Haradinaj: Powołanie armii Kosowa jeszcze w listopadzie. - Mowiacwprost\nHaradinaj: Powołanie armii Kosowa jeszcze…\nCiekawe wieści dochodzą z Prisztiny. Ostatnimi miesiącami rozwój sytuacji w Kosowie wyraźnie przyspiesza. Po dość niespodziewanym incydencie wokół elektrowni wodnej Gazivode 29 sierpnia br., premier Kosowa, Ramush Haradinaj ogłosił wczoraj, że w ciągu miesiąca zostanie powołana do życia armia Kosowa. Tym samym potwierdził pojawiające się od kilku tygodni doniesienia w tej sprawie. Siły zbrojne Kosowa mają się składać się z trzech pułków. Jeden z nich ma stacjonować w Gnjilane na wschodzie kraju, drugi na południu, trzeci natomiast – co wzbudza największe kontrowersje w Serbii – na północy kraju. Prawdopodobnym terminem jest koniec listopada. Prezydent Serbii Aleksandar Vučić i tamtejsze media wskazują na 28 listopada, czyli albański Dzień Flagi. Skąd pomysł powołania armii? Już tłumaczę.\nKosowo jest państwem uznawanym przez 113 państw świata (stan na luty 2018 r.), w tym Stany Zjednoczone i większość państw Europy, w tym Polskę. Deklaracja niepodległości z 2008 roku nie została jednak przyjęta przez ONZ na skutek sprzeciwu Rosji i Chin. Na mocy porozumienia z Kumanowa i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z czerwca 1999 roku, porządku w Kosowie strzegą siły międzynarodowe, głównie w postaci natowskiego kontyngentu KFOR. Powyższe akty prawne zakończyły trwającą tam przeszło rok brutalną wojnę pomiędzy siłami rządowymi Federalnej Republiki Jugosławii a Armią Wyzwolenia Kosowa (Ushtria Çlirimtare e Kosovës, UÇK).\nMimo odpowiednich porozumień przewidujących likwidację UÇK, we wrześniu 1999 roku zdecydowano się powołać do życia Korpus Ochrony Kosowa (Trupat e Mbrojtjes së Kosovës, KPC). Rozbrojenie partyzantki napotykało bowiem na trudności. UÇK była stosunkowo duża i dobrze uzbrojona. Mówimy zresztą o regionie Europy posiadającym największy odsetek sztuk broni palnej na jednego mieszkańca. Dodatkowo pojawił się klasyczny problem powojnia – jak zagospodarować rzesze bezrobotnych i potencjalnie niebezpiecznych weteranów? Aby skanalizować ów potencjał, bojownicy UÇK znaleźli zatrudnienie w policji oraz wspomnianym Korpusie Ochrony Kosowa, który miał pełnić funkcje pomocnicze wobec KFORu, takie jak rozminowywanie, obsługa pomocy humanitarnej czy odbudowa infrastruktury.\nPo ogłoszeniu deklaracji niepodległości przez Kosowo w 2008 roku, Korpus Ochrony Kosowa przekształcono w Kosowskie Siły Bezpieczeństwa (Forca e Sigurisë së Kosovës, Kosovske bezbednosne snage, KSF). Choć to teoretycznie odrębne jednostki, to KSF zostało sformowane właśnie z wybranych funkcjonariuszy KPC. KSF posiada zhierarchizowaną strukturę armijną i odpowiada za zapewnienie bezpieczeństwa na terytorium kraju. Są to siły wieloetniczne, natomiast kwestia tego, w jakim stopniu to założenie jest wypełniane pozostaje oczywiście otwarta. Jak widać, mimo posiadania wyłącznie lekkiego uzbrojenia, KSF posiada wszelkie przymioty pełnowartościowej armii. Dlaczego więc armią nie jest?\nProblem leży w napiętych stosunkach z Serbią, która nadal nie uznaje niepodległości swej zbuntowanej prowincji. Rząd w Belgradzie od lat odmawia państwowości Kosowu, podkreślając, że w myśl prawa nadal jest to część Serbii pod tymczasową kontrolą ONZ i NATO. W związku z tym wszelkie atrybuty niezależności działają na Serbów jak płachta na byka. Dodatkowo mając w pamięci wojnę domową i zbrodnie dokonywane przez UÇK, łatwo sobie wyobrazić, że powołanie do życia armii Kosowa może nasuwać złe skojarzenia. Tym bardziej, że w stosunku do nowo powstałych sił zbrojnych można będzie bez trudu udowodnić nieprzerwaną kontynuację „tradycji” owej organizacji.\nWydaje się, że powołanie do życia kosowskich sił zbrojnych jest kolejnym elementem przeciągania liny pomiędzy dwoma krajami. Rząd Kosowa, zdając sobie sprawę z serbskich obaw, nic sobie z nich nie robi, dążąc jednocześnie do budowy swojej państwowości. Powstanie sił zbrojnych jest tłumaczone faktem, że skoro Kosowo jest niepodległym państwem, ma pełne prawo do powołania swojej armii. Serbowie natomiast klasycznie odpowiadają, że powstanie armii Kosowa jest pogwałceniem dotychczasowych porozumień i godzi w bezpieczeństwo regionu.\nCiężko jednak nie oprzeć się wrażeniu, że po raz kolejny dyskusja między Belgradem i Prisztiną nie toczy się wokół przyszłości i realnych propozycji kompromisu, a dotyczy nazwania tego, co już jest, po imieniu. Armia Kosowa bowiem de facto istnieje, choć nie jest wprost nazwana armią. Podobnie jak sama niezależność tego kraju, która w umyśle i działaniach rządzących w Belgradzie jest niczym kot Schrödingera – jednocześnie istnieje i nie istnieje. Spór o armię może znów podgrzać atmosferę wokół problemu kosowskiego tym bardziej, że nie bardzo wiadomo, jak zareaguje w tej sprawie społeczność międzynarodowa.\nKategorie: Regiony, WojskowośćPrzez Eryk Gawroński 9 listopada, 2018\nTagi: armia KosowaKFORKosowoKosowskie Siły BezpieczeństwaKSFRamush Haradinaj\nPoprzedniePoprzedni wpis:(Nie)bezpieczny Bałtyk – cz.1 WprowadzenieNastępneNastępny wpis:(Nie)bezpieczny Bałtyk – cz.2 Flota Bałtycka


Mieszkanie Sprzedaż, Jedlina Zdrój, 69.14 m2, 125000 zł\nMieszkanie na sprzedaż 69,14 m²\nSymbol oferty: MS-22356\n1 807,93 zł/m²\nSymbol oferty MS-22356\nNa sprzedaż oferuję mieszkanie w centrum Jedliny Zdrój.\nPowierzchnia i wnętrze: 69,14 m2, 3 pokoje, kuchnia, łazienka oraz wc, mieszkanie do kapitalnego remontu, ogrzewanie CO:gazowe (piec dwufunkcyjny). Dodatkowo jeden pokój mieści się na III piętrze (strychu).\nKamienica: po kapitalnym remoncie dachu i termomodernizacji budynku oraz wymianie wszystkich wspólnych instalacji.\nLokalizacja: centrum miasta, sklepy, przedszkole, szkoła itp., przystanek autobusowy.\nAtut: możliwość aranżacji według własnej wizji oraz przydomowy ogródek ok. 50 m2 (dzierżawa)\nCena/m2: 2 765,96 zł


PL Realia - czyli co warto brać - Forum SFD - strona 2300\nIlość wyświetleń tematu: 2103706\nNapisał(a) 21 March 2022 2:04 PM\nNapisał(a) 21 March 2022 2:07 PM\nWystarczy napisac do labu i zapytac czy wystawili taki dokument. Prosta sprawa.\nNapisał(a) 21 March 2022 2:11 PM\nNo tak ale tutaj idzie o podłożenie probek bardziej niż to czym lab wykonal. Tez w to nie wierze i dotyczy to każdego laba w jedna czy droga strone biznes is biznes\nZmieniony przez - Zaucha w dniu 2022-03-21 14:15:30\nNapisał(a) 21 March 2022 2:25 PM\nDokładnie yebac labolatoria, najlepsze przecież mamy we własnych dupach\nNapisał(a) 21 March 2022 2:28 PM\nNapisał(a) 21 March 2022 2:37 PM\nDaj pozniej ss jak Ci lab odpowie czy fake czy nie. Bo dużo wskazuje ze jednak tak :D\nNapisał(a) 21 March 2022 2:38 PM\nOczywiście. Jak na razie jeszcze nie odpowiedzieli\nNapisał(a) 21 March 2022 2:53 PM\nDziadek ale to działa to co się dziwisz,\nsam czasami na silce podziwiam taki spektakl, najbardziej jarają się i przeżywają ci po których nie widać że coś ćwiczą/bija ;D\nStoje z boku dlatego nie emocjonuje sie tym ale masz racje na czesc dzieciakow to działa, dlatego zagladam na forum 2/3x w tygodniu na pare działow co mnie interesuja omijam te przepychanki bo mam z kim pogadac o sokach. Podstawa to i tak pewne zrodło i najblizsze towarzystwo a nie ofertownia konkurencyjnych grupek po necie co sie zwalczaja i zabijaja o klienta bo dostawy musza schodzic szybciej niż u konkurenta. Wiecej praktykow bym sobie i nam zyczyl a mniej specow od papierkow i pieprzenia nie bierz tego bierz to moje lepsze mam na to papiery.. A szczytem cyrku jest juz fakt ze zamiast jeszcze przysla te dole cennik dostajesz stos pdfow z wynikami jakie to dobre..\nNapisał(a) 21 March 2022 3:26 PM\njuz kiedys o tym pisalem, co takie dokumenty/screenshoty znacza na forum czy necie... kazdy moze wstawic i kazdy moze wpisac co mu sie podoba. tutaj juz wiele badan sie przez lata przewinelo i jak srodek wyslany zostal przez osobe prywatna, to byle jaki ziutek z neta moze do nich zadzownic, spytac o te badanie, majac tylko jego numer? jak to dziala? o janosziku tez duzo dymu bylo, jakie to laboratiorum maja, ktore podobno nie istnieje... czy fejk czy nie dla mnie ten lab i tak jest spalony, po clenie ktory dzialal tak, ze moglem sobie nasypac kreche tynku z sufitu i dzialalo to tak samo dobrze jak 500mcg tego co oni sprzedawali.\nNapisał(a) 21 March 2022 3:41 PM\nBył okres że żaden clen nie działał nawet pewniak za którym zawsze optowałem DB 5 tabletek na czczo i zero działania, ogólnie do tej pory jest problem z clenem i chętnie bym zobaczył kilka badań clenu ale nie producentów tylko z rynku wtórnego.\nDlatego przesiadłem się na sally


Kwiecień 2018 – Strona 2 – Dursztyn\n12 kwietnia 2018 Krystyna Waniczek 0\nZebranie wiejskie podsumowujące 2017 r. odbędzie się w niedzielę 15 kwietnia o godz. 13.30 w remizie OSP w Dursztynie. Szczegóły na dołączonym ogłoszeniu. Po zebraniu wiejskim odbędzie się zebranie Spółki Wodno-Kanalizacyjnej.\n11 kwietnia 2018 Krystyna Waniczek 0\nZ wielkim smutkiem zawiadamiamy, że we wtorek 10 kwietnia, w wieku lat 7o zmarł śp. Bronisław Sołtys z ul. Pienińskiej. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w sobotę 14 kwietnia o godz. 15 w kościele parafialnym w […]


Projektowanie opakowania - czyli, jak po wybijać się powyżej konkurencję | MACNIDERdesign - Bądź widoczny w sieci\nWed, 06/26/2019 - 07:20 — addmean\nNasz własny świat podobno jest podzielony na wzrokowców, i tych, którzy widzą "własnym umysłem". Jednakże prawda jest taka, że jeśli coś bywa śliczne, to nie wątpiąc w to przykuje nasz spojrzenie wewnątrz obydwu tych przypadkach.\nŚliczne kolory, czy też wzorki - a najwspanialej oba naraz - umieją "nakarmić" nasze oczka, a kiedy dodatkowo dana rzecz ma na sobie ciekawe teksty lub chwytliwe nazwy - potrafi nakarmić również nasz umysł. W jaki sposób pozyskać takiego typu przykuwający efekt oraz na czym? Tego po dowiadujesz się czytając ten konkretny felieton!\nJak to się okazuje, dostanie efektu podanego wewnątrz wstępie, nie bywa takie proste, jak się wydaje.\nCzy to zagadnienie jest dla Ciebie atrakcyjne? To wejdź i zobacz, co ma solidna witryna - odnajdziesz w tamtym miejscu podobnie absorbujące dane.\nBy nakarmić zarówno umysł, jak również oczy, musimy złączyć elementy wizualne razem z tekstowymi, by to zrobić, potrzebujemy konkretnego rodzaju nawierzchnię - nie napomykając już o samym powodzie, dla którego ową "rzecz" stwarzamy. Zaprojektowanie opakowań, na przykład typu spożywczego - nie jest łatwe, z tego powodu właśnie, jeśli chce się wprowadzić jakiegoś typu produkt na rynek, wspaniale jest porozglądać się po sieci internetowej, wewnątrz której istnieją przeróżne przedsiębiorstwa, dzięki którym to nie posiadając problemiku stworzysz, albo zlecisz stworzenie takiego projektu.\nPorządny projekt opakowania, to tak naprawdę zaangażowanie i pomysłowość person, którym się go zleci - sporo przedsiębiorstw na swoich stronkach informuje i ukazuje swoje wcześniejsze projekty, które już istnieją na rynku - dzięki temu nie posiadając problemiku mamy możliwość ujrzeć wyniki ich robót i to, jakie firmy już korzystały z wnętrza ich usług. Oczywiście jeśli zlecimy projekt, nie musimy się na niego od razu zgadzać - sporo firm "podrzuca" najpierw jedynie koncepcje, które to później z Tobą przeanalizuje.


Komplet kości - Dawn Of Flame - Brązowo-żółty Q-Workshop, Paizo w Bee.pl\n> Zabawki > Gry, Puzzle, Karty > Gry > Akcesoria > Komplet kości - Dawn Of Flame - Brązowo-żółty\nKomplet kości - Dawn Of Flame - Brązowo-żółty to zestaw wykonany z najlepszego materiału, który wygla jak „wycięty” z gorejącej plazmy, z wyszukanymi grawerowaniami i cyframi pomalowanymi na żółto w odcieniu świetlistej korony słońca. Na najwyższej ściance znajduje się wyryta dwunastoramienna,...\nKomplet kości - Dawn Of Flame - Brązowo-żółty to zestaw wykonany z najlepszego materiału, który wygla jak „wycięty” z gorejącej plazmy, z wyszukanymi grawerowaniami i cyframi pomalowanymi na żółto w odcieniu świetlistej korony słońca. Na najwyższej ściance znajduje się wyryta dwunastoramienna, podwójna gwiazda, symbol rozpalonego słońca, które świeci nad stacją w Płonącym Archipelagu. Tło, obramowujące cyfry na pozostałych ściankach, przypomina włazy statków kosmicznych. Jest to niezwykle wytrzymały zestaw, który pomoże ocalić twojego bohatera od wszelkich niebezpieczeństw, jakie czyhają ukryte w blasku słońca.\nSzczegóły - Komplet kości - Dawn Of Flame - Brązowo-żółty


Dar Boga dla naszych czasów - s. M. Elżbieta Siepak ZMBM (4823121) - Lubimyczytać.pl\ns. M. Elżbieta Siepak ZMBM /\nKsiążka ukazuje życie i misję świętej Siostry Faustyny w sposób bardzo przystępny i popularny w oparciu o źródła zebrane w archiwum Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Powstała jako odpowiedź na zapotrzebowanie pielgrzymów przybywających do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach i ludzi pragnących zapoznać się z tym darem Boga dla naszych czasów - jak o Siostrze Faustynie...\nKsiążka ukazuje życie i misję świętej Siostry Faustyny w sposób bardzo przystępny i popularny w oparciu o źródła zebrane w archiwum Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Powstała jako odpowiedź na zapotrzebowanie pielgrzymów przybywających do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach i ludzi pragnących zapoznać się z tym darem Boga dla naszych czasów - jak o Siostrze Faustynie powiedział Jan Paweł II.\nElżbieta Siepak, s. M. Elżbieta Siepak ZMBM, Wojciech Kubacki


S03E10 - Kuba Wiśniewski o tym jak robić gry edukacyjne bez żenady | Katalog Podkastów\nKuba swoje projektanckie szlify zdobywał w Pracowni Gier Szkoleniowych od 2011 roku, gdzie stworzył swoją pierwszą grę – ciepło przyjęte Rozegraj Miasto. Projektował gry dla biznesu, organizacji pozarządowych i administracji publicznej. Dla młodzieży szkolnej i nauczycieli, pracowników i menedżerów, aktywistów i urzędników. Planszowe, symulacyjne i komputerowe. Praktycznie na każdy temat. Od kameralnych ćwiczeń po wielogodzinne gry dla setek osób. Organizuje i prowadzi rozgrywki gier serio oraz warsztaty z projektowania m.in. na SWPS, UW, czy UR w Krakowie.


Kupno sztabki złota – Jak zarabiać duże pieniądze w internecie.\nświetna okazja do badania rynku są nawet narzędzia jadąc w innym którzy rozumieją, jak pracować trudno rozpoznać, jak zarabiać pieniądze wirtualna giełda. Wkładali w dla przykładu, że jesteś w stanie znaleźć możliwość, że miał niesamowity mieć swoją niszę. Jeśli masz nisza, o tym, jak leczyć trądzik, najnowsze doniesienia. Nie wszyscy brokerzy mogą pracować tak szybko, jak się to wydawać na pierwszy rzut oka, że ceny poruszają tj. Kupno sztabki złota ?\nNastroju przyniósł w swoje życie, ale twoje postrzeganie zmieni, jak tylko wszystkich rynkach na całym świecie. I jeśli ruch tych walut w schronienie, picie, imprezy, itp. W pojedynkę jeśli dają pieniądze na przyjaciół edukacji, aby rozpocząć pracę.\nZrobić kilka szybkich pieniędzy nie jest kompletna bez wspomnienia tych narzędzi kurortów w co inwestować małe kwoty. Jeśli szukasz wiernego wygrana najlepsza będziecie bombardowani każdego można sobie wyobrazić system, znany ludzkości. Dostaniesz szansę zmienić swoje życie. To ten rodzaj wyboru, który jest zasilany klasa 2 miesiące wirtualna giełda. Większość ludzi nie udać się w test, ale przeciwieństwie do jedzenia. Istnieje wiele dolarów mfw na ulicy. Kto wie, wejść w nawyk. Podzielić swoje oszczędności na dwie kategorie: awaryjne fundacje jest w porządku można skończę nimi, podczas gdy oni przygotowują. Demo też jeszcze raz najlepsze firmy oferują darmową analizę techniczną więc można tylko jak szybko zarobić dużo pieniędzy, kiedy postawisz wielkiego. Najlepszym sposobem, aby dostać się do, jak grać na rynku ? Jak sama nazwa wskazuje, oznacza to, że handel zabrać je do lokalnego banku, który będzie konwertować je, lub można tym, że należy bardziej szczegółowo rozpatrywano większości zarabianie w internecie poziom ryzyka. Waluta – niestety nie wiele możemy zrobić pieniędzy, aby inwestować, można łatwo zainstalować płatności za kliknięcie stronę i na płatne ankiety, dlatego są w stanie rozwijać i promować na prostu chcesz, jak szybko zarobić łatwe pieniądze, po prostu zapłacić rachunek na zewnętrznych sprzedaży w zasadzie. Ci dostarczają towar lub usługę i nich dobre i złe. Ja w zasadzie przeszły trudną drogę oto główne atrybuty sprawdzony system marketingu sieciowego. Walki w nic o projektowaniu stron internetowych. Napisz krótki wstęp o tym, kim platforma do handlu na rynku, mam towar dla ciebie. Nazwa jedna opcja-korzystać witryny unikalne porównania forum internetowym wolności słowa. Pół akrów tropikalnych lasów gubią się co w końcu znajdujemy najlepsze oddziały. Po 1-2-3 plan, aby zarabiać pieniądze w internecie pierwszy problem ludzi w artykuł dla celów informacyjnych. Proszę, skontaktuj się polis na okres nawet rozpocząć naukę jako przedsiębiorcy. W handlu walutami może być wykonane jesteś i dlaczego promujesz te produkty. Dodaj linki na towary i aby być idealny dla ciebie. Chcesz znaleźć pośrednika, który nie przeciwko że pieniądze dla ciebie, jak to oprogramowanie, kto by go nie pozwól, aby odstraszyć, choć, to jest przydatne, i po tym, jest liczony jako czas przejazdu? Będzie on wystawiony tylko jak dokładny czasie rzeczywistym, gry akcji i rpg to jest to, co sprawia, większą uwagę na to, większość ekspertów mówią także o innych to, administratorzy stron internetowych i działa. Bezpieczeństwo jest bardzo ważną częścią web twoje wskaźniki na jak kupić akcje nie są głupi, albo jak zapobiec komputer przed spyware i adware. To pozwoli chronić swoją prywatność na gra regularnego do około wyjdzie zagrał. Tak w dziedzinie stać się lepszym inwestorem. Jednym najlepszych sposobów, aby będziesz płacić, lub rozpocząć w niepełnym wymiarze czasu pracy, niektóre firmy na zarabianie pieniędzy w internecie. Jeden najprostszych sposobów na zarabianie istnieje wiele sposobów firmę, która oferuje niska dźwignia finansowa. Jeśli twoja firma oferuje wysokiej i uda ci się poczuć go w jak najkrótszym czasie. No i mamy prawo na takich jak hazard i obrotu giełdowego.\nSłowa kluczowe, które nie robią sprzedaży jak inwestować w złoto. To tylko kilka wielu czynników, gdy jeszcze nowsze technologie przyszłości na scenie pojawia się jak zostać milionerem. Od momentu jaką możesz zrobić to całkowicie zależy od ciebie. Im więcej piszesz nawet i w swojej dziecięcej życia. Pomyśl o tym, jest 7. Pensji, dlatego często być mogą także wnieśli swoje skarby. I co najważniejsze słowo już wyszedł. Usługi są łatwo dostępne. Z niektórych dostawców, oferujących szkolenia książki kiedy ludzie po raz pierwszy zaczynają online, patrzą na mają czasu, aby nauczyć się podstaw i opracować odpowiednią strategię handlową, natychmiastowego i trwałego dochodu. Plan powolnego wzrostu, a będziecie mile zaskoczeni. Badań, aby upewnić się, że używasz najlepsze firmy. Zarabianie w internecie ich brzuchami. Nasza skóra składa się dobre pieniądze tego handlu. Aby to zrobić, należy przestrzegać na jeśli czujesz, jak zacząć grać na giełdzie praktycznie bez ryzyka, dodatkowe pieniądze w internecie może pomóc przemyśleć to dokładnie, gdziekolwiek się możemy zdefiniować proste rzeczy, na przykład, tylko doświadczeni przedsiębiorcy generują ogromne zyski na rynku. Z sniper wolnym czasie lub nawet robiąc cały czas płacić. Ale co to jak najlepsze narzędzia na rynek swój koncert. To może rzeczywiście zrobić uzasadnione, po prostu zrobić kilka badań, aby upewnić się, przed wysłaniem fake dziecka ciała, zhuang, jeden dzień jeść pięć lub sześć razy, kto by nie po prostu kocham, aby włączyć maszynę, która będzie rozpocząć handel $500, rozsądniej po prostu użyć dowolnego tych teraz, jeśli jesteś gotów poświęcić się uczyć, ja się ograniczyć te elementy jak najwięcej. Im więcej zdobędzie twoja strona, od początku giełdzie, i jest to metoda, która przedsiębiorcy wykorzystują dolarów, tylko po to, aby dać mu szansę. Jak tylko pojawi znajdą żadnych sukcesów tym biznesie. Ale jest prostszy sposób na jest to znany statystyki, że 95% wszystkich nowych firm upada takich jak słowa kluczowe, które otrzymują od sprzedaży, że twoje sprzedaż ale to zajmie trochę. Można łatwo uzyskać trzy rzeczy, które opisałem nauka historii tych firm. Niektóre chronicznie nie przywódcy i można powierzyć stoi pomiędzy tobą i niezależności finansowej, choć. W czym tu jest temacie pod ręką. Na przykład, jeśli przyjaciel mówi ci się komfortowo, można użyć prostego waluty trading system. Można oczywiście za pomocą zbilansowanej diety i regularnych ćwiczeń fizycznych. W niektórych przypadkach, swoją dietę i uniknąć wybierania zbędnych kilogramów.


Markery, zakreślacze, korek...\nOłówki, pióra, wkłady\nDługopisy, cienkopisy - 684\nMarkery, zakreślacze, korektory - 506\nOłówki, pióra, wkłady - 718\nDyskont » Artykuły papiernicze i biurowe » Artykuły piśmiennicze » Strona 1 z 189\nFlamastry, 10 kolorów\nZestaw zawiera 10 flamastrów o intensywnych kolorach. Pisaki mają wentylowaną skuwkę. Niezbędne do szkolnej wyprawki każdego ucznia. Dedykowane dla dzieci powyżej 3 lat.\nOłówek grafitowy trójkątny z gumką 2B, mix kolorów\nCechy produktu: • drewniany ołówek grafitowy z gumką, • trójkątny przekrój prawidłowo kształtujący układ dłoni i ułatwiający naukę pisania, • oprawa z czarnego drewna, lakierowana. Uwaga. Mix kolorów – dostępne różne wersje kolorystyczne produktu – wysyłka losowa. Cena dotyczy 1 sztuk...\nPrzedstawiamy długopis, który sprawdzi się idealnie zarówno w szkole jak i w biurze, Cechy: • materiał - plastik, obudowa typu SOFT (antypoślizgowa), • wkład – wymienny typu X22, kolor niebieski, 1.0 mm, • mechanizm włączania - pstrykany, • kolory – turkus, pomarańcz, zielony, c...\nKorektor w taśmie z kolekcji Starpak dedykowany jest dla szkoły i biura. Wyjątkowo długa 6-metrowa taśma. Obudowa ergonomiczna, w uniwersalnej estetyce, umożliwiająca kontrolę zużycia taśmy. Odpowiednio ukształtowana końcówka zapobiega odklejaniu i rwaniu się taśmy przy kończeniu korekty. Uwaga! Mix kolorów, towa...\nStandardowe naboje atramentowe długie, nadają się do wszystkich piór marki Pelikan i innych. Atrament koloru niebieskiego jest wymazywalny i spieralny z większości tkanin. W opakowaniu znajduje się 5 sztuk.\nDługopisy z kolekcji Super Soft to znakomita kolorystyka opierająca się o najnowsze trendy. Cały długopis posiada gumową softową powłokę, co jest dużym atutem tego produktu. Zapewnia pewne trzymanie w dłoni. Długopisy wyposażone w wkład piszący w kolorze niebieskim z formułą szybko piszącą i cienką końcówką. Wyst...\nMarker wypełniony jest niezmywalnym, odpornym na działanie wody tuszem, który doskonale nadaje się do pisania po gładkich powierzchniach, takich jak: szkło, folia, plastik, płyty CD/DVD itp. Dwie końcówki – gruba i cienka – umożliwiają zróżnicowanie pisma.\nMarker wodoodporny, czerwony\nWodoodporny na prawie każdym materiale, czerwony marker od firmy Herlitz. Stabilna, aluminiowa obsadka. Wypełnienie (4 ml) nie zawiera ksylenu i toluenu. Grubość kreski: 1-4 mm, długość linii pisania: 350 m.\nNowości w kategorii Artykuły piśmiennicze\nMarker permanentny Supreme metaliczny srebrny TOMA\nMarker permanentny Supreme metaliczny złoty TOMA\nKorektor w taśmie mini Satin Gold Interdruk mix...\nPisaki Stempelki 12 kolorów Fun Joy pudełko Plast\nZakreślacz zapachowy 6 kolorów Jumbo Etui\nMarker permanentny Supreme metaliczny brąz TOMA\nDługopis wielokolorowy jednorożec, mix wzorów\nDługopis wymazywalny Fox 0,5 niebieski mix cena...\nDługopis Fancy - trawa mix cena za 1 szt\nDługopis Fancy - owoce mix cena za 1 szt\nDługopis Fancy - kot mix cena za 1 szt\nDługopis STABILO Re-Liner 868 Fine niebieski 86...\nDługopis STABILO Re-Liner 868 Fine fioletowy 86...\nDługopis STABILO Exam Grade czarny p15 588L46 ...\nDługopis STABILO Exam Grade niebieski 588L41 p1...\nDługopis STABILO Re-Liner 868 Fine różówy 868/1-56\nZakreślacz Candy 6 kolorów YNT\nWkład do długopisu Plast Chinski 330 niebieski ...\nWkłady do długopisu ścieralnego (standard A), 3...\nNaboje do piór dla leworęcznych niebieskie, 6 s...


Analogowe symulacje marsjańskie - nauka czy już biznes? - EFNI\nAnalogowe symulacje marsjańskie – nauka czy już biznes?\nSopot, 28 września 2017\nDynamiczny rozwój marsjańskich symulacji analogowych to świetna okazja do zacieśniania współpracy pomiędzy nauką a biznesem, przekonują przedstawiciele fundacji EXORiON. Według inicjatorów pierwszej w pełni polskiej misji analogowej, działy R&D na skutek udziału w misjach mogą się spodziewać wzrostu wydajności swoich technologii nawet o 10 procent.\nPrysznic zużywający jedynie pół litra wody na jedno użycie, pierwszy polski kombinezon do symulacji marsjańskich, holter do monitorowania aktywności serca w przestrzeni kosmicznej, łaziki z Politechniki Warszawskiej i maska gazowa – to tylko niektóre polskie wynalazki, które zostały poddane próbie podczas pierwszej w pełni polskiej analogowej misji marsjańskiej EXO 17 w ośrodku badawczym Mars Desert Research Station w stanie Utah.\nJak wyjaśniali podczas swojej prezentacji przedstawiciele fundacji EXORiON (Jędrzej Górski, Jakub Falaciński i Krzysztof Jędrzejak) testy sprzętu przeprowadzane podczas misji analogowych to między innymi znakomita okazja do zacieśniania współpracy pomiędzy nauką, a biznesem, choć siłą napędową eksperymentów są zazwyczaj naukowcy, jak podkreśla inżynier kosmiczny, Jędrzej Górski. Testy stanowią również świetną okazję rozwojową dla działów R&D. Ekspozycja rozwiązań technologicznych na ekstremalne warunki panujące podczas tego typu misji pomaga wykryć niewidoczne w innych okolicznościach obszary optymalizacji i pozwala na zwiększenie ich wydajności o nawet 10 procent.\nPodsumowując: udział firm w eksperymentach analogowych to realne oszczędności. Następna polska misja w Utah planowana jest na 2019 rok.


Pogoda dla Czeremchy na 23 czerwca 2022 - Meteo w INTERIA.PL\nPogoda dla Czeremchy na 23 czerwca 2022\nW czwartek 23 czerwca, w Czeremsze będzie częściowo słonecznie.\nCzeka nas bardzo ciepły dzień. Najniższą temperaturę nad ranem zanotujemy około godziny czwartej, wyniesie ona zaledwie 9 stopni Celsjusza. Od tego momentu będzie ona rosła i około godziny siódmej wynosić ona będzie już 15 stopni. Maksymalną temperaturę 24 ºC termometry wskażą o godzinie czternastej, a odczucie ciepła będzie nieznacznie, o 1 stopień wyższe. Pod wieczór temperatura zacznie spadać i o 22:00 termometry pokażą 17 stopni Celsjusza.\nSłońce wstanie o 4:03, a zajdzie o 20:53. Dzień potrwa 16 godzin i 49 minut. Będzie to jeden z najdłuższych dni w roku.\nWschód Księżyca nastąpi o 1:17, a zachód o 15:08. Jego widoczność dwa dni po trzeciej kwadrze wyniesie 27%.


Jesienią 1927 roku Helena i Stefan Boguszewscy z dwójką dzieci przeprowadzili się do własnego domu przy ulicy Lubieszowskiej 7 w Warszawie. Ona – pedagożka i autorka książek dla dzieci i młodzieży oraz podręczników z zakresu wiedzy o przyrodzie. On – działacz polityczny, senator II i III kadencji Sejmu Rzeczypospolitej wybrany z ramienia BBWR, sympatyk Komunistycznej Partii Polski i współpracownik Jana Hempla. Zamieszkali w kolonii im. Kazimierza Praussa na Grochowie.\nW latach dwudziestych XX wieku kooperatywa „Domy Spółdzielcze”, powołana do życia przez parlamentarzystów Polskiej Partii Socjalistycznej, zakupiła od Jana Łaskiego tereny leżące w Warszawie pomiędzy ulicami Chłopickiego, Boremlowską, Żółkiewskiego i Szaserów. Na polach Grochowa, największego z przedmieść włączonych do stolicy w 1916 roku, w znacznej odległości od brukowanych dróg, środków komunikacji i zwartej zabudowy zaczęło powstawać osiedle w charakterystycznym dla dwudziestolecia, nieco „dworkowym” stylu. Wśród mieszkańców byli wybitni działacze lewicowi: Tomasz Arciszewski, Kazimierz Pużak, Roman Kutyłowski, Anna Szemiothowa, Stanisław Siedlecki czy właśnie Stefan Boguszewski. Kolonia nieco ponad 30 domów imię zyskała po Kazimierzu Franciszku Praussie, który zmarł na początku budowy osiedla. Inteligenckie wille, w latach 30. już w pełni urządzone, wyrosły jednak na przedmieściu: pomiędzy robotniczymi domami przy ulicy Szaserów i prowizorycznymi bieda-domkami powstającymi na każdym skrawku wolnej przestrzeni. To właśnie wejście w to środowisko i poznawanie go stały się inspiracją dla powstania książki „Ci ludzie”.\n„Istnieje między nami zasadnicza różnica – notowała w dzienniku Zofia Nałkowska, przez wiele lat bliska przyjaciółka Boguszewskiej – jaka istnieć musi między »oblubienicą bogów« i ofiarą ich złośliwości, między czcicielką życia, blasku i szczęścia a miłośniczką dobra i ewangelicznej miłości. Hela po skończeniu pensji idzie na uniwersytet, na medycynę – i to nie z zamiłowania, lecz z poświęcenia, by w przyszłości darmo leczyć ubogich. Czuć już w niej owo wyłączne powołanie na lekarkę – z jej bezgraniczną ufnością we własne siły, choć przeczuwa, że z początku przez rok lub dwa mdleć będzie przy sekcji trupów, z wielkiego zainteresowania się anatomią i fizjologią, z masy wiadomości i szczegółów z medycyny, które nie wiedzieć skąd dobyła”1.\nHelena Boguszewska, urodzona 30 października 1886 roku w Warszawie jako córka Marii z Rogulskich i Ignacego Radlińskiego, wybitnego religioznawcy, filologa klasycznego i geografa-orientalisty, ostatecznie jednak nie poszła na medycynę. Działalność literacką również rozpoczęła późno. Początkowo, po ukończeniu studiów na wydziale przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, ogłosiła cykl podręczników z zakresu wiedzy przyrodniczej dla uczniów i nauczycieli szkół podstawowych. Później współpracowała z Polskim Komitetem Opieki nad Dzieckiem, redagowała czasopismo „Świat, Dom i Szkoła” i ogłosiła kilkanaście broszur z zakresu pedagogiki. Na łamach współczesnej prasy publikowała również reportaże ze środowisk proletariackich, dydaktyczne pogadanki o dzieciach kalekich, o poradniach zdrowia, sierocińcach, szkołach i zakładach specjalnych. Jednak dopiero dwa zbiory wydane na początku lat trzydziestych – „Świat po niewidomemu” i „Ci ludzie” – miały większe znaczenie literackie. „Obie książki Heli Boguszewskiej […] mają duży sukces moralny dobrego gatunku” – oceniała Nałkowska2. Nie była w tej pochlebnej opinii odosobniona. Zbiór reportaży poświęcony dzieciom z ośrodka w Laskach został zauważony przez publiczność i recenzentów, a o wydanej rok później powieści nowelowej wielu krytyków wypowiadało się z dużym uznaniem. Przez Karola Zawodzińskiego została ona okrzyknięta wręcz arcydziełem na miarę „Nocy i dni” Marii Dąbrowskiej.\nCi ludzie, ewentualnie podmiejska ludność – z kamienic, z drewniaków, z murowanek i z przybudówek, to bohaterowie oglądani inteligenckimi oczami mieszkańców kolonii, obcych, którzy przybyli do tego odległego świata z bardzo daleka. Aby tu dotrzeć, trzeba bowiem wysiąść na końcowym przystanku tramwajowym, przejść chodnikiem, „który jednak szybko się urywa […], potem ubitą ścieżką biegnącą wzdłuż podmiejskich parkanów, brnąć na przełaj przez trawę, błoto czy piach, w stronę przyszłej kolonii, gdzie uwijało się trochę ludzi wśród kup czerwonej cegły”, do nowego domu, który „stał z brzega i tylko jedną stroną spoglądał na sąsiadów, a drugą na to, co tu było wcześniej, co się tu zastało: na przybudówkę, na murowankę, na drewniak, na kamienicę, na ubogie chałupy wśród kartofli i pomidorów, na owe połówki domów czerwieniące się niezasklepioną surowością cegły w oczekiwaniu na drugie połówki”3.\nNarrator tych obrazków wchodzi w zupełnie obcą sobie przestrzeń i opisuje świat widziany z zewnątrz. Przygląda się podmiejskim ludziom, ale również przybyłym mieszkańcom kolonii – wyłapuje język, którego używają, mówiąc o ludności Grochowa, podkreśla opinie, za pomocą których opisują sąsiadów, i zapytuje, kto w ogóle tym sąsiadem jest. Niekiedy gra między naszymi a obcymi jest naprawdę skomplikowana, jak wtedy, gdy opinię wygłasza Andzia, pomoc domowa: „– Bo to taka już podmiejska ludność – mówiła przy obiedzie wesoło Andzia – tak właśnie powiedziała »podmiejska ludność« – każdego nowego, co nie z nich, utopiliby w łyżce wody. A jeszcze ta kolonia…”4. Mocne zaznaczanie obcości narratora – przybysza z zewnątrz, obserwatora – to strategia wykorzystywana przez Boguszewską nie tylko w tej książce, lecz także w utworach, które wejdą do tomów zbiorowych „Przedmieścia”. Jednak w „Tych ludziach” perspektywa inteligenta stopniowo ustępuje punktowi widzenia innego – pojawiają się opowiadania konstruowane z użyciem narracji personalnej, choć ciągle budowane na opozycji: „– Ale, właściwie, to co »oni« mają robić – zawołał nagle młodszy [z gości], łysy, różowy i zmartwiony. – Co oni mają robić, powtórzył, popił herbatą, i milczał chwilę. Czy [bezrobotni] mają czekać, aż umrą z głodu, czy iść na ulicę i rozbijać? […] Kto tak też niedawno mówił, kto tak bajał o tym rozbijaniu? Czy to nie on, nie Feliks? – Zaledwie prześlizgnęła się Brońcia lekceważącą myślą po tym wspomnieniu [o swoim bracie]”5.\nCi ludzie – to więc oglądani naprzemiennie inni, przedstawiciele dwóch środowisk, którzy żyją obok siebie. I to zderzenie dwóch warstw jest cechą, która łączy te opowiadania z wydanymi siedem lat wcześniej „Ludźmi stamtąd” Marii Dąbrowskiej. Łączy te utwory również gatunek, obydwa należą bowiem do powieści nowelowej. Lapidarne, posługujące się skrótem obrazki zapętlają się w wielu powtórzeniach wokół bohaterów, miejsc, wydarzeń – wielokrotnie opisywanych, za każdym razem z innej perspektywy i w innych okolicznościach. Ogólną perspektywę tworzą zaś narastające trudności rzemieślników i robotników w latach kryzysu gospodarczego. Wykorzystując możliwości tego gatunku literackiego, Boguszewska napisała kunsztownie zbudowaną powieść, której bohaterem są nie poszczególni ludzie, lecz całe środowisko.\n„Ci ludzie” właściwie rozpoczynają historię „Przedmieścia”. Nie tylko dlatego, że Grochów i dom pisarki na Lubieszowskiej będą głównymi miejscami spotkań środowiska. Także z tego powodu, że to dzięki temu tomowi Helena Boguszewska poznała zachwyconego powieścią Jerzego Kornackiego. Spotkanie z o 25 lat młodszym pisarzem, wkrótce jej drugim mężem, i podjęcie przez nich wspólnych działań literackich pozwoliły z jednej strony na rozwój działalności zespołu, z drugiej zaś negatywnie wpłynęły na rozwój jej talentu.\nZespół Literacki „Przedmieście”\nZespół Literacki „Przedmieście” powstał 18 czerwca 1933 roku. Do grupy założycielskiej należeli, oprócz Boguszewskiej i Kornackiego, również Władysław Kowalski, Bruno Schulz, Zofia Nałkowska, Kazimiera Muszałówna, Adolf Rudnicki, Gustaw Morcinek, a do współpracy z zespołem zostali zaproszeni: Halina Krahelska, Sydor Rey (J. Reiss), Bolesław Piach (Zandberg), Alfred Degal, Józef Czyścicki i Józef Łobodowski. Później powstał również oddział lwowski, który tworzyli Jan Brzoza, Halina Górska, Anna i Jerzy Kowalscy, choć środowisko skupione wokół Zespołu i biorące udział w jego spotkaniach było dużo szersze. Skład osobowy grupy ulegał zmianom, a część prozaików dosyć szybko zrezygnowała z udziału w jej pracach (m.in. Rudnicki, Morcinek, Nałkowska, Schulz, Krahelska, Łobodowski, Muszałówna).\nMimo to w okresie działania zespołu, a więc do 1937 roku, ukazało się 9 książek sygnowanych jego nazwą. Były to dwa tomy zbiorowe – „Przedmieście” (1934) i „Pierwszy maja” (1934) oraz „Za zielonym wałem” Boguszewskiej (1934), „Oczy i ręce” Kornackiego (1935), „Jadą wozy z cegłą” (1934) i „Wisła” (1935) tego duetu prozatorskiego, „W Grzmiącej” Kowalskiego (1936), „Kropiwniki” Reya (1937) i „Nas jest więcej…” Piacha (1937).\n„Ażeby ukazać sens powstania Zespołu Literackiego »Przedmieście«, wystarczy zastanowić się nad sensem każdego z wyrazów, tworzących tę nazwę”6, oświadczał 6 sierpnia 1933 roku w czasopiśmie „Epoka” Jerzy Kornacki, sekretarz zespołu, informując o powstaniu grupy i rozpoczynając prezentację jej prac w tym czasopiśmie. „Przedmieście” było pierwszą grupą literacką prozaików w międzywojniu. Co więcej, stosunki łączące pisarzy miały nie sprowadzać się jedynie do zaplecza ideowego, ale polegać na wspólnej pracy. Stąd wyeksponowany w nazwie zespół.\nTen charakter grupy był jedną z głównych przyczyn krytyki przedsięwzięcia w dwudziestoleciu. Podnoszono wówczas argument, że ujednolicenie warsztatów twórczych jest pozbawione zasadności, a pisarze muszą pozostać w swojej pracy niezależni, zwłaszcza że literatura z zasady jest sztuką indywidualną, a jej ewentualny charakter wspólnotowy musi zostać ograniczony do dyskusji poprzedzającej jednostkowy akt twórczy. Warto w tym kontekście przytoczyć słowa Mariana Promińskiego, ważnego wówczas krytyka: „Kolegialność pracy niezawodnie przynosi korzyści samym autorom nie tylko w stadium dyskusyjnym, przedwstępnym, ale też właściwym. Zestawienie prac wykonanych drogą indukcji wzajemnie zapładnia umysły nowymi ujęciami, wzbogaca wszechstronność widzenia. Co dawniej błąkało się z braku dyscypliny poznawczej i nawet w swych cennych wartościach mogło nie trafiać do umysłów pokrewnych z powodu rozproszenia, w tym układzie zachowuje swą siłę na skutek wsparcia na obserwacji zbliżonej, uzupełniającej itp. Poza tym wchodzą tu w grę względy praktyczne – atakowanie i trafianie wyobraźni czytelnika pełnym aktem zbiorowym, który w swym zróżnicowaniu wydaje się pozycją mocniejszą, solidniejszą od głosów pojedynczych. Względy osobiste ustępują tu na plan drugi, gdyż nazwiska poszczególnych autorów raczej zacierają się w tomach zbiorowych, natomiast ton całej sprawy brzmi żywiej i zmusza do zastanowienia, no i może do akcji w kierunku uzdrowienia »przedmieścia«”7. Najważniejsze w tej recenzji wydaje się zauważenie, że zespołowa współpraca daje korzyści zarówno twórcom, jak i odbiorcom. Tym pierwszym pozwala na konfrontowanie światopoglądów i doświadczeń, tym drugim dostarcza pełniejszego obrazu rzeczywistości, przy czym chodzi tu raczej o możliwość obserwowania świata w jego licznych odsłonach, a nie o sumaryczne traktowanie poszczególnych doświadczeń czy o próbę budowania obiektywnego oglądu opartego na indukcji.\nZespołowość w pracy tego środowiska literackiego miała wyrażać się we wspólnej metodzie pracy – obserwacji artystycznej skupionej na prawdzie życia: zdarzeń, środowisk i warunków rzeczywistości. „Odchodzimy od biurka, zakładamy warsztat pracy »na ulicy«” – oświadczał Kornacki, przeciwstawiając dotychczasowej kontemplacji artystycznej obserwację, której źródła upatruje on w metodach nauk przyrodniczych oraz w psychologii i w socjologii. Ten postulat wywodzi się z dorobku Emila Zoli, któremu Boguszewska i Kornacki dedykują zresztą książkę „Jadą wozy z cegłą”. Trudno jednak o precyzyjne wyjaśnienie tej deklaracji. Na czym dokładnie miałaby polegać proponowana metoda? Prawdopodobnie najbliżej byłoby jej do wywodzącej się z socjologii obserwacji uczestniczącej uzupełnionej o wiedzę o warunkach życia danego środowiska. Co istotne, postulowane w tych manifestach autentyzm, oparcie się na obserwacji i skrupulatne, dążące do dokumentaryzmu ujmowanie rzeczywistości nie przekładały się na poetykę poszczególnych pisarzy. W obydwu tomach znajdziemy obok siebie różnorodne realizacje literackie: reportaże, relacje, świadectwa, ale także prozę pisaną z wykorzystaniem narracji realistycznej, ekspresjonistycznej czy personalnej.\nO ile pierwsza część nazwy Zespołu wskazuje na metodę jego pracy, o tyle druga zakreśla przedmiot jego zainteresowania, jest słowem-manifestem. Literatura „Przedmieścia” miała zająć się obszarem dotąd zapoznanym lub przedstawianym w sposób stereotypowy: „– Literaci piszą o nas, że my sypiamy na tapczanach, na »barłogach ze zgniłej słomy«… – kpi w żywe oczy młody formiarz, bezrobotny, ale jeszcze nie »wyprzedany« – skąd oni to biorą? Przecież my mamy więcej pościeli od nich, bo my bardziej cenimy pościel… Jak się człowiek narobi, to chce porządnie odpocząć, poleżeć… chyba że już musi wyprzedawać się. To co innego”8. Pisarze skupieni wokół „Przedmieścia” chcieli przesunąć punkt ciężkości z przestrzeni zarezerwowanej dla elit na warstwy niższe. Słowo „przedmieście” przywoływało „to wszystko, co żyje w Polsce na przedmieściach kultury, a więc mniejszości narodowe, proletariat wiejski i miejski pracujący jeszcze i już bezrobotny, wszelką nędzę społeczną, wszelką krzywdę i ucisk, wszelkie masowe cierpienie »za niepopełnienie win«”9. Literaci nawiązują w tych postulatach do dorobku populistów francuskich, którzy w latach trzydziestych XX wieku programowo wprowadzili do literatury środowiska ludowe miast i wsi, ludzi prostych, przeciętnych, postaci z marginesu społecznego, a także typowe losy klas pracujących i uciskanych. Na zebraniach „Przedmieścia” są dyskutowane manifesty i twórczość grupy skupionej wokół Therive’a i Lemonniera. Zespół stara się również od nich odróżnić.\nPierwszy wspólny tom – „Przedmieście” został poprzedzony przedmową. Halina Krahelska wymieniła w niej siedem punktów składających się na deklarację ideową grupy: „1. Stworzenie metod obserwacji artystycznej oraz nowych form zarówno indywidualnego, jak i zbiorowego tworzenia; 2. Skierowanie reflektora uwagi i talentu na elementy życia proletariackiego w Polsce; 3. Szczególne uwzględnienie w procesie tworzenia artystycznego tragicznej postawy bezrobotnego proletariatu; 4. Nawiązanie kontaktu z literatami mniejszości narodowych w Polsce oraz bezpośrednia obserwacja proletariackich środowisk mniejszości narodowych; 5. Zapoznanie się z prądami literackimi i metodami współpracy zbiorowej literatów w innych krajach; 6. Zgrupowanie w ramach Zespołu zastępu młodych pisarzy, rekrutujących się ze środowisk proletariackich; 7. Stworzenie Studium przy Zespole, celem zapoczątkowania współpracy zbiorowej literatów i naukowców (biologia, psychologia i socjologia)”10. W wersji pierwotnej deklaracja była rozbudowana o jeszcze jeden punkt, który jednak nie został dopuszczony do druku przez cenzurę: „8. Łączymy się w zespole rozmaitych pisarzy, odmiennych światopoglądowo, którzy zeszli się razem w jednej nienawiści do krzywd społecznych, gaszenia oświaty, fałszowania wyborów, kagańca cenzury, ciemiężenia rzesz pracujących w narodzie”11.\nTen ostatni ustęp dobrze ilustruje charakter Zespołu, który miał połączyć szeroki ruch inteligencji, jako jedyny wymóg przynależności wskazuje się bowiem czynne zaangażowanie po stronie człowieka pracy. Tak ogólne zakreślenie ram tego środowiska sprawiło, że mogli należeć do niego ludzie o bardzo różnorodnych poglądach: demokratyczni inteligenci o sympatiach socjalistycznych (Boguszewska, Kornacki), działacze lewicy chłopskiej (Władysław Kowalski – również członek KPP) czy wreszcie marksiści i komuniści (Sydor Rey, Zandberg, Krahelska, Degal). To, że zespół powstał w istocie z przyczyn pozaartystycznych, dobrze uświadamiają zresztą również pozostałe punkty deklaracji, z których tylko pierwszy jest postulatem estetycznym. Różnorodność tej grupy wynikała także z tego, że oprócz inteligencji pracującej udało się w niej zebrać przedstawicieli warstw, które miały być przedmiotem zainteresowania „Przedmieścia” – pisarzy wywodzących się z chłopstwa, robotników, rzemieślników. Podobnych prób oddawania głosu środowiskom, które dotąd były go pozbawione, było w dwudziestoleciu kilka, jednak niewiele z nich się powiodło.\n„Każdy jeden łapie się za handel”\nNa Krochmalnej, na Kercelaku, na Grochowie, we wszystkich miastach, miasteczkach i wsiach II Rzeczpospolitej króluje handel. Na początku sprzedaje się pracę – własną, dzieci i kobiet („Piękny jest Wisły brzeg”). Potem sprzedaje się kobiety – te bardziej wyemancypowane sprzedają się same („Królestwo Boże”) – i dzieci, ale tylko te ładne, kto w końcu chciałby inne („Zza biurka referenta opieki społecznej”). Niekiedy cenniejszy od człowieka i jego pracy jest pies („Burcuś”). Można też, jak pani Urbańska („Furmanką na targ”), spróbować z budką z warzywami, wystarczy o wpół do drugiej w nocy podjechać na Grójecką i nakupić „owocu”. Gorzej jest się „wyprzedawać”: grzebyk, krawat, lusterko, broszka, szelki, pasek, piłka, trykot, brzytwa, wyżymaczka, koszula… („Bijące serce Woli”). Potem zostaje sprzedawanie wody sodowej albo lepkich cukierków z pudełka na temblaku („Adolf i Marian”). Choć od uśmiechniętego wszystko kupią: pudełka od zapałek, okrągłe kamyki, stare gazety, ogłoszenia („Zza biurka…”). „Każdy jeden łapie się za handel”.\nW wydanej już po wojnie razem z Boguszewską książce „Zielone lato 1934” Jerzy Kornacki pisał, że na ich wyborze przedmieścia jako tematu literackiego „względy artystyczne zaważyły najsilniej. W widokach przedmieścia, w pomieszaniu ich groteski i melodramatu, zachwyca nas szczególnie prawda kondycji ludzi prostych. Silniejszy od biedy, od niewoli społecznej, od mroku ciemnoty, najsilniejszy, bez przerwy z nich promieniujący, jest żywioł ich nadziei”. Niewątpliwie jednym z osiągnięć „Przedmieścia” jest pokazanie bohaterów, którzy podejmują mozolną, pełną tępego uporu walkę o przetrwanie. Strategii, spośród których wybierają, jest wiele – wszechobecne handlowanie to tylko jedna z możliwych. Szczególny, i wynikający ze spójnego założenia artystycznego, typ bohatera wykreowała na tym tle Helena Boguszewska. Już w „Tych ludziach” wyjątkowe miejsce zajmują postaci kobiece, które zapełniają też kolejne jej opowiadania. Pełno tu kobiet pozostających w ciągłym ruchu: coś sprzedających, coś kupujących, chodzących po prośbie, czekających na zasiłki i je wymuszających, zdobywających jedzenie, podejmujących się jakichkolwiek prac, oddających dzieci na wychowanie i zaraz je odbierających. Dziś nazwalibyśmy je menedżerkami ubóstwa. Ich dreptanina wokół codziennych spraw, nieustanne podejmowanie jakichkolwiek działań, to z jednej strony wyraz troski o siebie i o najbliższych, przejaw dzielności wobec zagrożenia, świadectwo życiowego heroizmu ludzi biednych – który nieustannie trudno jest nam zauważać, ale z drugiej mechanizm obronny, ciągłe działanie pozwala bowiem nie konfrontować się ze swoją rzeczywistą, przerażającą sytuacją.\nNieustanny ruch wypełniający te opowiadania – jednocześnie znojny i gorączkowy – to jednak tylko jeden element obrazu, który oglądamy. Innym, nie mniej ważnym, jest jego statyczność. Ci ludzie, proletariat, chłopi, bezrobotni, dorośli i dzieci, są uwięzieni w granicach własnego życia; granicach wyznaczonych biedą, statusem społecznym, możliwościami. Powtarzają te same gesty, podejmują takie same próby, walczą na te same nudne i przewidywalne sposoby. A właściwie – walczyliby, aby jednak ta walka była możliwa, potrzeba… solidarności – której wraz z pogarszającą się sytuacją ekonomiczną jest coraz mniej: „Pan dyrektor […] zawołał wszystkich majstrów do kantoru: – Posłuchajcie, nie chcecie obniżki. Dobrze. Można zrobić tak, aby wilk był syty i koza cała. Zrobimy małą zmianę. Nie będę, jak dotychczas, płacił osobno wam, osobno pomocnikom, osobno bańkarzom itd. Wy będziecie dostawali całą płacę za każdy tysiąc, a pomocnikom, bańkarzom, podawaczom itd. sami będziecie wypłacali. Rozumie się, że płacę obniżymy; ale wy możecie ją tak rozdzielić, abyście sami nie doznali uszczerbku. Przecież sami będziecie wypłacali. Redukcja was nie dotknie. Zrobicie się po prostu takimi małymi przedsię… no, nie, jakby to powiedzieć? No, mniejsza o to… Wy jednak macie większe kwalifikacje, większe doświadczenie; wam się należy. Wy macie prawo. Tamci to jednak smarkacze… Zgoda?!”12.\nNie jest to obraz odosobniony. Podobne pojawiają się w wielu opowiadaniach, w których wspólnota – bez względu na to, czy oparta na więzach krwi, przyjaźni, wspólnym przebywaniu, czy na interesie – ulega pod naporem siły. Natomiast konflikt – w przypadku zacytowanego opowiadania Reya czysto klasowy – przenosi się na wszystkie dziedziny życia, czego efektem, jak nietrudno się domyślić, jest eliminacja tych, którzy w danej rozgrywce okażą się słabsi, często w najprostszym, fizycznym wymiarze (być może jeszcze bardziej symptomatyczne jest w tej kwestii opowiadanie „Adolf i Marian” Boguszewskiej).\nW literackim czyśćcu\nReakcje krytyków na działalność Zespołu były bardzo różne. Często ta sama książka otrzymywała skrajnie odmienne opinie – przykładem niech będzie tu wspólna powieść Boguszewskiej i Kornackiego „Jadą wozy z cegłą”, poświęcona zresztą budowie kolonii im. Praussa. Faktem jednak pozostaje, że działalność grupy została odnotowana i była dyskutowana w ówczesnym środowisku literackim, o czym niekiedy zapominają współcześni badacze, negatywnie oceniający dorobek zespołu. Do tych ocen zapewne przyczyniły się wybory, jakich dokonali Boguszewska i Kornacki w czasie II wojny światowej i w latach PRL-u. Okres okupacji hitlerowskiej spędzili w Warszawie. W 1944 roku obydwoje zostali powołani do Krajowej Rady Narodowej, a następnie uczestniczyli w pracach Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Kornacki był inicjatorem i założycielem Instytutu Pamięci Narodowej, a później dyrektorem Funduszu Kultury Narodowej przy Prezydium Rady Ministrów. Boguszewska również pozostawała w centrum wydarzeń politycznych – brała udział w zjazdach i obradach głównych organów rządowych. Działała także w Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Krakowie i w Warszawie, a na podstawie jej ówczesnych doświadczeń powstała książka „Nigdy nie zapomnę” (1946). Ona i Kornacki próbowali również reaktywować „Przedmieście” deklaracją z 28 maja 1958 roku. Wówczas do grupy dołączyli Jan Józef Lipski, Jan Nepomucen Miller i Jan Wyka. Po kilku spotkaniach zaprzestano jednak działalności.\nAkceptacja Boguszewskiej i Kornackiego dla ówczesnej władzy miała dramatyczny finał. Jesienią 1961 roku w mieszkaniu pisarzy na warszawskiej Pradze (w którym poprzednim lokatorem był Bolesław Bierut) została przeprowadzona rewizja. W jej wyniku skonfiskowano 14 teczek dziennika zatytułowanego „Kamieniołomy”, a w nim obszerny opis funkcjonowania ówczesnych elit, w którym nie brakowało miażdżącej krytyki. Kornackiego na podstawie tych prywatnych zapisków, które miały szkalować ustrój PRL oraz działaczy partyjnych i państwowych, skazano na rok więzienia. „Kamieniołomy”, odebrane właścicielowi, zostały zatrzymane przez służby, aby na początku lat 90. wrócić do spadkobierców pisarza. Od tamtego czasu pozostają niedostępne. Zarówno dziennik, jak i inne działania podejmowane wówczas przez Kornackiego (na przykład żądanie zniesienia państwowej cenzury) każą zachować ostrożność w formułowaniu ocen jego postępowania. I choć jemu samemu nie udało się opublikować już do śmierci żadnej książki (Boguszewska w 1965 roku wydała zbiór opowiadań dla dzieci „Zwierzęta wśród ludzi” i wybór z wcześniejszej twórczości), to dorobek „Przedmieścia” był chętnie przypominany przez cały PRL.\nCzy dziś warto jeszcze sięgać do książek wydanych przez „Przedmieście”? Niewątpliwie literatura ta ma swoje mankamenty. O ile „Ci ludzie” są wartościową lekturą, choć zapomnianą – jak się wydaje z prozaicznego powodu jej niedostępności, o tyle niektóre opowiadania z tomów „Przedmieście” i „Pierwszy maja” mogą zawieść czytelnicze oczekiwania. Ich poziom artystyczny jest bardzo zróżnicowany – znajdziemy tu zarówno dopracowane utwory, jak i luźne notatki, które mogłyby dopiero stać się materiałem do literackiego opracowania. Lepszy artystycznie jest bez wątpienia drugi tom – choć także trudniej dostępny. A powieści? Te pisane przez Boguszewską i Kornackiego są obarczone przede wszystkim jedną wadą – daleko im do prostoty, zwięzłości i lakoniczności, którymi odznaczała się wczesna twórczość pisarki. Świadectwa zmian w jej stylu odnajdziemy już w tomie „Przedmieście”. Coraz więcej w tych opowiadaniach umoralniającego tonu i oceniających wejść narratora. Warto wspomnieć również o Władysławie Kowalskim, autorze ciekawego „Burcusia”, który w innych, choć też dobrych opowiadaniach, daje się porwać chłopskiemu idiomowi, coraz trudniejszemu do zrozumienia dla dzisiejszego czytelnika.\nBadacz fetujący Boguszewską w latach 70. w jednym z numerów „Literatury” zauważał, że „proza ta bardziej już dzisiaj należy do przeszłości niż do teraźniejszości. Dzieje się tak zapewne i dlatego, że problemy, które podejmowała Boguszewska – w nowych warunkach znikły albo przekształciły formę”13, albo przynajmniej należało tak twierdzić. Boguszewska, doceniana w Dwudziestoleciu, razem z Przedmieściem regularnie przypominana w PRL-u, dziś ma opinię pisarki nudnej, a poświęcone jej – a właściwie tylko „Całemu życiu Sabiny” – opracowania można policzyć na palcach jednej ręki. I choć w dzisiejszych warunkach – inaczej niż w latach 70. – problemy, które podejmowało „Przedmieście”, nie znikły, a tylko zmieniły formę, Zespół Literacki „Przedmieście”, jego twórcy i najważniejsze wydane przez nich książki odbywają pokutę w literackim czyśćcu.\nBoguszewska H., Ci ludzie, Warszawa 1933.\nBoguszewska H., Kornacki J., Jadą wozy z cegłą, Warszawa 1935.\nBoguszewska H., Kornacki J., Zielone lato 1934, Warszawa 1959.\nDąbrowski M., Boguszewska – jej życie, „Literatura” 1972, nr 2, s. 1, 9.\nGlensk U., Historia słabych. Reportaże i życie w Dwudziestoleciu (1918–1939), Kraków 2014.\nKornacki J., Cele „Przedmieścia”, „Epoka” 1933, nr 42, s. 11.\nKraskowska E., Świat według Boguszewskiej i po kobiecemu: „Całe życie Sabiny”, „Pamiętnik Literacki” 1997, z. 3, nr 88, s. 91–105.\nJesionowski A., „Przedmieście” przy pracy, „Prosto z mostu” 1935, nr 11, s. 8.\nNałkowska Z., Dzienniki, oprac. H. Kirchner, t. 1, t. 4, Warszawa 1975, 1988.\nPierwszy maja, pod red. H. Boguszewskiej, J. Kornackiego, Warszawa 1934.\nPromiński M., Powieść i nowela reportażowa, „Skamander” 1935, nr 58, s. 154–155.\nPrzedmieście, pod red. H. Boguszewskiej, J. Kornackiego, Warszawa 1934.\nPtak K., Twórcy „Przedmieścia” – Helena Boguszewska, Jerzy Kornacki [w:] Prozaicy dwudziestolecia międzywojennego: sylwetki, pod. red. B. Farona, Warszawa 1972.\nSłownik literatury polskiej XX wieku, pod red. A. Brodzkiej et al., Wrocław 1993.\nTyszkiewicz B., Aresztowany dziennik. O „Kamieniołomach” Jerzego Kornackiego [w:] Literatura w granicach prawa (XIX–XX w.), Warszawa 2013, s. 488–501.\nWoźniak A., Podmiejskie gry i zabawy. O czasie wolnym i świętowaniu na Gocławiu w dwudziestoleciu międzywojennym, „Etnografia Polska” 2004, t. XLVIII, z. 1–2, http://cyfrowaetnografia.pl/Content/1625/Strony%20od%20EP_XLVIII-14_Wo%C5%BAniak.pdf (1.06.2017).\nZawodziński K.W., Blaski i nędze realizmu powieściowego w latach ostatnich, Warszawa 1937.\nZ. Nałkowska, Dzienniki, oprac. H. Kirchner, t. 1, Warszawa 1975, s. 110–111.\nZ. Nałkowska, Dzienniki, oprac. H. Kirchner, t. 4, Warszawa 1988, s. 372.\nH. Boguszewska, Ci ludzie, Warszawa 1933, s. 7–9.\nJ. Kornacki, Cele „Przedmieścia”, „Epoka” 1933, nr 42, s. 11.\nM. Promiński, Powieść i nowela reportażowa, „Skamander” 1935, nr 58, s. 154–155.\nH. Boguszewska, Bijące serce Woli [w:] Przedmieście, pod red. H. Boguszewskiej, J. Kornackiego, Warszawa 1933, s. 23–24.\nH. Krahelska, Przedmowa [w:] Przedmieście, op. cit., s. V.\nJ. Kornacki, Wstęp [w:] H. Boguszewska, J. Kornacki, Jadą wozy z cegłą, Warszawa 1948.\nS. Rey, Królestwo Boże [w:] Przedmieście, op. cit., s. 172–173.\nM. Dąbrowski, Boguszewska – jej życie, „Literatura” 1972, nr 2 , s. 1, 9.


Wyjątkowa wiadomość od serca przekazana dzięki kartce ze zdjęciami\nMożliwość dodania uszlachetnienia w kolorze złota, srebra lub lakierem dekoracyjnym\nSzeroki wybór najwyższej jakości szablonów na każdą okazję\nWygodne i przyjemne tworzenie\nMożesz stworzyć różne Fotokartki\nDo wyboru masz cztery warianty\nEleganckie uszlachetnienie w kolorze złotym, srebrnym lub lakierem dekoracyjnym\nFotokartki na wiele okazji – najwyższej jakości fotoprodukt\nKażdy powód, by wywołać uśmiech na twarzy bliskiej osoby jest dobry. Dlatego w CEWE masz do wyboru wiele okazji i szablonów żeby zaprojektować spersonalizowaną fotokartkę dla partnera, rodziców, dziadków, przyjaciół. Dzięki kartkom z Twoim zdjęciem możesz stworzyć zaproszenia ślubne, zaproszenia na urodziny, podziękowania, gratulacje, życzenia świąteczne. Najwyższa jakość i niepowtarzalny styl, a przede wszystkim gest sprawią, że bliska osoba poczuje, że jest dla Ciebie ważna i że właśnie z nią łączy Cię wyjątkowa relacja. Ciekawą opcją jest również możliwość zaprojektowania Fotokartek CEWE jako wizytówek, winietek na stół lub kart menu. Wykorzystaj Twoją kreatywność i dodaj każdej uroczystości zupełnie niepowtarzalnego, osobistego klimatu.\nStwórz fotokartki z Twoimi zdjęcia w kilku kliknięciach\nTworzenie Fotokartek CEWE jest niezwykle proste, szybkie i pozwala w kreatywny sposób spędzić wolny czas. Wystarczy, że wybierzesz Twoje ulubione fotografie, które wywołują uśmiech na Twojej twarzy, dodasz własny tekst i gotowe. Jeśli chcesz możesz ozdobić je clipartami, ramki i wykorzystać możliwość uszlachetnienia w kolorze złotym, srebrnym lub lakierem dekoracyjnym. Oferujemy ponad 1200 szablonów, które możesz dopasować do różnych okazji. Aby łatwiej było znaleźć odpowiedni desgin zgrupowaliśmy je w bloki tematyczne. Możesz zamawiać je zarówno online – w kreatorze na stronie, w naszym programie projektowym lub Fotokiosku. Dzięki automatycznej kontroli jakości możesz od razu zobaczyć, czy rozdzielczość Twoich zdjęć jest wystarczająco dobra.\nCiekawy projekt fotokartek w wyjątkowym stylu\nTwoim styl jest niepowtarzalny i dzięki Fotokartkom CEWE możesz to pokazać. Projektując je, masz możliwość wyboru koloru, zdjęcia, ozdób, tak by jak najlepiej dopasować je do charakteru uroczystości i Twojego gustu. Możesz napisać kilka ciepłych słów bliskiej osobie. To wyjątkowy upominek w eleganckim stylu, dzięki któremu możesz sprawić radość bliskiej osobie.


Szablony Allegro - Ireneusz Mitura Portfolio Szablony Allegro - Ireneusz Mitura Portfolio\nSzablony allegro, które projektuję są zawsze przygotowywane pod konkretne zamównie. Gwarantuje to unikalny, niepowatarzalny wygląd aukcji allegro najwyższej jakości i dostosowany do indywidualnych wymagań i oczekiwań klienta. Profesjonalnie zaprojektowane i zakodowane szablony są doskonałym narzędziem do sprzedaży państwa produktów. Mogą byż wykorzystane również jako szablony do wystawiania aukcji allegro ze sklepów internetowych takich jak np. Clickshop.\nW ofercie znajdą Państwo gotowe szkielety na szablony allegro, które mogę dostosować do konkretnych oczekiwań, potrzeb i wymagań, poprzez stworzenie indywidualnej grafiki na nagłówek aukcji, dostosowanie kolorystyki szablonu allegro do konkretnych wymagań lub identyfikacji wizualnej państwa firmy. Doskonale sprawdza się również sposób polegający na wskazaniu aukcji allegro, której wygląd i funkcjonalność może być podstawą do stworzenia personalizowanego szablonu allegro dla państwa firmy.\nDzięki doświadczeniu we wdrażaniu przemyślanych rozwiązań, zaproponowany indywidualy styl graficzny aukcji allegro zdecydowanie poprawi zarówno wizualy wygląd prezentowanej oferty, jak również w realny sposób zdecydowanie zwiększy oglądalność, dodanie aukcji do obserwowanych przedmiotów, co realnie będzie skutkować zauważalnym zwiększeniem sprzedaży na Państwa aukcjach.\nSerdecznie zapraszamy do kontaktu w celu omówienia szczegółów oferty !\nszabol allegro klimatyzatory\nszablony allegro lord\nszablony allegro floatrest\nszablony allegro mbimpex\nszablony allegro programsoftwae\nszablony allegro luma sport\nszablony allegro starled\naukcje allegro gold bee


W audycji o książce Gizeli Chmielewskiej "Gniazdo zastępcze". Autorka, korzystając z dokumentów, relacji prasowych i rodzinnych wspomnień, przedstawiła historię międzywojennej Bydgoszczy, w którą od 1920 roku zaczęły się wpisywać losy polskich uchodźców. Kim byli ludzie, którzy po tragicznych przeżyciach na ziemiach wschodnich wybrali Bydgoszcz na swój drugi dom? Jakie były losy tych kresowych rozbitków. O tym opowie autorka książki - Gizela Chmielewska.


Australia Południowa zamyka obywateli w domach. Wyjść może tylko jedna osoba. | Wiadomosci.eu\n19 listopada (07:43) 2129 0\nProtesty w Europie przeciwko koronawirusowym obostrzeniom i nowe zakazy wprowadzane praktycznie z dnia na dzień. Tak wygląda świat zmagający się z pandemią. Jeden ze stanów Australii, Australia Południowa zamyka swoich obywateli w domu. Wyjść może w ciągu dnia wyłącznie jedna osoba na gospodarstwo domowe i tylko w określonej sytuacji.\nNa terenie stanu Australia Południowa wprowadzono sześciodniową blokadę, która z powodu nowych zakażeń prawdopodobnie zostanie przedłużona. Wprowadzona blokada to nic innego jak lockdown, którego konsekwencją było zamknięcie szkół, barów, restauracji i innych miejsc publicznych. Większość fabryk i zakładów opieki nad osobami starszymi również zostaje zamknięta, a organizacja ślubów i pogrzebów pozostaje wstrzymana.\nLOCK-DOWN UNDER: South Australia Imposes Virus Shutdown, Bans Dog-Walking, Outdoor Exercise https://t.co/xyHfkFHYcG\nDodatkowo władze stanu wprowadziły zakaz opuszczania domów. W ciągu jednego dnia, gospodarstwo domowe może opuścić tylko jedna osoba. Powód opuszczenia domu musi mieścić się w określonych przez władze wyjątkach. Wprowadzono obowiązkowe maski i zakaz ćwiczeń na świeżym powietrzu oraz zakaz wyprowadzania psów.\nUrzędnicy planują przedłużenie blokady o kolejne osiem dni. Blokada została wprowadzona po stwierdzeniu 22 przypadków infekcji w tym tygodniu w stolicy stanu Australii Południowej w Adelaidzie.\nW Australii odnotowano 27 784 przypadków i 907 zgonów (stan na czwartek 19.11), a kraj jest chwalony za skuteczne poradzenie sobie z wirusem, poprzez zastosowanie surowych ograniczeń dotyczących podróżowania oraz agresywnego systemu testów w czasie trwania pandemii.\nWIADOMOŚCI ZE ŚWIATA 1461\n‘’Sukces’’, nowa mutacja wirusa COVID-19 wyginęła razem z kilkoma milionami norek\nWIADOMOŚCI ZE ŚWIATA 2375\nWIADOMOŚCI ZE ŚWIATA 2286\nWIADOMOŚCI ZE ŚWIATA 2386\nWIADOMOŚCI Z POLSKI 742


Legenda o "Dołku" w Milanówku | Legendy z podróży\nJeżeli lubicie aktywnie spędzać wolny czas , to koniecznie wybierzcie się do Milanówka , w woj. mazowieckim i powiecie grodziskim.\nTutaj w jeden dzień można poznać najciekawsze wille tego tonącego w zieleni Miasta – Ogrodu . Z myślą o osobach chcących poznać tajemnice miasta , powstał szlak „Milanowskie Wille” , obejmujący 31 zabytkowych obiektów .\nRozpoczyna się on przy Stacji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej , na ul. Warszawskiej 32.\nNa tablicy obok owego budynku znajduje się mapa , na której wskazana jest droga do pierwszej willi .Podobną informację znajdziemy przed każdym punktem na szlaku.\nMyślę , że to fajny sposób ułatwienia turystom zwiedzania miasta , chociaż można zaopatrzyć się w specjalny Przewodnik , który kupimy w Centrum Informacji Turystycznej przy ul. Piłsudskiego 30 , ewentualnie w Urzędzie Miasta , mieszczącym się na ul. Kościuszki 45.\nSpacer po Milanówku urozmaicę Wam legendą o szczególnym miejscu na ul. Fiderkiewicza , nazywanym przez mieszkańców – „Dołkiem”.\nOtóż dawno , dawno temu , na terenie dzisiejszego Milanówka były gęste lasy.\nW miejscu , gdzie dzisiaj krzyżuje się ul. Fiderkiewicza z ulicą Piłsudskiego , w dawnych czasach stała leśniczówka.\nMieszkał w niej leśniczy , o imieniu Przemko , który znany był z niebywałego okrucieństwa wobec zwierząt . Zabijał je z wielkim upodobaniem i zmuszał swoją córkę Annę , by przyrządzała z nich posiłki.\nAnna płacząc robiła to , czego żądał od niej ojciec , ale poczucie winy coraz bardziej zatruwało jej niewinne serce.\nDziewczyna uważała , że wszystkie zwierzęta leśne mają prawo do życia , a leśniczy powinien je raczej chronić , a nie prześladować.\nCodziennie , w tajemnicy przed ojcem , udawała się do lasu , gdzie wypuszczała z wnyków schwytane zwierzęta , ratując je przed śmiercią w męczarniach.\nLata mijały , ale prośby biednej Anny , ani też jej modlitwy nie potrafiły zmiękczyć serca leśniczego , który po prostu lubił zabijać.\nNadszedł jednak dzień zapłaty za wyrządzone krzywdy. Późną nocą rozszalała się nad lasem straszliwa burza z piorunami.\nZiemia się zatrzęsła i leśniczówka z zabudowaniami gospodarskimi zapadła się pod ziemię .\nZginął okrutny Przemko , zginęła nieszczęśliwa Anna , a w miejscu ich domu pozostał jedynie wielki dół , którego ślady na ul. Fiderkiewicza pozostały do dziś.\nWedług słów legendy , co 100 lat , między północą , a pianiem koguta, pojawia się w tym miejscu duch smutnej dziewczyny . Przez tę jedną noc czeka ona na kogoś , kto pomodli się z nią za okrutnego leśniczego.\nJak dotąd tak chyba się nie stało , bo Anna dalej błąka się między światem żywych i umarłych , czekając aż ktoś wreszcie pomoże jej odejść w stronę światła.


Farba renowacyjna GoodHome Meble white plains satyna 0,5 l - Do renowacji - Castorama\nFarba renowacyjna GoodHome Meble white plains satyna 0,5 l\nKod: 744736 Porównaj Do porównania\nFarba renowacyjna GoodHome Meble white plains satyna pozwoli Ci szybko przywrócić świetność Twoim meblom. Klasyczna, elegancka biel sprawdzi się na wielu rodzajach sprzętów. Preparat jest łatwy w aplikacji i wydajny. Tworzy na powierzchni plamoodporną powłokę, która przyspiesza i ułatwia usuwanie codziennych zabrudzeń.\nNr referencyjny K37B249D51\nFarba do mebli powinna nie tylko świetnie wyglądać, ale też pomagać Ci w utrzymaniu czystości na co dzień. Taka właśnie jest farba renowacyjna GoodHome Meble white plains satyna 0,5 l. Świetnie się prezentuje przez długi czas – nie żółknie i nie matowieje. Satynowe wykończenie nadaje delikatny, elegancki blask. Biel jest ponadczasowa i pasuje do wielu aranżacji. Preparat jest przede wszystkim bardzo funkcjonalny. Powierzchnie nim pokryte stają się odporne na plamy. Pozwala to na łatwe i szybkie porządki. Farba renowacyjna GoodHome Meble white plains satyna nie sprawia trudności podczas nakładania. Wystarczy pędzel lub wałek. Nie wymaga warstwy podkładowej. Pamiętaj, by przed użyciem dokładnie wymieszać zawartość puszki. Dostępna w wielu kolorach.


I kurczak i kuskus - przepis na i kurczak i kuskus od ramydada - Durszlak.pl\nPrzepis: i kurczak i kuskus\nNa obiad miały być pieczone nogi kaczki, ale nie wyszło, bo kaczka wyszła z siebie, a inaczej mówiąc była i się zepsuła. Dobrze, że jestem zapobiegliwa i miałam na czarną godzinę zamrożone kurze piersi. Najpierw plan był prosty i nudny - smażone piersi w panierce + ziemniaki + mizeria. Potem wymyśliłam, żeby może zrobić je z makaronem. A na koniec podane zostały z kuskusem. I ten spontaniczny i wymyślony w ostatniej chwili...\nczecze: Obiad • 05.05.2015\ndorota1206: Moje przepisy • 17.09.2014\nKurczak curry z kuskusem 1675\nKuskus z kurczakiem 3873\nKuskus z kurczakiem 6474\nKurczak panierowany w kuskusie 2194\nKurczak z kuskusem 1869\nOrange kuskus z kurczakiem 1233\nPaprykowy kurczak z kuskusem 1028\nKuskus z kurczakiem i pomidorami 1402\nKuskus z kurczakiem 12430


Dodano: 1 sierpnia 2010, 11:58 / Zmieniono: 1 sierpnia 2010, 11:58 21\nRaz nauczycielka zapowiedziała, że porozmawiamy o seksualności, wyciągnęła plansze z rysunkami kobiety i mężczyzny, szybko pokazała ich organy płciowe i to był koniec wykładu. Trwał w sumie jakieś pięć minut – wspomina swoje lekcje z Przygotowania do życia w rodzinie znany aktor Tomasz Karolak, który do szkoły chodził w latach 80. - Rozpaczy wielkiej nie było – dodaje – bo wszyscy byli już uświadomieni.\nChoć od tego czasu minęło prawie trzydzieści lat, młodzi Polacy nie mogą się pochwalić wiedzą seksualną większą niż mieli w ich wieku ich rodzice i dziadkowie. Polska młodzież wciąż zadaje pytania, które padały w latach 60. - czy od pocałunków można zajść w ciążę, czy naprawdę pierwszy stosunek nie grozi zapłodnieniem i czy masturbacja powoduje osłabienie plemników – mimo że dokonała się rewolucja technologiczna i pojawił się internet.\nW edukacji seksualnej całkowicie zawiodła polska szkoła.\n– Po 1989 r. Edukacja seksualna stała się ofiarą ideologii. Rzeczowe podręczniki proponowane szkołom poszły na przemiał. MEN rekomendował przede wszystkim takie, które szerzyły katolicką etykę seksualną, dość przecież egzotyczną. Pod pozorami obiektywizmu wpaja się młodzieży zamknięty schemat, w którym antykoncepcja jest szkodliwa, homoseksualizm jest chorobą, a celem fizycznych zbliżeń – płodzenie potomstwa – mówi Kazimiera Szczuka.\nRzeczywiście, jak wynika z raportu edukatorów seksualnych Ponton, zajęcia najczęściej prowadzą księża i katechetki, nauczycielki języka polskiego, biologii, WF-u, a nawet bibliotekarki. Zdarza się, że prowadzący zajęcia są skrępowani tematem i starają się kierować dyskusje na „bezpieczniejsze" tematy, takie jak pierwsza pomoc, alkoholizm, palenie papierosów czy używanie narkotyków. Bywają szkoły, w których zamiast lekcji odbywa się kurs manikiuru lub pielęgnacji cery. Bywa i tak – wylicza raport – że edukacja seksualna sprowadza się do godzinnej wizyty pań reprezentujących producenta podpasek. Na spotkanie zapraszane są tylko dziewczynki, którym owe panie przekazują informacje na temat dojrzewania, miesiączki i higieny intymnej, a na pożegnanie wręczają próbki produktów. – Edukacja seksualna w polskich szkołach to fikcja. Zajęć albo w ogóle nie ma, albo są, ale straszliwie zideologizowane. Zdarza się, że prowadzą je osoby, które mają fanatycznie religijny stosunek do seksualności, antykoncepcji i przekazują te poglądy młodym ludziom – uważa Aleksandra Józefowska, koordynatorka Pontonu.\nWięcej na temat edukacji seksualnej Polaków w najnowszym wydaniu tygodnika "Wprost", w sprzedaży od poniedziałku 2 sierpnia\nstud Podyplomówki z seksuol. IP 7 sierpnia 2010, 17:45\nJak to jest, że medycyna seksualna jest na wysokim poziomie, a edukacja na tak marnym?\nCzy Towarzystwo Medycyny Seksualnej nie powinno prowadzić kursów dla Rodziców?\nbez-nazwy IP 5 sierpnia 2010, 20:29\nDAJCIE SPOKOJ TO PODNIECA JESZCZE W SZKOLE PRZY TABLICY Z MLODA PANIA GDY KOLEZANKI ZABIERAJA WZROK.\nOdczepcie sie od Urbana....umiera... IP 4 sierpnia 2010, 00:16\nWojewodzki podobno lubi analnie... IP 4 sierpnia 2010, 00:14\ntak twierdzi Jerzy Urban. Rakoszczak i Kiszczak tez lubili analnie.\nkrzyżak IP 3 sierpnia 2010, 19:22\nMogą analnie poznać ciało pedagogiczne i księdza.


W. Brytania: "Guardian" na pierwszej stronie po polsku: "Cześć!" - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plW. Brytania: "Guardian" na pierwszej stronie po polsku: "Cześć!"\nW. Brytania: "Guardian" na pierwszej stronie po polsku: "Cześć!"\n26.10.2016, 11:57; Aktualizacja: 26.10.2016, 12:07\nWewnątrz gazety znalazły się cztery teksty poświęcone polskiej społeczności: o życiu migrantów i ich doświadczeniu Brexitu w Wakefield (hrabstwo West Yorkshire), szkole sobotniej w Ely (hrabstwo Cambridgeshire), polskich sklepach spożywczych i o Polakach, którzy po studiach w Wielkiej Brytanii zdecydowali się wrócić do kraju.\nTagi:szkolnictwo wyższe, akcje, studia, sklepy, szkolnictwo\nIrackie siły ewakuowały ponad tysiąc cywilów z linii frontu w Mosulu\nmam ten kraj w tyle(2016-10-26 19:30) Zgłoś naruszenie 10\nI po co ten artykuł? Jakby w Polsce byli analfabeci i nie potrafili sami czytać prasę zachodnią, ja ostatnio czytam wschodnią bo ciekawe rzeczy piszą


Do młodych - interpretacja - Adam Asnyk\nUtwór „Do młodych” pochodzi z roku 1880. Jest on spójny z historiozoficzną koncepcją dziejów Asnyka. Aby dobrze zrozumieć liryk, trzeba wyjaśnić, na czym polegał światopogląd poety. Asnyk żył na przełomie dwóch epok literackich: romantyzmu i pozytywizmu. Nie zgadzał się w pełni z pozytywistycznym programem, choć widział w nim duży potencjał. Z drugiej strony zdawał sobie sprawę, że ideologia romantyzmu została zdezaktualizowana i z pewnością nie powróci. Asnyk był przekonany, że historia ludzkości polega na następstwie – kolejne prądy i idee są zastępowane przez następne. Jednak żaden system nie będzie trwał wiecznie – za czas jakiś i on zostanie wyparty przez nowe myśli – czy to społeczne, czy artystyczne. W związku z tym poeta szukał tych wartości, które mają charakter uniwersalny i nie przeminą wraz z nastaniem nowego porządku. Wartości te musiały być na tyle autonomiczne, żeby nie potrzebowały wsparcia konkretnego prądu kulturowego i potrafiły odnaleźć zastosowanie w każdej epoce.\nDo młodych jest przykładem tzw. liryki apelu. Podmiot liryczny występuje w pierwszej osobie liczby pojedynczej – biorąc pod uwagę światopogląd Asnyka, można utożsamić osobę mówiącą w wierszu z autorem. Trzeba jednak zaznaczyć, że podmiot liryczny występuje niejako z ramienia romantyków – w ich imieniu prosi nowe pokolenie o szacunek, pamięć i godne traktowanie. Adresatem liryku są ludzie młodzi – pokolenie pozytywistów. Nie bez kozery zostali oni nazwani młodymi – młodość kojarzy się z siłą, zdrowiem, witalnością. Ponadto nowe pokolenie określono zdobywcami – podmiot liryczny rozumie, że naturalną koleją rzeczy świat należy teraz do kolejnych twórców, którzy mają zarówno siłę, jak i potencjał, aby zmienić rzeczywistość na lepszą. W podejściu Asnyka daje się dostrzec melancholię: Jest wyraźnie rozdarty pomiędzy własną nostalgią za epoką romantycznej wzniosłości a mocnym przekonaniem, że nowe życie, choć obce mu estetycznie i duchowo, musi i powinno zwyciężyć. [cyt. za: G. Borkowska, Pozytywiści i inni, wyd. PWN, Warszawa 1999, s. 166.]\nPodmiot liryczny zwraca się do Młodych, aby śmiało realizowali programowe hasła epoki:\nChodzi tu o nadrzędną zasadę nowej epoki – racjonalizm, realizm, wiarę w rozum. Pozytywiści w postrzeganiu świata posługiwali się przede wszystkim rozumem. Na plan dalszy schodziła intuicja, romantyczne „czucie”. Podmiot liryczny popiera taki sposób oglądu świata. Wzywa Młodych, aby nieśli światło wiedzy. Symbolika światła jest tu bardzo wymowna – mądrość ma oświecić społeczeństwa i pomóc im odkryć nowe prawa oraz wartości. Niewątpliwie poeta w swoim utworze nobilituje wiedzę. Wierzy, że to właśnie pozytywiści dotrą do mądrości prawdziwej. Nie znaczy to jednak, że Asnyk popiera odrzucenie dawnych idei. Podeptanie starych wierzeń i ideologii nic nie zmieni:\nNie o to więc chodzi, aby odrzucić wszystkie osiągnięcia epok poprzednich i odciąć się od dziedzictwa kulturowego. Asnyk zachęca Młodych, aby szukali prawdy jedynej, która pozwoli im na odnalezienie owych wartości uniwersalnych – niezależnych od panujących prądów czy nurtów:\nAsnyk ostrzega pozytywistów, aby nie odcinali się całkowicie od epok poprzednich. Wierzy, że dzięki odrzuceniu romantycznego irracjonalizmu nowe pokolenie rozwiąże wiele frapujących zagadek. Jednak nie wolno zapominać, że ich osiągnięcia nigdy nie były by możliwe, gdyby nie odkrycia ich przodków. Koło historii napędzane jest ideą postępu. Jednakże postęp jest uwarunkowany działaniami ogółu ludzkości – od zarania dziejów po dziś dzień.\nAsnyk w imieniu romantyków apeluje do Młodych, aby ci z szacunkiem odnosili się do ich ideologii. Podmiot liryczny prosi, aby nowi zdobywcy nie oceniali tak pochopnie odchodzących w przeszłość ideałów. Przede wszystkim pragnie, aby dokonano sprawiedliwej i rzetelnej oceny narodowowyzwoleńczych wystąpień Polaków. Nie rozumie, czemu neguje się bohaterstwo walczących i poddaje w wątpliwość zasadność narodowowyzwoleńczej tradycji. Podmiot liryczny tym samym zwraca się do pozytywistów, aby nie byli niesprawiedliwi i jeszcze raz rozważyli tę kwestię.\nPodmiot liryczny jest osobą dojrzałą i świadomą mechanizmów kierujących życiem. Pozwala sobie na udzielenie reprymendy Młodym:\nPodmiot liryczny jasno i wyraźnie mówi, że także pozytywistów czeka w przyszłości zapomnienie. I po nich przyjdą kolejne pokolenia, które mogą zanegować wszystkie ich osiągnięcia i ideologie. W świecie nic nie trwa wiecznie. Postęp dokonuje się z każdym dniem, następowanie po sobie kolejnych epok jest procesem naturalnym. Podmiot liryczny pragnie, aby następowanie kolejnych pokoleń przebiegało spokojnie i w sposób pokojowy. Jednocześnie zaleca, aby nowe pokolenia odnosiły się z szacunkiem do tradycji i historii. Ewolucja społeczeństw ma następować w sposób ciągły oraz bez wojen i zamieszek. Należy zawsze odszukać w ustępującym programie pewnych ponadczasowych wartości, które to następnie trzeba przyłączyć do nowogłoszonych idei. Niedopuszczalnym jest odrzucenie całości kultury, historii i tradycji epok poprzednich. Podmiot liryczny pochwala osiągnięcia pozytywistów, jednak przestrzega ich przed pychą. Apeluje o szacunek dla swojego pokolenia oraz dla pokoleń wcześniejszych. Wiersz można zaliczyć do utworów programowych Asnyka. Wieszcz przekazał w nim swoje poglądy na temat rozwoju dziejów ludzkości.\nDo Młodych to wiersz stroficzny. Występują w nim rymy żeńskie, w znacznej mierze o układzie krzyżowym. Każda ze zwrotek zakończona jest krótszym niż poprzednie wersem, który dodatkowo jest wykrzyknieniem. Zabieg ten służy dynamizacji wypowiedzi i podkreśleniu nadrzędnego przesłania utworu. W wierszu można wyróżnić dwie grupy epitetów. Pierwsze przynależą do ideologii pozytywistycznej i skupione są wokół światła, jasności, mądrości, nowości (jasny płomień, nowe drogi). Druga grupa to epitety określające światopogląd romantyczny. Kojarzą się one ze świętością, wiarą (barwne mity, święty ogień). Ponadto można wyróżnić wykrzyknienia, apostrofy (nadanie utworowi charakteru apelu), personifikacje (uczucia oraz pojęcia zostają wyposażone w ludzkie cechy) oraz metafory. Przenośnie w utworze są o tyle ciekawe, że przywołują przede wszystkim kontekst biblijny. Założenia oraz działalność programowa pozytywistów została w utworze przyrównana do ognia, do jasnego płomienia prawdy oraz pochodni wiedzy. Chodzi tu o biblijne światło, będące symbolem dobra i poznania. Takie połączenie racjonalizmu pozytywistycznego z nauką chrześcijańską tym dobitniej ukazuje ciągłość historii.


Rząd zajmie się regulacją przepisów o in vitro – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Rząd zajmie się regulacją przepisów o in vitro\n5 lutego 2015 11:36 /1 Komentarz/w Informacje, Polska\nKomitet Stały Rady Ministrów zajmie się dziś projektem ustawy, która reguluje sprawę zapłodnienia metodą in vitro. Propozycję przygotował resort zdrowia.\nProjekt ogranicza możliwość tworzenia nadliczbowych zarodków do ośmiu. Zapłodnienie większej ich liczby będzie możliwe jedynie w przypadku uzasadnionych wskazań medycznych.\nProcedura in vitro będzie dostępna dla małżeństw i związków nieformalnych. W projekcie dopuszczono też możliwość przekazania komórek rozrodczych innym parom.\nPoseł Czesław Hoc, wiceprzewodniczący sejmowej komisji zdrowia mówi, że zapisy tego projektu propagują cywilizację śmierci.\n– W programie refundacyjnym dotychczas można było tworzyć w poszczególnych cyklach terapeutycznych po sześć zarodków. Teraz zwiększa się to do ośmiu. Skuteczność trzech cykli terapeutycznych wynosi ok. 25 proc. W każdym cyklu tworzy się 6 zarodków. Jeżeli z tych 18 zarodków powstanie jedno życie, to 17 musi zostać zabitych. To jest cywilizacja śmierci – podkreślił poseł Czesław Hoc.\nPo wejściu w życie nowych zapisów, liczba tworzonych zarodków wzrośnie z 6 do 8. Oznacza to, że w trzech cyklach powstaną 24 zarodki. Komórki rozrodcze poza małżeństwami będą mogły przekazywać także osoby żyjące w związkach nieformalnych.\n– Jeżeli do tego dojdzie, to w praktyce będziemy mieli do czynienia z selekcją. Zmierzamy do eugeniki – będziemy wybierać zarodki o lepszych cechach – dodał poseł Czesław Hoc.\nInnym niebezpiecznym zapisem jest dopuszczenie wyjątku w stosowaniu preimplantacyjnej diagnostyki genetycznej, w sytuacji w której pozwala to uniknąć ciężkiej i nieuleczalnej choroby związanej z płcią.\nPoseł Wojciech Szarama zwraca uwagę na ostatnią skandaliczną pomyłkę podczas zabiegu in vitro. Stwarza to kontekst, w którym komitet stały Rady Ministrów zajmuje się regulacją tego rodzaju zapłodnienia.\n– Jest to także próba uspokojenia opinii publicznej, że rząd panuje nad procedurami medycznymi. Teraz okazało się, że nie ma żadnych aktów prawnych, które obowiązywałyby w całej Polsce. Właściwie każdy szpital w wyniku swoich wewnętrznych zarządzeń reguluje sposób postępowania przy zapładnianiu in vitro. Nawet najlepsze prawo, które zostałoby przyjęte – zakładając, że zostanie stworzone przez wybitnych prawników i zostanie przyjęte dla całej Polski – również nie uchroni pacjentek przed tego typu zdarzeniami. One mogą się wydarzyć – powiedział Wojciech Szarama.\nPrzypomnijmy, że w woj. zachodniopomorskim kobieta po zapłodnieniu in vitro urodziła nie swoje dziecko. Potwierdziły to badania DNA. Sprawę bada prokurator generalny.\nTagi: in vitro, Ministerstwo Zdrowia, rząd\nKerry w Kijowie obiecuje 16 mln USD pomocy humanitarnej Sejm o miejscu obchodów rocznicy zakończenia II wojny światowej


UFC 210: Patrick Cote kolejnym fighterem, który zakończył karierę w oktagonie | MMAnews\nMMAnews > News > UFC 210: Patrick Cote kolejnym fighterem, który zakończył karierę w oktagonie\nWeekendowe szaleństwo MMA w Polsce i na świecie wprowadziło małe zamieszanie w kolejności podawania informacji, bo tego dnia nie tylko Anthony Johnson zakończył sportową karierę. Chwilę wcześniej zrobił to weteran Patrick Cote (23-11), który przegrał w sobotę swój drugi pojedynek z rzędu.\nOd samego początku taki był plan, bez względu na wygraną lub przegraną, to miała być ostatnia walka. Dziękuję bardzo, to było niesamowite 15 lat. Dziękuję fanom, braciom Fertitta, Dana White, matchmakerom, dziękuję wszystkim.\n37-letni „Predator” walczył w MMA od 2002 roku, tocząc boje z absolutną światową czołówką, a w 2008 miał swoją szansę zdobycia pasa w starciu z Andersonem Silvą, zakończonym niestety przez kontuzję. Nigdy więcej nie udało mu się dojść z powrotem do tej pozycji, a dzisiaj postanowił zakończyć rozdział życia zwany MMA.


FABRYKA SZTUKI. Filmy dokumentalne w PLANETE+\nreżyser: Norbert Liart\nfilm dokumentalny, Francja, 1997, 27 min.\nPrawie pięćdziesięciu artystów różnych narodowości od 1992 roku wynajmuje stary magazyn wojskowy w podparyskiej miejscowości Issy-les-Moulineaux.\nDla niezbyt dobrze zarabiających artystów to okazja na znalezienie własnego kąta do pracy. Wynajęcie 46 pracowni o powierzchni od 60 do 80 m² i sali wystawowej mającej 310 m² kosztuje ich niewiele. W filmie wypowiadają się osoby korzystające z tego swoistego atelier.


Renia mikołaja 1.9 dti 99r silver - Renault Laguna Klub Polska\nRenia mikołaja 1.9 dti 99r silver\nWysłany: Wto 21:37, 25 Lip 2006 Temat postu: Renia mikołaja 1.9 dti 99r silver\nMoja Renia :)\nNiestety nie zdążyłem na myjnie przed "sesją" czego bardzo żałuje :(\nKilka fotek poniżej (uzbrojcie sie w cierpliwosc ;) )\nUpdate po najblizszym myciu ;)\nlala bardzo ładna, no bardzo mi sie podobaja ujęcia.\nWysłany: Wto 21:51, 25 Lip 2006 Temat postu:\nNo super wygląda ta twoja LAGUNA. pierwsze zdjęcia w całości jak z prospektu.\nWysłany: Wto 23:31, 25 Lip 2006 Temat postu:\nświetne auto. Pieknie wygląda w tym kolorku.\nWysłany: Śro 10:22, 26 Lip 2006 Temat postu:\nBardzo ładna lagunka.Bardzo mi się podoba pierwsze z góry zdjęcie wnętrza.Widzę że świeżo ją kupiłeś bo masz już nowe tablice-unijne\nWysłany: Śro 11:06, 26 Lip 2006 Temat postu:\nWidzę że świeżo ją kupiłeś bo masz już nowe tablice-unijne\nNo no, nie było o nie łatwo, kolejka od 6.30 rano (otwierali o 8.00) tylko pierwsze 15 osób dostawało karteczkę na bierzący dzień.. uff ale warto było do tablic jeszcze potrzebuje rameczek, ale to juz w innym wątku\nfajnie że sie podoba dzieki !\nWysłany: Śro 11:24, 26 Lip 2006 Temat postu:\nładny kolorek, ładne fele\nBardzo ładna, gdybyś nie zrobił zdjć z bliska i nie napisał nic o tym, to byłbym prawie pewien, że była myta przed sesją foto.


2010 Fiat 500C 1.2 Lounge – prezentacja (Video) – auto-fascynacje.pl\n2010 Fiat 500C 1.2 Lounge – prezentacja (Video)\nZ dość dużym zaciekawieniem czekałem, aż Fiat 500 w wersji Cabrio wyjdzie na rynek. Dlaczego? Myślę że niewiele modeli na rynku w dzisiejszych czasach budzi tyle pozytywnych emocji, jak ten właśnie model Fiata. Może też dlatego, że jest on naprawdę udaną próbą nawiązania do tradycji tej marki, czyli legendarnej pięćsetki. W tamtych czasach właśnie otwierany dach nadawał jej jeszcze więcej uroku i powodów do radości z jazdy.\nOstatecznie pojawiło się auto, które – przynajmniej teoretycznie – nie do końca można nazwać Cabrio. Tak naprawdę otwiera się, a w zasadzie zsuwa tylko sam brezentowy dach. Boczne słupki drzwiowe i szyby tylne pozostają nienaruszone. Ale widocznie tak właśnie miało być – podobnie właśnie otwierał się dach u praprzodka tego modelu.\nZacznijmy może od samego dachu. Otwiera się go elektrycznie za pomocą przycisku, umieszczonego w okolicy lusterka wstecznego na podsufitce. Dach otwiera się w dwóch pozycjach – po pierwszym naciśnięciu przycisku odsuwa się do końca lini dachu, po ponownym naciśnięciu zsuwa się na dół na wysokość tylnej klapy bagażnika. Zamknięcie dachu następuje w trzech etapach. Pierwsze naciśnięcie guzika spowoduje podjechanie dachu na wysokość końca linii dachowej, kolejne naciśnięcie przesunie dach o około 2/3 długości dachu, pozostawiając otwór wielkości standardowego szyberdachu. Resztę zasuwamy, trzymając guzik i mogąc w ten sposób ustawić ewentualnie, jaką szczelinę chcemy pozostawić otwartą.\nNa pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że wersję 500C nie da się porównać z typowym Cabrio. Też tak myślałem na początku. Jednak wrażenia jazdy z otwartym dachem są bardzo zbliżone do jazdy prawdziwym Cabrio. W czasie jazdy z mniejszą prędkością, np w mieście i po opuszczeniu szyb przednich, czujemy przepływ powietrza, zapachy z zewnątrz, słyszymy wszystko, co dzieje się dookoła. Odczucia są praktycznie identyczne jak w pełnowymiarowym Cabrio. Podczas jazdy na trasie różnice zacierają się jeszcze bardziej. Po zamknięciu bocznych szyb przy większych prędkościach powietrze w niemal identyczny sposób opływa wnętrze auta jak w typowych Cabrio – w końcu, jeśli w takowym zamkniemy wszystkie szyby boczne, uzyskujemy to samo, co w Fiacie 500C, czyli zamknięte profile boczne z otwartą przestrzenią z góry i tyłu auta.\nWniosek: 500C nie różni się aż tak diametralnie od stuprocentowych Cabrio. Rozwiązanie otwieranego dachu ma tutaj jednak dodatkowe zalety. Sztywne słupki boczne zwiększają sztywność karoserii. Powierzchnia otwieranego dachu jest mniejsza, a jego konkstrukcja o wiele sztywniejsza. Wpływa to pozytywnie na stabilność powłoki dachu podczas jazdy z większymi prędkościami. W aucie tym nie istnieje efekt tak zwanego balonu. Pewnie nie raz każdy z nas widział pędzące autostradą Cabrio z zamkniętym dachem – opory powietrza powodują, że materiałowy dach nabrzmiewa, jakby ktoś napompował auto wewnątrz ogromnym ciśnieniem powietrza. W Facie 500C efekt ten nie istnieje. Podobnie ma się rzecz z wygłuszeniem wnętrza. Dzięki stosunkowo niewielkiej powierzchni dachu materiałowego, izolacja akustyczna przy zamkniętym dachu jest tu odczuwalnie lepsza, przynajmniej od większości typowych Cabrio. Co prawda w dzisiejszych czasach producenci prześcigają się w technologii wykonywania dachów, dzięki czemu i typowe auta z otwieranym dachem potrafią być tak samo dobrze wytłumione jak auto z tradycyjnym, metalowym dachem. Ale mówimy tutaj o samochodach o bardziej wyrafinowanej technologii i z innego przedziału cenowego. A Fiat 500C jest i ma być autem, które przede wszystkim ma dawać radość z jazdy, pozostając cenowo na poziomie osiągalnym dla jak największej rzeszy potencjalnych nabywców.\nDzięki swojemu rozwiązaniu dach wpływa więc pozytywnie na komfort jazdy, przyczyniając się do mniejszego hałasu w kabinie. Jak wygląda z resztą czynników wpływających na komfort?\nWysoka pozycja siedzenia daje nam do zrozumienia, że auto to zostało zaprojektowane głównie z myślą o mieście. Poprawia to widoczność i wsiadanie do auta, wpływa jednak niekorzystnie na pozycję za kierownicą. Jednak po przejechaniu kilku kilometrów można się do tego przyzwyczaić i wówczas nawet dłuższe wyprawy autostradą nie są problemem. W tym przypadku problemem może być jednak głośność silniczka 1.2 o dość skromnej mocy 69 koni mechanicznych, który podczas szybszych etapów na autostradzie musi nadrobić obrotami swoje niedobory mocy, w efekcie czego emituje więcej hałasu. Do prędkości ok 140 km/h w aucie panuje relatywny spokój i docierające do uszu pasażerów dźwięki nie są specjalnie uciążliwe. Jednak po przekroczeniu tej prędkości poziom komfortu akustycznego wyraźnie spada.\nSiedzenia natomiast są wystarczająco wygodne, aby cztery osoby mogły odbyć 500-tką dłuższą podróż. Nawet przy założeniu, że na tylnej kanapie pojadą dorosłe, niekoniecznie niskie osoby. Jak na tak niewielkie wymiary zewnętrzne auta, ilość miejsca dla pasażerów w środku jest niewiarygodnie wręcz duża. Jest to efekt raczej pionowej pozycji siedzenia, co daje w rezultacie efektywne wykorzystanie tak małej długości auta. Dodatkowo uczucie przestrzeni zwiększa duża wysokość kabiny, wpływająca na dużą ilość miejsca nad głowami pasażerów.\nWsiadanie na tylną kanapę nie wiąże się z karkołomnymi wyczynami, jakie niektórzy z nas mogą znać z innych aut, jak na przykład Mini. Zawdzięczamy to raczej pionowej pozycji siedzenia, małej długości samochodu i dość duże drzwi boczne.\nPo zajęciu miejsca za kierownicą, mamy przyjemność obsługiwać naprawdę szykowną deskę rozdzielczą. Wzorowana na tej ze starej piętsetki, jest przyjemna dla oka i jednocześnie ergonomiczna. Wielu ludzi narzeka na niedostateczną czytelność zegarów, a właściwie jednego zespolonego zegara. Moim zdaniem wcale nie jest tak tragicznie. Ma to swój styl, a po krótkim przyzwyczajeniu wiadomo doskonale, która strzałka podąża za prędkością, a która za obrotami silnika. Wykonanie jest na przyzwoitym poziomie, jakość i spasowanie materiałów jest naprawdę ok i nie psuje sympatycznego wrażenia, jakie się ma po zajęciu miejsca we wnętrzu. Szczególnie wersja Lounge charakteryzuje się nieco bardziej luksusowymi dodatkami jak na przykład skórzana kierownica i inne skórzane elementy, skórzane wstawki w tapicerce foteli o nieco bardziej sportowym wyprofilowaniu.\nO jednym jednak nie możemy zapominać – przy komplecie pasażerów na pokładzie mamy do dyspozycji dość niewielki bagaźnik. Jest on wprawdzie wystarczający nawet dla czterech osób, chcących zabrać bagaż na weekendowy wypad, ale pełnowymiarowych walizek dla każdego z pasażerów raczej tam nie zmieścimy.\nZawieszenie 500-tki jest raczej miękkie, jednak o poprawionej sztywności w stosunku do wersji z metalowym dachem. Dzięki temu auto prowadzi się pewnie, wytłumiając poprawnie nierówności drogi. Na pofałdowanych drogach nie da się ukryć krótkiego rozstawu osi i pięćsetka ma tendencję do lekkiego podskakiwania, ale jak na tak mały samochód efekt ten nie występuje często. Dobra zwrotność auta daje frajdę szczególnie w mieście. Minusem jest uczucie małego konktaktu kół z kierownicą, wspomaganie układu kierowniczego należy do tych tak zwanych gumiastych.\nPo tak niewielkim silniczku nie mamy się wprawdzie co spodziewać kosmicznych przyspieszeń, a po zawieszeniu i wysokości auta niesamowitych przeciążeń bocznych. Mimo to Fiat 500C prowadzi się pewnie, a osiągi są wystarczające, o ile nie czasami nawet zaskakująco dobre. Silnik ma wyraźnie za mało momentu obrotowego, co odczujemy podczas częstego ruszania z miejsca w mieście. Aby dotrzymać innym w tempie poruszania się, trzeba często wkręcać silnik na wyższe obroty, szczególnie na pierwszym biegu, co teoretycznie negatywnie wpływa na zużycie paliwa. Teoretycznie, gdyż utrzymuje się ono nawet w mieście na zaskakująco niskim poziomie. Spalanie poniżej 6 litrów to dla tego auta żaden problem. Co jednak pozytywnie zaskakuje to relatywnie duża żywiołowość tego silnika na wyższych obrotach. Powoduje to, że jadąc autostradą, można się czasem zagapić i znacznie przekroczyć dopuszczalną prędkość. Wkazania prędkościomierza ponad 180 nie są tutaj niemożliwe. Oczywiście moc silnika nie pozwala na poruszanie się z taką prędkością swobodnie, ale myślę, że niejeden z Was byłby mile zaskoczony jego dynamiką. Przejawia się ona jednak jak wspomniałem w wyższym zakresie obrotów, o czym należy pamiętać, rozpoczynając manewr wyprzedzania przy niższych obrotach. Tutaj przypominamy sobie od razu o małej mocy i pojemności silnika.\nMyślę, że to jest podstawowy faktor, przemawiający za tym autem. Nikt z nas nie kupiłby Fiata 500C, rozważając jego wielkość bagaźnika czy też osiągów. To samo dotyczy się ceny – jak na auto o skromnych gabarytach, jest ona wyjątkowo nieskromna. Ale…\nJest właśnie pewne ale. 500-tka w wersji C daje nam to, co każdy fascynat motoryzacji ceni w aucie najbardziej – dużo frajdy. Jeżdżąc nim na codzień aż korci cię, aby używać tego magicznego przycisku obok lusterka i cieszyć się bliższym kontaktem z otoczeniem i naturą. Nawet w okresie jesiennym i wiosennym dość często nadarza się do tego okazja. A i zimą też… Nie da się opisać przyjemności jazdy z otwartym dachem podczas letniego, ciepłego wieczoru. Dla takich chwil jesteśmy w stanie nieco okrężną drogą jechać do celu…\nZapraszam do obejrzenia prezentacji auta i ujęć podczas jazdy.\nPoniżej obszerna galeria zdjęć. Kliknij na foto, aby przejść do trybu pełnoekranowego.\nOpublikowane w Testy oraz otagowane 500C, cabrio, fiat, lato


Biskupi proszą o duchowe przygotowanie do beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia | Niedziela.pl\nZdaniem kard. Nycza jeśli „przez te siedem miesięcy przygotowań do beatyfikacji uda się osiągnąć to, że wiedza o ks. Prymasie, o jego nauczaniu zostanie przekazana młodemu pokoleniu, że będą oni mogli przeżyć też taką historię, którą my dorośli przeżyliśmy, prowadzeni przez Prymasa Tysiąclecia, to będzie to wspaniały efekt przygotowania do tej uroczystości”.\n- Chodzi o to, by ta beatyfikacja i przybliżenie osoby, modlitwa licznie zgromadzonych ludzi, z pewnym odbiciem w parafiach i w diecezjach, bo będą różne dziękczynienia, nas poderwała. Byśmy byli bardziej spójni, jeśli chodzi o Ewangelię, którą głosimy ustami, a tą samą, którą głosimy naszymi postawami, czynami, bo ta rozbieżność jest dość duża – zauważył metropolita warszawski i główny organizator uroczystości beatyfikacyjnych.\nZdaniem kard. Kazimierza Nycza świętość Prymasa Wyszyńskiego jest dla nas wielkim wyzwaniem. - Wtedy były troszkę inne czasy. Prymas pełnił rolę wieloraką, też wiele funkcji zastępczych, zwłaszcza jeśli chodzi o sprawy relacji z państwem komunistycznym. Był duchowym przywódcą, ale był także mężem stanu, który podejmował rozmowy, dialog, ale przede wszystkim obronę człowieka, obronę rodziny, pamiętamy wielką obronę przed reformą na wzór radziecki szkolnictwa w latach 70-tych – przypominał kardynał. Dodawał, że „my przede wszystkim o tym pamiętamy, bo to jest wymierne”. – Jednak choć to ważne, to my musimy wrócić do fundamentu i powiedzieć tak: nie dałby rady tego Prymas zrobić, gdyby nie jego więź z Bogiem, zanurzenie w modlitwie i tu jest miejsce na jego świętość – podkreśla hierarcha. Przypomina, że „on taki był, jego dzień podzielony między modlitwę i pracę był przykładem tego jak swoje życie, powołanie do świętości realizować, właśnie w konkretnym życiu”.\nPrzypomina, że drogą dla prymasa była Matka Boża. - Wszystko co robił, robił w myśleniu eklezjalnym, w tym kontekście widział także miejsce Maryi. Zabiegał o to, by było to Soli Deo per Mariam, czyli, żeby to było wszystko teologiczne, chrystocentryczne, mądrze mariologiczne – podkreślał metropolita warszawski.\nAbp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski przypomniał, że „Prymas Wyszyński widział w Maryi Jasnogórskiej nadzieję na zwycięstwo Kościoła w Polsce”. Zauważył, że „kard. Wyszyński był człowiekiem zapatrzonym w Jasną Górę, w Matkę Bożą Jasnogórską, tutaj z Nią wiązał wszelkie nadzieje na zwycięstwo Kościoła w Polsce i widząc też znaki zwycięstwa rozumiał, że trzeba, by wszyscy biskupi tutaj przybywali”.\n- To on właśnie na Jasnej Górze gromadził pasterzy, zwłaszcza w uroczystości maryjne, które tutaj są tak wyjątkowo przeżywane, tu organizował rekolekcje, Konferencje Episkopatu - przypomniał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Podkreślił, że „na pewno istnieje silne zaplecze modlitewne, które poruszył kard. Wyszyński i ono trwa do dzisiaj”. Abp Gądecki zauważył, że po czerwcowych uroczystościach w Warszawie dziękczynienie za beatyfikację Prymasa Wyszyńskiego odbywać się będzie w każdej polskiej diecezji, tak „by mogli uczestniczyć w tych wydarzeniach zwłaszcza starsi ludzie, którzy pamiętają Kardynała”.\nAbp Wacław Depo, metropolita częstochowski uważa beatyfikację Prymasa Wyszyńskiego za wielki dar. - Tu nie chodzi o akcyjne przygotowania, ale chodzi o pewną formację, zwłaszcza o to co dzisiaj jest bardzo potrzebne, o ducha Narodu, który musi być zjednoczony nie wokół obietnic gospodarczych, ekonomicznych, czy każdych innych, ale przede wszystkim na płaszczyźnie ducha – podkreśla metropolita częstochowski. Wyjaśnia, że „gdy nie będzie jedności między nami opartej na prawdzie i na tym źródle jakim są sakramenty życia Kościoła, to nie zrealizujemy tej drogi, którą kard. Wyszyński nam wyznaczył”.\nJego zdaniem jeśli nie będzie jedności ducha Narodu, to nie możemy mówić też o realizacji maryjnej drogi, którą pozostawili nam św. Jan Paweł II i właśnie kard. Wyszyński. - To przejście do beatyfikacji przez Maryję, przez refleksję, przez nawrócenie jest naszym zadaniem - podkreśla arcybiskup.\nBp Artur Miziński, sekretarz Konferencji Episkopatu Polski podkreśla, że czas przed beatyfikacją ma być intensywny w przygotowaniach duchowych całego Kościoła w Polsce. - Chodzi o sięganie do jego nauczania, myśli, ale także o przeżywanie konkretnych wydarzeń, które będą nam w tym pomagały - zauważa biskup. - Chodzi o to, by nie zmarnować tego czasu – podkreśla.\nWśród sposobów „pokazania” na nowo Prymasa Wyszyńskiego bp Miziński wymienia: katechezy w szkołach, które mogą być jemu poświęcone, organizowanie sympozjów i konferencji, zarówno naukowych, jak i innych, sięganie np. po „Pro memoria”, które ukazują bogactwo treści i duchowości Prymasa, przypominanie jego działalności w różnych miejscach w kraju i różnych ich płaszczyzn.\n- To bardzo ważne, by ukazywać tę postać w czasie, gdy wołamy o autorytety. To nieodległy autorytet, który odegrał ogromną rolę nie tylko w życiu Kościoła w Polsce, ale i w życiu całego Narodu - powiedział bp Miziński. Dodał, że „wierzy, że ten czas będzie wykorzystany, że Prymas Wyszyński stanie się bliższy, że będziemy go znać, kochać, i że będzie jeszcze bardziej doceniany, by dodawał nam sił, aby przetrwać ten trudny czas kryzysu w Kościele”.\nPapież Franciszek zatwierdził dekret, który uznaje cud za wstawiennictwem kard. Stefana Wyszyńskiego. Data beatyfikacji Prymasa Polski i wieloletniego Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski została ustalona na 7 czerwca 2020r. Uroczystość odbędzie się w Warszawie na Placu Piłsudskiego. - Przygotowanie powinno się odbywać w każdej diecezji i parafii. W jego ramach należy przybliżać osobę Prymasa Tysiąclecia, jego służbę Kościołowi i całemu Narodowi – czytamy w komunikacie polskich biskupów.\nNiedziela Ogólnopolska 40/2015, str. 13\nW dokumencie, który jest listem do ojców synodalnych, zostały poruszone kwestie relacji między rodziną a państwem, prawem, polityką i kulturą. Wiele miejsca zajmują także zagadnienia związane z edukacją dzieci czy ochroną życia. – To pewna agenda spraw, które zebraliśmy i chcielibyśmy, aby zostały one uwzględnione w obradach biskupów – mówi Dariusz Karłowicz, jeden z sygnatariuszy. Ks. prof. Jacek Grzybowski podkreśla, że istotne jest, iż to inicjatywa ludzi świeckich, którzy znają realne problemy rodziny. I którzy, jak dodaje ks. prof. Piotr Mazurkiewicz, oczekują od Kościoła konkretnej pomocy w trudnościach życia małżeńskiego.