4 liga piłkarska. Chemik Kędzierzyn-Koźle - MKS Gogolin 2-0 | Nowa Trybuna Opolska\n4 liga piłkarska. Chemik Kędzierzyn-Koźle - MKS Gogolin 2-0\nWiktor Gumiński 10.11.2019 Zaktualizowano 10.11.2019\nPiłkarze Chemika nie dali rozwinąć skrzydeł wyżej notowanym rywalom. Wiktor Gumiński\nKonsekwentna gra zapewniła gospodarzom komplet punktów.\n- Generalnie cały mecz był wyrównany, nie było w nim wyraźnie lepszej drużyny - mówił Mirosław Biniecki, drugi trener Chemika. - Przez pełne 90 minut mądrze i konsekwentnie graliśmy jednak w defensywie, dzięki czemu po zdobyciu pierwszego gola było nam łatwiej o doniesienie końcowego sukcesu.\nProwadzenie kędzierzynianie objęli w 18. minucie, kiedy to, w drugim meczu z rzędu, gola zdobył dla nich środkowy obrońca Patryk Kowalczyk. Dopadł on na długim słupku do piłki dośrodkowanej z rzutu rożnego i z kilku metrów skierował ją do siatki.\n- Powinniśmy byli bez problemu przeciąć tą wrzutkę już na bliższym słupku - złościł się Adrian Pajączkowski, szkoleniowiec MKS-u. - A tymczasem dwóch moich graczy minęło się z futbolówką i efekt tego był opłakany w skutkach.\nNiedługo po stracie bramki, ekipa z Gogolina stworzyła sobie jednak wyborną sytuację do wyrównania. W polu karnym Chemika dobrze odnalazł się niepilnowany Sebastian Wacław, ale jego główka okazała się minimalnie niecelna.\n- Takie sytuacje musimy zamieniać na gole - nie miał wątpliwości Pajączkowski. - To był ważny moment, bo gdybyśmy wtedy strzelili na 1-1, mecz mógłby potoczyć się zupełnie inaczej.\nPo tej okazji, do końca pierwszej połowy nie działo się już wiele ciekawego. Na boisku dominowała walka i żadna z ekip nie stworzyła już sobie klarownej okazji strzeleckiej.\nPo przerwie obraz spotkania wyglądał podobnie jak w pierwszych 45 minutach. Nielicznie zgromadzeni kibice na trybunach stadionu „Kuźniczka” nie oglądali zbyt wielu spektakularnych zagrań, ale tuż przed końcem spotkania mieli po raz drugi powody do radości. W 89. minucie sukces gospodarzy przypieczętował bowiem rezerwowy Michał Łysek, trafiając po kontrze na 2-0.\n- Chemik wygrał zasłużenie, bo prezentował się tak, jakby bardziej chciał sięgnąć po trzy punkty- oceniał Pajączkowski. - Moi gracze oczywiście próbowali coś zrobić, ale niewiele z tego wynikało.\n- Szkoda, że runda jesienna zaraz się kończy - podsumowywał z kolei Biniecki. - Z meczu na mecz gramy bowiem coraz lepiej. Ale i tak jesteśmy zadowoleni, bo już wywalczyliśmy w niej nieco więcej punktów niż zakładaliśmy przed startem sezonu.\nChemik Kędzierzyn-Koźle - MKS Gogolin 2-0 (1-0)\nBramki: 1-0 Kowalczyk – 18., 2-0 Łysek – 89.\nChemik: Kuchta – Sadyk, Kowalczyk, Łątkowski, Mandrela – Ciukaj (62. Łysek), Gromelski, Chojnowski (90. Borkowski), Augustyn (83. Cymerman) – Malik (70. Stoklossa), Paczulla.\nMKS: Bikowski – Mrosek, Szampera, Szydłowski – Rusin, Wróbel (77. Chromiński), Mizielski, Błoński (64. Bednarz), Kocoń (70. Nowak) – Wacław, Kipka.\nŻółte kartki: Kowalczyk, Paczulla - Błoński, Wróbel.\nCLJ U17. Pomologia Prószków spadła, ale chce szybko wrócić\nZa nami szósta edycja szczególnych zawodów w Namysłowie\nZawodnicy Kluczborskiego Klubu Karate z medalami ME i MŚ\n1 Warta Poznań Live 18 34 10 4 4 28-17\n2 Podbeskidzie Bielsko-Biała Live 18 34 10 4 4 33-18\n3 Radomiak Radom Live 18 32 9 5 4 28-23\n4 Stal Mielec Live 18 32 10 2 6 25-17\n6 GKS Tychy Live 18 28 8 4 6 38-27\n7 Miedź Legnica Live 17 28 8 4 5 26-20\n8 GKS Bełchatów Live 18 24 7 3 8 23-23\n9 Olimpia Grudziądz Live 17 24 7 3 7 27-26\n10 Bruk-Bet Termalica Nieciecza Live 18 23 6 5 7 24-21\n11 Zagłębie Sosnowiec Live 18 23 6 5 7 26-29\n12 Stomil Olsztyn Live 18 22 6 4 8 14-21\n13 Sandecja Nowy Sącz Live 18 22 6 4 8 25-33\n15 Wigry Suwałki Live 18 19 5 4 9 17-25\n16 Chrobry Głogów Live 17 19 5 4 8 16-25\n17 Chojniczanka Chojnice Live 18 16 4 4 10 25-34\nProkurator nie będzie sprawdzać inwestycji w gminie Biała\nMiędzynarodowa konferencja ekumeniczna w Kamieniu Śląskim\nPolska z problemami, ale wygrała 3:2 ze Słowenią, po golach Sebastiana Szymańskiego, Roberta Lewandowskiego i Jacka Góralskiego, kończąc zwycięskie dla nas eliminacje Euro 2020. Z reprezentacją Polski pożegnał się przy okazji Łukasz Piszczek.\nPorażka Pomologii Prószków na koniec przygody z CLJ U17\nZmagania w Centralnej Lidze Juniorów U17 zakończyli piłkarze Pomologii Prószków. Niestety przegrali z Zagłębiem Lubin 1-7.\neuro 2020 system\neuro 2020 baraże\neuro 2020 stadiony\nZnamy już (stan na poniedziałek) 17 z 24. drużyn, które zagrają na Euro 2020. Kto ma jeszcze szansę na awans? Jak będą wyglądały baraże i losowanie grup? Do którego koszyka trafi reprezentacja Polski?\n4 liga. Unia Krapkowice - Chemik Kędzierzyn-Koźle 0-1\nPiłkarze z Kędzierzyna-Koźla potwierdzili swoją znakomitą formę w końcówce rundy jesiennej, ogrywając ekipę ze ścisłej czołówki.


ww.polskietradycje.pl | Władysław Leopold Jaworski Pozorna demokratyzacja\nPierwodruk: „Czas”, 15 XI 1923, nr 255, s.1\nAutorzy konstytucji z 17 marca podnosili ze szczerym zadowoleniem, że wyraża ona to, co jest na świecie najbardziej postępowego i demokratycznego. I rzeczywiście. Reprezentację ludową, wybraną na podstawie szczytu demokratycznego prawa głosowania, uczyniono punktem centralnym państwa. Osłabiono ją nawet przez to, że senat, jakkolwiek wybierany w ten sam sposób, zdegradowano do roli podrzędnej. Głowę państwa i rząd uczyniono w sposób wyjątkowo konsekwentny zawisłym od reprezentacji. Losy państwa spoczęły w rękach stronnictw, wiodących ze sobą walkę o władzę. To wszystko nazwano demokracją; w tym też przekonaniu żyje wielka część społeczeństwa. Czy tak jest naprawdę, czy społeczeństwo nasze jest rzeczywiście demokratyczne, czy nasze urządzenia konstytucyjne są istotnie wyrazem demokratyzacji?\nZnakomity mąż stanu, C. E. Hughes, podsekretarz stanu Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, w swoich wykładach o warunkach życia demokracji pisze między innymi: „Nie należy sądzić, że obowiązki obywatela państwa ograniczają się do oddania głosu, do używania maszyny wyborczej lub do udziałów w politycznych walkach. Są to po prostu tylko sposoby wydobycia na jaw wyrazu opinii publicznej, na której w ostatniej linii polega władza państwa. Wpływu obywateli państwa i ich odpowiedzialności, którą się tym wpływem mierzy, nie można oznaczyć wyłącznie tylko przez polityczne prawa indywidualne, lecz przez stosunek jednostki do tej siły, która w ostatniej linii nadaje lub zmienia konstytucję, która wydaje prawa, która określa rodzaj administracji i zabezpiecza lub tamuje jej rozwój”. A dalej pisze: „Obowiązki obywatela państwa obejmują wszystkie czynności lub możliwe czynności, wszystkie jego zwyczaje i całe jego zachowanie, które składają się na całość jego możliwego udziału w tworzeniu opinii publicznej. Wpływ i odpowiedzialność oceniać należy nie wedle głosu wyborczego, ale wedle tych, nie dających się określić oddziaływań, które promieniują z jednostki stosownie do jej etycznego odczuwania, jej wiedzy, bystrości i doświadczenia…”. Przypomina też Hughes słowa Monteskiusza: „Miłość do państwa w demokracji jest miłością samej demokracji, a ta miłość jest miłością równości”.\nTak pisze prawdziwy demokrata o prawdziwej demokracji. Polega ona nie na urządzeniach politycznych, ale tkwi w duszy obywateli. Składa się ona nie z głosów wyborczych, ale z wartości etycznych.\nDemokracja ma swoją ideologię, którą można uznawać lub odrzucać. Kto jednak uważa się za demokratę, nie może stroić się tylko w jej szaty, ale musi zarazem wchłonąć w siebie jej treść. Kto zajmuje stanowisko, że ludzkość powinna się rządzić moralnością absolutną, temu oczywiście nie wystarcza opinia publiczna jako ostateczne źródło prawa. Kto jednak na tym ostatnim stoi stanowisku, ten musi się zgodzić z Hughesem, iż opinia publiczna to nie suma głosów, oddanych przy wyborach, ale suma tych wszystkich imponderabiliów, które składają się na indywidualności ludzkie.\nJaki jest właściwy sens słów Hughesa? Tkwi on w głębokim przekonaniu, że jednostka musi się czuć jednością z państwem, jeżeli mamy mówić o demokracji. Nie zgodzimy się przeto na twierdzenie autorów konstytucji z 17 marca, żeśmy stworzyli przez nią demokrację, dopóki nie zyskamy dowodu, że każdy obywatel identyfikuje się z państwem. Demokrację dadzą nam nie ustawy pisane, ale przemiana dusz, takie ich rozszerzenie, aby mieściły w sobie tę całość i jedność, którą nazywamy państwem. Jest to głęboki i doniosły problem. Pragniemy dostroić się do Zachodu. Byłby to jednak daremny trud, gdybyśmy się ograniczyli tylko do pozorów demokracji. Możemy znosić tytuły, przywileje, dawać równe prawo wyborcze, składać rząd w ręce reprezentacji ludowej, - wszystko to możemy robić, demokratami jednak nie będziemy, jeżeli nie będziemy się czuć jednością z państwem. Dlatego demokracja jest wynikiem długiego procesu, osiągnęło ją też dotychczas bardzo niewiele państw. W przeważającej liczbie państw panuje natomiast tylko frazes demokratyczny. Niech nam nie mówią o demokracji ci, którzy pod jej hasłem swoje, a nie państwa, zabezpieczają interesy. Nie potrzeba szczególnej bystrości, aby wykryć państwa, w których rządzi nieutytułowana arystokracja przemysłu, a jednak państwa te każą się uważać za szczyt demokracji. Dzisiaj rozumieją też już wszyscy, że sowiety rozwiązały najpoważniejszy problem nowożytnych dziejów, problem stosunku miasta do wsi, na korzyść miasta.\nJakże jest u nas? Winniśmy wszczepić dopiero poczucie państwa w przeważającą część obywateli. Światło na myślenie i uczucia polskich obywateli rzuca fakt, że ludność przeciwstawiała się zawsze rządowi, że czuje się stroną w rzekomym procesie, który z nim wiedzie. To właśnie nie jest demokracją, są to przeżytki myślenia wytworzonego walką z arystokratycznym absolutyzmem.\nKto spokojnie ocenia położenie i patrzy na stosunki nie przez okulary, jakie przepisuje moda, ale przez okulary tak dostosowane do wzroku, aby móc dostrzec rzeczywistość, ten musi dojść do przekonania, że od osiągnięcia tego stopnia kultury, w którym mówić będziemy mogli naprawdę o demokratyzacji, dzieli nas jeszcze długi okres pracy. Praca ta musi być zwrócona ku przemianie dusz, ku wyrobieniu sposobu myślenia, czyniącego rzeczywistością najszczytniejszy postulat: jednostka czuć się winna jednością z państwem.\n Charles Edward Hughes (1862-1848) – amerykański polityk, związany z Partią Republikańską, gubernator stanu Nowy Jork (1907-1910, sekretarz stanu w latach 1921-1925, sędzia Sądu Najwyższego (1930-1941), w którym zajmował miejsce pomiędzy liberalnymi „trzema muszkieterami” i konserwatywnymi „czterema jeźdźcami”, głosując w różnych sprawach z jednymi bądź drugimi.\n Monteskiusz, Charles Louis de Secondat baron de la Brede et de Montesquieu (1689-1755) – francuski filozof, prawnik, polityk. Jego traktat O duchu praw uchodzi za jedną z najważniejszych rozpraw z zakresu filozofii politycznej. Koncepcja trójpodziału władz Monteskiusza jest niezmiennie ważnym punktem odniesienia w dyskusjach o pożądanym modelu ustrojowym.


79,00 zł - 1 050,00 zł (68)\nRegulator ładowania Steca Solsum 8.8F\nKontrolery ładowania słonecznego Steca Solsum 2525 i 4040 są kolejnym etapem rodziny sterowników Solarix PRS. Ze względu na zwiększony prąd modułu i obciążenia, są odpowiednie dla jeszcze większych systemów. Co więcej, urządzenia te mają zintegrowany port ładowania USB, w którym można ładować smartfony i tablety.\nNiezawodny kontroler ładowania dla systemów solarnych Off-Grid\nWyjście ładowania USB\nSteca Solarix PRS to najwyższa niemiecka jakość za przystępną cenę. Obwody wewnętrzne posiadają wszelkie zabezpieczenia a dzięki diodom LED bardzo łatwo sprawdzić stan naładowania akumulatora.\nRegulator ładowania Steca Solarix PRS 3030\nRegulator ładowania Steca Solarix MPPT 1010\nSteca Solarix MPPT 1010 jest solarnym regulatorem ładowania z systemem śledzenia maksymalnego punktu pracy.\nCena: 859,00 zł 969,00 zł\nKontroler ładowania MorningStar PRO STAR 15-PS-15\nSeria solarnych regulatorów ładowania ProStar firmy Morningstar jest światowym liderem w średniej klasie solarnych kontrolerów do zastosowań profesjonalnych i konsumenckich.\nKontroler ładowania MorningStar PRO STAR 15M-PS-15M\nKontroler ładowania MorningStar PRO STAR 30M-PS-30M\nKontroler ładowania MorningStar SUN SAVER 6-SS-6\nKontroler ładowania MorningStar SUN SAVER 10-SS-10\nKontroler ładowania MorningStar SUN SAVER 20-SS-20\nRegulator ładowania Steca Power Tarom 2070\nRegulator ładowania Steca Tarom 4545-12/24V\nNowy projekt Steca Tarom wyznacza nowe standardy w tej klasie mocy.\nRegulator ładowania Steca PR 2020-IP65\nProjekt PR 2020-IP oparty jest na serii kontrolerów ładowania Steca firmy PR. Posiada wyświetlacz LCD klienta, który pokazuje dokładny stan naładowania (SOC) w procentach i jako symbol wskaźnika baterii. Sercem kontrolera jest zintegrowany obwód o nazwie ATONIC II, który zawiera ulepszone oprogramowanie regulacyjne oparte na algorytmie samouczenia.\nSterownik Steca PR 2020-IP działa w trudnych warunkach, na przykład w przypadku soli, wilgoci lub kurzu. Działa na PWM jako kontroler szeregowy o niskiej stracie.\nRegulator ładowania Steca PR 2020-IP65 ALR\nRegulator ładowania Steca PR 3030\nRegulator ładowania Steca Tarom 4545-48V\nKontroler ładowania Phocos CIS-LED-05-1S\nSystemy PV narażone na ekstremalne warunki pogodowe / środowiskowe (lampy uliczne, boje nawigacyjne itp.) Mają zwiększone ryzyko uszkodzenia w elektronice mocy. Aby zapewnić niezawodną kontrolę ładowania baterii w takich warunkach, Phocos opracował hermetyzowany kontroler ładowania (IP68), aby zapobiec korozji: CIS. Seria CIS to wyrafinowana rodzina sterowników ładowania słonecznego do zastosowań oświetleniowych i sterowania przemysłowego\nKontroler ładowania Phocos CIS05\nKontroler ładowania Phocos CIS10-1.1\nKontroler ładowania Phocos CM04\nRegulator ładowania CM przeznaczony jest dla małych układów słonecznych, w których nie jest wymagane odłączenie obciążenia, na przykład w jachtach, przyczepach kempingowych itp. Schemat ładowania zapewnia doskonałą wydajność baterii przy rozsądnych kosztach. Obwód elektroniczny jest wyposażony w mikrokontroler, który zapewnia wysoką wydajność ładowania.\nKontroler ładowania Phocos CM10\nKontroler ładowania Phocos CML05\nKontroler ładowania Phocos CML10\nKontroler ładowania Phocos CML15


Na 4 ręce: Rzemienie czyli to co tygryski lubią najbardziej ;-)\nRzemienie czyli to co tygryski lubią najbardziej ;-)\nJackowe przekładki na rzemienie - ciąg dalszy. Tym razem na czarnym rzemieniu przekładka z przepięknymi koralikami w kolorze Teal (w wersji metalicznej i matowej). Wystające koraliki to magatamy (hematyt).\nAutor: oluszkowy o piątek, lutego 28, 2014\nPrzekładki są sliczne , obserwuje od dluzszego czasu i podziwiam, zreszta wszytkie prace. Podobaja mi sie zdjecia tych prac - nie udziwnione. Pozdrawiam Gosia\nOla i Jacek 4 marca 2014 09:32\nSerdecznie dziękujemy za bardzo miły i motywujący do dalszego działania wpis :-)


Sklep.juliette24.pl - JARMIN - katalog stron\nSklep Juliette24 oferuje sprzedaż wysyłkową swojego asortymentu, zarówno na terenie kraju jak i zagranicą. Posiada on obszerną ofertę szkatułek różnego rodzaju. W głównej mierze są to drewniane i skórzane szkatułki na biżuterię oraz szkatułki na zegarki. Produktem na który zasługuje jednak na szczególną uwagę są małe dzieła sztuki, mianowicie - szkatułki ręcznie malowane. Asortyment sklepu obejmuje takie inne przedmioty takie jak ramki i albumy na zdjęcia oraz akcesoria do wina.\nszkatułki skórzane, upominki, szkatułki, prezenty, szkatułka, szkatułki drewniane, szkatułki na biżuterię, szkatułki ze skóry


Auto marki Ford | Altours\nAuto marki Ford\n20 sierpnia 2020 B.S.\nFord jest amerykańską marką samochodów utworzoną więcej niż wiek temu. W kraju szczyci się znacznym zaufaniem, znajduje się w pierwszej dziesiątce listy najczęściej wybieranych w Polsce typów aut. Ponieważ na polskich ulicach jest duża liczba pojazdów tej marki, zapotrzebowanie na części do Forda jest spore.\nPowyższy kolejny link tworzyliśmy dla Ciebie niezwykle starannie. Sądzimy, że przypadnie Ci do gustu i zajrzysz na naszą następną stronę.\nIstnieje sporo elementów, które szczycą się zainteresowaniem nabywców. Należy do nich między innymi rozrząd. Części do aut oferowane są w wielu różnych miejscach. Są to różnego typu serwisy, autoryzowane i nieautoryzowane.\nDo najpopularniejszych i najczęściej nabywanych modeli samochodów marki Ford należą Ford Fiesta, Ford Mondeo, Ford Transit. Części do Forda Mondeo są także stosunkowo łatwo dostępne, w sytuacji zapotrzebowania} nie powinno być problemów z otrzymaniem takichczęści. Odmienny charakter ma Ford Transit. Jest to bowiem pojazd większy, o cechach samochodu półciężarowego, i taką rolę w większości sytuacji pełni. Części do Forda Transita są już rzadziej reprezentowane, jednak nadal dostępność jest raczej łatwa.\nDo najczęściej wymienianych elementów samochodu zalicza się klocki hamulcowe. Hamulce regeneracja zacisku hamulcowego są bowiem niezwykle istotnym, a jednocześnie niezwykle często wykorzystywanym elementem samochodu. Pożądane są również wszystkie filtry, a mianowicie filtry oleju, których oferta jest niezwykle szeroka, oraz filtry paliwa. Elementy zamienne można otrzymać w serwisach, jak również zamówić przez Internet, co jest sposobem ogromnie wygodnym, pozwala bowiem na kupno bez potrzeby wychodzenia z mieszkania.\nOprócz części zamiennych poszukiwane są także odmienne akcesoria. Jednym z nich jest olej. Olej silnikowy 5W30 to olej przeznaczony konkretnie do pojazdów marki Ford. Oprócz tego potrzebne jest paliwo, a jego rodzaj ustala się zależnie od potrzeb. Oprócz tego kierowcy muszą posiadać wiele pozostałych elementów, ale także ważnych, należy do nich płyn do spryskiwaczy, którego typ zależy od pory roku.\nczęści, filtry oleju, Ford, marki, płyn


Te słowa o Eriksenie mrożą krew w żyłach. "Wydawało się, że umarł" - Super Express\nW drugim dniu niedawnych mistrzostw Europy rozegrał się prawdziwy dramat z udziałem Christiana Eriksena. Duńczyk upadł na murawę powalony zawałem serca i w momencie rozpoczęła się rozpaczliwa walka o jego życie. Ostatecznie wszystko skończyło się dobrze, ale wspomnienia pozostały. O tych wstrząsających opowiedział inny duński kadrowicz, Martin Braithwaite.\nTo miał być mecz jakich wiele w ramach Euro 2020. Na stadionie Parken w Kopenhadze Duńczycy podjęli Finów. Pod koniec pierwszej połowy jakiekolwiek zmagania sportowe zeszły jednak na dalszy plan. Zupełnie bez kontaktu z przeciwnikiem na murawę upadł bowiem Christian Eriksen i od razu było wiadomo, że dzieje się coś bardzo niedobrego. Do pomocnika jako pierwszy przystąpił kapitan drużyny, Simon Kjaer, rozpoczynając reanimację. Potem pojawili się ratownicy. Po bardzo nerwowym okresie na szczęście życie zawodnika skandynawskej ekipy udało się uratować.\nSytuacja pozostawiła jednak ogromny ślad w umysłach wszystkich, którzy obserwowali ją z bliska - zwłaszcza kolegów gracza z boiska. W materiale wideo wyemitowanym przez "433" o wszystkim opowiedział pomocnik Danii, Martin Braithwaite. - Kiedy patrzy się na coś takiego... Wydało się, że umarł. To był szok. Kiedy spojrzałem na Christiana, zacząłem się modlić. Czułem, że to była jedyna rzecz, którą mogłem zrobić w tamtym momencie - wyznał przejmująco piłkarz FC Barcelona.\nZobacz też: Paweł Fajdek w finale po HORRORZE: Było dramatycznie, najgorzej w życiu\nNajbardziej istotny jest z pewnością fakt, że Christian Eriksen przeżył. Po wszystkim zostało mu wszczepione urządzenie wspomagające pracę serca. Póki co Duńczyk cały czas musi przechodzić szereg specjalistycznych badań, które określą, jakie będą jego dalsze piłkarskie losy. Czy znakomity pomocnik będzie mógł kontynuować karierę, czy też zostanie zmuszony do jej przedwczesnego zakończenia? Odpowiedzi na te pytania poznamy już w najbliższych tygodniach.


WABCO: firma rekrutuje pracowników | MOTOFAKTOR\nWABCO: firma rekrutuje pracowników\nperson Adrian Januszkiewicz 8/12/2017\nAktualności #WABCO #Wrocław\nDziałalność firmy WABCO w Polsce i na świecie stale się rozszerza, co sprawia, że jej zapotrzebowanie na nowych pracowników również rośnie.\nLiczba pracowników WABCO Polska zwiększyła się w ciągu 3 lat z 2 tys. do blisko 3 tys. osób. W 2018 roku planowane jest dalsze zwiększanie zatrudnienia w zespołach produkcyjnych i globalnych zespołach eksperckich, w tym w zespole R&D. Firma prowadzi rekrutację w trybie ciągłym, w trakcie całego roku.\nIntensywny rozwój działalności operacyjnej sprawia, że stale poszukujemy kandydatów o zróżnicowanych kompetencjach. We Wrocławiu już w tej chwili jesteśmy jednym z największych pracodawców i w najbliższych latach planujemy umocnić tę pozycję. Jesteśmy członkiem Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej Invest-Park. Na przestrzeni ostatnich 5 lat, zainwestowaliśmy w rozwój działalności w Polsce 90 mln złotych. Jesteśmy firmą, która od początku rozwija się w Polsce odpowiedzialnie – jako lider branży i pracodawca. Stawiamy na kompetencje, know-how i innowacje. Paweł Pałubiński Dyrektor Generalny WABCO Polska\nNa zatrudnienie w WABCO mogą liczyć m.in. inżynierowie R&D i procesu, technicy, a także pracownicy funkcji biznesowych, w tym m.in. eksperci z dziedziny zakupów strategicznych, finansów, controllingu, zarządzania projektami i marketingu, obsługujący globalne procesy firmy. Spółka planuje zatrudniać również pracowników bezpośredniej produkcji, w przypadku których atutem może być także dotychczasowe doświadczenie zawodowe w innych branżach. Firma poszukuje pracowników w różnym wieku i z różnym doświadczeniem zawodowym.\nW listopadzie firma rozpoczęła kampanię Employer Brandingową, w której prezentuje możliwości rozwoju kariery zawodowej pod hasłem “Pokieruj swoją karierą w WABCO. Pracuj z pasją”.\nWięcej informacji na temat oferty rekrutacyjnej WABCO znaleźć można na polskiej i globalnej stronie firmy.


nagroda Nobla w PolskieRadio.pl (35)\nMłodych geniuszy nauczą, jak zdobyć Nagrodę Nobla\nW Izraelu ruszył specjalny program edukacyjny dla "młodych geniuszy". Zobacz więcej na temat: nagroda Nobla ŚWIAT Izrael IAR\n- Tego dnia obawiam się najbardziej - jest to zazwyczaj drugi październikowy czwartek ... właśnie nadszedł i o 13 nowy sekretarz Szwedzkiej Akademii ogłosił nazwisko LAUREATA ... Zobacz więcej na temat: Sztokholm nagroda Nobla Kraków Warszawa\nPoranna audycja "Zapraszamy do Trójki" codziennie od 6:00. Przedstawiamy informacje z kraju i zagranicy. Ciekawostki, praktyczne porady, interesujące komentarze... Zobacz więcej na temat: nagroda Nobla 2009 polityka Miron Białoszewski KSIĄŻKA\nBiografie niezwykle: Coś pięknego dla Boga czyli Matka Teresa z Kalkuty\n26 maja 2009, godz. 21:30 Zobacz więcej na temat: nagroda Nobla Oslo\n- Dziś - rocznica śmierci Alfreda Nobla. - W Sztokholmie tego dnia wręczana jest jego Nagroda, min. w dziedzinie literatury. - Od lat Klub Trójki, nadawany w wieczór... Zobacz więcej na temat: nagroda Nobla Alfred Nobel Sztokholm mika POLSKA\n"150 m2 Noblisty" - Małgorzata Żerwe\nNa ścianie bloku przy ul. Pilotów 17 na gdańskiej Zaspie, gdzie w latach 80. mieszkał Lech Wałęsa pojawił się portret noblisty zbudowany z 740 kolorowych kwadratów... Zobacz więcej na temat: Lech Wałęsa nagroda Nobla Solidarność Gdańsk komunizm mieszkanie\nTo się czyta: Le Clézio "Urania"\n8 - 11 grudnia 2008, godz. 22:45 Zobacz więcej na temat: nagroda Nobla mizeria bajki\nPoranna audycja "Zapraszamy do Trójki" codziennie od 6:00. Przedstawiamy informacje z kraju i zagranicy. Ciekawostki, praktyczne porady, interesujące komentarze. Zobacz więcej na temat: święta Boże Narodzenie Lech Wałęsa nagroda Nobla Szklarska Poręba Gdańsk dzieci\nW czwartkowym Sezonie na Dwójkę rozmowa o Nagrodzie Nobla i o werdyktach, które budzą kontrowersje. Zobacz więcej na temat: nagroda Nobla Hanna Maria Giza\n7 października 2008, godz. 21:30 Zobacz więcej na temat: Andrzej Ferenc Kair nagroda Nobla Dorota Gacek\nDziś wydanie specjalne porannej audycji "Zapraszamy do Trójki". Specjalne: bo wprost z Norwegii. Sprawdzimy ile jest prawdy w określeniu, że Oslo jest "największą wioską świata". Zobacz więcej na temat: Oslo nagroda Nobla Norwegia Wojciech Olejniczak Warszawa mieszkanie\nW "To się czyta" - prezentujemy obszerne fragmenty korespondencji Henryka Sienkiewicza, z lat 1876-1916. Zobacz więcej na temat: Henryk Sienkiewicz Józef Ignacy Kraszewski Maria Konopnicka nagroda Nobla grunty ignacy paderewski Warszawa\nWprawdzie przez deszczowe chmury nad Sztokholmem księżyca nie widać, ale i tak porozmawiamy o tegorocznej Nagrodzie Nobla, ceremonii jej wręczenia, noblowskich ploteczkach, książkach Doris Lessing i wielu innych sprawach... Zobacz więcej na temat: nagroda Nobla Sztokholm księżyc POLSKA mika Kraków\nZobacz więcej na temat: Magdalena Górecka-Balcer Marzanna Latour de literatura Żydzi Biłgoraj nagroda Nobla


Emerytury mają być wyższe, ale prywatne - www.polska2041.pl\nCzwartek, 15 lutego 2018 (14:00)\nPrzygotowania do ustanowienia programu budowania prywatnego systemu emerytalnego w Polsce wchodzą w decydującą fazę. Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK) mają wystartować od stycznia 2019 roku w największych firmach, a potem stopniowo obejmować pracowników średnich i najmniejszych firm.\nEmerytury mają być wyższe, ale prywatne /© Glowimages\nPPK mają objąć około 11 mln pracowników, a dla osób które nie zostaną objęte PPK zostanie zwiększony limit kwoty którą będzie można wpłacać na działające dziś Indywidualne Konta Zabezpieczenia Emerytalnego (IKZE).\nNowy system ma być prywatny i dobrowolny, ale na takiej zasadzie, że pracownik będzie automatycznie zapisywany, ale będzie mógł zrezygnować z udziału w PPK.\nMają wzrosnąć oszczędności\n- Wysyłamy projekt do konsultacji. Celem proponowanego systemu jest zapewnienie bezpieczeństwa finansowego Polaków w kontekście zabezpieczenia emerytalnego. Proponujemy system długoterminowego oszczędzania, co jest odpowiedzią na wyzwania przed którymi stoimy, ponieważ mamy relatywnie niski poziom oszczędności i wydłużający się czas życia. Jednocześnie ma się poprawić struktura oszczędności i zwiększyć udział tych długoterminowych. W efekcie powinno się to przełożyć na zwiększenie stopy inwestycji - tłumaczy Teresa Czerwińska, minister finansów.\nTeresa Czerwińska, minister finansów Interia.tv\nDotychczasowe formy dobrowolnego oszczędzania na emeryturę (Indywidualne Konta Zabezpieczenia Emerytalnego, Indywidualne Konta Emerytalne i Pracownicze Programy Emerytalne) nie upowszechniły się.\n- Łączna wartość IKE, IKZE i PPE to 1 proc. PKB i w skali finansów ubezpieczeń społecznych nie są to spore kwoty. Przez 30 lat transformacji nie udało nam się zbudować systemu oszczędności. Nadchodzi jednak taki moment, kiedy trzeba zacząć to robić - powiedziała Elżbieta Rafalska, minister rodziny, pracy i polityki społecznej.\nElżbieta Rafalska, minister rodziny, pracy i polityki społecznej Interia.tv\nW PPK będą partycypować trzy strony: pracownik pracodawca oraz państwo, który będzie dawać dopłaty. Minimalna składka pracodawcy to 1,5 proc. pensji brutto, a pracownika 2 proc. pensji netto. Jednak mogą być one zwiększone, odpowiednio o 2,5 proc. i o 2 proc. To oznacza, że łącznie minimalna składka wynosi 3,5 proc., a maksymalna 8 proc.\nNa dzień dobry każdy pracownik dostanie też od państwa w ramach PPK 250 zł jednorazowej składki powitalnej, a potem co roku dopłatę w wysokości 240 zł. Minister Rafalska poinformowała, że łączny koszt dla budżetu to rocznie 2,5 mld zł.\nPPK obejmą także pracujących na umowy zlecenia\nRząd liczy, że konstrukcja PPK i zachęty budżetowe spowodują, że większość pracowników pozostanie w nowym systemie. Szacuje, że będzie to 75 proc. uprawnionych, czyli 8,8 miliona osób. W PPK będą uczestniczyli wszyscy pracownicy, od których odprowadzane są składki ZUS, czyli nie tylko zatrudnieni na umowie o pracę, ale także na innych formach jak umowa zlecenie.\n- Warto podkreślić, że z perspektywy pracownika uczestnictwo w programie nie wymaga wykonywania żadnych czynności - zapowiada Paweł Borys, prezes Polskiego Funduszu Rozwoju. Operatorem systemu PPK będzie Polski Fundusz Rozwoju, a PPK mają być mało kłopotliwe w prowadzeniu przez samych pracodawców.\n- Rolą PFR jest stworzenie systemu zapewniającego infrastrukturę, tak żeby był sprawny z małymi obciążeniami. Pracodawca posiłkując się informacjami na portalu, który będzie prowadzony przez PFR będzie tworzyć PPK, do którego będą automatycznie zapisani wszyscy pracownicy, ale każdy pracownik może złożyć deklarację, że nie chce brać udziału. Jeśli złoży ją w okresie 3 miesięcy, to żadne składki nie zostaną pobrane - tłumaczy Borys.\nW przypadku mikroprzedsiębiorców, którzy zatrudniają poniżej 9 pracowników, jeśli wszyscy złożą deklarację, że nie chcą uczestniczyć w nowym systemie, to będzie można zrezygnować z prowadzenia PPK.\nProgramy Kapitałowe będą mogły obsługiwać TFI z co najmniej 3 letnim doświadczeniem. Preferowanym produktem będą fundusze zdefiniowanej daty, czyli dostosowane do wieku oszczędzającego.\nJednocześnie wprowadzony będzie mechanizm, który ma zapobiegać przymuszaniu pracowników do rezygnacji z PPK. Będą za to przewidziane sankcje karne dla pracodawców, którzy będą odwodzić pracowników od uczestnictwa w PPK.\nJak tłumaczą przedstawiciele rządu, PPK w dłuższej perspektywie przyniosą korzyści makroekonomiczne, co odczują pozytywnie same firmy, czyli pracodawcy.\nRząd chce wprowadzić limit opłat dla TFI prowadzących PPK. Chodzi o to by nie powtórzyła się historia z horrendalnie wysokimi opłatami jakie kiedyś pobierały OFE. Będzie to łącznie 0,6 proc., z czego opłata za zarządzanie może wynosić 0,5 proc., a dodatkowe 0,1 proc. będzie przysługiwało za dobre wyniki zarządzania. Jak tłumaczy Borys taka konstrukcja ma w większym stopniu uzależniać opłaty od wyników zarządzania. W projekcie ustawy wprowadzony jest także limit koncentracji dla pojedynczej instytucji prowadzącej PPK - 15 proc. - powyżej tego limitu nie będzie mogła być pobierana opłata za prowadzenie, a jedynie za zarządzanie.\n- Uregulowaliśmy sposób dystrybucji, reklamy muszą być rzetelne, wprowadzony będzie zakaz wynagradzania dystrybutorów - dodaje Borys.\nŚrodki z PPK w pełni prywatne\nEksperci zwracają uwagę, że dużym wyzwaniem będzie przekonanie Polaków, że PPK to system prywatny, bo niestety rozbiór OFE dokonany przez poprzedni rząd i wyrok Trybunały Konstytucyjnego podkopał zaufanie do oszczędzania emerytalnego i był złamaniem umowy społecznej.\n- PPK to system prywatny i środki w nich zgromadzone będą tak samo prywatne jak lokaty bankowe - przekonuje Paweł Borys. - Jest gwarancja prywatności, to system absolutnie prywatny, choć tego się nie zapisuje w ustawie. Środki podlegają też dziedziczeniu - zaznacza Paweł Borys.\nKażdy uczestnik będzie mógł wypłacić środki w dowolnym momencie, ale jeśli zrobi to przed osiągnięciem wieku emerytalnego, wtedy musi zwrócić zachęty fiskalne, czyli opłaty powitalne i dopłatę. Żeby nie stracić zachęt będzie trzeba poczekać do 60. roku życia (przy czym 25 proc. będzie można wypłacić jednorazowo bez konieczności zapłacenia podatku od zysków kapitałowych, a 75 proc. pozostałych oszczędności w ratach przez 10 lat). Jeśli wypłata będzie jednorazowa potrącony będzie podatek od dochodów kapitałowych. - To będzie największy program edukacji ekonomicznej Polaków - dodaje Borys.\nZe środków w PPK będzie można skorzystać w tzw. życiowych sytuacjach: 25 proc. będzie można wykorzystać w przypadku poważnej choroby, a także na udział własny przy zakupie jednego mieszkania.\nWyższy limit na IKZE dla samozatrudnionych\nDla osób samozatrudnionych czyli grupy, która nie zostanie objęta PPK, rząd chce umożliwić odkładanie wyższych kwot na Indywidualnych Kontach Zabezpieczenia Emerytalnego. Minister Czerwińska zapowiedziała, że limit wpłat na IKZE ma być zwiększony z 1,2 średniego miesięcznego wynagrodzenia obecnie do 1,8.\nW 2018 roku limit wpłat na IKZE wynosi 5,3 tys. zł (wpłaty na IKZE można odliczyć od podstawy opodatkowania, a od zysków płaci się 10-proc. podatek).\nRynek ocenia PPK\nPrzedstawione dzisiaj założenia PPK w zasadzie potwierdziły wszystkie wcześniejsze informacje, które mieliśmy na ten temat. Dokładniejsza analiza będzie możliwa po zapoznaniu się z treścią projektu ustawy. Jak wielokrotnie powtarzałem, uważam wprowadzenie tego produktu za bardzo korzystne zarówno w skali indywidualnej, czyli uczestników, jak i w skali globalnej, tj. dla rynku kapitałowego. Podstawowe założenia - wysokość składki, możliwość jej różnicowania w zależności od stażu pracy, partycypacja trzech stron: pracownika, pracodawcy i państwa, wprowadzenie funkcji dziedziczenia środków - dają rzeczywistą szansę na zwiększenie bezpieczeństwa emerytalnego obywateli. Od dawna potrzebowaliśmy powszechnego systemu gromadzenia prywatnych oszczędności z myślą o czasie, gdy nie będziemy już w stanie aktywności zawodowej.\nJak wiadomo, wykorzystywanie obecnie funkcjonujących form indywidualnego oszczędzania jest nie takie, jakie mogłoby być, zaś cieszące się kilkudziesięcioprocentową partycypacją formy gromadzenia kapitału emerytalnego to pracownicze programy emerytalne (PPE) prowadzone właśnie przez pracodawców. Jestem także przekonany, że PPK wykonają dobrą robotę w zakresie edukacji ekonomicznej Polaków. Każdy będzie miał szansę przekonać się na czym polega inwestowanie oraz sekret procentu składanego.\nZasadność planowanej reformy kapitałowej części systemu emerytalnego zapowiedzianej w lipcu 2016 roku w jej pierwotnej, spójnej i komplementarnej formie, jest bezdyskusyjna. Im wcześniej zostanie wdrożona, tym szybciej zobaczymy jej efekty - podniesienie wysokości przyszłych emerytur, większą dostępność kapitału finansującego rozwój polskich przedsiębiorstw i długoterminowych inwestycji oraz ograniczenie zależności polskiej gospodarki i giełdy od kapitału z zagranicy.\nZa dołączeniem PTE do zarządzania PPK przemawia ich unikatowy na polskim rynku know-how, wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu długoterminowymi oszczędnościami emerytalnymi, gwarancja bezpieczeństwa zgromadzonych aktywów oraz czołowe w Polsce stopy zwrotu spośród rożnych form inwestycji. Z kolei PPK zarządzane przez podmiot państwowy bez silnej rynkowej konkurencji z udziałem PTE oznaczają mniejszy napływ oszczędności, przez co kapitał zgromadzony w PPK może nie wystarczyć do zaspokojenia potrzeb rozwojowych kraju. W konsekwencji będziemy zmuszeni finansować wzrost gospodarczy korzystając z zagranicznego wsparcia i tam przekazując jego owoce.\nStabilność systemu emerytalnego i przejrzystość rządzących nim zasad mają kluczowe znaczenie dla indywidualnej decyzji o gromadzeniu dodatkowych oszczędności emerytalnych. Bez wątpienia PPK należy uruchomić bez zwłoki. Jednak to wdrożenie obu komponentów reformy, tj. PPK zarządzanych również przez PTE oraz przekształcenia OFE, pozwoli długoterminowo rozwiązać wiele problemów związanych z wydolnością systemu emerytalnego i dalszym stabilnym wzrostem polskiej gospodarki.\nPowszechne Towarzystwa Emerytalne powinny mieć możliwość zarządzania Pracowniczymi Planami Kapitałowymi. Rynek od dawna czekał na projekt ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych. Pojawiające się spekulacje i informacje o zmianach założeń nie pozwalały na rozpoczęcie odpowiedzialnej dyskusji nad tym potrzebnym rozwiązaniem.\nWarto, aby ustawodawca umożliwił zarządzanie pieniędzmi gromadzonymi w ramach PPK także Powszechnym Towarzystwom Emerytalnym. Podmioty zarządzające dziś OFE i DFE mają największe na rynku doświadczenie w produktach emerytalnych oraz są najtańsze dla klientów - mają najniższe koszty funkcjonowania. Osiągają także najlepsze na rynku stopy zwrotu.\nPierwszy etap potrzebnej reformy systemu emerytalnego - jakim jest wprowadzenie PPK - to oczywiście dopiero początek zapowiedzianych zmian. Kolejnym, równie ważnym etapem będzie przeniesienie środków zgromadzonych w OFE na prywatne IKZE obywateli. To stanie się silnym impulsem do samodzielnego odkładania dodatkowych pieniędzy na emeryturę, ustabilizuje cały system oraz wesprze krajowy rynek kapitałowy.\nDowiedz się więcej na temat: emerytura | IKZE | fundusze emerytalne | IKE | PPE


OFERTA PORADNI PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNEJ Nr 1\nw ELBLĄGU na rok szkolny 2020/2021\nOferta jest odpowiedzią na oczekiwania placówek wobec Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej nr 1 zawarte w przesłanych na początku września 2020 r. „Kartach oczekiwań” oraz określone\nw inny sposób potrzeby środowiska lokalnego.\nPoradnia udziela pomocy psychologiczno – pedagogicznej:\ndzieciom, od momentu urodzenia,\nmłodzieży, w tym także w wyborze kierunku kształcenia i zawodu,\nrodzicom i nauczycielom w zakresie pomocy związanej z wychowywaniem i kształceniem dzieci i młodzieży.\nPoradnia wspiera przedszkola, szkoły i placówki w zakresie realizacji zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych wynikających z kierunków realizacji przez kuratorów oświaty polityki oświatowej państwa, ustalanych przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania zgodnie z art. 60 ust. 3 pkt. 1 ustawy Prawo oświatowe oraz wprowadzanych zmian w systemie oświaty.\nPoradnia realizuje zadania w szczególności poprzez prowadzenie działalności diagnostycznej, konsultacyjnej, terapeutycznej, doradczej, mediacyjnej, interwencyjnej, profilaktycznej i informacyjnej.\nI. DIAGNOZA :\nDiagnozowanie dzieci i młodzieży prowadzone jest w celu określenia indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz indywidualnych możliwości psychofizycznych dzieci i młodzieży, wyjaśnienia mechanizmów ich funkcjonowania w odniesieniu do zgłaszanego problemu oraz wskazania sposobu rozwiązania tego problemu (jako diagnoza pogłębiona po dokonanym rozpoznaniu problemów dzieci/uczniów przez przedszkole/szkołę/placówkę i zastosowanych formach pomocy psychologiczno – pedagogicznej).\nOferujemy przeprowadzenie :\ndiagnozy z zakresu doradztwa zawodowego;\ndiagnozy przetwarzania słuchowego – badanie Neuroflow (na podstawie diagnozy psychopedagogicznej przeprowadzonej w Poradni);\nbadań przesiewowych mowy i języka w wieku przedszkolnym;\nbadań przesiewowych programem „Słyszę”, „Widzę”;\nbadań przesiewowych dla uczniów o specyficznych trudnościach w nauce.\nEfektem diagnozowania dzieci i młodzieży jest :\nobjęcie dzieci i młodzieży oraz rodziców pomocą psychologiczno-pedagogiczną;\nwydanie opinii w sprawach:\nzezwolenia na zatrudnienie młodocianego w celu przyuczenia\ndo wykonywania określonej pracy lub nauki zawodu\nobjęcie dziecka pomocą psychologiczno-pedagogiczną w przedszkolu\nzezwolenia na spełnianie przez dziecko w wieku 5 lat obowiązku rocznego przygotowania przedszkolnego poza przedszkolem, oddziałem przedszkolnym lub inną formą wychowania przedszkolnego i obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki poza szkołą\ninnych, niż wyżej wymienione, związanych z kształceniem i wychowaniem dzieci i młodzieży.\nII. Poradnia wydaje, na pisemny wniosek rodzica albo pełnoletniego ucznia, informację o wynikach diagnozy, o przebiegu procesu terapeutycznego.\nIII. W poradni działają zespoły orzekające, które wydają:\na) orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dzieci i młodzieży:\nzajęć rewalidacyjno – wychowawczych dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim (indywidualnych i zespołowych);\nindywidualnego nauczania dla dzieci i młodzieży, których stan zdrowia uniemożliwia\nlub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły;\nindywidualnego rocznego obowiązkowego przygotowania przedszkolnego dla dzieci, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola\nlub oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej\nb) opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w celu podjęcia działań pobudzających rozwój psychoruchowy i społeczny od chwili wykrycia niepełnosprawności\ndo ukończenia edukacji przedszkolnej.\nIV. DZIAŁANIA PROFILAKTYCZNO – WSPIERAJĄCE\nPoradnia realizuje zadania profilaktyczne oraz wspierające wychowawczą\ni edukacyjną funkcję przedszkola, szkoły i placówki, w tym wspierając nauczycieli\nw rozwiązywaniu problemów dydaktycznych i wychowawczych oraz realizacji zadań z zakresu doradztwa zawodowego.\nZajęcia kierowane są do dzieci i młodzieży, rodziców, nauczycieli mają charakter psychoedukacyjny i mogą być realizowane w formie: prelekcji, warsztatów, zajęć otwartych, spotkań polegających na wymianie doświadczeń.\nDzieci w wieku od 0 do rozpoczęcia edukacji szkolnej:\nstymulowanie rozwoju mowy dzieci od 0-6 roku życia;\ndoskonalenia rozwoju społeczno-emocjonalnego dla dzieci 5-6 letnich;\nrozwijanie kreatywności i innowacyjności – dzieci w wieku przedszkolnym;\nradzenie sobie z emocjami ( rozpoznawanie i wyrażanie uczuć, rozwiązywanie konfliktów.);\nrozwijanie umiejętności porozumiewania się i ćwiczenia zachowań asertywnych;\nrozpoznawane swoich mocnych stron, zasobów, kształtowania poczucia własnej wartości;\nkształtowanie postaw tolerancji, zrozumienia i akceptacji rówieśników ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi „Bliżej do zrozumienia i akceptacji. Wychowanie do edukacji włączającej”;\nzajęcia integracyjno-adaptacyjne „Adaptacja w nowym środowisku” dla uczniów klas I;\npodnoszenia umiejętności uczenia się (techniki skutecznego uczenia się; kształtowanie motywacji wewnętrznej);\nzajęcia wg programu „Młody mistrz – uczę się uczyć” dla uczniów kl. IV-VI;\nrozwijanie kreatywności i innowacyjności – praca z uczniem zdolnym;\nkształtowanie umiejętności prospołecznych dla dzieci i młodzieży szkolnej m.in. umiejętności porozumiewania się, rozwijania umiejętności zachowań asertywnych, radzenia sobie z emocjami, itp.;\nspecyfika wieku dorastania z uwzględnieniem rozwoju psychoseksualnego.\nzagrożenia związane z korzystaniem z nowoczesnej technologii- uzależnienia, uleganie manipulacjom, cyberprzemoc;\nprofilaktyka uzależnień od środków psychoaktywnych;\nrozpoznawanie swoich mocnych stron, zasobów, kształtowanie poczucia własnej wartości;\nrozpoznawanie i rozwijanie uzdolnień i zainteresowań uczniów;\nkształtowanie kompetencji osobistych i społecznych uczniów w tym umiejętności planowania kariery edukacyjno – zawodowej;\nzapoznawanie z rynkiem edukacyjnym, światem zawodów i rynkiem pracy – w podejściu uczenia się przez całe życie;\nzajęcia integracyjno-adaptacyjne „Adaptacja w nowym środowisku” dla uczniów klas I.\npodnoszenie umiejętności uczenia się (techniki skutecznego uczenia się; kształtowanie motywacji wewnętrznej);\nkształtowanie umiejętności prospołecznych młodzieży in. umiejętności porozumiewania się, rozwijania umiejętności zachowań asertywnych, radzenia sobie z emocjami, itp.;\n„Wrzuć na luz” zajęcia antystresowe i antylękowe jako forma profilaktyki.\nzajęcia warsztatowe wg programu „Nie daj się depresji”;\nzagrożenia związane z korzystaniem z nowoczesnej technologii- uzależnienia, uleganie manipulacjom związanymi z wpływem mediów, cyberprzemoc;\nrozpoznawanie swoich mocnych stron, zasobów, kształtowania poczucia własnej wartości;\ncoaching kariery dla uczniów szkół średnich;\nzapoznawanie z rynkiem edukacyjnym, światem zawodów i rynkiem pracy – w podejściu uczenia się przez całe życie\npomoc psychologiczno – pedagogiczna w świetle obowiązujących przepisów prawa oświatowego;\npraca z uczniem o specjalnych potrzebach edukacyjnych (deficyty rozwojowe, specyficzne trudności w uczeniu się, zaburzenia psychiczne, niepełnosprawność, choroby przewlekłe, uczniowie zdolni);\nradzenie sobie z wypaleniem zawodowy;\ninterpretacja opinii i orzeczeń wydawanych przez poradnię;\nstyle uczenia się, aktywizujące metody i techniki uczenia się;\nrozwijanie umiejętności i zachowań asertywnych wobec uczniów i rodziców. Budowanie prawidłowych relacji;\nwspieranie nauczycieli przedszkola i edukacji wczesnoszkolnej w realizacji zadań z zakresu doradztwa zawodowego;\nrola nauczyciela w procesie podejmowania decyzji edukacyjno – zawodowych przez młodzież;\nDodatkowe wsparcie nauczyciele będą mogli uzyskać uczestnicząc w:\nsieci współpracy i samokształcenia dla psychologów i pedagogów szkolnych;\nsieci współpracy i samokształcenia dla nauczycieli przedszkola;\nsieci współpracy i samokształcenia dla logopedów;\nsieci współpracy i samokształcenia dla nauczycieli uczniów z różnymi niepełnosprawnościami ze szkół ogólnodostępnych – edukacja włączająca;\ngrupowej superwizji wewnętrznej dla psychologów i pedagogów szkolnych;\nwspieranie dziecka z problemami emocjonalnymi, z zaburzeniami psychicznymi;\nwdrażanie dziecka do obowiązków szkolnych, budowania motywacji wewnętrznej oraz wspierania dziecka w procesie edukacji;\npomoc dziecku w adaptacji do nowych warunków środowiskowych;\nrozpoznawanie potrzeb dziecka na poszczególnych etapach rozwojowych;\nzagrożenia jakich doświadcza dziecko w trudnym procesie dorastania;\nwspieranie dzieci i młodzieży w podejmowaniu decyzji edukacyjno – zawodowych.\nDodatkowo rodzice mogą podnieść kompetencje i umiejętności wychowawcze korzystając z:\nwsparcia kompetencji wychowawczych metodą wideo-treningu komunikacji VIT ;\ncoachingu – rozwoju umiejętności wychowawczych;\nuczestnictwa w grupie wsparcia dla rodziców dzieci z mutyzmem i zaburzeniami lękowymi;\nPsychoterapia indywidualna dzieci, młodzieży i osób dorosłych (rodzice, nauczyciele, wychowawcy placówek oświatowych).\nPsychoterapia grupowa: zaburzenia lękowe – dzieci i młodzież.\nTerapia zaburzeń seksualnych uczniów pełnoletnich.\nPedagogiczna (indywidualna/ grupowa)\nZajęcia korekcyjno – kompensacyjne dla dzieci i młodzieży\nZajęcia korekcyjno –kompensacyjne dla uczniów kl. I-III wg programu edukacyjno-terapeutycznego „Ortograffiti z Bratkiem”\nTerapia pedagogiczna dla uczniów klas IV-VI wg programu edukacyjno terapeutycznego „Ortograffiti”\nZajęcia dla uczniów kl. IV-VI doskonalące poprawność ortograficzną metodą „Nauka mimo woli”\nTerapia pedagogiczna dla uczniów kl. IV-VI wg programu „Matematyka bez trudności”\nTerapia pedagogiczna dla dzieci i młodzieży usprawniająca ich funkcje poznawcze\nza pomocą MLE – uczenia się przez mediację – metodą IE (Instrumental Enrichment) Feuersteina\nTerapia pedagogiczna dla ucz. kl. IV-VIII doskonaląca umiejętność pracy z tekstem (technikę czytania, rozumienie i zapamiętywanie czytanego tekstu) metodą Antares\nTerapia pedagogiczna z elementami terapii ręki oraz kinezjologii edukacyjnej\nZajęcia grupowe : Kinezjologiczny system kształcenia – „Edukacja przez ruch” (dzieci 5-6- latnie)\nGrupowa terapia z elementami logopedii „Mówię płynnie, czytam zwinnie” dla ucz.\nZajęcia indywidualne z uczniem z dysfunkcją słuchu lub wzroku.\nIndywidualna terapia dla dzieci z wadami mowy (seplenienie, rotacyzm, mowa bezdźwięczna, opóźniony rozwój mowy, dzieci z rozszczepem, alalie, wada słuchu, DLD).\nGrupowa terapia dla dzieci jąkających się, wzbogacona o elementy terapii osób lękowych.\nTerapia prowadzona przez neurologopedę dla dzieci i młodzieży z problemami neurologicznymi (afazje, urazy, guzy, krwiaki mózgu).\nVI. INNE DZIAŁANIA TERAPEUTYCZNE:\nZajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne dla dzieci nieśmiałych\no zaniżonej samoocenie.\nDiagnostyka i terapia metodą EEG Biofeedback dla dzieci i młodzieży.\nTerapia Metodą Warnkego: trening przetwarzania spostrzeżeń słuchowych (od 6 r. ż.), trening lateralny\nTerapia zaburzeń przetwarzania słuchowego metodą Neuroflow\nSuperwizje dla psychoterapeutów.\nVII. PORADNIA OFERUJE RÓWNIEŻ:\nindywidualne porady, konsultacje, spotkania instruktażowe;\nspotkania mediacyjne w sytuacjach konfliktowych;\ndyżury dla rodziców, uczniów i nauczycieli na terenie przedszkoli, szkół i placówek;\nudział w posiedzeniach i szkoleniach rad pedagogicznych w placówkach bazowych;\nudział w zespołach powołanych przez dyrektorów placówek w ramach wsparcia ucznia\no specjalnych potrzeb edukacyjnych;\ninterwencje w sytuacjach kryzysowych;\nVIII. PONADTO PORADNIA PROWADZI DZIAŁALNOŚĆ INFORMACYJNO – SZKOLENIOWĄ POPRZEZ:\nudział w targach edukacyjno-zawodowych;\nudział w W-M Dniach Rodziny;\nudział w festynach i wydarzeniach miejskich, ogólnopolskich;\nw ramach Paktu dla Rozwoju Poradnictwa Zawodowego;\ninformacje zamieszczane w internecie na stronie PPP oraz facebooku\nW ciągu całego roku szkolnego Poradnia realizuje innowacje pedagogiczne zgodnie z zadaniami priorytetowymi polityki oświatowej Państwa oraz potrzebami środowiska lokalnego.\nW sytuacji realizacji nauczania zdalnego poradnia może zaoferować działania w formie:\nporad i konsultacji on-line\nterapii (psychoterapii, terapii pedagogicznej, terapii logopedycznej) on-line\nprzygotowywania i przekazywania materiałów profilaktycznych, zestawów ćwiczeń, materiałów informacyjnych np. na stronie www, w wiadomościach mailowych.\nspotkań na czacie, wideokonferencji ( z wykorzystaniem platformy określonej placówki edukacyjnej.\nZ informacjami na temat innowacji można zapoznać się na stronie Poradni pppjeden.ehost.pl zakładka INNOWACJE.\n„Pogotowie interpunkcyjne – precyzyjna diagnoza, skuteczna pomoc”\n„Zanim poprosisz o pomoc” – profilaktyka poprzez edukację. Zajęcia dla rodziców (kontynuacja)\n„Edukacja emocjonalna” – spotkania psychoedukacyjne dla rodziców małych dzieci (żłobki, najmłodsze grupy przedszkola)\n„Egzamin z dojrzałości emocjonalnej” – zajęcia dla uczniów szkół ponadpodstawowych wspomagające nabywanie dojrzałości emocjonalnej\nZajęcia doskonalące kompetencje matematyczne u dzieci 5-letnich\nOferta uwzględnia propozycje wszystkich członków Rady Pedagogicznej PP-P nr 1\nmgr Katarzyna Chadaj\nmgr Elżbieta Romaszko\nmgr Jolanta Szczygieł\nmgr Katarzyna Truszkowska\nOFERTA PORADNI PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNEJ Nr 1 w ELBLĄGU\nOferta jest odpowiedzią na oczekiwania placówek wobec Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej nr 1 (zawarte w przesłanych na początku września 2019r. „Kartach oczekiwań”) oraz potrzeby środowiska lokalnego.\nPoradnia wspomaga przedszkola, szkoły i placówki w zakresie realizacji zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych wynikających z kierunków realizacji przez kuratorów oświaty polityki oświatowej państwa, ustalanych przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania zgodnie z art. 60 ust. 3 pkt. 1 ustawy Prawo oświatowe oraz wprowadzanych zmian w systemie oświaty.\nbadań przesiewowych programem „Słyszę”, „Widzę”.\nwcześniejszego przyjęcia dziecka do szkoły podstawowej Odroczenia rozpoczęcia spełniania przez dziecko obowiązku szkolnego\nindywidualnego rocznego obowiązkowego przygotowania przedszkolnego dla dzieci, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola lub oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej\nb) opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w celu podjęcia działań pobudzających rozwój psychoruchowy i społeczny od chwili wykrycia niepełnosprawności do ukończenia edukacji przedszkolnej.\nZajęcia kierowane są do dzieci i młodzieży, rodziców, nauczycieli mają charakter psychoedukacyjny i mogą być realizowane w formie: prelekcji , warsztatów, zajęć otwartych, spotkań polegających na wymianie doświadczeń.\nradzenie sobie z emocjami (rozwiązywanie konfliktów;.\numiejętności porozumiewania się, rozwijania umiejętności zachowań asertywnych;\nUczniowie szkół podstawowych :\nrozwijanie kreatywności i innowacyjności – dzieci w wieku przedszkolnym; praca z uczniem zdolnym;\nzajęcia antystresowe i antylękowe „Wrzuć na luz”;\nzajęcia rozwijające umiejętność współpracy z osobami z różnymi niepełnosprawnościami dla uczniów kl. II i III szkół ponadpodstawowych\nudziału w programie „Szkoła dla Rodziców”;\nPsychoterapia indywidualna młodzieży i osób dorosłych (rodzice, nauczyciele, wychowawcy placówek oświatowych).\nTerapia pedagogiczna dla dzieci i młodzieży usprawniająca funkcje poznawcze za pomocą MLE – uczenia się przez mediację metodą IE (Instrumental Enrichment) Fouersteina\nTerapia pedagogiczna dla ucz. Kl. IV-VIII doskonaląca umiejętność pracy z tekstem metodą Antares\nKinezjologiczny system kształcenia – „Edukacja przez ruch” (5-6- latki)\nGrupowa terapia z elementami logopedii „Mówię płynnie, czytam zwinnie” dla ucz. kl. IV-VI;\nIndywidualna terapia dla dzieci z wadami mowy (seplenienie, rotacyzm, mowa bezdźwięczna, opóźniony rozwój mowy, dzieci z rozszczepem, alalie, wada słuchu, SLI).\nZajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne dla uczniów szkół podstawowych i dzieci przedszkolnych.\nDiagnoza i terapia metodą EEG Biofeedback dla dzieci i młodzieży.\nudział w zespołach powołanych przez dyrektorów placówek w ramach wsparcia ucznia o specjalnych potrzeb edukacyjnych;\ndyżury specjalistów na terenie poradni ,,Soboty Zaufania” –harmonogram na stronie internetowej placówki;\nkonsultacje i porady psychoseksuologiczne o problematyce seksualnej, tożsamości płciowej i uzależnień a seksualności.\nw Elblągu. Opracowały: mgr Katarzyna Truszkowska, mgr Jolanta Szczygieł.


Jak nauczyć się spawać metal - Blog narzędzi\nJak nauczyć się spawać metal\nIstnieje wiele rodzajów spawania elektrycznego. Istnieją inwertery transformatorowe i prostowniki proste. Ale najbardziej prostym w obsłudze jest inwerter. Najczęściej jest stosowany zarówno w życiu codziennym, jak iw budownictwie oraz w produkcji. Każdy właściciel tego urządzenia chce wiedzieć, jak nauczyć się spawać metal za pomocą spawania inwerterowego. Sama technologia nie jest bardzo skomplikowana i składa się z szeregu działań.\nSchemat metalu do spawania gazowego.\nIm dokładniej podążasz za sekwencją, tym lepszy będzie szew. Niezawodne spawanie metali to połączenie dwóch metalowych powierzchni.\nPrzygotowania do spawania\nNajpierw trzeba starannie przygotować miejsce, w którym metal będzie spawany. W pobliżu nie powinny znajdować się łatwopalne przedmioty: plastik, drewno, papier, tektura, polietylen, paliwa i smary. Podczas spawania powstaje łuk, powstaje wiele iskier, które mogą spowodować zapłon. Zgrzewarka musi być bezpiecznie zamontowana na podłożu lub betonowej podstawie. Następnie przewód zasilający jest podłączony do gniazdka. Plus pin ma domyślnie końcówkę krokodyl. Łączy się z metalem, który wymaga spawania. Na przewodzie ujemnym znajduje się urządzenie do mocowania elektrody.\nMusisz się przygotować do pracy. Przede wszystkim musi być dobry sprzęt. Całe ciało musi być chronione przed iskrzeniem i gorącym metalem.\nSchemat elektrycznego urządzenia spawalniczego.\nStuptuty to rękawice wytrzymujące wysokie temperatury. Zamykają ręce prawie do łokcia. Wskazane jest stosowanie ich podczas spawania metalu. Buty są wymagane, aby chronić stopy, nie zaleca się zakładania butów w klapkach. Są wykonane z materiałów syntetycznych, które bardzo mocno palą skórę. Kurtka i spodnie muszą być wykonane z grubego materiału, który nie pali się dobrze. Oczywiście wielu nie ma możliwości zakupu dobrego sprzętu, z którego korzystają profesjonalni spawacze. Dlatego ubrania dżinsowe idealnie pasują. Jest prosty i dostępny dla wszystkich.\nDla początkujących maska kameleona będzie bardzo wygodna. Filtr światła zaprojektowano tak, aby w świetle dziennym był jak najbardziej przejrzysty. Wraz ze wzrostem jasności (gdy łuk zapala się), szkło ciemnieje. Mówiąc prościej, nie musisz ciągle podnosić maski. Oznacza to, że dotrzesz do miejsca spawania z dużą dokładnością. Następnie zainstaluj elektrodę w terminalu i, bez zwalniania jej z rąk, włącz przełącznik. Zwykle znajduje się na tylnym panelu, a po włączeniu zapala czerwoną lampkę. Prąd spawania regulowany jest potencjometrem umieszczonym na przednim panelu falownika. W życiu codziennym najczęściej stosuje się elektrody o średnicy 3 mm. Konieczne jest ustalenie prądu około 100 A. Teraz można rozpocząć spawanie metalu.\nJak zapalić łuk?\nNajtrudniejszą rzeczą dla początkujących jest rozpoczęcie łuku. Pozwala to na zgrzewanie dwóch powierzchni. Im więcej masz doświadczenia, tym łatwiej będzie zacząć łuk. Ale na początkowych etapach będą pewne trudności. Elektroda może się przyczepić lub, przeciwnie, nie zapala się. Dużo czasu upłynie przed momentem uzyskania wymaganego łuku. Najpierw trzeba wybić elektrodę na metalu, aby usunąć tynk z jego końca. Aby łuk pojawił się na zimnym metalu, konieczne jest wykonanie ruchów za pomocą elektrody, jak gdyby uderzając zapałką w pudełko. Nie powinien być mocno dociskany do powierzchni, dozwolone jest tylko lekkie dotknięcie.\nPrawdopodobieństwo przywierania elektrody jest wysokie. Dlatego potrzebny jest gwałtowny ruch, aby przechylić uchwyt i oderwać pręt od spawanej powierzchni. Jeśli nie można go oderwać, konieczne jest odłączenie zasilania urządzenia, po czym elektroda jest łatwo oddzielana od metalu. Uderzaj, aż pojawi się jasny łuk, który można oglądać tylko za pomocą przyciemnionego szkła. Nawet użycie okularów przeciwsłonecznych nie pomoże, więc nie eksperymentuj. Aby łuk nadal się palił, konieczne jest trzymanie elektrody w odległości 3,5 mm od metalowej powierzchni. Na początku będzie to problematyczne, ale z czasem przyzwyczaisz się do tego. Nie zapominaj, że możesz popełnić dwa błędy:\nGłówne rodzaje trajektorii drgań poprzecznych w spawaniu łukowym.\nzmniejszyć odległość między elektrodą a metalem, powodując zwarcie, a elektroda przyklei się do powierzchni;\nzwiększyć odległość, w wyniku czego łuk znika i trzeba go będzie ponownie zapalić.\nPodczas przeprowadzania spawania metalowego elektroda zmniejsza się, ponieważ jej rdzeń (metalowa część) wypełnia spoinę, a zewnętrzna część (tynkowanie) stopniowo wypala się. Twoja ręka powinna poruszać się powoli, ale równomiernie w kierunku spawanej powierzchni.\nSpoiny i kąpieli, wybór prądu spawania i polaryzacji\nZaraz po uruchomieniu łuku elektrycznego natychmiast pojawi się kałuża stopionego metalu na spawanej powierzchni. Nazywa się to łazienką. Podczas pracy krawędź elektrody powinna być przesuwana tak wolno, jak to możliwe pomiędzy spawanymi powierzchniami. Natychmiast po zakończeniu elektrody jest kąpiel. Aby poprawić jakość szwu, należy wykonać ruch elektrody. Ich opcje mogą być liczne.\nRuch elektrody może być wykonywany zarówno w lewo jak i w prawo, a spirala, zygzak, jodła, łuk. W rezultacie twój szew okaże się tak silny, jak to możliwe, metal stopnie głęboko. Od prędkości, z jaką odbywa się ruch elektrody, zależy charakterystyka szwu:\nWiększa prędkość ruchu oznacza mniejszą głębokość i wybrzuszenie. Ale szew jest gładki i bardzo wąski. Jeśli poruszasz się powoli, zwiększa się głębokość, a także wybrzuszenie. W konsekwencji wzrasta również siła połączenia.\nJeśli spawasz metalowe powierzchnie za pomocą elektrycznego spawania i usuniesz elektrodę na końcu szwu, powstaje krater.\nAby tego uniknąć, musisz krótko przytrzymać go na końcu. W tym miejscu gromadzi się stopiony metal. Nie zapominaj, że jakość szwu zależy bezpośrednio od pozycji elektrody. Powinien być ściśle pod kątem prostym. Dopuszczalne jest jednak odchylenie nie większe niż 20 °.\nNa początek lepiej ćwiczyć, przesuwając je w lewo i prawo wzdłuż metalowych powierzchni. Z utratą łuku elektrycznego znacznie łatwiej będzie go ponownie zapalić, ponieważ metal jest wciąż gorący. Gdy tylko długość elektrody zostanie zredukowana do 5 cm, należy ją wymienić. Pożądane jest wyłączenie spawarki. Zaraz po zakończeniu pracy należy uderzyć młotkiem w szew, aby cały żużel się rozpadł.\nOd prądu zależy bezpośrednio od głębokości, w której metal będzie topiony. Im wyższa wartość, tym głębsza powierzchnia ulegnie stopieniu. Aby stopić poziome powierzchnie, konieczne jest wybranie maksymalnego prądu. Jeśli metal jest spawany na pionowej powierzchni, konieczne jest zmniejszenie wartości o 15%. Jeżeli powierzchnia jest zgrzana, to o 20%.\nW życiu codziennym bardzo często stosuje się falowniki, których aktualna wartość może być zmieniana w zakresie 0-200 A. To wystarcza do pracy w domu. Bardzo przydatną cechą inwerterów jest możliwość spawania prądem bezpośrednim i prądem wstecznym. Kiedy elektrony spawalnicze przechodzą od zera do plusa. Co więcej, plus więcej podgrzewane. Dobrze jest spawać ze sobą powierzchnie o różnych grubościach.\nDlatego też styk dodatni jest połączony z metalem, a ujemny styk z uchwytem z elektrodą. Podczas pracy z cienką blachą stalową najlepiej jest stosować odwrotną polaryzację. Masz więc maksymalne ogrzewanie elektrody, ale nie zrobisz tego w metalu.\nПредыдущаяJak naprawić hydrauliczny walec obrotowy zrób to sam\nСледующаяWytwarzanie domowych imadeł do ław\nJak dokonać właściwego wyboru lutownicy do rur z


Schindler z Jelitkowa Gdańsk - oficjalny portal miasta\nRankiem, 10 stycznia 1939 roku, do palestyńskiego portu w Hajfie zawinął niewielki duński frachtowiec „Frankrig”. W swoich ładowniach wiózł węgiel, załadowany dwa tygodnie wcześniej w Gdańsku. Jednak głównym jego „ładunkiem” była grupa nielegalnych pasażerów na gapę, żydowskich uciekinierów z coraz bardziej brunatnej Europy. Przewodził jej były kapitan niemieckiej żeglugi wielkiej, Gustav Pietsch.\nCo pchnęło niemieckiego marynarza, weterana wojny światowej do tak desperackiego i niebezpiecznego czynu? Co sprawiło, że nie zważając na trudną, zimową pogodę i niebezpieczeństwa morskiej podróży zabrał żonę z trójką dzieci i grupę żydowskiej młodzieży, by – jako zbieg – uda się do odległej Palestyny? Spróbujmy przyjrzeć się nieco bliżej tej ciekawej postaci.\nGustav Pietsch urodził się 15 września 1893 roku w niewielkiej miejscowości Bellin nad Zatoką Szczecińską na Pomorzu Przednim. W latach I wojny światowej ukończył szczecińską szkołę morską, uzyskując patent kapitański oraz służył jako oficer na bałtyckim trałowcu. W latach 1918-1919 pracował w służbie nadzoru portu w Gdańsku. I to z tym miastem związał całe swoje międzywojenne życie, tym bardziej, że w roku 1918 poślubił Gertrudę Benke, córkę rybaka z Jelitkowa i osiadł w jej rodzinnym domu przy Dorfstrasse 18 (dziś ulica Bałtycka). Tu też przyszła na świat trójka ich dzieci: Heinz (ur. 1919), Karl (1920) i Ursula (1922). Do roku 1933 Gustav służył na statkach hadlowych i rybackich, często miesiącami będąc poza domem. W samym tylko roku 1932 – jako kapitan trawlera „Berta Pagel” – zostawił Gertrudę z trójką małych dzieci na całych siedem miesięcy. No, cóż taki to odwieczny los marynarskich żon...\nPodczas częstych i długotrwałych nieobecności męża cały ciężar utrzymania domu spoczywał na barkach Gertrudy. Mimo wcale nie najniższych zarobków Gustawa (wypłacanych jednak nieregularnie przez agentów armatorów, u których był zatrudniony) w domu przy Dorfstrasse nie przelewało się. Potrzeby dorastających dzieci były coraz większe, Gertruda musiała więc podejmować dodatkowe zajęcia. Zatrudniała się przy wyrobie i reperowaniu sieci rybackich oraz szyciu żagli, a podczas wakacji wynajmowała letnikom pokoje w swoim domu w pobliżu plaży.\nKrótkie momenty spędzane w Gdańsku Gustav Pietsch poświęcał coraz częściej na ożywioną działalność polityczną i społeczną. Był członkiem i aktywnym działaczem Niemieckiego Związku Oficerów Floty oraz Związku Niemieckich Oficerów Frontowych (Gertruda działała w kobiecej sekcji tego związku). Sympatyzował również z działającą na terenie Wolnego Miasta Partią Niemiecko-Narodową, która w sejmach gdańskich wszystkich kadencji miała swoich licznych przedstawicieli (w latach 1920-1927 posiadała nawet w Volkstagu zdecydowaną, stabilną większość).\nBył zdecydowanym zwolennikiem niemieckich idei narodowych oraz zaprzysięgłym wrogiem nazistów. Gdy w roku 1932, po powrocie z wielomiesięcznego rejsu, stwierdził, że Związek Oficerów Frontowych zamierza włączyć się do NSDAP postanowił wraz z grupą kombatantów wystąpić z organizacji i działać na własną rękę. Często pojawiał się na wiecach i zebraniach narodowców, gdzie wygłaszał płomienne przemówienia skierowane wprost przeciw nazistom i ich zamiarom całkowitego przejęcia władzy w Wolnym Mieście.\nWystąpienia Pietscha nie uszły oczywiście uwadze gdańskich hitlerowców. Jeszcze przed rokiem 1933 Gustawa dosięgały liczne represje, coraz bardziej brunatnych, władz. Wielokrotnie był aresztowany, kilkakrotnie pobity przez „nieznanych sprawców”, raz nawet wypchnięty z pędzącego tramwaju (spędził wówczas kilka tygodni w szpitalu, lecząc połamane żebra).\nW roku 1935 antynazistowska działalność kapitana Pietscha przyniosła pewne, niewielkie, ale widoczne rezultaty. Gustav, wraz z grupą oddanych sprawie kombatantów, postanowił zatrzymać nazistów w ich drodze do pełni władzy w Wolnym Mieście. Włączyli się więc aktywnie w kampanię przed wyborami do Sejmu 7 kwietnia 1935. Organizowali wiece i spotkania przedwyborcze, rozpoczęli wydawanie własnego pisma pt. „Feldrauer Alarm!”, które ukazywało prawdziwe oblicze hitlerowców. Kombatantom z grupy Pietscha chodziło wówczas o to, by NSDAP nie zdobyła w gdańskim Sejmie większości konstytucyjnej, która pozwoliłaby nazistom na dowolną zmianę – demokratycznej przecież – konstytucji.\nReakcje władz hitlerowskich były natychmiastowe i skuteczne: konfiskata numerów pisma, ulotek przedwyborczych, napady na zebrania i wiece, prewencyjne aresztowania. Ostatecznie, 12 marca 1935 pismo wydawane przez Pietscha zostało zamknięte, głównie z powodu fragmentu artykułu „Frontkampfer oder Parteisoldat?”, w którym Gustav pisał: „przyzwoitych ludzi tej partii [NSDAP – MA] jej propagandyści, nie wzdrygając się przed niczym, nazywają politycznymi wrogami, którzy znajdują się na drodze do likwidacji. Przypomnijmy więc nazwiska generała v. Schleichera, v. Kahra, Hausmanna, Gregora Strassera [niemieccy generałowie i politycy zamordowani przez SS podczas „nocy długich noży” 30 czerwca 1934 roku – MA] i wielu innych. W świetle powszechnie znanych wydarzeń ukazuje się teraz prawdziwe oblicze narodowego socjalizmu”.\nUzasadniając decyzję Senatu, Willibald Wiercinski-Kaiser, senator spraw wewnętrznych, pisał, że treść biuletynu gdańskich kombatantów „składa się od początku do końca z nadmiernego szczucia przeciw narodowemu socjalizmowi” i wniosek o rewizję decyzji senackiej odrzucił, jako bezzasadny.\nMimo szykan, represji i konfiskat, mimo tego, że na listę Pietscha głosowały zaledwie 373 osoby (co dało 0,16 procenta oddanych głosów), cel postawiony sobie przez kombatantów został osiągnięty: NSDAP nie zdobyła w gdańskim Volkstagu większości konstytucyjnej, czyli dwóch trzecich głosów, gdańska konstytucja została więc na jakiś czas uratowana.\nPo przytłaczającym zwycięstwie nazistów w wyborach do Volkstagu (uzyskali 43 miejsca w 72-miejscowej izbie) kombatanci Pietscha i niedobitki Partii Niemiecko-Narodowej nie zaprzestali swojej walki politycznej. Choć po wyborach kwietniowych, represje i napady stały się jeszcze brutalniejsze, nadal odbywały się zebrania polityczne i wiece. Często za cenę przelanej krwi.\nWojna w Domu św. Józefa\nDo brutalnej napaści bojówek hitlerowskich na opozycyjny wiec doszło, między innymi, 12 czerwca 1936 w Domu św. Józefa przy Topfergasse (ulica Garncarska). Podczas zebrania członków i sympatyków Partii Niemiecko-Narodowej doszło do krwawych rozruchów spowodowanych napaścią nazistowskiej bojówki, poturbowanych zostało kilkadziesiąt osób (wśród biorących udział w zebraniu były również kobiety i dzieci), w tym kilkanaście poważnie, jedna osoba – hitlerowski napastnik – zmarła. Jak podawał specjalny komunikat Prezydium Policji „doszło do rękoczynów w większych rozmiarach. (...) uczestnicy zebrania bili się wzajemnie pałkami gumowemi, kolkami, ręcznemi granatami ćwiczebnemi z drzewa, kuflami do piwa itd., przyczem kilka osób doznało po części poważnego okaleczenia”.\nOficjalny komunikat nie podaje jednak kto był inicjatorem tumultu. Takich specjalnych względów dla napastników nie miała „Gazeta Gdańska”, która relacjonowała zdarzenie:\n„Zebranie nacjonalistów niemieckich, w którem wzięli tłumnie udział członkowie tej partji, zapełniając szczelnie salę, zakończono odśpiewaniem jednej zwrotki narodowego hymnu niemieckiego, poczem uczestnicy zebrania skierowali się do wyjścia. W chwili, gdy czoło opuszczających salę znalazło się na parterze (sala mieści się na pierwszym piętrze) zaatakowane zostało przez grupę, złożoną z kilkunastu młodych mężczyzn, uzbrojonych w pałki gumowe, kastety i ćwiczebne granaty ręczne. Grupa ta wtargnęła na klatkę schodową od strony ulicy. Równocześnie rezerwa tej grupy zasypywała z ulicy gradem kamieni okna sali, wybijając w nich wszystkie szyby. Trzecia grupa napastników wtargnęła w tym samym czasie na salę przez toaletę męską restauracji, połączonej ze salą. Do toalety dostała się ta grupa dachem. Natarcie wszystkich trzech grup nastąpiło jednocześnie, wywołując panikę wśród uczestników zebrania, którym odcięto wszystkie drogi odwrotu.\nMasakra, podczas której rozgrywały się sceny dantejskie (w zebraniu wzięła udział duża ilość starców i kobiet) trwała przez kilkanaście minut, dając w wyniku około 50 osób mniej lub więcej rannych. Rozumie się, że ten i ów z napadniętych usiłował się bronić to też nic dziwnego, że wśród rannych znaleźli się i napastnicy. Jeden z nich, nazwiskiem Guenther Deskowski, członek hitlerowskiego oddziału szturmowego, zmarł wkrótce po przewiezieniu go do szpitala.\nPo zjawieniu się policji na miejscu masakry, napastnicy szybko ulotnili się, porzucając rannych towarzyszy. Osoby ciężej ranne opatrzyli zawezwani lekarze. Lżej rannymi zaopiekowały się rodziny, wobec czego trudno ustalić ścisłą cyfrę osób rannych podczas bójki.\nWkrótce po zaprowadzeniu jakiego takiego porządku przez policję, na ul. Topfergasse wmaszerował z antyżydowską pieśnią na ustach umundurowany oddział hitlerowski, złożony z kilkudziesięciu osób, który następnie przeszedł przyległymi ulicami, uprzyjemniając sobie marsz głośnym śpiewem pieśni bojowych. Prawdopodobnie ten sam oddział obsadził potem chodniki uliczne, spędzając przechodniów na jezdnię” („Gazeta Gdańska” nr 135,15 VI 1936).\nPo awanturze w Domu św. Józefa (Pietsch przemawiał na wiecu wspólnie z niemiecko-narodowymi posłami) w wielu miejscach Gdańska dochodziło w sobotę i niedzielę (13 i 14 czerwca) do napaści hitlerowskich bojówek na Polaków. Spowodowało to ostre interwencje Komisarza RP u Prezydenta Senatu. Jednak nie ostudziło to nastrojów w mieście. Przez następne dni dochodziło do coraz bardziej brutalnych napaści nazistów na Polaków oraz ludzi, którzy nie pozdrawiali hitlerowskich sztandarów. Bojówki nazistów napadały również na zebrania organizacji opozycyjnych. Po ponownej interwencji Komisarza RP odwiedził go osobiście Prezydent Senatu Arthur Greiser zapewniając, że napaści wkrótce się skończą. Podobną zapowiedź dał jeden z czołowych przywódców NSDAP, który wyraził i ubolewanie z powodu napadów i powiedział, że członkowie SA i NSDAP mają zakaz atakowania Polaków (hitlerowskim władzom Gdańska zależało jeszcze na dobrych stosunkach z Polską). 22 czerwca, decyzją Prezydium Policji, wprowadzono zakaz wszelkich zgromadzeń (również w lokalach zamkniętych) „w trosce o ład i porządek w Wolnym Mieście”.\nNastępnego dnia po krwawych rozruchach przy Garncarskiej władze gdańskie pokazały, w jaki sposób zamierzają rozwiązywać konflikty polityczne. „Gazeta Gdańska” donosiła: „w sobotę [13 czerwca – MA] wieczorem odbyć się miało w hotelu Mascotte w Oliwie zebranie opozycjonistów, zwołane przez kapitana Pietscha. Na zebranie przybyli również członkowie partji rządzącej, którzy wszczęli awanturę, wobec czego policja polityczna rozwiązała zebranie. Kapitan Pietsch udał się po rozwiązaniu zebrania do położonej na parterze restauracji, gdzie został zaczepiony. Policja nie widziała innego sposobu zaprowadzenia porządku, jak przez zamknięcie P. i jego zwolenników w areszcie policyjnym – dla ich własnego bezpieczeństwa (!?)”.\nSprawę „bitwy w Domu św. Józefa” zakończył wielki, manifestacyjny pogrzeb Deskowskiego, hitlerowskiego bojówkarza, który zginął w bójce. W pogrzebie wziął udział szef sztabu głównego SA Rzeszy, Lutze, hitlerowscy urzędnicy i posłowie, funkcjonariusze senaccy. Na gmachach senackich spuszczono hitlerowskie flagi do pół masztu, a pracowników senackich zwolniono z pracy, by mogli wziąć udział w pogrzebie, w szkołach odbyły się specjalne apele poświęcone „bohaterowi”. „Gazeta Gdańska” nie omieszkała – z pewną dozą ironii - poinformować, że „dzięki pięknej pogodzie konduktowi żałobnemu przyglądały się liczne rzesze mieszkańców Gdańska”.\nDla Pietschów nastały wówczas ciężkie czasy: Gustav miał kłopoty ze znalezieniem stałej pracy, represje dotknęły również Gertrudy, która straciła zajęcie przy sieciach i żaglach, synowie w niemieckiej szkole doświadczali codziennych szykan. By związać koniec z końcem Gertruda otworzyła w Oliwie niewielki sklep spożywczy, a Gustav, z pomocnikiem Ernstem Preussem, łowił dorsze w Zatoce Gdańskiej (również na wodach terytorialnych Polski).\nJednak i tę kruchą egzystencję trudno było uratować. Na sklep Gertrudy często napadały bojówki hitlerowskie, wybijano szyby, malowano obraźliwe napisy: „Zdrajcy”, „Sprzedawczyki”, „Żydowskie pachołki”, przed wejściem ustawiały się pikiety szturmowców wzywających kupujących do bojkotu „przyjaciół Żydów”. Naziści nie zapomnieli Pietschowi tego, że w roku 1935, wraz ze stupięćdziesięcioosobową grupą kombatantów, ochraniał modlących się w Wielkiej Synagodze gdańskiej Żydów, którzy zebrali się w świątyni przy Reitbahn, by uczcić pamięć niemieckich, żydowskich żołnierzy, którzy zginęli podczas wojny światowej. Na to zgromadzenie modlitewne hitlerowcy planowali napad – udaremniła go akcja Pietscha i jego towarzyszy.\nW roku 1935 władze Gdańska, bez podania przyczyn, cofnęły Gertrudzie zezwolenie na prowadzenie sklepu.\nNa początku 1937 roku Gustav otrzymał propozycję pracy w żydowskiej szkole rybackiej w Gdyni. Powołał ją do życia Związek „Zebulon”, syjonistyczne stowarzyszenie, „dla przysposobienia emigrantów Żydów w Polsce do pracy w zawodach związanych z morzem w Palestynie, (...) ostatecznym celem przeszkolenia fachowego wychowanków (...) jest przysposobienie takowych do emigracji do Palestyny, aby zasobni w wiedzę teoretyczną i praktyczną zdatni byli po odpowiednim przygotowaniu do pracy w zawodach związanych z morzem w ogóle i rybołówstwem w Palestynie w szczególe” [pisownia oryginalna – MA].\nW styczniu 1937 roku „Zebulon” przekazał, „dla łaskawej wiadomości”, Urzędowi Rybackiemu w Gdyni „wytyczne linje programu prac w prowadzonej pod kierownictwem p. kapitana Gustawa Pietscha szkoły rybackiej”. Do jego obowiązków należały: „wszelkie prace praktyczne połączone z poznaniem morza w dziedzinie rybołówstwa i żeglarstwa; poznanie podstawowych zasad nauki o nawigacji; elementarne zasady biologji, zoologji i fauny morskiej; nauka o motorach i silnikach parowych; zasady metereologji; zasady międzynarodowego ruchu nawigacyjnego; prowadzenie dziennika okrętowego; wiadomości z dziedziny ubezpieczeniowej; kursy języka angielskiego; elementarne podstawy budowy łódek i statków handlowych; wiadomości gospodarcze z dziedziny handlu i przemysłu rybackiego; transport i konserwacja produktów połowów; wiadomości z dziedziny ratownictwa na morzu; nauka o połowach, począwszy od połowów przybrzeżnych aż do połowów dalekomorskich”. Dużo, jak na jednego niemieckiego kapitana.\nGustav włączył się w budowanie szkoły i późniejsze jej prowadzenie – jak to było w jego charakterze – bardzo aktywnie. Nie dość, że kilka razy w tygodniu przyjeżdżał do Gdyni, by szkolić młodych „chaluzim” (hebr: pionierzy, osadnicy budujący w Palestynie podstawy państwa żydowskiego), to jeszcze oddał do dyspozycji szkoły swój kuter rybacki. Jak wspominał w roku 1960 jeden z jego uczniów, „praca w szkole żydowskiej w Gdyni przynosiła niewielkie dochody, a Pietsch dokładał do interesu; gdy w szkole brakowało żywności dla uczniów kapitan wraz ze swoimi towarzyszami i sąsiadami dostarczał im »tradycyjną« niemiecką grochówkę”. Oprócz pracy w szkole Gustav trenował w żydowskim klubie sportowym „Bar Kochba” grupę wioślarzy.\nPraca w Gdyni nie należała bez wątpienia do łatwych, doświadczony marynarz, oficer i kapitan żeglugi wielkiej miał bowiem do czynienia z ludźmi bez jakiegokolwiek doświadczenia morskiego. Dochodziło więc również do sytuacji takich, jak ta, opisana przez gdyński „Kurier Bałtycki” w grudniu 1938 roku: „Adepci kursu przygotowują się z zapałem do przyszłej misji pionierskiej w Palestynie. Wprawdzie przyszli rybacy są w chwili obecnej kiepskimi żeglarzami i podczas jednej z wypraw na zatokę zawieruszyli się wraz z kutrem do tego stopnia, że stroskani o ich los i całość kutra opiekunowie wysłać musieli ekspedycję ratunkową, która pochłonęła aż 800 zł, jednak (...) protektorzy kursu nie tracą nadziei, że uda się im należycie przygotować młodych Żydów do przyszłej pracy w Palestynie”.\nMimo dużych trudności w żydowskiej szkole rybackiej w Kamiennej Górze przeprowadzono trzy pełne kursy szkoleniowe, które ukończyło ponad pięćdziesięciu adeptów. Część z nich jeszcze przed wybuchem wojny zakładała podwaliny pod przemysł rybacki w Palestynie.\nŹrubek i inni\nPolityka, od której Gustav uciekał z Gdańska dogoniła go również w – wydawałoby się – spokojnej Gdyni. Już w kwietniu 1937 roku znalazł się, trochę przez przypadek, w samym sercu zdarzeń, które przeszły do historii, jako „likwidacja gdyńskiego sztabu komunistycznego” lub inaczej: „sprawa Źrubek i inni”.\n„Władze bezpieczeństwa, stwierdziwszy, że przygotowania na dzień l maja są obliczone wyłącznie na sianie fermentu w świecie pracowniczym Gdyni – postanowiły »czerwonym towarzyszom« w zarodku udaremnić ich niecne zamiary. Przed paru dniami [od 9 kwietnia 1937 – MA] policja gdyńska przeprowadziła wielką obławę między wszystkimi osobnikami podejrzanymi na naszym terenie o działalność wywrotową. Obława ta, trwająca prawie trzy dni, dała wręcz sensacyjne rezultaty – przytrzymano ogółem 114 osób, z pośród których, po skrupulatnym dochodzeniu i długich badaniach – 21 osadzono w więzieniu, a nad 5 roztoczono dozór policyjny. (...) »Czystka« przeprowadzona przez władze bezpieczeństwa pomiędzy miejscowym elementem wywrotowym, przyczyni się zapewne do uspokojenia umysłów w gdyńskim świecie robotniczym, który zresztą i sam, gdy trzeba było, potrafił reagować, dając mącicielom odpowiednią odprawę” („Kurier Bałtycki” nr 9,18 IV1937).\nGustav Pietsch miał nieszczęście być w złym miejscu o złej porze. Wieczorem, 9 kwietnia 1937 roku, przebywał wraz z grupą znajomych w mieszkaniu Leona Komorowskiego, również wykładowcy szkoły rybackiej, w willi „Zosieńka” przy ulicy Sędzickiego 22. O godzinie 21.15 do mieszkania wkroczyli funkcjonariusze policji z III Komisariatu w Gdyni pod dowództwem starszego posterunkowego Leona Wojtalewicza „w celu odnalezienia dowodów działalności antypaństwowej”. U wszystkich zastanych w mieszkaniu osób (Izaak Kleinbaum, Izaak Rozenberg, Józef Rotsach – wszyscy z Warszawy, Gustav Pietsch i oczywiście gospodarz) „dokonano rewizji osobistej pod czas której (...) u Pietscha Gustawa znaleziono korespondencję niemiecką, którą również spakowano do osobnej koperty. (...) Ulotków ani bibuły komunistycznej nie ujawniono. Wszystkich doprowadzono” (z „Zapiska urzędowego” sporządzonego przez st. post. Wojtalewicza, w zbiorach APG w Gdyni).\nKilka dni później, podczas „rozpytania podejrzanego”, Komorowski zeznawał, że „Pietsch Gustaw jest również płatnym instruktorem »Zebulonu«, jednocześnie jest Kierownikiem szkoły rybackiej i wykładowcą. Pietsch jest obywatelem W M. Gdańska i mieszka stale w Gdańsku, a do Gdyni przyjeżdża kilka razy w tygodniu. Pietscha bliżej nie znam, jedynie znam go tylko jako kierownika i wykładowcę w »Zebulon«”.\nSzczęśliwie dla uczestników spotkania w „Zosieńce” wszystko skończyło się na strachu i niedogodnościach kilkudniowego przebywania w gdyńskim areszcie. Inni „czerwoni towarzysze” ze sprawy Źrubka zostali wydaleni z Gdyni lub otrzymali kilkuletnie wyroki więzienia (jako zdecydowani prowodyrzy i osoby już karane za działalność komunistyczną).\nZ Glettkau do Glettkau\nWprowadzenie w Gdańsku rasistowskich „ustaw norymberskich”, nasilające się brutalne represje wobec gdańskich Żydów, Polaków, opozycjonistów nie pozostawiały złudzeń co do przyszłości. Gustav, za pomocą Agencji Żydowskiej, szukał możliwości osiedlenia się i pracy w Palestynie. W październiku 1938 roku otrzymał pismo od doktora Heinza Wydry z departamentu morskiego Agencji informujące, że Pietschowi i jego rodzinie udzielono zezwolenia na pobyt w Palestynie na jeden rok, poinformowano go również, że ma tam organizować dostawy sprzętu i materiałów do produkcji statków, a także do produkcji sieci i żagli. Mimo takich gwarancji kapitan Pietsch nie mógł liczyć na legalny wyjazd z Gdańska. Pozostała ucieczka.\nW Wigilię 1938 roku rodzina Pietschów przedostała się do Gdańska (obaj synowie Gertrudy i Gustawa już od kilku miesięcy uczyli się w żydowskim gimnazjum w Gdyni) wraz z grupą kursantów „Zebulonu”, którzy również nie mogli liczyć na legalny wyjazd do Palestyny. Najprawdopodobniej łodzią Gustawa podpłynęli do burty duńskiego frachtowca. Mimo mrozu (tego dnia temperatura w Gdańsku wynosiła minus 6 stopni Celsjusza i wiał lekki, północno-wschodni, wiatr) reda i port w Gdańsku wolne były od lodu, więc żegluga drewnianą łodzią rybacką nie sprawiłaby wytrawnemu marynarzowi żadnych trudności. Ss. „Frankrig” wychodząc w morze miał więc pod pokładem ładunek węgla i grupę nielegalnych uciekinierów. Dla młodych rybaków ze szkoły „Zebulonu” była to jedyna droga ratunku, a kapitan Pietsch, przez wielu historyków porównywany do Oskara Schindlera, tym, który uratował życie swoich żydowskich uczniów.\nCały majątek rodziny został w Gdańsku i Gdyni. W Erec Izrael, Ziemi Izraela, trzeba było zaczynać wszystko od początku. Wspólnie ze swoimi dawnymi uczniami, którzy już przebywali w Palestynie i grupą, z którą przyjechał, Gustav założył rybacki kibuc Neve Jam niedaleko wsi Atlit. Pod jego kierunkiem kibucnicy zbudowali dwa pierwsze kutry rybackie, które posłużyły nie tylko do połowu ryb, ale również szkolenia następnych rybaków.\nPo l września 1939 roku historia ponownie upomniała się o niemieckiego kapitana. Jako „obywateli wrogiego państwa” (Palestyna pozostawała wówczas pod protektoratem Wielkiej Brytanii) Gustava, Karla i Heiza Anglicy umieścili w obozie internowania pod Akko. Gertruda wraz z córką przebywała w areszcie domowym w Hajfie, tam też przeszła kolejny już atak serca. W lutym 1940 roku Gustawowi pozwolono na osiedlenie się w Tel Awiwie, jednak bez prawa pracy. Zakaz ten zdjęty został dopiero w roku 1946.\nPołożenie rodziny Pietschów poprawiło się w roku 1948 po powstaniu państwa Izrael. Wielu byłych uczniów kapitana z żydowskiej szkoły rybackiej w Gdyni objęło wówczas wysokie stanowiska w instytucjach morskich i rybackich Izraela. Nie zapomnieli o swoim nauczycielu. Gustav został wysłany do Eilatu nad Morzem Czerwonym, gdzie stanął na czele firmy „Hamaszbir” produkującej mączkę rybną. W latach 1952-1953 był dyrektorem budowy portu w Eilacie, później kapitanem portu, a pod koniec lat pięćdziesiątych „kapitanem-ekspertem” w Eilacie.\nKlimat Izraela nie służył jednak małżonkom (Gertruda przeszła kolejny atak serca), w roku 1958 postanowili więc wrócić do Niemiec. Osiedli w Berlinie (Karl i Heinz pozostali w Izraelu, otrzymali obywatelstwo kraju, a z czasem zaczęli robić karierę w izraelskiej marynarce wojennej), w ubogiej dzielnicy Neu Köln, w ciemnym, jednopokojowym mieszkaniu „bez wygód”, utrzymywali się jedynie z niewielkiej pomocy socjalnej.\nW roku 1960 niemiecki dziennikarz, który poznał Gustava Pietscha i jego historię w Eilacie, wystosował do Senatu Berlina wniosek o przyznanie małżonkom Pietsch tytułu „Zapomnianych bohaterów”, który nadawano ludziom walczącym z nazizmem. Senat wniosek zatwierdził i l lutego 1961 roku Gertruda i Gustav Pietsch otrzymali z rąk burmistrza Berlina honorowy dyplom. Zaraz potem jednak powrócili do Izraela. W jednym z wywiadów Gustav mówił wówczas, że jest rozczarowany Niemcami, bo „zbyt mało robi się tu, by wirus nazizmu zlikwidować raz na zawsze”.\nPo krótkim pobycie u synów w Tel Awiwie małżonkowie wyjechali do Australii, dokąd przeniosła się ich córka Ursula. Oboje zmarli w roku 1975. Jak pisał w rosyjskojęzycznym, ukazującym się w Berlinie, żydowskim tygodniku „Jewriejskaja Gazieta” Jewgienij Bierkowicz: „o dalekiej ojczyźnie przypominała im jedynie nazwa farmy – Glettkau (Jelitkowo) – na pamiątkę rybackiej wioski niedaleko Danzig, znanego dziś jako polski Gdańsk”.


prawa - Moja Limburgia\nHolandia zakazała używania kolczatek\nNa początku lipca Holandia wprowadziła zakaz używania kolczatek. Jest to ważne prawo, które ma na celu zagwarantowanie zdrowia i dobra zwierząt. Stosowania kolczatek zabrania się nie tylko w stosunku do psów, ale także innych zwierząt. Nowe zapisy pojawiły się w „Ustawie o zwierzętach” i weszły w życie 1 lipca br. Stanowi ona o tym, …\nChociaż oficjalnie się temu zaprzecza, ciąża w pracy wpływa na sposób postrzegania kobiet przez pracodawcę. Dlatego warto, by znały one swoje prawa i obowiązki w tym zakresie. Jeśli właśnie dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży, albo podejrzewasz, że może tak być, powinnaś na czas uregulować pewne sprawy. W twojej głowie krąży zapewne milion pytań. …\nUbezpieczenie zdrowotne: prawa i obowiązki\nBy Anna Knapen-Potyrała Posted in artykuły poradnik praca prawo z ostatniej chwili zdrowie życie w NL\nPodstawowe ubezpieczenie zdrowotne obowiązuje cię, jeśli decydujesz się na pobyt i pracę w Holandii. Przeczytaj, jakie prawa i obowiązki wynikają z tego ubezpieczenia oraz co konkretnie ono obejmuje. Każdy, kto w Holandii mieszka i pracuje musi posiadać podstawowe ubezpieczenie zdrowotne. To, co znajduje się w takim podstawowym pakiecie ubezpieczenia zdrowotnego (basispakket), określa rząd. Ubezpieczenie …


Zupowy detoks - Urszula Mijakoska, Monika Stachura - opinia o książce (3849209) - Lubimyczytać.pl\nMonika Stachura /\nZupowy detoks /\nW książce „Zupowy detoks” autorki zajmują się wpływem podejmowanych decyzji żywieniowych i oczyszczania organizmu na jakość życia. Inspirują do zmian i aktywnie propagują ich wprowadzanie, proponują czytelnikom rozwiązania pozwalające dokładnie przyjrzeć się własnym nawykom i przekonaniom, poznać potrzeby własnego ciała, swoje wartości i mocne strony, wprowadzić trwałe zmiany w odżywianiu i...\nźródło opisu: http://muza.com.pl/poradniki/2502-zupowy-detoks-9788328704787.html\nźródło okładki: http://muza.com.pl/poradniki/2502-zupowy-detoks-9788328704787.html\nTYgryska | 2017-04-09\nCiekawa książka. Napisana w sposób zrozumiały. Inspiruje do zmiany nawyków żywieniowych.\nWartościowe w tej książce jest dla mnie to, że:\n1) wskazuje produkty żywnościowe, które powinniśmy spożywać w zależności od pory roku;\n2) przepisy są pod konkretną porę roku;\n3) przepisy nie są skomplikowane;\n4) przepisy nie składają się z produktów, na które mnie nie stać;\n5) przydatne informacje dotyczące produktów żywnościowych i funkcjonowania organizmu;\n6) konkretny jadłospis na 7-dniowy detoks.


Recenzje Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały i opinie\nDonica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały\nPowrót do kategorii Donice i osłonki\nDonice CUBICO to techniczny majstersztyk. Dzięki surowej, prostej linii mamy wrażenie, że stykamy sie raczej z nowoczesną rzeźbą a nie donicą. Niemniej jednak w donicy z serii CUBICO Color to roślina jest zawsze umieszczona na pierwszym planie, a sama ...... Zobacz pełny opis produktu >>>\nTip gdzie kupić Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały. Sklep internetowy barokko.pl dostarcza towary w ciągu 1-3 dni roboczych. W dużych miastach niektóre sklepy internetowe oferują także osobiste odbiory. Pakiet przyniesie Ci kuriera lub pocztę.\nRecenzje Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały Lechuza\nProdukt został oceniony przez klientów 4. Ogólnie rzecz biorąc, została przyznana 252 recenzje.\nŚrednia ocena 5 z 5. Łączna liczba komentarzy do produktów 195.\nNakupoval: Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały\nNakupoval: v Donice i osłonki\n- Dostawa towarów Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały - szybka dostawa na terenie całej Polski.\nZ nami wybierz tanie Donice i osłonki. produkt Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały e-Shop barokko.pl Kup w cenie 129 zł. Jakość Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały jest zwykle sprzedawany po cenie 129 zł. Sprawdź sklep, aby uzyskać bardziej szczegółowe i dokładne informacje o towarze.\n- rzetelny dostawca i producent Lechuza\n- produkt EAN 4008789131607 i ID towarów 1966119259\nPolecamy e-sklep barokko.pl możesz wygodnie zamówić Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały.\nOpinie Donica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały\nDonica Lechuza CUBICO COLOR - biała - 22 x 22 x 41 cm - biały Znajdź i filtruj najlepszą cenę między e-sklepami. Możesz zaoszczędzić dużo pieniędzy. E-sklep jakościowy to na przykładbarokko.pl s dopravou - Info v obchodu. .\nKomparatory cen i artykuły z ceneo.pl pomagają klientom wybrać najlepsze produkty w przystępnej cenie.W kategorii Donice i osłonki możesz także znaleźć inspirację.\nSpójrz na opinie odwiedzających, co jest produktem rzetelnego producenta Lechuza vlastní.\nDonica Lechuza QUADRO LS 50 - antracyt - matowa - antracyt\nDonica Lechuza DELTA 10 - taupe - połysk - taupe (kawa z mlekiem)\nDonica Lechuza Cursivo Premium 30 - espresso, matowa - espresso\nDonica Lechuza Classico Color - muszkatołowy - 28 x 26 cm - muszkatołowy\nDonica Lechuza Deltini - scarlet red, połysk - czerwony\nEva Solo - Doniczka na storczyki 15 cm\nDonica Lechuza CUBICO COLOR - muszkatołowy - 22 x 22 x 41 cm - muszkatołowy\nDonica Lechuza CUBICO COLOR - szary - 22 x 22 x 41 cm - szary\nEva Solo - Samopodlewająca doniczka na zioła 9 cm - biała\nEva Solo - Samopodlewająca doniczka na zioła 9 cm - nordic grey\nDonica Lechuza Classico Color - biała - 35 x 33 cm - biały\nDonica Lechuza Classico Color - muszkatołowy - 35 x 33 cm - muszkatołowy\nDonica Lechuza Classico Color - szary - 35 x 33 cm - szary\nLechuza - podstawka na nóżkach do donicy Trio Cottage 30, czarna\nKratka na pnącza do donicy Trio Cottage 30\nDonica Lechuza Cascada Color - pojedyńcza\nDonica Lechuza Classico LS - antracyt - 28 cm, matowa - antracyt\nDonica Lechuza Classico LS - biała - 28 cm, połysk - biały\nDonica Lechuza Classico LS - czarna - 28 cm, połysk - czarny\nDonica Lechuza Classico LS - espresso - 28 cm, matowa - espresso\nDonica Lechuza Classico LS - scarlet red - 28 cm, połysk - czerwony\nDonica Lechuza Classico LS - srebrna - 28 cm, matowa - srebrny\nDonice i osłonki - Zobacz więcej produktów


Rozwiązanie umowy z winy operatora, gdy dokuczają awarie Orange\nNiby Orange stawia na światłowody, ale tzw. Neostrada to nadal jeden z najgorszych internetów z jakimi przyszło mi pracować\nTechnologie dołącz do dyskusji (39) 24.07.2018\nJakiś czas temu przeniosłem się z komórką do Orange i jestem względnie zadowolony, ale ich internet stacjonarny to ku mojemu zaskoczeniu nadal koszmar. A awaryjny internet to nie jest łatwy do udokumentowania powód by uzyskać rozwiązanie umowy z winy operatora.\nMoje przygody z tzw. Neostradą oraz jej obecnym dziedzictwem są okazjonalne, natomiast to zawsze jest wielkie rozczarowanie. Niesamowite jest to, że firma będąca w zasadzie pionierem telekomunikacji (wszak Orange wykupił i anektował swego czasu Telekomunikację Polską) w kraju, ma z tym o wiele większy problem, niż na przykład kablówki.\nNa studiach, jak to na studiach, wielokrotnie się przeprowadzałem. Dwukrotnie mieszkałem na Starym Mokotowie – w 2007 i 2011 roku. Niestety, LTE jeszcze nie brylowało w powietrzu, zaś w tamtym czasie jedynym dostawcą internetu w okolicy było właśnie Orange. Za każdym razem przesiadałem się na tzw. Neostradę ze względnie bezproblemowego internetu, i za każdym razem była to prawdziwa droga przez mękę. Niby jako jedyni mieli infrastrukturę, ale to była infrastruktura stara, a monterzy sami kręcili nosem, że niepotrzebnie daliśmy sobie wciskać tak wysoki pakiet. Internet, jeśli działał, to działał wolno.\nInternet z Orange i trupy Neostrady w szafie\nA jeśli nie działał? Nie pomagało resetowanie routera, trzeba było dzwonić na infolinię i prosić kogoś z obsługi o… „przeczyszczenie czegoś na łączach”. Cokolwiek to znaczyło, pani na infolinii coś wciskała i po jakimś czasie internet z Orange ponownie płynął, choć powoli, do naszych komputerów. Regularnie wymienialiśmy się ze współlokatorami tym dziwnym i w sumie w 2012 już dość nieprzystającym do rzeczywistości technologicznej obowiązkiem.\nŻeby było jasne, oddzielam tutaj internet stacjonarny od całej reszty usług Orange – komórek, telewizji czy co tam jeszcze mają. Komórkę w Orange mam i nie narzekam, telewizja też jest chyba w porządku.\nTak się jednak złożyło, że od kilku dni gościnnie mam okazję pracować pod światłowodem Orange. Niedawno założonym, a ponieważ to stosunkowo nowa technologia, z wielkim entuzjazmem przyjąłem informację o możliwości testowania jej potencjału. Internet jest generalnie niezły, choć nie ma tu histerii – bardziej od downloadu imponuje (oczywiście proporcjonalnie) upload, ale wszystko z reguły działa.\nZ reguły, ponieważ jestem tutaj od kilku dni, a dwa razy dziennie muszę resetować modem Orange, ponieważ internet przestaje działać. Co więcej, ze wszystkich przeprowadzonych w moim życiu resetów, ten najdłużej przywraca się do życia, potrzebując koło 7-10 minut na unormowanie sytuacji. Niezłe mi „światłowody”. Zapytałem domowników czy tak ma być. Otóż tak, generalnie konieczność resetowania modemu zdarza im się regularnie.\nTrudno mówić w tej konkretnej sytuacji o „starych kablach”, natomiast to czwarte moje podejście do stacjonarnego Orange, w trzeciej miejscowości i znów doświadczam bardzo dużego dyskomfortu przy korzystaniu z usług operatora.\nRozwiązanie umowy z winy operatora\nRozwiązanie umowy z winy operatora jest możliwe? Jak najbardziej tak. Jednak z mojego doświadczenia w przeszłości, reklamacje nigdy nie były proste. Proszono o szereg informacji na temat połączenia, by następnie twierdzić, że centralna nie zauważyła problemów lub mieszczą się one w dopuszczalnej normie.\nW mojej ocenie dopuszczalną normę stanowi powszechnie przyjęta świadomość, że – nie licząc wyjątkowych sytuacji – internet dostępny jest przez całą dobę, zaś konieczność resetów modemu dwukrotnie w ciągu dnia zapewne w normach się nie mieści. Czasem nie ma też wody, ale jeśli dwa razy dziennie musimy wrzucać krecika do zlewu, to coś już jest nie tak.\nOperatorzy wcale tak chętnie nie przyznają się do swoich niedoskonałości, dlatego zanim zdecydujemy się na rozwiązanie umowy z winy operatora, dobrze jest całą sytuację udokumentować filmami, świadkami oraz programami mierzącymi np. przepustowość naszego internetu. Dokumentacja przyda się też w sytuacji, gdyby operator mimo wszystko nie chciał się zgodzić z naszymi argumentami i konieczna byłaby konfrontacja z udziałem sądu.\nTagi:: neostrada , operator , Orange , rozwiązanie umowy , telekomunikacja polska , umowa


Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "Medyk" ma nową przychodnię | Echo Dnia Podkarpackie\nZdzisław Surowaniec 28 sierpnia 2011, 13:30\nNowa przychodnia jest nowoczesnym budynkiem. Zdzisław Surowaniec\nDyrektor „Medyka” dr Aneta Bil-Wrońska ma powody do satysfakcji z powodu otwarcia nowej placówki. Zdzisław Surowaniec\nDyrektor "Medyka" dr Aneta Bil-Wrońska ma powody do satysfakcji z powodu otwarcia nowej placówki.\n- Chcieliśmy kupić budynek, w którym mieściła się Przychodnia Nr 2 w centrum miasta, jednak cena podyktowana przez spółdzielnię oraz koszt kapitalnego remontu przewyższały nasze możliwości finansowe - argumentowała dyrektor "Medyka" dr Aneta Bil-Wrońska.\nJeśliby nowa przychodnia nie powstała, mieszkańcy mieliby problemy ze skorzystaniem z opieki medycznej, z powodu zamknięcia dotychczas funkcjonującej przychodni. Nowy obiekt jest bardzo ładny, wygodny i będzie nowoczesnym ośrodkiem leczenia dzieci i dorosłych. Tu także przeniesie się administracja "Medyka".\nPrzychodnia nr 2 przy ul. Popiełuszki 2 obsługuje około 5 tysięcy pacjentów, przeważnie w starszym wieku. Chcąc utrzymać w tej części Stalowej Woli przychodnię "Medyk" postanowił wybudować nową. Od miasta, na 20 lat, wydzierżawili działkę. Obierkt wybudowała tarnobrzeska spółka Stanbud, wartość kontraktu to 1,96 mln zł.\nW piątek przychodnia została poświęcona przez ks. Tomasza Kwaśnika, a wstęgę przecinały władze miasta i powiatu, wicemarszałek Zygmunt Cholewiński, kierownictwo placówki.\n- Oby każda pielęgniarka i lekarz tu pracujący osiągali sukcesy w leczeniu chorych i zachowali klejnot czystego sumienia - powiedziała na otwarciu poseł Renata Butryn.\nSąsiad 29.08.2011 13:59:31\nGdybym tam mieszkał w sąsiedztwie tego budynku który przesłania widok z okien mieszkańców to by chyba pani lekarz Wrońska musiała codziennie szyby wprawiać w ten swój budynek\nsumsumcorda 29.08.2011 03:32:32\nToż to diablica wcielona...Amen!