Mierniki uniwersalne (multimetry) - Botland - Sklep dla robotyków\n> NARZĘDZIA>Urządzenia pomiarowe>Mierniki uniwersalne\nMiernik uniwersalny (inaczej multimetr) jest, obok oscyloskopu, drugim najważniejszym urządzeniem pomiarowym w każdym warsztacie i laboratorium elektronicznym – od małej, amatorskiej pracowni, po profesjonalny serwis, prototypownie czy laboratorium akademickie. Zadaniem miernika uniwersalnego jest pomiar napięcia, prądu, rezystancji, a w lepszych modelach także pojemności, indukcyjności i częstotliwości. Niektóre mierniki są wyposażone w funkcje pomiaru wartości nieelektrycznych, np. temperatury czy natężenia oświetlenia. Wysokiej jakości miernik to sprzęt niezbędny dla każdego elektronika.\nMiernik - Prąd DC\nBrak Nie (4) Tak (49)\nMiernik - Prąd AC\nBrak Nie (26) Tak (27)\nMiernik - Rezystancja\nBrak Nie (4) Tak (48)\nMiernik - Pojemność\nBrak Nie (25) Tak (26)\nMiernik - Indukcyjność\nBrak Nie (46) Tak (3)\nMiernik - Autozakres\nBrak Nie (35) Tak (15)\nMiernik - Częstotliwość\nBrak Nie (30) Tak (20)\nMiernik - Podświetlenie\nBrak Nie (22) Tak (28)\nMiernik - Sygnał dźwiękowy\nBrak Nie (6) Tak (44)\nMiernik - Tester tranzystorów\nBrak Nie (24) Tak (25)\nMiernik - Tester baterii\nBrak Nie (39) Tak (11)\nMiernik - Tester diod\nBrak Nie (8) Tak (42)\nMiernik - Temperatura\nBrak Nie (27) Tak (23)\nMiernik - Data Hold\nBrak Nie (14) Tak (36)\nKieszonkowy multimetr przenośny firmy UNIT-T. Pozwala na pomiar napięcia stałego, zmiennego oraz rezystancji do 2 MOhm. Dodatkowo urządzenie wyposażone jest w tester baterii, wskaźnik rozładowania akumulatora oraz generator sygnału 50 Hz.\nKieszonkowy, multimetr z automatyczną regulacją zakresu. Pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego, rezystancji, częstotliwości oraz pojemności. Urządzenie posiada funkcję zapisu wyniku z ostatniego pomiaru oraz tryb uśpienia.\nMiernik uniwersalny UT33B+ pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 600 V oraz natężenia prądu stałego do 10 A. Wartości wyświetlane są na podświetlanym ekranie LCD o wymiarach 55 x 23 mm. Miernik zasilany jest 2 bateriami AAA 1,5 V. Cyfrowy wskaźnik pozwala na odczytanie poziomu rozładowania baterii.\nMultimetr firmy UNI-T umożliwia określenie parametrów prądu stałego i zmiennego, a także dokonanie pomiaru NCV (wykrywania pola elektrycznego). Uzyskane wyniki prezentowane są na podświetlanym ekranie LCD, a funkcja hold zapewnia zapisanie wyniku ostatniego pomiaru.\nMiernik UNI-T umożliwia pomiar napięcia stałego i zmiennego do 600 V oraz natężenia prądu do 10 A. Wartości wyświetlane są na podświetlanym ekranie LCD o wymiarach 48 x 16 mm. Wyświetlacz gaśnie automatycznie po 30 sekundach. Miernik zasilany jest 2 bateriami AAA 1,5 V. O poziomie rozładowania baterii informuje cyfrowy wskaźnik. Miernik cechuje...\nPrzenośny oscyloskop Siglent SHS1062, umożliwiający dokonywanie pomiarów wewnętrznych oraz pomiarów zewnętrznych. SHS1062 łączy w sobie funkcje oscyloskopu, multimetru, rejestratora przebiegów z wykorzystaniem programu Trendplot oraz rejestrator fal. Urządzenie pracuje w paśmie 60 MHz, a jego prędkość próbkowania wynosi 1 GSa/s.\nMultimetr umożliwiający pomiar parametrów prądu stałego i zmiennego. Przy pomocy UT61C w prosty sposób zmierzymy napięcie stałe i zmienne oraz natężenie przepływającego prądu stałego i zmiennego. Urządzenie wskazuje również wartość rezystancji w zakresie do 60 MΩ oraz pojemności do 400 μF.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 690 V, zakresu częstotliwości, kolejności fazy w zasilaniu trzyfazowym, testu wyłącznika różnicowoprądowego, testu ciągłości obwodu oraz detekcji napięcia bez baterii. Urządzenie posiada funkcję HOLD, podświetlenia miejsca pomiaru, funkcję wyciszenia, wskaźnik przepięcia oraz testu...\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego, rezystancji oraz pojemności. Urządzenie posiada funkcję testowania tranzystorów oraz sygnalizator dźwiękowy.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego do 1000 V i zmiennego do 750 V, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego do 20 A, rezystancji do 200 MΩ i pojemności do 200 µF. Urządzenie posiada funkcję testowania diod i tranzystorów oraz sygnalizator dźwiękowy.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 500 V, natężenia przepływu prądu stałego do 10 A oraz rezystancji. Urządzenie posiada funkcje testera diod i tranzystorów, zapisu ostatniego wyniku pomiaru oraz sygnalizator dźwiękowy.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego do 1000 V i zmiennego do 750 V, natężenia przepływu prądu stałego do 10 A oraz rezystancji do 2 MΩ. Urządzenie posiada funkcję testowania tranzystorów i diod, badanie ciągłości przewodów oraz generator sygnału prostokątnego.\nMiernik uniwersalny pozwala na pomiar napięcia stałego do 1000 V i zmiennego do 750 V, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego do 10 A, rezystancji do 2000 MΩ. Urządzenie posiada funkcję pomiaru temperatury, pojemności, częstotliwości, indukcji, zapisu ostatniego wskazania, opcję testowania tranzystorów oraz sygnalizator dźwiękowy.\nUniwersalny miernik UNI-T UT595 daje możliwość pomiaru parametrów rezystancji izolacji, testu wyłączników różnicowoprądowych RCD, impedancji pętli zwarcia. Otrzymywane pomiary wyświetlane są na ekranie LCD. Miernik zasilany jest ośmioma bateriami AAA 1,5 V. Urządzenie wyposażone jest w buzzer. Zawartość zestawu została zapakowana w...\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 600 V, natężenia przepływu prądu stałego do 10 A, rezystancji. Urządzenie posiada funkcję testowania tranzystorów oraz sygnalizator dźwiękowy.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 1 kV, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego do 20 A, rezystancji indukcyjności i pojemności. Urządzenie posiada funkcje podświetlenia, zapisu ostatniego wyniku pomiaru,tryb czuwania oraz sygnalizator dźwiękowy.\nWielofunkcyjny i trwały tester napięć 12-690 V AC/DC. Posiada m.in.: automatyczny wybór zakresu, test przewodności, wyświetlacz LCD oraz podświetlenie.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego, rezystancji, pojemności, częstotliwości oraz temperatury. Urządzenie posiada funkcję testowania tranzystorów, opcję auto wyłączenia oraz sygnalizator dźwiękowy.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 1 kV, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego do 10 A, rezystancji, pojemności, częstotliwości, temperatury mocy oraz współczynnika wypełnienia. Urządzenie posiada funkcje podświetlenia, zapisu ostatniego wyniku pomiaru, auto zakres, true RMS, złącze USB, tryb czuwania oraz...\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 600 V, natężenia przepływu prądu stałego do 10 A, rezystancji. Urządzenie posiada funkcję pomiaru temperatury, zapisu ostatniego wskazania, opcję testowania tranzystorów oraz sygnalizator dźwiękowy.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 500 V, natężenia przepływu prądu stałego do 10 A oraz rezystancji do 2 MΩ. Urządzenie posiada funkcje pomiaru, sygnalizator dźwiękowy, pomiar parametrów diody oraz przekroczenie zakresu.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 1 kV, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego do 20 A, rezystancji oraz pojemności. Urządzenie posiada funkcje auto-podświetlenia, zapisu zatrzymania ostatniego wyniku pomiaru,tryb czuwania oraz sygnalizator dźwiękowy.\nMultimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego do 600 V, natężenia przepływu prądu stałego i zmiennego do 15 A, rezystancji do 60 MΩ oraz pojemności 99,99 mF maks. Urządzenie posiada funkcje pomiaru, temperatury, parametrów diody, pojemności, częstotliwości, podświetlany wyświetlacz, przekroczenie zakresu, ciągłości obwodu...\nMierniki (multimetr) do wszystkich zastosowań\nWybór multimetru jest podyktowany przede wszystkim pożądanym przez nas zakresem funkcjonalności pomiarowej oraz wymaganej dokładności. Podstawowe pomiary elektryczne można wykonać praktycznie każdym z nich, choć w przypadku układów precyzyjnych należy zwrócić uwagę na klasę dokładności przyrządu (wyrażoną w procentach zakresu pomiarowego). Miernik cyfrowy, wyposażony w wyświetlacz LCD, jest dzisiaj najbardziej popularnym rodzajem tego przyrządu, choć wiele osób nadal stosuje mierniki analogowe (wskazówkowe).\nMiernik uniwersalny (multimetr) - Parametry, parametry...\nKlasyczny multimetr pozwala na pomiar napięcia stałego i zmiennego (najczęściej o częstotliwościach z zakresu zbliżonego do 50Hz, choć lepsze modele mogą pracować z sygnałami o wyższej częstotliwości), prądu stałego, rezystancji. Większość mierników uniwersalnych ma także funkcję pomiaru napięcia przewodzenia diod półprzewodnikowych, wykrywania zwarć (tzw. test przejścia – multimetr wydaje sygnał dźwiękowy po wykryciu rezystancji poniżej określonej wartości). Bardziej zaawansowane mierniki mogą także mierzyć natężenie prądu zmiennego w określonym zakresie częstotliwości, czasem też dostępna jest funkcja pomiaru częstotliwości i współczynnika wypełnienia impulsów – ta ostatnia opcja jest szczególnie przydatna do testowania generatorów PWM, np. w sterownikach serw modelarskich czy układach płynnej regulacji.\nFunkcje dodatkowe mierników uniwersalnych\nPraktycznie wszystkie przyrządy do pomiarów elektrycznych mogą poszczycić się dodatkowymi funkcjami, które znacząco rozszerzają możliwości pomiarowe lub ułatwiają obsługę. Część mierników ma możliwość włączenia podświetlenia ekranu, co ułatwia pracę w ciemnościach lub słabym oświetleniu. Prawie każdy multimetr ma też opcję zamrożenia stanu wyświetlacza (HOLD), co niezmiernie ułatwia spisanie dokładnej wartości pomiaru w danym momencie. Miernik uniwersalny może też ułatwiać test baterii oraz pomiar wzmocnienia tranzystorów bipolarnych. Godne uwagi są modele z łączem USB, pozwalającym na wykorzystanie miernika w roli loggera danych pomiarowych.


Chcą mieć wpływ na otoczenie – Samorząd Województwa Opolskiego\nChcą mieć wpływ na otoczenie\nChcą zmieniać swoje otoczenie, oczekują większej liczby wydarzeń kulturalnych, prowadzą młodzieżowe radio. Uczniowie z Kluczborka wcielili się w radnych województwa opolskiego, aby porozmawiać o ochronie zabytków w województwie i swoich oczekiwaniach.\nUczniowie z Kluczborka zainteresowani są życiem politycznym. W piątek wcielili się w radnych województwa opolskiego i uczestniczyli w symulowanej sesji sejmiku, która odbyła się w Sali Orła Białego – czyli tam, gdzie zwykle obradują radni województwa.\nKamil Śliwiński, redaktor szkolnej radia „Korczak FM”, przyznaje, że interesuje się polityką i śledzi najważniejsze wydarzenia w Polsce i zagranicą. – Jest to moje hobby, ale nie wiem jeszcze czy w przyszłości będę chciał być politykiem. Sprawy społeczne są dla mnie bardzo ważne, wiem, że jako młodzież możemy wpływać na decyzję władz miasta czy województwa – mówi Kamil.\nO tym, że młodzież interesuje się otaczającym ich światem mówi Dorota Piętka, wychowawczyni ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Kluczborku. – Coraz częściej młodzi ludzie wyrażają swoje zdanie i mają pomysły ,w które warto się wsłuchać – mówi.\nKuba Jabłoński, uczeń gimnazjum, zainteresowany jest uczestnictwem w młodzieżowej radzie miasta. – Chciałbym, aby w moim mieście, było więcej atrakcji dla uczniów i młodzieży – tłumaczy.\nUczennica Julia Szymała interesuje się wolontariatem. Uważa, że młodzież powinna pomagać innym, ponieważ dzięki temu może lepiej poznać problemy ludzi, którzy są obok.\nSymulacji sesji rady sejmiku towarzyszyło otwarcie wystawy prac uczniów z kluczborskich szkół. Obrazy można oglądać w holu Urzędu Marszałkowskiego na opolskim Ostrówku. Nauczyciel plastyki Marian Solisz zachęca do tego, aby malować obrazy i poszukiwać swojego talentu.\n– Młodzież jest bardzo otwarta na sztukę i w sposób naturalny przygotowana do jej tworzenia. To jest środek ekspresji, który towarzyszy im od dziecka. Poprzez obraz potrafią opowiadać o swoich pasjach, marzeniach i zainteresowaniach – mówi. – Młodzież dzięki sztuce jest uzbrojona o narzędzia, które sprawiają, że mogą stawać się wolnymi.\nSpotkanie odbyło się w ramach przybliżania życia samorządu młodym mieszkańcom regionu. Tym samym wpisało się w obchody Roku 100-lceia odzyskania przez Polskę niepodległości i 20-lecia samorządności województwa i powiatów.


Radny PiS protestuje przeciwko reżyserowi “Klątwy” | Głos Wielkopolski\nRadny PiS protestuje…\nRadny PiS protestuje przeciwko reżyserowi “Klątwy”\nBogna Kisiel 7 kwietnia 2017, 19:56\n27.06.2016 poznan aw radny przemyslaw alexandrowicz dziedziniec um. glos wielkopolski. fot. adrian wykrota/polska press Adrian Wykrota\nPrzemysław Alexandrowicz, radny PiS nie godzi się, by reżyser "Klątwy" był kuratorem Festiwalu Malta. - Dlaczego nie widzimy wspólnie rażącej niestosowności w powierzeniu takiej osobie roli kuratora poznańskiego Festiwalu Malta? - pyta radny PiS zaskoczony biernością Rady Miasta.\n– Co takiego stało się z naszą miejską społecznością, że dziś nie protestujemy wspólnie przeciwko swoistemu uhonorowaniu wątpliwej sławy reżysera, którego kluczowym osiągnięciem jest bluźniercze dla chrześcijan i hańbiące pamięć świętego Jana Pawła II przedstawienie? – pytał na sesji Przemysław Alexandrowicz, radny PiS. – Dlaczego nie widzimy wspólnie rażącej niestosowności w powierzeniu takiej osobie roli kuratora poznańskiego Festiwalu Malta? Gdzie wobec tego nasza elementarna przyzwoitość?\nP. Alexandrowicz przypomniał uchwałę, którą Rada Miasta przyjęła w listopadzie 1997 r. oraz stanowisko z 2005 r. Uchwała dotyczyła nadania polskiemu papieżowi tytułu Honorowego Obywatela Miasta Poznania. Delegacja miasta pojechała do Watykanu, aby wręczyć to wyróżnienie Janowi Pawłowi II. Natomiast 12 lat temu, trzy dni po śmierci papieża, została zwołana nadzwyczajna sesja Rady Miasta, na której przyjęto stanowisko w sprawie śmierci Ojca Świętego Jana Pawła II.\nZdaniem P. Alexandrowicza, radni powinni uszanować wcześniejsze decyzje i zgodnie z ich duchem domagać się od organizatorów Festiwalu Malta, by Oliver Frlijić stracił funkcję kuratora. Radny PiS uważa, że bierność w tej sprawie jest niegodna ludzi prawnych. Urąga to pamięci Honorowego Obywatela Miasta Poznania i rani uczucia wielu mieszkańców. – A na to nie możemy się zgodzić – twierdzi P. Alexandrowicz.\nŚrodowiska katolickie protestują przeciwko spektaklowi „Klątwa”, który wyreżyserował O. Frlijić w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Jak poinformował „Głos” w piątkowym wydaniu, minister kultury zapowiedział, że nie da w tym roku dotacji na poznański festiwal, jeśli kuratorem będzie Frlijić. Fundacja Malta zgodnie z umową z 2016 r. ma przez trzy lata dostawać 300 tys. zł rocznie z ministerstwa.\nalexandrowicz festiwal malta kurator\nfrlijić festiwal malta\nwata cukrowa 08.04.2017 09:49:43\nwypieprzyć z Polski wszystkich bydło\n16 czerwca 2021, 3:46


Fuga elastyczna Mapei Ultracolor Plus 130 jaśminowa 5 kg - Fugi - Castorama\nFuga elastyczna Mapei Ultracolor Plus 130 jaśminowa 5 kg\nMarka: Mapei Kod: 446461\nKod: 446461 Porównaj Do porównania\nElastyczną masę Ultracolor Plus wykorzystasz na każdym etapie wykończenia domu – przy fugowaniu płytek w łazience, na korytarzu, a także na balkonie. Produkt cechuje się doskonałymi właściwościami – jest elastyczny, ma bardzo dobrą przyczepność i odporność na korozję biologiczną. Nie absorbuje wody, dzięki czemu fugi łatwo utrzymasz w doskonałej czystości.\nNr referencyjny 6013005\nElastyczna fuga Ultracolor Plus chroni przestrzenie między płytkami ściennymi i podłogowymi przed szkodliwym działaniem grzybów i pleśni – zawiera specjalne składniki biobójcze. Fuga posłuży Ci do spoinowania zarówno płytek ceramicznych, jak i szklanych czy kamiennych. Możesz ją zastosować na zewnątrz budynków, na przykład na tarasie, ponieważ jest odporna na czynniki pogodowe i wilgoć. Zaprawa tworzy idealnie gładkie wypełnienie, które jest wytrzymałe na ścieranie i pękanie. Dzięki odporności na zabrudzenia i wchłanianie wody zachowuje estetyczny wygląd i jaśminowy kolor przez długi czas. Nałożysz ją łatwo za pomocą podstawowych narzędzi do fugowania. Dostępna jest w całej palecie barw – z pewnością znajdziesz produkt pasujący do położonej okładziny.


Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Komunikaty ROK 2008 NR 151 POZ 41 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl Dokumenty Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Komunikaty Rok 2008 Nr 151Po 41\nDziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Komunikaty ROK 2008 NR 151 POZ 41\nTreść dokumentu: Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Komunikaty ROK 2008 NR 151 POZ 41\nOpinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie poprawy jakości kształcenia nauczycieli COM(2007) 392 wersja ostateczna (2008/C 151/13) Dnia 3 sierpnia 2007 r. Komisja, działając na podstawie art. 262 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, postanowiła zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie komunikatu Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie poprawy jakości kształcenia nauczycieli. Sekcja Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Obywatelstwa, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię 19 grudnia 2007 r. Sprawozdawcą był Mário SOARES. Na sesji 441. plenarnej w dniach 16 i 17 stycznia 2007 r. (posiedzenie z 17 stycznia) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny jednogłośnie przyjął następującą opinię: 1. Streszczenie opinii i zalecenia nych i nowych form organizacji rodziny, jak doprowadzić do włączenia kształcenia ustawicznego nauczycieli do koncepcji uczenia się przez całe życie, jak uatrakcyjnić zawód nauczyciela dla młodych ludzi, przede wszystkim m.in. w zakresie wynagrodzeń i innych świadczeń socjalnych\n1.1 Kształcenie było zawsze uważane za element zasadniczy dla rozwoju osobistego, a także za czynnik rozwoju społeczeństw. W zglobalizowanym i wysoce konkurencyjnym świecie nabiera ono jeszcze większego znaczenia dla przyszłości społeczeństw oraz jednostek, ze względu na złożoność wymaganej dziś wiedzy i umiejętności.\n1.2 EKES uważa, że głównym celem edukacji nadal jest kształcenie obywateli wolnych, krytycznych, samodzielnych, zdolnych do przyczyniania się do rozwoju swojego społeczeństwa, posiadających umiejętności na poziomie niezbędnym do sprostania nowym wyzwaniom, a także świadomych, że są oni częścią dziedzictwa kulturowego i dzielą te same wartości oraz że zamieszkiwany przez nich świat nie kończy się na nich i musi być zachowany dla przyszłych pokoleń. Edukacja powinna także przyczyniać się do wzrostu niezależności jednostek.\n1.7 Podobnie jak stwierdza Komisja w swoim komunikacie, EKES jest również głęboko przekonany, że w coraz bardziej złożonym i wymagającym społeczeństwie konieczne jest traktowanie zawodu nauczyciela jako kluczowego elementu promowania edukacji wysokiej jakości, zdolnej do dostosowania się do wymogów naszych czasów, w związku z czym poprawa jakości kształcenia i szkolenia nauczycieli, a także zapewnienie odpowiednich warunków wynagrodzenia i kariery stają się kwestiami zasadniczymi dla osiągnięcia tego celu.\n2. Streszczenie komunikatu Komisji 1.3 W tym kontekście nauczyciele odgrywają kluczową rolę w realizacji tego celu, ponieważ to w ich gestii leży przekazywanie wiedzy, a także komunikowanie się z dziećmi i młodzieżą w społeczeństwie, w którym struktura rodziny szybko się przekształciła i przyjęła nowe formy.\n2.1 Komunikat określa jakość kształcenia i szkolenia nauczycieli jako kluczowy czynnik gwarantujący jakość edukacji oraz poprawę wyników szkolnych młodzieży. Wymieniono w nim szereg kroków, które można podjąć w tej dziedzinie oraz opisano, w jaki sposób Komisja może wspierać te prace.\n1.4 EKES popiera komunikat Komisji skierowany do Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczący sposobów poprawy jakości kształcenia i szkolenia nauczycieli oraz ogólnie zgadza się z przedstawionym w nim podejściem.\n1.5 Jednakże EKES uważa, że mimo swoich ograniczonych kompetencji w tej dziedzinie Komisja mogłaby pójść nieco dalej i zająć się w komunikacie innymi zagadnieniami, które ze względu na ich dzisiejsze znaczenie zasługują na szczególną uwagę.\n2.2 Zdaniem Komisji propozycje te będą łącznie służyły zapewnieniu koordynacji, spójności oraz odpowiednich środków w zakresie wstępnego kształcenia i rozwoju zawodowego nauczycieli; zagwarantowaniu, że wszyscy nauczyciele posiadają wiedzę, podejście i umiejętności pedagogiczne konieczne do skutecznego wykonywania swojego zawodu; wspieranie profesjonalizacji nauczania; propagowanie kultury refleksji nad praktyką pedagogiczną oraz badań w dziedzinie nauczania, a także promowanie statusu i uznania dla zawodu nauczyciela.\nDziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Komunikaty ROK 2008 NR 151 POZ 41 - pozostałe dokumenty


Colt Express | PC Steam Gra | Fanatical\nKończy się za00:21:49\nOkoło Colt Express\nHappy Winter - Niewiarygodne ceny do 01.04.2017 - Odkryj Colt Express już teraz po obniżonej cenie.\nGra oficjalnie przeniesiona z Colt Express, słynnej gry planszowej z napadem na pociąg. Przygotuj swój plan krok po kroku i zanurkuj w akcji, aby złupić wozy. Ale uważaj, nie jesteś jedynym Most Wanted Man z zamiarem bogacenia się dzisiaj: być może będziesz musiał przemyśleć swoją strategię ...\nGraj w pojedynkę, z przyjaciółmi, rodziną i na całym świecie w trybie wieloosobowym!\nNa początku rundy każdy z graczy kolejno planuje akcję ze swojej talii akcji, poczynając od poruszania się po wabianie marszałka pociągu lub rabowanie pasażerów. Po ukończeniu planu głównego każdego gracza rozpoczyna się akcja, a zestaw ruchów graczy stopniowo się rozwija przed tobą. Ale bogacenie się i nie bycie zastrzelonym przez przeciwników nie zawsze jest zgodnymi celami i być może trzeba będzie przemyśleć swój plan w ruchu ...\nZnajdź właściwą równowagę między ostrożnością i chciwością, by wyjść jako najbogatszy wygnany z dalekiego zachodu!\nUMIEŚĆ SIĘ W BUTACH DALEKEGO LEGENDALNEGO LEGENDY W TRYBIE SOLO:\nPrzeżyj przygody 6 banitów w trybie Story przez 30 urzekających rozdziałów, z których każdy ma własną fabułę, zestaw reguł i osiągnięć.\nWypełnij historię bandytów, aby odblokować nowe tryby dla wielu graczy i komiksy na temat zawiłości życia desperatów na Dzikim Zachodzie!\nPRZYJAZNY POŻAR W TRYBIE WIELOOSOBOWYCH:\nGraj online z graczami z całego świata, wspinaj się po tabeli liderów i stań się najbardziej poszukiwanym graczem, którego obawiają się wszyscy banici kraju!\nSKARB SKARBUJĄCY NA DALEKIM ZACHODZIE!\nZbieraj skórki dla swoich bohaterów i środowisk dla swoich przygód, wypełniając specjalne cele!\nPodsumowując, gra oferuje:\n• Wszechświat o tematyce dzikiego zachodu inspirowany oryginalną grą planszową, zmodernizowany cyfrowo\n• Taktyczna i pełna akcji rozgrywka dla intensywnych i nieprzewidywalnych gier\n• Rozbudowany tryb Story po 6 postaci, każdy z własnymi celami i dziwactwami. Dostępne w trybie offline i zapisywane przy następnym logowaniu.\n• Liczne ekscytujące warianty gier do odblokowania w trybie Story.\n• Tryb gry wieloosobowej online\n• Ogólnoświatowa lista wyników, aktualizowana i dostępna w czasie rzeczywistym\n• Lista przyjaciół, z możliwością zabawy ze znajomymi\n• Skórki kolekcjonerskie i środowiska, aby dostosować swoje przygody\n• Wiele osiągnięć do wykonania, przerywanie eksploracji gry\nPomóż innym użytkownikom, opisując to, co lubisz w Colt Express


Pomorskie Forum Eksploracyjne • Wyświetl temat - "Transzeje" na Złotej Karczmie\nDzisiaj jest 22 sty 2017, 19:14\nStrefa czasowa UTC+1godz. "Transzeje" na Złotej Karczmie\n[ Posty: 17 ] Podgląd wydruku\nTytuł: "Transzeje" na Złotej Karczmie: 12 lut 2005, 19:54 Rejestracja: 08 sty 2005, 12:47Posty: 192Lokalizacja: Gda\nWitam wszystkichOd niedawna wynajmuję mieszkanko na osiedlu "Muzycznym" (wcześniej mieszkałem na gdyńskim Witominie). Dość intensywnie zwiedzam rowerem trasy oliwskie, lecz dopiero niedawno postanowiłem przejść się wokół osiedla Zauważyłem tutaj rowy przypominające transzeje (ok. 1,5 m szerokości i tyle samo głębokości). Są one na pewno stare - na dnie rosną dość spore drzewa. Chciałbym szanownych kolegów zapytać -jakie może być ich pochodzenie? Z opisów walk w 1945 spotkałem się z opisem, iż Armia Czerwona ominęła Rębiechowo i zaatakowała Lasy Oliwskie dopiero od strony Owczarni. Również w sprawozdaniach z 1939 nie znalazłem informacji o liniach obronnych Niemców w tym miejscu. Czy "transzeje" te mogły być zachodnią częścią niemieckiej linii obrony okalającej Oliwę, o której już wspominano na forum?\nTytuł: : 15 lut 2005, 03:31 Rejestracja: 03 wrz 2004, 22:53Posty: 91Lokalizacja: Gdańsk\nO ile się nie myle to linia obrony jakos w polowie marca biegla od Matarni do Jasienia. Z okolic Matamblewa i Złotej karczmy szwaby wyprowadzily maly kontratak co owocuje dzis w matamblewie od strony ołtarza amunicją radziecką i im bliżej złotej karczmy tym więcej niemieckiej Jako archeolog wnioskuje że kultura hełmów 3 nitowych obejmowałą tereny od karczmy do matamblewa i probowala zrobic ekspansje na kulture hełmów 5 nitowych w okolicach matamblewa i napotkawszy na silny opór i obecność samolotów Ił-2(dużo łusek ) nie powiększyła obszaru kultury archeologicznej hełmów 3 nitowych. Ale...\nW tych cholernych lasach znalazłem polskie łuski od rakietnicy z roku 1939 ! Polskie łuski Norblinowskie albo fabryki "Pocisk" z roku 1934 do mauserka.\nTytuł: : 16 lut 2005, 07:21 Rejestracja: 26 sie 2004, 09:18Posty: 126Lokalizacja: Gdynia\nkleryk pisze:W tych cholernych lasach znalazłem polskie łuski od rakietnicy z roku 1939 ! Polskie łuski Norblinowskie albo fabryki "Pocisk" z roku 1934 do mauserka.\nW takim razie jako archeolog powinieneś wiedzieć, że kultura hełmów 3 nitowych 6 lat wcześniej zdobyła dużo wszelakiej amunicji produkcji polskiej i nie tylko. Krótko mówiąc nie trzeba zciągać ekipy programu "nie do wiary". Sprawa wyjaśniona.\nZnalazłem kiedyś k29. W magazynku miał naboje z 1941roku Pozdrawiam\nTytuł: : 16 lut 2005, 17:12 Rejestracja: 20 wrz 2004, 17:22Posty: 519Lokalizacja: Gdańsk-Morena\nMieszkałem tam przez 9 lat. Polowe umocnienia znajdują się także na zachód od ul. Harfowej, niemal tuż za ogrodzeniem jednostki OPP – na szczęście po cywilnej stronie Występują w znacznej ilości także po drugiej stronie ul. Słowackiego, w lesie równoległym do osiedla „niebieskich”. Chodziłem tam niemal codziennie na spacery z psem i jakoś nikogo z piszczałką nie widziałem, nie zauważyłem też specjalnie dołków – czy patrzyłem za słabo Kiedyś przed laty u kumpla widziałem ksero mapy z której wynikało, że w rejonie Złotej Karczmy okopała się któraś tam spieszona dywizja Luftwaffe lub jej komponenty Co ciekawe polowe umocnienia były w tym miejscu już we wrześniu 39 r. Niemiaszki zrobili tam linię obrony, ot tak na wsiakij słuczaj. W 45 prawdopodobnie przynajmniej część tych wrześniowych umocnień wykorzystano.\nTranszeje ciągną się także szczytem wzgórza po lewej stronie Słowackiego (jadąc ze Złotej na Niedźwiednik). Można łatwo je spotkać na przykład zaraz za ogrodzeniem tych ogródków na zboczu.\nTytuł: : 17 lut 2005, 09:59 Rejestracja: 08 sty 2005, 12:47Posty: 192Lokalizacja: Gda\nWielkie dzięki za informacje. Ostatnio obserwowałem nawet robotnikow tworzących mur przeciwdźwiękowy - dość ostro rozkopali teren, a jako osoba pozbawiona piszczałki miałem nadzieję na jakieś odkrywki )))\nTytuł: : 18 lut 2005, 00:42 Rejestracja: 03 wrz 2004, 22:53Posty: 91Lokalizacja: Gdańsk\nPioterek pisze:kleryk pisze:W tych cholernych lasach znalazłem polskie łuski od rakietnicy z roku 1939 !Polskie łuski Norblinowskie albo fabryki "Pocisk" z roku 1934 do mauserka.W takim razie jako archeolog powinieneś wiedzieć, że kultura hełmów 3 nitowych 6 lat wcześniej zdobyła dużo wszelakiej amunicji produkcji polskiej i nie tylko.Krótko mówiąc nie trzeba zciągać ekipy programu "nie do wiary". Sprawa wyjaśniona.p.s.Znalazłem kiedyś k29. W magazynku miał naboje z 1941roku PozdrawiamTą kwestie juz na kilku forach poruszałem Na złotej karczmie istnieje duże zagęszczenie polskiej amunicji i to mnie zdziwiło. Trzymali ją 6 lat zanim wykorzystali ? Nie lepiej ją było na francuzów zużyć ? Czy były to rezerwy awaryjne koło gdańska np. po zdobyciu helu i westerplatte ? jak to funkcjonowało ? A te łuski od rakietnicy z fabryki "Pocisk" to dość żadka sprawa. Choc ta teoria byłaby słuszna gdyż polską amunicje jeszcze w pępowie widziałem . Acz z drugiej strony trzepali pod koniec wojny liche stalowe łuski a nie używali zdobycznych lepszych wcześniej ?\nTytuł: : 18 lut 2005, 02:48 Rejestracja: 28 sie 2004, 11:40Posty: 915Lokalizacja: Gdańsk\nUruchamiali widocznie ostatnie zapasy. Ja pod Gdańskiem trafiłem łuski 7.92 x 57 mm prod. 1931 r. i 1932 r., oryginalnie elaborowane. W okopie 2 stanowiska z łuskami stalowymi i jedno właśnie z tymi starzynkami z mosiądzu. ("K 32 17", "FN 31 1") I to w miejscu, gdzie w potyczce brała udział regularna dywizja w trakcie walk odwrotowych, zanim dostała uzupełnienia z Gdańska.\nTytuł: : 18 lut 2005, 09:26 Rejestracja: 20 wrz 2004, 17:22Posty: 519Lokalizacja: Gdańsk-Morena\nWygląda na to, że w rejonie Gdańska polska przedwojenna amunicja to nic niezwykłego. Na wyspie sobieszewskiej trafiłem ostatnio czyściutki, kompletny nabój 7.92 x 57 mm\n– Pk 30 B 67. Leżał sobie grzecznie obok pordzewiałych stalówek. Alkali\nTytuł: : 16 mar 2005, 15:22 Rejestracja: 16 lut 2005, 09:21Posty: 1Lokalizacja: Osowa\nmożna trafic cały przekrój i poskie przedwojenne i nawet niemieckie z I wojny z pociskiem bez szpicu a do tego szczególnie pomiędzy złota karczmą a owczarnią całą masę berthierów\nTytuł: Re: "Transzeje" na Złotej Karczmie: 01 kwie 2005, 11:54 To jedno. A co powiesz na to,iż te transzeje łączyły się prawdopodobnie z pozycjami w Dolinie Samborowo oddalonej o jakieś 2km?\nTytuł: : 11 mar 2006, 00:16 Rejestracja: 01 mar 2006, 23:58Posty: 5Lokalizacja: gdynia-Hamburg\nwitam! na zlotej karczmie bylo duuuzo rzeczy,trzepalem ten teren w 1990-91r. dlatego sladow nie widac,najwiecej bylo przy terenie,,pol.'' oj,bylo. Glownie grenadierzy z ,,zapasu'',ss i zandarmeria zlomu malo.Pozdrawiam\nTytuł: : 11 mar 2006, 08:14 Rejestracja: 28 sie 2004, 11:40Posty: 915Lokalizacja: Gdańsk\nJungi, a mógłbyś proszę wstawić informację o tych blachach ss i żandarmerii ze Złotej Karczmy? - niekoniecznie fotki, może być sam tekst.\nTytuł: : 11 mar 2006, 21:53 Rejestracja: 01 mar 2006, 23:58Posty: 5Lokalizacja: gdynia-Hamburg\nwitam! bardzo chetnie ale blaszki znajduja sie obecnie w Belgii u mojego kolegi z ktorym jestem na wojennej sciezce ale poszukam w moich szpargalach to moze gdzies mam zapisane,z tego co pamietam to zandarmi byli z jakiej jednostki z gdanska,ss byl jeden oficer z bodajze z ochotnikow i reszta bandy to landschutz i ersatz batalion.Pozdrawiam,Jungi\nTytuł: Re:: 07 paź 2016, 15:41 Rejestracja: 31 mar 2005, 18:29Posty: 2631Lokalizacja: Gdańsk-Brętowo :)\nkleryk pisze:Na złotej karczmie istnieje duże zagęszczenie polskiej amunicji i to mnie zdziwiło. Musiał być w pobliżu jakiś duży magazyn. Może w jednostce gdańskiej policji - koszary,obecnie osiedle "Garnizon" lub też zlikwidowane jakieś 15 lat temu Garnizonowe Składy Amunicji? Podczas wojny i przed nią na tym obszarze także mogły być już niemieckie składy.\nTytuł: Re: "Transzeje" na Złotej Karczmie: 07 paź 2016, 17:20 Żmija z Piekła\nRejestracja: 16 mar 2007, 02:18Posty: 2286Lokalizacja: Gdańsk\nTo ładnie że odpisałeś po 10 latach.\nTytuł: Re: "Transzeje" na Złotej Karczmie: 07 paź 2016, 17:52 Rejestracja: 31 mar 2005, 18:29Posty: 2631Lokalizacja: Gdańsk-Brętowo :)\nA jak. Można odpisywać nawet po 100 latach, a co. Regulamin forum zabrania? Na górę\nTytuł: Re: "Transzeje" na Złotej Karczmie: 08 paź 2016, 08:31 Rejestracja: 06 sie 2007, 22:47Posty: 919\nTak przy okazji,słyszałem kiedyś od osoby dobrze poinformowanej że okopy w tamtej okolicy były skutecznie przekopywane "na pałę" w latach 80tych przez kolesi stacjonujących w pobliskich koszarach ZOMO,podobno odnajdywali broń,szkielety itp. asortyment\n[ Posty: 17 ] STRONA GŁÓWNA » PODZIAŁ REGIONALNY » WOJEWÓDZTWO POMORSKIE » II Wojna Światowa


Budda nauczał przede wszystkim o życiu w teraźniejszości. Część z jego najważniejszych nauk odnosi się do powszechnie znanej dzisiaj „uważności” (mindfulness). Buddyjskie przypowieści, takie jak historia o zatrutej strzale, mimo upływu czasu pasują do współczesnego świata.\nJeden z najpopularniejszych cytatów Buddy brzmi: „Nie odwracaj się za przeszłością, nie rozmarzaj się o przyszłości, skoncentruj swój umysł na chwili obecnej”. Dzisiejsze czasy wydają się wymagać podkreślania aspektu buddyzmu, który przedstawia historia o zatrutej strzale...\nBuddyjska historia o zatrutej strzale\nIstnieje szereg tekstów zebranych w kanonie palijskim, które są przypisywane Buddzie i znane jako Majjhima Nikaya. Znajduje się tam między innymi historia o zatrutej strzale.\nNajwyraźniej Budda opowiedział ją jednemu ze swych najbardziej niecierpliwych uczniów. Młody człowiek chciał uzyskać odpowiedzi na swoje pytania dotyczące życia po śmierci.\nBudda powiedział mu, że był kiedyś człowiek, który został zraniony zatrutą strzałą. A kiedy jego rodzina chciała znaleźć lekarza, który by mu pomógł, mężczyzna odmówił.\nŚmiertelnie ranny mężczyzna powiedział, że zanim jakikolwiek lekarz spróbowałby mu pomóc, chce dowiedzieć się, kto go zaatakował. Jaka była kasta tego człowieka i skąd pochodził?\nChciał także poznać jego wysokość, siłę, kolor skóry, rodzaj łuku, z którego strzelił, i to, czy jego cięciwa została wykonana z konopi, jedwabiu czy bambusa.\nZastanawiał się także, czy pióra ze strzały pochodziły od sępa, pawia czy sokoła, i czy łuk był pospolity, zakrzywiony, czy zrobiony z oleandry. Niestety mężczyzna zmarł, zanim uzyskał odpowiedź na którekolwiek ze swoich pytań.\n„Lepsze niż tysiąc bezużytecznych słów jest jedno przydatne słowo, które przynosi spokój”\nCzego uczy historia o zatrutej strzale?\nPrzedstawiona postawa człowieka na łożu śmierci brzmi dość absurdalnie, prawda? Ale czy, gdy przyrównamy ten scenariusz do innych sytuacji w życiu, nie okaże się, że czasem zachowujemy się tak jak ten ranny wojownik?\nMoże być nieświadomie, ale czasami zbytnio koncentrujemy się na kwestiach, które w rzeczywistości nie mają znaczenia ze względu na strach przed rzeczami naprawdę istotnymi.\nSedno problemu pozostaje nieznane, podczas gdy my martwimy się kwestiami, które w danej chwili są mało istotne.\nTak więc, historia o zatrutej strzale miała pokazać uczniowi Buddy, jak potrzebna jest nam inteligencja, aby oddzielić ważne sprawy od tego, co możemy zrobić potem. Dzięki skupieniu się na rzeczach naprawdę ważnych w danym momencie możliwe jest pokonanie trudności. W przeciwnym razie to trudności mogą pokonać nas.\nSkup się na tym, co jest naprawdę ważne\nNie chodzi o to, że zejście na boczny tor nie przynosi korzyści. Problem pojawia się, gdy ciągle odsuwamy się na bok, bez żadnego realnego celu.\nOznacza to, że gdy problem wymaga rozwiązania, czasami najlepiej przejść od razu do działania. Zacznij od korzeni, a gałęzie pozostaw dla innych gatunków zwierząt, które się nimi zajmą. W przeciwnym razie problem będzie narastać.\nZnasz przysłowie „oliwki zjedzone, nasiona rzucone”? To proste powiedzenie sugeruje, że gdy rozwiążesz jeden problem, skoncentruj się na następnym. Porównaj to ze słynnym powiedzeniem: „nie gryź więcej, niż możesz żuć”.\nNiech świat płynie\nWiele razy ulegamy też zbyt wielu wpływom, które przepełniają nasze umysły. A gdyby tak pozwolić światu płynąć? To pomoże uniknąć przepełniania mózgu lękami, złością, smutkiem lub frustracją.\nPozbądź się niepotrzebnych myśli\nPomyślmy przez chwilę o mądrościach ludowych. Często są warte chwili zadumy. Na przykład: „Ten, kto ma mało i chce mniej, jest bogatszy od tego, który ma dużo i chce więcej”.\nCzasami myślimy, że aby być szczęśliwym, musimy zdobyć to, czego nie mamy. Ale kiedy przyzwyczaimy się do życia tylko z podstawowymi potrzebami i pogłębimy naszą wiedzę, okaże się, że nie brakowało nam wiele.\nMiłość ukochanej osoby jest o wiele bardziej wartościowa niż jakiekolwiek niepotrzebne, nadmierne lub drogie rzeczy.\n„Nie bądź przyjacielem dla głupców”\nLeonardo da Vinci powiedział kiedyś, że „prostota jest szczytem wyrafinowania”. Buddyjska historia o zatrutej strzale przedstawia to samo podejście. Dwa błyskotliwe umysły. Nic dodać, nic ująć, prawda?


Powyborcze refleksje osoby na wózku - AntyBariera Dziennikarska\nPowyborcze refleksje osoby na wózku\nBrak komentarzy do Powyborcze refleksje osoby na wózku\nPodczas ostatnich wyborów przekonałam się po raz kolejny, że udogodnienia dla niepełnosprawnych wyborców, to nadal jeszcze mit. Z jednej strony organizator wyborów zapewniał bezpłatny transport do obwodowych komisji wyborczych. Utworzone zostały również aktywne komisje, dzięki którym niepełnosprawni wyborcy mogli zagłosować w domach.\nJa jednak postanowiłam sama dojechać do miejsca głosowania wyznaczonego dla mojego okręgu. Pominę fakt, że mieszkam w przepięknej dolinie (z jednej strony mam ogromny park, a z drugiej przestrzeń stworzoną dla miłośników sportów) i żeby dotrzeć do komisji najkrótszą drogą musiałabym pokonać dziesiątki schodów.\nPogoda dopisała, dzięki czemu dłuższą trasą, ale po prawie równym chodniku dotarłam do miejsca głosowania.\nI tu nastąpiła konsternacja. Nie przewidziano bowiem kotar, za którymi w sposób pozbawiony niepożądanych obserwatorów, osoba na wózku mogłaby zagłosować.\nNiestety ponownie daję organizatorom żółtą kartkę.\nStrona główna » Powyborcze refleksje osoby na wózku\n← Robot w moim domu → Allo Allo na deskach BTD


Kuny - Mapa Biały Dunajec, plan miasta, dzielnice w Białym Dunajcu - E-turysta\nMapa Kuny Biały Dunajec\nBiały Dunajec Kuny - Wybierz kategorię\nBiały Dunajec Kuny - informacje\nMapa miejscowości Biały Dunajec Kuny w serwisie e-turysta. Na naszych mapach możesz sprawdzić mapę interesującej Cię dzielnicy miasta, ale także całego miasta czy regionu. Z map korzystamy przesuwając ją za pomocą myszy, a oddalać lub przybliżać mapę można scrollem myszy lub przyciskami „plus” i „minus” w lewym górnym rogu mapy. W ten sposób odnajdziesz interesującą Cię ulicę czy też obiekt na mapie. Mapa Biały Dunajec Kuny, jeżeli szukasz noclegu w Białym Dunajcu Kuny, to właśnie dla Ciebie na naszej mapie zaznaczyliśmy obiekty noclegowe pochodzące z serwisu e-turysta. Klikając w ikonę noclegu na mapie zobaczysz konkretną ofertę, a następnie możesz przeglądnąć szczegóły noclegu. Klikając z kółko z zaprezentowaną liczbowo ilością noclegów przejdziesz do przybliżenia mapy, gdzie znajdziesz oznaczenie tych konkretnych noclegów. Lista z noclegami wczyta się po prawej stronie lub pod mapą. Noclegi w Białym Dunajcu Kuny możesz przeglądnąć oraz porównać bezpośrednio na liście. Dla wygody naszych użytkowników można od razu zapytać właściciela każdego z obiektów noclegowych o jego ofertę klikając w przycisk Zapytaj o Nocleg. Gdy szukasz noclegu w okolicy konkretnej ulicy skorzystaj z zakładki Noclegi. W tej zakładce możesz także określić co jeszcze jest dla Ciebie ważne w kwestii noclegu, jaka powinna być cena, czy pokoje powinny być z łazienkami, czy też potrzebne Ci będzie miejsce parkingowe, lub na przykład wypożyczalnia rowerów.\nBiały Dunajec Kuny - Noclegi na mapie


TXM osiągnął w styczniu 22 mln zł przychodów | StrefaInwestorow.pl\n05 lut 2019, 08:38\nTXM osiągnął w styczniu 22 mln zł przychodów\nTXM Textilmarket, polska sieć dyskontów odzieżowych, wypracowała w styczniu 2019 r. przychody w wysokości ok. 22 mln zł. Zarząd TXM kontynuuje pogłębianie restrukturyzacji sieci, m.in. zamykając nierentowne sklepy.\nObroty osiągnięte przez Grupę w ubiegłym miesiącu były o 8% niższe niż w analogicznym okresie 2018 roku.\n- Dynamika spadku przychodów okazała się taka sama jak w grudniu, natomiast warto podkreślić, że powierzchnia sieci r/r mocniej spadała w styczniu, co wskazuje, że udało nam się poprawić sprzedaż z mkw. W minionym miesiącu zamknęliśmy 5 sklepów - zgodnie z zapowiedziami nadal będziemy identyfikować trwale nierentowne i nierokujące lokalizacje, by przyspieszyć optymalizację sieci - komentuje Marcin Łużniak, Wiceprezes Zarządu TXM.\n- Rozpoczęcie przeglądu opcji strategicznych przez Redan w żaden sposób nie wpłynie na działalność operacyjną TXM. Kontynuujemy pogłębioną restrukturyzację Spółki i wierzymy, że przyniesie ona zakładane efekty - już teraz w niektórych aspektach dostrzegamy pozytywne tendencje. Podjęte przez nasz zespół działania zapewnią Spółce stabilność, co w efekcie przyczyni się do poprawy wyników finansowych i osiągnięcia rentowności – mówi Bogusz Kruszyński, p.o. Prezesa Zarządu TXM oraz Prezes Zarządu Redan.\nSieć TXM na koniec stycznia składała się z 383 sklepów własnych o łącznej powierzchni 102,3 tys. m2 i była o 3,4% niższa niż na koniec stycznia 2018 r. Grupa prowadzi sieci sklepów w Polsce, Rumunii i na Słowacji oraz e-sklep www.txm.pl.\nTXM S.A. jest właścicielem 383 sklepów dyskontowych TXM zlokalizowanych na terenie całego kraju oraz za granicą – w Rumunii i na Słowacji. Prowadzi także sprzedaż internetową przez e-sklep www.txm.pl. Sklepy TXM oferują swoim klientom szeroką gamę odzieży oraz innych artykułów tekstylnych i gospodarstwa domowego, w dobrej jakości i w konkurencyjnych cenach. TXM S.A. (wcześniej Adesso S.A.) działa na rynku od 1989 r., od samego początku swojego istnienia działa w branży tekstylnej. TXM S.A. od grudnia 2016 r. jest spółką publiczną, notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.


Galileusz, Petrarka, Dante. Odnaleziono bezcenne stare księgi - RMF 24\nPiątek, 18 września (23:15)\nW Rumunii odkryto około 200 starodawnych ksiąg i inkunabułów o szacunkowej wartości ponad 2,5 mln euro. Dzieła zostały skradzione w 2017 roku z magazynu w Wielkiej Brytanii.\nZłodzieje weszli przez dach do magazynu w Feltham pod Londynem, po czym zjechali 12 metrów po linie niezauważeni przez czujniki ruchu.\nDopiero aresztowanie w styczniu w Turynie kolejnego Rumuna, domniemanego przywódcy siatki, i jego współpraca "zdecydowały o powodzeniu operacji" przeprowadzonej wspólnie przez brytyjską, włoską i brytyjską policję.\nŁup z kradzieży został znaleziony w środę w domu w okręgu Neamt w północno-wschodniej Rumunii. Według zdjęć opublikowanych przez rumuńską prokuraturę, prace zawinięto w folię i schowano w betonowym dole przykrytym gruzem.


Plecak Lowe Alpine AirZone Z DUO 30 - Explore.pl\nLowe Alpine AirZone Z DUO 30 to uniwersalny, dwukomorowy plecak o sportowym designie.\nLowe Alpine AirZone Z DUO 30 to uniwersalny, dwukomorowy plecak o sportowym designie, zaprojektowany dla aktywnych użytkowników szukających lekkiego i pojemnego plecaka o wszechstronnym zastosowaniu. Świetnie sprawdzi się przy każdym rodzaju aktywności zarówno jako plecak miejski, rowerowy, czy turystyczny na dwu-trzydniowe wypady w teren. Nowością jest przeprojektowany system nośny AirZone, zastosowanie najnowszych materiałów pozwoliło na zmniejszenie jego masy bez kompromisów dla komfortu i wytrzymałości. Anatomicznie profilowana siatka wzbogacona elementami z tkaniny o wysokim poziomie oddychalności minimalizuje kontakt plecaka z naszym ciałem zapewniając bardzo wysoki poziom cyrkulacji powietrza. W efekcie nosząc plecak mamy z nim styczność tylko na ramionach i pasie biodrowym, dzięki takiemu rozwiązaniu system AirZone daje 100% oddychalności plecom użytkownika nie powodując wzmożonej potliwości i odprowadzając ciepło. Plecaki Lowe Alpine wyposażone w ten systemem charakteryzują się dodatkowo niską wagą i optymalną sztywnością. Ergonomicznie profilowane, wentylowane szelki uprzęży i pas biodrowy zaprojektowane zgodnie z systemem AdaptiveFit przenoszą większość obciążenia w okolice pasa biodrowego i gwarantują idealne dopasowanie do wzrostu i budowy ciała. Wykonany z lekkiego i bardzo wytrzymałego materiału 210D Mini Ripstop / HydroShield dodatkowo zabezpieczonego powłoką PU zwiększającą jego wodoodporność. Plecak posiada dwie osobne komory z możliwością łączenia ich w jedną dużą przestrzeń ładunkową za pomocą przepony z zamkiem błyskawicznym, takie rozwiązanie ułatwia dostęp do poszczególnych elementów wyposażenia i odpowiednie rozłożenie obciążenia. Szeroki suwak zapewnia bardzo dobry dostęp do komory górnej, w której znajduje się osobna kieszeń na bukłak z wodą, nadrukowany panel z instrukcją SOS i dodatkowa siatkowa kieszeń na drobne akcesoria lub rzeczy osobiste. Dolna komora również została zabezpieczona zamkiem błyskawicznym, jest odpowiedniej wielkości aby pomieścić np. śpiwór, w jej wnętrzu umieszczono końcówki suwaka umożliwiającego otwarcie przepony dzielącej obie komory. W górnej części znajduje się mała kieszonka na dokumenty wyposażona w karabińczyk na klucze. Z przodu Lowe Alpine AirZone Z DUO 30 znajduje się elastyczna „mokra kieszeń”, oraz uchwyt na np. odblask lub światełko rowerowe. Pas biodrowy wyposażono w dwie pojemne kieszenie zdolne pomieścić smartphona, GPS lub inne podręczne akcesoria. Boczne kieszenie elastyczne zapewniają dodatkową przestrzeń na akcesoria lub butelkę z wodą. Z boku plecaka umieszczono chowaną pętlę na np. czekan i unikatowy, opatentowany "Tip Gripper" uchwyt pozwalający na bezpieczny transport kijków trekingowych zarówno z odsłoniętymi grotami jak i z zabezpieczonymi gumowymi osłonami. Pokrowiec przeciwdeszczowy w intensywnym pomarańczowym kolorze zapewnia bezpieczeństwo przenoszonego bagażu w każdych warunkach atmosferycznych i znacznie poprawia widoczność użytkownika.\nOceniasz: Plecak Lowe Alpine AirZone Z DUO 30


Powrót taty - Wychowanie - Adonai.pl\nNie martw się, tata wróci, to zreperuje - mawiała może sześcioletnia Iza do swojej młodszej siostry. Siła jej starszeńskiego autorytetu, a także doświadczenie potwierdzające, że "tata potrafi", sprawiały, że wierzyłam jej słowom bez zastrzeżeń. Łzy obsychały natychmiast. Wszystko jedno, czy były ronione nad zepsutą zabawką, urwaną sprzączką od bucika, czy utłuczonym uchem kubka. Powrót taty z pracy był często wyczekiwany jak zbawienie.\nKtóregoś dnia - na wyraźną zresztą propozycję taty - usypałyśmy na tapczanie stertę różnych "inwalidów", którym należało się zreperowanie. Lalki z powykręcanymi kończynami, pluszaki bez łapy czy ogona, wózeczki bez kółek, lalczyne krzesełko z ułamaną nogą, zegar-skarbonka z uszkodzoną pozytywką... W pokoju każdego malucha znajdzie się wiele takich rekwizytów. Samo ich odkrywanie było niezłą zabawą. Smaku dodawała jej niezbyta dziecięca pewność, że tata znajdzie radę na wszystko.\nWśród tych zabawek znalazł się także miś z odprutym uchem. Bardzo stary, chyba najstarszy, bo widoczny jeszcze na zdjęciu, na którym Iza prezentowała swoje pierwsze ząbki. Niegdyś biały, w niegdyś bordowych spodenkach, wyglądał bardzo żałośnie. Najsmutniejsze w nim było to, że od zawsze, kiedy pamiętałam, nie miał jednego szklanego oka. Zamiast niego była okrągła plama gencjany - próbowałam pewnego razu w ten sposób go opatrywać, ale nic nie pomogło. Tata przyszył ucho, ale oka misiowi nie przywrócił. Takie ze zwykłego guzika to już nie było to. Miś nie mógł być jak nowy. Z rodzicielskimi ograniczeniami przychodzi się oswajać w długotrwałym procesie. Być może staje się to tym naturalniejsze, gdy sami zostajemy rodzicami. Czy zatem dziecięca nadzieja, że tata wszystko może, przemija z wiatrem? A może toruje drogę nadziei, która zawieść nie może? Tak jak ofiara starego, ślepego misia - powrotowi Tego, który obiecuje: "Oto wszystko czynię nowe"?


Temat: Kurogane Sro Lip 07, 2010 2:08 pm\nNazwisko: Hachirobei (fałszywe, ponieważ prawdziwego nie zna)\nRanga: Uczeń / Zastępca Drynerów\nWygląd: Kuro jest dość wysoki. Jego włosy są dość długie, tak by mógł zakryć nimi swoje ciemnoniebieskie oczy. Do swojej jasnej cery (ale nie za jasnej... biały to on nie jest) zazwyczaj dobiera dość ciemne stroje.Głownie chodzi w swojej ulubionej ,czarnej kurtce i luźnych, również ciemnych, spodniach które dobrze leżą na jego umięśnionym (ale bez przesady) ciele. Podsumowując Kurogane jest dość wysokim mężczyzną o przeciętnej budowie ,lecz tajemniczych oczach.\nCharakter: Kurogane wydaje się być nieco inny niż przeciętne demony. W normalne dni wydaje się nieco wrednym rozrabiaką, lecz gdy jest w formie demona robi się spokojny i cichy. Bywa też że w normalnej formie stanie się spokojny i cichy ,a w demonicznej zawładnie nim rządzą krwi. Spowodowane jest to tym że charaktery demona,a jego samego są zupełnie inne. Na dodatek Kuro nie do końca panuje nad demonem.\n1. Blokada umysłu. - Oczy Kuro błyskają na niebiesko i jego umysł jest zablokowany przed manipulacją umysłową. Może on także użyć tej mocy na kimś innym (maks na 3 osobach). Wadą tej mocy jest to że ani Kuro , ani inna osoba na której użyło się tej mocy nie kontroluje pozostałych umiejętności.\n2. Teleportacja - Kurogane w mgnieniu oka zanika i pojawia się w innym miejscu.Ściana,czy coś tego typu nie jest tutaj przeszkodą.\n3.Demoniczna forma - Nad chłopcem zapanował demon. Jego kolor skóry zmienia się na granatowy.Wyrastają małe spiczaste rogi. Kuro robi się nieco wyższy i chudszy. Jego ręce znacznie się wydłużają i powstają wielkie szpony o twardości stali...chodź są dość ostre by ją ciąć (stal). Siła i wytrzymałość demona jest tylko nieco większa od ludzkiej lecz za to szybkość jest o wiele większa... biega szybciej od geparda i potrafi skakać na 5+ metrów.\nHistoria: Kurogane za już dziecka był świadom demona. Każdy w jego rodzinie takowego posiadał.Miał starszych braci i siostry. Cała rodzina trenowała wspólnie kontrolę nad "darami" lecz Kurogane nigdy się tym nie interesował , wolał biegać po dworze niż uczyć się o jego drugim Ja. Jego brak zainteresowania odbił się w jego przyszłości w formie niskiej kontroli nad demonem.Po zaginięciu Vice Dyrka jego miejsce zajął brat Kuro który przyjął go do szkoły...\nTemat: Re: Kurogane Sro Lip 07, 2010 2:16 pm


Łyżwy dla początkującego łyżwiarza\nDoczekaliśmy się! Większość miejskich lodowisk jest już czynna lub wkrótce planuje otwarcie, a to oznacza jedno – jedna z ulubionych, zimowych aktywności fizycznych Polaków jest na wyciągnięcie Twojej ręki. Jeśli dopiero zamierzasz nauczyć się jeździć na łyżwach (co jest prostsze niż sądzisz!) lub umiesz jeździć, ale nie jesteś wyczynowcem i chcesz kupić swoje własne łyżwy, z pewnością zdążyłeś się już zorientować, że wybór jest ogromny. Co więcej, poszczególne modele łyżew różnią się między sobą nie tylko ceną i kolorem, ale także rodzajem łyżwy i buta, które należy indywidualnie dobrać. Dlatego, jeśli przymierzasz się do zakupu pierwszej pary, to ten tekst jest właśnie dla Ciebie – dowiesz się z niego co możesz zyskać jeżdżąc na łyżwach i jaki ich rodzaj będzie dla Ciebie najlepszy.\nJazda na łyżwach jest nie tylko świetną zabawą, ale także doskonałym sposobem na uzupełnienie codziennego treningu lub wprowadzenie do planu dnia aktywności fizycznej. To także świetny sposób na dodatkowy trening aerobowy, bowiem w zależności od tego jak intensywnie jeździsz, podczas godziny możesz spalić od 300 do nawet 800 kcal. Poza tym jeździć na łyżwach może praktycznie każdy , bez względu na wiek czy stopień zaawansowania, a na korzyć łyżwiarstwa z pewnością wpływa fakt, że ten sport przynosi po prostu mnóstwo frajdy. W większości przypadków lodowiska dysponują własną wypożyczalnią łyżew, ale umówmy się – nie jest to ani higieniczne, ani ekonomiczne, ani wygodne, dlatego każdy kto połknie już łyżwiarskiego bakcyla, zwykle decyduje się na zakup swojej pary. Kiedy najlepiej to zrobić? Własne łyżwy warto kupić szczególnie w przypadku, gdy stopa już nie rośnie - wówczas możemy mieć pewność, że wystarczą nam one na wiele najbliższych sezonów. Za takim rozwiązaniem przemawia także fakt, że indywidualnie dobrane, użytkowane przez jedną osobę łyżwy dopasowują się do kształtu stopy właściciela.\nHokejowe czy figurowe? Dobierz łyżwy do stopnia zaawansowania!\nJeśli jesteś zupełnie początkujący i łyżwy widziałeś do tej pory wyłącznie w telewizji, zdecyduj się na łyżwy figurowe – łatwiej się w nich oswoić i utrzymać równowagę. Do tego nie da się na nich rozwinąć zawrotnych prędkości, ale szarżowanie nie jest najlepszą opcją zarówno jeśli jesteś początkujący, jak i wtedy, gdy jeździsz na publicznych lodowiskach. Łyżwy figurowe zapewniają o wiele lepszą stabilizację stopy, niż łyżwy hokejowe, co minimalizuje ryzyko kontuzji, o które przecież na lodowisku nietrudno. Zwykło się mówić, że łyżwy figurowe to typowo kobiecy model, chociaż prawdę mówiąc jest on na tyle uniwersalny, że równie dobrze może być wybierany przez mężczyzn. Główną zaletą figurówek jest wydłużona płoza, dzięki której łatwiej jest utrzymać równowagę.\nŁyżwy figurowe są również doskonałe dla osób, które marzą o wykonywaniu choreografii i figur na lodzie. Dzięki ząbkom umieszonym z przodu figurówki są bardzo zwrotne, co zaawansowanym łyżwiarzom pozwala na precyzyjne wykonywanie elementów choreografii. Ze względu na to, że większość modeli łyżew figurowych wykonana jest ze skóry i wiązana jest sznurówkami, są one w stanie w maksymalny sposób dopasować się do stopy.\nŁyżwy hokejowe to wybór dla osób, które mają już opanowaną podstawową technikę jazdy i chcą rozwinąć dodatkowo rozwinąć swoje umiejętności. Dzięki temu, że nie mają czubków, można na nich rozwinąć naprawdę znaczne prędkości i to głównie dlatego wykorzystywane są podczas meczów hokejowych. Główną różnicą między łyżwami hokejowymi a figurowymi jest długość płozy – hokejówki mają ją zdecydowanie krótszą co umożliwia rozpędzenie się i dynamiczną jazdę. W przeciwieństwie do figurówek ten typ charakteryzuje się pancerną, odporną na uderzenia i zarysowania, plastikową obudową, która doskonale chroni przed urazami. Konstrukcja hokejówek do złudzenia przypomina konstrukcję rolek, dzięki czemu wprawionym rolkarzom może być łatwiej zaczynać od tego typu łyżew. Warto pamiętać o odpowiednim dopasowaniu do stopy i precyzyjnym zapięciu, gdyż ze względu na szeroką cholewkę w tego typu łyżwach nieco łatwiej o przesunięcia stopy wewnątrz buta i kontuzję. Niemniej, pod względem zakładania i użytkowania wiele osób uważa, że klamrowe zapięcie łyżew hokejowych znacząco ułatwia przygotowanie do wejścia na lód.


Poszukiwany INSTRUMENTALISTA /TKA do zespołu muzycznego (coverowego) - Bielsko-Biała - OgloszeniaMuzyczne.pl\nPoszukiwany INSTRUMENTALISTA /TKA do zespołu muzycznego (coverowego)\nOgloszeniaMuzyczne.pl → Szukam muzyka → Instrumentaliści → Poszukiwany INSTRUMENTALISTA /TKA do zespołu muzycznego (coverowego)\nMusicBand, Bielsko-Biała (śląskie)\nAktywnie działający (w sumie już od kilkunastu lat), 3-osobowy zespół coverowy obsługujący imprezy okolicznościowe (głównie wesela) POSZUKUJE do stałej (ale gdyby nie było takiej możliwości to i do dorywczej) współpracy INSTRUMENTALISTY/ TKI (najlepiej saksofon, trąbka, ale jak biesiada na akordeonie nie jest dla Ciebie problemem to też daj znać :)). My jesteś w okolicach 30stki więc fajnie by było abyś też był/ była w podobnym przedziale wiekowym np. 20-35 lat :)\nJeżeli jesteś osobą która przede wszystkim posiada dobry słuch i co najmniej podstawowe umiejętności muzyczne (nie jest konieczna znajomość nut, wystarczy, że grasz ze słuchu, czy też improwizujesz) to napisz do nas kilka słów o sobie/swojej działalności muzycznej, najlepiej dołączając jakąkolwiek próbkę swoich możliwości jak również swoje oczekiwania finansowe na adres: musicband39@gmail.com.\nJeżeli to nie problem dla Ciebie to dołącz również jakieś swoje zdjęcie.\nMile widziana (chociaż nie konieczna - bo uważamy, że wszystko da się zrobić jak tylko się chce :)) znajomość repertuaru imprez okolicznościowych czy też doświadczenie grania na nich.\nGłówne rejony działania to Śląsk i Małopolska.\nZe względu na oczekiwane materiały od kandydatów a zarazem każdego z nas codzienne obowiązki pierwszy kontakt tylko drogą mailową.\nZapraszając do współpracy czekamy na poważne kandydatury.\nNiedawno założyłam zespół i potrzebuję muzyków...


Złom stalowy Nowy Targ - WasteMaster\nKtóre odpady możemy przekazać firmom działającym w sektorze odbioru złomu stalowego w Nowym Targu?\nPorównując oferty wielu firm, sprawdź, jaki jest zakres ich działania i czy przyjmują rodzaj złomu stalowego, którego chcesz się pozbyć. Porównaj ceny i czas realizacji zlecenia. Możesz sam szukać firmy świadczącej usługi transportu odpadu lub też zdecydować się na ofertę składaną przez firmę. Skup złomu stalowego w mieście Nowy Targ proponują Ci współpracę, Ty akceptujesz lub odrzucasz ofertę.\nocynk, N2N, głębokotłoczna, BUNSHELINGS, ocynk\nSkup złomu stalowego w Dzierżoniowie\nPrzykładowe firmy odbierające złom stalowy w Nowym Targu\nBożena Toporkiewicz FHU\nJakie odpady możemy oddać w skupie złomu stalowego w mieście Nowy Targ?\nZłom stalowy dzielimy na dwie grupy. Cechą pozwalającą zakwalifikować złom do jednej z nich jest wielkość odpadu. Pierwszą grupę tworzy złom stalowy o wielkości maksymalnej 1500 x 500 x 500 mm. Można od razu umieścić go w piecu hutniczym. Druga grupa to złom o gabarytach przekraczających te wartości. Skup złomu stalowego w Nowym Targu najpierw wstępnie obrabia złom, a dopiero potem zostaje przetopiony w piecu.\nCena jest uzależniona od tego, czy prowadzisz firmę, czy jesteś osobą fizyczną. W pierwszym przypadku możesz wybrać darmowy pakiet lub rozszerzony za cenę 99 zł miesięcznie. Osoby fizyczne korzystają z aplikacji za darmo.\nCeny złomu stalowego różnią się w zależności od firmy. Każda ustala swój cennik indywidualnie. Wpływ na ostateczne ceny złomu stalowego ma kilka czynników: kategoria złomu, ilość skupowanego złomu, wielkość firmy i zakres oferowanych usług. Może się okazać, że usługa w jednej z firm będzie droższa, jednak obejmować będzie dodatkowo odbiór złomu stalowego w Nowym Targu.\nGdzie znaleźć skup złomu stalowego w Nowym Targu?\nSkup złomu stalowego w mieście Nowy Targ to jedna z usług, jaką możesz zamówić przez naszą aplikację. Jest ona skierowana zarówno do osób prywatnych, jak i firm. Znajdziesz u nas bazę odbiorców odpadów specjalizujących się w złomie stalowym. Oferty różnią się zakresem, ale też ceną. Sprawdź firmy w Twojej lokalizacji i pozbądź się odpadów, szanując środowisko naturalne.\nJest wiele firm zajmujących się odpadami, jednak nie wszystkie spełnią Twoje oczekiwania. W naszej aplikacji znajdziesz bazę firm, które oferują różny zakres usług i ceny. Sprawdź, czy któraś umożliwia odbiór złomu stalowego w Nowym Targu. Porównaj ich oferty, wybierając tę, która najlepiej wpisuje się w Twoje priorytety i wymagania.


Wydarzenia szkolne - 2004/2005\nŻegnaj szkoło - witajcie wakacje :-). Życzymy udanego wypoczynku.\nW dalszą drogę już czas, czyli żegnamy Was trzecioklasiści. Żegnamy również ks. Modzelewskiego, który przenosi się do innej parafii. Zaglądajcie czasami do nas i na naszą stronkę. Trzymamy za Was kciuki w nowych szkołach.\nSłoneczny czerwcowy dzień (23.06) bliższy był raczej radosnym wakacjom, niż doniosłym chwilom, jakie miały się wydarzyć...\nZdobyliśmy się jednak na refleksję. Pożegnanie klas trzecich rozpoczeliśmy tradycyjnie od spotkania w kościele. Nie była to jednak zwykła msza święta. Uczniowie, nauczyciele i pracownicy naszej szkoły przygotowali "spektakl" poetycko - muzyczny "SPOTKANIE Z JANEM PAWŁEM II". Niesamowitą, magiczną wręcz atmosferę, która powstała podczas odczytywania TRYPTYKU RZYMSKIEGO, LITANII JASNOGORSKIEJ czy wreszcie fragmetów książki ks. Jana Twardowskiego O JANIE PAWLE II przeplatały "Barka" i inne śpiewane przez wszystkich piosenki. Scenariusz tego spotkania był dziełem pana Dyrektora, a nastroj stworzyli występujący m.in. uczniowie: Agnieszka Paduszyńska, Aleksandra Kot, Sandra Szczotka, Bogdan Ankudowicz (gitara i śpiew), Mariusz Musiał (absolwent), pan Dyrektor, nauczyciele: Angelika Smolarek, Zuzanna Gołębiowska, Błażej Dobrogoszcz, ks. Marek Modzelewski oraz pracownicy naszej szkoły: Wanda Gajosz i Małgorzata śleziak. Całosc prowadził Wacław Staszkiewicz (zdjęcia na stronie gimnazjum). Nastrój zadumy przerwał nasz drogi ksiądz Marek, który (jakby mało było pożegnań tego dnia) oznajmił, że to ostatni jego dzień w naszej szkole...\nPóźnym popołudniem, pełni przeżyć z kościoła dotarliśmy do gimnazjum. Uroczystość rozpoczęto od przyjetego z wielkim entuzjazmem uczniów występu klasy III a - scenka przedstawiająca dialogi uczniów w drodze do gimnazjum w autobusie mroźnym rankiem, a także wywołującego salwy śmiechu programu klasy III c, która słowami znanych piosenek przybliżyła swoje opinie o Dyrekcji i Nauczycielach. Oto fragmenty które przyjęte były najwiekszymi brawami:\n"Co powiecie na temat państwa Dobrogoszcz M jak Miłość, wiele imion ma, M jak Miłość niepozorna tak,\nM jak Miłość chodzi drogą swą, Gdy ją mijasz, czemu wtedy odwracasz wzrok ?..."\n"Co nasze Ziomy mówią o panu Bąku?\nJuż taki z ciebie zimny drań i dobrze Ci z tym bez dwóch zdań..."\n"Co chłopcy mówią na temat pani Jarosińskiej?\nDziewczyno ty jak wino uderzasz do głowy,\nAniele tak wiele dla Ciebie bym zrobił...?\n"Czy pan Dyrektor ma jakieś wspomnienia?\nJolka, Jolka pamiętasz szkołę ze snów, gdy mówiłaś tak mi źle..."\n"Co mówi pani Paszek do absolwentów ?\nHej, hej, hej sokoły omijajcie mury naszej szkoły,\nDzwoń, dzwoń, dzwoń dzwoneczku chemie mamy skowroneczku..."\n"Co chłopcom podoba się w pani Kotuli?\nJej piękne czarne oczy, ich nie przeoczysz, wiem, że nie..."\n"A teraz coś dla pana Dyrektora:\nOj, Władku, czy ci nie żal? Oj, Władku, chodźże na bal..."\nRadość dopełnił występ kabaretu BORYGO (Rafał Mieszczak i Mateusz Wołczyński), który przedstawił scenkę opartą o skecz kabaretu ANI MRU MRU, będącą sprawozdaniem z przebiegu uroczystości pożegnania klas III.\nNastępnie odbyła sie część oficjalna, wręczono świadectwa z wyróżnieniem, nagrody za osiągnięcia naukowe i sportowe. Jak co roku wyłoniono również osobę, która miała zostać uhnorowana tytułem Senatora. Zaszczyt przypadł tym razem (ku miłemu zaskoczeniu zebranych), nie tylko jednemu uczniowi. Tytuły Senatora odebrali Mateusz Rusin (klasa III c) i Mateusz Olejnik (klasa III b).\nPo zakończeniu części oficjalnej, uczniowie klas III rozeszli się do sal, gdzie wychowawcy ostatni raz wręczyli im świadectwa i słowami pełnymi wzruszenia pożegnali się, życząc wszystkim wiele wytrwałości i samych sukcesów w nowych szkołach.\nA dla mnie, piszącej te słowa Magdaleny Krzemień, wychowawczyni pierwszej w swojej pracy pedagogicznej klasy (III c) były to chwile szczególnie trudne. Wszystkim Wam życzę z całego serca powodzenia !!!\nNic dodać, nic ująć. Zapraszamy do galerii :-).\n1 czerwca nasza szkoła ma swoje święto, a nauczyciele i uczniowie pomagają w tym świętowaniu :). Innymi mówiąc mnóstwo dobrej zabawy i miła atmosfera.\nEgzaminy gimnazjalne 26 - 27 kwiecień\nZnowu nadszedł czas, kiedy trzeba sprawdzić swoją wiedzę zdobytą żmudną nauką przez trzy lata :-). Życzymy powodzenia i trzymamy kciuki.\nSukcesy szachowe !!!\nZawody odbyły się w Międzyszkolnym Ośrodku Sportowym. Startowało 21 zawodników z 10 szkół. Zgodnie z tradycją panującą już od 4 lat, zajęliśmy I miejsce drużynowo w składzie: Przemysław Puzoń, Grzegorz Filo. Indywidualnie Grzegorz Filo zajął III miejsce. Wśród dziewcząt startowało 16 zawodniczek z 9 szkół. W tej kategorii również zajęliśmy I miejsce drużynowo w składze: Sylwia Kasprzykowska, Anna Krzemińska. Indywidualnie Sylwia Kasprzykowska zajęła III miejsce. Nagrodę za zdobycie I miejsca drużynowo są zawody rejonowe, które odbyły się w Czechowicach - Dziedzicach. Największym sukcesem w tych zawodach było zdobycie III miejsca w drużynowych Mistrzostwach dziewcząt.\nDnia 17.03.2005 odbył się Dzień Otwarty naszej szkoły. Odwiedzili ją uczniowie Szkół Podstawowych nr 6 i 1. Wzięli oni udział w lekcjach, na których mogli się dowiedzieć co będzie ich czekać w naszym gimnazjum. Oto co dla nich przygotowano: Nauczyciele wychowania fizycznego: p. Artur Kaczkowski i p. Dariusz Markowski opowiedzieli o osiągnięciach sportowych uczniów naszego gimnazjum oraz zaprezentowali liczne dyplomy i puchary. Pan Markowski zachęcił do zapisania się do klasy o profilu sportowym, której specjalizacją jest siatkówka. Uczniowie klas VI- tych odwiedzili także hol ks. Jana Twardowskiego, gdzie mogli się wpisać do kroniki szkolnej. Lekcję matematyki prowadziła p. Anna Kubas wraz z p. Aleksandrą Czauderną. "Studenci" rozwiązali matematyczną krzyżówkę. Pod koniec zajęć p. Kubas powiedziała kilka słów na temat sztuki składania papieru- orgiami. Geografia prowadzona była przez p. Magdalenę Krzemień. Mówiła ona o Polsce w Unii Europejskiej, oraz Klubie Europejskim "Euron" działającym w naszej szkole. Uczniowie rozwiązali krzyżówkę a w nagrodę dostali od prowadzącej obrazek Syriusza. Ogłoszony został konkurs na najlepszy projekt polskiego stroju Syriusza - maskotki Unii Europejskiej. Zajęcia z chemii prowadzone były przez p. Grażynę Bielecką- Paszek i p. Anetę Jarosińską. Pokaz ten był kolorowy i wybuchowy co widać na obrazku. W sali informatycznej odbyła się prezentacja strony internetowej naszego gimnazjum. Prezentację prowadził p. Andrzej Tkocz. Uczniowie z wielkim zainteresowaniem "buszowali" po Internecie. Na lekcji niemieckiego p. Katarzyna Gąsiorek, uczyła odwiedzających podstawowych zwrotów po niemiecku. Podczas zajęć biologicznych młodzi kadeci mogli poznać szkielet człowieka, królika i gołębia. Dowiedzieli się co nieco o oddychaniu. Oglądali również nogę muchy, przetchlinki i tchawki owadów (oczywiście pod mikroskopem ). Poznali też nasze świnki morskie: Gonzalesa i Dulcyneę. Kolejną lekcją była lekcja biblioteczna. Uczniowie poznali historie biblioteki i jej regulamin. Lekcję ta prowadzili p. Krzysztof Bąk i p. Anglika Smolarek. Pod koniec zajęć p. Bąk zachęcił do uczestnictwa w szkolnym kółku dziennikarskim i rozdał pamiątki w postaci Gimzety.\nNa zakończenie Dnia Otwartego nasi goście spotkali się na korytarzu, gdzie p. dyr. władysław Sadlok podziękował za przybycie i zachęcił do zapisania się do naszej szkoły. Uczniowie klas szóstych wypełnili ankiety podsumowujące Dzień Otwarty oraz obejrzeli pokaz tańca dyskotekowego wykonany przez uczennice ze szkolnego koła tanecznego.\n4 kwietnia 2005 r. w naszej szkole\n21 marca w naszej szkole odbył się mecz siatkarski pomiędzy nauczycielami, a uczniami. Tym razem wygrali nauczyciele poniweż nie grała reprezentacja siatkarska naszego gimnazjum :-). Następny mecz 1 czerwca.\nDzień kobiet - 8 marca, czyli buźka, rączka, goździk :-)\nWalentynki 2005 - 14 luty\n9 luty był próbą sił dla trzecioklasistów, którzy w tym dniu pisali egzamin próbny. Uczniowie !!! nie zostawiajacie nauki na ostatnią godzinę !!!\n14 stycznia (piątek godz. 17:00) w gimnazjum imienia Księdza Jana Twardowskiego, odbyły się jasełka. Jasełka zostały przygotowanie przez klasę I "s" czyli sportową, a wychowawcą jest pan Andrzej Tkocz. Inicjatorem tego wydarzenia był nasz wychowawca. Na jasełka zostali zaproszeni nasi rodzice, nauczyciele i oczywiście uczniowie uczący się w tej szkole. Jasełka miały na celu przedstawienie i przypomnienie nam o tym jak się urodził Jezus, czyli przedstawiły nam Boże Narodzenie. Jest to bardzo miłe, gdy wszyscy spotykają się w jednym gronie razem rozmawiają, ten dzień jest tylko jeden w roku. Jak co roku na przedstawieniu byli kelnerzy, którzy częstowali gości ciepłą herbatą lub kawą no i jakimś ciastem. Atmosfera moim zdaniem była miła i ciepła jak w każdym domu podczas tych świąt. Widzowie stwierdzili, że było by lepiej gdybyśmy mieli mikrofony, ponieważ było by nas lepiej słyszeć. Był za duży szum na sali, w której odbywało się przedstawienie. Moim zdaniem jasełka się udały tylko brak tych mikrofonów strasznie nam doskwierał. Oceniam je na pięć. Wniosły wiele do mojego życia w szczególności to, że należy się dzielić z innymi.\nI mieszkało między nami..." Niech ten Bóg, który rodzi się\nW tym pełnym sprzecznych dążeń, pragnień świecie\ntę pierwszą tęsknotę\nkażdej ludzkiej duszy,\ntęsknotę każdego z nas\nżyczy Społeczność Gimnazjum nr 13\nBielsko-Biała, 15.XII.2004 r.\nWitaj Księże Janie !\nKochany nasz Patronie.\nZbliżają się Święta - szkoła od kolorowych lampek płonie.\nChcemy życzyć Ci radości, marzeń spełnienia\nOraz tego co poeta pragnie - wiecznego natchnienia.\nOby Święta te, chociaż słabo zaśnieżone,\nNiech Twym całym sercem będą miłości poświęcone.\nPod tymi życzeniami - uczennicy klasy 2\npodpisuje się Społeczność Gimnazjum nr 13\nim. ks Jana Twardowskiego w Bielsku-Białej\n"Sami sobie mamy życzyć,\nabyśmy świąt nie przeżuwali,\nale przeżywali, żebyśmy przypomnieli\nsobie naszą wiarę dziecięcą.\nMamy życzyć sobie nie tylko urody ciała,\nale i wdzięku duszy."\nMikołaj w Szkole Podstawowej nr 17 (06.12.2004)\nOdwiedziliśmy dzisiaj Szkołę Podstawową nr 17. Wybrane osoby z trzecich klas miały za zadanie przebrać się i zrobić "Mikołaja" dzieciom. Każda klasa miała "przydzieloną", którąś klasę z podstawówki. Moja klasa miała pod swoją "opieką" drugą klasę życia. Wszyscy się poprzebierali, był Mikołaj, aniołki, diabełki I pomocnicy Mikołaja! Jak tylko weszliśmy na teren siedemnastki dzieci wybiegły z klas w naszą stronę, krzycząc "Święty Mikołaj !!!". Uśmiechy same malowały się na twarzach, zarówno naszych jak i dzieci. Zaprowadzono nas do klasy, była tam garstka dzieci. Wszystkie klasy są nieliczne, ponieważ jak sama wychowawczyni się przyznała ciężko byłoby jej ogarnąć więcej dzieci. Rozdałyśmy dzieciom prezenty, każdy dostał słodkości i maskotkę. Każde dziecko miało zdjęcie z Mikołajem (już wkrótce je tam dostarczymy!). Wychowawczyni opisywała nam jak wyglądają ich zajęcia. Razem z dziećmi śpiewaliśmy piosenkę, której nas nauczyły tj. "Jak praczka pracuje". Gdy wychodziliśmy dzieci podziękowały nam brawami. Zrobiły to najlepiej jak mogły. Po wyjściu z tamtąd ciężko było nam się ogarnąć. Był tam malutki Sewerynek i Wiola i kilkoro innych dzieci łącznie było ich siedmioro. Odwiedziliśmy ich również w dniu naszej wigilii klasowej. Tego nie da się zapomnieć!\nPS. Na pewno odwiedzimy ich jeszcze nie jeden raz.\nTurniej piłki siatkowej o Puchar Dyrektora Gimnazjum nr 13\n7.12.2004 r. został zorganizowany turniej piłki siatkowej o Puchar Dyrektora Gimnazjum 13 im. Księdza Jana Twardowskiego, w którym udział wzięły Gimnazjum nr 4, Gimnazjum z Jasła Śląskiego i gospodarze Gimnazjum nr 13. Turniej rozegrany został w hali BBOSiR w systemie "każdy z każdym". Zwycięzcą okazało się Gimnazjum nr 4, drugie miejsce zajęło Gimnazjum nr 13 i trzecie miejsce zajęło Gimnazjum z Jasła Śląskiego. Atmosfera, za którą odpowiedzialni byli kibice z Jasła Śląskiego, jak i kibice gospodarzy turnieju, mocno udzieliła się rywalizującym siatkarzom. Organizatorem jak i opiekunem naszej reprezentacji był pan Wacław Staszkiewicz.\nDnia 23 listopada 2004 r. odbył się w naszej szkole Bal Andrzejkowy dla Seniorów. W organizacji balu wzięli udział uczniowie klas. Dla przybyłych przewidziano słodki poczęstunek, zaś zebrane w ten sposób fundusze przeznaczone zostały na zakup podręczników.\nWyjazd klas trzecich do obozu Auschwitz\nPogoda, jak na tę porę roku, była bardzo ładna. Jesienne słońce wysoko świeciło na błękitnym i bezchmurnym niebie, grzejąc miło po twarzy. Zimny wiatr delikatnie szumiał wśród drzew, sprawiając wrażenie nadchodzącej i niezapomnianej pogody. Razem ze swoimi rówieśnikami stałam przed szkołą, czekając na autokar, który miał nas zawieść do "Największego obozu zagłady ludzkiej" - Oświęcimia, a następnie do Brzezinki.\n- Sandra, jestem ciekawa, czy jest tam tak strasznie, jak nauczyciele opowiadali. Zaczęła rozmowę Iwona.\n- Ja też. Nie mogę sobie tego wyobrazić. Przecież tyle milionów ludzi tam zginęło, tyle wycierpieli.\n- Wydaje mi się, że to, co tam zobaczymy, będzie dla nas szokujące - ciągnęła dalej Iwona.\n- Też tak uważam, pozostanie to w naszej pamięci na długi czas - rzekłam.\nW pewnym momencie obie zamilkłyśmy. Myślałam o tym, co nas czeka w Oświęcimiu, co zobaczę, czy wywrze to na mnie jakiekolwiek wrażenie i jak zareagują inni? Iwona zapewne myślała o tym samym, co ja. Jest ona brązowooką brunetką o szczerym uśmiechu. Bardzo lubię przebywać w jej towarzystwie. Prawdę mówiąc przy niej nie da się nudzić. Sprawia wrażenie roztrzepanej dziewczyny, dla której liczy się tylko zabawa, ale w głębi serca jest skryta, spokojna i wrażliwa.\nKiedy dotarliśmy na miejsce, wszyscy całą swoją uwagę skupili na obozie, w którym zginęło miliony niewinnych ludzi. Założony został przez hitlerowców w 1940 roku. Początkowo miał służyć jako narzędzie terroru i eksterminacji Polaków, ale z biegiem czasu zaczęto kierować tutaj ludzi z całej Europy. Liczy on 28 piętrowych budynków.\nNad bramą wjazdową widnieje cyniczny napis: "Arbeit macht frei" - praca czyni wolnym. Obóz ten, podobnie jak w Brzezince, obecnie zachowany jest w formie muzeum. Wszystkie cztery klasy zostały podzielone na trzy grupy, którym przydzielono przewodnika. Naszą grupą po całym obozie oprowadzała pani Danuta Huczak. Jest ona kobietą średniego wzrostu, w wieku ok. 30 lat. Jej ciepłe spojrzenie wzbudzało zaufanie. Pokazała nam wiele miejsc, w których ginęli ludzie m.in. krematorium, ciemnicę, celę w której umarł św. Maksymilian Kolbe, miejsca egzekucji przeprowadzonych przez niemieckich oficerów. Pani Danuta opowiedziała nam, w jaki sposób ginęli tutaj ludzie. Wszyscy słuchali z szeroko otwartymi oczami. Nawet największe urwisy były zaciekawione opowieściami pani przewodnik. Największe wrażenie wywarła na mnie ściana śmierci. Wyobrażałam sobie ludzi stojących pod ową ścianą, którzy byli torturowani, a następnie zabijani strzałem w tył głowy. Okrucieństwo hitlerowców nie mieściło mi się w głowie. Moje koleżanki podobnie jak ja były wstrząśnięte. Uczciliśmy ich chwilą ciszy i zapaleniem znicza. Pani przewodnik podzieliła się z nami wieloma ciekawymi informacjami. Szczegółowo omawiała każde miejsce, w którym w danym czasie przebywaliśmy.\n- Iwona, to wszystko jest takie smutne i drastyczne - rzekłam.\n- Wiem. Ci ludzie tyle musieli wycierpieć.\n- Co oni takiego złego zrobili? Przecież to tylko niewinni ludzie, którzy mieli prawo do normalnego życia.\nW bloku nr 5 znajdowały się rzeczowe dowody zbrodni, które należały do ludzi skazanych na śmierć. Były to buty, walizki z nazwiskami i adresami Żydów deportowanych do obozu, miski, protezy, okulary, ubrania, szczotki itp. Niestety w związku ze zbliżaniem się Armii Radzieckiej do Oświęcimia, magazyny gwałtownie opróżniano, wysyłając najcenniejsze przedmioty do Rzeszy. Tego dnia w Oświęcimiu ujrzeliśmy wiele drastycznych scen, które pozostaną w naszej pamięci do końca życia.\nPo upływie ok. 2 godzin, wyruszyliśmy do Brzezinki. Była ona o wiele większa od obozu w Oświęcimiu, liczyła 175 ha. Przypominała ona osadę, w której ludzie "wiedli spokojne" życie. Wokoło było dużo zieleni, a nieopodal rozciągał się las, który krył w sobie przerażającą historię z okresu 2 wojny światowej. Wkroczyliśmy na teren obozu, kierując się w stronę baraków. Podobne były one do stajni, w których przetrzymywano bydło. Baraki mieszkalne więźniów, zachowane są w stanie oryginalnym. Usytuowane są po lewej stronie rampy wyładowczej. Budowano je bez fundamentów, stawiając wprost na bagnistym terenie. Większość baraków nie miała podłogi, tylko ubitą ziemię, która często zmieniała się w grzęzawisko. Szokujące wrażenie wywarł na mnie murowany barak, w którym przebywały więźniarki. Spały one na trójpoziomowych kojach, na przegniłej, zbutwiałej słomie.\n- Proszę Pani, ile dzieci się tutaj urodziło? - zapytałam z ciekawością.\n- Około 680, ale większość z nich zaraz po urodzeniu było topiona przez blokowe w lodowatej wodzie - odpowiedziała pani Danuta.\n- Co? Przecież to jest przerażające! Jak tak można?! - zawołałam zbulwersowana.\n- Tak, to prawda. Pozwalano jednak żyć dzieciom, które nie były Żydami.\n- A co z opieką nad tymi dziećmi? - zadałam kolejne pytanie.\n- Zaraz po urodzeniu zawijano je w brudne szmaty lub bandaże, a kobiety szły do pracy - odpowiedziała.\n- Biedne dzieci, a długo one żyły?\n- Od 4 do 9 dni. Niektóre żyły nawet 2 - 3 miesięcy, ale prędzej czy później umierały z głodu, z zimna, czy wskutek szerzących się tutaj chorób.\nWnętrze baraku było ponure, szare i brudne. Nie było sufitu tylko dach, który w dodatku przeciekał. Było tutaj bardzo zimno. Wcześniej szerzyły się tutaj plagi szczurów, wszy, pluskiew itd. Wielu ludzi umierało wskutek biegunki głodowej i niedowagi. To, co ludzie tutaj przeżyli było prawdziwym koszmarem. Na zewnątrz pomiędzy krematorium nr 2 i 3 znajduje się Międzynarodowy Pomnik ku czci Ofiar Faszyzmu, który został uroczyści odsłonięty w kwietniu 1967 roku.\nNa zakończenie pojechaliśmy spowrotem do Oświęcimia, aby obejrzeć dokumentalny film. Największe wrażenie wywarła na mnie scena z biednymi i wychudzonymi dziećmi, które przeżyły to piekło. Ile one musiały wycierpieć? Moje koleżanki podobnie jak ja były wstrząśnięte, a zarazem wzruszone.\nDzisiejszy pobyt w "największym obozie zagłady ludzkiej" w Oświęcimiu i Brzezince pozostanie w mojej pamięci do końca życia. Tego strasznego widoku nigdy nie zapomnę.\nKiedy wracaliśmy do domu, w autobusie panowała cisza. Nikt nie miał ochoty na rozmowę. W myślach powracałam do tych strasznych miejsc. Znowu byłam w krematorium, w komorze gazowej, pod ścianą śmierci...\nByła to wspaniała lekcja, nie tylko historii, ale i życia. Mam tylko nadzieję, że podobne piekło nikogo już nigdy nie spotka.\nSpotkanie siostrzanych szkół\n4 listopada w Brzeszczach odbyło się spotkanie szkół im. ks. Jana Twardowskiego. Zawiązało się stowarzyszenie zwykłe (z regulaminem) szkół siostrzanych. Na spotkaniu byli obecni przedstawiciele 19 szkół (była nawet szkoła z Mazur z miejscowości Rozogi, najwięcej szkół było z południa Polski). Będą organizowane dalsze spotkania, konkursy, wymiany informacji i doświadczeń. Będziemy informować na bieżąco.\nStowarzyszenie o nazwie "Stowarzyszenie Szkół Imienia Ks. Jana Twardowskiego" jest dobrowolnym, samorządnym trwałym zrzeszeniem mającym na celu rozwijanie wzajemnych kontaktów między szkołami, propagowaniu postów i idei wynikających z twórczości wspólnego Patrona, wytwarzania atmosfery współpracy i współzawodnictwa, upowszechnienie dorobku Ks. Twardowskiego.\nRelacja z wycieczki integracyjnej do Międzybrodzia\nOd roku szkolnego 2003/2004 pierwsze klasy naszego gimnazjum na początku nauki w nowej szkole wyjeżdżają na zajęcia integracyjne przeprowadzane w pięknych miejscach naszego regionu. W zeszłym roku odbyły się one w Jaworzu Nałężu, w bieżącym w Międzybrodziu. Zapraszamy do przeczytania relacji klasy I a oraz obejrzenia zdjęć.\nSzóstego października 2004 roku rano nasza klasa I a spotkała się z wychowawczynią nie w szkole, lecz na przystanku autobusowym. Dzień był ciepły i pogodny. Najpierw jechaliśmy autobusem nr 2, następnie przesiedliśmy się do jedenastki. W centrum miasta dołączyła do nas pani Agnieszka Beczek - pedagog szkolny i pan Seweryn- aktor, lalkarz, którzy mieli prowadzić z nami zajęcia.\nDojechaliśmy do Straconki, gdzie rozpoczynała się nasza przygoda. Początkowo szliśmy asfaltem, a potem górską ścieżką. Nie obeszło się bez postojów. Nasza kondycja nie była wspaniała. Z pewnym trudem pokonaliśmy ostatnie podejście, ale warto było. Czekała na nas nagroda - odpoczynek w małym barze na przełęczy. Dalej szło się już łatwiej.\nWreszcie dotarliśmy. Zasapani rzuciliśmy się na drewniane ławki. Dom, w którym mieliśmy mieszkać, nie był może nowy, ale wszystko zastępowały cudowne widoki. W kole ławeczek, na których "łapaliśmy oddech", było miejsce na ognisko. Leżało przygotowane przez kogoś drewno. Wystarczyło się jednak odwrócić i można było zobaczyć góry, wyróżniające się pysznymi kolorami drzewa i słońce połyskujące od czasu do czasu w szybach domów w dolinie. Domy te wyglądały jak pudełka od zapałek, a drzewa jak różnobarwne wykałaczki.\nNastąpił bardzo ważny punkt programu- przydział pokoi. Nasz miał numer 4 i, w odróżnieniu od innych, posiadał już gości- pełno pająków, ale to na szczęście, bo pająki lubią tylko ludzi dobrych. Mieliśmy ochotę wyciągnąć swoje strudzone nogi, jednak nie był czasu na odpoczynek. Musieliśmy zejść na dół na pierwsze zajęcia. Było ich razem pięć, po ok. półtorej godziny każde. Niektórzy mówili, że są dziwne, innym się podobały.\nPoznawaliśmy na nich samego siebie, uczyliśmy się wyrażać uczucia (w nietypowy sposób- na kartce, rękami umoczonymi w farbach pomieszanych z mydłem) i mówić o nich. Staraliśmy się usłyszeć jak najwięcej odgłosów i słuchać siebie nawzajem oraz pracować wspólnie. Były to, jak się okazało, najtrudniejsze ćwiczenia. Rozmawialiśmy też o narkotykach, przemocy i o rzeczach przyjemnych.\nWieczorem odbyło się ognisko. Było już po dwudziestej, gdy zebraliśmy się w kręgu. Ognisko było jedynym źródłem światła. Nie da się tego inaczej określić, było dosłownie... cool! Tysiące iskierek wyskakiwało z ognia. Piekliśmy kiełbaski i jabłka. Ci, których rozpierała energia, turlali się z górki. Inni siedzieli przy dogasającym ogniu, opowiadali kawały oraz różne historie. Jednak tym, czego się nie da zapomnieć, nie okazał się smak kiełbasy czy kawały, a ... niebo. Tysiące, a może nawet więcej, gwiazd świecących silnym i słabym światłem. Widoczność była doskonała. Takiego widoku nie można zobaczyć w mieście. Długo, lub nigdy, go nie zapomnimy.\nO 22:00 rozpoczęła się cisza nocna. Oczywiście, cisza jak cisza. I a nie zna tego słowa. Nasz pokój okazał się najgłośniejszy. Pani przychodziła do nas chyba z piętnaście razy. Nie wiemy czy spałyśmy z godzinę. Rano, za karę, musiałyśmy sprzątać wszystkie pokoje, łazienki i miejsce przy ognisku.\nKiedy cała klasa była gotowa, zaczęły się ostatnie zajęcia. Mieliśmy przygotować w grupach protest przeciwko narkotykom i przemocy. Niestety, po tej nocy praca nam nie szła...\nCzas mijał nieubłagalnie, musieliśmy wracać do domów. Spędziliśmy w Międzybrodziu niecałe dwa dni, a wydawało nam się, że byliśmy tam tydzień. Trudno będzie zapomnieć cudowne góry, świecące gwiazdy i dowcipy. Atrakcją wycieczki był szczurek naszego kolegi Michała. Nadaliśmy mu imię Niuniek. Celem naszego wyjazdu była integracja. W jednej z encyklopedii napisane jest, że integracja społeczna to zespolenie i zharmonizowanie osób należących do danej grupy. Wyróżnia się częstością kontaktów oraz wspólnotą ideową.\nWedług nas ta wycieczka uczyła samodzielności, szacunku zarówno do innych, jak i samego siebie. Wielu z nas dowiedziało się więcej o sobie, poznało opinie innych na swój temat. Ten wyjazd był wspaniałym doświadczeniem i świetną zabawą!\nWycieczka nagroda 2004/2005\nPod koniec września, 29.09-30.09 2004 r. wyruszyliśmy na wielce zasłużoną wycieczkę-nagrodę w Tatry. Wybrała się na nią elita intelektualna naszej szkoły z klas drugich i trzecich:). Naszymi opiekunami było Grono Pedagogiczne: p. Anna Kubas, p. Jolanta Szaliga, p. Aneta Jarosińska oraz pan Dyrektor.\nNasza przygoda rozpoczęła się o godzinie 6.30, kiedy spod szkoły wsiedliśmy do autokaru. Gdy wszyscy już pochowali do bagażnika swoje torby i usadowili się wygodnie, nadszedł czas na policzenie nas i poinformowanie o trasie wycieczki ( zmieniającej się jak w kalejdoskopie) i obowiązujących zasadach. W trakcie jazdy pan kierowca włączył nam film "Epoka lodowcowa", aby nam się zbytnio nie nudziło.\nZainteresowani oglądaniem nie zauważyliśmy, kiedy wsiadła długo poszukiwana pani Przewodnik - Ludwika Majerczyk - Marczułajtis.\nOkazała się ona matką słynnej polskiej snowboardzistki Jagny Marczułajtis - Kolasińskiej. Początkowo nie bardzo w to wierzyliśmy, ale kiedy kobieta zaczęła opowiadać o dzieciństwie i osiągnięciach Jagny przekonała nas, bo ostatecznie nie każda fanka posiada tak obszerną wiedzę o swojej idolce. Aby wspomóc finansowo naszą sportsmenkę, kupiliśmy sobie pocztówki z jej autografem i zdjęciem.\nOkoło godziny jedenastej dotarliśmy na parking do Palenicy Białczańskiej, a następnie wybraliśmy się na baaaardzo długą wędrówkę w góry.\nPoczątkowy plan zakładał, że naszym celem jest Morskie Oko i Czarny Staw, ale jak na wycieczkę w nieznane przystało, wielokrotnie ulegał zmianie, jako, że pani Przewodniczka stwierdziła, że w tym samym czasie możemy zobaczyć o wiele więcej. Dlatego zaraz po wyjściu z autokaru wybraliśmy się Doliną Roztoki do Doliny Pięciu Stawów Polskich. Pod względem ukształtowania terenu są to jedne z najciekawszych i najoryginalniejszych dolin w całych Tatrach. Robiliśmy często przystanki, bo droga była trudna i kamienista.\nSpodziewając się niskich temperatur w górach, oczywiście wszyscy byli ubrani jak na Syberię, więc pani Przewodnik zarządziła: "Ściągamy kurtki i podwijamy spodnie!", żeby wyglądać jak na turystów z krwi i kości przystało (chociaż kiedy wychodziliśmy, bardziej interesowało nas czy daleko jeszcze, niż jak wyglądamy). Wtedy rozpoczęła się prawdziwa szkoła przetrwania. Z początku szło nam bardzo opornie, ale z czasem radziliśmy sobie całkiem nieźle. Zza ciemnych chmur i gęstej mgły przebijały promienie słoneczne oświetlające zaśnieżone szczyty gór, co dawało iście zachwycające widoki. Mama Jagny również była pod wrażeniem, mimo że ten pejzaż widziała już setki razy. Nazwała nas "dziećmi szczęścia" i przekonywała, że te dwa dni w górach zapamiętamy jako najpiękniejsze w życiu.\nSpośród wszystkich uczestników naszej wyprawy najdzielniejsza okazała się Iwonka Kapela - wszyscy byliśmy pod wrażeniem jej pogody ducha, siły i optymizmu. Kiedy dotarliśmy do celu (uff!), ujrzeliśmy rozciągające się wokół nas piękne widoki Tatr oświetlonych słońcem oraz wspaniały wodospad. Siklawa, bo tak się on nazywa, jest największym i najpiękniejszym wodospadem w Polsce (ma ok. 70 m. wysokości). Wszyscy byliśmy zachwyceni jego urodą, więc postanowiliśmy uwiecznić go na grupowych zdjęciach.\nChwilę później znaleźliśmy się w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Podczas wędrówki cały czas podziwialiśmy majestat natury. Na moment zatrzymaliśmy się w schronisku, aby troszkę odpocząć i napić się gorącej herbaty.\nKolejnym celem naszej wyprawy było dotarcie przez Świstówkę i Opalone nad Morskie Oko. Droga była jeszcze dłuższa i trudniejsza, ale straty na wadze rekompensowały nam cudne widoki.\nW pewnym momencie z daleka widzieliśmy Czarny Staw, który początkowo miał być naszym celem.\nWreszcie, po wielu trudach i udręce fizycznej, dotarliśmy nad jezioro. W pierwszej chwili byliśmy zbyt zmęczeni, aby go podziwiać i rzuciliśmy się do schroniska. A tam czekała na nas nagroda w postaci pysznej szarlotki, którą podzieliła się z nami sympatyczna kierowniczka. Nawet pan Dyrektor skusił się na parę kawałków, ale to nic dziwnego, bo wszyscy byliśmy wygłodzeni. Było już ciemno, kiedy po godzinie 19.00 zrobiliśmy ostatnie zdjęcie grupowe i dziarsko ruszyliśmy w drogę powrotną.\nPani Aneta straszyła nas dzikimi zwierzętami w lesie, ale czy nas, uczniów, może cokolwiek stresować, kiedy codziennie w szkole słyszymy to okropne "do odpowiedzi proszę numer..." albo "przygotujcie sobie karteczki, grupa A, B..."? Ziarno niepokoju zostało jednak zasiane i ewentualne wilki czy niedźwiadki, czyhające na nasze życie, postanowiliśmy przegonić głośnym śpiewem.\nPo dotarciu do autokaru (juhuu, nareszcie!) pan kierowca poczęstował nas gorącą czekoladą (za złotówkę!). Niestety, na czas nocy musieliśmy się rozdzielić - klasy 2a, 2c, 3c, pani Szaliga, pani Kubas i pan kierowca zatrzymali się w jednym pensjonacie, natomiast 2b, 3a, 3b, pani Jarosińska oraz pan Dyrektor zakwaterowali się w drugim domku. Jak się okazało, miejsce było przytulne i ładnie urządzone. Jednak zaraz po przydziale pokoi zbiegliśmy do stołówki, zaspokoić nasze wilcze apetyty. Jedzenie było bardzo smaczne, ale nawet gdyby nie było, to i tak znikłoby po trzech minutach.\nPo kolacji i wspólnie spędzonym wieczorze poszliśmy do pokoi umyć się i o wpół do dwunastej poszliśmy spać... przynajmniej oficjalnie, bo tego, co się działo w pokojach po ciszy nocnej z pewnością nie można nazwać spaniem :-). Tak oto zakończył się pierwszy dzień wycieczki nagrody.\nDrugi dzień rozpoczął się przed ósmą, kiedy to nauczycielki z impetem "wpadały" do naszych pokoi i budziły nas ze słodkiego snu. Mieliśmy doprowadzić swoje ciała do porządku i zająć się okropnym bałaganem w pokojach. Po jako - takim ogarnięciu sypialni udaliśmy się na swojskie śniadanie, aby później zastanowić się nad dzisiejszymi zajęciami. Ostatecznie, doszliśmy do wniosku, że najpierw pójdziemy obejrzeć kościółek na Krzeptówkach, a potem pomyślimy co dalej.\nJak postanowiliśmy, tak zrobiliśmy. Oczywiście po drodze zabraliśmy naszą nieocenioną panią Przewodnik, bez której wycieczka by się nie udała. Po dotarciu na miejsce wysłuchaliśmy opowiadania księdza o tej świątyni - jak się okazało, została wybudowana w podziękowaniu za ocalone życie Papieża Jana Pawła II podczas zamachu w 1981 roku.\nNastępnie zrobiliśmy sobie zdjęcia na tle ślicznego ołtarza, po czym wyruszyliśmy w dalszą drogę.\nKolejnym naszym celem było jedno z najbardziej obleganych przez turystów zakopiańskich miejsc - Gubałówka. Tym razem, dla odmiany wyjechaliśmy kolejką, a nie zdobywaliśmy jej pieszo. Tutaj mieliśmy okazję zrobić sobie zdjęcie z prawdziwym góralem!\nJak to zwykle bywa, czas wolny szybko się kończy i zanim zdążyliśmy się obejrzeć, przestaliśmy patrzeć na świat z góry. Wsiedliśmy do naszego pojazdu i w drogę! Tym razem do Wiktorówki, zwanej również Rusinową Polaną. Po drodze mijaliśmy nasze ukochane Krupówki, górę do zjazdów narciarskich i snowboardowych - Nosal oraz słynne skocznie narciarskie, gdzie odbyły się Mistrzostwa Świata. Niestety, tu zakończyła się ta lżejsza część podróży i znowu musieliśmy wytężać siły i wspinać się pod górę. Nawet nasza najdzielniejsza Iwona, której trudno było iść z powodu koszmarnych odcisków na stopach, nie dała rady i poddała się. "Nie zostawimy Iwonki!" - rozległy się krzyki. Ostatecznie stanęło na tym, że jedna z opiekunek zostanie z nią w autokarze, a reszta pójdzie dalej. Kiedy byliśmy w połowie drogi do Wiktorówki, zatrzymaliśmy się na chwilę w małym kościółku, przy którym tryskało niewielkie źródełko.\nLegenda głosi, że życzenie pomyślane przy piciu z niego wody spełni się, więc wszyscy zaczęli ochoczo pić. Na Rusinową Polanę był jeszcze kawałek drogi, ale co to dla nas! Wreszcie dotarliśmy do celu. Pani Przewodniczka zaczęła przytaczać opowieści związane z górami, które mieliśmy prawie na wyciągnięcie ręki.\nWidoki były cudowne, stamtąd widzieliśmy tez najwyższy szczyt Tatr - Gerlach. Potem zeszliśmy przyjrzeć się bliżej kościółkowi. Ksiądz opiekujący się nim opowiedział nam co nieco na jego temat. Zostawiliśmy po sobie wieczysty wpis w księdze (w końcu nauczyciele zawsze mówią, że wszędzie nas pełno) i zeszliśmy do autokaru. I niestety wtedy musieliśmy rozstać się w naszą panią Przewodnik, która fantastycznie umilała nam czas na wycieczce. Po powrocie na kwatery zjedliśmy ostatni posiłek, gorąco podziękowaliśmy naszym gospodarzom za to, że z nami wytrzymali i ruszyliśmy stanąć oko w oko z naszymi wytęsknionymi Krupówkami. Niestety, wtedy pogoda przestała nam dopisywać i zaczęło lać jak z cebra. Ale nam, uczniom, żaden deszczyk nie przeszkodzi w wydaniu wszystkich naszych pieniędzy! Nasi opiekunowie byli trochę mniej zachwyceni perspektywą szaleństwa po mieście w strugach deszczu, ale zostali przez nas przegłosowani. A poza tym, kto mówił, że będziemy chodzić? Przecież pierwszą rzeczą, jaką zrobiliśmy po opuszczeniu autokaru była wizyta w McDonald'sie. Nauczyciele dali nam godzinę na wyskoczenie z kasy, a potem mieliśmy wracać do naszego ukochanego Bielska. Kiedy już wygrzaliśmy nasze ciała i zapełniliśmy żołądki oraz kupiliśmy stos pamiątek, trzeba było wracać. Zaczynało się ściemniać i wciąż padało, więc pogoda żegnała nas smutno i przygnębiająco. Oczywiście towarzyszyły nam nieustanne rozmowy i śmiechy. Nic nie wskazywało na to, że jesteśmy choć trochę zmęczeni.\nI wtedy czekała nas jeszcze jedna niespodzianka! Pan Dyrektor serdecznie pogratulował nam wytrzymałości i siły, a ponieważ spędziliśmy w górach całe dwa dni, otrzymaliśmy na pamiątkę atrybuty górali - ciupagi. Trzeba je było szybko schować, bo zaczęliśmy się nimi nawzajem okładać. Nasze drogie nauczycielki, jako że wytrzymały z nami te 48 godzin dostały piękne góralskie kapelusze. Do rozdania pozostał jeszcze tylko tytuł Najdzielniejszego Turysty. Dla nikogo nie było zaskoczeniem, że przyznano go Iwonie Kapeli, która przez cały czas dodawała nam otuchy. W nagrodę otrzymała duży plakat... Jagny Marczułajtis, oczywiście.\nPani Szaliga pożegnała się z nami nieco wcześniej, natomiast my w większości rozstaliśmy się pod szkołą. Było nam smutno, ale jak mawiają ludzie, "wszystko, co dobre, szybko się kończy".\nTERAZ PORA NA MAŁY BILANS ZYSKÓW I STRAT.\nPo pierwsze: Na pewno wzmocniliśmy się fizycznie, parę dni wcześniej nawet by nam się nie śniło przejść 25 kilometrów, a tyle właśnie zaliczyliśmy.\nPo drugie: Bardzo się ze sobą zżyliśmy. Wspólne przeżycia bardzo łączą ludzi.\nPo trzecie: Rzadko ma się okazję poznać matkę słynnej sportsmenki, ale w końcu my jesteśmy "dziećmi szczęścia".\nPo czwarte: Wspaniałe zdjęcia i miłe wspomnienia pozostaną na zawsze w naszych sercach.\nNo cóż, na pewno ważymy parę kilo mniej, ale to nawet dobrze. Nasze portfele są o wieeele lżejsze, ale od czego są wycieczki! A te stracone dwa dni w szkole da się nadrobić i nauczyciele na pewno nam w tym pomogą.\nPodsumowując - ta wycieczka była fantastyczna, a jedyne, czego żałujemy, to smutny fakt, że była to wycieczka nagroda i nie każdy miał okazję być tam z nami i "przenosić góry". Ale nie martwmy się: następna już za rok!\nWIECZORNICA Z OKAZJI 60-LECIA POWSTANIA WARSZAWSKIEGO\nDnia 28 września 2004 r. odbyła się w naszej szkole wieczornica z okazji 60-lecia Powstania Warszawskiego. Ten jakże ciekawy apel przygotowali przedstawiciele klas III b, III c i III d. Kto by się spodziewał, że mimo tak późnej godziny przyjdzie tyle osób, aby zobaczyć przedstawienie.\nDziewczęta z chórku pod kierunkiem pani Katarzyny Kuziemki śpiewały pieśni z okresu Powstania Warszawskiego, takie jak: "Warszawskie dzieci", "Marsz Mokotowa" i "Pałacyk Michla". W uroczystości wzięli udział harcerze, którzy przeprowadzili apel poległych.\nCałe spotkanie zostało zakończone słowami K. K. Baczyńskiego: "Bo kto nie kochał kraju żadnego i nie żył chociaż przez chwilę jego ognia drżeniem, chociaż i w dniu potopu w tę miłość nie wierzył, to temu żadna ziemia nie będzie zbawieniem".\nWszyscy uczestnicy przybyli z wesołymi minami, lecz gdy wychodzili, było widać, że to przesłanie do nich trafiło. Nad całością trzymała pieczę pani Joanna Szkoda-Stwora.\nKatarzyna Ciuba, kl. III b\nW piątek 15 października 2004 r. odbyła się w naszej szkole uroczystość z okazji Dnia Edukacji Narodowej. Obejrzeliśmy program artystyczny przygotowany przez klasę III d pod opieką pań Alicji Szydłowskiej i Katarzyny Dudek; wystąpił też zespół wokalny pod kierunkiem pani Katarzyny Kuziemki. Następnie, w części przygotowanej przez panią Annę Kubas, opiekunkę samorządu w roku szkolnym 2004/2005, swe funkcje objęli marszałek i kanclerz oraz inni przedstawiciele samorządu uczniowskiego. Uczniowie, reprezentowani przez swój samorząd, złożyli życzenia nauczycielom.\nNowy rok szkolny 2004/2005\nWitamy wszystkich serdecznie w nowym roku szkolnym, życzymy dużo zapału do nauki i powodzenia :)


odzyskac dawny płomien - Klub\nodzyskac dawny płomien\nPo przeczytaniu tego artykułu https://sexshop112.pl/blog/poradnik-...go-zaczac.html chcialabym troche poszalec z moim mezem, nie ukrywam że po 10 latach zwiazku nie jest juz tak kolorowo. Jak z nim delitanie zagadac i wprowadzić plan w zycie ?\nTaka historia na pewno jest bardzo ciekawa. Ona bardzo mi się podoba.Nawet mega podoba.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika adam4438989\nOdwiedź stronę domową adam4438989\nZnajdź wszystkie posty, których autorem jest adam4438989\nJak chcecie podkręcić temperaturę w sypialni to może spróbujecie jakichś gadżetów erotycznych. Wejdź sobie na stronę jakiegoś dużego sex shopu online i zobacz co jest na przykład na liście bestsellerów. Jak ja sprawdzałam to sporym powodzeniem cieszyło się coś takiego jak wibrator króliczek.\nmy z mężem uwielbiamy jajeczko Lush, jakos tak trafiłam na nie gdzies w necie i postanowiłam kupic mąz bardzo zadowolony bo mozna nim sterowac na odleglosc z kazdego miejsca na swiecie wystarczy zainstalowac w telefonie apke i gotowe mozna dzieki temu fajnie podkrecic atmosfere jak maz np jest w pracy albo gdzies na wyjezdzie, takie wibrujace jajeczko jest megaaa!\nRównież uważam, że wibrator lub inna zabawka erotyczna może pomóc. Na świat-masturbatorow.pl znajdziesz spory wybór masturbatorów. My z mężem wprowadzamy takie gadżety do sypialni gdy czujemy, ze nam się nudzi. To naprawdę pomaga.


Zobacz wątek - Aronia\nTytuł: Re: Aronia\nNapisane: 5 sie 2017, o 13:01\nDziś zebrałem owoce. Plon b-dobry. Gałęzie wygięły się do dołu pod ciężarem. Mam szczepione na głogu i jarzębie. Jak tam Wasze plony na krzewach na własnych korzeniach?\nNapisane: 5 sie 2017, o 20:28\nW poprzednim roku miałem z dwóch krzaków minimum 50 kg. Zebrałem jedynie dwa wiaderka 10 litrowe, a na krzakach wizualnie nic nie ubyło.\nW tym roku miałem mocne przymrozki pod Warszawą. W nocy któregoś tam maja miałem -5 przez ponad 10 godzin. Owocków jest kilka sztuk.\nNapisane: 22 sie 2017, o 16:14\nMi w tym roku bogato obrodziły.\nZebrałem trochę na wino/nalewki/soki, a resztę ptaki zajadają i chyba tez im smakuje\nNapisane: 26 sie 2017, o 21:11\nOdgoń ptaki, zrób sok z dodatkiem liści wiśni (przepisy w sieci). To wspaniały dodatek i lekarstwo do napojów i deserów.\nMoje aronie też fajnie obrodziły. Szczepiona na jarzębie jest plenniejsza i jeszcze czeka na swoją kolej. A taki mikry krzaczek rosnący na trawniku dał ponad 5 kg pięknych , grubych owoców.\nNapisane: 27 sie 2017, o 09:58\nKaLo piękna ta na jarzębinie ale u mnie w miejscowości ludzie mają równie plenne w formie krzewu. Jak zaszczepiłeś na jarzębinie tą aronię? Trzeba znaleźć małą jarzębinę czy można szczepić na starszej? O jakiej porze roku najlepiej?\nNapisane: 27 sie 2017, o 10:08\nTeraz już nie pamiętam dokładnie kiedy szczepiłem ale pewnie na wiosnę bo patyczkami. Jarzębinkę wykopałem w lesie. Teraz sobie przypomniałem, że do lasu pojechałem ze sztobrami aronii i zaszczepiłem na kilku pozostałych jarzębinach. Ciekawe czy coś urosło chociaż wątpię, bo wszystkie rosły w cieniu pod innymi drzewami. Miałem też udane szczepienie za korę na starej jarzębinie ale też rosła w mocnym cieniu i po kilku latach uschło.\nNapisane: 9 wrz 2017, o 13:16\nkaLo Jak miejsce szczepienia wygląda po latach? Powstał jakiś wał, czy jest ładne i w miarę gładkie?\nNapisane: 13 wrz 2017, o 12:08\nWygląda na b. dobrą zgodność .\nNapisane: 13 wrz 2017, o 19:16\nŁadnie wygląda, gorzej u mnie wygląda szczepienie sadzonej przez dziadka koksy pomarańczowej i oliwki kronselskiej.\nByło szczepione przez stosowanie?\nNapisane: 13 wrz 2017, o 20:13\nTeraz już nie pamiętam, ale to były moje pierwsze kroki a wtedy zaczynałem od szczepienia "za korę". Prawdopodobnie były to 1- 2 oczkowe zrazy.\nNapisane: 10 paź 2017, o 18:03\nKiedy przycinacie aronię ?\nNapisane: 10 paź 2017, o 18:43\nAronii sczepionej nie przycinam bo nie ma potrzeby. W krzaczastej co 2-3 lata wycinam najstarsze pędy. Tak jak inne krzewy przed końcem zimy.\nNapisane: 21 lip 2018, o 10:43\nU mnie aronia powoli dojrzewa...niesamowity jest ten rok, jak u Was ?\nNapisane: 21 lip 2018, o 12:58\nU mnie podobnie. Jeszcze się wstrzymam ze zbiorem, aż jabłka dojdą.\n[ Posty: 59 ] Idź do strony nr... 1, 2, 3, 4, 5\nPrzeglądają dział: kaszmirka i 27 gości