Zwiedzamy Podziemia Rynku Głównego w Krakowie\nKilka dni temu wspomniałam o naszej „historycznej” wyprawie do Krakowa i opisałam wrażenia ze zwiedzania HistoryLandu. Dzisiejszy wpis dotyczy z kolei drugiego miejsca, jakie wtedy odwiedziliśmy. Chodzi oczywiście o Podziemia Rynku Głównego w Krakowie 🙂\nJak już wiecie, HistoryLand nie spełnił naszych oczekiwań. A jak było z muzeum pod krakowskim rynkiem ? Czy tu lekcja historii bardziej nas zaciekawiła?\nSzłam tam dość niechętnie. Bo co w ogóle można zwiedzać w podziemiach? Tunele, cegły, kamienie… Ale nuda – myślałam…\nJuż nas samym początku miła niespodzianka i zaskoczenie. Podziemia Rynku Głównego, to nie tylko wąskie, kamieniste korytarze. Wręcz przeciwnie, są tam duże pomieszczenia, przedstawiające w ciekawy i urozmaicony sposób historię Krakowa i jego okolic. Duże ekrany multimedialne, dźwięki pożaru, hałasu na targowisku, czy zwykłe odgłosy miasta płynące z głośników oraz efekty świetlne, naprawdę pomagają wyobrazić sobie jak kiedyś wyglądało życie. Niemal przenoszą człowieka w to miejsce.\nJuż na początku zwiedzania, muzeum przenosi nas w czasie. Wchodzimy do średniowiecznego Krakowa przez ekran stworzony z pary wodnej, na którym widać ruchliwą ulicę. Zaraz potem stajemy przed ekranem na którym widzimy zaskakującą scenkę z życia miasta. Nie będę pisać, co Pan mówi w niej do zwiedzających, bo zepsułabym całą niespodziankę 😉\nZaciekawiła nas również mapa Europy z zaznaczonymi szlakami handlowymi, która zrobiona jest pod szklaną podłogą i daje dość ciekawe wrażenia podczas chodzenia.\nZajrzeliśmy do domków drewnianych i mieliśmy okazję zobaczyć fontannę, która znajduje się na płycie rynku – od spodu ! 🙂 W licznych gablotach widać natomiast skarby wykopane podczas prac wykopaliskowych – monety, narzędzia i inne sprzęty. W wielu miejscach pokazane są oryginalne fragmenty starych dróg i traktów. Znajdują się one na poziomie podłogi muzeum, a więc kilkanaście metrów poniżej obecnej płyty Rynku!\nCzy Podziemia Rynku Głównego w Krakowie, to atrakcja dla dzieci?\nJak najbardziej! Dzieci w wieku szkolnym z pewnością nie będą się tam nudziły. Każda z części muzeum jest przygotowana w inny sposób. Nasze dzieci były bardzo ciekawe co będzie dalej. Jest tam m.in. starodawna waga, na której można sprawdzić ile ważylibyśmy w przeliczeniu na miary stosowane w średniowieczu. Wynik można sobie wydrukować i zabrać na pamiątkę. Obok znajduje się również miejsce, gdzie sprawdzimy swój wzrost.\nW muzeum pomyślano również o najmłodszych. Stworzono pokój zabaw, gdzie można pobawić się zabawkami z zamierzchłych czasów. Drewniane narzędzia, gry, tablice do rysowania, a dodatkowo gry multimedialne, w których dzieci mogą ubrać rycerza bądź księżniczkę. Przy kasie, dla grup zorganizowanych, można poprosić także o włączenie w tym pomieszczeniu teatrzyku pt. „Legenda o dawnym Krakowie”.\nPodziemia Rynku Głównego w Krakowie mają też jedno miejsce, które niekoniecznie nadaje się dla najmłodszych. Mówię tu o dość realistycznie pokazanym cmentarzysku i szkieletach, które w nim leżą. Chodzenie po szybach nad szkieletami nawet na mnie zrobiło duże wrażenie. Nie robiliśmy zdjęć tego miejsca, ale na poniższej fotografii można zobaczyć, gdzie te cmentarze kiedyś się znajdowały 🙂\nJest też wystawa zdjęć przedstawiających budowę muzeum. A nam sam koniec mała kawiarenka oraz miejsce na zakup pamiątek.\nTu historia naprawdę mnie zainteresowała i wciągnęła. Było mi mało i chciałam więcej 🙂 Wystawę zwiedziliśmy z ogromną przyjemnością. Trwało to około 2 godzin, a żadne z nas nie miało dość. Nawet dzieci! 🙂\nDla zainteresowanych wspomnę, że wejście do Podziemi Rynku Głównego znajduje się na rogu Sukiennic. Polecam wcześniej zakupić sobie bilet przez Internet. Po pierwsze zaoszczędzi wam to czas na staniu w kolejce do kasy, a po drugie da pewność, że w ogóle wejdziecie 😉\nNa koniec, chciałabym wam wspomnieć jeszcze o jednym miejscu, które bardzo miło wspominam. Wracając przeszliśmy przez Galerię Krakowską aby coś przekąsić. Trafiliśmy na kawiarnię BoboCafe, którą serdecznie polecam.\nPyszna kawa! Pyszne ciasta! Menu również, a może nawet szczególnie, dla dzieci 🙂\nI piękne wnętrze! Pastelowa, dziecięca kolorystyka. Idealnie w moim stylu 🙂\nPodsumowując, wycieczka się udała. Muzeum podobało nam się bardzo, HistoryLand trochę mniej, ale cały wyjazd z pewnością można zaliczyć na plus.\nTags: BoboCafe, kawiarnia, Kraków, muzeum, Podziemia Rynku Głównego, wycieczka, wyjazd, zwiedzanie


PIES-NAJLEPSZY PRZYJACIEL CZŁOWIEKA - Charlize Mystery\nPIES-NAJLEPSZY PRZYJACIEL CZŁOWIEKA\nDzisiejszy wpis będzie o przyjaźni. Absolutnie bezgranicznej przyjaźni. Takiej przyjaźni której nie można kupić, która jest szczera, prawdziwa, której może nam pozazdrościć każdy. Wpis o przyjaźni pomiędzy człowiekiem i jego czworonogiem.\nPamiętam doskonale moje pierwsze domowe zwierzaki. Kiedy miałam kilka lat byłam dumną posiadaczką okrągłego akwarium z rybkami. Niestety jak możecie się domyślić pewnego dnia rybki pływały do góry brzuszkami i doszłam do wniosku, że pies będzie dla mnie zdecydowanie lepszym towarzyszem. W ten sposób kiedy miałam 6 lat w moim domu pojawiła się Sara, najukochańszy ratlerek na świecie. Była moim oczkiem w głowie. Zimą prosiłam mamę by szyła jej ubranka, bo przez mróz niemiłosiernie się trzęsła, a latem kąpałam ją w mini basenie by było jej chłodniej, karmiłam ją herbatnikami jak rodzice nie widzieli. Byłyśmy nierozłączne, aż do momentu kiedy wybrałam się na studia, a Sara została pod opieką moich dziadków. Niestety na drugim roku studiów odebrałam telefon, że mój ukochany ratlerek po 14 latach życia odszedł z tego świata. Nawet nie wyobrażacie sobie jaka była to dla mnie strata. Przez dobrych kilka dni płakałam i nie mogłam pogodzić się z tym, że więcej jej nie przytulę.\nCzas goi rany. W międzyczasie mój blog rozwinął się na tyle, że mogłam zrezygnować z pracy w agencji PR-owej i zająć się blogowaniem na pełen etat. Większość czasu spędzałam w domu i zaczęła doskwierać mi lekko samotność, ponieważ Adrian nie pracował jeszcze wtedy ze mną. Zaczęliśmy coraz poważniej zastanawiać się nad czworonogiem. W ten sposób cztery lata temu w naszym życiu pojawił się Manolo. Nie mogę uwierzyć, że ta mała pchła jest już z nami tak długo! Cieszę się, że mam taką pracę, że do większości miejsc, mogę zabierać Manolo ze sobą.\nPosiadaczom zwierzaków nie muszę chyba mówić ile radości potrafi sprawić taki brzdąc, który przychodzi, merda ogonkiem i układa się na kolanach uniemożliwiając pracę na laptopie. Dzięki niemu nawet w najbardziej dołujący dzień uśmiech mimowolnie pojawia się na twarzy. Dla naszych czworonogów jesteśmy w stanie zrobić praktycznie wszystko, a one odwdzięczają się tym samym!\nMając na uwadze jak mocne więzi potrafią łączyć właściciela z jego pupilem, marka Apart stworzyła kolekcję zawieszek z kilkunastoma rasami psów, na których można dodatkowo wykonać grawer. Dzięki temu psiak może nosić przy obroży srebrną zawieszkę ze swoją podobizną, a Ty dokładnie taką samą na łańcuszku na szyi. Możecie umieścić na nich imiona swoje i swoich pupili lub jakikolwiek inny, ważny dla Was napis.\nPoniżej przygotowałam dla Was zdjęcia z jedną modelką i 4 modelami, którzy pomogli mi sfotografować wspomniane zawieszki. Na stronie Artelioni znajdziecie pozostałe rasy psiaków. Ja tymczasem przedstawiam Wam poza Manolo- Maltankę Psotkę, Sznaucera Nikosia, West Terriera Moody’ego oraz Yorka o imieniu Marvie. Jestem ciekawa jak spodobają Wam się zawieszki i ich właściciele:)! Przy okazji chciałam podziękować moim najbliższym i przyjaciołom, którzy pomagali mi w okiełznaniu wszystkich łobuziaków, bez Was nie dałabym im rady:)!\nbuty-Bizuu x Badura\nbuty-Paso a paso\ntorebka- Rebecca Minkoff\nszelki Manolo- Bowl and bone\nDoskonale wiem co znaczy miłość do zwierzaka. 🙂 Widać, że sesja sprawiła Ci radość. 🙂\n14 sierpnia 2017 at 02:22\no jeny, kocham ten wpis! piesełki są cudowne:) mega pomysł na zawieszki!\n14 sierpnia 2017 at 10:21\nSam cukier! <3 Kocham psy, dlatego nie potrafię skupić się na stylizacjach 😀 To zdecydowanie jeden z lepszych wpisów na blogu.\n14 sierpnia 2017 at 11:07\nJaki piękny wpis! Cudowne piesełki 🙂\n14 sierpnia 2017 at 12:34\nKarolcia! Powinnaś ostrzegać przed takimi wpisami! 😀 Piszczałam jak mała dziewczynka przy każdym jednym zdjęciu! 🙂 Ile słodyczy, miłości i radości tu zgromadziłaś! 🙂\nMam taką teorię, że ludzie, którzy nie kochają zwierząt, są źli. A ja im nie ufam. Wiem, że to szalenie ograniczające, ale z drugiej strony mam wrażenie, że stale mi się sprawdza ta zasada. A od Ciebie aż bije gigantyczna miłość do zwierzaków! I widać, że z wzajemnością – czworonogi Cię uwielbiają. 🙂\nSwoją drogą, genialny pomysł miał Apart na tę kolekcję. Według mnie będzie ona bestsellerowa! I nie mogli wybrać lepszej ambasadorki, niż Ty 🙂 <3\nWracam ponownie rozpływać się w zachwytach nad dzisiejszymi zdjęciami <3\nWspaniała sesja! Psiaki są cudowne, Twoje stylizacje również, zawieszki „super cute”, myślę, że znajdą wielu właścicieli. Widać, że w tę sesję wlożyliscie dużo pracy, brawo!\n14 sierpnia 2017 at 15:01\n14 sierpnia 2017 at 17:01\nCzy ta sukienka z Mango jest z obecnej kolekcji ?:)\n29 sierpnia 2017 at 13:15\nKupiłam ją jakieś 3-4 miesiące temu. Nie wiem czy będzie jeszcze dostępna.\n14 sierpnia 2017 at 18:14\n15 sierpnia 2017 at 07:35\nPrzesliczna sesja i wspanialy post.????\nJedno pytanie( albo i dwa?)\nTa koszulka z H&M to nowa kolekcja? Z jakiego dzialu?\nI ta sliczna czerwona sukienka z Mango to sale czy aktualna kolekcja?\n29 sierpnia 2017 at 13:16\nJeśli chodzi o koszulkę jest to Sample i prawdopodobnie nie trafi do sprzedaży w tej formie (jest podobna, tylko krótsza w sklepach) Sukienkę kupiłam jakieś 3-4 miesiące temu. Nie wiem czy będzie jeszcze dostępna.\n15 sierpnia 2017 at 21:16\nPrześliczny, cudowny i taki prawdziwy wpis <3\n15 sierpnia 2017 at 22:47\nTa koszulka i sukienka z H&M są przeboskie? Czy dawno je kupowałaś? Bo chyba polecę jutro do najbliższego hmu i będę szukać 😀\nHej mogłabyś zdradzić modele okularów Dolce&Gabany oraz Celine ze zdjęć z Nikodemem?\n8 września 2017 at 14:39\nSesja naprawdę cudna a małe peiseczki dopełniają całości. Widzę, że odwiedzasz wiele ciekawych miejsc. Tylko pozazdrościć!\n7 stycznia 2018 at 03:06\nDopiero natrafiłam na ten wpis dzięki „stylowemu podsumowaniu roku”! że też wcześniej go nie widziałam <333 Wow, ile słodyczy w jednym wpisie – nie do opisania :))))) Kocham psy (jak pewnie zauważyłaś w momencie, gdy poznałam Twojego Manolo:P) i zgadzam się z każdym słowem które tu napisałaś. Piesek wnosi tyle radości do ludzkiego życia, że aż ciężko to opisać :))))))))))))\nKOMBINEZON W GRECKIM STYLU »\n« GAŁKOWO MASTERS 2017


① DOMEK LETNISKOWY Z PRYWATNYM JEZIOREM FERIENHAUS - Mrągowo Jakubowo 10 - domki letniskowe na Mazurach, tanie noclegi w Mrągowie\nObiekt "DOMEK LETNISKOWY Z PRYWATNYM JEZIOREM FERIENHAUS" nie zamieścił szczegółowego cennika.\nNiestety, poprzez wybór Ferienhaus na miejsce urlopu zepsułam sobie i znajomym tydzień wakacji. Mazury piekne, domek też by uszedł, gdyby nie gospodarze, którzy urządzali nam po zapłaceniu za kwatery awantury o niszczenie zieleni przez biegające po ogrodzie dzieci. Gospodarz chodzi z notesikiem i podlicza "straty", gospodyni poucza jak należy dzieci wychowywać. I te przyjemności za nasze wlasne pieniądze....


Winter Bakery Delight duży czworokątny talerz na wypieki\nok. 1200 ml\nok. 1.7 kg\nTalerz na wypieki i ciasto\nWinter Bakery Delight rozbudza apetyt na cynamonowe gwiazdki, poncz jajeczny i pieczone jabłka. Świątecznie zdobione naczynia z delikatnym dekorem pasują do okresu adwentu i zimowych miesięcy. Na dużym czworokątnym talerzu na wypieki podasz domowe smakołyki – do śniadania lub popołudniowej kawy. Spraw radość najbliższym.


Zobaczymy. - www.crazyfrags.fora.pl\nWysłany: Wto 18:37, 08 Kwi 2014 Temat postu: Zobaczymy.\nprzepraszam za pomyĹke Udanego weekendu!\nktoĹ kupiĹ na allegro maĹÄ. [link widoczny dla zalogowanych] czesc ba.samam rozgladam sie za facetem zycia .\nFakt, NiuĹka pomaga na swoje moĹźliwoĹci i chÄci - rĂłĹźnie z tym bywaĹo, jest jednak przeraĹşliwie o mĹode zazdrosna, pewnie dlatego, Ĺźe to ta sama pĹeÄ. Bo z nami to w ogĂłle dĹuga historia Poznalismy siÄ przez radio i jakiĹ czas tylko smsowaliĹmy i dzwoniliĹmy, mieliĹmy stracha siÄ spotkaÄ - zupeĹnie niepotrzebnie To sÄ\nwĹaĹnie przekonania....punkt widzenia zaleĹźy od punktu siedzenia....przekonania moĹźna zweryfikowaÄ i zmieniÄ. O wizycie kontrolnej nie byĹo mowy, moĹźe dlatego, Ĺźe zabieg robiĹam ok. Nie musi to byÄ profesjonalna fryzjerka! [link widoczny dla zalogowanych]\nstaraÄ? odrazu czujesz Ĺźe chudniesz !! do 30 min. wam rytuaĹ i regenerecjÄ BIOLAGE. Znajoma poleciĹa mi Dr Piotra Krawczyka w Warszawie ul. po porodzie mial robione badania na tokso okazalo sie ze igg ma tak samo wysoki jak ja w ciazy jednak po 3 miesiecznej kontroli okazalo sie ze ze wszystkie wyniki unormowaly sie. hiszpaĹskiego nie znam:\nokreĹlenie typu swojego.Np flegma ,ĹźĂłĹc... [link widoczny dla zalogowanych] Ja teĹź mam jeszcze tĹuszczyku trochÄ no moĹźe niewiele ale jest.\nĹźa. On jednak powiedzial ze nie chce ryzykowac bo zrobilam mu zbyt duzo krzywdyi ze w to nie wiezy. przewrazliwiona jestes Sama mam nos po op., ale nie jest nawet w poĹowie tak Ĺadny jak krÄconej, chociaĹź jest Ĺadny. do tego czuje, ze pecherz chyba przeziebiony... [link widoczny dla zalogowanych]\nmaja powaĹźny tradzik? Dzieki za odpowiedz Osoby zainteresowane proszÄ o kontakt tel. JeĹźeli sÄ\nchÄtne zaprasza,zapraszam. W te wakacje znow zamierzam ich odwiedzic, tym bardziej ze maja sie zamiar przeprowadzac. Ja obrzeralam sie maxymalnie przez tydzien (jadlam nawet w nocy o 2 pizze heh) i przytylam 3 kg . PAJÄKĂW, bo to przynosi nieszczÄĹcie!\nnauka w seminarium trwa 6 lat, a co pĂłĹşniej odrazu ĹwiÄcenia kaplaĹskie, czy jest coĹ w rodzaju staĹźu w jakimĹ KoĹciele i dopiero pĂłĹşniej ĹwiÄcenia. [link widoczny dla zalogowanych] Mc Dougalla, lepszym podejĹciem jest zachÄcanie do diety bogatej w zĹoĹźone wÄglowodany i ubogiej w tĹuszcze.\nech cos jednak zle robie Oooo, wĹasnie to chciaĹam napisaÄ A co za rĂłĹźnica???? liczba ta dzieli sie przez 4,10,2 ,5 SĹuchajcie a czy ktĂłraĹ z Was moĹźe miaĹa wykonywany zabieg IPL Pulsar jeĹli chodzi o likwidacje zmarszczek ??? [link widoczny dla zalogowanych]\nKontakt nr tel 697 510 187 Marta dzowniĹam wĹasnie do kliniki Z. Szwai w Krakowie DziÄkuje za informacje:* przecieĹź to wĹaĹnie sie u mnie wszystko dzieje i bÄdzie siÄ dziaĹo przez kilka miesiÄcy wiÄc w trakcie jak najbardziej jest na miejscu dziÄki za podpowiedĹş. CĂłĹź, ja to samo pytanie zadawaĹam osobom, ktĂłre juĹź wyjechaĹy. swoje wĹosy 30 pln z myciem i modelowaniem w q10.\ni nic zadne preparaty nie pomagaja ... [link widoczny dla zalogowanych] (_)> (_)>\nI wg mnie grzebanie samemu przy paznokciu nie ma sensu. wtedy dieta ma szansÄ staÄ sie stylem Ĺźycia. Zjadlam ok 300 g szpinaku i zle sie po nim czuje. Bo niestety(?) nie praca, a miĹoĹÄ zaprowadziĹa mnie aĹź do WĹoch. Jesli chodzi o inne strony internetowe, gdzie pojawija sie ogloszenia to ja mam kilka ulubionych: [link widoczny dla zalogowanych]\nniestety nie mam w swoich zbiorach, bo sĹucham troszke innej muzyczki U mnie dzien 23, samopoczucie bez zmian czyli dobrze. Ale w razie koniecznoĹci torba bÄdzie spakowana w 5 min. MoĹźe jeszcze dookreĹlÄ, Ĺźe te bĂłle u mnie faktycznie odczuwaĹam jak jakieĹ skurcze, nie czÄste ale jednak skurcze. ZObacz, tu masz przykĹady tego, jak poprawny rozmiar optycznie zmniejsza piersi: Jestem Ĺwietnym nauczycielem, wiÄc pomogÄ odrobiÄ lekcje, nadrobiÄ braki w wiedzy (np. sama nie wiem.


Villa Jelenica, ul. Równica 20, Ustroń - Wille Ustroń » e-turysta.pl\nWille Wisła, około 8,8 km (43 oferty)\nWille Ustroń ul. Równica\nVilla Jelenica, ul. Równica 20, Ustroń\nVilla JelenicaUstroń, ul. Równica 20\nNordic walking, Wędrówki piesze, Trasy rowerowe, Paintball / ASG, Wspinaczka\nWitamy w jednym z naszych obiektów na szczycie góry Równica. Zapraszamy również do obiektu gastronomicznego Hamburger z automatami. Wolny czas proponujemy spędzić aktywnie na naszych obiektach sportowych: całoroczny tor saneczkowy Roller Coaster, Kino 7D,euro bangee,strzelnica paitbolowa. Villa Jelenica oferuje nocleg w 12 komfortowo wyposażonych p… Pokaż więcej\nWitamy w jednym z naszych obiektów na szczycie góry Równica. Zapraszamy również do obiektu gastronomicznego Hamburger z automatami. Wolny czas proponujemy spędzić aktywnie na naszych obiektach sportowych: całoroczny tor saneczkowy Roller Coaster, Kino 7D,euro bangee,strzelnica paitbolowa. Villa Jelenica oferuje nocleg w 12 komfortowo wyposażonych pokojach z pełnym węzłem sanitarnym. Dysponujemy 36 miejscami w pokojach 2-, 3-, 4-osobowych. Każdy pokój wyposażony jest w telewizję oraz internet.\nLokalizacja i charakter Górskiego Parku Równica sprawiają, że jest to świetne miejsce do zorganizowania kameralnego szkolenia, konferencji lub spotkania firmowego. Górski Park Równica wyposażony jest w dwie w pełni wyposażone sale konferencyjne.\nSala wyposażona jest w\n- nagłośnienie (active 7+1)\nDzielnica: noclegi w dzielnicy Równica\nVilla Jelenica — Udogodnienia i wyposażenie\nVilla Jelenica — Rozrywka


Treść orzeczenia I C 662/16 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nI C 662/16 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu z 2016-09-19\nSygn. akt I C 662/16\nPrzewodniczący : SSO Adam Maciński\npo rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. we Wrocławiu\nw sprawie z powództwa (...)we W.\nprzeciwko B. G. i G. G.\nI. zasądza od pozwanych B. G. i G. G. na rzecz powoda (...) (...)we W. solidarnie kwotę 1.194.303,17 zł (jeden milion sto dziewięćdziesiąt cztery tysiące trzysta trzy złote i siedemnaście groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 8 października 2015 r. do dnia zapłaty, przy czym pozwani odpowiadają za tę należność solidarnie z J. M. i L. M. (nakaz zapłaty Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt I Nc 1076/15).\nII. zasądza od pozwanych B. G. i G. G. solidarnie na rzecz powoda kwotę 66.933 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, przy czym pozwani B. G. i G. G. co do części tych kosztów w wysokości 22.146 zł odpowiadają solidarnie z J. M. i L. M. (nakaz zapłaty Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt I Nc 1076/15).\nStrona powodowa (...)z siedzibą we W. w dniu 8 października 2015 r. wniosła o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i orzeczenie, aby pozwani G. G., B. G., J. M. i L. M. solidarnie zapłacili stronie powodowej kwotę 1.194.303,17 zł z odsetkami ustawowymi od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty.\nW uzasadnieniu swojego żądania strona powodowa wskazała, że w dniu 25 czerwca 2008 r. pozwani zawarli z wierzycielem pierwotnym (...) Bank S.A. umowę kredytu hipotecznego nr (...), mocą której bank udzielił kredytu w kwocie 397.236,40 zł indeksowanego kursem franka szwajcarskiego. Zgodnie z treścią w/w umowy kredytu spłata zobowiązania została zabezpieczona przez ustanowienie hipoteki umownej kaucyjnej na nieruchomości położonej w miejscowości P., dla której Sąd Rejonowy w Rybniku VII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...).\nStrona powodowa podniosła, że pozwani zobowiązali się do spłaty zadłużenia na warunkach szczegółowo określonych w/w umową. Wobec zaprzestania przez pozwanych regulowania zobowiązania wynikającego z umowy kredytu hipotecznego w dniu 14 maja 2010 r. doszło do wypowiedzenia umowy, skutkiem czego po upływie okresu wypowiedzenia zobowiązanie stało się w całości wymagalne. Bezczynność pozwanych w zakresie spłaty zobowiązania skutkowała wystawieniem przez bank w dniu 26 października 2010 r. bankowego tytułu egzekucyjnego, który następnie został zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Na podstawie w/w tytułu pierwotny wierzyciel zainicjował postępowanie egzekucyjne, które jednak zostało w całości umorzone postanowieniem komornika sądowego z dnia 6 lipca 2015 r. Jeszcze przed umorzeniem postępowania w dniu 31 marca 2014 r. wierzyciel pierwotny (...) Bank S.A. zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, mocą której wierzytelność została w całości przeniesiona na stronę powodową wraz ze wszystkimi ustanowionymi zabezpieczeniami.\nNakazem zapłaty z dnia 6 listopada 2015 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.\nW sprzeciwach od nakazu zapłaty (k. 128, 133) pozwani B. G. i G. G. wnieśli o uchylenie nakazu zapłaty w całości, Pozwani podnieśli, że nieruchomość będąca przedmiotem hipoteki kaucyjnej ustanowionej na rzecz banku jest wyłączną własnością L. M., w związku w czym pozwani nie mogą odpowiadać jako dłużnicy rzeczowi z tej nieruchomości. Pozwani, jako dłużnicy osobiści, podnieśli nadto zarzut przedawnienia roszczenia wynikającego z umowy kredytu. Wskazali, że w okolicznościach niniejszej sprawy zastosowanie znajduje 3-letni termin przedawnienia. Bieg tego terminu rozpoczął się z dniem 12 listopada 2010 r., tj. z dniem wydania postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu skierowanemu przeciwko pozwanym. Pozwani wskazali, że bieg terminu przedawnienia nie został przerwany przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie to zostało następnie umorzone na wniosek pierwotnego wierzyciela. Podnieśli, że cofnięcie przez wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego pociąga za sobą unicestwienie skutku w postaci przerwy przedawnienia (art. 203 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). W dalszym toku postępowania pozwani wskazywali również, że przerwanie biegu przedawnienia przez pierwotnego wierzyciela nie mogło odnosić skutku wobec nabywcy wierzytelności. Uzasadniając swoje stanowisko pozwani odwoływali się do orzecznictwa sądowego, w szczególności do uchwały SN z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt III CZP 103/14 oraz wyroku SN z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt II CSK 196/14. Pozwani podnieśli nadto zarzut braku legitymacji procesowej po stronie powodowej.\nW dniu 25 czerwca 2008 r. pozwani – B. G., G. G., J. M. oraz L. M. zawarli z wierzycielem (...) Bank S.A. umowę kredytu hipotecznego nr (...), mocą której bank udzielił pozwanym kredytu w kwocie 397.236,40 zł, indeksowanego kursem franka szwajcarskiego. Strony wskazały, że przy założeniu, że uruchomiono całość kredytu w dacie sporządzenia umowy, równowartość kredytu wynosiłaby 199.016,23 CHF. Kredytobiorcy oświadczyli, że są świadomi ryzyka kursowego, związanego ze zmianą kursu waluty indeksacyjnej w stosunku do złotego w całym okresie kredytowania i akceptują to ryzyko.\nDowód: umowa kredytu hipotecznego nr (...) wraz załącznikami, k.22 – 37\nZgodnie z § 3 w/w umowy spłata zobowiązania została zabezpieczona przez ustanowienie do wysokości 170 % kwoty kredytu hipoteki umownej kaucyjnej na nieruchomości położonej w R., przy ul. (...) dla której Sąd Rejonowy w Rybniku VII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...). Właścicielem tej nieruchomości jest L. M..\nDowód: umowa kredytu hipotecznego nr (...) wraz załącznikami, k.22 – 37, odpis zwykły księgi wieczystej nr (...), k. 39 - 42\nPozwani zobowiązali się do spłaty zadłużenia na warunkach szczegółowo określonych umową. Wobec zaprzestania przez pozwanych regulowania zobowiązania wynikającego z umowy kredytu hipotecznego, pismem z dnia 14 maja 2010 r. (...) Bank S.A. dokonał wypowiedzenia umowy, skutkiem czego po upływie okresu wypowiedzenia zobowiązanie stało się w całości wymagalne.\nDowód : wypowiedzenie umowy kredytu, k.43 – 46\n(...) Bank S.A. z wystawił w dniu 26 października 2010 r. bankowy tytuł egzekucyjny nr (...). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Rybniku, I Wydziału Cywilnego z dnia 12 listopada 2010 r., sygn. akt I Co 8208/10 bankowy tytułu egzekucyjny został zaopatrzony w klauzulę wykonalności.\nDowód: bankowy tytuł egzekucyjny nr (...), k.47; postanowienie SR w Rybniku z 12.11.2010 r., k. 48\nNa podstawie w/w tytułu wykonawczego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Rybniku T. W. na wniosek banku prowadził postępowanie egzekucyjne pod sygn. akt KM 568/11. Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone na podstawie postanowienia z dnia 6 lipca 2015 r., wydanego na wniosek pierwotnego wierzyciela.\nDowód : postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Rybniku T. W. z 6.07.2015 r., k.49\nW dniu 31 marca 2014 r. (...) Bank S.A. zawarł ze stroną powodową (...) z siedzibą we W. umowę sprzedaży wierzytelności wchodzących w skład „Portfela Wierzytelności”, w tym wierzytelności z umowy kredytu hipotecznego nr (...), przysługującej bankowi wobec pozwanych.\nDowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 31.03.2014 r. wraz z załącznikami, k. 50 - 115\nW niniejszej sprawie strona powodowa domagała się zapłaty kwoty 1.194.303,17 zł stanowiącej sumę niespłaconej przez pozwanych części należności głównej z udzielnego pozwanym kredytu oraz skapitalizowanych odsetek umownych (do dnia zawarcia umowy cesji) oraz ustawowych (od daty cesji). Strona powodowa powoływała się na fakt nabycia wierzytelności od pierwotnego wierzyciela (...) Bank S.A. ( w przeszłości (...) Bank S.A.). Na skutek pozwu Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, wobec którego sprzeciw wnieśli pozwani B. G. i G. G.. Pozostali pozwani J. M. oraz L. M. nie zaskarżyli nakazu, w związku z czym nakaz uprawomocnił się w stosunku do tych pozwanych.\nPozwani B. G. i G. G. nie kwestionowali faktu zawarcia umowy kredytu, wypowiedzenia umowy wobec braku terminowej spłaty kredytu, skuteczności przelewu wierzytelności na rzecz strony powodowej oraz wysokości ciążącego obecnie na pozwanych zobowiązania pieniężnego. Okoliczności te strona powodowa wykazała za pomocą dołączonych do pozwu dokumentów, których rzetelność nie budzi wątpliwości Sądu – także w świetle braku zastrzeżeń pozwanych, reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika. Pozwani podnieśli natomiast zarzut przedawnienia roszczenia podnoszonego obecnie przez stronę powodową oraz zarzut braku legitymacji procesowej, domagając się z tego powodu oddalenia powództwa w całości. Dodatkowo pozwani B. G. i G. G. wskazywali, że nie są właścicielami nieruchomości położonej w miejscowości P., będącej przedmiotem hipoteki ustanowionej na rzecz banku, w związku z czym pozwani nie mogą również odpowiadać jako dłużnicy rzeczowi z tej nieruchomości.\nW ocenie Sądu podniesiony przez pozwanych zarzut przedawnienia okazał się niezasadny. Zgodnie bowiem z art. 123 pkt 1 k.c., bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Z kolei w myśl art. 124 § 2 k.c., w razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone.\nTymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy przerwanie biegu 3-letniego okresu przedawnienia (art. 118 in fine k.c.) nastąpiło po raz pierwszy już w okresie pomiędzy 26 października 2010 r., gdy wystawiono bankowy tytuł egzekucyjny a 12 listopada 2010 r., gdy nadano temu tytułowi klauzulę wykonalności. W tym okresie czasu musiał bowiem zostać złożony wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, stanowiący czynność podjętą bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia w rozumieniu art. 123 k.c. Zdarzenie to miało miejsce w okresie niecałych 3 lat od daty zawarcia umowy kredytowej. Następnie przerwanie biegu przedawnienia nastąpiło na podstawie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, który został złożony najpóźniej w 2011 r., co wynika z sygnatury akt sprawy egzekucyjnej (k. 47). Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone na podstawie postanowienia z dnia 6 lipca 2015 r., natomiast zbycie wierzytelności na rzecz powoda zostało dokonane wcześniej, na podstawie umowy z dnia 31 marca 2014 r. Zgodnie z przywoływanym już art. 124 § 2 k.c. przedawnienie nie biegło na nowo aż do zakończenia postępowania egzekucyjnego. Gdyby nawet jako datę właściwą zakończenia postępowania przyjąć już dzień 31 marca 2014 r. (skoro od tego czasu z materialnego punktu widzenia bank utracił przymiot wierzyciela) to i tak nie oznaczałoby to, że roszczenie jest przedawnione, gdyż pozew w niniejszym postępowaniu został złożony już w dniu 8 października 2015 r.).\nJako niezasadne należy ocenić stanowisko, zgodnie z którym umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela należy traktować jako zdarzenie znoszące skutek w postaci przerwania biegu przedawnienia, a to na podstawie odpowiednio stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym przepisów o cofnięciu pozwu (203 § 2 zd. 1 k.c. w zw. z art. 13 § 2 k.c.). Zapatrywanie takie zostało co prawda wyrażone oraz szeroko omówione przez SN w uchwale z dnia 19 lutego 2015 r., III CZP 103/14 (OSNC 2015, nr 12, poz. 137), a wcześniej było przedmiotem rozważań SN również w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 listopada 2014 r., II CSK 196/14 (OSNC 2015, nr 12, poz. 145). Stanowisko to było jednak przedmiotem krytyki zarówno ze strony doktryny, jak i orzecznictwa (zob. M. Krakowiak, Glosa do uchwały SN z dnia 19 lutego 2015 r., III CZP 103/14, OSP 2015, nr 11, poz. 105; wyrok SA we Wrocławiu z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt I ACa 433/16). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę krytyka ta jest uzasadniona, a pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w przytoczonych orzeczeniach nie znajduje podstaw w świetle interpretacji norm prawnych dotyczących umorzenia postępowania egzekucyjnego jak również przepisów materialno-prawnych regulujących przedawnienie roszczeń.\nNależy zauważyć, że przepisy o procesie znajdują jedynie uzupełniające zastosowanie do innych postępowań, w tym do postępowania egzekucyjnego – w braku regulacji szczególnych. Nadto ustawodawca nakazuje przepisy te stosować odpowiednio, a nie wprost, a zatem z uwzględnieniem specyfiki danego postępowania nie będącego procesem. Tymczasem kwestia umorzenia postępowania i jego skutków została uregulowana w art. 825 k.p.c. i art. 826 k.p.c., gdzie wskazano jedynie na uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, a nie wszelkich skutków związanych z wszczęciem postępowania. Przy tym nie można tracić z pola widzenia, że w art. 825 k.p.c. ustawodawca wprowadził regulację umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela, a nie cofnięcia wniosku o wszczęcie egzekucji, które mogłoby odpowiadać cofnięciu pozwu. Nie można w tym zakresie mówić jedynie o nieistotnej różnicy terminologicznej, gdyż umorzenie postępowania niejako z definicji prowadzi do zakończenia postępowania, lecz nie wpływa na jego wcześniejszy byt i nie prowadzi do eliminacji skutków związanych ze wszczęciem postępowania, tak jak cofnięcie wniosku czy anulowanie innej czynności procesowej (por. M. Krakowczyk, op. cit.).\nSłusznie zwraca się również uwagę na charakter postępowania egzekucyjnego, które służy jedynie realizacji obowiązków wynikających z tytułu wykonawczego, w przeciwieństwie do postępowania procesowego, w toku którego Sąd orzeka o zasadności żądania powoda. W przypadku zatem cofnięcia pozwu anulowanie skutków wniesienia powództwa służy uchyleniu stanu niepewności związanego z istnieniem tego żądania, co nie występuje w przypadku postępowania egzekucyjnego, gdzie taka niepewność co do treści normy indywidualno-konkretnej wiążącej dłużnika z wierzycielem już nie zachodzi (por. M. Krakowczyk, op. cit.). Brak również podstaw do traktowania działania pierwotnego wierzyciela, jako zmierzającego do „sztucznego” przerwania biegu przedawnienia, celem pogorszenia sytuacji dłużnika. W okoliczności niniejszej sprawy, egzekucja toczyła się przez kilka lat i nie była skuteczna, wobec czego bank zdecydował się zbyć wierzytelność, a następnie – wobec utraty statusu materialno-prawnego wierzyciela – wniósł o umorzenie egzekucji prowadzonej na jego rzecz. Pozwani w żadnym zakresie nie zaoferowali materiału dowodowego, z którego wynikałoby, żeby prowadzona egzekucja miała jedynie fikcyjny charakter czy też żeby pierwotny wierzyciel zaniechał czynności, które mogły prowadzić do jego zaspokojenia w toku postępowania egzekucyjnego.\nJako niezasadne należy ocenić również twierdzenie o nieskuteczności przerwania biegu przedawnienia wobec nabywcy wierzytelności, gdyż wierzytelność będąca przedmiotem przelewu jest przenoszona na nabywcę w takim samym zakresie, w jakim przysługuje ona cedentowi – zbywcy wierzytelności (por. art. 509, 513 k.c.). Niezasadne jest przy tym odwoływanie się do regulacji o charakterze procesowym, tj. art. 192 pkt 3 k.p.c., regulującego zbycie rzeczy w toku postępowania procesowego. Brak obowiązywania tej normy w ramach postępowania egzekucyjnego nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, gdyż wskazana norma ma wyłącznie procesowy charakter i reguluje możliwość dalszego procedowania z udziałem osoby nie będącej pierwotnie stroną procesu. Norma ta nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia zakresu uprawnień składających się na wierzytelność będącą przedmiotem cesji i kształtu tej wierzytelności, gdyż kwestia ta jest domeną przepisów prawa materialnego regulujących przelew wierzytelności (art. 509 i n. k.c.). Z punktu widzenia tych przepisów nie budzi zaś wątpliwości, że przedmiotem przelewu jest wierzytelność w takim samym zakresie, w jakim przysługiwała zbywcy, a dłużnikowi służą wobec cesjonariusza wszelkie zarzuty, które przysługiwały mu wobec cedenta (względnie zarzuty osobiste służące dłużnikowi wobec cesjonariusza, np. zarzut potrącenia). Jeżeli zatem doszło do przerwania biegu przedawnienia przed przeniesieniem wierzytelności i wierzytelność nie jest przedawniona, to dłużnik nie może podnosić zarzutu przedawnienia wobec nowego wierzyciela.\nNależy podkreślić, że przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym umorzenie postępowania na wniosek wierzyciela skutkuje anulowaniem przerwania biegu przedawnienia, w okolicznościach niniejszej sprawy byłoby równoznaczne z uznaniem, iż nabywca wierzytelności już w dacie przelewu nabył wierzytelność przedawnioną (odmiennie niż miało to miejsce w okolicznościach sprawy będącej przedmiotem przywoływanego wyroku SN z dnia 19 listopada 2014 r., II CSK 196/14). Przyjęcie takiego rozumowania oznaczałoby de facto zakwestionowanie możliwości obrotu wierzytelnościami, skoro nabywca wierzytelności nie miał procesowej możliwości wstąpienia do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na rzecz banku, a dalsze prowadzenie tej egzekucji mogłoby narazić bank wręcz na odpowiedzialność odszkodowawczą, skoro bank utracił materialno-prawny status wierzyciela. Brak również podstaw do przyznawania szczególnej ochrony dłużnikowi jedynie z tego powodu, że prowadzona przeciwko niemu egzekucja okazała się bezskuteczna, szczególnie że co do zasady to sam dłużnik powinien dobrowolnie spełnić należne świadczenie, a w okolicznościach niniejszej sprawy brak materiału dowodowego, który choć w najmniejszym stopniu wskazywałby, że nieskuteczność egzekucji była następstwem zaniechań samego wierzyciela.\nZa chybiony należy uznać także zgłoszony przez pozwanych zarzut braku legitymacji procesowej po stronie powodowej. Z załączonej do akt sprawy umowy przelewu wierzytelności oraz jej załączników, poświadczonych za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie radcę prawnego jednoznacznie wynika bowiem, iż doszło do skutecznego przeniesienia wierzytelności należnej bankowi – wierzycielowi pierwotnemu na rzecz strony powodowej. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż analiza załącznika do umowy przelewu w postaci wykazu wierzytelności wchodzących w skład Portfela Wierzytelności w wersji papierowej i elektronicznej według stanu na dzień 31 marca 2014 r. potwierdza, iż zawarta pomiędzy bankiem a stroną pozwaną umowa cesji obejmowała także wierzytelność wynikającą z umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 25 czerwca 2008 r. (vide: pozycja 695 załącznika). Dlatego też twierdzenia pozwanych w tymże zakresie, niepoparte żadnym materiałem dowodowym należy uznać za gołosłowne.\nW konsekwencji Sąd orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku zasądzając od pozwanych B. G. i G. G. kwotę dochodzoną pozwem, a zatem 1.194.303,17 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 8 października 2015 r., do dnia zapłaty. O kosztach Sąd orzekł w punkcie II. sentencji wyroku na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na koszty procesu w wysokości 66.933 zł składa się opłata od pozwu w wysokości 59.716 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika wraz z opłatą skarbową w kwocie 7.217 zł. Przy tym wobec zaskarżenia nakazu jedynie przez pozwanych B. G. i G. G. pozwani ci co do części zasądzonych kosztów, o których orzeczono w nakazie, odpowiadają solidarnie wraz z pozwanymi J. M. i L. M. (por. M. Manowska, Komentarz do art. 505 kodeksu postępowania cywilnego, teza 3, LEX). Oznacza to, że wszyscy pozwani odpowiadają solidarnie co do kwoty 22.146 zł, stanowiącej sumę kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 7.217 zł oraz części kosztów postępowania zasądzonych w nakazie w kwocie 14.929 zł. Natomiast wyłącznie pozwani B. G. i G. G. odpowiadają solidarnie za dalsze koszty wynikające z zaskarżenia nakazu zapłaty w kwocie 44.787 zł (3/4 – te opłaty od pozwu).\nDodano: 5 grudnia 2016 , Opublikował(a): Iwona Gertrudziak


Jarosław Bazylko: Orzełek na piersiach dla klas amatorskich Jarosław Bazylko: Orzełek na piersiach dla klas amatorskich\nŻeglarze-amatorzy oficjalnie będą mogli być reprezentantami Polski podczas międzynarodowych imprez. Wszystko za sprawą regulaminu dla klas amatorskich, który 15 kwietnia przyjął Polski Związek Żeglarski. O nowych zasadach opowiedział nam Jarosław Bazylko, wiceprezes PZŻ ds. śródlądowych.\n– Skąd pomysł na powoływanie Reprezentacji Polski w klasach amatorskich?\n– Zajmuję się regatami amatorskimi od 30 lat i w moim pojęciu jest to system równoległy do systemu sportowego. Oczywiście z mniejszymi obostrzeniami, „apanażami” czy prestiżem. Tym niemniej ludzie chcą się bawić według reguł takich samych jak sportowe, co dotyczy zresztą każdej dyscypliny sportu. Skoro zakładamy, że chcemy się ambitnie ścigać jako amatorzy, to potrzebne są przepisy, sędziowie i tytuły mistrzowskie w klasach stowarzyszonych, także amatorskich. Kolejnym krokiem są zagraniczne regaty i jeżeli nasi zawodnicy mają w nich dobre wyniki, to miło, żeby mieli orzełka na piersiach i poczucie, że reprezentują nie tylko siebie.\n– Było oczekiwanie ze strony stowarzyszeń klas amatorskich, że zostanie ta kwestia uregulowana, czy jest to prezent od Polskiego Związku Żeglarskiego?\n– Raczej prezent, co jest konsekwencją tego, że zdefiniowaliśmy w końcu, które klasy chcemy uznawać za amatorskie, a które za sportowe. Nie jest to stały podział – klasy sportowe to takie, którymi jesteśmy się w stanie zająć w rozumieniu ministerialnym. Pozostałe klasy muszą sobie radzić same, a znalazły się tam nawet takie mocno opierzone jak OK Dinghy czy Vaurien. Wyciągnięcie ich ze sportu i włączenie do grona klas amatorskich, co wiąże się z nieco mniejszymi wymaganiami, mogłoby się wydawać krzywdzące, ale dlatego stwierdziłem, że trzeba stworzyć taki regulamin o reprezentacji Polski. Piłeczka jest teraz po stronie stowarzyszeń klas, które muszą napisać regulaminy dla zawodników, a my jako PZŻ wtórnie na wniosek klasy będziemy nadawać tytuł reprezentanta.\n– Jak definicyjnie rozumieć klasę amatorską?\n– Zgodnie z tym, co zapisano w zasadach organizacji regat PZŻ. Czyli klasy sportowe są to takie, którymi zajmuje się dział sportu, a wszystkie pozostałe, oprócz klas morskich, są amatorskie.\n– Wobec tego amatorskimi klasami są też dawne klasy olimpijskie, w których wciąż organizowane są mistrzostwa świata, np. Star?\n– Oczywiście. Ponadto widzimy tylko te klasy, które posiadają status World Sailingu, a ich związki są stowarzyszone z PZŻ. Na przykład klasa Omega, która jest tylko w Polsce, nie ma możliwości wyłaniania reprezentantów – bo przed kim mieliby Polskę reprezentować? Ale jakby miała jeszcze zawodników na świecie, to musiałaby zarejestrować się w World Sailingu. Ale żeby była jasność – nie próbujemy rządzić w klasach, stąd np. Korsarz pływa ze sportową licencją, nie amatorską.\n– Kryteria, żeby zostać reprezentantem Polski, nie są łatwe. Zgodnie z regulaminem żeby zostać reprezentantem Polski nie wystarczy wysokie miejsce w krajowych mistrzostwach, ale potrzebny jest też bardzo dobry wynik na mistrzostwach świata lub Europy albo pucharze świata. Dla bardzo wielu zawodników może być to nie do przeskoczenia.\n– Oczywiście, bo chodzi o reprezentację Polski, o to złote jabłko wiszące najwyżej. Na Igrzyska Olimpijskie też nie jedzie się tylko dlatego, że jest się zawodnikiem danego kraju – wyniki też są potrzebne.\n– Co w praktyce daje status reprezentanta Polski?\n– Sławę i chwałę – to naprawdę napędza ludzi. Będziemy starali się docenić ich jak tylko się da, ale wedle naszych możliwości, więc nie mogę zapisać, że na pewno pieniężnie.\nRegulamin powoływania Reprezentacji Polski w klasach amatorskich w żeglarstwie\nMiędzynarodowe Mistrzostwa Polski DZ – morderczy wyścig na wiosłach


Czy ktoś może mi pomóc uzyskać porady prawne?6 Największych Mitów O Tym Jak korzystać z porad radcy prawnegoOto Jak zatrudnić adwokata (i Jak Możesz To Skopiować)Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie uzyskać porady prawneKilka faktów i mitów o prawieJa Też Kiedyś Chciałem rozwodzić się. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TOSytuacje w których prawnik to podstawa!O prawieO prawieTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak znaleźć dobrego prawnika (chyba, że Popełniasz Te 10 Największych Błędów)Sprawy dla prawnikaPrawo w praktyce - czyli z czym przychodzimy do adwokata11 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci korzystać z porad radcy prawnegoO adwokatach w KatowicachJak ogarnąć rozwód? Kwestie prawneKancelaria adwokacka w KatowicachPrawo - warto wiedziećTe porady jak rozwieść się zaskoczą nawet profesjonalistę!Zatrudnić adwokata? Dobrze albo wcale!Czy można przygotować się na wizytę u prawnika w niedzielę nie handlową?4 Wskazówek Aby Znaleźć Dobrego PrawnikaInformacje o prawieCzy możesz korzystać z porad prawnika?Naucz się jak korzystać z porad prawnych! 4 darmowych porad.Jak nie zgubić się w przepisach prawa?Sprawy dla prawnikaCzy sposób na to jak w 2020 uzyskać porady prawne jest łatwy?Mity i fakty o adwokatachWartość tego jak znaleźć dobrego prawnika w 2020Zatrudnić adwokata profesjonalnie?


Laik art – Strona 100 – Legnica Aktywnie i Kreatywnie\n9 września 2015 Aleksandra Krzeszewska 0\nZałożyciel i redaktor naczelny naszego portalu obchodził w sobotę swoje 25 urodziny. Wraz z wieloma muzykami świętowaliśmy razem z nim. Niesamowity Jam Session, największe polskie przeboje, […]\nWspólny rowerowy wypad za miasto\n28 sierpnia 2015 LAIKART LAIKART 0\n30 sierpnia, godz. 11.00 Wyruszamy spod siedziby OSiR, ul. N.Marii Panny 7. Celem jest przebycie trasy z Legnicy do Starego Młyna w Duninie. Koszt wpisowego […]\n26 sierpnia 2015 LAIKART LAIKART 0\nSky Light Legnica zaprasza na imprezę na dachu Galerii Gwarnej! Residents Night czyli sobota (29.08), godzina 20:00 🙂\nSky Light Legnica zaprasza na imprezę Taste The Music! 28.08, godzina 20:00; Dach Galerii Gwarnej, niezwykły klimat wieczoru, niespodzianki… Bilety: Panie FREE Panowie 10 PLN\nNajbliższa „strefa de…” 19 października będzie muzyczną ucztą dla fanów punk-rockowych dźwięków. Na deskach spiżarnianej sceny w ramach trasy koncertowej „Remember Your Roots” zaprezentują się trzy […]\nNa froncie I WŚ o niepodległość Rzeczpospolitej dzielnie walczyło tysiące Polaków, pochodzących z różnych środowisk społecznych, w tym artystycznych. Ci właśnie w swoich pracach uwiecznili […]\nCzwartkowy wieczór w legnickiej Galerii Ring był czasem wernisażu świetnej wystawy fotograficznej Jacka Samotusa – genialnego fotografika, który połączył swoją pasję z pracą ponad 30 […]\n11 października o godz. 18:45 w Galerii Sztuki odbędzie się wernisaż łemkowskich artystów w ramach XXVIII edycji projektu „Łemkowskie Jeruzalem” pt. „PiekłoNiebo”. Łemkowie od wieków […]


Debiut giełdowy Belgacom oznaczać będzie największe IPO od 2001 r. - Puls Biznesu - pb.pl\nDebiut giełdowy Belgacom oznaczać będzie największe IPO od 2001 r.\nopublikowano: 15-07-2003, 11:55\nSzykuje się największa transkacja IPO (pierwsza oferta publiczna) w Europie od ponad dwóch lat. Akcjonariusze Belgacom, największego telekomu w Belgii, chcą wprowadzić spółkę na giełdę. Jej kapitalizacja może sięgnąć nawet 10 mld EUR.\nPiąty tydzień z rzędu inwestorzy więcej wpłacili niż wypłacili z ETF, funduszy pasywnych inwestujących na rynkach wschodzących.\nUber w piątek debiutuje na NYSE. Wycenił swoją wartość na 82 mld USD.\nGiełda , IPO , Europa , Belgia , Sprzedaż , Operator , Inwestorzy , Kapitał , Zarządzanie Ludźmi\nKariera / Debiut giełdowy Belgacom oznaczać będzie największe IPO od 2001 r.


Jakość i niezawodność kosztują - Archiwum Rzeczpospolitej\nPoczta Polska jest jedynym podmiotem dysponującym zasobami i potencjałem, aby sprostać bezpiecznej i terminowej realizacji pocztowej usługi publicznej.\nJeszcze przed końcem roku zostanie ogłoszony przetarg na pocztowego operatora wyznaczonego. Kryteria, jakie w nim zostaną ustanowione, określą kształt rynku pocztowego w Polsce na najbliższe dziesięć lat. Od mądrości naszego państwa będzie zależało, czy wygra najlepszy.\nDebatując o polskim rynku pocztowym, wypada rozdzielić dwie kwestie – fakt istnienia w pełni zliberalizowanego rynku i funkcję pocztowego operatora wyznaczonego, który ma łagodzić skutki zawodności rynku i wypełniać zadania państwa wobec obywateli. Obecnie w każdym kraju Unii Europejskiej funkcję operatora wyznaczonego pełni dawna poczta narodowa, Poczta Polska nie jest tu wyjątkiem. Jako pierwsi w Europie organizujemy przetarg na operatora wyznaczonego. Kluczowe więc wydaje się pytanie, jakie kryteria powinna spełniać firma, która zwycięży w tym przetargu.\nOperator wyznaczony to firma, która powinna godzić efektywność kosztową z misją publiczną, jaką jest świadczenie wysokiej jakości, umiarkowanych cenowo, jednolitych usług pocztowych na terenie całego kraju. Dlatego wśród najważniejszych kryteriów oceny startujących w przetargu firm powinna znaleźć się wielkość własnej sieci placówek pocztowych oraz liczba pracowników zatrudnionych na stałe umowy...


Terapia punktów spustowych - mgr izabela Nowaczek\nPunkty spustowe (ang. trigger points) – to nadwrażliwe na ucisk, zgrubiałe fragment włókien mięśnia szkieletowego lub przynależnej do niego powięzi. Pod wpływem nacisku powodują tkliwość oraz ból. Ból pochodzący z mięśniowo-powięziowego punktu spustowego może występować nie tylko lokalnie.\nMoże dawać tzw. ból przeniesiony/rzutowany – czyli ból sąsiednich lub znacznie oddalonych struktur. Pojawiają się często w mięśniach narażonych na długotrwałe przeciążenia. Powstają one na skutek m.in. stresu, przemęczenia, urazów i mikrourazów, zaburzeń układowych jak i pooperacyjnych, a także niewydolności mięśniowej.\nTerapia punktów spustowych ma za zadanie usunięcie aktywnych i istotnych puntów spustowych uwalniajac od napięcia i bólu. Usunięcie punktu spustowego nie jest równoznaczne z wyeliminowaniem czynników mających wpływ na jego aktywność.


Psycho Goreman Pobierz Download Torrent - NAJLEPSZE TORRENTY BEZ LIMITÓW!\nPsycho Goreman Pobierz Download Torrent\n1 Gdzie można obejrzeć film Psycho Goreman?\n2 Psycho Goreman – Obsada\n3 Kiedy premiera filmu Psycho Goreman?\nGdzie można obejrzeć film Psycho Goreman?\nNa tej stronie znajdziesz ponad tysiąc filmów oraz cały film Psycho Goreman online. Jeśli szukasz sprawdzonej strony, która umożliwi Ci obejrzenie filmu Psycho Goreman cda? to są u nas dostępne opisy najnowszych premier filmowych takich jak np. Psycho Goreman film 2021 zalukaj do obejrzenia bez limitu transferu w bardzo dobrej jakości. Zaglądaj na naszą stronę regularnie, ponieważ systematycznie dodawane są nowe filmy, najnowszy to Psycho Goreman cały film . Pamiętaj, aby uzyskać dostęp do bazy filmów, należy dokonać pełnej rejestracji w serwisie. Zapraszamy do obejrzenia nowości filmowych.\nPsycho Goreman – Obsada\nW rolach głównych zobaczymy plejadę gwiazd. Nie zabraknie jednak również nowych twarzy! Podczas castingu do filmu Psycho Goreman bez limitu nastąpiło wiele zmian w obsadzie. Są to przede wszystkim zmiany podyktowane zmianą scenarzysty. Czy wpłynie to znacząco na jakość filmu? Pozostaje nam poczekać do premiery. Po dokładne informację zapraszamy w zakładkę obok – Obsada.\nKiedy premiera filmu Psycho Goreman?\nKiedy film trafi do kin na całym świecie (w tym w Polsce) lub na popularne platformy streamingowe? Na ten moment nieznana jest dokładna data premiery tego filmu. Psycho Goreman będzie dostępny dla widzów i widzek w Polsce na pewno w 2021 roku. UPDATE: Film już dostępny w naszym serwisie.\nTytuł oryginalny Psycho Goreman\nOcena IMDb 6.3 10,273 votes\nOcena filmweb 6.1 178 votes


Prasa z wyspy\nDodano: 06-10-2008, 16:12\nWybór pras zwijających jest bardzo duży. Zainteresowanie tymi maszynami sprawiło, że obok znanych od lat marek na rynku pojawiają się też inni producenci. Przykładem może być irlandzki McHale. Firma McHale ma swoją siedzibę w zachodniej Irlandii, a założyli ją w połowie lat 70 bracia Padraic i Martin McHale.\nW Polsce oficjalnym przedstawicielem jest JFC Polska. W ofercie są m.in. prasoowijarki Fusion 2, prasy bez rozdrabniacza (F 540) i wyposażone w noże tnące (F 550 i F560).\nNa zakup prasy zwijającej McHale zdecydował się m.in. Andrzej Garwolski z miejscowości Królewiec koło Mińska Mazowieckiego, który wraz z synem Szymonem prowadzi gospodarstwo o profilu mlecznym na powierzchni 40 ha, gdzie 30 ha to użytki zielone. W ciągu roku prasuje się w nim około 2000 balotów, głównie na sianokiszonkę, ale również sporo siana i słomy.\nRolnik zdecydował się na kupno prasy McHale, ponieważ od kilku lat ma owijarkę do bel tej samej firmy, która – jak twierdzi – spisuje się na medal. Maszyna – F 530 (następcą jest F 540) w tym roku pracuje drugi sezon. Prasa jest stałokomorowa i może zwijać baloty o wymiarze 125x125 cm. Współpracuje z nią 105-konny kilkunastoletni Fendt. Moc ciągnika jest wystarczająca, choć rolnik uważa, że mógłby być trochę silniejszy, co pozwoliłoby na jeszcze szybszą pracę.\nSprasowane bele są owijane wyłącznie siatką. To metoda nieco droższa od tradycyjnej z użyciem sznurka, ale owijanie odbywa się szybciej, a baloty są równiejsze, co ułatwia późniejsze układanie sterty. Siatkę zakłada się w prosty sposób. Rolkę wkłada się do specjalnej rynny i zabezpiecza z góry napinaczem, którego docisk reguluje sprężyna. Cały mechanizm jest widoczny, dzięki czemu można podczas owijania sprawdzać, czy proces przebiega prawidłowo. – Z siatką nie ma żadnych problemów – mówi Szymon Garwolski. – Jest równo rozprowadzana po całości beli i dobrze ucinana. Obsługę ułatwia wygodny pomost z barierką ochronną i rozkładane stopnie drabinki.\nF530 jest wyposażona w rotor podający, ale nie ma noży do rozdrabniania. – Prasa bardzo dobrze zbija bele i nie ma problemu z zakiszaniem – uważa Andrzej Garwolski. – Staramy się też kosić trawę nieco mniejszą. Sianokiszonka jest rozdrabniana dopiero w wozie paszowym – dodaje. Przyznaje jednak, że dzisiaj kupiłby maszynę raczej z nożami.\nNiedawno do prasy rolnik zamówił siłowniki do opuszczania podłogi pod rotorem, co w razie zapchania znacznie usprawnia usunięcie takiej blokady. W taki mechanizm standardowo wyposażone są wyższe modele. W F530 przy zablokowaniu rotora można użyć korby (znajduje się w wyposażeniu maszyny) i starać się ręcznie obrócić go wstecz, usuwając jednocześnie nadmiar blokującej paszy.\nWszystkie łańcuchy napędowe są smarowane centralnie. Pod osłoną z lewej strony prasy znajduje się zbiornik na olej i niewielka pompka z napędem mechanicznym przekazywanym z jednego z kół zębatych. Tłoczy ona podczas pracy olej, który rozprowadzany przewodami nasącza smarownice łańcuchów. Mechanizm dobrze zdaje egzamin, bo łańcuchy nie są suche, ale też nie ma na nich nadmiaru oleju. Poza tym, jak na ciężkie warunki pracy w kurzu, są stosunkowo czyste. W wyposażeniu brakuje natomiast centralnego układu smarowania łożysk.\nKonsola sterowania z wyświetlaczem znajduje się w kabinie ciągnika. Można ją łatwo przyczepić do bocznej szyby za pomocą przyssawki. Operator jest informowany sygnałem o pełnej komorze. Dalsze czynności mogą być wykonywane automatycznie lub w trybie ręcznym.\nDo tej pory w prasie nie było większych usterek, oprócz zatartego łożyska. – Mieliśmy mały problem ze znalezieniem części. Uszkodziła się też obudowa. Trochę to trwało, ale serwis to załatwił – mówi Szymon Garwolski. – Prasa jest jednak warta polecenia – podsumowuje.\nTaką samą prasę ma Janusz Gajownik ze Strachomina w powiecie mińskim. Korzysta z niej drugi sezon. W gospodarstwie rocznie prasowanych jest około 1000 bel, w tym ponad 800 sianokiszonki. – Prasę kupiłem po pokazie organizowanym przez dilera z Siedlec – firmę Auto-Agro – mówi rolnik. W porównaniu do poprzedniej, starej prasy, bele są zdecydowanie bardziej zbite, praca odbywa się szybciej. Dobrym rozwiązaniem okazuje się siatka, choć jest droższa od sznurka, to oszczędza się czas i paliwo. Przy sznurku zdarzało się, że bele słomy potrafiły się rozpadać.\nJanusz Gajownik ma dwa zastrzeżenia do prasy. Pierwsze dotyczy stopki podporowej, w której nie ma regulacji wysokości i podczepianie sprawia pewien problem. Drugie – brakuje instrukcji w języku polskim i rolnikowi musiały wystarczyć ustne wskazówki serwisanta. – Prasa spisuje się bardzo dobrze. Dzisiaj kupiłbym taką samą, ale z rozdrabniaczem, bo planuję kupno wozu paszowego. Wóz mieszałby wtedy szybciej i z mniejszym wysiłkiem. Model z nożami ma też centralne smarowanie łożysk. Powinno się jechać i pracować. Nie ma czasu na szukanie smarowniczek – podsumowuje rolnik.


ARCANA 103-104: „Jakim Cię widzą, takim Cię piszą” ? Czyli o historii Polski w amerykańskich podręcznikach | Portal ARCANA\nARCANA 103-104: „Jakim Cię widzą, takim Cię piszą” ? Czyli o historii Polski w amerykańskich podręcznikach\nO co się spieramy? – fragmenty debaty ARCANÓW\nRotmistrz Pilecki, „Żegota”, Jan Paweł II, „Solidarność” czy „polskie obozy koncentracyjne” i Rzeczpospolita jako kraj od lat nieprzyjazny innowiercom. Jak widzi polskie dzieje amerykańska młodzież?\nAutor artykułu - Łukasz Michalski wybrał 3 amerykańskie podręczniki: People and Nations. Modern World oraz Continuity and Change, które zostały najlepiej ocenione przez ekspertów. Michalski bada je w sprawach historii Polski – pod kątem ilości i rzetelności naukowej.\nW porównaniu do innych nacji środkowoeuropejskich - o Polsce jest sporo informacji, niemniej akcent położony jest głównie na europejskie mocarstwa.\nNietrudno zgadnąć, że historia Polski stanowi jedynie bardzo niewielki procent treści zawartych w omawianych podręcznikach do historii powszechnej. Pod względem liczby i objętości wzmianek w żadnym z trzech podręczników nie przekracza ona około 1,5% zawartych tam treści. Wbrew pozorom wielkość ta, sama w sobie, wydaje się całkiem przyzwoita. Jeśli wziąć pod uwagę, że tego typu pomoce dydaktyczne w Ameryce obejmują zazwyczaj cały zakres chronologiczny historii powszechnej od czasów najdawniej szych po wiek obecny (wyjątek stanowi tu „People and Nations" nieobejmujący w zasadzie starożytności i średniowiecza), a także fakt znacznie szerszego w porównaniu do naszych, czy ogólnie biorąc europejskich, podręczników relacjonowania historii krajów Dalekiego Wschodu, Afryki i Ameryki Łacińskiej ilościowa pozycja historii Polski nie wypada źle. Dla porównania Polska jest krajem zdecydowanie najczęściej wspominanym, jeśli chodzi o kraje regionu Europy Środkowowschodniej. Generalnie w przypadku historii Europy znacznie więcej miejsca poświęcono jedynie dziejom mocarstw Europejskich oraz min. Włoch i Irlandii. Polska plasuje się mniej więcej na poziomie Hiszpanii czy Szwecji. Jednak analiza ilościowa jest w tym przypadku bardzo myląca. Obecność stosunkowo licznych pojedynczych wzmianek stanowiących zazwyczaj drugorzędny kontekst dla głównego wątku wywodu, obarczonych w dodatku nader licznymi uproszczeniami czy wręcz błędami budzi raczej niepokój niż zadowolenie.\nFragmenty przekraczające jednozdaniowe lub wręcz składające się z kilku słów wtrącenia dotyczą we wszystkich omawianych podręcznikach trzech procesów czy wydarzeń historycznych: rozbiorów, wybuchu II wojny światowej i zagłady Żydów oraz - są to opisy krótkie, lecz zdecydowanie najlepsze faktograficznie i interpretacyjnie - oporu wobec komunizmu (w tym przede wszystkim powstania „Solidarności”) i obalenia go w 1989 roku. Innymi słowy mamy tu do czynienia z praktycznym brakiem jakichkolwiek informacji na temat historii Polski w okresie do XX wieku, wyjąwszy kwestie rozbiorów. Ściśle mówiąc pojawiają się tu oczywiście pojedyncze zdania dotyczące pewnych wydarzeń czy osób, jednak generalne wrażenie jest takie jakby Polska przed wybuchem II wojny światowej nie istniała wcale lub przynajmniej nie działo się tam nic godnego choćby chwilowej uwagi.\nZ (nie?)wiadomych przyczyn przemilczane zostały dzieje I Rzeczypospolitej. Cóż, widocznie Amerykanie nie chcą poznać, skąd pochodzą ideały wolnościowe, tak mocno akcentowane w ich kraju.\nW przypadku epok wcześniejszych za jaskrawe pominięcie można z pewnością uznać proces kształtowania się i charakter demokracji szlacheckiej w I Rzeczpospolitej, oraz związaną z tym niespotykaną w skali wolność polityczną i tolerancję religijną. Jest to o tyle istotne, że we wszystkich omawianych podręcznikach kwestia stosunku do protestantyzmu jest opisywana relatywnie szeroko - podobnie jest z analizą nowożytnych modeli państwowych.\nTen przykład totalnej ignorancji jest tym bardziej rażący, jeśli wziąć pod uwagę, że jest to podręcznik w kraju zbudowanym na ideach wolności obywatelskich, wybieralności, ograniczenia uprawnień i kontroli władzy wykonawczej. To właśnie całkowita nieznajomość historii Polski (i regionu) powoduje w tym przypadku, że praktyka polityczna wyrosła z tradycji Magna Carta, Habeas Corpus Act oraz „chwalebnej rewolucji” jest godna najwyższego uznania zaś, paradoksalnie, znacznie bliższa ideom amerykańskim pochodna Neminem Captivabimus, Nihil novi, artykułów henrykowskich i konfederacji warszawskiej okazuje się godnym zdawkowej wzmianki wstecznictwem. To właśnie całkowita nieznajomość historii Polski (i regionu) powoduje w tym przypadku, że praktyka polityczna wyrosła z tradycji Magna Carta, Habeas Corpus Act oraz „chwalebnej rewolucji” jest godna najwyższego uznania zaś, paradoksalnie, znacznie bliższa ideom amerykańskim pochodna Neminem Captivabimus, Nihil novi, artykułów henrykowskich i konfederacji warszawskiej okazuje się godnym zdawkowej wzmianki wstecznictwem.\nOpisy rozbiorów Polski z XVIII wieku przedstawione są jako konieczny atak na naród nietoleracyjny. Czemu ma służyć ukazywanie Polski jako kraju zaściankowego?\n„Continuity and Change" zawiera półstronicowy, pozbawiony interpretacji opis podstawowych faktów dotyczących rozbiorów oraz przyzwoitą mapkę wszystkich trzech kolejnych zaborów. Są one przedstawione jako konsekwencja ekspansji mocarstw środkowoeuropejskich i umieszczone w kontekście wojen siedmioletniej i śląskich. Jedyne, co od biedy można uznać za ocenę to stwierdzenie, że: „Polska była łatwym celem dla swych mocniejszych sąsiadów”. Jest to zdanie jak najbardziej uprawnione i nienacechowane emocjonalnie. Jednak ta sama kwestia w „People andNations" została przedstawiona w zupełnie innym „naświetleniu” emocjonalnym. Kontekstem są tym razem sukcesy polityczne Katarzyny Wielkiej i tak właśnie przedstawiono rozbiory - jako przede wszystkim skuteczne (i uzasadnione) poszerzenie terytorium Rosji na zachód. Podany jest także kontekst wewnętrzny, tzn. Polska jest przedstawiona, jako kraj słaby i zanarchizowany - niewątpliwie słusznie, ale jak już wspominałem brak tu jakichkolwiek odniesień do wieków wcześniejszych uczeń może zatem domniemywać, że był to stan permanentny. Jednak zupełnie kuriozalne jest bezpośrednie uzasadnienie akcji zaborców zawarte w takim oto passusie: „W Polsce znajdowały się duże grupy rozmaitych mniejszości - tak narodowych jak religijnych (ciekawe skąd się wzięły i jak przetrwa ły?! - ŁM). Większość Polaków wyznawała katolicyzm i tak oni jak i ich przywódcy często dyskryminowali i uciskali mniejszości. Niekiedy owe prześladowane mniejszości zwracały się do Prus, Austrii lub Rosji po pomoc”. Mamy w tym przypadku problem bodaj czy nie poważniejszy niż zwykła ignorancja i brak kontekstów, które notabene też tu występują, ale - przyznajmy - w stopniu mniejszym od poprzednio omawianych. Pomijając już całkowite wykoślawienie rzeczywistego kontekstu tzw. „sprawy dysydentów” oraz, jakby tu rzec... występowanie najdelikatniej mówiąc analogicznych zjawisk we wszystkich trzech państwach zaborczych (szczególnie Rosji) cytowany fragment stanowi po prostu uwspółcześnioną językowo i uproszczoną trawestację ówczesnej propagandy rosyjskiej (i pruskiej), co we współczesnym podręczniku szkolnym można najłagodniej określić mianem utrwalania krzywdzących stereotypów. Cyniczną argumentację uznająca „prawo” silniejszego sąsiada do rozwoju kosztem państw słabszych podniesiono tu na wyższy poziom. Polska jawi się nie tylko krajem bezsilnym i zanarchizowanym, ale tyrańskim opresorem mniejszości - innymi słowy zaborcy okazują się nie tyle pozbawionymi skrupułów politykami, co zbawcami mniejszości i jak można rozumieć nosicielami tolerancji. Polska jawi się nie tylko krajem bezsilnym i zanarchizowanym, ale tyrańskim opresorem mniejszości - innymi słowy zaborcy okazują się nie tyle pozbawionymi skrupułów politykami, co zbawcami mniejszości i jak można rozumieć nosicielami tolerancji Żeby zrozumieć rzeczywiste skutki takiego opisu w realiach amerykańskich trzeba wiedzieć, co dla młodego, współczesnego Amerykanina nieustannie karmionego politycznie poprawnymi schematami znaczy „oppressing minoryty groups” - najkrócej mówiąc w skali polityki państwowej trudno o większą „zbrodnię”. Jeśli dodać do tego równie powszechne w USA, mesjańskie przekonanie o prawie do wprowadzania własnych wartości siłą w innych „opresyjnych” krajach można sobie z grubsza wyobrazić, jakie wnioski czytelnik podobnego tekstu wyciągnie. Niestety, nie jest to jedyny podobny przykład w People and Nations, którego autorzy mają moim zdaniem generalnie wyraźnie antypolskie nastawienie. Będziemy mogli to obserwować w odniesieniu do wydarzeń historycznie bliższych, a zatem także społecznie bardziej ważkich i szkodliwych.\nPrzedstawiając początki II Wojny Światowej, autorzy amerykańskich podręczników słusznie zwracają uwagę, iż rozpoczęła się ona od ataku na Polskę, niemniej zmarginalizowany jest sens polskiej kampanii wrześniowej.\nRównie ważne wydaje się, że we wszystkich omawianych pracach 1 września 1939, a więc data ataku Niemiec na Polskę jest podawana jako moment rozpoczęcia II wojny światowej. Jednak już fragmenty poświęcone wojnie obronnej 1939 roku pozostawiają wiele do życzenia. Ponownie warty pozytywnego podkreślenia jest fakt wzmiankowania (z wyraźnie negatywną oceną) ataku sowietów z 17 września. Podobnie, znajdziemy tu także opisy tzw. „dziwnej wojny” w wykonaniu Wielkiej Brytanii i Francji, jakkolwiek w jednym przypadku postawa aliantów Polski jest wyjaśniana rzekomą niemożnością przystąpienia do wojny. Jednak już sam opis kampanii militarnej w Polsce może zdumiewać, zwłaszcza w zestawieniu z opisami dalszych europejskich podbojów Hitlera. Po pierwsze wszystkie trzy opisy są dziwnie podobne, aż do poziomu używanych konkretnych sformułowań. Po wtóre podkreślana jest przede wszystkim szybkość podboju niemieckiego i nieprzygotowanie armii polskiej. Jest to o tyle dziwne, że żadna z tych uwag nie pada w przypadku zajmowania pozostałych państw zachodnioeuropejskich, trwającego wszak (wyjąwszy Norwegię) od dwóch do ośmiu dni! Ponieważ jednak w żadnym przypadku nie podaje się czasu trwania niemieckich blitzkriegów uczeń odnosi oczywiste wrażenie, że Polska i dajmy na to Dania, czy Holandia broniły się mniej więcej tak samo długo i dzielnie (lub nie). Rzecz jest jeszcze bardziej drażniąca w przypadku zajęcia Francji, które trwało niemal dokładnie tak samo długo, co podbój Polski (czyli nieco ponad miesiąc), a Francja dysponowała wszak w tym czasie największa armią lądową oraz walczyła tylko z jednym przeciwnikiem i to przy aktywnym wspar ciu armii sojuszniczych (w tym zresztą oddziałów polskich). Tymczasem z omawianych fragmentów można odnieść wrażenie, że właśnie Francja stawiła Niemcom szczególnie bohaterski opór, przedłużony po upadku państwa działaniami ruchu oporu.\nNa uznanie Amerykanów nie zasłużył również opis polskiego ruchu oporu w czasie II Wojny Światowej. Dlaczego? Czy ma to ułatwić nieprawdziwe tezy, że Polska była krajem biernym czy też - jak twierdzą niektórzy „historycy”- pomagała Niemcom?\nO kwestii ruchu oporu pisałem już krótko powyżej, teraz czas na nieco bardziej detaliczną listę, choć w istocie można by równie dobrze napisać w tym miejscu, że żadnych innych aspektach udziału Polski i Polaków w II wojnie, pomijając niezwykle wykrzywiony obraz holocaustu, w żadnej z omawianych prac nie znajdziemy ani słowa. Nie jesteśmy zresztą w takim traktamencie osamotnieni. Uznania uzasadniającego choć by najmniejszą wzmiankę nie zyskały w oczach autorów także np. partyzantka w Jugosławii, czy choćby ruchy oporu w Grecji i Włoszech. W przypadku Polski oznacza to m. in. całkowite zignorowanie polskiego wysiłku zbrojnego w tzw. Polskiej Armii na Zachodzie, w oddziałach I i II Armii Wojska Polskiego walczących (z konieczności) u boku sowietów, brak najmniejszych wzmianek dotyczących nieporównywalnego w skali do żadnego tego typu tworu na świecie Polskiego Państwa Podziemnego, ale także całkowi te „zapomnienie” o Rządzie RP na uchodźctwie, a w konsekwencji odmowie podpisania kapitulacji i podjęcia jakichkolwiek prób układania się z okupantem. Absurd takiego podejścia bije w oczy nie ze względu na rzekomą „polską nadwrażliwość historyczną”, lecz po prostu dlatego, że podobne przemilczenie roli państwa którego obywatele stanowili czwartą co do wielkości siłę aliancką II wojny, a naród był proporcjonalnie trzecim w kolejności (po Żydach i Białorusinach) pod względem procentowego poziomu strat (notabene także całkowicie niemal zignorowanych), nie wspominając już o zniszczeniach materialnych i stratach terytorialnych, o których będzie jeszcze mowa, drastycznie wypacza perspektywę korzystających z podobnych pomocy dydaktycznych uczniów. Problem jest tym bardziej bolesny, że nie wynika bynajmniej z braku miejsca. Jak już wspomniałem we wszystkich trzech podręcznikach znajdujemy (dość pompatyczne na wiasem mówiąc) fragmenty o walce francuskiego Resistance oraz Wolnych Francuzów.\nNajbardziej bulwersuje fragment dotyczący opisu Holocaustu. Amerykańscy ucznowie mogą się między innymi dowiedzieć o rzekomej bierności Polaków i innych Słowian wobec ludności żydowskiej, nie wspominając słowem o polskich organizacjach, które chroniły Żydów. Czy amerykańscy uczniowie, kojarząc Polaków z opisu rozbiorów jako niechętnych innowiercom mogą mieć stereotypowy obraz naszego kraju?\nW znajdującym się dwa wersy poniżej wprowadzeniu do cytatu ze wspomnień oficera SS znajdziemy określenie „polski obóz koncentracyjny” (Polish death camp), co jak już wspominałem kwalifikuje się do natychmiastowej interwencji MSZ. Naprawdę skandaliczne jest jednak następujące zdanie w podsumowaniu: „Podczas wojny ludzie w niektórych krajach Zachodniej Europy, szczególnie w Danii, próbowali chronić obywateli narodowości żydowskiej (sic! - zwłaszcza we Francji - ŁM), jednak w Europie Wschodniej długa tradycja antysemityzmu pozwoliła Nazistom znacznie łatwiej przeprowadzić swój program [masowej eksterminacji], a jego rezultaty okazały się tam bez porównania straszliwsze”. Zwłaszcza w kontekście innego passusu, w którym autorzy zdają się subtelnie zdejmować winę za holocaust z całości narodu niemieckiego: „Ten niewyobrażalnie barbarzyński cel można było zrealizować w Niemczech Hitlera dzięki zelotyzmowi mniejszości akceptującej nazistowskie teorie o wyższości rasy aryjskiej oraz bierności większości Niemców”\nOptymizmem nastraja jedynie fragment dotyczący opisu „Solidarności” i polskiego ruchu antykomunistycznego.\nWarte docenienia jest nie tylko wzmiankowanie polskiego papieża i jego roli w obaleniu komunizmu (jest to jedyna taka wzmianka we wszystkich trzech podręcznikach), ale przede wszystkim fakt podkreślenia masowego charakteru ruchu „Solidarności”. W części następnej mówi się o stanie wojennym i niechlubnej roli gen. Jaruzelskiego (bez, co warte zaznaczenia, rozgrzeszania go rzekomą koniecznością uniknięcia interwencji sowieckiej) a w końcu o ponownym wybuchu protestów społecznych i zwycięstwie „Solidarności” w wyborach 1989 i Wałęsy w 1990 roku. Jest to także jedyny tekst zawierający osobną ramkę biograficzną poświęconą Lechowi Wałęsie. Paragraf zamyka zdanie: „Po raz pierwszy naród pozbawił reżim komunistyczny władzy w sposób pokojowy.”\nTo tylko fragmenty publikacji Łukasza Michalskiego. Aby poznać całość artykułu i dowiedzieć się np. jakie wybtine polskie postaci, występują w amerykańskich podręcznikach – zachęcamy do kupna archiwalnego 103-104 numeru „Arcanów”.


KATOLICY NIEMIECCY PRZY KOŚCIELEś. p. Arcybiskupowi pod dniem 22 Lutego r. 1841 N 422/2 danej" - z czego wynika, że już za episkopatu arbpa Dunina wysuwano taką propozycję, ale spotkała się ona z odmową. Podobną w tonie odpowiedź dała też kapituła poznańska podkreślając "niestosowność (projektu-ZK) z prawami kanonicznymijakiemi całość granic parafii zostały raz na zawsze określone", a także "że projekt nie idzie z duchem harmonij religii katolickiej, która z natury swojej dąży do jedności a nie do rozdwojenia". Zaznaczyła też, że znajomość języka niemieckiego wśród kapłanów jest powszechna i "...że raczej wypada ubolewać, nad niedostateczną znajomością wśród wielu z nich języka polskiego". Członkowie kapituły dodali, że ludność niemiecka mieszka na terenie różnych parafii i korzystała w nich z usług duchownych ma więc także zobowiązania wobec swoich kościołów parafialnych. Tam zresztą w parafialnych księgach metrykalnych zapisani są ich przodkowie, a ich krewni leżą pogrzebani na parafialnych cmentarzach. Poza tym po utworzeniu osobnej niemieckiej parafii często mogłaby się zdarzyć sytuacja, że mieszkańcy jednego domu należeliby do innych parafii. Dużym znaczeniem w argumentacji kapituły jest też oddalenie kościoła od miejsca zamieszkania. Jednym z głównych motywów odmowy jest groźba zamieszania w całej Prowincji: "Inne bowiem okolice mieszczące dwojaką ludność mogłaby zapragnąć także podobnych przywilejów, domagać się osobnych kościołów co jest rzeczą nieznaną w katolicyzmie, w którym różnica narodów nie jest dopuszczalną gdzie Scytha, Grek, Rzymianin stanowią jedną trzodę, jednego pasterza słuchają głosu, w tych samych świątyniach cześć Bogu oddają", wymieniając te powody arcybiskupowi kapituła "oświadcza się zupełnie przeciw projektowi". Tak więc "projekt" Beurmanna został odrzucony, ale w 1858 r. kolejny naczelny prezes Eugen von Puttkamer wrócił do sprawy utworzenia niemieckiej parafii, a indagowany arbp Przyłuski po raz wtóry szukał wsparcia u Konsystorza Generalnego prosząc by ten się "otworzyć zechciał czy z korzyścią kościoła powstać ma gmina z członków różnych parafii z powodu tylko języka złożona, czyli kościół sukkursalny Św. Antoniego na przyszłość winien być parafialnym bez względu na język parafian, z tem tylko wyjątkiem aby w nim dla katolików niemieckiego pochodzenia potrzebna nauka udzielaną bywała". Mimo, że w swym piśmie arbp zaznaczył, że na odpowiedź zostawia konsystorzowi trzy tygodnie, w aktach na nią nie natrafiono, ale w 1860 r. dał arbp naczelnemu prezesowi odpowiedź odmowną i chwilowo sprawa ucichła 8 . Jest rzeczą charakterystyczną, że w pertraktacjach między władzą duchowną a przedstawicielami rządu pruskiego nie brali udziału ani kolejni prebendarze (zwani też kapelanami, a później rektorami) kościoła pofranciszkańskiego, ani też związani z nim katolicy niemieccy. Prebendarzami kościoła po odejściu franciszkanów do lat siedemdziesiątych byli Polacy lub księża pochodzenia niemieckiego władający jednak dobrze językiem polskim, a co najistotniejsze, lojalni wobec władz diecezjalnych. Także ich stosunki z proboszczami poznańskich parafii nie pozostawiały nic do życzenia. Postawa rządców kościoła rzutowała także na zachowanie podległej im "trzody", tak że i relacje pomiędzy Niemcami uczęszczającymi do kościoła pofranciszkańskiego a proboszczami ich macierzystych parafii nie budziły zastrzeżeń. Katolicy niemieccy szybko zadomowili się w przeznaczonym dla nich kościele położonym w centrum miasta i pięknie wyposażonym. Wkrótce powołali ze swego grona Dozórz. Kurzawakościelny, który określany był jako Dozór katolickiej gminy niemieckiej przy kościele franciszkańskim - to niefortunne używanie słowa gmina miało w przyszłości przysporzyć władzom kościelnym sporo kłopotów. Ich działania na rzecz kościoła przejętego zresztą w dobrym stanie, sprowadzały się przede wszystkim do przeprowadzania koniecznych remontów i dbałości o zachowanie budynków i wyposażenia w dobrym stanie. Ze znacznych prac wykonanych w kościele i przynależnym doń fragmencie klasztoru przez cały czas związany z katolikami niemieckimi odnotować należy: przebudowę chóru muzycznego i budowę nowych organów w 1847 r., remont kaplicy św. Homobonusa w 1885 i 1890, budowę schodów do kościoła w 1897 r. i przebudowę we wnętrzach klasztoru w 1908. O właściwych relacjach między Niemcami i Polakami tego samego wyznania świadczy fakt, że odprawiane w kościele niektóre nabożeństwa w języku polskim nie przeszkadzały jego nowym użytkownikom. Nabożeństwa te jednak przeszkadzały protestanckiej przecież władzy, bo w 1865 r. zaprotestował przeciwko nim naczelny prezes; protest odniósł zapewne skutek ponieważ w aktach już się o nich nie wspomina . Działania następujących po sobie naczelnych prezesów stale miały na celu utworzenie odrębnej parafii i w 1866 r. Carl Horn ponowił wniosek zwracając się w tej sprawie do arbpa Mieczysława Ledóchowskiego 1o . Charakterystyczne jest tutaj zwracanie się z tą samą kwestią do trzech następujących na stolicę arcybiskupią arcybiskupów i liczenie na ich uległość wobec Berlina. I tym razem się nie udało, a znany przecież na początku swego episkopatu z ugodowości wobec rządu pruskiego arcybiskup w tym wypadku okazał zdecydowanie i nieustępliwość. Rząd pruski próbował przekonać go twierdzeniem, że w innych miastach np.: Paryżu, Berlinie, Królewcu itd. istnieją parafie narodowościowe. Arbp Ledóchowski zwrócił się więc z zapytaniem do Generalnego Wikariusza w Paryżu i innych miastach, a z otrzymanych odpowiedzi wynikało jasno, że istnieją tam podobnie jak w Poznaniu kościoły lub kaplice dla mniejszości narodowych, ale nie ma osobnych parafii. W swej odmowie danej władzom pruskim w 1866 r. powołał się na otrzymane odpowiedzi i załączył list Generalnego Wikariusza Paryża ks. Surat . Kolejną próbę nacisku opartą na prawie państwowym odparł w 1872 r. zdecydowanie, dokumentując swą odmowę odpowiednimi przepisami prawa pruskiego i prawa kanonicznego. Podobnie jak poprzednicy podniósł zasadniczy argument, a mianowicie przepis określający utworzenie parafii na ściśle określonym terytorium. To bardzo umiejętne i kompetentne zbicie argumentów strony rządowej przesądziło o próbie utworzenia odrębnej parafii niemieckiej i ze strony rządowej już do niej nie wracano 12. Jest rzeczą zrozumiałą, że u podstaw działania protestanckiego rządu na rzecz parafii dla katolików niemieckich nie leżała troska o sprawy duchowe poddanych, ale przede wszystkim chęć zapobieżenia polonizacji katolików niemieckich i konsolidacji ludzi różnych narodów ale tego samego wyznania. W tej dziedzinie rola kościoła i kleru była nie do przecenienia i władze świeckie zdawały sobie z tego dobrze sprawę. Nie udało się utworzenie parafii, ale z nastaniem Kulturkampfu wprowadzono inne metody nie tylko zapobiegające polonizacji, ale przede wszystkim sprzyjające germanizacji Polaków. I do tego celu próbowano użyć "niemieckiego" kościoła pofranciszkańskiego m. in. wywierając nacisk na urzędników-Polaków by uczęszczali do tego kościoła a co ważniejsze posyłali tam swoje dzieci. Zauważyli to jednak | wbc.macbre.net\nKATOLICY NIEMIECCY PRZY KOŚCIELEś. p. Arcybiskupowi pod dniem 22 Lutego r. 1841 N 422/2 danej" - z czego wynika, że już za episkopatu arbpa Dunina wysuwano taką propozycję, ale spotkała się ona z odmową. Podobną w tonie odpowiedź dała też kapituła poznańska podkreślając "niestosowność (projektu-ZK) z prawami kanonicznymijakiemi całość granic parafii zostały raz na zawsze określone", a także "że projekt nie idzie z duchem harmonij religii katolickiej, która z natury swojej dąży do jedności a nie do rozdwojenia". Zaznaczyła też, że znajomość języka niemieckiego wśród kapłanów jest powszechna i "...że raczej wypada ubolewać, nad niedostateczną znajomością wśród wielu z nich języka polskiego". Członkowie kapituły dodali, że ludność niemiecka mieszka na terenie różnych parafii i korzystała w nich z usług duchownych ma więc także zobowiązania wobec swoich kościołów parafialnych. Tam zresztą w parafialnych księgach metrykalnych zapisani są ich przodkowie, a ich krewni leżą pogrzebani na parafialnych cmentarzach. Poza tym po utworzeniu osobnej niemieckiej parafii często mogłaby się zdarzyć sytuacja, że mieszkańcy jednego domu należeliby do innych parafii. Dużym znaczeniem w argumentacji kapituły jest też oddalenie kościoła od miejsca zamieszkania. Jednym z głównych motywów odmowy jest groźba zamieszania w całej Prowincji: "Inne bowiem okolice mieszczące dwojaką ludność mogłaby zapragnąć także podobnych przywilejów, domagać się osobnych kościołów co jest rzeczą nieznaną w katolicyzmie, w którym różnica narodów nie jest dopuszczalną gdzie Scytha, Grek, Rzymianin stanowią jedną trzodę, jednego pasterza słuchają głosu, w tych samych świątyniach cześć Bogu oddają", wymieniając te powody arcybiskupowi kapituła "oświadcza się zupełnie przeciw projektowi". Tak więc "projekt" Beurmanna został odrzucony, ale w 1858 r. kolejny naczelny prezes Eugen von Puttkamer wrócił do sprawy utworzenia niemieckiej parafii, a indagowany arbp Przyłuski po raz wtóry szukał wsparcia u Konsystorza Generalnego prosząc by ten się "otworzyć zechciał czy z korzyścią kościoła powstać ma gmina z członków różnych parafii z powodu tylko języka złożona, czyli kościół sukkursalny Św. Antoniego na przyszłość winien być parafialnym bez względu na język parafian, z tem tylko wyjątkiem aby w nim dla katolików niemieckiego pochodzenia potrzebna nauka udzielaną bywała". Mimo, że w swym piśmie arbp zaznaczył, że na odpowiedź zostawia konsystorzowi trzy tygodnie, w aktach na nią nie natrafiono, ale w 1860 r. dał arbp naczelnemu prezesowi odpowiedź odmowną i chwilowo sprawa ucichła 8 . Jest rzeczą charakterystyczną, że w pertraktacjach między władzą duchowną a przedstawicielami rządu pruskiego nie brali udziału ani kolejni prebendarze (zwani też kapelanami, a później rektorami) kościoła pofranciszkańskiego, ani też związani z nim katolicy niemieccy. Prebendarzami kościoła po odejściu franciszkanów do lat siedemdziesiątych byli Polacy lub księża pochodzenia niemieckiego władający jednak dobrze językiem polskim, a co najistotniejsze, lojalni wobec władz diecezjalnych. Także ich stosunki z proboszczami poznańskich parafii nie pozostawiały nic do życzenia. Postawa rządców kościoła rzutowała także na zachowanie podległej im "trzody", tak że i relacje pomiędzy Niemcami uczęszczającymi do kościoła pofranciszkańskiego a proboszczami ich macierzystych parafii nie budziły zastrzeżeń. Katolicy niemieccy szybko zadomowili się w przeznaczonym dla nich kościele położonym w centrum miasta i pięknie wyposażonym. Wkrótce powołali ze swego grona Dozórz. Kurzawakościelny, który określany był jako Dozór katolickiej gminy niemieckiej przy kościele franciszkańskim - to niefortunne używanie słowa gmina miało w przyszłości przysporzyć władzom kościelnym sporo kłopotów. Ich działania na rzecz kościoła przejętego zresztą w dobrym stanie, sprowadzały się przede wszystkim do przeprowadzania koniecznych remontów i dbałości o zachowanie budynków i wyposażenia w dobrym stanie. Ze znacznych prac wykonanych w kościele i przynależnym doń fragmencie klasztoru przez cały czas związany z katolikami niemieckimi odnotować należy: przebudowę chóru muzycznego i budowę nowych organów w 1847 r., remont kaplicy św. Homobonusa w 1885 i 1890, budowę schodów do kościoła w 1897 r. i przebudowę we wnętrzach klasztoru w 1908. O właściwych relacjach między Niemcami i Polakami tego samego wyznania świadczy fakt, że odprawiane w kościele niektóre nabożeństwa w języku polskim nie przeszkadzały jego nowym użytkownikom. Nabożeństwa te jednak przeszkadzały protestanckiej przecież władzy, bo w 1865 r. zaprotestował przeciwko nim naczelny prezes; protest odniósł zapewne skutek ponieważ w aktach już się o nich nie wspomina . Działania następujących po sobie naczelnych prezesów stale miały na celu utworzenie odrębnej parafii i w 1866 r. Carl Horn ponowił wniosek zwracając się w tej sprawie do arbpa Mieczysława Ledóchowskiego 1o . Charakterystyczne jest tutaj zwracanie się z tą samą kwestią do trzech następujących na stolicę arcybiskupią arcybiskupów i liczenie na ich uległość wobec Berlina. I tym razem się nie udało, a znany przecież na początku swego episkopatu z ugodowości wobec rządu pruskiego arcybiskup w tym wypadku okazał zdecydowanie i nieustępliwość. Rząd pruski próbował przekonać go twierdzeniem, że w innych miastach np.: Paryżu, Berlinie, Królewcu itd. istnieją parafie narodowościowe. Arbp Ledóchowski zwrócił się więc z zapytaniem do Generalnego Wikariusza w Paryżu i innych miastach, a z otrzymanych odpowiedzi wynikało jasno, że istnieją tam podobnie jak w Poznaniu kościoły lub kaplice dla mniejszości narodowych, ale nie ma osobnych parafii. W swej odmowie danej władzom pruskim w 1866 r. powołał się na otrzymane odpowiedzi i załączył list Generalnego Wikariusza Paryża ks. Surat . Kolejną próbę nacisku opartą na prawie państwowym odparł w 1872 r. zdecydowanie, dokumentując swą odmowę odpowiednimi przepisami prawa pruskiego i prawa kanonicznego. Podobnie jak poprzednicy podniósł zasadniczy argument, a mianowicie przepis określający utworzenie parafii na ściśle określonym terytorium. To bardzo umiejętne i kompetentne zbicie argumentów strony rządowej przesądziło o próbie utworzenia odrębnej parafii niemieckiej i ze strony rządowej już do niej nie wracano 12. Jest rzeczą zrozumiałą, że u podstaw działania protestanckiego rządu na rzecz parafii dla katolików niemieckich nie leżała troska o sprawy duchowe poddanych, ale przede wszystkim chęć zapobieżenia polonizacji katolików niemieckich i konsolidacji ludzi różnych narodów ale tego samego wyznania. W tej dziedzinie rola kościoła i kleru była nie do przecenienia i władze świeckie zdawały sobie z tego dobrze sprawę. Nie udało się utworzenie parafii, ale z nastaniem Kulturkampfu wprowadzono inne metody nie tylko zapobiegające polonizacji, ale przede wszystkim sprzyjające germanizacji Polaków. I do tego celu próbowano użyć "niemieckiego" kościoła pofranciszkańskiego m. in. wywierając nacisk na urzędników-Polaków by uczęszczali do tego kościoła a co ważniejsze posyłali tam swoje dzieci. Zauważyli to jednak


IT Professional / Archiwum / One man army\nStrona główna Archiwum Październik 2019 Felieton One man army\nData publikacji: 26-09-2019 Autor: Maciej Lelusz\nPorażająca jest ta bezmyślność w użyciu słowa oznaczającego kulturę pracy w kontekście roli jednej osoby. To tak jakby napisać, że poszukuje się Inżyniera Feudalności albo Architekta Niewolnictwa, gdy w obu przypadkach chodziłoby o gościa obrabiającego pole. Jeszcze raz – DevOps to kultura pracy, a w zasadzie kultura dzielenia się wiedzą w zespole, który to po pewnych manewrach staje się zespołem działającym zgodnie z zasadami DevOps. Nie jest natomiast zespołem złożonym z devopsów…\nTen błąd interpretacji jest poważny, ponieważ wpływa na kształtowanie specjalizacji ludzi. Wymaga się bowiem od takiego devopsa, aby był nadczłowiekiem – taki one-man-army. Taka siłaczka. Ma kodować, pakować, konfigurować i automatyzować. Tańczyć kankana na każdej warstwie w stosie technologicznym, i to jeszcze używając 300 produktów z prędkością 300 bps. Na początku to może nawet wychodzić, ale na dłuższą metę taki model się nie skaluje – za dużo wszystkiego, a wiedza, którą posiada zespół, jest płytka. A mówimy tu o specjalistach, którzy mają mieć wiedzą głęboką, a nie o influencerach – architektach, którzy wiedzą o wszystkim po trochu. Tu odkrywamy kolejną warstwę problemu. Otóż w zespole złożonym z siłaczek DevOps każdy chce być influencerem, mnożą się spotkania, modele budowy i w zasadzie zaczyna się spalać energię na samoafirmację zamiast na dostarczanie produktu. Wydaje się, że powodem tego jest właśnie spłaszczenie specjalizacji źle rozumianą definicją DevOps.\nTymczasem powinno to wyglądać tak, że jest sobie powiedzmy ośmioosobowy zespół produktowy działający w kulturze DevOps – Product Owner, Developer Fronted, Backend, DBA, Cloud Engineer (czy on-prem, czy chmura publiczna, to sprawa drugorzędna), Solution Architect, Site Reliability Engineer i Ops. Każdy z nich jest turbospecjalistą w swojej działce, a kultura DevOps realizowana jest w taki sposób, że DBA jest np. świadomy tego, że jak projektuje strukturę bazy, to musi brać pod uwagę limity architektoniczne storage’u i backupu, a Developer, pisząc fronted, jest świadomy, że będzie on musiał być monitorowany, a potem skalowany i możliwie jak najbardziej stateless, tak aby SRE mogli później sobie z nim poradzić. Tu chodzi o świadomość warstw, a nie specjalizację w nich. Ma to zaowocować tym, że orając swój ogródek, trzeba to robić tak, aby nie uprzykrzać życia wszystkim wokół. Tworzymy swoje rzeczy, mając świadomość całego ekosystemu dookoła. Tak jak dev musi być świadomy tego, że jego aplikacja będzie działać w określonym otoczeniu i musi być zrobiona tak, aby to było bezpieczne, skalowalne i sprawnie obsługiwane, tak inżynier od chmury czy SRE muszą znać trochę architekturę tej aplikacji, może nawet niektóre jej funkcje, aby jak najlepiej wykorzystać jej możliwości.\nIdea DevOps w tym przypadku polega na tym, że cały zespół zajmuje się procesem wytworzenia produktu. Każdy z członków ma pewną wiedzę o pracy reszty i nie robi wszystkiego sam. Tu jest to piękno DevOps! Dzięki takiemu podejściu naturalnie tworzy się klarowny obraz przebiegu prac i wymiany wiedzy. Buduje się też dzięki temu zespół DevOps, który jest prawdziwym zespołem, a nie stadem siłaczek usadowionych w jednym pokoju. Zresztą nie ma co się oszukiwać, każdy z nas ma jakieś predyspozycje, specjalne umiejętności, czasami nawet talent, i właśnie to powinno się dostrzec, umieszczając danego człowieka w odpowiedniej roli w zespole. Zabawne jest to, że problem ten uwypukla się tak mocno w IT, podczas gdy idee DevOps można odnaleźć w pełni wdrożone w wielu procesach w produkcji czy działaniach metodami by-design. Weźmy za przykład stolarnię, w której pracuje sześciu chłopa. Jeden tnie, bo ma świetną rękę i zawsze równo mu wychodzi, drugi pomyka na obrabiarce, trzeci docina, czwarty klei, piąty szlifuje, szósty dorabia detale. Wszyscy wiedzą, co robią ich koledzy w zespole, ale każdy jest dobry w czymś innym i w tym obszarze działa. W momencie gdy zabraknie jednej osoby, dalej będzie można robić stoły, ale będą pewnie bardziej krzywe, może trochę gorzej poklejone albo niedokładnie wyszlifowane. Da się. Tak samo powinno być w IT – specjalizacja i współpraca w harmonii to podstawy.


Serwis ekspresów do kawy w serwisie Caldo - http://caldo.bialystok.pl/\nSerwis ekspresów do kawy w serwisie Caldo\nserwis ekspresów wrocław Prowadzenie swojego interesu nie jest łatweProwadzenie swojego interesu nie jest łatwe. Jeżeli zajmujesz się naprawę różnych urządzeń, to masz możliwość zamówienia różnych części. Możesz idź tutaj\nserwis ekspresów wrocław Możesz zamawiać tańsze części lub droższeProwadzenie swojego interesu nie jest łatwe. Jeżeli zajmujesz się naprawę różnych urządzeń, to masz możliwość zamówienia ró pełen artykuł\nnaprawa ekspresów do kawy wrocław Serwis dla KofeinyStawia nas na nogi, podwyższa ciśnienie krwi, zwiększa koncentrację, a tym samym wpływa pozytywnie na skupienie uwagi, posiada szereg w dowiedz się więcej tutaj\nnaprawa ekspresów ciśnieniowych wrocław Wypijmy pyszną kawęNa pewno każdy z nas uwielbia napić się filiżanki pysznej, czarnej lub białej kawy o poranku. Przecież to niemal obowiązkowy punkt na liście każdego ran doczytaj wszystko\nserwis ekspresów ciśnieniowych wrocław Każda skomplikowana reperacja powinna być powierzonaEkspres do kawy to sprzęt cieszący się coraz większą popularnością. Można się na niego natknąć w wie pełen artykuł\nserwis ekspresów wrocław Jak znaleźć serwis ekspresów ciśnieniowychZ usług serwisu ekspresów do kawy korzysta wielu klientów, ponieważ coraz więcej osób posiada różnego rodzaju ekspresy ciśnieniowe, czy to pełen artykuł\nserwis ekspresów wrocław Jaki rodzaj kawy do ekspresu ciśnieniowegoNa całym świecie istnieje wielu zwolenników picia kawy. Jednym z najlepszych sposobów przyrządzenia kawy jest bez wątpienia skorzystanie ze specjal pozostała część\nserwis ekspresów wrocław Najczęściej występujące usterki ekspresów do kawyEkspres do kawy, jak każde inne urządzenie, z czasem może ulec różnym zniszczeniom oraz usterkom. Serwis ekspresów do kawy z zobacz resztę\nserwis ekspresów wrocław Rodzaje parzenia kawyKawa jest jednym z najbardziej popularnych napojów na całym świecie, nie powinno więc dziwić, że istnieje wiele różnych rodzajów przyrządzania kawy. Istnieje wiel dalej\nserwis ekspresów do kawy wrocław Jak szukać serwisu ekspresów ciśnieniowychZ usług serwisu ekspresów do kawy korzysta wielu klientów, ponieważ coraz więcej osób posiada różnego rodzaju ekspresy ciśnieniowe, czy to wszystko tutaj\nnaprawa ekspresów ciśnieniowych wrocław Diagnoza usterki ekspresu do kawySerwis ekspresów do kawy zajmuje się naprawianiem różnego rodzaju ekspresów, jednak aby było możliwe przeprowadzenie prac naprawczych, konieczn można zobaczyć tutaj\nnaprawa ekspresów do kawy wrocław Usługa diagnozy usterki ekspresu do kawySerwis ekspresów do kawy zajmuje się naprawianiem różnego rodzaju ekspresów, jednak aby było możliwe przeprowadzenie prac naprawczych, k spójrz na to\nO ogrodach i ogrodnikachDla kogo usługa wirtualnego biura?U ciebie w domu kurz czuje się gospodarzem?Szukam 13 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak Tworzyć StronyRadzimy jak naprawić laptopa taniejSprawy karne, rodzinne i inneDlaczego warto stosować tylko naturalne kosmetykiO wspinaczce - co warto wiedziećZbadaj się- dowiedz się więcej o endoskopiiDentysta ZabrzeWater emergencyBez tego nie byłoby prąduMarokańskie sekrety urodyBrakujące zęby? Sprawdź co można z tym zrobićKilka słów o remoncie i podłogachKrótko o panelach fotowoltaicznych i energii ze słońcaCo powinieneś wiedzieć o prawieO czystościZnaleźć kardiologa? Dokładnie!Cracow - perfect for a weekend travelPoznaj świat drewnianych zabawekPompy do płynówOgólnie o prawieDekorowanie i meblowanie pomieszczeń w domuMyjnie dla samochodówDobre i złe odżywki białkoweDobre praktyki e-commerceSezon na ciepłoKrótko o spódnicach i spódniczkachWorking with electricity


Ekskluzywna rezydencja w prestiżowej części miasta Mrągowo - Viva-Pol - Biuro nieruchomości Mrągowo\nEkskluzywna rezydencja w prestiżowej części miasta Mrągowo\nSprzedaż 100 % Mazury, Polecamy\n2,236,000 zł/bardzo wysoki standard !\nSzukasz gotowego, luksusowego domu w atrakcyjnej części Mazur w mieście Mrągowo ?\nZapraszamy na prezentację niezwykłej nieruchomości, perfekcyjnie wykonanej i wykończonej materiałami najwyższej jakości, z dbałością o najmniejsze detale.\nDo sprzedaży komfortowa, piętrowa wolnostojąca rezydencja na terenie miasta Mrągowo z obszernymi 5 pokojami o pow. całkowitej ok. 390 m2, zaś użytkowej ok 350 m2, położonej na działce o powierzchni ok. 2000 m2 z podjazdem na 1 samochód oraz z dużym garażem w bryle budynku na 2 auta.\nRezydencja usytuowana jest na wysokim wzgórzu z pięknym widokiem na jezioro.\nDom dzięki użytej technologii przy jego budowie utrzymuje w upalne dni bardzo komfortową temperaturę wewnątrz budynku zaś w dni mroźne dzięki ogrzewaniu poprzez pompę cieplną gwarantuje stałą i komfortową temperaturę w ciągu 24 godzin.\nWszystkie urządzenia elektryczne w tym m.in. ogrzewanie posesji jest wspomagane wysokiej jakości panelami słonecznymi, które pomagają utrzymać niższy koszt utrzymania w stosunku do tradycyjnych sposobów co oznacza niską emisję CO2.\nBezpieczeństwo : stały monitoring na podczerwień, domofon-wideofon, rolety antywłamaniowe itp.\nOgrzewanie : podłogowe, pompa ciepła z osprzętem bardzo wysokiej jakości ( elektro-oszczędny) renomowanych marek.\nMedia : energia ( siła), wodociąg miejski, kanalizacja miejska, gaz\nLokalizacja : Mrągowo – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, siedziba władz powiatu mrągowskiego, gminy Mrągowo.\nZdjęcia oraz opis nie są w stanie nawet w połowie odzwierciedlić atutów tej nieruchomości !\nJest to właśnie ta z tych nieruchomości, które trzeba zobaczyć na żywo ! Dlatego zapraszamy do kontaktu z naszym agentem w celu umówienia się na prezentację danej nieruchomości.\nZaktualizowano Wrzesień 20, 2021 at 7:05 am\nCena: 2,236,000 zł/bardzo wysoki standard !\nPowierzchnia działki: 1965 m2\nEkskluzywna rezydencja w prestiżowej części miasta Mrągowo - 11-700 Mrągowo