Do trzech razy sztuka – Wiedeń zdobyty | RunEat.pl |\nPublished on: 17 kwietnia 2015\nTags: bieganie, maraton, wiedeń, życiówka\nDzień po maratonie – 6ta rano. Normalnie był bym już w trakcie treningu. Dziś jednak wolne, powinienem jeszcze spać – w końcu wczoraj siedzieliśmy do północy, co dla mnie jest już porą w której oddaje się w objęcia Morfeusza. Wszyscy w apartamencie jeszcze śpią, ja nie mogę – częściowo bo chyba dochodzi do mnie, że w końcu się udało pokazać panu Maratonowi, kto tu rządzi, a częściowo dlatego, że każde przewrócenie się w łóżku to to śmieszne uczucie gdzie czuje każdy mięsień.\nNie mam tak jak większość ludzi, że po maratonie nie mogę chodzić, czy unikać schodów jak ognia – po prostu czuje mięśnie, no ale tak być musi – w końcu dostały porządny wpierdziel wczoraj przez te 3 godziny 19 minut! Przy okazji odkrywam dziś nowe mięśnie – czuje nawet te w okolicy żeber :) Śmieszne uczucie, ale niesamowicie się z niego cieszę ;)\nPierwszy raz przed maratonem udało mi się porządnie pospać. 8 godzin 13 minut :) Bez żadnego budzenia się w nocy. Budzik nastawiony na 5:50, a budzę się kilka minut przed nastawionym czasem. Szybkie śniadanie – bułka z miodem, na który już patrzeć nie mogę a węglowodany, mam już zatankowane po uszy. Jak zjem jeszcze gram słodkiego to mam wrażenie, że zacznie wylewać mi się nosem. Nie czuje się jednak ociężały – po prostu wiem, że dieta maratończyka odpowiednio zadziałała.\nO siódmej już wychodzimy, żeby w miarę wcześnie dotrzeć na miejsce startu. Mamy do pokonania kilka stacji metra z trzema przesiadkami, a worki z rzeczami do depozytu można oddać jedynie do godziny 8:15. W związku z tym, że meta jest w innym miejscu gdzie start, depozyt to kilometr ciężarówek, które przewiozą wszystko na metę. 42000 bo tyle startuje w łączonych biegach – maraton, połówka i sztafeta trochę na początku przeraża – w końcu to największy bieg w jakim biorę udział, a po Madrycie gdzie tłum raczej nie sprawdził się za dobrze (a było tylko 21000 biegaczy) spodziewałem się małego chaosu.\nWszystko idzie jednak całkiem sprawnie – do ciężarówek nie ma kolejek, worki oddane – zostawiam sobie tylko jedną długą koszulkę i długie leginsy i lecę się rozgrzać – nie na jakąś długą rozgrzewkę, ale 10 minut truchtania, trochę skłonów i rozciągania. Po truchtaniu już czuję, że jestem cały mokry i, że nie będzie to łatwe bieganie. Słońce praży, jedyne co chłodzi to wiatr, który był tego dnia dość porywisty. Na 20 minut przed startem ostatnie przebieżki, choć raczej było to slalomowanie między tłumem biegaczy w strefach startowych. Ostatnie siku za płot (o kolejce do toyek nie będę wspominać …).\nNa 15 minut przed startem weszliśmy już do swojej strefy i zaczęliśmy przeciskać się jak najbliżej linii startu. W tle słychać walca wiedeńskiego na przemian z hymnem europy (O radości iskro Bogów, kwiecie elizejskich pól…. tralala). Patrzę na zegarek – minuta do startu – ostatni łyk wody i usłyszeliśmy trąbkę – taką jak na triathlonie. Trochę się zawiodłem bo spodziewałem się jakiegoś wystrzału armaty czy coś … w końcu to duży bieg, a nie jakaś tam popierdułka… O 9:02 rozpoczął się mój czwarty maraton, a trzeci w którym celem było złamanie magicznych (do niedzieli) 3:20 …\nPoczątek nie był najlepszy (albo tak mi się tylko wydawało). Pierwszy kilometr to lekki podbieg i przebiegnięcie przez most. Adam dzień wcześniej przejeżdżał i tylko mówił, że strasznie na nim wieje i, że nas mocno przepizga. Wtedy tylko sobie wyobraziłem, że wieje dokładnie tak jak na zeszłorocznym maratonie Nowojorskim. Tymbardziej, że tego dnia też wiało – a nawet mocniej jak w sobotę. Okazało się, że samo przebiegnięcie przez most nie było wietrznym i pierwszy kilometr mimo mocnego slalomowania pyknał 4:40 … o nie … myślę sobie – za szybko trochę – miało być 4:44, ale w sumie pierwszy to zawsze szybciej wychodzi :) To co od początku mi przeszkadzało, to strasznie mi się chciało pić – w buzi od samego startu sahara, mimo tego, że wcześniej dobrze się nawodniłem, a przed samym startem wziąłem jeszcze kilka łyków wody. Jakoś udało się dobiec do 5tego kilometra i złapać kubek wody i problem z suchością jakoś przeszedł, choć w głowie miałem sytuacje z Walencji, kiedy jakieś 2 kilometry po każdym punkcie chciało mi się pić. Na 5tym kilometrze byłem o 4 sekundy szybciej niż zakładany czas – myślę sobie – jest nieźle, ale nie będę szarżować i postaram się trzymać założęń – w końcu na maratonie zawsze się dobrze biegnie początek, a później zaczyna być kaplica …\nKolejna piątka już 20 sekund wolniej, choć miałem wrażenie, że biegnę tak samo, albo nawet i szybciej. Zegarek pokazywał cały czas tempo 4:40-4:44, a kilometry łapane na znacznikach raz 4:37, a raz 4:59. Zacząłem powoli głupieć – bo każdy kilometr wychodził inaczej i raz byłem do przodu a raz w plecy :) Na 10km zauważyłem Adama, który biegł kilka metrów przede mną (startowaliśmy razem, ale chłopak jakoś wystrzelił do przodu). Klepnąłem go w ramię przy punkcie odżywczym i powiedziałem, żeby schował się za mnie – w ten sposób zaczęliśmy współpracować i do 32 km biegliśmy razem, raz Adam z przodu, raz Ja.\nPodbieg? Jaki podbieg?\nProfil trasy pokazywał, że od 10 do 20 kilometra będzie pod górę – w sumie kilkadziesiąt metrów. To była w zasadzie jedyna rzecz, jakiej się bałem na tym biegu. Podbiegi to były na pewno co chwila do 10 kilometra i to takie minimalne – raz pod górkę raz z górki, ale jakoś można było dać na nich radę. Chris, który biegł Wiedeń kilka lat temu mówił, że trasa strasznie ciężka i do 21 kilometra to jest cały czas pod górę … może tam było coś pod górę, ale nie wyczuwałem tego jakoś bardzo, ale to co było po dwudziestym pierwszym to już na pewno był zbieg. Jeszcze zanim druga połówka, to pewnym mankamentem maratonu w Wiedniu jest to, że biegnie on razem z półmaratonem. W momencie, kiedy przebiegasz na wysokości 20 i pół kilometra widzisz już tabliczkę 600 metrów, a trasy biegów się rozdzielają. W pewnym momencie obracasz głowę w prawo i widzisz metę … wtedy sobie pomyślałem … no ładnie Jacek już powinien być od kilku minut na mecie, a tu dopiero zaczyna się bieganie …\nI to był chyba ten moment, że powoli zaczynałem czuć, że biegnie mi się całkiem nieźle. Na półmaratonie złapałem czas 1:40:15, czyli mniej więcej w ramach czasowych – idealnie by było 1:40, ale licząc średnie tempo 4:45 to byłem 1.5 sekundy w plecy. Niby mało, i do odrobienia, a z drugiej strony sytuacja na mecie mogła wyglądać 3:20:01 i wtedy to bym był ostro wkurzony :) Od połówki nie dość, że często było mocno w dół to jeszcze naprawdę nieźle się biegło. Poczułem jakieś rozluźnienie i wiedziałem, że jeszcze tylko połowa przede mną – jeszcze tylko takie weekendowe wybieganie. Wróciliśmy już do centrum miasta, wzdłuż trasy było sporo kibiców, leciała muzyczka. Cudo :) Na 25-30 kilometrze łapałem już jakieś dziwne międzyczasy: 4:59, 4:49 – zacząłem myśleć … oho zaczyna się spowalniam, choć nie czułem tego i tak dobiegliśmy do trzydziestego kilometra. Według znacznika ten kilometr pobiegłem 4:10 (na pewno nie :)) ale czas złapany to 2:21:58. Plan zakładał 2:22:00. Wtedy zorientowałem się, że wszystko idzie dobrze i jest szansa na połamanie 3:20. Wcześniej miałem nawet myśli, że z czasami 4:50 to ja nawet na życiówkę nie pobiegnę.\nKiedyś w Wiedniu byłem na Redbull Nitro Circus. Pomyślałem sobie, że skoro jest zgodnie z założeniami to trzeba biec swoje. Pomyślałem wtedy też o Was. O ludziach, którzy na co dzień czytają moje porady, czy to jak przygotowuje się do swoich startów. Pomyślałem, że skoro tak często mówię Wam, że nie można się poddawać i motywuję do tego, abyście dążyli do upragnionego celu. To 3:20 to było już w mojej głowie nie tylko dla siebie, ale i dla Was. Jak to Adam na mecie później powiedział – co to za bloger biegowy bez wyników. Jak pokazujesz ludziom jak coś robić, to musisz pokazywać na swoim przykładzie, a nie walić gołe słowa. I nie chodzi tu o wyniki w granicach 2:30 … każdy z nas ściga się z samym sobą i pracuje nad tym, aby lepiej biegać … jak widać determinacja i treningi w tym pomagają\nW momencie kiedy wbiegliśmy w kasztanową alejkę na Praterze (biegliśmy nią, już raz na początku) zrobiło mi się jakoś przyjemnie, usłyszałem fajny kawałek z głośników podniosłem rękę jak bym był na imprezie i stwierdziłem, że jest dobrze i trzeba już biec i walczyć. Adam się wtedy zaśmiał, że jest mi za dobrze i stwierdził, że też już odpala nitro. Cała alejka super muzyczka, mnóstwo kibiców, tylko wiatr przeszkadzał. Zegarek pokazywał po 4:35-4:40, ale międzyczasy już były raz 4:37 a raz 4:49 i cały czas nie wiedziałem jaka jest sytuacja :) Liczyłem tylko, że jak będę biegł po 4:45 to wlecę równo na 3:20. Wiedziałem, że sekundy będą decydować o wyniku. Na 41 kilometrze już stwierdziłem, że jest mi wszystko jedno. Czuje się nieźle i już biegnę na maksa. Nawet jak na siebie trochę pojęczałem :) Znów zobaczyłem tą tabliczkę 500 metrów… 400 metrów… zakręt … mąż Elizy krzyczy – DAWAJ ŁUKASZ … Jacek też coś tam podobno krzyczał i trzeba było napierdzielać. W momencie jak wbiegłem na dywan wiedziałem, że już jest dobrze … Łapy do góry i wynik 3:19:47 … Pierwszy raz na mecie krzyczałem ze szczęścia razem z Adamem :) To, że biegliśmy razem to był duży plus … Dzięki Adam!\nTo był mój czwarty maraton, a trzeci gdzie próbowałem złamać 3:20. W końcu się udało, choć to jednocześnie maraton do którego najmniej się przygotowywałem w sensie samego biegania. Tak jak wcześniej biegałem blisko 400 km miesięcznie, teraz jedynie 2 okolicy 220-250, resztę robiło pływanie i rower, który mocno podniósł wydolność. Z Wiednia wyjeżdżam zwyciężony, i w końcu mogę powiedzieć happy and satisfied, aczkolwiek wiem, że było stać mnie na kilkadziesiąt sekund szybszy bieg, gdyby nie to, że wierzyłem za bardzo w zegarek. To czwarty maraton, a pierwszy w którym udało mi się pobiec negative split – druga połowa była o blisko 30 sekund szybsza. Każdy maraton był inny. Ten był wyjątkowy bo po raz pierwszy udało mi się pobiec zgodnie z planem i nawet zrobić lepszy wynik jak założony plan – w sumie to o jedyne 12 sekund, ale sama świadomość dobrego biegu pozwala być z tego wyniku zadowolonym. Jeszcze sporo biegów przede mną, tak więc jest jeszcze z czego urywać. O samym Wiedniu napiszę osobny post, żeby nie zanudzać Was już dzisiaj, a tym samym siadam poklikać trochę słów o stolicy Austrii :)\nJeszcze raz dziękuje za wsparcie!\nDieta Maratończyka Next Post:\n13 grudnia 2017 • Views: 9227


W metrze i hamowanie się opłaci | Gadżetomania.pl\nKiedy u nas dyskutuje się nad rozbudową metra, świat inwestuje w odzyskiwanie energii, której pełno na trasie podziemnych kolei. I tak np. w Filadelfii będzie się łapać energię powstającą w czasie hamowania pociągów.\nWykorzysta się ją do zasilenia:\npodziemnej trakcji kolejowej;\nsystemu oprogramowania, dzięki któremu możliwe będzie przeprowadzenie operacji wyłapania energii i optymalne rozdzielanie potencjału na kanały odbiorcze, które w danym momencie najbardziej będą potrzebować zasilania;\nzwyczajnej sieci elektrycznej.\nAle to nie wszystkie korzyści, które wynikną z uruchomienia systemu wyłapywania energii hamowania pociągów. Jedną z najważniejszych będzie uniezależnienie się od operatorów dostarczających energię elektryczną. Ich zadaniem jest bowiem dostarczyć prąd w takiej ilości, jaka zaspokoi żądania odbiorcy. A ta zmienia się jak w kalejdoskopie.\nDla operatora najlepiej byłoby, aby wartość ta była stała. Tak jednak nie jest. Dlatego operator musi poinformować elektrownię o zmniejszonym poborze mocy przez odbiorcę i czekać na reakcję z jej strony — wprawdzie teoretycznie czas ten jest naprawdę krótki, ale w sytuacji, pociągi hamują tysiące razy na jednej trasie, "energetyczny kurek" musi działać naprawdę sprawnie.\nPrąd wytwarzany przez przejeżdżające auta\nZasada działania systemu jest prosta. Kiedy pociąg będzie zwalniać, specjalne moduły wyłapią powstającą w tym procesie energię kinetyczną i zamienią ją w elektryczną. Ta ostatnia zaś skierowana zostanie do ogromnej baterii – magazynu. Oprogramowanie komputerowe zajmie się z kolei dystrybucją zgromadzonej w baterii energii.\nWprowadzenie technologii odzyskiwania energii z hamowania pociągów ma w Filadelfii doprowadzić do ok. 40% spadku zużycia energii elektrycznej przez metro i przynieść około miliona dolarów oszczędności rocznie. Taki rachunek zysków przedstawiła SEPTA (Southeastern Pennsylvania Transportation Authority) – firma, która w Filadelfii pilotuje wdrażanie systemów inteligentnych sieci elektrycznych.\nSuperbateria spod superciśnienia\nI teoretycznie wszystko byłoby OK, gdyby nie pewne trudności.\nPo pierwsze: opracowanie oprogramowania, które obsługiwałoby całą sieć tamtejszego metra, i pracowałoby w sposób inteligentny, a często również intuicyjny. Wyłapywanie energii hamowania pociągów i przekazywanie jej do baterii bądź na rejony w danym momencie zgłaszające zapotrzebowanie na energię wymaga, by system informatyczny, dzięki któremu uda się uporządkować ten energetyczny rynek wtórny z podziemi, działał szybko, skutecznie i niezawodnie.\nZa stworzenie takiego kolosa informatycznego odpowiedzialna jest firma Viridity Energy. Jej program pilotażowy potrwa do lata przyszłego roku – wtedy będzie można mówić o tym, czy system sprawdza się w dynamicznie zmieniających się warunkach fizycznych metra. Stacja główna musiałaby pracować wyjątkowo inteligentnie, by porozdzielać wytworzoną energię, a przede wszystkim ocenić, gdzie w danej chwili wysłać zgromadzony potencjał.\nZejście do podziemi po energię może okazać się całkiem udanym pomysłem. Ciekawe, czy kiedykolwiek uda się wdrożyć coś podobnego i u nas.\nTOP 10 - Kto emituje najwięcej? Wycieczki rowerowe - jakie akcesoria mogą się przydać? Zegarek z Księżyca i kosmiczne choroby, czyli na co i dlaczego chorują astronauci? Alternatywna archeologia. Tego nie ma w szkolnych podręcznikach! [cz. 2] Sztuczne rzęski – nowa klasa biosensorów Zakupy z głową VII ? dlaczego w hipermarketach nie ma zegarów? Ekoblogia: Papierowe krzesła - twarde jak plastikowe Uczeni twierdzą, że granie poprawia wzrok! Eko - domator Internet w kosmosie? Dla Virgin Galactic nie ma problemu Śmierdzący, globalny problem (video) Niebezpieczeństwa domowego zacisza


Oskar Handzel zdobył 4 miejsce i został laureatem Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy o Unii Europejskiej (opiekun mgr Jacek Tomasik). Finał tej edycji odbył się 13 kwietnia br. w Białymstoku z udziałem 43 najlepszych uczniów z 16 województw. Ogółem w całej Polsce do zmagań przystąpiło 1147 uczniów. Laureaci Olimpiady uzyskali również indeksy na wybrane uczelnie wyższe. Sukces Oskara zbiegł się w czasie z 10 rocznicą członkostwa Polski w Unii Europejskiej.\nW dniach 5.04 – 8.04. 2014 r. Monika Stachoń, uczennica klasy 2h naszej szkoły, wzięła udział w wyjeździe do Brukseli w nagrodę za zdobycie 3. miejsca i uzyskanie tytułu laureata w IV edycji konkursu historycznego „Żołnierze Wyklęci – bohaterowie antykomunistycznego podziemia” organizowanego przez przez Posła na Sejm RP Andrzeja Romanka, Oddział IPN w Krakowie oraz Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu.\nProgram wycieczki obejmował: obejrzenie Atomium, wejście na wystawy malarstwa europejskiego w Muzeum Sztuki Dawnej w Muzeum Królewskim, zwiedzanie z przewodnikiem zabytkowej części stolicy Belgii oraz wizytę w Parlamencie Europejskim.\nOpiekunem merytorycznym przygotowującym Monikę do konkursu był prof. Piotr Rychlewski, natomiast w Brukseli towarzyszyła jej prof. Bernadeta Odrzywolska (wywchowawczyni 2h) w zastępstwie prof. P. Rychlewskiego.\nWyjazd ten był bardzo ciekawy i pouczający.\nUczennica naszej szkoły, Maria Tokarz (klasa 3a), została finalistką XXXVIII Olimpiady Języka Angielskiego, tym samy znalazła się w gronie 60 najlepszych uczniów w kraju.\nFinaliści Olimpiady muszą wyróżniać sie nie tylko dużą znajomością materiału językowego, ale także wykazać się rozległą wiedzą z dziedzin takich jak historia i literatura Anglii i USA oraz wiadomościami o wydarzeniach politycznych, gospodarczych i kulturalnych w Polsce i na świecie.\nGratulacjemy osiagnętego sukcesu i dziękujemy za godne reprezentowanie szkoły.\nOpiekunem merytorycznym uczennicy jest mgr Jadwiga Poręba.\nŚwiatowy Dzień Ziemi w 2014 roku będzie częścią ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej dla klimatu "Zmieniaj nawyki - nie klimat!".\nŚwiatowy Dzień Ziemi w naszym Gimnazjum odbędzie się dnia 24 kwietnia 2014 roku (czwartek) w godzinach: 9.30-12.00.\nZbiórka Odpadów- godz. 9.30- 11.00\nSprzątanie Świata (teren wokół Gimnazjum i Liceum – klasa 1A Gimnazjum)- 9.30-11.30\nKonkurs na zagospodarowanie i ukwiecenie ogródka obok Gimnazjum (5 osobowe grupy z pierwszych i drugich klas Gimnazjum)/ zgłoszenia grup oraz wszystkie informacje do Pani Anny Pawłowskiej do dnia 16.04. 2014 r. / ciekawe nagrody /- godz. 10.00-11.30\nDrzewko ze „ złotymi myślami ”o ekologii i naszej planecie\nOgłoszenie wyników konkursu- godz. 12.00\nCałość imprezy organizuje klasa 1A Gimnazjum wraz z wychowawczynią.\n« startpoprz.124125126127128129130131132133nast.koniec »


Serce Oceanu - Nora Roberts - opinia o książce (55566) - Lubimyczytać.pl\npowieść amerykańska - 20 w., miłość irlandia pub piękno bogactwo\nejotek | 2013-02-25\nPoprzednia przeczytana przeze mnie książka, czyli "Los utracony" Imre Kertésza, trochę mnie zasmuciła, była ciężka pod względem przeżywanych emocji. Dlatego kiedy do wyzwania Trójka e-pik wakat został już tylko przy temacie ulubiony pisarz, postanowiłam przeczytać coś kobiecego, lekkiego i pozytywnego. Wybór padł na "Serce Oceanu" Nory Roberts (jedna z wielu ulubionych autorek, a dawno nie czytałam żadnej jej książki), gdyż spełnia ona również moje prywatne wyzwanie - przeczytanie w pierwszym kwartale roku jak największej liczby książek pożyczonych.\nW maleńkim i uroczym irlandzkim miasteczku Ardmore pojawia się bogaty i kreatywny biznesmen z Nowego Jorku - Trevor. Przybył tu spełnić swoje marzenie: wybudować teatr na ziemiach, z których wywodzą się jego przodkowie. Gdy z podróży do Paryża powraca do Ardmore Darcy Gallagher, życie obojga zmienia się w magiczny czas, choć nie do końca zdają sobie z tego sprawę. Dziewczyna pracuje w pubie, który prowadzi wraz z braćmi a jej marzenia ograniczają się do materialnych rzeczy: chce być sławna, bogata i zwiedzać świat. Do tej pory w jej życiu pojawiało się wielu mężczyzn i to zawsze ona narzucała im swoje warunki i zastawiała sidła.\nJednak tym razem uczucia tych dwojga zostaną wystawione na próbę. Każde z nich będzie chciało stawiać własne wymagania, ofiarować drugiemu niezupełnie to, czego oczekuje. Magiczne miejsca Irlandii, duchy osób, których miłość się nie spełniła oraz muzyka to "Serce Oceanu" w telegraficznym skrócie.\nKsiążkę polecam wszystkim tym, którzy chcą przenieść się w urokliwy zakątek Europy, opisany pięknie przez autorkę wraz z odrobiną magii, miłości oraz rodzinnych smutków i radości. A gdy jeszcze wyobraźnia podsunie nam dźwięk głosów trójki Gallagherów śpiewających czy grających na skrzypcach to nie będziemy chcieli dotrzeć do ostatniej strony tej książki.\nA gdzie listy? W książce znajdziemy listy pisane pomiędzy Trevorem i jego matką, które są przesyłane faksem lub e-mailem. Są też krótkie liściki, na przykład liścik zostawiony na poduszce przez Trevora, kiedy był z Darcy w Londynie.


Piżamy męskie rozpinane bawełniane - Piżamy męskie - Kolekcja jesień 2021 - Sklep Antyradio.pl\nSklep / Moda dla mężczyzn / Odzież męska / Bielizna męska / Piżamy męskie / piżamy męskie rozpinane bawełniane - Kolekcja jesień 2021\nWiększość panów ceni sobie wygodę, również podczas snu, często więc śpią w samej bieliźnie i podkoszulku, sądząc, że to najwygodniejszy strój, a piżamy męskie mogą być równie wygodne. piżamy męskie rozpinane bawełniane dostępne są w wielu fasonach i modelach, każdy pan znajdzie wśród nich coś odpowiedniego dla siebie. Na chłodniejsze okresy warto wybrać ciepłe flanelowe piżamy męskie lub bawełniane spodnie oraz koszulkę, wykonane z przyjemnego materiału, na pewno uprzyjemnią sen. W okresie wiosennym lub letnim sprawdzą się piżamy męskie w zestawie ze spodenkami oraz t-shirtem, np. od firmy Calvin Klein, Calvin Klein Underwear, Tommy Hilfiger, Emporio Armani Underwear, Brave Soul, wykonane z przewiewnych materiałów będą dobrym wyborem nawet w upały. piżamy męskie rozpinane bawełniane są równie wygodne, jak bielizna, a wyglądają dużo efektowniej.\npiżamy męskie ze sklepu bibloo.pl piżamy męskie ze sklepu jegoszafa.pl piżamy męskie ze sklepu reserved piżamy męskie ze sklepu sinsay piżamy męskie bez kołnierzyka piżamy męskie z okrągłym kołnierzem piżamy męskie henderson czarne piżamy męskie piżamy męskie bez rękawów piżamy męskie emporio armani underwear


Artykuły > Były mistrz świata - Niki Lauda :: Wyprzedź Mnie!\nByły mistrz świata - Niki Lauda\n•Historia kierowców, 7 stycznia 2006, wyświetlenia: 12760\nAndreas Nikolaus Lauda, obecnie przedsiębiorca, jest byłym kierowcą Formuły 1 i trzykrotnym mistrzem świata tejże serii wyścigowej. Urodzony 22 lutego 1949 roku w Wiedniu w bogatej austriackiej rodzinie, Lauda został kierowcą wyścigowym pomimo dezaprobaty swojej rodziny.\nOd 1971 roku startował w Formule 2 w nowoutworzonej drużynie March, jednak jeszcze tego samego roku dzięki pożyczce udało mu się wykupić możliwość zadebiutowania w Formule 1. W 1972 roku zaliczył już cały sezon w F1 z zespołem March, kontynuując jednocześnie starty w F2, ale nadal nie okazywał oznak wielkiego talentu i nikt nie wiązał z jego osobą specjalnych nadziei.\nMimo to Lauda kontynuował karierę w F1, dołączając do BRM w 1973 roku. Tu szło mu już wyraźnie lepiej i to pomimo tego, że zespół ten lata świetności miał już za sobą. Jego wielka szansa nadeszła, gdy jego kolega z zespołu BRM, Clay Regazzoni, powrócił z BRM do Ferrari pod koniec 1973 roku i został zapytany przez właściciela włoskiej stajni, Enzo Ferrariego, o opinię o Laudzie. Regazzoni przychylnie wyraził się o Laudzie, a więc Ferrari szybko go sprowadził go do siebie.\nStarty w Ferrari (lata 1974-1977)\nPo nieudanym początku lat 70-tych, Ferrari zostało wskrzeszone w 1974 roku, a ich wiara w mało znanego wówczas Laudę została szybko nagrodzona drugim miejscem podczas jego debiutanckiego występu dla tej drużyny w otwierającej sezon 1974 Grand Prix Argentyny. Jego pierwsze zwycięstwo w Grand Prix – i pierwsze dla Ferrari od 1972 roku – nastąpiło zaledwie trzy wyścigi później w Hiszpanii. Chociaż Lauda dyktował tempo w tym sezonie, zdobywając sześć razy z rzędu pole position, kombinacja niedoświadczenia i problemów z niezawodnością bolidu spowodowała, że wygrał jeszcze tylko jeden wyścig w 1974 roku – GP Holandii. Sezon ukończył na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej kierowców.\nSezon 1975 zaczął się powoli dla Laudy, bowiem najlepszym osiągnięciem Austriaka w pierwszych czterech wyścigach było zaledwie piąte miejsce. Potem jednak wygrał cztery z następnych pięciu wyścigów, a jego pierwsze Mistrzostwo Świata zostało przypieczętowane piątą wygraną w ostatnim wyścigu sezonu – GP Stanów Zjednoczonych.\nNiki Lauda w Ferrari\nW przeciwieństwie do 1975 roku, Lauda zdominował początek sezonu 1976, wygrywając cztery z pierwszych sześciu wyścigów i zajmując drugie miejsca w kolejnych dwóch. Do czasu piątej wygranej tego roku w GP Wielkiej Brytanii, miał już dwa razy więcej punktów niż jego najbliższy przeciwnik, Jody Scheckter i drugi z rzędu tytuł Mistrza Świata wydawał się być tylko formalnością. Byłby to pierwszy taki wyczyn od czasu triumfu Jacka Brabhama w latach 1959-1960.\nJednakże w następnym wyścigu – GP Niemiec na długim Nurburgringu, wydarzyła się katastrofa. Na drugim okrążeniu samochód Laudy skręcił ostro z trasy (najprawdopodobniej w wyniku pęknięcia przedniej opony), uderzył w bandę i po odbiciu od niej wrócił na tor wprost pod koła samochodu Bretta Lungera. Samochód Laudy stanął w płomieniach, a kierowca został uwięziony we wraku. Arturo Merzario i Guy Edwards przybyli na miejsce wypadku kilka chwil później, ale zanim wraz z Lungerem zdążyli wyciągnąć Laudę z samochodu, doznał on poważnych oparzeń i nawdychał się gorących gazów toksycznych, które uszkodziły mu płuca i krew. Tuż po wypadku Lauda był przytomny i nawet stał na własnych nogach, ale wkrótce zapadł w śpiączkę i jego stan był na tyle ciężki, iż ksiądz udzielił mu ostatniego namaszczenia.\nMerzario, Edwards i Lunger próbują ratować Laudę\nChoć może się to wydawać niewiarygodne, Lauda nie tylko przeżył, ale wrócił do ścigania po sześciu tygodniach (ominęły go tylko dwa wyścigi), sensacyjnie kończąc GP Włoch na czwartej pozycji. Pod nieobecność Laudy kierowca McLarena, James Hunt, zmniejszył stratę do Austriaka w klasyfikacji generalnej kierowców i po kolejnych wygranych w GP Kanady i Stanów Zjednoczonych tracił już do niego tylko trzy punkty przed ostatnim wyścigiem sezonu – GP Japonii. Wyścig ten odbył się w fatalnych warunkach pogodowych i Lauda zrezygnował z jazdy po dwóch okrążeniach, stwierdzając, że w takich warunkach kontynuowanie wyścigu jest zbyt niebezpieczne. Hunt prowadził przez większą część wyścigu, zanim spadł w klasyfikacji ze względu na defekt opony. Udało mu się jednak wspiąć na trzecią pozycję i tym sposobem zdobył tytuł, pokonując Laudę zaledwie jednym punktem.\nDotychczasowe dobre stosunki Laudy z Ferrari uległy znacznemu pogorszeniu ze względu na jego decyzję o wycofaniu się z wyścigu i nawet pomimo wywalczenia drugiego mistrzostwa, zdobytego bardziej dzięki konsekwentnej jeździe niż samej szybkości, sezon 1977 był dla niego dosyć trudny. Po zapewnieniu sobie mistrzostwa, Lauda opuścił Ferrari na dwa wyścigi przed końcem tego sezonu, bowiem zespół zdecydował się wystawić w GP Kanady nikomu wówczas nieznanego kierowcę, Gilles'a Villeneuve'a.\nStarty w Brabhamie (lata 1978-1979)\nPo dołączeniu do Brabhama w 1978 roku, Lauda zaliczył dwa nieudane sezony, głównie z powodu jednego wyścigu w bolidzie BT46B o radykalnej konstrukcji, która wykorzystywała wentylator zarówno do chłodzenia silnika, jak i do lepszego przysysania auta do toru. Pojazd ten wygrał swój jedyny wyścig, po czym został od razu zakazany. Podczas GP Kanady w 1979 roku Lauda poinformował ówczesnego właściciela Brabhama, Bernie Ecclestone'a, że chce przejść na emeryturę, bo nie ma już więcej ochoty "jeździć w kółko". Lauda, będący założycielem linii lotniczych Lauda Air, wrócił do Austrii, by zarządzać swoją firmą na pełny etat.\nBolid Brabham BT46B z wentylatorem\nStarty w McLarenie (lata 1982-1985)\nNiespodziewanie w 1982 roku Lauda wrócił do ścigania, czując że może jeszcze zrobić karierę w F1. Po udanych testach w McLarenie jedynym problemem było już tylko przekonanie sponsora zespołu, Marlboro, że był jeszcze w stanie wygrywać. Lauda udowodnił to, kiedy w swoim trzecim wyścigu od powrotu wygrał GP USA na torze w Long Beach. W 1984 roku Lauda zdobył trzeci tytuł mistrza świata, pokonując – uwaga – zaledwie o pół punktu swojego ówczesnego partnera, Alana Prosta.\nNiki Lauda w McLarenie\nDalsze losy po zakończeniu kariery kierowcy F1\nW 1985 roku Lauda wrócił do kierowania swoimi liniami lotniczymi, jednak w 1999 roku został wyrzucony z zarządu po sprzedaniu większościowych udziałów liniom Austrian Airlines. W latach 2001-2002 kierował zespołem F1 Jaguara, a w 2003 roku założył nowe linie lotnicze "Niki". W międzyczasie w 1993 roku znalazł się na liście "International Motorsports Hall of Fame".\nJako kierowca Lauda znany był ze swego bystrego podejścia do jazdy, nie podejmowania zbytniego ryzyka przy jednoczesnym dbaniu o poprawę wyników i z bezwzględnego mienia na uwadze tylko i wyłącznie własnego dobra. Jest uważany za jednego z najbardziej utalentowanych kierowców testowych w sporcie, często pracującego długie godziny nad polepszeniem osiągów swojego samochodu.\nNiki Lauda jest autorem czterech książek: "Sztuka i nauka jazdy w Grand Prix" (1975), "Moje lata w Ferrari" (1977), "Nowa Formuła 1: era turbo" (1984) i "Moja historia" (1986). W ich opracowaniu pomagał mu austriacki dziennikarz, Herbert Volker.\nNiki Lauda w liczbach\nTytuły Mistrza Świata – 1975, 1977 (Ferrari) i 1984 (McLaren)\nStarty – 172\nZwycięstwa – 25\nDrugie miejsca – 20\nTrzecie miejsca – 9\nJaJacek, 07.01.2006 19:21\n3 mistrzostwa to jest coś! Oby nasze dzieci za 20-30 lat czytały podobne artykuły o naszym Robercie


auto serwis Piaseczno, warsztat samochodowy Piaseczno, serwis samochodowy Piaseczno, mechanika samochodwa Piaseczno Citroen serwis naprawa\nCitroen naprawa, mechanika\nCitroën C5 I pierwszy raz został pokazany w 2000 roku jako samochód osobowy liftback i kombi. Citroen C5 I jest kontynuacją Citroena Xantia . Ten model Citroen miał wielu wielbicieli w Polsce gdzie cieszył się dużą liczba sprzedanych modeli jeśli mieszkasz w okolicy Piaseczna i szukasz dobrego warsztat samochodowy w którym naprawisz Citroen zapraszamy na ulicę Wiśniową 8a.\nDostępne modele Citroen C5\n2.0 HPi (z bezpośrednim wtryskiem benzyny)\nSilnik diesel – Common rail\nFrancuski producent zastosował w tym modelu wiele nowatorskich rozwiązań – integracja układu hamulcowego z układem\nPompa hydrauliczna w tym samochodzie nie jest zintegrowana silnikiem samochodu – pompę hydrauliczną zintegrowano z silnikiem elektrycznym. Zawieszenie posiada wiele czujników które na bieżąco monitorują pracę zawieszenia dane przesyłane są do komputera który koryguje nastawy.


Mieszkanie 43 m² z kuchnią z oknem na sprzedaż Boguszów-Gorce\nCena: 99 900 zł (2 323,26 zł/m²)\nnumer ogłoszenia: ABC-MS-3038\nLokal mieszkalny w pełni rozkładowy składa się z:\nStandard wykończenia: na ścianach gładzie, na podłogach panele i gres, stolarka okienna PCV, wszystkie instalacje po wymianie, ogrzewanie miejskie.\nW cenie mieszkania zabudowa kuchenna ze sprzętem AGD, reszta mebli do rozmowy. (...)\nW cenie mieszkania zabudowa kuchenna ze sprzętem AGD, reszta mebli do rozmowy.\nBlok zadbany, klatka schodowa czysta, w tym roku przewidziany remont elewacji i dachu.\nCałość dobrze skomunikowana w pobliżu przystanek autobusowy, sklepy, szkoła.\nZainteresowało mnie ogłoszenie: Mieszkanie na sprzedaż 43 m, Boguszów-Gorce, potrzebuję więcej informacji na temat tej nieruchomości. Proszę o kontakt.


Liam Payne już ma nową dziewczynę! - Glamour.pl\nLiam Payne już ma nową dziewczynę!\nJeszcze niewiele ponad miesiąc temu Liam Payne był w związku z Cheryl Cole, z którą ma też syna Beara. Jak widać były wokalista One Direction nie potrafi być długo sam, bo już ma nową wybrankę...\nWiedzieliśmy, że to się wydarzy, ale naprawdę nie spodziewaliśmy się, że tak szybko! Liam Payne ma już nową dziewczynę i wcale się z tym nie kryje. Bo niby kto by pamiętał, że na początku lipca rozstał się z Cheryl Cole (choć teraz chyba wypada używać jej panieńskiego nazwiska Tweedy)?\nByły wokalista One Direction i brytyjska wokalistka, poznali się w programie X Factor, gdzie on był jednym z uczestników, a ona zasiadała w jury. Prawdopodobnie już wtedy między nimi zaiskrzyło, a różnica 10 lat nie była przeszkodą, by w końcu zaczęli się spotykać, a następnie zostać rodzicami Beara. Sielanka nie trwała jednak zbyt długo, bo niecałe trzy lata. I niestety był to kolejny nieudany związek Cheryl, która ma już na swoim koncie już dwa małżeństwa.\nZOBACZ TAKŻE: W końcu znamy powód rozstania Justina Biebera i Seleny Gomez!\nLiam Payne ma nową dziewczynę. Kim jest jego nowa wybranka?\nCo było powodem rozstania Liama i Cheryl? Do końca nie wiadomo, ale bardzo możliwe, że 24-letniego Payne'a, który ma w końcu przed sobą jeszcze karierę i jakoś do tej pory nie zdążył je porządnie rozwinąć, przerosły ojcowskie obowiązki. Nie zdziwilibyśmy się, gdyby związek ze starszą o 10 lat kobietą był dla niego jeszcze większym wyzwaniem, a sama Cheryl potrzebowała nieco więcej, niż tylko ładnej buźki u swojego boku. To już jednak przeszłość, a przynajmniej dla wokalisty, który widziany był ostatnio w towarzystwie modelki Cairo Dwek. Cairo jest cztery lata młodsza od Payne'a, a Daily Mail, który opublikował pierwsze wspólne zdęcia pary, uważa, że łudząco podobna do byłej dziewczyny Liama. I trudno się z tym nie zgodzić.\nJesteśmy ciekawi, jak rozwinie się ta relacja. I kiedy Liam i Cairo zadebiutują razem na Instagramie. Co prawda na oficjalnym profilu wokalisty można znaleźć zaledwie trzy zdjęcia promujące jako najnowszy materiał, ale za to u modelki możemy oglądać bardziej prywatne ujęcia, więc niewykluczone, że kolejne będzie właśnie z byłym członkiem One Direction.\nZOBACZ TAKŻE: Cara Delevingne spotyka się z aktorką serialu „Pretty Little Liars”!\nA post shared by CD (@cairo_dwek) on Aug 17, 2018 at 1:16am PDT\ncairo_dwek / instagram.com\n1 / 3 Liam Payne ma nową dziewczynę! To modelka Cairo Dwek.\n2 / 3 Payne związał się z modelką zaledwie miesiąc po rozstaniu z Cheryl Cole.\nPreparing for my Tart Tropezienne ;)\nA post shared by CD (@cairo_dwek) on Aug 3, 2018 at 3:49am PDT\n3 / 3 Widać, że Liam gustuje w konkretnym typie kobiet. NIe sądzicie?\ngwiazdy Liam Payne związki gwiazd\nJustin Bieber powitał na świecie nowego członka rodziny! I pokazał zdjęcie maleństwa


przewijanie silnika z 230v na 26 v - elektroda.pl\ndarek_16 05 Gru 2008 23:38 2500 9\n#1 05 Gru 2008 23:38\nczy da się przerobic silnik 230v 170W szczotkowy na 26v musze wycisnąc ok 120 W. Myslałem zeby nad tym zeby dokladnie liczyc zwoje przy odwijaniu pózniej ilosc zwoi podzielic przez 9 bo 230:26=8,84... później trzeba coz zrobic z natęrzeniem P= U • J więc 170 = 26 • x x=170:26=6.5A znalazłem w na elektroda.pl jakiś wzór na grubosc drutu √J•0,7 . √6,5•0,7=1.8 mm . Mam szanse ze będzie działac jezeli nawine ilosc zwojow przez 9 drutem złorzonym 2 razy 0.9 mm ?\n#2 05 Gru 2008 23:43\n#3 06 Gru 2008 15:50\n#4 06 Gru 2008 16:54\nWitam, nie wiem czy to dobry pomysł, komutator i szczotki będą obciążone dużo większym prądem niż ten na jaki były zaprojektowane.\n#5 06 Gru 2008 17:04\nPraktycznie 9 razy większy prąd. Zmiana materiału, z którego wykonane są szczotki będzie zgubne dla komutatora. Kolego niutat dzięki za podpowiedź, masz rację raczej nikt nie produkuje silników z takim zapasem dla komutatora.\n#6 06 Gru 2008 22:06\nale jak uzyje silnik bez szczotkowy to powinno sie według mnie udac np od frani.\n#7 07 Gru 2008 13:34\nSilnik "FRANI" ma jedno z uzwojeń włączone szeregowo z kondensatorem, dlatego dobór odpowiedniego kondensatora może być kłopotliwy.\nCzy rozważałeś zastosowanie transformatora?\n#8 07 Gru 2008 14:35\nStarsze silniki od "Frani" nie miały kondensatora tylko wyłącznik odśrodkowy do rozruchu, z tym mogło by się udać, ale transformator to też niezły pomysł.\n#9 07 Gru 2008 18:46\nCo do obciążalności komutatora i szczotek (120 W przy 26 V to jest 4.6 A ) to nie jest taki duży problem można coś dobrać TEORETYCZNIE bo przy prądzie powyżej 1 A szczotka powinna mieć wyprowadzoną linę bo gdyby prąd płynął tylko przez samą sprężynkę i szczotkotrzymacz to mogło by to powodować wygrzewanie się sprężynki i szczotki\nNatomiast nie ze względów praktycznych (co prawda nie widziałem takiego silniczka ale 170 W to kolos nie jest ) nawinięcie drutem 1.8 to jest wyzwanie nie lada nawet dla doświadczonych nawijaczy a pozostaje jeszcze problem połączenia uzwojenia z komutatorem wydaje mi się tak orientacyjnie ze taki drut to będzie miał prawie średnice zbliżoną do szerokości lamerki w komutatorze więc wyrazy współczucia w lutowaniu bo o zgrzewaniu to nie ma co marzyć a i tak będzie wystawać nad powierzchnie komutatora\nco do 2 drutów równolegle to nie 2 0.9 a 2 0.64 bo dla przewodów nawojowych podaje się średnice a nie przekrój co nie zmienia faktu że było by to bardzo poważne wyzwanie i raczej nie znajdziesz nikogo kto podjął by się tego bo chyba taniej byś kupił silniczek samochodowy na 24V myślę że powinien dać sobie rade nawet przy 26V będzie miał większe obroty a jak nie to szybciej i łatwiej będzie ci taki przewinąć na 26V .\nJeszcze jedno takie małe pytanie jaki podłączone są ceki stojana z wirnikiem czy dobrze zrozumiałem ze równolegle ?? Była by to bardzo ciekawa konstrukcja.\n#10 07 Gru 2008 22:22\nChyba jest to silnik prądu stałego na 230V:?:\nPodobne tematy przewijanie silnika z 230v na 26 v\nWitam! Spalił mi się ostatnio silnik 0,75kW 220V, używałem go w sprężarce. Najprawdopodobniej nie zadziałał zawór zwrotny i przy ponownym załączani... (3)\nWitam Chce przerobic prądnice obcowzbódną o uzwojeniu wzbudzenia połączonym bocznikowo na silnik szeregowy. Uzwojenie wzbudzenia nawinięte jest cin... (13)\nMam problem z przwinieciem i podłączeniem silnika od pralki automatycznej Gracja. Czy ktoś mógłby mi pomoc rozwiązać ten problem?,Na początek proponuj... (1)\nDziękuję za wskazówki! Jednak ten model wentylatora muszę odrestaurować tak dobrze jak to możliwe, a i jednocześnie zachować jego oryginalność (te sa... (6)