Put on your green shoes and dance the blues, czyli o szczęściu, kiełbasie i niechcący – Kanionek – szalone kozie sery\n« Sielanka-sranka, czyli Bożena pisze memułar (a ja zbieram na kilometr ogrodzenia)\nNowy ślad czarnych stóp, czyli rozkminy o szczęściu ciąg dalszy »\nPut on your green shoes and dance the blues, czyli o szczęściu, kiełbasie i niechcący\n31/05/2016 kanionek 161 komentarzy\nFragment utworu “Let’s Dance” z albumu “Let’s Dance”, David Bowie, 1983.\nBaju baju, i po maju. Tak się jakoś ostatnio zastanawiałam – czy ja jestem szczęśliwa? Oczywiście, że NIE. Kto jest? Kto z Was budzi się co rano myśląc: “Omójboże, jak zajebiście”? I mam tu na myśli KAŻDEGO RANKA, a nie w sytuacji, że szef dał trzy dni urlopu, bo pogrzeb teściowej, albo że w końcu przestał nas boleć ten ząb, z którym od kilku miesięcy wybieramy się do dentysty. Mówię o szczęściu trwałym, jak leczenie kanałowe. Albo jak znicz olimpijski, co to nie zgaśnie nawet gdy z nim iść pod wiatr, albo na niego nasikać (chociaż nie jestem pewna, czy testowali ten znicz pod kątem sikania).\nNo więc ja to sobie wszystko gruntownie przemyślałam i zaprawdę powiadam Wam – kto jest szczęśliwy, niech pierwszy rzuci kamień. Owinięty w papierek z czytelnie wypisaną receptą na szczęście (przy czym od razu zaznaczam, że nie interesuje mnie szczęście wiekuiste, szczęście które sprzyja lodożercom, ani szczęście z gatunku: “stary, takeś w to drzewo wyjebał, że masz szczęście, że żyjesz”). Ludzie lubią sobie powtarzać różne złote myśli i inne gładko przez gardło przechodzące banały. Na przykład: żeby być szczęśliwym, trzeba robić to, co się lubi. Ja już pomijam oczywistą prawdę, że gdyby każdy mógł robić to, co lubi, większość mieszkańców planety nie robiłaby nic. No i jeszcze jakieś 5% zbierałoby znaczki. Ale żeby ktoś mógł zbierać znaczki, ktoś inny musi je robić, co nie? A weźcie mi pokażcie człowieka, który lubi robić znaczki. Całe życie. Siedzi i robi te znaczki, i myśli sobie: “o kurwa, jak zajebiście, dziś robię znaczki z kaczką krzyżówką, Anas platyrhynchos, jebnę pińcet, będzie bosko”. No BARDZO Was proszę.\nNo więc ja niby robię to, co lubię, a jednak jakby nie. Bo tak: to jest oczywiste, że kocham moje kozy, z których każda jest najpiękniejsza. I każda ma najśliczniusie uszka, i najkochaną mordkę, i najkosmiczne oczy z poziomą źrenicą, i najzgrabniejsze kopytko, i każda merda do mnie ogonkiem, i W OGÓLE. Kocham je tak bardzo, że patrzę w ich oczy i słyszę ich myśli. I nawet to przeklęte ręczne dojenie w sumie lubię, bo to jest dobra okazja, żeby z każdą kozą pogadać, skomplementować rzeczone kopytko, poklepać po pustym łbie (to dotyczy tylko kozłów; kozłów nie doję, ale raz na jakiś czas wepchną mi się do warsztatu), wetknąć w pyszczek kawałek suchego chlebka i posłuchać, jak chrupie w kozich zębach. Lubię też, kiedy jest ciepło i zielono, dzień ma więcej niż kilka godzin, a wszystkie zwierzęta korzystają swobodnie z dostępu do słońca, ziemi, wody i różnorodności żarcia, ciesząc moje oko.\nCzego NIE LUBIĘ, a mogłabym długo wymieniać, więc podam tylko kilka przykładów: nie lubię zmywać, gotować, sprzątać, szarpać się z napalonymi kozłami, kosić trawy w upał, rąbać drewna, nosić węgla, nosić wody w wiadrach, sprzątać, sprzątać, sprzątać po wszystkich, i zmywać i gotować i znowu zmywać, nie lubię gdy Mając karczuje mi krzaki, a koty dewastują uprawę majeranku (zamorduję, przysięgam, że zamorduję), Laser kradnie jajka, Pimpacy włazi do kurnika i robi tam jajecznicę na piórach, nie lubię pisać do urzędników i wyjaśniać, co bym im zrobiła, gdyby to nie było karalne, nie lubię gdy jest minus dwadzieścia i woda wszystkim zamarza, nie lubię, gdy raz na miesiąc siadam na kamieniu filozoficznym nad stawem, żeby choć trzy myśli złapać na smycz świętego spokoju, a z całej okolicy ściągają kozy i koty, żeby mi: obsikać poduszkę, albo nogi, wbić pazury w bark, wspiąć na moje plecy i dać kopytkiem w lampę, BO TAK, wyciągnąć z kieszeni rękawiczkę, pół wkręta, zapalarkę do gazu lub rękawiczkę, obgryźć włosy na Iggy Pop rocznik 1982, nadepnąć kopytkiem na mały palec, duży palec, albo któryś z trzech pomiędzy, a poza tym: sprzątać, gotować, zmywać i wywozić taczką gnój. No ale nie ma róży bez gnoju, i jeszcze się taka koza nie urodziła, która by srała sadzonkami fijołków, więc – skracając tę długą historię – rozumiecie chyba, że po prostu nie mogę być szczęśliwa. I w ogóle, moim skromnym zdaniem, szczęśliwym to się trzeba urodzić. To musi być jakiś gen, kawałek makaronu DNA, spuścizna przodków, przeznaczenie (jak alergia na gluten), czy coś. Nie można się tego nauczyć, jak funkcji trygonometrycznych, albo dzielenia pod kreską. Zresztą, gdyby szczęście miało cokolwiek wspólnego z matematyką, to byłabym nieszczęśliwa Z WYBORU.\nA teraz dość tych filozoficznych bzdur, czas odkopać kozę Roman. Roman się jeszcze nie okociła, nic jej w brzuchu nie skacze, ani nie wali kopytkiem w szybkę piekarnika (a piekarnik zdaje się rosnąć), więc chyba czas uznać, że Roman nie jest kozą ciężarną, tylko zwyczajnie tłustą larwą, choć nie tak ją matka Irena wychowała. Matka Irena to szkielet w łaciatej kurtce, i choć kurtkę ma piękną, błyszczącą, oko bystre, śluzówki różowe, a mleka daje ponad dwa litry, to przytyć nie zamierza ani grama, i tak jest od dwóch prawie lat, więc to raczej tak, jak ze szczęściem – kwestia genów. Krówko, córka Ireny i siostra Roman, szkieletem może nie jest, ale do tłustej larwy też jej daleko (jest przepiękna, kształtna, łaciata, błyszcząca i ma najzgrabniejsze kopytka). No więc Roman urwała się Rubensowi z obrazka i ja już na małe Romaniątka nie czekam. Chyba. No bo jednak trochę jeszcze czekam.\n(Więzadła czy sprawdzam? Roman jest tak tłustą larwą, że nawet więzadeł nie jestem w stanie u niej wymacać!).\nKozy Zawszone to już nie te same kozy, co kiedyś. Kurtka Kawki zaczyna połyskiwać w słońcu jak tłuste ziarno dobrze upalonej kawy, a Herbatka zarasta nową sierścią. O, to co miała łyse na szyi już wygląda pięknie:\nObie się ładnie zaokrągliły i – najważniejsze – już można do nich podejść bez ryzyka, że wyskoczą oknem, albo do sąsiedniej wsi po relanium. Herbatka ma dzwonki – takie dzyndzały pod szyją, i nawet nie wiedziałam, że one też mogą przytyć! Gdy Kozy Zawszone do nas przyjechały, dzwoneczki Herbaty były jak dwa zabiedzone, suszone liście herbaty, a teraz są puszyste i tłuściutkie, jak dwie larwy chrabąszcza majowego.\nTo znaczy larwa nie jest puszysta, wiem, ale chrabąszcz już tak (a przynajmniej nogi ma owłosione; dopiszcie chrabąszcze majowe na listę rzeczy, których nie lubię. Nie, wpiszcie je w rubrykę: NIENAWIDZĘ). A Małe Zło (córka Kawki), świetnie sobie radzi, takie chude, na długich nogach, rogate i rozczochrane, i uczy się od Małejbożenki fryzjerskiego fachu. Serio, jak mnie w ubiegły poniedziałek dopadły na kamieniu nad stawem, to mi chyba pół szczypioru z cebulkami wyrwały z głowy.\nI jeszcze matka Kawka:\nNajgrzeczniejszy z młodzieży jest Sylwuniu, synek Kachny. Mały, kochaniutki, kojarzy mnie z butelką mleka i zawsze do mnie przychodzi, i nie mam problemu ze złapaniem go na wieczór, gdy wszystkie dzieci idą do ciupy, żebym rano miała mleko na sery. Za to Trzej Muszkieterowie Ireny… Ubzdurali sobie, że jestem złą wiedźmą, która chce im żywcem obgryźć żeberka (jestem pewna, że to Bożena ich wkręciła – stara, złośliwa zołza), i każdego wieczora ganiam za nimi po całej koziarni, choć już mi nogi z rzyci wyłażą, odstawiając jakieś wygibasy (“wejdę do żłobu, to mnie wiedźma nie dopadnie”), skoki przez owce (“schowam się za tym dużym, wełnianym, to mnie wiedźma nie zobaczy”), loty półślizgiem po świeżym gównie… A Bożena, podła jej baryła mać, leży rozwalona pod żłobem i rechocze jak stara ropucha, wodząc za mną spojrzeniem wyłupiastego oka i na uszko tłumacząc Małejbożence, że szczęście polega na tym, żeby umieć się pośmiać z nieszczęścia innych.\nTymczasem małżonek zrobił w koziarni takie o, okienko uchylne:\nA Kanionek w warsztacie, nad dojalnicą, taki wydajnik do ręczników papierowych:\nCóż. Jaki inżynier, taka technologia, więc mój dyspenser jest oczywiście z kartonu, sklejony taśmą i zawieszony na sznurkach. Po prostu taki ze mnie majster niebrutalny, że nie stosuję twardych połączeń wymagających użycia siły, i żeby nie było – wydajnik papieru działa już od miesiąca z hakiem i jestem z niego bardzo zadowolona. A małżonkowi udało mi się zaimponować w innej dziedzinie.\nDoję sobie kozy w ubiegłą niedzielę, wyrzucam z warsztatu Ziokołka i wychodzę na zewnątrz, żeby wziąć Pippi na dojalnicę. Na zewnątrz, na tyłach koziarni, sterczy sobie małżonek, montując wspomniane wcześniej okienko. Wszystkie kozy poszły fpizdu, więc wołam w nieokreśloną przestrzeń: “Piiiippi! Chodź się wydoić!”\nMałżonek patrzy na mnie jak na ofiarę fluoryzacji wody pitnej (bo wiecie, nadmiar fluoru otępia i teraz się uważa, że pasta do zębów bez jest lepsza), i mówi krótkie, a wymowne: “TAJASNE”.\n“No co?” – odpowiadam i znów wołam: “Pippi! Pippi chodź tu, bo nie mam czasu na ciebie czekać!”.\nSłyszę, jak Pippi beczy rozdzierająco gdzieś ze środka łąki północnej, i wiem już, że do mnie biegnie, choć oczywiście jej nie widzę. “No chodź, chodź, do ciebie mówię!” – znów krzyczę w przestrzeń, a małżonek, dla którego każde kozie beczenie brzmi tak samo, aż rzucił swoją robotę i powiada: “Jeśli tu przyjdzie Pippi, i żadna inna koza, to mi trzecia noga wyrośnie”.\nI co Państwo powiecie? I CO? I za chwilę zza rogu obory wybiega Pippi i leci do mnie truchcikiem, a reszta stada została tam, gdzie była. Małżonek robi minę pod tytułem: “Apage, demonie”, a ja wciąż czekam, aż mu ta trzecia noga wyrośnie. Tyle razy mu mówiłam, że moje kozy dobrze wiedzą, jak się która nazywa (no okej, każdej nowej kozie zajmuje chwilę, żeby się nauczyć co ma w dowodzie osobistym, ale po kilku miesiącach już wiedzą), a to, że czasem nie chcą przyjść na zawołanie, wynika tylko i wyłącznie z koziej niezależności (albo złośliwości, jeśli mówimy o Bożenie), ale WIEDZĄ DOSKONALE, kogo wołam. O, a z rzeczy niekozich, to ostatnio zaimponował mi jeden facet:\nI taką postawę rozumiem i szanuję. Pokłócił się z żoną, i WIEDZĄC, że nie ma racji, postanowił w ramach pokuty jechać dwa dni na rowerze, zamiast siedzieć żonie na widoku, drapiąc się w stopę i denerwując ją samym swoim istnieniem. Co więcej – wyżywił się sam, poza domem, oszczędzając żonie wysiłku gotowania i zmywania, więc za to dodatkowe punkty. Policja powinna dać mu medal, a potem może tydzień aresztu, bo to zawsze kilka dni więcej wyżywienia poza domem i świętego spokoju dla małżonki.\n(jakiś czas temu:\n– O, Kanionek, a co to się stało, żeś się tak wystroił?\n– A tak jakoś, z okazji że do miasta jedziemy. Bo widzisz, wewnątrz każdego Kanionka kryje się dziewczyna w sukience, tylko ona musi mieć czas i sposobność, żeby z Kanionka wyjść na świat.\n– Aha. Ale siniaki na nogach to ta dziewczyna ma całkiem jak Kanionek (Małabożenka, kurde!). O, a tu sobie łydki nie dogoliłaś…\nNo i chyba też muszę się nauczyć w lampę dawać, a jeśli kiedyś zobaczycie czterdziestoletniego deathmetalowca popylającego przez Polskę na starym, bordowym rowerze, to niech Was ręka boska broni dawać mu jakiś rosół!) (a sukienkę założyłam, bo ciepło jak diabli, a w Gwiazdolocie nie da się wyłączyć ogrzewania, a poza tym raz na rok każdy ma ochotę założyć sukienkę i pomalować paznokcie, co mógłby potwierdzić David Bowie, gdyby akurat ostatnio nie umarł)\nNo i tak to. Jest ciepło, pomidory rosną, w ogródku szaleją ślimaki (już Wam pisałam, że biegusy trzeba było ewakuować z powodu powrotu Rudego Ryja, i ktoś pisał w komentarzach, że może fosa i chiński mur, i powiem Wam tyle: ładnie by to nie wyglądało, ale w końcu byłby spokój i legendarna sielanka. Tylko skąd tyle wody na fosę i kamieni na mur to już nie wiem), a u pani Żozefin to, co zwykle:\n– Dzień dobry, pani Żozefin, dziękuję za sadzonki pomidorów, choć swoich mam chyba ze trzysta i nie wiem, gdzie je wszystkie pomieszczę. A te od pani, to co to za odmiana?\n– Pani Aniu! Ta odmiana to są pomidory angielskie!\n– Yyy… Znaczy, że córka pani nasionka z Anglii przysłała, tak? I nie wie pani, jaka to odmiana? – próbuję, jak zwykle naiwna, dowiedzieć się co wyrośnie z tych kilkucentymetrowych roślinek.\n– ANGIELSKIE, pani Aniu, i one wcale nie mają wody! Ani trochę!\nBogom niech będą dzięki. Nareszcie ktoś wpadł na wyhodowanie odmiany, która rodzi od razu suszone pomidory, bo to mi odejmie całą masę roboty jesienią.\nAha, i tu miał być koniec wpisu, ale małżonek przyszedł i mówi: “Zrobiłem zdjęcie Stefanowi, będziesz miała na bloga”. Kim, u diabła, jest Stefan, zapytacie, jako i ja zapytałam. Ano o:\nAle tak serio – kim u diabła jest Stefan? Może ktoś z Was kocha robaki i będzie wiedział.\nPS. I jakoś tak niechcący kupiliśmy dziesięć kurczaków. Bo małżonek wysłał mi esemesa, że widział Rudego Ryja pod furtką, a ja mu odpisałam: “no to praktycznie po kurczakach”, a on to zrozumiał tak, że właśnie odnalazłam dziewięć martwych, kurzych tuszek, i postanowił nie zasypiać kurczaków w popiele, tylko działać szybko i zdecydowanie. No i się umówił na odbiór dziesięciu zielononóżek gdzieś pod Pieniężnem jeszcze tego samego dnia. Wszystko się wyjaśniło na kilka godzin przed umówionym odbiorem, ale doszliśmy do wniosku, że nie będziemy tego odkręcać, bo jeśli nie weźmiemy tych kurczaków, to nasze łyse szczęście już się dobrze postara, żeby “no to mamy po kurczakach” się rychło ziściło. Pojechaliśmy zatem, błądząc po polskich bezdrożach, a gdy dotarliśmy do popegeerowskiego osiedla małżonek wyraził rosnące zwątpienie słowami: “co ten facet, na balkonie te kury trzyma?”. No i wiele się nie pomylił, bo choć nie na balkonie, to w garażu facet te kury trzymał. W dużym, betonowym garażu, w ustawionych jedna na drugiej, aż pod sufit, plastikowych skrzynkach, z których wystawały tu i ówdzie kurze głowy różnych ras. Się bowiem okazało, że facet hoduje te kury gdzieś na Mazowszu (“panie, ja tego w tysiącach sprzedaję”), i z powodów, w które nie chcieliśmy wnikać, przywozi je tutaj w skrzynkach i sprzedaje z garażu. Nie chcieliśmy wnikać, bo okolica nieciekawa, na każdym rogu bujał się lokalny Seba w sportowym rynsztunku, a i sam sprzedawca jakiś taki z mordy niewyględny i pomagier jego takoż, więc choć na końcu języka miałam pytanie, jak on te kury w skrzynkach karmi i poi, to się w język ugryzłam, spakowaliśmy dziesięć bladych, kurzych twarzy do samochodu i w nogi.\nKurczaki, jak kurczaki:\nNajgorsze, że one chyba nigdy po trawie nie chodziły, ani słońca nie widziały, bo od dwóch dni kitrają się gdzieś po krzakach małego wybiegu, albo pod ścianą obory, najczęściej wszystkie w jednej kupce, a jak raz czwórka z nich wyszła poza wybieg, to trzymała się siatki ogrodzenia i nie odeszła od niej dalej, niż na metr. Ale one się jeszcze wyrobią. Już wiedzą, że pszenicę można zjeść. Piasku nażarły się jak struś, nauczyły się pić wodę z miski, to i robaka w końcu odkryją, a za kilka tygodni będą biegać po lesie, na swoją zgubę i moich nerwów zszarpanie. Ach, no i jeszcze Meliny wysiadują solidarnie kilka kurzych jaj:\n(aktualizacja na dzień opublikowania wpisu: Meliny wysiadują już tylko dwa jajka, bo resztę zgniotły, ale siedzą ofiarnie i nawet na cotygodniową kąpiel w stawie nie bardzo chciały się wybrać)\nA dzień po przybyciu nowych kurczaków na jajkach zasiadła również jedna z naszych “starych” kur, więc kto wie? To jeszcze może być Rok Kurczaka.\nPPS. Z dziesięciu nasion kiełbasy wyrosły tylko cztery sadzonki:\nDwie z nich już siedzą w szklarni, a dwie pozostałe chyba wetknę gdzieś w ogrodzie. No bo niby lubią ciepło (w szklarni na dodatek nie ma ślimaków, chyba że smażone), ale też podobno rosną wysokie jak koza, i w szklarni sufit może się dla nich okazać zbyt niski.\nNo i kwitnie bez:\nI tak na dobrą sprawę wszystko, ale wszystkiego mi się nie chciało fotografować.\nPGR. No i nie napisałam nigdzie, że jestem nieszczęśliwa, tak? Jestem umiarkowanie zadowolona, jak na przeciętnego człowieka przystało. Umiarkowane zadowolenie jest gdzieś pomiędzy “omójboże, jak zajebiście”, a “ojapierdolę, jaki kanał, dno i skamieniałe szczeżuje”. A tytuł wpisu może być trochę mylący, bo w zielone buty moje stopy już nie wchodzą. Minimalistyczne biegówki też coś od tygodnia przyciasne. No cóż – weterani berfutingu ostrzegali, że stopa ma mięśnie, i one są zaprojektowane do pracy. Buty tę pracę z nich zdejmują, a że wszyscy od urodzenia nosimy obuwie, to nasze stopy po kilkudziesięciu latach są atroficzne i zwiędłe, ale wciąż pamiętają te setki tysięcy lat ewolucji, podczas których nasi przodkowie używali stóp do chodzenia, no i moje też sobie przypomniały, i gdy tylko wypuściłam je na wolność, zaczęły przybierać ciała i już nie przypominają zasuszonych kikutów mumii egipskiej. Kolejny feler chodzenia boso jest taki, że buty zaczynają wkurwiać. Konieczność ich założenia (np. do koziarni, bo jednak gdyby żelazko Ziokołka nadepnęło na moją stopę, to pal diabli stopę, ale oczy na pewno wyskoczyłyby mi z głowy), a później zdjęcia, no i temperatura wewnątrz buta. Dopiero teraz do mnie dotarło, jak idiotycznie niewygodnie, mokro i gorąco jest w butach podczas upału, a do sandałów pałam genetycznie uwarunkowaną odrazą i nic na to nie poradzę. No więc. Odwiozłam wczoraj Mamę na dworzec, i gdy tylko wróciłam do samochodu musiałam zdjąć te superwygodne buty do biegania, bo już mnie zaczynały wkurwiać. A ponieważ w drodze na dworzec zagotował mi się silnik i trzeba było czekać, aż trochę ostygnie, żeby dolać płynu do chłodnicy, to chodziłam sobie po dworcowym parkingu, testując moje nowe, neandertalskie stopy na polbruku, i to był mój miastowy coming out. Bardzo przyjemne uczucie – nawierzchnia parkingu nowiutka, równa, nagrzana majowym słońcem, nie to co żwir na podjeździe mojego własnego podwórka, że nie wspomnę o ostach i pokrzywach. No i wróciłam prowadząc Gwiazdolota też boso, i – alleluja – żadnych przykrych niespodzianek. Operowanie pedałami sprzęgła i gazu jest dalece bardziej precyzyjne, gdy robi się to kawałkiem ciała, który posiada zakończenia nerwowe, no a hamulec i tak musimy wciskać ostrożnie, bo prawa tylna tarcza hamulcowa jest krzywa i strasznie “bije” podczas ostrego hamowania. Tak więc hejże glujże, boso i do przodu! (nie, w sklepie jeszcze boso nie byłam. Trochę się boję, gdyż jestem psychicznie wrażliwa na wyprowadzanie przez ochronę, z rękami wykręconymi do tyłu, ale kto wie, może się przyzwyczaję)\nA ja sie właśnie poczułam szczesliwa Kanionku, tak to wszystko pięknie opisalas!:)\nA prosię, prosię. Może receptą na szczęście jest uszczęśliwianie innych…? A nie, to chyba była recepta na pójście do nieba ;)\n31/05/2016 at 08:12\nO jak rany, pierwszy raz widzę, żeby koza miała takie farfocelki na szyi! Do czego jej to? Ale nie wszystkie mają, chyba?…\n31/05/2016 at 08:52\nNo wlasnie ja tez sie zapytuje i dziwuje.\n31/05/2016 at 10:14\nNo niektóre tylko mają i to chyba też kwestia szczęścia/genów. U nas tylko Herbata i Irena. Co, nie zauważyłyście, że Irena też?\nSłabo widać, bo owłosienie zimowe, ale są.\nJedne mają brodę, inne rogi, jeszcze inne dzwonki. Bożena ma rogi ORAZ brodę, a taka Roman nie ma całkiem nic, bidulka.\n31/05/2016 at 08:47\n“Hejże glujże, boso i do przodu”- hasło na koszulki, jak obszył :)\nA jeszcze z najnowszych wieści ze świata security podwórkowej. Ponoć bardzo dobrymi stróżami są perliczki. Jak tylko coś podejrzanego – typu obcy zwierz, ludź, itp. zauważają, od razu podnoszą alarm. Jedna tylko wada tego systemu- ten alarm bywa strasznie upierdliwy ;)\nTaaa, ja już słyszałam o tych opierliczkach, nawet widziałam je na własne oczy (śmieszne takie, w pepitkę, czy jak się ten wzorek nazywa), ale o to właśnie chodzi, że one będą drzeć dzioby na WSZYSTKO. Bocian – alarm, listonosz – alarm, kot sąsiadów – alarm. Takich mądrych od alarmowania z powodu beleczego to my już mamy, nazywają się: Laser, Atos, Mając i Pimpacy :D\nNo a w nocy pewnie śpią w kurniku? Ale nie powiem, ładne są, i nawet mnie trochę korci… Tylko że małżonek już mnie pyta trzy razy dziennie “na wuj nam te gęsi”, bo Meliny też się drą z byle powodu, odkąd zaczęły się bawić w mamusię i mamusię ;)\n31/05/2016 at 08:54\nKanionek, a ja się chciałam nieśmiało zapytać czy serki jeszce są? A jakby co zamówienie przez maila?\nMgosia, serów “w zapasie” chyba jeszcze nigdy nie miałam, a zamówienia obecnie sięgają gdzieś połowy czerwca, albo i dalej. Jeśli nie masz nic przeciwko czekaniu, to oczywiście – wyślij maila, a ja po sprawdzeniu zeszytu zamówień (ta, zeszyt… milion karteluszek z bazgrołami) dam Ci znać na kiedy fabryka się wyrobi :)\nWyklad o byciu szczesliwym jest piekny. Szczególnie ten fragment o znaczkach :)\nA na boso to ja bylam w lodziarni w zeszla niedziele, bo sie okazalo, ze sandaly, które mialy na podeszwie od srodka taka mila, mieciutka, jakby zamszowa powierzchnie, po kilku dniach chodzenia zamienily sie w tarke z kamienia. Ten “zamsz” sie tak zbrylil i stwardnial dokumentnie, akurat jak bylam milion kilometrów od domu oczywiscie. I dostalam mega-babli na podeszwach stóp.\nNo to sciagnelam i szlam boso, przez miasto, przez port, do lodziarni, potem znów przez miasto, i juz. Polskie sandaly Lasocki, wystrzegajcie sie tych z “zamszykiem” w srodku.\nCoś słyszałam, że Lasocki się popsuł – podobno markę kupiło CCC, czy jakoś tak, i teraz Lasockiego buty robią małe, chińskie rączki za legendarną miskę ryżu, więc rozumiesz, że czasem im tego suchego ryżu wpadnie pod zamszową wkładkę.\nCzy mogę już się do Ciebie zwracać per “siostro”? Siostro w berfutingu – brzmi dobrze.\n(a mnie dwa dni temu tak pogryzły komary i muchy jakieś, że kostki i łydki mam obolałe, jakby je ktoś kijem obił; nienawidzę robactwa)\n31/05/2016 at 12:46\nNo wlasnie w CCC kupilam, droga siostro.\n(zabrzmialo to jak w Seksmisji ;)))\nA pierwszy dzien w roku, kiedy na plazy albo na trawie jakiejs mozna sciagnac buty jest zawsze taki piekny! Od razu czuc, ze to zdrowo tak.\nPodobno poczucie szczęśliwości jest genetycznie zaprojektowane. Tom cała zagadka. A boso też dużo chodzę, bo mnie buty wkurzają.\nI bdb., że Kanionek napisała już, bo w internatach nie było co czytać.\nGenetycznie, jak nic. Szczęście jest chemiczne (dlatego da się je wyprodukować w tabletkach), a do wytwarzania tej chemii potrzebny jest odpowiedni gen-laborant.\nJa myślę, że mam takiego, tylko on się opierdala. Może brakuje mi genu kierownika laboratorium?\n02/06/2016 at 00:12\nO Kanionek jest Pogodny Duchem a to więcej niż szczęśliwy\nJa cie nie chce martwic ale Stefan to wyglada jak turkuc podjadek, wiec sugeruje eksmisje lub egzekucje ….\nAle moge sue mylic ☺\nNie, turkuć to na pewno nie jest .\nZobacz w necie rębacza dębowca, podobny nieco.\nPo wiekuiste szczęście idzie się do psychiatry i on podobno daje zajebiste różowe (a może żółte) tableteczki ale może to też plotka.\n31/05/2016 at 09:58\nA ! rębacz jest z rodziny kózkowatych ;)\nA ja myślałam, że do wiekuistego to trzeba trochę cyjanku, albo kilka opakowań relanium ;)\nTe tableteczki od psychiatry dają raczej odroczenie nieszczęśliwości (no chyba, że się przedawkuje) ;)\n31/05/2016 at 10:06\nCzyli jednak plotka ? ;)\nZdecydowanie nie turkuć! :)\nRaczej mu bliżej do tego: http://www.krzysztofsztaba.pl/owady-1/slides/Rhagium-sycophanta-3.html\nCzyli wszystko jasne – kozy sprowadzają rodzinę i znajomych…\nA turkucia to ja znam, bo złapałam jednego do słoika, jakieś pięć lat temu, właśnie tutaj, tuż pod drzwiami. To były nasze pierwsze miesiące w lesie, turkuć zamierzał chyba wystartować w przestrzeń powietrzną i robił mnóstwo burczącego hałasu, ja się wystraszyłam, ale też chciałam wiedzieć “co to”, no i mam gdzieś nawet zdjęcia tego potwora. Bo to potwór jest, serio. Skrzyżowanie łosia z pasikonikiem, wielkie i odrażające. Wypuściłam go wtedy na wolność i już nigdy więcej żeśmy się nie zobaczyli, odpukać w spróchniałe drewno.\nNam ustalenie ze turkuc to turkuc troche zajelo. Ale macie racje, stefan to.inna gadzina\n31/05/2016 at 12:57\nturkuc jest ohydny! A Stefan taki sympatyczny…\nuważaj na niego, bo w nazwie ma, że socjopata! (tak za pierwszym machnięciem oka przeczytałam :))\n31/05/2016 at 09:34\nA ja to jestem zadowolona, żeby nie zapeszać słowem na sz, też nienawidzę sprzątać w każdej postaci, ale to drobne niedogodności, a technologia pomaga w okiełznaniu ich, ale ja to pikuś. Twierdzisz Kanionku, że ktoś może nie lubić robienia znaczków, a co powiesz na Pana od szamba??? U nas przyjeżdża do szamba szczęśliwy Pan, zawsze uśmiechnięty, ubrany ładnie choć śmierdząco, wygląda jakby dokładne wyczyszczenie szamba, łącznie z odpływem sprawiało mu satysfakcję, więc ja go zawsze chwalę, bo uśmiech ma ładny i mi też jakoś po jego wizycie zawsze lepiej. Kanionku można lubić swoją pracę i być szczęśliwym!!!! No i można się tego nauczyć.\nNo więc pan od szamba jest najlepszym dowodem na to, że szczęście jest genetycznie uwarunkowane. No bo weź – cieszyć się na spotkanie z gównem? Facet sobie nawet nie zdaje sprawy, że jest STEROWANY chemią sowjego mózgu :D\nSwoją drogą – u nas taki właśnie jest Pan Śmieciarz. Ten sam, co uwalniał młodziutką Pippi z siatki ogrodzeniowej. Zawsze zadowolony, wyprany i pachnący (jakiś klasyczny “Brutal”, ale zawsze), wesolutki, jakby nie śmieci, a puszyste króliczki woził w tej ciężarówce.\nJa się zgodzę, że można lubić swoją pracę i być szczęśliwym, ale z tym nauczeniem się… How, how!?\nmoże oni mają dla równowagi jakieś megaupadlające hobby, których strasznie nienawidzą? nie wiem… kleszcze zbierają, chociaż ich to brzydzi, ale jakoś nie mogą przestać?\n31/05/2016 at 20:01\nJeny wersja….błagam….nie przy jedzeniu!!! Kleszcze zbierać???\nSzybko – dawać mi majeranek!! W dużej ilości.!\nsory Kachna, ale lubienie pracy szambiarza przy jedzeniu też jest słabe, sama powiedz :) (jeśli lubisz też dżdżownice, to wszystko możliwe ;))\nDżdżownice może nie – ale lubię grzebać……:)\nWersja, myślę, że szambiarza można lubić nawet przy jedzeniu, choć niekoniecznie go wtedy wąchać ;)\nNaprawdę uważacie zbieranie kleszczy za taką obrzydliwość? Jestem w stanie wyobrazić sobie namiętnego zbieracza kleszczy, który choć buziaczków im nie rozdaje to z zapałem kolekcjonuje osobniki wszelkich kształtów i rozmiarów. I przypina do tablicy jak motylki ;)\nNie lubię. Za dużo musiałam wydłubywać z moich współmieszkańców.\nCzy kura zjada kleszcze???\nCiocia – szambiarza i owszem, ale jego pracę? chociaż kleszcze są jeszcze gorsze.\nKachna – nie wiem, jak kury, ale psy mojej siostry niestety tak :(\n02/06/2016 at 11:51\nNo nie wiem, co wy z tymi kleszczami (bo macie na myśli pajęczaki, a nie kombinerki, prawda? Chociaż kolekcja kleszczy-kombinerek byłaby jednak piękną kolekcją… ach, rozmarzyłam się ;), czy one są naprawdę takie odrażające? To chyba trochę sprawka antyreklamy, jaką im zrobiono, nie? Te wielkie ryje na plakatach… Jestem prawie przekonana, że gdyby w takim powiększeniu pokazać taką na przykład Angelinę Jolie (twarz mam na myśli), to też byłaby całkiem paskudna ;)\n@Ciociasamozło: Jak nabić pełnego kleszcza na szpilę (w celach kolekcjonerskich) wystarczająco zgrabnie, coby z niego nie spuścić zawartości? Bo w ten twardy kadłubek się nie da ;)\n02/06/2016 at 12:47\n0Rh+, próbowałaś przebijać kleszcza szpileczką?\nNo dobra, chyba masz rację, może być problem. A może kleszcze się przykleja do tablicy na “kropelkę” a nie przypina?\nW znajomym gabinecie weterynaryjnym panie lekarki takiego opitego kleszcza trzymały w probówce i sprawdzały jak długo przeżyje (nie pamietam dokładnie, ale chyba kilka miesięcy). Nawet mu imię nadały…\nPoprawka: w ten kadłubek RACZEJ się nie da, powinnam była napisać. Bo się jednak da. Właśnie sprawdziłam.\n02/06/2016 at 15:26\nWeźże coś z nimi zrób a szczególnie z ta jedną!!!!\nZeroerha, i co zawartość nie uzewnętrzniła się. A jaką szpilką i do czego przyszpilałaś? 😈😆\nWidać, Kachno, sama mi musisz udzielić reprymendy, bo Kanionek nie ma czasu ;)\nRozWieLidko, bo w kadłubek trzeba, to się nie uzewnętrzni ;)\nSzpilką entomologiczną numer 3 do kuferka podróżnego na biżuterię ;P\nI teraz Kachna mnie zabije…\nZeroerha! Kocham Cię :)))) Jeśli Kachna nie zabije również i mnie to mogę przygarnąć Twoje prochy.\nAle kleszcz był chyba z tych większych? Taka niewyrośnięta nimfa (kadłubek zwłaszcza) to chyba niewiele większa od szpilki? (średnicę mam na myśli)\nOczywiście, że ja Was nie zabiję, bo się…Was boję…aaaaa…..\nJakie ja dziś mogę mieć sny po tych kadłubkach…..\nWiedźmy jesteście .\nWiem – będę spać z siekierą pod poduszką.\n02/06/2016 at 23:51\nEch… Was to na chwilę spuścić z entomologicznej szpilki!\nJa w kwestii kleszczy przeszłam pewną metamorfozę. Mój pierwszy w życiu kleszcz to była zgroza, odkażanie, pęsety, lektury wywodów na temat “w którą stronę kręcić, żeby wykręcić” i dwa tygodnie nieprzespanych nocy (borelioza? zapalenie mózgu?). Z psów też zawsze pęsetą te kleszcze wyciągaliśmy, z namaszczeniem (nie mylić z natłuszczaniem; o natłuszczaniu już wiedzieliśmy, że nie wolno), obrzydzeniem i tak dalej. Dziś jestem w stanie oczyścić psa z dwudziestu kleszczy w ciągu kilku minut (np. zawsze zaskoczy nas luty, gdy wydaje nam się, że to wciąż jeszcze głęboka zima, a kleszcze już czują wiosnę, no i nie mamy w zapasie cudownych kropelek anty), gołymi ręcyma, a na dobrą sprawę jedną. I nie, nie urywam im dupy. Trzeba złapać naprawdę blisko skóry i wychodzi z parszywym łbem. I nie kręcić, bo to nie korba, tylko wyciągnąć jednym, zdecydowanym ruchem.\nNadal skurwysynów nienawidzę i napawają mnie obrzydzeniem (bo one nad wyraz brzydkie są), ale to już nie ten sam dreszczyk emocji, co kiedyś ;)\nAha, raz też dla eksperymentu wrzuciłam takiego opitego sukinsyna do słoika (kleszcz wielkości niemalże mirabelki), i serdecznie odradzam – po jakimś czasie (nie pamiętam, może dwa tygodnie?) w słoiku miałam zwłoki mirabelki i jakieś 150 malusich, uroczych kleszczyków. Się okociło. Gdyby słoik nie był szczelny, rozlazłoby mi się po chacie i miałoby używanie. Tak więc BRR! i nie róbcie tego w domu ;)\n(Kachna – sorry… ale jestem ZA nabijaniem na szpilę. Osobiście stosuję całopalenie, bo po prostu nie zarobiłabym na taką ilość szpilek, ale jeśli ktoś może, niech nabija. Nienawidzę tego tałatajstwa. I wiem, że wiosenne palenie łąk i trawników jest nieekologiczne i w sumie nieuzasadnione, i dla wszystkich mieszkańców łąki szkodliwe, ale na samą myśl o tym, ile kleszczy zginęło w tym obecnie zakazanym procederze doznaję przyjemnego uczucia satysfakcji).\n03/06/2016 at 01:27\nHm… Borelioza to choroba zawodowa wszystkich kręcących się po polach i lasach – moje dziecko dwa razy złapało, dwa razy się przeleczyło, i żyje. Ja złapałam raz, przeleczyłam i żyję. :) Leczenie o tyle nieprzyjemne, że tetracykliny nie lubią się z nabiałem, więc na czas antybiotykoterapii kawa bez mleka i żegnaj, twarożku…\nAle wiesz, ja się wtedy naczytałam, że lekarze rzadko diagnozują boreliozę, bo ona przypomina wiele innych chorób, no a nieleczona od razu daje przykre konsekwencje po latach – np. zapalenia stawów. Mrożącą krew w żyłach historię opowiedział mi zresztą jeden weterynarz, którego znajomi (małżeństwo z dziećmi) od lat leczą właśnie takie późne komplikacje. A z drugiej strony – po każdym bliskim spotkaniu z kleszczem brać antybiotyki przez trzy tygodnie? Sama nie wiem.\nAle Kanionek – ja jestem ZA – za każdym unicestwianiem tychże paskudztw!! Na pohybel im!!\nKanionku, pozamiatałaś tym słoikiem :)\nNo bo mówiłam, że u mnie się wszystko mnoży, czy ja tego chcę, czy nie ;)\n03/06/2016 at 10:31\nCiocia :D :D :D\nPamiętaj jeno, że chciałabym zostać skompostowana ;)\nTo była nienażarta samiczka, ściągnięta z kota (w sensie, że łaziła po futerku i dopiero szukała guza). Nimfy, mam takie niejasne wrażenie, atakują głównie mnie – takie małe skurwesynki, które byłyby niewidzialne na skórze, gdyby nie swędziało…\nChoć i na kotach pewnie bywają, tylko znajdź je w tym futrze.\n03/06/2016 at 10:53\nweźcie przestańcie z tymi szpilkami. kleszcza się wyrywa stanowczym ruchem, sprawdza, czy wyszedł cały i rozgniata na najbliższym kamieniu twardą podeszwą (buta, nie wiem, co poradzić fanką berfutingu). to jest romans, którego nie ma sensu przeciągać ;)\nZeroerha, nie ma sprawy, mam śliczny kompost na działce! Niedawno przerzucany, dosmaczony skoszoną trawką, czasem rosną na nim wielkie cukinie, cud malyna ;)\nWczoraj wyciągałam z psa jednego połowicznie nażartego, ale nie miałam szpilki entomologicznej (ani nawet siekiery etymologicznej) więc wrzuciłam do umywalki i zalałam … vanishem (samo spłukanie wodą nie utłucze – sprawdziłam!). Najpierw zapienił się przy pysku (cały czas mowa o kleszczu, nie o psie), potem jakby troszkę spuchł i się wybielił. Łapami przestał machać po kilkunastu minutach.\nTrochę mam wyrzuty sumienia, że tak niehumanitarnie go potraktowałam. Ale to nie moja wina, że to takie cholerstwo żywotne, otwartego ognia pod ręką nie było a zgniatanie brzydzi mnie bardzobardzo.\nJa też nie zgniatam, bo to okropne okropieństwo i paskudne paskudztwo. Ale z tym Vanishem mnie natchnęłaś – mam takiego chloroskurwysynatora z taniego dyskontu, do czyszczenia muszli klozetowych, i teraz po prostu muszę to wypróbować.\nPrzepraszam bardzo, ze szpilką to był czysty eksperyment (jednorazowy), poza tym osobnik został po chwili dobity. Proszę mi tu tego nie mylić z jakimś polewaniem vanishem ;))\nPoza tym normalne postępowanie wygląda u mnie następująco: wyciągnąć (ale obracam delikatnie) szyczypcami takimi do kleszczy, położyć na twardym, docisnąć (aż usłyszę, że wraz z “cyknięciem” kleszczowa duszyczka poszła do kleszczowego raju) i koniec.\nAni słowa więcej nie powiem na ten temat – no chyba że zostanę mniej lub bardziej perfidnie sprowokowana ;)\nKanionku, ale lekarze też te artykuły czytali, jak każdy konsument mediów, więc już bardziej uważają. :))) Poza tym, kiedyś kleszczy było znacznie mniej, a pojawiały się głównie przy wschodniej granicy, w głębokich lasach a nie w parkach czy na łąkach, więc kontakt z nimi mogli mieć głównie leśnicy i grzybiarze, wchodzący do lasu raczej w kaloszach i kufajkach, a nie sandałkach i sukienkach. :) Poza tym, odsetek kleszczy przenoszących boreliozę też był dużo mniejszy, więc trzeba było mieć wyraźnego pecha, żeby 1. złapać kleszcza oraz 2. dostać od niego krętka boreliozy. Prawdopodobieństwo było niewiele większe niż złapania malarii od polskiego komara, więc lekarze nie brali tego pod uwagę przesadnie. Teraz już jest inaczej, niestety – przesuwanie się populacji kleszcza na zachód zaczęło się z 15-18 lat temu, przy jednoczesnym wzroście odsetka osobników przenoszących boreliozę. Leśnicy i Sanepid mają mapy zasięgu w kolejnych latach – strach się bać, jak się to-to rozprzestrzeniło.\nA poza wszystkim, to fakt, że rumień MOŻE się NIE pojawić oznacza tyle, że w większości się jednak pojawia :) i naprawdę trudno go pomylić z czymkolwiek. Jak mój rumień miał z 5 cm średnicy i nie był podobny do niczego, to lekarz owszem, na pierwszy rzut myślał, że jakaś alergia kontaktowa. Po kolejnym tygodniu czy półtora, jak rumień osiągnął “dorosłość”, czyli z 15 cm średnicy i typowy wygląd, to jeszcze dobrze nie weszłam do gabinetu, jak lekarz już pisał receptę na doxacyklinę. :) Więc nie jest tak źle…\nZdecydowanie szczęśliwość jest uwarunkowana genetycznie. I mam wrażenie, że jest tu jakiś związek z “mariowością” i “martowością” (pamiętacie tę nowotestamentową przypowieść o Marii i Marcie?) – taka Maria to sobie usiądzie, posłucha Jezusa, świat wokół niej może umrzeć z głodu i zarosnąć brudem, ale ona jest szczęśliwa. A Martę szlag trafia, że goście głodni, stół nie nakryty, chałupa nie ogarnięta, a ona się ze wszystkim sama nie wyrobi. I bardzo chętnie usiądzie i ponapawa się Słowem, ale nie w syfie i o suchym pysku. I uszczęśliwić taką Martę bardzo trudno, bo nie chodzi o to, że jest upierdliwą pedanciarą, tylko, że ma cholerne poczucie obowiązku, które uniemożliwia jej osiągnięcie “zen” :( . Do tego, jak już nakarmi wszystkich dookoła i usiądzie posłuchać Jezusa, to pewnie zaraz ją krew zaleje, bo Kowalską znowu mąż skatował, u Nowaków dzieciaki głodne, u Wiśniewskich chore się urodziło, politycy kradną a głupota ludzka nie ma granic. I siedzi taki święty i gada, zamiast do roboty się zabrać!\nA w ogóle Kanionku, to tym wykładem o szczęśliwości trafiłaś idealnie w moje ostatnie przemyślenia dlaczego nie mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa, choć obiektywnie niczego mi nie brakuje. I nawet jak mnie coś cieszy, to jest to jakaś radość powierzchowna, nie pozostawiająca śladu… Może taka umiarkowana anhedonia to jakiś objaw kryzysu wieku średniego? Chociaż nie, ja tak mam od lat. Musi będą geny, które dochodzą do głosu gdy skończy się dziecięca naiwność.\nOtóż to! Dlaczego jedna się może wyluzować i chłonąć światło, a druga martwi się o rachunek za prąd? Ja nawet jak się z czegoś cieszę, to zaraz się boję. Że i tak się spie*doli, że jak za dobrze idzie, to musi się potknąć i zęby sobie wybić, itd. Coś w stylu tego znanego powiedzonka, że jeśli myślisz, że wszystko idzie dobrze, to na pewno nie wiesz wszystkiego ;)\nA w dodatku to podobno z Marii brać przykład należy….no nie wiem.\nA że ona szczęśliwsza – to na pewno. Biedna Marta – się naobiła i jeszcze ochrzan dostała, że nie myśli o najważniejszym….\nMoże to jest przepis na szczęście – olać wszystko i słuchać tego co Cię porusza????\n31/05/2016 at 12:27\nZawsze uważałam, że Marta została potraktowana niesprawiedliwie ;)\nA sedno problemu chyba w tym, że niektórzy najwyraźniej nie mają genu, który pozwoliłby im na olanie wszystkiego, więc nawet jak wiedzą, że to by ich uszczęśliwiło, to nie oleją :(\nU mnie sie ten gen uaktywnia po paru dniach slonecznych pod rzad. A na urlopach to wrecz szaleje i zaglusza wszystkie inne, nie daje im do glosu dojsc.\nAle tylko wtedy niestety :)\nten Ciociny wywód jest bardzo mądry i trafny, ale na koszulce się raczej nie zmieści. rozważaliście obrusy? z takim nadrukiem o marii i marcie – brałabym.\n02/06/2016 at 12:50\nWersja, przy takim obrusie wszyscy goście czuliby się zobowiązani do wyręczania gospodarzy ;)\nA może makatki? Takie lniane, haftowane niebieską nitką ;)\n02/06/2016 at 23:29\nPrześcieradła. Żeby Marty mogły sobie każdego wieczora przed snem poczytać i przypomnieć, jakie z nich życiowe frajerki :)\n03/06/2016 at 10:56\nKanionek, marty przed snem są zbyt zmęczone na taką lekturę. litości :)\nA Martom trzeba przypominać? Moim zdaniem, co jak co, ale poczucie frajerstwa to mają głęboko utrwalone.\nCo oczywiście nie wpływa na ich postępowaniem, bo są uwarunkowane genetycznie ;)\ntylko trzeba znaleźć dużo mart do haftowania. i od razu mówię – na mnie nie liczcie :)\nja myślę, że przy takim obrusie, to w ogóle nikt by nie oczekiwał żadnej obsługi i wszyscy byliby nastawieni wyłącznie na strawę duchową :D\nwiecie… wyguglałam te kiełbasy…\nKanionek, wysoką masz tą szklarnię? ;)\ndla leniwych przykładowy obrazek: https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/736x/1c/64/02/1c640268cff4b34a8cb60d54c5fa64c5.jpg\nOmatko, z brokułem i sałatką…\nToż to mi szklarnię rozsadzi!\nDobrze, że dwie sadzonki poszły do ogródka.\nA propos ogródka – wczoraj “na chwilę” zostawiłam otwartą do ogrodu furtkę… Kurokezi nie omieszkali skorzystać i znowu szlag trafił świeżo posiany majeranek! Ja nie wiem, majeranek w tym roku nie ma szczęścia, no. Aha, marchewkę też rozgrzebali dokumentnie. Został taki malusi pęczek.\nA może łatwiej będzie majeranek w klatce trzymać niż bandę Kurokezów? ;)\nmajerankek? tacy zielarze z tych kurokezów?\n31/05/2016 at 14:24\nWidocznie fajne wizje od majeranku!\n31/05/2016 at 14:34\nCiocia, pomysł genialny w swojej prostocie ! Były kiedyś takie metalowe skrzynki z prętów , albo stare kosze do balonów z winem- nie zakopali ich gdzieś Cebulaccy ?\nAle to co – tylko majeranek pod kloszem? A cząber? A tymianek? A pierdyliard innych sadzonek?\nOgród jest już całkiem dobrze zabezpieczony przed Kurokezami, tylko gupi Kanionek zostawił furtkę otwartą. A koty niestety wszędzie wlezą i po prostu majeranek miał pecha dwa razy z rzędu. Wysiałam kolejną partię, może jeszcze coś z tego będzie :)\nA koty, koty przecudne:) Ten pręgusek już całkowicie się zadomowił?\nPuma? Puma była “zadomowiona” od pierwszej minuty. Wszystkim dała w lampę, aż się Jałowiec zdziwiła, bo do tej pory to ona w lampę dawała. Tylko chuda jest nadal okropnie, a jako jedyna nie dała sobie wcisnąć, ani przemycić podstępem w żarciu, tabletki p-ko robakom. Może w następnej turze się uda.\nja w ogóle uważam, że koty są najcudowniejsze. Wszystkie!\nja chciałam nieśmiało poprosić, żebyś może Kanionek pisała częściej, a krótszymi odcinkami, bo normalnie człowiek chciałby wnieść jakiś wkład w dyskusję, ale z nadmiaru wątków głupieje i o. ucałuj ode mnie Harbatkę, cudna jest :) (dobra, wszystko oprócz robaka ucałuj).\nWersjo, ja też jestem “za”. I planuję wdrożyć ten system od… lutego? :D\nPostaram się, ale nie mogę obiecać. A teraz już kończę, bo net mi się rwie jak stare rajstopy i mam wrażenie, że rzeźbię w kamieniu. Paznokciem.\nno to ten, nie pozwól, aby coś Cię powstrzymywało (we wdrażaniu, nie w rzeźbieniu)\n01/06/2016 at 10:09\npińcet serów Kanionka powstrzymuje ;P\n31/05/2016 at 11:21\nKanionek, perliczki nienienienienieeee! To jest masakra trajkoczaca na wysokich obrotach. Szczesliwym ponoc sie bywa, choc jogini znaja sposoby na stan permanentny. Najgorzej to bac sie myslec, ze moge byc szczesliwa – nerwica podbudowana zyciem;)\nSunsette, właśnie podsunęłaś mi rozwiązanie problemu na linii kurczaki – Pimpacy.\nKupię kilka perliczek i one będą Pimpusi tak działać na nerwy, że kurczaki wydadzą mu się wcielonym i pożądanym dobrem. Tylko nie wiem, jak skończą perliczki…\n03/06/2016 at 01:30\nJeśli skończą szybko, to problem powróci… :P\n31/05/2016 at 11:49\nAle powiedz: wolisz niebyć szczęśliwą pod lasem, czy w mieście? ;-)\nJestem przekonana, że kozy wiedzą, którą z nich wołasz, rozpoznają swoje imiona, ale reagują tylko wtedy kiedy im pasuje. (jak z tym chłopcem, który nie mówił do 5 roku życia, i kompotem)\nStefan jest.. postacią ze “Sceny z życia smoków”. Ma twarz. A nawet profil.\nKawka czy Herbatka? Obie karmią oko. A z Małego Zła prawdziwa nastoletnia chuliganka wyziera.\nTytułowe Zielone buty zrozumiałam nie w sensie dosłownego koloru, a w sensie, że już chodzisz tak bardziej jak Sam Gamgee ;-)\no tak tak, Ynk ma racje z tym lasem! Lepiej, zeby Ci pod oknem bujala i buchala zielenina (nawet wyjedzona przez kozy, barany i Kurokezów) niz smierdzaca, glosna cywilizacja.\na poza tym MY byśmy miały fatalne zdjęcia do oglądania, bo śmierdząca cywilizacja nie ma startu do kóz, kotków i robaków, c’nie?\nNo i gdzie by kozy Kanionek trzymała, na balkonie??\n02/06/2016 at 12:00\nNo i bloga by nie było, tak jak go wcześniej nie było. Bu!\n02/06/2016 at 23:10\nA nieee, to myśmy już sobie dawno temu z małżonkiem doszli do wniosku, że wolimy “nie być szczęśliwi” tutaj, niż w mieście. I całe szczęście, że bieda spadała na nas po trochu, jak kapiący z nieba deszcz, a nie zmiotła nagle jak fala tsunami. Bo gdy straciliśmy pracę na etacie, to mieliśmy oszczędności (przeznaczone na całkowitą wymianę próchniejącego stropu i całej konstrukcji dachowej wraz z poszyciem). No ale nieważne, bo nie zdążę wszystkiego napisać nim zasnę ;)\nTeraz jesteśmy już na tyle zaprawieni w bojach, zaciskaniu pasa i wymyślaniu, czego jeszcze nam NIE TRZEBA, że ostatecznie zgodzimy się pewnie nawet spać w koziarni, jeśli dach się zawali, byle w końcu spłacić resztę kredytu i wiedzieć, że co nasze, to nasze.\nYnk – dobre skojarzenie z tymi zielonymi butami :)\nA dzisiaj przesadziłam z berfutingiem. Poszliśmy na spacer z pieskami, tą gruntową, leśną drogą, niedaleko, bo może w sumie kilometr, ale jednego nie przewidziałam zostawiając buty w domu: wczoraj była burza i spadł deszcz z rodzaju tych, co walą w ziemię jak grad, no i wypłukał z drogi część piasku, zostawiając głównie żwirek i większe kamienie. A dzisiaj było gorąco, wszystko ładnie wyschło na beton, i szło się po tej drodze jak po torze żużlowym :-/\nNie pękam jednak (nawet moje pięty nie pękły, tylko trochę poobijane są), bo to wciąż okres przystosowawczy, który ma trwać podobno nawet pół roku, a jak się mało chodzi po urozmaiconych nawierzchniach, to nawet dłużej.\n31/05/2016 at 16:24\nDawno się tak nie uśmiałam a byłam na dnie rowu mariańskiego…\nI bardzo proszę częściej, w większych dawkach , bez limitu NFZ , póki się nie obetną , żeś Kanionek skutecznym panaceum na …życie\nJa to nawet antydepresanty odstawiłam jak Kanionka odkryłam :)\n(dzięki Barbarella za link do Tradycji!)\nTo jest najlepsza reklama blogu, jaką w życiu widziałam :))\nCo do uczenia się tego bycia szczęśliwym to ja uważam, ze pomógł mi Buddyzm a moja mama, że lenistwo. Z Buddyzmu wzięłam sobie, że oczekiwanie rodzi cierpienie, liczy się tu i teraz, jak daje dobro to ono wraca, no i że trzeba dbać o to ciało co je mam teraz, no i takie mam priorytety, ja i pies jesteśmy najważniejsze, musimy być najedzone, wyspane i ja naczytana a ona naspacerowana, sprzątać nie lubię to ograniczam do minimum, nie martwię się na zapas, bo po co, coś to zmieni? Staram się nie oczekiwać , że ktoś coś zrobi, domyśli się, zachowa przyzwoicie itp. To naprawde wiele ułatwia. No i na pewno nie mam genu Marty, ani ciut ciut, ale za to moje przyjaciółki to prawie same Marty, podziwiam je i sobie myślę, że to cudownie, że jestem leniwa :-D . Mniej oczekiwań, więcej lenistwa :-D a herbatka jest przepiękna.\n01/06/2016 at 16:37\nW pełni popieram. Najważniejsze to: duża porcja zdrowego egoizmu i świadomość, że nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być gorzej. No i jeszcze żeby umieć się cieszyć z tego co się ma zamiast martwić tym czego się nie ma. Nie koniecznie w sferze materialnej.\nDokladnie Buba, nie umiałam tego tak ładnie ubrać w słowa, cieszyć się z tego co mam. Matka poczta (18lat pracy) nauczyła mnie kiedyś fajnej rzeczy, na jakimś szkoleniu miły Pan na nasze narzekania na firmę, poprosił żebyśmy zrobili listę rzeczy które chcemy żeby dawała nam praca, od najważniejszej która miała najwięcej punktów itd, oraz listę w drugą stronę, co nas wkurza, a potem żeby zaznaczyć co daje nam matka poczta. Okazało się, że na tamten czas to była moja wymarzona praca ( samotna matka dwójki dzieci ze śmiesznymi alimentami), od tamtej pory jak problem to robię taką listę, do wszystkiego. I cieszę się z tego co mam :-D\nFajne, kupuję. :)\nNatomiast mój osobisty małżonek przez pół roku pracy w Hiszpanii przejął od Hiszpanów podejście “nie martw się, wszystko się ułoży, będzie dobrze, tylko trzeba trochę poczekać”. I kurczę, to działa! :))) “O, rękę złamałeś? Muy bien, muy bien, no se preocupe, zrośnie się…” No i fakt, się zrosła. :)\n31/05/2016 at 21:11\nNie żadne perliczki, tylko to się skończy strusiem. Strusie się nie drą, tylko przywalają w łeb komu trzeba. Dodatkowa korzyść ze strusia jest taka, że można go osiodłać i Kanionek mógłby na strusiu objeżdżać włości, w przypadku gdyby się znudził berfuting.\nTez mi sie zdaje, ze strus jest nieunikniony i Kanionkowi pisany. Wizja Kanionka w siodle na strusiu zrobila mi cudne poranne przebudzenie w drodze do pracy😊\na czy taki struś ma szanse w konfrontacji z watahą wilków?\n01/06/2016 at 11:15\nStado kazuarów by pewnie miało…\nTylko one i dla ludzi są niebezpieczne…\noho! juz kiedys bylo o tym strusiu do objezdzania wlosci. Oraz o lamie jako alternatywie.\nNo nic, Kanionek, bedzie strus, los tak chce!\n01/06/2016 at 16:52\nTo już lepiej lama. Nie tylko pojeździsz, ale jeszcze wełnę na ciepły sweterek będziesz miała, Kanionku 😊\nAmerykanie trzymają osły dla ochrony stad przed kojotami i inną dziką żywiną. Kiedy się dzieje coś niepokojącego to wierzcie mi (bo wiem co mówię ;) ) osioł wydaje z siebie tak potężny ryk że liście opadają z drzew. Na szczęście czyni to rzadko :) A przy tym zwierzątko miłe, kontaktowe i tak cudnie szlocha na powitanie :D\nOsioł może ciągnąć wózek z sianem i jeździć wierzchem można i wyjada po kozach i ma nochal do całowania …\nTyle że osioł wełny nie daje …ani jajek… ale gdyby to była oślica …;)\n01/06/2016 at 22:56\nParyja, czyli postanowione – Kanionek musi zanabyć oślicę! (ciekawe, gdzie mi wrzuci ten komentarz?)\nParyja, mówisz, że oślice znoszą jajka? :)))\n02/06/2016 at 10:39\n;) A kto je tam wie … u kóz w kąciku kiedyś jajko znalazłam :)\nA ja wam mówię, że tylko tygrys szablozębny się sprawdzi ;P\n02/06/2016 at 10:19\nStruś potrafi celnym kopem złamać człowiekowi nogę (nacisk 30 kg/cm2, jak wyczytałam), więc z wilkiem czy dwoma też by pewnie sobie poradził. Tylko wolałabym, żeby nie trenował najpierw na nogach Kanionka czy Małegożonka albo na psach…\nStrusia mi obiecała Zeroerha, a potem się wykręciła sianem (a raczej brakiem siana :D) i nasionkami kiełbasy. No i może to i lepiej, bo ja się ze strusiem kopać nie chcę! A i Laser mógłby już tego nerwowo nie wytrzymać. Tyle razy dostał w lampę od Bożeny, że teraz nie zbliża się do kóz nawet na 20 metrów! Jak wracamy ze spaceru, to nie przejdzie z nami przez furtkę północną (koziarnia tuż za rogiem), tylko leci do głównej bramy i tam pokornie czeka, aż ktoś mu otworzy. No więc gdyby jeszcze oberwał od strusia, jego psycha załamałaby się i on by zwyczajnie zdechł, mówię Wam.\nA jajka w koziarni znajduję regularnie! O dziwo – kozy mają dla jajek szacun i się na nich nie kładą.\n03/06/2016 at 12:56\nJak tak czytam te komentarze, to może i faktycznie lepiej? Tak sobie to tłumaczę ;)\n31/05/2016 at 22:56\nKanionek, a troche zapachu bzu – bzowego bys nie wyslala? A moze jeszcze dodasz, ze i akacje kwitna u Ciebie? To ja juz napewno szczesliwa …. nie bede! Z zazdrosci oczywiscie. Takie to juz wstretne stworzenie jestem\n31/05/2016 at 23:50\nBisia, u mnie kwitną akacje :) I jaśmin się przymierza…\n01/06/2016 at 21:47\n02/06/2016 at 22:46\nBisia, jeśli masz na myśli robinię akacjową, to mamy taką jedną wielką za domem, i jak ona kwitnie, to ściąga tysiące pszczół i buczy. Za pierwszym razem nie wiedziałam co to! Taka ilość pszczół uwijających się przy niezliczonych kwiatach generuje jednostajne, donośne buczenie, od rana do wieczora. Ale w tym roku jeszcze nie zakwitła, za to jaśminowiec w końcu otwiera pąki. Ten pod domem jest okazały i za kilka dni będzie pachniał do omdlenia wąchającego, a ten przy koziarni… No cóż. Ziokołek opędzlowała go do wysokości 2 metrów nad ziemią, ale on się jeszcze dzielnie trzyma i jakąś tam czuprynę ma, i kwiatków ze dwie garście.\n02/06/2016 at 22:49\nZiokołek pachnąca jaśminem :)\n02/06/2016 at 23:56\nNo właśnie – pysk pełen jaśminowych kwiatków (uwielbiają! bez zresztą też i wiele innych innych kwiatków – właśnie zakwita łubin na łąkach, będzie wyżerka), cycki namaszczane codziennie olejem kokosowym, a mleko wciąż takie zwyczajne, mleczne ;)\n03/06/2016 at 14:00\naz sobie sprawdzilam w necie co to ta “robina akacjowa”;-) No i okazalo sie, ze co co ja bym nazwala “akacja pospolita” ma takie piekne imie.\nTak mi sie jeszcze przypomnialo z praktycznych rzeczy, ze wlasnie ta “akacja” jest bardzo dobra na opal (przynajmniej w zwyklych piecach kaflowych i “pod kuchnia”). Daje naprawde bardzo duzo ciepla (porownujac z taka na przyklad olcha)\nNiee no, jeśli porównywać z olchą, to paragon z kasy fiskalnej daje więcej ciepła :D\nOlcha to drewno świetne na rozpałkę, czy np. do wędzenia, ale jako podstawa opału na zimę – nie. Szybko się pali i już jej nie ma. A drewno “akacjowe” chyba miałam okazję łupać siekierą. To znaczy wydawało mi się, że takie lekkie i fajnie się będzie rozłupywać, a tu niespodzianka – drewno zwarte i jakby gumowe – ciężko w nie w ogóle wbić siekierę, a jak już się wbije, to ona grzęźnie w połowie pieńka i dupa. Jak małżonek przywali z młotosiekiery to jakoś idzie, ale ja ze swoją ciupagą nie mam nawet po co zaczynać.\n03/06/2016 at 16:24\nI z akacjowych kwiatków wychodzi niezłe wino :)\n05/06/2016 at 00:08\nJak to dobrze, że ta moja “akacja” taka wysoka i najniższe kwiatki na wysokości kilku metrów nad ziemią. Jedno wino mniej do zrobienia w tym roku :D\n04/06/2016 at 09:20\nKanionek, ty się nie czepiaj :P Akacja i już. A u nas już przekwitłyyyyyyy…\n04/06/2016 at 23:58\nA moja dopiero zaczyna :)\nW pobliskim miasteczku widziałam już okryty kwieciem czarny bez, więc poleciałam do lasu sprawdzić, czy “nasze” bzy już też, no i oczywiście, że nie. Jakieś tam kilka nieśmiałych zalążków kwiatostanów. Za tydzień lub dwa dopiero będę miała co zbierać na syrop.\n04/06/2016 at 12:01\nPoczątek czerwca, akacje przekwitły a ja dzisiaj widziałam (i czułam!) pachnące lipy. Jak dla mnie to świat na głowie stanął! Akacje (robinie) zawsze pachniały niedługo przed rozdaniem świadectw, a lipy już w wakacje. Dobrze, że chociaż kasztany i bzy trzymały się kalendarza.\n04/06/2016 at 14:27\nLipyyyyyyyyy! Tutaj jeszcze nie kwitną. Ale się szykują. Już od paru lat nie czekają do lipca. A niech tam. Czekam na lipyyyyy! :)\nW zasadzie masz rację, to musi być genetycznie zaprogramowane i albo się jest z życia zadowolonym albo nie niezależnie od tego jak się życie toczy. Bedąc usosobieniem tej tezy, ja zawsze widzę sprawy pozytywnie, nawet jak coś kuleje, to sobie i innym też tłumaczę, że przecież za to tyle innych rzeczy jest super. No i taka byłam, tak sobie wszystko ładnie umiałam wytłumaczyć, i tyle lat to dobrze działało, aż … się teraz cały mechanizm mojej szczęśliwości spierdzielił. I widzę ciemność i żadnego ratunku. I w zasadzie, gdyby niezbywalne obowiązki (dziecko, koty, robota, etc. ), to bym chyba cały dzień leżała i patrzyła w sufit. I zupełnie nie wiem, jak przez tyle lat ja sobie mogłam tak mydlić oczy i na co mi to było. Więc fenk god, że chociaż Ty (no i ewidentnie Stefan też) daliście mi dzisiaj trochę uśmiechu i przyjemności.\n02/06/2016 at 00:19\nMoże tableteczki jakieś pomogą? Mnie pomagają( chyba)\n02/06/2016 at 11:23\npowiedz jakie, bo na farmacji zupełnie się nie znam\nKanionku, gdybyś słyszała, że ktoś kogoś szuka do robienia znaczków, to powiedz mi koniecznie ;) Pod warunkiem, że jest to praca chałupnicza, ale to tylko taki mały waruneczek, prawda? Skoro jest aż tak mało ludzi, którzy chcą to robić…\nTera o kozach:\n– Roman tłusta? Czy tylko ja tego nie widzę?! Może nie wiem, gdzie patrzeć, ale dla mnie to ona jest normalna. I nóżki ma takie zgrabne :)\n– Irena ma takie cycki, że ach mi dech zaparło. Normalnie za wielkimi cyckami nie przepadam (dziwnie brzmi? wiem :) ), ale te Irenowe mają coś w sobie. Pewnie mleko ;)\n– białe kozy są śliczne. Wszystkie! Jestem już pewna, że to wszystko jest winą Koziołka Matołka oglądanego w dzieciństwie (i nie tylko). Dla mnie idealna koza ma być biała i koniec. Nie dam rady tego zmienić ;)\n– Stefan (kózka, więc też się mieści w podpunktach kozowych) jest super. Taki trochę zabijaka, ale mordę ma nawet sympatyczną, nie?\nNo powiedzże, Kanionku, o co chodzi z tymi angielskimi pomidorami?! Co jej tym razem do łba strzeliło? Bo chyba się w zwojach Żozefinowych pogubiłam na zakrętach…\nPS. Dziękuję za mimowolne wskazanie mi drogi. Już teraz wiem, że fryzura na “Iggy Pop rocznik 1982” jest tym, do czego od lat podświadomie dążę. Teraz mogę to robić świadomie :))\n02/06/2016 at 22:38\nRoman tłusta przez porównanie (do matki Ireny choćby), bo tak bez porównania to fakt – normalna, zdrowa koza :)\nTak, cycki Ireny robią wrażenie, też przez porównanie. Taka mała, chuda koza, a takie cysterny! Ziokołek jest o dobre 15 kg cięższa, a mleka daje tyle samo, co Irena.\nNo i w ten sposób przechodzimy do białych kóz. Ja też je kocham :) Może dlatego, że Ziokołek była moją kozą pierworodną? Małżonek za to wręcz przeciwnie, mówi o białych, że są nienormalne, niedorozwinięte, niedorobione, niewłaściwe i złe ;)\nStefan jest bombowy, a jak sobie sprawdziłam robaki z rodziny “kózkowate” to się okazało, że większość przedstawicieli tej rodziny siedzi u mnie. Wszędzie ich pełno – w paski, ciapki, bez wzorków, o różnych kolorach dupy…\nZ pomidorami angielskimi jest tak, jak myślałam. Córka jej przywiozła nasionka, odmiany niewiadomej (opakowanie pewnie wylądowało w piecu), bo po co komu odmiana, skoro to są pomidory z Anglii, czyli najlepsze ;)\nA po co masz “dążyć”, gdy ja Ci mogę podesłać Małąbożenkę i Małe Zło, i one Cię na Iggiego opierniczą w 10 minut? Usługa gratis, nawet za przesyłkę zapłacę :D\nTy ich nie wysyłaj tylko zakład fryzjerski otwieraj! Reklamuj, że kozie pyski najlepsze na rozdwojone końcówki, maseczka z koziego mleka albo “rytuał lanolinowy” (znaczy maźnięcie ręcami po głaskaniu owiec) w cenie, masaż kozim kopytkiem gratis.\n03/06/2016 at 10:42\nPlus tarzanie w guanie. Owczym, bo Diabeł coś na Dzień Dziecka pisała, że owcze doskonale dezynfekuje i w ogóle ;)\nYhm, zwłaszcza ten niejednokrotnie już reklamowany masaż kozim kopytkiem mnie przekonał. Znaczy, że jednak podziękuję. Czyli dziękuję, ale nie skorzystam :)\nUtwierdza mnie w tej decyzji wizja bezpłatnych usług dodatkowych, jak np. zdrowotne chlapnięcie jęzorem, czyniący cuda okład z capiej szczyny, memłanie uszu kozią paszczą, takie tam ;)\nŻe niby białe kozy nienormalne, niedorozwinięte, niedorobione, niewłaściwe i złe?!? FOCH!!!!!!!!!!!!!\nTak mi się przypomniało – czy ja dobrze widzę, że w pudełku Panter z Gamoniem? Miłość taka, że mogą leżeć w jednym pudełku?\nCzy Panter nadal leje w domu?\nA tam miłość zaraz. Po prostu Gamoń po kastracji zrobił się jeszcze bardziej… nijaki :D\nI już mu wszystko jedno z kim śpi (bo o tym, że mu wszystko jedno GDZIE śpi to już wiecie – nadal najczęściej sypia na kurzym kompostowniku), byle mógł spać 20 godzin na dobę. Za to między Pumą a Jałowcem coraz więcej spięć. Laski się tak naparzają po głowach, że tylko czekać, aż jedna drugą zeżre.\n02/06/2016 at 22:45\nNo wiesz, dla kota spanie obok innego osobnika swojego gatunku to wyższy stopień zażyłości. Wyżej to już tylko wzajemne mycie ;)\nDziewczyny niech się leją, byle nie lały w domu ;) . Może im przejdzie jak już ustalą swoje ścieżki?\n03/06/2016 at 00:04\nGamoń nie jestem osobnikiem swojego gatunku. On jest jedynym przedstawicielem samego siebie ;)\nA dziewczyny zachowują się tak, jakby właśnie specjalnie po to sobie w drogę właziły, żeby mogły się wziąć za kłaki. Ale masz rację, minie pewnie jeszcze parę tygodni/miesięcy, i się dotrą. Aha, zapomniałam napisać poprzednim razem – nie wiem, czy Panter już umie sikać do kuwety, bo nie daję mu się wykazać. Odkąd zrobiło się ciepło jak na Jamajce wszystkie koty mieszkają na zewnątrz. Rano cała piątka siedzi na kuchennym parapecie, ja spokojnie przygotowuję pięć miseczek z żarciem, następuje zwolnienie blokady, każdy kot zajmuje swoje miejsce przy misce, szamają kulki na czas, potem daję im godzinę sjesty (np. w kartonie) i… wyrzucam przez okno :)\n(o, a Gamoń specjalnie dla mnie poluje na myszy i potem mi je pokazuje i robi zachęcające “iii-iii-iii”. Ja mu grzecznie odmawiam, ale on się nie zniechęca. Serio, przy tej kastracji chyba sięgnęli skalpelem za daleko i drasnęli mu mózg, bo jakiś dzwiny się zrobił :))\n03/06/2016 at 01:06\nNo nie bądź taka, weź od kotka myszkę – niech się zwierz cieszy!\n03/06/2016 at 10:35\nNo chyba faktycznie będę musiała, ze względu na okoliczności przyrody, które są takie, że myszka wystawiona na działanie upału szybko staje się źródłem uciechy piesków, które stoją w kolejce do zażycia kąpieli w cudownej perfumie.\nGamoń, dziwny? Sama twierdzisz, że on nie podlega żadnym normom narzuconym z zewnątrz. Testosteron wycięli to mu się instynkt macierzyński rozwinął ;)\nDziwna to jest moja kota, która potrafi zrobić dziką awanturę jak nie może dosięgnąć muchy/pająka/ciemnej plamki na ścianie. Drze mordę, żeby ją podsadzić (tak, sama jestem sobie winna bo raz jej pomogłam).\nDziewczynom czasu potrzeba, ale kochać to się pewnie nigdy nie pokochają :( Dobrze, że u Ciebie mają trochę terenu do podziału.\nTaa, terenu nie brakuje, ale już np. karmnik dla ptaszków uroczo usytuowany w koronie lipy jest tylko jeden :) I każda chce w nim siedzieć :)\nMusi trza drugi karmnik powiesić równie malowniczo ;)\nTa, drugi karmnik. Teraz to im można dziesięć zawiesić, a i tak będą się bić właśnie o ten jeden.\n03/06/2016 at 11:03\noj, ja nie wiem, czy się Puma z Jałowcem pogodzą. moje kocice żyły razem dwa lata (aż do tragicznego wypadku młodszej) i ilekroć ich drogi się skrzyżowały, było syczenie i lanie po łbach, chociaż młodsza chciała nawiązać przyjaźń. starsza po prostu nie toleruje innych zwierząt, oprócz homo sapiens.\n05/06/2016 at 00:17\nNo to tak jeszcze od czapy sobie dodam, że pół godziny temu skończyłam parzyć szynkę, którą wcześniej przez 4 godziny wędziłam, a jeszcze wcześniej przez 10 dni peklowałam.\nWygląda i pachnie świetnie, ale uroczyste rozprucie i nabożna degustacja dopiero jutro, bo teraz szynka się studzi.\nZnowu się dziś nałaziłam, nastałam i nabiegałam, ale za to jutro nie robię ani jednego sera, niczego nie wędzę, tylko parę ostatnich sadzonek wetknę do ogrodu, może wywiozę ostatnie kilka taczek obornika i sobie normalnie posiedzę, a może nawet poleżę ;)\n05/06/2016 at 20:03\nI co? poleżałaś, czy jak zawsze?\nTeraz sobie leżę, już od dwudziestu minut :D\nAle i tak dzień zaliczam do raczej “wypoczętych”. Taka prawie prawdziwa niedziela.\nTo ja bardzo Ci życzę, żebyś sobie mogła przynajmniej raz w tygodniu zafundować prawdziwą niedzielę :)\n06/06/2016 at 16:45\nDziękuję, Ciociu :)\nNa razie spróbuję z jedną niedzielą miesięcznie, żeby nie doznać szoku od luksusu, a później się zobaczy. W styczniu niedziel na pewno będzie więcej ;)\nWiecie co? Jałowiec znowu kicha i łzawi! Ja już nie wiem co jest z tym kotem. Mamy ją ponad pół roku, nażarta do wypęku, odrobaczona, ogólnie zadbana, ptasiego mleczka jej tylko brakuje, niedawno przeszła kurację antybiotykową (dzięki cioci Mitenki) i wydawało się, że jest czysta jak łza, a tu znów dupa, z wyciekiem i kichaniem. Skąd ona bierze te wirusy i dlaczego pozostałe koty nie chorują? Taka uroda?\nCzy kot może mieć uczulenie na pyłki? Albo na cokolwiek?\n(matka alergiczek się we mnie odezwała…)\n06/06/2016 at 20:15\nAle ona ma typowy “koci katar” – po etapie “woda z nosa i oczu” następuje etap “smarkam gęstym glutem na odległość”, ewentualnie “duszę się, bo mnie glut zatkał”. Alergiczny jest chyba wodnisty przez cały czas, a do tego jakiś obrzęk, przekrwienie spojówek, czy coś.\n06/06/2016 at 22:01\nWodnisty jest cały czas, jeśli cały czas jest alergen (np. roztocza). Jak stężenie alergenu się zmniejsza, bo np. coś przestaje pylić, to etap gluta jak najbardziej… A spojówki mogą, ale nie muszą… Alergia jest ogólnie nieprzewidywalna, szlag by ją. :(\nPrzy czym oczywiście alergia osłabia odporność śluzówki, więc nadkażenie każdym wirusem / bakterią w okolicy jest bardzo prawdopodobne.\nWspółczuję Twoim dzieciakom. Miałam sąsiada z alergią na wszelkie pyłki – zawsze zakatarzony, z czerwonym nosem i okiem, i tylko wakacje wysoko w górach dawały mu wytchnienie od tej udręki. Teraz niby są nowoczesne leki antyhistaminowe, ale też ile można żreć tabletek?\nMoja siostra zaś nabawiła się alergii w późnym wieku, bo jakoś po trzydziestce. Najpierw na pyłki, potem na gruszki, potem na kolejne owoce… Masz rację, że to nieprzewidywalne dziadostwo.\n06/06/2016 at 22:40\nKoci katar może wracać. Stresa ma z powodu prania przez Pumę to i odporność jej siadła.\nAntybiotyk wytłucze tylko bakterie, które pojawiają się jako powikłanie (chyba, że to chlamydioza, wtedy może pomóc doxycyklina). Jeśli samopoczucie jej nie siada, a z oczu i nosa raczej woda niż ropa, to nie ma co kota szprycować. Najwyżej krople do oczu.\nJak nic nowy karmnik jest konieczny ;) (albo obróżka z feromonami, tylko na obróżce to Jałowiec może na gałązce zawisnąć w drodze do tego karmnika)\n07/06/2016 at 00:21\nNo właśnie dzisiaj weszła w fazę gęstego smarka. Ja wiem, że nadkażenie bakteryjne to już powikłanie, a na wirusy nie ma po co antybiotyków ładować. WIdać taka Jałowca uroda, bo Puma profilaktycznie wszystkim dała w łeb już na “dzień dobry”, ale tylko Jałowiec to odchorowała. Pewnie w końcu z tego wyrośnie, ale znowu mamy drogę przez mękę, bo i ja się męczę słuchając tego jej charczenia przez nos :-/\n07/06/2016 at 09:56\nPuma dała wszystkim, ale wcześniej to Jałowiec dawała, więc reszcie było wszystko jedno od kogo obrywają, a dla młodej to szok był ;)\nLepszy katar niż grzybica.\nDziel się z Jałowcem solą fizjologiczną. Do nosa nic jej nie wlejesz, ale do oczu też pomoże. Chcesz dla niej jakiś np. Immunodol?\nTo pewnie kosztowny specyfik jest, więc może jeszcze trochę poczekam? Aż Jałowiec z tego wyrośnie?\nOna bardzo nie lubi tego moczenia oka w soli, i nie powiem, kto z takiej operacji wychodzi bardziej poszkodowany na ciele :D\n13/06/2016 at 09:29\nna boso ale w ostrogach )))) a co.\nja lubię bardzo i całe lato ganiam boso i prawo jazdy boso robiłam, aż mnie pan upomniał żeby buty ubierać, bo jak zimą bez butów…no i mi wykrakał )))


Produkty 360 - Lazienkaplus.pl\nSeria Roca Gap została aprojektowana przez Antonio Bullo - czterokrotnego zdobywcę złotych medali na Międzynarodowym Konkursie Ceramiki Artystycznej. Seria ta charakteryzuje się dużą...\nProsta i ładna umywalka przeznaczona do zastosowania z blatem. Model podstawowy posiada jeden otwór na baterię. Jeśli jednak chciałbyś zamontować armaturę wielootworową, istnieje możliwość...\nBiała umywalka z misą prostokątną o nowoczesnym wyrazie. Produkt nadaje się do montażu naściennego. Idealnie komponuje się z ozdobnym, metalowym syfonem. Umywalkę można również zabudować...\n- wymiary miski: 440 x 540 x 350 mm - rozstaw śrub: 180 mm - deska wolnoopadająca - wykonana z duroplastu - kolor miski i deski: biały Zestaw zawiera: - miska WC podwieszana Roca Gap - deska...\nTa prostokątna umywalka świetnie sprawdzi się w łazienkach, w których mamy do czynienia z geometrycznymi kształtami, kontrastowymi kolorami oraz ostrymi, wyraźnymi krawędziami. Produkt z...\nPodwieszana miska WC o niezwykle zgrabnej budowie. Jest to model, który pokochało już setki klientów. To wszystko za sprawą wysokiej jakości wykonania oraz przystępnej ceny. Produkt...\nUmywalka o wymiarach 60 x 46 cm gwarantujące swobodne korzystanie. Produkt pokryty został powłoką Reflex Koło, która nadaje powierzchni niezwykłej gładkości. Utrzymanie jej w czystości jest...\nPiękna, stylowa umywalka w kształcie misy. Możesz ją zainstalować na blacie bądź, jeżeli wolisz, na przystosowanej do tego szafce. Największymi zaletami umywalki są doznania estetyczne, jakie daje...\nUmywalka wisząca o niezwykle klasycznym wyrazie. Doskonale zaprezentuje się w duecie z ozdobnym, chromowym syfonem. Produkt nadaje się również do kompletowania z szafką podumywalkową bądź...\nMiska wisząca pochodząca z linii Koło Rekord. Można ją skompletować z deską wolnoopadającą, bądź klasyczną (oba modele są dostępne w ofercie naszego sklepu). Cechuje się prostym, klasycznym...\nUmywalka wpuszczana w blat marki Koło. Została wykonana z wysokiej jakości ceramiki sanitarnej. Gładka powierzchnia oraz brak gwałtownych załamań sprzyjają łatwemu czyszczeniu. Umywalka pięknie...\n- stojąca - jednouchwytowa - z podwyższonym korpusem - korek click-clack - zasięg wylewki: 100 mm - wysokość korpusu: 267 mm - głowica ceramiczna: 35 mm - blokada otwarcia gorącej wody -...\nPodwieszana miska WC o niebywale zgrabnej budowie. Mała ilość zakamarków oraz gładka powierzchnia sprawiają, że jej czyszczenie jest znacznie łatwiejsze. Zaletą wiszących toalet jest to, że...\nPodwieszana miska sedesowa marki Koło. Jest przeznaczona do kompletowania ze spłuczkami podtynkowymi. Produkt został zaprojektowany w taki sposób, że sprawdzi się nawet w najmniejszych...


Autor: @judyta_czyta · 1 minuta\n2020-07-28 Skomentuj Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!\nData przeczytania: 2020-07-21\nPozostałe recenzje @judyta_czyta\nJaponia 1957r. Siedemnastoletnia Naoko Nakamura zakochuje się w amerykańskim marynarzu Hajime. Rodzina dziewczyny jest przeciwna temu związkowi, chcą wydać ją za mąż za...\nZ pewnością znacie to uczucie kiedy trafia w Wasze ręce prawdziwa perełka, która zawładnie sercem i umysłem. Wtedy tak trudno wyrazić to, co czujemy po lekturze, chciało...\nRecenzja książki Wybór


Transport do berlina ✦ lista firm w Polsce ✦ Panorama Firm\nWyniki dla Transport do berlina w lokalizacji Polska - 25 firm\n...Przewóz osób do Niemiec - przewóz osób Niemcy pomorskie - przewóz osób Niemcy zachodnio-pomorskie - przewóz osób Niemcy kujawsko-pomorskie Klientom chcącym wyruszyć w podróż z innych regionów kraju proponujemy indywidualne negocjacje. busy do niemiec, przewóz busem, bus do berlina, bus do braunschweig, bus do hannoveru, bus do hannover...\n...południa WTOREK rano ŚRODA do południa CZWARTEK rano PIĄTEK po południu NIEDZIELA rano Blue-Bus, to także międzynarodowy przewóz paczek. Mamy dla Państwa usługę transportu Państwa przedmiotów w obu kierunkach pomiędzy Polską, a Niemcami, Belgi...\n...Chętnie odpowiemy na wszystkie Państwa pytania. Bus do niemiec, busy do niemiec, przewozy do niemiec, firma przewozowa do niemiec, przewóz osób do niemiec, bus do niemiec z wi fi, transport polska niemcy, tanie busy do niemiec, bus z polski do niemiec, bus berlin, bus hamburg, bus frankfurt, bus nuremberg, bus munich, bus stuttgart, bus dortmund...\nul. Leśna 1 d/5, Grudynia Wielka\n...przejazdu Berlin, Magdeburg, Hannover, Osnabruck, Rheina, Bielefeld, Munster, Hamm i okolice innych miast Dresden, Leipzig, Kassel, Padeborn, Dortmund, Essen, Dusseldorf, Monchengladbach, Duisburg, Emmerich i okolice innych miast Codzienny transport osób do belgii, tanie przewozy do niemiec, tanie przewozy do holandii, tanie przewozy do belgii...\n...Oferujemy usługi w zakresie: * przewóz osób * obsługa imprez okolicznościowych (wesela, studniówki, pogotowie imprezowe) * dowóz osób na lotniska (Wrocław, Katowice, Warszawa, Kraków, Praga, Berlin i wszystkie pozostałe ) * usługi kurierskie ("od drzwi do drzwi") * dowóz dzieci do przedszkoli i szkół * zakupy na telefon * odstawianie samochodów...\n...Ogrodzenia systemowe: (ogrodzenia panelowe FORTIS, FOX, panele 2D, panele 3D, panele 3W, panele 4W), ogrodzenia frontowe, ogrodzenia domu, ogrodzenia firm, ogrodzenia posesji, panele ogrodzeniowe, płoty - Bramy wjazdowe: bramy przesuwne, bramy dwuskrzydłowe, bramy skrzydłowe, bramy uchylne z napędem elektromechanicznym, bramy ręczne, - Napędy do...\n...Zajmujemy się krajowym i międzynarodowym przewozem osób. Posiadamy certyfikat kompetencji zawodowych w międzynarodowym transporcie drogowym osób oraz licencję na krajowy i międzynarodowy przewóz osób. Z nami dojedziesz w każde miejsce w kraju i całej Europie. Szybko, bezpiecznie i wygodnie dostaniesz się do miejsca docelowego. Miły, wypoczęty...


› konkursy ponad rok temu 28.06.2012\nAgnieszka Światkowska komentarzy 5 ocen 13 / 100% A A A\nArtykuł: Mały pływak na wakacjach. Zrób zdjęcie i wygraj kurs dla malucha\nStowarzyszenie Akademia Małego Pływaka ogłasza wakacyjny konkurs, w którym można wygrać kurs nauki pływania o wartości 250 zł. Wystarczy zrobić zdjęcie swojego dziecka na wakacjach w wodzie i wysłać na podany adres. Wyniki poznamy 1 września br.\nZrób zdjęcie swojego dziecka na wakacjach w wodzie (inne zdjęcia, nie będą kwalifikowały się do konkursu)\nPrześlij je na adres kontakt@akademia-malego-plywaka.com (podaj imię i nazwisko dziecka i opiekuna, wiek dziecka, oraz telefon kontaktowy);\nWszystkie zdjęcia będą publikowane na Fanpage http://www.facebook.com/Akademia.Malego.Plywaka\nZdjęcie, które otrzyma najwięcej „lajków” WYGRYWA!\nKonkurs jest przeznaczony dla dzieci od 3 miesiąca do 6 roku życia;\nGłosować mogą osoby, które „lubią” Akademię Małego Pływaka na facebooku (inne głosy, będą uznane za nieważne);\nRozwiązanie konkursu nastąpi 1 września 2012 roku!\nOsoba, która zdobędzie najwięcej głosów wygrywa kurs Akademii Małego Pływaka o wartości 250 zł (10 zajęć);\nPozostałe osoby, które wezmą udział w konkursie mają możliwość jednej darmowej lekcji pływania w Akademii Małego Pływaka (po wcześniejszym umówieniu się).\nKONKURS, wciąż trwa! Czekamy na zgłoszenia, im wcześniej tym większa szansa na wygraną! czekamy na wasze maile pod adresem kontakt@akademia-malego-plywaka.com, jeżeli dzień po wysłaniu przez Państwa maila zdjęcie, nie zostało opublikowane, to prosimy przesłać je ponownie na adres witkowski.plywanie@gmail.com (mamy problem z adresem mailowym) ATRAKCYJNA NAGRODA!\nżona mi od kilku tygodniu przypomina, że trzeba tam iść z dziećmi :)\nSuper konkurs! Zgłoszę tam swojego szkraba :)\nmajorsk8 zgłaszaj jak chcesz zobaczyć jak twoja płotka przegrywa z moim krakenem! Mój się rodził w basenie więc to urodzony wilk morski! Zna teren :))


Przemysłowe Bramy Segmentowe - PDF Darmowe pobieranie\n2 KRISPOL BRAMY DLA WYMAGAJĄCYCH KRISPOL PEWNY PARTNER W BIZNESIE Firma KRISPOL jest czołowym europejskim producentem bram i stolarki otworowej oraz liderem innowacji w zakresie technologii i designu produktów. Posiadamy dwa nowoczesne zakłady produkcyjne, wyposażone w bogaty park maszynowy. Nasze produkty trafiają do kilkunastu krajów Europy, pokonując ponad 2 mln km rocznie. Brama segmentowa K2 IA 2\n3 SPRAWDZONE ROZWIĄZANIA DLA FIRM MYŚLIMY O WSZYSTKIM MONTAŻ SZYBKO I PROFESjONALNIE serwis wszystko pod kontrolą PRODUKTY NA MIARĘ Proces produkcyjny oparty o najnowsze technologie umożliwia bardzo szybką realizację całego zamówienia. Dzięki temu można w krótkim czasie i, co najważniejsze, jednocześnie zamontować wszystkie produkty. Przeglądów okresowych dokonują wykwalifikowani pracownicy punktów sprzedaży KRISPOL. Dajemy gwarancję niezawodności produktów i profesjonalnej obsługi serwisowej oraz montażowej na najwyższym poziomie. Jeśli poszukujesz do swojej firmy bramy o nietypowych wymiarach, prowadzeniu lub zastosowaniu znajdziesz pomoc w punktach sprzedaży KRISPOL. W naszych fabrykach powstają spersonalizowane, bezpieczne i doskonałe jakościowo rozwiązania. DOCENIAMY TWÓJ BIZNES Dostarczamy naszym Klientom najlepsze, innowacyjne rozwiązania, które sprawdzą się w każdych warunkach. Nieważne, czy mówimy o małym warsztacie, czy o wielkopowierzchniowej hali magazynowej. W przypadku każdej inwestycji tak samo ważne jest, aby stworzyć bezpieczne i komfortowe warunki dla rozwoju biznesu. Nasze produkty z linii FIRM powstają właśnie w tym celu. Brama segmentowa K2 Im 3\n4 TYPY bram segmentowych Wybór typu bram segmentowych uzależniony jest od ich przeznaczenia i miejsca, w którym są montowane. W budynkach przemysłowych doskonale sprawdzają się bramy stalowe, produkowane w dwóch podstawowych wariantach: K2 IS oraz K2 IM. Typ z tłoczeniem wąskim (K2 IS) wybierany jest najczęściej do powierzchni przemysłowych, np. hal produkcyjnych i magazynowych. Bramy stalowe o gładkiej fakturze i unikalnym wzorze przetłoczeń, tzw. mikroprofilowaniu (K2 IM) stosowane są chętnie w nowoczesnych obiektach. 4\n5 Sekcje bram mają grubość 40 mm i wypełnione są pianką poliuretanową. Do obiektów wymagających wysokiej izolacji termicznej polecamy najcieplejszą bramę KRISPOL K2 IS 60. Zbudowana jest z gładkich paneli o grubości 60 mm i posiada rozbudowany system uszczelnień obwodowych podwójne uszczelnienie dolnego panelu i dwuwargową uszczelkę boczną. Obok typów stalowych oferujemy także bramy aluminiowe K2 IA i K2 IP. Brama K2 IA o tłoczeniu wąskim wygląda identycznie jak jej stalowy odpowiednik K2 IS, ma jednak mniejszy ciężar i jeszcze wyższą odporność na korozję. Ciekawą alternatywą dla bram pełnych są całkowicie przeszklone bramy K2 IP, które wyróżniają się nowoczesnym designem, eksponują i doświetlają wnętrza obiektów. PANELE BRAM SEGMENTOWYCH (od lewej): panel K2 IS/K2 IA, panel K2 IM, panel K2 IS 60, panel K2 IP BRAMA SEGMENTOWA K2 IA aluminiowa z sekcjami przeszklonymi BRAMA SEGMENTOWA STALOWA K2 Is BRAMA SEGMENTOWA K2 IM stalowa, przeszklona, mikroprofilowana BRAMA SEGMENTOWA K2 IP z sekcjami przeszklonymi 5\n6 SEKCJE SPECJALNE Interesującym rozwiązaniem są panele bram stalowych z oknami lub przeszklone sekcje aluminiowe. Wypełnione pojedynczą lub podwójną szybą z trwałego i odpornego na zarysowania tworzywa sztucznego są ciekawym elementem architektonicznym. Bramy przeszklone mogą pełnić funkcję okien wystawowych lub dyskretnie wydzielać przestrzeń w pomieszczeniu, jeśli wypełni się je matowym, dymionym lub mlecznym szkłem. SEKCJE SPECJALNE (od lewej): IS/IA z oknami, IP z podwójną szybą, IP z blachą perforowaną, IP z siatka aluminiową 6 SEKCJA IP BEZ PIONOWYCH SŁUPKÓW Dzięki przeszklonym sekcjom brama pełni funkcję witryny. PANELE BRAM STALOWYCH Z OKIENKAMI Doświetlają wnętrze i poprawiają warunki pracy. PANELE BRAM GARAŻOWYCH Wzory i kolory bram garażowych dostępne są także w bramach przemysłowych. BRAMA SEGMENTOWA Aluminiowa K2 IP z Sekcjami wypełnionymi siatką\n7 W sekcjach IP zastosować można także blachę perforowaną, która sprawdza się w pomieszczeniach wymagających wentylacji. Do obiektów takich jak garaże podziemne, w których skuteczność wentylowania powinna być bardzo wysoka polecamy sekcje IP wypełnione siatką aluminiową. Wszystkie bramy wykonujemy pod wskazany wymiar i w dowolnym wariancie kolorystycznym jednym z ponad 200 kolorów RAL. Ponadto dla bram wykonanych z paneli garażowych oraz K2 IS 60 oferujemy wybór spośród kilkudziesięciu wzorów oklein. 7\n8 SZEROKIE ZASTOSOWANIE Elastyczna oferta pozwala nam sprostać różnym oczekiwaniom. Większość indywidualnych rozwiązań powstaje na miejscu, w naszych fabrykach. Wiemy, że w firmie każdy metr jest cenny, dlatego pomagamy zoptymalizować przestrzeń. Bramę możemy poprowadzić na 11 sposobów. Są wśród nich prowadzenia pionowe, rozwiązania do budynków z niskim i wysokim nadprożem oraz do budynków ze skośnymi dachami. 8\n9 Cały czas rozwijamy i udoskonalamy nasze produkty. Oferujemy liczne funkcjonalne dodatki. Dopasowane do bramy drzwi boczne i drzwi serwisowe umożliwiają wejście do obiektu bez konieczności otwierania bramy. Najwyższej jakości surowce i automatyka renomowanych producentów gwarantują trwałość i niezawodność. DRZWI SERWISOWE Drzwi serwisowe idealnie dopasowane wyglądem do płaszcza bramy ułatwiają codzienne użytkowanie i usprawniają komunikację. BRAMA SEGMENTOWA K2 Im NISKI PRÓG 20mm Praktyczne rozwiązanie umożliwiające przejazd urządzeniom na kołach, bez konieczności podnoszenia całej bramy DRZWI BOCZNE Dodatkowe wejście do obiektu dopasowane wyglądem do bramy zapewnia spójne wykończenie elewacji. 9\n10 ZAAWANSOWANA TECHNOLOGIA W ofercie KRISPOL znajdziesz niezawodne, nowoczesne rozwiązania do Twojej firmy. W naszych produktach stosujemy najnowsze technologie i surowce. Każdy dostawca przechodzi szczegółowy proces weryfikacji. Stawiamy na sprawdzone komponenty, staranną produkcję, rygorystyczną kontrolę jakości i bezpieczny transport. Dzięki temu mamy pewność, że każda brama, która opuszcza fabrykę, jest najwyższej jakości i trafi do Ciebie w idealnym stanie. 10\n11 DBAMY O TWOJE BEZPIECZEŃSTWO Sieć autoryzowanych Partnerów KRISPOL gwarantuje szybką pomoc i profesjonalny montaż i usługi serwisowe. Wyposażenie inwestycji w produkty zapewni wygodę serwisowania i cenne poczucie bezpieczeństwa. Twoja firma ma wielką wartość. Rozwiązania stosowane w naszych bramach pomogą zadbać o jej pełne bezpieczeństwo. Profesjonalny doradca z autoryzowanego punktu sprzedaży KRISPOL pomoże znaleźć dokładnie to, czego potrzebujesz. Fotokomórka Fotokomórka wyprzedzająca bramę podnosi dodatkowo poziom bezpieczeństwa. Blokada antypodważeniowa Rozwiązanie, które skutecznie uniemożliwia podważenie bramy z zewnątrz. BRAMA SEGMENTOWA K2 IS Z PRZESZKLONYMI SEKCJAMI ALUMINIOWYMI ZABEZPIECZENIA Każda brama jest wyposażona w zabezpieczenie w przypadku zerwania linek oraz zabezpieczenie w przypadku pęknięcia sprężyn. WYGODNE STEROWANIE Różne warianty sterowania bramą gwarantują komfort wszystkim użytkownikom. SERWIS Profesjonalny serwis zapewnia fachową obsługę i wieloletnie działanie produktów 11\n12 Krispol Sp. z o.o. Psary Małe, ul. Budowlana 1, Września, tel , fax , Zakład 1 Psary Małe, ul. Budowlana 1, Września Zakład 2 ul. Strzykały 4, Września Niniejszy folder ma charakter reklamowy i nie stanowi oferty w rozumieniu ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Przedstawione zdjęcia i rysunki produktów mają charakter poglądowy i mogą różnić się od oferowanych w rzeczywistości. Krispol Sp. z o.o. zastrzega sobie prawo do wprowadzenia zmian w ofercie produktowej w każdym czasie. Powoływanie się na przedstawione w folderze elementy graficzne lub opisy celem sprzedaży produktów dokonywane jest na odpowiedzialność podmiotu dokonującego tej sprzedaży i nie rodzi skutków prawnych dla Krispol Sp. z o.o. Skontaktuj się z nami Druk folderu wykonano r.


Rallysprint Kopná z mocną reprezentacją Rallytechnology – Rajdy24.pl\nDodano 4 kwietnia 2018, 16:56\nNajpierw wróćmy jednak do szutrowych odcinków specjalnych, które organizatorzy inaugurującej sezon rundy FIA ERC wytyczyli w malowniczych regionach wyspy Świętego Michała. W zawodach wzięły udział cztery załogi reprezentujące nasz kraj, z których najlepiej poradzili sobie Łukasz Habaj i Daniel Dymurski, finiszując na siódmej pozycji klasyfikacji generalnej. Załoga eSky Rally Team walczyła w Fordzie Fiesta R5 obsługiwanym przez Rallytechnology.\nTegoroczna edycja była zdecydowanie trudniejsza. Jestem szczęśliwy, że osiągnęliśmy metę, bo mieliśmy trochę problemów. Konkurencja była naprawdę na wysokim poziomie\n– komentował na mecie ostatniej próby Habaj, który zapisał na swoje konto pierwsze punkty do klasyfikacji sezonowej.\nSolidny początek sezonu zawsze dobrze nastraja na jego dalszą część.  Po wulkanicznych szutrach jedziemy do sąsiadów Czechów, u których zawsze czuć świetny klimat. Żyją rajdami samochodowymi, co widać po ilości zgłoszeń, a nawet nie jest to runda mistrzostw kraju. Wszystko wskazuje na to, że konkurencja dopisze i będziemy oglądać bardzo zaciętą rywalizację. Trzymajcie za nas kciuki!\nTagi:Dariusz Poloński, eSky Rally Team, Grzegorz Bonder, Łukasz Habaj, Rallysprint Kopná, Rallytechnology, Zbigniew Gabryś


Natura Siberica Men Chłodzący żel po goleniu dla mężczyzn Yak & Yeti 150ml - Morele.net\nNatura Siberica Men Chłodzący żel po goleniu dla mężczyzn Yak & Yeti 150ml ID produktu: 1062435\nID produktu: 1062435\nWłaściwości: Odświeżające, Nawilżające, Łagodzące, Chłodzące, Zmiękczające\nWięcej ofert (5) od 18,90 zł\nnie zawiera SLS-ów, parafiny, parabenów, PEG-ów i silikonów\nWłaściwości Odświeżające, Nawilżające, Łagodzące, Chłodzące, Zmiękczające\nKod producenta 4744183013780\nWłaściwości Chłodzące, Łagodzące, Nawilżające, Odświeżające, Zmiękczające\nMąż jest zachwycony! Powiedział, że jest przeszczęśliwy - przed 30tką udało mu się skompletować idealny zestaw do golenia. Wszystkie inne żele/kremy szczypały go niemiłosiernie. Ten żel łagodzi podrażnienia, chłodzi twarz i ją nawilża. Żel bardzo wydajny, używa się go w małych ilościach. Na pewno nie będzie używał innego :)\n+ mężczyzna zadowolony\n- cena - mogłaby być niższa ale jest OK bo wydajny\nFaJne, ładnie pachnie i ma eleganckie opakowanie.\nbardzo dobry produkt polecamy niestety skład chemiczny minimo braku sls, parabenów to zawiera Potassium Sorbate (Sorbinian potasu), Sodium Benzoate (Benzoesan sodu) oraz Kwas dehydrooctowy czyli sama chemia\nNatura Siberica Men Chłodzący żel po goleniu dla mężczyzn Yak & Yeti 150ml możemy dostarczyć do Ciebie już jutro! Jeśli chcesz poznać dokładny czas dostawy, wprowadź kod pocztowy lub nazwę miejscowości.


pomoc :: Download\nJak otrzymać faktury VAT?\nStare plany taryfowe\nSystem Zarządzania Kontem (SZK)\nJak uzyskać dostęp do SZK?\nZmiana planów taryfowych\nJak polecać i sprawdzać stan poleconych?\nObsługa baz SQL\nLiczenie bonusów szybkości\nDzielenie sygnału przez router\nPołączenie sieciowe - konfiguracja\nPakiety ICMP Echo\nTaryfy symetryczne i asymetryczne\nRóżnice pomiędzy "kb/s" i "kB/s"\nCzym jest numer IP?\nPrzykładowe badanie: tracert\nWolne działanie Internetu\nMam router i mam problem\neMule: problem high/low ID\nJak korzystać z SMSowego Telefonu Interwencyjnego?\nKonfiguracja poczty: Outlook Express\nWysyłanie poczty: Outlook Express\nWysyłanie poczty: The Bat!\nSkrypty i programy CGI\ngFormmail (obsługa formularzy)\nRejestracja i użytkowanie domen\ne-marketing i e-reklama\nAlias pocztowy - dodatkowy adres do konta e-mail. Technicznie jedno konto może posiadać nieskończoną ilość aliasów. Na przykład do konta login@nazwa.do.pl mogą być przypisane aliasy: info@nazwa.do.pl, nazwa@nazwa.do.pl, dom@nazwa.do.pl, itp. Poczta wysłana na którykolwiek zdefiniowany alias trafi na konto podstawowe login@nazwa.do.pl.\nArchiwizacja danych - usługa polegająca na wykonaniu kopii bezpieczeństwa ważnych danych i zapisaniu ich na innym nośniku danych takim jak np. płyta CD, płytka CD-RW, dyskietka, dysk twardy, DAT.\nFTP (File Transfer Protocol) - protokół umożliwiający przesyłanie plików na i z serwera.\nKonto E-Mail - elektroniczna skrzynka pocztowa z możliwością odbierania wiadomości z każdego miejsca na świecie. Każde konto e-mail posiada indywidualny adres w postaci np. login@nazwa.do.pl.\nKonto WWW - elektroniczne miejsce umożliwiające publikowanie strony WWW.\nModem - urządzenie pozwalające na dostęp do Internetu (lub innego zdalnego komputera) za pomocą lini telefonicznej.\nPojemność konta - obszar na którym przechowywane są wiadomości e-mail/strony www. Im większy obszar, tym więcej e-maili/materiałów można przechowywać na koncie.\nPrezentacja multimedialna - film animowany zawierający ofertę Państwa Firmy, dane teleadresowe i inne informacje wyznaczone przez klienta.\nSkrypty CGI (Common Gateway Interface) - programy działające na serwerze mające na celu uatrakcyjnienie i budowanie wysoce zaawansowanych stron WWW. Dzięki skryptom CGI możliwe jest np. wysyłanie maili prosto ze strony, działanie systemów bannerowych.\nStrona WWW - elektroniczna wizytówka firmy. Posiada jedyny i niepowtarzalny adres w postaci np. www.NAZWA.do.pl, może być oglądana z każdego miejsca na świecie.\nWirtualny serwer - fizycznie nie istniejący serwer internetowy, będący jedynie jego wirtualną kopią. Dzięki serwerom wirtualnym można otrzymać adresy w postaci www.nazwa.domena.pl, w przeciwnym wypadku adres jest w postaci www.nazwa.domena.pl/~login co znacznie utrudnia jego zapamiętanie, a co za tym idzie zmniejsza efekty reklamy.\nZabezpieczenie katalogu - strona WWW oprócz stron, które chcemy pokazać światu może zawierać tajne informacje dostępne tylko i wyłącznie po podaniu ustalonego wcześniej hasła dostępowego.\nZabezpieczenie komputerów - usługa mająca na celu zabezpieczenie Państwa komputerów przed nieautoryzowanym dostępem z zewnątrz przez osoby do tego nieuprawnione. Zabezpieczenie zapobiega kradzieży, podmiany, wykasowania cennych danych.


Szkolenie indywidualne na prawo jazdy kat. B\nSzkolenie indywidualne kat. B Wrocław\nSzkolenie indywidualne kat. B\nSzkolenie indywidualne organizowane przez Akademię Dobrej Jazdy jest dedykowane dla Kobiet, które z racji swoich obowiązków nie mogą poświęcić odpowiedniej ilości czasu na uczestnictwo w tradycyjnym kursie prawa jazdy kat. B . Ten rodzaj szkolenia oferuje wszystkim Paniom pełną wygodę oraz całkowicie indywidualny cykl zajęć teoretycznych i praktycznych.\nZajęcia teoretyczne (30h) podczas szkolenia indywidualnego są prowadzone w formie tradycyjnych wykładów lub metodą elearningową. Wykłady są prowadzone przez instruktora w naszych placówkach szkoleniowych, a terminy zajęć są dostosowane do indywidualnych potrzeb każdej klientki.\nPrawdziwej wygody może jednak dostarczyć odbycie zajęć teoretycznych w formie szkolenia elearningowego. Takie szkolenie może być realizowane w dowolnym miejscu, w dowolnym czasie i w dowolnym tempie. Wystarczy dostęp do Internetu.\nZajęcia praktyczne (30h) są prowadzone przez mobilnego instruktora. Oznacza to, że terminy zajęć, miejsca rozpoczęcia i zakończenia jazd są całkowicie dostosowane do potrzeb naszych klientek. Zapewniamy Wam możliwość umawiania się na jazdy siedem dni w tygodniu i w dogodnym miejscu np. pod domem, pracą lub szkołą (rozpoczęcie i zakończenie jazd).\nZajęcia praktyczne realizowane w powyżej opisany sposób mają ograniczenie terytorialne dotyczą Wrocławia oraz całego powiatu wrocławskiego. Dla Pań zamieszkujących w dalszej odległości od Wrocławia zainteresowanych szkolenie indywidualnym w przedstawionym kształcie przygotujemy propozycję cenową.\nSzkolenie indywidualne na motocykl kategorii A Szkolenie indywidualne na prawo jazdy kat. B


Sądownictwo przed szansą selekcji pozytywnej - blog jan mak\njan mak\tbloger, logik\n70 obserwujących 335 notek 1058417 odsłon\njan mak, 17 stycznia 2018 r.\nSądownictwo przed szansą selekcji pozytywnej\n1836 123 0 A A A\nKończąca swoją kadencję Krajowa Rada Sądownictwa wystosowała apel, w którym zwraca się do sędziów, by nie uczestniczyli w wyborach do nowej KRS. Rzecznik Rady sędzia Waldemar Żurek poszedł nawet dalej i zasugerował, że ci, którzy wejdą w skład KRS, powinni liczyć się w przyszłości z usunięciem z zawodu, a nawet utratą emerytury. Podobne uchwały podjęli sędziowie Sądu Okręgowego w Łodzi, a także różne stowarzyszenia sędziowskie. PO, Nowoczesna i PSL zapowiedziały, że zbojkotują w sejmie wybory do nowej KRS.\nMamy więc totalny bojkot nie tylko reformy PiS, ale i propozycji Prezydenta gwarantującej opozycji wpływ na wybór proporcjonalnej części władz sędziowskich. Zachowanie obecnych władz sędziowskich jest jawnie sprzeczne z konstytucją (zabraniająca sędziom mieszania się do polityki). Groźby Żurka pod znakiem zapytania stawiają niezawisłość i niezależność sędziów w dotychczasowym systemie. Sensem demokracji jest to, że gwarantuje ona cykliczną wymianę władz, wszelkich władz, chroniąc je w ten sposób przed patologizacją. Obecne władze sądownicze nie zgadzają się na żadne zmiany i całym swoim obecnym działaniem pokazują, że dojrzały właśnie do całkowitej wymiany.\nSędziowie wiedzą, że jakiekolwiek zarzuty o łamanie prawa czy konstytucji są zawsze podważalne, podlegają dyskusji prawniczej i sądowym rozstrzygnięciom. Nie można sobie powiedzieć "ja uważam, że to jest złamanie prawa, więc ja się do tego nie zastosuję". Taka postawa jest zakwestionowaniem sensu państwa prawnego i zwykłym warcholstwem.\nNa szczęście prawnicy pracujący dla koalicji rządowej przewidzieli takie zachowanie dotychczasowych władz sądowniczych oraz totalnej opozycji, i w nowej ustawie zawarli przepis, który przy ewentualnym bojkocie wyborów ze strony opozycji daje prawo wyboru pełnego składu KRS większości sejmowej. Może to i lepiej , że totalna opozycja postawiła na totalny bojkot w tej sprawie, bo wyeliminuje to z kręgu kandydatów nie tylko uczestników starego chorego układu, ale także tych którzy nie są tak naprawdę niezawiśli, bo dają się zastraszać. Ci którzy (tak jak np. sędzia Piwnik) żadnym zastraszaniom nie ulegają, będą znacznie lepszymi kandydatami.\nOczywiście nie wyklucza to prześlizgnięcia się przez sito selekcyjne zwykłych karierowiczów, którzy zwietrzą swoje szanse w nowym rozdaniu. Ale po to właśnie w nowej ustawie wprowadzono różne mechanizmy kontrolne, żeby obecność takich osobników (której nie da się uniknąć w żadnej władzy) nie doprowadziła do ponownej patologizacji układu.\nPytanie czy weta Prezydenta były w tej sytuacji potrzebne— skoro i tak wyjdzie na to, że całe nowe władze wybierze PiS? Owszem, były potrzebne. Pomijając bowiem poprawienie wielu niechlujnie zredagowanych i nieprzemyślanych punktów, pomijając rozładowanie (przynajmniej częściowe) napięcia wewnątrz kraju i za granicą i pomijając to, że obecne rozwiązania są po prostu bardziej demokratyczne — weta te pokazały, że starym elitom sędziowskim nie chodzi o żadne demokratyczne standardy, a jedynie o obronę własnych interesów.\nOpublikowano: 17.01.2018 17:30. Ostatnia aktualizacja: 17.01.2018 18:14.\nAutor: jan mak\nGeneralnie staram się być obiektywny. Jednak w swoich notkach za cel biorę głównie obnażanie kłamstw, patologii i oszustw tzw. III RP. Jest to mój mały wkład w przywracanie równowagi medialnej w Polsce. Gdy równowaga taka kiedyś stanie się faktem – zmienię cel.\n18 stycznia 2019 r. Anatomia manipulacji sondażami. Porównanie czterech największych portali informacyjnych.\n16 stycznia 2019 r. Kto w Polsce sieje nienawiść?\n5 stycznia 2019 r. Koalicja "starych" przeciwko Andruszkiewiczowi\n28 listopada 2018 r. Jak Polacy powinni zareagować na występek pani Mosbacher?\n23 października 2018 r. Po wyborach: o kondycji polskiej inteligencji\n5 grudnia 2018 r. Kogo kompromituje Wałęsa: Polskę, opozycję, czy samego siebie?\n@alamira W dużej części, jak sądzę, to jest po prostu zwykła amatorszczyzna. Połowa...\n@park To nie media robią sondaże. Tylko zamawiają.\n@Amstern Sondaż zrobiła GW. Przed pogrzebem powinno się milczeć i nic nie robić? To...\nforos 5 0\nJęzyki sieci wiedzy\nsuweren chce dyskusji o edukacji; dyskusja suwerenowi się należy\nMalgor 60 0\nAdam Bodnar straszy Polaków\nvenivici 14 2\nMarekOssey1 0 0\nOpamiętania nie będzie - prof. Krzysztof Szczepaniak


Monitor Polski z 1955 roku - Strona 29 - Monitor Polski - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nUchwała Rady Państwa z dnia 2 lipca 1955 r. o nadaniu odznaczeń państwowych.Monitor Polski rok 1955 nr 89 poz. 1079\nUchwała Rady Państwa z dnia 2 lipca 1955 r. o nadaniu odznaczeń państwowych.Monitor Polski rok 1955 nr 89 poz. 1078\nUchwała Rady Państwa z dnia 2 lipca 1955 r. o nadaniu odznaczeń państwowych.Monitor Polski rok 1955 nr 89 poz. 1077


Kassel Alice - 8 elementów, Zestaw garnków - cena i opinie - OleOle!\nzestaw garnków Kassel Alice - 8 elementów + noże kuchenne w bloku Gerlach Style\nzestaw garnków Kassel Alice - 8 elementów + noże kuchenne Gerlach Colonial\nzestaw garnków Kassel Alice - 8 elementów + noże kuchenne w bloku Gerlach 489448 Ambiente - zestaw 5 noży w bloku\nzestaw garnków Kassel Alice - 8 elementów + noże kuchenne Gerlach Style Kpl. 2-szt. noży kuchennych\nzestaw garnków Kassel Alice - 8 elementów + noże kuchenne Gerlach Deco Black zestaw\nzestaw garnków Kassel Alice - 8 elementów\nW komplecie 4 pokrywki szklane, garnek 16,5 cm, garnek 18,5 cm, garnek 22 cm, rondel 14,5 cm\nWymiary opakowania 25 x 30 x 50 cm\nWaga z opakowaniem 6,33 kg\nKupiłam te garnki dla siebie i dla córki. Jesteśmy zadowolone. Trochę nagrzewaja sie uchwyty ale to nie problem. Dobrze sie je myje ręcznie a po zmywarce są lśniące. Używam je już długo i nic się z nimi nie dzieje\nGarnki solidnie wykonane. Jedyny mankament to grzejące się uchwyty.\nTo standardowe, dobrze wykonane garnki. Warte swojej ceny ale więcej bym nie zapłacił.\nWarto kupic garnki super\n101,11 zł x 10 rat 0%\n64,89 zł x 10 rat 0%\n1 286,72 zł\n128,67 zł x 10 rat 0%\n95,67 zł x 10 rat 0%\n208,66 zł x 10 rat 0%\nPowyższe informacje pochodzą ze strony oleole.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Kassel Alice - 8 elementów, wpisz 1078597 w wyszukiwarce oleole.pl.


Kapitan Wisły Płock przenosi się do Rosji | Niezależna\nKapitan Wisły Płock przenosi się do Rosji\nSPORT / WIADOMOŚĆ / 12.01.2019, godz. 14:49\n/ Bartek23ef [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)], from Wikimedia Commons\nKapitan płockiej drużyny Damian Szymański opuszcza Wisłę i przenosi się do ósmej drużyny rosyjskiej ekstraklasy piłkarskiej Achmatu Grozny. Kwota transferu jest drugą najwyższą w historii klubu, po tej uzyskanej latem ze sprzedaży Arkadiusza Recy do Atalanty Bergamo.\n„Damian przyszedł do Płocka przed kilkunastoma miesiącami w ramach rozliczenia transferu Piotra Wlazło do Jagiellonii Białystok. Nasi pseudoznawcy próbowali robić z tego transferu grubą aferę. Teraz okazało się, że to był niesamowity ruch, sprzedaliśmy go za bardzo dobre pieniądze. To jest majstersztyk"\n– powiedział prezes Wisły Płock Jacek Kruszewski.\nWychowanek MUKS Kraśnik przyszedł do Wisły z Jagiellonii Białystok 17 sierpnia 2017 r., w ramach rozliczenia transferu Piotra Wlazło. W drużynie Szymański zadebiutował 25 sierpnia w przegranym 0:4 meczu z Górnikiem w Zabrzu. W sumie we wszystkich rozgrywkach wystąpił w 52 meczach, w których strzelił 8 goli i zanotował 8 asyst. Przez trenera Jerzego Brzęczka został wyznaczony kapitanem zespołu, w opasce na ręku zagrał w sumie 33 razy.\n23-letni środkowy pomocnik tylko w sezonie 2018/2019 zagrał w 23 meczach, czterokrotnie wpisał się na listę strzelców, do tego trzeba doliczyć pięć ostatnich podań. 7 września zadebiutował w reprezentacji Polski w rywalizacji z Włochami.\nPrezes Kruszewski nie ukrywa, że traktuje ten transfer jako wielki sukces swój i dyrektora sportowego Łukasza Masłowskiego. „Gdy sprowadzaliśmy Szymańskiego z Jagiellonii, w miejsce Piotra Wlazło, ruch ten budził w pewnych płockich kręgach mnóstwo emocji. Okazało się jednak, że to my z dyrektorem Masłowskim mieliśmy rację, a Szycha został drugim najdrożej sprzedanym piłkarzem w historii Wisły. Trzymamy za niego kciuki, dziękujemy za to, co dla nas zrobił i życzymy mu dalszego błyskotliwego rozwoju kariery”.\nTemat transferu Szymańskiego do Achmatu pojawił się w grudniu 2018 r. „Otrzymaliśmy poważny sygnał z Rosji. Klub za pośrednictwem agenta sprawdzał, czy zawodnik jest na sprzedaż. Oczywiście, Damian, tak jak każdy inny piłkarz Wisły jest na sprzedaż. Jesteśmy małym, miejskim klubem, który buduje budżet także sprzedając piłkarzy. Kiedy okazało się, że zawodnik jest zainteresowany opuszczeniem Płocka, na początku roku pojawiła się oferta kupna z Achmatu Grozny. Oferta była ciekawa, znacznie przekraczała sumę, jaką Wisła zarobiła choćby na Irku Jeleniu, kiedy ten przechodził do Auxerre. Długo zastanawialiśmy się, czy puścić go, czy trzymać, bo ma ważny kontrakt jeszcze przez półtora roku. Teoretycznie jego wartość może wzrosnąć, ale im bliżej końca kontraktu, tym trudniej będzie uzyskać dobrą kwotę, bo przecież za rok będzie mógł odejść za darmo, bez odstępnego. Wiemy, że możliwości klubu z Rosji były ograniczone, w tym tygodniu przysłali nam ofertę nazywając ją ostateczną, podjęliśmy decyzję” – zdradza szczegóły Kruszewski.\nKiedy w sierpniu Szymański przychodził do Płocka, był piłkarzem nieznanym, po kontuzji. „Wymienialiśmy go za Piotrka Wlazło, który bardzo nam pomógł, bo grał dobrze i strzelał piękne bramki. Nowi pracodawcy Damiana muszą wiedzieć, że ma on trudny charakter, trzeba do niego trafić. On musi pracować z ludźmi pokroju Jerzego Brzęczka, który potrafił dotrzeć do każdego piłkarza. Damian dobrze się wypromował, ale jest pytanie, czy zmieniając klub będzie w dalszym ciągu tak dobrym piłkarzem, czy będzie grał. Dziś trudno powiedzieć, czy w tym momencie, mając niespełna 24 lata, przejście do przeciętnego klubu rosyjskiego, to jest dla niego dobry kierunek. Ale co tu dużo mówić, zaproponowano mu znakomite warunki finansowe, dostał szansę poznania czegoś nowego, jest reprezentantem Polski. Daliśmy zgodę, nie będziemy zawodnika blokować” – podkreślił Kruszewski.


Renata | 2017-07-08\nKsiążki Nicholasa Sparksa od lat zachwycają i wzruszają czytelników na całym świecie. Ta pozycja nie jest wyjątkiem. Parę lat temu obejrzałam film, który stał się jednym z moich ulubionych. Wracałam do niego parę razy i za każdym razem wzruszał mnie do łez. Dopiero teraz sięgnęłam po książkę. W roli Johna widziałam tylko Channinga Tatum. Nie jest to historia przesiąknięta akcją gdzie ciągle się coś dzieje, za to emocje aż się z niej wylewają. Każdy rozdział jest dosłownie nasiąknięty miłością, śmiechem, cierpieniem, łzami, bólem. Ta książka nie jeden raz doprowadziła mnie do łez. Czy jest to powieść ze szczęśliwym zakończeniem? Trudno powiedzieć. Czy wiemy jak potoczyły się losy bohaterów? Czy odpowiada nam na pytania? Nie, pozostawia pytania bez odpowiedzi. Na pewno wrócę jeszcze do powieści Nicholasa Sparksa.