Kiedy zbadać glebę?\nAgrofakt Uprawy Agrotechnika Kiedy zbadać glebę?\nOkazuje się, ze jesień jest doskonałym terminem do tego, by zbadać glebę pod względem zawartości makro i mikroelementów. Dlaczego warto to zrobić?\nNajbardziej odpowiednim terminem do pobierania prób gleby jest okres od sprzętu roślin z pola do nawożenia pod rośliny następcze, czyli wczesną wiosną lub jesienią. Terminy te są szczególnie ważne ze względu na możliwość określenia w glebie ilości najbardziej plonotwórczego składnika – azotu. Jest on bardzo niestabilny w środowisku, poddawany w glebie ciągłym przemianom, w tym też stratom.\nZ tego powodu taką analizę lepiej wykonać krótko przed ruszeniem wegetacji wiosennej, a jesienne oznaczenie zawartości azotu mineralnego wykonywać jedynie w aspekcie ochrony środowiska.\nBadanie próbek gleb na zawartość jest tanie, kosztuje kilknaście złotych za próbkę, a pozwoli nam dokładnie określić czego brakuje w glebie i jakie ilości nawozów zastosować.\nKazimierz Woźnicki, doradca rolniczy z Trzcianki Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu\n– Nie ma innego sposobu racjonalnego i oszczędnego nawożenia jak ustalenie dawek nawozów pod wysokość spodziewanych plonów, na bazie zawartości składników pokarmowych – powiedział nam Kazimierz Woźnicki, doradca rolniczy z Trzcianki Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu. – Badanie próbek gleb na zawartość jest tanie, kosztuje kilknaście złotych za próbkę, a pozwoli nam dokładnie określić czego brakuje w glebie i jakie ilości nawozów zastosować.\nPan Kazimierz zajmuje się przede wszystkim rolnictwem ekologicznym i przestrzega, że nawet poza gospodarstwami ekologicznymi, należy stosować zasadę: tak dużo nawozów jak jest to konieczne, tak mało jak to możliwe!\nPodstawowy zakres badań próbki gleby obejmuje odczyn pH i zawartość przyswajalnych dla roślin pierwiastków: fosforu, potasu i magnezu. Glebę zbadać można w Okręgowych Stacjach Chemiczno-Rolniczych w każdym województwie.\nJak mówi pan Kazimierz, to co najważniejsze w nawożeniu to racjonalność. Zmniejszająca się opłacalność upraw i wzrost kosztów, w tym nawozów, powinny skłaniać rolników do wykonania analiz chemicznych i ustalenia nawożenia w oparciu o uzyskane wyniki.\nA jak prawidłowo pobrać próbkę do badań? O tym w najbliższych dniach.


Mało znane firmy udzielające chwilówki | YouSave.pl\nStrona główna > Porady > Mało znane firmy udzielające chwilówki\n07 października 2020 Autor: Redakcja Yousave.pl\nRynek chwilówek w Polsce rozwija się w szybkim tempie. Nieustannie powstają nowe firmy pożyczkowe, które starają się przyciągnąć uwagę jak najszerszego grona klientów. W tym celu organizują promocje, np. proponują wyjątkowo atrakcyjne darmowe chwilówki z RRSO 0% czy pożyczki bez BIK dla zadłużonych. Nie wszyscy wiedzą o tym, że korzystanie z usług mało znanych firm pożyczkowych niejednokrotnie jest o wiele lepszym rozwiązaniem niż pożyczanie u gigantów takich jak Vivus czy Provident. Zapraszamy do lektury poradnika dotyczącego mało znanych firm udzielających chwilówek na korzystnych warunkach.\nPrzygotowywane przez naszych ekspertów rankingi chwilówek przedstawiają zazwyczaj na głównych pozycjach firmy doskonale znane, które kojarzą nawet ci, którzy jeszcze nigdy nie wnioskowali o pożyczki przez internet. Taki stan rzeczy jest łatwy do wyjaśnienia. Jest to oczywiście spowodowane tym, że omawiane firmy posiadają ugruntowaną pozycję na rynku oraz jednocześnie oferują swoim klientom pożyczki krótkoterminowe na wyjątkowo atrakcyjnych warunkach. Warto jednak wiedzieć o tym, że w wielu przypadkach mało znane firmy udzielające chwilówek także mogą nas mocno zaskoczyć atrakcyjnością swoich produktów finansowych.\nMałej firmie nawet bardziej zależy na tym, aby zdobyć uznanie klientów, ponieważ chce się przebić na mocno konkurencyjnym rynku pożyczkowym. W ofercie mniej znanych pożyczkodawców bez problemu można znaleźć zarówno darmowe chwilówki jak i pożyczki bez BIK dla zadłużonych. Tego typu podmioty mają również dość atrakcyjne propozycje dla przedsiębiorców szukających pożyczek dla firm. Poniżej prezentujemy pakiet podstawowych informacji na temat mniej znanych firm pożyczkowych.\nNetcredit jest międzynarodową firmą pożyczkową działającą w kilku europejskich krajach. Swoje usługi dla konsumentów świadczy począwszy od 2011 roku. Mimo stosunkowo długiego okresu funkcjonowania, firmę pożyczkową Netcredit w dalszym ciągu kojarzy stosunkowo niewielu pożyczkobiorców. W ofercie Netcredit znajdują się obecnie wyłącznie pożyczki krótkoterminowe, w których maksymalny termin spłaty wynosi 30 dni. Więcej informacji na temat pożyczki w Netcredit można znaleźć klikając tutaj.\nSmartney jest jedną z najkrócej istniejących w Polsce firm pożyczkowych jest Smartney. Cechą charakterystyczną tej firmy pożyczkowej jest zgrabne połączenie usług bankowości tradycyjnej z nowoczesnym procesem wnioskowania o pożyczki za pośrednictwem internetu. Smartney należy do francuskiego konsorcjum o nazwie Oney Bank. Posiada przeszło 35-letnie doświadczenie w świadczeniu usług w 11 krajach i obsługuje 8 milionów klientów. W ofercie Smartney znajdują się nie tylko pożyczki krótkoterminowe, ale również kredyty gotówkowe. Więcej informacji na temat pożyczki w Smartney można znaleźć klikając tutaj.\nKuki to firma pożyczkowa, której trzonem oferty są bijące rekordy popularności chwilówki, czyli pożyczki krótkoterminowe. Z oferty Kuki mogą korzystać wszyscy konsumenci, którzy ukończą 21. rok życia. Pożyczkodawca na swojej stronie oddaje do dyspozycji wnioskujących intuicyjny i w pełni funkcjonalny kalkulator pożyczkowy, który umożliwia szybkie sprawdzenie, jakie będą koszty konkretnej pożyczki. Kwota pożyczki w Kuki może wynieść od 500 do nawet 15 000 złotych. Może ona być oczywiście w pełni dopasowana do potrzeb i oczekiwań osoby ubiegającej się o finansowanie. Nawet osoby, które w przeszłości nigdy nie korzystały z usług Kuki, mogą liczyć na otrzymanie pożyczki w wysokiej kwocie. Pierwsza pożyczka od Kuki może wynosić nawet 5000 złotych! Więcej informacji na temat pożyczki w Kuki można znaleźć klikając tutaj.\nMaks. kwota pożyczki 100 - 6 000 zł\nExtra Portfel jest firmą pożyczkową zajmującą się udzielaniem pożyczek wyłącznie online. Firma chwali się na swojej stronie internetowej, że maksymalna kwota pożyczki po spełnieniu określonych warunków może wynieść nawet 6000 złotych. Pożyczki w Extra Portfel są udzielane w kwotach 100-6000 złotych maksymalnie na okres 30 dni. Niewątpliwym atutem tej firmy pożyczkowej jest fakt, iż cała procedura wnioskowania o pożyczkę jest ograniczona do niezbędnego minimum, a gotówka może trafić na nasze konto nawet po upływie kilkunastu minut od złożenia wniosku. Więcej informacji na temat pożyczki w Extra Portfel można znaleźć klikając tutaj.\nMaks. kwota pożyczki 200 - 10 000 zł\nKolejna mało znana firma udzielająca chwilówek przez internet to Smart Pożyczka. Działa ona na polskim rynku pozyczkowym od kilku lat. Smart Pożyczka należy do konsorcjum firm o nazwie Aventus Group, które posiada również swoje oddziały w takich państwach jak Litwa, Łotwa, Rosja, Czechy, Ukraina, Kazachstan czy Mołdawia. W ofercie pożyczkodawcy Smart Pożyczka znajdują się zarówno darmowe pożyczki dedykowane nowym klientom jak i standardowe, klasyczne chwilówki przeznaczone dla osób często korzystających z usług tego pożyczkodawcy. Więcej informacji na temat pożyczki w Smart Pożyczka można znaleźć klikając tutaj.


Produkcja przemysłowa | katalogistron.eu\nEuros Energy – Polski producent pomp ciepła i rekuperatorów o unikalnych parametrach\nPosted on 18 czerwca 2017 by katalogistron in Klimatyzatory | Leave a comment\nEuros Energy – Polski producent pomp ciepła i rekuperatorów o unikalnych parametrach. Jesteśmy polską firmą badawczo-produkcyjną rozwijającą ekologiczne systemy grzewcze: rekuperatory i pompy ciepła. Oferujemy dopasowane rozwiązania dla biznesu, obiektów użyteczności publicznej i rezydencji. Posiadamy własne laboratorium badawcze.\nEuros Energy jest dynamicznie rozwijającą się firmą inżynierską ze 100% polskim kapitałem. Jesteśmy propagatorem nowoczesnej energetyki opartej na zasobach odnawialnych oraz producentem nowatorskich ekologicznych urządzeń. Nasze produkty są skierowane do klientów indywidualnych oraz odbiorców przemysłowych. Oferujemy pełen wachlarz usług i rozwiązań, od instalacji domowych po systemowe rozwiązania inwestycyjne.\nPosted on 12 listopada 2017 by katalogistron in Alarmy, zabezpieczenia, Produkcja przemysłowa | Leave a comment\nStalpol to przede wszystkim nowoczesne podejście do wytwarzania produktów. Dzięki analizie potrzeb klientów firma cyklicznie wdraża dedykowane linie produktów. W ofercie znajdziecie między innymi ekskluzywną linię sejfów marki Kastelo czy specjalistyczną markę przygotowaną dla fanów strzelectwa Gun Guard. Produkty od Stalpol trafiają do klientów poprzez sprzedaż bezpośrednią za pośrednictwem sklepu internetowego oraz poprzez siec partnerską. Stalpol obecny jest również na większości specjalistycznych targów (myśliwskie, strzeleckie). Wspiera aktywnie rozwój klubów oraz stowarzyszeń strzeleckich a ich szafy na broń można znaleźć w większości polskich strzelnic.\nPosted on 17 listopada 2015 by katalogistron in Budownictwo, Klimatyzatory, Ogrzewanie | Leave a comment\nNiezawodność to cecha, która wyróżnia pompki skroplin SWEDO na rynku. Nasi klienci nazywają je idealnymi pompkami skroplin. Są wykonane z najwyższej jakości tworzywa sztucznego. Charakteryzują się dużą wydajnością i szczelnością. W ofercie posiadamy pompki do skroplin: maxi, mini, easy, zbiornikową pompę skroplin (duży zbiornik na skropliny). Dobór urządzenia zależy od długości i wysokości instalacji. Wyłącznym dystrybutorem marki SWEDO w Polsce jest firma THERMOSILESIA. Zapraszamy do współpracy firmy instalacyjne, jak i innych dystrybutorów materiałów instalacyjnych, którzy chcieliby re-dystrybuować nasze produkty. Oferujemy kompleksowe szkolenia z zastosowania naszych pompek do kondensatu. Zapraszamy do współpracy firmy instalatorskie.\nKategoria Produkcja przemysłowa\nTworzywa sztuczne (33)


IV Wiosenna Gala Koni Zimnokrwistych – Wisznice ‘2011 - Gmina Wisznice - Gminny Portal Internetowy\nJuż niebawem, 9 kwietnia 2011 r., w Wisznicach, odbędzie się IV Wiosenna Gala Koni Rasy Polski Koń Zimnokrwisty. Gala jest współorganizowana przez Wójta Gminy Wisznice oraz Lubelski Związek Hodowców Koni. Na gali zaprezentują się hodowcy ogierów z południowo – wschodniej Polski.\nWisznice stały się uznanym ośrodkiem handlowym już w XVI w. – wówczas Zygmunt August ustanowił dwa jarmarki: w dniu Św. Jerzego i na Wniebowzięcie NMP. W I połowie XIX wieku słynęły Wisznice jarmarkami, w tym jarmarkiem na Św. Jerzego, który nabrał ponadlokalnego charakteru – począwszy od 1835 r. Wisznice miały ugruntowaną pozycję ośrodka słynącego z jarmarków na bydło i konie. Organizację jarmarków zwierzęcych przerwały wydarzenia wojenne. Później odbywały się one okazjonalnie.\nTradycja odrodziła się na nowo w latach 90 ubiegłego wieku, a w 2007 r. Prezes TKHK w Białej Podlaskiej, hodowca koni zimnokrwistych z gminy Wisznice – Pan Jacek Makaruk z Horodyszcza wystąpił z propozycją organizacji Wiosennej Gali Koni Zimnokrwistych. Pomysł spotkał się z uznaniem władz gminy i Lubelskiego Związku Hodowców Koni: i tak po latach przerwy 31 marca 2007 r. odbyła się I Gala Koni Zimnokrwistych Wisznice ‘2007, na której zaprezentowali się hodowcy z ogierami z województwa lubelskiego, małopolskiego, podkarpackiego i mazowieckiego.\nOd tamtego momentu impreza ta na stałe wpisała się w kalendarz wydarzeń w gminie Wisznice i cieszy się coraz większym zainteresowaniem zarówno hodowców koni jak i zwiedzających.\nProgram IV Wiosennej Gali Koni Rasy Polski Koń Zimnokrwisty przedstawia się następująco:\n7.30 – uroczyste otwarcie Gali, powitanie hodowców i zaproszonych gości\n8.00 – Polowa próba zaprzęgowa młodych ogierów\n11.00 – Komisyjna ocena ogierów\n14.00 – Pokazy specjalne\n15.00 – Ogłoszenie wyników oceny, prezentacja wyróżnionych ogierów\n15.30 – Dopełnienie formalności kupna-sprzedaży\nSerdecznie zapraszamy wszystkich miłośników do udziału w IV Wiosennej Gali Koni Rasy Polski Koń Zimnokrwisty Wisznice ‘2011!


TOM HARDY Kultura -\nTom Hardy jako Al Capone. Jest zwiastun filmu, premiera już niedługo w sieci\n"Capone" nie będzie kolejnym filmem o czasach świetności jednego z najbardziej znanych gangsterów Ameryki. Tom Hardy wciela się w schorowanego i starego już człowieka, który cierpi na demencję.\nChciał zostać największym i najbrutalniejszym przestępcą na Wyspach. Charles Bronson osiągnął swój cel\nNajwiększym pragnieniem urodzonego 6 grudnia 1952 roku Michaela Gordona Petersona zawsze było to, by zostać sławnym. Swoje marzenie szybko spełnił. Świat poznał go jako Charlesa Bronsona, wyjątkowo agresywnego i szalonego, a tym samym najpopularniejszego przestępcę Wielkiej Brytanii.\nBarnaba Siegel 05.01.2017\nNakręć to jeszcze raz, Sam - recykling filmowy jest teraz w modzie\nNa przestrzeni kilku ostatnich lat kina zostały zalane przez kolejne adaptacje, sequele, prequele, rebooty i remaki dawnych hitów. Czyżby źródełko nowych pomysłów powoli wysychało?\nSonia Miniewicz, Stopklatka TV 10.07.2015\nPokazany w "Mad Maksie: Na drodze gniewu" świat, wszystkie kaskaderskie sztuczki istnieją naprawdę! Zrobić coś tak niesamowitego bez użycia komputera - oto prawdziwa sztuka. I wiele wskazuje na to, że wytyczoną drogą pójdą także twórcy oczekiwanych "Gwiezdnych Wojen: Przebudzenia Mocy". A jak będzie z "Terminatorem: Genisys" i "Jurassic World"?\nMarek Kuprowski 25.05.2015\nWojownik szos: na pełnym baku.\nMarek Kuprowski 21.05.2015


Szacunkowa liczba godzin kursu: zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Polityki Społecznej w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych, przy czym minimalna liczba godzin musi być zgodna z obowiązującymi przepisami w tym zakresie.\nPrzedstawienie oferty kursu oraz przeprowadzenia zajęć zgodnie z przedstawionym harmonogramem/programem kursu z podaniem oddzielnej kwoty za:\nTermin realizacji zamówienia: listopad 2021 r. (ostateczny termin do uzgodnienia z Zamawiającym)\nPo terminie składania ofert określonym w niniejszym zapytaniu, należy przesłać za pośrednictwem poczty elektronicznej na n/w adres mailowy do dnia 02.11.2021 r. do godz. 10:00 informację zawierającą hasło w celu otwarcia oferty,\nOfertę należy złożyć w formie pisemnej, w języku polskim w siedzibie Ośrodka Pomocy Społecznej w Gryfinie ul. Łużycka 12 –w sekretariacie w nieprzekraczalnym terminie do dnia 29.10.2021 r. do godziny 15.30 lub przesłać drogą listowną (decyduje data wpływu do Ośrodka Pomocy Społecznej w Gryfinie) z dopiskiem: kurs zawodowy dla uczestników projektu „Aktywniej do celu!” lub drogą e-mail sekretariat@ops.gryfino.pl w terminie\n20 % - inne: doświadczenie zawodowe z osobami wykluczonymi społecznie lub zagrożone wykluczeniem społecznym, dotychczasowa działalność, referencje i inne.\nOferuję wykonanie zamówienia Cenę netto: ………………………………….. zł\nCenę netto …………………………………….zł


KOBYLIN: Specjalna komisja obejrzała przejazd kolejowy w Kobylinie przed jego remontem [ZDJĘCIA] - NaszeMiasto.pl\nTYLKO U NAS: Losy tajemniczego albumu zostały odkryte! [ZDJĘCIA]\nWakacyjne spotkania w zdunowskiej bibliotece publicznej [ZDJĘCIA]\nPan Adrian z okolic Krotoszyna schudł 19 kg z Centrum Dietetycznym...\nOśrodek Pomocy Społecznej w Murowanej Goślinie szuka mebli dla rodziny\nWeekend z głową w chmurach - kościańskie obserwcje nieba\nPrawdziwy Wulkan w Latarni na Wenei! [FOTO, VIDEO]\nPiła. Już jutro koncert Apteki w Pod Tytułem. To już ostatni koncert w...\nTak będzie wyglądać nowy międzychodzki Ogródek Jordanowski: Zobaczcie...\nPan Adrian z okolic Krotoszyna schudł 19 kg z Naturhouse\nJuż za tydzień rusza XVII Pielgrzymka Biegowa Kobierno–Częstochowa [ZDJĘCIA]\nMłodzi chrześcijanie, tym razem w Krotoszyńskiej Bibliotece Publicznej\nMobilny punkt wydawania EKUZ już niedługo w Krotoszynie\nNie uwierzysz na co jeszcze może mieć wpływ witamina D\nRemiza OSP w Sulmierzycach idzie wkrótce do remontu\nBrudna woda w kranach. Problem, który ma już nigdy nie wrócić\nTOP 10 pomysłów na pracę dorywczą


Kod kulturowy. Jak zrozumieć preferencje współczesnego konsumenta, motywacje wyborców czy zachowania tłumu - Rapaille Clotaire | Książka | Niska cena w Livro.pl\nKod kulturowy. Jak zrozumieć preferencje współczesnego konsumenta, motywacje wyborców czy zachowania tłumu\nAutor: Rapaille Clotaire\nData premiery: 11-10-2019\nKod kulturowy został dotychczas przetłumaczony na 12 języków (ostatnia edycja w Korei Południowej sprzedana w 250 000 egzemplarzy). Planowane jest kolejne wydanie książki w USA, m.in. w związku z premierą książki w Polsce oraz serialem Netflixa 13 kodów, 13 kultur. Książka jest lekturą obowiązkową na wielu amerykańskich uczelniach wyższych o profilu biznesowym.\nCo różni ludzi na całym świecie? Co takiego sprawia, że wybieramy jakiś styl życia i kupujemy takie, a nie inne rzeczy? Co kształtuje nasze podejście do miłości, uwodzenia i seksu? Odpowiedzią na te pytania jest kod kulturowy.\nClotaire Rapaille, światowej sławy badacz kultur i ekspert rynku, doradca większości firm z listy Forbes 100, spędził dekady, odkrywając tajemnice zachowań konsumentów i przekazując je największym firmom świata, współtworząc produkty trafiające w sedno potrzeb rynku. Tworzył kampanie dla takich gigantów, jak Boeing, LG, Honda, Lego oraz kilkudziesięciu innych światowych korporacji. Rapaille złamał system kodujący nasze zachowania. Częścią tego systemu stajemy się w chwili naszych narodzin. Nieświadomie przyswajamy programy funkcjonowania w świecie – kody kulturowe. To właśnie one czynią z przedstawicieli Homo sapiens Amerykanów, Niemców czy Polaków. To one sprawiają, że przeżywamy swoje jednostkowe życie według zasad, których sens pozostaje przed nami głęboko ukryty. System kulturowego kodowania działa bowiem w sposób milczący i niewidzialny, delikatnie, acz stanowczo popychając nas w kierunkach, w których poruszamy się na co dzień.\nClotaire Rapaille zastosował swoją metodę do odkrycia tożsamości USA, przeniknięcia istoty sera we Francji czy wydobycia idei samochodu w Niemczech. Odkryte przez niego kody pozwalają zrozumieć fenomen amerykańskiego prezydenta oraz przyczyniają się do sukcesu rynkowego produktów pochodzących od firm ze szczytu światowego biznesu. Na szczęście my również możemy poznać unikalną metodę łamania kodów kulturowych, zyskując nowy rodzaj wolności w otchłani otaczających nas zjawisk.\n"Książka jest po prostu niesamowita! Sięga do jądra spraw kluczowych dla nowoczesnej organizacji. To lektura obowiązkowa dla każdego, kto pragnie zrozumieć współczesnego konsumenta czy psychologię tłumu."\nWarren Bennis, pionier badań nad przywództwem, profesor Uniwersytetu w Południowej Kalifornii, autor On becoming a leader\n"Autentyczny wgląd w strukturę społeczeństwa konsumpcyjnego."\n"Kluczem do nieświadomych procesów zachodzących w naszych umysłach są historie, metafory i symbole związane z „filtrami”, poprzez które odbieramy świat, nadajemy znaczenia, podejmujemy decyzje. Wiedza o tym zaszyta jest w antropologicznych studiach nad mitami, w koncepcji archetypów niezwykłego psychoanalityka C.G. Junga, a współcześnie potwierdzona w badaniach nad mózgiem – i w odniesieniu do naszych decyzji ekonomicznych opisana przez badaczy ekonomii behawioralnej, z odkryciami noblisty Daniela Kahnemana tak zwanych dwóch ścieżek myślenia – ta szybsza jest właśnie symboliczna "Thinking, Fast and Slow". Autor tej niezwykłej książki daje nam do użytku „klucze” do tych nieświadomych procesów, które – oby etycznie – mogą być wykorzystane w wielu obszarach marketingu, wpływu społecznego i perswazji. To równie wymagająca co obiecująca lektura, zaś przed nami praca nad lokalną – tu w Polsce – adaptacją tych modeli i narzędzi."\nJacek Santorski, twórca i dyrektor programowy Akademii Psychologii Przywództwa\nOceniasz: Kod kulturowy. Jak zrozumieć preferencje współczesnego konsumenta, motywacje wyborców czy zachowania tłumu\nPolski e-konsument - typologia, zachowania\nJaciow Magdalena, Wolny Robert\nSensotwórczość. 7 sposobów tworzenia wartości w zespole i w organizacji\nHeidtman Joanna, Piasecki Piotr\nBujko Mirosław, Hejnowski Sebastian\nWybuchowy wzrost. Jak zbudowałem gigantyczną społeczność 100 milionów


SoHostel - London. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\n91 Dean Street, W1D 3SY London - Zobacz na mapie Drukuj\nSoHostel (Londyn) umieszczono w centrum miasta o kilka kroków od takich atrakcji, jak Chinatown i Teatr London Palladium. Ten hostel umieszczono w pobliżu takich atrakcji, jak University of London i Uczelnia University College London.\nPoczuj się jak w domu w 44 pokojach. Bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu zapewni łączność ze światem. Wyposażenie łazienki: prysznic. Udogodnienia obejmują rolety/zasłony światłoszczelne oraz sprzątanie raz na pobyt.\nDo pokoju przylega taras na dachu, z którego roztacza się piękny widok. Dostępne są również takie udogodnienia rekreacyjne, jak karaoke. Ten hostel oferuje udogodnienia takie jak bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu, salon fryzjerski i telewizor w holu.\nW obiekcie takim jak hostel do dyspozycji gości pozostają restauracja, a także kawiarnia. Ożywcze napoje znajdziesz w jednym z lokali: bar/salon klubowy. Śniadanie kontynentalne jest podawane codziennie za opłatą.\n91 Dean Street, W1D 3SY London\nOcena: 4 / 734 opinii Kod hotelu: 479356\nLeicester Square — 0,7 km\nWieża BT — 0,8 km\nOpera London Coliseum — 0,9 km\nSt. Martin-in-the-Fields — 1 km\nGaleria Narodowa — 1 km\nTrafalgar Square — 1 km\nKolumna Nelsona — 1,1 km\nLondyn (LTN-Luton) — 55 km\nLondyn (STN-Port lotniczy Stansted) — 58,3 km


Wygląd charakterystyczny zespół odstawienia w etapie alkoholu - 25 rama przestać pić do obejrzenia online\nMiesiąc bez alkoholu z powodu tego, co Sergei Mikhalok rzucić picie\nWylano alkohol lanolinowy w sprawie ochrony przed radą alkoholizmu, dzieci z uzależnienia od alkoholu palenia i alkoholizm dzieci. Zoreks jak to działa jeśli przestaną pić Yarina 2 miesiące, leczenie alkoholików bez ich zgody napadowy częstoskurcz w alkoholizm.\nWhy I don't drink anymore? Leczenie alkoholizmu w adresie Penza\nDelirium tremens sektor wolny nie słuchać brat-siostra zaczęła pić z kałuży Voditsa, Metoda Ludowa uzależnienia od alkoholu dlaczego jest tam zespół odstawienia. Alkoholik matka zdjęcie Muzułmańskie modlitwy przestać pić, Statystyki dotyczące regionów alkoholizm zioła leczyć alkoholizm.\nAlkohol a odstawienie lekow antydepresyjnych#poranny mocz na mlody wyglad#lol Działki na niechęć do alkoholu Wygląd charakterystyczny zespół odstawienia w etapie alkoholu\nCzy możliwe jest, aby przestać pić od razu Nie wierzę, że mąż więcej alkoholu, napoje napój mąż spędza na wynagrodzenia jak pomóc swojej siostrze na alkohol. Alkoholizm, choroby serca pielęgniarka obowiązek pit, alkoholizm, narkomania narkomania w Rosji Opinie alkohol Rehabilitacyjny.\nSkutki odstawienia koksu alkoholizm i koty\nDokąd wyjść z alkoholizmu w Jekaterynburgu Forma uzależnienia od alkoholu, Leczenie alkoholizmu w Biisk cenie Kodowanie alkoholizmu Chanty-Mansyjsku. Profilaktyka alkoholizmu w zespole ojciec pije co tydzień, zgorzel powodu alkoholizmu leczenie alkoholizmu Syzran.\nObjawy abstynencyjne picia piwa kłopot młody Wygląd charakterystyczny zespół odstawienia w etapie alkoholu\nUkraina lider alkoholizm gdzie kupić lek na alkoholizm, Rola żony alkoholika w rodzinie przestać pić Wołgograd. Alkoholizm centrum rehabilitacji w permu alkoholizm i dziedziczność, terapeuta w alkoholizm Petersburgu rzucić picia i palenia w tych samych efektów czasowych.\nEFEKTY ODSTAWIENIA KAWY I ALKOHOLU NA 2 LATA! - Myśląc pozytywnie żółtaczka z zespołu abstynencyjnego\nPomóc leki uzależnień od alkoholu zoreks opinie alkoholu, Arzamas alkohol kodowania Leczenie alkoholizmu Mińsk Filimonov. Uzależnienie od alkoholu i jak się go pozbyć Rzucił napój uspokoić, mąż pije rozwód obowiązkowe leczenie alkoholizmu w Surgut.\nGłód alkoholowy - co to jest i jak go rozpoznać? alkoholizm bibliografia\nLeczenie uzależnienia od alkoholu w Nowopołocku zapisy pacjentów z przewlekłym alkoholizmem, delirium tremens i psychoza Leczenie alkoholizmu w Jekaterynburgu cen drewna sosnowego. MCPFE medycyna Streszczenie Klinika z alkoholizmem w regionie Kemerowo, alkohol w domu Wyniki leczenia MCPFE.\nZespół odstawienny - reverse life - withdrawal symptoms Matki karmiące pije kawę Wygląd charakterystyczny zespół odstawienia w etapie alkoholu\nAlkohol ciąża ojciec Czy alkoholizm podczas picia codziennie, obróbka sposobem kodowania alkoholizm Dovzhenko Leczenie alkoholizmu w klinice powitalny. Leczenie alkoholizmu w Krzyworoska Centrum Rehabilitacji delirium tremens dowodów, delirium tremens 2015 modlitwa o jego brat nie pić.\nSZKODLIWOŚĆ ALKOHOLU - MOŻESZ ŻYĆ INACZEJ! Leczenie alkoholizmu Mytischi\nBrześć leczenie alkoholizmu nakłucie alkoholizmu nazywa, Zaytsevy siostra napój, albo jedno i drugie. zakodować klinice alkoholizmu. Mąż alkoholik wyrzucił uzależnienie od alkoholu Kazan, alkoholizm życie osobiste dieta prowadzi do alkoholizmu.\nEfekt przepicia alkoholowego.3gp gdzie można leczyć alkoholizm zawsze\nKotłas leczenia uzależnienia od alkoholu Leczenie alkoholizmu w Karagandzie, grupa psychoterapia alkoholików Jak mogę zakodować alkoholu w Vladimir. Kodowanie alkoholu w Petersburgu Carr, jak przestać pić do pobrania za darmo, Jeśli przestać pić medianę kliniki leczenia uzależnienia od alkoholu Krasnodar.\nLeczenie alkoholizmu w Rosji klasztorów\nLek do leczenia alkoholowych


Ciasteczka owsiane z rodzynkami | Arabeska\n« Grant Loaf\nKruche listki z jabłkami »\nCiasteczka są łatwe , dość szybkie w wykonaniu i bardzo dobre (nawet surowe ciasto chętnie podjadałam).\nPrzepis znalazłam pod wieczkiem pudełka z płatkami owsianymi. Ten pan w kapeluszu tak zachęcająco się uśmiechał , że po prostu musiałam spróbować tych ciastek ;-)\nMiękki tłuszcz utrzeć z cukrem na kremową masę. Dodać jajka , wanilię i dobrze ubić. Dodać mąkę wymieszaną z sodą , cynamonem i solą. Na koniec wsypać płatki owsiane i rodzynki , dobrze wymieszać. Ciasto nabierać łyżką i nakładać na nie natłuszczoną blachę. Piec w temperaturze 180 st.C. przez 10 – 12 minut (ja piekłam 17 min.) , aż się zrumienią.\nCiasteczka dyniowo-owsiane z rodzynkami i orzechami Bananowo-owsiane ciasteczka z czekoladą Bardzo zdrowe ciasteczka owsiane Ciasto bananowo-owsiane (Banana Oatmeal Bread) Podwójnie czekoladowe ciasteczka owsiane\nDrukuj artykuł Ten wpis został napisany przez Evenka na 22 września 2008 o 02:34, i jest w kategorii Ciastka. Podążaj za odpowiedziami do tego wpisu przez RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lub trackbacka z Twojej własnej strony.\n#1 napisane przez Anulka\nAleż pyszne te ciasteczka (na surowo również) ja z racji unikania ostatnio robota (nie chcę przypadkiem obudzić z trudem uśpionej Kruszynki), masełko roztopiłam i wymieszałam ciasto łyżką…\nPodobno można zrobić samemu brązowy cukier mieszając 2 łyżki melasy z 1 szkl. zwykłego cukru (nie próbowałam). Ostatecznie można dać po prostu biały cukier.\nWitam :) A można zastąpić czymś ten brązowy cukier, bo nie mam pojęcia, gdzie go kupić.\nEvenko bardzo mi się podobają twoje ciasteczka, a mojemu synkowi jeszcze bardziej – bo są z rodzynkami:-) Pozdrawiam.\n#6 napisane przez qoopka\nja bardzo lubię i piec i jeść ciasteczka owsiane….\nMajanko , wiatraczki powiadasz ? To musiały być zrobione z gęstego ciasta. Te ciasteczka nakłada się łyżką , więc pewnie różnią się smakiem , ale zachęcam do wypróbowania :-)P.S. U mnie pogoda jak zwykle – gorąco. Chłodniej robi się zazwyczaj dopiero około grudnia ;-)Małgoś , musisz to szybciutko nadrobić – nie daj się dłużej prosić ;-) Iis , aż takie równiutkie to te ciasteczka nie są , ale dziękuję :-)\n#10 napisane przez Małgosia.dz\nTym wpisem, evenko, przypomniałaś mi, ze minął już chyba rok, odkąd ostatni raz piekłam owsiane ciasteczka. Zawsze jakiś inny wypiek okazuje się ważniejszy, a synek tyle razy już się dopominał…\nPiękne te ciasteczka :) Ja ostatnio kupiłam jakieś owsiane „Wiatraczki” i były super w smaku i tak sobie pomyslałam, że z chęcią sama bym upiekła podobne.:) No i mam teraz przepis dzieki Tobie Evenko :))Pozdrawiam.Ps. Jaka u Ciebie pogoda ?


Kurs wizażu - 2 - Forum Stylistka.pl\nNapisano: 3 kwietnia 2013, 15:43\nJa teraz chodzę na kurs wizażu do SELECTu w Warszawie i jestem bardzo zadowolona. Czuje ze wyniosę ogromna wiedzę i miłość do tego zawodu bo nie widzę innej opcji i z niecierpliwością czekam na sesje zdjęciową Danyo\nNapisano: 3 kwietnia 2013, 21:14\ntylko uważaj, bo czasem uczą tylko triku banana i to wszystko Gosiakk\nNapisano: 11 kwietnia 2013, 17:10\nheheh bananek był moją zmorą DD Własnie na tym makijażu początkowo sie wykładałam do dzis zresztą rzadko go robię. A co do Selectu to codziennie był (mam nadzieje ze tak nadal jest) inny makijaż trenowany, nie ma co straszyć dziewczyny .Banan to jak ja pamietam był na samym poczatku nauki. A sesja, kapitalna była i dopiero pokazała jak wygladać ma praca wizazysty na planie zdjęciowm- pół dnia przygotowań malowania, robienia stylizacji wlosów, dopasowania dodatków a potem modelka wyskakiwala na plan i .... po kilkunastu minutach mozna było zmywać wszystko dorotaaa\nNapisano: 19 stycznia 2014, 20:43\nhej, a ja polecam kursy w Kursy Artystyczna Alternatywa www.art.krakow.pl , małe grupy i fajna atmosfera OlaKrK\nNapisano: 21 stycznia 2014, 12:02\nJa kończę kurs w Polsko Francuskiej szkole Wizażu i Charakteryzacji FAM w Krakowie www.fammakeup.com.pl - polecam nową stronę bo na starej są inne informacje co do cennika i kursów. Kurs podzielony jest na konkretne etapy spora ilość godzin która nie uczy makijażu jak to się mówi " po łebkach" swoja drogą Pani Dominika na tyle zaraziła mnie sztuką makijażu że myślę o zapisaniu się do szkoły.\nNapisano: 17 kwietnia 2014, 9:32\nJa kończyłam w tamtym roku w ERUDIO to był kurs wizażu połączony z makijażem, stylizacją i kreowaniem wizerunku, bardzo ciekawy kurs i rozbudowany jeżeli potrzeba takiej zintegrownej wiedzy z branży to ten kurs jest bardzo dobry. A na koniec sesja zdjęciowa więc można od razu poczuć się jak na profesjonalnej sesji kwiatuszek.777\nNapisano: 13 maja 2014, 12:01\ngosiakk dla mnie też sesja zdjęciowa w Select była przeżyciem spać w nocy nie mogłam bo tylko myślałam o tym jak sobie poradzę ale było na wypasie od rana malowanie doklejanie cekinków, piór wszystko po to aby urozmaicić te nasze wypociny ;D byłam z siebie dumna bo wyszło mi rewelacyjnie miałam mały problem z tymi piórkami ale Kinga nasza instruktorka ( wizażystka ) pomogła mi ze wszystkim potem tylko zostało zrobienie fryzurki , dobrze że akurat trwał w tym czasie kurs fryzjerski to dziewczyny pomogły nam z upieciami i poszło sprawnie ze wszystkim I na koniec sesja zdjęciowa i po stresie Byłam z siebie bardzo dumna Polecam wszystkim tą szkołę Wiem też że mają jakąś promocję teraz na kursy to warto to wykorzystać blawatka\nNapisano: 27 czerwca 2014, 9:48\njak jesteście z Krakowa to ja Wam polecam tą szkołę: http://fammakeup.com.pl/ - moja siostra pracuje po niej jako makijażystka i charakteryzatorka, współpracuje m.in z tvnem u nas w mieście. Umei wyczarować cuda i mówi, że ta szkoła jej wiele dała.\nNapisano: 14 lipca 2014, 15:03\nNauczyłam się wszystkiego w warszawskim new nails. Czy szkolenie było trudne? Na pewno długie, wymagało powtarzania, ale wyszłam na tym jak należy. Bardzo dużo się nauczyłam, wiele się dowiedziałam, przyszedł należyty postęp. Na razie jeszcze ćwiczę, ale wkrótce zaczynam normalnie pracę w zawodzie.\nNapisano: 14 lipca 2014, 16:21\nNapisano: 15 lipca 2014, 7:36\njovika - otóż to. Te kwestie również miały znaczenie dla mojego wyboru new nails. Miałam ich z polecenia, ale teraz tym bardziej widzę, że decyzja o wyborze tej szkoły była po prostu bardzo dobra.\nNapisano: 15 stycznia 2015, 14:31\nja mam pytanie: już od dłuższego czasu robię makijaże, ale zauważyłam, że trochę mnie to nudzi. chciałabym pójść do szkoły charakteryzacji, mam na oku Kraków (Warszawa odpada ze względu na dojazdy) i fam make-up (http://fam-makeup.pl/index.php) . zdjęcia mi się bardzo podobają, ale cena sprawia, że jeszcze się waham. nie wiecie, czy organizują jakieś dni próbne? nie muszą być darmowe, ale żeby można było na nich poznać instruktorów?\nNapisano: 19 stycznia 2015, 7:26\nNie idź do tej szkoły. W temacie pojawiły się nazywa firm szkoleniowych godnych zaufania - nimi się zainteresuj. I nie zakładaj, że z od razu będziesz wybitnym specjalistą. Nauka taka jednak wymaga czasu.\nNapisano: 23 marca 2015, 9:14\nJa jestem obecnie na studium kosmetycznym w Krakowie, a mieszkam w okolicach Nowego Sącza. Tez się zastanawiałam, czytałam opinie, dowiadywałam się...i większość osób pracujących w zawodzie jest właśnie po studium, sporo osób po tej samej szkole co ja - Artystyczna Alternatywa. Jesli chodzi o przedmioty, to owszem studia mają więcej ale one są nie do końca przydatne w póżniejszej pracy...\nNapisano: 26 marca 2015, 10:36\nMyślałam nad kursem makijażu, ale się nie decydowałam. Teraz coś mi przyszło do głowy żeby może wizażu spróbować i charakteryzacji, tak bardziej w tę stronę. Mam jedną znajomą co kończyła studio sztuki w warszawie. Jakby ktoś miał jakieś opinie na ich temat to piszcie, a nóż widelec się zdecyduję madan\nNapisano: 8 kwietnia 2015, 7:33\nBeauty Lux, szkolenie zawodowe. Akurat w tym biznesie osiągnięcie należytej, wysokiej pozycji wcale nie jest trudne.\nSzkolenia + dużo praktyk, mnóstwo pracy na klientach. To dopiero przynosi zadowalające efekty.\nNapisano: 15 kwietnia 2015, 21:23\nJa się ostatnio zaczęłam zastanawiać czym taki kurs makijażu http://www.agrosalon.pl/kurs-makijazu/ różni się od kursu wizażu. Może mnie ktoś oświeci, bo nie jestem biegła w tym temacie Dla mnie to jedno i to samo Anna241\nNapisano: 18 maja 2015, 15:52\nSama nie wiem czym różni się kurs makijażu od kursu wizażu. Wydaje mi się, że to jest to samo W Krakowie organizowane są też tutaj - http://miu.com.pl/ może kogoś zainteresuje.\nNapisano: 12 czerwca 2015, 7:14\nNew nails, tam robiłam szkolenie, oczywiście zawodowe. Czy było łatwo? Nie do końca, ale wiele się wtedy nauczyłam. To był bardzo trudny okres bo uczyłam się nawet po kilkanaście godzin dziennie, ale ta intensywność zdecydowanie efekty mi przyniosła.\nNapisano: 27 sierpnia 2015, 7:14\nBeauty Lux w Warszawie, ze względu na program, prowadzących i efekty szkolenia - zresztą pogadajcie z osobami, które ukończyły ich kursy. Właśnie w taki sposób nauczyły się zawodu, wiele z nich prowadzi własną działalność.\n2 użytkowników podziękowało za tę wiadomość mroziu cleo211 poprzednia


Tanuki-Anime - Recenzja Shoujo Kageki Revue Starlight\nPostaci: Artyści,\tIdolki,\tUczniowie/studenci; Pierwowzór: Projekt multimedialny; Miejsce: Japonia; Czas: Współczesność\nJeśli to komercyjna seria o idolkach, to najlepsza, jaką widziałem.\nShoujo Kageki Revue Starlight to produkcja, od której chyba nikt niczego nie oczekiwał. Trudno bowiem o bardziej nijaką rekomendację: seria o idolkach wchodząca w skład komercyjnego projektu multimedialnego, realizowana przez studio Kinema Citrus, które szerszą popularność zdobyło zaledwie rok temu, za sprawą ekranizacji Made in Abyss. Do tego scenarzysta i reżyser ze znikomym dorobkiem oraz obsada złożona głównie z aktorek poprzedzającego anime musicalu, niedoświadczonych jako seiyuu. Wszystko zapowiadało, jeśli nie spektakularną porażkę, to w najlepszym razie reklamowego przeciętniaka z potencjałem bycia zapomnianym jeszcze przed końcem pierwszej emisji.\nPrognozy dotyczące niewielkiej popularności serii spełniły się, choć w sposób chyba najbardziej przewrotny. Konstruktywnym dyskusjom, a tym samym rozgłosowi danej produkcji nie sprzyja bowiem sytuacja, kiedy większość pochlebnych opinii to albo analityczne elaboraty przywołujące tytuły sprzed dwudziestu lat, albo wypowiedzi sprowadzające się do „nie wiem, o co chodzi, ale bawię się świetnie”. Zamiast być nijaką, nastawioną na sprzedaż gadżetów częścią idolkowej franczyzy, Shoujo Kageki Revue Starlight okazało się dziełem jak na obecne standardy dziwacznym i niezrozumiałym; czerpiącym z twórczości Kunihiko Ikuhary na tyle pośrednio, aby mniej wyrobiony odbiorca poczuł się tym stylem zdezorientowany, a przy tym dość wyraźnie, aby fan reżysera mógł z miejsca posądzić Kinema Citrus o epigonizm. Widzowie oczekujący czegoś bardziej konwencjonalnego odpuścili serię po pierwszych odcinkach, natomiast ci, którym się ona podobała, często nie potrafili sprecyzować, dlaczego.\nŻeby nie brzmieć jak ostatni besserwisser mangowego fandomu od razu zaznaczę, że również jestem w tej produkcji nieco zagubiony. O Shoujo Kageki Revue Starlight trudno pisać wyłącznie ogólnikami. Nie potrafię w zrozumiały sposób ująć założeń fabularnych, nie streszczając przy tym połowy odcinków, a i klasyfikacja gatunkowa sprawia mi niemałe trudności. Pod pewnymi względami faktycznie mamy tu serię o idolkach: jest zestaw prostych, ale charakterystycznych bohaterek, wśród których widz może szukać swojej ulubionej; jest motyw przyjaźni, współzawodnictwa i samodoskonalenia; są występy sceniczne z taneczną choreografią, piosenkami gotowymi do płytowego wydania oraz barwnymi strojami dobrze wyglądającymi na plakatach i breloczkach. Nie są to jednak idolki w tym najpowszechniejszym znaczeniu, czyli medialne gwiazdy muzyki popularnej. Zamiast tego śledzimy perypetie uczennic profesjonalnej szkoły artystycznej przygotowujących się do udziału w operowych musicalach i spektaklach teatralnych – „anime o artystkach” byłoby zatem lepszym określeniem. Taki opis może budzić skojarzenia z tematyką dojrzalszą i bardziej realistyczną, ale od realizmu seria jest zdecydowanie najdalej. Świat przedstawiony szybko okazuje się bowiem skrajnie udziwniony: sceniczne przesłuchania mają formę elitarnego turnieju z pojedynkami na broń białą i mówiącą żyrafą w roli arbitra, czas i przestrzeń ulegają niewytłumaczalnym zawirowaniom, co rusz padają enigmatyczne przemowy o poświęceniu czy przeznaczeniu, a wszystkiemu towarzyszy ta lekko niepokojąca, dobrze znana fanom Uteny narracja, pełna wizualnych i słownych metafor.\nPo obejrzeniu pierwszego odcinka od razu pomyślałem, że będzie to jeden z utworów polegających na kontraście między obraną konwencją a poruszaną tematyką, i że forma anime o idolkach jest fasadą dla jakiejś wielopoziomowej alegorii. Ta przekombinowana klasyfikacja również się nie sprawdziła, ponieważ seria nie wykracza poza treści kojarzone z gatunkiem, z którego korzysta – mówi o dążeniu do celu, pokonywaniu słabości i cenie sukcesu. Shoujo Kageki Revue Starlight jedynie bierze te zagadnienia i nadaje im bardziej uniwersalny wydźwięk. Całe anime to w gruncie rzeczy przegląd postaw i zachowań mogących zajść w trakcie dowolnego procesu twórczego. Sukces lepiej odnosić w grupie czy w pojedynkę? Ważniejszy jest talent czy determinacja, i czy jedno nie przeszkadza drugiemu? Należy stawiać sobie określone cele czy ważniejszy jest sam proces? Co robić po twórczym spełnieniu? Co trzeba dla niego poświęcić i jak radzić sobie z porażką? Historia o grupie uczennic szkoły artystycznej to bardzo wdzięczna baza dla tego typu rozważań, jednak ostatecznie konwencja okazuje się mało istotna, a treść na tyle ogólna, że bohaterki mogłyby równie dobrze grać w koszykówkę, projektować ubrania albo pisać wiersze. Najlepsze porównanie, jakie przychodzi mi do głowy, to korzystające z podobnego schematu filmy Damiena Chazelle'a. Tam również śledzimy historie o przezwyciężaniu słabości i odnoszeniu sukcesu osadzone w gatunkach, które choć fabularnie atrakcyjne, nie są zupełnie niezbędne. Porównanie to jest tym ciekawsze, że amerykański reżyser, zupełnie jak twórcy recenzowanego anime, w przedstawianiu poszczególnych postaw nie jest obiektywny, natomiast ciepły i budujący morał Shoujo Kageki Revue Starlight mógłby być niezgorszą polemiką z ponurym finałem Whiplash czy La La Land.\nPrzesłanie serii rozpisane w powyższy sposób może wydawać się nieco banalne i w istocie takie właśnie jest. Choć Shoujo Kageki Revue Starlight wymyka się klasyfikacjom gatunkowym, zwodzi nietypową narracją i wymaga pewnej dozy interpretacyjnego zacięcia, to ostatecznie okazuje się przystępne i odprężające. Osobiście nie cierpię takich anime, ponieważ niezmiennie zbyt wiele sobie po nich obiecuję. W ostatnich latach zawiodłem się już np. na Flip Flappers czy Darling in the Franxx, które skusiły mnie nawiązaniami do psychologii i socjologii, a faktycznie były co najwyżej niezłymi seriami rozrywkowymi. I tu dochodzimy do największej zalety recenzowanej produkcji: mimo intrygującej otoczki, udaje się jej nie budzić nadmiernych oczekiwań. Oczywiście, kiedy wyrobiony odbiorca zobaczy w pierwszym odcinku scenę transformacji wyjętą żywcem z Adolescence Mokushiroku, odruchowo zacznie doszukiwać się drugiego dna. Poprzez skupienie się na odpowiednich aspektach anime szybko daje jednak do zrozumienia, że nie o to w nim chodzi – że przesłanie to właściwie efekt uboczny historii, której celem jest nie intelektualna stymulacja, a po prostu nieco bardziej wymagająca rozrywka. Zamiast rozwijać wizualne metafory, twórcy wolą budować relacje między bohaterkami; zamiast nawiązywać do feminizmu i psychoanalizy – zaskakiwać zwrotami akcji.\nTrzeba przy tym zaznaczyć, że sam scenariusz nie jest zbyt oryginalny i w gruncie rzeczy stanowi zlepek efektownych, popularnych motywów w rodzaju tajemnic z przeszłości, zaników pamięci czy pętli czasowych. Główną siłą serii jest jednak jego sprawna realizacja i nie chodzi o żadne wymyślne zabiegi, ale o zupełne podstawy. Zachowanie właściwej proporcji między liczbą postaci a czasem ekranowym; wyraźne, ale nienachalne sugerowanie późniejszych intryg; przeplatanie i cykliczne dopowiadanie poszczególnych wątków; udzielanie satysfakcjonujących odpowiedzi przy jednoczesnym zostawianiu pola do interpretacji – wszystkie te elementy podawane są tak swobodnie, że człowiek zaczyna się zastanawiać, kiedy obniżył standardy aż tak bardzo, że przestał tego wymagać od absolutnie każdej produkcji. Warsztatowa poprawność, bezpretensjonalność i atrakcyjna forma czynią z Shoujo Kageki Revue Starlight dzieło niezwykle odświeżające, nawet jeśli pod pewnymi względami odtwórcze.\nNieco obszerniej wypada rozwinąć wspomnianą kwestię nawiązań do twórczości Kunihiko Ikuhary, w szczególności do Uteny. Inspiracje są rzeczywiście aż nazbyt wyraźne, nie tylko w metodzie wykorzystania rekwizytów czy kompozycji kadrów, ale nawet w „rytmie” odcinków ze spokojnym wstępem, sceną transformacji jako swoistym refrenem oraz kulminacją w postaci pojedynku. Tomohiro Furukawa okazał się jednak kompetentnym twórcą, potrafiącym wykorzystać dane wzorce w sposób wykraczający poza bierne naśladownictwo. Ikuhara był ewidentnie głównym, ale nie jedynym źródłem inspiracji – kilka odcinków wzbogacono dynamicznym montażem przywodzącym na myśl styl Akiyukiego Shinbou, a „praca kamery” podczas starć nieraz kojarzy się z dziełami Tetsurou Arakiego. Faktycznie autorskim wkładem reżysera jest natomiast to, że wyraźnie był on świadom lekkości scenariusza i na jego potrzeby zdołał ten styl odpowiednio uprzystępnić. Mimo ogromu symboli i metafor nie czuć tu tej charakterystycznej, onirycznej obcości. Świat przedstawiony, choć dziwaczny, jest zaskakująco bezpośredni – rzadko kiedy aktywnie dystansuje widza, dzięki czemu całość da radę traktować dosłownie, jako po prostu nieco bardziej odjechaną fantastykę, a nie odczytywać wyłącznie alegorycznie.\nNaturalnie sprawia to, że pod względem ilości implikowanych treści Shoujo Kageki Revue Starlight wypada przy Utenie wręcz prymitywnie, ale znalazłby się przynajmniej jeden element, który moim zdaniem Tomohiro Furukawa zrealizował lepiej. W twórczości Ikuhary zawsze przeszkadza mi sposób, w jaki tworzy on bohaterów – wykorzystuje ich jako nośniki złożonych, niezbędnych dla fabuły znaczeń zaniedbując przy tym cechy typowo ludzkie, dzięki którym można by ich po prostu polubić. Tu natomiast każda postać reprezentuje określoną, wymaganą dla scenariusza postawę, nie wydając się przy tym odrealniona. Bohaterki są wiarygodne i dynamiczne, grają z oczekiwaniami, a nawet bywają trudne do jednoznacznej oceny. I absolutnie każda jest przesympatyczna. Nie znajdziemy tu wprawdzie charakterów nad wyraz rozbudowanych, ale jestem pewien, że gdyby wyciąć je z tej dziwacznej konwencji i wrzucić do standardowej serii o uroczych dziewczętach, to nie tylko świetnie by się tam sprawdziły, ale wręcz ustanowiłyby nową jakość.\nJeśli chodzi o bardziej techniczne aspekty reżyserii, to główną atrakcją są oczywiście pojedynki. Obficie czerpią one z formy musicalu, wzbogacając ją o niemal surrealistyczne zabiegi, jakie zapewnić może wyłącznie animacja. Urzekają wymyślną choreografią, dynamicznym oświetleniem i ruchomą scenografią, ale co najważniejsze, poprzez wykorzystane rekwizyty czy nawet układ sceny zawsze wizualnie przekazują jakąś treść, dopowiadając aktualnie rozgrywany wątek bądź oddając charakter danej bohaterki. Ponadto są one bardzo różnorodne pod względem atmosfery oraz obranej konwencji. Zdarzają się zarówno występy przypominające inscenizacje mrocznych baśni, jak i kolorowe kabarety, dzięki czemu segmenty te nie popadają w monotonię, mimo tego, że widz spodziewa się ich w każdym odcinku. Absolutnie kluczowa jest w nich również fenomenalna warstwa wokalna – już kilka pierwszych piosenek w pełni uzasadnia decyzję o obsadzeniu musicalowych aktorek zamiast rozpoznawalnych seiyuu. Niech jednak nie zrażają się widzowie nielubiący musicali, przewijający piosenki w filmach Disneya. Muzyka nie stanowi wyłącznie tła i często przynależy do świata przedstawionego, ale nie ma tu fragmentów, kiedy właściwa akcja staje w miejscu, a postaci jedynie tańczą i śpiewają. Partiom wokalnym zawsze towarzyszy jakaś aktywność – bohaterki śpiewając, wymieniają ciosy, w rytm muzyki lawirują między elementami scenografii, a podczas instrumentalnych wstawek prowadzą zwykłe dialogi. Całość tworzy jedyne w swoim rodzaju widowisko, jakiego nie sposób byłoby uzyskać w żadnym innym medium.\nZdecydowanie najmilszym zaskoczeniem było dla mnie jednak to, że spokojniejsze fragmenty poprzedzające pojedynki okazały się nie być wyłącznie animacyjnie oszczędnym wstępem do głównej atrakcji i również zostały odpowiednio dopracowane. Cieszy więc nasycona kolorystyka, dialogi nieograniczające się do animacji ust, czy bohaterki zróżnicowane pod względem garderoby, mimiki i gestykulacji. Co więcej, nawet obyczajowe scenki służące głównie słownej ekspozycji, co rusz przemycają wizualne zabiegi wzbogacające opowieść. Gdzieś w połowie serii złapałem się na tym, że mniej efektowne i pozornie mniej istotne segmenty oglądam z większym zainteresowaniem. Artystycznie rozbuchane partie musicalowe na pewnym etapie nieco mi spowszedniały, ponieważ z grubsza wiedziałem już, czego mogę od nich oczekiwać. Spokojniejsze fragmenty natomiast do samego końca zaskakiwały nietypową grą światła, ciekawą kompozycją kadru czy jakimś pozornie nic nieznaczącym gestem danej bohaterki, który później okazywał się istotny dla jej wątku. Ogromnie podoba mi się też umiar twórców w stosowaniu wszystkich tych rewelacji. Wizualnych zabiegów jest tu na tyle dużo, żeby miłośnik animacji czy reżyserii mógł się nad nimi rozpływać, a jednocześnie dozowane są na tyle oszczędnie, aby osoba preferująca skupianie się na scenariuszu nie czuła się przytłoczona.\nTyle superlatyw, pora trochę ponarzekać. Przede wszystkim seria zupełnie nie radzi sobie z zachowaniem równowagi między „przedstawianiem” a „opowiadaniem”. Nagminnie występują sytuacje, kiedy dana wizualna metafora jest później łopatologicznie objaśniana w dialogach, tak jakby twórcy nie mieli wiary albo w wymowność reżyserii, albo w domyślność odbiorcy. Kiepsko wypada też operowanie suspensem i rozłożenie w czasie kulminacji poszczególnych wątków, przez co całość dzieli się na epizody wyraźnie lepsze i gorsze (a konkretnie odcinki 7‑9 są tak fenomenalne, że cała reszta może się przy nich wydać rozczarowująca). Ponadto przystępna, niewykraczająca poza fabułę treść sprawia, że nie jest to dzieło wielokrotnego użytku. Drugi raz można podejść do serii celem wyłapania pojedynczych detali; za trzecim razem jest już zupełnie nieoglądalna. Obcinanie punktów z końcowej oceny za tak skrajnie subiektywną kwestię byłoby absurdem, zatem piszę to wyłącznie w celu informacyjnym – Shoujo Kageki Revue Starlight, mimo nietypowej formy, jest utworem bardziej do biernego oglądania, niż do aktywnego interpretowania.\nGdybym jednak miał się nie rozdrabniać i ująć powyższe kwestie w formie jednego zarzutu, to powiedziałbym, że scenariusz nie dorównuje narracji. Powiedzmy sobie szczerze – fabuł idealnych pod każdym względem nie ma i nawet w najbardziej dopracowanej przy odpowiedniej dozie czepliwości można doszukać się jakichś przeoczeń. Opowiedziana tu historia jest ekscytująca i ciekawa, ale zastosowana narracja – niejako wymuszająca ciągłe skupienie i wyostrzająca percepcję odbiorcy, sprawia, że drobne uchybienia, które w konwencjonalnej serii byłyby niewidoczne, stają się wielokrotnie ostrzejsze. Wszystkie ujęcia, dialogi i elementy scenerii wydają się istotne, zatem każda najmniejsza niespójność jawi się jako rażące niedopowiedzenie, a każda scena niewypełniona treścią – jako niekończąca się dłużyzna. Owszem, brzmi to jak doszukiwanie się wad na siłę, jednak z racji wysublimowanej formy takie czepialstwo wydaje się w pełni uzasadnione. Mimo najlepszych starań i ewidentnej świadomości warsztatu, ambicje twórców chyba odrobinę przerosły ich umiejętności.\nNaturalnym następstwem problemów ze streszczeniem założeń fabularnych oraz klasyfikacją gatunkową była dla mnie trudność obrania kryteriów oceny. Początkowo planowałem trzymać się powyższych wywodów i potraktować tę produkcję jak anime rozrywkowe, ale później stwierdziłem, że w tej kategorii miałaby zbyt łatwo. Pod względem autorskiego zaangażowania Shoujo Kageki Revue Starlight wciąga nosem większość współczesnych „innych światów”, szkolnych komedii czy bezpłciowych adaptacji reklamowych, a nawet w porównaniu do tytułów, które uważam za wartościowe, takich jak Boku no Hero Academia czy Shingeki no Kyojin, seria dała mi tyle interpretacyjnej frajdy, że mimo scenariuszowych potknięć byłbym skłonny wystawić najwyższą notę. Ostatecznie postanowiłem więc podnieść jej poprzeczkę i choć wciąż uważam ją za bardzo przystępną, to jednak na tyle angażującą i odważną, że zasługującą na zestawienie z produkcjami ambitniejszymi, do jakich zaliczam np. Texhnolyze, Wolf's Rain czy parokrotnie wspomnianą Utenę. Oczywiście w takim towarzystwie ta kolorowa produkcja o idolkach wygląda wręcz komicznie, jednak niech fakt, że w moim odczuciu porównanie to wytrzymuje, najlepiej świadczy o mojej pozytywnej opinii na jej temat.\nKomu polecam? Każdemu, kto lubi próbować nowych rzeczy, a przy tym ma wystarczająco dużo czasu i chęci, aby w seans odpowiednio się zaangażować. Mimo czytelnego przesłania i niewątpliwych walorów rozrywkowych, jest to anime wymagające odrobiny uwagi – średnio nadające się do oglądania w drodze do pracy czy szkoły, lub podczas posiadówki ze znajomymi. Wysiłek ten jest jednak niewspółmierny do uzyskanej satysfakcji. Za odrobinę cierpliwości i skupienia dostajemy zamkniętą, nietypowo opowiedzianą historię z zestawem uroczych bohaterek, zniewalającą oprawą audiowizualną i kto wie, może też jakimś głębszym przesłaniem, które ja przeoczyłem. Nawet jeśli komuś seria nie przypadnie do gustu, to i tak spędzony z nią czas trudno będzie uznać za zupełnie stracony. Wydaje mi się bowiem, że to jedna z tych produkcji, o których zwyczajnie warto wyrobić sobie własne zdanie.\nKaro, 10 listopada 2018\nHiroyuki Saita, Shiori Tani, Takeshi Takakura\nTatsuya Katou, Yoshiaki Fujisawa\nShoujo Kageki Revue Starlight - wrażenia z pierwszych odcinków Nieoficjalny pl


O nas\t Odsłon: 3453\nProjekt unijny - "Szkoła badaczy"\t Odsłon: 3244\nCzy z „220” wiążą się jakieś przesądy? Nie wiemy. Ale to nie ma znaczenia. Nam „220” kojarzy się z… marzeniami. W ponad pięćdziesięcioletniej historii szkoły dziesiątki roczników warszawskich dzieci pod okiem swoich wychowawców i nauczycieli uczyły się, jak przekuwać swoje marzenia w czyny, jak przekuwać je w przyszłość. W tym dziale witryny przedstawiamy, jaką nasza szkoła jest dziś i jaką szkołą chcemy być w przyszłości.\nHistorię mamy na pewno ciekawą. Szkoła mieści się w budynku wybudowanym dzięki społecznym datkom. (...) Tak więc - historię mamy na pewno ciekawą… Z niej wyrastają różne kultywowane w szkole tradycje.\nStanisław Kopczyński. Syn Ziemi Mazowieckiej. Lekarz. Przyjaciel dzieci. Społecznik. Działał na rzecz poprawy higieny w polskich szkołach. Autor podręcznika dla nauczycieli "Higiena szkolna. Podręcznik zbiorowy dla kierowników szkół, nauczycieli i lekarzy szkolnych". Zapraszamy do zapoznania się z życiorysem Stanisława Kopczyńskiego.


Kuchenne Rewolucje Kuchnia Gruzińska\nKuchenne Rewolucje Kuchnia Gruzińska. Roladki z bakłażana z pastą orzechową i pestkami granatu Adżapsandal rodzaj leczo z bakłażanów pomidorów cukinii cebuli papryki i kolendry czy Tolma gołąbki w liściach winogron z sosem jogurtowo-czosnkowym. W nowym MENU króluje kuchnia gruzińska. Tym razem Magda Gessler odwiedziła Warszawę.\nbiala kuchnia polysk ikea biala kuchnia z szarym szklem biala kuchnia na wysoki polysk jaki blat czerwona kuchnia na wysoki polysk brazowa kuchnia jakie sciany biala klasyczna kuchnia z wyspa biala kuchnia z czarnym blatem opinie bezowa kuchnia w polysku\nMagda Gessler Zaprasza Na Gruzinska Kuchnie Sprobuj Gruzinskich Potraw W Warszawskiej Restauracji Masz Gulasz Glamki Se Pl\nOdcinek 13 Sezon 6 Online Odcinki Kuchenne Rewolucje Tvn\nMagda Gessler I Liana Gamcemlidze W Dzien Dobry Tvn Przyjazn Po Kuchennych Rewolucjach Dzien Dobry Tvn\nSezon 12 Warszawa Tbilisi Program Online Ogladaj Na Player Pl\nPrzepisy Magdy Gessler Z Programu Kuchenne Rewolucje Culinary Recipes Food Food And Drink\nDzisiejszy Granat to dawna restauracja Mada.\nKuchenne rewolucje kuchnia gruzińska Małżeństwo wyjechało z Gruzji w poszukiwaniu lepszego życia. Bakłażan faszerowany baraniną podany z pomidorami czosnkiem i ziołami gruzińskimi za 35 z gołąbki z baraniną zawinięte w. Jak widzieliśmy w programie kuchnia gruzińska obfituje w świetnie przyprawione dania mięsne oraz pachnie ziołami.\nNa warszawskim Ursynowie znajduje się mała gruzińska knajpka Gaumarjos. Pewnego dnia do TBILISI przybywa MAGDA GESSLER oraz ekipa KUCHENNYCH REWOLUCJI. W 13 odcinku szóstego sezonu Kuchennych rewolucji Magda Gessler odwiedziła gruzińską restaurację G.\nKorzystając z wiedzy właścicieli lokalu którzy są rodzimymi Gruzinami restauratorka stworzyła swój własny przepis na chinkali czyli pierożki z mięsem. Menu Zdjęcia Oceny i Recenzje najlepszych restauracji z rodzajem kuchni Gruzińska Warszawa Zomato to najlepszy sposób aby odkrywać najlepsze restauracje w swoim mieście. Granat - bistro gruzińskie to kolejna restauracja po programie Kuchenne Rewolucje.\nPierwsze to rodzaj drożdżowego placka wypełnionego różnymi rodzajami sera przyprawami i jajkiem. Na warszawskim Ursynowie znajduje się gruzińska knajpka Gaumarjos. Chcemy mieszkańcom warszawy podarować nasz skrawek Gruzji i ugościć ich najlepiej jak potrafimy.\nPoza licznymi restauracjami na osiedlach pojawiają się małe gruzińskie piekarnie prowadzone przez imigrantów z Kaukazu. Restauracje prowadzi Liana i David na sali pomaga im ich syn na kuchni zaś kuzynka. Jest to wybitnie rodzinne miejsce.\nNasza łatwa w użyciu aplikacja pokaże Ci wszystkie restauracje bary i kluby w pobliżu. Magda Gessler przeprowadziła Kuchenne rewolucje w gruzińskiej restauracji. Kuchnia gruzińska zyskała na popularności dzięki dwóm potrawom chaczapuri i chinkali.\nMagda Gessler Zachwycona Gruzinska Kuchnia Oficjalna Strona Kuchenne Rewolucje\nKuchenne Rewolucje 2019 Magda Gessler Ratuje Gruzinska Restauracje Z Warszawy Plejada Pl\nSezon 2 Gaumarjos Warszawa Program Online Ogladaj Na Player Pl\nKuchenne Rewolucje W Gruzinskiej Restauracji W Warszawie Daniel Olbrychski Na Finalowej Kolacji Super Express Wiadomosci Polityka Sport\nSezon 19 Warszawa Mada Program Online Ogladaj Na Player Pl\nKuchenne Rewolucje Niby Wszystko Sie Udalo Rewolucja Zaakceptowana A Potem Ten Wpis Magdy Gessler Na Fb\nSezon 15 Lodz Szafran Program Online Ogladaj Na Player Pl\nKuchenne Rewolucje 12 Odc 2 Zapis Relacji Na Zywo Na Se Pl Klotnie I Wzajemne Pretensje Wreszcie Sie Skonczyly Super Express Wiadomosci Polityka Sport\nZ Kuchennych Rewolucji Gessler Serwowala Pyszne Chinkali Gruzinskie Pierozki Z Baranina I Rosolem Georgian Food Food And Drink Culinary Recipes\nKuchenne Rewolucje Gaumarjos W Warszawie Menu Ceny Opinie 26 07 2017 Gazeta Pomorska


Jaka moc kotła? - Heiztechnik\nJaka moc kotła?\nStrona główna › Forum › Kotły z podajnikiem › Jaka moc kotła?\nTen temat ma 5 odpowiedzi, 2 odpowiedzi, a ostatnio został zaktualizowany 11 lat temu przez SERWIS.\n10 czerwca 2011 o 17:11 #20385\nNoszę się z zamiarem kupna kotła Q Eko Duo ze sterownikiem Menuet. Pytanie do serwisu jakiej mocy kocioł powinienem zakupić. Do ogrzania mam 140m2 domu wraz z poddaszem, w tym ok 60m2 podłogówka, oraz piwnica o powierzchni 60m2 wyposażona w dwa małe grzejniki. Czy 17KW wystarczy, czy też powinienem zaopatrzyć się w piec 25KW ??Oczywiście kocioł dwupaleniskowy w podajnikiem i obrotową retortą\n10 czerwca 2011 o 18:07 #20387\nTeoretycznie więcej zarabiamy na kotle o mocy 25 kW, ale ja pracuję w pionie technicznym i z praktycznego punktu widzenia 17 kW w zupełności wystarczy, a nawet masz spory zapas.\n15 czerwca 2011 o 14:51 #20393\nJeszcze pytanko odnośnie sterownika. Podobno można wybrać model Eko Duo ze sterownikiem Fuzzy Logic Plum ?? Takie sterowniki stosuje m.in Weber czy ten sterownik u was jest również w sprzedaży ? Jak on zdaje egzamin ?\n15 czerwca 2011 o 19:07 #20397\nPosiadamy takie sterowniki ale, nie ujmując nic producentowi, czyli firmie PLUM nie wykorzystujemy ich w kotłach węglowych.\nNiestety proces spalania węgla jest tak niestabilny ze względu na różnorodność paliw, że nie ma systemów, które byłyby w stanie zoptymalizować proces spalania.\nProblemy występują po stronie palnika, który poprzez nieodpowiednie zadziałanie programu może go nawet zniszczyć (wypalić).\nZauważ, że nawet w przypadku dużo bardziej stabilnych paliw jak gaz czy olej nie stosuje się ani systemu PID ani FUZZY LOGIC-a.\nPo wielokrotnych problemach z ustawianiem zrezygnowaliśmy z FUZZY LOGIC w węglówkach. Natomiast bardzo dobrze sprawdza się on w kotłach pelletowych i tam z niego korzystamy.\nJak poczytasz fora o automatykach FUZZY LOGIC to zauważysz, jak często użytkownicy bawią się w zmiany parametrów. Wychodzę z założenia, że lepsza jest automatyka stałowartościowa, którą pomożemy ustawić przez telefon i nie będziesz musiał nic zmieniać, chyba że uznasz to za słuszne.\n24 czerwca 2011 o 01:16 #20443\nJeszcze jedno pytanie do serwisu odnośnie Q Eko Duo, wyczytałem na waszej stronie, że wysokość podłączenia pieca do czopuchu komina to 159 cm, tymczasem czopuch w mojej kotłowni znajduję się dość wysoko tj. gdzieś na wysokości 180-190 cm czy to jest jakiś problem? Poza tym średnica mojego czopucha to 200, a w parametrach kotła widzę że powinno być 180 ??\n24 czerwca 2011 o 22:49 #20445\nPociągniesz najpierw kolanem do góry i następnie wejdziesz w ścianę.\nJeśli idzie o komin to z dwojga złego lepiej mieć go za duży niż odwrotnie. A ty masz wręcz idealny.


Gwiazdy sobotnich kwalifikacji do PRO Chess League - Chess.com\nZaktualizowany: 1 lis 2018, 03:21 |\n3 | Aktualności Chess.com\nCzy czujesz ekscytację na myśl o turnieju kwalifikacyjnym do PRO Chess League? A powinieneś.\nJuż w najbliższą sobotę, 3 listopada, będzie można podziwiać największych graczy online, którzy będą rywalizować w PRO Chess League w nadziei na kwalifikację do sezonu zasadniczego 2019.\nPamiętaj, aby oglądać to wszystko na żywo na Twitch.tv/chess.\nBo gdzie indziej możesz podziwiać grę aktualnego mistrza USA, Sama Shanklanda, grającego zarówno z zawodowcami, jak i amatorami i próbującego sprawić, aby jego San Francisco Mechanics awansowali do ligi?\nSzczegółowe informacje o turnieju kwalifikacyjnym możesz przeczytać tutaj.\nGwiazdy kwalifikacji PRO Chess League\nOkoło 30 drużyn spróbuje swoich sił w sobotnich kwalifikacjach, a wszystkie mają średni ranking zbliżony do 2500. Oto kilka wielkich, szachowych nazwisk, które zobaczymy w sobotę:\nDuda jest póki co rewelacją #speedchess! Czy podobnie będzie w #prochess?\nEric Hansen i jego Montreal Chessbrahs spadli z ligi w zeszłym sezonie. Czy zdołają do niej wrócić na sezon 2019?\nDzięki takim graczom, jak Francisco Vallejo Pons, Ruslan Ponomariov, and Luis Siles hiszpańscy kibice będą mieli za kogo ściskać kciuki.\nFormat kwalifikacji PRO Chess League\nBędą dwie grupy po 12-15 drużyn każda. Cztery drużyny z każdej grupy awansują do PRO Chess League.\nFormat Etapu 1:\nW pierwszym etapie każda drużyna zagra jednopartiowy mecz ze wszystkimi drużynami. W tych meczach pierwsza szachownica jednej drużyny zagra z pierwszymi szachownicami innych drużyn. Druga szachownica zagra z drugimi szachownicami itd. Tempo gry to 3+2.\nNa tym etapie liczą się małe punkty, a nie meczowe.\nNa koniec tego turnieju kołowego, dwie najlepsze drużyny z każdej grupy (czyli razem cztery) awansują do PRO Chess League.\nEtap 1 punktacja pomocnicza:\nPrzy równej ilości punktów w następnej kolejności decyduje wynik na pierwszej szachownicy. Dalej na drugiej. Potem na trzeciej. W czwartej kolejności decyduje bezpośredni pojedynek. Jeśli i to nie przyniesie rozstrzygnięcia, to awansuje drużyna o wyższym średnim rankingu.\nJedyny wyjątek do tych reguł ma zastosowanie wtedy, gdy równą ilość punktów mają drużyny dzielące 2 miejsce, co prowadziłoby do tego, że jedna z drużyn automatycznie awansuje do PRO Chess League. W takim przypadku o awansie zdecyduje 5-minutowa ankieta na Twitterze.\nDrużyny z miejsc 3-5 po Etapie 1 awansują do Etapu 2 i jest to ich jedyna szansa na uzyskanie awansu.\nDrużyny z miejsc 6-8 po Etapie 1 w każdej grupie zmierzą się w ankiecie fanów na Twitterze, która potrwa dokładnie 5 minut. Zwycięzca tej ankiety także awansuje do Etapu 2. W przypadku remisu, awansuje ta drużyna, która w Etapie 1 uzyskała wyższy wynik.\nW ten sposób zostanie wyłonionych 8 drużyn, które powalczą o cztery miejsca w Etapie 2.\nFormat Etapu 2:\nDrużyny zostaną dopasowane według formatu PRO Chess League i zagrają mecze z tempem gry 7+2. Ten sam format będzie stosowany podczas sezonu zasadniczego PRO Chess League, z tym że tempo gry będzie krótsze.\nZwycięzca każdego meczu awansuje do PRO Chess League.\nJeśli w meczu jest remis, gracze grają dodatkową rundę tempem 3+2. Pierwsza szachownica zagra z pierwszą szachownicą, druga z drugą itd. Jeśli i to nie przyniesie rozstrzygnięcia, wtedy następuje "nagła śmierć". Pierwsza szachownica zagra z pierwszą pojedynczą partię kolorem odwrotnym niż w poprzedniej rundzie. Jeśli będzie remis, wtedy grają ze sobą szachownice drugie. Pierwsza drużyna, której zawodnik wygra partię, wygrywa mecz.\nKojarzenia będą ustalone w następujący sposób: Drużyna z 3 miejsca po Etapie 1 wybiera sobie przeciwnika w Etapie 2 spośród trzech pozostałych drużyn. Dwie niewybrane drużyny grają ze sobą.


Użytkownik Miesiąca Społeczności ING - Wrzesień '1... - Społeczność ING - 10712\nUżytkownik Miesiąca Społeczności ING - Wrzesień '1...\nUżytkownik Miesiąca Społeczności ING - Wrzesień '17\nPrzerywamy tę jesienną melancholię Czas na wrześniowe podsumowanie aktywności w naszej Społeczności ING\nGotowi na ogłoszenie użytkownika miesiąca? Kto we wrześniu dowodził na stronach naszej internetowej przestrzeni? Tytuł użytkownika miesiąca Społeczności ING trafia do osoby, bez której to miejsce na pewno nie było by takie samo. To wyjątkowa osoba, która od początku wnosi do tej przestrzeni, dużo zaangażowania, konstruktywnych uwag i sugestii, ale też pomocy dla innych użytkowników. Można by z powodzeniem wymieniać dłużej, ale przejdźmy do konkretów\nWe wrześniu 2017 w Społeczności ING:\n"Użytkownikiem Miesiąca" zostaje.... @Konto usunięte! Doceniamy, dziękujemy i gratulujemy!\nDrugie wyróżnienie, trafia do mocnego zawodnika i coraz lepiej nam tu ostatnio znanego, laureata sierpniowego zestawienia: @Konto usunięte. Oby tak dalej! Trzecie wyróżnienie, za mocny wrześniowy debiut w Społeczności ING trafia do - @siim79. Gorąco pozdrawiamy i witamy na pokładzie!\nTypowanie Użytkownika Miesiąca to dla nas dobra okazja, żeby podziękować. Społeczność tworzymy razem z każdym z Was. To wy nadajecie rytm temu miejscu. Trzymajcie tak dalej!\nKto się u nas rozgościł, pewnie już wie, że każdego miesiąca typujemy najbardziej aktywnych użytkowników Społeczności ING. Dlaczego to robimy? Żeby wyróżnić jednego z Was i tym samym podziękować za Wasz wkład w Społeczność ING. Ten tytuł będzie przyznawany osobie, która miała w danym miesiącu największy wpływ na Społeczność ING. Sprawdzamy m.in aktywność na forum, oraz jak bardzo odpowiedzi były pomocne dla innych użytnowników (zaakceptowane rozwiązania). Sprawdzamy też, kto spędził z nami najwięcej minut online i otrzymał najwięcej lajków. Chcemy jednak podkreślić, że nie patrzymy tutaj tylko na statystyki - oceniamty całościowy wkład w naszą Społeczność.\nGratuluje pozostałym wyróżnionym - @source i @slim79\nTrochę marudziłem w tym miesiącu, liczę jednak, że nie zmienicie kursu i będziecie szli w obranym kierunku, zarówno pod względem systemowym i aplikacji jak również produktowym.


Antykwariat Łódź - Łódzkie Centrum Komiksu\nStrona główna > Antykwariat\nAntykwariat kojarzy się zazwyczaj ze starymi książkami i specyficznym zapachem. My wychodzimy do naszych klientów z ofertą antykwariatu komiksów. Łódź to na pewno najlepsze ku temu miejsce! Oferujemy także bogactwo innych ciekawych produktów. Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na różnorodność kategorii. Nasz antykwariat ma dostarczyć Państwu możliwości kolekcjonowania wyjątkowych komiksowych egzemplarzy oraz dać szansę na przeczytanie wyjątkowo dobrego numeru!\nNasz antykwariat od 12.06.2013 działa już nie tylko przez internet :)\nIstniejemy na rynku od 2006 roku. Możliwe, że jest to okres zbyt krótki, by wiele wróżyć, jednakże nasz antykwariat wypracował już sobie pewną renomę. Grono stałych klientów, którzy odwiedzają antykwariat, także pozwala nam postrzegać przyszłość jako spokojną, bezpieczną i planować dalszy rozwój. W chwili obecnej możemy Państwa zaprosić do naszej nowej siedziby. Nasz Antykwariat Łódź mieści się pod adresem:\nNa miejscu znajdą Państwo około czterdziestu tysięcy komiksów w różnych językach.\nW przypadku chęci zakupu pozostałego asortymentu oferowanego przez nas w sklepie internetowym, prosimy o wcześniejsze ustalenie szczegółów odbioru osobistego.\n: on.their.ground :\ntel. 0-691-178-936 w godzinach: 8:00 - 22:00


K/214: Cenzura - Opinie | Portal Teatralny.pl\n#chybanieja, mat. Festiwalu Nowe Epifanie\n1. Rzeszów – miasto wolności\nW sprawie operacyjnej pod kryptonimem „Rzeszów – miasto wolności” od samego początku niewłaściwie zdefiniowano ciemiężyciela teatru boleśnie zaangażowanego. Kwestia zatrzymania premiery Pawła Passiniego i Artura Pałygi #chybanieja tak naprawdę – i tu was zaskoczę – nie obciąża ani konta kurii, ani prezydenta Ferenca. Jedyną odpowiedzialność za gest cenzorski ponosi dyrekcja Maski – Monika Szela i Jacek Popławski. I trzeba to wyraźnie powiedzieć, zamiast rzucać gromy na obłudę Kościoła Katolickiego, powrót cenzury i kunktatorstwo ponoć lewicowego włodarza stolicy Podkarpacia. Zastanówmy się raczej, dlaczego szefostwo teatru nie zdało egzaminu w krytycznym momencie. I czemu to właśnie Szeli i Popławskiego powinny dotyczyć apele i potępienia Gildii Reżyserek i Reżyserów Polskich oraz Unii Dyrektorów Teatrów.\nW Polsce AD 2019 nie ma szalejącej cenzury, są tylko ludzie, którzy z różnych powodów się boją. Boją się, że stracą pracę, że sponsor będzie niezadowolony, że organizator wezwie na dywanik, że brzydko o nich napisze część konserwatywnych lub nacjonalistycznych mediów. I tyle. Wedle mojej wiedzy nie istnieje żadna ustawa czy przepis pozwalający z urzędu na prewencyjne zatrzymanie dzieła, zwłaszcza w trakcie powstawania. Nawet zamiar popełnienia przestępstwa nie jest jeszcze przestępstwem. Nie ma czegoś takiego jak „myślozbrodnia”. Gdyby było – żylibyśmy w państwie totalitarnym i to na długo przed erą PiS-u.\nZakaz grania kontrowersyjnego scenicznego tytułu, który godzi w wartości, prowokuje do waśni narodowościowych i religijnych, obraża i szczuje, może wydać nie organizator, pracodawca dyrekcji i organ finansujący bieżącą działalność teatru, tylko polski sąd po rozpatrzeniu zasadności wniosku prokuratorskiego i opinii biegłych. Przerabialiśmy te kwestie z okazji Klątwy w Powszechnym. No i musi, do cholery, takie dzieło powstać! Mieć premierę, widzów, recenzje. A o tym, czy powstanie, czy dojdzie do premiery, decyduje nie prezydent czy biskup, dziennikarz, rzecznik, choć pewnie by chcieli, ale dyrektor teatru.\nTo dyrektor może odwołać premierę z dziesiątków powodów – pod pretekstem niedotrzymania warunków wstępnych przez realizatorów, z powodu niezadowalającego przebiegu prób, obaw o ostateczny kształt artystyczny, buntu aktorów, etc, etc... Dyrektor może nawet zdjąć tytuł mówiąc po prostu: „A bo mi się koncepcja sezonu zmieniła”, i jeśli tylko zapłaci poszkodowanym artystom, generalnie nie ma sprawy, jest w prawie. Tak są konstruowane umowy i na tym polega jego funkcja w placówce. Sęk w tym, że dyrektor przez sam fakt swojego dyrektorowania bierze na siebie całą odpowiedzialność za końcowy efekt prób lub ich brak. Jego jest decyzja o niedopuszczeniu do premiery, tak samo jak jego była decyzja o tym tytule i tych realizatorach. Więc wkurza mnie pomstowanie Passiniego, Pałygi i dziennikarzy na lokalną władzę i lokalnych hierarchów, podczas gdy dyrektorzy Szela i Popławski umywają ręce i schodzą z linii strzału. A przecież tylko oni mogą formalnie zdjąć spektakl z repertuaru, pozbyć się zawczasu niewygodnej premiery. Nikt inny.\nTymczasem, jak donoszą prasa i Passini, Jacek Popławski zakomunikował w zeszły czwartek zespołowi hiobową wieść o tym, że prezydent Ferenc przerywa próby, spektaklu nie będzie, bo interweniowała kuria. I od tego momentu właściwie na temat Jacka Popławskiego zapada cisza. Znika ze sprawy, znika z instytucji. A przecież to nie prezydent prowadzi Teatr Maska, tylko on. A jeśli nie on, bo jest dyrektorem artystycznym, to dyrektor naczelna Monika Szela. Czyli pani Monika Szela zlikwidowała premierę, po czym błyskawicznie poszła na urlop, żeby nie odpowiadać na trudne pytania. Uniknąć odpowiedzialności. Udało się, według relacji lokalnych dziennikarzy i opinii na przykład Witka Mrozka w „Gazecie Wyborczej” jest niewinna, odium cenzorskie spada wyłącznie na Ferenca i kurię.\nHola! Urzędnicy mają prawo do formułowania różnych stanowisk, wyrażania obaw, nawet krytyki dotyczącej drogi, którą zmierza podległa im placówka, ale tylko tyle. Po to są urzędnikami od kultury, czyli także organem kontrolnym, żeby wywierać naciski, podpowiadać dyrekcji, co trzeba robić, żeby organizator był zadowolony. I już. Naciski to jeszcze nie cenzura. Prośby i namowy – także nie. Cenzura, a raczej autocenzura zaczyna się w Polsce wtedy, kiedy zatrudniony przez organizatora dyrektor rezygnuje z własnej autonomii i bierze naciski za polecenia i decyzje. Przypomnę: szefem Teatru Maska nie jest prezydent Ferenc, ale Monika Szela i w drugiej kolejności – Jacek Popławski. Ferenc tylko wynajął ich na określony czas pracy, na misję, żeby w imieniu władz lokalnych i dla miast prowadzili teatr. Nie wiem, jak wyglądają umowy Szeli i Popławskiego, ale chyba nie ma tam listy konkretnych tytułów do realizacji i zakazu zatrudniania takich, a nie innych twórców, tym bardziej wyliczenia niewygodnych tematów.\nPrzecież to się nie zmieniło: obowiązkiem dyrektora teatru jest obrona wybranych i zatrudnionych przez niego artystów przed naciskiem sił zewnętrznych (urzędników, organizacji religijnych, partii politycznych, mediów, grup widzowskich), zapewnienie im komfortu pracy. Dyrektor jest jak lekarz pierwszego kontaktu, akuszer i parawan. Dyrektor buforuje. Izoluje artystę do czasu premiery. Do tego momentu tylko on jest widzem, kontrolerem i sparingpartnerem w dyskusjach o spektaklu. Przyjęło się to, zwłaszcza po krachu instytucji kierownika literackiego. Dyrektor może zadawać pytania, kręcić nosem, żądać poprawek, pogrzebać przy montażu spektaklu. Zamówił dzieło na określony temat, zgodził się na założenia wstępne, więc teraz dogląda roboty. Chce takiego, a nie innego efektu. On i tylko on odbiera gotowy spektakl.\nTakie mamy prawa i obyczaje w polskim teatrze. Dlatego dyrektor zarabia więcej niż ktokolwiek w placówce, dlatego podejmuje niewygodne lub słuszne decyzje jednoosobowo. I ponosi za nie odpowiedzialność cywilną i karną. Nagradzamy go potem, mówiąc o teatrze Iksińskiego, kadencji Igreka, autorskim stemplu Zeta.\nW Rzeszowie ten dobrze przez lata funkcjonujący model postawiono na głowie: w sytuacji granicznej część dyrekcji uciekła, część przyznała się do niesamodzielności w podejmowaniu decyzji o tym, co dzieje się w instytucji, którą niby kieruje. W tej chwili wychodzi na to, że Teatrem Maska kieruje de facto nawet nie prezydent Ferenc, tylko jego rzecznik prasowy, pan Maciej Chłodnicki. Ferenc milczy, mówią póki co tylko usta Saurona. Popatrzcie na to, jak na bardzo niskim szczeblu odbywa się ta komunikacja z artystami! Nie bez przyczyny swego czasu jedną z większych obelg wobec człowieka było zawołanie: ech, ty rzeczniku...\nMoim zdaniem nie ma prawnej i fizycznej możliwości wstrzymania tak samo prób, jak i eksploatacji spektaklu przez samego organizatora, a nie dyrekcję teatru. Bo co może organizator? Wstrzymają przelew na czynsz i gaz, pensje pracownicze? Wyśle Straż Miejską na scenę? Odholuje auto Artura Pałygi? Odstąpi teatr marszałkowi? W rzeczywistości nad Maską nie wisi żadne widmo cenzora. Jest tylko, nawet niewyartykułowana publicznie, groźba nieprzedłużenia umowy dyrekcji, co najwyżej widmo dyscyplinarki. Warto dla czegoś tak marnego zgadzać się na utratę dobrego dyrektorskiego imienia w środowisku? Owszem, można łazić po mediach i salonach i płakać, jak to zła władza i wstrętna kuria osądziły zawczasu, skazały i ukarały, ale przecież to będzie nieprawda. Dyrekcja Maski ocenzurowała się sama.\nMonika Szela i Jacek Popławski nie zdali tego egzaminu z dyrektorskiej niezależności, co dyskwalifikuje ich na przyszłość jako kierowników jakichkolwiek placówek artystycznych. To znaczy dyskwalifikuje ich z naszego punktu widzenia. Każda władza lokalna byłaby bowiem tak uległymi dyrektorami zachwycona. Bo ich strach o stanowisko, brak kręgosłupa moralnego i odwagi cywilnej będzie można jeszcze nie raz wykorzystać.\nNie oburzajmy się na Kościół czy ludzi prezydenta. Skoro mogli, to zadziałali. Gdybym miał taką władzę jak Ferenc nad jakąkolwiek sceną, też pewnie by mnie kusiło, żeby zasugerować, by nie grano na niej jakiegoś koszmarnego moim zdaniem spektaklu. Mógłbym próbować zakulisowych nacisków. Byłoby to wredne, ale generalnie mniej szkodliwe niż postępowanie dyrektora, którego ostatecznie namówiłbym na ten krok. Problem nie tkwi w tym, który naciska, lecz w tym, który naciskom ulega. Dlatego żal mi Passiniego i Pałygi, ale nie szefów teatru, których uważam za czarnych bohaterów tej awantury, łamiących dobre obyczaje i niezależność polskich scen.\nBoże, przecież nawet jak Michał Merczyński i Jan Klata odwoływali odpowiednio pokazy Golgota Picnic na Malcie i krakowską premierę Nie-Boskiej komedii. Szczątków Olivera Frljicia, robili to na własne konto, mówili, że to jest ich odpowiedzialna, przemyślana decyzja, bo będą w pierwszym przypadku uliczne zamieszki, w drugim – spektakl skłóci zespół. Przypomnijmy – w Rzeszowie Monika Szela milczy, pojechała na urlop, Jacek Popławski przekazał zespołowi decyzję prezydenta. Sprawa załatwiona?\nJakoś mnie to w kontekście rzeszowskim i szczególnie Maski nie dziwi. Podkarpackie to krajowy lider testowania rozwiązań użytecznych. Parę dobrych lat temu nowy pisowski marszałek odwołał pod wątpliwym pretekstem Remigiusza Cabana, dyrektora Siemaszkowej, już po decyzji o przedłużeniu mu kadencji przez jego poprzednika. Słabo albo wcale wtedy nie protestowaliśmy, bo Caban nie był z progresywnego i środowiskowego rozdania. Potem wybuchła pierwsza afera z Maską. Szefem artystycznym lalkowego teatru był wtedy Jerzy Jan Połoński, naczelną oczywiście Monika Szela. Maska służyła jako zaplecze księgowe i logistyczne dla wymyślonego i prowadzonego przez Anetę Adamską z offowego Teatru Przedmieście festiwalu Źródła Pamięci. Maska była oficjalnie współorganizatorem, ale wszyscy wiedzieli, że za ideę, program i gości odpowiada Adamska. I nagle robi się skandal – okazuje się, że Maska chce wymanewrować pomysłodawczynię cenionego przeglądu, przejąć patronów, termin, środki. Sama składa wnioski do Ministerstwa, Jerzy Jan Połoński wskazuje, że chce budować festiwal we współpracy z Pawłem Passinim. Maska używa nazwiska reżysera w kontekście tej afery, bo to może być nowy kurator Źródeł Pamięci, wyreżyseruje coś, poprowadzi warsztaty. Obrona Adamskiej i piętnowanie machinacji Maski odniosły skutek. Miasto pogodziło teatr lalkowy z offowym, kontynuowano współpracę na zasadach partnerskich, Połoński – kozioł ofiarny(?) – odszedł, widmo wrogiego przejęcia zostało zażegnane. Choć nieufność wobec instytucji pozostała, przynajmniej we mnie. Teraz, kiedy czytam, że pracujący w Rzeszowie od półtora miesiąca Pałyga, Passini i Moński nie mają podpisanych umów, że wszystko odbyło się na gębę, podejrzewam od początku złą wolę części dyrekcji. Jak to jest możliwe, że łamie się lub nagina prawo pracownicze? Że poważna miejska instytucja zatrudnia de facto na czarno grupę artystów, a teraz będzie się antydatować umowy lub wszystko skończy się w sądzie pracy?\nJest jeszcze jedna możliwość – może nie mamy do czynienia z działaniami cenzorskimi, tylko zwyczajnym konfliktem między dyrektorami? Jacek Popławski kontraktuje reżysera na spektakl, którego idea od razu nie podoba się Monice Szeli, bo pani dyrektor jest stąd, wie, jak zostanie przyjęta premiera, dlatego od początku kontestuje projekt, opóźnia podpisanie umów, zostawia sobie furtkę na niepłacenie, licząc się z taką, a ni inną reakcją lokalnych władz. Odium błędu spada na Popławskiego, Szela może opowiadać: ja się w to nie chciałam mieszać, od początku sabotowałam ten szalony, obrazoburczy projekt. Tak, smutne, że koszty tych wewnątrzteatralnych gierek ponoszą potem artyści.\nMożna się zastanawiać, czy Popławski, zapraszając Passiniego i Pałygę, grał ponad stan? Czemu akurat spektakl o pedofilii w Masce, w Rzeszowie? Naprawdę w tym miejscu trzeba było zacząć taką rozmowę? Czyli najpierw była odwaga, a potem jej zabrakło? Przypuszczam, że Jacek Popławski należy do tej nowej generacji dyrektorów teatrów lalkowych, którym ból sprawia szefowanie scenie dla dzieci i młodzieży, nie szanują takiego repertuaru, szukają dorosłego widza, marzą o poprowadzeniu „poważnego” teatru. Pozycjonują więc teatr tak, by pisał o nim nie tylko branżowy magazyn lalkarstwa i szkolne gazetki ścienne, ale Witek Mrozek i Michał Centkowski. Bądźmy widoczni, nowocześni, kontrowersyjni. I idą w tę stronę, choć pewnie ani widza, ani przekonania w zespole nie ma, że to słuszna droga. Takie przynajmniej miałem wrażenie po grzecznym skądinąd Romeo i Julii Bogusława Kierca: zdezorientowana młodzież na widowni, a aktorzy zagubieni hermetycznością konceptu reżyserskiego. Popławski zapewne uznał, że w trzecim sezonie więcej mu wolno, może zaryzykować, zbić kapitał nie w Rzeszowie, a w całym kraju. Pewnym precedensem mogły być losy projektu Lwów nie oddamy Katarzyny Szyngiery, odważnej i odnoszącej festiwalowe sukcesy produkcji Teatru im. Siemaszkowej, firmowanej przez dyrektora Jana Nowarę. Myślę, że gdyby nie parasol ochronny dobrze postrzeganego przez PiS dyrektora, taki rewizjonistyczny spektakl w Rzeszowie nie byłby możliwy. Nowara wkupił się w łaski prawicowych widzów i decydentów realizacją hagiograficznego widowiska o ks. Popiełuszce. Zarzucić mu zdrady i jątrzenia nie sposób. Może Popławski chciał sprawdzić, czy też mu wolno? I wtedy cios przyszedł nie ze strony PiS-u, tylko lewicowego Ferenca. Popławski zapomniał, że w prowincjonalnych ośrodkach etykiety partyjne mają znaczenie drugorzędne. Wszyscy dogadują się z Kościołem i między sobą.\nI jeszcze o dwóch perwersjach związanych z rzeszowską aferą. Pierwsza to argument podniesiony przez rzecznika prezydenta, że zatrzymują spektakl nie tylko z powodu podjęcia tematu pedofilii w Kościele, ale także dlatego, że osoby pochodzenia żydowskiego mogą poczuć się obrażone. Jezu Chryste, a Ormianie nie? A kościół asyryjski? Czemu o nich nie upomniał się pan Maciej Chłodnicki?\nSerio, znacie jakieś interwencje gminy żydowskiej dotyczące spraw religijnych poruszonych na scenie? Bo ja nie. Gmina reaguje co najwyżej wtedy, gdy pojawia się akcent antysemicki w przestrzeni publicznej. Nie ma w Polsce antysemickich spektakli. Tymczasem pan rzecznik posunął się nawet do stwierdzenia, że przedstawienie w Masce mogło mieć wydźwięk antysemicki. Naprawdę? Spektakl Passiniego miałby taki być? To tak jakby zarzucić antysemityzm Woody Allenowi.\nI perwersja druga. Z punktu widzenia uważnych obserwatorów życia teatralnego zerwanie przez świecki urząd z powodów religijnych prób do spektaklu zamówionego przez festiwal Nowe Epifanie, programowanego przez światłych katolików i konserwatystów, jest czymś niebywałym. Ferenc zaszedł Dobrowolskiego i Klynstrę z prawej, godnościowej strony. I okazuje się, że nie wystarczy być oczkiem w głowie Wandy Zwinogrodzkiej, nie wystarczy zamawianie spektakli wyłącznie u sprawdzonych na poprzednich edycjach, taktownych twórców metafizycznych, jak najdalszych od jakichkolwiek herezji prowokacji jak Paweł Passini, by narazić się – i to oficjalnie ze strony lewicowego prezydenta! – na zarzut obrażania uczuć religijnych.\nRozumiem, że to, co się stało wokół premiery #chybanieja, jest ciosem dla Passiniego i jego zespołu. Zdesperowani artyści próbują ratować spektakl, zakontraktowaną i opłaconą wizytę na warszawskim festiwalu, ale w tej desperacji sugerują niebezpieczne precedensy: „Wszyscy byśmy chcieli, by ta wojna się skończyła. Wystarczy, żeby ktoś z ratusza się z nami skontaktował, przyszedł, zobaczył, jak pracujemy, i dopiero wtedy wydał decyzję” – mówi cytowany w artykule Mateusza Chmiela Artur Pałyga. Nie wierzę, że to Artur powiedział. Naprawdę, Artur, chcesz, żeby to była praktyka teatralna? Wizyty kontrolne urzędników, czy wszystko idzie dobrze? Kto miałby wam mówić, że jest OK, że nikogo nie obrażacie? Pan rzecznik, księgowa z ratusza czy pani od PR? Czy sam prezydent powinien was poklepać po ramieniu, czy raczej wystarczą urzędnicy niskiego szczebla?\nI jeszcze raz zacytujmy – w celach polemicznych – Pawła Passiniego z drugiej ręki: „Kasowanie go (spektaklu) przed premierą jest po prostu nieuczciwe. Powinno to działać na takiej zasadzie, żeby wcześniej, zanim aktorzy nie będą mieli możliwości pojawienia się na próbach, znalazł się ktoś, kto powie, że był i widział spektakl na etapie przygotowań, i coś mu się nie spodobało. A takimi ludźmi jesteście właśnie wy i nikt przed wami”. Paweł powiedział to do dziennikarzy zaproszonych na specjalny pokaz gotowych fragmentów spektaklu.\nNie, Pawle, tak to nie powinno działać. Dziennikarze nie są od chodzenia na próby stolikowe i pierwsze sceniczne i nie jest ich zadaniem alarmowanie, czy dzieje się coś złego. Naprawdę chcesz, Paweł, wpuszczać na próby dziennikarzy lub innych? Będziesz im pokazywał, jak reżyserujesz, jak prowadzisz aktorów, jak interpretujesz tekst? To ma być ta dobra praktyka? Transparentność warsztatu pracy? Człowieku, otwierasz furtkę do zamiany autocenzury w rzeczywistą cenzurę! Bo potem w innym mieście, inny urzędnik lub dziennikarz spyta dyrektora, czy może przyjść na próby w interesie społecznym, bo przecież w Rzeszowie wpuszczają...\nPassini i Pałyga w swoim staraniu o dokończenie premiery doszli niestety do ściany. Potem mogą już tylko poprosić rzecznika prezydenta Ferenca, Macieja Chłodnickiego o osobiste dokończenie zaczętego przez nich spektaklu. Niby wiem, co przechodzicie, w co was wmanewrowano, ale jednak czuję wstyd.\n2. Coming out posła Marka Jakubiaka\nBojkotowałem swego czasu piwo Ciechan, patrzyłem podejrzliwe na dystyngowanego biznesmena o husarskich ciągotkach, wchodzącego do polskiego parlamentu ramię w ramię z narodowcami od Kukiza. Bo najgorsi, najbardziej niebezpieczni nacjonaliści i ksenofoby zawsze działają w kamuflażu. Na przykład tradycji, elegancji, stateczności, szarmanckiego zachowania. Wąsaty pan z sygnetem i apaszką był, miał być, antidotum na Artura Zawiszę, ministra Andruszkiewicza, szefów Młodzieży Wszechpolskiej. Tymczasem ten polityk orbitujący wokół ruchów narodowych błysnął ostatnio wypowiedzią-protestem: czemu my, Polacy, mamy płacić za Teatr Żydowski? Niech płaci Netanjahu, niech płaci Izrael, niech Żydzi z zagranicy płacą! Szybko zareagowała Gołda Tencer, przedstawiła historię kierowanej przez siebie placówki, przypomniała, że jest polską i żydowską artystką. Czytając jej list, czułem się zażenowany, że takie fundamentalne sprawy trzeba przypominać, że Tencer musi odpowiadać na ukryty w wypowiedzi polityka antysemityzm. Czy Jakubiak naprawdę uważa, że za wybryki ministra Katza i premiera Netanjahu musi oberwać Teatr Żydowski? Przeszkadza mu nazwa, narodowość czy repertuar tej sceny? Domyślam się tylko, że nie jest to nienawiść do teatru, to tylko odprysk jakiejś innej, nazwijmy to delikatnie, obsesji Jakubiaka. I martwię się, że za chwilę podchwycą te skrzydlate słowa jacyś radni, jacyś internetowi blogo-hejterzy. Konflikt dyplomatyczny z Izraelem skończy się napiętnowaniem Żydowskiego Teatru w Polsce. Czy Jakubiak nie rozumie, że takie słowa są/mogą być tylko uwerturą do zwykłego szczucia? Z riposty posła wynika, że nie rozumie. Oskarża Tencer, że nie broniła Polski przed szkalowaniem ojczyzny przez izraelskie media i polityków. Mnie też jest przykro, że Gołda Tencer nie dyskutuje w naszym interesie z politykami w Jakucji i że nie walczyła pod Monte Casino.\nSwoją drogą szaleństwo narodowe Marka Jakubiaka tropiącego obce lobby kulturowe można by twórczo rozwinąć. W Krakowie chodzimy do Teatru Słowackiego – słusznym wydaje się więc postulat, żeby płacili za jego utrzymanie sąsiedzi ze Słowacji. W Białymstoku działa, panie pośle, słynny Teatr Węgierki – bratankowie z Fideszu, a może nawet sam Orban winni go wziąć od razu na swój żołd. Polski podatnik nie ma żadnego interesu w opłacaniu i chodzeniu do teatru, w którym tylko udaje się, że aktorzy mówią po polsku. Aha, na Wybrzeżu powstał panie pośle, Gdański Teatr Szekspirowski, Szekspir był Anglikiem, gra się tam dużo elżbietańskiego repertuaru, więc w zgodzie z tą logiką powinni go finansować Anglicy. W ogóle zaleca się, by krajowe Teatry Polskie grały wyłącznie polski repertuar, a Teatry Nowe – nowy. Teatry Współczesne – współczesny. W rozróżnienie repertuaru nowego od współczesnego należy zaangażować najwybitniejszych polskich językoznawców. Teatrom Starym zostawiłbym oczywiście repertuar stary, czyli klasyczny. Panie Marku, niech Pan aspiruje, nie byłoby lepszego ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wreszcie zasiadłby na tym stanowisku ktoś narodowo zorientowany.\nZobacz też Ps do K/215\nJacek Popławski, Monika Szela, Rzeszów, Teatr Maska w Rzeszowie,


Jak pozbyć się zmarszczek | studiogoya.pl\nIstnieje dużo metod przeciwdziałania zmarszczkom. Do najbardziej łagodnych rozwiązań pod tym względem należy stosowanie różnych kremów. Co prawda, jeśli zaczniemy stosować odpowiednie do naszego wieku i stanu skóry kremy dość wcześnie możemy opóźnić w czasie pojawienie się zmarszczek.\nCo jednak, kiedy nasze zmarszczki są już bardzo duże? Wówczas najbardziej efektywną metodą są przeróżne zabiegi chirurgiczne, które mogą pomóc nam w usunięciu zmarszczek. Do łagodnych tego typu metod należy mezoterapia kraków, jaka może pomóc zniwelować skutki mało elastycznej skóry. Zabieg ten polega z reguły na zaaplikowanie pod skórą substancji, które mogą być korzystne dla kondycji naszej skóry. Nic zatem dziwnego, że mezoterapia Kraków cieszy się dość dużą popularnością. Tego typu zabiegi stosuje się także w innych problemach skórnych tego typu, jak przykładowo łysienie. Mezoterapia Kraków jest zatem skutecznym sposobem na wzmocnienie skóry w określonym obszarze ciała.\nBardziej drastyczną metodą, jaka może służyć do zlikwidowania zmarszczek jest botoks kraków. Trzeba jednak pamiętać, że zabieg ten jest bardziej radykalny przede wszystkim z tego powodu, że aplikowana substancja jest w rzeczywistości substancją szkodliwą. Zaaplikowanie jej w warstwie podskórnej sprawia jednak, że można osiągnąć naprawdę rewelacyjne rezultaty. Skóra wygląda młodziej, a zmarszczki są skutecznie zniwelowane. Trzeba jednakże pamiętać, aby botoks Kraków był realizowany w rozsądnych granicach. Bardzo często możemy bowiem spotkać osoby publiczne typu aktorki czy inne celebrytki, jakie chcąc zachować młody wygląd zastosowały zbyt duże ilości zabiegów takich, jak botoks Kraków. Wówczas efekt nie jest zachwycający, gdyż skóra nie prezentuje się estetycznie. Botoks jest jednak korzystnym rozwiązaniem, jeżeli szybko i skutecznie, a przy tym na trwale, chcemy zniwelować wpływ przemijającego czasu na nasz organizm.\nW celu otrzymania fachowej porady w zakresie doboru odpowiedniego dla naszej skóry zabiegu najlepiej odwiedzić doświadczonego lekarza zajmującego się medycyną estetyczną. To, z jakiego typu zabiegu można skorzystać jest bowiem uzależnione od rodzaju naszej skóry i indywidualnych predyspozycji.\n← Niezapomniane chwile nad Bałtykiem Sposoby na młody wygląd skóry →


Dom na sprzedaż - Krępa Kaszubska, Nowa Wieś Lęborska, Lęborski, 340 m², 398 000 PLN, NET-PFN-DS-505\nnieruchomości domy pomorskie lęborski Nowa Wieś Lęborska Krępa Kaszubska szczegóły oferty\nPow.: 340 m², Cena: 398 000 PLN\nDuży, przestronny dom trzykondygnacyjny (z powodzeniem można podzielić na trzy niezależne mieszkania) położony w Krępie Kaszubskiej- 12 km od centrum Lęborka, o powierzchni całkowitej 340m 2 , użytkowej ok. 250m 2 Usytuowany w spokojnej okolicy, wśród domków jednorodzinnych, na ładnej zagospodarowanej, obsadzonej licznymi drzewami i krzewami, ogrodzonej działce o powierzchni 909m 2 , na której znajdują się duże pomieszczenie gospodarcze (40m 2 ). Nieruchomość składa się z trzech kondygnacji. Na pierwszej znajduje sią trzy pomieszczenia gospodarcze, łazienka, kotłownia z piecem na ekogroszek oraz dwa garaże (istnieje możliwość zaadaptowania na 2-pokojowe mieszkanie). Na drugą kondygnację prowadzą schody drewniane (świerk), gdzie usytuowany jest hall, obszerny salon (45m 2 ) z pięknym kominkiem i wyjściem na balkon oraz zejściem na ogród, oddzielna, zabudowana kuchnia, łazienka z wanną oraz pokój- biblioteczka. Na trzeciej kondygnacji znajdują się korytarz, cztery pokoje- w tym dwa z wyjściem na balkon oraz wejście na strych (50m 2 ). Dom jest słoneczny, posiada wszystkie dostępne w miejscowości, oświetlony i ogrodzony, częściowo wyłożony kostką brukową. Pełne wyposażenie widniejące na zdjęciach pozostaje w cenie domu! Reasumując, nieruchomość nie wymaga natychmiastowych nakładów finansowych, można zamieszkać i na bieżąco aranżować według gustu. Oferta jest atrakcyjna zarówno w aspekcie mieszkalnym jak i komercyjnym (możliwość podziału i wynajem mieszkań.\nNumer oferty: NET-PFN-DS-505\nLink do oferty: https://www.oferty.net/of,1529526294\nInteresuje mnie oferta numer PFN-DS-505 - Dom na sprzedaż, Lęborski, Nowa Wieś Lęborska, Krępa Kaszubska, powierzchnia: 340 m², pokoje: 6, cena: 398 000 PLN. Proszę o kontakt.\nDom na sprzedaż lęborski, Lębork, Poznańska\n116,9 m² | 350 000 PLN


Wojna na słowa Iranu z Izraelem - RMF 24\nWojna na słowa Iranu z Izraelem\nCzwartek, 16 listopada 2006 (12:01)\nKolejna wymiana słownych ciosów między Iranem a Izraelem. Wicepremier Izraela Szimon Peres określił irańskiego prezydenta mianem "Perskiego Hitlera". W irańskiej prasie pojawiły się komentarze zapowiadające "nadejście wielkiej wojny, której efektem będzie wymazanie Izraela z mapy świata".\nDzienniki "Kehyan" i "Resalat" wprost wezwały wszystkich muzułmanów do przygotowanie się do tej walki. Co ciekawe, kilka dni temu Iran, którego prezydent Ahmadineżad zapowiada wymazanie Izraela z mapy Bliskiego Wschodu, poskarżył się w ONZ, że Państwo Żydowskie groziło mu bombardowaniami.\nA tak skomentował to amerykański ambasador przy ONZ John Bolton. Powiedziałbym, że jest to jak się wydaje przykład tego, jak Irańczycy starają się przyswoić sobie słowo hucpa - powiedział, nawiązując do znanego określenia w jidysz, oznaczającego bezczelność i arogancję.\nNews4 Brytyjczyków zginęło w Iraku\nNewsIran nie chce odcisków palców od Amerykanów\nNewsZnów zamieszanie wokół karykatur\nNewsIrańskie obiekty nuklearne dla turystów\nNewsIran będzie rozszerzał program atomowy\nNewsIran: Holokaust „mocno wyolbrzymiony”


Skuteczne oczyszczanie ścieków - Portal Produktowy Grupy PCC\nPoruszając temat ochrony środowiska z reguły mówi się o rosnącej liczbie nieutylizowanych śmieci czy ociepleniu klimatu. Równie duży wpływ na ekosystem mają także inne czynniki, o których wspomina się dużo rzadziej.\nRosnąca ilość odpadów to jeden z największych problemów środowiskowych. Ogromne ilości śmieci negatywnie wpływają na środowisko przyczyniając się do jego coraz szybszego wyniszczania. Odpady to jednak nie tylko śmieci takie jak plastikowe butelki czy opakowania z papieru lub tworzyw sztucznych, ale także ścieki. Poniżej znajdziecie więcej informacji na temat ich rodzajów, a także tego w jaki sposób się je oczyszcza.\nMówiąc ścieki większość ludzi myśli o tzw. ściekach bytowych, które pochodzą z budynków użytkowych i mieszkalnych, będących wynikiem ludzkiego metabolizmu oraz działalności gospodarstw domowych. Prawda jest jednak taka, że wyróżniamy wiele różnych typów ścieków. Skuteczne oczyszczanie nieczystości jest jednym z kluczowych aspektów ochrony środowiska zarówno ze względu na ich rosnącą ilość jak i zagrożenia biologiczne. Wyróżniamy więc kilka rodzajów ścieków:\nbytowo-gospodarcze – pochodzą one z w większości z budynków mieszkalnych i gospodarstw domowych. Można podzielić je na wodę szarą (niskie zanieczyszczenie bakteriologiczne, nie pochodzące z toalety) i na wodę czarną (wysokie zanieczyszczenie bakteriologiczne),\nprzemysłowe – pochodzące z procesów odbywających się w zakładach przemysłowych,\nrolnicze – pochodzą z upraw rolnych, mogą zawierać m.in. pestycydy,\nwody opadowe – opady atmosferyczne, które uległy zanieczyszczeniu,\nwody podgrzane – woda z procesów, w których wykorzystywana jest jako chłodziwo.\nŚcieki oczyszczane są w dedykowanych oczyszczalniach, które korzystają z różnych technologii – w zależności od rodzaju nieczystości jakie mają oczyszczać. Odpowiedni dobór technologii jest kluczowy, aby proces był skuteczny. Metody oczyszczania ścieków możemy podzielić na:\nMechaniczne – polegają one na usunięciu większych zawiesin organicznych i mineralnych oraz ciał pływających przy pomocy krat, sit, piaskowników, tłuszczowników i osadników.\nChemiczne – są one często wykorzystywane w przemyśle. Warto wyróżnić tutaj metodę koagulacji polegająca na łączeniu cząsteczek koloidowych w większe zespoły dzięki czemu można w ten sposób wytrącić osad w postaci koagulatu. Popularna jest również metoda neutralizacji, czyli zobojętniania ścieków substancjami o odczynie przeciwnym. Neutralizacja może odbyć się poprzez mieszanie z odpowiednimi odczynnikami, dodanie ich do ścieków lub przez przepuszczanie ścieków kwaśnych przez złoża np. kamienia wapiennego.\nBiologiczne – z reguły są one jedynie jednym z etapów procesu oczyszczania ścieków. Polega on na zużywaniu przez mikroorganizmy zanieczyszczeń zawartych w ściekach jako pożywienia. Podczas biologicznego oczyszczania ścieków zachodzą takie procesy jak rozkład substancji, nitryfikacja i denitryfikacja.\nJak widać sposobów na skuteczne oczyszczenie ścieków jest wiele. W celu jak najlepszej ochrony środowiska, często łączy się różne metody oczyszczania. Jest to szczególnie ważne w miejscach, w których występują różne rodzaje ścieków i do ich skutecznego oczyszczenia nie wystarczy jeden proces.\nW Grupie PCC odpowiedzialne podejście do ochrony środowiska jest kluczowe ze względu na profil działalności i zmieniające się wymagania rynku. Firma stale rozwija ofertę ekologicznych produktów z serii Greenline, ale także wprowadza nowe technologie, które pomagają skutecznie ograniczać negatywny wpływ na środowisko. Niedawno zmodernizowana oczyszczalnia ścieków w Brzegu Dolnym obsługuje nie tylko teren parku przemysłowego, ale także całe miasto. Z tego względu istotne było zastosowanie najnowszych technologii tak, aby skutecznie filtrować ścieki różnych rodzajów. Ponadto Grupa PCC zadbała także o komfort pracowników i mieszkańców wprowadzając wiele technologii mających na celu neutralizację przykrych zapachów powstałych w trakcie procesów oczyszczania.\nWięcej na temat tej i innych inwestycji można znaleźć na stronie Spółki PCC Rokita SA.\nZachęcamy również do sprawdzenia oferty produktowej Grupy PCC, stworzonej w myśl idei zielonej chemii.