Rowerem do Chin - Pekin 2008 :: travelBlog na transAzja.pl\n148 dzień wyprawy\nDąbrówka Malborska, Polska\nPoranek w pociągu był bardzo zimny. Wziąłem nawet drugi koc od prowadnicy, ale i tak nie było zbyt ciepło. Kiedy wszyscy już wstali i zjedli, wywiązała się długa dyskusja na temat agresji Gruzji na Osetię Południową i Abchazję. Generalnie moi Rosyjscy współtowarzysze podróży byli przekonani, że w związku z podjęciem przez parlament rosyjski decyzji o uznaniu niepodległości tych regionów, zostały one włączone w skład Federacji Rosyjskiej!\n147 dzień wyprawy\nRano udałem się do konsulatu białoruskiego po wizę tranzytową. W trybie ekspresowym kosztuje 35 euro (normalnie 20 euro). Trochę się przy tym nachodziłem, ponieważ pani w kasie nie chciała przyjąć banknotu 50 euro, tylko 35 euro i to w nowych banknotach! Skończyło się na tym, że kupiłem wymaganą kwotę w banku w nowych nominałach.?\n146 dzieĂą wyprawy\nJeszcze przed 7-Âą rano w JarosÂławiu poÂżegnaÂła nas Katia. Ze "starego skÂładu" pozostaÂłem juÂż tylko ja z Kamilem. MieliÂśmy 4 godz. drogi do Moskwy. DuÂżo czasu. Na tyle duÂżo, Âże jeszcze w pociÂągu przykrĂŞciÂłem koÂła i przygotowaÂłem rower do drogi. PasaÂżerowie byli na tyle zainteresowani wyprawÂą, Âże po przyjeÂździe pociÂągu niektĂłrzy czekali aÂż ja jako ostatni wyjdĂŞ z wagonu, aby zrobiĂŚ sobie ze mnÂą zdjĂŞcie.\n145 dzień wyprawy\nDzień nie zaczął się najlepiej. Od rana na Uralu było pochmurno i padał deszcz. Na dodatek nasza kompania bardzo się skurczyła. W Permie z "mojego przedziału" wysiadły babcia Ola, Elwira, Wiera, no i Artiom. Wysiadł także Roman, którego żona przywiozła dla mnie reklamówkę z domowymi ogórkami i jabłkami.\n144 dzień wyprawy\nMijają kolejne dni podróży. Prowadnice umilają czas podróżnym puszczając muzykę. Artiom, najmłodszy pasażer w wagonie, zyskał sympatię pozostałych. Wszyscy biorą go na ręce i częstują smakołykami. Ja coraz to nowym grupom pasażerom opowiadam o wyprawie rowerowej "Pekin 2008" na Igrzyska Olimpijskie.\n143 dzień wyprawy\nPociąg jedzie i jedzie, głównie przez brzozowe lasy. Czasami pojawia się na horyzoncie jakaś wioska, czy miasteczko. Następuje powolna wymiana pasażerów. Jedni wysiadają, a na ich miejsce zazwyczaj na tej samej stacji wsiadają kolejni (brak wolnych miejsc w wagonie).? Praktycznie wszyscy pasażerowie poza jedzeniem i piciem, mają jeszcze trzy wspólne zajęcia: łuskanie słonecznika, czytanie i namiętna gra w karty.\n142 dzień wyprawy\nPodróżni w wagonie znają się coraz lepiej, a nowe znajomości zataczają coraz szersze kręgi. Grając w karty z Katią i Saszą zagadnęliśmy przechodzącego mężczyznę. Tak poznaliśmy 34-letniego Romana spod Permu na Uralu, ojca dwójki dzieci. Wraca do swojej rodziny z odwiedzin u matki mieszkającej we Władywostoku.\n141 dzień wyprawy\nDzień mija spokojnie, a jego rytm wyznaczają przede wszystkim stacje, na których pociąg stoi powyżej 10 min. (zdarza się, że nawet 40 min.). Na nich większość pasażerów wychodzi na perony, aby trochę się przejść. Przy okazji można zrobić zakupy żywnościowe u babuszek\n. Ceny są jednak stosunkowo wysokie, niektórych produktów nawet o 50% wyższe w porównaniu z tymi sprzed 4 lat (wówczas jechałem odcinkiem kolei transsyberyjskiej do Kazachstanu).\n140 dzień wyprawy\nRano obudził mnie płacz 22-miesięcznego Artioma. Jedzie on z mamą Elwirą, 40-letnią babcią Olgą i 7-letnią ciocią Wierą do Permu. Do Jarosławia jedzie studentka Katia. To moi towarzysze od 1 km drogi. Rano dołączył do nas Kamil, student z Krasnodaru (wraca do domu przez Moskwę). Tak wygląda moja kompania na najbliższe dni.?\n139 dzień wyprawy\nOd rana nie miałem większej ochoty na cokolwiek. Jednak po południu poznany na Mszy Św. Jurij (również rowerzysta) udostępnił mi komputer, wiec wysłałem do kraju kolejne relacje. Następnie poszliśmy kupić jeszcze aparat fotograficzny, ponieważ dotychczasowy popsuł się całkowicie. Stosunkowo szybko udało nam się z tym problemem.\n138 dzień wyprawy\nZgodnie z umową o 5.30 spotkałem się przy recepcji z "moim dobrodziejem:. Udaliśmy się po mój rower i bagaże (spacerkiem kilka minut), a następnie pojechaliśmy rowerami na szybkie śniadanie, a po nim na przejście graniczne (niespełna 4 km).Tam właściwie bez kolejki i kontroli przeszedłem odprawę chińską.\n137 dzień wyprawy\nWstałem ok. 5.30. Miałem dość czasu, aby spokojnie się umyć zanim wstanie reszta podróżnych z wagonu i trochę zjeść. Na peronie spotkaliśmy się z Tatianą i poszliśmy odebrać rower. Otwierali jednak dopiero o 8.00. Aby nie marznąc w chłodny poranek (Tatiana miała tylko koszulki ze sobą), poszliśmy do restauracji na barszcz.\n136 dzień wyprawy\nPierwszy dzień od dawna, kiedy mogłem sobie pospać. Niestety, obudziłem się o 7.30. Do południa właściwie tylko czytałem gazetę, którą otrzymałem jeszcze w Ambasadzie w Pekinie oraz trochę porozmawiałem sobie ze studentami Harbińskiego Uniwersytetu. Oni zaproponowali, że pomogą mi przy odbiorze roweru.?\n135 dzień wyprawy\nPo wspólnym śniadaniu z Damianem i Walezym przeniosłem swoje sakwy i rower do ich pokoju, a sam poszedłem do Capital Gymnasium. Przed wejściem spotkałem Pana Wojtka Kupczyk z Brodnicy, z którym spędziłem kolejnych kilka godzin. Był to dzień pożegnań kibicowi, ponieważ wielu milo bilety powrotne wykupione na 21.08.2008 r.\n134 dzień wyprawy\nO?8-ej w trojke (Damian, Walezy i ja) na śniadanie w naszym hotelu. Po nim posiedzieliśmy z Walezym przy kawie i trochę powspominaliśmy naszą drogę. Zaproponował mi także, abyśmy wspólnie pokonali afrykańską trasę, którą w latach 30-stych XX w. przemierzył na swoim rowerze Kazimierz Nowak.\n133 dzień wyprawy\nDzień zaczął się bardzo leniwie. Po 11-stej musiałem wymienić kolejne 100 USD (680Y). Zajmuje to dużo czasu, ponieważ trzeba wypełnić kilka druczków i skserować paszport. Na szczęście robią to sami, więc ja tylko podpisuję. Następnie udałem się na ostatni grupowy mecz naszych siatkarzy z Rosją.\n132 dzień wyprawy\nDzień rozpocząłem od Mszy Św. w Kaplicy w Ambasadzie RP. Później udałem się pod Capital Gymnasium, gdzie o 12.30 był mecz siatkarek Polska?- USA. Niestety, najtańsze bilety były po 500Y, więc postanowiłem nie wchodzić. Ale już wcześniej umówiłem się z rodakami, że po meczu jedziemy razem taksówkami na tor wioślarski.\n131 dzieĂą wyprawy\nlife insurance quotes bid discount auto insurance 664958 life insurance oamruw auto insurance qokv\n130 dzień wyprawy\nRano trochę rozejrzałem się za pamiątkami, ale nic nie kupiłem. Nie było nic interesującego. Zresztą myślami byłem już przy meczu siatkarek Polska?- Wenezuela. Nie miałem biletu, ale przed stadionem dostałem go od Mariusza z Cichego k. Brodnicy w nagrodę za trud pokonanych kilometrów! Polki wygrały pewnie 3:0.\n129 dzień wyprawy\nPo śniadaniu udałem się na 9.30 obejrzeć kolejne zmagania olimpijskie. Tym razem były to zapasy. Szkoda tylko, ze nasi reprezentanci odpadli już po pierwszych swoich walkach. Polscy kibice jednak chcieli, aby nadal mówiono o Polakach i to pozytywnie. Donieśli więc przygotowującemu transmisję Andrzejowi Supron o mnie.\n128 dzień wyprawy\nPo śniadaniu udałem się do Centrum Pekinu, aby zobaczyć Zakazane Miasto (bilet 60Y - brak zniżek). Ponad dwie godziny zajęło mi zwiedzanie Miasta i to nie wszystko zobaczyłem - cześć była zamknięta, a wystawy oglądałem w ekspresowym tempie. Ale warto było zajrzeć w to miejsce. Następnie udałem się na Główny Dworzec Kolejowy, aby zorientować sie w kwestii wyjazdu.\n127 dzień wyprawy\nDzień zaczął się od potwierdzenia niekompetencji wolontariuszy. Otóż wg nich, ze swojego hotelu miałem jechać 2 autobusami ok. 40 min. na zawody w szermierce. W rzeczywistości jechałem 3 autobusami ponad dwie godziny. Przez to spóźniłem się na walkę M. Koniusza. Na szczęście tylko trochę.\n126 dzień wyprawy\nPo śniadaniu udało mi się w salonie fotograficznym zdobyć Internet na niespełna dwie godziny. O 11.00 ruszyłem pieszo do Olympic Green. Po 45 min. dotarłem na miejsce. O 12.30 był mecz Kuba - USA, a po nim Brazylia - Rosja. Mecze były interesujące, a Kubanki i Brazylijki bez większych problemów poradziły sobie z rywalkami.\n1245 dzieĂą wyprawy\nNiedziele, podobnie jak wszystkie w duÂżych miastach podczas mojej podroÂży, zaczÂąÂłem od udania sie na Msze ÂŚw. Tym razem byÂła to Kaplica na terenie Ambasady RP, a Msza ÂŚw. ByÂła odprawiana przez Ks. MichaÂła. Po niej zostaÂłem w Ambasadzie na przyjĂŞciu zorganizowanym z okazji Dnia Polskiego na Igrzyskach Olimpijskich Pekin 2008.\n124 dzieĂą wyprawy\nPo Âśniadaniu wybraÂłem siĂŞ rowerem (bez przednich sakw, a tylne byÂły lÂżejsze o poÂłowĂŞ) na pierwsze moje zawody na Igrzyskach Olimpijskich. ByÂł to start kolarzy szosowych. OczywiÂście wzbudziÂłem zainteresowanie kibicĂłw, ale takÂże naszych zawodnikĂłw. Kiedy przejeÂżdÂżaÂłem niedaleko ich namiotu, jeden z nich podaÂł mi zimny sok!\n123 dzień wyprawy\nOstatni dzień podroży rozpoczął się dobrze. Wyspany, w dobrym humorze (pomimo przeziębienia) o 6.30 ruszyłem w drogę. Do przejechania było tylko 30 km, ale trzeba było się dostać do Centrum Pekinu. Jadąc spokojnie, z przerwą na śniadanie, punktualnie o 10.00 dotarłem na Plac Tiananmen.\n122 dzień wyprawy\nW nocy przebudziłem się dwa razy z powodu panującej duchoty. Nawet na dworze było gorąco, a przede wszystkim parno. Tym razem pospałem sobie dłużej - kiedy wstałem ruch na ulicy był juz bardzo duży. Spokojnie zjadłem śniadanie i ruszyłem na dwugodzinne zwiedzanie miasta. Później na godzinę wolontariusze ponownie udostępnili mi Internet oraz poczęstowali mnie obiadem (jak przyznali, woda i jedzenie jest bez ograniczeń).?\n121 dzień wyprawy\nPrzebudziłem się ok. 6-ej, ale do 8-ej właściwie tylko się kręciłem koło parasola. Uzupełniłem jedynie wszystkie notatki i podładowałem baterie do aparatu. W końcu jednak ruszyłem ponownie pod Wielki Mur. Po drodze wymieniłem walutę w banku (100USD - 678,64Y) oraz rozejrzałem się po sklepach w Badaling - skubią turystów ile się tylko da.\n120 dzień wyprawy\nObudziłem się po 6-ej. Zanim wstał Joe (byliśmy razem w pokoju), zdążyłem skończyć poranną toaletę. O 8-ej opuściłem pokój. Podobnie zrobili moi holenderscy przyjaciele. Kilkanaście minut przed czasem (godz. 8.30) byli gotowi do drogi. Jednak najpierw była kilkunastoosobowa odprawa, a dopiero po niej ruszyliśmy w drogę.\n119 dzień wyprawy\nPo 6-ej zaczął się ruch w mieszkaniu, więc zdążyłem się wyspać. Godzinę przygotowywałem się do drogi. Na początek miałem 14 km do miasteczka Xiahuayuan, gdzie zrobiłem sobie przerwę na śniadanie i uzupełnienie notatek w dzienniku. Później próbowałem poszukać kafejkę internetową - znalazłem zamkniętą z informacją, że jest nie czynna w okresie 25.07-24.08.2008 r.\n118 dzień wyprawy\nHebei Zhoulu, Chiny\nPrzebudziłem się po 6-ej, ale jakoś nie chciało mi się wstawać. Do drogi zebrałem się ok. 7.30. po 14 km zjechałem do wioski na śniadanie. Tradycyjnie już, do kupionych przeze mnie produktów, przyglądający się mi ludzie dołożyli kolejne. Przysłany przez milicję chłopak był w stanie zadać tylko jedno pytanie - "czy jesteś z USA?\n117 dzień wyprawy\nokolice Weixian, Chiny\nPrzebudziłem się po 5-ej, ale wstałem dopiero przed 6-stą, kiedy zaczął się ruch przy straganie. Gospodarz od razu podał śniadanie oraz wodę do umycia się. Ja jeszcze uzupełniłem notatki w dzienniku pod nadzorem kręcącej się milicji i o 7.20 ruszyłem w drogę. Cały czas jechał za mną przynajmniej jeden samochód.\n116 dzień wyprawy\nWstałem po 6-ej. Towarzyszący za ścianą dwaj chłopcy już nie spali. O 7-ej przyniesiono śniadanie, a pół godziny później ruszyłem w drogę. Przez pierwsze 20 km do miasteczka Guangaling nic sie nie działo. Tam zaszedłem do kafejki internetowej (3,5h - 5Y) oraz po dłuższym poszukiwaniu znalazłem chłopaka, który obok nazw miejscowości w j.\n115 dzień wyprawy\nokolice Hunyuan, Chiny\nWstaliśmy po 5-ej. Było szybkie pakowanie się i sprzątanie pokoju, a o 6.30 śniadanie. Najedzony do syta, po 7-ej zrobiłem sobie ze wszystkimi pamiątkowe zdjęcie i ruszyłem w drogę do Wiszącej Świątyni. Musiałem się wrócić prawie 5 km pod góre. Na miejscu okazało się, że studenci nie maju zniżek i musza zapłacić 60Y.\n114 dzień wyprawy\nPrzed 5-tą obudziły mnie gospodynie. Szybko się spakowałem i już o 5.15 byłem w drodze. Pierwsze 25 km było płaskie, a kolejne kilometry to ciężkie podjazdy (do 10 km) i miłe zjazdy. Pogoda była fatalna. Rano trochę kropiło, a przez cały dzień była mgła, przez którą próbowały się po południu przebić promienie słoneczne.?\n113 dzień wyprawy\nO 5.10 była pobudka (jeden z moich kompanów wstał o 4.00 na modlitwę), aby zdążyć na śniadanie, które było 5.30. Wszyscy zebrali się przed stołówka przed czasem. Kiedy otworzono punktualnie drzwi, każdy zajmował miejsca wg ważności. Naprzeciwko wejścia było podwyższenie ok. 1 m, a po lewej i poprawnej stronie były ustawione ławy tak, aby każdy widział "szefa".\n112 dzień wyprawy\nWstałem o 5.30. W sąsiednim pokoju znalazłem trochę wody w termosie, którą wykorzystałem do umycia się. Kiedy wychodziłem ze swojego budynku, zauważył mnie jeden z robotników i zaprowadził mnie do kuchni na śniadanie. Przed 7-mą ruszyłem w drogę.? Na początek był Szczyt Południowy i Świątynia Puji Si.\n111 dzień wyprawy\nWutai Shan, Chiny\nO 4.42 obudziło mnie pukanie do drzwi - to jedna z córek przyszła mnie obudzić. Po chwili znowu pukanie - tym razem matka. O 5.10 byłem już w drodze. Pomimo tak wczesnej pory, ruch w miasteczku i na wyjeździe był nie mały. Celem dnia było dotarcie do szczytów Wutai Shan. Na początek miałem 34 km podjazdu do granic parku.\n110 dzień wyprawy\nWstałem po 6-tej. Kiedy ja byłem zajęty poranną toaletą, mama Su Rui przygotowywała śniadanie, na które wstały o tak wczesnej porze nawet jego nastoletnie siostry. Jedliśmy jakby jajka wbite do gotującej się wody (zupa) oraz kiełbasę podsmażana z papryką i ogórkiem. No i oczywiście były te białe bułeczki, mantou.\n109 dzień wyprawy\nWstałem po 5-tej, szybko się spakowałem i pożegnałem z Zhaog Chun. Do Grot Yungang dotarłem o 6.00. Zastałem mnóstwo osób uprawiających poranna gimnastykę. Plan dogadania się ze stróżem co do zwiedzania upadł. Miałem dwie godziny wolnego czasu. Mogłem spokojnie zjeść i uzupełnić notatki w dzienniku.\n108 dzień wyprawy\nWstałem o 5.40. Na początek była szybka toaleta, a następnie wspólne śniadanie, na które były boazi, surówka z kapusty, ziemniaki w sosie i zupa ryżowa (woda z ryżem). Najadłem sie do syta, co na śniadanie nie zawsze sie zdarza (co do zasady Chińczycy również mało jedzą na śniadanie).\n107 dzień wyprawy\nokolice Jining, Chiny\nNie pospałem sobie długo - obudziło mnie pukanie do drzwi. To był recepcjonista z informacją, że jeżeli chcę spać dalej, to muszę mu dać paszport. Zamurowało mnie. Jestem przecież "na dziko", więc jest on mu zbędny. Wymyśliłem więc historyjkę, ze wieczorem byłem na imprezie i paszport dałem koleżance, a później zapomniałem go od niej wziąć.\n106 dzień wyprawy\nKiedy przebudziłem się przed 6-stą i wyjrzałem przez okno zobaczyłem kręcących się po placu drogowców - był to znak, ze trzeba zrobić szybko poranną toaletę i iść na śniadanie. Do jedzenia była zupa warzywna i mantou, czyli te wszędobylskie białe bułeczki gotowane na parze. Po 7-ej byłem juz w drodze.?\n105 dzień wyprawy\nPrzebudziłem się przed 7-mą, a chwilę później pojawiła się Gao Ting Thung. Zaskoczyła mnie jej obecność (byliśmy umówieni na 9-tą przed GIANTem), ale i ucieszyła. Zachowywała się dość dziwnie - chciała, abyśmy jak najszybciej opuścili hotel. Kiedy opuściliśmy go, zaprowadziła mnie do baru znajdującego się za ścianą.\nOd rana męczył mnie żołądek, dlatego nawet ucieszyłem się, kiedy na śniadanie Zhang Tei Ping przyniosła tylko kubek herbaty i kilka kawałków ciastka. Przed 8-mą pożegnałem się i ruszyłem w drogę do Jining. Wiatr w miarę sprzyjał, więc w niespełna dwie godziny byłem w mieście, gdzie przy pomocy dwóch na skuterze znalazłem kafejkę internetową.\n103 dzień wyprawy\nUlan Had Sum, Chiny\nPrzebudził mnie ruch w mieszkaniu po 5-tej rano. Chciałem się szybko spakować i ruszyć w drogę za nim słońce zacznie "przypiekać", ale starsza pani pokazała mi, że bez śniadania nie będę miał siły pedałować. Prawda jest jednak, ze trzy noce, które dotychczas spałem w Chinach nie były najlepsze - każdej się budziłem.\n102 dzień wyprawy\nOndor Sum, Chiny\nZamierzałem wstać o 5.00, ale wówczas wszystko było pozamykane, a w obejściu biegał niezbyt przyjaźnie nastawiony pies. Na dodatek w nocy obudziłem się z przekonaniem, że coś złego stało się w domu (co raz częściej tęsknie). Jednak godzinę później już wstałem, wypiłem herbatę i 40 min.\n101 dzień wyprawy\nGurban Obo, Chiny\nPrzebudziłem się przed 6-ta i po chwili leżakowania wstałem i zająłem się czyszczeniem roweru. Akurat przy wejściu do hoteliku stała miska wody, więc postanowiłem ja zagospodarować. Przy okazji pojawiły się usterki do naprawy - guma w przednim kole (nie do zalatania zwykłą łatką, ponieważ dziura jest przy samej nalewce od wentyla, ale wystarczy dopompowywać powietrze co godzinę), pękł spaw w tylnim bagażniku przy środkowym słupku oraz zauważyłem duży luz w tylnym kole.\nPrzebudziłem się po 7-ej, ale wstałem dopiero przed 8-mą. Wówczas był czas tylko na szybkie śniadanie. Następnie udałem się na granicę - miałem tylko 1 km. Tam zatrzymał mnie milicjant, który pooglądał sobie paszport, a następnie zaczął się pytać skąd jestem i gdzie to jest. Do tego głupkowato sie śmiał.\n99 dzień wyprawy\nWstaliśmy ok. 9-tej. Bayla herbata i ciastka, a śniadanie pojawiło się na stole po 11-stej. Ja korzystając z okazji, że zauważyłem w jurcie pralkę, postanowiłem z niej skorzystać. Niestety, z powodu braku wody, ubranie musiałem wypłukać sam w rekach i tylko raz. Kiedy schło pranie ja byłem zajęty czyszczeniem łańcucha i zębatek z piasku.\n98 dzień wyprawy\nW nocy obudził mnie deszcz, który padał również na moje nogi przez nie zamknięty otwór w dachu jurty. Na dworze była ulewa i wichura. Plan wstania o 6-ej rano legł w gruzach. Wszyscy wstali ok. 8-ej rano (w jurcie spały także dzieci brata), ale deszcz przestał padać dopiero ok. 10-tej. Co prawda młoda gospodyni namawiała mnie do pozostania na kolejną noc, ale ja ok.\n97 dzień wyprawy\nokolice Zamen Ude, Mongolia\nO 5-ej rano drogowcy wstali do pracy. Ja również. O tak wczesnej porze nie ma słońca. Najedzony poprzedniego wieczoru do granic możliwości, nawet nie poszedłem na śniadanie. Jeszcze przed 6-stą pożegnałem się z drogowcami i ruszyłem dalej, za drogowskazy obierając jak zwykle słupy energetyczne.?\n96 dzieĂą wyprawy\nokolice Saynshand, Mongolia\nhpfAR2 dlisegtxnnzb, gqmyjauiuhob, [link=http://xoovjserlthf.com/]xoovjserlthf[/link], http://bwdsswphpmgl.com/\n95 dzień wyprawy\nUlegając wieczornym namowom Mukko wstałem o 7.00 zamiast o 5.30. Miało być wspólne śniadanie, itd. Niestety, Mukko spał nawet kiedy ruszałem w drogę o 8.30. Chińczycy też nie jedli śniadania, więc pijąc poranną herbatę, próbowałem się ich dopytać (żeby mi napisali po chińsku), jak jest doładować kartę telefoniczną.\n94 dzień wyprawy\nokolice Saynshad, Mongolia\nChcąc uchronić się chociaż trochę przed pustynnym słońcem, wstałem już o 5.30. Do 7-ej zdążyłem opuścić mieszkanie Arji i pójść do laboratorium po rower, skąd o 7.15 wyruszyłem w drogę, a właściwie pustynne bezdroża.? Wydawało mi się, że wiem w którą stronę jechać. Szybko jednak okazało się, że jest z tym problem.\n93 dzieĂÂą wyprawy\ndiscount phentermine cixo viagra trez cheap cialis 7545\n92 dzień wyprawy\nWszyscy wstali ok. 7-ej, ale śniadanie, na które mnie zaproszono, było dopiero ok. 9.30 - była to tradycyjna zupa z mięsem i domowym makaronem. Jako że gospodarze nie posiadali krów, herbata była tylko solona. Zaopatrzony w 1l takiej herbaty na drogę, ruszyłem ok. 10.15.? Jechało się bardzo źle.\n91 dzień wyprawy\nokolice Bayar, Mongolia\nWstałem o 5.40, aby po 6-ej pojechać na Mszę Św. - kolejna może być dopiero w Pekinie. Po niej było śniadanie, pakowanie się, pamiątkowe zdjęcia. W drogę ostatecznie wyruszyłem po 10-ej. Na początek wróciłem do Centrum, aby zrobić sobie jeszcze jedno pamiątkowe zdjęcie na Placu Suche Batora oraz podziękować Panu Konsulowi Generalnemu L.\n90 dzieĂą wyprawy\nN6O3lr nihkykqemepl, bricozknxzpt, [link=http://kwccyonucnvv.com/]kwccyonucnvv[/link], http://aefvdjhwruzo.com/\n89 dzień wyprawy\nPoranek przyniósł mi kolejne spostrzeżenia dotyczące życia Mongołów. Otóż nikt rano nie spieszył się ze wstawaniem, pomimo że już nie spał (po 6-ej przebudziła mnie babcia, która się ubrała i położyła dalej do lóżka). Wynika to chyba z tego, ze pierwsi którzy wstają mają najwięcej prac gospodarczych do wykonania, więc nikt się nie spieszy.\n88 dzieĂą wyprawy\n7i3Jk5 xxseawgxasau, ucnqninjscbk, [link=http://kwpkaiduxgup.com/]kwpkaiduxgup[/link], http://uctfgyogmusm.com/\n87 dzień wyprawy\nNoc w jurcie była niezapomnianym przeżyciem. W nocy przebudził mnie ulewny deszcz - drzwi od jurty były otwarte, wiec nawet zobaczyłem stojący naprzeciwko rower, przywiązany do ogrodzenia dla owiec. Gospodarze wstali ok. 7.00 (ich dzieci i wnuki z sąsiedniej jurty zdążyli już wydoić krowy i wykonać kilka innych czynności gospodarskich).\n86 dzieĂÂĂÂą wyprawy\nokolice Bayangol, Mongolia\nvalium ufq prednisone tablets :-((( levitra viagra dsiu Accutane wrsl\n85 dzień wyprawy\nRobotnicy mieli wstawać o 5-tej, ale faktycznie wstali przed 6-stą. Nim uporałem się z poranną toaletą, została zjedzona zupa. Ale dostałem duży kawałek mongolskiej pizzy (smakuje mi), a do tego soloną herbatę z mlekiem. Dobrze, że dostałem do niej cukier, bo byłoby ciężko ją pic. Do bidonu na drogę dostałem już bez cukru - skutecznie odebrała ochotę do picia!\n84 dzień wyprawy\nokolice Suche Bator, Mongolia\nZe względu na przepełniony dom (cześć mieszkańców spała na podłodze) spałem na łóżku w dawnej przyczepie stołowej, przerobionej na letnią kuchnię. Obudził mnie ruch w gospodarstwie ok. 6.30. Wstałem jednak trochę później. Kręcąc się w pobliżu kuchni dwa razy zjadłem śniadanie.\n83 dzień wyprawy\nDzień rozpoczął się optymistycznie?- na drogę dostałem słoik dżemu jabłkowego oraz worek, w którym była rzodkiewka, sałata, szczypior i koperek. Nawet słonce mi nie przeszkadzało, które od pierwszych kilometrów świeciło bardzo mocno. Jednak było bezwietrznie, więc po kilkudziesięciu kilometrach zaczęło brakować tchu tym bardziej, że droga była pagórkowata.\n82 dzieĂÂą wyprawy\ncheap auto insurance 2320 eastwood auto insurance tncnnp health insurance >:PPP california homeowners insurance zhjkuv\n81 dzień wyprawy\nNie chciało mi się wstawać o 6.30, ale jakoś się zmobilizowałem i wstałem. Gospodarze już nie spali, podobnie jak ich syn, którego wieczorem nie było. Przy śniadaniu jeszcze trochę porozmawialiśmy i trzeba było ruszać dalej. Na drogę dostałem domowy chleb oraz 6 jajek gotowanych na twardo.\n80 dzień wyprawy\nTym razem sobie pospałem. Już wieczorem Babcia Ania poinformowała mnie, że wstają ok. 8-9. To oznaczało, że budzik ma "wolne". Przebudziłem się przed 8, ale dopiero kilkanaście minut później gospodyni wstała. A ja zaraz po niej. Na śniadanie było pielemienie, jajka sadzone, dżem malinowy i chleb.\n79 dzieĂą wyprawy\nStancja Pieriejomna, Rosja\nCDg0R3 tbkipmteefyr, kxyffqmjieaw, [link=http://ebsdhntgzxah.com/]ebsdhntgzxah[/link], http://ghtrzzcwsdki.com/\n78 dzień wyprawy\nChciałem wstać o 7 rano, ale nocne przepakowywanie plecaków przedłużyło się i ostatecznie wstałem przed 8. Poranek przedłużył się i ostatecznie wyruszyłem dopiero ok. 11.30. Deszcz, który zaczął padać późnym wieczorem, cały czas padał. Plan na dzień to dotarcie do Suldjanki. Niby niedaleko, ale tylko początek drogi spokojny.\n77 dzień wyprawy\nPo 8 rano, zaopatrzony w bułeczki z dżemem, ruszyłem w dalszą drogę. Krótki dystans, ale było sporo spraw w Irkucku oraz chciałem chociaż trochę zobaczyć Irkuck. Już po 29 km wjechałem w granice miasta, przez które później dość długo jechałem, aby dotrzeć do sklepu rowerowego. Tam mechanik (znowu dwudziestolatek) stwierdził, że zębatki są wyrobione i przydałoby się je wymienić.\n76 dzień wyprawy\nW wyniku sobotnich rozmów z moimi gospodarzami dowiedziałem się, że jak chcę to mogę dzisiaj pojechać samochodem do Listwianki. Dodatkowo, aby w poniedziałek mieć więcej czasu na załatwianie swoich spraw w Irkucku, zorganizowano mi nocleg w Angarsku (ok. 35 km bliżej Irkucka).? Po Mszy Św., na która udałem się rowerem gotowy do drogi, ok.\n75 dzień wyprawy\nDzień wolny od jazdy na rowerze, ale nie wolny od niego samego. Otóż po porannej Mszy Św. w j. Polskim (w Usolu Syberyjskim mieszka spora Polonia) spotkałem się z Panem Walentym Maslowem, nauczycielem z polskiego gimnazjum, które jako jedyne w Rosji ma cały program nauczania w naszym języku.\n74 dzień wyprawy\nWstałem o 6.30. Kiedy przygotowywałem się do drogi, Pani Nina miała już wydojone krowy i była zajęta przygotowaniem śniadania dla mnie oraz rozlaniem mleka do butelek, które później miała iść sprzedać na rynku w pobliskim miasteczku (1,5l - 30 rub.). Bardzo przeżywała, że jej syn sobie wczoraj wypił i przyszedł spać do niej zamiast do swojego domu.?\n73 dzień wyprawy\nTyret’ Vtoraya, Rosja\nWstałem dopiero przed 8 rano, ale gospodyni szybko przygotowała śniadanie, więc przed 9-tą i tak byłem gotowy do drogi. Wówczas okazało się, że dzieci wieczorem gdzieś zapodziały moje rękawiczki. Córka nic nie wiedziała na ten temat, dopóki matka nie krzyknęła - wówczas pamięć wróciła.?\n72 dzieĂą wyprawy\nWstaÂłem o 6.30. Wyprane wieczorem rzeczy byÂły bardziej mokre niÂż kiedy kÂładÂłem siĂŞ spaĂŚ (byÂła silna rosa - dosÂłyszaÂłem w drodze na kierownicy). Gospodyni wydoiÂła krowy i przygotowaÂła Âśniadanie. Wszystko jednak sporo czasu i w drogĂŞ wyruszyÂłem dopiero ok. 9.?\n71 dzień wyprawy\nChciałem w nocy oglądać mecz Polska - Chorwacja, ale Telewizja Rosyjska wybrała mecz Niemcy - Austria, więc poszedłem dalej spać. O 6.30 przebudził mnie gospodarz, który zdążył odwieźć żonę do pracy w piekarni i przywieźć stamtąd świeże drożdżówki na śniadanie. Przygotował także do jedzenia ziemniaki smażone na boczku, ogórki, czosnek, chleb i dżem.\n70 dzieĂÂą wyprawy\nBudzik miaĂÂłem ustawiony na 6.30, ale jakoĂÂś nikt nie wstawaĂÂł, wiĂÂŞc postanowiĂÂłem trochĂÂŞ poleĂÂżeĂÂŚ. I tak wstaĂÂłem po 8. Gospodyni wychodziĂÂła do pracy w wiejskim sklepie, ale 16-letnia cĂÂłrka Nina spisaĂÂła siĂÂŞ na medal i ĂÂśniadanie, ktĂÂłre ona przygotowaĂÂła, byĂÂło bardzo smaczne.\n69 dzień wyprawy\nPrzed 8 rano byłem już tradycyjnie po śniadaniu i gotowy do drogi. Poranek był słoneczny, ale chłodny. Później się ociepliło, a nawet po południu było gorąco. Wiaterek był niewielki, a od połowy drogi był głównie z tyłu.? Droga była trochę pagórkowata, a trochę płaska. Poważnym problemem był jednak jej stan - dużo dziur i to głębokich, z których wystawały druty z betonu leżą?\n68 dzień wyprawy\nKładłem sie spać ok. 2 w nocy (oglądałem mecz Włochy - Rumunia), więc rano nie chciało sie wstawać. Przed wyjazdem uczestniczyłem jeszcze w krótkiej Mszy Św. Oraz trochę rozmawiałem z gospodarzami. Niestety, ale trzeba było ruszać w drogę. Ostatecznie wyjechałem o 10.30.? Pierwsze 36 km było praktycznie płaskie, ale dalej były tylko podjazdy i zjazdy.\n67 dzieĂą wyprawy\nRano odsypiaÂłem mecz Polska - Austria, ktĂłry wg miejscowego czasu zakoĂączyÂł siĂŞ przed 5-tÂą rano. Jak tylko wstaÂłem moi gospodarze uraczyli mnie Âśniadaniem, a trzy godziny pĂłÂźniej miaÂłem juÂż obiad. Po obiedzie najpierw zrobiÂłem spacer do sklepu, aby zrobiĂŚ zakupy na drogĂŞ, a nastĂŞpnie przygotowaÂłem kanapki i makaron.?\n66 dzień wyprawy\nDzień zapowiadał się nieźle. Świeciło słońce, był lekki wiaterek, a ja na drogę miałem dużo kanapek, makaron i dżem. Na śniadanie też głównie zjadłem makaron z dżemem. Do 8 udało mi się przygotować do drogi oraz pożegnać się z tymi, którzy zdążyli wstać.? Droga od początku była pagórkowata i prowadziła głównie przez lasy (lubię jechać i słuchać świergot ptaszków).\n65 dzień wyprawy\nPoranne szykowanie do drogi zajęło mi trochę czasu. Nawet nie zauważyłem, kiedy Pan Piecia umył mi rower! Został umyty pierwszy raz od wyjazdu z domu! Na drogę dostałem od Pani Olgi worek gotowanego makaronu i ok. litr dżemu oraz sałatę, rzodkiewkę, szczypior, gotowane jajka i bidon miętowej herbaty.?\n64 dzień wyprawy\nPodobno gospodarze mieli wstawać o 6 rano?- jednak wówczas tylko słyszałem chrapanie w sąsiednich pokojach. Jednak kilkanaście minut później gospodyni poszła doić krowy, a ja zacząłem przygotowywać się do drogi. Śniadanie jadłem sam  oni podobno do południa nie jedzą. Na drogę dostałem litr dżemu i 1,5 litra mleka.?\n63 dzień wyprawy\nO 2.30 wstałem, aby obejrzeć mecz ME Polska - Niemcy. Niestety, przegraliśmy 0:2. Po przerywanej nocy wstałem o 7 rano. Poranne szykowanie zajęło mi trochę czasu. Na pożegnanie wypiłem jeszcze herbatę z Ks. Zenonem i po 9 wyruszyłem w drogę.? Od pierwszych kilometrów były góry. Podjazdy i zjazdy nie były zbyt długie (do ok.\n62 dzień wyprawy\nWstałem już o 5 rano. Gospodarz szybko przygotował śniadanie, a ja w tym czasie spakowałem się. Po 6 ruszyłem w drogę.? Dzień nie zapowiadał się najlepiej. Co prawda nie było wiatru (wieczorem wyglądało, że będzie przeciwny i mocny), ale było pochmurno i co chwila kropiło. Rozpogodziło się po 40 km, a chwilę później pojawił się wiatr?\n61 dzień wyprawy\nSpałem tylko 4 godziny, ale o 6 rano wstawało mi się dobrze. Szybko się spakowałem, zjadłem śniadanie i pożegnałem z moimi gospodarzami. Szkoda było wyjeżdżać, ale skoro mam do 30.06.2008 roku opuścić Rosję, to nie mam już czasu na nic.? Wyjazd z miasta nie sprawił większych problemów.\n60 dzieĂą wyprawy\nTLSFDT ofxzrrogicpp, tktxvorhoehs, [link=http://eatanvqkrayx.com/]eatanvqkrayx[/link], http://jcnogqogpznp.com/\n59 dzień wyprawy\nRano przebudziłem się sam, ale cierpliwie poleżałem sobie do 6. Wieczorem mówiłem gospodarzowi, że rowerzystom dużo energii daje dżem. Więc na śniadanie dostałem go do jedzenia w znacznej ilości, niczym zupę. Po 7.30 byłem już w drodze.? Dzień nie zapowiadał się najlepiej - było po deszczu i z zachmurzonego nieba co chwilę spadało kilka kropli.\n58 dzień wyprawy\nRano wstał sam gospodarz. Gospodyni było tylko słychać chrapanie w sąsiednim pokoju. Wadą "rosyjskich śniadań" jest to, że są one stosunkowo skromne (wiele osób dziwi się, że je jem) i zazwyczaj trzeba samemu jeszcze dopytać się o możliwość dokładki. Na drogę dostałem trochę świeżych witaminek, czyli szczypior.\n57 dzieĂą wyprawy\nokolice Barabinska, Rosja\nbuying vasotec >:-) topamax 615195\n56 dzień wyprawy\nWstałem o 6 rano. Jako że sam przygotowywałem śniadanie to trochę czasu mi to zajęło. Jednak przed 8 i tak byłem w drodze. Po doświadczeniach z Czelabińska, w niedzielę ustaliłem, gdzie zostawię klucz, jakby nikogo nie było. Tak też uczyniłem.? Całą drogę jechałem bardzo spokojnie.\n55 dzień wyprawy\nZgodnie z planem dzień dzisiejszy został przeznaczony na odpoczynek. Na 10 rano poszedłem do Kościoła. Akurat trafiłem na ceremonię ślubną. Tak jak wszystkie Msze Św., na których byłem w Rosji, tak i ta była bardzo rozśpiewana i wesoła. Później w domu parafialnym było krótkie przyjęcie weselne, do pójścia na które namówił mnie Ks.\n54 dzień wyprawy\nWstając o 6 rano byłem pierwszy na nogach. Moi gospodarze wstali znacznie później, ale śniadanie i tak zdążyli przygotować (oczywiście była jajecznica). Przed 8 rano byłem już w drodze. Do 125 km jechałem praktycznie cały czas pod wiatr (mniej sie męczyłem pokonując Ural). Było bardzo ciepło, a momentami duszno.\n53 dzień wyprawy\nokolice Tiukalińska, Rosja\nO 7 rano byłem już po śniadaniu i gotowy do drogi, więc kilkanaście minut później ruszyłem. Zrobiłem sobie jeszcze tylko zdjęcie z właścicielem warsztatu - z pochodzenia Uzbek.? Do południa było pochmurno, duszno i praktycznie bezwietrznie. Później był deszcz przez kilkadziesiąt minut, a następnie się rozpogodziło.\n52 dzień wyprawy\nRano byłem stosunkowo szybko gotowy do drogi, natomiast Vladimir spóźnił się ze śniadaniem. A później jeszcze stosunkowo długo robił kawę. Ale w towarzystwie miłego człowieka to i czas szybko mija.? W drogę wyruszyłem ok. 8.30 z kiepskim nastawieniem. Wiał huraganowy wiatr, pod który przyszło mi jechać ok 30 km.\n51 dzień wyprawy\nokolice Belyakovskoye, Rosja\nRano udało mi się stosunkowo szybko przygotować do drogi i juz o 7.30 żegnałem się z babuszką. Zrobiłem jeszcze w mieście zakupy i rozpytałem o krótki wyjazd z miasta, aby nie krążyć obwodnica. Niestety jeszcze w mieście miałem konflikt z kierowca autobusu. W pewnym momencie nie wytrzymałem, kiedy kolejny autobus "zamknął" mi drogę zatrzymując się na przystanku i omijając go, delikatnie uderzyłem ręką w drzwi kierowcy.\n50 dzień wyprawy\nJuż zasypiałem, kiedy usłyszałem pukanie do drzwi. Był to Marek z Lubelskiego, kierowca TIRa, który zjechał na nocleg. Wcześniej poproszony stróż, przysłał go do mnie. Niestety Marek nie jechał do Kazachstanu, i nic nie wiedział o możliwości otrzymania wizy na granicy. Jednak zaprosił mnie do restauracji na piwo i trochę sobie porozmawialiśmy.?\n49 dzień wyprawy\nokolice Kurgan, Rosja\nNoc była ciężka. Walery nie wiadomo dlaczego, zamiast położyć się spać w swoim pokoju, przyszedł do mojego oglądać telewizję, aż w końcu zasnął przy włączonym telewizorze. Umówiłem się z nim, że wstaję o 7.00, a tu o 6.30 pobudka. Nie wytrzymałem - przypomniałem o wieczornej umowie, więc dostałem chwile spokoju.\n48 dzień wyprawy\nokolice Szymicha, Rosja\nWiadomo niedziela?- dzień wolny od pracy, dzień leniuchowania. Ja po południu zdążyłem tylko pójść do bardzo ładnego, nowoczesnego Kościoła na Mszę Św. Spodobało mi się jedno ze zdań z kazania: "darem Kościoła dla ludzkości jest wolna niedziela od pracy i należy tego dobra przestrzegać i szanować je!\n47 dzień wyprawy\nPo przemyśleniach nocno?- porannych zdecydowałem, że nie jadę dzisiaj po południu, tylko w niedziele ok. 13-14. Do podjęcia takiej decyzji przyczyniło się długie siedzenie nad mapą Rosji (dość dokładną) i liczeniu kilometrów oraz powrót do wcześniejszego założenia, że jeden dzień w tygodniu powinien być przeznaczony na pranie, Internet, zwiedzanie, przegląd roweru, itd.\n46 dzień wyprawy\nWstałem zgodnie z umową z gospodarzami o 6, ale nie słychać było, aby ktoś już wstał, więc postanowiłem pospać sobie jeszcze 30 min. Z braku wody toaletowej ograniczono mi do przemycia twarzy. Śniadanie było bardzo dietetyczne - ziemniaki z proszku i do tego chleb - baton. Mało syte i mało kaloryczne.\n45 dzień wyprawy\nPrzed 8 rano byłem już gotowy do drogi - 45 min zajęła mi poranna toaleta, pakowanie i śniadanie. Na drogę do bidonów dostałem herbatę. Oczywiście brata - leśnika nie było. Poprzedniego dnia straszono mnie intensywnymi podjazdami, na których miałem polec. Co prawda na dodatek 3 dzień z rzędu był upał, ale z podjazdami nie było aż tak źle - wszystkie pokonałem.\n44 dzień wyprawy\nNocleg w bani był spokojny, ale spanie na deskach nie było zbyt wygodne. Rano dostałem herbatę i przegotowaną wódę do bidonów od mojego gospodarza Ormianina (interesowała go religia katolicka w Polsce). Do ok. 17 na drodze był niesamowity upal. Podjazdów nie było aż tak strasznie dużo i nie były zbyt trudne (wg znaków najdłuższy miał 7 km I nie przekraczały 10% nachylenia).\n43 dzień wyprawy\nPoranek niczym specjalnym nie różnił się od pozostałych, no może z małymi wyjątkami - dostałem kanapki na drogę oraz udałem się do apteki, aby rozejrzeć się za solidną odżywką. Bez szans. Kobieta chciała mi najpierw wcisnąć zwykle witaminy, bo innych nie ma. A jak pokazałem odżywkę, którą kupiłem w Moskwie, to od razu była, tyle że o 20% drożej!\n42 dzień wyprawy\nPonownie pospałem sobie do 8.30. Spokojnie przygotowywałem się do drogi a gospodyni zajęła się śniadaniem - tym razem oprócz chleba i wędliny były naleśniki z twarogiem! Jedzenie było mile i trwało dość długo - nikomu sie nie śpieszyło. W dalszą drogę wyruszyłem ok. 10.30.? Przy drodze obok wioski stała milicja - 2 typowych panów z drogówki i jeden trochę wyżej usytuowany - ten mnie zatrzymał i zadawał dużo pytań, np.\n41 dzień wyprawy\nokolice Kushnarenkova, Rosja\nTrochę sobie pospałem - gospodarz obudził mnie na śniadanie dopiero o 8.30 - jajecznica, chleb i dżem truskawkowy - wszystko domowej roboty. W drogę wyruszyłem ok. 9.30. Droga była pofalowana, ale bez długich podjazdów. Wiatr raczej sprzyjał, a po południu na dobre wyszło słońce. Tylko nogi jakby były trochę z waty.\n40 dzień wyprawy\nokolice Isametova, Rosja\nSasza (jak większość starszych osób) nie może rano długo spać. Niestety w efekcie ja już przed 6 rano byłem na nogach i się nudziłem, ponieważ Masza podała śniadanie (bardzo obfite) dopiero po 7.00. Przy śniadaniu jeszcze sobie trochę porozmawialiśmy i w drogę ruszyłem ok. 8.30.? Niestety, ale moje nogi odczuwały kilometry z dnia poprzedniego, a na dodatek wiatr już tak nie sprzyjał?\n39 dzień wyprawy\nNaberezhnyye Chelny, Rosja\nW nocy było tak gorąco (a i ja byłem czujny), że nie wiele pospałem. Wstałem o 5.30 i zabrałem się za odklejanie błota z roweru?- stał w izbie, więc to z wierzchu zdążyło zaschnąć. Tak jak przypuszczałem, Sergiej nie pojawił się. Natomiast ja szukając we wsi traktora (ew. samochodu), trafiłem na jego tatę, który go obudził i zobligował do pomocy (bezpłatnej!\n38 dzień wyprawy\nokolice Novy Arysh, Rosja\nPoranek upłynął dość spokojnie. Przed 10 wybraliśmy sie z Ks. Michałem na szybkie zwiedzanie Kazania. Był Kreml (zabytek UNESCO), dwie cerkwie, meczet, Obraz Matki Boskiej Kazańskiej oraz krótki spacer po starówce. Było tak zimno i wiał silny wiatr, że nawet nie chciało się długo chodzić.\n37 dzień wyprawy\nObudziło mnie słońce po 6 rano, ale pospałem sobie jeszcze trochę, ponieważ śniadanie było po 7 (zupa mleczna, chleb z serem, herbata). Na koniec tradycyjne zdjęcie z moimi gospodarzami i w drogę. Chciałem dotrzeć na 18 do Kazania na otrzymany w Niżnym N. adres, więc jechałem dłuższymi etapami.\n36 dzień wyprawy\nokolice Kugesi, Rosja\nPrzebudziło mnie zimno w moim oddzielnym domku, w którym spałem. Gdybym spał w moim puchowym śpiworze z Cumulusa, nie byłoby tego problemu. A tak skończyło się na tym, że ponownie włączyłem grzejnik elektryczny na pełną parę i ubrałem ciepłą bluzę. Mój gospodarz przyszedł po mnie o 7 rano, aby zabrać na śniadanie.\n35 dzień wyprawy\nokolice Belavki, Rosja\nBudzik miałem ustawiony na 6.30, ale pospałem sobie trochę dłużej. Później skorzystałem z dobrodziejstwa mieszkania w mieście, tj. ciepłej, bieżącej wody. Było także obfite śniadanie i żywność na drogę (głównie słodycze). A na koniec oczywiście pożegnanie z moimi gospodarzami.?\n34 dzień wyprawy\nNizhniy Novgorod, Rosja\nDziś był planowany odpoczynek, więc sobie trochę pospałem (ostatnio coś dużo śpię). Niestety miałem też jeden przykry obowiązek?- pranie i to w Zielone Świątki. Zabrałem się do tego od razu jak wstałem, ponieważ całe ubranie "pachniało" tą konserwą rybną. A poza tym to dzień minął na miłym wypoczynku.?\n33 dzień wyprawy\nPrzebudził mnie ruch po 6 rano, ale udałem, że śpię. Anna obudziła mnie o 7, a chwilę później podała duży talerz smażonej jajecznicy z kiełbasą (tej drugiej było znacznie więcej). Nie pomogły opory, że to za dużo (o szkodliwym tłuszczu dla żołądka nawet nie próbowałem tłumaczyć) - musiałem zjeść pełny, głęboki talerz.\n32 dzień wyprawy\nokolice Vjazniki, Rosja\nW nocy obudził mnie kilka razy płacz Jagorki - podobno dla tego, że za dużo biegał w ciągu dnia. Pospałem sobie do 9 - z żołądkiem było jakby lepiej, ale krople żołądkowe i tak wypiłem. Zjadłem dietetyczne śniadanie i trzeba było zbierać się do drogi. Wyjechałem ok. 10.20 i po przejechaniu 24 km (był jeden postój) zadekowałem się w całkiem sympatycznej restauracji.\n31 dzień wyprawy\nokolice Ivanowa, Rosja\nWstałem o 7.15, aby pożegnać się z Aleksiejem, który wychodził do pracy. Później jego mama przygotowała śniadanie i rozpoczęliśmy miłą rozmowę. Od niej wiem, ze średnia zaplata w 2007 roku w Oblasti Wlodzimierskiej wynosiła 8000 rub., a minimalna 3700 rub. (370 zl). Po 9 rano wyruszyłem na zwiedzanie Włodzimierza, miasta, które zdecydowanie należy odwiedzić.\n30 dzień wyprawy\nWstałem o 6.35 - moi gospodarze o 7.45 wyjeżdżali do swojego kościoła (na swoją cerkiew mówią Hram). Całkiem interesujący ludzie. On pop oraz jego żona, która się wszystkiego bała - nawet nie kazała mi brać tabletek bo nie można (nie posłuchałem). Wieczorem na poczekaniu ugotowali zupę rybną z Jesiotra, do kolacji otworzyli butelkę Martini - nawet jak dla nich piłem zbyt wolno i poprzestałem tylko na jednej, dużej lampce.\n29 dzień wyprawy\nokolice Kirzhach, Rosja\nBudzik miałem ustawiony na 7 rano. Pomimo że wcześniej nie mogłem doczekać się wyjazdu, to wstawanie szło opornie. Po śniadaniu udałem się jeszcze na chwilę do Kościoła - gdy wychodziłem z niego zaprzyjaźniony Ks. Arkadiusz zaczął mszę w j. rosyjskim - jedną z intencji była za mnie!\n28 dzień wyprawy\nO 7 rano pobudka, o 8 rano wychodziłem na metro, którym udałem się do przystanku Kitay Gorad, z którego wyszedłem na ulicę Marusiejki, przy której mieści się Ambasada Białorusi. Tam czekała mnie przykra niespodzianka - z okazji święta nie pracują dziś i jutro oraz 09.05.2008 roku. Ochroniarz mi tylko potwierdził, że faktycznie wyrabiają ekspresowe wizy tranzytowe w ciągu jednego dnia.\n27 dzień wyprawy\nO 6 rano pobudka. Było 30 min na poranną toaletę i śniadanie?- zdążyłem. Następnie szybko udaliśmy się z Vladem na dworzec kolejowy. Po drodze spotkaliśmy Aleksieja, którego podwozili rodzice samochodem, więc kawałek i my pojechaliśmy. Powodem naszego pośpiechu był expres do Moskwy. Do kas nie było kolejek, więc szybko daliśmy paszporty i pieniądze, a po chwili były bilety.\n26 dzień wyprawy\nDzień zaczął się stosunkowo późno i leniwie. Przed południem udało mi się tylko wysłać relację z piątku oraz pooglądałem sobie z rodzicami Vlada ich rodzinne zdjęcia. Po południu wyruszyliśmy na zwiedzanie. Najpierw było Centrum Tuły, którego wizytówką jest Kreml (nasz zamek) z dziewięcioma basztami, wybudowany na początku XVI wieku.\n25 dzień wyprawy\nDzień minął wyjątkowo szybko. Przed południem była chwila na wysłanie relacji z dnia poprzedniego, dokończenie podziału bagażu oraz krótkie rozmowy z poznanymi wcześniej ludźmi. Przy okazji dowiedziałem się, że pracujący w miejscowej parafii Ks. Salezjanin miał wczoraj wypadek rowerowy i leży w szpitalu.\n24 dzień wyprawy\n1 Maja - Święto Pracy. W Rosji chyba naprawdę obchodzone. Moskiewskie ulice w południe były praktycznie puste. A w pamięci mam niedzielę, kiedy była Niedziela Wielkanocna i wszędzie było pełno ludzi.? Mi dzień upłynął wyjątkowo dobrze i szybko. Wszystko to za sprawą poznanego dzień wcześniej Rosjanina Jurka, który bardzo dobrze zna język polski i jeździ na rowerze:) Poszliśmy razem na spacer po Moskwie.\n23 dzień wyprawy\nKolejny dzień "siedzenia" w Moskwie. Straszliwa nuda. Funkcjonuję wg codziennych schematów, więc skupię się na nowych wydarzeniach.? Rano obudziłem się z przekonaniem, że aby mieć dalsze szanse w podróży, muszę znacznie ograniczyć wagę swojego bagażu. Postanowiłem podzielić go na 3 części - pierwsza jedzie ze mną, drugą wysyłam do Irkucka, a trzecia wraca do domu lub czeka na mnie w Moskwie u dobrych ludzi.\n22 dzień wyprawy\nPoranek jak zwykle - wstaje ok. 8 rano, szybka toaleta, a następnie msza Św. w j. rosyjskim. Ale najważniejsze - ból w kolanie jest coraz mniejszy.? Po Kościele śniadanie, a następnie udało mi się znowu dostać bezpłatny internet. Długo sobie na nim nie posiedziałem, ponieważ otrzymałem telefoniczną informację od ubezpieczyciela, gdzie mam się stawić na decydujące badanie.\n21 dzień wyprawy\nWstałem po 7?- ciężki dzień. Po porannej toalecie udałem się pod Konsulat RP, aby spróbować złapać kontakt z naszym wartownikiem, z którym rozmawiałem w czwartek.? Poszedłem na 8, a okazało się, że otwierają o 9. Poczekało się, ale i tak nie udało mi się z nim skontaktować. Usłyszałem, że jest na terenie Moskwy.\nWstałem po 8 rano - sam się obudziłem. Umyłem się i poszedłem po zakupy na śniadanie. Następnie do południa czytałem relacje z wyjazdów innych podróżników (niestety koleją) do Chin - może ich informacje się przydadzą.? Na 13 poszedłem do Kościoła na Mszę Św. w j. polskim, a po niej na obiad i dalej do lektury.\nPoczątek dnia standardowy - poranna toaleta, a następnie Msza Św. w j. rosyjskim. Później był spożywczak i zakupy na śniadanie. Wszystkie swoje ruchy spowalniam, bo przecież trzeba kolano oszczędzać, a i mam dużo czasu. W Kościele przyszedł mi do głowy pomysł, który zrealizowałem po śniadaniu - zażyłem 2 tabletki Olfenu (max dawka dobowa) - środka przeciwbólowego i przeciwzapalnego - po kliku godzinach ból całkowicie zniknął.\n18 dzień wyprawy\nDzień zaczął się (poza toaletą) od porannej Mszy Św. w j. rosyjskim. Następnie było ponowne zbieranie informacji o kafejkach internetowych (jest ich w Moskwie już nie wiele i w niektórych trzeba mieć własnego laptopa). Dalej były skromne zakupy (ceny w Moskwie chyba przewyższają znacznie te Warszawskie), a w końcu śniadanie.\n17 dzień wyprawy\nJako że mieszkam niedaleko Kościoła Katolickiego, dzień mój zaczął się od Mszy Św. w j. rosyjskim. Po niej chwilę rozmawiałem z zastępcą Biskupa Diecezji Moskiewskiej, Ks. Wikariuszem Andrzejem (Polak). Następnie udałem się do Proboszcza, Ks. Józefa, z zapytaniem czy nie zna lekarza, który mógłby obejrzeć moje kolano.\n16 dzień wyprawy\nBudzik miąłem ustawiony na 6.45, ale przebudził mnie trochę wcześniej poranny chłód?- w pokoiku domku letniskowego (w którym sam spałem) mały grzejnik elektryczny nie wystarczył. Chociaż może gdybym spał w moim ciepłym śpiworze Cumulusa nie byłoby zimno. Ale dzięki temu szybciej udało mi się zebrać do drogi. Spakowałem się i przygotowałem sprzęt do drogi, a następnie udałem się na śniadanie.\n15 dzień wyprawy\nokolice Dorohowa, Rosja\nObudził mnie ruch w domu ok. 6.20, ale jeszcze kilkanaście minut poleżałem, za nim wstałem i zacząłem się ubierać. Tradycyjnie już otrzymałem śniadanie?- smażone ziemniaki, gotowane jajka, czarny chleb i dwa sporej wielkości kotlety mielone. Jajek nie dałem rady zjeść, więc zapakowano mi je na drogę.?\n14 dzień wyprawy\nokolice Uspenskoye, Rosja\nObudziłem sie o 6.30 rano i z przerażeniem zauważyłem, ze jedyny elektryczny grzejniczek, który miał osuszyć moje ubranie i buty został wieczorem wyłączony?- wiec go włączyłem i położyłem się jeszcze na pół godziny. Gienadij po 7 poszedł do pracy (daroznik), a Natalia zrobiła mi śniadanie?\nMaść rozgrzewająca na noc od Pawła to było chybione rozwiązanie?- kilka razy w nocy sie budziłem, bo strasznie piekło, a rano było opuchnięte. Zastosowałem więc maści zabrane z Polski i opuchlizna po kilku godzinach znikła. Od rana cały czas padał deszcz (lub lał) i wiał wiatr. Moi gospodarze wstali ok.\n12 dzień wyprawy\nWstałem po 7?- gospodyni doiła juz krowy, a Vitalij jeszcze spał. Miałem więc czas na spokojną gimnastykę na rozgrzewkę. Gdy skończyłem pojawiła się żona i obudziła gospodarza. Jeszcze przed 8 była jajecznica na śniadanie, a dla mnie paczka żywnościowa?- chleb, cebula, jajka i mleko.\n11 dzień wyprawy\nWstałem ok. 7?- gospodyni śpieszyła się na autobus i wkrótce wyszła, a gospodarz nie miał ochoty mnie puścić. Więc była kawa, śniadanie i miła rozmowa. Ja jednak o 8 ruszyłem w deszczu, który towarzyszył mi przez pierwsze 20 km.? Po 10 km, na wyjeździe z Newela, zatrzymałem się przy spożywczaku, gdzie zjadłem pierożka i kupiłem na drogę kwas chlebowy i czekoladę.\n10 dzień wyprawy\nBudzik obudził mnie o 6.30, ale stwierdziłem, że skoro płacę za nocleg, to trzeba wypocząć. Wstałem godzinę później, ale dzień nie zapowiadał sie miło?- było pochmurno i trzeba było zając się kołem, z którego późnym wieczorem raptownie zeszło powietrze?- tak jakby pod wpływem ciepła pokoju.\nokolice Dubrovki, Rosja\nWstałem wyjątkowo późno?- kiedy budzik zadzwonił o 7.30 wszyscy spali, wiec ja postanowiłem pospać sobie do 8.15. po porannej toalecie udałem sie z synem Pani Ireny, Imamem, w poszukiwaniu sklepu rowerowego, w którym byłby mechanik. W pierwszym nie udało się, ale wskazali sklep kilka metrów dalej.\n8 dzień wyprawy\nWstałem tradycyjnie o 6 rano - mój gospodarz juz nie spał. Kiedy ja byłem zajęty poranną toaleta, on w tym czasie przygotował śniadanie.? O 7.15 wyruszyłem w drogę. Do granicy miałem 20 km, które pokonałem w spacerowym tempie. Tam przekąsiłem, porozmawiałem z Polskimi kierowcami TIRów (czekali aż Pani skończy się przerwa, aby mogli kupić winiety). Do Daugavpils jechało mi sie dobrze.\nokolice Uteny, Litwa\nWstałem o 6 rano - szybka toaleta, a następnie ponad 20 min. gimnastyki na rozgrzewkę dla rozruszania mięśni po dniu przerwy. Dalej było śniadanie z moim przyjacielem i gospodarzem Antonim Zakiewicz, które to wspaniale przygotowała jego mama. Ona też podarowała mi chleb Św. Agaty, aby chroniła mnie przed nieszczęściami w podróży (dzień wcześniej otrzymałem różaniec od mojej koleżanki Reginy Klukowskiej). Ok.\n6 dzień wyprawy - dzień odpoczynku!\nWstałem o 9.30 i po porannej toalecie poszedłem na mszę. Popołudnie spędziłem na przesyłaniu relacji do Polski?i na spotkaniach ze znajomymi z Niemenczyna. Udzieliłem takze wywiadu Panu Zygmuntowi Żdonawicz z Kuriera Wileńskiego. Więcej o wyprawie: na stronie http://rowerem.zehej.pl/ Spo\n5 dzień wyprawy\nWstałem o 4 rano, a o 5 czekał na mnie Pan Irek, który zawiózł mnie z bagażem do garażu i pomógł mi wszystko zamontować. O 5.15 ruszyłem w drogę. Na granicy było pamiątkowe zdjęcie, przesunięcie zegarka o godz. do przodu i w drogę. Do Wilna tylko jechałem i jechałem?- tylko jeszcze gumę złapałem w przyczepce. Na granicy miasta czekało na mnie czterech kolegów z Niemenczyna (jednemu wkrótce popsuł się rower i dalej jeździliśmy w czwórkę).\nWstałem o 6 rano?- toaleta, 15 min rozgrzewki, a pożniej była uczta przygotowana przez właścicieli Hotelu Helena?- jadłem 30 min., ale i tak nie dałem rady zjeść! Wyjechałem po 8 rano?- pierwsze 20 km było pochmurne, a później do prawie samych Suwałk lało, więc odpuściłem sobie zwiedzanie Olecka. W Suwałkach najpierw udałem się do Przychodni NZOZ Prymus, gdzie miałem ostatnie szczepienie przeciwko żółtaczce typu "B".\n3 dzień wyprawy\nObudziłem się ok. 6.30?- lało. Zbierałem się wolno, licząc, ze przestanie padać. Niestety. O 9 ruszyłem w deszczu. Na początek był Zamek w Lidzbarku, gdzie było kilka fotek do Gazety Lidzbarskiej. Następnie ujechałem 20 km i była awaria w przyczepce?- puściły spawy na głównym złączu.\n2 dzień wyprawy\nWstałem o 6 rano, poranna toaleta, ćwiczenia rozciągajce i pakowanie. Odbyło się też ważenie. Ja miałem 75 kg naczco, a sprzęt z bagażem 91 kg! Następnie było sniadanie, na którym pojawiło się kilka osób z rodziny i kolega Darek, który podarował mi Św. Krzysztofa. Sniadanie się trochę przedłużyło i było przerwane krótką rozmową telefoniczną na antenie Radia Gdańsk.\nostatni wpis: 2 wrz 2008 (14 lat temu)\npierwszy wpis: 8 kwi 2008 (14 lat temu)\nliczba tekstów: 148\nodwiedzone miejscowości: 105


zasiłek sezonowy na rok 2012 - Forum\nHOME » WYDARZENIA BIEZACE - KONTYNENT, KRETA I POZOSTALE WYSPY » ZASIŁEK SEZONOWY NA ROK 2012\nzasiłek sezonowy na rok 2012\nPosty: 1945 #1024747\nElectra 23.10.2019 06:59:51\nPosty: 1937 #1024775\nTo tak w ramach walki z kryzysem i zaciskania pasa?\nPosty: 1945 #1024834\nIlość edycji wpisu: 1 ten zasiłek był zawsze, m.in. dla pracowników sezonowych...nie mogą ich całkiem pozbawić środków do życia ) dużo to nie jest ale jeśli ma się jakieś oszczędności z "sezonu pracującego" to przeżyć się da jak najbardziej ale teraz jak poobcinali pensje nawet w sektorach prywatnych to nie wiem ile można zaoszczędzić...\nPosty: 1937 #1024962\nPolska ma osoby pracujące w podobnych sektorach i nigdy nie otrzymywały takich zasiłków.Grecja jest bez kasy więc zqpłaci ue.\nPosty: 1945 #1025056\nIlość edycji wpisu: 2 ale Polska nie jest krajem, którego gospodarka opiera się głównie na turystyce...ale to tak na marginesie, bo na tym forum staram się ograniczać porównania do Polski... a raczej staram się zapobiegać "wkroczeniu" na forum dyskusji nie związanej z Grecją )\nPS. a to, że zapłaci UE to jasne...\nPosty: 1937 #1025092\nOczywiście nie o porównania chodzi a o stwierdzenie oczywistego faktu.Jeśli takie i tym podobne świadczenia wypłaca kraj,który ma kasę to ich sprawa,ale jeśli sponsorem jest ue(czyli my) Moja działalność nie jest typowo sezonową,ale bardzo zmienną w skali roku i nikt mi nic nie dopłaca.Mało tego. póki Grecja wyciąga dłoń po pieniądze z ue to uważam się za sponsora takich świadczeń.\nPosty: 1937 #1025097\nOczywiście rozumiem obywateli-dają to biorą pozdrawiam\nPosty: 1 #1153357\nA obowiązują jakieś\ndla tego typu pracowników?


Ciche godziny w Gemini Park - Centrum Handlowe Gemini Park Bielsko-Biała\nCiche godziny w Gemini Park\nBrak muzyki, stonowane animacje na witrynach, przyciemnione światła. Gemini Park Bielsko-Biała tworzy przyjazne warunki do robienia zakupów osobom ze spektrum autyzmu. Wszystko po to, by osobom autystycznym lub rodzicom z dziećmi z takim spektrum ułatwić wizytę w centrum handlowym.\nAkcja pod nazwą "Godziny ciszy", to inicjatywa Gemini Park, która została zaplanowana w każdy poniedziałek, w godz. 19:00-21:00. Będzie to specjalnie wyznaczony czas na odwiedziny centrum handlowego dla osób ze spektrum autyzmu. Zmiana zakłada nie tylko zredukowanie światła, ale również minimalizację ogłoszeń dźwiękowych.\nWg szacunków, obecnie jedno na sto dzieci rodzi się ze spektrum autyzmu. Wizyta w dużym obiekcie handlowym może być dla osób cierpiących na autyzm niezwykle trudna. Choroba może objawiać się nadwrażliwością na niektóre bodźce, typu: dźwięk, zapachy, ostre światła czy dotyk.\nAkcja ma na celu sprawienie, aby osoby ze spektrum autyzmu mogły spokojnie odwiedzić Gemini Park z rodzicami lub samodzielnie. "Ciche godziny" to oczywiscie nie tylko cel zakupowy, ale również usługowy. Warto przypomnieć, że na terenie Gemini Park swoją działalność prowadzą punkty z szerokiego zakresu branż, jak np.: punkt pocztowy, banki, operatorzy telefoniczni, kantor, biura podróży czy usługi kosmetyczne.\nZachęcamy do odwiedzin Gemini Park, bez obaw o zbędny stres!\nTo kolejna inicjatywa centrum handlowego na rzecz osób z autyzmem, która przy okazji zwiększa świadomość społeczną w zakresie możliwości i potrzeb osób z autyzmem. Na terenie Gemini Park odbywa się co roku akcja o nazwie: „Nie zarażę Cię autyzmem, ale mogę optymizmem!”, która przeprowadzana jest w ramach obchodów Światowego Dnia Świadomości Autyzmu.


tigernw20 mężczyzna Gniezno - Randki24.pl\n/ Profil tigernw20\nod 23 do 41 lat\npewny siebie, pracowity, religijny, rodzinny, rozmowny, uparty, z poczuciem humoru, zaradny\nszukam dziewczyny najlepiej ze wsi która może zmienić miejsce zamieszkania w przyszłości\ntigernw20 jest mężczyzną w wieku 41 lat i mieszka w Gnieźnie. Jego wzrost wynosi 179 cm. Mężczyzna chciałby w naszym portalu znaleźć dziewczynę, z którą żyli by razem długo i szczęśliwie. Jest mężczyzną o normalnej męskiej figurze. Nosi krótkie włosy. Ma także niebieskie oczy. Cechy, którymi opisuje się tigernw20, to: pracowity, rodzinny, uparty. Nie lubi zapachu papierosów. tigernw20 podaje, że jego stan cywilny, to kawaler. Do dnia dzisiejszego nie został tatą, mimo to, chce mieć przynajmniej jedno dziecko. Wyznawana przez niego religia, to religia rzymsko-katolicka. Jest mężczyzną z wykształceniem średnim. tigernw20 jest zodiakalnym koziorożcem. Aktualne jego najważniejszym zajęciem jest praca.\nChcesz dowiedzieć się więcej? Skontaktuj się z tigernw20.\nSzukam dziewczyny, Szukam dziewczyny w Gnieźnie, Szukam dziewczyny z wielkopolskiego


Sposoby na dobry sen – Zwierciadlo.pl\nKluczowym elementem odpowiedzialnym za czujny, skoncentrowany i zrównoważony umysł jest dobry sen. Dowiedz się, jak zadbać o higienę snu.\nGdy śpisz, twój mózg dosłownie ponownie się ładuje, porządkując wspomnienia z minionego dnia i zachowując je lub odrzucając (co wywołuje sny), i dlatego budzisz się z jasnym i rześkim umysłem. Ludzki mózg jest bardzo kapryśny – dopiero przejście przez złożoną serię cykli zapewnia dobry sen. Jak możesz wspomóc ten proces?\n1. Przeznacz 20 minut na absorbowanie porannego światła słonecznego\nTwoje oczy potrzebują przynajmniej 20 minut światła o poranku (nic nie szkodzi, jeśli dzień jest pochmurny), by zresetować twój wewnętrzny zegar, który pozwala ci wieczorem zapaść w sen. Światło nie może być filtrowane przez szyby okienne czy okulary przeciwsłoneczne. Zdejmij więc okulary, czekając rano na autobus lub znajdź chwilę i wyjdź na świeże powietrze przed południem.\n2. Wyłącz komputer przynajmniej dwie godziny przed położeniem się spać\nŚwiatło monitora na wprost twarzy późno w nocy jest na tyle podobne do światła słonecznego, że oszukuje twój mózg, utrudniając zaśnięcie, i wpływa negatywnie na jakość twojego snu.\n3. Niech twoje łóżko służy do spania\nNajlepszym sposobem na stwierdzenie, w którym momencie powinnaś się położyć, jest unikanie pracy czy oglądania telewizji w łóżku. Niech twoje łóżko służy ci do spania, a twoje ciało odpowiednio na to zareaguje.\n4. Unikaj kofeiny, zwłaszcza po południu\nKofeina ma okres połowicznego rozpadu równy 6 godzinom. Mała filiżanka o ósmej rano, a o ósmej wieczorem wciąż jeszcze masz 25 proc. kofeiny w ciele. Kofeina nie pozwala zasnąć i w bardzo dużym stopniu zakłóca sen. Najlepiej w ogóle z niej zrezygnować albo przynajmniej przyjmować ją w małych ilościach przed południem.


<?xml encoding="UTF-8">Podpisano kolejne umowy o dofinansowanie projektów drogowych w ramach Programu Rozwój Polski Wschodniej - Aktualności_stare\nPodpisano kolejne umowy o dofinansowanie projektów drogowych w ramach Programu Rozwój Polski Wschodniej\n27 grudnia 2010 r. podpisano umowy o dofinansowanie dwóch inwestycji drogowych w województwie lubelskim o łącznej wartości blisko 198 mln złotych. Chodzi o budowę obwodnicy Frampola oraz Hrubieszowa w ciągu drogi krajowej nr 74. Realizacja inwestycji potrwa do końca 2012 roku.\n„Budowa obwodnicy m. Frampol w ciągu DK nr 74 Janów Lubelski – granica państwa” obejmuje powstanie 4,376 km obwodnicy, która stanowi połączenie komunikacyjne województwa lubelskiego z województwem świętokrzyskim. Nowa trasa poprowadzi ruch do drogowego przejścia granicznego na granicy polsko–ukraińskiej w Zosinie i pośrednio do międzynarodowego przejścia granicznego w Hrebennem. Umowa została podpisana na kwotę 70,27 mln złotych, w tym dofinansowanie ze środków unijnych wynosi 27,52 mln złotych.\n„Budowa obwodnicy m. Hrubieszowa w ciągu DK nr 74 Janów Lubelski – granica państwa” to 9,269 km nowej trasy. Droga nr 74 połączy przejście graniczne w Zosinie z drogami szybkiego ruchu, tj. drogą S17, S19 i A-1. Wybudowana obwodnica pozwoli wyeliminować wąskie gardła w ciągu DK nr 74 oraz skrócić czas przejazdu do przejścia granicznego w Zosinie. Całkowita wartość umowy wynosi 127,66 mln złotych, w tym dofinansowanie z ze środków unijnych 96,95 mln złotych.\nInwestycje zostaną zrealizowane w ramach Działania IV.1 Infrastruktura drogowa, Programu Rozwój Polski Wschodniej. Podpisane umowy to kolejno 12 i 13 umowa zawarta w ramach tego Działania. Za realizację inwestycji odpowiedzialna jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Lublinie.


nie-ład mAlutki: O szczęściu / Placuszki z cukinii o orientalnym smaku z dodatkiem miętowego sosu\nAutor: alucha o 19:39\nrybenka 10 września 2015 20:27\nwolę nie pisać o dzisiejszym dniu...\nbo właśnie sie martwię i mam nadzieje, że na zapas\na placki z cukinii uwielbiam, robie inaczej, ale zrobię wg Twojego przepisu następnym razem\nalucha 10 września 2015 21:22\nNa pewno na zapas! Trzymam mocno kciuki żeby tak było :*\nPrzepisów na placki z cukinii jest bardzo dużo. Ja do tej pory miałam złe wspomnienia, bo mi się rozwalały. Fakt, że tym razem porządnie odcisnęłam cukinię i to na pewno pomogło. Curry i kurkuma nadały fajny posmak :)\nrybenka 11 września 2015 08:47\nja czasem dodaję kilka ziemniakó, żeby się nie rozpadały\nalucha 11 września 2015 13:16\nA wiesz, że cały czas planiwałam dodać ziemniaki? ;) A wyszło jak wyszło :)\nUwielbiam tradycyjne placki ziemniaczane :D\nMagda C. 10 września 2015 20:39\nJa miałam dzisiaj fatalny dzień. Nie ma się czym chwalić, ale dobrze że Ty miałaś udany :)\nA placuszki są super :)\nalucha 10 września 2015 21:23\nFatalne dni są po to, by docenić te normalne i te cudowne. Tak więc nie taki zły ten fatalny dzień... ;)))\nNiech Twój jutrzejszy będzie dobry :*\nAnna Maria P. 10 września 2015 20:57\nDzien, a raczej ostatnie dwa, minely mi na ciezkiej robocie, takiej ponad sily. Remonty byli u mnie w domu i zasprzatalam sie na smierc bez mala. Nawet nie mialam czasu ugotowac, jakies kanapki w locie wciagalam.\nalucha 10 września 2015 21:24\nNie lubię sprzątania. Nawet tego codziennego. Choć lubię mieć posprzątane ;))\nAle już po? Odpoczywaj w weekend! I zjedz coś ciepłego :)\nIzabela 10 września 2015 21:37\nPiękny opis szczęsia :)\nIzabela 10 września 2015 21:38\nSzczęścia miało być, oczywiście...\nalucha 11 września 2015 12:59\nOpiszesz swoje? :)\nMarzena 10 września 2015 22:17\nCiesz się każdą chwilą...placki pyszne:-) bardzo lubię cukiniowe.\nStaram się bardzo! :)\nCukinia jest taka wdzięczna...\nerrata 10 września 2015 23:06\nJak miło było poczytać o tym Twoim poczuciu szczęścia. Włączyłam taką empatię, że niemal poczułam je na własnej skórze. Do chwili, gdy zdałam sobie sprawę, że to nie moje. Ja dosłownie padam po przerzuceniu całej góry "papierów", nie znalazłszy akurat tego dokumentu, którego pilnie potrzebuję na jutro. Zaś jutro będę walczyć z urzędniczą machiną, by anulowano mi bezzasadnie naliczoną należność. Oj, dolo moja, dolo... :)).\nalucha 11 września 2015 13:12\nErrato, nawet nie wiesz jaką sprawiłaś mi przyjemność tym komentarzem. Miło jest czytać, że ktoś tak wgłebia się w to co napisałam. Dziękuję :))\nMam nadzieję, że sprawę należności uda Ci się załatwić pomyślnie i trzymam za to kciuki! :)\nP.S. Urzędnicza machina też miewa ludzką twarz ;)))\nOlga 11 września 2015 05:20\nPięknie opisałaś szczęście! Krótkie chwile, małe zachwyty, drobne radości, a suma tworzy coś wielkiego :)\nLubię dania z cukinii, wypróbuję ten przepis, to pewne!\nA dzień miałam kiepski, ktoś z rodziny usłyszał trudną diagnozę...\nalucha 11 września 2015 13:15\nO to to! Nigdy nie będzie pełni szczęścia, tej sumy własnie, jeśli nie będzie uciechy z tych zwykłych codziennych drobiazgów.\nJeśli lubisz curry to placki bardzo Ci posmakują :)\nPrzykro mi z powodu tej diagnozy, ale jak wiemy, wszystko może się odmienić. :*\nKamila 11 września 2015 08:40\nTakie placki lubię najbardziej :)\nA tych małych codziennych szczęść trzeba się nauczyć doceniać :)\n:)) były pycha!\nI wcale nie jest to łatwa nauka...\nMiłego weekendu, Kamilko :*\nKatsuumi 11 września 2015 16:42\nDżizas, aż mi ślinka cieknie :ooo\nalucha 14 września 2015 10:32\nZaradziłaś tej ślinie? ;))\nLola 11 września 2015 17:49\nduzo szczescia daje mi ta poranna kawa ktora wlasnie pije. Trzeba sie cieszyc tymi drobnymi szczesciami. :)\nalucha 14 września 2015 10:38\nI to mi się podoba, Lolu. Uczucie szczęścia z takich codziennych drobnych chwil to nie lada sztuka.\ndzieci nauczyły mnie cieszyć się z drobiazgów...dziś sprawiło mi radość przegranie z nimi "w nogę"3 do 2 :)\nalucha 14 września 2015 10:41\nSą naprawdę pycha. Ja lubię najbardziej przeróżne warzywne, a takie mączne placki to już mniej.\nTo Ty jesteś super mamą :))


Artelis - Paulina Józefowicz - Miasto Artykułów, Miasto Twórczości.\nPROFIL UŻYTKOWNIKA: Paulina Józefowicz\nSamo opracowanie projektu to dopiero początek podróży z drukowaniem naklejek i vlepek. Kolejnym etapem jest wybór materiałów. Nie każdy jest ekspertem w tej dziedzinie i nic w tym dziwnego. czytaj więcej ››\nNaklejki kojarzą nam się z okresem dzieciństwa, kolorowymi małymi naklejkami z gum do żucia. Już wówczas naklejki były wykorzystywane jako element promocyjny przyciągający dzieci. Oczywiście teraz nadal ta forma jest wykorzystywana, jednak nie tylko dzieci cieszą się z naklejek, dorośli również chętnie je przyjmują. czytaj więcej ››\nKilka wskazówek, jak promować eventy\nPromocja wydarzeń jest niezwykle ważna. Brak promocji może oznaczać brak chętnych, a co za tym idzie nieudane wydarzenie. W przypadku znanych eventów fakt, że jest to kolejna edycja, działa korzystnie na promocję. Młode przedsięwzięcia potrzebują intensywnej promocji, nie posiadają zaplecza w postaci pozytywnych wspomnień uczestników. czytaj więcej ››\nCzy warto wykorzystywać w promocji naklejki? Jakie przedsiębiorstwa najczęściej sięgają po to narzędzie promocyjne i jakie vlepki powinieneś wybrać? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w poniższym tekście. czytaj więcej ››\nNaklejki i vlepki są jedną z popularnych form reklamy i promocji. Przyciągają uwagę i są szczególnie dobrym kanałem komunikacji dla młodego pokolenia. czytaj więcej ››\nSegregacja odpadów nie jest jedynie chwilową modą. O środowisko naturalne dbają zarówno jednostki jak i duże i małe firmy. Jednym z podstawowych działań jest segregacja odpadów, nie dla wszystkich jednak naklejki umieszczane na koszach do segregacji odpadów są zrozumiałe. czytaj więcej ››\nSamoprzylepne etykiety okrągłe są najczęściej zamawianymi naklejkami przez przedsiębiorstwa i agencje reklamowe. Pod tą jedną nazwą kryje się wiele innych, często związanych z docelowym zastosowaniem naklejek. Kryją się pod nią również różne rodzaje etykiet, które łączy jedynie kształt i właściwości klejące. czytaj więcej ››\nEtykiety adresowe znacznie ułatwiają pracę zarówno w dużych, jak i małych przedsiębiorstwach. Rozwiązanie proponowane przez drukarnie etykiet samoprzylepnych ułatwia i usprawnia prace związane z przygotowaniem korespondencji firmowej. czytaj więcej ››\nVlepki do promocji? - dlaczego, jak i po co?\nWykorzystywanie vlepek w promocji jest coraz bardziej powszechne. To stosunkowo tania i trafiająca do młodego pokolenia forma reklamy i gratyfikacji. Jest chętnie wybierana przez muzyków, DJ-ów, blogerów i artystów. Doskonale sprawdza się także przy promowaniu stron internetowych, fanpagów i różnego rodzaju przedsięwzięć. czytaj więcej ››\nartelis.pl › profil publiczny › Paulina Józefowicz\nOstatnie logowanie: 2016-05-23 18:39:40


Zobacz wątek - Ogród ewcika\nTytuł: Ogród ewcika\nNapisane: 13 kwi 2007, o 18:30\nNapisane: 13 kwi 2007, o 18:40\nNapisz nam coś o swoim ogrodzie\nMoże jakieś fotki całości?\nNapisane: 13 kwi 2007, o 18:41\nbardzo ładny zakątek\nNapisane: 13 kwi 2007, o 19:07\nPierwsze i drugie zdjęcie to kawałek przydomowego ogródka. Na następnym działka ze stawem, zdjęcie zrobione wczesną wiosną dwa lata temu. Myślę że w tym roku może się już czymś pochwalę:)\nNapisane: 13 kwi 2007, o 19:30\nAleż śliczne są te lilie. Mam wielką ochotę na nie ale moje oczko jest za płytkie\nNapisane: 13 kwi 2007, o 19:38\nByła w oczku ale liście i kwiaty miała marne. Po przeniesieniu do stawu odżyła. Dla tych lilii pozbyliśmy się ze stawu amurów:)\nNapisane: 13 kwi 2007, o 21:33\nWitaj Ewcik ! Piękna ta fioletowo- niebieska rabatka ! Napisz nam coś więcej o sobie i o swoich ogrodach. I prosimy o duuuużo zdjęć.Pozdrawiam Ewelina\nNapisane: 13 kwi 2007, o 21:35\nBardzo fajnie, a lilie rzeczywiście piękne, pochwal sie jeszcze Swoim zakątkiem\nNapisane: 13 kwi 2007, o 21:42\nEwcik! Jesteś kobitką czy facetem\nAle extra kawałek ziemi! Tak w środku lasu ...\nNapisz jaki duży jest! Czy daleko masz od swojego domu. No i jakie plany?\nNapisane: 13 kwi 2007, o 23:08\nTo przy domu. Z oczka była częściowo spuszczona woda bo niestety przeciekał.\nDziałka ze stawem ma troszkę ponad 2000 m2, staw ok 1000 m2, mam swoją prywatną wyspę i bociana lasek mam z dwóch stron (zawsze kiedy tam jestem widzę sarenki albo jelonki). Chwilowo to niekończące się morze pracy ale i odpoczynku.\nNapisane: 13 kwi 2007, o 23:53\nMoja droga Ty to masz dobrze, taka przyroda obok Ciebie ,a funkie to wychodowałaś olbrzymy ,pięknie to wyglada nad tą woda\nNapisane: 14 kwi 2007, o 06:57\nO rany, mieć własny, naturalny staw, to jest dopiero coś! Rzeczywiście, dużo pracy przed Tobą aby zlikwidować kontrast miedzy tym co "przydomowe" a tymi dalszymi częściami ogrodu. Powodzenia!\nNapisane: 14 kwi 2007, o 07:37\nDziałeczkę ze stawem mam jeszcze bez domu:) Dzisiaj na nią jadę i pstryknę trochę fotek, szczególnie tych niezagospodarowanych miejsc. Wiem, że Waszą pomocą uda mi się coś z tego zrobić Macie takie piękne ogrody...\nNapisane: 14 kwi 2007, o 22:28\nWitaj Ewcik Ty też masz piękny kawałek ogródka przy domu, a nowy teren szybko zagospodarujesz. Masz juz niezłą bazę (np. funkie)\nFajnie mieć własny staw i takie cudne lilie\nTytuł: Re: Ogród ewcika\nNapisane: 16 kwi 2012, o 19:40\nWiem co znaczy miejscówka w lesie ;) trochę uciążliwe, ale swój urok ma ;) ;)\nCzekam na więcej zdjęć;)


Szkoła Rodzenia dla Osób z Niepełnosprawnością – we Wrocławiu i pierwsza w Polsce - Wrocławskie Fakty\nByć Twarzą niezwykle ważnej inicjatywy, która kryje w sobie tyle emocji…, radości, ale i strachu, zaskoczenia i oczekiwania… Robię to dla nas, Kobiet oraz Waszych Partnerów. By dodać Wam otuchy, byście mieli mniej lęku, a więcej wiedzy i pewności, że sobie razem poradzicie – tak o inicjatywie pisze Agata Roczniak.\nO swoich osobistych doświadczeniach – radościach i lękach związanych z macierzyństwem – Agata Roczniak opowiedziała w cyklu spotów wideo, których publikacja rozpoczęła się właśnie w mediach społecznościowych Fundacji „Potrafię Pomóc”. Decyzja o byciu matką nie była dla mnie łatwa i dla mojego męża – opowiada Agata w jednym z filmów. Jakie miałam wątpliwości jako matka? Myślę, że one dotyczyły najbardziej mojej fizyczności: czy sobie poradzę z tym, żeby przewinąć dziecko, czy sobie poradzę z tym, żeby je wykąpać. Wiedziałam już, że w pewnych rzeczach sobie nie poradzę i dużą pracą było to, żebym ja to zaakceptowała, że na nie wszystko mam wpływ – kontynuuje.\nDotychczas ze wsparcia skorzystały kobiety z niepełnosprawnościami wzroku, słuchu, z niepełnosprawnością ruchową i z chorobami przewlekłymi – opowiada koordynatorka szkoły rodzenia Katarzyna Olszewska. Prowadzę zajęcia z fizjoterapii, w czasie których między innymi wyjaśniam, jakie ćwiczenia można, a jakich nie powinno się stosować w czasie ciąży, kiedy można zacząć ćwiczyć po urodzeniu dziecka oraz jak wygląda terapia blizny po porodzie.\nTagi: kampanie społecznerodzinasamorządzdrowie


Sowafinansowa.pl: Ranking pożyczek ratalnych na święta -\nOkres przedświąteczny zawsze cechuje się wyższym zainteresowaniem pożyczkami pozabankowymi. Koniec 2020 r. na pewno nie będzie wyjątkiem pod tym względem. Co więcej, kłopoty wielu gospodarstw domowych związane z pandemią koronawirusa i kryzysem gospodarczym prawdopodobnie będą skutkowały wzrostem popytu na pożyczki ratalne z dłuższym okresem spłaty. Właśnie dlatego w grudniu 2020 r. po raz kolejny porównaliśmy pożyczki spłacane w ratach. Częsta analiza takich produktów finansowych jest potrzebna, bo pożyczkodawcy regularnie zmieniają warunki pożyczania pieniędzy. Analiza z grudnia 2020 r. wskazuje, że pomimo pewnych ograniczeń ze strony firm pożyczkowych, nadal możliwe jest pożyczenie sporej kwoty na 2 lata – 4 lata.\nWarto wyjaśnić, że w ramach naszego rankingu z grudnia 2020 r. wzięliśmy pod uwagę wszystkie oferty dostępne na rynku i uwzględnione przez porównywarkę SowaFinansowa.pl. W przypadku takich pożyczek, kryterium oceny powinny być przede wszystkim koszty, bo nasze analizy wskazują na ich duże zróżnicowanie. Jeżeli chodzi o pożyczkę z wartością 3000 zł i dwuletnim okresem spłaty, to miesięczna rata może się różnić o 100 zł albo jeszcze więcej. Oprócz kosztów, trzeba wziąć pod uwagę również maksymalne limity pożyczanej kwoty oraz długości okresu spłaty. To ważna kwestia, ponieważ po rozpoczęciu kryzysu i wprowadzeniu przez rząd bardziej restrykcyjnych limitów kosztowych, niektórzy pożyczkodawcy ograniczyli maksymalny limit wartości pożyczki oraz najdłuższy dostępny okres spłaty. Istotna wydaje się również elastyczność spłaty wyrażona na przykład poprzez możliwość przesunięcia raty.\nBardzo dobrą elastycznością cechuje się między innymi oferta hapipożyczki. Osoba wybierająca tę propozycję może bowiem łatwo i bez dodatkowych formalności przesunąć ratę. Wspomniana opcja jest dostępna przy wyborze pożyczki z okresem spłaty dłuższym niż 6 miesięcy. W przypadku „hapipożyczek” posiadających najdłuższy okres spłacania, przesunięcie raty będzie możliwe nawet cztery razy. W tym kontekście warto podkreślić, że aktualnie maksymalny okres spłaty hapipożyczki wynosi 24 miesiące. Możliwość swobodnego wyboru kwoty hapipożyczki (2000 zł – 10 000 zł) oraz długości okresu spłaty (min. 6 miesięcy) to nie jedyny dowód na przyjazność tej oferty dla klienta. Warto pamiętać, że obecnie osoba wybierająca propozycję hapipożyczki może rozpocząć spłatę po dwóch miesiącach. To oznacza, że pierwsze raty za świąteczną pożyczkę zaczniemy spłacać już po feriach zimowych.


Rozbierana sesja zdjęciowa Izraelskich żołnierek - Ruch Narodowy\nRozbierana sesja zdjęciowa Izraelskich żołnierek\nNiedawno wybuchła medialna afera której przyczyną było opublikowanie na Facebook’u kilku zdjęć skąpo ubranych izraelskich żołnierek. Przedstawiciel izraelskiej armii poinformował, że ukarano grupę mundurowych, które zrobiły sobie rozbieraną sesję zdjęciową z wojskowym wyposażeniem.\nZdjęcia przedstawiają zarówno żołnierki w samych majtkach trzymające karabiny, jak i panie w mundurach, które są tak rozpięte by pokazywać części bielizny. Pomimo, że twarze kobiet były zamazane nie było żadnego problemu z ich identyfikacją. Władze wojskowe określiły ich zachowanie jako „niewłaściwe”.\nBył to jeden z wielu wybryków młodych żołnierzy, którzy w Izraelu są obowiązkowo wcielani do służby wojskowej. Jak poinformowano, młode dziewczyny, które opublikowały swoje fotografie były rekrutkami w jednej z baz w południowym Izraelu.\nCałkiem niedawno skandalem zakończył się wyczyn jednego z żołnierzy izraelskich, który opublikował na jednym z portali społecznościowych anty-palestyńskie hasła i umieścił tam swoje zdjęcie bez ubrania, tylko z karabinem. Nie pomógł nawet zakaz korzystania z danych stron internetowych i portali przez żołnierzy w jednostkach wojskowych.


Surowy minimalizm i intrygująca neutralność | WNĘTRZE I OGRÓD\nCzy neutralność może być intrygująca?\nNaturalnie! Szczególnie, jeśli zdobi ją rys nietuzinkowego designu. Romans nowoczesności z ascetyczną formą – tak w dużym skrócie można określić nową kolekcję Grupy Paradyż – Rino. Gama kolorów, w których jest dostępna, łagodnie oscyluje między odcieniami beżu, szarości i grafitu. Prostota formy w połączeniu z ciekawą barwą oraz strukturą – stworzy czystą, elegancką przestrzeń, która przyjemnie i uspokajająco zadziała na zmysły. Kolekcja ta świetnie sprawdzi się zarówno w dużych, nowoczesnych wnętrzach, takich jak lofty, jak i w mniejszych pomieszczeniach, gdzie wyczaruje stylowy przedpokój, salon, taras lub łazienkę. Niczym kameleon, doskonale wpasuje się także w obiekty użyteczności publicznej, takie jak sklepy, restauracje, salony – tworząc fascynujące w swojej prostocie przestrzenie. Dzięki bardzo dobrym parametrom technicznym oraz szerokim możliwościom zastosowania, Rino doskonale zda egzamin w bardzo różnych miejscach i aranżacjach. Surowy design wzbogacony został elementami strukturalnymi, a dokładnie fakturą desek odbitych w cemencie, co daje pomieszczeniom zaaranżowanym za pomocą kolekcji Rino jedyne w swoim rodzaju, niebanalne wykończenie. W kolekcji Rino, Ci bardziej dociekliwi doszukają się ducha architektury modernistycznego stylu międzynarodowego lat 40-tych oraz projektów francuskiego architekta – Le Corbusiera. Cała kolekcja zrealizowana została w zaawansowanej technologii druku cyfrowego. Każda kolorystyka i format występują w dwóch wersjach wykończenia powierzchni: mat i półpoler. To co z całą pewnością wyróżnia ją na tle pozostałych, to duża niepowtarzalność poszczególnych płytek oraz charakterystyczna struktura odciśniętych w „betonie” desek z ich autentycznym rysunkiem. To kolekcja dla wszystkich, którzy cenią oryginalność, prostotę i wysoką jakość wykończenia – mówi Beata Dela, Menedżer Produktu.\nCzy minimalizm musi być surowy?\nWszystko zależy od wizji i pomysłu osoby, która projektuje wnętrze salonu. Nowa, ścienno-podłogowa kolekcja Grupy Paradyż – Doblo, mimo swojej surowości formy i minimalizmu, zostawia duże pole dla wyobraźni podczas aranżacji konkretnej przestrzeni. Stonowane i eleganckie odcienie szarości takie jak grys, grafit i nero plus neutralne bianco, występują w trzech różnych wydaniach: mglistej satyny, szlachetnego poleru i wyraźnej struktury. Zarówno kolory, jak i rodzaje powierzchni można dowolnie łączyć ze sobą, co daje dużą dowolność kompozycji i zostawia miejsce na indywidualną wizję wnętrza. A to wszystko w ramach jednej kolekcji, która stanowi dowód na to, że minimalizm nie musi być nudny! Wręcz przeciwnie. Zabawa fakturą, formatem, możliwością modułowego zestawiania płytek czy odcieniem barwy, powoduje, że niemal każdą przestrzeń można zaprojektować tak, aby wyglądała trochę inaczej. Pomysł na piękne wnętrze z zastosowaniem kolekcji Doblo znajdą zarówno fani prostoty i surowości, jak również osoby, które dobrze czują się w ciepłych, kameralnych miejscach. Kolekcja Doblo inspirowana jest dzisiejszymi światowymi trendami wzorniczymi. Jest zatem nowoczesna i bardzo świeża, zarówno w formie, jak i stylu. Charakteryzują ją szerokie możliwości zastosowania. Doblo to płytka techniczna wyprodukowana w technologii podwójnego zasypu. Cechą szczególną takiego produktu są bardzo dobre parametry użytkowe, dlatego też bardzo chętnie stosowana będzie zapewne nie tylko w pomieszczeniach domowych, ale także w wielkopowierzchniowych obiektach użyteczności publicznej – typu poczekalnie lotniskowe czy galerie handlowe. To kolekcja dla wszystkich, którzy dobrze czują się w nieco industrialnym, wielkomiejskim klimacie – mówi Agnieszka Grzegorczyk, Menedżer Produktu.\nUwielbiam surowe wnętrza. Minimalizm, stonowane kolory – chciałabym żeby własnie tak wyglądało moje wnętrze. Póki co wynajmuję mieszkanie i nic nie mogę w nim zmienić, ale kiedyś sobie zrobię cały dom właśnie w takim stylu. Myślę nawet, że już niedługo bo staram się o kredyt. Już nawet kolor na ściany wybrałam – Stalowe Magnolie. Będzie idealnie!\n24 czerwca, 2013 o 12:54\nZbyt surowe jak dla mnie i zbyt nudne. Ja jednak wolę jaśniejsze i cieplejsze barwy. Od razu człowiek jest radosny jak wchodzi do pokoju i widzi np ścianę w kolorze Czarującego Uśmiechu. Można coś szarego w domu mieć, jedną ścianę, no może dwie. Ale cały dom w szarościach jest chyba strasznie depresyjny.


Chełm: Z pałą skoczył na pizzę - Super Tydzień Chełmski\nChełm: Z pałą skoczył na pizzę\n17-letni mieszkaniec gminy Kamień, zbieg z ośrodka wychowawczego, będzie sądzony za rozbój na dostawcy pizzy. Z drewnianą pałą w dłoni wymusił od niego "placek" za 33 złote.\nAkt oskarżenia Prokuratura Rejonowa w Chełmie kilka dni temu przesłała do sądu. Jak ustalili śledczy, do zdarzenia doszło 31 marca przy jednym ze sklepów przy ul. Rejowieckiej w Chełmie. Młody mężczyzna telefonicznie zamówił pizzę z dowozem. Gdy około godziny 22.30 dostawca przywiózł zamówienie na miejsce, pod sklep przy ul. Rejowieckiej, on chciał zobaczyć składniki pizzy. Jednak spotkał się z odmową. Pracownik restauracji chyba coś podejrzewał. Powiedział mu, że może to sprawdzić, ale dopiero jak za zamówiony towar zapłaci. To głodnemu 17-latkowi najwyraźniej się nie spodobało. Odszedł na chwilę pod pretekstem wykonania telefonu do pizzerni i wrócił... zamaskowany, z drewnianą poręczą w dłoni. Grożąc jej użyciem, zabrał jedną pizzę. Pokrzywdzony oszacował wartość strat na 33 złotych.\n- Jak ustalili policjanci, 17-latek był poszukiwany, gdyż nie powrócił na czas z przepustki do młodzieżowego ośrodka wychowawczego – mówiła zaraz po zdarzeniu Ewa Czyż, rzeczniczka prasowa KMP w Chełmie.\nPolicja namierzyła go w jednym z mieszkań przy ul. Ceramicznej. Sąd Rejonowy w Chełmie zastosował wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Areszt jednak został później uchylony. 17-latek na proces czeka na wolności. Zgodnie z przepisami kodeksu karnego za rozbój grozi kara pozbawienia wolności do lat 12.


Ujawniono szokujące SMS-y Johnnyego Deppa, w których pisał o "spaleniu Amber"\nByło ich ponad 70 tys!\nNa jaw wyszły szokujące SMS-y Deppa, w których pisze o "spaleniu Amber"\nSzopka, która związana jest z Johnnym Deppem i Amber Heard trwa nadal. W zakończonym już małżeństwie było mnóstwo przemocy, a niektóre sprawy wychodzą na światło dzienne dopiero teraz, chociaż upłynęło już tyle czasu… Niedawno cały świat dowiedział się o tym, że to Heard znęcała się nad Deppem, czemu dowodzą nagrania, jakie pojawiły się w mediach. Tym razem to, co wyszło na jaw, obciąży aktora znanego z „Edwarda Nożycorękiego”. Jego SMS-y były zatrważające i naprawdę upiorne…\nDepp pozwał redakcję tygodnika „The Sun” po tym, jak ci w swoim artykule zasugerowali, jakoby aktor znęcał się fizycznie nad swoją byłą żoną Amber. Pierwsza rozprawa odbyła się 26 lutego w Londynie i to, co wyciągnął adwokat tabloida jest naprawdę przerażające.\nAdam Wolanski, który reprezentuje tabloid, przytoczył przed sądem część SMS-ów, które rzekomo wysłał Depp do swojego przyjaciela – Paula Betanny’ego, który znany jest z filmu „Avengers: Wojna bez granic”. Prawnicy tabloidu dostali te wiadomości całkiem przypadkowo. Wcześniej posiadał je wyłącznie adwokat aktora. Ich liczba wyniosła… 70 tysięcy.\nSpośród wszystkich SMS-ów przytoczono między innymi ten, który Depp napisał w 2013 roku, w listopadzie:\nSpalmy Amber. Utopmy ją, zanim ją spalimy! Później wy**cham jej spalone zwłoki, aby upewnić się, że nie żyje\nKilka miesięcy później filmowy Jack Sparrow esemesował o tym, że pod wpływem alkoholu podróżował alkoholem:\nNie jadłem od kilku dni... Proszki.. Pół butelki whisky, tysiąc Red Bulli z wódką, pigułki, 2 butelki szampana w samolocie...\nW kolejnych SMS-ach relacjonował swój lot, a także pozwalał sobie na osobiste wyznania:\nJestem wprawdzie zbyt rozwalony, żeby rozprzestrzeniać moją wściekłość na tę, którą kocham... Z pewnych powodów jestem też za stary, żeby być tym facetem, ale pigułki są w porządku!\nWedług Wolanskiego jest to dowód, który potwierdza słowa Heard. Aktorka zeznała bowiem, że podczas jednego z lotów Depp kopnął ją i rzucił w nią butem, a potem zemdlał w toalecie. Adwokat Deppa powiedział, że nie są to dowody na to, że gwiazdor uderzył swoją żonę. Aktor z kolei zaprzeczył, że taka sytuacja miała kiedykolwiek miejsce.\nTa batalia między nimi kiedyś się skończy?\nWszystko jeszcze podczas małżeństwa z Deppem?\nAmber Heard umawiała się na trójkąty z Carą Delevingne i Elonem Muskiem?\nAmber Heard i Johnny Depp - zeznania aktorki będą utajnione. Depp będzie niepocieszony\nUda mu się wygrać?\nJohnny Depp pozwał Amber Heard za zniesławienie i chce od niej 50 milionów dolarów\nAktor oczyści swoje imię?\nCo było na nagraniach?\nAmber Heard jednak biła Johnny'ego Deppa. To początek jej końca?


Research Partnerships in Early Childhood Education PDF Książki Online Do Pobrania\nPobierz Research Partnerships in Early Childhood Education PDF\nMęczą udział w wyszukiwanie w internecie gdy można zobacz Romans Research Partnerships in Early Childhood Education, można wszystkie potrzebna. Nasza materiałów edukacyjnych dowiedz się to E-ebook Research Partnerships in Early Childhood Education, i poradniki związane różnego generos przez fantasy oraz detektywi pomoc nowa podoba Historia. Zarządzanie czas i energię, dowiedzieć się, że nie trzeba w list związane podręczniki. korzyści naszej cyfrowych biblioteka:\nNasza absolutnie doskonale nie mają braku to oznacza reklama, każdy bezpiecznie żyć indywidualnych książek Research Partnerships in Early Childhood Education cisza instalacja, w rzeczywistym rozmiarze e-ebook Research Partnerships in Early Childhood Education zwykle przepisać his ulubiona w lekarz, rtf, epub, pdf, fb2, aby zobaczyć mobi Data Format nauczyć się czytać ludzie na ulicy, wraz z asi move znudzony podróż.\npojemnik pobierz publikacje bez kosztów, musisz liczby Dostęp do podręczniki.\nW przeciwieństwie do a często katalog, e cyfrowe collection to otwarta dzień, wizyt!\nByliśmy - lista adresów e-mail od poradniki rzeczywistości Aktualizacja. Raz w tygodniu nowy podręczniki, czasopisma, Instrukcje, audiobook tend włączyć.\nprosty i logiczne design w katalog związane poradniki będzie pomoc spadek ten okres stosunkowo wyszukiwanie stosunkowo specjalne wymaga funkcji.\nStop z nas, czytać przeczytać E-Ebook Research Partnerships in Early Childhood Education życie mały styl życia.\nA pobierz Research Partnerships in Early Childhood Education darmo w fb2, txt, epub, pdf-dokument, mobi strukturę dla android, iphone 3gs, iPad tablet Apple iPad, iEbooks, pomoc telefon nawet tabletki, wybór idealna e-book format y rodzajów niższy. chcę Wyślij online publikacja Research Partnerships in Early Childhood Education watch link niższy.\nPobieranie "Research Partnerships in Early Childhood Education"\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.pdf Pobieranie PDF\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.epub Pobieranie EPUB\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.txt Pobieranie TXT\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.doc Pobieranie DOC\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.fb2 Pobieranie FB2\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.mp3 Pobieranie MP3\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.zip Pobieranie ZIP\nResearch_Partnerships_In_Early_Childhood_Education.torrent Pobieranie uTorrent\nResearch Partnerships in Early Childhood Education Recenzje\nTytuł oryginalny: Research Partnerships in Early Childhood Education\nRozmiar pliku: 79.44Mb\nOcena ebook: 3.5 na 5 (244 głosów)


Jak osadzić w betonie drewniany słup - kotwa typu u - Blog\nUtworzono2019-01-03 Architektura ogrodowa |31438\nKotwy do zabetonowania występujące w dwóch wersjach - potocznie zwane podstawy słupa U i kotwa H. Używa się ich wówczas, gdy chcemy aby konstrukcja była stale związana z gruntem, a jej stabilność nie budziła żadnej wątpliwości.\nWiększą popularnością cieszą się kotwy typu U. Ich standardowe wersje można kupić w prawie każdym markecie budowlanym i centrum ogrodniczym. Ich dużym atutem są niskie ceny. Kotwy typu U dają również dużą dowolność w montażu. Ze względu na metalowy żebrowany pręt można je nie tylko zalać w betonie, ale również zamontować na gotowej wylewce. W tym celu wystarczy wywiercić otwór i zamocować wspornik za pomocą specjalnego kleju montażowego tzw. kotwy chemicznej. Jest to duże ułatwienie w sytuacji gdy drewnianą konstrukcję chcemy postawić w miejscu, gdzie podłoże jest już utwardzone.\nPodstawy typu U zalecamy montować za pomocą ocynkowanych lub kwasoodpornych śrub z nakrętkami. Długość śrub musi być adekwatna do rozstawu kielicha kotwy. Zazwyczaj należy zakupić śrubę o 1cm dłużą niż bok kielicha. W przypadku delikatniejszych konstrukcji można użyć wkrętów ciesielskich torx, które znacznie przyspieszą montaż.\nKotwy U polecamy montować naprzemiennie (zmieniając ich kierunek). Zwiększymy wówczas stabilność konstrukcji. Opisaną sytuację przedstawia poniższy schemat:\nNależy zwrócić uwagę, że wsporników tego rodzaju nie należy używać przy długich i wysokich płotach w miejscach nieosłoniętych od wiatru. Pręt zbrojeniowy oraz kielich są zbyt krótkie, aby utrzymać tego typu konstrukcję w niesprzyjających warunkach atmosferycznych.\nKopiemy dół na głębokość min. 20cm.\nWkładamy kotwę w dół i zalewamy przygotowanym wcześniej betonem. Należy zwrócić uwagę, aby kotwa była zalana nie wyżej niż płaskownik kotwy. Przy kotwach regulowanych trzeba również pamiętać o wcześniejszej regulacji i dopasowaniu wymiaru kotwy do kantówki. Usadowienie w betonie powinno być poparte sprawdzeniem odpowiedniego pionu poziomicą.\nKontrolnie przy pomocy poziomicy upewnij się, że kantówka jest osadzona w prawidłowy sposób. Przykręć kotwę U przy pomocy wkrętów TORX 80x8 albo ocynkowanych lub kwasoodpornych śrub M10 z nakrętkami. Długość śrub musi być adekwatna do rozstawu kielicha kotwy. Zazwyczaj należy zakupić śrubę o 1cm dłużą niż bok kielicha w którym osadzona jest kantówka. Jeśli decydujemy się na montaż śrubami musimy pamiętać o wcześniejszym nawierceniu belki.\n2019-01-03 | 12332\n2019-01-03 | 38858


Niepotrzebne skreślić - Marek Wiśniewski (Książka) - Księgarnia PWN\nWydanie: Szczecin, 2011\nMarek Wiśniewski pisze wiersze przeważnie krótkie i oparte na wyrazistym koncepcie, przemyślane, cyzelowane i stworzone z niezwykłą, inżynierską precyzją. Swój poprzedni tomik zatytułował Teoria wszystkiego. Tym razem zamiast formuły naukowej wybrał urzędową: Niepotrzebne skreślić. Tytuł nowej książki może się wydawać poetycką prowokacją, bo w warstwie językowej ani jedno słowo tworzące ten zbiór wierszy nie jest zbyteczne i niepotrzebne. Po licznych i zamaszystych "skreśleniach" okazuje się, że skreślić, czy raczej zedrzeć trzeba maskę poety, pod którą lubi się ukrywać. Z cynicznych z pozoru, czy kpiarskich zmagań z banałem życia i z programowego wręcz dystansu do liryzmu, przebija zręcznie kamuflowane zauroczenie, fascynacja i akceptacja rzeczywistości. Paradoksalnie właśnie to, co ma być usunięte, okazuje się najważniejsze, gdyż z owych postulowanych wykreśleń rodzi się poezja - niezależnie od tego jak silnie i prowokacyjnie podważa się rację jej istnienia. Jeśli bowiem nad wierszami zatrzymamy podsunięty przez poetę i gotowy do skreśleń czerwony ołówek, okaże się, że dostrzegliśmy zastawioną przezeń pułapkę korekty nieoczywistej i zaczniemy rozważać sens pierwszego słowa instrukcji: "niepotrzebne".\nWokół ponura noc okupacji, a wolna dusza artysty czuje się przymuszona tylko do jednego – by tworzyć. Grażyna Bacewicz, skrzypaczka i kompozytorka, spędza wojenne lata w Warszawie, dzieląc wraz z rodziną tragiczne losy miasta. W tym okresi...\nZbiór klasycznych polskich kołysanek i wierszyków na dobranoc. „A, a – kotki dwa”, „Bajka iskierki”, „Ach, śpij kochanie”. Każdy z nas zna... pierwsze słowa tych utworów. Ale co dalej? Dzię...\nTe wiersze uważam za „introwertyczne”. Wprawdzie jest w nich „codzienne życie”, lecz schodek po schodku przeczytacie, to zobaczycie.Codzienność i normalność dominują w tym tomiku. Ale jest to osobliwe schodzenie „po ...\nWyróżnienie w II Ogólnopolskim Konkursie na Książkę Literacką „Nowy Dokument Tekstowy” w kategorii lirykaŁukasz Barys wybrał dość znamienną strategię łączenia tradycji z nowoczesnością i klasyki z awangardą, co już...\nDrugi tomik autora wyróżnionych w Konkursie im. Artura Fryza "Dociekań strefy".Jacek Dehnel: "Są to piosenki trochę własne, a trochę kradzione, z refrenów zasłyszanych od poetów podejrzanej konduity; tu jakaś p...


Darmowe Ogłoszenia e-Promocja, powiat gorzowski\nOgłoszenia - powiat gorzowski\naby ozywic swoje dzialania akcesoria biznes i usługi budowa budowlane budowlane i remontowe budowlane i remonty drobne ogłoszenia firmy i usługi gorzów gorzowski handel hydraulicy hydraulik hydraulika inne inne ogłoszenia inne usługi instalacje lubuskie meble meble medyczne motoryzacja mundury odznaczenia odznaki oferta pozyczki oferuję ogłoszenia ogłoszenia drobne ortopedia pozostałe pozostałe ogłoszenia pozostałe usługi różne remont remontowo-budowlane remonty remonty|budowlane spółkę sprzęt sprzęt rehabilitacyjny sprzedaż sprzedam szable usługi usługi hydrauliczne usługi pozostałe wyposażenie zapewniamy pieniadze pozyczki od 9000 do 900.000.0 zrealizuj swoje projekty w ciągu 72 godzin\n2018-12-05 :: biznes i usługi\nOferta pozyczki, aby ozywic swoje dzialania Szukasz pozyczki na rozpoczecie wlasnej dzialalnosci gospodarczej, wykonanie projektu lub potrzebujesz pieniedzy na zakup domu lub samochodu lub na ...\nZrealizuj swoje projekty w ciągu 72 godzin Chciałbym poinformować, że jestem osobą fizyczną, która oferuje pożyczki finansowe na pomoc potrzebującym. Nie jesteśmy nieświadomi, że kryzys na ...\nZapewniamy pieniadze pozyczki od 9000 do 900.000.000PLN/€ do wszystkich ludzi Pan / Pani / Panna Zapewniamy pieniadze pozyczki od 9000PLN/€ do 900.000.000 PLN/€ do wszystkich ludzi w stanie ...\n2017-04-10 :: pozostałe\nProfesjonalny specjalista mający ponad piętnastoletni staż pracy, proponuje zlecenia ściśle związane z hydrauliką, a także pozostałymi instalacjami w mieszkaniach i budynkach usługowych. Współ...\nNasza firma funkcjonuje na rynku realizowania usług na rynku medycznym, na którym gwarantujemy klientom aparaturę medyczną, która cechuje się nowoczesnym oraz najwyższej jakości stworzeniem. Nasz...\nAwaryjne otwieranie samochodów Gorzów Wielkopolski\nFirma Legalny Włamywacz z Gorzowa Wielkopolskiego oferuje awaryjne otwieranie zamków samochodowych. Jeżeli zgubiłeś lub zatrzasnąłeś kluczyk, nie czekaj, ale już teraz zadzwoń do nas, a my będziemy...\nAdam Nyka - profesjonalne usługi hydrauliczne w Gorzowie\nDoświadczony fachowiec mający ponad 15-letni staż pracy, świadczy usługi ściśle związane z hydrauliką, a także innymi systemami w mieszkaniach i placówkach handlowych. Podpisana umowa prawie z...\n2016-11-20 :: pozostałe\nAdam Nyka - Twój hydraulik w Gorzowie\nProfesjonalny specjalista posiadający ponad piętnastoletni dorobek w swoich obowiązkach, świadczy zlecenia mocno związane z hydrauliką, a także innymi instalacjami w budynkach mieszkalnych i budyn...\nProfesjonalny hydraulik mający ponad 15-letni staż pracy, realizuje usługi mocno związane z hydrauliką, a także podobnymi systemami w mieszkaniach i budynkach użytku publicznego. Podpisana umo...\nWykwalifikowany hydraulik mający ponad piętnastoletni dorobek w swoich obowiązkach, świadczy usługi ściśle związane z hydrauliką, a także podobnymi systemami w domach jednorodzinnych i placówkach ...\n2016-04-29 :: pozostałe\nDoświadczony hydraulik posiadający ponad piętnastoletni dorobek w swoich obowiązkach, realizuje usługi ściśle związane z hydrauliką, a także innymi systemami w domach jednorodzinnych i placówkach ...