Fundacja Bronisława Geremka | Debata „13 XII 1981 w oczach Polaków i Francuzów. Nie ma wolności bez Solidarności”.\nHome » Aktualności » Debata „13 XII 1981 w oczach Polaków i Francuzów. Nie ma wolności bez Solidarności”.\n- Stare przysłowie mówi: „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie” – 30 lat temu, gdy mojego męża internowano, a ja zostałam z dwójką małych dzieci, otrzymałam pomoc od przyjaciół z Francji. Do trzech najsłynniejszych francuskich haseł rewolucyjnych – „liberté, égalité, fraternité” – należało wówczas dodać trzecie: „solidarité” – powiedziała uczestnikom spotkania w auli Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego Anna Komorowska, Małżonka Prezydenta RP.\nTrudna miłość, piękna przyjaźń\n14 grudnia 2011 w auli Starej Biblioteki UW odbyła się debata współorganizowana przez Fundację Centrum im. Profesora Bronisława Geremka, Centre Civilisation Française/Ośrodek Kultury Francuskiej na Uniwersytecie Warszawskim oraz Instytut Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Spotkanie – pomyślane jako rodzaj uczczenia 30. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego w Polsce – zostało poświęcone bezinteresownemu zaangażowaniu Francuzów w szeroko rozumianą pomoc dla zdławionych przez komunistyczny reżim Polaków. Honorowy patronat nad debatą objęły: Pani Anna Komorowska, Małżonka Prezydenta RP oraz J.M. Rektor UW, prof. Katarzyna Chałasińska-Macukow.\nMarcel Grignard – zastępca Sekretarza Generalnego Confédération française démocratique du travail (CFDT), od 1993 r. Sekretarz Krajowy, a od 2000 r. Sekretarz Generalny Federacji Węgla i Stali.\nBernard Guetta – dziennikarz, komentator spraw międzynarodowych radia France Inter oraz dzienników „Libération” i „La Repubblica”. W latach 1979-1983 korespondent dziennika „Le Monde” w Polsce. Laureat nagrody Albert Londres w 1981 r.\nAdam Michnik – historyk, publicysta, redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”. Były członek Komitetu Obrony Robotników, uczestnik obrad „Okrągłego Stołu” pomiędzy władzami komunistycznymi a opozycją demokratyczną.\nSpotkanie poprowadził Konstanty Gebert – opozycjonista, publicysta „Gazety Wyborczej”, dyrektor biura Europejskiej Rady Spraw Zagranicznych w Warszawie.\nDo uczestników debaty oraz zgromadzonej publiczności w krótkich przemówieniach wprowadzających zwrócili się: Pani Anna Komorowska, Małżonka Prezydenta RP, J.M. Rektor UW, prof. Katarzyna Chałasińska-Macukow oraz Ambasador Republiki Francuskiej w Polsce, Pan François Barry Delongchamps. Następnie odbyła się projekcja filmu dokumentalnego, który opowiadał o pomocy humanitarnej, która zorganizowana we Francji dzięki wysiłkom tysięcy osób błyskawicznie docierała do Polski.\nPrzemówienie inaugurujące debatę wygłosił Tadeusz Mazowiecki – pierwszy niekomunistyczny Premier w Europie Środkowo-Wschodniej. Uczestnik strajków sierpniowych, doradca „Solidarności”, uczestnik obrad „Okrągłego Stołu”, jeden z głównych architektów porozumienia, które doprowadziło do zmian demokratycznych w Polsce, doradca Prezydenta RP, Bronisława Komorowskiego.\nPremier Mazowiecki przypomniał okres sprzed grudnia 1981 r., okres tzw. pierwszej „Solidarności”, choć – jak sam podkreślił – trudno mówić o tamtych wydarzeniach w czasie, gdy „namnożyło się kombatantów po godzinach”. Pamięci jednak nie wolno dać sobie tak po prostu odebrać. Wówczas działacze demokratycznej opozycji pragnęli przede wszystkim wolności – przy pełnej świadomości, że nie było sposobu na zmianę ustroju politycznego, starali się ochronić ów trwały „obszar wolności” i zyskać czas. Właściwie od momentu kryzysu rejestracyjnego władze komunistyczne nie potrafiły pogodzić się z własną przegraną. Po sierpniu 1980 r. cały naród odetchnął czystym powietrzem we wszystkich dziedzinach życia społecznego. W harmonijnym współdziałaniu inteligencji i robotników należy dostrzec tendencję do pełnego i świadomego partnerstwa – lekcja w wydarzeń Marca 1968 r., a potem Grudnia 1970 r. została dobrze odrobiona. Nie mogło być już mowy wyłącznie o własnych interesach.\nKomuniści w rozmaity sposób zmierzali do tego, aby wyciąć ten „wrzód na zdrowym ciele socjalizmu” – w większości działania te nosiły charakter prowokacji. Prowokacją było przecież brutalne pobicie przez milicję działaczy „Solidarności”, którzy brali udział w posiedzeniu Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy (19 marca 1981); prowokacją było bezterminowe przedłużenie przez władze ZSRR manewrów wojsk Układu Warszawskiego „Sojuz 81” na terenie Polski (24 marca 1981). „Solidarność” walczyła wówczas o to, żeby posierpniowa nadzieja mogła przetrwać do lepszych czasów, kiedy zmieni się położenie międzynarodowe. Jednak konflikt komunistów i demokratycznej opozycji przypominał w swej wymowie grecką tragedię… Władza działała pod presją radziecką: polityczną, gospodarczą, militarną. Groźba interwencji wojskowej spowodowała, że komuniści nie potrafili „przeskoczyć własnego cienia”, swej własnej formacji, nie mogli nawet zaakceptować we własnych szeregach tzw. struktur poziomych, które domagały się poważnej zmiany. Z kolei „Solidarność” nie mogła wyzbyć się zdobyczy z sierpnia 1980 r. – autentyczności i wolności. O tej skomplikowanej sytuacji traktowały właśnie znakomite teksty Bernarda Guetty, które nie tylko informowały świat i francuską opinię publiczną o tym, co dzieje się w Polsce, ale ponadto oddawały samą istotę i sens wydarzeń.\nPremier Mazowiecki podkreślił, że mądrość wewnętrznej, polskiej reakcji na stan wojenny, brak prób walki zbrojnej, o co przecież „Solidarność” była podejrzewana przez komunistyczną propagandę – mądrość rozumnego oporu cywilnego – doprowadziła do zwycięstwa w 1989 r. Zanim to jednak nastąpiło polskie społeczeństwo doświadczyło solidarności przyjaciół z zagranicy: z jednej strony izolacji władz PRL, z drugiej strony zwykłej-niezwykłej, ludzkiej pomocy. I właśnie Francja była tu krajem przodującym: tej pomocy, tej solidarności nie wolno zapomnieć.\nKonstanty Gebert stwierdził, że właśnie dzięki pomocy francuskich przyjaciół Polacy mogli utwierdzić się w przekonaniu, że prawo do wolności jest naturalnym prawem każdego społeczeństwa i narodu, a nie szaleńczym rojeniem. Za ową pomoc należy się wdzięczność i warto korzystać z każdej okazji, aby ją wyrażać. Kto przeżył i przemyślał lekcję 13 grudnia 1981 r., która ostatecznie zakończyła się w 1989 r., nie może być pesymistą. Jak jednak zrozumieć postawę Francuzów, skąd ich zaangażowanie?\nMarcel Grignard wspomniał, że jako działacz związków zawodowych w małej fabryce na południu Francji bardzo osobiście przeżył wydarzenia 13 grudnia 1981 r. oraz wszelkie ich konsekwencje. Internowanie władz polskich niezależnych związków zawodowych było uderzeniem w prawo społeczeństwa do wolności, dlatego też tysiące ludzi na znak poparcia nosiło wówczas znaczki z logo „Solidarności”. Aby zrozumieć te naturalne reakcje, pojąć z jakiego powodu dzień 13 XII 1981 r. pozostał „na zawsze w sercach członków i działaczy terenowych CFDT” należałoby zapewne cofnąć się do sierpnia 1980 r. i tego wspaniałego wybuchu swobody i obywatelskiej niezależności. W grudniu 1981 r. francuscy związkowcy wiedzieli już, że nie wystarczy potępienie puczu wojskowego w Polsce – należało raczej przyłączyć się do aktywnej walki o przywrócenie brutalnie odebranej wolności. Publikowano więc odezwy w obronie swobód obywatelskich i robotniczych w Polsce, organizowano wiece poparcia, na których wprost wyrażała się wierność duchowi „Solidarności”. Na jednym z nich, zorganizowanym 19 grudnia, Edmond Maire powiedział, że „CFDT nosi „Solidarność” w swym sercu”.\nMarcel Grignard podkreślił, że w czasach obecnego kryzysu europejskiego wciąż czerpie inspiracje z tamtych doświadczeń. Kontakt z działaczami z Europy Środkowo-Wschodniej, którzy na własnej skórze przeżywali skutki władzy komunistycznej dyktatury, wskazywał na wagę ruchu związkowego w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego. Dzięki tej pięknej przyjaźni, w kraju takim jak Francja, która nigdy nie doświadczyła tego samego, co Polska, nadzieja i solidarność mogły się ze sobą spotkać. I z tego współdziałania nigdy nie należy rezygnować, zwłaszcza dziś, gdy spogląda się na grudniową Moskwę...\nZ kolei Bernard Guetta stwierdził, że poparcie francuskiej opinii publicznej dla Polski, które rozpoczęło się właściwie już w sierpniu 1980 r. związane było z jednomyślnością Francji wobec „sprawy polskiej”. To przecież fenomen natury historycznej – niemal wszystkie środowiska dostrzegały w „Solidarności” spełnienie politycznych marzeń. Francuska skrajna lewica była zawsze głęboko antykomunistyczna i nie posiadała się z radości, widząc że klasa robotnicza w Polsce kroczy przeciw komunizmowi. Natomiast prawica tradycyjna była zachwycona faktem, że zbuntowany naród jednoczy się przeciw władzy pod znakiem krzyża. Francja ze wszystkimi swoimi doświadczeniami pozostaje genetycznie krajem rewolucyjnym i bezkrwawa polska rewolucja, która przewróciła do góry nogami cały dotychczasowy porządek w świecie była czymś, co musiało się podobać.\nRedakcja „Le Monde”, w której pracował wówczas Bernard Guetta, była także zadowolona – przede wszystkim z tego, że miała w Warszawie korespondenta równie szalonego jak reszta Polaków. Owo szaleństwo utożsamić trzeba z głęboką wiarą w sensowność i trwałość zdobyczy „Solidarności”. Ta natomiast miała swe źródło w przemianach pokoleniowych po zakończeniu II Wojny Światowej. Bernard Guetta należał do generacji, która stała się widzialnym znakiem końca wojennego horroru, generacji optymistów, wychowywanych w poczuciu pewnej egzystencjalnej harmonii, ale zarazem głęboko ufających w konieczność zmian. To właśnie ludzie tego pokolenia – rówieśnicy Adama Michnika – w maju 1968 r. żądali na ulicach Paryża tego, co „niemożliwe” i był to wyraz politycznego realizmu. Poczucie wspólnoty z młodzieżą komunistyczną z Europy Wschodniej było wtedy oczywiste. Kiedy w sierpniu 1980 r. Bernard Guetta rozpoczął swoje słynne „tasiemcowe” korespondencje z ogarniętej rewolucyjną gorączką Polski – doskonale znał opozycyjny ruch inteligencji oraz jego polityczną siłę.\nMiłość do Polski i jej spraw po 1989 r. przeszła jednak ciężką próbę. Problem leży w tym, że oba narody – jak stwierdził Bernard Guetta – są równie megalomańskie i uważają się za pępek świata. Myślenie o drugiej ojczyźnie i o jej relacjach z ojczyzną pierwszą sprawiało wiele bólu. Problem wzajemnego braku zrozumienia perspektyw rozwoju, interesu politycznego, wyboru strategicznych sojuszy doprowadził do szeregu sporów i niełatwych dyskusji z najbliższymi przyjaciółmi, np. z Profesorem Bronisławem Geremkiem. Miłość okazała się trudnym wyzwaniem. Na szczęście ostatnie przemówienie Ministra Spraw Zagranicznych RP, Radosława Sikorskiego w Berlinie udowadnia, że 30 lat po ogłoszeniu wprowadzenia stanu wojennego obie ojczyzny Bernarda Guetty są ze sobą pogodzone.\nAdam Michnik zapytany m.in. o utracone dziedzictwo społecznej solidarności przypomniał postać Jacka Kuronia, który jako pierwszy sformułował tezę o konieczności współdziałania robotników oraz inteligencji. Stan publicznej debaty o stanie wojennym w Polsce jest wyjątkowo skomplikowany, skoro można otwarcie mówić o tym, że Bronisław Geremek zdradził idee „Solidarności”, zaś Wojciech Jaruzelski po prostu błagał Rosjan o zbrojną interwencję, a ci nie chcieli prośby spełnić. Pamięć o Jacku Kuroniu, o Bronisławie Geremku, obrona wartości, które reprezentowali i o które walczyli jest odpowiedzią na pytanie o zmarnowane dziedzictwo tzw. pierwszej „Solidarności”. Te idee pozostają wciąż żywe.\nDla autora Wypisów więziennych francuska pomoc dla opozycji demokratycznej w Polsce to także futrzana czapka, którą Bernard Guetta przesłał mu do aresztu w Białołęce. Najkrócej rzecz ujmując: „Solidarność” nie była wielką konfederacją na rzecz kapitalizmu, ale wielką konfederacją na rzecz wolności i prawdy, w której o wyzwoleniu świata pracy dyskutowało się powtarzając słowa Pisma Świętego „Jeden drugiego brzemiona noście”. Rzeczywiście – podkreślił Adam Michnik – pewnego rodzaju szaleństwo jest realizmem politycznym najwyższego rzędu. Hasło z maja 1968 r. „Bądźcie realistami, żądajcie niemożliwego” mogłoby być hasłem „Solidarności”.\nNa zakończenie spotkania uczestnicy debaty odpowiadali na pytania publiczności o solidarność polsko-francuską w dobie obecnego kryzysu, o Jaśminową rewolucję w Tunezji, o tradycyjne podziały sceny politycznej na prawice i lewicę.


ŻOŁNIERSKA PAMIĘĆ W DZIEŃ ŚWIĘTA 31. BLT\nW ramach obchodów Święta 31. BLT w dniu 04.09.2019 r. delegacja żołnierzy, której przewodniczył Zastępca Dowódcy płk Radosław Śniegóła, wzięła udział w uroczystości poświęconej pamięci poległych tragicznie lotników krzesińskich jednostek lotniczych.\nNa Cmentarzu Komunalnym przy ul. Daszewickiej swoja obecnością uczestnicy uroczystości oddali pamięć wszystkim zmarłym lotnikom, żołnierzom innych wojskowych specjalności oraz pracownikom wojska, którzy przez dziesiątki lat związani byli z jednostkami stacjonującymi od 1954 roku na poznańskich Krzesinach.\n31. Bazę Lotnictwa Taktycznego reprezentowała delegacja spośród personelu latającego z Zastępcą Dowódcy Bazy na czele oraz przedstawiciele żołnierzy zabezpieczających „na ziemi” codzienne funkcjonowanie 31. BLT. Skład wojskowej asysty honorowej tworzyli żołnierze Grupy Wsparcia.\n31. BLT kultywująca tradycje m.in. 62. i 3. pułku lotnictwa myśliwskiego, 31. Bazy Lotniczej, 3. i 6. eskadry lotnictwa taktycznego, jest spadkobiercą historii, która przez dziesiątki lat była zapisywana na kartach polskiego lotnictwa wojskowego.\nPodczas uroczystości okolicznościowe przemówienia wygłosili mjr rez. pil. Krzysztof Stobieniecki– Prezes Stowarzyszenia Pilotów Wojskowych Lotniska Krzesiny oraz płk Radosław Śniegóła, a modlitwę w intencji wszystkich zmarłych związanych z „lotniczymi Krzesinami” odmówił Kapelan Garnizonu Poznań ks. płk Mariusz Stolarczyk.\nWśród zebranych liczną grupę stanowili byli piloci poznańskich pułków lotniczych, personel służby inżynieryjno – lotniczej, a także młodzież szkolna klasy o profilu lotniczym z Zespołu Szkół z Oddziałami Sportowymi nr 5 wraz z gronem pedagogicznym.\nObecność wielu osób, złożone wiązanki, przystrojone biało – czerwonym szarfami, zapalone znicze pamięci to jasny dowód, że lokalne środowisko cywilno – wojskowe nie zapomina o historii, która przez lata była i nadal jest pisana przez żołnierzy w stalowych mundurach, wykonujących swoje zadania na rzecz obrony i bezpieczeństwa „polskiego nieba”.


Jak wgrać oprogramowanie supla do przełącznika sonoff ???? pomocy – Strona 3 – Supla – Forum Smartny Dom\nJak wgrać oprogramo...\n[Zamknięty] Jak wgrać oprogramowanie supla do przełącznika sonoff ???? pomocy\nStrona 3 / 4 Poprzednia 1 2 3 4 Następna\nmasz tam wlutowane gniazdko do wgrywania? nie masz tam sytuacji ze sa jakieś zimne luty, coś delikatnie może przerwać nie stykać i przerywa transmisję\na to sie wgrywa? https://github.com/tschaban/AFE-Firmware/tree/master/firmwares/T0 wersja 8266\nZmień SPI Mode w na DOUT lub QIO w zależności, które używałeś\nPodeślij jeszcze może screeny z programu z którego wgrywasz\nDodane : 01/12/2017 3:42 pm\nCzy na CH340 też pójdzie? Sprawdzał to ktoś?\nDodane : 01/12/2017 3:49 pm\nod czasu do czasu wgrywam CH340 - zalezy co mi wpadnie w rece\nDodane : 01/12/2017 3:52 pm\nDzięki adri@n za info. Coś należy zmienić w Twojej instrukcji przy CH340?\nDodane : 01/12/2017 3:58 pm\nnie,wszystko leci tak samo\nDodane : 01/12/2017 4:50 pm\nDodane przez: adri@n\nMam wlutowane gniazdo. Trzyma dobrze, ale jeszcze raz poprawiłem: cały czas to samo.\nDwa razy wgrywałem firmware.\nPróba 1: sonoff-switch.ino_.zip Wszystko poszło ok, screeny:\nPróba 2: AFE.Firmware.1.0.0.T0.1m.esp8266.bin. Nie powiodło się, niezależnie od SPI Mode. Screeny:\nUżywam programatora FTDI232, nie wiem czy to ma jakieś znaczenie.\nJestem wdzięczny za każdą pomoc 🙂\nDodane : 02/12/2017 10:02 pm\nPróbowałem też z ESPEasy. Kończy za każdym razem w innym momencie, ale wynik zawsze ten sam:\nDodane : 02/12/2017 10:24 pm\n@luk, wygląda, że w konfiguracji, masz wszystko okay. Wgrywałeś tego sonoff-switch.ino z predkością 230... a jak z tą prędkością wgrywasz inne firmware to też nie wchodzi?\nco do adaptera to ja tego nie znam. Nigdy takiego nie używałem: firmware wgrywam na ogół CP2102 lub CH340\nDodane : 02/12/2017 11:06 pm\nZ prędkością 230.. też nie wchodzi. Zrobiłem już tyle prób, że nie mam więcej pomysłów. Jedyna obserwacja jaką mam, to że sonoff-switch.ino_.zip wgrywa się chyba tylko dlatego, że jest mały. Przy większych programach zawsze w końcu występuje błąd.\nDodane : 03/12/2017 12:17 am\nno masz tam jakiś timeout, idzie, idzie - coś przytyka się w transmisji i dostaje timeout'a\nnie masz innego adaptera-ttl zeby sprawdzić?\nDodane : 03/12/2017 1:40 am\nTeraz nie mam, ale jestem zdeterminowany, więc zamówiłem nowy. Dam znać czy to pomogło. Dzięki za pomoc 😉\nDodane : 03/12/2017 12:35 pm\nCześć! Mam w końcu CP2102 i... od razu sukces! Bez problemu poszedł AFE, bez problemu supla. Dzięki wielkie za pomoc!\nDodane : 08/12/2017 11:38 pm\ngratuluje - pozdrawiam\nDodane : 09/12/2017 12:31 am\nod niedawna zacząłem zabawę z esp.\nwgrałem suple do modułu esp-01,według instrukcji krok po kroku, , i na smartfonie pokazuje mi zmianę stanu z on na off, ale na wyjściach 8266 (14 do 16) nie zmienia się stan, więc nie wiem, jak sterować przekaźnikiem.gdzie popełniłem błąd ?\nDodane : 05/02/2018 6:52 pm\nto jest esp 512k czy 1m?\njakie spi-mode użyłeś?\nten esp-01 to jakiś gotowy układ masz? czy własna konstrukcja?\nDodane : 05/02/2018 7:04 pm\n@marcin, a jaką suple tam wgrałeś tak w ogóle?\nDodane : 05/02/2018 7:16 pm\nesp-01 to gotowy układ, kupiony na ali\nDodane : 05/02/2018 7:26 pm\na suple wgrałem , tak jak pisałem, z tego linka\nDodane : 05/02/2018 7:28 pm\nto tam jest przekaźnika na gpio12 - nie ma co szukac na 14-16\nDodane : 05/02/2018 7:30 pm\nczyli co mogę zrobić ?\nna którym pinie zobaczę zmianę stanu ?\nDodane : 05/02/2018 7:52 pm\n15 K Wpisów\nNajnowszy wpis: DIY: Bezprzewodowy czujnik temperatury oraz wilgotności za mniej niż 20zł Nasz najnowszy użytkownik: mafina Ostatnie posty Nieprzeczytane posty Tagi\nODP: DIY: Bezprzewodowy czujnik temperatury oraz wilgotności za mniej niż 20zł\n@maniolxm przepraszam, że się wzbudziłeś moimi słowami....\nNie wiem dlaczego się tak unosisz . W żadnym miejscu w ...\nPrzez maniolxm, 6 godzin temu\n@isom Trochę się mylisz . Doczytałem to lecz nieco pó...\nODP: Owntracks + Openhab\nspoko - muszę te regiony złapać przez broker - może jut...\nDziękuję @Adrian Wszystko działa jak należy. Jeżeli...\nPrzez lion77, 10 godzin temu\n@lion77 zrób tak regułarule "Owntrack: Marcin'...\nODP: ESP8266 + DHT22\nTen działa 😊\nPrzez Espablo, 20 godzin temu\nODP: Wyłącznik czasowy\nJesl chcesz tylko o danej godzinie aby sie wlaczylo i i...\nCzy jest ktoś skłonny za w miare nie duze pieniądze zro...\nPrzez tomekawa, 1 dzień temu\n@muchac35 Tak tylko z klocków wychodzi mi ze jezeli wył...\nM-R to zakres liter w alfabecie jesli masz duzo urzadze...\n@steel_rat nie działa z suplą\nPrzez adrian, 8 miesięcy temu\nA AFE do T2 v 1.4. Nie działa dobrze?\nPrzez steel_rat, 8 miesięcy temu\nOwntracks + Openhab\nPrzez lion77, 1 dzień temu\nAsusa z merlinem RT-AC86U . Czy daloby się na nim zainstalować domoticza i brokera ?\nPrzez maniolxm, 4 dni temu\nZainstalowałem Tasmotę i co dalej\nPrzez maniolxm, 5 dni temu


Polska – dworce kolejowe | Omio (GoEuro)\nPolska – dworce kolejowe\nNajważniejsze dworce kolejowe w Polsce\nDworcami kolejowymi w Polsce zarządza spółka PKP S.A. Jest ich ponad 2,5 tysiąca i różnią się od siebie wielkością, architekturą, infrastrukturą. Kiedyś nazywaliśmy je wszystkie dworcami PKP, dziś mówimy już raczej o dworcach kolejowych. Wiele z nich zostało w ostatnich latach zmodernizowanych. Gruntowne remonty przeszły choćby stacje kolejowe w Warszawie, Wrocławiu czy w Malborku. Z nowych obiektów można natomiast korzystać w Krakowie, Katowicach czy w Bydgoszczy. Ze względu na liczbę pasażerów obsługiwanych na stacjach stacje kolejowe dzielą się na 4 kategorie:\nA: rocznie obsługuje ponad 2 miliony pasażerów,\nB: rocznie obsługuje pomiędzy 1 a 2 miliony pasażerów,\nC: rocznie obsługuje pomiędzy 0,3 a 1 milion pasażerów,\nD: rocznie obsługuje mniej niż 0,3 miliona pasażerów.\nWarszawa Centralna to najważniejszy dworzec kolejowy Polsce. Wybudowany w 1975 roku należy dziś do kategorii A i obsługuje rocznie ok 24. miliony pasażerów. Usytuowany w samym centrum stolicy, od kilku lat poddawany jest gruntownej modernizacji. Dworzec czynny jest przez całą dobę, oferuje kasy biletowe, poczekalnię, biuro turystyczne, kawiarnie czy sklepy. Wokół dworca znajdują się postoje taksówek i przystanki komunikacji miejskiej oraz cieszące się dużą popularnością centrum handlowe Złote Tarasy.\nPociąg z Warszawy do Karkowa\nPociąg z Warszawy do Gdańska\nPociąg z Warszawy do Berlina\nKraków Główny to jeden z największych dworców kolejowych w południowej Polsce i pierwszy podziemny dworzec w kraju. Budynek starego krakowskiego dworca PKP nie pełni już swej roli i został zastąpiony przez nową halę dworcową, która znajduje się pod peronami. Dworzec ten obsługuje rocznie ponad 7 tysięcy pasażerów (najwyższa kategoria dworców w Polsce). Każdego dnia ze stacji korzysta około 20 tys. osób. W 2014 pasażerom udostępniono nową halę dworca, która znajduje się pod torami i z którą bezpośrednio połączone jest centrum handlowe Galeria Krakowska. Dworzec leży również w bezpośrednim sąsiedztwie Dworca Autobusowego MDA. Po renowacji jest jednym z najnowocześniejszych tego typu obiektów w Polsce. Kompleks znajduje się w odległości kilkuminutowego spaceru do krakowskiego Rynku Głównego.\nPociągi z Krakowa do Wrocławia\nGdańsk Główny to budowana w latach 1894-1900 i mieszcząca się w zabytkowym budynku w centrum miasta stacja. Poza połączeniami regionalnymi i dalekobieżnymi, obsługuje również połączenia międzynarodowe oraz pociągi Szybkiej Kolei Miejskiej. Przejście podziemne łączy budynek z dworcem autobusowym.\nPociąg z Gdańska do Warszawy\nPociąg z Gdańska do Poznania\nDworzec Poznań Główny położony jest w samym centrum miasta tuż obok Międzynarodowych Targów Poznańskich. Budynek został całkowicie przebudowany przed Euro 2012 tak, by wraz z przystankami Poznańskiego Szybkiego Tramwaju, dworcem autobusowym oraz parkingiem dla samochodów osobowych stworzyć Zintegrowane Centrum Komunikacyjne. Obok dworca wybudowano centrum handlowe Poznań City Center.\nPociąg z Poznania do Wrocławia\nPociąg z Poznania do Berlina\nKrajowe połączenia kolejowe\nPociąg Białystok – Warszawa\nPociąg Gdynia – Hel\nPociąg Kraków – Gdańsk\nPociąg Lublin – Kraków\nPociąg Lublin – Warszawa\nPociąg Łódź – Warszawa\nPociąg Olsztyn – Warszawa\nPociąg Rzeszów – Kraków\nPociąg Warszawa – Białystok\nPociąg Warszawa – Katowice\nPociąg Warszawa – Łódź\nPociąg Warszawa – Olsztyn\nPociąg Warszawa – Poznań\nPociąg Warszawa – Szczecin\nPociąg Wrocław – Katowice\nPociąg Wrocław – Kraków\nPociąg Kraków – Berlin\nPociąg Kraków – Lwów\nPociąg Warszawa – Kijów\nPociąg Warszawa – Lizbona\nPociąg Warszawa – Monachium\nPociąg Warszawa – Moskwa\nStrona głównaPolska – dworce kolejowe


Aktywność użytkowników: 110529325\nCzersk. Jest odpowiedź czerskiego ratusza\nCzytelnik pytał o odpowiedzialność\nza „świecące drzewo”\nW nawiązaniu do sytuacji w Czersku, zgłoszonej przez czytelnika, (sposób oświetlenia fragmentu ul. Lipowej) – zobacz artykuł (TUTAJ) - poprosiliśmy czerski magistrat oraz starostwo powiatowe o udzielenie odpowiedzi na pytania czytelnika: Kto jest odpowiedzialny za taki stan rzeczy, i kto za taką pracę bierze pieniądze?\n„Konserwację oświetlenia ulicznego, w tym m.in. przycinanie gałęzi drzew, które zasłaniają oprawy lamp ulicznych, wykonuje ENEA Oświetlenie Sp. z o.o. w przypadku opraw zamontowanych na energetycznej linii napowietrznej, a na pozostałych punktach firma ENERGOTECH Sp. J.\nDziękujemy Czytelnikowi za zgłoszenie zasłoniętej oprawy lampy ulicznej przez gałęzie drzewa i jednocześnie prosimy mieszkańców w przypadku zauważenia podobnych sytuacji o zgłaszanie takich punktów do Urzędu Miejskiego w Czersku.\nPonadto przypominamy, że można zgłaszać telefonicznie do Urzędu lub na adres e-mail lampy@czersk.pl wszystkie awarie związane z oświetleniem ulicznym.” – brzmi odpowiedź z czerskiego ratusza.\nDopytaliśmy jeszcze o kwestię sprawowania nadzoru nad wskazanymi firmami oraz o ewentualne narzędzia jakie ma do dyspozycji gmina Czersk, czyli płatnik, aby podmioty we właściwy sposób wywiązywały się ze swoich obowiązków. Chcieliśmy się też dowiedzieć jakie w tym konkretnym przypadku („świecące drzewo”) gmina podejmie kroki? W jaki sposób wyegzekwuje kwestię poprawnego działania oświetlenia, które powinno oświetlać drogę, a nie drzewo? Czy urzędnicy naliczą karę umowną? Wydaje się (sądząc po zdjęciach), że lampa nie działała poprawnie, tj. nie oświetlała drogi, już od dłuższego czasu...\n„Sprawa została niezwłocznie zgłoszona do konserwatora poprzez specjalny portal on-line. Teraz ma on czas na wykonanie zlecenia, dopiero po tym można wyciągać wobec nich jakieś konsekwencje.” – odpowiada UM w Czerksu.\nZdjęcia przysłane przez czytelnika, opublikowane w portalu w dn. 21 czerwca 2019 r. (ul. Lipowa):


Profesjonalizm współczesnego dziennikarstwaLucas\nLucas » Blog » Profesjonalizm współczesnego dziennikarstwa\nOstatnio daje się zauważyć poziom jakości pisanych artykułów przez naszych znanych dziennikarzy, głównie w Internecie. Najbardziej interesujące jest to, że nikt nie chce „naprawić” dziennikarstwa. Czy to oznacza spadek jakości pisanych artykułów? A może po prostu dziennikarstwo zmierza w innym kierunku?\nPierwszym elementem najczęściej zauważalnym są błędy ortograficzne bądź logiczne. Czytelników takie błędy rażą w wystarczającym stopniu, że nawet „pomagają” w eliminowaniu błędów, a niekiedy padają dość krytyczne komentarze na temat profesjonalizmu redaktora. Najczęstszą przyczyną jest konieczność napisania artykułu szybko, aby niekiedy być pierwszym w donoszeniu ważnych informacji. Błędów niestety nie da się uniknąć, ale nie lepiej jest poświęcić kilka godzin (jeśli nie jednego dnia), aby ktoś na wyższym stanowisku redakcyjnym nie zweryfikował danego artykułu?\nDrugim elementem jest to, iż znajdziemy coraz mniej refleksyjnych reportaży, a więcej krótkich i powierzchownych „newsów”. Problem ten występuje najczęściej w popularnych tabloidach. Co prawda niektóre artykuły (np. kryminalistyczne) nie muszą wymagać pełnego rozwinięcia sytuacji, gdyż najważniejsze są konsekwencje z danego wydarzenia. Z drugiej strony artykuł rzeczywiście nie powinien pojawić się zbyt późno, gdyż może to odbić się na rzetelności danego czasopisma bądź serwisu internetowego. Sądzę, że powinna być tutaj pewna równowaga, jednak z przewagą priorytetową dla najważniejszych wydarzeń, takich jak np. wyniki wyborów prezydenckich w danym kraju.\nMożna polemizować nad drugim elementem, który, jak widać zmierza w innym kierunku. Czy gorszym? Niekoniecznie. Być może to jest efekt postępu. Zarówno w przyszłości większość zadań przeznaczonych dla człowieka będą powierzone komputerom i robotom, tak i postęp nie ominie dziennikarstwa. Nie ukrywam, że krótsze i mniej dokładne reportaże są odpowiedzią na oczekiwania współczesnych czytelników. W dzisiejszych czasach wymagamy od mediów dużo informacji i najlepiej za darmo. Gdzie niektóre oprogramowanie w pełnej wersji udostępniane bezpłatnie może oferować wysoką jakość oferowanych funkcji, tak niestety tej jakości w dziennikarstwie nie otrzymamy za darmo.\nNie mogę zapomnieć także o osobach, które lubią obszerne, refleksyjne i starannie przygotowane artykuły. Tacy czytelnicy z pewnością nie będą poświęcać czasu na pisanie o żenującym poziomie dziennikarstwa w komentarzach pod newsem na portalu.\nOstatnia i zarazem najważniejsza rzecz, którą muszę z góry sprostować. Nie miałem zamiaru skrytykować nikogo, kto czuje się „prawdziwym dziennikarzem”, lepszym od zwykłych pismaków. Z góry przepraszam takie osoby, które poczuły się dotknięte. Nie mogę wziąć pełnej winy na siebie, gdyż głównym winowajcą tutaj jest postęp, nie człowiek.


Forum o piorach wiecznych • Zobacz wątek - Diplomat Excellence A Plus\nTytuł: Diplomat Excellence A Plus\nNa Pen Show wypożyczyłem tego Diplomata do zrobienia prezentacji i wreszcie udało mi się ją skończyć.\nPodziękowania dla firmy Office Team.\nTytuł: Re: DIplomat Excellence A Plus\nNapisane: niedziela, 4 czerwca 2017, 14:42\nSkuwka tego pióra jest zakręcana gwintem słoikowym !\nNapisane: niedziela, 4 czerwca 2017, 14:50\nSuper piórko Mam A bez plusa... nie wiesz czym oprócz gwintu się różni? Bo nie widzę innych różnic...\nNapisane: niedziela, 4 czerwca 2017, 15:50\nRóżnica jest w gwincie i klipsie.\nNapisane: niedziela, 4 czerwca 2017, 22:53\nDziękuję za recenzję, ciekawie jak zwykle opowiedziana, zastanawiałem się nad tym piórem, pozwoli mi podjać decyzję o kupnie.\nNapisane: poniedziałek, 5 czerwca 2017, 18:45\n@Topazowy bierz, nie pożałujesz. To najlepsze pióro jakie mam...\n(no, może poza Sailorem )\nNapisane: poniedziałek, 5 czerwca 2017, 20:07\nByłem blisko @Chester, ale właśnie wyciągnąłem rachunek za prąd ze skrzynki...także tego... zostało najwyżej na jakieś stare pióro, ale może też Diplomat ? Wszyscy zachwycają się stalówkami, prawdaż li to ?\nNapisane: wtorek, 6 czerwca 2017, 10:37\n(...) właśnie wyciągnąłem rachunek za prąd ze skrzynki...także tego... zostało najwyżej na jakieś stare pióro(...)\nPrąd rzecz doczesna - pióro jest wieczne !\nPrąd można odłączyć - pióro będzie męczyć !\nPowodzenia w dążeniu do Diplomata\nNapisane: wtorek, 6 czerwca 2017, 14:33\nOj prawda. W moim stalówka tak lekko szumi po papierze...\nEsteem też jest nienajgorszy. Miał lekkie problemy na początku ale się w końcu rozpisał (chociaż ja mam inną teorię na ten temat... And wie...)


SSC Napoli - najlepszy polski serwis - News: Oficjalnie: Rafael Benitez trenerem Napoli!\nOficjalnie: Rafael Benitez trenerem Napoli!\nRafa Benitez, który w tym sezonie wygrał Ligę Europy z Chelsea, od lipca będzie trenerem Napoli. Taką informację przekazał mediom prezes Aurelio De Laurentis.\n"Sprawiłem sobie prezent na urodziny. Rafa Benitez zostanie naszym nowym trenerem. Jego kontrakt będzie trwał przez dwa lata. W ciągu kilka dni pojawi się oficjalna informacja, wcześniej Benitez musi zakończyć swoje sprawy z Chelsea. Będzie miał dwuletni kontrakt." - powiedział prezes Napoli.\nHiszpański szkoleniowiec podpisze z Napoli kontrakt na dwa sezony. Benitez w Neapolu będzie zarabiał 3,5 mln euro rocznie. Na to stanowisko mogli również trafić tacy trenerzy jak: Mancini, Di Matteo, Montella, Bielsa, Pellegrini, Klopp, a także Martinez.\nDo największych osiągnięć Rafy Beniteza należy wygrana z Liverpoolem w Lidze Mistrzów, wygranie Ligi Europy z Chelsea, Pucharu UEFA z Valencią i dwa mistrzostwa Hiszpanii z na ławce Nietoperzy.\nMichal 24/05/2013 19:35:03 [Czytaj więcej]\nGandak dnia maj 24 2013 19:36:27\nNo jeszcze potwierdzenia oficjalnego nie ma, ale De Laurentis tak mówi. Nie cieszę się z tego powodu, ale tak widocznie musiało być... Zobaczymy co pokaże!\ndb3ybd3y dnia maj 24 2013 19:39:40\nTrzeba to przyjąć ze spokojem. W Interze mu nie wyszło, ale to dobry fachowiec.\nGandak dnia maj 24 2013 19:47:46\nW sumie wyprowadził Chelsea właściwie na prostą. Liga Europejska i wywalczenie miejsca w LM jest dobrym wynikiem.\nmauriciodemoskalis dnia maj 24 2013 21:29:41\nJa się najbardziej obawiam się tego że niezbyt dogaduje się z zawodnikami (jest surowy) i przez to zawodnicy będą odchodzić, a że ciężko nam sprowadzać świetnych zawodników (nie mamy takiej renomy jak np. AC Milan) to może być marnie


Ogólny Regulamin zawodów FCC Poland - KZPT-MISTRZOSTWA POLSKI FIREFIGHTER COMBAT CHALLENGE ŁÓDŹ-2019 - Evenea.pl\na) Podniesienie sprawności fizycznej strażaków\nb) Mobilizowanie do intensywnego szkolenia pożarniczego, zmierzającego do skutecznego\nc) Popularyzowanie wśród społeczeństwa zagadnień szeroko pojętej ochrony przeciwpożarowej oraz zawodu strażaka.\na) Zawody Firefighter Combat Challenge organizuje się, jako indywidualne i zespołowe.\nb) Prawo do startu w zawodach mają funkcjonariusze PSP,OSP, ZSP, JOP, strażacy z zagranicy oraz innych służb ratowniczych posiadający odpowiednie kwalifikacje, oraz szkolenie w zakresie pracy ze sprzętem ODO, którzy posiadają zaświadczenie lekarskie dopuszczające do udziału w zawodach lub kopie aktualnych badań lekarskich PSP, OSP, ZSP, JOP, posiadają zbiorowe ubezpieczenie NNW, lub indywidualne ubezpieczenie NNW na czas trwania zawodów, mają ukończone 18 lat.\nc) O przynależności do drużyny decyduje:\nMiejsce pełnienia służby - Komenda Wojewódzka, Komenda Miejska, Komenda Powiatowa, JRG, szkoły PSP, inne Jednostki Ochrony Przeciwpożarowej,\nW zawodach Firefighter Combat Challenge na terenie RP będzie dopuszczona drużyna ogólnopolska składająca się z zawodników z różnych miast/komend pod warunkiem że wystąpi pod nazwą "Drużyna Polska 1" "Drużyna Polska 2" "Drużyna Polska 3" itd\nd) Liczba zawodników startujących w poszczególnych kategoriach:\nDRUŻYNA - liczba zawodników w drużynie jest nieograniczona i zależy od przynależności do danej drużyny(ta sama nazwa), jednak do klasyfikacji liczą się tylko 3 najlepsze uzyskane czasy zawodników danej drużyny w startach indywidualnych.\ne) Ubiór/sprzęt zawodników:\nW zawodach mogą wziąć udział strażacy umundurowani w ubrania bojowe (hełmy, buty i rękawice), które spełniają krajowe normy i przeznaczone są do działań podczas pożarów wewnętrznych. Nie dozwolony jest start w kurtkach lekkich z ubrań 3 częściowych, przeznaczone są one do innego rodzaju działań ratowniczo-gaśniczych\nSprzęt ODO w zależności rangi zawodów zapewnia organizator lub na wyraźną prośbę organizatora każdy zawodnik/tandem/sztafeta powinien być wyposażony w ww sprzęt przez swoją macierzystą JOP. Informacje na ten temat będą podawane na bieżąco przed zawodami Firefighter Combat Challenge.\nPytania dotyczące wyposażenia zawodników należy składać do Sędziego Głównego zawodów 60 min. przed rozpoczęciem startu.\nOstateczną decyzję o dopuszczeniu zawodnika do startu podejmuje sędzia główny zawodów.\nf) Porządek biegów :\ng) Pomiar czasu:\nPomiar czasu będzie mierzony elektronicznie dla każdego toru oddzielnie. Dopuszczalny jest pomiar czasu ręczny. W przypadku pomiaru tylko ręcznego, czas mierzy min. dwóch sędziów pomiarowych na tor. W przypadku pomiaru elektronicznego zawsze będzie jeden sędzia na tor z ręcznym pomiarem czasu, w przypadku nieprawidłowego zamknięcia elektronicznego czasu przez zawodnika, awarii, braku zasilania, rejestrowany będzie pomiar ręczny.\n3. STARTY INDYWIDUALNE\na) Przebieg konkurencji indywidualnej - zawodnik startuje w aktywnym sprzęcie ODO\nPrzynajmniej jedna stopa zawodnika musi dotykać podestu ostatniej kondygnacji zanim pakiet węży zostanie umieszczony w pojemniku. Jeżeli zawodnik nie trafi do pojemnika za pierwszym razem może dokonać poprawki zanim rozpocznie kolejną fazę konkurencji (wciąganie pakietu węży na wieżę). Za prawidłowe umieszczenie węży/pakietu w pojemniku uważa się, gdy żadna z jego części nie dotyka podłogi. Za niespełnienie tego wymogu naliczona będzie kara 2 sekund. W przypadku, gdy wąż/pakiet spadnie z wieży zawodnik zostanie zdyskwalifikowany. Przy wejściu na wieżę można korzystać z poręczy. Próba wejścia na wieżę może być podejmowana wielokrotnie.\nZadanie 2 - wciąganie pakietu węży. Zadanie polega na wciągnięciu przy użyciu liny 19 kg. pakietu węży zwiniętych w krąg. Podczas tego zadania obydwie nogi zawodnika muszą stać na podeście ostatniego piętra, zabronione jest opieranie nogi o balustradę wieży lub wchodzenie obiema nogami na którykolwiek element balustrady wieży. Za niewłaściwe ułożenie nóg na platformie dolicza się 10 sek. kary. W przypadku utraty kontroli nad pakietem, czyli opadnięcie pakietu o jedno piętro i więcej zawodnik będzie zdyskwalifikowany. Nie można wciągać pakietu węży, który spadł.\nDozwolone jest przeciąganie liny ślizgiem po balustradzie. Za prawidłowe wykonanie zadania uważa się umieszczenie pakietu węży w pojemniku, lub na nim. Żadna z części pakietu węży nie może dotykać podłogi. Pakiet węży musi pozostać na szczycie platformy. Za upadek jakiegokolwiek przedmiotu z wieży (pakiet, pałeczka, hełm itp.) zawodnik będzie zdyskwalifikowany. Ta część konkurencji musi być zakończona przed upływem 3 minut od startu, w przeciwnym razie następuje dyskwalifikacja. Zawodnik zbiegając z wieży musi nadepnąć na każdy stopień schodów, oraz musi korzystać z obu poręczy. Brak kontaktu z którymś ze stopni powoduje doliczenie 2 sekund karnych za każdy przypadek wykroczenia. Brak kontaktu z poręczą powoduje doliczenie 2 sekund karnych za każdy przypadek wykroczenia.\nZadanie 5 - ewakuacja poszkodowanego. Zadanie polega na przeciągnięciu tyłem ważącego 79,4 kg manekina (Simulaids, Inc., Rescue Randy® mannequin) na odległość 30 m. Manekina nie można ciągnąć za ubranie, głowę lub kończyny. Nie wolno go nieść. Jeśli zawodnik wyjdzie poza swój tor zostanie naliczona kara 5 sekund chyba, że nie przeszkodzi drugiemu zawodnikowi. W każdym momencie manekin musi dotykać piętami toru. Każdy kontakt z zawodnikiem konkurującym spowoduje dyskwalifikację zawodnika, który opuścił własny tor. Czas zatrzymuje się, gdy zawodnik i manekin (jego pięty) całkowicie przekroczą wyznaczoną linię mety. Sędzia zawodów, w każdej chwili, może przerwać uczestnictwo zawodnika, który w jego niezależnej opinii spowodował niebezpieczną sytuację. Sędzia konkurencji ma możliwość przerwania współzawodnictwa, jeżeli uzna, że stan zawodnika nie pozwala mu na bezpieczne kontynuowanie konkurencji. Zabronione jest rzucanie manekina po zakończeniu konkurencji. Dopuszczalne jest jedynie wypuszczenie manekina przez wyprostowanie łokci.\nTylko kierownik drużyny zgłasza protest, tylko do sędziego głównego zawodów. Tylko sędzia główny w porozumieniu z sędzią torowym będzie rozstrzygał wszelkie spory związane z karami. Nie dopuszcza się weryfikacji wideo. Wszystkie decyzje sędziego głównego są ostateczne. Wszystkie protesty należy zgłaszać natychmiast po konkurencji, protesty zgłaszane w późniejszym czasie nie będą brane pod uwagę.\n7. STARTY SZTAFET:\nZawodnicy na poszczególnych etapach przekazują sobie pałeczkę. Pałeczka musi być w posiadaniu członka zespołu realizującego w danym momencie zadanie. W startach sztafetowych pałeczka musi być przekazywana z ręki do ręki. Uczestnicy mogą zdecydować się na położenie jej na podłożu, ale po wykonaniu zadania ten sam zawodnik musi podnieść pałeczkę przed przejściem do kolejnego zadania. Utrata kontroli nad pałeczką (np. zapominając o jej podniesieniu) powoduje zatrzymanie postępu konkurencji do czasu aż ten sam zawodnik po nią wróci. Pałeczka może być umieszczona w kieszeni lub w innym miejscu. Zawodnik drużyny składającej się z mniejszej ilości zawodników niż 5 może wykonać więcej niż 1 zadanie pod rząd lub może wykonać zadania nienastępujące bezpośrednio po sobie. Pałeczkę można przekazywać dowolną ilość razy jednak wyłącznie w 5 strefach przekazywania:\nI. Strefa - w górnej części wieży, po złożeniu węża w skrzyni, prawidłowe przekazanie pałeczki następuje, gdy obie stopy zawodników są na podłodze ostatniego piętra. Zawodnik otrzymujący pałeczkę musi mieć jedną rękę na poręczy wieży. Zawodnik nie może dotykać liny w momencie otrzymywania pałeczki. Drugie przekazanie pałeczki może również nastąpić na wieży po wciągnięciu przez drugiego zawodnika pakietu węży na wieżę i wrzuceniu go do pojemnika. Cały czas do momentu przekazania pałeczki zawodnicy, obiema stopami muszą znajdować się na podłodze ostatniego piętra.\nII. Strefa - po całkowitym zejściu z wieży i przed wejściem na maszynę "Kaiser"\nIII. Strefa - gdziekolwiek między maszyną "Kaiser" a pierwszym pachołkiem, ale tylko po umieszczeniu młota na macie. Zawodnik wykonujący zadanie musi odłożyć młot na matę, nie może dotykać młotka. Dopiero wówczas może przekazać pałeczkę następnemu zawodnikowi.\nIV. Strefa - pomiędzy przedostatnim pachołkiem, a przed wyznaczoną linią zmian przy\nV. Strefa - po trafieniu w cel, zamknięciu prądownicy i jej odłożeniu, a przed manekinem. Prądownicę może zamknąć tylko zawodnik, który trafiał cel. Zawodnik nie może dotknąć manekina, dopóki nie będzie w posiadaniu pałeczki.\n8. STARTY TANDEM: KOBIET, MĘŻCZYZN I MIX:\nPierwsze miejsce zajmuje osoba lub tandem, która wykona zadanie w najkrótszym czasie uwzględniając doliczone sekundy karne. W sztafecie decyduje wygrany bieg finałowy jednak uwzględniający kary czasowe doliczane do uzyskanego czasu\nNa prośbę organizatora/biura zawodów/ weryfikacji mogą podlegać dokumenty:\na) zawodnik - funkcjonariusz PSP,OSP, JOP, powinien posiadać podczas trwania zawodów:\n- legitymacja/książeczka służbowa/oryginał\n- aktualne badania medyczne/ksero potwierdzone przez KP ,KM, d-cę JRG, Naczelnika OSP, lub zaświadczenie lekarskie mówiące o zdolności do uczestniczenia w zawodach sportowych.\n- ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW), obejmujące ryzyko sportowe/potwierdzenie/kopie.\nb) zawodnik - emeryt PSP:\n-ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW), obejmujące ryzyko sportowe na czas trwania zawodów.\nc) Zawodnik - spoza PSP:\nd) Weryfikacji sprzętu zawodników lub zespołu dokonuje się wyrywkowo na każde żądanie sędziego konkurencji lub sędziego głównego zawodów.\n11. OBOWIĄZKI ORGANIZATORA:\na. powołać kierownika zawodów, odpowiedzialnego za koordynację, przygotowanie, przeprowadzenie zawodów,\nb. przygotować obiekt, urządzenia oraz sprzęt do zawodów\nc. wygrodzić teren zawodów\nd. zabezpieczyć jednakowe warunki uczestnictwa dla wszystkich zawodników\ne. opracować szczegółowy program zawodów\nf. opracować scenariusze otwarcia, zamknięcia, dekoracji zwycięzców\ng. zapewnić pomoc medyczno-sanitarną,\nh. utrzymać ład i porządek na terenie zawodów\ni. zapewnić właściwą oprawę wizualną zawodów oraz nagłośnienie (zgodnie z prawem autorskim) i informację spikerską na obiekcie.\nj. ubezpieczyć zawody od NNW\nk. zgłosić bazy danych (w przypadku zgłoszeń internetowych i zbierania danych wrażliwych)\na. Po zawodach należy ustalić kolejność zajmowanych miejsc we wszystkich rozgrywanych\nb. Zwycięzcy poszczególnych kategorii zostaną uhonorowani przez organizatora, nagrodami lub medalami lub dyplomami. Liczbę i rodzaj uhonorowania ustala organizator przed rozpoczęciem zawodów.


Andrzej Duda pokazał co ma w koszyku wielkanocnym. Ogromne zaskoczenie - Wiesz\nPierwsza dama w tym roku zadbała o to, aby zawartość święconki, z którą prawdopodobnie Andrzej Duda w eskorcie ochroniarzy udał się do kościoła, robiła wrażenie. W środku znajdują się bowiem przepięknie zdobione jajka, a także kawałek dorodnej szynki (z pewnością przygotowanej wedle przepisu „po staropolsku”). Na zdjęciu, które opublikował prezydent na swoim prywatnym koncie na Instagramie, możemy dostrzec także dorodny kawałek kiełbasy, który leży obok polskiego chleba i soli.\n– Święta Wielkanocne to czas radości i nadziei, czas spędzany w gronie rodziny i najbliższych, czas, w którym chcemy być razem, by dzielić się dobrem i miłością. Z tej okazji chcemy życzyć Państwu wielu pogodnych i ciepłych chwil. Niech te dni upłyną Państwu w serdecznej atmosferze. Bądźmy w tym wyjątkowym, świątecznym czasie razem, okazując sobie życzliwość – życzy Andrzej Duda wraz z małżonką.\n– Tradycja święcenia pokarmów ma w moim domu bardzo długą historię. Już jako dziecko farbowałem jajka z pomocą łupinek cebuli i bibuły. W koszyku nie mogło zabraknąć również chleba, wędliny, chrzanu oraz soli. No i wielkanocnej babki, którą zdarzało mi się w tajemnicy podjadać – napisał Premier.


Stary Ujazd wygrał w Strzelcach | Strzelec Opolski\nStary Ujazd wygrał w Strzelcach\nŻaki LZS Stary Ujazd wygrały drugi turniej cyklu „Bawi nas piłka”, który został zorganizowany w Strzelcach Opolskich.\nW turnieju strzeleckim wzięło udział osiem zespołów, które najpierw grały w dwóch grupach, a później zespoły rywalizowały o poszczególne miejsca. W turnieju wystąpiły aż trzy zespoły Piasta Strzelce Opolskie i w meczach grupowych trwała zacięta walka w derbach. Odbywały się one w drugiej grupie i zwycięsko wyszedł z nich Piast IV pod wodzą trenera Artura Kukuczki. Nastąpiło to jednak dopiero po rzutach karnych, gdyż w meczu padł remis. Pierwszy zespół Starego Ujazdu w rywalizacji grupowej musiał uznać wyższość Piasta III, lecz w półfinale podopieczni Tomasza Pośniaka pokonali Piast IV, który wygrał drugą grupę. W meczu finałowym znów Stary Ujazd zagrał z Piastem III, czyli był to rewanż za mecz grupowy. W pojedynku grupowym strzelczanie wygrali 3:1, lecz w finale padł remis 1:1. Rzuty karne lepiej wykonywali jednak gracze „Ujejsca” i to oni zostali zwycięzcami rywalizacji.\nPrócz meczu finałowego, w spotkaniach o poszczególne miejsca również było ciekawie. W meczu o trzecie miejsce pomiędzy Piastem II a Piastem IV padł remis i trzeba było wykonywać rzuty karne, które lepiej wykonywali gracze Piasta IV.\nZwycięski zespół LZS Stary Ujazd wystąpił w składzie: Jakub Chwastek, Wiktor Pora, Andrzej Morys, Marcel Kampka, Marcel Burzan, Alex Sładek, Bartosz Węgrzyk, Florian Suhs, Aleksander Kobernik, Jakub Kudla, Hanna Buchta, trener Tomas Pośniak.


Ogłoszenia - XXI Niedziela zwykła 27.08.2017\nStart Ogłoszenia parafialne Ogłoszenia - XXI Niedziela zwykła 27.08.2017\nPrzeżywamy ostatnią niedzielę sierpnia. O godz. 15.30 zapraszamy na nieszpory niedzielne. W naszej parafii witamy nowego Wikariusza, ks. Michała Wąsa. Chciejmy objąć go naszą życzliwością i pamięcią modlitewną. Życzymy mu wiele Bożego błogosławieństwa, łask i sił w pracy duszpasterskiej.\nTradycyjnie, wszystkich czcicieli MBNP zapraszamy w środę na wieczorne nabożeństwa i Mszę Św.\nDo czwartku przed Mszą Św. wieczorną, o godz. 17.30, zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu, a w sobotę od godz. 17.00 do godz. 18.00.\nPrzez cały wrzesień codziennie po Mszy Św. porannej i wieczornej będzie odmawiana Koronka do Bożego Miłosierdzia.\nW tym tygodniu przypada pierwszy piątek i sobota miesiąca. W piątek po Mszy Św. o godz. 6.30 odmówimy Litanię do Serca Pana Jezusa, zaś wszystkich czcicieli Serca Pana Jezusa zapraszamy na Mszę Św. wieczorną w ich intencji, a po niej na nabożeństwo wynagradzające Sercu Jezusowemu. W sobotę po Mszy Św. o godz. 6.30 powierzymy naszą parafię Niepokalanemu Sercu Maryi. Okazja do spowiedzi w te dni 30 minut przed każdą Mszą Św.\nW piątek o godz. 15.00 zapraszamy na Godzinę Miłosierdzia wraz z Apostolstwem Miłosierdzia Bożego; będzie to spotkanie\nz księdzem opiekunem.\nW przyszłą niedzielę o godz. 10.30 zapraszamy wszystkich Parafian na Mszę Św. dziękczynną z okazji dożynek. Będziemy modlić się w intencji działkowców Ogrodów Działkowych „Wspólna Praca” i gospodarzy z Miechowic. Członków Żywego Różańca zapraszamy na zmianę tajemnic różańcowych o godz. 15.00.\nOd 3 września powracamy do Mszy Świętych w języku niemieckim, Adoracja Najświętszego Sakramentu będzie w soboty od godz. 16.00 do 17.00, a do niedzielnego porządku Mszy Św. powraca Eucharystia dla dzieci o godz. 9.00, na którą zapraszamy wszystkich uczniów ze Szkoły Podstawowej, a w szczególności klasy III czyli dzieci przygotowujące się do I Komunii Świętej.\n4 września rozpoczynamy nowy rok szkolno-katechetyczny. Zachęcamy dzieci i młodzież, by z Bogiem rozpocząć ten czas. O godz. 8.00 odbędzie się Msza Św. w intencji dzieci, młodzieży, nauczycieli, wychowawców i katechetów, podczas której poświęcimy pierwszoklasistom przybory szkolne. Na Eucharystię zapraszamy dyrekcję, nauczycieli i dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 33 wraz z rodzicami. Okazja do Spowiedzi dla dzieci i młodzieży przed rozpoczęciem roku szkolnego będzie w sobotę, 2 września od godz. 16.00.\nKończą się wakacje, dlatego zapraszamy do naszych grup parafialnych. Terminy spotkań znajdują się w gablotkach. Pamiętajmy, że bez zaangażowania ludzi w grupy parafialne, parafia staje się martwa. Każdy z nas musi dać z siebie coś dobrego, bo tylko wtedy nasza wspólnota będzie tętniła Bożym życiem.\nMłodzież naszej parafii zapraszamy na pierwsze powakacyjne spotkanie Zbrojowni w salce katechetycznej w piątek (1 września) o godz. 18.45. Zapraszamy też nowe osoby, już od VII klasy Szkoły Podstawowej. Mile widziani są ci, którzy chcą wygospodarować w tygodniu czas na modlitwę, czytanie Pisma Świętego oraz wspólnie spędzić 90 minut w dobrym towarzystwie.\nWakacje dobiegają końca. Nachodzi czas wspomnień i refleksji. Dziękujemy naszym Parafianom, którzy podjęli modlitwę i trud pielgrzymi w intencji naszej parafii, udając się na początku wakacji do Fatimy. Zapraszamy ich oraz wszystkich chętnych na spotkanie popielgrzymkowe z możliwością zobaczenia zdjęć i świadectwami tych, którzy byli w Portugalii. Jednocześnie już dziś zachęcamy do udziału w przyszłorocznej pielgrzymce. Planujemy wyjazd do Włoch, szlakiem największych sanktuariów tego kraju. Bliższe informacje, plan pielgrzymki oraz koszty zostaną podane na spotkaniu popielgrzymkowym z przedstawicielem biura podróży, 13 września 2017 r. (środa) po nabożeństwie fatimskim.\nWe wrześniu rozpocznie się cykl nauk przedmałżeńskich. Będą one w pierwszy, drugi i trzeci piątek miesiąca o godz. 19.00\nw domu katechetycznym. Pierwsza nauka odbędzie się 1 września.\nOdwiedziny chorych, których można zapisać w zakrystii lub kancelarii odbędą się 9 września. Chcemy w ten sposób umożliwić naszym chorym i starszym Parafianom lepsze, duchowe przeżycie i uczestnictwo w Odpuście Parafialnym.\n16 września organizujemy wyjazd na obchody kalwaryjskie ku czci Św. Krzyża na Górę Św. Anny. Chętni mogą wpisywać się na listę w zakrystii, koszt 35 zł.\nPrzypominamy, że w niedzielę, 10 września, przypada nasz Odpust Parafialny. Suma Odpustowa w intencji Parafian zostanie odprawiona o godz. 11.00. Zapraszamy na nią dzieci sypiące kwiaty, dzieci przygotowujące się I Komunii Św., dzieci z klas IV w strojach komunijnych oraz wszystkich Parafian. W tym dniu nie będzie Mszy Świętej o godz. 12.00. Nieszpory odpustowe z kazaniem o godz. 15.00 rozpoczną nasz ósmy charytatywny Festyn Parafialny. W tym dniu odbędą się występy artystyczne i pokaz sztucznych ogni. Tradycyjnie wystąpi nasza Orkiestra Dęta, dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 33, a atrakcją wieczoru będzie koncert zespołu NasTroje. Będzie także konkurs loterii fantowej i kawiarenka. Bardzo prosimy chętnych Parafian o pomoc w organizowaniu losów do loterii, a nasze drogie Panie o ciasta do kawiarenki, które będzie można przynosić w sobotę, 9 września od godz. 17.00. Wszelki dochód będzie przeznaczony na półkolonie dla naszych dzieci. Już dzisiaj serdecznie zapraszamy wszystkich Parafian do wspólnej zabawy. Spotkanie organizacyjne dla osób chcących pomóc przy organizacji festynu odbędzie się w środę, 30 sierpnia, o godz. 19.00.


Znęcał się nad rodzicami. Policjantów chciał pobić metalowym prętem (foto) : Informacje z Polski i Świata – info112.pl\nZnęcał się nad rodzicami. Policjantów chciał pobić metalowym prętem (foto) 09:14 06-05-2021\nTrzy najbliższe miesiące spędzi w areszcie 40-letni mężczyzna, który znęcał się nad swoimi rodzicami, a podczas interwencji zaatakował policjantów metalową rurką i prętem. Podejrzanemu grozi kara do 10 lat pozbawienia wolności.\nGroził rodzicom pozbawieniem życia\nW weekned majowy policjanci zostali skierowani na interwencję domową na osiedle Wojska Polskiego w Nowym Sączu. Według zgłoszenia 40-letni mężczyzna wszczynając awanturę, grożąc pozbawieniem życia oraz podpaleniem domu miał znęcać się psychicznie nad swoimi rodzicami.\nUciekł na widok policjantów\nNa widok policjantów agresor wybiegł z domu. Funkcjonariusze rozpoczęli poszukiwania i przekazali informację z rysopisem mężczyzny wszystkim patrolom w służbie.\nKilkadziesiąt minut później, gdy mundurowi powrócili na miejsce interwencji, przed domem zauważyli mężczyznę podejrzewanego o przemoc wobec bliskich.\nRuszył na policjantów z metalowym pętem\n40-latek trzymał w rękach metalową rurkę oraz pręt i gdy zauważył mundurowych zaczął się odgrażać, a następnie ruszył w ich kierunku chcąc ich pobić. Agresor został natychmiast obezwładniony i przewieziony do sądeckiej komendy.\n30-latkowi grozi 10 lat więzienia\n4 maja br. 40-letni sądeczanin został przewieziony do Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu, gdzie usłyszał zarzuty znęcania się nad rodziną oraz usiłowania czynnej napaści na funkcjonariuszy policji. Następnego dnia sąd zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na 3 miesiące. Za popełnione przestępstwa 40-latkowi grozi kara nawet do 10 lat pozbawienia wolności.\nOd ponad 10 lat znęcał się nad rodzicami. Bił ich, groził i ubliżał\nZaatakował policjanta siekierą. Wcześniej uciekł ze szpitala psychiatrycznego\nPijany 16-latek zaatakował policjanta nożem [wideo]\nNocny pościg za kierowcą forda. Momentami jechał 160 km/h [wideo]\nNie żyje 80-letni motocyklista, który zderzył się z samochodem osobowym [zdjęcia]


W spotkaniu, poza spółdzielcami z Polski, udział wzięli Włosi z Legacoop Sociali, Belgowie z Diesis, Czesi z SCMVD oraz Bułgarzy z Krajowego Związku Spółdzielni Pracy. Oprócz przedstawicieli spółdzielczości zaproszeni zostali także reprezentanci związków zawodowych - z Polski: OZZ Inicjatywa Pracownicza i NSZZ Solidarność oraz z Bułgarii - związek zawodowy Podkrepa.\nPierwsza części seminarium dotyczyła aktywnego włączenia pracowników w prowadzenie przedsiębiorstw społecznych. Spółdzielcy z poszczególnych krajów przedstawili przykłady najlepszych praktyk. W drugiej części seminarium zabrali głos przedstawiciele związków zawodowych. Jako pierwszym głosu udzielono Rafałowi Górskiemu i Andrzejowi Klisiowi (OZZ Inicjatywa Pracownicza). Przedstawili oni projekt przekształcenia państwowego szpitala w spółdzielnię, gdzie decyzje wszelkich szczebli należą do pracowników zakładu. Wskazali też na problemy prawne w tym zakresie i trudności z pozyskaniem kapitału przez szeregowych pracowników. Stąd też pojawił się pomysł na utworzenie spółdzielni mieszanej osób fizycznych (pracowników) i osób prawnych (powiatu, stowarzyszenia). Celem wspólnej własności powiatowo-pracowniczej byłoby z jednej strony zabezpieczenie kapitałowe i finansowe w postaci budynków i dostaw energii, a z drugiej wkład załogi w postaci świadczonej pracy i niewielkich udziałów pieniężnych. Przygotowany przez związkowców statut spółdzielni przewidywał podporządkowanie działalności prezesa i zarządu ścisłym instrukcjom od załogi, a także powołanie forum użytkowników spółdzielni (pacjentów oraz ich rodzin) w celu kontrolowania i opiniowania świadczonych przez szpital usług.\nPrzypomnijmy: W dniu 27 listopada 2008 roku grupa spółdzielcza IP oficjalnie złożyła dokumenty, dotyczące propozycji przekształcenia SP ZOZ w Bielsku-Białej w spółdzielnię pracy. Projekt przekazano na ręce starosty powiatu bielskiego i prezydenta miasta Bielsko-Biała, oraz Rady Społecznej szpitala. 12 stycznia 2009 roku dokumentacja projektu spółdzielczego szpitala została złożona ponownie, gdyż powiat w żaden sposób nie odpowiedział na nasz projekt. Odpowiedź otrzymaliśmy 10 lutego br. Starosta do projektu statutu odniósł się następująco: „Jest to typowy statut spółdzielni pracy (...)". Równocześnie wskazał, że istnieje przeszkoda prawna, polegająca na niemożności przekształcania, w sposób płynny (tzn. z zachowaniem ciągłości prawnej), spółek państwowych (tu np. ZOZ-u), w spółdzielnie pracy, bez wcześniejszej likwidacji ZOZ-u, co zawsze stwarza liczne zagrożenia dla pracowników likwidowanej placówki i może być pretekstem do zwolnień lub pozbycia się części majątku. A na taki scenariusz nie mogliśmy się zgodzić.\nWedług naszej propozycji spółdzielniami kierowali by bezpośrednio i według zasad demokracji bezpośredniej sami pracownicy, z których każdy obligatoryjnie byłby członkiem spółdzielni. Realizacja projektu pozwoliła by zarówno na obronę przed prywatyzacją, jak i na sprawniejsze zarządzanie i kontrolę działalności szpitala ze strony lokalnych społeczności.\nWystąpienie w Mediolanie na temat spółdzielczości anarcho-syndykalistycznej wzbogaciła dyskusja oraz liczne pytania uczestników spotkania. Niestety ze względu na ograniczenia czasowe, włoscy gospodarze zaproponowali, by ciąg dalszy dyskusji przełożyć na godziny wieczorne, kiedy to zainteresowani tematem będą mogli kontynuować dyskusję poza częścią oficjalną.\nKolejno zabrał głos przedstawiciel NSZZ Solidarność, który w ogólny sposób przypomniał wkład swojego związku w działalność spółdzielczą. Niestety zapomniał on dodać, iż większość komisji Solidarności w sytuacji ryzyka likwidacji lub prywatyzacji zakładów, jako rozwiązanie proponuje akcjonariat pracowniczy lub prywatyzację.\nWieczorem mieliśmy okazję podyskutować na temat naszego wystąpienia m.in. z pewnym „spółdzielcą”, który swego czasu sprawował funkcję doradcy Leszka Millera, gdy ten trzymał tekę ministra. Ów wieloletni prezes spółdzielni, był daleki nie tylko od ideału spółdzielcy, ale od samej idei spółdzielczości. Z pełnym zaangażowaniem przekonywał: „nie pakujcie się w spółdzielczość, bo to bagno”. Zaraz po tym zaprezentował wykładnię jedynie słusznej gospodarki kapitalistycznej i konieczności jak najwyższego zysku. Na pytanie, dlaczego ciągle jest prezesem spółdzielni, odpowiedział: „No, bo ludzie mnie o to poprosili”. Z tej i innych rozmów można było wywnioskować, że wielu krajowych „spółdzielców" trzeba by niestety od podstaw przekonywać do samej idei spółdzielczości.\nW dniu następnym odwiedzono włoskie spółdzielnie: AD Coop - spółdzielnia socjalna, zajmująca się informatyką (m.in. naprawą sprzętu komputerowego). Zatrudnia osoby niepełnosprawne. Citta e Salute - Uroburo to wielobranżowa spółdzielnia socjalna, zatrudniająca m.in. osoby cierpiące na choroby psychiczne. Pracownicy projektują, produkują i sprzedają biżuterię; prowadzą schronisko dla psów oraz zajmują się segregowaniem odpadów. Medicina e Comunita - medyczna spółdzielnia socjalna typu A, której zakres to m.in. odpowiednik polskiego ośrodka zdrowia, o szerokim spektrum poradnictwa specjalistycznego oraz obszernej diagnostyce. Job Cafe - to ośrodek wsparcia dla niepełnosprawnych oraz bezrobotnych. W jej ramach prowadzi się pomoc dla osób bez pracy. Job Cafe jest także kawiarnią, dodatkowo dysponuje dużą salą, którą miejscowi mieszkańcy mogą wynająć na wesela i uroczystości. W razie potrzeby przekształca się ona w salę konferencyjną! służy różnego rodzaju szkoleniom.\nW czasie wolnym mieliśmy okazję porozmawiać z przedstawicielem bułgarskiego związku zawodowego Podkrepa (przybyło ich dwu: Aleksander Zagorow i Borisław Igow). Interesowała nas obecna sytuacja ruchu związkowego w jego kraju. Dowiedzieliśmy się, że jego związek właśnie niedawno wyszedł z komisji trójstronnej w ramach protestu wobec antyzwiązkowej polityce rządu. Podobną decyzję podjął jeszcze jeden bułgarski związek zawodowy. Tym samym w komisji trójstronnej pozostał trzeci, najbardziej układowy związek. Zrelacjonował nam także niedawny, dziki strajk nauczycieli - którzy bez wdawania się w spór zbiorowy, na kilka dni przestali świadczyć pracę. Ów dziki strajk był zainicjowany właśnie przez Podkrepę. Jak należało się spodziewać, państwo odpowiedziało na strajk represjami, kierując sprawy do prokuratur. Z relacji naszego rozmówcy, Podkrepa wzorowała się na „Solidarności”. Jednak pomimo kontaktów między tymi związkami nie docierały do nich informacje, dotyczące prób przejmowania zakładów przez pracowników za czasów pierwszej „Solidarności”.\nW czasie wolnym odwiedziliśmy ważne dla nas miejsce - Piazza Fontana, miejsce bombowego zamachu faszystów, o który został później oskarżony anarchista Giuseppe Pinelli. Było to pierwsze międzynarodowe spotkanie spółdzielców i związkowców, w jakim wzięli udział przedstawiciele OZZ IP. Naszym zdaniem o tyle ważne, że mieliśmy okazję zaprezentować nasz projekt spółdzielczości i skonfrontować go z doświadczeniami spółdzielców i związkowców z innych krajów.\nSprawozdanie ukazało się w najnowszym numerze (3/2009) kwartalnika anarchistycznego „Inny Świat”


[Autorski] Sprzężenia (+18) - lastinn\n[Autorski] Sprzężenia (+18)\n« Rekrutacja dodatkowa- Życiodajne Soki 18+ | [rekrutacja dodatkowa] Droga do mistrzostwa »\n10-03-2009, 15:23 #1\nTen deszczowy, zimny wieczór spędziłem w mojej ulubionej knajpie na Starej Pradze... Zresztą jak zwykle. Od jakiegoś czasu moje życie zamyka się w cyklu spanie - jedzenie - praca - picie, z którego beznadziejności zdaje sobie sprawę. Gdy kończyłem chyba trzecie piwo, niedaleko mnie usiadło dwóch mężczyzn. Nie oceńcie mnie źle, nie jestem wścibski, zazwyczaj nie interesują mnie sprawy innych... Tym razem jednak to, co usłyszałem z ust zupełnie obcych mi ludzi, sprawiło, że poczułem się przygnieciony do krzesła. Musiałem posłuchać tej rozmowy do końca, choć szklanka była już niemal pusta...\nJeden z nich mówił o dziwnym pomieszczeniu, które zobaczył w swoim śnie. Pomieszczeniu z zardzewiałymi, metalowymi ścianami. Mówił, że jego sen był przepełniony dziwnym buczącym dźwiękiem i że w pewnym momencie, może z tych wibracji, naprzeciwko niego pojawił się starszy mężczyzna w różowych okularach i wskazując na jego dłonie powiedział "oddaj to".\nJa siedziałem bez ruchu, tylko coraz szerzej otwierałem oczy. Zaraz powiem czemu... Założe się o butelkę Chivas Regal, że tobie też w takiej sytuacji opadłaby szczęka...\nMężczyzna zaciągnął się papierosem i wydmuchując ciężki dym ciągnął swoją opowieść. Mówił, że spojrzał wtedy w miejsce, które pokazywała postać w jego śnie - na swoje dłonie. Poczuł ciężar, jakby trzymał jakiś ciężki przedmiot. Wiedział, że coś trzyma, jednak nie potrafił rozpoznać kształtu przedmiotu. Starszy mężczyzna we śnie cały czas wskazywał w to samo miejsce mówiąc powoli, przez zaciśnięte zęby, jakby powstrzymując jąkanie "oddaj to... to nie należy do twojego świata... Ta rzecz nie ma prawa istnienia w twoim świecie". Wtedy wibracje zaczęły się wzmagać i zagłuszyły wciąż mówiącego coś człowieka. To był koniec snu.\nJeśli możesz sobie wyobrazić, co dzieje się z tobą, gdy ktoś w niewiadomy sposób posiadł wiedzę o twoich wspomnieniach, to może zrozumiesz, co poczułem. Może zrozumiesz, jak ogromna niepewność ogarniała mnie w chwili, gdy ktoś obcy opowiadał mój sen! Ten, który wracał do mnie od kilku tygodni każdej nocy! Moje serce waliło jak bębny w jakimś trash-metalowym kawałku. Nawet nie myślałem, żeby odezwać się do tych mężczyzn, choć teraz wydaje mi się, że powinienem...\nDziś trochę już ochłonąłem i czekam. Czekam, być może przyjdą tu znowu. Być może będę miał okazję wyjaśnić, o co chodzi w tej całej sytuacji.\nNiniejszym ogłaszam nabór do sesji. Poniżej znajdziecie więcej szczegółów. Jeśli będziecie mieli jakieś pytania związane z tym postem, piszcie pod spodem albo na PM.\nTA SESJA JUŻ KIEDYŚ STARTOWAŁA NA LASTINN pod tytułem "Sprzężenie". Z przyczyn niemożności utrzymywania regularności postów została przerwana. Osoby zgłoszone do tamtej sesji startują na równych szansach z nowo zgłoszonymi. Z niektórymi na pewno będę chciał kontynuować sesję.\nŚwiat: nasza aktualna rzeczywistość (Polska 2009)\nCharakter sesji: mroczny, horrorowaty storytelling. NIE-melodramat, NIE-komedia\nLiczba poszukiwanych graczy: 2\nWymagania względem postaci: mieszkańcy Warszawy\nWymagania względem KP: postać określona 3 cechami - budowa fizyczna, refleks, wrażliwość; wymagana historia postaci; dobrze by było opisać jakiś nawyk, ewentualnie niezbyt rozwiniętą fobię; wygląd postaci; proszę także o krótki opis osób ważnych dla bohatera (rodzina, bliscy, przyjaciele, itp.) oraz ewentualnie tego, czym się Wasz bohater kieruje w życiu)\nAkcja rozgrywa się w dzisiejszej Polsce, konkretnie zimą 2009 roku w mieście Warszawa. Konwencja przygody to coś z okolic nieokreślonego typu horroru, dlatego chciałbym zaprosić do udziału przede wszystkim osoby dobrze czujące się w klimatach tajemniczych, mrocznych, choć nie osadzonych w świecie World of Darkness ani ZC. Jednocześnie odradzam udział osobom dążącym stylem gry do komedii, melodramatu, farsy czy romansu.\nHistoria i cały opis Waszych postaci potrzebny mi jest do dopracowania scenariusza - od samego początku daję Wam wpływ na przygodę. 80% jest w mojej głowie, 20% zależy od nadesłanych postaci. Właściwie już w ten sposób możecie przyczynić się też do jakości sesji i w konsekwencji do satysfakcji, jaką potencjalnie może dać Wam gra.\nZe względu na wygodę a) Waszą, b) moją - nie będę komplikował systemowo tej sesji. Chciałbym żeby udział w niej mogli wziąć także ci, którzy nie znają akurat stosowanego systemu, opisanego gdzieś na kilkudziesięcio-stronicowych rozdziałach podręczników do RPG. Minimalny opis cech postaci jest jednak potrzebny, abyśmy mieli jakieś pojęcie o możliwościach postaci w określonych dziedzinach\nProszę o określenie na 10-stopniowej skali następujących aspektów Waszych postaci:\nbudowa fizyczna (1,2 - cherlak; 3,4 - słabo zbudowany; 5,6 - przeciętny; 7,8 - dobrze zbudowany; 9,10 - postura siłacza)\nrefleks jako szybkość reakcji ciała postaci na sytuację (1,2 - ofiara losu; 3,4 - refleks szachisty; 5,6 - przeciętny; 7,8 - szybkie reakcje; 9,10 - reaguje błyskawicznie)\nwrażliwość (1,2 - nie zwraca uwagi na szczegóły, sztukę; 3,4 - zwykle nie zwraca uwagi na piękno; 5,6 - zwykle zwraca uwagę na sztukę, piękno; 7,8 - zawsze zwraca uwagę na piękne sprawy, czasem zauważa szczegóły, jakich nie zauważą inni; 9,10 - zauważa szczegóły, na jakie inni nie zwracają uwagi)\nResztę tego, co potrzeba mi do poprowadzenia tej sesji, to opis historii postaci, częste nawyki ("na przejściu po jezdni stawiam nogi tylko na białych pasach, niepomalowany asfalt omijam", "mieszam herbatę 6 razy w prawą stronę a potem 9 w lewą"; mogą to być też jakieś mniejsze lub większe fobie). Na tej podstawie będę wyciągał (dla swojego własnego użytku) konkretne współczynniki, więc proszę postarajcie się na tej części Karty Bohatera. Jeśli twierdzicie, że Wasza postać posiada jakąś umiejętność a nie ma sensu pisać tego w historii (np. jakieś szkolenia, itp.), to proszę wpiszcie tę umiejętność na karcie i uzasadnijcie, gdzie ta umiejętność została nabyta. Dopuszczam, że niektóre umiejętności mogą być wrodzone (np. empatia, czy wpływanie na innych).\nNie narzucam zbyt wiele, tylko to, że Wasi bohaterowie mają mówić po polsku i mają być pełnosprawni fizycznie. Wszelkie odejścia od standardów stawiam Wam jako plusy. Uważajcie tylko, żeby nie przegiąć - Wasi bohaterowie muszą być postaciami realistycznymi i ze względu na łatwość wczucia się w charakter, dobrze by było, jeśli mieli by oni coś, co połączy ich z Wami (jeśli uważacie, że to przesada, to może macie rację - wtedy nic takiego nie zawierajcie w Waszych kartach. Wolałbym, żeby nie byli to jacyś multimilionerzy, czy osoby publiczne (ogólnie znane i rozpoznawane), ale jeśli to będą dobre postacie, takich też dopuszczę.\n. Terminy, warunki\nNa zgłoszenia czekam do 22.03.2009 (niedziela). Na wybór gracza wpływają w największym stopniu jakość Karty Postaci, oraz wyczucie klimatu. Chodzi o to, żeby postacie pasowały do sesji typu dark-reality. Planuję przyjąć 2-4 graczy - przynajmniej na początek. Jeśli zgłosi się więcej osób, będę próbował wprowadzać je w trakcie sesji.\nW prowadzeniu zobowiązuję się być terminowy (minimalne 1 post na 3-5 dni) i dokładny. Nie możecie się zastanawiać, czy ja się pomyliłem, jeśli gdzieś w opisach użyję zwrotu, jakiego może się tam nie spodziewacie. Gwarantuję, że nie będę się mylił podczas sesji (we wszystkim, co związane jest ze światem gry).


Wydruk na płótnie date with leaves and glass closeup - odkryj niepowtarzalne dekoracje do salonu\nObraz "date with leaves and glass closeup"\nObraz "date with leaves and glass closeup" to doskonały pomysł na udekorowanie każdego wnętrza. Złożony z 1 części kolorowy wydruk na płótnie "date with leaves and glass closeup" z kategorii Fruit doskonale podkreśli charakter sypialni lub jadalni, zwłaszcza jeśli pomieszczenie ma zbliżoną kolorystykę. Obraz "date with leaves and glass closeup" wykorzystuje popularne motywy dekoracyjne takie jak: [product_tags] - dlatego też cieszy się sporym powodzeniem wśród naszych klientów.\nDoskonałym dopełnieniem wydruku na płótnie "date with leaves and glass closeup" będzie solidne drewniane krosno - w galerii bimago dostępne w trzech rozmiarach: standardowym (2cm grubości), galeryjnym (2,8 cm grubości) oraz maxx (4 cm grubości). Jakich akcesoriów potrzebuje Obraz "date with leaves and glass closeup" by zawisnąć w Twoim mieszkaniu? Polecamy przede wszystkim solidne gwoździe i haczyki w galerii bimago - tanie drobiazgi pomogą ci zawiesić obraz "date with leaves and glass closeup" na ścianie.\nObraz nowoczesny Date with leaves and glass closeup\nwięcej Tagi: #wydruk na płótnie, #zdjęcia na płótnie, #obrazy, #date, #dessert, #sweet, #palm tree, #palm, #brown, #green, #agriculture, #ayurveda, #antioxidant, #vegetable, #food, #fruit, #farm, #farmer, #farmers market, #garden, #greenhouse, #plant, #appetence, #health, #healthy, #background, #salad, #juicy, #spring, #summer, #botany, #botanical, #biological, #leaf, #bright, #bite, #colourful, #cooking, #colours, #cookery, #closeup, #cultivation, #meal, #nourishment, #nature, zwiń


Dostosowany do każdych warunków (odcinek 5) | Mariusz Han\nDziś wyruszamy z Jezusem na drogę Jego męki. Idziemy razem z nim, aby nauczyć się znosić krzyż naszej codzienności. Każdy z nas doświadcza go w swoim życiu.\nDla jednego jest on nie do udźwignięcia – związany z ogromnym cierpieniem: bólem fizycznym, czy też psychicznym, dla innego są to sporadyczne sytuacje, które tylko przypominają o jego istnieniu.\nKażdego z nas przygniata coś, z czym nie jest w stanie sobie poradzić, wobec czego czuje się bezradny. Może być to choroba, kłopoty rodzinne, problemy w pracy, lub w szkole. To właśnie do nas, do ludzi bezsilnych, udręczonych Chrystus wypowiada te słowa: „Jeśli kto chce iść za Mną niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech mnie naśladuje (Łk 9, 23)”. Pan Jezus jest blisko nas, szczególnie zaś, gdy cierpimy, on najlepiej wie, co czujemy, bo sam doświadczył tego z rąk innych ludzi.\nNa drogę krzyżową wyszli różni ludzie: życzliwi Jezusowi, oraz ci, którzy go nienawidzili. Spróbujmy się przyjrzeć jednym i drugim.\nJezus przeżył już wiele: nieprzespaną noc, sponiewieranie przez żołnierzy – szydzono i śmiano się z niego, ubrano go w purpurę i włożono na głowę koronę z ostrych cierni, bito, opluwano, popychano. Ciało Chrystusa było pokrwawione, pełne ran i bólu. To wszystko sprawiło, że nie był w stanie ustać na nogach. Przewracał się upadając na kamienny bruk, ranił sobie twarz i kolana. Jego upadek nie mógł być w jakikolwiek sposób amortyzowany przez ręce, bo te były przywiązane do belki, która swoim ciężarem jeszcze potęgowała siłę uderzenia.\nŻołnierze widzieli, że Jezus nie będzie w stanie o własnych siłach dotrzeć do miejsca, gdzie miał być powieszony, dlatego przymusili Szymona z Cyreny, aby pomógł mu nieść krzyż. Wyznaczyli go do pomocy nie z litości, ale dlatego, że prawo zabraniało skazańcowi umierać w obrębie miasta. Zadaniem Szymona było zatem wyprowadzenie Jezusa poza miasto.\nJaka była postawa Szymona? To żołnierze zmusili go. Szymon wcale nie był z tego powodu zadowolony. Nie chciał z własnej woli nieść ciężkiego drewna. Sprawa Jezusa w ogóle go nie interesowała. W czasie gdy sądzono Jezusa, Szymon pracował w polu. Nie interesował się on polityką, jego głowa była zajęta zbożem, które z wielkim poświęceniem uprawiał. Wykorzystał nawet pół dnia Wielkiego Piątku na pracę, bo po południu trzeba było przygotować Paschę. Miał jeszcze wiele do zrobienia. Trzeba było iść do świątyni, aby tam złożyć baranka paschalnego, a potem według przepisów przygotować go na wieczerzę. Potem jeszcze trzeba było przygotować sałaty, zioła i leguminy. Wszystko to, co określały przepisy prawa.\nW chwili, gdy Szymon próbował realizować swój plan – na drodze stanął mu skazaniec – któremu musiał pomóc. Skazaniec, przez którego będzie musiał jeszcze dokonać oczyszczenia i rytualnie się obmyć. Szymon z Cyreny nie był z tego powodu zadowolony.\nMimo pomocy Szymona, Pan Jezus bardzo cierpiał. Liczne rany sprawiały Mu ogromny ból. Prócz cierpienia fizycznego, pojawiło się cierpienie psychiczne – związane z ogromną samotnością Wszyscy uczniowie uciekli, został sam, bez przyjaciół, bez bliskich. Tylko przelotnie zobaczył – swoją matkę, która też ogromnie cierpiała. Po drodze mijał płaczące niewiasty, ale one nic nie rozumiały – ich płacz nie pochodził z głębi serca. Dlatego Jezus mówił do nich: „Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade mną płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi (Łk 23, 28).\nTak więc Jezus został sam. Nie było przy nim nikogo, kto pomógłby mu nieść krzyż – tak z serca, a nie z litości, czy nakazu. Gdzie byli apostołowie? Gdzie były te tłumy, które nie tak dawno temu słuchały z zapartym tchem Jego słów? Gdzie byli ci uzdrowieni, wyleczeni, ci, którym pomógł? Nie było ich. Nie było nikogo. Został Szymon, który pomagał mu dźwigać krzyż – z początku niechętnie, z wymówkami, z niezadowoleniem. A jak było potem? Ewangelia milczy na ten temat…\nCzy ludzie zachowują się jak wielbłądy?\nW zoo w Chicago przyglądałem się wielbłądowi na wybiegu. Siano, woda i kawałek przestrzeni były tym, co mu zupełnie wystarczało. Na jego pysku malowało się błogie zadowolenie. Najważniejsze było to, że miał wygodę. Kiedy opiekun próbował zmienić jego ulubione miejsce, ten uparł się, że nigdzie nie pójdzie. Było mu dobrze tam, gdzie stał i nie chciał żadnych zmian. Żyjąc w niewoli, chciał tylko zachować swoje „status quo”. Gdyby był człowiekiem, można byłoby pomyśleć, że nie interesuje go branie kolejnych trudów na swoje barki i myślenie, co będzie jutro. Wszystko miał przecież podane jak na tacy. Było mu względnie dobrze i nie pozwalał na zmianę sytuacji w jakiej się znajdował.\nW dzisiejszych czasach wielu z nas, niechętnie bierze krzyż na swoje ramiona. Nie jesteśmy również chętni, aby ten krzyż pomóc dźwigać innym. Często pozwalamy też, aby krzyż naszych bliskich nieśli obcy ludzie. Jak to jest z nami? Jak zachowalibyśmy sie, gdybyśmy znaleźli się na drodze krzyżowej Jezusa? Czy bylibyśmy jak Szymon, płaczące niewiasty, apostołowie, tłum, uczeni w Piśmie, Sanhedryn, Piłat, żołnierze? A może tak, jak Weronika, która wytarła twarz Jezusowi. Czy cierpielibyśmy jak Maryja, której rozdzierało się serce, gdy widziała ogrom cierpienia i krzywdę jaka działa się jej dziecku, a ona nie mogła mu pomóc…\nChrystus cierpiący jest obecny w każdym człowieku, zwłaszcza w starszym, chorym, niedołężnym, samotnym. Chrystus oczekuje od nas wrażliwości wobec każdego człowieka – chce byśmy potrafili patrzeć, słuchać, próbować zrozumieć i pomóc jeśli zaistnieje taka potrzeba. Jezus chce od nas dobrego i czystego serca – otwartego współczującego. Serca, które będzie pomagać z radością – nie z przymusu tak, jak Szymon, nie z bojaźni tak, jak żołnierze, którzy słuchali swojego dowódcy; czy po to, aby się pokazać – jak płaczące kobiety.\nWysłuchać, pomóc i zobaczyć, że ktoś uwalnia się od ciężaru, który wydaje się być nie do udźwignięcia, od przeszkody, która wydaje się być nie do przeskoczenia – jest bezcenne.\nKrzyż jest realny, dotykalny, namacalny. I nie ma co na siłę go zrzucać go z siebie, ze swoich ramion, bo to nigdy się nie uda. Lepiej go zaakceptować i pogodzić się z tym, jaki jest.\nJest taka rosyjska legenda, która opowiada o dwóch niebezpiecznych przestępcach. Popełnili oni wiele morderstw na tle rabunkowym, ale któregoś dnia zostali nawróceni przez pustelnika. Obydwaj zdawali sobie sprawę z tego, co w swoim życiu zrobili źle, znali swoją winę, więc spytali go jak mogą to wynagrodzić. I wtedy pustelnik powiedział im, że powinni pielgrzymować do Ziemi Świętej z drewnianymi krzyżami na ramionach. Przygotowali więc wielki krzyże i wyruszyli w podróż tak, jak im nakazał mnich.\nNa początku wszystko szło dobrze, Nawróceni przestępcy szli pełni zapału i siły. Po kilku dniach ich ramiona były poobijane, stłuczone i zakrwawione. Pojawił się też pierwszy grymas bólu na ich twarzach. Wpadli wtedy na genialny pomysł, żeby udoskonalić krzyże. Zatrzymali się w pewnej wsi i znaleźli stolarza.\nPierwszy pielgrzym odciął dolną część długiej belki i powiedział: – Teraz krzyż jest o wiele krótszy, a przecież nadal jest krzyżem. Drugi, nie chciał krzyża pomniejszać, ale uczynił go cieńszym. Przepiłował belki wzdłuż i w ten sposób miał dwa krzyże z jednego. Jeden z nich wziął na plecy i powiada: Mój także jest o wiele lżejszy, a przecież ciągle jest krzyżem. Dzięki temu pomysłowi mogli znacznie łatwiej się poruszać, szli teraz szybciej.\nWkrótce natrafili na skalistą pustynię, gdzie nie mogli znaleźć nic do jedzenia. Musieli iść przez trzy dni bez pożywienia. Czwartego dnia ujrzeli na horyzoncie piękne miasto i bardzo się z tego ucieszyli. Biegli tak szybko, jak tylko mogli w swym wycieńczeniu. Pod wieczór stanęli przed nieoczekiwaną przeszkodą: drogę przecinał głęboki kanał. Nie było mostu w zasięgu wzroku. Żaden z nich nie potrafił pływać. Wtedy wpadli na pomysł, żeby z krzyży, które nieśli zrobić prowizoryczny most. Okazało się, że jeden krzyż jest za krótki, drugi zaś: długi, ale za cienki. Obaj wpadli do wody i nędznie zginęli.\nWracając do wielbłąda – potrafi on doskonale przystosować się do każdych warunków, jakie napotka na swojej drodze. Garb pozwala mu wytrwać w trudnych warunkach, bo gromadzi tam tłuszcz. Jest też odporny na długotrwały brak wody. Wielbłądzi garb, jest też regulatorem temperatury ciała całego organizmu. Potrafi również, przez specyficzną budowę dróg nosowych, wchłaniać parę wodną z wdychanego powietrza. Wypije każdy rodzaj wody, nawet tę słoną i nie robi to na nim żadnego wrażenia.\nTo wszystko daje wielbłądowi „poczucie pewności siebie” i samowystarczalności. Dzięki temu ma „swój własny, ale zamknięty świat”, którego nikt nie może mu zburzyć.\nPrzypomina mi się tutaj słynny kawał o wielbłądach. Młody wielbłąd pyta ojca – wielbłąda:\n– Tato, dlaczego mamy takie brzydkie kopytka, a koniki mają takie ładne? – Widzisz, my chodzimy w karawanie i dlatego mamy takie a nie inne kopytka, żeby nie zakopać się po kolana w piachu. – Tato, a dlaczego mamy taką brzydką, skudloną sierść, a koniki mają taką śliczną, błyszczącą? – Widzisz, my chodzimy w karawanie, a na pustyni w nocy jest -10 stopni, w dzień +40 stopni, i taka sierść chroni nas przed skokami temperatur. – Tato, a dlaczego mamy te dwa garby, a koniki mają taki gładki grzbiet? – Widzisz, my chodzimy w karawanie i w tych garbach magazynujemy tłuszcz i wodę, żeby nie zginąć na pustyni z głodu i pragnienia. Na to wszystko młody wielbłąd: – Tato, a na co nam to wszystko, kiedy mieszkamy w ZOO?!\nTakie jednak myślenie jest może dobre dla zwierząt, ale nie dla ludzi. Wielbłąd bowiem godził się z tym, co przyniósł mu „ślepy los”, bo w dużej mierze nie zależało od niego. To nie on kieruje swoim życiem, bo w ZOO kto inny wyznacza mu sposób, styl i jakość życia. To prawda, że nie ma on już nic do powiedzenia wobec zaistniałej rzeczywistości i musi się dostosować do takiej jaka jest i basta. Sytuacja człowieka jest jednak inna, bo Bóg obdarował go wolną wolą i rozumem. I wiemy sami, że nawet gdy jest ciężko, to nie znaczy, że mamy się od razu poddawać i akceptować wszystko, co jest w około nas, aby tylko przetrwać.\nKażdy z nas ma tendencję i pokusę, by skrócić swój krzyż i iść na łatwiznę. Pan Jezus nie obciął ani nie przepołowił swojego krzyża. Dźwigał go w całości do samego końca. Pamiętajmy o tym zwłaszcza, gdy wspominamy Jego drogę krzyżową. Krzyż dotyczy nas wszystkim i doskonale o tym wiemy. Nie uciekniemy przed krzyżem, bo jest on częścią naszego codziennego życia.\nPoprzedniZbudź się o śpiący i powstań (odcinek 6)\nNastępnyBłąd to ciągłe dostosowywanie się (odcinek 4)\nInstagram post 17891528755637073\nInstagram post 17881279438826956\nInstagram post 17856499256187603\nInstagram post 17842561784413676\nInstagram post 17855979263223609\nInstagram post 18163177315022264\nInstagram post 17857246049176866\nInstagram post 18106277053197787\nInstagram post 17901008731532631\n25 września 2020 | Na dobranoc i dzień dobry\n24 września 2020 | Na dobranoc i dzień dobry\n23 września 2020 | Na dobranoc i dzień dobry\n22 września 2020 | Na dobranoc i dzień dobry\n21 września 2020 | Na dobranoc i dzień dobry\n20 września 2020 | Na dobranoc i dzień dobry


Artefakty doświadczenia granicznego dla masowego odbiorcy\n//////////fur//// przenoszą fizyczną rzeczywistość do wirtualnej gry i oferują w ten sposób kontrpropozycję wobec kultury wizualnej naszej cyfrowej epoki. Wywiad z Volkerem Morawe i Tilmanem Reiff.\nWasze prace są odpowiednie dla masowego odbiorcy i dlatego też można je określić mianem pop-artu sztuki mediów. Od momentu zaprezentowania publiczności instalacji PainStation – waszego pierwszego wspólnego dzieła – upłynęło jednak trochę czasu, zanim zaczęto was poważnie traktować w świecie sztuki. Choć, z drugiej strony, poważny stosunek do rzeczywistości raczej nie jest waszym wiodącym celem…\nTilman Reiff: W gruncie rzeczy, wielu ludzi nadal nie uważa naszych prac za sztukę. Czasem są one też wyśmiewane, odbierane jako infantylne, swawolne i niezbyt wyrafinowane intelektualnie.\nPainStation już od dłuższego czasu należy jednak do stałej ekspozycji Centrum Sztuki i Technologii Mediów w Karlsruhe. Czy można to uznać za symptom zmian w rozumieniu sztuki mediów?\nVolker Morawe: Ta forma rozwojowa, do której doszliśmy w 2001 roku, z biegiem czasu rzeczywiście zdobyła pewne uznanie. W jakimś sensie jesteśmy pionierami tej gałęzi sztuki medialnej. Game art wyodrębniła się jako niezależna subkategoria sztuki mediów.\nPainStation: gra komputerowa z dużą dawką bólu\nW przypadku PainStation wirtualny świat gry komputerowej, w którym zwykle tylko obserwujemy cierpienia innych, nakłada się na dotkliwie odczuwalny świat rzeczywisty. Prymitywna gra karciana Folter-Mau-Mau została zaadaptowana na doskonałą formalnie grę komputerową.\nReiff: Ja bym to tak sformułował, że konsekwencje gry wirtualnej są tam realnie odczuwane. Właśnie tego brakuje innym grom komputerowym. W czasie jednej z naszych prezentacji w Japonii, pewien juror nazwał PainStation „sztuką hormonalną”, gdyż poprzez scenariusz zagrożenia może ona pobudzać organizm do wydzielania hormonów stresu – adrenaliny i dopaminy.\nWydaje się, iż ta gra w szczególny sposób wyzwala prainstynkty.\nMorawe: Owszem, bo w ostatecznym rozrachunku również i tu chodzi o przetrwanie. Gra PainStation ma wymiar egzystencjalny. To jest artefakt doświadczenia granicznego – umożliwia człowiekowi badanie i odczuwanie własnych ograniczeń.\nNie wszystkie wasze instalacje doprowadzają graczy do takiej ostateczności. Zdjęcia poranionych dłoni obok PainStation to nie fotomontaż, lecz, okupione cierpieniem własnego ciała, trofea zwycięzców, którzy przy wiwatach publiczności najdłużej wytrzymywali ból.\nReiff: Dla nas to też było niezwykłe doświadczenie. Nie spodziewaliśmy się, że niektórzy posuną się tak daleko. W Norwegii codziennie przychodziła do muzeum pewna grupa młodych ludzi, którzy grali w PainStation. Krew przy tym tryskała nie na żarty, a oni pewnie mają dziś blizny na dłoniach.\nMorawe: W księdze gości na naszej stronie internetowej napisali na koniec, że doznania w czasie gry w PainStation należały do najlepszych chwil ich życia.\nPrzełamać bariery psychiczne\nCzy tylko młodzi ludzie gotowi są wystawić swe ciało na taką próbę? Jakie obserwacje poczyniliście w innych krajach?\nReiff: We Włoszech grało również wielu ludzi w podeszłym wieku. W Niemczech przedstawiciele starszych generacji właściwie tylko kręcili głowami na widok PainStation. Różnice kulturowe w podejściu do naszych instalacji są bardzo wyraźne. Gdy w Dreźnie prezentowaliśmy His Master’s Voice, zwiedzający najpierw tylko zatrzymywali się w pobliżu i nikt nie ośmielił się śpiewać, by wprawić w ruch robotyczne kule. W pewnej chwili strażnik zaproponował, żeby zaśpiewać wspólnie i wtedy ludzie nabrali odwagi. Później robiły to także pojedyncze osoby. Japończycy natomiast nigdy nie śpiewali przy tej instalacji, tylko wyjmowali telefony komórkowe i przy ich pomocy wytwarzali dźwięki.\nA więc nie chodzi tu bynajmniej o sztukę percypowaną wyłącznie poprzez oglądanie, chociaż publiczność odgrywa znaczącą rolę w waszych instalacjach.\nReiff: PainStation jest po dziesięciu latach ciągle jeszcze tak interesująca między innymi właśnie dlatego, że to, co się tam dzieje, fascynuje nas za każdym razem na nowo; grają w to ciągle nowi ludzie i można zaobserwować, jak rozmaicie reagują na powtarzające się sytuacje, na ból albo na radość, gdy przeciwnik zostaje ukarany za przegapienie piłeczki.\nMorawe: Cel wszystkich naszych działań polega również i na tym, aby większa ilość ludzi weszła we wzajemny kontakt ze sobą. Chodzi o taką komunikację, która rodzi się z pragnienia wymiany doświadczeń. Osoby, które zakończyły grę, pytamy więc o ich wrażenia: Co się działo? Było źle? Niewątpliwie gracz opowie też o tym swoim znajomym. Te relacje będą przekazywane dalej i spowodują, że inni z czystej ciekawości też zechcą zmierzyć się z tą grą.\nHumorystyczna krytyka digitalizacji\nWasze instalacje dostarczają wyrafinowanych przyjemności. Śmiech oznacza, iż coś zostało zdemaskowane.\nReiff: Krytykuje się obecnie dominujące formy ucyfrowienia, które zasadzają się na tym, że człowiek tylko gapi się w ekran. Duża część naszych inicjatyw polega na ciągłym wypróbowywaniu nowych interfejsów pomiędzy człowiekiem i maszyną oraz na szukaniu nowych rozwiązań służących zabawie przy pomocy komputera.\nTe gry mają drugie dno i nie zawsze chodzi w nich o próbę sił: Facebox umożliwia nawiązanie autentycznej przyjaźni.\nReiff: Poprzez nasze aparaty karykaturujemy różne zjawiska i to uświadamia ludziom fakt, iż ucyfrowienie skutkuje odcieleśnieniem komunikacji. Wiele osób wcale nie zdaje sobie sprawy z zanikania relacji fizycznych. Gdy wejdą do Faceboxu i w odległości zaledwie 30 cm zobaczą żywą twarz innego człowieka, to dopiero w tym momencie zauważają, że coś się zmieniło, że oni sami zupełnie inaczej się czują…\nMorawe: ... i że ten ktoś z naprzeciwka ma nieświeży oddech.\nReiff: Jeśli skupisz się na twarzy swojego vis-à-vis, to jego mimika nabiera znaczenia.\nMorawe: Trzeba sobie patrzeć w oczy.\nReiff: Gdy komunikujesz się z przyjaciółmi poprzez Facebook, to tego wszystkiego brakuje, spoglądasz tylko na ich fotografie. I to stanowi wielką różnicę.\nMorawe: Facebook mami nas możliwością zbliżenia, a tak naprawdę dba o dystans. Facebox zapewnia prawdziwą, intymną bliskość.\nJakich wrażeń dostarcza Facebox?\nMorawe: Najpierw odczuwa się dyskomfort albo niepewność, a potem rodzi się niezwyczajna zażyłość. W przypadku instalacji Facebox publiczność zostaje usunięta poza nawias, co gwarantuje prawdziwe sam na sam.\nPrzy grze w Złotego Cielca, która jest czymś w rodzaju symulatora giełdowego, nie dochodzi do tak bliskich kontaktów między uczestnikami. Poza tym gracz ma tu najmniej powodów do lęku.\nMorawe: Noo, może się zrujnować finansowo…\nTo tam się gra o prawdziwe pieniądze???\nMorawe: W niektórych rundach i owszem. Tylko bodaj nikt jeszcze o tym nie wie…\nRozmowę przeprowadziła Isabelle Reiff, od maleńkości obeznana ze swawolami swego braciszka.\nDuet artystyczny //////////fur//// art entertainment interfaces projektuje multisensoryczne artefakty, które oferują kontrpropozycję wobec intensywnie narastającej alienacji użytkowników urządzeń cyfrowych. Volker Morawe (44 lata) i Tilman Reiff (43 lata) poznali się w Wyższej Szkole Artystycznej Mediów (Kunsthochschule für Medien) w Kolonii, założyli wspólnotę mieszkaniową i zaczęli tworzyć szalone instalacje, które zapraszają do zabawy, ale również krytycznie analizują mechanizmy interakcji medialnych. Swej zasadniczej refleksji artystycznej, dotyczącej alternatywnego interfejsu użytkownika, duet //////////fur//// nadaje formę intensywnego kontaktu i doświadczenia zmysłowego.\nOd roku 2001 ich błyskotliwe instrumenty badają – nie zawsze w delikatny sposób - granice pomiędzy ludźmi i aparatami. Morawe i Reiff inspirują się rytuałami dalekimi od kultury komputerowej, np. dawno zanikłym obyczajem pojedynkowania się w obronie męskiego honoru albo grą karcianą Folter-Mau-Mau, w której przegranemu zadaje się ból, uderzając jego dłoń w sposób zależny od koloru wyciągniętej przez niego karty. Parodiowanie takich dawnych i nowych tradycji jest jednym z aspektów ich dorobku, który obok plastrów z nadrukowanym logotypem obejmuje również burleskowe klipy reklamowe.\nPrace duetu //////////fur//// były prezentowane w tak renomowanych muzeach świata, jak choćby MOCA w Szanghaju, czy też MoMA w Nowym Jorku i otrzymały wiele wyróżnień, m.in. Japan Media Arts Award, Honorary Mention Ars Electronica oraz International Media Art Award Centrum Sztuki i Technologii Mediów w Karlsruhe.\nDyplomowany politolog. Pracuje jako dziennikarka i niezależna pisarka. Pisze głównie dla antologii, magazynów miejskich, gazet firmowych i portali internetowych.\n"Niemcy w świetle faktów i liczb" - Aktualne i sprawdzone informacje


Koalicyjny kryzys w środku pandemii. Szkodliwa polityczna telenowela.\nPowinniśmy się wstydzić, że mamy władzę, która w środku pandemii i kryzysu serwuje nam polityczną telenowelę\nPaństwo dołącz do dyskusji (71) 22.09.2020\nOd kilku dni słowo „Ziobro” przewyższyło w Polsce swoją popularnością słowo „koronawirus”. Politycy Solidarnej Polski praktycznie nie wychodzą z mediów. Przed szpetnym budynkiem na Nowogrodzkiej dziennikarze siedzą od rana do wieczora i niczego się nie dowiadują. Mało kto zwraca uwagę na to, że mamy prawie 1000 nowych chorych dziennie, a szpitale zaczynają być przeciążone. Koalicyjny kryzys w środku pandemii to dowód na to jak bardzo nieodpowiedzialną mamy władzę.\nKoalicyjny kryzys w środku pandemii\nGdy o 10:30 Ministerstwo Zdrowia informowało o kolejnych blisko 800 przypadkach zakażenia COVID-19, uwaga opinii publicznej była skierowana na Zbigniewa Ziobrę. Zrobił on konferencję prasową, na której – wbrew oczekiwaniom – nie mówił nic o swojej możliwej dymisji. Zaprosił na 12:30, na kolejną konferencję, gdzie będzie można zadać mu pytania. O tej godzinie ważne informacje miał też równolegle do przekazania szef resortu zdrowia Adam Niedzielski, ale kto by tam go słuchał, skoro była okazja wysłuchać Ziobry? No to Ziobro stanął, pogadał i na żadne pytanie nie odpowiedział. Zaraz potem zaczęło się wielogodzinne spotkanie szefostwa Prawa i Sprawiedliwości, po którym… nie pojawiła się żadna informacja, a rzeczniczka PiS napisała jedynie na Twitterze, że o „zdecydowanych rozstrzygnięciach” poinformuje „w stosownym czasie”.\nTo opis wydarzeń z poniedziałku, ale przecież podobny cyrk odbywa się na naszych oczach już od tygodnia, albo i dłużej. Nieustannie pojawia się coś, co odwraca naszą uwagę od pandemii i problemów ekonomicznych. Piątka dla zwierząt to szczytny program, ale czy naprawdę trzeba było go wrzucać do sejmowego ekspresu właśnie teraz, wiedząc jakie reakcje wywoła? Rząd mniejszościowy to coś, co budzi emocje, ale czy naprawdę politycy Zjednoczonej Prawicy nie mogli jeszcze te kilka miesięcy wytrzymać ze sobą i zająć się ratowaniem kraju przed skutkami globalnego kryzysu? A my niestety łapiemy te haczyki, bo wielu z nas ucieszyły prozwierzęce przepisy, a pewnie jeszcze liczniejszą grupę podekscytowała perspektywa wyrzucenia z pracy chyba najmniej popularnego ministra w rządzie.\nCzego nie widzimy przez telenowelę Kaczyńskiego?\nCzy ktoś słyszał, że w poniedziałek gdański szpital zakaźny, zajmujący się chorymi na COVID-19 z całego Trójmiasta, przestał przyjmować pacjentów z powodu braków kadrowych? Pewnie nie, bo skąd by się tego dowiedział, skoro w telewizjach informacyjnych jest raz Michał Wójcik, a raz Marek Suski… A czy wiecie jaki będzie deficyt budżetowy w 2021 roku? Między 80 a 100 miliardów złotych. W lipcu wynosił on… około 16 miliardów. Czyli czekają nas niewyobrażalne zmiany w polityce budżetowej państwa. Czy ktoś dzisiaj o tym rozmawia? No nie, bo przecież w telewizji leci siódma konferencja prasowa panów Kanthaka, Kowalskiego i Ozdoby. Panów z partii, która ma 1,7% poparcia.\nW zachodniej Europie temat pandemii wciąż jest absolutnym numerem 1. Wiele rządów wprowadza restrykcje, których miało już nie być, ale bezpieczeństwo jest najważniejsze. W niektórych krajach w dyskusji pojawia się nawet jesienny lockdown. W Polsce sprawiamy wrażenie tak zadowolonych z faktu przechodzenia przez pandemię nieco łagodniej, że zachowujemy się tak jakbyśmy chcieli zrzucić sobie jednak to nieszczęście na głowę. Dlatego niech się ta telenowela wreszcie skończy. Z Ziobrą czy nie ten rząd wciąż będzie zestawem mało odpowiedzialnych ludzi, dla których najważniejsza jest władza. Pamiętajmy o tym.\n(zdjęcie pochodzi z Twittera @MWoSPL)\nTagi:: deficyt budżetowy , jarosław kaczyński , Kryzys , piątka dla zwierząt , Solidarna Polska , zbigniew ziobro


Ekrany dotykowe i serwery | CAME Poland\nSerwer systemu i terminale dotykowe gwarantują nadzór i obsługę całego systemu, kontrolując wszystkie moduły automatyki domowej oraz system bezpieczeństwa.\nZa pośrednictwem serwera systemu instalacja może być kontrolowana również przez przenośne urządzenie (tablet lub smartfon) wyposażone w specjalną aplikację CAME DOMOTIC.\nProsty i intuicyjny interfejs graficzny, który powstał, by ułatwić interakcje z systemem i korzystanie z wszystkich funkcji przez każdego użytkownika.\nUmożliwia sterowanie modułami automatyki domowej przewidzianymi w instalacji. Łączy system z siecią LAN, do której mogą być podłączone terminale dotykowe. Pełni funkcję master instalacji umożliwiającą sterowanie systemem za pomocą urządzeń przenośnych wyposażonych w specjalną aplikację CAME DOMOTIC. Jest przystosowany do podłączenia systemu do usługi w chmurze w celu umożliwienia zdalnego sterowania zainstalowanymi urządzeniami. Obudowa umożliwia montaż na tablicy na szynie montażowej DIN.\nUmożliwia podłączenie serwera systemu ETI/DOMO do magistrali automatyki domowej poprzez połączenie z portem RS422 serwera. Obudowa umożliwia montaż na tablicy na szynie DIN lub instalację podtynkową w dolnej części skrzynki.\nUmożliwia wysyłanie poleceń do systemu automatyki domowej w formie prostych wiadomości SMS. Umożliwia aktywację scenariuszy, kontrolowanie stref termicznych i odbiór wiadomości w przypadku wystąpienia alarmów technicznych. Obudowa umożliwia montaż na tablicy na szynie montażowej DIN.\nOprócz funkcji przewidzianych dla serwera systemu ETI/DOMO (sterowanie modułami automatyki domowej, podłączenie do terminali dotykowych za pośrednictwem sieci LAN) umożliwia podłączenie z użyciem sieci LAN do paneli wejściowych wideodomofonowych, dzięki czemu terminale dotykowe mogą funkcjonować jako panele wewnętrzne. Obudowa umożliwia montaż na tablicy na szynie montażowej DIN.\nUmożliwia komunikację pomiędzy różnymi odgałęzieniami magistrali automatyki domowej i gwarantuje maksymalne bezpieczeństwo podczas transmisji. Ponadto umożliwia połączenie z magistralą MultiMaster w celu podłączenia terminali dotykowych z serii Mitho oraz dodatkowych bram sieciowych systemu podlegających kontroli różnych stref instalacji. Obudowa umożliwia montaż na tablicy na szynie montażowej DIN.\nUmożliwia sterowanie systemem za pośrednictwem prostego i intuicyjnego interfejsu. Nawigacja odbywa się za pomocą poleceń menu lub map graficznych z obrazami z różnych środowisk. Łączy się bezpośrednio z serwerem systemu za pośrednictwem sieci LAN. Przystosowany do funkcjonowania jako wewnętrzny panel wideodomofonowy. Wyświetlacz 7″ o proporcjach 16:9. Panel przedni – kolor czarny, podstawa – kolor biały. Przeznaczony do montażu podtynkowego i natynkowego.\nUmożliwia sterowanie systemem za pośrednictwem prostego i intuicyjnego interfejsu. Nawigacja odbywa się za pomocą poleceń menu lub map graficznych z obrazami z różnych środowisk. Łączy się bezpośrednio z serwerem systemu za pośrednictwem sieci LAN. Przystosowany do funkcjonowania jako wewnętrzny panel wideodomofonowy. Wyświetlacz 10″ o proporcjach 16:9. Panel przedni – kolor czarny, podstawa – kolor biały. Przeznaczony do montażu podtynkowego i natynkowego.\nSkrzynka do montażu podtynkowego przeznaczona do terminali z ekranem 7″ i 10″.\nUmożliwia sterowanie systemem za pośrednictwem prostego i intuicyjnego interfejsu. Nawigacja odbywa się za pomocą poleceń menu lub map graficznych z obrazami z różnych środowisk. Łączy się bezpośrednio z serwerem systemu za pośrednictwem sieci LAN lub Wi-Fi. Przystosowany do funkcjonowania jako wewnętrzny panel wideodomofonowy. Wyświetlacz 7″ o proporcjach 16:9. Panel przedni – kolor czarny, podstawa – kolor biały. Przeznaczony do montażu podtynkowego i natynkowego.\nUmożliwia sterowanie systemem za pośrednictwem prostego i intuicyjnego interfejsu. Nawigacja odbywa się za pomocą poleceń menu lub map graficznych z obrazami z różnych środowisk. Łączy się bezpośrednio z serwerem systemu za pośrednictwem sieci LAN lub Wi-Fi. Przystosowany do funkcjonowania jako wewnętrzny panel wideodomofonowy. Wyświetlacz 10″ o proporcjach 16:9. Panel przedni – kolor czarny, podstawa – kolor biały. Przeznaczony do montażu podtynkowego i natynkowego.\nUmożliwia sterowanie serią funkcji automatyki domowej przeznaczonych do podstawowej instalacji za pośrednictwem specjalnych poleceń menu lub map graficznych. Podłączenie bezpośrednie do magistrali automatyki domowej do zarządzania modułami. Wyświetlacz 4,3″ o proporcjach 16:9. Montaż naścienny. Kolor biały.