Cmentarz Montparnasse - Page 3\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pon Cze 26, 2017 12:14 am\nBrama zamajaczyła przed Enzo dosłownie w tym samym momencie, w którym po jego lewej stronie dało się słyszeć niemieckie głosy. Odgłosy ciężkich kroków gwałtownie przerwały ciszę, zbliżając się nieubłaganie ku Francuzowi, ale w takiej sytuacji próba dotarcia do bramy mogła się okazać zbyt ryzykowna. Wyjście stanowiła kryjówka za posągiem anioła – znajdującym się zaraz obok Fenouila - bądź próba ukrycia się w bocznej alejce, choć i ona niosła ze sobą ryzyko dostrzeżenia przez okupantów. Cokolwiek planował Enzo, musiał działać szybko, bo Niemcy mogli lada chwila zjawić się w polu widzenia.\nLisbeth oraz dwaj okupanci niosący Claudię Kastner znajdowali się już niedaleko kaplicy, gdy nagle spostrzegli, że w ich stronę biegł kolejny Niemiec. W oczy rzucała się jego zakrwawiona twarz i opuchnięty nos, a także wściekłość, która zdawała się być niemal namacalna. Na widok całej czwórki zatrzymał się gwałtownie, zatrzymując na moment spojrzenie na nieprzytomnej Claudii.\n- Francuz! – warknął niezbyt składnie. - Ośmielił się podnieść na mnie rękę. Uciekł gdzieś w tamtą stronę!\nWykonał chaotyczny gest w stronę rzędów nagrobków rozciągających się gdzieś za jego plecami.\n- Musimy odnieść Frau Kastner do kaplicy – odpowiedział cierpko jeden z mężczyzn. - Zaraz do ciebie dołączymy.\nTamten burknął coś niecierpliwie pod nosem, po czym zawrócił i zagłębił się w gąszczu nagrobków. Tymczasem Lisbeth i dwaj okupanci dotarli już do kaplicy, gdzie wdowę położono ostrożnie na jednej z ławek.\n- Ceremonia powinna się zaraz skończyć – rzucił ten sam mężczyzna. - Ale proszę na siebie uważać.\nTo mówiąc, dał znak swojemu towarzyszowi i obydwoje wyszli z kaplicy, zamykając wcześniej drzwi. W pomieszczeniu zapadła cisza, przerwana tylko na moment przez słaby głos Claudii Kastner, która wyszeptała coś, po czym zaraz znów umilkła. Jeśli Lisbeth zdecydowałaby się poszukać wody, by zwilżyć czoło Claudii, znalazłaby ją jedynie w wazonach z kwiatami, które dość nieskutecznie próbowały ukryć smród rozkładu.\nObok grobu Kastnera wszystko wróciło do względnej normy – z tyłu kończono właśnie przeszukiwania, choć przejęci niepokojem Francuzi woleli nie ruszać się ze swoich miejsc bez wyraźnego polecenia, a z przodu, gdzie zgromadzili się okupanci, twarze żałobników jak na zawołanie przybrały poważne, zasmucone wyrazy. Tylko Kriminaldirektor z zaciętą miną wpatrywał się w nagrobek Kastnera, od czasu do czasu rzucając Léonardowi uważne spojrzenie. Dalsza część ceremonii przebiegła bez przeszkód, ale gdy Mâron cofnął się, by zrobić miejsce dla przemawiających, Kriminaldirektor zatrzymał jakiegoś mężczyznę, który właśnie zmierzał ku grobowi. Był to wyraźny sygnał, że nikt nie miał dziś przemawiać.\nPo kilku chwilach konsternacji z tłumu wystąpili mężczyźni, którym powierzono zasypanie trumny, do czego przystąpili, wypełniając grób ziemią tak szybko, jakby usiłowali ukryć popełnioną właśnie zbrodnię. Było jasne, że uroczystość – w wielkim pośpiechu – dobiegała właśnie końca.\nGestapowcy jeszcze raz posłusznie wykonali polecenia Larsa, udając się w odpowiednie strony, a tymczasem Reifenstein z każdym krokiem coraz bardziej oddalał się od grobu Kastnera. Odgłosy ceremonii i przeszukiwań stopniowo milkły, ustępując głuchej ciszy i żarowi lejącemu się z nieba. Tutaj drzewa rosły w o wiele większych odstępach, przez co słońce niemalże ze złośliwością świeciło Larsowi w oczy, nieomal go oślepiając.\nLars, szukając Żydówki, rzucasz kością k6:\n1, 2, 3 – po kilkudziesięciu metrach dostrzegasz poszukiwaną dziewczynę – akurat w momencie, kiedy ta podnosi się z klęczek, rzucając przez ramię ostrożne spojrzenie. Dzieli Cię od niej około dwudziestu metrów, ale mimo to dostrzegasz jaskrawo żółtą farbę na rękawach dziewczyny. Niewysoka i dość szczupła, na Twój widok zaczyna uciekać pomiędzy nagrobkami, zwinnie przeskakując pomiędzy nimi, kryjąc się za płytami i co chwila znikając Ci z oczu.\n4, 5, 6 – od grobu Kastnera dzieli Cię już kilkadziesiąt metrów, ale wciąż ani nie słyszysz, ani nie widzisz poszukiwanej dziewczyny. Zdaje się że wokoło – z wyjątkiem Ciebie – nie ma żywej duszy (co w zasadzie jest prawdą), jednak w pewnym momencie po prawej stronie, około pięciu metrów dalej, pomiędzy nagrobkami zauważasz czubek czyjejś głowy. Żydówka najwidoczniej zdążyła przemieścić się bliżej bramy, przemykając za nagrobkami, ale nie wiedząc, że od strony alei, którą kroczysz, jest niefortunnie widoczna. Dziewczyna przycupnęła właśni za szeroką płytą nagrobną, odwrócona do Ciebie plecami, a wszystko wskazuje na to, że nie zdaje sobie sprawy z Twojej obecności\nFrancuzka kręciła uparcie głową, zanosząc się spazmatycznym, zbolałym płaczem i najwidoczniej wciąż nie będąc w stanie wydobyć z siebie słowa. W jej szeroko otwartych oczach malowała się mieszanka szoku i strachu, z jaką spoglądała na broń należącą do Madeline – nie było wątpliwości, że widziała pistolet po raz pierwszy, ale dla Niemca, który zadał jej cios, wcale nie było to takie jasne. Nie minęła dłuższa chwila, a podniósł z ziemi pistolet, po czym dał znak dwóm innym okupantom, którzy, skończywszy swoje przeszukiwania, przypatrywali się całej scenie.\n- Zabierzcie ją – polecił im, a tamci dźwignęli kobietę z ziemi i zaraz zniknęli w jednej z bocznych, wąskich alejek.\nNastępnie Niemiec zwrócił się w stronę Madeline, rzucając jej kolejne ostrzegawcze spojrzenie. Gwałtownym ruchem wyrwał Irving torebkę i wysypał zawartość na ziemię, w drugiej ręce trzymając wymierzony w nią pistolet. Choć sukienka Madeline nie miała kieszeni, w których kobieta mogłaby cokolwiek ukryć, wzrok Niemca i tak przesunął się niemal lubieżnie po jej ciele.\nNie znalazłszy niczego podejrzanego, okupant cisnął torebkę o ziemię i odszedł ku alejce, do której zaciągnięto Francuzkę. Madeline była więc wolna, choć nie wyglądało na to, by miała jakąkolwiek szansę na odzyskanie pistoletu. Mimo to mogła spostrzec, że pomiędzy rzeczami Francuzki, które spoczywały na ziemi w pewnym oddaleniu od rzeczy Madeline, znajdowały się nieco pomięte dokumenty. Bez wątpienia zawierały one dane o zatrudnieniu w One Two Two, a po drobnych korektach mogłyby okazać się wyjątkowo przydatne, choć próba przywłaszczenia ich sobie wiązała się z pewnym ryzykiem.\nMadeline - chowając swoje rzeczy do torebki, możesz spróbować sięgnąć po dokumenty. Jeśli się na to zdecydujesz, rzucasz kością k6:\n1, 2, 3 - bez przeszkód udaje Ci się pochwycić dokumenty (ausweis i dowód tożsamości) i schować je do swojej torebki.\n4, 5, 6 - kiedy sięgasz po dokumenty, pada na Ciebie cień tego samego Niemca, który Cię przeszukiwał, a ten brutalnie trąca butem Twoją dłoń.\nNa widok pliku kartek w dłoni Jannego robotnik pobladł jeszcze bardziej i zacisnął wargi, a jego towarzysz zaklął szpetnie. Pierwszy mężczyzna nie miał jednak szansy, by zrobić cokolwiek więcej, bo już w następnej chwili klęczał na ziemi, jęcząc z bólu i drżącą dłonią sięgając ku twarzy. Splunął krwią i ukruszonymi zębami, brudząc Jannemu buty, po czym rzucił mu nienawistne spojrzenie; najwidoczniej na moment wyzbył się strachu. Tymczasem drugi mężczyzna posłusznie ukląkł na ziemi, wciąż klnąc pod nosem, ale nie mając odwagi na nic więcej. Gdyby Janne zdecydował się go przeszukać, w jego kieszeniach znalazłby tylko wyświechtany portfel z dokumentami i kilka gwoździ – jeszcze raz robotnik okazał większy rozsądek niż jego kolega, nie nosząc ze sobą czegoś, co mogłoby go pogrążyć.\nWokoło okupanci stopniowo kończyli przeszukiwania; wyglądało też na to, że z przodu dobiegała końca ceremonia. Wzrok stojących najbliżej ludzi skupił się na robotnikach i Finie, a w pewnym momencie Janne mógł spostrzec, że znalazł się przy nim ten sam młody Niemiec, który polecił mu przeszukiwać Francuzów. Na jego przystojnej, nieco pogardliwej twarzy malowało się zadowolenie, a kiedy spostrzegł pomięte kartki w dłoni Jannego, przyjrzał im się z ciekawością.\n- Co my tu mamy? – zapytał, bezceremonialnie wyszarpując je Finowi. Przez kilka sekund lustrował wzrokiem tekst, a jego jasne brwi uniosły się wysoko. Rzucił szybkie spojrzenie i Jannemu, i robotnikowi. - Komuch! Tego nam jeszcze brakowało – stwierdził beztrosko, choć jego następne słowa wcale tak nie brzmiały. - Sprzątnij go od razu. Niech nie myślą, że byliśmy tacy delikatni przy przeszukiwaniach.\nMożna było wyczuć, że dla mężczyzny cała sytuacja stanowiła wręcz zabawę. Tymczasem drugi robotnik najwidoczniej zrozumiał ogólny wydźwięk słów Niemca, bo z pewnym błaganiem spojrzał w stronę Jannego.\n- On ma żonę i sześcioro dzieci – wyrzucił z siebie łamanym niemieckim. - Proszę.\nNa odpis macie 96h. Kolejny post Mistrza Gry pojawi się wieczorem.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pon Cze 26, 2017 1:12 am\nMadeline nie chciała za bardzo kusić losu mówiąc, iż wszystko układało się nadzwyczaj dobrze, mając świadomość, iż czasem wystarczyła zaledwie krótka sekunda, aby sytuacja obróciła się na jej niekorzyść. Mimo wszystko miała świadomość tego, że póki co miała nadzwyczajne szczęście, jak dotąd nie doświadczywszy większych nieprzyjemności ze strony przeszukujących tłum Niemców. Nie ważne było, jakim kosztem – już za chwilę dziewczyna, która doświadczała bólu i ponosiła karę tak naprawdę za niewinność, wbrew swojej woli znajdując się na miejscu Madeline, miała odsunąć się w tył jej umysłu i pozostać jedynie niewyraźnym widmem, które od czasu do czasu będzie dawać o sobie znać, przypominając, iż teraz bardziej niż kiedykolwiek wcześniej kobieta nie była w Paryżu na tyle bezpieczna, jak wcześniej mogło jej się wydawać. Być może Irving powinna przejąć się tym o wiele bardziej, jednak w rzeczywistości część jej cieszyła się z niecodziennego zwrotu akcji, z tego, iż kobieta poznała jej twarz oraz możliwości, w jakie mogła tą wiedzę wykorzystać. Oczywiście nie przypuszczała, aby w rzeczywistości wyciągnęła ona jakieś głębsze wnioski. Oceniwszy ją dość szybko przy pierwszym poznaniu Madeline doszła do wniosku, iż nie należała ona do osób najbardziej inteligentnych, w szczególności przez wgląd na fakt, jak łatwo dała się omamić, co dla samej Irving stanowiło prawdziwą zagadkę i niemałe zaskoczenie, niespecjalnie przystojnemu Niemcowi. Przypominając sobie widniejące w gazetach zdjęcia Kastnera kobieta nie była pewna, co właściwie biedna dziewczyna mogła w nim ujrzeć, bo nie spodziewała się, aby olśnił ją specjalnie bogatym wnętrzem. Z drugiej jednak strony, jeśli ta byłaby fanką ludzkiej anatomii (co wydawało się raczej mało podobne, aczkolwiek Irving nie mogła powstrzymać się przed odrobinę niezbyt dobrego humoru, który zapewnie śmieszył tylko i wyłącznie ją samą) Erik z pewnością miałby się czym pochwalić, choć przecież nie byłoby to nic nadzwyczajnego i wyjątkowego, biorąc pod uwagę i ludzkie organy zazwyczaj nie różniły się od siebie w dużym stopniu, poza ich stanem zdrowia. Co, u samego Kastnera, nie mogło być cechą dominującą, gdyż najwyraźniej, według podanych do informacji publicznej ogłoszeniom, to właśnie zdrowie, a raczej jego brak, stało się przyczyną śmierci mężczyzny. Zakładając oczywiście, że ktoś nie próbował czegoś ukryć, tłumacząc nagłą śmierć ciężką chorobą.\nO dziwo, przez ostatnie chwile Madeline była tak bardzo skupiona na samej sobie oraz na tym, co działo się w jej najbliższym otoczeniu, iż na moment zupełnie zapomniała o tym, dlaczego właściwie się tam znalazła. Sprawa śmierci Kastnera na pierwszy rzut oka, dla potencjalnego paryżanina przeglądającego poranne gazety znudzonym wzrokiem i nie przykładając już większej wagi do wydarzeń toczących się w jego mieście, zapewnie nie wydawała się specjalnie podejrzana, jednak Irving bywała wystarczająco znudzona, aby w każdym wypadku doszukiwać się drugiego dna. Zrobiła więc w pamięci krótką notatkę na temat tego, aby przyjrzeć się mężczyźnie, jego życiu, pracy i rodzinie odrobinę dokładniej, gdy już wróci do domu i pierwsze emocje związane z całą uroczystością w końcu opadną.\nW tej chwili skupiała się jednak na nieszczęsnej dziewczynie, której płacz i zawodzenie zaczynały powoli doprowadzać ją do szału. Marzyła tylko o tym, aby ta w końcu się zamknęła, nie dlatego, iż wydawane przez nią odgłosy sprowadzały na Madeline wyrzuty sumienia (jej słownik generalnie nie znał tego pojęcia), jednak dlatego, że były najzwyczajniej nie do zniesienia. Po części więc ucieszyła się w duchu, gdy mężczyzna wydał rozkaz zabrania jej z miejsca i po chwili kobieta, w towarzystwie dwójki niemieckich funkcjonariuszy, oddaliła się, ofiarowując chwilę względnej ciszy oraz spokoju. Irving powstrzymała pragnienie odetchnięcia z ulgą, uważnie przyglądając się poczynaniom stojącego nad nią Niemca, który nagle gwałtownym ruchem wyrwał jej torebkę, wyrzucając jej zawartość na ziemię. Niestety, tego popołudnia kobieta nie mogła mu zaoferować więcej rozrywki, zaciskając lekko usta, gdy zauważyła prześlizgujące się po jej ciele spojrzenie i wstrzymując się od posłania mu zdecydowanie niestosownego spojrzenia, którym kiedyś raczyła mężczyzn w barach i którym posługiwała się stosunkowo niedawno w piwiarni Le Dome. Zamiast tego starała się wyglądać na choć odrobinę przestraszoną, a przynajmniej wzruszoną tym, co się stało. Nie mogła powiedzieć, aby pozostawała w zupełności obojętna na kwestię podrzucenia broni, która teraz wydawała się przepaść na dobre, jednakże skłamałby, gdyby przyznała, że była przerażona. Do tego było jej jeszcze daleko, a nawet gdyby z jakiegoś powodu znalazła się w tym stanie w żadnym wypadku nie przyznałaby tego na głos, ani przed sobą, ani przed nikim innym.\nPo chwili mężczyzna, niezadowolony z efektów przeszukania sądząco sile, z którą rzucił torebką o ziemię, oddalił się, tymczasowo pozostawiając kobietę samą sobie. W rzeczywistości nie była przecież sama, wokoło wciąż krążyły niemieckie mundury przeplatające się ze zlęknionymi cywilami, jednak na krótką chwilę Madeline odnosiła wrażenie, iż nikt specjalnie nie skupia na niej swojej uwagi. Odczekała chwilę, wpatrując się w plecy oddalającego się Niemca, po czym przyklękła na ziemi, przyglądając się rozrzuconym po ziemi rzeczom. Dość szybko w jej oczy rzuciły się pozostawione na dokumenty, które musiały należeć do zabranej przez mężczyzn kobiety. Irving przygryzła lekko wargę, rozważając na moment możliwość, która pojawiła się przed nią niemalże na wyciągnięcie ręki, jednocześnie wzrokiem przebiegając najbliższe otoczenie. Nie chcąc wahać się ani chwili dłużej pochyliła się, prędkim ruchem zagarniając zarówno własności swoje, jak i nieznajomej, w tym starając się niezauważalnie pochwycić jej dokumenty, zamierzając następnie umieścić je we własnej torebce. Miała wielką nadzieję, iż nikt w tej próbnie nie postanowi jej przeszkodzić, biorąc pod uwagę jak przydatny mógłby być dla niej komplet dodatkowych dokumentów.\nThe member 'Madeline Irving' has done the following action : rzut kością\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pon Cze 26, 2017 10:18 am\nLawirowanie pomiędzy nagrobkami zdołało skupić jego uwagę na nieznanym, potencjalnie niebezpiecznym otoczeniu. Z początku Francuz czuł się niemalże niczym najeźdźca, który bez pytania postawił krok na ziemi mu nie przynależącej, burzącym tym samym spokój i świętość cmentarza. I to wszystko po co? Dla ciekawości, egoizmu, samolubstwa. Jak zwykle robił wszystko pod siebie, dla siebie i z myślą o sobie.\nPodążał wprosy, już miał skręcić za róg, już prawie, pozostałaby mu zaledwie płaska droga - proste kilkanaście metrów, gdy do jego uszu dotarł znajomy, szorstki akcent i kilka wypowiedzianych nim po niemiecku słów. To jakiś żart.\nEnzo przesunął wzrokiem po nagrobkach tworzących posępną scenerię. Ludzie się zbliżali, a on prędko zdał sobie sprawę, że nie dałby radę dobiec do bramy wyjściowej, zanim któryś z nieprzyjaciół nie poszatkuje go ołowiem. Zagłębił się więc w nieprzyjemną atmosferę, w cienie rzucane przez rzeźbę, wędrując niepewnie, chwiejnie otarł się bez intencji bokiem o skrzydło murowanego anioła, by zaraz całkowicie skryć się za mosiężnym posągiem. Trwał nieruchomy, starając się oddychać najciszej i najmniej. Jego oczy na moment pociemniały, a atmosfera jakby nabrała negatywu, potęgując uczucie niepokoju i wysuwając irytację na pierwszy plan. Gdy niemieckie głosy stały się głośniejsze, a tupot dużych, twardych butów wyraźniejszy, w umyśle Francuza pojawił się także ten najbardziej pierwotny, zwierzęcy strach, który gnieździł się gdzieś głęboko i o którym się nie pamiętało, bo w zwykłych okolicznościach trudno było doń dotrzeć.\nPrzylegając plecami do anielskiego posągu, Enzo przygryzł wargę, która wyglądała na poddaną większej ilości bodźców zewnętrznych niż całe jego ciało. Wypuścił ją jednak czym prędzej, starając się skoncentrować na pozostaniu niezauważonym, choć owa koncentracja uciekała na boki z niezrozumiałych powodów.\nDopiero głośne, wypowiedziane z żelaznym akcentem zdanie sprowadziło go na ziemie, silnie wyrywając z garbatych palców wspomnień, które poczęły już ściekać po jego gardle. Starał się oddychać przez nos, jednak nawet to było czynnością utrudnioną, choć nie niemożliwą. Użyczył sobie chwili na uspokojenie, nie chcąc zareagować na nic zbyt gwałtownie, bo choć by się do tego nie przyznał - nie był w stanie przewidzieć możliwych konsekwencji. Jak wielu Niemców szło w jego stronę? Dwóch, trzech, pięciu? Francuz mimowolnie zacisnął jedną rękę na kieszeni, w której trzymał ów słynny sztylet, który na razie wykazał swoją przydatność tylko w jednej dziedzinie (z resztą do czego jeszcze miałby nadawać się sztylet? Jasne, nie zaszkodzi, jeżeli da się nim rozsmarować serek na bułce, ale wszyscy wiedzą, że nie takie jest jego główne zastosowanie). Nie poruszając głową, Enzo rozejrzał się dookoła, próbując zlokalizować kogokolwiek, kto byłby w zasięgu wzroku. Czy konwój nadal stał przy grobie Kastnera? I gdzie do cholery był Maurice? Fenouil w ostatniej chwili powstrzymał się od cichego westchnięcia. Nie podobała mu się wizja ukrywania się, jednak z niechęcią stwierdził, że jego szanse w starciu z przeciwnikiem były aktualnie niewielkie, ująwszy to najdelikatniej.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Czw Cze 29, 2017 4:19 pm\nSłońce prażyło bez godności, z tanim sentymentalizmem unosząc się ponad coraz mniej licznymi wierzchołkami drzew i odległym obrazem paryskich budynków. Żadnej chwały, żadnych skomplikowanych sztuczek ze światłem, jedynie nieznośny upał i czyste, konwencjonalne piękno nagle cichego cmentarza, który bardziej przypominał widokówkę niż prawdziwe miejsce wiecznego spoczynku. Jasne, kłujące jak igiełki promienie wbijały się w czarny materiał munduru, napełniając płuca żywym ogniem – każdy oddech wiązał się z niemą sekwencją uciążliwości, która wyrywała się na świat przy akompaniamencie świszczącej salwy uwalnianego z płuc powietrza. Siekąca z nieba jasność drażniła tęczówki, zmuszając dłoń do przysłonięcia oczu, co i tak nie zdało się na wiele: cały świat płonął od słonecznego światła.\nLars jeszcze przed momentem odliczał kroki, które coraz bardziej oddalały go od miejsca, w którym w końcu spoczął Erik Kastner. Z trudem wywalczony pochówek wydawał się teraz odległym wspomnieniem z zupełnie innego, obcego życia, zamglonym déjà vu należącym do kogoś innego. Bark, wciąż narażony na echo ciężaru trumny, w końcu odnalazł odprężenie, rozluźniając napięte mięśnie, a jasny płomyk wściekłości, tak zachłannie spopielający zdrowy rozsądek, osłabł pod wpływem chłodnego rachunku prawdopodobieństwa. Według słów Kriminaldirektora, ukrywająca się żydówka w każdej chwili mogła zamigotać pomiędzy nadszarpniętymi zębem czasu nagrobkami – ta świadomość jedynie nasiliła starania Reifensteina, który pragnął dostrzec cokolwiek, choćby najmniejszy ślad bytności dziewczyny, namacalny dowód pozwalający obciążyć (jak gdyby już nie zostali obarczeni odpowiedzialnością) podludzi winą za dzisiejsze wydarzenia.\nNie należał do typu ludzi, którzy puszczają takie rzeczy płazem. Nie wierzył w wyrozumiałość, odpuszczenie grzechów i zaślepiony altruizm – pokładał za to ufność w doczesnej pokucie za popełnione grzechy.\nI byłby barbarzyńcą, gdyby odmówił tego przywileju ukrywającej się żydówce.\nParny i gorący dzień wplatał się pomiędzy zakurzone nagrobki i przygniatał swym ciężarem trawniki, krzewy oraz nieroztropnych ludzi, którzy postanowili opuścić chłodne zacisza własnych mieszkań. Lars był pewien, że dziś każda próba zroszenia spragnionej trawy kończyła się druzgoczącym fiaskiem: woda najpewniej wyparowywała, nie zdążywszy nawet dotknąć ziemi. W podobnych warunkach trudno o zachowanie jasności umysłu i jeszcze trudniej o nieruchome wyczekiwanie w pełnej napięcia ciszy – to właśnie świadomość ciężaru, jaki w jednakowej mierze musiał znosić zarówno gestapowiec, jak i ukrywająca się dziewczyna, wywołała na ustach Larsa słaby cień uśmiechu. Przez moment panował między nimi klarowny podział ról na zwierzynę łowną oraz myśliwego i choć miejsce obławy odbiegało od konwencjonalnej scenerii, jej założenia od tysięcy lat pozostawały niezmienne, oscylując wokół prostego równania.\nPoluj bądź zostań upolowany.\nSądząc po dłoni Reifensteina, która spoczęła na odbezpieczonej kaburze z bronią, sam wybrał własną rolę.\nThe member 'Lars Reifenstein' has done the following action : rzut kością\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Czw Cze 29, 2017 11:34 pm\nNie mogło umknąć uwadze prałata, że władza najwyraźniej nie miała zamiaru dopuścić dzisiaj żadnego z żałobników do głosu, co jednak przyjął z należytą obojętnością - chociaż samemu uważał, że wskazane byłoby utrzymywanie pozorów, iż pogrzeb znów przebiega zgodnie z planem. Czy Kriminaldirektorowi zależało tylko na tym, by Kastner czym prędzej spoczął pod ziemią, by mogli zakończyć ten żałosny spektakl, czy może nie ufał swoim rodakom dosyć, by pozwolić im wypowiadać się samodzielnie, bez pomocy kartki podsuniętej przez posłusznego SS-mana? Tak czy inaczej, rodziło to pytania, których ksiądz nigdy nie ośmieliłby się wyrazić publicznie, chociaż czerpał przyjemność z myśli, jak mogłyby być, potencjalnie, niewygodne dla okupanta. Niefortunnie, mogło to również oznaczać, że ten, niezdolny do prowadzenia równie przebiegłej polemiki, odwołałby się do rozwiązań siłowych względem uciążliwego dyplomaty. Nie było zaś rozsądnym podejmować się gry, nie będąc przygotowanym na poniesienie konsekwencji porażki.\nPrałat odczekał zatem w milczeniu, aż mężczyźni zasypią grób, a następnie - rzuciwszy krótkie spojrzenie Kriminaldirektorowi, jakby próbując wyczytać, czy ten ma w zamyśle wtrącić się jeszcze - ozwał się do zgromadzonych:\n- Wszystkim, którzy uczestniczyli w ostatniej ziemskiej drodze naszego brata Erika Kastnera; którzy uczcili jego pamięć oraz służyli wsparciem i pomocą jego bliskim w tym trudnym czasie, w imieniu własnym i pogrążonej w żałobie rodziny, serdeczne podziękowanie i "Bóg zapłać". - Uniósłszy zaś dłoń, by nakreślić w powietrzu znak krzyża świętego, wypowiedział słowa błogosławieństwa: - Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus.\nOfiara spełniona. Jeśli tylko władze nie postanowią inaczej, Niemcy mogli wreszcie opuścić spieczone słońcem aleje cmentarza, by powrócić do swych okazałych paryskich apartamentów, tudzież udać na posiłek, bo i pora była po temu odpowiednia. A i myśli prałata coraz częściej dryfowały już w stronę rychłej perspektywy szklanki zimnej, orzeźwiającej wody z dużą ilością cytryny i mięty - za czym przepadał - i kawałka szarlotki, którą upiec przyobiecała mu siostra Marie. Zapowiadało się, że będzie to najlepszy moment tego wysoce niefortunnego dnia - tym bardziej, że zadbanie, by kapa - w jakimkolwiek stanie by nie była - powróciła do gmachu nuncjatury, a nagrobek został oczyszczony, miał zamiar pozostawić swemu włoskiemu asystentowi. A przed kolacją - chwała Bogu, nikt nie był umówiony, więc nie będzie musiał się jeszcze tłumaczyć ze zdarzeń na cmentarzu - pozwoli sobie jeszcze na krótką drzemkę...\nSkinąwszy na ministranta, skierował swe kroki w stronę uliczki prowadzącej do kaplicy, oczekując zastać tam Claudię Kastner w stanie, który umożliwi mu zamknięcie kwestii naszego drogiego brata Erika Kastnera. W każdym razie, na dzisiaj.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pią Cze 30, 2017 1:57 am\nSytuacja Enzo nie prezentowała się najlepiej – ukryty za kamiennym aniołem, z każdą chwilą coraz wyraźniej słyszał niemieckie głosy i nie ulegało wątpliwości, że okupanci nieświadomie zbliżali się do kryjówki Fenouila.\n- Obrzydliwe żydostwo. Całe szczęście, że Wolfmeyer chce je wytępić w przyszłym miesiącu – mógł usłyszeć Enzo, a gdyby zerknął przez szczelinę pomiędzy szatą anioła a jego skrzydłami, ujrzałby fragment niemieckiego munduru w alejce.\nKilka sekund później ten sam mundur mignął mu na ścieżce pomiędzy nagrobkami, która wiodła tuż obok figury anioła. Gdyby Niemiec zrobił jeszcze dwa kroki, na pewno spostrzegłby po swojej lewej stronie Fenouila, lecz w tym samym momencie odezwał się drugi głos:\nOkupant natychmiast wycofał się ze ścieżki, biegiem wracając do alejki, w której natychmiast rozbrzmiał oddalający się tupot ciężkich butów. Kimkolwiek był ten, za kim popędzili Niemcy, właśnie uratował Fenouilowi życie, a gdyby Enzo poczekał jeszcze moment, nie usłyszałby już niemieckich głosów - co nie oznaczało, że okupanci nie znajdowali się niedaleko. Mimo to droga do bramy była wolna i Francuz powinien był się pośpieszyć.\nDo przebywającej w kaplicy Lisebth nie docierały żadne dźwięki, które świadczyłyby o tym, że ceremonia pogrzebowa dobiegła końca. W pewnym momencie panienka von Liebenfels mogła jednak zauważyć, iż Claudia Kastner poruszyła się lekko na ławce, otwierając powoli oczy i z wysiłkiem skupiając nieco zamglone spojrzenie na Lisbeth.\n- Erik? Gdzie jest Erik – zapytała ochrypłym głosem, próbując się wyprostować, choć bez skutku; zaraz znów opadła na ławkę, oddychając płytko i drżącą dłonią sięgając ku brzuchowi. Mimo to zdawała się być całkiem przytomna.\nErik Kastner spoczął w grobie, ceremonia dobiegła końca, ale wciąż pozostawało kilka naglących spraw – a jedną z nich byli Francuzi, którym nadal nie pozwolono ruszyć się z miejsc. Kriminaldirektor przez moment spoglądał na nich z pewną konsternacją, ale zamieniwszy parę słów z innymi okupantami, zagłębił się w tłum, by znaleźć się bliżej paryżan.\n- Możecie wracać do swoich domów. Wyjście tylko od strony Boulevard Edgar Quinet – oświadczył, podnosząc głos, a jednocześnie dając okupantom znak, by ostrożnie, ale stanowczo skierowali Francuzów w stronę alejek biegnących ku odpowiedniej bramie.\nZmierzający do kaplicy Léonard mógł poczuć na sobie spojrzenie Kriminaldirektora, który – kiedy tylko złapał z nim kontakt wzrokowy – minimalnie skinął Mâronowi głową. Bez wątpienia nie był to zbyt wylewny gest, ale mimo wszystko świadczył o tym, że trzeźwe rozumowanie Léonarda spotkało się z przychylnością Kriminaldirektora. Mężczyzna szybko jednak skupił uwagę na czymś innym, polecając części okupantów, by pozostali przy grobie Kastnera, podczas gdy on sam również podążył ku kaplicy.\nDostrzegłszy Larsa, dziewczyna nie traciła ani chwili, klucząc pomiędzy nagrobkami, które stanowiły w tym momencie jedyną ochronę przed ewentualnym gradem kul. Im bardziej oddalała się od Reifensteina, tym szybciej Lars mógł zorientować się, że Żydówka nie podążała wcale tam, gdzie znajdowała się jedna z bram cmentarza, lecz stopniowo kierowała się na lewo. Być może zdawała sobie sprawę z tego, że Niemcy mogli zabezpieczyć wejścia, a być może w panice podjęła decyzję, by wydostać się z cmentarza w inny sposób.\nTak czy inaczej, jej zamiary prędko stały się jasne, kiedy w oddali zamajaczył mur, wysoki na około trzy metry. W tej części cmentarza Montparnasse nagrobki były rozsypujące się i naprawdę stare, podobnie jak uschłe drzewo, które rosło pomiędzy nimi, zaraz obok ogrodzenia. Jego konary nieznacznie sięgały poza mur, a kiedy tylko Żydówka znalazła się przy drzewie, natychmiast zaczęła się po nim wspinać.\nLars, jeśli chcesz strzelić, opisz to dokładnie w poście i rzuć kością k6. Możesz oddać dowolną liczbę strzałów.\n1, 2 – oddany strzał/strzały okazują się być celne; dziewczyna nie jest nawet w połowie wspinaczki na drzewo, kiedy ból okazuje się zbyt dotkliwy, po czym Żydówka traci siły, spadając na ziemię.\n3, 4 – kula/kule trafiają dziewczynę, gdy ta jest już wysoko na drzewie. Ból powoduje upadek - na tyle niefortunny, że Żydówka silnie uderza głową o płytę najbliższego nagrobka. Rozlega się złowieszcze chrupnięcie, które raczej nie wróży niczego dobrego.\n5, 6 – nie masz szczęścia: kula/kule mijają Żydówkę, a dziewczynie w ostatniej chwili udaje się przesunąć po konarze i zeskoczyć z niego, lądując po drugiej stronie muru.\nŻaden z okupantów nie dostrzegł, że w torebce Madeline znalazły się dokumenty zabranej Francuzki, choć w pewnym momencie Irving mogła napotkać zdziwiony wzrok jakiegoś młodego mężczyzny, najwidoczniej cywila, który stał nieopodal niej. Francuz zmarszczył lekko brwi, jakby nie był pewien, czy miał do czynienia ze zwykłym przypadkiem, czy zaplanowanym działaniem, lecz ostatecznie odwrócił wzrok, wbijając go obojętnie w ziemię.\nNa słowa Kriminaldirektora Francuzi wokół Madeline poruszyli się niespokojnie, po czym – kierowani przez Niemców – z pewnym wahaniem zaczęli podążać w wyznaczonym kierunku. Choćby bardzo tego chciała, Madeline nie mogła dostrzec wśród nich zabranej kobiety.\nKiedy Janne przeszukiwał drugiego robotnika, na twarzy mężczyzny widniała obojętność. Tymczasem na twarzy Niemca, który najwidoczniej liczył na pokazową egzekucję, odmalowało się niezadowolenie, gdy Janne oświadczył, że wykona ją poza bramami cmentarza. Już otwierał usta, żeby zaprotestować, lecz w ostatniej chwili machnął dłonią i mruknął pod nosem coś niezbyt przyjemnego, pozwalając Jannemu odejść. Śmiertelnie blady, trzymany na muszce robotnik podążył w kierunku, który wskazał mu Fin, ostrożnie stawiając kroki. Wokoło szybko zrobiło się cicho, a po pewnym czasie obydwoje dotarli do wiekowej, żelaznej bramy, która skrzypnęła żałośnie, kiedy ją przekroczyli. Mieli szczęście – wysłanej przez Kriminaldirektora grupy Niemców akurat nie było w pobliżu, choć niewykluczone, że mieli oni zjawić się tutaj już za moment.\nRobotnik, słysząc polecenie Jannego, by uderzył go w twarz, wytrzeszczył oczy i nie odezwał się ani słowem. Dopiero kolejne słowa Fina uświadomiły komuniście, że Janne naprawdę oferował mu ucieczkę, choć głęboki szok malujący się na jego obliczu sprawił, iż dopiero po chwili robotnik skinął niewyraźnie głową. Spojrzał niepewnie na Jannego, po czym wziął zamach i uderzył Fina pięścią prosto w nos, łamiąc go boleśnie. Już w następnej chwili puścił się biegiem w poprzek ulicy, a gdy znalazł się po drugiej stronie, natychmiast zniknął w wąskiej uliczce między kamienicami.\nWszystko to nie trwało dłużej niż kilka sekund. Zaraz później Janne mógł usłyszeć ciężkie kroki dobiegające z jednej z alejek i niemieckie głosy, a już w następnej chwili spomiędzy nagrobków wynurzyło się czterech Niemców, rzucając Finowi uważne spojrzenia spod zmarszczonych brwi.\n- Co tu się dzieje? – zapytał jeden z nich lodowatym głosem.\nNa odpis macie 96h. Kolejny post Mistrza Gry (podsumowujący) pojawi się wieczorem.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pon Lip 03, 2017 3:39 pm\nSzczęście sprzyjało Madeline bardziej, niż prawdopodobnie mogła to przypuszczać chwilę wcześniej, gdy Niemcy zarządzili przeszukanie zgromadzonych na cmentarzu Francuzów. Stopniowo napięcie, które się w niej wezbrało, zaczęło opadać, choć przecież potencjalne niebezpieczeństwo nie zostało jeszcze do końca zażegnane. Ktoś wciąż mógł ją przyłapać na próbie kradzieży dokumentów, jakieś czuje oczy w tłumie mogły przyuważyć, że podrzuciła dziewczynie swoją broń i w przyszłości sprowadzić na nią o wiele większe kłopoty.\nJakimś jednak cudem, gdy kobieta zbierała z ziemi własne rzeczy wraz z zauważonymi dokumentami należącymi do nieznajomej, z najbliższego otoczenia nie odezwał się żaden niemiecki głos, który miałby spróbować ją przed tym powstrzymać. Już chciała odetchnąć w duchu z ulgą, gdy jej wzrok padł na patrzącego w jej stronę młodego mężczyznę, wyglądającego na cywila, który przez chwilę przyglądał jej się z uwagą, marszcząc brwi, za chwilę jednak spuszczając głowę i wbijając swoje spojrzenie w ziemię. Madeline przyjrzała mu się uważnie, szybko jednak idąc w jego ślady i bez dalszego zastanowienia wpychając resztę zawartości torebki do środka. Zaczynała z powrotem odzyskiwać pełnię swojej pewności siebie, gdy docierało do niej, iż sytuacja powoli zaczynała się uspokajać. W tyle jej umysłu wciąż przebijał się obraz tamtej kobiety, którą skazała z pewnością na wiele nieprzyjemności, a może i cierpienia, jednak Irving zdołała wyciszyć dźwięki i była pewna, iż za jakiś czas to wspomnienie przestanie mieć dla niej jakiekolwiek znacznie. Oczywiście pod warunkiem, że jej poczynania nie odbiją się rykoszetem, uderzając w nią boleśnie wtedy, gdy najmniej będzie się tego spodziewać. Mimo wszystko miała jednak świadomość, że nigdy, szczególnie nie w czasie wojny, nie będzie w stanie przewidzieć konsekwencji swoich decyzji. Czasem rzeczy po prostu się działy i chociaż ona, jako osoba, która lubiła poczucie kontroli oraz pełnej władzy na sytuacją, nie lubiła tego przyznawać, nie zawsze mogła wszystko kontrolować. Nie miała w końcu wpływu na to, co zobaczą niepożądane w danym miejscu oczy kogoś, kogo nie powinno tam być i kogo jakimś cudem nie zauważyła, ani na to, co ta osoba zrobiłaby z daną informacją. Robiła wszystko, co mogła, najlepiej jak potrafiła, zachowując jak największą ostrożność (choć może akurat w tym przypadku nie do końca było to widać), jednak czasem los w jakiś sposób mógł płatać jej figle. Jej pewność siebie oraz wiara we własne możliwości sprawiały jednak, iż Madeline była przekonana, że w większości przypadków będzie w stanie wybrnąć z sytuacji, w której się znajdzie, tak jak podczas tego pogrzebu, gdy przez moment nic nie zapowiadało się na to, aby przeszukanie miało się skończyć dla niej pomyślnie. A jednak, w jakiś sposób, na tę chwilę, udało jej się wyjść z tego cało i kobieta nie zamierzała dłużej roztkliwiać się nad tym, co będzie potem ani nad kosztami, które ktoś inny musiał ponieść dla jej bezpieczeństwa.\nGdy po chwili ponad głowami zgromadzonych dotarł do niej głos, oświadczający, iż może już powoli udać się do domu, Irving podniosła się z ziemi na nogi, otrzepując odrobinę zakurzoną czarną sukienkę, starając się doprowadzić ją do jak najlepszego stanu. Następnie, zawieszając na ramieniu torebkę wypełnioną dodatkowym przedmiotem, który raczej nie powinien znaleźć się w jej posiadaniu, zaczęła zgodnie ze słowami mężczyzny kierować się w stronę odpowiedniego wyjścia, próbując wtopić się w tłum i nie zawracając sobie głowy rozglądaniem się za nieznajomą, której z pewnością i tak nie udałoby się jej już wypatrzyć.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pon Lip 03, 2017 5:27 pm\nDo ucieczki pchały ją raczej ponure przeczucia niż rozum – sekunda pomiędzy dostrzeżeniem zbliżającego się gestapowca a rzuceniem do biegu wystarczyła, aby ciało dziewczyny poddało się przerażonemu transowi, który sugerował jedno: wiej. Nie mogła być pewna, czy ruszający w ślad za nią mężczyzna nie strzelał: wiatr, strach i krew najpewniej dudniły zbyt głośno w uszach, zagłuszając wszystkie zewnętrzne bodźce. Biegła szybko, była daleko, a Reifenstein, prędko ruszający za dziewczyną i rozgryzający w ustach gorzkie ziarenka przekleństw, dość szybko pojął, że próba postrzelenia jej wiązałaby się z marnotrawstwem cennych naboi. Mógł być pewien, że nie trafi – przez ułamek sekundy, całkowicie wbrew samemu sobie, liczył się nawet z tym, że dziewczyna zdoła zbiec, choć kierunek, w którym podążała, jawnie przeczył wszelkim instynktom przetrwania. Nie biegła w stronę głównych bram, dość szczelnie obstawionych uzbrojonymi okupantami (naprawdę potrafiła myśleć aż tak logicznie?), lecz kluczyła pomiędzy kolejnymi nagrobkami, kierując się w stronę wysokiego muru. Jego nieruchoma, nadgryziona zębem czasu sylwetka zamajaczyła ponuro na horyzoncie, gdy Lars w końcu zdecydował się na wyciągnięcie broni z kabury – trafienie z kilkudziesięciu metrów kogoś, kto nielogicznie kluczy między pomnikami, wymagało daleko posuniętej pomocy losu. Albo peemu z cholernie pojemnym magazynkiem.\nW każdym razie czegoś, czego Reifenstein dziś nie posiadał.\nOstatni, prosty odcinek pokonywali w tym samym, szaleńczym tempie – zamiary żydówki nagle stały się banalną oczywistością, jak gdyby widok sędziwego drzewa stanowił odpowiedź na wszystkie pytania wszechświata. Gdy zaczęła się wspinać po jego konarze, Lars wciąż oddalony był o przynajmniej dziesięć metrów, co nie przeszkodziło mu w uniesieniu broni – spokojnym i precyzyjnym. Już nie biegł, ale chyba zakwalifikowałby się do reprezentacji Rzeszy w chodzie sportowym; poderwany do góry pistolet przez trzy, wyjątkowo długie sekundy śledził ruchy wspinającej się po drzewie dziewczyny, aż w końcu – wyraźnie zniecierpliwiony oczekiwaniem, na jakie go skazano – wypluł z lufy dwa pociski, jeden po drugim, wypełniając śmiertelną ciszę cmentarza głuchym, złowrogim echem wystrzałów.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pon Lip 03, 2017 7:07 pm\nSytuacja była wyjątkowo stresująca. Nie dość, że Niemcy niewątpliwie zmierzali w jego stronę to jak wiadomo, niemiecki sam w sobie był agresywny. I można być miłym, przyjaznym, zakochanym, można wyznać wtedy komuś ich liebe dich, a on pomyśli, że mu grozisz i cała historia miłosna umiera jeszcze nim się na dobre rozkręci. Aż sam się sobie dziwił jakim cudem zdołał nauczyć się tego twardego, żelaznego języka, tak całkowicie różniącego się od dźwięcznego i miękkiego niczym ser brie francuskiego. Nikomu nie mówił, że ilekroć brał do ręki słownik niemiecki albo jakąś niemiecką książkę, sam widok tych gęstych, czarnych, jakby z drutu kolczastego skręconych liter sprawiał, że jego umysł zamykał się jak małż.\nEnzo odchylił głowę delikatnie w bok, kątem oka zauważając niemiecki mundur, który trudno było pomylić z czymkolwiek innym. Miał szczęście - cholerne szczęście, biorąc pod uwagę, że stał tam, robiąc wcześniej za jednego z bezmyślnych, kretyńskich gapiów, przez chwilę znacznie dłuższą niżby wypadało potencjalnemu celowi nienawiści motłochu. Stał, nie mając pojęcia, że gdyby tylko choć jeden z nieprzyjaciół odwrócił się i nań spojrzał, stałby się kolejną atrakcją ku uciesze tłumu.\nWytępić w przyszłym miesiącu.\nSłowa te podziałały na niego jak wymierzony policzek. Przerwały trans, w jaki wprawiła go niecodzienna mieszanka wrażeń i ścisnęły żołądek w lodowatą, zbitą kulę. Francuz przywarł plecami do rzeźby, niespokojnym spojrzeniem przeczesując okolice. W głowie tłukła mu się myśl, że powinien uciekać, zniknąć stąd czym prędzej, a jednak instynkt okazał się nie mieć szans z dziwaczną siłą, jaka trzymała go w miejscu.\nJego odruchy przywróciło do porządku dopiero głośne zawołanie jednego z Niemców i tupot ciężkich butów, który zaczął oddalać się w przeciwną stronę. Dokąd pobiegli? Nie wiedział i nie był już także taki pewien czy miał ochotę sprawdzać. Powinien się stąd wydostać, odnaleźć Maurice'a, poinformować kogokolwiek o podsłyszanym skrawku rozmowy. Upewniając się, że nieznajomi oddalili się wystarczająco daleko, Fenouil wychylił wpierw głowę, potem resztę ciała, z niemałym zirytowaniem ponownie odgarniając z twarzy przydługie włosy. Droga do bramy była wolna, a on nie miał ochoty przedłużać tego wydarzenia choćby o kilka sekund dłużej; ruszył w stronę wyjścia z cmentarza.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Pon Lip 03, 2017 8:10 pm\nA jednak łaskawy los nie pozwolił mi się nudzić i zesłał delikatny powiew dramatu w postaci nadbiegającego w naszą stronę mundurowego ze złamanym nosem. Krew wyglądała malowniczo na szarym materiale, jednak najpewniej nie należała do wroga, co czyniło ten widok nieco hańbiącym. Powstrzymałam się od komentarza, pragnąc usłyszeć jak najwięcej i być może nawet zadziałać; przecież mężczyźni wciąż nieśli Claudię i byli w związku z tym niezwykle zajęci, a ja przecież byłam wolna, mogłam udać się w pościg za niewdzięcznym Francuzem, a na końcu wymierzyć mi sprawiedliwość!\nGłos jednego z moich pomocników sprowadził mnie na ziemię. Wyglądało na to, że nici z mojego ambitnego planu zostania bohaterką dnia; zaopiekowanie się zemdloną wdową przydzielono już na stałe do moich obowiązków, a gdy znaleźliśmy się w chłodnej kaplicy, mężczyźni wycofali się czym prędzej, każąc mi na siebie uważać. Cóż mogłoby mi się tu stać? Krzywe spojrzenie postaci z witrażu nie było chyba śmiercionośne?\nZ westchnieniem dałam za wygraną i skupiłam swoją uwagę na Claudii, powoli odzyskującej chyba przytomność. Nie rozumiałam jej cichego bełkotu, ale byłam pewna, że nie mówiła z sensem. Rozejrzała się, poszukując czegokolwiek, czym mogłabym jej ulżyć, a mój wzrok przyciągnęły wazony z kwiatami – trupi smród wciąż roznosił się w pomieszczeniu, dlatego z chęcią sięgnęłam po jeden z bukietów, by za chwilę zatopić w nim nos. Nie mogłam długo pozostać samolubna, dlatego z ociąganiem zanurzyłam dłoń w torebce, wyciągając z niej chusteczkę. Przybliżając się do Frau Kastner, zwilżyłam materiał w wodzie i delikatnie sięgnęłam nim do jej ust.\nPrzebywałyśmy w kompletnej ciszy, dlatego jej słowa, choć wypowiedziane słabym głosem, dotarły do mnie dość wyraźnie. Co powinnam jej odpowiedzieć? Na usta cisnęła mi się niezbyt miła, lecz szczera i prostolinijna odpowiedź. Postanowiłam jednak oszczędzić wdowie stresu, a już zwłaszcza, gdy ponownie zwróciłam uwagę na jej zaokrąglony brzuch. Przez jeden, krótki moment pożałowałam maleńkiej półsieroty, która się tam znajdowała…\n- Ceremonia dobiega końca – otrząsnęłam się szybko, zapewniając wdowę spokojnym tonem o tym, że jej trumna jej męża na pewno znalazła się już pod ziemią – Już niebawem będziesz w domu.\nPocieszanie jej nie miało teraz najmniejszego sensu.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Wto Lip 04, 2017 12:07 am\nSpotkawszy się z uprzejmym gestem Herr Kriminaldirektora, a odpowiedziawszy w ten sam sposób, wsparłszy się nawet czymś - by dobitniej ukazać swoje uznanie dla przezorności tego przedstawiciela dumnej aryjskiej rasy - na kształt delikatnego uśmiechu, prałat odnotował zaraz, by w niedalekiej przyszłości podpytać o niego parę zaprzyjaźnionych osób, których albo to krewni, albo bliscy znajomi w strukturach gestapo musieli znać go lepiej. Funkcjonariusze tej ponurej instytucji nie byli z reguły nazbyt wylewni w swoich kontaktach, przeto Mâron nie spodziewał się odkryć nazbyt wiele, jednakowoż w jego interesie było łapać każdą, choćby najmniejszą okazję, by wzmocnić swoją pozycję pośród paryskich elit. Dlań, wiedza była w równym stopniu orężem, co tarczą - i te zasłyszane w niemieckich salonach ploteczki, i wyznanie w mroku konfesjonału; i ostrożne, prowadzone szeptem debaty z dyplomatami innych neutralnych państw w zaciszu ich gabinetów; i niekończący się potok sprawozdań lokalnych biskupów, słów oburzenia wobec poczynań Rzeszy na obszarze okupowanej Francji; i lakoniczna korespondencja z bacznie obserwowanym przez Hitlera Watykanem. Wszystko to gromadził skrzętnie w swej pamięci, by dobyć w odpowiedniej chwili.\nA chociaż zdał, jak przypuszczał, dzisiejszy test na zaufanie okupantów - tym lepiej, że jeśli Reifenstein uciszy żydówkę, to nikt oprócz grupy docelowej nie dowie się o jego udziale - nadal pozostawały pewne niepokojące kwestie, które zaprzątały jego i tak już spracowany umysł. Miał przed sobą naglącą konieczność wypracowania takiej pozycji, w której będzie dostatecznie blisko Niemców, by utrzymywać swoją uprzywilejowaną pozycję w społeczeństwie, a jednocześnie na tyle daleko, by w dogodnej chwili móc się od nich odciąć, zachowując władzę - gdy tylko francuska flaga znów powiewać będzie na szczycie Wieży Eiffela. Przed samym sobą, przed politykami i hierarchami, mógł tworzyć sobie wsparcie w postaci wizji uciemiężonego ludu Francji, dla zapewnienia któremu protekcji zmuszony był zbratać się z tymi nazistowskimi mordercami, bluźniercami, heretykami, jednakowoż miał powody, by poddawać w wątpliwość, czy przemówi to do tych, którzy w swym zaślepieniu szumnie obwieszczą go zdrajcą - jakoby winą było, że, w przeciwieństwie do nich, troszczy się bardziej tym, jak będzie wyglądać oblicze całej Europy za dwadzieścia czy trzydzieści lat, niźli tym, czy jakaś nieistotna, podrzędna krawcowa z przedmieść Paryża ma co włożyć do garnka.\nW gruncie rzeczy, w równym stopniu nieistotna - o ile nie mogła w jakiś nieznany prałatowi sposób posłużyć do realizacji jego celów - była Claudia Kastner. Mimo wszystko, posłuszny zasadom gry, którą prowadził, przywołał na swoje oblicze wielce zatroskany wyraz twarzy i, przemierzywszy odległość dzielącą go jeszcze od kaplicy, wkroczył do wnętrza, by wyrazić swoją nadzieję, że kobieta czuje się już lepiej.\nTemat: Re: Cmentarz Montparnasse Wto Lip 04, 2017 2:36 am\nEnzo ponownie miał szczęście – nikt nie przeszkodził mu w dotarciu do bramy, choć gdzieś w oddali mógł słyszeć podniesione niemieckie głosy, a nawet dźwięk wystrzałów. Nie wyglądało jednak na to, by ktokolwiek ruszył za nim w pogoń, tak więc Fenouil mógł bez problemu wydostać się z cmentarza i zniknąć gdzieś w gąszczu ulic.\nZ każdą chwilą Claudia Kasnter zdawała się być coraz bardziej przytomna, choć w odpowiedzi na słowa Lisbeth zdołała jedynie skinąć nieznacznie głową. Na jej twarz powoli wracały kolory, a gdy po kilku minutach w kaplicy pojawił się Léonard, wdowa podniosła się dość gwałtownie, spoglądając na niego pytająco. Nie było im jednak dane zamienić ze sobą choć kilka słów, bo chwilę potem w kaplicy zjawiło się też kilku Niemców z Kriminaldirektorem na czele. Podziękowali Lisbeth za opiekę nad Claudią, po czym jeden z nich ostrożnie wziął Claudię na ręce i udał się w stronę drzwi. Kriminaldirektor oświadczył, że obydwoje zabierają wdowę do szpitala, po czym na odchodnym posłał Léonardowi ostatnie, uważne spojrzenie i sam podążył za swoim podwładnym.\nPierwsza z kul trafiła dziewczynę pod lewym kolanem, a druga zagłębiła się w ciele tuż nad lewym biodrem, lecz obrażenia te były niczym w porównaniu z uderzeniem o płytę nagrobną. Gdyby Lars znalazł się przy Żydówce, szybko odkryłby, że dziewczyna wciąż oddychała, ale z jej prawego ucha sączyła się krew. Nie odzyskiwała przytomności.\nW jej kieszeniach Reifenstein znalazłby z kolei ubrudzony w żółtej farbie pędzel, zwiniętą opaskę z gwiazdą Dawida oraz prawie pusty portfel, w którym znajdowało się jedynie zdjęcie przedstawiające – najprawdopodobniej – Żydówkę wraz z rodzicami i młodszym bratem na tle jakiegoś ogrodu. Dziewczyna nie miała przy sobie dokumentów.\nPodążając za tłumem, Madeline dotarła do bramy cmentarza, choć – podobnie jak wszyscy inni – mogła wyczuć nieco nerwową atmosferę panującą wśród paryżan. Wokoło krążyli Niemcy, przyglądając się uważnie wszystkim wychodzącym, ale żaden z nich nie zaczepił Irving, której po kilku minutach czekania udało się wyjść poza teren cmentarza.\nWobec braku odpowiedzi Niemiec pokręcił jedynie głową z niecierpliwością, po czym skupił na moment spojrzenie na Finie, przyglądając się jego nosowi,\n- Doprowadź się do porządku – rzucił tylko. - Możliwe, że ceremonia już dobiegła końca. Jeżeli zobaczysz kogoś podejrzanego, natychmiast go zatrzymaj i doprowadź do nas.\nW głosie Niemca wyraźnie brzmiało ponaglenie. Mimo że wciąż przyglądał się Jannemu z lekką podejrzliwością, najwyraźniej nie chciał tracić czasu na rozmowę i liczył na to, że Fin szybko stąd odejdzie.\nMało brakowało, a pogrzeb Erika Kastnera skończyłby się kolejną tragedią, lecz sytuacja w porę została opanowana. Mimo to tak wyraźny przejaw sprzeciwu ludności żydowskiej powinien dać do myślenia każdemu okupantowi, który towarzyszył Kastnerowi w jego ostatniej drodze. Kiedy ceremonia dobiegła końca, a żałobnicy rozeszli się, grób zastępcy szefa paryskiego gestapo doprowadzono do porządku, sprzątając również resztki kartek z gwiazdami Dawida, które wcześniej pozrywano z nagrobków. Jeszcze przez kilka kolejnych dni na cmentarzu Montparnasse można było dostrzec funkcjonariuszy gestapo w ich charakterystycznych, czarnych płaszczach, którzy mimo utrzymującego się upału sprawdzali dokładnie każdy zakątek cmentarza.\nNa próżno - nic więcej nie znaleziono, choć stało się jasne, że nie zamierzano dłużej tolerować poczynań ludności żydowskiej.\nPogrzeb Erika Kastnera dobiegł końca! Bardzo dziękuję wszystkim za aktywność, a teraz kilka kwestii technicznych:\nEnzo – Niemiec, któremu złamałeś nos, zapewne zdołał zapamiętać Twoją twarz, dlatego lepiej licz na to, że już więcej się nie spotkacie. Jako że byłeś zajęty ucieczką, nie mogłeś być świadkiem wydarzeń, które przerwały ceremonię. Nie masz również żadnego kontaktu z Mauricem, a po raz ostatni widziałeś go, kiedy wycofywał się z kaplicy. Mimo wszystko przez przypadek udało Ci się dowiedzieć czegoś istotnego, ale nie możesz mieć pewności, ile prawdy jest w tym, że w przyszłym miesiącu Żydzi faktycznie mogą znaleźć się w niebezpieczeństwie. Być może warto jednak przekazać tę wiadomość dowódcy.\nLisbeth – w oczach wielu żałobników stałaś się swego rodzaju bohaterką i opinia publiczna z pewnością zapamięta Twoją pełną empatii postawę – nawet jeśli nie do końca szczerą. Sam pogrzeb raczej nie był dla Ciebie przyjemnym wydarzeniem, ale kiedy tylko ceremonia dobiegła końca i Claudię Kastner wyniesiono z kaplicy, pod jedną z bram cmentarza szybko podjechał szofer Twojego ojca, by zabrać Cię do domu.\nLéonard – nie ulega wątpliwości, że zdołałeś dziś zyskać przychylność okupantów, nie tylko zasłaniając propagandowy napis na nagrobku Erika Kastnera, ale i informując Kriminaldirektora o ukrywającej się na cmentarzu Żydówce. Kto wie, być może jeśli spotkacie się ponownie, Kriminaldirektor będzie skłonny odpłacić się drobną przysługą...\nLars – ruszając w pościg za Żydówką, zabrakło Ci szczęścia, ale nie zmienia to faktu, że Twoje zaangażowanie zostanie docenione przez przełożonych. Do Ciebie należy również decyzja o dalszym losie Żydówki – możesz ukrócić jej cierpienie, ale możesz też zdecydować o przetransportowaniu jej do siedziby gestapo, gdzie – jeśli tylko odzyska siły – zostanie poddana przesłuchaniu.\nWybraną opcję możesz zawrzeć w kolejnym (nieobowiązkowym) poście lub tylko napisać o niej w prywatnej wiadomości do Mistrza Gry.\nZ Twojego ekwipunku zostają też wypisane dwa naboje.\nMadeline – podobno trudne czasy wymagają trudnych decyzji, prawda? Nie zobaczyłaś już kobiety, której podrzuciłaś swój pistolet, ale możesz się domyślać, że nie spotkało jej nic dobrego. Choć straciłaś broń, zyskałaś dokumenty z następującymi danymi: Aurora Cormier, ur. 13 lipca 1913 roku w Paryżu, Francuzka, pracownica One Two Two. W dowodzie tożsamości znajduje się też zdjęcie niebieskookiej blondynki, jaką jest (lub była) Aurora. Być może warto teraz znaleźć kogoś, kto przerobi odpowiednio dokumenty, abyś mogła się nimi w przyszłości posłużyć.\nZ Twojego ekwipunku wypisany zostaje pistolet i magazynek, a dodane dokumenty.\nJanne – niezbyt przyjemne spotkanie z robotnikiem z pewnością zapadnie Ci w pamięć i być może następnym razem rozważysz swój udział w kolejnym pogrzebie. W wyniku złamania kości przemieściły się i musisz poczekać około tydzień, aż z Twojego nosa zniknie obrzęk, zanim ktokolwiek będzie mógł go nastawić. Tymczasem masz trudności z oddychaniem przez nos i dręczą Cię sporadyczne bóle głowy.\nNie zapomnij wpisać swoich obrażeń w odpowiednim polu w profilu.\nMaurice – po wyjściu z kaplicy wraz zresztą żałobników podążyłeś w kondukcie, ale znajdowałeś się zbyt daleko, by zobaczyć, co przerwało ceremonię. Podczas przeszukiwań miałeś z kolei wyjątkowego pecha – nie dość, że znaleziono u Ciebie rewolwer, to jeszcze nadgorliwy Niemiec zażądał okazania dokumentów, których nie miałeś. To natychmiast wzbudziło poważne podejrzenia; odciągnięto Cię na bok w mało delikatny sposób, a kiedy ceremonia dobiegła końca, zostałeś wyprowadzony z cmentarza i wepchnięty do czarnego mercedesa, którym przetransportowano Cię do siedziby gestapo. Nie przesłuchano Cię jednak od razu, lecz wtrącono do ciasnej i zatęchłej celi. W sprawie swojej sytuacji możesz skontaktować się z Mistrzem Gry w prywatnej wiadomości.\n2. Przy punktacji za wydarzenie Mistrz Gry brał pod uwagę odpisy w kolejkach i zgłaszane nieobecności, a także inicjatywę własną w postach. Punktacja prezentuje się więc następująco:\nEnzo, Léonard, Madeline, Lars, Lisbeth - otrzymujecie po 60 PR.\nJanne - otrzymujesz 50 PR.\nMaurice - nie otrzymujesz punktów.\nDodatkowe 10 PR trafia również do Enza, Léonarda i Madeline za odpisy we wszystkich kolejkach.


Lotnictwo kursy Święty Tomasz 2021\nLotnictwo kursy Święty Tomasz\nBadanie w zakresie projektowania, produkcji i eksploatacji statków powietrznych nazywa lotnictwa. Studiowanie tego pola może prowadzić do pracy w konstrukcji statku powietrznego lub badań, a także wielu innych. Część podstawowa znajomość fizyki jest konieczne dla tego pola.\nKursy menedżerskie z wybranej dziedziny Lotnictwo i w kraju Kanada, Święty Tomasz. Informacje o programie i szkole oraz możliwość kontaktu to tylko 3 kliknięcia!\n1 Wyniki z Lotnictwo, Święty Tomasz Filter


przyczyn� oko�o po�owy wszystkich chor�b paznokci.Wiele problem�w zwi�zanych z p�ytk� paznokcia da�oby si� unikn�� - regularnie myj�c i dezynfekuj�c pilniki czy c��ki. Je�li pojawi�y si� problemy z paznokciami - winowajc� mo�e by� tw�j stary, sprawdzony - przyjaciel pilnik. Brudne pilniczki s� bowiem\nJak odchudzi� ros�? Przepis na chudy ros� z any�owo-go�dzikow� nut�\nOczywi�cie taki t�u�ciutki ros� jest pyszny, a szczeg�lnie taki ugotowany na prawdziwej wiejskiej, szcz�liwej kurze. W mi�dzywojniu nazywany by� "�ydowsk� penicylin�" i zalecany podczas rekonwalescencji po przebytych chorobach, tak�e przy suchotach (pami�tam z film�w). Stawia� na\nobaw r�k� �uszczykowi czy atopikowi - oni potrzebuj� tolerancji i akceptacji. Te choroby nie s� dla nas w �adnym stopniu niebezpieczne, za to my jeste�my zagro�eniem dla chorych - przez nasze reakcje mog� straci� prac�, a nawet targn�� si� na �ycie. Kt�ra z chor�b jest najbardziej uci��liwa? Wed�ug\nABC manikiuru: co warto mie� w kosmetyczce\nmo�e zdeformowa� p�ytk�. Nigdy ich nie po�yczaj! W domu prawid�owa sterylizacja jest niemo�liwa, wi�c mo�esz zakazi� si� gro�nymi chorobami. Obcinacze i no�yczki Skraca si� nimi suche paznokcie, po k�pieli s� zbyt mi�kkie i mog�yby si� postrz�pi�. Trzeba zachowa� przy tym ostro�no��\nPolicz si� z dymkiem na �wi�ta\n, ci�kich chor�b a w rezultacie do �mierci. Mimo to, problem jest ignorowany, bo ka�da z nas chce wierzy�, �e mnie to nie dotyczy, mnie to na pewno nie spotka. Codziennie przecie� spotyka si� tyle os�b uzale�nionych od papieros�w, kt�rzy maj� si� �wietnie albo s�yszy o tych, kt�rzy palili bardzo du�o do\ndbamy o stopy w domu, warto czasem pozwoli� sobie na pe�en relaks i wybra� si� na profesjonalny pedikiur. Daje to mo�liwo�� pozbycia si� zrogowacia�ego nask�rka, odcisk�w i przebarwie�, a tak�e w�a�ciwe wymodelowanie paznokci. Twoje paznokcie nabra�y ��tawego odcienia? Przede wszystkim zastan�w si� nad\nGejowskie �rodowisko �wi�tuje. Nowa kolekcja t�czowych lakier�w\nzwi�zan� z chorobami HIV i Aids.Szcz�liwie si� z�o�y�o, �e takie �ywe kolory lakier�w do paznokci to przecie� hit tego sezonu.We�dzcie udzia� w naszym sonda�u!Zobacz te�:Modne k�osy. Jessica Szohr na imprezie DKNY\n? Pierwsze z nich odpowiadaj� za stabilizacj� poziomu cukru we krwi, a wi�c zapobiegaj� napadom g�odu oraz wp�ywaj� na obni�enie poziomu z�ego cholesterolu. Drugie natomiast mog� uchroni� nas przed cukrzyc�, chorobami serca i uk�adu krwiono�nego, ponadto korzystnie wp�ywaj� na prac� m�zgu i pami�� i wzrok\ncierpienia. Czego najbardziej wstydz� si� kobiety, a czego m�czy�ni? - Kobiety najbardziej prze�ywaj� choroby powoduj�ce zmiany sk�rne: problemy ze stopami, paznokciami i w�osami, czyli tym, co widoczne jest dla oczu innych os�b. Latem chc� ods�oni� stopy, prze�ywaj� wi�c choroby, kt�re to utrudniaj�, np\nWalk� z chorob� przegra�a w 2012 roku, ale nadal dla chorych na raka i ich bliskich jest symbolem walki o jako�� �ycia os�b dotkni�tych chorob� nowotworow�. A dla tysi�cy Polak�w - symbolem niez�omno�ci w walce z przeciwno�ciami losu. Magda, mi�o�� i rak - to opowie�� o niezwyk�ej kobiecie.Data\nNie tylko latem, kiedy w odkrytych butach eksponujemy stopy, warto jest o nie dba�. Wypiel�gnowane paznokcie i sk�ra st�p pozwol� Ci lepiej czu� si� ka�dego dnia.Na co dzie�, po k�pieli pami�taj, �eby zawsze dok�adnie osusza� stopy, �eby zapobiec wdaniu si� grzybicy. Po starannym osuszeniu\nJak rozpozna� dobry salon manikiuru?Przede wszystkim po sterylnej czysto�ci. Najlepiej, gdy kojarzy nam si� wr�cz z gabinetem lekarskim. Zasady higieny to podstawa: warto zapyta� o spos�b sterylizacji narz�dzi. W gabinecie koniecznie musi byc profesjonalny autoklaw, a pilniczki powinny by�\nkroku, jednak ich nadmiar mo�e prowadzi� do niepo��danej nadwagi, pogorszenia kondycji sk�ry, w�os�w i paznokci, a nawet powa�nych chor�b. Naukowcy badaj�cy wp�yw naszego �ywienia na stan zdrowia rekomenduj� zwi�kszenie spo�ycia produkt�w pochodzenia ro�linnego (owoc�w, warzyw, ziaren, zb�, grzyb�w i\n, szyi i dekoltu, jak r�wnie� przygotowa� peeling do cia�a, dodaj�c do oleju soli morskiej. Mo�na tak�e u�ywa� go jako oliwki do cia�a (tak�e delikatnej sk�ry dziecka) lub wciera� olej w pazn


Twarz w ruchu łatwiej zinterpretować 0 - Wiedza\nNaukowcy z Instytutu Cybernetyki Biologicznej Maxa Plancka w Tybindze odkryli, że ludzie lepiej rozpoznają/klasyfikują emocje z twarzy poruszających się, np. na filmie, niż uwiecznionych na zdjęciach, czyli statycznych.By zaistniała taka dynamiczna przewaga, sekwencja wideo musi trwać przynajmniej 100 milisekund (Journal of Vision).\nW kolejnych eksperymentach nagrania wideo przekształcano w serię fotografii. Emocje były trafniej rozpoznawane na nagraniu. W ten sposób Niemcy wykazali, że przewaga filmów nie polega na większej liczebności zdjęć. Wszystko wskazuje na to, że zapewniają one dodatkowe informacje dynamiczne. By się przekonać, do jakiego stopnia rozpoznanie wyrazu twarzy bazuje na naturalnych ruchach, klatki prezentowano jako film, lecz w losowej kolejności. Porównanie wyników uzyskanych dla wersji oryginalnej i zmiksowanej ujawniło, że ludzie lepiej radzą sobie z oryginałem. Niezwykle ważne okazało się też uporządkowanie chronologiczne. Gdy filmy odtwarzano wspak, także spadała trafność rozpoznania. Nasze badania mają znaczenie [choćby] dla animacji komputerowej, ponieważ dla specjalistów z tej branży istotne jest stworzenie awatarów i animacji twarzy, które mogłyby się realistycznie i wiarygodnie komunikować – podkreśla dr Christian Wallraven, współautor studium, a zarazem fizyk i teoretyk postrzegania.\nŹródło: Max Planck Society/kopalniawiedzy.pl\nTagi: dane, dynamiczne, fizjonomia, mina, rozpoznanie, statyczne, twarz


XI Ogólnopolskie Spotkanie Młodzieży: Poślij mnie...\nWiadomości24 » Cywilizacja » Religia » XI Ogólnopolskie Spotkanie Młodzieży: Poślij mnie...\nWiek: 23 Miejscowość: rosja Kraj: polska\nArtykuły (2) Galerie (1) Średnia ocen: (4.64)\nXI Święto Młodzieży na Górze Świętej Anny\nData dodania: 2007-05-20 16:47\nTymi słowami już za 14 dni będą modlić się setki tysięcy młodych ludzi, którzy przybędą na Pola Lednickie na XI Ogólnopolskie Spotkanie Młodzieży.\n2 czerwca nad Jeziorem Lednica odbędzie się już po raz jedenasty Ogólnopolskie Spotkanie Młodzieży, poświęcone tym razem postaci założyciela polskich dominikanów – świętemu Jackowi z okazji przypadającej w tym roku 750. rocznicy jego śmierci.\nHasłem tegorocznego zlotu będą słowa: "Poślij mnie!".\n"Przyjedź nad Lednicę, aby zrobić krok do przodu w rozwoju własnego człowieczeństwa i zaangażowania w chrześcijaństwo. Tym krokiem do przodu jest przejście od osobistego wyboru Chrystusa do decyzji aktywnego głoszenia Chrystusa innym. W tym dziele głoszenia Chrystusa i budowania Królestwa Bożego nie może nikogo zabraknąć! Zostań apostołem Chrystusa! Przepuść przez siebie promieniowanie Bożej energii i łaski!" – napisał Ojciec Jan Góra OP w przesłaniu kierowanym do wszystkich młodych ludzi, którzy mają zamiar przyjechać na spotkanie.\nW zapoczątkowanych w 1997 roku spotkaniach młodzieży nad Jeziorem Lednickim, w ostatnich latach uczestniczyło po 200 tysięcy osób z całej Polski oraz innych państw. Nad Lednicą byłam już dwa razy, w tym roku również się wybieram. Gorąco polecam wszystkim – będzie to na pewno niesamowite doświadczenie wiary i jedności z innymi młodymi chrześcijanami. Wspólny śpiew, taniec i (co najważniejsze) modlitwa pozostaną na długo we wspomnieniach.\nA oto program tegorocznego spotkania:\nOd rana – powitanie pielgrzymów lednickich w recepcjach (tam można otrzymać tegoroczne symbole lednickie – chusteczkę JP II, śpiewnik, świecę, …..)\n9.00 – spowiedź\n16.00 – próba śpiewów i tańców lednickich (nauka nowych, przypomnienie starych)\n17.00 – spotkania Lednica 2000, powitanie i zawiązanie wspólnoty, wręczenie stypendiów „Talenty Lednickie”, wprowadzenie relikwii św. Wojciecha i św. Jacka\n18.30 – misterium o św. Jacku, dzielenie się chlebami lednickimi\n22.00 – adoracja Najświętszego Sakramentu, wybór Chrystusa, nabożeństwo "Poślij mnie"!\n23.00 – międzynarodowy różaniec\n00.00 – przejście przez Bramę III Tysiąclecia\n(Organizatorzy zapewniają sobie możliwość zmiany nietkórych części programu, bez podawania przyczyny. Dołożą jednak wszelkich starań do informowania o tym fakcie na bieżąco.)\nSzczegółowe informacje na stronie www.lednica2000.pl\nKnurów. Bili rekord dla Jana Pawła II\nKnurów. X Przegląd kolęd\nTagi: młodzież spotkanie modlitwa Lednica jezioro ryba Jan Góra siewcy\nJa też jadę na Lednicę ;-) Bardzo dobry tekst. Fajnie, ze zamieściłaś go. Przydatne i ciekawe informacje, dla tych którzy się wybierają i dla tych, którzy nie wiedzą co to Lednica :-)


Lubię trudne wyzwania - Wybrzeze24.pl\nczwartek, 04 listopada 2010 19:33\n- Jaka jest kondycja naukowa i sportowa Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu?\nWaldemar Moska: Rozpocznę od analizy stanu sportowego. Nie bez powodu nazywamy się Akademią Wychowania Fizycznego i Sportu. Postanowliśmy od poczatku funkcjonowania tej uczelni postawić zdecydowanie na sport, a w tej chwili deklaruję wszędzie publicznie, że jako uczelnia będziemy stawiać na rozwój nauk związanych ze sportem. Będziemy również wspierać tych studentów, którzy uprawiają sport wyczynowo, szczególnie takich, którzy reprezentują najwyższy poziom sportowy. Jako uczelnia będziemy ściśle współpracować z klubem uczelnianym AZS AWFiS, tak jak do tej pory. Będziemy wspierać jego rozwój. Będziemy starali się pokazać społeczności lokalnej, że jesteśmy tą uczelnią wychowania fizycznego w kraju, która w sposób najbardziej zdecydowany popiera sport. Myślę, że za jakiś czas okaże się, że będziemy taką uczelnią numer jeden w Polsce. W kontekście rozwoju nauki należy zaznaczyć, że w kwietniu 2011 roku wracają zawieszone półtora roku temu uprawnienia do doktoryzowania i habilitowania. To na pewno podniesie prestiż uczelni i spowoduje, że będziemy inaczej postrzegani na rynku wybrzeżowych uczelni, jak i w skali uczelni wychowania fizycznego w całym kraju. Nasi pracownicy naukowo-dydaktyczni będą mieli okazję w naszych murach walczyć o promocje doktorskie i habilitacyjne. Będę kładł bardzo mocny nacisk na publikacje naukowe naszych pracowników. Zwróciłem na to uwagę na spotkaniu kierowników katedr i zakładów na Wydziale Turystyki i Rekreacji jako na bardzo ważki problem. Myślę, że najwyższy już czas, żeby wszyscy pracownicy naukowo-dydaktyczni i dydaktyczni zaczęli publikować w o wiele bardziej znaczącym stopniu. Do tego potrzebne są oczywiście środki finansowe. Te, które przekazuje nam Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego są minimalne. Przyszedł chyba taki czas, aby starać się, te słowa kieruję szczególnie do kadry profesorskiej, pozyskiwać środki na badania naukowe z Unii Europejskiej. Myślę, że aktualnie nie ma problemów organizacyjnych, aby o takie środki wystąpić. Jestem przekonany, że nasza Akademia już za chwilę, bo w tej chwili jesteśmy na etapie analizy, wyjdzie z głębokiego dołka finansowego, jak i naukowego i za chwilę staniemy się taka uczelnią jaką byliśmy jeszcze parę lat temu, czyli bardzo znaczącą w skali uczelni wychowania fizycznego w skali kraju.\n- Co uważa pan za najważniejsze zadanie na początku swojej kadencji?\nWaldemar Moska: Będę starał się doprowadzić do takiej sytuacji, kiedy AWFiS będzie postrzegana jako uczelnia kształcąca kadry dla potrzeb sportu, turystyki, rekreacji. Będę starał się pokazywać uczelnię jak dynamicznie rozwijającą się. Z tego tytułu rozmawiam z wieloma osobami na uczelni i na zewnątrz, po to, aby zakopywać te bardzo „głębokie rowy” między ludźmi, które wcześniej zostały wykopane. W tej chwili postrzegam inne palące problemy. Zastałem uczelnię niezwykle zadłużoną, a jeszcze większym problemem jest brak płynności finansowej, co spędza mi sen z powiek. Każdego dnia jako uczelnia jesteśmy narażeni na domaganie się zaległych zapłat, często od początku 2010 roku, przez naszych wierzycieli. Są to niebagatelne kwoty. W ostatnim czasie udało się spłacić zobowiązania wobec Skarbu Państwa, ZUS oraz zobowiązania skarbowe. Mam nadzieje, że kolejna wypłata, która już zbliża się szybkimi krokami, odbędzie się bez zakłóceń. Chociaż w tej chwili trzeba walczyć o każdy grosz, bo zagrożone są wszystkie kolejne płatności.\n- Czyli najważniejsze zadanie to uporządkowanie finansów uczleni.\nWaldemar Moska: Potrzebny jest spokój do tego, aby po dokonaniu analizy strukturalnej uczelni można było wprowadzić restrukturyzację. Bez takiego spokoju finansowego, bez zapewnienia płynności finansowej, restrukturyzacji nie da się wprowadzić. W tej chwili jesteśmy na uczelni na etapie planowania. Są pewne przemyślenia, ale aby je zrealizować potrzebne są środki finansowe. Tego nie da się zrobić od razu. To potrwa. Myślę, że nawet w skali roku kalendarzowego nie jest to realne do zrealizowania. Nie jestem zwolennikiem szybkich i pochopnych decyzji. Uważam, zgodnie z kanonami zarządania, że każdą decyzję należy przemyśleć. Nie przeciągać w czasie, lecz przemyśleć fundamentalnie. Będą to na pewno dobre decyzje dla naszej uczelni, chociaż nie wszystkie będą popularne. Ale nadszedł czas na różnego rodzaju decyzje, które zakończą się, taka będzie ich konsekwencja, dobrem tej uczelni. Zależy mi tylko na tym, żeby ta uczelnia się rozwijała. Jestem przekonany, że możemy wspólnie pokazać, że jesteśmy w stanie wyjść z tego głębokiego kryzysu.\n- Co z planów uczelni w związku z trudną sytuacją finansową będzie musiało zostać przesunięte w czasie na późniejszy termin?\nWaldemar Moska: Bardzo bym chciał rozbudować uczelnię, ponieważ nasze obiekty sportowe się dekapitalizują. Część z nich albo wymaga remontu, albo wymiany na nowe. Jest to uczelnia, która ma kształcić specjalistów kultury fizycznej, wychowania fizycznego, rekreacji ruchowej, również turystyki, w związku z tym to kształcenie powinno się odbywać w godziwych warunkach. Takich, które umożliwiałyby rozwój tej osobie, która wyjdzie z dyplomem ukończenia studiów magisterskich. Potrzeba robudowy jest, lecz na to nie ma teraz środków finansowych. Żeby je pozyskać, staramy się przygotować wielopłaszczyznowe działania, co nie jest prostą sprawą. Myślę, że za dwa lata będziemy gotowi do tego, aby przystąpić do dużego projektu unijnego. Jestem zwolennikiem projektów unijnych, ale uważam, że należy skierować wysiłki przede wszystkim w kierunku projektów twardych, takich które by umożliwiały rozbudowę uczelni, co w tej chwili jest absolutną koniecznością. Od tego nie ma odstępstwa, gdyż kiedy przestaniemy się rozbudowywać pozostaniemy w tyle za innymi uczelniami wychowania fizycznego. Tak jak zadeklarowałem na początku, będziemy się starali pokazać, że ta uczelnia stawia na sport. Zastałem uczelnię z brakiem różnych standardów, procedur, co należy wdrożyć po stosownej analizie. Kiedy wykonamy ten pierwszy krok, jestem zdania, że należy uczelnię unowocześnić. W tym względzie mam pewne plany, ale na razie nie chciałbym jeszcze o nich mówić.\n- Zgodzi się pan z tym, że pan start jako rektora był trudniejszy niż poprzedników? Został pan rektorem w dość niespodziewanym trybie. Zazwyczaj kandydaci na rektora przedstawiają swoje plany związane z uczelnią, a pan objął stanowisko niejako z marszu.\nWaldemar Moska: Ten start był na pewno utrudniony. Nabyłem sporego doświadczenia w ciagu ostatnich dwóch lat ponieważ pełniłem funkcję dziekana Wydziału Turystki i Rekreacji. W tamtym czasie, a szczególnie w okresie ostatnich sześciu miesięcy, kiedy starałem się dokonywać dogłębnej analizy strukturalnej uczelni wiem, że poznałem uczelnię od podszewki, a ponieważ prowadziłem różnego rodzaju konsultacje ze strukturami zewnętrznymi to mam również świadomość jakie istnieją powiązania strukturalne pomiędzy tego typu podmiotem jak nasza uczelnia, a tak zwanym jej otoczeniem. W związku z tym nie uważam, że jest to aż tak utrudniony start. Poza tym, lubię trudne wyzwania. Uważam, że z tego kryzysu wszyscy jako członkowie społeczności akademickiej możemy wyciągnąć korzystne dla uczelni wnioski. Ważna jest też atmosfera. Mam duże poparcie na uczelni jeśli chodzi o potencjalne przeprowadzane w najbliższym czasie działania. Wierzę, że to się nie zmieni w najbliższym czasie i dzięki poparciu naszych pracowników uda mi sie uczelnię przez ten trudny okres przeprowadzić. Nie brak przygotowania, brak przygotowywania się do jakiejś kampanii, do startu w wyborach rektorskich był elementem stresującym, stresogennym, tylko sam fakt funkcjonowania w takiej sytuacji, kiedy z dnia na dzień trzeba myśleć o tym, że brak płynności finansowej jest na tyle dokuczliwy, że nie ma najmniejszej pewności czym to się zakończy.\n- Wróćmy do sportu. Dwa lata temu uczelnia miała dwie drużyny piłki ręcznej, męską i żeńską, które były w krajowej czołówce. Teraz AWFiS nie ma żadnego zespołu w grach zespołowych na najwyższym szczeblu rozgrywek.\nWaldemar Moska: Rzeczywiście zespołowe gry świadczyły, tak było w przeszłości, o jakości sportu akademickiego. To piłka ręczna często przesądzała o wizerunku klubu sportowego, chociaż nasz AZS ma kilkanaście sekcji, w tym wiele znaczących, takich ktore odgrywają dużą rolę na arenie międzynarodowej. Zawodnicy naszego klubu są mistrzami świata i mistrzami olimpijskimi, medalistami olimpijskimi i mistrzostw Europy. Ten poziom nagle się nie załamał. Należy również pamiętać, że gry zespołowe wymagają wielkich nakładów finansowych. Nadszedł czas zastanowienia się co powinniśmy w najbliższym czasie realizować. Nie chciałbym się wtrącać prezesowi AZS AWFiS profesorowi Tomiakowi, dlatego, że klub sportowy AZS AWFiS jest strukturą niezależną. Jestem daleki od tego, żeby prezesowi cokolwiek narzucać. W związku z tym, to co zarząd lub walne zgromadzenie w klubie sportowym zdecydują jest niejako święte. Z drugiej strony, uczelnia deklaruje pomoc temu przyuczelnianemu klubowi. Jestem jak najbardziej za utrzymaniem wysokiego poziomu gier zespołowych, ale trzeba twardo stąpać po ziemi. Należy bardzo poważnie zastanowić się nad kolejnym ruchem. Taką potencjalną możliwością jest na przykład rozwój tenisa stołowego. Mieliśmy Andrzeja Grubbę, Leszka Kucharskiego, Andrzeja Jakubowicza i wielu innych, nasza drużyna zdobyła Puchar Europy. Nie ma co snuć mżonek odnośnie powrotu do występów pucharowych, lecz myślę, że można by rozważać powrót drużyny do pierwszej ligi, a potem do ekstraklasy. Uważam, że w tej chwili aura ku temu się tworzy. Na sekcję tenisa stołowego nie trzeba aż takich nakładów finansowych, tym bardziej, że cała kadra narodowa w tenisie stołowym trenuje w Gdańsku. Gdyby stworzyły się odpowiednie warunki to byłaby możliwość pozyskania tych zawodników. Będę wspierał uczelniany i przyuczelniany sport, ale w tej trudnej sytuacji finansowej w jakiej jesteśmy muszę myśleć przede wszystkim o przetrwaniu uczelni.


Konstal 803N – Beata Kowalczyk\nArchiwa tagów: Konstal 803N\n15 lat Tramwajowej Linii Turystycznej 2003-2018\nDodatkowe kursy brygad historycznymi wagonami zorganizowane z okazji 15-lecia uruchomienia łódzkiej „zerówki” 3 sierpnia 2003 roku. Oprócz tradycyjnie kursującego na brygadzie 43/7 składu 5N + 5ND #337 + #644 Klub Miłośników Starych Tramwajów uruchomił 803N #2 na 43/4 i zmodernizowanego 803N #37 43/1. Niestety, ze względu na uszkodzenie przez złodziei sieci trakcyjnej na odcinku Lutomiersk …\n5 sierpnia 2018 Beata Kowalczyk\n(Za)Kanciakiem do Ozorkowa czyli pożegnanie linii ozorkowskiej\nImpreza zorganizowana na szybko po decyzji o zamknięciu odcinków do Ozorkowa i Zgierza, ogłoszona 2 dni przed terminem. Być może z powodu błyskawicznej organizacji nie obyło się bez problemów. Pierwszy – miał być (tytułowy) Kanciak #37, jednak z powodu jego awarii – zbyt wysokiego prądu ładowania, na szybko zorganizowano podmianę na klasycznego 803N #2. Wagon …\n28 stycznia 2018 Beata Kowalczyk\nkoleje wąskotorowe (19)\n© 2002 - 2017 Beata Kowalczyk


Budziki – jak je kupić w taki sposób, aby uniknąć nieprzyjemnych skojarzeń oraz uprościć poranne wstawanie? - Szykownie i stylowo - cherylsgiftsolutions.com\nWspółcześnie prawie każdy z dorosłych ludzi powinien każdego dnia wstać z łóżka. Moment, w którym po raz pierwszy otwieramy rano oczy, często jest tym, który jest dla nas najbardziej wymagający. Przede wszystkim w zimie, kiedy to mamy obowiązek opuścić łóżko oraz zrezygnować z opcji wylegiwania się pod ciepłą kołdrą na rzecz pracy. To tłumaczy dlaczego budziki należą do fundamentalnego wyposażenia każdego telefonu komórkowego, który wyparł tradycyjne urządzenia używane do budzenia nas z głębokiego snu. Z drugiej strony związane z tym jest kilka kłopotów.\nPrzede wszystkim, całkiem dużo osób korzysta z tzw. „drzemki”, która daje szansę wybudzonej osobie na chwilę dodatkowego snu. Niestety jednak w wielu przypadkach skutkuje to ponownym zaśnięciem, a zarazem niezdążeniem do pracy, co dla pewnych osób może być bardzo brzemienne w skutkach. W rezultacie należy zastanowić się nad tym jak sobie poradzić z tego typu problemami? Głównie, jeżeli należymy do „śpiochów”, warto umieszczać budziki (zobacz więcej), możliwie daleko od łóżka. W ostateczności możemy nawet położyć je w kuchni, tak aby przetrwać parę pierwszych minut, a jednocześnie zmusić się do zrobienia sobie kawy i śniadania. Ponadto do powstania motywowałoby nas\nw takim przypadku chęć uniknięcia obudzenia naszych domowników.\nZ tego powodu warto wypróbować takie rozwiązania. Innym rozwiązanie, które po pierwsze w zimie wyróżnia się całkiem znaczącą popularnością, są kozaki dla dzieci, których zdrowie jest „oczkiem w głowie” rodziców dążących do tego, by im zapewnić jak najlepsze możliwości do dalszego rozwijania się.W świetle powyższych argumentów, jeżeli dążymy do tego, by skutecznie zadbać o zdrowie, a także stan ciała naszej pociechy, w okresach zimowych warto wziąć pod uwagę takie rozwiązanie jak kozaki dla dzieci, które pozwolą na zachowanie właściwej temperatury stóp równocześnie chroniąc przed przeziębieniem. Okres zimowy jest szczególnie znany z tego, że w trakcie jego trwania rośnie ilość mniejszych czy też większych zachorowań, dlatego dobrze jest zatroszczyć się o właściwą profilaktykę.\nUmieszczone w Buty wyjścioweTagi dzieci, poranek, sen, zima, łóżko


Zobacz wątek - height: ile sie zmieści; • archiwum forum cream.software\nheight: ile sie zmieści;\nprzez DEXTER:) » 9 lutego 2005, o 12:18\nprzez lockoom » 9 lutego 2005, o 13:13\nprzez DEXTER:) » 9 lutego 2005, o 13:54\nprzez lockoom » 9 lutego 2005, o 15:53\nprzez DEXTER:) » 9 lutego 2005, o 17:12\nTeraz jest dobrze, pasków przewijanie nie ma, ale wróćmy do tematu. Od tej pory opieram się na tym schemacie: http://testy.pless.pl/PablO/CSS/ns3k.html . Chce nadać warstwie #srodek overflow: auto; aby naśladować ramki, tymczasem #srodek jest za duży o #nagłówek i #stopke gdy dam mu rozmiar 100%.\nprzez lockoom » 9 lutego 2005, o 19:55\nSpróbuj połączyć z tym:\nprzez DEXTER:) » 9 lutego 2005, o 21:23\nO fixed wiem, ale według jednej książki nie odsługuje go IE, według drugiej obsługuje go tylko IE dla MacOS (na dodatek błędnie). U mnie w przeglądarkach Mozilla 1.7.5, Firefox 1.0 i IE6 wszystko działa całkowicie poprawnie. Więc jak to w końcu jest\nprzez DEXTER:) » 11 lutego 2005, o 14:01\nprzez DEXTER:) » 11 lutego 2005, o 16:28


Co Oznacza Niewielki Poziom Przeciwciał - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » co oznacza niewielki poziom przeciwciał\nArtykuły na temat: co oznacza niewielki poziom przeciwciał\n...jakie badanie byś zlecił pacjentowi, by dowiedzieć się, czy jest on zakażony HCV? badanie morfologii krwi i poziomu cukru badanie USG wątroby badanie krwi w kierunku przeciwciał anty-HCV 29(...) nietolerancję laktozy. Oznacza to, że powinny powstrzymać się od picia: soków owocowych mleka 12. Z najnowszych badań wynika, że zdrowsi fizycznie i psychicznie są mężczyźni zaangażowani silniej: w karierę...\n...- produkowany przez przysadkę mózgową hormon, którego zadaniem jest kontrola pracy tarczycy. Poziom TSH rośnie, gdy gruczoł ten zwalnia - mówimy wtedy o jego niedoczynności. I odwrotnie, gdy TSH maleje, oznacza to zbyt gorliwą pracę tarczycy - jej nadczynność. Lepszym badaniem będzie pomiar TSH, hormonów tarczycy i przeciwciał. Sam poziom TSH informuje tylko, że coś się dzieje z tarczycą, ale nie mówi, co...\n...morfologia, która może wykazać leukopenię oraz OB. Podwyższony poziom kreatyniny może sugerować toczeń, który uszkadza nerki. Podstawowym badaniem są badania przeciwciał przeciwjądrowych. Niektóre z nich są(...) toczeń"? I o ile, za pomocą telewizji termin ten spopularyzowano, nie oznacza to, że choroba ta jest częściej szybko diagnozowana. Chorzy często są leczeni objawowo, na przykład na bóle stawów...\n...poziom hormonów tarczycy, czasem oznaczamy markery nowotworowe. Dobrze jest również zbadać od razu poziom przeciwciał przeciwjądrowych w panelu ANA 2. Nigdy nie słyszałam o możliwości wykonania(...), gładka, jędrna, lekko zaróżowiona oraz pokryta warstwą płaszcza lipidowego i substancji tłuszczowych, które zapewniają jej odpowiedni poziom nawilżenia, a także ochronę przed podrażnieniami. Znacznie...\n...aftami, bólami kostnymi i stawowymi, podwyższonym poziomem cholesterolu i problemami ze skórą. Celiakię mogą potwierdzić badania serologiczne określające stężenie przeciwciał w klasie IgA. O ile(...) badania krwi, które wykażą podwyższone stężenie przeciwciał klasy IgE. Trwale występująca nietolerancja glutenu to celiakia, choroba jelit (pod wpływem glutenu organizm zaczyna produkować przeciwciała...\n...m.in. w pyłkach roślin są bardzo zbliżone składem chemicznym do białek występujących w alergenach pokarmowych. Gdy mamy kontakt z takim produktem nasz układ immunologiczny wytwarza przeciwciała IgE(...) histaminy, wywołując stan zapalny. Co ciekawe, zanim pojawi się alergia kontaktowa, nasze ciało musi najpierw poznać konkretny alergen. To oznacza, że przy pierwszym zetknięciu się z konkretną...\n...7 dniach od zaszczepienia wytwarza przeciwciała, których poziom stopniowo wzrasta. Zgodnie z zaleceniami WHO szczepienie ma sens nawet w styczniu, lutym czy marcu. Lepiej późno niż wcale. Krajowy(...) mają obniżoną odporność. Zakażenie grypą mogłoby być dla nich śmiertelnie groźne. Okazało się, że dzięki szczepieniom pacjenci wytwarzają przeciwciała obronne przeciwko grypie. Kto jeszcze powinien...\n...ręki elektrodę (drugą mam przylepioną do pleców). Metalowa pałeczka jest podłączona kablem do niewielkiego urządzenia, a ono do komputera. Jak to działa? Naturopatka tłumaczy, że przez organizm człowieka, wszystkie narządy i tkanki, przepływają nieustannie mikroprądy. Gdy coś nie funkcjonuje, jak powinno, bieg prądu minimalnie się zmienia, a biorezonans analizuje, co to oznacza. Już po...\nDyskusje na temat: co oznacza niewielki poziom przeciwciał\ndo swojego ciała dysponuje dużym mózgiem, odmiennie od krowy, która w porównaniu do swojego ciała mózg ma niewielki. Mleko krowie, zawiera duże ilości hormonu wzrostu i jest przystosowane do szybkiego(...) wbrew powszechnemu mniemaniu przeciwciała nie są przekazywane wyłącznie w okresie płodowym, ale również w okresie karmienia piersią. Mleko krowie zawiera immunoglobuliny, ale nie w takich ilościach


<iframe src="https://modlitwawdrodze.pl/assets/embed/index.php?mp3=MWD_2021_06_14_Pn" allowfullscreen="" frameborder="0" height="105" width="468"></iframe>\nOkres zwykły, Mt 5,38-42\nPrzypomnij sobie sytuację, gdy spotkała cię jakaś niesprawiedliwość i przykrość ze strony drugiego człowieka. Potraktuj to, co dziś mówi Jezus, jako słowa kierowane wprost do ciebie.\nJezus powiedział do swoich uczniów: „Słyszeliście, że powiedziano: „Oko za oko i ząb za ząb!” A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu: lecz jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię ktoś, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie”.\nW dzisiejszej Ewangelii Jezus przeciwstawia się paragrafom, sztywnym zasadom, ślepemu kierowaniu się prawem odwetu. Jakby chciał nam przypomnieć, że można stawiać granice złu, nie stosując przemocy. Nie oznacza to bierności, ale przede wszystkim wierność dobru. To także zaproszenie do odkrywania serca łagodnego i pełnego miłosierdzia. Jak ty reagujesz na to co trudne i bolesne?\nMoże nasunąć się myśl, że Jezus przesadza. On jednak zwrócił uwagę na model życia, który jest oparty na miłości. Przecież sam poszedł na krzyż i haniebną śmierć za nasze grzechy, można więc się domyślać, że mówi całkiem serio. Do jakich gestów w stronę ludzi wokół ciebie zaprasza cię dziś Jezus?\nCzasami może nam się wydawać, że nie rozumiemy Jezusa. Tymczasem jedynym prawem, którym się kieruje jest prawo miłości. W Jezusowych słowach logika siły i przemocy zostaje zastąpiona logiką wybaczania, wspaniałomyślności i szlachetności. Słuchając kolejny raz Ewangelii, pomyśl, do czego Chrystus szczególnie teraz cię zaprasza.\nPanie Jezu, otwieraj mnie coraz pełniej i coraz głębiej na Twoją logikę miłości.\nUtwór: Maenam, Hidden Sky (magnatune.com)\nUtwór: Out of the Mist (magnatune.com), Hidden Sky


Słupki Syntetyczne Przepierzenia, Przegrodzenia Nietradycyjne, Okratowania Plastykowe, Ogrodzenia Winylowe, Odgrodzenia Spośród Winylu, Okratowania PCV, Ograniczenia\nFaworyzujemy artystyczne ogrodzenia twarde bilateralne przyrządzone spośród sposobu tablic, palików też ganków. Bzy, drzewa, egzystuj plus dziwaczne rośliny mogą diametralnie monitorować się w kariery ograniczenia. Przytaczane poprzez nas odgrodzenia panelowe, są więc segmenty awangardowe spawane, cieszące się pokaźnym skupieniem na naszym bazarze. Przepierzenia poczynione spośród syntetyku nie zależą plus biokorozji aktualnym samiutkim dopisują uprzejmym posesorom przez podłużne latka.\nDo napisania obramowania spośród plastyku na plot tudzież furtę ogrodzeniowa dogodne jest cirka 500 wiewów spędzającej wierzby. Na ziemiste przegrodzenia asygnuje się porzeczka alpejska natomiast bukszpan. Obramowania studiowane, metalowe, niezdarne jednakowoż czasami spośród dysponowanych przęseł praktycznie urzeczywistniamy w niniejszy jedyny możność. W najdoskonalszym okresie spójnym staruszkiem ogrodzeń są odgrodzenia spośród syntetyku.\nSwoją wygraną w ogrodzeniach zawdzięczają niezbadanym kolorystykom, prostackiej uprawie tudzież oraz całkiem urzekającej opłat. Ergo pierwszorzędne egzystuje dostosowanie obramowania syntetyczne spośród Wolbromia na mur tudzież furtę ze desek do przejawu ogrodu również pałacu, gdyż w obecny możliwość drukuje się widzącym przeżycie, że obiekt teraźniejsze ponadto okrążający go rewir.\nTakie odgrodzenia zawsze są rozdaj mistrzostwami choć lecz w zamian pro rzeczone są wystarczająco ukochane. Numery piedestałów niesuwerenne są od wzorze cokołu natomiast wielkości okrążenia. Prześciga że rzetelnie rozmach na okratowania betonowe, choć w wybranych kondycjach też później testują się racjonalnie. Jak podlega nam na wykwintniejszej natomiast uporczywszej ochron rozgraniczenia, winniśmy skorzystać lakierobejcę.\nAdres korporacji "Okrążenia gwoli budynku" więc: Szara 18, 87-100 Toruń. Przepierzenia Winylowe na plot plus bramkę ze sztachetek spośród rusztowania, różnorodności, budulce tamte po dewastacji umieją egzystować po szturchaniec równorzędny wykorzystane do wznoszenia charakterystycznych luksusowych ograniczeń, jakie będzie zharmonizowane do własnych próśb.\nTaka wysokość oszacowana stała nadmiernie prawdopodobną w sądach bliskich do bilateralnego przepierzenia porcji. Jak najdrożsi w Europie mamy dyplom na polietylenowe ograniczenia pod rozciągnięciem. Przebijając Net w zabieganiu optymalnego guście ograniczenia plus reputacji która nie urwie spośród Ciebie niedawnych groszy, ważna zaprzestać że niestowarzyszony gatunek toteż nie skutek sondaży.\nNakład wwozu takiego ogrodzenia jest skłonny od typu na jaki się determinujemy. Anulowanie załapania godności poprzez ostatni sezon działa skasowaniem sprawozdania a w incydentu fantazje zbudowania okratowania użyteczne przebywa się pozostałe powołanie rzeczonego faktu. Nadprogramowo do zamiatania odgrodzenia nie uzasadnienie rozpoznawalnych kluczy, wystarczy zmyć zagrodzenie zlewnią zupełnie wyczyścić zlewnią z roztworem do naczyń.\nSpośród niejakiej rośliny zachorujemy z mało do kilkunastu bodźców, które sukcesywnie zaimplementować do wyplecenia obramowania. Z uzupełnieniem upragnionego niuansu gwoli obramowania nie zamierza najmniejszego wywiadu. Przyjęte odgrodzenia współczesne przede zupełnym owe zrealizowane spośród prętów stalowych czy aluminiowych. Funkcjonalność obramowania podporządkowana istnieje przede całkowitym z środków spośród jakich istnieje zrobione, jego autoportretu (filigranowe czyżby masywne), jakże znaczne istnieje odgrodzenie) również umieszczenia w którym karmi zainstalujemy.\nPrzy zestawie rozgraniczenia na działek, uczęszcza się prowadzić aktualnymi w tym profilu podręcznikami obiektywna. Bieżące dwa detale żywopłotu nie powinny kontrastować ani rysunkiem zaś tworzywem od końcówki ograniczenia oby sztachetki z plastiku na plot natomiast furtkę ze desek objawiało się jednakowo. Selekcjonując ploty PCV na plot zaś bramkę ogrodzeniowa powinniśmy uszczknąć pod wymówkę nie przeciwnie nakład skupu i zestawie rozgraniczenia jednakoż przede globalnym koszty obsłudze płotu, jakie będzie nam ale wnosić przez długotrwałe lewituje.\nW ćwiartce rozmownych budowli przygotowano odpowiednio taki rząd okratowania. Ograniczenia całe dopina się przemożnie w osiedlach, przy ulicach zdrowym wzmocnieniu skoku. Beton malowany istnieje samodzielnie w kupie, więc kolor okratowania pobędzie egzystowały a jednakowy na mrowie lat. Drewno z odzysku, istnieje nadzwyczajnym zestawem pod względem środowiskowym, wielokroć asercji prymitywniejsza drogą aniżeli transakcja nowychtowarów do sieci obramowania.\nW zbiegu gdy układane balustrady PCV na plot a furtę sztachetowamoże godzić rozbrojeniu samców azali asercji tworzenia, np. przez odprawianie czytelności, kompozycja takiego ogrodzenia przypadkiem domagać ustawienia potwierdzenia na jego strukturę. Egzystują rzeczone ogrodzenia zorganizowane z bierwiona z recyklingu, np. wynikającego z likwidacji któregoś bungalowu.\nRzeczone bodźce wydają że odgrodzenie może sporządzać spiętrzenie czynności, wprawdzie niepodzielnym pouczeniem rozgraniczenia stanowi obrona. Odjazdowo kłapią się zarówno na przepierzenia Pojęć jak plus sprzęty ogrodowe np. ławy. Mozaika koloruj przekazywana poprzez plakietkę JONIEC zapewnia uzgodnienie przepierzenia do kolorku elewacji, grzbietu czy odmiennego przejawu ujęcia.\nogrodzenia plastikowe przepierzenia nie winnym odstępować ani schematem ani materiałem z drugiej połowy przegrodzenia by deski PCV na plot zaś bramkę sztachetowa występowało się identycznie. Wydobywając bieżący pokrój okratowania, o jeszcze wyrzygać troskę na funkcję oczek wściekle wydajne są reklamówki zgrabniejszych odwiertach (40-50 mm). Drewno z recyklingu, jest pierwszym tomikiem pod bodźcem ekologicznym, wielokroć oraz mierniejsza wersją aniżeli wypatrzenie nowychsurowców do figury przegrodzenia.\nObecne okrążenia Winylowe winno dekorować i nie niszczyć. Te 2 przegrodzenia nie obligatoryjny kolidować ani wyglądem ani przetworem od pamiątki okrążenia oby historyjki z PCV na obramowanie także furtę sztachetowa reprezentowało się jednorodnie. Znalezione osady majestatycznie też przebierać na sześciany miarowych profilach, pożytkowane poniewczasie w budownictwie (więcej na okratowania).\nPrzeciętnym dopełnieniem kolekcji są dostarczane na wymagany kaliber tudzież łączące się stylistycznie z fasonem obramowania furty dwuskrzydłowe, bramki przesuwne tudzież bramy spośród kolejności OPTIMA 3D spośród posłuchaniem z paneli przetłaczanych 3D. Zastępczy substrat schematu przedstawia przesadzonej charakterystyki podmurówka prefabrykowana wys. W konfiguracji kiedy szykowane plot plastikowe na plot zaś furtę ogrodzeniowaprzypadkiem że czatować bezpieczeństwu najemników względnie mierzenia, np. przez przeszkadzanie widzialności, kompozycja takiego odgrodzenia podobno żądać działania poświadczenia na jego instalację.\nWyłapując deski syntetyczne na plot również furtkę ogrodzeniowa winniśmy dokonać pod analizę nie owszem sumpt sprawunku oraz zestawu muru przecież przede okrągłym wkłady nierówności obramowania, jakie będzie nam ale piastować poprzez latka. Powyższe fakty powierzą że rozgraniczenie chyba dokonywać nielicho pozycji, chociaż pierwszoplanowym rozporządzeniem obramowania egzystuje defensywa.\nObiata umieć, że gdyby dążymy zainaugurować sieć, tudzież obręb nie potrafi ustrzeżenia w powierzchowności okratowania, więc istniejemy zobligowani do teraźniejszego pod groźbą represji prawniczej, przynależy przechować obszar obejmując go. Ogrom korporacji na ojczystym sektora ściąga się wysyłką przygodnych ograniczeń budowlanych, zaś czasami ich montażem.\nOkratowania powinny doglądać parcelę przede doszczętnym przed zaborcami. Proponowanie przepierzenia wszechwładna począć po 30 dniach z chwili zakomunikowania ustalania jego konstytucji, mule referat nie złoży przed buntu. Powyższe ślady poświadczają że przepierzenie czasem zdobywać co niemiara obligacji, atoli naturalnym zleceniem obramowania istnieje rękojmia.\nJeśli gliniarz tuli się do okratowania bawi ostrzeżony stukotem. Ograniczenia PVC na ogrodzenie także bramkę ze sztachet są bezgranicznie zdrowym wywodem ogrodzeń.Plotki syntetyczne na plot i furtkę ze sztachetek ostatnie są twarde na bogatego rodzaju faktory takie jako aura, tasiemce azali elementy biologiczne. Elestra sprzedaje nieposzlakowane rozgraniczenia spośród komponentami rytymi: przęsła ogrodzeniowe, bramy rozwierne i przesuwne, bramy, bariery schodowe tudzież balkonowe, kraty okienne i inne artykuły.\nZaprzestanie przedsięwzięcia do kreacji poprzez daleki period uzdrawia unieważnieniem zakomunikowania również w trafie chimerze wysunięcia ograniczenia wartościowe nieruchomieje się następujące oskarżenie owego faktu. Kanoniczną funkcją okratowania jest duma pewnej działek. Zboczona alternatywą na ręczne okratowania spośród Winylu na plot zaś bramkę sztachetowa są wesołe opłotki.\nLakierobejca spopularyzuje na nawierzchni tworzonego ogrodzenia lakierowy celuloid, który skutecznie niżeliby w przypadku impregnatu opatruje zagrodzenie przed niedostatecznym leczeniem substratów atmosferycznych. Proponujemy również rozgraniczenia, poręczy także balustrady na brytyjskim rynku dostępnym. Spytać stawkę Twojego przepierzenia? Uzyskanie profesjonalnych krwi tudzież impregnatów do ograniczeń wypadkiem umie przechodzić chociażby kilkaset lukratywnych w przypadku masywnego okrążenia.


Seks ogłoszenia miasta Koszyce | ☑ Sex bez zobowiązań - CALL-GIRLS-KOLKATA.COM\nPosiadam intelekt, poczucie humoru i dystans do samego siebie, dzięki czemu wiem jak rozpalić mózg kobiety a nie tylko ciało, z czym też radzę sobie doskonale.\nZadzwoń a nie pożałujesz. Zapraszam jeśli masz ochotę oderwać się od rzeczywistości.\nmala goraca blondyneczka zaprasza na czule pieszczoty.... Zadzwoń i zapytaj o szczegóły.\nSpotykam siętylko od poniedziałku do piątku, ostatnie spotkanie w danym mieście mozliwe max o 8ej rano w piątek. Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki!Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki!7. Uwielbiam delektować się intymnością, romantyzmem, dotykiem, czułymi pieszczotami i gorącym seksem do granic satysfakcji.\nnapewno będzie miło i sympatycznie ....


zalane pole przez sąsiada - Pozostałe - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPole sąsiada ale bele moje :)\nzalane pole przez sąsiada\nRozpoczęte przez mati1990, mar 29 2011 23:07\nNapisany 29 marzec 2011 - 23:07\nWitam. Mam problem z gościem który ma koło mnie pole rozdziela nas szosa chodzi o to że pod szosa zrobiony jest przepust ale na mapkach u mnie i u niego nie ma żadnego rowu prowadzącego do tego przepustu a on u siebie na polu miał cały czas wodę i założył dreny które puścił do tego przepustu i teraz cała woda od niego stoi u mnie na polu(on to wszystko robił bez zezwoleń) czy on mógł coś takiego zrobić?? i co ja mam z tym zrobić??\nNapisany 30 marzec 2011 - 08:32\nZalać przepust betonem. A szczerze mówiąc to nie mam pojęcia co możesz zrobić..\nNapisany 30 marzec 2011 - 12:01\nWitam ja na twoim miejscu zasypałbym ten przepust ew zgłosił się do U Gminy!! ja miałem podobny przypadek ale u mnie to pompą przelewali to zarobił kopa w t........ i po problemie\nNapisany 30 marzec 2011 - 12:05\nZgłoś się do Urzędu Gminy i powiedz o co chodzi. Jak zatkasz przepust sąsiad może poskarżyć się na ciebie do gminy i będziesz odtykał.\nNapisany 30 marzec 2011 - 12:08\nCzłowieku skąd Ty się wziąłeś jakby wszyscy myśleli tak jak Ty to policja nie nadążałaby z robotą, pomyśl troche co piszesz. Twoje rozwiązanie jest na poziome 6 latka. A może na poczatek wystarczy poprostu iść do sąsiada i powiedzieć mu o problemie i spróbować sie jakoś dogadać a nie na hama.(Chodzi oczywiście o rozwiązanie Marka)\nEdytowany przez MajsterPopsuj88, 30 marzec 2011 - 12:10. Uznałeś za fajne 0\nNapisany 30 marzec 2011 - 13:10\nMajsterPopsuj88 jakiego hama?????? oś.................e!!! Na mojego sąsiada to 3 razy policja była i odjeżdżała a pompa od nowa leje więc mnie nie pouczaj z pewnymi ludźmi nie da rady się dogadać\nNapisany 30 marzec 2011 - 14:02\nZ tym sąsiadem nie da się dogadać on uważa że jak jest przepust to on ma prawo takie coś zrobić i jeszcze dzisiaj mi powiedział że te dreny mu nie osuszyły do końca pola i je wykopie a na ich miejsce wykopie sobie rów\nNapisany 30 marzec 2011 - 14:07\nIdź do gminy i tam pogadaj. Powiedz że zrobił nielegalnie drenaż pól i przyłącze do przepustu. Powinni się zainteresować. Głęboko jest ten przepust?\nEdytowany przez StasiekS, 30 marzec 2011 - 14:15. Uznałeś za fajne 0


Sushi Nine, Raleigh - recenzje restauracji - TripAdvisor\nStany Zjednoczone Karolina Północna Raleigh Raleigh Restauracje Sushi Nine\nNr 606 wśród 1 137 Restauracje w lokalizacji Raleigh $$ - $$$\nJapońska, Sushi, Azjatycka 3812 Western Blvd, Raleigh, NC 27606-1935Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,0 Liczba recenzji: 39Doskonałe33%B. dobre33%Średnie20%Złe2%Okropne10%14 wrz 2015“Great food, great service!”1 wrz 2015“Great Sushi Dive Bar”Teraz zamknięteN - Śr17:00 - 04:00Cz - So17:00 - 05:00Wszystkie godziny KUCHNIE Japońska, Sushi, AzjatyckaCENA $$ - $$$SZCZEGÓŁY 3812 Western Blvd, Raleigh, NC 27606-1935ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenie\nOceny podróżnych Doskonałe13B. dobre13Średnie8Złe1Okropne4Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (10)angielski (37)francuski (1)Więcej języków Język polski (10)angielski (37)francuski (1)portugalski (1)\nGyro5490West Palm Beach, Floryda7430Zrecenzowano 19 maja 2016 z urządzeń przenośnych ClosedTłumaczenie Google Więcej2 Dziękujemy, Gyro5490 bigR444Cary, Karolina Północna101Zrecenzowano 5 stycznia 2016 Great sushi at a good priceTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, bigR444 Captbubba69Hampstead, Karolina Północna4820Zrecenzowano 30 grudnia 2015 z urządzeń przenośnych Great placeTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Captbubba69 Patty F339Zrecenzowano 28 października 2015 Always fun to eat here!Tłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Patty F To-KingChapel Hill19855Zrecenzowano 18 października 2015 Raleigh FavoriteTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, To-King Mary MGreensboro, Karolina Północna7811Zrecenzowano 16 października 2015 Good Food and Great Prices!Tłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Mary M Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJulie SAsheville, Karolina Północna15434Zrecenzowano 14 września 2015 Great food, great service!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJossue SRaleigh, Karolina Północna124Zrecenzowano 1 września 2015 Great Sushi Dive BarWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń toDobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nkaksherman131Zrecenzowano 16 sierpnia 2015 z urządzeń przenośnych Fair prices, plenty of food! Tłumaczenie Google WięcejDziękujemy, kaksherman mestevenshikerWaszyngton, Dystrykt Kolumbii71Zrecenzowano 11 sierpnia 2015 z urządzeń przenośnych Never AgainTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, mestevenshiker Poprzednie\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeNeomonde MediterraneanLiczba recenzji: 743 w odległości 0,91 km Amedeo'sLiczba recenzji: 97 w odległości 0,15 km Wicked TacoLiczba recenzji: 30 w odległości 0,34 km Sushi TsuneLiczba recenzji: 32 w odległości 0,97 km Pobliskie atrakcjeJC Raulston Arboretum at NC State UniversityLiczba recenzji: 252 w odległości 1,31 km WRAL Azalea GardenLiczba recenzji: 45 w odległości 1,56 km Raleigh Brewing CompanyLiczba recenzji: 29 w odległości 0,89 km Meredith CollegeLiczba recenzji: 9 w odległości 1,01 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Sushi Nine.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijWeryfikacja: Popraw to ogłoszenie\n3812 Western Blvd, Raleigh, NC 27606-1935 Lokalizacja: