„Każdy człowiek jest jak Księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie pokazuje nikomu”. – Mark Twain: 27 Pojedynek\nla Petera wakacje skończyły się zdecydowanie za szybko. Tym razem niespecjalnie tęsknił za Hogwartem, bo, po mnóstwie tyrad na temat tego, jak nudzi się w domu, mama pozwoliła mu na wypady z Jamesem. W lipcu całą rodziną wyjechali na tygodniową wycieczkę nad morze, podczas jakiej Sherman ciągle zaglądał do Proroka i mówił, jak sytuacja na rynku stała się niepewna. Miranda skrytykowała męża kilkakrotnie, jednak – choć Sherman obiecał jej, że postara się wypocząć – gdy tylko nie patrzyła, on znów sięgał do gazety z marsem na czole, kalkulując i przewidując. Natomiast w sierpniu u państwa Pettigrew zjawił się James, który po długich namowach wyciągnął Petera z domu na jeden dzień. Później codziennością stały się wizyty Pottera i coraz częstsze i dalsze wycieczki, najczęściej do Remusa. Tylko Syriusza brakowało do kompletu, o czym ciągle przypominał James, jednak Peterowi nie przeszkadzało to zbytnio. Bez Blacka James nie ładował się aż tak chętnie w kłopoty, a i nikt cichcem nie sprzątał Peterowi z rąk kanapek dla zabawy.\nGdy więc pierwszy września zapukał do drzwi, Peter westchnął niepocieszony na myśl o wszystkich sprawdzianach, wypracowaniach, a przede wszystkim braku maminych posiłków, które tak uwielbiał. Sherman nie miał czasu odwieźć syna do szkoły, zniknął bladym świtem, zostawiając karteczkę na stole, że przeprasza, ale wyniknęła pilna sprawa w pracy. Miranda, zirytowana nieodpowiedzialnością męża, całą drogę do Londynu narzekała na Shermana, przez co ludzie w autobusie oglądali się na nią, kręcąc głowami.\nNa stację King’s Cross jak zawsze na początku roku szkolnego przybyły tłumy. Mugole spoglądali zdziwieni na mijających ich ludzi w dziwnych strojach, klatki z sowami, terraria, a kilku nawet dostrzegło szczura, nie wiedzieć czemu spacerującego w najlepsze pod nogami. Peter przyjrzał się zwierzęciu i był niemal pewny, że należało ono do Raya Malumsa, który zapewne nawet nie zauważył, jak zwierzę umknęło z klatki. W dodatku szczur zawzięcie drapał barierkę między peronem dziewiątym i dziesiątym, co raczej niezbyt pasowało do zachowania jego pobratymców. Peter schylił się i złapał gryzonia, napotykając oburzone spojrzenie mamy.\n– Naprawdę nie rozumiem, jak szkoła może zezwalać na przynoszenie takich stworzeń. Przecież one tylko przenoszą choroby – burknęła Miranda.\n– Mamo, to szczur mojego kolegi – wytłumaczył Peter, chowając zwierzę za pazuchę, żeby przechodzący koło nich mugole go nie zobaczyli. – Jestem pewien, że wolałby go odzyskać, a poza tym są naprawdę całkiem miłe – dodał po namyśle.\n– Peter, słonko, chętnie pozwoliłabym ci trzymać jakieś zwierzątko, ale dobrze wiesz, że mam alergię na sierść. Och, proszę, wejdźmy tam i jak najszybciej oddaj go temu koledze.\nPeter tradycyjnie przebiegł przez barierkę pierwszy – wciąż nie potrafił przechodzić przez nią jak większość starszych uczniów; czuł pewien dyskomfort i wolał jak najszybciej znaleźć się po drugiej stronie. Stanąwszy pewnie na czarodziejskiej części stacji, otoczyły go masy czarodziejów, żegnających swoje pociechy. Chłopak odsunął się szybko, żeby zrobić mamie przejście i rozejrzał w poszukiwaniu Raya. Miranda po chwili pojawiła się u jego boku, wciąż krzywo spoglądając na szczura w rękach syna. Powiedziała, że poczeka na Petera, aż ten znajdzie kolegę i przekaże mu zgubę.\nPettigrew ruszył wzdłuż peronu, rozglądając się wokół w poszukiwaniu Malumsa. Zazwyczaj nie przeszkadzał mu niski wzrost, bo pozwalał dobrze się skryć za kimś, jednak teraz zobaczenie kogoś w takiej masie uczniów i rodziców sprawiało poważny problem. Przechodząc, zauważył bliźniaków Lewis wraz z siostrą, którzy pomachali mu uradowani. Koło nich stało dwoje dorosłych czarodziejów, którzy starali się coś wytłumaczyć chłopcom. Rodzice najwyraźniej po raz kolejny próbowali wbić im do głów, że eksperymenty z piromancją powinni odłożyć w czasie – najlepiej, gdy zamieszkają już sami we własnych domach. Peter uśmiechnął się, takie wykłady zdarzały się co rok, a efektów wciąż nie było widać. Vera odmachała z pewnym opóźnieniem, jednak starała się nadrabiać miną. Najwyraźniej napaść z końca roku pozostawiła na niej trwały ślad, co tylko wzmogło niechęć Petera do Lety Atropos. Przechodząc dalej, spotkał Caradoca Dearborna, za którym chowała się jakaś wstydliwa dziewczyna o bujnych, kasztanowawych lokach, jaką Pettigrew wziął za siostrę chłopaka. Gdy Peter zaczął zwątpić, że w takim tłumie odnajdzie znajomego, usłyszał głos Raya i udał się w jego kierunku. Mijając jedną z szarych kolumn podtrzymujących strop, natknął się na kogoś innego. Syriusz rozmawiał z jasnowłosą dziewczyną w pewnym oddaleniu od reszty uczniów, nie zdając sobie sprawy, że Peter słuchał.\n– …to nie musi się tak skończyć, przecież…\n– Przestań – przerwała mu chodno. – Niby jak to sobie wyobrażasz? Nie, to nie ma sensu. Było miło, ale się skończyło: koniec kropka.\n– Jak zawsze wszystko musisz utrudniać – burknął Black, włożywszy ręce do kieszeni. – Przecież nikt nie musi wiedzieć, moglibyśmy zamienić to w świetną zabawę.\nPrzez chwilę dziewczyna nie odpowiadała i Peter sądził, że rozmowa została zakończona. Miał już podejść do przyjaciela i się przywitać, bo źle się czuł, podsłuchując, jednak nim zrobił krok, blondynka odpowiedziała:\n– Tajemnica? Podoba mi się taki układ, lubię dreszczyk emocji, ale nikt ma o tym nie wiedzieć, jasne? Twoi przyjaciele również. Zupełnie nikt, bo jeżeli ktokolwiek się dowie…\n– Słowo Huncwota! Ale ty też nikomu nie powiesz, nawet Doradzie.\n– Zgoda. A Regulus? Jest moim przyjacielem i twoim bratem, zasługuje, żeby wiedzieć. Poza tym w ten sposób byłoby najłatwiej.\n– Reg jest świetny w dochowywaniu tajemnic. Wolałbym też, żeby przestał się na mnie boczyć za tamtą scenę. Przegięłaś wtedy.\n– Musiało być realnie, prawda? – krótko zaśmiała się dziewczyna, Peter miał wrażenie, że znał ten głos. Gdyby tylko wychyliła się zza kolumny…\nNagle szczur wyrwał się spod kurtki Petera i ruszył wprost na rozmawiających. Syriusz pierwszy spostrzegł biegnące zwierzątko, zauważając biegnącego za nim Petera i odpychając dziewczynę od siebie. Pettigrew pobiegł za uciekającym stworzeniem, a Black ruszył mu pomóc. Kątem oka dostrzegł, jak niska blondynka pośpiesznie odchodziła w stronę pociągu.\nSzczur zręcznie przemykał między nogami ludzi zgromadzonych na stacji, unikając potencjalnych kopnięć. Tylko wzbijające się co chwila okrzyki pomagały określić kierunek, w jakim poruszało się zwierzę. Wreszcie, gdy Peter miał je już na wyciągnięcie ręki, po spodniach wspięło się na ramię ciemnowłosego chłopaka. Pettigrew już chciał złapać szczura i przeprosić za zamieszanie, jednak wtedy zauważył, że stał naprzeciwko Raya Malumsa we własnej osobie.\n– Joan! – krzyknął uszczęśliwiony Ray, widząc zgubę na ramieniu. – Gdzieś ty się podziewała? Myślałem, że siedzisz w klatce… – Spojrzał na pustą klatkę, stojącą na samym szczycie wózka. – Ups?\nRay zerknął przepraszająco na starszą, ciemnoskórą kobietę. Ta westchnęła, uśmiechając się z politowaniem. Pogłaskała Raya po głowie, przyciągnęła do siebie i uściskała mocno.\n– Uważaj, żeby kiedyś nie zgubić czegoś ważniejszego. Jesteś taki podobny do dziadka, Ray. A Adolf był wspaniałym człowiekiem, mój drogi. Gdybyś potrafił się lepiej zorganizować, jak choćby Petra czy Gisela, byłbyś ideałem.\n– Dzień dobry – powiedział stojący za Peterem Syriusz; Pettigrew aż podskoczył. – Przepraszamy, że przeszkadzamy, ale chcieliśmy odnieść szczura Rayowi. Nie sądziliśmy, że wróci sam z siebie.\nCzarnoskóra kobieta uważnie spojrzała na Syriusza i Petera, przypatrując im się chwilę za długo jak na zwykłą obserwację.\n– Trudy Malums, babcia Raya – powiedziała, wyciągając dłoń w stronę Huncwotów.\n– Syriusz Black, a to mój przyjaciel Peter Pettigrew, jesteśmy kolegami Raya z Hogwartu.\nWymienili krótkie uściski. Peter nie spodziewał się, że pani Malums będzie mieć aż tak mocny chwyt. Tak samo jak nie miał pojęcia, że babcia Raya jest murzynką. Ray posiadał tylko niewiele ciemniejszą skórę od nich, podczas gdy Trudy najzwyczajniej w świecie czarną. Peter zaczął się zastanawiać, czy aby na pewno ta kobieta była babcią Raya. Może tak jak pierwsza pani Pettigrew, prawdziwa babcia Raya zostawiła jego dziadka i zniknęła?\n– Jestem nieco zdziwiona, że przyjaźnisz się z moim wnukiem. – Trudy zwróciła się do Syriusza. – Za moich czasów Ślizgoni nie potrafili się dogadywać z mieszkańcami innych domów, a przynajmniej nie ci wywodzący się z rodów czystej krwi.\n– Pani wybaczy, ale nie jestem Ślizgonem – nieco kąśliwie poprawił Syriusz. – Nie widzę też różnicy między czarodziejami czystej krwi, a mugolakami. Przepraszam, ale powinniśmy zanieść swoje bagaże. Do widzenia, do zobaczenia Ray.\n– Cześć… Mamo, popatrz to moi znajomi z Hogwartu. Babciu!\nSyriusz popchnął lekko Petera, a później złapał za przedramię i odprowadził na bok. Pettigrew bez trudu zauważył, że Black jest zły. Zaciskał mocno szczęki, spoglądając wilkiem w stronę Malumsów. Peter pamiętał, jak kiedyś Syriusza irytowało, gdy ktoś wyrabiał sobie o nim opinię, usłyszawszy tylko jego nazwisko. Przez lata spędzone w Hogwarcie większość uczniów nauczyło się nie przykładać wagi do rodu, z jakiego Syriusz się wywodził. A przynajmniej nie robili tego przyjaciele, więc może dlatego tak bardzo go to teraz zdenerwowało?\n– Podsłuchiwałeś? – zapytał Black bez ceregieli.\nPeter przez chwilę nie wiedział, o co przyjacielowi chodziło. Jak mógł podsłuchiwać, jeżeli stał tuż obok? Jednak po chwili przypomniał sobie o wcześniejszej sytuacji i rozmowie Syriusza z tajemniczą blondynką. Gdy teraz o tym myślał, wydawało mu się dziwne, że chowali się za tamtą kolumną, a także to, o czym mówili i na co się zgodzili.\n– Pete, powiedz mi, co słyszałeś – zażądał Syriusz, włożywszy ręce do kieszeni.\n– Nic takiego – bąknął wreszcie Pettigrew i od razu napotkał powątpiewający wzrok przyjaciela. – Tylko że kombinujesz jakiś żart z tą dziewczyną i Regulusem, ale nie chcesz, żeby ktoś się dowiedział.\nPrzez chwilę Syriusz nic nie mówił, a Peter bał się na niego spojrzeć, bo wiedział, że zawinił, że nie powinien podsłuchiwać. Jednak wreszcie, gdy pierwsze zdziwienie minęło, Black poklepał Petera po plecach, nachylił się i szeptem zabronił mówić komukolwiek o tych planach, bo to ma być niespodzianka.\n– Jak minęły wakacje? – zapytał James, rozłożywszy się wygodnie na siedzeniu.\nZostało kilka minut do odjazdu lokomotywy, więc Huncwoci mieli dużo szczęścia, że udało się im znaleźć wolny przedział. W każdym razie James twierdził, że pozostawał wolny, bo gdy Peter i Syriusz się zjawili, miejsca zostały już zarezerwowane.\n– Zsuwaj z tymi kulfonami – warknął Syriusz, odrzucając stopy Pottera.\n– Hej, tak było mi wygodnie! A tak poza tym jesteś mi coś winien za wakacje.\n– Znów nie dałeś znaku życia, a ja się zamartwiałem.\nSyriusz spojrzał na Jamesa krytycznie, po czym schylił się po bagaż i wrzucił go na górną półkę.\n– Wiesz, to całkiem ciekawe, bo Remus mówił, że ciągle siedziałeś u niego i sprowadzałeś Petera.\n– Jedno nie zaprzecza drugiemu – wyszczerzył się James. – Chyba bym nie wytrzymał sam całe wakacje. W dodatku Can miała szlaban, a później pojechała z tatą na jakąś wycieczkę po planetariach.\n– Która wcale nie była fajna, więc nawet nie waż się tego sugerować. Poza tym wiesz doskonale, że nie lubię tego całego patrzenia w gwiazdy. Mam astronomię i to powinno wystarczyć – wypomniała Canicula, tradycyjnie siedząca przy oknie, z Czarownicą w ręku.\nDo przedziału weszła Szczota i wskoczyła na kolana Petera, depcząc sobie miejscówkę. Zmieszany Pettigrew popatrzył na Caniculę w poszukiwaniu ratunku, jednak ona ponownie zatonęła w gazecie, nie zwracając uwagi, co się dział wokół niej. Peter jęknął, gdy kocica wbiła mocniej pazury, jednak jej nie strącił. Nigdy nie lubił kotów, nie wiedział czemu, ale wywoływały w nim dziwny rodzaj obawy, a nawet wrogości. Jednak Szczota stanowiła zupełnie odmienny przypadek, bo należała do Cannie. Dlatego też Peter starał się jak mógł być miłym dla kocicy, mimo że kosztowało go to wiele samozaparcia.\n– Mógłbyś opowiedzieć, co robiłeś całe wakacje – dołączył się Remus, siadając przy drzwiach.\nUsłyszeli gwizd, a po chwili poczuli, jak lokomotywa ruszała. Za drzwiami dało się słyszeć szuranie kufrów i rozmowę spóźnialskich.\n– W sumie nic ciekawego, rodzice zabrali mnie na Zlot. Wiecie, wszędzie tylko czystokrwiste szychy, nic specjalnego. Lepiej pochwaliłbyś się swoją odznaką prefekta.\n– Nikt nie mówił, że zostałem… – Huncwoci spojrzeli na Remusa z uprzejmym niedowierzaniem. – Och, w porządku.\nRemus sięgnął do kieszeni spodni i wyciągnął niewielką odznakę z ozdobnym P i lwem Gryffindoru. Peterowi zabłysły oczy na ten widok. Wcześniej Remus tylko raz mu ją pokazał. Pani Lupin była wtedy niezwykle dumna, a Pettigrew żałował, że nie mógł zobaczyć takiej satysfakcji w oczach własnej mamy. Peter poczuł, jak na jego policzki wpełzało gorąco. Czuł się zawstydzony własną zazdrością, wiedział, że Remus jak nikt inny zasługiwał na tę odznakę. Czasami jednak żałował, że mimo ambitnych celów nigdy żadnego nie udało mu się osiągnąć. Poprzeczka zawsze była za wysoko, a on sam wiecznie zadowalał się minimum, jakie musiał zrealizować. Widząc więc sukces przyjaciela, odczuwał ponurą gorycz porażki i zawodu względem siebie.\n– Pośpiesz się, Sarin. – Głosy z korytarza stały się wyraźniejsze. – I tak już jesteśmy spóźnieni przez twoje zapominalstwo. Evan, widzisz gdzieś Izzie? Miała nam zająć przedział…\n– Rany, znowu ona… – jęknął Syriusz, krzywiąc się paskudnie.\nZdziwiony Peter wyjrzał na korytarz. Nie przypominał sobie, żeby ktokolwiek z ich znajomych miał taki głos. W dodatku zachowanie Blacka zwróciło jego uwagę już na peronie, a przed chwilą, gdy Syriusz mówił o Zlocie, Peter miał wrażenie, że chłopak coś przed nimi ukrywał. Do tej pory nie mieli przed sobą tajemnic, więc tym bardziej wydawało się to dziwne.\nKorytarzem kroczyła Margarita Reverte, Ślizgonka z ich rocznika, o pięknych, brązowych włosach i wielkich, szarych oczach. Była stosunkowo niska, ale nigdy nie miała z tego powodu kompleksów. Opalona, z wąskimi ustami i czterema pieprzykami na lewym policzku od pierwszej klasy zwracała uwagę. Peter pamiętał, że kiedyś James planował zaprosić ją na randkę, jednak zrezygnował ze względu na dom, w jakim się znajdowała. Choć Potter mówił, że jedynie rozważał, jak zareagowałaby Lily, Peter uważał, że Rita naprawdę mu się wtedy podobała, a nie zaprosił jej tylko dlatego, że wiecznie chodziła z innymi Ślizgonami. W tej sprawie Peter nad wyraz dobrze rozumiał Jamesa, czego nie mógł powiedzieć o jego fascynacji Evans.\n– Czego się gapisz? – warknęła Rita, widząc natarczywe spojrzenie Petera.\n– Sarin, ruszaj się. Nie mam ochoty znosić wścibstwa.\n– Ale masz dzisiaj parszywy humorek – burknął Sarin Avery, ciągnąc za sobą ciężki kufer. – Jeszcze tylko kilka przedziałów. I wcale nie spóźniliśmy się przeze mnie, a przez twoją upartość.\n– Gdybyście tak nie hałasowali, nikt nie zwróciłby uwagi – stwierdził z przekąsem Syriusz, gdy Ślizgoni znaleźli się na wysokości przedziału.\nPeter spuścił głowę, chowając się znów do pomieszczenia. Wcale nie prosił o interwencję Syriusza, nie chciał wyjść na chama i prostaka, na kogoś wścibskiego. Właściwie nawet nie przeszkadzało mu to, co mówiła Margarita, ważne, że chociaż raz kierowała słowa do niego. A Syriusz wszystko zniszczył. Bo nawet, jeżeli próbował pomóc przyjacielowi, Peter tym razem wcale tego nie potrzebował. W dodatku Pettigrew nie sądził, żeby Black zrobił to dla niego – raczej dla siebie, żeby znów dopiec komuś, za kim nie przepadał.\nJak mam zwrócić uwagę dziewczyny, która mi się podoba, jeżeli przyjaciele zwracają się do niej w ten sposób?, pomyślał gorzko Peter.\n– Znowu ty, Black? – Margarita przewróciła oczami. – Miałam cię dość już w wakacje, liczyłam, że chociaż w pociągu od ciebie odpocznę. Naprawdę nie rozumiem, co widziała w to…\n– Nawzajem, Reverte – wszedł jej w słowo Syriusz. – Chyba nie myślałaś, że za tobą tęskniłem? Zresztą ty nawet nie powinnaś być na Zlocie. Twoja babunia złapała członka rodów organizatorskich i wydusi z niego, co będzie mogła, ale to niczego nie zmieni.\nNa opalonej skórze Margarity pojawił się rumieniec, przygryzła usta i zacisnęła pięści. Przez chwilę Peter bał się, że w ruch pójdą różdżki, nerwowe poruszenie Remusa wskazywało, że i on się niepokoił. Nawet Cannie przestała czytać Czarownicę, spoglądając z uwagą to na Syriusza, to na Margaritę, a na twarzy Caniculi pojawił się grymas. James uśmiechał się, zadowolony z efektu przemowy Syriusza.\n– Nie spodziewałam się tego – wykrztusiła wreszcie Margarita, rozluźniając zaciśnięte pięści, na dłoniach niewątpliwie miała ślady po długich paznokciach. – Wiesz co? Masz rację, dowiodłeś, że jestem od ciebie gorsza i tego, że twoim rodzicom udało się wychować cię na prawdziwego Blacka. Gratulacje.\n– Odwołaj to – warknął Syriusz przez zaciśnięte zęby; Peter dostrzegł, że Black zbladł.\n– Niby czemu? Przecież to prawda. To miałeś na myśli, tym chciałeś mi dopiec i brawo, udało ci się. Możesz być z siebie dumny, Black.\n– Odwołaj to tu i teraz albo… – Syriusz wstał, odtrącając rękę Jamesa, który chciał go powstrzymać.\n– Rita, przestań – wtrącił się Sarin Avery; na twarzy Evana Rosiera błąkał się nieprzyjemny uśmiech.\n– Co zrobisz, Black? – Margarita zignorowała ostrzeżenie towarzysza, unosząc podbródek.\n– Na litość, nie tutaj, Syriusz! – syknęła Canicula, wstając i kładąc dłoń na ramieniu Syriusza. – Nie warto pakować się przez nią w kłopoty. Odpuść.\nBlack odwrócił się, a gdy Peter dojrzał jego spojrzenie, wydawało mu się zimne i nieprzystępne. Takie, jakiego niemal nigdy u niego nie widywali. Pettigrew był pełen podziwu, że Cannie mogła przeciwstawić się Syriuszowi, kiedy się wściekał. Czasami żałował, że nie miał choć setnej części odwagi swoich przyjaciół.\n– Przed ucztą, w sali numer dwadzieścia na pierwszym piętrze. – Syriusz znów patrzył na Margaritę. – Chyba że tchórzysz?\n– Nic z tego. Będę czekać. Rosier, Avery, idziemy.\nCała trójka Ślizgonów ruszyła dalej przedziałem. Syriusz usiadł na swoim miejscu, ale Cannie nie wróciła, z założonymi rękoma stanęła nad Blackiem, a Peter był pewien, że jest wściekła, choć stała do niego tyłem.\n– Oszalałeś? – powiedziała Canicula, gdy Syriusz wciąż unikał jej wzroku.\n– Przecież to Ślizgonka, w dodatku mu się narzucała – wyjaśnił James, najwyraźniej dumny z przyjaciela. – Nie chciałaś, żeby tutaj coś robił, więc zaproponował pojedynek w Hogwarcie. Czemu jesteś na niego zła?\n– Przestań strugać jego adwokata! Chyba zdurnieliście obaj, dzisiaj jest pierwszy dzień, a wam zachciało się pojedynków, bo jakaś Ślizgonka nadepnęła Syriuszowi na ego.\n– Wcale nie chodzi o ego! – krzyknął Syriusz, a Cannie zrobiła pół kroku w tył. – Przepraszam.\n– Więc niby o co chodzi?\n– Nie zrozumiesz… – wyszeptał Syriusz, wciąż nie patrząc Caniculi w oczy.\n– Obawiam się, że świetnie rozumiem, jednak skoro wolisz mnie zbyć, to nic z tym nie zrobię. Ale nie pozwolę ci iść na ten pojedynek.\n– Niby jak mnie zatrzymasz?\n– Can, nie złość się na Syriusza, ale wiesz, jesteś dziewczyną, a tu chodzi o honor. On musi iść – wtrącił James.\n– Że niby dziewczyny nie mają honoru? – warknęła poirytowana Canicula, biorąc się pod boki.\n– Nie to chciałem powiedzieć… – jęknął James.\n– Mam was dość, jesteście nieznośni. Idę do innego przedziału, a wy lepiej się nad sobą zastanówcie, bo nie mam ochoty prawić wam kazania. – Rzuciła Remusowi przeszywające spojrzenie i wyszła.\n– Pozłości się, pozłości i przestanie – skwitował James, robiąc dobrą minę do złej gry. – No, brachu, pozwolisz, że będę twoim senatorem? No co? Słyszałem coś takiego na mugolskim filmie…\nPeter i Remus roześmiali się serdecznie, patrząc na zdezorientowane miny przyjaciół.\nCanicula wróciła dopiero tuż przed przystankiem w Hogsmeade. Nie wyglądała już na tak złą jak wcześniej, Peter odniósł nawet wrażenie, że zapomniała o pojedynku. Jednak James zaczął opowiadać o walkach, jakie stoczył jego ojciec. Peter z zapamiętaniem słuchał, jak Charlus Potter pokonywał brzydkiego jak noc i śmierdzącego jak nieudany eliksir Avery’ego w pasjonującym, trwającym niemal do bladego świtu boju na śmierć i życie. Cóż, Cannie nie podzielała entuzjazmu młodego Pottera i ponownie próbowała wymóc na Huncwotach, żeby zrezygnowali z pomysłu. Ani Syriusz, ani James nie chcieli o tym słyszeć, Remus udzielił milczącej zgody, natomiast Peter był ciekaw wyniku.\nPettigrew nie potrafił oprzeć się pokusie sprawdzenia, czy jego przyjaciele rzeczywiście są tak dobrzy, na jakich się kreowali. Zdarzało się, że zżerała go zazdrość o stopnie oraz osiągnięcia – mieli to, o czym marzył, czym chciał zabłysnąć. Wiedział, że w zasadzie sam sobie jest winien – że powinien bardziej się starać, przykładać do nauki. Nieraz przyjaciele budzili go w bibliotece, gdy drzemał na księdze traktującej o animagii. Wówczas potrafili spłatać mu paskudnego figla, żeby oduczyć go złego nawyku. Zdarzały się takie momenty, gdy Peter chciał zobaczyć, jak przyjaciele zawodzą, jak to on triumfuje. Wtedy karcił się, plując sobie w brodę, bo przecież nie na takiego podłego zazdrośnika wychowała go mama. Źle czuł się z tymi uczuciami, ale w pewnym momencie zauważył, że są one częścią jego i nie potrafił ich już wyplenić. Więc czaiły się gdzieś w podświadomości, czekając na właściwą chwilę, aby wypełznąć.\nDo Hogwartu dojechali w piątkę, jednak po wyjściu z powozu, Huncwoci zgubili Cannie i udali się w kierunku pierwszego piętra. Na korytarzach znajdowały się tłumy, ciągnące do Wielkiej Sali, wokół panowała coroczna gorączka i nikt nie zwracał uwagi na kilku uczniów odstających nieco od reszty. Gdy schowali się za jedną ze zbroi w pustym korytarzu, James wyciągnął pelerynę-niewidkę i zniknęli na dobre.\nPortrety przechodziły z ram do ram, roznosząc plotki i ploteczki, żaden z mieszkańców zamku zainteresował się raźno brnącymi przed siebie stopami.\nGdy tylko Huncwoci dotarli do właściwej klasy, rozejrzeli się, czy nikt nie szedł korytarzem, a następnie weszli do środka, wychodząc spod peleryny-niewidki.\n– Lumos – mruknął Remus.\nKlasa numer dwadzieścia na pierwszym piętrze nie różniła się niczym od standardowej hogwarckiej klasy. Oprócz rozmiarów, wiszących w rogach pajęczyn i braku ławek wewnątrz. Pod tablicą stała niewielka katedra, resztę pomieszczenia spowijał mrok.\n– Myślicie, że długo będziemy czekać? – zapytał Peter, przestępując z nogi na nogę.\n– Się zobaczy, ale nie martw się, zdążymy na ucztę – odpowiedział pocieszająco James.\nPeter się zaczerwienił. Chociaż fatycznie trochę już burczało mu w brzuchu, w pytaniu wcale nie chodziło mu o głód. Niepokoił się, że ktoś mógłby tu na nich wpaść, chociaż mało prawdopodobne, żeby jakikolwiek nauczyciel przechadzał się koło drzwi i miał ochotę wejść akurat do starej, pustej klasy. Peterowi nie zależało na otrzymaniu szlabanu. Nie chciał też, żeby przyjaciele ponownie podpadli jakiemuś nauczycielowi. Jednak przede wszystkim Peterowi zależało na uniknięciu walki z Margaritą. Nigdy nie liczył na jakiekolwiek szanse u niej, ale nie pragnął całkowicie ich grzebać. Przynajmniej nie ze względu na stosunki pomiędzy nią a Syriuszem.\n– Silencio – mruknął Syriusz, celując w drzwi. – Poczekamy pół godziny, jak nie przyjdzie to nie.\nNie musieli czekać długo, po kilku minutach drzwi otworzyły się i do środka weszła Margarita Reverte, a za nią Sarin Avery z nadąsaną miną i wciąż dziwnie zadowolony Evan Rosier. Na samym końcu szła Izabela Reverte, której mina wskazywała na to, że nie pałała zbytnim entuzjazmem do nielegalnych pojedynków podczas uczty powitalnej.\n– Jesteś – stwierdził Syriusz, mierząc wchodzących uważnym spojrzeniem.\n– Jestem, przecież się zgodziłam. Nie liczyłeś chyba, że stchórzę, co?\n– Ślizgoni nie mają oporów przed łamaniem słowa.\n– Czyżby? Ciri ma na ten temat całkiem inne zdanie – prychnęła Izabela, patrząc wprost za Syriusza.\nPeter czuł, że ktoś zapomniał mu o czymś powiedzieć. Nagle przed oczami stanęła mu dziewczyna z peronu, z którą rozmawiał Syriusz. Nie wiedział dlaczego, ale wydawało mu się, że miała z tym jakiś związek, chociaż i tak nie rozumiał, czemu Izabela wspomniała Cirianę Meadowes. Przecież również była Ślizgonką, a Syriusz nie znosił Ślizgonów, więc jedyne, co mógł jej obiecać, stanowił pojedynek albo psikus. Ani za jednym, ani za drugim raczej nikt by nie rozpaczał, więc skąd wyrzut?\n– Nie przyszliśmy tu rozmawiać – uciął Syriusz, zwracając się do Margarity. – Oni nie będą walczyć, więc niech się odsuną i wyczarują tarcze.\n– Jasne, są tylko świadkami – przytaknęła.\nHuncwoci odsunęli się za katedrę, a Remus rzucił Zaklęcie Tarczy, które objęło również Petera i Jamesa. Ślizgoni przemieścili się w drugi koniec pomieszczenia, gdzie Avery zrobił to samo. Syriusz i Margarita stanęli naprzeciwko siebie, ledwo zauważalnie skinęli sobie głowami, po czym wyciągnęli różdżki przeciw sobie.\nDo tej pory Peter nie widział czarodziejskich pojedynków, nie prawdziwych, w których liczyło się zwycięstwo. Na zajęciach ćwiczyli różne czary, jednak raczej nie mieli sposobności do stosowania ich w walce. W Hogwarcie pojedynki były zakazane oraz surowo karane. Po szkole krążyły plotki, że w przeszłości jakiś uczeń zginął podczas utarczki z kolegą i od tej pory surowo zakazano tych praktyk.\n– Rictusempra – powiedział głośno i wyraźnie Syriusz.\n– Protego – padła szybka odpowiedź i błyskawiczny atak: – Serpensortia!\nZ różdżki Margarity wystrzeliła cynamonowa kobra. Donośnie sycząc, wijąc się w potężnych, grubych splotach śliskiego ciała, ruszyła w kierunku Blacka, a zaraz za nią snop czerwonych iskier. Syriusz wyczarował tarczę, odskoczył od atakującego węża i, celując w ścianę, zawołał Defodio. Od muru oderwał się tynk, a w powietrze wzbiła się chmara pyłu. Peter miał problem z dostrzeżeniem Margarity, która zaczęła kaszleć od nieprzyjemnych drobin w powietrzu. Kobra ponownie rzuciła się na Syriusza, wściekle sycząc, ale tym razem nie umknął. Dało się słyszeć Vipera Evanesca, a zaraz po chwili głośne Drętwota. Wąż zniknął, rozpadając się w pył, a Black w ostatniej chwili zdołał zasłonić się tarczą przed białym promieniem. Peter nawet nie usłyszał, by przyjaciel wypowiedział przeciwzaklęcie.\n– Anapneo – warknęła zezłoszczona Margarita, a tarcza Syriusza zniknęła. – Incendio! – krzyknęła, robiąc kilka kroków w kierunku przeciwnika.\n– Aquamenti! – padła szybka odpowiedź. Płomienie, które wystrzeliły z różdżki Reverte zgasły w zetknięciu z wodą. – Tarantallegra.\nTym razem Margarita nie zdążyła zareagować, zaklęcie trafiło w nią, a nogi zaczęły wykonywać niekontrolowane ruchy. Prychnęła, ze złością pocierając trzy pieprzyki na lewym policzku i spróbowała wycelować w Syriusza. Zaklęcie chybiło, rozbijając się o tarczę Remusa. Peter cofnął się, zdziwiony siłą czaru.\nUrok trafił w wywijającą dzikie pląsy Margaritę, przez co uderzyła o ścianę i osunęła się po niej. Syriusz zrobił kilka kroków w jej stronę i spróbował odebrać jej różdżkę, jednak dziewczyna poderwała nagle głowę i wysyczała ze złością: Lacarum Inflame! Black odskoczył, wykrzykując Protego, a w tym czasie Margarita zdołała rzucić na siebie przeciwurok.\nTym razem to Margarita zyskała przewagę, wstała i bez wahania powiedziała:\n– Vincius – niewidzialne liny skrępowały ręce i nogi Syriusza, ciężko upadł na podłogę, głową zawadzając o kant stolika przy oknie. – Sectumse…\n– Stój, durna! – wrzasnął Avery, na którego koledzy popatrzyli ze zdumieniem.\nDrzwi uchyliły się, do klasy wszedł mężczyzna.\n– Expelliarmus! – padła zdecydowana komenda.\nPozostawiona na podłodze różdżka Syriusza wraz z tą wyrwaną z ręki Margarity poszybowały w kierunku nowoprzybyłego. Peter z przerażeniem skonstatował, że w drzwiach stał nie kto inny jak Hurkley Nott, nauczyciel mugoloznawstawa.\n– Że też musiałem się na was natknąć – jęknął Nott, spoglądając na uczniów w pomieszczeniu. – Finite – mruknął wskazując na Syriusza i uwalniając go.\nBlack natychmiast wstał, przecierając zaczerwienione nadgarstki. W jego oczach gorzał gniew i Peter naprawdę obawiał się, że Syriusz zaatakuje nauczyciela. Nott najwyraźniej nie przejął się bojową postawą ucznia, podchodząc do niego i uważnie oglądając głowę. Na skroni Syriusza znajdowało się obficie broczące rozcięcie.\n– Nie za dobrze, będziesz musiał przemknąć do toalety i to zmyć – westchnął nauczyciel. – Tractaro*. – Skaleczenie natychmiast zniknęło, jednak krew pozostała.\nNott włożył różdżkę do kieszeni szaty i skrzyżował ręce na piersi. Popatrzył z pewnym zaciekawieniem na zniszczoną ścianę, kiwając głową. Spojrzał po pozostałych uczniach, pokręcił głową, ponownie westchnął i wreszcie zapytał:\n– No to co proponujecie zrobić z tym bałaganem?\nPeter nie mógł uwierzyć w to, co słyszał. Co prawda już wcześniej słyszał, że Hurkley Nott jest wyluzowany i spokojnie można się z nim dogadać. Pewnie dlatego Syriusz tak uwielbiał mugoloznawstwo – chociaż na początku Peterowi wydawało się, że Black zwyczajnie czerpie radość z robienia na złość pani Black. Wyglądało na to, że wszyscy unikną kary.\n– Reparo – powiedział Remus, celując różdżką w zniszczony fragment klasy i podchodząc do Syriusza. – Bardzo przepraszamy, panie profesorze. Obiecujemy, że to już nigdy się nie powtórzy i…\n– Dobrze, dobrze – Nott machnął ręką, powstrzymując Lupina. – Kto zrobił tę wyrwę? – zapytał z nieukrywaną ciekawością.\n– Ja – mruknął Syriusz bez entuzjazmu.\n– Chciałeś odwrócić jej uwagę? – drążył Nott.\n– Ta-ak – zająknął się Syriusz, patrząc spod byka na nauczyciela.\n– Sprytne, szkoda, że nie wpadłem wcześniej! No, zmykajcie i postarajcie się wybierać lepsze miejsca na pojedynki. Szybko, szybko, bo jeżeli wpadniemy na kogoś z ciała pedagogicznego, będą kłopoty.\nPo tych słowach Nott pogonił wszystkich przed siebie, czekając, aż opuszczą klasę. Sam wyszedł na końcu, po chwili zwłoki, a Peter zauważył, że szata czarodzieja jest bardziej wypukła na piersi. Postanowił zachować to dla siebie, w końcu coś mu zawdzięczali.\nPrzeszli korytarzem, wchodząc niewielką grupką na schody. Najbliższa łazienka znajdowała się na parterze, więc Nott przez cały czas śledził Syriusza, najwyraźniej obawiając się, że i on mógłby ponieść nieprzyjemne konsekwencje, gdyby ktoś złapał Blacka.\nJednak ledwie znaleźli się na schodach, zobaczyli znajomą, wysoką postać. Srogim spojrzeniem mierzył ich Radamantys Ladon. Nott nie stracił wiele z animuszu, nakazując Syriuszowi zgarbić się i spróbować zamaskować zaschniętą krew na skroni.\n– Co się tutaj dzieje, Hurkley? – zapytał Ladon, świdrując uczniów. – Wszyscy powinniście znajdować się na uczcie powitalnej.\n– Bo widzisz, wyniknął mały problem… – zaczął niefrasobliwie Nott. – Grupki Ślizgonów i Gryfonów wpadły na siebie i zaczęły się sprzeczać, więc zawróciłem je na ucztę. Ale nie masz się czym martwić, wszystko jest już pod kontrolą.\nLadon nie wyglądał na przekonanego, jednak usunął się z drogi, pozwalając przejść uczniom. W jego oczach odbijały się refleksy płomieni, barwiąc je gadzim złotem. Ladon bystrym spojrzeniem uważnie obserwował mijających go uczniów, choć Nott starał się odwrócić jego uwagę zapewnieniami, że nic się nie stało i nie istnieje powód, wymagający marnotrawienia czasu. Peter miał wrażenie, że im bardziej Nott starał się przekonać kolegę, że jego obecność jest zbędna, tym bardziej nieufny stawał się Ladon.\nGdy koło nauczycieli przechodził Syriusz, Ladon zatrzymał go bez wahania, odciągając dłoń, którą Black drapał się po głowie, i odsłaniając skrzepłą krew.\n– Co to ma znaczyć? – zapytał Ladon, marszcząc brwi.\n– Skaleczyłem się – odpowiedział szybko Syriusz.\nLadon omiótł wszystkich swoim okropnym spojrzeniem. Peter zadrżał, czuł się nakryty, przyłapany jak złodziej, który próbował skraść smocze skarby.\n– Ślizgoni i Gryfoni podróżujący pod okiem nauczyciela, odprowadzani do Wielkiej Sali, gdzie powinni już dawno być – bez emocji zaczął Ladon, jego głos nacechowany był naganą. – W dodatku jeden z uczniów ma w pełni zaleczone skaleczenie. Przecież to aż zbyt oczywiste, że się pojedynkowali. Nie interesuje mnie powód, w Hogwarcie pojedynki są zakazane. Hurkley, mam nadzieję, że dałeś im szlaban. Wszystkim.\n– Jasne, że tak, profesorze Ladon. Nie chciałem panu sprawiać dodatkowych problemów.\n– To dobrze, choć niepotrzebnie się przejmowałeś. Black, natychmiast idź do toalety i doprowadź się do porządku, nie ma potrzeby niepokoić innych uczniów.\nSyriusz odszedł z krzywym uśmiechem. James chciał iść za nim, jednak zatrzymał go Ladon i nakazał udać się do Wielkiej Sali. Ślizgoni nie powiedzieli słowa, jednak z tego, jak Margarita zaciskała pięści, Peter domyślił się, że również się denerwowała.\nGdy weszli do Wielkiej Sali, uczta trwała w najlepsze. Cannie mierzyła ich rozeźlonym spojrzeniem, jednak nic nie powiedziała, gdy przy niej usiedli. Jak zawsze zajęła im miejsca, choć wydawało się oczywistym, że wciąż miała im za złe, że jej nie posłuchali. Peter z radością zabrał się za pałaszowanie przepysznych dań. Co jakiś czas rzucał spojrzenia w stronę stołu Ślizgonów, lecz Margarita Reverte pogrążona była w rozmowie z Severusem Snapem.\n* z łaciny, niestety zabrakło odpowiedniego czaru w książkach.\nAutor: A. o 15:48\nNiah 6 listopada 2014 15:52\nDobra, jestem zaskoczona. Komentarz będzie później.\nA. 6 listopada 2014 15:55\nAle tym, że się rozdział pojawił, prawda? Bo nie chcesz mi powiedzieć, że już przeczytałaś (no, przeraziłabyś mnie)?\nNiah 6 listopada 2014 17:32\nCo to dla mnie przeczytać rozdział w cztery minuty! Żartuję xD Byłam w szoku, że się tak szybko pojawił.\nUrok trafił w wywijającą dzikie pląsy Margarię - Margaritę.\nNott uczący mugoloznactwa, umarłam, serio. Facet wydaje się strasznie sympatyczny, ale jego nazwisko tak do niego nie pasuje... Cały czas psuje mi to obrazek fajnego nauczyciela, naprawdę. Czystokrwisty i mugole, to się razem nie je!\nPodoba mi się, że Syriusz i Ciri będą się kryli po kątach i Regulus został zaangażowany do ich tajemnicy, bo Syriusz chce polepszyć swoje kontakty z bratem. Aż się łezka w oku kręci...\nA sam Peter ukazuje nam swoją mroczną stronę, którą próbuje stłamsić. Ciekawie, ciekawie. Myślę, że na przestrzeni lat będzie mu już bardziej dokuczała niż teraz.\nCo ja mogę jeszcze powiedzieć, jestem ciekawa, kiedy James się dowie, że Syriusz ma przed nim tajemnice związane z dziewczynami i ich braterska więź zostanie wystawiona na próbę. Całkiem jak w jakiejś telenoweli. Też nie głupi motyw dla jakiegoś yaoica... och, o czym ja myślę!\nKoniec, czas się brać do roboty. Po przeczytaniu twojego rozdziału nabrałam ochoty do pisania Bezruchu.\nA. 6 listopada 2014 19:43\nSzybko hehe ^^\nGłodna byłam i zjadłam t :P Poprawione - dzięki.\nHłehłe, że tak powiem można było już po interludium wywnioskować, że rodzinka nie za bardzo go lubi ^^ Wiem, że nazwisko i praca totalny odlot, ale właśnie taki ktoś był mi potrzebny.\nNo Syriusz sobie przypomniał o Regulusie - zobaczy się na jak długo :P\nKurczę zabawne jest to, że widzisz ciemną stronę Petera, ale nie reszty. Wiem, wszyscy patrzą na niego przez pryzmat zdrady, jednak dla mnie jest to niesprawiedliwe.\nO NIE! Żadnych jajojców, nigdy. Weź ty w ogóle mi o tym nie wspominaj, jajojce są straszne i mam przy nich odruch wymiotny.\nNo, pisz, pisz, a nie opowiadasz mi jakieś głupie historyjki o braku rozdziału do końca roku pff.\nNiah 6 listopada 2014 20:29\nZmotywowałaś mnie, mam już cztery strony. To nic, że końca nie widać, ważne że coś już zaczęłam. Nie wiem, co z kartkówką z historii sztuki, ale o tym się jeszcze pomyśli...\nAle to jest tak, że Peterem podkreślasz jego ciemną stronę, a Jamesem i Syriuszem jakoś nie. Remus to jest wilkołakiem, więc on ma wyrzuty sumienia za wszystko, nie liczy się. Ale u Petera ta ciemna strona też ma swoje podłoże, bo w końcu jest najgorszy z tej czwórki i zdaje sobie sprawę z tego, że tak naprawdę odstaje od reszty. Lubię twojego Petera, bo mnie nie wkurza za każdym razem jak o nim czytam, ale gdy sama mam o nim pisać to aż krew mnie zalewa...\nA. 6 listopada 2014 20:42\nAch, jest we mnie siła! Tak trzymać :D A na kartkówce spłynie na ciebie wiedza... na pewno przewędruje drogą kropelkową ^^\nE tam, właśnie Jimem i Syriuszem akcentuję ich bucowatość oraz ich stosunek do Petera, a nie odnoszą się do niego OK. Tyle że wszyscy przyjęli to za normalne i nikt się ich nie czepia. To Remus ma ciemną stronę? xD A najgorszy pod jakim względem? - nie pytam o przyszłość, a o teraz.To ty piszesz coś o Peterze? Do Bezruchu? Wow!\nNiah 10 listopada 2014 22:27\nSpłynęła wiedza, nie martw się ;) Okazało się, że potrzebuje piętnastu minut, by się tego nauczyć i myślę, że będzie dobrze.\nOczywiście, że Remus ma ciemną stronę. Wypełnioną pazurami, kłami i wyciem do księżyca, która przysparza mu nowych powodów do winy.\nChyba każdy przyjął to za normalne, że James z Syriuszem pomiatają innymi i nic sobie z tego nie robią. No ale większość społeczeństwa lubi badassów, może dlatego ich stosunek do innych jest tak akceptowalny?\nNajgorszy w znaczeniu: powolny, ślamazarny, nie dość mądry, nie przystojny.\nNic nie piszę o Peterze, ale gdy muszę go umieścić w jakimś rozdziale to przeżywam katusze. Szybko się irytuję. Dlatego na razie pojawił się tylko raz, bo staram się go unikać.\nA. 12 listopada 2014 16:36\nA widzisz - ludzie genialni nie potrzebują dużo czasu, żeby sie nauczyć ^^\nOj tam - kto by to liczył (oprócz ciebie :P)...\nWłaśnie i to jest cały problem. Sama też lubię "tych niegrzecznych", ale zawsze ciąży mi świadomość tego, że oni wcale tacy fajni nie są.\nTak jasne, ale czy nie jest też tak, że ludzie lubią widzieć to, co jest złe w Peterze, a nie dostrzegają tego, co dobre? Bo w rozdziale (nie szukając daleko) pojawia się info o zazdrości i to każdy widzi, ale już tego, że Peter stara się z tym walczyć, że myśli nad swoim zachowaniem - no to jakoś lepiej pominąć.\nPewnie dlatego, że zawsze myślisz o tym dorosłym Peterze, który jest zły, be i fe. A poza tym Pete do Rega czy Syriusza jakoś średnio pasuje, więc może to i lepiej? Jej - nie pamiętam w ogóle, żeby Peter był w Bezruchu!\nNiah 12 listopada 2014 22:47\nJa miałam na mat-fiza pójść jak jeszcze była okazja. Liczby są moim życiem! Ja muszę wyliczać procenty i temu podobne rzeczy.\nJa lubię złych, ale tylko tych, którzy są źli, bo zostali skrzywdzeni. Zawsze mi ich tak jakoś szkoda... Co ja poradzę, że mnie rozczulają?\nZauważyłam tę jego skruchę, ale ja już wiem, że ona w przyszłości będzie coraz bardziej maleć :< To smutne, ale gdybym lubiła Pete'a, pewnie podobałoby mi się to, że dąży do nie bycia przydupasem Huncwotów.\nPeter był w tym rozdziale o meczu Slytherin-Gryffindor i urodzinach Syriusza. Ale jego rola była tak nędzna, że szkoda słów. Walnął jakiś tekst o typowych dla Ślizgonach zachowaniach, czy coś.\nA. 13 listopada 2014 18:38\nTo minęłaś się z powołaniem :P\nNie tylko ciebie ^^ A w ogóle masz jakiegoś takiego swojego największego ulubieńca? (Czy to Regulus? - bo do niego masz ewidentną słabość)\nBo na kierunek, w jakim zmierza Peter wynika z wpływy środowiska. I dlatego Pete'a mi szkoda.\nOjej, a już myślałam, że mnie moja przyjaciółka skleroza dopadła ^^\nNiah 14 listopada 2014 21:19\nMoim ulubieńcem jest rodzina Blacków. Kurde, bo gdybym miała tak kogoś wybrać... to zazwyczaj waham się między Syriuszem a Regulusem. Do tego ostatnio doszła kwestia Jamesa... Ale mi teraz pytanie zadałaś! Chyba masz rację, będzie to Regulus, później Syriusz i James. Jakoś tak sobie ich upodobałam. A Ty kogo lubisz?\nA wystarczyło go częściej pochwalić... i James by teraz żył! ;_;\nA. 14 listopada 2014 22:50\nCwana bestia - całą rodzinkę sobie zagarnęła ^^ Widzisz, jak dobrze cię znam xD Ale bardziej miałam na myśli tak w ogóle (taką najbardziej ulubioną postać spośród wszystkich). W HP zawsze najbardziej lubiłam Syriusza, chociaż nie wiem czy to widać po rozdziałach (mam nadzieję, że nie).\nDokładnie xD (a Lilka dalej byłaby truposzkiem? W końcu musi powstać Wybraniec :P).\nNiah 18 listopada 2014 18:32\nCo się będę rozdrabniać, od razu wszystkich biorę jak lecą. Rowling pobudziła moją wyobraźnię, gdy przy drzewie genealogicznym Blacków napisała, że wiele historii kryje się między wierszami.\nSpośród wszystkich? O nie, jednej nie wybiorę, nie dam rady. Za trudne xD\nNie widać, że lubisz Syriusza. Powiedziałabym, że Jim lub Glizdek, ale nie Syriusz.\nLily to dziwna sprawa. Kobieta nie wie czego chce xD\nA. 18 listopada 2014 23:00\nTo dwie (no tyle to i ja potrafię wybrać).\nJames? Wow, strasznie mi się nim pisze, więc to już zupełnie dziwne ^^ Ale Glizdka faktycznie lubię.\nPrzyznaj się lepiej, że chcesz Jima dla siebie :P\nNiah 19 listopada 2014 09:52\nNo to Syriusz i Grimmjow. Umówmy się, że są moimi ulubionymi postaciami.\nRemusa nie napisałam, ponieważ on u ciebie ostatnio po dupie dostaje (nie dość, że wilkołak to żyjący w nędzy :<). A Syriusz... Syriusz to Syriusz. U niego jest na razie na tyle kanonicznie, że ciężko coś o nim więcej powiedzieć.\nTak, przejrzałaś mnie. Chcę zagarnąć dla siebie Jima, dlatego muszę pozbyć się Lily. To mój szatański plan.\nA. 19 listopada 2014 22:24\nO, Grimmjowa się nie spodziewałam - zaskoczyłaś mnie ^^\nOj no wilkołactwo to nie prezent ode mnie :P Bo Syriusz kanonicznie ma wystarczająco kłopotów i nie widzę sensu mu ich dodawać ;)\nA ładnie to tak zdradzać Blacków?\nNiah 20 listopada 2014 11:41\nGrimmjow i Ulquiorra to moje ulubione postacie z Bleacha. Widzisz, w Bleachu można jeszcze wybrać, kogo lubisz, bo są różni. W Naruto wszyscy są pod jedno kopyto robieni, więc albo lubisz całą organizację, albo nie, bo nie ma co się rozdrabniać. Ja ogólnie lubię hollowy w Blachu i liczę na to, że jeszcze wrócą do gry (skończyłam gdzieś w momencie, gdzie Gotei walczy z tymi głównymi Quincy i wraca Ichigo, Rukia i Renji, więc proszę bez spoilerów, jeżeli takowe są ^-^).\nSyriusz to jest taki męczennik Harry'ego Pottera, kurde no. Nie dość, że patologia w domu, szykanowany w szkole przez nazwisko, to później mimo wszystkich dobrych uczynków, które robił, wszyscy i tak go biorą z Blacka pokroju Belli ._. I staraj się być tutaj człowieku miłym...\nJames w w żyłach krew Blacków! Jego matka była z Blacków, liczy się!\nA. 20 listopada 2014 16:58\nOj no przecież wiem, że z Bleacha. Chyba wszyscy ich uwielbiają, chociaż nigdy nie specjalnie za żadnym nie przepadałam - po prostu są mi obojętni. Moja opinia o Naruto jest teraz jeszcze gorsza... O hollowach samych w sobie to i spojlerów nie ma :P\nAno, biedak ma przekichane (a ty zła mu jeszcze ojca zabiłaś i jego łepetynę wysłałaś).\nChyba że tak... ale i tak zdradzasz Rega i Syriusza :P\nNiah 20 listopada 2014 19:12\nBo to było tak, że gdy oglądałam anime (wtedy jeszcze mi się chciało oglądać i mogłam marnować życie na dzwudziestominutowe odcinki) to nieopatrznie wpadłam na ten epizod Bounto, kóry na szczęście przerwałam, ale kurde, to była taka trauma, że gdy dowiedziałam się, że to tylko filler, niepewnie wróciłam do oglądania a tam bam! Bleach w starym stylu! Łup Grimmjow! Łup Ulquiorra! Cholera, co się dzieje? Byłam po prostu zachwycona, że jednak moje ulubione anime nie zostało zniszczone i teraz mam same dobre wspomnienia z nimi. No i lubię ich moce. Ogólnie arc Hollowów był jak dla mnie najciekawszy i na nim powinna się skończyć manga.\nDobra, zabrałam mu ojca, ale dałam mu brata, by go wspierał. To nie moja, że nie wyszło. Nie wszystko zawsze wychodzi.\nCii, nic im nie mów, bo przestaną za mną gadać :<\nA. 20 listopada 2014 19:47\nAch te dwadzieścia minut z życia... Haha Bounto to najgorszy ze wszystkich fillerów (jedyny, jakiego nie zmęczyłam), ale ja tam wiedziałam, kiedy są fillery i je omijałam (wróciłam do nich, gdy już całość obejrzałam ^^).Tak też sądzę, że wtedy historia powinna się skończyć, a Aizen powinien był zaliczyć zgona (co to za villian, co nawet umrzeć nie potrafi, za to tworzy sobie klatę z niczego...).\nNie moja wina, co? Tak najłatwiej! (I jeszcze wywaliłaś go z opka na jakieś wakacje)\nSię zobaczy :P\nNiah 20 listopada 2014 20:27\nOglądałam tylke te fillery, które mi się podobały, czyli te z Zanpaktou. Były naprawdę na poziomie i te projekty postaci, super xD Autor się postarał, tworząc tylu bohaterów całkiem od ręki.\nOch, Aizen to w ogóle... on i jego herbata.\nNo właśnie on nie ma wakacji. Dowiesz się niedługo, co go spotkało w tym momencie, gdy go nie było i będziesz mu współczuć! Tak myślę przynajmniej.\nA. 21 listopada 2014 13:01\nBo tylko te z Zanpaktou były na poziomie, te z Amagaiem trochę kiepawo wyszły, bo najlepszy był aż jeden moment z Ginem i tamten omake :P Numer z podróbkami kapitanów słabo nawet pamiętam, więc... Ale tak to te pojedyncze zazwyczaj dają radę, bo są śmieszne.\nTaaa picie herbaty nigdy nie będzie już takie samo, nie wspominając już nawet o biednych motylach i wróżkach...\nŻeś go torturowała?! No nawet twój ulubieniec nie ci nie umknie :(\nNiah 21 listopada 2014 15:51\nOj, te jednoodcinkowe czy tam dwu to oglądałam, bo masz rację, były zabawne. Takie rozluźnienie w akcji. Jednak reszta... o nie, zdecydowanie nie. Szczególnie, że niektóre są umiejscowione tak z dupy. Cholera, pamiętam jak byłą walka Grimmjowa i Ichigo i w połowie puścili fillery, by później przez dwa odcinki przypominać co się stało, łącznie z tym nieszczęsnym "Kurosaki-kun!"\nAizen zmienił moje życie bezpowrotnie. Nigdy też nie będę zaczesywać włosów do tyłu, by mi taki kosmyk przez pół twarzy nie starczał.\nOd razu go torturowałam! Głupotę zrobił i teraz przeżywa, ot co. Nie żeby Syriusz robił w życiu tylko mądre rzeczy... Powinien się już nauczyć, że najpierw się myśli, a potem robi.\nA. 22 listopada 2014 11:28\nHaha, dlatego fillery oddzielnie oglądane są nawet spoko, a te w akcji... buuu. A weź mi z Inoue...\nWłaśnie - powinnnyśmy dostać odszkodowanie za szkody psychiczne, które nam wyrządził.\nLepiej napisz rozdział, a nie mi tu apetyt zaostrzasz :P\nNiah 22 listopada 2014 15:43\nJa zazwyczaj oglądam wszystko na bierząco, wiec to była katorga... Ale każde fillery są niczym przy Orihime. Kurde, w każdym musi być taka postać?\nRozdział się pisze, spokojnie :)\nA. 23 listopada 2014 11:38\nA bo ja Bleacha oglądałam, jak już zakończyli emisję, więc mogłam sobie pozwolić :P Musi być Hime, nie doceniasz wagi tej postaci (w końcu swoim wrzaskiem wskrzesiła Ichigo) xD\nNo widzisz - jak trochę ci pomarudzić, od razu rozdziały szybciej ci idą :D\nNiah 25 listopada 2014 11:02\nJak ja zaczęłam oglądać to saga shinigamich nie była jeszcze zakończona... geez! Kiedy to było!\nNo tak, laska w taki sposób drze mordę, że aż zmarli z grobów powstają i bawią się z zombie walk. Ma przeponę ta kobieta.\nNo, już nawet skończyłam i opublikowałam, ale kurde, nigdy więcej pisania czegokolwiek na silnych lekach. Pomylił mi się marzec z kwietniem i musiałam pięć stron napisać od nowa. Masakra.\nKsiążkoholiczka 9 listopada 2014 08:09\nSuper rozdział, walka była świetna! :) Też chcę takiego nauczyciela! Czekam na następny rozdział i ślę pozdrówki! :D\nKama 9 listopada 2014 18:19\nNajlepsza walka :)\nAnonimowy 12 listopada 2014 17:34\nPrzepraszam, że dopiero teraz ;-; Rozdział przeczytałam już w poniedziałek (były wtedy moje urodzinki ^^), ale dopiero dzisiaj mogłam zkomentować xD Więc... Nie rozpisuję się. I tak wszyscy wiedzą, że rozdział jest super xDD Więc kończę komentarz wyrażeniem mojej miłości do Can, Szczoty i Remusa. Do kolejnego rozdziału ^^\n~Rekin (dawniej Chomik)\nA. 13 listopada 2014 18:40\nTo spóźnione najlepszego!\nEj, wcale wszyscy nie wiedzą!\nRekin zjadł Chomika? Biedny... ale ten Chomik robił w morzu?\nAnonimowy 15 listopada 2014 01:03\nAww, dzięki :D\nWiedzą, wiedzą, tylko Ty nie ;P\n... Bez komentarza xDDDDD\nJa również C:\nFavez 15 listopada 2014 11:43\nA. 16 listopada 2014 00:50\nDzięki zawsze dobrze wiedzieć, że pojawił się nowy czytelnik no i mam nadzieję, że dalej się nie zwiedziesz.\nRosalia 17 listopada 2014 19:49\nZ wielkim poślizgiem, ale jestem! ^^\nZapewne nie zdziwię Cię, jeśli powiem, że rozdział mi się podobał i pochłonęłam go za szybko... Jeszcze trochę i zrobię sobie re-read przeczytanych już rozdziałów, serio. Kreujesz w ff taką cudownie swojską atmosferę, która towarzyszy mi zawsze przy czytaniu kanonu. No, ale do rzeczy, nie można ludziom za bardzo słodzić. ;)\nLubię perspektywę Petera. Serio, lubię coraz bardziej. Pomijając już takie winki jak niechęć do kotów, wcześniej był tylko tym osom dzieciakiem, któremu się kibicowało, żeby się wyrwał spod pewnych ograniczeń, jakie narzuca mu przyjaźń z Potterem i Blackiem, a teraz... Teraz powoli, niczym smród zgniłego jaja, pojawia się cała ta jego zgnilizna, zawiść. Podoba mi się, że on z tym walczy, choć przykre, że według kanonu przegra. Zwłaszcza, że Twój Peter jest bardzo kanoniczny według mnie. I w ogóle to z Petera wychodzi normalnie bohater romantyczny, konflikt wewnętrzny jak ta lala. xD Ale serio, lubię dzieciaka. I jest mi go tragicznie szkoda, że sam ze sobą walczy. W sumie to James wydaje się najbardziej pozbawiony problemów i nawet nieświadomy rozmiarów problemów przyjaciół.\nO, no i durzenie się (?) Petera w Margaricie - urocze! Serio, to takie uroczo-smutne, że podoba mu się ładna Ślizgonka, u której nie ma szans. Gdyby James serio ją wówczas zaprosił to Peter byłby jeszcze biedniejszy. Czy mogę już zakładać front obrony Petera? xD\nCzyli Ciri i Syriusz bawią się w sekretny związek? Go, go, Power Rangers! Mają moje błogosławieństwo! Odciągnęli nawet moją uwagę od małej zawartości Cannie, w szczególności wesołej Cannie. :<\nMargarita jest tak typowo ślizgońska z tej perspektywy, że ja nie wiem, za co Ty się czepiasz mojej Wang, one by się dogadały, jak je widzę. No, póki by się nie wydało, że Prefekt Naczelna jest w 3/4 mugolką, ale mniejsza. xD Jak o samej Margie nie mam zdania, tak lubię to, że dzięki niej rozegrał się pojedynek. Do opisywania ich masz talent, bardzo obrazowo to wyszło, widziałam każdy ruch naszych zabijak. ^^ No i Nott! Notta lubię! Ja ogółem lubię zgrabnie zarysowany problem czarnej owcy w rodzince arystokratów. <3\nI łee, jak szybko się ten rozdział skończył. D: Ale widzę, że pokolonko młodych gniewnych śmierciożerców rośnie w siłę. Tylko mam takie "ale": Sectumsempra to zaklęcie Snape'a. Piąta klasa to nie za wcześnie na morderczą klątwę po której się krwawi jak zarżnięte prosię? xD\nA. 17 listopada 2014 21:47\nPotrafię się lepiej spóźniać :P W wakacje chyba gdzieś ze dwa miesiące byłam do tyłu ^^\nA mnie już ta atmosfera zaczyna mocno uwierać. Bo, kurczaczek, za miło jest i ostatnio kombinują nad innymi tworami, ale i tak są w powijakach... Właśnie nie można za dużo słodzić, trzeba opieprzać, bo wtedy taki głupi autor - jak ja - się uczy, bo mu wstyd za siebie.\nSmród zgniłego jaja :P Byłaś na kaktusie? Jeżeli nie - wejdź. Och, mateczko, bohaterowie romantyczni są straszni, chociaż całkiem fajnie, że Peter akurat tak ci się kojarzy :D A powiem ci, że też lubię narrację Petera, najgorzej właśnie Jimem mi się pisze (no właśnie na niego z nowym rozdziałem wypadło i mam zator) ze względu na to, że ma tak dobrze.\nTak, Peter zabujał się w Ricie i tak, możesz zakładać front obrony Petera ^^\nBuee, czemu wszyscy zwracają na nich uwagę? W ogóle pewnie wszyscy robią sobie za duże nadzieje - nie mam daru do wątków romantycznych i spieprzę to koncertowo, zobaczysz.\nMargarita ma pewne powody, nie miała kiedyś zbyt fajnie i teraz to się odbija. Ojej, dobrze, że nie skiepściłam pojedynku (chociaż beta mówi, że zwalniałam w niektórych momentach i zgadzam się z nią, ale tak być musiało), bo to była taka pierwsza przymiarka. Tak! Nott to czarna owieczka i będzie istotny dla kogoś (na pewno wiesz dla kogo).\nTak, Sectumsempra jest Snape’a (stąd późniejsza rozmowa Rity z Sevem), ale on zawsze lubił igrać z czarną magią. Nie mówię, że zaklęcie zostało już ukończone, co to to nie - jest w fazie eksperymentów, ale potencjalne skutki są już pewnym osobom znane (stąd taki oburz). Nie twierdzę też, że Margarita rzuciłaby je poprawnie (dlatego nie dokończyła, kto miałby ochotę czytać o spartolonym zaklęciu?).\nRosalia 17 listopada 2014 22:19\nBo mnie blogger nie łapie, bo mam za dużo słów. :P Zresztą niedługo rewolucję mała muszę zrobić ze swoim słowtokiem. xD\nSzczerze? Widać powoli, że atmosfera się tu zagęszcza, bo jeszcze przed akcją z Verą historia była taka lekka i beztroska, a teraz powoli się człowiek przestaje czuć słodko i swojsko. Taki przeskok klimatyczny jak z Kamienia Filozoficznego do Komnaty Tajemnic. xD (W ogóle te parzyste części HP są mroczniejsze jakieś. xDD)\nByłam, czytuję regularnie. I dobija mnie, że ktoś wydał materiał, który się tam teraz analizuje. xD Oj, zgodzę się, nie cierpię romantyzmu, ale jak czytam o Peterze to od razu widzę psychomachię Konrada albo innego Kordiana. xD I dlatego mu założę front obrony, bo o nim bym mogła się uczyć! xD\nJa sobie nie robię wielkich nadziei: dałaś mi wątek, którego się nie spodziewałam, spodobał mi się i chcę zobaczyć, co będzie dalej. No i ej, na Cieniach Westeros wątek miłosny nie wyszedł źle, a tam miałaś o wiele gorszy warsztat niż tu. xD\nPojedynek Ci fajnie wyszedł i liczę, że jeszcze trochę się okazji znajdzie, żebyś jakieś opisała - ej, piszesz o młodych Gryfonach, pojedynki must be! xD (O, ja tu tak z pytaniem notabene - zadowolona jesteś z Degausser? Bo rozglądam się za betą do o wiele krótszego opka, która byłaby mobilniejsza trochę od mojej obecnej).\nW sumie fakt, o tym, że zaklęcie jest niedokończone, pomyślałam, jak już wysłałam komentarz. :P I tak zdolny ten Sevciu <3 xD\nA. 18 listopada 2014 18:23\nHłehłe, nie mówiłam, że u ciebie (bo było kilka takich blogów). W wakacje ogólnie raczej znikam z blogosfery.\nNo wiesz dla mnie między HPiKF oraz HPiKT różnicy zbyt wielkiej nie ma... Faktycznie akcja z Verą jest punktem, gdzie nastrój się zmienia, ale to bardziej efekt wcześniejszych wydarzeń niż przyczyna pogłębiającego się powoli zagęszczania.\nChociaż jedna osoba kocha Petera ;)\nO matko, na Cieniach spartoliłam - naprawdę spartoliłam, wiem to i ta świadomość wciąż mnie przygniata. Schrzaniłam głównie przez Rhaegara, a później było już za późno, żeby jakoś to wyciągnąć.\nNo właśnie też lubię pojedynki, a nie wiem czemu tak rzadko się pojawiają w opowiadaniach (szczególnie z HP, fantasy ma się już lepiej). Pewnie, że jestem zadowolona - zawsze mam powytykane błędy, czasami jeszcze z humorem, wytropione wszystkie zagubione przecinki, okropne powtórzenia, wpadki logiczne, a w dodatku mogę liczyć na szybką odpowiedź i na rozmowę nie tylko o opowiadaniu. Komcia na betowaniu nie napisałam nie tylko dlatego, że mam sklerozę, ale i po to, żeby ludziska mojej kochanej becie nie zajmowali czasu ^^ Jeżeli chcesz, to polecam, chociaż jej decyzja pewnie będzie zależała głównie od tego o czym ma być opowiadanie.\nRosalia 18 listopada 2014 20:03\nNo to, że znikasz to też da się zauważyć. Ja w sumie głównie w wakacje siedzę, wtedy się najwięcej opek wykluwa. Tylko ile potem przetrwa, to inna sprawa. xD\nOdnoszę wrażenie, że jakim zagadnieniem bym nie zarzuciła z zakresu tego, co napisałaś, to na 90% usłyszę, że spartoliłaś. Albo ja jestem mało wymagającym czytelnikiem, albo Ty zbyt krytycznie podchodzisz do swoich dzieł. Albo prawda leży gdzieś pośrodku. xD\nJak to? Bo ważniejszy jest loff, nie wiesz? <3 Loff to podstawa opowiadań z HP.\nTo spoko, dzięki za wystawienie opinii. :P Że może mnie pogonić i nie przyjąć to do siebie dopuszczam, ale liczę na to, że się ulituje, jak się zbiorę w sobie i w ogóle otworzę skrzynkę, żeby napisać, bo romansu/spaczania kanonów/aranżowanych małżeństw etc nie planuję. xD\nA. 18 listopada 2014 23:06\nOj tam, cśśś. No właśnie sporo ich pada, gdy zaczyna się rok szklony, więc w tym okresie nie bardzo widzę sens zaczynać coś nowego czytać.\nBo akurat jeżeli chodzi o Cienie Westeros mam paskudną świadomość, że mogłam to napisać lepiej, że powinnam to napisać lepiej i ciąży mi to. A wątek miłosny pokpiłam, bo bardzo lipnie został zawiązany.\nA no tak - jak mogłam zapomnieć?! Biję się w pierś xD\nWłaśnie: a co planujesz? ^^\nRosalia 19 listopada 2014 16:02\nNo niestety. Najsmutniejsze, że w procesie selekcji odpadają te najciekawsze historie. I zostaje dwadzieścia tysięcy identycznych ficków jak to X uganiał się za Y.\nNo ja nie wiem jak mogłaś, ej. Bez miłości nie ma ficka. :///\nKrótkie opowiadanie, bo chcę zwięzłość i nielanie czytelnikowi w głowę multum informacji poćwiczyć. xD Mogę powiedzieć tyle, że akcja toczy się podczas pierwszego otwarcia Komnaty Tajemnic. Będzie bardzo... ślizgońsko, o. ^^\nA. 19 listopada 2014 22:29\nCóż to też jest wynik tego, co ludzie chcą czytać...\nKurczę, to zamykam Rant, nie mogę przecież tak kalać blogosfery!\nHa, ficki są dobre na ćwiczenia (CW tym właśnie było dla mnie RC też tym jest). Komnata? Przyznam, że mnie zaskoczyłaś. Chyba nie widziałam ff z tego okresu (a wróć, czytałam jedno świetne opowiadanie).\nRosalia 19 listopada 2014 22:51\nA raczej, co będzie widać, że czytają - bo ile osób komentuje dobre ficki na blogach? Mało, a czyta już więcej. A pod romansidłami zawsze tony komentarzy.\nNie! Można to naprawić! Niech Cannie okaże się córką Voldemorta! Mwahhahaha!\nAno są, a łatwiej poćwiczyć na czymś krótszym na początek. xD Ja widziałam kilka, dobre głównie na mirriel, na blogspocie idealizują i gloryfikują Voldka i robia z niego mrocznego trV loffa. xD\nA. 19 listopada 2014 23:14\nJak wpadam do ciebie, przede mną zawsze mrowie komci ^^ No ale weź - przecież trzeba podopingować sweet parkę :P\nDobre! (chociaż Cannie olałaby Voldka, stwierdziwszy, że w nosie ma takiego ojca) A Remus będzie jej bratem po Voldziu (bo to Voldek zostawił Ambrozję!) i będzie incest błahahaha!\nNa Mirriel raczej nie bywam często (nie przepadam za sposobem, w jakim muszę szukać opek). Właśnie na blogspocie widziałam ten jeden - sprawdziłam "Pojmany umysł". Eee to ja nie wiedziałam, co robią - nie siedzę w czasach Harry'ego... wolałam słodką nieświadomość.\nRosalia 19 listopada 2014 23:43\nBo nawet, jak nie powstaje spam z kimś, to moja wierna czytelniczka nie mieści się w jednym komciu. xD\nTak! Incest! A Dumbledore jest tak naprawdę zły i nakręca ludzi na Voldka, a Voldek promuje ważne idee!\n"Pojmany umysł też czytałam". xD Z tym, że ja miałam na myśli pierwsze otwarcie, w drugim nie mam akurat nic do powiedzenia, co nadawałoby się na fanfik. ^^\nA. 20 listopada 2014 17:03\nOj tam przecież trzeba z ludziskami porozmawiać :D\nGeez, co ja mogę do tego dodać? Chyba bardziej opka nie umiem skrzywdzić (chyba, że zza krzaka wyskoczy Hermiona, na którą poleci Malfoy i Snape...).\nA no to co innego, bo już miałam zajawkę, co ty tam chcesz jeszcze wrzucić. No, ale z Riddlem mało opek czytałam, bo te kilka, na które trafiłam, były kiepskie i dałam za wygraną.\nRosalia 20 listopada 2014 18:10\nJak to co? Kanoniczną dla blogasków próbę gwałtu, od której ratuje trV loff! Proponuję Ciri i Syriuszka, niech będzie różnorodność.\nAż tak kreatywna nie jestem, żeby całe opko kręcące się wokół drugiego roku Pottera, które nie powiela pomysłu z "Pojamnego Umysłu" wymyślić. xD Miniaturkę - może. Ale i tak wątpliwe. :P W każdym razie: Riddle i już. xD\nA. 20 listopada 2014 19:49\nŁo matko jedyna - to to jest kanon?! W takim razie nie jestem aż tak spaczona... A Jim i Peter (jeżeli zaproponujesz gay party, padnę).\nOj no nie wiedziałam. Kto tam wie, co ci w głowie siedzi? xD Ale, że tak bardzo lubisz Riddle'a?\nRosalia 20 listopada 2014 22:49\nDla blogasków - yep. Jeszcze na onecie funkcjonowało, odkąd tylko opka zaczęły się mnożyć. xD Nie, nie, nie. Gay party jest passe. Jim ma wkładać więcej serca w podrywanie Lilki, niech chodzi za nią nawet do toalety! A Peterem się nie przejmuj, dla blogów Peter nie istnieje.\nStraszne rzeczy, tyle powiem. :P Na pewno bardziej Riddle'a niż Voldka, był bardziej... Sprytny? Na pewno łatwiej uwierzę w Riddle'a, którego trzymają się ludzie dla idei, niż ze strachu, niż w Voldka. Ale nie, jego samego super nie lubię, podoba mi się tamten okres historii magicznej :P\nA. 21 listopada 2014 13:06\nGeez, to straszne, chociaż widziałam coś gorszego. No przepraszam mało ffków czytam, więc moja znajomość jest bidna. No tak wywalę Pete'a i dowalę jakiegoś gorącego latynosa, a co!\nOj no wiesz Voldi jako główny zły nie mógł być za bardzo inteligentny, a poza tym z tym zawsze łączy się przekonanie o własnej zajedwabistości... No, ale tak Riddle jest fajniejszy od swojej dorosłej postaci (przynajmniej już wiem, czemu wcześniej mówiłaś, że tabuny lasencji na niego leciały). Riddle'a chyba nikt tak szczerze nie lubi, ale fakt - jest interesujący; no i w sumie to ty mnie zaciekawiłaś ;D\nRosalia 21 listopada 2014 13:47\nO tak! Najlepiej Latynosa z Durmstrangu, to przecież męska szkoła. I koniecznie jakaś Francuzka musi być.\nRiddle i Voldek to w ogóle jakieś dwie egzystujące niezależnie od siebie postaci, mam wrażenie. xD No to się cieszę, że zaciekawiłam. :P\nA. 22 listopada 2014 11:31\nLatynos z Durmstrangu? Jakaś abstrakcja! Ty, ale nie jest tak źle - Francuzka już jest (a nawet kilku Francuzów, ale nikt nie zauważył) :P No to jeszcze nie jest z opkiem tak najgorzej - uff.\nWłaśnie tak, a najgorsze jest to, że nikt nie pisze o stadium przejściowym zupełnie jakby go nie było i uroczego Riddle'a z dniana dzień zrobił sie obleśny Voldi...\nRosalia 22 listopada 2014 12:49\nA przenieśli się z Beauxbatons? Nie? To idź się wstydzić do karnego kącika. Już nic nie można Ci wybaczyć, wyczerpałaś kredyt zaufania, nie robiąc z Dorcas współlokatorki Lilki i nie dorzucając im żadnej Ann. Wstyd. XD\nBo przecież Voldi nie jest obleśny, z Voldim też się niektóre Marysie parują, jak nie ma już nosa. Ale częściej są jego córkami. xD A nie! Dwa razy syna znalazłam na blogach. xD\nA. 23 listopada 2014 11:36\nChlip, no nie przenieśli się z Beauxbaton. Ale nikt nie mówił, że muszą się koniecznie przenosić :( Ale jakąś Ann mogę dorzucić ^^ Będę wtedy mogła wyjść z mojego karnego kąta? xD\nNie no wcale nie jest, zupełnie! Gdzieś ty voldkowego syna znalazła? Toż ja myślałam, że on ma jakieś uszkodzone plemniki i same dziewczyny produkuje...\nRosalia 23 listopada 2014 16:15\nBez przenosin nie ma Francuza. :C Niech ktoś z ich rodziny się przeniesie. Za to i Ann będziesz mogła wyjść z kącika. xD\nRaz gdzieś na blogspocie, a raz jeszcze na onecie. Onetowy nazywał się Daemon Riddle i był Krukonem. XD\nOlka 16 września 2015 14:52\nWitam, to ponownie ja. Nie pamiętam czy już to opisywałaś, bo robię sobie takie przerwy w czytaniu, że nie pamiętam, ale jak Cannie dołączyła do ich grupki? Widzę, że się lubią, aczkolwiek mają inne zdanie. Cannie np. jest przeciw walkom, za to chłopaki nie mają zamiaru jej słuchać, bo jak wspominałaś, to przecież dziewczyna, a w tak młodym wieku, chłopaki średnio się liczą ze zdaniem drugiej płci. Przynajmniej tak zapamiętała i tak pamiętam z dzieciństwa ;D. A mnie zawsze zastanawiało te zaklęcie zniewalającej łaskotki... Przecież to takie fajne zaklęcie nawet do dręczenia przyjaciół :>. Ani się nie narobi, ani nic. Tylko w filmie było to pokazane jako odepchnięcie i nie pamiętam, aby czarodziej się po tym śmiał czy coś. Nie ogarniam tego zaklęcia trochę. Nott wydaję się być faktycznie całkiem wyluzowanym nauczycielem, który rozumie wnętrze człowieka ;p. I jego urwisowski instynkt. Jednak czuję, że pomimo tego trafi im się jakiś szlaban (ha, bo ja sprytna wiem, jaki jest tytuł następnego rozdziału xD). Także pewnie zauważą zaschniętą krew na skroni Syriusza. Swoją drogą, to fajnie tak móc zaczarować te rany... byłoby mniej śmierci. Dobrze, że Pete nie pozbawia się nadziei, aczkolwiek, patrząc że to Ślizgonka i tak się do niego zwraca, to teoretycznie ma u niej szans, także no nie wiem. Musiałby się stać odważniejszy. Cóż, głupio stać w cieniu przyjaciół, stąd pewnie te jego myśli. Jednak może jest coś w czym czuje się dobry? Niejednokrotnie przedstawiano Syriusza, jako takiego kobieciarza, więc w sumie ta Ciri ze Slytherinu może być jedną z takich jego "miłości". Aczkolwiek nadal nie mogę przeżyć tego pocałunku, jak on mógł. A Ciri kojarzy mi się z Wiedźmina, ale tylko z imienia. Ja myślę, że to i tak prędzej czy później się wyda. Jakoś nie widzę tego tłumaczenia Syriusza, jak już to wyjdzie. Pozdrawiam ;)\nA. 16 września 2015 17:01\nRaczej nie opisywałam dołączenia Cannie bezpośrednio, a tylko wspominałam o tym. Canicula zaprzyjaźniła się z Huncami w drugiej klasie, a Szczota była w to zamieszana :D.\nAż musiałam sprawdzić, o jakie zaklęci ci chodzi. Rictusempra podobno powoduje gwałtowny skurcz mięśni i jakoś średnio mi się kojarzy z takimi sympatycznym łaskotaniem (no ale ja mam sklerozę, więc pewnie coś poprzekręcałam).\nSpryciara! Tylko nie myśl, że wszystkie rozdziały ze spisu są dostępne, bo kilku ostatnim tylko nadałam tytuły :P.\nCiri (czy raczej Ciriana) wzięło się od jakiejś gwiazdy (względnie gwiazdozbioru), chociaż możliwe, że trochę przekształciłam oryginał, bo sama mam teraz problem z odnalezieniem źródła… brawo ja. Wiedźmina czytałam później, więc bezpośrednio nie mają za wiele wspólnego. A czy od razu jest wielką miłością Syriusza? Nie powiedziałabym, pierwszą na pewno.


Zastosowanie systemów klasy ERP w praktyce - Technologie\nArtykuł partnera 10-05-2019, 17:55\nSystemy klasy ERP stosuje się po to, aby rejestrować oraz kontrolować wszystkie procesy zachodzące w firmie. Jak donoszą badania przeprowadzane przez GUS, w Polsce w 2015 roku co piąta firma korzystała z systemu klasy ERP. Już wówczas polski rynek mógł się pochwalić dużym potencjałem rozwoju w tym zakresie.\nW ciągu ostatnich trzech lat rynek usług ERP dynamicznie się rozwinął, co wiąże się m. in. z rozwojem nowych technologii przetwarzania danych. Coraz większą popularność zyskuje tzw. chmura obliczeniowa, dostosowanie zastępuje konfiguracja, natomiast rozwiązania monolityczne zastępują systemy obszarowe.\nRekord SI – producent systemów biznesowych\nsystemy biznesowe Rekord SI komunikat firmy ERP CRM


"Leniwe, nie tylko dla leniwców" - pyszny obiad dla całej rodziny. — Mama Nigdy Sama\nHome > Inspiracje > „Leniwe, nie tylko dla leniwców” – pyszny obiad dla całej rodziny.\n„Leniwe, nie tylko dla leniwców” – pyszny obiad dla całej rodziny.\nNie jest łatwo smakowo dogodzić moim córkom… Jedna lubi bardziej na słono, druga na słodko, trzecia woli warzywa, jednak jest takie danie, które każda uwielbia – LENIWE. Mogą jeść je kilka razy w tygodniu i nigdy im się nie nudzą. Dzisiaj wspólnie przygotowywałyśmy je na obiad i chętnie podzielę się moim przepisem na LENIWE, które zawsze smakują moim dzieciom.\nkilogram sera białego (najlepiej chudego, miękkiego, byleby nie krajanki)\nkilka łyżek brązowego cukru (według uznania) do ciasta, jedna łyżka do posypania już ugotowanych leniwych\nNa stolnicy rozsypuję dwie i pół szklanki mąki. Do niej dodaję ser, jajka i cukier, a następnie wyrabiam ciasto ciągle podsypując mąką. W zależności od tego czy leniwe mają być miękkie i pulchne, czy danego dnia wolę twardsze, tak dużo dosypuję mąki. Im mniej mąki tym leniwe są delikatniejsze, choć jest większa szansa, że rozpłyną się w wodzi.\nWyrobione ciasto dzielę na mniejsze fragmenty i roluję na stolnicy. Lekko ugniatam zrolowany fragment ciasta i kroję na małe kawałeczki, maczając w mące, jeśli są zbyt klejące.\nW tak zwanym międzyczasie nastawiam garnek z wodą i oliwą z oliwek. Czekam, aż woda się zagotuje i wrzucam część leniwych. Ich ilość w garnku uzależniona jest od jego wielkości. Ja zazwyczaj do pięciolitrowego garnka wrzucam około 24 sztuk. Czekam aż wypłyną na wierzch wody i wyjmuję. Wrzucam kolejną partię. Jeśli widzę, że woda się wygotowuje dolewam świeżej wraz z oliwą, czekam aż się zagotuje, albo wrzucam mniejsze partie leniwych.\nPrzed podaniem porcję posypuję cukrem i cynamonem.\nPrevious Post „Wszechobecne lenistwo – elektryczne wszystko”, o tym dlaczego (wspólny) ruch jest ważny, cz.2\nNext Post „Włoski smak” – łatwy przepis na pyszną obiadokolację.


Carmine Gallo - Mów jak TED. 9 sposobów na dobrą prezentację według wybitnych mówców premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Poradniki » Carmine Gallo - Mów jak TED. 9 sposobów na dobrą prezentację według wybitnych...\nKiedy ma pojawić się książka Mów jak TED. 9 sposobów na dobrą prezentację według wybitnych mówców?\nKsiążka ma pojawić się 27 kwietnia 2016 (data premiery w Polsce). Obecnie wyświetlaną datę można zmienić klikając we flagę. Opcja zmiany domyślnie wyświetlanego regionu dostępna jest w ustawieniach konta.\nW jakim miejscu można zamówić książkę Mów jak TED. 9 sposobów na dobrą prezentację według wybitnych mówców?\nMów jak TED. 9 sposobów na dobrą prezentację według wybitnych mówców można kupić tutaj. Wszystkie sklepy sprzedające ten produkt znajdują się w polu "Gdzie kupić?".\nW którym miejscu mogę zobaczyć świeże informacje dotyczące książki Mów jak TED. 9 sposobów na dobrą prezentację według wybitnych mówców?\nPremiera książki Mów jak TED. 9 sposobów na dobrą prezentację według wybitnych mówców nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nCarmine Gallo to osoba odpowiedzialna za stworzenie książki. Kliknięcie utaj spowoduje wyświetlenie listy pozostałych książek od tego autora. Z funkcji tej można również skorzystać przechodząc do pola "Informacje" i klikając w nazwisko pisarza.\nWydawcą książki jest Buchmann. Kliknij utaj albo w nazwę firmy, żeby wyświetlić inne książki przez nią wydane.\nZobacz również: Kiedy premiera Forgive Me, Leonard Peacock? | Nile Rodgers - [New Album] kiedy wyjdzie? | Kiedy wychodzi Mark Kelly - Mark Kelly's Marathon?


BEOPLAY M5 - ŁĄCZY MIEJSCA ZA POMOCĄ MUZYKI - INFOAUDIO.PL\n6 stycznia 2017 08:22\nInfoaudio Wiadomości Kolumny BEOPLAY M5 - ŁĄCZY MIEJSCA ZA POMOCĄ MUZYKI\nBEOPLAY M5 - ŁĄCZY MIEJSCA ZA POMOCĄ MUZYKI\nZ dniem wczorajszym Duńska firma B&O PLAY zdjęła embargo informacyjne na temat swojego najnowszego produktu - wszechkierunkowego głośnika bezprzewodowego B&O PLAY M5. Dziś miał pójść news, a jutro recenzja, ale że wypadło święto i dzień wolny dla kurierów… to wszystko przesunie się nam prawdopodobnie na wtorek.\nBeoplay M5 zainspirowany został pomysłem użycia źródła dźwięku, jako jednego z elementów wystroju wnętrza. Będzie on czymś z pogranicza dzieła sztuki i sprzętu grającego. Podczas prac, jego autorka inspirowała się swoimi poprzednimi projektami - tak, to ta sama Cecilie Manz, która popełniła już dla B&O kilka takich ślicznotek jak m.in.: Beoplay A6 i Beoplay A9.\nProjekt Beoplay M5 jest zainspirowanym tym, w jaki sposób ludzie wykorzystują dźwięk w ich codziennym życiu -? jako naturalny punkt centralny dla swojej rodziny. Kształt sygnalizuje, że dźwięk jest odtwarzany pod każdym kątem i że wizualnie może wpasować się, bądź wyróżniać w naszym domu, w zależności od indywidualnych preferencji.”\n- mówi Cecille Manz.\nW projekcie Beoplay M5 wykorzystano najwyższej jakości materiały: między innymi, typową dla duńskiego producenta, tkaninę z domieszką prawdziwej wełny. Tym razem zaproponowano transparentną akustycznie wełnianą osłonę, którą będzie można w łatwy sposób wymieniać - tak, by dopasować ją wzorniczo do charakteru wnętrza.\nGłośnik Beoplay M5 idealnie wpasowuje się w naszą wizję stworzenia głośników do użytku domowego, które nie tylko mają przepiękne brzmienie, ale też cudownie wyglądają. Dla ludzi, którzy marzą o domu, w którym muzyka przepływa przez każde pomieszczenie, a sam głośnik nie tylko jest designerski, ale też można go obsługiwać w łatwy sposób przy pomocy smartfona lub tabletu, Beoplay M5 zdaje się być idealnym początkiem podróży\n- mówi Jens Jermiim, Dyrektor Marketingu B&O PLAY.\nM5 zapowiada się na bardzo nowoczesny produkt. Jedną z jego zalet ma być wbudowany moduł Chromecast z możliwością streamingu do 96KHz/24bit. Dodatkowo Beoplay M5 będzie można podłączyć do dowolnego głośnika z funkcjonalnością Google Cast™. Pozwoli to tworzyć system multiroom. Obsługiwać ma też Beolink Multiroom i Spotify Connect - będzie więc o czym pisać w recenzji.\nBeoplay M5 dostępny będzie od dziś w wybranych sklepach w dwóch kolorach: Natural oraz Black. Sugerowana cena to 2.700 zł.\n... jest uważana za jedną z wiodących duńskich projektantek. We wrześniu 2014 otrzymała nagrodę\n“Danish Crown Prince Couple’s Culture Award” za swój wkład w design. Jej dzieła to przede wszystkim meble, biżuteria, lampy oraz rzeźby. Stół Mikado dołączony został do kolekcji Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Cecile Mantz zrealizowała znane z oferty BEOPLAY projekty urządzeń A2 (2014), Beolit 15 (2015) oraz A1 (2016).


ASSOS T.cento_S7 bib shorts w niskich cenach w internetowym sklepie rowerowym\nASSOS T.cento_S7 bib shorts black\nnumer produktu: 1975288\nASSOS T.cento_S7 bib shorts\tXS\n- Bike verdict super Test winner Bike tip 06/2015 -\nThe ASSOS T.cento_S7 bib shorts were specially designed for very long distances. The comfortable fit ensures efficient compression and a lot of comfort in the stomach area. The CENTO_S7 seat pad is particularly suitable for long distances.\nrozmiar wszystko XS S M L XL XLG TIR\nASSOS T.cento_S7 bib shorts 3\nod\tTill Holzscheiter\nJeden rozmiar większy niż normalny i powinien pasować. Podkładka jest wielki. Tylko jakość materiału / wybór materiałów jest nieco wątpliwa, po prawie roku, a kilka kilometrów, spodnie są zużyte i pad wychodzi ... 255 zł: S\nod\tThomas Treu\nKlasa! Spodnie pasują jak ulał, ale trzeba kupić numer większy niż zwykle. Produkt najwyższej, nie tanie, ale warte każdego grosza!\n(napisane na 12.06.2016)\nNie wiem, co jest w ich twórców, ale działa. Bardzo nadaje się na dłuższe wycieczki! Top!\nod\tHolger Leiderer\n(napisane na 19.05.2016)\nOptymalne "long distance" spodnie, idealnie pasuje, najwyższej jakości\nod\tHarald Lischka\n(napisane na 24.08.2015)\nJuż Mille S_5 kupił tutaj rok temu, który jest już góry. T.cento_S7 to mały akcent wyciąć wąska, ma super-materiał jako kołnierz wokół brzucha i ma zarówno rozciągniętej na rowerze drogowego, jak również nieco rozciągniętej pozycji MTB super pad. Jest między nogami bardzo szeroki (rozmyślnie) i można to czuję się trochę podczas chodzenia, ale zaczniesz pozycji na rowerze, pokazuje część tego, co sprawia, że to było. Wsparcie klasy, piękne szerokie siedzenia, idealnie, bez pocierania nagiej skóry. Dobrej długości nóg, nie ślizgają się na podgrzewacze kolan wzwyż. Wniosek: obecnie najbardziej odpowiedni dla mnie spodnie.\nod\tMichael Stobbe\nRozmiar do firmy Assos są żarty. Po własnej przegląd I na 170 cm, rozmiar S, ale muszę się L\nNajlepiej poduszki siedziska kiedykolwiek! W przeciwnym razie, pasuje do innych porównywalnych spodnie (Gore, X-Bionic). Celowo wybrano S7 siedzenia poduszkę. To usiadł wielki, ale prowadzi dość dużo, co działa nieco trudniejsze. Dłuższe wyjazdy nie powinny być problemem.\nod\tThomas Seeger\n(napisane na 19.04.2014)\nsuper drogie, ale również ziehmlich\nod\tMichael Drache\nFantastyczne spodnie, idealnie pasuje. Przetwarzania, jak można oczekiwać od Assos absolutnie najwyższej jakości, z niecierpliwością oczekuję pierwszego użycia. Będzie zobaczyć, czy cena jest uzasadniona.\n"Top Service...!!!! Super schneller Versand..! Gerne wieder...!!!!" (Pitbin)


Internet Serwery grup dyskusyjnych strona z oprogramaniem do pobrania 1 - EDB Explorer, OPSEC Covert Comm\nSerwery grup dyskusyjnych pliki do pobrania oprogramowania\nEDB Explorer 10.10.01\nEDB Explorer jest łatwe w użyciu narzędzie, aby pomóc ci w dostępie do plików EDB.\nOPSEC jest profesjonalnym zaufanych wysyłając rozwiązanie przeznaczone do wysłania wysoce zaszyfrowanych wiadomości i załączników bez dotykania serwera SMTP.\nServer Platform Collax (CPS) jest niezawodny i skalowalny fundament dla ca ej dzia alno ci z funkcji, kt re mo na okre li .\nJava napisane Amok Xml2sql służy do konwersji z powrotem PhpMyAdmin wykonane XML Zrzuca to SQL.\nAmoK Pop2rss kontrole w krótkich odstępach jedno lub więcej kont POP3 i wyświetla przychodzące wiadomości jako czytnika RSS.\nDynamic Mail Validator 3.01\nDynamic mail Validator jest prosty, ale bardzo potężne narzędzie dla każdego, aby sprawdzić adres e-mail z listy mailingowej i określić, czy wiadomości e-mail są poprawne, czy nie.\nPrzywracanie Exchange oprogramowanie jest potężnym narzędziem integracji z możliwością wykonywania bezbłędne odzyskiwania wymiany bez utraty nawet jednego bitu danych.\nSmarterMail Free Edition 8.1.4170\nSmarterMail jest front-biegacz w pocztowym rynku serwerów z systemem Windows. Wraz z wprowadzeniem aktualizacji interfejsu i najlepsze w swojej klasie realizacji pracy grupowej, to nic dziwnego, dlaczego tak wielu ludzi robią rozsądną decyzję.\nZarządzanie dyskusyjna prosty i szybki, wyślij e-mail z łączenia funkcji, import i eksport kontaktów, podzielić listę kontaktów i wysyłać je z pewnym opóźnieniem, poczty z załącznikami, poczty w html lub tekst, filtrować i zatwierdź kontakty i wiele.\nZaawansowane narzędzie dla administratorów poczty jest SMTP Preprocessor, który jest używany do zwiększenia funkcjonalności serwera poczty korporacyjnej.\nŁączenie się z klientami za pośrednictwem forów internetowych, czytników, RSS, blogi i wiele więcej z MessagePixels MPNews .\nBezpieczny serwer SMTP ma silne bezpieczeństwo i prywatność, lokalizacja-niezależnego dostępu do usługi poczty SMTP, kompleksowych raportów i powiadomień,, obsługa elastyczne planuje już od 4,95 $ USA, łatwy w użyciu interfejs WWW.\nDla małych i średnich organizacji, które potrzebują e-mail i współpracy, KMS stanowi kompleksowe rozwiązanie, które ma najbogatszy wieloplatformową współpracę funkcje i najprostszy serwer do zarządzania na rynku.\nAfterLogic xmail Server jest darmowy, open source serwera e-mail dostępne dla platform Windows i Linux.


Cadillac SRX V8, dane techniczne, opinie - SE.pl\nCadillac SRX to samochód o nadwoziu typu SUV. W wersji V8 nadwozie jest 5 drzwiowe i oferuje miejsc 5.\nCadillac SRX w wersji V8 z roku produkcji 2006, jest wyposażony w silnik Widlasty o liczbie 8 cylindrów. Pojemność wynosi 4572 cm3 (centymetrów sześciennych). Moc maksymalna licząc w koniach mechanicznych wynosi 324 KM. Układ napędowy osiąga maksymalny moment obrotowy 427 Nm.\nRodzaj paliwa to (brak danych), zbiornik paliwa mieści 76 litrów. Zużycie paliwa podawane przez producenta wynosi odpowiednio: w cyklu miejskim 15.7 l/100 km, w cyklu pozamiejskim 11.2 l/100 km, w cyklu mieszanym 13.8 l/100 km.\nNadwozie samochodu Cadillac SRX w wersji V8 posiada następujące wymiary: 4960 mm długości, 1850 mm szerokości, 1730 mm wysokości, a rozstaw osi mierzy 2960. Masa własna wynosi 1951 kg.\nOpinie o Cadillac SRX V8


Wakacje nieuchronnie zbliżają się ku końcowi. Żal. Tyle w nich było spokoju i dobrych, szczęśliwych chwil. I były poranki bez obolałego kręgosłupa i mrowienia w palcach dłoni. I choć budynek szkoły widywałam z okna swego, nie myślałam o pracy ani o Paniach Ważnych. Jeszcze tydzień wolności i beztroski. Jeszcze niespieszność, jeszcze myśli spokoju pełne...\nA jutro przyjeżdża mój M. Jestem oczekiwaniem i cieszę się na wspólny czas. Odliczam godziny, dobre jest blisko...\nNiedziela jest pełna słońca i ma kolor błękitnego nieba, którym wędrują baranki obłoczków. W kuchennym oknie obraz alei kasztanowej. Zieleń liści zrudziała i pożółkła. I choć cieszę się wciąż trwającym latem, czekam na jesień. Lubię te swoje przedjesienne nastroje. I mam już troszkę jesieni u siebie: w wazonie wyraziste kolory strzępiastych astrów i aksamitne płatki wielobarwnych cyni, wieczorami palę waniliowe świece, słucham plumkającej muzyki, piję jesienne herbaty i pachnę jesiennymi perfumami...\nTeraz rozkołysana Diana Krall, kojąca błogość i zieleńsza, na myśl o jutrze, zieleń moich tęczówek...\nLubię siebie w tej wersji :)\nSierpniowe muśnięcia melancholią...\nWróciłam, bogatsza o czas z Małym, o bycie częścią jego wyobraźni podczas zabaw, o wszystkie przeczytane książeczki, zaśpiewane piosenki, nauczone wierszyki, o figle i rozmowy. Wartościowy to był czas. Dobry i radosny dla mnie...\nOd wczoraj domowa jestem. Ogarnęłam nieco przestrzeń Samotni, rozpakowałam torbę, wracałam rzeczom ich miejsca. Wieczorem, na balkonie stojąc, wpatrywałam się w kolory nieba. Wysyłałam do mojego M. latawce w kolorze indygo i moją tęsknotę. Tęsknotę do brązowych oczu, do ciepła dłoni, do palców wędrujących moim ciałem, do przytulenia, do wspólnego czasu, do bliskości...\nSierpień nie skąpił słońca, choć dziś zaokienny świat w jesiennej aurze. Wiatr mierzwi wciąż jeszcze zielone czupryny drzew, niebo w niebieskoszarych smugach. Na polach miodowa żółć ściernisk, jarzębina koralami obwieszona czerwonymi, w ogrodzie zakwitły wrzosy. Tak blisko już koniec wakacji. A ja wrysowuję siebie jeszcze w wakacyjny czas, pielęgnuję w sobie spokój, błogosławię ciszę, słucham świerszczowych koncertów, rozkoszuję się niespiesznością, ogladam zdjęcia i uśmiecham się do wspomnień...\nI szczęśliwie mi jest...\nNiespieszny poranek, niespieszna sobota, smakuję czas i chwile w swoim domu. Kawa wypita na balkonie w towarzystwie WO, mozaika pól, spokój. A Kalinę lubię liryczną, poetyzującą u Starszych Panów Dwóch...\nFioletowa, strzępiasta dalia, oświetlona porannym słońcem, wpadającym przez okno pokoju. Smak zielonej herbaty z płatkami róży. Odgłosy świata docierające przez otwarte balkonu drzwi. Sekundy chwili...\nZa oknem aksamitny lazur nieba, zieleń traw i jasność przezroczysta. Upał i ptasie piosenki ponad światem...\nI krzątam się między wyszczerzoną zębami zamka błyskawicznego torbą i deską do prasowania, wybieram książki, pakuję prezenty. Dziś wyruszam w kolejną podróż, do brata. I cieszę się na tydzień z Małym. Cieszę się na sierpniowe krajobrazy, na kolory wrzosów i skały zanurzone w wodzie...\nI w dobrej tęsknocie za M. będę. Latawcami myśli czas bez niego odmierzę...\nZapisać, ocalić, choć tak trudno wszystkie chwile ogarnąć słowami...\nW Bieszczadach trochę jakby czas przystanął, a człowiek pokornieje wobec przyrody tam jeszcze dzikiej. To była moja pierwsza wyprawa w ten świat niezwykły. M. pokazał mi swoje Bieszczady...\nJakże dobre było to uczucie szczęścia i swobody, którym byłam przepełniona. To były takie dobre dni bliskości codziennej...\nZawieszeni między ziemią a niebem wędrowaliśmy bieszczadzkimi ścieżkami. Urzekała nas cisza i prawie bezludność na szlakach. Zachwycały widoki pięknem pulsującym w sercu...Smerek, Połonina Wetlińska, Bukowe Berdo, Tarnica...Tam zieleń nabierała nowych znaczeń. Jej bezkres wieńczyły błękitnopastelowe szczyty gór. Tak, gdzieś blisko był Bóg...\nMoja słaba kondycja i bolące nogi. Marudzenie. Pocieszenie M. Wielka cierpliwość jego zasługująca na medal. Chwile, kiedy chciałam się poddać, a jednak wędrowałam dalej, bo jak to powiedział M. warto pokonywać swoje słabości...I ten moment, kiedy już stałam na szczycie i doświadczałam piękna, był nagrodą...\nPołoniny. Słońce i wiatr. Motyle. Gobelin traw i barwnych kwiatów. Zapach ziół. Malownicze osty...\nZaczarowały mnie malutkie drewniane cerkwie i dźwięki dzwonów...M. opowiadał mi bolesną przeszłość ludzi i miejsc...\nTo był też czas dobrych rozmów...dzielenia się sobą...bycia...radości...bliskości najbliższej...\nI świecił nam rosnący księżyc złoty, a niebo usiane gwiazdami obdarzało spokojem...\nŚwierszczowe kapele muzykowały tak pięknie...\nKolory muzealnych ikon przemawiały poezją...\nA potem był Kraków i jego magia. I zakochałam się w witrażach Wyspiańskiego i freskach w kościele św.Anny...Zachwyciły wieczorne Planty i Kazimierz...i były z nami cienie wszystkich Wielkich...\nSłowa...chyba nie ogarną dobra tych naszych wakacyjnych dni...


Insight Colored Hair, zestaw prezentowy – Włosy farbowane - NATURA HOUSE\nStrona główna / Włosy / Włosy farbowane / Insight Colored Hair, zestaw prezentowy – Włosy farbowane\nInsight Colored Hair, zestaw prezentowy – Włosy farbowane quantity\nSKU: INT300Z Kategorie: COLORED HAIR, INSIGHT, Maski INSIGHT, Odżywki, Włosy, Włosy farbowane, Zestawy Brand: INSIGHT\nSzampon Colored Hair Insight 400 ml – zawiera wyjątkowy fitokompleks (ekstrakt z henny, masło z mango, olej z pestek winogron), który sprawia, że farbowane włosy stają się aksamitnie miękkie i pełne blasku. Nie tylko chroni kolor przed wypłukiwaniem, ale także skutecznie nawilża pasma.\nOdżywka Colored Hair Insight 400 ml – receptura tej odżywki to sposób na zachowanie wielowymiarowego i głębokiego odcienia pasm między kolejnymi farbowaniami włosów. Zawiera organiczny olej makadamia, który słynie ze swoich intensywnych właściwości pielęgnacyjnych. Natomiast odżywczy fitokopleks z ekstraktu z henny, masła z mango i oleju z pestek winogron zapewnia soczysty kolor i piękny wygląd włosów farbowanych.\nSerum Ciekłe Kryształki Insight 100 ml – to kultowy produkt Insight i gwarancja udanego prezentu dla każdej włosomaniaczki. Sprawi, że włosy będą tak miękkie i aksamitnie gładkie, że trudno będzie powstrzymać się przed ich dotykaniem:)\n4 opinie dla Insight Colored Hair, zestaw prezentowy – Włosy farbowane\nMagda. M – 12 grudnia, 2021\nKosmetyki InSight mnie absolutnie oczarowały i mam zamiar polecać je dalej. Naturalne składy to zdecydowanie coś, co lubię, a linia Colored Hair jest boska.\nAgnieszka Bemowicz – 16 grudnia, 2021\nZestaw Colored Hair to najlepszy zestaw jaki do tej pory miałam, ogólnie wszystkie linie insight są super ale u mnie sprawdziła się rewelacyjnie właśnie linia Colored.\nMarika Bobrowska – 20 grudnia, 2021\nMój ulubiony zestaw Insight Colored Hair już od pierwszego użycia zakochałam się w tej linii.\nKamila – 22 grudnia, 2021\nMoje ukochane produkty, Colored Hair są boskie! To już kolejny zakup szamponu i odżywki.\nInSight Styling – Pomada o matowym wykończeniu 90ml INSIGHT


Kurtka puchowa męska czarna - Tom Tailor markoweonline.pl\n» Kurtki i plaszcze\n» Kurtka puchowa męska czarna - Tom Tailor\nKurtka puchowa męska czarna - Tom Tailor\nKod produktu: 7C5D-699BC\nKurtka puchowa męska w kolorze czarnym Tom Tailor z serii Denim.\nCiepła i lekka . Zapinana z przodu na suwak. Przy szyi , w pasie oraz przy rękawach wykończona dzianinowym ściągaczem w paski ( kolor biały , czarny i szary) . Na lewym rękawie i z przodu ozdobne naszywki .\nWarstwa wierzchnia - 100% poliamid\nDługośc całkowita : 70 cm\nSzerokość pleców : 44cm\nObwód pod pachami :114 cm\nDługość rękwa : 68 cm


Biuro Rachunkowe Elżbieta Nowak:\n49-300 Brzeg, ul. Trzech Kotwic 1/3\ntel.: 77 416 91 19, faks: 77 444 57 00, gsm: 602 634 095\nKontakt: 602 634 095\nIntegracja kasy fiskalnej z terminalem płatniczym\nW związku z pojawiającymi się z Państwa strony pytaniami, dotyczącymi konieczności integracji kasy fiskalnej z terminalem płatniczym, wyjaśniamy:\nobowiązek integracji kasy fiskalnej z terminalem płatniczym, pierwotnie przewidziany na 1 lipca 2022 roku, został decyzją Ministra Finansów odroczony do końca 2024 roku.\nTym samym przedsiębiorcom nie grożą żadne kary za stosowanie niezintegrowanych urządzeń.\nW przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości zachęcamy do KONTAKTU z Biurem.\nCzęsto pytacie nas Państwo czy możliwe jest zatrudnienie we własnej firmie współmałżonka oraz jakie wiążą się z tym konsekwencje podatkowe oraz składkowe. Poniżej prezentujemy jakie są różnice w przypadku zatrudnienia współmałżonka na umowę o pracę i umowę zlecenie:\numowa o pracę - w przypadku zatrudnienia na umowę o pracę współmałżonek jest traktowany jako osoba współprowadząca działalność gospodarczą tzn., że składki ZUS wyniosą 1774,72 zł, niezależnie od kwoty wynagrodzenia wynikającej z umowy plus podatek dochodowy. Wynagrodzenie wypłacane współmałżonkowi stanowi koszt uzyskania przychodu;\numowa zlecenie - w przypadku zatrudnienia współmałżonka na umowę zlecenie składki i podatek opłacamy tak jak od każdego innego zleceniobiorcy i wypłacone wynagrodzenie również stanowi koszt uzyskania przychodu.\nWażne terminy maj 2022\nPrzypominamy terminy płatności podatkowych w maju 2022 roku:\n10.05.2022 r. - UWAGA! Od lutego 2022 roku nie opłacamy żadnych składek w terminie do 10-go!\n16.05.2022 r. - termin zapłaty ZUS dla osób prawnych (np. spółek z o.o.),\n20.05.2022 r. - termin zapłaty ZUS dla pozostałych płatników oraz termin zapłaty podatku dochodowego osób fizycznych (PIT) i prawnych (CIT),\n25.05.2022 r. - termin zapłaty podatku VAT.\nInformujemy, że zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2022 roku o pomocy obywatelom Ukrainy w związku konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, wprowadzono specjalne zasady zatrudniania obywateli Ukrainy przez polskich pracodawców. Poniżej prezentujemy najistotniejsze zmiany:\nobywatele Ukrainy, którzy przybyli na terytorium Polski, bezpośrednio z terytorium Ukrainy, w okresie od 24 lutego 2022 roku, korzystają z ochrony czasowej, ich pobyt jest legalny przez 18 miesięcy tj. do 23 sierpnia 2023 roku,\njeżeli ostatni dzień legalnego pobytu obywatela Ukrainy w Polsce na podstawie wizy krajowej lub zezwolenia na pobyt czasowy przypada w okresie od 24 lutego 2022 roku, okres ważności tych tytułów pobytowych ulega przedłużeniu do 31 grudnia 2022 roku,\njeżeli ostatni dzień legalnego pobytu obywatela Ukrainy w Polsce na podstawie: wizy Schengen wydanej przez organ polski lub inne państwo obszaru Schengen, dokumentu pobytowego (o którym mowa w artykule 1 ust. 2 lit. a Rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002), w ramach ruchu bezwizowego, kart pobytu, polskich dokumentów tożsamości obywatela Ukrainy, dokumentów „zgoda na pobyt tolerowany” - przypada w okresie od 24 lutego 2022 roku, a pobyt ten rozpoczął się przed tym dniem, jego pobyt uznaje się za legalny przez okres 18 miesięcy.\nAby legalnie zatrudnić obywatela Ukrainy wystarczy w ciągu 14 dni od daty podjęcia pracy poinformować powiatowy urząd pracy, właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania pracodawcy. Należy to zrobić elektronicznie na portalu praca.gov.pl.\nBiuro Rachunkowe ElĹźbieta Nowak


Festiwal Zegarów i Zegarków "It's All About Watches" | Zatoka Sportu - Akademickie Centrum Sportowo-Dydaktyczne\nGeoExpo po raz drugi w Zatoce Sportu PŁ\nPoszukujemy pracownika - kasjer\nZapisz się na turnieje badmintona dla amatorów\nFestiwal Zegarów i Zegarków "It's All About Watches"\n25-26 września Zatoka Sportu PŁ gościła Festiwal Zegarów i Zegarków. Tematem tegorocznej edycji były zegarki sportowe oraz pomiar czasu w sporcie.\nNa Festiwalu zaprezentowało się ponad 20 marek głównie z Polski i ze Szwajcarii. Część wystawiennicza była podzielona na trzy części: kolekcjonerów, wystawę zegarów ściennych oraz główną. W tej ostatniej, oprócz najnowszych cudów sztuki zegarmistrzowskiej, można było zobaczyć oficjalny czasomierz z mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym oraz alpejskim, które odbyły się w 1939 roku w Zakopanem. Można było także zadzwonić dzwonkiem olimpijskim z igrzysk zimowych w Pjongczangu, obwieszczającym sportowcom wbiegnięcie lub wjazd na ostatnie okrążenie wyścigu.\nOdbyły się również różnego rodzaju warsztaty oraz sympozja grup środowiska zegarmistrzowskiego. Ambasadorem tegorocznego Festiwalu był Marcin Gortat.\nTo już piąta edycja Festiwalu. Pierwsza edycja Festiwalu Zegarów i Zegarków „It’s All About Watches” odbyła się w 2017 roku w Instytucie Europejskim w Łodzi, druga w 2018 roku w Art.Inkubator/Fabryka Sztuki. Trzecia w 2019 roku ściągnęła blisko 2000 osób do Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. 2020 rok ze względu na obostrzenia pandemiczne spowodował, że Festiwal przeniósł się do Internetu, stając się pierwszą tego typu imprezą na Świecie. Wszystkie dotychczasowe imprezy spotkały się z ogromnym zainteresowaniem zarówno ekspertów w dziedzinie zegarmistrzostwa, kolekcjonerów, jak i zwykłych obserwatorów.\nKażde z tych wydarzeń miało motyw przewodni. Pierwsze nosiło tytuł "Zegarmistrzowie", drugie "Kolekcjonerzy", trzecie „Watches in Space”, a czwarte „Into the Future”. Tegoroczny Festiwal nosił nazwę „Watches in Sports”, czyli była to prezentacja zegarów i zegarków sportowych oraz pomiaru czasu w spocie.\nStrona internetowa Festiwalu: www.festiwalzegarkow.pl.\nfestiwal zegarków 2021 zatoka sportu pł


Kia Europe nawiązuje współpracę z Uber, aby rozwijać elektromobilność\nDzięki temu partnerstwu Kia będzie oferować kierowcom Ubera zaawansowane samochody typu BEV w ramach specjalnej oferty, w tym wielokrotnie nagradzane modele e-Niro oraz e-Soul. Uber, jako jeden z wiodących dostawców usług mobilnych w Europie, dąży do zdecydowanego ograniczenia emisji dwutlenku węgla przez flotę swoich samochodów. Do 2030 roku firma planuje stać się dostawcą mobilności o zerowej emisji. Aby tak się stało, do 2025 roku Uber przewiduje zapotrzebowanie na nawet 130.000 samochodów typu BEV, które będą jeździć po ulicach największych miast Europy – w tym Londynu, Paryża i Amsterdamu.\nKia i Uber wzmocnią strategiczny sojusz i zaoferują zaawansowane technologicznie samochody typu BEV na nie mniej niż 20 europejskich rynkach. Kia e-Niro – dzięki funkcjonalności, wydajności i wysokiej jakości wykonania, a także wyjątkowej 7-letniej gwarancji – jest idealnie dopasowana do wymagań sektora przewozów, ponieważ spełnia oczekiwania zarówno kierowców Ubera, jak klientów.\n„Współpraca z firmą Uber zwiastuje kolejny ważny kamień milowy dotyczący samochodów typu BEV i zrównoważonej mobilności o zerowej emisji w Europie. Zapewnienie czystego powietrza w zatłoczonych centrach miast – a także sprawienie, że będą one wolne od hałasu powodowanego przez samochody – jest naszym priorytetem. Współpraca z firmą Uber to ważny krok w realizacji tego celu. Jesteśmy bardzo dumni, że możemy zaoferować jej zaawansowaną gamę samochodów typu BEV, począwszy od e-Niro i e-Soul’a.\npowiedział Jason Jeong, Prezes Kia Europe


MTD Kosiarka samojezdna Minirider 76 RDE kupuj w OBI\nMTD Kosiarka samojezdna Minirider 76 RDE\nNr produktu: 6302426\nZ koszem o pojemności 150 l\nKosiarka samojezdna Minirider 76 RDE marki MTD.\nKosiarka wyposażona jest w regulację wysokości koszenia od 38 mm do 95 mm.\nPosiada kosz o pojemności 150 l i system wyrzutu do kosza.\nSzerokość koszenia: 76 cm.\nWygodne siedzisko znacznie zwiększa komfort użytkowania.\nKosiarka świetnie łączy w sobie wysoką użyteczność oraz jakość wykonania, zapewniając trawnikowi właściwą pielęgnację.\nMTD Traktor RF 125 B&S PB\nTraktor ogrodowy CG 12,5/98


listopada 2014 - Nudy nie ma\nNiewiele ponad miesiąc temu zapowiadałam tu zmiany. Polegać miały na tym, że (chwilowo?) wstrzymuję się od blogowania. Tak też się stało, nie zobaczyliście od tego czasu żadnego nowego posta.\nCo w tym czasie robiłam? Jeśli ktoś śledzi mnie na Instagramie, coś tam już mógł podejrzeć. Jeśli ktoś "mnie czyta", to wie, że spędziłam sporą część życia w korpo, robiąc tzw. karierę. Jak to często bywa, nadszedł czas, kiedy ani pozycja w firmie, ani dobra fura i wyjazdy zagraniczne, ani w końcu przyjemny przelew co miesiąc nie były w stanie zrekompensować tego, co czułam. A czułam - poza stresem, zmęczeniem i frustracją - komizm funkcjonowania w realiach dużej korporacji. Taka zabawa dla dorosłych. Wszyscy się spinamy i z poważnymi minami i w śmiesznym języku debatujemy nad kretyńskimi problemami naszego korpo-świata. Poza tym prawda jest taka, że dopóki się jest niżej, po prostu się pracuje. Są jasne obowiązki i zadania. Stanowisko szefa działu wiąże się zaś nie tylko z zarządzaniem pracą tegoż, ale również z ciągłym udowadnianiem innym szefom innych działów, kto ma więcej władzy, kto dał ciała, czyja to tym razem wina i kto nie ma o niczym pojęcia. To mnie chyba najbardziej denerwowało i sprawiło, że szybko się wypaliłam. Nie zrozumcie mnie źle - nie mówię, że praca w dużej firmie to samo zło. Ja sama dużo się tam nauczyłam, odłożyłam trochę kasy, mimo wszystko poznałam masę ciekawych ludzi. Są - jak to przeważnie bywa - plusy i minusy i każdy robi sobie swój bilans. Mi mój powiedział, że mam to rzucać w cholerę, co też uczyniłam. Druga ciąża była wygodnym pretekstem.\nSpędziłam trochę czasu w domu, a że kocham miejsce, w którym mieszkam, to było mi dobrze. Spędziłam sporo czasu z dziećmi. Teraz obie dziewczyny chodzą do przedszkola, więc mam go (tego czasu) dużo dla domu i dla siebie. Moja głowa od bardzo dawna (ci, co mnie znają, to wiedzą) szukała czegoś, w czym mogłaby się zrealizować.\nDziś chcę Wam przedstawić moje trzecie dziecko. Nudy nie ma design. Unikatowe autorskie plakaty do dekoracji wnętrz. Piękne printy do pokoju dziecka (personalizowane i nie tylko), ale też dla dorosłych. Dziś odebrałam pierwsze wydruki z drukarni i nie mogłam się powstrzymać, żeby Wam je pokazać. Teraz proszę o życzliwość i odrobinę cierpliwości. Muszę to wszystko ładnie ogarnąć, sfotografować i pokazać. Nie zaszkodzi dla dodania odwagi lajkowanie, komentowanie i szerowanie :-*\nEDIT: A po nowości zaglądajcie na Insta oraz na fb: https://www.facebook.com/NudyNieMa


Pracownicy sklepów wielkopowierzchniowych zapowiadają więcej protestów - Z kraju\nPracownicy sklepów wielkopowierzchniowych zapowiadają więcej protestów\nWedług danych w tym roku możemy spodziewać się większej ilości akcji protestacyjnych oraz kampanii społecznych organizowanych przez pracowników supermarketów.\nJak mówią specjaliści, praca wykonywana w sklepach wielkopowierzchniowych nie jest taka lekka, ale w porównaniu do całego rynku pracy, personel nie jest prześladowany. Co więcej, otóż szeroko pojęty obraz wyrządzanej pracownikom supermarketów krzywdy jest tylko efektem skutecznego działania ich związków zawodowych.\nRównież Państwowa Inspekcja Pracy tylko potwierdza poprawę warunków zatrudnienia o czym mogą poświadczyć liczne kontrole w ostatnich latach. Także maszyn do przewożenia ciężkich towarów jest więcej. Poza tym wynagrodzenie jest na czas wypłacane oraz stosowna odzież ochronna jest zapewniona personelowi.\nNiestety PIP zajmuje się tylko i wyłącznie kontrolą dotyczącą przygotowania do pracy oraz warunkami jej bezpieczeństwa. Z kolei protestującym chodzi o problemy socjalne. Nic w tym dziwnego, skoro zwiększona frustracja tych pracowników spowodowana jest tym, że ta praca nie cieszy się dużym prestiżem w społeczeństwie.\nsupermarket + sklep wielkoformatowy + strajk + pracownicy + Państwowa Inspekcja Pracy +


Obchody stulecia odzyskania niepodległości - Szkoła Podstawowa w Chełmsku Śląskim - Oficjalna strona GMINA LUBAWKA\nUczniowie naszej szkoły wzięli udział w marszu patriotycznym, którego celem było uczczenie setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Marsz przeszedł ulicami Chełmska. Pod pomnikiem Nepomucena każda klasa zaprezentowała krótki program artystyczny, którego motywem przewodnim była Ojczyzna.\nCała społeczność szkoły włączyła się również w akcję - "Świętujemy Niepodległą, bijemy rekord" - i o godzinie 11.11 zaśpiewaliśmy czterozwrotkowy hymn narodowy. Nawet niesprzyjająca aura nie przeszkodziła nam w upamiętnieniu tak ważnego dla każdego Polaka wydarzenia - jakim jest odzyskanie przez Polskę niepodległości.\nPiotr Górny ZSP Chełmsko Śląskie Data wydarzenia: 2018-11-09 Stworzony: 2018-11-09 14:22 Edytowany: 2018-11-10 23:27