać na noc, nie ma mowy o marszu nocą.\n- A gdybyśmy tak zaczęli iść i dołączyłaby do nas eskorta z tamtego pułku?- spytał kapral Lebioda.\n- Nim przyjdą, możemy być martwi- poparł porucznika kapral Martel.- Zatem przyjdzie nam zostać tu jeszcze jedną noc.\n- Nie widzę powodów do narzekania- odezwał się żołnierz stojący z boku.- Jest żarcie, są łóżka…\n- Zamilknij żołnierzu, jeśli nie znasz się na swoim fachu- warknął groźnie porucznik.- Rozstawić straże, chcę mieć pięciu przy każdych drzwiach, po dwóch przy oknach z obu stron i dwójka tu, na zewnątrz.\n- Rozkaz!- odpowiedzieli natychmiast obaj kaprale.\nTylko Frossard, Lebioda i Martel zdawali sobie sprawę z zagrożenia. Partyzanci znali doskonale teren, musieli wiedzieć o istnieniu dworku. Szczególnie, że za dnia fizylierzy palili w piecach, a wszystkie okna miały rozwarte okiennice. Wystarczył niewielki patrol, by zdać sobie sprawę, że posiadłość zajmują niepożądani goście. A czterdziestka żołnierzy nie stanowi wielkiego zagrożenia dla bandy krwiożerczych Hiszpanów, którzy mają przy sobie, najprawdopodobniej, oddziały regularnego wojska.\nStraże zostały rozstawione, ponadto kontrolować miał je przez pierwszą część nocy Martel, a przez drugą Lebioda. Gdy zaszło słońce, wyznaczeni żołnierze udali się na wyznaczone uprzednio pozycję. Zostali uzbrojeni w karabiny, bo jak wiadomo nie wszyscy je mieli. Dostali zakaz rozpalania ognisk i głośnego rozmawiania, nawet wewnątrz budynku.\nPierwsza część nocy przeszła zgodnie z planem. Martel poszedł do swojego pokoju, gdzie spał razem z Lebiodą. Przy okazji chciał go obudzić.\n- Wstawaj, Lebioda- powiedział i potrząsnął lubianym towarzyszem.\n- Już? Już… już idę- kapral podniósł się. Był bardzo śpiący, ale nigdy nie lekceważył rozkazów. Wstał, narzucił na siebie mundur i poszedł na pozycję.\nStrzał jest głośny. Suchy trzask bezproblemowo mógłby wszystkich zbudzić. Tu trzeba było czegoś cichego np. rzut nożem. Tym razem użyli łuku. Sprawny strzelec nie miałby problemu z ustrzeleniem dwójki strażników, którzy siedzą skuleni pod murem. Nawet po ciemku. Na strażników padało zresztą światło księżyca i gwiazd. Drzwi do budynku były przymknięte, tylko od czasu do czasu wyglądał ze środka inny fizylier.\nPowietrze przecięły dwie ciche i śmiercionośne strzały. Obie trafiły w cel. Idealnie. Ofiary bez szmeru osunęły się na ziemię. Teraz można było rozpocząć atak. Trochę mniej „subtelny”.\nTen huk z pewnością zbudziłby umarłego. Martel natychmiast poderwał się z łóżka i włożył mundur.\n- Alarm! Wstawać wszyscy!- krzyknął Martel, wychodząc na korytarz drugiego piętra. Stało tam czterech zdezorientowanych i śpiących strażników.\nMartel chwycił za pistolet i zbiegł po schodach. Na szczęście nie były z drewna, a z marmuru. Nic nie widział przez dym, nozdrza wypełnił mu bardzo mocna woń prochu. Usłyszał jęki fizylierów z podłogi. I wtedy przez drzwi, nagle, wpadło kilku ludzi. Chciał chwycić za szpadę, ale zostawił ją na górze.\nRozległy się krzyki dobijanych i zabijanych. Tymczasem jeden napastnik skoczył w kierunku Martela, który próbował coś dostrzec przez szarawą chmurę. Kapral strzelił i natychmiast wyeliminował przeciwnika.\nNa podłodze leżały postrzępione ciała fizylierów. Granat musiał wybuchnąć gdzieś tutaj.\nPrzy wejściu na stronę parku toczyła się zażarta walka. Jeszcze czterech fizylierów broniło się przed piątką partyzantów. Martel ruszył na pomoc. Podniósł z ziemi karabin, który – o dziwo – był nabity. Martel był dobrym strzelcem. Bardzo dobrym. Ale przede wszystkim: skutecznym. Trafił jednego Hiszpana prosto w kark, a następnie kolbą karabinu uderzył drugiego w brzuch. W przewadze fizylierzy bez problemu pokonali pozostałych trzech partyzantów.\nNa tym jednak miał się skończyć opór Francuzów. Z zewnątrz rozległy się wrzaski i dźwięk setek butów. Nietrudno było się domyślić, że partyzantów jest więcej. Martel postanowił ratować własną skórę. Wyrwał martwemu towarzyszowi szablę. Rozkazał trzem sprawnym jeszcze fizylierom iść za sobą i wyszedł w stronę parku.\nByło chłodno, trwała noc. Z parku dobiegała cisza, więc dopadł furtki i jednym szarpnięciem ją otworzył. Słyszał, że za nim biegną towarzysze. Normalnie czułby na sobie pewną odpowiedzialność, lecz teraz dbał tylko o siebie.\nWbiegli na żwirową alejkę, ale szybko z niej zrezygnowali, bo żwir pod butami hałasował. Ruszyli wśród drzew. Musieli się znaleźć jak najdalej od budynku. Później coś wymyślą.\nNagle Martel się potknął i upadł, usłyszawszy dziwny trzask w kostce. Zaklął. Myślał, że ktoś mu pomoże, ale fizylierzy biegli dalej, nie oglądając się na boki. Pewnie sam by tak zrobił. Mimo że się wściekł, postanowił się nie poddawać.\nWtem rozległ się strzał. Nie z domu- to strzelali do uciekinierów. Potem ozwał się krzyk „na pomoc”, błaganie.\nMartel zastygł w bezruchu. Muszę przeczołgać się w mniej widoczne miejsce, pomyślał. Ruszył w stronę jakiegoś krzaka, pod którym mógłby się schronić. Nie czuł bólu, adrenalina skutecznie go niwelowała.\nOstatni poległ. Zbliżali się partyzanci. Nagle coś zimnego wpadło za kołnierz munduru.\n- To Francja… Francja za mną płacze.\nAutor: franek pp o 19:24\nAleksandra ma kota 19 maja 2016 21:02\nMam nadzieję, że skoro tekst nie wygrał to chociaż dostał jakieś wyróżnienie? Samo to, że wylądował w "eterze internetowym" to dużo daje, bo widzi go większe grono odbiorców.\nMogę śmiało stwierdzić, że bardzo ładnie opisujesz tło akcji. Umiesz fajnie wydobyć z wyobraźni każdy szczegół nawet czytając miałam te "trupy pływające w studni". Bardzo mi się to w Twoich opowiadaniach podoba! Mam wrażenie, że czasem robić strasznie długie zdania, nawet na 3 linijki, może je skróć? Będzie się lepiej czytało, takie jest moje zdanie. Samej również mi się zdarza popełnić ten błąd. Fajnie, że pojawiło się coś nowego :)\nfranek pp 19 maja 2016 22:27\nPopracuję na tymi długimi zdaniami; rzeczywiście, może jest to spory mankament moich tekstów. Będę się starał je skracać, by ich wykres nie zajmował całej strony :). Wyróżnienia nie dostał, ale myślę, że na nie nie zasługiwał. Ale cieszę się, że Ci się podobało (no chyba że jest to z uprzejmości...).\nSławek Chomiczewski 20 maja 2016 13:50\nNie moja epoka ale opowiadanie bardzo dobre.\nfranek pp 20 maja 2016 14:33\nDyskusja o sensie istnienia, osiwiały szaleniec i ...\nHistoria flagi Rzeczpospolitej Polski


Zakonnice protestują przeciw działalności klubu ze striptizem - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Chicago Zakonnice protestują przeciw działalności klubu ze striptizem\nGrupa zakonnic z zachodniego przedmieścia Chicago kontynuuje sądowe działania na rzecz zamknięcia sąsiadującego z klasztorem klubu ze spritizem. Nowy pozew zawiera zarzuty uprawiania prostytucji.\nW pozwie wniesionym w kwietniu pensjonariuszki zakonu Missionary Sisters of St. Charles Borromeo utrzymują, że przedstawione dowody o uprawianiu prostytucji i używania narkotyków powinny skłonić władze do zamknięcia klubu Allure w Stone Park.\nKlasztor jest położony częściowo w Melrose Park i częściowo w Stone Park, w bezpośrednim sąsiedztwie klubu. Zakonnice wraz z trojgiem mieszkańców wniosły pozew przeciwko właścicielom klubu 2 lata temu. Pozywający skarżą się, że do wczesnych godzin porannych z klubu dochodzą głośne hałasy oraz odbywają się bijatyki.\nW styczniu sędzia Peter Flynn odrzucił pozew, domagając się podania większej ilości szczegółów na temat uciążliwości działania lokalu.\nNowy pozew został uzupełniony o zarzuty uprawiania prostytucji, wykorzystywania seksualnego tancerek w klubie oraz używania narkotyków. Autorzy pozwu ponownie przypomnieli, że wewnątrz i na zewnątrz lokalu dochodzi do nieprzyzwoitego zachowania klientów, bijatyk, oddawania moczu i ulicznych wyścigów samochodowych.\nWłaściciele klubu Allure wydali oświadczenie, uznające zarzuty “za niezgodne z prawdą” , licząc, że kolejna skarga również zostanie odrzucona przez sąd.\nzdesmakowany 19 kwietnia 2016 At 5:01 PM\nCo za żenada – chyba tylko w Chicago jest nadal kościelne średniowiecze. Cieszę się, że Polska tak mocno integruje się z laicką europą.\nPoprzedni artykułSkazany na dożywocie odzyskał wolność\nNastępny artykuł16-latek zabity przez policję. Władze utajniły dowody


Satria Muda Pertamina Jakarta Pelita Jaya Basketball wyniki na żywo - SofaScore\nSatria Muda Pertamina Jakarta - Pelita Jaya Basketball Wyniki na żywo\nSatria Muda Pertamina Jakarta Pelita Jaya Basketball wyniki na żywo (oraz wideo transmisja na żywo online*) zaczyna się 8.12.2018. o 11:00 czasu UTC w IBL - Indonesia. Na SofaScore wyniki na żywo możesz znaleźć wszystkie poprzednie mecze Satria Muda Pertamina Jakarta przeciwko Pelita Jaya Basketball. Odnośniki do Satria Muda Pertamina Jakarta w Pelita Jaya Basketball skrótów wideo możesz znaleźć w zakładce Media jak tylko zostaną udostępnione na serwisach typu Youtube lub Dailymotion. Nie ponosimy odpowiedzialności za udostępniane materiały, wszelkie kwestie związane z prawami autorskimi prosimy kierować do właścicieli filmów.\nMożesz obejrzeć Satria Muda Pertamina Jakarta - Pelita Jaya Basketball transmisje na żywo, jeśli jesteś zarejestrowanym użytkownikiem bet365, wiodącego bukmachera online udostępniającego transmisje ponad 70 000 wydarzeń sportowych na żywo przez cały rok. Jeśli mecz jest transmitowany w bet365, możesz obejrzeć koszykówka mecz Satria Muda Pertamina Jakarta - Pelita Jaya Basketball na swoim urządzeniu iPhone, iPad, Android oraz Windows Phone. Łatwo znajdziesz także powtórki oraz wiadomości z najpopularniejszych lig na świecie. Aktualne kursy bet365 możesz podejrzeć na SofaScore w sekcji koszykówka wyniki na żywo. Nie podajemy tutaj transmisji TV. Jeśli chcesz obejrzeć ten mecz w TV, prawdopodobnie znajdziesz tranmisję w najlpopularniejszych kanałach sportowych jak Canal+, nSport, Polsat Sport, Eleven, TVP Sport.\nSatria Muda Pertamina Jakarta wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nPelita Jaya Basketball wyniki na żywo, terminarz i rezultaty\nWyniki na żywo SofaScore dostępne są w App Store, Google Play i Windows Store. Możesz nas znaleźć w sklepach z aplikacjami w każdej wersji językowej pod nazwą "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź Satria Muda Pertamina Jakarta Pelita Jaya Basketball na żywo na swoim telefonie!\n*WAŻNA WIADOMOŚĆ - Sofascore.com we współpracy z bet365 oferuje ponad 70.000 transmisji na żywo rocznie. Prosimy jednak zwrócić uwagę na to,że prawa do transmitowania wydarzeń sportowych są własnością innych podmiotów w różnych krajach, dlatego w zależności od miejsca, w którym przebywasz niektóre transmisje mogą być nie dostępne. Zachęcamy do wcześniejszego dołączenia do bet365 aby móc obejrzeć Satria Muda Pertamina JakartaPelita Jaya Basketball ub każde inne wydarzenie przez kanał serwisu bet365. Zalecamy również sprawdzenie poprzez bet365 czy w miejscu, w którym przebywasz możliwe będzie oglądanie na żywo transmisji z wybranego wydarzenia. Dowiedz się więcej kontaktując się z bet365 tutaj telefonicznie, listownie, email'owo lub poprzez chat.


Pasta z pieczonych buraków i ciecierzycy - przepis na pasta z pieczonych buraków i ciecierzycy od co tak pachnie? - Durszlak.pl\nPrzepis: Pasta z pieczonych buraków i ciecierzycy\nPasta z pieczonych buraków i ciecierzycy Pogoda nam się dzisiaj troszkę zepsuła. Od rana pochmurno, straszą ulewami i burzami.. Brrr. Ale takie uroki wiosny. Żeby przywołać trochę wiosnę zapraszam na takie pyszne, kanapeczki z pasta z pieczonych buraków i ciecierzycy, na to ulubione kiełki lub rzeżucha i śniadanie pierwsza klasa! Co więcej ciecierzycę możecie namoczyć dzień wcześniej, buraki upiec w sumie też, więc na drugi dz...\nb4m: dodatki • 06.04.2016\nPasta z fasoli i pieczonych buraków 162\nPasta z pieczonego buraka, czyli jak przetrwać... 89\nPasta z pieczonym burakiem 302\nPasta z fasoli i buraków pieczonych 107\nPasta z pieczonych buraków 874\nPasta z pieczonego buraka, twarogu i białej... 41\nPasta z ciecierzycy, buraków i fety 205\nSałatka z ciecierzycy i buraka z sosem tahini 264\nPasta z fasoli i pieczonego buraka 78\nPasta z buraków, ciecierzycy i twarogu 181\nPasta z pieczonych buraków i fasoli 133


Nicienie - Strona 3 - FAWA.pl\nPost autor: Lech-u » ndz lip 23, 2017 1:28 pm\nJa wiem: dużo za dużo.\nPost autor: rudy1986 » ndz lip 23, 2017 2:49 pm\nLech-u pisze: Ja wiem: dużo za dużo.\nDo akwarium?? Tak naprawde w handlu ogolnym jest dostepny i stosowane moze 4 rodzaje\nPost autor: Lech-u » ndz lip 23, 2017 3:54 pm\nDużo za dużo, bo bardzo często używamy leków (wszelakich) na wszelki wypadek.\nZauważ jak wygląda radzenie w przypadku jakichkolwiek odstępstw od normy w akwarium.\n"Coś się dzieje" - a na to odpowiedź: "to wlej to czy tamto".\nI tak jest zarówno z lekami jak i innymi preparatami akwarystycznymi.\nTo co zostało zacytowane z charakterystyki produktu leczniczego (Metronidazol) jeszcze "gorzej" wygląda w przypadku akwarium.\nBo u człowieka jest cały organizm, który w jakimś stopniu metabolizuje leki. A mimo tego wydalamy w niezmienionej formie bardzo dużą część tego co zostało podane pacjentowi.\nA w akwarium? Prawie wszystko co podaliśmy zostaje wcześniej czy później wylane do kanalizacji w niezmienionej formie (chyba, że część ulegnie jakiemuś rozpadowi pod wpływem światła lub innych czynników).\nA teraz popatrz w Clariasie na półkę z lekami. Ile tego tam macie na stanie? 10 kartonów? Może więcej? I wlej to wszystko do kibla. Robi wrażenie? A więc dokładnie taką samą drogą wszystkie te preparaty z Clariasów, Rogatków i innych Kakadów trafią do kibla. Czyli tam, gdzie nie powinny trafić. Czyli właśnie w taki sposób wpływamy na patogeny występujące w naturze. Bo patogen czuje taki Metronidalol w małej ilości i od razu produkuje odpowiednią broń przeciwko niemu. I w efekcie trzeba lać coraz więcej lub coraz to inne leki, żeby odniosły skutek.\nTak z ciekawości: możesz powiedzieć ile rocznie sprzedaje się antybiotyków akwarystycznych w Clariasie? Oczywiście o ile to nie tajemnica handlowa.\nPost autor: rudy1986 » ndz lip 23, 2017 4:28 pm\nLechu antybiotykow jest w ofercie moze ze 3-4?? Fmc nie jest antybiotykiem\nPost autor: Lech-u » ndz lip 23, 2017 7:08 pm\nA ile tego sprzedajecie?\nPost autor: rudy1986 » ndz lip 23, 2017 7:10 pm\nFmc to idzie litrami. Ale baktotabs, protocaps M czy inne specyfiki ida w ograniczonych ilosciach\nPost autor: Lech-u » ndz lip 23, 2017 7:13 pm\nPost autor: rudy1986 » ndz lip 23, 2017 7:16 pm\nAle FMC to nie antybiotyk:) a mysle ze czesc osob wrzuca to do jednego wora i dlatego taka panika jest, jak to zostalo zaprezentowane przez As400\nPost autor: MagdaK » śr lip 26, 2017 1:41 pm\nMożecie mi powiedzieć jak z wymianą wody jakbym zdecydowała się na ten pierwszy wariant czyli stosowanie leku przez kilka dni bez przerwy.\nZamówiłam już dawno to MLP ale jakoś nie może dojść a czas do mojego wyjazdu coraz krótszy..\nPost autor: as400 » śr lip 26, 2017 1:59 pm\nMagdaK pisze: Możecie mi powiedzieć jak z wymianą wody jakbym zdecydowała się na ten pierwszy wariant czyli stosowanie leku przez kilka dni bez przerwy.\nZrób podmianę przed pierwszą turą a potem przed drugą turą.\nPost autor: MagdaK » śr lip 26, 2017 7:56 pm\nPrzepraszam, właśnie chodziło mi o tą opcję, że podaje się kilka dni codziennie..\nDobra, dotarło Mam jeszcze takie głupie pytanie .. Wsypuję proszek do akwarium czy to się jakoś rozrabia najpierw ?\nPost autor: rudy1986 » śr lip 26, 2017 8:56 pm\nNajlepiej rozrob, bo w akwarium moze minac troche czasu zanim osiagnie odpowiednie stezenie\nPost autor: as400 » czw lip 27, 2017 9:04 am\nMagdaK pisze: Przepraszam, właśnie chodziło mi o tą opcję, że podaje się kilka dni codziennie..\nPodmianę zrób przed podaniem pierwszej dawki a potem nie podmieniaj aż nie zakończysz podawania (czyli powiedzmy te 5-7 dni). Rozrób najpierw - najlepiej w wodzie RO. Ale nie musisz jakoś wściekle mieszać. Jak proszek nie zniknie całkowicie to reszta rozpuści się w akwarium.\nPost autor: MagdaK » sob lip 29, 2017 11:50 am\nDzięki za informację. Tak się zastanawiam po czym poznać, że to pomoże..\nNo i nie wiedziałam, że od tego umrą krewetki - miałam 2 i obie padły po kilku godzinach od podania.\nOgólnie od jakiegoś czasu zaczęły mi umierać ryby, obecnie 1 jest już w stanie agonalnym i kolejne 2 wydaje mi się, że umrą w przeciągu kilku-kilkunastu dni. Chciałabym uratować pozostałe ale nawet nie wiem, czy coś im dolega. Zachowują się całkowicie normalnie, obserwuję kupy i chyba też są w większości przypadków normalne chociaż u dwóch widziałam czasami jakieś niteczki...\nOgólnie od jakiegoś czasu nie kupuję ryb ponieważ wiem, że mam jakąś chorobę ale chciałabym jednak od września kupić kilka ryb i założyć też od nowa moje drugie małe akwarium. Mam tylko taki problem - nie chcę tego robić mając "coś" w akwarium. Zastanawiam się jak to wszystko rozegrać..\nPomyślałam, żeby pozostałe ryby, które przeżyją (po moim powrocie ponieważ wyjeżdżam 12-27.08) przenieść do drugiego akwarium a w tym obecnym zrobić "porządek". Myślałam, żeby wyjąć z niego wszystko i zacząć od nowa. Żwirek dokładnie wypłukać, filtry wyczyścić, rośliny, korzenie, kokosy - no właśnie? Czy korzenie, kokosy wygotować? Filtr odkazić? Co z roślinami? Mam nadmanganian potasu - może tym? Jak powinnam to rozegrać?\nNo i jak zrobię porządek to nie chcę tam wpuścić chorych ryb - po czym poznać, że wszystko z nimi ok ?\nObecnie w akwarium mam:\n6 glonojadów (ok 3-4 cm)\n2 dorosłe molinezje i 10 młodych (1-2 cm)\n2 dorosłe mieczyki (1 umiera) i 4 młode (ok 2 cm)\n2 ramirezki (obie chyba mocno chore)\n1 dorosłą i 1 malutką platkę\nAkwarium, w którym żyją ma 126 litrów


Porówneo – Porównywarka ubezpieczeń → Ubezpieczenia → Porady → Komunikacja →Kalkulator zniżek OC - czy można obliczyć swoje bonusy?\nSkładki obowiązkowych ubezpieczeń OC obecnie są o wiele wyższe niż jeszcze cztery - pięć lat wcześniej. Właśnie dlatego trudno się dziwić, że temat zniżek przyznawanych kierowcom przez ubezpieczycieli wzbudza spore zainteresowanie. Czasem takie zniżki mają niebagatelną wysokość i pozwalają zredukować koszt obowiązkowej polisy na przykład o 50% - 60% (względem wyjściowej składki). Kierowcy zamierzający dowiedzieć się, jakie zniżki przewidział dla nich konkurencyjny zakład ubezpieczeń, raczej nie znajdą w Internecie odpowiedniego zestawienia. Poziom zniżek można jednak obliczyć przy pomocy kalkulatora OC.\nUwaga: oprócz zniżek są stosowane też karne podwyżki\nWielu właścicieli samochodów zapomina, że zakłady ubezpieczeniowe oprócz zniżek (tak zwanych bonusów), stosują również zwyżki obowiązkowej składki OC (malusy). Warto zatem przypomnieć, że kierowców generujących szczególnie wysokie ryzyko dla ubezpieczyciela, niestety czeka karna dopłata składek. Przykładem są właściciele samochodów, którzy w ostatnim roku spowodowali dwie stłuczki. Ze względu na obowiązkowy i powszechny charakter OC dla kierowców, zakład ubezpieczeń nie może odmówić świadczenia usług takim osobom o złej historii szkód. Przepisy nie zabraniają jednak ubezpieczycielowi zaoferowania tak zwanej zaporowej składki. Może być ona nawet o 100% wyższa od podstawowego kosztu ubezpieczenia OC (bez bonusów i malusów). Sporymi zwyżkami karany jest również kierowca, który często zgłasza szkody w ramach dobrowolnej polisy autocasco. Wyjątek stanowią osoby posiadające dodatkowe ubezpieczenie chroniące je przed skutkami utraty zniżek. Warto pamiętać, że bezszkodowe korzystanie z autocasco (podobnie jak w przypadku OC), będzie skutkowało naliczaniem zniżek (bonusów).\nW Internecie nie znajdziemy już tabel bonus - malus…\nJeszcze kilka lat temu w Internecie łatwiej można było znaleźć specjalne zestawienia, w których ubezpieczyciele informowali o wysokości zniżki/zwyżki dotyczącej polisy OC lub AC. Takie zestawienia (zwane tabelami bonus - malus) w prosty sposób pokazywały, jaka jest zależność pomiędzy historią szkód oraz wysokością naliczonej zniżki lub zwyżki. Dzięki tabeli bonus - malus, kierowca mógł na przykład dowiedzieć się, że dwuletni okres bezszkodowej jazdy oznacza zniżkę wynoszącą 20%. Taka zniżka była obliczana względem bazowej składki dla kierowcy bez okresu bezszkodowej jazdy. Mowa o właścicielu samochodu nieposiadającym żadnych zniżek oraz zwyżek. Obecnie znalezienie aktualnych tabel bonus - malus na stronach internetowych ubezpieczycieli jest już praktycznie niemożliwe. Taka sytuacja dotyczy nie tylko obowiązkowych ubezpieczeń OC. Wspomnianych tabel nie odnajdą również osoby zainteresowane dobrowolnymi polisami autocasco. Trudności ze znalezieniem tabel bonus - malus prawdopodobnie wynikają z ich obecnego skomplikowania. Wiele wskazuje na to, że zakłady ubezpieczeń zaczęły stosować bardziej skomplikowany system bonusów i malusów, którego nie można już przedstawić w prostej tabeli.\nO poziomie zniżek pośrednio powie nam kalkulator OC\nKierowca na ogół nie będzie miał problemu ze stwierdzeniem, jaki poziom zniżek lub zwyżek zastosował ubezpieczyciel, który aktualnie go chroni. Odpowiednie informacje na ten temat powinny znaleźć się w dokumencie potwierdzającym zakup polisy. Jeżeli właściciel pojazdu nie posiada takiego dokumentu, to informacji o poziomie zniżek/zwyżek powinna udzielić infolinia ubezpieczyciela. Niektóre zakłady ubezpieczeń obecnie podają dane polisy (dotyczące np. bonusów albo malusów) w specjalnym panelu internetowym, do którego dostęp posiada kierowca. Takie rozwiązanie jest coraz częściej wykorzystywane przez rodzime firmy ubezpieczeniowe. Znalezienie odpowiednich informacji będzie nieco trudniejsze, jeżeli kierowcę interesuje poziom zniżek, których mógłby mu udzielić konkurencyjny zakład ubezpieczeń. W takiej sytuacji można skontaktować się z tym zakładem ubezpieczeń albo jego agentem. Istnieje również inny wariant, który w łatwy sposób pozwala na porównanie ofert ubezpieczeniowych pod kątem zniżek. Wspomniane rozwiązanie wymaga użycia darmowego kalkulatora ubezpieczeń komunikacyjnych (np. udostępnionego przez Porowneo.pl). Do takiego kalkulatora można wpisać wszystkie dane dotyczące siebie, użytkowanego samochodu oraz faktycznej historii szkód. Po obliczeniu składek opartych na rzeczywistym przebiegu ubezpieczenia, warto zapisać uzyskane wyniki i ponownie wyliczyć swoją składkę zakładając, że okres bezszkodowej jazdy wynosi 0 lat, a wszystkie pozostałe parametry kierowcy oraz auta pozostają bez zmian. Takie porównanie kosztów OC dla dwóch wariantów kalkulacji pozwala na przybliżone ustalenie wysokości zniżek lub zwyżek stosowanych przez poszczególnych ubezpieczycieli. Poziom zniżek dla danego kierowcy (od poszczególnych zakładów ubezpieczeń) na ogół jest zbliżony. Większe rozbieżności dotyczą malusów, czyli karnych zwyżek. Warto wiedzieć, że na fali rynkowych podwyżek cen polis OC (z lat 2016 - 2017) krajowi ubezpieczyciele dodatkowo zaostrzyli politykę wobec „szkodowych” kierowców. Taka zmiana była równoznaczna z podniesieniem poziomu ubezpieczeniowych zwyżek.


Raport: 78racowników z Ukrainy jest zadowolonych z pracy w Polsce - Prawo i dotacje\nRaport: 78% pracowników z Ukrainy jest zadowolonych z pracy w Polsce\nAutor: www.sadyogrody.pl/pr 17 grudnia 2020 09:55\n78% pracowników z Ukrainy deklaruje satysfakcję z pracy w Polsce/ fot. shutterstock\nRok 2020 był nietypowy i trudny dla wszystkich, zarówno dla przedsiębiorstw, jak i pracowników. Mimo niesprzyjających warunków aż 78% pracowników z Ukrainy deklaruje satysfakcję z pracy w Polsce, to o 6% więcej niż 2019 roku. Dla 71% Ukraińców główną motywacją do podjęcia pracy w naszym kraju były wyższe zarobki.\nPracownicy z Ukrainy bardziej zadowoleni z pracy niż w ubiegłym roku\nWedług najnowszego raportu OTTO Work Force Central Europe, przeprowadzonego na grupie 520 pracowników tymczasowych z Ukrainy, aż 78% badanych deklaruje zadowolenie z pracy w Polsce. Jest to o 6 punktów procentowych więcej niż przed rokiem, kiedy to pracownicy bardziej krytycznie oceniali atrakcyjność zatrudnienia. Na podstawie cyklicznych badań, realizowanych przez OTTO już od sześciu lat, widać, że od 2017 roku trwała tendencja spadkowa poziomu satysfakcji z pracy – wtedy to wskaźnik ten osiągnął swoje maksimum (94%). W 2020 roku obserwujemy widoczny wzrost zadowolenia względem ubiegłego roku.\n- Pandemia Covid-19 sprawiła, że sytuacja na rynku pracy w 2020 roku zmieniała się bardzo dynamicznie, a wiele osób, szczególnie podczas pierwszej fali, straciło pracę. Trudna sytuacja na rynku pracy na Ukrainie sprawiła, że Ukraińcy mocniej docenili zatrudnienie w Polsce, a ich poziom zadowolenia z pracy wzrósł względem 2019 roku. Na początku pandemii wielu Ukraińców wróciło do ojczyzny z powodu utraty pracy czy troski o rodzinę, ale już kilka tygodni później aż 70% z nich deklarowało chęć powrotu do Polski. Także polscy pracodawcy czekali na obywateli Ukrainy z otwartymi ramionami, bo choć bezrobocie w Polsce nieznacznie się zwiększyło, to firmy nadal zabiegają o pracowników ze wschodu – mówi Tomasz Dudek, dyrektor zarządzający OTTO Work Force Central Europe.\nUkraińcy najbardziej zadowoleni z relacji ze współpracownikami, a najmniej z braku rozwoju\nZ raportu OTTO Work Force Central Europe wynika, że od 2018 roku utrzymuje się podobna tendencja w poziomie zadowolenia pracowników z Ukrainy z poszczególnych elementów pracy. Pracownicy są najbardziej zadowoleni z relacji ze współpracownikami (93%) i mamy tutaj wzrost o 6 punktów procentowych w stosunku do wyników zeszłorocznego badania. Po raz kolejny wysoko ocenione zostały także warunki pracy (82%) oraz stosunek Polaków do imigrantów (70%). W zeszłorocznym badaniu pracownicy z Ukrainy byli niezadowoleni z możliwości rozwoju zawodowego i w tym roku jest podobnie, tyle, że grupa osób niezadowolonych wzrosła z 35% do 40%.\n- W tegorocznym badaniu widać zmianę w ocenie poziomu zadowolenia z wynagrodzenia. W 2019 roku z wynagrodzenia było zadowolonych tylko 51% respondentów, podczas gdy w 2020 roku grupa ta stanowi aż 65%. Wynika to prawdopodobnie z trudnej sytuacji na rynku pracy na Ukrainie, przestojów w zakładach produkcyjnych i wzrostu bezrobocia. W takiej rzeczywistości poziom wynagrodzenia rozpatrywany jest w inny sposób niż jeszcze w roku 2019, kiedy to dostępność ofert pracy była większa - mówi Tomasz Dudek.\n71% pracowników z Ukrainy zachęciły do pracy w Polsce wyższe zarobki Covid-19 mocno dotknął rynek pracy w całej Europie, także w Polsce. Ponadto wybuch epidemii sparaliżował strachem społeczeństwo i spowodował, że wiosną znaczna część pracowników z Ukrainy wróciła do ojczyzny. Wraz ze stabilizacją sytuacji gospodarczej i oswajaniem się z epidemią, obserwowaliśmy powrót Ukraińców do pracy w Polsce.\n- Dla 71% badanych główną motywacją do podjęcia pracy w Polsce były wyższe zarobki. Na kolejnej pozycji znalazły się lepsza sytuacja gospodarcza w Polsce (32%) oraz brak pracy na Ukrainie (31%). Trzeba tutaj zaznaczyć, że na początku jesieni, kiedy fala powrotów była największa bezrobocie w Polsce kształtowało się na poziomie 6,1%, podczas gdy na Ukrainie wynosiło już 9,9% – wyjaśnia Tomasz Dudek, dyrektor zarządzający OTTO Work Force Central Europe.\nOTTO Work Force Central EuropeRSS


Zakopiańska estakada i jedno z niebezpiecznych skrzyżowań\nZakopiańska estakada wrosła na stałe w krajobraz stolicy Tatr i ułatwiała dojazd z centrum miasta w stronę pobliskiej stacji narciarskiej, hoteli i samego Kościeliska. Potem jednak, kiedy konstrukcja ponad 6 lat temu przeszła generalny remont, tylko jej połowa została nadal drogą udostępnioną dla ruchu. Na drugiej nitce powstał deptak spacerowy z charakterystycznymi lampami. Okazało się jednak, że praktycznie nikt z niego nie korzysta, a często szczególnie w okresie sezonów turystycznych brakuje drugiej nitki drogi w tak newralgicznym miejscu. Rozpoczęte właśnie prace na odcinku zamkniętej dla ruchu drugiej nitki rozbudziły nadzieje kierowców. Władze Powiatu Tatrzańskiego zastrzegają jednak, że w chwili obecnej nikt nie rozważa takiej decyzji, która pociągnęłaby za sobą określone, spore konsekwencje finansowe dla budżetu samorządu. Rozmowa z Piotrem Bąkiem starostą tatrzańskim.\nPanie Starosto czy istnieją, przynajmniej teoretyczne szanse, że słynna estakada w Zakopanem i później część dwupasmowej drogi kierującej w stronę ośrodków narciarskich, hoteli itd., wróci do swojej dawnej funkcji? Obecnie połowa tej dwupasmówki to jest albo trakt pieszy albo parking.\nRzeczywiście tak sytuacja wygląda w praktyce. Przebudowa ta nastąpiła jeszcze w 2014 roku, zmieniono wówczas funkcję jednego pasa estakady na ciąg pieszy i niestety nie ma póki co żadnej perspektywy powrotu do dawnego przeznaczenia. Ciąg pieszy ma inny profil poprzeczny – jest to profil wklęsły w którym odwodnienie przebiega środkiem osi, dlatego wymagałoby to przebudowy całego profilu wraz z przebadaniem kwestii wytrzymałościowych. Dodatkowo, wszystko to wiązałoby się ze zmianą organizacji ruchu i dostępu do kilku nieruchomości. Co więcej należałoby zlikwidować miejsca parkingowe, które w międzyczasie tam powstały, a są to chyba jedyne bezpłatne miejsca parkingowe blisko centrum w całym Zakopanem. W tym miejscu należałoby podnieść kwestię węzła komunikacyjnego na połączeniu ul. Powstańców Śląskich z ul. Gładkie. W przyszłym roku będziemy chcieli zlecić projekt przebudowy tego skrzyżowania, ponieważ jest to miejsce niebezpieczne, wypadkowe tym bardziej, że chcemy tam wpuścić dodatkowy ruch więc ten pomysł jest jak najbardziej zasadny. Dodatkowy ruch polegać by miał na tym, że plac pod Gubałówką, który jest własnością Powiatu Tatrzańskiego i jest niezagospodarowany albo zagospodarowywany okazjonalnie na różnego rodzaju imprezy, powinien pełnić funkcję parkingową, a w przypadku otwarcia stacji narciarskiej na Gubałówce taka funkcja powinna być docelowa. Plac ten musiałby być bezpiecznie skomunikowany, dlatego przy okazji wspomnianego węzła komunikacyjnego, który będziemy projektować, należy się poważnie zastanowić nad drugim pasem dla ulicy Powstańców Śląskich.\nOpinie w tej kwestii są jednoznaczne czy raczej trwa dyskusja nad taka zmianą, która ma swoich zwolenników i przeciwników?\nW temacie tym stykamy się z różnymi poglądami; trudno tu jednoznacznie, liczbowo określić, która strona ma więcej zwolenników. Jedni mówią o tym, że jest dobrze tak jak jest; były starosta tatrzański pan Andrzej Gąsienica-Makowski uważa nawet, że trzeba zbudować zejście z drugiego pasa estakady na targowisko i wówczas jako trakt pieszy będzie to dużo bardziej użyteczne i wykorzystywane. Przeciwnicy tych rozwiązań są za tym by przywrócić ruch samochodowy w pełnym wymiarze, a więc by odbywał się on obydwoma pasami.


Farah i Joanne poznały się na zajęciach z jogi. Farah (ale możecie mówić do niej Fah) jest szczupła, dość ładna, jest singielką i trochę za często używa żelu antybakteryjnego. Jo jest pulchniejsza, a przy tym bardziej ekstrawagancka – wybiera ubrania z koronki i skóry, a rozpadające się obcasy podmalowuje lakierem do paznokci. Na nogach maluje markerem linie, żeby pod rajstopami wyglądały jak szew. Przyjaciółki mieszkają w amerykańskiej metropolii i… to nie jest streszczenie najnowszego bestsellera z gatunku chick lit, lekkiej i przyjemnej literatury kobiecej. To najnowsza propozycja Doroty Masłowskiej pt. „Kochanie, zabiłam nasze koty”, bazująca na konwencjach gatunkowych literatury dla młodych kobiet.\nNajnowsza powieść Masłowskiej nie jest tylko parodią chick literature, choć na tym schemacie opiera są główny wątek. Bohaterki żyją tym, co serwuje im popkultura. Chodzą na jogę i kierują się w życiu poradami z czasopisma „Yogalife” oraz z rozmaitych poradników typu „Życie pełne cudów. Zauważ magię istnienia w ciągu 14 dni” dr Manfred Peterson, 134 strony. Fah i Jo są postaciami płaskimi i papierowymi, a ich przyjaźń przypomina relację łączącą dwie postaci z amerykańskiego sitcomu. W świecie „Kochanie, zabiłam nasze koty” prawdziwe, głębokie związki międzyludzkie w ogóle nie są możliwe. Do spotkań dochodzi w oceanie, który jest światem snu, zamieszkałym przez syreny, dramatycznie próbujące upodobnić się do ludzi. W tym świecie wszystko jest kalką, gorszą kopią. Życie Farah i Joanne jest kopią tego prowadzonego przez bogatszych i „fajniejszych”, a świat syren – zdegradowanym światem ludzi. Miasto, w którym toczy się akcja, celowo pozostało nienazwane. Każde miasto chce być kopią Nowego Jorku, cały świat dąży do unifikacji na modłę amerykańską. Tożsamość jest kwestią mody – Jo jest buddystką i wegetarianką, ale to nie przeszkadza jej bać się śmierci i jeść kebaby. Z kolei Gosza, w rzeczywistości Margo Lee Lores, córka właściciela sieci hipermarketów, jest Polką z byłej Jugosławii, a z dzieciństwa pamięta borszcz, koplatki, pierogi i widok na mur berliński. Chwali się, że „zapoczątkowała trend na bycie z byłej Jugosławii”. Jednocześnie ma „totalnie religijną fazę” i jest zafascynowana Kościołem, swój patriotyzm manifestuje orłem wytatuowanym w pachwinie i nie radzi sobie z poliamorycznością swojego chłopaka, do którego właśnie wprowadził się jego chłopak. Bohaterowie Masłowskiej są przede wszystkim bardzo samotni i zagubieni. Prawdziwa relacja z drugim człowiekiem jest absolutnie niemożliwa, głównie dlatego, że bohaterki mają wykrzywiony obraz relacji międzyludzkich. Przyjaciel to ktoś, z kim urządza się wojny na poduszki i chlapie brudną wodą ze zlewozmywaka. Pod konwencją chick lit skrywa się zupełny rozpad tożsamości, która tworzy się ze zlepków rozmaitych wierzeń, wyznawanych zależnie od panującej mody oraz z popkulturowej, wszechobecnej pulpy medialnej. W świecie tym brakuje autentycznych wartości, wszystko jest powierzchowne, puste.\nW obrębie języka, który był do tej pory najmocniejszą stroną powieści Masłowskiej, eksperymentu brak. Opiera się on głównie na parodii sloganów, reklam, poradników, sitcomów, kampanii społecznych itd. Bohaterowie wypowiadają się za pomocą konstrukcji żywcem wyjętych z Google Translatora, np. „jestem zakochana w tym pomyśle” czy „dwie whisky na skałach”. Zabiegi parodystyczne są, owszem, zabawne i często pomysłowe, ale daleko im do językowej inwencji i kunsztu „Wojny polsko-ruskiej…” czy „Pawia królowej”. „Kochanie, zabiłam nasze koty” jest napisane bardzo sprawnie i z pomysłem, ale brakuje mu eksperymentalności. Gdzie się podział „pazur” Doroty Masłowskiej? Czy pozostała jej tylko gorzka ironia i smutne konstatacje podrasowane kilkoma zgrabnymi parodiami? Być może mniej kontrowersyjna powieść jest efektem dojrzałości i przemiany pisarki. Trudno oczekiwać, że dojrzała autorka zachowa styl 19-letniej debiutantki.\nTradycyjna w formie powieść oraz akcja przeniesiona z Polski (która do tej pory służyła Masłowskiej za tło i temat) do Stanów Zjednoczonych są reakcją na polityczność polskiej literatury i łatwego przypisania autorki do konkretnej opcji ideowej. Dorota Masłowska rozpaczliwie ucieka przed szufladkowaniem i polityką – stąd uniwersalny temat, bo rozpad tożsamości i religijna papka są problemem w całym zachodnim świecie. Jednocześnie widać pewne podobieństwa między pisarstwem Doroty Masłowskiej a twórczością Michela Houellebecqa. Łączy ich gorzka ironia i pewna skłonność do moralistyki. A także, co znamienne, trudność w przypisaniu do jednej opcji politycznej. Chyba na tym właśnie Dorocie Masłowskiej zależy.\nNajciekawszą częścią powieści są wplecione w nią odautorskie mini-eseje. Dotyczą m.in. szaleństwa piątkowej nocy, modnych dzielnic, różnorodności w społeczeństwie amerykańskim i organiczności podróży metrem w świecie coraz bardziej wirtualnym. Te miniatury, przynoszące również szkic miejsca i czasu akcji, stanowią małe studia socjologiczno-kulturowe. Przymus piątkowej imprezy, tętniące miasto, hektolitry alkoholu są sposobem odreagowania całotygodniowej, monotonnej pracy, dowodzą chęci „użycia życia” i nadrobienia braków, jakie powstają przez cały tydzień. Podróżując metrem, autorka czuje namacalność innych ludzi, których fizjologia napiera z każdej strony. W trakcie podróży stają się jednym organizmem, zlewają w masę, ciało w ciało, co na tle wirtualnego świata, w którym żyjemy, i obsesji Farah na punkcie higieny i żeli antybakteryjnych, sprawia wrażenie organicznej, ludzkiej potworności. Każdy z mini-esejów jest ciekawym, niezwykle plastycznym i literackim spojrzeniem na rozmaite aspekty życia codziennego.\nJak zwykle bywa w powieściach Doroty Masłowskiej, autorka umieściła samą siebie wewnątrz akcji. Tym razem nie uczyniła tego wprost, sugerując tożsamość narratorki – bohaterki ze sobą. W tekście pojawia się alter ego: pisarka męcząca się nad kolejną powieścią, która swoje artystyczne frustracje rozładowuje na przypadkowych osobach oraz na własnym partnerze. Prezentuje cały szereg „chorób pisarskich”: niemoc twórcza, wyżywanie się na bliskich, wymyślanie powodów, dla których nie można akurat dziś nic napisać, huśtawka nastrojów, mniejsze i większe podłości. Przestrzega przed wiązaniem się z pisarzami, którzy najpierw pastwią się nad kimś, żeby potem przerazić się własną nikczemnością.\n„Kochanie, zabiłam nasze koty” jest zlepkiem rozmaitych tekstów i konwencji, poddanych parodystycznym zabiegom. Na pewno warte uwagi są spostrzeżenia na temat współczesnej tożsamości i religijności, choć trzeba przyznać, że nie są odkrywcze. Ciekawa jest jednak forma, w jakiej zostały podane – sparodiowany język popkultury, który taką tożsamość i religijność konstruuje. Dorota Masłowska potwierdza swoją klasę jako sprawna pisarka – jednocześnie wyzbywając się eksperymentów formalnych i językowych. Nie jest to chwilowy spadek talentu, a działanie zamierzone – w każdym kolejnym utworze pisarka próbuje „przekroczyć samą siebie” i napisać coś, czego się po niej najmniej spodziewano.\nDorota Masłowska: „Kochanie, zabiłam nasze koty”. Noir Sur Blanc. Warszawa 2012.


Art Histery: marca 2011\nAutor: Unknown o 03:10 6 komentarzy:\nKolejny wielki ruch budowlany po połowie VI w. miał miejsce dopiero po wysunięciu królestwa Franków na czoło „nowych państw” powstałych w Europie łacińskiej. Niemniej jednak okres pośredni także wprowadził kilka rozwiązań wartych uwagi ze względu na fakt, że rozpoczęły one proces kształtowania się przyszłych średniowiecznych już świątyń. Pierwszym problemem, który pojawił się na terenie Italii było powstanie półkolistej apsydy wokół konfesji. Rozwiązanie takie związane było z rodzącym się ruchem pielgrzymkowym i powodowało oddzielenie miejsca pochówku świętego lub męczennika od przestrzeni przeznaczonej dla wiernych. Po raz pierwszy takie obejście stworzono prawdopodobnie w bazylice św. Piotra na Watykanie w trakcie przebudowy za Grzegorza Wielkiego. W późniejszym okresie taka półkolista absyda (pierwszy tego rodzaju typ w dziejach sztuki średniowiecznej) pojawia się w takich kościołach jak Santa Cecilia na Zatybrzu (in Trastevere) oraz w kościele św. Agnieszki (Sant’Agnese). Inne powstające w tym czasie budowle wskazują na to, że w Rzymie ścierały się nadal, pomimo zmniejszenia zarówno znaczenia, jak i ludności miasta, wpływy z różnych terenów wokół Morza Śródziemnego. Przykładowo w kościele św. Wawrzyńca za Murami (San Lorenzo fuori le mura) występuje wątek pochodzenia afrykańskiego, który potem jednak nie jest kontynuowany w innych dziełach architektonicznych.\nNa terytorium Longobardii w późniejszym okresie największe znaczenie uzyskała Pawia, stolica konglomeratu państewek italskich we władaniu tego ludu. To tam oraz w pobliskiej Brescii rozwija się koncepcja budowli z trzema apsydami, które jest przekształceniem rozwiązań obecnych dotąd na terenie egzarchatu oraz bizantyjskich pobrzeży Adriatyku. Najstarszym rozwiązaniem tego typu jest kościół Santa Maria delle Cacce w Pawii, wzniesiony ok. 750 r. Istniejąca w takich kościołach krypta miała już jednak inne znaczenie. Półkolista przede wszystkim miała dopuścić pielgrzymów i wiernych do konfesji, ta natomiast w kształcie swoistego korytarza zapewniała większą przestrzeń wokół miejsca pochówku i pozwalała tym samym wznieść wokół niej więcej ołtarzy. W ten sposób umożliwiono charakterystyczny dla całej późniejszej architektury chrześcijańskiej pomysł odprawiania prywatnych mszy niezależnych od tego, co działo się przy głównym ołtarzu. To rozwiązanie pozwalające niejako wydzielić odrębne przestrzenie liturgiczne przyjęte zostało przez architekturę karolińską, jednakże poprzez właśnie dorobek Longobardów. To tam bowiem powstaje zachodni pomysł włączenia kościołów w kompleks pałacowy jako tzw. kaplic pałacowych. Tak jest np. w Cividale, gdzie kościół Santa Maria in Valle powstał w latach 744-756 oraz Benewencie, gdzie kościół Santa Sofia wzniesiono w latach 760-768. Longobardowie przetworzyli również koncepcję chrześcijańskiego mauzoleum dynastycznego. Taka budowla powstała także po 670 r. w Pawii przy kościele Santa Maria in Pertica. Wspomniane wezwanie czy przekształcenia architektury egzarchatu zdawały się sugerować badaczom, że sztuka longobardzka przede wszystkim opierała się na dorobku bizantyjskim, jednakże obecnie uznaje się, że największe znaczenie miała dla niej architektura Mediolanu, który swoje znaczenie religijne zawdzięczał św. Ambrożemu i jego relikwiom.\nW przypadku mozaik ma miejsce natomiast kontynuacja sztuki bizantyjskiej, przede wszystkim w kościele Sant’ Agnese fuori le Mura czy kościele Santo Stefano Rotondo (642-649). Nowym tematem, który się pojawia jest przedstawienie Maryi adorowanej przez dwóch aniołów, co zwykle wiąże się z ówczesnymi zagadnieniami odnośnie kultu Matki Jezusa. Kontury postaci są jednak mocniej zaznaczone niż w przypadku mozaik raweńskich, zaś dominację zyskuje złote tło zamiast dość popularnych wcześniej przedstawień pejzażowych. Tym co specyficzne dla tego okresu to monumentalizacja głów w postaciach, wielkie przestrzenie oddzielające postaci i jednolitość kolorystyczna całych mozaik. Nie tylko jednak pas mozaik stanowił dekorację kościoła, ale także freski. Wiele z nich nie zachowało się jednak, toteż najbardziej znanym jest fresk z Santa Maria Antiqua, powstały w 2. poł. VII w. i na początku VIII w. Przedstawione postaci ukazują już znacznie większe bogactwo tematyczne – pojawia się św. Anna czy przedstawienia Machabeuszy. Po tematyce malowideł można było już w tym czasie rozpoznać, gdzie się znajdowały. Oznacza to, że poszczególnym partiom świątyni przypisano nie tylko specyficzne znaczenie liturgiczne, ale także symboliczne. I tak w części ołtarzowej pojawiały się przedstawienia dotyczące podstawowych dogmatów Kościoła (boskie macierzyństwo Maryi Panny, triumf Krzyża – podobne rozwiązanie było już w San Apollinare in Classe, czy baranek wstępujący na tron). W okolicy miejsc pochówków świętych i męczenników pojawiają się tematy dotyczą teofanii, kultu świętych oraz adoracji. Nawa główna natomiast przedstawiała żywot Chrystusa, zaś boczne ozdabiano mniej istotnymi wówczas tematami. Niektóre kościoły były jednak zdobione odmiennie ze względu na ich charakter i znaczenie. Tak było w przypadku bazyliki św. Piotra na Watykanie, którą udekorowano freskami przedstawiającymi sześć soborów powszechnych.\nItalia i Europa zachodnia nie przeżyła jednak tak silnych sporów jak Bizancjum odnośnie kultu obrazów. Powodów było kilka. Przede wszystkim ilość relikwii i przedstawień wotywnych wzmogła się w Konstantynopolu w związku z ewakuacją relikwii po zajęciu terenów cesarstwa przy wschodnich wybrzeżach Morza Śródziemnego. Po drugie niewiele było przedstawień świętych czy postaci boskich o roli analogicznej do ikon. Najsłynniejsza była „Hodegetria” w Panteonie powstała w początkach VII w. oraz typ „Maria Regina” z kościoła Santa Maria in Trastevere (przedstawienie Madonny z dwoma aniołami). Problem ikonoklastyczny powstał dopiero jako echo sporów bizantyjskich w 794 r. na terenie królestwa Franków.\nNa terenie państwa Franków oraz innych założonych przez ludy barbarzyńskie ukształtowała się odmienna koncepcja miejsc świętych, zwykle związana z miejscem działalności lub śmierci konkretnego misjonarza (np. Saint-Denis na terenie władztwa zachodnich Franków). Najważniejsze budowle powstawały natomiast w miejscach siedzib biskupich, których liczba rosła wraz z kolejnymi podziałami państwa. Stąd też w okresie merowińskim na czoło wysunęły się takie ośrodki jak Paryż (kościół Saints-Apotres zmienił potem nazwę na kościół św. Genowefy, lokalnej świętej), kościół św. Medarda w Soissons oraz Tours. W państwie Burgundów zaś najważniejszym kościołem była katedra genewska założona przez Zygmunta ok. 513-515 r. Stosowano jednak na tym terenie rozwiązania późnoantyczne. Kościoły budowano na obrzeżach miasta, niedaleko cmentarzy (notabene przy okazji miejsca pochówku świętego), zaś głównym wezwaniem było poświęcenie budowli Najświętszej Maryi Pannie. Bazyliki takie, jak chociażby kościół biskupi św. Piotra w Vienne, zwykle miały prosty plan, jedno- lub trójnawowej świątyni bez transeptu z nawami przechodzącymi płynnie w apsydy. Stopniowo kościoły te uzyskiwały masywy wieżowe przy jednej z elewacji, a więc rozwiązanie, które zyska poważne znaczenie w okresie karolińskim. Prawie wszystkie jednak nie zachowały się, gdyż wiele z nich wykonywano z drewna. Jak wiemy jednak z przekazów piśmiennych zwykle znajdowały się one po zachodniej stronie kościoła, czym zainspirowały artystów epoki karolińskiej, którzy ostatecznie ukształtowali koncepcję westwerku (a więc zachodniego masywu wieżowego), rozwiniętego w pełni za czasów sztuki ottońskiej.\nRozwój ruchu monastycznego powodował, że w wielu miejscach kościoły budowano obok siebie. Niektóre bowiem wspólnoty liczyły nawet 900 osób, zyskując tym samym nie tylko wielkie znaczenie religijne, ale także polityczne i ekonomiczne. W merowińskich świątyniach nie stosowano jednak rozwiązania z kryptami, które przecież pojawiało się w longobardzkiej Italii. Z tego powodu ciało świętego umieszczane było w chórze kościoła, zaś dostojnicy i możni mogli starać się (zwykle za pomocą finansowych wspomożeń) o pochówek w obrębie świątyni w niedalekiej odległości od sarkofagu.\nSztuka grecka #8–Rzeźba klasyczna i jej mistrzowie


szalony kolor - GLOBElife ☎ - crazy color Sprzedaż ton na tone - hair\nSZALONY KOLOR - CRAZY COLOR - Ton na Tone - Hair\nCRAZY COLOR - Ton na Tone - Hair\nSemi stałe barwienia\nSzalony kolor farby semi-permanentne w linii krem, zwodowany w 1977 podczas narodzin i wybuchu punk w Wielkiej Brytanii. Jest najbardziej popularnej linii Semi-trwałe kolory dla tych, którzy lubią dać ich włosy, jasne zabarwienie, unikalne i fluorescencyjne żółty, zielony, czerwony, fioletowy, niebieski, kilku kolorach wygląd "szalony" i mody.\nodcieniach: różne śmieszne 27 kolory od klasycznych do bardziej kapryśny i nowoczesne zapewnia wszechstronny wybor dla kazdego wieku: 26 srebro-40 41-42 red-vermillion pinkissimo 43 44 fiołki cyklamen capri blue Paw niebieski-45 46 sosna Zielona - 49 50 51 auberigine Kanaryjskie żółty bordeaux-53 54 55 szmaragdowy ogień zielony Lawenda liliowy-56-57 59 60 Koral czerwony sky blue-orange-61 62 63 gorącej gumy do żucia fioletowy bordo niebieski-64 65 66 Zefir candy floss-ruby rouge-67 niebieski jade-68 wapno twist.\nwskazówki dotyczące zastosowania: CRAZY COLOR ma optymalny efekt Capela bielone lub mają sygnał co najmniej 7 (blond), ale jest również odpowiedni dla bielone włosy i ciemny podstawy.\nKrok 1: umyć włosy i ZIMNICA go ręcznikiem.\nKrok 2: zastosowanie szalony kolor na włosach, dystrybucji koloru z rąk (użyj rękawiczek) i pozostawić na 15 do 30 minut od.\nKrok 3: Spłukać kolor.\nJeśli chcesz uzyskać miękkie pastele, dodać Kolor neutralny szalony MIX do wybranego koloru.


VOYAGER II (1000 mm) Łódź - Łodzie Modele - Łodzie i Czołgi\nVOYAGER II (1000 mm) Łódź\nKod producenta: TT/5552\nPrzedstawiamy niezwykły model łodzi Voyager II. Jest to produkt znanej i cenionej firmy Thunder Tiger! Prezentowana łódź jest w wersji KIT, należy ją samodzielnie złożyć - jednak to nie sprawi najmniejszych trudności pasjonatom modelarstwa, zapewniamy!\nWysokość całkowita: 1580mm\nPowierzchnia żagli: 39,9 dm2\nKadłub żaglówki (oryginalnie pomalowany laminat)\nZestaw zawiera oryginalnie pomalowany kadłub żaglówki, potrzebne olinkowanie, maszt do żaglówki, żagle Voyager II, elementy takielunku oraz instrukcję obsługi. Do uruchomienia modelu potrzebna będzie również dwukanałowa aparatura z odbiornikiem (np. RADIOLINK T4EU), jedno mocne serwo typu standard (np. TowerPro MG955), jedno serwo windowe, pakiet akumulatorów od 4,8V do 6V służących do zasilania zarówno odbiornika jak i serw o dużej pojemności oraz żywica dwuskładnikowa.\nTaki model sprawi na pewno wiele radości każdemu modelarzowi, zarówno w trakcie jego tworzenia jak i jako efekt końcowy. Jest co podziwiać, a zwłaszcza w akcji. Polecamy sprawdzać na średniej wielkości zbiornikach wodnych, przy dbałości o warunki atmosferyczne. Zbyt gwałtowne mogą uszkodzić bowiem model lub doprowadzić do zaburzeń w sterowaniu.


Ekspresowe ciastka bananowe * Kulinarne Å¼ycie Armine\nby Arminka on 25 kwietnia, 2020 25 kwietnia, 2020 in bez jajek, bez laktozy, bez nabiaÅ‚u, ciastka, na sÅ‚odko, potrawy postne, wypieki\nBardzo lubiÄ™ wypieki z dodatkiem bananÃ³w. DziÅ› polecam prosty przepis na ekspresowe ciastka bananowe, ktÃ³re przygotujecie dosÅ‚ownie w kilkanaÅ›cie minut. SprÃ³bujcie ðŸ˜‰\n– 1 duÅ¼y dojrzaÅ‚y banan (u mnie 140g po obraniu)\nBanana rozgnieÅ›Ä‡ widelcem, dodaÄ‡ cukier, sok z cytryny, olej i miÃ³d i wszystko dokÅ‚adnie wymieszaÄ‡. DodaÄ‡ mÄ…kÄ™ przesianÄ… z proszkiem do pieczenia, dokÅ‚adnie wymieszaÄ‡ Å‚yÅ¼kÄ… do poÅ‚Ä…czenia siÄ™ wszystkich skÅ‚adnikÃ³w. Powinno wyjÅ›Ä‡ miÄ™kkie, klejÄ…ce siÄ™ ciasto. DÅ‚onie posmarowaÄ‡ olejem, Å‚yÅ¼kÄ… nabieraÄ‡ porcjÄ™ ciasta i formowaÄ‡ maÅ‚e kulki wielkoÅ›ci orzecha wÅ‚oskiego. U mnie wyszÅ‚o 20 kulek. Kulki wykÅ‚adaÄ‡ na blachÄ™ wyÅ›cielonÄ… papierem do pieczenia lub matÄ… silikonowÄ…. Piec w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez okoÅ‚o 20-25 minut, aÅ¼ siÄ™ Å‚adnie zarumieniÄ….\nGotowe ciastka wystudziÄ‡ i opcjonalnie posypaÄ‡ cukrem pudrem.\nPrevious article DroÅ¼dÅ¼Ã³wki z nadzieniem (na kefirze)\nNext article OsetyÅ„skie pierogi/placki z serem i ziemniakami\nPosted in bez jajek, bez laktozy, bez nabiaÅ‚u, ciastka, na sÅ‚odko, potrawy postne, wypiekiTagged : bezjajek, bezlaktozy, ciasteczka, ciastka, dla dzieci, na sÅ‚odko, postne, wypieki\n7 thoughts on “Ekspresowe ciastka bananowe”\nRenata MaÅ‚ecka says:\n25 kwietnia, 2020 at 2:21 pm\nBardzo smaczne, Å‚atwe w wykonaniu szybkie ciasteczka do kawki.\n25 kwietnia, 2020 at 2:54 pm\nPiÄ™knie dziÄ™kujÄ™ za wyprÃ³bowanie przepisu ? CieszÄ™ siÄ™, Å¼e ciastka smakowaÅ‚y ??\n25 kwietnia, 2020 at 8:46 pm\nA jak dÅ‚ugo takie ciasteczka mogÄ… staÄ‡? Gdybym chciaÅ‚a je upiec z wyprzedzeniem to ile one wytrzymaja zrobione?\n25 kwietnia, 2020 at 9:05 pm\nWypieki z dodatkiem bananÃ³w moÅ¼na przechowywaÄ‡ maksymalnie do 4 dni, w temperaturze pokojowej, zawiniÄ™te w foliÄ™ aluminiowÄ… lub spoÅ¼ywczÄ….\n22 listopada, 2020 at 2:15 pm\nNo i wyprÃ³bowaÅ‚am ? u mnie trochÄ™ zmodyfikowane ale przepyszne wyszÅ‚y, daÅ‚am mÄ…kÄ™ owsianÄ… i bez cukru, wyszÅ‚y fantastyczne, pyszne, ekspresowe ciasteczka do kawki i znowu siÄ™ czegoÅ› nauczyÅ‚am ??…. Polecam wszystkim super sÄ…!\n22 marca, 2021 at 8:36 pm\nPiÄ™knie dziÄ™kujÄ™ za wyprÃ³bowanie przepisu. Bardzo siÄ™ cieszÄ™, Å¼e smakowaÅ‚o ðŸ™‚\n23 listopada, 2020 at 8:24 am\nPyszne ciasteczka, kolejny przepis wyprÃ³bowany… trochÄ™ zmodyfikowaÅ‚am na swoje potrzeby, daÅ‚am mÄ…kÄ™ owsianÄ… i bez cukru…. wyszÅ‚y rÃ³wnieÅ¼ fantastyczne… szybko siÄ™ robi i sÄ… wspaniaÅ‚e…. pyyycha do kawusi ? polecam wszystkim ??


Recenzja Darkest of Days - Grajcie szybciej, bo się ściemnia... (strona 2) | PurePC.pl\nChociaż Darkest of Days jest produkcją budżetową, zbrodnią byłoby stawianie go w jednym szeregu z „arcydziełami” pokroju Marine Sharpshooter czy Dusk 12. W porównaniu do wymienionych wyżej „crapów” opisywany tytuł wypada wręcz rewelacyjnie. Widać, że chłopaki z 8Monkey Labs bardzo starali się, aby ich debiutancki projekt został jak najlepiej zapamiętany. Zapewne zaraz odezwą się wzburzone głosy, iż dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane - cóż, jeżeli ktoś porównuje Porsche 911 do Opla Astry, pozostaje tylko życzyć zdrowia. Oczywiście, nie jest to bezpośrednia konkurencja dla drugiej części Battlefield: Bad Company lub Metro 2033 ale za kwotę ponad pięciokrotnie niższą otrzymujemy grę „normalną” oraz co najważniejsze, grywalną na tyle, żeby ją w ogóle ukończyć (niekoniecznie w bólach). Główny wątek zarysowano ciekawie i jednocześnie nie potrafiono dostatecznie wyczerpać tematu. Podróże w czasie dają wszak szerokie pole do popisu, ale ogarnięcie całego bałaganu oraz ustalenie sensownej chronologii zdarzeń wymaga czegoś więcej, niż oryginalnego pomysłu. Scenariusz może nie jest wcale najgorszy z możliwych lecz wyraźnie zabrakło czegoś, co większość nazywa „iskrą Bożą” oddzielającą przeciętność od sztuki. Skutek? Hulając z prędkością halnego nuda... Tak czy owak, znalezienie shooterów z gorszą fabułą nie stanowi wcale problemu.\nGrywalność... hmm... na pewno nie mamy do czynienia z tak dynamicznym stylem rozgrywki, jaki wprowadził Call of Duty: Modern Warefare. Obecności nasyconych dramatyzmem oraz wyreżyserowanych scen nie zarejestrowałem, więc o porywającej niczym rwący potok akcji trzeba zapomnieć. Natomiast onanistów S.T.A.L.K.E.R. albo BioShock zapewne zmartwi wiadomość, że Darkest of Days to bardzo tradycyjna strzelanina. Żadnych znaczących elementów cRPG tutaj nie uświadczymy, podobnie jak nadprzyrodzonych mocy czy znanego z F.E.A.R. spowolnienia czasu. Z pewnością nie jest to tytuł z ambicjami, mający aspiracje wyznaczyć nowe standardy na najbliższe lata. Od biedy można dostrzec w DoD pewne (ślamazarne) nawiązania do drugiej odsłony Call of Duty, jeszcze zanim seria wyewoluowała i przeskoczyła na wyższy poziom (gdzie ostatecznie utknęła). Trzonem zabawy pozostaje wykonywanie liniowych zadań, polegających najczęściej na dotarciu z punktu A do B i dalej C etc. W międzyczasie wybijamy tuziny antagonistów, znowu biegniemy we wskazane miejsce, zbieramy potrzebne zaopatrzenie i rozgramiamy kolejną porcję hołoty. Niby nic nadzwyczajnego, acz praktyka wypada lepiej niż teoria. O dziwo, po pierwszej godzinie spędzonej nad grą nie miałem ochoty skorzystać z opcji „usuń”, ani odkręcić gazu w mieszkaniu. Rzecz to niecodzienna jak na wydawnictwo za dwie dyszki, zazwyczaj kojarzone z kategorią „kaszanka”.\nNiezbyt wkręcająca kampania składa się z szeregu kilkunastu scenariuszy rozgrywanych w różnych okresach historycznych, o czym szerzej za chwilę, co samo w sobie było ciekawym posunięciem. Zwiedzimy kawałek globu oraz zajrzymy tak gdzie wzrok nie sięga, mimo to rozdziały mogły zostać w mojej skromnej opinii lepiej zaaranżowane. Na szczęście, wśród misji typowo ofensywnych, gdzie pierwsze skrzypce odgrywa przymusowa wymiana ołowianych kulek z oponentami, znajdzie się także garstka rodzynków. Szczególnie przelot uzbrojonym w CKM Zeppelinem zapada w pamięci, nie tyleż ze względu na porywające tempo, co fakt wykorzystania sterowca w boju. Jednak porażającej ilości świeżych pomysłów w Darkest of Days nie odnotujemy. Skoda, że twórcy nie zdecydowali się wystąpić poza szereg i korzystając z okazji, przemycić do półświatka FPS jakieś pionierskie rozwiązania. Tematyka którą podjęło 8Monkey Labs charakteryzuje się sporą elastycznością, więc programiści mogli kreatywniej podjeść do kwestii wykorzystania czasoprzestrzeni jako narzędzia lub broni. Niestety, pomimo potencjału zbyt wiele nie wyciśnięto z tej dojnej krowy, pozostawiając wolną rękę ekipie Raven Software z zapowiedzianym na lipiec Singularity. Cóż, pewnie dlatego Darkest of Days zginie szybko w szarym tłumie i za pół roku nikt o nim nie będzie rozpamiętywał. Taki już smutny los budżetówek. Z drugiej strony, widywałem znacznie gorsze gry, sprzedawane za nieporównywalnie większe pieniądze, czego przykładem Legendary: The Box.


Lubelskie: Dentyści nie chcą pracować w nocy - NaszeMiasto.pl\nMieszkańcy dawnych miast wojewódzkich - Białej Podlaskiej, Zamościa i Chełma - nocą i w dni świąteczne na próżno będą szukać dentysty.\n- Powód jest bardzo prosty. NFZ płaci zbyt mało za dyżury nocne i świąteczne. Do tej pory była to kwota chyba 500 złotych. To śmiesznie małe pieniądze. Za tyle nie opłaca się przedłużać godzin pracy przychodni - mówi jeden z właścicieli gabinetów stomatologicznych z Lubelszczyzny (chce pozostać anonimowy). - Dyżurując nocą musiałbym zapłacić za prąd, za wynajęcie jakiegoś ochroniarza, bo nigdy nie wiadomo, kto się pojawi. Na trzech pacjentów, którzy faktycznie potrzebują pomocy, może trafić się np. jeden awanturnik. Słyszałem o takich przypadkach. Krótko mówiąc, na takich dyżurach nie da się zarobić - tłumaczy dentysta.\nJego słowa potwierdza Helena Zwierzyńska, dyrektorka Wojewódzkiej Przychodni Stomatologicznej przy ul. Lubartowskiej w Lublinie. - Nie prowadzimy nocnych dyżurów od ponad dziesięciu lat. Cena zaproponowana przez NFZ była zbyt niska. Ta, którą my zaproponowaliśmy, fundusz odrzucił - tłumaczy.\nCo mają więc zrobić mieszkańcy Zamościa, Białej Podlaskiej czy Chełma, których nagle w środku nocy rozboli ząb? - Nikogo nie możemy zmusić do pracy. Rozpiszemy nowy konkurs, może odzew będzie większy - mówi Bartoszek.\naktualizacja: 01.12.2010 11:12\nŹródło: Lubelskie: Dentyści nie chcą pracować w nocy - lubelskie NaszeMiasto.pl\ndentyści biała podla...\ngessler karczma ordy...\ngessler w wielączy\nmagda gessler wieląc...\ngessler koło zamości...\nRozmowa z Angeliką Marcinkowską, radną miejską Kraśnika, laureatką plebiscytu "Samorządowiec Lubelszczyzny" Kuriera Lubelskiego\nAngelika Marcinkowska, pełniąca już drugą kadencję funkcję radnej w Radzie Miasta Kraśnik, została laureatką plebiscytu Kuriera Lubelskiego „Samorządowiec Lubelszczyzny - Oceniamy Władze”. Otrzymała ona najwięcej głosów czytelników ze wszystkich radnych z terenu powiatu kraśnicki...


Dwie strony - wiocha.pl absurd 1158912\nHakanSzwili 14-10-13, 18:30 Zgłoś\nDodano: 2014-10-13, 18:30:07 przez: HakanSzwili\nNa górze Dubaj, na dole zdjęcia z Rosji i z Indii. Trzeba ślepym być by łykać takie fejki.\nByłam w Dubaju. Zdjęcia jak najbardziej są AUTENTYCZNE!\nTeż byłem, prawda jest taka że to są emigranci i przyjeżdżają do Emiratów tylko dlatego że mają Tu lepiej niż u siebie. Czy zwróciłaś uwagę ilu ludzi zatrudnia się w Dubaju? W podobnej wielkości np. restauracji w Polsce pracuje o połowę mniej ludzi niż tam.\nislamskie gówno tfu\ntak zwane "Azjatyckie tygrysy", czyli miasta które z jednej strony kapią od przepychu i bogactwa, a z drugiej nie potrafią poradzić sobie z biedą i nędzą...\nw Dubaju istnieje olbzymia sila robotnikow niewolnikow z indji ktuzy przyjezdzaja do roboty, sa pozbawieni paszportow i obiecanych im stawek roboczych. tych ludzi zastraszaja ze nigdy nie zobacza rodzin, jak sie beda stawiac. Poszukajcie sobie film dokumentalny zrobiony przez VICE to zobaczycie. Hooya sie znasz thebil. twoj avatar to zdjecie z rosji.\nNie tylko z Indii bo również z Pakistanu, Afryki, Bangladeszu.\nTo nie Dubaj!\na górne zdjęcia to Twoim zdaniem skąd są?\nCzytaj czasem inne komki zanim swój napiszesz\na jakaś podpowiedź\nTo do Krissa, mój komek niżej\nsram na to. Ja patrze na PL.\nJak ktoś jest leń śmierdzący to i w Eldorado g* będzie\nKtoś to musi budować\nkażde, absolutnie każde miasto na świecie ma bogaczy i nędzarzy. tylko proporcje są różne.\nWystarczy zobaczyć "zaplecze" Kairu tam gdzie turyści rzadko się zapuszczają a mieszkańcy za dolara cały dzień mogą wam usługiwać...\nGdzie Dubaj a Egipt - to inne państwa ćwoku\nWpierw pomyśl o sensie wypowiedzi nim po kimś pojedziesz jeśli to nie jest dla Ciebie zbyt wielki wysiłek.\nNiezwykłe! Tak jest w każdym dużym mieście, są bogacze, klasa średnia i biedacy.\nA teraz nieco światła wleje się do tego pustego ciemnego miejsca. Jak myslisz? To Dubajczycy budują te cuda? Czy też jak na zachodzie Europy robi to tania siła robocza z ubogich krajów? Poczytaj nieco o np. Nepalczykach (tak! Nepalczycy wyglądają jak Hindusi)budujących stadiony w Katarze.Jest o tym na tyle głosno że zastanawiaja się nad odebraniem praw Katarowi do organizacji jakieś tam imprezy w kopaniu powietrza w worku, więc nie powinno być problemu ze znalezieniem artykułu.\naha , bo ty tak mówisz ?? że to Rosja i Indie ?? udowodnij to jakoś , tak pier*olić jak ty to może każdy !!\nSprawdziłem, to nie jest fejk, ani mix z różnych krajów, choć ta lewa dolna fota to protest głodowy\nu nas też tak powinno się traktować ciapaków :P\nNie każdy ma pola z ropą :O.\nNie chce bronić ciapatych, ale u nich, w nie których miejscach na ulicach stoją lodówki dla biednych z darmowym jedzeniem...\nTrzeba tez zobaczyc jakie maja warunkiem siebie.\nDziwne, zeby w tak wielkim miescie wszyscy co do obywatela byli szejkami :)


Mrożenie to świetny sposób na przedłużenie świeżości potraw i półproduktów. Zalecane jest zwłaszcza w stosunku do mięsa, które nie powinno być długo przechowywane w lodówce, zwłaszcza w surowej formie. Warto jednak wiedzieć, jak długo można mrozić mięso.\nJak właściwie mrozić mięso?\nZamiast mrozić gotowe dania mięsne, lepiej jest zamrozić surowe porcje mięsa, z których można szybko przygotować obiad. Jeśli macie większy zapas mięsa, warto podzielić je na mniejsze kawałki, które na pewno zużyjecie – raz rozmrożonego mięsa nie należy ponownie mrozić!\nTemperatura w zamrażarce nie powinna być wyższa niż -18 stopni Celsjusza.\nMięso najlepiej mrozić w foliowych woreczkach lub w pudełkach ze szczelnym zamknięciem (o ile zadbacie o to, aby później bardzo dokładnie je umyć).\nNa każdej porcji należy umieścić etykietę z datą zamrożenia oraz rodzajem mięsa.\nPonowne mrożenie nie wchodzi w grę nie tylko w przypadku mięsa, ale wszystkich rodzajów żywności – to prosta droga do zatrucia pokarmowego lub wykształcenia się bakterii.\nOgólna zasada głosi, że tłuste rodzaje mięsa mogą być mrożone krócej niż te chudsze. Ile więc można mrozić mięso, aby nadal nadawało się do spożycia?\nDziczyzna i wołowina: do 12 miesięcy\nBaranina: do 9 miesięcy\nKrólik i cielęcina: do 8 miesięcy\nWieprzowina, gęsina, mięso na gulasz: do 6 miesięcy\nKiełbasy i szynki: do 5 miesięcy\nDrób i ryby: do 3 miesięcy\nMięso mielone (niezależnie jakiego rodzaju): do 2 miesięcy.\nWarto również pamiętać, że zamrażarka zachowuje swoje właściwości, jeśli jest regularnie rozmrażana, opróżniana z nagromadzonego lodu oraz myta. Dotyczy to zwłaszcza starszych modeli – nowsze rzadziej wymagają rozmrażania. Niemyta zamrażarka (tak samo jak lodówka) może zawierać stare, szkodliwe dla zdrowia resztki żywności.


Przyroda | Page 9 | Edukacja, nauka i technologie\nUhonorowany tytułem szlacheckim onkolog Mel Greave\nBieguny ziemskie : Dramatyczne zmiany\nPółnocny biegun magnetyczny Ziemi obraca się w ost\nPrawie połowa wszystkich gatunków owadów żyjących\nDamien Escere, naukowiec z Australijskiego Uniwers\nSão Paulo to największe miasto Brazylii.\nZgniły zapach unoszący się w powietrzu: woda wodospadu Niagara stała się nagle czarna\npt., 08/25/2017 - 17:09 -- koscielniakk\nWodospad Niagara znajdujący się na granicy USA i Kanady jest prawdopodobnie najbardziej znanym wodospadem świata. Miliony turystów podziwiają każdego roku ten spektakl przyrody. Lecz w ubiegłą sobotę zwiedzającym ukazał się przerażający widok.\nCzytaj dalej wpis Zgniły zapach unoszący się w powietrzu: woda wodospadu Niagara stała się nagle czarna\nAnaliza amerykańska. Psy i koty szkodliwe dla klimatu\nśr., 08/23/2017 - 16:18 -- koscielniakk\nRównież psy i koty potrzebują energii do życia. Jest problem: odżywiają się głównie mięsem, a jego produkty wywołują szkodliwe gazy cieplarniane. Śliczne, pocieszyciele duszy – a szkodliwa dla środowiska naturalnego. Psy i koty, z uwagi na to,\nCzytaj dalej wpis Analiza amerykańska. Psy i koty szkodliwe dla klimatu\nwt., 08/22/2017 - 11:22 -- koscielniakk\nTo zdarza się bardzo rzadko. Śnieg spadł w Santiago de Chile- także zimą na półkuli południowej, stolicy Chiles jest to nadzwyczajne. Dzieci w mieście wykorzystują niezwłocznie szanse i bawią się w śniegu.\nCzytaj dalej wpis Śnieg latem?\n"To największa katastrofa w dziejach Lasów Państwowych". Leśnicy szacują straty po nawałnicach\nsob., 08/19/2017 - 16:30 -- koscielniakk\n38 tys. hektarów lasów nadaje się do całkowitego odnowienia, a straty w drewnie to 7,7 mln metrów sześciennych. Straty zapewne wzrosną, bo ciągle spływają meldunki z nadleśnictw. Lasy Państwowe poinformowały, że połamane w wyniku wichury drzewa\nCzytaj dalej wpis "To największa katastrofa w dziejach Lasów Państwowych". Leśnicy szacują straty po nawałnicach\nLas Bawarski kontra Białowieża. W sieci starszą zdjęciami puszczy zjedzonej przez kornika.\nśr., 08/16/2017 - 13:06 -- koscielniakk\nWystające z ziemi kikuty drzew, krajobraz jak po kataklizmie. "Las umarł, na górskich stokach zanikła zieleń, a w strumykach zamiast wody pitnej popłynęła brunatna breja"\nCzytaj dalej wpis Las Bawarski kontra Białowieża. W sieci starszą zdjęciami puszczy zjedzonej przez kornika.\nczw., 06/29/2017 - 20:01 -- zzz\nWysycha największe jezioro na Mazowszu – Jezioro Zdworskie, do którego nie wpływają żadne wody ze źródeł naturalnych. Podobne problemy ma wiele obszarów Polski. Naukowcy widzą ratunek w przywracaniu rzek do stanu naturalnego i tworzeniu zbiorników ma\nCzytaj dalej wpis Polska pustynnieje – ostrzegają hydrolodzy\nKORNIKI I LUDZIE\nwt., 06/27/2017 - 08:24 -- zzz\nKontrowersje wokół wycinki zaatakowanych przez korniki drzew w Puszczy Białowieskiej to nie tylko spór między ekologami, pragnącymi ten ekosystem zachować w jego nienaruszonym stanie, a leśnikami, traktującymi go jak leśną uprawę i zasób drzewnego su\nCzytaj dalej wpis KORNIKI I LUDZIE\nRośliny mają komórki, które funkcjonują jako "mózg\npt., 06/16/2017 - 21:22 -- koscielniakk\n• W „centrum podejmowania decyzji” rzodkiewnika pospolitego znajdują się komórki, które sprzyjają kiełkowaniu • Wszystko opiera się na tym samym mechanizmie, jaki działa w naszym mózgu, gdy zastanawiamy się : ruszyć czy nie\nCzytaj dalej wpis Rośliny mają komórki, które funkcjonują jako "mózg\nNa mapie Polski pojawi się nowe gigantyczne jezioro. Będzie najgłębsze w Polsce\nndz., 05/28/2017 - 16:04 -- koscielniakk\nObecny polski rekordzista - jezioro Hańcza - liczy 108,5 metrów maksymalnej głębokości. Trzeba będzie zmieniać podręczniki. Nowy rekordzista pobije ten wynik dwukrotnie.\nCzytaj dalej wpis Na mapie Polski pojawi się nowe gigantyczne jezioro. Będzie najgłębsze w Polsce\nNo i się zaczęło - będzie rosyjskie "niet" dla przekopu Mierzei Wiślanej.\npt., 05/05/2017 - 22:42 -- koscielniakk\nPrzedstawiciele lokalnych władz, naukowcy oraz zieloni aktywiści z Ob. Kaliningradzkiego mają stworzyć specjalną grupę roboczą, której celem będzie "ocena ekologicznych skutków przekopu Mierzei Wiślanej".\nCzytaj dalej wpis No i się zaczęło - będzie rosyjskie "niet" dla przekopu Mierzei Wiślanej.


Panel bramofonowy Sinthesi S2 1083/74 systemu 2Voice URMET - AVAL\nPanel bramofonowy Sinthesi S2 1083/74 systemu 2Voice URMET\nPanel bramofonowy 1083/74 Urmet przeznaczony jest do zastosowania w cyfrowym systemie domofonowym 2Voice. Ma dwa programowalne przyciski wywołania z możliwością uzyskania jednego przycisku za pomoca adaptera nr ref. 1748/107. Istnieje możliwość rozbudowy panelu o dodatkowe 62 przyciski wywołania przy zastosowaniu modułów rozszerzeń 1083/17 i płyt przyciskowych 1148/11...14. W celu montażu natynkowego lub podtynkowego konieczne jest zastosowanie dodatkowych akcesoriów (puszek podtynkowych, natynkowcyh, ramek frontowych, ramek z daszkiem).\nMaksymalna ilość przycisków to 64 (panel może zasilić podświetlenie do max 32 przycisków, większa ich ilość wymaga dodatkowego transformatora 9000/230). Panel ten nie ma możliwości obsługi kamer CCTV.\n- Wielkość jednego modułu w Sinthesi S2.\n- 2 wbudowane przyciski wywołania z możliwościa zmiany na jeden za pomoca adaptera 1748/107.\n- Obsługa do 64 przycisków (przy wykorzystaniu 4 modułów rozszerzajacych 1083/17).\n- Pojedynczy moduł rozszerzajacy 1083/17 obsługuje do 16 przycisków.\n- Programowanie modułu za pomocą dip-switchy.\n- Możliwość programowania panela nawet przy braku zasilania.\n- Czas na podniesienie słuchawki: 60 sekund.\n- Programowany gwarantowany czas rozmowy (do 70 sekund).\n- Maks. czas rozmowy: 10 minut.\n- Potwierdzenie dźwiękowe wprowadzenie wywołania oraz zakończenia rozmowy.\n- Sygnalizacja dźwiękowa stanu zajętości.\n- Regulacja czasu otwarcia elektrozaczepu (od 1 do 90 sekund).\n- Niezależne wyjście bezpotencjałowe do sterowania napędem bramowym.\n- Dwa tryby sterowania elektrozaczepem: Zawsze i Selektywny.\n- Przycisk lokalnego wyjścia.\n- Obsługa kontaktronu.\n- Regulacja głośnika panelu oraz czułości mikrofonu.\n- 1 wejście do podłączenia modułu kamery 1748/83.\n- Wyjście ILL zasilające do podświetlenia etykiet z nazwiskami (panel może zasilić podświetlenie do max 32 przycisków, większa ich ilość wymaga dodatkowego transformatora 9000/230).\n• Seria Panelu Sinthesi / Sinthesi S2\n• Ilość użytkowników jeden, dwóch\n• Ilość przycisków 2 lub 1 z nakładką 1748/107\n• Zasilanie elektrozaczepu 22-24V 240mA\n• Parametry przekaźnika max 30V/3,5A\n• Materiał anodyzowane aluminium\n• Wymiar 90 x 90 x 45mm (dł. x szer. x gł.)\n• Pobór prądu 45 - 250mA\nNazwa produktu: Panel bramofonowy Sinthesi S2 1083/74 systemu 2Voice URMET\nKod produktu: D3-6131\nInstrukcja: Panel bramofonowy Sinthesi S2 1083/74 systemu 2Voice URMET


MAP ujawnia ile węgla zaimportowały spółki Skarbu Państwa w pierwszym kwartale 2020 r. - Serwis informacyjny\nSTRONA GŁÓWNA » SERWIS INFORMACYJNY CIRE 24 » MAP ujawnia ile węgla zaimportowały spółki Skarbu Państwa w pierwszym kwartale 2020 r.\nSpółki Skarbu Państwa w pierwszym kwartale zaimportowały 224,17 tys. ton węgla energetycznego i 450,98 tys. ton koksowego - poinformował wicepremier, minister aktywów państwowych Jacek Sasin w odpowiedzi na interpelację poselską.\n"Według danych przekazywanych w ramach badań statystycznych statystyki publicznej w okresie styczeń-marzec 2020 r. spółki Skarbu Państwa zaimportowały 224.173 tony węgla energetycznego oraz 450.983 tony węgla koksowego" - napisano.\n"Powyższy import był niższy w porównaniu do analogicznego okresu ubiegłego roku o 1.088.051 ton" - dodano.


Baumgarten: wznowiono przesył gazu po awarii | Energetyka24\nEnergetyka24 13.12.2017 12:17\nPo wtorkowej awarii stacji przesyłowej gazu ziemnego w Baumgarten, na wschodzie Austrii, o północy zdołano wznowić przesył gazu do zaopatrywanych państw sąsiednich i zapewnić dostawy dla kraju - poinformował operator hubu, firma Gas Connect Austria.\nPrzesył błękitnego paliwa przywrócono po kontroli straży pożarnej i służb śledczych oraz po próbach technicznych. Uszkodzony element instalacji udało się wyizolować - przekazano w oświadczeniu, cytowanym na stronie internetowej austriackiego radia ORF.\n"Dokładna przyczyna wypadku nie jest jeszcze znana i stanowi przedmiot wewnętrznego dochodzenia oraz śledztwa policji" - dodano. Służby austriackie podały w środę, że nie podejrzewa się, by był to akt terroryzmu.\nWznowione dostawy kierowane są do Włoch, Niemiec i na Węgry. Włochy najbardziej ucierpiały na skutek awarii; w kraju tym przez pewien czas we wtorek obowiązywał stan nadzwyczajny ogłoszony przez tamtejszego operatora sieci gazowej Snam, który uruchomił też odpowiednie plany awaryjne.\nWedług straży pożarnej na stacji przesyłowej w Baumgarten wybuchł znajdujący się na wolnym powietrzu przewód gazowy; spowodowany przez eksplozję ogień objął sześć obiektów stacji, wskutek wysokiej temperatury uległy nadtopieniu nadwozia zaparkowanych w pobliżu samochodów. Incydent wymusił czasowe kontrolowane wyłączenie całej stacji.\nW pożarze zginęła jedna osoba, a ok. 20 zostało rannych, w tym jedna ciężko. Według austriackiego dziennika "Kleine Zeitung" w przypadku ofiary śmiertelnej chodzi o 32-letniego pracownika austriackiego Urzędu Dozoru Technicznego (TUeV), który przeprowadzał inspekcje znajdujących się na terenie stacji instalacji.\nStacja w Baumgarten, w graniczącej ze Słowacją gminie Weiden an der March w kraju związkowym Dolna Austria, jest największym austriackim terminalem importowym gazu ziemnego i węzłowym punktem europejskiej sieci gazociągów. Przez stację przesyłanych jest ponad 40 mld metrów sześciennych gazu rocznie, w tym jedna trzecia rosyjskiego gazu dla Europy Zachodniej.\nZobacz także: Wybuch stacji przesyłowej w Baumgarten


Wyposażenie biura – Blog Groszkowej\nPosiadając firmę, trzeba pomyśleć o podstawowym wyposażeniu biura. Składają się na nie zarówno bardzo ważne urządzenia biurowe, jak i równie istotne artykuły papiernicze. Wśród niezbędnych elektronicznych urządzeń można wymienić drukarkę oraz kserokopiarkę. To dzięki nim powstaje cała dokumentacja papierowa.\nBy wszystko mogło prężnie działać, trzeba zaopatrzyć się także w papier ksero oraz dobrej jakości tusze do drukarki. Najlepiej jednak rozglądnąć się za zamiennikami. Tusze do drogich i porządnych drukarek kosztują duże pieniądze. Zamienniki są dużo lepszym rozwiązaniem, gdyż często są dużo tańsze i posiadają podobną jakość. Poza kupnem urządzeń biurowych trzeba zaopatrzyć się także w artykuły piśmiennicze, takie jak długopisy, zszywacze, dziurkacze, taśmy, zakreślacze i mazaki. Pomocne okażą się także segregatory, które pozwolą na posegregowanie dokumentów.\nWyposażenie biura – gdzie i za ile kupić?\nCena artykułów i urządzeń waha się w zależności od miejsca, w którym zostaną kupione. Najbardziej opłaca się kupować artykuły w hurtowniach, gdyż są znacznie tańsze i w o wiele większych ilościach. W drugiej kolejności warto szukać w internecie, gdyż często znajdują się tam okazje i zniżki dla firm. Artykuły biurowe można także kupować w sklepach stacjonarnych oraz dużych marketach. Wyposażenie biura wcale nie kosztuje zbyt wiele, zwłaszcza kupując w hurtowych ilościach.\nKorzyści z kompletnego wyposażenia biura\nWyposażenie biura powstaje, kompletując cały zestaw, który może znacznie usprawnić pracę w biurze, uniknąć żmudnego poszukiwania zaginionych kartek, a także przyspieszyć drukowanie i kopiowanie.


Troleje – symulator poślizgu - Rollover simulator\nSymulator poślizgu nadsterownego (zwane także trolejami) to specjalnie zaprojektowane urządzenia montowane na tylną oś pojazdów przednionapędowych, dzięki którym zwiększamy świadomość kierowcy, jak trudno jest opanować poślizg nadsterowny (poślizg osi tylnej), prawidłowo operować kierownicą oraz wyczuwać reakcję samochodu na operowanie pedałem hamulca oraz przyśpieszenia.\nNauka na trolejach ma przede wszystkim inspirować kierowców do spokojniejszej i bezpieczniejszej jazdy. Już niewielki wzrost prędkości o 3 km/h powoduje trudności z opanowanie samochodu. Dlatego najbezpieczniej zmniejszyć prędkość, żeby nigdy nie doprowadzić do poślizgu w ruchu ulicznym – takie wnioski powinny wypływać z treningu na trolejach.\nTroleje to również świetna zabawa, możliwość organizowania pokazów oraz atrakcji dla gości podczas wszelakich imprez, czy eventów.\nMontowane do piasty samochodu za pomocą śrub lub nakrętek. Posiadają unikalne rozwiązanie dzięki któremu są one uniwersalne i pasują do większości samochodów, oznacza to, że można zakupić troleje i nie martwić się, że w przypadku zmiany samochodu będzie trzeba zamówić inny komplet. Troleje klasyczne są zalecane do ośrodków z dużą intensywnością szkoleń, dla których najważniejsza jest wytrzymałość urządzenia.\nCzas montażu trolei ok. 8 – 10 minut.\nMontowane do koła samochodu bez jego demontażu za pomocą specjalnego pasa. Posiadają zaletę 100% uniwersalności, pasują do każdego przednionapędowego samochodu. Troleje najazdowe są polecane dla ośrodków ceniących bardzo szybki montaż i pełną uniwersalność, jednocześnie mają one większe wymagania co do nawierzchni niż troleje klasyczne. Jazda na trolejach najazdowych jest łatwiejsza do opanowania dla kursanta, niż na trolejach klasycznych. Czas montażu trolei ok. 3 – 5 minut.\nnauka opanowywani nadsterowności pojazdu\nwpływ prędkości na możliwość opanowania poślizgu\nwpływ prawidłowej pozycji za kierownicą na opanowanie samochodu\nnauka prawidłowego operowania kierownicą\nnauka płynnej jazdy\nwpływ dodawania gazu i hamulca na reakcję samochodu\njak nie doprowadzać do poślizgu\nporadzę sobie przy każdej prędkości z jazdą w poślizgu\nmam w samochodzie systemy, które ochronią mnie przed poślizgiem\nzłe operowanie kierownicą\nzła pozycja za kierownicą\nprzecież 10 km/h więcej to niewiele\nsymulacja poślizgu nadsterownego\nćwiczenie prawidłowego operowania kierownicą\nćwiczenie prawidłowych odruchów na kierownicy podczas pojawienia się poślizgu\nwyczucie zmieniającej się masy samochodu przy dodaniu i odjęciu gazu\nSymulacja na: kursancie\nCzas pokazu: 15-20 min Ilość trenerów: 1\n-symulatorem decyzyjnego czasu reakcji\nMiejsce: min. 15mx60m\nWymagany samochód przednionapędowy\n– stabilna i bezpieczna konstrukcja stalowa\n– różne rodzaje ogumienia w zależności od intensywności szkoleń oraz nawierzchni\n– uniwersalne mocowanie trolei przykręcanych do piasty\n– europejski certyfikat CE\n– troleje klasyczne montowane zamiast kół tylnych samochodu\n– troleje najazdowe zamontowane pod tylne koła samochodu