O balansie "inwestycji" - Win-Project\n15 lipO balansie „inwestycji”\nProponuję taki temat, jak „inwestycje w związku”. Jak „podliczyć” ile warte są nasze inwestycje/starania w stosunku do starań partnera? Jak nie przedobrzyć lub odwrotnie, jak nie stracić relacji z powodu braku własnego wysiłku? Jak nie zostać minusem albo plusem? Często właśnie bycie plusem jest trudniejsze do zniesienia, niż bycie minusem ) Oczywiście, minus się męczy nie dostając tyle, ile chce. Ale minus za każdą cenę chce pozostać w związku, na każdych warunkach. Dla niego związek to przyjemność. A plus ma na odwrót. Plus męczy się szukając wolności i świeżego powietrza, męczy się tolerowaniem partnera, z którym póki co musi być. (Tak mu się wydaje ).\nBardzo często patrząc na to ile daje z siebie jeden z partnerów i porównując to do inwestycji w związek drugiego partnera, można z dosyć dużą pewnością stwierdzić, kto w związku jest plusem, a kto minusem. Silny minus dosłownie kupuje względy i uwagę plusa. Z pozycji minusa tego robić nie wolno, oczywiście.\nInwestując finansowo w związek z pozycji minusa nie osiąga się balansu relacji, jedynie zwiększa się swój minus.\nZwiększa się też rozdrażnienie plusa. Nikt nie lubi dostawać prezenty od osoby, której nie chce niczego oddawać w zamian. A dostając prezent czujemy się zobowiązani. I na odwrót: wyjątkowo miło otrzymuje się prezenty od osoby, którą się kocha. Każdy ruch plusa, każdy jego gest w swoją stronę minus ocenia bardzo wysoko.\nCzęsto bywa tak, że partner, który zaniedbywał partnerkę, będąc z nią w dłuższym związku zaczyna to nadrabiać jedynie wtedy, kiedy ona chce odejść. Zwłaszcza kiedy w jej życiu zjawia się inny mężczyzna i partnerka się zakochuje. Chcąc zatrzymać partnerkę, partner zaczyna zabiegać o nią, kupować drogie prezenty, robić wszystko to, co należało robić wcześniej i czego robić na tym etapie absolutnie nie wolno. Za późno, pociąg odjechał. To wszystko można było robić, kiedy byliście razem. Kiedy partner/partnerka chce odejść najlepsze, co można zrobić, to powiedzieć : „Ok”. I szybciutko przenieść swoją uwagę na rozwijanie własnych zasobów.\nZamiast tego większość osób zaczynają „tańce z bębękami” przy zdechłym koniu. To oczywiście nic nie daje, koń już umarł, ożywić go nie da się i były plus rzuca się ze skrajności w skrajność. Raz nienawidzi byłego minusa i opowiada znajomym, jakim on był chamem. Za chwile dzwoni do niego i prosi, by wrócił. Można oczywiście chodzić na terapię 2 razy w tygodniu przez trzy lata i opowiadać tam o swoim smutnym dzieciństwie. Ale jak pokazuje praktyka jak pierwsze, tak drugie , tak i trzecie nie wiele zmienią w życiu osoby, która ma zewnętrzne umiejscowienie kontroli i słabe poczucie granic. Dlatego szuka winnych na zewnątrz i chce zmienić sytuacje, nie zmieniając siebie. Chodzenie do kościoła i do wróżki pomaga w tym słabo. Kościół i wróżka pomagają tylko ludziom adekwatnym, samodzielnym, nie szukającym winy w innych i nie oczekującym, że ktoś inny za nich rozwiąże ich problemy. Czyli osobom, nie szukającym figury rodzicielskiej na zewnątrz. (Trzeba sie nauczyć samemu być rodzicem dla samego siebie).\nTeraz wrócimy do naszych „liczydeł”. Jaki błąd popełniają najczęściej osoby w związkach, nie ważne czy małżeńskich czy nie oficjalnych?\nNajwiększym błędem, który prowadzi do dysbalansu w związku czy do stanu upadłości jest nieadekwatne ocenianie swojej wartości subiektywnej dla partnera oraz nieobiektywnie oceniane własnych „inwestycji” w związek.\nBłąd się popełnia wtedy, kiedy korzysta się z zasobów partnera (np mieszka się u niego, używa się jego produktów) ale nie daje się nic w zamian.\nTa podstawowa księgowość niestety wymaga tłumaczenia, ponieważ większość ludzi wcale nie są chętni do dzielenia się zasobami, kiedy są małżeństwem lub po prostu mieszkają razem. A powinno być tak, że każdy z partnerów chętnie się dzieli tym, co ma, nie obawiając się „zainwestować” więcej.\nBłędem jest to, kiedy za swoje „inwestycje w związek” uważa się ciepło, emocjonalny komfort, seks i inne nie materialne rzeczy. Inwestycje w związek podlicza się na podstawie wyłącznie rzeczy materialnych. Swoją stabilną walentność w związku można zapewnić tylko inwestując w niego materialne dobra nie w mniejszej ilości, niż partner. Inaczej zacznie się rozwijać dysbalans znaczenia. Partner, który inwestuje więcej, robi więcej dla wspólnego komfortu jest albo minusem, albo za chwile stanie się plusem i zostawi minusa. Nie zostawi tylko jeśli jest silnym neurotykiem + boi się „opinii społeczeństwa”. Taki związek się nie uda.\nNie można swoje ciepło, uwagę i seks przyrównywać do materialnych inwestycji w związek. Te niematerialne rzeczy (emocje, uwaga, zaangażowanie, czułość) i tak powinno się dawać partnerowi. To są rzeczy podstawowe, bez których związek nie ma sensu. Dlatego nie należy tego wkładać „do skarbonki”, myśląc, że jest się takim nieziemskim. Jeśli partner nie chce dawać emocji, zainteresowania, seksu, uwagi, ciepła – jego wartość dla drugiej strony zacznie się zmniejszać. Nie ważne, że będzie mówił, że „haruje, jak wół” i manipulował, że „robię to „dla Ciebie”. Jeśli druga strona nie czuje, że ma obok siebie człowieka, który ją/jego kocha, związek również nie uda się.\nCzyli emocji i rzeczy materialnych w związku powinno być po równo, każdy powinien się starać, inaczej powstanie dysbalans. Człowiekowi powinno być dobrze w związku, lepiej, niż samemu. Inaczej jaki to wszystko ma sens? Emocji i rzeczy materialnych nie powinno się skąpić, jeśli szkoda, nie trzeba być w związku, można mieszkać samemu.\nRzeczy materialne w związku to nie są same przedmioty czy pieniądze. Usługi remontowe, pranie, sprzątanie, przygotowanie obiadu to również materialna inwestycja w związek. Tylko że dzielić ją należy na dwa. Sprzątamy nie tylko dla siebie. Opiekujemy się dzieckiem wspólnym.\nNiektóre kobiety liczą , że ich inwestycja w związek, to wysoka pensja, którą mogły by mieć, gdyby nie siedzieli ciągle na urlopie macierzyńskim. Tak liczyć nie wolno.\nLiczyć można jedynie rzeczywisty wkład w związek, przy czym według ceny rynkowej. Ile by partnera kosztowało wynajęcie sprzątaczki czy inny personel? Chętnych jest sporo. Koszt takich usług nie jest zbyt duży. Dlatego jeśli partner dobrze zarabia i inwestuje we wspólne życie, nie trzeba myśleć, że ugotowanie obiadu czy naprawa pralki to wyjątkowa inwestycja z drugiej strony.\nNatomiast liczenie swoich „usług seksualnych” po cenie rynkowej jest przesadą w drugą stronę. Prostytutka kosztuje tak drogo dlatego, że jest to seks z różnymi kobietami, że w tym jest wolność wyboru, spełnienie różnych fantazji erotycznych itd. Seks z tą samą kobietą/mężczyzną nie kosztuje tak dużo, jak z prostytutką. Tym bardziej jeśli jest to małżonek i umówiliście się o wzajemnej wierności. Ale tak jest tylko w wypadku równej ważności partnerów. Jeśli mamy do czynienia z dysbalansem ważności, seks dla partnera w minusie będzie bezcennym. Nigdy i dla nikogo seks nie sprawia tyle przyjemności, co dla człowieka w minusie.\nJeśli chodzi o wzajemne inwestycje, to związek z równowagą znaczenia powinien wyglądać tak, że każdy utrzymuje siebie, po połowie się składa na wspólny budżet, a jeśli jeden z partnerów zarabia dużo więcej, to daje na wspólny budżet tyle, ile mu nie szkoda. Resztę dochodu może trzymać na swoim prywatnym koncie. Drugi partner nie powinien zaglądać mu do kieszeni, to są jego pieniądze. Może wydać je na co chce. Mniej zarabiający partner powinien być wdzięczny za większy wkład partnera w spólny komfort. Ale to nie powinno się traktować, jako obowiązek. Dzielić się chce się tylko z kimś, kto jest wdzięczny. A wdzięczność to nie „dzięki!” tylko gotowość i chęć dawania partnerowi to, na czym mu zależy. Starać się mu pomóc zawsze, być wrażliwym na jego potrzeby, chętnie w czymś pomagać.\nKiedy w związku jest stan upadłości, własne „inwestycje” wyglądają na większe, niż są. A „inwestycje” partnera wyglądają nieznacząco.\nKiedy w związku jest równowaga „inwestycje” są równe.\nPodczas dysbalansu „inwestycje” minusa wyglądają na mniejsze.\nKażdy drapieżnik (manipulant, pickuper, psychopata) prowadzi relacje w ten sposób, że jego „inwestycje” w związek zawsze posiadają jakiś koeficjent. Razy dwa albo razy trzy, w zależności od wielkości minusa partnera.\nJeśli wartość subiektywna Wiesia = 1, a wartość subiektywna Gienowefy =10, to Gienowefa może sobie pozwolić wchodzić na głowę Wieśkowi. Dziesięciokrotnie. Nic dobrego w tym nie ma, i nie warto o tym marzyć. Tym bardziej, że większość zwykłych śmiertelników nie potrafią tak profesjonalnie sprowadzać partnera do minusa. Nawet nie próbujcie )) Jeśli komuś się nawet wydaje, że jest on plusem i jego WS jest ogromna, prawdopodobnie są to tylko iluzje. Koronę poprawić – i pryśnie bańka mydlana.\nNie profesjonaliści nie mogą mieć kilkakrotnie wyższą od partnera WS. Dlatego, że bardzo trudno jest zwykłemu człowiekowi wytrzymać swój plus, zwłaszcza kilkakrotny. Na tym etapie plusa mdli od minusa. Kto zostanie w takim związku? Tylko profesjonalista (drapieżnik), który robi to po coś.\nOddawanie dużej ilości pieniędzy partnerowi jest możliwe jedynie przy bardzo wysokiej różnicy w WS. Wtedy sam fakt obecności plusa jest czymś bardzo porządanym dla minusa. On się zgodzi na wszystko.\nAle jeśli jesteście w związku małżeńskim albo poprostu żyjecie z kimś, nawet nie próbujcie hodować iluzje swojej nierealnie wysokiej WS. Przegracie. Wartość subiektywna powinna być równa dla każdego partnera. Wtedy to ma sens i tylko wtedy to jest piękny związek. Nigdy nie manipulujcie. Inaczej spadniecie na same dno jamy. Jesli nie w tej relacji, to w następnej napewno.\nChcecie porozmawiać na ten temat? Udaje się w związku podtrzymywać balans i równe inwestycje? W jaki sposób?\nOblesny minus, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano. Dziekuje za ten temat. Marzylam o tym, ze cos takiego pojawi sie na blogu.\nNiestety nie umiem podtrzymywac balansu w zwiazku. Jestem „dawaczem”, choc po lekturze Pani bloga i 2 rozmowach mam nadzieje, ze sie to zmienilo (sprawdze, gdy uda mi sie wejsc w zwiazek - na razie pracuje nad soba).\nDo tej pory jednoczesnie sprawialo mi ogromna przyjemnosc „dawanie” partnerowi - uwagi, czasu, pomocy, prezentow, niespodzianek itd., jak tez i z drugiej strony mialam nadzieje, ze on to doceni (co nie bylo czystym zagraniem z mojej strony - dopiero teraz to rozumiem).\nSchemat moich zwiazkow zwykle wygladal tak, ze wiazalam sie z gorzej zarabiajacym, obiektywnie niezbyt atrakcyjnym mezczyzna, ktory w zwiazku ze mna nabierał ogromnej pewnosci siebie i na koniec kopal mnie w „cztery litery”, udajac sie w poszukiwaniu kogos w jego mniemaniu fajniejszego i godniejszego jego wspanialej osoby.\nBardzo chcialabym poczytac wiecej rad przeznaczonych dla oblesnych minusow i posluchac historii, o ktorych Pani kiedys wspominala, ze czesto plus chce wrocic wtedy, gdy minus juz go nie chce. No i w ogole o tym, jak budowac zdrowe zwiazki?! Kiedy nie ma sie wiedzy ani odpowiednich wzorcow.\nJeszcze raz dziekuje za artykul. Nie raz sprowadziła mnie Pani do pionu. Mam dzis „gorszy dzien” i weszlam z nadzieja na jakies obrazowane porownanie do spluczki klozetowej etc. „Wali” Pani niemile rzeczy bez ogrodek prosto w oczy i za to wlasnie Pani DZIEKUJE!!! Bo rzeczy, ktore Pani mowi, sa prawdziwe. :) (Taniec z bebenkami przy zdechlym koniu - swietne!)\nKot Schroedingera, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, dlaczego „wiekszosc ludzi niechetnie dzieli sie zasobami”, bedac w zwiazku? To bardzo smutna konkluzja. Czy wiekszosc ludzi nie nadaje sie do zwiazku?\nMyślę, że tak :) Zakładając, że mówimy o szczęśliwym związku, w którym chce się być. Większość ludzi żyją w nieszczęśliwych związkach albo w średnio szczęśliwych, ponieważ trzyma ich przy sobie nie miłość tylko neurotyzm (wygoda, "wypada, co ludzie powiedzą", kredyt, różne lęki). Chętnie się dzielą wszystkim jedynie kiedy są w silnym minusie. Wtedy próbują kupować partnera. To też przegięcie, ale minus, jak narkoman, zrobi wszystko.\nAnna, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nHmmm. bardzo ciekawy wpis. Czytam i próbuje to poukładać. To, że wymuszać nie można, to wiadomo. Ktoś zarabia więcej, to nie znaczy , że jest to "moje". Każdy musi się dokłądać. Ale jeśli w początkowych fazach związku bierze się te mniej wyceniana na rynku pracę - wychowanie dziecka, /dzieci, bo nie chcę żeby siedziało np do 18 w żłobku, bo dziecko chodzi na zajęcia dodatkowe, bo robi się te podstawowe nawet prace w domu ( ale czasochłonne) - a nie wynika to wcale w wyboru, tylko jest się do tego sprytnie "przymuszanym". Partner nie chce rozmawiać, "musi" , ma "taki zawód". Partner nie może, bo dużo pracuje. A Twoja praca nie będzie tak przyszłościowo, tak dobrze płatna nigdy. Partner powolutku zapewnia sobie większy dochód. A druga strona nie powiększy wartości prac domowych przecież. Wracając do zawodu - szanse nie są takie równe- często nie można nadrobić. Myślę, że to częsta sytuacja. No takie moje przemyślenia.\nEwaS, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nDzień zaczął się okropnie, a tu wpis od Pani Tatiany, jak cudownie!! Jest Pani niezastąpiona <3\nPrincessa, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nDzień dobry cieszę się z tego tematu choć mam inne zdanie.\nTak jak gender męski i żeński (energia męska i żeńska) nie uważam że inwestycje MATERIALNE powinny być równe. Mój pogląd wygląda tak, że kobieta "daje" mężczyźnie inne rzeczy tj. szacunek akceptację seks spokój i harmonię. Mężczyzna powinien inwestować w kobietę ona sama w sobie stanowi inwestycje. Im więcej zainwestuje tym jej ważność nabiera mocy. Materialne rzeczy leżą po męskiej stronie. Co nie znaczy że zrobienie obiadu posprzatanie wspólnego mieszkania kobieta nie powinna zrobić. Robi bo jej gestem jest utrzymywanie harmonii ogniska domowego tak żeby mężczyzna chciał tam wracać czuł się chciany i szanowany DOCENIANY.\nW kwestii inwestycji także:\nUważam też, że kobiety nie mogą odpuścić jakiegoś nieudanego związku (m.in. otwiera się ich gestald) ponieważ za dużo w niego "zainwestowaly" materialnie, mentalnie (ciągłym myśleniem o nim, śledzeniem go na fb, fantazjowaniem o przyszłości).\nTakie moje zdanie w temacie. Dziękuję za możliwość wypowiedzi. Ściskam Panią Tatianę i piękny piesek\nNick bardzo adekwatny do napisanej treści :) Nawet bajki nam zepsuli. Bo w każdej bajce pierwotnie, księżniczka ponownie zasypiała, kiedy całował ją książe, a więc te współczesne gonitwy za spodniami, "teorie inwestycyjne princessek" i kalkulatory docenienia, żeby skarbonka nie uciekła, sprawiają, że zawsze wybrałabym chatę z dwóch desek niż te złudne królestwa na piasku\nmassaranduba, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\n"Materialne rzeczy leżą po męskiej stronie. Co nie znaczy że zrobienie obiadu posprzatanie wspólnego mieszkania kobieta nie powinna zrobić. Robi bo jej gestem jest utrzymywanie harmonii ogniska domowego tak żeby mężczyzna chciał tam wracać czuł się chciany i szanowany DOCENIANY"\nSuper rada, już lecę schować dyplom inżyniera do szuflady. Piękny powrót do XIX wieku ;-)\nA jeśli kobieta nie lubi sprzątać i zajmować się obowiązkami domowymi albo nie ma na to czasu? Ja wolę zarobić pieniądze na pomoc domową, ponieważ każdy powinien zajmować się tym, co lubi. Nie będę wybitna w sprzątaniu, a ktoś na odwrót, będzie delektował się wykonując tą pracę. Myślę, że teraz, kiedy kobiety pracują tak samo, jak mężczyźni, nie ma już podziału ról na "kobiece" czy "męskie". W Izraelu i Dubaju dziewczyny idą na zakupy i kawę, a ich mężowie zajmują się dziećmi. Przy czym, w Izraelu z karabinem na plaży :)\nEwelina Ewa, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nA może niech on i ona pracują i obydwoje zajmują się domem? Z resztą z dwóch pensji łatwiej się utrzymać niż z jednej. Ja tam bym się bała polegać tylko na mezowskiej pensji. Rozwiedziemy się, albo maz umrze,albo ciężko zachoruje i co dalej?\nTatiana, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\n...albo się zakocha. Dobrze Pani myśli. Pracami domowymi i opieką nad dziećmi trzeba dzielić się po połowie.\nDanuta, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nMyślałaś kiedyś o tym co stałoby się jeśli coś popsułoby się w związku a ty jesteś na łasce faceta? Finansowo bez własnych zasobów ? Bez pracy i nawet nie masz doświadczenia w pracy albo masz bardzo małe.\nTatiana, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nA popsuło by się napewno, gdyby ktoś był na czyjejś łasce. Kwestia czasu.\nJakie jest mechanizm takiego popsucia się? Niezadowolona jest tylko ta druga osoba która ma większe możliwości czy też osoba która jest na czyjejś łasce? Jestem ciekawa jak to wygląda z Pani doświadczenia.\nMonika S., 22 lipca 2020\tOdpowiedz\nCo to znaczy, że "kobieta daje mężczyźnie seks" ? Jaka kobieta? Oziębła? z zaburzeniami seksualnymi? Wyrachowana? Przecież seks jest przyjemnością dla obu stron.\nKobieta daje mężczyźnie szacunek, akceptację spokój i harmonię? A to nie na tym właśnie polega związek? I przypadkiem nie idzie to w dwie strony? Mężczyzna musi za to płacić? Kobieta powinna posprzątać czy zrobić obiad? A mężczyzna nie ma rąk? Będzie się czuł doceniony, jak kobieta mu zrobi obiad? :) Naprawdę? A jeżeli ona nie zrobi obiadu, to jego samoocena spadnie?\nPatrycja, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nDzień dobry pani Tatiano , super post jak zawsze.\nŚwięta prawda co Pani napisała , a co do pytania to w moim związku raczej się to udaje i faktycznie obydwoje robimy to intuicyjnie , tudzież czasami pół żartem\nPół serio jedno drugiemu przypomni o jakimś większym wydatku ale muszę dodać , ze obydwoje pracujemy i nie mamy jeszcze dzieci, nie wyobrażam sobie aby przez ten czas kiedy na początku jestem z naszym dzieckiem w domu mój partner mi coś wyliczał lub wypominał. Ja bardzo pilnuje tej równowagi bo kiedyś miałam\nTakiego minusa który był tak przekonany o swojej cudowności ze myslal iż będę go utrzymywać.\nA co do Pytania drugiego jak to robić ? Myśle , ze najlepiej szczerze o tym pogadać i ustalić zasady np wspólne konto tylko na wspólne wydatki/ rachunki .\nAnn, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nBardzo ciekawy temat. Ja obserwuje od początku, ile ktoś daje mi uwagi lub inwestuje i robię dokładnie tak samo, nie wyskakuje przed lokomotywę, Nie próbuje komuś dogodzić na siłę, i na siłę go uszczęśliwiać. W ostatniej relacji partner był plusem od dołu, ja zaczęłam minusować. Ale ... wiedząc coś nie coś o tym z bloga Pani Tatiany zmieniłam szybko postępowanie, zauważyłam, że wogole we mnie nie inwestuje, tylko chce, żeby było po jego myśli czyli jemu można wszystko a on nie musi nic. Wycofałam się. Po mojej zmianie zaczął nagle mieć pretensje, że nie interesuje się nim, a sam nie robił nic. Dla mnie to znaczyło, że mam podskakiwać jeszcze wyżej, a nie było takiej opcji. Wyrzucił mnie z relacji, ja powiedziałam rozumiem- ekologiczne odejście. Zerwanie całkowicie kontaktu. Wtedy jeszcze myślałam, że będzie mi zależało. Teraz po pół roku mam niechęć, nie chciałabym go nawet spotkać czy rozmawiać.\nTak zawsze bywa. Po pół roku, kiedy wracamy do stabilności emocjonalnej, nagle okazuje się, że nie chce się nawet spotkać tego dziada :))\nAnnnnjjaaai, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nWpis jak za "starych dobrych czasów ":)\nzrozpaczona, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nWitam pani Tationo, ten wpis jest po prostu w samo sedno.Tego właśnie potrzebowałam jeżeli chodzi o moje małżeństwo.\nWiele razy zastanawiałam się co zrobić żeby mąż docenił moje starania. Uważam że nasze inwestycje są porównywalne. Domu dorobiliśmy się wspólnie. Podobnie zarabiamy. Ja zajmuję się domem i dziećmi, On ogrodem i dba o sprzęty w domu. Seks też jest fajny.Kocham go bardzo. Obydwoje jesteśmy bardzo samodzielni ale ostatnio odnoszę wrażenie że mąż uważa moje zasługi za mało ważne. Coraz częściej zdarza się że jest niezadowolony. Co może być tego przyczyną? Dlaczego coś co do tej pory działało nagle się nie podoba? Proszę o podpowiedź. Radę.\nKocham Pani bloga <3\nOla, 11 kwietnia 2021\tOdpowiedz\nJest konsultacja płatna a nie "dawanie rad" i to jeszcze w komentarzach.\nNOWA, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, dziękuję bardzo za ten wspaniały tekst. Jakby spadł mi z nieba, bo właśnie pogoniłam kogoś kto wg mnie nie inwestował . Przed covidem owszem zapraszał mnie do restauracji itd. Podczas covidu spotykaliśmy się u mnie. Po rozluźnieniu zakazów widziałam, że kolega chodzi "na piwo" z kumplami i ma wiele innych planów. Powiedziałam wprost, że też chciałabym żeby mnie gdzieś zaprosił.. Ale nie miał w planie. Po co ? Skoro można wpaść na pól godzinki do mnie, pomacać i pójść :) ( tu moja korona z iluzji o dużej wartości subiektywnej, a tu wychodzi, że to sex only ) . Powiedziałam mu, że tak nie chce i kończymy spotykania. Był zaskoczony, ale się zgodził i poszedł. Słyszałam kiedyś takie powiedzenie " jak dbasz tak masz". Bardzo fajne wg mnie. Uważam, że nie wolno skąpić emocji i pieniędzy ...inaczej tak to się właśnie kończy ..i samemu trzeba nauczyć się używać "liczydła" .Może tu się dowiem jak, :) Uwielbiam Panią i bardzo Pani dziękuję...bardzo.. Pozdrawiam Wszystkich.\nAnia, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano bardzo dziękuje Pani że jest! Jest Pani moim mentorem!\nDzięki Pani zmieniło sie moje całe życie! Pani wiedza rozwala System!\nBardzo chciałabym umówić sie na sesję przez Whatsapp ale mieszkam w niemczech i nie mogłam niestety dodzwonić się do Pani asystentki. Jak mogę inaczej umówić się z Panią na rozmowę?\nPozdrawiam z całego serca, mam nadzieję, że Pani jest zdrowa i zadowolona! Miłego dnia ♡\nPani Aniu, zrobimy wszystko, żeby mogła Pani się dodzwonić do asystentki. Dziękuję za informacje! Proszę napisać bezpośrednio do mnie na skype. Pozdrawiam serdecznie!\nDominika, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nTo wspaniałe, co Pani pisze i jak Pani otwiera nam oczy. Dzięki Pani coraz więcej nad sobą pracuję i poszerzam swoje zasoby. Czy mogłaby Pani polecić książki/ filmy, które Panią zainspirowały w pracy? Ściskam i pozdrawiam od <3 Czekam z niecerpliwością na nowy filmik\nMogę Pani polecić podręczniki z psychiatrii i neuropsychologii, które ostatnio mnie inspirują ... ))\nWspaniale, ja tez sie usmiecham, moze beda jakies po polsku :)\nDominika, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nZ wielką chęcią po nie sięgnę :) Z góry dziękuję i doceniam Pani wkład\nMysza, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nW końcu ❤ dziękuje. Mam takie spostrzeżenia, że kto skąpi pieniędzy, skąpi też całej reszty, uczuć, czułości zainteresowania dlatego skąpcom dziękujemy. Dziękuję za ten wpis. Pozdrawiam ciepło czekając na więcej\nMężczyzna, który skąpi wydawania pieniędzy przekazuje tym samym kobiecie, że coś z nim jest nie tak. Że jest słaby i boi się utraty pieniędzy, a samiec powinien być silny, by przekazywać dobre geny.\nDziekuje za poruszenie tego waznego tematu. W zasadzie tez zwiazek oparty na mezaliansie to finalnie droga do nikad.\nNie zawsze. Ale najczęściej tak.\nKasia, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, mezalians to ciekawy temat, warto szerzej go rozwinąć. Czym jest w ogóle mezalians ? Czy np. jeśli jedna osoba ma skończone studia a druga ma tylko szkołę średnią to już mezalians ?\n., 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nTez uwazam, ze to swietny temat. Nie smialam prosic o wpis na ten temat kiedys. Pani Tatiana pisala kilka lat wstecz o mezaliansie. Swietnie ujela temat. Niemniej ten temat chyba zawsze bedzie ciekawy.\nmarcepalina, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nJeśli macie o czym rozmawiać to nie. Szerzej jeśli macie swój wspólny świat, wspólny mikrokosmos, który uwielbiacie, to nie ma sprawy. Ale ogólnie jest tak że ciężko jest się porozumieć z idiotami. Jeśli ty jesteś lekarzem medycyny a on kasjerem po zawodówce może być trudno znalezć wspólną płaszczyznę choćby werbalną... Mnie tacy panowie irytowali a oni czuli się niekomfortowo. Wśród moich znajomych nie ma takich cudaków, więc to chyba nie ma prawa się udać...\n., 17 lipca 2020\nMnie jest sie ciezko odnalezc w sytuacji gdzie np mezczyzna zarabia ok 10k euro/mies (w Polsce) a kobieta nieco ponad 10k zl/mies. Ok 10 lat roznicy wieku (pan starszy); oboje wyksztalceni, majacy dosyc dobrze rozwiniete zasoby, mezczyzna troche bardziej. Ta dysproporcja w miesiecznych zarobkach jest zbyt duza. Nie odnajduje sie przy az tak duzych roznicach finansowych, mimo, ze sama mam niezla baze w postaci wypracowanych zasobow.\nPani Tatiano, co zrobić żeby przestać być neurotykiem w związku?\nI Jak postępować z innym neurotykiem?\nNie trzeba z nikim " postępować". Lepiej i skuteczniej bedzie pozmieniać ustawienia we własnej głowie. Potem wszystko samo się jakoś poukłada :) Praca nad sobą, chociaż brzmi to okropnie banalnie...\nPani Tatiano, pisze Pani tez o sytuacji, gdzie osoby w zwiazku nie potrafia ocenic ani wlasnego wkladu w zwiazek, ani swojej WS (wartosci subiektywnej - pisala juz Pani wczesniej o przecenianiu swego znaczenia dla partnera). A jak Pani sadzi, czy rownie duze problemy mamy z ocenianiem swojej WO i w ogole przecenianiu siebie? Mam wrazenie, ze wiekszosc ludzi uwaza siebie za dojrzalych emocjonalnie, a wiekszosc mezczyzn za atrakcyjnych z wygladu i inteligentnych. Moze powinnismy byc bardziej skromni?\nDzien Dobry Pani Tatiano, ten Pani wpis jest tak dobry ze nie wiem jak skomentowac. Z drugiej strony nie wiem czemu zrobilo mi sie smutno, ze ludzie w duzym procencie sa w zwiazku jak w transakcji w sumie bez uczuc. I sie analizuje jak to jest u siebie...\nMożna przecież uciec z transakcji. Życie mamy jedno )\nProszę się nie smucić PAni KAsiu. Oczywiście że ludzie kierują się uczuciami, nawet zabijają z powodu uczuć, więc oczywiście uczucia są w związku. Wg mnie to one determinują ludzi w związkach jednak bardziej niż chłodne kalkulowanie co do wartości transakcji. A poza tym jedni wolą lewitację i sał uczuć a inni spokojną umowę handlową. ..."-)\nMałgosia, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nMyślę, że ważna jest rozmowa i jasne wyrażanie swoich potrzeb, ale też w drugą stronę, słuchanie potrzeb drugiego człowieka. Jak się człowiek zakochuje, na początku nikt nie porusza kwestii życia codziennego i tak mija dzień po dniu, aż się okazuje, że kogoś finansujemy, karmimy, sprzątmy itd... Właściwie to chyba warto zawierać "kontrakt", wg jakich zasad żyjemy, jak odpowiadamy wzajemnie na spotykające nas sytuacje i oczekiwania.\nSpotkałam się z czymś takim, że tworzenie ciepłego, przytulnego domu - co było wg opinii partnera początkowo "doceniane", później stało się moją wadą, w chwili gdy sprowadzał mnie z plus 80 na 20.\nDzisiaj już dziada po pół roku nie chcę widzieć\nMyślę, że fajnie jest dbać o kogoś kto też dba, a nie jest pasożytem.\nDokładnie, najlepiej dogadywać się o warunkach "na lądzie".\nPani Tatiano, czyli w przecietnie "dobrym" malzenstwie nie ma duzych plusow minusow, dobrze zrozumialam?\nTak, w normalnym małżeństwie nie ma dysbalansu. Za to często w wieloletnim następuje stan upadłości, kiedy obydwoje są plusami.\nAnesska, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nJa jestem w takim związku, że z grubsza wkładamy materialnie po równo. Ale nie jest mi z tym dobrze.\nCzuję się jako kobieta z tym czasami źle, Zwłaszcza jak mój partner kupuje sobie bardzo drogie rzeczy, a mnie zwyczajnie na nie nie stać. Co Pani radzi w takiej sytuacji Pani Tatiano?\nPracować nad : 1. Zwiększeniem swojej WS dla partnera 2. Własnymi zasobami 3. Nie zaglądać do jego "kieszeni", to marnowanie czasu i energii\nAneta, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano ja nadal będę męczyć :)Nie pozbędzie się Pani mnie.Chciałam przypomniec się z konsultacjami które miały się odbyć online okolo 20:00 po szkoleniu we Wrocławiu 11 lipca.Pani "Gienowefa" miała ustalić nowy termin, mogę przesłać potwierdzenie przelewu bo może to gdzieś umknęło..Bardzo mi zależy na konsultacji ale wiem że ma Pani mnóstwo zajęć, ale proszę chociaż o sygnał, że mam na co czekać.Dziękuję bardzo.\nMalwina, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nA co jeśli mamy ludzi innych narodowości np. Polka i Niemiec ?\nNiemcy mają inną mentalność , inne priorytety i zapraszając kobietę na randkę , płaci tylko za siebie . Znam Polki w związkach z obcokrajowcami i nie są one szczęśliwe ponieważ różnice są ogromne . Skończyła się epoka klejenia pierogów i robienia gołąbków - bo tym charakteryzowała się wcześniej Polska kobieta .\nTeraz dużo bardzo dobrze wykształconych Polek mieszka za granicą i wykonuje różne zawody.\nZ racji wychowania i ciepła wyniesionego z domu ( w przeciwieństwie do Zimnych Niemców ) nie jednokrotnie dostają nauczkę , że taki Niemiec wykorzystując to , potrafi powiedzieć , że sporo potrafił zaoszczędzić przy niej .\nMożna mnożyć przykłady , że za swoją zaradność wiele kobiet ociera łzy . Moja koleżanka Niemka przez 20 lat nie dostała żadnego prezentu od męża -i -uważa , że to jest normalne zjawisko.\nWiięc na podstawie teorii o plusach i minusach w relacji z równowagą znaczenia wychodzi na to , że każda cudzoziemka jest na pozycji minus ?\nBo Niemieccy mężczyźni automatycznie czują się lepsi ? Niewiem jak jest z Anglikami czy Irlandczykami ale Niemcy pomimo że są wielokulturowi to trudno stosować mocne granice : bo jeśli ja będę wyrachowana i Niemiec jest wyrachowany to po co ta relacja ? Wtedy mamy ewentualnie „ sex- only ” .\nNie znam Polki , która byłaby szczęśliwa z Niemcem , wiele z nich ma mokre poduszki , ale by wyglądać ładnie w oczach swoich krajan udają szczęśliwe małżeństwa czy pary.\nPrzeczytałam wiele artykułów na tym blogu i uważam , że mieszkając za granicą one się nie sprawdzają , ponieważ panuje tu inna mentalność , a i my się zmieniamy .automatycznie.\nBardzo bym chciała by Pani Tatiana kiedyś zawitała do Niemiec by można było zorganizować spotkanie .\nKasia, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nJa chodziłam na randki również z cudzoziemcami, akurat z Niemcami nie, ale uważam, że jak mężczyźnie zależy to na początku będzie płacił za kobietę.. Tak było w moim przypadku. Moim zdaniem to jest uniwersalne. Jak mężczyzna skąpi od początku to myślę, że nie zależy mu specjalnie na tej kobiecie.\nJeśli facet jest tobą zainteresowany/zależy mu to on płaci z przynoszeniem prezentów jest też tak samo. Wtedy obserwowanie twojej radości staje się przyjemnością. Wtedy nie musisz o nic prosić rzeczy same się dzieją\nPostaw się w pozycji faceta .Słyszałam takie głosy od facetów że często obce kobiety traktują ich jak chodzący bankomat. Np; nawiąże się niezobowiązująca rozmowa w barze to już one oczekują że ty im będziesz stawiał drinki ,tylko z racji czego ma im stawiać te drinki\nRenata, 22 lipca 2020\tOdpowiedz\nzgadzam sie z Toba i mam bardzo podobne przemyslenia i obserwacje co do roznicy mentalnosci miedzy Polakami a cudzoziemcami. Mieszkam w Belgii i tu faktycznie przewaza taka zasada, ze nawet malzenstwa dziela sie w restauracji rachunkiem "na pol". Ja nie moglabym z czyms takim na co dzien funkcjonowac (wolalabym np zaplacic za nas oboje raz na jakis czas czy kupic mezowi fajny upominek anizeli dzielic rachunek przy stole na pol za kazdym razem, przy kelnerze w dodatku...). Zazwyczaj Polacy maja jednak maniere placenia za swoje kobiety, choc zauwazylam przy upadku swego ostatniego zwiazku, ze moj "gentelman" uzywal naszej wspolnej karty (na ktora wplacalismy oboje rowna sume na domowe wydatki), gdy wychodzilismy np do kina... Czulam sie zazenowana. Mogl powiedziec, ze np nie ma kasy na wyjscie i wtedy bez problemu bym zaplacila. Wolal jednak ukradkiem placic "za mnie" moimi wlasnymi pieniedzmi...\nPS. Przepraszam za brak polskich znakow, nie mam ich u siebie na klawiaturze :*\nNadia, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nWitam Pani Tatiano !\nDziękuję za kolejny cudowny i jakże ważny dla mnie wpis .Zaintrygowalo mnie zdanie o manipulowaniu w małżeństwie .Dlaczego manipulowanie w związku małżeńskim spowoduje„ spadanie na samo dno jamy „.Dlaczego ,jak to się dzieje ?\nMoże ktoś z Państwa mi to wytłumaczy ?:(\nMaślanka, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nBo manipulacja to zabójca każdej relacji, nie tylko romantycznej. Więc "spadanie na dno jamy" znaczy tyle, co pogrążenie małżeństwa/relacji.\nEwa, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nwitam wszsytkich zainteresowanych tematem :) Moim zdaniem wkład materialny powinien być proporcjonalny do zarobków - Byłam w realcji, gdzie on zarabiał prawie 30 tys, ( wiem to nie od niego )pracując w biurze 8 godz. dziennie, otrzymywał trzynastki, czternastki i sporo innych profitów z taka firmy, która jest po prostu bogata i dba o swoich pracowników. Ja 3200/ m-c - i nie zarobię więcej w swoim zawodzie. Nie meszkaliśmy razem - każde z nas prowadziło swoje gospodarstwo domowe, utrzymywałam swój dom i auto. Wszelkie wyjazdy opłacał on, nie czuję,żebym go "okradała" Czy to coś złego, że facet jest hojny z natury i ma z czego. być hojny ? Moim zdaniem emocjonalnie dawalismy po równo....Czy takie materialne dawanie świadczy o dyspalansie ?Relację skończył on po 4 latach, Czy to oznacza, żemam unikać realcji z mężczyznami, którzy są dobrze sytuowani finasowo ? Wchodząc w tę realcję nie miałam pojęcia, ze tyle zarabia, prywatnie jeżdził starym autem, ( miał także słuzbowy) średnio był ubrany. Pani Tatiano wysłuchałam wszsytkich Pani nagrań, ale stale gubię się w tym co jest najbradziej chrakterystyczne dla plusa, co dla minusa. To, że stale pytał czy go kocham świadczy, że był minusem i pieniędzmi kupował moje uczucie ? . Czy to mozliwe, że oboje bylismy minusami ? Będę wdzięczna za ustosunkowanie się .do powyższego\nK., 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nBardzo ciekawe pytania p. Tatiano są tutaj zadane. Szczególnie te o parach mieszanych narodowościowo. Ja byłam z Włochem :). Jak się do niego przeprowadziłam to miałam swoje oszczędności, fach w ręku, ale brak języka. Musiałam 100xmocniej niż przeciętny Włoch starać się wypracować pozycję zawodową i społeczną. Mieszkanie wynajmowaliśmy razem, przez jakiś okres byłam na jego utrzymaniu, ale pracowałam dla jego firmy po kosztach rynkowych, co w moim przekonaniu było moim wkładem finansowym w nasz budżet (firma ma tanie usugi, zarabia więcej, on z tej okazji przynosi więcej pieniędzy do domu). Kiedy stawałam na własne nogi, to 1 dzień po świętach mnie rzucił, ahahahaha, także nigdy więceh jakichkolwiek zależności i totalna samodzielność :) :). Pozdrawiam wszystkich!\nAbsolutnie nie należy unikać mężczyzn lepiej sytuowanych. Należy unikać tych bez jakichkolwiek zasobów oraz bez zaplecza intelektualnego :-). Zwyczajnie w jakichś obszarach nie był całkowicie usatysfakcjonowany Tobą , znalazł sobie lepszy model. TAk bywa. Jak radzi PAni TAtiana koncentruj się na pomnażaniu swoich zasobów, jeśli nie da się zwiększyć pensji, inwestuj w wygląd lub języki obce albo w drugi zawód. Dla odprężenia się randkuj w sieci ale bez specjalnych oczekiwań.\nOpisany schemat transakcyjny kojarzy mi się z przemocą ekonomiczną.\nMnie z szantażem ekonomicznym ale być może świat się aż tak zmienił żeśmy tego nie zauważyły ? W każdym razie obecnie jestem m.in.kuchtą i sprzątaczką męża, który po 4 latach wreszcie jest w pełni szczęśliwy że ma mnie w domu. Jak twierdzi. Teraz mam zagwozdkę że może on jest jakiś psychopata, skoro chce żebym siedziała w domu za jego pieniądze, a w zasadzie nasze (będąc w zgodzie z prawem).\nCiekawy temat "inwestycja w zwiazek" uslyszalam go kiedys od wieloletniej mezatki, ktora mowila,ze inwestycja powinna być z obu stron. A jak mężczyzna nie inwestuje, to znaczy, że nie uważa tej relacji za poważną. Ja się wtedy obuezałam, bo jak to można patrzeć tylko na prezenty? Ja nie muszę dostawać prezentów, nie zależy mi na rzeczach materialnych-tak wtedy myślałam. Bylam wtedy w związku, z okazji imienin, rocznic, prezentów pod choinke-zawsze coś kupowałam mojemu facetowi, z jego zaś strony nic nigdy nie dostałem na imieniny czy Mikołaja, jedynie kwiaty.\nPo co się Pani spotykała ze skąpcem? Co by było po ślubie, jeśli już na początku relacji facet skąpił prezentu dla dziewczyny? )) Gonić takiego sr..ą miotłą.\nAnna, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, czym pogonic? :)\nEwelina Ewa, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nBo to był mój pierwszy związek, a że miałem "juz"30 lat, stwierdziłam, że nie mogę wybrzydac, bo nikt nie jest idealny, a nie będę tak malostkowa by wykłocac się o pieniądze. Ślubu nie było i dobrze, bo to małżeństwo to byłaby katastrofa.\nMonika, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nNo właśnie, dwa plusy i małe dzieci. Można oszaleć :-) Czy zostaje coś oprócz kochanka? :)\nOczywiście. Rozwijanie własnych zasobów, zdobywanie niezależności. Wówczas kochanek nie będzie potrzebny, bo spotka się taką osobę, jaką się chce. Człowiek niezależny nie jest ograniczony w wyborze, ma więcej alternatyw. Dlatego, że się nie boi stracić.\nJak to kochanek niepotrzebny? :) Zanim się rozwinie swoje zasoby, trzeba z kimś uprawiać seks :)\nola, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nTemat bardzo ważny. Kiedy jedna z osób w związku wisi na drugiej pojawia się dług, który spłaca się wpadając w dysbalans. Teraz kiedy Pani Tatiana o tym pisze, staje się to oczywiste. W związek trzeba inwestować, ale nie zapominając o inwestycji w siebie i własne zasoby. Partnerowi może się odwidzieć i może odejść ale to, co zainwestowało się w siebie, zostaje na całe życie. Dziękuję Pani Tatiano, za kolejny artykuł podnoszący świadomość :))) Pani przekaz trafia do mnie jak żaden inny i zapada w serce, dzięki Pani zaczęłam realnie pracować nad sobą <3\nPani Tatiano najukochańsza,nie mam niestety skypa ale mogę zainstallować, napisałam do Pani na whatsapp w sprawie konsultacji. Pozdrawiam Panią serdecznie i mam nadzieję ze dojdzie do współpracy! ♡♡♡\nLidia, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\nO jak miło znowu Panią czytać. Liczydła to teraz zabytek. Ja pamiętam je dobrze, bo jestem pokoleniem 50+.Model rodziny tez wyglądał inaczej. Myślę, że duże znaczenie mają wzorce wyniesione z domu. Miłości do drugiego człowieka też uczymy się w dzieciństwie. O tym też Pani pisała. Wzorce wnosimy potem do własnych wyborów partnera. Jak się nie klei, to będzie dysbalans, będzie targowanie ,moje ,twoje .Myślę, że na nic ustalenia jeśli ludzi łączy tylko oczekiwanie, bez wkładu własnego. Będą uczucia to w odruchu obiad zrobi ta osoba, która ma dzisiaj czas, albo ,która robi to lepiej. Bez podziału obowiązków. Nie ma dziś ról. Pracować musi każdy. Dzieci są wspólne. Będą kiedyś wnuki. Jaki był mój sposób. ....nie wisieć na partnerze w pretensjach. Był czas, że on zarabiał więcej, a był ze ja. Wszystko szło do jednego worka. Do wspólnego domu. Chyba najlepiej jak każdy ma swój etat, a dom jest trzecim etatem wspólnym. Tak to rozumiem. Przywolala Pani wspomnienia. Dziękuję i pozdrawiam jak zwykle serdecznie.\nNatalia.K, 15 lipca 2020\tOdpowiedz\n.Dla mnie jeszcze trudny.Jesli kobieta rodzi dziecko i chce z nim zostać w domu pierwsze 3 LATA to ciężko zachować te proporcje moim zdaniem ,albo źle rozumiem .Mezczyzni maja tu chyba o wiele lepiej ,bo przeważnie wiecej zarabiają ciezko im dorównać .Pozdr\nPrzez to często następuje kryzys w małżeństwie. Mąż się rozwija, w pracy widzi kobiety zadbane i inteligentne. A żona siedzie w domu z dziećmi, czyli chcąc nie chcąc się cofa. Trzy lata w domu z dzieckiem to troszeczkę za dużo moim zdaniem...\nKot Schroedingera, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nZ drugiej strony, siedzac w domu tez mozna sie rozwijac. Zalezy, co kto robi. Moze nie w swoim zawodzie, ale mozna nabyc nowe umiejetnosci. Na przyklad ja na bezrobociu nauczylam sie robic strony www itd.\nPoza tym, tak szczerze... Czy kazdy facet rozwija sie w pracy? Pracownik fabryki na przyklad. No dobra... muskuly mu rosna :)\nKasia, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, dlaczego 3 lata w domu z dzieckiem to dużo ? To po co kobiecie ojciec dziecka skoro po macierzyńskim i tak musi wrócić do pracy, a dziecko oddać do żłobka/przedszkola ? Przecież tak samo to by wyglądało jakby kobieta była samotną matką. To matka powinna swoje dziecko wychowywać, a nie jakieś obce kobiety. Urlop wychowawczy w Polsce trwa 3 lata.\nTatiana, 20 lipca 2020\tOdpowiedz\nPrzecież ja Pani nie zabraniam. Napisałam, co myślę.\nLidia, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Natalio dziś niewiele kobiet chce zostać z dzieckiem trzy lata. Po roku uciekają do pracy. Jeśli taką podejmują decyzję nie mogą czuć się wtedy gorsze. Bo rozumiem, że decyzja jest wspólna. Dziś można zarabiać tez w domu. Mężczyźni zarabiają więcej ale ,jak powiedział mi ostatnio syn, facet piersią nie nakarmi. Trzeba ten czas przeżyć i cieszyć się, że dzieci urosną. Pani to wszystko nadrobi, byle cenić siebie. I dbać w tym czasie o siebie. Związki się sypią w tym czasie, bo kobiety o siebie nie dbają. Słusznie podkreśliła Pani Tatiana.\nMężczyzni pod każdym względem mają lepiej. Nie rozumiem dlaczego mówi się że to my rządzimy światem. Pani NAtalio, powinna PAni kwestię dzieci omówić z partnerem/mężem jeszcze pzred związkiem. Istnieją mężczyzni którzy uważają że nie po to mają dzieci aby wychowywały jei OBCE osoby. Dosłownie. Znam takich i to prawie 1/3 facetów z mojego otoczenia. Dla niektórych dzieci i dom są bezcenne, poza tym kto PAni broni być zadbaną "kurą domową" ? Wyścig szczurów wykańcza także fizyzcnie, stresy są przyczyną wielu chorób co szybko zobaczy PAni na swojej twarzy i dekolcie. Jeżeli PAni może być w domu z dzieckiem, niech PAni korzysta.\nLjvbjmmffanka, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nPrzerażające jest stwierdzenie że najlepszy seks ma się w silnym minusie.\nSpróbuję to podważyć.\nZ mojego doswiadczenia- owszem seks w minusie ma w sobie taką obsesję i element poniżenia. U mnie było tak że będąc niekochaną tylko seks był tą namiastką uczucia i dlatego był taki obsesyjny. ALE.\nUważam że to taki rodzaj masochizmu. Niby przyjemny ale w tle jest ta świadomość że coś jest nie tak.\nUważam że seks gdy jest się kochana wygląda inaczej i lepiej. Uważam że nie potrzeba masochizmu by seks był dobry. Wierzę w to. Co lepsze teraz wspominając tamten seks w minusie widzę w tym dużo jakiegoś obrzydzenia do siebie. Dopiero po czasie widzę że tamten seks wcale taki dobry nie był.\n"Uważam że seks gdy jest się kochana wygląda inaczej i lepiej" - może Pani tak uważać, tym nie mniej seks jest lepszy, kiedy się kocha partnera. A nie wtedy, kiedy partner kocha. Plus może nie kochać, ale minus mimo wszystko będzie go potrzebował.\nMaślanka, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nKobieta minus mężczyźnie plusowi w seksie odda wszystko, i na wszystko się zgodzi, a jej przyjemność będzie na drugim miejscu. Dlatego mężczyzna, nawet jak nie kocha, to trwa w związku, bo mu w łóżku całkiem dobrze (oczywiście dopóki się nie zakocha).\nOczywiście, seks z osobą, która się kocha, i która też kocha, jest cudowny i zdrowy, ale nic tak nie uzależnia, jak seks w dysbalansie - a potem trudno się odnaleźć w "normalnym" związku.\nPani Tatiano, ja sie nie zgadzam ze trzy lata to za duzo. Spedzilam z dwojka dzieci 6 lat na urlopie wychowawczym i nie zamienilabym tego okresu na nic innego na swiecie. I nie uwazam ze sie cofnelam jakos znaczaco czy to w pracy w korporacji, wystarczylo pare tygodni zeby wejsc z powrotem w tzw tryby. A facet, ktory w taki sposob patrzylby na swoja zone wychowujaca dzieci nie wart bylby nawet kopa w d..\nMonika, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nMartaWarta, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nBardzo ciekawy temat , kto inwestuje , jak i ile . Temat skąpstwa bardzo istotny , nie wiem czy nie najważniejszy, mówi się kto ma pieniądz ten ma władzę. Nie zapomnę , jak mój plus już były chwalił się ile to zarabia , jak bierze w kółko nadgodziny nie na jednej z ostatnich randek spotkał się ze mną w koszulce od piżamy . To było po prostu skąpstwo i niechlujstwo , coś przebakiwał że nie ma czasu do galerii się wybrać . Dla mnie to było jak policzek w twarz , od razu powiedziałam ,, że wiem że to jego idol z kreskówek , ale to lepsze do przywołania do snu niż na miasto .Nie wiem na co on liczył , że zapomnę że piżama czy co ?\nCzy wytrzymywanie "swojego plusa" nie jest jakimś dowodem właśnie bycia dojrzałym?\nMiałam kiedyś do czynienia ze środowiskami patologicznym i i tam na ogół udzie którzy uzyskują choć minimalną przewagę nad kimś słabszym od razu dopuszczają się znęcania, przemocy.\nSzczególnie wobec dzieci ale nie tylko.\nDzieci są zawsze słabsze- bo są zależne jako dziecko pamiętam osoby reagujące agresją na to że coś zgubilaś, czy nie umiesz.\nW życiu zawsze zdarzy się ktoś od nas słabszy. Szczególnie będąc rodzicem, nauczycielem, lekarzem mając władzę nad ludźmi.\nW tych wszystkich sytuacjach trzeba wytrzymać swoją ogromną przewagę tak naprawdę.\nmalucostam, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nBardzo mi się podoba to co Pani napisała; wydaje mi się że to wykorzystywanie nawet minimalnej przewagi to zwykłe prostactwo. Widuję to niestety wcale nie tylko w tzw 'patologii'; w pracy w każdym środowisku to jest bardzo łatwe w obserwacji (dzięki fluktuacjom w hierarchii). I ta cecha przeważnie idzie w parze z innymi niskimi zachowaniami.\nWszystko niby się zgadza tylko istnieje prawo majątkowe , zgodnie z którym o ile nie ma specjalnych klauzul majątek jest wspólny.\nKto nie jest w związku małżeńskim ma gorzej ale też nie jest na całkiem straconej pozycji.\nGdyż Sąd NAjwyższy w Polsce orzekł w latach 50-tych że "konkubinat to spółka cicha" a ta jest unormowana w Kodeksie Handlowym. Można też w konkubinacie założyć inną spółkę, bo jeżeli już jesteśmy tacy nowocześni że zaczynamy związki od konsultacji z kołczami , co dotychczas oglądało się tylko w komediach Woody Allena , to może powinniśmy również wzorem Amerykanów mieć w planach wizytę u prawnika? Właściwie to myślę sobie że dla oszacowania transakcji małżeńskiej będzie najlepszy albo prawnik albo biegły rewident. Nikt inny . A z kołczów w Polsce zdecydowanie najlepszy jest Kołcz RZyci czyli Qczaj.\nI to ma wg mnie sens. Prawnik + kołcz rzyci. Pozdrawiam serdecznie.\nW ogóle też jak to wszystko przezcytałam to nachodzi mnie refleksja że :\n1. albo mi się trafił szcęśliwy związek jak ślepej kurze ziarno (udało mi sie w życiu)\n2. albo żyje w matrixie i jestem manipulowana przez psychopatę nie mając o tym bladego pojęcia, który udaje związek chcąc zagarnąć moje zasoby (chce mieć dzieci, przejąć mój majątek sprzed małżeństwa, nie wiem co jeszcze)\n3. i nie wiem co robić dalej, poza wizytą na kanale Qczaja prawnik chyba jeszcze nie jest mi potrzebny?\nAbsolutnie nie są to podśmiechujki gdyż tacy faceci jak pickup artist istnieją w rzeczywistości, dowodem jest historia zmanipulowania na miłość polskiej prawniczki Joanny Modzelewskiej przez "agenta Tomka", kogo to interesuje odnajdzie w sieci.\nEwela, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nSiedziałam w domu z dzieckiem właśnie 3 lata .Mąż pracował ,ja w tym.czasie założyłam działalność gospodarczą i pracowałam w domu rozwijalam swoje zasoby bylam zadowolona i zarabialam .Dbalam w tym czasie o siebie ,dom i dzidziusia.Małżeństwo było udane w tamtym czasie :)\nMaja, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nA dla mnie facet na początku powinien więcej inwestować. Jak bierze dziewczynę do knajpy to niech on płaci. W małżeństwie można dzielić się wydatkami. A nie jakieś oddawanie za bilet PKP. Byłam z takim skąpcem i dosłownie dzielił wszystko na pół. Chwilę po poznaniu, kazał mi zapłacić za napiwek. Wyjście na spacer, to on za kawę płaci a ja za ciastko. Wstyd. Jeszcze mi mowil, że jestem materialistka a było dosłownie kilka pierwszych wyjść gdzie on zapłacił sam! Żałuję do teraz, że nie sprzeciwilam się i nie ukrócilam szybciej tego cyrku.\nZgadzam się z Panią. Żałosne, kiedy facet jest skąpcem. We wpisie miałam na myśli nie początkowy etap relacji, tylko bycie w długotrwałym związku. Bycie mężem i żoną. Dwie strony powinni się starać, ale mężczyzna powinien zachowywać się, jak mężczyzna i nie być małostkowym.\nMac, 16 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, dziękuje za świetny tekst znów porządkujący i przypominający o wieku sprawach. Jest tez wiele ubogacającym komentarzy! Mnie dotknęło coś zupełnie Pobocznego- to ze wdzięczność to nie tylko „dzięki”. Myśle ze właśnie prawdziwa wdzięczność, chęć dzielenia się i zdobywania zasobów no i miłość są rozwiązaniem na poprawę balansu. (Problemem jest to ze tego nie robimy). 1. co z rutyna ? Może ona tez robi swoje? Czy to jest tak ze ona przychodzi i po prostu nam się coś należy? Przestajemy tez widzieć dobre rzeczy które ktoś dla bas robi. 2. Czytałam gdzies jakiś czas temu ze mężczyźni chętniej wchodzą w związek z kobietami które są niżej niż oni, natomiast kobiety wola zostać same, niż być z kimś kto jest niżej niż one same. Oczywiście to uogólnienia, ale często mężczyźni boja się tych ogarniętych kobiet :) -mam wrażenie ze tylko ci, co nie mają kompleksów się ich nie boja, ale czy wybierają je na związek, nie wiem. Chodziło mi o to ze to tez może prowadzić do dysbalansu.\nAsia, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\n"nie manipulujcie. spadniecie na samo dno jamy" - jakiej jamy?\nEsperanza, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\n„Siedzenie w jamie” to takie obrazowe określenie, którego pani Tatiana używa, by pokazać, w jak beznadziejnej sytuacji znajdują się osoby będące minusami w relacjach. Osoby, które nie są w stanie zachowywać się w „normalny” sposób, z szacunkiem do siebie i do drugiej osoby.\nZamiast tego taki człowiek postępuje jak „czekacz” i „wymuszacz”, krótko mówiąc – osoba roszczeniowa i manipulująca partnerem, by otrzymać to, co się jej „słusznie należy”. Taka postawa kończy się tym, że taki człowiek zostaje odrzucony. Wówczas chowa się w przysłowiowej jamie (norze), by lizać rany i rozpaczać nad swoim nieszczęśliwym losem, który przecież sam sobie zgotował. Tej świadomości często jednak nie ma, ma za to poczucie krzywdy: przecież ja tak kocham, a ten drań tego nie docenia!!!;)\nW wielu tekstach pani Tatiany „jama” się pojawia, polecam szczególnie „Grzeczność minusa”.\nKaro/lina, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nW komentarzach wspomniano kilka razy o usługach pomocy domowych. Nie jestem im przeciwna, są bardzo pomocne. Zwalniają jednak partnerów z codziennej troski o wspólną przestrzeń a co z tym idzie rozluźniają też więzy. Pewnie brzmi to konserwatywnie i dla niektórych może nie mieć związku z tematem. Moja logika podpowiada mi, że\nto jednak ma znaczenie.\nEla, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nPrzydało by się przypiąć okienko do komentowania do dołu ekranu, bo pojawiają mi się myśli na bieżąco w trakcie czytania i albo czekam na koniec artykułu i zapominam co chciałam napisać, albo przewijam góra-dół i gubię wątek.\nAle do sendna. Piszę to z perspektywy osoby, która nie znosi brać od innych rzeczy za darmo, nie odwdzięczając się czymś równej wartości oraz osoby całkiem nieźle zarabiającej, czyli tej, która raczej nie znajdzie się w pozycji osoby mniej zarabiającej. Nie zgdzam się z Panią w tym zakresie, że przy dysbalansie przychodów podstawą jest wkładać do wspólnego konta po równo (w sensie fiskalnym), a resztę każdy zachowuje dla siebie. To tworzy powiększający się dysbalans siły jednostki w związku! Oraz różnicę w poziomie życia - istny morderca związków. Jedna osoba jest w stanie zwiększyć swoje oszczędności do takiego stopnia, że za gotówkę kupi sobie mieszkanie, a druga tylko spodnie. W razie kryzysu związku, osoba z oszczędnościami na mieszkanie może się wyprowadzić i szantażować tą możliwością osobę ze spodniami do tego stopnia, że będzie się ona musiała godzić na rzeczy, na które ona by się normalnie nie zgodziła (z czego ona spłaci połowę wspólnego mieszkania)? Za duże pole do nadużyć ("Cześć, od dzisiaj mieszka z nami moja kochanka. A ty sprzątasz"). W takim przypadku można wybierać osoby tylko z własnego przydziału przychodów, co jest bzdurą, jeżeli na prawdę fajnie czujemy się w osobie o innym statusie materialnym (niekoniecznie trzeba brać tutaj ekstrema w stylu miliarder i sprzątacz, raczej programista i nauczyciel). Cytat: >>powinno być tak, że każdy z partnerów chętnie się dzieli tym, co ma, nie obawiając się „zainwestować” więcej.<< powinien być traktowany jak przykazanie miłości z dekalogu - poszczególne przykazania są tylko objaśnieniem przykazania głównego, tak samo jak wyodrębnione reguły inwestowania w związek. Uważam, że bardziej adekwatnym rozwiązaniem jest kopnąć w tyłek tego, który nie chce zainwestować w stronę słabszą odpowiednio dużo, aby zakopać różnice w przychodzie. Z pickuperem też można się świetnie czuć, ale to nie jest osoba, z którą warto być. To samo tyczy się skąpca - do odstrzału. W kwestii wspólnego budżetu należy liczyć nie przychód (100zł/h vs 50zł/h) tylko wysiłek włożony w zdobycie przychodów (każdy po 8h dziennie, to daje 150zł/h przychodu dla obojga). Pieniądze to weksel za energię i władzę/moc/siłę (z ang. power, mam problem ze znalezieniem polskiego odpowiednika). Enrgia poszła u obu osób taka sama (8h w ciągu dnia), a power wewnątrz związku musi być równy, nie wolno się godzić na nic innego. Rolą osoby z większym przychodem jest to wyrównać różnicę w powerze, a rolą osoby z niższym przychodem jest odejść, jeżeli ta z wyższym nie dąży do równości.\n"Uważam, że bardziej adekwatnym rozwiązaniem jest kopnąć w tyłek tego, który nie chce zainwestować w stronę słabszą odpowiednio dużo, aby zakopać różnice w przychodzie" - ale Pani jest urocza w swojej naiwności )) Myśli Pani, że to obowiązek strony silniejszej - inwestować w słabszą, by zmniejszyć "różnicę w przychodzie" ? )\nTo też jest urocze :) :\n" Z pickuperem też można się świetnie czuć, ale to nie jest osoba, z którą warto być - z pickuperem Pani bardzo chciała by być, gdyby on się Panią zainteresował. Nie wiem czy posiada Pani takie zasoby, by prawdziwy pickuper zawracał panią sobie głowę. Może tak, a może nie. Tak czy inaczej, to nie Pani by decydowała o odejściu od pickupera. Oczywiście, mam na myśli prawdziwych profesjonalistów, których znam. Nie zwykłych nieudaczników-manipulantów.\n"Rolą osoby z większym przychodem jest to wyrównać różnicę w powerze, a rolą osoby z niższym przychodem jest odejść, jeżeli ta z wyższym nie dąży do równości" - :))) A kto te role ustala? Pani? A świat jest czarno-biały? ))\nJa, jako osoba w pozycji słabszej, mam obowiązek obserwować czy osoba w pozycji silniejszej dąży do wyrównania sił w związku i czy chce do tego dążyć. Jeżeli nie robi tego, lub robi to pod wpływem wymiałczenia, to ja jako osoba słabsza mam obowiązek ten związek opuścić. Chyba, że chcę mieć kłopoty, to mogę sobie w tym związku zostać.\n"W razie kryzysu związku, osoba z oszczędnościami na mieszkanie może się wyprowadzić i szantażować tą możliwością osobę ze spodniami do tego stopnia, że będzie się ona musiała godzić na rzeczy, na które ona by się normalnie nie zgodziła"\n-Osoba ze spodniami może też dorosnąć i dokonywać dojrzałych wyborów, brać za siebie odpowiedzialność zamiast liczyć na sponsoring (takie tam dyrdymały)...\n"Rolą osoby z większym przychodem jest to wyrównać różnicę w powerze" - nooo too parę tricków i sobie może jakiś cwaniak poużywać, jeśli Pani rzeczywiście dobrze zarabia...\nSaule, 18 lipca 2020\tOdpowiedz\nEla, hahahahaha.... Ty naprawdę tak uważasz czy nas tylko tak podpuszczasz?\nmassaranduba, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\n"Uważam, że bardziej adekwatnym rozwiązaniem jest kopnąć w tyłek tego, który nie chce zainwestować w stronę słabszą odpowiednio dużo, aby zakopać różnice w przychodzie."\nWciąż jednak pozostaje pytanie-dlaczego osoba o niższych dochodach chciałaby żyć ponad stan? Nie umie/nie chce zadowolić się tym co sama zarobiła? Własne dochody, własne oszczędności jej nie wystarczą do życia ? Dlaczego ryzykuje korzystanie z dochodów drugiej osoby, skoro wiadomo że nikt nie daje niczego za darmo?\nKikkimora, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nDzięki za ten wpis, piękny, czytam wszystko z komentarzami włacznie!!! Uwielbiam Pani sformułowanie “taniec z bębenkami nad zdechłym koniem”!!!!!!!\nKatarzyna, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nWitam wszystkich czytających. Dziękuję Pani Tatiano za kolejny mądry wpis, z Pani bloga dowiedziałam się wiele cennych rzeczy dzięki, którym zmieniam swoje zachowanie w relacjach na lepsze. Czytając przy okazji podobne lektury natknęłam się na sformuowanie, że mężczyźni i kobiety dają sobie "punkty" za owe inwestycje w związku przy czym mężczyźni dają "punkty karne" i jest to źle. Czytając Pani bloga i oglądając filmiki uświadomiłam sobie, że przekraczałam mocno swoje granice poświęcania się przy jednoczesnej iluzji własnej ważności dla drugiej strony, "korona nauczycielki też poprawiona :) Myślę, że już od teraz będzie łatwiej i lżej.\nUważam, że jest Pani Aniołem :) pozdrawiam serdecznie\nXXYY, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nTo chyba jeden z cięższych tematów poruszanych na blogu. Z jednej strony w małżeństwie zarobki małżonków są wspólne, o ile panuje ustrój wspólności majątkowej, ale z drugiej strony nikt nie chce osoby, która tylko bierze, a nic nie dokłada do wspólnego stołu.\nTylko co właśnie z osobą, która jest w chorobie albo zajmuje się dzieckiem? Jeżeli dostaje zasiłek macierzyński to może partycypować w kosztach wspólnego życia, a jak nie? jak wtedy podwyższyć wartość subiektywna?\nBycie zależnym od kogokolwiek to najgorsze, co może być. Zwłaszcza finansowo. Jeżeli któraś z Was ma faceta, co nie pozwala Wam iść do pracy, błagam uciekajcie.\nFanka, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nPrzykre jest to,że mam kolegę ,który czasem spotyka się ze mną na kawę (koleżeńsko ,bo znamy się wyłącznie z pracy , on jest z związku i spotkamy się wymienić informacje raz na rok) ale on jest takim typowym przykładem skąpca. Ja rozumiem,że nie jestem jego dziewczyna ,ale on się przy rachunku wręcz rozlicza ze mną co do grosza. Ostatnio nawet pwoiedzial,zebym mu wcześniej zapłaciła zanim kelner przyjdzie. A innym razem (chyba jeszcze nie miał dziewczyny) powiedział ,że chciałby do mnie przyjść ,żebym ja coś ugotowała, jakiś obiad czy coś mu zrobila... Zaskoczył mnie totalnie. Uważam ,że to z oszczędności, bo dopiero studiował i nie chciał wydawać na lokale, ale jednak czemu ja mam to robić, produkty też trzeba kupić etc... On uważał,że ja wiecej zarabiam, więc to dla mnie nie problem.\nChce tylko powiedzieć,że tak jak Pani Tatiana mowi- strasznie słabo to wygląda ze strony faceta bycie takim skąpcem... Moja mama mi zawsze opowiada,że miała kolegę w klasie, który był jedynym facetem i był biedny, ale jak szedł np. z 6 dziewczynami na ciastko, to za każdą płacił chociazby miał nie mieć na jedzenie przez tydzień... Oczywiście żadna nie chciała ,ale liczył się gest i super został zapamiętany jako facet.\n., 20 lipca 2020\tOdpowiedz\nDokladnie. Takich chlopakow milo sie wspomina. To po prostu facet! Tez mialam takiego znajomego jak kolega opisany na poczatku postu. Nie widzielismy sie 10 lat, bylismy w miare regularnie w kontakcie tel/mail. Znajomy zamozny, bardzo dobrze platna praca, w wieku 35 lat wybudowal dom pod stolica. Wiec bedac przejazdem w jego miescie spotkalismy sie po tych 10 latach i po spotkaniu facet skrupulatnie dzielil rachunek. Zamurwalo mnie.\nAnastazja, 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nKochana Pani Tatiano - bardzo dziękuję za temat. Otwiera mi Pani ciągle oczy, Jestem po rozwodzie wiele lat. W moim małżeństwie był schemat: ja - dom, dzieci, praca zawodowa oraz mąż - praca, zainteresowania, coraz większe zarobki, coraz mniejszy szacunek, kobiety i oddalanie się od rodziny. Chciałam innego podziału, ale nic nie pomagało - ani groźbą, ani prośbą. Teraz wiem, że mężowi już nie zależało na mnie ani na małżeństwie. Nie trudno się domyślić, że stawałam się coraz większym minusem i w dodatku jeszcze neurotykiem. Wielu mechanizmów nie rozumiałam. Oceniałam męża, że cham i bezduszny. Teraz widzę jak musiał się biedak ze mną męczyć. Ta wiedza wcześniej była mało znana.\nJeszcze raz dziękuję, że Pani jest...\nEdyta M., 17 lipca 2020\tOdpowiedz\nKwestie finansowe, dbanie wspólnie o mieszkanie, gotowanie i zakupy - zgadzam się ze wszystkim. Tak być powinno.\nNatomiast potrzeby emocjonalne to inna sprawa. Przypomina mi się poradnik "5 języków miłości" gdzie jest napisane, że każdy człowiek ma inne potrzeby w związku i druga osoba powinna starać się je spełniać. Te potrzeby to: dotyk, drobne przysługi, wyrażenia afirmatywne, przyjmowanie podarunków, spędzanie ze sobą wspólnego czasu.\nJeśli dla mnie nie liczą się podarunki, a wolę wspólne spędzanie czasu to po co mi prezenty od partnera? Mężczyzna może obsypywać kobietę biżuterią, a ona chce po prostu raz w tygodniu spędzić z nim czas, tylko we dwoje, bez komórek, laptopów i innych ludzi.\nMoże dobrze byłoby komunikować partnerowi co jest mi najbardziej potrzebne, a nie ustawiać się w pozycjach plusa i minusa, bo może te "plusy" i "minusy" osobowości biorą się z niezaspokojonych potrzeb emocjonalnych.\nTak to rozumiem, być może błędnie...\nCzekacz na artykuly Pani Tatiany, 18 lipca 2020\tOdpowiedz\nDzieki Pani docenilam dosadne i bezkompromisowe opisy naszych zachowan w zwiazkach. Szczegolnie ujela mnie „spluczka klozetowa” i oblesnie czekajacy Zduhn. Dzis odkrylam u kogos innego na blogu „zrobil z mordy dupe” odnosnie nie spelnionych obietnic. Piekne!\nPani Tatiano, szkoda, ze wpisy pojawiaja sie tak rzadko. Moglabym Pania czytac i czytac - a tu bezwartosciowe tresci niektorych blogerow, Instagramerow, Youtuberow pojawiaja sie kilka razy w tygodniu albo nawet codziennie, natomiast u Pani - pustki. I tak czekam jak ten Zduhn. ;)\nZaluje, ze znam tak malo wartosciowych blogow. Kazdy Pani artykul jest tak pieknie wysmakowany, tak „swiezy”, kazdy film jest pelen niewymuszonego wdzieku i energii.\nNie przepadam za YouTube, wole czytac, niz sluchac - Pani kanal jest jedynym, ktory w tej chwili subskrybuje. Dziekuje Pani za wazne tresci, za obrazowy przekaz, za nowe i swieze spojrzenie - to nie jest „odgrzewany kotlet”! To nie zlepek tresci z wielu innych filmow i wystapien. To cos nowego i innego, w dodatku bez przydlugich wstepow, drazniacych reklam i namolnych prosb o subskrypcje. Widac, ze przekazuje nam Pani wiedze z pasja i zaangazowaniem, Jeszcze raz DZIEKUJE!!!\nBardzo dziękuję za tak ciepły komentarz, zrobiło mi się gorąco :) Za mało artykułów z braku czasu, ale postaram się to naprawić )\nMaja, 18 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, tak myślałam. Dodatkowo wspomniałam o młodocianych skąpcach. Co najlepsze, powiedział mi że on w małżeństwie może stawiać. Haha. A ja w kolejnym życiu haha. Co do małżeństwa to myślę, że ważne jest to by starać się zarabiać podobnie co partner albo wiecej, nie odstawać i nie czuć się gorzej. Poszerzać horyzonty i zmieniac nawet branże jak potrzeba. Teraz mamy inne czasy i warto mieć dobrą pozycję. A zresztą satysfakcja z własnego życia to ogromna moc :)\nTori, 18 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, bardzo dziękuję za kolejny mądry i dający do myślenia wpis.\nMyślę, że w związku trzeba dbać o zachowanie niezależności i nie ma znacznia kto zarabia więcej/mniej. Partner, ktòry zarabia więcej nigdy nie powinien być zbyt pewny drugiej strony, dlatego ta druga strona zawsze musi mieć własne zasoby i możliwości. Jeżeli na przykład nie stać mnie na mieszkanie, to muszę w inny sposòb rozwiać wątpliwości partnera, czy sobie bez niego poradzę. Nie wolno odpuścić, by partner miał nas w garści. Każda kobieta powinna zatroszczyć się o wykształcenie umożliwiające jej na każdym etapie swego życia się utrzymać, to postawa niezależności!\nPodział obowiązkòw też musi być ròwny, ale moim zdaniem partnerzy powinni się uzupełniać. Jeżeli mi lepiej wychodzi sprzątanie, a mojemu partnerowi gotowanie, to dawajmy sobie z radością i obficie to, co w nas najlepsze.\nW końcu, uważam, że miksowanie spraw materialnych z niematerialnymi to wielki błąd. Żadne pieniądze nie wyròwnają w tej kwestii deficytów w sposòb satysfakcjonujący obie strony.\nNiestety zauważyłam silną tendencję, że mężczyźni stają się coraz bardziej skąpi i to nie tylko materialnie, ale też w sferze emocjonalnej. Pani Tatiano, dziękuję za wytłumaczenie w jednym z komentarzy powyżej z czego to wynika. Oni są po prostu słabi i boją się stracić. Ta świadomość pomaga mi inaczej patrzeć na tych mężczyzn i nie odbierać tego osobiście.\nNależy wymagać tego, co można otrzymać, nie mniej, nie więcej i dawać tyle, ile ktoś jest w stanie oddać. Wszystko inne prowadzi do rozczarowań.\nSerdecznie i gorąco ...\nAnna, 18 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano świetny wpis i mnóstwo ciekawych porad, bardzo dziękuję :)\nI po cichu liczę na to że w końcu wskoczy jakiś nowy filmik na YouTube :)\nQueen, 18 lipca 2020\tOdpowiedz\nJeszcze jedna kwestia. Ze związku z manipulantem, psychopatą też rodzą się dzieci. Jak skrajny plus "inwestuje w dziecko" na oczach niedoinwestowanej żony - minusa?\nDaje dziecku swój czas, uwagę, pozwala na wszystko, kupuje, głośno zapewnia o miłości, wynosi pod niebiosa, miskę podstawia pod nos, zasuwa po nim krzesło, ... czyli daje dziecku to wszystko o czym żona - minus może tylko pomarzyć i jeszcze, jeszcze więcej, wręcz znacznie za dużo. Co wtedy z dzieckiem?, jak rozwija się w takiej atmosferze?, jak rokuje na przyszłe dorosłe życie?\nObserwując taki przypadek widzę zalęknioną nastolatkę, która ma ogromne problemy w relacjach. Może dlatego, że nikt nie dorównuje genialnemu tatusiowi ....\nAnna M, 19 lipca 2020\tOdpowiedz\nUwielbiam Pani wpisy i przekazywaną w nich mądrość...\nTo chyba pierwszy, z którym się nie zgadzam.\nUważam, że w związku kobiety i mężczyzny oraz w tym, co do niego wnoszą nie ma być równości tylko równowaga. Kobieta i mężczyzna są tak odmienni, że oczekiwanie, iż wniosą do związku tyle samo rzeczy materialnych jest nierealne, szczególnie na etapie budowania rodziny, przyjścia na świat dzieci.\nA co w związku z tym ze w relacji będąc minusem kiedy widziałam że plusowi nie zależy wycofywałam się . nie pisałam nie dzwoniłam. Plus sam odzywa się mniej co dwa tygodnie w mogę mniej więcej z zegarkiem w ręku określić kiedy napisze takie wewnętrzne uczucie że to zaraz nastąpi zazwyczaj się sprawdza. Ostatnio mi oznajmił że wraca do polski studiować do tego samego miasta w którym mieszkam. Po co on to robi ? Kiedy poświecę mu trochę uwagi znowu znika na te dwa tygodnie . im bardziej go ignoruje tym więcej wykazuje sam incjatywy. Czy jeśli zagadam go pierwsza sama po tym jak on się odezwie to też inwestycja ? Narzucanie się? Kiedy czuję że nie chce rozmawiać znowu znikam ,okropne uczucie kiedy uświadamiam sobie że ktoś ma mnie w srace a ja próbowałam mu nadskakiwać w przeszłości.\nEnnis, 20 lipca 2020\tOdpowiedz\nOn ma Panią nadal "w srace", chce jedynie żeby Pani o nim myślała, bo jest narcystyczny i potrzebuje uwagi.\nLidia, 19 lipca 2020\tOdpowiedz\nPani Elu znane mi są przypadki gdzie kobiety nigdy nie pracowały zawodowo, bo nie chciały. Nawet jak dzieci już odchowane. Uważam, że mąż nie ma obowiązku tyrać i dzielić się majątkiem. Jak chce, to inna sprawa. Ja natomiast nigdy nie chciałabym być w takiej sytuacji. Artykuł jest o tym, żeby nie dopuszczać do takich rzeczy. Obiektywnie oceniać własne inwestycje w związek czy znajomość Nie dopuszczać do dysbalansu i potem nie płakać.\nPodpis, 19 lipca 2020\tOdpowiedz\nJeśli mogę zostawić swoje skromne zdanie: uważam, że byłoby idealnie, gdyby mężczyzna tak kochał swoją żonę, ze z wielka chęcią inwestowałby w ich związek odrobinę więcej niż ona emocji oraz sporo więcej pieniędzy. Tak po prostu. Nie będę mówić za wszystkie - ale to miłe, kiedy ktoś kogo mu również kochamy daje z siebie emocje oraz jako głowa rodziny stanowi solidny fundament finansowy. I nie chodzi o to by żona była biedna i nie zarabiała. Przeciwnie. Jednak jeśli ma być po równo, to niechaj mężczyźni po równo piorą, sprzątają, gotują, robią zakupy, organizują czas dzieciakom, chodzą z nimi po lekarzach, biorą zwolnienia itp. :) Moim zdaniem finansowo jednak facet musi więcej inwestować. Dla przykładu kobieta zarabia 4000 zł jej mąż 8000 zł. Nie wyobrażam sobie aby wkładali po równo. Żonie bardzo szybko skończą się pieniądze na wkład. A przy tym męża stać jeszcze na kochankę :)\nKaro, 19 lipca 2020\tOdpowiedz\nSłyszałam, że będzie Pani nagrywała film. Może pytanie bo temat do mnie wraca. Niestety. Jak przestać być konfliktowym? Może coś o HCP? Jak trzymać emocje na wodzy?\nKaro/lina, 20 lipca 2020\tOdpowiedz\nFaceci wysokiego kalibru nie robią problemów w kwestiach pieniędzy. Lubią wydawać na kobietę, dzieci. Sami myślą gdzie zabrać bliskich na wakacje lub do jakiego klubu sportowego zapisać dziecko. Temat pieniędzy nie istnieje. Gorzej gdy kobieta zarabia więcej, na przykład 3 krotność zarobków mężczyzny...\nFanka, 20 lipca 2020\tOdpowiedz\nJa też chciałam bardzo serdecznie podziękować za ten blog. Gdyby nie ten blog, to nie mialabym pojęcia co robiłam źle, jak bardzo plus się ze mną męczył. Dziekuję za otwarcie oczu. Blog jest całkowicie niekonwencjonalny. Nieraz bezpośrednio po rozstaniu, aż bałam się przyczytac niektore artykuły, tak bardzo były "prorocze". Dziekuję.\nZabka, 22 lipca 2020\tOdpowiedz\nMartyna, 6 sierpnia 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, z niecierpliwością wyczekuję Pani kolejnych wpisów o równowadze znaczenia. Jestem w związku minusem, a właściwie byłam bo z dnia na dzień dotarło do mnie ile daję z siebie a nic, absolutnie nic nie dostaję w zamian, jakbym była z drewnem a nie z człowiekiem. Jakże mi się oczy otworzyły! Teraz widzę że partner mnie po prostu drażni i nie mam ochoty przebywać w jego towarzystwie. Niemniej zależy mi na związku i na nim, ale mam dość bycia na samym końcu jego potrzeb. Pora na mnie i moje potrzeby\nPisze Pani : "Teraz widzę że partner mnie po prostu drażni i nie mam ochoty przebywać w jego towarzystwie" i dalej : "Niemniej zależy mi na związku i na nim" - jak to mam rozumieć? Jeśli drażni, to znaczy, że jest Pani plusem. Jeśli Pani też go drażni, to znaczy, że macie "upadłość" jak ja to nazywam. Dwa plusy. Tak często bywa w wieloletnich małżeństwach. A co Pani rozumie pod słowem" zależy mi na nim i na związku"? Czy to oznacza, że macie Państwo kredyt hipoteczny? :))\nWłaściwie teraz to mi nie zależy :) Ja się zajmę sobą i absolutnie nie będę tym minusem którym byłam. Co ma wisieć - nie utonie, a jeżeli ma upaść to upadnie. Jeżeli będzie mnie drażnił na tyle że nie będę w stanie go znieść to odejdę i nie będę się dwa razy zastanawiać. Faktem jest że raz się rozstaliśmy i gdy mu powiedziałam że nie chcę go widzieć i zerwałam kontakt to wrócił. Teraz tak myślę że to trochę z jego strony może podchodzić pod manipulację\nMati, 21 sierpnia 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, jak zawsze bardzo gorący temat.\nDziękuję za tak obszerne omówienie.\nZwłaszcza, że dotyczy też wieloletnich związków.\nOdbiegając od tematu inwestycji.\nCzęsto wieloletnie związki są w upadłości.\nKażda ze stron dała wiele od siebie (materialnie i emocjonalnie). Związki nasycają się a potem wypalają. Przychodzi czas gdy każdy żyje swoim życiem, bez emocji.\nGodząc się na rutynę i pustkę a życie przestaje cieszyć. Mimo przyjaźni, pasji i zasobów- czegoś brakuje.\nCzy jest sposób na ożywienie takiego związku? Czy też jest to już tylko równia pochyła?\nAnna, 4 września 2020\tOdpowiedz\nPani Tatiano, od jakiego czasu czytam pani bloga i oglądam filmiki. Jestem pod bardzo pozytywnym wrażeniem, również za polot językowy. Dlatego zdziwiłam się, ze po raz pierwszy przeczytałam tu coś co wywołało u mnie wewnętrzny sprzeciw : ‘Niektóre kobiety liczą , że ich inwestycja w związek, to wysoka pensja, którą mogły by mieć, gdyby nie siedzieli ciągle na urlopie macierzyńskim. Tak liczyć nie wolno.‘\nNie zgadzam się z tym zupełnie. Mam trójkę dzieci, poświęciłam im 13 lat, w ciągu których spokojnie mogłabym rozwinąć swoją karierę, bo mam dyplomy i wykształcenie w kilku kierunkach, ale potraktowałam wychowanie dzieci jako inwestycje w rodzine. Są to dzieci mojego męża, czyli nasze wspólne. Mąż świetnie zarabia i ciagle powtarza, ze to jego pieniądze. Ode mnie oczekuje żebym była mu za wszystko wdzięczna (nawet za to, ze moge sie w domu napić kawy, bo on płaci rachunki za wodę). Po różnych przejściach w małżeństwie, które już tylko jest formalnością, mąż twierdzi, ze nie zasługuje na jego pieniądze. Robi mnie i dzieciom łaskę, ze płaci rachunki. Nie żałuję czasu jaki poświęciłam dzieciom, ale gdybym postawiła od początku na zarabianie pieniędzy mogłabym teraz być zupełnie niezależna kobieta, a nie traktowana jak utrzymanka, która musi zasłużyć.\nTatiana, 5 września 2020\tOdpowiedz\nNo i jaki z tego wniosek? Za chwilę dzieci podrosną i będą traktować Panią tak, jak ich ojciec. Może im Pani tłumaczyć, że Pani się poświęciła...\nAnna, 5 września 2020\tOdpowiedz\nTak, to prawda, ale jest poczucie zawodu na osobie, która się kocha/kochało - ze nie umie docenić. Na szczęście kilka lat temu udało mi się założyć firmę i powoli, powoli zaczynam mieć jakaś niezależność.\nBas, 26 września 2020\tOdpowiedz\nTen wpis jest trochę jak zasady komunizmu kiedy natura człowieka jest bliżej kapitalizmu :) Nie zgodzę się, że wymiana może zachodzić tylko na poziomie emocje - emocje i rzeczy materialne - rzeczy materialne dlatego, że ludzie dobieraja sie w równie dobre zwiazki by dopełnić swoich potrzeb. Ktoś daje więcej uwagi, pozytywnych emocji, czasu a ktoś inny np więcej pieniędzy. Problem jest wtedy kiedy ktoś czuje, że nie dostaje tego czego potrzebuje. Relacje międzyludzkie i nawet biznesowe opieraja się o wymianę różnych wartości. Ludzie potrzebuja innych właśnie po to by spełnili ich potrzeby i aby to działało musza też dać jakaś wartość. Warto patrzeć szerzej.\nmagic, 17 lutego 2021\tOdpowiedz\nczy podpisywanie intercyzy przed slubem jest dobrym pomyslem?\nczy to znaczy ze partner nie chce inwestowac w zwiazek a moze mysli o ewentualnym rozwodzie?\nMyślę, że podpisywanie czegokolwiek ma niewiele wspólnego z miłością. Zresztą, małżeństwo też ma niewiele wspólnego z miłością. Dlatego "podpisywanie intercyzy przed slubem" może być "dobrym pomyslem".\nMalami, 15 marca 2021\tOdpowiedz\nMagic chyba mamy ten sam problem.. Moj narzeczony zarzadal ode mnie pidpusania intercyzy. Zle sie z tym czuje. Powiedzial ze jak nie podpisze to slubu nie bedzie. Wydaje mi sie ze on mnie po prostu nie kocha\nEdzia, 16 marca 2021\tOdpowiedz\nSuper ciekawy temat ale jak to przelozyc na zycie. Czy mezczyzna powinien inwestowac w kobiete czy nie? Powinien dawac prezenty?\nCo jesli jest dysproporcia on ma pieniadze à ja tylko troche..\nOn ma wygodne zycie a ja nie...\nW dodatku zaproponowal malzenstwo ale wylacznie z intercyza..\nZ tego Co czytam wynika ze dzisiejsze zwiazku sa oparte na egoizmie i indywidualzmie co dla mnie jest zaprzeczeniem zwiazku. Kazdy mysli o sobie, nie chce sie dzielic swoimi zasobami a przeciez jak sie kocha to powinno sie troszczyc o te druga osobe. Kobieta musi uslugowac mezowi bo sa takie oczekiwania spoleczne à facet nie musi sie dzielic swoim zasobami, Nie musi byc szarmancki bo to nie w modzie, pomagac finansowo kobiecie (bo niby z jakiej paki) On moze jezdzic mercedesem à ona autobusem bo nie ma swoich zasobow. Przepraszam ale gdzie tu jest sens à przede wszystkim gdzie tu jest milosc...?\nPani Tatiano, dziękuje za Pani artykuły. Są naprawdę przydatne.\nBB, 31 lipca 2021\tOdpowiedz\nPani Tatiano, jak w kontekście balansu wytłumaczyć to, że związki, w których mężczyzna zarabia lepiej od kobiet, są bardziej udane i nastręczają mniej problemów, niż te, w których kobieta zarabia więcej od mężczyzny? Przecież tu też zachodzi dysbalans, a jednak jak świat światem, mężczyźni z ustabilizowaną pozycją społeczną i finansową lubią młodsze, mniej doświadczone i oczywiście gorzej zarabiające od nich kobiety. Napisała Pani, że nie można zestawiać inwestowanych wartości materialnych z niematerialnymi. Ale według teorii ewolucji wartość mężczyzny wzrasta z wiekiem, pozycją społeczną i finansową, a kobiety z młodym wiekiem, urodą i zdrowiem.\nJot, 3 sierpnia 2021\tOdpowiedz\nA kto tak twierdzi, że mężczyźni zarabiający lepiej mają mniej problemów w związkach? Doświadczenie życiowe podpowiada mi coś zupełnie innego - im pensje bardziej podobne, tym lepiej dla obu stron. Im bardziej któraś ze stron zależna finansowo, tym gorzej dla niej i dla związku.\nAK, 12 stycznia 2022\tOdpowiedz\nnie zgodzę się, przez wieki mężczyźni utrzymywali całe rodziny i dobrze to funkcjonowało. małżeństwo było tak jak dziś - czasem z miłości, czasem bez miłości.\nale urodzenie dziecka to wielka wartość i nikt mi nie będzie wmawiał, że kobieta która rodzi dzieci ma płacić 50/50, bo w praktyce wychodzi z tego 10/90 (on/ona).\nkobieta od lat była na utrzymaniu faceta i mężczyźni doceniali kobiety dużo bardziej, niż teraz, bo jak się za coś płaci, to się to docenia.


Kalisz: Policjanci CBŚP zlikwidowali kanał przerzutowy narkotyków… - Nasz Rynek\nKalisz: Policjanci CBŚP zlikwidowali kanał przerzutowy…\nPolicjanci kaliskiego CBŚP zatrzymali 5 członków grupy przestępczej trudniącej się przemytem i handlem narkotykami. Gangsterzy zorganizowali kanał przerzutowy narkotyków z Holandii do Polski. Przemycony "towar" był następnie rozprowadzany w Kole i powiecie kolskim. Funkcjonariusze CBŚP ustalili, że grupa mogła wprowadzić na rynek narkotyki o wartości 1,5 mln złotych.\nPolicjanci kaliskiego CBŚP zatrzymali w Kole czterech członków zorganizowanej grupy przestępczej trudniącej się przemytem i handlem narkotykami. Wśród przestępców znajduje się lider grupy. Gangsterzy przemycali marihuanę i amfetaminę z Holandii do Polski, a następnie rozprowadzali w powiecie kolskim. Według ustaleń funkcjonariuszy CBŚP grupa mogła działać od 2012 roku i wprowadziła na rynek co najmniej 46 kilogramów marihuany i przynajmniej 9 kilogramów amfetaminy. Czarnorynkowa wartość tych środków to ponad 1,5 mln złotych. Funkcjonariusze CBŚP przeszukali lokale należące do przestępców. Zabezpieczyli znaczne ilości marihuany o wartości ponad 10 tys. złotych. Narkotyki były już poporcjowane i przygotowane do sprzedaży. Policjanci zabezpieczyli również samochody dilerów. Zatrzymania miały dynamiczny charakter i odbywały się jednocześnie w kilku miejscach powiatu kolskiego. Do udziału w akcji wykorzystano policyjnych antyterrorystów. Prokurator Okręgowy w Koninie przedstawił mężczyznom zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, przemyt i handel narkotykami. Wszyscy gangsterzy zostali tymczasowo aresztowani. Jest to kontynuacja sprawy, w której do pierwszego zatrzymania doszło pod koniec ubiegłego roku. Wówczas w ręce policjantów CBŚP wpadł kurier przemycający narkotyki. Zabezpieczono wtedy ponad 2,5 kg środków odurzających. Przemytnik został aresztowany przez sąd. cbsp.policja.pl


Ania In Progress: JAK ZORGANIZOWAĆ WYJAZD DO TAJLANDII?\nZ pewnością nie jesteśmy jakimiś wielkimi podróżnikami, a tym bardziej ekspertami, aby wymądrzać się jak to najlepiej zrobić, ale nie zmienia to faktu iż w tym roku odbyliśmy dość daleka i egzotyczna podróż a oto jak to było.\nJa jako osoba wiecznej panikary, żyjącą według zasady przezorny zawsze ubezpieczony, chciałam mieć detale całej podróży zapięte na ostatni guzik. Jak też niezmiernie wkurzał mnie mój chłopak, dla którego nie trzeba było nic planować do dnia ostatniego... Jedyne chyba co zaplanowaliśmy to to, że nie zostaniemy cały wypoczynek w jednym miejscu.\nJak dla mnie to trochę mało...\nFakt on już miał okazję być w Tajlandii kilka lat temu i wiedział dobrze jak i z czym to się je... dla mnie jednak nie zaplanowana tak daleka podróż to strach...\nTak dokładnie nie zaplanowaliśmy tych wakacji wcale!\nPojechaliśmy na totalna wydrę! heh serio! mieliśmy tylko bilety lotnicze. Wyszukane za pomocą strony flight skaner, aby mieć pewność ze oferta będzie najlepsza, ale zakupione już bezpośrednio na stronie przewoźnika, a więc lecieliśmy liniami Emirates- całkiem przyjemne :)\nA wiec, po około 2 dniach podróży wylądowaliśmy w centrum Bangkoku, postanowiliśmy spędzić tam tylko jeden dzień. Już następnego dnia rano mieliśmy kolejny lot do Phuket i z stamtąd do innych miejsc, ale to temat na inny wpis.\nChciałam po prostu potwierdzić iż nie zaplanowane podróże są chyba najlepsze, na własną rękę i bez ograniczających nas terminów. W każdym miejscu zostawaliśmy tyle ile chcieliśmy, a czasami za noclegi płaciliśmy z dnia na dzień, bo nie byliśmy pewni czy zostaniemy dłużej niż 2 dni.\nInternet- nowy, najlepszy przyjaciel człowieka, ułatwił wszystko. Praktycznie w każdym hotelu jest wi-fi, wiec spokojnie w każdej chwili można sobie kupić bilet lotniczy nawet na następny dzień. Sprawdzaliśmy je kilka razy i zawsze były dostępne loty, a ceny się praktycznie nie zmieniały, czy było to na kilka tyg przed wyjazdem, czy też na następny dzień.\nJeśli płynęliśmy statkiem to bilety kupowaliśmy albo bezpośrednio w porcie, albo na straganach na mieście, gdzie cały dzień są one dostępne. Z takich straganów kupowaliśmy też wycieczki do okoła miejsc w jakich się aktualne znajdowaliśmy.\nPo prostu nie ma się czego bać! a wolność wyboru i fakt, ze nic kompletnie nie musicie jest po prostu bezcenny! ja chyba na początku miałam jeszcze trochę stres, ale moja następną podróż już na pewno będzie na totalnym luzie i zdecydowanie postąpimy dokładnie tak samo :) myślę, ze sposób w jaki spędziliśmy te 17 dni pozwolił nam się poczuć wolnymi ludźmi, jakkolwiek głupio to nie zabrzmi... ale naprawdę tak jest.\nTen kraj ma niesamowity klimat, totalne luźne podejście do życia, a uśmiech na twarzach ludzi nie znika. Nikt się nie patrzy na nikogo jak na obcego, a przecież pełno tam turystów! i można się tam czuć naprawdę bezpiecznie - tzn oczywiście na pewno tak do końca nie jest, ale przyjazność ludzi sprawia, ze stres związany z egzotycznym krajem znika.\nJeśli komuś ma się coś stać, to własnie mi, dlatego dla profilaktyki zaszczepiłam się na choroby najbardziej zagrażające zdrowiu w tym rejonie czyli dur brzuszny, żółtaczka typu A i tężec. Niestety koszt takiej przyjemności dość spory bo średnio trzeba zapłacić 150 euro wzwyż, pewnie zależy też od lekarza, a samo szczepienie należy wykonać około 4-5 tyg przed planowanym wyjazdem, inaczej nie będzie ono jeszcze działać. Mój facet oczywiście nie potrzebował się zabezpieczać i w sumie to oboje nas dopadło ostre zatrucie, mnie nawet gorsze... wiec nie wiem czy rzeczywiście warto. W internecie znalazłam informacje, ze faktycznie nie daje to 100 % pewności, niestety... Wodę piliśmy tylko mineralna, zęby też były tylko nią myte, jedzenie raczej w przystępnych lokalach/bazarach, a jednak nas dopadło. No cóż... dwa dni z podróży zniosłam bardzo ciężko...\nAle! nie o tym mowa, przecież było super! i chcemy tam koniecznie wrócić jeszcze nie raz, a może nawet zamieszkać?\nAutor: Ania In Progress o 5/24/2016 07:24:00 AM\nMartella 25 maja 2016 17:43\nŚwietne zdjęcia - od razu widać, że rewelacyjnie się bawiliście. Przyroda zapiera dech w piersiach. Czekam na artykuł o centrum Bangkoku i reszcie odwiedzonych miejsc. Ciepłe pozdrowienia, Martella.\nAnia in Progress 25 maja 2016 18:22\nsuper, że się podoba i oczywiście zapraszam ponownie! na pewno pojawi się więcej wpisów :)\nMarysia 16 czerwca 2016 16:22\nŚwietny wpis - ciekawie napisane - zdjęcia bardzo pozytywne :)\nAnia in Progress 16 czerwca 2016 23:55\nMy Home Rules 16 czerwca 2016 16:39\nTakie podróże są najlepsze, to test dla samego siebie, czy mi się uda, czy sobie poradzę. Jak widać, dla chcącego nic trudnego. Na pewno takie wakacje są ciekawsze i pełne przygód. Poczekam, aż moja córka podrośnie i też całą rodzinką wybierzemy się gdzieś "na własną rękę". Super! Pozdrawiam!\nAnia in Progress 16 czerwca 2016 23:47\nbardzo miło mi to słyszeć :) naprawdę nie ma się czego obawiać\nMy Home Rules 27 czerwca 2016 07:30\nJasne, człowiek jak musi, to wszędzie sobie poradzi!\nPamar Travel 16 czerwca 2016 16:53\nMy również kilka miesięcy temu wróciliśmy z wakacji w Tajlandii, dla nas to była pierwsza egzotyczna, samodzielna podróż i wszystko mieliśmy dopięte na ostatni guzik, z wielką starannością zaplanowaliśmy każdy dzień. Czyli zupełnie na odwrót niż Wy :) Ale również mamy fantastyczne wspomnienia, spędziliśmy w Tajlandii wspaniałe chwile i również się zatruliśmy... ale środkiem na komary... Ciekawe czy kiedyś spróbujemy takiego spontanicznego wyjazdu jak Wy... Ostatni zdjęcie - super!\nAnia in Progress 16 czerwca 2016 23:51\no tego typu zatruciu jeszcze nie słyszałam! punkt za oryginalność :P zachęcam do poczucia tej wolności zwłaszcza w takim kraj jak Tajlandia, dawno nie czułam się tak beztrosko :)\nJusiaczki On Tour 16 czerwca 2016 19:07\nPlanuję wyjazd do Tajlandii, a Wy zachęciliście mnie jeszcze bardziej ! :)\nAnia in Progress 16 czerwca 2016 23:52\nzdecydowanie chcę tam wrócić, naprawdę warto :)\nOla 10 lipca 2016 22:29\nŚwietny przewodnik! Przymierzam się do pierwszej w życiu podróży do Azji - chyba będzie to właśnie Tajlandia. Bezcenne porady! :) Dzięki!\nAnia in Progress 10 lipca 2016 23:25


Piłka nożna. Dantejskie sceny po spadku AS Saint-Étienne - PoBandzie - Portal Sportowy\nPrevPoprzedniŻużel. Działacz PSŻ-u: „Chciano mi zabijać rodzinę. Nie doprowadźmy do kolejnej tragedii” (WYWIAD)\nNastępnyŻużel. Trzech nowych zawodników w WTS Sparcie. Wśród nich perełka z LesznaNext\nPiłka nożna. Dantejskie sceny po spadku AS Saint-Étienne\nCzasem nawet najbardziej utytułowanym klubom może przytrafić się spadek do niższej ligi. Taki właśnie los spotkał w trakcie minionego weekendu dziesięciokrotnego mistrza Francji, AS Saint-Étienne. Niestety, wspomnianej degradacji towarzyszyły iście dantejskie sceny za sprawą rozżalonych kibiców.\nW dwumeczu barażowym, którego stawką było prawo startu w kolejnej edycji francuskiej Ligue 1, piłkarze AS Saint-Étienne przegrali po serii rzutów karnych AJ Auxerre (1:1 na wyjeździe, 1:1 u siebie 4:5 w karnych). Tym samym, zespół „Les Verts” pożegnał się z najwyższą klasą rozgrywkową po osiemnastu latach w niej spędzonych.\nKiedy tylko losy rywalizacji zostały przesądzone, rozżaleni kibice Saint-Étienne wdarli się na murawę Stade Geoffroy-Guichard, aby wszcząć regularne burdy. Posypały się race w kierunku trybuny głównej oraz tunelu prowadzącego do szatni. Policjanci uzbrojeni w tarcze oraz pałki musieli użyć gazu łzawiącego, aby zapanować nad tłumem.\nKlub z Saint-Étienne był w minionym sezonie wielokrotnie karany za nieodpowiednie zachowanie swoich kibiców. To, co jednak wydarzyło się rewanżowym meczu barażowym stanowi przekroczenie wszelkich możliwych granic.\nAS Saint-Étienne, Auxerre, awantura kibice, burdy, google news, ligue 1, spadek, upday\nBrak komentarzy dla: on Piłka nożna. Dantejskie sceny po spadku AS Saint-Étienne


Strona główna /\tCzytelnia /\t"Zielone Brygady. Pismo Ekologów" /\tnr 6 (151), 16-31 marzec 2000 /\tWPROWADZENIE\nZbiór artykułów Marka Węgierskiego Tradycyjne korzenie a pop-kultura północno-amerykańska, który wraz z niniejszym numerem ZB trafia do rąk Czytelnika nieco odbiega od wąsko pojętej tematyki pisma, czyli ekologii. Niewiele jest w nim wzmianek odnoszących się bezpośrednio do ochrony przyrody i środowiska, stąd i zamieszczenie ich na łamach pisma z zasady podejmującego właśnie taką tematykę może budzić pewne zdumienie. Można oczywiście odeprzeć takie zarzuty w najprostszy sposób, wskazując, że ZB nigdy nie były pismem ograniczającym się do standardowo rozumianej ekologii i od początku swego istnienia zamieszczały teksty wykraczające poza tematykę środowiskową w wąskim jej zakresie.\nNie o to wszak idzie. Teksty Węgierskiego są jak najbardziej poświęcone tematyce ekologicznej, choć może nie jest to widoczne na pierwszy rzut oka. Są takimi, gdyż w mniejszym lub większym stopniu, bardziej lub mniej bezpośrednio, odwołują się do problemu szeroko pojętego kryzysu cywilizacyjnego. A kryzys ekologiczny i jego następstwa omawiane na łamach pism stricte ekologicznych wydają się być niczym innym jak pochodną tego właśnie kryzysu. Przyczynami degradacji środowiska na zatrważającą skalę nie są ani destruktywne technologie, ani współczesne nawyki konsumpcyjne (że o prostackich tezach o przeludnieniu nie wspomnę). Te zjawiska, w swych różnych konfiguracjach spędzające ekologom sen z powiek, są bowiem jedynie pochodną wcześniejszych i głębszych zaburzeń w kulturze współczesnej, a co za tym idzie – w świadomości jednostkowej, w człowieczych postawach względem świata przyrody.\nJakie są zatem przyczyny tego kryzysu cywilizacyjnego? Pytanie nie jest łatwe i osobiście nie potrafię i nie chcę udzielać na nie wyczerpującej odpowiedzi. Co więcej, przestrzegałbym innych przed zbyt pochopnym czynieniem tego. Nie oznacza to, że powinniśmy zaprzestać dyskusji, a wręcz przeciwnie, gdyż to ona właśnie daje nam szansę na dotarcie do poprawnej odpowiedzi na wskazane wyżej pytanie. Dlatego, choć trudno mi się zgodzić z wieloma wnioskami i tezami, jakie prezentuje w swych rozważaniach Marek Węgierski, uważam jego teksty za godną uwagi i refleksji próbę udzielenia tej odpowiedzi. Rzecz nie w tym czy Węgierski ma rację czy nie, lecz w samej jego postawie zasadzającej się na próbach dotarcia do sedna zagadnienia. Raczej pewne wydaje się, że żadna osoba w pojedynkę nie będzie zdolna do wskazania na rzeczywiste przyczyny kryzysu cywilizacyjnego, jednocześnie zaś prawdopodobne wydaje się, iż taka odpowiedź może powstać w wyniku zsumowania dokonań różnych autorów – i w takim kontekście wysiłki pisarskie Węgierskiego i edytorskie redaktorów i współpracowników ZB jawią się jako i sensowne, usprawiedliwione i potrzebne.\nAutor zamieszczonych tu tekstów porusza się po wielu płaszczyznach tematycznych: od doraźnej polityki po najnowsze trendy w sztuce i rozrywce. Nicią łączącą te rozważania są właśnie próby ogarnięcia ich w kontekście kryzysu cywilizacyjnego oraz – co szczególnie istotne – zaradzenia jemu czy też implikowanym przezeń skutkom. Z jednej strony przeszkodą w ich recepcji może być pewna odmienność realiów kulturowych, w których powstały i do których się – co zrozumiałe – odwołują. Węgierski jako mieszkaniec Kanady pisze często o zjawiskach nam, Polakom, nieznanych. Z drugiej wszak strony coraz szybsza globalizacja kulturowa i związane z nią błyskawiczne przenikanie wzorców, postaw i trendów sprawia, że realia te nie są aż tak bardzo odległe, a przedstawiane zjawiska albo mają swoje rodzime odpowiedniki, albo w takiej czy innej formie wkrótce staną się zapewne i naszym – choćby mimowolnym – udziałem. Ten fakt uczestnictwa Węgierskiego w innej rzeczywistości kulturowej ma też swoje zalety, z których najważniejszą jest to, że pisze on o takich zjawiskach i w taki sposób, jaki wśród rodzimych autorów jest rzadko spotykany. Po pierwsze, żyjąc w realiach, które naszym udziałem dopiero stają się powoli, bez trudu dostrzega zjawiska, których my w ich zalążkowej formie albo nie widzimy w ogóle, albo nie jesteśmy w stanie przewidzieć jak będzie wyglądała ich rozwinięta postać. Po drugie, mając już za sobą dominację pewnych postaw i ich paraliżujący wpływ na intelektualny wysiłek, może pisać w taki sposób, jakiego wielu naszych autorów po prostu sobie nie wyobraża w swej ostrożności wobec tematów uznanych za tabu. Powtarzam: nie chodzi o to, że Węgierski zawsze ma rację a wszystkie jego wnioski są uprawnione i trafne, zaś proponowane rozwiązania – sensowne, lecz o fakt, iż w ogóle poddaje pod dyskusję pewne wątki i stanowiska skrywane w Polsce za płachtami „Gazety Wyborczej”, „Wprost” czy „Polityki” oraz większości wydawnictw z kręgu alternatywnego, które zajmują się naśladowaniem owych tuzów, bez mrugnięcia okiem chwaląc i krytykując to co chwalić i krytykować obecnie wypada.\nNa uwagę zasługuje także stanowisko ideowe Węgierskiego, które również sytuuje się poza znanymi i akceptowanymi u nas postawami. Na pierwszy rzut oka możemy określić jego poglądy jako prawicowe. Rzecz jednak w tym, że po dokładniejszym przyjrzeniu się im okazuje się, iż nie mają wiele wspólnego z prawicową ortodoksją wg polskich standardów. Są raczej wypadkową kilku dominujących w epoce nowożytnej tendencji – możemy tu bez trudu znaleźć wpływy i konserwatyzmu i liberalizmu i myśli lewicowej. Oczywiście dla niektórych takie wykraczanie poza schematy może być denerwujące czy nawet odstręczające, wydaje się jednak, że osoby takowe nie są w ogóle godne uwagi w świetle wskazanej uprzednio konieczności dotarcia do przyczyn kryzysu cywilizacyjnego i ekologicznego, których rozpoznania nie umożliwiają dawne, tradycyjne i konwencjonalne stanowiska ideowe i takież wysiłki umysłowe. Natomiast tych wszystkich, którzy zamiast oklepanych i jałowych formułek wypowiadanych niczym zaklęcia, są w stanie zapoznać się z odmiennymi poglądami i przemyśleć je bez manifestowania swych fobii i uprzedzeń, pozostaje mi tylko zaprosić do lektury tekstów Marka Węgierskiego – co niniejszym czynię.


Nasadka na penisa z pierścieniem na jądra wypustki - abcerotyki.com.pl\nFunkcje: bardzo rozciągliwy przedłuża o 2,5 cm\nNasadka na penisa Samurai to produkt wykonany z najwyższej jakości żelu. Jej elastyczność pozwala dopasować się do każdej średnicy członka. Dzięki czemu jest bardzo komfortowa podczas penetracji. Dodatkowym atutem nasadki jest pierścień na jądra, który utrzymuje nasadkę w tej samej pozycji a jednocześnie poprzez ucisk powoduje, że penis jest twardszy, sztywniejszy i większy. Doskonale zwiększa erekcję. Na całej długości nasadki są liczne wypustki ułożone regularnie, które podczas penetracji dodatkowo stymulują ścianki pochwy doprowadzając kobietę do szaleństwa. Końcówka nasadki jest pełna dzięki czemu przedłuża penisa o 2,5cm. Ten niewielki gadżet potrafi dać dużo radości z jego użytkowania.


Priorytetowy selektor urządzeń telefonicznych MESSAGE TERMINATOR\nnr katalogowy: 49060\nOferowane urządzenie umożliwia podłączenie dwóch aparatów telefonicznych do jednej linii, które od tego momentu są od siebie odseparowane z priorytetem jednego z urządzeń. Oznacza to że uaktywnienie pierwszego (podłączonego do wyjścia priorytetowego 'TEL') urządzenia (np. przez podniesienie słuchawki telefonu, włączenie modemu, faxu itp.) powoduje całkowite odcięcie od linii urządzenia drugiego (podłączonego do wyjścia podporządkowanego 'ANS') . Dzięki temu możemy zabezpieczyć się przed możliwością podsłuchu z innego aparatu, przerwaniem transmisji faxowej lub modemowej (gdy jednocześnie pracują na jednej linii fax i modem może to powodować błędy lub przerwania transmisji danych). Urządzenie podporządkowane może być aktywowane (odebranie rozmowy, włączenie faxu itp), tylko wówczas, gdy nie jest aktywne urządzenie priorytetowe. Z urządzenia podporządkowanego możemy korzystać tylko do czasu aż ktoś nie uaktywni urządzenia priorytetowego - wówczas praca urządzenia podporządkowanego zostaje natychmiast przerwana.\nTypowym zastosowaniem urządzenia jest wykorzystanie go w sytuacji gdy tworzymy relacje telefonów rodzic-dziecko. Wtedy rodzic (telefon priorytetowy) ma po podniesieniu słuchawki zawsze wolną linię (jeśli w tym czasie dziecko rozmawia przez telefon podporządkowany to ta rozmowa zostanie przerwana), z kolei dziecko może skorzystać z telefonu tylko wtedy, gdy rodzic nie korzysta ze swojego telefonu (jeśli rodzic akurat rozmawia, to dziecko ma telefon wyłączony - głuchy). Jednocześnie zapewniona jest prywatność, ponieważ zarówno rodzic jak i dziecko nie mogą podsłuchiwać jeden drugiego.\nDrugim typowym zastosowaniem jest podłączenie do selektora telefonu (do wyjścia priorytetowego 'TEL') oraz automatycznej sekretarki (do wyjścia podporządkowanego 'ANS'). Mamy wtedy pewność, że sekretarka włączy sie tylko wtedy, gdy nie odbieramy telefonu oraz mamy możliwość przerwania nagrywania w momencie podniesienia słuchawki telefonu.\nUrządzenie zasilane jest z linii telefonicznej, więc nie wymaga żadnego zewnętrznego zasilacza.\nWyjścia selektora (TEL i ANS) do których podłączane są urządzenia telefoniczne posiadają diody świecące (TEL-priorytet-czerwona, ANS-podporzadkowane-zielona) które sygnalizują aktywność aktualnie działającego urządzenia. Dzięki temu możemy obserwować czy w danym momencie włączone jest któreś z urządzeń (a więc zajęta jest linia).\nUwaga! Sygnalizator jest zasilany z linii telefonicznej i wymaga napięcia. ok 48-60V (czyli typowego napięcia stacjonarnej telefonii analogowej lub analogowych wyjść stacji ISDN). Sygnalizator nie współpracuje z wewnętrznymi centralkami, radioliniami, modemami sieci kablowych oraz telefonią VOIP z uwagi na stosowane w nich mniejsze napięcia zasilania.\nPrzewód wychodzący z selektora (zamontowany na stałe, zakończony modularnym wtykiem RJ11) podłączamy do linii telefonicznej (np. do gniazda gdzie dotychczas podłączony był aparat telefoniczny). Urządzenie telefoniczne priorytetowe (telefon, fax, modem) podłączamy do gniazda TEL, zaś urządzenie podporządkowane do gniazda ANS selektora MT standardowymi kablami telefonicznymi (zakończonymi wtykami modularnymi RJ11).\nW sytuacji gdy chcemy przełączyć się w trakcie używania jednego aparatu na drugi (np. gdy podnosimy słuchawkę dzwoniącego telefonu i rozmówca chce rozmawiać nie z nami lecz z kimś, kto jest przy drugim aparacie), to zwolnienie linii przez urządzenie priorytetowe (odłożenie słuchawki), umożliwia odbiór w urządzeniu podporządkowanym (podniesienie słuchawki w drugim aparacie i podjęcie rozmowy). W/w sytuacja jest niemożliwa w sytuacji gdy rozmawiamy z telefonu podporządkowanego i chcemy przełączyć się na aparat priorytetowy.\nZłącza: 2x gniazdo RJ11/6P2C, wtyk RJ11/6P2C na kablu ok. 0.15m\nWymiary (długość/szerokość/wysokość): 70/40/25mm\nDługość zintegrowanych przewodów: ok. 15cm\nWspółpracuje ze standardową linią telefoniczą (także z analogowym wyjściem stacji ISDN).\nUwaga! Urządzenie nie współpracuje z modemami/routerami DSL/ADSL i z wewnętrznymi liniami automatycznych centralek systemu PABX.