Powiat częstochowski podpisał listy intencyjne z włodarzami gmin w zakresie rozwoju transportu zbiorowego oraz partycypacji w kosztach funkcjonowania komunikacji publicznej.\nW wyniku porozumienia powstaną linie powiatowe w gminach: Mykanów, Kruszyna, Lelów, Kłomnice, Kamienica Polska, Koniecpol, Dąbrowa Zielona, Olsztyn, Rędziny, Janów, Mstów, Poczesna oraz Przyrów.\nNowe linie ruszą 1 stycznia 2022 roku.\nSzczegóły tras znajdują się poniżej.\nDo końca roku pojawią się rozkłady jazdy.\n15 odpowiedzi na “Cztery linie komunikacji powiatowej przejadą przez gminę Rędziny. Co dalej z GZK?”\n29 grudnia 2021 o 14:25\nZlikwidować natychmiast nierentowne GZK !!!\nPodpisać umowę dodatkowo z MPK Częstochowa !!!\nBędzie taniej, szybciej i schludniej !!!\n29 grudnia 2021 o 15:04\nJestem za likwidacją GZK żeby głupi jak but Worwąg ciągle nie żądał podwyżek wynagrodzenia. Doszło do tego, że MPK, które kursuje do Mstowa ma tańsze biliety jak w naszej gminie, a kilometrów jest więcej. Nareszcie pożegnamy Wolskiego sąsiada wójta, Michalczewskiego, który zrobił skok na kasę w naszej gminie, a żyje z handlu paliwami. Komunikacja gminna w ogóle się nie opłaca ani finansowo, ani społecznie, po prostu wymagania pasażerów ich przerosły. Tam jest oaza do zatrudniania swoich, czy gdzieś dzieją się takie wynaturzenia? Osobiście nie znam takiego bezprawia, tutaj powinno byc referendum gminne żeby mieszkańcy wypowiedzieli się, czy chcą nadal GZK.\nTeż uważam że ten twór powinien być zlikwidowany. Kierowcy rządzą GZK i przy słabym wójcie wszyscy ponosimy koszty dotacji z budżetu oraz wysokich cen biletów\n30 grudnia 2021 o 07:13\nIle osób z biura i kierowców GZK jest na garnuszku gminnym. ?\nPrzecież tych ludzi trzeba zaopatrzyć finansowo!!!\nPuk Puk Mieszkańcu Gminy, nie bądź głupi , opowiedz się za likwidacją GZK Puk Puk !!!\n30 grudnia 2021 o 09:13\nŻaden!!! I nie pusz tu kłamstw nie pasuje Ci gzk ? Masz PKS, taxi , rower ,busiki\n30 grudnia 2021 o 10:06\nJesteś tylko kierowcą, więc masz prawo nie rozumieć sensu wypowiedzi Szanownego Pana Mieszkańca Osiedla.\n“Garnuszek gminny”to również budżet GZK.\nNie pasuje NAM GZK , bo jest nierentowne, drogie, roszczeniowe, źle zarządzane.Aktualnie, mając do dyspozycji wybór w postaci tańszego taboru powiatowego i miastowego- MPK , trzeba zdecydowanie postawić na te rozwiązania. Nie zamierzamy utrzymywać takich osobników jak ty, tylko dlatego , ze tak się wam podoba!!!\nCwaniakom mówimy stanowcze NIE!\nWam nie chce się nawet posprzątać i umyć autobusów, tylko szukacie frajerów na forum i wołacie o pomoc mieszkańców !!!\nJak wyciagaliście łapska po podwyżki z budżetu gminy też prosiliście NAS podatników o opinie???\nMechanik Autobusow pisze:\n30 grudnia 2021 o 07:34\nLudzie. Zacznijcie myśleć. !!!\nSkoro utrzymanie taboru i zasobów ludzkich leży po stronie MPK Czestochowa, a cena biletów będzie tańszą niż obecnie w GZK to na co Wy jeszcze czekacie. !!!\nChcecie utrzymywać dalej za swoje chmarę osób w GZK , mając na względzie tylko źle pojmowany patriotyzm lokalny???\nTak duże macie zasoby finansowe, że Was na to stać???\nGZK do likwidacji !!!\n30 grudnia 2021 o 09:11\nJesteś debil to raz!!! nie masz pojęcia o kosztach biletów to dwa !!! A trzy nie pisz tu fałszywych informacji i nie siej fermentu!!! Skończony debilu\nMilicjant z drogówki pisze:\n30 grudnia 2021 o 10:18\nNie sap tak obywatelu kierowco, na garnuszku gminnym, bo spowodujesz kolizję drogową i nałożę na ciebie mandat karny oraz punkty karne.\nTrzeba cię wysłać na badania psychologiczne obywatelu kierowco, na garnuszku gminnym, gdyż targają tobą skrajne emocje. Jako furiat zagrażać możesz bezpieczeństwu w ruchu lądowym.A nie wykluczone, że nawet samym pasażerom\n30 grudnia 2021 o 14:27\nDo kierowcy GZK !!!!\nPropozycję to złóż swojej rodzinie, która jeździ na nasz koszt za darmo. Tabor samochodowy i bazę to kupili mieszkańcy gminy i należy ich uszanować, a wy tylko z tego korzystacie w nieuczciwy sposób. Zapoznaj się idioto z historia tego zakladu, a później proponuj ludziom taxi. Na pewno nie masz zasług w tworzenie tej bazy, a tylko mam dobra pracę i ciągle żądasz podwyżek. Porozmawiaj z ludźmi, którzy to tworzyli jakie maja zasługi w przeviwieństwie do ciebie\n30 grudnia 2021 o 15:20\nWegetująca komunikacja powiatowa “busikowa” przejęła spadek po upadającym PKS, . Ani PKS ani Powiatowe busy nie zatrzymują się w gminie Rędziny jeśli się “nie pomacha”… a bilety nie są honorowane.\nPowiat częstochowski i miasto Częstochowa dążą do katastrofy demograficznej co przełoży się na komunikacje publiczną, pseudopandemia, mniej moherowych beretów, mniej dzieci. Podwyżki cen biletów mogą być i tak nieuchronne wszędzie. Im mniej pasażerów tym droższe bilety. Po przetargu GZK zapłaci za paliwo w 2022r o 177tyś więcej niż w 2021r., ale tylko 44tyś więcej w porównaniu z 2020r. i 50tyś więcej porównując z 2019r. Póki GZK nie jest spółką zoo. nie upadnie jak PKS i MPK z powodu zadłużenia.\nLudzie Kochane!! , trzeba utrzymać za wszelką cenę GZK , bo gdzie te bidoki pójdą do pracy.\nTutaj mają Eldorado. Niezbyt męczące kursy. Wypasioną pensje i bogate przywileje dla rodzinki. Co jakiś czas postraszą strajkiem i kolejną podwyżką.\nTo może się niebawem skończyć, i co dalej. Jak żyć panie podatniku jak dalej żyć. !!!\nWy , Kochani Podatnicy, czy tego chcecie czy nie – musicie bez dyskusji utrzymać GZK!!!\nBo jaśnie państwo kierowcy tego od Was żądają!!! Tak, ich żądania muszą być spełnione. Bo oni tego chcą i ch,..j\nBędą tu teraz pierdzieć na forum o nieopłacalności innych podmiotów transportowych, bo robią, w gacie przed realną wizja utraty tłustych zarobków i przywilejów dla rodzinki.\nA brać się za robotę, a nie jojczyć i patrzeć na portfele podatników w gminie!!!!!\nJa tylko pragnę zaznaczyć, że mój poprzedni komentarz pisałem będąc na ciężkim kacu.\nA tak naprawdę to gzk MUSI ZOSTAĆ. Jak wy sobie wyobrażacie w swoich pustych łbach dojazd tą wydmuszką do, choćby, Kościelca?\n31 grudnia 2021 o 09:28\nJakiś typek podszywa się pode mnie …….to na pewno roszczeniowy kierowca, co za chwilę będzie się darł o kolejną sutą podwyżkę i przywileje dla rodzinki. Bizancjum może się zaraz skończyć, i co dalej…..?\nKurła mało im i mało!!!\n4 stycznia 2022 o 02:24\nMoże krótko i zwięźle na temat ile wynosi w tym roku wozo-kilometry za które zapłacą mieszkańcy? Jakie to mają być stawki ? Plany dalsze? Ceny biletów ? Rozsądniejsze rozkłady ? Co z pojazdami z 2006r które chyba już są dość wyeksplatowane? Bo zdaje się że jeżdżą te pojazdy ? Dalszą jakąkolwiek modernizacja ? Czy wszystko na nie i pora oddać wszystko do MPK ?może szanowny pan kierownik by coś dodał od siebie?


Wina – Le Clos des Fées\nSyrah 50%, Grenache 30%, Carignan 20%. Wybór starych winorośli Grenache i Carignan w wieku od 40 do 80 lat, młode winorośle Syrah (poniżej 25 lat). Dominuje terroirów gliniasto-wapiennych. Termin zbioru ustalony w celu uzyskania maksymalnych owoców przy zachowaniu równowagi kwasowej. Zbiór ręczny.\nMaceracja prefermentacyjna w niskiej temperaturze w kadziach ze stali nierdzewnej o pojemności 128 hl z codziennym przepompowywaniem. Maceracja trwająca od 15 do 21 dni z delikatną ekstrakcją i kontrolą temperatury. Całkowita fermentacja jabłkowo-mlekowa. Dojrzewanie w kadziach, na drobnym osadzie, 8 miesięcy, minimalna ilość SO2 podczas leżakowania i butelkowania. Wino półkostne o celowo kontrolowanym stężeniu zapewniającym maksymalną pijalność: wybuchowe owoce, delikatne taniny, jedwabiste podniebienie … Pyszne od butelkowania, może się poprawiać przez dwa do trzech lat.\nMłode rośliny z Vermentino i Roussanne posadzone w 2011 r. Na gliniasto-wapieniu, wielokrotne i masowe sadzenie w tłumie, 7000 winorośli / ha, na podkładce 3309. Stare krzewy Maccabeo (plantacja 1945) w miejscowości „Lou Bac”, a tradycyjna odmiana „kwadratowa”, tj. 1,65 x 1,65.\nWinobranie: w celu uzyskania maksymalnego owocu i umiarkowanej zawartości alkoholu. Zbiór wczesny, zbiór ręczny, transport w chłodni. Bezpośrednie wyciskanie w całych chwytakach w niskiej temperaturze i pod niskim ciśnieniem (5 godzin) w celu zachowania owoców bez utleniania. Nieznaczne osiadanie w celu umożliwienia tworzenia się esencji dla właściwej fermentacji drożdży. Fermentacja niskotemperaturowa, w kadziach, w niezależnych poziomach. Dojrzewa na drobnym osadzie drożdżowym, collage z gliny, butelkowanie na początku lutego. Atak owocowy, przewiewny, smaczny, wino słodkie, ale nie przesadnie, dojrzałe i świeże, ostateczne ugaszenie pragnienia, dieta, która daje smak w piciu wspaniałymi lamelkami. Oczywiste w kuchni śródziemnomorskiej.\nMłody czarny Grenache i stary na czarny Carignan marmurkowych łupkach, całkowicie rozłożonych, sypkich, w gminie Esprira of Agly. Syrah na wapieniu glinianym na Vingrau, 7-letniej winorośli zasadzonej przez posiadłość w ilości 6800 winorośli / hektar. Mourvèdre w Opoul, terroir znany jako „Mas Farines”, 15-letnia winorośl w kielichach.\nWczesna zbiory Grenache w celu uzyskania maksymalnego owocu i niskiej zawartości alkoholu. Wczesne zbiory, transport w wibracyjnych kontenerach. Bezpośrednie prasowanie w niskiej temperaturze i pod niskim ciśnieniem (4 godziny), aby zostawić najjaśniejszy kolor. Późniejsze zbiory Syrah (tydzień później) i Mourvèdre (3 tydzień września). Szybkie, ale delikatne osiadanie, aby zachować składniki odżywcze i osobowość. Długa fermentacja, dojrzewanie na drobnym osadzie i wymieszanie aby uniknąć redukcji, wczesne butelkowanie.\nKlarowne, lśniące wino, aromat czerwonych owoców, litchi, różowy grejpfrut. Mocny atak, okrągłe usta, dość grube, gładkie, zwykle zarezerwowane dla znacznie bardziej alkoholowych róż. Świeży, gaszący pragnienie, smakowy, pikantny i napięty finisz.\nGrenache blanc 90%, Grenache gris 10%. Wykonane z najstarszych winorośli (ponad 100 lat) w rejonie „Mas Farines”. Uzupełnienie starych Grenaches szare z mieszanych działek, obsadzonych różnymi odmianami winogron. Gleby gliniasto-wapienne na wysokości od 200 do 400 metrów, dominujące orientacje północne i zachodnie. Zbiór zdecydował się na poszukiwanie wyrazu dojrzałego owocu przy zachowaniu świeżości i aspektu ugaszenia pragnienia. Zbiór ręczny, transport chłodnią. Pneumatyczne prasowane całych pęczków pod niskim ciśnieniem.\nPowolna fermentacja w kadziach ze stali nierdzewnej (Grenache blanc) i starych beczkach (Grenache szare) z regularnym mieszaniem. Leżakuje na osadzie od 5 do 8 miesięcy. Klarowanie i filtracja przed butelkowaniem na wiosnę. Wino bogate i mocne, prezentuje wyjątkową słodycz, nawet gdy jest wytrawne. Pyszne jak tylko zostanie zabutelkowane, zamyka się i nabiera wymiaru wspaniałego wina po 3 do 6 latach od zbioru.\nMieszanka najstarszych winorośli posiadłości (od 50 do 100 lat): 50% Grenache i LLadoner Pelut, 35% Carignan, 15% Syrah. Gleby gliniaste i wapienne, głównie zbocza, pH> 9. Ciężkie prace zielone: przycinanie zieleni, usuwanie pączków, rdzenie międzyrdzeniowe, usuwanie liści. Zbiór winogron w doskonałej dojrzałości. Sortowanie w winnicy, następnie po odszypułkowaniu. Transport winogron w chłodni. Krótka maceracja przedfermentacyjna w małych kadziach ze stali nierdzewnej, w niskiej temperaturze, z codziennym wymieszaniem i przepompowywaniem. Kontrola temperatury w zakrętce podczas fazy fermentacji.\nMaceracja trwająca od 20 do 25 dni, rozsądne, powolne i delikatne ekstrakcje. Leżakuje 12 miesięcy bez regałów w używanych beczkach (jedno lub dwukrotnie) , uzupełniony o część leżakowaną w tradycyjnych betonowych kadziach. Butelkowanie po dwóch miesiącach od wymieszania, . Wino naturalnie skoncentrowane, ale bez nadmiaru, bardzo aromatyczne. Jedwabiste taniny zapewniają natychmiastową przyjemność, ale prawdziwy potencjał wina ujawnia się dopiero po 3 latach w butelce. Idealny do przechowywania: od 5 do 10 lat.\nDziałki starych winorośli wyselekcjonowane na zboczach gliniasto-wapiennych. Mieszanka Syrah, Mourvèdre, Grenache i Carignan. Intensywne prace zielone: usuwanie zawiązków, rdzenie międzyrdzeniowe, regulacja obciążenia, usuwanie liści. Szukaj doskonałej dojrzałości fenolowej, dostosowanej do każdej odmiany winorośli i każdego terroir. Sortowanie przy zbiorach, a następnie po odszypułkowaniu. Przechowywanie i transport samochodami chłodniczymi. Winifikacja częściowo w nowych półmiękach 5 hl, spływ na gorąco, fermentacja malolaktyczna i dojrzewanie w 100% nowych beczkach. Wszystkie operacje związane z przepompowywaniem, składowaniem i beczkami są wykonywane ręcznie, bez pompowania. Leżakuje na osadzie przez 18 miesięcy. Bez filtracji. Wino mocne, skoncentrowane, bogate w smak, o wyjątkowej kremowej konsystencji, które mimo to pozostaje świeże i napięte. Pyszne rok po butelkowaniu, jeśli lubisz młode i mocne wina i dbasz o to, aby je zdekantować. Często zamyka się w II roku. Następnie powoli uszlachetnia i stopniowo uzyskuje swoje dojrzałe cechy, zachowując jednocześnie owoce. Potencjał starzenia od 8 do 15 lat.\nUnikalna działka (2 ha 32a 32ca), połowa w produkcji) starych winorośli Grenache noir w formie kielicha na południowym zboczu wzgórza o orientacji wschód-zachód. Na podłożu gliniasto-wapiennym, spływ łupków i czarnoczerwonych łupków miki z wyjątkową zawartością żelaza. Przez ponad 200 dni w roku działkę przecina lodowaty wiatr z północnego zachodu. Późne przycinanie. Intensywne prace zielone: usuwanie zawiązków, rdzenie międzyrdzeniowe, regulacja obciążenia, usuwanie liści. Szukaj doskonałej dojrzałości fenolowej przy zachowaniu maksymalnej świeżości i owoców. Zbiór ręczny, przechowywany i transportowany w ciężarówce chłodni. 20-dniowa maceracja z ekstrakcją poprzez delikatne codzienne wymieszanie. Wyciek do nowych beczek. Starzenie na osadzie, bez siarki do końca malolaktyki. Regularna polewa z mieszanką Mouvèdre / Syrah (od 5 do 7% w zależności od rocznika). Butelkowanie bez filtracji. Ujmujące, efektowne wino, niezwykle zmienne w zależności od miejsca i okazji, ewoluujące w kieliszku przez kilka godzin, o zapierającej dech w piersiach z mocnymi taninami o niezapomnianym aksamicie. Dojrzałość 10 lat, potencjał starzenia 30 lat.\nCzyste Syrah. Wzgórze granitowych aren, na wysokości 600 m, od strony południowej, południowo-wschodniej, w miejscowości Lesquerde. Unikalny terroir, bardzo zmineralizowany, kwarc, miki, skalnie, wszystko zmienione. Niskie pH, gleby pozornie słabe, bardzo drenujące, ale zaskakująco żyzne. Łatwe ukorzenianie, pozwalające na dobrą mobilizację zasobów wodnych.\nDziałka ok. 3 ha, winorośl około trzydziestoletnia, w kielichach, przejęta w 2007 r. I ponownie postawiona na indywidualnych palikach 2,10 m. Silne przycinanie. Praca w klasycznej zieleni: usuwanie pączków, między sercami, umiarkowane usuwanie liści. Późna dojrzałość. Szukaj dojrzałości technologicznej, a nie fenolowej, aby zachować ton „świeżych owoców” i wzbogacić paletę aromatów. Szybka fermentacja z częstym przepompowywaniem. Maksymalna wentylacja. Kadzi przez 20 dni, utrzymując owoce w soku. Wczesna fermentacja malolaktyczna, umiarkowane siarczanowanie i szybkie klarowanie wina przez kolejne rozlewanie. Starzenie w kadziach przez pięć do sześciu miesięcy. Butelkowane w kwietniu / maju, po delikatnej filtracji, aby uchwycić całą energię nastoletniego wina.\nMikropoletka o powierzchni 7 000 m2 obsadzone w 2005 r. Oryginalnym Tempranillo, znanym jako „Tinto Fino”, w selekcji masowej. Zagęszczenie 7000 ha, winorośl kielichowa, na indywidualnych palikach. Carignan (450 m npm) na zachód, bardzo późno, zasadzony po wojnie.\nPierwsze zbiory w 2011 r. Maksymalna dojrzałość dla Tempra-nillo, zbierane na początku października, ręcznie w małych koszyczkach. Rozdzielanie owoców od kiści, kilkudniowa obróbka wstępnej fermentacji. Wkład Carignan, aby przynieść świeżość i napięcie. Winifikacja klasyczna, powolna fermentacja dwutygodniowa, lekkie pompowanie i codzienne mieszanie. Dojrzewa w kadziach, na osadzie drożdżowym, z częstym przypomnieniem powietrza, aby uniknąć redukcji. Butelkowanie po lekkiej filtracji i minimalnej ilości SO2. Wino ciemne, gęste. Podniebienie zwarte, gęste, aksamitne i… rustykalne. Niezwykłe, niewiarygodne, smaczne finalne wino, pozostawiające świeże i ujmujące podniebienie. Wino wyjątkowe, z charakterem.\nWiększość Cabernet-Franc, z wysokiej jakości masowej selekcji. Planowanie na poziomie 6800 stóp / hektar, w wielkości kielicha, na pojedynczym rusztowaniu. Terroir skierowany na północ, na zachodniej dolinie pod wapiennych skalach . Orientacja plantacji tak, aby każda stopa chroniła sąsiada przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Merlot w miejscu zwanym „le Clos des Fées”, na palikach, przycinanie kielichowe. Zbiory pod koniec okresu dojrzałości . ” Gatunki mieszane „. Winifikacja temperatura kontrolowana, wymieszanie z powietrzem . Leżakuje w beczkach, częściowo nowych, następnie w kadziach, do butelkowania, wcześnie, zwykle w maju / czerwcu. Obiektywna finezja, długość i zasolenie dla nowego wyrazu odmiany winogron na dużym terroir gliniasto-wapiennym. Wino ciemnoszare, aromat dojrzałych czerwonych owoców, delikatne akcenty czerwonej papryki w piekarniku. Tannicowy, jedwabisty, długi, wyróżniający się na podniebieniu, od razu przychodzi na myśl określenie „klasyczny”. Etykieta zmienia się co roku, Fauna powoli ewoluuje w towarzystwie wina …


Skąd się wzięli „naziści” | Katon Najmłodszy\nPosted on Listopad 2, 2014\n(…) publicystów i historyków niepokoi zastępowanie, w kontekście II wojny światowej, „Niemców” przez „nazistów”; uważają oni, że następuje proces „odniemczenia” sprawców, podejrzewają, że chodzi o zdjęcie z Niemców dawnych win i zrzucenie ich na – pozbawionych przynależności narodowej – bliżej nieokreślonych „nazistów”. Ma to być, ich zdaniem, element niemieckiej polityki historycznej (…)\nWspaniałą karierę „nazisty” tłumaczy się niekiedy względami ekonomii językowej: Nazi jest krótsze, wygodniejsze przy tworzeniu zarówno angielskich, jak i niemieckich złożeń, łatwiejsze w użyciu. Ale, co oczywiste, względy pragmatyczne były drugorzędne, od samego początku decydowały względy semantyki ideologicznej: chodziło o takie skrócenie nazwy, żeby znikło z niej odniesienie do socjalizmu, który w światowej kulturze politycznej traktowany jest neutralnie lub waloryzowany dodatnio. „Nazista” zastępuje „narodowego socjalistę”, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo, że ktoś, nie dosłyszawszy słowa „narodowi” w zdaniu „narodowi socjaliści zbudowali Auschwitz” (zwłaszcza, że rzeczownik „socjaliści” jest pod względem znaczeniowym wyrazem nadrzędnym, „narodowy” jedynie dookreśla główną treść pojęcia), mógłby dojść do wniosku, że „Auschwitz zbudowali socjaliści”. A wniosek taki byłby niepoprawny (ideologicznie) (…)∗\n« To się musi skończyć źle Między warto a trzeba »


Promocja zdrowia – Miejskie Przedszkole nr 38\nSzwajcarsko-Polski Program Współpracy ( KIK/34) pt. „Zapobieganie nadwadze i otyłości oraz chorobom przewlekłym poprzez edukację społeczeństwa w zakresie żywienia i aktywności fizycznej” realizowany w naszym przedszkolu\nEdukacja i wdrażanie zasad prawidłowego żywienia w przedszkolach, szkołach: podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz ocena wpływu tej edukacji na sposób żywienia, stan odżywienia i poziom wiedzy dzieci i młodzieży.\nKampania medialna na rzecz zmniejszania nadwagi i otyłości w Polsce, w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy.\nTa strona korzysta z plików cookie, aby ułatwić jej przeglądanie. Zakładamy, że nie masz nic przeciwko temu, ale możesz zrezygnować, jeśli chcesz.Zgadzam się Nie zgadzam się Informacje


Trzecia edycja konkursu na najlepsze polskie centrum Informacji Turystycznej (it) rozpoczęta.\nCentra it to pierwsze miejsce kontaktu turysty zagranicznego z Polską. Od jakości kontaktu, czyli kompetencji i postawy pracowników zależy to jak będą nas postrzegać obcokrajowcy. Aby promować dobre praktyki w branży turystycznej, POT corocznie\nPolska Organizacja Turystyczna (POT), instytucja odpowiedzialna za promocję turystyki przyjazdowej do Polski oraz za budowanie wizerunku Polski na arenie międzynarodowej po raz trzeci przeprowadza konkurs na najlepsze polskie centrum Informacji Turystycznej.\nCentra it to pierwsze miejsce kontaktu turysty zagranicznego z Polską. Od jakości kontaktu, czyli kompetencji i postawy pracowników zależy to jak będą nas postrzegać obcokrajowcy. Aby promować dobre praktyki w branży turystycznej, POT corocznie organizuje konkurs, której celem jest:\n• kreowanie konkurencyjności na rynku centrów informacji turystycznej\n• wskazanie podmiotów wiodących, mogących stanowić banchmark dla osób zarządzających centrami\n• promocja dobrych praktyk ze wskazaniem pożądanych cech jakościowych organizacji i zarządzania centrami.\nKonkurs o laur najlepszego centrum informacji turystycznej w Polsce jest dla POT jednym z najważniejszych narzędzi kreowania dobrych praktyk i podnoszenia jakości obsługi turystów w Polsce. POT nie posiada narzędzi i możliwości prawnych pozwalających na przeprowadzenie pełnej standaryzacji usług, dlatego też przyjął zasadę promocji najlepszych.\n2. Centra IT w miastach od 20 tysięcy do 75 tysięcy mieszkańców.\nKryteria brane pod uwagę przy wyborze laureatów to:\n• położenie obiektu i jego oznakowanie\n• łatwość dostępu i godziny otwarcia (w tym dostęp dla niepełnosprawnych)\n• dostępność materiałów promocyjnych i informacyjnych z danego regionu (w tym bezpłatnych)\n• przygotowanie kadry (w tym znajomość języków obcych)


Prezydent Salwadoru mówi, że 2022 będzie rokiem, w którym Bitcoin osiągnie 100 000 $\nPrezydent Salwadoru, Nayib Bukele, ponownie zyskał na popularności na Bitcoin. Bukele niedawno przewidział, że Bitcoin może osiągnąć upragnioną sześciocyfrową liczbę w 2021 r., po zwiększonej adopcji.\nBukele stwierdził, że w 2022 r. Bitcoin zyska na wartości i przyjmie zastosowanie monety jako suwerennej waluty.\nBukele zwyżkuje na Bitcoinie w 2022 r.\nW tweet wysłany w niedzielę, Bukele stwierdził, że podstawowym kryptowaluta może wkrótce trafić $ 100,000. Ponadto stwierdził, że moneta może zostać przyjęta przez dwa kolejne kraje, aby zatwierdzić ją jako legalny środek płatniczy.\nBukele zauważył ponadto, że kryptowaluty były kontrowersyjną kwestią podczas wyborów śródokresowych w USA, które odbyły się 8 listopada.\nKup Bitcoin (BTC) teraz\nSalwador trafił na pierwsze strony gazet w 2021 r. po tym, jak kraj zatwierdził Bitcoin jako prawny środek płatniczy. Był to pierwszy raz, kiedy kraj zatwierdził prywatną kryptowalutę jako oficjalną walutę, co spowodowało tarcie z Bankiem Światowym i Międzynarodowym Funduszem Walutowym (MFW) .\nW listopadzie Bukele ogłosił plany wyemitowania obligacji Bitcoin o wartości 1 miliarda dolarów z terminem zapadalności dziesięciu lat. Bukele zauważył, że obligacja zostanie wyemitowana za pośrednictwem Bitcoin's Lightning Network, a 50% dochodów z obligacji zostanie wykorzystanych do stworzenia Bitcoin City.\nW 2021 r. wielu analityków przewidywało, że bitcoin osiągnie 100 000 USD, ale to się nie udało, ponieważ moneta osiągnęła najwyższy poziom około 69 000 USD. Jednak Salwador był jednym z największych nabywców dipów, co pokazuje, że kraj jest pewny przyszłych zysków monety.\nNiektórzy analitycy preferują monety warstwy pierwszej\nRynek kryptograficzny nie odnotował żadnych znaczących wzrostów w listopadzie i grudniu 2021 r. Korekta ceny monety do 47 000 USD podzieliła analityków. Podczas gdy niektórzy zauważają, że ten spadek może być sygnałem zwyżkowym, inni twierdzą, że dno monety jeszcze nie zostało osiągnięte.\nNiektórzy analitycy przewidują również, że w tym roku Bitcoin pozostanie w tyle za protokołami warstwy pierwszej. Sieci te obejmują Ethereum, Solana, Fantom i Avalanche. Cała czwórka odnotowała znaczne wzrosty w 2021 r., a oczekuje się, że rozprzestrzeni się w 2022 r.\nSieci warstwy pierwszej stają się popularne dzięki protokołom zdecentralizowanych finansów (DeFi) , zwiększając ich wartość. Zyski osiągnięte przez te tokeny wpłynęły również na dominację rynkową Bitcoina, która obecnie oscyluje na poziomie około 38%. Monety osiągnęły lepsze wyniki niż Bitcoin w 2021 r., co może nastąpić w 2022 r. Co więcej, monety te przyciągają również ten sam poziom instytucjonalnej adopcji, co Bitcoin.


Chwilówki Łańcut - Szybkie pożyczki w Łańcucie | chwilowka.co.pl\nChwilówki Łańcut – Szybkie pożyczki w Łańcucie\nPotrzebne Ci pieniądze na pilne wydatki? W mieście Łańcut możesz otrzymać pożyczkę w kilku instytucjach pożyczkowych. W znajdującym się poniżej zestawieniu publikujemy zestawienie ofert firm o charakterze parabanków, w których znajdziesz szybkie i tanie chwilówki w Łańcucie i jego okolicach. Sprawdź, gdzie możesz je dostać najtaniej.\nPożyczki w Łańcucie – oferty i adresy\nJeśli pilnie potrzebujesz pieniędzy, to możesz je pożyczyc w dwóch rodzajach instytucji. Relatywnie łatwo znajdziesz tanie pożyczki udzielane w Łańcucie zarówno w lokalnych placówkach finansowych, jak u pożyczkodawców udzielających ich online. Do tych drugich należą między innymi Miloan, Prestito, Lendon, Vivus, Wonga. Oto instytucje finansowe pożyczające przez internet: Powyższy wykaz obrazuje najtańsze chwilówki online w styczniu 2022. Znajdujące się tu oferty pozabankowe porównane są pod kątem takich parametrów, jak najdłuższy okres spłacania, weryfikacja pożyczkobiorcy w BIK, możliwa do uzyskania kwota oraz zaawansowana charakterystyka danej oferty (pod linkiem Więcej informacji). Jeżeli masz zamiar wnioskować o szybki kredyt, przeważnie wystarczy, abyś posiadał dowód, telefon i rachunek bankowy. Jeśli chcesz dostać gotówkę do ręki, to w takich firmach, jak Bocian oraz Mikroratka możesz otrzymać pieniądze do domu.\nPoniżej prezentujemy instytucje finansowe, w których znajdziesz pożyczki w Łańcucie i okolicach. Kliknij na odpowiedni punkt, aby sprawdzić adres interesującego Cię biura:\nFirmy udzielające pożyczek Łańcut.\nTego rodzaju instrument finansowy to łatwo dostępny produkt finansowy. Jest to mianowicie pożyczka pozabankowa, która oferowana jest łączem internetowym. Pożyczki online zyskały na popularności, pokonując konwencjonalne firmy oferujące chwilówki. Posiadanie kanału internetowego pozwala na szybkie powiadomienie o dostępności chwilówki. W większości przypadków na pożyczkę czeka się kwadrans. Przedstawione tu firmy pożyczkowe należą do popularnych instytucji, w których masz szansę dostać chwilówki online. Wystarczy przejść na serwis online danego parabanku i sprawdzić kalkulator kosztów pożyczek opublikowany na górze strony. Dzięki użyciu kalkulatora wygodne będzie poddanie drobiazgowej ocenie parametrów danej chwilówki. Dowiesz się na przykład czy dostaniesz pożyczkę chwilówkę za darmo, ile w określonej instytucji wynosi prowizja, czy jest możliwość prolongaty spłaty pożyczonych pieniędzy.\nW przypadku, gdy planujesz pożyczyć środki finansowe mając wykazane zadłużenie, to nie pozostaje nic innego, jak wnioskować o chwilówkę bez sprawdzania BIK. To po prostu format pomocy finansowej, szczególnie poszukiwany przez osoby z trudnościami finansowymi. Taka usługa, jak chwilówka dla zadłużonych, udzielana jest w parabankach, które postanowiły nie badać rejestrów bazodanowych osób z długami. Zwracamy uwagę, że obowiązujące przepisy sprawiają, że wszystkie firmy pożyczkowe mają obowiązek badać zdolność kredytową pożyczkodawcy. Stąd należy pamiętać, iż instytucje chwilówkowe przeglądają rozmaite rejestry dłużników – nie tylko i wyłącznie BIK, ale i na przykład KRD. Jednakże w pewnej puli parabanków możesz otrzymać pożyczkę bez BIK, w tym z komornikiem. Dzięki naszemu porównaniu dowiesz się, gdzie będziesz mógł ją uzyskać.\nSzybka pożyczka to inaczej typ usługi pozabankowej, którą możesz otrzymać poprzez internet. Tego typu chwilówki bez wychodzenia z domu przyznawane są przez wybrane firmy pożyczkowe. Korzystając z witryny internetowej wybranego serwisu możesz ekspresowo wybrać pożądaną kwotę finansowania i czas trwania spłaty i w końcu złożyć wniosek pożyczkowy i otrzymać pieniądze w krótkim czasie na rachunek bankowy. Jak długo przeciętnie będziesz czekać na przelew bankowy? Większość firm online informuje, iż prześle pieniądze na rachunek w banku pożyczkobiorcy w ciągu piętnastu minut. Wynika z tego, że przebywając w mieście Łańcut czy w jakiejkolwiek innej miejscowości jesteś w stanie błyskawicznie dostać szybką gotówkę siedząc w domu.\nPrzeważnie bezrobotni klienci potrzebują pożyczyć pieniądze. Dobra informacja jest taka, że pewna grupa pożyczkodawców decyduje się na przyznanie wsparcia finansowego niepracującym. Tego typu pożyczki dla bezrobotnych są oferowane w kilku biurach pożyczek. Warto wiedzieć, że w gronie zaprezentowanych w niniejszym porównaniu biur pożyczkowych znajdują się instytucje, które nie wymagają dostarczenia zaświadczenia o dochodach z zakładu pracy.\nPotrzebujesz pilnie pieniędzy na uproszczonych warunkach? W paru firmach pozabankowych uzyskasz pożyczkę na dowód na przyjaznych warunkach. Zweryfikuj witryny www biur kredytowych za pomocą opublikowanych wyżej odnośników. W ten sposób zorientujesz się, u jakich pożyczkodawców teraz możesz dostać chwilówkę na dowód bez zaświadczeń o zarobkach.\nGdzie ponadto można zaciągnąć w Łańcucie pożyczkę?\nPotrzebujesz pilnie pieniędzy? Łańcut to miejscowość, w której znajdziesz jeszcze parę innych biur pożyczkowych. Zalecamy, gdybyś pomimo pośpiechu działał rozważnie i poddał ocenie większą liczbę instytucji pozabankowych. W szczególności oceń, które podmioty pożyczkowe mają niskie R.R.S.O.. Posiadając lepsze rozeznanie w rynku pozabankowym, będziesz mógł otrzymać lepszą ofertę pożyczkową i zwiększysz swoje szanse na otrzymanie pieniędzy. Jeszcze w wybranych innych firmach możesz otrzymać pożyczkę w Łańcucie. Najtaniej masz szanse ją uzyskać za pomocą strony z ratingiem najtańszych ofert pożyczkowych z Łańcuta/.\nChwilówki Pilzno – Szybkie pożyczki w Pilznie\nPoprzedni wpisPoprzedni Chwilówki Łabiszyn – Szybkie pożyczki w Łabiszynie\nNastępny wpisNastępny Chwilówki Łasin – Szybkie pożyczki w Łasinie


zdjęcia do wywołania 2021 lipiec sprawdź − kolegiata-sroda.pl\n10.07.2021, 15:02 0 komentarzy\nNie ma piękniejszego sposobu na zatrzymanie najcenniejszych chwil naszego życia niż fotografia. Od momentu powstania do dziś jest niekwestionowaną królową. W obecnych czasach wszelkimi dostępnymi urządzeniami z wbudowaną funkcją aparatu uwieczniamy drogie nam momenty, nie ma jednak nic lepszego niż wielka pełna zdjęć książka, którą można wziąć do ręki i obejrzeć wraz z bliskimi w długi wieczór przy kominku i kubku gorącej herbaty.\nTeraz masz możliwość własnoręcznego skomponowania fotoksiążki. Jest ona w całości Twoją własną kompozycją. Ty jesteś tutaj twórcą a fotoksiążka, to Twoja własna opowieść. Jeśli jednak nie jesteś pewien szczegółów lub nie jesteś pewien co będzie wyglądać najlepiej - służymy pomocą. Wspólnie utworzymy Twoją niesamowitą historię. Na naszej stronie https://sklep.fotosmart.com.pl dostępny jest kreator online, który w bardzo szybki i prosty sposób, krok po kroku pomoże Ci w utworzeniu unikalnej fotoksiążki.


by Michał A. Moskal\nHistorie Wielkich Miłości\n- Co pana do mnie sprowadza? - zapytał mężczyzna, zza bogato zdobionego dębowego biurka. Michał czuł, jak ów człowiek, ukryty za stojącą na blacie tabliczką z napisem:\ndr. A. Fish, analizuje go wzrokiem.\n- Przysłał mnie do pana proboszcz - egzorcysta, z parafii do której należę. - odparł Michał.\n- Bo ja umiem chodzić po wodzie. - dopowiedział po chwili.\n- Zapraszam do środka, niech pan nie stoi dłużej w progu. - powiedział dr. Fish, wstając z fotela. Michał wszedł do gabinetu, cicho zamykając za sobą drzwi.\nStał onieśmielony, nie bardzo wiedział jak zachować się w takim miejscu. Szpital psychiatryczny, nie należał do miejsc które dobrze mu się kojarzą.\n- Proszę, niech pan spocznie. Mam tu bardzo wygodną sofę, z pewnością pomoże się panu odprężyć. - zachęcił schludnie ubrany mężczyzna, wskazując dłonią na mebel, obity brązową pikowaną skórą.\n- Wow! Faktycznie, co za uczucie. - pomyślał Michał, siadając na tym arcydziele sztuki tapicerskiej. Czuł jak całe napięcie oraz stres towarzyszący tej wizycie, spływa z niego i znika w czeluściach otomany. Psychiatra usiadł naprzeciw w fotelu, który z pewnością wyszedł spod ręki tego samego rzemieślnika, który był stwórcą wersalki. Nawet nie wprawione oko laika, dostrzec mogło ten kunszt wykonania. W obu mężczyzn wpatrywały się dziesiątki oczu, z portretów wiszących na ścianach. Kilka twarzy Michał rozpoznał natychmiast: Jozef Fritzl, Beverly Allitt, Margarete Ilze Koch, Mariusz Trynkiewicz, sławni psychopaci i mordercy. Jeden portret szczególnie rzucał się w oczy, był większy, oprawiony w pozłacaną ramkę, wisiał na honorowym miejscu w gabinecie, tuż nad biurkiem. Albert Fish - seryjny morderca, kanibal, sadysta, masochista i pedofil. Michał w milczeniu przyglądał się zdjęciu na ścianie.\n- Tak, też nie mogłem uwierzyć w to, że jesteśmy spokrewnieni. No ale cóż, rodziny się nie wybiera. Jednak przejdźmy do Pana. - skwitował krótko dr. Fish.\n- Twierdzi pan, że umie chodzić po wodzie? - zapytał spokojnym, przyjacielskim tonem psychiatra.\n- No tak, ale... - Michał nie zdążył dokończyć zdania, gdy w słowo wszedł mu dr. Fish.\n- Czy ma pan inne objawy? Przepraszam. Czy ma pan jeszcze jakiś dar? Może słyszy pan głosy lub występują u pana inne zjawiska?\n- Nie. Ja umiem chodzić po wodzie, ale... - Michałowi ponownie wszedł w zdanie lekarz.\n- Niech pan nie będzie taki skromny. W historii świata był już jeden taki cudotwórca, co chodził po wodzie. W dodatku słyszał głosy, rozmnażał strawę, uleczał, wypędzał demony.\n- Doktorze, ja chodzę po wodzie, ale... - Michałowi znów nie dane było dokończyć zdania.\n- Widzę u Pana, bardzo silnie upośledzoną umiejętność krytycznej, realistycznej oceny własnej osoby, otoczenia i relacji z innymi, a nawet mogę powiedzieć, że nie jest Pan do niej zdolny. To schizofrenia, tak schizofrenia.\n- Ale doktorze, ja umiem chodzić po wodzie... - zaczął mówić Michał, wstając powoli z bosko wygodnej kanapy.\n- Tak słyszałem. - odparł dr. Fish, patrząc zdziwiony na swojego pacjenta.\n- Tak umiem, umiem chodzić po wodzie, ale tylko gdy jest zamarznięta! - wykrzyknął Michał, wychodząc z hukiem z gabinetu.\nOdcinek VII - Sukurs miłości\nW okolicy panowała zupełna cisza, momentami przerywana pojedynczymi wystrzałami „gołębiarzy”. Józef skrył się w piwnicy, jednej z zniszczonych kamienic, których ta okolica była pełna. Miał z niej doskonałą pozycję by obserwować wejście do kanału, tego którym miała wrócić Adela, ale widział też z niej całą okolicę, aż do placu Napoleona. Mijały dłużące się godziny, głowę Józefa zajmowały wspomnienia kilku minionych dni. Czasu, gdy po raz pierwszy spotkał na swojej drodze Adelę, wszystkich chwil, które spędził w jej towarzystwie. Zdążył bardzo polubić ciemnowłosą dziewczynę. Czuł się wyśmienicie w jej towarzystwie, i po tym jak zeszła do kanału poczuł pustkę, oraz dziwny niepokój - jakiego nie czuł o nikogo nigdy wcześniej. Czas mijał, światło dnia z wolna ustępowało miejsca szarości popołudnia, by z zmienić się w noc zakrywającą miasto płaszczem ciemności. Znużony wyczekiwaniem, usiadł przy ścianie i zasnął.\nZe snu, wyrwała go spływająca po jego twarzy ciecz. Podniósł wzrok ku górze - było już jasno, przez szczeliny w drewnianym sklepieniu piwnicy, w której przebywał, dostrzegł niemieckiego żołnierza. Ulga, jaką dostrzegł na jego twarzy, jednoznacznie sugerowała co robi. Szczyny szkopa spływały wzdłuż deski, wpadały w otwór po sęku, lądując wprost na twarzy Józefa. Ten z obrzydzeniem splunął na ziemię, z wielkim opanowaniem sięgnąć po oparty o ścianę karabin. Podnosząc lufę ku górze ostrożnie go przeładował. Szkop spojrzał w dół, chcąc sprawdzić czy nie sika sobie przypadkiem na buty, i w tym momencie spojrzenia obu mężczyzn spotkały się. Obserwowali się przez chwilę w milczeniu. Mijały sekundy.\n- Achtung! - wydarł się fryc w pośpiechu zapijając rozporek, dokładnie w tym samym momencie gdy Józef przeciągnął serią z MP40 po deskach, na których stał jego nieprzyjaciel.\nOsłabiona konstrukcja zwaliła się pod ciężarem SS-mana, ten wraz z podłogą, spadł wprost na zasłaniającego się przed drzazgami Józefa. Mężczyźni nie zdążyli dobrze odnaleźć się w tej sytuacji, gdy nad krawędzią piwnicy pojawiło się dwóch kolejnych szwabów w mundurach z czaszkami, którzy bez zastanowienia zaczęli strzelać na oślep ze swoich „rozpylaczy”. W mig opróżnili magazynki swoich automatów, czego jedynym skutkiem była bezsensowna śmierć ich kompana.\n- Scheiße! - pomstował jeden z nich - nie mieli więcej nabojów, bo większość posiadanej amunicji zużyli rozstrzeliwując „mośków” (jak nazywali Żydów) w jednej z dzielnic Warszawy. Józef przywalony strzępami drewnianego sufitu oraz cielskiem draba z SS uniknął obrażeń. Czym prędzej wydostał z pod tej pułapki, w samą porę, bo właśnie jeden z SS-manów skoczył w dół. Wyciągnąwszy bagnet, rzucił się na Józefa, ten długo się nie zastanawiał, złapał jedną z desek i walnął z całej siły szwaba w łeb. Uderzenie było potężne, bo pomimo głowy osłoniętej hełmem, szkopa zamroczyło. Józef sprawnie odebrał napastnikowi nóż i dźgając kilkukrotnie to w brzuch, to w pierś, odebrał mu życie.\nAni chwili nie świętował tego zwycięstwa. Wspinając się szybko po ścianie, wydostał się ze zrujnowanej piwnicy, potykając się o gruz, ruszył na kolejnego z SS-manów. Niemiec nie spanikował, szybko przejął inicjatywę. Mocnym kopnięciem w tors obalił Józefa z nóg. Kolejnym kopniakiem rozbroił go z noża, który upadając na kocie łby, odbił się kilkukrotnie wydając głośne dzwonienie. Następnie wbijając Józefowi kolano w wątrobę, zamachnął się i z wielkim impetem walnął kolbą karabinu w ramię Polaka. I gdy próbował zadać kolejny cios, Papcio wbił mu kciuka w oko. Szkop z grymasem bólu na twarzy upuścił broń, lecz za to zdołał obezwładnić Józefa, siadając okrakiem na polskim powstańcu.\nW amoku zaczął uderzać polaka hełmem po głowie. Po kilku pierwszych ciosach, twarz Józefa przypominała rozkwaszony arbuz. Krew wypływała mu z ust i nosa, lewe oko całkowicie znikło pod opuchlizną. Skrajnie wyczerpany walką w ręcz, niemiecki żołnierz wziął kolejny zamach, trzymając hełm oburącz, uniósł go wysoko nad głowę, by zadać kolejny, może śmiertelny, cios. I gdy już miał nabierać impetu, zamarł w bezruchu, wpatrując się dziwnie w Józefa. Upadając na bok, odsłonił stojącą za nim Adelę. Dziewczyna cała się trzęsła targana emocjami. Ta, która ponad wszystko kochała życie, dziś sama je odebrała. Józef niezdarnie podniósł się z ziemi i podszedł do niej, spokojnie odebrał Adeli zakrwawiony bagnet. Wzdłuż jego zbrocza spływała jucha, która łącząc się w krople, spadała na ulice Warszawy, spragnionej zemsty i krwi okupanta.\nDziewczyna chwile stała w bezruchu, po czym delikatnie zaczęła gładzić dłońmi twarz Józefa, ścierając z niej krew. Oboje wpatrywali się w siebie stojąc w milczeniu. Teraz nie liczyło się nic, oprócz niech i tej chwili. Józef złapał rękę Adeli i delikatnie pocałował jej dłoń. Dziewczyna nieśpiesznym, delikatnym ruchem głowy zbliżyła swe usta do ucha mężczyzny i wyszeptała - kocham Cię. Ten delikatnie, troszkę nieśmiało, jakby robił to pierwszy raz, objął Adelę i tak padli na kolana, wśród ruin płonącego miasta, płacząc ze szczęścia i smutku jednocześnie... Zachłannie w siebie wtuleni, przyrzekli trwać przy sobie do końca życia.\nW czerwcu zostaliśmy rodzicami po raz drugi, osiągając tym samym wymarzoną - zaplanowaną ilość dzieci. Zawsze byliśmy z żoną w tej kwestii zgodni: dwoje dzieci i zamykamy produkcję. Wtedy, tak jak wielu ludzi, stanęliśmy przed dylematem, jakie kroki przedsięwziąć, by ten stan rzeczy niespodziewanie nie uległ zmianie. Rozważaliśmy różne formy antykoncepcji: wszywki pod skórę, tabletki antykoncepcyjne, prezerwatywy (choć tych oboje nie znosimy), spiralę oraz moją sterylizację - wazektomię. Po przeanalizowaniu wszystkich możliwości,\na także plusów i minusów jakie ze sobą niosą, stanęło na wazektomii. Decyzja nie przyszła łatwo, ale o tym w dalszej części. Na początku rozwinę zagadnienie samego zabiegu, co to jest i jak wygląda.\nPodwiązanie nasieniowodów czyli wazektomia, to względnie prosty zabieg urologiczny polegający na przecięciu i podwiązaniu nasieniowodów. Zabieg ten wykonuje się na wyczuwalnym przez skórę moszny nasieniowodzie. Po wykonanym zabiegu, mężczyzna staje się bezpłodny. Nie ma to jednak wpływu na jego wytrysk, ponieważ większość objętości spermy, stanowią płyny wydzielane przez gruczoł krokowy. Wazektomia wbrew obiegowej opinii, jest odwracalna. Jednakże próba odtworzenia nasieniowodów, wiąże się ze sporym ryzykiem niepowodzenia, a także niemałymi kosztami, co powoduje, że wazektomia jest definitywnym środkiem antykoncepcji.\nNie jest to żadna skomplikowana operacja. Po dokładnym odkażeniu miejsca zabiegu, urolog podaje miejscowe znieczulenie (to jest jedyna bolesna procedura całej wazektomii). Następnie wykonuje nacięcie moszny i po nałożeniu dwóch opasek na nasieniowód, przecina go. Analogiczną procedurę wykonuje się dla obu nasieniowodów.\nPo skończonym zabiegu, który trwa mniej niż kwadrans, pozostają dwie niewielkie ranki (zszyte rzecz jasna) na worku mosznowym. Tego samego dnia pacjent wraca do domu. Przez kilka dni po zabiegu należy się oszczędzać, żadnej jazdy rowerem, siłowni, wykonywania ciężkich prac fizycznych. Po około tygodniu, wszelkie niedogodności znikną.\nPo trzech miesiącach, należy oddać spermę do kontroli, celem potwierdzenia bezpłodności. U trzech na tysiąc mężczyzn poddających się wazektomii, zabieg nie przynosi pożądanego efektu.\nDecyzja o poddaniu się zabiegowi, była jedną z trudniejszych jakie przyszło nam podjąć (nam - bo zapadła w ścisłym porozumieniu z moją żoną). Poddając się wazektomii, ostatecznie zatwierdziliśmy chęć posiadania tylko dwójki dzieci. I mimo, że jesteśmy oboje pewni tego, że większej rodziny mieć nie chcemy, to z tyłu głowy nadal krąży myśl: ale co jak kiedyś nam się odwidzi? Wazektomia jest zabiegiem, który w znaczący sposób zmienia ludzkie życie (na własne życzenie mężczyzna staje się bezpłodny), należy być tego świadomym podejmując decyzję o jej przeprowadzeniu.\nW moim przekonaniu, wazektomia jest najlepszym, najbardziej optymalnym środkiem antykoncepcyjnym dla par, które decydują się ostatecznie nie powiększać rodziny. W moim mniemaniu jest też najbardziej humanitarnym i etycznym środkiem antykoncepcyjnym, z dostępnej na rynku gamy sposobów zapobiegania ciąży. Szczerze polecam to rozwiązanie osobom takim jak ja, świadomym jej skutków. Lecz z tego miejsca przestrzegam: wazektomia nie może być wyborem chwili, musi być dobrze przemyślaną decyzją.\nPrawdziwa opowieść wyimaginowanego Alberta\nLudzie za oknem mknęli chodnikiem, zgarbieni, skuleni, chowali się\nw kurtkach i płaszczach przed słotą. Pogoda nie zachęcała do opuszczania domu, mżawka, chłód - jesień jak się patrzy. Ale jak nie ma wyboru, to co zrobić? Bo to, co do tej pory wydawało się być jedynie abstrakcją, teraz, dzisiaj miało się urzeczywistnić.\n10:45 zarzuciwszy na siebie szaro-bure palto, Albert postawił pierwszy krok w drodze na spotkanie. Dołączając do reszty, mknął chodnikiem\nw deszczu, pod wiatr, zamyślony i pochłonięty wyobrażeniami nadchodzącej chwili.\n- Przepraszam. - rzucił od niechcenia, kobiecie, z którą się zderzył. I nie zwracając na nią więcej uwagi, poszedł dalej. 315 - tyle kroków pokonał do momentu, aż stanął przed obrotowymi drzwiami molocha, w którym był umówiony. Otrzepał palto i wszedł do środka. Białe ściany korytarzy rozświetlało zimne światło jarzeniówek, powodując wrażenie wszechobecnego chłodu - jak w lodowym pałacu Jadis, Białej Czarownicy z Narnii. Kolorowe bohomazy wiszące gdzieniegdzie, przez innych nazywane obrazami, nieporadnie próbowały dodać temu miejscu ludzkiego charakteru. Bezskutecznie.\nAlbert popchnął drzwi numer 15 i wszedł przez nie do pomieszczenia.\n- Dzień dobry. - powitał legion siwowłosych staruszków siedzących\nCi spojrzeli jedynie na niego w milczeniu. Zlekceważony przez ogół, zajął jedyne wolne miejsce. Czas dłużył się na oczekiwaniu, każda minuta zdawała się trwać dłużej niż zwykle. Gdy po trzech kwadransach oczekiwania, Albert zaczął się czuć tak staro, jak ci wszyscy dziadkowie z „Legionu starców”, usłyszał najprzyjemniejszy głos tego dnia mówiący:\n- Pan Albert? Zapraszam ze mną. - Podniósłszy wzrok, ujrzał brunetkę w białym fartuchu. Jej promienisty uśmiech, rozpędził cały chłód panujący w pomieszczeniu. Albert siedział jak zaczarowany, patrząc jak kobieta odchodzi. Po chwili ocknął się z magicznego letargu\ni ruszył za nią.\n- Proszę wejść. - kobieta zwiewnym ruchem ręki wskazała na otwarte drzwi. Pomieszczenie przerażało swoją sterylnością - znów ten chłód.\n- Jestem Melisa, asystentka. - przedstawiła się kobieta. Na początek proszę założyć kąpielówki, resztą zajmiemy się już my. - powiedziała z szelmowskim uśmiechem, opuszczając pomieszczenie. Albert wykonał instrukcje i czekał na powrót Melisy. Ta wkrótce się pojawiła.\n- Jest pan świadom że podjęta decyzja jest ostateczna? - zapytała kobieta. Albert przytaknął kiwnięciem głowy.\n- Ok, proszę położyć się na kozetkę i zaczynamy. - oświadczyła asystentka, jednocześnie gasząc pilotem światło.\nPrzez chwile panowała ciemność. Do uszu Alberta dobiegł dźwięk otwierających się drzwi. Do pomieszczenia weszła kolejna osoba. Światło z zapalonej przez nią lampy zabiegowej, takiej jak u stomatologa, odkryło przed oczami Alberta twarz kobiety. która w milczeniu zabrała się do pracy. Kąpielówki, które okrywały męskość mężczyzny, teraz były opuszczone bardzo nisko.\n- Poczuje pan ukłucie. - powiedziała oschłym tonem nieznajoma kobieta. I faktycznie, twarz Alberta wyrażała cały ból tego świata. Minął kwadrans, podczas którego kobiety na przemian podnosiły i opuszczały przyrodzenie Alberta, obracały je na wszystkie strony, miętosiły\ni dotykały, przy okazji razem cicho nucąc: „Just a young gun with a quick fuse. I was uptight, wanna let loose...Thunder, thunder, thunder...”\n- Gratuluję! Od teraz jesteś bezpłodny! - przemówiła bezimienna kobieta, odkładając na bok skalpel. Albert ubrał się, zarzucił na siebie szaro-bure palto i nieco kuśtykając pomknął chodnikiem do domu.\nOdcinek VI - Rozkazy serca\nAdela ostrożnie wychyliła się z kanału. Penetrowała wzrokiem okolicę, próbując zgadnąć, w którym kierunku powinna się teraz udać.\n- Hände hoch! - usłyszała za sobą groźnie brzmiący głos. Zamarła w bezruchu, analizując możliwości wyjścia z tej sytuacji. Postanowiła skoczyć w dół, licząc na to, że w ten sposób uniknie niewoli, tortur lub rozstrzelania. Zanim jednak zdążyła puścić się drabinki, ktoś złapał ją za kołnierz.\n- Żartowałem. - zaśmiał się stojący teraz przed nią mężczyzna do złudzenia przypominający ubiorem żołnierza Waffen-SS. Od którego odróżniała go jednak biało czerwona opaska na ramieniu.\n- Pomogę Ci wyjść, podaj dłoń. - dopowiedział mężczyzna. Adela postanowiła zaufać żartownisiowi w niemieckim mundurze.\n- Witam na powierzchni. Jestem Antoni z batalionu "Zośka". - przedstawił się mężczyzna. W tej jednej chwili Adela wybaczyła mu to durne zachowanie, zadowolona z faktu, że znalazła oddział,\ndo którego zmierzała.\n- Prowadź mnie do dowódcy. - zażądała pewnym głosem Adela.\n- Chyba do wanny. - mężczyzna zmierzył wzrokiem łączniczkę. Adela spojrzała na niego z irytacją.\n- To nie będzie takie proste, bo dowódca jest w budynku na drugim końcu ulicy. A pomiędzy nami\na nim, są żołdaki Dirlewangera. - wyjaśnił szybko Antoni.\n- Ilu was tutaj jest? Może spróbujemy się przebić? - zapytała nerwowo Adela, niecierpliwiąc się.\n- Teraz, to już dwoje, ale zdaje się, że tylko ja mam broń. - naigrawał się z mężczyzna. W sumie Adela mogłaby oddać jemu niesione przez siebie rozkazy i wrócić na tamtą stronę śródmieścia do Józefa i jego oddziału. Lecz poczucie obowiązku było silniejsze.\n- Masz jakiś pomysł, jak się dostać do reszty twojego oddziału? - Adela zapytała spokojnie,\n- Najlepiej będzie zaczekać do wieczora i po zmroku prześliznąć się między niemieckimi pozycjami. - stwierdził Antoni.\nSłońce z wolna zbliżało się ku horyzontowi. Józef czuł coraz większy niepokój, bo Adela nie wracała od ładnych kilku godzin. Wiedział też o tym, że nie może już dłużej trzymać swoich ludzi na tej pozycji, gdyż ryzyko wykrycia ich przez nieprzyjaciela rosło z każdą chwilą. Tym bardziej, że już kilka razy przelatywał nad nimi samolot, oznaczony białymi krzyżami. Tylko łut szczęścia sprawił,\nże nie zostali wykryci i ostrzelani z powietrza. Myśli kotłowały mu w głowie. Wahał się.\n- Janocha do mnie! - wezwał swojego zastępcę. Ten pochylony, żwawym krokiem zbliżył się do swojego dowódcy. - Tak jest? - czekał na instrukcje podoficer.\n- Zabierzesz ludzi do domu. Nie ma co kusić losu. - rozkazał swojemu podkomendnemu Papcio.\n- A pan? - zapytał zaskoczony Janocha.\n- Ja zostaje, czekam na łączniczkę. - odpowiedział zdecydowanie Józef.\n- Dziewczyna zamąciła panu w sercu. - Janocha skwitował krótko. Józef nie zaprzeczał.\nJego błyszczące oczy mówiły wszystko.\n- Słyszeliście dowódcę! Spinać dupy w troki i idziemy! - pogonił pluton Janocha. Józef został sam. Zaciągnął na twarz chustę i skrył się w piwnicy opuszczonego budynku, gdzie przez syp węglowy obserwował właz kanałowy.\nOdcinek V - Tunel\nAdela ruszyła na przód. Kanał był wypełniony wodą niemal do połowy, bo sięgała dziewczynie trochę powyżej pasa. Królująca tu ciemność nie pozwalała polegać na wzroku. Młoda łączniczka była zmuszona penetrować ten podziemny świat rękoma, wyszukując wszelkich przeszkód. Ściany kanału ściekowego pokrywała dziwna do opisania maź, konsystencją przypominająca tężejący budyń, z domieszką piasku i trawy. Lecz jej zapach dobitnie sugerował, że jest zupełnie czymś innym. Adela w skupieniu posuwała się naprzód. Ostrożnie stawiała stopy, na dnie tej kloaki spoczywało sporo oderwanych od sufitu cegieł, na których łatwo mogła skręcić nogę. Robiąc kolejne kroki, podrywała zalegający na dnie muł z fekaliów. Fetor robił się coraz trudniejszy do zniesienia.\nA i wody przybywało - bądź tunel robił się węższy. Przyspieszający nurt sugerował tę drugą możliwość.\nSzum płynących nieczystości robił się coraz głośniejszy, jakby tuż przed dziewczyną znajdował się próg wodny. Przeszkoda zatrzymała Adelę. Coś uniemożliwiało jej dalszy marsz. Wyciągnęła bardziej ręce, żeby zbadać barierę. Była miękka. Jak balon wypełniony wodą, z tym że dużo od niego większa. Z jej prawej strony wyraźnie dało się wyczuć kilka wgłębień, z czego jedno było większe od pozostałych. Adela ostrożnie włożyła palce do wewnątrz.\n- Ślimak, martwy szczur? - zapytała siebie pod nosem. Penetrowała dalej, chcąc dowiedzieć się\nz jakiego rodzaju przeszkodą ma do czynienia. Badając dokładniej, rozpoznała kształt zębów.\n- Czyli to język. - dziewczynie zebrało się na mdłości. Przezwyciężyła jednak chwilę słabości\ni ruszyła do przodu ponad zwłokami.\nTunel robił się niższy i węższy. Łączniczka musiała się już garbić, zmierzając do celu. Co jakiś czas uderzała głową o wystające z sufitu elementy konstrukcji. Niewzruszona brnęła przed siebie. Chciała jak najszybciej wypełnić zadanie i wrócić do Józefa. Martwiło ją jednak to, że z powrotem musiała iść tą samą drogą . Tunel był już bardzo niski, więc Adela brodziła w szlamie na czworaka. Musiała bardzo mocno zadzierać głowę do góry, by mieć czym oddychać. Taka pozycja uniemożliwiała jej penetrację dłońmi przestrzeni przed sobą. Chlust! - wpadła w zagłębienie. Cała znalazła się pod wodą. W szoku zachłysnęła się ściekami. Ich smak był tak ohydny, że momentalnie wszystko zwymiotowała. Z trudem panowała nad swoim ciałem. Jej oddech gwałtownie przyspieszył w wyniku konwulsji. Po chwili strachu, udało się jej uspokoić.\nPonownie ruszyła w przód. Po kilku metrach napotkała ścianę. Jedną ręką badała mur przed sobą.\nW jego dolnej części znajdował się otwór. Cały był zanurzony pod wodą. To jest miejsce, o którym mówił jej Józef. Adela uświadomiła sobie, że najtrudniejszy etap trasy jest dopiero przed nią. Zdecydowała się na chwilę odpoczynku, aby unormować oddech, uspokoić nerwy i skupić się na zadaniu. Wiedziała jednak, że nie wie nic, na temat tego, co ją tam czeka. Po kilku minutach oswajania się z nieuniknionym, wypełniła płuca powietrzem, po czym zanurzyła się i ruszyła\nTunel był bardzo wąski, więc tylko osoba o drobnej budowie ciała - takiej jak jej, lub dziecko mogło się w nim zmieścić. O płynięciu nie było mowy. Jedyny sposób poruszania się w tych okolicznościach to pełznięcie. Starała się to robić jak najszybciej, bo z każdą sekundą zmniejszały się jej szanse na przetrwanie, a tym samym malało prawdopodobieństwo wykonanie zadania.\n- Trzy, cztery, pięć, sześć... - Adela liczyła w głowie, próbując skoncentrować się na czymś innym niż strach. Nagle utknęła. Coś ją zablokowało. Tunel był zatkany! Panika!\n- Siedem, osiem, dziewięć... Nie chcę tu umierać! Nie! Panie Boże i wszyscy święci dopomóżcie proszę. - dziewczyna modliła się myślach o pomoc Opatrzności. W jej płucach brakowało już tlenu. Zaczęła wiotczeć. Ostatnim zrywem sił, zaparła nogi o ściany i z całą mocą popchnęła zator. Ten ustąpił pod jej naporem. Ciśnienie wody w przesmyku gwałtownie wzrosło wypychając ja na drugą stronę. Adela czym prędzej wystawiła głowę ponad poziom wody, głęboki wdech, jeden, drugi, potem trzeci i kolejne.\nPomieszczenie oświetlał snop, wpadającego od góry światła. Było ono bardzo przestronne,\nz licznymi dopływami. Woda była tu płytsza niż po tamtej stronie przesmyku. Sięgała ledwie do kolan i miała bardzo leniwy nurt. Płynąc delikatnie w dół, znikała za żeliwną kratą która osłaniała odpływ. Tam też Adela dostrzegła unoszący się na wodzie przedmiot.\n- To tym pewnie był zatkany tunel. - wyszeptała pod nosem. Podchodząc bliżej dostrzegła, że to parciana torba. Ciekawość wzięła górę - postanowiła sprawdzić co jest w środku. Podeszła bardzo blisko i uniosła torbę w górę.\n- Aaaaaaaaa! - wrzasnęła przestraszona. Tuż pod powierzchnią wody ujrzała bladą jak kreda,\ntwarz chłopca. Jego usta były sine, a oczy mętne, blond włosy falowały w nurcie ścieków.\nTo był ten drugi gazeciarz.\n- Śpij mały aniołku. - powiedziała Adela zamykając chłopcu powieki. Pomodliła się jeszcze nad jego truchłem i ruszyła ku wyjściu. Wspinając się po szczeblach drabinki w kierunku światła, poczuła ulgę, że wreszcie opuszcza to piekło. A przynajmniej na razie.\nPoprzedni odcinek: Mały goniec fot.pixabay Kolejny odcinek już niebawem.\nInspiracja leży na ulicy, tak można by powiedzieć, bo inspiruje mnie wiele rzeczy. Do napisania "Carmen", zainspirowała mnie twórczość zespołu Rammstein, konkretnie trzy z ich utworów: "Waidmanns Heil", "Mein Teil", oraz "Liebe ist für alle da"\nPoniedziałek. 98,6 stopnia Fahrenheita leje się z nieba, wprost na nowojorski Bronx. W jednym z małych rodzinnych przedsiębiorstw, dzień pracy dobiega końca. Pracownicy wychodzą, zostawiając za sobą brud i znój minionego dnia, sprzątnięciem którego zajmie się Carmen - młoda latynoska, pracująca tu na dwa etaty.\nCarmen z ogromną uwagą pełznie na czworaka, szorując podłogę z zakrzepłej krwi świń i bydląt, do której jak zahipnotyzowane lecą opasłe muchy. Dziewczyna czuje na sobie każde, molestujące ją, spojrzenie Freda, grubego jak wieprz, brygadzisty rzeźni, w której pracuje.\n- Stary napaleniec! Pieprzona świnia! - obrzuca go epitetami w myślach, bo niemal fizycznie odczuwa, jak ten dotyka wzrokiem jej zgrabny tyłek, schowany w przykrótkich szortach. Faktycznie, mężczyzna aż ślini się na jej widok. Jego wyobraźnia nie potrafi się powstrzymać, widząc jej posuwiste ruchy oraz te cudowne krągłości. Jej skóra uwodzicielsko błyszczy od potu, który wręcz pachnie słodyczą. Fredowi ciężko oderwać wzrok od tego obrazu, co nie umyka uwadze Carmen.\n- Basta! - woła w myślach dziewczyna. Gorący latynoski temperament bierze górę.\nCarmen podnosi się z kolan i z pewnością siebie rusza w kierunku szefa. Zbliżając wilgotne usta do jego ucha szepcze: - Chcesz się zabawić? - Ten aż się wzdryga, gdy ona łapie go niespodziewanie za krocze. Kropla potu spływa w dół jej szyi, by zaraz skryć się między dorodnymi piersiami, które w uwięzi trzyma jedynie kraciasta, flanelowa koszula, w pasie związana w supeł, odsłaniając tym samym błyszczący się od potu brzuch.\nGruby Wieprz z trudem przełyka ślinę, nie jest pewien czy śni na jawie, czy też gwiazdka przyszła w tym roku wcześniej! Carmen kąsa go w opuszek ucha: - To jak będzie? - mruczy prężąc się niczym kotka, muskając go zmysłowo ustami.\n- Taak. - wydukał z siebie stary oblech.\n- To idź, zamknij sklep, zasuń żaluzje i przynieś sznurek spod lady, wiesz który, ten do pakowania zakupów. - wydaje polecenia, po czym klepie Freda w zad.\n- Czekam na Ciebie w masarni - woła uwodzicielsko do odchodzącego mężczyzny.\nW pomieszczeniu powitał go półmrok. Przez zasłonięte żaluzjami okna, wpada skąpe światło. Wisząca pod sufitem jarzeniówka, rozbłyskuje co jakiś czas białym, zimnym światłem. Na środku pomieszczenia, stoi drewniane krzesło. Gruby Wieprz wchodzi do środka i od razu kątem oka zauważa Carmen. Dziewczyna poprawia chustkę na głowie, która związana w supeł na czole, podtrzymuje grzywkę.\n- Siadaj! - mówi stanowczo. Mężczyzna jednak stoi zdezorientowany. Carmen rusza więc w jego stronę. Mocnym szarpnięciem, rozrywa guziki jego przepoconej koszuli, przy okazji pchając go na krzesło.\n- Siadaj! - dobitnie domaga się wykonania polecenia. Facet siada jak tresowany pies.\n- Dawaj sznurek! - żąda groźnie Carmen. Mężczyzna z pokorą wypełnia jej polecenie. Nie protestuje też, gdy dziewczyna przywiązuje jego ręce do oparcia krzesła. Przebiega mu przez myśl, że to całkiem podniecające. Postanawia się trochę odprężyć i zanurzyć wzrok, w wylewającym się z flanelowej koszuli biuście dziewczyny. Carmen siada okrakiem na kolanach Freda i od razu czuje na kroczu, rosnące podniecenie Knura. - Mmmmm. - szepcze do jego ucha.\nGrubas sapie jak parowóz, i tak samo jak on, ocieka tłustym potem. Carmen ociera biustem o kudłaty tors mężczyzny, a następnie z gracją baletnicy zsuwa się z jego kolan i robiąc piruet znajduje się za jego plecami. W ręku trzyma resztę sznurka, który jej pozostał. Niespiesznie zaplątuje jego końce na dłoniach, a następnie tak powstałą garotę zaciska na szyi sapiącego Knura. W pierwszej chwili to go podnieciło, przeraził się jednak gdy poczuł jak Carmen mocniej zaciąga pętle na jego spoconej szyi. Próbuje się oswobodzić, ale mocne więzy skutecznie mu to uniemożliwiają.\nJego oczy podchodzą krwią, twarz robi się biało-szara, a usta blado-sine, grymas bólu wykręca jego twarz - przypomina krzyczącą postać z malowidła Muncha. Ten obraz, odbijający się w lśniących kafelkach, tych, które z takim pietyzmem Carmen szorowała kilka chwil wcześniej, sprawił dziewczynie dyskomfort. Nie może patrzeć na tę szkaradę. Sprzątaczka rozluźnia uścisk śmierci i wychodzi z masarni, rzucając cicho: - Tylko nie odchodź. Zaraz wrócę i znowu się zabawimy, kochanie. Gruby Wieprz próbuje krzyczeć, by wezwać pomoc, ale ze zmiażdżonego gardła nie wydobywa się nawet mysi pisk. Po paru minutach Carmen wraca, niosąc w ręku sznurek i szarą, papierową torbę, którą nakłada Fredowi na łeb.\n- To bawmy się! - woła rozkosznie, zaciągając ponownie pętle. Tym razem jeszcze mocniej, niż poprzednio.\nWieprz wpada w konwulsje, a spod torby zaczyna płynąc potok śliny, która spływając po owłosionym brzuchu grubasa, a dalej po jego brązowych spodniach, sprawia wrażenie jakby facet właśnie się zeszczał. Nagle tłuścioch zamiera w bezruchu. Chrząkanie jakie do tej pory wydobywało się z jego miażdżonej tchawicy ustaje.\n- No dalej, klepnij mnie w dupę, złap za cycka, albo nazwij świetną suką! No dalej! - krzyczy Carmen.\nTej nocy Carmen nie wraca już do domu. Zamiast tego rąbie tasakiem, zwłoki Freda, na mniejsze porcje, bo ten nie mieści się w całości do Meatgrindera 3000 - maszynki do mielenia mięsa. Zapach czosnku, imbiru, rozmarynu, tymianku, cząbru, majeranku, liści laurowych, a nawet ostrej papryczki chili rozchodzi się po masarni - wprowadzając miła atmosferę.\nWtorek. Dźwięk dzwonka, uderzonego przez otwierające się drzwi, przywołuje Carmen do lady.\n- Co podać? - pyta uprzejmie dziewczyna.\n- A co jest dziś w promocji? - pyta czarnoskóry mężczyzna.\n- Dziś? Pasztet z grubego wieprza. Podać? - odpowiada z uśmiechem na twarzy Carmen.\nOdcinek I - Bandyci pośród bram\nNo i stało się. Oficjalna uroczystość na placu apelowym szkoły nr 24 Warszawskiego Bemowa zakończyła rok szkolny 1960. Letnie słońce ogrzewa powstające z gruzów miasto. Zieleń drzew i krzewów w parkach i na skwerach niezdarnie ukrywają blizny wojny, które są tu nadal bardzo widoczne. Rumowiska, stopniowo ustępują miejsca nowym kamienicom i sklepom. Miasto i jego mieszkańcy wraca do normalności. Miną jednak pokolenia, zanim duch stolicy uleczy się na dobre. Fasady ocalałych z wojennej zawieruchy budynków noszą ślady ukąszeń pocisków. Każdy z nich mógł być tym, który odebrał życie ojcu Heleny, osierocając Ją, gdy ta była jeszcze w brzuchu matki. Nie ma dnia, by Helena nie myślała o swoim ojcu. Zna Go tylko z jedynej ocalałej fotografii oraz opowiadań matki.\nJózef Witaszek - dowódca plutonu Obwodu Śródmieście w Armii Krajowej. Przed wojną wykładowca języka niemieckiego na Uniwersytecie Warszawskim. Zginął w powstaniu. Wyprowadzał swój pododdział z kanałów, gdy trafiony w szyje, wykrwawił się na śmierć. Było to dzień po nocy poślubnej, którą spędził z Adelą (matką Heleny) w jednej z opuszczonych piwnic. Adela niechętnie wraca wspomnieniami do chwili gdy zginął jej mąż. Wszak była żoną tylko jeden dzień. Była też jedną z podkomendnych plutonowego Witaszka. Ci nazywali Go "Papcio", bo zawsze dbał o ich bezpieczeństwo. Jeśli w ogóle można o nie dbać w czasie wojennej zawieruchy. Był dla nich jak ojciec. Zawsze ruszał do akcji pierwszy, a z pola walki schodził ostatni. Tym razem też tak było. Jako pierwszy wyszedł ze studzienki kanalizacyjnej na placu Napoleona, nieopodal budynku towarzystwa ubezpieczeniowego Prudential. Zaraz za nim kilku jego żołnierzy. Okoliczne budynki płonęły. Żrący, czarny dym wypełniał płuca, dławiąc i odbierając oddech. Wokoło latały pociski karabinowe, a ich świst przypominał bzyczenie natrętnych moskitów. Co rusz wybuchała jakaś bomba, bo Stukasy krążyły nad Warszawą jak sępy, obserwując Jej agonię. Niemcy bardzo chcieli zlikwidować śródmiejski punkt oporu. Polska flaga na szesnastokondygnacyjnym budynku, kuła ich w oczy. Często strzelali do niego z "Karla" - gigantycznego moździerza, który musiał stworzyć prawdziwy szaleniec, lubujący się w sianiu pożogi. "Papcio" wyciągnął rękę w kierunku studzienki. Chciał pomóc kolejnemu powstańcowi wyjść na powierzchnie. Właśnie wtedy, pocisk zwalił Go z nóg. Zmarł, leżąc w kałuży krwi. Kilka chwil potem większość jego grupy zginęła w niemieckim kontrataku. Adela ledwo żywa, dostała się do niewoli. Ale o tym nigdy nikomu nie opowiadała.\nZa to bardzo chętnie mówiła o historii wielkiej miłości. O tym jak poznała się z Józefem. Jak odkryła czułość, w znieczulicy tamtych dni. Powstanie w stolicy trwało już miesiąc. Adela służyła wtedy jako łączniczka, choć prawda jest taka, że wypełniała wszelkie zadania jakie zostały jej wyznaczone. Śmierć miała tak wielkie używanie wśród żołnierzy armii powstańczej, że Adela jednego dnia była sanitariuszką, a kolejnego zastępowała poległego strzelca na jednej z barykad. Tej konkretnej nocy, szła do śródmieścia. Miała za zadanie odnaleźć kompanię "Rudy" batalionu "Zośka", by przekazać Im wytyczne i rozkazy. Posuwała się powoli do przodu, wśród gruzu i płonących szczątków powalonych kamienic. Częściej na czworaka, obawiając się odłamków, spadających z nieba bomb i pocisków. Wrogie lotnictwo i artyleria, z uporem maniaka niszczyło dzielnice po dzielnicy, próbując w ten sposób wykurzyć polskie "szczury" z ich kryjówek. Nie było chwili spokoju. Co rusz w pióropuszu kurzu, kolejna kamienica obracała się w perzynę, niejednokrotnie grzebiąc przy tym, w swych wnętrznościach powstańców. Częściej jednak niż żołnierzy, osuwające się budynki zabierały ze sobą ich mieszkańców. Ale nie tylko spadające z nieba żelazo i ogień stanowiły zagrożenie. Wśród pozostałości bram i podwórek, kryli się Kozacy, którzy spuszczeni przez niemieckich panów ze smyczy, chętnie dopuszczali się rzezi i gwałtów, na mieszkańcach miasta. Gońców, niosących rozkazy poszczególnym pododdziałom powstańczym, czekał tragiczny los po schwytaniu przez tych dzikusów. Tym gorszy, jeśli posłańcem okazywała się być kobieta. Na wyższych kondygnacjach i dachach, budynków które nie ucierpiały nazbyt mocno w skutek wybuchów, kryli się niemieccy strzelcy wyborowi. Akowcy nazywali Ich bandytami i każdego schwytanego na miejscu likwidowali. Ich skuteczność wprowadzała spory niepokój w polskich szeregach. Ci bandyci polowali głównie na łącznościowców, starając się w ten sposób paraliżować skuteczność powstańczych działań. W tak niesprzyjających warunkach, Adela przemykała między pozostałościami Warszawskiego śródmieścia, licząc na łut szczęścia pozwalający przeżyć kolejny dzień.\nKolejny odcinek: Śmierć i papierosy\nOdcinek IV - Mały goniec\nPluton skrył się w ciemności, pozostawiając za sobą wybuchy granatów i wystrzały karabinów. Ukryli się nieopodal, w ruinach zakładu pogrzebowego, gdzie oczekiwali aż nadejdzie poranek. Rana Adeli okazała się niegroźna. Było to tylko małe otarcie.\n- Stefan! Wieśka! Ruszcie się zbadać okolicę, tylko ostrożnie! - wydał rozkazy Papcio. Chłopaki nieomal bezszelestnie wypełzli z piwnicy. Słońce było jeszcze nisko, a poranna rosa nie zdążyła wyschnąć. W budynku, z którego nocą musieli się ewakuować, teraz byli Niemcy. W jakiej sile? Tego zwiadowcy nie potrafili określić. Chłopaki robili rekonesans po okolicy, nie było w niej innych fryców, oprócz tych wcześniej wymienionych. Z tymi informacjami wrócili, aby zdać raport Papciowi.\n- No dobra, plan jest taki: dostarczymy Adelę do najbezpieczniejszego przejścia, potem zaczekamy tam na jej powrót. - powiedział Józef do zgromadzonych wokół siebie żołnierzy. Rozproszeni ruszyli między ruinami. Każdy z nich trzymał broń w pogotowiu. Cicho, niczym koty, przemykali między kolejnymi podwórkami. Adela podążała tuż za Józefem - dokładnie tak, jak nakazał jej przed samym wymarszem. Nie była pewna, czy to adrenalina, czy jego bliskość sprawiają, że serce biło szybciej,\na w okolicach brzucha odczuwała dziwne mrowienie.\n- Uspokój się! To nie czas na wygłupy! - skarciła samą siebie, w głębi duszy czując radość.\nZejście do kanału, którym Adela miała dotrzeć do "Rudych", było sto metrów przed nimi.\n- Stop. - zawarczał jeden z żołnierzy, idący na szpicy. Wszyscy przyklęknęli pod murem, kierując lufy swoich karabinów we wszystkie możliwe strony, żeby w razie czego, móc postawić zasłonę ogniową. Za rogiem, w bramie, dwóch Kozaków w czarnych wełnianych czapach¹, znęcało się przy pomocy kija nad gońcem, małym gazeciarzem - ośmioletnim chłopcem. Wieśka i Kostek bez zastanowienia ruszyli mu w sukurs. Pierwszego Kostek zdzielił kolbą mauzera w potylice, i gdy ten runął na glebę, poprawił jeszcze kilka razy uderzając go w łeb. Drugi z oprawców ośmiolatka zdążył się obrócić. Tylko po to, żeby zobaczyć świecący kosy błysk, który z wielkim impetem wbił się w jego czaszkę, aż po sam jelec.\n- Wieśka, spadamy! - szturchnął kolegę Kostek, trzymający chłopca w ramionach.\n- Do tylu! Raz, raz! - poganiał towarzysza broni. Młodzieńcy dołączyli do reszty oddziału.\n- Co z nim zrobić? - zapytał Kostek dowódcy\n- Wieśka, weź sobie jednego do pomocy i zanieście chłopca na pocztę główną. Tam się nim zajmą. Potem spotkacie się z nami w domu - tak oddział Papcia nazywał swoją główną kryjówkę.\n- Kostek i Stefan, Wy tam na górę. - wydał dyspozycje Papcio, wskazując palcem pobliski budynek.\n- Będziecie nas osłaniać. Reszta zabezpieczy zejście do kanału. Czas odstawić łączniczkę do jej zadań. - kontynuował przydzielanie zadań Papcio.\n- Władek! Władek! Gdzie jest Władek...? - mamrotał pod nosem mały gazeciarz.\n- Ruszajcie! - pogonił wszystkich dowódca. Kostek i Stefan z gracją kozic górskich wdrapali się na dach obdartego z tynku budynku. Mieli stamtąd doskonałą pozycję strzelecko-obserwacyjną.\nPapcio spoglądał co chwilę w ich kierunku, wypatrując znaku, na który wraz z resztą oddziału ruszy do włazu studzienki.\n- Dobra. Jest sygnał. Oddział na przód! - wszyscy ruszyli bez zawahania. Czujnie stawiając stopy, rozglądali się po okolicy wypatrując wszelkiego zagrożenia. Kozaków może być tu przecież więcej. Adela podążała bezpośrednio za Józefem. Ten zaś, co jakiś czas powtarzał jej:\n- Ostatnie metry musisz przebrnąć pod powierzchnią wody. Nie wąchaj się! Bo zginiesz.\nMy będziemy tu czekać do Twojego powrotu. Oddział powstańców otoczył studzienkę,\nktóra znajdowała się na środku skrzyżowania. Okoliczne gruzowiska dawały dobrą osłonę dla pilnujących jej od tej chwili żołnierzy. Józef podniósł właz.\n- Wróć do nas. - powiedział Adeli ściskając ją na pożegnanie. Ten miły gest sympatii wywołał rumieniec na jej twarzy. Dziewczyna zeszła drabinką w dół.\n- No dobra, dasz radę - dodawała sobie otuchy łączniczka, próbując myśleć o zadaniu, a nie o Józefie.\n¹ W tamtym okresie, armia niemiecka była zlepkiem wielu narodowości i kultur.\nFotografia z okresu okupacji niemieckiej. Warszawa. Mały gazeciarz - chłopiec roznoszący Kuriera Warszawskiego. Fotografię udostępniło MPW.\nPoprzedni odcinek: Wyznanie Kolejny odcinek: Tunel\nWczoraj znowu minęli się na klatce schodowej. Ona zbiegała w dół, do kolegów czekających pod drzwiami. On szedł do góry, jak co dzień po pracy zmierzał do swojego mieszkania. I jak co dzień, tak też tego dnia obejrzał się za nią, pożerając wzrokiem jej płynnie falujące pośladki. Koniec zmiany w Bumarze, kolejny bezbarwny dzień dobiega końca. Z przystanku do klatki, a tam schodami w górę na czwarte piętro. Po drodze znowu minie dziewczynę. Nacieszy wzrok widokiem zmysłowych, osiemnastoletnich pośladków. To już chyba jedyna przyjemność jaka mu w życiu została. Bo dwadzieścia lat po ślubie, jego Starej tylko zrzędzenie w głowie. O byle gówno, byleby napierdalać ozorem bez potrzeby.\nJuż słyszy kroki, zabiegającej z góry dziewczyny. Dziś ma na sobie czerwoną sukienkę. Minęli się w milczeniu. On jak zwykle obejrzał się za nią. Ta zatrzymała się w półpiętra, odwracając się w jego stronę zawołała szeptem - Zaczekaj. On stanął jak wryty, nie miał odwagi się odezwać. Stał jak słup soli na schodach. Dziewczyna podeszła do niego, łapiąc go za dłoń wyszeptała mu do ucha słowa: - Rodziców nie ma w domu. Ruszyła odważnie w górę, ciągnąc go za sobą. Mieszkanie wypełniały promienie słońca, wpadające przez wielkie okna. Wiśniowy, taki kolor miała sukienka, która spłynęła w dół ramion dziewczyny. Odkrywając przed jego wzrokiem aksamit śniadej, niewinnej skóry, ozdobionej bielizną w kolorze Ferrari.\nSilnymi spracowanym dłońmi, odgarnął jej włosy odsłaniając szyję. Musnął ją delikatnie ustami. Dziewczyna prężyła się jak kotka. Jej pośladki ocierały się o niego w tańcu rozkoszy. Dłonie zaplotła na jego karku.\n- Pieść mnie... - nalegała. Bezkarnie odkrywał każdą część jej intymności. Poznawał, czytając z mapy rozkoszy, każdy zakamarek jej rajskiego ogrodu. Szkarłatny, to kolor jej ust którymi szepcze do niego: - Teraz, mocno... Szarpnął ją za włosy, przy okazji podduszając. Twarde jak brylanty sutki, przebijały się przez bieliznę.\n- Ach! - westchnęła płonąc żądzą. Pchnął ją, ta upadła twarzą w poduszki na łóżku. Szybkim ruchem zdarł z niej koronkowe figi. Krwisto czerwony, zrobił się jej pośladek po tym jak smagnął go dłonią.\n- Jeszcze, jeszcze! - wolała w rozkoszy. Otworzyła się przed nim jak pąk róży.\n- Mocno, głęboko! - prosiła.\nOn kazał jej niecierpliwie czekać, wpierw muskając językiem.\n- Tak, tak, tak... Powietrze w pokoju gęstniało od żądzy. Paskiem od spodni skrępował na plecach jej ręce. Mocnym szarpnięciem za włosy, przyciągnął ją do siebie.\n- Aaaaaa... Taaaaaak....! Jeszcze, jeszcze! - krzyczała w rozkoszy. Raz za razem przypierał ją do siebie. Ta krzyczała spełniona. Smagał jej pośladki, nadając im coraz głębszy odcień krwistej czerwieni. Drugą ręką trzymał za włosy, niczym jeździec konia za lejce.\n- Tak, taak, taaak! Szybciej, głębiej, proszę! - dziewczyna zawodziła w ekstazie. Rozkosz. -\nWaldek. Waaldeek. No Waldek! - sen przerwało wołanie Flądry w czerwono wyblakłych papilotach.\n- Spóźnisz się do pracy, wstawaj. - ponaglała złowrogo wyglądająca maszkara. To był tylko sen, ale wracając z pracy, znowu nacieszy wzrok. Kto wie co będzie potem?\nOdcinek III - Wyznanie\nTej nocy Adela już nie zmrużyła oka. Siedziała samotnie w dziurze po oknie, patrząc na Ogród Saski. Jej kruczo czarne włosy, lśniły w blasku księżyca. Nie mogła przestać myśleć o Józefie. Jako niepoprawna romantyczka, oczami wyobraźni widziała siebie u Jego boku, stojących razem na ślubnym kobiercu.\n- Ach. - westchnęła. Jej wzrok wybiegał daleko poza horyzont, marzyła o wielkiej miłości. Ale przecież już pewnie więcej Go nie zobaczy. Jutro jak dostarczy niesione przez siebie rozkazy, zostanie skierowana do innych zadań. Może w innych okolicznościach, ale teraz... - Mogę się dosiąść? - zapytał Józef, przerywając Jej rozmyślania. Jego niski, spokojny i ciepły tembr głosu, sparaliżował Adelę. Nie potrafiła wydobyć z siebie żadnego sensownego słowa. Przesunęła się jedynie trochę na bok, robiąc miejsce dla swego lubego. Józef usiadł bardzo blisko niej i zapalił papierosa. Serce Adeli zabiło szybciej. Dobrze, że siedziała, bo inaczej nogi mogłyby się jej ugiąć. Siedzieli tak przez chwilę w milczeniu, patrząc na gorejącą Warszawę.\n- Co tu robisz tak sama? - zapytał Józef.\n- Patrzę jak umiera moje ukochane miasto. - skłamała Adela. Bała się przyznać, że w rzeczywistości myśli o Nim.\n- Byłem przeciwny powstaniu, bałem się tego co będzie. Bałem się odpowiedzialności za śmierć i zniszczenie które z sobą przyniesie. Owszem, pięknie byłoby wyrwać serce ukochanej ojczyzny ze szponów niemieckiego orła. Ale czy cena, jaką przyjdzie za to zapłacić jest tego warta? Czy mamy prawo poświęcać życie tysięcy dla idei? Nie wiem. Historia nas rozliczy. - mówił mężczyzna.\n- To dlaczego tu jesteś? - zapytała Adela, kierując wzrok na Józefa. - Dla Nich. Dla Kostka, Stefana i pozostałych chłopaków. Większość z nich znam od najmłodszych lat. Część była moimi studentami przed wojną. Wszyscy stracili ojców i braci we wrześniu '39 roku. Czuję się za nich odpowiedzialny. Zrobię co będę mógł, żeby wyciągnąć Ich z tego żywych, nawet za cenę własnego życia. Jestem tu z Ich powodu. - odpowiedział na zadane pytanie.\nBrązowe oczy Adeli zabłyszczały ze wzruszenia. Patrzyła na Józefa. Ten wzrok skierowany miał w dal, zdawał się być nieobecny. Zapanowała cisza.\n- Padnij! - krzykną Józef, jednocześnie ciągnąć Adelę za kołnierz w dół. Runęli na podłogę. Wrześniową noc rozjaśniły "ołowiane świetliki", wyplute z gardzieli karabinu. Ratatatata... Terkotał rozpylacz z pałacu Saskiego.\n- Kostek! Kostek! Walnij Piatem! - zawołał Papcio (Papcio wydał rozkaz użycia granatnika. Robiło się groźnie).\n- Szybko! Biegnij na schody! Ale zabierz torbę z rozkazami! - Józef ponaglał Adelę. Ta podczołgała się do pięknie zdobionej toaletki. W na wpół rozbitym lustrze, widziała rozbłyski z lufy karabinu. Niemcy walili po oknach, zmuszając ludzi Papcia do ukrywania się przed nadlatującymi pociskami. Zielone smugi przecięły matową czerń pomieszczenia, gasnąc w ścianie naprzeciw okna. Helena z wielkim trudem sięgnęła po torbę.\n- Aua! - zawyła z bólu. Jeden z "moskitów" ukąsił ją w ramie. Józef pociągnął ją za rękę, szybko zbiegli po schodach.\n- Kostek, co z tym piatem!? - krzyczał do jednego ze swoich żołnierzy, podczas gdy ten w tej samej chwili zawołał: - Szlag! Niewypał! Niemcy podchodzili pod budynek.\n- Wszyscy do wyłomu. W tej chwili! - krzyczał do swoich ludzi Józef, po czym spojrzał na Adelę i dodał spokojnym, acz stanowczym głosem: - Ty wychodzisz jako druga.\n- Sześć, siedem, osiem... Czternaście, piętnaście, szesnaście... Jeszcze jeden! - wołał zdenerwowany dowódca plutonu.\n- Do cholery, gdzie jest Konrad?! - rozglądał się nerwowo\n- Jestem, już biegnę! - Józef usłyszał dobiegający z ciemności głos. Szybko zbiegał po schodach, nieomal spadając, młodzieniec bez butów i koszuli: - Łotry i ancymony! Rozstrzelali moje pranie... - pomstował pod nosem. - Do wyłomu, w tej chwili! - Józef krzyczał na chłopaka, kopiąc młodzieńca w tyłek.\nPoprzedni odcinek: Śmierć i papierosy Następny odcinek: Mały goniec\nPowieść Czytadła Blog\nW czerwcu zostaliśmy rodzicami po raz drugi, osiągając tym samym wymarzoną - zaplanowaną ilość dzieci. Zawsze byliśmy z żoną w tej kwes...\nAdela ruszyła na przód. Kanał był wypełniony wodą niemal do połowy, bo sięgała dziewczynie trochę powyżej pasa. Królująca tu ciemność n...\n- Co pana do mnie sprowadza? - zapytał mężczyzna, zza bogato zdobionego dębowego biurka. Michał czuł, jak ów człowiek, ukryty za stojącą...\nCopyright © 2016 coffeeshopp , Blogger


Zainstaluj moduł AIPService programu PowerShell dla Azure Information Protection | Microsoft Docs\nInstalowanie modułu AIPService programu PowerShell\nPoniższe informacje ułatwiają zainstalowanie modułu Windows PowerShell dla usługi ochrony z poziomu Azure Information Protection. Nazwa tego modułu to AIPService i zastępuje poprzednią wersję o nazwie AADRM.\nTen moduł programu PowerShell umożliwia administrowanie usługą ochrony (Azure Rights Management) z poziomu wiersza polecenia przy użyciu dowolnego komputera z systemem Windows, który ma połączenie z Internetem i spełnia wymagania wstępne wymienione w następnej sekcji. Windows PowerShell dla Azure Information Protection obsługuje skrypty automatyzacji lub może być konieczne w przypadku zaawansowanych scenariuszy konfiguracji. Aby uzyskać więcej informacji na temat zadań administracyjnych i konfiguracji, które obsługuje moduł, zobacz Administrowanie ochroną przed Azure Information Protection przy użyciu programu PowerShell.\nW tej tabeli wymieniono wymagania wstępne dotyczące instalowania i używania modułu AIPService programu PowerShell dla usługi ochrony z Azure Information Protection.\nMinimalna wersja Windows PowerShell Wersja 3.0\nMożesz potwierdzić wersję Windows PowerShell, wpisując w sesji $PSVersionTable programu PowerShell. Jeśli musisz zainstalować nowszą wersję programu Windows PowerShell, zobacz Upgrading existing Windows PowerShell (Uaktualnianie istniejącego programu Windows PowerShell).\nMinimalna wersja programu Microsoft .NET Framework Wersja 4.5\nUwaga: ta wersja programu Microsoft .NET Framework jest dołączona do nowszych systemów operacyjnych, dlatego należy zainstalować ją ręcznie tylko wtedy, gdy system operacyjny klienta jest mniejszy niż Windows 8.0 lub system operacyjny serwera jest mniejszy niż Windows Server 2012.\nJeśli minimalna wersja programu Microsoft .NET Framework nie jest jeszcze zainstalowana, możesz pobrać program Microsoft .NET Framework 4.5. Ta minimalna wersja pakietu Microsoft .NET Framework jest wymagana dla niektórych klas, których używa moduł AIPService.\nWymagana licencja Aby korzystać z tej funkcji, musisz mieć licencję na produkt. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Microsoft 365 licensing guidance for security & compliance - Service Descriptions.\nJeśli masz zainstalowany moduł AADRM\nModuł AIPService zastępuje starszy moduł AADRM. Jeśli masz zainstalowany starszy moduł, odinstaluj go, a następnie zainstaluj moduł AIPService.\nNowsza wersja modułu ma aliasy nazw cmdlet w starszym module, dzięki czemu wszystkie istniejące skrypty będą nadal działać. Należy jednak zaplanować aktualizację tych odwołań, zanim stary moduł nie będzie już obsługi. Obsługa modułu AADRM zakończy się 15 lipca 2020 r.\nJeśli moduł AADRM został zainstalowany z Galeria programu PowerShell, aby go odinstalować, uruchom sesję programu PowerShell z opcją Uruchom jako administrator i wpisz:\nJeśli moduł AADRM został zainstalowany za pomocą narzędzia Azure Rights Management Administration Tool, użyj programu Programy i funkcje, aby odinstalować program Windows Azure AD Rights Management Administration .\nJak zainstalować moduł AIPService\nModuł AIPService znajduje się na Galeria programu PowerShell i nie jest dostępny w Centrum pobierania Microsoft.\nAby zainstalować moduł AIPService z Galeria programu PowerShell\nJeśli jesteś nowym użytkownikiem tej Galeria programu PowerShell, zobacz Wprowadzenie z Galeria programu PowerShell. Postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi wymagań galerii, które obejmują instalowanie modułu PowerShellGet i NuGet dostawcy.\nAby wyświetlić szczegółowe informacje o module AIPService na stronie Galeria programu PowerShell, odwiedź stronę usługi AIPService.\nAby zainstalować moduł AIPService, uruchom sesję programu PowerShell przy użyciu opcji Uruchom jako administrator i wpisz:\nJeśli zostanie ostrzeżenie o instalacji z niezaufanego repozytorium, możesz nacisnąć klawisz Y, aby potwierdzić. Możesz też nacisnąć N i skonfigurować Galeria programu PowerShell jako zaufane repozytorium przy użyciu polecenia , a następnie ponownie uruchomić polecenie, aby zainstalować Set-PSRepository -Name PSGallery -InstallationPolicy Trusted moduł AIPService.\nJeśli masz zainstalowaną poprzednią wersję modułu AIPService z galerii, zaktualizuj go do najnowszej wersji, wpisując:\nW sesji Windows PowerShell potwierdź wersję zainstalowanego modułu. Ta czynność jest szczególnie ważna w przypadku przeprowadzenia uaktualnienia ze starszej wersji:\nJeśli to polecenie nie powiedzie się, najpierw uruchom polecenie Import-Module AIPService.\nAby zobaczyć, jakie polecenia cmdlet są dostępne, wpisz następujące polecenie:\nUżyj polecenia Get-Help <cmdlet_name>, aby wyświetlić sekcję pomocy dla określonego polecenia cmdlet, i użyj parametru -online, aby wyświetlić najnowszą pomoc w witrynie dokumentacji firmy Microsoft. Na przykład:\nPełna lista dostępnych cmdlet: Moduł usługi AIPService\nLista głównych scenariuszy konfiguracji, które obsługują program PowerShell: Administrowanie ochroną z poziomu Azure Information Protection przy użyciu programu PowerShell\nPrzed uruchomieniem jakichkolwiek poleceń, które konfigurują usługę ochrony, należy połączyć się z usługą przy użyciu polecenia cmdlet Połączenie-AipService.\nPo zakończeniu uruchamiania poleceń konfiguracji najlepszym rozwiązaniem jest rozłączenie się z usługą przy użyciu polecenia cmdlet Disconnect-AipService. W przeciwnym razie połączenie zostanie automatycznie rozłączone po upływie określonego czasu braku aktywności. Ze względu na działanie funkcji automatycznego rozłączenia od czasu do czasu może okazać się konieczne ponowne nawiązanie połączenia w ramach sesji programu PowerShell.\nJeśli usługa ochrony nie została jeszcze aktywowana, możesz to zrobić po na połączeniu z usługą za pomocą polecenia cmdlet Enable-AipService.


Ciąża i szelki\nW czasie ciąży, każda kobieta jest dość poważne wyzwanie, całkowite obciążenie na większości narządów i układów organizmu powoduje zwiększenie, które mogą prowadzić do różnych zaburzeń zdrowotnych.\nCo jeśli spróbować podejść do tej kwestii z tyłu i podczas ciąży, aby spróbować wyeliminować istniejące problemy ze zdrowiem, takich jak, na przykład, krzywe zęby lub wady zgryzu? Większość ekspertów na korygowanie wad zgryzu uwierzyć, że jest to możliwe i przynosi dobre rezultaty.\nZdecydowana większość kobiet, długie i niepokojem oczekują ciąży, podczas którego przepływ organizmy występujące w fizjologicznej niesamowitej transformacji mających na celu, przede wszystkim, w doskonałym rozwoju płodu i przygotowanie ciała do nadchodzącego porodu i wychowania dziecka.\nNiedawno, 15-20 lat temu, lekarze i specjaliści do skorygować zgryz nie odważył ustawić szelki kobiet w ciąży, a co więcej, często filmowane już zainstalowane szelki dla kobiet, przyszłe matki.\nNie było przekonanie, że zainstalowane szelki niekorzystnie wpływać na szkliwo zębów ochronną, która jest już bardzo wrażliwe i kruche w czasie ciąży.\nAle po latach żmudnych badań i uważnych eksperymentów zostały obalone przez dane.\nStwierdzono, że przy odpowiedniej obróbce z wykorzystaniem wapnia i odżywiania łatwy do normalizacji poziomów wapnia w organizmie kobiety i wyeliminować szkodliwy wpływ klamer na zęby kobiet ciężarnych.\nStomatologia stale się rozwija, a dziś większość ekspertów jasno stwierdzić, że nie ma przeciwwskazań do bite korekty w ciąży nie jest.\nWykonane szelki dziś są wykonane ze specjalnych materiałów, nie niszczą szkliwo zębów i utrzymać fizjologiczną strukturę zębów i ich integralności.\nGłównym wymogiem chcesz ściśle przestrzegać terminowego i regularnego uczestnictwa kobiet w ciąży stomatologa lub ortodonty i precyzyjnego wykonywania jego poleceń.\nWyjdzie z Rozporządzenia idealnych zębów\nBędąc właścicielem gładkiej i nieskazitelnej uśmiechem chce chyba każda kobieta, włączając w ciąży.\nDowolna młoda matka chce być piękna dla męża i dziecka.\nW ostatnich latach, jest obecnie możliwe do skorygowania wad zębów nie tylko w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania, ale jak dorośli, wiele kobiet często korzystać z tej funkcji.\nMusimy jednak pamiętać, że nie będzie szybko naprawić zgryz: Ten proces zajmuje dużo czasu potrzebnego na długiej i starannej pielęgnacji zębów oraz regularne wizyty u dentysty.\nZe względu na problemy w pracy, troska o opiekę domowego i wiele innych oprócz tych, kobieta jest dość trudno znaleźć traktowania wizyt stomatologicznych.\nJednak podczas ciąży u kobiet pojawia się zazwyczaj dużo wolnego czasu, że pobyt w domu przez długi czas, pobyt w domu i często nie spotkał się z ludźmi.\nTak więc, szelki nie wpłynie na morale kobiet, powodując brzydkie myśli o tym, jak wyglądają i prawidłowy zgryz i zęby wyrównanie nastąpi z mniej strat moralnych.\nKobiety w ciąży tylko pomarzyć, aby przyjść do pracy po urlopie macierzyńskim, svityachys duma jego nowego statusu i zaimponować wszystkim ze swojej pięknej śnieżnobiały uśmiech i proste.\nCo nie należy zapominać,\nPrzed wprowadzeniem korekty kursu na przekąskę lub wyrównania zębów, ekspert w większości przypadków, przepisać minimalną liczbę procedur odzyskiwania ustach, który obejmuje stworzenie wypełnień zębów, a nawet, w niektórych przypadkach, należy je usunąć.\nPonadto, uchwyty nie mogą być instalowane bez uprzedniej szacunków opartych na x-ray.\nTe obrazy dostarczają ortodonta wszelkich niezbędnych informacji, w odniesieniu do których może wykryć próchnicę lub zidentyfikowania zagrożenia innymi chorobami, a strzał lekarz zbada ogólny stan zdrowia zębów, sąsiednich tkanek dziąseł i szczęki.\nWszelkie badania i leczenie związane zaleca się ponadto z góry ciąży.\nW okresie, gdy zainstalowany jest kobieta szelki, powinien uważnie monitorować jamy ustnej, należy wykonać procedury higieny, aby uniknąć zapalenia lub choroby dziąseł i próchnicy.\nNależy pamiętać, że zęby leczone dla kobiet w ciąży - bardzo trudnym i nieprzyjemnym badania, w szczególności w ustalonych szelki jamy ustnej.\nPrzygotować z wyprzedzeniem, co jest ustawione ciągnąć zębami szelki dyskomfort, uczucie dyskomfortu, a nawet ból.\nOsiągnąć gładki i piękny uśmiech nie jest tak łatwo, nic dziwnego, że mówią, że piękno wymaga ofiar.\nNawet nowy i nowoczesny system do ustawiania zębów nie chroni od bolesnych doznań w trakcie leczenia.\nKobiety w ciąży powinny przygotować się na tyle dużym obciążeniem na swoim ciele, które, oprócz rozwijającego się płodu, przyniesie proces gojenia.


Sytuacja po Brexicie dla właścicieli brytyjskich polis - Enterprise FS - Ubezpieczenia w UK\nStrona główna Blog Sytuacja po Brexicie dla właścicieli brytyjskich polis\nSytuacja po Brexicie dla właścicieli brytyjskich polis\nNie ma pewności, czy Wielka Brytania faktycznie opuści struktury unijne, a tym bardziej, na jakich zasadach będzie działała polityka imigracyjna. Dopóki nie nastąpią jakiekolwiek decyzje, wszystko pozostanie bez zmian. A owe decyzje, jeżeli w ogóle nastąpią, mogą zapaść dopiero za kilka lat. Dostęp do usług finansowych i produktów ubezpieczeniowych oraz kredytowych pozostaje przywilejem, z którego można w pełni korzystać. Umowy zawarte zarówno po, jak i przed Brexitem nadal obowiązują, na tych samych warunkach.\nNiewiele osób spodziewało się tego, co zadziało się w ciągu ostatnich tygodni. Na przestrzeni kilkudziesięciu lat kolejne kraje wstępowały do wspólnoty, jednak nikt wcześniej jej nie opuścił. Wielka Brytania wykonała taki ruch jako pierwszy kraj w historii. Ponieważ nie zaistniała wcześniej podobna sytuacja, nie ma gotowych procedur i sprawdzonych rozwiązań na tę ewentualność.\nSpośród 72% uprawnionych do głosowania, za opuszczeniem UE opowiedziało się 51,9%. Niemniej nie ma pewności, czy wystąpienie ze struktur faktycznie nastąpi. Głosowanie było oparte na obietnicach wyborczych, z których aktualnie brytyjscy politycy zaczynają się wycofywać, a społeczeństwo zaczyna powątpiewać w swoje wybory. Protesty, manifestacje, petycje domagające się kolejnego głosowania – to aktualna rzeczywistość w Wielkiej Brytanii.\nWielka Brytania pogrążyła się w okresie niepewności, po rezygnacji z urzędu ówczesnego premiera Davida Camerona. Brexit wzmocni też napięcia między władzami centralnymi a Szkocją, Irlandią Północną i Irlandią. Najwięksi zwolennicy wystąpienia z UE przez Wielką Brytanię: Nigel Farage i Boris Johnson zapowiedzieli, że nie zastąpią Camerona na stanowisku. Nigel Farage zrezygnował z kierowania Partią Niepodległości Zjednoczonego Królestwa, mimo że jego partia odniosła sukces. Kraj stracił dotychczasowego przywódcę i nie ma żadnego lidera. Wielka Brytania musi na nowo ustalić swoje kontakty z zachodem, wybrać swojego reprezentanta, a UE opracować zasady, na jakich Wielka Brytania opuści struktury wspólnoty.\nProces negocjacji warunków może potrwać minimum 2 lata, choć bardziej realnym wydaje się znacznie dłuższy proces. Jeżeli Brexit faktycznie zostanie wcielony w życie, czeka nas okres przemian i transformacji na rynku finansowym.\nZmiany dla posiadaczy polis\nBrytyjskie towarzystwa ubezpieczeniowe, które znajdują się w bazie firm polecanych przez Enterprise FS, dysponują zarówno ogromnym kapitałem, jak i są jednymi z najsilniejszych firm w sektorze ubezpieczeń w Wielkiej Brytanii. To przedsiębiorstwa działające w skali globalnej, w wielu krajach na całym świecie, dlatego też najbardziej odporne na jakiekolwiek zmiany na giełdach.\nFirmy założone zostały około 1800 – 1900 roku, mają wielowiekową tradycje. Przetrwały okres zawirowań na wielu rynkach, okres wojen i kryzysów gospodarczych, wszystko bez szkody dla swoich Klientów. Sytuacja po Brexicie jest zatem tylko jedną z wielu przemian, które są naturalne dla rynków globalnych.\nNiezależnie od sytuacji międzynarodowej, politycznej i ekonomicznej, sytuacja przeciętnego obywatela pozostaje ta sama. Nadal może on zachorować, mieć wypadek, czy ciężką niepełnosprawność. Nadal chce się on troszczyć o rodzinę i zapewnić sobie dodatkowe środki finansowe na wypadek niezdolności do pracy z powodu choroby.\nDopóki nie zostaną ustalone nowe warunki, na jakich Wielka Brytania będzie funkcjonowała jako kraj, warto zachować posiadane zabezpieczenia, ponieważ działają one w sposób niezmieniony. Jeżeli natomiast Wielka Brytania faktycznie wyjdzie z UE może się okazać, że stracimy przywilej posiadania polis na życie, lub trudniej będzie je uzyskać. Nigdy nie wiemy, na jakich warunkach będą one oferowane za kilka lat.\nNajbardziej prawdopodobnym scenariuszem jest ten, że po Brexicie będzie nas czekać, jako obywateli UE, więcej biurokracji i bardziej złożony proces podjęcia pracy (mogą zostać wprowadzone wizy), założenia polisy, uzyskania kredytu.\nWielu Polaków przebywa na wyspach od kilku lub kilkunastu lat. Płacą podatki w tym kraju, pracują, inwestują, kupują nieruchomości. Są też w czołówce nacji, które prowadzą działalność gospodarczą na Wyspach. Nasi rodacy zarejestrowali w UK już ponad 40 tysięcy firm. Nie jest prawdopodobne, by wszyscy mieli zostać deportowani. Zastanówmy się, czy Brytyjczyków stać na to, by stracić dobrych pracowników, którzy pracują za niewygórowane stawki, a w płaconych przez siebie podatkach zasilają skarb Państwa.\nNie tylko osoby, które posiadają brytyjski paszport, ale również te, które go jeszcze nie wyrobiły, mogą spać spokojnie. Rozpoczyna się okres możliwości i nowych wyzwań, niekoniecznie negatywny dla brytyjskiej gospodarki. Warto pamiętać, że brytyjskie polisy na życie działają na całym świecie, chroniąc rodzinę, bez względu na to, czy UK pozostanie w UE, czy nie.\nBrexit i jego wpływ na posiadanie ubezpieczenia w UK »\nWśród naszych rodaków pojawiają się pewne niepokoje i nerwowość. Wszystko w związku...


Hoker 732/K - Meble włoskie, meble stylowe, meble retro - Rad Pol Meble\nKlasyczny włoski hoker 732/K to stylowa propozycja dla miłośników eleganckich mebli, które swoją formą będą wyróżniać się na tle innych elementów wyposażenia wnętrza.\nHoker z delikatnie wyprofilowanym oparciem oraz elegancko rzeźbionymi podłokietnikami jest meblem wygodnym o zwiększonym komforcie nawet wielogodzinnego użytkowania. Tapicerowane siedzisko i oparcie stylowo komponują się ze specjalnym podnóżkiem wykończonym w złotym wybarwieniu, na którym można swobodnie oprzeć nogi podczas siedzenia.\nIstnieje możliwość wyboru kolorystyki drewna, a także tkaniny obiciowej według palety wybarwień. Drewniany hoker 732/K można również wykończyć w lakierze na wysoki połysk.\nMożliwość dostosowania hokera do własnych oczekiwań sprawia, że z łatwością dopasujemy go do aranżacji klasycznej kuchni, retro jadalni lub nowoczesnego salonu. Stylowy hoker doskonale sprawdzi się przy aranżacji eleganckich barów lub lad wykończonych we włoskim designie. Oryginalna forma hokera 732/K sprawi, że idealnie odnajdzie się w wykończeniu domu, restauracji, biura, a także innych pomieszczeń, w których istotne jest stylowe, a zarazem praktyczne wyposażenie pomieszczeń.\nKonstrukcja włoskiego hokera wykonana jest z litego drewna bukowego, natomiast oparcie wraz z siedziskiem są tapicerowane nowoczesną metodą, w której stosuje się dobrej jakości gąbkę poliuretanową z pasami tapicerskimi, specjalnym płótnem oraz wysokiej klasy tkaninami obiciowymi.\nhoker 56x50x115 cm 732/K\nBardzo elegancko wyglądają te hokery przy wysokim barku. Siedzisko komfortowe. Lubię sobie posiedzieć wraz z przyjaciółmi przy barku i napić się wina. Hokery świetnie się sprawdzają, stylowe meble.\nHokery są dość wysokie, ale nie odczuwa się zbytnio tej wysokości za to wysoki komfort podczas siedzenia. Bardzo ładna jakość wykonania i stylistyka.\nHokery idealnie pasują do klasycznego wnętrza. Myślę, że z powodzeniem można by je było umieścić w barze czy restauracji. Jakość bez zarzutu, wykonanie pierwsza klasa.\nKupiłam hokery z myślą o niewielkim kąciku w kawiarni, gdzie stoją przy wysokim stoliku. Całość robi wrażenie, a klienci chętnie zajmują to miejsce.


39,10 zł (zawiera 5 % VAT)\nPIERWSZY KROK W ANALIZIE FUNDAMENTALNEJ\n" Czytanie tej książki, to jak rozmowa z jej autorem - głęboka, inspirująca, wnikliwa i na poziomie " Nassim N. Taleb (autor książki "Ślepy traf")\n" Vitaliy N. Katsenelson to nowy Benjamin Graham. Gorąco polecamy jego książkę. Sądzę że stary Ben Graham poleciłby ją również. " - Forbes\nFragment przedmowy Johna Mauldina:\nRynki przechodzą od długich okresów aprecjacji do długich okresów stagnacji. Cykle te trwają średnio 17 lat. Ktoś, kto zainwestował w amerykański indeks giełdowy w 1966 roku, doczekał się nowego maksimum dopiero w roku 1982 – był to ostatni długotrwały trend boczny w Stanach Zjednoczonych (aż do rozpoczęcia obecnego). Inwestowanie było w tym czasie – delikatnie mówiąc – trudne. Ale kupując akcje na\npoczątku kolejnego długotrwałego rynku byka w 1982 roku i trzymając je aż do 1999 roku, można było osiągnąć prawie trzynastokrotny zwrot.\nInwestowanie stało się łatwe, a rosnące rynki uczyniły geniuszy z wielu prywatnych i instytucjonalnych inwestorów. Od początku 2000 roku większość rynków krajów rozwiniętych straciła na wartości lub dała wynik zerowy. Ponownie jesteśmy w trudnym okresie. A geniuszy jest coraz mniej.\n„Dlaczego?" – często słyszę to pytanie. Dlaczego rynki nie rosną dalej, skoro tak wielu mędrców mówi, że „na dłuższą metę" tak właśnie się dzieje. Zgadzam się, że w bardzo długiej perspektywie rynki rosną. Problem w tym, że większość ludzi nie pozostaje na nich aż tak długo – przez 40 do 90 lat. Być może to ludzkie pragnienie, by żyć wiecznie, sprawia, że tak wielu skupia się na tej superdługiej perspektywie, w której wyniki rynku wyglądają tak dobrze. A być może jest to skłonność do koncentrowania się na ostatnich doświadczeniach i oczekiwania, że przyszłość będzie wyglądała tak samo. Kiedy kończyło się XX stulecie, wielu inwestorów pytanych w ankietach sądziło, że\nbędą nadal zarabiać na giełdzie 15 procent rocznie. Oczekiwanie to było wciąż obecne kilka lat później – nawet gdy nadeszła wreszcie brutalna bessa. Badania pokazują, że aby ludzie dostrzegli zmianę sytuacji, muszą nastąpić przynajmniej trzy negatywne wydarzenia. Ale wtedy sytuacja\nzwykle jest już gotowa do zmiany na lepsze!\nTytuł: Jak zarabiać na rynku, który zmierza donikąd. Aktywne inwestowanie w wartość.\nAutor: Vitaliy N. Katsenelson\nTytuł oryginału: "The Little Book of Sideways Markets. How to Make Moey in Markets Thet Go Nowhere", wyd. 2010\nTłumaczenie: Magdalena Michalak\nVITALIY N. KATSENELSON - w 1991 roku wraz z rodziną (rodzeństwem i rodzicami) wyemigrował z Rosji do USA. Zajmuje stanowisko szefa inwestycji w Investment Management Associates, Inc, firmie inwestycyjnej z Denver. Publikuje artykuły w prasie finansowej (Barron's, BusinessWeek, Institutional Investor). Strona autora http://contrarianedge.com/\n"Rynek giełdowy zdaje się cierpieć na pewnego rodzaju rozdwojenie jaźni. Jedna z jego osobowości jest w stanie permanentnej szczęśliwości, druga natomiast cierpi na poważną depresję. Rzadko objawiają się one jednocześnie. […]Na dłuższą metę wzajemnie się równoważą, więc przeciętnie rzecz ujmując, rynek okazuje się racjonalnym kumplem. Ale zdarza się bardzo rzadko, by giełda zachowywała się przeciętnie."\n"Stopy procentowe, czyli inflacja odgrywają w cyklach giełdowych rolę drugoplanową. Dominującą siłą w tej grze jest ludzka psychika."\n"Gdybym był dywidendą, na pewno zwolniłbym swojego PR-owca. Byłbym zazdrosny i czułbym się zaniedbywany, ponieważ ludzie zwracają na ceny akcji znacznie więcej uwagi, niż im się należy."\n"Obsesja Wall Street na punkcie krótkoterminowych celów sprawiła, że menedżerowie, zamiast zajmować się tworzeniem długoterminowej wartości dla akcjonariuszy, stali się pieskami salonowymi Wall Street usiłującymi co kwartał doskoczyć do poziomu, do którego pan podniósł patyk."\n"Nigdy nie lekceważ talentu szefów firmy do wydawania, a dokładniej do trwonienia twoich pieniędzy na budowanie coraz większego, lecz niekoniecznie lepszego imperium."\n"Nadmiar gotówki i niekompetentny zarząd, to jak dawanie nastoletnim chłopcom whiskey i kluczyków do samochodu."\n"Giełda nie jest facetem, którego chce się przyprowadzić do domu by poznał twoich rodziców. Chociaż jest pasjonujący i mógłby nawet obiecać, że będzie cię wiecznie kochał, jego miłość może się w każdej chwili zmienić w obojętność albo nienawiść."\n"Najgorsze co może ci się przydarzyć, to odgadnąć raz zmianę trendu. Pomyślisz wtedy, że wiesz jak się to robi – ale to nieprawda. Los zrobił ci psikusa i jeśli w to uwierzysz, stracisz pieniądze. A w najlepszym wypadku ich nie zarobisz."\nJak zarabiać na rynku, który zmierza donikąd. Aktywne inwestowanie w wartość (ebook)\n30,73 zł 26,12 zł -15.00%\nMiędzyrynkowa analiza kursów walutowych.Pakiet VIP Schwager - Lefevre