pobierz plik PDF - Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa - Prezenty\nCzasopismo Rzymskokatolickiej Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bukowinie Tatrzańskiej\nIDZIE HYR Nr 1 /2013\nNr 1 (355) /2013\nWiara w Zmartwychwstanie Chrystusa jest\nobecna w świecie już od ponad XXI wieków\ni każdego dnia wciąż żyje w sercu Kościoła – żyje\nw zgromadzeniu wiernych na Eucharystii. Na to\nspotkanie ze Zmartwychwstałym Panem na Mszy\nŚwiętej jesteśmy wszyscy zapraszani każdego\ndnia po to, aby tak jak Apostołowie móc dawać\nświadectwo o naszej katolickiej wierze.\nŻyczymy, aby tegoroczne święta Wielkanocne\npobudziły naszą wiarę w Chrystusa, który jest Głową Kościoła, który daje się nam\nżywy w Komunii Świętej, i który wspiera nas w tych chwalebnych tygodniach swoim\nsłowem: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”.\nBądźmy świadkami Chrystusa w świecie. Nie wstydźmy się tego, który za nas\numarł i Zmartwychwstał i wciąż żyje w sercu każdego kto wierzy.\nUrodził się 17 grudnia 1936 roku w Buenos Aires. Po obronie dyplomu z chemii rozpoczął studia w seminarium w Villa\nDevoto koło Buenos Aires. 11 marca 1958 roku wstąpił do zakonu jezuitów i kontynuował naukę w zakonnych domach studiów. Studiował filozofię, literaturę, psychologię i teologię. Przyjął\nświęcenia kapłańskie 13 grudnia 1969 roku, a ostatnią profesję\nzakonną złożył 22 kwietnia 1973 roku. 20 maja 1992 roku został mianowany biskupem pomocniczym Buenos Aires. W lutym\n2001 roku papież Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej. W latach 2005–2011 był przewodniczącym Konferencji\nEpiskopatu Argentyny. Jest pierwszym w dziejach Kościoła papieżem z Ameryki Południowej.\nOtoczmy nowego Papieża naszą modlitwą.\n13 marca 2013 roku podczas drugiego dnia konklawe, w piątym głosowaniu,\nKardynał Jorge Mario Bergoglio został wybrany nowym, 266. Papieżem\ni przyjął imię Franciszek.\nielki Post to czas sześciu tygodni, w czasie których każdy chrześcijanin powinien skłonić się do kontemplacji, do\nmedytacji nad wielką miłością Boga do każdego człowieka. Już pierwszego dnia przyjmujemy na swoje głowy popiół, aby uznać\nnaszą nicość, słabość i grzeszność przed Tym, który jest Najwyższy,\nWszechmocny i Święty. W Środę Popielcową podejmujemy się zadania, aby w czasie „czterdziestodniowego postu pokonać swoje słabości\ni w Wigilię Paschalną, w Wielką Sobotę narodzić się na nowo.\nW przeżywaniu tej tajemnicy Miłości Boga do człowieka pomagają nam nabożeństwa wielkopostne (Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale)\noraz własne postanowienia i wyrzeczenia. Poprzez nabożeństwa uzmysławiamy sobie, jak bardzo Jezus nas ukochał i jak wielkiej męki i okrucieństwa musiał doznać, by otworzyć nam niebo, zaś postanowienia\nuświadamiają nam jak jesteśmy słabi i podatni na grzech oraz jak dużo\nbrakuje nam jeszcze miłości do Tego, który nas naprawdę umiłował.\nNależy również przypomnieć, że wielkopostne nabożeństwa i postanowienia czynią naszą osobistą wiarę bardziej żywą i otwartą na tajemnicę Chrystusowej męki za nasze grzechy.\nPrawie wszyscy mówią, bardziej lub mniej świadomie, „nie mam\nczasu”, „jak ten czas szybko płynie”. Skąd to się bierze? Ciągle patrzymy\nw przyszłość, planujemy, coś postanawiamy, później zaś by te plany zrealizować, ścigamy się z czasem, który przecież od zawsze płynie tak samo.\nWielki Post jest świetną okazją, aby tego cennego czasu więcej poświęcić Panu Bogu, aby pójść z rodziną na nabożeństwo Drogi Krzyżowej\ni Gorzkich Żali, aby udać się z bliskimi na niedzielną Eucharystię, aby\nwybrać się raz w tygodniu na Koronkę do Bożego Miłosierdzia, która\nodmawiana jest każdego dnia w naszym kościele parafialnym o godz.\n15.00. To dobry czas, aby wziąć do ręki Pismo Święte i podczas modlitwy wieczornej przeczytać krótki fragment, aby w rodzinach przynajmniej raz w tygodniu wspólnie się pomodlić, zachęcić dzieci do modlitwy. Wiem z lekcji katechezy jak one wspaniale się modlą, jak umieją dziękować, przepraszać i prosić Pana Boga. Postarajmy się poświęcić Bogu nasz cenny czas, bo każda sekunda dla Boga jest drogocenna.\nWeźmy sobie do serca słowa Księdza Jana Twardowskiego, który kiedyś powiedział: „Jeśli kochasz, czas zawsze odnajdziesz, nie mając ani\nW Roku Wiary umiejmy walczyć o własną wiarę. Chciejmy i zarazem nie bójmy się Panu Bogu oddać trochę czasu, bo On ten oddany\nMu czas pobłogosławi i sprawi, że wszystko co sobie zaplanowaliśmy\nKs. Wł. Pasternak\nSłowo na koniec roku 2012 ...... 4\nŚroda Popielcowa ........................ 8\nKleryk Dawid Dziedzic\nDroga Krzyżowa ....................... 10\nKs. Wł. Podhalański\nWalka z krzyżem ....................... 12\nDiakon Tomasz Koszarek\nO siedmiu Darach Ducha Św. .... 13\nZnaki magiczne i symbole\nsatanistyczne .............................. 15\nChór parafialny ......................... 18\nIdeał młodego człowieka ......... 20\nSzlachetna paczka ..................... 22\nZ życia parafii ............................. 23\nKolorowanka dla dzieci ........... 25\nW trosce o trzeźwość ............... 26\nIntencje Mszy Świętych .......... 27\nzakończy się wspaniałym rezultatem – wystarczy tylko do naszej\nprzyszłości, naszych planów i marzeń zaprosić Boga. On chce być\nobecny w naszym życiu.\nNiech słowa papieża Benedykta\nXVI pomogą nam jeszcze lepiej zrozumieć sens Wielkiego Postu: „Bóg\nraz jeszcze oferuje nam swe przebaczenie, zapraszając, byśmy powrócili do Niego, ażeby obdarzyć nas\nnowym sercem, oczyszczonym ze\nzła, które je uciska, by wziąć udział\nw Jego radości. Świat nasz potrzebuje nawrócenia się do Boga, potrzebuje Jego przebaczenia, Jego\nmiłości, potrzebuje nowego serca.\n(…) Za sprawą naszego ewangelicznego świadectwa my, chrześcijanie, mamy być żywym orędziem.\n(…) W wielu przypadkach jesteśmy jedyną Ewangelią, jaką dzisiejsi ludzie jeszcze czytają. Oto nasza\nodpowiedzialność, oto jeszcze jeden powód, ażeby dobrze przeżywać Wielki Post: ukazać świadectwo przeżywanej wiary światu, który przeżywa trudności, który potrzebuje powrócić do Boga, który\ni wykorzystanie czasu\nSłowo księdza proboszcza Władysława Pasternaka\nwygłoszone podczas uroczystych Nieszporów, 31 grudnia 2012 r.\nOni nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata ( J 15-17).\nie mamy czasu, nie dlatego, że tak bardzo jesteśmy zajęci, że się musimy\nspieszyć, ale dlatego, że czas jako\nrzeczywisty byt nie istnieje. Istnieją\ntylko rzeczy, które trwając ulegają\nzmianie. Tę liczbę zmian między\ntym co było, a tym co jest, umysł\nnasz postrzega jako upływ czasu.\nChoć więc czasu jako czegoś odrębnego nie spotkamy, to jednak\nnasze trwanie całkowicie podlega\nnaszym dyspozycjom. W takim znaczeniu czas należy do nas i możemy\nz nim zrobić co zechcemy.\nJak ludzie postrzegają wartość\nswojego życia, taką też wartość nadają swojemu czasowi. Można więc\nmówić o czasie świeckim - laickim.\nOn nigdy nie będzie grzeszny, ani\nświęty, bo na grzech czy świętość\nw języku świeckim nie ma miejsca.\nCzas laicki to będzie czas pracy,\nprzede wszystkim, dopełniony czasem wypoczynku. W języku laickim nie mówi się o czasie miłości,\na tym bardziej o czasie cierpienia.\nKto więc dobrze zaorał swój czas,\nobsiał go maksymalnie pracą i wypoczynkiem, ten, po świecku, dobrze wykorzystał swój czas i ma\nz niego pieniądz.\nDla ludzi wierzących, dla chrześcijan, czas jest święty w swoim założeniu i przeznaczeniu. Ponieważ\njedyny cel człowieka według zamyślenia Bożego wypełnia się w czasie, a jest nim udoskonalanie siebie, aby w chwili śmierci połączyć\nsię z Bogiem. Dlatego nie dał nam\nBóg żadnego innego czasu poza\nczasem przeznaczonym na świętość. Nie możemy zatem iść ślepo\nza postępującym zeświecczeniem\nw świecie. Dla nas czas święty, cały\nma być wypełniony rozumnie, czyli dobrze, czyli według sumienia,\nw łasce Chrystusa, a ta oznacza wolność od grzechu ciężkiego. Wtedy\nw życiu będzie jednakowe prawo\nobywatelstwa dla pracy, modlitwy,\ncierpienia, wypoczynku połączonego z zachwytem nad pięknem\nświata i tajemnicą człowieka.\nW obliczu postępującego laicyzowania życia w Europie, a także\nw Polsce, Kościół stanął przed nowym zadaniem, polegającym na dotarciu, do ludzi zamykających się\nw swoim zeświecczeniu, z Dobrą\nNowiną nadziei na wyjście z pustyni bezsensownego życia. W minionym roku ojciec Święty Benedykt\nXVI zwołał w tym celu Synod\nBiskupów w Rzymie, aby wspólnie zastanowić się nad sposobami\n,,nowej ewangelizacji’’. Od 11 października z woli Ojca Świętego przeżywamy Rok Wiary, który ma służyć pogłębieniu wiary w Kościele\ni docieraniu z jej przesłaniem do\nW naszej archidiecezji miniony\nrok upłynął pod znakiem spotkań\nw parafiach z nawiedzającym obrazem Jezusa Miłosiernego i towarzyszącymi mu relikwiami św. Siostry\nFaustyny i bł. Jana Pawła II. Okazją\ndo ożywienia religijnego, odnalezienia zagubionej drogi, były odprawiane w parafiach misje i rekolekcje poprzedzające peregrynacje.\nDziękujemy dziś Bogu za ten czas\nłaski. Nasza parafia cieszyła się wraz\nz Jubilatem, Księdzem Kanonikiem\nWładysławem Podhalańskim, obchodzącym 50-lecie kapłaństwa\ni dziękowała za ten dar.\nPrzed Jezusem w Najświętszym\nSakramencie „przypominamy sobie minione dni” i oceniamy mijający rok w wymiarze statystycznym. I tak: w kończącym się roku\n44 czworo dzieci (16 chłopców\ni 28 dziewczynek) przyjęło sakrament chrztu, liczbowo tyle samo co\nprzed rokiem, ale rok temu byto to\n26 chłopców i l8 dziewczynek. l5\npar połączył Jezus w sakramencie\nmałżeństwa, o 9 mniej niż w roku\n2011. Rozdaliśmy podobnie jak\nprzed rokiem około 105 000 tysięcy Komunii Świętej. 44 dzieci\nprzystąpiło do Pierwszej Komunii\nŚwiętej. 33 gimnazjalistów zostało\numocnionych Duchem Świętym\nprzyjęło ponad 150 osób, z tego\nwiększość tutaj, w świątyni, podczas rekolekcji w maju przed peregrynacją. Cztery razy w roku księża odwiedzali chorych w domach.\nPrzed ostatnimi świętami odwiedziliśmy 30 chorych i starszych.\nNadzwyczajny szafarz Komunii\nŚwiętej pan Wojciech Pawlikowski\nw niedziele i święta zanosi Komunię\nŚwiętą do chorych. Jest to około10\nosób. Wyrażam wdzięczność panu\nWojciechowi za tę bezinteresowną posługę wobec chorych i starszych, a także za pomoc w rozdawaniu Komunii Świętej w kościele.\nWidząc potrzebę noszenia Komunii\nŚwiętej do chorych w niedziele\ni święta do tej posługi przygotowuje się drugi kandydat, mężczyzna, z naszej parafii.\nPan życia i śmierci odwołał spośród nas 27 osób, (16 mężczyzn,\n9 kobiet i dwoje dzieci urodziło się martwych) o 10 więcej niż\nPanu organiście Jackowi\nHyżnemu dziękuję za troskę\no piękno śpiewu i muzyki kościelnej, za entuzjazm z jakim podchodzi do swej pracy, którą w jego\npodejściu do niej, można nazwać\nW tym miejscu dziękuję członkiniom i członkom chóru i scholi,\nza ofiarowany czas i energię, za wytrwałe uczestniczenie w próbach, co\ndaje, radujące ucho efekty. Dziękuję\nkapelom, starszej i młodszej, naszym zespołom regionalnym działającym pod opieką Bukowiańskiego\nCentrum Kultury z Panem dyrektorem Bartłomiejem Koszarkiem,\nktóre bezinteresownie śpiewem\ni muzyką ubogacały chwałę Bożą\nSiostrze Alicji Knop byłej zakrystiance, jej następczyni - siostrze Marcie Skibie i ich pomocnicom i pomocnikom wraz z przybyłą do Bukowiny w minionym\nroku siostrą Anną Szagała dziękuję za troskę o czystość naszych kościołów, szat liturgicznych, piękno\ndekoracji, a także estetykę obejść\nwokół kościołów. Szczególne podziękowanie kieruję do tych, którzy włączają się w sprzątanie naszych kościołów.\nDziękuję Panom z OSP\nw Bukowinie Tatrzańskiej, którzy nie tylko czuwają nad naszym\nbezpieczeństwem, ale i wielokrotnie pomagali organizować uroczystości kościelne, porządkowali teren wokół kościołów.\nSiostrze katechetce Teresie\nKaczan dziękuję za gorliwą pracę z dziećmi, przedszkolakami,\ndziećmi ze szkoły podstawowej, za\nprzygotowanie dzieci do Pierwszej\nKomunii Świętej i dobry kontakt\nKs. Damianowi Drzyżdżykowi,\nwikariuszowi, dziękuję za pracę\nz młodzieżą gimnazjalną. Za przygotowanie do bierzmowania, prowadzenie grup: ministranckiej, lektorskiej, Grupy Apostolskiej, z którą\nwielokrotnie pracował przy robieniu dekoracji na uroczystości.\nSiostrze Albinie Policht już tradycyjnie dziękuję za wytrwałość\nw prowadzeniu Grupy ModlitewnoTrzeźwościowej ,,Sursum corda”\ni Grupy Trzeźwościowej AA i Alanon, za organizowanie pielgrzymek\nna spotkania modlitewne i związane z duszpasterstwem trzeźwości.\nPraca ta przynosi owoce, wzrasta\nświadomość problemu alkoholizmu, coraz więcej ludzi znajduje pomoc i oparcie w tym duszpasterstwie. Bóg zapłać.\nTradycyjnie już z uznaniem patrzymy na licznych ministrantów\ni lektorów, często już studentów,\ndorosłych. Bóg zapłać im za posługę przy ołtarzu, zbieranie tacy\ni składek, rozprowadzanie gazet,\na zwłaszcza za dawanie świadectwa\nChrystusowi. W wigilię Bożego\nNarodzenia przystąpiło do służby\nministranckiej kolejnych dwunastu kandydatów.\nWyrażam wdzięczność zespołowi redakcyjnemu pisma parafialnego ,,Idzie Hyr”. Szczególnie dziękuję\nPanu Krzysztofowi Kudłaciakowi\nwraz z żoną i córką za bezinteresowny trud wkładany w to dzieło. Dziękuje autorom artykułów\ni wszystkim, którzy w jakikolwiek\nsposób współpracują z naszym parafialnym pismem.\nSłowa wdzięczności kieruję do członkiń i członków Rady\nParafialnej. Służą mi radą, opiniowaniem podejmowanych działań gospodarczych i duszpasterskich, pomocą w organizowaniu\nuroczystości, tworzeniu i rozwijaniu działalności charytatywnej\nw parafii. Powstała dzięki członkiniom Rady Parafialnej Grupa\nCharytatywna dociera do ludzi\nchorych i starszych w parafii, a tym\nsamym wzmacnia więzy wspólnotowe parafii. Bóg zapłać.\nNiezmiennie z wdzięcznością\nodnoszę się do ks. kan. Władysława\nPodhalańskiego, radosnego Jubilata\nza wieloraką pomoc zwłaszcza za\nsłużbę w konfesjonale.\nOd trzech lat pani Anna Mrowca\ndba o księży i gości plebani jako kucharka. Bóg zapłać.\nDziękuję Panu Andrzejowi\nPaciorkowi za zaangażowanie i dyspozycyjność w pracy dla parafii.\nDzięki Waszej ofiarności świątynie nasze i ich obejścia nadal\npięknieją i lepiej spełniają swoją\nrolę. Wypełniając piąte przykazanie kościelne, które zobowiązuje\nwiernych do troski o materialne potrzeby Kościoła, większość Parafian\nnależycie dba o naszą wspólnotę\nza co każdej z tych osób składam\nserdeczne Bóg zapłać. Również\nGościom wspierającym naszą parafię swoimi ofiarami składam serdeczne Bóg zapłać. Jak w poprzednim roku kwotowe wyliczania przychodów i rozchodów przedstawię na spotkaniu Rady Parafialnej\nw dniu 06.01.2013 r. Przychody\nparafii stanowią ofiary składane na\ntacę, okolicznościowe ofiary składane do puszek, ofiary indywidualne, celowe fundacje, należności\nz dzierżawy. Przychody w tym roku\nbyły prawie na tym samym poziomie co przed rokiem.\nRozchody w roku 2012 nie\nprzekroczyły przychodów, dlatego\npoczyniliśmy niewielkie oszczędności. Wydawaliśmy pieniądze\nz ofiar na cele ponadparafialne\ni charytatywne: na Krakowskie\nSeminarium Duchowne, UPJPII,\nKurię Krakowską, świętopietrze,\nCaritas, Fundusz Samotnej Matki\nSOS, Dzieło Nowego Tysiąclecia,\nzakony kontemplacyjne, Pomoc\nKościołowi w Potrzebie, Pomoc\nKościołowi na Wschodzie, pomoc\nHospicjum w Zakopanem, pomoc\nmisjom, Miva Polska, pomoc w budowie kościoła w Zakopanem na\nAntałówce, pomoc w budowie\nkościoła w Gołkowicach, pomoc pogorzelcom z Leśnicy, na\nbudowę świątyni Opatrzności\nBożej w Warszawie, na Centrum\nJana Pawła II w Łagiewnikach, na\nFundację SOS Życia Poczętego, na\nGłówną inwestycją w minionym roku było odnowienie od zewnątrz starego kościoła. Prace wykonał konserwator zabytków Pan\nWłodzimierz Leśniak przy pomocy bukowian: Pana Andrzeja\nPaciorka i Pana Andrzeja Budza.\nNadzór konserwatorski pełnił Pan\nmgr Filip Kowalczyk. Bóg zapłać.\nGonty na dachu starego kościoła od strony południowej wymienimy w roku 20I3. Zakupiliśmy\njuz 220 wiązek gontów szczypanych i struganych, mają być znacznie trwalsze od gontów rżniętych.\nPrzechodzą proces suszenia przed\nW nowym kościele dokonaliśmy modernizacji oświetlenia\nSprawiliśmy materace ocieplające\nsiedzenia ławek. Pan Andrzej Budz\nwraz z pomocnikami pomalował\nściany wewnątrz kościoła, a Pan\nEdward Charczuk ufundował system multimedialny. Bóg zapłać.\nPrzed nowym kościołem, na\nskarpie za kościołem i przy dolnym parkingu posadziliśmy kwiaty i krzewy.\nWydawaliśmy też pieniądze na\nstale drożejącą energię elektryczną,\nolej opałowy, wywóz śmieci, podatek, odśnieżanie i prenumeraty. Na\ncele duszpasterskie w parafii, rekolekcje, peregrynacje, odpusty, zaproszonych kaznodziei, spowiedzi,\ndofinansowanie wyjazdów scholi\ni chóru, komunikanty, wino mszalne, kadzidło, olej do świec, żarówki, materiały duszpasterskie, środki\nczystości, kwiaty do kościoła, dopłaty do gazet, dopłaty do koncertów\norganowych, pensje Sióstr i opłaty\nW imieniu nas, księży serdecznie dziękuję za wszelką życzliwość nam okazywaną, modlitwę\nw naszej intencji, a także za ofiary składane przy okazji posług liturgicznych, wypominków i kolędy, które stanowią podstawę naszego utrzymania. Z nich pokrywamy koszty mieszkania i wyżywienia, a znaczną część przekazujemy na cele diecezjalne.\nDziś, w ten wieczór podsumowań i planów, klęcząc przed\nJezusem, chcemy Go przeprosić za\nbezmyślnie zmarnowany czas, za\nte chwile przeżyte w oddaleniu od\nNiego, w grzechu, bez łaski. Wołamy\n,,Przed oczy Twoje Panie, winy nasze składamy...’’. ,,Przypominając\nsobie minione dni” myślimy też\no przyszłości i prosimy, aby nasz\nczas nie był pusty, czymkolwiek zapchany, abyśmy, jak Chrystus prosił w wieczerniku Ojca, pozostali\nna świecie, lecz nie byli z tego świata. Tak możemy zasłużyć na osiągnięcie dóbr nieprzemijających, bo\nwszelkie dobro od Boga pochodzi\ni za to jest godzien wiecznej chwały.\nUwielbiajmy Go słowami podniosłej pieśni „Ciebie Boga wysławiamy...”. Amen.\nWszystkim parafianom składamy Bóg zapłać za serdeczne i ciepłe przyjęcie w czasie kolędy duszpasterskiej. Przede wszystkim dziękujemy za gościnność i życzliwość w Waszych domach, za wszystkie miłe i zarazem szczere słowa. Dziękujemy także za wszelkie ofiary, które składaliście na rzecz utrzymania księży i naszych świątyń.\nŻyczymy, aby Boże błogosławieństwo pozostało w Waszych sercach\ni domach na każdy dzień w Roku Pańskim 2013, a Maryja Królowa\nRodzin niech otacza Was swoją matczyną opieką i wyprasza dla Was\nu swojego Syna pomnożenie wiary.\nks. Władysław Pasternak – proboszcz\nks. Damian Drzyżdzyk – wikariusz\nest kuriozalnym zjawiskiem\nfakt, że Środa Popielcowa początkująca okres Wielkiego\nPostu w Kościele Katolickim,\nmimo iż nie jest dniem w którym\nobowiązkowo winno się być w kościele, jest chyba najbardziej pożądanym przez katolików dniem,\nw którym ich nie może tam zabraknąć. Starają się oni niemal za\nwszelką cenę przybyć do kościoła, by dać sobie posypać głowę popiołem, jakby to był jakiś konieczny rytuał, bez którego nie można\nwyobrazić sobie początku okresu Wielkiego Postu, który się tym\ndniem rozpoczyna. Duszpasterze\ndo końca nie mogą zrozumieć tego\nzjawiska, tak szczególnie powszechnego wśród ludności latynoskiej,\nale nie tylko. Z jednej strony jest\nto widoczny znak skutecznej pracy wcześniejszych pokoleń księży,\nwyczulających katolików na działanie łaski Bożej i potrzebę osobistego podjęcia pokuty i postu, który się wyraża poprzez gest posypania głowy popiołem. Z drugiej jednak strony, widać że jest to jeszcze\nczęsto tylko pusty, niczym magiczny znak, za którym nie idą żadne\nkonkretne czyny. Tym smutniejszy\njest on, gdy zaraz potem w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu wcale nie widać więcej ludzi w kościele. Trudno odgadnąć przyczynę\ntakiego stanu rzeczy, pewnie jest\nnim zwyczajne lenistwo duchowe. Jedno jest pewne, nie można\nustawać w cierpliwym tłumaczeniu ludziom znaczenia tego dnia\ni gestu. Najlepiej widać go na tle\nhistorii jego powstania.\nInstytucja Środy Popielcowej\npowstawała stopniowo wraz z rozwojem okresu Wielkiego Postu,\nktóry kształtował się z związku\nze świętami paschalnymi. Jak zauważają historycy liturgii, pierwotnie Wielki Post trwał 40 dni,\nidąc za sugestią symboliki czterdziestki z Pisma Świętego, obejmując wtedy dzień Wielkiego\nPiątku i Wielkiej Soboty, a więc\nniecałe dwa dni przed zmartwychwstaniem Pańskim. Służył tym samym za bezpośrednie przygotowanie duchowe i fizyczne do Świąt\nPaschalnych (Ireneusz i Tertulian).\nW III wieku obchodzi się już w ramach postu cały tydzień. Na początku IV wieku znany był już post\nczterdziestodniowy na wzór poszczącego Jezusa na pustyni, nazywany po łacinie Quadragesima\n(Atanazy, Cyryl Jerozolimski). Na\nWschodzie obchodzono go przez\nosiem tygodni wykluczając soboty\ni niedziele. Od VI wieku w Rzymie\nrozpoczynano post sześć tygodni\nprzed Wielkanocą dołączając doń\nw 604 r. cztery brakujące dni odliczone przez niedziele, które z natury mając charakter świąteczny\nnie podpadały pod post (Grzegorz\nWielki). Wtedy właśnie wyznaczono środę przesuwając ją z niedzieli (caput ieiunii) jako początek Wielkiego Postu. W 1091 r.,\nidąc za postanowieniami synodu\nw Benewencie, przyjął się zwyczaj\nposypywania głów popiołem w środę rozpoczynającą Wielki Post upowszechniony następnie w całym\nKościele przez papieża Urbana II\nw 1099 r. Od tej pory nazywa się\nją też oficjalnie Środą Popielcową\nlub Popielcem. Jaka taka została\nona ostatecznie uprawomocniona\nw 1570 roku, po reformie liturgicznej Soboru Trydenckiego.\nMoże niejednego zastanawiać skąd się wzięła praktyka posypywania głów popiołem i dlaczego skojarzono ją właśnie ze\nŚrodą Popielcową? Wzięła się ona\nz chrześcijańskiej praktyki pokutnej,\njaką od V w. rozpoczynano okres\nWielkiego Postu, w poprzedzający\nniedzielę poniedziałek, a od 604 r.\nw środę. Miał bowiem wtedy miejsce sakrament pokuty publicznej.\nBył to swoisty obrzęd wypędzania\npublicznych pokutników z kościoła. Po odbytej spowiedzi publicznej pokutnicy wychodzili przed\nkościół, gdzie biskup z prezbiterami sypał na ich głowy popiół parafrazując słowa z Księgi Rodzaju:\n„Pamiętaj człowiecze, że jesteś prochem i w proch się obrócisz; czyń\npokutę, abyś miał życie wieczne”\n(3,19). Po czym kropiono ich wodą\nświeconą oraz ich szaty pokutne,\nktóre oni przywdziewali na cały\nokres Wielkiego Postu. Wtedy padali twarzą na ziemię, a zgromadzony lud w kościele śpiewał nad nimi\nLitanię do Wszystkich Świętych;\nw końcu wypędzano ich z kościoła\njak Adama i Ewę z raju. W X wieku\ndo publicznych pokutników zaczęli\ndołączać również inni wierni zgromadzeni w kościele, którzy także\nuważali się za grzeszników i chcieli\npokutować. Stąd Kościół (papież\nUrban II), wychodząc naprzeciw\ncoraz bardziej rozpowszechniającej się praktyce zalecił na soborze w Benewencie (1091) praktykowanie obrzędu posypania głów\npopiołem w środę rozpoczynającą\nWielki Post wszystkim wiernym.\nPraktyka ta następnie przyjęła się\nw całym Kościele od 1099 r.; wtedy też sama środa przyjęła nazwę\ni skąd popiół\nw liturgii Środy\nStosowano popiół do posypania nią głów, ponieważ bazowano na starym zwyczaju znanym\nw wielu starożytnych religiach, jak\nw Egipcie, Grecji czy u Arabów.\nWszędzie tam był on znakiem żałoby i pokuty. Zwyczaj ten, idąc\nzresztą za długowiekową tradycją\nżydowską, był również znany i stosowany w chrześcijaństwie, choć\nwyraźne jego ślady w liturgii spotykamy dopiero w VIII w. Pierwsze\nświadectwa o święceniu popiołu\npochodzą z X w., a papież Urban II\nwprowadził zwyczaj posypywania\nnim głów w 1091 r. na wspomnianym soborze w Benewencie. W tym\nteż czasie ustalono, że sam popiół\nma pochodzić z palm poświęconych w Niedzielę Męki Pańskiej\n(Palmową) poprzedniego roku.\nW ten sposób utrzymano ściślejszy\nzwiązek żałoby i nawrócenia z liturgią męki i śmierci Jezusa Chrystusa\noraz z tymi samymi ludźmi, którzy w nich uczestniczą. Sam popiół według żydowsko-chrześcijańskiej tradycji symbolizuje znikomość, przemijalność, śmiertelność, żałobę, ból i ułomność życia\nludzkiego; choć z drugiej strony,\nw związku z Chrystusem jest on\nteż znakiem oczyszczenia, odrodzenia i zmartwychwstania, jako że\nBóg stworzył człowieka z prochu\nziemi i odrodził go w Chrystusie\ndo nowego życia. Stąd nieprzypadkowy dobór słów towarzyszących posypaniu głów popiołem:\n„prochem jesteś i w proch się obrócisz”, lub zachęta do nawrócenia\nw Chrystusie, by otrzymać nowe\nŹródło: Katolik, luty 2012, s. 4\nWydział Pedagogiczny Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum”\nw Krakowie organizuje Korespondencyjny Kurs Biblijny. Celem kursu jest ułatwienie\npoznania i rozumienia ksiąg Pisma Świętego. W kursie może brać udział każdy\nzainteresowany Pismem Świętym. Podstawowe informacje o kursie można uzyskać\nna stronie internetowej: www.kursbiblijny.deon.pl\noraz pod adresami e-mail: [email protected], [email protected]\nbądź też pod adresem: ks. Zbigniew Marek SJ, ul. Zaskale 1,\n30-250 Kraków, „Kurs Biblijny”\npodnieść się. Mimo to szepcze Ci\ndo ucha: „Dziecko wstań, nie poddawaj się”.\nMoże masz w swoim życiu chwile, gdy czujesz się opuszczony przez wszystkich, nawet najbliższych. Jezus wie, co czujesz. Sam przeżył samotność podczas ostatniej drogi, którą przeszedł na ziemi. Możesz zapytać, gdzie jest\nBóg gdy cierpisz? Może nieraz nie czujesz Jego obecności, ale On cierpi razem z Tobą, bo jest Twoim przyjacielem. Zapraszam Cię teraz do przejścia\ndrogą cierpienia razem z Jezusem.\nPan Jezus spotyka\nNikt mnie nie rozumie, nikt nie wie\njak się czuję. Każdy z nas ma czasem wrażenie niezrozumienia przez\ninnych, nawet przyjaciół. Na szczęście i ja i Ty mamy Matkę w niebie,\nktórej wystarczy spojrzenie i już\nwszystko wie. Wierzysz w to?\npomaga nieść krzyż\nStacja I Jezus skazany\nPrzypomnij sobie chwile, gdy ktoś\nCię niesłusznie źle ocenił. Pamiętasz\nsłowa, którymi mówił o Tobie?\nJezus wtedy stał przy Tobie, chciał\nCi powiedzieć: „Jesteś dzieckiem\nBoga, jesteś wspaniały”.\nwziąć za siebie. Może czekają Cię\ndecyzje związane z Twoją przyszłością. Wtedy przychodzi Jezus\ni mówi: „Nie bój się, nie lękaj się!\nRazem uniesiemy ten krzyż życia!\nCzy wiesz ile osób obok Ciebie\npotrzebuje pomocy? Czemu nie\nchcesz pomóc? Może pytasz:\n„Czemu akurat ja”? Mnie wystarczy\nświadomość, że ja też kiedyś będę\npotrzebował pomocy i chciałbym\nwtedy spotkać takiego Szymona\nz Cyreny, który bez zbędnych pytań poda mi rękę.\nPan Jezus upada\nna swe ramiona\nPatrzysz na życie i może przeraża\nCię odpowiedzialność, którą musisz\nCzasem czujesz się bezwartościowy. Bo coś „zawaliłeś”, bo coś Ci\nnie wyszło, bo przygniótł Cię ciężar życia? Jezus też upadł pod ciężarem, wie jak Ci ciężko wstać,\nPopatrz. Prosty gest Weroniki,\na Jezus odwdzięczył się jej odbiciem swojej twarzy, które stało się\ndla niej czymś najcenniejszym. Dla\nJezusa właśnie Ty jesteś najcenniejszy, On chce dać Tobie to, co ma\nnajlepszego, chce dać siebie. Czy\nMałe sprawy, a mogą wiele zmienić.\nMałe grzechy, a prowadzą do upadku. Zaczyna się niewinnie. Raz odpuszczę sobie Mszę św., modlitwę,\npożyczę coś i nie oddam. Grzech\nma taką właściwość, że zaciera nasze obiektywne patrzenie i pociąga\nza sobą następny grzech.\nJak wiele łez wylewamy na pogrzebach czy przy rozstaniach. Kiedy kogoś tracimy zaczynamy doceniać,\njak wiele ten człowiek dla nas znaczył. Może warto zatem żyć według\nzasady: „Spieszmy się kochać ludzi,\nbo tak szybko odchodzą”.\nMamy w sobie takie wady, z którymi jest nam źle, a mimo to nie\numiemy się ich pozbyć. Jezus w trzecim upadku chce mnie i Tobie pokazać, że nie jest ważne to ile razy\nupadasz, ile razy Ci nie wyjdzie,\nale ważne jest to czy powstajesz.\nSzatan chce Cię poniżyć, Jezus\nchce Cię podnieść.\nMoże już przeżyłeś taką sytuację,\nw której ktoś zdradził Twoją tajemnicę. To musiało Cię zranić.\nBolało bardziej niż ból fizyczny.\nJezus i w tym momencie był z Tobą.\nProsił: „Przyjdź, schowaj się w moich ramionach, ja Cię okryję”.\nJezus został przybity do krzyża.\nMasz teraz wybór. Albo, jak jeden\nz łotrów wyśmiejesz Chrystusa,\nalbo jak ten drugi, dobry łotr, uwierzysz, zaufasz i podziękujesz, że\nJezus oddał życie za Ciebie. Ja już\nwybrałem, a Ty?\nDo ostatniej chwili Jezus wykonuje\nwolę swojego Ojca. Dobry Ojciec\nma także dla Ciebie konkretne zadanie. Niesamowite jest to, że On\nzna Twoje serce i ma plan, który\njest najlepszy dla Ciebie. Nie spotka Cię większe szczęście niż to,\nktóre przygotował dla Ciebie sam\nBóg. Tylko uwierz w Jego obecność przy Tobie.\nJezus zostaje zdjęty z krzyża.\nOdpoczywa spokojnie w ramionach\nswej Matki Maryi. Niesamowita\nscena. Gdy jesteś zmęczony po\npracy Maryja chce i Ciebie przytulić, chce byś odpoczął w Jej ramionach. Ona, dobra Matka, chce zatroszczyć się o Ciebie.\n„To koniec. Chrześcijaństwo to\nbrednie. Ksiądz mnie okłamał”.\nMielibyśmy prawo tak powiedzieć,\ngdyby droga Jezusa z Nazaretu skończyła się w tym momencie. Jednak\nJezus po śmierci zmartwychwstał,\nwięc i my mamy nadzieję na lepsze\nżycie. Mam dla Ciebie radosną nowinę: śmierć to nie koniec, to dopiero początek. Początek prawdziwego szczęścia.\nPrzebyliśmy właśnie Drogę Krzyżową z Jezusem. On także jest z nami\nna każdej naszej drodze. Jezus chce pokazać Tobie jak kochać, chce\ndać Ci wolność. Wejście na drogę, którą proponuje Jezus jest wyborem. Co wybierasz? On już wybrał Ciebie.\nnie ma sensu, bo to nie\njest walka z krzyżem\nwięty Jan Ewangelista w swojej Ewangelii umieścił takie\nsłowa: „potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego... by\nświat został przez Niego zbawiony”.\nPowołując się na obraz starotestamentowego węża podwyższonego\nna palu przez Mojżesza, który był\nratunkiem dla ukąszonych przez jadowite węże, rozumiemy, że chodzi tutaj o wywyższenie Chrystusa\nna krzyżu. Wraz z wywyższonym\nChrystusem został wywyższony\nna zawsze krzyż – jako znak zbawienia, znak Chrystusa, pierwszy\nznak nowej wiary.\nKrzyż oczywiście nie był celem przyjścia Chrystusa na ziemię\n(mógł Chrystus wybrać inny, mniej\nokrutny sposób) ale sposobem na\nZbawienie człowieka. Ten sposób\nZbawienia, jaki wybrał Chrystus\nnajbardziej zadośćuczynił sprawiedliwości Bożej i jest najwymowniejszy dla człowieka, który widzi\njakim złem jest grzech, skoro Syn\nBoży taką Ofiarę z siebie samego musiał złożyć. Chrystus swoją\nOfiarą krzyża wyjednał nam przebaczenie grzechów, skłonił ku nam\nMiłosierdzie Boże i otworzył nam\nbramę życia wiecznego.\nGdyby tego dzieła Zbawienia nie\nbyło, to czy moglibyśmy się skutecznie modlić? Dostąpić odpuszczenia grzechów? Pogodnie cierpieć?\nMężnie żyć? Z ufnością umierać?\nNajpierw w krzyżu było cierpienie, teraz w krzyżu jest Zbawienie.\nI dlatego ten Znak krzyża przewija się przez wszystkie, ziemskiego\nżycia koleje i wiernie nam towarzyszy. Przy chrzcie, przez wodę\ni znak krzyża, zaczęliśmy żyć dla\nżycia wiecznego, w sakramencie\npokuty tylko krew płynąca z krzyża\nzdolna jest oczyścić nas z grzechów\nw oczach Boga. Wszelkich błogosławieństw i poświęceń Kościół\nudziela znakiem krzyża. Krzyż włożą na nasze ręce w godzinie śmierci i zatkną (postawią) na naszym\ngrobie – krzyż będzie za nas wołał\ndo Boga o zmiłowanie. Czy ludzie\nuwierzyliby tak mocno w miłość\nBożą, gdyby nie ujrzeli tej Miłości\nNic też dziwnego, że ci którzy przyznawali się i przyznają do\nChrystusa chcą eksponować Jego\nZnak i dosłownie podwyższać krzyże i na szczytach gór, i na rozstajach dróg, i w różnych znaczących\nmiejscach publicznych, gdzie trzeba akcentować swoją wiarę. Można\nkrzyża nie lubić, można nienawidzić, można udawać, że się go nie\nwidzi, ale on stoi bardzo mocno\nw fundamencie naszej ziemi i jego\nsylwetka jest niewzruszona, tak jak\nniewzruszona jest postać Jezusa\nChrystusa, „który JEST wczoraj\ni dziś, ten sam i na wieki”.\nKrzyż jest niewzruszony, bo\nto nie jest tylko materiał, z którego się go formuje – to nie drewno,\nto nie beton, to nie żelazo, to nie\nsztuczne tworzywo, ale to są niewzruszone ideały, za które oddał\nChrystus życie na krzyżu – jest to\nMiłość, Sprawiedliwość, Prawda,\nPrzebaczenie. I tu jest istota sprawy.\nNie tyle krzyż nie podoba się niektórym ludziom, ile te ideały, którym chrześcijanie chcą być wierni,\na wierność Chrystusowi, to również\nwierność krzyżowi. Bardzo trudno\njest być wiernym Chrystusowi i tym\nideałom, których krzyż jest wyrazem. I są nawet chrześcijanie, którzy szukają Chrystusa bez krzyża,\nale ci znajdują częściej krzyż bez\nCo jednak trzeba powiedzieć\no tych, którzy formalnie są wrogami Chrystusa, chrześcijaństwa\na można powiedzieć, że i człowieka.\nDlaczego im ten krzyż przeszkadza?\nPrzecież to tylko znak, jeden z najbardziej niewinnych znaków. A jednak boją się go, nienawidzą i walczą z nim bezmyślnie (jak kiedyś\nwalczono z wiatrakami), zdając\nsobie chyba sprawę z tego, że walczą z Bogiem, z Jego wyznawcami\ni z tym wszystkim co sprawia, że\nludzie jeszcze na tej ziemi potrafią żyć godnie. Trzeba mieć oczy\nwiary, żeby to widzieć i czuć. My,\nktórzy mamy ducha wiary, miejmy\nteż ducha zadośćuczynienia za profanowanie naszych świętych znaków wiary i w duchu dziękczynienia kierujmy do nieba słowa modlitwy „Kłaniamy Ci się Panie Jezu\nChryste, żeś przez Krzyż i Mękę\nSwoją świat odkupić raczył”.\nTaka refleksja: Gdyby polikwidowano wszystkie godła\npaństwowe, wszystkie „orzełki”, to czy przestalibyśmy być\nPolakami? Gdyby komuś udało\nsię zniszczyć wszystkie krzyże\n(co jest niemożliwe), czy przestalibyśmy być chrześcijanami? Po co więc to wszystko?\nWiadomo, że z Bogiem jeszcze\nnikt nie wygrał. Ktoś mówi, że\nGo nie ma – to po co z nim walczyć? Najbardziej beznadziejne\njest życie bez sensu.\nNamaszczenie naszych dusz\nO siedmiu darach\nDucha Świętego (cz. IV)\nDar bojaźni Bożej i dar pobożności\npoprzednich trzech artykułach omówiliśmy pięć z siedmiu darów Ducha\nŚwiętego. Dowiedzieliśmy się już, że\ndar umiejętności jest praktycznym narzędziem rozeznawania duchowego, które jest podstawowym\nsposobem rozwoju wewnętrznego. Pozwala również\nnaszemu rozumowi uznać istnienia Boga na podstawie racjonalnych przesłanek, takich jak przyczynowość i celowość świata. Jest też usposobieniem wewnętrznym do dawania świadectwa o Chrystusie, co wpisuje się w misyjne powołanie każdego chrześcijanina. Dar męstwa natomiast napełnia nas wewnętrzną siłą do pokonywania wewnętrznych i zewnętrznych\ntrudności, z jakimi każdy z nas musi się w życiu zmierzyć. Najważniejszą\npróbą będzie dla nas nasze przygotowanie do śmierci.\nPora teraz omówić ostatnie dwa dary Ducha Świętego: bojaźń Bożą\ni pobożność, które są ze sobą ściśle zespolone. Pokuszę się także o małe\npodsumowanie całego cyklu.\nDo sześciu darów Ducha Świętego zapisanych w wersji hebrajskiej,\nSeptuaginta, czyli greckie tłumaczenie Starego Testamentu, dodała siódmy dar - pobożność, akcentując w ten sposób wymieniony podwójnie\ndar bojaźni Bożej. W ten sposób powstała w tradycji modlitwa o siedem darów Ducha. Jest to modlitwa o duchowe upodobnienie się do\nMesjasza, Jezusa Chrystusa, na którym ten Duch spoczywa.\nDar bojaźni Bożej zasiewa w nas subtelny i błogosławiony niepokój,\nktóry każe nam uważać, by nie zerwać z Bogiem naszej relacji. Rozbudza\nw nas także pragnienie, by nieustannie, całym sobą żyć dla Boga. Dlatego\nprawdziwa bojaźń Boża nas nie tłamsi, nie miażdży naszego wnętrza.\nNie zmusza nas też do wewnętrznego napięcia, w którym widzimy jedynie nasze braki i to, jak wiele brakuje nam do doskonałości.\nWłaściwa bojaźń odrzuca obraz Boga, który ciągle nas kontroluje\ni nie dopuszcza do żadnej słabości czy błędu. Nie jest paraliżującym strachem przed Bogiem, który miałby się mścić za nasze grzechy. Dar właściwej bojaźni Bożej oddala od nas stan skrępowania wolności. Poszerza\nzaś serce dla przyjęcia miłości Boga.\nBojaźń Boża budzi w nas wstręt i odrazę do wszystkiego, co mogłoby obrazić pełnego miłości Boga. Jeśli drugiego człowieka kocham\ni szanuję, to nie chcę mu robić żadnej przykrości, nie chcę okazać się\nniewdzięcznikiem albo prostakiem.\nTaką samą postawę należy przyjąć\nPobożność zaś to ciepły szacunek wobec Boga Ojca. Dar ten\notwiera nas na intymny świat modlitwy. Pobożność usposabia duszę\ndo oddawania czci Bogu w Duchu\ni w Prawdzie. Pozwala nam ona nazywać Go „Abba”. Z listu świętego\nPawła Apostoła dowiadujemy się,\nże to właśnie Duch Święty uzdalnia\nnas do wołania „Abba”. To On sam\nrozbrzmiewa tym głosem w naszym\nwnętrzu. Czujemy to czasami w naszym wewnętrznym sanktuarium\nsumienia, zwłaszcza w chwilach\nwielkiej wdzięczności. Jako chrześcijanie wiemy Komu chcemy dziękować za szczęście, które nas spotkało, za stworzony świat i za miłość drugiego człowieka.\nPobożność jest bardzo ściśle powiązana z szacunkiem i pragnieniem\ndobra dla drugiego człowieka. Nie\nmożna mieć Boga za Ojca, jeśli nie\nma się ludzi za braci. Otwierają się\nnam oczy, odkrywamy, że nie stoimy przed Bogiem w osamotnieniu,\nale zawsze modlimy się do Niego\nwraz z innymi („Ojcze nasz”). To\nbardzo ważne, by sobie to uświadomić, zwłaszcza gdy ktoś będzie\nodrzucał konieczność wspólnej\nmodlitwy, na przykład na niedzielnej liturgii Mszy św. Do Boga pielgrzymujemy we wspólnocie, przykładem może tu być piesza pielgrzymka do Częstochowy.\n„Abba” – Tatusiu! To bardzo\nczułe słowo skierowane do Taty.\nwypowiadając je do potężnego\nStwórcy i Odkupiciela. Jednak Jezus\nupoważnił nas do tego, by modlić\nsię tak jak On; dał nam możliwość\nzbliżenia się do swego Ojca jak do\nnaszego. Potrafimy więc, dzięki darowi pobożności, odnosić się do\nBoga z synowskim szacunkiem,\nz serdeczną miłością i wielkodusznością, dzięki czemu jesteśmy gotowi czynić to, czego Bóg od nas\nchce. Czynimy więc to, naśladując Jezusa, który uczynił nas zdolnymi do tego, by wejść w bliską relację z Bogiem. Odkrywamy nagle\ngłębię miłości Boga do nas: „Czyż\nmoże niewiasta zapomnieć o swym\nniemowlęciu, ta, która kocha syna\nswego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie\n– mówi Pan” (por. Iz 49, 15).\nBliskość z Bogiem pogłębiamy\npoprzez nieustanną modlitwę serca: „Ja śpię, lecz serce me czuwa”\n(por. Pnp 5, 2). Szczególnym przypadkiem takiej nieustannej modlitwy jest modlitwa Jezusowa, która polega na ciągłym, pełnym miłości powtarzaniu Jego imienia,\nw którym ofiarowane nam zostało zbawienie. Ustawiczna modlitwa jest wyrazem stałej łączności\nMoże to być modlitwa uwielbienia, prośby, dziękczynienia lub\nprzebłagania, aż po źródło i szczyt\nmodlitwy, jakim jest Eucharystia\n(Konstytucja o Liturgii, 7). Dar\npobożności sprawia, że nasze przeżywanie liturgii jest właściwe i głębokie: Eucharystia staje się przestrzenią zjednoczenia z miłością\nBoga i innych ludzi. W środowisku\nprawdziwej i zdrowej pobożności\nDuch Święty oczyszcza pragnienia,\notwiera na duchowe inspiracje i powoduje, że trwanie przy Bogu daje\nnam wewnętrzną radość.\nPodsumowując nasze rozważania, chcemy się zastanowić nad\npytaniem: „To w końcu sześć czy\nsiedem darów?”. Sześć i siedem.\nPosługując się hebrajską retoryką spójrzmy na omawiany przez\nnas fragment Księgi Izajasza poprzez obraz siedmioramiennego\nświecznika, menory. Podział jej\nsześciu ramion – na trzy po stronie lewej (rozum, męstwo, bojaźń\nBoża) i trzy po prawej (mądrość,\nrada, wiedza), głównego pnia – odpowiada dwoistości moralnej woli\ni duchowego poznania. Tak czytamy w Księdze Izajasza: I wyrośnie\nróżdżka z pnia Jessego, wypuści się\nodrośl z jego korzeni. I spocznie na\nniej Duch Pański, duch mądrości\ni rozumu, duch rady i męstwa, duch\nwiedzy i bojaźni Pańskiej. Z jednej\nstrony, z lewej mamy światła symbolizujące kolejno rozum, z prawej\n– mądrość; z lewej – męstwo, z prawej – radę; z lewej bojaźń Boga –\nz prawej wiedzę, czyli umiejętność.\nCzyli ramiona po prawej stronie\n(patrząc na menorę) odpowiadają\nduchowi teorii (mądrość, rada, wiedza), a po lewej – duchowi praktyki (rozum, męstwo, bojaźń Boża).\nDary Ducha Świętego ogarniają\nlewą i prawą stronę naszego człowieczeństwa, teorię i praktykę,\nprzesycając ją Bożą obecnością,\ni symbole satanistyczne,\nPierścień noszony często przez\nosoby nieświadome jego znaczenia. Ten pierścień odnaleziony został w Egipcie i łączony jest z zaginioną cywilizacją Atlantów. Jest\nrozpowszechniany w dzisiejszych\naskakujące jest jak do współczesnej kultury wkradła się\npogańska, satanistyczna czy\nmagiczna symbolika. Większość\nz nas nawet nie przypuszcza, że\nw naszym otoczeniu na każdym\nkroku możemy się z tym spotkać.\nTelewizja, prasa, gry komputerowe,\na nawet odzież i biżuteria wypełnione są tą symboliką i tu najczęściej\nnieświadomie mamy z nimi kontakt. Dlatego należy zwracać szczególną uwagę na to jakimi przedmiotami się otaczamy, gdyż to co\nsobą przedstawiają świadczy również o ich posiadaczu. Osoba nosząca określone symbole świadomie lub też nieświadomie utożsamia się z twórcą symbolu jak również z grupą osób używających danej symboliki.\nW dzisiejszym świecie rośnie\nzainteresowanie magią, jak również\npojawia się moda na noszenie talizmanów i amuletów. Nauczanie\nKościoła mówi, iż wszystkie praktyki związane z magią, za pomocą\nktórych chce się osiągnąć nadnaturalną władzę nad bliźnim – niezależnie od intencji, a nawet dla dobra innych – są sprzeczne z cnotą\nreligijności. Nauka Kościoła uznaje również za naganne noszenie\namuletów czy talizmanów. Pismo\nŚwięte w księgach starego testamentu mówi: „Gdy wejdziesz do kraju,\nktóry ci daje Pan, Bóg twój nie ucz\nsię popełniania tych samych obrzydliwości jak tamte narody. Nie znajdzie\nsię pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub\ncórkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary; nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma,\nzwracał się do umarłych. Obrzydliwy\njest bowiem dla Pana każdy, kto to\nczyni. Z powodu tych obrzydliwości\nwypędza ich Pan, Bóg twój, sprzed\ntwego oblicza. Dochowasz pełnej wierności Panu, Bogu swemu. Te narody\nbowiem, które ty wydziedziczysz,\nsłuchały wróżbitów i wywołujących\numarłych. Lecz tobie nie pozwala na\nto Pan, Bóg twój” (Pwt 18,9-14; por.\nKpł 19,31; 20,6.27).\nW związku z tym, iż wszystkie\nużywane symbole mają swój kontekst kulturowy z którego się wywodzą, są powiązane z wierzeniami i określają pewien światopogląd.\nOsoby je noszące nie są świadome,\nże przeniknęły one z pogańskich\nwierzeń, czy że są symbolami sekt\nlub walki z chrześcijaństwem.\nczasach w myśl idei New Age. Jest\njednym ze sposobów działania\nzła, zniewolenia, odwrócenia się\nod Jezusa. Noszenie pierścienia\nAtlantów otwiera drzwi szatanowi,\nnoszenie go jest grzechem przeciwko pierwszemu przykazaniu.\nZnak rozpowszechniany przez\namerykańskich hipisów jako symbol pacyfizmu, pokoju i rozbrojenia\nnuklearnego. Znak ten związany jest\nz Bertrandem Russela filozofem,\nczłonkiem loży masońskiej, autorem rozpowszechnianej w czasach\n1. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl\n2 . htt p : / / w w w. ko sc i ol . pl / ar t i c l e.\nphp/2005062811433636 Pacyfka - jaką\nniesie symbolikę? Roman Zając - biblista i demonolog z KUL.\nPRL-u książki „Dlaczego nie jestem\nchrześcijaninem”. Symbol pojawiał\nsię w średniowiecznych podręcznikach magii, znajdował się na tarczach muzułmańskich najeźdźców\nw wojnie z Hiszpanią z 711r. W kościele szatana stanowi wystrój tylniej części ołtarza (odwrócony do\ngóry nogami i połamany krzyż –\nTen starochiński symbol oznaczający wieczny dualizm rzeczywistości, w filozofii taoistycznej\noznacza męskość dominującą nad\nżeńskością. Oznacza również zacieranie się różnic pomiędzy dobrem i złem, w New Age oznacza\nuzupełnianie się Boga i Lucyfera,\njako sił przeciwnych w jednej osobowości boskiej.\n(gr. penta - pięcio, gramma - litera, znak), pięciokąt foremny gwiaździsty lub gwiazda pięcioramienna. Penagram jest symbolem magiczno-okultystycznym, a także\ngwiazda, wpisana w okrąg jest często używana w praktykach czarnej\nmagii oraz przy sprawowaniu „czarnej mszy”. Występuje na kartach\n3. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy\nznasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl\n4. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy\nTarota, w biblii szatana jak również\nna okładkach płyt, w grach komputerowych i w filmach. Pentagram\nwykorzystywany był i jest w symbolice masonerii okultystycznej,\nmagii ceremonialnej i kabalistyce oraz jako symbol komunizmu.\nZnak gwiazdy pięcioramiennej został przedłożony bolszewikom przez\nczłonka loży masońskiej Wielki\nWschód, który zdawał sobie sprawę z jej ezoterycznego sensu.\nHeksagram – gwiazda\nHeksagram nawiązuje m.in. do\npieczęci króla Salomona, uważany\njest za jeden z najpotężniejszych\nsymboli w okultyzmie. Okultyści,\nmówiąc o heksagramie wskazują na\nto, że jest on zbudowany z dwóch\ntrójkątów równobocznych, wpisanych w okrąg. Okrąg ma dodawać\nsiły i podnosić znaczenie. Trójkąt\nzwrócony szczytem ku górze symbolizuje męskość, a zwrócony ku dołowi symbolizuje żeńskość. W połączeniu oznacza to przekazywanie\n5. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy\ni kontynuację procesu życiowego.\nObydwa te trójkąty symbolizują\ntakże wodę i ogień oraz dobre i złe\nduchy. Gwiazda sześcioramienna,\nzwana potocznie także „pieczęcią\nSalomona”, była często wykorzystywana przez Żydów w niewoli babilońskiej, nie miała ona wtedy znaczenia okultystycznego.\nNiezaprzeczalnie natomiast jest\njego powiązanie z kabałą. Symbol\nten jest wykorzystywany na kartach\nTarota i innych przedmiotach potrzebnych do praktyk okultystycznych. Obecnie także często wykorzystywany jest w formie ozdoby,\nna przykład jako medalion.\nTo najważniejszy z symboli satanistycznych. Zbudowany jest z głowy kozła, wpisanej w okrąg i pentagramu zwróconego ku dołowi. Na\nwierzchołkach pentagramu można\nspotkać pismo runowe. W satanizmie jest symbolem szatana oraz\nszatańskiej rozkoszy. Sam okrąg jest\nfundamentalnym znakiem dla satanizmu i czarnoksięstwa, i oznacza wieczność i siłę. Zarówno pentagram, jak i bafomet (odwrócona\npięcioramienna gwiazda) są symbolami upadku Lucyfera. Symbol\nspotykany w filmach, grach komputerowych i na okładkach płyt.\n6. M. Więczkowska, Magiczne symbole –\nczy znasz ich znaczenie, www.opoka.org.pl\nNa rysunku przedstawiono cztery różne symbole znaku Bestii, czyli Szatana. Liczba 666 - w numerologii biblijnej jest liczbą niedoskonałą w przeciwieństwie do liczby\n777. Liczbę 777 tłumaczyć możemy jako „Święty, Święty, Święty”.\nSataniści odnieśli liczbę 666 do\nsłów Apokalipsy św. Jana: „Tu jest\npotrzebna mądrość. Kto ma rozum,\nniech liczbę Bestii przeliczy: liczba to\nbowiem człowieka. A liczba jego sześćset sześćdziesiąt sześć.” (Ap.13,18).\nSataniści liczbą tą oznaczają niena-\nwiść do chrześcijaństwa, pogardę\nwzględem tego co święte, dobre\ni sprawiedliwe. Często jest ona zapisywana w postaci FFF (F - szósta litera alfabetu), 333, 18 (6 3)\nlub 216 [(6 6) 6], bądź trzech połączonych okręgów. Symbole te występują w grach komputerowych,\nfilmach i książkach, na okładkach\nJest to znak rozpoznawczy wyznawców satanizmu i okultyzmu.\nNajczęściej używany jest nieświadomie przez osoby chodzące na koncerty heavymetalowe, jako element\nokreślający ich przynależność do\n7. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy\n8. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy\nprzesłania zawartego w tej muzyce. W przypadku tego znaku istotne jest również używanie dłoni.\nUżycie lewej dłoni ma dwa zna-\nczenia. Pierwsze: lewa dłoń jako\nprzeciwieństwo ręki prawej, która symbolizuje sprawiedliwość,\ndobro. Drugie znaczenie po to, by\nmieć prawą rękę gotową do walki.\nZnak ten jest także uwidoczniony\nna okładce Biblii Szatana. Symbol\nten można odnaleźć na okładkach\nwielu płyt, wielu artystów podczas\nswych występów pokazuje ten symbol, znajduje się on również na koszulkach młodzieżowych.\nSkrzydlaty dysk jest symbolem\nmocy okultystycznej, jest również\njednym z symboli egipskiego boga\nSłońca - Ra. W języku hebrajskim\n„ra” oznacza: „przemieniać dobro na nic, na klęskę, cierpienie”.\nUskrzydloną kulę odnaleźć można także w kartach Tarota oraz na\nokładkach wielu płyt.\n9. M. Więczkowska, Magiczne symbole – czy\npisane symbole stanowią tylko część z magicznej czy szatańskiej\nsymboliki, którą jesteśmy otoczeni. Nie zdając sobie sprawy z zagrożenia jakie niesie ze sobą używanie przedmiotów ozdobionych tymi\nznakami, narażamy się na działanie zła. Znane są liczne przypadki opętań\nosób, które miały do czynienia z tymi symbolami. Szczególnie „groźnym”\nz wyżej wymienionych przedmiotów jest pierścień atlantów. Wielokrotnie\nspotkałem się z opinią egzorcystów mówiącą o tym, że noszenie pierścienia atlantów otwiera szatanowi drzwi do życia osoby noszącej ten pierścień\njak również jego rodziny. Symbolika obecna w telewizji, grach komputerowych czy promowana przez gwiazdy muzyki ma na celu „oswojenie” społeczeństwa. Jeśli przywykniemy do tych symboli, może się okazać, że gdy\nzacznie nas otaczać zło nie zauważymy go lub co gorsze przyłączymy się\ndo niego gdyż go nie rozpoznamy. Takim przykładem może być promujący pokój, zakończenie wojen czy rozbrojenie nuklearne, ruch hipisowski.\nRuch ten promuje również „wolną miłość”, anarchię (przeciwstawienie się\npaństwu) oraz jest mocno kojarzony z propagowaniem zażywania narkotyków czy innych używek.\nZ punktu widzenia wiary katolickiej noszenie amuletów lub symboli magicznych i przypisywanie im boskiej mocy jest grzechem bałwochwalstwa\ni wykroczeniem przeciw pierwszemu przykazaniu. Bałwochwalstwu i złu\ntrzeba się przeciwstawiać życiem sakramentalnym i kultywowaniem cnót\nreligijnych. Należy pamiętać o tym, że gdzie jest zabobon, chęć poznania\nspraw zakrytych i zdobycia nadnaturalnych mocy, tam nie ma miejsca na\nprawdziwą wiarę w Jedynego Boga.\nkościoła. Warto o tym powiedzieć\ntrochę więcej, szczególnie o ostatnich wydarzeniach.\nPrzez wiele lat chór był prowadzony przez siostry Sługi Jezusa,\nktóre sprawowały jednocześnie posługę organistek w naszym kościele. To im zawdzięczamy reaktywowanie w 1982 roku grupy chóralnej i to dzięki nim grupa ta działała\nnieprzerwanie przez 29 lat. Jednak\nz Pasterką i Mszą św. rezurekcyjną na czele. Dla gości, szczególnie\nlicznych w sezonach urlopowych,\njest to nieraz swego rodzaju atrakcja, gdy tymczasem stali mieszkańcy\nBukowiny traktują zapewne obecność chóru jako coś oczywistego\ni normalnego. Być może nie zastanawiają się nad tym, jak wygląda\n„od kuchni” działalność naszego zespołu schowanego zazwyczaj z tyłu\nprzyszedł w końcu czas na zmiany.\nPod koniec sierpnia 2011 roku prowadząca wówczas chór organistka,\nsiostra Genowefa Bakalarz, została\ndecyzją władz zakonu przeniesiona do nowej posługi na Ukrainie.\nNależało znaleźć jak najszybciej następcę, który obejmie nie tylko posadę organisty, ale również pokieruje działalnością chóru, tak aby zapewnić jego przetrwanie i rozwój.\nd ponad trzydziestu lat\nśpiew chóru parafialnego towarzyszy nabożeństwom w naszym kościele. Wiele\nczasu minęło od pierwszego występu grupy reaktywowanej po wielu latach przerwy. Przez ten czas\nśpiew chóru stał się praktycznie stałym elementem niedzielnej Mszy\nśw. o godz. 11.00, a także wszystkich ważniejszych uroczystości\nZadania tego podjął się pan Jacek\nHyżny z Rzepisk, poprzednio organista parafii w Sieniawie, absolwent\nAkademii Muzycznej w Krakowie.\nZadanie to nie jest łatwe, gdyż takie\nstanowisko to nie tylko zaszczyt,\nale także wielka odpowiedzialność\nza efekty pracy, które słychać przecież co tydzień na Mszy św.\nPan Jacek rozpoczął pracę z chórem od listopada 2011 roku i od\nrazu zabrał się do tego z wielkim\nzapałem. Ten entuzjazm udzielił\nsię wszystkim osobom zaangażowanym w śpiew i dzięki temu udało\nsię przygotować tradycyjny, coroczny koncert kolęd, który odbył się\n1 stycznia 2012 roku. W ten styczniowy wieczór wiedzieliśmy już, że\nchór nadal będzie działał i że w przyszłość możemy patrzeć z optymizmem. Optymizm był uzasadniony. Wiedza teoretyczna naszego dyrygenta i jego doświadczenie wyniesione m.in. z występów w filharmonii, pomogły w systematycznej\npoprawie poziomu artystycznego.\nW chórze pojawiły się nowe osoby, niektórzy wrócili do śpiewania\npo krótszych lub dłuższych przerwach. Jak co roku, chór uczestniczył we wszystkich ważnych uroczystościach roku liturgicznego.\nWśród nich były między innymi:\nPasterka, nabożeństwa Triduum\nPaschalnego, Msza św. rezurekcyjna, święto Bożego Ciała z responsoriami śpiewanymi podczas procesji czy też uroczystości odpustowe. Jednak najważniejszym wydarzeniem w naszej parafii w minionym roku była peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego. Chór brał\nudział w głównych uroczystościach\n11 maja, wykonując między innymi utwór „Misericordias Domini”\nz towarzyszeniem organów, na\nksiędza Krystiana Mszę św. prymicyjną, oprawił swoim śpiewem\nnasz chór. 13 maja udaliśmy się\ndo Rdzawki na zaproszenie tamtejszego chóru „Adoramus”, 14\npaździernika braliśmy udział we\nMszy św. z okazji pięciolecia chóru „Kluszkowce”, oczywiście w kościele w Kluszkowcach. Wreszcie\nnajważniejszym chyba wyjazdem poza parafię była pielgrzymka do sanktuarium Matki Boskiej\nJaworzyńskiej na Wiktorówkach,\nktóra odbyła się 1 lipca. Uroczystej\nktórych zagrał wtedy gościnnie pan\nMarcin Hyżny, brat naszego organisty. Śpiew chóru zabrzmiał również na Mszy św. kończącej peregrynację w naszej parafii (12 maja).\nW tym samym dniu uczestniczyliśmy także we Mszy św. wieczornej,\npodczas której młodzież przyjęła\nDziałalność chóru nie ogranicza się tylko do wielkich uroczystości. W każdą niedzielę bierzemy udział we Mszy św. o godzinie\n11.00, zapewniając oprawę muzyczną liturgii. Jako jedna z grup\nparafialnych, chór prowadzi Drogi\nKrzyżowe w Wielkim Poście oraz\nnabożeństwa różańcowe w październiku. Tradycją zapoczątkowaną już w latach 90 jest udział w nocnych czuwaniach w pierwsze piątki miesiąca. Chór wykonuje wtedy\nAkatyst ku czci Bogurodzicy, hymn\nliturgiczny wywodzący się z tradycji wschodniego Kościoła, pochodzący prawdopodobnie z V lub VI\nwieku naszej ery. Śpiewanie tego\nutworu w ciemną noc, w prawie pustym (niestety) kościele, to zupełnie inne przeżycie religijne niż na\nprzykład Pasterka. Zupełnie inne\nale równie poruszające. Zachęcamy\nparafian do liczniejszego udziału\nNależy wspomnieć również\no tym, że chór nie śpiewa jedynie w naszej parafii. 25 marca\n2012 r. w kościele w Rzepiskach,\nna Grocholowym Potoku, ks.\nbp Damian Muskus udzielił sakramentu kapłaństwa diakonowi\nKrystianowi Sosze, marianinowi.\nŚwięto było niebywałe, rzadko\nbowiem w wiejskiej parafii można być świadkiem święceń kapłańskich. Zarówno tę uroczystość, jak\ni odprawianą dzień później przez\nMszy św. przewodniczył ksiądz\nproboszcz Władysław Pasternak,\na w naszym repertuarze, oprócz\nklasycznych pieśni czterogłosowych, nie mogło oczywiście zabraknąć góralskiej „Hej tam, pod\nTyle o uroczystościach i świętach. A jak nasza działalność wygląda od przysłowiowej „kuchni”?\nOtóż głównie jest to praca polegająca nie tylko na nauce nowych\nutworów, ale też na „dopieszczaniu” tych dobrze znanych. To rozśpiewki, które dla obserwatora mogą\nwyglądać nieco śmiesznie, ale są\nważnym elementem przygotowania i zestrojenia naszych głosów\nprzed występem. Tak naprawdę ta\nżmudna praca daje wiele satysfakcji, gdy efekt słychać potem „na kościele”. Mam również takie wrażenie, że śpiewanie podczas Mszy św.\nczy innego nabożeństwa daje poczucie lepszego, bardziej czynnego uczestnictwa w liturgii. W końcu, jak wiele razy mawiała siostra\nGenowefa, „przede wszystkim jest\nto śpiew na chwałę Bogu”.\nA jeśli ktoś z parafian i nie tylko,\nchce się włączyć w śpiew na chwałę Bogu, to serdecznie zapraszamy\ndo naszych szeregów! Aktualnie\nw chórze działa 27 osób, podzielonych w klasycznym układzie na\ncztery głosy, dwa żeńskie (sopran\ni alt) oraz dwa męskie (tenor i bas).\nPanie są w zdecydowanej przewadze liczebnej, dlatego przydałoby\nsię szczególnie wzmocnić będących\nw mniejszości Panów. Aczkolwiek\nkażdą Panią z talentem wokalnym,\nktóra zechciałaby wspomóc naszą\ngrupę, powitamy z wielką radością. Śpiewanie w chórze to wzięcie na siebie poważnego obowiązku. Dwa razy w tygodniu trzeba poświęcić swój czas na próby i oczywiście uczestniczyć, poza niedzielną Mszą św., we wszystkich większych uroczystościach. Ale z własnego doświadczenia wiem, że gdy\nsię już zacznie, to trudno jest zrezygnować, tak wielką radość daje to\nwspólne śpiewanie. A wszystkim,\nktórzy chcieliby spróbować, ale\nsię wahają, mogę powiedzieć banalne, ale prawdziwe zdanie: „Jak\nnie spróbujesz, to się nie przekonasz”. Jak to zrobić? Nic prostszego,\npo prostu przyjść na próbę w piątek po wieczornej Mszy św., albo\nw niedzielę po Mszy św. o godzinie 11.00.\nZapraszamy do wspólnego głoszenia chwały Bożej!\ne znakiem krzyża mamy\ndo czynienia każdego\ndnia. Towarzyszy nam od\nrana do wieczora podczas pacierza, posiłku, w szkole lub pracy.\nAle czy tak naprawdę znamy jego\ndogłębny sens i znaczenie? Pomóc\nnam w tym szczególnie mogą nabożeństwa wielkopostne. Patrząc\nna krzyż, można dostrzec w nim\nwiele emocji począwszy od cierpienia aż do miłości. Oczywiste\njest, że Syn Boży umarł dla naszego zbawienia. Poniósł, jak na tamte\nczasy, najokrutniejszą i najbardziej\nhaniebną śmierć poprzez ukrzyżowanie. Przyjął na siebie cierpienie,\nból i wszystkie grzechy ludzkości po\nto, aby nam żyło się lepiej. Zgodził\nsię z wolą Ojca, pomimo tego, że\nbał się śmierci jak każdy człowiek.\nTaki był plan Boga. Poprzez Osobę\nswego Syna, pozwolił przybić się do\nkrzyża za nas. Już nie mógł dobitniej pokazać swojej miłości. Ojciec\ni Syn byli nierozdzielną jednością\npodczas tej misji. Ze względu na\nludzi gotowi byli podjąć się najgorszego. Przez Mękę Chrystusa\nBóg chciał nas na zawsze zbawić.\nPragnął, abyśmy cieszyli się wraz\nz nim życiem wiecznym.\n„Bo nie ma większej miłości\nniż ta, gdy ktoś życie oddaje bym\nja mógł żyć” – tak mówią słowa\njednej z religijnych piosenek. Pasja\nChrystusa jest ogromnym dowodem na to, jak Bóg nas kocha. Nie\nma co się oszukiwać, coraz mniej\njest takich ludzi, którzy oddaliby\nwszystko co mają z miłości do bliźniego. Życie to największy skarb,\njakim Bóg nas obdarzył. Jezus oddał nam swoje, żebyśmy mogli wykorzystać je w drugim świecie czyli Królestwie Niebieskim. W tym\nco się dokonało na krzyżu, jest niezmierzona miłość. Tak wielka, że\nnie da się jej opisać słowami. Przez\ntaką mękę Bóg oddał nam się cały.\nPostanowił doznać cierpienia, rozpaczy i ponieść śmierć, aby być do\nnas podobnym we wszystkim. Nie\npotrafię wyobrazić sobie większego\npoświęcenia dla tak grzesznej istoty jaką jest człowiek. Dlatego powinniśmy wielbić Boga po wieczne czasy, że dał nam szansę na to\ndrugie, pozaziemskie życie.\nAbyśmy choć trochę mogli stać\nsię podobni do Chrystusa, Stwórca\npodarował nam własne, osobiste\nkrzyże. Chrześcijanie nie powinni\nszukać cierpienia, ale gdy już zostaną nim obarczeni, mogą odnaleźć\njego sens. Zawsze znajdzie się cecha jednocząca nasz ból z Męką\nChrystusa. Powinniśmy brać krzyż\nna swoje ramiona i w ten sposób\nnaśladować Jezusa. Nie możemy\nprzeklinać Boga za to, że dał nam\ncierpienie, lecz z wiarą je przyjąć\ni pokornie wczuć się w zadanie,\nktóre Ojciec nam powierzył. W ten\nsposób ludzkie cierpienie jednoczy\nsię ze zbawczą miłością Chrystusa\ni tym samym staje się częścią boskiej siły, która zmienia świat na\nlepszy. Jeżeli będziemy nieść swój\nkrzyż z radością, to on poniesie nas.\nMusimy zaufać Bogu. On pomoże nam dźwigać krzyż i nigdy nie\nzostawi nas samych na „Golgocie”.\nZmierzając do celu winniśmy pamiętać, że nie ma innej drabiny prowadzącej do Nieba niż krzyż.\nNatalia Kubasik, kl. III gim.\nJaki jest ideał\nasza młodzieżowa Grupa\nApostolska nie tylko\nudziela się w parafii, organizując nabożeństwa, Dekanalne\nDni Młodzieży, jak również wykonując dekoracje świąteczne. Przede\nwszystkim co tydzień, w każdy\npiątek wieczorem zbieramy się\nw Domu Parafialnym. Spotkanie\nzaczynamy od modlitwy, a następnie przystępujemy do omawiania\ndanego tematu z książki pt.: „Ideał\nmłodego człowiek wierzącego”,\nktórej redaktorem jest ks. Tadeusz\nSzwark. W ostatnich miesiącach\nczytaliśmy rozdział pt.: „Porządny\nczłowiek”. Po kolei dowiadywaliśmy się, jaka jest różnica między\nprawdomównością, a szczerością, tematów do zrealizowania i omówiejak być dobrym przyjacielem, jak nia. Dzięki nim staramy się właściważny jest szacunek do innych oraz wie kształtować naszą przyszłą pojak traktować bliźnich.\nstawę dorosłego chrześcijanina.\nPierwszy podrozdział wyraźnie pokazuje, że słowa które wypowiadamy mogą być nie tyko warNadszedł czas, aby podsumować zada- 5. Marduła Katarzyna\ntościowe ale i raniące.\nW dzisiejnia konkursowe z ubiegłego roku szkolne- 6. Stasik Katarzyna\nszym świecie częściej\ngo. Jak wiecie,\nna łamach „Idzie Hyr” ogłosi- 7. Sztokfisz Klaudyna\ndo ukrywania prawdy,\nniż do wyliśmy konkursy\ndla trzech grup wiekowych: 8. Walas Weronika\nmy-czytelników, dla uczniów 9. Wodziak Dominika kl.0b\nże drugi człoprzygotowujących\nśli i uczuć. Zaskoczyło nas tak-się do I Komunii\nW konkursie dla drugoklasistów:\nznaczenie słote zadania nie były trudne, ale wymagały\nod 1. Bafia\nsineI właśnie za tępowierzy\ni zaliczy do grona swoich przyja(bez) + cera (wosk)\n3. Chowaniec Anna\nuzna Cię zanaosobę\nsku”. Według naszej\nwszystkich, którzy zdecydowali się na 4. Liptak Arkadiusz\nnie możemy nosić\nma- Nie jest źle: prace od- 5. Nowobilski Janusz\nże mo- o Twoich\n6. Zając ElizaCZŁOWIEKIEM?\nski na sobie. Musimy\nWarto zatrzymać się w życiu\ngłoby być więcej chętnych.\ntak jak małe\ndli po drodze, albo których\nna chwilę i zobaczyć,\nco kryje się\nradość? JestemW konkursie\nżałują, a Ci, którzy\nna dnie naszego serca. Nie bój się\nprzekonany w 100%, że tak.\nśmy się jacy powinni\nbyć prawdzica – niech\nsię cieszą. Po zasłużone nagrody 1. Bukowski Jakub\nsię do siostry katechetki. Za- 2. Bukowski Michał\nwi przyjaciele proszę\ni czy takich\nka by być\nszczęśliwym w dzisiejchęcamy\n3. Czernik Leszek\nbo przyjaźń przede\nbędzie właszym świecie?\nwierność i bezinte5.\nporządnym człowie ściwym spełnieniem młodzieńresowność. Nauczyliśmy\nsię też, że dlawszystkim\nczego życia. kl. 1 gim.\na więc otwartym\nna in- Piotr\nbo to o wiele\nnych, pomocnym, miłym, uprzejszacunku dla każdego\nradosnym i szczerym. CZY lepsze niż wszystko inne…\nCzy to młody, czy\nstary, czy bogaks. Damian\nCOŚ NA DRODZE, CO\nKuchta Wiktoria STOI\nty lub biedny –4.każdy!\n(opiekun Grupy Apostolskiej)\nPrzed nami jeszcze sporo MOGŁOBY CI PRZESZKODZIĆ\ndo MiCodziennie o godz.\nw kaplicy Matki\nsą śpiewane GodzinW każdą niedzielę W\nW poniedziałki pół godziny przed Mszą św. wieW poniedziałki\nMszą św. wieczorną grupaodmawia\nw naszych pararodzinach, parafii\nfii i Ojczyźnie.\npo rannej litanię\nWe wtorki po rannej\nW środy i czwartki przed wieczorną Mszą św. w kaplicy Matki Bożej odmawiany jest Różaniec\nW środy i czwartki przed wieczorną Mszą św. w kaw intencji parafii, Kościoła i Ojczyzny.\nplicy Matki Bożej odmawiany jest Różaniec w intencji paW środy po Mszy\nodprawiamy nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej\nW środy po Mszy św. wieczornej odprawiamy nabożeństwo\nz wyjątkiem niedziel\ni świąt, po Mszach Świętych\nrannych i wieczornych przez pół godziny.\ndniach 8, 9 grudnia 2012\nr. już po raz dwunasty odbył się finał Szlachetnej\nPaczki, której pomysłodawcą jest\nks. Jacek Stryczek, obecnie prezes\nStowarzyszenia WIOSNA. Celem tej\nakcji charytatywnej jest „mądra” pomoc rodzinom najbardziej potrzebującym. Projekt w przemyślany sposób\nłączy tysiące osób: wolontariuszy, rodziny w potrzebie i darczyńców.\nW tym roku w tym ogólnopolskim projekcie mieli swój udział także mieszkańcy naszej miejscowości\ni okolic. Wszystko dzięki jednej osobie – Joannie Sztokfisz, która zdecydowała się zostać liderem rejonu\ni zorganizować całe przedsięwzięcie.\nAsia zachęciła do pomocy 12 osób,\nktóre po odbyciu szkolenia zostały\nWolontariuszami Szlachetnej Paczki.\nWśród tej grupy znalazło się także\nkilka bukowianek: Joanna Stachura,\nKatarzyna Solus-Miśkowicz, Joanna\nCikowska. Z naszego rejonu do projektu zostało zakwalifikowanych 25 rodzin. Każdą z nich odwiedziło dwóch\nwolontariuszy, których celem było zapoznanie się z sytuacją danej rodziny,\nprzeprowadzenie wywiadu, wypełnienie odpowiednich ankiet, a także zebranie informacji, czego rodzina najbardziej potrzebuje. Oprócz tego zadaniem wolontariusza było stworzenie opisu danej rodziny, który zamieszczony został w internetowej bazie. Na\njego podstawie Darczyńcy mogli wybrać rodzinę, której chcieli pomóc.\nAkcja nie mogłaby się udać, gdyby nie\nDarczyńcy właśnie, wspaniali ludzie\no wielkich sercach, którzy poświecili\nswój czas i pieniądze, aby zorganizować pomoc ludziom potrzebującym.\nRodziny otrzymały paczki z żywnością, środkami czystości, ubraniami,\nprzyborami szkolnymi, przekazanych\nzostało także kilka pralek, lodówka,\nkuchenka, łóżka, meble.\nDnia 8 grudnia Darczyńcy zobowiązani byli dostarczyć paczki do\nmagazynu, który zorganizowany został w budynku szkolnym, 9 grudnia\nnatomiast dary zostały rozwiezione\nKorzystając z okazji składamy serdeczne podziękowania wszystkim,\nktórzy wsparli akcję swoją pomocą,\ndobrym słowem, czasem, zaangażowaniem czy ofiarnością.\nWszystkich zainteresowanych zachęcamy do odwiedzenia strony internetowej www.szlachetnapaczka.\npl, gdzie można znaleźć różne informacje, m.in. nr KRS potrzebny do\nprzekazania 1% podatku na rzecz\n26 grudnia 2012 r. w święto św. Szczepana męczennika „mali kolędnicy misyjni” z naszej parafii ubrani w kolorowe stroje uczestniczyli we Mszy św., pod-\nczas której odbyło się ich uroczyste pobłogosławienie i rozesłanie. Dokonał tego ojciec Piotr Głód, nasz\nparafianin, który przedstawił cel kolędy oraz zachęcił\nwiernych do przyjęcia dzieci w swoich domach.\nPrzez kilka dni w czterech grupach kolędniczych\nwyruszyliśmy z wielką radością, by zanieść Dobrą\nNowinę mieszkańcom naszej parafii. Dzieci kilka tygodni wcześniej przygotowywały się do tego ważnego wydarzenia poprzez uczenie się ról, przygotowywanie ubiorów, gwiazd i skarbonek. W każdej grupie\nbyła Maryja z Dzieciątkiem, Józef, anioł, pasterz, król,\ndzieci z Afryki, Azji, Oceanii, Ameryki i Europy. Po\nwejściu do domu „mali kolędnicy” śpiewali kolędę,\nnastępnie przedstawiali scenkę pt. „Przyjmijcie kolędników misyjnych” oraz zostawiali domownikom\nrybę – symbol wiary. Parafianie oprócz ofiary pieniężnej, przeznaczonej na misje, dzielili się z kolędnikami słodyczami, owocami, a niekiedy nawet frytkami - ulubionym przysmakiem dzieci.\nWszystkim serdecznie dziękujemy za ofiarność\noraz życzliwe i serdeczne przyjęcie „małych kolędników misyjnych”.\nNiech Pokój, Miłość i Wiara zagoszczą w waszych\ndomach. Niech Boże Dziecię Wam błogosławi.\nApostolska Grupa Misyjna Dzieci w czasie tegorocznych ferii zimowych przebywała w Domu Sióstr\nw Bukowinie Tatrzańskiej. Wspólnie zastanawialiśmy\nsię co jest naszym skarbem? Patronem naszych spotkań był święty Paweł Apostoł.\nCo to jest skarb? Skarb to coś bardzo cennego.\nKażdy człowiek ma jakiś skarb, coś bardzo mu drogiego. Dla każdego może to być coś innego, bo przecież każdy z nas jest inny. Zastanawialiśmy się też: Czy\nwiara jest moim skarbem? Kiedy tak jest? Kiedy nas\nubogaca? Jak z tego bogactwa korzystam? Czy zdaję\nsobie sprawę z tego, jak wielkim jest skarbem?\nWiara to przylgnięcie do Boga, to odpowiedź\nczłowieka na zaproszenie, by być Jego umiłowanym\ndzieckiem. Wiara to przyjaźń z Panem Jezusem, który nas kocha pomimo naszych grzechów i zawsze jest\ngotowy wybaczyć. Zawsze jest przy nas, by nam pomagać. Wiara jest wielką łaską.\nDzieci zastanawiały się nad swoim skarbem życiowym. Były różne wypowiedzi: Naszym największym skarbem jest miłość Pana Jezusa do nas, ponieważ\nPan Jezus oddał za nas życie, aby zgładzić nasze grzechy. Jezus nie uciekał, bo chciał wybawić nas od grzechu\npierworodnego. Podsumowując nasze spotkania doszliśmy do wniosku, że naszym największym skarbem jest miłość Pana Jezusa do nas.\nFerie szybko minęły. Oczywiście nie zabrakło\nteż wspólnych zabaw i śpiewu kolęd. Na zakończenie uczestniczyliśmy w Eucharystii, którą celebrował\nojciec Zbigniew Majewski ze Zgromadzenia Ojców\nRedemptorystów z Krakowa. W czasie homilii podkreślił, że dzisiaj nie jest łatwo być świadkiem wiary. Zachęcając dzieci do wytrwałości powiedział, że\npomimo rozlicznych trudności warto kroczyć tą drogą. Jest KTOŚ komu na nas zależy! To najlepszy i najwierniejszy Przyjaciel - Jezus. A zatem temat do przemyślenia dla wszystkich dzieci naszej parafii. Kto jest\nZakończyliśmy kolejny rok służby przy ołtarzu\nJezusa Chrystusa w naszej bukowiańskiej świątyni.\nBył to czas błogosławiony, m.in. dlatego, że wspólnie uczciliśmy obraz Jezusa Miłosiernego, relikwie\nśw. Siostry Faustyny oraz bł. Jana Pawła II, który od\ndziecka należał do Służby Liturgicznej Ołtarza w naszej diecezji, w swojej rodzinnej parafii w Wadowicach.\ni radośnie służył przy ołtarzu, ale również uczył swoich\nmłodszych kolegów jak podawać ampułki, dzwonić na\ndzwonkach, itp.Wraz z Dawidem najmłodszych ministrantów przygotowywał Bartłomiej\nTrybuła (kl. II Gim.),\nktóry został drugim ministrantem\nroku, z kolei trzecim\nministrantem został Wojciech Bafia\n(kl. V SP). Dawid\nGłodziak, jak sam\nprzyznaje, najwięcej zawdzięcza swojej mamie, która mimo licznych zajęć domowych zawsze podwoziła syna do kościoła z Dolnej Bukowiny.\nWszystkim ministrantom bardzo dziękuję za\nposługę przy ołtarzu i życzę wytrwałości w postanowieniu, jakie założyliście Panu Jezusowi w dniu\nSzczęść Boże na cały rok 2013.\nŚwiadkowie tamtych lat mówili o młodym Karolu,\nże był bardzo gorliwym ministrantem, nigdy nie opuścił swojej służby na Mszy św. i zawsze z radością na\nnią przychodził. Dla ministrantów, lektorów i księży\nnasz ukochany Papież jest wzorem, jak służyć Bogu\ni ludziom z gorliwością, miłością i radością.\nKażda wspólnota parafialna raduje się, kiedy przy\nołtarzu obecna jest Służba Liturgiczna, która nie tylko gromadzi się na Eucharystii czy nabożeństwach,\nale i w środowisku szkolnym nie wstydzi się swojej\nwiary i powołania do bycia sługą Pana Jezusa.\nW ubiegłym roku ks. Proboszcz pobłogosławił\nw okresie Wielkiego Postu 8 lektorów, a w okresie\nAdwentu 12 ministrantów. Dziękujemy rodzicom\ni dziadkom, którzy pilnie czuwają nad gorliwym wypełnianiem obowiązków płynących z otrzymanego\nNajgorliwszym ministrantem roku 2012 został\nDawid Głodziak (kl. IV SP). Nie tylko sumiennie\nW dniach 21-23 lutego ksiądz Damian zorganizował wyjazd do Polanki Wielkiej. Uczestnikami\nwycieczki mogły być osoby należący do służby liturgicznej naszej parafii oraz uczniowie gimnazjum.\nChętnych do spędzenia tych kilku dni poza domem\nzebrało się około trzydziestu.\nW czasie podróży i na miejscu nie zabrakło modlitwy, śpiewu i muzykowania. Zostaliśmy wspaniale\nprzyjęci i ugoszczeni przez księdza Proboszcza tamtejszej parafii. W czasie tych trzech, jakże wspaniałych dni mieliśmy także okazję zwiedzić Muzeum\nStraży Pożarnej w Alwerni, browar w Żywcu, a także mogliśmy kolędować przy szopkach w okolicznych kościołach. Jak widać, plan wycieczki był bardzo zróżnicowany.\nBędąc zaledwie kilka kilometrów od rodzinnego\ndomu księdza Damiana, skorzystaliśmy z okazji, by\nodwiedzić Jego rodziców. Mimo, że przybyliśmy tak\nliczna grupą, zostaliśmy miło i gorąco przyjęci.\nSkładamy serdeczne podziękowania księdzu\nDamianowi i tajemniczemu sponsorowi, dzięki któremu mieliśmy okazję przeżyć dodatkowe atrakcje.\nLiczymy na więcej takich wyjazdów.\nielki Post to czas nie tylko zadumy i refleksji ale przede wszystkim spojrzenia\nw głąb swojej duszy. Rozważania Męki\nPańskiej uświadamiają nam potęgę zła, jakim jest\ngrzech, skoro potrzeba było tak wielkiej ofiary, aby\ngo zgładzić. Rozpoczął się czas czterdziestodniowego przygotowania Paschy zwanej Wielkim Postem,\nktóry swą nazwę zawdzięcza religijnym praktykom pokutnym – postom, modlitwom, spowiedzi. Dlaczego\ntrwa 40 dni? Nawiązuje do liczby dni, w czasie których Pan Jezus przygotowywał się do swojej Paschy –\nprzejścia przez mękę i śmierć do Zmartwychwstania.\nCzas od Środy Popielcowej do V niedzieli ma charakter pokutny, to dni wyciszenia, modlitwy, rekolekcji,\nnabożeństw, jak Droga Krzyżowa czy Gorzkie Żale.\nOstatnie dwa tygodnie Wielkiego Postu to dni rozważania Męki Chrystusa i Jego śmierci. Natomiast\nNiedziela Palmowa wprowadza wszystkich wiernych\nw Wielki Tydzień, jest pamiątką wjazdu Pana Jezusa\ndo Jerozolimy. Niech ten czas Wielkiego Postu pomoże nam zbliżyć się jeszcze bardziej do Pana Jezusa.\nPamiętajmy - On nas tak bardzo ukochał! A my? Czy\nmamy odwagę przyznawać się przed innymi do Niego?\nA może wstydzimy się swojej wiary? Niech cierpiący, bolejący, konający Jezus dopomaga nam przemieniać nasze życie.\nBóg obiecał, że już nigdy nie ześle potopu na ziemię\n„Wtedy więc wydał Go im,\naby Go ukrzyżowano” (J19,16)\nę w na- przy Krzyżu modliły się wspólnoty parafialne\nKrzyżu i oazowe w kilku diecezjach Polski i USA.\niela poW piątek 2 marca o godz. 17.00 przywitaliozpoczął się nowy rok liturgiczny i kalendarzowy, w którym\na nawościo- śmy\nMsza św.dla nas i dla naszego zbawienia.\nz całym Kościołem\nw para-nas jeszcze\nz naszym Panem, Jezusem Chrystusem.\nnas wyrwać wartość\nz niewoli grzechu.\nwolności od wszelc rodzi-i umarł\nub. r. gromadzimy\nsię w pierwszeprzylgnięcia\nPawła II. 1 grudnia\nz Bukowiny przyjechała\n53 osoJezusa Jana\nrelirównież żową w niedzielę prowadzili członkowie Grupy\nbłogosławionego Papieża. Wcześniej nawiedziliśmy Sanktuarium\nMiłosierdzia Bożego i włączyliśmy się o godz. 15.00 w odmawianie\nW poniedziałek różaniec prowadzili członpomocy\nKoronki do Bożego Miłosierdzia. Był też czas na osobistą modlitwę.\nGrupy Trzeźwościowej .\nz nało-O godz.\n16.30 przyjechaliśmy do Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie\nprowadziowo po-się”, które We\ny: żony,na słowa\nJana Pawła IIzwypowiedziane\nw dniu inauguracji pontyfikaW środę\ndziad-tu 22 października\n1978 r. „Nie lękajcie się! iOtwórzcie\nwładzy otwórzcie granice państw, systepolitycznych,\nII strzeże, utrwaoleniemlizacji,dziły\na Jego na adorowały Krzyż, przychodząc do kościoła\nybłagaći o których\nuczestniczyliśmy we Mszy św. w intencji Krucjaty\ndzień o godz. 15.00 modliliśmy się\nałej mo- O godz.W17.00\nWyzwolenia Człowieka. Modliliśmy się także o trzeźwość w naszych roa wspól- gorąco Koronką do Miłosierdzia Bożego o trzeździnach i Ojczyźnie. Mszę św. odprawił ks. Mirosław Żak - diecezjalny\nparafii. W ciągu dnia można było\nW homilii wskazał na różne zagrożenia czyhamadzenijące naspotkać\njaką w oczach\nny Chry-pod przewodnictwem\ncjaty w Domu\nw intencjachodwołanialudzi bywają\ngrup w nałóg\nza to, że osobiście\nba moc- W czasie\ni że łączyła\nnas wspólna intencja\n- być coraz bliżej\nPana Boga, Krucjatę\nna i drugiego\nczas trwania KrutysięcyKościoła\n26 cjaty. Każdego, kto pragnie podjąć Krucjatę Wych Świa- zwolenia Człowieka, prosimy o zgłoszenie się\nz z Dia- do Grupy Trzeźwościowej. Osoby takie są wpi-\n+ Stanisław Pawlikowski, Helena żona,\n+ Stanisława Leja, Józef mąż, ich rodzice\noraz Elżbieta córka, Waldemar mąż\n+ Jan Hodorowicz, Rozalia żona\n+ Franciszek Wodziak w 11. roczn. śmierci\n+ Władysław Majerczyk, Helena żona\n+ Ludwika Orłowska, Michał mąż\n+ Józef Bukowski\n+ Stanisław Kuchta w 4. roczn. śmierci\n+ Ks. Józef Szydło – od mieszkańców\nz Wierchu Buńdowego\n+ Józef Głodziak i Katarzyna żona\n+ Ks. Józef Szydło – od mieszkańców z ul.\nKościuszki od poczty do Klina\n+ Józef Chowaniec\n+ Józef Chlipała, Józef syn\n+ Ks. Henryk Kiemona – od mieszkańców\n+ Stanisław Kuchta w 7. roczn. śmierci\n+ Stanisław Piszczek\nNowennowa w intencji żyjących\n+ Marianna Taras\n+ Stanisław Bieniek, Agnieszka żona, Jan\n+ Nowennowa w intencji zmarłych\n+ Władysław Stasik w 85. roczn. śmierci\n+ Andrzej Gogola\n+ Stanisław Kuchta\nNiedziela Palmowa 24.03\n+ Andrzej Budz w 18. roczn. śmierci, Maria\n9.30 + Józef i Anna Stołowscy\nO zdrowie i błog. Boże dla członkiń z Róży\n7.00 + Józef i Wiktoria Bigos, Józef wnuk\n7.00 + Genowefa Miśkowicz\n17.00 + Maria Budz\n7.00 + Anna Mąka w 9. roczn. śmierci\n7.00 + Edward Budz\n+ Stanisław Dunajczan w 19. roczn.\n+ Władysław i Aleksandra Sztokfisz, Jan\nO zdrowie i błog. Boże w rodzinie\n17.00 + Krzysztof Wojtanek w 6. roczn. śmierci\nWielki Czwartek 28.03\n17.00 + Jan Lichaj\n17.00 + Stanisław Koszarek, Janusz syn\n17.00 Nowennowa w intencji żyjących\nWielki Piątek 29.03\nWielka Sobota 30.03\nO zdrowie i błog. Boże dla Macieja w 18.\n+ Franciszek Chowaniec–Ignatek, w 37.\n17.00 + Jan Stasik, Kunegunda żona, Jan syn\nNiedziela Wielkanocna 31.03\nW intencji rodziny Sieczków o zdrowie\ni błog. Boże\n6.00 + Anna i Stanisław Łapka\n9.30 + Jan Łapka\n11.00 + Karol i Helena Haładyna\n+ Wojciech Pacyga, Wiktoria żona, Stanisław\nsyn, Helena synowa i Anna\nPoniedziałek Wielkanocny 1.04\n8.00 + Helena, Józef i Tadeusz Budrzeńscy\n9.30 + Stafan Buńda w 7. roczn. śmierci\n11.00 + Julian Dunajczan w 30. roczn. śmierci\n19.00 + Bronisław Buńda\n+ Helena Liptak\n+ Marian Majda\n+ Jan Kuchta\n+ Józef i Józefa Lach\n+ Anna Turza w 10. roczn. śmierci\n+ Helena Kuchta w 16. roczn. śmierci, Jan\nmąż, Stanisław syn\n+ Maria Chowaniec z domu Budz w 13.\n+ Agnieszka Sztokfisz\n+ Józef Furczoń w 1. roczn. śmierci i jego\n+ Kazimierz Mrowca w 16. roczn. śmierci,\nStanisław, Andrzej i Mieczysław synowie\n+ Helena Łopuszniak w 13. roczn. śmierci,\n+ Józef i Wiktoria Bigos, Józef wnuk\n+ Maria Paruzel, Ambroży Dunajczan, Aniela\ni Józef rodzice\n+ Karol Kramarz, Stanisław syn\n+ Helena i Józef Budrzeńscy, Tadeusz w 16.\n+ Janina Nowobilska\n+ Franciszek Para, Maria żona, Rozalia\nO Boże błog. dla Jacka i jego rodziny\n+ Marianna Chowaniec\n+ Stanisław Koszarek\n+ Marianna Bury, Jerzy mąż\n+ W 3. roczn. śmierci Prezydenta RP Lecha\nKaczyńskiego i jego małżonki Marii oraz\nwszystkich, którzy zginęli w katastrofie pod\n+ Józef Chowaniec w 25. roczn. śmierci\n+ Jan Budz\n+ Bolesław Klamerus w 19. roczn. śmierci,\n+ Andrzej Mędlak, Janina żona\n+ Józef Sztokfisz, Aniela żona\n+ Ludwik Mędlak, Aniela żona\n+ Franciszek Głód, Marianna żona, Michał\ni Władysław synowie, Ludwika córka\n+ Maria Budz\n+ Helena i Piotr Michalscy\n+ Jan Stasik\n+ Józef i Zofia Hodorowicz\nO zdrowie i błog. Boże dla Ewy w 57. roczn.\n+ Zbigniew Głód\n+ Anna Klamerus\n+ Andrzej Budz w 20. roczn. śmierci\n+ Franciszek i Helena Hodorowicz\n+ Stanisław Kuchta w 30. roczn. śmierci,\n+ Stanisław Furczoń w 2. roczn. śmierci\ni jego rodzice\n+ Stanisław Rusin w 13. roczn. śmierci\n+ Franciszek Kuchta w 19. roczn. śmierci\n+ Władysław Mąka w 5. roczn. śmierci,\n+ Piotr Pacyga, Agnieszka żona, Józef syn,\nw 25. roczn. śmierci Piotra\n19.00 + Marian Chowaniec\n7.00 + Wojciech Łacniak, Katarzyna żona\n+ Adam Steć, Józefa żona, Danuta i Krystyna\n+ Konrad i Helena Twardowscy, Marek\nW 31. roczn. ślubu Anny i Stanisława z proś7.00\nbą o zdrowie i błog. Boże\nDziękczynna w 20. roczn. ślubu Ewy\ni Ryszarda z prośbą o błog. Boże\nDziękczynna za ulgę w chorobie Heleny\nStanisław Szymon Głodziak\nAntoni Szymon Gąsienica\no. Piotr Głód\n29.12.2012 r. Jan Kuruc i Paulina Lichaj\n+ Stefania Maria Buńda\n+ Marianna Pietras\n+ Piotr Paweł Wcisło\nur. 26.10.1938 r.\nur. 18.06.1966 r.\nur. 12.02.1936 r.\nur. 13.06.1933 r.\nur. 04.10.1931 r.\nur. 15.06.1960 r.\nzm. 07.12.2012 r.\nzm. 19.12.2012 r.\nzm. 03.01.2013 r.\nzm. 22.01.2013 r.\nzm. 22.02.2013 r.\nzm. 04.03.2013 r.\n„Idzie Hyr” - czasopismo parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa; nr 1 (355) rok\nXVII, 2013. Nakład 400 egz. Zespół redakcyjny: ks. Damian Drzyżdżyk (redaktor\nnaczelny), Ewa Kudłaciak, Krzysztof Kudłaciak. Stale współpracują: ks. Władysław\nPodhalański, Monika Bobula, Joanna Cikowska, Natalia Kubasik, Ewa Maria\nKudłaciak, Renata Łukaszczyk, Albina Policht, Dorota Stępel, Marek Wodziak.\nSkład komputerowy i druk: Drukarnia „MK”s.c., Nowy Targ, ul. Waksmundzka 63,\ntel. 18 266 48 52, e-mail: [email protected] Adres redakcji: ul. Kościuszki 1,\n34-530 Bukowina Tatrzańska, tel. parafii: 18 20 774 26, tel. redakcji: 18 20 780 31,\nwww.parafia-bukowinatatrzanska.pl. Redakcja zastrzega sobie prawo skracania\ni redagowania tekstów oraz nadawania tytułów.\nCzasopismo funkcjonuje i roz\nwija się dzięki ofiarności lu\ndzi. Dziękujemy wszystk im,\nktórzy wspierają finansowo tę\nformę duszpasterstwa, a szcze\ngólnie Polonii z Koła nr 57 Bu\nkowina Tatrzańska im. Józefa\nPitoraka przy Związku Podhalan\nw USA, naszym Parafianom\nRekolekcje poprowadzi ks. Mirosław Stanek, salwatorianin\nSOBOTA – 16.03\n18.00 – Nauka stanowa dla młodzieży\nNIEDZIELA – 17.03\n10.00 – Msza św. z nauką dla uczniów gimnazjum\n18.00 – Nauka stanowa dla kobiet\n8.30–12.00 – SPOWIEDŹ ŚWIĘTA\n10.00 – Msza św. z nauką dla dzieci młodszych i starszych\n14.00–17.00 – SPOWIEDŹ ŚWIĘTA\n19.00 – Msza św. z nauką stanową dla młodzieży\n11.00 – Odwiedziny chorych w domach z Komunią Świętą\n14.30 – SPOWIEDŹ ŚWIĘTA dla chorych i starszych\n15.00 – Msza św. dla chorych i starszych\noraz udzielanie sakramentu namaszczenia chorych\nOświadczenie Ojca Świętego\nzawezwałem was na ten konsystorz nie tylko z powodu trzech\nkanonizacji, ale także aby zakomunikować wam decyzję o wielkiej\nwadze dla życia Kościoła. Rozważywszy po wielokroć rzecz w sumieniu przed Bogiem, zyskałem pewność, że z powodu podeszłego wieku moje siły nie są już wystarczające, aby w sposób należyty\nsprawować posługę Piotrową. Jestem w pełni świadom, że ta posługa w jej duchowej istocie powinna być spełniana nie tylko przez czyny i słowa, ale w nie mniejszym stopniu także przez cierpienie i modlitwę. Niemniej, aby kierować łodzią św. Piotra i głosić Ewangelię\nw dzisiejszym świecie, podlegającym szybkim przemianom i wzburzanym przez kwestie o wielkim znaczeniu dla życia wiary, niezbędna jest siła zarówno ciała, jak i ducha, która w ostatnich miesiącach osłabła we mnie na tyle, że muszę uznać moją\nniezdolność do dobrego wykonywania powierzonej mi posługi. Dlatego, w pełni świadom\npowagi tego aktu, z pełną wolnością, oświadczam, że rezygnuję z posługi Biskupa Rzymu,\nNastępcy Piotra, powierzonej mi przez Kardynałów 19 kwietnia 2005 roku, tak że od 28 lutego 2013 roku od godziny 20.00 rzymska stolica, Stolica św. Piotra, będzie zwolniona (sede\nvacante) i będzie konieczne, aby ci, którzy do tego posiadają kompetencje, zwołali konklawe dla wyboru nowego Papieża.\nNajdrożsi Bracia, dziękuję wam ze szczerego serca za całą miłość i pracę, przez którą nieśliście ze mną ciężar mojej posługi, i proszę o wybaczenie wszelkich moich niedoskonałości. Teraz zawierzamy Kościół święty opiece Najwyższego Pasterza, naszego Pana Jezusa\nChrystusa, i błagamy Jego Najświętszą Matkę Maryję, aby wspomagała swoją matczyną dobrocią Ojców Kardynałów w wyborze nowego Papieża. Jeśli o mnie chodzi, również\nw przyszłości będę chciał służyć całym sercem, całym oddanym modlitwie życiem świętemu Kościołowi Bożemu.\nŹródło: Nasz Dziennik, 12.02.2013 r.\nMódlmy się za Benedykta XVI\nMiłosierny Boże, wejrzyj na Twego sługę Benedykta XVI, który ubogacił Kościół\nmądrością słowa i pokorną służbą ludziom. Udzielaj mu hojnie swojej łaski na\nobecnym etapie jego życia i spraw, aby wszyscy odczuwali moc jego modlitwy.\nNiedziela Męki Pańskiej (24 III)\nPoświęcenie palm wielkanocnych przed Mszą św. o godz. 11.00.\nSerdecznie zapraszamy na Drogę Krzyżową w terenie z żywymi stacjami.\nWyjście spod poczty o godz. 19.00. Prosimy zabrać ze sobą świece lub\nWielki Czwartek (28 III)\n17.00 – uroczysta Msza św. Wieczerzy Pańskiej i Komunia Święta.\nPo Mszy św. przeniesienie Pana Jezusa do Ciemnicy.\nWielki Piątek (29 III)\n6.00 – adoracja prywatna Pana Jezusa w Ciemnicy.\n15.00 – godzina śmierci naszego Pana Jezusa Chrystusa.\nW prywatnej modlitwie dziękujemy za Dzieło Odkupienia.\n17.00 - uroczysta Lturgia Męki Pańskiej, Liturgia Słowa Bożego, adoracja\nKrzyża, Komunia Święta, przeniesienie Pana Jezusa do Grobu (w starym kościele), odśpiewanie Gorzkich Żali i całonocna adoracja.\n23.00 – adoracja młodzieży przy Grobie Pańskim.\nAdoracja dzieci i młodzieży przy Grobie Pańskim:\n8.00 – gimnazjum kl. I, II, III.\n9.00 – szkoła podstawowa kl. IV – VI.\n10.00 – szkoła podstawowa kl. I – III.\nŚwięcenie pokarmów o godz. 11.00, 12.00, 13.00, 14.00, 15.00, 16.00.\n17.00 – obrzędy Wielkiej Soboty (prosimy przynieść świece); poświęcenie ognia,\npaschału, wody chrzcielnej, odnowienie przyrzeczeń chrztu świętego\ni Msza św. Wigilii Paschalnej. Prywatna adoracja Pana Jezusa do godz.\nNiedziela Wielkanocna (31 III)\n6.00 – procesja rezurekcyjna, a po niej Msza św. Pozostałe Msze św.\nw tym dniu: 9.30, 11.00, 17.00.\nPoniedziałek Wielkanocny (1 IV)\nMsze św. o godz. 8.00, 9.30, 11.00 i 19.00.\nNr 33 (177) 25 Października 2015\nSANTO SUBITO 27.04.2014 - Klasztor Br. Mn. Kapucynów w


Komplety wypoczynkowe do salonu: sofy i fotele na zamówienie\nSofy i fotele – komplety wypoczynkowe\nNasze sofy i fotele to meble tworzące wyjątkowe komplety wypoczynkowe. Wprowadzają one do wnętrz atmosferę spokoju i relaksu. Proponowane przez nas kanapy rozkładane i inne meble wypoczynkowe doskonale pasują do domowych salonów oraz biur,\nZnajdujące się w naszej ofercie kanapy tapicerowane odznaczają się ciekawym wyglądem, co stanowi zasługę wyszukanych tkanin obiciowych oraz ciekawych form. Dzięki swojej różnorodności i walorom użytkowym konstrukcje bardzo dobrze sprawdzają się w każdym wnętrzu.\nDlaczego warto kupić kanapę rozkładaną?\nRozkładane kanapy cieszą się dużą popularnością wśród Klientów. To bardzo wygodny i funkcjonalny mebel, który świetnie sprawdzi się również w mieszkaniu o małym metrażu. Po złożeniu taka sofa nie zajmuje wiele miejsca, co czyni z niej bardzo pożądany mebel wypoczynkowy np. w kawalerce. Dodatkowo jeśli wybiorą Państwo taki model rozkładanej kanapy, który będzie wyposażony w szufladę na pościel, zaoszczędzicie też miejsce w mieszkaniu potrzebne na przechowywanie tego rodzaju przedmiotów. Rozkładane sofy w czasie dnia świetnie też sprawdzą się jako miejsce, w którym można posiedzieć, poczytać książkę, zrelaksować się. Będą również optymalnym wyborem do pokoju gościnnego. To doskonała alternatywa dla łóżka, które zawsze potrzebuje więcej miejsca. Sofa będzie też ładniej się prezentować, co w przypadku pokoju gościnnego również ma znaczenie.\nSofy na zamówienie – zawsze dopasowane meble na wymiar\nWykonujemy sofy na zamówienie i rozkładane kanapy oraz inne modele wyjątkowych kompletów mebli wypoczynkowych dostosowanych do indywidualnych potrzeb naszych Klientów. W naszej bogatej ofercie kanap na wymiar posiadamy wiele propozycji, które można dowolnie modyfikować w zależności od potrzeb oraz upodobań. W tego rodzaju meblach wypoczynkowych możemy zamontować wiele przydatnych funkcji: do wyboru jest kilka rodzajów funkcji spania oraz możliwość zastosowania mechanicznej lub elektrycznej funkcji relax.\nDo zaoferowania mamy również szeroką gamę dodatków do kompletów mebli wypoczynkowych takich jak chowany przedłużacz z możliwością podłączenia kabla USB, systemy audio, uchwyty na kubek, schowki oraz wszelkiego rodzaju podstawki (w tym ruchomą na laptopa). Kanapy tapicerowane na wymiar możemy wykonać zgodnie z dowolnym wzorem dostępnym w naszej ofercie lub według projektu klienta.\nJeśli są Państwa zainteresowani naszymi kanapami rozkładanymi, sofami na wymiar oraz kompletami wypoczynkowymi, zapraszamy do kontaktu.\nTyp 441 Typ 124 Typ 121 Typ 335 Typ 03 Typ 05 Typ 09 Typ 45 TYP 125 Typ 404 Typ 12 TYP 452 Typ 119 Typ 06 Typ 402 Typ 95


Rano Wszystko Smakuje Lepiej: Śniadanie nr 319 - A mówiłam, że...?\nŚniadanie nr 319 - A mówiłam, że...?\nWitajcie! Och, jakie ja mam ostatnio zalatane dni! Brak czasu na wszystko, ale mimo tego jest nawet pozytywnie :)\nOstatnio w szkole sytuacja pogorszyła się, mam ''konflikt'' z jedną dziewczyną, która często na mnie bluzga. Ok, ok, niech mnie wyzywa od głupków, idiotek ale bluzgi niech sobie daruje! Na razie ignoruję ale chyba niedługo nie wytrzymam...\nWspominałam ostatnio, że coś u mnie kremy za szybko schodzą? No więc...kolejny słoik pusty! Tym razem po dobrze znanej i lubianej Nutelli ;)\nKasza manna w słoiku po Nutelli, winogrono\nAutor: Natalie o 19:36\nEtykiety: Czekolada, Kasza manna, Nutella, Słodkości, W słoiczku, Winogrono\nkarola 15 listopada 2014 19:46\nTotalnie się nią nie przejmuj wiem z doswiadczenia zobaczy ze cie to nie rusza i przestanie.Pysznie <3 !\nKinga Łucja 15 listopada 2014 19:47\nBasJula 15 listopada 2014 20:25\noj u nas też ostatnio dni zabiegane... ale na takie pyszne śniadanko znajdziemy czas :)\nAngelika_Monika (Candy Pandas) 15 listopada 2014 20:42\nO tej porze dnia naszły nas zachcianki na takie cudeńko :) Już wyobrażamy sobie ten smak :D\nW szkole zawsze znajdzie się ktoś z kim niekoniecznie można się dogadać, ale bez przesady, trzeba zachować jakieś minimum godności i powstrzymać swój język. Życzymy pokojowego rozwiązania konfliktu i spokoju ducha. Powodzenia\nAnonimowy 15 listopada 2014 20:49\nolej ją, bądź ponadto. ważne, że znasz swoją wartość.\nsłoiczek należycie wykorzystany :)\nOlga K 15 listopada 2014 21:00\nMi też zimno, a do tego jestem przeziębiona. Kichnęłam dziś jakieś sto razy, na szczęście lubię to, ale gorzej, że dręczy mnie inna rzecz - ciągłe kręcenie w nosie. Już czuję, że kichnę... a tu nic :/ Zdjęcie żarełka widziałam na Instagramie, śliczne to <3\nKasia 15 listopada 2014 21:03\nOstatnio mam 'fazę' na kaszę mannę i często na kolacje u mnie gości :D\nA i mam nadzieję, że ta nieprzyjemna sytuacja z 'koleżanką' się rozwiąże!\nola in the kitchen 15 listopada 2014 21:17\nNie ma co się wdawać w dyskusje z tą dziewczyną. To ja tylko nakręci, lepiej ją olać w końcu odpuści .\nPam. 15 listopada 2014 21:38\nA ja ponownie doradzę: olej. Wiem, że ciężko, ale cierpliwość popłaci. Na niektórych nie warto tracić energii.\nNutella bardzo dobrze znana i baardzo lubiana :D\nKlaudia C 15 listopada 2014 21:59\nPowtórzę po wszystkich - nie przejmuj się i olej ją. Wiem że ciężko długo ignorować takie zachowanie, ale nie ma co się zniżać do jej poziomu ;)\nJak ja dawno nie jadłam klasycznej manny.. A jak dawno nie jadłam nutelli! :D\nJula G. 15 listopada 2014 22:05\nja własnie doczekałam sie pustego słoika po kremie pierniczkowym. oj będzie się działo jutro na sniadanie ;)\nNatalia NaŚniadanie 15 listopada 2014 22:05\nKasza manna (ryżowa, mleczno-pszenna...) to właśnie to, co lubię. :3\nPatrycja K 15 listopada 2014 22:07\nKochana nie przejmuj się nią. Powiem ci w małym sekrecie, że w mojej klasie były parę osób , które podobnie mnie traktowały,wyzywały. Ja ich na serio olewałam no i skończyły się obelgi, wyzwiska. Nawet z niektórymi dobrze się teraz dogaduję. Trzymam mocno kciuki żeby i u ciebie ta sprawa podobnie się skończyła :*\nSandra Sweet 15 listopada 2014 22:42\nnie przejmuj się nimi ! szkoda nerwów ;)\nO manna Kocham ją <3\nHania 15 listopada 2014 23:27\nmanna i jeszcze w sloiku po nutelii, bomba! ♥\nkochana nie przejmuj się nią, nie zwracaj na nią uwagi :*\nporanny potwór 16 listopada 2014 08:05\nEj, kochana, nie daj sobą pomiatać. Dopóki to są zwykłe, dziecinne docinki, to można ignorować, żeby jej nie dawać satysfakcji, ale na dłuższą metę musisz pokazać, że masz swoją godność i nikt nie będzie Ci jej dewastował... Co za laska... agresor mi się włącza, gdy mam z takimi do czynienia :/\nKasza manna, ze względu na konsystencję, jest świetna do wyjadania resztek ze słoików! :)\nIwus 16 listopada 2014 09:13\nIgnoruj - niczego innego jej zachowanie nie jest warte.\nErvisha 16 listopada 2014 09:55\nZbyt bardzo przejmujesz się tym wszytskim... Olej i już ;)\nSalvador Dali 16 listopada 2014 19:13\nuff.. już myślałam, że tylko ja z blogosfery jem ten krem.. :D\nAle musiało być czekoladowo.. <3\ntheobrominum-overdose 16 listopada 2014 20:23\nBluzgi w szkole, skąd ja to znam... Póki się nie tłuczesz z durnymi laskami na przerwach to naprawdę jest ok :D


Pamiętaj o cytologii – to ważne! | Beautytester\nmalinka 2019-01-18 13:48:27 O tym nigdy nie zapominam\nvanillacocco 2019-01-11 12:35:52 Raz w roku chodzę na cytologię. To ważne żeby się badać szczególnie jeśli w rodzinie były przypadki rakowe\nKolastyna74 2019-01-10 21:45:55 Warto sie badać\nEwelina27 2019-01-10 18:33:06 Badamy się kobitki to ratuje życie. Ja nadam się regularnie i cieszę się z tego bo mamdla kogo żyć a to ważne. W dzisiejszych czasach medycyna zrobiła taki postęp że wszystko jest do wykrycia i większość do wyleczenia\n- Dzięki regularnie wykonywanej cytologii chorobę wykrywa się na etapie przedinwazyjnym, czyli wtedy, kiedy leczenie jest skuteczne i stosunkowo krótkie. Pomimo, że rak szyjki macicy jest jednym z niewielu nowotworów, który można całkowicie wyeliminować dzięki profilaktyce zarówno pierwotnej jak i wtórnej, to w Polsce co roku ok. 3 - 3,5 tys. kobiet dowiaduje się, że ma raka szyjki macicy. Niestety ponad połowa z nich umrze na tę chorobę. - mówi dr n. med. Iwona Kozak-Michałowska, Dyrektor ds. Nauki i Rozwoju Synevo i dodaje: - Profilaktyka pierwotna polega na zastosowaniu szczepionki zapobiegającej zakażeniu HPV. Do profilaktyki wtórnej należy zapobieganie rozwojowi raka przez jego wczesne wykrycie, czyli cytologiczne badania przesiewowe. Profilaktyka trzeciorzędowa, to prawidłowa diagnostyka i leczenie, więc można tu zaliczyć testy wykrywające obecność wirusa HPV.\nBadanie cytologiczne polega na ocenie mikroskopowej komórek nabłonków pobranych z szyjki macicy. Jest przykładem tzw. złotego standardu badań przesiewowych umożliwiającego wczesne rozpoznanie zmian nowotworowych w obrębie narządów rodnych. Są dwa rodzaje badań cytologicznych: cytologia konwencjonalna (standardowa) i cytologia jednowarstwowa na podłożu płynnym LBC. W pierwszym badaniu lekarz ginekolog za pomocą specjalnej szczoteczki pobiera wymaz z obszaru szyjki macicy i przenosi uzyskany materiał na szkiełko mikroskopowe. W laboratorium rozmaz jest oceniany przez cytodiagnostę. W drugim przypadku sposób pobrania próbki jest taki sam, ale materiał zamiast na szkiełko mikroskopowe jest przenoszony do pojemniczka zawierającego specjalny płyn utrwalający. Pozwala to na uzyskanie większej liczby komórek do analizy. LBC jest czulsza i dokładniejsza niż cytologia standardowa, zmniejsza ryzyko nieprawidłowych rozmazów, poprawia jakość materiału cytologicznego, a także zwiększa wykrywalność zmian dysplastycznych uważanych za stan przedrakowy. Badanie powinno być wykonywane u wszystkich kobiet od momentu rozpoczęcia aktywności seksualnej lub po ukończeniu 18. roku życia. Kobiety z grupy podwyższonego ryzyka powinny wykonywać badanie cytologiczne raz w roku. Kobiety z prawidłowym obrazem cytologicznym, pozostające w stałym związku, powinny wykonywać badanie nie rzadziej niż co trzy lata. A po 60. roku życia, w przypadku gdy poprzednie wyniki były ujemne, można rozważyć stopniowe wydłużanie okresu czasowego aż do całkowitego zaniechania wykonywania tego badania.Do lekarza najlepiej zgłosić się kilka dni po zakończeniu menstruacji. Optymalny czas to środek cyklu miesięcznego, od dziesiątego do około osiemnastego dnia. Badania nie należy robić później niż cztery – pięć dni przed kolejną menstruacją. Przed wykonaniem cytologii nie powinno się stosować żadnych środków dopochwowych, zarówno leków jak i środków antykoncepcyjnych. Jeśli były stosowane takie środki lub zastosowano irygacje należy odczekać co najmniej 3 dni. Najlepiej jest na dobę przed badaniem zrezygnować ze współżycia. Przed samym badaniem należy również zadbać o higienę intymną.\nJak tłumaczy dr n. med. Iwona Kozak-Michałowska, Dyrektor ds. Nauki i Rozwoju Synevo, badania epidemiologiczne wskazują, że główną przyczyną rozwoju raka szyjki macicy jest czynnik onkogenny przenoszony drogą płciową – wirus brodawczaka ludzkiego (HPV, human papilloma-virus) pełniący rolę promotora. Czynnikami współdziałającymi mogą być też inne wirusy (np. opryszczki), bakterie oraz inne czynniki związane ze środowiskiem lub organizmem kobiety, np. palenie tytoniu. W ponad 90% przypadków raka szyjki macicy stwierdza się obecność DNA-HPV. Czynniki ryzyka takie jak wczesne rozpoczęcie życia seksualnego, czy duża liczba partnerów seksualnych zwiększają prawdopodobieństwo powstania infekcji przetrwałej. Ocenia się, że u 3-5% zakażonych kobiet rozwija się rak szyjki macicy.\nDo zakażeń HPV dochodzi głównie na drodze kontaktów seksualnych (penetracyjnych, niepenetracyjnych, analnych czy oralnych) oraz na drodze kontaktów skórnych, a w bardzo rzadkich przypadkach także w wyniku zakażenia okołoporodowego u dzieci. Najczęściej infekcja obserwowana jest u osób dopiero rozpoczynających życie płciowe, czyli w wieku 15-25 lat. Wirus HPV może występować w formie utajonej (latentnej), czyli nie dającej żadnych objawów zewnętrznych, ani nawet podejrzeń w badaniu cytologicznym oraz w formie klinicznie jawnej, czyli objawowej (widoczne są wtedy brodawki, kłykciny). Przy istniejącym zakażeniu HPV ryzyko rozwoju raka szyjki macicy dodatkowo zwiększają m. in. takie czynniki jak długoletnia (5-10 lat) antykoncepcja hormonalna, palenie tytoniu lub inne zakażenia przenoszone drogą płciową.\nWykonanie testu HPV-DNA jest szczególnie zalecane w przypadku nieprawidłowego wynikucytologiiu kobiet po 30 roku życia. Zaleca się także wykonywanie testów HPV w grupie pacjentek, które były leczone z powodu zmian dysplastycznych lub miały w wywiadzie nieprawidłowe wyniki cytologii, mimo ujemnego wyniku badania kolposkopowego / biopsji celowanej, w celu przewidzenia u nich regresji lub nawrotu choroby.\nWięcej na ten temat na:https://www.synevo.pl/


Dobra Opieka - Ogłoszenie: 1600 euro - oferta do Seniorki chorej na stwardnienie rozsiane | Dobra-Opieka\nOferta nr 58343\nMiejscowość: 50968 Köln\nPodopieczna (53 l., 70 kg, 172 cm) choruje na stwardnienie rozsiane. Pani porusza się za pomocą wózka inwalidzkiego, potrzebuje częściowego wsparcia podczas wstawania. Ma zachowane zdolności komunikacyjne i orientację, dobrze widzi i słyszy. Seniorka jest inkontynentna – korzysta z cewnika. Pani jest osobą spokojną i przyjazną – chętnie spędza czas oglądając telewizję lub przeglądając Internet. Przy sprzyjającej pogodzie lubi wybrać się z Opiekunką na krótki spacer.\nPani mieszka w mieszkaniu (zainstalowany lift oraz uchwyty w ścianach) w centrum miasta. Najbliższe sklepy znajdują się w odległości kilku minut od miejsca zamieszkania. Opiekunka ma zapewniony osobny pokój z telewizją i dostępem do Internetu.\nObowiązki Opiekunki: Otoczenie Seniorki opieką, pomoc w ubieraniu, kąpieli i jedzeniu, przygotowywanie posiłków, robienie zakupów, towarzyszenie podczas wizyt lekarskich i krótkich spacerów oraz dbanie o bieżące porządki i czynności domowe.


Amica ponownie z MasterChefem - Moje Wronki - informacje i wronczanie - Wronki w jednym miejscu Amica ponownie z MasterChefem - Moje Wronki - informacje i wronczanie - Wronki w jednym miejscu\nAmica ponownie z MasterChefem\nNajlepsi kucharze amatorzy w Polsce już po raz trzeci gotują na urządzeniach kuchennych Amica. Jest to możliwe dzięki kolejnej odsłonie współpracy z bijącym rekordy popularności programem kulinarnym – MasterChef.\nW trakcie szóstej edycji show, widzowie będą oglądać zmagania uczestników gotujących przy pomocy najwyższej klasy urządzeń kuchennych polskiego producenta.\nAby przygotować doskonałe danie potrzebny jest nie tylko talent, ale również najwyższej jakości narzędzia, które pozwolą w pełni zaprezentować swoje umiejętności. Cieszymy się, że już kolejny raz, najzdolniejsi pasjonaci gotowania korzystać będą z nowoczesnych urządzeń Amica. Jesteśmy pewni, że będą one wspierać kucharzy w przygotowaniu prawdziwych dzieł sztuki kulinarnej.mówi Tomasz Pietrzyk, PR Manager Amica\nStarszy wpis: Odnalazł się poszukiwany grzybiarz\nNowszy wpis: Starsza kobieta próbowała wnieść narkotyki na teren więzienia