Iluzyt.pl | Recenzja | książka: „Sherwood”, Tomasz Pacyński | Umarł Robin Hood, niech żyje Match!\n„Sherwood” · Tomasz Pacyński\nOpublikowano: 15 lipca 2003 Aktualizacja: 07 września 2019\nczytano 5643 razy, ostatnio w niedzielę, 15 maja 2022 o 00:01\nDawno, dawno temu Telewizja Polska, jeszcze wtedy nie S.A., wyemitowała serial o przygodach Robin Hooda, banity i awanturnika o złotym sercu. Robin należał do gatunku, który obecnie stopniowo wymiera: był dobrym człowiekiem. Wszystko, co miał, rozdawał biednym. Płynąca prosto z serca działalność charytatywna sir Robina nie miała poparcia u bogatych członków ówczesnego społeczeństwa. Po prawdzie, nie dziwi to raczej, bowiem datki dla biednych Robin zdobywał w wielce dyskusyjny sposób.\nOtóż terenem działań sir Hooda i jego radosnej kompanii był las o wdzięcznej nazwie Sherwood. Dzielny banita witał podróżników, ukazując się znienacka na środku leśnego traktu i grzecznie prosząc o wsparcie. Trzeba wam wiedzieć, że w tamtych czasach raczej nie było chętnych gotowych pozbyć się majątku i oddać go biednym. Robin skutecznie zabezpieczał się na taką okazję. W pobliskich krzakach na umówiony sygnał czekała wesoła kompania, mierząca z łuków do podróżnych, gotowa w każdej chwili wyjąć żelastwo i wyperswadować odmowę opornym. W taki oto sposób Zakapturzony Robin zdobywał fundusze na swoją działalność charytatywną, niejako przy okazji eliminując nadmiar bogaczy w okolicy. Oczywiście jedynie tych opornych i do bitki skorych.\nDoszło do tego, że ówcześni prominenci (czytaj: szlachta, kupcy), bali się opuszczać miasta-twierdze. Jednym z takich miast było Notingham, w którym urzędował Szeryf i jego niewydarzony pomocnik - sir Guy of Gizbern. Jako przedstawiciele prawa, wspomniani panowie nie mogli tolerować wybryków Robina i jego towarzyszy nawet wtedy, gdyby popierali jego działalność. Żeby nie było niejasności: nie popierali. Tysiące zasadzek, setki obław i pościgów - bez rezultatu. Do czasu...\nHistorię Robina przypominam wam nie bez kozery. I nie bez kozery kończę ją opowiadać w takim właśnie momencie. Dzieł opiewających losy Robina i jego kompanów jest całkiem sporo. Zarówno książkowych, jak i filmowych. Historia, którą przypomniałem wam wyżej, zwykle jest wspólna. Różnią się zaś... Właściwie to różnią się sporą ilością szczegółów, ale najbardziej spektakularna różnica dotyczy zakończenia. Są takie, które kończą się happy endem. Wiecie, Robin i Marion (wybranka jego serca) pobierają się, a następnie żyją długo i szczęśliwie (chociażby pełnometrażowy Robin Hood: Książę Złodziei z Kevinem Costnerem w roli głównej). Inne kończą się nieszczęśliwie...\nWróćmy jednak jeszcze na chwilę do wspomnianego na początku serialu telewizyjnego. Serial zatytułowano po prostu Robin Hood (w oryginale Robin of Sherwood), autorem scenariusza był raczej w Polsce nieznany Richard Carpenter. Sposób, w jaki zarysowałem wam historię Robina daleki jest od tego, który przyjęli twórcy serialu. Mroczny i tajemniczy bohater (Michael Praed / Jason Connery - syn TEGO Connery'ego - w roli głównej). Idealnie dobrani aktorzy odtwarzający role banitów, Szeryfa i Gizberna. Rewelacyjne kostiumy. Świetna muzyka (Clannad). Przede wszystkim zaś: klimat. Las, deszcz, mgła, namacalna wręcz baśniowość miejsc, tajemniczy Hern, druidzi, legendy i mitologia celtycka... W taki sposób serial opowiadający dobrze znaną legendę staje się serialem kultowym. Zaryzykuję stwierdzenie, że należy zaliczyć go do kanonu dzieł fantastycznych, których nie można pominąć. I których nie da się zapomnieć.\nTomasz Pacyński nie zapomniał o nim z pewnością. Nie zapomniał i poszedł dalej. Stworzył dzieło, które nie powielając dobrze znanego wątku, zachowuje specyficzny klimat serialu. Jest to, poza fabułą, największa zaleta Sherwood.\nWróćmy jeszcze na moment do serialu. Wielbiciele pamiętają pewno, że składał się on z dwóch części. Za umowny koniec pierwszej przyjmiemy śmierć banity z ręki ludzi szeryfa. Była to scena mocno zapadająca w pamięć. Na samotnym wzgórzu, obleganym przez kuszników, Robinowi powoli kończą się strzały...\nZostał sam, żołnierze u stóp wzgórza widzą jego wysoką sylwetkę na tle pochmurnego nieba. Widzą, jak chwyta ostatnią pozostałą strzałę, wbitą w ziemię u stóp. Spokojnie naciąga łuk, mierzy. Każdemu z żołnierzy wydaje się, że to właśnie w niego.\nW ostatniej chwili unosi łuk, wypuszcza strzałę prosto w niebo. Wysoko. Śledzi jej lot spokojnym spojrzeniem.\nSzczękają zwolnione cięciwy kusz...\nTutaj zaczyna się opowieść snuta przez Pacyńskiego, negująca zarazem istnienie drugiej, słabszej, części serialu. A trzeba wam wiedzieć, że bohaterem tej drugiej serialowej części jest nowy, blondwłosy Robin. Pacyński słusznie nie decyduje się na nowego Człowieka w Kapturze. U niego przywódcą ocalałych banitów zostaje osoba, którą chyba najmniej byśmy o to podejrzewali: Match. Tak, ten nieporadny, drugoplanowy chłopczyna, zawsze w cieniu innych, ślepo wpatrzony w Robina. Jego historia stanowi kanwę opowieści snutej przez Pacyńskiego.\nMatch nie jest po prostu naśladowcą Robina. Zakochany w Marion, śmierć Człowieka w Kapturze traktuje jako swoją życiową szansę. Przecież teraz już nic nie stoi na przeszkodzie, aby zdobyć kobietę, którą kocha. Przestają również liczyć się ideały Robina. Match zamienia oddział banitów w bezwzględnych gorillaz, leśnych partyzantów, mordujących bez potrzeby i bez pardonu. Jego towarzysze coraz bardziej odstają od poprzedniego wizerunku - Match rekrutuje członków oddziału z szeregów morderców, najemników i zupełnie przypadkowych ludzi.\nAby nie psuć wam lektury, więcej szczegółów fabuły nie zdradzę. To, co wam opowiedziałem, to dopiero zalążek historii. Właściwie, nie jest to nawet jej początek. I tak naprawdę to nie Match jest jej bohaterem...\nPrzyznać trzeba, że historia opowiadana przez Pacyńskiego jest wyśmienita. Poprowadzona po mistrzowsku, wciągająca i zaskakująca intryga nie pozwala oderwać się od książki choćby na sekundę. Na tylniej okładce napisano: Sherwood to barwna epicka interpretacja legendy o Robin Hoodzie i banitach z lasu Sherwood . Skłamano. Sherwood daleko wykracza poza interpretację legendy. Legendę o Robin Hoodzie autor wykorzystuje w ten sam sposób, w jaki samolot wykorzystuje pas startowy. Odbija się... i leci. Bez lotniska nie wystartuje, ale przecież to nie dzięki lotnisku może latać.\nJest śmiesznie, gdzie powinno być śmiesznie, poważnie tam gdzie ma być poważnie. Pacyński włada językiem w mistrzowski sposób, bijąc swoje własne dokonania z "Września" co najmniej o głowę. Postaci wspólne dla serialu i Sherwood zostały wyśmienicie sportretowane. Przecież to dokładnie ten sam nieporadny Gizbern, ten sam cyniczny Szeryf, ten sam dobrze znany Nazir, bezbłędnie władający dwoma saraceńskimi mieczami. Właśnie ta cecha powieści, chyba jak żadna inna, najlepiej uzasadnia wybór Pacyńskiego, wzorującego się na serialu telewizyjnym. Moc i głębia postaci ekranowych była dalece bardziej urzekająca niż odpowiednik w literaturze. Rzadko się to zdarza, ale tak właśnie się stało. Autor Sherwood dokonał rzeczy wydawałoby się niemożliwej: doszlifował postaci znane z serialu do perfekcji. Te postacie po prostu żyją! Poza tym, czy ktoś, kto oglądał serial, wyobraża sobie, że Robin mógłby wyglądać inaczej? Czy wyobraża sobie legendę bez Nazira i jego dwóch saraceńskich mieczy?\nCzym bliżej końca, tym większy żal, że za chwilkę opuścimy baśniowy świat wykreowany przez autora. Na szczęście koniec Sherwood oznacza dopiero początek zabawy. Książka otwiera trylogię. Tom drugi - Maskarada - już ukazał się na półkach naszych ksiegarni. Trzeci - Wrota Światów - nadchodzi wielkimi krokami.\nCzytając niniejszą recenzję, moglibyście odnieść wrażenie, że aby przeczytać Sherwood konieczna jest znajomość serialu. Nic bardziej mylnego. Jeśli jednak go nie oglądaliście, ominie was spora przyjemność z odkrywania smaczków, które poukrywał Pacyński w swoim Dziele. Tak, Dziele przez duże D. Śmiało mogę napisać, że jest to jedna z lepszych książek fantasy, jakie miałem okazję czytać. Tomasz Pacyński należy do ścisłej czołówki współczesnych polskich pisarzy parających się fantastyką - i to po prostu widać.\nCzy Sherwood ma jakieś wady? Jedną, zasadniczą: pomimo swoich blisko sześciuset stron, kończy się zbyt szybko. Ech, wy i tak musicie sięgnąć po tę książkę. Ot, chociażby po to, aby przeczytać napisaną cudownym językiem powieść. Albo po to, aby zgubić się w przesiąkniętym magią lesie. Aby spotkać się z prawdziwych druidem, wziąć udział w polowaniu na smoka i zagrać w kości z prawdziwym ekspertem. A przy okazji dowiedzieć się między innymi, co bohaterowie Sherwood myślą o Wiedźminie...\nSłówko na temat wydania. Stosunkowo młode wydawnictwo Runa stanęło na wysokości zadania. Elegancko wydane tomiszcze, brak literówek, śliczna czcionka. Zapytacie: no i czym on się zachwyca? Przecież to powinna być norma. Powinna - ale nie jest. Zerknijcie chociażby na wczesne pozycje wydane przez Fabrykę Słów (masa błędów, łącznie z ortograficznymi, sztucznie zawyżana grubość książki za pomocą olbrzymiej czcionki) czy Solaris (mierna jakość druku, niektóre strony nieczytelne, brzydka czcionka). Runa zdecydowanie górą. Brawo! Tak trzymać.\nNa sam koniec dobra rada: nie omijajcie tej książki. Jest warta swojej ceny.\n- Dobre rady są za darmo, szlachetny panie - dodał giermek z godnością.\nŚwięte słowa, pomyślał szeryf. I tyle samo są warte.\nPoprzednia recenzja„Co to? To TO!”\nNastępna recenzja„Kiedy cztery równa się pięć”\nSherwood [Tomasz Pacyński] (tom: 1)\n09 godz. 36 min.\nfantasy | legenda | robin hood


Kamienny most. Nauczanie mistrza Zen Chao-Chou - Chao-Chou - Książka | Gandalf.com.pl\nKamienny most. Nauczanie mistrza Zen Chao-Chou - epub, pdf 21.81 zł\nKamienny most. Nauczanie mistrza Zen Chao-Chou - opis produktu:\nBuddyjski autorytet D.T. Suzuki zwykł mówić, że ze wszystkich klasycznych tekstów Zen, 'Powiedzenia Chao-chou' były najbliższe jego sercu. Chao-chou, jedna z centralnych postaci chińskiego Zen, był jednym z najbardziej niezwykłych mistrzów w historii Zen. Zen, wyrażany przez Chao-chou, jest radykalny, ekstremalny, a czasami nawet brutalny. Według mnie, różni się on dość znacznie od Zenu, który poznano na Zachodzie dzięki innym pismom Zen. Chao-chou pozostał ze swoim mistrzem Nam Chuanem przez 40 lat. Dialogi zawarte w tej książce pokazują, jak głębokie panowało między nimi zrozumienie. Po śmierci Nam Chuana, Chao-chou, mając sześćdziesiąt lat, wziął swój kij i butelkę na wodę, i wyruszył na dwudziestoletnią wędrówkę, podczas której spotkał większość ówczesnych mistrzów Zen. Wiele z tych spotkań uwieczniono w tym tekście. W końcu osiadł w swojej rodzinnej wiosce i, chociaż wielokrotnie twierdził, że nie ma do przekazania żadnych nauk, mimo to mnisi i ludzie świeccy, zwykli ludzie i władcy przybywali do niego, aby zadawać pytania, słuchać jego słów lub po prostu na niego popatrzeć. Większą część tej książki stanowią zapiski powiedzeń Chao-chou z tej właśnie ostatniej fazy jego życia, która trwała ponad czterdzieści lat. Chao-chou zmarł w roku 897 w wieku 120 lat...\n[ze wstępu Yoela Hoffmanna]\nZen to piękno prostoty, harmonia treści i formy. Sięgając po tradycyjne chińskie wzory, tworzymy dla Państwa książki ręcznie wiązane i niezwykłe wizualnie, pozwalające zetknąć się zarówno z dalekowschodnią filozofią, jak i z wyrafinowaną estetyką tego regionu.\nKsiążka Kamienny most. Nauczanie mistrza Zen Chao-Chou pochodzi z wydawnictwa Miska Ryżu. Autorem książki jest Chao-Chou. Książka Kamienny most. Nauczanie mistrza Zen Chao-Chou liczy 153 stron. Jej wymiary to 190 x 260. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nKamienny most. Nauczanie mistrza Zen Chao-Chou książka


Audyt efektywności Elektrycznej - alfaline - (W)łącz się z nami…\nEfektywność energetyczna jest przede wszystkim opłacalna z biznesowego punktu widzenia. Pozwala na redukcję zapotrzebowania na energię, co przekłada się na lepsze wyniki końcowe przedsiębiorstwa i w konsekwencji pozwala osiągać większe zyski.\nPołączenie najlepszych praktyk z zakresu efektywności energetycznej, pozwoli państwu uzyskać informacje o głównych obszarach oszczędności energetycznych oraz uzyskać świadectwo efektywności energetycznej.\nPrzez efektywność energetyczną rozumieć należy relację zużytej energii do uzyskiwanej wielkości efektu użytkowego. Najczęstsze zalecenia audytów efektywności energetycznej dotyczą szeroko pojętej optymalizacji procesów przemysłowych, maszyn i instalacji. Szereg działań zawartych i opisanych w audycie efektywności energetycznej pozwala poznać faktyczne straty energii i koszty ponoszone przez przedsiębiorstwo jak i uświadamia oraz wskazuje realne szanse na oszczędności na różnych etapach produkcyjnych. W wielu przypadkach analiza energetyczna jest kluczem do redukcji kosztów w długim okresie oraz szybkiego zwrotu z inwestycji. Osiągnięcie efektywności energetycznej jest pożądane w zakładach przemysłowych, montażowniach itd. bez względu na branżę.\nOszczędzanie energii w firmie czyli jak stać się konkurencyjnym\nRosnąca konkurencja pomiędzy przedsiębiorstwami, determinuje konieczność wprowadzania programów oszczędnościowych poprzez redukcję kosztów związanych z prowadzoną działalnością. W większości zakładów przemysłowych koszty związane z energią cieplną i elektryczną mają decydujący udział we wszystkich kosztach przedsiębiorstwa. Z tego względu zasadnym jest szukanie oszczędności w wydatkach na media energetyczne przy czym niezbędna wydaje się optymalizacja kosztów i zużycia energii.\nAnaliza energetyczna - oszczędzaj energię i zwiększaj zyski\nAnaliza energetyczna pokazuje klientom gdzie i w jaki sposób szukać oszczędności w obszarze gospodarki energetycznej zakładu. Dbamy o to aby Nasi klienci uzyskali jak największe oszczędności z tytułu ograniczenia zużycia energii. Połączenie wieloletniego doświadczenia z nowymi technologiami pozwala u naszych klientów ograniczyć koszty o kilkanaście procent. Dla naszych klientów wykonaliśmy wiele projektów dotyczących poprawy gospodarki energią, a w szczególności – audytów efektywności energetycznej.\nDostarczamy Klientom analizę energetyczną ze szczegółowym opisem nieprawidłowości oraz wskazujemy możliwości poprawy, sposobu jej osiągnięcia oraz ewaluacje techniczne i handlowe. Pomagamy uzyskać świadectwo efektywności energetycznej.\nOptymalizacja zużycia energii polega na minimalizowaniu strat energii w zakładzie produkcyjnym poprzez usuwanie wszelkich pojawiających się nieszczelności, stabilizacji ciągłego reżimu pracy urządzeń produkcyjnych poprzez np. wykluczenie pracy jałowej. Ponadto wysoką efektywność energetyczną uzyskujemy poprzez sprawdzanie sprawności urządzeń produkcyjnych takich jak silniki, kompresory czy siłowniki.\nAudyt efektywności energetycznej (audyt elektroenergetyczny) – analiza energetyczna określająca możliwości podniesienie efektywności energetycznej w badanym obiekcie, w zakresie gospodarki energią elektryczną, cieplną i chłodem, ze wskazaniem konkretnych rozwiązań (technicznych, organizacyjnych, finansowych i prawnych) wraz z określeniem kosztów ich wprowadzenia oraz przedstawieniem spodziewanych oszczędności.\nEfektywność en ergetyczna - podstawowe zalety:\nzwiększenie wydajności bez rozbudowy infrastruktury\nniższy koszt produktu gotowego\nJakie oszczędności można uzyskać?\nOptymalizacja kosztów i zużycia energii to działania podejmowane w trakcie poszukiwania oszczędności w przedsiębiorstwie. Działania te powinny zawierać cztery etapy i zakończyć się działaniami z zakresu wdrożenia proponowanych rozwiązań.\nGłównym celem optymalizacji efektywności energetycznej jest odzysk energii oraz jej ponowne wykorzystanie w zakładzie przemysłowym. Analiza energetyczna pokazuje dokładne źródła strat energii oraz wskazuje konkretne rozwiązania problemów z wykorzystaniem konkretnych narzędzi, technologii czy procesów. Finalny audyt efektywności energetycznej poprzedzony jest zazwyczaj licznymi wyliczeniami, analizami dodatkowymi związanymi z infrastrukturą zakładu czy procesami zachodzącymi w instalacji.\nWażne jest, aby przeprowadzać regularne przeglądy w celu monitorowania codziennych operacji oraz zużycia energii. Takie działania pozwalają pomóc w identyfikacji interesujących możliwości oszczędności energetycznych oraz utrzymaniu rezultatów, które zostały już osiągnięte.\nEfektywność energetyczna w firmie przemysłowej pozwala przedsiębiorstwu stać się bardziej konkurencyjnym na rynku, zwiększyć produkcję oraz sprzedaż. Równomierne gospodarowanie energią tj. optymalizacja procesu produkcyjnego umożliwia zniwelowanie udziału kosztów energii w wyprodukowaniu produktu, co ma przełożenie na wzrost wydajności zakładu przy stałym poziomie poboru mocy. Optymalizacja zużycia energii w firmie ma wpływ na poprawę konkurencyjności, tworzenia wizerunku firmy EKO, wzrost jakości wyrobów oraz spadek ceny wyrobu finalnego, a pośrednio wpływać może na obsługę klientów.


Strona główna › Numer 26 › Aktualności › Na wokandzie ETPCz\nOpublikowano 15 października 2015 przez Szymon Janczarek\nOkres wakacyjny to tradycyjnie czas, w którym Trybunał w Strasburgu ogranicza swoją aktywność orzeczniczą. Tak było i w tym roku, w okresie czerwiec – sierpień Trybunał wydał w sprawach polskich trzy wyroki. Każdy z nich stwierdzał naruszenie Konwencji.\nPozbawienie wolności w schronisku dla nieletnich\nW sprawie Grabowski wobec nieletniego podejrzanego o popełnienie rozbojów, z uwagi na uzasadnioną obawę ukrycia się lub zatarcia śladów czynu karalnego, zastosowano środek zapobiegawczy w postaci umieszczenia w schronisku dla nieletnich.\nZgodnie z ugruntowaną praktyką sądów rodzinnych, gdy sprawę skarżącego skierowano do rozpoznania w postępowaniu poprawczym, pomimo jego dalszego pozbawienia wolności, sąd nie wydawał już kolejnych decyzji o przedłużeniu pobytu w schronisku. Skarżący odzyskał wolność dopiero po ponad pięciu miesiącach od upływu okresu pobytu w schronisku dla nieletnich wynikającego z ostatniego postanowienia sądu w tym przedmiocie, po tym jak orzeczono wobec niego umieszczenie w zakładzie poprawczym.\nTego też okresu dotyczyła jego skarga, w której zarzucił, że przez okres ponad pięciu miesięcy był przetrzymywany w schronisku dla nieletnich bez decyzji sądu, a prawo krajowe nie gwarantowało mu żadnej procedury umożliwiającej efektywne kwestionowanie legalności pozbawienia wolności.\nTrybunał w pierwszej kolejności skrytykował praktykę sądów krajowych, uznających za wystarczające do dalszego pozbawienia nieletniego wolności wydanie decyzji o rozpoznaniu sprawy w postępowaniu poprawczym, bez odrębnego postanowienia co do jego pobytu w schronisku dla nieletnich. Do swojej konkluzji odnośnie niezgodności tego rodzaju praktyki z art. 5 § 1 Konwencji (prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego ograniczone w wyniku skazania przez właściwy sąd) ETPCz doszedł odwołując się zasadniczo do dwóch argumentów. Po pierwsze, ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich, z uwagi na brak przepisów zobowiązujących sąd rodzinny do wydania postanowienia przedłużającego okres pobytu nieletniego w schronisku, gdy sprawa została skierowana do rozpoznania w postępowaniu poprawczym, nie spełnia wymogów prawa o należytej jakości. Po drugie, tego typu praktyka pobytu nieletniego w schronisku bez szczególnego przepisu prawa, czy też decyzji sądu, sama w sobie narusza zasadę pewności prawnej. Pomimo tego, że art. 27 § 6 u.p.n. ograniczał maksymalny okres pobytu w schronisku dla nieletnich do jednego roku, samo to nie zmieniło sytuacji skarżącego, który bez indywidualnej decyzji sądowej przebywał w nim przez pięć miesięcy i dwa dni.\nJeśli chodzi o naruszenie art. 5 § 4 Konwencji (prawo do odwołania się do sądu w celu ustalenia legalności pozbawienia wolności) Trybunał wskazał, iż skarżącemu nie przysługiwał stosowny środek. Wprawdzie złożył on wniosek o swoje zwolnienie, który nie został uwzględniony przez sąd, tym niemniej uzasadnienie wydanego w konsekwencji postanowienia nie odnosiło się w żaden sposób do podstawowego w tym zakresie argumentu, jakim był brak decyzji sądu uzasadniającej dalsze pozbawienie go wolności.\nPomimo tego, iż co do zasady nie jest rolą Trybunału wskazywanie środków, które powinny być podjęte celem wykonania wyroku, w sprawie tej ETPCz wyjątkowo stwierdził istnienie tego typu potrzeby – by w ten właśnie sposób pomóc władzom krajowym w wywiązaniu się z jego obowiązków wynikających z Artykułu 46 Konwencji. Zdaniem Trybunału władze krajowe powinny przeprowadzić tu zmiany legislacyjne lub podjąć inne odpowiednie kroki w celu zapewnienia, by każdy okres pozbawienia wolności nieletniego wynikał z konkretnej decyzji sądu.\nPilotaż w sprawie przewlekłości\n6 lipca 2015 r. w sprawie Rutkowski i inni Trybunał wydał wyrok pilotażowy dotyczący problemu nadmiernej długości postępowań sądowych w Polsce oraz kwestii skuteczności krajowego środka mającego na celu zapewnić ochronę prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. To jeden z najistotniejszych wydanych w ostatnim czasie przez ETPCz wyroków dotyczących polskiego wymiary sprawiedliwości.\nSkarżący w niniejszej sprawie sformułowali zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji (prawo do rzetelnego procesu sądowego) wskazując na przewlekłość postępowań, w których byli stronami, jak również art. 13 Konwencji (prawo do skutecznego środka odwoławczego) w związku z wadliwym funkcjonowaniem w Polsce skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.\nTrybunał w pierwszej kolejności wskazał, iż w wykonaniu wyroku wydanego 26 października 2000 r. w sprawie Kudła została uchwalona ustawa z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, znowelizowana w lutym 2009 r. Po jej wejściu w życie, Trybunał uznał, że wprowadzony w tej ustawie środek odwoławczy jest skuteczny w rozumieniu artykułów 13 i 35 Konwencji.\nTym niemniej, od czasu wydania pierwszego wyroku, w którym Trybunał zakwestionował długość postępowania sądowego w sprawie przeciwko Polsce (Styranowski), tj. od 30 października 1998 r. do 31 grudnia 2014 r. ETPCz wydał 419 wyroków stwierdzających naruszenie art. 6 Konwencji, przy czym 280 z spośród nich zostało wydanych już po wejściu w życie ustawy z 2004 r.\nNastępnie Trybunał, odnosząc się już do okoliczności faktycznych poszczególnych przypadków sprawy Rutkowski i inni stwierdził, iż doszło w niej do naruszenia tak art. 6, jak i art. 13 Konwencji. W zakresie tego ostatniego naruszenia Trybunał podkreślił, że sądy dokonując oceny czasu trwania postepowań nie wzięły pod uwagę znaczących okresów jego trwania – nie dokonując całościowej jego oceny, lecz jedynie wybranych fragmentów. Istotne było również to, że sądy krajowe, uwzględniając skargę na przewlekłość postępowania przyznawały świadczenie pieniężne w wysoce niesatysfakcjonujących Trybunał kwotach.\nW rozważaniach dotyczących środków generalnych, które należałoby przedsięwziąć w celu wyeliminowania źródła problemu, ETPCz zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie, w odróżnieniu od wcześniejszych wyroków pilotażowych w sprawach polskich, władze przedsięwzięły już pewne środki o charakterze ogólnym w wykonaniu wyroku w sprawie Kudła. Tym niemniej napływ skarg zarzucających naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie wskazuje na problemy w funkcjonowaniu tego środka i jest to sytuacja niezgodna z Konwencją.\nW zakresie stwierdzonego naruszenia prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, Trybunał powstrzymał się przed wskazywaniem konkretnych działań, które miałyby zostać podjęte w celu wyeliminowania zidentyfikowanego problemu systemowego, pozostawiając Komitetowi Ministrów Rady Europy monitoring wdrażanych przez Polskę środków. Wskazał przy tym, iż ze względu na wysoce skomplikowany charakter problemu, na który nie pozostają bez wpływu realia krajowe, nie jest możliwym wskazanie jednego bądź kilku idealnych rozwiązań. Trybunał stwierdził jednak, iż problem przewlekłości postępowań zidentyfikowany w niniejszej sprawie wymaga podjęcia kompleksowych długoterminowych działań na znaczną skalę, o charakterze legislacyjnym i administracyjnym, angażujących władze na różnych szczeblach.\nWadliwe funkcjonowanie skargi na przewlekłość\nCo do skuteczności krajowego środka odwoławczego w postaci skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, Trybunał wskazał na dwa powiązane ze sobą czynniki sprawiające, iż w sprawie Rutkowski i inni doszło do stwierdzenia naruszenia artykułu 13 Konwencji.\nPo pierwsze, sądy polskie nie uwzględniają orzecznictwa ETPCz kreującego standardy oceny tego, czy długość postępowania w danej sprawie jest rozsądna. W szczególności chodzi tu o te wyroki, w których Trybunał wskazywał wprost, iż okres, który powinien być poddany ocenie, obejmuje całość postępowania krajowego. Już w wyroku w sprawie Majewski z 2005 r. Trybunał przypomniał, iż w wielu wcześniejszych sprawach wskazywał na wadliwość praktyki fragmentacji, a zatem ewidentnym dla władz krajowych musiał być wymóg traktowania badanego postępowania jako pewnej całości. Pomimo tego sądy, w tym również Sąd Najwyższy, kontynuowały ową wadliwą praktykę, chociaż ustawą z 2004 r. – w kształcie nadanym jej w nowelizacji, która weszła w życie w 2009 r. – stworzono mechanizm, który co najmniej na papierze spełniał wszelkie wymogi przewidziane w wyroku w sprawie Kudła. Dopiero 28 marca 2013 r. SN odszedł od poprzedniej, zakwestionowanej linii orzeczniczej.\nDrugą z przyczyn, częściowo powiązaną ze wspomnianym wyżej zjawiskiem tzw. fragmentacji, jest zbyt niski poziom świadczeń przyznawanych w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie przez polskie sądy.\nTrybunał zauważył, że w przypadku każdego ze skarżących w sprawie Rutkowski i inni postępowanie mogło zakończyć się na szczeblu krajowym bez konieczności angażowania Strasburga, gdyby tylko właściwe sądy respektowały standard konwencyjny w tym zakresie. Akceptowalny dla Trybunału poziom świadczenia pieniężnego w każdej z tych spraw był i tak niższy niż górna granica przewidziana w tym zakresie w ustawie. Nie można więc powiedzieć, by wystąpił tu problem związania sądów ustawą co do górnej granicy wysokości świadczenia. Poza tym sądy korzystały z wystarczającego marginesu swobody w zakresie oceny właściwych okoliczności.\nDlatego też, jeśli chodzi o wykonanie opisywanego wyroku, ETPCz podkreślił, że Polska powinna w pierwszej kolejności poprzez odpowiednie środki generalne zapewnić skuteczną implementację uchwały Sądu Najwyższego z 2013 r. przez sądy orzekające w sprawach skarg na przewlekłość – w kontekście zgodności praktyki sądowej ze standardami Trybunału co do oceny rozsądnego czasu trwania postępowania oraz odpowiedniego i wystarczającego zadośćuczynienia.\nProces ten niewątpliwie wymaga zmiany podejścia sądów do tej tematyki, a także szeregu działań, które nie zostały jednak precyzyjnie określone przez Trybunał – ich ocena została pozostawiona Komitetowi Ministrów Rady Ministrów.\nNieprawidłowe stosowanie Konwencji Haskiej\nW ostatnim z omawianych wyroków w sprawie R. S. przeciwko Polsce Trybunał badał zasadność skargi pod kątem naruszenia art. 8 Konwencji (prawo do poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego) w związku z zarzucanymi przez skarżącego uchybieniami rzetelności postępowania krajowego dotyczącego powrotu jego dzieci bezprawnie zatrzymanych w Polsce.\nW 2008 r. żona skarżącego, zamieszkująca z nim w Szwajcarii, w czasie pobytu na wakacjach w Polsce złożyła pozew o rozwód domagając się tymczasowego ustanowienia na jej rzecz opieki nad dwójką małoletnich dzieci. Opieka ta została przyznana matce, która pozostała z dziećmi w Polsce. Skarżący złożył stosowny wniosek na podstawie Konwencji Haskiej dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, niemniej okazał się on bezskuteczny. Sądy krajowe uznały, że dzieci wyjechały ze Szwajcarii za zgodą skarżącego, zaś ich pobyt w Polsce był zgodny z rozstrzygnięciem ustalającym miejsce pobytu dzieci przy matce.\nTrybunał uznał, że w sprawie tej doszło do naruszenia prawa skarżącego z uwagi na uchybienia sądów krajowych. Po pierwsze, rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia miejsca pobytu dzieci przy matce zostało wydane pod nieobecność skarżącego i bez zawiadomienia go o terminie posiedzenia – a decyzja ta w dalszej kolejności miała kapitalne znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku złożonego na podstawie Konwencji Haskiej. Ponadto, wbrew wynikającemu z Konwencji Haskiej zobowiązaniu do niezwłocznego działania, wniosek skarżącego został rozpoznany dopiero po sześciu miesiącach.\nW konsekwencji Trybunał doszedł do przekonania, iż władze krajowe nie wywiązały się ze spoczywających na nich obowiązków o charakterze pozytywnym.\nAutor jest sędzią delegowanym do pełnienia funkcji prawnika w Radzie Europy – Departamencie Wykonywania Wyroków ETPCz\n‹ Dokument: nowe ujęcie


Słynne wyścigi: Grand Prix Japonii 2007 - ŚwiatWyścigów.pl\nWyścig w Japonii był drugim po wyroku, który zapadł w sprawie spygate. McLaren był już zdyskwalifikowany z klasyfikacji konstruktorów, a atmosfera w zespole była fatalna. Po tym jak Fernando Alonso doniósł na zespół do FIA i było już jasne, że po końcu sezonu opuści zespół, trudno było ukryć fakt, że sympatia zespołu jest po jednej stronie garażu. Tej należącej do Lewisa Hamiltona. Młody Brytyjczyk w ekspresowym tempie stał się mega gwiazdą F1. Wszyscy zadawali sobie pytanie, czy Lewis stanie się pierwszym zawodnikiem w historii (naturalnie oprócz Giuseppe Fariny w 1950 roku), który wywalczy tytuł w swoim debiutanckim sezonie. Był na czele klasyfikacji, ale nad Alonso miał tylko dwa punkty przewagi.\nPo raz pierwszy od dwóch dekad Grand Prix Japonii nie odbywało się na, ulubionym przez kierowców, torze Suzuka. Tym razem F1 wracała na znany z lat siedemdziesiątych, świeżo odnowiony tor Fuji.\nTen obiekt zasłynął przede wszystkim finałem sezonu 1976, który rozegrany był w ekstremalnym deszczu. Debiut nowej wersji toru nawiązywał do tamtego wyścigu, bo warunki ponownie były bardzo trudne.\nStart miał odbyć się za samochodem bezpieczeństwa, ale zawodnicy pokonywali kolejne okrążenia, a decyzja o starcie nie zapadała. Głównym problemem była fatalna widoczność.\nNa czele jechał Hamilton, po zdobyciu swojego piątego pole position, za nim Alonso, a na kolejnych miejscach znaleźli się ich konkurenci z Ferrari, Kimi Raikkonen i Felipe Massa. Ferrari spodziewając się, że samochód bezpieczeństwa może pozostawać na torze bardzo długo, postanowili zaryzykować i założyli standardowe opony deszczowe, podczas gdy reszta stawki podróżowała na oponach na ekstremalny deszcz.\nPodobna decyzja zapewniła kiedyś Ferrari zwycięstwo w Grand Prix Malezji 2001, ale tym razem okazała się katastrofalnym błędem. Okazało się bowiem, że FIA nałożyła na kierowców obowiązek startu na ekstremalnych oponach, ze względu na bardzo trudne warunki. W Ferrari twierdzono, że informacja do nich nie dotarła, ale byli zmuszeni skierować do boksu swoich kierowców, którzy spadli na koniec stawki. Kimi nie zamierzał się jednak poddawać. Przed końcem fazy samochodu bezpieczeństwa został zatankowany do końca wyścigu i liczył na to, że powróci do walki w późniejszej fazie wyścigu.\nStart ostatecznie odbył się po aż osiemnastu okrążeniach za samochodem bezpieczeństwa. Warunki nadal były fatalne. Na bardzo długiej, najdłuższej w kalendarzu, prostej startowej można było stracić orientację w gęstej mgle.\nNa pierwszym zakręcie Nick Heidfeld od razu stracił kilka pozycji po starciu z Jensonem Buttonem, a na końcu stawki obracający się Alex Wurz, zdążył zahaczyć Massę, zanim skończył wyścig w żwirze.\nW tym zamieszaniu i przy niemal zerowej widoczności na trzecie miejsce wyszedł Sebastian Vettel, junior Red Bulla z Toro Rosso, jadący swój dopiero szósty wyścig w F1. Za nim był Mark Webber w Red Bullu. Australijczyk walczył ze zdrowotnymi problemami, które sprawiły, że wcześniej zwymiotował podczas fazy samochodu bezpieczeństwa. Na kolejnych miejscach jechali, Button, bardzo dobrze radzący sobie bez przedniego skrzydła, które odpadło po kolizji z Heidfeldem, Giancarlo Fisichella oraz Heikki Kovalainen w samochodach Renault, a za nimi Robert Kubica.\nMcLareny szybko oddalały się od reszty stawki, a Alonso trudno było dotrzymać kroku Hamiltonowi, który miał przed sobą pusty tor. Świetnie radził sobie również przedzierający się przez stawkę zawodników Raikkonen. W przeciwieństwie do Fina, obu kierowców McLarena czekała jednak dość szybko wizyta w boksie na tankowanie.\nAlonso wyjechał z boksu za Fisichellą, Kovalainenem, Kubicą i Coulthardem, podczas gdy Hamilton wyjechał przed tą grupa samochodów. Był to kluczowy moment, od którego Hamilton nie był już zagrożony przez Alonso. Hiszpan robił co mógł, ale wkrótce popełnił błąd i stracił jeszcze więcej czasu wyjeżdżając przez chwilę poza tor.\nVettel znalazł się tym samym przez moment na prowadzeniu, zanim sam zjechał do boksu. Stał się dzięki temu najmłodszym zawodnikiem w historii, który prowadził w wyścigu.\nKubica wyprzedził Kovalainena jeszcze przed swoją wizytą w boksie. Alonso był wolny i wyprzedził go Heidfeld. Większym problemem dla Hiszpana był jednak fakt, że zbliżali się do niego Vettel i Raikkonen, którzy byli już zatankowani, tak jak on, do końca wyścigu.\nHamilton też nie był wolny od problemów. Zaliczył kolizję z Kubicą, po której stracił kilka sekund i którą wykorzystał Kovalainen, wychodząc na drugą pozycję za Webberem. Kubica próbował zaatakować bardzo optymistycznie po wewnętrznej. Otrzymał za to karę drive thru, która mocno skomplikowała bardzo obiecujący dla niego wyścig i odebrała szanse na podium.\nChwilę potem Alonso również w bliźniaczej sytuacji zderzył się z Vettelem, tracąc pozycje na rzecz jego i Raikkonena.\nZatankowane McLareny radziły sobie fatalnie w tym momencie wyścigu. Hamiltona wkrótce wyprzedzili Fisichella i Coulthard. Wczesne tankowanie zupełnie się im nie opłaciło. Nie mogli doczekać się, aż ich konkurenci w końcu również udadzą się do boksów.\nNa szczęście dla Hamiltona, gdy to w końcu nastąpiło, Webber wyjechał z boksu tuż za nim. To było kluczowe. Teraz Lewis musiał tylko utrzymać się na torze i czekać aż kierowcy Renault i Coulthard zjadą. Alonso po starciu z Vettelem miał uszkodzone elementy aero i nie był już zagrożeniem. Zaczynało padać coraz mocniej.\nPo tym jak w końcu cała czołówka odbyła swoje wizyty w boksie nadszedł przełomowy moment wyścigu. Alonso był teraz czwarty za Hamiltonem, Webberem i Vettelem. Wtedy jednak jego wyścig niespodziewanie zakończył się na ścianie, kiedy stracił kontrolę nad samochodem na dojeździe do zakrętu. Ten rzadki błąd dwukrotnego mistrza świata, potencjalnie był momentem przełomowym mistrzostw.\nNa torze ponownie pojawił się samochód bezpieczeństwa. Podczas gdy kierowcy przygotowali się do restartu, oczom kibiców niespodziewanie ukazały się uszkodzone samochody Webbera i Vettela. Okazało się, że rozgrzewanie hamulców przez Hamiltona spowodowało reakcję łańcuchową. Webber zahamował gwałtownie, chcąc uniknąć kolizji, a zaskoczony tym manewrem Vettel nie zorientował się w sytuacji i staranował samochód starszego kolegi ze stajni Red Bulla.\nWebber nie krył irytacji, obwiniając Vettela i jego brak doświadczenia. Młody Niemiec jeszcze mocniej przeżywał swój katastrofalny w skutkach błąd, który zamienił przełomowy w jego karierze wyścig w prawdziwy koszmar. Na szczęście dla niego już w następnym wyścigu w Chinach udało mu się zrehabilitować kolejnym świetnym występem.\nPo tym wypadku kolejność była następująca: Hamilton, Kovalainen, Massa, Coulthard, Fisichella, Heidfeld, Raikkonen, Rubens Barrichello, Kubica. 20 okrążeń przed końcem wyścigu samochód bezpieczeństwa zjechał z toru.\nRaikkonen natychmiast zabrał się za wyprzedzanie. Mimo przeciwności dawał nadzieję swojemu zespołowi. W ciągu dziesięciu okrążeń postawił wszystko na jedną kartę i przedostał się na trzecie miejsce, kiedy Massa musiał zjechać na dodatkowe tankowanie. Brazylijczyk wyjechał na tuż za Kubicą, który był teraz siódmy, gdyż Barrichello również musiał dotankować.\nGdy w samej końcówce, po awarii jego BMW, zatrzymał się Heidfeld, Kubica awansował na szóste miejsce, ale na ostatnim okrążeniu dopadł go Massa. Walka między tymi zawodnikami, która odbyła się na ostatnich zakrętach przywodziła na myśl legendarne Grand Prix Francji 1979 i starcie Gilles’a Villeneuve’a z Rene Arnoux. Kierowcy nie odpuszczali i wyprzedzali się nawzajem, często wykorzystując pobocze, co w dzisiejszych czasach spowodowałoby pewnie kary. Ostatecznie tryumfował Massa, ale zwycięzcami byli też kibice mogący oglądać ten pojedynek. To było idealne zwieńczenie wyścigu.\nTym samym Ferrari po wyścigu pełnym błędów wywalczyło przyzwoity wynik. Co najważniejsze, niemal zmaksymalizowało wynik Raikkonena. Do drugiego miejsca zabrakło bardzo niewiele, ale trzecie też było ogromną ulgą. Dzięki niemu Kimi wciąż był w grze.\nVitantonio Liuzzi zdobył pierwszy punkt w sezonie dla Toro Rosso dojeżdżając na ósmym miejscu, a drugi Kovalainen swoje pierwsze podium w F1. Wszyscy mówili jednak tylko o Hamiltonie.\nLewis w ekstremalnie trudnych warunkach pojechał niemal idealny wyścig, podczas gdy jego konkurenci popełniali błędy. Wydawał się w tym momencie niepokonany, a jego mistrzostwo niemal pewne. Lewis miał 12 punktów przewagi nad Alonso i aż 17 nad Raikkonenem. Ukończył w pierwszej trójce w 12 z 15 dotychczasowych wyścigów, a do końca sezonu pozostały już tylko dwa. Nikt nie mógł się spodziewać, że Lewis w żadnym z nich nie stanie na podium.\n« Słynne wyścigi: Grand Prix Europy 2007\nSłynne wyścigi: Grand Prix Brazylii 2007 »


Lokalizacja EJ w GM Choczewo cz. I - NIE dla ATOMU w LUBIATOWIE\nLokalizacja EJ w GM Choczewo cz. I\n„Świadomie O Atomie”\nPolską Grupę Energetyczną\nLokalizacja „pierwszej” polskiej Elektrowni Jądrowej (EJ) na terenie Gminy Choczewo, z wielu względów, nie jest pomysłem sensownym. Tego typu inwestycję należy rozpatrywać formalnie jako tzw. System Złożony (SZ). System taki funkcjonuje zgodnie z założeniami projektowymi tylko wtedy, kiedy jego najdrobniejsze „ogniwo” pracuje prawidłowo. Jako dwa najsmutniejsze przykłady wyżej wspomnianego rozumowania można przytoczyć: amerykański program lotów promów kosmicznych i elektrownię jądrową w Fukushimie. W pierwszym przypadku zlekceważono charakterystykę materiałową uszczelki, a w drugim przypadku nie przeprowadzono prawidłowych symulacji komputerowych tzw. fali tsunami. W obu\nprzypadkach matematyka stosowana dostarcza odpowiednich modeli formalnych. Niestety, najważniejszą charakterystyką SZ jest tzw. Problem Kalkulowanego Ryzyka (PKR). Jest to graniczne ryzyko jakie twórca SZ jest gotowy ponieść finansowo i fizycznie w przypadku katastrofy projektowanego systemu, tzn. upadłość finansowa, choroba, kalectwo lub ewentualnie śmierć. Na podstawie modelu formalnego Granicznego Ryzyka, przedstawionego przez twórcę SZ, podejmuje się następnie decyzję, np. w formie referendum, o przystąpieniu do realizacji SZ. Jest to niezwykle istotny aspekt etyczny każdego SZ. Eksperci Polskiej Grupy Energetycznej (PGE) wykazali (patrz Szymański 2011), że tego typu zagadnienia są im całkowicie obce, co może wskazywać jednoznacznie na olbrzymie luki w ich przygotowaniu formalnym. System Złożony jakim jest budowa i eksploatacja EJ w Polsce powinien składać się z następujących elementów: model celowości inwestycji, model ekonomiczno-finansowy, model projektowania technicznego, model ochrony socjalnej społeczności lokalnej, model umocowania prawnego inwestycji, model nadzoru degradacji środowiska naturalnego, model realizacji techniczno-eksploatacyjnej, model ochrony fizycznej inwestycji i lokalnej społeczności oraz model nadzoru nad SZ.\nJako akcjonariusz spółki PGE chciałbym sprawdzić, jak wygląda zarządzanie moimi zasobami. Wyniki testu są prezentowane poniżej.\n2. Lokalizacja EJ na terenie Gminy Choczewo nie jest pomysłem sensownym (przykład I)\nW ramach modelu ochrony socjalnej społeczności lokalnej PGE prowadzi tzw.\nkampanię informacyjną, mającą przybliżyć - mieszkańcom wybranych gmin - problemy związane z pokojowymi zastosowaniami energii jądrowej. Planowany koszt to około 22 mln złotych. Przykładem tej kampanii jest strona internetowa „świadomie o atomie” prowadzona przez PGE. Wśród wielu zakładek znajdujemy coś takiego:\n„Prawdy i mity"\nArgumenty przeciwko budowie elektrowni jądrowej w Polce, które odwołują się do tej awarii, wynikają z\nnieznajomości przebiegu wydarzeń w elektrowni Fukushima Dai-ichi. Wszystkie systemy bezpieczeństwa elektrowni,\nzbudowanej przed 50 laty, zadziałały bez zarzutu i dopiero fala tsunami o niespotykanej dotąd wysokości\ndoprowadziła do kryzysu w Fukushimie.\nW Japonii przy projektowaniu elektrowni jądrowych uwzględniane jest zagrożenie sejsmiczne. Pomimo że 11 marca\n2011 roku wstrząsy były o 2 stopnie w skali Richtera większe, niż zakładały to plany projektowe, wszystkie reaktory\nw rejonie przetrwały trzęsienie, zaś ich systemy bezpieczeństwa zareagowały prawidłowo. Natychmiast też w\nreaktorach bez zakłóceń włączyły się awaryjne systemy chłodzenia, zasilane generatorami Diesla, mające\nstopniowo obniżać ciśnienie i temperaturę panującą w zbiorniku reaktora. Nie stwierdzono też żadnych większych\nuszkodzeń mechanicznych samych reaktorów, betonowych osłon bezpieczeństwa i innych elementów\nW elektrowni jądrowej Fukushima Dai-ichi 11 marca 2011 roku z sześciu reaktorów II generacji na wrzącą wodę (BWR) pracowała połowa. Pozostałe były wyłączone na czas przerwy remontowej. Pracujące reaktory w momencie trzęsienia zostały wyłączone, zaś cały personel elektrowni ewakuowany. Niestety, w godzinę po wystąpieniu wstrząsów proces wychładzania trzech reaktorów został przerwany.\nFala tsunami, o prawie sześć metrów większa niż przewidywały to założenia projektowe, zalała\nteren całej elektrowni, unieruchamiając generatory Diesla i pozbawiając ją zasilania elektrycznego.\nKryzys jądrowy w elektrowni Fukushima Dai-ichi pokazał, że elektrownie jądrowe budowane są z zachowaniem najwyższych standardów bezpieczeństwa. Dopiero wyjątkowy splot katastrof naturalnych (największe od 140 lat trzęsienie ziemi i niespotykana dotąd fala tsunami) doprowadził do zakłócenia prawidłowego działania systemów bezpieczeństwa elektrowni liczącej sobie 50 lat. Obecnie budowane nowoczesne reaktory III generacji, które proponowane są także Polsce, posiadają szereg zabezpieczeń wykluczających możliwość powtórzenia takich incydentów. Warto także zauważyć, że Polska leży na obszarze stabilnym sejsmicznie, wolnym zarówno od trzęsień ziemi, jak i fal tsunami. Budowa oraz działanie elektrowni jądrowej w Polsce będzie wiązać się z zastosowaniem najnowocześniejszych rozwiązań technicznych i najwyższych standardów bezpieczeństwa”.\n(użyto techniki: kopiuj i wklej)\nA teraz komentarz do tego co zacytowałem powyżej.\nPanowie Eksperci PGE, rozważacie tutaj Problem Kalkulowanego Ryzyka, a więc składową modeli celowości inwestycji i projektowania technicznego. Ponieważ doszło do katastrofy, te elementy SZ, zwanego Fukushimą, okazały się najsłabsze. Wszelkie dodatkowe pseudo wyjaśnienia o tzw. splocie katastrof naturalnych są, w tym aspekcie, bez znaczenia i wskazują na podstawowe luki wiedzy formalnej, co stawia polską inwestycję dotyczącą EJ w ekstremalnie niekorzystnym świetle. Niestety, Problem Kalkulowanego Ryzyka występuje w każdym SZ, a więc również w EJ planowanej w Polsce i jeżeli Eksperci PGE nie rozumieją tego prostego faktu, to nie pozostaje Nam nic innego, tylko im podziękować. Kto sądzi, że Problem Kalkulowanego Ryzyka uda się „załatwić” bez informowania Społeczeństwa, np. w formiereferendum, jest naiwny lub pozbawiony podstawowych zasad moralnych.\nJako przykład Problemu Kalkulowanego Ryzyka można rozważyć model upadku meteorytu w strefie brzegowej w okolicach Lubiatowa, a więc model generacji fali tsunami na Morzu Bałtyckim (patrz Massel 2010). W ciągu ostatnich kilkuset lat na Bałtyku nastąpiło kilkanaście udokumentowanych geologicznie trzęsień ziemi o stosunkowo niewielkiej sile. Co najmniej kilka z nich wywołało tsunami. Falę tsunami wywołało gwałtowne osiadanie dna morskiego, poprzedzone eksplozją uwięzionego w dnie Bałtyku metanu. Może Eksperci PGE zapytają o szczegóły Pana dr Andrzeja Piotrowskiego, kierownika szczecińskiego Zakładu Regionalnej Geologii Pomorza, Państwowego Instytutu Geologicznego. Szanowni Eksperci PGE, aby uporać się z tego typu problemami musicie sięgnąć do outsourcingu, czyli: nie umiesz, zapłać, a inni to zrobią.\nKrótko podsumowując, należy stwierdzić, że nie wszyscy mieszkańcy Gminy Choczewo (również akcjonariusze PGE) mają ochotę pracować przez 40 lat, budując w miarę stabilną egzystencję, w przyjemnych warunkach klimatu Morza Bałtyckiego, tylko po to, aby po jakimś wyjątkowym „splocie” katastrof naturalnych stracić wszystko, łącznie z widokiem na morze i zostać zmuszonym, ze względu na promieniowanie, do opuszczenia dorobku życia - tak jak zmuszono do tego Japończyków w promieniu 20 kilometrów od Fukushimy (porównaj Rys. 4, Szymański 2011).\n3. Lokalizacja EJ na terenie Gminy Choczewo nie jest pomysłem\nsensownym (przykład II)\nW ramach modelu realizacji techniczno-eksploatacyjnej przewidziana jest również likwidacja EJ. Eksperci PGE, na stronie internetowej „świadomie o atomie”, opisują ten problem w następujący sposób.\nDemontaż elektrowni jądrowej jest przedsięwzięciem niezwykle kosztownym i trwającym nawet kilkadziesiąt lat ze względu na radioaktywność reaktora. Budynek po zakończeniu produkcji prądu należy cały czas nadzorować.\nKoszty demontażu i likwidacji bloku 1000 MWe ocenia się na około 353 mln euro. Aby je pokryć, elektrownia jądrowa dolicza do każdej wyprodukowanej megawatogodziny około 1 euro właśnie na ten cel. Za jej likwidację płacą de facto odbiorcy prądu. Pieniądze są odprowadzane na oddzielne konto, gdzie czekają do momentu wyłączenia elektrowni. Podobnie sprawa wygląda w przypadku kosztów unieszkodliwiania odpadów radioaktywnych. Należy zaznaczyć, że mimo tych opłat energia elektryczna pochodząca z reakcji rozszczepiania atomu i tak jest najtańszą z możliwych. Natomiast jest prawdą, że sam demontaż potrafi trwać wiele lat, co zupełnie nie oznacza, że jest to wadą samą w sobie. Przykłady na świecie pokazują, iż taki demontaż kończy się pełną rekultywacją terenu. Można na nim zbudować nową elektrownię, podobnie jak na terenie zlikwidowanej elektrowni konwencjonalnej”. (użyto techniki: kopiuj i wklej)\nSzanowni Eksperci PGE, tzw. lobby atomowe w Polsce już raz pokazało na co je stać. Wystarczy rzuci okiem na Rys. 5 prezentowany przez Szymańskiego 2011.\nProsimy o usunięcia ruiny zwanej EJ Żarnowiec w „budowie”, a potem możemy zacząć myśleć o innych rzeczach.\n• Nie chcemy czegoś takiego jak EJ Żarnowiec w „budowie” w Lubiatowie !\n• Niestety, muszę się zgodzić z Ekspertami PGE, że likwidacja EJ Żarnowiec w „budowie” może potrwać wiele lat, a nawet - całą wieczność.\n• Może demontaż na świecie kończy się pełną rekultywacją terenu, ale niestety nie w Żarnowcu !\n• A może tak jakiś ekspert z PGE doliczy do kosztów nowo planowanej EJ w Lubiatowie również koszty budowy i demontażu EJ Żarnowiec w „budowie” .\n• A może tak jakiś ekspert z PGE doliczy do kosztów nowo planowanej EJ w Lubiatowie również koszty budowy profesjonalnego składowiska odpadów radioaktywnych i wtedy rzeczywiście zobaczymy, czy energia pochodząca z rozczepienia atomu jest tak ekstremalnie tania.\nZgadzam się z Ekspertami PGE, że de facto za wszystko zapłacą odbiorcy prądu, czyli całe\nSpołeczeństwo. Jak wyliczyli Strupczewski i inni 2007 koszty wytworzenia energii elektrycznej za\npomocą EJ w Polsce są, w porównaniu z innymi dostępnymi źródłami energii, najniższe z\nmożliwych. Niestety Pan prof. dr inż. Andrzej Strupczewski całkowicie nie rozumie pojęcia tzw.\nkosztów zewnętrznych, czyli kosztów jakie trzeba przenieść na osobę trzecią, ponieważ ani\ninwestor, ani operator EJ nie są w stanie dostarczyć odpowiedniego zabezpieczenia finansowego.\nSzanowny Panie prof. dr inż. Strupczewski, jadąc własnym samochodem musi Pan mieć opłacone OC, a w przypadku optymalnym również i AC. W przeciwnym razie może Pan mie ć uzasadnione kłopoty z tzw. aparatem sprawiedliwości. Identyczną sytuację ma Pan w przypadku EJ planowanej w Polsce. Symulację co by było, gdyby spółka energetyczna PGE była, jako inwestor i operator Polskiej EJ, jak wszelkie inne firmy, w pełni ubezpieczona od odpowiedzialności cywilnej za potencjalne szkody jądrowe, przeprowadził instytut naukowy Versicherungsforen z Lipska. Wyliczono składkę ubezpieczeniową odpowiednią do kosztów pokrycia ryzyka odpowiedzialności cywilnej wynikającej z działalności EJ. Obliczona dla przypadku katastrofy nuklearnej - jak w Czarnobylu - suma pokrywająca wyrządzone szkody to około 6 bilionów euro. Obliczona dla przypadku katastrofy składka przy różnych wariantach jej\nzaistnienia, włączona w koszty prądu, podraża prąd od 3,96 euro za kWh, aż do 67,3 euro za kWh.\nA jak ustosunkowują się do tego problemu polskie firmy ubezpieczeniowe (patrz portal rp.pl., Zuzanna Reda 05-05-2011).\n„Zdaniem Polskiej Izby Ubezpieczeń (PIU), polski rynek ubezpieczeniowy nie jest przygotowany na przyjęcie tak wysokiego zobowiązania, tym bardziej, że zakres ochrony przewiduje odpowiedzialność nie tylko za szkody materialne iosobowe, ale także za te wyrządzone w środowisku naturalnym Wątpliwości PIU wzbudza również zapis odnośnie określonej w projekcie ustawy szkód jądrowych wyrządzonych w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej. - Awaria w elektrowni jądrowej może trwać miesiącami, a szkody będące skutkiem takiego wypadku ubezpieczeniowego mogą pojawiać się w ciągu następnych kilku lat - mówi Andrzej Maciążek*. Izba argumentuje, że w przypadku rozwijania w Polsce energetyki jądrowej, konieczne jest, by stworzyć odrębny fundusz ubezpieczeniowy dedykowany odszkodowaniom jądrowym, a jego działalność powinna zostać objęta gwarancjami budżetu państwa.\n” (użyto techniki: kopiuj i wklej)\n* wiceprezes Polskiej Izby Ubezpieczeń\nJest to oczywiście jawne zaproszenie do tzw. bailoutu. To zjawisko opisuje na swoim blogu Pan Adam Duda (Prologos, Ekonomia, Polityka, Peak Oil - 10.05.2011r.), w odniesieniu do firmy japońskiej TEPCO, w następujący sposób:\n„Bailout TEPCO będzie zły z dwóch względów.\nPo pierwsze bailout jest zły sam w sobie, gdyż jest to nic innego jak niczym nieuzasadniony transfer bogactwa od rzeszy podatników do jednej kompani.\nPo drugie bailout zaniży cenę energii elektrycznej z atomu, czyli zaburzy alokacje rynkową zasobów. Krótko mówiąc, skoro atom jest tak niebezpieczny, to niech to niebezpieczeństwo będzie wliczone w cenę prądu z atomu. Rynek potem sam wyznacza rentowność każdego biznesu. Dotowanie w ten sposób branży atomowej zakłóca te relacje i obniża koszt prądu z tego źródła.\nOczywiście, żeby alokacja zasobów była odpowiednia, prąd z węgla powinien być obłożony takim podatkiem, aby chociaż kompensował straty na zdrowiu ludności spowodowane wydobywaniem się szkodliwych pyłów z węglowych elektrowni.\nDotykamy tutaj zagadnienia kosztów zewnętrznych, a więc takich kosztów które firma nie ponosi, a przerzuca je na środowisko, czyli innych, niczego nieświadomych ludzi. Elektrownia węglowa, gdyby nie miała opłat emisyjnych, wcale by się nie przejmowała truciem atmosfery. Co by to ją obchodziło, że na śląsku znacznie więcej ludzi chorowało i umierało na raka płuc? Stąd wprowadza się ograniczenia emisyjne pyłów, a za każdy wprowadzony pierwiastek do atmosfery firma płaci opłaty, aby wyrównać straty społeczeństwu. Teoretycznie powinny te opłaty iść na służbę zdrowia, ale wiadomo.. różnie z tym jest.”\nKrótko podsumowując, należy stwierdzić, że nie wszyscy mieszkańcy Gminy Choczewo (również akcjonariusze PGE) mają ochotę uwierzyć w obliczenia przedstawione przez PGE lub Strupczewskiego i innich 2007.\nProponuję, aby odpowiednie jednostki państwowe, w ramach nadzoru nad SZ, zwróciły się do matematyków, jako do jedynej grupy specjalistów, która dysponuje odpowiednim przygotowaniem formalnym, z prośbą o opracowanie obiektywnego, opartego na weryfikowalnych założeniach, modelu celowości inwestycji z uwzględnieniem Problemu Kalkulowanego Ryzyka. Tylko wówczas będziemy mieli podstawy do twierdzenia, że wszyscy zainteresowani mówią tym samym językiem, z wykluczeniem tzw. szumu informacyjnego i tylko wówczas będziemy mogli oszacować, czy jesteśmy w stanie za coś takiego zapłacić, nie obciążając „zbytnio” przyszłych pokoleń. Niestety, publikacja Strupczewskiego i innich 2007 jest, mówiąc kolokwialnie, strasznie zaszumiona.\nPonieważ w ramach modelu ochrony socjalnej społeczności lokalnej PGE NICZEGO nie proponuje, zwróciłem się jako mieszkaniec Gminy Choczewo do Ergo Hestia w Sopocie, jednego z największych ubezpieczycieli na rynku europejskim, z zapytaniem; ile może wynosić stawka ubezpieczeniowa mienia i zdrowia dla człowieka mieszkające w strefie ochronnej EJ (patrz Szymański 2011)? Od miesiąca nie ma odpowiedzi! Wnioskuję, że ani PGE, ani rynek ubezpieczeniowy w Polsce nie są przygotowani na tego typu pytania. W ramach modelu umocowania prawnego inwestycji należy ustosunkować się do następującej kwestii: czy PGE forsując budowę EJ w Gminie Choczewo nie narusza Praw Konstytucyjnych społeczności\nlokalnej? Tego typu problemy może rozwiązać tylko referendum, gwarantowane również przez Konstytucję.\n4. Lokalizacja EJ na terenie Gminy Choczewo nie jest pomysłem\nsensownym (przykład III)\nEksperci PGE, na stronie internetowej „świadomie o atomie”, publikują następującą\n„Prawdy i mity\nElektrownie jądrowe emitują promieniowanie, które nigdy nie jest do końca zbadane, oraz powodują wzrost zachorowań na białaczkę.\nPrzede wszystkim poziom promieniowania elektrowni jądrowej można zbadać w stu procentach i w przypadku elektrowni jądrowych jest on niski - 0,001 milisiwerta na rok (mSv/rok). Człowiek zaś otrzymuje 2,4 mSv/rok wskutek promieniowania naturalnego pochodzącego z ziemi, zaś z zabiegów medycznych może otrzymać 0,85 mSv/rok. W USA wkład promieniowania jonizującego z procedur medycznych jest nawet ponad dwukrotnie wyższy co do dawki niż w Polsce,coskutkuje wzrostem zdrowia społeczeństwa. Nie ma żadnych, dosłownie żadnych danych, które by pokazywały, że tak niskie dawki, jak dziesiąte czy setne części siwerta, mogłyby powodować jakiekolwiek szkodliwe skutki dla zdrowia. Istniejące doniesienia są wynikiem całkowicie fałszywej interpretacji obserwacji. Rzeczywiste przyczyny mają charakter środowiskowy, niemający nic wspólnego z promieniowaniem.\nPrzykładowo warto zauważyć, że skażenie radioaktywne w pobliżu elektrociepłowni węglowej, np. na Siekierkach, jest większe niż dopuszczalne normy skażenia radioaktywnego wytwarzanego przez elektrownie jądrowe.”\nDlaczego odpowiedź prezentowana przez ekspertów PGE jest pod względem naukowym i\n1. W Polsce nie przeprowadzono żadnych długookresowych badań klinicznych w tej dziedzinie, a więc polscy specjaliści, na podstawie WŁASNYCH badań, ani nie mogąpotwierdzić, ani zaprzeczyć temu stwierdzeniu.\n2. PGE nie zatrudnia specjalistów w tej dziedzinie, a więc wyżej przytoczony tekst ma charakter czysto spekulatywny.\n3. Brak źródeł odniesienia do literatury fachowej podkreśla charakter spekulatywny wypowiedzi i czyni ją w ten sposób całkowicie bezwartościową.\nPonieważ eksperci PGE twierdzą, że nie ma żadnych badań w odniesieniu do tego problemu,\nponiżej zamieszczam wykres zaczerpnięty z pracy Prof. Dr. Horsta Kuni, Klinische\nNuklearmedizin, Philipps-Universität Marburg (Niemcy) pt. „Leukämie in der Umgebung von Atomanlagen” (Białaczka w otoczeniu urządzeń atomowych).\nRys. 1 Relatywna częstość zaawansowanej białaczki u dzieci w wieku 0 - 4 lat w zależności od\nodległości od EJ.\nZ Rys. 1 wynika, że w strefie 0 - 5 km wokół EJ częstoś ć zachorowań na białaczkę wśród dzieci jest znacznie wyższa niż w strefie 5 - 15 km (patrz również Szymański 2011). Jak zwykle, o takichrzeczach PGE nie informuje.\nW ten sposób Eksperci PGE definiują pojęcie „świadomie o atomie”.\nDyskusja i wyjaśnienia PGE przypominają historię środka owadobójczego zwanego DDT. W\nopublikowanej w 1962 roku książce pt. "Silent Spring" amerykańska biolog Rachel Carson,\npracownik United States Fish and Wildlife Service, oskarżyła przedsiębiorców stosujących DDT\no doprowadzenie do wyginięcia całych populacji ptaków. Dopiero w roku 1972 Environmental\nProtection Agency zakazała stosowania DDT w USA.\nKrótko podsumowując, należy stwierdzić, że nie wszyscy mieszkańcy Gminy Choczewo(również akcjonariusze PGE) mają ochotę czekać wiele lat, aby usłyszeć, iż PGE się myli.\nJako akcjonariusz PGE przeprowadziłem test kampanii informacyjnej prowadzonej przez spółkę. O podsumowanie proszę Panią prof. Ewę Graczyk dyrektorka Instytutu Polonistyki Uniwersytetu Gdańskiego. Tekst pochodzi z materiałów pokonferencyjnych z debaty „Kobiety przeciwko atomowi”, która odbyła się w Sejmie RP 18.06.2011 r.\nTym, co mi bardzo doskwiera, jeśli chodzi o sytuację związaną z energetyka jądrową w Polsce, jest utrata zaufania do polskich władz. Mam poczucie, że mam do czynienia z ludźmi nieodpowiedzialnymi. Bo jak można podejmować tak ważne decyzje bez dyskusji społecznej? Jak można w tak lekkomyślny sposób wprowadzać technologię, która jest związana z powstawaniem odpadów nuklearnych, a te przetrzymywane są przez sto tysięcy lat? - przecież to jest wręcz niewyobrażalne! Jeśli jeszcze do tego weźmie się pod uwagę wpływ lobby atomowego na decyzje, to moim zdaniem mamy do czynienia z działaniami - nie powiem: kryminalnymi, ale z pewnością nieodpowiedzialnymi.\nWażnym aspektem związanym z energetyką atomową w Polsce jest brak demokracji. Ewidentnie politycy korzystają z apatii społecznej. A przecież to jest niezwykle ważny temat, bo dotyczy tego, jak będzie wyglądała nasza przyszłość. Trzeba rozmawiać o alternatywach, o edukacji, o budowaniu społeczeństwa wiedzy. Tymczasem ludziom się nie ufa. Mam na przykład poczucie, że decyzje dotyczące szkolnictwa wyższego, w którym pracuję, są decyzjami podejmowanymi w skrajnej nieufności do nas - środowiska naukowego. W każdym wymiarze są to działania samobójcze. Nie może być tak, że pewne rzeczy są z góry przesądzone. Musimy walczyć o to, żeby skończyła się polityka wyłączania, o to, żeby społeczeństwo było włączone w podejmowanie decyzji.”\nSmutkiem napawa fakt, a nie są to - jak widać - tylko moje odosobnione odczucia, żedziałalność PGE jest pod każdym względem sprzeczna z oczekiwaniami społecznymi.\n• Kampania informacyjna prowadzona przez PGE wprowadza w błąd opinię publiczną,proliferując spekulatywne i w skrajnej mierze nieprawdziwe informacje, nadając w tensposób wystąpieniom PGE charakter czysto propagandowy.\n• Kampania informacyjna nie jest zgodna z intencjami USTAWODAWCY i z tegowzględu mieszkańcy Gminy Choczewo zwracają się do przyszłego Prezesa Spółki PGE z prośbą o zaprzestanie tego typu nieetycznych, merytorycznie nieuzasadnionych praktyk, rezerwując sobie prawo wystąpienia z pozwem zbiorowym wobec władz spółki.\n• Przeprowadzony test wykazał, iż eksperci PGE nie są w stanie przedstawić, wmerytorycznie spójny sposób, nawet najprostszych rzeczy związanych z budową„pierwszej” polskiej EJ. Pisze o tym Pan Gérard Wolf wiceprezydent EDF (Électricité de\nFrance) w liści do Pana Ministra Aleksandra Grada z dnia 24.01.2011 r. w następujący\nUważam, zgodnie z opinią Pana Gérarda Wolfa, że PGE powinna nadal zajmować sięenergetyką konwencjonalną i ewentualnie, pozyskiwaniem energii ze źródeł odnawialnych, aproblemy związane z energią jądrową pozostawić specjalistom. Świadome narażanie zdrowia i życia mieszkańców Gminy Choczewo na niebezpieczeństwo jest skrajnym przykładem lekkomyślności.\nNależy głośno krzyczeć NIE, tak jak to robi – symbolicznie - Mieszkaniec Lubiatowa.\nMassel R. St..: Procesy hydrodynamiczne w ekosystemach morskich, Wydawnictwo\nUniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2010 r.\nStrupczewski A., Jaworska K., Patrycy A., Saniewski G.: Czemu potrzebujemy energetyki jądrowej w Polsce, Biuletyn Miesięczny PSE, 04/07, s. 4-15, 2007 r.\nSzymański A.: Lokalizacja Elektrowni Jądrowej W Gminie Choczewo, Krótki Opis Spotkania\nMieszkańców Gminy Z Przedstawicielami Inwestora, Czyli Polskiej Grupy Energetycznej, 2011


Kuchnia Włoska - Road Trip Bus - w drodze ku realizacji marzeń\nKuchnia włoska to jedna z najpopularniejszych na świecie kuchni. Charakteryzująca się dużą ilością przypraw, takich jak bazylia, oregano czy rozmaryn, warzywami takimi jak pomidory, oliwki czy czosnek oraz przede wszystkim oliwą z oliwek, wyśmienitymi serami oraz doskonałymi wyrobami wędliniarskimi. Kuchnia włoska zawsze będzie kojarzyć się z pizzą i pastą, które są jej nieodłącznymi składnikami, ale oprócz nich to również wyśmienite desery czy charakterystyczna polenta.\nJeśli interesujesz się kuchnią włoską, na pewno myślałeś o wizycie w słonecznej Italii. W dziale Włochy, znajdziesz sporo artykułów dotyczących zwiedzania Półwyspu Apenińskiego, wiele ciekawostek oraz praktyczne informacje, np. o tanich lotach do Włoch. Natomiast, jeżeli chciałbyś wypróbować przepisy z innych krajów zapraszamy do tego działu.


Objawy alergii pokarmowej u dzieci - Alergia na mleko krowie\nAutor: Dr hab. n. med. Jarosław Kwiecień\nObjawy alergii na białka mleka krowiego są bardzo różnorodne i mogą dotyczyć niemal każdego narządu: skóry, błon śluzowych jamy ustnej, układu krwiotwórczego, układu oddechowego czy przewodu pokarmowego.\nCharakterystyczne objawy alergii pokarmowej u dziecka\nObjawy alergii na białka mleka krowiego u dzieci\nObjawy alergii pokarmowej nie tylko na skórze\nObjawy ogólne alergii pokarmowej u dzieci: zaburzenia zachowania, a nawet objawy wstrząsowe.\nU najmłodszych dzieci alergia na białko mleka krowiego objawia się najczęściej zmianami skórnymi oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego.\nTypowe zmiany skórne to suchość skóry oraz zmiany rumieniowo-grudkowe, występujące zwłaszcza na policzkach, przy uszach oraz na przedniej (tzw. wyprostnej) powierzchni rączek i nóżek.\nObjawem alergii pokarmowej może też być nadmierne ulewanie, wzdęcie brzuszka, kolki czy brak przyrostu masy ciała mimo spożywania odpowiedniej ilości pokarmu.\nInne możliwe objawy to trudności w oddychaniu, sapka lub napady tzw. świszczącego oddechu. Jeżeli zauważysz takie objawy u malucha, konieczna jest wizyta u lekarza.\nJak pomóc dziecku w walce z objawami alergii?\nW najczęstszej postaci alergii pokarmowej, przebiegającej ze zmianami skórnymi, dziecku doskwiera zwykle swędzenie i podrażnienie skóry. Ubieraj dziecko w przewiewne ubranka z naturalnych materiałów, kąp niemowlę w emolientach i smaruj preparatami nawilżającymi i natłuszczającymi skórę. Nie zapominaj o spacerach.\nJeżeli lekarz potwierdzi alergię na białka mleka krowiego u Twojego dziecka, będzie to oznaczać eliminację z diety niemowlęcia mleka krowiego i produktów zawierających białka tego mleka. Jeżeli karmisz piersią, po konsultacji z lekarzem będziesz musiała przejść na dietę eliminacyjną i zrezygnować z mleka i jego przetworów w swojej diecie. Pamiętaj, aby skonsultować z lekarzem lub dietetykiem, jak suplementować wapń i witaminę D3, której możesz mieć niedobory w wyniku wykluczenia przetworów mlecznych. Jeżeli karmisz mlekiem modyfikowanym, lekarz zaleci zmianę mieszanki na tę dla dzieci z alergią na białka mleka krowiego.\nWprowadzanie pokarmów uzupełniających należy rozpocząć nie wcześniej niż po ukończeniu przez dziecko 17. tygodnia życia i nie później niż w 26. tygodniu życia. Dotyczy to także dzieci z alergią na białko mleka krowiego, pomijając oczywiście produkty mleczne, takie jak kaszki mleczne, śmietana, twarożek, masło itp. U alergików zaleca się zwykle, aby nowe pokarmy wprowadzać do diety pojedynczo tak, aby w przypadku reakcji alergicznej wiedzieć, jaki produkt jest nietolerowany. Nie wykazano natomiast żadnych korzyści zdrowotnych z opóźniania wprowadzania do diety innych niż mleko pokarmów potencjalnie alergizujących, takich jak jajka, gluten czy ryby.\nU najmłodszych dzieci alergia na białko mleka krowiego objawia się najczęściej zmianami skórnymi oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego. Typowe zmiany skórne to suchość skóry oraz zmiany rumieniowo-grudkowe, występujące zwłaszcza na policzkach, przy uszach oraz na przedniej (tzw. wyprostnej) powierzchni rączek i nóżek. Objawem alergii pokarmowej może też być nadmierne ulewanie, wzdęcie brzuszka, kolki czy brak przyrostu masy ciała mimo spożywania odpowiedniej ilości pokarmu. Inne możliwe objawy to trudności w oddychaniu, sapka lub napady tzw. świszczącego oddechu. Jeżeli zauważysz takie objawy u malucha, konieczna jest wizyta u lekarza. Pamiętaj, że powyższe objawy mogą mieć wiele innych przyczyn i nie zawsze są skutkiem alergii. Nie włączaj dziecku żadnych leków lub nie zmieniaj diety dziecka bez konsultacji z lekarzem.\nPomimo że reakcja alergiczna na pokarmy rozpoczyna się i toczy głównie w przewodzie pokarmowym, jest ona jednocześnie reakcją ogólnoustrojową i może przejawiać się wieloma, pozornie bardzo odległymi od siebie objawami. Oprócz objawów jednoznacznie kojarzonych z chorobami przewodu pokarmowego, takich jak: biegunki, domieszka śluzu lub krwi w stolcach, kolkowe bóle brzucha, ulewania czy zaburzenia w przybieraniu na masie ciała, możliwe są też opisane powyżej zmiany skórne oraz różnorodne objawy ze strony układu oddechowego, od nieżytów nosa i sapki do objawów duszności i astmy. W przebiegu alergii opisywane są też zaburzenia hematologiczne, zwłaszcza uporczywa niedokrwistość w badaniu morfologii krwi oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak niepokój i drażliwość dziecka oraz zaburzenia snu. U dzieci z reakcją natychmiastową związaną z przeciwciałami IgE możliwe jest nawet wystąpienie wstrząsu anafilaktycznego rozwijającego się w ciągu nawet kilku minut po spożyciu pokarmu, na który dziecko jest uczulone.


Blog o gotowaniu - tradycyjna kuchnia: gęsia szyja nadziewana – gęsi pipek\nGęsi pipek potrawa z nadziewanej skóry z gęsiej szyi. Farsz można przygotować z ziemniaków, gęsich podrobów, z mięsa wołowego, drobiowego lub cielęcego.\nGęsi pipek to również gulasz z gęsich żołądków.\nOba rodzaje potrawy wywodzą z kuchni żydowskiej.\nW dawnej Kongresówce Gęsi Pipek jest faszerowaną podrobami gęsią szyją, natomiast na terenach niegdysiejszej Galicji – jest to gulasz z gęsich żołądków.\nW jidysz słowo pipek, pochodzące od niemieckiego Pfeifen, oznacza rurkę – wskazywałaby, że gęsia szyja jest właściwym przepisem.\n2 szyje gęsie,\n1 żołądek z gęsi,\n1 wątroba z gęsi,\n2 łyżki przesianej tartej bułki,\n1 łyżka cząbru ( może być również tymianek, majeranek),\n150 ml półwytrawnego białego wina,\nZ szyj gęsich zdjąć delikatnie skórę – tak aby nie uszkodzić skóry.\nSzyje pozbawione skóry włożyć do garnka, dodać obraną włoszczyznę, przyprawy, zalać niewielką ilością wody i ugotować bulion.\nSkórę z gęsich szyjek dokładnie oczyścić, usunąć tłuszcz (tłuszcz stopić), dokładnie umyć.\nŻołądek sparzyć na sicie. Razem z wątróbką drobno pokroić.\nMasło utrzeć z żółtkiem, ucierając dodać pokrojone podroby i rozgnieciony czosnek, sól, przepierz i zioła. Doprawić do smaku.\nUbić białko i dodać razem z bułką tartą do utartej masy.\nFarszem wypełnić skórę z gęsich szyjek, zaszyć z obu stron.\nUłożyć w gęsiarce, wlać 300 ml bulionu ( tego, który gotowaliśmy na szyjkach gęsich), wino i dusić pod przykryciem około godziny.\nPodawać z sosem z duszenia.\nAutor: królestwo garów o 13:21\nEtykiety: 5 ćwiartka, drób, gęś, podroby\nalexandra roba 1 lutego 2019 02:13\nzapewne jest to przysmakiem,Jedynie z czym sie nie zgadzam, jezeli ma to obrazowac potrawe kuchni zydowskiej ; to ten chrupiacy chlebek skandynawski absolutnie nie pasuje tylko i wylacznie z prawdziwa maca - wtedy byloby originalnie jidisz!!!\nSchkoda, ze nie ma przepisu na pölgeski\nkrólestwo garów 1 lutego 2019 13:24\nnie trzymam się ściśle kuchni żydowskiej, bo za mało ją znam. Na dwóch zdjęciach gęsi pipek podany jest z babką ziemniaczaną, na jednym inaczej, właśnie z chlebkiem skandynawskim i powiem, że całkiem dobrze całość zagrała.\nNie ma półgęska ponieważ nie mam warunków aby go przygotować :( bardzo żałuję, może kiedyś się uda. Serdecznie pozdrawiam\naleka 2 lutego 2019 05:41\njezeli kogos urazilam, to bardzo przepraszam.Poprostu widzialam tylko to jedno zdjecie i dlatego to skojarzenie.Chce wyrazic moj podziw i podziekowac za te wlasnie stare przepisy za ich wskrzeszenie. Dzieki przypominaja mi moje mlode lata i ciesze sie ,ze zalazl sie Ktos taki jak PANI .Niech zyje renesans!!!\nPozdrawiam z "RAJU" aleka\nkrólestwo garów 2 lutego 2019 09:30\nale nikt nie poczuł się urażony :) Tu po prostu starłam się pokazać jakie dodatki mogą być do gęsiego pipka, chlebek skandynawski akurat w czasie gdy wstawiałam przepis był popularny, więc podałam z nim i naprawdę dobre było :) Bardzo lubię i szanuję naszą tradycyjną kuchnię, niestety mieszkam w bloku, na którymś tam piętrze i nie mogę wszystkiego wykonać i bardzo żałuję. Serdecznie pozdrawiam


Spotkanie z Prezydentem Kaczorowskim. Jerzy Wypiórkiewicz | Album Polski\nCzwartek, 17.01.2019 r. Imieniny: Antoniego i Rościsława\nSpotkanie z Prezydentem Kaczorowskim.\nJerzy Wypiórkiewicz 2010-05-10\nW początkach września 1998 roku na zaproszenie prezesa Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa, nieodżałowanej pamięci popularnego wśród lotniczej braci „Zubera”, p.Józefa Zubrzyckiego, pojechałem do Krakowa na uroczystości odsłonięcia tablicy pamiątkowej poświęconej 80-tej rocznicy powstania Lotnictwa Polskiego. Dodatkowo tablicę poświęcono płk.pil.Romanowi Florerowi, zdobywcy lotniska Czyżyny w 1918 roku, 2 Pułkowi Lotniczemu oraz 308 Dywizjonowi Myśliwskiemu „krakowskiemu” i wszystkim jego dowódcom.\nto postać wielokrotnie wspominana na łamach Albumu Polskiego. Znamy jego drogę życiową, służbę w polskim lotnictwie, wojenne losy w dywizjonach RAF i powojenne perypetie z władzą komunistyczną. On był jednym z głównych propagatorów głoszenia prawdy o szkalowanym przedwojennym dowódcy polskiego lotnictwa – generale Ludomile Rayskim. To nas w pewnym sensie zbliżyło. Gdy ukazała się moja niewielka książka o gen.Rayskim – „Orły i pingwiny…”, pan Józef zastukał któregoś ranka do moich drzwi i tak się poznaliśmy. Zajął się też kolportażem mojej książki na swoim, krakowskim terenie. Odwiedzał mnie od czasu do czasu snując opowieści spod skrzydeł, wspominając wojenne dzieje i znanych sobie sławnych lotników, w tym najcieplej Ludomiła Rayskiego. Wspomniane uroczystości w Krakowie rozpoczęły się tradycyjnie od mszy świętej z wojskowym ceremoniałem, wśród pocztów sztandarowych, kompanii honorowej i przy dźwiękach orkiestry wojskowej. Po mszy podstawionymi autokarami zostaliśmy przewiezieni do niezbyt odległego Muzeum Lotnictwa i Astronautyki /dawna nazwa Muzeum/.\nrozpoczęła się część oficjalna uroczystości na którą zjechało się wiele osób oficjalnych, generalicji i niezliczona ilość osób luźniej związanych z lotnictwem tudzież gremialnie przybyłych mieszkańców wawelskiego grodu. To co następnie obejrzałem tam okazało się wielce patriotyczną ceremonią. Asystowali jej m.in. Prezydent RP na Uchodźctwie Ryszard Kaczorowski, dowódca Sił Powietrznych gen.bryg.pil. Edward Hyra, prezes Stowarzyszenia Lotników Polskich płk st.sp.Ignacy Olszewski oraz delegacje z jednostek lotnictwa i szkól lotniczych, m.in. ze Szkoły Orląt w Dęblinie. Uroczystości towarzyszyły okolicznościowe przemówienia i Apel Poległych. Następnie przy dźwiękach hymnu narodowego i w asyście kompanii honorowej została odsłonięta wspomniana tablica pamiątkowa. Moment odsłonięcia zsynchronizowano z przelotem klucza samolotów sportowych, który uhonorował uroczystość celnym zrzuceniem wiązanki kwiatów. Jedną z atrakcji uroczystości była próba uruchomienia silnika jedynego pozostałego po kampanii wrześniowej samolotu myśliwskiego P-11c. Samolot po remoncie i rekonstrukcji silnika, wyholowano do tej próby specjalnie z hangaru. Po nieznacznych perturbacjach silnik zaskoczył i zagrzmiał na pełnym gazie w obłokach spalin. Próbę nagrodzono rzęsistymi oklaskami. Całość uroczystości uświetniły występy artystyczne, m.in. wystąpiła grupa młodzieży ze Szkoły Podstawowej z Czasławia, miejscowości gdzie urodził się późniejszy generał Ludomił Rayski. Jak tradycja nakazuje wszystko skończyło się późnym popołudniem wspaniałą wojskową grochówką.\ntej podniosłej uroczystości dla mnie osobiście było spotkanie z prezydentem RP na Uchodźctwie prof.Ryszardem Kaczorowskim. Jak wspomniałem, pan Józio Zubrzycki był współorganizatorem i dobrym duchem tej uroczystości. Był wszędzie gdzie go potrzebowano i wszędzie gdzie on potrzebował. Oczywiście to on wpadł na pomysł, by obdarować Prezydenta moją książką z dedykacją od nas obu. Ja już nie miałem żadnego egzemplarza ale nieoceniony „Zuber” wytrzasnął jeszcze jeden nowiutki egzemplarz i poszliśmy do pomieszczenia przeznaczonego dla Vipów. Natychmiast natrafiliśmy na prezydenta Kaczorowskiego, który konsumując jakieś orzeszki, prowadził ożywioną rozmowę z gen.bryg.pil. Edwardem Hyrą. Częstowani przez obu panów wdaliśmy się w miłą pogawędkę. Prezydent Kaczorowski z widocznym ukontentowaniem przyjął podarowaną przez nas książkę, szczególnie gdy dowiedział się jej tematyki. Poprosił nas o wizytówki i obiecał napisać list z uwagami co do treści książki, oczywiście jak już ją dokładnie przeczyta. Znając jego zaangażowanie we wszystkie organizowane imprezy rocznicowe i państwowe, nie liczyłem na rychłą lekturę jego listu. Jednak po około roku dotarł do mnie list osobiście przez niego podpisany, który stał się dla mnie najmilszą pamiątką naszego spotkania w Krakowie. W natłoku zajęć już nie zapamiętał wszystkich szczegółów naszego spotkania ale jednak słowa dotrzymał.\nProf. Ryszard Kaczorowski\nurodził się 26.11.1919 roku w Białymstoku w rodzinie szlacheckiej herbu „Jelita”. Uczył się w Szkole Handlowej w Białymstoku. Od dziecka był związany z harcerstwem. Był drużynowym, instruktorem, później opiekunem obozów. Przed 1939 rokiem został zastępcą komendanta Białostockiego Pogotowia Harcerskiego, mającego pełnić funkcje pomocnicze w razie wojny. Po wkroczeniu Sowietów współtworzył struktury konspiracyjne Szarych Szeregów początkowo jako Hufcowy, następnie jako Komendant Chorągwi. 17 czerwca 1940 roku aresztowany przez NKWD został skazany na karę śmierci. Po 3 miesiącach przebywania w celi śmierci, 10 maja 1941 roku zmieniono mu karę na 10 lat łagrów. Karę odbywał na Kołymie w kopalni złota. Na mocy układu Sikorski-Majski został zwolniony z łagru i po niewypowiedzianych trudach dotarł do Armii Polskiej tworzonej przez gen.Andersa. W składzie tej armii wymaszerował z ZSRR do Palestyny na Bliskim Wschodzie. Był marzec 1942 roku. W II Korpusie WP, jako żołnierz baonu łączności 3 Dywizji Strzelców wziął udział w kampanii włoskiej, w tym w bitwie o Monte Cassino.\nDopiero po wojnie już na emigracji dokończył edukacji w Szkole Handlu Zagranicznego. Do emerytury pracował jako księgowy. Jak należało się spodziewać od razu włączył się w działalność Związku Harcerstwa Polskiego na emigracji. Powołano go na stanowisko Naczelnika Harcerzy /lata 1955-67/ następnie został Przewodniczącym ZHP na Uchodźctwie /1967-88/. Był także komendantem reprezentacji polskich harcerzy na Jamboree 1957 oraz Komendantem Światowego Zlotu Harcerstwa na Monte Cassino w roku 1969 i w Belgii w 1982 roku. Brał też czynny udział w życiu politycznym Polaków na emigracji. Był członkiem parlamentu emigracyjnego zwanego Radą Narodową. A w życiu społecznym udzielał się m.in. w Zarządzie Głównym Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, w Zjednoczeniu Polskim, Instytucie Polskim, Akcji Katolickiej oraz w Radzie Koordynacji Polonii Wolnego Świata. W 1986 roku został ministrem Spraw Krajowych. Nawiązał kontakty z działaczami opozycyjnymi i niezależnym harcerstwem w Kraju. W styczniu 1988 roku prezydent Sabat wyznaczył go na swojego następcę. 19 lipca 1989 roku został prezydentem II Rzeczypospolitej na Uchodźctwie. Urzędował tylko do 22 grudnia 1990 roku, kiedy to na Zamku Królewskim w Warszawie przekazał insygnia władzy Lechowi Wałęsie. Po złożeniu urzędu Ryszard Kaczorowski nadal czynnie działał w sferze publicznej zarówno w Kraju jak i za granicami. Był doktorem h.c. czterech uczelni, kawalerem Orderu Orła Białego, Wielkiego Krzyża Orderu Piano od Jana Pawła II, oraz honorowym tytułem Rycerza Wielkiego Krzyża Orderu św. Michała i św. Jerzego od królowej Elżbiety II. Choć mieszkał w Londynie częściej był w Polsce niż w domu. Zapraszany był jako gość honorowy na wszelkiego rodzaju uroczystości państwowe i patriotyczne, często zatem można było go spotkać w Polsce. Jego żywotność charakteryzuje fakt, że kilkadziesiąt polskich miast ofiarowało mu honorowe obywatelstwo.\nzaprosił Ryszarda Kaczorowskiego na uroczystości w Katyniu, ku pamięci pomordowanych tam polskich oficerów w 1940 roku. Rankiem 10 kwietnia 2010 roku prof. Kaczorowski, wraz z Prezydentem RP Lechem Kaczyńskim i Jego Małżonką Marią zajął miejsce w samolocie Tu-154M mającym lądować pod Smoleńskiem… O nieznanej do dziś godzinie i z nieznanych przyczyn samolot rozbił się doszczętnie podchodząc do lądowania. W szczątkach samolotu prezydenckiego śmierć ponieśli wszyscy znajdujący się na jego pokładzie./96 osó Ryszard Kaczorowski ratujący życie w 1941 roku, na mocy układu Sikorski-Majski, nie mógł się spodziewać, że dopełni losu sybirskiego katorżnika nawet po 60 latach. 10 kwietnia 2010 roku katyńska ziemia upomniała się o swoją niedoszłą ofiarę…\nSzczątki prof. Ryszarda Kaczorowskiego spoczęły w Polsce, w Świątyni Opatrzności Bożej na warszawskim Wilanowie. Cześć Jego pamięci!\nNotka biograficzna via http:// pl.wikipedia.org\nFot. 1 Tablica pamiątkowa wmurowana na terenie Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, poświęcona 80-leciu Polskiego Lotnictwa, jak również upamiętniająca płk. Romana Florera, 2 Pułk Lotniczy oraz 308 Dywizjon Myśliwski „Krakowski”. /wł. aut./\nFot. 2 Zdjęcie Ryszarda Kaczorowskiego via www.studyinireland.com.pl\nFot. 3 Fotografia z opisanej uroczystości w Krakowie w roku 1998. /drugi od lewej Ryszard Kaczorowski, trzeci gen.bryg.pil. Edward Hyra, czwarty płk pil.st.sp. Ignacy Olszewski – Prezes Stowarzyszenia Lotników Polskich. /wł.aut./\nFot. 4 Zdjęcie Ryszarda Kaczorowskiego via pl.wikipedia.org\nFot. 5 Kopia listu Ryszarda Kaczorowskiego do autora.\nTo był naprawdę prawdziwie wielki Prezydent\n~adster 2010-05-11 23:42


Księżycowa wyspa i my - Pag 2014 | Cro.pl - Chorwacja Online\nKsiężycowa wyspa i my - Pag 2014\nnapisał(a) Sroqraf » 20.07.2014 18:06\nOczarowani zeszłoroczną wyprawą do Chorwacji, po trosze w wyniku obserwacji pogody nad Bałtykiem, niespodziewanie 12 lipca wybraliśmy się na wyspę Pag. Przygotowania były krótkie, destynacja nie do końca określona (uwarunkowanie pogodowe), a nastroje mocno mieszane. Po wyposażeniu się w podstawowe akcesoria "przykładnego plażowicza", 2 litrów oleju Valvoline Maxlife 5W40 i pojemnika z płynem chłodniczym wyruszyliśmy w drogę liczącą około 3000 kilometrów\nZnalezienie kwatery w szczycie sezonu za 30 EUR/noc dla 2-3 osób nie jest trudne. Szukałem 15 minut, znalazłem w drugim odwiedzonym miejscu. Nie był to co prawda apartament z tarasem i luksusami, ale standard i tak dużo wyższy niż nad polskim morzem (ok 25m2)\nCo nas tam spotkało? Na pełną relację ze zdjęciami, które nie zabiją przeglądarki zapraszam tutaj: http://sh.st/LVVXF\nOstatnio edytowano 02.08.2016 11:25 przez Sroqraf, łącznie edytowano 2 razy\nnapisał(a) Piter_M » 20.07.2014 18:33\nMy na Pagu będziemy za niecałe 2 tygodnie.\nWidzę jednak, że nie ma co czekać na dalszą część relacji bo cała jest już napisana, ale idę do linka z chęcią poczytać.\nnapisał(a) Bea.ta » 20.07.2014 20:18\nno to klikam w linka ... też\nnapisał(a) misiudg » 21.07.2014 06:54\nPag w planach na najbliższe 5 lat jest więc chętnie poczytam\nnapisał(a) giba0909 » 21.07.2014 10:41\nSuper relacja. Widzę że Pag jest piękny. Mam tylko jedno pytanie. Czy na Pag-u sa plaże gdzie rosną np. drzewa piniowe i jest się gdzie schronić w cieniu? Chodzi o małego dzieciaka / 17 m-cy/. Jakoś wcześniej kiedy słyszałem Pag wyobrażałem sobie wypaloną słońcem skałę i zero zieleni. Proszę o info od doświadczonych Cromaniaków\nnapisał(a) Sroqraf » 21.07.2014 10:54\nWitaj, oczywiście są. Fantastyczna plaża z drzewami i dwoma barami jest w miejscowości Simuni - tuż za Pag w stronę Novalji.\nPrzypadła nam do gustu ze względu na łatwe zejście do wody, choć dość szybko robi się głęboko. Podobno zacieniona jest też plaża Strasko - tam nie dotarliśmy, choć nasz gospodarz polecał nam to miejsce. Najfajniejsza jednak pod względem zabaw w wodzie jest właśnie Babe w Novalji. Każdy znajdzie coś dla siebie. Najczęściej jeździliśmy na Czystą Plażę w okolicy Novalji, ale tam cień znajdziesz tylko pod parasolką (za 20kn/dzień) Inaczej - patelnia\nnapisał(a) giba0909 » 21.07.2014 11:53\nDzięki Sroqraf za info i foto. Czyli warto udać się właśnie na Pag. Czy Simuni to fajna miejscowość? Jest gdzie wyjść?\nnapisał(a) Sroqraf » 21.07.2014 14:53\nSimuni jest fajnym miejscem do odpoczynku, nie znam jednak miejscowości na tyle by poradzić czy jest gdzie spędzić czas wieczorkiem. Wydaje mi się, że to typowa noclegownia, ale mogę się mylić. Nam klimat tego miejsca bardzo się podobał\nnapisał(a) kamil1929 » 21.09.2014 07:01\nSimuni to fajna plaza,jezdziłem tam z Pagu...cisza i luz.Spacerek mozna.\nnapisał(a) tytka12 » 22.09.2014 12:03\nWitam! Pag zrobił na mnie niesamowite wrażenie Byłam w okolicach Zadaru i tylko dla księżycowej wyspy wróciłabym w ten region po raz drugi...\nnapisał(a) pakotomasz » 18.11.2014 16:49\nWitam! Mógłbym prosić o trochę więcej informacji na temat samego miasteczka Pag? Myślimy wybrać się tam rodzinką z 2 dzieci (2 i 6lat) w to miejsce, ale zastanawiam się jak to wygląda właśnie pod względem dzieci: plaże, dojścia do nich, atrakcje dla dzieci, a dla dorosłych knajpki, bary, restauracje itp. Czy w ogóle wart tam wybrać się tam mając na celu głownie odpoczynek w w miarę spokojnym miejscu, ale z jakimiś "drobnymi" rozrywkami (na dyskotekach akurat nam nie zależy)? Pozdr.


Jak Otworzyć Plik TMCL? Rozszerzenie Pliku .TMCL - File Extension .TMCL\nCzym jest plik TMCL?\nTMCL to rozszerzenie, które najczęściej wykorzystywane jest przez pliki Dead Or Alive 5 Texture Map Format. Format plików TMCL wspierany jest przez oprogramowanie, które wykorzystywane jest na platformie Windows. Format pliku TMCL, podobnie jak 1457 różnych rozszerzeń plików, umieszczony jest w kategorii Pliki gier. Dead or Alive 5 jest najczęściej wykorzystywanym programem do pracy z plikami TMCL. Twórcą Dead or Alive 5 jest Team Ninja, możesz odwiedzić jego oficjalną stronę internetową, aby znaleźć więcej informacji na temat pliku TMCL a także programu Dead or Alive 5.\nProgramy wspierające rozszerzenie pliku TMCL\nPoniżej tabela zawierająca listę programów do obsługi plików TMCL. Pliki w formacie TMCL mogą być przeniesione na dowolne urządzenie i platformę systemową, jednak nie wszędzie będzie możliwość poprawnego ich otwarcia.\nProgramy obsługujące plik TMCL\nJak otworzyć plik TMCL?\nIstnieje wiele możliwych przyczyn, które powodują problemy z otwarciem plików TMCL. Ważne jest jednak, że wszystkie najczęściej występujące problemy z plikami o rozszerzeniu TMCL można rozwiązać samemu. Możemy to zrobić szybko i bez pomocy eksperta IT. Na dole znajdziesz nasze wskazówki, które pomogą Ci zidentyfikować problemy i je rozwiązać.\nKrok 1. Pobierz Dead or Alive 5\nNajczęściej występującym problemem który dotyka użytkowników jest po prostu brak zainstalowanej odpowiedniej aplikacji do obsługi plików z rozszerzeniem TMCL. Rozwiązanie tego rodzaju problemu nie będzie skomplikowane. Wystarczy wejść na producenta Dead or Alive 5, pobrać i zainstalować oprogramowanie. Cała lista oprogramowania wspierającego pliki z rozszerzeniem TMCL, podzielona według systemów operacyjnych, dostępna jest wyżej. Jeżeli chcesz pobrać instalator Dead or Alive 5 i zrobić to bezpiecznie, sugerujemy aby odwiedzić stronę producenta Team Ninja i skorzystać z ich repozytorium.\nKrok 2. Zaktualizuj Dead or Alive 5 do najnowszej wersji\nKiedy masz już zainstalowany Dead or Alive 5 na swoim urządzeniu, a pliki TMCL nadal nie otwierają się poprawnie, sprawdź, czy posiadasz aktualną wersję oprogramowania. Może zdarzyć się sytuacja, że podczas udostępniania aktualizacji swojego oprogramowania producenci wprowadzają możliwość korzystania z innych, nowszych formatów plików. Jeżeli posiadasz starszą wersję Dead or Alive 5, może ona nie posiadać obsługi formatu TMCL. Natomiast najnowsza wersja Dead or Alive 5 powinna wspierać wszystkie formaty plików wykorzystywane przez wcześniejsze wersje programu.\nKrok 3. Powiąż Dead or Alive 5 z formatem pliku TMCL\nPo zainstalowaniu Dead or Alive 5 w ostatniej dostępnej wersji należy upewnić się, że oprogramowanie jest wybrane jako domyślne do obsługi plików TMCL. Czynność ta może się delikatnie różnić w zależności od systemu operacyjnego na którym pracujesz, ale ogólny schemat postępowania jest podobny.\nKlikając na ikonie pliku TMCL prawym przyciskiem myszy, skorzystaj z rozwiniętego menu wybierając opcję Otwórz za pomocą\nNa koniec kliknij Znajdź więcej aplikacji na tym PC, wskaż lokalizację katalogu, w którym zainstalowany jest Dead or Alive 5 i zaznaczając opcję Zawsze używaj wybranego programu do otwierania plików TMCL potwierdź całą operację przyciskiem OK\nKliknij prawym przyciskiem myszy na pliku z rozszerzeniem TMCL i wybierz pozycję Informacje\nWybierz Dead or Alive 5 i kliknij Zmień wszystko...\nNa koniec powinien pojawić się komunikat o treści Ta zmiana zostanie zastosowana do wszystkich dokumentów z rozszerzeniem TMCL. Kliknij Dalej aby potwierdzić operację.\nKrok 4. Sprawdź plik TMCL pod kątem występowania różnych błędów\nJeżeli instrukcje z punktów 1-3 zostały skrupulatnie wykonane i nie przełożyło się to na rozwiązanie problemu, należy sprawdzić wskazany plik z rozszerzeniem TMCL. Może pojawić się wiele problemów, które uniemożliwiają otwarcie pliku.\n1. Sprawdź, czy plik TMCL nie jest zainfekowany malware lub innym szkodliwym oprogramowaniem\nJeśli plik TMCL został zainfekowany, szkodliwe oprogramowanie uniemożliwia jego poprawne otwarcie. Najbezpieczniej jest od razu przeskanować plik Twoim programem antywirusowym, bądź skorzystać ze skanera antywirusowego online. Plik TMCL okazał się zakażony szkodliwym oprogramowaniem? Postępuj według instrukcji wyświetlonych w programie antywirusowym.\n2. Sprwadź czy plik TMCL jest nieuszkodzony\nJeżeli plik TMCL został Ci dostarczony przez inną osobę, poproś o wysłanie go raz jeszcze. Być może nie został poprawnie skopiowany na nośnik danych i jest niekompletny, taka sytuacja uniemożliwia poprawne korzystanie z jego zasobów. Analogicznie, pobieranie pliku z rozszerzeniem TMCL z internetu mogło być przerwane i nie posiada on wszystkich danych. Należy wtedy raz jeszcze pobrać plik z tego samego źródła.\nMoże wystąpić sytuacja, w której potrzebujesz najwyższych uprawnień Administratora sytemu do otwarcia pliku Wyloguj się z obecnego i zaloguj na konto z odpowiednimi uprawnieniami. Po wykonaniu tej czynności spróbuj otworzyć plik Dead Or Alive 5 Texture Map Format\n4. Sprawdź, czy system posiada odpowiednią ilość zasobów, aby uruchomić Dead or Alive 5\nJeżeli system nie posiada w danej chwili wystarczających zasobów aby otworzyć program do obsługi plików TMCL, spróbuj zamknąć wszystkie inne aktualnie używane aplikacje i ponowić próbę jego otwarcia.\nPosiadanie najbardziej aktualnych wersji oprogramowania wpływa nie tylko na bezpieczeństwo, ale także pozwala rozwiązywać wiele problemów, także te związane z Dead Or Alive 5 Texture Map Format. Może okazać się, że nowsze wersje oprogramowania rozwiązują problemy z TMCL, które występowały wcześniej, lub były spowodowane bugami w systemie.\nJeżeli posiadasz dodatkowe informacje na temat rozszerzenia pliku TMCL będziemy wdzięczni, jeżeli podzielisz się nimi z użytkownikami naszego serwisu. Skorzystaj z formularza znajdującego się tutaj i prześlij nam swoje informacje dotyczące pliku TMCL.


Zielona energia podstawą szkockiej energetyki - ŚwiatOZE.pl\nZielona energia podstawą szkockiej energetyki\nUE: Spadek emisji z sektora energetycznego\nEmisje dwutlenku węgla pochodzące z sektora energii w Unii Europejskiej obniżyły się w 2020 roku – donosi Europejski Urząd Statystyczny, Eurostat.\nZmiany w ustawie odległościowej. Kto zyska?\nProjekt związany z dotychczas obowiązującą zmianą odległościową ma zrewolucjonizować rynek branży energetyki wiatrowej w Polsce. Nowelizacja czeka na zatwierdzenie przez Radę Ministrów.\nWedług badań szkockich naukowców z Uniwersytetu w Edynburgu liczne inwestycje w farmy wiatrowe oraz pozostałe niekonwencjonalne źródła energii na terenie Wielkiej Brytanii zanieczyszczenie powietrza znacząco obniżyły się względem poprzednich lat. Nie jest to niczym dziwnym, biorąc pod uwagę, w jakim tempie rozwija się odnawialna energia na tym terytorium. Brytyjski rząd udostępnił informacje na temat udziału OZE w bilansie energetycznym na rok 2015, które tylko potwierdzają, jak istotna na wyspach jest rola ekologicznych źródeł energii.\nOkazuje się, że krajem brytyjskiej wspólnoty, który najlepiej wykorzystuje potencjał zielonej energii jest Szkocja. To właśnie tam niemal 60% zapotrzebowania wypełniane jest dzięki licznym inwestycjom w branżę OZE, a przede wszystkim w farmy wiatrowe, które są w tym kraju wykorzystywane najbardziej efektywnie. W 2012 roku Szkocja mogła pochwalić się rezultatem na poziomie 29,7%, co oznacza podwojenie w ciągu trzech lat. Tempo rozwoju zielonej energii w Szkocji jest bardzo wysokie i przewyższa rezultaty osiągane w pozostałych krajach Wspólnoty. W całym Zjednoczonym Królestwie udział OZE na rok 2015 wyniósł 24,6 procent, co oznacza wzrost o 1% względem poprzedniego roku. Biorąc pod uwagę deklarację władz Szkocji – dążenie do 100-procentowego wypełniania swoich energetycznych potrzeb za pomocą ekologicznych źródeł energii – jest to możliwe do zrealizowania, ponieważ tempo wzrostu udziału OZE w bilansie energetycznym tego państwa jest wciąż niezmiennie wysokie.\nW ostatnim czasie widać, że coraz więcej państw dostrzega potencjał zielonej energii. Jest to duży pozytyw w czasach, kiedy nasza planeta i jej środowisko naturalne są niszczone przez duże korporacje i globalne interesy. Ciekawe kiedy także Polska świadomie, bez zewnętrznego przymusu Unii Europejskiej obierze kurs na ekologiczne źródła energii, raz na zawsze porzucając węgiel. Wydaje się to być nieuniknione – branża OZE ciągle się rozwija i warto być nowatorskim w kolejnym ważnym dla kraju aspekcie – tym razem energetycznym.\nRaport dotyczący stanu powietrza w Polsce za rok 2015 opublikowany\noze w Szkocji


Pomożemy w pisaniu z rabatem bez plagiatu - Ogłoszenia - prace licencjackie, magisterskies\nJeśli nie wiesz jak napisać swoją pracę, nie umiesz zebrać materiałów lub boisz się plagiatu to dobrze trafiłeś/aś! Jesteśmy grupą doktorantów, którzy chętnie pomogą w Twoim kłopocie. Nawet, jeśli termin jest "na wczoraj" lub gdy Twój promotor ciągle chce poprawek i zmian! Poradzimy sobie.\npomagamy w wyborze tematu, przygotowaniu konspektu, zebraniu materiałów i opracowaniu tematu! Wszystkie poprawki wykonujemy do skutku i do pełnego zadowolenia promotora!\nunikamy kopiowania i nadmiernego cytowania! Jeśli nie dotrzymamy słowa - zwracamy $$$!\nPłacisz po otrzymaniu umówionej częsci zamówienia!! Widzisz za co - nie sprzedajmy żadnych workowanych kotów!\nDodatkowo, możliwość skorzystania z atrakcyjnego pakietu:\n- zamówienie całego tekstu: 10% zniżki,\n- zamówienie kilku tekstów: 10% na pierwszy!\nPo szczegóły zapraszamy! Na pytania chętnie odpowiemy!


Gazeta Polaków w Republice Czeskiej- Jak było w Helsinkach i Barcelonie?\nIza, Mateusz, Bogdan i Dorota nie żałują, że zdecydowali się na wyjazd. Fot. BEATA SCHÖNWALD\nIzabela Tacina, Dorota Brudna, Bogdan Krężelok i Mateusz Matloch zwiedzili pod koniec września pięć europejskich metropolii. Dziewczyny wzięły udział w wycieczce do krajów nadbałtyckich, zaliczając Wilno, Rygę, Tallin i Helsinki. Chłopcy z kolei mieli okazję poznać uroki Barcelony. Wszystko dzięki ofercie, którą Polskie Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Czeskim Cieszynie skierowało do swoich uczniów.\nIle czasu spędziliście w podróży?\nI.T. i D.B: To trudne pytanie, bo najpierw jechaliśmy na Litwę, dokąd podróż autokarem trwała ok. 16 godzin, a następnie przejeżdżaliśmy do kolejnych krajów, co też zajmowało trochę czasu. No i po dwie godziny spędziliśmy na promie, jadąc do Finlandii i z powrotem. Do domu wracaliśmy już potem bezpośrednio z Estonii.\nB.K. i M.M.: Droga do Hiszpanii trwa autokarem 26 godzin w jednym kierunku. Było to dosyć wyczerpujące, ale dało się przeżyć.\nDlaczego wybraliście akurat tę wycieczkę?\nI.T.: Ja zdecydowałam się na wycieczkę do krajów nadbałtyckich, ponieważ to są miejsca, dokąd nie wybrałabym się we własnym zakresie. Do Hiszpanii nad morze stosunkowo często wyjeżdża się w celach rekreacyjnych, ale na Litwę, Łotwę czy do Helsinek o wiele rzadziej.\nD.B.: U mnie było dokładnie tak samo.\nB.K.: Dla mnie Barcelona to miasto, które bardzo chciałem zobaczyć. Dlatego jak tylko pojawiła się w szkole oferta, że można odwiedzić z przewodnikiem Hiszpanię, Camp Nou i zabytki Barcelony, to wiedziałem, że muszę z niej skorzystać. Nie było innej opcji.\nM.M.: Ja nie należę do tych osób, które lubią zwiedzać zabytki dniami i nocami, ale wolę poleniuchować na plaży i korzystać ze słońca. No i kibicuję też piłkarzom. Wyjazd do Hiszpanii był więc dla mnie dobrym wyborem, bo oprócz zwiedzania mieliśmy dosyć czasu wolnego, żeby np. pospacerować po Barcelonie czy spędzić cały dzień na plaży w ośrodku Tossa de Mar.\nPogoda wam sprzyjała?\nI.T. i D.B.: Pogoda była mniej więcej taka sama jak tutaj, chociaż powszechnie się uważa, że im bardziej na północ, tym jest chłodniej. Może potem w Finlandii było zimniej, bo tam mocno wiał wiatr od morza i trochę padał deszcze, ale ogólnie było bez opadów.\nB.K. i M.M.: Myśmy mieli znacznie cieplej niż w Finlandii. Termometry wskazywały 25 stopni Celsjusza, słońce świeciło i można się było kąpać w morzu, czyli idealna pogoda zarówno do zwiedzania, jak i do pobytu na plaży.\nCo było dla was największą atrakcją turystyczną?\nI.T.: Dla mnie była to Góra Krzyży na Litwie. Oglądanie ok. 200 tys. krzyży na jednym wzgórzu było niesamowitym przeżyciem. Czegoś takiego jeszcze nie widziałam. Wielkim zaskoczeniem były też Helsinki. To był zupełnie inny świat i odnosiłam wrażenie, że nagle znalazłam się na zachodzie. Wszyscy gadali po angielsku.\nD.B.: Jeśli o mnie chodzi, to dużą atrakcją była dla mnie już sama podróż promem. Jednak najładniejszym miejscem, które zwiedziłam, był, moim zdaniem, Tallin, nazywany też miastem hipsterów. Nie zapomnę tych jego stylowych, przyjemnych restauracji i kawiarni.\nI.T.: Podobało mi się też Wilno, na którym było to ciekawe, że chociaż chodzi o stolicę, to jest bardzo spokojnym miastem. Na placach i rynkach starego miasta spotykaliśmy niewielu ludzi. Trochę większy ruch panował dopiero na głównej arterii handlowej, ale ogólnie zupełnie coś innego niż np. tętniąca życiem Praga.\nB.K.: Dla mnie największą atrakcją był cały pierwszy dzień w Hiszpanii. Rozpoczęliśmy go od odwiedzin stadionu Camp Nou, a potem zwiedzaliśmy zabytki Gaudiego, takie jak Casa Mila, Sagrada Familia czy Park Guell.\nM.M:: W moim przypadku stadion Camp Nou był tym największym magnesem i muszę przyznać, że nie zawiódł moich oczekiwań.\nCzy mieliście okazję, żeby porozmawiać innymi językami niż używaną na co dzień gwarą?\nD.B.: Na Litwie mogliśmy mówić po polsku, ale też po rosyjsku. Językiem rosyjskim posługiwaliśmy się również na Łotwie.\nI.T: Ja nie uczę się rosyjskiego, więc dogadywałam się po angielsku.\nB.K. i M.M.: W gimnazjum nie mamy grupy hiszpańskiej, więc w naszym przypadku w grę wchodził w zasadzie tylko angielski.\nCo możecie powiedzieć o tamtejszych ludziach? Jacy oni byli?\nI.T.: Nasza wycieczka wszędzie zatrzymywała się na dosyć krótki czas. W Finlandii zauważyłam jednak wielką życzliwość i otwartość mieszkańców tego kraju.\nD.B.: Ja z kolei odnosiłam wrażenie, że w Tallinie ludzie są wyluzowani i nigdzie się nie śpieszą.\nM.M.: W Barcelonie było podobnie, chociaż odczuwalne też były nastroje towarzyszące Katalończykom przed zbliżającym się referendum. W piątek nawet byliśmy świadkami demonstracji, dzięki czemu mogliśmy się przekonać, że sprawę oderwania się Katalonii traktują bardzo poważnie. Miasto po prostu żyło tym referendum. Wszędzie było pełno plakatów, a na balkonach wisiały flagi Katalonii.\nDlaczego polecilibyście kolegom akurat ten wyjazd?\nD.B.: Kraje nadbałtyckie są bardzo ciekawe, każde jest inne i na pewno warto je zwiedzić.\nB.K.: Myślę, że taki wyjazd z paczką kolegów jest bardzo fajny i samo zwiedzanie jest inne, kiedy realizuje się je wspólnie z rówieśnikami.\nM.M.: No i Katalonia ze swoją stolicą Barceloną jest bardzo przyjemnym miejscem. Wszystkim polecam.\nUczniowie zasłużyli na nagrodę


gania określonych zasad nie da się wykonywać pracy w taki sposób, by nie narażać swojego zdrowia oraz innych. Szkolenie poprowadzone przez profesjonalistów może zagwarantować szybkie pr\nBezpieczeństwo w miejscu pracy to zagadnienie, które powinno być dobrze znane każdemu pracodawcy, ale także pracownikowi. Bez przestrzegania określonych zasad nie da się wykonywać pracy w taki sposób, by nie narażać swojego zdrowia oraz innych. Szkolenie poprowadzone przez profesjonalistów może zagwarantować szybkie pr\nJak wygląda współczesna stomatologia? Printing at home, in the office or on the job Dla pacjentów stomatologicznych - poradnikCzy SEO jest martwe?Czasem warto zwrócić się o pomoc do psychologaCiężki sprzęt na budowieWynająć krzesła? Tak czy nie?Co musisz wiedzieć przed wizytą u dentysty?Czysty samochódPomocna dłoń prawnikaRenowacja domu - jak to zrobić?Radzimy jak wynająć zwyżkę skuteczniejWnętrza z dywanami, co i jakZainstalować panele słoneczne dobrze?Szkolenia bhp warszawaGabinet stomatologiczny zabrzeJak działają wypożyczalnie mebli na event w Polsce?Grzeje i chłodzi - klimatyzacjaTylko u Nas jak lepiej drukować w 5 dni!Gdy podróż coraz bliżej. Pakowanie się i organizacja miejscaTo może Cię zainteresować. Jak rozwodzić się profesjonalnieKilka słów o tradycjach i ceremoniach pogrzebowychKrótko o dentystach i leczeniu zębówInformacje o prawiePrzechowywanie osobistych rzeczyCo to jest pozycjonowanie?Co oznacza praca w geodezjiRadzimy jak prowadzić sprawy spadkowe taniejCzy jest nowe prawo jak naprawić klimę w aucie?Sprawdź jak możesz cyklinować parkiet


Komplety piśmiennicze - Katalog stron - reklamuj się u nas\nJeśli chcesz dać twoim współpracownikom coś naprawdę specjalnego, drobiazg, który wyrażałby chęć podziękowania oraz szacunek to warto zdecydować się na komplety piśmiennicze. To rozwiązanie to znakomity sposób na to aby zapewnić firmie ciągłe zainteresowanie. Bardziej przystępnym cenowo pomysłem na prezent są długopisy reklamowe Łódź, które są oferowane masowo np. w aptekach lub w firmach ubezpieczeniowych. Te przydatne drobiazgi to znakomity wybieg na promocję firmy. Zawsze gdy ktoś będzie coś pisał będzie miał przed oczami nazwę firmy i jej dane.\nSzczegóły strony www.orientpromotion.pl:\nTytuł: Komplety piśmiennicze\nSłowa kluczowe: długopisy reklamowe Łódź , komplety piśmiennicze\nFigury reklamowe loda najlepiej reklamują branżę lodów, jest to konieczny element każdej budki z lodami, lodziarni lub restauracji. Oferujemy figury lodów w rozmiarach od 150cm do 250cm. Figurami reklamowymi zajmujemy się od ponad...\nJeśli prowadzisz własny biznes i chcesz budować wśród swoich klientów świadomość marki, to koniecznie odwiedź naszą stronę internetową. Znajdziesz tam szczegółową ofertę dotyczącą sprzedaży długopisów reklamowych, na których wedłu...