W ciągu ostatnich dni zachowanie Sary zaczęło się zmieniać. Stała się bardziej wyciszona i już nie szaleje z Wańką jak zwykle. Owszem, bawią się, ale trwa to krócej i mniej dynamicznie. Sara bardziej szuka bliskości człowieka. W domu i na spacerach trzyma się blisko, najchętniej ciągle by siedziała koło mnie, lub wręcz na mnie. Jest bardzo łasa na pieszczoty, bardzo lubi głaskanie i drapanie. Niestety, na podstawie zmiany zachowania nie można stwierdzić, że jest to ciąża. Ciąża urojona może mieć dokładnie takie same objawy.\nWestka, która do tej pory zrobiła by wszystko dla jedzenia, nagle przestała jeść. Podstawiam jej pod nos miseczkę z tuńczykiem, serek biały, mokrą karmę, którą wcześniej błyskawicznie pochłaniała, a ona wącha, zje kilka kęsów i odchodzi. Często przełyka ślinę i oblizuje się, jakby hamowała się przed wymiotami. Sarka nie je, ale Wania je za dwie. Widać już pierwsze efekty nocnego podjadania- brzuch Wani wygląda jak wielka beczułka na krótkich łapach. W tym momencie to ona bardziej wygląda na ciężarną.\nZa około tydzień (w 28-30 dniu ciąży) będzie można przeprowadzić badanie i doświadczony weterynarz jest w stanie wyczuć płody w macicy. Dla potwierdzenia można przeprowadzić też badanie USG, bo około 30 dnia ciąży zaczynają bić serca. Wtedy będziemy na pewno wiedzieć, czy Sara jest w ciąży, czy obie mamy urojenia.\nJeśli Sara jest w ciąży, to płody mają już około 1 centymetra długości i fasolowaty kształt. Płodziki mają już pęcherzyki mózgowe oraz formują się im zalążki przednich i tylnych kończyn.\nPo rozmowie z dwiema paniami kierowniczkami oraz panią z kadr udało mi się zapisać do biblioteki Uniwersytetu Przyrodniczego. Na reszcie uzyskałam dostęp do pewnej wiedzy na temat rozrodu psów. Według mnie najlepsza jest książka „Rozród psów” pod redakcją Andrzeja Dubiela, kompendium wiedzy weterynaryjnej. Znalazłam w niej odpowiedzi na kilka wcześniejszych pytań. Całkiem fajna jest też „Hodowla psów” Kazimierza Ściesińskiego, bo zawiera praktyczne wskazówki, na przykład odnoście przygotowania kojca porodowego. Śnieg zasypał nas po uszy, więc siedzę w cieple i czytam.\nNa zdjęciach z ostatniego jesiennego spaceru Sara wygląda wyjątkowo ładnie. Parząc dzisiaj przez okno aż trudno uwierzyć, że taka pogoda była jeszcze 3 dni temu.\nSara i Wania\nSara i Wania z odrobinę innej strony\nNostalgiczno- romantyczny klimat\nA żeby nie było za słodko- dziki pies na zakończenie\nTagi: ciąża west highland white terrier westie\nWylegując się na plaży\nJest weekend, więc każdy może się wylegiwać (na przykład na plaży). Niestety, niektórzy o wylegiwaniu się mogą tylko pomarzyć, bo zaraz idą do pracy. Dla tych męczenników kapitalizmu kilka zdjęć słodkiego lenistwa, na pocieszenie.\nTerierki wiedzę, jak korzystać z życia. Nie przejmują się pracą i wyrabianiem norm. Wylegują się na plaży, nawet gdy temperatura spada do 0 stopni. Byle tylko słońce było.\nOdpoczynek w wersji klasycznej- jeden odpoczywa, drugi pilnuje. To wersja dla ostrożnych, bo nigdy nie wiadomo, kto kręci się po okolicy.\nDzięki Sarce powiedzenie "leżeć plackiem na plaży" nabiera nowego znaczenia.\nWania też potrafi wypoczywać zwyczajnie. Jednak, jak na szkockiego teriera przystało, szybko nudzi się jej zwyczajne leżenie.\nTo szkocka interpretacja wygodnego leżenia.\nNawet jesienią trzeba pamiętać o szkodliwym promieniowaniu UVA i UVB. Najbardziej wrażliwe części szkota dobrze zabezpieczać filtrem. W polowych warunkach świetnie sprawdza się filtr piaskowy nałożony na brodę.\nTagi: spacer terier szkocki west highland white terrier westie\n11:27, whitewestie , Pielęgnacja i wychowanie\nKupiłam nowy aparat, i w samą porę. Dzięki lustrzance udało mi się sfotografować niezwykłe zdarzenie: przemianę Wańki w ninja.\nNigdy nie było tajemnicą, że Wańka mocno stąpa po ziemi. Siła grawitacji przyciągała ją tak mocno, że nie była w stanie nawet wskoczyć na łóżko. Cięzki tyłeczek trzymał się ziemi i ledwo- ledwo mogła go oderwać. Widać to na starych zdjęciach- nawet gdy przód psa odrywa się do góry, tył odrywa się tylko nieznacznie. Do tej pory nie miałam wątpliwości, że Ikarem ona nigdy nie będzie.\nWańka próbuje oderwać się od ziemi, z niewielkimi efektami.\nTak było aż do dzisiaj, bo Sarka w końcu zlitowała się nad biedną szkotką i postanowiła ją czegoś nauczyć. Wańka okazała się pojętną uczennicą i efekt zaskoczył nas wszystkich.\nPierwsza lekcja- trzeba rozpędzić się i skoczyć z podwyższenia. Sarka biegnie obok i asekuruje szkotkę. Jednak nie ma czego się obawiać- Wania bezpiecznie odrywa się od ziemi i bezpiecznie ląduje.\nDruga lekcja jest trudniejsza i Wania wykonuje ją samodzielnie. Biegnij Wania, biegnij! Najpierw trzeba się dobrze rozpędzić.\nUdało się! Wania oderwała się od ziemi. Ale to, co nastąpiło za chwilę....\nWania lata!!!! Grawitacja pokonana. Szkocki ninja wkracza do akcji!\nTagi: terier szkocki\n19:40, whitewestie , Szkotka\nZrób to sam(a)- terierkowe kolczyki\nPonieważ terierki mają już zapas obróżek na lata, postanowiłam zrobić coś dla siebie- terierkowe kolczyki. Przed wystawą w Kielcach zrobiłam pierwsze trzy pary oraz przypinkę do numerka. Kolczyki sprawdziły się super. Są leciutkie w noszeniu i wyglądają bardzo efektownie. Przypinka też jest fajna, ale jak dla mnie za duża do noszenia na co dzień, więc będzie tylko gadżetem wystawowym.\nTechnika wytwarzania jest dość prosta. Potrzebujemy gruby filc (co najmniej 3 mm), z którego wycinamy sylwetkę terriera. Później nabijamy go na haczyk, przyczepiamy do bigla i mamy najprostsze i najbardziej klasyczne terierkowe kolczyki. Taki podstawowy kolczyk można jeszcze ozdabiać, doczepić koraliki czy inne ozdóbki.\nStworzenie terierkowej przypinki jest równie łatwe. Trzeba z filcu wyciąć sylwetkę terierka, ozdobić oraz doszyć z tyłu agrafkę lub inne przypięcie. Ja używam dwóch warstw filcu nie tylko dlatego, że wyglądają fajnie, ale także przypinka jest dzięki temu bardziej sztywna i się nie deformuje.\nNa razie robię szkockie wersje, wkrótce zajmę się westikowymi kolczykami.\nChciałam ostrzec, że robienie kolczyków- terierkowych czy bezterierkowych- wciąga okrutnie. Tyle możliwości połączeń kolorystycznych, kształtów i faktur koralików. Gdy tylko znajduję trochę czasu, siadam i robię kolczyki. Dobrze, że już wkrótce święta i tyle osób czeka na prezenty :)\nTo moje pierwsze trzy pary.\nTerierkowe przypinki do numerka. Na zdjęciu nie widać rozmiaru, ale są dość duże (ok. 10 cm długości)\nKolekcja kolczyków z terierkami i bez- powstała w ciągu ostatnich wieczorów\nA to kolczyki na świąteczne prezenty. Część z nich poszła na aukcję, z której dochód przeznaczony jest na pomoc bezdomnej westce, lub innym terierkom w potrzebie.\nTagi: kolczyki terier szkocki\n13:30, whitewestie , Kultura\nNawet nie zdążyłam się zacząć martwić, że ugrzęźniemy w rutynie, bo terierki od razu zapewniły mi rozrywkę. Korzystając z ładnej pogody wyszłyśmy na dłuższy spacer na łąki. Sara z radości wytarzała się w krowiej kupie, Wania też w jakiejś, nawet nie chcę dochodzić czyjej. Pewne jest, że śmierdziały okrutnie. One oczywiście były nieziemsko zadowolone, a ja prowadziłam dwa brudasy.\nW domu nie wiedziałam, którą pierwszą wkładać do wanny. Sara była bardziej przyschnięta, więc było mniejsze niebezpieczeństwo, że wyciapie całe mieszkanie. Zaczęłam od Wani. Zaskoczył mnie kolor nowo kupionego szamponu do czarnych psów- fiolet niemal jak denaturat. Szkociczka nawet cieszyła się z kąpieli, a jeszcze bardziej z jej zakończenia. To niesamowite, że mokra szkotka biega dwa razy szybciej niż sucha. Wańka ledwo dała się wytrzeć, bo po prostu się rozszalała robiąc wygibasy i wycierając we wszystko, co napotkała na drodze. W czasie suszenia też była bardzo zadowolona. Niestety, po wysuszeniu okazało się, że nadal czuć ją trochę smrodkiem. Z pomocą przyszła mi odżywka Tropiclean, o zapachu wiśniowym, którą kupiłam kiedyś na wystawie i nie używałam, bo zapach wydawał mi się zbyt intensywny. Doskonale nadaje się do maskowania nieprzyjemnego zapachu, więc Wańka biega pachnąc jak wiśnia.\nSarkę, w ciąży czy nie, też trzeba było uprać,. Zniosła zabieg z godnością, a ja musiałam bardzo się starć, żeby umyć ją resztką szamponu z niemal pustej butelki. Po umyciu i wysuszeniu jeszcze bardziej wypiękniała. Po prostu wygląda cudownie w bieli, aż nie mogę się napatrzeć. Szkoda tylko, że przy takiej pogodzie ten efekt niedługo się utrzyma.\nNa pocieszenie terierki dostały kości do obgryzania, więc nawet czyste psy mogą być szczęśliwe.\nTagi: terier szkocki west highland white terrier westie\n10:55, whitewestie , Pielęgnacja i wychowanie\nGdy wszystko toczy się zwyczajnym rytmem\nPo ostatnich przeżyciach życie moje i terierek wraca do stałego rytmu: spacer-jedzenie-spacer-zabawa-jedzenie-spacer. Może nie do końca w takich proporcjach, ale wiadomo, o co chodzi.\nWciąż nie wiem, czy Sara jest w ciąży, ale wydaje mi się, że wypiękniała. Nie musi to być efekt ciąży, ale raczej tego, że zaczyna odrastać po trymowaniu. Przed kryciem wyrwałam ją dość krótko, a teraz szata powoli nabiera ładnego kształtu. Wypatrując oznak ciąży zauważyłam u Sarki szybkie przełykanie śliny, jakby miała ochotę wymiotować, ale starała się powstrzymać. Czy to znak na tak?\nNa wszelki wypadek trochę ją rozpieszczam. Wprawdzie dostaje to samo jedzenie, ale dosmaczam je mocno tuńczykiem w oleju albo inną rybą, albo serem białym czy w ostateczności karmą z puszki. Sarze bardzo smakuje, a Wania też na tym zyskuje, bo też dostaje jedzenie w ulepszonej wersji.\nWania ostatnio zmieniła się w nocnego podjadacza. Gdy gasną wszystkie światła i kładziemy się spać zapada na chwilę cisza, a później słychać plask-plask-plask- to biegnie Wania. Gdzie ona biegnie? Za chwilę słychać chrum-chrum-chrum, a później chłept-chłept-chłept. Rano tajemnica się rozjaśnia, bo miska Sary jest wylizana do czysta. Nawet się cieszę z tego nocnego podjadania, bo jak na szkotkę Wańka jest szczuplutka i przyda się jej trochę tłuszczyku na zimę. Uprzedzając pytania- tak, karma stoi cały czas w misce i psy mają do niej dostęp o każdej porze. Na początku kierowałam się radami Jan Fennell i zabierałam miski zaraz po zakończeniu przez psy posiłku , aby utrzymać hierarchię w stadzie. Dzięki temu psy miały zrozumieć, że ja jestem na górze i decyduję, kiedy jedzą. Później zaprzestałam tej praktyki i nie zauważyłam jakiś szczególnych zmian w zachowaniu psów. Mimo, że karma stoi cały dzień w miskach i tak jedzą dwa razy dziennie, wtedy gdy do misek dodaję jakąś zasmaczkę.\nGdy obserwuję codzienność, ciekawe są także łóżkowe rytuały terierek. Sara od początku śpi ze mną. Najpierw kładzie się na mojej poduszce- jeśli może, to w całości. Ponieważ ją przesuwam, to stara się przynajmniej oprzeć głowę na poduszce. Później zaczyna się wiercenie i zmienianie pozycji, które kończy się zazwyczaj tak, że gdy budzę się rano Sara śpi zwinięta w kłębek w okolicy mojego brzucha, a jeśli może- na moim brzuchu. Wania śpi na posłaniu na podłodze. Rano budzą nas uderzenia czegoś ciężkiego- to Wańka stara się wskoczyć na łóżko. Łóżko jest wysokie, a ona ma krótkie łapy, więc nie radzi sobie z tym. Kilka razy nawet wydźwigiwałam ją na łóżko, ona bardzo się cieszyła, a później szła w najbardziej oddalony róg i tam się kładła. Jakoś nie sprawiało jej radości spanie ze swoim człowiekiem. Ale najgorsze było to, że gdy przyszła jej ochota na opuszczenie łóżka- po prostu z niego spadała (bo trudno było to nazwać zgrabnym zeskoczeniem). Było to niebezpieczne, więc teraz śpi na podłodze i chyba to zaakceptowała.\n10:32, whitewestie , Pielęgnacja i wychowanie\nZdjęcia z kieleckiej wystawy\nDzięki uprzejmości Ani, właścicielki Zacharka, dostałam kilka fotek Wańki z kieleckiej wystawy.\nLubię sobie oglądać zdjęcia po wystawie, bo jakimś sposobem widać na nich więcej, niż na żywo. Można się spokojnie zastanowić, co poprawić w przygotowaniu psa, jego ustawianiu i wystawianiu. Widzę, że dość mocno wytrymowana ze szczenięcej sierści Wańka bardziej przypomina brzydkie kaczątko, niż córkę championów. Jednak mam nadzieję, że gdy ładnie zarośnie do następnej wystawy, rzuci wszystkich na kolana. Bardzo mnie cieszy, że jest taka radosna i rozbawiona. Szczególnie na filmiku widać, jak jej się cieszy pyszczek na dźwięk i widok piszczącej zabawki. Dzięki temu idzie po ringu dużo chętniej niż na poprzedniej wystawie w Białymstoku.\nPróbujemy się ładnie ustawić\nOdrzutowa szkotka podczas rundki wokół ringu\nWielkanocny zajączek? Nie, to Wańka, wpatrzona w zabaweczkę\nPomysł zabawiania psa podczas czekania na ocenę podpatrzyłam u znajomego hodowcy bulterierów. Zdziwiło mnie, że psy zamiast stać grzecznie na baczność w oczekiwaniu na ocenę- bawią się. Znajomy wyjaśnił mi, że nie ma co stresować psa wtedy, gdy sędzia i tak na niego nie patrzy, bo ocenia innego. Lepiej zabawiać psa, bo gdy przyjdzie jego kolej będzie pokazywał się ładnie i energicznie.\nPróba ustawienia Wańki na stoliku\nA na deser krótki filmik z rundki wokół ringu.\nTagi: Gevalia Strong as Hell Black Talisman terier szkocki wystawa psow\n16:57, whitewestie , Wystawy\nMiędzynarodowa wystawa psów, Kielce, 13-14.11.2010\nW sobotę byłam z Wańką na wystawie psów w Kielcach. Wania debiutowała w młodzieży, bo trzy dni wcześniej zdobyła wiek odpowiedni do występowania w tej klasie. Szkoty oceniał czeski sędzia Leos Jancik. Było i słodko, i gorzko. Wańka dostała 3 miejsce i ocenę bardzo dobrą. Sędziemu zupełnie nie przypadła do gustu, chociaż uznał, że większość elementów jej budowy jest standardowa. Szczególnie nie spodobała mu się szata.\n„Ona nie ma fryzury wystawowej”- powiedział w trakcie oceny.\n„Jak to?” Wywaliłam oczy, bo opowiadał brednie.\nWtedy pokazał stojące obok dużo starsze psy- „To jest fryzura wystawowa.”\n„Ale nie można tak porównywać, bo ona ma dopiero 9 miesięcy, więc szata jest w fazie wzrostu, a tamte są dużo starsze” opowiedziałam.\n„Jak nie widzi, to niech sobie kupi lepsze okulary” doradził sędzia.\nNie skomentowałam tego, ale dla mnie ten pan sam wystawił sobie ocenę.\nOgólnie jestem bardzo zadowolona z Wańki. Poszła świetnie. Ogonek trzymała w górze. Piszcząca zabawka sprawiła, że fajnie czuła się na ringu, była zainteresowana i wpatrzona we mnie. Poza tym całkiem dobrze bawiła się na wystawie. Po prezentacji chodziłyśmy jeszcze sporo po halach i była zainteresowana pieskami oraz tym, co działo się wokół niej. Bardzo mnie to cieszyło, bo może dzięki temu polubi wystawy.\nPrzy ringu westów zbierałam bezcenną wiedzę na temat wad postawy, krzywych łap, grzbietów i kątowań. Opinie sędziego są niepodważalne, ale publiczność wie swoje. Według tego, co mówiono wokół ringu w jednej z klas wygrała suka z kufą długą jak u szkota, kątowana tak źle, że dreptała pod sobą, a na dodatek z garbem. Inna zwyciężczyni z racji swojego wzrostu porównywana była do mamuta. Ktoś radził, żeby sprawdzić, czy pomiędzy nogami nie pałętają się jajeczka, bo może to jednak piesek, bo zupełnie nie wygląda na sukę.\nNagrodzone niedawno anty- noblem badania naukowe dowodziły, że jeśli ludzie awansują w sposób zupełnie przypadkowy, bardzo dobrze wpływa to na efektywność firmy. Zastanawiam się, czy podobna zasada ma zastosowanie w przypadku wystaw psów. Równie interesujące jest pytanie, dlaczego wystawy wygrywają zazwyczaj największe brzydactwa, a wybory najwięksi idioci.\nHale wystawowe były olbrzymie, wokół było mnóstwo przestrzeni na rozstawienie się. To komfort, gdy nie trzeba się tłoczyć i przepychać. Jak do tej pory była to najfajniejsza wystawa, w której uczestniczyłam. Przyjechałam z fajnymi znajomymi, doświadczonymi hodowcami, wystawcami i kynologami. Dowiedziałam się mnóstwo o psach, sędziowaniu oraz kynologicznym świadku. Im więcej psów się wystawia, tym bardziej na luzie się do tego podchodzi. Wystawianie Sary brałam strasznie serio a wszelkie opinie na jej temat traktowałam bardzo osobiście. Przy Wańce wyluzowałam. Teraz wyjazd na wystawę bardziej przypomina kopa adrenaliny, jak przy grze w ruletkę, sportach ekstremalnych czy jakimś nielegalnym procederze.\nTradycyjnie już oba pieski po wystawie dostały prezenty: pyszne przysmaczki z suszonej kaczki, które błyskawicznie znikały w pyskach, śliczne czerwono- czarne miseczki w łapki, które mam nadzieję, że będą im dłużej służyć. Wania dostała piszczącą zabawkę podobną do tej, jaką Sara dostała po wystawie w Lublinie. To właśnie te zabawki sprawiają im najwięcej radości. W tej chwili otacza mnie przeraźliwy pisk na dwa pyski. Sara dusi swoją piszczącą zabawkę- krwinkę a Wania piszczącą piłeczkę. Ponieważ każda wydaje dźwięki w odrobinę innej tonacji, pisk jest nie do opisania. A terierki szczęśliwe na maxa.\n17:51, whitewestie , Wystawy\nBędąc młodą hodowcą korzystam z rad osób, które mają większe doświadczenie. Nie jest to proste, bo co hodowca, to opinia. Błąkam się wśród tych różnych, często sprzecznych poglądów na ciąże i porody, zastanawiając się, kto się myli. A może wszyscy mają rację? Skoro odchowali już kilka miotów kierując się radami, jakich teraz mi udzielają, to musiały działać.\nKontrowersja pierwsza: kiedy powtarzać krycie\nŻeby zwiększyć pewność, że urodzą się szczeniaki, dobrze jest krycie powtórzyć. Wszyscy hodowcy, z którymi się konsultowałam, są co do tego zgodni. Kontrowersje pojawiają się dopiero wtedy, gdy mowa o terminie ponownego krycia. Hodowca 1 twierdzi, żeby krycie powtórzyć od razu następnego dnia, bo okres płodny u suki jest ograniczony, więc im szybciej to zrobimy tym lepiej. Hodowca 2 radził, żeby krycie powtórzyć za 2-3 dni, bo plemniki w narządach rodnych suki żyją 24-72 godzin, więc nie ma sensu kryć zbyt szybko.\nKontrowersja druga: czy powtórzone krycie wpływa na liczbę szczeniaków\nZnowu, ile hodowców, tyle opinii. Hodowca 1 twierdzi, że to zupełna bzdura. Jeśli kryjemy drugi raz, nie rodzi się więcej szczeniąt, ale mamy pewność, że szczeniaki w ogóle się urodzą. Hodowca 2 z kolei uważa, że dzięki powtórzonemu kryciu urodzi się więcej szczeniaków. Uzasadnia to tym, że uwalniane przez sukę jajeczka przez dłuższy czas mają szansę spotkać plemniki, a w związku z tym więcej może zostać zapłodnionych, co może przełożyć się na większą liczbę urodzonych szczeniąt.\nKontrowersja trzecia: trymować sukę w ciąży, czy nie?\nCzęść hodowców zdecydowanie odradza wszelkie zabiegi pielęgnacyjne, trymowanie jak również zbyt intensywne czesanie. Inni wręcz przeciwnie. Twierdzą, że sukę spokojnie można trymować, bo skoro jest do tego przyzwyczajona, to nie ma w tym dla niej nic stresującego. Dowodzą, że gdyby przez okres ciąży i porodu nic z suką nie robić, to oznaczałoby dla niej koniec kariery wystawowej. Zanim udałoby się doprowadzić włos do porządku, sezon wystawowy by minął.\nI komu wierzyć? Na razie zapisuję opinie i będę szukała odpowiedzi. Ach, ten nałóg poszukiwania prawdy.\nSarka już po powtórnym kryciu. Teraz czekamy, bo dopiero za miesiąc będzie można ustalić na USG czy jest w ciąży.\nTagi: szczeniaki west highland white terrier westie\n12:04, whitewestie , Westie\nWczoraj pojechałyśmy z Sarą na krycie do „sexo: macho”, pięknego westika Garego. Nie wiem, dla kogo ten pierwszy raz był trudniejszy: dla mnie czy dla Sarki. Ja byłam zdenerwowana jak przed pierwszą randką, która ma się przekształcić w randkę rozbieraną. Sarka była po prostu zainteresowana psem, jakimkolwiek, byle można było z nim poflirtować. Gdy zobaczyła Garego od razu wpadli sobie w oko, zaczęła go zaczepiać, wąchać, a on odwzajemniał zainteresowanie. Zabawa w „co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”- ona zaczepia, ucieka, on goni może to trwać bardzo długo. Jednak krycie psów nie jest aż tak naturalne, jak mi się wydawało. Reproduktory uczone są krycia i robią to niemal na zawołanie. Właściciel Garego przerwał psom flirtowanie i stwierdził, że tak to się będą ganiać całą noc, a nie mamy tyle czasu. Polecił mi, żebym przytrzymała Sarę, on przytrzymał Garego, pomógł mu wskoczyć na Sarę i tak rozpoczął się psi seks z pomocą ludzi. Każda postmodernistyczna badaczka kultury wpadłaby w głęboką zadumę nad tą sceną. Dwa psy kopulując w objęciach dwojga ludzi to wręcz trans-gatunkowa i trans-płciowa orgia, w której znoszone są granice pomiędzy kulturą i naturą, tym co zwierzęce a tym co ludzkie.\nUdało się nam trafić w dobry dzień na krycie, bo Sarka nie protestowała, nie piszczała ani nie zdradzała żadnych oznak dyskomfortu. Czy było jej przyjemnie, pozostanie jej tajemnicą. Po skończonym pierwszym razie pieski zajęły się swoimi sprawami, jednak nie trwało to długo. Po kilku minutach znowu zaczęły się zaczepiać i najwyraźniej miały ochotę na powtórkę z rozrywki. Więc powtórzyliśmy, bo dlaczego by się miały nie wyseksić.\nWkrótce czeka nas jeszcze jedna powtórka, żeby mieć jak największą pewność, że jajeczka Sarki zostaną zapłodnione.\n10:53, whitewestie , Westie


Magnes pierścieniowy MP 8x6/3.5x3 N38 neodymowy\nKorzystając z bieżącej strony zgadzasz się na używanie cookie, w zgodzie z obowiązującymi ustawieniami przeglądarki stron. Jeśli chcesz dowiedz się więcej w jakim celu są używane jak również zapobiegawczo z informacjami o modyfikacji nastawień przeglądarki stron WWW. Rozwiń temat\nPamiętaj, że magnesy neodymowe nie są zabawkami. Miej się na baczności, by żadne dziecko się nimi nie bawiło. Niewielkie magnesy mogą stanowić realne zagrożenie zadławienia. W sytuacji połknięcia kilku jednocześnie, mogą przyczepić się poprzez ściany jelit. W najgorszym wypadku może prowadzić to nawet do śmierci.\nPole magnetyczne wytwarzane przez magnesy neodymowe trwale uszkodzą nośniki magnetyczne takie jak: dyskietki, taśmy video, dyski HDD, karty kredytowe, magnetyczne karty identyfikacyjne, taśmy kasetowe magnetofonowe audio lub inne takie urządzenia. Magnesy mogą też niszczyć videa, telewizory, monitory komputerowe CRT. Pamiętaj nie nie pozostawiać magnesów neodymowych w pobliżu tych urządzeń elektronicznych.\nMagnesy przyciągają się do siebie w odległości od kliku do mniej więcej 10 cm od siebie. Nie podkładaj palców na drodze przyciągania się magnesów, bo może dojść do znacznego uszkodzenia. Zależnie od tego jak wielkie są magnesy neodymowe, mogą doprowadzić one do przecięcia bądź złamania.\nPrzykro nam, ale nasza strona https://dhit.pl nie wspiera już Internet Explorer'a. Prosimy o aktualizację przeglądarki na Microsoft Edge, Mozilla Firefox lub Google Chrome.


Proooszę, oto kolejne Limy, kto lubi niech czyta! | Jeden uśmiech, jedna łzaJeden uśmiech, jedna łza\tProooszę, oto kolejne Limy, kto lubi niech czyta! | Jeden uśmiech, jedna łza\n← Boże Ciało 2020 -Urodziny.\nKilka słów o „Ważce” →\nProooszę, oto kolejne Limy, kto lubi niech czyta!\nOpublikowano 15 czerwca 2020, autor: Janina Halagarda\nOj, dzieje się, kochani! Właśnie obchodziłam urodziny na Ulicy Limeryków 🙂 . To nie żarty! To już chichot jest normalnie. To, co mnie spotkało w tym roku, przechodzi wszelkie moje oczekiwania! Tyle życzeń, co otrzymałam! ( Tyle whisky co wypiłam i wina!) Tyle dni! A to jeszcze nie koniec… Będę świętować przez cały czerwiec, a może i dłużej. Dziękuję Wam kochani , że o mnie pamiętacie. Za te życzenia zwłaszcza 215 lat i za wszystkie chwile, które człowiekowi uświadamiają, że świat nie jest taki zły.\nA to życzenia od Uliczników. Czytajcie i podziwiajcie! I co? Warto żyć, kochać i śmiać się…a nawet czasem płakać. Bo nasze życie tak się przeplata i chociaż biegną szybko nam lata kochajmy, bawmy się i szanujmy.\nOto śmieszne limy od kolegów i koleżnek znanych Ulicznic i Uliczników.\nDziś Janinie pan Roch z Czarnolasu\nchce przymierzyć majtasy z atłasu\nSzyte są na miarę\nKtórą nocy parę\nZdejmował z Janiny nie tracąc czasu\nna Ulicy Limery-\nków, więc cztery litery\nNinka nań już wypięła zawczasu.\nDla Janinki Jonathan z Miami\npowypychał swe slipki fiołkami,\nlicząc, że przed nim Janka\nswe rozchyli kolanka,\ngdy odurzy ją aromatami.\nale Jan mu zabrania\nbo mu wenę przegania,\nrobiąc przy tym zbyt wiele hałasu.\nlecz daremne się stara,\nbowiem z niego ofiara,\ni zamiary wygrały z siłami.\nswojej pierwszej żony\ni spytał zgorszony\nale o co zaś tyle hałasu?\npowypychał swe slipki fiołkami\ni z jakiegoś powodu\nwąchał kwiatki od spodu,\nkiedy wyszedł do przodu nogami\n(Marta Majorka Chociłowska)\nPierwsza dama to jego\nBy nie wypaść „lebiegą”\nZ anatomii korzysta atlasu\nLecz Janiny nie zwiedzie\nŻe ma dużo na przedzie\nZwłaszcza że kwiatki wylazły bokami\nbo dowcipniś to taki,\nktóry, ot tak, dla draki,\nlubi wręczać prezenty z jajami.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Poezja, Wiersze dla Was i oznaczony tagami banialuki, bzdury, kocham, limeryki, przyjaciele, satyra, śmiesznoty, sympatycznie, urodziny, zabawa słowem, żarty. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n2 odpowiedzi na Proooszę, oto kolejne Limy, kto lubi niech czyta!\nNie mogłem zmarnować okazji:\nchce przymierzyć majtasy z atłasu.\nże to Boskie stworzenie,\n…dało dyla w majtasach do lasu!\n18 czerwca 2020 o 21:38\nNareszcie odnalazłam ten zagubiony limek 🙂 Optmistycznie!


Alkoholizm – definicja, objawy, leczenie - Psychiatria.pl\nAlkoholizm – zależność psychiczna i fizyczna\nUzależnienie od alkoholu – objawy\nZwykłe upojenie alkoholem\nZespół abstynencyjny spowodowany odstawieniem alkoholu\nMajaczenie drżenne (majaczenie alkoholowe)\nOtępienie w przebiegu uzależnienia od alkoholu\nPrzewlekłe psychozy alkoholowe\nZależność psychiczna to trudna do przezwyciężenia chęć przyjmowania środka, który powoduje zaburzenia psychiczne.\nZależność fizyczna to wystąpienie jednego z następujących zjawisk: tolerancji lub objawów abstynencyjnych. Tolerancja polega na konieczności zwiększenia dawki substancji psychoaktywnej ponieważ dotychczas przyjmowana przestała działać. Objawy abstynencyjne pojawiają się kiedy stężenie substancji psychoaktywnej we krwi obniża się i następują zaburzenia psychiczne będące wynikiem dekompensacji ośrodkowego układu nerwowego (OUN).\nAlkohol powoduje zależność typu etanolowo-barbiturowego. Dotyczy ona środków działających depresyjnie na OUN. Wśród objawów abstynencyjnych charakterystyczne są drgawki. W przypadku alkoholu początkowo jest to zależność typu psychicznego. Z czasem rozwija się również zależność fizyczna. Ocenia się, że 15% osób, które pierwszy raz sięgnęły po alkohol odczuwa potrzebę ponownego picia.\nNależy pamiętać, że zapach, który wyczuwa się od człowieka uzależnionego pochodzi z zanieczyszczeń zawartych w alkoholu.\nUzależnienie od alkoholu to:\nCodzienne picie ok. 0,5 l. mocnego alkoholu lub odpowiednika w celu utrzymania zadowalającego funkcjonowania.\nRegularne picie sobotnio-niedzielne dużych ilości alkoholu.\nCiągi picia, co najmniej dwudniowe, występujące naprzemiennie z okresami trzeźwości.\nCharakterystyczne objawy dla osoby uzależnionej:\nniemożność powstrzymania się od picia lub ograniczenia ilości alkoholu spożywanej jednorazowo,\nprzerwy w życiorysie (ang. blockouts),\nkontynuowanie picia pomimo istnienia choroby, która pogarsza się w następstwie picia,\nspożywanie alkoholi nie-konsumpcyjnych (np. spirytusu salicylowego, denaturatu),\nnieświadomość przymusu picia,\nnajwyższe miejsce alkoholu w hierarchii celów,\ntolerancja w pierwszym okresie picia, potem w wyniku zwolnienia procesów biodegradacji alkoholu w wątrobie (uszkodzenie wątroby) następuje zmniejszenie tolerancji alkoholu,\nobjawy odstawienne po zaprzestaniu picia (drżenie poranne, nocne poty, wymioty poranne, drgawki, majaczenie drżennne),\npozorna trzeźwość przy utrzymywaniu się stężenia alkoholu we krwi (objaw tolerancji).\n8 razy częściej uzależniają się od alkoholu mężczyźni. Najwięcej piją oni między 20-30 r.ż., kobiety zaś pomiędzy 30-40 r.ż.\nAlkoholizm – definicja, objawy, leczenie, fot. panthermedia\nProste upojenie alkoholem powoduje zmiany zachowania człowieka. Pojawiają się agresja, pobudzenie, obniżenie uwagi, chwiejność afektu, euforia lub smutek. Towarzyszyć temu mogą zamazana mowa i brak koordynacji ruchowej.\nCechy osobowości ulegają intensyfikacji (podejrzliwość w granicy może prowadzić do urojeń prześladowczych) lub pojawiają się cechy osobowości obce dotychczasowej tożsamości człowieka (np. skrytość przekształcić się może w otwartość i ekspansywność). Do częstych zjawisk należą zachowania kryminalne, wypadkowość oraz urazowość. Należy zwrócić uwagę, że objawy prostego upojenia alkoholem mogą przypominać objawy urazu głowy z np. krwiakiem podtwardówkowym.\nWyróżnia się kilka faz prostego upojenia alkoholem. Na początku następuje dezorganizacja procesów poznawczych, zaburzenia czynności zależnych od treningu i doświadczenia. Następnie objawy staja się zauważalne dla otoczenia (tzw. lekkie zatrucie). Do jego objawów należą nadmierna pewność siebie, zmiana nastroju (wybuchy gniewu oraz euforia), wygórowanie odruchów rdzeniowych (będące wynikiem uwolnienia ich spod wpływu wyższych ośrodków hamujących), podwyższenie progu odczuwania bólu, nudności, wymioty, niepokój, nadmierna aktywność.\nCiężkie zatrucie powoduje osłupienie lub śpiączkę, hipotermię, powolny, głośny oddech, przyśpieszoną akcję serca, poszerzenie źrenic (niekoniecznie), wzrost ciśnienia śródczaszkowego. Śmierć występuje zwykle, kiedy upiciu towarzyszy uraz, zakażenie lub utrata przytomności trwająca dłużej niż 12 h.\nLeczenie: W przypadku wystąpienia osłupienia lub śpiączki chory powinien mieć monitorowane czynności życiowe. Należy go trzymać w ciepłym otoczeniu. Podaje się mannitol i kortykosterydy. Pozostałe stany nie wymagają leczenia szpitalnego.\nWystępuje on zwykle 12-24 h po zaprzestaniu picia. Trwa ok. 3-4 dni, nie dłużej niż tydzień. Wystąpienie objawów abstynencyjnych nie jest dowodem nieobecności alkoholu we krwi (alkoholemii) o czym należy pamiętać przy podawaniu leków. Objawy abstynencyjne są wynikiem neuroadaptacji do stale utrzymującego się podwyższonego stężenia alkoholu we krwi. Śmiertelność szacuje się na 10 %.\nDo objawów należą drżenie kończyn, języka, tachykardia, nadciśnienie, potliwość, zaburzenia żołądkowo – jelitowe, iluzje i sporadycznie niezbyt nasilone omamy, lęk, drażliwość, ból głowy, bezsenność.\nZawsze należy zadać sobie pytanie, dlaczego pacjent przestał pić alkohol? Mogło to być spowodowane np. urazem infekcją, zapaleniem trzustki, błony śluzowej żołądka lub niewydolnością wątroby.\nLeczenie: Objawy abstynencyjne leczymy ambulatorynie. Stosuje się preparaty witaminowe, głównie z grupy B (najważniejsza jest suplementacja witaminą B1), kwas foliowy. Jeżeli zachodzi konieczność podania środków uspokajających najlepsza jest hydroksyzyna (p.o.) do 100 mg dziennie. Nie należy używać benzodiazepin ponieważ nasilają depresyjne działanie alkoholu na OUN (zależność krzyżowa).\nW 2 lub 3 dobie po zaprzestaniu picia może wystąpić atak padaczkowy (właściwa nazwa to drgawki alkoholowe). Mają one charakter napadu dużego z utratą przytomności, uogólnionymi drgawkami toniczno-klonicznymi, oddaniem moczu i niepamięcią wsteczną. Drgawki alkoholowe mogą być wynikiem zaburzeń elektrolitowych, przebytych urazów głowy lub hipoglikemii. Często podłożem jest genetycznie uwarunkowany obniżony próg padaczkowy.\nLeczenie: diazepam do 20 mg p.o., i.m. lub i.v. Można powtórzyć po 30 min.\nJest to ostra psychoza alkoholowa. Występuje najczęściej 2-3 dni po zaprzestaniu picia, najczęściej po 25 r.ż, u osób z kilkuletnim stażem picia.\nObjawy przypominają nasilone objawy zespołu abstynencyjnego, którym towarzyszą zaburzenia procesów poznawczych (zwłaszcza siatki czasu (czyli zdolności chronologicznego odtwarzania wspomnień), mniejsze w zakresie orientacji co do miejsca i otoczenia). Obecne są zaburzenia świadomości pod postacią przymglenia. Polegają one na trudności w rozpoznawaniu otoczenia oraz zaburzeniom skupienia uwagi, utrzymania jej i przenoszenia z obiektu na obiekt. Objawom tym towarzyszą iluzje i omamy, najczęściej wzrokowe.\nOmamy wzrokowe mogą być niesamowicie rozbudowane, tworząc „teatr wariata”, na którym rozgrywają się bardzo rozbudowane sceny. Ten typ omamów wzrokowych nazywamy scenicznymi. Charakterystyczny jest objaw Lipman’a. Kiedy uciśnie się gałki oczne człowieka w majaczeniu drżennym prowokuje to wystąpienie omamów wzrokowych. Wynika to z wrażliwości fotoreceptorów na bodźce mechaniczne. Interesujące jest powiększanie się obrazów omamowych wraz z oddalaniem się od obserwatora. Wg. Moral’a jest to wynikiem projekcji plamki ślepej siatkówki na pole widzenia. Omamom towarzyszą urojenia, będące zwykle interpretacją omamów. Często dołącza się gorączka. Obserwować można agresję czasami próby samobójcze. Śmierć może wystąpić w wyniku zaburzeń elektrolitowych, zaburzenia bilansu cieplnego spowodowanego skrajnym pobudzeniem ruchowym, towarzyszącą chorobą. Śmiertelność ocenia się na 5-20%.\nLeczenie: Powinno odbywać się w szpitalu. Można wyróżnić kilka strategii leczniczych.\nPoza tym witaminy B1, B2, B6, kokarboksylaza, witamina PP podawane domięśniowo. Szybkie nawadnianie może przyspieszać i/lub nasilać objawy majaczenia drżennego. Jak wskazują obserwacje podaż płynów zmniejsza śmiertelność.\nZwykle występuje w 2-3 dniu po zaprzestaniu picia alkoholu, wcześniej wieloletnie picie.\nW obrazie klinicznym dominują omamy słuchowe komentujące i grożące. Powodują one silny lęk i są interpretowane urojeniowo. Nie występują zaburzenia świadomości a objawy wegetatywne są słabo nasilone. Objawy mogą występować przewlekle. Rozpoznajemy wtedy rezydualne i późno ujawniające się zaburzenia psychotyczne spowodowane używaniem alkoholu.\nLeczenie: Podawanie tiaminy (witamin B1) w dużych (np. 25-50 mg 3xd) i.m. Podawanie doustne nie ma sensu ponieważ z każdej podanej dawki wchłania się jedynie ok. 5 mg.\nMoże następować po zespole Korsakowa. Przyczyną jest również niedobór tiaminy.\nZespół ten rozpoznaje się po trzech tygodniach abstynencji, ponieważ jej objawy mogą zamazywać obraz kliniczny.\nMogą pojawiać się w późnym okresie zespołu abstynencyjnego. Ocenia się, że u ok. 50% alkoholików raz w życiu występują objawy zespołu depresyjnego. Depresja może przerwać okres abstynencji.\nPrzewlekłe psychozy alkoholowej\nNależą do grupy rezydualnych i późno ujawniających się zaburzeń psychotycznych spowodowanych używaniem alkoholu. Objawem jest wieloletnie utrzymywanie się omamów lub urojeń przy dobrym przystosowaniu społecznym i utrzymywaniu pracy zarobkowej.\nLeczenie: Neuroleptyki. Leczenie farmakologiczne może przytłumić objawy lecz ich nie eliminuje.\nObecnie poprawne rozpoznanie brzmi: uporczywe zaburzenia urojeniowe. Występuje u mężczyzn. Objawy to urojenia niewierności małżeńskiej w stosunku do żony lub partnerki seksualnej. Jest ona stale śledzona, obrzucana wymyślnymi dowodami zdrady itp. U mężczyzn tych występuje zwykle wzmożony popęd seksualny, przy spadku potencji, co jest interpretowane jako wynik celowego trucia ich przez partnerkę. Mężczyźni cierpiący na tą formę zaburzeń urojeniowych przed wystąpieniem schorzenia bywają patologicznie zazdrośni.\nInne powikłania somatyczne w przebiegu alkoholizmu\nzanik mięśni szkieletowych\npłodowy zespół alkoholowy (mikrocefalia, upośledzenie rozwoju psychicznego i fizycznego, deformacja twarzy); może wystąpić nawet po umiarkowanych ilościach spożywanego alkoholu.\nPierwszym warunkiem jest konfrontacja postawy zaprzeczania. Alkoholik musi w pełni uświadomić sobie i zaakceptować swoją sytuację, żeby móc ją zmienić. Warunkiem powodzenia jest całkowita abstynencja. Rodzina pacjenta powinna być zaangażowana w leczenie motywując go do leczenia i nie akceptując jego dotychczasowego stylu życia. Istotnym ogniwem w procesie leczenia są kluby anonimowych alkoholików. Spotkania osób, które mają podobne problemy służą utrzymaniu abstynencji. Korzystne może być, oprócz terapii grupowej zastosowanie terapii behawioralnej lub ekspresywnej.\nWażną uzupełniającą rolę odgrywa leczenie farmakologiczne. Disulfiram – inhibitor reduktazy aldehydo-NAD w wątrobie. Powoduje on akumulację aldehydu, czego skutkiem jest uwrażliwienie (uczulenie) na alkohol. Człowiek, który zaczął przyjmować disulfiram po kilku dniach nie będzie mógł spożywać alkoholu z powodu nasilonych objawów ubocznych.\nNależą do nich zaczerwienienie skóry, lęk, nudności i wymioty, biegunka, trudności w nabraniu powietrza, kołatania serca. Czas trwania tych objawów jest zależny od ilości przyjętego alkoholu. Nie stanowią one zagrożenia życia. Działają na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego. Uważa się, że należy rozpocząć od dawki 400 mg/d przez pierwszy tydzień a potem kontynuować terapię przez 9-12 miesięcy po ok. 350 mg/d. Disulfiram ma długi okres półtrwania w surowicy krwi wynoszący ok. 7-10 dni.\nOstatnio na rynku zaistniały dwa preparaty: naltrekson i akamprosat. Ten pierwszy nie jest dostępny w Polsce. Akamprosat jest agonistą GABA (kwas gamma-aminomasłowy) zwiększa wiec hamowanie w OUN. Leczenie tym preparatem jest przewlekłe i drogie. Jest on skuteczny w fazie zaprzestania picia i podtrzymania abstynencji. Jego działanie może być wzmocnione przez disulfiram.\nWięcej informacji o leczeniu uzależnienia znajdziesz TUTAJ\nPotrzeba zaostrzenia przepisów odnośnie sprzedaży...\nGIS ostrzega: E-papierosy nowym zagrożeniem dla...


Naleśniki bez laktozy - trendblend.pl\n30 marca 2018, 9:44\nStrona Główna »Trendy Polska » Naleśniki bez laktozy\nbez glutenu, naleśniki, thermomix\nWybór bezmlecznych produktów jest naprawdę duży, ich dostępność jest coraz lepsza, a ciekawych przepisów na dania bez laktozy coraz więcej. Przykład? Opublikowana niedawno na Cookidoo® - platformie z przepisami na Thermomix®, kolekcja „Bez laktozy. Dieta przy nietolerancji produktów mlecznych”. Kolekcja to dziesięć przepisów na ciekawe dania bez laktozy na cały dzień - od śniadania, po obiad, kolację, czy zdrowe przekąski między posiłkami.\nJakie zamienniki mleka krowiego proponują autorzy kolekcji? Bez wątpienia najpopularniejszym jest mleko sojowe, które ma zbliżoną do mleka krowiego zawartość wapnia i białka. Dzięki kolekcji przepisów na Thermomix® przygotujemy np. naleśniki z pieczarkami i śmietanką sojową.\n1. Na pokrywie naczynia miksującego postawić miskę, odważyć do niej orzechy i wodę, odstawić na 1 godz. do namoczenia. W tym czasie przygotować ciasto naleśnikowe.\n2. Do naczynia miksującego wsypać mąkę gryczaną, mąkę pszenną, dodać jajka, wodę, oliwę, sól i pieprz, wymieszać 40 s/obr. 5. Przełożyć do miski, odstawić na 1 godz. Umyć naczynie miksujące.\n3. Namoczone orzechy odcedzić przez koszyczek. Do naczynia miksującego włożyć odcedzone orzechy, dodać śmietankę sojową, czosnek, pastę miso, płatki drożdżowe, sól i pieprz, zmiksować 1 min/obr. 6 lub do uzyskania kremowej konsystencji. Przelać do miski, odstawić. Opłukać naczynie miksujące.\n4. Do naczynia miksującego włożyć pieczarki, dodać olej, gotować 10 min/100°C/ /obr. 1. Odcedzić przez koszyczek, przełożyć do miski z pozostałymi składnikami, wymieszać kopystką, odstawić.\n5. Na patelnię wylać niewielką ilość oleju, rozprowadzić po całej powierzchni za pomocą papierowego ręcznika. Ciasto na naleśniki wlewać małą chochelką porcjami na rozgrzaną patelnię i obracać nią tak, aby ciasto całkowicie pokryło dno. Smażyć na średniej mocy palnika ok. 1 min. Gdy ciasto się zetnie, delikatnie obrócić naleśnik na drugą stronę i smażyć kolejne 30 s. Usmażony naleśnik przełożyć na talerz. W ten sam sposób usmażyć pozostałe naleśniki.\n6. Na każdy naleśnik nałożyć po ok. 2 łyżki nadzienia z pieczarkami i śmietanką sojową, rozsmarować po całej powierzchni, następnie dowolnie zawinąć lub składać w trójkąty. Udekorować rukolą lub świeżymi ziołami (szczypiorkiem, bazylią).\n7. Naleśniki z pieczarkami i śmietanką sojową podawać bezpośrednio po przygotowaniu.


Jesteś 29024269 gościem na naszej stronie\nKonkurs "Głosu Wielkopolskiego"\nna najlepszego sportowca amatora 2012\nRadek Lonka z Wrześni znalazł się na liście trzydziestu wybitnych sportowców amatorów w Wielkopolsce. Absolwent poznańskiej Akademii Wychowania Fizycznego wygrał w tym roku, 15 lipca, w spektakularny sposób Tour de Pologne Amatorów w Bukowinie Tatrzańskiej (ścigało się ponad 1000 osób). Startuje na szosie, w zawodach XC i maratonach MTB. Jest cenionym nauczycielem wychowania fizycznego w Zespole Szkół Średnich w Gnieźnie.\nAmator to osoba uprawiająca coś hobbystycznie i niezawodowo. W sporcie takich osób są tysiące. Nie trafiają oni zbyt często lub w ogóle do telewizji, ani na pierwsze strony gazet. Ich pasja często jest jednak nie mniejsza niż ta, która towarzyszy gwiazdom stadionów i hal. Wybitnych przedstawicieli sportu amatorskiego redakcja dziennika "Polska - Głos Wielkopolski" postanowiła więc zaprosić do niepowtarzalnego konkursu. Jego zwycięzca otrzyma specjalny puchar i zostanie zaproszony na galę z udziałem najlepszych wielkopolskich zawodników na Wielkim Balu Sportowca (1 lutego w hotelu Andersia).\nKandydatów do konkursu wybierała kapituła redakcyjna na czele z Marcinem Urbasiem, byłym sprinterem, medalistą ME i piątym zawodnikiem MŚ w 1999 roku w biegu na 200 m z szóstym wynikiem w historii europejskiej lekkoatletyki (19,98 s). - Amator to tak naprawdę sportowiec wyczynowy, bo w pewnym momencie zawsze pojawia się chęć rywalizacji. Sam trening przestaje być motywujący. A konfrontacja z innymi zawodnikami to zawsze okazja do sprawdzenia swoich umiejętności na tle konkurencji. Najpierw chcesz być w pierwszej "50", potem chcesz pobić rekord życiowy, a jeszcze później chcesz być najlepszy w swojej kategorii wiekowej - tłumaczył najszybszy swego czasu biały człowiek na świecie.\nUważa on, że w Polsce sport amatorski wciąż jest niedoceniany.\n- Dlaczego ktoś nigdy nie zostaje zawodowcem? Przyczyny są różne. Czasami brakuje mu talentu, czasami wybiera inną drogę rozwoju, czyli stawia na naukę lub pracę, a kiedy indziej bakcyla sportu połyka w wieku 40 lat, kiedy nie ma już szans na osiągnięcie poziomu młodszych zawodników - przekonywał Urbaś.\nNa liście wybitnych przedstawicieli sportu amatorskiego w Wielkopolsce (trzydzieści nazwisk) znajdują się reprezentanci kolarstwa: Magdalena Hałajczak z Poznania, Marek Witkiewicz z Poznania oraz Radek Lonka z Wrześni.


Perła Będzina [Emilia Nowak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00867 010693 20283309 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-7722-909-5 Rok wydania: 2013\nStrona tytułowa Emilia Nowak Perła Będzina\nStrona redakcyjna REDAKCJA: Szymon Błaszkowski KOREKTA: Katarzyna Czapiewska OKŁADKA: Aleksandra Ogórkiewicz ILUSTRACJE: Emilia Nowak SKŁAD: Anita Sznejder © Emilia Nowak i Novae Res s.c. 2014 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczytjakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazuwymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. Wszystkie wydarzenia opisane w książce są fikcyjne. O ile ród Mieroszewskich jest autentyczny, to imiona osób z tego rodu wymienione w książce oraz opisane wydarzenia z nimi związane są fikcyjne. Wszelkie ewentualne podobieństwo innych nazwisk oraz postaci do prawdziwych osób jest przypadkowe. Wydanie pierwsze ISBN 978-83-7722-909-5 NOVAE RES – WYDAWNICTWO INNOWACYJNE al. Zwycięstwa 96 / 98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni. Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o. | Legimi.com\nBlance, mojej korporacyjnej siostrzyczce\nI W leśnej głuszy co kilka chwil zrywały się do lotu schowane w gąszczach ptaki, spłoszone hałasem, jaki robiło dwóch biegnących w ciemnościach ludzi. Las był dość gęsty, mężczyźni z wielkim trudem omijali pnie, robiąc jednocześnie uniki przed gałęziami pojawiającymi się znienacka na wysokości ich twarzy. Zderzenie z jedną z nich mogłoby zakończyć się tragicznie w tak szaleńczym biegu. Daniel Rzecki czuł, że opada z sił. Wiedział jednak, że w tej chwili nikt mu nie pomoże. Dochodziła dwudziesta trzecia piętnaście. Żałował chwili, w której zdecydował się wyruszyć w las o tak późnej porze. Jeżeli teraz dopadnie go bandyta, nikt nie usłyszy jego wołania. A nawet jeśli usłyszy, zanim ktokolwiek przybędzie na ratunek, prawdopodobnie będzie już dla niego za późno. Wysoko nad głowami świecił księżyc w pełni, a wokół błyszczało milion gwiazd, oświetlając nieznacznie gąszcz. Daniel biegł co tchu, nasłuchując, gdzie znajduje się jego prześladowca. Gdy tylko pojawiała się przed nim przestrzeń pozbawiona drzew, wykorzystywał ten moment, żeby zerknąć w tył. W pewnym momencie przystanął przekonany, że mężczyzna zaniechał pościgu. Oglądał się na wszystkie strony. Sapał niczym pies. Serce waliło mu jak oszalałe. Trudno było dostrzec cokolwiek w głębinie lasu. Światło księżyca docierało na ziemię, tworząc na niej zaledwie krąg o średnicy dwóch metrów. Dalej była już tylko ciemność. Zapadła cisza. Gdzieś niedaleko puszczyk zerwał się do lotu, pohukując złowieszczo. Czas na chwilę zatrzymał się w miejscu. Nagle coś z ogromną siłą uderzyło go w plecy. Daniel upadł na wilgotną ściółkę i poturlał się po ziemi. Oszołomiony leżał tak kilka sekund, które wydawały mu się całą wiecznością. Czuł straszliwy ból przenikający jego ciało od pleców aż po kark. Gdy tylko podniósł głowę, ujrzał zbliżającą się postać – ogromnego, barczystego mężczyznę, który sunął teraz w jego kierunku, miażdżąc wszystko po drodze. Daniel resztką sił podniósł się w porę i chwiejnym krokiem ruszył wzdłuż ścieżki prowadzącej do ruin dworku. Napastnik ruszył za nim. Daniel słabł. Jedyną siłą, która pchała go do przodu, była siła jego ciała, które tylko dzięki grawitacji pędziło przed siebie. Teren lekko się załamał i biegł pod kątem trzydziestu pięciu stopni w dół. Kilka metrów przed samym brzegiem jeziora Daniel upadł ostatecznie. Podbiegający od tyłu typ chwycił go za kołnierz i zaczął go szarpać, krzycząc energicznie: – Dawaj mapę! Wiem, że ją masz! Daniel chciał krzyknąć, żeby ten dał mu spokój, ale swoją sytuację w mgnieniu oka ocenił jako żałosną, powstrzymał się więc od jakichkolwiek wyjaśnień. Napastnik szarpał go tak mocno, że w pewnym momencie z klapy jego marynarki wypadła mała metalowa tulejka i poturlała się po ściółce. Obaj mężczyźni zastygli na chwilę. Dostrzegli, jak jej srebrne ścianki błyszczą w świetle księżyca. Daniel rzucił się w stronę, gdzie leżała, ale napastnik silnym ciosem w twarz powalił go na ziemię tak, że chłopak spadł z dość stromej skarpy i z wielkim pluskiem wpadł wprost do jeziora. Jego upadek wzburzył na moment toń wody, lecz po chwili w całym lesie znowu zapadła nocna cisza. Powietrze zrobiło się ciężkie i parne. Tajemniczy mężczyzna stał na brzegu, próbując zlokalizować Daniela Rzeckiego. Nie mógł pozwolić, by ten uciekł i zawiadomił o tym zdarzeniu policję. Widział jego twarz i dlatego był istotnym zagrożeniem. Mężczyzna przycupnął i zmrużył oczy, badając powoli wzrokiem lustro wody. Odbijający się w nim księżyc falował rozerwany na dziesiątki kawałków. Po kilkunastu sekundach znowu zlepił się w jeden element, a woda się uspokoiła. Oczy mężczyzny przyzwyczaiły się do ciemności i teraz wyraźniej widział, co działo się na dole. Na powierzchni dryfował Rzecki, ale z tej odległości trudno było stwierdzić, czy porusza się samodzielnie, czy to tylko lekkie fale nim sterują. Zsunął jedną nogę, próbując zejść niżej. Mimo że zdawał sobie sprawę, iż temperatura wody na początku września nie przekraczała dziesięciu stopni powyżej zera, postanowił zanurzyć się i upewnić, że Rzecki utonął. Nagle coś zaszeleściło w krzakach za plecami mężczyzny. Odezwał się inny męski głos: – Stać! Straż leśna! Będę strzelać! Sądząc po natężeniu głosu, osobnik znajdował się najwyżej kilkanaście metrów dalej. Nie zastanawiając się ani chwili, tajemniczy mężczyzna rzucił się do ucieczki. Odbiegł już kilka metrów, gdy nagle przypomniał sobie, że pozostawił na ziemi to, co go tu przywiodło – srebrną tulejkę. Pośpiesznie cofnął się o kilka kroków do miejsca, w którym ta wypadła z marynarki Rzeckiego. Chwycił ją z takim impetem, że sporo ziemi wbiło się za jego paznokcie, a wyrwane strzępki ściółki uniosły się w powietrze. Biegł co sił, kierując się na prawo od miejsca zdarzenia. Mocno ściskał srebrny przedmiot w wilgotnej dłoni, a gdy oddalił się nieco bardziej, przystanął na moment, aby odsunąć zamek błyskawiczny kurtki i schować tam tulejkę tak, by jej nie zgubić. Znowu zaczął biec przed siebie, słysząc zbliżającą się z tyłu postać. Nagle ze wszystkich sił zawył niczym bestia, czując, jak fala bólu przeszywa go od stopy w górę. Umilkł jednak szybko, żeby nie zdradzić swojego położenia i ostrożnie spojrzał w dół. Jego noga utkwiła we wnykach, które wbiły się głęboko w ciało. Czuł, że metalowe szczęki dosięgły samej kości. Z wielkim trudem powstrzymywał się od krzyku. Wymacał ręką na ziemi jakiś badyl, ułamał kawałek, zacisnął na nim zęby i ze wszystkich sił próbował otworzyć wnyki. Gdy udało mu się wreszcie wyswobodzić, spocony i brudny przycupnął pod pniem jakiegoś wielkiego drzewa i wsłuchał się w ciszę. Wydawało mu się, że szelest, jaki wywoływał ścigający go człowiek, oddalał się. Wyczerpany i zraniony podniósł się z trudem i ruszył przed siebie. Przez to niespodziewane zdarzenie zatracił nieco zmysł orientacji, ale był przekonany, że idąc dokładnie tam, skąd świeci księżyc, dojdzie do leśnej dróżki, przy której zostawił swój samochód.\n


Wznowienie postępowania po wyroku TSUE - pierwsze dwie sprawy\nPrawo unijne Kredyty frankowe\nPo wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie państwa Dziubaków pojawiły się w sądach wnioski o wznowienie prawomocnie zakończonych postępowań przegranych przez frankowiczów. Nie było ich dużo, bo polskie prawo nie wymienia orzeczeń unijnego Trybunału jako podstawy wznowienia. Z tego powodu sądy odrzucają takie żądania, m.in. we Wrocławiu, Łodzi czy Krakowie. Inaczej na sprawę patrzy Sąd Okręgowy w Katowicach. W dwóch sprawach nie wydał on postanowienia o odrzuceniu, co oznacza, że skarga została przyjęta, a postępowanie się toczy. Co więcej, na czas postępowania zgodził się na wstrzymanie egzekucji z nieruchomości. To zła wiadomość dla banków i dobra dla frankowiczów.\nSąd wstrzymuje egzekucję z nieruchomości\nRadcowie prawni: Dorota Pilarczyk z kancelarii Lexnord i Damian Nartowski z kancelarii WNLegal Wątrobiński Nartowski wspólnie złożyli na przełomie 2019 i 2020 roku dwie skargi o wznowienie postępowań, powołując się na wyrok z 3 października 2019 roku w sprawie Dziubak. Obie dotyczyły nakazów zapłaty wydanych na rzecz dwóch banków przeciwko kredytobiorcom. Obie zawierały wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. W jednej sąd przyznał im rację, ale w drugiej odmówił. Prawnicy wnieśli zażalenie. 27 maja Sąd Okręgowy w Katowicach przyznał im rację.\n- Nasze dwie sprawy pokazują, że nie ma spraw beznadziejnych – uważa Damian Nartowski. Dorota Pilarczyk dodaje, że w drugiej sprawie egzekucja też jest wstrzymana aż do zakończenia postępowania o wznowienie. W żadnej ze spraw sąd nie wydał postanowienia o oddaleniu wniosku. Co to oznacza w praktyce? - Sąd wydaje orzeczenie wyłącznie o odrzuceniu skargi, natomiast nie wydaje żadnego postanowienia o jej przyjęciu. To oznacza, że postępowanie się toczy, zwłaszcza że sąd wydał postanowienie zabezpieczające - uważa Marek Skrobacki, radca prawny z kancelarii CHF. Dorota Pilarczyk dodaje, że teraz zapewne sąd przeprowadzi postępowanie, wyznaczy termin rozprawy, przesłucha świadków, powoła biegłych. - Na koniec wyda wyrok, w którym może uchylić nakaz zapłaty i – rozstrzygając sprawę na nowo – np. oddalić pozwy banków - wyjaśnia mec. Pilarczyk.\nDwie precedensowe sprawy\nKatowicki sąd już raz przyznał w uzasadnieniu, że konsument może żądać wznowienia postępowania po wyroku TSUE, jeżeli zdoła uprawdopodobnić, że w wyniku zastosowania przez sąd błędnej wykładni dyrektywy w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, został pozbawiony możności działania. Uznał wówczas, że to sam konsument pozbawił się prawa do działania, bo nie wniósł zarzutów, więc odrzucił skargę. Za sprawą omawianych postępowań ten argument traci już na znaczeniu. Mec. Nartowski podkreśla, że obie skargi były oparte tylko o wyrok TSUE oraz zasady równoważności i skuteczności prawa UE. – Nie podnosiliśmy żadnych innych argumentów, np. pozbawienia możliwości działania. Przekonaliśmy sąd, że wyrok TSUE wiąże się z naszą sprawą nierozerwalnie, zaś funkcjonowanie w polskiej procedurze orzeczenia TK jako podstawy wznowienia, w powiązaniu ze wskazanymi zasadami prawa wspólnotowego, musi umożliwiać analogiczne rozwiązanie w przypadku orzeczenia TSUE. Sąd zaś nie odrzucając naszej skargi, zmieniając postanowienie z I instancji i wstrzymując wykonanie prawomocnego nakazu potwierdził, że dopuszczalne jest wznowienie postępowania cywilnego na podstawie orzeczenia TSUE - wskazuje mec. Nartowski.\nDopuszczalność prawnicy wywodzili z zasady skuteczności i równoważności prawa Unii Europejskiej oraz z art. 4011 k.p.c., wprowadzającego możliwość wznowienia postępowania cywilnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem wskutek rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego. Argumenty przedstawione w tych sprawach podziela dr hab. Maciej Taborowski, zastępca Rzecznika Praw Obywatelskich.\n– By przywrócić konsumentom właściwą pozycję wobec przedsiębiorcy, powinna być wykorzystywana zasada równoważności w celu wznowienia postępowania, ale nie tylko – mówi Maciej Taborowski. Jego zdaniem takim argumentem jest też pozbawienie prawa do obrony. - Jeśli sąd nie zbadał z urzędu czy umowa zawiera klauzule abuzywne, to wznowienie postępowania przywraca równowagę między stronami. Sprawy katowickie dają nadzieję, a inne powinny iść tą przetartą ścieżką, bo jest najłatwiejsza i najtańsza z perspektywy konsumenta, który w przyjazny dla niego sposób może odwrócić skutki błędu popełnionego przez sąd w postępowaniu pierwotnym. Należy przypomnieć, że w tym postępowaniu sąd powinien był z urzędu zbadać klauzule abuzywne mieszczące się w zakresie przedmiotu postępowania i ochronić przed nimi konsumenta. Problemem jest tutaj jednak krótki termin na złożenie wniosku. – dodaje.\nCzęść sądów odrzuca skargi o wznowienie na podstawie wyroku TSUE\nDotychczas sądy, m.in. we Wrocławiu, Łodzi czy Krakowie odrzucały takie skargi. Inne długo je rozpatrują. - Pod koniec roku złożyłem jedną skargę o wznowienie postępowania do Sądu Okręgowy dla Warszawy-Praga wraz z wnioskiem o zabezpieczenie – mówi Marek Skrobacki. - Dotyczy ona zaskarżenia nakazu zapłaty, wobec którego sąd zastosował domniemanie doręczenia pozwanym. Kredytobiorcy „frankowi” o działaniach banku dowiedzieli się po zajęciu wynagrodzenia przez komornika. Do dzisiaj nie został rozpoznany wniosek o zabezpieczenie – mimo, że teoretycznie sąd powinien wydać decyzję w ciągu 14 dni – mówi Marek Skrobacki. Równie długo na rozstrzygnięcie czeka Agnieszka Sobczyk, radca prawny w kancelarii K&L Legal. - W mojej sprawie jedynie strona przeciwna złożyła odpowiedź na wznowienie, poza tym nic się nie dzieje - mówi mec. Sobczyk. Mec. Skrobacki uważa, że nadanie biegu opisywanych sprawom przez katowicki sąd daje nadzieję na pozytywne rozstrzygnięcie jego sprawy.\nKolejne wyroki TSUE dają szansę na wznowienie\nHistorie wielu frankowiczów w skrócie wyglądały tak. Gdy przestali regulować raty, bank wnosił pozew o zapłatę w postępowaniu nakazowym. Sąd na posiedzeniu niejawnym, a więc bez udziału stron, wbrew unijnym przepisom, nie badał czy umowa zawiera abuzywne klauzule i wydawał nakaz. Kredytobiorcy zwykle się nie bronili. Po pierwsze, na wniesienie zarzutów mieli tylko 14 dni, po drugie - musieli wnieść opłaty za podjęcie obrony wynoszącej 3/4 opłaty sądowej, liczonej co do zasady od wartości przedmiotu sporu. Po trzecie, do wyroku TSUE w sprawie Dziubak niewielu frankowiczów wygrywało z bankami. – To powodowało, że wiele osób nie zaskarżyło nakazu i ma już przegrane, prawomocnie zakończone postępowania. Teraz jednak mają szansę odmienić swoją sytuację, mimo że już nie mogą powoływać się na sprawę państwa Dziubaków, bo od tego wyroku minęło ponad 8 miesięcy. Rozstrzygnięcie pytań prejudycjalnych z SO w Gdańsku będzie tu zwłaszcza interesujące – mówi Damian Nartowski. W TSUE bowiem czekają kolejne pytania prejudycjalne w sprawach o kredyt we frankach - dwa z Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli – zadane w lutym i w maju, i jedno z Sądu Okręgowego w Gdańsku. Po ich rozstrzygnięciu przez unijny trybunał frankowicze, którzy już przegrali w sądach będą mogli wnieść skargi o wznowienie.\nPrawo do żądania wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem w określonych przypadkach daje art. 399 par. 1 k.p.c. Podstawy wznowienia daje art. 4011 par. 1 kpc. Zgodnie z nim można żądać wznowienia, jeśli m.in Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją. I choć artykuł ten nie wymienia wprost wyroku TSUE, to omawiane skargi wskazują, że można się na niego powołać. Zgodnie z art. 407 par. 1 k.p.c. strona ma trzy miesiące na wniesienie skargi o wznowienie postępowania. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, zwykle daty publikacji.


Odczyty PMI dla przemysłu rozczarowały - Inwestycje.pl\nPoprzedni artykuł Bezpieczne waluty w cenie Następny artykuł EURUSD na coraz niższych poziomach\n23.02.2016 15:29 Komentarze walutowe\nWicepremier i minister rozwoju Mateusz Morawiecki, na spotkaniu organizowanym przez klub “Gazety Polskiej”, wypowiedział się na temat pożądanego kursu złotego. Skrytykował on pęd do osłabiania waluty w celu zwiększenia zysków eksporterów.\nJego zdaniem taka polityka rozleniwia i zmniejsza konkurencyjność gospodarki. W tym wypadku pożądany jest delikatny trend umacniający rodzimą walutę. Dzięki temu eksporterzy mają czas na optymalizację procesów i wymusza się na nich wyższą efektywność, która jest konieczna w nowoczesnej gospodarce. Jako docelowy na koniec tego roku podał poziom 4,10 zł. Na ten moment wydaje się to niemal nierealne, ale czas pokaże.\nWczoraj poznaliśmy serię wstępnych odczytów indeksów PMI dla przemysłu. Łączny indeks dla Strefy Euro wypadł słabo. Analitycy spodziewali się 52 pkt, a indeks była aż o 1 pkt niższy. Rzadko zdarza się tak duże odchylenie w tych danych. Kto spowodował taki spadek? Ze względu na wagę w łącznym indeksie pierwszym kandydatem są Niemcy. Tak też było tym razem. Wskaźnik wyniósł tam 50,2 pkt wobec oczekiwanych 52 pkt. W rezultacie neutralne dane w reszcie państw nie były wstanie uratować łącznego wskaźnika. Słabość Europy widać wyraźnie na głównej parze walutowej, gdzie EUR/USD zawraca z ostatnich szczytów. Po tym jak niemal dotarł do 1,14000 dzisiaj spadł już poniżej 1,10000. Ruch ten zatrzymał się co prawda po wczorajszym odczycie wstępnego PMI dla przemysłu w USA. Również tutaj dane nie zachwyciły inwestorów. Odczyt wyniósł 51 pkt wobec oczekiwanych 52,3 pkt.\nO 14:00 poznaliśmy wskaźniki koniunktury gospodarczej. Lepiej wypadło budownictwo i przemysł odrobinę gorzej handel detaliczny. Dane te nie spowodowały jednak większych zmian na rynku.\nPo wczorajszych słabych danych z Niemiec od rana poznaliśmy dane na temat wzrostu PKB. Okazała on się dokładnie równy oczekiwaniom i wyniósł 2,1%.\nStopa bezrobocia zgodnie z oczekiwaniami wzrosła w Polsce do 10,3%. Jest to wynik gorszy o 0,5% niż poprzedni. Z jednej strony wygląda to bardzo źle. Z drugiej warto zwrócić uwagę, że co roku po końcu prac sezonowych taka sytuacja ma miejsce.\nDzisiaj dzień jest bogaty w wystąpienia prezesów banków centralnych. O 11:00 Mark Carney z Banku Anglii, a o 12:15 Thomas Jordan z SNB. Oprócz tego warto zwrócić uwagę na:\n16:00 - USA - sprzedaż domów na rynku wtórnym oraz indeks zaufania konsumentów - Conference Board.\nWykres kursu średniego EUR/PLN za okres od 23.11.2015 do 23.02.2016\nWykres kursu średniego CHF/PLN za okres od 23.11.2015 do 23.02.2016\nWykres kursu średniego USD/PLN za okres od 23.11.2015 do 23.02.2016\nWykres kursu średniego GBP/PLN za okres od 23.11.2015 do 23.02.2016