Jak sprawdzić kontrahenta? - GOFIN.pl\nAktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna) » Firma » Zakładanie firmy » Jak sprawdzić kontrahenta?\nNiedawno rozpoczęłam prowadzenie własnej firmy (usługi marketingu w social mediach). Zgłaszają się do mnie różne firmy celem nawiązania współpracy. W jaki sposób najłatwiej i najszybciej sprawdzić taką firmę, aby uniknąć współpracy z nierzetelnymi przedsiębiorcami?\nRzeczywiście przed nawiązaniem współpracy warto sprawdzić kontrahenta, aby uniknąć wchodzenia w relacje biznesowe z nieuczciwymi partnerami. Wiele informacji, zarówno o firmach krajowych, jak i zagranicznych można znaleźć w dostępnych przez internet, bezpłatnych rejestrach publicznych. Można też skorzystać z płatnych serwisów, na przykład Biura Informacji Kredytowej czy wywiadowni gospodarczych, w szczególności, jeśli szuka się informacji o statusie finansowym firmy.\nKontrahentów będących osobami fizycznymi, prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą, a także wspólników spółek cywilnych można sprawdzić w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Do bazy przedsiębiorców dostępnej pod adresem www.ceidg.gov.pl oraz biznes.gov.pl wystarczy wpisać imię i nazwisko albo numer NIP czy REGON. W CEIDG można sprawdzić, jak długo dana firma działa na rynku, czy nie jest obecnie zawieszona oraz uzyskać informacje o upadłości czy postępowaniu naprawczym. Jeśli kontrahentem jest spółka prawa handlowego, czyli spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna, z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjna, informacje na jej temat można znaleźć w wyszukiwarce Krajowego Rejestru Sądowego. Informacje na temat przedsiębiorców można znaleźć również w wyszukiwarce Krajowego Rejestru Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON), prowadzonego przez GUS. Szukany podmiot można odnaleźć wpisując jego numer NIP, REGON, KRS albo podając adres firmy. W REGON można znaleźć również dane spółek cywilnych, które nie są dostępne w CEIDG (tam znajdują się jedynie dane wspólników takich spółek).\nWeryfikując firmę będącą podatnikiem VAT, można skorzystać z informacji zawartych w Wykazie podatników VAT (tzw. Biała lista). Można tam odnaleźć informacje dotyczące tego, czy dany kontrahent jest obecnie czynnym podatnikiem VAT. W wyszukiwarce należy wpisać numer konta, NIP lub REGON danej firmy. W urzędzie skarbowym można natomiast sprawdzić czy kontrahent prawidłowo rozlicza podatki. Na wniosek zainteresowanego podmiotu urząd wydaje zaświadczenie, czy kontrahent składa deklaracje lub inne dokumenty, do których złożenia jest obowiązany, czy w złożonych deklaracjach lub dokumentach zawarł wszystkie czynności, do których wykazania był obowiązany, a także czy nie zalega z płatnościami podatków. To, czy dana firma ma długi, można sprawdzić w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych prowadzonym przez Krajowy Rejestr Sądowy. Dłużnicy wpisywani są z urzędu, na podstawie orzeczenia sądu. W celu uzyskania takich informacji trzeba złożyć stosowny wniosek.\nWykorzystując nowe kanały komunikacji można też sprawdzić działalność danej firmy w internecie.\n•Właściwe oznaczenie nabywcy na fakturze sprzedaży\n•Refakturowanie usługi pozycjonowania stron internetowych na unijną spółkę\n•Kto za spółkę z o.o. może podpisać umowę z biurem rachunkowym?\n•Jak sprawdzić wiarygodność kontrahenta?\n•KRS jako źródło informacji o kontrahencie\n•Co można znaleźć w Krajowym Rejestrze Zadłużonych?\n•Realizacja obowiązków AML przez instytucję obowiązaną wobec klienta\n•CEIDG - zmiany w korzystaniu przez internet


"Mały cukiernik" i "Mały kuchcik" Wydawnictwa Aksjomat - Atrakcyjne wakacje i czas wolny z dzieckiem\n"Mały cukiernik" i "Mały kuchcik" Wydawnictwa Aksjomat\nMały cukiernik i Mały kuchcik Wydawnictwa Aksjomat\nDzisiaj przedstawimy Wam dwie rewelacyjne książki, które w dzieciach mogą rozbudzić miłość do tworzenia inspirujących dzieł w kuchni 😀. Czy Wasze dzieci również bardzo lubią pomagać w kuchni? Jeśli odpowiedź była twierdząc, to obie pozycje będą obowiązkowe w bibkioteczce naszych dzieci, bo przedstawione tu przepisy są dopasowane pod względem trudności właśnie do dzieci 😀.\nU nas zdecydowanie prym wiedzie rodzinne przygotowywanie pierogów, każdy ma swoje zadania do wykonania, a na koniec łączymy siły i jest gotowanie i najprzyjemniejsza część, czyli jedzenie 😀.\nMały kuchcik - recenzja na blogu\n"Mały kuchcik" to zbiór bardzo prostych przepisów, które każde dziecko może zrobić z małą pomocą rodziców 😀. Na początku znajdziemy spis treści wraz ze zdjęciami gotowych już produktów. Na pierwszy rzut oka, przypomina kalendarze 😀 a to wszystko przez spirale na której umieszczone są wszystkie przepisy. Jest to rewelacyjny pomysł ponieważ mamy łatwy dostęp do każdego przepisu 😀. Na początku znajdziemy krótki poradnik małego kucharza, w którym znajdziemy podstawowe porady 😀.\nW dalszej części znajdziemy 10 przepisów na różne dania, które możemy wykonać wspólnie z dziećmi. Przy każdym przepisie znajdziemy listę składników potrzebnych do wykonania danego dania. Wszystko przedstawione jest na pięknych kartonowych stronach, które przetrwają wiele wspólnych sesji gotowania 😀. Wszystkie przepisy są udekorowane pięknymi zdjęciami, które pokazują krok po kroku jak powinno wyglądać przygotowanie posiłku.\nDowiemy się jak zrobić pizzę, surówkę, a nawet kaszotto i witaminowy twarożek 😀. U nas prawdziwym hitem okazało się kaszotto i dwa razy w tygodniu musimy to przygotowywać 😀.\nMały cukiernik recenzja na blogu\n"Mały cukiernik" to wydanie bardzo podobne do poprzedniego ale w środku przepisy na coś, co dzieciaki uwielbiają czyli słodkości 😀. Te zrobione samodzielnie smakują zdecydowanie najlepiej, a do tego jesteśmy też pewni użytych składników, więc wiemy co jemy 😀. Oczywiście na początku znowu znajdziemy poradnik małego kucharza, w którym są przedstawione inne wskazówki i informacje, które pomogą w codziennym gotowaniu 😀.\nZnajdziemy tu przepis na lody, maślane serduszka i to co nasze dzieci lubią czyli kolorowe koktajle 😀. Wszystko przedstawione krok po kroku, co zdecydowanie ułatwia przygotowanie pysznych słodkości 👍.\nJeśli lubicie spędzać czas w kuchni i chcielibyście zarazić też tym dzieci, to właśnie te książki w tym Wam pomogą 👍. Przepisy są dopasowane do umiejętności dzieci, a ilość produktów, które są potrzebne do poszczególnych potraw są ograniczone do minimum. Jest to też świetny pomysł na wspólne, rodzinne spędzanie czasu i pokazanie dzieciom, że gotowanie wymaga trochę pracy 😀.\naagnieszkaa1 7 marca 2019 22:27\nUwielbiam z moim starszym synkiem wspólnie gotować. Nie ma to jak zabawa w kuchni!\nZacisze piękna u Justyny 8 marca 2019 11:55\nKrzysia Bezubik 8 marca 2019 19:01\nKsiążeczki wydają się ciekawe. Może zrobię prezent bratankowi.\nMonika Kilijańska 8 marca 2019 20:01\nCałkiem ciekawa seria. Jeszcze jej nigdzie nie widziałam.\ns.a.skowyrska@gmail.com 11 marca 2019 08:46\nBardzo fajny pomysł na spędzenie czasu z dzieckiem! :)\nAnonimowy 11 marca 2019 09:04\nKsiążki idealne dla nas, chętnie je kupimy, dziękujemy za podpowiedź.\nmaaalgooos 11 marca 2019 11:56\nBędzie idealne dla dziecka mojej przyjaciółki :-)\nEwa 11 marca 2019 11:58\nSmakowita książeczka! Idealna dla małego kucharza :)\nladymamma.pl 11 marca 2019 12:34\nGenialne są! Idealne dla małej kucharki czy kucharza! :)\npożeramstrony 11 marca 2019 13:58\nMuszę rozejrzeć się za tymi książkami, moja dziesięciolatka coraz chętniej pomaga w kuchni.\nwww.naszebabelkowo.pl 11 marca 2019 20:14\nPiszą, że dla dzieci - a ja szczerze mówiąc sama dla siebie bym kupiła, bo kucharka ze mnie żadna ;)\nOlga 11 marca 2019 20:22\nWspólne gotowanie to swietna zabawa!\nMagda M blog 11 marca 2019 21:02\nAle świetne książeczki! Nie widziałam ich nigdy a mojej córce na pewno by się spodobały!\nWiola z bloga Mam na to plan 11 marca 2019 21:05\nCiekawe i pożyteczne. Dobra zabawa przy tym.\nMartaFlak 11 marca 2019 21:11\nJa tak kocham gotować, że dzieci bym baaardzo chciała też do tego zachęcać - a takie książeczki są według mnie bardzo pożyteczne! :)\nAnonimowy 12 marca 2019 09:04\nSuper książeczka �� idealna na prezent\nMama Tosiaczka 12 marca 2019 09:14\nO! Coś dla mojego Tośka! Mamy kilka książek kucharskich dla dzieci, ale takich nie. Synek bardzo lubi gotować, a szczególnie pięć. Myślę że z takich książek na pewno by się ucieszył. Zerkne na stronę wydawnictwa. Może mają jakieś inne równie ciekawe propozycje 😊\nMangoMania 12 marca 2019 10:05\nTe książeczki to mnie zainteresowały:) Szkoda, że nie jestem dzieckiem...buuu\nMayka.ok 12 marca 2019 10:21\nMój chrzesniak pokocha tę książeczkę o gotowaniu :D\nMikołaj Plich 12 marca 2019 11:13\nJak będę miał dzieci to napewno zakupię takie książeczki :)\nNatalia 12 marca 2019 11:39\nModern Girl 12 marca 2019 19:07\nSama bym z niej skorzystała :)


Osiedle Zawiszy, A1/13\nMieszkanie nr 13 Budynek A1\nDwupokojowe mieszkanie o powierzchni 42,80 m2 to w zasadzie cztery pomieszczenia: salon z aneksem kuchennym (22,55 m2), sypialnia (10,35 m 2), łazienka (4,51 m2) i przedpokój (5,43 m2 ). Pokój dzienny stanowi miejsce, w którym znajdziemy przestrzeń do jedzenia posiłków, spotkań towarzyskich i odpoczynku przed telewizorem po męczącym dniu w pracy. Stanowi on bardzo jasne pomieszczenie dzięki dużym, podwójnym przeszklonym drzwiom prowadzącym na balkon (6,37 m2). W aneksie kuchennym bez problemu znajdziemy miejsce na wszystkie niezbędne nam sprzęty AGD i zabudowę meblową. Przedpokój stanowi pomieszczenie, w którym przechowujemy wierzchnie odzienie – w tym przypadku możemy z powodzeniem potraktować go jak garderobę. Wystarczy zabudować jedną ze ścian dużą szafą wnękową – powinna stanowić doskonałe miejsce do przechowywania ubrań wszystkich domowników, rozwiąże nam problem przechowywania ubrań w całym domu. W łazience swobodnie zmieścimy wannę, sedes, umywalkę i pralkę, a nawet wstawimy do niej sporą szafkę na kosmetyki i czyste ręczniki. W sypialni doskonale prezentować się będzie duże, dwuosobowe łóżko i elegancka komoda na ubrania. W razie potrzeby zmieścimy w niej również niewielkie biurko do pracy.


Gruźlica skóry - przyczyny, objawy, leczenie\nStrona główna » Choroby i zdrowie » Choroby zakaźne » Gruźlica skóry – przyczyny, objawy, leczenie\n1 Gruźlica skóry – przyczyny\n2 Rodzaje gruźlicy skóry\n3 Gruźlica skóry – leczenie\nGruźlica skóry to choroba zakaźna wywoływana przez bakterie – prątki z grupy Mycobacterium tuberculosis. W okresie przedwojennym i tuż po wojnie gruźlica była ogromnym problemem i jej postać skórna była jedną z najczęstszych chorób skóry. Zmiana nastąpiła w skutek wprowadzenia profilaktyki przeciwprątkowej oraz udoskonaleniu schematu leczenia, zachorowalność na gruźlicę skóry znacznie spadła.\nNiemniej jednak pomimo polepszenia warunków społeczno-ekonomicznych stanowi ona główną przyczynę śmiertelności w grupie schorzeń zakaźnych. Przyczynia się do tego rosnąca oporność bakterii na leki przeciwprątkowe oraz stale zwiększająca się liczba zakażonych wirusem HIV, który upośledza odporność organizmu.\nGruźlica skóry – przyczyny\nGłówną przyczyną zakażenia prątkiem gruźlicy dochodzi na skutek kontaktu z chorą osobą prątkującą, czyli wydalającą bakterie podczas oddychania, mówienia oraz kaszlu. Jak dokładnie dochodzi do zakażenia ? Otóż patogeny są inhalowane do dróg oddechowych, tam osiadają w pęcherzykach płucnych, gdzie są wchłaniane przez komórki układu odpornościowego. W konsekwencji takiego działania tworzą się tak zwane gruzełki, czyli skupiska prątków otoczone przez wyspecjalizowane komórki układu immunologicznego.\nZdarzają się przypadki iż w takiej właśnie postaci mogą one pozostać przez całe życie pacjenta nie powodując objawów chorobowych, gdy mechanizmy obronne organizmu są wydolne.\nDo zakażenia dochodzi w szczególności w konsekwencji spadku odporności organizmu.\nSkóra to miejsce o niezbyt dogodnych warunkach dla rozwoju i rozmnażania się prątków gruźlicy. Dlatego tez stosunkowo rzadko spotyka się przypadki, w których właśnie ten narząd staje się bezpośrednią lokalizacją patogenów wywołując gruźlicę prawdziwą skóry.\nDo najbardziej niebezpiecznych i zagrażających życiu pacjenta zalicza się między innymi:\n– gruźlice rozpływną skóry. W większości przypadków powstaje w skutek zainfekowania tkanek głębszych. Wśród miejsc których dotyczy wymienia się w szczególności okolice podżuchwowe i boczne powierzchnie szyi. Odnotowuje się przypadki wystąpienia w okolicy mostkowej lub na pośladkach. Co charakterystyczne w fazie początkowej choroba ta rozwija się w tkance podskórnej w postaci guzowatego nacieku, który po pewnym czasie ulega rozmiękczeniu i otwarciu, w wyniku czego powstaje jedna lub kilka przetok, z których wydobywa się skąpa wydzielina ropna. Przebieg tej odmiany gruźlicy skórnej jest bardzo przewlekły a leczenie jest długotrwałe i nieprzyjemne dla pacjenta.\n– toczeń gruźliczy (gruźlica toczniowa) – jest to jedna z najczęściej występujących postaci gruźlicy skóry. Występuje głównie w następstwie infekcji błony śluzowej nosa drogą kropelkową, skąd proces chorobotwórczy rozszerza się na skórę twarzy. Co charakterystyczne wszelkie zmiany skórne występują w postaci tak zwanych guzków toczniowych. Jak one wyglądają? Otóż są miękkie i mają żółtobrązowy kolor. Jeżeli choroba ta po raz pierwszy atakuje w dzieciństwie, pozostawia po sobie rozległe, nierówne blizny, w obrębie których proces chorobotwórczy może ulec wznowieniu. Po długim okresie czasu, w wyniku późnych powikłań, może spowodować rozwój raka kolczysto-komórkowego skóry.\nZmianą pierwotną skóry przy gruźlicy toczniowej skóry jest guzek o miękkiej spoistości i zabarwieniu żółtobrunatnym lub czerwonobrunatnym. Guzki cechują się różną tendencją do przerostu, rozpadu i bliznowacenia, co jest podstawą wyodrębnienia kilku postaci schorzenia. Zmiany skórne szerzą się obwodowo, mogą w ciągu kilkunastu lat zajmować niewielkie przestrzenie.\nLokalizacja gruźlicy toczniowej skóry jest różna. Najczęściej wykwity obserwowane są na twarzy w związku z rozprzestrzenianiem się procesu chorobowego z błon śluzowych jamy ustnej i nosa. Schorzenie może zaczynać się w każdym wieku, często w dzieciństwie. W przypadkach nieleczonych przebieg kliniczny jest wieloletni.\n– gruźlica węzłów chłonnych – w tym przypadku bakterie chorobotwórcze osadzają się często w węzłach chłonnych okolicy podżuchwowej. Charakterystyczne jest to iż wykształcona ziarnina gruźlicza ma skłonność do martwicy, wtórnego rozmiękczenia i tworzenia ropiastej masy, która, jeżeli dojdzie do przebicia na powierzchnię skóry, wydzielana jest na zewnątrz jako tak zwana „zimna ropa gruźlicza”. Przetoki goją się, pozostawiając szpecące blizny.\nJak zawsze podstawą skutecznego leczenia gruźlicy skóry jest wczesne rozpoznanie choroby. Dlatego tez pacjenci nie powinni lekceważyć żadnych objawów i niezwłocznie udać się do lekarza specjalisty w celu postawienia ostatecznej diagnozy.\nGruźlicę skóry leczy się podobnie jak gruźlice innych narządów, za pomocą 3-4 skojarzonych leków przeciwprątkowych. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) leczenie gruźlicy powinno przebiegać dwufazowo.\nNa podstawie wyżej wymienionych opracowanych i przedstawionych metod leczenia gruźlicy skór opracowano metodę leczenia tak zwana metodę dwufazową. W pierwszej fazie podaje się 4 leki w tym:\nKuracja tymi lekami musi trwać przez 2 miesiące, a następnie, w drugiej fazie, 2 leki takie jak:\n– ryfampicynę podawanie przez 4 miesiące.


Naukowcy odkryli, że mózg tworzy dwa wspomnienia o jednym wydarzeniu jednocześnie | tylkonauka.pl\nautor: John Moll ( 2017-04-07 12:35 )\nBadacze dokonali kolejnego ciekawego odkrycia, które znów okazało się zaskakujące. Zespół amerykańskich i japońskich naukowców z RIKEN-MIT Center for Neural Circuit Genetics wykazał, że mózg zapamiętuje dane wydarzenia tworząc nie jedno, lecz dwa wspomnienia w tym samym czasie.\nHipokamp i kora mózgowa to dwa regiony, które pozwalają nam zapamiętać różne zdarzenia. Hipokamp odpowiedzialny jest za pamięć krótkotrwałą, zaś kora mózgowa za pamięć długotrwałą. Potwierdzono to w latach 50. XX wieku na przykładzie pacjenta Henry'ego Molaisona. W wyniku operacyjnego leczenia padaczki, jego hipokamp został uszkodzony i nie potrafił tworzyć nowych wspomnień. Co ciekawe, mężczyzna pamiętał wydarzenia, które miały miejsce jeszcze przed operacją.\nNaukowcy doszli wtedy do wniosku, że nasze wspomnienia najwyraźniej powstają w hipokampie a następnie przechodzą i trwale zapisują się w korze mózgowej. Najnowsze odkrycie pokazuje jednak coś zupełnie innego, co zaskoczyło samych badaczy.\nPodczas eksperymentów, które przeprowadzono na myszach, obserwowano powstawanie nowych wspomnień oraz reakcję neuronów na szok elektryczny. Okazało się, że wspomnienie dotyczące jednego wydarzenia powstaje jednocześnie w hipokampie i korze mózgowej ale pamięć długotrwała uaktywniała się dopiero po kilku dniach. Co więcej, gdy naukowcy zerwali połączenie między tymi dwoma regionami w mózgu, pamięć długotrwała nie potrafiła "dojrzeć" i pozostawała wyłączona.\nOdkrycie w oczywisty sposób zaskoczyło badaczy, gdyż zdołało obalić przypuszczenia, które powstały dekady temu. Mózg to skomplikowany organ, więc nie jest to ostatnie zaskoczenie neurobiologów. Wyniki przeprowadzonych eksperymentów mogą mieć duży wpływ na powstanie nowych terapii dla osób cierpiących na różne choroby psychiczne.


Otyłość to choroba matka innych schorzeń | Gazeta Lekarska\nNarodowy Fundusz Zdrowiaszpitalekardiologia i kardiochirurgiarefundacja kosztów leczenia i zakupu lekówdiabetologiachirurgiagastroenterologiaotyłość\nCiężar ciała się zwiększa, a jakość życia dramatycznie się pogarsza. Sytuacja wymyka się spod kontroli. Dieta i ruch przestają wystarczać. Otyłość narasta, a z nią pojawia się cukrzyca, nadciśnienie, bezdech senny… Ryzyko zgonu rośnie. Jedyną szansą na życie jest operacja.\nProf. Maciej Michalik, Klinika Chirurgii Ogólnej, Małoinwazyjnej i Wieku Podeszłego Miejskiego Szpitala Zespolonego im. Mikołaja Kopernika w Olsztynie\nUlica Niepodległości 44, Olsztyn. Stoimy przed budynkiem Miejskiego Szpitala Zespolonego im. Mikołaja Kopernika. Mieści się tu Klinika Chirurgii Ogólnej, Małoinwazyjnej i Wieku Podeszłego. Jednostka ta specjalizuje się w leczeniu bariatrycznym, czyli wykonywaniu operacji sleeve-resection czy gastric by-pass, takich jak zmniejszenie objętości żołądka czy zmiana drogi pokarmowej.\nDzięki takim zabiegom upośledzone zostaje wchłanianie pokarmu, a co za tym idzie – otyli pacjenci chudną i wracają do zdrowia. Jeszcze do niedawna Polska była jedynym krajem w Europie, który w katalogu refundowanych świadczeń medycznych nie miał procedury „Chirurgiczne leczenie otyłości”. Dzięki staraniom Sekcji Chirurgii Bariatrycznej i Metabolicznej Towarzystwa Chirurgów Polskich od 1 stycznia 2017 r. procedurę tę wpisano i objęto refundacją. Wcześniej zabiegi takie rozliczano pod innymi nazwami, więc nie było żadnych statystyk dotyczących leczenia bariatrycznego.\nGrelina w natarciu\nIdziemy na drugie piętro. Tam mieści się gabinet szefa kliniki, prof. Macieja Michalika. Swoją pierwszą operację bariatryczną wykonał on w 1999 r. Warto przypomnieć, że współczesną bariatrię w naszym kraju rozwijali prof. Mariusz Wyleżoł, obecnie przewodniczący Sekcji Chirurgii Metabolicznej i Bariatrycznej Polskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością, oraz prof. Krzysztof Paśnik, kierownik największego w Polsce ośrodka bariatrycznego, który działa w ramach Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie.\nNajcięższy pacjent prof. Michalika ważył 248 kg, ale to nie on miał najwyższe BMI (84). Rekord ten należy do 19-latki, która cierpiała na tak olbrzymią otyłość, że nie mogła przejść o własnych siłach nawet 15 kroków. Poddała się zabiegowi i schudła.\nPukamy do gabinetu. – Dzień dobry – mówimy nieco zdyszane. – Osobie otyłej pewnie nie jest łatwo wdrapać się tutaj po schodach… – zaczynamy rozmowę. – Rzeczywiście, to nie lada wyzwanie. Można nawet powiedzieć, że to taki pierwszy test wydolnościowy dla naszych pacjentów. Jeśli dadzą radę, wiemy, że poradzą sobie też z operacją – odpowiada profesor. Jak to jest tak naprawdę z otyłością Polaków?\n– Niestety, ma się świetnie. Oczywiście nie każdy nadprogramowy kilogram to otyłość, ale każdy szkodzi zdrowiu i skraca życie. Lepiej jest mieć kilogram mniej, niż kilogram więcej. Przekroczenie 30 BMI oznacza wejście w bardzo niebezpieczną krainę otyłości, gdzie nadmiar ciała nie jest już konsekwencją łakomstwa czy małej aktywności fizycznej pacjenta. To bardziej złożony proces. Może mieć podłoże genetyczne, wynikać z zaburzeń przemiany lipidów czy nieprawidłowego poziomu wydzielania różnych substancji. Niestety, nawet wśród lekarzy nie ma świadomości, że otyłość to choroba. Niektórzy np. zamiennie używają terminów „nadwaga” i „otyłość”, podczas gdy są to dwa różne stany i wymagają innych ścieżek terapeutycznych – zauważa prof. Michalik.\nOsoby otyłe dużo jedzą, ponieważ są otyłe, a nie dlatego są otyłe, bo dużo jedzą. Punkt wyrównania w ich przypadku jest dużo wyższy, np. 2500 kcal (i z upływem czasu oraz wzrostem wagi ciała zwiększa się), podczas gdy dla osoby o prawidłowej masie ciała wynosi on około 1800 kcal. Jak twierdzi nasz rozmówca, dla osób otyłych jedynym ratunkiem jest operacja. Dlaczego dieta i ruch nie wystarczą?\n– W organizmie osoby otyłej uruchamiane zostają mechanizmy, które każą jej jeść, np. zwiększone wydzielanie greliny, leptyny, GLP-1, neuropeptydów Y. Nauka nie zna jeszcze dokładnych relacji pomiędzy poszczególnymi peptydami, a jest ich kilkaset, więc na razie nie umie wytłumaczyć przebiegu tych procesów. Znane są natomiast ich skutki. Być może za jakieś 20-40 lat otyłość będzie leczona farmakologicznie, na razie jednak jedyną skuteczną terapią jest operacja. Leczenie zachowawcze nie działa. Nawet jeśli komuś, kto przekroczył poziom 30 BMI, uda się schudnąć, przytyje ponownie. Leczyliśmy już pacjentów, którzy przed operacją próbowali zachowawczo walczyć z otyłością, średnio przeszli 18 terapii odchudzających. Nie pomogły. Oczywiście zawsze prosimy pacjentów, by zrzucili 5-10 kg przed operacją, ale jest to przygotowanie do zabiegu, a nie leczenie – wyjaśnia profesor. – Rady w rodzaju „mniej jeść, więcej się ruszać” są genialne, tyle że w przypadku osób, które przekroczyły 30 BMI, nie do realizacji – ostrzega.\nOlsztyńska placówka pod względem ilości wykonywanych operacji bariatrycznych zajmuje czasem trzecie, niekiedy drugie miejsce w kraju (średnio 176 operacji rocznie), wymieniając się miejscem z Kliniką Chirurgii Ogólnej Endokrynologicznej i Transplantacyjnej Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku. Tuż za nimi jest Zabrze. Największy ośrodek, który każdego roku wykonuje najwięcej zabiegów, to klinika prof. Krzysztofa Paśnika z Warszawy.\n– To od lat wiodący ośrodek w kraju. Warto podkreślić, że im więcej zabiegów wykonywanych jest w jednym miejscu, tym lepiej, bo operacje bariatryczne powinny być przeprowadzane wyłącznie w wysoce wyspecjalizowanych jednostkach. A poradnie bariatryczne powinny być szeroko dostępne, bo dzięki nim chory przed operacją i po zabiegu ma zapewnioną profesjonalną opiekę w miejscu zamieszkania. Chciałbym, żeby we wszystkich 16 województwach w Polsce udało się zbudować sieć poradni bariatrycznych. Chcemy stworzyć Akademię Chirurgii Bariatrycznej i Metabolicznej, która będzie szkolić specjalistów według standardów opartych na potężnym doświadczeniu Amerykanów. Już teraz zainteresowanie tym tematem jest duże. Uruchomiliśmy już „Rejestr polskich operacji bariatrycznych” i system akredytacji – informuje prof. Michalik.\nWciąż jednak niewielu chorych w Polsce decyduje się na interwencję chirurgiczną. Dlaczego? – Szacuję, że około 0,5 proc. osób otyłych poddaje się zabiegowi, z czego 75-80 proc. to kobiety. One są bardziej świadome i chcą się leczyć, mężczyźni nie widzą problemu – wyjaśnia. Ponadto wśród pacjentów wciąż pokutuje przekonanie, że to zabieg niebezpieczny.\n– Niestety niektórzy lekarze ich w tym utwierdzają, a tymczasem śmiertelność okołooperacyjna jest niezwykle niska i wynosi 0,2-0,5 proc., czyli niewiele więcej niż w przypadku operacji wyrostka robaczkowego – zauważa nasz rozmówca. Powszechnie myśli się też, że operacja bariatryczna to zabieg kosmetyczny, dzięki któremu można stać się szczuplejszym.\n– Leczenie bariatryczne to nie jest „przerabianie grubych bab na modelki”, ale leczenie chorób towarzyszących – podkreśla prof. Michalik. Dzięki operacji zmniejsza się wchłanianie pokarmów i zachodzą zmiany biochemiczne, które hamują łaknienie, dzięki czemu pacjenci chudną. U wielu z nich obserwujemy cofanie się lub nawet zanik chorób towarzyszących, takich jak cukrzyca, nadciśnienie, zwiększa się wydolność seksualna mężczyzn i to niemal z dnia na dzień, niezależnie od utraty masy ciała – wylicza prof. Michalik i dodaje, że otyłość to choroba matka, która generuje inne schorzenia, prowadzi do powikłań zagrażających życiu i skraca je nawet o 8-20 lat. Jest także odpowiedzialna za niską jakość życia chorych, występowanie depresji, wykluczenia społeczne.\n– Im wcześniej będziemy ją leczyć, tym mniejsze spustoszenie w organizmie spowoduje. Kanadyjczycy przeprowadzili badania, porównując grupę 5 tys. osób otyłych po operacji bariatrycznej z grupą chorych, która operacji się nie poddała. Okazało się, że u osób niezoperowanych śmiertelność była wyższa o 89 proc. niż u tych, które zdecydowały się na zabieg. Wszyscy wiemy, że raka trzeba leczyć. Z otyłością sprawa nie jest już taka oczywista – nie postrzegamy jej jak choroby. Ludzie umierają na otyłość, tak jak umierają na raka. Chciałbym skończyć z myśleniem, że pacjent onkologiczny to chory, a ten otyły to „grubas”, który się obżera i nie chce się ruszać. Często zdarza się, że dzwoni rodzina pacjenta zapisanego na zabieg, by odwołać operację, bo pana lat 35 już nie ma. Wcześniej dostawał tabletki na nadciśnienie, cukier, zmiany zwyrodnieniowe w stawach, leczono zachłystowe zapalenie płuc, ale nie pomyślano o otyłości… – zauważa profesor.\nDodaje, że leczenie bariatryczne to nie tylko chirurg. To także mentalne przygotowanie pacjenta przed zabiegiem. Musi wiedzieć, że jego życie się zmieni. Kompulsywne obżarstwo to jedna z najczęstszych przyczyn zgonów po operacjach. Druga to brak specjalistycznej opieki spowodowany koniecznością podejmowania wędrówki pacjentów po Polsce.\n– Załóżmy, że operujemy pacjenta z Zielonej Góry. Po operacji wraca do domu. Pojawiają się komplikacje. Nie mamy gwarancji, że w placówce medycznej, do której trafi, będzie mógł skorzystać z pomocy bariatry. A prawdopodobieństwo popełnienia błędu przy udzielaniu pomocy takiemu pacjentowi jest bardzo duże – zauważa profesor.\nTo pacjent trudny do badania, gdyż przez tak znaczną warstwę tkanki tłuszczowej nikt nie jest w stanie wyczuć oporu mięśniowego. Tacy chorzy wymagają pomocy specjalistycznej i specjalnego podejścia, a – jak zauważa nasz rozmówca – leczenie otyłości jest mocno marginalizowane zarówno na studiach, jak i w kształceniu podyplomowym. Przerywamy rozmowę. Profesor musi iść na seminarium, studenci czekają. Mamy chwilę, by ochłonąć, przemyśleć to, co usłyszałyśmy. Wciąż nie daje nam spokoju teza, że za pomocą diety i aktywności nie można skutecznie pozbyć się nadmiaru kilogramów… Po godzinie wracamy na II piętro kliniki.\nNiewielka liczba pacjentów poddawanych chirurgicznemu leczeniu otyłości to także wysokie kryteria kwalifikacyjne stawiane przez NFZ. Fundusz zrefunduje zabieg, jeśli wskaźnik BMI wynosi 40 lub więcej albo co najmniej 35 i otyłości towarzyszy choć jedna choroba, np. nadciśnienie albo cukrzyca. – W wielu krajach kryteria są mniej restrykcyjne, a przecież im ostrzejsze wymogi kwalifikacyjne, tym większe koszty leczenia powikłań. Trzeba sobie uświadomić, że jest taka granica – 30 BMI – zza której nie ma powrotu, nie ma leczenia zachowawczego – tłumaczy prof. Michalik.\nSą też kryteria dodatkowe: brak uzależnień od alkoholu, narkotyków i leków, niewystępowanie poważnych chorób psychicznych. Jeżeli pacjent leczy się z powodu depresji, musi ustalić ze swoim psychiatrą konkretny plan postępowania w okresie okołooperacyjnym. Poza tym nie może mieć takich chorób jak toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów oraz inne kolagenozy. Sprawdza się też, czy zaburzenia endokrynologiczne i genetyczne nie są podłożem problemu. Dzwoni telefon. Profesor rozmawia przez dłuższą chwilę z mamą pacjenta z zespołem Pradera-Williego. – To choroba genetyczna, która charakteryzuje się trudnym do opanowania, wręcz wilczym apetytem, który prowadzi do nadwagi, a następnie otyłości. Nie jest przeciwskazaniem do wykonania operacji bariatrycznej, podczas gdy np. zespół Downa już tak – wyjaśnia prof. Michalik.\nGeneralnie zasada jest taka: trzeba ustalić, jaka jest przyczyna otyłości, bo tylko wówczas lekarze będą wiedzieć, czy operacja w przypadku danego chorego ma sens, czy będzie skuteczna i pozwoli mu wrócić do zdrowia. W klinice nie ma obecnie pacjentów bariatrycznych, ponieważ placówka przekroczyła już limity przyznane przez NFZ.\n– W ubiegłym roku byłem w Rotterdamie i Oslo, gdzie wykonuje się około tysiąca operacji rocznie. Uczyliśmy się tam chirurgii szybkiej ścieżki. Wcześniej u siebie byliśmy w stanie zrobić jedną operację dziennie, podczas gdy norwescy i holenderscy lekarze wykonywali ich po osiem. Poznałem ich system i miesiąc temu wdrożyliśmy go w naszej placówce. Dzisiaj panuje tu cisza i spokój, bo kontrakt zrealizowaliśmy do końca czerwca. NFZ nie zapłaci za nadwykonania. Nikogo nie interesuje, że 99,5 proc. ludzi otyłych jest nieleczonych – zauważa.\nNa czym polega szybka ścieżka? To schemat postępowania możliwy do zrealizowania przy najlżejszej opcji operacji, czyli resekcji rękawowej. Gdy chirurg zakłada ostatni szew, anestezjolog wybudza pacjenta. Chory po godzinie siada, a po dwóch musi przejść co najmniej 20 kroków. Po dobie wychodzi ze szpitala.\nCo lub kto sprawia, że pacjenci zgłaszają się do klinik wykonujących operacje bariatryczne? – Chcą się poddać zabiegowi najczęściej dzięki innym pacjentom, którzy zostali w ten sposób wyleczeni z sukcesem, są po operacji i mogą podzielić się pozytywnymi doświadczeniami. Także dzięki stowarzyszeniom pacjenckim, które publikują w internecie informacje na ten temat. Świadomość własna osób otyłych również przyczynia się do tego, że szukają wszelkich możliwych sposobów, by wyleczyć się z choroby – mówi.\n– Niestety, wciąż zbyt mało lekarzy rekomenduje ten sposób leczenia, a przecież do gabinetów lekarzy wszystkich specjalności trafiają pacjenci otyli. Z jednej strony trudno się dziwić, bo wiedza o chirurgicznym leczeniu otyłości jest skąpo dozowana podczas kształcenia medycznego i świadomość, że to choroba matka innych schorzeń, nawet w naszym środowisku nie jest powszechna. Z drugiej, jest to temat wstydliwy. Wiem, że trudno jest powiedzieć pacjentowi wprost, że ma problem z wagą, ale najwyższy czas, by przełamać to tabu. Nie chcąc urazić chorego, nie reagujemy i pogarszamy jego sytuację. Nie powinniśmy się na to godzić – apeluje prof. Michalik.\nJednocześnie zauważa, że jednak coś zaczyna się zmieniać na korzyść. Lekarze powoli zmieniają swoje podejście do bariatrii i na mapie Polski pojawiają się np. wyspy światłej diabetologii czy kardiologii. Także w innych specjalnościach podejście do otyłości i chirurgicznego jej leczenia zaczyna być weryfikowane. Jak mówi, dowodów, że leczenie bariatryczne jest skuteczne i potrzebne, nie brakuje. Otyłość to choroba przewlekła, śmiertelna, ale można ją skutecznie leczyć, zapobiegając innym.\nCze 30, 2017 - 07:41 PM\nMi osobiście w walce z otyłością, pomógł catering dietetyczny zdrowe menu z Warszawy.\nSty 29, 2018 - 02:18 PM\n05.12 2017 poddałam sie operacji sleeve -rękawowa resekcja żołądka .Moje BMI wynosiło 41 czyli otyłość olbrzymia .Sama zaczęłam interesować się jak i gdzie sobie pomóc .Lekarz pierwszego kontaktu patrzył na mnie niezrozumiałym wzrokiem i nic sensownego nie potrafił doradzić .Duża pomocą i zastrzykiem wiedzy były w moim przypadku fora i grupy wsparcia na portalach społecznościowych .Miałam szczęście trafić pod opiekę wspaniałego Doktora chirurga bariatrę T Jaworskiego z Lublina .Dzięki niemu jestem po operacji dwa miesiące a moja waga jest niższa juz o 17 kg . Wiecie czego żałuję ? Tylko tego ze zmarnowałam tyle lat i nic nie robiłam z moją otyłością ,no nie licze wielu diet które nic spektakularnego nie dały oprócz efektu jojo .Kochani leczcie sie otyłość to podstępna i wyniszczająca choroba !!!!!!\nSty 29, 2018 - 02:38 PM\nTo prawda, z BMI powyżej 30 nie da się już samodzielnie schudnąć. Starałam się o balonowanie żołądka mając BMI powyżej 45, odmówiono mi w Poznaniu na Szamarzewskiego w szpitalu w 2015 roku. Do operacji bariatrycznej przystepowalam mając już BMI powyżej 50. Teraz waga normalnie spada, a ja normalnie jem. I wreszcie jestem szczęśliwa!


slas akademia muzyczna | Radio Piekary\nStrona główna » slas akademia muzyczna\nNowy budynek Akademii Muzycznej w Katowicach stanie przy ul. Wojewódzkiej ZDJĘCIA\nKamil Zatoński Dodane 27.11.2019 o 12:29\nNowy budynek Akademii Muzycznej w Katowicach stanie przy ulicy Wojewódzkiej, gdzie dawniej, mieściła się baza wodociągów. Dokładnie, mowa o Wydziale Tańca Akademii Muzycznej w Katowicach. Budynek zaprojektuje pracownia SLAS, która wygrała konkurs. Zobaczcie, jak będzie wyglądał, nowy wydział. Projekt zrobił […]


NA GŁOS O DEPRESJI – OPIRPU\nPANDEMIA – WPŁYW NA ZDROWIE PSYCHICZNE\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia szacuje, że liczba osób cierpiących na zaburzenia psychiczne w związku z pandemią wzrośnie dwukrotnie. Sytuacja, z jaką mamy do czynienia od wielu miesięcy, jest bardzo wymagająca dla wszystkich i przyczynia się do większej zapadalności na zaburzenia lękowe, nastroju, w tym depresję. Szczególnie trudna jest dla osób, które już przed pandemią borykały się z różnymi kłopotami psychologicznymi. Zachodzi duże ryzyko nasilenia objawów choroby. Niełatwo jest także dzieciom, młodzieży oraz osobom starszym. Objawy depresji mogą się pojawić u osób, u których wcześniej nie występowały.\nW obecnej sytuacji, można wskazać co najmniej kilka czynników, okoliczności, które nasilają stres\nOGRANICZENIA – jest ich wiele, wprowadzane są odgórnie, nie mamy na nie wpływu. Prawdopodobnie najbardziej obciążające psychicznie jest ograniczenie kontaktów z innymi ludźmi. Niezależnie od tego, czy jest się dzieckiem, nastolatkiem (którzy nie mogą spotykać swoich rówieśników z powodu nauki odbywającej się z domu), czy też osobą dorosłą realizującą obowiązki zawodowe w zdalnej formie – liczba kontaktów między ludźmi znacznie się zawęża. Z uwagi na ryzyko zakażenia mamy ograniczać kontakty na wszystkich poziomach, nie tylko szkolnym czy zawodowym. Chronić należy szczególnie osoby starsze, co oznacza, że w pewnych okresach nie spotykamy się nawet z najbliższą rodziną, nie spędzamy razem świąt, naruszone są często wieloletnie tradycje. Ponadto, podobnie jak kilka miesięcy temu, mogą zostać wprowadzone okresy izolacji społecznej. Niekiedy sami również nakładamy na siebie ograniczenia, by nie narażać bliskich. To sytuacje, których dotychczas większość ludzi nie doświadczała .\nOgraniczenia te wpływają na jedną z podstawowych potrzeb, czyli kontakt z drugim człowiekiem, a izolacja i odosobnienie są czynnikami ryzyka w powstawaniu depresji. W naturalny sposób naruszone jest poczucie bezpieczeństwa. Pojawia się poczucie osamotnienia, u niektórych nawet poczucie porzucenia, a wraz z nimi – obniżenie nastroju.\nNAGROMADZENIE EMOCJI. Najczęściej towarzyszy nam lęk związany z zagrożeniem zakażeniem – boimy się o siebie i bliskich. Na tej płaszczyźnie można doświadczać wielu dylematów. Dochodzi bowiem do krzyżowania się potrzeb, np. bardzo chcę odwiedzić rodziców czy dziadków, jednocześnie muszę ich chronić. Zdarza się, że to nasi bliscy ograniczają dostęp do kontaktów z nimi. Wtedy pojawia się żal, złość, poczucie odrzucenia. Sytuacja wymuszonej zmiany dotychczasowych nawyków, sposobów spędzania czasu wolnego czy formy pracy mogą być odczuwane jako ograniczenie wolności. Pojawia się poczucie braku wpływu na swoje życie i bycie kierowanym z zewnątrz. Stąd bardzo blisko już do narastającej frustracji. Zrozumiała jest złość, nieraz nawet wściekłość – sytuacja jest dynamiczna, zmienia się co kilka dni. Na pewno są osoby, które przyjmą postawę sprzeciwu i buntu, niezgody na ograniczenia. To może przekładać się na przykład na niestosowanie się do zaleceń, nierzadko jawne i demonstracyjne lekceważenie obostrzeń. Tym samym,dodatkowo, zwiększanie zagrożenia. Doświadczanie przez dłuższy czas stanu frustracji\ni gniewu zwiększa prawdopodobieństwo konfliktów między ludźmi, także w zwykłych społecznych sytuacjach, jak na przykład zakupy w markecie. Zachwianie poczucia bezpieczeństwa bardzo wielu ludzi związane jest także z lękiem dotyczącym sytuacji zawodowej i materialnej. Wizja utraty pracy, płynności finansowej w poważny sposób naruszają równowagę psychiczną oraz utrudniają poradzenie sobie z obecną sytuacją.\nŻyjemy w emocjonalnym chaosie, bardzo trudnym do opanowania. Wielokrotnie, wielość skrajnych emocji powoduje, że nie wiadomo, co się czuje i czego potrzebuje.\nNAGROMADZENIE INFORMACJI – rozpoczyna się dziewiąty miesiąc pandemii, w której jesteśmy bombardowani ogromną ilością informacji na temat sytuacji w kraju i na świecie. Ogniskują się one przede wszystkim wokół liczby osób chorych, ofiar śmiertelnych, zapowiadanych ograniczeń. Codziennie donosi się także o bardzo trudnej sytuacji\nw służbie zdrowia, braku miejsc w szpitalach. Większość ludzi poszukuje informacji\nw internecie, co oznacza, że napotykają na bardzo dużo wzajemnie sprzecznych, także skrajnych danych. Oczywiście, znajdujemy także nieprawdziwe, niesprawdzone informacje, a w takim natłoku wiadomości, bardzo trudno oddzielić te rzetelne od nie potwierdzonych.\nTen chaos, sensacyjny ton podawanych informacji przekładają się na uczucie przeciążenia\ni zmęczenie tematem. A te z kolei, mogą prowadzić do powstania skrajnych postaw: lekceważenia lub nadmiarowego lęku.\nPrzede wszystkim, warto pamiętać, że każdy radzi sobie po swojemu, na własny sposób. I to jest w porządku. Prawdopodobnie trudno o uniwersalne i skuteczne dla wszystkich sposoby.\nDruga istotna myśl to, że TO, CO MOŻEMY ZROBIĆ, TO DBAĆ O SIEBIE. Należy przejąć kontrolę nad sobą oraz nad tym, na co mamy wpływ skoro z wieloma rzeczami nic nie możemy zrobić.\nO ile nie ma stuprocentowych metod radzenia sobie dla wszystkich, to są pewne zalecenia, które mogą pomóc wielu osobom:\nCODZIENNA RUTYNA – nieprzypadkowo wszyscy o niej mówią. W zmienionej rzeczywistości, bardzo ważny jest plan dnia i nierezygnowanie z podstawowych codziennych aktywności. Mowa tutaj o nieuleganiu pokusie na przykład spędzania całego dnia w piżamie, skoro nie wychodzi się z domu, rezygnacja z rytuałów higienicznych czy też spędzaniu całego dnia na oglądaniu telewizji, graniu. To, co może być przyjemne raz na jakiś czas, w obecnej sytuacji szybko zmieni się w monotonię i niezauważalnie dla nas obniży motywację i nastój. Pewna dawka rutyny, powtarzalności jest bardzo ważna, wprowadza ramy budujące kontakt ze sobą i poczucie bezpieczeństwa.\nREGULARNY SEN – aktualnie nietrudno o zaburzenie dobowego rytmu, kiedy dzień miesza się z nocą. Nocna aktywność i odsypianie w dzień nie regenerują organizmu. Mózg nie wejdzie w głęboką fazę snu, gdy w trakcie bezsennych nocy korzystamy z urządzeń elektronicznych, a tak bywa bardzo często.\nDIETA – często zaniedbywany obszar. Tymczasem sięganie po jedzenie jest automatyczną reakcją na stres i sposobem na tłumienie emocji. Wówczas używamy jedzenia w sposób niekontrolowany, przejadamy się. Z drugiej strony, pandemia i związane z nią ograniczenia nie są dobrym czasem na przechodzenie na dietę. Nie ma potrzeby narzucać sobie kolejnego wyzwania. Także ratowanie się w tym czasie na przykład alkoholem czy innymi używkami to również sposób na krótką metę – na chwilę zmienia się stan emocjonalny.\nW dłuższej perspektywie jednak, prawdopodobnie pogłębi poczucie braku kontroli nad sobą i rzeczywistością.\nRELAKS I AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA – ponownie coś oczywistego i pozornie prostego. Można nie lubić sportu, może pojawiać się opór na tworzenie nowych sposobów na odpoczynek, zwłaszcza gdy trzeba głównie być w domu. Najważniejsze, by nie tracić kontroli nad sobą\ni tym, co się robi. Spacer na zakupy zamiast pojechanie autem to namiastka, ale ważna, aktywności fizycznej. Tak jak dłuższa przechadzka z psem. Jeśli mija kolejna godzina przed ekranem telefonu lub telewizora, to może należy zająć się czymś innym, coś ugotować, posprzątać, poczytać. Jeśli jest z tym kłopot – należy się przymusić. Świadomie.\nPoczucie wspólnoty i więzi z innymi dają szansę na przetrwanie kryzysu. Należy podtrzymywać kontakty społeczne, wracać do tych, które zostały ograniczone w przeszłości przez dotychczasowe obowiązki czy brak czasu. Na bieżąco rozmawiać, pisać, łączyć się internetowo z rówieśnikami. Trzeba pamiętać o innych, wykazywać zainteresowanie bliskimi, np. dziadkami, innymi starszymi osobami – dzwonić, codziennie rozmawiać. Także korzystać z nowoczesnych narzędzi komunikacji w internecie. Może także uczyć tych nowości rodziców czy dziadków, zachęcać osoby dotąd niechętnie korzystające\nz komunikatorów. W ogóle, odbieranie oraz dawanie wsparcia daje obopólne korzyści. Chociażby to, że ogniskuje myśli i emocje wokół innych spraw, aktywizuje. Szczególnie empatycznej postawy wymagają osoby starsze. W ich przypadku, oprócz ograniczeń, które dotyczą wszystkich, lęk przed zakażeniem jest znacznie wyższy. Potęguje go występowanie chorób oraz ogólna sytuacja służby zdrowia. Informacje o braku miejsc w szpitalach mogą powodować niewyobrażalny np. dla młodej osoby lęk.\nW związku z doświadczaniem wielu negatywnych emocji ważne jest niezaprzeczanie. Należy pozwolić sobie na negatywne emocje. Nie chcemy się czuć bezradni. Nie lubimy, nieraz obawiamy się uczuć takich jak lęk, złość. Tymczasem są one ważnymi sygnałami – lęk funkcjonalny czy złość do pewnego poziomu nas chronią i pozwalają przetrwać a radzenie sobie to w dużej mierze znoszenie bezradności i frustracji.\nJednocześnie, monitorowanie na bieżąco własnych stanów emocjonalnych pozwala na świadomy kontakt ze sobą i ocenę, czy napięcie nie przekracza już akceptowalnego poziomu. Pojawienie się objawów bólowych, bezsenności, agresywności albo przeciwnie- izolowania się powinny niepokoić. Dla przykładu – zbyt wysoki poziom lęku przed zakażeniem może skutkować obsesyjnym skupianiem się na objawach. Zaczyna się doszukiwanie się objawów choroby u siebie i bliskich. To z kolei powoduje, że ktoś kompulsywnie zaczyna na przykład myć ręce. Koło się zamyka – doszukiwanie się przejawów choroby budzi lęk a lęk wzmaga zachowania ochronne. Poziom stresu rośnie. Warto się zastanowić, czy większy koszt ponosi się podczas obsesyjnego skupiania się na środkach zaradczych niż gdy po prostu stosuje się do zaleceń, które być może nie chronią w stu procentach, ale na pewno robi się tyle, ile można na ten moment.\nPodobny mechanizm rozkręcania emocji dotyczy także innych uczuć.\nW kwestii informacji na temat koronawirusa, należy ograniczyć poszukiwanie wiadomości. Należy wręcz wyznaczyć sobie konkretny czas, porę dnia (raczej nie wieczorem), strony internetowe, stacje telewizyjne, z których korzystamy. Źródła informacji powinny być sprawdzone, lepiej unikać sensacyjnych przekazów, które nakręcają niepokój czy teorii spiskowych. Zbyt wiele negatywnych informacji powoduje obronną reakcję mózgu, który automatycznie odbierze je jako zagrożenie i skutkuje na przykład zaburzeniami snu, objawami psychosomatycznymi, rozdrażnieniem.\nPrzyjmując założenie, że w pandemicznych warunkach nie ma innego wyjścia niż przejąć kontrolę i odpowiedzialność nad samym sobą, warto pamiętać, że nie ma idealnych rozwiązań. Oczekiwanie, że znajdzie się stuprocentową metodę jest nierealne i może co najwyżej wzmagać frustrację oraz poczucie braku wpływu na życie.\nDBAĆ O SIEBIE znaczy budować zasoby i narzędzia do radzenia sobie w kryzysie. Potrzeba do tego wysiłku i zaangażowania – zatrzymania i zastanowienia, czego potrzebuję i co mogę zrobić. Zmiana myślenia jest w tym niezbędna. Jeśli uznamy fakt, że nie na wszystko możemy mieć wpływ oraz zaakceptujemy nieuniknione trudności – prawdopodobnie będzie nam łatwiej.\nPoza tym, można odwołać się do doświadczenia – jeśli kilka miesięcy temu poradziliśmy sobie – teraz też damy sobie radę.\nJeśli ktoś mierzył się z kłopotami emocjonalnymi, depresją przed ogłoszeniem pandemii, teraz tym bardziej powinien dbać o regularny kontakt z lekarzem, zażywać regularnie leki, kontynuować terapię. Obecne warunki są czynnikiem ryzyka, dodatkowo obciążają, więc trzeba obserwować siebie, co daje szansę na wychwycenie objawów pogorszenia kondycji psychicznej i umożliwia reakcję na czas.\nNa każdym etapie, jeśli pojawia się poczucie, że nie dajemy sobie rady – należy korzystać z pomocy specjalistów. Nieraz wystarczy porozmawiać z kimś na infolinii, poradzić się, wypowiedzieć uczucia\ni myśli. Jeśli jednak to nie pomaga – nie należy zwlekać i zwrócić się po pomoc specjalistyczną.\nTelefon Zaufania dla osób w kryzysie psychicznym, związanym z pandemią koronawirusa –\n800 220 280 czynny od poniedziałku do piątku w godzinach 17.00-20.00\nW sytuacji konieczności spotkania ze specjalistą:\nOpracowała: Monika Dziwnik, psychoterapeuta OPiRPU\n← „„ Na głos o depresji .””\n„DEPRESJA DZIECI I MŁODZIEŻY” →


Zrównoważony rozwój a bezpieczeństwo energetyczne | trendywenergetyce.pl\nPołączenie dbałości o zaspokojenie potrzeb rozwojowych i środowiskowych obecnych i przyszłych pokoleń jest jednym z ważniejszych postulatów przyjętych w 1992 roku w Rio de Janeiro na konferencji ONZ zwanej „Szczytem Ziemi”. Ta definicja zrównoważonego rozwoju, mająca już 28 lat, wniosła do polityki rozwoju gospodarczego wielu państw istotne zmiany.\nPróba połączenia energetyki, ekonomii i ochrony środowiska przyrodniczego w kontekście zrównoważonego rozwoju przyczyniła się między innymi do interdyscyplinarnego podejścia badaczy w naukach stosowanych, wprowadzania technologii smart, poszukiwania możliwości poprawy efektywności energetycznej w dojrzałych technologiach energetycznych, dywersyfikacji źródeł pozyskiwania surowców o znaczeniu strategicznym, rozwoju energetyki OZE, większej dbałości o środowisko przyrodnicze. Nauki o polityce, ekonomii oraz socjologiczne również pojęły tematykę badawczą wpływu polityki zrównoważonego rozwoju na zmiany w gospodarce i społeczeństwie.\nSkutki rozwoju gospodarczego w Polsce objawiają się także pojawieniem się nowych wyzwań, przed którymi musimy się zmierzyć. Niewątpliwie jest to obecna transformacja energetyki konwencjonalnej opartej na węglu i próba określenia optymalnego dla tego czasu przemian miksu energetycznego. Problem gospodarki odpadami na szczeblu powiatowym i gminnym, który potrzebuje zmian legislacyjnych i przyspieszenia inwestycji w technologie wspierające gospodarkę obiegu zamkniętego na poziomie przedsiębiorstw oraz lokalnych społeczności oraz ochrona środowiska przyrodniczego i dbałości o klimat to jedne z głównych zagadnień V Konferencji Naukowej „Bezpieczeństwo energetyczne – filary i perspektywa rozwoju”, która odbędzie się w dniach 12-13 października 2020 r. na Politechnice Rzeszowskiej.\nTematyka konferencji daje uczestnikom możliwość udziału w aktywnej debacie na tematy szeroko pojętego bezpieczeństwa energetycznego kraju. Zaproszeni eksperci związani z branżą paliwowo-energetyczną, kluczowi gracze na rynku paliw i energii oraz przedstawiciele rządu podczas dyskusji plenarnej poruszają aktualne zagadnienia dotyczące polityki energetycznej państwa jak również prezentują politykę innych państw, które mają wpływ na tą politykę.\nSesje tematyczne na konferencji pozwalają skoncentrować uwagę na wybranych zagadnieniach w sposób bardziej szczegółowy. Tematy, które będą obecne na V Konferencji Naukowej „Bezpieczeństwo energetyczne – filary i perspektywa rozwoju” w poszczególnych panelach, to m.in. elektromobilność, możliwości zastosowania sztucznej inteligencji w nowoczesnej energetyce, rozwój odnawialnych źródeł energii jako szansa dla poprawy niezależności energetycznej na poziomie lokalnym, problematyka zagospodarowania odpadów w szczególności możliwych do wytwarzania energii oraz czyste technologie wytwarzania energii i ciepła.\nW imieniu organizatorów – Zakładu Ekonomii Wydziału Zarządzania Politechniki Rzeszowskiej im. I. Łukasiewicza oraz Instytutu Polityki Energetycznej im. I. Łukasiewicza, serdecznie zapraszamy do udziału w wydarzeniu.


ZAROBKI W ŚRODOWISKOWYM DOMU SAMOPOMOCY - Strona 10 • Ośrodki Wsparcia | OPS.pl\nStrona 10 z 14 [ Posty: 131 ]\nNapisano: 10 maja 2013, 12:44\nKierownicy w naszym województwie próbują coś robić, mamy nadzieję, że uda nam sie spotkać w najbliższym czasie i zacząć działać bo na szczęście wszyscy widzimy problem i próbujemy poprawić warunki pracy nasze i naszych pracowników. Nie będzie to proste ale bezczynnością nic się nie wskóra. Może to forum też jakoś nas złączy i znajdziemy jakieś racjonalne metody walki o godziwsze warunki pracy. Pozdrawiam:)\nNapisano: 10 maja 2013, 14:14\nz jakiego województwa kierownicy?\nOby więcej takich Kierowników jak Zakręcona\nNapisano: 22 maja 2013, 12:10\nMy działamy na terenie województwa warmińsko-mazurskiego. Kierownik jednego z ŚDS-ów założył portal ogólnopolski sds24.pl zachęcam do odwiedzenia może tam się skrzykniemy i coś zdziałamy Pozdrawiam:)\nNapisano: 04 cze 2013, 20:21\npomorze jest ZA!!! za zmianą oczywiście, i to na lepsze, chodzi oczywiscie o zarobki\nNapisano: 22 cze 2013, 12:02\nU nas terapeuta ma około 2000 brutto, kierownik niewiele więcej, pielęgniarka znacznie mniej od terapeutów.\n~śds woj. wlkp\nNapisano: 28 cze 2013, 12:02\nŁódzkie jest za, też mamy żałosne pensje, też chcemy poprawy sytuacji zaznaczając,że lubimy swoją pracę. może najwyższa pora, aby zaznaczyć swoją obecność, bo mamy wrażenie,że minister o nas zapomniał, a nie mamy juz żadnego wyjścia.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nNapisano: 19 wrz 2013, 21:33\nU nas Kierownik ma prawie 5 tysięcy brutto, dwa razy tyle co terapeuta,\nNapisano: 20 wrz 2013, 21:56\na u nas cwaniareczka ma 7 tysi brutto , a terapeuta 2,3..\nNapisano: 23 wrz 2013, 12:54\nAż trudno uwierzyć że kierownicy zarabiają 5 czy 7 tysięcy ? Ja prowadzę ŚDS od 10 lat i zarabiam 2 600 brutto a wynika to z tego że po prostu nie mamy tyle kasy żeby mieć takie podwyżki terapeuta, opiekun 1800 brutto i mimo iż chciałabym aby pracownicy mieli więcej to musiało by to stać sie kosztem działań terapeutycznych itd masakra !!


Najlepsze gry strategiczne planszowe → Dla dzieci i dorosłych - Xjoy.pl\nStrategiczne gry planszowe to świetny rodzaj rozrywki dla osób, które uwielbiają planowanie, a także przemyślane działanie. Z pewnością przydaje się również doza strategicznego i logicznego myślenia oraz chęć pokonania przeciwnika. Co istotne, gry strategiczne są dynamiczne, gdyż kluczem do zwycięstwa jest realizacja konkretnego planu, który niekiedy może ulec zmianie w trakcie gry. W naszym asortymencie znajdziesz ciekawe, strategiczne gry planszowe przeznaczone zarówno dla młodszych, jak i starszych. Dzięki czemu każdy znajdzie coś dla siebie.\nStrategiczne gry planszowe - idealne na prezent\nWarto wspomnieć, że zakup gry strategicznej jest idealnym pomysłem na upominek lub dodatek do prezentu. Ten rodzaj gier rozwija wyobraźnię oraz umiejętność szczegółowego planowania. Sprzedajemy różnego rodzaju gry karciane oraz planszowe. W naszym asortymencie znajdziesz coś zarówno dla fanów sci-fi, na przykład gry: Neuroshima HEX 3.0: Mephisto, Stronghold Undead, jak i przygody oraz podmorskich wypraw, np.: Spirit Island, Cooper Island.\nPrzygodowe gry planszowe,\nKooperacyjne gry planszowe,\nPokazuje 1 - 24 z 398 elementów\nRoot (edycja polska) Gra o potędze i władzy\n149,99 zł 159,99 zł W magazynie\nLos Ereboru, rozszerzenie do nagradzanej gry planszowej Wojna o Pierścień\n135,99 zł 145,99 zł W magazynie\nNanty Narking, Nowa gra uwielbianego twórcy - Martina Wallace'a\n135,99 zł 145,99 zł\n127,99 zł 137,99 zł W magazynie\nPaladyni Zachodniego Królestwa: Wiek Królów Rozszerzenie gry Paladyni Zachodniego Królestwa\nTWILIGHT STRUGGLE Zimna Wojna 1945–1989 to dwuosobowa gra strategiczna o przedstawiająca dekady zmagań między dwoma wielkimi mocartwami: Stanami Zjednoczonymi i Związkiem Radzieckim.\n289,99 zł 299,99 zł W magazynie\nTerraformacja Marsa: Big Box Big Storage Box + elementy 3D (edycja polska)\nTerraformacja Marsa: Big Storage Box Eleganckie pudełko do przechowywania gry wraz z dodatkami i ekskluzywne trójwymiarowe kafelki\nRising Sun: Zestaw Potworów - zawiera 4 nowe Potwory.\nRozszerzenieawiera dwa nowe klany: Słońca i Księżyca. Dzięki włączeniu ich do gry możliwa staje się 6-osobowa rozgrywka w Rising Sun! Zwiększenie liczby graczy nie wiąże się z żadnymi dodatkowymi zasadami – obowiązują reguły gry podstawowej.\n139,99 zł 149,99 zł W magazynie\nCaylus 1303 (edycja polska) Klasyk gatunku worker placement w zupełnie nowej odsłonie!


W jaki sposób najlepiej przygotować się do różnych aktywności fizycznych, w tym fitness - Turystyka oraz różne środki transportu\nWielu ludzi nie do końca docenia to, jak bardzo istotne są tu rzeczy takie jak spodnie fitness (promocje na spodenki fitness). Nade wszystko mają nam one zapewniać wysoki poziom wygody w czasie uprawiania owych sportów; w standardowej odzieży nawet podstawowe rozciąganie się sprawiałoby nam całe mnóstwo kłopotów, podczas gdy z takimi ubraniami staje się to bardzo łatwe. Produkty te zazwyczaj są produkowane ze specjalnie do tego stworzonych materiałów, a oprócz tego sam ich krój został stworzony specjalnie z myślą o indywidualnych potrzebach osób uprawiających takie właśnie sporty.\nPodoba Cię taki tekst? W takim razie zobacz jeszcze to, w tym miejscu także są tylko świetne informacje (https://www.apollotour.pl/kierunki/wczasy-w-azji/malediwy), które z pewnością Cię zaciekawią.\nPonadto, nawet za rzeczy tego typu charakteryzujące się faktycznie wysoką jakością wcale nie musimy obecnie zapłacić szczególnie dużo – nic zatem nie stoi na przeszkodzie ku temu, abyśmy w każdym przypadku wybierali dla siebie coś rzeczywiście dobrego.


Jaki zegarek dla triathlonisty warto wybrać? - eltying.com.pl\nby Michalska 23 lipca, 2019 25 lipca, 2019\nwritten by Michalska 23 lipca, 2019 25 lipca, 2019\nTriathlon zdobywa w Polsce coraz większą popularność, dlatego też na rynku pojawia się coraz więcej profesjonalnych firm, które oferują wysokiej jakości zegarki dla triathlonistów. Wybór jest naprawdę bardzo szeroki i różnorodny, dlatego też wiele osób może mieć duży problem, aby kupić odpowiedni model.\nWysokiej jakości zegarek dla triathlonisty od renomowanego producenta powinien charakteryzować się przede wszystkim bardzo długim czasem pracy na jednym ładowaniu. Niektóre maratony typu IronMan potrafią trwać nawet kilkanaście godzin, dlatego też zegarek nie może zawieść w najmniej spodziewanym momencie.\nNowoczesny zegarek dla triathlonisty powinien posiadać również niezawodny odbiornik GPS, który w dzisiejszych czasach jest standardowym elementem zegarków sportowych. Mało osób zdaje sobie sprawę z tego, że w niektórych krajach nawigacja GPS nie będzie działa. Osoby, które chcą startować na przykład w wyścigach w Rosji, powinny rozejrzeć się za zegarkami, które współpracują dodatkowo z GLONASS.\nDzięki porządnemu pozycjonowaniu, zdecydowanie łatwiej jest dokonać pomiaru tempa biegu. Odbiornik GPS przyda się nie tylko podczas zawodów, ale również podczas codziennych treningów.\nJakie funkcjonalności odgrywają ważną rolę?\nNiezawodny zegarek dla triathlonisty jak łatwo się domyśleć narażony będzie na bezpośredni kontakt z wodą, dlatego też warto rozejrzeć się za modelami o bardzo wysokim poziomie wodoszczelności. Najlepsze zegarki mają oddzielne tryby do biegania, pływania i jazdy na rowerze.\nW trakcie etapów rowerowych wielu triathlonistów zdejmuje zegarek z ręki i przyczepia go bezpośrednio do uchwytu. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że zegarek dla triathlonisty powinien posiadać uniwersalny uchwyt rowerowy.\nNowoczesne zegarki sportowe skonstruowane zostały w taki sposób, aby podczas aktywności fizycznej cały czas zbierać ważne dane. Bez analizy treningowej bardzo trudno jest osiągnąć satysfakcjonujące wyniki nie tylko w triathlonie. Sporą zaletą zegarków tego typu jest również to, że wyznaczają one odpowiednie przerwy na odpoczynek.\nZe względów bezpieczeństw warto postawić na zegarki, które pozwalają mierzyć puls. Przy nieodpowiednim tempie pracy serca otrzymamy komunikat, aby przerwać ćwiczenia.\nhttp://tmfportal.org/tansze-ubezpieczenie-znizki-oc-w-malzenstwie/ https://xann.pl/sitemap https://autism-tr.org/okna-do-klasycznych-rezydencji-element-ktory-nadaje-splendoru/


Agata 14.11.2013 20:13\nNie wdając się w zbędne szczegóły - prosiłyśmy o pytania, no to mamy. Jako osoba żywiąca ognistą nienawiść do obiektywu, czynię wyznania swe na piśmie, ale kilka moich uroczych koleżanek obiecało wyznać swe sekrety przed kamerą - to już wkrótce. Ja się świetnie nadaję do udawania człowieka bez głowy, ale skoro mogę tylko pisać, postaram się coś z tego pustostanu wyciągnąć. Wolałabym co prawda pokazać Wam dziesięć ulubionych zdjęć buldożków, ale co tam.\nRuszam zatem do dzieła.\nJestem cholernie emocjonalna. Prowadzi mnie to często do czynów buńczucznych i strasznie durnych. Nie potrafię panować nad emocjami, choć nauczyłam się je ukrywać. Niestety, nie każdego można oszukać, działa to z reguły tylko na obcych ludzi lub takich, którzy jeszcze krótko mnie znają. Pozytywem jest jednak to, że te emocje często pchają mnie także do czynienia ogólnie pojętego dobra, co dla mnie zwykle kończy się źle, ale świat coś zyskuje. A karma podobno wraca. Tylko ja po prostu źle rzucam tym bumerangiem. Obawiam się także, że gdy będzie wracał, to nie zauważę i dostanę porządnie w łeb.\nPoczucie humoru i dystans do siebie. Co zresztą zbyt rzadko idzie w parze lub bywa pozorne. Na szczęście obie cechy, nawet rozłącznie, idą zwykle w parze z inteligencją.\nTak naprawdę u wszystkich ludzi szukam podobnych cech, co zresztą owocuje tym, że mam bardzo różnych znajomych. Rzecz oczywista.\nSkoro już powiedziałam, że tych samych cech szukam u ludzi w ogóle, to potraktuję to jako pytanie o przymioty mężczyzny, z którym miałabym spędzać życie. Lubię mężczyzn, którzy tłumaczą mi świat - taka mała fanaberia. I takich, którzy obdarzeni są jednocześnie bardzo bujną wyobraźnią i zdrowym rozsądkiem. A tak obrazowo, to musi być ktoś, z kim mogłabym utknąć na bezludnej wyspie i nie zabić go, zanim on mnie zabije. Czyli tak do tygodnia, może dwóch.\nTo, że nie uciekają z wrzaskiem (lub cicho, pod osłoną nocy), gdy uaktywnia się moja największa wada - o czym niżej. Że zawsze potrafią mnie rozbawić. Że wytrwale wspierają moje najgłupsze plany. I pomagają je realizować. Na przykład pół nocy tłumaczą mi, jak podłączyć prostownik do roweru tak, aby zapaliła się ta lampka od dynamo. Owszem, bardzo się wtedy nudziłam.\nMoja główna wada idzie w parze z moją główną cechą charakteru - są to zmienne nastroje. I to niestety skrajnie zmienne. A zmiany następują w ułamku sekundy. Od gigantycznej euforii w sekundę spływam na dół Rowu Mariańskiego i zagrzebuję się w mule. Jest to dramatycznie męczące dla otoczenia i dla mnie samej - gdyby można było się tego pozbyć, zapłaciłabym każde pieniądze. Oraz - nie, nie jestem szalona. My mother got me tested.\nMoje ulubione zajęcie wygląda tak:\nI wiąże się z moimi marzeniami o szczęściu. Bo szczęście jest tam, gdzie jest przygoda. Gdzie jest przestrzeń. Gdzie jest muzyka, pełny bak, pełna niefrasobliwość. I dobrane towarzystwo.\nZ rzeczy "materialnych" - pająki. Niestety, cierpię na arachnofobię o straszliwej intensywności. Co ciekawe - tylko na żywo. Zdjęcia pająków mogę oglądać godzinami (polecam TE). Jednak gdy sąsiadowi uciekła tarantula (a był uprzejmy przyjść i powiadomić o tym nieszczęśliwym zdarzeniu) przeżyłam sądną noc. Zasnęłam nad ranem, śniły mi się kosmate nóżki. Jestem przekonana, że gdybym obudziła się z TYM na twarzy, umarłabym natychmiast.\nObsesyjnym lękiem innego typu jest obawa przed śmiercią bliskich osób. Chyba dość typowa. Denerwuję się, gdy są w drodze czy lecą samolotem. W depresyjnych chwilach nie mogę opanować kretyńskich myśli "co to będzie, gdy...". Przeraża mnie to i wydaje się być (co chyba oczywiste) największym nieszczęściem.\nKozą w Nepalu. Właścicielką motelu przy Route 66. Gitarą Keitha Richardsa. Bokserkami Petera Steele (przed 2010). Motocyklem Rona Perlmana. Wiktorem Czyścicielem.\nNiegdyś często i barwnie. Dziś - rzadko i nieudolnie, bo mi się zwyczajnie nie chce. Kiedy mówię komuś, że "będzie dobrze". No i często, gdy mówię "masz rację". Celem jest zwykle święty spokój.\nPrzekleństwa. Jednorożec. Buldożek. Masz rację. Nieważne.\nNie mam, ale miewam. W uczuciach do bohaterów literackich jestem wyjątkowo niestała.Gdybym miała bardzo się uprzeć, skierowałabym się w stronę bohaterów "Okruchów dnia" Kazuo Ishiguro.\nZakładam, że mówimy tu o "idolu". Henry Rollins. Tłumaczenie pozwolę sobie zostawić na inna okazję i dłuższy tekst. Bo mogłabym godzinami.\nWszelkich przejawów głupoty - także własnej. U innych tej, która idzie w parze z bezmyślnością, chamstwem i zbytecznym okrucieństwem wobec innych.\nNie znoszę także ludzi namolnych, którzy nie umieją przyjąć odmowy.\nLeniwców pospolitych. Niepospolitych też.\nChciałabym mieć choćby szczątkowy talent plastyczny, a może nawet szerzej - manualny. Kreski nie narysuję prosto nawet przy linijce, wbicie gwoździa prosto mnie nieco przerasta, zawsze widać, do czego sama przyszywałam guzik. Tyczy się to także makijażu, bo jeżeli spróbuję wykonać coś w rodzaju wieczorowego mejkapu, to w cuglach wygram tytuł miss klaunów. Wkręcanie śrubek to mordęga, umiem jednak obsłużyć wiertarkę bez wylądowania w szpitalu (szukajmy plusów, szukajmy). Co ciekawe - pierdołowatość przyszła z wiekiem, kiedyś robiłam takie rzeczy z zamkniętymi oczami. Nie używam też takich specyfików, jak mocne kleje, bo kiedyś nożem kuchennym (tępym, jak ja) musiałam odcinać się od blatu i własnego paszportu.\nGdyby to miał być dar nadnaturalny - teleportacja wydaje mi się być właściwym wyborem. Marzyłam kiedyś o umiejętności czytania w myślach, ale wystarczająco mnie wkurza to, co ludzie mówią.\nSzybko. Bezboleśnie. Pierwsza. Może też być spektakularnie.\nCudze. Z wybaczaniem sobie mam strasznie duży problem.\nWybaczam też piekielną nudę temu kwestionariuszowi. Kazano nam go jednak nieco urozmaicić i odpowiedzieć także na pytania dodatkowe. Propozycje takowych można oczywiście zgłaszać w komentarzach. Można także zjednoczyć się w bólu z pognębionymi redaktorkami i odpowiedzieć na wybrane pytania z kwestionariusza - do czego szczerze zachęcam. Ale już się nie żalę - do dzieła.\nJak muszę odpowiadać na głupie pytania. Choć podobno nie ma głupich - są tylko głupie odpowiedzi. Zaiste, może o tym świadczyć ta cała porcja tekstu powyżej. Focha absolutnego strzelam, gdy słyszę "to się nie uda", "nie da się", "nie mamy dziś koniny".\nPołowie polskich kierowców. Sąsiadowi zza ściany (już za chwileczkę, już za momencik). Często sobie.\nRano musi być kawa, dużo kawy. Może być niedobra, nie może być bez mleka. Poza tym szklanka wody z sokiem z cytryny. I rozpuszczone witaminy. Czasem - stanowczo za rzadko - gęste i pyszne kakao.\nWieczorem bywa różnie. Jak alkohol, to oczywiście bąbelki. Choć nie wiem, czy nie zdradzę ich na rzecz Bacon Infused Bourbon - bo zacny ma smak i zapach. I jest gładki, mięsisty, bardzo pyszny. Bezalkoholowo - herbatę z mlekiem. Albo kawę bezkofeinową z mlekiem. Albo mleko bananowe.


Czarne skarpety męskie w serduszka SK153 | Sklep Internetowy Modini.pl\nWalentynkowe czarne skarpety męskie w czerwone serduszka.\nPolski producent - Steven.\nIndeks SK153 LOVE\nBardzo fajne syn zadowolony po praniu w porzadku????polecam\nPrzez Malgorzataw 2020-02-22\nBiała poszetka z czarnym obszyciem E184\nBiała poszetka z czarnym obszyciem. Wymiary: Szerokość: 26cmWysokość: 26cm.\nCzarne szelki/podwiązki do skarpet Y2\nCzerwona mucha w kratkę A341\nCzerwona mucha w delikatną kratkę A341 Wymiary poszetki: 25cm x 25cm.Stylowy dodatek w atrakcyjnej cenie! W zestawie muszka oraz poszetka Wygodna regulacja obwodu Rozmiar uniwersalny od 30 do 53cm Zestaw zapakowany w eleganckie pudełko Mucha zapinana – gotowa do założenia Wysokiej jakości tkanina – 100% Poliester, Wyprodukowano w Polsce Unikalny model\nBiała koszula Mmer z granatowymi wykończeniami 540 DRB\nBiała koszula Mmer kieszonką piersiową i granatowymi wykończeniami. Rękaw: długi;Mankiet: kombi - na guziki lub spinki;Kołnierz: półwłoski;Skład tkaniny: 80%8 bawełna, 20% poliester;Producent: Polski - Marka MMER;Koszula doskonała na prezent;Łatwe prasowanie;Najwyższa jakość;Unikalny model i wzór.\nSpinki srebrne - niebieskie kwadraty M27\nSpinki srebrne - niebieskie kwadraty. Stylowe i eleganckie spinki do mankietów koszuli. Produkt zapakowany w pudełko, przez co nadają się na prezent. Doskonałej jakości metal to gwarancja wytrzymałości, pięknego połysku oraz odporności na przebarwienia. Para spinek dostarczana jest w niezwykle szykownym pudełeczku. W takim etui można bezpiecznie je...


montissima: Chodząca degustatorka\nAż pewno dnia wstała i płynnie przeszła się kilka kroków, pięć, siedem, dziewięć. Kolejnego dnia zaczęła chodzić z większą odwagą, nie zrażając się na zdarzające się pojedyncze upadki. A teraz chodzi już z wielką dumą i radością, coraz szybciej i pewniej, po trawie, po chodniku, po parkiecie i płytkach. Kiedy tylko się odwracam czmycha czym prędzej do pomieszczenia gdzie mnie nie ma, aby z pasją odkrywcy eksplorować nieznane szafki, szuflady i przestrzenie. Idę wtedy do niej, robię groźną minę, a ona z łobuzerską miną się uśmiecha próbując mnie przekabacić, abym jej pozwoliła wyjmować skarby z mojej szafki nocnej. A kiedy już stwierdzi, że teraz nic nie wskóra to idzie do przedpokoju i buty, które nie zostały schowane do szafek roznosi po domu. Potem chodzę i szukam do pary rozłączone crocsy, mokasyny, espadryle i baleriny. Z podniesionym czółkiem pcha swój urodzinowy, drewniany wózeczek. Czasami mocniej stuknie nim tylko w ścianę. Natomiast na świeżym powietrzu buntuje się kiedy napotka jakąś przeszkodę: nierówny grunt lub zbyt strome podejście pod górkę. Jest dzielna i nie poddaje się. Wydaje okrzyk wojenny i pcha wózeczek do przodu. Fajna cecha charakteru.\nWejście do każdego sklepu spożywczego wita gorącym wiwatowaniem "am! am! am!" i nawet jeśli dopiero jadła, to reakcja zawsze jest identyczna. Wzbudza tym ogromną sympatię sprzedawców i innych klientów. Najnowszym śniadaniowym hitem jest rogal z przepysznym babcinym, domowym dżemem z malin. Mała Lu tylko pokrzykuje "am! am!" żeby podać jej kolejną porcję. Uwielbia banany, widząc je w drucianym koszyku na parapecie wskazuje na nie palcem i krzyczy "am!". Jest fanką kasz z sosem sojowym, oliwą z oliwek i czosnkiem. Lubi kabanosy, nie kręci głową na smak fig i z apetytem od ostatniego tygodnia zajada się pierogami. Moja mała smakoszka.\nNiedawno ze zdumieniem odkryłam, że bierze w ramiona misia albo lalę i przytula do siebie z czułością. Taka mała dziewuszka, a już nosi w sobie takie pokłady prawdziwej miłości. Bardzo mnie tym wzruszyła. Takie kochane serduszko. Z zapałem układa klocki duplo. Sama nauczyła się łączyć klocki w wieżę, bije sobie potem brawo a ja jej wtóruję. Jej twarzyczka promienieje wtedy sukcesem. Uwielbia czytać książki, niektóre szanuje, a inne tekturowe rozdziela na strony. Zawsze kontroluje też co ja czytam. Najnowszy katalog ikei podzieliła na podrozdziały. Widocznie tak będzie mi wygodniej go czytać.\nJa natomiast jestem zafascynowana kuchnią hinduską, a od ostatniego weekendu mam fazę na chai masala. Szykuję w moździerzu aromatyczną mieszankę kardamonu, cynamonu i goździków, dodaję świeży imbir, i z czarną herbatą parzę egzotyczny napar. Z dodatkiem mleka i cukru, moja chai masala smakuje wyśmienicie. Wczoraj eksplorując internet znalazłam rewelacyjny opis pochodzenia chai masala, polecam Wam więc tę historię do przeczytana na deser. I może sami przyrządzicie taką herbatę? W moje jesienne wieczory ta herbata na pewno będzie numerem jeden.\nNa czajnikowy.com.pl znajdziecie cały artykuł, a ja publikuję fragment. Swoją drogą jak świetnie obmyślono marketingowo, aby w Indiach sprzedawać herbatę. Śmiesznie tylko, że Hindusi okazali się sprytniejsi od Brytyjczyków i nie dali sobie wmówić zwyczajów, które były im obce, a przyjęli herbatę dopiero obłaskawiając ją lokalnymi przyprawami :)\nMasala Chai: historia\nMasala to narodowy napój w Indiach, mimo tego jej historia nie jest aż tak długa jak mogłoby się wydawać. Zanim Indie stały się brytyjską kolonią herbata nie była zbyt znana wśród Hindusów. Wszystko zaczęło się od czasów kolonialnych. Herbata była już wtedy w Anglii znana i bardzo ceniona. Rosnący popyt na herbatę wśród Anglików spowodował, że postanowili oni założyć własne plantacje herbaciane w swojej kolonii- Indiach. Tak więc w Darjeelingu i w Assamie powstały pierwsze imperialne plantacje. Już w połowie XX wieku zaspokajały one połowę brytyjskiego zapotrzebowania na herbatę.\nHindusi patrzyli dość obojętnie na Anglików i ich herbatę. Anglicy stwierdzili jednak, że skoro jest to kolonia brytyjska, a co za tym idzie teren imperium brytyjskiego to należy kultywować tam angielskie obyczaje. Po pierwsze: Hindusi mają pić herbatę bo są Brytyjczykami poniekąd. Po drugie: wizja zbytu na miejscowym rynku (wtedy około 200 milionowym), bez kosztów transportu była bardzo atrakcyjna dla kupców. Wśród Hindusów zaczęto więc promować picie herbaty. Nie spotkało się to jednak z entuzjastycznym przyjęciem przez miejscową ludność. Anglicy zaczęli więc wprowadzać przerwy na herbatę w brytyjskich placówkach, fabrykach, na plantacjach, na których pracowali Hindusi. Skoro mieli przerwę, którą musieli wykorzystać na picie herbaty to siłą rzeczy zaczęli tę herbatę pić. Poza tym rozpoczęto szeroko zakrojoną kampanię promocyjną ‚pijcie herbatę’ itd. Na wiele różnych, nie raz śmiesznych sposobów, próbowano herbatę zakorzenić w Indiach co zresztą się udało.\nHindusi rozsmakowali się w herbacie ale Anglicy, jako że byli Anglikami to promowali herbatę na swój angielski sposób czyli z cukrem i mlekiem. Wywołało to kolejne skutki, otóż Hindusi postanowili zrobić konkurencję. Zaczęli sprzedawać własną herbatę. Każdy przedsiębiorczy Hindus zaczął sobie robić małe straganiki, sklepiki, herbaciarenki, w których serwowano herbatę z mlekiem. Pojawił się jednak problem ponieważ, jako że herbata była dość droga wiele osób chciało zaoszczędzić na niej dodając więcej wody i mleka a mniej herbaty.\nAby zniwelować fakt, że napar był taki słaby dodawano korzeni, które okazały się tańsze niż herbata. Używano goździków, cynamonu, kardamonu po to aby wzmocnić napar. Hindusom taka wersja herbaty z przyprawami bardzo przypadła do gustu. Brytyjczycy w ogóle nie chcieli się na to zgodzić. Herbata ma być z mlekiem, z cukrem, po angielsku z żadnym tam kardamonem czy cynamonem. Stąd zaczęła się kolejna kampania mająca na celu nakłonienie Hindusów aby pili klasycznie angielską herbatę. Jednak bez skutku. Hindusi tak pokochali swoją masalę, że w żaden sposób nie chcieli się skusić na typową angielską herbatkę no i tak właściwie masala do dziś jest tam pijana, cały czas doceniana. Stąd wziął się narodowy napój, obecnie miliard Hindusów wypija dziennie całe morze masali.\nMieszanka kardamonu i cynamonu spotkała się między innymi dlatego z tak wielkim zainteresowaniem ze strony Hindusów ponieważ okazała się zgodna z recepturami ajurwedy czyli starohinduskiej medycyny ludowej gdzie wszystkie te składniki występowały. Została więc uznana za bardzo zdrową.\nAutor: montissima o 11:25 AM


Środki trwałe – podstawowe informacje | Teraz Fakty\nHome /Środki trwałe – podstawowe informacje\nBiznes i marketing22 maja 2020\nW ustawodawstwie pojęcie środka trwałego pojawia się bardzo często. W praktyce wykorzystywane jest na gruncie głównie prawa podatkowego i warunkuje sposób rozliczania podmiotu gospodarczego. Do określenia, jakie przedmioty z majątku przedsiębiorstwa zaliczane są do tej grupy, koniecznie jest sprecyzowanie co to jest środek trwały. Jest to nic innego jako rzecz będąca własnością firmy wykorzystywana w celu jej prowadzenia.\nCo może być zaliczone jako środek trwały\nPrzedmioty zaliczane do aktywów firmy to szeroka gama obejmująca według określonej w przepisach klasyfikacji: maszyny, nieruchomości, pojazdy, ale także obecne w każdym biurze meble biurowe. Warunkiem zaliczenia do tej grupy, jest przede wszystkim to, by rzeczy te bezpośrednio służyły świadczeniu usług, były użytkowane przed dłuższy okres czasu oraz były kompletne. Wyposażenie biura jak stoły, krzesła czy biurka, dzięki temu po dokonaniu wyceny mogą podlegać odpisom amortyzacyjnym, co przekłada się na płacenie niższej kwoty podatku dochodowego.


Witaj wielki świecie! – Blog o winie Winezja.pl\nTak chciałoby się rzec obserwując kolejne kroki rozwoju polskiego rynku wina. W obecnej chwili możemy się cieszyć reprezentantami najmniejszych nawet zakamarków winiarskiego atlasu, których oferują nam importerzy wina.\nNie ma już chyba takiego kraju, ba!, regionu, których win, poświęcając temu chwilę lub dwie, nie moglibyśmy kupić lub nawet zamówić pod same drzwi. Sami też mocno eksplorujemy zakamarki Europy i w bagażnikach przywozimy znalezione tam łupy. Często też, co mogę zaświadczyć bez wahania, ruszamy li tylko po wiedzę i przygodę. Wine-barów, winiarni i restauracji stawiających na wino, także każdego dnia co raz więcej. Rośnie też rzesza „zakażonych” winnym bakcylem. Do pełni szczęścia brakuje niewiele, choć niektóre z tych braków są dość bolesne i powinny już dawno odejść w niebyt, lecz wymagają wysiłku wszystkich zainteresowanych stron , jak choćby ostatnia wypowiedź ministra Sikorskiego, którego rząd jako kolejny „pomaga” polskim winiarzom, a minister dał tej „pomocy” swoją twarz. Niektóre z owych braków są zbyt łatwe do uzupełnienia, a przede wszystkim zbyt atrakcyjne, by trwały choćby dzień dłużej. I kolejne z pełnych miejsc winnego rynku, dzięki co raz większej reprezentacji usług, stanowi bardzo ciekawą alternatywę dla osób roztropnych i z „winną żyłką”. Mowa oczywiście o inwestycjach w wino. W ciągu ostatnich dwóch lat oprócz funduszu IPOPEMA, stawiającego na klientów z zasobnych portfelem i przywykłych do inwestycji, pojawiło się kilka dość dynamicznych ofert. Ze wszystkich, które znam, najlepszą jest wineadvisors.pl. Dlaczego? Dlatego wszystkiego, co napisałem poniżej.


Kadryl - Kocham język polski\nKadryl – analiza i interpretacja piosenki.\nKadryl Wersja 1\nDo kadryla zapraszamy D G\nTę melodię każdy zna A D\nI tu też swój koniec zna\nRaz, dwa, jak pięknie grasz D G\nObozowy kadryl nasz A D\nHej, hej, nie rób jaj\nGraj kadryla, graj\nKiedy kłopot masz z plecakiem\nKiedy idziesz leśnym szlakiem\nKiedy byłeś sto lat w Łodzi\nTo zaśpiewać nie zaszkodzi\nRaz, dwa, jak pięknie grasz\nObozowy kadryl nasz\nGdy Ci deszcz w namioty stuka\nSłońce chowa swoją twarz\nInni nudzą się i marzą\nAle ty kadryla znasz\nKiedy kłopot masz z kajakiem\nKiedy płyniesz żółtym szlakiem\nKiedy dziurę masz w dnie łodzi\nDam Wam radę moi mili,\nDziś nie tracę ani chwili\nPóki jeszcze na to czas\nNiech zaśpiewa każdy z was Kadryl to wytworny taniec salonowy z figurami wywodzący się z czasów Napoleona I i z kontredansu. Dwie lub cztery pary tańczyły go ustawione w kwadrat i wykonywały 5 figur, a ostatnia z nich to galop. Tytuł piosenki może zatem mieć aluzyjne znaczenia dla treści piosenki.\nW wersji 1\npodmiot liryczny przedstawia kadryla i jego melodię. Twierdzi, że jest ogólnie znana i w niej wszystko się zaczyna oraz kończy. W refrenie „widzimy” kroki kadryla i radość ze wspólnego tańczenia go przez obozowiczy – harcerzy.\nKadryl jest dobry na wszystko („Piosenka jest dobra na wszystko” – śpiewał Kabaret Starszych Panów). Na kłopoty z plecakiem, na problemy z leśnym szlakiem i na to, że bohater nigdy nie opuszczał miasta (Łodzi).\nGdy deszcz pada i nie ma pogody na rajd po okolicy, gdy zapada zmrok i nuda, podczas prób pływania kajakiem żółtym szlakiem, w dodatku z dziurą w łodzi, słowem w każdej okoliczności należy śpiewać KADRYLA. Zachęca do tego podmiot w ostatniej strofie.\nKadryl Wersja 2\n1. Gdy się ma 16 lat, D G\nto przychodzi czas na miłość A D\npierwsze szkolne pocałunki\na z kartkówki same dwójki\nRef.: Raz, dwa jak pięknie gra, D G\nto rajdowy kadryl nasz A D\nhej, hej nie rób jaj D G\ngraj kadryla graj. A D\n2. Gdy się ma 20 lat,\nto przychodzi czas na ślub\n10 minut przed ołtarzem\npotem do łóżeczka siup.\nRef.: Raz, dwa…\n3. Gdy się ma 30 lat,\nto przychodzi czas na rozwód\npierwsze kłótnie z małżonkami\ni kłopoty z bachorami.\n4.Gdy się ma 60 lat,\nto przychodzi czas na rentę\npierwsze kłótnie z kasjerkami\ni kłopoty z pieniążkami\n5. Gdy się ma 101 lat,\nto przychodzi czas na pogrzeb\npierwsze kłótnie z grabarzami\ni przyjaźnie z robaczkami.\n6. Gdy się ma 306 lat\nto przychodzi czas na rozkład\npierwsze kłótnie z robaczkami\ni przyjaźnie z diabełkami Wersja 2\nKolejne strofy „Kadryla” wskazują wiek człowieka i różne jego etapy, są tutaj pewne niedomówienia, śpiewający lub słuchacze muszą sami sobie co nieco dopowiedzieć. Całość została utrzymana w formie zabawowej, lekko ironicznej i dowcipnej, z dużym dystansem do rzeczywistości, ale przy zachowaniu pewnych językowych i obyczajowych konwenansów.\nI tak podmiot liryczny oświadcza, a z pewnością wie, co mówi, iż w wieku 16 lat człowiek zakochuje się pierwszą miłością, a cierpi na tym jego edukacja szkolna, otrzymuje słabe wyniki w nauce. W wieku lat 20 następuje czas na wesele i wspólne „siup do łóżka”, czyli seks małżeński. Gdy się ma 30 lat, często ludzie rozwodzą się, a powodem są kłótnie małżonków i kłopoty z dziećmi – wulgarnie „bachorami” – to pojęcie określające dzieci bardzo niegrzeczne, z którymi dorośli sobie nie radzą.\nW wieku lat 60, a więc duży przeskok czasowy z 30 na 60, przychodzi czas na rentę – to jest błąd rzeczowy, ponieważ renta to pensja dla kogoś, kto z powodów zdrowotnych nie jest w stanie pracować, np. uległ wypadkowi. Tutaj chodzi prawdopodobnie o emeryturę – to są świadczenia, pieniądze wypłacane ze składek, jakie zbierało się przez całe swoje życie pracownicze. Emeryt ma kłopoty z kasjerkami, raczej ze zdrowiem i lekarzami, ale kłopoty z małą ilością pieniędzy to prawda. Któż ich ma za wiele?\nGdy człowiek skończy 101 lat, to czas na umieranie. Kłótnie z grabarzami to już nie należy do zmarłych, ale żywych. „Przyjaźnie z robaczkami” to raczej ironia i żart, bo robaczki po prostu jedzą ciała ludzkie po śmierci.\nZnowu przeskok czasowy i w ostatniej strofie widzimy człowieka w wieku 306 lat. No, tak długo ludzie nie żyją. Kłótnie z robaczkami to raczej fikcja, a przyjaźnie z diabełkami to przesadnia.\nPodsumowując, piosenka ta ma wymowę zabawy, wyliczanki, której sens może być taki: „Baw się życiem, póki możesz” albo po prostu carpe diem – znane wszystkim i często eksponowane współcześnie. Należy cieszyć się tym, co się ma, bo jutro może być gorzej, lepiej, któż to może wiedzieć.\nKadryl Wersja 3\nNa ulicy jest kałuża\ncoś z kałuzy się wynurza\nRef.: Raz, dwa, jak pięknie gra\nto rajdowy kadryl nasz\nW ciemnym lesie żyli zbóje\npo kolana mieli miecze\nbo to było średniowiecze\nRaz, dwa, jak pięknie gra\nNa ulicy leży glizda\nrozbolała glizdę głowa\nbo to strefa atomowa\nwymachuje swym ogonem\nbo zobaczył swoją żonę\nNa jeziorze, na gondoli\npewna para się kołysze\ni zagłusza nocną ciszę\ni ciągneła go za spodnie\ni ciągnęła go za spodnie\nbo tak było jej wygodnie\nsłoń powiesił się na trąbie\nsłoń powiesil się na trąbie\nbo tak było mu wygodnie\nRaz, dwa, jak pięknie gra Wersja 3\nTo słowa piosenki, którą spotkałem już śpiewaną na melodię „Było morze” tylko bez refrenu z kadrylem w tle. Jest tutaj widoczna gra słów i w strofach nie chodzi o te zapisane, lecz o inne… „Rozszyfruj” je samodzielnie.\nKadryl Wersja 4\nzespołu BabsztylZapraszamy do kurnika G C\nDziś w kurniku kipi gwar. D G\nRusza wielki bal jajcarzy, G C\nTańczy chyba tysiąc par! D GRaz, dwa – jak pięknie grasz! G C\nZatańczymy wszyscy wraz… D G\nHej, hej! Nie rób jaj! G C\nGraj Kadryla, graj!… D GPanie – w przód! Panowie – w tył!\nReszta – pod ścianami…\nJuż za chwilę kogel – mogel\nNiesie disco po klepisku,\nPara goni parę…\nTańczą czarni z czerwonymi\nI nowe ze starym.\nSkiny – w lewo! Punki – w prawo!\nRaegge – prosto! Country – ławą!\nHare Kriszna z oazami…\nChodźcie z nami! Chodźcie z nami!\nPod Krakowem pewnej kurze\nWmontowali gwizdek w dziurze.\nJak się kura chciała nieść,\nWygwizdało taką treść:\nKury, gęsi i perliczki\nKaczki – kwaczki i indyczki\nRobią strip-tease na na wesoło.\nJajecznica pryska wkoło…\nKierownikom – Politykom\nŚpiewa Pospolita Rzecz…\nBierzcie forsę! Bierzcie władzę!\nOd Kadryla – łapy precz!\nRaz, dwa… Wersja 4\nJest oryginalna i zupełnie inna niż pozostałe. Zawiera aluzje polityczne i społeczne. Przypomina piosenki z kabaretów i szopek satyrycznych.\nKadryl jako taniec salonowy\nKadryl jako taniec ludowy\nPoprzedni wpisJesteśmy jagódki\nNastępny wpisLato z komarami Piotra Bakali


Wysłany: Sro Cze 19, 2019 12:49 pm Temat postu:\nAle przecież w Polsce jest mnóstwo ciekawych miejsc, które powinno się zobaczyć. Na pewno jednym z ważniejszych jest nasza stolica. Jeśli chodzi o nocleg, to nie ma się czym przejmować, bo zatrzymać się zawsze możecie w http://patchworkhostel.pl/lokalizacja/ To sprawdzony hostel, więc nie ma się czym martwić.\nWysłany: Wto Cze 25, 2019 1:44 pm Temat postu:\nOczywiście, ze tak! Sama bardzo lubię podróżować po Polsce. Ostatnio widziałam, ze Dwór Osmolice ma atrakcyjny nocleg - http://dworosmolice.pl/ i zastanawiam się nad urlopem w tym miejscu. Ostatnio byłam nad morzem i w Karpaczu. Teraz czas na odpoczynek w województwie Lubelskim.\nWysłany: Nie Cze 30, 2019 9:38 pm Temat postu:\nCiekawe oferty wycieczek znajdziecie na stronie https://silesiatravel.pl/. Duży wybór wycieczek zagranicznych dla rodzin i nie tylko. Dostępne są również tematyczne wycieczki więc z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie.\nWysłany: Sro Lip 03, 2019 1:37 pm Temat postu:\nZastanawiam się nad wczasami. Gdzie warto wybrać się w tym roku? Zależy mi na wakacjach w kraju,ponieważ oszczędzam. Co sądzicie o tych apartamentach https://www.blueapart.pl/ ? Chciałbym zabrać tam swoją dziewczynę.\nWysłany: Sro Lip 03, 2019 4:47 pm Temat postu:\nProblem polega na tym, że gdy chcemy zostać np. z dziećmi w mieście to ten czas po prostu zmarnujemy. Kiedy ja byłam mała to domy kultury urządzały ciekawe półkolonie, z bogatym programem. Teraz nikt już o tym nie myśli.\nWysłany: Pią Lip 05, 2019 8:01 am Temat postu:\nWybierasz się na weekend do Krakowa, ale nie wiesz, jaki obrać plan zwiedzania? Szukasz licencjonowanego przewodnika, który oprowadzi Cię po Grodzie Kraka? Zorganizowane zwiedzanie Krakowa przez https://www.aventur.pl to doskonały sposób na odkrywanie miasta. Pozwala ono nie tylko na zobaczenie najważniejszych zabytków, ale również poznanie ich historii, losów oraz związanych z nimi ciekawostek.\nWysłany: Pią Lip 05, 2019 9:14 am Temat postu:\nnad morze ale w jakiś takie mniej znane miasto gdzie plaże nie są przeludnione\nWysłany: Wto Lip 16, 2019 2:47 pm Temat postu:\nMy zazwyczaj jeździmy do Egiptu a to ze względu na fakt, że lubimy nurkować. Tak więc wyjeżdżamy przynajmniej 3 razy do roku. OCzywiście podstawa to leki przeciwbiegunkowe typu Kebene i unikanie ichniejszej wody jak ognia.\nWysłany: Wto Lip 16, 2019 8:31 pm Temat postu:\nJeśli nie jesteście zwolennikami lotów samolotem, ewentualnie wolicie spędzić weekend albo urlop u nas w Polsce to polecam zapoznać się z ofertą https://hotelmikorzyn.pl/oferta/domki-letniskowe/ Oferują oni domki nad jeziorem. Ja właśnie zarezerwowałam dla naszej trójki domek i mam nadzieję, że wypoczniemy, bo opinie są bardzo dobre, okolica jest przyjazna, piękna i spokojna.\nWysłany: Pią Lip 19, 2019 10:01 am Temat postu:\nJa zostaje w mieście uważam że tutaj jest dużo rozrywek w lecie. Zapisałem się na kurs językowy natomiast dzieciaki zapisałam na zajęcia sportowe dla dzieci. Kraków to fajne miejsce na lato.\nWysłany: Czw Sie 08, 2019 11:22 am Temat postu:\nW tym roku samemu nie udało mi się wyrwać z uwagi na brak urlopu, aczkolwiek wysłałem mojego syna na Kolonie w zamku Gniew - https://quatromondis.pl/zamek-gniew i powiem szczerze, że już jestem ciekaw jak to wyjdzie. Firma Quatromondis to firma, która organizuje kolonie w stylu fantasy - zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, którzy są zainteresowani właśnie w filmach czy literaturze fantasy.\nWysłany: Pią Sie 09, 2019 7:44 am Temat postu:\nJa moje pierwsze podróże zaczynałem w Indonezji.Warto jednak sprawdzić jaka jest pogoda i dobrać sobie odpowiedni termin wyjazd. Na stronie Dua Benua mają artykuł o tym warto przeczytać " indonezja pogoda " . Zajmują się również wyjazdami w te strony i organizacją wakacji spersonalizowanych pod danego klienta, gdzie możemy sobie wybrać, czy wolimy aktywnie spędzić czas, czy bardziej w formie odpoczynku - Polecam!\nWysłany: Pon Sie 12, 2019 1:37 pm Temat postu:\nA może wyprawa w góry? Na pewno będzie ciekawie, można sporo pozwiedzać, poczuć niepowtarzalny klimat wypraw górskich. Natomiast, odpowiedni sprzęt górski możecie kupić w sklepie interntowym E-Pamir.pl w przyzwoitych cenach.\nWysłany: Wto Sie 20, 2019 6:40 pm Temat postu:\nWakacje... Cóż... Powoli dobiegają końca. Myślę, że dla tych, którzy mają jeszcze trochę urlopu, wspaniałą sprawą mogą być góry. Ja w majówkę byłem w bardzo fajnym miejscu, oczywiście w naszych, polskich górach. To zdecydowanie fajna opcja. Ja mogę polecić też miejsce w którym byłem - https://polskieostoje.pl/ostoja-pieninska/apartamenty. Wszędzie blisko i piękne otoczenie. Jest gdzie łazić a kolory przełomu lata i zbliżającej się jesieni mogą robić wrażenie.\nWysłany: Sro Sie 21, 2019 8:03 am Temat postu:\nAby wyjechać na wakacje musimy się spakować, a trzeba pakować się w walizki. Jeśli ich nie posiadamy to raczej ciężko będzie nam wyjechać. Dlatego też na https://www.mojawalizka.pl/product-pol-15828-Walizka-Samsonite-Magnum-69-cm-granatowa.html znajdziecie porządne walizki idealne na wyjazd na wakacje.


Eleganckie i tanie pensjonaty i apartamenty w Tatrach - birdspoland.com.pl\nNie ma za wielu bardziej wskazanych miejsc na wypoczynek, aniżeli Tatry - przynajmniej jeśli wchodzi w grę pobyt w naszym kraju. Jednak piękno polskiej części Tatr to jeszcze nie wszystko.\nNależy także wiedzieć, iż czymś bardzo istotnym jest to, aby dla ludzi wyruszających w tatry pensjonaty albo apartamenty były w 100% komfortowe, a jeszcze oprócz tego całkiem przystępne cenowo. Co zatem powinna zrobić taka osoba, która poszukuje solidnych oraz relatywnie tanich noclegów w przykładowo Zakopanem (tutaj), więc stolicy Tatr?\nBardzo dobrym wyjściem jest to by zawsze, jeszcze zanim wyruszymy w Tatry, po prostu sprawdzić w Internecie, które miejsca noclegowe cechują się bardzo dobrymi parametrami. Należy również dodać, że dla tych osób, które chciałyby z większą grupą pojechać w podróż. Apartamenty w górach są najlepszym rozwiązaniem. W końcu właśnie dzięki wynajęciu apartamentu można niemało zaoszczędzić. Jednak generalnie nie trzeba zamartwiać się o brak porządnych oraz noclegów w polskich górach, bo baza noclegowa jest na południu naszego kraju doskonale rozwinięta – w końcu już od wielu lat Tatry są jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych w Polsce.\nChcielibyśmy Cię namówić do identycznie interesujących wątków, które stworzyliśmy dla Ciebie z radością. Więc kliknij stronę podlasie turystyka i przeglądaj to, na co będziesz miał chęć.\nDzięki takiej wiekowej tradycji i długoletniemu doświadczeniu właścicieli domków i hoteli odwiedzający tak chętnie wracają w góry.\nCzęsto bywa jednak tak, że chcemy zarezerwować nocleg na ostatnią chwilę, lub pojechać na nieplanowany wyjazd. O ile tego typu sytuacja zdarzy się poza letnim lub zimowym sezonem urlopowym – nie mamy się czego obawiać, w Tatrach zawsze znajdzie się miejsce poza sezonem. Najlepiej wtedy poszukać miejsca noclegowego u bacy, a nie w apartamentach. Nocleg w bacówce zawsze jest bardziej atrakcyjny niż spanie w typowym hotelu, takim, jakich w naszym kraju i w Europie wiele. Spory problem mamy jednak dopiero wtedy, kiedy chcemy zrobić sobie górską wycieczkę w czasie sezonu. Wątpliwe jest, że znajdziemy wtedy miejsce noclegowe z dnia na dzień – w dzisiejszych czasach miejsca na wakacje są już rezerwowane z miesięcznym wyprzedzeniem. Jeśli jednak koniecznie chcemy wybrać się w Tatry, zostaje nam wyjazd na słowacką stronę tych pięknych gór – Tam tłoki są mniejsze, więc i prawdopodobieństwo znalezienia noclegu będzie większe. Autor