100 darmowych zestawów Syoss Ceramide Complex - Zakupersi\nZakończone\t100 darmowych zestawów Syoss Ceramide Complex\nData: 8 mar 2016\nWizaż kolejny raz zaskakuje. Tym razem w ramach Klubu Recenzentki można wziąć udział w testowaniu zestawów marki Syoss.\nPula darmowych zestawów kosmetyków wynosi 100 sztuk. W skład wspomnianych zestawów wchodzą takie kosmetyki jak:\ndarmowy szampon Syoss 500ml\ndarmowa odżywka Syoss 500ml\ndarmowa maseczka Syoss 200ml\nlakier za darmo Syoss 300ml\npianka do włosów za darmo Syoss 250ml\nWartość wszystkich kosmetyków zakupionych w drogerii to aż 62 PLN.\nWszystkie kosmetyki wchodzące w skład zestawu Syoss należą do linii produktów Ceramide Complex. Zostały one stworzone specjalnie do pielęgnacji włosów. Ich właściwości zawdzięcza się specjalnej formule z kompleksem ceramidowo-keratynowym odbudowują strukturę włosów, działając w trzech wymiarach: na poziomie komórkowym, we wszystkich warstwach aż po same końce, sprawiając, że włosy stają się nawet 10 razy silniejsze niż przed rozpoczęciem pielęgnacji.\nZ kolei produkty Syoss Ceramide Complex do stylizacji włosów zapewniają efekt fryzury jak po wyjściu z salonu fryzjerskiego. Dzięki specjalnie dobranym polimerom zawartym w formule pianki i lakieru do włosów fryzura jest doskonale utrwalona nawet do 48 godzin, a włosy mają 100% siły.\nRekrutacja do testowania kosmetyków Syoss trwa do 17 marca 2016 roku. Aby wziąć w nim udział należy wypełnić ankietę w serwisie Wizaż i odpowiedzieć w niej na wszystkie pytania. Ostatnie pytanie ma charakter pytania otwartego, w którym należy odpowiedzieć, dlaczego chciałabyś wziąć udział w teście produktów Syoss Ceramide Complex?\nPrzy wyborze najlepszych Odpowiedzi Komisja będzie się kierować własnym uznaniem, biorąc pod uwagę walory artystyczne Odpowiedzi, w szczególności oryginalność i pomysłowość uczestnika.\nO marce Syoss\nSyoss to specjalistyczna marka kosmetyków do pielęgnacji włosów należąca do firmy Henkel. W ofercie Syoss znaleźć można kosmetyki do pielęgnacji włosów, czyli szampony, odżywki i maski, produkty do koloryzacji, a także do stylizacji.\nTestuj kosmetyki Syoss info\nZdobycze grudzień 2016 Darmowe próbki i testowanie produktów MomMe Zdobycze czerwiec 2016 TOP 18 serwisów rozdających próbki i darmowe gadżety dla dzieci Zdobycze marzec 2017\nTagi: gadżety, gratisy, kosmetyki, próbki, testowanie, wizaż, włosy\n12 marca 2016 · Odpowiedz\nNigdy nie używałm kosmetyków syoss dlatego chciała bym je najpierw wypróbować.\n14 marca 2016 · Odpowiedz\nZ miłą chęcią zapoznam się z tym produktem , gdyż nigdy nie używałam niczego z tej firmy :)


przeskakując po kanałach | WLC.PL Lepsza Strona Włocławka\nTagi Przeskakując po kanałach\nTag: przeskakując po kanałach\nPo miesięcznej przerwie wracamy z kontynuacją naszego cyklu. Co tym razem zobaczymy w TV?\nR W - 10 września 2021 0\nCo obejrzymy w ten weekend w tv?\nPrzeskakując po kanałach (109)\nCo w ten weekend zobaczymy w tv?\nPrzeskakując po kanałach (108)\nR W - 30 sierpnia 2021 0\nCo obejrzymy w tym tygodniu w TV?\nPrzeskakując po kanałach (107)\nTen weekend zapowiada się ciekawie pod względem propozycji filmowych. Co więc zobaczymy w tv?


FRANCK FIFE/AFP/East News, FABRICE COFFRINI/AFP/East News\nJak Polacy wypadli w nocy na igrzyskach olimpijskich? Bardzo różnie. Potężnym zawodem jest odpadnięcie naszych szpadzistek w ćwierćfinale zmagań drużynowych. Z drugiej strony do finału olimpiady w Tokio niespodziewanie awansował 17-letni pływak Krzysztof Chmielewski. Za to Agata Ozdoba-Blach wciąż ma szansę na wywalczenie brązowego medalu w judo.\nPolscy olimpijczycy z różnym skutkiem startowali w nocy\nOgromny zawód sprawiły nam nasze szpadzistki, które był dużymi faworytkami rywalizacji drużynowej\nZa to do finału 17-letni Krzysztof Chmielewski awansował do finału 200 m motylkiem\nO brązowy medal w judo powalczy jeszcze Agata Ozdoba-Blach\nCzwarty dzień igrzysk olimpijskich, a polscy olimpijczycy wciąż pozostają bez medalu. Niestety, ale straciliśmy wielką szansą medalową, bowiem wiązaliśmy ogromne nadzieje z występem naszych szpadzistek, które brylowały ostatnio na światowych podestach, a dziś nas zawiodły.\nPewnym zaskoczeniem jest awans 17-letniego Krzysztofa Chmielewskiego do finału 200 metrów w stylu motylkowym. Niestety szansę na złoto lub srebro straciła także znakomicie radząca sobie w zawodach judo Agada Ozdoba-Blach, która została zdyskwalifikowana, ale wciąż może wywalczyć jeszcze brąz.\nLegia znalazła zastępstwo dla Bartosza Kapustki. Hitowy transfer o krok\nDramat polskich szpadzistek na olimpiadzie w Tokio\nNie ma co ukrywać, że przepadła nam ogromna szansa medalowa. Polskie szpadzistki wygrały trzy z ostatnich pięciu Pucharów Świata, są aktualnymi mistrzyniami Europy, dlatego uważano je za kandydatki nawet do złota igrzysk olimpijskich.\nNiestety skończyło się na wielkim rozczarowaniu. Do pewnego momentu Polki szły jak burza i tak też było przez większą część ćwierćfinału. Zespół w składzie Aleksandra Jarecka, Ewa Trzebińska, Renata Knapik-Miazga prowadził przez większą część potyczki i półfinał olimpiady w Tokio był już na wyciągnięcie ręki.\nW jednej chwili jednak role odwróciły się i o finał w Tokio powalczą zdecydowanie niżej notowane Estonki. Naszym szpadzistkom w starciu o miejsca 5-8 udało się pokonać rywalki reprezentacji Rosyjskiego Komitetu Olimpijskiego, a jeszcze dziś Polki powalczą o 5. lokatę z Amerykankami.\nNiespodziewany awans 17-letniego Polaka do finału szansa na brąz w judo\nKrzysztof Chmielewski w ostatnich miesiącach podbija światowe baseny, ale trudno było oczekiwać od niego, że powalczy o finał igrzysk olimpijskich w Tokio. A jednak! 17-latek popłynie w finale 200 metrów stylem motylkowym.\nNasz pływak w ostatnich dwóch miesiącach zajął 9. miejsce na seniorskich mistrzostwach Europy, zdobył złoto w juniorskich ME, a teraz popłynie jeszcze w finale igrzysk olimpijskich. Rzecz jasna o medal będzie niezwykle ciężko, ale już teraz można mówić o wielkim talencie z naszego kraju.\nPecha miała za to Agata Ozdoba-Blach. Polka co prawda i tak notuje kapitalny występ w zawodach judo w kategorii do 63 kg. Nasza zawodniczka wciąż ma szansę na brązowy medal, ale mogło być jeszcze lepiej.\nPolska judoczka przegrała walkę ćwierćfinałową przez dyskwalifikację. Ozdoba-Blach otrzymała trzy kary za pasywność, co skończyło się dla niej porażką. Włoszka Maria Centracchio otrzymała dwie takie kary i to ona wystąpi w półfinale. Nasza reprezentantka o godzinie 10:00 powalczy jeszcze w repasażach i wciąż zachowuje szansę nawet na brązowy medal.


Stowarzyszenie - Stowarzyszenie im. Jana Karskiego\nOpublikowano w dniu 2 czerwca 2017 Autor: redaktor\nStowarzyszenie im. Jana Karskiego powstało w 2005 roku, jako swego rodzaju kontynuacja Obywatelskiego Stowarzyszenia „Pamięć - Dialog - Pojednanie”, które zawiązało się w celu przygotowania godnych obchodów 50 rocznicy pogromu kieleckiego w 1996 roku. Jego początki wiążą się również z inicjatywą nadania Gimnazjum Integracyjnemu imienia Jana Karskiego. To wtedy grupa kielczan uznała, że ten bohater może stać się dobrym przewodnikiem w mierzeniu się z trudną przeszłością miasta i szerzeniu idei tolerancji, otwartości, spotkania z Innym.\nStowarzyszenie to grupa ok. 30 osób poruszonych ideą Jana Karskiego, który wielokrotnie powtarzał: „uczynienie świata lepszym jest możliwe, że podejmowanie bezustannych wysiłków w tym celu jest konieczne, a zaniechanie naprawy i obojętność na zło jest zbrodnią i grzechem”. W Statucie Stowarzyszenia czytamy, że celem tej organizacji jest:\n1.Rozpowszechnianie postaw otwartości i poszanowania dla osób i grup o odmiennej identyfikacji etnicznej, narodowej, religijnej lub kulturowej.\n2. Przeciwdziałanie wszelkim formom antysemityzmu, antypolonizmu, ksenofobii oraz innym postawom godzącym w godność człowieka.\n3. Podejmowanie działań na rzecz zachowania polskiego dziedzictwa narodowego — monitorowanie oraz piętnowanie wszelkich przypadków jego naruszenia.Statut Stowarzyszenia im. Jana Karskiego\nW roku 2015, gdy świętowano 10-lecie działalności Stowarzyszenia, powołano do życia Instytut Kultury Spotkania i Dialogu. Od tego momentu Stowarzyszenie ma też własną siedzibę w budynku przy ulicy Planty 7, który był świadkiem tragicznych wydarzeń z 1946 roku. Podczas jej otwarcia Bogdan Białek, inicjator i, od początku działalności, prezes Stowarzyszenia, mówił:\nStowarzyszenie nie chce z nikim i z niczym walczyć, niczego z niczym konfrontować – celem naszego działania jest miłość. Na tyle na ile potrafimy, sami poranieni, czasami niedoskonali, ograniczeni. Wiemy, że tolerancja to jest o wiele, wiele za mało, żeby budować”.Bogdan Białek\nPrezesem Stowarzyszenia jest Bogdan Białek, jednocześnie wydawca i redaktor naczelny miesięcznika psychologicznego „Charaktery”. Za swą działalność społeczną został uhonorowany między innymi nagrodami: im Ireny Sendleowej, im. prof. Łukasza Hirszowicza oraz im. ks. Stanisława Musiała, a także Fundacji Polcul. Jest także członkiem honorowym Kieltzer Society – Stowarzyszenia Kieleckich Żydów w Nowym Jorku.\nChodzi "tylko" o naprawianie świata\nPrzeszłości nie możemy zmienić, ale możemy tej przeszłości nadać nowy sens przez to, co dzisiaj robimy. I to jest główny powód, dla którego powołałem do życia, wraz z grupą przyjaciół, Stowarzyszenie imienia Jana Karskiego. Gdy 20 lat temu po raz pierwszy w lokalnym dodatku do Gazety Wyborczej napisałem o pogromie Żydów w Kielcach, to po tej publikacji - w trakcie spotkania z Sewkiem Blumsztajnem - rzucano we mnie świecami dymnymi i bombą zapalającą. Dziś nikt już niczym we mnie nie rzuca, a na organizowane przeze mnie spotkania z młodzieżą izraelską przychodzi prezydent miasta i wita ją, mówiąc „Szalom!”... mówi prezes Stowarzyszenia im. Jana Karskiego Bogdan Białek.\nPIOTR BRYSACZ: Historia Stowarzyszenia zaczyna się...\nBOGDAN BIAŁEK: W 1996 roku tak naprawdę, bowiem Stowarzyszenie imienia Jana Karskiego jest naturalną kontynuacją Obywatelskiego Stowarzyszenia „Pamięć - Dialog - Pojednanie”. Tuż przed zbliżajacą się 60 rocznicą pogromu kieleckiego było oczywiste, że to pierwsze tak wielkie publiczne upamiętnienie powinno mieć dużą oprawę, ale władze Kielc nie planowały żadnych uroczystości. Dlatego też powołałem z grupą swoich przyjaciół to stowarzyszenie. Niestety, jedynym efektem działalności była ekspiacyjna odezwa do Żydów, opublikowana w Gazecie Wyborczej, którą zresztą potem bardzo pięknie skomentował Henio Wujec. Na tym działalność stowarzyszenia się zakończyła.\nMożna by się zastanawiać, dlaczego. Pamiętam dyskusję nad programem i być może tutaj jest jakieś źródło... W trakcie dyskusji anumeratywnie wymienialiśmy, z kim chcemy budować dobre relacje. Żydzi, owszem, Niemcy - też, Rosjanie - mogą być. A Cyganie? - ktoś zapytał. Cyganie - nie! - ktoś powiedział, upierając się, żeby Romów nie wpisywać.\nByć może to zrobiło jakiś niedobry nastrój i nie było już pary do działania. W końcu doszło do tej rocznicy pogromu, było bardzo hucznie, był Elie Wiesel, był premier rządu... Ale potem, przez przypadek, znalazłem broszurkę poświęconą tym uroczystościom, którą wydały władze miasta. Przeglądając ją, ze zdumieniem patrzyłem na zamieszczone w niej zdjęcia ludzi, którzy potem nic w tej sprawie nie robili. Wzięli udział w tych uroczystych obchodach tylko dlatego, że takie były wymogi ich ról społecznych czy politycznych, ale cała sprawa ich w ogóle nie obchodziła. Wtedy właśnie zacząłem organizować Marsze Pamięci, bo uświadomiłem sobie, że to nie jest sprawa spowodowania jednego czynu. Wiedziałem, że potrzebne jest jakieś stałe działanie, które będzie utrzymywać pewien stan gotowości, pewien stan napięcia i prowadzić do pewnej konfrontacji. Po paru latach uświadomiłem sobie, że te marsze, owszem, mają swoje znaczenie, że to olbrzymi krok do przodu, ale to nie wystarczy, aby wejść mocniej w przestrzeń publiczną. Wiedziałem też, że sam nie dam rady i stąd powstała ta inicjatywa.\nCzy gyby żył Pan w innym mieście niż Kielce, powołałby Pan do życia to stowarzyszenie? Tak naprawdę pytam o kontekst, w którym zawsze rodzą się inicjatywy...\nTrudno powiedzieć. Kielce mają bez wątpienia szczególne znaczenie dla stosunków polsko-żydowskich czy chrześcijańsko-żydowskich, a te mnie najbardziej dotykają. Doświadczenie Zagłady - a dla wielu ludzi, chociażby dla środowsika związanego z muzeum Holokaustu w Waszyngtonie, to właśnie pogrom kielecki byl ostatnim aktem Zagłady - jest dla mnie doświadczeniem egzystencjalnym, religijnym. Więc pewnie wszędzie tam gdzie bym był, a gdzie Zagłada tak dotliwie znajdowałaby wyraz, prowadziłoby mnie to do jakiegoś działania.\nPo pierwsze, poprzez działania, które w sposób dobitny i wyraźny pokazują główne źródła antysemityzmu (często, niestety, religijne), a także uświamiadające, że antysemityzm jest grzechem. Po drugie - poprzez działania pozwalające doświadczać tego, czym jest żydostwo, czym jest judaizm. Chodzi nie tylko o kontakt, ale o wejście mocniej w sferę egzystencjalną związaną z judaizmem, z Izraelem, z żydostwem. Temu służą różnego rodzaju inicjatywy, które prowadziliśmy, różnego rodzaju spotkania, na przykład z Philipem Bialowitzem, jednym z uczestników buntu w Sobiborze, z dziećmi Holokaustu, ze Staszkiem Krajewskim, żydowskim współprzewodniczącym Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów, z rabinem Schudrichem czy z rabinami różnych odłamów judaizmu, którzy do Kielc przyjeżdżają. Prowadzimy też warsztaty. Ostatnio, w trakcie spotkań chrześcijańsko-żydowskich, prawie 1800 młodych ludzi uczestniczyło w warsztatach antydyskryminacyjnych, które w oparciu o scenariusze opracowane w Centrum Badań Holokaustu Uniwersytetu Jagiellońskiego prowadzili nasi koledzy ze stowarzyszenia Otwarta Rzeczpospolita. Organizujemy też dyskusje, jak chociażby ta, która miała miejsce podczas premiery książki „Strach” Jana Tomasza Grossa czy szerego dyskusji na temat pogromu, które organizowaliśmy przed 60 rocznicą. To wszystko przynosi zamierzony skutek. W Kielcach już wiadomo, że ujawnianie antysemickich poglądów nie jest mile widziane. Od dawna Kielce są miastem, w którym nie ma antysemickich napisów.\nKtóre z wydarzeń z bogatego dorobku stowarzyszenia najbardziej utkwiło Panu w pamięci? Na pewno jedno zdarzenie z Dnia Judaizmu z 2006 roku, gdy starsza kobieta podeszła do mnie z maleńką broszurką - wydaną przez nas a przygotowaną przez Polską Radę Chrześcijan i Żydów, zawierającą oficjalne dokumnety nauczania Kościoła na temat Żydów i judaizmu, walczące ze stereotypami i uprzedzeniami typu „Żydzi ukrzyżowali Jezusa” i tym podobnymi bzdurami - i zapytała mnie: „Proszę pana, dlaczego to przed nami ukrywano?” Albo zdarzenie podczas organizowanego przez nas Szabatonu, gdzie po raz pierwszy po 70 latach w synagodze kieleckiej rozbrzmiały słowa żydowskich modlitw. Uczestniczył w nich między innymi mój przyjaciel Yaacov Kotlicki, szef stowarzyszenia kielczan w Izraelu, który przeżył wówczas, jak on to nazwał, takie swoje drugie Bar micwa. Wówczas to rabin Schudrich odmówił w pomieszczeniach tej dawnej synagogi słowa błogosławieństwa końca Żałoby Wdowy, słowa bardzo ważne, kończące coś... To są wydarzenia, które zostają - w głowie, w sercu...\nCo - Pana zdaniem - można uznać za największy sukces stowarzyszenia?\nTu nie ma sukcesów. Gdy 20 lat temu po raz pierwszy w lokalnym dodatku do Gazety Wyborczej napisałem o pogromie Żydów w Kielcach, to po tej publikacji - w trakcie spotkania z Sewkiem Blumsztajnem - rzucano we mnie świecami dymnymi i bombą zapalającą. Dziś nikt już niczym we mnie nie rzuca, a na organizowane przeze mnie spotkania z młodzieżą izraelską przychodzi prezydent miasta i wita ją, mówiąc „Szalom!”... Stoją pomniki - Menora, ławeczka Karskiego, jest wreszcie nowy i nie bezimienny grób ofiar pogromu. Przyjeżdżają na ten grób młodzi Izraelczycy, tylko w tym roku przyjechało ich 10 tysięcy, przychodzą młodzi kielczanie. Dużo się zmieniło... To jest jakaś droga, którą to miasto przeszło, ale czy to jest mój sukces? To jest sukces miasta.\nJest nawet przeceniane, bo ilość wyróżnień, jakie ostatnio mnie spotkały jest dość spora. Co prawda mógłbym zapytać za Johnem Cleesem z grupy Monty Python: „gdzie wyście byli 15 lat temu, kiedy was potrzebowałem!”, ale to jest sympatyczne i miłe. Jednak wydaje mi się, że o docenieniu można mówić w kategorii sportu czy działalności artystycznej. Natomiast w takiej sferze duchowej nie można być docenionym tak jak i nie można być niedocenionym, bo nagrodą jest samo działanie. Oczywiście jest czasem gorycz, ale to nie dlatego, że ktoś nie docenia, tylko dlatego, kiedy na przykład ktoś przypisuje sobie skutki pewnych działań. To nie jest przyjemne, choć, z drugiej strony, to też może być miernikiem sukcesu. Zupełnie niedawno ktoś mnie przekonywał, że pomnik Menora w Kielcach postawiło miasto Kielce. Najpierw próbowałem wyjaśniać, że nie, że to jest prywatna inicjatywa kilku osób, ale potem pomyślałem sobie, że to też jest w jakimś sensie sukces, bo ten człowiek niejako się pod tym podpisuje, chciał, żeby był taki pomnik w Kielcach...\nTak, jak najbardziej. I o to przede wszystkim chodzi - o naprawianie świata, o tikkun olam. To jest jedyna sensowna rzecz, jaką może zrobić każdy człowiek...


Legalny wiek hazardu nowa zelandia himgp\nMapa pokazuje średni współczynnik poprawności odpowiedzi na pytania oznaczone\nZamach z Christchurch wstrząsnął opinią publiczną nie tylko w samej Nowej Zelandii, ale na całym świecie. Jego skutki były również o wiele szersze niż tylko zwykłe wyjaśnienie powodów oraz przebiegu zdarzenia, gdyż pojawiły się przy tym wątki zagranicznych podróży napastnika czy też politycznego wykorzystania jego czynu przez różnych radykałów. Nowa Zelandia, marihuana, legalizacja, legalny zakup tego środka. 15 Lipiec, 2016 - 09:27 łykanych w odstępach 1 min po 10 tabsów, wiek 17 lat (wszyscy 3 Przedstawicielstwo Szkół Zagranicznych PERFECT działa w Polsce od 1992 roku. Jako pierwsi w Polsce zajęliśmy się promowaniem i organizacją wyjazdów do Australii a także do Nowej Zelandii – nasze doświadczenie w tej dziedzinie to już ponad 15 lat, podczas których pomogliśmy setkom naszych klientów zrealizować wyjazdy do wymarzonych miejsc. Nowa Zelandia słynie z kampanii podkreślających, czym jest czysty, zielony kraj. Od 2020 roku może być jeszcze bardziej zielony, bo Nowozelandczycy zdecydują w referendum o legalizacji (lub nie) marihuany. Forbet legalny: w jakich krajach Forbet ma licencję. iForbet jest w 100% legalny w Polsce. Operator posiada specjalną licencję, która sprawia, że korzystanie z niego na terenie naszego kraju wyklucza jakąkolwiek odpowiedzialność karną. Legalni bukmacherzy 2) www.Superbet.pl - bonus na start 550 zł 3) www.PZBuk.pl - Bonus Cashback 200 zł 4) www.eFortuna.pl - Freebet 20 zł, cashback 210 zł i bonus 2000 zł Ustawa hazardowa obowiązująca w Polsce została w swojej pierwotnej formie wprowadzona w 2009 roku. Jej głównym założeniem była walka z uzależnieniem od hazardu wśród obywateli, które w tamtym czasie stanowiło spory problem, w głównej mierze za sprawą wszechobecnych automatów do gier.\nUstawa hazardowa obowiązująca w Polsce została w swojej pierwotnej formie wprowadzona w 2009 roku. Jej głównym założeniem była walka z uzależnieniem od hazardu wśród obywateli, które w tamtym czasie stanowiło spory problem, w głównej mierze za sprawą wszechobecnych automatów do gier.\nNowa Zelandia, jako pierwszy kraj na świecie, dopuściła kobiety do wyborów parlamentarnych w 1893 roku; Nowozelandczyk Richard William Pearse dwa lata przed braćmi Wright odbył pierwszy lot samolotem – 31 marca 1902 r.; Nowozelandczyk Edmund Hillary jako pierwszy człowiek wraz z Szerpą Tenzing Norgay w 1953 r. zdobył Mount Everest; Papua-Nowa Gwinea w 8 dni. Od "Pompejów Pacyfiku" po wioskę nietypowych perkusistów; Nowa Zelandia w 8 dni. Jacuzzi w piasku i gotowanie w studni; Australia w 7 dni. Od winnic po osiedla ukryte w jaskiniach; Podobne. Odkrył nowy gatunek osy. Nazwał ją imieniem jednego z przeciwników Harry’ego Pottera; Naukowcy odkryli nowy kontynent!\nZelandia (duń. Sjælland) – największa z 443 wysp Danii i 12. wyspa Europy.Zelandia położona jest między Fionią a szwedzką Skanią; z obiema połączona jest mostami poprzez cieśniny Wielki Bełt i Sund.Linia brzegowa silnie rozczłonkowana, liczne półwyspy, m.in. Ods Herred, Horns na północy, zatoki Sejerø, Roskilde Fjord, Ise Fjord na północy; Køge, Fakse na wschodzie oraz\nDlatego właśnie trzeba być szybkim. A co trzeba oprócz bycia szybkim? Mieć maksymalnie 30 lat w roku aplikowania, w momencie wjazdu do kraju posiadać na koncie równowartość minimum 4 200 dolarów nowozelandzkich (NZD$), czyli jakieś 12 500 zł jako dowód możliwości utrzymania się w Nowej Zelandii oraz ubezpieczenie na cały czas pobytu. Ale Nowa Zelandia na pewno nie jest rajem na ziemi. Zawód, wykształcenie, wiek i znajomość języka angielskiego są najważniejszymi czynnikami w rozpatrywaniu aplikacji wizowej.\nHazardu” w Nowej Zelandii, reguluje kasyna naziemne i internetowe w Nowej Zelandii. Ponadto 80% Nowozelandczyków uprawia hazard w tej lub innej formie w kraju. W porównaniu z innymi formami hazardu, coraz częściej gra się w loterie. Teraz scenariusz hazardu online jest zupełnie inny w Nowej Zelandii.\nNowa Zelandia 8 w rankingu najszczęśliwszych krajów świata 2019. Nowa Zelandia zajęła 8 miejsce w World Happiness Report 2019 tworzonym przez ONZ. W tym roku drugi raz z rzędu pierwsze miejsce zajęła Finlandia. Polska jest na 40 lokacie. Zelandia (duń. Sjælland) – największa z 443 wysp Danii i 12. wyspa Europy.Zelandia położona jest między Fionią a szwedzką Skanią; z obiema połączona jest mostami poprzez cieśniny Wielki Bełt i Sund.Linia brzegowa silnie rozczłonkowana, liczne półwyspy, m.in. Ods Herred, Horns na północy, zatoki Sejerø, Roskilde Fjord, Ise Fjord na północy; Køge, Fakse na wschodzie oraz Zamach na meczety w Nowej Zelandii. W wyniku brutalnego ataku terrorystycznego na meczety w miejscowości Christchurch zginęło co najmniej 49 osób, a 48 zostało rannych. Sieć obiegają Mieszkaniec Nowej Zelandii został skazany na 21 miesięcy więzienia za udostępnianie nagrań ze strzelanin w dwóch meczetach w mieście Christchurch.\nPrzez wiele lat, polowanie i zabijanie Aborygenów w Australii było legalne. Dopiero w połowie lat 60-tych XX wieku wypisano ich do oficjalnej księgi który przyznał kobietom prawa wyborcze (pierwszym była Nowa Zelandia). W porówna\nPierwsze Polskie Kasyno Online | Darmowe Gry Kasyno – Gry Hazardowe Za dla dzieci w wieku od 18 miesięcy wzwyż, gdyż Simmons umiejętnie spaja ze sobą Legalny I Nielegalny Hazard | Slots Casino | Hojne bonusy w kasynie online 20 Kwi 2020 bukmacherskie · Legalni bukmacherzy internetowi 2019 · Legalny bukmacher Problemy z hazardem zapijał alkoholem. Polska przegrała z Łotwą, a kilka dni później grała towarzyski w Ostrowcu z Nową Zel\nAutomaty do gier grand casino hinckley\nDarmowe gry na automatach do gry na komputerze\nTexas holdem online ree z przyjaciółmi


Najlepsza wartość a530f case - świetne oferty na a530f case od globalnych sprzedawców a530f case na AliExpress\nGorące promocje na a530f case\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii a530f case, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii a530f case bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii a530f case masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii a530f case? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii a530f case w jednej z najlepszych cen online.\nskrzynka dla redmi 8 odporny na wstrząsy\nanime case dla redmi note 8 pro\nprzypadku dla kota s52\nredmi note 8 pro wsparcie\nprzypadku xiaomi redmi note 8 pro\nosłona kamery xiaomi mi a2 lite\noneplus 7 portfel\nskrzynka dla xiaomi 4 prime\nprzypadku ulefone s9 pro\nskrzynka dla xiaomi redmi note 2 z koniem\nprzypadku logo xiaomi\nprzypadku xiaomi redmi 9a\nart narzędzie case xiaomi\ntylna pokrywa szklana redmi note 7\nobudowa anty impacto redmi note 8\nuwaga 8 telefon\nokładka książki dla redmi 6\npuszyste etui na telefon xiaomi redmi 6a\nredmi 9 prime tylna pokrywa\nk10 uwaga lenovo\nokładka książki dla xiaomi note 5\n3d cartoon przypadku xiaomi\npokrywa redmi note 8 przezroczysty\nzderzak redmi note 8 pro\nprzypadku xiaomi mi8 lite


Anna Kmieć nowym pracownikiem Urzędu Gminy w Poczesnej\n11 kwietnia 2019 r. | 12:01\nUrząd Gminy Poczesna poinformował o wynikach naboru na stanowisko podinspektora ds. informacji publicznej (1/2 etatu) oraz podinspektora ds. obsługi jednostek OSP (1/2 etatu) w Urzędzie Gminy Poczesna. Nowym gminnym urzędnikiem została Anna Kmieć z Poczesnej.\nKmieć spełniła wszystkie wymagania w zakresie kwalifikacji i doświadczenia zawodowego.


Czy SEO zabije dobre teksty? - Marketing przy Kawie\nW internecie nie znajdziemy już tekstów tworzonych dla ludzi? (fot. Pixabay)\nCzy SEO zabije dobre teksty?\ncontent manager, Euvic Digital (Euvic Performance)\nEuvic Digital (Euvic Performance)\nJako manager zaczynał od cyfryzacji „Pulsu Biznesu” ćwierć wieku temu, ale zawsze wolał pisać. Były redaktor naczelny Autoswiat.pl i Topgear.com.pl, połączył tradycyjne media papierowe RASP z cyfrowymi zasobami Onetu, pracując nad formą i treścią odpowiednią do każdego medium. Wydawał polską wersję kwartalnika „RAMP – Auto.Kultur.Magazin” (nagrodzonego Mercury Awards w 2008, 2009 i 2010 r.). W przerwach od mediów zajmuje się marketingiem i zarządzaniem w IT i innowacyjnych start-upach. II wicemistrz samochodowego Wyścigowego Pucharu Polski; lubi jeździć na rowerze, konfigurować od nowa domowe wifi i obsesyjnie chłonie brytyjską kulturę klubową. W Euvic Performance zajmuje się treściami dla klientów z sektora motoryzacji i telekomunikacji.\nCwaniaczkowie z internetu wygrywają. Clickbait sprzedaje. Powtarzanie fraz winduje pozycję w Google. Nie trzeba mieć dobrych copywriterów, żeby kampania odniosła sukces. Brzmi znajomo?\nWszyscy byliśmy w takiej sytuacji: klient ma ciekawy produkt, trzeba go spozycjonować i nakierować szukających na sklep. Żeby się udało (a budżet nie jest wielki), postanawiasz strategicznie umieścić w sieci materiały, które będą budować pozycję produktu w wyszukiwarkach. Załatwiasz miejsca na link building, zamawiasz treści w „agencji copywriterskiej SEO”, po czym otrzymujesz teksty.\nŚwietny artykuł! Wydawało mi się, że jestem jedną z nielicznych osób, które rezygnują z zakupu lub skorzystania z usługi po przeczytaniu kiepskich treści na stronie. Na szczęście okazuje się, że jest nas więcej i coraz częściej mówi się o tym głośno.


Archive | 2019/03/04\nPaweł Smoleński: Co by komu szkodziło, by psy na Zachodnim Brzegu były zdrowe?\nPaweł Smoleński. Fot. Adam Stępień / Agencja Gazeta\nGdy się rozmawia z żydowskim Izraelczykiem, to naprawdę warto wejść w arabskie buty i być adwokatem Palestyńczyków. I odwrotnie. Wtedy dopiero robi się ciekawie – mówi Paweł Smoleński. Jego reportaż „Wnuki Jozuego” ukazał się właśnie w Wydawnictwie Czarne.\nBartosz Bartosik: „Wnuki Jozuego” to reportaż z Zachodniego Brzegu Jordanu. Jak wygląda ten kawałek świata?\n– Tam jest po prostu pięknie. Na Zachodnim Brzegu bywa zielono, są piękne strumienie i rzeczki – kiedy akurat jest woda, bo często jej nie ma. Jest cudna pustynia, a niektóre, dostatnie na pierwszy rzut oka, osiedla żydowskie wyglądają jak miasteczka Toskanii lub Andaluzji. To miejsce bezpośredniego zderzenia świata europejskiego i arabskiego oraz muzułmańskiego. W Ramallah, Dżeninie czy Nablusie człowiek czuje się jak w Tunezji czy Jordanii – te same zapachy, potrawy.\n– Jak wszędzie – różni. Nie da się Palestyńczyków i Żydów z Zachodniego Brzegu podciągnąć pod jeden schemat. We „Wnukach Jozuego” przyglądam się głównie mieszkańcom żydowskich osiedli i daleki jestem od twierdzenia, że każdy, kto tam mieszka, myśli tylko o tym, jak pognębić, zagnać do klatki, palestyńskich sąsiadów. Większość mieszkańców motywowana jest ekonomicznie – w porównaniu do Jerozolimy czy Tel Awiwu, jednego z najdroższych miast świata, tam jest po prostu taniej. W osiedlach można mieszkać za dużo niższe pieniądze, a jednocześnie dojeżdżać do wielkich miast Izraela i zarabiać tamtejsze pensje. Na Zachodnim Brzegu istnieje dobra infrastruktura, są szkoły, a w osiedlu Ariel działa uniwersytet, który swego czasu był pod silnym ostracyzmem ze strony izraelskiego szkolnictwa wyższego, które nie chciało przyjąć do wiadomości, że podobna placówka istnieje na terytorium okupowanym. Tyle że uniwersytet tam po prostu jest i to na całkiem przyzwoitym poziomie.\nW osiedlach mieszkają jednak też tacy, których na Zachodnim Brzegu osadziła ideologia łącząca religijność z nacjonalizmem. To z nimi jest kłopot, ich poglądy są często wykluczające i agresywne – nie tylko zresztą w stosunku do Arabów, ale do wszystkich innych. Być może ta agresja wynika z poczucia winy i dysonansu moralnego związanego z okupacją. Są wśród tych ludzi ekstremiści. Choć po arabskiej stronie też są.\nNiektórzy twoi rozmówcy z żydowskich osiedli na Zachodnim Brzegu pewnie oburzyliby się na te rozważania. Dla nich to nie są „terytoria okupowane”.\n– Język, którym opisuje się konflikt izraelsko-palestyński, bardzo się zmienia w kierunku oswojenia go i odebrania mu znamion konfliktu – dlatego wielu nie powie o okupacji. Nie mają racji. Można znaleźć tysiąc i jeden dowodów, mówiących, że to okupacja. Po pierwsze cały świat tak uważa. Po drugie Palestyńczycy mają dążenia narodowe i państwowe. A jeśli ktoś uważa się za członka osobnego narodu, to ma do tego absolutne prawo. Narody z kolei mają prawo do samostanowienia, a Palestyńczycy czują się okupowani i żadne zaklęcia tego nie zmienią, póki nie będą mieć własnego kraju.\nAle nie ulega też wątpliwości, że to również Judea i Samaria – na potwierdzenie wystarczy otworzyć Biblię. Wszystko zależy, od tego, jaką miarę przyłożymy do kwestii nazwy: polityczną, historyczną, mitologiczną. Według pewnej narracji izraelskiej spór izraelsko-palestyński jest nienadzwyczajny i niejedyny. I to też prawda – spójrzmy na podzielony Cypr, na kraj Basków, Katalonię i awantury wokół Irlandii Północnej. W Izraelu mówi się: tak po prostu wygląda świat.\nZ czego się w takim razie bierze to wielkie zainteresowanie świata zachodniego właśnie konfliktem izraelsko-palestyńskim? Czy to – jak twierdzą niektórzy z twoich żydowskich rozmówców – jeden z dowodów współczesnego antysemityzmu?\n– Nie wiem. Myślę, że świat nie przywiązuje właściwej miary do tego konfliktu. Jak się słucha wiadomości o Izraelu i Zachodnim Brzegu, to wydaje się, że mowa o wielkich terenach. A na Zachodnim Brzegu więcej jest granic niż ziemi.\nZapomina się o rozmiarze konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Nie da się go porównać do tego, co się dzieje w Syrii, Iraku czy Jemenie. To nie ta skala. Prawdopodobnie gdyby on rozgrywał się w innym rejonie świata, to nikt by o nim nie pamiętał.\nA jednak świat pamięta o Palestynie i ciągle się nią interesuje.\n– Być może dlatego, że to kawałek świata bliski każdemu. Tam narodziły się trzy wielkie religie monoteistyczne. To w końcu Ziemia Święta, po której chodzili wielcy prorocy, działy się cuda, a sam Bóg wielokrotnie się tam objawiał. Natomiast istnieje też zjawisko ślepego bicia w Izrael. To, jak uważam, współczesna twarz antysemityzmu.\n– To znaczy tyle, że osoba głosząca antysemityzm musi się liczyć z tym, że zostanie z salonu wyproszona. Ale nie będzie wyproszona za antyizraelskość, która jest czymś innym niż antysemityzm. Nie trzeba lubić premiera Netanjahu, tak jak nie trzeba było kiedyś lubić premiera Szarona czy Rabina. Czym innym jest krytyka konkretnego rządu Izraela, a czym innym fundamentalne odrzucenie całego państwa.\nJeszcze do niedawna mogło się wydawać, że akurat Netanjahu obecny polski rząd bardzo lubi, ale to, zdaje się, uległo zmianie po tzw. konferencji bliskowschodniej w Warszawie.\n– Wypowiedź Netanjahu na warszawskiej konferencji skierowana była do jego potencjalnych wyborców w Izraelu. Zaś całą sprawę zapoczątkowała szkodliwa, głupia, kompletnie nieprzemyślana nowelizacja ustawy o IPN, zafundowana przez PiS, by przypodobać się naszemu nacjonalistycznemu elektoratowi. Wyszła awantura, z której Polska musiała wycofać się rakiem, lecz łatwiej zmienić na gwałt przepisy niż odzyskać reputację, a tę Polska nadwyrężyła mimo lat ciężkiej pracy nad uświadomieniem sobie własnego grzechu wobec Żydów, również w czasie Holokaustu.\nTrafił swój na swego: izraelska, nacjonalistyczno-religijna prawica versus polska, nacjonalistyczno-religijna prawica, zakochana w fałszywie pojętej narodowej dumie\nSłowa p.o. szefa izraelskiego MSZ wpisały się w melodię: niesprawiedliwe, krzywdzące i głupie. W gruncie rzeczy trafił swój na swego: izraelska, nacjonalistyczno-religijna prawica versus polska, nacjonalistyczno-religijna prawica, zakochana w fałszywie pojętej narodowej dumie. Ani jedna, ani druga nic na tym sporze nie zyska, za to stracą oba kraje. Nikomu to do niczego niepotrzebne, podobnie jak Polsce nie była potrzebna ta konferencja – prowincjonalna i marginalna – której skutkiem są napięcia z Unią i polsko-żydowska awantura o honor.\nZ innymi krajami zachodnimi Izrael sprzecza się przede wszystkim o okupację.\n– Słychać w świecie zachodnim irracjonalne głosy, że naród tak doświadczony przez historię jak Żydzi nie powinien okupować drugiego narodu. A przecież żaden naród nie powinien okupować drugiego narodu. Doświadczenia historyczne nie mają z tym nic wspólnego. Fałszywe jest pewne chrześcijańskie przekonanie, że cierpienie uszlachetnia. Jednego być może uszlachetni, ale drugiego zniszczy. Tam mieszkają zwykli ludzie i należy od nich oczekiwać ludzkich zachowań – one czasem będą szlachetne, a czasem podłe.\nKtóra z opowieści twoich bohaterów szczególnie dała ci do myślenia?\n– Niezwykle ciekawe jest to, że mieszkańcy osiedli często sięgają do Biblii i czytają o wielkich prorokach, cudach i wydarzeniach z przeszłości, które rozgrywały się na terenach, na których mieszkają. I czują się spadkobiercami tej tradycji. Mieszkańcy Szilo doskonale wiedzą, że w ich okolicy Jozue ustawił Arkę Przymierza i Namiot Spotkania. Jednocześnie ci sami ludzie prowadzą bardzo współczesne życie. Jeden z moich bohaterów – sięgając głęboko w tradycję biblijną – mówił mi, że wywodzi się z Lewitów, a tymczasem pracuje w sektorze nowych technologii nad wynalazkami, o których nikomu się nie śniło. Jak można żyć w takim napięciu między przeszłością a przyszłością?\nMieszkańcy osiedli są jednak specyficzni.\n– Nie mogli chyba przystosować się do życia nigdzie indziej. Nie odpowiadała im anonimowość wielkich miast, wadziły słabe relacje sąsiedzkie. W osiedlach zawsze mogą liczyć na pomoc innych i czują, że żyją we wspólnocie. Nieraz to mieszkańcy wspólnie decydują o tym, czy pozwolić komuś z nimi zamieszkać, oraz jak osiedla powinny się rozwijać.\nTo powoduje, że w Izraelu buduje się romantyczną, mitologiczną opowieść o życiu osadników, porównując ich często do pierwszych kibucników przyjeżdżających jeszcze w czasach osmańskich, oswajających pustynie i dzikie tereny, by były zdatne do życia. Dlatego opowieść o osadnikach jest szalenie uwodząca. Z drugiej strony wielu Izraelczyków opowiada o nich językiem odrzucenia i wykluczenia. Ktoś mi powiedział – i jest w tym wiele racji – że gdyby Izrael w większości był za aneksją Zachodniego Brzegu, to dawno by to się stało, a osadników byłoby znacznie więcej niż dzisiejsze sześćset tysięcy. Okupacja i wszystko co z nią związane jest kamieniem u szyi Izraela, który ciągnie go na dół.\nW jakim sensie ciągnie w dół?\n– Okupacja jest z natury rzeczy niemoralna, deprawuje tak okupowanego jak okupującego. Nie da się bezboleśnie połączyć na przykład bycia żołnierzem broniącym ojczyzny ze służbą żandarma nadzorującego obcych. Również ze względu na okupację Izrael zbiera baty na arenie międzynarodowej.\nA czy ktoś ma w ogóle Izraelu sensowny pomysł, jak się tego kamienia pozbyć?\n– Nie, bo nikt nie wie, co to właściwie znaczy „dobre” rozwiązanie problemu okupacji. Zmarły kilka tygodni temu Amos Oz pisał tuż po wojnie sześciodniowej – w której zresztą brał udział – że Zachodni Brzeg jest skarbonką, którą Żydzi zapłacą za pokój, w myśl zasady „ziemia za pokój”.\nSą też tacy – i to wcale nie są zwolennicy krwawego rozwiązania – którzy uważają pomysł dwóch państw w Palestynie za horrendum. Są za utworzeniem jednego państwa dla dwóch narodów o równych prawach. Jednym z nich jest obecny prezydent Izraela Re’uwen Riwlin. Spytałem go kiedyś o to, czy w takim razie potrafi sobie wyobrazić sytuację – całkiem realną, biorąc pod uwagę dane demograficzne – w której Arabowie stanowią większość w takim państwie, a na jego czele stają arabski premier i prezydent. Odpowiedział, że tak – w końcu na tym polega demokracja, że wszyscy mają równe prawa. Warto jednak pamiętać, że urząd prezydenta ma w Izraelu charakter zdecydowanie reprezentacyjny.\nTyle, że w Izraelu od zeszłego roku obowiązuje prawo stanowiące o żydowskim państwie narodowym.\n– I w Izraelu są tacy, którzy uważają, że im mniej Arabów i im mniej przyznaje się im praw, tym lepiej. Tyle że to oznacza apartheid. Prezydent Riwlin zapowiedział, że jeśli Sąd Najwyższy Izraela uzna ustawę za zgodną z porządkiem prawnym, to on ją podpiszę po arabsku, żeby w ten sposób wyrazić swój sprzeciw. Projekt ustawy podstawowej – mającej niejako status konstytucji, której Izrael nie posiada – o Izraelu jako żydowskim państwie narodowym jest w oczywisty sposób sprzeczny z deklaracją niepodległości. Mówi ona, że Izrael jest demokratycznym państwem żydowskim, a więc takim, w którym nie ma wykluczonych ze wspólnoty. Izraelscy Arabowie to 20 procent społeczeństwa, niektórzy bywali ministrami, wielu służy w wojsku na wysokich stanowiskach, a jeszcze inni strzelają bramki dla piłkarskiej reprezentacji kraju. To pokazuje, że da się żyć razem, choć nie da się też ukryć, że wielu z arabskich obywateli Izraela czuje się pokrzywdzonymi.\nWracając na Zachodni Brzeg, w opowieściach osadników z „Wnuków Jozuego” jak refren przewija się narracja o dobrych arabskich sąsiadach, mieszkających blisko lub pracujących w osiedlach. Ale kiedy ci sami żydowscy osadnicy mówią o ogóle Arabów, to zaczynają używać klisz i opowiadają wyłącznie o terrorystach i fanatykach.\n– To jest niestety naturalne, że izolacja i wzajemna ignorancja wzmacniają stereotypy i uprzedzenia. Od drugiej intifady – czyli początku XXI wieku – dla młodego pokolenia Palestyńczyków Żyd to w najlepszym wypadku żołnierz lub pogranicznik albo, jeśli jest w cywilu, funkcjonariusz Szin Betu, czyli bezpieki. Z kolei dla Izraelczyków Arab to facet z kufiją na twarzy i kamieniami w ręku, którymi rzuca w izraelskie samochody. A kamienie, jak się okazuje, mogą zabić. W gorszym wypadku – w Arabach widzą wprost terrorystów.\nInaczej jest z mieszkańcami osiedli. Ci robią zakupy w tych samych marketach co Arabowie. A kiedy ludzie się znają, to stereotypy naturalnie upadają. Jeśli ja znam Ahmeda, który cztery razy w tygodniu pracuje u mnie w ogródku, wiem, ile ma dzieci i gdzie mieszka, to mogę z dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, że nie jest szaleńcem.\nCzego więc brakuje, by coś zaskoczyło i można było dokonać pozytywnej generalizacji całej społeczności palestyńskiej, a nie tylko sąsiadów?\n– Jeśli w markecie pod osiedlem Efrat na dziale serów jest znakomity arabski sprzedawca, u którego chce kupować każdy – Arab i Żyd – a on wszystkim dobrze doradzi, to jak ja mogę takiego człowiek traktować jako bandytę? Ale przed tym samym marketem jest skrzyżowanie, na którym kilka lat temu łapało stopa trzech chłopców, studentów hebrońskiej jesziwy, wracających do domu na szabat. Zostali porwani i zamordowani. Więc mamy dobrego sprzedawcę serów i morderców trzech, Bogu ducha winnych, chłopców. Jak to pogodzić?\nIrytujący jest za to izraelski paternalizm w stosunku do Palestyńczyków. Być może jeden jest świetnym rolnikiem, a inny doskonałym lekarzem, nauczycielem angielskiego, ale en bloc oni wszyscy są jacyś głupsi, mniej cywilizowani. Pojedynczo bywamy u siebie podczas świąt rodzinnych – to naprawdę czasem się dzieje do dzisiaj – ale całościowo nie da się z „nimi” dogadać. Jeden z osadników opowiada mi o rzeczywistym problemie dotykającym Zachodni Brzeg, którym są ogniska wścieklizny, przyniesionej przez zdziczałe syryjskie psy. Nie da się go rozwiązać w pojedynkę, potrzeba do tego współpracy osadników i Palestyńczyków. Ten osadnik mówi, że Palestyńczycy nie chcą współpracy w imię dobra wspólnego, bo dla nich współpraca to kolaboracja, a ona jest karana. Czy ten człowiek nie mówił prawdy? Oczywiście, że mówił prawdę. Czy ta opowieść wyczerpuje – nawet w sensie symbolicznym – cały konflikt izraelsko-palestyński? Oczywiście, że nie. Brakuje w niej czegoś, co czyni współpracę w sprawach oczywistych niemożliwym.\nTo historia, którą opowiadałem przyjaciółce, bardzo dobrze znającej Izrael i Bliski Wschód. Kiedyś mieszkała w Izraelu, ma przyjaciół zarówno wśród Żydów, jak i Palestyńczyków. Opowiadała mi, że być może tym, czego brakuje do podjęcia współpracy w kwestiach życia codziennego – a więc jakiejś normalizacji – jest powszechne wśród Palestyńczyków poczucie beznadziei pod okupacją. Da się to przezwyciężyć?\n– Ten pogląd jest uprawniony, jeśli wręcz nie prawdziwy. Natomiast poczucie beznadziei Palestyńczyków nie jest tylko winą Izraela. To nie Izrael kazał władzom Autonomii Palestyńskiej rozkradać ciężkie miliony dolarów zachodniej pomocy. To nie Izrael kazał Hamasowi w Gazie zrobić to, co Hamas zrobił z Gazą. Palestyńczycy Palestyńczykom zgotowali ten los. Co gorsze, brak kooperacji z Izraelem tę beznadzieję utrwala i pogłębia. Co by komu zaszkodziło, gdyby psy zamieszkujące Zachodni Brzeg były zdrowe? Zdaje mi się, że wyeliminowanie wścieklizny poprawia jakość życia, a nie pogarsza.\nAle Izrael na pewno nie pomaga Gazie wydostać się spod kurateli Hamasu.\n– Oczywiście, blokada izraelska jest niemożliwą wręcz dokuczliwością. Lista towarów, które raz można, a raz nie można, wwieźć do Gazy jest piramidalnym idiotyzmem. Lata temu amerykański sekretarz stanu John Kerry złapał się za głowę, gdy wizytował Gazę i dowiedział się, że zakazano importować do Gazy jakiegoś rodzaju makaronu. Oczywiście następnego dnia ten zakaz zdjęto. Nie mam pojęcia, czy dzisiaj można go wwozić.\nSwego czasu można było importować szampony i odżywki do włosów jako oddzielne produkty, ale za nic w świecie nie można było przewieźć odżywki i szamponu dwa w jednym. Ktoś, kto układa tego rodzaju listy, jest w najlepszym wypadku cymbałem. Z drugiej strony bardzo wspierająca Palestyńczyków Norwegia sama przekonała się, że z saletry używanej do nawożenia pól – innego materiału objętego zakazem na granicy z Gazą – można skonstruować bombę, co w tragiczny sposób udowodnił jej Anders Breivik.\nW „Oczach zasypanych piaskiem” – zbiorze reportaży z Palestyny, w tym strefy Gazy – pisałeś o ludziach, którzy próbują budować mosty ponad wszelkimi blokadami, murami podziałami i różnicami.\n– Tak, i takich ludzi jest bardzo dużo. Trudno jest mi sobie wyobrazić Izraelczyka, który nie działa w jakiejś organizacji pozarządowej – czy to jest klub miłośników kanarków, szkółka surfingu, czy cokolwiek innego. Jeśli taka organizacja ma w nazwie lub statusie wpisane, że zajmuje się prawami człowieka, to na sto procent zajmuje się prawami Palestyńczyków i Arabów. A takich organizacji jest bardzo dużo. Tacy ludzie uważają – i mają rację – że skoro nie można się doczekać rozwiązań dręczących region problemów na poziomie politycznym, to trzeba angażować się metodą małych kroków. Tacy ludzie byli i są także w osiedlach. Choćby nieżyjący rabin Menachem Froman – człowiek, który nie wyobrażał sobie żydowskiej nieobecności w Judei i Samarii, ale znakomicie sobie wyobrażał siebie z podwójnym paszportem: izraelskim i palestyńskim, po tym, jak na tych terenach powstanie państwo palestyńskie.\nCo z tego wynika w bezpośrednich relacjach z Żydami i Palestyńczykami?\n– To, że w każdej sytuacji warto przyjmować punkt widzenia drugiej strony. Gdy się rozmawia z żydowskim Izraelczykiem, to naprawdę warto wejść w arabskie buty i być adwokatem Palestyńczyków. Natomiast w rozmowach z Palestyńczykami warto wejść w żydowskie buty. Wtedy dopiero robi się ciekawie. Warto spytać, dlaczego w Izraelu mieszka 20 proc. Arabów, a na tych terenach, gdzie rządzą władze Autonomii i – daj Boże – powstanie kiedyś państwo palestyńskie, nie mieszka ani jeden Żyd. W Ramallah mieszka jedna Żydówka, dziennikarka „Haaretzu” Amira Haas. Dlaczego tylko ona? Być może dlatego, że niekoniecznie miło i szczęśliwie żyłoby się im między Palestyńczykami.\nPaweł Smoleński, „Wnuki Jozuego ”, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2019\nWszyscy mają pamięć i należy te różne opowieści szanować. Europejska lewica mówi o izraelskich czystkach etnicznych w trakcie wojny o niepodległość, o uchodźcach palestyńskich – i o ich braku prawa do powrotu – którzy jak relikwie noszą na szyi klucze do swoich dawnych domów. Ale to nie jedyna opowieść o tych miejscach. Jeszcze za czasów mandatu brytyjskiego powstawały na gruntach zakupionych za ciężkie pieniądze żydowskich pionierów kibuce i moszawy, z których wszystkich wygnano, bo to miała być ziemia judenrein. Dlaczego Palestyńczycy mówią o okupacji izraelskiej – która jest prawdziwą okupacją – a jakoś trudno im powiedzieć, że do 1967 roku miała miejsce okupacja jordańska. Dziś tamte czasy są w pewnym sensie idealizowane, choć Palestyńczycy w Królestwie Jordanii dostawali po tyłku tak, że to pojęcie ludzkie przechodzi. Dopiero po wojnie sześciodniowej, od początku izraelskiej okupacji, mieszkańcy Zachodniego Brzegu mogli pojechać np. do Jafy, gdzie kiedyś mieszkali oni albo ich przodkowie.\nA zatem ani propalestyńskość, ani proizraelskość?\n– Jak ktoś mi mówi, że jest propalestyński albo proizraelski, to tak jakby powiedział, że jest głupi. I to dotyczy nie tylko Izraela i Zachodniego Brzegu. Warto być za ludźmi mądrymi, a nie głupimi; dobrymi, a nie złymi; krzywdzonymi, a nie krzywdzącymi. A osie podziału nie idą tu po liniach narodowych. Tyle że ten podział narodowy ułatwia i niby tłumaczy wszystko.\nZ drugiej strony serce podpowiada, żeby być za tymi słabszymi.\n– Palestyńczycy są niewątpliwie słabsi, to nie ulega wątpliwości. Ale popatrzmy też na to, że wokół niecałych dziewięciu milionów mieszkańców Izraela jest około dwustu milionów Arabów, którzy naprawdę ich nie kochają.\nPaweł Smoleński – reporter, publicysta, od 1989 r. dziennikarz „Gazety Wyborczej”, wcześniej współpracownik pism drugiego obiegu; autor książek, m.in. „Pokolenie kryzysu”, „Salon patriotów”, „Irak. Piekło w raju”, „Bedzies wisioł za cosik. Godki podhalańskie”, „Pochówek dla rezuna”, „Izrael już nie frunie”, „Oczy zasypane piaskiem” oraz „Zielone migdały, czyli po co światu Kurdowie”. Otrzymał m.in. Nagrodę Pojednania Polsko-Ukraińskiego za książkę „Pochówek dla rezuna”, Nagrodę im. Kurta Schorka za teksty poświęcone Irakowi, Nagrodę im. Beaty Pawlak za zbiór reportaży „Izrael już nie frunie”. Jego najnowsza książka „Wnuki Jozuego” ukazała się 13 lutego nakładem Wydawnictwa Czarne.\nBartosz Bartosik – Ur. 1989. Ukończył slawistykę na Uniwersytecie Warszawskim, studiował także psychologię. Od kwietnia 2016 r. sekretarz Laboratorium „Więzi”. Członek Zespołu Komitetu Dialogu Społecznego przy Krajowej Izbie Gospodarczej. Związany ze Wspólnotą Sant’Egidio. Mieszka w Warszawie.\nThis entry was posted on 2019/03/04, in Ze Swiata and tagged Najwiekszy blog emigracji marca'68, Reunion68 Reunion 68 Reunion’68 Reunion-68.\nIsraeli PM Calls for Global Condemnation of Jew-Hatred\nMuslim woman, Sara Zoabi, fights for Israel despite death threats.. (photo credit: screenshot)\nTHE MUSLIM WHO FIGHTS FOR ISRAEL\n‼ MUST WATCH: The Muslim Who Fights For Israel.Despite death threats, Sara Zoabi, an Israeli Arab Muslim, says: “I will never stop loving the Jews”.\nPublicerat av Hananya Naftali Lördag 16 februari 2019\nThis entry was posted on 2019/03/04, in Izrael and tagged Najwiekszy blog emigracji marca'68, Reunion68 Reunion 68 Reunion’68 Reunion-68.


Gmina Wąchock - Sieć wodociągowo-kanalizacyjna na ul. Rzecznej w Parszowie już gotowa\nSieć wodociągowo-kanalizacyjna na ul. Rzecznej w Parszowie już gotowa\nStrona główna Wiadomości Sieć wodociągowo-kanalizacyjna na ul. Rzecznej w Parszowie już gotowa\nPomimo że, na terenie Gminy Wąchock praktycznie każdy z mieszkańców ma dostęp do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, to trafiają się jeszcze miejsca, gdzie dwa lub trzy domy takiego dostępu nie posiadają. Z tego powodu konieczna była budowa nowego fragmentu sieci wodociągowo-kanalizacyjnej.\nJej budowa w Parszowie przy ulicy Rzecznej niedawno została ukończona. Wybudowana została nowa nitka wodociągowa oraz kanalizacyjna o długości 224 m, a wykonała ją firma ”Zakład Ogólnobudowlany Instalacji Sanitarnych Gazowych i CO” Stanisława Bąka z Radomia. Oferta firmy spełniła warunki formalne ogłoszonego w lipcu br. przetargu i została uznaną za najkorzystniejszą.\nPrace związane z budową sieci wod-kan rozpoczęły się po podpisaniu umowy z wykonawcą, a w obecnej chwili już zostały zakończone. Koszty, jakie poniósł budżet gmina w związku z budową wyniosły 337 727, 34 zł (14 934,66 zł gmina zapłaciła za projekt w 2020 r.).


Miejsca bez GSM i WIFI - wypoczynek w rytmie slow. - Blog Noclegowo®\nW dobie gdy większość z nas nie rozstaje się z telefonem, a ponad połowa ma go pod ręką przez ponad 13 godzin w ciągu doby, cyfrowy detoks staje się godnym rozważania. Fakt rozpoczynania i kończenia dnia w towarzystwie smartfona staje się nieco przerażający. Przedstawiamy propozycje na nastrojowe weekendy w niewielkich miejscowościach, w których będziesz mógł wczuć się w klimat bez GSM i Wi-Fi.\n1. Krościenko nad Dunajcem\nLeży w dolinie Dunajca i Krośnicy, u podnóża Pienin, Gorców i Beskidu Sądeckiego. Niszowa miejscowość i świetna lokalizacja, zwiastująca kapitalne widoki – czy te elementy nie oznaczają świetnego wypoczynku w rytmie slow? Jeśli szukasz górskiej miejscowości, w której będziesz mógł pożegnać się z telefonem i kontemplować jedynie Pieniny, Dunajec i momenty z bliskimi, Krościenko nad Dunajcem czeka na Ciebie.\nJeśli jesteś fanem Bieszczad, swoje małe, ciche miejsce znajdziesz w Wetlinie. Miasteczko leżące nad potokiem o tej samej nazwie, w otoczeniu Bieszczadzkiego Parku Narodowego, zdecydowanie zapewni idealne warunki do wyciszenia i odłożenia telefonu.\n3. Wysowa Zdrój\nW przypadku gdy swój detoks chcesz połączyć z regeneracją i relaksem, wybierz uzdrowiskową miejscowość. Wysowa Zdrój to propozycja na weekend w ustronnym miejscu, gdzie skorzystać możesz np. z Pijalni Wód Mineralnych. Miasto oferuje także Park Wodny z basenami SPA i jacuzzi oraz saunami. Obecne są tutaj także ośrodki jazdy konnej. Takie cechy miejscowości zdecydowanie zachęcają do weekendu w rytmie slow.\n4. Małe Ciche\nTo kolejna propozycja na chwile bez telefonu, komputera i szeroko pojętego scrollowania sieci. Sama nazwa miejscowości zwiastuje chwile pełne harmonii i relaksu. Małe Ciche to propozycja dla osób lubiących mniej znane Podhale. Wieś oferuje świetny dostęp do polan takich ja Ciemne Smreczyny, czy Rusinowa Polana oraz słowackiej strony Tatr.\nbez gsm i wi-fi, Jesienny weekend w Polsce, relaks, sielskie miejsca, slow, weekend w górach\n← Co robić jesienią? Wybierz się na grzybobranie i odkryj Dolinę Pałaców i Ogrodów.\n→ Jak zabezpieczyć rower przed kradzieżą?


Dlaczego przyszłością są miasta z ulicami bez samochodów | Miasto 2077 - Green is Good\nData: 3 stycznia 2020 • Autor popidea • Komentarze: 5\nKiedy znajomi pytają się, co najbardzej podobało nam w mieście, z którego właśnie wróciliśmy, chyba nikt nie odpowiada, że „samochody pędzące ulicami”. Przeciwnie najcześciej opowiadamy jakie wrażenie zrobiły na nas wyjątkowe budynki, place, parki oraz przestrzeń w mieście, gdzie ruchu ulicznego nie było albo był ograniczony.\nPodobnie jest z miastami, w których mieszkamy. Kiedy szukamy nowego mieszkania, chcemy by znajdowało się ono jaka najdalej od ulicznego zgiełku. Najlepiej by było otoczone bezpieczną i zieloną przestrzenią, w której ruch samochodowy podlega ograniczeniom. Dlatego nie przypadkiem kluczowym trendem zmieniającym dziś nasze miasta stało się zamykanie głównych ulic dla samochodów i otwieranie ich dla ludzi.\nW przeszłości miasta były tak modernizowane, by mogły pomieścić coraz bardziej rosnący i zalewający je ruch samochodowy. Cel był prosty, chodziło o to, by móc się szybko i sprawnie przemieszczać się po rozrastających się metropoliach. Ale skończyło się to zakorkowaniem ulic i spadkiem bezpieczeństwa w miastach. Jak to wygląda w Warszawie można było się przekonać podczas eksperymentu, który jeden z warszawskich radnych przeprowadził półtora roku temu, porównując jakim środkiem transportu najszybciej można się dostać z osiedla mieszkaniowego na Białołęce do centrum Warszawy. Wygrał rowerzysta, który omijając korki dotarł na miejsce o 12 minut szybciej niż samochód, który był szybszy o zaledwie 3 minuty od autobusu (a i tak wyścig polegał jedynie na dotarciu w określone miejsce, czyli nie policzony został dodatkowy czas, jaki kierowca samochodu musiałby stracić na znalezieniu miejsca do parkowania).\nRównolegle zaczęły się zmieniać potrzeby mieszkańców oraz funkcje miast, a ponieważ przestrzeń w najwiekszych metropoliach była ograniczona, zaczęto sięgać po przestrzeń, którą tak hojnie w poprzednich dekadach oddawano samochodom. Działo się to zgodnie z zasadą, że nie powinno się faworyzować jednego rodzaju środka transportu względem innych. I chodź nam może się wydawać, że wypychanie samochodów z centrów miast jest świeżą modą, to świadomość nowego podejścia do przestrzeni w mieście kształtowała się przez dziesięciolecia.\nZaczęło się w 1953 r., kiedy w holenderskim Rotterdamie stworzono główną arterię komunikacyjną Lijnbaan, nowy deptak, całkowicie pozbawiony samochodów. Celem było stworzenie nowoczesnego centrum miasta, które żyłoby i stałoby się przestrzenią przyjazną pieszym. Już wówczas zaprotestowali przeciwko temu właściciele okolicznych sklepów obawiając się, że spadną im obroty, bo klienci nie będę mogli przyjeżdżać samochodami (co do dziś jest stałym argumentem wykorzystywanym przez kierowców przy pomyśle zamykania ulic). Robione potem kilkakrotnie badania na Lijnbaan pokazały, że stało się coś odwrotnego: deptak zaczął tętnić życiem, sprzedaż wzrosła, a inwestycja okazała się dla Rotterdamu oraz właścicieli lokalnych sklepów wielkim sukcesem.\nOczywiście zajęło to lata, żeby kolejne miasta w Europie poszły w ślady Rotterdamu, ale w połączeniu z dużymi i trwałymi inwestycjami w transport publiczny oraz infrastrukturę rowerową tego rodzaju przedsięwzięcia zaczęły tworzyć zupełnie nowe oblicze miast. W Holandii stworzono opisywanych przez nas wielokrotnie koncepcję holenderskich woonerfów, w Barcelonie zaczęły powstawać superkwartały, a władze Tokio tworzyły ulice bez możliwości parkowania. Zmiana podejścia do samochodów w Paryżu, Madrycie, Brukseli czy Oslo zaczęła być dodatkowo nakręcana przez walkę z coraz częściej przekraczanymi normami stężenia smogu w centrach miast.\nDo zamykania ulic zaczęły przekonywać się amerykańskie miasta: Nowy Jork, San Francisco, Oakland, Chicago, Denver, Santa Monica. W efekcie, ograniczanie przestrzeni dla samochodów oraz promowanie alternatywnych sposobów poruszania się po mieście (komunikacją miejską, na rowerach, pieszo albo używając hulajnóg) stało się ogólnoświatowym trendem. Dotyczy to również polskich miast. Bo tu nie chodzi o jakąś „modę”, ale o długoterminową strategię, która sprawia że miasta stają się lepsze. Samochody wciąż mają swoje miejsce w miastach, ale skończyły się czasy ich faworyzowania, bo kluczowi zawsze są ludzie, bez względu na to czy chodzą pieszo, czy poruszają się samochodami.\n5 Replies to “Dlaczego przyszłością są miasta z ulicami bez samochodów”\nroweroWAWA, 2 lata temu\nCzy można prosić o podlinkowanie tego badania, w którym wygrał rowerzysta jadący z Białołęki?\npopidea, 2 lata temu\nppp, 2 lata temu\nNie wiem czy to jest głupota, manipulacja czy zwykły trolling (ale przypuszczam że wszystkie trzy jednocześnie) ale podane miasta mają znacznie większą gęstość zaludnienia, liczniejsze aglomeracje i mniejsza powierzchnię dlatego nie ma potrzeby robienia u nas tych samych zmian.\ns, 2 lata temu\n„dlatego nie ma potrzeby robienia u nas tych samych zmian” – kolejny typowy komentarz z Polski. U nas się nie da, u nas jest inaczej itp. Tak jest. Dalej rozwijajmy kulturę samochodową. Budujmy coraz szersze ulice, nie zamieniajmy parkingów na parki. U nas niech będzie samochodowo\nsz, 2 lata temu\nZostaw odpowiedź na sz Anuluj odpowiwedź


Fizjoterapia w czasie dźwigania gipsu – Badanie ekologiczne\nHome » prozdrowotnie » Fizjoterapia w czasie dźwigania gipsu\n15 marca, 2017 admin Off prozdrowotnie,\nCzy masz w świadomości jak bardzo ważne jest, aby w okresie niesienia gipsu zainicjować poprawne ćwiczenia fizjoterapeutyczne? Bowiem, bywa to niezbędne do tego by między innymi nie doprowadzić do zakrzepicy żył głębokich, zapobiec skrzepom, opuchliznom, zapaleniom żył czy mrowieniom. Usztywnienie gipsem na kilkanaście tygodni przynosi ze sobą krytyczne wady. Najgroźniejsze zagrożenie okazuje się ze strony układu krwionośnego, gdyż symboliczny ruch krwi i substancji odżywczych faktycznie może przyłożyć się do zakrzepicy żył głębokich. pierwszych dniach usztywnienia tężenie okazale się mobilizuje.\nZnaczy to, iż krew zauważalnie żwawiej krzepnie, co doprowadza do powstawania groźnych dla sprawności a także bycia skrzepów. Zmniejsza się pobór tlenu, a co za tym doprowadza oraz kondycja ustroju. Faktyczną ulgę i zapobiegnięcie zakrzepicy rzeczywiście może przynieść rehabilitacja, która powinna być ziszczona od pierwszego dnia unieruchomienia. Znaczące jest, żeby w pierwszych godzinach zatroszczyć się o zupełne usztywnienie gipsu a także ażeby nie zepsuć go nieświadomie. W taki oto sposób rzeczywiście możemy zapobiec odleżynom.\nTagi: fizjoterapeuta Poznań, fizjoterapia, masaż Poznań, osteopata Poznań, rehabilitacja Poznań, rehabilitant\nPrevious: Od czego zależy wygrana w fizjoterapii nóżki?\nNext: Sprężarki dla Twoich potrzeb, przeczytaj więcej tutaj\nJak niesamowicie łatwo faktycznie można zauważyć na wszelkim kroku mianuje się mnóstwo fizjoterapeutów. Wobec powyższego jak można odszukać profesjonalistę, który w odpowiedni sposób zadba o...


Teksty przyjęte - Sytuacja w Birmie, w szczególności utrzymujące się akty przemocy w stanie Arakan - Czwartek, 22 listopada 2012 r.\nProcedura : 2012/2878(RSP)\nWybrany dokument : Wybierz...RC-B7-0503/2012B7-0503/2012B7-0509/2012B7-0511/2012B7-0512/2012B7-0513/2012B7-0514/2012\nRezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie sytuacji w Birmie/Mjanmie, w szczególności w sprawie nieustającej przemocy w stanie Arakan (2012/2878(RSP))\n– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Birmy/Mjanmy, w szczególności rezolucję z dnia 20 kwietnia 2012 r.(1) oraz z dnia 13 września 2012 r.(2),\n– uwzględniając sprawozdanie z dnia 24 sierpnia 2012 r. przedłożone przez Specjalnego Sprawozdawcę ONZ ds. Sytuacji w zakresie Praw Człowieka w Birmie/Mjanmie,\n– uwzględniając decyzję Rady 2012/225/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2012 r.,\n– uwzględniając oświadczenie prezydenta Thein Seina z dnia 17 sierpnia 2012 r. skierowane do parlamentu Birmy w sprawie sytuacji w stanie Arakan,\n– uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ z dnia 25 października 2012 r. w sprawie sytuacji w stanie Arakan w Birmie/Mjanmie,\n– uwzględniając oświadczenie rzecznika wysokiej przedstawiciel UE Catherine Ashton z dnia 26 października 2012 r. w sprawie ponownego wystąpienia aktów przemocy w stanie Arakan w Birmie/ Mjanmie,\n– uwzględniając wspólne oświadczenie podpisane dnia 3 listopada 2012 r. przez przewodniczącego Komisji Europejskiej Jose Manuela Barroso i szefa Kancelarii Prezydenta Mjanmy U Aung Mina w birmańskim Ośrodku ds. Pokoju w Rangunie,\n– uwzględniając skierowany do rządu Birmy/Mjanmy apel wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka Navi Pillay z dnia 9 listopada 2012 r. domagający się podjęcia koniecznych kroków celem przyznania Rohingya praw obywatelskich i ich równego traktowania,\n– uwzględniając pismo prezydenta Thein Seina z dnia 16 listopada 2012 r. skierowane do sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona, w którym prezydent Birmy/Mjanmy zobowiązał się do rozważenia możliwości przyznania obywatelstwa muzułmanom Rohingya, którzy są bezpaństwowcami,\n– uwzględniając art. 18–21 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r.,\n– uwzględniając oświadczenia szeregu przedstawicieli rządu birmańskiego i opozycji, w tym Aung San Suu Kyi, odmawiające mniejszości etnicznej Rohingya praw obywatelskich i pomniejszające odpowiedzialność władz państwowych w odniesieniu do niedawnych brutalnych starć,\n– uwzględniając oświadczenie Krajowej Komisji Praw Człowieka w Birmie/Mjanmie z sierpnia 2012 r., w którym stwierdzono, że prześladowania Rohingya oraz wydarzenia mające miejsce w stanie Arakan nie wchodzą w zakres kompetencji komisji,\nA. mając na uwadze, że od początków 2011 r. rząd Mjanmy poczynił znaczące postępy na drodze ku przywróceniu swobód obywatelskich, jednak niedawne akty okrucieństwa w stanie Arakan zwracają uwagę na olbrzymie trudności, które nadal muszą zostać przezwyciężone;\nB. mając na uwadze, że sytuacja w stanie Arakan pozostaje napięta, od czerwca 2012 r. co najmniej 110 000 osób zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów, a od ponownej eskalacji przemocy w październiku br. 89 osób straciło życie oraz ponad 5 300 domów i obiektów sakralnych zostało zniszczonych;\nC. mając na uwadze, że większość przesiedleńców stanowią Rohingya, którzy mieszkają w obozach w niedopuszczalnych warunkach, borykając się z poważnym przeludnieniem, alarmującymi poziomami niedożywienia wśród dzieci, całkowicie nieodpowiednim stanem wody i urządzeń sanitarnych, prawie całkowitym brakiem dostępu do szkolnictwa i brakiem odpowiedniego dostępu do pomocy humanitarnej;\nD. mając na uwadze, że od wybuchu starć społecznych w czerwcu 2012 r. w stanie Arakan wprowadzono stan wyjątkowy pozwalający na wprowadzenie stanu wojennego, a pod koniec października 2012 r. rząd wprowadził godzinę policyjną na terenach dotkniętych przemocą i skierował na miejsce dodatkowe służy bezpieczeństwa, jednak środki te jak dotychczas nie zdołały powstrzymać przemocy;\nE. mając na uwadze, że mniejszość Rohingya nadal jest dyskryminowana; mając na uwadze, że według doniesień władze lokalne brały udział w atakach na Rohingya i realizują aktywne działania na rzecz wydalenia Rohingya z kraju; mając na uwadze, że wspólnota międzynarodowa wezwała rząd Mjanmy do zmiany Ustawy o obywatelstwie z 1982 r., aby zagwarantować, że Rohingya nie są już bezpaństwowcami oraz że poradzono sobie z przyczynami wieloletniej dyskryminacji wobec społeczności Rohingya;\nF. mając na uwadze, że stan Arakan jest drugim najuboższym stanem w Birmie/Mjanmie, która sama jest już jednym z najsłabiej rozwiniętych krajów na świecie, a ubóstwo i prześladowania odegrały rolę w napędzaniu przemocy między wspólnotami, podobnie jak bolesne wydarzenia w historii obu wspólnot;\nG. mając na uwadze, że w dniu 31 października 2012 r. trzech ekspertów ONZ wyraziło głębokie zaniepokojenie z powodu nieustającej przemocy między wspólnotami w stanie Arakan i wezwało rząd do rozwiązania w trybie pilnym problemów leżących u podstaw napięcia i konfliktu pomiędzy wspólnotami buddyjską i muzułmańską w regionie;\nH. mając na uwadze, że rząd Birmy/Mjanmy ustanowił w sierpniu 2012 r. komisję śledczą, do której nie zaproszono przedstawiciela wspólnoty Rohingya, a która ma się zająć przyczynami wybuchu przemocy na tle religijnym i przedstawić propozycje jej zakończenia, jednak jak dotychczas prace komisji okazały się bezowocne;\nI. mając na uwadze, że szacuje się, iż w związku z ciągłymi aktami przemocy w ostatnich latach do krajów ościennych uciekło milion Rohingya – przy czym ok. 300 tys. osób szuka schronienia w Bangladeszu i 92 tys. osób w Tajlandii, a około 54 tys. niezarejestrowanych osób ubiegających się o azyl przebywa w dziewięciu obozach wzdłuż granicy między Tajlandią i Mjanmą;\nJ. mając na uwadze, że co najmniej 4 tys. osób uciekło na łodziach do Sittwe, stolicy stanu Arakan, gdzie rząd oddzielił muzułmanów, w tym Rohingya, od reszty mieszkańców i przesiedlił ich do obozów; mając również na uwadze, że szacuje się, iż co najmniej 3 tys. Rohingya uciekło drogą morską do granicy między Birmą i Bangladeszem, gdzie począwszy od czerwca nakazano służbom bezpieczeństwa Bangladeszu odsyłanie wszystkich osób zbliżających się do granicy z powrotem do kraju;\nK. mając na uwadze, że podczas swojej wizyty w stolicy Birmy Naypyidaw przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso zaoferował Birmie 78 mln EUR w ramach pomocy UE na rzecz rozwoju i podkreślił, że UE jest gotowa do uruchomienia 4 mln EUR natychmiastowej pomocy humanitarnej, pod warunkiem, że zagwarantowany zostanie dostęp do obszarów dotkniętych przemocą;\n1. jest zaniepokojony ponowną eskalacją aktów przemocy na tle etnicznym w stanie Arakan, w wyniku których wiele osób poniosło śmierć lub zostało rannych i które doprowadziły do zniszczenia mienia i przesiedlenia lokalnej ludności, oraz wyraża obawę, że starcia między wspólnotami mogą zagrozić przemianom demokratycznym w kraju i mogą mieć znaczny wpływ na cały region;\n2. odnotowuje trwające reformy w dziedzinie polityki i praw obywatelskich, które mają obecnie miejsce w Mjanmie, jednak wzywa władze do zwiększenia wysiłków, w tym za pomocą uwolnienia pozostałych więźniów politycznych, i do rozwiązania w trybie pilnym kwestii przemocy między wspólnotami i zajęcia się ich konsekwencjami;\n3. uważa, że obecne nasilenie przemocy między wspólnotami w stanie Arakan jest konsekwencją wieloletniej polityki dyskryminującej Rohingya; podkreśla, że jak dotychczas niewiele uczyniono, aby zapobiec napięciom między wspólnotami i dyskryminacji na tle etnicznym lub rozwiązać kwestię ich przyczyn;\n4. odnotowuje zapewnienia rządu, że przeprowadzi pełne i niezależne śledztwo w sprawie wydarzeń i podejmie działania wobec osób, które podżegały do przemocy; wzywa rząd Birmy/Mjanmy do podjęcia natychmiastowych działań mających położyć kres przemocy i dyskryminacji na tle etnicznym i do postawienia przed sądem sprawców brutalnych starć i innych powiązanych nadużyć, do których doszło w stanie Arakan;\n5. wzywa wszystkie strony do znalezienia trwałych rozwiązań sporów między wspólnotami i ponawia swój apel do sił politycznych o wyraźne opowiedzenie się za społeczeństwem pluralistycznym zakładającym integracyjny dialog z lokalnymi społecznościami;\n6. wzywa rząd Birmy/Mjanmy do zaprzestania praktyk dyskryminacyjnych skierowanych przeciwko Rohingya; ponawia swoje wcześniejsze apele o zmianę lub uchylenie Ustawy o obywatelstwie z 1982 r., tak aby zapewnić równy dostęp Rohingya do birmańskiego obywatelstwa;\n7. wzywa władze Mjanmy do podjęcia bardziej zdecydowanych działań w kwestii praw obywatelskich, w szczególności dostępu do edukacji, pozwoleń na pracę i swobody przemieszczania się mniejszości Rohingya;\n8. wzywa rząd Birmy/Mjanmy, aby zezwolił agendom ONZ i humanitarnym organizacjom pozarządowym, jak również dziennikarzom i dyplomatom na nieograniczony dostęp do wszystkich rejonów kraju, w tym do stanu Arakan, i zagwarantował wszystkim społecznościom dotkniętym konfliktem nieograniczony dostęp do pomocy humanitarnej; wzywa ponadto władze Mjanmy do pilnej poprawy warunków w obozach dla przesiedlonych Rohingya;\n9. wzywa UE i państwa członkowskie do zapewnienia pomocy humanitarnej i wsparcia rządu birmańskiego w wysiłkach na rzecz ustabilizowania sytuacji i szybszego wdrożenia programu reform w sposób gwarantujący praworządność, poszanowanie praw człowieka i wolność polityczną;\n10. z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji Praworządności parlamentu Mjanmy i wzywa rząd do sprawnego wdrożenia reform legislacyjnych, instytucjonalnych i politycznych mających na celu położenie kresu przypadkom poważnego łamania praw człowieka na obszarach dotkniętych konfliktami etnicznymi i innymi konfliktami zbrojnymi oraz rozwiązanie problemu nieustannej bezkarności w przypadku łamania praw człowieka, w szczególności gdy łamania praw człowieka dopuszczają się władze państwowe;\n11. z zadowoleniem przyjmuje uwolnienie w dniu 17 września 2012 r. 514 więźniów, w tym 90 więźniów politycznych, oraz uwolnienie w dniu 19 listopada 2012 r. 66 więźniów, w tym co najmniej 44 więźniów politycznych, w ramach amnestii, która zbiegła się z wizytą prezydenta USA Baracka Obamy w Birmie/Mjanmie; wzywa rząd Mjanmy do uwolnienia wszystkich pozostałych więźniów sumienia, wyjaśnienia dokładnie, ilu nadal pozostaje w areszcie, i podjęcia kroków mających na celu reintegrację społeczną uwolnionych więźniów;\n12. z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady w sprawie Birmy/Mjanmy z dnia 23 kwietnia 2012 r., które obejmują zawieszenie środków ograniczających nałożonych na rząd, z wyjątkiem embarga na broń, oraz wolę dalszego wspierania przez UE przemian w kraju; mając na uwadze, że podstawowe obawy UE wiążą się z kwestiami praw człowieka, takimi jak pomoc w procesie reform, przyczynianie się do rozwoju gospodarczego, politycznego i społecznego i zagwarantowanie rządów prawa i podstawowych wolności, w szczególności wolności słowa i zgromadzeń; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje niedawną wizytę przewodniczącego Komisji Europejskiej i natychmiastowe zwiększenie przez Komisję środków na pomoc humanitarną dla ludności stanu Arakan w 2012 r.;\n13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Birmy/Mjanmy, Wysokiej Przedstawiciel UE, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ASEAN, Międzyrządowej Komisji ds. Praw Człowieka ASEAN, Sekretarzowi Generalnemu Wspólnoty Narodów, Specjalnemu Przedstawicielowi ONZ ds. Praw Człowieka w Birmie/Mjanmie, Wysokiemu Komisarzowi ONZ do spraw Uchodźców oraz Radzie Praw Człowieka ONZ.


Agregat talerzowy AD 3.0 - BRASTAL - maszyny rolnicze i kotły CO\nBrastalProducent maszyn rolniczychAgregat talerzowy AD 3.0\nAGREGATY TALERZOWEz wałem oponowym\nDo uprawy ziemi podczas siewu oraz po żniwach. Hydropak przystosowany do zawieszenia wszystkich rodzajów siewników oraz bron. Agregat talerzowy zintegrowany z wałem oponowym do zagęszczenia ziemi i ustalania głębokości pracy maszyny.\nZaletą wału oponowego jest zredukowanie zapotrzebowania mocy ciągnika – wał stosowany jest w transporcie na drodze i podczas pracy maszyny.\nHydropak do wszystkich rodzajów siewników i bron.\nWał oponowy zagęszcza glebę i ustala głębokość pracy.\nZINTEGROWANY WAŁ OPONOWY10 kół średnicy 700mm\nIntegralną częścią ATOS DRIVE jest wał oponowy zbudowany z 10 kół o średnicy 700 mm i szerokości 270 mm.\nWał oponowy powoduje zagęszczenie ziemi i pozwala na precyzyjne ustalenie głębokości pracy maszyny. ATOS DRIVE jest maszyną niezawodną podczas pracy i wytrzymałą, dlatego stanowi doskonałą inwestycję na wiele lat.\nSPEŁNIA STANDARDYprzyjęte w UE\nATOS DRIVE powstał z odpowiednio wyselekcjonowanych materiałów oraz nowoczesnych podzespołów. Do pomalowania maszyny stosowany jest podwójny lakier proszkowy.\nDodatkowym elementem zwiększającym wytrzymałość jest powłoka malarska, która zabezpiecza agregat przed korozją. ATOS DRIVE posiada stosowne certyfikaty i spełnia wymogi bezpieczeństwa zgodne ze standardami przyjętymi w UE.\nZobacz agregat talerzowy AD 3.0 w akcji\nPodwójny lakier proszkowy zabezpiecza przed korozją.\nWERSJA PODSTAWOWAAgregat talerzowy AD 3.0\nUzębione talerze 560mm\nGaleria zdjęćAgregat talerzowy ATOS DRIVE


Oprawki dla dzieci i młodzieży (Cz. 1) | Optyk Polski\nOprawki dla dzieci i młodzieży (Cz. 1)\nW pierwszej części cyklu o doborze okularów dla dzieci skupimy się na okularach dla najmniejszych, w przedziale wiekowym 0–3 lata.\nMały klient będzie wymagał od nas wykazania się odpowiednim podejściem i posiadaniem szerokiego asortymentu oprawek oraz akcesoriów okularowych. Wizyta dziecka w salonie optycznym jest dla rodzica zawsze dużym wydarzeniem, które wiąże się z niepewnościami i obawami. Często rodzice zastanawiają się, czy dziecko w ogóle będzie chciało nosić okulary. Czują się też zagubieni, jeśli sami nie noszą okularów. Wybór oprawek dla dziecka to dla nich przecież pierwszy kontakt z tematem.\nZadaniem optyka lub sprzedawcy w salonie jest nawiązanie dobrej relacji z rodzicami, przekazanie najbardziej istotnych informacji zarówno w kwestii doboru opraw i szkieł okularowych, jak i całej procedury zamawiania okularów. Sprawy wady wzroku oraz konieczności noszenia okularów powinny zostać wyjaśnione podczas wizyty w gabinecie lekarskim. I choć optyk musi posiadać chociaż elementarną wiedzę o wadach wzroku – osobiście rekomenduję, aby nie wypowiadał się w temacie badania wzroku.\nNie należy zapominać, że w całym procesie zakupu okularów najważniejsze jest dziecko. To ono będzie je nosić. Oczywiście gust dziecka może być zupełnie inny niż jego rodziców. Zadaniem optyka jest dopilnowanie, aby okulary były dopasowane odpowiednio pod względem technicznym.\nSzkła okularowe dla dzieci\nRaczkujące dzieci są bardzo ruchliwe i pełne energii. Dla takich klientów szkła okularowe muszą wykonane być z materiału lekkiego i bezpiecznego. Soczewki mineralne w żadnych przypadku nie nadają się do zastosowania w okularach dziecięcych. Najbardziej rekomendowanym dla dzieci materiałem soczewek okularowych jest trivex o indeksie 1,53. Trivex jest materiałem lekkim, przejrzystym i wytrzymałym na uderzenia. Ma także, w przeciwieństwie do poliwęglanu, wysoką liczbę Abbego, co daje dobre właściwości optyczne soczewki. Zapewnia również pełną absorbcję promieniowania UVA i UVB.\nPowłoki uszlachetniające, np. utwardzenie czy warstwa antyrefleksyjna, powinny być zawsze rekomendowane dla dzieci bez względu na wiek. Antyrefleks zniweluje odbicia na soczewce okularowej, a dzięki temu widzenie w okularach będzie jeszcze wyraźniejsze. Dobre utwardzenie to standard, który pozwoli nosić okulary przez długi czas.\nU najmłodszych dzieci będziemy mieli możliwość zamówienia małej średnicy soczewki, która często nawet przy dużym plusie pozwoli uzyskać dobre wyniki i estetyczny wygląd okularów. Pamiętajmy, że zawsze należy poinformować rodzica o tym, jak będą wyglądały grubości szkieł w okularach. Nigdy nie oceniajmy klienta i jego zasobności portfela, natomiast zawsze proponujmy najlepsze rozwiązanie. Ostateczny wybór należy do naszych klientów.\nOkulary muszą podobać się dziecku – to podstawowa zasada. Jeśli to rodzice dokonają wyboru za dziecko, jest bardzo prawdopodobne, że nie będzie chciało nosić okularów. Starsze dzieci mogą w różny sposób komunikować, czy okulary im odpowiadają. Utarło się, że dla dziewczynki odpowiednie kolory oprawek to różowy i fioletowy, a dla chłopców niebieski lub zielony. Takim malutkim dzieciom nie zaproponujemy raczej oprawek w czarnym kolorze, co też w kolekcjach przeznaczonych dla maluchów jest rzadko spotykane. Dla dzieci w wieku do 3 lat przeznaczone są oprawki wykonane z giętkiego tworzywa. Jest to lepsze rozwiązanie niż metal i w tym przypadku nie możemy kierować się modą. Najlepiej,\naby oprawki dla maluchów miały gumkę z tyłu.\nDobór techniczny opraw opiera się na odpowiednim rozmiarze szkieł. Chodzi tutaj o szerokość tarczy oraz o jej odpowiednią głębokość. Ważne, aby okulary nie były płaskie. Stwarza to bowiem ryzyko, że dziecko będzie spoglądać sponad ich górnej krawędzi. Perfekcyjne dopasowanie mostka do nosa może być tutaj nie lada wyzwaniem – dzieci często nie mają do końca wykształconej kości nosowej. Postarajmy się znaleźć możliwie jak najlepszą oprawkę. Odpowiednie dopasowanie na mostku pozwoli na rozłożenie całego ciężaru okularów na nosie. Kolejną kwestią, na którą musimy zwrócić uwagę, jest odpowiednia długość zausznika. Zbyt krótki nie pozwoli nam na dogięcie, zbyt długi może spowodować spadanie okularów. Jeśli dobrane przez nas oprawki nie mają gumeczek, warto, aby salon był zaopatrzony w gumki i sznurki do okularów dla dzieci, które dopasujemy do oprawek. W ofercie powinniśmy mieć także dziecięce futerały oraz chusteczki do czyszczenia z motywami atrakcyjnymi dla najmłodszych.\nWarto poinformować rodzica, aby nie odbierał nowych okularów bez swojej pociechy. Dziecko musi być przy tym obecne. Mamy wtedy możliwość odpowiednio dopasować oprawki. Jest to także niepowtarzalna okazja, aby zachęcić i zmotywować dziecko do noszenia okularów.\nNiezwykle ważna jest również kwestia dbania o okulary. Informację o przechowywaniu oprawek w etui, zakładaniu i zdejmowaniu okularów oburącz oraz o sposobach na czyszczenie okularów muszą zostać przekazane zarówno rodzicom, jak i dziecku. Dobrym pomysłem jest danie dziecku możliwości wyboru etui i chusteczki. Z takim wyposażeniem milusiński na pewno z radością podejdzie do noszenia okularów i dbania o nie.


Świetna promocja na Huawei MateBook 14! – TechnoStrefa.com\nDziś o godzinie 20 wystartuje świetna promocja na laptopa MateBook 14 od Huawei, którego zakupicie po okazyjnej cenie w zestawie z akcesoriami!\nDokładnie o godzinie 20:00 w oficjalnym sklepie Huawei.pl wystartuje nocna promocja i potrwa tylko do godziny 23:00. W trakcie jej trwania będziecie mogli kupić ultrasmukłego laptopa Huawei MateBook 14 w cenie 3599 zł. To jednak nie jedyny element promocji, ponieważ będzie on dostępny w zestawie z routerem AX3 Dual-Core oraz myszką bezprzewodową.\nO tym laptopie mieliśmy przyjemność pisać już nie raz na naszej stronie. Huawei dołożył tutaj wszelkich starań, by zaoferować maszynę jednocześnie lekką, wydajną i ładną z minimalistycznym designem. Jeżeli interesuje Was dogłębny test tego sprzętu, to koniecznie zajrzyjcie do wpisu poniżej. Sprawdziliśmy tam możliwości tego laptopa oraz to, jak radzi sobie w warunkach roboczych czy nawet gamingowych.\nNiemniej jednak jest to niezwykle interesujące urządzenie, dla wszystkich tych z Was, którzy szukają ultrabook w naprawdę przystępnej cenie. W tym wypadku Huawei ma do zaoferowania procesor od firmy AMD z rodziny Ryzen 4. generacji. Na pokładzie nie zabraknie oczywiście pamięci RAM czy pojemnego dysku SSD. Na uwagę także zasługuje obecność takich portów jak klasyczne USB-A czy HDMI, które są coraz większą rzadkością w ultrabookach.\nMożemy jednak uspokoić wiele osób, bo port USB-C także się tutaj pojawił i poza przesyłaniem danych służy do ładowania laptopa. Nie możemy ominąć także pełnej integracji z urządzeniami Huawei. Mowa tutaj głównie o funkcji OneHop, ale także streamowaniu obrazu ze smartfona na komputer. Dzięki temu możecie na przykład korzystać z aplikacji dedykowanych dla Androida na komputerze.\nDo zestawu zostanie dołączony router, który wspiera standard Wi-Fi 6, czyli innymi słowy AX. Oznacza to, że może on przesyłać dane z niespotykanymi dotąd prędkościami, oczywiście, jeżeli podłączycie do niego kompatybilne urządzenie. Po za tym jest to stosunkowo niewielkie urządzenie, które bez trudu wpasuje się w wystrój całego mieszkania. Jeżeli interesuje Was ten sprzęt, koniecznie sprawdźcie naszą notkę z jego premiery.\nJeżeli chcecie upolować tego ultrabook w tym okazyjnym zestawie, to musicie być szybcy. Huawei przygotował jedynie 30 zestawów promocyjnych, które prawdopodobnie znikną ze strony w mgnieniu oka.\nhuawei, matebook, promocja


Ciasteczka – Cioccolato Gatto\nviridianka\tCiasteczka\tDodaj komentarz 26 września 2014 1 Minute\nWyjątkowe cantucci – z mąką kasztanową, migdałami i gorzką czekoladą.\nDużą blachę wyłożyć papierem do pieczenia. Piekarnik nagrzać do 175 st.C. Jajka i cukier ubić na gęsty krem. Osobno przesiać suche składniki. Do ubitej masy jajecznej dodać sypkie produkty i mleko. Na koniec migdały oraz czekoladę, równomiernie rozprowadzić je w cieście. Z ciasta uformować dwa podłużne, wąskie bochenki. Piec 25 minut. Następnie ostudzić pokroić lekko na ukos ostrym nożem na ciastka grubości ok. 1,5 cm. Rozłożyć na blaszce i piec dodatkowe 5-10 minut – w połowie pieczenia obracając ciasteczka ‚spodem na wierzch’ by równomiernie się zarumieniły. Ostudzić na kuchennej kratce.\nprzepis z ‚Kocham Toskanię, kolory smaki i zapachy’ Giulia Scarpaleggia\nviridianka\tCiasteczka\tDodaj komentarz 11 września 2014 1 Minute\nRicciarelli – włoskie migdałowe ciasteczka z cytryną i wanilią\nWłoskie ricciarelli to przepyszne migdałowe ciasteczka o delikatnym aromacie cytryny i wanilii, chrupkie z zewnątrz a w środku miękkie, lekko ciągnące, rozpływające się w ustach. Idealne z cappuccino lub espresso.\nW toskańskiej Sienie historia ciasteczek sięga XIV wieku. Główne składniki ricciarelli – migdały i cukier, wtedy tak cenne sprzedawane były jedynie w aptekach obok leków oraz innych egzotycznych przypraw. Marcepan stał się bardzo popularny w mieście i poza granicami Sieny, a ciasteczka z niego przygotowane były zarezerwowane jedynie na wystawne bankiety dla najbogatszych. Obecnie włoskie rodziny pieką je głównie w okresie Świąt Bożego Narodzenia na kawałkach opłatków, ale są na tyle popularne i lubiane, że włoskie cukiernie oferują je cały rok!\n2 łyżeczki ekstraktu z gorzkich migdałów*\nZmielone migdały wymieszać z cukrem, posiekaną skórką cytrynową i ziarenkami waniliowymi. Białka ubić na sztywno z kilkoma kroplami soku cytrynowego. Dodać sypkie składniki i ekstrakt z gorzkich migdałów. Dokładnie wymieszać, ciasto owinąć folią spożywczą i schować do lodówki na całą noc (min. 4h).\nNa deseczkę wysypać cukier puder, przełożyć ciasto i uformować długi wałek. Podzielić go na min. 20 równych kawałków. Z każdej formować wałeczek, który dodatkowo obtaczać w cukrze pudrze. Lekko spłaszczać i układać w odstępie na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piec w temp. 160st.C przez ok. 18 minut. Po tym czasie ciasteczka są jeszcze mięciutkie, ale po ostudzeniu uzyskają właściwą konsystencję.\n*można zastąpić zmielonymi pestkami moreli, czyli gorzkimi migdałami – ja dałam jedną łyżeczkę.\nprzepis i historia ciasteczek z bloga Juls’ kitchen\nviridianka\tCiasteczka\tDodaj komentarz 28 sierpnia 2014 1 Minute\nRugelach – rogaliki ze śliwkami, whisky i migdałami\nRugelach to rogaliki z kuchni żydowskiej. Moje ulubione! 🙂 Z maślano-twarogowego ciasta, które upieczone delikatnie się listkuje, jest chrupkie i kruche na zewnątrz, a mięciutkie w środku rogalika. Ciasteczka najczęściej nadziewa się pastą z suszonych owoców, orzechów lub czekolady.  Fantastycznym połączeniem są śliwki z whisky i migdałami.\nWędzone węgierki nie po raz pierwszy pojawiają się na moim blogu i często o nie pytacie. To regionalny małopolski produkt. W moim rodzinnym mieście szczególnie w okresie zimowym można je dostać praktycznie wszędzie. W Święta lepimy z nimi pierogi i przygotowujemy wigilijną zupę mojej Prababci. Lekko słodki, podwędzany smak i aromat pasuje do wielu potraw idealnie, a śliwkowe rugelach to moje niedawne odkrycie, dlatego jeśli uda Wam się zdobyć choć kilka sztuk to gorąco polecam spróbować!\nskładniki na ciasto (32 rogaliki):\n230g masła, zimnego\n230g sera twarogowego, zmielonego 2-krotnie\n1 szklanka śliwek, wędzonych\n120ml whisky (lub brandy)\n1/4-1/2 łyżeczki cynamonu\nMasło pokroić w kostkę. W misce rozetrzeć z serem aż powstaną małe grudki (dłońmi lub mikserem z końcówką do ucierania na wolnych obrotach). Dodać przesianą mąkę z solą i zagnieść gładkie, miękkie ciasto. Podzielić na dwie równe części, obie owinąć w folię spożywczą i schłodzić min. 4h.\nDo słoiczka włożyć śliwki, zalać whisky i odstawić na całą noc. Po tym czasie odsączyć śliwki, zmiksować je ręcznym blenderem na puree. Wymieszać z cukrem i mielonymi migdałami.\nW osobnej małej miseczce wymieszać 3 łyżeczki cukru z cynamonem.\nSchłodzone ciasto rozwałkować na koło o średnicy 30cm i grubości 3mm. Posmarować brzeg ciasta (ok. 2cm) kremową śmietanką lub roztrzepanym jajkiem. Rozsmarować równomiernie połowę nadzienia pozostawiając rant posmarowany śmietanką/jajkiem, posypać połową mielonych migdałów (30g). Ciasto podzielić na 16 równych trójkątów. Następnie każdy trójkąt ciasta rolować – od szerszej krawędzi do ostrego czubka. Gotowe układać na dwóch blaszkach wyłożonych papierem do pieczenia. To samo powtórzyć z drugą częścią ciasta. Rogaliki posmarować śmietanką/jajkiem, posypać cukrowo-cynamonową mieszanką i schłodzić min. 2 godziny w lodówce aż będą zimne (schłodziłam całą noc).\nPiec w 160st.C 45-60 minut na złoto-brązowy kolor z grzaniem góra-dół. W połowie pieczenia blaszki zamienić miejscami i obrócić o 180st. Rogaliki ostudzić na kuchennej kratce. Mogą być przechowywane w temp. pokojowej do 3 dni.\nprzepis Marthy Stewart ‚Cookies’; zmodyfikowany\nviridianka\tCiasteczka\tDodaj komentarz 27 stycznia 2014 2 Minutes\nWinter French Fancies\nFrancuska historia nazwy petit four sięga końca XVIII wieku. Kamienne, opalane drewnem piece podzielone były na dwie komory różnej wielkości. W większej rozgrzane płyty przeznaczone do pieczenia mięs, warzyw i chleba osiągały najwyższe temperatury. Sąsiednia, mniejsza nazwana ‚petit four’ zabezpieczona przed bezpośrednim działaniem ognia była idealna do wypiekania ciast i ciasteczek podawanych po głównym posiłku. Ptysie, eklerki, makaroniki, biszkopty, tartinki..\nTe wszystkie pyszności to właśnie petits fours! Śliczne, słodkie nie tylko z wyglądu ciasteczka, w wersji mini na 3-4 kęsy. Eleganckie, ozdobne i wprost stworzone do popołudniowej filiżanki herbaty lub kawy.\nBrytyjskie siostry petits fours – french fancies mają dokładniej określoną recepturę. Podstawą ptifurek są warstwy miękkiego biszkoptu przełożone konfiturą z moreli i kremem maślanym (buttercream) lżejszym dzięki połączeniu z budyniem. Każde ciasteczko ozdobione jest lukrem oraz w zależności od wyobraźni, pomysłu i/lub pory roku dowolnymi dodatkami. Moja Siostra stworzyła przepiękne zimowe wzory i śnieżynki, wiosną równie słodko wyglądałyby świeże kwiaty np. stokrotki i fiołki.\n100g mąki pszennej, przesianej\nskładniki na krem maślany (buttercream);\n3 jajka, średnie\n50g mąki pszennej, przesianej\nskórka otarta z 1/2-1 cytryny, posiekana\n180g masła, miękkiego\nskładniki na lukier (1 porcja):\nsok z cytryny, woda\nBiszkopt. Dużą blachę piekarnika (ok. 37x37cm) cienko posmarować masłem i wyłożyć papierem do pieczenia. Piekarnik nagrzać do 200st.C. Cukier puder przesiać do dużej miski miksera, wbić jajka – ubić na jasny krem o konsystencji musu, 6-10 minut. Delikatnie połączyć z przesianymi mąką i solą dodanymi w dwóch partiach. Ciasto przelać na blaszkę i wyrównać płaską łopatką, uderzyć kilka razy o płaską powierzchnię by pozbyć się większych bąbelków powietrza. Piec 8-10 minut aż biszkopt delikatnie się zarumieni i będzie sprężysty pod palcem. Biszkopt ostudzić na blaszce na kuchennej kratce. Po ostudzeniu ściągnąć papier do pieczenia, cienko odciąć boki i biszkopt przekroić na 3 równe placki lub jak ja pokroić od razu na kwadraty o boku 4 cm.\nKrem maślany (buttercream). Na początku należy przygotować gęsty budyń. Mleko podgrzać ze śmietanką w garnku o grubym dnie. Jajka wymieszać z cukrem na gładko, następnie z przesianą mąką pszenną aż znikną grudki. Gorące mleko wlewać powoli do jajecznej mieszanki cały czas ją mieszając, krem przelać z powrotem do garnka i mieszać aż zgęstnieje. Budyń nie powinien się zagotować. Gęsty przecedzić przez sitko do czystej miski, dodać skórkę z cytryny i wanilię. Zamieszać i ostudzić pod szczelnym przykryciem z folii spożywczej.\nMiękkie masło ubić w misie miksera przez kilka minut aż będzie jasne i puszyste. Zmniejszyć obroty miksera, dodawać po łyżce budyń – następnie zwiększyć obroty i ubić jeszcze kilka minut aż buttercream pojaśnieje i będzie puszysty. Krem można schłodzić, gęściejszym łatwiej jest przekładać ciasteczka.\n2 placki lub 2/3 kwadratów posmarować cienko dżemem morelowym, następnie nałożyć cienką warstwą kremu. Złożyć – ciastko, dżem, krem, ciastko, dżem, krem, ciastko. Schłodzić. Placki pokroić na kwadraty o boku 4 cm. Każdy torcik posmarować po bokach cienko kremem maślanym, tak by wyrównać ściany. Wszystkie schłodzić min. godzinę. Po tym czasie ściany można raz jeszcze wyrównać za pomocą noża ogrzewanego gorącą wodą.\nCiastka ułożyć na kratce kuchennej, każde polać lukrem królewskim (potrzebne 2 i 1/2 – 3 porcje). Schłodzić kilka godzin lub całą noc w lodówce. Zastygnięte ozdobić wzorkami z lukru (potrzebna niewielka ilość, mniej niż 1/4 porcji).\nLukier królewski. Białka jaj utrzeć z cukrem i sokiem z cytryny oraz odrobiną wody – do polania ciasteczek lepszy jest lukier rzadszy, do wzorów gęstszy. \nprzepis Annie Bell z książki ‚Annie Bell’s Baking Bible’, zmodyfikowany\nviridianka\tCiasteczka\tDodaj komentarz 8 stycznia 2014 3 Minutes\nKrucha, delikatna, kokosowo-waniliowa para ciasteczek przełożonych kremem z białą czekoladą, odrobiną likieru Malibu i ekstraktu z wanilii. Absolutnie najlepsze! A dodatkowo – wbrew pozorom – bardzo szybkie do przygotowania. Po kwadransie ciasto gotowe jest już do wykrawania i pieczenia, a porcja w piekarniku spędza jedynie około 5 minut (oczywiście czas zależy od grubości ciastek).\nPrzepis koniecznie do wypróbowania 🙂\n**ciasto można przygotować także w food procesorze/robocie planetarnym z przystawką do siekania/ucierania, wygodniej i szybciej 🙂\nviridianka\tCiasteczka\tDodaj komentarz 17 kwietnia 2013 2 Minutes\nZe statystyk na FB wynika, że znaczna część lubiących Czekoladowego Kota to ludzie w przedziale 18-26 lat, a więc najpewniej większość stanowią studenci. Sesja to taki okres w życiu studenta kiedy najmniej chce się uczyć i szuka się wymówek by odejść od książek. Zdecydowanym hitem tej sesji są żubry 😀 Jeszcze tylko sprawdzę co robią żubry i mogę zacząć się uczyć. – polecam 😉 Moooożna też sprzątać, nadrobić zaległości filmowe, podszkolić się w gotowaniu albo coś upiec. Chociaż ja najczęściej wymyślam nowe przepisy i kompozycje zdjęć, które zrealizuję po powrocie do domu. Nadrabiam też zaległości w czytaniu ulubionych blogów – dziś np. postanowiłam nauczyć się szwedzkiego, a przynajmniej części kulinarnej by kupić dwie przepyszne książki jednej z moich ulubionych zagranicznych blogerek – Lindy z Call me Cupcake – również polecam obejrzeć. Tak jak i upiec owsiane ciasteczka. Ulubione. Na maśle, z mnóstwem owsianych płatków, słodkimi od rodzynek aromatyzowanych rumem. Najprostszą wersję łatwo zmodyfikujecie przez dodatek orzechów, czekolady lub innych bakalii. Ok, pójdę zobaczyć jeszcze co robią żubry i idę się uczyć:) Do przeczytania!\nviridianka\tCiasteczka\tDodaj komentarz 31 stycznia 2013 1 Minute


Izolacja termiczna dachów - FIc\nOcieplanie domu to jeden z kluczowych detali, o jaki trzeba zadbać zarówno podczas budowy domu, jak i w stosunku do już postawionego budynku. Termiczna izolacja ma spory wpływ na cieplne warunki panujące wewnątrz. Odpowiednia izolacja gwarantuje spory termiczny komfort. Gdy jest zimno przeciwdziała uciekaniu ciepła z wnętrza, w ten sposób minimalizując koszty, jakie musimy przeznaczyć na dogrzanie np. przez użycie instalacji grzewczych. Latem chroni przed nadmiernym nasłonecznieniem, przez to możemy zminimalizować pracę klimatyzacji. By osiągnąć ten rezultat trzeba właściwie dopasować materiał izolacyjny, jaki zapewni nam wygodę na lata.\nWspółcześnie znajdziemy dużo nowoczesnych izolacji termicznych. Wybór pomiędzy nimi może wydawać się ciężki, szczególnie, gdy bez pomocy decydujemy się na zakup. Jednym z najważniejszych znaków, na jakie trzeba spojrzeć jest współczynnik lambda. Czym jest lambda? Współczynnik lambda oznaczany znakiem λ to wyznacznik przewodzenia ciepła. Dzięki niemu można określić dany materiał i tworzywo pod kątem ilości przepływu ciepła. Do badania brana jest różnica temperatur, grubość materiału pole przekroju czy czas przepływu. Do ocieplenia domu najlepiej stosować surowce oznaczone niewielką lambdą. Niewielka wartość współczynnika λ oznacza niskie przewodzenie ciepła, czyli małą jego utratę i dobrą izolację.\nWiele nowoczesnych materiałów termicznej izolacji wyróżnia się nie tylko małym wyznacznikiem lambda, ale także są łatwe w aplikacji. Niektóre materiały da się dostosować do również nierównych powierzchni, a w ten sposób redukujemy ryzyko pojawienia się termicznych mostków, które niszczą dobry efekt izolacyjny.\nChociaż polistyren ekspandowany, czyli potocznie styropian znany jest na budowach od dawna, wciąż jest wybieranym i często wykorzystywanym tworzywem izolacji termicznej. Co sprawia, że styropian jest tak doceniany? Jego współczynnik przewodzenia ciepła λ osiąga około 0,042 W/(mK). To zawdzięcza strukturze, której ponad 95% to powietrze. Gazy wykazują się dużą izolacją termiczną, z uwagi na co wkład powietrza tak korzystnie rzutuje na właściwości styropianu. Co więcej styropian jest niedrogi, bardzo lekki i dość odporny na działanie wody. Jest prosty w zakładaniu i nie obciąża konstrukcji.\nStyrodur tak jak styropian należy do rodziny polistyrenu. Różnica pomiędzy nimi polega na tym, że styrodur to fachowo polistyren ekstrudowany. Wytłacza się go w specjalnym procesie, w którym wykorzystywane są wysokie ciśnienie i temperatura. Styrodur wyróżnia się gładką, sprasowaną powierzchnią oraz komórkami zamkniętymi. Dzięki temu jest efektywniejszym termicznym izolatorem np. w porównaniu do styropianu czy wełny mineralnej. Następnym atutem styroduru jest wysoka odporność na wodę. Natomiast wyznacznik przenikania ciepła to od 0,030 do 0,034 W/(mK). Styrodur jest całkiem wytrzymały na docisk, a jego nasiąkliwość nie powinna przekraczać 0,70 WL(T).\nPiankę poliuretanową (PUR) możemy dostać w dwóch rodzajach – natryskowa pianka PUR oraz pianka PUR w arkuszach. Odmiana natryskowa jest uznawana za jedną z najszybszych metod ocieplenia domu, ale nałożenie jej wymaga fachowców, którzy łączą odpowiednie składniki i natryskują piankę PUR agregatem. Pianka PUR ma dwa rodzaje: pianka zamkniętokomórkowa lub otwartokomórkowa. Piana zamkniętokomórkowa jest niezwykle lekka i całkowicie króluje nad innymi materiałami termicznej izolacji pod względem lambdy – λ = 0,023-0,029 W/(mK). Co więcej jest wysoko wodoodporna. Niestety to oznacza też, że po utwardzeniu jest sztywna i mało odporna na naprężenia. Z kolei otwartokomórkowa pianka PUR jest elastyczniejsza. Doskonale izoluje, chociaż nie tak samo skutecznie jak ta zamkniętokomórkowa. Jest również mniej wodoodporna, ale ma wyższy wyznacznik paroprzepuszczalności.\nPianka PIR tak jak pianka PUR należy do rodziny poliuretanów i charakteryzuje się tak samo wysokimi właściwościami termicznej izolacji. W zbliżeniu do pianki PUR jest hydrofowowa czy odporna rozwój grzybów, jest też trwała i stabilna oraz zachowuje swoje parametry przez lata. Tym czym odróżnia ją poza swoim składem od pianki PUR jest znacznie lepsza odporność na pożar. Pianka PUR jest samogasnąca, ale łatwopalna. Pianka PIR została wzbogacona w tej kwestii i jest odporna na spalanie. Pianka PIR to arkusze określonej grubości. Ocieplenie PIR w arkuszach jest lekkie i nie obciąża konstrukcji.\nDobór termicznej izolacji najlepiej by był pokierowany miejscem budynku, które chcemy ocieplić. Nie każdy materiał posłuży jako dobre ocieplenie fundamentów, nie nie wszystkie nadają się do ocieplania poddasza lub sufitu. By rozstrzygnąć, jaką termoizolację wybrać, należy przyjrzeć się cechom każdego materiału.\nStyropian – zdaje egzamin do ocieplania ścian trój- oraz dwuwarstwowych. Da się zastosować go pod fundamenty, pod warunkiem, że wybierzemy odmianę styropianu o wysokiej wodoodporności oraz odporności na nacisk. Natomiast najlepiej unikać aplikacji styropianu do ocieplania dachów i poddaszy. Wadą styropianu jest jest jego łatwopalność. O ile brak źródła ognia sprawi, że styropian samoczynnie przestanie się palić, w trakcie pożaru polistyren topi się w ogniu, a więc może kapać z góry, co zwiększa niebezpieczeństwo powiększania się pożaru.\nStyrodur – dzięki odporności na wodę, dużej wytrzymałości i termoizolacji, będzie odpowiedni do ocieplenia ścian oraz podłóg. Głównie polecany jest do ocieplenia podłogi garażu, dlatego że może wytrzymać stały ciężar. Jeżeli chodzi o umieszczenie styroduru na dachu, zazwyczaj używany jest na warstwie uszczelniającej.\nPianka PUR – zamkniętokomórkowa sprawdza się w głównej mierze jako izolator fundamentów oraz dachów płaskich. Otwartokomórkowa pianka PUR stosowana jest do ogrzewania ścian lub poddaszy. Warto pomyśleć o zastosowaniu pianki PUR, ponieważ w porównaniu do innych rodzajów ociepleń nie starzeje się i nie traci swoich właściwości, jeżeli została właściwie zaaplikowana.\nPianka PIR – używana jest przeważnie do ocieplania fundamentów, podłóg, stropów, ścian działowych tarasów oraz balkonów.


Związki – Studia podyplomowe\nDla wielu chłopców jest to czas intensywnego uprawiania sportu i podziwiania sportowych idoli. Im bardziej klan angażuje się w sportową działalność i emocje chłopca, tym silniejsze są związki między nimi a innymi członkami klanu. Etap pierwszy to czas nasycenia mediami, dokonującego się zwłaszcza w dziedzinie wyobraźni znajdującej się pod silnym działaniem testosteronu. Jeśli pozwalamy naszemu synowi w tym okresie oglądać film z elementami przemocy, musimy później go z nim przedyskutować. Mówimy: „Możesz obejrzeć ten nowy film ze Schwarzeneggerem, pod warunkiem, że potem o nim porozmawiamy. Przygotuj się, że zdasz mi z niego relację i że będziesz musiał na jego temat pomyśleć”. Dziesięciolatkowi mówimy: „Porozmawiajmy o Herkulesie. Czego możemy się z tego filmu nauczyć?” Nie czekamy z rozmową o przemocy do chwili, gdy ukończy piętnaście lat. Podczas pierwszego etapu najlepiej jest przerwać wszystkie zajęcia i porozmawiać na temat przemian fizycznych zachodzących w chłopcu, kiedykolwiek o to zapyta. Niech to będzie trądzik młodzieńczy, ból stawów spowodowany szybkim wzrostem, kwestia podobania się dziewczętom, cokolwiek… rzuć wszystko i rozmawiaj z nim o zmieniającym się ciele. Jeśli jesteś jego ojcem albo innym istotnym dla niego mężczyzną, wspominaj z nim i dla niego swoją podróż przez okres dojrzewania – nie na zasadzie monotonnego wykładu czy nudnej, egocentrycznej historii, lecz świetnej przygody. Jeśli jesteś kobietą, mów mu o zmianach, które zachodziły w twoim ciele, i o twoich spostrzeżeniach na temat mężczyzn i chłopców.