Program adresowany jest do posiadających wyższe wykształcenie młodych liderów i ekspertów zainteresowanych rozwojem demokracji, gospodarki rynkowej i społeczeństwa obywatelskiego w swoich krajach i w regionie.\nInauguracja Programu i kurs przygotowawczo-informacyjny (8-10 dni, 2 połowa września 2019 r.)\n3-4 zjazdy integracyjno-warsztatowe stypendystów w różnych miastach w Polsce\nUroczystość zakończenia stypendium – wręczenie dyplomów (koniec czerwca 2020 r.).\nObywatelstwo i miejsce zamieszkania w jednym z wymienionych w ogłoszeniu krajów (posiadacze kart stałego pobytu w Polsce oraz osoby mieszkające lub pracujące w Polsce w momencie ubiegania się o stypendium nie mogą ubiegać się o stypendia Kirklanda)\nKandydaci z Białorusi i Ukrainy oraz pozostali planujący studia w języku polskim, w momencie rozpoczęcia stypendium muszą wykazywać się znajomością języka polskiego na poziomie umożliwiającym korzystanie z zajęć akademickich i umożliwiającym napisanie pracy dyplomowej (B2). W trakcie rozmowy kwalifikacyjnej wskazana jest znajomość jęz. polskiego co najmniej na poziomie B1. Kandydaci, którzy przejdą kwalifikację pod względem merytorycznym, ale w niewystarczającym stopniu będą znali język polski mają możliwość dalszej nauki języka (Administrator Programu zapewnia materiały do nauki) i zdania egzaminu językowego organizowanego na przełomie lipca i sierpnia 2019 r.\nKandydaci z Armenii, Azerbejdżanu, Gruzji, Mołdawii, Kazachstanu, Kirgistanu, Rosji, Tadżykistanu i Uzbekistanu, planujący studia w języku angielskim są zobowiązani do wskazania w formularzu aplikacyjnym konkretnej oferty edukacyjnej w tym języku, w jednym z pięciu ośrodków akademickich wymienionych powyżej. Osoby te obowiązuje w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej znajomość języka angielskiego na poziomie co najmniej B2 oraz podstawowa znajomość języka polskiego - A1, niemniej rozmowa kwalifikacyjna jest przeprowadzana w języku polskim lub angielskim, w zależności od preferencji kandydata. Kandydaci, którzy w trakcie rozmowy wykażą się odpowiednim poziomem merytorycznym, ale w niewystarczającym stopniu będą znali język polski, mają możliwość dalszej nauki języka (Administrator zapewnia materiały do nauki) i zdania egzaminu językowego w dodatkowym terminie organizowanym na przełomie lipca i sierpnia 2019 r.\nIII etap – rozmowy kwalifikacyjne (planowane w terminie 30.03-30.04.2019)\nOsoby zaproszone do III etapu zostaną powiadomione o tym pocztą elektroniczną do końca marca 2019 r. Informacja o ostatecznych rezultatach konkursu zostanie wysyłana e-mailem w czerwcu 2019 r. Kandydaci, którzy zostaną wybrani do udziału w Programie pod warunkiem poprawy znajomości języka polskiego będą mieli możliwość zdania egzaminu językowego w polskich placówkach dyplomatycznych zagranicą organizowanego na przełomie lipca i sierpnia 2019 r.\nTermin zgłoszeń na stypendia Kirklanda 2019/2020 upływa:\nFundacja rozpoczęła swoją działalność w 2000 roku. Głównym celem PAFW jest umacnianie demokracji, społeczeństwa obywatelskiego, wyrównywanie szans rozwoju indywidualnego i społecznego, rozwój gospodarki rynkowej, a także dzielenie się polskim doświadczeniem z zakresu transformacji z krajami Europy Środkowo-Wschodniej. Fundacja finansuje swoją działalność z przychodów funduszu, którego źródłem są środki Polsko-Amerykańskiego Funduszu Przedsiębiorczości. Dotychczas PAFP przekazał do Fundacji 250 mln USD. Od roku 2000 Fundacja przeznaczyła na swoje programy ponad 200 mln USD.


Marznąca klima, grzejące zimne auto - jakiś problem z układem - Układ chłodzenia, ogrzewania i klimatyzacji - Megane III, Scenic III, Fluence - FORUM Renault Megane, Scenic, Fluence\nMarznąca klima, grzejące zimne auto - jakiś problem z układem\nMegane III phI Marznąca klima, grzejące zimne auto - jakiś problem z układem\ndodany przez tomecki,\n22 Kwietnia w Układ chłodzenia, ogrzewania i klimatyzacji - Megane III, Scenic III, Fluence\nMegane 3 2011, 1,9dCi\nCo ~2 miesiące jeżdżę w jakąś dłuższą trasę 300-600km i tylko wtedy problem się objawia. Po 140-180km robi się w aucie zimno. Otwarcie maski i .... zamarznięte rurki od klimy. Do kabiny nie dobija się ciepłe powietrze, bo wszystko inne jest zlodowacone (jak na foto, chociaż nie oddaje tego co widać na żywo, "śnieg" można ściągać z rurek). Na co dzień kręcę się wokół komina, do 40-50km i problem nie występuje.\nByłem u mojego mechanika i ... wszystko gra. Ciśnienia są w porządku, silniczki od sterowania działają, klima elegancko załącza się / wyłącza się w zależności od ustawień panelu klimatronika. No jednym słowem wzorowy układ. Jak wczoraj / przedwczoraj zrobiły się wiosenne upały, a auto stało na słońcu- włączyłem klimkę i elegancko środek schłodziła. No wzór do naśladowania.\nDrugi dziwny przypadek- nie zawsze, ale często (np przed chwilą) - wsiadam do auta, ruszam i po 1-1,5km leci normalnie 'gorące' powietrze z nawiewów. Ustawione na 20 stopni, wg mnie grzeje mocniej.\nJakieś pomysły? Co zrobić, co sprawdzić? Ja mam jedyny pomysł, żeby doprowadzić układ do stanu zamarznięcia i pojechać wtedy do mechanika, pytanie czy wtedy coś więcej mechanik jest w stanie sprawdzić?\nMechanik pewny, znajomy, od 10 lat jeżdżę i ufam 😉\nEdytowane 22 Kwietnia przez tomecki\nTo, że masz zaufanie do mechanika nie oznacza, że nie brakuje mu kompetencji\nTaka dygresja na marginesie.\nU mnie swojego taki objaw był spowodowany małą ilością czynnika chłodzącego w obiegu (ciśnienie w układzie to jeszcze nie wszystko).\n20 godzin temu, ko-ma napisał:\noka, sprawdzę po majówce.\nREGULAMIN Forum się kłania pkt 5.13 - Prezes\nA co pokazuje czujnik temperatury parownika?\n18 godzin temu, halas2 napisał:\nhmm, no właśnie trzeba to kompem sprawdzić jak już jest zamarznięte? 😉 Czyli nie mam jak. Przez kostkę obd2 na BT pewnie tego nie zobaczę?\nREGULAMIN Forum się kłania 5.13 - Prezes\n9 godzin temu, tomecki napisał:\nPrzez kostkę obd2 na BT pewnie tego nie zobaczę?\nZobaczysz. Wystarczy ELM 327 koniecznie na pic PIC18F25K80 z BT i darmowy pyclip. W tym programie po wejściu w sterownik klimatyzacji odczytasz temperaturę parownika. Powinna wahać się w granicach 1-3 stopnie po dłuższej chwili pracy klimatyzacji. Na forum o programie Pyclip jest kilka tematów łącznie z linkami do ściągnięcia.\nNa 100% mało gazu w układzie, zacznij od tego. Ja mierzyłem tem. w kratce termometrem z czujnikiem na kablu i tem. na minusie. Pomaga na chwilę wyłączenie klimatyzacji, pod samochód em zaczyna lecieć wodą i znów na 30 min. jest dobrze


Kong: Skull Island | synekdochanowysacz\nPowrót do korzeni, czyli „Kong: Wyspa Czaszki” Jordana Vogt-Robertsa.\nopis filmu: Kiedy grupa odkrywców trafia na wyspę zamieszkałą przez mitycznego Konga, ich misja badawcza zamienia się w walkę o przetrwanie.\nKong: Wyspa Czaszki (2017), reż. Jordan Vogt-Roberts\nrecenzja: Śmierć Jacka Chapmana (Toby Kebbell), jednego z wojskowych zabezpieczających misję badawczą Billa Randy (John Goodman) i spółki, zostaje odkryta, kiedy gargantuiczna w rozmiarach jaszczurka zwraca jego niemal kompletnie strawione ciało wprost pod nogi pozostałych przy życiu braci w broni. U Jordana Vogt-Robertsa sceny na pierwszy rzut oka obrzydliwe, odpychające, epatujące epicką w rozmachu brutalnością, mimo wszystko nie wywołają u normalnego człowieka odruchu choćby w minimalnym stopniu zbliżonego do tego, który zaprezentował na ekranie jeden z naczelnych drapieżców. Czemu? Ponieważ twórcy postawili sobie za cel nadrzędny nadłamać, subtelnie i z czuciem, utarte schematy myślenia i konwenanse w kontekście obrazowania śmierci, w taki sposób, żeby nie sposób było potraktować filmu na poważnie.\nKong: Wyspa Czaszki (Kong: Skull Island, 2017) to film epatujący wojenną tematyką, rozbuchanymi scenami batalistycznymi, jak i nieustającą i krwawą rzezią tych, którzy wzięli udział w misji jedynie po to, by utwierdzić się w przekonaniu, że potwory istnieją. Quasi-humorystyczne wtręty puentujące ostatnie chwile z życia ekipy badawczej i jej eskorty plus naciągana historia stojąca za całością wyprawy, z jednej strony utwierdzają widza w przekonaniu, że doświadcza kolejnej produkcji z gatunku „monster movies”, ale z wartością dodaną – intencjonalnie podanym „suchym” humorem i ogólną głupkowatością.\nNa plus Konga: Wyspy Czaszki działa sama wyspa jako siedlisko pseudo-prehistorycznych gadów, których w filmie mnóstwo a o których nic, bądź prawie nic nie wiadomo, co skutecznie buduje klimat, podsyca poczucie grozy i czającego się zewsząd niebezpieczeństwa. Na emocjach z kolei gra nieformalny pakt zawarty między Kongiem a ludźmi. Choć i tak na pierwszy plan wybija się wysokooktanowa akcja, wgniatające w fotel emocje, spektakularne efekty specjalne i CGI. Bezpretensjonalność i, pomimo bagażu gatunkowego, zawoalowany, wyciekający gdzieś spod powierzchni ponury komizm bijący z produkcji Jordana Vogt-Robertsa, powoduje, że mamy do czynienia z filmem, który bawi, dziwi, zniesmacza i wprawia w osłupienie kolejno pojawiającymi się, co rusz bardziej odklejonymi od sensu – obrazkami. Zapewne podobne emocje musiały towarzyszyć premierze jarmarczno-folwarcznego King Konga (1933) w reżyserii Meriana C. Coopera i Ernesta B. Schoedsacka. Skuteczny powrót do korzeni? Jeżeli takie były założenia, to chapeau bas...\nJednak patrząc na Wyspę Czaszki trzeźwym okiem, film ma spore szanse, ale jedynie na to, by stać się pozycją obowiązkową wśród psychofanów kina klasy B. Ciekawie u Vogt-Robertsa zarysowane zostały wątki rodzinne, w szczególności te ojcowskie: jeden z pierwszych rozbitków na feralnej wyspie, weteran II wojny światowej Hank Marlow (John C. Reilly), pragnie spotkać się z synem, którego narodziny zbiegły się w czasie z jego zaginięciem na froncie wojny; jeden z głównodowodzących ekspedycją i tropiciel – James Conrad (Tom Hiddleston), wspomina ojca; żołnierze piszą listy do swoich dzieci, jest i postać sfrustrowanego pułkownika Prestona Packarda (Samuel L. Jackson), figura sticte ojcowska, z jednej strony biorąca odpowiedzialność za swoich żołnierzy, z drugiej nieustannie zagrzewająca ich do walki. Co więcej, w pewnym momencie filmu Hank Marlow wtrąca mimochodem, że i tytułowy Kong naznaczony jest traumą utraconej rodziny. Jednak repetycje i repetycje i repetycje w przypadku Wyspy Czaszki nie przekładają się na pogłębienie choćby niektórych zasygnalizowanych przez twórców wątków. Zginęły one bezpowrotnie, bądź zostały zagłuszone w bitewnym amoku technologicznego efekciarstwa.\nKurz szybko opada. Sugerowana przez twórców głębia, bez przełożenia jej na filmowe medium, sprowadza całość do miana fabularnego neobaroku. Ale za to jakiej próby. Rozpatrywana w swojej wadze i w swojej kategorii jest to rzecz wprost nie do przecenienia. W walce między czystym, trzeźwym podtekstem a banałem gatunku „monster movies” – banał bierze górę. Czy należy rozpatrywać to jako wadę? Zdecydowanie nie.\nWybierając się na nowy film Jordana Vogt-Robertsa nie spodziewajcie się głębokiego przesłania ani wielopoziomowych wątków. Nie w tym rzecz. Biorąc poprawkę na to, że doświadczamy fabularnej wydmuszki – film jest niebywale wciągający, cieszy oko i ma spore zadatki na to, by stać się zaczynem ciekawej franczyzy. Podsumowując, Kong: Wyspa Czaszki to brak historii, histeria slow-motion, wymyślne kąty i wirująca kamera, zupełnie tak samo bezcelowe jak – nie przymierzając, u Michaela Baya, ale rzadko kiedy tak irytujące. Kong to kolejny reprezentant „monster movies”, obiecująca produkcja na odpowiednim poziomie i z odświeżonym spojrzeniem na cały gatunek. I nic poza tym.


4 rzeczy, które dał mi koronawirus | Just in Life by Justyna Schwałkowska\nCZYLI PODSUMOWANIE OSTATNICH TYGODNI\nPewnie zastanawiacie się jak w ogóle można doszukiwać się czegokolwiek w tak nietypowej, stresującej i dziwnej sytuacji, w jakiej się teraz wszyscy znaleźliśmy. Początkowo też sparaliżował mnie strach. Poddałam się mu i pozwoliłam, by mną zawładnął. Nic w tym dziwnego, skoro docierały do mnie zewsząd bardzo niepokojące informacje, które tylko ten strach potęgowały. Strach o najbliższych, o nasze zdrowie, o konsekwencje jakie przyjdzie nam jako społeczeństwu ponieść. Pewnie też się sama nieźle nakręcałam. Do snucia katastroficznych wizji to ja mam niespotykany wręcz talent.\nPowoli, lecz skutecznie zaczęło do mnie docierać, że to się nie skończy ot tak, z dnia na dzień i teraz musimy się nauczyć żyć w takich czasach, a nie innych. Skoro ma to trwać, to musiałam jakoś ukoić ten strach. Zaczęłam więc doszukiwać się pozytywów. Czegoś co będzie światełkiem nadziei, że w końcu będzie może nie normalnie, bo na to już nie liczę, ale chociaż znośniej. W ten sposób powstała ta lista.\n1. Nacieszyłam się dzieckiem.\nNie powiem, home office wyobrażałam sobie zupełnie inaczej. Myślałam, że to będzie sielanka, jednak rzeczywistość okazała się zgoła inna. Przede wszystkim pojawia się brak rozgraniczenia. Życie zawodowe i prywatne mieszają się i wzajemnie przenikają. Nie jest to dobre, lecz przy odpowiednim podejściu, którego też musiałam się z czasem nauczyć, można te trudności zminimalizować. Tak jak już Wam ostatnio wspominałam, wyznaczyłam sobie godziny, w których muszę bezwzględnie pracować. Wymaga to większej organizacji i planowania zajęć dla Heleny, ale gdy już nabierze się wprawy, wychodzi całkiem nieźle. Przez ten czas spędzony w domu, "uzależniłam się" od córki - serio. Gdy w ostatnim tygodniu regularnie jeździłam do pracy, z niecierpliwością czekałam na 16, kiedy będę mogła wrócić do domu i znów się nią cieszyć. Dzięki temu, że praktycznie przez ostatnie dwa miesiące byłyśmy razem, mam takie poczucie, że nic mnie nie ominęło. A tak wiele przez ten czas się zmieniło. Wydawać by się mogło, że to tylko dwa miesiące, ale jeśli chodzi o rozwój i zmiany w trzylatku, to szmat czasu. Zaskakuje mnie każdego dnia i sądzę, że to także przez to, że spędzamy ze sobą tak wiele czasu.\n2. Zaczęłam znów pisać.\nNie tak wiele jakbym chciała, ale jednak. I to nie tylko tu - na blogu. Pisanie sprawia mi niesamowitą radość. Nie robiłam tego bardzo długo, bo zazwyczaj "wena" na inne formy pisarskie przychodziła kiedy w moim życiu było naprawdę źle. Musiałam być zupełnie nieszczęśliwa, by słowa chciały układać się w jakąś sensowną całość. Dlatego w ostatnich latach, gdy moje życie w miarę się wyprostowało, nieco się uspokoiło, weny miałam tyle co na lekarstwo. Teraz, w tych trudnych czasach jakoś mnie natchnęło i wróciłam do tego zajęcia. Ta cała sytuacja pokazała mi, że nie ma na co czekać. Nie wolno zwlekać z realizacją marzeń, planów, bo nie wiadomo co przyniesie jutro. Jeśli coś sprawia nam radość, przynosi satysfakcję, trzeba po prostu działać.\n3. Robię bardziej przemyślane zakupy\nChoć wydawać by się mogło, że to błahy argument, ale jednak jesteśmy społeczeństwem konsumpcyjnym. Ciężko się przestawić na tryb, kiedy nie możemy w dowolnym momencie wyskoczyć na zakupy. Mi też tego na początku brakowało. Zawsze robiłam większe zakupy przynajmniej raz w tygodniu, a potem dokupowałam tylko jakieś brakujące drobiazgi. Mimo takiego trybu, zakupy i tak pochłaniały mi dużo czasu, stresu i pieniędzy. Teraz wybieram się do sklepu dopiero gdy zjemy już praktycznie wszystko z lodówki. Lepiej też planuje posiłki, przez co po pierwsze - kupuje tylko potrzebne rzeczy koniecznie z listy, a po drugie - nie marnuje i nie wyrzucam jedzenia, co zawsze spędzało mi sen z powiek. Przed "kwarantanną" do śmietnika lądowało dużo niedojedzonych produktów. Z bólem serca, bo z bólem, ale jednak. Dopiero teraz widzę różnicę. Do śmieci nie ląduje już nic, a wszystkie "resztki" na bieżąco dojadamy.\n4. Mam więcej czasu na pielęgnację.\nZawsze brakowało mi czasu dla siebie. Takiego tylko dla mnie. By nałożyć maseczkę, zrobić porządny peeling czy pomalować paznokcie. Przez to, że przez długi czas nie musiałam się rano szykować do pracy, miałam go więcej w ciągu dnia i wieczorem. Moja skóra odpoczęła od kolorowych kosmetyków, bo przecież makijaż w domu jak dla mnie okazał się zbędny. Regularnie dbałam o jej odpowiednie nawilżenie, dogadzałam jej jak mogłam, przez co jej kondycja przez ostatnie tygodnie znacznie się polepszyła. Nawet worki pod oczami jakoś samoistnie zniknęły, co może być konsekwencją tego, że w końcu się w miarę wysypiam. Przez to, że w domu ciągle się ruszam, przestał mi też dokuczać ból pleców. Nie muszę siedzieć w wymuszonej pozycji przez wiele godzin, a tak się często zdarza, gdy w pracy mam młyn. W domu mogę w każdej chwili odejść od komputera, wyjść na taras, zaczerpnąć świeżego powietrza, rozprostować ciało. Taki tryb wpłynął pozytywnie na mój kręgosłup.\nMoże nie jest tego wiele, ale to dopiero początek. Mam zamiar znaleźć więcej pozytywów, by jakoś przetrwać ten czas. Jestem ciekawa, czy też staracie się dostrzegać jasną stronę całej tej sytuacji?


Walentynki 2023 Ustronie Morskie - Wyjątkowa oferta dla zakochanych nad morzem\nW 2023 na Walentynki zaproponuj drugiej połówce nocleg nad morzem. Pokój z widokiem na Pomorze Zachodnie, spacer po Ustroniu Morskim, a może śniadanie do łóżka? Zobacz co specjalnego dla zakochanych mają obiekty z Ustronia Morskiego i okolic na Walentynki.\nPrezentujemy listę obiektów, które przygotowały wyjątkową ofertę walentynkową nad morzem dla zakochanych na 2023 rok. Do dyspozycji par są m.in.: ekskluzywne apartamenty, drink bary, relaks w SPA we dwoje. Wiele obiektów z Ustronia Morskiego oferuje również swoim gościom romantyczne kolacje przy lampce wina. Więcej ofert: Walentynki w Ustroniu Morskim.


Karatecy w Tajlandii\nPrzygoda życia trenera karateków\nwydrukuj podstronę do DRUKUJ15 lutego 2019 | 10:55\nTrener 2017 roku w Skierniewicach, opiekun karateków i przedstawicieli innych sportów walki Przemysław Matuszewski przez dwa tygodnie przebywał na kampie w Tajlandii. W Bangkoku trenowało w tym samym czasie 3 zawodników ze Skierniewic, łącznie 38 Polaków.\n− Polska Akademia Rozwoju i Sportu organizuje takie kampy, a jeden z naszych kolegów był już w Tajlandii w 2018 roku i gorąco nas namawiał − mówi po powrocie z Tajlandii Przemysław Matuszewski.\nTrójka ze Skierniewic: Przemysław Matuszewski, Fryderyk Stupieńko i Krzysztof Kamiński poleciała do Tajlandii na własny koszt.\nPrzy okazji kampu uczestnicy mieli możliwość odbycia kursu muay thai, z czego skierniewiczanie skorzystali.\nMało wtajemniczeni, a lubiący kino akcji mogą pamiętać film "Kickbokser", w którym mistrzowie kickboxingu (w jednej z ról Jean-Claude Van Damme) konfrontowali siły z zawodnikiem muay thali (Tong Po, w tej roli Michel Qissi), sportem walki kładącym nacisk na walkę w klinczu z wykorzystaniem uderzeń łokciami i kolanami.\n− Sekcję kickboxingu już w klubie mamy, a muay thai charakteryzuje się dodatkowymi ciosami łokciami, kolanami w walką w klinczu, także być może wzbogacimy nasze zajęcia o dodatkowe elementy − zauważa Przemysław Matuszewski.\nSkierniewiczanie w Bangkoku trenowali dwa razy dziennie, a przed treningami nowością były wybiegania. − W sumie podczas całego pobytu pokonaliśmy ponad 84 kilometry, także jak dla nas to sporo. Zaczęliśmy od 4 kilometrów, później zwiększaliśmy dystans dochodząc do 10 kilometrów. To wszystko przed porannym treningiem. Przed wieczornymi zajęciami pokonywaliśmy dystans 2 kilometrów − dodaje.\nGrupa przebywała w Bangkoku. Uczestnicy kampu mieli czas na odpoczynek, relaks i zwiedzanie. − Byliśmy na jednej z wysp, widzieliśmy tamtejsze wodospady oraz King Power Mahanakhon najwyższym budynku w Tajlandii, ze szklanym tarasem, wrażenia są rewelacyjne. Samo miasto Bangkok jest przeludnione, panuje tam ogromny ruch i wszechobecny beton − opowiada trener karateków.\nHotel i miejsce, w którym trenowali dzielił dystans kilku minut spacerem.\n− W przyszłym roku chciałbym zabrać ze sobą rodzinę. Jednak nie do Bangkoku, a np. na wyspę Pukhet, gdzie są dwie dobre szkoły walki, a okoliczności przyrody zdecydowanie bardziej umilają pobyt − dodaje.\nSkierniewiczanin nie mógł narzekać na jedzenie. − Żywiliśmy się we własnym zakresie, uwielbiam kuchnię tajską i ogólnie azjatycką. Po drodze z treningu mijaliśmy targ, na którym owoce sprzedawała pani, która ma na swoim koncie 20 walk stoczonych w boksie tajskim, zrobiło to na nas wrażenie − zaznacza.\n− Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim, którzy wsparli mnie w organizacji mojego wyjazdu do Tajlandii. To była przygoda życia − dodaje Przemysław Matuszewski.


Filmy z plecaka » Królewskie Mandalay\nOdbudowany Pałac Królewski\nNaszą wycieczkę po wibrującym mieście Mandalay, położonym nad jedną z najbardziej spektakularnych rzek na świecie Irawadi, rozpoczynamy od spaceru wokół Pałacu Królewskiego. Przyglądamy się 8-metrowym murom fortecy, otoczonym fosą, za którymi stoją budynki królewskiego miasta, przypominającego miniaturowe Zakazane Miasto w Pekinie.\nŚciany twierdzy są bardzo długie, według niektórych źródeł, każda z nich może mieć nawet do 4 km długości. Rzeczywiście, przejście tylko wzdłuż jednej ze osi muru dłuży się bardzo, a zmęczenie daje nam się we znaki. W końcu, aby tu dotrzeć z Hpa An na południu Myanmaru spędziliśmy całą noc w autobusie. Na szczęście przejazd był komfortowy, dostaliśmy nawet koce do przykrycia, ponieważ kierowcy w Birmie, jak w wielu krajach Azji i Ameryki Południowej, mają wielkie upodobanie do klimatyzacji rozkręconej na maksa.\nW końcu, kompletnie bez formy, dochodzimy do drugiej ściany muru, a to dopiero początek zwiedzania Mandalay. Pogoda nie pomaga – z nieba leje się nie tylko żar, lecz także chwilowy rzęsisty deszcz, który jednak oczyszcza powietrze i nieco nas orzeźwia. Mury twierdzy prezentują się wspaniale na tle błękitnego nieba umajonego białymi obłokami.\nPo przeczytaniu opisu w przewodniku uznaliśmy, że pominiemy zwiedzanie pustych pomieszczeń i gołych ścian Pałacu Królewskiego, odbudowanego w latach 90-tych XX wieku, po tym, jak uległy zniszczeniu w pożarze wywołanym bombardowaniem Japończyków podczas II wojny światowej. Kompleks budowli z drewna tekowego był rezydencją birmańskich władców Mindona (założyciela miasta) i jego syna Thibaw, który był ostatnim królem Birmy. Około 1885 roku, w czasie trzeciej wojny angielsko-birmańskiej, Brytyjczycy zniszczyli wiele obiektów pierwotnej zabudowy, aby stworzyć tu wielki plac na parady wojskowe. Pozostałe budynki przekształcili w siedzibę gubernatora i klub.\nZobacz wszystko, co zwiedzaliśmy na filmie\nPagoda z potężnym siedzącym Buddą\nW prawdzie kierujemy się na słynne Wzgórze Mandalaj, ale nie możemy darować sobie obejrzenia przynajmniej dwóch ciekawych świątyń, które mijamy po drodze. Pierwsza z nich to pagoda "Wielkiego Marmurowego Posągu", czyli Kyauktawgyi Paya, której budowę rozpoczął w 1853 r. król Mindon. Podobno przez 13 dni ponad 10 000 mężczyzn transportowało z kamieniołomu Sagyin (12 mil na północ od Mandalay) rzeką Irawadi, a następnie 6 km lądem blok bladozielonego marmuru, z którego potem wyrzeźbiono wielką postać siedzącego Buddy o wadze około 900 ton. Obok niego umieszczono jeszcze 20 mniejszych posągów z wizerunkami uczniów Buddy.\nDruga świątynia jest jedyna w swoim rodzaju na świecie. Kompleks świątynno-klasztorny Kuthodaw Paya z 1857 r. nie dość, że przepiękny, to jeszcze arcyciekawy, bowiem składa się z ponad 700 bieluteńkich stup, z których każda kryje w swoim wnętrzu marmurowe tablice\nz tekstem zapisanym alfabetem birmańskim.\nZakładając, że znasz język pali, będziesz potrzebować jakieś pół roku, aby przeczytać wszystkich zapisane tu sentencje buddyjskie. 729 tablic – jesteśmy na wdechu - oglądamy największą księgę świata. Gdy w 1900 roku przeniesiono teksty na papier, wydrukowano 38 tomów, każdy po 400 stron. Imponujące!\nNa Mandalay Hill prowadzą zadaszone schody o 1729 stopniach\nOdzyskaliśmy nieco sił, ale nie na tyle, by wdrapać się na wzgórze Mandalay Hill. Bierzemy więc taksówkę, by z góry podziwiać panoramę miasta i okolic z rzeką Irawadi na horyzoncie. Naszej uwadze nie może ujść także świątynia na szczycie, której kolumny, wieżyczki i ściany wykładane są tysiącami małych lustereczek.\nNa Mandalay Hill przybywają miejscowi i turyści, aby zachwycać się widokami o zachodzie słońca, co też i my uczyniliśmy, uwieczniając ten moment dla Was.


Na jaki zbiornik ciśnieniowy się zdecydować pionowy czy poziomy? - iszczecinek.pl\nNa jaki zbiornik ciśnieniowy się zdecydować pionowy czy poziomy?\n13:21, 27.04.2021 | r.\nDla dość wielu z nas odpowiedź na pytania "Na jaki zbiornik ciśnieniowy się zdecydować pionowy czy poziomy?", to odpowiedź bezpośrednio powiązana z przestrzenią. Mowa tu dokładnie o tym, że w przypadku niektórych budynków można zastosować tylko ten pionowy lub poziomy podwieszany pod sufitem, bo tu chodzi o to by taka instalacja zajmowała jak najmniej miejsca.\nKolejne ważne wzmianki dotyczące miejsca.\nBywa też i tak, że zbiornik ciśnieniowy musi stać na placu manewrowym, czyli na placu, po którym poruszają się spore samochody dostawcze i wózki widłowe o różnych rozmiarach. Pojazdy te potrzebują miejsca do manewrowania i dlatego taki zbiornik się przynajmniej po części zabudowuje, po to by znacznie zmniejszyć ryzyko tego przypadkowego uszkodzenia. Rzecz jasna ideałem jest zamontowanie takiego zbiornika w hali magazynowej, czyli tam gdzie może on być i poziomym i pionowym, ale nawet tam preferuje się te pionowe, choćby ze względu na to, że te najniższe półki w regałach mogą być i tymi znacznie dłuższymi. Jeszcze lepiej jest wtedy gdy taki zbiornik znajduje się w przybudówce magazynu, bo wtedy tego miejsca jest znacznie więcej, ale tego typu przybudówkę na zbiornik ciśnieniowy nie zawsze można wybudować, choćby ze względu na to, że brakuje na nią miejsca.\nKwestie związane z zaletami konkretnych modeli.\nWiele znaczy też i to, że jeden konkretny i dość dobry producent zbiorniki poziome może wykonywać z cieńszej stali a te pionowe ze znacznie grubszej. Mowa tu dokładnie o tym, że producenci po części przewidują to, że przy pionowych odbywa się ruch związany z maszynami, takimi jak wózki widłowe. dlatego grubsze ścianki to dodatkowe zabezpieczenie, ale na dokładkę producent może do takiego zbiornika dodawać tę obudowę z kratownic, po to by ewentualna kolizja z wózkiem widłowym nie miała zbyt wielu niemiłych konsekwencji, bo jeśli tylko taka obudowa ucierpi, to można ja wymienić na drugą nową, po to by zbiornik ciśnieniowy z łatwo palnym gazem nadal był chroniony przed tymi bardzo groźnymi w skutkach uszkodzeniami i nie chodzi tu tylko o stratę materialną, ale też i o to, że po takim rozszczelnieniu ktoś może stracić zdrowie lub życie.\nCzy poziomy zbiornik ciśnieniowy w każdym przypadku może być opcją podwieszaną?\nNiektórzy z nas widzieli te podwieszane zbiorniki ciśnieniowe, ale w przypadku fabryk to raczej wybór nie oczywisty. Mowa tu dokładnie o tym, że taki masywny zbiornik ciśnieniowy lepiej zakopać pod ziemią, ale wtedy trzeba jakoś oznakować miejsce, w którym się znajduje, bo jeśli ponad niego wjedzie zbyt masywny pojazd, to jego uszkodzenie może być sprawą pewną. Na dokładkę jego wymiana na nowy to i wydatek i strata czasu jednocześnie. dlatego znacznie częściej się te poziome zbiorniki ciśnieniowe zabetonowuje, a nawet chowa pod takim niewielkim wzgórzem, po to by ryzyko ich katastrofalnego uszkodzenia było niższym. Jeśli zaś chodzi o ich podwieszanie, to nie jest to proste, bo do tego potrzebny jest dźwig lub przynajmniej mocny wózek widłowy, a na dokładkę do zbiornika tego rodzaju trzeba jeszcze doprowadzić instalację połączoną z pompą.\nWiecej informacji znajdiecie na https://www.komnino.com.pl/pl


Czytaj Książki Za Darmo The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides)\nThe Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides) PDF Pobierz Za Darmo\nMęczą udział w wyszukiwanie online kiedy można zobacz publikacje The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides), tam wszystkie musisz. Nasza źródło informacji znaleźć specjalna E-książki The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides), dalej publikacje związane różne generos przez sen a także pomóc prywatny detektyw pomoc używać any обожествлять Historia. pielęgnacja czas i energię, będziesz czekać Ustalić, że nie trzeba w list związane z książki elektroniczne. specjaliści naszej elektronicznych katalog:\nźródła przydatne określony nie mają braku związane z reklama, faktycznie może uczę się prawdziwy książek The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides) Raz po Access, to e-książki The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides) może być przepisać in ulubiona w plik, rtf, epub, pdf, fb2, aby zobaczyć mobi Format nauczyć się czytać wszystko na ulicy, a także asi move normalny podróży.\nmimo nowy normal biblioteka, elektrycznej selection faktycznie start 24 godziny na dobę, Wizyty!\nByliśmy - lista w odniesieniu do e-book spełnia Aktualizacja. co Tydzień nowa książki, czasopismach, szkolenia, mp3-książki audio tend włączyć.\npodstawowy Oprócz logiczne skład w lista connected with publikacje prawdopodobnie pomoc spadek specjalnych Czas związanych z wyszukiwanie stosunkowo aktualny wymaga pracy.\nnie ruszaj nas, czytać niesamowity E-Book The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides) na życie mały życie.\nA pobierz The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides) wolny w fb2, txt, epub, pdf-dokument, mobi format w odniesieniu do android cell phone, iphone 3gs, iPad tablet Apple iPad, iBooks, energii telefon a także dodatki, wybierz prawidłowo e-book format z osób niższy. Życzenie uczyć się w Internecie e-book The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides) wizyta url niższy.\nThe Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides) Recenzje\nTytuł książki : The Rough Guide to the Bahamas (Rough Guide Travel Guides)


Wegetarianizm | Lunchoteka - Page 8\nSer pleśniowy jest bardzo wdzięcznym sałatkowym tematem. Bardzo dobrze łączy się ze słodką żurawiną, karmelizowaną gruszką czy orzechami. Seler naciowy, choć niektórym nie smakuje, przeżywa swój renesans – nic dziwnego skoro podobno działa odchudzająco, odmładzająco i upiększająco\n100g sałaty (miks lub rukola)\nokoło 10-15 sztuk suszonej żurawiny\nOrzechy włoskie wrzucamy na patelnie. Dodajemy cukier i dwie łyżki wody. Mieszamy cały czas do odparowania wody, uważając żeby orzechy nam się nie przypaliły. Po wyłączeniu od razu ściągamy z patelni.\nSer pleśniowy i seler kroimy w kostkę.\nWszystko mieszamy, dorzucając żurawinę.\nSkładniki na sos dokładnie mieszamy. Sałatę polewamy sosem - najlepiej chwilę przed podaniem.


Hołownia skomentował wyniki wyborów – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny Hołownia skomentował wyniki wyborów – Polityka – Nasza Polska – internetowy magazyn informacyjny\nPolitykaHołownia skomentował wyniki wyborów\nMagdalena Targańska13 lipca, 20209 min\nTo bez wątpienia koniec jednej nadziei, ale też początek zupełnie nowej; Polski nie da się pogłębić i poszerzyć, poprzez jeszcze większą mobilizację elektoratów PiS i PO, w tej kampanii po obu stronach doszło to już do ściany – napisał w poniedziałek Szymon Hołownia.\nDo sprawy wyborów odniósł się na Facebooku Szymon Hołownia, który jako kandydat niezależny osiągnął trzeci wynik w wyborach 28 czerwca – uzyskał 13,87 proc. głosów.\n„Tak, to bez wątpienia koniec jednej nadziei. Ale też początek zupełnie nowej. Co się tak naprawdę wczoraj stało? Jasne: emocje, wiara, czynią cuda. Ale nie są w stanie zmienić zasad matematyki. Przecież jeśli do równania wstawiasz od lat te same dane, nie możesz otrzymać nowego wyniku. Polski nie da się pogłębić i poszerzyć, poprzez jeszcze większą mobilizację elektoratów PiS i PO. W tej kampanii po obu stronach doszła już do ściany. I co? I nic. Przeciąganie liny o pół procenta, o procent, w nadziei, że druga strona wymięknie, że padnie – nie zbuduje +święta demokracji+. Bo co to za święto, gdy połowa rodziny ma +doła+, a drugie pół – nie do końca zdrową satysfakcję z +doła+ tamtych” – napisał na Facebooku Hołownia.\n„I nie wygrał. Nie dlatego, że zmobilizował za mało zwolenników. Przeciwnie – zmobilizował całkiem sporo. Pokonał go mur wzniesiony nie przez niego samego: negatywny elektorat jego partii. Ten scenariusz przewidzieliśmy zresztą u mnie w sztabie dwa miesiące temu, patrząc na badania, które pokazywały dla jak wielu Polaków przeszkodą nie do przeskoczenia jest etykieta +kandydat Platformy+. Jasne, Duda, jako kandydat PiS, ma jeszcze większy elektorat negatywny. Ale ma też większy bazowy, pozytywny. W tej sytuacji strategicznym rozwiązaniem było zaproponowanie kandydata nie wywołującego alergii u tych, którzy wahali się do końca, a ostatecznie zagłosowali wczoraj na Dudę” – napisał Hołownia.\nZaznaczył, że jego sztab „miał na stole badania”, które pokazały dzisiejszy wynik. „Takich ludzi znam, okazało się w tych dniach, takich wielu. Mówili mi, że nie mają wyboru. Że nie kochają PiS, ale nie wyobrażają sobie +powrotu PO+. Wybrali gościa z PiS nie dla niego samego, ale żeby nie wybrać tego z PO” – podkreślił.\n„Dziś ze strony co bardziej zapalczywych medialnych ministrantów PO zaczynają sypać się oskarżenia: +Gdyby tylko Hołownia mocniej poparł Trzaskowskiego!+. Po pierwsze: prawie 90 proc. moich wyborców (ponad 2 mln osób), jak się okazuje, zagłosowało właśnie na niego (procentowo więcej, niż u któregokolwiek z kontrkandydatów, włączając Kosiniaka i Biedronia). Po drugie – choć Rafał Trzaskowski nie był moim kandydatem – mając świadomość stawki tych wyborów, otworzyłem mu przed drugą turą wszystkie drzwi, bez traktowania moich wyborców jak marionetek” – napisał Hołownia.\nWedług Hołowni, „PiS znów wygrał 500. tysiącami głosów, podobnie jak w 2015 r, a PO znów przegrała”. „A my możemy dalej, co wybory, obijać się o ściany i łkać nad tym, że zabrakło procenta. Taką Polskę uratuje od samej siebie tylko ktoś ze świeżym spojrzeniem, kto zrozumie, że w tej ścianie są drzwi. A kluczem do nich jest zrozumienie, że nie wystarczy już osiąganie mistrzostwa w mobilizacji swoich. Bo nie da się skleić Polski debatując z pustym pulpitem. Trzeba przejść na tę drugą stronę – nie z młotkiem do wybijania z głowy, nie z metkownicą by oznaczyć tych +ciemnych+ tak by nie pomylili się z +oświeconymi+, a z rozmową, z uznaniem niektórych racji, propozycją nowej drogi” – podkreślił Hołownia.\nOświadczył, że chce innej Polski – „takiej która wie, że jedność to nie jednolitość, a pojednana różnorodność”. Dlatego, jak zaznaczył, „szuka dziś ludzi gotowych popracować z nim nad tym, żeby te wybory były ostatnimi w tym stylu”.\n„Przed nami zaczyna się dziś naprawdę ogromna robota. Musimy zapracować na zaufanie wyborców PiS. Tych, którzy przecież czują, że zmiany można robić też inaczej, niż tępą siłą. Zapracować na zaufanie wyborców PO. Tych, którzy już chyba czują, że jeśli ktoś w ciągu pięciu lat sześć razy przegrywa z PiS-em, to chyba naprawdę jednak czas już na zmianę kuracji” – napisał Hołownia. Ocenił, że możliwe jest zorganizowanie się „wokół świeżego marzenia o zjednoczonej Polsce – zielonej, solidarnej, samorządnej, na XXI, a nie na XX wiek”.\nWśród celów ruchu Hołownia wymienił „nie tylko uporządkowanie naszego kochanego kraju na pokolenia: ochrony zdrowia, edukacji, relacji państwo – Kościół”, ale także to, by do demokracji wrócił „trzeci gracz, stojący dziś obok Dudy i Trzaskowskiego, z identycznym jak oni wynikiem: te 10 milionów Polaków, którzy w ogóle na te wybory nie poszli”. (PAP)\nGdzie spędził oba wieczory wyborcze Jarosław Kaczyński?


Poznań: konkurs na wizję zagospodarowania terenu Targów - Urbnews.pl\nOpublikowane dnia 22 lutego 2019 przez Wojciech Wojtowicz w kategorii Wiadomości // 1 Komentarz\nMiasto Poznań wspólnie z Międzynarodowymi Targami Poznańskimi oraz Uniwersytetem Artystycznym i Politechniką Poznańską ogłosiły konkurs na koncepcję urbanistyczno-architektoniczną dla 30 hektarów wzdłuż ul. Głogowskiej i Roosevelta. Konkurs przeznaczony jest tylko dla studentów UAP i PP. Prace można składać do 10 czerwca. Pula nagród wynosi 7,5 tys. zł.\nfot. MOs810 / Wikimedia Commons lic. CC BY-SA 3.0\nObejmie on teren ponad 30 hektarów. W pierwszej kolejności MTP chciałyby zdecydowac się na biurowce przy ulicy Bukowskiej, w okolicy budynku World Trade Center. Konkurs stanowić ma wstęp do dyskusji o tej przestrzeni, jaka zabudowa i w jakiej skali powinna być realizowana w tym miejscu. Ma on pokazać, jakie są możliwości wzajemnych relacji między budynkami i jakie można przyjąć ich wysokości, by nie zakłócić harmonii. Wyniki będą podstawą do ogłoszenia właściwego konkursu skierowanego do profesjonalnych pracowni.\nMapa terenu MTP Poznań\nKonkurs ma pomóc w opracowaniu koncepcji urbanistyczno-architektonicznej dla przestrzeni stanowiącej otwarcie dla całej zachodniej części Poznania. Z jednej strony mamy w tym obszarze przykłady bardzo dobrej architektury, jak obiekty postmodernistyczne czy Bałtyk, z drugiej strony mamy również takie budynki, które wymagają szczególnej rehabilitacji\n– mówi Bartosz Guss, zastępca prezydenta Poznania\nStudenci będą składać prace w swoich uczelniach do 10 czerwca. Osiemnaście dni później zaplanowano ogłoszenie wyników i debatę. Od 1 do 12 lipca na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich odbędzie się pokonkursowa wystawa. Organizatorzy przewidują pulę na nagrody pieniężne w łącznej wysokości 7500 zł: za I miejsce przysługuje 3000 zł, II miejsce – 2000 zł, III miejsce – 1000 zł oraz wyróżnienia w wysokości 500 zł. Fundatorem nagród jest Grupa MTP.\nW skład jury konkursowego weszli przedstawiciele miasta i MTP, architekci i urbaniści. Skład Kapituły konkursu:\nPiotr Sobczak – przewodniczący sądu konkursowego, Wydział Urbanistyki i Architektury UMP;\nElżbieta Roeske – zastępca przewodniczącego sądu konkursowego, wiceprezes Zarządu MTP;\nTomasz Kobierski – wiceprezes Zarządu MTP,\nWaldemar Kujawiak – MTP;\nDariusz Kuźma prof. dr hab., dziekan Wydziału Architektury i Wzornictwa UAP;\nMieczysław Kozaczko, dr inż. Politechnika Poznańska;\nŁukasz Mikuła – radny, przewodniczący Komisji Polityki Przestrzennej i Rewitalizacji;\nMiłosz Sura -Towarzystwo Urbanistów Polskich;\nAdam Kijowski – Miejska Pracownia Urbanistyczna;\nKarol Fiedor – Wielkopolska Okręgowa Izba Architektów RP;\nPiotr Kostka – Stowarzyszenie Architektów Polskich;\nJoanna Bielawska-Pałczyńska – Miejski Konserwator Zabytków;\nMagdalena Kostecka-Burek – Miejski Konserwator Zabytków.


Dystrybucja i promocja filmów - Stowarzyszenie Filmowców Polskich\nZachęcanie publiczności do obejrzenia filmu to sztuka i biznes. Często ryzykowny. O tym, jak skutecznie promować kino opowiadają fachowcy.\n„Działamy w bardzo specyficznej branży, która jest kombinacją biznesu i działalności artystycznej. Każdy film jest unikatowym produktem i trudno jest stosować zawsze te same zasady. Jednak biznes i gra rynkowa wymagają standaryzacji i ogólnych modeli biznesowych, które trzeba stosować z dużym wyczuciem” – mówi Sławomir Salamon, współzałożyciel jednej z dwóch pierwszych dużych firm dystrybucyjnych - Syrena Entertainment Group – a obecnie dyrektor generalny Forum Film. - „Premiera kinowa jest początkiem życia filmu, co można porównać z wprowadzeniem nowej marki czy nowego produktu na rynek. Kampania promocyjna, choćby minimalna jest w takiej sytuacji konieczna, żeby poinformować widzów o pojawieniu się nowego filmu na rynku”. Salamon dodaje, że cele kampanii reklamowej są dwa: poinformowanie widzów o istnieniu danego tytułu oraz przekonanie ich do zakupu biletu. Zdarza, że udaje się osiągnąć tylko pierwszy cel. Szef Forum Film tłumaczy to brakiem „energii idącej za filmem” oraz brakiem „społecznej ciekawości tematu”.\nJak stworzyć jedno i drugie? Oprócz marketingowych narzędzi i strategii przydatne są intuicja i… odpowiedni charakter. „Dobrze jest być pasjonatem kina i trochę wariatem, bo jak już wejdziesz do tej branży, to nie dasz rady z niej wyjść” – żartuje Roman Jarosz, producent i dystrybutor z Alter Ego Pictures, który wcześniej pracował 12 lat w firmach dystrybucyjnych Syrena Films (nie mylić z Syrena Entertainment Group) i Best Film oraz sieci kin Silver Screen.\n"Chce się żyć", materiały dystrybutora\nNarzędzia płatne i bezpłatne\nBranża dystrybucyjna jest w Polsce stosunkowo młoda, ma dopiero 24 lata. „W 1990 roku na polskim rynku wystartowały dwie duże firmy: ITI Cinema (z kontraktem Warner Bros.) i Syrena Entertainment Group (z kontraktem Columbia)” – wspomina Salamon. „Mało kto pamięta, że wcześniej w ogóle nie było dystrybucji, a kina otrzymywały filmy z Centrali Dystrybucji Filmów, która nie przygotowywała żadnej kampanii promocyjnej. Kopie filmowe były rozsyłane bezpośrednio do kin i często to właśnie kina decydowały, kiedy zagrają tak zwaną <nowość>. Zdarzało się nawet, że film nie miał też żadnego plakatu. Zmiana repertuaru następowała z początkiem nowego tygodnia, czyli w poniedziałek. Dopiero pojawienie się dużych studiów hollywoodzkich spowodowało zmianę modelu dystrybucji. Studia narzuciły wzorce, o których rozmawiamy” – kontynuuje dyrektor Forum Film. Syrena Entertainment Group wprowadziła do kin dwa z trzech najbardziej dochodowych polskich produkcji po 1989 roku: "Ogniem i mieczem"Jerzego Hoffmana, które obejrzało ponad 7 milionów widzów, i „Quo vadis” Jerzego Kawalerowicza (4,3 miliona widzów). Salamon wspomina, że tamte kampanie były prowadzone według hollywoodzkich wzorców: „Bardzo silny outdoor, duża kampania telewizyjna, pokaźny budżet reklamowy. Chociaż w przypadku Sienkiewicza trudno mówić o budowaniu świadomości tytułu poprzez kampanię reklamową”.\nMichał Żebrowski i Izabella Scorupco w "Ogniem i mieczem", Fot. Zodiak Film Production\nCzasy superprodukcji i superbudżetów skończyły się w latach 90., obecnie trudno marzyć i o takich wynikach, i o takiej skali promocji. Jak tworzy się budżety P&A*, czyli na promocję i reklamę? Na podstawie zakładanej frekwencji. „Liczymy, że dystrybutor na widzu zarabia 7,5 zł, jest to kwota z biletu pomniejszona o zarobek kina, podatek i 1,5 proc. wpływów, jakie idą do PISF” – wylicza Jarosz. - „Jeśli oceniamy, że film obejrzy 200 tysięcy ludzi, to zarobimy na nim 1,5 miliona złotych. Wielkość budżetu P&A w zależności od firmy będzie wynosić od 400 tysięcy do nawet 900 tysięcy. Dobrze wybrać taką wielkość budżetu, która się zwróci przy połowie szacowanej widowni, czyli w tej symulacji przy 100 tysiącach widzów”.\nMałgorzata Matuszewska, która ponad 10 lat zajmowała się PR-em w firmie Vision Film Distribution, od kampanii promocyjnej „Fuksa” Macieja Dutkiewicza (lato 1999 roku), zwraca uwagę, że kilka lat temu promocja była mniej kosztowna niż obecnie. „Załatwienie czegokolwiek, jak choćby kilku worków jutowych potrzebnych do scenografii na premierę „Fuksa” Macieja Dutkiewicza, to była bułka z masłem. Urzędnicy Poczty Polskiej byli życzliwi i pomocni dla polskiego filmu. My w podziękowaniu sprezentowaliśmy im kilka kaset wideo. Potem zaczęła się papierologia. A jeszcze później - konieczność płacenia za wszystko. W mediach też nie ma już stuprocentowych barterów tylko półbartery lub rabaty na reklamę” – mówi Matuszewska. - „Kiedyś wchodziło też mniej filmów i łatwiej było zainteresować dziennikarzy tytułem, który miał potencjał, a za którym nie stały wielkie nazwiska czy duże wytwórnie” .\nNarzędzia, jakie ma do dyspozycji dystrybutor to między innymi płatne reklamy w mediach, na nośnikach zewnętrznych oraz w kinie, gdzie większość świadczeń jest darmowa. „Dystrybutor ma prawo dołączyć do swojego tytułu dwa zwiastuny, o reszcie emisji decyduje kino” – mówi Izabela\nLasowy-Cibor zajmująca się promocją w firmie Kino Świat, a wcześniej w Monolith Films.\nDrugi element promocji to PR, czyli działanie, którego efektem są noty dziennikarskie, recenzje, wywiady, reportaże radiowe i telewizyjne. „Film jest dziwnym zjawiskiem ekonomicznym – dużo kosztuje, krótko jest obecny na rynku i rzadko przynosi zyski. Nakłady na reklamę to dodatkowe koszty, a działania PR nie są drogie, więc w promocji filmu odgrywają dużą rolę” – podkreśla Jarosz. „Zresztą, w przeciwieństwie do dóbr konsumpcyjnych takich jak mydło czy samochód, film jest wdzięcznym tematem dla mediów, bo rozbudza wyobraźnię, wytwarza oczekiwania i to często zanim powstanie. Zadaniem PR-u jest tworzenie w głowach odbiorców właśnie tych wyobrażeń i oczekiwań” – dodaje.\nDawid Ogrodnik, Marcin Kowalczyk i Tomasz Schuchardt w Jesteś Bogiem, fot. Katarzyna Kural/Kino Świat\nW przypadku większości polskich filmów wysiłki specjalistów od PR-u nie są konieczne, bo media i ich odbiorcy są w sposób naturalny bardziej zainteresowane rodzimą produkcją, a rolą przedstawiciela dystrybutora jest wtedy udostępnienie dziennikarzom niezbędnych materiałów lub umożliwienie kontaktu z twórcami. W ostatnich latach, wraz ze wzrostem liczby produkowanych i dystrybuowanych filmów i kryzysem na rynku prasy (co spowodowało choćby zamknięcie „Filmu”), zmniejszenie stron poświęconych kulturze w pismach ogólnotematycznych, a także zdjęcie niemal wszystkich programów filmowych z anten telewizyjnych (o czym pisaliśmy w „Magazynie Filmowym SFP” w 2013 roku) sprawiło, że coraz trudniej umieścić informację o filmie, szczególnie skromnym lub nakręconym przez debiutanta. Kryzys w mediach tradycyjnych zbiegł się w czasie z rozwojem Internetu, gdzie możliwości promocyjne są prawie nieograniczone.\nW PR podstawą jest oczywiście znajomość rynku, czyli specyfiki poszczególnych pism i kanałów oraz kontakty z dziennikarzami lub redaktorami decydującymi o doborze tematów. Roman Jarosz: „Media trzeba wypełnić po brzegi treściami, bo nikt nie czyta na przykład wszystkich czterech magazynów kobiecych – wybiera albo "Twój Styl" albo "Zwierciadło", a potem dokupuje "Galę" lub "Vivę". Jeśli chodzi o telewizję, to trzeba wziąć pod uwagę coraz więcej kanałów. Do niedawna liczyły się cztery: TVP1, TVP2, TVN i Polsat. Teraz mamy mnóstwo stacji tematycznych, do tego dochodzą jeszcze telewizje internetowe. Oglądalność wszystkich stacji spada, bo widownia rozprasza się na kilka kanałów i aby trafić do tak samo licznej grupy potencjalnych widzów, co kiedyś, trzeba znaleźć się w większej liczbie kanałów”.\nStosunkowo nowe miejsce na kampanie, czyli Internet sprawia czasem trudności w nawigacji z powodu nadmiaru adresów. Oprócz portali filmowych, takich jak Filmweb.pl, Stopklatka.pl czy (do niedawna) Portalfilmowy.pl, trzeba trafić do serwisów ogólnotematycznych, gdzie dużo trudniej przebić się z komunikatem o filmie. Czasem kierunek działań promocyjnych jest przeciwny - są to specjalistyczne fora internetowe, gdzie można znaleźć wąską, ale wyselekcjonowaną grupę widzów, którzy jak ulał pasują do grupy docelowej filmu. Podstawą wirtualnej promocji jest stworzenie profilu filmu w portalu społecznościowym Facebook. „Od samego początku stawialiśmy na promocję w sieci. Równocześnie z rozpoczęciem zdjęć ruszył fanpage na Facebooku, który miał na celu zbudowanie długofalowej komunikacji z naszym widzem” – mówi o promocji „Płynących wieżowców” Tomasza Wasilewskiego, Iza Igel z Alter Ego Pictures. - „Początkowo zamieszczaliśmy tam zdjęcia z planu, pokazując od kuchni naszą produkcję i informując o jej kolejnych etapach. Wraz z rozpoczęciem życia festiwalowego Płynących wieżowców rozpoczęliśmy właściwą kampanię promocyjną filmu. To właśnie na Facebooku najszybciej ukazywały się informacje o kolejnych festiwalach, a o zdobytych nagrodach informowaliśmy prosto z gali ich rozdania. Co ciekawe, nasz fanpage polubiło wielu dziennikarzy, którzy wiedzieli, że znajdą na nim najświeższe informacje. Wiedzieliśmy też, że na portalu spotkamy naszego widza – młodego, otwartego na świat”.\nW promocji pomógł też przypadek: wielkoformatową reklamę filmu, powieszoną na warszawskim placu Konstytucji, oprotestowali dziennikarze „Frondy”, której redakcja mieści się naprzeciwko. „Całe zdarzenie zostało w sposób dość zabawny opisane na ich portalu – a potem udostępnione i nagłośnione przez inne media. Rozeszło się to w Internecie viralowo” – opowiada Igel.\nKampania od dnia zero\nPolskie filmy w odróżnieniu od zagranicznych można promować już od etapu przygotowawczego, jak w przypadku „Miasta44” Jana Komasy – w mediach regularnie pojawiały się informacje o castingach oraz relacje z nich. Tytuł będzie miał premierę we wrześniu 2014 roku, a okres promocyjny trwa już od kilku miesięcy – na początku grudnia pojawiły się zdjęcia obsady, podsycające zainteresowanie filmem.\nCo jeszcze wyróżnia promocję polskich filmów? Dystrybutorzy mogą sami tworzyć kampanię od kluczowych elementów graficznych, takich jak plakat czy ulotka, zwiastun czy hasła reklamowe, po całościową koncepcję. Przy produkcjach zagranicznych najczęściej dostają gotowe projekty i wytyczne. Ważna jest też dostępność twórców, którzy mogą na bieżąco wspierać promocję swojego filmu.\nMałgorzata Matuszewska, która po odejściu z Vision założyła z koleżanką agencję PR, Too PR, podkreśla, że ważną rolę odgrywają premiery i pokazy z udziałem twórców w mniejszych miastach. „Warszawa jest - dyplomatycznie mówiąc - nieco oziębła, a tam twórcy są ciepło przyjmowani, na spotkania przychodzą tłumy, jest większe zainteresowanie lokalnych mediów” – mówi.\nWażnym elementem planu promocyjnego jest też data premiery filmu – najlepsze miesiące dla polskich tytułów to wrzesień, październik, listopad, a potem okres od 26 grudnia do połowy kwietnia. Ale nie zawsze. Wczesną wiosną zazwyczaj zdarza się jeden weekend z nieoczekiwanym spadkiem frekwencji – film, który trafi pechowo na tę datę, przepada w kinach. „Tak było na przykład w weekend między 16 a19 marca 2012 roku, gdy premierę miał „Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć” i „Królewna Śnieżka” – wspomina Izabela Lasowy-Cibor z Kino Świat. „Zaświeciło mocniej słońce, nikogo nie było w kinach, co okazało się bardzo znaczące dla wyniku obu filmów” – dodaje. Wiosną, latem i w tygodniach poprzedzających Boże Narodzenie widownia się zmniejsza, wtedy na dobre wyniki mogą liczyć hollywoodzkie widowiska.\nTomasz Kot i Piotr Adamczyk na planie "Hans Kloss, stawka większa niż śmierć", reż. Patryk Vega, fot. Kino Świat\nWczesna jesień to korzystna data także ze względu na bliskość festiwalu w Gdyni. Zdaniem Sławomira Salamona impreza „buduje i umacnia świadomość filmu. Praca dziennikarzy akredytowanych jest nieoceniona dla dystrybutorów i widowni. Doskonale wiemy, że jeśli film ma potencjał komercyjny i osiągnie również sukces na festiwalu w Gdyni, to pierwsza część kampanii, czyli budowanie świadomości filmu została zrealizowana. Pozostaje druga część – zaprosić widzów do kina. Tak było choćby w przypadku filmów: "Jesteś Bogiem" oraz "Chce się żyć". Dagmara Molga z firmy Solopan przyznaje, że data premiery "Idy" Pawła Pawlikowskiego została przełożona z listopada na październik, gdy film zdobył Złote Lwy. „Nagrody i zachwyty krytyków były – obok nowej jakości, jaką „Ida wnosi do polskiego kina oraz świetnych kreacji aktorskich – elementami, które eksponowaliśmy w kampanii promocyjnej” – mówi.\nUdział na festiwalach i nagrody były ważnym elementem promocji „Płynących wieżowców” Tomasza Wasilewskiego. „Reżyser nie jest szeroko znanym w Polsce twórcą, film jak na polską mentalność jest odważny i szybko byłby zaszufladkowany po pierwszej recenzji, więc chcieliśmy, żeby najpierw trafił na festiwale światowe. Przyznane mu nagrody i - w większości - pochlebne recenzje, nadały ton pozytywnego mówienia o „Płynących wieżowcach” . W przypadku kameralnego kina jedna trzecia komunikacji to informacje płynące z festiwali” – opowiada Roman Jarosz.\nWyrafinowanie kontra skuteczność\nStrategia strategią, ale nie ma recepty na wytworzenie dobrej energii wokół filmu, bo w tej branży skuteczna promocja opiera się przede wszystkim na przekazie emocjonalnym. „Chodzi o to, żeby wytworzyć oczekiwania związane z filmem, ale na tyle ogólne, żeby jak najwięcej widzów poczuło, że to film dla nich” – twierdzi Roman Jarosz. „Jako dystrybutor nie lubię promować filmu pod hasłami <Najbardziej odważny> czy <Najdłuższa scena erotyczna>, bo to manipulacja spłaszczająca wydźwięk filmu” – mówi Dagmara Molga. Do wzbudzenia tych emocji dystrybutorzy często sięgają po skojarzenia z innymi filmami – kierując się słynną zasadą inżyniera Mamonia – lub sugerują kody, które kinomani mają dawno przyswojone. „Na przykład plakat z białym tłem wysyła sygnał, że film jest komedią, tytuł pisany pochyłym fontem odsyła do kina sensacyjnego” – tłumaczy Jarosz. Cel? Plakat ma budzić proste i szybkie skojarzenia z czymś, co lubią, także u tych, którzy nie mają dużo czasu, aby się mu przyjrzeć, jak kierowcy skoncentrowani na prowadzeniu samochodu czy internauci, którzy czasem widzą jednocześnie kilkanaście obrazków. Choć kinomani często narzekają na uproszczenia w materiałach promocyjnych, ich styl jest uzasadniony ograniczonym czasem ekspozycji. „Na rynku konsumenckim markę buduje się przez lata. W filmie ten czas jest ograniczony do kilku miesięcy, a najczęściej do kilku tygodni. Drugim ograniczeniem jest budżet, co powoduje, że korzystamy ze skrótów myślowych albo innych marek, czyli powołujemy się na inne tytuły, bo takie porównanie jest skuteczne i uzasadnione. Jeśli ktoś lubi konkretny gatunek filmowy, to prawdopodobnie da szansę filmowi, który jest podobny” – mówi Jarosz.\nPrzekaz powinien być więc zwięzły i precyzyjny. Izabela Lasowy-Cibor wspomina, że stworzone przez agencję reklamową bardziej skomplikowane kampanie ambientowe były po prostu mało skuteczne. Dobrym przykładem jest porównywanie rodzimych „Listów do M.” do brytyjskiego „To właśnie miłość” – oba filmy mają podobną konstrukcję, przekaz i emocje. Podobną nie znaczy, że identyczną. Bywa, że\npolski „odpowiednik” nie ma nic wspólnego z oryginałem, jak „Wyjazd integracyjny” z amerykańskim „Kac Vegas” .\nKrzysztof Dracz, Tomasz Kot i Katarzyna Figura w filmie "Wyjazd integracyjny", reż. Przemysław Angerman, fot. Kino Świat\nZdarzają się innego rodzaju manipulacje, gdy dystrybutor uwypukla niewielki element filmu, robiąc z niego główny walor. Na przykład nazwisko znanej aktorki, która gra w jednej scenie, pojawia się na plakacie i w większości materiałów prasowych sprawiając wrażenie, że gra ona na pierwszym planie. Skrajnym przypadkiem jest tak zwane repozycjonowanie filmu – klasyczny przypadek to promowanie komediodramatu jako komedii. „Pewne metody manipulacji są dozwolone, ale najważniejsze to nie szkodzić filmowi i nie oszukiwać widza” – mówi osoba z branży.\nNiezależnie jednak od budżetu P&A, narzędzi i doświadczenia, żaden dystrybutor nie ma wpływu na najważniejszy element kampanii. Film, oczywiście.\n*Prawidłowe rozwinięcie tego skrótu to „Prints and Advertising”, czyli koszt wytworzenia kopii i promocja.\nPlan promocji i dystrybucji jest obligatoryjnym załącznikiem do wniosku składanego do Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej w ramach PO Produkcja filmowa. Jak producenci sobie z nim radzą, mówi Kamil Przełęcki, który na zlecenie PISF wykonuje ekspertyzy ekonomiczne wniosków.\nJak pan ocenia plany promocji i dystrybucji składane przez polskich producentów?\nNie widziałem jeszcze dobrze zrobionego planu promocji i P&A. Często mam wrażenie, że twórcy nie uświadamiają sobie tak podstawowej sprawy jak ta, do kogo skierowany jest ich film. Przedstawienie walorów ekonomicznych i artystycznych oraz planu promocji jest po to, aby odpowiedzieć na trzy pytania. Pierwsze: dla kogo jest film, drugie: jak twórcy chcą do tej widowni dotrzeć. Trzecie pytanie dotyczy tego, jaką kwotę należy wydać na promocję, aby nie przeszacować wkładu ani nie „zabić” filmu tanią i małą dystrybucją. Te dokumenty są dołączone do pakietu produkcyjnego, aby uzmysłowić ekspertom, co się stanie, jak film powstanie. Często brakuje w planach podstawowych badań marketingowych, oszacowania szans projektu. A jeśli producenci źle oszacują swój wkład, wpadną w długi. Lepiej nie liczyć na szczęście, tylko poddać projekt analizie i spróbować go sparametryzować. Jeśli horrory ogląda w kinie maksymalnie 400 tysięcy widzów, to nie ma realnych szans, żeby polski horror obejrzały 3 miliony. Zdarzyło się nawet, że producenci składający dwa projekty w jednej sesji dołączali do nich identyczne plany promocji i budżety P&A, zapomnieli nawet zmienić tytuły filmów…\nPatrząc na wnioski widzę, że producenci nie wiedzą, co dalej z filmem chcą zrobić. Brak tej informacji może oznaczać trzy sprawy. Pierwsza: że nie chcą się dzielić planami, bo te są tajne. I szczerze mówiąc, chciałbym, żeby tak było. Druga: może to być brak pomysłu, co nie jest jeszcze najgorsze, bo na etapie produkcji trudno założyć, jaki będzie ostateczny efekt. Trzecia możliwość jest taka, że nie rozumieją, w jakiej branży działają. Producent pisze, że planuje zrobić film za 10 milionów zł, z czego połowę chce wziąć z PISF, ale nie wiadomo, jak chce na nim zarobić. Średnia cena biletu w Polsce to 17-18 zł netto, z czego producent dostaje między 6,20 a 7,40 zł. Kwota zależy od umowy z dystrybutorem: jego prowizji i kosztu P&A, a także od średniej ceny biletu w kinie. Jeśli producent przy takim budżecie liczy na frekwencję 50 tysięcy widzów, to zwróci mu się w pierwszym oknie eksploatacji około 350 tysięcy zł (jeśli nie liczyć kosztów promocji). Albo jest szaleńcem, albo to nieprawdziwa kalkulacja. Brak myślenia o zwrocie kosztów produkcji zawęża naszą kinematografię. Choć z drugiej strony trzeba przyznać, że nie jest to łatwe, przy obecnej frekwencji w kinach, podkopywanej przez dystrybucję w Internecie (głównie nielegalną).\nNależy też pamiętać, że wiele projektów artystycznych nie miałoby szansy powstać, gdyby rozpatrywać je tylko w kategoriach ekonomicznych. Niemniej w przypadku filmów, których głównym celem powstania są aspekty artystyczne czy edukacyjne – nawet w oderwaniu od pieniędzy – liczy się widz.\nEfektem ma być skala widowni. Wówczas być może to nie będzie publiczność kinowa płacąca za film, a telewizyjna, oglądająca go za darmo. Jednak to też dystrybucja i należy oszacować i zaplanować dotarcie do tej widowni.\nSkoro na etapie produkcji trudno przewidzieć, jaki będzie ostateczny efekt, to czy jest sens tworzenia planu promocji „na sucho”?\nFaktycznie, przygotowanie precyzyjnego planu promocji na etapie produkcji jest niemożliwe, ale to nie zwalnia producenta z określenia podstawowych parametrów: atutów filmu, widowni docelowej, zakładanej frekwencji, liczby kopii, doboru mediów. Niewykonanie tej pracy nawet „na sucho” jest błędem w sztuce.\nMoże producenci liczą, że zarobią na sprzedaży płyt DVD lub licencji telewizyjnej?\nMogą na to liczyć, ale powinni mieć świadomość, że im później zwraca się inwestycja w film, tym większa musi być kwota zwrotu, bo pieniądz zainwestowany w styczniu ma inną wartość w grudniu tego samego roku. To koszt pieniądza w czasie. Poza tym rynek DVD (rental) właściwie przestał istnieć, Blu-ray – nie przebił się tak jak na to liczyliśmy, więc jedyna nadzieja to VoD, który raczkuje, choć za 2-3 lata się rozwinie, bo ma potencjał.\nZ czego właściwie wynika brak zainteresowania producentów promocją ich filmów?\nZ filozofii produkcji filmowej. W szkole uczono nas, że tok produkcji to okres przygotowawczy, zdjęciowy, montażu i udźwiękowienia oraz prac końcowych. Z mojego zawodowego doświadczenia wynika, że najważniejsze są dwa zupełnie inne etapy przedsięwzięcia produkcyjnego: development i dystrybucja. W tym pierwszym pojęciu mieści się zarówno znalezienie scenariusza, reżysera, obsady, jak i funduszy. W drugim cały sens produkcji – i niekoniecznie chodzi tu tylko o pieniądze, ale o trafienie z przekazem do widza. I już na etapie produkcji myślę o dystrybucji. Jest takie powiedzenie: produkować coś bez reklamy, to jak puszczać oko do dziewczyny w ciemnym pokoju.


Majzle tną powietrze, czyli Sonia w akcji | naTemat.pl\nBoks, szachy, piłka nożna: główne sporty Nowej Huty. Ale w liczącej 220 tysięcy ludzi Nowej Hucie spotkać można wszystko. Także bike-polo? Naturalnie, milordzie.\nBasen Polfy tylko z ogromną ilością dobrej woli nazwać można by Nową Hutą. Kiedyś latem zdarzało mi się podziwiać go - głownie nocami. Teraz stoi pusty, nieużywany od lat. Jednak o przedrukowaniu tego fotoreportażu w Lodołamaczu zadecydowała osoba fotografki pochodzącej z serca Starej Huty – Dzielnicy XVIII, osiedla Centrum A.\nKubota Cup, kwiecień 2012. Zdjęcie: Sonia Kozińska\nSą słowa, których nie planuję na tym blogu używać nigdy. Należy do nich m.in. „hipster”. Dajmy se* więc spokój z etykietkami – chłopaki fajnie się bawią, nawet jeśli pozę snobizm stwierdzić można. Po raz pierwszy dla krakowskich mediów o ile mi wiadomo sfotografowała ich w fotoreportażu Sonia Kozińska. Patrząc na jej zdjęcia nie uwierzylibyście, jak jest młoda.\nO graczach i zawodach Sonia napisała do Lodołamacza tak:\nSłyszymy okrzyk „3..2...1…Polo!” i oto się rozpoczyna. – Mecz trwa albo 10 minut albo do momentu, dopóki dana drużyna nie strzeli pięciu bramek. Drużyna składa się z trzech osób – opowiada jeden z graczy. – A jeśli chodzi o zasady gry, to powinien zrozumieć je każdy, bo nie jest ich dużo – dodaje. Po pierwsze: w trakcie gry nie można dotknąć ziemi czym innym niż kijkiem. Jeśli stanie się inaczej, zawodnik nie bierze udziału w grze i aby kontynuować grę musi odklepać się w miejscu zwanym „tap out”, którym na Polfie są akurat dwa garnki. Po drugie: gole można strzelać tylko węższą stroną kija. Istnieją również dozwolone rodzaje kontaktu jak kij-kij, rower-rower i ciało-ciało.\nLodołamacz nr 3, maj 2012\nIII Mistrzostwa Polski w Bike Polo, wrzesień 2012. Zdjęcie: Sonia Kozińska\nDwa fotoreportaże – z kwietnia i września tego roku. Sonia Kozińska, która w te wakacje, w przerwie między drugą a trzecią klasą liceum zrobiła jeszcze zdjęcia do Alfabetu nowohuckiego przedmieścia Maćka Twaroga, rozwija się niesamowicie. To kolejna fotografka z Nowej Huty – obok pokazywanej tu już Asi Urbaniec, rewelacyjnego Grzegorza Ziemiańskiego, szalenie kreatywnego Marcina Kądziołki czy mającej żywe związki z Nową Hutą Weroniki Wierzchowskiej – której prace polecam Państwu uprzejmej uwadze.\n* z krakowa jestem, a więc mogę.\nA przy okazji: przypominam o dzisiejszych imprezach w NH: Zajrzyj do Huty i Charytatywny Festyn dla 7-letniego Karola. Bądźcie z nami!


Jan Pająk, syn znanego w kamienicy kosmacza dostał od urzędu NIP, oraz regon i stał się biznesmenem. Od samego początku popełnił błąd wpisując w odpowiednim rejestrze -"Handel rabarbarem". Rabarbar ze składu Jana Pajaka wykrzywił usta całej okolicy czyniąc ją kwaśną i cierpką.\nWanda Wanna - Znieba, wraz z Karolem Wiktorem O. mieli tak przeraźliwe fizjonomie, że pouciekały koty i szczury z kamienicy gnając ramię w ramię, a koza Wandy przestała wytwarzać kozie mleko, bo któż słyszał o kwaśnym kozim mleku. Zenon Ból, zwany Booll'em przez dwa "o" zawiźlił się cały i część jego rodziny. Dzieci, a wyrosła ich czwórka w rodzinie bibliotekarki Marzenny Baby, córki byłego sekretarza powiatowego Tow. Baby postanowiły w chwili przypływu nagłej goryczy zmienić kontynent. Natomiast Bartłomiej Wowa nie tknął już żadnej zupy, bo jak twierdzi miejscowe zupy są kozusane. Pan Kalisz Słupski były obszarnik z pochodzenia, a kowal bez zawodu, dzisiaj doradca strategiczny firmy "handel rabarbarem" zmarszczył brew krzaczastą, natężył się strategicznie i doradził:\n-Koniec z rabarbarem panie Janie Pająku, musi pan zmienić zapis w rejestrze firmy i wpisać nową działalność "Handel obwoźny burakami cukrowymi i karmelkami", a stanie się pan człowiekiem sukcesu.\nWraz ze zmianą szyldu w składzie pana Jana Pająka, a szczególnie po paru dniach miasto ożyło. Samorzutnie, spontanicznie powstawały spektakle uliczne, festyny na cześć hurtowni pana Jana. Wanda Wanna - Znieba wraz z Karolem Wiktorem O. uśmiechali się do współmieszkańców i kotów ze szczurami, które zgodnie wróciły do kamienicy, a koza pani Wandy obżerając się niewyobrażalną ilością buraków cukrowych rodziła kozie mleko w swych niebotycznych kozich wymionach ku uciesze osesków i miejscowych gruźlików, którzy nabawili się jej w poprzednim okresie błędów i wypaczeń pana Jana. Zenon Ból zwany Booll'em przez dwa "o" odwarcił zawiźlenie swoje i części rodziny. Wnukowie tow. Baby powrócili z dalekiego kontynentu licząc że na jeden płowy łepek przypadnie im po kilka karmelków. Bartłomiej Wowa zabrał się ochoczo za nową zupę ze smakiem, starając się za wszelką cenę zapomnieć o kozusach. Interes Jana Pająka kwitł, tak że regionalna gazeta okrzyknęła go Człowiekie Roku dając do zrozumienia, iż niedługo znajdzie się w innej gazecie, którą drukuje się w stolicy i podobno nazywa się "Wprost".\nPan Jan nie miał czasu swego towaru obwozić po okolicy, bo okolica bliższa i dalsza przyjeżdżała do niego. Nawet znad samego modrego Sanu przybywały liczne autokary pełne dźwięcznej młodzieży i wąsatych staruszek ze starcami.\nMiasto tętni radością, słodyczą, niekończącym się świętem, a kieszenie pana Jana Pająka syna kosmacza wypełniają olbrzymie ilości bilonu i pliki poupychanych papierowych pieniędzy, natomiast dusza i ciało dotykalne pana Jana puchnie od dumy, bo w magistracie czeka już na niego statuetka, którą burmistrz codziennie rano poleruje oczekując na odpowiedni moment, by wręczyć ją Panu Pająkowi, a tym samym podkreślić jego zasługi dla miasta i okolicy.\nMało kto zwraca uwagę na Gencjannę Mao, która nie mając posłuchu wśród gawiedzi miejskiej ostrzega swego kota, by nie poddawał się ogólnej histerii i uważał na cukrzycę czyhającą nad okolicą. Nikt jej nie słucha, bo od Gencjanny Mao wciąż czuć alkohol. Podobno przysiada na wszystkich ławeczkach miejskich i pociąga z piersióweczki, którą zawsze nosi w kieszonce szmizjerki.


Orteza nadgarstka Manu Neurexa Plus | Ottobock Polska\nStrona główna Ortotyka Produkty od A do Z Manu Neurexa Plus - orteza nadgarstka\nOrteza nadgarstka Manu Neurexa Plus 28P30\nWspieraj ruch. Osiągnij niezależność.\nWięcej kontroli nad nadgarstkiem, ręką i palcami\nIm wcześniej i częściej będziesz używać swojej ręki w terapii, tym większą mobilność możesz osiągnąć. Manu Neurexa plus pozycjonuje, stabilizuje i wspomaga zarówno nadgarstek, jak i rękę.\nMożesz wykorzystać opcjonalną podpórkę pod rękę w celu pozycjonowania palców i dłoni. Podpórka pozycjonuje rękę w nocy i we wczesnym etapie terapii.\nOddychający materiał TriTech\nOddychający materiał powoduje zmniejszenie potliwości. Oznacza to, że ortezę można nosić przez dłuższy okres.\nNiezależność dzięki możliwości założenia przy użyciu jednej ręki\nZaprojektowaliśmy Manu Neurexa plus tak, abyś mógł samodzielnie założyć ją tylko jedną ręką, zgodnie z indywidualnymi możliwościami.\nOrteza jest indywidualnie dopasowana do Twojej ręki. Twój terapeuta może ustawić nadgarstek w dowolnej pozycji.\nIm częściej będziesz używać ręki i nadgarstka, tym więcej mobilności odzyskasz. Manu Neurexa plus umożliwia to wspomagając naturalną i fizjologiczną pozycję ręki i nadgarstka.\nOrteza Manu Neurexa plus jest wygodna w noszeniu dzięki lekkiej konstrukcji i miękkiemu materiałowi TriTech. Materiał zmniejsza potliwość poprzez przeciwdziałanie gromadzeniu się ciepła. Oznacza to również, że możesz nosić ortezę przez dłuższy okres.\nOchrona ręki i nadgarstka\nMogą zdarzyć się sytuacje krytyczne, zwłaszcza na początku terapii. Manu Neurexa plus chroni Twoją rękę i nadgarstek przed wpływami zewnętrznymi. Dzięki temu, czujesz się bezpieczniej. Ponadto, dzięki naszej ortezie, możesz również poprawić propriocepcję kończyny górnej i ręki.\nMożliwość założenia przy użyciu jednej ręki zapewnia większą niezależność\nDzięki specjalnej konstrukcji, możesz w zależności od swoich możliwości, samodzielnie założyć ortezę jedną ręką. Daje to większą niezależność. Indywidualne dopasowanie i instrukcje zapewni Ci terapeuta lub technik ortopeda.\nPołączenie Manu Neurexa plus z Omo Neurexa plus\nPołączenie ortez Manu i Omo Neurexa plus daje Ci wyjątkową funkcjonalność. Kończyna górna jest pozycjonowana w lepszy sposób, poprawia się jej prowadzenie oraz wzrasta zapobieganie spastyczności.\nZakładanie i zdejmowanie Omo Neurexa Plus w połączeniu z Manu Neurexa Plus\nNiedowład mięśni przedramienia z osłabieniem funkcjonalności nadgarstka, na przykład po udarze\nWypadnięcie krążka międzykręgowego w części szyjnej kręgosłupa\nUraz splotu szyjnego\nSzczególnie zalecana przy porażeniu wiotkim lub z niewielką spastycznością w okolicy ręki i nadgarstka.\nDopasowanie ortezy nadgarstka Manu Neurexa plus - film instruktażowy\nDopasowanie ortezy nadgarstka Manu Neurexa plus & szyna dłoniowa - film instruktażowy


UULzal1 Protokół zdawczo-odbiorczy załącznik nr 1 do umowy użyczenia lokalu - Druki i formularze\nPrawidłowe sporządzenie protokołu odbioru i zdania użyczanego lokalu wpływa na wzajemne roszczenia stron po zwrocie przedmiotu umowy. Po zakończeniu użyczenia biorący do używania obowiązany jest bowiem zwrócić użyczającemu rzecz w stanie nie pogorszonym; jednakże biorący nie ponosi odpowiedzialności za zużycie rzeczy będące następstwem prawidłowego używania.\nW przypadku zatem zniszczenia lub zużycia użyczanej rzeczy biorący zobowiązany jest naprawić szkodę poniesioną w ten sposób przez użyczającego.\nNatomiast jeżeli użyczony lokal ma wady, użyczający obowiązany jest do naprawienia szkody, którą wyrządził biorącemu przez to, że wiedząc o wadach nie zawiadomił go o nich (np. problemy z wyciekami rur, kaloryferów). Zasady tej nie stosuje się, gdy biorący mógł wadę z łatwością zauważyć. Również w tym zakresie protokół może być pomocny przy ustaleniu stanu użyczanego lokalu. Warto, by protokół zawierał zastrzeżenie, że strony (szczególnie użyczający) nie znają żadnych dodatkowych wad, nie wskazanych w trakcie sporządzania protokołu.


1. W polu magnetycznym o indukcji magnetycznej 1T ... - Zadane.pl\n1. W polu magnetycznym o indukcji magnetycznej 1T umieszczono przewodnik o długości 20 cm., przez który płynie prąd o natężeniu 2A. Jaka jest wartość siły elektrodynamicznej w tym przypadku? 2. Liczba zwojów na uzwojeniu wtórnym transformatora wynosi 9, na pierwotnym 12. Oblicz napięcie na uzwojeniu wtórnym i natężenie na obydwu uzwojeniach, jeżeli napięcie na uzwojeniu pierwotnym wynosi 4 V, a moc uzwojenia wtórnego wynosi 12 wat. 3. Częstotliwość prądu w Niemczech wynosi 50 Hz., zaś w USA 60 Hz. Ile wynosi okres? PROSZĘ O WYJAŚNIENIA MNIEJ WIĘCEJ CO I JAK. Jak coś nie tak, pisać, podam gg.\nprzez bolleek 22.02.2010\nl - 20 cm = 0,2 m\nI- 2 A\nWystarczy podstawić do wzoru F=B*I*l\nZatem liczymy ze wzorów: Uw\_Up=nw\_np\nTeraz układamy proporcję według wzoru: Uw = 9\n4V = 10\nUw= 4*9/10 Uw=36/10=3,6V\nNastępnie liczymy Iw. Wyznaczymy go ze wzoru na moc P=U*I Po przekształceniu wzoru: Iw=P\_Uw\nZatem: Iw= 12W\_3,6V Iw=3,3\nTeraz policzymy Ip:\nIp = 3,6V\nPodsumowując: Uw=3,6V; Ip=2,97A(w zaokrągleniu 3A) Iw= 3,3\nWyliczymy to za wzoru na okres T=1\_f\nT=0,02s - Dla częstotliwości prądu w Niemczech.\nT=0,017s -Dla częstotliwości prądu w U.S.A\nMam nadzieję że wszystko jasno napisałem w razie czego proszę o kontakt przez pocztę zadane.pl


Rozmawianie o sobie działa jak seks! I Myfitness.gazeta.pl\nAS 17.05.2012 15:11\nZauważyłeś, że mówienie o tym, co czujesz, czego chcesz, jakie masz plany i co robisz, sprawia ci ogromną przyjemność? Wolisz opowiadać o sobie niż o innych? Nie tylko ty. Najnowsze badania wykazały, że mówienie o nas samych działa na mózg podobnie jak seks.\nNiektórzy są bardziej skryci inni mniej. Jednak nawet ci, którzy niekoniecznie lubią się dzielić intymnymi szczegółami z własnego życia, odczuwają przyjemność, gdy przychodzi czas na rozmowy o hobby czy zainteresowaniach. Tak naprawdę każdy z nas lubi mówić o sobie, a badania potwierdzają, że odczuwamy wówczas przyjemność zbliżoną do tej, jaką odczuwamy podczas seksu Brzmi mało wiarygodnie? Naukowcy, podczas licznych testów, stosowali takie metody jak tomografia. Obserwowano reakcję mózgu w tym czasie, kiedy opowiadamy o sobie oraz wtedy, gdy mówimy o innych.\nNie pomoże łapówka\nOkazuje się, że tak bardzo lubimy mówić o swoim życiu, że nie nawet nagroda pieniężna niewiele tutaj pomoże. Jeden z elementów eksperymentu wyglądał następująco: uczestnicy dostali wynagrodzenie w zamian za to, by opowiadać o innych osobach. Po pewnym czasie większość z nich rezygnowała z nagrody, tylko po to, by zmienić temat i mówić o swoich sprawach. Nie było to byle jakie wynagrodzenie, bo wynosiło ok. 17% zarobków. Co ciekawe, nawet w sytuacji, gdy można było zarobić równowartość pensji, uczestnicy i tak przez 2/3 czasu woleli opowiadać o sobie.\n- Tak jak studenci są w stanie zrezygnować z wynagrodzenia pieniężnego na rzecz przyglądania się atrakcyjnym koleżankom, tak większość z nas nie przyjmie nagrody tylko dlatego, że woli mówić o sobie niż o innych - potwierdzają naukowcy, którzy prowadzili badania. Dokładne wyniki opublikowali w Proceedings of the National Academy of Sciences.\nLubimy mieć publiczność\nAle na tym nie koniec. Bardziej szczegółowe testy wykazały, że mówienie o sobie to przyjemna czynność, jednak najchętniej oddajemy się jej wtedy, gdy mamy pewność, że inni nas słuchają. Kolejne ćwiczenia wiążą się z następującymi wnioskami: jesteśmy w stanie oddać nagrodę w wysokości nawet 25% zarobków po to, by słuchano o naszych sprawach.\nTo by wyjaśniało popularność Twiterra, Facebooka i innych ?społeczności?. W końcu kto nie lubi bawić się własnym statusem i dzielić się tym, co wydarzyło się w jego życiu z innymi?


Dlaczego lepiej jest budować saunę z bali?\nDo budowy łaźni stosuje się różne materiały ścienne. Ściany mogą być murowane, z bloczków, drewniane, a nawet szkieletowe.\nJednak rosyjska łaźnia jest konstrukcją, która powinna posiadać pewien zestaw cech niezbędnych do stworzenia specjalnego trybu temperatury i wilgotności podczas całego okresu procedury parowania.\nŚciany wykonane z bloków lub cegieł izolowanych od wewnątrz, a także ściany szkieletowe nie są zbyt odpowiednie do wykonania rosyjskiej łaźni: ze względu na niską pojemność cieplną cienkiego drewnianego wykończenia trudno jest stworzyć w takiej łaźni stały tryb temperatury i wilgotności rosyjskiej łaźni, który utrzymałby się podczas parowania i po wietrzeniu. Takie kąpiele nie są złą odmianą dla sauny.\nWanny z litego drewna są wygodne do parzenia i mają wszystkie zalety wanien z litego drewna, ale nie utrzymują dobrze ciepła w okresie zimowym. Ponadto, ściany z bali są podatne na pękanie i wysychanie i nie są zbyt trwałe, jeśli sauna jest często używana zgodnie z jej przeznaczeniem.\nWanny z bali mają wiele zalet w porównaniu z innymi rodzajami ścian. Wynika to przede wszystkim z cennych właściwości litej kłody:\nStruktura drewna posiada puste przestrzenie wypełnione powietrzem, dlatego drewno lite jest naturalnie dobrym izolatorem ciepła i dźwięku;\nW pomieszczeniach wewnętrznych budynków z bali występuje naturalna wentylacja i regulacja wilgotności, dzięki przepuszczalności powietrza przez drewno;\nDuża pojemność cieplna balii nie pozwala na przegrzanie wanny podczas ogrzewania i wychłodzenie w okresie wietrzenia;\nNie wymaga wykończenia wnętrza, harmonijna estetyka naturalnego drzewa jest dekoracyjna sama w sobie.\nGłówne zalety sauny z bali\nPod ścianami z bali nie ma potrzeby stawiania masywnego fundamentu. Prowadzi to ostatecznie do oszczędności przy budowie całej wanny.\nSauna z bali dobrze trzyma ciepło, nawet bez dodatkowej izolacji ścian i w zimie przy niskich temperaturach.\nNaturalna struktura bali, ich przepuszczalność powietrza i pojemność cieplna pozwala na stworzenie najbardziej komfortowego trybu pracy w łaźni parowej dla ludzkiego ciała. Powietrze w wannie z balami nie jest przegrzewane i nie ulega odczuwalnemu ochłodzeniu po przewietrzeniu. W pomieszczeniach z kamienia lub ścian szkieletowych nawet z wewnętrzną drewnianą wyściółką, aby osiągnąć niezbędne warunki temperatury i wilgotności rosyjskiej kąpieli jest bardzo trudne.\nDomy z bali są bardziej trwałe w porównaniu z domkami z bali. Drewno lite, na przykład, jest bardziej podatne na pękanie i wypaczanie niż kłody.\nDomy z bali są praktycznie w całości wykonane z drewna. Niewątpliwie trudno znaleźć inny materiał budowlany, który byłby tak korzystny dla człowieka. W takiej kąpieli nie tylko zmywa się z ciała nagromadzony brud, ale także zyskuje zdrowie, siłę, młodość i urodę. W przeciwieństwie do sauny z bali, w saunie szkieletowej lub murowanej trzeba bardzo uważać przy wyborze materiałów do dekoracji i izolacji ścian. Muszą one wytrzymać wymaganą temperaturę i wilgotność, być bezpieczne dla zdrowia człowieka i nie wydzielać nieprzyjemnych zapachów podczas ogrzewania i nawilżania.\nKłody są naturalnie higroskopijne. Jednocześnie absorbuje wilgoć w procesie nawilżania, jest też z niej szybko uwalniana, w przeciwieństwie do np. muru. Dobrze przewietrzona i wysuszona wanna z bali będzie służyć przez bardzo długi czas, nie tracąc swoich właściwości leczniczych, które pojawiają się podczas procesu kąpieli.\nŚciany z bali przynoszą estetyczną przyjemność właścicielom i gościom łaźni, dając im poczucie bycia w jedności z naturą i przyjemność podążania za tradycjami rosyjskiej łaźni.\nJest to łaźnia wykonana z bali lub ręcznie ciosana. Który z nich wybrać?\nKażda metoda przetwarzania logów ma swoje wady i zalety. Wybór będzie zależał od priorytetów właściciela przyszłej łazienki.\nGłówną zaletą ścian wanny wykonanych z ręcznie ciętych bali jest mniejsza skłonność do pękania i wysychania, a także większa trwałość w warunkach dużych wahań temperatury i wilgotności.\nDom z bali wykonany z ręcznie ciosanych bali\nKłody mają wysokie walory estetyczne ze względu na gładką, równą powierzchnię i regularne wymiary geometryczne, takie same na całej długości.\nPonadto, mechaniczna obróbka kłody znacznie zmniejsza udział pracy ręcznej. Dlatego wariant łaźni wykonany z cylindrycznego bala jest tańszy w porównaniu z ręcznie ciętym domem z bali.


Narty Damskie - ski4you\nNarty damskie - w kobiecych liniach nart zachwyca przede wszystkim wyrafinowany rysunek i bogata kolorystyka. Przeważają żywe kolory, finezyjny rysunek, elementy kwiatowe, czy różnokolorowe paski i linie. Oczywiście wygląd to nie jedyna różnica - narty damskie mają nieco inną konstrukcję i są lżejsze, co wynika z faktu, że kobiety mają zwykle mniejszą masę niż mężczyźni. Producenci stosują w nich bardziej elastyczne rdzenie, zwłaszcza w dziobach nart oraz specjalne taliowanie, umożliwiające sterowanie przy mniejszym nakładzie sił. Wykonywanie skrętów ułatwia także przesunięte w przód miejsce na wiązania, bowiem środek ciężkości kobiecego ciała znajduje się w innym miejscu niż u mężczyzn.\nNARTY ROSSIGNOL NOVA 4 CA – XP W 10 GW 2021\nNARTY ROSSIGNOL NOVA 4 CA – XP W 10 GW 2021 Narty Rossignol Nova 4 Ca pomogą Ci zostać mistrzynią carvingu. Oferują eleganckie połączenie precyzji, zwinności i odważnego kobiecego stylu, zapewniając poczucie większej płynności. Narty przeznaczone dla średnio zaawansowanych entuzjastek narciarstwa zjazdowego ułatwiają płynne przechodzenie z krawędzi na krawędź, gwarantując poczucie swobody i kontroli podczas […]\nNARTY VOLKL FLAIR 72 – vMOTION 10 GW 2021\nNARTY VOLKL FLAIR 72 vMOTION 10 GW 2021 Narty Volkl Flair 72 dla początkujących o szerokości 72 mm dla idealnego startu. Łatwa w obsłudze narta typu rocker z Center Sidewall pozwala bez wysiłku opanować inicjację skrętu i jazdę na każdym stoku. Wiązanie vMotion 10 jest kompatybilne z GripWalk i zapewnia doskonały komfort chodzenia i jazdy. […]\nNARTY VOLKL FLAIR SC – vMOTION 11 GW 2021\nNARTY VOLKL FLAIR SC vMOTION 11 GW 2021 Narty Volkl Flair SC posiadają sprężysty, drewniany rdzeń Woodcore Light w konstrukcji sandwich, wzmocniony stalą i sidewallem na całej długości zapewnia narciarkom optymalną stabilność przy dużych prędkościach. Natomiast profil Tip Rocker sprawi, że wprowadzenie narty w skręt staje się dużo łatwiejsze. Wiązania vMotion 11 z funkcją Grip […]\nNARTY HEAD REAL JOY – JOY 9 GW 2021\nNARTY DYNASTAR INTENSE 6 2020 – XPRESS W 10\nNarty Dynastar Intense 6-Xpress W 10 2020 dla narciarek, które uczą się wycinać pierwsze łuki na stoku lub doskonalą posiadane umiejętności.\nNARTY HEAD PURE JOY-JOY 9 GW 2020\nNarty Head Pure Joy-Joy 9 GW 2020 to idealny wybór dla początkujących narciarek, które chcą opanować technikę carving-u w mgnieniu oka.\nNARTY HEAD SUPER JOY-JOY 11 GW 2020\nNarty Head Super Joy 2020 to idealny wybór dla zaawansowanych narciarek chcących wyrazić swój sportowy, mocny i skuteczny styl jazdy. Ultra lekka konstrukcja pozwoli mniej się męczyć i jeździć przez cały dzień. Narty Super Joy pozwalają w pełni wykorzystać zaawansowaną technikę i gwarantują mnóstwo frajdy z jazdy na każdym stoku.\nNARTY VOLKL FLAIR 76 ELITE 2020 – VMOTION 10 GW LADY\nNarty Volkl Flair 76 Elite 2020 przeznaczone są dla średnio zaawansowanych i zaawansowanych narciarek. Z rdzeniem Dual Wood Core i Center Sidewall.\nNARTY HEAD MYA NO 9 dł.152 powystawowe\nNarty Head Mya no 9 należą do nart damskich z grupy all mountain. Narty te są przeznaczone dla kobiet, które lubią spędzać czas wolny jeżdżąc na nartach zarówno na przygotowanych jak i na rozjeżdżonych stokach. Polecane, wg producenta, dla średnio-zaawansowanych narciarek traktujących narciarstwo jak przyjemność i rekreację, a nie współzawodnictwo.\nNarty powystawowe / mają zarysowania /-nowe\nNARTY DYNASTAR INTENSE 6-XPRESS W 10 2019\nNarty Dynastar Intense 6-Xpress W 10 2019 przeznaczone dla początkujących narciarek, które szukają komfortu oraz łatwości w użyciu. Połączenie technologi Powerdrive z rdzeniem Active Light Air umożliwiło obniżenie wagi aż o 17%, łatwą oraz intuicyjną inicjacje skrętów dla największego komfortu i płynności podczas jazdy na krawędziach nart.\nNARTY ROSSIGNOL FAMOUS 10 K-NX 12 Kdual 2019\nNarty Rossignol Famous 10 Konect-NX 12 Konect Dual 2019 przeznaczone przede wszystkim do jazdy na przygotowanych stokach, dla zaawansowanych i bardzo doświadczonych narciarek. Technologia WAS Women gwarantuje łatwiejsze i bardziej płynne wejście w łuk bez nieprzyjemnych wibracji a profil On Trail Rocker sprawia, że narty Rossignol Famous 10 jest gwarancją doskonałej precyzji i niezawodnej stabilności na krawędzi.\nNARTY ROSSIGNOL FAMOUS 6-XPRESS W 11 2019\nNarty Rossignol Famous 6-Xpress W 11 2019 na przygotowane stoki dla średnio zaawansowanych i zaawansowanych narciarek. Konstrukcja Light WoodCore zmniejszyła wagę narty o 20%, natomiast technologia zapewnia łatwiejsze i bardziej płynne wejście w łuk bez nieprzyjemnych drgań.


52 tygodnie czytania: "Sklep potrzeb kulturalnych" Antoniego Kroha\nTeż zamieściłam tę informację u siebie i jestem strasznie ciekawa tej książki, bo chyba nie czytałam jeszcze nic w tym stylu.\nmonotema 14 września 2013 11:42\nI ja czekam na książkę niecierpliwie. Do Bukowiny jeździłam na kolonie letnie pacholęciem będąc :-)\nOla 14 września 2013 11:21\nTo przecież książka dla mnie! :)\nmonotema 14 września 2013 11:43\nAine 14 września 2013 14:14\nWygląda bardzo ciekawie, Chyba też dla mnie ;)\nPS. Dobrze, że się odezwałaś, bo się martwiłam, ze tu tak cicho... :))\nmonotema 14 września 2013 14:33\n:-) Życie płata różne psikusy. Wszystko zdaje się być mało ważne, bez znaczenia... Ale to nieprawda :-), wszystko jest ważne ;)\nAine 14 września 2013 18:33\nNajważniejsze to odróżnić co ważne bardzo, a co tylko trochę :) Cieszę się, że jesteś!\nmonotema 15 września 2013 09:57\nkasjeusz 15 września 2013 00:58\nAle fajnie Szymborska pisze o autorze i książce! W sumie to nic dziwnego, wiadomo - to Szymborska, ale i tak... :)\nmonotema 15 września 2013 09:56\nRzeczywiście... Tylko zazdrościć lekkiego pióra :-)\nWiki 17 września 2013 19:08\nBardzo zachęcający tytuł :)\nmonotema 18 września 2013 11:39\nTez tak myślę i czekam na książkę z niecierpliwością.


▷ Kurtka damska LIDL z gazetki Opinie Online 2022 | Marketowe.pl\nlidl Kurtka damska LIDL\nPlanujesz kupić kurtkę damską w Lidlu i szukasz opinii, czy warto? A może chcesz sprawdzić, czy kurtki damskie LIDL to opłacalny zakup? Poniżej sprawdzisz, jakie opinie o kartkach damskich z Lidla dodali nasi użytkownicy, jakie są wady i zalety i przede wszystkim, czy kurtka damska LIDL to dobry zakup w 2022.\nKrótsza kurtka dżinsowa, w 9 rozmiarach SPRAWDŹod 89,99 zł\nJeżeli masz produkt kurtka damska LIDL 2022, dodaj opinie poniżej. Tym samym pomożesz innym, którzy chcą kupić kurtkę damską w Lidlu. Napisz jakie widzisz wady i zalety, czy warto kupić i czy polecasz kurtkę damską z Lidla w 2022 roku. Przy okazji sprawdź, jakie opinie o kartkach damskich LIDL dodali inni użytkownicy. Wpisz model, nazwę, rodzaj, podaj specyfikację i dodaj opinie kurtki damskie LIDL 2022.\nBluza damska Auchan\n✅ Kurtka damska LIDL Opinie użytkowników\nJak użytkownicy oceniają kurtki damskie z LIDLA? Jakie są najnowsze opinie na temat produktu kurtka damska LIDL? Sprawdź w naszej bazie aktualne recenzje i opinie o kartkach damskich z Lidla. Sprawdź czy warto kupić i ile kosztuje kurtka damska z Lidla.\n✅ Czy kurtka damska z Lidla to dobry zakup?\nProdukty ze sklepu LIDL są chętnie kupowane i często polecane. Jednak, czy kurtka damska LIDL to dobry zakup? Jak ocenili to użytkownicy? Sprawdź czy kurtki damskie LIDL opinie mają pozytywne, czy negatywne. Jakie są ich wady i zalety.\n✅ Kurtka damska LIDL z gazetki, czy warto?\nCzy warto kupić produkt kurtka damska LIDL z gazetki? Jak użytkownicy oceniają kurtki damskie z LIDLA z gazetki? Sprawdź najnowsze opinie, testy i recenzje dodane przez użytkowników, którzy już kupili kurtki damskie w Lidlu.\n✅ Kurtka damska LIDL ze sklepu online czy stacjonarnie?\nProdukt kurtka damska LIDL można kupić zarówno w sklepie online jak i w sklepie stacjonarnym. Porównaj ceny, sprawdź kurtki damskie z LIDLA pod kątem opinii, ceny i recenzji użytkowników. Zobacz czy warto kupić kurtki damskie w Lidlu.\n✅ Kurtki damskie LIDL Recenzja i test\nSprawdź nie tylko opinie o kartkach damskich z Lidla, ale także test i recenzje. Zobacz, jak użytkownicy testowali kurtki damskie LIDL i jakie dodali opinie na ten temat. Zobacz, czy warto kupić kurtki damskie w Lidlu? Sprawdź wady i zalety.


istebna domki - Alpejska Wioska - SEO ONE 24\nAlpejska Wioska w Istebnej jest miejscem, w którym górski klimat oraz domowa atmosfera nadaje wypoczynkowi wyjątkowy charakter. Obiekt składa się z 9 apartamentów z łazienką i aneksem kuchennym. Alpejska Wioska jest czynna przez cały rok. W jej pobliżu znajduje się wiele atrakcji.\nSzczegóły strony alpejskawioska.pl:\nTytuł: istebna domki - Alpejska Wioska\nSłowa kluczowe: noclegi istebna, apartamenty w górach, domki w górach\nPodlinkuj stronę alpejskawioska.pl:\nSOPHIE EKSKLUZYWNY WYPOCZYNK noclegi zakopane »\nSzukasz apartamentu na weekendowy wyjazd, planujesz z rodziną odwiedzić dawno niewidzianych bliskich, bądź też po prostu nie lubisz mieszkać w hotelu - wspaniałym rozwiązaniem są wyjątkowe apartamenty Sophie. Każdy z nic ...\nOferujemy Państwu piękne pokoje gościnne w Willi Chaber. Do wyboru są dwu, trzy oraz sześcioosobowe. Istnieje także możliwość rezerwacji siedmioosobowego apartamentu. W budynku znajduje się wiele udogodnień, np. internet ...\nGwiazda Morza - apartament nad morzem »\nMarzą Ci się wakacje nad morzem? Jeżeli tak, oferowane przez nas apartamenty Władysławowo to idealny pomysł. Apart Hotel Gwiazda Morza działa od dawna, zapewniając swoim gościom możliwość rezerwacji komfortowych apartame ...\nOferta wypoczynku nad morzem w luksusowym apartamencie Horyzont w Międzyzdrojach. Zapraszamy do pobytu w szczególności rodziny z dziećmi. Jesteśmy przekonani, że kilka dni spędzonych w tym miejscu pozwoli zrelaksować się ...\nBALTIC INN apartamenty do wynajęcia nad morzem »\nBaltic Inn w Pogorzelicy to znakomita opcja dla osób chcących spędzić wyjątkowe wakacje nad polskim morzem. Ośrodek położony jest w cichej okolicy otoczonej zielenią, jedynie 100 metrów od morza. Czekają tu na Państwa el ...\nNasz portal to nic innego jak wyszukiwarka apartamentów nad morzem. W jednym miejscu zebraliśmy bardzo dużo różnego typu ofert, dzięki czemu każdy kto jest zainteresowany apartamentami w jednym z nadmorskich miast to dzi ...\nuroda (76), mieszkania (84), drzwi (47), zdrowie (89), ślub (43), porady. (63), sklep (62), kosmetyki (54), internet (68), strony www (72), Gdańsk (48), ubezpieczenia (60), katalog (83), hotele (53), Kraków (104), wakacje (59), noclegi (127), Meble Kuchenne Łódź Studio Mebli Łódź Zestawy Mebli Łódź Meble Do Kuchni Łódź Szafy Suwane Łódź Garderoby Łódź Meble Na Wymiar Łódź Meble Na Zamówienie Łódź Zabudowy Kuchni Łódź Zabudowy Kuchni Łódź Meble Lakierowane Łódź Usługi Stolarskie Łódź Meble Biurowe Łódź Meble Do Salonu Łódź Meble Do Sypialni Ł (211), prawnik (52), oświetlenie (47), blog (55), domy (49), Katowice (48), serwis (56), biznes (47), szkolenia (76), Moda (50), pozycjonowanie stron (74), aranżacja wnętrz (61), dieta (54), finanse (58), turystyka (53), wroclaw (71), hotel (61), apartamenty (59), dentysta (44), przeprowadzki (43), strony internetowe (76), odzież (50), lodz (56)


Fotografowie chcą pokazać dorobek / 5 sierpnia 2010 / Kultura / Rabka-Zdrój / WATRA - Podhalański Serwis Informacyjny\nCzwartek, 5 sierpnia 2010 r.\nZałożone wiosną Rabczańskie Towarzystwo Fotograficzne pokonało procedury rejestracyjne i przystąpiło do działania. W poniedziałek 2 sierpnia na walnym zebraniu jego członkowie udzielili absolutorium zarządowi i zgłosili kilka pomysłów na najbliższą przyszłość. Piotr Kolecki zadeklarował możliwość wykorzystania pracowni fotograficznej w I L.O. im. E. Romera, a Katarzyna Ceklarz poinformowała, że jej cykl publikacji o rabczańskich fotografach będzie kontynuowany i zamieszczany na stronie Stowarzyszenia Kulturowy Gościniec.\nZaplanowano także zorganizowanie wystawy najciekawszych prac rabczańskich fotografów poświęconej przemianom w krajobrazie naszego miasta i ogłoszenie konkursu fotograficznego. Odbędą się także cykliczne prezentacje prac poszczególnych autorów. Planowane jest również otwarcie własnej strony internetowej.\nRTF jest otwarte na przyjmowanie nowych członków, zwłaszcza młodych. Zgłaszać się można do jego prezesa Andrzeja Walawskiego (tel. 601 348 801 lub awalawski@gmail.com). Pozostałe funkcje w zarządzie pełnią: Andrzej Grygiel – wiceprezes, Wojciech Zagrodzki – sekretarz, Zbigniew Kraus – skarbnik, Karol Pałka i Sebastian Kluska – członkowie.


Riki tiki... kosme-tiki!: DIY: Odżywcza maseczka drożdżowo-jabłkowa\nHej! Pokazywałam Wam kiedyś ciekawą książeczkę z naturalnymi przepisami na kosmetyki "ABC Kosmetyki Naturalnej". Ostatnio wypróbowałam jeden z przepisów na maseczkę drożdżowo-jabłkową, która ma działać odżywiająco i wygładzająco na skórę. Maska z samych drożdży zawsze fajnie się u mnie sprawdzała, więc chciałam sprawdzić jak wypadnie trochę inna kombinacja składników.\nMaseczka dobrze sprawdzi się na skórze tłustej i mieszanej. Drożdże wyraźnie matują cerę, więc w czasie upałów warto ją przetestować, jeśli macie problem z przetłuszczającymi się partiami skóry.\n2 łyżki soku jabłkowego (świeżo wyciśniętego) lub startego jabłka\n2 łyżki jogurtu naturalnego (ja użyłam maślanki)\nWszystkie składniki należy połączyć. Ja nie trzymałam się dokładnie proporcji, po prostu stopniowo dodawałam mus jabłkowy i maślankę do drożdży, aby nie wyszła mi zbyt rzadka konsystencja.\nGotową maseczkę nakładamy na umytą skórę twarzy i trzymamy około 15-20 minut. Zawsze należy pamiętać o wykonaniu próby uczuleniowej!\nEFEKTY: Drożdże świetnie wpływają na moją cerę, więc już w ciemno domyślałam się, że maseczka dobrze się u mnie sprawdzi. Po użyciu skóra była gładka i miła w dotyku, ale również zmatowiona na czym mi zależało. Efekty nie były jednak dużo inne niż w przypadku maseczki z drożdży i mleka, którą zazwyczaj robiłam (i tej wersji raczej będę się trzymać, bo jest łatwiejsza w przygotowaniu). Na pewno warto było wypróbować taką kombinację!\nDajcie znać czy próbowałyście już maseczki drożdżowej! Dla mnie to najlepsza domowa maseczka matująca :). Jeśli jesteście alergikami musicie podwójnie uważać, jabłka mogą uczulać. O alergiach skórnych i nie tylko znajdziecie więcej na mojealergie.pl, skąd zdarza mi się zaczerpnąć niektóre informacje. Zawsze trzeba pamietać o wykonaniu próby uczuleniowej, nawet jeśli wcześniej nic nie wskazywało na alergię.\nAutor: kleopatre o 13:25\nżaneta serocka 8 sierpnia 2016 15:00\nja nie znoszę zapachu drożdży, odrzuca mnie od niego. nie byłabym w stanie nałożyć na włosy takiej maseczki i normalnie funkcjonować, jedynie z klamerką na nosie\nkleopatre 9 sierpnia 2016 22:35\nTo jest maseczka na twarz ;).\nFakt, jeśli ktoś nie toleruje zapachu drożdży to nie będzie w stanie takiej maski stosować.\nOla 8 sierpnia 2016 19:17\nKilka razy robiłam taką maseczkę i efekty są bardzo fajne :)\nSajjida Blog 8 sierpnia 2016 21:34\nDobrze się trzyma taka maseczka na twarzy? Na zmatowieniu by mi zależało, ale obawiam się jakiejś nieprzewidzianej reakcji skórnej\nJeśli nie zrobisz zbyt rzadkiej to bez problemów :). Dlatego ważne żeby zrobić próbe na małym fragmencie skóry.\nsimply_a_woman 9 sierpnia 2016 01:22\nnie wygląda szczególnie zachęcająco :P\nkleopatre 9 sierpnia 2016 22:36\nOj.. ale działa :D\nEla Lis 9 sierpnia 2016 07:54\nBrzmi zachęcająco !!! Może i ja skuszę się na taką maseczkę :)\nkleopatre 9 sierpnia 2016 22:40\nPolecam tę lub wersję z odrobiną mleka :)\nMoniaa 9 sierpnia 2016 15:57\nJa natomiast piszę w innej sprawię, mogłabyś mi podać składniki przepisu do płukania ust? ;)\nkleopatre 9 sierpnia 2016 22:43\nJasne! Świeżo wyciśnięty sok jabłkowy + odrobina suszonego imbiru, mielonych goździków lub mięty. Połączyć, trzymać w lodówce.\nNihil Novi Blog 9 sierpnia 2016 17:53\nCzy taka maseczka drożdżowa ma także wpływ na zaskórniki i niedoskonałości? Moja skóra ma od czasu do czasu takie odpały i fajnie by było znaleźć jakiś łatwy sposób ;)\nkleopatre 9 sierpnia 2016 22:44\nNa zaskórniki może nie, ale na niedoskonałości moim zdaniem działa. Moim zdaniem dobra dla cery z problemami :)


AleBrowar & Minister & Ostex Creative THX GUYS - ocen-piwo.pl\n» Katalog piw » AleBrowar & Minister & Ostex Creative THX GUYS\n« Bistrampolio Weissbier | Szlacheckie Pils »\nAleBrowar & Minister & Ostex Creative THX GUYS\nTropical Sorbet DDH New Englan...\nPiwo jest owocem kooperacji dwóch browarów i agencji reklamowej Ostex Crative.\nSkładniki: woda; słód pale ale, słód pszeniczny, płatki owsiane, słód owsiany, płatki pszenne, słód dekstrynowy, słód zakwaszający, chmiele: Citra BBC, Chinook, Cashmere; ananas (1,5%), mango (0,7%); drożdże London Fog\nDodał: Ekoman69 - 2019-05-29 13:56:31\nUżytkownicy 6,91 / ilość: 11\nśrednia 6,69/10 / ilość: 13\nMoja Warka była zdecydowanie przegazowana (Data spożycia: 27.01.2020)gaz wręcz szczypał w język i podniebienie przez co ciężko było doznać jakiś aromatów. Piana grubopęcherzykowa, wręcz na większość pokala. Piłem to piwo miesiąc przed terminem ważności ale i tak dziwne, że aż tak się podziało z tym piwem. Pierwszy raz doświadczyłem takiego przypadku, z brakiem gazu już się spotkałem ale nie aż z takim przegazowaniem.\nTo piwo to aromatyczna i smakowa radość. Wygląd lekko odstaje,glównie z powodu średnio pęcherzykowej ,szybko znikającej piany. Na szczeście aromat i smak nadrabiają resztę. Można sie również przyczepić do zbyt wysokiego wysycenia. Świetne owocowe,cytrusowe i mocno tropikalne smaki idą w kontrze z lekką,słodowa podbudową.Mocno orzeźwiające, przydaje się w takie gorące dni jak dzisiejszy.\nPiana biała, drobno i gruboziarnista, wysoka na około pół centymetra, średnio-szybko dziurawiąca się i opadająca, nie pozostawiająca trwałego lacingu na ściankach szkła. Barwa ciemniejsza piaskowa, mocno zmętnione, nieklarowne i nieprzejrzyste. W zapachu przede wszystkim nuty owoców egzotycznych (ananas, mango, marakuja), fajna soczkowość, jest przyjemnie owocowo, tropikalnie, aż chce się spróbować. W smaku akcenty tropikalne odgrywają nadal główną rolę, soczkowość obecna, pojawiają się klimaty zbożowe oraz żywiczne, goryczka lekko zalegająca o profilu owocowym, słabsza kontra kwaskowa, gładka faktura, optymalna treściwość, wysycenie na średnio-wysokim poziomie. Kapsel OD Alebrowaru, etykieta świetnie wykonana graficznie, wyczerpująco opisana. Warka 27.01.2020. Udana, choć nie rewelacyjna DDH NE IPA uwarzona kooperacyjnie przez Alebrowar i Ministra. Mało czuć chmielowości, więcej dodatku egzotycznych owoców ananasa i mango. Może takie było założenie, ale ja po DDH wymagam tej świeżej nuty chmielowej a nie soku owocowego. Niemniej jednak nie uważam żeby to piwo zasługiwało na mniej niż 7, zdecydowanie dla fanów egzotycznych klimatów.\nW aromacie cytrusy i owoce tropikalne, a także charakterystyczna woń dla Citry - tj. intensywny cytrus, wymieszany z nutą świerkowo sosnową. W tle mango, odrobina melona. Średnio intensywny aromat.\nPiwo o ciemno złotej, troszkę przygaszonej barwie. Zmętnione, jednak nie jest to soczek. Piana obfita, średnio pęcheryzkowa ale są też duże bąbelki na powierzchni. Opada bardzo powoli, ale wynika to za pewne z faktu że piwo wydaje się być mocno nagazowane.\nSłodkie, mocno owocowe, gładkie, dość pełne, ku memu zdziwieniu nie jest tak mocno nagazowane jak przypuszczałem. Wysoka goryczka, świerkowo sosnowa, lekko wyczuwalny alkohol? Na pewno zaś wyczuwalny stricte drożdżowy posmak przy finishu. Kojarzący się z piwami pszenicznymi.\nTropical Sorbet DDH New England India Pale Ale - nazwa długa, ale nie do końca współgra z tym co otrzymałem. Ani tropical, a już na pewno nie sorbet, ani New England, ani DDH. Piwo owocowe, znów mocno nagazowane, z wysoką, sosnowo świerkową goryczką i dziwnym stricte drożdżowym posmakiem przy finishu. Przyjemnie owocowe, gładkie i słodkawe, ale to po prostu solidna, owocowa IPA i tyle.