Wojna domowa w Stanach Zjednoczonych, Wojna Secesyjna. - Sciaga.pl\nWojna domowa w Stanach Zjednoczonych, Wojna Secesyjna.\nsatysfakcja 58 % 26 głosów\nKRAJ PRZED WOJNĄ - OGOLNY ZARYS PRZYCZYN KONFLIKTU.\nKażde wydarzenie w historii, każda wojna ma swoja genezę. Wojna secesyjna nie jest wyjątkiem. Wiele nieporozumień, konfliktów i sporów doprowadziło do jej wybuchu. Najważniejszym z nich był spór o wolność dla Murzynów. Na początku XIX wieku, kiedy Murzynów w koloniach brytyjskich było około miliona, w Stanach Zjednoczonych niewolnictwo zaczęto traktować jako formę własności. Wiele stanów północnych w tym okresie zniosło niewolnictwo i następne stany były na najlepszej drodze, aby dokonać tego celu. W tym czasie na zahamowanie tego liberalnego prądu wpłynął nagły wzrost opłacalności pracy Murzynów. Mimo zakazu przywozu nowych niewolników do Stanów Zjednoczonych wydanego w 1808 r. sprowadzano ich nadal potajemnie. Porozumienia z Wielką Brytanią, co do patrolowania wód afrykańskich nie przyniosły rezultatów. Nadal przywożono niewolniczy lud na południe Stanów Zjednoczonych. Przywóz nowych Murzynów na ląd amerykański był zabroniony, ale już przebywający wewnątrz państwa Murzyni mogli być transportowani i sprzedawani zgodnie z prawem. Można także było rozpowszechniać niewolnictwo na nowo zdobyte tereny. Na północy stopniowo rosło zniechęcenie do niewolnictwa. Południowcy zaś twierdzili, że Murzyni muszą pracować, ponieważ biały nie wytrzymałby w pracy w panującym na południu upale. Niewolnictwo na Północy w dalszym ciągu wymierało. Zaczęto tutaj obawiać się o ekonomię kraju. Niewolnicy mieli być wolnymi konsumentami, a więc wolność\nMurzynów otwierała nowe rynki zbytu, co przeciągnęło prawie wszystkich przemysłowców kraju na stronę stanów Północny. Kapitaliści już zacierali ręce mieli nadzieję, że już niedługo przyjdą do pracy nowi pracownicy silni, sprawni i bardzo mało wymagający finansowo. Jeśli niewolnik miał szczęście udawało mu się uciec z plantacji do wolnego stanu, lecz takich przypadków nie\nbyło zbyt wiele. Praca niewolników nie ograniczała się do pracy na plantacjach. Niewolników zaczęto przydzielać do innych prac jak budowę kolei, różnego rodzaju hangarów, magazynów i innych. Szczególnie posłuszni niewolnicy mogli otrzymać \_\_\_"awans\_\_\_" i było to zjawisko niezwykle rzadkie. Jeżeli niewolnik przepracował u jednego pana ok. 5 lat bez żadnych sprzeciwów i zyskał sobie przychylną opinię swojego \_\_\_"władcy\_\_\_", otrzymywał on zaszczytną, jak na niewolnika, pozycję rzemieślnika plantacji lub sługi w domu plantatora.\nNiesprzyjające stało się to dla Południa, że na całym świecie (tak jak na Północy),wyraźnie rosło obrzydzenie do niewolnictwa. Stwarzało to wrażenie izolacji tego regionu od świata, a co najgorsze - od innej części tego samego kraju. Znacznym ciosem dla Południa było zniesienie niewolnictwa w Imperium Brytyjskim w 1833 r.. W ślad za Anglią poszła Francja i w 1848 r. zniesiono niewolnictwo w tym kraju i jego posiadłościach. Następnym krajem znoszącym niewolnictwo była Portugalia w 1858 r.\nZniesienie niewolnictwa na świecie wpłynęło na standard życia Murzynów w Południowych stanach. Plantatorzy musieli podnieść poziom życia niewolników. Lepsze było wyżywienie i ubranie, dawano niewolnikom na własność kawałek ziemi do prywatnej dyspozycji. Zwiększył się czas wypoczynku, zmniejszył się czas pracy. Coraz częściej Murzynom powierzano funkcję nadzorców, oraz na Południu dawał się zauważać fakt, że ludzie tutaj zgadzają się, iż niewolnictwo jest hamulcem ekonomicznym, ale przekonanie było ogromne, co do zachowania niewoli Murzynów. Byli oni nadal tępieni. Zakazywano im czytać, pisać, uczyć się ani w jakikolwiek inny sposób kształcić. Południowcom nie mieściło się w głowach, że Murzyn może kiedyś wejść do tego samego sklepu, co Biały, że może spłodzić dziecko białej kobiecie. Na Północy rosła coraz większa\nniechęć do niewolnictwa. Na Południu zdarzały się powstania Murzynów przeciwko systemowi niewolnictwa, lecz ze względu na brak edukacji oraz uniemożliwienie swobodnego poruszania się ludności czarnej ruchy takie były raczej aktami rozpaczy kończącymi się najczęściej egzekucjami niewolników. Mimo wszystko doszło do skutku powstanie pod wodzą Nata Turnera w Wirginii. W powstaniu zginęło 55 białych, przeważnie kobiet i dzieci. Południowcy oczywiście wykorzystali zaistniałą sytuację i rozgłosili jak to Murzyni bezwzględnie mordowali białe kobiety i dzieci. Ludność Północy nie zmieniła zdania coraz bardziej nienawidzili systemu niewolniczego. W stanach północnych powstawały coraz liczniejsze towarzystwa antyniewolnicze, na Południu głoszono tymczasem, że Murzyni muszą pracować fizycznie ponieważ w ten sposób biali będą mogli skoncentrować się na pracy umysłowej i nastąpi wielki rozkwit kultury, nauki i sztuki. Dwie strony prześcigały się w poszukiwaniu argumentów. Sytuacja robiła się coraz bardziej gorąca. Tak rozpoczęła się historia sporów między stanami Północy i Południa w pierwszej połowie XIXw.. Jednak nie tylko spór o wolność Murzynów był przyczyną przyszłego konfliktu. Południowcy sprzeciwili wprowadzeniu ceł ochronnych, których domagała się uprzemysłowiona Północ. Kapitaliści ze stanów północnych chcieli uchronić się przed zbyt dużą konkurencją cenową napływających towarów europejskich, a południowcy chcieli sprzedawać w dalszym ciągu bawełnę po aktualnych cenach. Następna kłótnia w kongresie wybuchła, gdy Północ chciała wybudować\ninterkontynentalną linię kolejową łączącą wschodnie wybrzeże z zachodnim. Południe obawiało się, że przyczyni się to do zbyt wysokiego wzrostu gospodarczego, już rozwiniętych stanów północnych. Wspomniane wyżej sprawy to tylko ogólny zarys przyczyn konfliktu. Należy doszukiwać się ich bowiem w historii od początku istnienia państwa, a nawet należy zajrzeć do czasów kolonialnych. Przyczyny wojny secesyjnej to bardzo szerokie zagadnienie. Odpowiedzi możemy szukać w całokształcie kolonizacji w Stanach Zjednoczonych w pierwszej połowie XIX w. Pierwsze sześćdziesiąt lat XIX wieku są przepełnione wydarzeniami, które oddalały od siebie dwa regiony. Z racji tego, że przyczyny wojny secesyjnej to cała historia sześćdziesięciu lat, należy bliżej się przyjrzeć sytuacji tuż przed wojną. Pod koniec lat pięćdziesiątych Południe i Północ coraz\nszybciej oddalały się od siebie pod względem ekonomicznym ,społecznym i kulturalnym, przeistaczając się nieomal w odrębne narody.\nRosnące odrębności w sposobie myślenia w ideałach pogłębiały jeszcze bardziej istniejącą przepaść. Różnice między Północą a Południem datowały się wprawdzie od czasów kolonialnych i od 1830r.wzrosły poważnie, ale pod koniec lat pięćdziesiątych Południe odrębność tę nie tylko sobie uświadamiało, lecz zaczęło także myśleć o jej usankcjonowaniu w formie uzyskania zupełnej\nniezależności. Nawet takie pojęcia jak unia i wolność, znaczyły na Południu co innego niż w reszcie kraju. Coraz częściej odzywały się głosy na Południu, że wobec rosnącej odrębności Południe, jako osobny naród, ma prawo do osobnej państwowości, która przyniesie całemu regionowi szereg korzyści. Różnicą jednak największą i podstawową ,która pogłębiała się coraz bardziej, była sprawa\nniewolnictwa. Wszystkie problemy ekonomiczne, obyczajowe i kulturalne jakie istniały pomiędzy regionami dało by się rozwiązać pokojowo, gdyby udało się rozwiązać problem niewolnictwa, tzn. problemu współżycia i współpracy dwóch ras na południu; czarnej i białej. Tymczasem sprawa ta pogłębiała z każdym dniem konflikt, potęgowała wzajemne uprzedzenia i nieporozumienia. Obok wzajemnych podejrzeń, gniewu i pogardy dominował przede wszystkim strach. Południowcy zaczęli uważać się za osobny naród. Chcieli państwa bez centralistycznej władzy, aby wszystkie stany były połączone raczej więzami kulturalnymi i uczuciowymi niż prawnymi. Na Południu mówiono o wyzysku robotników przez Północnych kapitalistów, o opiece pana nad niewolnikiem.\nMówiono wreszcie o tym, że jedynym ratunkiem dla Południa jest wyrwanie się z więzów Unii i stanowienie na własną rękę.W rezultacie wojna secesyjna była wojną dwóch systemów - systemu wolnej pracy z niewolniczą. Była to wojna między przemysłem i rolnictwem, a raczej systemem plantatorskim. Była to wojna, w której ludność dwóch regionów broniła swego dobrobytu, a niewolnictwo było tylko jednym z wielu elementów wykształconego na przestrzeni wielu dziesiątek lat sporu. W tej nadzwyczajnej i niebezpiecznej sytuacji nadchodził czas wyborów prezydenckich\n1860r.. Znaczenie nadchodzących wyborów było ogromne .Mogły przecież zadecydować o\ndalszym istnieniu państwa.\nBylo 4 kandydatów na prezydenta: Abraham Lincoln - reprezentował republikanów, a więc poglądy Północy.\nStephen Douglas - reprezentował interesy różnych grup społecznych.\nJohn C.Breckinridge - poglądy radykalnych południowców. Wieczne niewolnictwo z gwarancją spokojnego rozszerzania go bez granic.\nJohn Bell - poglądy konserwatywne, m.in. bezwzględne dążenie do zachowania Unii\ni przestrzegania konstytucji. W sprawie niewolnictwa się szerzej nie wypowiadali.\nPraktycznie była tylko jedna możliwość zwycięstwa, zwycięży Abraham Lincoln\nponieważ tylko w tym przypadku partia była stabilna, zdecydowana. Partia demokratyczna natomiast rozdzieliła się na zbyt wiele odłamów. I tak też się stało. Abraham Lincoln został wybrany szesnastym prezydentem Stanów. Oczywiste było, że dla Południa Lincoln na stanowisku prezydenta był nie do przyjęcia. Nowy prezydent musiał jednak poczekać na objęcie stanowiska do marca 1861r. Przez ten czas pozostał w swoim domku w Springfield i żył jak normalny obywatel zupełnie nie mieszając się do polityki. W tym czasie Karolina Płd. jako stan najbardziej buntowniczy postanowił wystąpić z Unii. Stało się to 20 grudnia 1860r. podczas zjazdu w celu uchwalenia secesji; „za” głosowało 164 delegatów ze 164. Przeważnie byli to plantatorzy i bogaci ludzie. Karolina Płd. specjalnie narzuciła szybkie tempo secesji aby pociągnąć za sobą wszystkie pozostałe stany Południa. Pojawiły się sprzeciwy. Żądano wstrzymania wszelkich akcji secesyjnych. Większość stanów z resztą wolało przyjąć postawę wyczekującą. Pojawiły się głosy, żeby zwołać ogólnopołudniową konwencję albo nawet ogólnokrajową ale było już za późno. Za Karoliną Płd. poszły dalsze stany: Missisipi, Floryda, Alabama, Georgia, Luizjana ,a wreszcie Teksas. Z Unii odstąpiło w okresie 20 grudnia 1860 do 1 lutego 1861 7 stanów.\nData\tStan\tZa\tPrzeciw\n20 grudnia 1860\tKarolina Południowa\t164\t0\n9 stycznia 1861\tMissisipi\t84\t15\n10 stycznia 1861\tFloryda\t62\t7\n11 stycznia 1861\tAlabama\t61\t39\n19 stycznia 1861\tGeorgia\t208\t89\n26 stycznia 1861\tLuizjana\t113\t17\n1 lutego 1861 Teksas\tTeksas\t166\t8\nSkonfederowane Stany Ameryki zostały utworzone w Montgomery w stanie Alabama w czasie zjazdu rozpoczętego 4 lutego1861r.. Prezydentem został Jefferson Davis, a jego zastępcą Aleksander H.Stephens. Byli oni konserwatystami popierającymi bezwzględne rozszerzanie niewolnictwa.\nINAUGURACJA LINCOLNA FORT SUMTER I WYBUCH WOJNY\nW dniu 4 marca 1861r. odbyła się inauguracja Abrahama Lincolna. Gabinet nowego prezydenta wyglądał następująco: Sekretarzem stanu mianował Lincoln Sewarda jako jednego z najbardziej doświadczonych polityków w ówczesnych Stanach. Ministrem skarbu został Chase, Giedon Wells ministrem marynarki. Caleb Smith ministrem spraw wewnętrznych, a Edward Bates ministrem sprawiedliwości. Istotnym problemem w zaistniałej sytuacji były forty na terenie Konfederacji obsadzone przez wojska federalne. Fortów takich było 8.Większość z nich poddało się secesjonistą, lecz nadal utrzymywano wojska federalne w forcie Pickens na Florydzie (niedaleko bazy marynarki Pensacola ).Wojska federalne nie poddały się także w fortach Charlestonu tj. Castle Pinckney, Sumter i Moultrine. Wojskami federalnymi w tych fortach dowodził mjr Anderson, który jeszcze w grudniu 1860 r. zdecydował się przenieść wszystkich ludzi jakimi dysponował do najlepiej\npołożonego na wyspie u wejścia do portu w Charlestonie fortu Sumter. Anderson ciągle domagał się nowych posiłków, a przynajmniej niezbędnego zaopatrzenia od rządu federalnego, jednak pomoc nie nadchodziła. Prezydent Buchanan zdecydował się jednak pod wielkim naporem Północy i wysłał 8 stycznia 1861r. statek \_\_\_"Star of the West\_\_\_" do fortu Sumter. Statek próbując wpłynąć do Portu w Charleston został ostrzelany przez baterie Południowe. Były to pierwsze wystrzały ,lecz\nwszyscy woleli to zignorować niż rozpocząć wojnę. Po tym niebezpiecznym wydarzeniu dla kraju zezwolono na zaopatrywanie się w żywność wojskom fortu w Chrlestonie pod warunkiem, że nie nadejdzie pomoc w postaci nowych ludzi. Kryzys fortu Sumter został zażegnany ale naprawdę nie na długi okres czasu. Bowiem w dniu inauguracji Lincolna nadeszła wiadomość do Waszyngtonu, że zapasy się kończą i jeśli natychmiast nie otrzyma pomocy będzie musiał poddać fort. Lincoln\nod razu zaczął energicznie przygotowywać statek z potrzebnymi artykułami. Na pokładzie nie było posiłków w ludziach ,a mimo to Południowcy uznali to za podstęp. Konwój wypłynął z Waszyngtonu 8 kwietnia. Dowodził nim Gustavus Fox. Jefferson Davis po otrzymaniu wiadomości o wysłanym okręcie zaopatrzeniowym wydał rozkaz gen.Pierre G.T. Beauregard \_\_\_'owi 10 kwietnia zająć fort w jakikolwiek sposób, a siły użyć tylko w ostateczności. Pierre Beauregard dowodził garnizonem w Charlestonie. W tej sytuacji wysłał swoich oficerów do fortu Sumter w nocy z 11 na 12 kwietnia z rozkazem natychmiastowego poddania fortu. Anderson oświadczył, że podda fort 15 kwietnia jeżeli do tego czasu nie otrzyma żadnych wiadomości z Waszyngtonu. Oficerowie Chrlestonu nie mogli czekać tak długo. Nadarzyła się okazja, aby urzeczywistnić wojnę .Rozkaz mówił o ostrzelaniu fortu o godz.4.30 rano. Podczas kanonady nikt nie zginał. Fort\nzostał zajęty przez wojska Konfederacji, a załodze federalnej pozwolono w kolumnie odejść do statku, który odpłynął na północ. W ten sposób 12 kwietnia 1861r. o świcie padły pierwsze strzały na fort Sumter. Rozpoczęła się najokropniejsza wojna domowa w historii kontynentu amerykańskiego, która pochłonie 600 tyś. ofiar. Na początku podchodzono do sprawy w sposób\nlekkomyślny. Obydwie strony myślały, że będzie trwała najwyżej rok. Niestety było inaczej.\nPORÓWNANIE SIL UNII I KONFEDERACJI W PRZEDZIALE WOJNY.\nPółnoc górowała nad Południem zdecydowanie w większości ważnych dziedzin. Jankesi byli zdecydowanie mocniejsi gospodarczo. Obejmowali bowiem prawie cały przemysł włókienniczy, a co ważniejsze metalurgiczny i wydobywczy. W posiadaniu Północy znajdowały się wszystkie bogactwa naturalne niezbędne w tamtej sytuacji: węgiel, miedź, żelazo. Południowcy nie mieli hut na swoim terytorium, a import z Europy był całkowicie kontrolowany przez Północ. Przewaga w transporcie też leżała po stronie Północy. Tutaj połączenia kolejowe były bardzo gęste. Praktycznie wszędzie można było dojechać pociągiem. Fakt ten pomagał w szybkim przegrupowaniu wojsk, a także pomagał w dobrym i szybkim gospodarowaniu surowcami przemysłowymi. Na Południu sieci kolejowe były słabo rozwinięte, znajdowały się tylko w okolicach największych miast. Transport tam był znacznie wolniejszy. W przyszłości z tego powodu pojawią się znaczne problemy w dobrym prowadzeniu działań wojennych, a także w pożytecznym gospodarowaniu. Terytorialna i ludnościowa przewaga leżała także w rękach Północy. Wierne Unii pozostały 22 stany z 33 istniejących, a z 32 milionów ludności 22 miliony to mieszkańcy Zjednoczonych Stanów. 10 milionów było mieszkańcami Skonfederowanych z czego prawie 34 % to Murzyni. Mimo wszystko przewaga w najważniejszej dziedzinie pozostawała w rękach Południa tj. przewaga w efektywności armii. Fakt ten znalazł potwierdzenie w pierwszej połowie wojny. Mimo, iż większość regularnej armii Stanów sprzed secesji opowiedziała się po stronie Unii to fakt ten nie miał dużego znaczenia ze względu na słabe jej wyszkolenia i przygotowanie. Najwybitniejsi dowódcy opowiedzieli się po stronie Konfederacji. Najlepszym przykładem podawanym zawsze w tym miejscu jest nikt inny jak Robert Edward Lee. Ten utalentowany, jeden z najdoskonalszych dowódców w historii świata dzielił poglądy Północy. W chwili jednak kiedy jego rodzinny stan przeszedł na stronę konfederatów nie mógł postąpić inaczej. Zgłosił się do armii Południowej mimo prośby Abrahama Lincolna, aby został głównodowodzącym armii Potomacu. Konfederacja traciła także na formie rządów jakie wybrała. W Skonfederowanych Stanach nie było żadnego silnego organu władzy centralnej. Każdy stan decydował za siebie i utrzymywał swoje oddziały. W ten sposób dochodziło do sytuacji kiedy żołnierze Wirginii maszerowali bez butów i w potarganych mundurach w chwili gdy w Georgii w magazynach leżały nikomu nie potrzebna, dobra odzież. Północ pod tym względem miała największą przewagę. Tutaj silnie nadzorowane działania przemysłu podczas wojny przez rząd federalny oraz sprawnie działająca wielka sieć komunikacyjna powodowała, że wszystko wszędzie trafiało na czas.Podsumowując: Północ miała ogromną przewagę prawie we\nwszystkim. Dowództwo i organizacja armii, przez co także jej siła była znaczniejsza po stronie Południa (przynajmniej w pierwszych dwóch latach wojny).\nDZIALANIA WOJENNE PODCZAS WOJNY SECESYJNEJ\n- FRONT WSCHODNI\nGen. Irvin McDowell dowodził oddziałami federalnym podczas pierwszej większej bitwy wojny secesyjnej nad potokiem Bull Run. Ten, zawsze dokładny człowiek doskonale radził sobie na polu bitwy. Pod Bull Run posiłki gen. Johnstona przeważyły losy bitwy na stronę Konfederatów. W późniejszym okresie wojny brał udział w kampanii McClellana, w której dowodził odwodem broniącym Waszyngtonu.\nGen. Joseph E.Johnston Dowódca posiłków konfederackich znad Bull Run, które zdecydowały o zwycięstwie. Dowodził wojskami Południowymi pod Seven Pines,w której to bitwie został ciężko ranny. Pod koniec wojny walczył z gen.Shermanem na południu.\nGen. George B. McClellan Ten świetny dowódca po raz pierwszy naprawdę zreorganizował armię Potomacu. Stworzył nowoczesny system dowodzenia i podniósł morale armii. Jego zbytnia niepewność i brak zdecydowania spowodowały jednak wielką porażkę w \_\_\_"bitwie siedmiodniowej\_\_\_".\nRobert Edward Lee Najbardziej utalentowany dowódca wojny secesyjnej. Jego talent dowodzenia porównuje się do samego geniuszu Napoleona. Jego manewrowi oskrzydlającemu dorównać może tylko Hannibal. Zwyciężył pod Bull Run, Hookera pokonał pod Chancellorsville, a\nMcClellana w bitwie 7-dniowej.Poniósł klęske po Gettysburgiem, gdzie manewr nie był możliwy i musiał uderzyć frontalnie.\nGen. James Longstreet Walczył po stronie południowej. Był prawą ręką generała Lee. Był zmuszony wydać rozkaz gen.Picket\_\_\_'owi do samobójczej szarży na umocnienia Unii w bitwie pod Gettysburgiem.\nUllysses Simpson Grant Świetny dowódca, głównodowodzący wojskami Unii od 1864r. Po wielu zwycięstwach nad rzeką Mississipi przeniósł się na front wschodni, gdzie doprowadził do kapitulacji wojsk gen. Lee. Na początku wojny oskarżany był o alkoholizm, na co Lincoln nie zwracał uwagi mówiąc : \_\_\_"Powiedzcie mi jaki alkohol pije Grant, to wyśle go innym oficerom.\_\_\_" W latach powojennych był także prezydentem US.\nPo ataku na Fort Sumter minął miesiąc i nie było słychać o jakichkolwiek działaniach wojennych. Ludność Północy domagała się natychmiastowego uderzenia na Konfederację. Głównodowodzący armią Północy Winfield Scott nie chciał atakować. Ludzie jednak coraz głośniej narzekali na przekładanie działań przeciwko Południu. 29 czerwca do białego domu zebrano się na naradę.W jej wyniku zdecydowano uderzyć. Winfield Scott nie był przekonany co do decyzji rządu. Wydał jednak rozkaz uderzenia na węzeł kolejowy Manassas znajdujący się niedaleko na południe od Washingtonu. CS Army stacjonująca w Manassas była dowodzona przez Beauregarda i liczyła 22 tyś. żołnierzy. Niedaleko jednak tego miejsca, bo u wejścia do doliny Shenandoah w Winchester stacjonował Joseph E.Johnston z siłami liczącymi 10 tyś. żołnierzy. Lokalizacja tych zespołów nie\nbyła przypadkowa. W razie bitwy oddziały te miały się połączyć, a było to możliwe dzięki dobrej komunikacji kolejowej.16 lipca\_\_\_'61 gen. Irvin McDowell, dowódca głównej armii Północy stanowiącej osłonę Waszyngtonu wyruszył w stronę Manassas wraz z 30 tyś żołnierzy.\nMarsz McDowell\_\_\_'a nie był szybki. Za pięć dni, bo 21 lipca znajduje się w pobliżu\nManssas. Beauregard w tym czasie zdążył zająć pozycje wzdłuż potoku Bull Run w okolicy. Tego samego dnia 21-szego lipieca obie armie stają na przeciwko siebie.Ok.10 rano rozpoczyna się bitwa. Jeszcze wtedy oddziały Johnstona są daleko stąd. McDowell zaatakował lewe skrzydło Konfederacji na Mathews Hill, które zaczęło się uginać i wycofywać. Zwycięstwo Unii już wydawało się pewne. Walka trwała, a Unia zdobywała coraz większą przewagę. Późnym popołudniem jednak pociągi z oddziałami gen.Johnstona zaczęły nadjeżdżać. Żołnierze, którzy ledwo wyskakiwali z wagonów, byli pchani do kontrataku. Udało się powstrzymać nacierające prawe skrzydło Unii. Rozpoczął się odwrót. Po jakimś czasie oficerowie północy nie zdołali opanować odwrotu, który przerodził się w bezwładną ucieczkę. Armia Konfederatów była zbyt rozproszona i także pobita aby mogła rozpocząć pościg. Historycy uważają, że gdyby Beauregard scigal Unię mógł by to być szybki koniec wojny. Tak się jednak nie stało.W bitwie razem wzięło udział 60 tysięcy żołnierzy. Po stronie Unii walczyło w bitwie 28 tyś, a po stronie Konfederatów\nłączne siły Beauregarda i Johnstona wynosiły 32 tyś, z których 2 tyś. Zginęło lub zostało rannych. Straty po stronie Unii były jeszcze większe i wynosiły 3 tyś żołnierzy. Dowodzący armią osłaniającą Waszyngton - Irvin McDowell - został zepchnięty po tej kampanii na dalszy plan. Nowy dowódca na jego miejscu - George B. McClellan był swietnym organizatorem, który doprowadził armię Północy do znacznie lepszego stanu. Wprowadził surową dyscyplinę, wzmocnił fortyfikacje\nWaszyngtonu, a także połączył liniami telegraficznymi dowództwo z jednostkami dowodzenia. McClellan był świetny organizatorem. Pracował jako dyrektor spółki kolejowej, był także dowódcą saperów. Wszystkie doświadczenia życiowe czyniły go niezwykle dobrym, wykształconym dowódcą posiadający dużą moc organizacyjną. Wyszkolił armię, wzmocnił morale. Urządzał częste defilady wojskowe i choć wszyscy uważali, że armia jest dość silna aby wyruszyć na Południe, on ciągle czuł niedosyt. Ciągle chciał coś ulepszać poprawiać. Jego zbytnia ostrożność to\nnajwiększa wada jaką posiadał. .Zorganizowana przez niego armia nosiła nazwę Armii Potomacu.\nWYPRAWA McCLELLAN\_\_\_'A NA RICHMOND\nNadchodziła wczesna wiosna 1862r.Drogi były już suche, temperatura spadła. Można było rozpocząć działania wojenne. McClellan nie chciał wyruszać. Uważał, że armia jest ciągle zbyt słaba. Wreszcie po wielkim naciskiem ze strony Abrahama Lincolna rozpoczął swoją \_\_\_"tajną kampanię\_\_\_". Nikomu nie chciał zdradzić szczegółów jego planu. W kwietniu George B.McCllelan na czele 100tys armii wyruszył z Washingtonu. Transport był nietypowy ponieważ odbywał się drogą morską. Miało to skrócić czas przetransportowania wojsk w rejony Richmond. Konwoje płynęły wzdłuż wschodnich wybrzeży i zostały wysadzone w kwietniu na półwyspie między rzekami\nYork i James. Według planu McClellan\_\_\_'a dwa zgrupowania miały przemieszczać się w taki sposób, że jedno miało iść na Yorktown, a drugie na Williamsburg.\nPo zajęciu tych miejscowości miało nastąpić wielkie uderzenie na Richmond. McClellan oprócz dogodnych pozycji w ww. miastach chciał mieć wsparcie od północy z korpusu McDowella, który miał maszerować z Waszyngtonu lądem. Korpus ten jednak z Waszyngtonu nie wyruszył gdyż Lincoln kazał zatrzymać te siły dla osłony stolicy. Sytuacja się skomplikowała - McClellan ugrzązł w błocie, którego nie przewidział i nie mógł zdobyć na razie Williamsburga i Yorktown. McClellan\_\_\_'a zgubiła w tym momencie jego ostrożność. Nie uderzył na ważne miasta na\npółwyspie. Dopiero gdy miał 110tyś. żołnierzy odważył się ruszyć naprzód. Armia stacjonująca w Yorktown (Konfederaci) wycofała się bo liczyła 60 tyś. żołnierzy. McClellan zdobył Yorktown bez walki, na którą tak długo niepotrzebnie się przygotowywał. Williamsburg został także zdobyty 4 maja po krótkiej walce. Teraz wybuchła panika w Richmond. Rząd zaczął ewakuować się ze stolicy. Teraz był idealny moment na uderzenie. Szczególnie, że McClellan\_\_\_'a dzieliło tylko 10 km od stolicy Konfederatów. Dowódca armii Potomacu jak zwykle zbyt ostrożny wstrzymał marsz. Konfederaci zdążyli się opanować i przygotować do obrony. Lincoln zdecydował się pozwolić McDowellowi na wymarsz z Washingtonu i pomoc McClellanowi bez, której dowódca Armii Potomacu nie chciał rozpocząć szturmu.McClellan rozstawił tak swoją armię, że oddziały zostały podzielone przez rzekę Chickahomina. Rzeka niespodziewanie wylała praktycznie rozdzielając\narmię Północy. Z sytuacji tej skorzystał konfederacki dowódca Joseph Johnston (jeden z dowódców spod Bull Run) i zaatakował 31 Maja dwa odizolowane korpusy Unii pod Seven Pines. McClellanowi udało się jednak przerzucić pewne posiłki z drugiej strony rzeki i ocalić armię Unii przed pewną klęską. Po tym wydarzeniu obydwie armie były tak pobite, że działania wojenne zostały zawieszone w tym rejonie na 20 dni. McClellan nadal jednak liczył na wsparcie od północy\nMcDowell\_\_\_'a.Tym czasem na pólnocy działy się rzeczy bardzo niekorzystne dla Unii. Jeden z najzdolniejszych południowych generałów \_\_\_"Stonewall\_\_\_" Jackson zaatakował oddziały Unii w Shenandoah Valley. \_\_\_"Stonewall\_\_\_" - otrzymał on taki przydomek po wspaniałej postawie podczas bitwy pod Bull Run, był jednym z najlepszych kawalerzystów w historii. Jego geniusz wojskowy pozwolił Konfederacji na liczne zwycięstwa i obok geniuszu gen. Lee stanowił najbardziej uzdolnionego dowódcę wojny secesyjnej. Tak więc 16 tyś korpus kawalerii \_\_\_"stonewall\_\_\_" Jacksona uderzyły na liczące 34tyś.siły federalne. Uderzenie w rezultacie spowodowało paniczny odwrót wojsk Unii w stronę stolicy. Oddziały w tym rejonie były dowodzone przez niezłego dowódcę Unii gen.Banksa. W Waszyngtonie wybuchła panika. Natychmiast wysłano do McDowella rozkaz natychmiastowego odwrotu. Było to genialne rozwiązanie ze strony Konfederatów. Uratowało to stolicę - Richmond. McDowell znajdujący się koło Fredericksburga został zawrócony. Stolica Skonfederowanych Stanów została ocalona. Sytuacja Unii wydaje się jeszcze bardziej beznadziejna\ngdy spojrzymy na to co się dzieje w okolicach Richmond. Ciężko ranny Johnston w bitwie pod Seven Pines został zastąpiony przez najbardziej genialnego dowódcę w dziejach świata gen.Roberta Edward Lee. Uderzył on na siły McClellana 26 czerwca i rozpoczęła się \_\_\_"bitwa siedmiodniowa\_\_\_". Było tam wiele starć: Mechanicsville (czerwiec 26-27),Gaines\_\_\_'s Mill (czerwiec 27), Savage\_\_\_'s Station (czerwiec 29), Frayser\_\_\_'s Farm (czerwiec 30),i Malvern Hill (lipiec 1). Drugiego lipca siły\nKonfederacji wycofały się do Richmond kończąc Kampanię półwyspową. McClellan popełnił mnóstwo błędów podczas bitwy. Nie wykorzystał 60 tyś.żołnierz w okolicy, którymi dysponował. W rezultacie była to całkowita klęska McClellana. 25 tyś żołnierzy Unii podczas kampanii zginęło lub dostało się do niewoli. Straty Konfederatów też były znaczne, ale genialne współdziałanie wojsk Konfederacji w stolicy z tymi z Shenandoah ocaliły Południe.\nPo tych wydarzeniach McClellan pozostał w swoim obozie z odpoczywającymi oddziałami w Harrison Landing niedaleko Richmondu. W stolicy Lincoln znów dokonał zmian w dowódctwie. 22 lipca gen. Henery W.Halleck objął stanowisko głównodowodzącego armii federalnej na wszystkich frontach. Utworzono nową Armię Wirginii i dowództwo jej powierzono gen.John Pope\_\_\_'owi. Halleck wysłał rozkaz i ponaglenia do McClellana aby zwijał się i przybywał do Washingotnu. McClellan zaprotestował i powoli bez pośpiechu, a nawet ze szczególnym opóźnianiem zabrał się w drogę do stolicy aby wesprzeć armię Wirginii, której wspierać nie miał ochoty.\nW tym czasie gen.Lee wiedząc o położeniu McClellana wyruszył na Północ. Wydał rozkaz także gen. Jacksonowi aby ten wraz ze swoją armią ruszył ku Waszyngtonowi. Jackson spełnił swe zadanie - w Manassas (miejsce I bity Bull Run) zdobył ogromne ilości zaopatrzenia w postaci umundurowania jak i dobrej federalnej broni. Następnie wycofał się na wzgórza Bull Run. Tam czekał na niego gen.Lee ze swymi oddziałami. Dwaj najlepsi generałowie, co tworzyło naprawdę\nogromną siłę, połączyli się na wzgórzach Bull Run. W tym czasie tj.sierpień 1862 John Pope na czele armii Wirginii wyrusza w kierunku Manassas. Myślał on wtedy, że uda mu się rozgromić Jacksona. McClellan jeszcze wtedy, zdenerwowany, że nie otrzymał posiłków do ataku na Richmond, celowo opóźniał działania w marszu na Północ. Armia Wirginii musiała więc działać bez McClellana. John Pope, gdy dotarł do Manassas zastał tam opuszczony, spalony arsenał. Posuwając się dalej na północny-zachód natknął się na połączone siły Lee-Jackson. Rozpoczęła się\ndruga walka koło Bull Run.Wojska Pope\_\_\_'a zostały całkowicie zgniecione. Niedobitki armii uciekały do Waszyngtonu. Bitwa odbyła się w dniach 29 i 30 sierpnia i stanowiła ogromną klęskę Północy, za którą winiono McClellana. Prezydent, gabinet, społeczeństwo miało go serdecznie dosyć. Lecz Lincoln wiedział, że nie można panikować tylko zabrać się do błyskawicznej regeneracji armii. Sytuacja była o tyle cięższa, że tylko McClellan mógł w obecnej sytuacji odnowić siły armii ze względu na swą wielką sprawność organizacyjną. Lincoln postanowił mimo wszystko dać mu jeszcze dowództwo.\nANTIETAM - PIERWSZA INICJATYWA POLUDNIA\nMcClellan tym razem nie zawiódł. Szybko zregenerował armię .On zawsze był bardzo szybki w sprawach organizacyjnych, ale nie na długo jego opinia szła w górę. Jeden z jego żołnierzy znalazł plan operacyjny gen.Lee. Teraz McClellan zamiast atakować kiedy Lee podzielił się na małe grupy, czekał i ze swoją ostrożnością zaatakował dopiero wtedy kiedy Lee zdążył połączyć siły. Mało tego - Lee maszerował dalej na północ. Dopiero 16 września spotkały się armie Lee z McClellana. Doszło do niezwykle krwawej bitwie nad potokiem Antietam. Najbardziej krwawa bitwa wojny secesyjnej pochłonęła 12 410 żołnierzy Unii i 10 700 żołnierzy Konfederacji. Bitwę nad Antietam ocenia się jako remis w skali taktycznej i w skali strat. Jednak jeżeli chodzi o cele wagi globalnej to\nzwycięstwo można przyznać Unii - cel strategiczny gen.Lee nie został osiągnięty. Nie mógł on dalej iść na Waszyngton. Musiał się wycofać do Wirginii. McClellan otrzymał rozkaz od Hallecka natychmiastowego zaatakowaniu gen.Lee stacjonującego w tym czasie w Shenandoah. McClellan wcześniej osobiście proszony przez Lincolna o rozpoczęcie działań nie zgodził się. Rozkaz Hallecka także nie poskutkował. W końcu doszło do tego, że Lincoln był zmuszony do zwolnienia go z pełnionej funkcji. Miejsce jego zajął gen. Ambrose E.Burnside. Generał ten nie czuł się na siłach aby dowodzić tak duża jednostką jaką była Armia Potomacu.\nKAMPAMIA BURNSIDE\_\_\_'A - MARSZ NA FREDERICKSBURG\nWkrótce przedstawił prezydentowi plan. Chciał on zająć mijscowość Fredericksburg, aby tamtędy przeprawić się na drugą stronę Rappahannock\_\_\_'u po moście pontonowym. Stamtąd armia miała być prowadzona na Richmond. Lincoln przyjął plan. Widział potrzebę szybkiego działania. Burnside gdy dotarł do Frederickburga nie mógł się przeprawić na drugi breg. Okazało się bowiem, że\nmostu pontonowego jeszcze tam nie ma. Gen.Lee natomiast w tym czasie zajął pozycje nad Rappahannock\_\_\_'iem. Burnside mimo wszystko zdecydował się przerzucić swoje 113tyś siły na drugi brzeg. Armia Konfederatów liczyła tylko 72tyś, ale była doskonale usytuowana, wypoczęta, a jej pozycje były dobrze chronione. Burnside zaczął atakować 13 grudnia 1862r. Wykonywał ataki frontalne na pozycje przeciwnika. Bitwa ta nie jest uważana za batalię, a za potężną masakrę. Ciągłe frontalne ataki musiały się tak skończyć. Zginęło 20 tyś. Ludzi po stronie Unii.\nGen. Burnside nie widząc dalszego sensu takich ataków zdecydował się na odwrót. Po tej zupełnie niepotrzebnej i nieudanej kampanii Burnside został zastąpiony gen.Joseph Hooker\_\_\_'em.\nKAMPANIA HOOKER\_\_\_'A - CHANCELLROSVILLE\nHooker po reorganizacji armii i podniesieniu jej liczebności do 135 tyś. wyruszył na Południe.30 kwietnia 1863r. rozpoczęła się bitwa między oddziałami Unii i oddziałami gen.Lee w pobliżu miejscowości Chancellrosville nad Rappahanock\_\_\_'iem. W tej bitwie ukazał się ogromny geniusz gen.Lee, który był specjalistą w manewrze oskrzydlającym. Wykorzystał tutaj swój ulubiony manewr powierzając dowództwo oskrzydlającej kawalerii gen.Jacksonowi. ten wykonał to\nzadanie jak przystało na najlepszego kawalerzyste. Dróżkami leśnymi poprowadził swą kawalerię i znalazł się na tyłach Unii zaraz koło ich obozu. Zaskoczenie wojsk federalnych było ogromne. Jednak Hookerowi udało się utrzymać część wojsk na polu. Nie na długo, bo następnego dnia gen.Lee dopełnił dzieła - zmiażdżył resztki sił federalnych Hookera. Była to kolejna potężna klęska Unii ( 17tyś strat ) lecz nie tylko - bitwa udowodniła potęgę zmysłu strategicznego gen.Roberta Edwarda Lee. Bitwa była także ogromną, wprost niemożliwą do opisania tragedią dla Konfederacji. Zginął bowiem gen.Jackson. Ten świetny żołnierz, dowódca dał wiedzy wojskowej nie opisaną wartość. Zginął zastrzelony przez jego własny pułk, który otworzył ogień do niezidentyfikowanego człowieka wyłaniającego się z lasu.\nRobert Edward Lee mając za sobą takie zwycięstwa zdecydował się uderzyć na Unię. Rozpoczął przygotowywanie nowej kampanii. Na Północy Hooker podał się do dymisji i na jego miejsce wszedł gen.George G.Meade.\nKAMPANIA GEN.LEE - BITWA POD GETTYSBURG\nGenerał Lee w zaistniałej sytuacji zastanawiał się jak najlepiej wykorzystać zwycięstwa Konfederacji. Nie mógł się wycofać, nie mógł pozostać bierny. Armia federalna znów zebrała by siły i uderzyła na Konfederacje. Zdecydował, że weźmie inicjatywę w swoje ręce. Postanowił wyruszyć na Północ i zająć tereny Marylandu i Pensylwanii. W tym celu na czele najcenniejszych oddziałów CS Army wyruszył na północ. Idąc wzdłuż Shenandoah Valley zajął m.in. Winchester, wkroczył do Maryland, a później do Pensylwanii. Maryland sympatyzował po stronie Południa i gen.Lee starał się pokazać tu z jak najlpeszej strony. Hooker został otoczony przez kawalerię CS Army. Udało się uciec. Wtedy został zdymisjonowany przez Lincolna i Stantona. Nowym dowódcą został Mead. Lee rozproszył swoje oddziały w Pensylwanii, lecz zdecydował, że lepiej będzie jak będą one znajdowały się blisko siebie. Chciał skoncentrować swoje wojska w dogodnym punkcie. Wybrał małe miasteczko Gettysburg w południowej Pensylwanii.1 lipca pierwsze oddziały weszły do miasta. A z racji, że znajdowała się tam federalna kawaleria, natychmiast rozpoczęły się starcia.\nPo pierwszym dniu bitwy US Army zajęła pozycje na wzniesieniu Cmentarnym. Konfederaci natomiast na równoległym do poprzedniego wzniesieniu seminaryjnym. 2 lipca to ciągłe ataki Konfederacji na flanki przeciwnika. W nocy przed 3 lipca na naradzie ustalono atak frontalny na wzgórze Cmentarne. Między dwoma wzgórzami była wielka pusta polana bez żadnej osłony. Żołnierze podczas ataku musieli iść przez morze ognia artyleryjskiego. Z atakującej dywizji gen. Pickett\_\_\_'a do wojsk federalnych doszło tylko 150 mężczyzn. Bitwa stanowi punkt zwrotny w wojnie\nsecesyjnej. Konfederacja straciła swoje najlepsze korpusy. Z 93tys żołnierzy Konfederacji zginęło 23tys. Po tej bitwie na froncie wschodnim następuje zanik działań wojennych na dłuższy czas.\nGRANT NA WSCHODZIE\nGenerał Ulysses S.Grant objął dowództwo nad wszystkimi armiami Północy w maju 1864 roku. Mead jednak nie zrezygnował z posady. Dowodzili armią federalną razem. Grant twierdził, że należy teraz kiedy armia gen Lee nie jest już taka silna uderzyć na niego i nękać go bez względu na wszystko aż do osiągnięcia zwycięstwa. Z przyszłych jego działań można wywnioskować, że kierował się dokładnie tym planem. Wyruszył ze swojego obozu w Wirginii 4 maja na czele armii\nliczącej ponad 100tyś. Pierwsza bitwa \_\_\_"Wilderness\_\_\_" w gęstwinie tutejszych lasów rozpoczęła się. Oddziały traciły komunikacje między sobą, była to ogromna masakra w gęstym lesie, w której zginęło 10tys żołnierzy CSA i 18tys USA. Grant opierając się na swoich punktach planu nie mógł dać odpocząć armii Konfederatów. Uderzył na generała Lee ponownie w bitwie koło Spotsylwanii. Batalia trwała 5 dni. Wojska generała Granta nacierały na silnie umocnione fortyfikacją oddziały\ngen. Lee. Grant stracił 1/3 swojej armii ale nadal się nie poddawał. Uważał, że mimo ogromnych strat należy nadal nacierać na rebeliantów. Pędził na południe za armią konfederacji i koło Cold Harbor 3 czerwca Lee zagrodził mu drogę. Grant rzucił trzy korpusy na silną linię umocnień Południa. Wojsko Unii poniosło porażkę 12 tyś zabitych. W ciągu omówionych bitew zginęło pod rozkazami Ulyssesa Granta 55 tyś. żołnierzy, to prawie tyle co liczyły siły gen.Lee (ok.75tyś)\nTeraz, kiedy Grant ujrzał jakie błędy popełnił, rozkazał obejść armię Południa i iść na Richmond. W miasteczku Petersburg, które znajdowało się na drodze Grant\_\_\_'a wywiązały się ostre walki (15-18 czerwca1864 roku).W rezultacie dowództwo rozkazało budowy linii umocnień na przeciwko linii fortyfikacji Petersburga gdzie broniły się siły Konfederacji. Od tego czasu rozpoczęła się wojna pozycyjna trwająca w Petersburgu aż do wiosny 1865. Kiedy Grant toczył krwistą kampanię na południu, w okolicach Waszyngtonu pojawił się 17-tysięczny konfederacki korpus gen.Jubala\nEarly\_\_\_'ego. Nikt się nie spodziewał oddziałów południa w tym rejonie. Zagrożenie stolicy zostało zażegnane, kiedy Grant pośpiesznie wysłał do Waszyngtonu przygotowany oddział. Early musiał się wycofać. 1865r.-Unia szykuje się do decydującego natarcia na Petersburg i Richmond. Gen. Lee Wiedząc co się może niedługo stać uderzył 25 marca na wojska Unii w okolicy Petersburga, ale zostaje pokonany. 1 Kwietnia - tym razem Grant atakuje Petersburg. 2 kwietnia rozpoczyna się ewakuacja stolicy i Petersburga. Gen. Lee jeszcze wcześniej bo 31 marca próbuje przedrzeć się na Południe i połączyć z gen.Johnstonem, który tam próbuje zatrzymać gen.Shermana. Tutaj jednak kawaleria Unii okrąża siły Konfederacji, które zostają rozbite (Five Forks).Oddziały gen.Lee wyczerpane i prawie bez umundurowania ruszyły na zachód szukając jakiejś drogi wyjścia. Siły te zostały jednak okrążone przez kawalerię Unii gen. Sherindana, później także piechotę i resztę armii gen. Granta koło Sayler\_\_\_'s Creek. Gen.Grant zdecydował w tej sytuacji wysłać poprzez linię frontu list z propozycją poddania się do gen. Lee. (7kwietnia) Resztka nic już nie wartych bojowo odziałów wycofała się dalej na zachód do Appomattox, gdzie w Appomattox Court House gen. Lee podpisał kapitulację Południa 9 kwietnia 1865r.\nFront wschodni to tylko część działań wojennych, lecz najważniejsza. Data kapitulacji na tym froncie uważana jest za koniec wojny( 9 kwietnia 1865 roku).\n58% Wojna secesyjna (I wojna totalna) pomiedzy Unia a Konfederacja\n69% Odezwa do Amerykańskich żołnierzy Unii - wojna secesyjna\n74% Wojna secesyjna ( przyczyny, przebieg i skutki).\n56% Powstanie USA i Wojna Secesyjna\n60% Wojna domowa w Stanach Zjednoczonych\n46% Udział Polaków w I wojnie swiatowej.\n55% Życiorys Józefa Piłsudskiego.\n78% Omów polityczne i społeczno-ekonomiczne konsekwencje wojen prowadzonych przez Rzeczpospolitą w XVII w.\nWojna secesyjna Wojna domowa w Stanach Zjednoczonych wojna secesyjna 1861 1865 Geneza wojny secesyjnej Wojna secesyjna geneza konfliktu Wojna secesyjna geneza Wojna secesyjna przyczyny Przyczyny wojny secesyjnej Sytuacja w USA przed wybuchem wojny secesyjnej USA przed wojną secesyjną Sytuacja w Stanach Zjednoczonych przed wybuchem wojny secesyjnej niewolnictwo Niewolnictwo w Stanach Zjednoczonych Abraham Lincoln secesja Skonfederowane Stany Ameryki konfederacja północ Przebieg wojny secesyjnej Wojna secesyjna przebieg Opisz przebieg wojny secesyjnej Dowódcy w trakcie wojny secesyjnej WSZYSTKIE\nmirka1992 supppppper wszystko znalazlam ;-)\nkomu sie bedzie chcialo to czytac:> buhahahhahaha\ngenialna praca!!! mam nadzieję, że w internecie pojawi sie więcej prac na tak wysokim poziomie!\nPrzebieg działań zbrojnych podczas wojny secesyjnej\nKształtowanie się ustroju Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej


Prąd dla Krymu ostro uderzy Rosję po kieszeni. A za skargi na brak prądu… wsadzą do więzienia! – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nPrąd dla Krymu ostro uderzy Rosję po kieszeni. A za skargi na brak prądu… wsadzą do więzienia!\n23 Gru 2015 Ukraina 7 comments\nPełne zabezpieczenie dostaw prądu dla Krymu będzie możliwe dopiero latem 2016 r. – oceniają eksperci. O wiele większe wrażenie robi jednak suma, którą Kreml będzie musiał stracić na zbudowanie morskiego mostu energetycznego z Rosji na półwysep, aby uniezależnić go od dostaw z Ukrainy.\nNa budowę mostu energetycznego na Krym Rosja będzie musiała wydać 2 mld USD – szacuje analityk z Renaissance Capital – Władimir Skliar. Według niego, na Krym trzeba dostarczyć 1350 MW energii, a to znaczy, że trzeba znacznie zwiększyć dostawy prądu z Rostowskiej Elektrowni Jądrowej i zbudować 4 dodatkowe instalacje parowo-gazowe na Półwyspie Tamańskim o łącznej mocy 940 MW.\nKoszt takich inwestycji to ok. 1,1-1,3 mld USD. Z kolei budowa energomostu na samym Krymie będzie kosztować ok. 400-450 mln USD plus koszt budowy przez Cieśninę Kerczeńską. Łącznie będzie to około 2 mld USD – podsumowuje ekspert. “To nie jest skomplikowany projekt, ale sporo kosztuje” – ocenia z kolei Dmitrij Marunicz, szef Fundacji Strategii Energetycznych.\nOczywiście powyższa suma jest realna przy założeniu, że w czasie inwestycji nie dojdzie dodatkowo do żadnej korupcji, co – jak wiadomo – w Rosji jest prawie niemożliwe. Przypomnijmy, że kilka dni temu rozgorzał już spór między Moskwą i władzami Krymu o 19 mld USD, które miały być przeznaczone na rozwój półwyspu, ale gdzieś “wyparowały”.\nTymczasem po uruchomieniu pierwszej linii energetycznej z Rosji na Krym sytuacja z prądem na okupowanym półwyspie nieco się poprawiła. Nadal jednak częste są jego odłączenia na wsi i na przedmieściach większych miast, a w czwartek ponownie zabrakło prądu w Sewastopolu.\nObecnie jest on włączany co trzy godziny, a wszystko z powodu ciągłych awarii “mostu energetycznego”, który się nieustannie przegrzewa. “Nawet po uruchomieniu drugiej linii mogą być awarie. Musimy maksymalnie zmobilizować brygady remontowe. Sceptycznie do tego podchodzę” – przyznaje minister energetyki Krymu Swietłana Borodulina.\nZ kolei główna rosyjska prokurator Krymu Natalia Pokłonskoja zagroziła, że “będzie wsadzać ludzi za kraty” jeśli nie zaprzestaną oni ciągłego składania skarg na brak prądu. Jej zdaniem, takie skargi to “prowokacja ukraińskich trolli, którzy ukryli się w krymskich mediach”, gdy tymczasem z dostawami prądu jest już wszystko doskonale.\nPrzypomnijmy, że Krym pogrążył się w zupełnych ciemnościach po tym jak działacze tatarscy protestujący przeciwko rosyjskim represjom politycznym wysadzili słupy energetyczne po stronie ukraińskiej, całkowicie uniemożliwiając dostawy prądu z Ukrainy na okupowany przez Rosję półwysep.\nTagi: elektrownia elektrownia atomowa energetyka inwestycje korupcja Krym prąd represje\n23 grudnia 2015 o 20:14 Odpowiedz ↓\nŻyczymy putinowi na Nowy Rok , by jego przestępcze państwo – “rosyjska federacja” , rozsypała się w drobiazgi, by chaos i rewolucja rozpaliły się od Władywostoku po Smoleńsk, by on sam zniknął na zawsze z przestrzeni publicznej świata.\n25 grudnia 2015 o 00:48 Odpowiedz ↓\nTo tylko twoje pobożne życzenia a my Polacy życzymy Ukrainie dalszego rozpadu\nŻyczymy mieszkańcom Charkowa, Ługańska, Donbasu, Mariupola, Odessy życia pod rządami takiej władzy, jaką sami sobie wybiorą.\nOby nie musieli już doświadczać zbrodni.\n1 stycznia 2016 o 14:40\n… lew … Ty kacapski trollu mów za siebie, od Polaków ci wara ruska gnido!\n23 grudnia 2015 o 23:35 Odpowiedz ↓\ntaki komentarz – nie pochwalam aneksji Krymu ani tej sprzed 200 lat ani tej dokonanej przez Chruszczowa ani tej obecnej.\nPisanie przez ukraińca o innym państwie jako przestępczym jest daleko niesmaczne. Jak mam się czuć?? Rdzenny Lwowiak?\n24 grudnia 2015 o 17:59 Odpowiedz ↓\nA prąd od UPAińców kto kupi? POLSZA? Niet bo górnicy nie pozwolą i UPAina pójdzie z torbami:)))\n28 grudnia 2015 o 10:16 Odpowiedz ↓\ngospodarka rossyji trzeszczy jak stare gacie rozpad jest bardzo prawdopodobny , życze rosianom na nowy rok żeby rubel nie upadł całkiem na ryj 100 ru za 1$ to będzie tragedia dla całej rosyji ale widac tak musi być kto ma rubelki niech zamienia na eu i dolary to ostatni moment potem bedzie kicha totalna.


JachtFilm w Rybniku | JachtFilm\nTegoroczna edycja festiwalu filmów żeglarskich JachtFilm na południu Polski odbyła się w Rybniku. Była inna niż wszystkie. Przede wszystkim dlatego, iż przygotowany został blok wydarzeń skierowany do dzieci i młodzieży. Zaczął się bardzo wcześnie, bo o godzinie 9.30. W obszernej sali Teatru Ziemi Rybnickiej zgromadziło się ponad 500 dzieci z rybnickich szkół, które przybyły wraz z opiekunami i nauczycielami. Spotkanie z żeglarstwem (nie tylko filmowe) dla dzieci rozpoczął prezydent miasta Rybnik, pan Piotr Kuczera. Wraz z nim na rozpoczęcie festiwalu przybył vice prezydent, pan Janusz Koper. Młodzi widzowie obejrzeli dwa filmy – pierwszy o młodym 8–letnim Mateuszu, który rozpoczyna swą żeglarską przygodę na łódce typu Optimist, oraz film o Jessice Watson, Australijce, która samotnie opłynęła świat w wieku 18 lat. Pomiędzy filmami odbywało się mnóstwo konkursów z wiedzy żeglarskiej organizowanych przez Towarzystwo Sportowe Kuźnia. Chęć dzieci do uczestnictwa przerosła najśmielsze oczekiwania, ich aktywność i zapał do poznawania żeglarskich tajników żeglowania na Optimistach powodowała wielką radość na twarzach organizatorów.\nDruga cześć festiwalu była skierowana głównie do widzów dorosłych. I tych także nie zabrakło w sali teatru. Zebrani goście mieli możliwość obejrzenia sześć filmów pokazujących różne oblicza światowego żeglarstwa. Zaprezentowano filmy zrealizowane w Niemczech, Australii, Nowej Zelandii, Anglii oraz Meksyku. Projekcjom filmowym towarzyszyły opowieści zaproszonych gości. Na scenie pojawili się: kpt. Janusz Zbierajewski, kpt. Roman Paszke, kpt. Joanna Pajkowska. Historie z ich życia, często nawiązujące do wydarzeń i ludzi pokazywanych w filmach były nagradzane gromkimi brawami oraz salwami śmiechu. Odbyła się także prezentacja projektu startu polskich żeglarzy w samotniczych regatach przez Atlantyk OSTAR 2017. O przygotowaniach do tych regat opowiadali: rybniczanin kpt. Maciej Muras, kpt. Andrzej Kopytko z Opola i kpt. Joanna Pajkowska z Warszawy. Były konkursy wiedzy żeglarskiej i losowanie głównej nagrody – tygodniowego rejsu na żaglowcu Zawisza Czarny.\nJachtFilm w Rybniku zakończył się ok. godziny 23.30 przy wciąż pełnej widzów sali teatru. Tak bogata w różne wydarzenia edycja JachtFilmu była możliwa do zorganizowania dzięki wielkiemu zaangażowaniu rybnickich żeglarzy, których główny zespół koordynujący stanowili Maciej Cylupa, Maciej Muras i Wojciech Sałata.


USŁUGA OBPON: USŁUGA W ZAKRESIE WYDATKOWANIA I DYSPONOWANIA ŚRODKAMI ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU REHABILITACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH ZGROMADZONYCH PRZED 1 STYCZNIA 2011 ROKU W ZAKŁADZIE PRACY CHRONIONEJ\nSzanowni Państwo, dysponenci środków zakładowych funduszy rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Z dniem 1 stycznia 2011 roku weszła w życie znowelizowana ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (...), która w sposób istotny zmienia zasady i możliwości wydatkowania środków ZFRON przez pracodawców prowadzących zakłady pracy chronionej. Uzyskane w danym roku kalendarzowym środki funduszu rehabilitacji pochodzące ze zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1, oraz kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, o których mowa w ust. 2 pkt. 2, które nie zostały wykorzystane w terminie do dnia 31 grudnia następnego roku, podlegają wpłacie do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Jednocześnie środki funduszu rehabilitacji (pochodzące ze zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, oraz kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, o których mowa w ust. 2 pkt. 2 tej ustawy), uzyskane przed dniem 1 stycznia 2011 r., które nie zostały wykorzystane do dnia 31 grudnia 2011 r., podlegają wpłacie do PFRON w terminie do dnia 20 stycznia 2012 r. Zmiana ma więc zastosowanie nie tylko do środków gromadzonych na bieżąco, które - niewydatkowane w danym roku będą musiały zostać zwrócone do PFRON, ale również do ŚRODKÓW ZFRON UZYSKANYCH PRZED DNIEM 1 STYCZNIA 2011 ROKU, KTÓRE NIE ZOSTAŁY WYKORZYSTANE DO DNIA 31 GRUDNIA 2011. ONE RÓWNIEŻ - JAKO NIEWYDATKOWANE - PODLEGAJĄ WPŁACIE DO PFRON W TERMINIE DO DNIA 20 STYCZNIA 2012 ROKU.\nJak wiadomo wiele firm posiada środki ZFRON uzyskane i zgromadzone na koncie przed dniem 1 stycznia 2011 roku. W wielu firmach są to znaczące kwoty. PRACODAWCY PROWADZĄCY ZAKŁADY PRACY CHRONIONEJ MAJĄ ZATEM CAŁY 2011 ROK NA ROZDYSPONOWANIE ŚRODKÓW ZGROMADZONYCH NA KONTACH ZFRON. Wydaje się, że to dość dużo czasu na wydatkowanie tych środków, niestety - biorąc pod uwagę duże kwoty zgromadzone na ZFRON oraz limity pomocy de minimis - wydatkowanie tych środków nawet w okresie całego roku może nie być łatwe.\nW związku z dużym zainteresowaniem naszych Klientów usługami doradztwa i szkoleń indywidualnych w zakresie dysponowania i wydatkowania środków ZFRON, firma OGÓLNOPOLSKA BAZA PRACODAWCÓW OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH wprowadza usługę WYDATKOWANIE I DYSPONOWANIE ŚRODKAMI ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU REHABILITACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH ZGROMADZONYMI PRZED 1 STYCZNIA 2011 ROKU W ZAKŁADZIE PRACY CHRONIONEJ. Usługa obejmuje pomoc w kompleksowym wydatkowaniu środków zarówno objętych limitem de minimis jak i poza tym limitem.\nZ przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2007 r. Nr 245 poz. 1810 z późn. zm.) wynika, iż: "Warunkiem wykorzystania funduszu rehabilitacji jest dokonywanie wydatków z tego funduszuw sposób celowy i oszczędny z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów". Należy mieć zatem na względzie, że wydatkowanie tych środków musi odbyć się zgodnie z literą prawa oraz przy zachowaniu warunku celowości i oszczędności w wydatkowaniu środków na rehabilitację osób niepełnosprawnych.\nPosiadając zaufanie i doświadczenie wypracowane na przestrzeni ostatnich lat, jak również dysponując zespołem najlepszych konsultantów, doradców i szkoleniowców w kraju - firma OBPON przedstawia Państwu ofertę indywidualnych usług doradczych realizowanych w siedzibie Waszej firmy oraz poprzez ciągłe konsultacje.\nKonsultanci współpracujący z naszą firmą to zespół najbardziej doświadczonych doradców i wykładowców w kraju. Od wielu lat zajmują się tematyką zatrudniania osób niepełnosprawnych. To znani wykładowcy, autorzy książek, doradcy zawodowi, specjaliści, dzięki czemu firma OBPON gwarantuje wykonanie usług na najwyższym poziomie. W zależności od wielkości zgromadzonej kwoty środków ZFRON, usługi doradztwa obejmujące ich wydatkowanie oferujemy w oparciu o doraźne lub długoterminowe wydatkowanie, objęte stałym doradztwem i opieką w okresie ich wydatkowania, jak również - opcjonalnie - w dalszej perspektywie.\nOferujemy, również indywidualne szkolenia w zakresie wydatkowania środków zfron w Państwa firmach.\nNależy zwrócić uwagę, że wykorzystując środki zfron trzeba odnieść się do następujących zagadnień:\njakie środki należy wykorzystać by nie zaistniał zwrot do pfron, a jakie mogą nadal pozostać na zfron,\nco oznacza pojęcie "wykorzystać" środki do których pracodawca "nabył prawo",\nobowiązek wydatkowania środków w sposób celowy i oszczędny,\nkonieczność przeznaczenia środków na pomoc socjalną dla pracowników w przypadku wykorzystania limitu pomocy de minimis.\nSzkolenia indywidualne w Państwa firmach.\nPrzedstawienie propozycji wydatkowania zgromadzonych środków zfron w oparciu o specyfikę Państwa firmy.\nZaopiniowanie wydatków jako celowe i oszczędne.\nKonstruowanie indywidualnych programów rehabilitacji.\nOFERUJEMY RÓWNIEŻ, W RAMACH DOTYCHCZAS ŚWIADCZONYCH USŁUG:\nSprawdzenie poprawności gospodarowania środkami zfron przed dniem 1 stycznia 2011 r. (za wybrany przez pracodawcę okres).\nSprawdzenie poprawności korzystania ze zwolnień z podatku od nieruchomości, opłat, pcc, koncesji i innych tytułów.\nOcenę ewidencjonowania środków ZFRON.\nKontrolę terminowości odprowadzania środków na ZFRON.\nSprawdzenia poprawności dotychczas dokonanych zakupów w ramach:\nindywidualnych programów rehabilitacji\nOcenę - zawartych umów leasingu, zwrotu niezamortyzowanej wartości, dokonanych podziałów lub łączenia firm w kontekście zfron.\nPrzedstawienie wypracowanych w praktyce wzorów indywidualnych programów rehabilitacji, wniosków o pomoc indywidualną, regulaminu ZFRON, opiniowanie wzorów już stosowanych w firmie.\nZaopiniowanie pomocy publicznej jako de minimis i sprawdzenia poprawności wyliczenia pomocy oraz otrzymanych zaświadczeń o pomocy de minimis, sporządzanie wniosków o anulowanie wadliwych zaświadczeń.\nOferta obejmuje zarówno sprawdzenie Państwa Funduszy jak i zaproponowanie rozwiązań w przypadku wykrycia nieprawidłowości.\nKonsultanci współpracujący z naszą firmą to zespół najbardziej doświadczonych doradców i wykładowców w kraju. Od wielu lat zajmują się tematyką zatrudniania osób niepełnosprawnych. To znani wykładowcy, autorzy książek, doradcy zawodowi, specjaliści, dzięki czemu firma OBPON gwarantuje wykonanie usług na najwyższym poziomie.\nZOBACZ PEŁNĄ OFERTĘ NASZYCH USŁUG DORADCZYCH I SZKOLENIOWYCH ORAZ INFORMACJE O KONSULTANTACH >>>\nW przypadku zapytań prosimy wybrać opiekuna wg. regionu.\ntel. (016) 670-63-02, (016) 679 16 16 wew. 35, e-mail: a.jasinska@obpon.pl\nregiony: kujawsko-pomorskie, małopolskie, lubuskie\ntel. (016) 670-63-02, (016) 679 16 16 wew. 37, e-mail: p.szustal@obpon.pl\nregiony: pomorskie, mazowieckie, zachodnio-pomorskie\ntel. (016) 670-63-02, (016) 679 16 16 wew. 41, e-mail: a.szymanska@obpon.pl\nregiony: wielkopolskie, warmińsko-mazurskie, opolskie\ntel. (016) 670-63-02, (016) 679 16 16 wew. 45, e-mail: b.dunaj@obpon.pl\nregiony: dolnośląskie, łódzkie, lubelskie\ntel. (016) 670-63-02, (016) 679 16 16 wew. 46, e-mail: a.hano@obpon.pl\nregiony: śląskie, podkarpackie, podlaskie, świętokrzyskie\nFirma OGÓLNOPOLSKA BAZA PRACODAWCÓW OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH świadczy od ponad 10 lat usługi wyłącznie skierowane do pracodawców osób niepełnosprawnych. Dzięki ukierunkowaniu na współpracę z zakładami pracy chronionej i pracodawcami osób niepełnosprawnych z tzw. otwartego rynku pracy jesteśmy w stanie swoje usługi świadczyć w sposób profesjonalny na terenie całego kraju, wyczerpując wszelkie potrzeby naszych Klientów. Z usług naszej firmy korzysta już ok. 1500 firm. Odwiedzalność naszych serwisów internetowych to ok. 1 mln odwiedzin miesięcznie. W naszych serwisach znajduje się ponad 100 tysięcy artykułów, opracowań oraz ponad 9 tys. pytań i odpowiedzi, co stanowi największy zbiór informacji o tematyce dla pracodawców osób niepełnosprawnych. Na przestrzeni ostatnich kilku lat znacznie zróżnicowaliśmy zakres naszych usług, co zaowocowało tym, że na dzień dzisiejszy jesteśmy w stanie obsłużyć Państwa w sposób KOMPLEKSOWY. Z naszą firmą współpracują najlepsi specjaliści, znawcy tematyki oraz wykładowcy. Znaczny wzrost zapotrzebowania na usługi szkoleniowe i doradcze przyczynił się do powstania nowej firmy OGÓLNOPOLSKIE CENTRUM SZKOLENIOWE DLA PRACODAWCÓW OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH. Działalność w obronie interesów pracodawców osób niepełnosprawnych zaowocowała również powstaniem Organizacji zrzeszającej pracodawców osób niepełnosprawnych OBPON.ORG


Wybierz się na koncert i pomóż w odbudowie | Dziennik Bałtycki\nWybierz się na koncert i pomóż w odbudowie\nsura 5 października 2017, 11:41\nNawałnica zniszczyła budynki i słynny ogród Józefa Chełmowskiego, który znajduje się w Brusach-Jagliach. Potrzebna jest pomoc.\nTrzeba walczyć o to miejsce niezwykle ważne dla Kaszub. W Brusach-Jagliach znajduje się skansen - muzeum prywatne, dzieło zmarłego w 2013 roku Józefa Chełmowskiego, wybitnego rzeźbiarza, malarza, filozofa. Jego prace wypełniają każdy zakamarek. Niestety, nawałnica, jaka niedawno przeszła przez Kaszuby, nie oszczędziła tego niezwykłego miejsca.\nDziś 5 października w sali Lubomira Szopińskiego w Kościerzynie odbędzie się koncert charytatywny „Niech wrócą anioły”, z którego cały dochód został przeznaczony na odbudowę zniszczonych zabudowań i niezwykłego ogrodu Józefa Chełmowskiego.\nW sobotę, 7 października o godz. 18 podobny koncert odbędzie się w Audytorium Novum Politechniki Gdańskiej. Tam również zbierane będą środki na rzecz odbudowy domostwa artysty.\nNa pomysł zorganizowania koncertów charytatywnych wpadła Brygida Michalewicz, prezes oddziału Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego w Chmielnie. Dołączyli do niej też inni, którzy chcieli pomóc. Nie trzeba było długo czekać na odzew kaszubskich zespołów. Muzycy oglądali zniszczenia na miejscu i nie mieli wątpliwości, że trzeba zrobić wszystko, aby uratować to miejsce.\nPodczas imprezy wystąpią artyści, którzy znali Józefa Chełmowskiego, ci, których twórczość nawiązuje do dzieła życia lub myśli kaszubskiego artysty, i ci, którzy chcieli oddać należny mu hołd. Podczas koncertu J. Chełmowskiego wspomni też wnuczka artysty, Magdalena Wirkus.\njózef chełmowski brusy\nkino remus kościerzyna\nBieżąca sytuacja na pomorskich trasach [28.09.2021 07:00]\nSukces zbiórki dla rodziny Ćwieków z Niezabyszewa. Wystarczy nie tylko na samochód!\nNOWE Korki Pomorze 28.09.2021 07:00. Raport drogowy dla Pomorza, autostrady A1 i trasy S7. Jak wygląda trasa na Hel?\nNOWE Sukces zbiórki dla rodziny Ćwieków z Niezabyszewa. Udało się zebrać nie tylko na samochód!\nWszyscy zaangażowani w akcję zbiórki pieniędzy na samochód dla rodziny Ćwieków są poruszeni. Nikt nie spodziewał się tak fantastycznej kwoty na koncie....\nrodzina ćwiek Niezabyszewo\nrodzina ćwiek Niezabyszewo pomoc\nrodzina ćwiek Niezabyszewo zrzutka


Sale weselne Radom i okolice - domy weselne | saleweselne.com\nSale weselne Radom\nSale i domy weselne Radom\nZnaleziono 4 sal weselnych\nCentrum Bankietowo-Weselne Antalya\nDom Weselny u Mirona\nRadom jest częścią województwa mazowieckiego. Z racji swojego położenia jest atrakcyjnym miejscem na zorganizowanie wesela. Radomskie sale weselne to dobra opcja dla osób, które lubią łączyć tradycje z nowoczesnością. W mieście każda para znajdzie coś dla siebie, od cichych restauracji, po duże domy weselne. Nieważne na co nowożeńcy się zdecydują mogą liczyć na profesjonalną obsługę, oraz wystrój zgodny z ich oczekiwaniami. Swoją pomocą służą właściciele obiektów, jak i miejscowy organizatorzy wesel. Młode pary decydujące się radomskie sale weselne na pewno nie pożałują swojego wyboru, a zaproszeniu goście długo będą wspominać wspaniałą zabawę.\nSala Weselna Zagroda\nDeseo Club & Restaurant\nDom w Ogrodach


Krzysztof Rutkowski zatrzymany przez policję na autostradzie | Głos Wielkopolski\nKrzysztof Rutkowski zatrzymany przez policję na autostradzie\nNK, JL 04.12.2015 Zaktualizowano 05.12.2015\nKrzysztof Rutkowski zatrzymany przez policję na autostradzie Łukasz Gdak\nPolicjanci zatrzymali auto Krzysztofa Rutkowskiego na autostradzie z Poznania do Warszawy. Sam Rutkowski tuż po zatrzymaniu powiedział nam, że funkcjonariusze mają zabezpieczyć sprzęt elektroniczny, który należy do jednego z jego ludzi. Policja informuje jednak, że łącznie przeszukano trzy osoby a jedna z nich jest podejrzewana o utrudnianie śledztwa.\n- Prokurator wydał postanowienie o zabezpieczeniu wszystkich nośników, które należą do jednego z moich współpracowników - opowiadał Krzysztof Rutkowski tuż po zatrzymaniu jego auta.\nInne informacje podawała jednak wielkopolska policja. Maciej Święcichowski informował, że funkcjonariusze realizowali nakaz Prokuratury Okręgowej w Poznaniu i przeszukali trzy osoby w celu zabezpieczenia dowodów przestępstwa. Jedna z nich została zatrzymana i jest podejrzewana o utrudnianie śledztwa w sprawie Ewy Tylman.\nSam Krzysztof Rutkowski na swoim profilu na facebooku już wyjaśnił, że został przesłuchany w charakterze świadka.\n"Ktoś spreparował przeciwko moim ludziom informacje jakoby mieli nakłaniać "świadka" do składania fałszywych zeznań...\nZostały zabezpieczone 3 telefony i 1 ipad, w tym jeden telefon należący do mojej klientki do której kierowane były groźby." - pisze Rutkowski na facebooku.\nZapowiedział również zwołanie konferencji prasowej w sobotę o godzinie 16. Informuje także, że złoży skargę do Prokuratury Generalnej.\nJednak przy okazji wypłynął również wątek biura detektywistycznego, które jak mówił sam Rutkowski podczas jednej z konferencji prasowych, zaproponowało mu pomoc w poszukiwaniu Ewy. Krzysztof Rutkowski nie skorzystał z propozycji.\nAgencją, która chciała pomóc Rutkowskiemu, było Centralne Biuro Detektywistyki i Obserwacji z Poznania. Jak wyjaśnia nam jedna z osób związana z organizacją, Rutkowski rzekomo miał się obawiać współpracy z tym biurem. - Bał się, że jeśli będzie z nami pracował, to będziemy mu dokładnie patrzeć na ręce - mówi nam jeden z pracowników biura.\nZobacz też: Adam Z. trafi do aresztu na trzy miesiące. Wepchnął Ewę do wody?\nKrzysztof Rutkowski został zatrzymany przez policję na autostradzie z Poznania do Łodzi na wysokości Konina. Jechał na urodziny swojego syna. Tuż po zatrzymaniu przekonywał nas, że to pomyłka, gdyż prokuratura miała nakaz zabezpieczenia nośników elektronicznych i urządzeń, które należą do jednego z jego współpracowników. Jak mówił, zgodnie z informacjami policjantów, ten współpracownik miał się poruszać właśnie jego autem.\n- Chcieli przeszukać mój samochód, ale im na to nie pozwoliłem. To ja z niego korzystam, a mój współpracownik nie ma z nim nic wspólnego. On jedzie Hummerem. To tak jakby policjanci zatrzymali auto jakiejś przypadkowej osoby i chcieli je przeszukać. To absurd. Nie mam z tą sprawą nic wspólnego - grzmiał Rutkowski.\nW sobotę rano Marlena Zandecka, właścicielka Centralnego Biura Detektywistyki i Obserwacji, oficjalnie zdystansowała się od praktyk biura detektywistycznego Krzysztofa Rutkowskiego. To od niej Rutkowski miał nie przyjąć pomocy w sprawie zaginięcia Ewy Tylman.\n- Zamiast pomocy licencjonowanych detektywów, biuro Krzysztofa Rutkowskiego wolało skorzystać z „pomocy” osób zupełnie przypadkowych, w tym studentów. Wobec prowadzonych czynności w tak szerokim zakresie, niezrozumiały jest dla mnie brak zainteresowania i kontaktu pod kątem rozeznania możliwości sprzętowych i kadrowych mojego biura - poinformowała Zandecka.\nZandecka odniosła się także do doniesień, jakoby pracownicy biura detektywistycznego Rutkowski mieli fabrykować dowody w sprawie najgłośniejszego od 5 lat zaginięcia w Polsce:\nJeżeli potwierdzą się doniesienia medialne tvn24.pl, zawód detektywa zostanie postawiony w niekorzystnym świetle, a zaufanie społeczne do tego zawodu zostanie zachwiane.\nNieoficjalnie dowiedzieliśmy się, że zatrzymaną osobą, która współpracuje z Krzysztofem Rutkowskim, jest Radosław B. Prokuratura od momentu zatrzymania mężczyzny ma 48 godzin na postawienie mu zarzutów i ewentualne skierowanie do sądu wniosku a o jego tymczasowe aresztowanie.\nMagdalena Mazur-Prus, rzeczniczka poznańskiej prokuratury, na razie nie zdradza, czy i ewentualnie o co podejrzewa go prokuratura. Z naszych ustaleń wynika, że w czasie trwania śledztwa w sprawie zaginięcia Ewy Tylman, na policję miała zgłosić się osoba, która dopiero po jakimś czasie skojarzyła fakty z feralnej nocy, a następnie złożyła zeznania obciążające Adama Z. Po weryfikacji nagrań z monitoringu, okazało się, że zeznania świadka nie układają się w logiczną całość. Odbyło się kolejne przesłuchanie, na którym świadek zmienił zeznania. To, o czym poinformował policję, miało wskazywać, że Radosław B. nakłaniał ją do składania fałszywych zeznań. Radosław B. jest przesłuchiwany. Więcej informacji podamy wkrótce.\nO godzinie 16 w hotelu Mercury odbędzie się konferencja Krzysztofa Rutkowskiego, podczas której poznamy jego wersję wydarzeń.\nRadosławowi B. postawiono zarzut podżegania do składania fałszywych zeznań. Zdaniem świadka - Karoliny K. - podejrzany miał zapłacić jej 1 tys. zł za zeznanie, że na moście św. Rocha widziała szarpaninę z udziałem podejrzanego o zabójstwo Ewy Tylman Adama Z.\n- Nie znam świadka. Nie kojarzę jej z imienia i nazwiska, nie rozmawialiśmy z nią bezpośrednio - przekonywał Krzysztof Rutkowski. Zapewnił też, że Radosław B. podczas wykonywania czynności nosił kominiarkę. - Nie mam pojęcia w jaki sposób został rozpoznany przez Karolinę K - dziwił się Rutkowski.\nRadosław B. jest emerytowanym strażakiem. W czasie poszukiwań Ewy Tylman brał udział w działaniach na Warcie. Do godziny 19 w niedzielę prokuratura ma podjąć decyzję czy będzie wnioskować do sądu o areszt tymczasowy.\nPodejrzany Radosław B. nie przyznaje się do zarzucanych mu czynów.\nKonferencja Krzysztofa Rutkowskiego w sprawie zaginionej Ewy Tylman\nzbihaj 11.01.2016 15:19:19\nPolicja ściga się z Rutkowskim... nie pasuje im bo zmusza do intensywnego działania a oni wolą leżeć brzuchami do góry. Jedni i drudzy mają kupę brudu za uszami...wstyd. Lepiej by się wzięli za robotę a nie gnojenia siebie.\nda 06.01.2016 15:33:46\na choj kogos abchodzi jakas dziewczyna, takich jak ona w tysiacach znikają w polsce rocznie. to kolejny temat zastepczy polskiej tv zenada, bo juz madzia sie znudzila\nasda 06.01.2016 15:31:57\nataki w paryzu zrobione byly przez wladzę ktora nie wiedziala co zrobic z falą uchodzcow. po tym ataku problem uchodzcow zostal brutalnie zalatwiony - wywalą ich albo otocza drutem kolczastym. takie zabiegi byly wykonywane w przeszlosci\naaa 06.01.2016 15:30:08\na mariusz max kolonko to kolejny wszechwiedzacy ktory robi wam papke z mozgu. ten amerykanin polskiego pochodzenia uwaza ze atak z wtc zrobiony byl przez terrorystow :D i usprawiedliwia tym napad amerykanow na irak, iran, afganistan, syrie, libie i egipt ! to juz jest straszne, bo wiadomo ze nie bylo tam zadnych ludzi ktorzy zagrazali by swiatu a jedynie ropa naftowa - jest tam jej najwiecej na swiecie. biorac to pod uwage juz nie sądzę ze kolonko cokolwiek wie, a sam moze swoją proamerykanska propagande szerzyc , trzeba miec swoj rozum i swoje zdanie a nie tylko kolonko to kolonko tamto.\naa 06.01.2016 15:26:49\nnajgorsza rzecza jaka mozesz zrobic to czepianie sie bledow interpunkcyjnych w komentarzach pisanych w necie. od razu przepraszam, ze deska w kiblu jest nie opuszczona:D\nmariusz 06.01.2016 15:24:43\na skad wiesz ze byly zle traktowane? bo pan rutkowski tak powiedzial? to przeciez swiete jest. rutkowski zostal skazany za prowadzenie grupy przestepczej bo inaczej tego nazwac nie mozna prawomocnym wyrokiem niezawislego sądu. dla mnie to taki maly pionek w systemie nazywanym temat zastępczy. to wlasnie ta menda robila szopke przez 3 lata o jakims dziecku ktore upadlo i zmarło zeby ludzie nie mowili o bezrobociu emigracji sprzedawaniu lasow i innych najwazniejszych dla obywateli spraw.\nmajeko 06.01.2016 12:00:22\npan 'dedektyw rutowski' jest wyznawca zasady: 'dobrze czy zle, wazne zeby mowili'.\nto jest choroba psychiczna (krancowe uzaleznienie od opinii innych ludzi) i nasz 'as detektywistyki' - jako osoba chora psychicznie - nigdy nie powinien licencji otrzymac. w milicji tez powinni go sprawniej rozpoznac...\nale w durnym spolecznstwie sa na pewno tacy, ktorzy go popieraja :-/\nMarek 29.12.2015 21:55:17\nNa przełomie lat 90 i 2000 ubw. w TVN emitowany był program "Detektyw". Pokazywano pracę agencji pana Rutkowskiego jak między innymi wywoził (oczywiście nieoficjalnie) z krajów arabskich Polki i ich dzieci delikatnie powiem niewłaściwie traktowane przez mężów, czy też wspierał Policję w walce z gangsterami porywającymi ludzi dla okupu . Nie mówcie źle o nim , uratował wraz ze swoimi pracownikami niejedno życie.\nTomasz -milicjant 17.12.2015 17:19:05\nMoże w końcu Policja weźmie się za tego klauna.Znów zasłabnie,znów "kupka" w spodenkach. Mały człowiek to i gówno jest kupką\nc 16.12.2015 22:27:39\nCo za kretyn pisze te teksty? Nie dość, że nie są przystępne dla odbiorcy to do tego zawierają błędy składniowe i ortograficzne. Żenada.\nHAHAHA 14.12.2015 22:25:08\nzomo nie ma mózgu\nzomo 09.12.2015 13:53:35\npewnie znowu się posrał, po co pisać o tym klaunie,\ndo 08.12.2015 10:39:13\nGuantanamo nie trafił za propagandę na rzecz imperium zła...\nPOLSKA TIMES 07.12.2015 12:43:32\nBabcia Pimpusiowa 06.12.2015 18:43:18


Pełnia życia na emeryturze: 2015\nW wyniku wyszukiwania przez mojego bloga zostałam zaproszona na spotkanie z mieszkańcami Domu Opieki Społecznej w Zielonce k/Warszawy. Zaprosiła mnie Pani Psycholog sugerując się moimi szczerymi acz prostymi wypowiedziami na temat mojego stosunku do życia ale i dużego dystansu do siebie. Po raz pierwszy miałam okazję rozmawiać z ludźmi na żywo, trema jak diabli. Przyjęłam zaproszenie nie dlatego, żeby się dzielić swoimi „mądrościami życiowymi” ale dlatego że nigdy nie byłam w takim miejscu.\nPracując w szpitalu widziałam niejedno. Zbliżające się święta czy wakacje i rodzice albo dziadkowie lądowali w szpitalu, bo rodzina chciała spędzać spokojnie wakacje. Nie mówię, że to norma, ale niestety tak jest. Wiem, że czasami rodzina jest zmuszona z różnych powodów umieszczać swojego członka rodziny w domu opieki zwłaszcza w przypadku kiedy z różnych powodów nie są w stanie zaopiekować się osobą starszą. Przykre to wrażenie, że my dojrzali rodzice czy dziadkowie na resztę swego życia zostajemy przeniesieni w miejsce, które tylko z nazwy jest domem. Tu w Zielonce, w pięknym historycznym budynku zobaczyłam od środka jak wygląda takie życie. Świadoma jestem tego, że najlepsza opieka medyczna czy socjalna nie rekompensuje przebywania we własnym domu. Kiedyś, kiedy jeszcze żyła moja mama na prośbę aby się przeniosła do którejś z córek nieodmiennie powtarzała „starych drzew się nie przesadza”. Miała rację.\nZatem do rzeczy. Przygotowałam sobie w głowie tekst, na pendriva zrzuciłam trochę zdjęć z moich wypraw. Mam pełną świadomość jakimi ograniczeniami są dla tych ludzi pobyty poza domem rodzinnym. Moja siostra mająca obecnie 78 lat bez ustanku mi powtarza, że siedzenie w domu na emeryturze, zamknięcie się w sobie to największy błąd jaki popełniamy. Starałam się w trakcie mojego wystąpienia uzmysłowić to mieszkańcom Domu. Wiem, że mają wspaniale zorganizowane rozrywki ale kontakt z kimś spoza domu na pewno był dla nich szczególnie ważny. Jeszcze zanim zaczęłam spotkanie co chwila ktoś podchodził i pytał kiedy zaczynamy. Szalenie to miłe. Żeby nie stresować tych ludzi opowiadałam im różne prześmieszne sytuacje z jakimi się spotkałam. To nie tak że tylko ja mówiłam, mieszkańcy też mieli coś do powiedzenia. Wspólnie stwierdziliśmy, że najważniejsze to być sobą, na c przytoczyłam przykład: akceptuję siebie taką jaką jestem, nie podoba się komuś moja tusza – trudno a ja ją lubię. Jeden z Panów powiedział mi komplement, że wyglądam zdrowo i młodo na co usłyszał że wiek to tylko cyfry, a lepiej żebym nie musiała przedstawiać publicznie listy moich dolegliwości. No i atmosfera znacznie się rozluźniła. Na koniec Pani psycholog odwożąc mnie na przystanek podziękowała że mieszkańcom pokazałam że nawet tu na miejscu można oddawać się swoim marzeniom, pasjom i realizować się na swój indywidualny sposób.\nDziękuję Pani Izabeli, że pokazała mi życie, które do tej pory było mi obce.\nNiech żyje starość\nPozwoliłam sobie zaczerpnąć tytuł z gazety ulicznej „Zmiana” wydawane przez Zjednoczoną Lewicę. Na polityce się nie znam, nie dyskutuję ale temat jest mi bliski jako seniorce. Gazetkę wręczono mi kiedy szłam na spotkanie w sprawie wywiadu do następnej gazety. Oczekując przed kawiarnią zagłębiłam się w lekturze gazetki. Piotr Gadzinowski – kandydat do parlamentu pragnie w Sejmie zadbać o poprawę losu ludzi starszych.\nBardzo mi się podoba sposób określania statusu seniora w naszym kraju. Pisze p. Gadzinowski o tym jak żyją w naszym kraju emeryci, jak mało dla kraju znaczą, jak są niedoceniani, także o ich samotności. Prawda jest taka, przynajmniej ja tak odbieram że jak już skończymy pracę zawodową, odchowamy wnuki nie jesteśmy potrzebni. Z opowieści koleżanki wiem też jak starsi ludzie są traktowani przez służbę zdrowia – jej 74 letnia mama złamała rękę, w szpitalu wręcz powiedziano jej że ludzi starych nie warto leczyć, założono temblak i na tym skończyła się pomoc. Zatem my osoby w dojrzałym wieku, nazywani seniorami mamy siedzieć w domu i czekać na śmierć, wykupić miejsce na cmentarzu aby zaoszczędzić dzieciom czy wnukom niepotrzebnych wydatków. Czy wszyscy seniorzy mają być traktowani jak zramolałe mohery słuchające Radia Maryja, oszukiwane i mamione przez banki dobrymi kredytami. Ci, którzy takie poglądy wygłaszają nie mają wyobraźni albo tak zadufani we własnym świecie, swojej chyba nieśmiertelności że zapominają o najważniejszej rzeczy – kiedyś też będą seniorami.\nOwszem brakuje uniwersytetów III wieku gdzie seniorzy mogliby poczuć się przydatni i użyteczni. Z ciekawości kiedyś przeglądałam program na ten jesienny semestr. Jesienią kandydowałam do Rady Dzielnicy, niestety bez sukcesu. Właśnie po to aby między innymi uświadomić władzom, że nawet mając ponad 60 lat jesteśmy ludźmi wartościowymi. Uniwersytety to nie tylko pogłębianie wiedzy, czy dzielenie się nią z innymi studentami ale przede wszystkim kontakt z innymi ludźmi. Większość programów jest poświęcona wykładom historycznym, ekonomicznym. Brakuje w tym tematów codziennych, wykładów lekarzy, psychologów, terapeutów. W wieku seniora nie chcemy się dzielić swoim troskami z bliskimi, może łatwiej jest posłuchać wykładowcy, w przerwie podyskutować z wykładowcą o swoim problemie.\nJak pisze z gazetce p. Gadzinowski „ Starość może być piękna”. Obiecuje zadbanie o rozwiązanie problemów ludzi starszych o stworzenie systemu gwarantującego minimum godnej i radosnej starości. Starość nie musi być samotnością, ale być wspólnym ukoronowaniem aktywnego życia. Oby tylko jak zwykle nie skończyło się na obietnicach wraz zakończeniem kampanii wyborczej.\nAutorka: Jagoda 3 komentarze:\nPub Przejście – po przejściach\nŻycie idzie do przodu. Zdarzają się sytuacje których w żaden sposób przewidzieć nie można. Najpierw diagnoza, której się spodziewałam ale jak każdy odsuwałam od siebie. Badania, konsultacje, płynący nieubłaganie czas, na szczęście akurat ta sprawa już poza mną. Moje „grzechotniki” z woreczka wylądowały gdzieś??????????????? Potem cios w plecy info o dość skomplikowanej prawno-społeczno pochodząca z zaświatów. Szlag mnie trafia, chętnie bym wrzeszczała na głos i klęła jak szewc. A skoro jestem córką szewca to mogę????? Podobno nic nie dzieje się bez przyczyny. Może i tak?\nPrzed operacją udzieliłam jednego wywiadu gazetowego jako jedna z trzech bohaterek a teraz............. będę jedyną. Szkoda, że są to wywiady charytatywne. No cóż – takie jest życie.\nAle do rzeczy. Na jednym z portali jest grupa – Single. Zapisałam się bo taki jest mój status. W sobotę 17 października odbyło się kolejne (dla mnie drugie) spotkanie integracyjne. Część osób znałam z poprzedniego spotkania, część nowa. Było karaoke, były tańce, rozmowy, zabawa do białego rana. Jedno co mi się w tych spotkaniach podoba to odczucie (oby prawdziwe) zatarcia różnic wiekowych, intelektualnych, wyznaniowych, każdych. Nikt nie zwraca na to uwagi. Zatem uprzejmie donoszę, że bawiłam się świetnie na co załączam poniżej filmik.\nAutorka: Jagoda 4 komentarze:\nGdyby jutra nie było – wizyta w Shagg's Sheesha hummus & fatafel\nTytuł żywcem zaczerpnięty z filmu Bollywood. Ostatnio zwaliło się na mnie za dużo. Szczęście w nieszczęściu wszystko skończyło się dobrze. Wylądowałam w szpitalu z dolegliwością rodzinną czyli kamnicą woreczka żółciowego. Nawet nie wiem kiedy zdążyłam wyhodować te moje grzechotniki. Trafiłam w ramach NFZ do nowego szpitala Medicover w Warszawie. Rany koguta ile mnie to nerw, emocji i strachu kosztowało to tylko ja wiem. Jeśli ktoś mówi, że się nie boi to kłamie. Każdy się boi. Niby zabieg prosty ale tylko zapewne w nazwie. Zawsze istnieje ryzyko powikłań, a ja młodziutka już nie jestem. Jedno co mnie chyba ratuje to nieustające poczucie humoru. Jeszcze przed wylądowaniem w szpitalu udzieliłam wywiadu gazetowego do czasopisma „Zdrowie”. Nawet dostałam propozycję wywiadu indywidualnego, bo w tym jestem jedną z trzech kobiet.\nA wracając do szpitala myślami. Fenomenalna obsługa pielęgniarek i lekarzy, 2-3 osobowe sale, Pamiętam czas przed samym zabiegiem już na operacyjnej jak rozbawiłam pracujące tam panie. Już leżąc na stole operacyjnym ale jeszcze przytomna, swoją sytuację skomentowałam „ przespałam się z głupim jasiem, a teraz dobierze się do mnie doktorek”. Oj jak się śmiały te babki. No nareszcie jedna z humorem się trafiła. Nie powiem że jeden ze znajomych dodał mi swoimi słowami odwagi – masz córkę, wnuczka, siostrę i masz mnie. Cokolwiek znaczyła ta deklaracja podbudowała mnie. Teraz wracam do zdrowia.\nW ramach procesu zdrowienia spotkałam się z koleżanką. Miałyśmy iść na kawę (muszę ograniczać), a wylądowałyśmy w restauracji indyjskiej. Właściciela dopiero teraz po 2 latach bodajże poznałam osobiście. Wirtualnie znamy się z imprez indyjskich, na które mnie zapraszał. Restauracja nazywa się Shaggy's Sheesha hummus & fatafel.\nZnajduje się w centrum Warszawy, ul. Marszałkowska 107. Lubię orientalne potrawy i stąd był mój pomysł. Trafiłyśmy z koleżanką w czasie otwarcia i było nam szalenie miło, że Shaggy przywitał nas w drzwiach. Oczywiście można było posiedzieć na zewnątrz lokalu, ale my zostałyśmy w środku, gdzie na moją prośbę o dietetyczną potrawę dostałyśmy bardzo smaczny hummus a ja dodatkowo napój pod nazwą ajram. PYCHOTA.\nPoczątek dnia, gości jeszcze niewielu więc Shaggy bawił nas rozmową. Ale najważniejsze dla potencjalnych klientów, obszerne menu, przystępne ceny, w tle orientalna muzyka i zapach fajki wodnej. Obiecałyśmy z koleżanką że będziemy tam częstymi gośćmi.\nShaggy - błagam coś dietetycznego\nShaggy's Sheesha to miejsce spotkań ludzi wielu narodowości, ceniących smak niepowtarzalnej fajki wodnej. Wyjątkowe miejsce w samym sercu Warszawy! Tak mówi motto które głosi Shaggy, mieszkający w Polsce od dawna, mówiący świetnie po polsku.\nAutorka: Jagoda 10 komentarzy:\nSięgając w przeszłość wiele bym dała aby pewne zdarzenia nie miały miejsca. Życie jednak toczy się dalej. Bywają dni, że sama przed sobą rozliczam się z życia. Cieszę się z tego, że dałam sobie radę w najtrudniejszych chwilach, kiedy podejmowałam pewne decyzje. Zawsze starałam się robić to rozważnie, po długim przemyśleniu tematu.\nRadością napawa mnie myśl, że umiałam dobrze wychować córkę, dać jej wykształcenie, dumna jestem z wnuka - jedynego ale najukochańszego. Jedyny i prawdziwie kochający młody mężczyzna. Kocha rodzinę dla samej miłości niczego w zamian nie oczekując. Niejedna z nas polskich kobiet dostała wielkiego kopa w dupę od życia. Jedna sobie z tym poradziła inna nie. Poradziłam sobie - tylko nikt nie wie jakim kosztem.\nProwadząc tego bloga zyskałam wiarę w siebie, w swoje możliwości. Nie prosiłam ani nie szukałam poklasku. Udzielając wywiadów gazetowych i dwóch telewizyjnych zyskałam świadomość, że dobrze zrobiłam, ja ciągle staram się przekonać innych że mimo „dojrzałego” wieku nie jestem ramolem, moherem w papuciach. Dopowiadam sobie – I TAK TRZYMAĆ.\nSinglem jestem z wyboru, uznałam że tak jest najlepiej. Zbyt wiele kosztowało mnie w życiu osiągnięcie tego co mam, aby na stare lata zostać dla kogoś gospodynią, kucharką, praczką, kochanką. Świat staje do góry nogami, bo jak obserwuję pewne zachowania to dosłownie nóż mi się w kieszeni otwiera. Mam zbyt silny charakter aby zostać poddaną.\nNiebawem znowu staję przed wyzwaniem życiowym. Niby nic, ale dla mnie moment wielkiego strachu. Nie jestem już dziewczynką i różnie się w życiu dzieje. Oby na dobre wyszło. Rzadko kiedy pokazuję swoją słabość - jako Lwica muszę być silna.\nStaram się żyć wg zasady, żeby cię dobrze wspominano, mam nadzieję że wrogów nie mam bo krzywdy nikomu nie zrobiłam. No i w sekrecie - udzieliłam następnego gazetowego wywiadu.\nPrzy okazji – wielkie, szczere i gorące podziękowania dla blogowej koleżanki allElli, że z Jej inspiracji powstał ten blog. alElla – jesteś wspaniałą osobą, życzliwą, serdeczną, życzliwą.\nRealia adopcji w Tunezji\nOd lat interesuję się Tunezją. Dziś postanowiłam zgłębić temat adopcji dzieci tunezyjskich. U nas tyle się ostatnio dzieje w dziedzinie in vitro, adopcji, aborcji. Trochę to na zasadzie porównania dwóch krajów o innym wyznaniu, innych zwyczajach, być może nawet przepisach praw rodzicielskich. Na portalu społecznościowym „zaczepiłam” kobietę mieszkającą długi czas w Tunezji. Poprosiłam ją o wprowadzenie w ten temat. Oczywiście w krajach muzułmańskich jest o wiele trudniej. Z opowieści wiem, że jeśli umrze mąż, a zostają po nim dzieci, opiekę zazwyczaj przejmuje rodzina męża. A co z żoną – oto dobre pytanie?\nOpierając się jednak jedynie na opowieściach mam nadzieję rzetelnych żona jeśli chodzi o majątek zostaje z tzw. „ręką w nocniku” no chyba że ma dobre kontakty z rodziną zmarłego męża. Wracając jednak do problemu adopcji. Jest w Tunezji kilka domów dziecka. Tunezja jest jednak krajem dążącym do demokracji z zatem i zjawisko adopcyjne jest inaczej postrzegane. Pierwszych zmian dokonał Habib Bourgiba – prezydent Tunezji w 1956 r kiedy to kraj zyskał niepodległość. Jednak los dzieci osieroconych nie był i nie jest tak piękny jak się wydawać może. Osieroceni chłopcy w czasach Bourgiby już w odpowiednim wieku byli wysyłani do szkół policyjnych, ale ich przeszłość się za nimi ciągnęła. Trudno takiemu chłopcu sierocie było założyć swoją własną rodzinę.\nPrzepisy prawa tunezyjskiego mówią, o warunkach które trzeba spełnić przy adopcji: - oboje przyszli rodzice muszą być muzułmanami, muszą być starsi od adoptowanego dziecka o co najmniej 15 lat oczywiście rodzice obojga płci, zmiana nazwiska dziecka jest tylko ona wniosek rodziców a nie z urzędu\nZdarza się też w obrębie rodziny, że ci biedniejsi oddają dziecko tym którym Allah nie dał szczęścia bycia rodzicami. Siłą rzeczy np. dziecko do ciotki mówi mama, a do matki ciocia. Próbowałam w polskiej wersjo Koranu znależć oczywiście za pomocą wyszukiwarki problem opieki nad dziećmi osieroconymi.\nNiestety język jakim napisany jest Koran jest dla mnie zupełnie niezrozumiały. Próbowałam też rozmów na temat Koranu z czystej ciekawości ale moi rozmówcy wykręcali się jak piskosze od odpowiedzi. Doszłam zatem do wniosku, że każdy muzułmanin interpretuje Koran dla siebie w sposób najkorzystniejszy. Nie wspomnę już o dyskusjach na inne tematy. Każdy z nich próbuje mnie przekonać że islam to najlepsza religia na świecie. Na ten temat „pożarłam się” definitywnie broniąc kobiet z Europy. Namolność z jaką o tym mówią jest przerażająca. Wpadłam na „genialny” sposób. Od znajomej wyciągnęłam jakich używają przekleństw i jak słyszę o kobietach to i owo, odpłacam się tym samym …... po arabsku.\nZ tego też wnioskuję, że Tunezja mimo dążenia do demokracji w sprawach kobiet zrobiła już cokolwiek ale chyba ciągle za mało. Fakt kobiety już mogą pracować – o ile znajdą pracę. Nie wiem czy umiałabym mieszkać w kraju gdzie jednak mimo wszystko kobieta jest zawsze tą drugą, jakby gorszą istotą.\nTo jest tylko i wyłącznie moja interpretacja tematu podjętego w czasie dyskusji. Temat chyba w całym świecie jest zamiatany pod dywan.\nEtykiety: zwyczaje i obyczaje w Tunezji\nPolityką się nigdy nie pasjonowałam. Owszem słucham wiadomości i przyznaję jestem tym przerażona co się dzieje w tym współczesnym świecie. Jak nie doniesienia o zamachach terrorystycznych, to próba odwołania się od wyroku za zabójstwo dziecka, to znowu sprawy sądowe osób publicznych albo za przekroczenie prędkości podczas jazdy samochodem pod wpływem alkoholu, albo jakieś wywlekanie publicznych brudów. Oczywiście dominują w tym portale plotkarskie, kolorowe gazety aby nie nazwać ich brukowcami.\nChyba nie pasuję do tej epoki wiekowej bo ciągle się zastanawiam jaki to stanowi cel. Robienie wody z mózgu ludzi? Jak ciężko jest żyć w czasach kiedy jest tyle bezrobocia, biedy, nieszczęść. Już dawno dowiedziono, że polskie społeczeństwo potrafi się zmobilizować w przypadku jakiegoś kataklizmu czy nieszczęść. Co chwila w telewizji reklama o pomocy dzieciom z nowotworem, z mukowiscydozą, akcja wyposażenia szpitali dziecięcych. Mamy dobre serca i oczywiście pomagamy ale..........\nW dobie szybko rozwijającej się techniki informatycznej i powstawanie jak grzyby po deszczu wszelakich portali społecznościowych nasuwa się pytanie – czy zjawisko mobbingu, stalkingu czy też po prostu fakt zniesławienia jest zjawiskiem powszechnym czy też tematem zamiatanym pod dywan. To prawda, że w tej chwili wszelkich informacji szukamy w internecie – to kopalnia wiedzy. Sama często korzystam z wujcia Google. Jeszcze do niedawno niewiele osób wiedziało co to jest stalking a tym bardziej słowo to nie było znane.\nNie wiem czy te zjawiska występują albo też powstają z nudów osób, które się tego dopuszczają, czy też niska mimo wszystko wiedza co to zjawisko wywołuje. Korzystanie z portali społecznościowych nie jest zabronione, tu się ludzie poznają, odnajdują po latach. Jednak w wiadomościach, które do nas docierają dominuje zjawisko mobbingu i stalkingu – tu zwłaszcza w stosunku do osób ze sfery artystycznej. Jak świat światem ludzie nie potrafią się obejść bez plotek, tych prawdziwych i tych wymyślonych. Wszystkie te formy prześladowania są umieszczone w odpowiednich paragrafach kodeksu karnego – to tak dla informacji dla tych, którym się nudzi, świeżbią jęzory do plotek i nie tylko.\nPoczułam się w obowiązku przybliżyć określenie tych zjawisk.\nMobbing oznacza prześladowanie podwładnego lub współpracownika w miejscu pracy.\nZniesławienie - zgodnie z definicją art. 212 § 1 Kodeksu karnego zniesławienie polega na pomawianiu o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności.\nPomówienie ma wiele form – może być ustne, pisane, w postaci rysunku, a zdaniem niektórych może do niego dojść nawet w wyniku wykonania gestu lub miny. Zniesławienie w typie podstawowym jest zagrożone karą grzywny lub karą ograniczenie wolności. Środki masowego przekazu (mass media, media, publikatory) – środki społecznego komunikowania o szerokim zasięgu, czyli prasa, radio, telewizja, Internet,\nTeraz zadaję sobie pytanie – jak zapobiec tym zjawiskom. W pracy – rozumiem, w zależności stanowiska osoby dopuszczającej się mobbingu – zgłosić pisemnie do dyrekcji. W przypadku stalkingu – nie jestem osobą publiczną a zatem nie mam rozeznania jak się zachować. Jeśli zaś chodzi o zniesławianie. Zasięgnęłam porady znajomego prawnika i usłyszałam dość ciekawą wypowiedź. Plotka jak świat światem istnieje i istnieć będzie. Jeśli w środkach masowego przekazu plotkujemy na czyjś temat ale bez podawania danych osobowych a tym bardziej wizerunku to jakby prawo nam na to pozwala. W przypadku jednak jeśli jest to poparte np. pokazaniem wizerunku osoby, a przy tym brzydko nazwę podjudzanie do dyskusji na temat tej osoby poza jej plecami bez możliwości obrony to już jest karalne.\nOstatnio spotkałam się ze znajomą, która zgłosiła w prokuraturze wykorzystanie swojego dostępu do komunikatora (rodzina), a w zamian za to z jej konta szły informacje nieprawdziwe, kłamstwa, oszczerstwa itp. Co mnie jednak zaniepokoiło to odpowiedź prokuratury, że postępowanie zostaje umorzone ze względu na znikomą szkodliwość społeczną. Czyli co – prawo stanie po naszej stronie dopiero w obliczu jakiejś tragedii????\nPrzyznaję, dość długo żyję na tym świecie i dochodzę do wniosku, że coraz mniej z tego rozumiem. Wniosek, siedzieć w domu, nie mieć własnego zdania na żaden temat, żyć jak w epoce wspólnoty pierwotnej, bo na cholerę nam te wszystkie postępy techniczne, informatyczne, społecznościowe.\nUfff – napisałam, ulżyło mi, ale problem pozostał.\nAutorka: Jagoda 7 komentarzy:\nEtykiety: Tunezja 2013\nWszystko dla dobra nauki\nWywiad telewizyjny 30.10.2014\nGdyby jutra nie było – wizyta w Shagg's Sheesha hu...


Daro1003 03 Wrz 2017 20:31 963 9\n#1 03 Wrz 2017 20:31\nKorzystając z przykładów zbudowałem jak na razie prosty układ na płytce Arduino + ENC28J60. Przez sieć LAN korzystając z przeglądarki mogę włączyć oraz wyłączyć diodę LED umieszczoną na płytce stykowej.\nProszę o pomoc w przerobieniu poniższego kodu aby mógł zapalać diodę na określony czas czyli chodzi o działanie monostabilne przycisku na stronie.\nZałożenie jest takie aby zbudować układ do sterowania oświetleniem zbudowanym na przekaźnikach bistabilnych, oraz sterowanie automatyką bramy.\nChciałbym prosić również o wskazówki jak zmodyfikować kod aby dołożyć kolejne guziki monostabilne sterujące kolejnymi wyjściami również na zaprogramowany czas.\nMój kod wzięty z przykładów:\n#2 03 Wrz 2017 23:47\nZacznij od dodania przed\nustawienia zmiennej np "czas" na wartość np w sekundach przez jaki ma wyjście byc aktywne. W setup() dopisz ustawienie timera najlepiej w tryb ctc na np 10ms (zależy jakie zrodzielczości cie interesują). W przerwaniu zrób dzielnik aby uzystać sekundę, np:\nTeraz w petli if dodaj odliczanie czasu\nDlaczego "czas==1" a nie "==0" czy inaczej "!czas", o tym później. Uzyskasz niedoskonałe to co chciałeś. Zrób, przetestuj i zaczniemy poprawiać i ulepszać.\n#3 04 Wrz 2017 01:04\nZrobiłem coś takiego ale nic nadal dioda się świeci:\n#4 04 Wrz 2017 08:08\nZnasz C? Wydaje mi się, że nie bardzo.\n1 - mo miało byc w przerwaniu od timera:\na jest w setup(). Czyli miało sie wykonywać np 100 razy na sekunde a wykonuje sie raz po starcie mikrokontrolera. Widzisz różnicę?\nPomijając ten fakt, to gdzie ustawiasz timer na np 10ms?\n2 - napisałem, ze odliczanie i ustawienie na HIGH ma byc w warunku if czyli raczej tak:\n3 - co to jest to?\nkompilator zrobi z tego:\na miał byc zmniejszanie zmiennej np "czas" if czas==1 itp. Gdzie to jest?\nPrzeczytaj jeszcze raz mój poprzedni post i wprowadź zmiany, które napisałem. Napisałem o obsłudze obsługe wektora przerwania "ISR( xxxxxx". Gdzie to jest w twoim kodzie?\nOstatnio pomagałem w ten sposób (krok po kroku podpowiadałem) w temacie https://www.elektroda.pl/rtvforum/topic3372985.html Kluczowy problem autor rozwiązał w 5 czy 6 dni. W twoim przypadku rokuję minimum miesiąc.\nTu https://www.elektroda.pl/rtvforum/topic3374152.html zakręcony autor, nie dał kody. Jak sie odmotał i dał kod, kluczowy problem rozwiązał w godzinę. Gdyby nie był leniwy i przeczytał jakie czasy są wymagane do obsługi serwa, tematu by nie było w ogóle.\nPomogę ale na gotowy kod nie licz (przynajmniej ode mnie), chyba, że za wynagrodzeniem. Ale abym pomógł musisz spełnić dwa warunki:\n1 - znać podstawy C\n2 - robić to co napisałem\n#5 04 Wrz 2017 08:26\nNo właśnie w tym problem że niestety nie.\nDzięki kolego za pomoc ale chyba będę musiał napisać posta w którym zlecę napisanie kodu który potrzebuję i później będę go wykorzystywał, głównie chodzi mi o sterowanie przekaźnikami bistabilnymi poprzez podanie sygnału 1-2 sekundy oraz automatyką bram gdzie potrzebny sygnał 0,5-1,5 sekundy.\nĆwiczyłem z kursem z strefa kursów ale chyba nie mam daru do C+ słabo to jeżę.\nA takie pytanie nie można tego zrobić prościej np. jak w tym przykładzie z przyciskiem:\n#6 04 Wrz 2017 08:39\nMozna, ale przez te 10 sekund mikrokontroler nie bedzie reagował na nic, np na zmiane stanu innego przycisku. Chcesz terować kilkoma wyjściami, jak wysterujesz jedno, to dopóki nie zmieni stanu nie obsłuży innego. Ponadto wprowadź taka zmianę w kodzie i zobacz co będzie gdy w czasie tych 10 sekund wykonasz jakąś akcje w przeglądarce. ENC przymnie max 4 ramki, będzie miał je w buforze, minie to 10 sekund i będzie odczytywał ramki i chciał wykonać polecenia przekazane w GET czt POST lub odpowiedzieć na zapytanie.\nEfekty moga byc bardzo ciekawe, bo htttp jakkolwiek używa TCP to nie trzyma połączenia cały czas, tylko przesyła ramke, ramki po czym połączenie sie kończy. Moża powiedzieć, że to takie TCP w ramach jednej podstrony/akcji i działa cos jak UDP.\nChciałem to napisać prostym i zrozumiałym językiem, dlatego takie uproszczenia/niedomówienia.\nTo tak jakbys chciał latac samolotem nigdy nie siedząc za jego sterami.\nbędę musiał napisać posta w którym zlecę napisanie kodu który potrzebuję\nJaka kwote na to przeznaczasz? Rząd wielkości 10 (kiedys otrzymałem propozycje 13zł dlatego taka opcje też daję), 100, 1000zł?\nMożesz przeszukać archiwa EP, zrobiłem kartę sterowania 8 pk. Mogły pracować w trybie mono jak i bistabilnym. Dodakowo kilka wejść w tym analogowe, 2 uarty i inne drobiazgi. Było to dostępne w formie kitu. Dużo za duże na twoje potrzeby ale kupujesz kit, składasz i po robocie. Jak bedziesz miał zapłacić za ta robotą z Arduino to może wyjść drożej niż kupno gotowego rozwiazania.\n#7 04 Wrz 2017 08:45\nAha rozumiem dzięki za objaśnienie. Wieczorem spróbuje posklejać kod który podesłałeś. Może się cos uda.\nJak byś mógł to wyceń taką pracę.\n#8 04 Wrz 2017 08:49\nNapisz co ma robic progam, czy mam zrobic prototyp, jeśli masz urządzenie, na które mam napisać soft to jego fotka (czy nie rozpadnie się podczas transportu) jego dokumentacje (schematy).\nZnalazłem karte, o której pisałem, jest tu: http://serwis.avt.pl/manuals/AVT5350.pdf\nNa dzień dobry obsługuje ramki UDP i w ten sposób można sterować przekaźnikami z własnej aplikacji (np na telefon). Wystarcza małe zmiany w kodzie.\n#9 04 Wrz 2017 21:41\nObecny kod zapala diodę ale już nie gasi rozumiem że teraz muszę dodać odliczanie czasu tylko jeszcze muszę obczaić w którym miejscu.\n#10 05 Wrz 2017 10:15\nObecny kod zapala diodę ale już nie gasi rozumiem że teraz muszę dodać odliczanie czasu tylko jeszcze muszę obczaić w którym miejscu.[/code]\nW setup() skonfiguruj timer w trybie CTC. Obsługe wektora przerwania definiujesz przez ISR, SIGNAL lub INTERRUPT. Przykład podałem wcześniej.\nPodobne tematy do arduino + ENC28J60 sterowanie oświetleniem przez sieć.\nCześć. Ostatnio myślę sobie nad rozpoczęciem projektu na Arduino. Chciałbym zrobić sobie kilka lampek sterowanych za pomocą Arduino. Co potrzebo... (3)\nArduino nano - brak połączenia z siecią przez ENC28J60\nhej, kupiłem modół ethernet ENC28J60. Podłączyłem go zgodnie z tą instrukcją i poza świeceniem diody nic* nie uzyskałem. Spróbowałem również tą instr... (3)\nWitajcie, Wraz z grupą studentów tworzymy projekt domu inteligentnego w wersji open srouce & open hardware Jest to prosty sterownik do oświe... (2)


Testament Bernadety Soubirou - Maryja - Adonai.pl\nZa biedę, w jakiej żyli mama i tatuś, za to, że się nam nic nie udawało, za upadek młyna, za to, że musiałem pilnować dzieci, stróżować przy owcach, za ciągłe zmęczenie... dziękuje Ci, Jezu.\nZa ortografię, której nie umiałam nigdy, za to, że pamięci nigdy nie miałam, za moją ignorancję i za moją głupotę, dziękuję Ci Dziękuję, Ci ponieważ gdybym było na ziemi dziecko o większej ignorancji i większej głupocie, byłabyś je wybrała...\nZa to, że moja mama umarła daleko, za ból, który odczuwałam, kiedy mój ojciec, zamiast uścisnąć swoją małą Bernadetę, nazwał mnie "siostro Mario Bernardo" ... dziękuję Ci, Jezu.\nZa to, że matka Józefa obwieściła, że się nie nadaję do niczego, dziękuję..., za sarkazmy matki mistrzyni, jej głos twardy, jej niesprawiedliwości, jej ironię i za chleb upokorzenia... dziękuję.\nDziękuję za to, że byłam tą uprzywilejowaną w wytykaniu mi wad, tak że inne siostry mówiły: "Jak to dobrze, że że nie jestem Bernadetą".\nDziękuję, za to, że byłam Bernadetą, której grożono więzieniem, ponieważ widziałam Ciebie, Matko... tą Barnadetą tak nędzną i marną, że widząc ją, mówili sobie: "To ta ma być Bernadetą, którą ludzie oglądali jak rzadkie zwierzę?"\nwedług Fonti vive, Caravate, wrzesień 1960\nkrystyna: 16.02.2018, 12:56\nS w. Bernadeto proszę o modlitwę aby moje dzieci i wnuki były bliżej Boga.\nMagda: 16.02.2018, 11:32\nŚwięta Bernadeto proszę o łaskę zdrowia dla mnie i moich najbliższych.\nZofia: 15.02.2018, 14:53\nŚwięta Bernadeto,proszę Cię o zdrowie dla całej mojej rodziny.Spraw aby mój zięć nie miał problemów z sercem a moja córka i wnuczka były zdrowe i szczęśliwe.Dziękuję\nLeszek: 15.02.2018, 02:09\nSw. Bernadeto proszę o łaskę uzdrowienia o nawrócenie żony i błogosławieństwo dla synów.\nnowa33: 15.02.2018, 01:34\nSw.Bernadeto,wracaj myslami do mnie jako wzor cnot,pilnuj mnie i moja Rodzine i pozwol modlic sie z Toba.\njan: 14.02.2018, 23:04\nSw.Bernardeto prosze o modlitwe w intencji mojego syna ,aby sie nawrocil i uznal Matke naszego Boga za swoja matke,aby ochrzcil swoje dzieci.Prosze o wstawienictwo o nawrocenie matki mojego syna.\nbacha: 14.02.2018, 22:22\nSw. Bernardeto prosze o modlitwe w intencji nawrocenia mich synow i ich rodzin a dla corki i jej rodziny o powrot do wiary swoich przodkow, dla mnie o silna wiare i moc goracej modlitwy , dziekuje\niwona : 14.02.2018, 22:09\nŚwięta Bernadetto proszę wstaw się do Boga w intencji mojej siostry Beaty żeby odzyskała sprawność myślenia,pamięć i żeby jej rodzina ją przygarnęła do siebie bo została sama\nDanuta: 14.02.2018, 21:25\nŚwięta Bernadeto,Proszę cię o zdrowie dla mojego syna córki i wnuczki.\ndorota: 14.02.2018, 19:49\nŚw.Bernadetto proszę o cud uzdrowienia dLA OLIWKI,ZDROWIE DLA DZIECI I ICH RODZIN IO ZGODĘ W RODZINIE\nWierząca: 14.02.2018, 19:39\nŚW. Bernadetto proszę o dar macierzyństwa dla mojej synowej.\nAgnieszka: 14.02.2018, 19:35\nŚw. Bernadeto pomóż mi podejmować dobre decyzje. Bądź zawsze przy mnie.\nanieszka: 14.02.2018, 19:32\nŚw.Bernadeto pomóż mi podejmować dobre decyzje w życiu. Bądź ze mną\nartur: 14.02.2018, 19:28\naby wszystko się ułożyło w moim życiu według woli Pana Boga...o to proszę Św. Bernadetto\nhonor: 14.02.2018, 17:18\nŚw. Bernadetto proszę Cię o zdrowie i życie ciężko rannego w wypadku o zrozumienie i pomoc dla mojej rodziny i poradzenie sobie w cierpieniu i żeby mój syn odseparował się od nich.\nMagda: 14.02.2018, 15:23\nŚw Bernadetta, o uzdrowienie moich relacji z mężem. O cierpliwości do dzieci i wychowanie ich na wrażliwych i dobrych ludzi. Dziękuję Ci za Twój testament.\nhonor: 14.02.2018, 15:07\nhon....: 14.02.2018, 14:06\nŚw.Bernadetto proszę Cię o zdrowie , życie ,poprawę i zrozumienie oraz bym mogła wytrwać w tym cierpieniu.Proszę o pomoc ,szczęście i Błogosławieństwo.\nHalina 14.02.2018, 10:13: 14.02.2018, 10:13\nśw. Bernadeto proszę o modlitwę za moje zdrowie i moich bliskich o uzdrowienie mnie z ciężkiej choroby ,o siłę w cierpieniu.\nMałgorzata : 13.02.2018, 22:31\nŚw Bernadetto bardzo proszę o modlitwę za moja rodzine - zdrowie . Dziękuje Bardzo za wszystko co mam i proszę o błogosławieństwo