Fuzje i przejęcia - wytworzyć razem wartość. - Archiwum wiadomości nf.pl\nFuzje i przejęcia – wytworzyć razem wartość.\nArchiwum wiadomości nf.pl »Wiadomości archiwalne»Fuzje i przejęcia – wytworzyć razem wartość.\nGlobalne kryzysy giełdowe na razie tylko lekko potrząsają polską gospodarką. Jednak analitycy nie pozostawiają wątpliwości: gospodarki krajów Europy Środkowo-Wschodniej muszą uciekać do przodu i zwiększać wydajność. Kończą się jednak źródła dotychczasowej przewagi konkurencyjnej i szybkiego wzrostu: relatywnie tania siła robocza, prywatyzacja, wdrożenia nowoczesnych technologii. Rozwiązaniem dla wielu firm są fuzje i przejęcia. Jednak koncentracja na aspektach księgowo-prawniczych, bez jasnej strategii osiągnięcia synergii, a szczególnie bez jasnej komunikacji i współpracy z pracownikami firm na najniższych nawet szczeblach – może spowodować, że podwyższenie wartości firmy będzie trudne. Dążenie do bycia liderem już nie tylko lokalnym, ale regionalnym czy zwiększenie udziału w rynku do 40% jest słuszną ambicją wielu marek. Jednak karty zostały już w większości rozdane, a wzrost organiczny jest bardzo utrudniony. Stefan Dunin-Wąsowicz, dyrektor BPI Polska, firmy doradczej uważa, że „Konsolidacje dotkną praktycznie wszystkich sektorów. Już teraz chętnych do przejęć jest więcej niż sprzedających. Do transakcji nie dochodzi głównie z powodu ciągle zbyt wygórowanych wycen sprzedających mających w pamięci mnożniki z 2007 roku. .Zjawisko to może potrwać jeszcze kilka miesięcy ale zaniknie i rynek fuzji się ożywi na początku przyszłego roku w oparciu już o urealnione wyceny.” Firmy, szczególnie spółki giełdowe, widzą drogę rozwoju poprzez zwiększanie skali działalności w wyniku fuzji i przejęć. Firma BPI, już od ponad 20 lat wspierająca procesy restrukturyzacyjne, ocenia, że zaledwie 70% tego typu transakcji przynosi zakładany efekt.. Stefan Dunin-Wąsowicz uważa, że „Sama transakcja to tylko dług zaciągnięty w stosunku do akcjonariuszy bądź instytucji finansujących, zawierający obietnicę wytworzenia synergii. Waloryzowanie spółki przejmującej w momencie przejęcia jest typowym błędem inwestorskim. Na realną wycenę trzeba poczekać co najmniej parę miesięcy jeżeli nie lat”. Najczęstszym źródłem niepowodzeń fuzji i przejęć jest brak przygotowania procesu integracji, zwłaszcza w obszarze zasobów ludzkich. Stefan Dunin-Wąsowicz ocenia, że ”Co najmniej 50% wartości, będącej źródłem przyszłych spłat długów zaciągniętych na konto przejęcia będzie wygenerowane dzięki racjonalizacji zasobów ludzkich po odjęciu kosztów przeprowadzenia zmian”. Najczęściej jednak kierujący przejęciami i fuzjami koncentrują się na projekcjach finansowych, wartościach księgowych, umowach prawnych i zagadnieniach kontroli, a zapominają o dobrym przygotowaniu właściwej strategii połączenia firm. Kupowanie firm z powodów ambicjonalnych to jest poszukiwania poza-ekonomicznych źródeł satysfakcji występuje częściej niż się wydaje. Do tego dochodzi działanie pod presją czasu i konkurencji, co w sumie wywołuje zaniechanie odpowiedniego rozpoznania ryzyk i stworzenia wizji i planu integracji. ”Przejmujący musi wiedzieć co będzie się działo po przejęciu. Musi przecież powiedzieć menadżerom, jakie będą mieli stanowiska i zadania.. Jeśli nie będą tego wiedzieć, zacznie się walka o pozycję. To czas stracony dla produkcji, a tym samym nie przynoszący korzyści, na które liczyli inwestorzy .” zwraca uwagę Dunin-Wąsowicz. Nie docenianie zwykłych ludzkich obaw i związanych z tym ograniczeń rozwoju to duże niedopatrzenie. W badanych przez BPI przypadkach przejęć w Europie Zachodniej w 30% wystąpiły zjawiska intensywnej walki o władzę, a w 27% wystąpiły zjawiska silnej opozycji kulturowej. W krajach Europy Środkowo – Wschodniej te procesy będą jeszcze silniejsze z uwagi na brak doświadczeń kadry zarządzającej w przeprowadzaniu integracji stąd obarczone są one większym ryzykiem. Prawidłowe przygotowanie powinno rozpocząć się od stworzenia strategii integracji i komunikacji przygotowującej pracowników do zmian i zmniejszającej ich naturalne obawy. Fuzja nie oznacza bowiem wyłącznie zwolnień choć w ponad 57% badanych przez BPI firm, doprowadziła do zmniejszania łącznego zatrudnienia czy zwiększenia mobilności pracowników, był to warunek ich ekonomicznego sukcesu. W 40 % badanych firm prowadzono równolegle dodatkowe procesy rekrutacyjne. W udanych przejęciach wsparcie, jakie uzyskali pracownicy wydaje się ogromne: w ponad 50% przypadków wdrożone były specjalne plany i instrumenty dla kluczowych pracowników, 60 % firm zdecydowało się na program integracji kulturowej, tyle samo przedsiębiorstw utworzyło celowe zespoły projektowe obejmujące poszczególne zadania funkcjonalne. „Inwestujący w firmy przedstawiające m.in. w prospektach emisyjnych plany przejęć czy fuzji nie zawsze w pełni mają świadomość tego, że wartość tworzy się nie w czasie transakcji, ale po niej, czasami dużo później, a jej wielkość zależeć będzie w pierwszym rzędzie od tempa przyjmowania przez pracowników nowych celów, nowej tożsamości i nowej wspólnie wytworzonej kultury”, ocenia Stefan Dunin-Wąsowicz z BPI Polska. Dobre bądź złe przyjęcie zmian kształtuje się już na początku procesu. Ze strony przejmującego pojawia się nadzieja na awans, szybki wzrost i związane z tym korzyści. Jednak z drugiej strony pojawia się obawa utraty nie tylko pozycji, ale czasem po prostu zatrudnienia. Część z tych obaw jest uzasadniona, jeżeli założony został efekt synergii kosztowej. Część ma charakter czysto spekulatywny, pochodzący ze stanu niepewności i braku komunikacji. Dochodzą do tego różnice kulturowe pomiędzy przedsiębiorstwami, szczególnie w przypadku przejęć międzynarodowych. Już w momencie gdy zaczynają się pojawiać plotki na temat możliwości fuzji czy przejęcia niejednokrotnie bywa za późno na dobre przygotowanie procesu i trzeba wprowadzać program rozwiązywania sytuacji kryzysowej, co jest o wiele bardziej kosztowne i długotrwałe. Bardzo wyraźnie widać to obecnie na przykładzie Stoczni Gdańskiej, której pracownicy otwarcie komunikują brak poinformowania i związane z tym obawy. Prawidłowo przeprowadzony plan integracji powinien być rozpisany aż do poziomu ról indywidualnych pracowników. Im szybciej rozpocznie się proces jego wdrażania – zwłaszcza jeżeli chodzi o nowe role i zadania w połączonych przedsiębiorstwach – tym mniejsze jest ryzyko odrzutu, mniejszy efekt inercji i niepewności, szybsze uzyskanie oczekiwanych efektów synergii, a tym samym wzrost wartości łączonych firm.\nNie wszystkich cieszą rosnące płace w Polsce\nCzy rosnące płace zniechęcą zagranicznych inwestorów\nZza krat marsz na etat\nProblemy i wyzwania branży contact center w roku 2008\nobawy pracowników fuzja\n29 września wystartowała odświeżona wersja największego w Polsce forum poświęconego tematyce hostingowej - WebHostingTalk.pl. Oprócz nowego layoutu, serwis wzbogacony został również o liczne funkcje, które umożliwiają sprawne poruszanie się w...


pszczyna.tv: II Pszczyńska Jesień Poetycka - Pszczyna\nII Pszczyńska Jesień Poetycka\nOceń 0 / 20\nZ inicjatywy grupy poetów skupionych wokół Poczty Poetyckiej Maciej Szczawińskiego zorganizowano drugie spotkanie, na którym rodzimi twórcy prezentowali swoje wiersze. Ponieważ zaplanowano, że spotkania te odbywać się będą cyklicznie, nadano im taką właśnie nazwę - Pszczyńska Jesień Poetycka.\nUdział spotkaniu, które odbyło się 31 października, potwierdziło ponad trzydziestu poetów, którzy od wielu lat raz w miesiącu spotykają się w Pszczyńskim Centrum Kultury, aby rozmawiać o swojej twórczości, prezentować swoje utwory, zdobywać wiedzę o tym, jak pisać wiersze.\nJesienią ubiegłego roku odbyła się uroczysta promocja tomiku wierszy Pszczyńskiej Grupy Poetyckiej "Wczoraj. Dziś. Jutro". Zgromadziła tak liczne grono poetów i miłośników poezji, że zapada decyzja o kontynuowaniu takiej formy popularyzacji dzieł pszczyńskich twórców. Pomysłodawcami byli: pan Wacław Kostrzewa i pan Maciej Szczawiński. Pomocą w realizacji zamierzenia służyła Renata Zborowska.\nII Pszczyńska Jesień Poetycka - 31.10.2014 · fot. Dominika Pałyz\nSpotkanie przebiegało w bardzo miłej i naprawdę poetyckiej atmosferze. Gości prezentowali po dwa wybrane przez siebie wiersze, redaktor Szczawiński krótko charakteryzował każdego poetę, a Wacław Kostrzewa sprawnie realizował scenariusz. Oprawę muzyczną zapewnili: Renata Zborowska i Jakub Pieczka. Zgromadzeni w "13" wysłuchali swoistego rodzaju koncertu poetyckiego z pełną gamą tematów i stylów pisania.\nNa zakończenie Renata Zborowska zaprosiła na spotkania z "Poezją i muzyką pod 13" oraz "W kręgu pszczyńskich poetów".


Szczegóły Dom Sprzedaż, piaseczyński Piaseczno, Numer oferty: 19566\nCena za m²: 3 929 PLN\nPowierzchnia działki: 1 001m²\nDo sprzedania dom wolnostojący na działce o pow 1001 m2 Położony w Józefosławiu. Usytuowanie domu ok. 1,8km od ul.Puławskiej.W pobliżu znajduje się szkoła podstawowa , liczne przedszkola , sklepy i centra handlowe.\nparter - salon 63m (3 m. wys.) z jadalnią, z wyjściem na taras i do ogródka oraz kuchni 29,6 m2 + 2,9 m2 spiżarni ,tradycyjny kominek , hol o wys. 5,45 m2 z antresolą oraz sypialnia 21,6 m2. gabinet/sypialnia 18,3 m2., łazienka ok. 11 m2, oddzielne WC , łazienka z prysznicem, szatnia z wiartrołapem 11,5 m2. garderoba oraz kotłownia z piecem na gaz.\npiętro - druga kuchnia 21 m2. 3 sypialnie, łazienka z WC 10,7 m2., oddzielne WC, garderoba 5,2 m2. pralnia oraz salon połączony z biblioteką o pow. 60 m2, i balkonem.\nDom w technologii tradycyjnej. Mury cegła max, tynki wapienne Podłogi parkiet mozaika dąb z bukiem, instalacje wykonane w miedzi. Okna PCV , drzwi Porta. Videodomofon. Ogrzewanie gazowe piec Viessman. Woda miejska, kanalizacja. 2 linie telefoniczne, każda z internetem.\nWszystkie pomieszczenia mają wys. 2,64 m. Ogródek to 1000m2, zagospodarowanej działki , z altaną w której jest grill i wędzarnia oraz z pom. gospodarczym (7,6m2) na akcesoria ogrodowe i z wiatą na drewno kominkowe.


mieszkania - domy - działki - nieruchomości Wyspiarze w czwartki nie rozmawiaja\nW tym tygodniu pięć polskich męskich drużyn siatkarskich rozpocznie zmagania w europejskich pucharach. Największe ambicje ma klubowy wicemistrz świata PGE Skra Bełchatów, dla której celem minimum jest awans do Final Four Ligi Mistrzów. Anna Narel (LUKS Choroszcz) i Przemysław Wacha (LKS Technik Głubczyce) w singlu oraz Michał Łogosz i Łukasz Moreń (SKB Suwałki) w deblu awansowali do drugiej rundy międzynarodowych mistrzostw Szkocji w badmintonie - Scotland Open. Jak poinformował oficjalny serwis internetowy Jagiellonii Białystok, nowy piłkarzem "Żubrów" został Piotr Klepczarek. 27-latek w niedzielę podpisał trzyletni kontrakt. W poniedziałek zawodnik zamelduje się na zgrupowaniu białostoczan w Grodzisku Wielkopolskim.\nDziennikarze jednego z czeskich serwisów informacyjnych rozmawiali z Janem Kopeckym, kierowcą rajdowym zza naszej południowej granicy, który jest przyjacielem Roberta Kubicy. Tylko godziny dzielą kibiców od inauguracji sezonu uważanej za jedną z najsilniejszych lig - Premier League. Zapowiada się atrakcyjnie, bo na Wyspach liczą na przełamanie monopolu Manchesteru na zwyciężanie w lidze (trzy razy z rzędu). Kapitan Cheslea Londyn John Terry zapowiedział już, że "Czerwone Diabły" łatwo nie będą miały i zapowiada "walkę na śmierć" o mistrzowski tytuł. Wraz z rozpoczęciem majówki swoje podwoje dla kibiców otworzył modernizowany stadion Cracovii przy ulicy Kałuży. Mimo deszczowej pogody, na odwiedzenie obiektu "Pasów" decydowały się nawet całe rodziny - czytamy na oficjalnej stronie klubowej.\nMarek Saganowski być może podpisze kontrakt z klubem angielskiej Championship (zaplecze ekstraklasy) - Swansea City. Jest przesądzone, że piłkarz reprezentacji Polski odejdzie z występującego na trzecim szczeblu rozgrywkowym Southampton. Adam Małysz dziś po raz kolejny okazał się gorszy tylko od Simona Ammanna i zajął drugie miejsce w zawodach Pucharu Świata w fińskim Kuopio. Najlepszy polski skoczek przyznaje, że wiatr na skoczni nieco wpływał na osiągane rezultaty.\nJak poinformowała oficjalna strona Odry Wodzisław, nowym zawodnikiem drużyny Marcina Brosza został pomocnik Stanislav Velicky. Selekcjoner reprezentacji Chin, Gao Hongbo ujawnił, że podczas towarzyskiego spotkania z Portugalią jego zawodnicy robili wszystko, by Znana jest już pełna lista uczestników przyszłorocznych, indywidualnych mistrzostw świata w jeździe na żużlu. Organizatorzy stałe "dzikie karty" przyznali Szwedowi Fredrikowi Lindgrenowi, Duńczykowi Hansowi Andersenowi oraz Brytyjczykom Chrisowi Harrisowi i Taiowi Woffindenowi.\nPortugalczyk Cristiano Ronaldo nie zagra jednak w barażowych meczach swojej reprezentacji z Bośnią i Hercegowiną. Lekarze kadry Portugalii orzekli, że piłkarz nadal nie nadaje się do gry z powodu kontuzji stawu skokowego. O Gregu Odenie znów głośno. Tym razem nie z powodu sukcesów na koszykarskim parkiecie. Zdjęcia numeru jeden draftu NBA sprzed trzech lat obiegły internet. Niby nic nowego, ale przedstawiony na nich koszykarz jest zupełnie nagi. Jagiellonia Białystok zremisowała 0:0 z Polonią Bytom w meczu 29. kolejki Ekstraklasy.\nEkstraklasa: Wisła osłabiona w hicie kolejki\n- Na pewno chorzowianie będą się chcieli mocno zrewanżować za porażkę z początku tego sezonu - przyznaje Maciej Skorża, trener Wisły Kraków, przed niedzielną konfrontacją z Ruchem Chorzów.\nForlan: teraz możemy przenosić góry\nReprezentacja Urugwaju po znakomitym występie i wygranej 3:0 z gospodarzem mundialu - RPA - jest o krok od awansu do fazy play-off turnieju, pierwszy raz od 1970 roku.\nMarek Plawgo nie biega, ale chce być mistrzem Europy\nOd miesiąca brązowy medalista mistrzostw świata z Osaki (2007) w biegu na 400 m przez płotki Marek Plawgo (Warszawianka) nie może normalnie biegać. Stosuje trening zastępczy, ale optymizm go nie opuszcza. W lipcu w Barcelonie chce zostać mistrzem Europy.\nPlusLiga: lider kontra mistrz\nPiotr Gruszka, przyjmujący lidera PlusLigi siatkarzy Delekty Bydgoszcz uważa, że jego drużyna nie jest bez szans w starciu z naszpikowaną gwiazdami PGE Skrą Bełchatów. Sobotnie spotkanie (godz. 14.45) zapowiada się jako najciekawsze w siódmej kolejce rozgrywek.\nBiałas: nie widzę powodu do szukania dziury w całym\nPo sobotniej porażce z Lechem Poznań, szanse Legii na dogonienie Wisły Kraków i zdobycie Mistrzostwa Polski znacznie się zmniejszyły. Mimo, że większość ekspertów skreśliła już stołeczną ekipę, jej trener Stefan Białas wciąż wierzy w końcowy sukces.\nBieg na Igrzyska: w czwartek i piątek zawody finałowe\nW czwartek 18 marca i w piątek 19 marca na trasach narciarskich Wisły-Kubalonki odbędą się finałowe zawody Narodowego Programu Rozwoju Biegów Narciarskich "Bieg na Igrzyska". Patronem imprezy jest Onet.pl.\nSmuda ogłosił skład kadry\nSelekcjoner reprezentacji Franciszek Smuda powołał 22 zawodników na zgrupowanie, które odbędzie się w Warszawie i mecz z Bułgarią, który odbędzie się 3 marca o godz. 20.30, na stadionie Polonii przy ulicy Konwiktorskiej 6.\nArgentyński spacer Radwańskiej\nZaledwie jednego gema oddała Agnieszka Radwańskiej Argentynce Giseli Dulko i jest już w 4. rundzie prestiżowego turnieju w amerykańskim Indian Wells. Wcześniej Polka odniosła także zwycięstwo w deblu.\nOdnowiła się kontuzja Jerome'owi\nCameron Jerom nie wybiegnie na boisko przez najbliższy miesiąc. Napastnikowi Birmingham City odnowiła się kontuzja kostki.\nChallenger ATP w Rzymie: porażka debla Bednarek-Kowalczyk\nDoskonalenie techniki, odnowa biologiczna i odpoczynek - to były główne cele poprzedzającego start w mistrzostwach Europy w Wiedniu zakopiańskiego zgrupowania kadr narodowych w judo. Impreza rozpocznie się w czwartek.\nMancini: nie czuję dodatkowej presji\nMenedżer Manchesteru City, Roberto Mancini stwierdził, że nie czuje żadnej dodatkowej presji po porażce ze Stoke City. W środę "The Citizens" odpadli z Pucharu Anglii po przegranej z "The Potters" 1:3.\nUS Open: dzika karta dla Kim Clijsters\nByła liderka rankingu tenisistek Belgijka Kim Clijsters wystąpi dzięki "dzikiej karcie" w rozpoczynajacym się 31 sierpnia wielkoszlemowym turnieju US Open.\nTurniej bokserski w Ostrawie: porażki Polaków\nMaciej Adamiak (75 kg) i Mateusz Malujda (+91 kg) wyeliminowani zostali w półfinałach turnieju bokserskiego w czeskiej Ostrawie. Obaj zajęli trzecie miejsca w swoich kategoriach wagowych.\nPolak mistrzem USA. Po raz pierwszy\nTadeusz Błażusiak został mistrzem Stanów Zjednoczonych w motocyklowym motocrossie. Jeśli wygra jeszcze zawody w Las Vegas, sięgnie po "potrójną koronę" i... sporą sumę pieniędzy. Informację oraz zdjęcie otrzymaliśmy na platformę Kontakt TVN24.\nSerie A: wielka trójka nie zwalnia tempa, Juventus rozbity\nTrzy czołowe ekipy piłkarskiej Serie A nie zwalniają tempa. Inter Mediolan, AS Roma i AC Milan solidarnie odniosły zwycięstwa w 32. kolejce rozgrywek. Najbardziej efektowne zanotował lider rozgrywek - Inter. W Udine rozbity został Juventus.\nSroga kara dla zawodnika z Manchesteru\nNapastnik Manchesteru City, Emmanuel Adebayor dostał karę zawieszenia na cztery mecze. Napastnik reprezentacji Togo będzie pauzował za czerwoną kartkę, którą otrzymał we wtorkowym spotkaniu Pucharu Anglii ze Stoke City.


Tu Legionowo - Przekrêt w Rossmanie. Klient wykorzysta³ kasy samoobs³ugowe\nPrzekrêt w Rossmanie. Klient wykorzysta³ kasy samoobs³ugowe\n45-letni mê¿czyzna 14 razy okrad³ drogeriê, wykorzystuj±c nieuwagê personelu. Swoje zakupy realizowa³ w samoobs³ugowych kasach.\nOszusta przy³apa³a na próbie kolejnej kradzie¿y pracownica placówki i wezwa³a policjê. Okaza³o siê, ¿e mieszkaniec powiatu legionowskiego korzystaj±c z kasy samoobs³ugowej kupowa³ perfumy warto¶ci kilkuset z³otych z kodem kreskowym zapalniczki o warto¶ci 3,99 z³. Kiedy ekspedientka ponownie zobaczy³a go w sklepie, natychmiast powiadomi³a policjê. Tym razem mê¿czyzna nie skorzysta³ ze skrojonej na swoje potrzeby "superpromocji".\n- Policjanci zatrzymali 45-latka. Warto¶æ strat zosta³a oszacowana na kwotê ponad 2 tys. z³. ¦ledczy zgromadzili materia³ dowodowy i przedstawili mê¿czy¼nie czterna¶cie zarzutów dotycz±cych oszustwa. Za to przestêpstwo kodeks karny przewiduje karê do 8 lat pozbawiania wolno¶ci - informuje podkomisarz Justyna Stopiñska.\n14.05.2020 11:39 #gracja\n8 lat wiêzienia za kradzie¿ w Rossmanie? Karê ¶mierci powinni wprowadziæ a przed ¶mierci± ³amanie ko³em i przepadek mienia do czwartego pokolenia.\n14.05.2020 14:11 #Elo\n#gracja napisa³(a) 14.05.2020 11:39\nNo przecie¿ i tak dostanie zawiasy\n14.05.2020 16:51 #Majk\nA za udzia³ w przygotowaniach do porwania dla okupu 3 lata... ¶wietny kodeks karny mamy...\n14.05.2020 22:02 techkr\nSama kara odsiadki to dodatkowa kradzie¿ naszych pieniêdzy, taka osoba powinna dostaæ roboty przymusowe ¿eby zarobi³ 1000 tego co ukrad³ i mo¿e by siê nauczy³.\n15.05.2020 13:11 #Nowa1\nNie kradzie¿ tylko oszustwo !\n16.05.2020 09:52 #lol\n#Majk napisa³(a) 14.05.2020 16:51\nczynienie przygotowañ, to jeszcze nie porwanie, a tu masz kradzie¿, nie czynienie przygotowañ do kradzie¿y\n16.05.2020 16:28 #Kasi88\nDzisiaj te¿ kobieta na samoobs³udze kupowa³a zakupy na 137zl zbli¿y³a kartê do czytnika i nie wpisa³a pinu i spakowa³a siê u wysz³a.\nZg³osi³am sprawê ale co poradz± pracownicy jak nie ma ochroniarza (rossmann warszawa pruszkowska) a one 3 na sklepie. Jedna na kasie a dwie na sklepie chodz±. Jak przysz³a ta druga tamtej pani ju¿ dawno nie bylo\n. Anulowa³a transakcjê mówi±c "i co my. Poradzimy, chyba musimy jednego pracownika mieæ tylko do samoobs³ug± i wtedy unikniemy takich sytuacji.\n17.05.2020 15:10 #ddd\nLudzie s± pomys³owi. Ale jestem zdziwiony. W biedronce kasa pyskuje, aby po zeskanowaniu ceny po³o¿yæ towar z drugiej strony. Miêdzy innymi kupowa³em sezamki. To do¶æ lekki produkt. I nie wiem czy dlatego, ¿e po³o¿y³em to na inny artyku³ w tzw. strefie pakowania czy dlatego, ¿e po³o¿y³em paczkê z sezamkami pionowo kasa pyskowa³a, ¿e potrzebna pomoc. Przysz³a pani ze sklepu, popatrzy³a, po³o¿y³a sezamki "na boku" i by³o wszystko ok.\nA próby oszukania zawsze bêd±. Przecie¿ jak ma siê wiêcej artyku³ów i du¿o ludzi jest w kolejkach do kasy, to zawsze mo¿na czego¶ nie zeskanowaæ i pozostawiæ w koszyku. Wszystko zale¿y od uczciwo¶ci kupuj±cych.


Poradnik pielęgnacji Clown Loach: Zabawny mieszkaniec dna dla zbiorników społecznościowych - Świat akwarystyki * Ryba Słodkowodna\nClown Loach (lub Tiger Botia) jest jedną z najpopularniejszych ryb akwariowych ze względu na wyraźne kolory i zabawne zachowanie.\nTa ryba z pewnością ożywi każde akwarium i wywoła uśmiech na twarzy zarówno początkujących, jak i doświadczonych akwarystów.\nW tym artykule dostarczymy najbardziej dogłębny i kompletny dostępny przewodnik dotyczący pielęgnacji Clown Loach.\nZajmujemy się wszystkimi niezbędnymi kwestiami, od założenia akwarium, po czym je karmić, towarzyszami w akwarium i wiele więcej.\nPoziom opieki: Pośredni\nForma koloru: Pomarańczowy z czarnymi paskami\nDługość życia: 10+ lat\nRozmiar: 12 cali\nMinimalna wielkość zbiornika: 75+ galonów\nKonfiguracja zbiornika: Tropical Freshwater\nZgodność: Zbiorniki społeczności\nPrzegląd Clown Loaches\nGatunek ten został po raz pierwszy opisany w 1852 roku przez dr Pietera Bleekera, kiedy nadano mu nazwę Cobitis macracanthus. Od czasu ich odkrycia nazwa Clown Loaches została dwukrotnie zmieniona.\nW 1989 roku zmieniono na Botia macracanthus aw 2004 roku praca dr Maurice'a Kottelata doprowadziła do nadania tej rybie własnego rodzaju (Chromobotia) i przemianowania jej Chromobotia macracanthus.\nClown Loach to tropikalna ryba słodkowodna z rodziny Botiidae. Pochodzą z indonezyjskich wysp Borneo i Sumatra.\nŻyją w płynących rzekach przez większość roku, a na początku sezonu monsunowego wycofują się dalej w górę rzeki i zamieszkują mniejsze strumienie, które są pełne roślinności, aby rozmnażać się i dać początek następnemu pokoleniu tych intrygujących ryb.\nGatunek ten był intensywnie zbierany ze swojego środowiska naturalnego dla przemysłu akwarystycznego przez co najmniej kilka ostatnich dziesięcioleci.\nChociaż nadal są stosunkowo liczne w swoim domu.\nRyby te żyją nawet do dziesięciu lat.\nMożna je kupić w większości lokalnych sklepów zoologicznych za około 9 USD za sztukę, ale większość miejsc oferuje niewielką zniżkę przy zakupie w ławicach.\nClown Loaches to niezwykle towarzyska i spokojna ryba, która często znajduje się blisko żerowania w podłożu.\nNajlepiej trzymać je w dużych zbiornikach społecznościowych w ławicy zawierającej co najmniej 5 osobników. Jeśli zatrzymasz mniej niż 5, przekonasz się, że są bardzo nieśmiali i nieśmiali, spędzając większość czasu w ukryciu.\nTe ryby są z natury zabawne i lubią ścigać się wokół akwarium.\nZachowują się dziwnie i często można je znaleźć leżąc na boku na dnie zbiornika, wyglądając na martwego - nie martw się, jest to dla nich całkowicie normalne zachowanie.\nRyby te mają złożoną hierarchię i zwykle są samicami alfa. Młodsze ryby mają tendencję do cieniowania alfa, naśladując ich zachowania i ruchy.\nIch ciała są ściśnięte bocznie i mają głęboko rozwidloną płetwę ogonową (ogonową), która wprawia je w ruch w wodzie.\nClown Loaches nie mają łusek, ale zamiast tego wytwarzają warstwę śluzu dla ochrony.\nTen gatunek jest pomarańczowy, z trzema czarnymi słupkami. Jedna na głowie i oczach jak maska, jedna na płetwie grzbietowej w kierunku płetwy ogonowej, a druga znajduje się między tymi dwoma.\nPodczas gdy posiadanie czarnych prętów grzbietowo-brzusznych jest zwykle wskaźnikiem agresji, z pewnością tak nie jest w przypadku tego zabawnego i przyjaznego gatunku.\nClown Loaches ma dwie pary brzanek na pysku, które pomagają im przesiewać podłoże w poszukiwaniu pożywienia. Mają również boczny system linek (jak większość ryb), który wyczuwa zmiany ciśnienia wody i ostrzega ryby o potencjalnych drapieżnikach.\nNa wolności istnieją dwie odrębne genetycznie populacje z Sumatry i Borneo.\nPopulacje sumatrzańskie mają czerwono-pomarańczowe płetwy piersiowe, podczas gdy ryby z Borneo mają płetwy o czarnej pigmentacji.\nForma albinosów / platyny jest również obecna u tego gatunku, chociaż występuje rzadko. Ta zmiana koloru nadal ma pomarańczowe zabarwienie tła, ale czarne paski są zastępowane białymi.\nRozmiar Clown Loach\nClown Loach może dorastać do 12 cali, jednak jako młode mają około 2-3 cali długości.\nWarunki siedlisk i zbiorników ryb Loach\nW naturze ryby te żyją w czystych, wolno płynących rzekach i strumieniach wysp. W porze monsunowej migrują w górę rzeki i na równiny zalewowe, które są pełne życia roślinnego, zarówno pływające, jak i zanurzone.\nW szczycie pory monsunowej ryby te rozmnażają się w małych strumieniach i na terenach zalewowych.\nWody, które zajmują, mają temperaturę od 77-86 ° F i pH 6-8. Ryby te preferują przytłumione oświetlenie i wybierają życie na obszarach, na których występuje dużo pływających i zwisających roślin lub obszarów, w których zwisają brzegi rzek.\nObszary te zapewniają również rybom osłonę przed drapieżnictwem i mogą zmniejszyć poziom stresu ryb. Tego typu obszary będą niezbędne w zbiorniku.\nRzeki zbudowane są ze skalistego żwirowego podłoża, a równiny zalewowe zawierają błotniste podłoże z dużą ilością rosnących roślin.\nW akwarium możesz użyć mieszanki podłoży, takich jak kamyki, a także piasku, aby nadać zbiornikowi bardziej naturalny wygląd.\nStonowane oświetlenie jest kluczowe, ponieważ ryby te staną się bardziej aktywne w ciemniejszych warunkach. Można to osiągnąć, dodając pływające rośliny, takie jak Riccia Fluitans, Java Moss, Hornwort lub Water Spangles.\nRośliny zanurzone są również niezbędnymi i odpornymi gatunkami, takimi jak rośliny Amazon Sword, które idealnie pasowałyby do Clown Loaches.\nRośliny te nie tylko zapewniają akwarium cień, ale także pomagają w napowietrzaniu akwarium poprzez produkcję tlenu. Zapewniają również formę filtracji oraz miejsca do zabawy i ukrycia.\nTemperatura wody w zbiorniku powinna być ustawiona jak najbliżej górnej granicy tolerancji (86 ° F), ponieważ mają one tendencję do dłuższego przeżycia w wyższych temperaturach i są mniej podatne na choroby takie jak Ich.\nPH wody powinno zawsze być utrzymywane w optymalnym zakresie 7,4-7,8, chociaż niewielkie wahania między 7 a 8 będą w porządku.\nPodobnie jak w przypadku większości akwariów, będziesz potrzebować również grzałki i filtra.\nRozmiar zbiornika Clown Loach\nGrupa tych Loaches powinna być trzymana w akwarium o pojemności co najmniej 75 galonów jako osobniki młodociane.\n5 osób dorosłych będzie potrzebować co najmniej 150 galonów zbiornika - na około 30 galonów wody na loche.\nW ich naturalnym środowisku można je znaleźć w tych samych wodach, co kolce tygrysie, kolce o twardych wargach, węgorze plamiste, tęczówki pręgowane, sumy grzebieniowe, a nawet arowana azjatycka.\nW akwarium te ryby będą dobrze radzić sobie z prawie wszystkimi rybami społeczności, takimi jak Cherry Barbs, Tiger Barbs, Neon Tetra i Black Widow Tetra.\nInnymi dobrymi towarzyszami w zbiorniku dla tego gatunku byłyby inne ryby zamieszkujące dno, takie jak Kuhli Loach, Bristlenose Pleco i Borneo Sucking Loach.\nGatunki pielęgnic można również trzymać z Clown Loach, pod warunkiem, że są nieagresywne i mają z grubsza te same parametry wody.\nBoliwijski baran i inne pielęgnice południowoamerykańskie, takie jak skalary i dyskowce lampartowe, są świetnymi przykładami.\nDobrym partnerem bezkręgowym w akwarium byłyby gatunki słodkowodnych homarów lub raków, takich jak Blue Lobster, a nawet kraby słodkowodne, takie jak krab rudowłosy (pod warunkiem, że są trzymane w paludarium, ponieważ nie jest to gatunek w pełni wodny).\nNależy zawsze unikać trzymania Clown Loach z rybami drapieżnymi.\nTrzymanie Clown Loaches razem\nZdecydowanie zaleca się trzymanie tych ryb w grupach społecznych ze względu na mentalność stada. Samotność sprawi, że staną się nieśmiali i spędzą większość czasu w ukryciu.\nTrzymanie w grupach po 5 lub więcej spowoduje dramatyczną zmianę w ich zachowaniu, powodując, że staną się niezwykle aktywni na środkowych i dolnych poziomach zbiornika.\nPrzewodnik pielęgnacyjny Clown Loach\nPodobnie jak większość gatunków Loach, są one niezwykle podatne na ich (znaną również jako choroba białej plamistości).\nJest to pasożyt zewnętrzny, który zagrzebuje się w skrzelach i skórze ryb i może również prowadzić do infekcji grzybiczych i bakteryjnych. Bocje są zwykle pierwszymi rybami zarażonymi, ponieważ nie mają łusek.\nNa wczesnych etapach może być bardzo trudno zauważyć, ale w miarę postępów zauważysz, że ryby drapią osad i ozdoby.\nPo zidentyfikowaniu ryby należy usunąć z akwarium i umieścić w oddzielnym zbiorniku kwarantanny na mniej więcej miesiąc.\nPodczas kwarantanny ryby należy leczyć za pomocą środków chemicznych, takich jak siarczan miedzi lub leki na bazie formaliny.\nAlternatywnie, lokalne sklepy zoologiczne i akwaria sprzedają leki Ich bez recepty.\nPamiętaj, że dobra jakość wody jest niezbędna dla Clown Loach, więc pamiętaj, aby śledzić wszystkie cotygodniowe zmiany wody i testy, ponieważ ta ryba jest wrażliwa na azotany.\nOdkurzanie żwiru / podłoża co trzy tygodnie usunie pasożytnicze zarodniki z akwarium. Temperatura wody powinna zawsze być utrzymywana na górnym poziomie granic tolerancji Loacha (86 ° F).\nCo jedzą Clown Loaches?\nW naturze ten wszystkożerny gatunek żywi się bezkręgowcami, takimi jak robaki, skorupiaki i małe ślimaki żyjące w wodzie. Ponadto żywią się rozkładającą się materią roślinną i algami.\nIch wymagania żywieniowe można dość łatwo zaspokoić w swoim domowym akwarium.\nPowinieneś karmić je mieszaną dietą składającą się z tonących granulek krewetek i wafli z alg. Zrobią również świetną robotę, zjadając wszelkie resztki płatków rybnych, które opadają na dno zbiornika.\nMrożonki, takie jak krewetki i robaki, będą wspierać zdrowy wzrost ryb, ale należy je karmić tylko kilka razy w tygodniu.\nŻywe pokarmy, takie jak bloodworms, dżdżownice i małe krewetki, są uważane za przysmak Clown Loach i powinny być podawane raz w tygodniu jako przysmak.\nTe ryby również uwielbiają ślimaki i zdecydowanie zalecamy, abyś karmił ich Loach.\nMożesz założyć oddzielny, mniejszy zbiornik i rozpocząć hodowlę ślimaków jako żywego pokarmu dla Twojego Loacha, co, jesteśmy pewni, bardzo by im się podobało. Jeśli nie, ślimaki są łatwo dostępne w lokalnych sklepach rybnych lub można je kupić online i dostarczyć do domu.\nKarm swoje ryby niewielkimi ilościami pokarmu dwa razy dziennie i upewnij się, że nie ma żadnych odpadów.\nHodowla Clown Loach\nRyby te nie należą do najłatwiejszych do rozmnażania i nawet doświadczeni hodowcy mogą mieć to trudności.\nAby uzyskać największą szansę na sukces hodowlany, zalecamy wykonanie poniższych czynności.\nNajpierw musisz znaleźć dojrzałą płciowo parę (około 6 cali długości). Trzymaj je w oddzielnych zbiornikach przez kilka tygodni i karm je wysoce pożywnymi pokarmami. W tym okresie samice będą miały większą szerokość, co wskazuje na produkcję ikry.\nKiedy samica wydaje się większa, samca i samicę należy umieścić w akwarium z dużą ilością roślin i doskonałą jakością wody.\nTemperatura wody 77,9-79,7 ° F jest niezbędna, a pH 6,2-6,4 to optymalny zakres do rozmnażania i wylęgu.\nKiedy samica wypuści swoje jaja, a samiec je zapłodni, należy usunąć samca i samicę, aby uniknąć zjadania jaj.\nPłodne jaja będą miały różowy kolor i będą się poruszać i wiercić - bezpłodne jaja brązowieją.\nPo pomyślnym wykluciu malutkie narybek można karmić żywymi infuzoriami hodowlanymi. Gdy zaczną rosnąć, należy je przenieść na młode krewetki solankowe, robaki tubifex, a nawet rozdrobnione płatki rybne.\nCzy Clown Loaches nadaje się do Twojego akwarium? (Podsumowanie)\nClown Loach jest gatunkiem niezwykle towarzyskim i byłby świetnym dodatkiem do każdego zbiornika społecznościowego.\nNajlepiej trzymają je osoby z wcześniejszym doświadczeniem w hodowli ryb, ponieważ są one bardziej podatne na choroby niż inne ryby akwariowe.\nZauważysz, że lubią spędzać większość czasu na niższych poziomach akwarium, jedząc resztki jedzenia. Są jak stado szczeniąt akwariowych, które gonią i bawią się ze sobą przez cały dzień.\nTe ryby są tak zabawne i na pewno sprawią, że będziesz skakać z radości, jeśli zdecydujesz, że są rybami dla Ciebie.\nJeśli szukasz innego rodzaju ryb zamieszkujących dno, a ta ryba nie jest dla Ciebie, sprawdź nasz artykuł o Plecostomusie.\nCzy myślisz o zatrzymaniu Clown Loach? Daj nam znać w sekcji komentarzy poniżej…\nObejrzyj wideo: Clown Loach Care Guide - Aquarium Co-Op (Październik 2020).\nJack Dempsey Fish Care Guide: Czy to odpowiedni dla Ciebie pielęgnic?\n18 najpiękniejszych ryb gourami i jak się nimi opiekować\nTetra Fish: A-Z Najlepsze rodzaje Tetra\nZbiornik na ryby o pojemności 30 galonów: konfiguracje, pomysły na przechowywanie, wyposażenie i nie tylko…\nPlaty Fish: The Complete Care Guide\nKompletny przewodnik po akwariach roślinnych (jak założyć, najlepsze rośliny i ryby)\nBloodworms: wszystko, co musisz wiedzieć o tej żywności akwariowej\nAkwarium o pojemności 75 galonów: kompletny przewodnik dla początkujących\nNajlepsze domowe akwarium na rok 2020 [nasze recenzje i porównania]\nRodzaje ryb Betta 2020: która jest dla Ciebie idealna?\nKompletny przewodnik dotyczący pielęgnacji ryb linowych\nProwadzenie & amp; HodowlaAkwariumGenerałRyby słodkowodneRoślinyRyby morskiePrzyjaciele z akwarium nie będący rybami


Witczak: dziś brytyjskie dane przemysłowe - Money.pl\nStrona głównaWalutyKomentarze walutoweWitczak: dziś brytyjskie dane przemysłowe\nWitczak: dziś brytyjskie dane przemysłowe\nNa wykresie głównej pary walutowej notujemy poziomy rzędu 1,1735-40. W pewnym sensie, np. w relacji do maksimów z ubiegłego tygodnia, to wciąż oznacza relatywnie mocnego dolara. No cóż, amerykańska waluta trochę musiała odzyskać. Po wielu miesiącach deprecjacji korekta techniczna była naturalną kwestią, zwłaszcza jeśli przyszły korzystne dla USD odczyty z rynku pracy (raporty payrolls i JOLTS, pierwszy o zatrudnieniu i bezrobociu, drugi o miejscach pracy).\nJest to, swoją drogą, ciekawe w kontekście napięcia na linii Waszyngton - Phenian. Z jednej strony dolar może się tradycyjnie jawić jako jedno z bezpiecznych aktywów, z drugiej - napięcie dotyczy przecież właśnie USA, ojczyzny dolara. W każdym razie dowództwo wojsk KRL-D ostro zaatakowało Trumpa, na razie rzecz jasna tylko słownie, prezentując jego wypowiedzi jako pełne bzdur, a jego samego jako pozbawionego rozumu. Jak wiemy, Trump zapowiedział, że jeśli KRL-D poczyni jakieś kroki zbrojne przeciw USA, to spotka się z potężną i wyniszczającą reakcją.\nDo dolara zyskał wczoraj np. frank szwajcarski, aktywo jeszcze bezpieczniejsze. Para CHF/USD przesunęła się, patrząc na nasze godziny, z 1,0275 niemal do 1,04, teraz jest jednak nieco niżej.\nNad ranem, by przejść do danych makro, rozczarował japoński odczyt o zamówieniach na maszyny i urządzenia, oczekiwano za czerwiec +3,7 proc. m/m, było -1,9 proc. m/m. O 8:45 poznamy francuską produkcję przemysłową, o 9:30 szwedzką, o 10:30 - brytyjską. Ta ostatnia może się okazać istotna. Para GBP/EUR lokuje się przy 1,1070, a zatem dość nisko, bo jeszcze parę dni temu było chwilami 1,12, a w poprzednim miesiącu bywało więcej niż 1,14. Funt stracił też do złotego, choć wczoraj część strat odrobił, jako mimo wszystko bezpieczniejszy niż PLN w kontekście potencjalnych i realnych niepokojów geopolitycznych.\nO 14:30 mamy inflację PPI z USA i tamtejsze wnioski o zasiłek (tygodniowe), o 16:00 publicznie się wypowie William Dudley z Fed.\nOrzeł polski - jak leci?\nJeszcze niedawno, przez kilkoma dniami, na funcie testowano wsparcie w rejonie 4,68 - 4,69 (w przybliżeniu). Oczekiwaliśmy, ogólnie rzecz biorąc, że utrzyma się przynajmniej do dnia dzisiejszego, bo rynek poczeka na dane przemysłowe z GB.\nZasadniczo oczywiście to podtrzymujemy, przy czym teoretycznie może się okazać, że nawet słabe dane nie doprowadzą do rozbicia wsparcia. Rzecz w tym, że rynek po prostu startuje z wyższych poziomów, para bowiem zdążyła się przesunąć w obszar 4,72 - 4,73. No i oczywiście dane mogą być dobre, a to dałoby paliwa funtowi.\nPoza tym złotemu, jak to zwykle bywa z walutami tzw. rynków wschodzących (wschodzimy już prawie 30 lat, kiedy w końcu wzejdziemy?), nie służą negatywne informacje polityczne. Stąd straciliśmy też do euro, franka czy dolara. Na USD/PLN testowano 3,65, na EUR/PLN broni się jeszcze poziom 4,27, ale jednak był naruszany.\nJeśli się mimo wszystko utrzyma, to nie liczymy na jakąś odmianę generalnej tendencji, niemniej może nas czekać rozmycie się wykresu w kilkugroszowym pasie. Wtedy nabywcy euro musieliby za zupełnie niezłe uznawać kursy takie jakie daje się chwytać od końcówki lipca, czyli np. 4,23 - 4,24. Ogólnie jednak obstawiamy stopniowe osłabianie się złotego, tak czy inaczej.\nObecna sytuacja przypomina trochę tę z końca 2015 i początku 2016, najpierw długotrwały proces wzmocnienia PLN do euro, trwający kilka miesięcy - a potem odwrót. Aby to uniemożliwić, musielibyśmy mieć splot paru czynników, w tym gwarancję, że EBC nie zacznie ograniczania operacji QE i zmierzania ku podwyżce stóp. Wydaje się jednak, że nawet z powodów prawno-organizacyjnych EBC musi pójść w tę stronę.\nWitczak: dziś dane o przemyśle Eurolandu\nWitczak: odsetki czeskie, odsetki brytyjskie\nWitczak: dziś RPP powie parę słów\nWitczak: polska inflacja dziś w harmonogramie


Firma informatyczna tworzenie oraz projektowanie sklepów internetowych. Pozycjonowanie sklepów - Agencja interaktywna\nHome » Internet i pozycjonowanie » Firma informatyczna tworzenie oraz projektowanie sklepów internetowych. Pozycjonowanie sklepów\nPosted By olshy-tech.pl on paź 4, 2017 |\nChciałbyś rozpocząć działalność w internecie? Zauważyłeś, że coraz więcej osób decyduje się na dokonywanie zakupów przez internet i doszedłeś do wniosku, że może to być świetny pomysł na biznes? Chętnie pomożemy ci rozpocząć pracę właśnie w tej dziedzinie. Jesteśmy firmą, które główną usługą jest tworzenie sklepów internetowych, mamy w tym bardzo duże doświadczenie i wiemy, jakie cechy powinna posiadać dana witryna, aby przyciągnąć jak największą liczbę klientów.\nProjektowanie sklepów internetowych jest zajęciem, które wykonujemy najlepiej wśród wszystkich firm. Możesz mieć gwarancję, że dzięki współpracy z nami staniesz się właścicielem profesjonalnego oraz dobrze wykonanego sklepu online. Pomożemy Ci także zwiększyć zainteresowanie internautów twoją ofertą, dzięki usłudze, którą jest pozycjonowanie sklepów. Sprawimy, że duża liczba osób szukając podobnych produktów trafi właśnie na twoją stronę, a to zwiększa prawdopodobieństwo dokonania na niej zakupów. Jesteśmy pewni, że dzięki naszej pomocy odniesiesz sukces na rynku i będziesz mógł rozwijać swoją działalność. Zapraszamy do współpracy.\nNajlepsza reklama – facebook. Agencje interaktywne: kampanie reklamowe Chcesz, aby twój sklep internetowy lub witryna zwiększyły ilość odwiedzających ? Świetnym sposobem na to są kampanie reklamowe w internecie. Dwudziesty pierwszy...\nSzkolenia w Gdyni i Gdańsku z SEO i SEM Jesteś osobą, która interesuje się dziedziną związaną z informatyką i chciałbyś rozwijać swoje zainteresowanie. Marzysz o tym, aby uzyskać taką wiedzę, która...


Teresa Maria Bogiel wybory 2015 do sejmu (Warszawa I) - Komitet Wyborczy PSL\nTeresa Maria Bogiel Wybory 2015\n16 miejsce 0,11 % poparcia\nUrodzona w 1954 roku w Suwałkach. Absolwentka Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, ekonomistka. Ukończyła także studia podyplomowe z zakresu ubezpieczeń i bankowości oraz zarządzania instytucjami medycznymi. Wieloletni pracownik bankowości spółdzielczej i ochrony zdrowia. Członek rad nadzorczych z udziałem Skarbu Państwa.\nW latach 2000-2004 odpowiadała za finanse Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie, a wcześniej Mazowieckiej Regionalne Kasy Chorych.\nW 1993 r. odbyła praktykę we francuskim banku Credit Agricole. Znajomość zarządzania ochroną zdrowia pogłębiała na stażach w Holandii, Niemczech i Estonii.\nOdbyła również szereg szkoleń i staży krajowych. Podczas wizyt studyjnych poznała system ochrony zdrowia w Szwecji, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania szpitali. Na podstawie doświadczeń z tej wizyty zainicjowała utworzenie w Polsce pracowni Gamma Knife.\nW zakresie wymiany doświadczeń dotyczących zarządzania w ochronie zdrowia utrzymuje kontakty z placówkami medycznymi Hiszpanii i Szwecji.\nOd roku 2004 związana z Wojewódzkim Szpitalem Bródnowskim w Warszawie.\nW latach 2004-2010 Dyrektor, a obecnie Prezes Zarządu Szpitala.


Na termomodernizację domów jednorodzinnych czekają miliony Polaków | Izolacje.com.pl\nNa termomodernizację domów jednorodzinnych czekają miliony Polaków\nMateriały prasowe\t| 01.03.2017\nRoczny limit dla smogu wyczerpany w połowie lutego »\nJadwiga Emilewicz, wiceminister rozwoju zapowiedziała, że do połowy bieżącego roku zostanie przygotowany systemowy program termomodernizacji, który pozwoli ocieplić ponad 60% polskich domów. Swoje stanowisko w tej sprawie przedstawiło Stowarzyszenie Producentów Wełny Mineralnej Szklanej i Skalnej MIWO.\nProgram ma sprawić, że większość polskich rodzin, do tej pory skazanych na mieszkanie w źle ocieplonych, energochłonnych domach, nareszcie byłoby stać na to, by mieszkać komfortowo i jednocześnie płacić mniej za ogrzewanie. Dzięki solidnej izolacji ścian i dachów wystarczy niewielka ilość paliwa, by zapewnić w domu ciepło. Wtedy opłaca się kupić dobry kaloryczny węgiel, a nie mniej wydajne i zatruwające powietrze węglowe odpady.\nW Polsce corocznie pojawia się problem smogu, bowiem miliony domów jednorodzinnych ogrzewa się indywidualnie, najczęściej używając paliw stałych, a spalanie w starych piecach paliw o niskiej jakości nie podlega żadnej kontroli i ograniczeniom. Systemowa termomodernizacja domów jednorodzinnych zmniejszyłaby ilość generowanych przez nie szkodliwych substancji o ponad 60%. Wymiana pieców byłaby wówczas tańsza i bardziej skuteczna.\nDotychczas programy wsparcia termomodernizacji skupiały się na dużych obiektach - obejmowały budynki użyteczności publicznej i wielorodzinne. Tymczasem połowa polskiego społeczeństwa mieszka w źle ocieplonych domach jednorodzinnych. Często są to ludzie niezamożni, którzy sami nie są w stanie ponieść kosztów termomodernizacji. Dla nich ten program jest wielką szansą na lepsze życie, komfort w domach i czyste powietrze na zewnątrz.\nZobacz też: IZOLACJE 2/2017\n"Jednocześnie masowa termomodernizacja to liczne korzyści w skali całego kraju oraz pomoc w rozwiązaniu wielu istotnych problemów, związanych m.in. z jakością powietrza, zdrowiem, tworzeniem stałych, lokalnych miejsc pracy - nie mówiąc o liczącym się udziale ogrzewania budynków w bilansie paliw i całej polityce energetycznej państwa. Co ważne, praktycznie wszystkie materiały wykorzystywane do termomodernizacji budynków produkuje się w Polsce" - mówi Maria Dreger, sekretarz zarządu Stowarzyszenia MIWO .\nWyroby z wełny mineralnej - szklanej lub skalnej, produkowane w 5 polskich fabrykach firm MIWO, można zastosować we wszystkich technologiach ociepleń wszystkich elementów budowlanych - do każdej sytuacji i technologii można dobrać wyrób z wełny mineralnej z szerokiej gamy produktów producentów działających w Polsce.\nW wielu aplikacjach, np. w dachu skośnym, ocieplenie wełną jest najtańsze spośród innych rozwiązań izolacyjnych o tej samej skuteczności, czyli o identycznym oporze cieplnym. A tam, gdzie kosztuje nieco więcej, wełna mineralna daje więcej korzyści niż inne materiały izolacyjne. Dzięki izolacji cieplnej z wełny mineralnej - szklanej lub skalnej, można zapewnić w mieszkaniach większy komfort cieplno-wilgotnościowy, lepszą akustykę i jednocześnie ograniczyć ryzyko pożarowe. Czynniki te mają wpływ na nasze samopoczucie, zdrowie i bezpieczeństwo.\nPrzeczytaj: Prawidłowe ocieplenie budynków służy poprawie jakości powietrza\nWyroby z wełny mineralnej, dzięki swej trwałości, zachowują właściwości izolacyjne przez cały okres użytkowania. Takie ocieplenie jest odporne na starzenie i utratę własności z powodu reakcji z czynnikami chemicznymi lub biologicznymi. Dzięki swym właściwościom wełna mineralna szklana lub skalna, zmniejsza ryzyko zatrzymywania wilgoci w budynku, a przez to rozwoju pleśni i grzybów, co również pozytywnie wpływa na nasze zdrowie.


VW Polo CityLine | muzyka z reklam - utwory prosto z tv\nBy Slawomirm\t/ 26 maja 2013 / 00:15\t/ motoryzacja, muzyka z reklam, reklama, reklama tv\t/ No Comments\nVolkswagen reklamuje tym razem model Polo. Mocnym akcentem w reklamie jest raport TUV 2013 według którego model VW Polo jest numerem 1 w raporcie bezawaryjności. Sama muzyka w reklamie nie jest zbyt szczególnie piękna, ale gdyby ktoś z was jej szukał – zaniechajcie tego. Muzyka do reklamy została wykonana na potrzeby reklamy.\nTags: auto, Polo, raport, reklama, samochód, TUV, volkswagen, VW\nLexus ES i ES Hybrid\nLexus całkiem niedawno przedstawił swój nowy model ES, który dostępny będzie także w wersji z napędem hybrydowym. Reklama jest bardzo elegancka, wykonana na ulicach Vancouver w Kanadzie, lub imitująca te ulice, bo przez sposób w jaki została wykonana, właściwie nie wiem czy to animacja z elementami video, czy zwykły film. W dzisiejszych czasach wszystko jest\nBez dwóch zdań reklamy Lexusa przeważnie są atrakcyjne, ta reklama (zza oceanu na szczęście) wydaje się lekko odbiegać od tego trendu. Użyto w niej piosenki z francuskim akcentem. W reklamie prezentowany jest model RX, ale moim zdaniem muzyka dobrana jest tutaj dosyć niefortunnie i zupełnie nie pasuje do marki. Muzyka użyta w reklamie: The Figgs –\nReklamy małych samochodów chevroleta, a szczególnie modelu Aveo (Sonic w USA) są bardzo podobne. Kolejny raz w reklamie pojawia się motyw deskorolki. Tym razem jedynie został dodany nie wiedzieć czemu motyw mleka. W spocie użyto utworu: Theophilus London – All Around the World Spot: Muzyka:\nKolejna reklama DS3-ki od Citroena. I tym razem coś młodzieżowego i kolorowego. Przyznam szczerze, ze nowe modele Citroena rzeczywiście poprawiły...


„Złoto polskich pól” przyozdobi wieniec dożynkowy z Wrzosowa - Gminadygowo.pl - portal mieszkańców gminy Dygowo\n„Złoto polskich pól” przyozdobi wieniec dożynkowy z Wrzosowa\nWrzosowo 05 wrzesień 2017\nSołectwo Wrzosowo do tegorocznego wieńca dożynkowego przygotowało mnóstwo suszonych bukietów różnych zbóż i kwiatów. Zaplecze świetlicy to prawdziwa skarbnica złocistych suszków , wśród których - jak twierdzi sołtyska Małgorzata Kamińska – najcenniejszy jest len. Złote bukiety tej rośliny rzeczywiście wyglądają imponująco. Wplecione w formę wieńca będą wyjątkowym zdobieniem. Jest jeszcze jedna niepozorna ale bardzo ładna suszona roślina ,która znajdzie się we wieńcu. To zatrwian. Wielokolorowe kwiaty tej rośliny pięknie zdobią część już wykonanego wieńca.


Mroczna Libacja, czyli Nergal otwiera klub w Sopocie - Nocne życie Trójmiasta - Wideo - Trojmiasto.pl\n44053 wyświetlenia 2 maja 2015 (334 opinie)\nPiątek, 01 maja, Libation Sopot, Bohaterów Monte Cassino 60\n18 października 2020 (27 opinii)\n(334) 9 zablokowanych\nZobacz artykuł Nergal otworzył Libację, swój klub w Sopocie\nNie dla mnie klimat:) Swoja droga ta cala Jadzka ma ochydny glos,masakra jakas z jej postacia :D\nJakas kobieta naprawde nazywa sie MINGE?? Jak przyjezdza do Anglii to musza miec z jej nazwiska niezly ubaw! MINGE to niezbyt ladne okreslenie zenskich narzadow plciowych ;)\nsą tylko zaniedbane. Albo za mało alkoholu.\nDoskonały przykład modernizmu, który udanie wpisał się w starą zabudowę tak jak się to robi na świecie, niestety z kiepskich materiałów, ale wiadomo - komuna. Dla słabo wyrobionych odbiorców architektury, którzy zatrzymali się na poziomie Disneylandu oczywiście "blaszak" ale prawdziwym wstydem jest pseudosopocka obudowa Placu Przyjaciół Sopotu - wieżyczki, chorągiewki, dużo błyszczącego - jest czym oko nacieszyć :)\nPrzecież ta czerń i czaszka krowy (choć ktoś pewnie doszuka się w niej kozła) jest tak samo mroczna, jak lord Vader w zestawach Happy Meal w MacDonaldzie ;) Każdy klub jakiś musi być, a ten jest 'mroczny", bo tak sobie wymyślił Turczyński, który wynajął Nergala na twarz swojego nowego klubu. I dobrze, życzę Libacji powodzenia, biznes się kręci, zawsze to jakaś nowa atrakcja w Sopocie. Z całym szacunkiem, ale lepiej mieć "knajpę Nergala" niż Krzysztofa Krawczyka ;) Jaca Karnowski też to rozumie, dlatego choć najpierw trochę popsioczył na Libation w mediach i na feju, to ostatecznie też wpadł zamoczyć dziobek na otwarciu ;) I dobrze, bo zgoda buduje, a niezgoda Białe Wino i Owoce, oooo przepraszam - rujnuje ;)\nŻe musiały te kilka godzin z Nergalem spędzić. Stary, łysawy, niezbyt mądry... No cóż, knajpie długiej bytności na Monciaku nie wróżę, w końcu komu chce się iść do kostnicy czy czarnego pudła? Dziwne jest też promowanie kolesia który na całym świecie sprzedaje mniej płyt niż nie jeden polski wykonawca w Polsce.\nTak to jest jak się wszystko małpuje z zachodu. Ten wyłysiały plastikowy żenujący satanista też zapragnął otworzyć jakiś swój biznes bo z grania to od dawna nie jest w stanie wyżyć bo nikt go nie słucha i mitem jest, ze ma rzesze odbiorców poza Polską. Wieszczę wielką klapę\nZachrypnięta prezenterka, głupawi goście. Skawiński w ciemni w ciemnych okularach, a do tego Ragnar-Nergal. Nie, nie zawitam w gościnne progi.\nSkawiński zawsze chodzi w ciemnych okularach jak je zdejmuje (np. żeby je wyczyścić) wygląda mega zabawnie :)\nprzeraza Cie ze ktos nosi ciemne okulary? hahahaha nie wierze\nNie przeraża mnie. Za to przeraża mnie twoja nieumiejętność zrozumienia tekstu pisanego.\n11407 wyświetleń 3 grudnia 2018 (82 opinie)\n17299 wyświetleń 27 października 2013 (23 opinie)\n22614 wyświetleń 11 maja 2013 (77 opinii)\n17124 wyświetlenia 28 kwietnia 2015 (45 opinii)\n11645 wyświetleń 30 listopada 2013 (32 opinie)\n6661 wyświetleń 20 lutego 2015 (10 opinii)\n13588 wyświetleń 4 lipca 2015 (57 opinii)\n13455 wyświetleń 28 czerwca 2014 (79 opinii)\n24381 wyświetleń 2 czerwca 2013 (46 opinii)\n35238 wyświetleń 1 lutego 2014 (101 opinii)\n25198 wyświetleń 9 marca 2019 (284 opinie)


.:ORANGE CR120H Crush Pro:. opinie - Gitarzysci.pl - forum dla gitarzystów\n.:ORANGE CR120H Crush Pro:. opinie\nNie miałem okazji ograć go na żywo w sklepie. Czy jest na forum jakiś użytkownik tego tranzystora i jest wstanie opisac jego wady, zalety oraz brzmienie? Podobno ten wzmak ma swoje "unikalne" brzmienie, natomiast ile w tym prawdy, nie wiem\nPiec powstał jako substytut Rockerverba i z nim go porównywałem, bo miałem przyjemność. Zacny, wad nie zauważyłem, chyba że kanał czysty, który w obu przypadkach według mnie jest nijaki, tak jak we wszystkich Peaveyach. Ma wszytko co ma mieć piec do zawodowego grania.\nNo a ja mialem ochote wlasnie na clean i crunch orange'a\nNie ma kranczu na czystym, na drajwie za to ustawisz co chcesz, od cranczów do hi gain. OR-ki jeśli już, ale to inne pieniądze, ale do marshallowskiego będzie i tak daleko. Prędzej Peavey Classic ci to da. Albo dopałeczki z którymi Orange współpracuje znakomicie. Alternatywą jest VS od Marshalla. Tam na klinach, tak samo jak w 800-cie splicie ustawisz bez problemów brzmienie ACDC.\nTzn ja jestem dumnym posiadaczem pieca MG Vintage, ktorego nie zamierzam sie pozbywac Szukam takiego uniwersalnego tranzystorka z brytyjskim brzmieniem glownie pod strata. Nie zawsze moge pograc na rozkreconej lampie, a cicha lampa po prostu brzmi gorzej od tranzystora (brzmienie jest zdlawione) jak porownywalem z kolegi mustangiem GT 100\nJak szukasz czegoś cichego z brzmieniem lampy, popatrz na Blackstary - mają fajny ciepły clean i pokrętło ISF do kręcenia między brytyjskim a amerykańskim brzmieniem. Z kolei jeśli szukasz suchego, szklanego brzmienia - najlepsze jakie ogrywałem w tej kategorii były H&K Tubemeister 18 i 36. Tak krystaliczny clean, że zęby bolą.\n6nt pisze: Jak szukasz czegoś cichego z brzmieniem lampy\nDzieki, poszukam i poogrywam\nCo do brzmienia lampy, ja szukam fajnego wzmaka, a nie samych lampopodobnych modeli. Jesli tranzystor ma dobra artykulacje i odpowiadajaca mi barwe to to jest dla mnie dobry wzmacniacz. Ja dziele piece tylko na te ktore sa dobre i do d*py, omijam podzial na lampy i tranzystory\nNo właśnie też piszę o serii VS marshalla. VS8100 lub późniejsza wersja VS 100 H. Ale cicho to żaden 100W head brzmieć nie będzie. Do strata to polecam kostkę od Bossa FBM-1.\nNo to wiesz... ograj sobie Blackstar HT5. Jeśli będzie Ci pasował - mam na zbyciu głowę HT5-RH Metal z kolumną 212 (ja się przerzuciłem całkowicie na procesor w domu). Ograj też koniecznie Hughes&Kettner - jeśli taki clean Ci podpasuje, to bardziej szklistego i suchego nie słyszałem. Laneye, Piveje, Marshalle, Fendery i Orendże które ogrywałem, mnie nie pasowały pod tym względem wcale (co nie znaczy, że Tobie nie będą pasowały - ja mogę jednak sugestie kierować tylko na podstawie swoich doświadczeń).


zapiski na marginesie: 2019\nNazywał się Tadeusz Sielanka i... właściwie niczego więcej pewnego nie wiadomo. Na jego nazwisko natknął się w archiwach Biblioteki Publicznej w Delhi klarnecista Wacław Zimpel w 2016 roku. O samej postaci niczego więcej nie zapisano, za to zamieszczono obok nazwiska zapisy nutowe kompozycji przypominających polskie mazurki. Jedynym - jak dotąd - źródłem nikłych informacji są wspomnienia Witolda Glińskiego, uciekiniera z Gułagu, który w 1941 roku pieszo z kilkoma towarzyszami dotarł do północnych Indii. Jednym z owych towarzyszy był Tadeusz Sielanka, muzyk ludowy, skrzypek pochodzący z okolic Sochaczewa. Nazwisko Sielanki pojawia się także w powieści Sławomira Rawicza "Długi marsz" zdemaskowanej jako plagiat po śmierci jej autora. Rawicz prawdopodobnie pożyczył całą historię i nazwiska od Glińskiego. Także autentyczność wspomnień samego Glińskiego była wielokrotnie podważana. W całym zamieszaniu jedno jest pewne: nazwisko Tadeusza Sielanki widnieje w zapisach indyjskiej szkoły muzyki klasycznej i tańca Gandarva Mahavidyalaya założonej w 1939 roku. No i są nuty. A skoro są nuty, jest muzyka. Znaleźli się ludzie, którzy tę muzykę postanowili przywrócić światu. Radical Polish Ansambl - sześcioro skrzypków oraz perkusista - nagrał płytę, na której obok nowatorskich poszukiwań rodem z pradawnych rytmów pojawiają się mazurki Tadeusza Sielanki. Wyszła muzyka transowa. Niesamowite brzmienie podszyte daleką egzotyczną wędrówką przez kraje i czasy. Niby ludowo, a jakże nowocześnie.\nI tu sobie posłuchamy:\nAutor: notaria o 13:44 4 komentarze:\nEtykiety: muzyka polska, na ludowo\nNajpierw anielskie przesłanie:\nJuż w średniowieczu w Anglii śpiewano Dzieciątku "Lulilulilaj":\nA najlepiej posłuchać całej Messe de Minuit pour Noel Charpentiera z1694 roku:\nAutor: notaria o 18:33 4 komentarze:\nPolska książka, polskie opery, polscy kompozytorzy\nSłuchałam, słuchałam i nie rozumiałam. Nic dziwnego. Libretto napisane zostało w kilku językach, w tym tak egzotycznych, jak aztecki czy akadyjski obok starogreckiego czy łaciny. Już, już wydawało się, że zaczynam rozumieć, gdy pojawiał się jakiś staro-cerkiewno-słowiański na przykład. Ależ mieszanka! A wszystko to w operze "Ahat ili. Siostra bogów" z librettem Olgi Tokarczuk na podstawie jej powieści "Anna In w grobowcach świata".\n"Anna In" (2006 r.) to powieść, w której Tokarczuk rekonstruuje i nowatorsko przetwarza pradawny sumeryjski mit. Opowieść sprzed ponad czterech tysięcy lat umieszcza w scenerii współczesnego postapokaliptycznego miasta. W realizacji operowej muzykę skomponował Aleksander Nowak, "specjalista" od oper tworzonych na kanwie współczesnej literatury, bo i do jego "Space opery" (2015) libretto pisał Georgi Gospodinow, a w roku 2019 powstał "Drach. Dramma per musica" z librettem Szczepana Twardocha na podstawie jego śląskiej sagi. "Ahat ili" powstała pomiędzy wspomnianymi kompozycjami - w roku ubiegłym.\nPonoblowska popularność Olgi Tokarczuk chyba sprawiła, że wczoraj zaprezentowano kolejne wykonanie z obsadą w większości powtórzoną z krakowskiej premiery sprzed roku. Można było posłuchać Joanny Freszel (sopran) w partii Inanny, Ewy Biegas (sopran) jako jej siostry bliźniaczki Ereszkigal, Urszuli Kryger (mezzosopran) w partii Ninszubur oraz panów: Jana Jakuba Monowida (kontratenor), Sebastiana Szumskiego (baryton), Bartłomieja Misiudę (baryton) i Szymona Kobylińskiego (bas). No i przy tej okazji wsłuchuję się w muzykę Nowaka, który przebojem wkroczył w świat współczesnej polskiej opery, co tylko świadczy, że opera jako gatunek wciąz żyje, ma się dobrze i absolutnie nie jest formą skostniałą.\nA dla odmiany coś tradycyjnego - Theater an der Wien wystawił 15 grudnia "Halkę". Tak, tak, "Halkę" naszego Moniuszki, i to po polsku, z Piotrem Beczałą w partii Jontka i Tomaszem Koniecznym jako Januszem. Reżyserował Mariusz Treliński, a scenografię projektował Boris Kudlička od wilu lat współpracujący z Teatrem Wielkim Operą Narodową w Warszawie. Mimo że w partii Halki wystapiła amerykańska śpiewaczka Corinne Winters, polskich akcentów było więcj, gdyż całość prowadził Łukasz Borowicz, a w choreografii wystąpili polscy tancerze. Rzecz była transmitowana w czwartek (19.12), ale dzisiaj wieczorem jeszcze raz można będzie usłyszeć w Dwójce retransmisję z 17 grudnia.\nKorekta! Dwójka retransmituje właśnie (19:55) premierę "Halki" z 15. grudnia!\nAutor: notaria o 07:24 2 komentarze:\n"Wołyńskie Dzwony" śpiewają od 1997 roku. Wtedy bowiem powstał Chór Parafii Prawosławnej Wszystkich Świętych Ziemi Wołyńskiej w Łucku pod dyrekcją Marii Fedosiuk-Wisłockiej. Dyrygentka jest także nauczycielką w Wołyńskiej Państwowej Szkole Kultury i Sztuki im. Strawińskiego. Jej ulubionym instrumentem jest bandura - ukraiński strunowy instrument ludowy, który po raz pierwszy na żywo miałam okazję zobaczyć i posłuchać podczas tegorocznego Jarmarku Jagiellońskiego w Lublinie.\nMatka pani Marii również śpiewała w chórze, tak więc tradycje muzyczne wyniosła z domu. Uważa, że śpiew jest formą modlitwy, toteż chórzyści powinni dysponować nie tylko pięknym i szkolonym głosem, ale też prezentować określoną formację duchową, która pozwoli im w pełni oddać ducha utworów. W ciągu dwudziestu lat działalnosci chór wielokrotnie przyjeżdżał do Polski. Śpiewał także w innych krajach: na Słowacji, w Niemczech czy Białorusi uczestnicząc w nabożeństwach, festiwalach, konkursach i przeglądach, jak na przykład kolęd wykonywanych w różnych kościołach chrześcijańskich. W 2012 roku Maria Fedosiuk-Wisłocka otrzymała Order św. Marii Magdaleny przyznawany przez metropolitę Polskiego Kościoła Prawosławnego, ordynariusza diecezji warszawsko-bielskiej i całej Polski.\n"Wołyńskie Dzwony" po raz kolejny zawitały w okresie przedświątecznym, aby wprowadzić w nastrój bożonarodzeniowy. Inspirujące zestawienie pieśni ukraińskich oraz kolęd polskich w wykonaniu Chóru "Cantate Deo" uświadamia, że mieszkając na pograniczu, czerpiemy z wielu źródeł kultury. "Cantate Deo" to chór z ponadtrzydziestoletnią tradycją, reaktywowany w 1987 roku w parafii św. Marii Magdaleny w Biłgoraju po kierownictwem tamtejszego organisty Ireneusza Pietrzniaka. Poza oprawą świąt i nabożeństw chór występuje w przeglądach, koncertach, także świeckich, występował między innymi podczas ogólnopolskich dożynek.\nW dzisiejszym koncercie kolęd i pastorałek wschodniosłowiańskich chóry zaprezentowały rzeczywiście "tutejsze" tradycyjne śpiewy. Żadnego ogólnoświatowego hitu, nawet "Cichej nocy" nie było. I bardzo dobrze! Stare tradycyjne polskie pastorałki z Bartoszem, który idzie do stajenki, niosąc barana w podzięce za Narodziny Boga, rytmiczne i radosne "Hejże ino dyna, dyna, narodził się Bóg Dziecina" oraz kilka zupełnie mi nieznanych, nie wiem, skąd wytrzaśniętych. W przepastnych zasobach polskiej tradycji znajduje się tyle nieznanych pieśni, że jest w czym wybierać. A chór zaprezentował się i monogłosowo, i wielogłosowo, i z przepięknymi interwałami, i z zupełnie świeżym spojrzeniem na tradycyjne kolędowanie.\n"Wołyńskie Dzwony" w piętnastoosobowym składzie zaprosiły do cerkiewnej medytacji o tajemnicy Narodzenia: "Tak rano, raneńko, radujsja zemłeńko, bo Chrystos narodywsja" (coś w ten deseń szło...). Tutaj słychać, że głosy zostały dobrane, bowiem członkowie chóru to niezupełnie amatorzy, lecz wykładowcy i studenci łuckich szkół artystycznych. Solistka, wypisz wymaluj z twarzy jak Honorata z "Czterech pancernych" zachwycała operową modulacją, ale mnie urzekła inna, nie podano jej nazwiska, o pięknym, dźwięcznym głosie jak ukraińskie stepy.\nTak śpiewały Wołyńskie Dzwony w czerwcu tego roku w Lublinie:\nPanie ubrane były w stroje ludowe, każda w inny. Na początku wydawało mi się, że to zbyt pstrokato, ale później poszukałam co nieco i okazuje się, że to są stroje z różnych regionów Ukrainy. Niektóre miały spódnice w paski, inne haftowane w kwiaty. Wspólnym akcentem byłychusty na głowach, jednak w różny sposób zawiązane. W stroju regionalnym wystapiłą także dyrygentka.\nCoś podobnego jak poniżej, ale nawet więcej kolorowości miały na sobie dzisiaj.\nI tym akcentem weszłam już w czas bezpośrednich przygotowań do Bożego Narodzenia.\nAutor: notaria o 20:36 6 komentarzy:\nChorały i ligawki adwentowe\n"Wstawajcie, psubraty, już czas na roraty!" - wzywali legacze na starodawnych ludowych instrumentach. Ligawki na polskich terenach mają ponoć tysiąc lat. Znane na Mazowszu i Podlasiu, z czasem pojawiły się na Warmii, Mazurach i Lubelszczyźnie. Ligawka pierwotnie była instrumentem pasterskim, pomagała kontaktować się pasterzom na oddalonych pastwiskach. Jej donośny dźwięk niósł się daleko i odstraszał dzikie zwierzęta, np. wilki.\nLigawka to instrument dęty drewniany w formie wygiętego rogu, najczęściej ma długość około metra. W XIX wieku upowszechniło się używanie ligawek w okresie Adwentu jako wezwania do religijnego czuwania i oczekiwania na narodziny Boga. Pod dźwięk porannego wezwania i dla łatwiejszego zapamiętania melodii podkładano krótkie wierszowane wierszyki, jak to zacytowane na początku wpisu lub "Ad-wentu, ad-wentu czteeeeryy nieeeedziele".\nA kiedy ligawka już wszystkich obudzi, czas zaśpiewać na przykład adwentowy chorał.\nAutor: notaria o 10:58 12 komentarzy:\nEtykiety: chóralne, muzyka polska\nWrażenia z dalekich podróży\nDziesiąte Szalone Dni Muzyki (27 - 29 września) upłynęły pod hasłem "Kartki z podróży", toteż muzyka wędrowała w różne strony świata. A dokładniej, muzyka przywędrowała różnymi środkami lokomocji, o czym informowały nazwy koncertowych sal: Transatlantyk, Gondola, Orient Express, Omnibus i Nautilus. Zdecydowałam się na podróż przy delikatnym plusku wioseł, z pieśnią niosącą się nad falami, niespieszną gondolą pośród kanałów niekoniecznie tylko Wenecji. Jednakże stamtąd wyruszył kondukt po śmierci Wagnera zmarłego 13 lutego 1883 roku właśnie w Wenecji. Żałobną podróż do "Krainy mroku i czułości", jak zatytułowano koncert, prowadził Ferenc Liszt utworem "La lugubre gondola" pisanym jeszcze w 1882 roku, ale już z przeczuciem śmierci autora "Parsifala". Dopełniając owo przeczucie stojące u genezy "La Lugubre" zabrzmiało "Am Grabe Richard Wagners" skomponowane w maju 1883 r. W drugim utworze Liszta w składzie instrumentów pojawia się harfa, a ja przecież ze względu na harfistę wybrałam się w całą tę podróż.\nHarfista Sylvain Blassel wystąpił dwa razy. Nie, wróć, to ja go słuchałam dwa razy: w piątek wystąpił z Kwartetem Phosopus. To wtedy płynęliśmy gondolą za trumną Wagnera. A w sobotę dołączyli do nich kolejni muzycy: oboista, flecista, klarnecista, perkusiści i sopran - Elodie Hache - w koncercie "Pieśni świata", na które złożyły się trzy wiersze w języku japońskim Igora Strawińskiego, pieśni ludowe Luciano Berio i "Quatre poemes hindous" Maurice Delage. Słowem, niezła mała orkiestra wyszła, nawet dyrygent całość prowadził odstąpiwszy po pierwszym utworze od fortepianu. Przed koncertem zrobiłam zdjęcie perkusyjnemu instrumentarium: dzwonki rurowe, tamburyny, blaszaki i wielka patelnia!\nJuż samo zestawienie znanych europejskich kompozytorów z całkiem nowymi nazwiskami stanowiło nie lata wyzwanie dla mojej pamięci. O takim Delage w życiu nie słyszałam, a okazuje się, że był uczniem Ravela. Tym bardziej nie znam jego utworów. Nie wiem, skąd i z czym kojarzy mi się nazwisko Luciano Berio, bo oczywiście jego twórczości nie znam.\nEgzotycznie też było na "orientalnym Liszcie", podczas którego grały takie instrumenty, jak: kanun, darbuka, ud. Tłumaczaąc obrazowo na język polski, były to: kanun - rodzaj instrumentu strunowego z Bliskiego Wschodu, coś jakby cytra; kładzie się na kolanach i szarpie za struny; darbuka - rodzaj bębna o kształcie kielicha; ud - całkiem wygląda jak lutnia. Darbuka i kanun czekały na występ ustawione na dywaniku:\nInstrumenty te były potrzebne do "Rapsodii rumuńskiej" oraz "Rapsodii węgierskiej"Liszta, "Rumuńskich tańców ludowych" Bartoka, jakiejś pieśni ormiańskiej, a także pieśni egipskiej, z której rzecz jasna nie zrozumiałam ani słowa. W ogóle zabrzmiało to bardzo egzotyczne i wzbudziło niemały aplauz publiczności. Na darbuce i kanunie grał tunezyjski instrumentalista Nidhal Jaoua. Z kolei na wiolonczeli i śpiewając towarzyszyła francusko-ormiańska wiolonczelistka i sopranistka Astrig Siranossian - to ona śpiewała pieśń ormiańską.\nJak widać i słychać, gondola popłynęła od Wenecji aż po góry Kaukazu, prawie jak arka Noego, tylko zamiast zwierząt niosła muzykę i pieśni.\nNa koniec pierwszej części relacji Serenada C-dur Roussela - jeden z utworów wiodących do Krainy Czułości.\nAutor: notaria o 18:45 8 komentarzy:\nCzytanie o muzyce\nCzytanie, tak jak pisanie o muzyce, mija się z celem. Na szczęście, zanim dotarłam do tekstów, najpierw usłyszałam dźwięki. Nowe, niezwykłe, czy fascynujące? Czas pokaże. W każdym razie kompozytorzy już się wzięli za ich okiełznanie. Byłoby mi łatwiej opisać rzecz całą, gdybym była na koncercie osobiście, ale nie byłam. Słuchałam tylko transmisji z koncertu inaugurującego Warszawską Jesień. Słuchałam dźwięków nowego instrumentu wykorzystanego w III Koncercie fortepianowym Zygmunta Krauzego i na podstawie komentarza prowadzących próbowałam wyobrazić sobie kształt veme.\nVeme (La Veme) to nowy instrument perkusyjny blaszany wymyślony i skonstruowany w 2014 roku we Francji. W grudniu 2014 roku zostało zaprezentowanych sześć prototypów różniących się, jak się zdaje, wielkością centralnej blachy. Instrumenty są duże i, mówiąc szczerze, wyglądem nie zachwycają, chociaż konstruktorzy twierdzą, że szukali optymalnych rozwiązań zarówno dla dźwięku, jak i wizualnych wrażeń estetycznych. Nazwa instrumentu została utworzona ze skrótu Vallee Europeenne des Materiaux et de l`Energie (Europejska Dolina Materiałów i Energii Lotaryngii), gdzie został skonstruowany. Poza tym wskazuje ona na fakt, że przy konstrukcji wykorzystano nie tylko koncepcję dźwiękową pomysłodawcy, wynalazcy, puzonisty i kompozytora Dominique Delahoche, ale także wysoko wyspecjalizowaną technologię.\nUsłyszałam więc najpierw dziwną nazwę, że to (czy gramatyka nazwy już ustalona?) veme będzie można usłyszeć podczas koncertu i specjalnie w tym celu zostały cztery sztuki sprowadzone z Francji. Bo na razie są tylko te, masowa produkcja się nie zaczęła. Prototypy znajdują się w posiadaniu Orchestre National de Lorraine, której członkiem jest konstruktor Dominique Delahoche. Nie wiem, czy procedura uznania konstrukcji za pełnoprawne instrumenty symfoniczne została już zakończona. Proces ich powstawania wskazuje natomiast, że będą dosyć drogie. Jednakże organizatorzy Warszawskiej Jesieni sprowadzili te instrumenty specjalnie na koncert inauguracyjny 20 września, podczas którego veme zabrzmiało po raz pierwszy w Polsce w prawykonaniu III Koncertu fortepianowego "Okruchy pamięci" Zygmunta Krauzego. Kompozycja została zamówiona specjalnie na Warszawską Jesień przez Filharmonię Narodową i L`Orchestre National de Metz.\nNo i cóż. Pisania i czytania byłoby na tyle. Opisania utworu muzycznego w całości się nie podejmuję. Poza tym próbowałam się skupić na wyłapaniu dźwięku veme i chyba dużo innych elementów utworu mi umknęło po drodze. Nagrania jeszcze nie ma, żeby posłuchać spokojnie i uważnie. Z nagraniami samego veme również kłopot, ale veme ma nawet swoją stronę internetową.\nNo piękne to one nie są ;-)\nAutor: notaria o 08:40 10 komentarzy:\nAleż one śpiewały!\nSame kobiety w obsadzie. Jakby nie było, Vivaldi napisał "Judytę triumfującą" dla wychowanek Ospedale della Pieta w Wenecji, toteż dysponował tylko głosami żeńskimi. Trzeba jednak przyznać, że były to głosy wspaniale wyćwiczone, bo dla kogo innego mógł Rudy Ksiądz tworzyć tak karkołomne czasami arie, jakie znamy z wielu jego oper. "Judyta triumfująca" nie jest operą, lecz oratorium skomponowanym do libretta Giacomo Cassettiego w roku 1716. Zarówno partie wokalne, jak instrumentalne wykonywały wychowanki Ospedale, a w warstwiue instrumentalnej kompozytor pozwolił sobie na niespotykaną różnorodność i pomysłowość. Wprowadził na przykład cztery teorby, dwa flety, dwa klarnety, dwie trąbki, mandolinę i nawet chalumeau. W obsadzie wokalnej zaś główne partie wykonują:\nJudyta - mezzosopran\nHolofernes - kontralt\nBagoas (Vagaus) - sługa Holofernesa - sopran\nAbra - służąca Judyty - sopran\nOzjasz (Ozajasz) - prorok - kontralt\nW najnowszej realizacji przygotowanej przez Giovanniego Antoniniego podczas Wratislavii Cantans śpiewały: Sonia Prina jako Judyta, Julia Leżniewa jako Bagoas, Mary-Ellen Nesi - Holofernes, Rafaella Milanesi - Abra oraz Francesca Ascioti jako Ozajasz z towarzyszeniem zespołu Il Giardino Armonico. Uczta dla uszu, o czym mogły świadczyć chociażby co rusz słyszalne gromkie brawa w trakcie występu po spektakularnych ariach.\nSonię Prinę od lat podziwiam za całokształt. Niesamowity głos, fantastyczna technika. O Julii Leżniewej pisałam już kilka lat temu. Dość powiedzieć, że to jedyny sopran, jakiego słucham z prawdziwą przyjemnością. Rafaellę Milanesi kojarzę z transmisji, zapewne było to pod dyrygentem Ottavio Dantonem lub Minkowskim, w tej chwili raczej nie pamiętam, bym słyszała ją na żywo. Z powyższej obsady nie znałam Mary-Ellen Nesi i Ascioti. Ta pierwsza urodzona w Kanadzie ma pochodzenie greckie i faktycznie na zdjęciach prezentuje klasyczną grecką urodę. Z kolei Ascioti to stosunkowo młoda śpiewaczka i jeszcze nie mam wyrobionego zdania. Gdzieś tam przewijało mi się jej nazwisko przy Mozarcie. I oto panie spotkały się na jednej scenie z Vivaldim i Judytą, która bezpardonowo rozprawiła się z wrogiem ojczyzny. Starotestamentowa opowieść jest drastyczna; trudno sobie wyobrazić odcięcie głowy dokonane kobiecymi rękoma. No ale temat jak najbardziej prowokujący do różnych muzycznych (i malarskich, ileż to dzieł powstało ukazujących wnętrze namiotu Holofernesa) rozwiązań. Antonio Vivaldi wypróbował różne kombinacje instrumentalno-wokalne, które w piątkowy wieczór transmisyjny zabrzmiały rewelacyjnie. Instrumenty dęte naśladują marsz wojska, wojenne okrzyki, całą wojenną zawieruchę. Tło muzyczne oddaje emocje, desperację i determinację głownej bohaterki. Dlatego jest to takie dynamiczne i wpadające w ucho. A w obsadzie same kobiety zaśpiewały i to jak! Ręce rwały się do oklasków. Z widowni słychać było okrzyki podziwu. Tylko skąd wytrzasnąć nagrania? To znaczy cała "Judyta triumfująca" jest do wysłuchania, lecz w innej obsadzie, niestety!\nCoś niecoś posłuchać trzeba. Na przykład wojenny chór.\nSonia Prina w arii Judyty "Agitata infida flatu":\nA jak śpiewa Julia? No cóż, tylko słuchać (nagrania nie są z "Judyty", bo nie znalazłam):\nAutor: notaria o 17:30 2 komentarze:\nDwóch panów z Lublina\nLubelski duet Jarząbek-Jurkiewicz powstał w 2014 roku rozpoczynając estradowe życie piosenkami Jaromira Nohavicy śpiewanymi w polskich przekładach, lecz z autorskimi aranżacjami. Adam Jarząbek śpiewa i gra na gitarze, Jarosław Jurkiewicz towarzyszy mu również na gitarze. Obecnie duet wydał już dwie płyty z piosenkami czeskiego barda: "Lublin - Ostrava 0:30" i "Grzebienie" ze wzbogaconym instrumentarium, w którym obok gitar pojawiają się wiolonczela, saksofon, instrumenty perkusyjne, kontrabas. Duet konsekwentnie rozbudowuje repertuar piosenek Nohavicy, wykonując je w rockowo-jazzowych aranżacjach, przefiltrowane przez własne emocje.\nNie słyszałam dotąd o duecie, więc skusił mnie plakat informujący o koncercie w muzeum. Koncert składał się z piosenek Jaromira Nohavicy, Jacka Kaczmarskiego i Boba Dylana. Swoją drogą od czasu przyznania Dylanowi Nobla wszyscy wykonujący jego songi mogą z dumą głosić, że śpiewają noblistę. Był więc protest song noblisty z 1969 roku, były ballady późniejsze. Przy utworach Jacka Kaczmarskiego ciarki chodziły po plecach, ponieważ ich nieprzypadkowy wybór stał się gorzką lekcją polskiej historii: "Ballada wrześniowa" o 17 września 1939 roku, "Jałta", "Prośba". Z repertuaru Nohavicy panowie wybrali piosenki przejmujące i poetyckie zarazem: "O poezję wołam", "Gdy wcielali nas do armii", "To, co wymówione" i bardzo, bardzo poetyckie "Sarajewo".\nCóż dodać? Panowie opowiadali o niektórych tekstach, budowali tło komentarzem, osobistą refleksją, dowcipnymi dialogami, strojeniem gitar :-) Jurkiewicz w niektórych tekstach włączał się do śpiewu, ale jego mocną stroną są gitarowe solówki, przy których długa grzywka malowniczo zasłaniała mu pół twarzy. Adam Jarząbek udanie modulował głos, nadając mu chropawość i ostrość, ale okazało się, że potrafi śpiewać też lirycznie i ciepło. Jestem pod wrażeniem występu i sposobu przearanżowania oryginalnych piosenek. Z reguły nie lubię przeróbek, ale tym razem zdecydowanie je zaakceptowałam. Ostrość niektórych tekstów, wynikająca zresztą z tematu, została zaprezentowana w sposób przejmujący, ale nie przeszarżowany. To wielka sztuka.\nZ ciekawostek: Adam Jarząbek jest podróżnikiem i przewodnikiem turystycznym, Jarosław Jurkiewicz zaś doktorem filozofii i wykładowcą na UMCS w Lublinie.\nPiosenka Jacka Kaczmarskiego\nA tak śpiewają "Sarajewo" Nohavicy (nagranie amatorskie, na żywo z koncertu):\nAutor: notaria o 21:40 5 komentarzy:\nEtykiety: muzyka współczesna, to lubię\nI wcale nie Xavier de Maistre ani Remy van Kesteren. Tamtych panów już słyszałam i widziałam na własne uszy i oczy. Toteż czas najwyższy poszukać kolejnego.\nSylvain Blassel urodził się we Francji w 1976 roku. W 1998 roku ukończył z wyróżnieniem Conservatoire National Superieur de Musique Lyon, gdzie dzisiaj sam jest nauczycielem gry na harfie. Jest instrumentalistą oraz dyrygentem, natomiast jako muzyk orkiestrowy współpracował między innymi z Filharmonią Luksemburską, Filharmonią Berlińską, Filharmonią Monte Carlo oraz oczywiście Filharmonią i Operą w Lyonie. Jego pasją jest odnawianie starych harf, których ma w kolekcji dwadzieścia za każdym razem dopasowując najwłaściwszą do określonego repertuaru. Z tego względu ściśle współpracuje także z Muzykami z Grenoble ( Les Musiciens de Louvre-Grenoble), którzy grają na historycznych instrumentach. Równolegle z działalnością orkiestrową Sylvain Blassel rozwija karierę solową, czego efektem są płyty. Ostatnia z Wariacjami Goldbergowskimi Bacha uzyskała wysokie oceny krytyków i wzbudziła zachwyty melomanów. Sylvain Blassel sam też komponuje oraz dokonuje transkrypcji na harfę kompozycji Beethovena, Haydna, Liszta i innych autorów. Zapytany o to, co lub kto go inspiruje, odpowiedział, że litera "B", czyli Bach, Beethoven, Brahms, Berg, Bartok, Boulez... Jest dumny ze swojego francuskiego prawa jazdy, a relaksuje się prasując koszule. Za niezbędne wyposażenie harfisty w podróży uważa klucz do strojenia instrumentu oraz monety do automatu z kawą. Początkującym harfistom i harfistkom poleca zaopatrzyć się przede wszystkim w nożyczki do obcinania paznokci. A tak na serio lubi miasta z wieloma drzewami, zielenią i ptakakmi, a jego amrzeniem jest wystąpić kiedyś z recitalem w całkowitych ciemnościach. Niestety, słuchacze raczej mu na to nie pozwolą. Chcą nie tylko słuchać, ale i patrzeć na perfekcyjne opanowanie insrtrumentu, podziwiając doskonałą technikę.\nNo i najważniejsze - Pan Harfista za niecały miesiąc będzie grał w Polsce na La Folle Journee. No więc tak, oczywiście, kupiłam bilety :-))) Chociaż nie będzie to jego występ solowy.\nAutor: notaria o 13:45 13 komentarzy:\n"Wlazł kotek na płotek" może i tak, ale Wagnera? Włączam ja sobie radyjko w piątek późnym wieczorem, a tu znajoma muzyka. Coś jakby... Wagner? No tak, Wagner. Przecież to już Festiwal Wagnerowski w Bayreuth się zaczął. Mój słuch, a i pamięć muzyczna mają wiele braków, ale to akurat rozpoznaję od pierwszych taktów, choć rzecz ma się ku końcowi - III akt. Motyw przewodni w "Lohengrinie" jest tak charakterystyczny, nacechowany smutkiem, żalem, tęsknotą, że zapadł mi w duszę, że pamiętam i rozpoznaję. Motyw łabędzia? Tajemnicy Lohengrina? Przeznaczenia? Tylko CO śpiewa tenor? Akurat trafiłam na arię tenora, więc tytułowego Lohengrina. Nie mogę rozpoznać, co on tam męczy. Końcówka dramatu jest charakterystyczna, najważniejsze jest "In fernem Land" - pożegnalna aria bohatera, który zdradza swoje imię. Czyżby to było TO? Ależ to do niczego niepodobne! Muzyka ta, słowa te, ale śpiew?... Moją konsternację potwierdziły komentarze prowadzących audycję po zakończeniu transmisji. Źle ustawiony głos, śpiew wysilony, na granicy jakiejś desperackiej histerii. Wagnera nie może śpiewać każdy. Słyszalny w transmisji na zakończenie gorący aplauz nic nie znaczy. Może to dla dyrygenta - pod batutą Thielemanna przynajmniej Wagner był Wagnerem - może dla reżysera - nie mam podglądu na scenę, więc nie widzę - może dla pozostałych wykonawców. A może owacja ulgi, że wreszcie się skończyło ;-)\nPozostaje poczekać aż Lohengrina ponownie - po ubiegłorocznym debiucie - zaśpiewa Piotr Beczała, będzie czego posłuchać. A i Tomasz Konieczny jako Telramund już się sprawdził. Mam nadzieję, że transmisja będzie.\nW oczekiwaniu na pełniejszego Wagnera - w muzyce i śpiewie - piosenka zgoła inna. Ostatnio nocami dla odpoczynku i ukojenia słucham fado. Muzyka na bezsenność.\nAutor: notaria o 13:36 4 komentarze:\nBBC Proms rozpoczęte. To się zaczęło szaleństwo muzyki. Na początek szalał ten skrzypek:\nJoshua Bell i jego słynne ( i drogie!) skrzypce:\nDlaczego na koncertach najczęściej najciekawsze są bisy? Zagadka dla psychologów? Badaczy kultury? Tak było i 19 lipca, gdy na bis Joshua Bell wraz z dwiema osobami z orkiestry zgarał Cavatinę Dvořáka. Tu można posłuchać i obejrzeć.\nAutor: notaria o 11:00 6 komentarzy:\nAutor: notaria o 00:39 8 komentarzy:\nJasnogórska szkoła muzyczna - Marcin Józef Żebrowski\nSkoro mogła działać Szkoła Notre Dame, równie dobrze pod koniec XVI wieku mogła powstać Kapela Ojców Paulinów na Jasnej Górze działająca z górą ponad 350 lat. Co prawda, szkoła paryska powstała wcześniej, ale obie przecież, z dzisiejszej perspektywy, reprezentują muzykę dawną, często na nowo odkrywaną po stuleciach zapomnienia. Jasnogórskim kompozytorem odkrywanym ponownie i to tak dokładnie dopiero w XXI wieku jest Marcin Józef Żebrowski. Już z samym imieniem i nazwiskiem są kłopty, ponieważ podpisywał się różnie (Martino Giuseppe, Joseph, Carolo, a nawet Melchioro a nazwisko zapisywał też Ziebrowski, Żebro, Zebro), a za tym idzie zagadka lat życia. Działał w XVIII wieku, wiadomo, że w latach 1748 - 1765 był członkiem jasnogórskiej kapeli. Potem zionie czarna dziura, a koło 1780 roku być może znowu wrócił na Jasną Górę. Istniały przypuszczenia, że żył w latach 1702 - 1770, lecz daty te później wielokrotnie podważano ze względu na to, że pojawiły się na skutek utożsamienia kompozytora Żebrowskiego z zakonnikiem paulinem o tym samym nazwisku. Tymczasem Marcin Józef Żebrowski był świeckim członkiem kapeli, kompozytorem i śpiewakiem (bas). Mało tego, był także cenionym skrzypkiem - Remigiusz Pośpiech kompozytora Żebrowskiego utożsamia z wybitnym skrzypkiem Żebro, który wystąpił 8 maja 1768 roku w koncercie urodzinowym króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. A skoro tak, mamy dokładną datę jego śmierci - 8 czerwca 1792 roku - ponieważ datę tę podaje w jednym z listów żona muzyka Maria Elisabeth Żebro. Niestety, 1710 rok tylko hipotetycznie przyjmuje się jako datę urodzin.\nJeszcze większym zaskoczeniem - obok muzyki, której posłuchamy - jest fakt, że kompozycje Żebrowskiego znajdują się w zbiorach zagranicznych, były drukowane w Europie, a więc nie był tylko naszym lokalnym artystą. Znano go i publikowano, zapewne też grano. Zbiór sześciu sonat wydrukowanych w wydawnictwie Johanna Juliusa Hummla w Amsterdamie z 1757 roku znajduje się w bibliotece w King`s College w Cambridge. Przy czym wydawnictwo Hummla specjalizowało się w publikowaniu dzieł instrumentalnych najwybitniejszych kompozytorów drugiej połowy XVIII wieku, co świadczy - jak zauważa Piotr Wilk - o pozycji Żebrowskiego i wysokiej ocenie jego twórczości przez współczesnych. Prawdopodobnie w 1758 r. ukazała się w nim także Sinfonia Es, której rękopiśmienne odpisy można odnaleźć w bibliotekach w Lund, Sztokholmie i Berlinie. Z kolei rękopis innego dzieła, tzw. concerto grosso z 1748 roku odkryto niedawno w Londynie w British Library. Najwięcej kompozycji, około trzydziestu, znajduje się jednak w zbiorach na Jasnej Górze, gdzie Żebrowski tworzył przez większą część życia. Stopniowo są one - obok innych dzieł jasnogórskich kompozytorów - stopniowo nagrywane i wydawane w ramach serii Jasnogórska Muzyka Dawna. Musica Claromontana w wykonaniu powołanego w 2000 roku Zespołu Muzyki Dawnej Kapela Jasnogórska pod kierownictwem Jana Tomasza Adamusa. Seria liczy już ponad 60 płyt, a Marcin Józef Żebrowski znajduje się na kilku samodzielnie i w połączeniu z innymi kompozytorami.\nBadacze zwracają uwagę na wykorzystanie przez Żebrowskiego sekcji instrumentów dętych. Szczególnie jest to widoczne w niezwykłych kompozycjach zwanych pro processione, co do których nie wiadomo, na jaką okazję były tworzone. Najprawdopodobniej są to krótkie utwory towarzyszące uroczystemu wejściu do bazyliki, a ich bliźniacze odpowiedniki (utwory występują parami jako 1 i 2) na wyjście po zakończonej mszy. Beata Stróżyńska zauważa, że podobne utwory instrumentalne komponował tylko austriacko-niemieckiego pochodzenia Joseph Riepel (1708 - 1782), są więc jakimś ewenementem na tle epoki. Żebrowski innowacyjnie obsadzał w tych krótkich utworach właśnie sekcję dętą, najczęściej były to dwa oboje, dwie trąbki clarina, dwa rogi oraz dwoje skrzypiec i basso continuo. W sposobie instrumentowania trąbki typu clarino można mówić o wirtuozowskim jej wykorzystaniu wyprzedzającym technikę tamtego czasu. Niestety, to, o czym w tej chwili piszę, pozostanie tylko w formie teoretycznej, bo nie znalazłam nagrań pro processione na YouTube. Chociaż w Sinfonii trąbkę słychać.\nAutor: notaria o 01:06 5 komentarzy:\nZamieszczam to nagranie, ponieważ muzyka jest iście filmowa. Można by do niej napisać scenariusz i nakręcić film. I to bardzo sensacyjny film, pełen nieoczekiwanych zwrotów akcji, niespodzianek, zaskakujących scen. Albo podłożyć pod nią gotowe nagrania na zasadzie kontrastu - im bardziej zwyczajne, codzienne, tym lepiej - byłoby zabawniej. Nawet widzę niektóre sceny, jakie by to mogły być.\nTak naprawdę jednak zamieszczam to nagranie, ponieważ wczoraj zmarł jego autor.\nBogusław Schaeffer miał 90 lat. Najpierw poznałam go jako autora dwutomowej książki "Kompozytorzy XX wieku", bo przecież pierwsza moja miłość to książki - nie mogło więc być inaczej. Później poznałam Schaeffera jako dramaturga, oglądając "Scenariusz dla nieistniejącego, lecz możliwego aktora instrumentalnego" w wykonaniu Jana Peszka. Dopiero na końcu poznałam Schaeffera jako kompozytora. I ta ostatnia dziedzina pozostaje do poznawania na długie lata i dla pokoleń - ponad 500 kompozycji. W biografii Schaeffera najbardziej zaskakuje mnie to, że pracę dyplomową z muzykologii napisał o Lutosławskim. Chociaż... czy to znowu takie zaskakujące?\nAutor: notaria o 07:28 6 komentarzy:\nEtykiety: diariusz, muzyka polska, muzyka współczesna\nChóry i nie tylko\nTegoroczne Konfrontacje Chóralne "Tobie śpiewamy Ojczyzno" zabrzmiały nieoczekiwanie. Poza głównym organizatorem, Chórem Męskim Ziemi Biłgorajskiej "Echo", wystąpiły: Chór "Fletnia Pana" z Włodawy i Chór Męski "Hasło" z Bazyliki Mariackiej w Krakowie. Na koniec zaś pojawiła się niespodzianka, a właściwie czterech niespodzianków: Kwartet Męski "Wyszywanka" z Tarnopola na Ukrainie, którego wcześniej w programie nie było.\nChór "Echo" jako gospodarz i organizator wydarzenia zadbał o uczczenie Roku Stanisława Moniuszki i zaśpiewał dwa jego utwory: "Modlitwę" z opery "Flis" i jedną z pieśni. Chór "Echo" powstał w 1961 roku, a od 1987 roku jest organizatorem corocznych Konfrontacji Chóralnych, na które zaprasza zespoły z kraju i ościennej zagranicy. Nieco młodszy wśród prezentujących się był Chór "Fletnia Pana" z Włodawy założony w 1978 roku. W przeciwieństwie do Chóru "Echo", który w założeniu jest regionalny (co wynika z nazwy), "Fletnia Pana" jest chórem parafialnym i w jego repertuarze dominują pieśni religijne, w tym kompozycje takich kompozytorów, jak Sarzyński, Gomółka czy nawet Messa di Gloria Pucciniego. Z kolei trzeci występujący zespół, Chór Męski "Hasło" im. dra Henryka Jordana z Bazyliki Mariackiej w Krakowie obchodzi w tym roku 130. rocznicę powstania. Założony przez swego patrona Henryka Jordana w 1889 roku stopniowo wzbogacał swój repertuar, w którym pojawiają się nazwiska kompozytorów: Palestrina, Brahms, Wacław z Szamotuł, Gomółka, Gounod, Nowowiejski, Lutosławski. Na Konfrontacjach usłyszeliśmy rzeczy całkiem nieznane, między innymi pieśni w języku włoskim i po łacinie.\nPrawdziwą furorę jednak zrobił ukraiński kwartet "Wyszywanka" (Вишиванka) - czterech panów z klasycznym wykształceniem muzycznym: Anatolij Oronowskij - pierwszy tenor, Andrij Hołodryha - drugi tenor, Petro Iwanonkiw - baryton i Jurij Kochanskij - bas. Panowie wystąpili w tradycyjnych ukraińskich haftowanych koszulach, ale bo też impreza była plenerowa. Natomiast na nagranich widzimy ich w galowym stroju scenicznym, ponieważ to inne okoliczności były. Tymczasem sama nazwa "wyszywanka" jest określeniem tejże ukraińskiej haftowanej koszuli, a hafty są różne w zależności od regionu, toteż panowie mieli też różne. I tutaj się zżymam na lokalne media internetowe, które nie raczyły sfotografować śpiewaków, a liczyłam, że pożyczę od nich profesjonalne zdjęcia, więc sama ich nie robiłam, nie mam zresztą odpowiedniego sprzętu.\nPanowie zaśpiewali, a jakże pieśni różne. Wcześniej śpiewali w kościele, więc było i religijnie i cerkiewnie trochę. Ale później dali popis ukraińskiej duszy: była dumka o nieszczęśliwej miłości i były oczywiście po polsku zaśpiewane "Hej, sokoły". Zresztą, nie śpiewali sami, cała publiczność się włączyła. Panowie mają bardzo ładną polską wymowę. Mówią też swobodnie po polsku ze sceny, gdy trzeba. Nie wiem, czy wszyscy, ale drugi tenor na pewno (ten najwyższy). Jak widać i słychać na nagraniach, mają w repertuarze wiele polskich pieśni i często w Polsce występują. No to sobie posłuchajmy:\nPanowie przyjechali z Tarnopola - odezwały się wspomnienia. W Tarnopolu nocowałam podczas pewnej wakacyjnej podróży. A na studiach przeżywałam koszmary z "Zarysem logiki" Kazimierza Ajdukiewicza - profesora filozofii z Tarnopola pochodzącego. W Tarnoplu urodzili się także Mieczysław Stryjewski czy Kornel Filipowicz, ale Ajdukiewicz otwiera listę wybitnych tranopolan, toteż niewątpliwie należy mu się poczesne miejsce w moich wspomnieniach studenckich zmagań z logiką ;-)\nAutor: notaria o 16:35 4 komentarze:\nEtykiety: chóralne, to lubię\nOczyszczająca moc śmiechu\nCóż robić, gdy otaczający nas świat nie napawa optymizmem? Włączymy telewizję - ponuro i głupio; zajrzymy do Internetu - katastroficznie; otworzymy gazetę - nic ciekawego lub błahostki ze ścianek. A na ulicy pośpiech, nerwówka, irytacja. I upał! Najgorszy ten upał. Gdzieś schować się trzeba. Gdzieś odnaleźć utraconą pogodę ducha. Gdzieś wskrzesić wiarę w dobro i poezję. Gdy w publicznej narracji przeważają pretensje, gniew, rywalizacja i pogarda, gdzie znaleźć oczyszczającą moc bezinteresownej radości życia? Mimo wszystko należy docenić współczesną technikę, bo dzięki niej możemy wyruszyć w podróż do Teatru Licedei i Slava`s Snowshow.\nTeatr Licedei powstał w 1968 roku w ówczesnym Leningradzie. Założył go Sława Połunin (właściwie Wiaczesław Iwanowicz Połunin) - klaun. Teatr skupiał klaunów i mimów, a przedstawienia przygotowywał jako spektakle bez słow. No może z jednym wyjątkiem, ale o tym za chwilę. Połunin podobno zainspirował się Chaplinem, ale do szkoły aktorskiej go nie przyjęto z powodu nieprawidłowej wymowy. Został więc klaunem i mimem. Założył teatr, a po upadku Związku Radzieckiego rozpoczął karierę solową, tworząc między innymi znany w całym świecie i wielokrotnie nagradzany spektakl Slava`s Snowshow.\nZaletą teatru mimów jest fakt, że posługuje się uniwersalnym językiem gestów i emocji. Nie potrzeba tłumaczy. Spektakle Teatru Licidei przemawiają wyrazistym makijażem mimów, groteskowymi strojami, karykaturalną grą aktorską i niepowtarzalną poetycką atmosferą. Licedei przez lata wystawiało bardzo różne spektakle, typowo komediowe, kabaretowe, satyryczne, ale wyróżnia je szczególny rys karykatury ośmieszający różne typowe ludzkie zachowania, śmieszności wyłuskane z codziennego życia. Z kolei występy i spektakularne pomysły Slawy Polunina, obok wpisanej sine qua non śmieszności, emanują poetycką aurą. Wspomniany Snowshow bazuje na wspomnieniach i dziecięcej wyobraźni. Klauni robią to, co chcielibyśmy sami zrobić, gdybyśmy się nie obawiali, że narazimy na szwank powagę swojej dorosłości. Dlatego mimowie wciągają do zabawy widzów, obsypują ich śnieznym confetti, wysyłają nad głowami widzów ogromne balonowe kule śnieżne, zasnuwają białą pajęczyną, wyczarowując baśniowy świat nie tylko na scenie, ale i i na widowni.\nRozpoznawalnym znakiem mimów Teatru Licedei są wyraziste stroje. Postacie w zielonych płaszczach, z wielkimi uszastymi czapami, ogromne buty i niesamowity absurdalny makijaż tworzy postacie z pogranicza baśni, snu i koszmaru, ze świata dziecięcej wyobraźni. Nieoficjalny hymn Licedei "Blue Canary" zdecydowanie poprawia humor.\nA teraz popis Slavy Polunina - skecz "Ptaszki":\nOraz co może się dziać podczas przedstawienia:\nAutor: notaria o 10:10 5 komentarzy:\nEtykiety: humor, teatr, to lubię, to też sztuka\nNie byłoby muzyki Moniuszki bez polskiej poezji romantycznej. Dowodzi tego w sposób obrazowy projekt Witolda Mysyrowicza, który w formie kolorowych obrazów w stylu plakatów zilustrował 48 kompozycji Stanisława Moniuszki. Poza najsłynniejszymi operami, są wśród nich mniej znane pieśni, suity baletowych, poematy muzyczne, kantaty.\nTUTAJ można obejrzeć plakaty wirtualnie, a naocznie obecnie są prezentowane na wystawie\nStanisław Moniuszko (1819 - 1872) - natchniony duchem polskich pieśni ludowych otwartej w Wojewódzkiej Bibliotece im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie. Królują utwory Adama Mickiewicza, np. "Pani Twardowska", "Trzech Budrysów", "Świetezianka", "Czaty", z "Sonetów krymskich" moniuszko skomponował kantatę, a z "Dziadów cz. II" muzycnze sceny liryczne na głosy solo, chór mieszany i orkiestrę. Powtarza się także nazwisko "lirnika wioskowego", czyli Władysława Syrokomli, po którego utwory kompozytor sięgał kilkakrotnie. Jak można się zorientować, kompozytor miał szerokie rozeznanie w ówczesnej liryce polskiej, ponieważ wyszukiwał utwory rżnych autorów. Oprócz wspominnaych takzę Czeczota (słynna "Prząśniczka"), Kraszewskiego, Zacharasiewicza, Zabłockiego, Bielawskiego czy Fredry. Obok autorów polskich interesowały go także teksty Goethego czy "Monte Christo" Dumasa. Moniuszko naprawdę dużo czytał i był - jak to się mówi - na bieżąco.\nNa wystawie można zobaczyć też autentyczne plakaty i kostiumy z powojennych realizacji oper Moniuszki, ilustrowany szczegółowy biogram kompozytora, liczne wydawnictwa teatralne, nutowe, książki poświęcone kompozytorowi lub jego poszczególnym dziełom. Jest seria ciekawych pocztówkowych zdjęć z tużpowojennych spektakli operowych, recenzje. Z ciekawostek informacje, które w natłoku wydarzeń jubileuszowych giną, jak np. "Halka" wyreżyserowana przez Grażynę Szapołowską w Operze Wrocławskiej w ubiegłym roku.\nDopełnieniem wystawy będzie12 czerwca konferencja naukowa "Od dźwięku do słów. Rola Moniuszki w literaturze i kulturze polskiej XIX i XX wieku" raz 13 czerwca koncert podwójny: Moniuszko na jazzowo i w rytmie samby oraz najpiękniejsze pieśni i arie. Słowem, Moniuszko we wszelkich możliwych odsłonach.\nAutor: notaria o 07:13 13 komentarzy:\nMuzyka na Wniebowstąpienie\nGenialny kompozytor przez 60 lat był organistą w kościele św. Trójcy w Paryżu. A przy okazji stworzył niezwykłe dzieła, ucząc się od najlepszych, - jak mawiał - od ptaków - Olivier Eugene Charles Prosper Messiaen (1908 - 1992) O ile mogę dać upust przypuszczeniom, imię Prosper pojawiło się jako wyraz literackich upodobań rodziców: ojciec Oliviera przełożył wszystkie dramaty Szekspira na język francuski, a matka była poetką. Dziecko okazało się niezwykłe od wczesnych lat. Na fortepianie nauczył się grać sam w wieku pięciu lat, do konserwatorium wstąpił w wieku lat jedenastu. Można powiedzieć, że czego się podjął, okazywał się w tym najlepszy. Jako nastolatek zdobywał nagrody w dziedzinie kompozycji, harmonii i fugi. Nie został lingwistą jak ojciec, ale rozróżniał i umiał zapisywać śpiew tysiąca ptaków. Nie został poetą jak matka, ale komponował niezwykłe poematy. Jednym z nich jest czteroczęściowe "L`Ascension" (Wniebowstąpienie) (1932 - 33), określane przez kompozytora jako "4 medytacje na orkiestrę".\nCzęść IV - "Modlitwa Chrystusa wstępującego do Ojca"\nI ten sam fragment w wykonaniu organowym Oliviera Latry`ego - organisty z Notre Dame\nAutor: notaria o 16:09 12 komentarzy:\nTo było wcześniej - zapiski z kalendarza\nJesienią ubiegłego roku ukazała się pierwsza płyta z serii "Melodie na Psałterz Polski" z kompozycjami Mikołaja Gomółki w wykonaniu Chóru Polskiego Radia i solistów pod kierownictwem artystycznym Agnieszki Budzińskiej-Bennett. Przepiękna rzecz do słuchania. W zasadzie nie ma co pisać, tylko od razu należy posłuchać.\nPsalmy Gomółki na festiwalu Actus Humanus w Gdańsku podczas Wielkiego Tygodnia wykonywał także zespół Monodia Polska pod przewodnictwem Adama Struga. A poniżej pieśń wielkopostna "Dobranoc, Jezu kochany", którą śpiewa się także podczas nocnego czuwania w moim kościele parfialnym na wsi. W śpiewnikach tekst składa sie z dziewięciu zwrotek (plus długi refren po każdej z nich), ale podejrzewam, że w "mojej" parafii znają więcej, bo jak zaczną w Wielką Sobotę przed północą, to kończą prawie nad ranem przed Rezurekcją ;-)\nI tak pomiędzy\n"Czarodziejska góra" zoperowana ;-)\nNie udało mi się dotąd wysłuchać i obejrzeć całej opery z muzyką Pawła Mykietyna i librettem Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk. Trochę się tej całościowej konfrontacji obawiam, bo chociaż znam przepiękne kawałki muzyki Mykietyna, jednak mam trudności z odbiorem innych bardziej awangardowych kompozycji. Ale kiedy usłyszałam "Lament Hansa" - absolutnie się w tym zakochałam. "Lament" umieścił na swojej płycie "Polish Love Story" Szymon Komasa, wykonawca partii Hansa w operze Mykietyna. I oczywiście nigdzie nie ma dostępnego nagrania! - jest tylko na płycie. Więc w zamian nagranie rozmowy z Szymonem Komasą w Dwójce:\nAutor: notaria o 19:17 6 komentarzy:\nOrgany Notre Dame\nJak wygląda prawie 8 tysięcy piszczałek od środka?\nCzym są piszczałki harmoniczne? Kto je zbudował?\nKogo nazywa się "Molierem organów" i dlaczego?\nIle metrów ma najwyższa piszczałka?\nPrzy której piszczałce można ogłuchnąć, gdyby stać przy niej w czasie grania na niej?\nNa jakiej wysokości znajduje się najwyższe piętro organów?\nI co wspólnego z organami w Notre Dame ma Rolls-Royce?\nO tym wszystkim opowiada Olivier Latry - główny organista Notre Dame - oprowadzając po niewidocznych zakamarkach paryskiej katedry.\nOrgany Notre Dame- film\nAutor: notaria o 22:48 11 komentarzy:\nJedni śpiewali, drudzy grali\nNajpierw słuchałam, potem słuchałam i oglądałam. Słuchanie ma tę przewagę, że wrażenia wzrokowe nie mącą dźwięku. Oczywiście pod warunkiem, że dźwięk dochodzi bez problemów. A z tym też bywa różnie. Co innego się słyszy na żywo, co innego w transmisji, a co innego przez słuchawki, chociaż wykonanie to samo. Gdy się słucha, jak ci wszyscy obcokrajowcy starają się śpiewać po polsku, ile pracy włożyli w opanownaie polskiej artykulacji, nie można wyjść z podziwu. A gdy jeszcze jeden z drugim mówi, że ten polski, którego kompletnie nie rozumie, jest pięknym językiem, to jak ich nie polubić? A niektórzy starali się jeszcze bardziej. Cody Quattlebaum na występ założył szlafrok i udawał, że jest Miecznikiem. Slavka Zamecnikova dała małe przedstawienie w arii Hanny ze "Strasznego dworu". Piotr Buszewski był słodki, a Monika Buczkowska miała eteryczną sukienkę. Gdyby posłuchać całego finału tylko jako koncertu, można dać się co rusz zaskakiwać. Kalejdoskop głosów, arii, czasem jakichś takich mało znanych, wygrzebanych skądś. Donizettiego "Książę Alba"? Co to takiego? Czy gdzieś to w ogóle wystawiają?\nKiedy jednak weźmie się pod uwagę, że to konkurs, człowiek zaczyna porównywać, a często porównać się nie da. Jak wybierać między arią z kurantem Stefana ze "Strasznego dworu" a songiem Roksany z "Króla Rogera"? Głosy różne, melodyka inna, konwencje nieporównywalne. Albo taką arię Konstancji z Figarem?! Każdy wykonawca miał swój mistrzowski moment. Tym trudniejszy wybór. Zapewne jurorzy biorą pod uwagę także wszechstronność, ale skoro uczestnicy wybrali na konkurs to, co umieją najlepiej lub/i to, co pokazuje ich możliwości, całość stała na wysokim poziomie. Czy oni są przyszłością opery? Czas pokaże. A tymczasem wyniki:\n1 nagroda - Maria Motołygina z Rosji, sopran - głos potężny, stratosferyczny, świetnie panuje nad odddechem, prawdziwa diva\n2 nagroda - Slavka Zamecnikova ze Słowacji, sopran - energetyczna, teatralna bardzo\n3 nagroda - Long Long, tenor, Chiny - bezbłędna polszczyzna, choć języka nie zna wcale, arię Stefana zaśpiewał wzruszająco; no popłakałam się; bardzo elegancki\n4 nagroda - Rusłana Koval z Ukrainy, sopran - aria Królowej Nocy to był majstersztyk! nawet sukienkę miała czarną\n5 nagroda - Gihoon Kim, baryton, Korea Południowa - ma w głosie co najmniej dwa głosy, śpiewa jak dwóch albo trzech razem ;-) jego głos przypomina mi kogoś, jeszcze nie wiem, kogo...\n6 nagroda - Piotr Buszewski, polski tenor - przystojny, sam się wzruszył, gdy śpiewał Stefana\nPoza tym mnóstwo nagród dodatkowych, pozaregulaminowych, od sponsorów, orkiestr, mediów. Dwie z nich były nagrodami za najlepszą interpretację arii Moniuszki ufundowaną przez Piotra Beczałę i za najlepsze wykonanie utworu Moniuszki Towarzystwa Miłośników Muzyki Moniuszki - obie zgarnął Long Long za tę arię z kurantem :-)\nUstawiłam tak, żeby włączała sie od razu aria Stefana - najpierw prowadzący zapowiada. Warto posłuchać. Ciarki na plecach i łzy w oczach. Śpiewa jakby znał polski, a pomyśleć, że w ogóle nie rozumie języka. Ale doskonale rozumie, co śpiewa!\nA teraz, proszę Państwa, Number One: ta aria wygrała!\nPS Do wszystkich nagród dodałabym jeszcze jedną - dla prowadzącego :-) On czyta jakby śpiewał. Niesamowity głos. Świetnie to słychać przez słuchawki.\nAutor: notaria o 21:50 6 komentarzy:\nEtykiety: ariodante, diariusz, muzyka polska\nPolska książka, polskie opery, polscy kompozytorzy...


Pierwszy Rok Dziecka - Wydruk Obramowany - MyGiftDna.pl\nPierwszy Rok Dziecka - Wydruk Obramowany\nWydruk przedstawiający pierwszych 12 miesięcy życia dziecka.\nDrukowany na papierze foto i oprawiony w elegancką, drewnianą ramkę 30x40cm.\nNikt z nas niestety nie pamięta pierwszego roku życia. Ale od czego są fotografie? Personalizowany wydruk w drewnianej oprawie to zarówno piękna dekoracja, jak i wehikuł czasu, który w przyszłości będzie cenną pamiątką. To świetna propozycja na wyjątkowy prezent z okazji narodzin dziecka.\nPrezent na narodziny dziecka. Świeżo upieczeni rodzice na pewno ucieszą się z oryginalnego upominku.