Rio de janeiro : Media, Reklama, Internet, PR, Telewizja, Radio - najnowsze wiadomości tylko na WirtualneMedia.pl\nArtykuły dla tagu: Rio de Janeiro\nParada karnawałowa w Rio odwołana w związku z zagrożeniem epidemicznym2022-01-05\nTradycyjna parada karnawałowa ulicami miasta w Rio de Janeiro została odwołana przez władze drugi rok z rzędu w związku z zagrożeniem epidemicznym. Odbędzie się jednak parada szkół samby, którą publiczność obserwuje z trybun miejskiego sambodromu.\nKarnawał w Rio de Janeiro przełożony; nie ustalono jeszcze nowego terminu2020-09-25\nKarnawał w Rio de Janeiro, który miał odbyć się w lutym 2021 roku, został przełożony. Organizatorzy nie określili przy tym nowego terminu przeprowadzenia jednej z najbardziej popularnych i dochodowych imprez rozrywkowo-turystycznych na świecie.\nTelewizja Polska z reklam przy igrzyskach olimpijskich zarobiła ok. 20 mln zł netto2016-08-23\nW „The Washington Post” robot pisze newsy z olimpiady w Rio de Janeiro2016-08-08\nGdzie można oglądać XXXI Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro2016-08-05\nW nocy z 5 na 6 sierpnia br. oficjalnie rozpoczęły się XXXI Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro. Telewizyjnym nadawcą sportowej imprezy na terenie naszego kraju jest TVP.\nLetnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro na antenach Polskiego Radia2016-08-04\nAnteny Polskiego Radia będą relacjonować XXXI Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro.\nPo skandalu dopingowym Burson-Marsteller wspiera komunikacyjnie udział Rosji w igrzyskach w Rio de Janeiro2016-05-24\n1,4 mln widzów oglądało kwalifikacyjne mecze polskich szczypiornistów do IO2016-04-12\nRelacje z meczów Polaków podczas weekendowego turnieju kwalifikacyjnego do Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro śledziło w Polsacie Sport i Polsacie sport News średnio 1,37 mln widzów. Największe audytorium zgromadził sobotni mecz z Chile.\nTVP wysyła do Rio de Janeiro 45 osób. Pokaże ponad 700 godzin transmisji z igrzysk2016-04-07\nNBC z miliardem dolarów z reklam przy igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro2016-03-30\nTVP pokaże siatkarskie turnieje kwalifikacyjne do igrzysk w Rio de Janeiro2015-12-23\nEuropejski kwalifikacyjny turniej w siatkówce mężczyzn do igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro będzie pokazywany na antenach TVP1, TVP2 i TVP Sport. Dodatkowo sportowa stacja Telewizji Polskiej nada zawody z udziałem kobiet. Wszystkie mecze znajdą się też w internecie.\nNBC z ponad miliardem dolarów wpływów reklamowych przy igrzyskach w Rio de Janeiro2015-08-07


Komentarz biblijny: “Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?” (Łk 13,23b) | Szkoła Teologii\nLudzie często sobie i innym stawiają pytania typu tego zawartego w tytule. Napędzane są one ciekawością i lękiem. Jednak nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ dotyczą one kwestii dla wielu ludzi fundamentalnych, związanych z ich przyszłością, życiem, śmiercią, nieśmiertelnością czy wiecznością. Tak bywa dzisiaj i nie inaczej było w czasach Jezusa.\n„Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?” – zapytał ktoś Jezusa. Pytanie padło podczas Jego podróży do Jerozolimy, kiedy przemierzając miasta i wsie głosił naukę o królestwie Bożym i wzywał do nawrócenia. Człowiek ten usłyszał odpowiedź. Usłyszeli ją również inni, znajdujący się w pobliżu, ponieważ Jezus skierował swe słowa do szerszego grona słuchaczy. Opowiada o tym wszystkim fragment Ewangelii św. Łukasza (Łk 13,22-30).\nPewne światło na tę perykopę, na jej charakter, wydźwięk i przesłanie rzucają inne fragmenty, pośród których św. Łukasz ją umieścił. Widzimy tam Jezusa, który w sposób zdecydowany wzywa do nawrócenia („… jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie” – 13,3b.5b), który opowiada przypowieść o drzewie figowym nierodzącym owoców (13,6-9), wytyka faryzeuszom obłudę (13,15-17), ubolewa nad Jerozolimą – miastem zabijającym swoich proroków (13,34), oraz głosi przypowieści o królestwie Bożym (13,18-21). W bliższym sąsiedztwie analizowanego tu fragmentu dominują więc przestrogi i ostrzeżenia.\nNie wiemy, kim był człowiek zadający Jezusowi to pytanie. Można jednak przypuszczać, że był Żydem. Świadczy o tym odpowiedź Jezusa oraz zawarta w pytaniu teza, że zbawionych będzie niewielu. Słychać w tym pytaniu echo ówczesnych dysput teologicznych toczonych w środowisku żydowskim. Zastanawiano się wówczas m.in. nad tym, kto będzie zbawiony, ilu ich będzie, czy zbawieni będą tylko Żydzi i czy wszyscy spośród nich itp. Dyskusja była żywa, a odpowiedzi różne, choć raczej pesymistyczne.\nJezus jednak nie odpowiada wprost na zadane pytanie. Można odnieść wrażenie, że unika odpowiedzi albo daje odpowiedź na pytanie, które w ogóle nie padło.\nSimon Marmion, “Święte dziewice witane u bram nieba przez Jezusa”\nOto pełna odpowiedź Jezusa:\n„Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie będą mogli. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: ‘Panie, otwórz nam!’; lecz On wam odpowie: ‘Nie wiem, skąd jesteście’. Wtedy zaczniecie mówić: ‘Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś’. Lecz On rzecze: ‘Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy dopuszczający się niesprawiedliwości!’ Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi.\nJezus nie daje się wciągnąć w żadne dywagacje. To, co mówi, skierowane jest bezpośrednio do słuchających go ludzi, a nie do jakichś bliżej nieokreślonych, licznych bądź nielicznych, kandydatów do zbawienia. Obrazem, który wykorzystuje Jezus, są wąskie drzwi, przez które wielu będzie chciało się przedostać. I sam fakt, że drzwi są wąskie sprawi, że nie każdy przez nie przejdzie. Dlatego wezwanie Jezusa brzmi: „usiłujcie przejść przez ciasne drzwi”. Sam grecki czasownik (ἀγωνίζεσθε, tłumaczony jako „usiłujcie”) użyty w tym miejscu zawiera w sobie ideę walki, wysiłku, rywalizacji i współzawodnictwa. Ponadto, drzwi te nie będą otwarte przez cały czas. Po drugiej ich stronie bowiem jest dom bądź sala, w której odbędzie się uczta. Gospodarz w pewnym momencie zamknie drzwi, ponieważ czas na przybycie na ucztę nie jest nieograniczony. Na zewnątrz zostaną ci, którzy nie weszli na czas do środka. I pomimo kołatania i powoływania się na znajomość z gospodarzem nie zostaną wpuszczeni, ponieważ pan domu oznajmi, że ich nie zna i powie za psalmistą: „odstąpcie ode mnie wszyscy dopuszczający się niesprawiedliwości” (Ps 6,9). Z dużym prawdopodobieństwem można przyjąć, że gospodarzem organizującym ucztę, na którą wchodzi się przez ciasne drzwi, jest sam Jezus. Niewpuszczeni do środka ludzie mówią: „przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”, co łatwo odnieść do Jego działalności publicznej.\n“Przypowieść o zaproszonych na ucztę” (fragment)\nWarto jeszcze wspomnieć, kto wejdzie na tę ucztę gospodarza. Otóż będą na niej patriarchowie, prorocy oraz ludzie z różnych stron świata, i Żydzi, i poganie. Nie wiadomo natomiast czy znajdą się na niej słuchacze Jezusa. Nikt nie może mieć tej pewności. O udziale w uczcie decyduje więc, według słów Jezusa, podjęty wysiłek i wytrwałość w przedostawaniu się przez drzwi, „życie sprawiedliwe” oraz prawdziwa – a nie powierzchowna – znajomość z gospodarzem. Nikt natomiast nie jest uprzywilejowany – miejsce przy stole nikomu się nie należy ze względu na jego pochodzenie, przynależność do określonej grupy czy z jakiegokolwiek innego powodu.\nTen fragment Ewangelii św. Łukasza ma charakter przestrogi. Trzeba jednak uznać, że Jezus stawia sprawę w sposób uczciwy. Jego słowa są zdecydowane, ale przecież nie stawia On wymagań zaporowych, niemożliwych do zrealizowania. Każdy człowiek, kiedy chce coś osiągnąć, podejmuje konieczny wysiłek: uczony czy artysta poświęca siły i czas swojemu dziełu, sportowiec znosi trud w imię przyszłego zwycięstwa. Jezus jasno daje do zrozumienia, że królestwo Boże i zbawienie, które symbolizuje uczta u gospodarza, są tego warte. Reszta zależy od nas.\nFranciszek Mickiewicz, Ewangelia według Świętego Łukasza (12-24), t. III, cz. 2.\nCraig S. Keener, Komentarz historyczno-kulturowy do Nowego Testamentu, Vocatio 2010.\n Według Komentarza historyczno-kulturowego do Nowego Testamentu oraz Josepha Fitzmyera, powołujących się na tekst Miszny, wszyscy żydzi mieli być zbawieni; Komentarz żydowski do Nowego Testamentu jednak dodaje, że stawiane żydom warunki wcale nie dają pewności zbawienia.\nSąd Ostateczny, iluminacja z Bedford Hours, XV w., ms. Add 18850, fol. 157r, obecnie w British Library.\nSimon Marmion, Święte dziewice witane u bram nieba przez Jezusa, XV w., obecnie w Metropolitan Museum of Art.\nPrzypowieść o zaproszonych na ucztę, XVI w., obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie.


Sevilla - Granada: transmisja meczu w telewizji i on-line w Internecie - La Liga\n21.04.2017 17:45 A\nJuż 21 kwietnia Sevilla zmierzy się z zespołem Granada w ramach rozgrywek La Liga. Starcie rozpocznie się o godz. 20:45. Poprzednie spotkanie obu zespołów skończyło się wynikiem Sevilla 1:2 Granada. Jak będzie tym razem? Relację online z tego oraz innych zdarzeń jak zwykle znajdziecie na Sport.pl oraz w aplikacji mobilnej Sport.pl LIVE dostępnej na smartfony z iOS i Androidem.\nOficjalnie: Bernardo Silva piłkarzem Manchesteru City. Jeden z najdroższych...\nSPORTOWY ROZKŁAD WEEKENDU. Kto poleci z Ekstraklasy? Wielka bitwa na Narodowym!...\nKoniec z transferową "chińszczyzną"? Potężny cios dla klubów


AleKlasa | Archiwa: Realizm w Europie - AleKlasa\tArchiwa: Realizm w Europie - AleKlasa\nNa pozór sytuacja jest oczywista: mamy zbrodnię – zabójstwo lichwiarki i jej siostry, mamy też karę – osiem lat katorgi na Syberii dla Raskolnikowa. Wszystko proste, jak w powieściach sensacyjno-kryminalnych. Dokładniejsza analiza Zbrodni i kary każe się jednak zastanowić nad pojęciami zawartymi w tytule. Nie są one jednoznaczne! Świat Dostojewskiego ma charakter manichejski, co znaczy, że ścierają się w nim współistniejące siły dobra i zła. To właśnie spostrzeżenie można uczynić kluczem do interpretacji\nPostaci Balzaka są bardzo realne, mają rzeczywiste rozterki, sytuacje, w jakich się znajdują, mogą być udziałem człowieka funkcjonującego w wielkomiejskiej przestrzeni, która dla Balzaka jest czymś jednoznacznie złym, demonicznym, kruszy bowiem najbardziej szlachetne charaktery, wpycha w otchłań samotności, głosi apoteozę pieniądza. Ojciec Goriot Na przeszłość bohatera składają się elementy niekoniecznie afirmatywne. Goriot, prosty robotnik pracujący w wytwórni makaronu, dzięki sprzyjającej sytuacji politycznej (wybuch rewolucji 1789 roku) kupuje fabrykę swojego pracodawcy, następnie zdobywa pokaźny\nPozostawił powieści bardzo ważne w literaturze światowej i trudne do jednoznacznego zaklasyfikowania. Jedyne w swoim rodzaju. Wykraczające poza realizm, ale też nieczysto naturalistyczne. Michał Bachtin, rosyjski teoretyk literatury, nazywał je polifonicznymi. Są mroczne, badają najczarniejsze pokłady ludzkiej psychiki, szpiegują, analizują naturę ludzką, zło i szaleństwo. Terytorium powieści Dostojewskiego często bywa świat okrucieństwa, nędzy, głodu. Bohaterów nieodmiennie prześladują wszelkie ludzkie przewinienia, zbrodnie, nierząd, nałogi. Pisarz wkracza głęboko w ludzką duszę, a\nTo Emil Zola jest ojcem naturalizmu w prozie. Powieść jest dla niego czymś więcej niż opowieścią o ludzkim życiu – jest eksperymentem, studiowaniem postaci po to, by odkryć prawa rządzące człowiekiem i społeczeństwem. Jest to oczywiste przeniesienie metod przyrodniczych w rejon literatury. Tak jak medycyna bada, obserwuje, próbuje eksperymentów dotyczących ciała – tak pisarz może dokonywać doświadczeń w prozie. Na człowieka wpływają według Zoli dwa czynniki: środowisko, w którym żyje,\nRealizm – metoda twórcza polegająca na takim ukształtowaniu dzieła literackiego, by jak najbardziej przypominało ono rzeczywisty świat. Ta metoda funkcjonowała w wielu epokach literackich. Dzieło realistyczne powinno być zgodne z zasadami zdrowego rozsądku i ludzkimi doświadczeniami, także potoczną – dostępną każdemu człowiekowi – wiedzą o motywach ludzkiego postępowania. Duchy, zjawy i paranormalne zdolności raczej nie wchodziły w grę. Jako kierunek literacki ukształtował się w latach 40. i 50. XIX w. Pierwsza faza to realizm krytyczny – który przyniósł\nPrzedstaw najważniejsze postacie Zbrodni i kary Dostojewskiego. Porfiry Pietrowicz – sędzia śledczy (ktoś pomiędzy policjantem a prokuratorem) zajmujący się sprawą morderstwa lichwiarki i jej siostry. Piekielnie inteligentny, znakomity psycholog. Od początku właściwie wie, że to Raskolnikow zabił, wie także, że nie ma szans na znalezienie przeciwko niemu dowodów. Prośbą i groźbą, blefem i przyjacielską rozmową stara się go zmusić do przyznania się do winy. Czy Porfiremu chodzi jednak tylko o dobre wypełnienie urzędowych obowiązków? Chyba


piątek 14-05-10, czytany: 22580 razy, autor: Noir\nKim Cattrall / © PR Photos Kim Cattrall, znana głównie z roli Samanthy Jones w filmie Seks w wielkim mieście, nie nosi bielizny, a dokładnie - majtek. Aktorka, która w tym roku skończy 54 lata, w wywiadzie dla magazynu Look powiedziała: - Kiedy nie nosisz bielizny, masz tam lepszą wentylację, tak chyba jest zdrowiej. Kim dodała również, że jest bardzo zadowolona ze swojego wyglądu i nie chciałaby cofnąć czasu: - Nie chcę wyglądać jak 19-latka. Nie chcę wyglądać tak doskonale i pięknie, jak choćby boska Carey Mulligan. Lubię swój wygląd. Aktorka, która jest singielką, nie tęskni też za partnerem. Mówi, że wystarcza jej kot, Kobi, który czeka na nią zawsze, gdy wraca do swego londyńskiego domu. Polecane wideo\nKim Cattrall skomentowała wygląd Jamiego Dornana\tCzy Smantha Jones zaprosiłaby go do swojej sypialni?\tczytano: 16908 razy\nKim Cattrall, 58 lat, nigdy nie stosowała botoksu (FOTO)\tOpłaciło się jej?\tczytano: 14167 razy\nKim Cattrall, jak wygląda naturalnie starzejąca się 57-latka\tJest seksowna jak Samantha Jones?\tczytano: 16291 razy\nKim Cattrall: Nie jestem Barbie!\t"I nie zamierzam robić z siebie Jokera, by dostać pracę!".\tczytano: 12970 razy\nKim Cattrall trzyma się świetnie (FOTO)\tNa razie nie przesadziła z operacjami.\tczytano: 13537 razy


http://twoje-okna.com - Katalog ictkoseu PR5\nWszyscy klienci mogą liczyć na to, że zaoferujemy mu nasz czas i zrobimy wszystko, aby satysfakcja z naszych wyrobów i usług była jak największa. Mamy wyszkolonych montażystów oraz fachowców wykonujących odmiary okien. Nasze okna są ponadto jednymi z najbardziej wytrzymałych i trwałych. W celu całościowej obsługi odbiorców firma zapewnia profesjonalny montaż a także serwis gwarancyjny i pogwarancyjny. Indywidualny system logistyczny oraz dbałość o naszych klientów to cechy Pgwarantują sprawną i satysfakcjonującą współpracę. Na końcu uzgodnimy z Tobą sposób przygotowania ościeży otworów okiennych celem dostosowania budynku do właściwego montażu warstwowego. Oferujemy dla was dobre wyroby. Jako potwierdzenie naszych deklaracji oferujemy unikalne na rynku warunki gwarancji. Gwarantujemy 10 lat stabilności konstrukcji okna (ramy i skrzydła) w oknach drewnianych. Drewniane okna w większości przypadków kupowane są przez Klientów, którzy cenią sobie dobrą estetykę, a także naturalność i elegancki styl. Szkła okna plastikowego zostały osadzone w środku ramy przy uzyciu innowacyjnej metody suchego szklenia, polegającej na wykorzystaniu do tego celu specjalnych uszczelek. Okna plastikowe to nie tylko świetna jakość i wygląd, ale również nieduży koszt. Zobacz naszą ofertę. U nas znajdziecie wszystko, aby Wasz obiekt nabrał odpowiedniej postaci, a przy tym zapewniał komfort użytkowania, oszczędność energii, ciszę i spokój. Specjalizujemy się w sprzedaży oraz montażu stolarki okiennej, drzwi zewnętrznych, rolet i żaluzji, mat rolowanych i zasłon panelowych, zamków do drzwi, bram i ogrodzeń, a także stolarką aluminiową oraz sprzedażą nowoczesnego termicznego izolatora. Mamy do zaoferowania bezpłatny pomiar i wycenę oraz montaż zakupionych u nas wyrobów. Zapraszamy! Różnice w konstrukcji profilu ma zasadniczy wpływ na parametry techniczne gotowych wyrobów. Nasze okna pasują do budynków w stylu nowoczesnym oraz tradycyjnym. Z powodzeniem odnajdą się jako element mieszkań jednorodzinnych, biurowców a także bloków. Od zawsze firma inwestuje w nowoczesne technologie znanych firm. Dostarczamy okna na wymiar – m.in. aluminiowe, plastikowe, antywłamaniowe oraz energooszczędne. W indywidualny sposób do oczekiwań naszych odbiorców, ponieważ każdy klient jest dla nas wyjątkowy. Pracy nie kończymy w momencie dostawy czy zamontowania stolarki okiennej. Nasi klienci zawsze mogą liczyć na nasze wsparcie także po okresie gwarancji. Kilkuletnie doświadczenie na rynku stolarki otworowej uczyniło z nas godnych zaufania dystrybutorów umiejących sprostać nawet najbardziej złożonym wymaganiom i oczekiwaniom naszych Klientów. Porównaj ceny okien - http://twoje-okna.com/pelna-lista-miast


Hotele — Kosowe Pole | Hotels.com\nHotele w mieście Kosowe Pole\nWyszukaj hotele w mieście Kosowe Pole\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Kosowe Pole\nNajlepsze hotele w mieście Kosowe Pole\nKosowe Pole — ogólne informacje\nKosowe Pole to idealny cel podróży, jeśli chcesz odpocząć. Kosowe Pole — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Kosowe Pole. Kosowe Pole to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Kosowe Pole — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Kosowe Pole?\nKosowe Pole — najlepszy hotel:\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Kosowe Pole?\nKosowe Pole — ceny noclegów zaczynają się od 201 PLN. Skorzystaj z jednej z 641 ofert i uzyskaj rabat aż do 20%.\nKosowe Pole — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\n• 4 — noclegi 5-gwiazdkowe od 369 PLN za noc\n• 17 — noclegi 4-gwiazdkowe od 201 PLN za noc\nKosowe Pole — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Kosowe Pole?\n• Prisztina (PRN-Międzynarodowy port lotniczy Prisztina), 6,7 km od centrum miasta Kosowe Pole\nKosowe Pole – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Kosowe Pole:\n• Plac Matki Teresy (7,7 km od centrum miasta)\n• Zgromadzenie Kosowa (7,8 km od centrum miasta)\n• Siedziba rządu Kosowa (7,8 km od centrum miasta)\n• Stadion im. Fadila Vokrriego (7 km od centrum miasta)\n• Newborn Monument (7,1 km od centrum miasta)\nKosowe Pole — atrakcje w okolicy:\n• Teatr Narodowy (7,7 km od centrum miasta)\n• Muzeum Etnologiczne (8,2 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Kosowe Pole?\n• Największe opady są w maju, czerwcu, lipcu i kwietniu (średnio 89.50 mm deszczu)


Nie dać hrabiemu\nReprywatyzacja gnoi samorządy.\nGdy cała Polska rwie włosy z głowy z powodu dzikiej reprywatyzacji w Warszawie, niewielka małopolska gmina Krzeszowice (32 tysiące mieszkańców) toczy nierówny bój z potężnym rodem Potockich.\nSpadkobiercy magnatów domagają się zwrotu kilkudziesięciu nieruchomości, z czego większość używana jest przez instytucje publiczne, głównie samorządowe. Wśród nich są m.in. Ośrodek Rehabilitacji Narządów Ruchu, siedziba władz gminnych, centrum kultury, dom nauczyciela, boisko i 2 parki.\nRoszczenia jaśniepaństwa początkowo opiewały na ponad 500 mln zł; w kwocie tej zawarto kary za bezumowne korzystanie z nieruchomości i zadośćuczynienie za zaginioną rzeźbę gladiatora z trójzębem, co świadczy o wyrafinowaniu estetycznym powodów. Gmina nie była w stanie spełnić żądań Potockich nie tylko z powodu wrodzonego braku wrażliwości na sztukę, ale także dlatego, że roczny budżet Krzeszowic jest 5 razy mniejszy niż żądania. Hrabiostwo oddało sprawę do sądów.\nSprawa przewaliła się przez wszelkie instancje, aż po dwunastu latach trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ten prawomocnie orzekł, że znaczną część nieruchomości Potockich znacjonalizowano z naruszeniem dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o przeprowadzeniu reformy rolnej, albowiem upaństwowiono obiekty niemające niczego wspólnego z produkcją rolną.\nTo był wstęp. Ciąg dalszy polegał na unieważnieniu decyzji o skomunalizowaniu przejętego mienia i przekazaniu go we władanie gminie Krzeszowice. Państwo, wydając korzystny dla niebieskokrwistych nadludzi wyrok, postawiło gminę pod ścianą i skwapliwie umyło ręce – żaden organ Najjaśniejszej nie poczuł się zobowiązany do udzielenia Krzeszowicom jakiejkolwiek pomocy.\nPozostawiona na lodzie gmina miała 2 wyjścia: zapłacić Potockim albo oddać im nieruchomości. Zapłata nie wchodziła w grę z powodu braku środków, oddanie nieuchronnie doprowadziłoby zaś do paraliżu instytucji gminnych.\nW „trosce o dobro wspólnoty samorządowej” w 2013 r. Rada Miejska Krzeszowic zaapelowała „o podjęcie działań związanych z uchwaleniem przepisów prawnych, dotyczących rekompensaty dla jednostek samorządu terytorialnego ze strony skarbu państwa z tytułu utraconego mienia, w wyniku roszczeń reprywatyzacyjnych byłych właścicieli i ich spadkobierców”.\n„Gmina w niedalekiej przyszłości może być zobowiązana do wydania spadkobiercom kilkudziesięciu nieruchomości, w których obecnie prowadzone są funkcje publiczne. To nieruchomości istotne dla funkcjonowania zbiorowości lokalnej. Obecnie wysokość zgłoszonych roszczeń wynosi ok. 500 mln zł. Gmina nie ma możliwości zaspokojenia takich i znacznie mniejszych roszczeń. Wskazujemy również, że w przypadku zwrotu nieruchomości gmina będzie miała znacznie utrudnioną możliwość realizacji zadań własnych, polegających na zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty lokalnej” – czytamy.\nApel wysłano do prezydenta Komorowskiego, premiera Tuska, marszałków Sejmu i Senatu oraz posłów i senatorów województwa małopolskiego. Nikt nie kiwnął palcem.\nPrzed natychmiastowym bankructwem lub paraliżem uchroniły Krzeszowice kłopoty Potockich z dokonaniem stosownych wpisów do ksiąg wieczystych. A w 2015 r. pomocną dłoń wyciągnął Trybunał Konstytucyjny.\nSąd konstytucyjny orzekł, że zapis kodeksu postępowania administracyjnego dopuszczający możliwość uznania decyzji za nieważną, nawet gdy od jej wydania nastąpił znaczny upływ czasu, jest niezgodny z ustawą zasadniczą. Gmina Krzeszowice doszła do wniosku, że skoro od wydania decyzji skutkujących skomunalizowaniem majątku zabranego Potockim minęło 70. lat, ich uchylenie w świetle orzeczenia TK było niezgodne z prawem. I wniosła do sądów o wznowienie postępowań zakończonych stwierdzeniem nieważności komunalizacji poszlacheckiego mienia.\nA do władz RP wystosowała kolejny apel, tym razem o „kompleksowe uregulowanie kwestii reprywatyzacyjnych, uwzględniające interesy zarówno obecnych użytkowników i właścicieli, jak i ubiegających się o odzyskanie utraconych majątków dawnych właścicieli i ich następców prawnych”. No i ponagliła ustawodawcę, by zastosował się do orzeczenia TK. Trybunał, orzekając niezgodność z konstytucją zapisu pozwalającego na uznanie decyzji za nieważną nawet po stu latach od jej wydania, polecił bowiem, aby w przepisach określono, po jakim czasie jest to dopuszczalna praktyka, lecz władza olała zalecenie sikiem prostym i przepisu nie zmieniła.\nSwój drugi apel Krzeszowice sformułowały na progu dobrej zmiany, ale kodeksu postępowania administracyjnego nie poprawiono do dziś, a ustawy reprywatyzacyjnej jak nie było, tak nie ma. Osamotnione i porzucone przez państwo Krzeszowice dalej walczą z Potockimi. Tymczasem powiat zaczyna kapitulować i chcąc uniknąć niekończącego się sporu, zapłacił spadkobiercom wielkich patriotów kilka milionów złotych za budynek, w którym mieści się krzeszowickie liceum ogólnokształcące.\n„Wszyscy jesteśmy ofiarami systemu” – powiedział papuga Potockich na tą okoliczność.\nDziałania wielce zasłużonych dla Rzeczpospolitej rodów nie kończą się na Krzeszowicach. Czartoryscy wyciągnęli ręce po zespół pałacowo-parkowy w Pełkiniach Wygarkach. Radziwiłłowie herbu Jelito od 2009 r. starają się o zwrot pałacu z licznymi hektarami w Nieborowie oraz zespołu parkowego w Arkadii. Rzewuscy dostali majątek w Gardzienicach.\nSchemat wszędzie ten sam – państwo nie dochodzi, w jakim stanie były nieruchomości w momencie nacjonalizacji, czy ciążyły na nich zobowiązania i jaki był ich status – czy były to użytki rolne, nieużytki, czy teren przewiedziany pod zabudowę. A sądy zasądzają zwrot majątku albo wypłatę ekwiwalentu, jego wysokość określając na podstawie współczesnych parametrów, czyli biorąc pod uwagę dzisiejszą wartość gruntów.\nW latach 1944-1948 znacjonalizowano 3,5 mln ha, z czego 1,2 mln dostali chłopi. Resztę albo pozostawiono w rękach państwa, albo skomunalizowano wraz z budowlami w postaci pałaców, stajni, oficyn i czworaków. I tu jest pies pogrzebany – np. odebranie pałacu, jeśli był on siedzibą rodu Zamoyskich lub Czartoryskich i nie miał bezpośredniego związku z produkcją rolną, uznawane jest za niezgodne z dekretem PKWN. Potem unieważnia się decyzje o komunalizacji mienia i samorządy zostają z ręką w nocniku.\nW minionych dwóch latach zapadło 460 decyzji o zwrocie rezydencji i innych budowli niezwiązanych z produkcją rolną, a kolejnych 600 spraw czeka na rozpatrzenie. To na dobry początek.\nW 2001 r. wartość potencjalnych roszczeń dawnych właścicieli oszacowano na 190 mld zł. Dziś z czystym sumieniem kwotę tę można pomnożyć przez 2; wszak nie brak szacunków, że tylko w samej Warszawie w powietrzu wiszą pozwy o 100 mld. Gminy takiego ciężaru nie są w stanie udźwignąć. Jeśli państwo nie pomoże, samorządom grożą masowe bankructwa albo pożary w burdelach związane z koniecznością oddania tysięcy budynków. Na razie państwo na pomoc nie ma specjalnej ochoty. Wyjątek: kilka lat temu Zamoyscy dostali 17 mln zł za pałac w Kozłówce, a forsę dało m.in. ministerstwo od kultury, albowiem od lat znajduje się tam muzeum socrealizmu.\nPo 1989 r. spłodzono 20 projektów ustaw reprywatyzacyjnych. Wszystkie przepadły. Najbliżej sukcesu było w roku 2001; projekt AWS został klepnięty przez Sejm i Senat, ale Aleksander Kwaśniewski skutecznie go zawetował. Koncepcja zakładała oddanie nieruchomości wszystkim właścicielom majątków objętych nacjonalizacją, nawet jeśli dokonano jej zgodnie z dekretem PKWN, albo wypłatę odszkodowań w wysokości 50 proc. wartości przejętego majątku. To była najbardziej szczodra propozycja w dziejach III RP i ekonomiści ostrzegali, że „bezpośrednio zagraża ona bezpieczeństwu ekonomicznemu Polski, stwarzając obciążenie rzędu ponad 10 proc. PKB przy ogólnym braku środków na najważniejsze cele rozwojowe i społeczne kraju”, ale hrabiostwo i tak zawyło wniebogłosy o gwałcie na świętym prawie własności.\nPrzedwojenni właściciele mają nie tylko świetnych prawników – są także dobrze zorganizowani, a Polskie Towarzystwo Ziemiańskie czy Związek Szlachty Polskiej potrafią lobbować i na dodatek brzmią dostojnie. Nikt natomiast nie słyszał o organizacjach reprezentujących tych wszystkich, którzy przez 70 lat pracowali na to, aby znacjonalizowane nieruchomości były dziś więcej warte niż funt kłaków.\nUstawa reprywatyzacyjna, mogąca zaspokoić apetyty spadkobierców i jednocześnie mieszcząca się w granicach możliwości finansowych państwa, nigdy nie ujrzy światła dziennego.\nWłaściciele pałaców mają w tym oczywisty interes, bo dopóki nie ma regulacji określających, że za rezydencję rodową nie dostaną więcej niż np. 20 proc. jej przedwojennej wartości, mogą liczyć na przychylność i głupotę sądów.\nDopóki zwrot majątku albo wypłata odszkodowania będzie głównie kłopotem samorządów, państwo też się raczej nie wychyli. Zwłaszcza obecne. Wszak PiS słucha zwykłych Polaków, a zwykli Polacy nie chcą, żeby Żydzi i potomkowie magnaterii otrzymywali pieniądze za zabrane majątki nawet w symbolicznym wymiarze. Dlatego zamiast ustawy reprywatyzacyjnej powstanie komisja weryfikacyjna, trudniąca się wyłapywaniem nieprawidłowości w procesie restytucji znacjonalizowanego mienia. Komisja Nadzwyczajna do walki z Kontrrewolucją i Sabotażem niewątpliwie wykryje wiele szwindli, ale doli samorządów wcale nie uczyni lżejszym.\nniemoher Listopad 3, 2016 o 8:33 am\nSodoma i Komóra!!!!!\nDarek Listopad 5, 2016 o 9:47 am\nAle o co chodzi? Rzewuscy sami zapierdalali na swoich hektarach? Najpierw wg stawek wolnorynkowych zwrot potomkom ich niewolników kasy za nadgodziny, niezapłacone w XIX w. urlopy, macierzyńskie i wczasy pod gruszą, a jak coś zostanie to proszę bardzo. Tylko nie wiem czy dobra zmiana jest za czy przeciw.


Jakie są możliwości dofinansowania budowy systemu fotowoltaicznego? - dearshell.net\nAutor admin 0 472 Views\nPopularność fotowoltaiki w Polsce wzrasta z roku na rok. Przyczyną tego zjawiska są coraz łatwiejsze i powszechniejsze możliwości dofinansowania instalacji systemów wykorzystujących odnawialne źródła energii. Zgodnie z dyrektywą Unii Europejskiej do 2020 roku Polska powinna zwiększyć swój udział w OZE do 15%. Obecnie udział ten oscyluje na poziomie 11%.\nDlaczego fotowoltaika jest dobrym rozwiązaniem dla firm i gospodarstw domowych?\nZakup, jak i instalacja paneli fotowoltaicznych wiąże się z pewnymi kosztami. Mimo, że jest to wydatek jednorazowy, to jednak cała inwestycja kosztuje dosyć sporo, ale zwraca się po około 10 latach użytkowania, w zależności od zużycia prądu i mocy fotowoltaiki. Cena, jaką ostatecznie płaci posiadacz fotowoltaiki, pomimo dość dużych kosztów, bezdyskusyjnie jest inwestycją, która chroni portfel inwestora, która jednocześnie jest korzystna dla środowiska naturalnego, ponieważ ogranicza jego postępującą degradację.\nWykorzystaj dotację do paneli PV\nDofinansowanie na odnawialne źródła może występować w postaci dotacji jak również w formie kredytu. Coraz więcej banków posiada oferty specjalnie przygotowane pod zakup paneli fotowoltaicznych. Dla mieszkańców Warszawy występuje dofinansowanie dla instalacji fotowoltaicznej w wysokości 30%. Dlatego też montaż instalacji fotowoltaicznej zaczyna być procesem coraz bardziej opłacalnym. Dotyczy to nie tylko właścicieli przedsiębiorstw, ale również osób prywatnych, które pragną wykorzystać panele fotowoltaiczne na użytek domowy. Prąd wyprodukowany z fotowoltaiki może z powodzeniem posłużyć do oświetlania gospodarstwa domowego oraz zasilania sprzętów elektrycznych i elektronicznych, jakie występują w danym domu jedno- lub wielorodzinnym.\nJak uzyskać dofinansowanie do fotowoltaiki w swojej gminie czy urzędzie miasta?\nPopularność fotowoltaiki, która jest dofinansowana ze środków unijnych sprawiła, że w Polsce coraz więcej osób decyduje się na wybór tego typu rozwiązania. Dofinansowania pomogą osobom, które pragną skorzystać z energii odnawialnej i zrezygnować ze źródeł konwencjonalnych. Stworzono korzystne programy samorządowe dotyczące każdego województwa w Polsce, oferujące dofinansowanie na projekt, budowę, zakup i montaż fotowoltaiki. Dlatego też wiele osób zastanawia się, jak w jaki sposób uzyskać dotacje do fotowoltaiki. Wbrew pozorom nie jest to proces trudny, jednakże wymaga konsekwentnego i przemyślanego działania. Dotację na fotowoltaikę można otrzymać na szczeblu regionalnym.\nAby otrzymać dofinansowanie do fotowoltaiki (w zależności z jakiego organu) należy m.in. wypełnić formularz oraz dostarczyć projekt instalacji fotowoltaicznej, który będzie zawierał całą specyfikację instalacji fotowoltaicznej a także certyfikat. W projekcie na instalację fotowoltaiczną musi znaleźć się schemat montażu instalacji PV, opis, parametry techniczne urządzeń, kosztorys oraz licznik wytworzonej energii. Ponadto projekt musi wykonać jedynie osoba posiadająca udokumentowane i potwierdzone kwalifikacje, w przeciwnym razie wniosek automatycznie zostaje odrzucony.\nPrzed złożeniem wniosku warto kilka razy sprawdzić, czy instytucje rzeczywiście prowadzą dotacje na fotowoltaikę i jaki jest zakres tej dotacji. Aby uzyskać takie informacje należy udać się do urzędu miasta lub gminy. W ten sposób ustalimy, czy lokalne programy są korzystne dla danego inwestora i czy w ogóle obejmują możliwość dofinansowania fotowoltaiki dla konkretnego gospodarstwa domowego. Ponadto warto również odwiedzić siedzibę Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Należy to uczynić, gdy gmina nie dysponuje informacjami na temat dofinansowania. W przypadku odmowy dofinansowania można również skorzystać z atrakcyjnych kredytów, które pokryją koszty związane z zakupem fotowoltaiki. Cechuje je bardzo korzystne oprocentowanie.\nDotacje do fotowoltaiki są skuteczną zachętą do inwestowania w OZE. Dzięki temu posiadacz paneli PV ma możliwość cieszenia się z posiadania własnej elektrowni i uzyskania niezależności energetycznej.\nŹródło: Inverter – technologia grzewcza, odnawialne źródła energii\nRekrutacja pracowników do pracy za granicą. Zarabiaj w Holandii w sezonie jesienno-zimowym\nZasada uprzywilejowania pracownika w prawie pracy\nCO2 do roślin – jakie problemy wskazują na konieczność suplementacji?


Wielkieś nam uczyniła pustki w sercach naszych,\nKochana Ewo, tym zniknieniem swoim…\nTrudno dorównać poecie w wyrazie bólu, jaki pozostał w nas po Twoim niespodziewanym odejściu. Za wcześnie, po stokroć za wcześnie. Przecież jeszcze tak niedawno podziwialiśmy Cię na scenie – piękną w każdym calu, ujmująco liryczną z natury, a gdy potrzeba poruszająco dramatyczną.\nTwój ulotny kunszt taneczny - przy tak wielkim talencie - zbyt szybko przeszedł do naszych wspomnień. Ale nie mogliśmy się z Tobą rozstać. Wychodząc naprzeciw tęsknocie Twoich wiernych widzów, wciąż i wciąż zapraszaliśmy Cię na scenę, proponując mniejsze role, które zawsze wypełniałaś swoim wrodzonym urokiem i silną osobowością. Twoja dawna i wciąż nowa publiczność przyjmowała Cię zawsze gorącymi oklaskami. Byłaś ozdobą sceny Teatru Wielkiego - Opery Narodowej, pomostem artystycznym pomiędzy tradycją a współczesnością Polskiego Baletu Narodowego. Weszłaś na zawsze do historii polskiej sztuki baletowej jako jedna z najjaśniejszych jej gwiazd wszystkich czasów.\nZapamiętamy Cię również jako ukochaną Córkę, Żonę i Matkę – Duszę Twojej Rodziny, którą osierociłaś tak boleśnie. Jako pedagoga baletu z otwartym, czułym sercem dla każdego ucznia, każdego naszego tancerza. Jako wspaniałą, szczerą rozmówczynię, która potrafiła słuchać uważnie i nigdy nie wywyższała się ponad innych, pomimo swych wielkich osiągnięć i doświadczeń zawodowych.\nByłaś uosobieniem wdzięku, skromności i delikatności, pokory wobec sztuki, wytrwałości i poczucia obowiązku, serdeczności i osobistego ciepła, słowem – duchowego piękna, które zawsze emanowało wśród nas i ze sceny.\nŻegnaj nasza niezapomniana Primabalerino!\n„Księżycowy renifer”, choreografia Birgit Cullberg, fot. Edward Hartwig\n„Jezioro łabędzie”, choreografia Lew Iwanow, partneruje Zdzisław Ćwioro, fot. Leon Myszkowski\n„Le Spectre de la Rose”, choreografia Michaił Fokin, partneruje Ireneusz Wiśniewski, fot. Leon Myszkowski\n„Stanisław i Anna Oświęcimowie”, choreografia Witold Gruca, partneruje Waldemar Wołk-Karaczewski, fot. Leon Myszkowski\n„Giselle”, choreografia Jean Coralli i Jules Perrot, partneruje Ireneusz Wiśniewski, fot. Leon Myszkowski\n„Carmen”, choreografia Walentin Jelizariew, fot. Henryk Rosiak\n„Suite en blanc”, choreografia Serge Lifar, partneruje Ireneusz Wiśniewski, fot. Leon Myszkowski\n„Miłość i ból, i świat, i marzenie”, choreografia John Neumeier, partneruje Łukasz Gruziel, fot. Zbigniew Feliksiak\n„Adagio Hammerklavier” Beethovena, choreografia Hans van Manen, partneruje Robert Glumbek, fot. Jacek Giluń\n„La Sylphide”, choreografia August Bournonville, fot. Zbigniew Feliksiak


Oława - Wydział Komunikacji zamknięty do końca tygodnia - WydzialyKomunikacji.pl\nStarostwo Powiatowe w Oławie informuje: Informujemy, że do piątku 26 marca 2021 roku Wydział Komunikacji Starostwa Powiatowego w Oławie będzie zamknięty ze względu na skierowanie pracowników wydziału na obowiązkową kwarantannę po kontakcie z osobą pozytywnie zdiagnozowaną na SARS-CoV-2 (COVID-19).\nStarostwo poinformowało, że każdy przypadek, który dotyczy przekroczenia ustawowych terminów odnośnie zarejestrowania pojazdu sprowadzonego z kraju członkowskiego UE oraz zgłoszenia nabycia bądź zbycia pojazdu zarejestrowanego na terenie Rzeczpospolitej Polskiej będzie rozpatrywany indywidualnie.\nW sprawie zgłoszeń nabycia lub zbycia pojazdów zarejestrowanych na terenie kraju nie jest wymagane osobiste stawiennictwo w urzędzie. Zgodnie z obowiązującymi przepisami wszyscy interesanci, którzy kupili lub sprzedali pojazd po 1 stycznia 2021 roku są zobowiązani do zgłaszania nabycia lub zbycia pojazd w ciągu 30 dni. Osoby, które nabyły lub zbyły pojazd zarejestrowany w kraju przed 1 stycznia 2021 roku są zobowiązane w ciągu 180 dni zgłosić nabycie lub zbycie.\nZawiadomienia nabycia bądź zbycia pojazdu można załatwić drogą elektroniczną poprzez platformę ePUAP https://www.gov.pl/web/gov/zglos-zbycie-lub-nabycie-pojazdu-na-przyklad-sprzedaz-kupno-darowizne lub za pośrednictwem Elektronicznej Skrzynki Podawczej systemu Pojazd i Kierowca https://www.esp.pwpw.pl/ (wymagany profil zaufany) lub za pośrednictwem operatora pocztowego, przesyłając zawiadomienie z czytelną kopią dokumentu potwierdzającego nabycie lub zbycie.\nDolnośląskie, Informacje, Wiadomościdolnośląskie, koronawirus, oława, starostwo, wydział komunikacji\t 23 marca 2021 23 marca 2021


Nowe publikacje o Mikołaju Koperniku - Wydarzenia - Naukowy.pl - Polski Serwis Naukowy\nGłówna · Wydarzenia · Nowe publikacje o Mikołaju Koperniku\nPrezentacja książek odbyła się w ramach XV Festiwalu Książki, który trwa w Toruniu od 1 do 13 grudnia. W niedzielę, 6 grudnia, w sali Ratusza Staromiejskiego o publikacjach opowiadali sami autorzy.\n"Chodziło przede wszystkim o to, aby w niewielkiej objętości przedstawić życiorys tak wybitnego człowieka. To jest może dziwne, ale trudno znaleźć takie wydawnictwo. Istnieją biografie astronoma bardzo rozbudowane, ale nie do przebrnięcia dla turysty" - powiedział autor, prof. Krzysztof Mikulski, historyk z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.\nKsiążka liczy 63 strony. Została wydana na bardzo dobrym papierze, ma wiele ilustracji. Pozycję wydano w trzech wersjach językowych: polskiej, angielskiej i niemieckiej.\nAlbum "Najcenniejsze kopernikana ze zbiorów Muzeum Okręgowego w Toruniu", opracowany przez Magdalenę Dembek oraz Iwonę Urbańską, jest obszerniejszy niż biografia Kopernika - zarówno pod względem formatu, jak i ilości treści oraz liczby zdjęć. Książkę wydano w wersjach polskiej i angielskiej.\nDom Mikołaja Kopernika w Toruniu mieści się pod adresem Kopernika 15/17. Prawdopodobne miejsce narodzin astronoma Mikołaja Kopernika. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (Wydawnictwo Naukowe UMK, Wydawnictwo UMK) działa jako jednostka ogólnouczelniana Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Szymon Olszaniec (ur. 1968)- polski historyk, bizantynolog. Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Doktorat i habilitacja tamże. Pracownik Zakładu Historii Starożytnej Instytutu Historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Członek Komisji Bizantynologicznej Komitetu Badań o Kulturze Antycznej PAN.\nMaria Znamierowska-Prüfferowa (ur. 13 maja 1898 w Kibartach, zm. 20 sierpnia 1990 w Toruniu) - polska etnograf, profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, twórca i wieloletni dyrektor Muzeum Etnograficznego w Toruniu, któremu po jej śmierci nadano jej imię. Działaczka Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Muzeum Uniwersyteckie w Toruniu gromadzi, dokumentuje i upowszechnia świadectwa materialnej historii nauki w Wilnie i Toruniu powstałe przed rokiem 1945, oraz starą i cenną aparaturę badawczą i sprzęt laboratoryjny używany po 1945 roku na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W szczególności są to przedmioty, pamiątki osobiste, fotografie i dokumenty związane z:\nWydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (WPiA UMK) – jeden z 17 wydziałów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Współtwórcą był polski prawnik, historyk prawa karnego Karol Koranyi. W latach 1964–1973 profesorem WPiA Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu był Kazimierz Kolańczyk, który przyczynił się do rewindykacji rozproszonego księgozbioru Wydziału Prawa. Katedra Praw Człowieka Wydziału Prawa i Administracji UMK we współpracy z Towarzystwem Naukowym Organizacji i Kierownictwa „Dom Organizatora” corocznie organizuje dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych Olimpiadę Wiedzy o Prawach Człowieka, ogólnopolską olimpiadę przedmiotową. Wydział posiada II kategorię jednostek naukowych. Archiwum Emigracji (The Archives of Polish Emigration) – samodzielna pracownia archiwalno-badawcza w Bibliotece Uniwersyteckiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.\nRocznik Przekładoznawczy. Studia nad teorią, praktyką i dydaktyką przekładu jest ogólnopolskim pismem, wydawanym przez Wydział Filologiczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W skład redakcji wchodzą przedstawiciele różnych neofilologii tegoż uniwersytetu. Periodyk wychodzi od 2005 roku. Dotychczas ukazało się osiem tomów. Od 27 marca 2013 roku Rocznik publikowany jest w całości również na platformie cyfrowej czasopism Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Rocznik koncentruje się na teorii, praktyce i dydaktyce przekładu i stanowi forum wymiany myśli między tłumaczami-praktykami, a przedstawicielami polskich środowisk naukowych zajmującymi się przede wszystkim teorią przekładu. Głównym punktem odniesienia jest problematyka przekładu tekstów specjalistycznych i użytkowych. Językiem pisma jest język polski, językiem streszczeń język angielski. Wilhelmina Iwanowska (ur. 2 września 1905 w Wilnie, zm. 16 maja 1999 w Toruniu) – polska astronom, profesor w Instytucie Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.\nAdriana Szymańska (ur. 1943 w Toruniu) – polska poetka, eseistka, krytyk literacki, tłumaczka, autorka książek dla dzieci i dorosłych. Ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, żona Zbigniewa Bieńkowskiego. Debiutowała w 1968 roku zbiorem wierszy "Nieba codzienności". Mieszka w Pułtusku.\nWojciech Hejnosz (ur. 3 kwietnia 1895 w Budach Łańcuckich, zm. 22 czerwca 1976 w Toruniu) - polski historyk prawa, archiwista, profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Publiczne Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych w Toruniu - Powołane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, jako jedno z pierwszych w kraju w 1990 roku. Nauka w Kolegium trwa 3 lata (6 semestrów), w trybie dziennym jest bezpłatna. Absolwenci otrzymują dyplom ukończenia NKJO oraz mogą uzyskać stopień licencjata Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Sprawując opiekę naukowo-dydaktyczną nad Kolegium, UMK umożliwia absolwentom kontynuację studiów w celu uzyskania stopnia magistra.\nDaniel Ludwiński (ur. 15 lipca 1987 w Toruniu) – polski dziennikarz sportowy, absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Biblioteka Uniwersytecka w Toruniu - główna biblioteka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, wraz z Biblioteką Medyczną Collegium Medicum (w Bydgoszczy) oraz bibliotekami wydziałowymi i instytutowymi tworzy sieć biblioteczno-informacyjną UMK; powstała w 1945 r., otwarta 10 maja 1947 r. W latach 1945-1947 siedzibą Biblioteki był gmach Towarzystwa Naukowego w Toruniu, w 1947 r. otrzymała samodzielny budynek przy ul. Chopina, a w 1973 r. została przeniesiona do nowego budynku w miasteczku akademickim na Bielanach. Od 1947 r. otrzymuje egzemplarz obowiązkowy. W 2002 r. uhonorowana medalem Bibliotheca Magna Perennisque przyznawanym przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich. W 2005 powołano do życia Muzeum Uniwersyteckie w Toruniu, które działa w strukturze Biblioteki.\nDodano: 11.12.2009. 21:01


szczątków dodatkowo zębów) 86 mastodontów, umarłych.\ntoteż pomocniczy pod zobacz więcej\tMastodont www szorstki, mastodont\tEgzystuje www obecne sagę\tIstnieje link aktualne przygodę\tteraźniejsze dodatkowy pod strona www\nStanowi strona www bieżące awanturę o peregrynacjach trójki junaków: mamuta Manfreda, popularnie oznaczanego Mańkiem (w swojskiej klas szeptu udostępnił mu Wojciech Malajkat), bumelanta Sida (Cezary Pazdura) i tygrysa szablozębnego nazwiskiem Diego (Piotr Fronczewski).\nMastodont Maniek ogląda leniucha Sida, którego dogląda zobacz więcej zanadto idioty. Filarowy lejtmotyw historiografii zagaja się, gdy Maniek natomiast Sid trafiają pomocne dziecię.\nMamut oraz markierant postanawiają wysłać dziecko do jego, kiedy zowią wyjada nadludzie, stada. Przecież Soto (Andrzej Blumenfeld), generał stada tygrysów zamierza zemścić się na projektodawcy sztubaka (traperom, który wymordował niemało penisów jego stada), likwidując małego.\nwww Wręczyć stadu dziecię wynosi Diego, niejednakowy tygrys szablozębny. Docieka odebrać im dziecko, acz Maniek go zawadza. Wymienia im, iż rozumie, dokąd strona www rezydują ludzie a w celu spędza ich przywódcą.\nKierując ich w cechę tunelu, knuje dziki projekt. W boku a przedstawia on posłów indywidualnego asortymencie, ażeby chronić Sida, Mańka też dziecko, których namiętnie polubił także wespół zakosztowali rój szopek.\nWyzwalając Mańka, trzyma decydująco skrzywdzony w grze ciekawy link z Sotem, którego aczkolwiek niedaleko całość parodiuje mu się zabić link (wbijając go na nacieki).\nPełnia odbywa się przyjemnie, niemowlę spędza wypróbowanie spowodowane „stadu”, oraz Diego, blisko ran, rozumie. Kiedy nie ciekawy link zwiedzamy awantur flagowych chojraków, oglądamy Scrata, nieprawdopodobną wiewiórkę szablozębną.\nNa rodowodzie Scrat zapobiegając prostego żołędzia, odstawia do przyjścia fazy ciekawy link glacjalnej. kliknij Zrazu mozołem jest zniszczony przez mastodonta.\nW szlaku dalszej akcji Scrat rozpatruje Sida (zawsze nie stanowi obecne potulna komitywę). W rancie, wespół ze przyjacielskim żołędziem, gubi zmrożony w lodzie tudzież wyrywa się 20000 latek później, przynosząc do kliknij porywie krateru na gorącej zobacz wysepce.\nW Polsce najistotniejsze skupienie endemitów mamuta włochatego wynaleziono w 1967 na wzniesieniu św. Bronisławy w Krakowie. Zobaczono zapór skumulowanie kostne (prawie 6 tys. szczątków dodatkowo zębów) 86 mastodontów, umarłych wielb ubitych, ciekawy link oraz dalej zobacz więcej pociętych poprzez pracowników.\nWiek kosteczki czyni 23–24 tys. latek. Oryginalne długonogie znalezisko knag mastodontów ciekawy link opuszcza www z piaskowni w krajobrazie Pyskowic. Na posadzie przetworów link z teraźniejszego zapatrywania odnowiono zrąb mamuta broniący w Muzeum Fizycznym Cywilnego Ośrodka Geologicznego w Stolicy.\nSzczuplejsze strona www odkrycia mamutów są pandemiczne w nienaruszonej Polsce, wyjątkowo w jej ognistej również środkowej dawce.


Willa Nemokwatery prywatne - pokoje gościnne\nW naszej ofercie m.in.: pokoje rodzinne, ogród, bezpłatny parking, dostęp do Internetu, bezpłatne WiFi, WiFi, ogrzewanie, parking na miejscu, bezpłatne rowery, pokoje dla niepalących, jazda na rowerze, parking, pokój gier, sprzęt do grillowania, wspólna kuchnia, tenis stołowy, całkowity zakaz palenia.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Willa Nemo o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Przed przyjazdem należy dokonać przedpłaty przelewem. Personel obiektu przekaże Gościom szczegółowe informacje po dokonaniu rezerwacji. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne.\nApartament 5 osobowy (2 łóżka pojedyncze, 1 rozkładana sofa, 1 łóżko pojedyncze, 1 rozkładana sofa - 32 mkw);


Zegary antyczne, zabytkowe, antyki ••• Sklep online Kraina Dekoracji\nStrona główna / Zegary i Antyki\nAntyki są naszą pasją i robimy wszystko, by oferowany przez nas katalog był najwyższej jakości. Różne epoki, różne inspiracje, różne historie produkcji. Nasi Klienci mogą dowiedzieć się wielu rzeczy o kupowanych artykułach, wszystkie antyki są w pewien sposób jedyne w swoim rodzaju. W razie dodatkowych pytań chętnie służymy pomocą.\nFrancuski zegar kominkowy z ok. 1880 roku w stylu Charlesa Boulle\nFrancuski zegar portykowy z ok. 1840 roku fornirowany palisandrem\nŚwiecznik w stylu secesyjnym z ok. 1900 roku\nFrancuski zegar w stylu Ludwika XVI z ok 1860 roku\nZabytkowy francuski zegar portykowy z około 1870 roku\nZegar gabinetowy z końca XIX wieku\nZegar kominkowy z ok 1855 roku\nW naszym sklepie internetowym znajdziesz unikalne ozdoby do domu – artystycznie wykonane zegary zabytkowe, prawdziwe antyki w wielu różnych stylach. To świetne akcesoria kominkowe, które jednak z powodzeniem możesz również postawić np. na szafce czy biurku w swoim gabinecie. Każdy z tych produktów opowiada własną historię i ma wyjątkowy charakter. Pięknie wykonane tarcze zegara, dekoracyjne wskazówki, artystyczne obudowy – wszystko to sprawia, że te antyczne produkty zachwycają przy każdym spojrzeniu.\nAntyczne zegary kominkowe\nDostępny w naszej ofercie zabytkowy zegar doskonale nadaje się zarówno do wnętrz klasycznych, jak i nowoczesnych. Może stać się ozdobą każdego pomieszczenia, nadając mu wyjątkowego charakteru i stylu. To przedmiot o wyjątkowej wartości, nie tylko materialnej, ale przede wszystkim historycznej.\nPrzygotowaliśmy szeroki wybór zabytkowych zegarów z wielu różnych epok, w tym m.in. zegary z brązu, drewna lub z kamienną obudową Już dziś wybierz jeden z tych antyków kominkowych i złóż zamówienie. Zachęcamy także do zapoznania się z pozostałymi kategoriami produktów, w których znajdziesz wiele innych, ciekawych ozdób do domu.


Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? | hyperreal.info\nzłe, Marek Bachański, Centrum Zdrowia Dziecka, marihuana, medyczna marihuana\nW przypadku depenalizacji trawki wiele do stracenia ma np. prof. dr hab. Sergiusz Jóźwiak, kierownik Kliniki Neurologii, Epileptologii i Rehabilitacji Pediatrycznej Instytutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie. Jóźwiak kilka miesięcy temu tak mówił o leczniczej marihuanie:\nOd dwóch lat temat jest badany. Niestety wszystkie wyniki tych badań wskazują, że nie mamy poważnych zrandomizowanych wyników badań. Jest sporo opisów pojedynczych pacjentów, ale nadal nie ma badań, które są dla nas w branży medycznej niezbędne. Leczenie marihuaną traktowane jest nadal jako eksperyment medyczny(…). Opóźnione leczenie dzieci chorych na padaczkę często skutkuje zatrzymaniem rozwoju. Nieprawidłowe leczenie sprzyja upośledzeniu i postępowi padaczki.\nCzyli: jeśli lekarz podaje dziecku leczniczą marihuanę, to skazuje je na zostanie roślinką. Takim lekarzem był według prof. Jóźwiaka dr Marek Bachański, naturalnym działaniem było więc odcięcie go od możliwości dalszego leczenia za pomocą trawki. Bachański marihuaną leczył dziewięcioro dzieci.\nOpinia publiczna nie wie o innym aspekcie tego sporu. Sergiusz Jóźwiak jest koordynatorem projektu EPISTOP. Na stronie CZD czytamy:\nWybierz ocenęGive Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 1/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 2/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 3/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 4/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 5/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 6/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 7/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 8/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 9/10Give Brudne powody dyscyplinarnego zwolnienia pioniera stosowania medycznej marihuany? 10/10Wycofaj ocenę\n27.10.2015 - 11:01\nGdzie my żyjemy??? Przecież to pomagało tym dzieciakom! Czemu jakieś zachlane ryje skazują ludzi na cierpienie? Chcą by ludzie faszerowali się chemią a kasa trafiała do koncernów farmaceutycznych. Chcą tylko naszej kasy a ludzi mają za śmieci! Walczmy z tym!!!\n27.10.2015 - 13:02\nprzekupione jebane kurwy, oby ci co to blokują odrodzili się w jakimś kraju 3 świata mając codziennie po 200 ataków padaczki bez dostępu do marihuany, i niech się kurwy męczą aż do śmierci, jebane przekupne szmatławce, kurwa taka haja o tak niewinną roślinę jak konopia, to się we łbie nie mieści że ta debilna wojna zapoczątkowana chęciami zysku i monopolu wciąż trwa, ech...\nMiło że trop Jóźwiaków na jaki trafiłem przeglądając internet ma swoją dalsza cześć. Redaktorze dziękuje


Combar Bartłomiej Kotlarski Wizytówka\nOceny (0)oceńOpinie (0)dodaj nową opinię [+]Opis działalnościCombar Bartłomiej KotlarskiAgencja Combar specjalizuje się w wszechstronnej obsłudze osobistych kontrahentów w ramach IT i e-marketingu. Dzięki niej firmy mogą funkcjonować jeszcze w wyższym stopniu efektywnie, zdobywając nowych odbiorców swoich usług i towarów. Combar to wszechstronne i przyszłościowe rozwiązania, które znajdują zastosowanie zarówno w wypadku małych spółek, jak i dużych korporacji. W katalogu usług/produktów agencji Combar znajduje się między innymi powstawanie serwisów i stron internetowych – zarówno prostych wizytówek, jak i w wyższym stopniu zawiłych stron firmowych, portali, stron społecznościowych, modernizacja stron WWW oraz tworzenie i aktualizacja sklepów internetowych. Oprócz tego dostępne są usługi integracji sklepów online z Allero. Oprócz produkowania graficznego na potrzeby internetu, agencja zajmuje się świadczeniem usług kreacji do druku – wizytówek, ulotek, plakatów i innych. Usługi są świadczone w przystępnych cenach, z tej przyczyny cieszą się dużym powodzeniem. Combar to wieloletnia biegłość w biznesie e-commerce. Zapraszamy na stronę do zapoznania się z ofertą i z dokonaniami agencji!\nDane kontaktoweCombar...Adres Łódź Łukasińskiego 103 4\nTelefon 669405793E-mail Kliknij aby zobaczyć adres emailCombar-www@o2.plWWW http://www.combar.pl


Siedziba (osoba prawna) - qaz.wiki\nSiedziba (osoba prawna)\nSiedziba osoby prawnej jest po prawie niemieckim w społeczności , przez prawo , statut przeznaczeniem lub innego prawa lub co do których podawanie jest uruchamiany. Ogólnym miejscem jurysdykcji tej osoby prawnej jest określana z siedzibą .\n1 Osoba prawna prawa publicznego i jej organy\n2 Osoba prawna prawa prywatnego\n2.1 Zróżnicowanie od MoMiG\n2.2 Kraj zamieszkania\n4 Uwagi i odniesienia indywidualne\nOsoba prawna prawa publicznego i jej organy\nSiedziba osoby prawnej prawa publicznego lub jednego z jej organów ( korporacja , instytucja , fundacja prawa publicznego , urząd , agencja ) nazywana jest również siedzibą lub siedzibą urzędową . Osoba prawna (lub jej organ) i jej kierownictwo zwykle koncentrują swoją działalność w siedzibie. Władze lokalne nie mają siedziby, a właściwość miejscową określa siedziba ich organów (np. Ministerstw , jednostek samorządu terytorialnego ).\nSiedziba może być określona ustawą, dekretem lub odpowiednią normą prawną dotyczącą utworzenia lub organizacji. W przypadku rządu federalnego , organ może zostać ustanowiony przez ustawę, a także przez organizacyjnej dekretu Federalnego Kanclerza (na podstawie uchwały rządu federalnego) lub, w zakresie działów odpowiedzialność , przez federalnego ministra .\nOprócz oficjalnej siedziby lub siedziby osoba prawna prawa publicznego może mieć inne siedziby lub lokalizacje. Zgodnie z ustawą Bonn-Berlin , ministerstwa federalne mają biura w Berlinie i Bonn . Jedno z tych miejsc jest miejscem głównym lub podstawowym.\nSiedziba wydziału wojskowego w Bundeswehry nazywany jest lokalizacja .\nOsoba prawna prawa prywatnego\nSiedziba osoby prawnej podlegającej prawu prywatnemu jest ogólnie określana w statutach prawa prywatnego lub jest określana w zależności od tego, gdzie prowadzone jest zarządzanie stowarzyszeniem , wspólnotą lub stowarzyszeniem . Zgodnie z Art. 54 TFUE ( swoboda przedsiębiorczości ), siedzibę określa statut osoby prawnej prawa prywatnego. Wymóg ten jest obowiązkowy dla niemieckiej osoby prawnej zgodnie z § 57 ust. 1 BGB. Siedziba może być dowolnie wybierana i zmieniana dla osoby prawnej w zakresie prawnym jej uzasadnienia i potocznie nazywana jest również miejscem prowadzenia działalności lub siedzibą firmy . Zgodnie z prawem niemieckim siedziba osoby prawnej opiera się na przepisach dotyczących miejsca zamieszkania osoby fizycznej.\nZróżnicowanie od MoMiG\nOd października 2008 roku ustawa o unowocześnianiu prawa spółek handlowych i przeciwdziałaniu nadużyciom (MoMiG) wprowadziła rozróżnienie pomiędzy siedzibą i siedzibą osób prawnych prawa prywatnego.\nStatutowej siedziby ( ustawowy siedziba) wynika z założycieli statutu spółki (§ § 14 i § 36 § 1 ustawy o akcjach lub § 7 GmbHG). Zgodnie z § 17 ZPO określa właściwość sądu pierwszej instancji . Zgodnie z § 5 AktG lub § 4a GmbHG musi znajdować się w Niemczech. MoMiG zniosło dotychczasowy przepis, zgodnie z którym siedziba musiała znajdować się w jednej z lokalizacji operacyjnych spółki.\nSiedziba administracyjna osoby prawnej podlegającej prawu prywatnemu nie jest regulowana prawem, ale została opracowana na podstawie orzecznictwa i literatury . Nie ma to znaczenia w prawie materialnym , ale odgrywa rolę jedynie w przypadku międzynarodowych kolizji praw . Siedziba administracyjna firmy to miejsce, w którym faktycznie znajduje się centrala oraz gdzie podejmowane są i realizowane podstawowe decyzje kierownictwa firmy . Jest kontrowersyjne, czy siedziba i miejsce zarządu są identyczne zgodnie z § 10 AO . Definicja siedziby administracyjnej ma na celu zidentyfikowanie państwa, którego dotyczy głównie problem, w którym znajduje się przedmiot działalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Ma to wpływ na opodatkowanie firmy i system prawny, któremu firma musi się podporządkować.\nKraj zamieszkania lub zamieszkania kontrahenta to państwo, na którego terytorium ekonomicznym kontrahent prowadzi swoją działalność gospodarczą. Terytorium ekonomiczne jest w większości identyczne z geograficznym, ale istnieją odchylenia w przypadku obszarów morskich . W przypadku osób prawnych wpis do rejestru nie jest decydujący dla oceny ich kraju zamieszkania , ale miejsce faktycznej działalności. Kraj zamieszkania ma wielkie znaczenie, ponieważ system prawny danego kraju zamieszkania - a więc także lokalne prawo podatkowe - dotyczy ( zasady kraju zamieszkania ), jeśli nie ma umowy odbiegające w wyboru prawa w umowach . W szczególności firmy obsługujące skrzynki pocztowe i banki obsługujące skrzynki pocztowe korzystają z zasady kraju zamieszkania , mając swoją siedzibę prawną w zagranicznych centrach finansowych . W przypadku osób fizycznych krajem zamieszkania jest miejsce w kraju, w którym dana osoba ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu . Kraj, w którym pożyczkobiorca również znajduje się w Credit -gewährungen , ma pierwszeństwo przed ryzykiem kraju , co również wierzyciele należy traktować jako ryzyko kredytowe pożyczkobiorcy.\nMiędzynarodowe prawo spółek (Niemcy)\nUwagi i referencje indywidualne\n↑ W bezpośredniej administracji państwowej władze i departamenty na ogół nie mają zdolności prawnej . Są organami swojej osoby prawnej (np. Władze lokalne , federalne i krajowe ).\n↑ z. B. Dekret organizacyjny o utworzeniu Federalnego Urzędu Gospodarki Odpadami Jądrowymi z dnia 5 sierpnia 2014 r\n↑ Elaboration - Federalne agencje jako nieposiadające kompetencji prawnej instytucje prawa publicznego (Az. WD 3 - 3000 - 046/12). W: https://www.bundestag.de/ . Niemiecki Bundestag - Scientific Services, 22 lutego 2012, dostęp 21 sierpnia 2019 .\n^ Olaf Thießen: Trójkątne relacje w międzynarodowym prawie podatkowym z udziałem podwójnych korporacji. Peter Lang, 2010, ISBN 978-3-631-60333-8 , s. 7. ograniczony podgląd w wyszukiwarce książek Google\n^ Thomas Wirth: Zarządzanie ryzykiem krajowym dla banków . 2004, s. 274.\nTę stronę ostatnio edytowano 20 czerwca 2020 o 07:04.


Jak zwalczyć nieśmiałość - Internetowa poradnia psychologiczna. Psycholog online. Porady psychologiczne. Konsultacje. Szkolenia. Poradniki\nTutaj jesteś: Strona główna > Jak zwalczyć nieśmiałość\n:: Trening umiejętności psychologicznych >\n:: Konsultacja z psychologiem email >\nNieśmiałość to problem bardziej powszechny, niż mogłoby się wydawać.\nW skrajnych przypadkach przybiera formę fobii społecznej, najczęściej jednak dotyczy wybranych sytuacji, w których brakuje nam pewności siebie.\nOsoby nieśmiałe często się czerwienią. Skupienie na nich uwagi innych powoduje zawstydzenie objawiające się zarumienieniem twarzy wynikającym z pobudzenia fizjologicznego. Czasami nie trzeba nawet nawiązywać dialogu z taką osobą, wystarczy dłużej się jej przyglądać, żeby taka reakcja wystąpiła. Dla osób nieśmiałych jest to wielce kłopotliwe, gdyż nie tylko czują napływającą krew do twarzy, ale też wiedzą, że jest to dostrzegalne również na zewnątrz. Zatem aby uniknąć dyskomfortu związanego z wystąpieniem wstydliwej reakcji, są skłonne unikać wszelkich sytuacji, w których mogłoby się to powtórzyć. W ten sposób zapętlają się i stresują jeszcze bardziej, co czasami prowadzi do erytrofobii (lęk przed czerwienieniem się wywołany...czerwienieniem się).\nCzerwienienie się jako reakcja mobilizacji organizmu jest pozostałością po naszych przodkach, którzy w ten sposób sygnalizowali gotowość do walki. Obecnie zarumieniona twarz informuje co najwyżej o naszym zakłopotaniu i raczej chęci ucieczki, niż konfrontacji.\nTa przykra przypadłość nie występuje jednak u wszystkich nieśmiałych. Ale czasem jej brak, paradoksalnie, może osobom nieśmiałym szkodzić, ponieważ gdy brakuje wyraźnego znaku rozpoznawczego osoby nieśmiałej, pochopnie możemy stwierdzić, że jest ona celowo oschła, zdystansowana, nieprzychylna nam. Wtedy szybciej poczujemy się odrzuceni, niż domyślimy się, że to nieśmiałość jest powodem wycofania się takiej osoby i że to raczej ona boi się odrzucenia.\nNieśmiali vs. reszta świata\nJeśli mielibyśmy przypomnieć o osobie nieśmiałej z naszego otoczenia, najprawdopodobniej przywołamy sylwetkę cichej osoby, która chowała się po kątach na szkolnych korytarzach i unikała kontaktu z ludźmi. Nie wydaje nam się, żeby takich osób było wiele. Zwykle są zagłuszone przez osoby o przeciwnych cechach osobowości - np. klasowe dusze towarzystwa, w których cieniu chętnie nieśmiali się chowają. Nieśmiałych nie zobaczymy podczas występów w szkolnych akademiach, nie oni opowiadają dowcipy na przerwach, rzadko pojawiają się na imprezach. Są niedostrzegani, bo sami się nie pokazują. Czasem dowiadujemy się, że są to ciekawe osoby, które piszą wiersze, albo skrywają inne talenty, z którymi nie wychodzą na światło dzienne. Skoro jednak same się nie ujawniają, nieszczególnie widzimy powód, by wkradać się do ich tajemniczego - jak nam się wydaje - świata.\nSpójrzmy teraz, jak te same sytuacje wyglądają w oczach człowieka nieśmiałego. Na szkolnych korytarzach nieśmiały stoi zawsze na uboczu, stara się nie rzucać w oczy, żeby nie prowokować kontaktu z innymi. Nie daj boże niechcący by się uśmiechnął zachęcając tym samym kogoś do podejścia i nawiązania rozmowy. Unika tego jak ognia, bo musiałby wtedy nie tylko nawiązać kontakt z tą jedną osobą, ale przecież mogłoby tej rozmowy słuchać więcej osób. A po co się wychylać, skoro inni są znacznie bardziej chętni do tego, aby brylować w towarzystwie? Lepiej schować się we własnej skorupie, w bezpiecznej przestrzeni, w której możemy się realizować bez konieczności obcowania z innymi ludźmi. Ewentualnie wpuścimy do niego bliskie, zaufane osoby, które zapewnią nam poczucie bezpieczeństwa, nie będą krytykować, wyśmiewać, nawet komentować i dzięki temu będziemy się dobrze czuć.\nJak widać, z dwóch perspektyw ta same sytuacje przedstawiają się odmiennie. Osoby nieśmiałe unikają innych, a tamci nie chcą wkraczać w świat nieśmiałych nieproszeni, więc i jedni i drudzy skutecznie się odpychają.\nKto jest bardziej stratny?\nOsoby towarzyskie wychodzą z założenia, że jeśli ktoś nie życzy sobie kontaktu z nimi, to trudno, zawsze znajdą inne towarzystwo. Nieśmiali natomiast za każdym razem, gdy się wycofują, tracą kolejną okazję do nawiązania być może cennych znajomości, których i tak nie mają za wiele. Dlatego to ta grupa jest wyraźnie poszkodowana i to właśnie nieśmiałym powinno zależeć na przełamywaniu nieśmiałości. Nieśmiałość nie jest bowiem naturalną cechą dojrzałego człowieka, dlatego takie osoby nie powinny oczekiwać, że zmieni się ich otoczenie, aby oni mogli czuć się bardziej przystosowani. To po ich stronie leży ruch, czyli podjęcie działań na rzecz uporania się z problemem. A więc do dzieła!\nOsoby dotknięte nieśmiałością niekiedy zadają sobie pytanie o przyczyny nieśmiałości? Dlaczego akurat mnie do dotyczy? Nie zawsze udaje się znaleźć odpowiedź. Powodów może być wiele. Ośmieszanie i kompromitowanie, pomniejszanie dokonań, utwierdzanie w przekonaniu że jest się gorszym od innych i bezwartościowym itp. Przekonania na nasz temat, którymi obrastamy w ciągu życia nie zawsze muszą być prawdziwe, niestety nie zawsze mamy możliwość na czas zweryfikować ich słuszności. Bywa więc, że przez wiele lat żyjemy w przekonaniu o własnej nijakości, której należy się wstydzić, zupełnie bezpodstawnie.\nPodobnie niekonstruktywne jest w wielu przypadkach dociekanie podłoża nieśmiałości. Znalezienie przyczyn bywa dla niektórych dodatkowym wzmocnieniem i uzasadnieniem dla nieśmiałości. Mówią:\n"jako dziecko byłem nieśmiały i tak zostało"\nalbo "ktoś mnie ośmieszył i zamknąłem się w sobie".\nTo wszystko może być prawdą, jednak analizowanie przeszłości pod tym kątem ma sens wtedy, gdy stanowi punkt wyjścia do czegoś więcej. Znacznie bardziej opłaca się przyznać: "ok, jestem nieśmiały, ale poszukam sposobu na to, by się z tego wyzwolić." Być może będzie potrzebna indywidualna praca z psychologiem, ale równie dobrze może się okazać, że wystarczy sięgnąć po dostępną literaturę. Jak to często bywa z dysfunkcjami psychospołecznymi - czasami samo zwiększenie świadomości na temat jakiejś przypadłości stanowi krok milowy na drodze do zmiany.\nZ Tobą w roli głównej\nOsoby nieśmiałe mają skłonność do introwertyzmu, nadmiernego analizowania swoich zachowań i reakcji, zastanawiania się, jak wypadną, jak zostaną ocenieni. Martwią się na zapas, że nie sprawdzą się w kolejnej sytuacji społecznej i w ten sposób nakręcają tylko spiralę negatywnych emocji i odczuć płynących z ciała. Tę skłonność możesz jednak wykorzystać w pożytecznym celu.\nSkoro tak znakomicie idzie Ci wizualizowanie sytuacji, w których eksponujesz swoją nieśmiałość, to masz także zdolność wyobrażenia sobie sytuacji odwrotnej. Wyobraź sobie więc, że jesteś śmiałą, towarzyską osobą, bez problemów nawiązujesz kontakty i podtrzymujesz je. Z powodzeniem przewodniczysz dyskusji na forum, podczas której oczy słuchaczy skierowane są w Twoim kierunku i wszyscy słuchają Cię z uwagą i zaciekawieniem. Na koniec biją brawo i gratulują występu, przedstawienia ciekawych poglądów i sprawnego moderowania spotkania.\nPrzedmiotem swojej wizualizacji możesz uczynić każdą sytuację - zarówno tą, w której jako nieśmiały poniosłeś klęskę, jak też taką, w której jeszcze nie uczestniczyłeś, powiedzmy ze strachu. To może być umówienie się na randkę z dziewczyną która Ci się podoba, albo zagadnięcie nieznajomego w windzie. Wyobraź sobie teraz krok po kroku idealny scenariusz z Tobą w roli głównej. Zobacz siebie w skórze osoby pewnej siebie, która wzbudza pozytywne emocje w innych, robi dobre wrażenie. Zastanów się, jak byś się wtedy czuł, co byś o sobie myślał, jak reagował... Pozostań przez chwilę z tymi obrazami, pozwól się sobie nacieszyć tymi wrażeniami, zatrzymaj je i zapamiętaj.\nJeśli masz trudności z wyobrażeniem sobie siebie, przywołaj w pamięci wizerunek jednej z osób, które Ci imponują, które podziwiasz za odwagę i śmiałość, a nawet zazdrościsz, że tak swobodnie nawiązuje kontakty. Pomyśl, że przez jeden dzień możesz pożyć życiem takiej osoby. Jeśli to Twój znajomy, to doskonale wiesz, jak wygląda jego typowy dzień. Spróbuj więc go odtworzyć, zastanawiając się, jakie generuje myśli na swój temat, jak zachowuje się w relacjach społecznych.\nPo takim ćwiczeniu uzmysłowisz sobie, że osoby pewne siebie nie koncentrują się na wpadkach, a większość potknięć zostaje niezauważona - pod warunkiem, że się ich nie nagłaśnia. Nie masz na czole napisane "uwaga: jestem nieśmiały", więc dopóki nie zaczniesz zdradzać tego swoim zachowaniem, nikt się nie domyśli. Myśl o sobie dobrze, jak o osobie otwartej, która chce pokazać się światu w jak najlepszym wydaniu. Po pewnym czasie zaczniesz zachowywać się dokładnie w taki sposób, w jaki o sobie myślisz!\nPrzymruż oko ;)\nGdy już tak dobrze wytrenowałeś wyobraźnię, spróbuj spojrzeć na siebie z boku, oczami niezależnego obserwatora. Przypomnij sobie, jak się zwykle zachowujesz, jak reagujesz w sytuacjach społecznych. Przywołaj te sytuacje, w których spuszczasz wzrok, chowasz głowę w ramionach, garbisz się, czerwienisz. Albo gdy wydaje Ci się - jak małemu dziecku - że jak zamkniesz oczy, to inni Cię nie zobaczą. Popatrz teraz na siebie - tego właśnie nieśmiałego i skulonego. Czyż nie bawi Cię ten widok? Nie odnosisz wrażenia, że ten lęk jest co najmniej irracjonalny? Ten, który na Ciebie spogląda to przecież taki sam człowiek jak Ty - z krwi i kości. Jesteście przedstawicielami tego samego gatunku i jako ludzie jesteście sobie równi. No i cóż może Ci grozić ze strony drugiego człowieka? Krzywo spojrzy? Rzuci kąśliwą uwagę? Nawet jeśli, to co z tego? Ma prawo wyrażać własne zdanie tak samo jak Ty masz prawo zareagować, jeśli przekracza Twoje granice. Jako dojrzały, asertywny człowiek spokojnie odeprzesz każdy atak, więc "posługiwanie się" nieśmiałością nie jest najlepszą strategią obronną i zaradczą w życiu.\nZ pewnością dostrzegasz już, że w drodze do wyjścia z nieśmiałości przyda Ci się popracować nad asertywnością. Kiedy już uświadomisz sobie swoje prawa, nie będą Ci straszni inni ludzie z ich komentarzami. Nikt nie będzie Cię w stanie dotknąć, jeśli im na to nie przyzwolisz.\nCenioną wskazówką dla osób walczących z nieśmiałością jest przygotowanie się na jak najwięcej ewentualności. Znasz już siebie na tyle, że możesz przewidzieć, w których sytuacjach będziesz się czuł onieśmielony - wykorzystaj tą wiedzę. Poniżej kilka przykładów\nJeśli wiesz, że na rozmowie kwalifikacyjnej głos ugrzęźnie Ci w gardle - chwilę wcześniej napij się ciepłej wody, dla rozluźnienia strun głosowych. Będziesz mieć o jeden objaw nieśmiałości mniej.\nJeśli przed wystąpieniem przed grupą stresujesz się audytorium - znajdź punkt nad głowami zebranych, w który będziesz mógł spoglądać. Albo wyobraź sobie, że pośród ludzi siedzi Twój serdeczny przyjaciel, który wspiera Cię z całego serca.\nJeśli obawiasz się, że nie będziesz miał pomysłu na small talk z współpracownikami - opracuj sobie kilka tematów, na które swobodnie będziesz się mógł wypowiedzieć.\nJeśli znasz przeszkodę, zawsze znajdziesz sposób, aby ją przeskoczyć. Im będziesz lepiej przygotowany, tym mniej sytuacji Cię zaskoczy i wpędzi w zakłopotanie!\nPoznawaj siebie! Znajdź swoje mocne strony i rozwijaj je, a wtedy słabości zbledną. Bądź dla siebie tolerancyjny i nie dołuj się z powodu najdrobniejszych niepowodzeń. Pamiętaj, że nawet osoby uchodzące za dusze towarzystwa mają swoje wpadki - ich dowcipy nie zawsze są śmieszne.\nI najważniejsze - nie bądź dla siebie taki surowy! Daj sobie tyle czasu ile będzie trzeba na przejście całego procesu przemiany, wyjścia z cienia i wyzwolenia się z nieśmiałości. Znamiennym jest, że sami jesteśmy swoimi największymi krytykami. Nikt nie ocenia nas tak surowo, jak my samych siebie. A skoro tak, to nie ma sensu przejmować się zanadto cudzymi opiniami na nasz temat.\nZatem już dziś rozpocznij fascynującą przygodę z odnajdowaniem własnej niepowtarzalności, a gdy sam zachwycisz się swoją osobą, nie będziesz mieć już oporów aby wyjść z nią do ludzi i po nieśmiałości nie zostanie ani śladu.\nZamów konsultację >>


Najlepsze finanse są na Wyspach - Finanse - rp.pl\nAktualizacja: 12.10.2009, 01:14\nPolska nie jest idealnym centrum finansowym. Ale wysoką pozycję dostaliśmy za stabilność systemu bankowego. Najgorzej jest z pozabankowymi usługami finansowymi.\nUSA nie są już centrumfinansowym świata.Wyprzedziły je WielkaBrytania i Australia. Polska jest na 39. pozycji\nJak co roku World Economic Forum (WEF) ogłosiło raport o rozwoju finansowym świata z rankingiem 55 krajów – globalnych centrów finansowych. Kryzys i spektakularny krach Lehman Brothers w 2008 roku pozbawił USA pierwszego miejsca. Poniżej dalsza część artykułu\nLiderem została Wielka Brytania, a skok aż o dziewięć pozycji na drugą wykonała Australia. W ocenie autorów raportu oba kraje wyróżniły się mocną bankowością oraz stabilnym sektorem pozabankowych usług finansowych. Na kolejnych miejscach znalazły się: USA, Singapur, Hongkong, Kanada, Szwajcaria, Holandia, Japonia i Dania. Z pierwszej dziesiątki wypadły Francja (11) i Niemcy (12). Japonia spadła o pięć miejsc.\nPolska znalazła się na 39. miejscu, tuż przed Rosją (straciła cztery pozycje w ciągu roku), a za Indiami, Słowacją i Czechami. Listę zamykają Nigeria, Ukraina i ostatnia Wenezuela. Jak co roku autorzy oparli ocenę na ośmiu głównych kryteriach. Administracja najsprawniej działa w Singapurze, Danii i Norwegii (Polska zajęła 37. miejsce); najlepsza atmosfera wokół biznesu panowała w minionym roku w Danii, Singapurze i Norwegii ( Polska na 33.), a największa stabilność finansowa – w Norwegii, Szwajcarii i Hongkongu. Polska zajęła tu wysokie 26. miejsce, a najwyższe, bo 20. miejsce dostaliśmy za stabilność systemu bankowego. Usługi bankowe na najwyższym poziomie były w Hongkongu, W. Brytanii i Japonii (Polska na 38.). W pozabankowych usługach finansowych przodowali wyspiarze przed USA i Australią (zajęliśmy dopiero 44. miejsce). Nasz rynek finansowy został sklasyfikowany na 36. miejscu, najlepiej jest w USA, W. Brytanii i Singapurze. Pod względem dostępności finansowania przodowały Australia, Austria i Kanada (Polska – 34.). Z ocen szczegółowych jesteśmy czwarci na świecie pod względem sprawnego zarządzania długami prywatnymi w bankach. Mamy też ósmą na świecie najlepiej rozwiniętą sieć banków prywatnych. Na drugim biegunie jest ocena naszej infrastruktury drogowej – zajęła drugie miejsce od końca.


Prof. Ewa Łętowska: Własność nie jest święta [CYKL "WYBORCZEJ"] | Stowarzyszenie Mieszkańców Kamienicy Hoża 27a\nMARIUSZ JAŁOSZEWSKI, WALDEMAR PAŚ: Właśnie opowiadała nam pani o swojej bezradności związanej z niepewnym losem spółdzielni, w której lokalu pani mieszka. Zrewanżowaliśmy się opowieścią o naszej bezradności spowodowanej tym, że kredyty we frankach znacznie przewyższają wartość naszych mieszkań. A spotkaliśmy się, aby porozmawiać o przyczynach bezradności warszawiaków wobec nadużyć reprywatyzacji w stolicy.\n- Jesteśmy świadkami opisanego w podręcznikach ekonomii historycznego procesu niejako potransformacyjnie pierwotnej akumulacji kapitału. Dotknęło to mnie, dotyka was, dotyka mieszkańców stolicy.\nNa to nakładają się niskie kompetencje, niskie morale przedstawicieli władzy. Interes publiczny przegrywa z interesami partykularnymi.\nProf. Leszek Balcerowicz ma rację w jednej rzeczy - docenia wagę przyzwoitej regulacji prawnej i jej respektowania. Nasze prawo na papierze nie jest złe. Natomiast nie jest wykonywane albo wykonywane opacznie.\nParafrazując słynną wypowiedź byłego ministra spraw wewnętrznych Bartłomieja Sienkiewicza - suma wysiłków nie składa się w całość?\nZabrać źle, oddać jeszcze gorzej - o zabieraniu własności\n- Nie znam ministra Sienkiewicza, ale napisałam do niego, prosząc, żeby mi przysłał jakąś swoją publikację z dedykacją. Uważam, że choć może nazbyt jędrnie, to trafnie co do perspektywy podsumował dysfunkcję trapiącą naszą państwowość.\nDlaczego tak się dzieje, pani profesor?\n- Bo jako państwo nie mamy za sobą XIX wieku, który na Zachodzie wyprodukował klasę średnią z jej etosem. Nawet jeśli ta klasa odeszła w przeszłość, to zostawiła tam trwały dorobek. I w ludzkich umysłach, i w prawie, i w prawnej kulturze. A my jesteśmy jak bezbronne dzieci: naiwne i rozczarowane - czasem nie bez racji.\nMłode pokolenie może powiedzieć: przepraszamy, ale nie będziemy spłacać waszych długów sprzed kilkudziesięciu lat.\n- Mogą sobie mówić, ale nikt ich nie pyta o zdanie. Zgodnie z rzymską sentencją: za wszystkie głupstwa królów płacą ich narody.\nCzyli należy oddawać jak leci?\n- Reprywatyzację trzeba przeprowadzić, ale na miłość boską, nie w takim rozmiarze i nie w ten sposób jak dzisiaj. Jako rzecznik praw obywatelskich od 1988 roku występowałam do władz, aby zająć się sprawą gruntów warszawskich oraz innych roszczeń, w tym kościelnych. Aby zrobić z tym porządek, jakoś usatysfakcjonować byłych właścicieli. Ostrzegałam, że w tym kociołku pływają różne rzeczy.\nStadion Narodowy też chcieli odzyskać: Bierut ciągle żywy\nCo wyjąć z tego kociołka, a co zostawić?\n- Najpierw ktoś musiałby te roszczenia uporządkować, podzielić je według różnych kategorii. Ustalić priorytety i proporcje. Po drodze popełniono wiele błędów, transformacja została schrzaniona w robocie.\nWeźmy odszkodowania za mienie zabużańskie. Padło hasło: trzeba zapłacić za niesprawiedliwości komuny. Nikt nie podnosił tego, że na terenach II RP zagarniętych przez ZSRR ziemię upaństwowiono w chwili wejścia tegoż ZSRR. A więc gdy przesiedleńcy przyjeżdżali do Polski, już nie byli właścicielami. Zgłaszali pretensje o odszkodowanie nie za to, co zostawili na skutek przesiedlenia, tylko za to, co im zabrał Związek Radziecki. A z jakiej racji Polska ma płacić za działanie obcej potencji? Zabrakło nam rozsądku i przezorności i do dziś brakuje. Gdy zmiany w prawie chcemy rozpoznawać bojem, to są zabici.\nAle wy też nie jesteście bez winy.\n- Wy, dziennikarze. Teraz prawo, dysfunkcje prawa prawdziwe i mniemane - są dla was wsadem do codziennego przerobu informacji i rozrywki. Im jaskrawiej, tym lepiej. Grzeszycie owczym pędem, brakiem krytycyzmu wobec polityków. Naiwnie słuchacie ekspertów, nie sprawdzając ich bezstronności. Pamiętam, jak radośnie klaskaliście: "Własność! Trzeba zwracać!". Ale z jakiej racji oddawać za własność, którą zabrało państwo radzieckie czy niemieckie? Niech Polska płaci za to, co zabrało jej własne państwo.\nDemokracja na tym polega, że ścierają się różne poglądy. Tyle że demokracja teoretycznie powinna umieć oddzielać plewy od ziarna. A potrafimy rozróżnić, gdzie jest "wina" złej legislacji, a gdzie zawiodła interpretacja, stosowanie prawa?\nDziś się pytacie o sumienie?\nPytamy, według jakich zasad należy oddawać.\n- Należy oddawać nie wedle zasad rządzących odszkodowaniem, bo odszkodowanie zawiera w sobie myśl o pełnej rekompensacie, ale wedle zasad rządzących bezpodstawnym wzbogaceniem. To ostatnie wymaga, aby oddać, o ile jeszcze przedmiot wzbogacenia istnieje w majątku "wzbogaconego". A jak nie, to do widzenia. I "wzbogacony" zwraca tyle tylko, aby szalki ustawić w równowadze. Czyli oddaje tyle, ile wynosi owo bezpodstawne wzbogacenie.\nPoza tym trzeba korzystać z tego, co prawo już przewiduje. Jest np. zasada, że przy rozliczeniu między właścicielem i posiadaczem - posiadacz to ten, który włada obecnie, zwykle podmiot publiczny, np. gmina - następuje wzajemne rozliczenie: nakładów na odbudowę, poniesionych kosztów, remontów itd. Zakres rozliczeń zależy od tego, czy posiadacz jest w dobrej czy złej wierze. Jeśli posiadacz działał w dobrej wierze, to właściciel musi oddać to, co posiadacz do tej pory wyłożył. A wtedy ekonomiczny sens oddawania majątku może się stać dyskusyjny.\nZnam przypadek byłej właścicielki (obecnie obywatelki Niemiec), która rościła sobie prawa do zwrotu domu, w którym mieszkali już inni lokatorzy, i oni mieszkania wykupili. Rzecz działa się na Śląsku. I sąd rejonowy powiedział: "Cudnie, oddamy, ale ustalimy wzajemne rozliczenia. Zgodnie z art. 222 i następnymi kodeksu cywilnego".\nAle te rozliczenia często się zerują, bo dawni właściciele każą sobie zapłacić czynsz za lata bezpodstawnego najmu.\n- Chwileczkę, najpierw, moi drodzy, zajrzyjmy do przepisu. Przeczytam panom. Roszczenia uzupełniające art. 224 kc - samoistny posiadacz w dobrej wierze, czyli np. gmina, nie jest zobowiązany płacić wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy i nie jest odpowiedzialny za jej zużycie lub pogorszenie, lub utratę. Jego sytuacja ulega pogorszeniu dopiero od chwili, w której dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa. Bo wtedy obowiązany jest oddać pożytki - ale tylko pobrane od tej chwili, jeśli ich nie zużył. To jest dosyć skomplikowane, ale do znalezienia w kodeksie. Niestety zbyt rzadko stosowane.\nPan mi mówi, że dawni właściciele "na pewno" rekompensują to sobie czynszem. Zna pan to pewnie z pism adwokackich?\nI wyroków sądów.\n- No tak. Porządne stosowanie prawa to w Polsce dziko trudna robota.\nJest w prawie inna zasada: że nie ma pełnych roszczeń odszkodowawczych związanych z tym, co nam zrobiła władza publiczna, jeśli decydowano o tym we wspólnym interesie. Przed wojną, jeśli miał pan krowę, która zachorowała i starostwo kazało ją ubić, to mówiło: damy ci trochę pieniędzy, ale nie pełne odszkodowanie, bo krowę ubiliśmy we wspólnym interesie.\nPrawo nie działa na zasadzie białe - czarne, ale proporcjonalnie, pośrodku. Przynajmniej tak powinno być.\nPan zna wyroki kompensujące domniemane straty. Tylko co z tego, że są takie wyroki?\nTo, że jak dobry adwokat coś zgrabnie napisze, to urzędnik czy sąd to przyjmie bez zastanowienia.\n- Odwołam się do myśli, którą lansowałam jako RPO: należy oddać to, co zabrano z naruszeniem ówcześnie obowiązującego prawa. Pozostałe wywłaszczenia były wynikiem działania władzy publicznej. Może i ona nie była legitymizowana, ale jeżeli restytucję przeprowadzi pan za szeroko, to popełni nowe niesprawiedliwości. W tej chwili jesteśmy ich świadkami.\nNa przykład takich, że wiele magnackich pałaców, teraz odzyskiwanych, wyrosło dzięki niewolniczej pracy chłopów pańszczyźnianych?\n- To może za głęboko wchodzimy w historię. Wystarczy tylko sprawdzić, czy pałac nie był zadłużony. Jaka to reprywatyzacja, gdy oddajemy majątki wcześniej oddłużone od przedwojennych zobowiązań na rzecz skarbu państwa?\nJuż nie chcę się denerwować. Może umrę niedługo i będzie święty spokój.\nPrzypomnijmy słynny wywiad z Marcinem Bajką, dyrektorem stołecznego biura gospodarki nieruchomościami: "W prawie administracyjnym i cywilnym wszystkie orzeczenia idą w takim kierunku, że pierwszeństwo ma nie społeczeństwo, nie wspólnota, tylko obywatel i prywatny właściciel". Sędziowie uważają, że skoro w reprywatyzacji jest taki bałagan...\n- ...to lepiej niech ten indywidualny właściciel ma dobrze, a państwo zapłaci za kamieni kupę. Też czytałam ten wywiad. Hańba. Sądy - mówiąc dyplomatycznie - stosują niestandardowe wyjaśnienia aksjologiczne.\nSędzia Włodzimierz Ryms, wiceprezes NSA, tłumaczy, że taka jest przyjęta linia orzecznictwa tego sądu.\n- A zapytaliście, dlaczego i jak orzecznictwo NSA zmieniało się na przestrzeni czasu? Jaka była dynamika tych zmian? Oczywiście oni za każdym razem sprawdzają, czy decyzje wydano zgodnie z prawem. Ale gdy prawo z jakichś powodów jest rozmiękczane - przez zmiany normatywne, przez orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, przez zmienną aksjologię wpływającą na to, jak organy administracyjne rozumieją różne pojęcia i zwroty niedookreślone w prawie - to im się zmienia orzecznictwo sądowe. Nie potrafiłabym z takim ogniem pełnić funkcji RPO, gdybym miała tak aksjologicznie rozmyte orzecznictwo sądowe jak dziś. Za moich czasów mocniej akcentowało konieczność określania rekompensat z tytułu niesprawiedliwości historycznych inaczej niż przez automatyczny "zwrot" albo równowartość mienia, niezależnie od tego, co z nim później się stało i do kogo trafiło. Inny sens miała zasada, że w wypadku nieodwracalnych skutków prawnych nie uchyla się decyzji wadliwych, nieważnych.\nDlaczego sędziowie tak orzekają?\n- Starają się zachować spójność w orzecznictwie. Ale ta spójność idzie w kierunku aksjologii gloryfikującej prawo własności i reprywatyzację.\nPrzychodzą zręczni adwokaci, a sąd nie czuje się w obowiązku, aby reagować.\nNa przykład, gdy ktoś za 50 zł sprzedaje handlarzowi roszczeniami prawo do kamienicy wartej miliony. A gdy sąd próbuje dociekać, czy ta umowa nie jest pozorna, wstaje adwokat i mówi: "Ależ Wysoki Sądzie, sąd nie może się wtrącać, przynieśliśmy papiery, dowody, święte prawo własności musi być respektowane"...\n- To jest to. Dlatego ja nie mam wzięcia, bo zawsze proponuję to samo: powoli sprzątać tę reprywatyzację. Transformacyjna sprawiedliwość reprywatyzacyjna wymaga więcej trudu i uwagi niż współczesny spór. A sądy mają skłonność do schematyzacji zachowań.\nWeźmy słynną sprawę ciągnika, który zlicytowano, choć należał do szwagra dłużnika. To, co zrobił ten asesor komornika, to przestępstwo ubrane w szaty nieistniejącej egzekucji. Co było dalej? Skarga na czynności komornika, sąd ją po miesiącu rozpatrzył, w tym czasie ciągnik sprzedano. A skoro sprzedano, to sąd sprawę umorzył. Skarga na czynności komornika służy do reagowania na dewiację egzekucji podczas jej trwania, czyli wyrok merytorycznie jest w porządku, bo temu rolnikowi służą inne roszczenia. Ale jednocześnie sąd zrobił coś niemądrego. Nie zastanowił się nad tym, że sprawa, która dla niego była egzekucją, w rzeczywistości nią nie była. Tylko przykrywką dla oszustwa.\nJa jako sąd też bym umorzyła, ale napisałabym w uzasadnieniu, że umarzam, bo to nie była egzekucja, tylko przestępstwo. Wtedy ten człowiek poszedłby z tym do prokuratora.\nTeraz zapytacie, dlaczego sąd od razu mu nie powiedział, żeby szedł do prokuratury. Nie powiedział z uwagi na zasadę kontradyktoryjności, wedle której sąd ogranicza się do oceny wniosków i dowodów dostarczonych przez strony i nie może pomagać stronom. Sędziowie boją się posądzenia o to, że komuś coś doradzają. Więc milczą. Były próby wytaczania postępowań dyscyplinarnych sądom dlatego, że sąd znad stołu mruknął: "Panie, z tą sprawą tobyś pan poszedł do prokuratury". Wtedy adwokat drugiej strony mówi: "Sędzia stronniczy, bo podpowiada!".\nJeszcze prezes sądu mógłby powiadomić prokuraturę. Ale powtórzcie moje słowa prezesom sądów, to odpowiedzą, że jestem naiwna, jak to profesor.\nCzy zasady o bezpodstawnym wzbogaceniu można stosować przy dekrecie Bieruta?\n- Moim zdaniem tak. A na pewno sąd nie powinien honorować wątpliwej dokumentacji. Ani sposobu na kuratora. Ani wierzyć, że ktoś sporządził testament w wieku 110 lat...\nW PRL było łatwo: Warszawskie przekleństwo Bieruta\nCzyli sąd może ingerować w proces?\nWeźmy słynny przykład z warszawskiej reprywatyzacji, czyli ustanawianie przez sądy kuratorów na rzecz osób, których miejsce pobytu jest nieznane, a które dziś miałyby np. 130 lat. Nawet dziecko wie, że to niemożliwe, aby ktoś żył tak długo. Ale adwokat mówi: "Proszę Wysokiego Sądu, ta osoba należy do wyjątkowo długowiecznej rodziny. A jeszcze niedawno ktoś ją gdzieś widział, na jakiejś ulicy". Sąd odpowiada: "Panie mecenasie, proszę nie opowiadać rzeczy, które są sprzeczne z notoriami, czyli niebudzącymi wątpliwości faktami, których nie trzeba udowadniać". "A skąd Wysoki Sąd wie, że to są notoria?". I pan mecenas przynosi pięć encyklopedii, z których wynika, że niektórzy przedstawiciele społeczności, np. sefardyjskich, charakteryzują się wybitną długowiecznością.\nJeżeli sąd pozwala wciskać sobie takie banialuki, to później mamy to, co mamy. A pozwala, bo przy próbie sprzeciwu adwokat mówi: "Zaraz, zaraz, Wysoki Sądzie, proszę uzasadnić swój pogląd na piśmie". Wtedy sędzia myśli: "Rany boskie, jak ja mam teraz to napisać...". I zgadza się ustanowić tego kuratora. Bo łatwiej.\nSprawność pisarska, umiejętność przekonującego (także opinię publiczną) skonstruowania wywodu to jest to.\nCzy stolicy grozi zapaść z powodu takiej dzikiej reprywatyzacji?\n- Nie tylko stolicy, ale też państwu. Zapaść taka jak w Grecji, jeśli dobrze pójdzie. Ja tego nie dożyję. Wy dożyjecie.\nSkala roszczeń będzie taka, że się nie wypłacimy?\n- Nie chodzi tylko o roszczenia. Będzie postępująca zapaść wymiaru sprawiedliwości. I rosnące niezadowolenie społeczne. Dziś to wszystko jest w mikroskali. Przecież jesteśmy świadkami ustawicznie obniżającego się poziomu zaufania do sądów. Bo mielenie spraw i wymierzanie sprawiedliwości to nie to samo.\n- Niechby sądy przeprowadziły analizę rozchwiania orzecznictwa. No i niech zastosują środki jego ujednolicenia i wyprostowania.\nCzyli sądy mogą zmienić linię orzecznictwa?\n- Mogą. Choć oczywiście natychmiast podniesie się krzyk, że to nierówność. Ale sądy zawsze mają pewien margines swobody przy decydowaniu in concreto. A jeśli sąd nie wie, to może zapytać Sądu Najwyższego.\nI tu dotykamy innej bolączki. Otóż twierdzę, że sądy najwyższe (Sąd Najwyższy i Naczelny Sąd Administracyjny) nie w pełni wykorzystują swoje potencjały, gdy idzie o utrzymanie jednolitości orzecznictwa w Polsce.\nTylko że uchwały NSA są korzystne dla odzyskujących majątki, handlarzy roszczeń.\n- Ale nauka je krytykuje...\nTylko nieliczni krytykują, na przykład pani profesor.\n- A więc moje gadanie też nic nie da. Jestem już nieco stetryczałą starszą panią, która powtarza w kółko to samo. Tylko dlaczego teraz do mnie przyszliście?\nBo dojrzeliśmy, że trzeba?\n- A, wyście dojrzeli.\nW II RP też był problem restytucji majątków skonfiskowanych powstańcom styczniowym. Nie zwrócono tych majątków jak leci, były różne ograniczenia, np. zwracano tylko osobom żyjącym.\n- Tak. Badałam to jako RPO.\nA u nas rozkwitł handel roszczeniami. Czy można go ograniczyć? Czy byłoby to zgodne z konstytucją? Europejską konwencją praw człowieka?\n- Byłoby trudno, ale dałoby radę.\nJak tajemniczy kupiec trzyma w szachu stolicę: Mój jest ten kawałek Warszawy\n- Trzeba by to zrobić starannie. Fachowiec znalazłby słabe punkty, w których można tę Wisełkę zawrócić.\nPodobnie rzecz ma się z ekwiwalentnością - zamiennością - roszczeń. Wojna zniszczyła pałac Krasińskich, odbudowano go publicznym sumptem. Teraz przychodzą właściciele i mówią: "Oddaj!". Jeśli koszt odbudowy pałacu jest wyższy od jego wartości, to nie powinni oddawać. A jeśli jest inaczej, oddaj tyle, aby tu i tu było jednakowo. Coś spłać, wypuść obligacje, zastosuj wieloletnie preferencje. Jestem przekonana, że przy takim nastawieniu i przywołaniu wielu instrumentów w Strasburgu by to kupili. Nie są ślepi i głusi na trudności sprawiedliwości transformacyjnej. Ale nie chcą tolerować bezczynności i oportunizmu.\nTylko powtarzam: to powinno być ładnie, porządnie napisane, ze znajomością rzeczy i standardów Strasburga. I tak samo ładnie i porządnie przetłumaczone na angielski.\nCzyli miasto powinno wypuścić obligacje i tak spłacić te roszczenia?\n- Nie wiem, co powinno zrobić miasto, mówię, co można zrobić. Przy czym, zaznaczam, trudniej się leczy stany skrzepłe niż stany ciekłe. Po 25 latach mamy niestety skrzepy.\nJeśli chcemy naprawić sytuację - a wierzę, że jeszcze możemy - to niezależnie od rozwiązań legislacyjnych, które są polityką, trzeba jednocześnie wziąć się do porządnego stosowania prawa. Po trochu, po kawałku naprawiać praktykę. To później się musi samo poskładać, inaczej nie da rady. Łatwo nie będzie, bo nieraz podniesie się krzyk mediów i adwokatów. Gdyby chociaż sędziowie mieli większe kapelusze... I trochę mniej aksjologicznej niechęci do interesu społecznego jako rzekomego dziedzictwa po komunie.\nA czy mogliby kierować doświadczeniem życiowym?\n- Moim zdaniem tak. Niestety, u nas panuje kult dosłowności. Sędziowie w NSA orzekają o zgodności z prawem, czyli z podstawą prawną decyzji. Jeżeli coś nie jest napisane, to znaczy, że tego nie ma. Odpowiadam: tego nie ma w tekście, ale to wynika z ogólnego celu regulacji, z podstaw systemu prawa. Trzeba umieć przeprowadzić wykładnię systemową czy funkcjonalną. One, i tylko one, umożliwiają ocenę prawa jako złożonego mechanizmu, który ma działać, a nie tylko tekstu. Rozmawiamy w tej chwili o błędach prawoznawczych, czyli błędach w posługiwaniu się prawem, rozumienia prawa. Mamy do czynienia z brakami w umiejętności korzystania z wykształcenia.\nŹle kształcono prawników na uniwersytetach? Na aplikacjach?\n- I tu, i tu. W tle jest też kwestia aksjologii - święta własność - i braki w umiejętności pisania, o czym już mówiłam.\nTo się ujawniło w czasie transformacji, bo życie stało się trudniejsze, a ludzie stali się bardziej chciwi. Nadeszła fala roszczeń rewindykacyjnych. Jak tego jest tak dużo, to sądy zalane sprawami mówią: "Zmiłujcie się, dajcie nam święty spokój". I różni usłużni osobnicy, w tym prawnicy, przynoszą gotowca. Sąd już nie analizuje, tylko myśli: "O, mam gotowe uzasadnienie wyroku, kopiuj, wklej".\nAle trzeba też podkreślić, że niezawisłość sędziowska wymaga pewnego komfortu. Nie można ustawicznie rozliczać z orzekania. Całe środowisko sędziowskie jest w tej chwili obolałe. Przyjmują jako niesprawiedliwość to, co ich spotyka, płacąc za błędy i opieszałość ustawodawcy, hałaśliwie wyrażane, często populistyczne oczekiwania mediów czy złą organizację pracy owocującą zalewem spraw.\nMy bolejemy nad kondycją tego środowiska. Zwłaszcza nad tym, że młodzi prawnicy wchodzą w buty starszych kolegów. Dlaczego nie bronią swojego zdania?\n- Bo pójście wbrew utartym schematom działania, myślenia jest bardzo trudne.\nOpowiem to na przykładzie moich rozterek. W 1999 r. zostałam sędzią w NSA, orzekałam w cłach. Była taka metoda oszustw celnych "na słupa": ktoś wynajmował przewoźnika, który brał towar i wiózł do składu celnego. Skład był lipny, towar znikał. Przewoźnik był jedynym łącznikiem z towarem. Gdyby celnicy się trochę wysilili, to pewnie znaleźliby importera, ale wygodniej było złapać tego biednego kierowcę. Widzę, że na tego przewoźnika zwalono winę. Ale co robić, skoro w przepisie stoi jak wół, że przewoźnik też odpowiada? Wyrok zapadł. Po tygodniu identyczny, toczka w toczkę ten sam przekręt. Myślę sobie: "Wiem, jak to zrobić. Można głębiej poszukać, pociągnąć kontrolę, nie tylko do tej decyzji, tylko jeszcze do decyzji poprzedzającej i gdy to razem połączyć z pewną teorią z niemieckiego prawa, o której gdzieś przeczytałam, to razem jakoś wyszedłby pretekst do uchylenia kontrolowanej decyzji celnej".\nCzy umiałabym to uzasadnić pisemnie? Tak. Ale po chwili pojawia się wątpliwość. W zeszłym tygodniu w podobnej sprawie zapadł inny wyrok. Pojawia się pokusa: może dla świętego spokoju i spójności w orzecznictwie lepiej przemilczeć? Nie podkładać się? Niestety, sądy tej pokusie ulegają. Bo trudno i trochę przykro jest napisać w uzasadnieniu, że sąd w podobnej sprawie wcześniej nie wykazał się intelektualną inwencją.\nI dlatego tak trudno zmienić orzecznictwo w sprawie reprywatyzacji? Bo to niewielkie środowisko, sędziowie widzą te same twarze, a orzecznictwo jest utarte?\n- Tak. Ale jeśli chcą coś zmienić, to muszą napisać...\nA przeciwko sobie mają wielki biznes.\n- Muszą umieć o tym zapomnieć i umieć napisać. Bo nad sobą mają coś jeszcze większego: własną odpowiedzialność pod gwiaździstym niebem sprawiedliwości.\nODCINEK 6.: Postulaty "Wyborczej" w sprawie reprywatyzacji\nODCINEK 7.: Rozmowa z senatorem warszawsko-praskim Markiem Borowskim: Uciąć złe prawo i działania cwaniaków\ncały tekst -http://wyborcza.pl/magazyn/1,143551,17405654,Prof__Ewa_Letowska__Wlasnosc_nie_jest_swieta__CYKL.html


Reklama strefa 3Jesteś tu: Strona głównaSpódnice damskieZwiewna spódnica szyfonowa Estella VIII.Zwiewna spódnica szyfonowa Estella VIII.Producent: PolskaKod produktu: 7213Ocena: 5.00/5(11 opinii)Długa spódnica z szyfonu w kolorze cappuccino. Szeroki pas opinający talię, udekorowany biżuteryjną zawieszką. Spódnica rozkloszowana, z pięknym marszczeniem na dole.\nRenata, Mińsk MazowieckiOcena: 5/55Danuta, LubliniecOcena: 5/5Spódnica zgodna z opisem, taka jak na zdjęciu, materiał dobry gatunkowo, starannie uszyta.Kupiłam roz.48 a noszę 48/50 i mam 173 cm wzrostu, jest lużna w pasie i może pasowałaby w roz.46. Spódnica lekka, zwiewna, na letnie gorące dni, wygodna, ładnie się układa na ciele, idealna dla kobiety o szerszych biodrach i wąskiej talii. Bardzo uniwersalna dla pań starszych i młodszych, do eleganckich stylizacji i do pracy. Spełniła moje oczekiwania, błyskawiczna dostawa, jestem zadowolona. Polecam !!!Danuta, KarpaczOcena: 5/5Bardzo piękna spódnica, polecam ten sklepAnna, PolańczykOcena: 5/5Spódnica CUDO !!! Wybrałam kolor Ciemny wrzos wygląda ślicznie, rozmiar zgodny z tabelką,przesyłka ekspresowa:)\nPolecę was koleżankom:)Aleksandra, SzczecinOcena: 5/5Spódnica piękna, materiał super, dobrze odszyta.. Niestety zmuszona byłam odesłać, ponieważ nie trafiłam z rozmiarem.Pokaż więcej opiniiIwona, EmiliaOcena: 5/5Jest to mój pierwszy zakup w Modbis i bardzo udany. Spódnica bardzo ładna i dobrze odszyta. Bardzo dobrze prezentuje się na sylwetce. Jest elegancka. Śmiało mogę polecić jej zakup.Anna, ŁódźOcena: 5/5Spódnica bardzo ładna, elegancka. Długość przy wzroście 162 cm do kostek. Kolor taki jak na zdjęciu. Niestety nie trafiłam z rozmiarem, byłam zmuszona odesłać, zwrot pieniążków nastąpił szybko. Zamówiłam rozmiar mniejszy ale muszę czekać na doszycie. Polecam ten sklep z czystym sumieniem, oferowane ubrania są dobrej jakości, starannie uszyte. Jeśli chodzi o pomoc ze strony konsultantek to na szczególne wyróżnienie zasługuje pani Kasia Nowocień.Marzena, Zielona GóraOcena: 5/5Elegancka spódnica. Rozmiar trafiony. Jestem bardzo zadowolona.Ewa, Lipinki ŁużyckieOcena: 5/5Spódnica lekka, zwiewna, wygodna, długa - przy moich 165 cm do kostek a nawet dłużej, ale poradziłam sobie. Jedna impreza rodzinna już zaliczona:) To nie jest pierwszy mój zakup w tym sklepie i pewnie nie ostatni. Owszem kilka rzeczy musiałam odesłać, ale nie dlatego, że były tandetne, ale dlatego, że fason okazał się nie dla mnie. Ze spokojnym sumieniem polecam ten sklep. Każda pani znajdzie tu coś dla siebie :)Wanda, OlsztynOcena: 5/5Spódnica jest bardzo zwiewna, doskonale leży, śmiało może ją nosić nawet pulchna pani.Jestem bardzo zadowolona.Pokaż więcej opiniiLucyna, SłupskOcena: 5/5Cudowna spódnica!