Męskie spodnie na zimę. Przegląd inspiracji - WP Facet\nspodniejeansdresmoda męskaporadnik kupującego\nKiedy robi się naprawdę zimno, zwykłe cienkie jeansy mogą nie spełnić swojego zadania. Najlepsze spodnie na zimę dla faceta ochronią przed mroźnymi powiewami wiatru i zapewnią pełny komfort. Oto najbardziej przydatne modele.\nW zimny dzień nie obejdzie się bez odpowiednich spodni (Shutterstock.com)\nGrubsze dresy - wygodnie i ciepło\nWygodne dresy nosimy już nie tylko po domu. Praktyczna dresówka jest jak kameleon i pasuje do wielu okazji, poza tymi najbardziej oficjalnymi. Zdecydowanym hitem w tej kategorii są szarości i klasyczny krój dresów ze ściągaczami w kostkach, trokiem w pasie i z bocznymi kieszeniami. W wersji zimowej są wykonane z bawełnianej dzianiny o wysokiej gramaturze. Im cięższa jest tkanina, tym wyższa jest jej gramatura. Wewnętrzna warstwa zimowych spodni dresowych jest pokryta puszystym "misiem", który doskonale dociepla. Te praktyczne spodnie są bardzo lekkie, wygodne i z łatwością wypierzesz je w wysokiej temperaturze, nawet jeśli będą silnie zabrudzone.\nZ mięsistej bawełny lub wełny - elegancja w mroźny dzień\nMateriałowe, eleganckie spodnie w zimowej wersji mogą być wykonane z garniturowej odmiany wełny. Nadal będą cienkie, ale nieco cieplejsze od całorocznych. W czasie silnych mrozów strój formalny obowiązuje tylko niektórych, a pozostali mogą zmienić spodnie na mniej formalne, cieplejsze i bardziej wygodne. Dobrym rozwiązaniem będą spodnie z grubszej, mięsistej bawełny, np. w fasonie chinosów.\nSolidne jeansy - niezastąpione spodnie\nNajlepsze spodnie dla faceta? Większość zapytanych mężczyzn prawdopodobnie odpowie, że to jeansy. Mięsisty, bawełniany denim co prawda nie ogrzewa, ale doskonale chroni przed wiatrem. Te najpopularniejsze spodnie świata doczekały się dziesiątek odmian, kolorów i modeli. Uniwersalny styl, charakterystyczne szwy wykonane kontrastową nitką i wygodne kieszenie - to właśnie jeansy. W zimowej wersji wybierzmy klasyczny fason i grubszy typ tkaniny.\nCzy prawdziwy facet nosi kalesony?\nW pewnych okolicznościach przyrody ocieplana odzież jest niezbędna. Każdy, kto doświadczył nieprzyjemnych skutków przemarznięcia ze względu na mało wyjściowy charakter zimowej bielizny, na pewno z wiekiem docenił np. kalesony. Mówi się o nich, że są ujmą dla męskiej wytrzymałości albo po prostu trzeba dojrzeć do tego, aby je nosić. Jest to kwestia wyboru, ale jeśli komuś źle się kojarzą lub zanadto krępują ruchy – zawsze można wybrać solidne spodnie narciarskie lub turystyczne, które podszyto np. cienkim polarem.\nDo zimowego stroju przydadzą się ciepłe dodatki.


Dlaczego Brazylijczycy tak kochają futbol? - WP Facet\nDlaczego Brazylijczycy tak kochają futbol?\nKilka tygodni pewien producent piwa w ramach kampanii reklamowej zarejestrował w Brazylii futbol jako... religię. Co ciekawe, tamtejszych urzędników wcale to nie zdziwiło i bez problemów dopełnili formalności. Ten przykład znakomicie obrazuje znaczenie piłki nożnej dla mieszkańców kraju kawy, który po raz drugi w historii organizuje mundial.\nOstatnie przekazy medialne z Brazylii burzą trochę obraz kraju owładniętego miłością do futbolu. Relacje koncentrują się bowiem na protestach przeciwko mistrzostwom świata, a przede wszystkim gigantycznym kosztom organizacji tej imprezy.\nMundial 2014 jest najdroższym w historii. Pierwotnie planowano, że przygotowania pochłoną ok. 3,5 mld dolarów. Dziś wiadomo, że kwota wzrosła trzy-, a niewykluczone, że nawet czterokrotnie. "Za te pieniądze można by zbudować 8 tys. nowych szkół lub 28 tys. sportowych boisk w całym kraju albo kupić 39 tys. szkolnych autobusów" - wylicza Romario, który w 1994 r. poprowadził "canarinhos" do tytułu mistrzów świata.\nProtesty budzi wiele mundialowych inwestycji, np. budowa w sercu amazońskiej dżungli 43-tysięcznego stadionu w Manaus. Po mistrzostwach mają na nim grać piłkarze IV-ligowego klub Nacional, na którego mecze przychodzi średnio... 600 widzów. Równie kuriozalnym pomysłem jest budowa 42- tysięcznego obiektu w Cuiabie, mieście nie posiadającym żadnej drużyny w pierwszej czy drugiej lidze.\nJednak nawet sceptycyzm wielu osób do organizacji mundialu nie zmieni faktu, że zdecydowana większość Brazylijczyków kocha futbol i traktuje go, jako coś więcej niż sport...\nJak Szkot nauczył Latynosów futbolu\nMiłość do piłki zaszczepił w Brazylijczykach... Szkot. Charles Miller urodził się wprawdzie w Sao Paulo, ale jego ojcem był brytyjski inżynier budujący linie kolejowe w Ameryce Południowej. W 1884 r. młody Charlie został wysłany do prywatnej szkoły w Southampton, gdzie poznał zasady nowego sportu, zwanego futbolem.\nNIESAMOWITE TRICKI MŁODEGO PIŁKARZA W FAWELACH\nGdy po 10 latach wrócił do Brazylii, w walizce przywiózł dwie piłki, pompkę, koszulki sportowe oraz gruby podręcznik zawierający zasady gry sporządzone przez Football Association.\nPoczątkowo Miller miał duży problem, żeby zebrać chętnych do spróbowania sił na prowizorycznym boisku. Mecze rozgrywali tylko przybysze z Europy, a ich zmagania z nieufnością obserwowali miejscowi, o czym świadczy fragment listu Celso de Araújo, który opisywał przyjacielowi z Rio de Janeiro: "Tam, w strefie Bom Retiro, grupa szalonych Anglików zatraciła się w czymś, co przypomina pęcherz wołowy. Z tego, co widzę, ogromną satysfakcję sprawia im, gdy ten żółtawy pęcherz trafia w prostokąt zrobiony ze słupków".\nJednak Miller był konsekwentnym człowiekiem i dzięki jego zaangażowaniu już w 1901 r. wystartowały w Brazylii rozgrywki ligowe. Przez pierwsze lata triumfował w nich założony przez Szkota Athletic Club (Miller został królem strzelców inauguracyjnej edycji).\nCharles zmarł w 1953 r. Trzy lata wcześniej w Brazylii odbyły się mistrzostwa świata. Miller razem z innymi mieszkańcami kraju kawy przeżył dramat podczas finału imprezy, gdy "canarinhos" przegrali z Urugwajem. Jednak Szkot miał także powody do satysfakcji- futbol okazał się bowiem największą pasją milionów Brazylijczyków. I tak jest do dzisiaj.\nWykopać sobie lepsze życie\nW 1958 r. Brazylia po raz pierwszy wywalczyła tytuł mistrzów świata. Kilka lat temu, w 50-tą rocznicę tamtego triumfu, żyjący członkowie reprezentacji zostali uhonorowani specjalnymi odznaczeniami przez prezydenta kraju Luiza Inacio Lulę da Silvę. "Pomogliście nam zrozumieć, że możemy uczynić z Brazylii zwycięzcę. W latach 50-tych Brazylia była słabo znana za granicą, wielu sądziło, że Buenos Aires to nasza stolica. Po mistrzostwach wszystko się zmieniło. Zyskaliśmy międzynarodowy szacunek" - mówił prezydent.\nLatynoscy politycy szybko dostrzegli potencjał futbolu, który pozwalał odwrócić uwagę kibiców od biedy, bezrobocia czy problemów klasowo- rasowych. Piłka stała się także wielką szansą na poprawę finansowego bytu. "Talenty rodzą się z brazylijskiej biedoty" - tłumaczył Joao Saldanha, trener "canarinhos" podczas mistrzostw świata w 1970 r.\n"Wizerunek biednych chłopców, którzy kopią piłkę, by wykopać sobie lepsze życie, niestety nie jest przerysowany. To surowa prawda, takie są realia. W Brazylii szkołę traktuje się tak jak lekarza, czyli chodzi się do niej, bo trzeba, a nie po to, by odnieść korzyść w przyszłości. Za ludzi sukcesu uchodzą Ronaldinho, Kaka czy Giba i dzieciaki chcą uprawiać sport" - tłumaczy w "Gazecie Wyborczej" Andre Mafra, założyciel i instruktor pierwszej profesjonalnej grupy tanecznej samby w Warszawie. Na plażach czy placach w dzielnicach nędzy - fawelach, za piłką biegają tysiące młodych chłopaków. Ich rozgrywki pilnie śledzą "olheiros", czyli opłacani przez największe brazylijskie kluby poszukiwacze talentów.\nObłęd na trybunach\nMłode brazylijskie talenty nie zagrzewają zbyt długo miejsca w rodzimych klubach. Od czasu wprowadzenia w Europie prawa Bosmana i zniesienia limitów dla obywateli Unii Europejskiej w 1996 roku nasiliła się emigracja piłkarzy z Ameryki Południowej. Szacuje się, że co roku blisko tysiąc Brazylijczyków wyjeżdża do klubów ze Starego Kontynentu. Nie tylko tych uznanych, jak Manchester United czy Barcelona. Wielu latynoskich piłkarzy trafia do słabszych lig: albańskiej, bułgarskiej lub... polskiej. "Nasz sport jest regularnie gwałcony przez kluby z Europy, które przyjeżdżają i kupują, kogo chcą" - stwierdził niedawno Carlos Alberto, kapitan mistrzów świata z 1970 roku.\nTo sprawia, że poziom ligi brazylijskiej pozostawia sporo do życzenia. Kibicom to jednak nie przeszkadza w emocjonowaniu się rozgrywkami. Dziennikarz Rafał Stec doświadczył tego podczas pierwszoligowych derbów Santa Fe. "Na trybunach siedziałem obok kobiety, która z obłędem w oczach i nie bacząc na szloch swojego dziecka jazgotliwie oprotestowywała niemal każdą decyzję sędziego, a wokół boiska, tuż przy okalającej je fosie, z wózków inwalidzkich wypadali niepełnosprawni, wypadając oczywiście tylko w trakcie emocjonujących spięć podbramkowych" - opisywał w jednym z felietonów.


low-carb na redukcje do sprawdzenia - Forum SFD\nsłowa kluczowe: carb , redukcje , sprawdzenia\nNapisał(a) 17 March 2011 11:12 PM\nSzacuny 1 Napisanych postów 93 Wiek 31 lat Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 1909\nWitam, po jakims czasie stosowania diety zbilansowanej na redukcje zdecydowalem sie jednak na low-carb i prosilbym was o ewentualne poprawki bo to moja pierwsza taka dieta\nJezeli dobrze zrozumialem zasady, to przez pierwszy tydzien trzeba zjadac do 30g wegli tak ?? a pozniej ograniczyc sie do +/- 100g ??\nZa pomoc poleca sogi\nUprawiany sport lub inne formy aktywności: trening silowy 3xtydzien\nOdżywianie: wchlaniam wszystko\nStan zdrowia: swietny :D\nPreferowane formy aktywności fizycznej: Silowy 3 x tydzien\naero po silowym 35-60 min.\n2x tydz. HIIT 1x tydz tabata\nCzy możliwe jest wprowadzenie suplementów: mam spalacz tluszczu ale napewno nikomu z forum nieznany zagraniczny wynalazek :D\nNapisał(a) 18 March 2011 9:35 AM\nza mało kcal,\nbyłeś już kiedyś w ketozie? bo to klasyczny lc nie jest.\nNapisał(a) 18 March 2011 11:58 AM\nNapisał(a) 18 March 2011 12:11 PM\nLow carb w swoich zalożeniach przyjmuje w dni treningowe węglowodany mniej więcej na poziomie 2-3g na kg masy (zależnie od typu sylwetki, metabolizmu, itp.). Taką ilość możesz przyjąć za bazową. Gdy utrata tłuszczu będzie zbyt wolna- zmniejsz ich ilość, a gdy zbyt szybka- zwiększ. W dni wolne od treningu możesz wyeliminowac te wegle, które wchodza normalnie u ciebie za te okołotreningowe.\nSkup sie na weglach o niskim indeksie glikemicznym (wyjątek stanowią węgle spożywane po treningu). Do takich należą: płatki owsiane, brązowy ryż/basmati/dziki, kasza, makaron pełnoziarnisty i warzywa. Najwięcej węglowodanów powinno się spożywać na śniadanie oraz przed i po treningu. Po wysiłku fizycznym należy uzupełnić zapasy glikogenu (carbo, banany, sok, itp.). W przedostatnim posiłku dnia powinno się zjeść posiłek na bazie białka z ograniczona ilością węgli, np. z warzywami o niskim IG (albo całkowicie bez węglowodanów). W ostatnim posiłku dnia tylko białko- można dodać do tego odrobinę "zdrowych" tłuszczy w celu spowolnienia trawienia.\nprzykladowo mozesz miec:\n1. Płatki owsiane na wodzie + jaja.\n2. pierś z indyka/kurczaka, warzywa.\n3. (Przed treningiem) Ryz brązowy, filet\n4. (Po treningu)Banany + WPC/WPI\n6. Jaja kurze całe/ makrela wędzona/inna ryba np. łosoś/ twaróg pólusty lub chudy+ oliwa\nNapisał(a) 18 March 2011 12:27 PM\nDzieki za odpowiedzi macie odemnie sogi\nPozniej uloze sobie jeszcze raz diete i dam do sprawdzenia bo teraz jestem po silowym i ide biegac pozdro\nNapisał(a) 18 March 2011 2:49 PM\nRozpisalem diete jeszcze raz.\nDalem ok 1g wegli na 1/KgMC bo wczesniej mialem 2 g i czulem sie "ociezaly" na tej diecie a teraz jak zaczolem jesc wiecej zdrowych tluszczy a zredukowalem wegle to i power na treningu jest lepszy i samopoczucie mi sie poprawilo wiec zostene przy 1g/KgMC.\nma 2 pytania do Ciebie Kocio (lub do innego specjalisty )\n1 czy taka dieta ktora tu rozpisalem pozwoli mi wprowadzic organizm w stan ketozy ?\n2 czy to prawda ze przez pierwszych kilka dni trzeba zjadac do 30g wegli zeby przyzwyczaic organiz do czerpania energi z tluszczy ?\nZ gory dziekuje za pomoc, czekam na jakies konkretne info pozdro\nZmieniony przez - hash88 w dniu 2011-03-18 14:50:47\nZmieniony przez - hash88 w dniu 2011-03-18 15:21:57\nNapisał(a) 19 March 2011 3:18 PM\nale czemu chcesz koniecznie wchodzić w ketozę?\nNapisał(a) 19 March 2011 5:25 PM\nChce sprobowac ketozy bo, na zbilansowanej jakos nie daje rady z tym fatem a low-carb czuje ze to cos dla mnie wiec prosze was o pomoc, cz tak bedzie dobrze ??\nile kalorii moge jesc


Nasza restauracja znajduje się w bardzo dogodnym punkcie Krakowa i zajmuje się serwowaniem wyjątkowego Sushi Kraków, które każdemu z naszych klientów powinno przypaść do gustu. Nasza oferta obejmuje zarówno szereg zestawów imprezowych, ale także bowle na przełamanie rutyny, lunche czy też zupy, które sprawiają, że sushi Friends to świetny wybór dla każdego. Na rynku istniejemy od wielu lat, zapewniając bardzo szeroki zakres jedzenia. Nasza restauracja japońska zapewnia bardzo szeroki wybór komfortowych pakietów, które przeznaczone są zarówno dla małych klientów jak również większe, które są w stanie zadowolić nawet najbardziej wymagających klientów. Zapewniamy, że nasze sushi na dowóz to naprawdę doskonały wybór dla każdego miłośnika tego rodzaju jedzenia. Jesteśmy przekonani, że każdy, kto zdecyduje się na zapewniane przez nas produkty będzie w pełni zadowolony i kupi naprawdę najlepsze sushi na Podgórzu. Zapraszamy bardzo serdecznie do zapoznania się z pełną ofertą naszej restauracji. Gwarantujemy smaczne jedzenie.\nSzczegóły strony www.sushifriends.com.pl:\nSłowa kluczowe: restauracja japońska, sushi kraków, sushi klonowica, sushi wola duchacka, sushi kraków podgórze, sushi kraków dowóz, sushi friends, sushi kraków dostawa, kraków sushi\nPodlinkuj stronę www.sushifriends.com.pl:\nPIZZA LOVE PANNE dostawa pizzy wrocław »\nPIZZA LOVE PANE to niecodziennie miejsce we Wrocławiu, zarazem pizzeria, piekarnia i oryginalne włoskie delikatesy z obfitym doborem tradycyjnych smakołyków i dodatków. Podstawowym elementem naszej działalności jest wyrabianie włoskich specjałów, przede wszystkim pizzy, bruschetty lub deserów. Używamy tylko wypróbowanych komponentów wysokiej jakości a za każdym razem staramy się dać naszym Gościom zapał do kuchni śródziemnomorskiej - za sprawą potraw podanych w naszym rustykalnie wyposażonym lokalu czy z dowozem. Serdecznie rekomendujemy, żeby zapoznać się z naszą stroną internetową, obejmującą pełną ofertę PIZZA LOVE PANE.\nJeśli szukają Państwo odchowanych kur niosek, zapraszamy do Fermy Brychcy w Ochli, niedaleko Zielonej Góry. Nasza ferma specjalizuje się w sprzedaży jaj oraz kur niosek. Możemy odchować dla Państwa dowolną rasę kury. Transport na terenie Polski gwarantowany. Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony internetowej, na której znajdą Państwo wszelkie informacje dotyczące sprzedaży jaj oraz kur. Nasze kury karmione są wysokiej jakości paszą, którą produkujemy sami. Kury i jajka nie mają przed nami żadnych tajemnic www.fermabrychcy.pl\nDUET Elbląg - wyjątkowa restauracja na starówce, stary rynek. Bardzo dobra kuchnia polska litewska - zapraszamy wszystkich na bardzo smaczne jedzenie do nowo otwartej restauracji w Elblągu. Na stronie prezentujemy szczegółowe menu, nasze najlepsze specjały, bogata galeria i kontakt do zamówień. Restauracje - old town restaurant elblag. Zapraszamy serdecznie wszystkich Państwa na najlepsze pyszności w mieście Elbląg - restauracja Elbląg starówka.\nTorby do pizzy »\nJG Gastro czyli sklep internetowy oferujący rozmaitego rodzaju sprzęt do gastronomii. Jeżeli poszukujesz czegoś takiego jak choćby wilk do mięsa, naświetlacz do jaj, piecyk do zapiekanek czy też piec do pizzy to idealnie trafiłeś, to sprawdź propozycję od JG Gastro. W ofercie firmy naturalnie szerszy asortyment, można tutaj otrzymać także sprawdzone urządzenia takie jak szatkownica gastronomiczna, salamander elektryczny, mikser spiralny czy akcesoria do pizzy. Sprawdź pełną propozycję, wybierz najlepsze jakościowo urządzenia w niezwykle przystępnych cenach


księgowość - Biuro rachunkowe Sławińscy Kielce\nBiuro księgowe, Finanse, Kielce, księgowość\nBiuro księgowe, Finanse, Kielce, księgowość, księgowy Kielce\nCzy posiłki biznesowe mogą być zaliczone do kosztów podatkowych?\nCzy posiłki biznesowe mogą być zaliczone do kosztów podatkowych? Odpowiada Agata Sławińska, właściciel Biuro Rachunkowe SŁAWIŃSCY: Posiłki biznesowe w restauracjach mogą stanowić koszt podatkowy, pod warunkiem, że są spełnione wymagania określone w ustawie. A przede wszystkim musi to być obiad z kontrahentem w celu osiągnięcia bądź zabezpieczenia przychodu. Dobrze jest okazać jakiś dowód – może to być umowa przedwstępna, oferta itp. Oczywiście koszt obiadu musi zawierać się w ramach standardowych cen i być udokumentowany fakturą lub rachunkiem za obiad z klientem. Kielce, ul. Okrzei 64/3, www.slawinscy.pl #posiłki biznesowe, #doradca podatkowy Kielce, #Biuro rachunkowe Kielce\njamar Baza wiedzy\nBiuro księgowe, Biuro rachunkowe Kielce, Finanse, Kielce, księgowość, księgowy Kielce\nJak ustalić podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne\nJak ustalić podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne Od naszych klientów każdego dnia dostajemy mnóstwo pytań. Postanowiliśmy, że na część z nich będziemy odpowiadać także na Facebooku 🙂 Mamy nadzieję, że ta wiedza będzie dla Was pomocna. Oczywiście czekamy na kolejne Wasze pytania. ZAGADNIENIE NA DZIŚ: Jak ustalić podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne za niepełny miesiąc? Odpowiada Agata Sławińska, właściciel Biuro Rachunkowe SŁAWIŃSCY: Podstawę miesięczną dzielimy przez liczbę dni kalendarzowych miesiąca i mnożymy przez liczbę dni prowadzenia działalności. Należy przy tym pamiętać, że proporcje możemy ustalić wyłącznie do składek na ubezpieczenie społeczne. Składka na ubezpieczenie zdrowotne jest składką niepodzielną – zawsze płacimy ją w pełnej wysokości, nawet jeśli prowadzimy […]\nBiuro księgowe, Biuro rachunkowe Kielce, księgowość, księgowy Kielce\nKsięgi handlowe – pełna księgowość. To kolejny element naszej oferty 🙂 Zobacz więcej: www.slawinscy.pl/ksiegi-handlowe Księgowość skierowana do większych firm, które dokładnie ewidencjonują wszystkie operacje gospodarcze, należności i zobowiązania, a także prowadzą szczegółową ewidencje dotyczącą poszczególnych obszarów działalności firmy. Obowiązek prowadzenia ksiąg handlowych dotyczy: kapitałowych spółek prawa handlowego: (spółka akcyjna i Sp. z o.o.) spółek osobowych prawa handlowego (spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna) #pełna księgowość Kielce, # księgi handlowe Kielce, #prowadzenie spółek z o.o. Kielce, #rozliczenia Spółek, #pełna księgi startupów, #kompleksowa obsługa firm\nBiuro rachunkowe Kielce, Kielce, księgowość, księgowy Kielce


Opowieści z Przeklętej Doliny: Ucięta Mowa promki24.com\n» Opowieści z Przeklętej Doliny: Ucięta Mowa\nKod produktu: 21898187873\nZapraszam do krainy owianej legendą i osnutej mgiełką tajemniczości. Wsiądźcie wraz z detektywem do pociągu, który zawiezie was donikąd. Razem z nim odkryjcie prawdę ukrytą w księdze starego rodu i klątwę miasteczka. Tutaj magia miesza się z rzeczywistością, a mitologia z realnością. Czy w klasztorze kryje się odpowiedź na pytanie kto jest mordercą i czy ktoś stosuje tajemne praktyki w zbrodniczych celach? Razem ze mną przekroczcie bramy Przeklętej Doliny i rozwiążcie pierwszą z zagadek. A może się boicie? A może to sam detektyw dybie na życie swojej siostry? Czy odnajdzie zaginioną matkę i jakie związki łączą ją z hrabią? Drugie wydanie (poprawione i niedostępne w wersji darmowej). Ucięta Mowa jest kryminałem fantasy, przeznaczonym dla dorosłych czytelników, w którym autor przemycił "Ansuz" - pierwszą runę. W książce znajdziemy i tajemniczy zakon i zagadkę kryminalną, a także zakazaną miłość. Jest to pierwsza powieść z cyklu "Opowieści z Przeklętej Doliny". W założeniu każdy tom będzie związany z inną runą. Premiera drugiego tomu "Język Plonów" przewidziana jest na 2012 rok.\nMęski zestaw dresowy - sportowy - kolor granatowy - XL\nKurtka Skórzana - Pilotka - XXL - czarna\nVita Liberata Invisi Foaming Tan Water, Super Dark (200 ml)\n190,13 zł 163,51 zł


Dziesiątki ton plastiku zbierane są z oceanów każdego roku! I akcji sprzątania nie widać końca - Genialne Dziesiątki ton plastiku zbierane są z oceanów każdego roku! I akcji sprzątania nie widać końca - Genialne\nGenialne » Newsy » Dziesiątki ton plastiku zbierane są z oceanów każdego roku! I akcji sprzątania nie widać końca\nDziesiątki ton plastiku zbierane są z oceanów każdego roku! I akcji sprzątania nie widać końca\nPlastik to ogromne zagrożenie dla środowiska, zwłaszcza dla mórz i oceanów. Pewna załoga postanowiła wspomóc walkę ze sztucznymi tworzywami, wyruszając w 48-dniowy rejs.\n48 dni walki z plastikiem\nGrupa z Ocean Voyages Institute regularnie walczy z plastikiem na oceanicznych wodach. W 2019 roku w ramach akcji posprzątali prawie 50 ton przeróżnych śmieci. W 2020 roku podwoili tę ilość!\nIch ostatnia akcja zakończyła się 23 czerwca 2020 roku i trwała 48 dni\nW tym czasie udało im się zebrać ponad 103 tony przeróżnych plastikowych odpadów czy starych sieci rybackich. Ich statek to specjalnie przygotowana jednostka do działań oczyszczających. Wyposażono go w specjalny sonar lokalizujący unoszące się odpady oraz odpowiedni podbierak.\nDzięki tej akcji udało im się pobić rekord ich poprzedni rekord\nAktywiści dbają także, aby śmieci nie trafiły z powrotem do oceanów. Współpracują oni z firmami zajmującymi się recyklingiem. To one zajęły się ich „zdobyczami”, gdy po rejsie przybili do portu.\nZałożycielka i dyrektorka grupy Mary Crowley była zachwycona efektem ich pracy:\nJestem bardzo dumna z naszej ciężko pracującej załogi. Przekroczyliśmy nasz cel, jakim jest zebranie ponad 100 ton toksycznych plastików i zagubionych sieci. W tych trudnych czasach nadal pomagamy przywracać zdrowie naszego oceanu, co pozytywnie wpływa na nas i naszą planetę\nOcean Voyages Institute zapowiada, że to nie jest ich ostatnia akcja. Pragną pobić kolejny rekord!\nOlbrzymie ilości plastików unoszą się cały czas na oceanach. Wiedziałeś o tym?\nKochasz rośliny? Mamy dla Ciebie świetne porady\nTagi: czyszczenie | ekologia | ocean\nŹródła: dobrewiadomosci.net.pl, www.boredpanda.com


Porady Meble szyte na miarę (potrzeb)\nI want it that way śpiewali kiedyś Backstreet Boys. Wers być może do dziś towarzyszy ich dawnym fanom, którzy stawiają na spersonalizowane rozwiązania oraz mają na celowniku eleganckie i nowoczesne meble do salonu.\nMeble modułowe zyskały uznanie ze względu na szerokie możliwości aranżacyjne: niczym z klocków, można zbudować z nich coś idealnie dopasowanego do naszych potrzeb. To serie elementów o różnych funkcjach, które da się łączyć i uzyskać spójną całość.\nNiezależnie od tego, czy Twoim marzeniem jest stylowa sofa do salonu albo wygodny narożnik z funkcją spania – meble modułowe to dobry wybór!\nSzczególnie przypadną one do gustu tym, którzy nie znoszą kompromisów – bo tutaj nie muszą się na nie godzić! Dzięki modułom, nowa kanapa do salonu może być dokładnie taka jaką chcesz: rozkładana, z szezlongiem, dodatkowym pojemnikiem na pościel albo wygodnym podłokietnikiem między siedzeniami.\nDuży mebel wcale nie musi przytłaczać pomieszczenia. Na zdjęciu nasz model HEAVEN z szezlongiem zakończonym gazetownikiem.\nSystemy modułowe świetnie sprawdzą się w przestronnych salonach. Dzięki możliwości personalizacji, są interesującą alternatywą dla wieloosobowych narożników. W tym przypadku każdy centymetr kanapy to przemyślany wybór, zgodny z potrzebami użytkowników. Dołączanie kolejnych modułów pozwala stworzyć dużą i nadal w pełni funkcjonalną przestrzeń, nawet dla kilkunastu osób!\nSporych rozmiarów mebel wypoczynkowy, który przykuje wzrok każdego, kto wejdzie do pokoju, nie musi być jednak toporny – sofa na nóżkach metalowych lub drewnianych zyskują dzięki nim na lekkości. Wybarwienie nóżek nie jest zresztą bez znaczenia. Choć to detal, bo uwagę skupiamy często w pierwszej kolejności na tym, jaki wybrać kolor kanapy do salonu, ich barwa może dopełnić wystrój niczym dekoracja. Dlatego warto zastanowić się jakie odcienie drewna lub stali znajdą się jeszcze w tej samej przestrzeni.\nNóżki w modelu SMART dodają mu lekkości i nowoczesnego charakteru.\nOczywiście, esencją mebli modułowych do pokoju nie są kolory, lecz dostępne funkcje. W naszej ofercie meble modułowe to jedna z bestsellerowych kategorii produktów.\nProdukowany przez MP Nidzica model MOON z wykończonym drewnem modułem BAR to praktyczne rozwiązanie do przestrzeni służących nie tylko wypoczynkowi, ale też pracy.\nMeble modułowe polecamy zwolennikom rozwiązań skrojonych na miarę potrzeb. Sprawdzą się w domach, gdzie przestrzenie muszą być wielofunkcyjne. Taki zestaw mebli to, także dobry wybór dla tych, którzy z przyjemnością podejmują wielu gości – taka wygodna kanapa zapewni miejsce dla każdego z nich!\nA co z małymi przestrzeniami? Ich właściciele wcale nie muszą poszukiwać wielofunkcyjnych mebli na innych stronach katalogów! Wybierając mniejszą liczbę modułów, mebel z takiej serii będzie jak duża, rozkładana sofa lub narożnik, np. z funkcją spania. Każdy może żyć wygodnie, po swojemu (i nie martwić się jak ustawić dwie kanapy w salonie)!\n>> Sprawdź naszą ofertę mebli modułowych!


Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk, Opakowania - Wyszukiwarka firm BiznesFinder.pl\nSowina 33b , 63-300 Pleszew (woj. wielkopolskie)\nFirmę, której nazwa to: Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk, można znaleźć pod adresem: Sowina 33b, wielkopolskie. Pn.-Pt.: 07:00-17:00 to godziny, w których działamy. Nasza działalność została wpisana w CEIDG pod numerem: 6171859169. Jesteśmy dostępni pod numerem telefonu 62 741 86 10. Adres e-mail: raf-pak@wp.pl pozwala na szybki kontakt z firmą.\nDziałalność została wpisana w KRS pod numerem: 0000244190. Rok rozpoczęcia biznesu to 1996 rok. 9-cyfrowy numer identyfikacyjny REGON firmy to: 250910197. Opakowania to branża, w której działamy. Nasz biznes ma numer PKD: 17.21.Z. 2-5 pracowników dba o rozwój naszej firmy. Naszą siedzibę można znaleźć po współrzędnych: 51.8274186666667N, 17.7795958823529E.\nJaka jest nazwa firmy Nazwa to: Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk\nJaki jest adres firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk Adres to: Sowina 33b , 63-300 Pleszew (woj. wielkopolskie)\nJakie są godziny otwarcia firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk Godziny otwarcia to: Pn.-Pt.: 07:00-17:00\nJaki jest kontakt telefoniczny do firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk Kontakt telefoniczny to: 62 741 86 10\nJaki jest e-mail do firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk E-mail to: raf-pak@wp.pl\nJaki jest numer KRS firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk Numer KRS to: 0000244190\nJaki jest NIP firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk NIP to: 6171859169\nJaki jest numer REGON firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk Numer REGON to: 250910197\nJakie są współrzędne geograficzne firmy Raf-Pak. Produkcja opakowań z tektury falistej i litej. Nadruk Współrzędne geograficzne to: 51.8274186666667°N 17.7795958823529°E


2011-11-08|Na drodze|Komentarze: 1\nW założeniach, podstawową treścią na tym blogu ma być analiza różnorakich incydentów i sytuacji jakie na co dzień spotykamy na naszych drogach. Tutaj mamy jeden przykład, z wyprzedaniem dokończonym po poboczu.\nNa wstępie dodam, że ruch był niewielki. Bezpośrednio, choć ponad 100 metrów za busem jechałem przez jakiś kilometr (wcześniej była podwójna linia ciągła, i też teren zabudowany), czyli że nie pojawiłem się nie wiadomo skąd.\nJak widać na nagraniu, na początku wszystko wygląda normalnie, bo dopiero w trakcie wyprzedzania zauważam ciągnik jadący przed wyprzedzanym busem. Kierowca busa niestety nie włączył kierunkowskazu przed wyprzedzaniem, też nie patrzył w lusterko, na dodatek za wyprzedzanie ciągnika zabrał się bardzo późno, podjeżdżając bardzo blisko do niego. Wszystko to złożyło się na taki obrót sytuacji.\nGdyby choć jedną z powyższych czynności zrobił to sprawa wyglądałaby zupełnie inaczej. Kierunkowskaz, oczywista sprawa, dałby mi informację, że coś z przodu jest na drodze, do ominięcia, wyprzedzenia, albo, że po prostu będzie za chwilę hamował i skręcał - wtedy sam bym nie wyprzedzał. Oczywiście dobrze by było ten kierunkowskaz włączyć odpowiednio wcześniej.\nPatrzenie w lusterka też jest chyba oczywiste. Kierowca busa nie widział, że go wyprzedzam i dopiero gdy usłyszał szum mojej jazdy po poboczu to zaczął wracać na prawy pas.\nI na koniec to późne wyprzedzanie ciągnika jak na sporą różnicę prędkości. Mimo, że było wolne, na dodatek kierowca busa widział dalej, ponad wzniesienie, to zdecydował się wyprzedzać bardzo późno i przez to nie zostawił sobie za wiele miejsca na ewentualne hamowanie czy cokolwiek innego. Gdyby zaczął wyprzedzać choć kilka sekund wcześniej, nawet bez patrzenia w lusterko czy bez kierunkowskazu, to ja widząc auto zaczynające jechać środkiem wiedziałbym, że coś się dzieje, i też nie wyprzedzałbym w takiej sytuacji.\nGdy sprawa dla mnie była już jasna, tj. że z przodu jedzie jeszcze ciągnik i jesteśmy z busem bardzo blisko niego, a na dodatek kierowca busa za bardzo w lusterka nie spogląda i nie wiadomo czego się po nim spodziewać to jednak wolałem przeszorować po tym poboczu niż mocno hamować. Po to aby jak najszybciej zrobić wolne miejsce na lewym pasie. Na początku bałem się, że w ogóle kierowca busa mnie nie widzi i po prostu zepchnie mnie z drogi a jak już się zorientował, że jestem obok niego to, że jednak zostanie na prawym pasie i uderzy w ciągnik.\nNiestety nie widziałem momentu, w którym bus wyprzedza ciągnik, tj. czy jednak dał rade wyhamować czy jednak musiał zjechać na lewy pas aby w niego nie uderzyć. Gdy już wróciłem na prawy pas i spojrzałem do tyłu to miałem busa za sobą.\nTony, 2013-01-10, 01:50\nTo jest normalna sytuacja na polskich drogach. Kulam miesięcznie ok. 6-7 tysięcy, to norma.\nJeśli dojeżdżam do auta jadącego znacznie wolniej niż warunki na to pozwalają, (czyli w przypadku z filmu byłoby to jakieś 70) to może w 10% jest to dziadek czy inny niewidomy rencista jadący na ryby, ew. pojazd jest w takim stanie że jazda 80 km/h jest walką o przetrwanie. Pozostałe 90 % to pojazdy jadące wolniej niż by sobie tego życzyli ich kierowcy, spowodowane jakąś przeszkodą na drodze, której ja nie widzę. Tak zakładam ZAWSZE. Od razu zakładam też że kierowca wolno jadącego auta w końcu zbierze się w sobie i zacznie wyprzedzanie owej przeszkody, nie patrząc w lusterka, nie włączając kierunkowskazu i nie zwracając żadnej uwagi na to, że ja już rozpocząłem wyprzedzanie, wjedzie mi wprost pod koła. Myślę że uratowało mi to zdrowie lub życie kilka razy.


Pomoc domowa - Zlecenia budowlane - Inbudo.pl\nPomoc domowa - Inbudo.pl | Zlecenia budowlane i remontowe to miejsce gdzie możesz zlecić każdą pracę. Budowa domu, remonty, aranżacje wnętrz – opisz dokładnie co chcesz zlecić. Firmy budowlane i fachowcy złożą Ci swoje propozycje. Wybierz najlepszą, a po skończonej pracy wystaw komentarz wykonawcy. Jeśli jesteś wykonawcą, otrzymasz powiadomienie o zleceniu z Twojej branży na swoją skrzynkę e-mail.


Do jakiego wieku dzieciom rosną stopy? - SOSrodzice.pl\nStrona główna / Małe dziecko / Do jakiego wieku dzieciom rosną stopy?\nKażdy rodzic małego i nieco większego dziecka wie, że buty to ta część garderoby, którą trzeba wymieniać bardzo często. Nie tylko z uwagi na zmieniające się pory oku, ale również z powodu szybkiego wzrostu. Dziecięce stopy rosną błyskawicznie. Kiedy kształtuje się ich ostateczny kształt? I od czego zależy, jak duże stopy będzie miało dziecko?\nPierwszy rok życia dziecka i rozwój stopy\nDzieci rodzą się z rozkosznymi małymi sopkami, które wielu rodziców po prostu uwielbia. Stają się one motywem przewodnim wielu zdjęć i pamiątek. Popularne są odciski stópek. Po co? Między innymi po to, by uzmysłowiać sobie, jak szybko one rosną.\nOkazuje się, że w pierwszym roku życia stopy zmieniają się o aż 4 rozmiary.\nOd drugiego do trzeciego roku życia stopa dziecka rośnie średnio o 1,5 mm….na miesiąc. Innymi słowy co dwa miesiące dziecko może mieć stopę dłuższą o 3 mm. Nic dziwnego, że buty, które dopiero, co zostały kupione – są już za małe, a sklep obuwniczy to jeden z częściej odwiedzanych przez ciebie sklepów.\nNiestety może to nieco rozczarowywać i nieść wrażenie, że na buty dla małego dziecka, które dopiero zaczęło chodzić – wydajesz majątek. Rozwiązanie? Tylko takie, że trzeba się z tym pogodzić i uzbroić w cierpliwość. To, czego na pewno nie warto robić to… na siłę oszczędzać. Lepiej kupić jedną parę, a porządnych butów niż kilka i gorszej jakości. Nie najlepszym wyborem jest noszenie obuwia używanego.\nGdy dziecko kończy trzy lata, jego stopy rosną trochę wolniej, ale nadal szybko. Do szóstego roku życia ich długość zwiększa się o 1 mm na miesiąc. Oczywiście dane te są szacunkowe. Stopy rosną wprost proporcjonalnie do wysokości ciała dziecka, stąd dzieci wyższe będą miały (zazwyczaj) dłuższe stopy.\nGdy dzieci wkraczają w okres dojrzewania, dzieje się jednak coś nietypowego. Stopy i dłonie zaczynają rosną szybciej niż pozostałe części ciała, dlatego w pewnym okresie wzrostu dziecko może wyglądać nieco nieproporcjonalnie. Jednak bez obaw, wszystkie rozmiary się unormują. W tak zwanym okresie przejściowym trzeba się jednak przygotować na dość nietypowe długie stopy, szczupłe i długie nogi, przy których stopy mogą sprawiać wrażenie wyjątkowo dużych.\nPrzeczytaj więcej o rozwoju stopy u dzieci.\nNie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji danego dziecka.\nW przypadku dziewczynek najwyższe tempo wzrostu obserwuje się do momentu wystąpienia pierwszej miesiączki. Gdy dziewczynka zacznie miesiączkować, zazwyczaj rośnie już wolniej, również stopy od tego momentu zazwyczaj zmieniają się nieznacznie. Można stwierdzić, że wzrost stopy powinien się zakończyć do 15-16 roku życia (z małą uwagą, że u wielu kobiet po ciąży na skutek naturalnych zmian zachodzących w tym czasie stopy mogą nieco urosnąć, i pozostać już na stałe większe, na przykład o rozmiar).\nJak jest u chłopców? Tu sytuacja jest nieco trudniejsza do przewidzenia. Stopy chłopców rosną dłużej niż stopy dziewczynek. Podobnie jak chłopcy dłużej rosną niż dziewczynki i w pewnym momencie prześcigają swoje koleżanki ze wzrostem. Ukształtowany rozmiar stopy chłopca może być zarówno w wieku 17 lat, jak i dopiero 19.\nDzieci mają większe stopy od rodziców?\nOd kilku pokoleń obserwuje się pewien wzorzec, który wskazuje, że dzieci rosną coraz częściej wyższe od swoich rodziców. Podobną zmianę obserwuje się także w kontekście noszonych rozmiarów.\nJeszcze kilkadziesiąt lat temu rozmiar 40 wśród dziewczyn był uważany za duży, obecnie raczej nikogo nie dziwi. Możemy bez trudu nabyć dziewczęce buty w tym rozmiarze, a także w rozmiarach większych – 41 czy 42.\nWśród chłopców nie wzbudza zdumienia obuwie w rozmiarze 44, czy 48. Coraz częściej młodzi mężczyźni noszą rozmiary w okoli 50.\nTo, jaką dużą stopę będzie miało dziecko i kiedy zakończy się wzrost stopy – uzależnione jest od tego, kiedy dziecko skończy rosnąć. Należy przy tym podkreślić, że kluczowe jest dbanie o to, by dziecko zawsze nosiło dobrze dobrane obuwie (nigdy za małe). Kiedy to tylko możliwe, zaleca się chodzenie boso – co wzmacnia stopy i sprzyja ich prawidłowemu wzrostowi.\nRozwój stopy u dziecka. Jak zmieniają się stopy u dziecka?


Scytia to kraina dobrze znana - Gazeta Jarosławska - Serwis Ziemi Jarosławskiej i Przeworskiej\nScytia to kraina dobrze znana\nAutor: ek 22.06.2018 Nr: 25/2018\n– Grecka amfora, która jest jedynym tego typu zabytkiem odkrytym na ziemiach polskich jest zupełnie wyjątkowa – mówi archeolog Sylwester Czopek.\n14 czerwca, w jarosławskim Muzeum odbyło się spotkanie poświęcone sensacyjnym odkryciom, jakie miały miejsce w ubiegłym roku na Podkarpaciu.\nSpotkanie w Muzeum Kamienicy Orsettich zatytułowane zostało „Chotyniec koło Radymna – zachodnia brama Scytii”. Prelekcję na ten temat wygłosił profesor Sylwester Czopek – archeolog, rektor Uniwersytetu Rzeszowskiego, który w swoim wystąpieniu przedstawił sensacyjne odkrycie archeologiczne na skalę europejską, jakiego nie tak dawno dokonano na terenie naszego powiatu. Jest nim bowiem znaleziona na terenie dawnego grodziska w Chotyńcu symboliczna, zachodnia brama starożytnej Scytii, stanowiąca najdalej na zachód wysuniętą osadę kultury scytyjskiej z wczesnej epoki żelaza (IX/VIII – V wiek p.n.e.). Prace prowadzone w tym miejscu pozwoliły m. in. na odnalezienie greckiej amfory datowanej na VI w. p.n.e. która do naszych czasów zachowała niemal w całości. Można ją było zobaczyć podczas spotkania.\n– Grecka amfora, która jest jedynym tego typu zabytkiem odkrytym na ziemiach polskich jest zupełnie wyjątkowa. Posiada swój kontekst, swoja historię i całą interpretację dotyczącą jej znaczenia – zaznaczał podczas spotkania S. Czopek.\nW czasie prac badawczych grupa archeologów natknęła się także na drobniejsze znaleziska, jak np. grociki do strzał czy elementy ceramiki. Wszystko to, a także wiele innych ciekawych informacji pomogła zobrazować prezentacja multimedialna.\nTo nie koniec prac badawczych na tych terenach. Dzięki otrzymanym grantom niebawem zostaną one wznowione.\nSpotkanie odbyło się z inicjatywy władz muzeum, Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia oraz Starostwa Powiatowego w Jarosławiu.


Na świeżem sianku - Wikiźródła, wolna biblioteka\nNa świeżem sianku\nTytuł Na świeżem sianku\nNa świeżem siankuPL Cecylia Niewiadomska - Słoneczko.djvu/5\nNA ŚWIEŻEM SIANKU.\n— Chodź do nauki, Luciu.\n— O Reginko droga, jeszcze chwileczkę! Tak dzisiaj gorąco.\n— Leniuszek z ciebie.\n— Ja się poprawię, Reginko, tylko teraz nie mogę. Tu mi tak wygodnie na sianku, takie śliczne niebo w górze, chmurki płyną po niem, wietrzyk taki przyjemny; zdaje mi się, że drzewa coś do mnie mówią, i chciałabym wiedzieć, co jaskółki świergocą, uwijając się nad rzeczką, — poco te małe muszki kręcą się wciąż wkółko, — czy bardzo smutno tym kwiatkom skoszonym, co więdną pod moją głową. — Pełno mam myśli, Reginko, i doprawdy nie mogę uczyć się teraz.\n— Zostańże więc tu sama, ja wracam do domu — rzekła starsza siostrzyczka — ja też lubię o tem myśleć, ale wolę czytać; w książkach to wszystko znajdę i dowiem się wszystkiego.\n — A ja wolałabym, żeby mi kto opowiadał. To tak przyjemnie słuchać! Chciałabym umieć rozmawiać z ptaszkami, z owadami, z wietrzykiem... Tyle rzeczybym chciała!\nZamyśliła się Lucia, a Reginka odeszła.\nLucia nie była leniuszkiem, tylko niewszystkie zajęcia lubiła, a że nie umiała jeszcze czytać płynnie i gładko, więc wolała słuchać różnych opowiadań, niż męczyć się nad książką. Później to inaczej będzie.\nWtem mała jaskółeczka z białym brzuszkiem i granatowemi skrzydełkami zaświergotała tuż nad nią. Lucia uśmiechnęła się do niej.\n— Co ty szczebioczesz, ptaszku? — szepnęła cichutko.\n— Dziwię się, jacy ci ludzie szczęśliwi — odpowiedziała jaskółka zwykłem swojem świergotaniem, które stało się dla Luci zupełnie zrozumiałe.\n— Szczęśliwi? Co ty mówisz, jaskółeczko? Czyż ptaszki nie szczęśliwsze od nas? Bujacie sobie wysoko pod niebem, z wiatrem ścigacie się w locie, dalej, dalej, bez końca. O, gdybym ja skrzydła miała!\n— I gdzieżbyś poleciała, dziewczynko?\n— Poleciałabym do samego słonka, aż w głąb tego błękitu, do samego Boga! Oj, jaskółeczko, jakbym ja była szczęśliwa!\nAle jaskółka pokręciła ciemną główką.\n— Nie można — rzekła — nie można, nie poniosą skrzydła tak wysoko, sił nie starczy. Kto za wysoko wzleci, może nie trafić do gniazda, do swoich i sam zostanie... Kto tylko o lataniu myśli, zapomina o pracy, a pracować trzeba: tyle roboty! Gniazdko lepić, naprawiać, dzieci karmić, szukać żywności, to i dnia nie wystarczy. A przytem tak lubimy rozmawiać. Spotkasz znajomych, zaraz musisz opowiedzieć, coś widziała, coś robiła, a czas leci, leci, jakby miał skrzydła.\n— Cóż ci to szkodzi, jaskółeczko? Niech sobie leci.\n— Dobra jesteś, moja dziewczynko. A jesień? Czeka nas podróż długa, bardzo ciężka, a dzieci jeszcze małe, żeby choć podrosły.\n— To zostańcie na zimę z nami, wróbelki zostają.\n— Eh, te żarłoki — rzekła niechętnie jaskółka — one zostać mogą: zabraknie owadów, jedzą ziarnka, jagody, wszelkie okruszyny, i żyją; — a my nie; poumierałybyśmy tutaj wszystkie z głodu. Ale do widzenia, dziewczynko, zadługo już rozmawiam z tobą.\n— Zaczekaj, jaskółeczko, jeszcze jedno słówko: dlaczego ci się zdaje, że ludzie tacy szczęśliwi?\n— Niewszyscy może — odpowiedział ptaszek — ale myślałam o tobie, dziewczynko. — Taka jesteś duża, taka silna, rumiana i leżysz sobie oto na słoneczku, nic nie robisz, nie troszczysz się o pożywienie, gniazdo musisz mieć mocne i wygodne, szczęśliwa jesteś. Ale się domyślam, żeś ty takie wielkie pisklę i dlatego nic nie robisz, bo przecież ludzie muszą też pracować, sama widziałam, jak tam pracują w ogrodzie, na łące, w polu. Ciebie pewno jeszcze matka i ojciec karmią?\n— Tak — szepnęła Lucia, trochę zawstydzona.\n— No, no, — rzekła jaskółka, to ogromne pisklę! Radziłabym ci jednak nauczyć się jakiej roboty, przecież matka zawsze żywić cię nie będzie, ciężko jej być musi, bo pewno jeszcze masz więcej rodzeństwa.\n— Ja się też uczę — powiedziała Lucia dziwnie nieśmiałym głosem.\n— To co innego, choć ciekawam bardzo, czego się uczysz, leżąc tu na sianie? Ale opowiesz mi to innym razem, teraz już nie mam czasu; do widzenia.\nMoże ja i jestem leniuszkiem? pomyślała sobie Lucia. — W domu tam wszyscy pracują: ojciec, mateczka, Reginka, wszyscy ludzie — ale tak gorąco...\nSpojrzała w górę, — na poblizkiej sośnie siedziała wiewióreczka, łuszcząc szyszki sosnowe. Nakryła się od słońca puszystym ogonkiem niby żółtą parasolką i chrupała twardą szyszkę tak głośno, że słychać było.\n— Czy to prawda, wiewióreczko, że ja jestem leniuszkiem? — zapytała Lucia nieśmiało.\n— Bo ja wiem, moja dziewczynko — odpowiedziała wiewiórka wesoło — może ty ciężko pracujesz, leżąc na tem sianie; może ci kazali go pilnować, żeby sarny nie zjadły, a ty pilnujesz, choć cię plecy bolą od leżenia. Różne bywają zajęcia.\n— Nie — rzekła Lucia — ja leżę tu z własnej ochoty, bo mi to przyjemność sprawia. Ale dziś tak gorąco, przecież i ty nic nie robisz.\n— Ja nic nie robię? Dobrze się znasz na tem! Zobacz, co szyszek pogryzłam. Myślisz, że to bardzo smaczne? Znajdzie się tam czasem ziarnko, ale takie maleńkie, że go nie poczujesz w żołądku. Więc gryź znowu, bez końca, póki nie będziesz syta. Od rana tak dziś pracuję, a daleko mi jeszcze do zaspokojenia głodu. Ale cóż robić, mama powiedziała: moje dzieci, szukajcie sobie teraz same pożywienia, ja muszę zbierać zapasy na zimę, śpiżarnia pusta. I szukamy. Żeby choć orzechy już były.\n— I ja lubię orzechy — rzekła Lucia — to bardzo smaczny owoc.\n— Wiem, wiem, że ci smakują — zawołała wiewiórka. — Ludzie to takie łakome stworzenia, wszystkoby sami chcieli zagarnąć dla siebie: jedzą zboże, mięso, owoce, co tylko jest do jedzenia. Zdaje im się, że świat cały Pan Bóg dla nich stworzył.\n— Alboż nie? — spytała Lucia.\n— O, wcale nie, jestem pewna, że każdemu stworzeniu dał Bóg życie dlatego, żeby było szczęśliwe; ale człowiek jest mądry i zazdrości wszystkim; wymyślił sobie, że wszystko dla niego, i zdaje mu się, że ma prawo niszczyć, zabijać, męczyć. Okrutni są ludzie.\n — Ja nawet muszki nie męczę — zauważyła Lucia.\n— Ale żebyś mię złapała, to zamknęłabyś mię w klatce? Ho, ho, znam ja ludzi! Mamusia mię uczyła. Pewno tam więzisz jakiego niewinnego ptaszka? A co sideł po lesie, a mało to zwierzyny zabijacie dla przyjemności? I wilk pożera inne zwierzęta z głodu, ale człowiek nie z głodu zabija zające, sarny, kuropatwy, małe jarząbki. Cóż mu one zawiniły?\nLuci bardzo przykro było słuchać tych skarg na ludzi, więc rzekła z pewną urazą:\n— Niesprawiedliwa jesteś, wiewióreczko, wiedz o tem, iż żadnego ptaszka nie mam w klatce.\n— Hm, to może przez lenistwo, bo jeśli ci się nie chce dla siebie samej szukać pożywienia i czekasz, aż ci je starsi podadzą, to jakżebyś żywiła ptaszka? Zdaje mi się, że ty jesteś bardzo leniwa, dziewczynko.\nLucia odwróciła głowę, żeby nie patrzeć na niegrzeczną wiewiórkę, w tej chwili ujrzała skuloną w trawie pod samym stogiem żabę. Żaba patrzała na nią wielkiemi, wytrzeszczonemi oczyma, jak gdyby także miała coś do powiedzenia, i Luci przyszło na myśl, że ta przynajmniej nie może oskarżać ją o lenistwo, bo sama kryje się przed słońcem i najwidoczniej nic a nic nie robi.\n— Prawda, żabko — powiedziała — my wiemy, co to znaczy upał?\nŻaba szeroko otworzyła paszczę, lecz trudno było zgadnąć, czy to oznacza uśmiech, czy ziewnięcie, czy westchnienie.\n— Tak, tak — potwierdziła, skrzecząc — gorąco to rzecz bardzo nieprzyjemna, najlepiej odpoczywać, kiedy słońce świeci.\n— I ja tak myślę — rzekła Lucia — nie wiem, dlaczego za to nazywają mię leniuszkiem.\n— Hm, to nie wydaje mi się sprawiedliwe — powiedziała spokojnie żaba. — A kiedyż ty pracujesz?\n— Widzisz — mówiła Lucia — u ludzi jest taki zwyczaj, że tylko starsi pracują.\n— A ty jesteś jeszcze dziecko? Hm, hm, duże dziecko, ogromne dziecko; ludzkie dzieci są bardzo duże. Więc ty jeszcze nie pracujesz? To zapewne musisz się uczyć, bo człowiek tyle rzeczy umie, — ho, ho, co to za mądre stworzenie!\n— Ja się też niby uczę, ale w takie upały —\n— Wolisz naturalnie uczyć się w nocy?\n— W nocy? A kiedyż bym spała?\n— Więc nic nie robisz? Dobrze, że masz rodziców, którzy cię żywią, ale się nie dziw, że cię nazywają leniuszkiem.\n— Moja żabo — rzekła obrażona Lucia — nie wiem, czy ty masz prawo tak do mnie przemawiać, bo widzę, że sama nic nie robisz.\n— Eh, moje dziecko, powiedziała żaba pobłażliwie — zaraz to widać, że się nic nie uczysz, bo inaczej wiedziałabyś przecież, jak żaby wam są potrzebne. Idź tylko do ogrodu i obejrzyj sałatę, a zaraz poznasz ten zagon, który oczyściłam w nocy od gąsiennic. Gdyby nie my, pięknieby wyglądały wasze ogrody. Ale ty jeszcze nic nie wiesz, z tobą nawet niema o czem mówić. Ot, dziecko.\nLucia była rozgniewana, lecz cóż mogła odpowiedzieć? sama się usprawiedliwiała przed żabą tem, że jest jeszcze dzieckiem. Coraz bardziej wstyd jej było: tam wiewiórka męczy się nad twardemi szyszkami, bo matka jej kazała szukać sobie pożywienia; tu żaba spracowana patrzy na nią wielkiemi wytrzeszczonemi oczyma; w polu pracują ludzie, tatuś czuwa nad nimi od samego świtu; mateczka też nie próżnuje, ani Reginka, ani ta jaskółka zwinna, co nazwała ją pisklęciem, nikt nie próżnuje, tylko ona jedna.\nSpojrzała znów na żabę, ale żaba zmieniła się jakoś: stała się podobna do złośliwego karzełka, który wykrzywiał się brzydko i pokazywał jej figę.\nCóż to znowu? — chciała odezwać się Lucia, ale zbrakło jej głosu, uczuła jakiś ciężar na piersi, na oczach, podniosła senne powieki i nie wiedziała sama, czy to wszystko snem było, czy rzeczywistością. Żaby dostrzedz nie mogła, na sośnie wiewiórka ogryzała szyszki, jaskółki latały nad łąką.\nAle czy naprawdę z niemi rozmawiała?


60 stanowisk komputerowych, czytelnia dla ponad 100 osób, 9 tys. metrów bieżących półek, 90 książek na metr kw.\nNowoczesna biblioteka PAM-u Tak w skrócie można opisać nową bibliotekę Pomorskiej Akademii Medycznej, która mieści się w dawnym klubie Trans. Goście uroczystego otwarcia przybytku (w czwartek) byli pod wrażeniem.\n- To światowy standard - ocenił, zwiedziwszy całość, Lucjan Bąbolewski, dyrektor Książnicy Pomorskiej.\nHistoria budynku biblioteki sięga 1976 r. Początkowo mieściła się tu stołówka studencka i kino, później klub studencki. Dwa lata temu rozpoczął się remont budynku i adaptacja na potrzeby biblioteki.\n- Wydaje się, że potocznie na bibliotekę studenci w dalszym ciągu będą mówili Trans - stwierdza Dagmara Budek, dyrektorka biblioteki. - Jej wielki atut to położenie. Nieopodal jest miasteczko studenckie, blisko będą mieli lekarze ze szpitala PAM.\nNa metr kwadratowy biblioteki przypada 90 woluminów książek (w sumie jest ich 270 tysięcy, ponadto studenci będą mieli do dyspozycji 450 tytułów zagranicznej i 200 tytułów polskiej prasy). Powierzchnia biblioteki to w sumie 3 tys. metrów kw. Na kilku poziomach studenci będą mogli korzystać z wypożyczalni z wolnym dostępem do zbiorów, czytelni dla ponad 100 osób, trzech pokojów do pracy grupowej i czterech do pracy indywidualnej. Stworzono 60 stanowisk komputerowych, w tym 34 z dostępem do internetu. Na terenie czytelni jest również internet bezprzewodowy. W budynku znajdują się 30-osobowa sala dydaktyczna z 10 komputerami i niewielka kawiarnia.\nZ nowej siedziby cieszy się 28-osobowy zespół bibliotekarzy, którzy mają duże pokoje i pomieszczenie socjalne z kuchnią.\n- Komfort pracy będzie nieporównywalnie większy, tak dla studentów, jak i dla nas - mówi Edyta Rogowska, kierownik działu informacji naukowej i bibliografii. - Jest tu miejsce na studiowanie książek w ciszy i miejsca na burze mózgów.\nBudynek wygląda bardzo nowocześnie dzięki przeszkleniom i odważnej kolorystyce. Część ścian i posadzki są czerwonego koloru. Główny hol jest klimatyzowany.\n- Główna klatka schodowa została usytuowana w środku budynku, a sala kinowa została w części oszklona, dzięki czemu czytelnia jest rozświetlona - mówi Sławomir Mućko ze szczecińskiego biura ,,cH2 architekci&amp;amp;amp;amp;quot;, które opracowało projekt biblioteki. - Z tyłu dobudowaliśmy nową część, w której znalazły się pomieszczenia socjalne i wyjście ewakuacyjne.\nBiblioteka wykorzystuje nowoczesny system ALEPH, który studentom pozwala przeglądać bieżące zasoby biblioteczne, zamawiać książki i sprawdzać swoje konto, a pracownikom - skutecznie kontrolować, kto zalega z książkami, i obserwować, które tytuły są najbardziej popularne.\nKażdy egzemplarz książki i czasopisma ma specjalny pasek magnetyczny, który chroni przed kradzieżą. Budynek jest objęty całodobową ochroną, a wszystkie pomieszczenia są monitorowane.\n- Siły najlepszych szkół mierzy się siłami biblioteki. Biblioteka to specyficzne miejsce, gdzie gromadzi się zapisy ludzkiej wiedzy. Ma służyć gromadzeniu zbiorów, ale by żyła, musi w niej być mnóstwo studentów - podkreślał wczoraj prof. Przemysław Nowacki, rektor PAM.\nBudowę biblioteki w połowie sfinansowała PAM. Drugą połowę dołożyły ministerstwo zdrowia i Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.\nArtykuł ukazał sie w Gazecie Wyborczej 2007-09-27


I C 674/19 - wyrok Sąd Okręgowy w Ostrołęce z 2020-01-14\nSygnatura akt I C 674/19\nPrzewodniczący: Sędzia Tomasz Deptuła\npo rozpoznaniu 14 stycznia 2020 r. w Ostrołęce na rozprawie\no ochronę dóbr osobistych oraz zapłatę\nSygn. akt I C 674/19\nwydanego 14 stycznia 2020 r.\nz powództwa D. K. (1)\no ochronę dóbr osobistych oraz o zapłatę\nData wniesienia pozwu – 11 lipca 2019 r.\nWskazana podstawa faktyczna – powód swoje roszczenie opierał na zarzucie, że pozwana pomawiała go o rzeczy niezgodne z prawdą, tj. używała określeń „mafioza”, „złodziej”, „znajomości w policji”. Podniósł, że była małżonka wielokrotnie w okresie od czerwca 2018 r. do maja 2019 r. w pismach kierowanych do Komendy Wojewódzkiej w R., a także w rozmowach ze znajomymi i przyjaciółmi używała tych pomówień. Wskutek tego powód doznał w rodzinnej miejscowości stygmatyzacji, polegającej na utracie kontaktu z wieloma osobami. Powód argumentował, że używanie takich określeń i pomówień szkodzi jego interesom związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą, podważa zaufanie do niego. Oświadczył, że nigdy nie był członkiem żadnej mafii, nigdy nikomu nic nie ukradł i nie ma żadnych „znajomości” w policji, czy innych organach ścigania. Działania pozwanej naruszyły zaś jego dobra osobiste, gdyż używane określenia w powszechnym odczuciu społecznym mają wydźwięk negatywny i obraźliwy.\nWskazując na powyższe, powód wniósł w pozwie (k. 4-5) o zobowiązanie pozwanej do:\nustnych przeprosin za naruszenie jego dóbr osobistych przed Sądem i ich zaprotokołowanie do protokołu (pkt 1.),\nzamieszczenia oświadczenia w (...) o treści: „Ja, niżej podpisana K. G., wyrażam szczere ubolewanie z powodu naruszenia dóbr osobistych Pana D. K. (1) w postaci jego godności osobistej, dobrego imienia, które naruszyłam poprzez pomawianie go o rzeczy niezgodne z prawdą, za co pragnę przeprosić” (pkt 2.),\nzłożenia pisemnego oświadczenia w Komendzie Wojewódzkiej Policji w R., Komendzie Powiatowej Policji w O. oraz na Komisariacie Policji w M. o treści: „Ja, niżej podpisana K. G., wyrażam szczere ubolewanie z powodu naruszenia dóbr osobistych Pana D. K. (1) w postaci jego godności osobistej, dobrego imienia, które naruszyłam poprzez pomawianie go o rzeczy niezgodne z prawdą, za co pragnę przeprosić” (pkt 3.),\na także zasądzenie od pozwanej kwoty 1.000 zł na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej w K., gm. A. (pkt 4.).\nNa terminie rozprawy 5 listopada 2019 r. powód cofnął żądanie zawarte w pkt 3. pozwu, zrzekając się roszczenia w tym zakresie (k. 80). Skutkowało to częściowym umorzeniem postępowania w sprawie (k. 87).\nUprzednio powód doprecyzował podstawę faktyczną powództwa, wskazując, że żądanie ochrony dóbr osobistych wynika z naruszenia dóbr osobistych powoda w postaci godności, czci i dobrego imienia przez pozwaną, przejawiającym się używaniem wobec powoda przez pozwaną nieprawdziwych określeń „mafioza”, „złodziej”, w okresie od 1 czerwca 2018 r. do 30 maja 2019 r. wobec organów Policji Państwowej, jak również wielu mieszkańców miejscowości A. (k. 53, 59).\nPozwana konsekwentnie wnosiła o oddalenie powództwa w całości jako całkowicie bezzasadnego (k. 19, 108). Argumentowała, że składając pozew powód nie wskazał naruszenia, jakiego rodzaju dóbr osobistych miałaby się dopuścić pozwana, jak również nie udowodnił, że naruszenia tego rodzaju w ogóle miały miejsce, i że spowodowały powstanie krzywdy po jego stronie. Pozwana wskazała, że prawdopodobną motywacją wystąpienia z powództwem jest chęć dokuczenia jej, strony pozostają bowiem ze sobą w silnym konflikcie, wynikającym m.in. z toczących się z ich udziałem spraw karnych, jak również postępowania dotyczącego opieki nad wspólną małoletnią córką. Zgłoszone przez powoda roszczenia określiła dodatkowo, jako nieuzasadnione, z uwagi na to, że treść oświadczeń, jakich powód żąda jest bardzo ogólnikowa i w rzeczywistości ma na celu uzyskanie od pozwanej oświadczenia, że odwołuje swoje wszelkie opinie co do osoby powoda.\nK. G. i D. K. (1) byli małżeństwem od 2009 r. Małżeństwo to zostało rozwiązane prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce z 26 marca 2018 r., sygn. akt I C 1070/17, bez orzekania o winie. Ze związku stron pochodzi jedno dziecko, małoletnia K. K.. Stosownie do wyroku rozwodowego obie strony wykonują władzę rodzicielską nad córką, piecza sprawowana jest naprzemiennie, co tydzień od poniedziałku do poniedziałku.\nOd 2017 r. strony pozostają w konflikcie, którego rozwód nie złagodził. Nieporozumienia dotyczą spraw związanych z prowadzoną uprzednio wspólnie działalnością gospodarczą oraz opieki nad małoletnią córką. Przy okazji cotygodniowego wydawania dziecka drugiemu rodzicowi, strony kłócą się, częstokroć odnoszą się do siebie bez szacunku, czynią złośliwości, wypowiadają oskarżenia. W urodziny powoda, 29 maja 2019 r., gdy ten przyjechał do miejsca zamieszkania pozwanej, aby zabrać córkę na grilla, między stronami doszło do kolejnej awantury.\nW swój konflikt strony angażują organy ścigania, wzajemnie inicjują wobec siebie postępowania karne. W latach 2017-2019 r. pozwana zgłosiła 7 interwencji dotyczących powoda. Zostały one zakwalifikowane, jako dotyczące konfliktów rodzinnych, sporów o wspólnie prowadzoną działalność, nieporozumień z pracownikami. Na wniosek powódki prowadzone były przez Komisariat Policji w M. dwa postępowania: jedno z art. 190 § 1 k.c., (...) (...), które zostało zakończone 28 grudnia 2017 r. brakiem cech popełnienia przestępstwa, kolejne z art. 288 § 1 k.k., (...) (...) (uszkodzenie drzwi samochodu powodujące stratę w wysokości 3.600 zł), które zostało zakończone aktem oskarżenia wobec powoda (sprawa toczy się przed Sądem Rejonowym w Ostrowi Mazowieckiej, sygn. akt (...)). Prowadzone jest również postępowanie w związku ze zniszczeniem mienia ojca pozwanej poprzez dwukrotne podpalenie jego samochodu, o co ten podejrzewa powoda. Powód powiadomił natomiast organy ścigania o popełnieniu przez pozwaną czynu z art. 284 § 1 k.k., (...) (...)(przywłaszczenia mienia ruchomego w postaci bel wysłodków).\nDowody wskazane przez strony, objęte postanowieniami dowodowymi wydanymi ba kolejnych terminach rozprawy:\n3 października 2019 r. (k. 49) – na skutek wniosku dowodowego powoda: informacja z KWP w R. (k. 36), KP w M. (k. 41) oraz na skutek wniosku pozwanej: informacja z PR w O. M.., k. 37, na okoliczność pism, które miałaby składać pozwana do wskazanych instytucji,\n5 listopada 2019 r. (k. 79) – na skutek wniosku dowodowego powoda: informacja z KP w M. (k. 69) oraz KWP w R. (k. 73), na okoliczność ich treści; dowód z zeznań świadków: J. G. (wniosek pozwanej) oraz A. K. i J. K. (wniosek powoda), na okoliczność ewentualności podjęcia przez pozwaną zachowań mających naruszać dobra osobiste powoda w okresie od 1 czerwca 2018 r. do 30 maja 2019 r. polegających na używaniu określeń "mafioza", "złodziej" (k. 82-85);\n21 listopada 2019 r. (k. 91) – na skutek wniosku dowodowego powoda: dowód z zeznań świadka D. K. (2) (k. 92-93), na okoliczność zachowań pozwanej mających naruszać dobra osobiste powoda;\n14 stycznia 2020 r. (k. 105) – na skutek wniosku pozwanej: dowód z odtworzenia nagrania zdarzenia z 29 maja 2019 r. znajdującego się na załączonej do pisma płycie dvd (k. 98), na okoliczność jego przebiegu; dowód z przesłuchania stron (k. 106-108), na okoliczność przebiegu zdarzenia z udziałem stron będącego przedmiotem odtworzenia, nadto zachowań pozwanej objętych twierdzeniami pozwu mających naruszać (wskazane) dobra osobiste powoda.\nPowództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W sprawie nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 24 k.c. w zw. z art. 448 k.c., które uzasadniałyby uwzględnienie roszczeń powoda wynikających z zarzucanego naruszenia przez pozwaną jego dóbr osobistych1.\nRozpoznając sprawę, której przedmiotem jest ochrona dóbr osobistych, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy doszło do naruszenia konkretnego dobra osobistego oraz czy strona pozwana była jego sprawcą. Dopiero zaś w przypadku pozytywnej odpowiedzi na te dwa pytania podlega przesądzeniu, czy działanie to było bezprawne. Punktem wyjścia jest bowiem wykazanie, na podstawie reguły dowodowej wynikającej z art. 6 k.c., przez osobę żądającą ochrony dóbr osobistych, że – z obiektywnego punktu widzenia – faktycznie doszło do naruszenia tego rodzaju prawa niemajątkowego ( wyrok Sądu Najwyższego z 11 marca 1997 r., III CKN 33/97). W przypadku udowodnienia tej okoliczności, na stronie pozwanej spoczywa ciężar dowodu, że jej działanie nie było bezprawne. Wymaga też podkreślenia, że o tym czy w konkretnym przypadku doszło do naruszenia dóbr osobistych decydują kryteria obiektywne w postaci reakcji na naruszenia w powszechnym odbiorze społecznym, a nie subiektywne odczucia osoby poszkodowanej.\nZdaniem Sądu, brak jest dowodów, że pozwana naruszyła dobra osobiste powoda poprzez wskazane przez niego działania – tj. używanie w stosunku do byłego męża nieprawdziwych określeń „mafioza”, „złodziej”, wobec organów policji oraz mieszkańców A.. Nie przemawiało za tym przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe które nie potwierdziło wyjaśnień powoda w powyższym zakresie. Zaoferowane przez powoda dowody nie stanowiły wystarczającej podstawy dowodowej do tego, aby przypisać pozwanej takie zachowania. W istocie są to bowiem twierdzenia samego powoda. Zeznania świadka D. K. (2), które dowodzić miały zachowania pozwanej 29 maja 2019 r., zostały zdyskwalifikowane nagraniem, w oparciu o które stwierdzić można, że to powód zachował się w sposób bardziej naruszający normy społeczne, aniżeli pozwana. Pozostałe osoby, które powód zaoferował, jako osobowe źródła dowodowe do sprawy, albo były świadkami z tzw. słyszenia, tj. relacjonowały Sądowi to co usłyszały od powoda lub innych, bliżej nieokreślonych osób, bądź też w istocie nic konkretnego o sprawie nie potrafiły powiedzieć.\nNiewątpliwie strony pozostają w konflikcie, jest to okoliczność bezsporna, jednakże ma on zdecydowanie głębsze podłoże, niż rzekome pomówienia ze strony pozwanej. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że niniejsza sprawa stanowi kolejny akord toczonej wzajemnie między byłymi małżonkami wendety. I powód, i pozwana dopuszczają się wobec siebie zachowań, które stanowią naruszenia norm co najmniej społecznych. Nie wydaje się jednakże, żeby niniejszy proces był właściwym instrumentem pacyfikacji stanu relacji między stronami. Przedmiotowy proces, jak poczytywać należy z prezentowanego zamysłu powoda, nie może stanowić swoistej formy zabezpieczenia przed zachowaniami powódki, które mogłoby w przyszłości naruszać jakieś normy prawne, czy jego dobra osobiste prawnie chronione. Do tego bowiem sprowadzała się postawa procesowa powoda, który stwierdził, że chciałby, że by „Sąd mu pomógł, żeby to skończyć” (k. 51, [00:12:57]). Tymczasem powództwo oparte na art. 24 k.c. w zw. z art. 448 k.c. nie stanowi takiego środka, kompensować ma określone straty w dobrach osobistych. Powód nie udowodnił natomiast, aby zarzucane pozwanej zachowania miały miejsce. Znamienną jest przy tym sama postawa procesowa powoda, który w miarę gromadzenia materiału dowodowego, zmieniał przypisywane pozwanej źródła naruszeń. Pierwotnie twierdził bowiem, że pozwana miała nazywać go „mafiozą, „złodziejem”, przypisywać „znajomości w policji”, w korespondencji kierowanej do Komendy Wojewódzkiej Policji w R., a gdy nie zostało to potwierdzone, wówczas powód cofnął żądanie w tym zakresie i nakierował swoją inicjatywę w innym kierunku (używania określeń „mafioza”, „złodziej wobec wielu mieszkańców miejscowości A.), który również nie został udowodniony.\nJeszcze raz podkreślić należy, że z zasady kontradyktoryjności procesu wynika, że to strony obarczone zostały odpowiedzialnością za wynik procesu. Przy rozpoznawaniu sprawy rzeczą Sądu nie jest zarządzanie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Rola Sądu nie polega bowiem na wykonywaniu przezeń obowiązków procesowych ciążących na stronach. Strona prowadzi więc proces na własne ryzyko dowodowe.\nMając powyższe okoliczności w uwadze, Sąd na podstawie art. 23 k.c. i art. 24 §1 k.c. oddalił powództwo, orzekając jak w wyroku.\nKońcowo dodać można, że na wzajemnym konflikcie tracą niewątpliwie obydwie strony, które powinny zweryfikować swoje zachowania dla dobra wspólnego małoletniego dziecka, które jest ofiarą owych nieporozumień.\n1 Z wymienionych przepisów wynika, że pozostają pod ochroną prawa cywilnego dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim. Ponadto ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Ponadto osoba, której dobro osobiste jest zagrożone lub zostało już naruszone może także żądać zadośćuczynienia pieniężnego na zasadach przewidzianych w kodeksie cywilnym lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Ustawodawca przewidział nadto uprawnienie do żądania naprawienia szkody wyrządzonej wskutek naruszenia dobra osobistego, na zasadach ogólnych. Jeżeli chodzi o świadczenie zasądzane na określony cel społeczny to podstawą prawną rozstrzygnięcia w tym zakresie jest art. 448 k.c., przy czym w orzecznictwie przyjmuje się, że jedną z przesłanek tego roszczenia jest czyn sprawcy naruszenia dobra osobistego, noszący znamiona winy w każdej postaci ( uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 9 września 2008 r., III CZP 31/08, OSNC 2009/3/36). Z kolei z przepisu art. 24 § 2 k.c. wynika domniemanie, iż naruszenie dobra osobistego nastąpiło bezprawnie, w związku z czym na podmiocie, który określone dobro osobiste naruszył ciąży obowiązek udowodnienia, iż naruszenie to nastąpiło w okolicznościach uchylających bezprawność zachowania. Do takich okoliczności należy działanie w ramach porządku prawnego albo w obronie uzasadnionego interesu, wykonywanie prawa podmiotowego, jak też zgoda pokrzywdzonego na ingerencję w sferę jego dóbr osobistych ( wyrok Sądu Najwyższego z 19 października 1989 r., II CR 419/89).\nDodano: 16 marca 2020 , Opublikował(a): Marta Kojtek\nOsoba, która wytworzyła informację: Sędzia Tomasz Deptuła