Odbyła się Akademia Reklamy / Wydarzenia / Z ostatniej chwili / Czytelnia / Home - Świat Druku :: miesięcznik branży poligraficznej\nHome / Czytelnia / Z ostatniej chwili / Wydarzenia / Odbyła się Akademia Reklamy\nOdbyła się Akademia Reklamy\nW dniu 14 czerwca odbyły się warsztaty Akademia Reklamy 2018 organizowane przez firmę Tuplex. Warsztaty poświęcone były nowoczesnym produktom wykorzystywanym w branży reklamowej.\nPodczas spotkania zaprezentowane zostały szczegóły dotyczące parametrów technicznych oraz możliwości zastosowania wybranych produktów a w części praktycznej przedstawione zostały metody obróbki z wykorzystaniem lasera (cięcie, znakowanie i grawerowanie) oraz obróbka termiczna giętarką do tworzyw sztucznych.\nW trakcie warsztatów firma Colop Polska miała możliwość wprowadzić uczestników w świat technologii laserowych. Zaprezentowany został ploter laserowy Universal Laser Systems 3.60, jego możliwości oraz szeroka gama materiałów grawerskich jakie można wykorzystywać do obróbki laserowej.\nOdbyła się międzynarodowa konferencja poligraficzna\nOdbyła się konferencja Sistrade\nOdbyła się konferencja „Zastosowanie technologii druku 3D"


Ścieżka spacerowa "Torfianka" (mapa ścieżki)\nŚcieżka spacerowa "Torfianka" o długości około 1,1 km łączy Wał Północny z Bobrową Drogą. Składa się z 3 odcinków różnych pod względem nawierzchni: I - drewniana kładka, II - gruntowa droga i III - droga wewnętrzna prowadząca przez podmokłą łąkę.\nZ powodu ochrony ptaków oraz okresowo występujących podtopień, odcinek III może zostać czasowo włączony z użytkowania. Proponujemy więc równie ciekawą alternatywną trasę tzw. Środkową Drogą.\nŚcieżka została zbudowana w ramach projektu POIŚ.02.04.00-000124/16-00 "Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk w Parku Narodowym "Ujście Warty" poprzez budowę terenowej infrastruktury edukacyjno - turystycznej". Projekt jest dofinansowany z Funduszy Unii Europejskiej w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020.


Mazuria.tv - Multimedialny Portal o Mazurach - Zakonnice odchodzą po cichu. Spotkanie autorskie z Martą Abramowicz\nMarlena Bieleninik | Opublikowano: poniedziałek, 08, styczeń 2018 09:47\nFot. Miasto Giżycko\nKsięgarnia ODEON i Miejska Biblioteka Publiczna w Giżycku zapraszają na spotkanie z autorką reportażowego bestselleru – Zakonnice odchodzą po cichu. Pozycja, którą kupiło już 50 000 czytelników! – wraca w wydaniu specjalnym wzbogaconym o rozdział „Echa” oraz znakomite fotografie. Marta Abramowicz, nominowana do nagrody Okulary Równości 2017 – „za oddanie głosu tym, które milczały przez wieki” – napisała nową część „Echa” o tym, co się wydarzyło po wydaniu książki. A wydarzyło się bardzo wiele.\nGłos zabrała także Konferencja Episkopatu Polski i co ważne – przełożone zgromadzeń zakonnych. Co powiedziały? Kto uznał książkę za dzieło szatana, potępił i skazał na milczenie? A kto zobaczył w niej inspirację Ducha Świętego? I co z tego wynikło dla byłych sióstr? O tym wszystkim przeczytacie w „Echach”.\nMarta Abramowicz Zakonnice odchodzą po cichu książka lektura Giżycko spotkanie autorskie


Kolejne zatrzymania w sprawie uszczupleń podatkowych na łączną kwotę 1,7 miliona złotych – Prokuratura Krajowa\nKolejne zatrzymania w sprawie uszczupleń podatkowych na łączną kwotę 1,7 miliona złotych\nNa polecenie prokuratora Śląskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w Katowicach policjanci KWP w Katowicach, wspólnie z funkcjonariuszami Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie, zatrzymali trzech kolejnych członków zorganizowanej grupy przestępczej, zajmującej się wyłudzeniami VAT. Realizacji dokonano w jednym z wątków tej sprawy, gdzie doszło do uszczupleń podatkowych w wysokości co najmniej 1,7 miliona złotych. Zatrzymani, to mieszkańcy województw śląskiego i małopolskiego. Prokurator przedstawił im zarzuty i wobec dwóch z nich skierował wnioski o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Sąd w pełni podzielił argumentację prokuratora, uwzględnił wnioski i zastosował tymczasowe aresztowanie.\nProkurator Śląskiego Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji prokuratury Krajowej przedstawił zatrzymanym zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem było uszczuplenie należności podatkowych, kwalifikowane z art. 258 § 1 kodeksu karnego. Ponadto zatrzymani są podejrzani o popełnienie przestępstw skarbowych polegających na podrabianiu i wprowadzaniu do ewidencji księgowo-skarbowej poświadczających nieprawdę faktur VAT, pozorujących wewnątrzwspólnotowy obrót częściami samochodowymi. Tak sfałszowaną dokumentację podejrzani przedkładali właściwym miejscowo urzędom skarbowym, dzięki czemu doprowadzili do uszczupleń podatkowych w zakresie podatku VAT, wykorzystując mechanizm tzw. karuzeli podatkowej.\nLiczba odsłon: 1 298


Dlaczego przekłute uszy są takie ekscytujące\nTo taki dreszczyk emocji!\nObraz Renatba Bohmanova z Pixabay\n„Wydaje mi się, że całe życie czekałam na przekłucie uszu. Mam teraz skrzydła, jestem widoczny, spójrz na mnie, Spójrz na mnie, tak ja, czyż nie jestem wyjątkowy? ” „Jestem Trans Woman, te kolczyki to moja marka i kocham siebie! To dla mnie takie ważne! Jestem kobieta, która ceni sobie.”\nDlaczego zawsze musiałem przekłuwać uszy?\nOto jeden z powodów : Uważa się, że przekłuwanie uszu u dzieci w młodym wieku zapewnia prawidłowy rozwój mózgu. Ucha płaty mają ten punkt południk, który łączy się z prawą półkulę się w lewej półkuli w mózgu. Piercing ten punkt pomaga aktywować te części w mózgu. 24 czerwca 2019 r\nCzy musi być jakiś powód? Przeczytanie tego sprawiło, że zacząłem się zastanawiać: „dlaczego teraz nie przebijają uszu małym chłopcom?”\nWizerunek jest kluczowy dla wielu ludzi, kobiety są na szczycie listy. Mój męski wygląd zawsze mnie wprawiał w zakłopotanie. Mogłem mniej przejmować się moim męskim wizerunkiem, ubraniami i ich znaczeniem. Tak, nosiłem 800 dolarów. garnitury pasujące do marki tego, czego oczekiwano od mężczyzny biznesmena, wiesz, co mam na myśli? Wciąż nie pomagało mi to czuć się bardzo niechlujnym, jak mężczyzna. Z pewnością nie pomogło mi to poczuć się dobrze ze sobą!\nDysforia zawsze budziła we mnie strach przed wyjściem. Nigdy nie mogłem i nie chciałem nikomu powiedzieć, że jestem dziewczyną w ciele mężczyzny. Tylko moja żona znała moje prawdziwe ja. Wiedziałem, że nigdy nie będę królową piękności. Często płakałem do snu, zawsze wiedząc, że świat nigdy Mnie nie doceni .\nDla mnie przekłucie uszu było sposobem, w jaki matki identyfikowały swoje małe dziewczynki jako część tego niesamowitego świata, który przedkłada piękno nad wiele innych ważnych priorytetów w życiu.\nTo tak zwane Piękno wzbudziło zazdrość wielu ludzi, stworzyło wiele potworów polujących na kobiety do dziś. Dlaczego miałbym chcieć być częścią tego absurdalnego obrazu, na którym większość mężczyzn lubi żerować?\n„Mimo wszystko chciałem tylko zostać prostytutką!”\nPiękno zewnętrzne zawsze było dla mnie ważne. Kocham mężczyzn, seksualnie, zawsze kochałem i nigdy nie mogłem temu zaprzeczyć, częściowo z powodu wszystkich dzwonków i gwizdków, które owijają ich ciała. Mężczyzna, w którym dorastałem, zawsze patrzył na kobiecą urodę, pragnienie bycia piękną było tylko snem, ale prawdziwym.\nŚledzisz moją Trans Journey. Jeśli przegapiłeś część tego, oto trzy artykuły, które poprzedzają ten artykuł. Zapraszam do odwiedzenia każdego i lepszego poznania mnie.\nJestem kobietą wewnątrz i na zewnątrz Jak mogę być małą dziewczynką w ciele małego chłopca Będąc nastolatkiem z historią w sobie (jej) ja\nTeraz jestem w nastoletniej części mojej historii, kiedy moje męskie hormony mrowiły i jednocześnie martwiłem się, że moje marzenie o byciu prawdziwą dziewczyną (kobietą) było po prostu cholerną stratą czasu, to nigdy się nie wydarzy i wielkie dzięki Dysphoria do tego.\nNiedawno zacząłem przyjmować Hormony i przekłułem sobie uszy, co było moim priorytetem w byciu kobietą. Pandemia sprawiła, że było to trochę trudniejsze, ale zrobiłem to i oni (The Ears) czuli się świetnie. Są częścią mojego nowego wyglądu.\nKolczyki to znak, który nie znika, podobnie jak Dysphoria, Gender, Gay, Lesbian, Trans. Kiedy już je masz, nigdy nie możesz zaprzeczyć ich istnieniu. Tożsamość, z którą się identyfikujesz, staje się Twoją marką, Twoim głosem, Twoim marzeniem, Twoją duszą.\nPosiadanie tożsamości jest częścią tego, kim jestem. Przychodzenie na ziemię jako duch to sposób, w jaki wiem, „kim jestem”.\nNiedawno „wyszedłem” i „popisywanie się” nie jest priorytetem. Nie potrzebuję, aby inni mnie widzieli, jeśli nie jestem gotowy, chętny i zdolny do odczuwania tego głęboko w środku. Zacznę się uczyć więcej o formie sztuki, której lubię być częścią.\nUzyskanie pomocy w ubieraniu się i malowaniu jest w porządku, ale robienie tego samemu okazuje się trudne, ponieważ często mam zdezorientowaną pamięć. Wiem, że moja niezdolność do zapamiętywania jest nadal częścią mojej dysforii. Nie zapominam wiele, ale mój strach przed zapomnieniem jest moją fobią.\nKobiety zwracają baczną uwagę na szczegóły, a dla mnie ta umiejętność oznaczała, że bycie piękną wymagało czasu, pieniędzy i wytrwałości, aby opanować tę sztukę. Makijaż, mieszanie i dopasowywanie kolorów miało stać się moim nawykiem na całe życie!\nMoja historia jako nastolatka brzmi, dlaczego w końcu piszę dzisiaj, zanim zapomnę?\nOd kiedy miałem trzynaście do piętnastu lat, moje poziomy energii seksualnej były całkowicie zagmatwane.\nMoje pragnienie, chcąc spełnić rolę kobiety, było nie tylko wytworem mojej wyobraźni. To sprawiło, że poczułem się bardzo niepewnie! Jak bym to zrobił, czy mógłbym to zrobić i nigdy nie zostać zauważonym?\nNoszenie sztucznych kolczyków w moim pokoju w nocy byłoby świetne, ale jak do cholery miałem je zdobyć. Widziałam siebie w pasie i staniku, ale jak to zrobić? Bycie kompletną kobietą oznaczało ubieranie się jak jedna i możliwość patrzenia na mnie bez przyłapania, a może nie? „Nie żartujesz, zwariowałeś, w końcu to jest rok 1965”.\nMoja dysforia prowokowała mnie do zrobienia tego, o czym wiedziałem, że nigdy nie będę mógł . Jak mogłem oszukać swoje uzależnienie i zagrać w grę prawdy lub odważyć się z nią? Znalezienie drogi stało się walką, pochłaniając wszystkie moje przebudzone chwile.\nTo był czas w moim życiu, kiedy wiedziałem, że prowadzę podwójne życie. Mój demon był moją dysforią. Moja kobieca strona odważyła się robić rzeczy, o których nigdy nie myślałem, że mogę. Ubrania mojej mamy już mnie nie satysfakcjonowały, co miałem zrobić, żeby nakarmić swój nałóg. Potrzebowałem sposobu, aby znaleźć ubrania, które będą pasować i odgrywać rolę, którą czułem, absolutnie musiałem to zdjąć.\nBawiąc się ogniem, zacząłem szukać sposobu, aż mama zapytała mnie, czy nie chciałabym opiekować się dzieckiem, żeby zarobić dodatkowe pieniądze? Mój umysł wpadł w szał, na pełnym gazie. „Rany, mógłbym się dobrze bawić, gdybym dobrze rozegrał swoje karty, rozumiesz, tak?” Mama z dziećmi stałaby się moim sposobem na wypróbowanie wszystkich ubrań bez wiedzy nikogo!\nPrzez następne kilka lat opiekowałam się dzieckiem tak często, jak to było możliwe. Kiedy dzieci leżały w łóżkach, biegałem do sypialni matki i voila, cały damski strój, żeby przymierzyć i patrzeć na siebie z miłością. „Te chwile były niezapomniane!”\nW żaden sposób nie pociągały mnie kobiety, chciałem tylko ich ubrania. To stało się moją obsesją. Co następne? Moje oczy zawsze wędrowały po kobiecym świecie i większość dni spędzałam na marzeniach o byciu kobietą, nie martwiąc się o szkołę ani o wiele więcej.\nBycie lub poczucie uwięzienia było moim jedynym ujściem dla mojej identyfikacji płciowej . Dlaczego, och, dlaczego miałem obsesję na punkcie świata, który tylko mi odmówił. Czy było coś, czego nie rozumiałem?\nMusiał tylko czekać na mnie specjalny, mistrzowski plan, tak, wiem, że zostałem opętany, nie miało znaczenia, czy nie miałem z kim się nim podzielić. „Heck, byłem po prostu zdezorientowany, jak wszyscy inni, prawda?” Byłem uwięziony w męskim ciele i nie mogłem wyrzucić tego z głowy. Pochłonęło moje codzienne życie. Byłem dopiero nastolatkiem, wariowałem, ale nie mogłem uciec przed tym potworem!\nWracając do prawdziwego życia, mam 68 lat, Transwoman do dziś bawię się ogniem.\n„Uczynienie się widocznym dodaje mi skrzydeł do lotu”\nJeśli opisujesz coś jako widoczne , mówisz, że możesz to zobaczyć. Pewnych rzeczy nie widać gołym okiem, ale to nie znaczy, że ich tam nie ma. Aby je zobaczyć, możesz potrzebować tylko mikroskopu lub teleskopu. Przymiotnik widoczny oznacza również oczywisty dla oka.\nKiedy miałem trzynaście lat, ostatnią rzeczą, której potrzebowałem, było bycie widocznym. Moje ubranie określało mnie jako wyrzutka, ale moja potrzeba stania się tym, kim naprawdę jestem, płonęła we mnie.\nMoja kobieca osobowość miała swoje własne życie, dlatego potrzebowałem skrzydeł, aby latać w mrok, tylko po to, by wyjść w nocy, jak Dracula, zawsze spoglądając przez ramię, aby zobaczyć, co ciągnie za mną.\nNazywanie siebie podglądaczem to mało powiedziane. Kiedy w końcu poszedłem do liceum, którego dyrektorem był mój tata, nie mogłem się doczekać, kiedy pójdę na zajęcia gimnastyczne lub treningi piłki nożnej i zobaczę wszystkie męskie ciała tańczące nago pod prysznicami.\nZa dnia wkradałem się do głowy, żeby patrzeć na chłopców z ich napastnikami na moich oczach. W mojej wyobraźni byłbym niewidzialny i chciałbym ofiarować siebie, to znaczy moją dziewczynę, wszystkim tym chłopcom, wystrojonym w moje wymyślne ciuchy!\nMając dysforię płci, zawładnęło mną i zacząłem stawać się tą zboczoną osobą, która miała bardzo mało na głowie, poza myślą o zostaniu dziewczyną i zaspokojeniu wszystkich moich pragnień.\nMówię ci to wszystko, to moja droga ucieczki i wzięcia odpowiedzialności za osobę, którą się stałem. Możliwość spojrzenia wstecz pomaga potwierdzić moją historię. Posiadanie podwójnego sekretnego życia sprawiło, że stałem się potworem.\nUświadomienie sobie, kim się stałem, wprawiało mnie w zamieszanie. Chciałem tylko uciec od siebie. Stałem się egocentryczny i bardzo nieprzyjemny. Wielu zgodziłoby się, że kiedy byłem nastolatkiem, byłem okropną osobą, coraz mniej współpracowałem i wymykałem się spod kontroli.\nNie mogę nikomu powiedzieć o moim problemie; w obawie przed życiem, zawsze patrzenie przez ramię stało się moim sposobem na życie.\nDlaczego udostępniam Ci te informacje?\nPosiadanie dysforii płciowej jest trudnym warunkiem do życia na co dzień. Posiadanie pomocy, umiejętność jej rozpoznania pomaga mi uporządkować większość mojego życia. Nie tylko pomaga mi wyjść z tego koszmaru, ale także pomaga innym, którzy wciąż nie mają pojęcia o tym, co dzieje się w ich umysłach, ta pomoc jest również dla Ciebie.\nNie jesteś we śnie, jesteś bardzo normalny z bardzo nienormalnym problemem, który można leczyć. Może pomóc ci stać się osobą, którą naprawdę jesteś.\nTo, że nie jestem prawdziwym mężczyzną po urodzeniu, nie jest moją winą. Życie z tym stanem bez nadziei na ucieczkę to ogromna część mojej historii.\n„Dysforia płciowa może upośledzać wiele aspektów życia. Zaabsorbowanie byciem innej płci niż przypisana często przeszkadza w codziennych czynnościach. Osoby doświadczające dysforii płciowej mogą odmówić chodzenia do szkoły z powodu presji ubierania się w sposób związany z ich płcią lub z obawy przed napastowaniem lub dokuczaniem. Dysforia płciowa może również upośledzać zdolność do funkcjonowania w szkole lub w pracy, powodując porzucenie szkoły lub bezrobocie. Trudności w relacjach są powszechne. Mogą wystąpić lęk, depresja, samookaleczenia, zaburzenia odżywiania, nadużywanie substancji i inne problemy ”.\nProszę, kontynuuj moją podróż. Dysphoria uczyniła mnie tym, kim się stałem. Jeśli w jakikolwiek sposób mnie czujesz i rozumiesz, skontaktuj się z Thee Quest. Odpowiedz na dole tego artykułu i podziel się z nami swoją historią.\nPrawa autorskie © 2021 Pierre Trudel. Wszelkie prawa zastrzeżone


marca 2015 | Cieszmy się z małych rzeczy\nBielenda Drogocenna Mgiełka Arganowa samoopalająca 2w1\nWitam wszystkich po długiej przerwie :) Piszę do Was już z naszego pięknego kraju. Z racji, że za oknem już prawie wiosna postanowiłam zmotywować się do regularnego pisania.\nDzisiaj przychodzę do Was z recenzją kolejnego produktu z Bielendy, a jest to Drogocenna Mgiełka Arganowa samoopalająca 2w1.\nInnowacyjna formuła w bezpieczny i przyjazny sposób nadaje skórze złoty słoneczny odcień już po godzinie od aplikacji. Systematyczne stosowanie sukcesywnie przyciemnia odcień skóry, brązowi go i nadaje zdrowego złotego kolorytu.\nWstrząsnąć przed użyciem. Mgiełkę rozpylić na ciało i równomiernie rozprowadzić dłońmi. Po aplikacji dokładnie umyć ręce.\nPrzetestowałam już naprawdę wiele produktów brązujących. W większości coś było nie tak - lepka konsystencja i ten okropny samoopalaczowy zapach. Do tej mgiełki podeszłam trochę sceptycznie, ale naprawdę pozytywnie się rozczarowałam.\nPo pierwsze mgiełka ma leciutką konsystencję, która bardzo szybko się wchłania i można się od razu ubrać. Ciało nie jest tłuste ani się nie klei.\nCo najważniejsze nie posiada charakterystycznego zapachu dla produktów brązujących. Za to ogromny plus! Czuję go naprawdę odrobinę jedynie rano i tylko wtedy jak się nim posmaruję na noc. Inaczej mogę go spokojnie stosować na dzień bez obawy o nieprzyjemny zapach.\nUzyskany kolor jest ładny, bez pomarańczowych tonów. Stosuję mgiełkę co 2-3 dni więc nie wiem czy szybko się zmywa. Jedyna rzecz jaka mi przeszkadza, to że butelka wyślizguje mi się z rąk i ciężko mi nacisnąć dozownik. Poza tym minusów nie widzę.\nMgiełka dzięki zawartości olejku arganowego nie wysusza skóry, ale raczej nie miałam z tym problemów. Niemniej jednak niektóre preparaty brązujące powodowały przesusz na moich łydkach.\nPodsumowując, polecam mgiełkę jako idealny produkt na nadchodzącą wiosnę :)\nAutor: CieszmySięZMałychRzeczy o 13:46 Brak komentarzy:\nBielenda Drogocenna Mgiełka Arganowa samoopalająca...


JFD – lider produkcji systemów JFD – lider produkcji systemów - Wydawnictwo militarne ZBIAM\nStrona główna / JFD – lider produkcji systemów\nPrzykład hiperbarycznego systemu leczniczego HRC (Hiperbaric Rescue Chamber). Widać komorę dekompresyjną, dzwon nurkowy z LARS, generator spalinowo-elektryczny.\nWe wrześniu minionego roku Ministerstwo Obrony Zjednoczonego Królestwa zawarło ze szkocką firmą JFD Ltd., wchodzącą w skład grupy James Fisher and Sons plc., wielomilionowy kontrakt, zapewniający przedłużenie o trzy lata wsparcia operacyjnego systemu ratownictwa załóg okrętów podwodnych NSRS. Spółka z Aberdeen, współpracująca z Ministry of Defence od 1983 r., osiągnęła pozycję integralnej części brytyjskiego systemu ratownictwa głębokowodnego. Ale ratownictwo hiperbaryczne nie jest bynajmniej jedyną gałęzią działalności JFD. Firma jest największym na świecie i najbardziej zaawansowanym technicznie producentem systemów do prowadzenia nurkowań saturowanych dla odbiorców wojskowych oraz komercyjnych. Dostarczyła ponad 135 zintegrowanych i modułowych systemów na przestrzeni ostatnich 40 lat, co oznacza, że przeszło dwie trzecie tych systemów wyprodukowały firmy tworzące obecnie JFD.\nKatastrofy i poważne awarie okrętów podwodnych na szczęście zdarzają się rzadko, jednak gdy do nich dochodzi, życie ludzkie jest zawsze zagrożone, a jak pokazały niektóre przypadki, ratunek dla załóg – z różnych przyczyn – może nie nadejść w porę. Jedną z nich jest mała liczba systemów do ewakuacji ludzi z dużych głębokości i wiążące się z tym problemy z ich transportem na znaczne odległości.\nNATO-wski System Ratownictwa Podwodnego NSRS (NATO Submarine Rescue System) jest własnością państw-członków programu, czyli: Francji, Norwegii i Wielkiej Brytanii. Stacjonuje w bazie Royal Navy HMNB Clyde (Faslane) w Szkocji, skąd jest kierowany na rutynowe ćwiczenia i do rzeczywistych akcji. Jego zadaniem jest ratowanie załóg z uszkodzonych okrętów podwodnych leżących na dnie DISSUB (Distressed Submarine) w dowolnym zakątku globu. Możliwość jego użycia nie jest ograniczona wyłącznie do państw-fundatorów, ale reszty członków NATO, a także każdego innego państwa, które o pomoc poprosi.\nSRV 1 Nemo systemu NSRS podczas nocnej operacji podnoszenia z wody. Firma JFD jest odpowiedzialna za jego utrzymanie w ruchu. O tym, że zadanie realizuje profesjonalnie, świadczy przedłużenie kontraktu z Ministerstwem Obrony Wielkiej Brytanii.\nNSRS tworzą podsystemy – interwencyjny i ratowniczy. Pierwszy stanowią: interwencyjny zdalnie sterowany pojazd podwodny IROV (Intervention Remote Operated Vehicle), urządzenie do jego wodowania LARS (Launch and Recovery System), przenośny system nawigacji i nadzoru oraz zespół generatorów. Jego zadaniem jest: usuwanie przeszkód zalegających przy DISSUB, przekazywanie nań leków, zapasów zapewniających przeżycie, a także monitorowanie atmosfery w jego wnętrzu. W skład drugiego wchodzą: autonomiczny ratowniczy pojazd podwodny SRV 1 (Submarine Rescue Vessel), zwany nieformalnie Nemo; przenośne urządzenie do jego wodowania PLARS (Portable LARS) i śluza do transportu uratowanych pod stałym ciśnieniem (do 6 bar) TUP (Transfer Under Pressure) do zespołu komór hiperbarycznych. Niektóre z wymienionych urządzeń mogą być zastąpione przez znajdujące się na MOSHIP (Mother Ship, czyli okręcie-matce).\nCechą NSRS jest jego wysoka mobilność strategiczna, rozumiana jako jak najdalej idące uproszczenie logistyki i transportu systemu. Z tego powodu wszelkie zespoły systemu zaprojektowano jako modułowe, o wielkości umożliwiającej wykorzystanie kontenerów 10-, 20- i 40-stopowych (wyłączając z tego Nemo) lub przynajmniej dające się podzielić na podzespoły w nich się mieszczące. Pozwoliło to na dopasowanie ich wielkością do warunków dostępnego transportu kołowego i lotniczego, co ułatwia ich przewożenie po drogach, koleją oraz na pokładach cywilnych i wojskowych samolotów transportowych (An-124, C-17, C-130 i A400M). Kompletny NSRS mieści się na 23 zestawach drogowych i ma masę 300 t.\nNemo jest sterowany przez dwóch pilotów i może zabrać do 12 osób, wspieranych przez operatora komory ratowniczej, co w kilkunastu kursach zapewnia możliwość ewakuacji ok. 150 ludzi (w przybliżeniu stanowi to liczbę załogi strategicznego okrętu podwodnego) z głębokości do 610 m, w dowolnych warunkach środowiskowych, nawet zimą na Atlantyku Północnym.\nSystem zaprojektowano tak, aby mógł po otrzymaniu sygnału SUBSUNK podjąć interwencję w czasie do 54 godzin, a po kolejnych 18 (osiem lotu do najbliższego portu i 10 rejsu do rejonu operacji), czyli łącznie po 72 godzinach pojazd ma rozpocząć akcję ratowniczą.\nFirma JFD od lipca 2015 r. ma za zadanie zapewniać sprawność techniczną NSRS i gotowość do podjęcia akcji 24 godziny na dobę, 365 dni w roku. Rzeczywista dostępność systemu wynosi 98%. Ponadto umowa obejmuje zapewnienie wyszkolonych zespołów operacyjnych, konieczne modernizacje pojazdu ratowniczego wraz z pozostałymi systemami i pełną usługę serwisową.\nDo tej pory JFD wykonało 15 operacji z użyciem NSRS, w tym osiem interwencyjnych z wykorzystaniem pięciu różnych MOSHIP i siedem ćwiczeń ratowniczych na czterech nosicielach. Typowy program operacyjny NSRS obejmuje: dwa pokazy zdolności ratowniczych rocznie, szkolenie załogi SRV 1 w wodach w miejscu bazowania raz w roku, szkolenie obsługi bezzałogowca IROV systemu interwencyjnego w wodach w miejscu bazowania raz w roku, demonstrację zdolności ratowniczych poprzez udział w kilku ćwiczeniach rocznie, współpracę międzynarodową z rzeczywistym dokowaniem do okrętu podwodnego i załadunek do samolotu transportowego.


Showing results for tags 'Citizen'. - Klub Miłośników Zegarów i Zegarków\nSol posted a topic in Citizen\nCitizen NY0040, czyli tak zwany "Majtek", to popularny budżetowy diver, czasem jednak niedoceniany. Model produkowany od 1997 roku i posiadający swoją własną historię. Często porównywany z SKX007 od Seiko. (Chyba ze względu na cenę... chociaż to w tej chwili nieaktualne, bo ceny SKX-a poszybowały w górę tak bardzo, że Majty możemy kupić za pół ceny, bo jeżeli chodzi o jakość, to Citizen wygrywa.) SKX jest ponoć kultowy, ale to Citizen ma fajną historię w tle - był używany przez płetwonurków włoskiej marynarki wojennej Podoba mi się także to, że zegarek ma swoją własną nazwę nadaną przez użytkowników, czego nie doczekał się konkurent. Nie wchodząc dalej w porównania, powiem krótko: Majtek na pewno nie jest gorszy i zasługuje na swój wątek. To zacznę od mojego. Myślałem, że będę nosił na meshu, ale na dobrej gumie jest trudny do pokonania\nberiam posted a topic in Citizen\nWitam Od kilku dni przeglądam różne wariacje tego obywatela i zaczynam się poważnie zastanawiać nad opcją zakupu Będę zobowiązany na opinie osób w/w zegar posiadający - kwestia lumy mnie mocno interesuje, opinie są podzielone - trafianie w indeksy, wypadkowa... znów - itp. Foto poglądowe.\nCitizen Promaster Mechanical Diver NB6004-08E\nTasmanoss posted a topic in Poszukuję\nSzukam Citizen Promaster Mechanical Diver NB6004-08E w dobrej cenie.\nJeśliby spytać Forumowiczów o trzy japońskie firmy produkujące zegarki to na pierwszym miejscu będzie z pewnością Seiko potem Orient a na trzecim miejscu? Jedni wymienią Casio a inni Citizen'a. Moim zdaniem to właśnie Citizen obok wcześniej wspomnianych przedsiębiorstw mógłby stanowić o nazwijmy to roboczo "Wielkiej Trójce z Japonii" (skojarzenie z Wielką Trójką Portugalii - FC Porto, SL Benfica i Sporting Club Portugal niezupełnie przypadkowe [emoji6] ) Citizen to marka, która odkąd w 1918 wyprodukowała pierwszy zegarek naręczny konsekwentnie buduje swoją pozycję na rynku dostarczając produktów powstałych z wykorzystaniem najnowszych technologii. Począwszy od pierwszego zegarka z systemem antywstrząsowym Parashock (1956 r.) czy pierwszym japońskim wodoszczelnym zegarkiem Parawater (nawiążę do tego w późniejszej części) aż po wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań jak mechanizmy Eco-Drive czy użycie tytanu (jako materiału do budowy kopert i bransolet). Dziś te rozwiązania są nieustannie rozwijane, dzięki czemu staje się to niejako wizytówką marki. Zegarki będące przedmiotami niniejszej recenzji są raczej przedstawicielami klasycznych rozwiązań stosowanych w zegarkach mechanicznych z automatycznym naciągiem. Zegarki trafiły do mnie niemal jednocześnie, więc spróbuję przybliżyć je razem, choć są zupełnie od siebie różne. Citizen NB1041-84L oraz NK0000-10A są przedstawicielami klasycznego designu. Z technicznego punku widzenia przedstawia się to tak: NB1041-84L NK000-10A Rozmiar koperty / L2L 41mm / 46,5mm0 41mm / 48,5mm Wysokość 11mm 13mm Szkło Szafirowe płaskie Mineralne wypukłe Mechanizm 9011 (28800bph) 8310 (21600bph) Dokładność / rezerwa chodu -10s - +20s / ok 40h -20s - +40s/ ok60h Pasek / bransoleta Bransoleta pin&collar Pasek "skórzany" z zapięciem motylkowym Szerokość między uszami 21mm 20mm Inne Made in Japan WR100m Made in Japan WR50m Teoretycznie zegarki są do siebie bardzo zbliżone pod względem rozmiarów. Jednakże NK0000 jest optycznie większy od NB1041 a zwłaszcza czuć to na nadgarstku. Wynika to głownie z dłuższego L2L oraz wąskiej polerowanej lunety, co wpływa na większą tarczę. Dodatkowo wypukłe szkło sprawia, że zegarek siłą rzeczy jest wyższy. Koperty obu zegarków są wykonane ze stali. W NK0000 próżno szukać szczotkowanych powierzchni. Każdy element jest polerowany na połysk. Uszy wypuszczone są od końcowych części koperty i stosunkowo wąskie i krótkie. Luneta z profilu wąska i skośna z wyraźną przestrzenią pomiędzy nią a kopertą. Krawędzie są wyraźnie zaznaczone a pomiędzy płaszczyznami nie ma ostrych odcięć. Są one raczej delikatnie wygładzone. Koronka na kształt diamentowej z nacięciami. Koncepcja koperty to ta sama, która była zastosowana w reedycji pierwszego zegarka wodoszczelnego Parawater z lat 60tych pod nazwą Kuroshio. Edycja ta jest przeznaczona na rynek azjatycki w różnych wersjach kolorystycznych. Wiecej o Kuroshio tu: https://isochrono.com/citizen-kuroshio-64-an-affordable-and-vintage-styled-collection/ W NB1041 koperta bardziej kojarzy mi się z tą w SARX045/047. Uszy są wypuszczone od środka koperty, co osobiście lubię i ładnie opuszczone do dołu. Boczne i górne powierzchnie szczotkowane z fazowaną i polerowaną przestrzenią między nimi. Luneta od góry polerowana z boczną powierzchnią szczotkowaną ( jak w SARX). Dodatkowo mamy osłony koronki, które od góry wydaja się być duże, ale gdy spojrzymy z boku to widać, że są one odpowiednio podcieniowane. Wydaje mi się że Citizen zrobił to ładniej niz SEIKO w SARX 047/045, gdzie koperta ma więcej kanciastych/ ciosanych odcięć. Nawet Koronka jest tu prosta ze żłobieniami pobawiona SARXowskiego onyxu, który mi osobiście najbardziej przeszkadzał w całej koncepcji tamtego zegarka. W obu zegarkach zastosowano klasyczne tarcze ze szlifem słonecznym z nakładanymi indeksami. Różnice poza kolorami tarcz (biała w NK0000 a niebieska w NB1041)są wydawać by się mogło kosmetyczne ale istotnie wpływają na ich odbiór. W NK0000 indeksy są masywne z nacięciem pośrodku każdego z nich i podłużnym szczotkowaniem na górnej powierzchni. Boczne elementy są polerowane. Bały kolor tarczy sprawia, że zabieg ten jest konieczny, aby podnieść czytelność. Dookoła nadrukowano podziałkę w postaci kresek - grubszych dla wartości godzinowych, a cieńszych pomiędzy nimi. W NB1041 indeksy wygladaja praktycznie tak samo, są jednak mniejsze i w całości polerowane. Dzięki temu 'zbierają' więcej światła i stanowią większy kontrast dla ciemniejszej tarczy. Zastosowano także pierścień dystansujący, na którym podobnie jak w poprzednim nadrukowano podziałkę jako białe kreski. W obu zegarkach na godzinie 12tej mamy nakładane polerowane logo CITIZEN a na 6 napis automatic. A bliżej lunet znajdują sie napisy infomujące o wykonaniu w Jponii, mechanizmie i numerach tarcz (?). Na godzinie 3 znalazło się miejsce dla okienka daty. Polerowane i skromniejsze obramowanie jest w NB1041 natomiast w NK0000 jest ono wyraźnie grubsze i wypuklejsze, całe szczotkowane. Oba okienka tylko częściowo pochłaniają indeks godziny 3. Wskazówki w obu zegarkach sa identycznie w kształcie i długości. Srebrne polerowane ze skośnymi płaszczyznami wzdłuż godzinowej i minutowej. Tylko sekundnik w NK0000 jest za barwiona na niebiesko. W obu zegarkach zastosowano przeszklone dekle (ładniej wykończony jest ten w NB1041), przez które można obserwować mechanizmy. Oba to produkcje Citizena tzw. In house. NK0000 napędza rozwojowa wersja 8 series mianowicie 8130A. Bijący z częstotliwością 21600 uderzeń werk posiada cech charakterystyczne dla Miyota 821A czyli perforowany wahnik i płytę zdobioną pasami genewskimi. Dodatkowo zastosowano tu barwione na niebiesko śrubki. Ot takie miłe akcenty. Należy tu zaznaczyć, że w mechanizmie tym wydłużono rezerwę chodu do 60h. Jest to niejako odpowiedź na 6r35 od SEIKO. Jedynie specyfikacja dokładności zostaje taka jak w mechanizmach 8xxx Citizena, choć muszę podkreślić, iż mój egzemplarz ma odchyłkę średnio +3s. W NB1041 mamy do czynienia z werkiem kaliber 9011, który jest niczym innym jak ładniej wykończoną wersja Miyota 9015. Mamy tu pasy genewskie, polerowany z ciekawymi perforacjami wahnik, czy złocone napisy. Całość zwieńcza 28800bph tego mechanizmu. Dodatkowo trzeba podkreślić, że jak na mechanizm automatyczny jest on stosunkowo cienki. W modelu NK0000 zdecydowano się na klasyczne rozwiązania w postaci paska z zapięciem motylkowym. Pasek ten zostawia wiele do życzenia i dlatego od razu wylądował w pudełku firmowym. Jako, że nie jestem fanem zapięcia motylkowego podobnie stało się i z tym elementem. O wiele lepiej ma się sytuacja w NB1041. Zastosowano tu bransoletę z pełnych ogniw. Warto tu podkreślić, że każde ogniwo składa się z pięciu elementów połączonych ze sobą pinem. Środkowy i zewnętrzne elementy są szczotkowane a pozostałe polerowane. Całość sprawia, że bransoleta bardo ładnie się prezentuje. Zapięcie jest stalowe i jedyne, o co Citizen mógł się bardziej postarać to większa liczba, (chociaż trzy) otworów do mikroregulacji. Zwłaszcza, że nie zastosowano tu jak w SARXie tzw. półogniw, co znacznie ułatwiało dopasowanie jej do nadgarstka. Długo zastanawiałem się, co napisać w podsumowaniu. Oba zegarki z pewnością zmieniły moje postrzeganie marki Citizen, którą przyznam się szczerze pomijałem trochę ze względu na to, iż mało jest zegarków automatycznych w ich ofercie. Jednocześnie rozumiem, że podążają swoją drogą i rozwijają się w dziedzinach, z których są najbardziej znani. Trzeba jednak przyznać, że potrafią wyjść poza schemat i wyprodukować zegarki także dla tej grupy odbiorów, którzy niekoniecznie są zainteresowani technologią EcoDrive czy tytanowymi materiałami. Powyższe dwa egzemplarze są tego idealnym przykładem i uważam, iż śmiało mogą być mocną odpowiedzią na rodzimych konkurentów, zwłaszcza SEIKO. Jeśli miałbym je zestawić z jakimiś odpowiednikami to NK0000 warto rozważyć w porównaniu do tzw. Coctaili a NB1041 jest z pewnością godnym konkurentem dla linii SARX. W zamian otrzymujemy świetne produkty w bardzo przystępnych cenach, a gdy dodamy do tego czy to długą rezerwę chodu czy mechanizm HiBeat albo świetnej jakości bransoletę to mimo pewnych niedoskonałości będzie to na pewno świetny wybór. Nie dość że fotograf że mnie marny to nie mogłem zmienić pozycji zdjęć. Nie wiem czy to kwestia po aktualizacji forum? Musicie wybaczyć albo może ktoś podpowie jak to zrobić [emoji848][emoji848][emoji848]\nRzadki klasyk Citizen Exceed\nWitam, na sprzedaż wystawiam swój przepiękny i bardzo rzadki zegarek, szczególnie w Polsce, czyli Citizen Exceed, w wersji kwarcowej o referencji 4-798597 Y. Linia bardzo rzadka w swojej klasie, szczególnie do eleganckiego stroju, pod mankiet. Mechanizm oryginalny, japoński, sprawny, punktualny, bateria świeża, choć myślę, że przydałby się przegląd, bo dwa miesiące temu przy zmianie baterii przez dwa dni przerywał, na nowej od tamtego czasu chodzi normalnie, nie wiem czy to kwestia baterii, ale muszę o tym wspomnieć. Koperta pozłacana w bardzo fajnym stanie jak na swoje lata, ryski, które są, raczej w wersji mikro, ubytków z zewnątrz nie widzę, koronka trochę wytarta jak na foto. Na zdjęciu na nadgarstku ~18,5 cm. Linia stworzona jako elegancka alternatywa dla Eco Drive, ceniona na zachodzie, u nas to rzadkość. Szerokość zegarka z koronką to 26 mm, L2L 34 mm, grubość 4,5 mm, zegarek idealnie leży na nadgarstku, idealny pod koszulę i garnitur. Cena jaka mnie za niego interesuje to 350 299 zł (dla forumowiczów), ale otwarty jestem na wszelkie rozmowy, choć patrząc na zachód, cena jest bardzo niska. Wysyłka paczkomat lub dpd 14 zł, odbiór osobisty w Gdańsku.\nTajemniczy Citizen NP1010-01A\nGuest posted a topic in Citizen\nWitajcie, Bardzo spodobał mi się zegarek Citizen NP1010-01A i mocno myślę nad jego zakupem. Nie rozumiem jednak, dlaczego ten zegarek właściwie nie istnieje. W internecie próżno szukać jakichkolwiek recenzji, opinii, ofert sprzedaży. Wie ktoś czym to jest spowodowane? Miał ktoś styczność z tym zegarkiem i jest mi stanie powiedzieć coś na temat mechanizmu i jakości wykonania? Czy ten model wart jest tych 320 dolarów? Tak to wygląda na duty: http://www.dutyfreeislandshop.com/citizen-np1010-01a-luxury-automatic-sapphire-gents-japan-watch A tak na ebayu: http://ebay.com/itm/181840268178?_mwBanner=1 Z góry dziękuję za pomoc\nspidygon posted a topic in Citizen\nWitam, Poszukuję części do mechanizmu 7806A, bo zegarek leży u majstra już prawie rok, bez perspektyw na naprawę. Wałek wypada, winny uszkodzony tiret. Może ktoś z was poratuje?\nBartekkk posted a topic in Citizen\nDzień dobry, Staram się ustalić model zegarka marki Citizen, którego zdjęcie załączam. Zwracałem się w tej sprawie nawet do oficjalnego serwisu obsługi klienta Citizena (zarówno polskiej filii jak i centrali), ale niestety nie potrafili w żaden sposób mi pomóc. Zegarek jest w kolorze srebrnym ze złotymi elementami, został kupiony około 20-25 lat temu i posiada dość charakterystyczną kwadratową obróconą tarczę. Przejrzałem wszystkie katalogi z lat 90-tych, jednak nie znalazłem żadnego modelu z chociażby podobną tarczą. Szukam obecnie katalogów z lat 80-tych. Będę ogromnie wdzięczny za wszelką pomoc i wskazówki - czy ktoś może rozpoznaje ten model lub jest w stanie udostępnić katalogi Citizena z lat 80-tych?\nBartekkk posted a topic in Pytania o stary zegarek\nDzień dobry, Staram się ustalić model zegarka marki Citizen, którego zdjęcie załączam. Zwracałem się w tej sprawie nawet do oficjalnego serwisu obsługi klienta Citizena, ale niestety nie potrafili w żaden sposób mi pomóc. Zegarek jest w kolorze srebrnym ze złotymi elementami, ma około 20-25 lat i posiada dość charakterystyczną kwadratową obróconą tarczę. Będę ogromnie wdzięczny za wszelką pomoc i wskazówki.


2021-05-12 14:38 - 814\nZ okazji przypadającego w tym roku 70-lecia działalności Ogródka Jordanowskiego przygotowano konkurs plastyczny, dla dzieci i młodzieży od 6 do 15 roku życia. Termin składania prac mija 21 maja.\nPubliczny Ogródek Jordanowski przy ul. Śniadeckich, to placówka oświatowo-wychowawcza spełniająca zadania edukacyjne, wychowawcze, kulturalne, profilaktyczne, opiekuńcze, prozdrowotne, sportowe i rekreacyjne dla dzieci i młodzieży w wieku od 3 do 18 lat.\nW tym roku Ogródek Jordanowski obchodzi 70 – lecie swojej działalności. Z tej okazji dyrekcja zaprasza do udziału w I Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym „W zaczarowanym ogrodzie…”.\n- Jeśli masz od 6 do 15 lat, uwielbiasz malować, rysować, ten konkurs jest właśnie dla Ciebie. Pokaż nam swój zaczarowany ogród. Regulamin w załączniku. Termin dostarczenia prac mija 21 maja 2021 r. Wystawa waszych dzieł uświetni tegoroczny jubileusz Publicznego Ogródka Jordanowskiego w Radomiu - piszą organizatorzy.\nRegulamin konkursu dostępny jest tutaj: Regulamin konkursu POJ Radom\nczd/kk, fot. POJ\n~tree 185.189.127.*** 2021-05-13 08:08\ncoraz mniej drzew w nim. zreszta jak wszedzie w miescie. wycina sie tylko


Wprowadzenie do ekonomii Podręcznik do nauki zawodu Branża ekonomiczna. Szkoła ponadgimnazjalna\n"Najlepszy jest ten czas, jaki mamy przed sobą- M.H. Erickson Jankę łączy z matką specyficzna więź, odbierająca obu kobietom prywatność i niezależność. Maja, mimo wspierającego męża i cudownych córek, nie czuje się szczęśliwa.. Hanka ma kłopoty z nastoletnim synem, od chwili gdy nieoczekiwanie pojawił się nieobecny do tej pory w jego życiu ojciec.. Ela walczy z przeszłością i próbuje poradzić sobie ze złymi wspomnieniami z dzieciństwa. Weronika traci grunt pod nogami, gdy do...\n" Gdy chcesz chronić tych, których kochasz, sama odwaga może nie wystarczyć. Chilli to prawdziwa niepokorna dusza. Płomienna fryzura, szmaragdowozielone oczy i siarczyste przekleństwa – oto ona, dziewczyna z pazurem i zasadami. Bezkompromisowa i szczera do bólu, dążąca do celu bez względu na piętrzące się przeciwności... Jednak czy naprawdę ma pod kontrolą wszystko, co ją otacza? Czy odkrycie mrocznej rodzinnej tajemnicy złamie jej charakter? Już wkrótce ta niezwykła dziewcz...\nAby język był giętki… Kontynuacja cieszących się popularnością ćwiczeń dla dzieci opracowanych przez logopedę – Ewelinę Protasewicz. W tej edycji w roli głównej głoski CZ i DŻ oraz S. Każda z książek to bogaty zbiór ćwiczeń logopedycznych w formie kolorowanek, wycinanek i kropek do połączenia. Dzięki temu nauka i wykonywanie zadań jest dla dziecka frajdą. Książki te mogą pełnić funkcję wsparcia podczas zajęć logopedycznych lub po nich....\nCo musi się stać, aby detektyw, który nie ma na czynsz, podjął się śledztwa za darmo? Czasem wystarczy, aby to było jedno spotkanie z kobietą. Martwą. Prywatny detektyw Jakub Rau na prośbę policji rozpoczyna śledztwo w sprawie seryjnego mordercy. Ktoś w Tarnobrzegu okrutnie okalecza i morduje młode kobiety. Dochodzenie, które w małym mieście wydaje się proste do przeprowadzenia, niespodziewanie zaczyna podważać niewinność znajomych Kuby, a nawet jego samego. Kim jest potwór? ...\nKażdego można kupić. Trzeba tylko znać odpowiednią walutę. Prywatny detektyw Jakub Rau otrzymuje zlecenie oczyszczenia z zarzutu morderstwa Igora Haddada. Sprawa komplikuje się, gdy giną kolejne osoby powiązane z ofiarą, śliczną studentką pielęgniarstwa. Rau odnosi wrażenie, że niektórym w Tarnobrzegu bardzo zależy na tym, by za zbrodnie odpowiadał mający arabskie korzenie Haddad. Prywatny detektyw Jakub Rau na co dzień zajmuje się śledzeniem niewiernych małżonków, popijaniem...


Nowy sezon akcji promocyjnej „NIE DAJ SIĘ PRZEOCZYĆ 2.0”\nUtworzono: środa, 24 marzec 2021 13:04\nPortal REPXPERT dla warsztatów samochodowych wystartował z drugim już sezonem popularnej w ubiegłym roku akcji „NIE DAJ SIĘ PRZEOCZYĆ 2.0.”\nPrzez 10 tygodni uczestnicy mają okazję zdobyć po 100 nagród w każdym etapie dwutygodniowym – razem do wygrania jest aż 500 nagród.\nSchaeffler, producent marek LuK, INA i FAG, dla zwycięskich uczestników zabawy, przygotował wartościowe nagrody mające na celu skuteczną promocję serwisów samochodowych.\nAby wygrać jedną ze 100 nagród danego dwutygodniowego etapu, wystarczy regularnie rejestrować punkty z produktów wszystkich marek grupy Schaeffler: LuK, INA oraz FAG na www.repxpert.pl. Łącznie podczas trwania akcji można otrzymać aż pięć różnych nagród. Każdy etap dwutygodniowy to odrębny ranking. Uczestnicy akcji promocyjnej mają szansę na skompletowanie wyjątkowego zestawu nagród – do wygrania m.in. firmowa szlifierka kątowa (Milwaukee), podświetlany zewnętrzny kaseton LED, praktyczny odkurzacz przemysłowy.\nAkcja NIE DAJ SIĘ PRZEOCZYĆ 2.0 potrwa od 22. marca do 30. maja 2021. Przeznaczona jest dla użytkowników portalu REPXPERT (www.repxpert.pl).


Damon Galgut, Andrzej Kostarczyk, Piotr Kostarczyk, Pigmalion\n[RECENZJA] Damon Galgut, "Dobry lekarz"\nDamon Galgut, pisarz z RPA został w minionym roku laureatem nagrody Bookera za “The Promise”. Nie było to zaskoczeniem, bo Galgut był faworytem do nagrody, zwłaszcza że już dwukrotnie był do niej nominowany. Ponieważ nazwisko autora niewiele mi mówiło i nigdy nie czytałem jego książek, postanowiłem sobie w świątecznej przerwie poczytać południowoafrykańskiego pisarza nazywanego przez niektórych następcą Coetzeego. I muszę przyznać, że o ile “W obcym pokoju” nie zrobiło na mnie najlepszego wrażenia, tak “Dobry lekarz” to powieść bardzo udana, którą warto odkopać w antykwariatach.\nJesteśmy w małym miasteczku gdzieś na południowoafrykańskiej prowincji kilka lat po - przynajmniej oficjalnym - zakończeniu polityki apartheidu. Dawna stolica bantustanu (quasi państwa, w którym mieli żyć tylko czarni obywatele kraju) podupada - nikt już nie zagląda do baru, kto tylko mógł uciekł przed biedą i marazmem. Z jednej strony wprowadzono - przynajmniej na papierze - równouprawnienie, z drugiej - nie zapewniono mieszkańcom bantustanów żadnego wsparcia podczas transformacji. Jedną z ofiar przemian jest lokalny szpital, do którego prawie nikt nie przychodzi, bo i nie ma po co - każdy większy zabieg i tak trzeba zrobić w większym ośrodku, oddalonym od miasteczka o kilka godzin jazdy. Frank Eloff, który czeka na to aż zostanie kiedyś dyrektorem szpitala na miejsce Ruth Gemy, której obiecano lepsze stanowisko, wydaje się być lekarzem całkiem niezłym, ale zupełnie niezaangażowanym w cokolwiek wykraczającego poza codzienną rutynę. Wszystko zmienia się, gdy do szpitala przyjeżdża młody absolwent studiów medycznych, Laurence Waters. W kraju wprowadzono dla młodych lekarzy obowiązek rocznej pracy na prowincji, ale nikt nigdy nie wybrał tego szpitala i tego miasteczka. Laurence jest pierwszy.\nCo gorsza, Laurence wprowadza się do pokoju Franka, bo nie ma innego wyjścia - szpital jest w fatalnym stanie i nie może lekarzowi zapewnić nawet własnego pokoju. Mimo dyskomfortu panowie się całkiem nieźle dogadują. Galgut gra na dość oczywistej różnicy między lekarzami - jeden doświadczony, trochę już cyniczny, znudzony i wypalony, a drugi początkujący, pełen ideałów i chęci do działania. Powoli poznajemy historię Franka - żona odeszła od niego z jego najlepszym przyjacielem, jest synem bogatego lekarza-celebryty, który chce udowodnić ojcu, że bez jego koneksji da sobie radę w życiu, do tego ma kochankę, biedną czarną kobietę prowadzącą stragan z pamiątkami w małej pobliskiej wsi, której płaci za spotkania.\nRok z Laurencem minął by pewnie irytująco, ale bez większych komplikacji, gdyby nie to, że w miasteczku pojawiają się żołnierze, którzy mają walczyć z przemytem (jesteśmy blisko granicy, choć Galgut nie zdradza nam dokładniejszej lokalizacji) i bandami, które uformowały się po zlikwidowaniu bantustanu. Miasteczko odżywa - w barze znowu pije się do nocy, a pokoje gościnne pełne są gości. Odżywa też szpital, bo Laurence wpada na pomysł, by ruszyć w teren i zapoznać mieszkańców okolicy ze szpitalem i lekarzami, co zupełnie nie podoba się Frankowi.\nHistoria, którą opowiada Galgut jest momentami bardzo oczywista - oto Frank stracił swoje ideały, gdy był lekarzem wojskowym i badał, czy torturowani więźniowie zniosą jeszcze kilka godzin “przesłuchań”, a Laurence będzie tracił swój optymizm, zwłaszcza, że zupełnie nie idzie mu w relacjach z ludźmi i bardzo liczy na pomoc i przyjaźń Franka. Ale jest coś w tej historii poruszającego, zapewne dzięki postaci dyrektorki szpitala, Ruth Gemmy, której postawa =- wycofanie, bierne przyglądanie się niszczeniu szpitala, ale i wiara w to, że coś można zmienić, trzeba mieć tylko do tego odpowiednich ludzi - okazuje się najbardziej uczciwą i odpowiednią.\nGalgut napisał książkę moralizatorską i dydaktyczną, bo przecież to historia o budowaniu nowego kraju i nowej wspólnoty, nad którą wciąż unosi się widmo rasizmu. “Czarni nie mają jednego życia - mają wiele” - mówi dyrektorka szpitala, odpowiadając na zarzuty, że nie pilnowała czarnego pielęgniarza, który najprawdopodobniej rozkradał szpital. Tehogo, bo tak miał na imię chłopak, znalazł w szpitalu schronienie przed prześladowcami. W finale ci jednak dopadną chłopaka, a przy okazji Laurence'a. Ale o tym, co się tutaj wydarzy to Państwo niech już sami przeczytają.\nTo bardzo sprawna, wciągająca i wielowątkowa, ale dobrze poukładana powieść, która może nie jest - jak czasem pisali recenzenci - nowym “Jądrem ciemności”, ale z pewnością pokazuje, że dobro miewa różne barwy, a w finale i tak chodzi o to, żeby mieć własny pokój.\nPrzekład: Andrzej Kostarczyk, Piotr Kostarczyk. Całkiem udany.\nWojciech Szot, 05.01.2022 w kategorii recenzja, gatunek literacki: proza obca


Wybór wierszy – wrzesień 2015 – Kącik poezji – LIBERTAS.PL\nZanim wiatr zerwie liście z drzew mamy ostatnie dni lata. W tym roku dopisuje pogoda. Upały dają się nawet we znaki. Chętnie szukamy trochę cienia w lesie wśród drzew. Wiele wrażeń z wycieczek przywozimy do domu. Podróżować to żyć – tak mówił Jan Krystian Andersen, a poeta Jan Wolfgang von Goethe był zdania, że nie podróżuje się po to, by przyjechać, tylko żeby podróżować .\nWrześniowy kącik poezji rozpoczyna Bruno Jasieński, czyli Wiktor Bruno Zysman (17.07.1901–17.09.1938) wierszami „Podróżniczki” i „Egzotyka”.\nPODRÓŻNICZKI Towarzyszkom podróży na wszystkich kolejach świata — poświęcam. O podróże jednostajne na strzyżonym miękkim pluszu... Wczoraj Marna, dzisiaj Wołga, jutro może Jan-Tse-Kiang... Patrzę w oczy smutnej pani w fiołkowym kapeluszu I już kocham się, jak sztubak, taki duży, sławny pan. O wytarty plusz poduszki dosyć szorstkie wsprzeć policzki, Turkot ciszę ukołysze, wszystko będzie, jak przez mgłę. I znów przyśnią mi się usta długorzęsej podróżniczki Całowane gdzieś wieczorem koło Moskwy czy Louvain... Przyjdą myśli wypłowiałe, jak dalekie sny o damach. Tych, co kiedyś mnie kochały, zapomniały... może czas?... Panieneczki złotogłówki zmysłowieją w oknoramach, Ostrym wiatrom się oddają z całej siły, pierwszy raz. Może śnią im się w wiatrakach baśniejące złotozamki... Pociąg czhał przez pola wężem z siłą 400 HP... Panieneczki złotogłówki obudziły w sobie samki, Z przymkniętymi powiekami leżą wparte w kąt coupé. Znowu zacznie się sonata, tylko nie ta nasza, Jana. Moja biedna, moja cudza, biała matuś małej Li... Coś podkradnie się do okna, jakaś bajka Kellermana, Będzie patrzyć niewidziana w tańcu spermy, ciał i krwi... Może jestem trochę senny?... Może jestem trochę chory?... Niestrawiony, pieprzny obiad wywołuje refleks, żal... W rozdziawioną paszczę nocy depeszują semafory: Jadę, król, do Polinezji, na swój autorecital! Bruno Jasieński\nEGZOTYKA W skwarne białe południe złotych dni upalnych, Gdy suchy piach asfaltów stopy moje mazał, Na rogu najludniejszej, spiętrzonej ulicy Połknęła mnie tropikalna oaza "Handel towarów kolonialnych". Purpurowy eunuch w fartuchu subiekta Odważa w grubych rękach pachnący cynamon. Orzechy, wyłażące z skorup jak ostrygi, Długie pudła daktyli jak lepkie insekta I figi, słodkie prasowane figi! Dlaczego mi nie kupisz ich już nigdy, mamo? O wonne lasy kawy, lasy bez zieleni! Czarne plantacje pieprzu, ustawione w workach! Jak to dobrze, że wszyscy jesteśmy szaleni I jutro się spotkamy na mitingu w tworkach! Smukłoudo brunetko, przeźroczysta w talii, Do ramienia kochanka przytulona czule, Bardziej mi jesteś goła w swoich taftach libelule Niż nagie Papuanki północnej Australii. Po coście się schowali w domku swego ronda, Ledwie ozory żaru rozorały lazur? Wisi nad wami w górze i z nieba spogląda Krwawe sapiące słońce, wielkie jak parasol. Od skwaru się zajęły rozgrzane chodniki I powietrze jest pełne drobnej złotej sadzy... Jutro, o siódmej z rana Zagłuszą turkot nasze tryumfalne krzyki: Wybiegniemy na ulice zupełnie nadzy W białych oślepiających turbanach. Bruno Jasieński\nMIEJSCA PUBLICZNE opuszkami palców się myślimy w windzie się kochamy w knajpie przy piwie kłócimy w łóżkach zamarzamy spotykamy się nocą w miejscach publicznych czasem telefonicznie tęsknimy jeździmy windami zwykle się rozmyślimy a w łóżkach zdradzamy czasem spotykamy się nocą i szukamy windy zawsze w poniedziałek pracujemy do dzieci wracamy i nawet nie wiemy co chcemy tymi dniami a noce trafiają się rzadko Witold Wieszczek\nPRZECZUCIE Uśmiecha się do mnie, a śmiech jej donośny przemierza na skróty złe, gwarne ulice. Lecz nikt o tym nie wie i nawet jej siostry nie słyszą, jak śmieszną skrywa tajemnicę. Przyzywa z daleka bym przybył na bale i los jej odmienił tańcem o północy, gdy włoży sukienkę, buciki dwa białe i dla mnie specjalnie wsiądzie do karocy. Znów śmiejąc się do mnie, wychodzi do pracy, bo praca łatwiejsza, gdy usta się śmieją; znieść łatwiej złe siostry, że inni łajdacy, że smutnie, samotnie, że ręce rdzewieją. Uśmiecha się do mnie i czeka na bale, a ręce ma smutne i lica ma białe. Witold Wieszczek\nZAGRAJMY zagrajmy z wiatrem o wiatr z oddechem o oddech zagrajmy z wiatrem z oddechem o te parę liści które właśnie wirują pośrodku powietrza na wysokości rzęs zagrajmy ze słońcem w światło i cień zagrajmy z cieniem w chowanego wśród tych liści które zbierają pyłki światła i lśnią tak namacalnie że aż się chce je polizać zagrajmy w oswojone języki obce zagrajmy mam cię na końcu języka bierzesz mnie na język ciepło zimno słono zagrajmy w czułość o czułość na cztery ręce i dwa pospieszne oddechy posłuchaj tętna posłuchaj jak szumi krew słyszysz rzekę i wiatr? zagrajmy w słowa i słówka nieopierzone choć jesień wysłówmy się rozsłówmy na sylaby na głoski na głosy wniebogłosy zagrajmy zgadnij co ślina na język przyniesie aniołom Beata Nicoś-Dziopa\nNA MARGINESIE „WSTĘPU DO PROGRAMOWANIA OBIEKTOWEGO” MARKA GERUZELA. PRÓBA WYKŁADU PRZERWANA PRZEZ WTARGNIĘCIE WARIATA obiekt żeby być nie budzącym żadnych obiekcji bytem obiektowym musi posiadać rozmiar kolor i emocje przewidywalne jak śmierć przed świtem albo jazgot śmieciarki za oknem (też przed świtem) kwestia smaku i dotyku nie ma żadnego znaczenia ulotną ułudą jest także zapach a nie ma nic gorszego niż złudzenia i dysonanse jakieś trianda apoyanda czy perdenda znikające bezpowrotnie w uchu wewnętrznym jak w jaskini albo labiryncie jeśli Minotaur to dokładnie wymierzony długość szerokość wysokość rozwarcie paszczy nić Ariadny przewidziana co do milimetra żadnych niespodzianek (chyba że kontrolowane) są zmienne i nieprzewidywalne zakłócają algorytm nie mieszczą się w rozsądnych ramach oprogramowania z ekranu krzyczy ERROR jak krach na giełdzie albo koniec świata wirtualny jak wszystko nasza mała apokalipsa - czas wyznać winy (wirtualny konfesjonał czynny całą dobę) wypić wino - innej nie będzie możemy jeszcze rozpalić wirtualne ognisko usiąść w wirtualnym kręgu i patrzeć na cienie w lustrach jeżeli ktoś wpadnie z niezaprogramowanym krzykiem wyrażającym nieprzewidziane przez algorytm emocje półcienie półtony niuanse będzie stukał w pochylone plecy i wołał (jak opętany) – odwróć się odwróć - patrz – tam - Świat – pochwyć go z opuszczonym powiekami (nie unoś głowy zapomnij o postawie wyprostowanej) usuń z pola widzenia jednym programowym kliknięciem zapieczętuj usta opieczętuj znormalizowanym przez wszystkie unie świata znakiem ostrzegawczym – GROŹNY WIRUS WARIAT NIE OTWIERAĆ SKASOWAĆ zanim zakazi krew umysł wyobraźnię potem programowo bezpieczny (udało się ocalić nasz prawie nowy wspaniały świat) odmierz stosowną miarą zachwyt i wstręt potępienie i miłość zaraz – miłość – żadnej miłości UWAGA – groźny wirus pali wszystko do krwi KASOWAĆ NIE OTWIERAĆ obiekt ma też obiektową świadomość bytu zna wszystkie przewidziane przez algorytm odpowiedzi nie zadaje zbędnych pytań czaszce Beata Nicoś-Dziopa\n* * * obserwuję niebo leżąc z chmur przepowiednie zgaduję ciepłem otulona jestem słuchając owadziego koncertu jestem szczęśliwa moja pieśń splotła się z twoją w żółto chabrowej czerwieni kłosem się kołyszę ponad ciałem jesteś we mnie a ja w każdym z was podaj rękę przeprowadzę przez czas Brygida Błażewicz\nBURZA Nie pomogło pochylanie głów do ziemi trwanie w ciszy hołdu przyszłaś w śmiertelnym tańcu wśród grzmotów i porażającej jasności wzburzyłaś fale by wraz z wiatrem zaprosić do wspólnego tańca derwisza w przeskoku wskazówki zmiotłaś stary świat nie pomogło poddanie zewsząd dochodziły trzaski stuletnich braci a później- nastała cisza przerywana cichym ludzkim łkaniem Brygida Błażewicz\nU SCHYŁKU LATA kochaliśmy się na podmuchach wiatru ostatnich dni uciekającego lata na złotych liściach opadających w zadumie na ziemię na srebrnych strunach głosu śpiewającego ptaka na miękkim roju owadów wpadających figlarnie we włosy na wyprężonej jak koci grzbiet przy głaskaniu fali górskiego strumienia i jego cichym pomruku rozkoszy pokrywałem powoli pocałunkami jak jesiennymi liśćmi całe twoje alabastrowe ciało piękne nieco zawstydzone i pogrążaliśmy się powoli w sen kochanków w tę noc bezkresną która okryła nasze nagie ciała gwiazdami Ryszard Mierzejewski\nLIŚĆ przez otwarte okno wpadł wraz z pierwszym chłodnym powiewem jesieni mały spalony przez słońce liść na jego suchej brązowej skórce lśniły nieruchomo dwie maleńkie łzy jak na mnie Ryszard Mierzejewski\nBAJKA O ŁANIE RZESZKA W dawnych czasach nad Wisłokiem Stary ojciec z synem Rzeszkiem Zaorali łan szeroki Szczebiotały o tym sroki I zasiali niwę żyzną Nazywając łan ojczyzną Już na zawsze pozostali Wszelki duch dziedzictwo chwali Pięknie rosły bujne zboża Z nieba zeszła łaska Boża Chlubne żniwa pracowite - Na łan wyszli tuż przed świtem Złoty łan żęli ochoczo Mężny wiatr przywiał z pomocą Wkrótce plony wymłócili Dwaj wybrańcy, Bogu mili Wnet odbyły się dożynki Na stół wnieśli boczki, szynki Radowała się rodzina Do tej pory łan wspomina Przeminęły długie wieki Odpłynęły zdarzeń rzeki Cudny łan mądrego Rzeszka Do dziś w czułych sercach mieszka Krótki morał wszyscy znamy: Jakie łany takie pany! Rzeszowiacy słyną z tego - Wyczarują coś z niczego! Regina Nachacz\nBAJKA O BOLI I SŁAWKU W dawnych czasach w Bolesławcu Osiedliły się na stałe Najpiękniejsze według znawców Rajskie dwa łabędzie białe Dobra Bola, dzielny Sławko Na wysepce pod wierzbami Mieli domek - miłość stawką Zgodni z ludem i kaczkami Gdy skradali się zbójowie Woda strzegła przed napadem Zaś łabędzie w głośnej mowie Ostrzegały starców radę Nagle przyszła straszna wojna Zrujnowała cud grodzisko Wówczas Bola bogobojna Rozważyła w sercu wszystko Wraz ze Sławkiem poszukali Herbu, który tkwił w głębinie Wyszli z akcji zdrowi, cali Bohaterstwo do dziś słynie Stary symbol trudu, chwały Z orłem, z wieżyczkami trzema Dni świetności wychwalały - Nie znasz dziejów, klucza nie masz! Na pamiątkę wydarzenia Wytrysnęły dwie fontanny Czas upływa i nie zmienia Opowieści Maryjanny Zacny morał dobrze znamy: Bądź uczciwym, kochaj ludzi Wtenczas wierny łabędź niemy W złą godzinę cię obudzi! Regina Nachacz\nPODŚWIADOMOŚĆ Miałaś rację wtedy gdy zaczepiłaś mnie środowego dnia na skąpanej deszczem ulicy gdy szłam prosto do kontenera na śmieci Mogłam wrzucać odpowiednio przeznaczone na szkło i na jedno wielkie pudło pięćdziesięciocentymetrową miała średnicę wystarczyła na dzień Musiałabym uskoczyć w prawo by pójść w wyobraźnię Byłaś stanowcza i opanowana To ja wybuchłam śmiechem bezradności Odeszłaś Przejrzałam się w kałuży która zastygła gdy ból nieba zasnął myślałam sobie jestem w beczce śmiechu zdławiłaś moje przerażenie Kiedy spojrzałam w twoją stronę ujrzałam tylko swój cień Anna Buchalska\nPOKONAJ STRACH Naucz się dzielić problemem Oddam Ci ziarenka piasku z klepsydry czasu Łyk cierpliwości ze zwierciadła spokoju Poddam twarz charakteryzacji niech dokleją mi zmarszczkę Pokonamy Twój strach co przebarwił kosmyk włosów Bladość lic zamienimy w rumieńce Przejdziemy drogę przez Ciebie nie przebytą Wypisz wymaluj stanę całą sobą sercem… tak naprawdę oddam Ci mowę Anna Buchalska\nLEGENDA O MIASTKU Za prehistorycznych czasów Pośród wzgórz i pięknych lasów Zbój Rummel gdzieś tu grasował I swe skarby w lasach chował Chował złoto i dukaty Które biją jak przed laty Znowu w Miastku tym wspaniałym Nie za dużym nie za małym Kiedyś różne dzieje były Różne ludy ponoć żyły Były Szwedy Niemce Sasi A więc wszyscy oni nasi I z Wołynia i ze Lwowa Ludność nasza jest światowa Wątków spraw tych cała kopa W Miastku dawno jest Europa Są osiedla jak dzielnice Urokliwe są ulice Kawiarenki są też liczne I zakątki romantyczne Gdzieś samolot oko cieszy Latem lud nad Lednik spieszy Na spacery wielu chodzi W Miejski Park co latem chłodzi Konkludując historycznie W Miastku dzisiaj bardzo ślicznie I poeta Wam to powie Śliczne panny i panowie Miastko bardzo mi pasuje Z wdziękiem wierszem opisuję Bo tu dawno już bywałem I się w Miastku zakochałem POSTSCRIPTUM Jeszcze o tym nie wspomniałem Gawrońskiego też poznałem Gadaliśmy tu o Miastku Przy herbacie i przy ciastku EPILOG Tu artystą się stawałem Czego tu nie opisałem Życie bajkę pisze żywą Niekłamaną lecz prawdziwą Mieczysław Góra\nLEGENDA O WAPNIE Prosty wierszyk mało śliczny Troszkę pseudo historyczny Różne wszak pisano sztuki Dzisiaj temat to – Pałuki Gdzieś pod koniec średniowiecza Czasy dzidy czasy miecza W borach było słychać ryki Żyły tury sarny dziki Na Pałukach były dziwy Fenomen ten kraj – prawdziwy A widoma rzecz z nauki Że kraina ta – Pałuki Pałuki są w Wielkopolsce gdzieś I ciekawa tam też jest wieś Ni to wieś ni miasteczko Więc opowiem o niej deczko To jest Wapno wieś i gmina U każdego dziarska mina Bo żartując między nami Zwą tu ludzi Wapniakami Panie panny i dziewice Oczywiście Wapiennice Lub jeśli ktoś może woli Że jest z roli lub ze soli Jak Czarniecki do Poznania Ja mam dziś do wybierania W Wapnie koncert super śliczny Lub zaś wyjazd egzotyczny Sprawa raczej oczywista Każdy tu chce być artysta Lecz wracając w sedno sprawy Kopiąc sól były obawy Kiedyś dzieje słone były Które smutno się skończyły Koniec nastąpił totalnie Gdy zalało raz kopalnie Nim emocje zaś opadły Domy w ziemię się zapadły Takie to bywają dzieje Gdy się wody dużo leje Kończę wiersz optymistycznie Będzie w Wapnie fantastycznie Intuicja podpowiada Co podkreślić mi wypada A się nigdy nie myliłem Gdy uśmiechem się dzieliłem Będzie miło i wesoło Będzie radość wielka w koło. Jeszcze dodam tu do tego Że poznałem Grabowskiego Wójt literat i poeta Super Gość. w podpisie – Mietas POSTSCRIPTUM Ful artystów w Wapnie mieli Ignas Zaranek Corelli I tak dalej tutaj będzie O wsi Wapno i w legendzie.. A legenda ta prawdziwa Ciągle nowa ciągle żywa Zaś Wam powiem tutaj skrycie Autor opisuje życie. EPILOG Że nie spotka się Góra z Górą Oczywiście to jest bzdurą Oczywistość tu powtórzę Byłem kiedyś w Srebrnej Górze Pisząc szybko na kolanie Kończę tu uśmiechem zdanie Jak wspomniałem tu bywałem I się w Wapnie zakochałem Mieczysław Góra\nWENECJO! Wenecjo położona wśród wód zachwycasz pięknem jak cud. Tyś miasto serc zakochanych, turystów od lat nieprzebranych. Twoje wąskie uliczki Wenecjo pachnące świeżą Lukrecją zachęcają nas do spacerów i słuchania pieśni gondolierów. Na kanale kołyszą się gondole. Na błękicie nieba słońca aureole. Przytulają się do siebie pary odwiedzające tutejsze bazary. Tu sprzedają świeże warzywa. Bazar licznych klientów zdobywa. Turyści kupują tutejsze pamiątki, chętnie zwiedzają urocze zakątki. Na kanale Grande cztery mosty łączą brzegi w sposób prosty. A z nich zachwycające widoki na kamieniczki z innej epoki. Z kopuły Bazyliki dzwon dzwoni. Dalej Palazzo Venier dei Leoni. Piazza San Marco z gołębiami pozostanie w pamięci z nami. Wieczorem po uroków dawce można odpocząć na ławce lub napić się w barze Chianti. Na koniec powiedzieć avanti. Halina Herbszt\nWEEKEND W LIZBONIE Na starym mieście Lizbony pną się w górę kręte uliczki. Teren jest ciekawie położony. Stoją na nim ciasno kamieniczki. Najstarsza dzielnica to Alfama pełna zaułków, ścieżek, schodów, gdzie jest niejedna ciemna brama, i nie brak tam różnych epizodów. Mkną tramwaje, słychać zgrzyt. Po wzgórzach wąskimi alejkami wożą ludzi w dzień, noc, po świt. Przechodnie mijają przecznicami. Urokliwy klimat siedmiu wzgórz i malownicza bliskość oceanu przyciągają turystów co rusz w każdy weekend według planu. Zwiedzić miasto jak się należy zamek, katedrę i inne zabytki. Pójść do Torre de Belém wieży, aby z wycieczki były pożytki. Najdłuższych mostów panorama, w niej Ponte 25 de Abril wiszący, i dłuższy Ponte Vasco da Gama. Widok ich jest zachwycający. Wieczór w knajpce ukoi zmęczenie przy dźwiękach fado i łyku Madery. Po zwiedzaniu pozostanie wrażenie i filmy zrobione za pomocą kamery. Halina Herbszt


Nowy projekt: River Plate Forum – Stadiony.net\nNowy projekt: River Plate Forum\n14.09.2011 02:09 źródło: własne\nBiurowce i wielki hotel mają stanąć obok słynnego El Monumental w Buenos Aires. Ale przede wszystkim sam stadion stanie się bardziej monumentalny, bo jego pojemność ma wzrosnąć o 15 000 miejsc.\nDziś jest największym i jednym z najsłynniejszych stadionów Argentyny. Kiedyś mecz Polski otwierał tu Mistrzostwa Świata, a w tym roku były problemy z dopuszczeniem obiektu do Copa America. Oczywiste jest więc zapotrzebowanie na modernizację. Ale teraz jak mało kiedy jest nie tylko potrzeba – jest też prywatny partner gotowy zainwestować w projekt nazwany River Plate Forum.\nTa tajemnicza nazwa to robocze określenie dla kompleksu komercyjnego, jaki miałby zostać zespolony ze stadionem. W jego skład wejdą 5-gwiazdkowy hotel i biurowce, a także mniejsze obiekty sportowe.\nJednak, co dla nas i kibiców River najważniejsze, zmieni się sam stadion. Jego pojemność wzrośnie ponad tę z czasów Mistrzostw '78 do ok. 75 000. Istniejące trybuny zostaną na swoich miejscach, za to murawa obniży się o 4 metry i tam powstanie najniższy, trzeci pierścień widowni. W związku z tą zmianą zniknie bieżnia, a kibice przybliżą się do boiska. W wyższych partiach stadionu ma być również zupełnie nowa infrastruktura dla VIP-ów. Wszyscy kibice docenią instalację dachu, a i z zewnątrz goła dotychczas konstrukcja otrzyma prostą elewację.\nRealizacją jest zainteresowany miejscowy deweloper, Grupo Torcello, który opracował wizualizacje kompleksu. Koszt inwestycji to ok. 250 mln $ (czyli stokrotnie więcej niż kosztował cały stadion w 1934 roku), a czas potrzebny na budowę szacuje się na 2 lata.


Biegówki - Ćwiczenia imitacyjne - odc. 2 - imitacja stylu łyżwowego (FILM)\nopublikowano:\t16 czerwca 2011 autor:\tMichał Rolski\nTak jak istnieją różnice w bieganiu na nartach techniką klasyczną i łyżwową, tak też przygotowanie do biegania obiema technikami z wykorzystaniem treningu imitacyjnego, zasadniczo się różni. W drugim odcinku materiału video prezentującego ćwiczenia imitacyjne, Radek Szwade demonstruje ćwiczenia przygotowujące do sprawnego biegania "łyżwą".\nPodobnie jak w wypadku przygotowania do biegania techniką klasyczną, co zostało przedstawione w materiale Ćwiczenia imitacyjne - odc. 1 - imitacja stylu klasycznego, wśród zademonstrowanej w filmie imitacji stylu łyżwowego znajdą dla siebie ćwiczenia zaawansowani biegacze narciarscy, jak też początkujący. Ci ostatni szczególnie powinni skupić się na częstym i dokładnym treningu imitacyjnym, który pozwoli im szybciej i łatwiej nauczyć się poprawnej techniki biegania na nartach wraz z nadejściem pierwszego śniegu.\nzaktualizowano środa, 15 czerwca 2011 11:50\nWięcej z tej kategorii: « Ćwiczenia imitacyjne - odc. 1 - imitacja stylu klasycznego (FILM)\tTrening siłowy na 4 tygodnie przed biegówkami »\nwososh odpowiedział(a) w temacie Odp: Koniec Endomondo :( na forach.\nwososh umieścił(a) komentarz w Na polskich trasach biegowych wirusa się nie obawiają, trasy będą przygotowywane


9 Sposobów na potrojenie Twoich zarobków AdSense w 30 Dni - PanCaro - Optymalizacja AdSense | Tworzenie stron WWW i Logo\nHome / AdSense / 9 Sposobów na…\nKorzystam z Google AdSense do monetyzacji mojego bloga i stron odkąd tylko pamiętam. Tak naprawdę to była pierwsza metoda, którą przetestowałem (Zarobiłem 428 zł pierwszego miesiąca… w 2014 roku). Przez te lata przerzuciłem się na inne metody (np. sponsorowanie bezpośrednie oraz marketing afiliacyjny), przez co AdSense stał się jedynie dodatkowym sposobem zarobku. Wciąż udawało mi się zarabiać 4600 zł co miesiąc, ale za każdym razem, gdy nadarzała się okazja, korzystałem z innych opcji.\nKilka miesięcy temu zacząłem dostrzegać tendencję wzrostową na jednej z moich stron typu CPC i doszedłem do wniosku, że dam AdSense jeszcze jedną szansę. Zacząłem stosować nowe sposoby tu i tam i w następnym miesiącu udało mi się zarobić 16 500 zł(łącznie ze wszystkich stron). Byłem pozytywnie zaskoczony i zacząłem aktywnie z tego korzystać na niektórych stronach.\nW tym artykule chciałbym podzielić się z wami różnymi sposobami, dzięki którym udało mi się potroić moje zarobki z AdSense w jeden miesiąc.\n1 Dodałem jednostki do moich Dużych Stron\n2 Dodałem jednostki do moich Małych Stron\n3 Skorzystałem z Dużych Jednostek\n4 Umieściłem Jednostki ponad Foldem\n5 Skupiłem się na Ruchu Organicznym\n6 Zacząłem wykorzystywać AdSense dla wyszukiwania\n7 Zacząłem korzystać z AdSense dla kanałów RSS\n8 Bawiłem się z Kierowaniem na Sekcję\n9 Przetestowałem Różne Kolory i Czcionki\nDodałem jednostki do moich Dużych Stron\nMoje duże strony miały prawie milion odsłon miesięcznie (łącznie). Pomimo tego, nie korzystałem na nich z AdSense. Głównie dlatego, że model sponsoringu bezpośredniego pracował dosyć dobrze. Kilka miesięcy temu zdecydowałem się załadować kilka jednostek AdSense na stronę. Rezultaty były bardzo pozytywne. Zanotowałem wzrost zarobków o około 70% na tych dwóch stronach. W tym samym czasie udało mi się zachować pozostałe metody monetyzacji. Żaden czytelnik nie narzekał na nowe reklamy (o tym opowiem później).\nNawet jeśli twój blog zarabia pieniądze ze sponsoringu bezpośredniego oraz marketingu afiliacyjnego, wciąż możesz zwiększyć swoje zarobki przez strategiczne dodanie jednostek AdSense.\nDodałem jednostki do moich Małych Stron\nJak wielu webmasterów, mam dużo mniejszych stron rozrzuconych po sieci. Niektóre z nich znajdują się na darmowych platformach hostingowych jak na przykład Blogger. Inne to samo hostujące się strony, które porzuciłem dawno temu. Większość z nich wciąż ma ruch. Oczywiście nie duży, ale dodając liczby, wychodzi całkiem przyzwoita suma. Doszedłem do wniosku, że dodanie jednostek AdSense do wszystkich stron może przynieść trochę zysku i miałem rację.\nGłównym powodem tego sukcesu był fakt, że były to opuszczone strony bez lojalnych czytelników. Mogłem więc umieścić bardzo inwazyjne jednostki reklamowe. Dzięki temu otrzymałem bardzo wysoki CTR (wskaźnik Click through rate), który rekompensuje mały ruch na stronie. Nie lekceważcie potencjału zarobkowego małych stron, zwłaszcza jeśli chcesz umieścić inwazyjne jednostki AdSense.\nSkorzystałem z Dużych Jednostek\nJeśli chcesz zarobić kasę z AdSense, nieuchronnie będziesz musiał użyć jednej z następujących jednostek: duży prostokąt 336×280, prostokąt 300×250, duży wieżowiec 120×600, czy tablica wyników 728×90.\nZa każdym razem jak próbowałem skorzystać z mniejszych jednostek, rezultaty były rozczarowujące. Nawet jeśli ich pozycja była inwazyjna, CTR był za mały. Wszystkie cztery jednostki wspomniane powyżej dostarczają dobrych rezultatów, lecz najlepszą efektywność miałem z dużym prostokątem 336×280. To tego użyłem do zwiększenia moich zarobków.\nUmieściłem Jednostki ponad Foldem\nMoją pierwszą próbą było umieszczenie dużego prostokąta pomiędzy postem i sekcją komentarzy na blogu. Rezultaty były w porządku. Wtedy zdecydowałem przetestować ułożenie go pod tytułami postów. Przez jeden tydzień wskaźniki CTR poszybowały w górę. Tak naprawdę wciąż poszukuję miejsca docelowego jednostki, który przebije ustawienie 336×280 pod tytułami postów.\nZnam tę zasadę ale wydaje mi się, że potrzebowałem potwierdzenia. Zasada brzmi: jeśli chcesz zarobić z Google AdSense, musisz umieścić swoje jednostki nad foldem.\nSkupiłem się na Ruchu Organicznym\nMoim głównym zmartwieniem dodania wielkiej jednostki AdSense zaraz pod tytułami postów był fakt, że niektórzy czytelnicy mogliby negatywnie to odebrać. Wciąż myślałem jednak, że lojalni czytelnicy szybko uodpornią się na te reklamy i większość pieniędzy wpływać będzie od Organicznych Odwiedzających (np. ludzi, którzy odwiedzili moje blogi przez wyszukiwarkę). W celu rozwiązania tego problemu, zdecydowałem się wyświetlić duży prostokąt jedynie nad postami starszymi niż 7 dni (korzystając ze wtyczki Why Do Work WordPress). Działało idealnie, gdyż lojalni czytelnicy nawet nie zauważyli jednostek reklamowych kiedy przeglądali najnowsze posty, a Organiczni Odwiedzający prawie zawsze widzieli reklamy, gdyż zazwyczaj odwiedzali posty starsze niż 7 dni.\nZacząłem wykorzystywać AdSense dla wyszukiwania\nNie byłem pewien ile pieniędzy zarobię z AdSense dla wyszukiwania, ale nie byłem zadowolony z wyników dostarczonych przez WordPressa. Dlatego zdecydowałem się spróbować. Na ten moment zarabiam 400 zł miesięcznie z samego AdSense dla wyszukiwania. To nie wiele, ale jeśli zsumujemy roczny przychód, da nam to 4800 zł. Ponadto, wyniki wyszukiwania są równie istotne, więc i tak wychodzimy na plus.\nZacząłem korzystać z AdSense dla kanałów RSS\nKolejnym produktem AdSense, który zdecydowałem się przetestować był AdSense dla kanałów. Zdecydowałem się wyświetlać reklamy poniżej moich elementów kanału (możesz je również umieścić na górze, ale według mnie byłoby to zbyt uciążliwe). Wyniki były dosyć dobre, zarówno w kwestii CTR oraz zarobków. Oczywiście potrzebujesz ogromnej bazy subskrybentów RSS, aby to zadziałało. Ale zgaduje, że nawet przy kilku tysiącach subskrybentów byłbyś w stanie zarobić nawet 500 zł miesięcznie z takich reklam.\nBawiłem się z Kierowaniem na Sekcję\nKierowanie na Sekcję (z angielskiego Section Targeting) to opcja AdSense, która pozwala nam zasugerować określone sekcje witryny, które powinny być użyte podczas dobierania reklam. Możesz przeczytać o tym więcej tutaj:\nDowiedziałem się, że na niektórych niszach i małych stronach kierowanie na sekcję może dużo pomóc. Bardzo często Google wyświetlało niepowiązane reklamy na danych stronach, ponieważ nie było ich wystarczająco. Po skorzystaniu z tej metody, udało mi się zwiększyć trafność reklam, a w konsekwencji CTR.\nPrzetestowałem Różne Kolory i Czcionki\nJeśli włączyłeś zarówno obrazki i teksty reklamowe w swoich jednostkach, powinieneś być w stanie dopasować kolorystykę i czcionki. Przetestowałem oba czynniki i pomogły mi one poprawić liczby. Nic nadzwyczajnego, ale zdecydowanie warto było poświecić temu czas. Musisz po prostu śledzić swój CTR przez kilka tygodni. Potem zmień kolor czy czcionkę i śledź przez kolejny tydzień, a zobaczysz czy pobijesz pierwotny CTR. Jeśli możesz, zachowaj nowy format. Jeśli twoja efektywność spadnie, wypróbuj nowy kolor lub czcionkę i na nowo śledź CTR przez kolejny tydzień aż znajdziesz optymalne połączenie.\nNa moich stronach najlepsze rezultaty pojawiały się po połączeniu jednostek reklamowych z wyglądem strony. Jednakże, na niektórych stronach kolory kontrastujące będą działać lepiej, więc testowanie jest koniecznością.\nadsense CPC optymalizacja RPM zarabianie


Mejia: Karabin nie rozwiązuje problemu narkotyków – KrytykaPolityczna.pl\nJan Smoleński, Krytyka Polityczna: W Kolumbii przez pewien czas posiadanie niewielkich ilości narkotyków nie było karane. Kilka miesięcy temu z powrotem skryminalizowano posiadanie. Wpisano to nawet do konstytucji. Dlaczego?\nProf. Daniel Mejia: Uznano, że polityka, która z jednej strony pozwala na posiadanie niewielkich ilości, a z drugiej podejmuje represyjne kroki w celu zmniejszenia produkcji – mówię o niszczeniu upraw roślin, z których powstają narkotyki – jest wewnętrznie sprzeczna. Była to jedna z ostatnich decyzji podjętych przez administrację poprzedniego prezydenta Kolumbii Alvaro Uribe. Postanowiono tę sprzeczność usunąć, wybierając gorszą opcję.\nPoprzednie prawo było częścią większych zmian w polityce narkotykowej na kontynencie południowoamerykańskim. Co leżało u źródeł tej liberalizacji prawa, przyjętej w wielu państwach?\nDowody. Myślę, że zwyciężyło wreszcie podejście oparte na dowodach, a nie mrzonkach. Gdy popatrzysz, kto wprowadzał te zmiany, to zauważysz, że zawsze były to partie lewicowe lub liberalne, a konserwatyści byli im przeciwni. W Kolumbii zmiany zaproponowała lewica, a liberałowie je poparli. W pierwszej kadencji rząd Uribe nie ruszył tego prawa, ale już w drugiej tak.\nWidać już jakieś negatywne skutki tego kroku wstecz?\nO tak. Przede wszystkim policja stosuje racial i income profiling: wybiera sobie ofiary ze względu na ich wygląd – kolor skóry lub ubrania, jakie noszą. W praktyce ofiarami represji nie padają ludzie bogaci, tylko biedni. Policja podejrzewa, że będą źródłem problemów. I nie biali, tylko osoby o ciemniejszym kolorze skóry. Poza tym to prawo jest nieskuteczne. Zatrzymani za posiadanie zazwyczaj trafiają na 24 godziny do aresztu, a później są wypuszczani, bo wymiar sprawiedliwości nie ma możliwości, żeby zająć się również ich sprawami. Kryminalizacja posiadania w praktyce przekłada się więc tylko na to, że policja ma paragraf, dzięki któremu może zatrzymywać biednych i nie-białych.\nAle takie podejście wpycha osoby biedne w ręce kryminalistów.\nTo prawda, dlatego to jest głupie podejście. Co do tego nie mam wątpliwości. Problem polega na tym, że wielu zwykłych Kolumbijczyków korzysta z tego prawa, dzwoniąc na policję i mówiąc, że pod oknem siedzi młodzież, pali marihuanę i na pewno zaraz coś ukradnie. A policja tłumaczy, że robi tylko to, o co proszą ją obywatele – aresztuje tych, którzy rzekomo powodują problemy. Społeczeństwo jest bardzo konserwatywne.\nA co rozumie pan przez „zwykłych Kolumbijczyków”?\nPo szkole średniej, mieszkających w miastach, mających dzieci. Tacy ludzie są przekonani, że osoby zażywające narkotyki będą powodować problemy społeczne.\nNie sądzę. Prawdą jest, że ci, którzy powodują problemy – kradną czy napadają – w przeważającej większości zażywają narkotyki albo są związani z produkcją lub handlem. Ale nieprawdą jest, że wszyscy zażywający powodują kłopoty. Niestety, ludziom te dwie rzeczy się mylą.\nA co z osobami mieszkającymi na wsi? Też są tak konserwatywni?\nCałe społeczeństwo kolumbijskie jest bardzo konserwatywne, jeśli chodzi o względy obyczajowe, również chłopi. Powiedziałbym nawet, że chłopi przede wszystkim.\nAle to przede wszystkim chłopi uprawiają kokę. Wiedzą, że z niej robi się narkotyki.\nKokę uprawia się na południu, przy granicy z Ekwadorem i Peru, oraz na wschodzie, przy granicy z Wenezuelą. Tamtejsi chłopi nie mają wielkiego wyboru. Nielegalne grupy zbrojne mówią im, że jeśli chcą żyć w tym miejscu, to muszą uprawiać kokę.\nMa pan na myśli guerrille czy prawicowe oddziały paramilitarne?\nA czy prawo penalizujące posiadanie nie spowoduje, że ludzie będą chętniej wspierać te grupy zbrojne?\nNie sądzę, by taka zmiana prawa doprowadziła do tego, że ludzie zaczną wspierać producentów narkotyków.\nPytam, ponieważ niszczenie upraw z początku doprowadziło do wzrostu poparcia dla FARC .\nPenalizacja posiadania to inna sprawa i nie ma związku z biednymi chłopami produkującymi kokę. Natomiast prawdą jest, że im bardziej agresywnie rząd niszczy uprawy, tym bardziej ludzie wspierają FARC i są niechętni wobec policji jako instytucji – bo to policja zajmuje się w Kolumbii niszczeniem upraw, nie wojsko. To nie są spekulacje, są na to dane.\nChłopi są ewidentnymi ofiarami tej wojny.\nŻadna grupa zbrojna tak naprawdę nie wspiera chłopów. Bronią tylko miejsc produkcji pasty kokainowej lub samej kokainy. Jeśli chłopi nie zgadzają się na produkcję, tracą swoją ziemię. Początkowo ELN  i FARC zapewniały podstawowe usługi społeczne na kontrolowanych przez siebie terenach, budowały drogi, ale gdy od 2000 roku za bardzo włączyły się w narkobiznes, przestały się tym zajmować. Wzrost produkcji koki w Kolumbii doprowadził do większej liczby zabójstw, większej liczby ataków ze strony nielegalnych grup zbrojnych i większej liczby desplazados, chłopów, którym siłą odebrano ziemię.\nA skąd ten wzrost produkcji?\nUprawa koki wzrosła gwałtownie po tym, jak w 1994 roku zamknięto most powietrzny łączący kolumbijskie laboratoria przetwarzające pastę kokainową na kokainę z uprawami w Boliwii i Peru.\nCo do FARC: straciły swoją polityczną twarz i zatraciły się w narkobiznesie. Przyczyn jest wiele. Po pierwsze plan Colombia, po drugie wojskowa polityka ograniczania porwań, która sprawiła, że narkobiznes był jedynym źródłem finansowania nielegalnej działalności. FARC niestety nie mają już lewicowego programu politycznego.\nBo nie mają politycznych celów, które można by negocjować. Podczas negocjacji między rządem a FARC południe Kolumbii było przez trzy i pół roku wolne od wojsk rządowych. Niestety, nic nie udało się osiągnąć, FARC nie spisały nawet postulatów, które chciały negocjować. Pod koniec lat 80. partyzantka M-19 wynegocjowała porozumienie pokojowe z rządem i brała udział w pisaniu nowej konstytucji dla Kolumbii. Byli członkowie M-19 są teraz członkami lewicowych partii politycznych, jeden z nich startował na prezydenta. FARC nie zdecydowały się na to. Funkcjonowanie wolnej strefy sprawiło jedynie, że FARC mocniej osadziły się w narkotykowym biznesie. Wtedy – moim zdaniem – utracili swój kręgosłup ideologiczny.\nJak ze wzrostem produkcji łączy się plan Colombia?\nPlan Colombia był wielkim projektem wojskowym, który zmniejszył liczbę porwań, wymuszeń, zabójstw, zapewnił bezpieczeństwo w wielu miejscowościach, gdzie nie było policji. To spowodowało, że grupy zbrojne – prawicowe i lewicowe – straciły źródło dochodu, jakim były właśnie porwania i wymuszenia, i zostały zmuszone do finansowania swojej działalności z narkobiznesu. Plan Colombia miał dwa cele. Po pierwsze chodziło o zmniejszenie produkcji kokainy i areału upraw koki o połowę w ciągu sześciu lat. To był „cel amerykański”.\nTak. Dlaczego Kolumbia miałaby się przejmować produkcją kokainy, skoro i tak niemal wszystko jest eksportowane poza granice kraju? Po drugie chodziło o odebranie nielegalnym grupom zbrojnym kontroli nad niektórymi częściami kraju – na początku przez odcięcie ich od źródeł dochodu z narkobiznesu, a następnie wykorzystując pomoc wojska w walce z partyzantami. To już był cel kolumbijski. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, był całkowitym sukcesem. Natomiast jeśli chodzi o redukcję produkcji narkotyków – okazał się całkowitą porażką.\nAle przecież zajadłe niszczenie FARC doprowadziło do wielu naruszeń praw człowieka. Choćby mordowania niewinnych ludzi przez armię, po to, by wykazać się statystykami.\nTo prawda. Z powodu silnej presji na wyniki część armii dopuszczała się łamania praw człowieka. Nikt nie może temu zaprzeczyć. To były przestępstwa, które trzeba ścigać prawnie. Kolumbia będzie się borykać z tymi sprawami przez najbliższe dziesięć, dwadzieścia lat.\nOstatnie dwa lata administracji Uribe to był straszny bałagan. Myślę, że władze straciły kontrolę nad tymi zachętami, jakie wcześniej dawały w celu osiągnięcia wyników.\nTo wracamy do mojego pytania: czy kolejne zaostrzenie prawa nie doprowadzi jednak do wzrostu poparcia dla FARC albo powstania nowej partyzantki wiejskiej?\nNaruszenia praw człowieka były i po stronie armii, i paramilitares, i lewicowych partyzantek. FARC w ostatnich latach popełniły zbyt wiele przestępstw, zaczęły używać min przeciwpiechotnych. Od tych min gną niewinni ludzie. I społeczeństwo łączy te potworności z FARC. Poparcie dla FARC w ostatnich piętnastu, dwudziestu latach zdecydowanie spadło. Na początku lat 90. FARC tylko pobierały „podatki” od rolników uprawiających kokę, ale potem same się zaangażowały. Od momentu włączenia się w narkobiznes poparcie dla FARC zaczęło spadać szybciej. Gdyby teraz partyzantka chciała negocjować porozumienie pokojowe, nie miałaby społecznego poparcia.\nDlaczego USA popierają zmilitaryzowaną politykę narkotykową w Ameryce Łacińskiej, skoro nie przynosi ona pożądanych efektów?\nSą dwa powody. Po pierwsze naciskają na to pewne grupy interesu w Stanach. Chodzi mi o związki zawodowe strażników więziennych, koncern Monsanto (producent herbicydów wykorzystywanych do opryskiwania upraw koki, który zarabia na tym ciężkie pieniądze) i konserwatystów. Ale to lobby traci poparcie w społeczeństwie. Dobrym przykładem jest Kalifornia.\nAle tamtejsze referendum w sprawie legalizacji marihuany zostało przegrane. Wiele osób twierdzi, że to porażka ruchu na rzecz liberalizacji.\nTak, ale jak spojrzeć na trendy, to widać, że w ciągu ostatnich trzydziestu lat poparcie dla legalizacji rośnie bardzo powoli, ale konsekwentnie. A referendum zostało niemal wygrane. Myślę, że w ciągu kilku lat dojdzie do legalizacji marihuany w Kalifornii, a potem w wielu innych stanach. Ludzie zaczynają zauważać, że karabin nie jest rozwiązaniem problemów z narkotykami, wsadzanie młodych Afroamerykanów do więzień nie działa. Zmiana podejścia to kwestia czasu. Niestety, jest to konserwatywne społeczeństwo, więc jeszcze trochę na to poczekamy.\nW Ameryce Łacińskiej realizowane są różne modele radzenia sobie z problemem narkotyków. Oprócz represyjnych mamy przykład Boliwii, gdzie koka jest akceptowana, ale kokaina już nie. Z kolei m.in. w Argentynie posiadanie nie jest już karane. Skąd biorą się te różnice?\nW Boliwii i niektórych częściach Peru koka jest używana przez Indian w w rytuałach religijnych. Rząd Boliwii nie realizował żadnych kampanii niszczenia upraw koki w ostatnich dwudziestu latach, twierdząc, że nie może robić nic wbrew tradycji religijnej. Jeśli chodzi o Argentynę czy Urugwaj, gdzie posiadanie nie jest karane, to wynika to z bardziej zrównoważonego podejścia do narkotyków. Było to związane z liberalno-lewicowymi rządami w tych krajach. Tam, gdzie rządy są konserwatywne – jak w Kolumbii – obserwujemy coś całkiem odwrotnego. Myślę, że różnice wynikają z przekonań politycznych dotyczących tego, jak problem narkotyków należy rozwiązywać.\nA co z Wenezuelą? Przewodzi jej lewicowy prezydent, a jednak polityka narkotykowa…\n…tam nie istnieje. Rząd wenezuelski w ogóle nie zajmuje się tym problemem, nie ma spójnego stanowiska dotyczącego posiadania niewielkich ilości.\nPosiadanie jest karane.\nTak, w teorii. W praktyce nikt się tym nie przejmuje. Ten temat nie pojawia się w debacie publicznej. Rząd jest zajęty innymi sprawami, nie ma pomysłu, co zrobić z handlem narkotykami, nie ma żadnej polityki wobec konsumpcji, żadnych pomysłów na programy prewencyjne i terapeutyczne, zero redukcji szkód.\nNajwidoczniej konserwatywne społeczeństwa – a trudno w Ameryce Łacińskiej znaleźć społeczeństwo liberalne – muszą niestety przejść przez wysokie wskaźniki konsumpcji narkotyków, zakażeń AIDS, przestępczości i okres przemocy, żeby zdecydować się na zmiany. Każda polityka ma swoje koszty, żadna nie jest perfekcyjna. Redukcja szkód również – ale rozwiązuje ona wiele problemów, których polityka „zero tolerancji” nie rozwiązuje, a tylko je tworzy. Medyczna heroina, wydawana uzależnionym przez państwo, z pewnością nie jest rozwiązaniem idealnym, ale zabiera narkotyki z rąk przestępców i daje względną kontrolę nad ich konsumpcją.\n FARC – Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii, najstarsza i największa kolumbijska grupa partyzancka. Powstała w 1964 roku, pierwotnie jako zbrojne skrzydło Kolumbijskiej Partii Komunistycznej.\n ELN – Armia Wyzwolenia Narodowego, lewicowa organizacja polityczno-wojskowa działająca od 1964 na terenie Kolumbii.\n*Daniel Mejia – profesor ekonomii Universidad de los Andes w Bogocie. Zajmuje się kwestiami nierówności i ekonomią polityczną konfliktów zbrojnych, zwłaszcza powiązaniem polityki narkotykowej z wojną domową w Kolumbii.\nJuż wkrótce nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej ukażą się Wojny narkotykowe. Doniesienia z pola walki. Wśród autorów m.in. Artur Domosławski, Wojciech Jagielski, Wiktor Osiatyński i Jan Smoleński.\nKsiążka do nabycia w Sklepie KP [tutaj]


Wiewiórki i Zajączki na Festiwalu Piosenki „Zdrowy przedszkolak” – Przedszkole Gminne\nWiewiórki i Zajączki na Festiwalu Piosenki „Zdrowy przedszkolak”\n26 kwietnia 2018 roku sześcioro dzieci z grup: Wiewiórki i Zajączki wzięło udział w Festiwalu Piosenki „ZDROWY PRZEDSZKOLAK” organizowanym przez Przedszkole Niepubliczne „Wesołe Sówki” pod patronatem Prezydenta Miasta Legionowo. Nasze przedszkolaki pokonały tremę i doskonale poradziły sobie z pierwszym występem na tak dużej scenie. Zaprezentowały autorską piosenkę „ABC przedszkolak wszystko je”. Z uśmiechem na twarzy, nowymi doświadczeniami scenicznymi oraz statuetką i dyplomami powróciliśmy do naszego przedszkola.\nMydło pachnące jak kwiatki na łąceVII Festiwalu Różnych Kultur