Stoliki skandynawskie - Sklep meblowy StrongTree\nStoliki skandynawskie (27)\nCzarny stolik kawowy z okrągłym blatem w jesionowej okleinie, SECRET\nKwadratowy stolik kawowy z litego drewna mango 60 cm, NENI\nOkrągły stolik INES 51cm dębowy blat, styl skandynawski\nCena: 1 643,49 zł 1 933,52 zł\nOkrągły stolik z tacą w kolorze dębowym o szerokości 40 cm, biały metal, MODI\nOryginalny stolik z litego drewna sheesham 43 cm, WX13\nCena: 4 180,62 zł 4 918,38 zł\nStolik kawowy JOHAN 90/68 cm dębowe nogi, styl skandynawski\nCena: 947,79 zł 1 141,92 zł\nCena: 459,50 zł 540,59 zł\nZestaw trzech białych stolików MEGI, drewniane nogi, styl skandynawski\nCena: 346,74 zł 407,93 zł\nCena: 1 107,88 zł 1 303,39 zł\nStolik kawowy CATRIN drewniane nogi, styl skandynawski\nCena: 580,71 zł 718,48 zł\nStolik kawowy Margo 118 cm blat bielony dąb, styl skandynawski\nCena: 1 183,47 zł 1 513,47 zł\nStolik kawowy Margo 130 cm blat bielony dąb, styl skandynawski\nCena: 1 630,73 zł 1 800,86 zł\nStolik kawowy Margo 130 cm blat czarny dąb\nCena: 1 696,59 zł 1 913,63 zł\nStolik Margo 58 cm blat bielony dąb, styl skandynawski\nCena: 729,19 zł 857,87 zł\nZestaw okrągłych stolików ISTER drewno, styl skandynawski\nCena: 215,19 zł 253,16 zł\nPięknie zaaranżowany w stylu skandynawskim pokój dzienny jest miejscem spotkań ze znajomymi, rodziną oraz przestrzenią codziennego relaksu w gronie najbliższych. O jego funkcjonalności oraz estetyce decydują meble, stanowiące jego wyposażenie. Umiejętny dobór każdego, znaczącego w skandynawskim wnętrzu elementu sprawia, że pomieszczenie zyskuje nie tylko wspaniały wygląd i funkcjonalność. Zyskuje przede wszystkim unikalny charakter, znaczący pod kątem Twojego samopoczucia. Stwórz piękny salon, w którym będziesz mógł efektywnie wypocząć każdego dnia, który nie będzie kłopotliwy w utrzymaniu czystości i ładu oraz który codziennie będzie robił na Tobie wrażenie. Stoliki skandynawskie, które oferujemy są naszą propozycją do Waszych, niezwykłych salonów.\nFunkcjonalne stoliki w stylu skandynawskim obok mebli wypoczynkowych\nObok mebli wypoczynkowych nie może zabraknąć funkcjonalnego stolika, na którym zmieści się filiżanka z kawą, słodka przekąska i książka, Twoja towarzyszka leniwego popołudnia i wieczoru. Uwielbiasz ten codzienny relaks oraz czas, spędzony wspólnie z najbliższymi podczas oglądania filmów familijnych? Wyobraź sobie, że obok sofy nie ma stolika kawowego… Stolik skandynawski jest niezwykle praktycznym elementem wystroju salonu i uniwersalnie wpisuje się w pozostałe elementy wyposażenia. Możesz go ustawić w salonie, urządzonym w stylu skandynawskim, prowansalskim, nowoczesnym, a także boho. Wielofunkcyjne stoliki skandynawskie posiadają nie tylko piękny, duży blat, ale i dodatkową przestrzeń do przechowywania drobiazgów – półkę lub szufladę.\nUnikalne, zachwycające stoliki kawowe\nStoliki w stylu skandynawskim zachwycają prostotą oraz wysoką jakością wykonania. Oferujemy unikalne stoliki skandynawskie z naturalnego drewna, wytrzymałego na działanie wilgoci oraz uszkodzenia mechaniczne. Stylowe, drewniane stoliki skandynawskie wyposażone są w szklany blat (szkło hartowane). Prezentują się niezwykle efektownie. Stoliki z nogami, wykonanymi z drewna sosnowego sprawdzą się w Twoim praktycznie urządzonym w stylu skandynawskim salonie, natomiast stoliki kawowe, sprzedawane w zestawach (po 2 sztuki – wyższy i niższy) są niezastąpione wtedy, gdy chcesz zwiększyć powierzchnię do serwowania podwieczorku. Piękne stoliki skandynawskie zachwycają prostotą i ponadczasowością. Zakupione dziś, będą na czasie również za rok, dwa i jeszcze dłużej.\nPiękne stoliki w dopracowanych wnętrzach skandynawskich\nStolik skandynawski jest znakomitym uzupełnieniem wystroju starannie przemyślanego wnętrza, w którym nie ma miejsca na przypadkowe meble i dekoracje. Styl skandynawski, hołdujący jasnym odcieniom i naturalnym materiałom w prostym stylu świetnie sprawdza się jako baza do zmiany dodatków. Uniwersalne meble skandynawskie pasują zarówno do pastelowych odcieni, intensywnej czerni oraz ponadczasowej szarości i beżu. Stoliki skandynawskie do pokoju dziennego mogą być zastosowane również w sypialni, zastępując szafki nocne lub w pokoju nastolatka, który chętnie przyjmuje gości.


Podziemia ze śladami Etrusków.\nStare Orvieto – wydrążone w skałach tufowych.\nMiasto na Lagunie – Comacchio.\nStatkiem na trzcinowe wyspy.\nPrzewodnik w całkowicie nowej odsłonie. Z nowym przewodnikiem Marco Polo zwiedzisz najwspanialsze zabytki, odkryjesz niebanalne miejsca i przeżyjesz cudowną przygodę. Ze wskazówkami naszych autorów nie ominą Cię również wydarzenia i imprezy, które pozwalają poczuć prawdziwą, lokalną atmosferę. „Best of” polecane przez ekspertów Marco Polo to wybór, który utrafia w gusta tych, którzy wymagają więcej. Butikowe hotele, gustowne restauracje, ekscentryczne kluby, ale także niskobudżetowe zakupy, wskazówki i pomysły na zwiedzanie z dziećmi, sport i wiele innych, czasem nietypowych, aktywności. Przewodnik jest kopalnią informacji praktycznych i namiarów na linki, blogi, aplikacje. Co ważne w podróży, przewodnik Marco Polo posiada wygodny format oraz atlas drogowy i dodatkową mapę w poręcznym etui.


Dlaczego trufle czarne są tak wyjątkowe? | Blog Grzybnie.pl - ciekawostki ze świata grzybów\nDlaczego trufle czarne są tak wyjątkowe?\nBy borbis2\t13 maja 2020 No Comments\nTrufle – dzięki swojemu delikatnemu aromatowi – były nazywane “czosnkiem dla bogaczy”. Kiedyś było ich znacznie więcej, dzisiaj deficyt truflowy sprawia, że porównywane są do kawioru i mało kto miał okazję je skosztować. Czasami cena niektórych rodzajów tego przysmaku sięga nawet 25 tysięcy złotych za jeden kilogram trufli! Z czego wynika ten niezwykły fenomen?\nCzym jest trufla czarna?\nTo roślina, która pochodzi z rodziny grzybów o owocnikach rosnących pod ziemią. Inne jej nazwy to trufla czarnozarodnikowa lub perigordzka. Jej drugie określenie wzięło się od obszaru Périgord, ponieważ tam była najczęściej znajdowana. Czarna trufla jest ceniona jako dodatek do różnych potraw. Dodaje im wykwintności, smaku i niezastąpionego aromatu, którego nie sposób zapomnieć. Dodatkowo stosowana jest w kosmetyce, a także posiada wiele właściwości prozdrowotnych.\nJak rozpoznać czarną truflę?\nW porównaniu do innych rodzajów grzybów, owocniki czarnej trufli są dość małe, bo ich wielkość nie przekracza wielkości orzecha włoskiego lub piłki golfowej. Znaleźć ją można w okresie późnej jesieni, a nawet w zimie, chociaż występują również rodzaje, które można spotkać przez cały rok. Jako przyprawa do dań jest określana jako droga, jednak i tak nie jest najdroższym okazem – trzy razy więcej trzeba zapłacić za truflę białą. Jej smak opisywany jest jako intensywnie czosnkowy, ziemisty, oliwny, a czasem czekoladowy czy orzechowy. Niektórzy twierdzą, że czarną truflę można albo uwielbiać albo nienawidzić. Nie ma wątpliwości, że nie można przejść obok niej obojętnie.\nDlaczego czarne trufle są tak wyjątkowe?\nPosiadają wiele zastosowań w różnych dziedzinach. Idealnie sprawdzą się w kuchni jako dodatek do grzanek z oliwą, makaronów, pieczonego mięsa, ziemniaków czy karczochów, podnosząc wykwintność potraw. Ponadto czarne trufle mają niesamowite działanie prozdrowotne – działają antybakteryjnie i przeciwwirusowo. Są dobrymi antyoksydantami – zapobiegają chorobom zapalnym, nowotworom, różnego rodzaju chorobom serca, a nawet spowalniają procesy starzenia się. Pomagają także w prawidłowy sposób stymulować układ odpornościowy. Niektórzy twierdzą, że skutecznie poprawiają nastrój. Są również stosowane w kosmetyce jako substancje, które posiadają właściwości odmładzające, dlatego też wykorzystuje się je w zabiegach przeciw starzeniu, wygładzeniu zmarszczek, do rozjaśniania skóry oraz poprawienia jej elastyczności.\nBez wątpienia czarna trufla jest produktem luksusowym i drogim, jednak warta jest swojej ceny. Szeroki zakres zastosowań sprawia, że postrzegana jest jako coś wyjątkowego. Jej aromat potrafi zostać zapamiętany na bardzo długi czas. Jeśli tylko będziesz miał okazję spróbować potrawy z dodatkiem czarnej trufli, to nie wahaj się – na pewno nie pożałujesz!\nPoprzedni wpisGorzknienie grzybów po mrożeniu - fakt czy mit?\nNastępny wpisJakie grzyby można uprawiać cały rok?


Komputery stacjonarne - Warszawa | Sklep Brandkomp.pl\nKomputery poleasingowe stacjonarne, których sprzedaż prowadzimy w sklepie Brandkomp w Warszawie oraz za pośrednictwem Internetu, pod względem wydajności działania mogą śmiało konkurować z nowymi urządzeniami od najlepszych producentów. Są jednak od nich o wiele mniej kosztowne, co powoduje, że kolejne osoby decydują się na ich zakup. Skłania do tego również fakt, iż tanie komputery poleasingowe dostępne w naszej ofercie cechuje duża różnorodność, pozwalająca spełnić oczekiwania osób wykorzystujących komputery zarówno w celach rozrywkowych, jak i praktycznych.\nUżywane komputery stacjonarne o dobrych parametrach\nProponowane przez nas używane komputery stacjonarne pochodzą m.in. z leasingu, z którego korzystają duże przedsiębiorstwa, banki i różne instytucje na całym świecie. W trakcie jego trwania są pod stałą opieką firmowego serwisu producenta a po zakończeniu okresu leasingowania każda jednostka jest szczegółowo sprawdzana przez serwis dostawcy a następnie przez dział techniczny Brandkomp, bezpośrednio przed przekazaniem do sprzedaży. Są to urządzenia w pełni sprawne i prezentujące się bardzo dobrze pod względem wizualnym. Poza tym nasze poleasingowe komputery skrywają w sobie podzespoły nowej generacji, a na ich dyskach zainstalowany jest Windows 10 w wersji Pro lub Home. Oznacza to, że oferowane używane komputery nadają się do korzystania od razu po dokonaniu zakupu, co stanowi niezaprzeczalny atut gotowych zestawów. Wszystkie komputery poleasingowe są dodatkowo objęte roczną gwarancją.


Jednak konkurencje na basenie nie odbyły się, gdyż przyjezdne drużyny nie podjęły wyzwania i puchar przechodni Dyrektora Caritas pozostał u gospodarzy, tj. w Ośrodku Opiekuńczo-Rehabilitacyjnym w Jadownikach Mokrych.\nMimo braku rywalizacji sportowej, wszyscy uczestnicy miło i radośnie spędzili czas poznając atrakcje Ośrodka i korzystając z różnych form rekreacji. Regenerowali więc zdrowie w Grocie Solnej, podziwiali nowy Ogród Hortiterapii oraz zwiedzali Izbę Pamięci bł. Jana Pawła II.\nDzień ten – jak co roku – był okazją do wspólnego spotkania, integracji i poznania nowych pracowników oraz gorącą modlitwą o błogosławieństwo na kolejny rok pracy.


Dom na sprzedaż, Toruń, Czerniewice, 250.00 m2, 459000.00 PLN, Czerniewice\nGNC-DS-724 Toruń, Czerniewice - dom na sprzedaż\nPrezentowana nieruchomość to dwurodzinny dom w malowniczej lokalizacji Czerniewice.\nNieruchomość w zabudowie bliźniaczej, wzniesiona i otoczona zielenią na 5 arowej działce. Dom o pow ok 210m2 składa się z 6 pokoi, są 2 łazienki, kuchnia, kotłownia i przestronne przedpokoje.\nW domu tym z powodzeniem mogą mieszkać dwie rodziny, można też prowadzić cichą działalność gospodarczą. Pozwala na to parterowa część domu, gdzie wyodrębnić można gabinety. W bryle budynku jednostanowiskowy garaż oraz dwa murowane garaże usytuowane na działce.\nTeren ogrodzony, działka zagospodarowana. Przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe oraz energetyczne.\nJednym z najważniejszych atutów prezentowanej nieruchomości jest bliskość terenów leśnych, rekreacyjnych i liczne ścieżki rowerowe. Wszystko to daje możliwość relaksu i odpoczynku od miejskiego zgiełku, nie tracąc przy tym czasu w korkach kiedy musimy dojechać do pracy, szkoły czy przychodni ponieważ szkoła znajduje się na tym samym osiedlu, zaledwie kilka przecznic do najbliższego osiedlowego sklepu i przystanku MZK, do nowego mostu zaledwie 900m, całe centrum sklepów i usług do wyboru to zaledwie 1km Stawki Południowe. Przy tych wszystkich atutach ważne jest jednocześnie dobre skomunikowanie z centrum czy pozostałą częścią miasta.\nSymbol oferty GNC-DS-724\nLokalizacja Toruń, Czerniewice\nCena/m2 1836.00 PLN


Nazywają mnie Meszuge, jestem alkoholikiem…: Notatki sponsora (odc. 029)\nCzyli… co zrobić, żeby nic nie robić.\nZnowu czerwiec, znowu Krok Szósty i znowu dramatyczna próba obrony prawa do nieskrępowanego używania wad charakteru, korzystania z wynaturzonych instynktów. Znowu podniesione głosy, czerwone twarze i błysk szaleństwa w oczach.\nJestem Polakiem katolikiem! W Trzecim Kroku jednoznacznie określiłem swojego Boga, jest nim Jezus Chrystus! Moim przewodnikiem jest 10 Przykazań! Takim to wartościom i takiemu Bogu w Kroku Trzecim bezwarunkowo się powierzyłem, bez tego reszta Programu nie miałaby sensu! To mój Bóg ma mi odebrać moje wady, ja nawet nie powinienem próbować tego robić! – i tak dalej, w tym stylu i tonie.\nJestem zmęczony. Zmęczony powtarzaniem, że wady charakteru może mi odebrać tylko Bóg (nie odważyłbym się stosować formy rozkazującej „ma mi odebrać!”, jakbym Bogu – jakkolwiek Go pojmuję – mógł coś polecać, nakazywać), usunięcie wad leży poza moim zasięgiem. To, co należy do mnie, co ja mogę zrobić ze swej strony, to jedynie zaprzestać ich używania, korzystania z nich egoistycznie, z koncentracją tylko na samym sobie, na własnych przyjemnościach, zachciankach i potrzebach.\nKiedy namiętna perora się skończyła, zadałem rozmówcy trzy pytania:\n- Wspomniałeś, że twoim drogowskazem, przewodnikiem, priorytetem jest Dekalog, jako wyraz woli Boga wobec ciebie i nim postanowiłeś kierować się w życiu, czy dobrze zrozumiałem?\n- Tak! Dokładnie tak! Dziesięć Przykazań! Właśnie!\n- W takim razie powiedz mi, proszę, kto ma przestrzegać tych Przykazań, ty, czy może twój Bóg za ciebie? Kto – konkretnie – ma nie kraść, nie kłamać, nie cudzołożyć, nie zabijać?\nPrzez chwilę jeszcze obserwowałem usta poruszające się bezgłośnie, jak u karpia wyjętego z wody, i już wiedziałem, że dyskusja się skończyła. Do następnego czerwca. A może tylko do jutra…\nAutor: MESZUGE o 10:39:00\nI to jest to, to jest to :) my wiele razy spłycamy i prowadzimy technikę wybiórcza co mi pasuje to biorę co nie odrzucam a nie da się albo 10 albo d...a wielka.\nZnam kilku takich ponad 20-25 lat "trzeźwych"a zarazem wyhaczających co jakiś czas nowe , młode nie zawsze nawet samotne panie, które przychodzą do wspólnoty po pomoc , w zamian pomocy stają się zabawkami niby przez tych "trzeźwych" długie lata alkoholików, którzy wykorzystują te biedne kobiety , jak im się znudzą one wracają do picia albo stale zapijają będąc w tym chorym związku czy jak by to nazwać, a ci gachowie oligarchowie nie pija (ale czy są trzeźwi tak postępując??) i się świetnie nimi zabawiają. Moim zdaniem takie osoby powinny być wyrzucane z AA co jednak jest niemożliwe jak wiadomo, bo sieja wiele zła wokół siebie i zarazem wokół ruchu AA. Zauważyłeś takich gagatków wokół siebie, jak sadzisz jak reagować, jak postępować w takich sytuacjach?? - Adam\nMESZUGE 8 czerwca 2014 22:16\nU nas na mityngach dość otwarcie o takich sprawach się mówi i przed panami pewnego typu przestrzega. A że mieścina mała to i takich ancymonków niewielu, w porywach 2-3, a więc łatwo ich spacyfikować.\nAnonimowy 11 czerwca 2014 21:53\nkobiety takie tez sie zdarzaja przy tej chorobie kompulsywne radzenie sobie z emocjami przykre ale prawdziwe\nAquarius 12 czerwca 2014 19:56\nZrzucanie odpowiedzialności jest dość powszechne w społeczeństwie, "bo kto może być winny?, przecież nie ja!" ;) Kiedy przestałem pić trochę jeszcze wody upłynęło zanim postanowiłem brać odpowiedzialność za siebie. Trzeźwienie to praca nad sobą w każdym aspekcie życia. Łatwiej kogoś oskarżyć niż sobie przypisać kilka wad. Rozpieszczony bachor "Ego" nie lubi się przyznawać do błędu i łatwiej przekazać pałeczkę nawet samemu Bogu. Czasami tak subtelne, nawet najbardziej wzniosłe ideały są tylko i wyłącznie sprawką ego które chce uciec od odpowiedzialności. Oczywiście ego nie jest podzielne ode mnie, ego to mój system przekonań, wad i kilku innych składników. Chcę odwagi? Bóg nie da mi jej, stworzy natomiast sytuację w których mogę się jej nauczyć. Jest taka historyjka w której jakiś pan modlił się do Boga z prośbą o wygraną (też tak robiłem;) Po latach błagań i próśb sam Bóg do niego przemówił - "To kup w końcu los!!!" :-) Prawdziwa wolność zaczyna się tam gdzie jest odpowiedzialność, a nikt, nawet sam Bóg nie weźmie za mnie odpowiedzialności. Bo gdyby tak, to gdzie byłby rozwój ducha? Pozdrawiam ciepło, Aquarius.\nMESZUGE 12 czerwca 2014 22:16\nPKB 15 czerwca 2014 20:07\nProgram zawarty w "Anonimowych Alkoholikach" jest bardzo prosty. Ale nie łatwy. I dla wielu osób w dzisiejszym AA (a.d. 2014, Polska) niemożliwy do zrealizowania. Po nauczeniu się obrachunku moralnego, łapię się czasem na tym, że robię go także innym - nie tylko sobie. Mnie osobiście to nie pomaga. To są delikatne sprawy. Dobrze, że o tym mówisz, Meszuge. Bo na ogół udaje Ci się uniknąć nudnego moralizowania z jednej, a tolerancji i obojętności wobec zła, z drugiej strony. Ja póki co w kwestii etyki/moralności jestem cienki bolek. Popadam w skrajności. Pewnie dlatego, że nie chcę zrezygnować z moich wad. Dlatego skupię się w czerwcu na czytaniu :) Pozdrawiam!\nMESZUGE 16 czerwca 2014 04:40\nPiszesz: jestem zmęczony. Więc odpocznij.\nMESZUGE 2 lipca 2014 16:50\nTo chwilowe zmęczenie... powiedziałbym... hm... czerwcowe. :-)


Jeśli pokażesz, że się wahasz, piłkarze cię zjedzą. Zwłaszcza w B-Klasie - weszlo.com\nOpublikowane 25.06.2019 11:01 przez\nMa 18 lat i w przeciwieństwie do swoich rówieśników bardziej od kopania piłki ceni bieganie z gwizdkiem. Karol Ziółkowski, nastoletni sędzia WS Warszawa z niewielkiej nadbużańskiej wsi Sadowne, opowiada o tym, jak zostać sędzią, zdradza, jak wyglądają sędziowskie początki i jak sędziowie świętują swój udany występ. Na liczniku ma trzy mecze jako główny arbiter i niezliczoną ilość sędziowania na linii. Choć dopiero zaczyna, dobrze spisywał się podczas obserwacji i właśnie czeka na awans.\nMateusz Majewski: Jadąc tu zastanawiałem się jak 18-latek może zbudować sobie pozycję i autorytet na boisku wśród wielkich 30-latków grających w B klasie. Ale teraz już widzę, jak to robisz…\nKarol Ziółkowski: No zdecydowanie, wzrost mi pomaga (śmiech). Co, spodziewałeś się nastoletniego chłystka?\nSzczerze mówiąc, trochę tak.\nMam prawie dwa metry, na pierwszy rzut oka nie widać, że mam 18 lat. To pomaga na boisku.\nDlaczego nie grasz w piłkę, tylko biegasz z gwizdkiem? Założę się, że większość rówieśników robi właśnie to pierwsze.\nPiłkę też kopałem i to parę ładnych lat. Wliczając lata juniorskie i dziecięce, to pewnie nazbiera się ich około ośmiu. W pewnym momencie zobaczyłem, że nie ma w piłce dla mnie przyszłości.\nMłody jesteś, może za szybko się zniechęciłeś?\nW piłce seniorskiej parę razy wystąpiłem na boiskach A-klasy czy B-klasy no i to się po prostu czuje. W tym wieku, w którym ja jestem, trzeba by grać gdzieś w drużynie warszawskiej albo lepszej akademii. Ja kopałem piłkę w lokalnym klubie, Wichrze Sadowne. Z małej wioski da się wyrwać, ale jest to ciężkie i trzeba mieć ku temu potencjał.\nW którym momencie bliżej niż do klubowych barw zaczęło ci się robić do gwizdka i kartoników?\nMiałem wtedy 16 lat, tuż przed tym, jak skończyłem trenować z Wichrem Sadowne pojawiła się taka myśl. Nawet jak na treningach trzeba było posędziować jakąś gierkę, to ciągnęło mnie do tego. Tak się złożyło, że mój trener także jest sędzią i obserwując mnie z gwizdkiem rzucił: „Karol, może idź na kurs sędziowski i spróbuj?”. Zobaczył, że coś kumam i dał mi ciekawą wskazówkę. Poszukałem w internecie szkoleń. Trafiłem na stronę WS Warszawa, akurat zaczynał się kurs. Zgłosiłem się.\nByć może będą czytać naszą rozmowę osoby, którzy także myślą o przygodzie sędziowskiej. Jak wygląda droga od amatora do pełnoprawnego arbitra?\nAby zacząć kurs trzeba mieć ukończone 16 lat. Koszty są niewielkie, bo cały kurs kosztuje około 300 złotych, co zwraca się po kilku meczach. Zacząłem się kształcić pod koniec listopada 2017 roku, a zakończenie było w marcu. Całość trwa kilka miesięcy, trzeba poświęcić na to dwa, może trzy weekendy miesięcznie, choć nie całe, bo zajęcia odbywały się w godzinach 10-12.\nByło od kogo się uczyć?\nJak najbardziej, bo kursy prowadzone były przez doświadczonych arbitrów, którzy na co dzień sędziują w ekstraklasie czy I lidze. Był między innymi sędziowie Paweł Raczkowski czy Tomasz Kwiatkowski. Jeśli kogoś faktycznie interesuje sędziowanie, to raczej nie nudził się podczas zajęć.\nCo dzieje się po kursie? Od razu jesteś rzucany na głęboką wodę?\nNa początku trzeba posędziować 20-30 meczów na poziomie piłki dziecięcej – od siedmiolatków do chłopaków w wieku 14 lat. Jak poczujesz się gotowy do postawienia kolejnego kroku, to musisz napisać do referenta obsady z prośbą o egzamin na sędziego rzeczywistego. Jeśli zdasz ten egzamin, dostajesz odznakę.\nDostajemy do sędziowania mecz juniorów u-18 lub u-19, przyjeżdża starszy kolega po fachu, ocenia nas i wystawia opinię. Ja do takiego egzaminu podszedłem we wrześniu 2018 roku. Dość szybko, bo jako pierwszy absolwent kursu, na którym byłem. 11 listopada dostałem swój pierwszy mecz jako główny arbiter.\nDebiut w 100-lecie Niepodległości.\nSam mecz miał też patriotyczną otoczkę. Kibice nawet przygotowali oprawę, co, nie oszukujmy się, zdarza się dość rzadko na B-klasie.\nJak zapamiętałeś ten mecz? Zżerała ciekawość czy paraliżował stres?\nNa początku był stres. Dostałem bardzo dobrego obserwatora, pana Rafała Roguskiego, który jest obserwatorem szczebla centralnego. To było dla mnie istotne, bo dostałem profesjonalny feedback na temat mojej pracy. To był ostatni mecz rundy jesiennej, więc przez zimę mogłem sobie wszystko przepracować. Rundę wiosenną rozpocząłem z dużą energią, chęcią rozwijania się i pracy nad sobą. I myślę, że postępy, które robię, widać gołym okiem. A przynajmniej wiem, że nie tylko ja je widzę.\nOkej, ale zostańmy jeszcze przy twoim debiucie. Jesteś nastolatkiem, więc wyprowadzając dwudziestu dwóch facetów na piłkarski ring musisz coś czuć. Nie miałeś takiej obawy, że jak się pomylisz, że oni cię zaraz stamtąd wyniosą?\nJasne, przez pierwsze dziesięć minut był stres, bo jeden gwizdek mógł sprawić, że moje sędziowanie będzie złe. Ale im dalej w mecz, tym pewniej się czułem. Zawodnicy kupili moje sędziowanie, widzieli, że daję im pograć i nie gwizdnę od razu jak się położą.\nKomu sędziowałeś po raz pierwszy?\nTo był mecz pomiędzy GKP Targówek a Interem Warszawa. Mecz do prowadzenia był dość łatwy. Pamiętam, że wygrali gospodarze 2:1. Pokazałem dwie kartki, z którymi zgodził się obserwator, co mnie bardzo podbudowało. Miałem do podjęcia jedną trudną decyzję. W 91. minucie podyktowałem rzut karny dla Interu, w efekcie czego mecz zakończył się wynikiem 2:1, a nie 2:0. Obserwator zgodził się także z tą decyzją, więc wyszło dobrze.\nSędziując mecz zwracasz uwagę na to, jaka jest otoczka? Czy jest doping, ile osób jest na trybunach?\nMam ten komfort, że mi kibice jednym uchem wpadają, a drugim wypadają. Mecz jest dla nich, ale to czy faktycznie są na trybunach i czy coś krzyczą, nie robi mi różnicy. Mam swoją robotę do wykonania. Na początku owszem, słyszałem jakieś okrzyki. Sędziowałem mecz Mazura Radzymin, oni mają naprawdę zorganizowanych kibiców i trochę się przejmowałem. Parę przyśpiewek do mnie poleciało. Byłem asystentem, więc wystarczyło pokazać spalonego, żeby usłyszeć kilka zdań na swój temat. Teraz, z biegiem czasu nauczyłem się, że kibice są, bo są. Nie zwracam na to uwagi. Staram się kasować głowę. Zdarza się, że po meczu nie pamiętam już nawet wyniku i kto z kim grał. Robię sobie reset.\nJeden z sędziów ostatnio w Weszło FM mówił, że dla niego nieistotne jest miejsce w tabeli drużyny, którą sędziuje. Nie chce znać także stawki meczu. Czasem zdarza się, że zwycięstwo daje danej drużynie utrzymanie czy miejsce w grupie mistrzowskiej. Dla niego to jest informacja zbędna. Ty podzielasz to podejście?\nPrzed meczem nie zaglądam w tabelę. Raz zajrzałem i przez to miałem inne podejście do spotkania. Zobaczyłem, że gra ostatnia drużyna z pierwszą i w głowie pojawiła się myśl, że z góry wiadomo jaki będzie wynik. A na meczu okazało się, że jest walka, mecz układa się zupełnie inaczej. Nie warto mieć swojego nastawienia na mecz, bo to się potrafi zemścić.\nNajlepsi sędziowie, schodząc do szatni, wiedzą czy dobrze gwizdali. Ktoś z małym doświadczeniem również potrafi to ocenić, czy jednak czekasz na opinię obserwatora?\nMyślę, że każdy to czuje. Schodząc do szatni masz w głowie jakieś myśli. Jak myślisz sobie, że kurczę, tu dałem źle, tam źle gwizdnąłem, tu nie gwizdnąłem, a powinienem, no to wtedy jesteś z siebie niezadowolony. W przerwie analizujemy sobie mecz z asystentami i wymieniamy opinie.\nPo paru błędach spada pewność siebie?\nNigdy w życiu nie możesz pokazać zawahania. Nawet jak ty wiesz, że coś spieprzyłeś, że gwizdnąłeś dwa wolne, których w sumie mogłeś nie gwizdać, to i tak nie możesz tego piłkarzom pokazać. Jeśli zobaczą, że się wahasz, piłkarze na ciebie siądą i cię zjedzą. Zwłaszcza na B-klasie.\nCzyli trzeba być bezdusznym sukinsynem.\nSędzia musi nie mieć serca, nie możesz pokazać emocji. Trzeba grać. Piłkarze muszą czuć, że jesteś pewien swojej decyzji w stu procentach. Jak mecz prowadzisz w inny sposób, to zawodnicy do ostatniego gwizdka mają cię w nosie.\nCiężko było ci wejść na boisko i zbudować szacunek wśród dużo starszych zawodników? Nie oszukujmy się, dla wielu z nich jesteś po prostu dzieciakiem. Nie przysparzało ci to problemów?\nBuduję pewność siebie. W dniu meczu robię to od samego przyjazdu na plac. Wiesz, niektórzy sędziowie przyjeżdżają chwilę przed meczem, a inni lubią być godzinę wcześniej. Ja należę do tej drugiej grupy. Kiedy zawodnicy przychodzą, ja już jestem. Na odprawie trzeba być zdecydowanym, ułożyć sobie głowie checklistę, powiedzieć o wszystkich zasadach piłkarzom i oni wtedy widzą, że „okej, on ogarnia”. W czasie meczu pomaga mi moja postura. Jak wychodzi dwumetrowy facet na boisko, to mimo że jest młody, to jakiś respekt do niego jest. Zresztą piłkarze nie wiedzą przed meczem, ile mam lat, chyba że już im sędziowałem. Cóż, młody wiek nie przeszkadza mi w sędziowaniu, a piłkarze też są raczej zadowoleni.\nA miałeś już jakieś nieprzyjemne sytuacje, oprócz wyzwisk z trybun?\nZ perspektywy sędziego głównego nie miałem jeszcze żadnej takiej sytuacji, ale nie zawsze jest przyjemnie. W ostatnią niedzielę zdarzyło się, że kierownik jednej z drużyn nas odpychał, nie dawał wyjść z szatni. No ale to jest właśnie poziom niższej ligi.Wiesz, zawsze drużynie, która przegrała, twoje sędziowanie nie pasuje. Z tym trzeba się oswoić i przyjąć na klatę. Nie spotykam się jednak z podejściem zawodników, że przyjechał gówniarz i nie wiadomo co pogwizdał. Zazwyczaj zawodnicy szanują moje decyzje.\nWolisz być sędzią liniowym, czy jednak głównym?\nMyślę, że sędziuje za krótko, żeby się tak określić. Owszem, przychodzi moment, w którym trzeba wybrać, czy rozwijasz się w tym czy tym kierunku. Dotychczas lepiej czuję się jednak na środku, a i osoby, z którymi pracuję mówią, że lepiej mi idzie na środku.\nJesteś jeszcze młody, chodzisz do szkoły, więc możesz sobie pozwolić na sędziowanie w weekend. Traktujesz to jako pasję, czy wiążesz z tym przyszłość i chciałbyś zająć się sędziowaniem na poważnie?\nNa razie jestem za nisko, żeby zapowiadać, że chcę zrobić karierę. Na pewno nie patrzę na sędziowanie jako sposób na zarobienie pieniędzy. Robię to dla przyjemności, choć znam tzw. ryczałtowców, którzy biorą kupę meczów na cały weekend, zgarniają 300 czy 400 zł i za tydzień to samo. To nie jest fajne i przy takim działaniu bardzo ciężko utrzymać stały poziom. Wiem, bo sam raz zasypałem się meczami. Na razie sędziowanie traktuję jako pasję, a później? Zobaczymy.\nSpodziewasz się awansu?\nJest spora szansa, że zostanę przydzielony do A-klasy.\nDa się nauczyć sędziowania na kursie?\nCóż, sędziowania się uczysz biegając z gwizdkiem, ale kurs jest niezbędny, żebyś wiedział, kiedy tego gwizdka użyć. To jest teoria, a w praktyce zaczynasz to czuć. Nie zastanawiasz się nad przepisami, tylko wiesz, że ten faul to żółta, a tamto popchnięcie można puścić.\nJak oglądasz mecze w telewizji, to zwracasz uwagę na to jak pracuje sędzia?\nTeraz oglądając mecze, zwracam głównie uwagę na sędziego. Patrzę, jak się porusza, jakie decyzje podejmuje, jak się komunikuje z zawodnikami. Chociaż jak ogląda się zagraniczne ligi, to tam często sędziowanie nie jest na jakimś bardzo wysokim poziomie.\nPolska piłka ma dobrych sędziów?\nMyślę, że tak. Mamy dobrych sędziów. Mamy Szymona Marciniaka, Pawła Raczkowskiego, Pawła Gila, Krzyśka Jakubika. Uważam, że wbrew tego co się mówi, mamy dobre sędziowanie i widać, że nasi sędziowie coraz częściej gwiżdżą w Europie. Hiszpanów tam nie uświadczysz.\nŚciągasz z ich stylu pracy coś dla siebie?\nJa lubię rozmawiać z zawodnikami. Dużo do nich krzyczę. Tego nauczyłem się od sędziego z naszego wydziału. On teraz bodajże sędziuję III ligę, też młody sędzia, 25 lat. Na nim się można wzorować. Raz sędziowaliśmy wspólnie w lidze okręgowej. To był mój pierwszy mecz na zestawie słuchawkowym i beeperze. Bardzo dużo się nauczyłem podczas tej współpracy. Myślę, że nawet bardziej czerpię od tych, z którymi pracuję.\nZakładam, że parę osób pomyśli o rozpoczęciu przygody z sędziowaniem. Wielu pewnie będzie się wahało, bo brzuszek, bo kondycja. Jak wygląda przygotowanie fizyczne do tej pracy?\nNa tym poziomie, jeśli ktoś grał w piłkę, to nie miałby najmniejszego problemu i dałby radę bez jakichś dużych przygotowań. Ja na meczu B-klasy przebiegam ok. 11 kilometrów. Z tym, że jest to bieg interwałowy, więc inaczej odczuwa to organizm. Jakieś konkretne przygotowania nie są potrzebne, ale wiadomo, trzeba trochę biegać. Ze dwa razy w tygodniu przebiec te 5 kilometrów, żeby być cały czas na takim poziomie, w którym czujesz, że dasz radę.\nJakieś anegdotki z szatni sędziego?\nSzatnia sędziów jest podoba do szatni piłkarzy. To co dzieje się w niej, w niej także pozostaje. Nie mamy w zwyczaju opowiadać o naszej pracy jakichś pikantnych szczegółów, ale wiadomo, że czasem z meczu wraca się dość długo, szczególnie jak mecz był dobrze posędziowany.\nJest element świętowania?\nOczywiście. Jak jest dobre sędziowanie, obserwator daje pozytywną informację zwrotną, to czemu nie? Sędziowie to też ludzie. Regeneracja musi być.\nJak z twojej perspektywy wygląda czystość piłki na tym najniższy poziomie? Słyszałeś o jakichś propozycjach korupcyjnych, a może sam się z czymś takim spotkałeś? Pamiętam historię, jak niektóre drużyny w niższych ligach, chcąc kupić sobie przychylność sędziów, zostawiały jakieś upominki w sędziowskiej szatni. Na przykład wódkę.\nOsobiście nigdy się z tym nie spotkałem, całe szczęście. Gdyby mi się coś takiego zdarzyło, to od razu trzeba informować o tym władze wydziału sędziowskiego. Mam wrażenie, że czasy kopert dołączanych do sprawozdania są już za nami. Na szczęście ludzie mają świadomość, że jest to dotkliwie karane, a ryzyko, że wyjdzie to na światło dzienne jest duże.\nByłeś piłkarzem Wichra Sadowne, zdarzyło ci się sędziować ich mecz?\nMiałbyś problem z gwizdnięciem stykowej sytuacji na niekorzyść swojego byłego klubu?\nNie. Na boisku nie mam znajomych. Przed meczem owszem, mogę się przywitać, ale na boisku oni grają w swoją grę, a ja w swoją.\nKojarzysz aferę z Danielem Stefańskim? Ludzie zarzucali mu, że mieszka w Warszawie i sędziuje Legii.\nMam kolegę, który mieszka na Marymoncie i często sędziuje mecze Marymontu. Dlaczego nie mają pretensji? Bo on z tym klubem nie jest związany w żaden sposób. Analogiczna sytuacja jest ze Stefańskim. Mieszka w Warszawie, ale nie jest z Legią w żaden sposób związany. Mówił, że miałby problem, gdyby miał sędziować Zawiszy Bydgoszcz, której kibicował od dziecka. Sędziowie celowo unikają takich meczów, bo pewnie podjąć decyzję przeciwko swojemu klubowi jest ciężko.\nAle ty mówisz, że byś się nie zawahał.\nOczywiście, że nie. Zresztą sędziowałem już im i mam pewność, że się nie zawaham. Za każdą decyzję kładę swoją głowę, więc sędziuję tak, żeby gilotyna nie musiała zacząć spadać.\nKuźnia Weszło sędziowanie


Kolory sukienek: czego nie włożymy na ślub, a czego na pogrzeb?\nMW 21.08.2018 14:15\nKolory sukienek to coś do czego powinniśmy przywiązywać wagę. Chociaż może nam się wydawać to bez znaczenia, są okoliczności w których pewne kreacje nie pasują.\nKolory sukienek na ślub i wesele\nW tym dniu najważniejsza jest para młoda. To dla panny młodej zarezerwowane są sukienki w jasnych kolorach. Nie powinniśmy więc wybierać kreacji w odcieniach bieli i beżu. Sukienki mogą mieć jasne elementy, biel może być tłem np. dla kwiatów czy kropek, ale nie powinna dominować.\nSzukając sukienek na ślub i wesele zrezygnujmy także z tych w ciemnych barwach. Chodzi tu głównie o czerń, która - choć klasyczna i elegancka - kojarzona jest ze smutkiem i czasem żałoby. A ślub to w końcu radosna uroczystość.\nJakie kolory sukienek na pogrzeb\nTu podstawą jest czerń. Zastąpić może ją ciemny granat lub brąz (jednak muszą to być naprawdę ciemne odcienie, wpadające w czerń). Jeśli nie mamy takiej sukienki, możemy postawić na tzw. strój galowy - ciemną spódnicę lub spodnie i białą koszulę. Powinniśmy także pamiętać, aby strój nie był wyzywający, zrezygnujmy z długości mini i głębokich dekoltów.\nKolory sukienek na uroczystości rodzinne\nTu nie ma jednej, konkretnej zasady. Warto jednak wybierać ubrania stonowane, które nie są workami pokutnymi, ale też nie odsłaniają zbyt wiele. Pamiętajmy o tym, szczególnie jeśli wybieramy się do kościoła.\nDress code w pracy: kolory sukienek mają znaczenie\nJeśli w miejscu twojej pracy obowiązuje dress code, na pewno wiesz także, na które kolory stawiać. Przeważnie jest to czerń lub granat, ale w niektóre firmy mają swoje flagowe barwy.\nNawet, jeśli w miejscu twojej pracy nie ma dress code'u, nie wybieraj sukienek w ostrych kolorach. Głębokie czerwienie, neonowe barwy zostaw na imprezę.\nInformacje o kolorach, których powinniśmy unikać w danej sytuacji, to niepisane zasady, o których po prostu "się wie". Niektóre z nich znajdują się w zbiorach savoir-vivre, o innych mówili nam bliscy. Wiele z nich ewoluowało przez lata, nie przykłada się do nich też takiej wagi jak kiedyś. Niemniej w dobrym tonie jest pamiętanie o tych zasadach, chociażby dlatego, aby nie sprawić komuś przykrości.\nKolory sukienek i strojów mają różne znaczenie w różnych kulturach\n"Kolor ma znaczenie", więc jeśli chcemy wyglądać zgodnie z tradycyjnym stylem obowiązującym w danej kulturze musimy się tego po prostu nauczyć. My kojarzymy czerń z żałobą, a w Chinach symbolizuje radość. Z kolei biel jest tam łączona ze smutkiem i nieszczęściem, w naszej kulturze to symbol dobra, czystości.\nDylemat towarzyszący przygotowaniom stroju na ważną uroczystość może przerodzić się w ciężki czas (dla wszystkich członków rodziny...). Znamy dobrze wędrówki po sklepach w poszukiwaniu tej najodpowiedniejszej kreacji. Niewątpliwie członkowie rodziny przydają się w wyborze stroju, szczególnie ci starsi, którzy pamiętają jeszcze nauki swoich przodków.\nKolor stroju mówi o naszych emocjach\nKolor stroju to komunikat dla otoczenia. Po pierwsze dajemy do zrozumienia, że wiemy na jakie wydarzenie przybyliśmy. Wyrażamy swoje zainteresowanie i szacunek dla innych - gospodarzy i pozostałych gości.\nPo drugie kolor uwidacznia emocje. Wiedza o oddziaływaniu kolorów na inne osoby ma duże znaczenie - strój, który ubieramy na konkretną okazję może pomóc nam nawiązać kontakt z innymi ludźmi. Możemy dzięki niemu włączyć się w klimat otoczenia, nawet jeśli odczuwamy odmienne uczucia.\nW przypadku gdy odczuwamy stres przed imprezą jest dobra wiadomość: kolory sukienek to też komunikat dla nas. Odpowiednio dobrany strój może poprawić nasz humor i zachęcić do podjęcia inicjatywy.\nZnaczenie barw: kolory wiosny i lata\nNatura to idealny nauczyciel. Tradycja ubioru ukształtowała się przede wszystkim dzięki jej wskazówkom. Ciepło i słońce budzi do życia. Ożywiona natura latem to paleta barw, z której możemy korzystać nieograniczenie, szczególnie gdy szukamy stroju na tak wesołe okazje jak ślub czy chrzest.\nCzerwień to najgorętszy kolor o energetycznym działaniu. W sukience o tym kolorze będziemy uosobieniem witalności i żaru, które wywołają reakcję każdego kto na nas spojrzy. Zestawiając czerwień z różem lub pomarańczowym wzmocnimy jej moc\nBłękit chłodzi i orzeźwia. Sukienka w tym kolorze wywoła emocje, ale - przeciwnie do czerwonego - obniżające ciśnienie. Optymizm jaki wywołuje kolor niebieski to odpowiedź na otwartość, zaufanie i inteligencję, które symbolizuje\nZielona sukienka to znak dobrego nastroju i relaksu. Im ciemniejsza tym - tradycyjnie - większa zamożność osoby, która ma na sobie strój w tym kolorze\nŻółty kolor reprezentuje młodość, radość i kreatywność. Sukienka w tym kolorze przyciągnie uwagę, lecz może szybko męczyć oczy\nPunk i moda. Kto wprowadził niepokorny ubiór na salony?\nKolory sukienek: czerń\nTradycja w naszej kulturze nakazuje wybierać na smutne okazje stroje w ciemnych kolorach. Czerń wbrew pozorom nie jest do końca ponurym kolorem. Symbolizuje siłę i dyskrecję, które w ciężkich chwilach pomagają nam uspokoić rozżalone serce.\nCzy wróciła moda na cienkie brwi? Rihanna i styl jej brwi na okładce "Vogue" wzbudziły sensację\nTe ubrania były popularne w PRL, dziś trochę o nich zapomnieliśmy. Wiesz, o co pytamy?\nPytanie 1 z 13 Juniorki występowały w trzech wersjach: wiązane, na gumkę lub zapinane na rzep.\nWiek metaboliczny Chodakowskiej wynosi 12 lat, a Siwiec 16. Jak go obliczyć? I czy da się go obniżyć?\nUlubionym kolorem Polaków jest czarny. "Jesteśmy wypadkową 5 osób, z którymi spędzamy czas"\nTrzy kobiety, które na co dzień ubierają się na czarno, oddały się w ręce specjalistki od kolorów. Jak wyszło? [METAMORFOZY]\nRihanna w zaskakującej odsłonie. Nowa fryzura gwiazdy rozczarowała fanów\nAgnieszka Chylińska ma nowy tatuaż na twarzy! To ważne przesłanie o samoakceptacji


BATERIA AKUMULATOR 18V 3Ah - BL1830 - ORYGINAŁ - GWARANCJA PL - Wysyłka 24h - tel. 600 801 280 uZNAJOMEGO\n» BATERIA AKUMULATOR 18V 3Ah - BL1830 - ORYGINAŁ - GWARANCJA PL - Wysyłka 24h - tel. 600 801 280\nBATERIA AKUMULATOR 18V 3Ah - BL1830 - ORYGINAŁ - GWARANCJA PL - Wysyłka 24h - tel. 600 801 280\nKod produktu: BL1830\nAKUMULATOR 18V 3,0 Ah\nAkumulator MAKITA wykorzystuje optymalny system ładowania, który produkuje 430% więcej czasu pracy, i 2 razy większą liczba cykli ładowania.\n5x niższe samorozładowanie utrzymuje ogniwa aktywne i gotowe do użycia nawet po długim czasie przechowywania. Dodatkowo doładowywanie w dowolnym momencie nie ma wpływu na akumulator.\nObudowa amortyzująca chroni akumulator i wielo-pinowe złącze redukuje ryzyko utraty/wahań zasilania w środowisku pełnym wibracji.\nWbudowany chip komunikuje się z ładowarką by zapewnić maksymalne życie akumulatora, "3 Aktywne kontrole" (prąd, napięcie, ciepło).\nAkumulator wykorzystuje najnowsze ogniwa litowo-jonowe. Brak efektu pamięci pozwala "uzupełnić" jej napięcie w dowolnym momencie bez wpływu na żywotność samego akumulatora.\nGłówną zaletą technologii Li-lon jest waga, do 40% mniej niż Ni-CD, co sprawia, że są doskonałym wyborem do wszystkich elektronarzędzi.\nNatężenie - 3,0 Ah\nAkumulator przeznaczony do elektronarzędzi:\nBDF450SFE, BTL 061 RF, BTW 450 RFE, BTD 140 RFE, BTP 140 RFE, BDF 451 RFE, BDF 452 RFE, BDF 453 RFE, BDF 454 RFE, BHP 451 RFE, BHP 452 RFE, BHP 453 RFE, BHP 454 RFE, BHR 202 RFE, BHR 240 RFE, BHR 241 RFE, BFR 550 RFE, BFS 450 RFE, BJR 181 RFE, BGA 452 RFE, BJV 180 RFE, BSS 610 RFE, BMR 100, BML 184, BML 185