Wieczór operowy, w którym połączono Verbum nobile Stanisława Moniuszki i Przysięgę Aleksandra Tansmana pod wspólnym tytułem Dwa słowa, zapowiadał się bardzo ciekawie. Nigdy nie słyszałem dzieła Tansmana, a utwór Moniuszki znałem tylko we fragmentach. Trochę zraził mnie kiczowaty plakat z lalką Barbie, ale jednocześnie i zaciekawił, bowiem jestem przyzwyczajony, że to, co widzimy na plakacie, w jakiś sposób symbolizuje to, co zobaczymy na scenie – koncepcję reżysera czy choreografa, klimat scenografii czy samą wymowę dzieła. Tymczasem okazało się, że ten brzydki plakat ma się nijak do spektaklu, a jedynym łącznikiem jest to, że w części pierwszej w tle plączą się żywe „słupy ogłoszeniowe” noszące na piersiach i plecach dykty z naklejonym plakatem.\nAkcja obu oper została przeniesiona przez reżysera Laco Adamika – jak sądzę po bardzo ładnych kostiumach autorstwa Magdaleny Tesławskiej – w lata dwudzieste XX wieku. Szlacheckie kontusze widzimy tylko w prologu i ten pomysł wydał mi się udany – w trakcie uwertury do Verbum nobile pokazano świetnie odegrane przez mimów streszczenie tego, o czym widz powinien wiedzieć, by połapać się w oglądanej historii – zaaranżowane w dzieciństwie małżeństwo dzieci dwóch szlachciców. Jest ona błaha, ale bardzo silnie osadzona w szlacheckim klimacie – słysząc zapowiedzi realizatorów, ciężko mi było wyobrazić sobie inscenizację bez charakterystycznych szlacheckich elementów. Tymczasem w TW-ON akcja Verbum nobile rozgrywa się w lokalu o tej nazwie (informuje nas o tym neon nad wejściem, który oglądamy od tyłu, a także wystrój lokalu z bogato zaopatrzonym barkiem i kręcący się po nim kelnerzy i kelnerki. Ponadto w tle widzimy policjanta na koniu i dwa prawdziwe samochody z epoki – ciekawe ile kosztowało to krótkie przemknięcie tak mało widocznych „detali” (ale może do opery kryzys jeszcze nie dotarł)? Przeniesienie akcji w czasy nam bliższe niestety nie pomogło spektaklowi, a wręcz pozbawiło go sensu i sprawiło, że oglądamy z zaskoczeniem, jak niewinna w założeniu Zuzia (samo imię, i to co śpiewa o swej niewiedzy o miłości) dość śmiało poczyna sobie ze Stanisławem/Michałem, a jej ojciec swą wzruszającą modlitwę o szczęście dziecka śpiewa, siedząc w barze nad kieliszkiem. Moim zdaniem Verbum nobile to prawdziwa opera kameralna i z powodzeniem można by ją, wraz z doklejoną Przysięgą Tansmana, wystawić na małej scenie. Nie trzeba by wtedy mocno na siłę zapełniać sceny i „uatrakcyjniać” akcji pochodami kelnerów, sprzątaczek i gości hotelowych, co prócz wypełnienia przestrzeni i oderwaniu uwagi od głównych bohaterów niczemu nie służyło. Przypomniałem sobie od razu spektakl Podróży do Reims, gdzie pomysł reżysera Tomasza Koniny był bardzo podobny, ale efekt inny, zabawny i naturalny poprzez duże zindywidualizowanie drugiego planu.\nJeśli chodzi o wykonawców, to gwiazdą tej części był Adam Kruszewski – dopiero jego pojawienie się na scenie wniosło sarmacki klimat i sprawiło, że akcja – dotąd ospała – zaczęła żwawiej się toczyć. Nic dziwnego, że po jego wykonaniu Dam ci ptaszka, jakich mało widzowie nagrodzili go długo niemilknącą owacją. Spore nadzieje łączyłem z młodymi wykonawcami Mariuszem Godlewskim i Iwoną Sobotką. Mariusz Godlewski stworzył ciekawą postać, ale wokalnie dopiero w drugiej części pokazał, co potrafi. Iwona Sobotka zawiodła mnie, śpiewając głosem drżącym, niewielkim i bez głębszej interpretacji – nudno. Równie nieciekawy był Dariusz Machej, który raczej zgrywał się niż grał, ponadto był monotonny wokalnie. Od razu zdradzę, że mimo nieciekawej inscenizacji poszedłem następnego dnia, aby usłyszeć drugą obsadę. Tu, poza równie świetnym jak pierwszego dnia Adamem Kruszewskim, bardzo dobrze zaprezentowała się Marta Boberska – można powiedzieć, niesforna Zuzia, temperamentna, ale jednocześnie ładnie brzmiąca. Niestety Grzegorz P. Kołodziej w roli Stanisława nie wypadł najlepiej pod względem wokalnym, a stworzona przez niego postać była mało przekonująca.\nDruga część, mimo że też umieszczona przez reżysera w czasie późniejszym niż w oryginale (czasy napoleońskie), bardziej – może dzięki bardziej współczesnej muzyce – współgrała z inscenizacją, całość wydawała się spójniejsza. Wciągająca, jakby z sennego koszmaru muzyka pasowała do ponurej inscenizacji i somnambulicznej reżyserii, nie wiem tylko, po co znów pojawił się w tle samochód – widać dyrekcja teatru cierpi na nadmiar pieniędzy do wydania. Podobnie jak w pierwszej części wolałbym, aby akcja została rozegrana w kameralnej przestrzeni – śpiewacy śpiewali do siebie miłosne wyznania lub pełne dramaturgii przysięgi przez ponad pół sceny, niemalże do ściany. W tej części raziła mnie natomiast zbyt dosłownie rozegrana scena miłosna między Żoną i Jose, i tak lubiane przez niektórych reżyserów rozbieranie tenora na scenie. Akurat Dariusz Stachura dobrze się prezentował w tym stanie, ale moim zdaniem nie było to uzasadnione i wywoływało, jak to często w takiej sytuacji bywa w operze, niezdrowe podniecenie części widowni. Nie rozumiem też, po co Paweł Deląg będący narratorem i jakby obserwatorem wydarzeń, jednocześnie rzucał się na ściany i skakał przez kanapę. Czytając libretto, miałem przed oczyma wyobraźni raczej rzecz bardzo stonowaną, duszną, ponurą, ale nie wymagającą zachowań jak z domu bez klamek… Generalna zaś uwaga do reżyserii Przysięgi – czy Laco Adamik wszystkie swoje kłopoty życiowe załatwia, wyciągając kolejnego papierosa i siadając na stole? Bo zarówno zdradzany mąż, jak i hiszpański kochanek, a wcześniej nawet Stanisław w Verbum nobile używali tego jedynego gestu we wszystkich sytuacjach scenicznych. Rozumiem – dekadencja, nihilizm, ale nawet one nie ograniczają się tylko do pozy z „fajką” w dłoni!\nW tej części gwiazdą była fantastyczna Iwona Hossa, która nie tylko olśniewająco wyglądała, ale też zjawiskowo śpiewała i porywająco grała. Dariusz Stachura dobrze wypadł w swej roli, śpiewał mocnym i czystym głosem, w pierwszej chwili go nawet nie poznałem – ostatnio zdarzało mi się go słyszeć w dużo gorszej formie. Mniej spodobał mi się Przemysław Firek, który raczej krzyczał niż śpiewał. Podobali mi się za to obsadzeni w maleńkich rólkach pary służących wybitni warszawscy śpiewacy: Anna Lubańska i Krzysztof Szmyt. Zwłaszcza ten ostatni miał okazję przypomnieć, z jakim specjalistą od francuskiego śpiewania mamy do czynienia.\nNastępnego dnia w roli Hrabiny wystąpiła Anna Karasińska, która zarówno aktorsko, jak i wokalnie, wypadła znakomicie. Świetnie też zaprezentował się Andrzej Witlewski, tworząc postać niezwykle rzeczywistą. Nagi tors Pavlo Tolstoya ani mnie, ani siedzących obok pań nie wzruszał, podobnie zresztą jak i jego wokal.\nObie części wieczoru łączyła postać Narratora (oraz poruszane przez niego marionetki), obecnego w libretcie drugiej opery. W tę rolę wcielił się Paweł Deląg, którego namaszczona wymowa trochę jednak przeszkadzała mi w odbiorze, moim zdaniem aktor zupełnie nie odnalazł się na scenie i był najbardziej sztuczną ze wszystkich postaci. Raził też fakt, iż musiał korzystać z mikrofonu.\nW obu częściach, tak różnorodnych muzycznie, bardzo dobrze zabrzmiała orkiestra pod dyrekcją Michała Dworzyńskiego, choć w Verbum młody dyrygent chyba starał się dopasować klimat muzyki do klimatu panującego na scenie i maksymalnie ją od-sarmatyzować. Zabieg skądinąd zrozumiały w tej sytuacji, ale czy może mi się nie podobać? – Może!


Akademia Piłkarska Legii Warszawa – Strona Oficjalna - Jesteśmy dziś w zupełnie innym miejscu, niż dwa lata temu\n23.06.2019 16.00, autor: APLW, fot. ALEKSANDRA WÓR,\n- W grze zawodników z najmłodszych kategorii widać ogromną różnicę w porównaniu z tym, jak w kwestii techniki, podejmowania decyzji, ustawiania się na boisku wyglądaliśmy dwa lata temu, a jak wyglądamy dziś. To dla nas sygnał, że nasza praca ma sens i że zmierzamy w dobrym kierunku - ocenia Sebastian Różycki, koordynator U5 - U12 Akademii Legii.\nJakie cele wyznaczyliście sobie w bloku U5 – U12 na sezon 2018/2019 i jak oceniasz ich realizację?\n– Dla nas najważniejszym celem pracy w najmłodszych kategoriach wiekowych jest rozwój indywidualnych umiejętności technicznych i działań w zakresie taktyki indywidualnej. Przede wszystkim chodzi nam o akcentowanie gry jeden na jeden, dryblingu, przyjęcia piłki i ruchu bez piłki. To są elementy, na które kładziemy największy nacisk i śmiało mogę powiedzieć, że na przestrzeni tego roku nasi chłopcy wykonali bardzo duży progres w tych aspektach. Przyzwyczajaliśmy również zawodników do szybkiej reakcji po stracie i wysokiego, agresywnego odbioru piłki, co też w tym sezonie udało nam się zdecydowanie poprawić. To są zachowania, które chcemy, by charakteryzowały naszych wychowanków, więc pracę nad nimi trzeba rozpocząć już od najmłodszych kategorii wiekowych. Z realizacji tych założeń, które postawiliśmy sobie przed sezonem, jesteśmy więc zadowoleni. Efekty były widoczne choćby podczas Legia Cup, w którym rywalizowaliśmy z wieloma renomowanymi rywalami. Właśnie postawa indywidualna na tle bardzo dobrych rywali - czy to podczas Legia Cup, czy w wielu turniejach międzynarodowych, w których bierzemy udział - pokazuje, że stale robimy progres, że nasz plan wcielamy w życie z dobrym skutkiem. Oczywiście, zawsze można zrobić coś jeszcze lepiej, dlatego nie popadamy w samozachwyt. Cały czas wyciągamy wnioski, analizujemy i doskonalimy nasz program szkolenia, nasze metody pracy.\nCzy w stosunku do wcześniejszego sezonu, w ostatnim roku zaszły jakieś kluczowe zmiany w waszej pracy na etapie młodszych kategorii wiekowych do U12 włącznie?\n– Podstawą szkolenia młodych zawodników, funkcjonowania Akademii musi być jasny plan, który jest konsekwentnie realizowany nie na przestrzeni roku, ale wielu lat. Dla nas tym planem jest program szkolenia, który w jasny sposób pokazuje nam, jakiego zawodnika chcemy finalnie wychować, na czym - na danych etapach - chcemy się skupiać, jak ma wyglądać trening, jakie mamy wymagania wobec trenerów. To jest drogowskaz dla nas, w jaki sposób chcemy pracować i do jakich celów ta nasza praca ma zmierzać. To stanowi pewien fundament, ale oczywiście, na bazie doświadczeń, obserwacji, analizy wielu różnych aspektów, obszarów - cały czas ten program szkolenia ulepszamy, wprowadzamy konieczne, z naszego punktu widzenia, poprawki. Rzecz jasna nie mogą to być nagłe zmiany o 180 stopni, są to raczej detale, ale bardzo ważne, bo wynikające z monitorowania naszej pracy, z dyskusji pomiędzy kadrą zarządzającą, trenerami. Co pół roku siadamy wspólnie i przyglądamy się uważniej, dokonując analizy, co robiliśmy, gdzie widzieliśmy mocne strony tych założeń, gdzie widzieliśmy słabe. Każdy sztab szkoleniowy przedstawia swoje spostrzeżenia, obserwacje poczynione na przestrzeni półrocza pracy na poziomie swojej drużyny. Następnie dyrekcja Akademii wraz z koordynatorami wyciąga wnioski z tych spostrzeżeń, dokonuje niezbędnych korekt. To, co należy podkreślić, to że ten rok utwierdził nas w przekonaniu, że droga i metody, które dwa lata temu obraliśmy są odpowiednie i przede wszystkim nasza praca przynosi już pierwsze, widoczne efekty.\nCo najmocniej rzuca się w oczy patrząc na efekty waszej pracy w kontekście oczekiwań, które przed sobą stawiacie?\n– Zawodnicy zdecydowanie pewniej czują się posiadając piłkę przy nodze, a gdy ją stracą - reagują błyskawicznie, więc więcej widzą i rozumieją na boisku. Widać ogromną różnicę w porównaniu z tym, jak w tych aspektach wyglądaliśmy dwa lata temu, a jak wyglądamy dziś. To dla nas sygnał, że nasza praca ma sens i że zmierzamy w dobrym kierunku. To nas cieszy. Forma treningów, ich intensywność, ukierunkowanie na odpowiedni coaching, jakość treningu, jakość trenerów, wykorzystywane przez nas środki - to wszystko bardzo mocno przekłada się na naszych chłopców. Widać, że każdy trening ich inspiruje, podnosi ich umiejętności i przede wszystkim, co jest dla nas również bardzo ważne, sprawia im przyjemność, frajdę. Duży procentowy udział gier w każdym treningu sprawia, że zawodnicy lubią uczestniczyć w zajęciach, czerpią radość z pracy, a to jeszcze mocniej nakręca ich do dawania z siebie maksimum podczas każdych zajęć. Ponadto, nasi trenerzy, oprócz regularnych szkoleń i warsztatów wewnętrznych, często wyjeżdżają na staże do klubów zachodniej Europy, więc raz, nasza kadra trenerska cały czas się rozwija, cały czas szuka nowych bodźców, nowych doświadczeń, a dwa - trenerzy obserwują, jak pracuje się w najlepszych europejskich akademiach i mając porównanie widzą, że to jak my pracujemy nie odbiega wcale od tego, jak to wygląda w wielkich klubach. Często my, Polacy mamy wiele nieuzasadnionych kompleksów, wydaje nam się, że ktoś robi coś inaczej, odkrył coś innowatorskiego i dzięki temu jest daleko przed nami. To nieprawda, jedyna różnica polega na tym, że na Zachodzie ten sposób pracy funkcjonuje od wielu, wielu lat. My dopiero zaczynamy go wprowadzać w życie.\nDrużyny Twojego bloku regularnie uczestniczą w mocno obsadzonych turniejach międzynarodowych. Jak nasi chłopcy wypadają na tle zawodników klubów pokroju Juventusu Turyn, Herthy Berlin czy Benfiki?\n– Dla nas program meczowy w młodszych kategoriach wiekowych jest bardzo ważny. Przykładamy dużą uwagę do tego, by nasi chłopcy nie poruszali się wyłącznie w strefie komfortu, ale żeby poza tę strefę wychodzili właśnie mierząc się z uznanymi markami i najlepszymi akademiami w Europie. Jak wypadamy na tle takich rywali? Oczywiście my, jako trenerzy z perspektywy postawy zawodników oceniamy te turnieje zupełnie inaczej, niż sami zawodnicy czy osoby z zewnątrz, patrzące często przez pryzmat wyników czy miejsca końcowego. Pamiętamy również, że turnieje w tych kategoriach wiekowych rządzą się swoimi prawami. Często czas gry czy rozmiar boiska w meczach turniejowych różnią się od meczów sparingowych, dlatego nie wyciągamy przesadnie daleko idących wniosków z tego typu spotkań. Pewnych aspektów nie da się ocenić na podstawie tak krótkich fragmentów gry. Na pewno cieszy nas możliwość mierzenia się z takimi klubami. Te cechy, które jesteśmy w stanie ocenić w tych meczach, pewne zachowania są widoczne w grze naszych chłopców i to nas bardzo cieszy. Takie spotkania dają nam również możliwość skonfrontowania, w jakim miejscu jesteśmy dziś na tle klubów pokroju Juventusu, Atletico Madryt czy marek z naszej części Europy, jak CSKA Moskwa. Śmiało mogę powiedzieć, na tym etapie nie ma przepaści, nie jesteśmy daleko w tyle za tymi klubami. Na pewno ta różnica nie jest tak duża, jak wielu osobom się wydaje. Oczywiście, należy pamiętać, że to jest piłka dziecięca. Na bardziej miarodajne wnioski przyjdzie czas na dalszych etapach szkolenia. W młodszych kategoriach, w kontekście meczów międzynarodowych interesuje nas tak naprawdę wyłącznie postawa indywidualna chłopców.\nfot. organizatorzy Sokolik Cup 2019\nSpory nacisk w swojej pracy kładziecie na zajęcia ogólnorozwojowe. Dlaczego przywiązujecie do tego tak dużą wagę?\n– Ten aspekt jest dla nas czymś oczywistym. Nie trzeba chyba nikogo przekonywać, że dla dzieci im więcej ruchu, tym lepiej. Chcemy, żeby miały one styczność z innymi dyscyplinami czy formami aktywności, które pozytywnie wpłyną na ich sprawność i harmonijny rozwój. W czwartki chłopcy mają dedykowane zajęcia do wszechstronnego rozwoju, nie są to zajęcia stricte piłkarskie. Trenerzy wybierają dla nich takie zajęcia, które będą miały wpływ na progres ogólnorozwojowy. Do tego dochodzi projekt Klas Sportowych Legii, który daje nam dodatkowe możliwości w tym zakresie. To jest dodatkowy czas, by wykonać jakościową pracę. Mamy zatrudnionych w szkole naszych trenerów, więc mamy pod kontrolą jakość zajęć wychowania fizycznego. Zajęcia z gimnastyki czy inne dyscypliny sportowe są bardzo ważne w kontekście wszechstronnego rozwoju dzieci. W dzisiejszych czasach często ten aspekt jest mocno zaniedbywany, dlatego, mając wpływ na to, jak wyglądają zajęcia w szkole, mamy pewność, że nasi chłopcy pracują na najwyższym poziomie również nad cechami ogólnorozwojowymi. Poza tym rolą trenera jest inspirować, tak zawodników, jak i rodziców. My z zawodnikami spędzamy stosunkowo niewiele czasu w perspektywie całego dnia, dlatego wychodzimy z wieloma pomysłami robienia czegoś ponad normę w wolnym czasie - różnego rodzaju wyzwania, angażując chłopców do aktywnego spędzania czasu poza szkołą i klubem. Dużo rozmawiamy o tym również z rodzicami, by na przykład w trakcie przerwy świątecznej zachęcali swoje dzieci do uprawiania innych dyscyplin czy innych form aktywności. Chłopcy mogą oczywiście w wolnym czasie grać również w piłkę, ale tutaj podkreślamy, by były to gry wyłącznie zabawowe, by nie organizować dzieciom dodatkowych treningów, ale dać im się bawić i odpocząć od reżimu treningowego.\nJak oceniasz, po roku funkcjonowania, projekt Klas Sportowych Legii? Dlaczego warto wziąć udział w tym projekcie?\n– Przede wszystkim ideą Klas Sportowych jest dostarczenie dodatkowej formy aktywności odpowiedniej jakości dla dzieci. Projekt ten daje nam również możliwość dodatkowej pracy ukierunkowanej na rozwój indywidualny chłopców. Nie jest to więc trening stricte piłkarski. Są to zajęcia w małych grupach, podczas których na jednego trenera przypada tylko kilku chłopców, co pozwala w jeszcze większym stopniu skupić się na tych jednostkach. Mamy przygotowany oddzielny program szkolenia dla Klas Sportowych, spójny z naszym programem jako Akademii. Udoskonalamy takie elementy jak kontrola piłki czy gra jeden na jeden. Efekty tej dodatkowej pracy są wyraźnie widoczne u zawodników i to sprawia nam ogromną satysfakcję. Projekt ten ma dla nas duże znaczenie z punktu widzenia szkoleniowego i cały czas doskonalimy wszystkie dotyczące go aspekty. Wiosną drużyna naszej Klasy Sportowej wzięła udział w ogólnopolskim turnieju "Z podwórka na stadion - Puchar Tymbarku", gdzie chłopcom udało się dojść do finału i zagrać na Stadionie Narodowym. Nas cieszy najbardziej, że zawodnicy pokazali w tym turnieju dużą jakość indywidualną w kontekście cech, na których zależy nam najbardziej - nie bali się gry jeden na jeden oraz byli bardzo aktywni bez piłki. W szkole skupiamy się na pracy nad sprawnością ogólną oraz techniką i podczas tego turnieju widzieliśmy efekty tej pracy (więcej o występie Klasy Sportowej w Pucharze Tymbarku TUTAJ).\nWidzisz na przestrzeni ostatnich dwóch lat postęp w komunikacji i współpracy na linii Akademia - rodzic?\n– Dla nas bardzo ważne jest - i to powtarzamy rodzicom w zasadzie na każdym spotkaniu - zrozumienie faktu, że wychowanie dziecka, młodego zawodnika jest procesem w obrębie, metaforycznie ujmując, „trójkąta”: klub - szkoła - rodzina. Każdy z tych elementów jest równie ważny i każdy niesie za sobą dużą odpowiedzialność. Zależy nam na tym, by rodzice byli świadomi, że w kwestii szkolenia piłkarskiego my jesteśmy fachowcami i chcemy dla ich dziecka dokładnie tego samego, co oni. Chcemy, żeby w przyszłości grało ono na zawodowym poziomie, najlepiej w barwach Legii Warszawa i reprezentacji Polski. Od rodziców oczekujemy wsparcia na zasadzie dbania o odpowiednią regenerację dziecka, odpowiednie przygotowanie do treningu czy przekazywanie nam ewentualnych sygnałów dotyczących jakichkolwiek niepokojących sytuacji. Żeby ta współpraca na linii rodzice - klub funkcjonowała jak najlepiej, trzeba z rodzicami jak najwięcej rozmawiać, pokazywać jasne zasady, nasze metody pracy. Zawsze na początku sezonu przedstawiamy rodzicom nasz program, jak chcemy pracować, dlaczego w taki sposób - tak by było jak najmniej niejasności.\nKilka tygodni temu ruszyła budowa Legia Training Center. Jakie korzyści dla Twojego bloku przyniesie wybudowanie ośrodka w Książenicach?\n– Oczywiście, drużyny naszego bloku nie będą bezpośrednio korzystać z infrastruktury LTC. Natomiast sam fakt posiadania tak nowoczesnego ośrodka, w którym na co dzień pracować będą drużyny od U15 w górę będzie miało również przełożenie na naszą pracę. Boisko boczne przy Łazienkowskiej zostanie w dużym stopniu odciążone, więc z dużo większą łatwością i swobodą będzie można planować treningi. W perspektywie mamy jeszcze budowę kolejnych boisk od strony ul. Czerniakowskiej, ponadto murawa na obecnym boisku bocznym zostanie wymieniona na nową w trakcie najbliższej przerwy letniej. Tak więc sam fakt wybudowania Legia Trening Center, choć nie bezpośrednio, to w znacznym stopniu wpłynie pozytywnie na pracę naszego bloku. Myślę, że będzie to również motywacja dla chłopców do jeszcze cięższej pracy, cel - by swoją pracą dojść do etapu, w którym pracuje się już w LTC, ośrodku jakiego nie powstydziłby się najlepsze europejskie kluby.\nNa przestrzeni tego roku do grona Klubów Partnerskich Legii dołączyło kilka kolejnych. Jaki oceniasz rozwój tego projektu?\n– Projekt Klubów Partnerskich rozwija się bardzo dynamicznie, co niezwykle nas cieszy, ponieważ przykładamy do niego sporą wagę. Zależy nam, co już niejednokrotnie podkreślaliśmy, by posiadać partnerów w każdym województwie. W przeciągu tego roku dołączyło do tego programu kilka nowych klubów, cały czas rozmawiamy z kolejnymi potencjalnymi partnerami. Nasz program dla Klubów Partnerskich jest bogaty i trzeba jasno powiedzieć, że on naprawdę funkcjonuje. To nie jest tak, że istnieje to wyłącznie na papierze, chcemy by nasza współpraca była oparta na wzajemnym zaangażowaniu. My ze swojej strony chcemy, by te kluby się rozwijały, stąd takie inicjatywy jak szkolenia dla trenerów z Klubów Partnerskich czy turnieje im dedykowane. Regularnie odwiedzam te kluby, obserwuję treningi, ale i cały proces funkcjonowania tych klubów. Wymieniamy się doświadczeniami, dzielimy się tym, co mamy najlepsze, rozmawiamy o nowych trendach, organizujemy szkolenia wewnętrzne dla tych klubów, gdzie pokazujemy nasze metody pracy oraz to, jak można te metody wykorzystać na gruncie danego środowiska. Co ważne, my nikomu nie narzucamy naszych metod, natomiast pokazujemy je partnerom i dajemy możliwość czerpania z naszej wiedzy, z naszego pomysłu na szkolenie.\nAkademia Legii stara się pozyskiwać zawodników na jak najmłodszym etapie. Z czego wynika takie, a nie inne podejście? Czym kierujecie się w procesie wyszukiwania tak młodych zawodników?\n– Skauting i selekcja w profesjonalnej akademii są bardzo istotnymi aspektami. Po pierwsze dlatego, że minimalizują ryzyko pomyłki, nie tylko pod kątem umiejętności czysto piłkarskich, ale również adaptacji w nowym środowisku. Po drugie, pozwalają na skuteczne budowanie mocnych grup, dzięki czemu najlepsi zawodnicy trenować będą z najlepszymi. Poziom tych grup będzie wysoki, jeden zawodnik drugiego będzie stymulował, napędzał do pracy, a przy tym silna grupa weryfikować będzie jednostki. Na najmłodszym etapie - w kontekście selekcji - bardzo ważny dla nas jest aspekt adaptacji. Mamy tutaj do czynienia z bardzo młodymi chłopcami, dlatego zależy nam na tym, by tak budować relacje z tymi dziećmi, żebyśmy wiedzieli w stu procentach, że one są gotowe i piłkarsko, i przede wszystkim mentalnie by do nas dołączyć. Przez pierwszy rok dajemy im taki okres adaptacyjny, weryfikacji, czy to środowisko, do którego dołączają będzie dla nich w tym momencie dobre. Nie podejmujemy działań wynikających z obserwacji jednego treningu czy meczu, bez weryfikacji w naszym środowisku. Chcemy, by margines błędu przy podejmowaniu decyzji był jak najmniejszy. Jeśli dziecko po roku lub pół roku od pojawienia się u nas nie będzie radziło sobie piłkarsko lub nie zaadoptuje się u nas, to będzie nasz błąd, którym możemy bardziej zaszkodzić, niż pomóc. Nasz dział skautingu cały czas pracuje na to, by wyszukiwać chłopców rokujących piłkarsko, ale z uwzględnieniem również aspektu mentalnego. Z tego wynika też fakt, że w pierwszej kolejności szukamy zawodników w Warszawie oraz w województwie mazowieckim. Przyglądamy się również chłopcom z naszych Klubów Partnerskich. Zapraszamy ich regularnie na nasze treningi, większość z nich ma określony indywidualny tok pracy z nami. Mamy również bardzo dobre, bliskie relacje z kilkoma klubami na terenie Warszawy, gdzie sami trenerzy widzą korzyści w tym, by ci chłopcy brali udział w naszych treningach, czy za jakiś czas dołączyli do naszej Akademii. Dla nas bardzo ważna jest odpowiednia forma budowania relacji z innymi klubami. Każde zaproszenie na trening czy na turniej odbywa się drogą oficjalną, z naszej strony wystosowane jest zawsze oficjalne pismo o zainteresowaniu danym chłopcem, zapytanie o taką możliwość. W takich sytuacjach zawsze bierzemy na siebie odpowiedzialność za opiekę medyczną czy ewentualne ubezpieczenie - wynika to nie z przymusu określonego w przepisach, bo taki nie istnieje, ale z etyki naszej pracy. Jako jedyna akademia w Warszawie reprezentująca klub na poziomie Ekstraklasy chcemy promować pewnego rodzaju pozytywne trendy, pewien system wartości, jak powinno się podchodzić do innych klubów czy akademii. Mamy niestety wiele sygnałów działania całkowicie odwrotnego. Zawsze uczulam naszych trenerów, jeśli chodzi o pewne działania związane ze skautingiem, że muszą być one przeprowadzone drogą formalną. Dla nas nie ma możliwości, by dziecko było na naszym treningu bez zgody jego klubu. Natomiast często spotykamy się z negatywną odpowiedzią klubów na nasze zaproszenia, co nie ukrywam mocno mnie dziwi. Nie chcą one puszczać zawodników dziewięcio- czy dziesięcioletnich na dodatkowe treningi, pojedyncze w ciągu miesiąca. Ponadto, nie wszystkie kluby zachowują się etycznie w "walce" o zawodników. Dochodzi czasami wręcz do sytuacji patologicznych. Trenerzy z innych klubów rozmawiają z naszymi zawodnikami, z ich rodzicami, działają negatywnie na dobre imię naszego klubu, manipulują opiniami na temat rozwoju naszych zawodników, krytykują metody pracy. Kontaktują się rodzicami poprzez media społecznościowe, co w moim odczuciu, jest zachowaniem wysoce nieetycznym. My, naszą postawą, chcemy utrwalać pozytywne wzorce, bo finalnie będzie to z korzyścią dla wszystkich.\nCzego możemy spodziewać się w nowym sezonie?\n– Zajdą pewne zmiany, rotacje w sztabach trenerskich (więcej na ten temat TUTAJ). Robimy je głównie po to, by w jeszcze większym stopniu zoptymalizować proces treningowy, dostarczyć zawodnikom nowych bodźców, które będą pomagały im się rozwijać. Wprowadziliśmy też pewne, drobne modyfikacje w naszym programie szkolenia dotyczących naszego bloku, np. wprowadzenie luźniejszego dnia w czwartki dla dzieci, które uczęszczają do Klas Sportowych Legii czy zmodyfikowanie treningu wtorkowego, który ma w jeszcze większym stopniu stymulować rozwój indywidualny zawodników.\nod nowego sezonu pełnił będzie funkcję koordynatora U5-U13 Akademii.


Liturgią Środy Popielcowej rozpoczynamy dzisiaj drogę wielkopostną, która doprowadzi nas do centralnego wydarzenia roku liturgicznego — do paschalnego Triduum męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.\nPrzed podjęciem swej działalności Jezus spędził czterdzieści dni na pustyni. Dla nas również rozpoczyna się dziś intensywny czas refleksji i modlitwy, który pozwoli nam przejść drogę wiodącą na Kalwarię, a potem doświadczyć radości zmartwychwstania. Inaugurację tego szczególnego okresu pokutnego stanowi symboliczny i znaczący gest: posypanie popiołem. Przypomina nam on o kruchości życia ziemskiego i uwydatnia konieczność wielkodusznej ascezy, z której rodzi się odważna decyzja pełnienia nie własnej woli, lecz woli Ojca niebieskiego, na wzór Jezusa.\nPosypanie głów popiołem odsłania również naszą kondycję stworzeń, całkowicie i w duchu wdzięczności zależnych od Stwórcy. Poprzez zadziwiający akt miłości i miłosierdzia Bóg wydobył bowiem człowieka z prochu, obdarzył go nieśmiertelną duszą i powołał do udziału w swym boskim życiu. To również Bóg w dniu ostatecznym sprawi, że człowiek powstanie z prochu i przemieni się jego śmiertelne ciało.\nPełen pokory akt posypania głowy popiołem, któremu towarzyszy rozbrzmiewające w liturgii wezwanie: «Nawracajcie się i wierzcie Ewangelii», jest przeciwieństwem pełnego pychy gestu Adama i Ewy, którzy przez swoje nieposłuszeństwo zniszczyli więź przyjaźni, która łączyła ich z Bogiem Stwórcą. Ten pierwotny dramat sprawia, że pomimo chrztu wszyscy jesteśmy narażeni na ryzyko, jakim jest uleganie często powracającej pokusie, która popycha człowieka do życia w pełnej arogancji niezależności od Boga i w stałym konflikcie z bliźnim.\nTak oto należy zatem pojmować sens i potrzebę Wielkiego Postu, który wzywając do nawrócenia, dzięki modlitwie, pokucie i gestom braterskiej solidarności pomaga nam odnowić lub pogłębić w wierze naszą przyjaźń z Jezusem, uwolnić się od iluzorycznych obietnic szczęścia ziemskiego i doświadczyć harmonii życia wewnętrznego w autentycznej miłości Chrystusa.\nPragnę powtórzyć za św. Leonem Wielkim słowa jednego z jego przemówień wielkopostnych: «Cnotliwe dzieła nie istnieją bez doświadczenia pokusy; nie ma wiary bez kontrastów; nie ma walki bez nieprzyjaciela; nie ma zwycięstwa bez walki. Nasze życie upływa pośród zasadzek i walk. Jeśli nie chcemy dać się oszukać, musimy czuwać; jeśli chcemy zwyciężyć, musimy walczyć» (Sermo XXXIX, 3).\nDrodzy bracia i siostry, przyjmijmy to zaproszenie. Wymaga ono surowej dyscypliny, zwłaszcza w dzisiejszym społeczeństwie, które często charakteryzuje ucieczka od odpowiedzialności i praktyczny ateizm. W tej walce umacnia nas i wspiera Duch Święty. On to bowiem — jak zapewnia św. Paweł — «przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami» (Rz 8, 26).\nWłaśnie Duchowi Świętemu poświęcony jest obecny, drugi rok bezpośredniego przygotowania do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. W liście apostolskim Tertio millennio adveniente napisałem: «Ważnym celem będzie zatem ponowne odkrycie Ducha jako Tego, który w toku dziejów buduje Królestwo Boże i przygotowuje jego ostateczne objawienie w Jezusie Chrystusie, działając ożywczo we wnętrzu człowieka i sprawiając, że w codziennym ludzkim doświadczeniu kiełkują już ziarna ostatecznego zbawienia, które nastąpi na końcu czasów» (n. 45).\nPozwólmy się więc prowadzić Duchowi Świętemu w tym specjalnym okresie: jest to ten sam Duch, który wyprowadził Jezusa na pustynię pokusy, by przygotować Go do misji, a potem dodawał Mu otuchy w godzinie próby, idąc z Nim od Ogrodu Oliwnego aż na Golgotę. Duch Święty jest z nami dzięki łasce sakramentów. W sakramencie pojednania drogą skruchy i wyznania win prowadzi nas w miłosierne ramiona Ojca.\nŻyczę z całego serca, by Wielki Post był dla każdego chrześcijanina okazją sprzyjającą podjęciu tej drogi nawrócenia, której zasadniczym i niezbędnym odniesieniem jest sakrament pokuty. Ten warunek trzeba spełnić, by głębiej przeżyć doświadczenie miłości Ojca.\nNiech na tej drodze wielkopostnej towarzyszy nam Maryja, która jest przykładem uległego przyjęcia Ducha Bożego. Zwracamy się dziś do Niej w chwili, w której wraz z wierzącymi całego świata wkraczamy w przepojony surowością i pokutą klimat Wielkiego Postu.\nJan Paweł II (1998r.)


Raj - jak rozumieć słowa Jezusa\nWitam. Trudno mi trochę pojąć słowa Pana na krzyżu skierowane do dobrego łotra: “Zaprawdę, powiadam ci: Dziś będziesz ze Mną w raju” (Łk 23,43 ) ze słowami skierowanymi do Marii Magdaleny po zmartwychwstaniu: "Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca" (J 20,19). Gdzie zatem był Jezus po śmierci? Czy zabrał duszę nawróconego łotra do Otchłani, a nie do Raju?? pozdrawiam\nWitam, jak można zauważyć, cytaty pochodzą z dwóch różnych ewangelii, a do tego z dwóch różnych tradycji, bo ewangelia św. Jana nie jest synoptyczna. Warto analizować spójność narracji, ale raczej na poziomie jednej ewangelii, w przeciwnym wypadku tego typu pytania pozostaną bez odpowiedzi. Myślę jednak, że forumowicze mają swoje przemyślenia, którymi chętnie się podzielą...\nA co przeszkadza Jezusowi być tu i tu jednocześnie??? Po zmartwychwstaniu jest jeszcze na ziemi w sposób widzialny dla innych, ale jednocześnie jest w Ojcu i gdzies tam, poza czasem i przestrzenią. Ukazywał sie uczniom...., a jak się nie ukazywał, to gdzie był??? To jest misteruim zmartwychwstania, nie sądzę, byśmy wszystko odarli z tajemnicy.\n'Po zmartwychwstaniu jest jeszcze na ziemi w sposób widzialny dla innych, .......\nBeato a czy obecnie jest na ziemi Pan Jezus Chrystus ?\nZ tego co wiem (było w innym wątku), przecinek postawiony po "mówię ci", (dziś będziesz.......) pochodzi od tłumacza, choć zgodny jest z obowiązującą interpretacją. Niektórzy, np. protestanci, uważają, że powinno być: "mówię ci dziś, będziesz ze mną w raju". Poza tym, czas na Ziemi a czas w życiu pozagrobowym (tego dotyczy rozmowa z łotrem) to dwie różne rzeczy - jesli w ogóle można mówić o czasie po"tamtej" stronie.\nA ja myślę, że "dziś będziesz ze mną w Raju" oznacza właśnie to, co Jezus powiedział, czyli "dziś będziesz ze mną w Raju". Dla Boga nie ma nic niemożliwego.\n- Kaśka -\nKaśka czy dla Ciebie Raj to , to samo co Królestwo w Panu Jezusie Chrystusie ?\nZadajesz pytanie do wątku: Raj - jak rozumieć słowa Jezusa


Sobota, 31 grudnia 2011, 14:03 Andrzej Niedzielan opuszcza Cracovię\nAndrzej Niedzielan rozwiązał za porozumieniem stron swój kontrakt z Cracovią. 32-letni napastnik trafił do krakowskiej drużyny przed rozpoczęciem sezonu 2011/2012.\nWtorek, 27 grudnia 2011, 14:15 Cracovia na zgrupowaniu w Hiszpanii\nPiłkarze Cracovii w ramach przygotowań do rundy wiosennej T-Mobile Ekstraklasy udadzą się na dwa zgrupowania zagraniczne. Pierwszy obóz odbędzie się w Hiszpanii. Krakowianie będą przebywali tam od 20...\nCzwartek, 22 grudnia 2011, 10:49 Niedzielan odejdzie z Cracovii\nAndrzej Niedzielan, napastnik Cracovii w najbliższym okienku transferowym może odejść z krakowskiego zespołu. Otwarcie mówi o tym prezes klubu Janusz Filipiak.\nŚroda, 21 grudnia 2011, 13:29 Kaczmarek na celowniku Cracovii\nCracovia zainteresowana jest pomocnikiem ŁKS-u Marcinem Kaczmarkiem. Piłkarz być może jeszcze w tym tygodniu podpiszę umowę z nowym pracodawcą.\nŚroda, 21 grudnia 2011, 09:50 Cracovia nie chce już Niedzielana\nAndrzej Niedzielan miał być głównym snajperem Cracovii. Jednak w obecnym sezonie napastnik strzelił tylko jedną bramkę i już wkrótce może odejść z Krakowa.\n« 1 2 3 ... 231 232 233 ... 240 241 242 »\nNiedziela, 19 maja 2019, 18:00\nFilip Majchrowicz 2000\nRadosław Kruppa 2000\nMarcin Budziński 1990\nAdrian Danek 1994\nJavi Hernandez 1989\nRobert Ożóg 2000\nJakub Serafin 1996\nAiram Cabrera 1987\nGerard Oliva 1989


Świnoujście. FAMA na wtorek STUDIO LEPIEJ – piknik COMAFAMA – schadzka na piosenki i ciastka. Świnoujście i region - portal informacyjny.\nŚwinoujście. FAMA na wtorek STUDIO LEPIEJ – piknik COMAFAMA – schadzka na piosenki i ciastka\nFAMA, informacja, ogłoszenie, rozrywka, Świnoujście, wydarzenia kulturalne 19 sierpnia 2019\nŚwinoujście. FAMA na wtorek STUDIO LEPIEJ – piknik COMAFAMA – schadzka na piosenki i ciastka.\n11:00 Oflag ul. Piastowska 55, Świnoujście\nFundacja Kamienica 1 – Z DOMU NA PODWÓRKO – animacje dla dzieci\n11:30 Plac Wolności pl. Wolności, Świnoujście\nKamienica1 – Fundacja Na Rzecz Rozwoju Sztuki i Promocji Zdrowia – zaprasza dzieci i rodziców na pl. Wolności, gdzie odbędzie się cykl animacji pod hasłem „Z domu na podwórko”. Jego celem jest przybliżenie tematyki starych i nowych gier podwórkowych.\nProjekt realizowany jest ze środków finansowych Gminy Miasto Świnoujście w ramach Budżetu Obywatelskiego.\nCzas trwania: 11:30-15:30.\nTEATR JASIĘ – spektakl ZIELONOMU\n16:00 Plac Wolności pl. Wolności, Świnoujście\nTEATR JASIĘ | Jasiek Grządziela to wielki pasjonat klaunady, cyrku, a także szeroko rozumianego teatru ruchu, który od wielu lat działa jako aktor uliczny.\nWystępował z Teatrem Pinezka w całej Polsce i wielu krajach Europy. W 2013 roku założył swój własny solowy teatr pod nazwą Teatr JaSię, dla którego stworzył i wciąż rozwija odgrywaną przez siebie postać Zielonego klauna.\nW 2014 roku został studentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie filia we Wrocławiu. Ponadto zawsze wiązał swoją przyszłość z pracą z młodzieżą i studentami.\nW roku 2013 prowadził zajęcia teatralne dla dzieci i zajęcia z Pantomimy dla dorosłych w Gdańskiej Szkole Artystycznej.\nZ grupą dorosłą wyreżyserował spektakl ruchu inspirowany dramatem Sławomira Mrożka „Tango” pod tytułem „Dzwony w kant”. Bierze czynny udział w życiu teatralnym nie tylko Wrocławia ale i Polski.\nWystępował między innymi w spektaklach teatru tańca: „Kantor: Tropy Collage” w reżyserii i choreografii Katarzyny Pastuszak, „Sideways rain” w reżyserii i choreografii Guilherme Botelho, „Widma” w reżyserii Pawła Passiniego i „Klatce z łez” w reżyserii i choreografii Bożeny Klimczak.\nZIELONOMU | Klaunada Teatru JaSię przeznaczona dla widowni w każdym wieku. Opowieść o perypetiach Zielonego Klauna i jego bezdennej walizce rozweseli nawet najbardziej zachmurzonych.\nJest to pokaz żonglerki takimi rekwizytami jak piłki, maczugi, kółeczka, diabolo, piłeczki pingpongowe. Nie zabraknie także wielu rozmaitych gagów, rozśmieszaczy i sztuczek nie do końca magicznych. A wszystko to opatrzone zielonymi barwami całej scenografii i oczywiście samego klauna.\n17:00 Galeria Miejsce sztuki44 ul. Armii Krajowej 13, Świnoujście\nMARTA MATYSZCZAK | Chorzowianka z urodzenia, dziennikarka z wykształcenia, pasjonatka kryminałów z wyboru. Prowadzi Kawiarenkę Kryminalną – portal poświęcony literaturze kryminalnej (www.kawiarenkakryminalna.pl).\nJest autorką cyklu sześciu książek „Kryminał pod Psem” – to seria humorystycznych kryminałów z detektywem Szymonem Solańskim i kundelkiem Guciem w rolach głównych.\nTRUP W SANATORIUM | W świnoujskim sanatorium zostaje popełnione morderstwo. Traf chce, że w uzdrowisku zjawia się Szymon Solański, prywatny detektyw.\nWraz z dziennikarką Różą Kwiatkowską wybrali się właśnie na pierwsze wspólne wakacje. Nie będzie im jednak dane wypocząć. Solański przyjmuje zlecenie odnalezienia zabójcy, a w śledczej pracy towarzyszy mu kundelek Gucio.\nKolejna edycja cyklu MIEJSCA LITERATURY realizowanego na Famie od roku 2010, poświęconego różnym sposobom ujmowania tematu miejsca przez literaturę.\nW tym roku temat przewodni projektu brzmi TAK ŻYJĘ. Zakres tematyczny projektu wyznaczają takie zagadnienia, jak: zadomowienie: to co wspólne i to co prywatne; zamieszkiwanie: dom, budynek, miasto jako emanacja struktur społecznych, potrzeb, marzeń i problemów; praca, zatrudnienie: wczoraj i dziś; przemiany i podziały społeczne; granice społeczne, mentalne, duchowe.\nIPT WÓJCIŃSKI/BAŃDUR/GUCIK – koncert KOMEDA/HŁASKO\n18:00 Miejski Dom Kultury ul. Wojska Polskiego 1, Świnoujście\nIPT WÓJCIŃSKI/BAŃDUR/GUCIK | Trio fortepianowe wykonujące muzykę spontanicznie improwizowaną, inspirowaną szerokim horyzontem zjawisk muzycznych, począwszy od muzyki klasycznej minionych epok, poprzez rozmaite gatunki jazzu, aż po zdobycze muzyki współczesnej.\nDo pierwszego spotkania muzyków doszło na festiwalu Fama 2015. Od tego czasu pozostają w kontakcie, zdobywając nowe doświadczenia, które zderzają ze sobą, tworząc muzykę pełną skojarzeń i odniesień do różnych gatunków.\nW 2018 roku trio otrzymało nagrodę imienia Andrzeja Jakóbca na 48. Festiwalu Fama w Świnoujściu. Muzyka IPT Wójciński/Bańdur/Gucik to połączenie swobodnej improwizacji charakterystycznej dla free jazzu, z precyzyjnie zakomponowaną formą i licznymi nawiązaniami do muzyki współczesnej: minimalizmu, sonoryzmu, surkonwencjonalizmu, spektralizmu.\nPowyższe elementy w ich wykonaniu tworzą organiczną, spójną całość rzadko spotykaną w muzyce, która zakomponowana jest jedynie formalnie, a wszystkie elementy takie jak harmonia i melorytmika, zdawałoby się najważniejsze dla odbioru są improwizowane.\nKOMEDA/HŁASKO | Muzyka ma charakter zakomponowanej formalnie około 60-minutowej, częściowo improwizowanej suity opartej na motywach z muzyki Krzysztofa Komedy: strukturach rytmicznych, melodyce i harmonice oraz wykorzystującej rozwiązania formalne charakterystyczne dla jego twórczości tj. łączenie improwizacji swobodnej z fragmentami ściśle skomponowanymi i jazzowymi.\nMa to na celu pokazanie postaci Krzysztofa Komedy Trzcińskiego nie tylko jako kompozytora standardów filmowych i jazzowych, ale jako świadomego, poszukującego twórcy, w swoich działaniach nieustępującego najnowszym trendom tzw. trzeciego nurtu, łączącego muzykę jazzową i współczesną.\nUzupełnieniem warstwy muzycznej będą recytacje fragmentów prozy Marka Hłaski, pochodzące m.in. z opowiadań „Wilk”, „Najlepsze lata naszego życia”, czy „Całe niebo będzie dla mnie”.\nSą to wczesne utwory autora, w większym stopniu niż te najbardziej znane, eksponujące emocje oraz poczucie lęku, zagrożenia i niepewności. Punktem wyjścia będzie analiza dzieł Komedy i Hłaski pod kątem elementów charakterystycznych dla ich twórczości.\nZ tych składowych powstanie nowa jakość będąca swego rodzaju syntezą sztuk, co pozwoli na osiągnięcie wewnętrznej spójności powstałego w ten sposób utworu. Wybór tych postaci nie jest przypadkowy.\nW roku 2019 przypada 50. rocznica śmierci Komedy i Hłaski oraz 80. rocznica wybuchu II Wojny Światowej, której reperkusje odcisnęły się szerokim piętnem na ich życiu i twórczości.\nNa przełomie lat 50-tych i 60-tych Komeda tworzył środowisko jazzu nowoczesnego, które wywarło ogromny wpływ na na rozwój polskiego jazzu.\nMarek Hłasko z kolei był blisko związany z Komedą na emigracji w Los Angeles. Twórczość tych postaci łączy podobna emocjonalność, symbolika i atmosfera pełna niepokoju i niepewności.\nObaj w kulturze popularnej postrzegani są w sposób spłycony, przez pryzmat swoich najbardziej popularnych dzieł. Z tego względu nadrzędnym celem projektu jest próba zmiany stereotypowego odbioru ich twórczości.\nSkład: Jakub Bańdur – skrzypce, Jakub Gucik – wiolonczela, Szymon Wójciński – fortepian.\nBELLCANTI – koncert\n19:00 Miejski Dom Kultury ul. Wojska Polskiego 1, Świnoujście\nBELLCANTI | Zespół powstał w 2017 roku. W jego skład wchodzą trzy sopranistki, absolwentki Wydziału Wokalno-Aktorskiego gdańskiej Akademii Muzycznej: Magdalena Chmielecka, Maria Malinowska oraz Karolina Sołomin.\nSkład zespołu uzupełnia znakomity pianista i aranżer Mateusz Lipiński. Swoją karierę zaczynaliśmy od repertuaru, z którego się wywodzimy, czyli operowego (program „Opera jest Kobietą”).\nZ czasem powiększał się on o kolejne programy takie jak „Przetańczyć całą noc” (operetkowo-musicalowy), „Już nie zapomnisz mnie” (przeboje dwudziestolecia międzywojennego), „Fête de la Musique” (muzyka francuska), „Czerwone maki” (muzyka patriotyczna) czy „Christmas Time” (polska i zagraniczna muzyka bożonarodzeniowa).\nMamy zamiar powiększyć swój repertuar o kolejne programy. Przy organizacji koncertów współpracujemy z wieloma znakomitymi muzykami i zespołami, takimi jak Orkiestra Kameralna Progress, Kwartet Opera, Liana Krasyun-Korunna czy Aleksandra Dąbrowska.\nW 2018 roku, pod patronatem Opery Bałtyckiej w Gdańsku wystąpiliśmy z cyklem koncertów „Fête de la Musique” dla sieci hoteli Sofitel, które odbyły się w Warszawie, Sopocie i Wrocławiu.\nDwukrotnie występowaliśmy podczas koncertów organizowanych z okazji rocznicy powstania Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.\nPonadto występowaliśmy na scenach Mazowieckiego Teatru Muzycznego (Bielańska Scena Kameralna), Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie, Centrum Kultury Teatr w Grudziądzu, Iławskim Centrum Kultury.\nIndywidualnie braliśmy udział w wielu konkursach, festiwalach i kursach mistrzowskich, na których odnosiliśmy znaczące sukcesy (Magdalena Chmielecka – Laureatka nagrody dla Najlepszego Młodego Artysty na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Hariclei Darclee w Rumunii, Maria Malinowska – tegoroczna półfinalista Międzynarodowego Konkursu Sztuki Wokalnego im. Ady Sari w Nowym Sączu, Karolina Sołomin – laureatka I nagrody Konkursu Musicalowo-Operetkowego w Olsztynie).\nChcemy, aby muzyka w wydaniu Bellcanti była zawsze intrygująca, wciągająca odbiorcę w nasz świat. Łączymy trzy sopranowe głosy w jedno brzmienie.\nZnajdujemy w utworach, które powstały nawet dwieście lat temu, nową jakość i wyraz przy zachowaniu szacunku do operowej tradycji.\nSkład: Mateusz Lipiński – fortepian, Magdalena Chmielecka, Maria Malinowska, Karolina Sołomin – śpiew.\nARKADIUSZ JAKSA JAKSZEWICZ – stand-up Z MIŁOŚCI DO HISTORII\n20:00 Miejski Dom Kultury ul. Wojska Polskiego 1, Świnoujście\nARKADIUSZ JAKSA JAKSZEWICZ | Na scenie komediowej od 16 lat – Kabaret Dworski, Kabaret Bez Szans, HarcyteatrK, Drużyna Improwizacji ToWarmia.\nUczestnik festiwali, m.in. PAKA, Lidzbarskie Wieczory Humoru i Satyry, SZPAK. Od 3 lat zajmuje się wyłącznie stand-upem. Uczestnik I Polskiego Festiwalu Stand-upu.\nWystępował w tym roku m.in. w Comedy Club w Comedy Central Polska, na gali Stand-up Show, wrocławskim festiwalu Wrocek.\nRegularnie występuje w warszawskim Resorcie Komedii, prowadzonym przez Stand-up Polska i Szkołę Impro, a także na scenach komediowych w całej Polsce.\nZ MIŁOŚCI DO HISTORII | Czyli historie śmieszne według Arka i kilku innych osób. Dotyczące Arka i kilku innych osób, a nawet czasami nas wszystkich.\nZbierane kilka lat po lasach, polach, domach, pociągach, ulicach i snach. O historii też troszkę będzie. O przygodach na rekonstrukcjach.\nO sprawach przyziemnych i nie, o ludziach i nie tylko. O podróżach i o obrażaniu, o nawykach, przyjaźni, o szanownych Panach bez domu i o sprzątaniu, o tym, jak ciężko jest rudym w Polsce i jak łatwo można z tym wszystkim skończyć. Ogólnie wesoło.\n21:30 KiteFORT plaża [od ul. Uzdrowiskowej, przy wiatraku], Świnoujście\nPARA | Nowy stan skupienia w muzyce. Grają po polsku, muzykę z wnętrza, grają bity z serca a brzmienia z Kurzwail’a. Grają ubrani w żółte barwy z elementami elektro i popu.\nZespół ocenia swoją twórczość jako bezgranicze gatunków muzycznych, odzwierciedlające stan skupienia umysłu. PARA aktywnie koncertuje, stale poszerza repertuar i pracuje nad debiutancką płytą.\nLaureaci konkursów: Jarocińskie Rytmy Młodych, Stage4You, Zimowa Giełda Piosenki. Finaliści Festiwalu Fama (Świnoujście) i Festiwalu Młodych Talentów (Szczecin). Supportowali takich artystów jak: Daria Zawiałow, Krzysztof Zalewski, Paulina Przybysz, Brodka, Łona i Weber, Mela Koteluk, Fisz Emade Tworzywo, Bovska.\nKONCERT DLA MORZA | JOÃO DE SOUSA – „IDEAL”\n22:30 KiteFORT plaża [od ul. Uzdrowiskowej, przy wiatraku], Świnoujście\nJOÃO DE SOUSA | Portugalski muzyk, od ponad 10 lat mieszkający w Polsce. Tu nagrał albumy: „João de Sousa & Fado Polaco”, „Luta”, „Ideal”.\nNajnowszy to w większości piosenki autorskie, śpiewane z towarzyszeniem wielu instrumentów: gitary, fortepianu, kontrabasu, perkusji, kwartetu smyczkowego.\nPrzełomem w karierze artysty był moment, gdy otrzymał zaproszenie od Andrzeja Smolika do wykonania w jego nowym albumie dwóch utworów.\nWkrótce płyta ta uzyskała status platynowej. João de Sousa współpracował także z zespołem Mikromusic i argentyńskim bandoneonistą Arielem Ramirezem.\nJego piosenki znalazły się na radiowej płycie RAM Cafe vol.7 oraz w albumie Siesta vol. 11 Marcina Kydryńskiego.\nIDEAL | Trzeci album João de Sousa, utrzymany w słodko-gorzkim, romantycznym brzmieniu w stylu vintage. Portugalczyk odnalazł w nim drogę do szczęśliwego połączenia rodzimej melancholii z polskim sentymentalizmem.\nDaleki jest jednak od monotonii i konwencjonalności. Na krążku znalazło się dziesięć piosenek autorskich śpiewanych w ojczystym języku artysty.\nDo nagrania jednej z nich („Ideal”), João zaprosił wybitną wokalistkę jazzową i zarazem autorkę tekstu w języku polskim – Dorotę Miśkiewicz.\nTo jednak nie jest jedyny polski akcent – na płycie znajdziemy także cover piosenki Krzysztofa Komedy „Była pogoda” (z filmu „Niewinni czarodzieje”).\n„Ideal” balansuje na granicy muzycznych gatunków. Dociekliwi usłyszą tu inspiracje muzyką Nicka Drake’a, Caetano Veloso, Toma Waitsa, Salvadora Sobrala czy nawet trip-hopowego Portishead.\nJoão myślami wraca do klimatu lat 90. XX wieku. Do nagrania materiału João powiększył swój zespół o sekcję dętą oraz zaprosił kwartet smyczkowy.\nSTATEK KOSMICZNY GNIAZDO KONIA – koncert\n23:59 KiteJunkiesplaża [od ul. Uzdrowiskowej], Świnoujście\nKoncert jubileuszowy, wydarzenie bardzo specjalne, wielki powrót! Dokładnie 20 lat temu świnoujski zespół Statek Kosmiczny Gniazdo Konia wygrał sekcję muzyczną Festiwalu Fama (prowadzoną wówczas przez Wojciecha Waglewskiego i Mateusza Pospieszalskiego), zdobywając nagrodę w postaci sesji nagraniowej (Universal).\nZespół tworzą muzycy związani ze świnoujską sceną niezależną, znani z takich zespołów, jak: Budowa, Ptaki Przyrody, Ludojad, Szmaty.\nSkład: Paweł Wdziękoński (Mewa) – wokal, Piotr Piasecki (Bajzel) – gitara, Przemysław Beleć (Bele) – bas, Ryszard Kadłubiec (Ryś) – perkusja.\n‹ Zachodniopomorskie. Bezpłatne zajęcia dla dzieci – potrzebujemy Twojego bezpłatnego głosu › XXI MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL MUZYCZNY ŚWINOUJSKIE WIECZORY ORGANOWE W GALERII MISTRZÓW KONCERT DUŃSKIEGO ORGANISTY


MĄŻ STANU – Karabeusz\nOdszedł Jan Olszewski, jeden z ostatnich współczesnych mężów stanu. Strata ogromna, ale ten moment pozwolił chwalebnie spojrzeć na tę postać. Dzisiaj dopiero dowiedzieliśmy się z powszechnych publikatorów o rzeczywistych zasługach premiera Jana Olszewskiego.\nO tym, że bez Niego Polska nie pozbyłaby się niechcianych żołnierzy rosyjskich, o tym, że to ON dokonał pierwszego kroku w kierunku naszego członkostwa w NATO a także w Unii Europejskiej.\nNależał do grona rzeczywistych mężów stanu, choć krótko sprawował funkcję premiera. Jest postacią nie do przecenienia, ponieważ obrazował wzór męża stanu, czyli najwyższy poziom osoby funkcjonującej w polityce. Stanowi, więc autentyczny przykład do naśladowania. Na czym, w szczególności polegała ta wyjątkowość?\nPo pierwsze, był doskonale wykształconym prawnikiem, erudytą, które to cechy sytuują Go na najwyższej półce tej profesji. Umiał posługiwać się językiem polskim i prawniczym z niezwykłym znawstwem, a równocześnie zrozumieniem dla przeciętnego człowieka.\nPo drugie, Jego środowiskowy sposób wychowania doprowadził do tego, że pierwszą miłością całego życia była Ojczyzna i jej dobro. Tej zasadzie był zawsze niezłomnie wierny.\nPo trzecie, rozumiał potrzeby innych, jak mało, kto i dlatego często bezinteresownie pomagał bliźnim. Ta cecha jest szczególnie cenna dla polityka wysokiej rangi, gdyż eliminuje w momencie sięgnięcia po władzę klanowe usytuowania, tworzące przepaść między władzą a społeczeństwem.\nPo czwarte, posiadał niedościgłe umiejętności dyplomatyczne, co widoczne było w zabiegach politycznych, a także w wystąpieniach publicznych. Prawdziwy język dyplomacji, to swoistego rodzaju kod, przy pomocy którego informuje się rozmówcę o określonym stanowisku w sposób nieurażający interlokutora.\nWyjątkowa perełka tych umiejętności została w dniu pogrzebu zwielokrotniona medialnie w TVP, a zwłaszcza w TVP Info. Kiedy premier Jan Olszewski w przemówieniu sejmowym w dniu 4 czerwca 1992 r. mówił o potrzebie spojrzenia w twarz przeciętnemu Polakowi po zakończeniu misji prezesa Rady Ministrów, to przeciwnikom obalającym rząd dawał do zrozumienia nie „Nocną zmianę”, ale „Nocną zdradę”.\nTaki sposób perfekcji języka dyplomatycznego znamionuje niedościgłego Mistrza, wszechstronnego intelektualistę, godnego najwyższych pochwał i zaszczytów. Dlatego, w pełni zasadnie Prezydent Lech Kaczyński nadał Janowi Olszewskiemu Order Orła Białego – najwyższe odznaczenie Rzeczypospolitej Polskiej.\nNasi współcześni politykierzy mają doskonały wzór do podnoszenia swoich sztubackich umiejętności. Rzecz w tym, aby chcieli to robić z korzyścią dla Ojczyzny, pozostawiając premiera Jana Olszewskiego w panteonie mężów stanu.\nAutor TadeuszOpublikowano 17 lutego 2019 Kategorie Wspomnienia\nPoprzedni Poprzedni wpis: KOŃ TROJAŃSKI\nNastępny Następny wpis: MARNY KONIEC…


W gminie Siedlce szukają kobiety niezwykłej\nZbigniew Juśkiewicz 2019-02-05 12:35:37 liczba odsłon: 2920\nWójt gminy Siedlce ogłosił konkurs „Kobieta Aktywna w Gminie Siedlce”. W tym roku będzie on przeprowadzony w trzech kategoriach: Kobieta Przedsiębiorcza, Kobieta Aktywna Społecznie oraz Kobieta Niezwykła.\nW konkursie mogą uczestniczyć panie na stałe zamieszkałe na terenie gminy Siedlce. Kandydatury, w dowolnej liczbie, mogą zgłaszać między innymi: sołtysi, radni, KGW, przedsiębiorcy z terenu gminy, organizacje pozarządowe, a także osoby prywatne. Warunkiem jest dostarczenie prawidłowo wypełnionego formularza zgłoszeniowego (za pośrednictwem poczty lub osobiście), który jest do pobrania na stronie: www.gminasiedlce.pl. Termin zgłaszania kandydatek upływa 25 lutego tego roku.\nWyboru laureatek dokona kapituła konkursowa. Nagrody zostaną wręczone na uroczystej gali, połączonej z koncertem z okazji Dnia Kobiet, która odbędzie 3 marca w świetlicy w Białkach.


5 rad zanim zaczniesz odchudzanie ⋆ AgaMaSmaka - żyj i jedz zdrowo!\nBrak komentarzy do 5 rad zanim zaczniesz odchudzanie\nChcesz schudnąć. Zależy Ci na zadbaniu o swoje zdrowie. Do tej pory Twoja dieta pozostawiała wiele do życzenia. Czas to zmienić! Ruszasz na całego. Przechodzisz na dietę, działasz i w pewnym momencie gdzieś to wszystko zaczyna się rozjeżdżać. Zaczyna Cię to przerastać. Czujesz, że nie dasz rady. Rzucasz wszystko w diabły, kiedy nie możesz realizować 100% normy. Co zrobić, aby tak to wszystko się nie skończyło?\nJeśli wolisz słuchać, zamiast czytać, ten podcast znajdziesz na Spotify (i pozostałych serwisach podcastowych) oraz na YouTube:\n1. Nie katuj się i zacznij jeść\nWiesz, że czasem, żeby schudnąć, trzeba zacząć jeść? Tak po prostu: zacząć jeść. Zbyt proste, żeby mogło być prawdziwe?\nMam pod opieką wiele kobiet, które borykają się z otyłością. Ich zwyczaje żywieniowe przeczą często stereotypom i przekonaniom, jakie wiele osób ma na temat ich stylu żywienia. Nie, nie opychają się chipsami czy batonikami. Czasami wręcz przeciwnie: jedzą niekiedy tak mało, że ja nie wytrzymałabym jednego tygodnia na tak ubogiej w kalorie diecie. O wartościach odżywczych nie wspominając. W ich żywieniu jest zdecydowanie za mało zdrowych produktów i pełnowartościowych posiłków.\nJakiś czas temu rozmawiałam znowu z jedną z moich podopiecznych. Nasza współpraca trwa dość krótko i polega na edukacji żywieniowej. Od niedawna ta pani, nazwijmy ją Bożena, włączyła nieco bardziej regularne posiłki. Brakuje jej jeszcze trochę do takiej regularności, która byłaby wskazana przy jej schorzeniach, ale nie marudźmy, bo pani zaczęła w ogóle jeść i w krótkim czasie zrobiła postępy. Na szczęście ma dość dużą świadomość żywieniową, więc potrafi przygotowywać zdrowe i apetyczne posiłki.\nRozmawiałyśmy i pani Bożenka na moje pytanie o to, jak się czuje po wprowadzeniu zmian w żywieniu, odpowiada:\nPojawiło się u mnie takie dziwne uczucie w żołądku.\nTo chyba głód?\nTa pani zaczęła odczuwać głód, co wcześniej nie miało miejsca! Nie znała uczucia głodu i zastanawiała się w ogóle, jakie to doświadczenie. Wystarczył krótki czas zadbania o siebie i już organizm daje znać, że zasługuje na dobre, odżywcze jedzenie. I waga idzie w dół.\nI myślę sobie, dlaczego tak często my kobiety właśnie przestajemy odczuwać swoje potrzeby? Również te podstawowe – fizjologiczne. Dlaczego zagłuszamy potrzebę: odżywienia, snu, relaksu, zaopiekowania się sobą? Bo wszystko i wszyscy są ważniejsi od nas… Bo nikt nas nie nauczył, że żeby pomóc innym, musimy najpierw zadbać o siebie.\nAle wystarczy czasem jeden impuls. Wystarczy czasem doświadczyć tej troski o siebie, żeby ją polubić. Mam wielką nadzieję, że pani B. ją polubi na dobre i już nigdy nie pozwoli sobie tego odebrać.\nNie katuj się więc, tylko zacznij jeść zdrowo, regularnie, odżywczo. Nie musi być perfekcyjnie.\n2. Nie bierz na siebie zbyt za dużo\nNiekiedy początki poprawienia swojej diety to nic innego jak macanie się ze sobą:\n– Co przejdzie, a co nie?\n– Co zasmakuje, a czego absolutnie nie tknę?\n– Co wywoła u mnie dolegliwości, a co nie?\n– Co da mi satysfakcję z posiłku, a co sprawi, że będę się czuła jak gdyby mi odebrano najważniejszą przyjemność codzienności?\nDlatego nie wierzę w uniwersalne diety, które sprawdzą się u wszystkich. Trzeba się napróbować i naszukać swoich rozwiązań w obrębie tych rekomendowanych i dopuszczalnych przy naszym stanie zdrowia.\nDlatego uwaga! Jeśli kiedyś byłaś u dietetyka i dostałaś dietę, ale ci nie podpasowała i ją rzuciłaś w diabły to… nic. Nie znaczy to absolutnie, że „zdrowa dieta nie jest dla ciebie” czy że „nie nadajesz się do tego całego zdrowego odżywiania”. Znaczy to tylko, że akurat kilka dań ci nie podpasowało i potrzeba większej indywidualizacji, analizy tego jak żyjesz, co lubisz i czego potrzebujesz. I trzeba też dużo cierpliwości. Nie poddawaj się i szukaj swojej drogi. Zdrowe odżywianie może być proste (nie mylić z „łatwym”), tylko trzeba cierpliwości. Tylko i aż.\nRzuciłaś kiedyś dietę w kąt? Może usiądź do niej raz jeszcze i weź z niej to, co na ten moment możesz i chcesz wziąć? Ale nie poddawaj się, dobra? Chodzi po prostu o to, żeby zmieniać to, co dasz radę zmieniać i iść powoli do przodu.\n3. Doceniaj się\nMam taki układ z niektórymi moimi podopiecznymi, że przesyłają mi na Messengerze czy WhatsAppie swoje posiłki. Później je często omawiamy, korygujemy albo są dla mnie po prostu pomocą przy układaniu diet. Wiem, co kto lubi, po jakie produkty sięga i potrafię wtedy lepiej dopasować jadłospis do kubków smakowych i nawyków danej osoby.\nNo wiec ostatnio pewna pani przesłała mi zdjęcie swojego posiłku. Język wszedł mi nie powiem gdzie. Było kolorowo, odżywczo, idealnie – biorąc pod uwagę, że tego dnia nie miała pomysłu, co zjeść na obiad (pisała mi o tym wcześniej). Podziw! I uwaga! Co ta pani mi napisała? Że niestety TYLKO taki obiad dała radę zrobić. A posiłek był naprawdę spoko.\nDoceniaj siebie i swoje działania! Doceniaj się za to, że mimo zmęczenia po pracy i wszechobecnego stresu, napięcia, problemów, jesteś w stanie zrobić danie z dużą ilością warzyw zamiast sięgać po kanapkę z wędliną, jakiegoś gotowca czy słodycze.\nNie musi być idealnie. Wystarczy jak będzie ciut lepiej niż dotychczas.\n4. Przypomnij sobie, kiedy i dlaczego było lepiej\nKiedy czujesz, że jesteś w martwym punkcie… Że powinnaś jeść zdrowo, ale nie jesz. Że powinnaś zadbać o zdrowie, ale tego nie robisz. W sumie nawet nie wiesz, dlaczego. Po prostu nie robisz nic, choć powinnaś… Wtedy właśnie zastosuj tę technikę.\nUżywam jej pracując z tymi pacjentami, którzy znaleźli się właśnie w takim martwym punkcie niemocy. Wiedzą, że powinni coś zrobić, ale nie robią nic i toną w dolegliwościach oraz dyskomforcie. I wtedy właśnie pomagają często tzw. „pytania o wyjątki”.\n„Wyjątki” to wszystkie te okresy w życiu, kiedy Twoje problemy były mniejsze i radziłaś sobie lepiej. Kiedy dolegliwości były mniej uporczywe, nie było dyskomfortu (lub był znacząco mniejszy). Co sprawiało, że było lepiej (np. z Twoim żołądkiem, refluksem, jelitem drażliwym, witalnością i energią etc.)? Co takiego robiłaś, że samopoczucie było lepsze? Co było pomocne? Jakie rozwiązania ci się sprawdzały wtedy?\nJedna z moich ostatnich sesji pokazała mi, jak ta technika jest intuicyjna i naturalna dla naszego umysłu. Moja podopieczna (nazwijmy ją Zosią) odnowiła ze mną kontakt po długim czasie. Przez ten czas niestety stało się wiele złego w obrębie stylu żywienia i jej dolegliwości się bardzo nasiliły. Odezwała się więc do mnie po długiej przerwie i podczas rozmowy padło z jej ust stwierdzenie:\nPani Agnieszko, pamięta pani te moje wspaniałe 2 miesiące, kiedy tak dobrze się czułam?\nPamiętałam doskonale, ale najważniejsze, że pani Zosia pamięta to jeszcze lepiej niż ja i wie dokładnie, co zrobić, żeby tak było znowu. I nie muszę jej przekonywać do tego, że warto, bo ona tego sama doświadczyła i wie, co działało.\nDlatego też, paradoksalnie, wprowadzenie pozytywnych zmian w diecie ma sens nawet wtedy, gdy je za chwilę porzucimy. ;-) Bo po czasie mamy porównanie i pamiętamy, co i jak działało. I możemy się do tych doświadczeń odnieść i do nich wrócić czując sens tego działania. Możemy odwołać się do swoich umiejętności i nawyków, które wtedy posiedliśmy. Możemy raz jeszcze skorzystać z kompetencji, które wtedy zbudowaliśmy.\nPytanie do Ciebie: czujesz się teraz nie tak, jakbyś chciała? Przypomnij sobie te momenty, kiedy było dobrze albo lepiej niż teraz. Co wtedy zadziałało? Co ci pomogło? Jak to osiągnęłaś? Wiesz? To powtórz to działanie małymi kroczkami właśnie teraz.\n5. Daj sobie prawo do zatroszczenia się o siebie\nWszystko jest do ogarnięcia:\n– Wiedzę żywieniową można zdobyć/usystematyzować;\n– Gotowania można się nauczyć;\n– Do nowych smaków da się przyzwyczaić;\n– Dobre nawyki można zbudować w ciągu niedługiego czasu.\n…uznamy, że jesteśmy ważne dla siebie samych.\nŻe potrzeby innych/praca/wstaw dowolne nie są ważniejsze od naszych potrzeb.\nI to niby taka oczywistość, ale sporo kobiet przewraca się o nią wyjątkowo często.\nMam dużo klientek, które już doskonale wiedzą, jak powinny jeść, co zmienić, co wdrożyć, ale nie robią tego, bo „coś” zawsze im przeszkadza. I będzie zawsze przeszkadzać. O ile nie zrobimy z tym nic. O ile nie damy sobie prawa do zaopiekowania się sobą.\nZaopiekowanie się sobą to nie zawsze trzymanie się jakiejś wyśrubowanej, idealnej diety i turbo-treningów.\nDbanie o siebie to też chociażby spacer.\nDbanie o siebie to np. regularne jedzenie nieidealnych, ale odżywczych posiłków.\nDbanie o siebie to zrobienie sobie przerwy w pracy na drugie śniadanie zamiast połykania w całości czegokolwiek przed komputerem.\nDbanie o siebie to pójście do sklepu po warzywa i ugotowanie sobie zupy na dwa (a nawet, pal licho, trzy dni) i wzięcie jej do pracy zamiast głodzenia się lub zjadania prawie codziennie ciasteczek.\nDbanie o siebie to spokojna i smaczna kolacja zamiast wieczornego odpisywania na służbowe maile.\nDbanie o siebie to zrozumienie, że nie ma dobrego samopoczucia przy niedosypianiu, niedojadaniu i nieszanowaniu swoich potrzeb.\nNie wiem. Może boisz się, że świat powie NIE, jeśli powiesz mu, że też masz potrzeby? Ja się czasem chyba boję, ale uczę się nie bać.\nSłuchałam jakiś czas temu wywiadu z Natalią de Barbaro. I użyła kilku pięknych sformułowań. Jednym z tych, które najmocniej weszły we mnie było:\nNiektóre z nas starają się faktycznie na śmierć realizować powinności, obowiązki, potrzeby innych. Udowadniamy, że wszystko potrafimy i możemy, zostawiając zadbanie o siebie na przyszłe czasy, kiedy będzie jakaś magiczna przestrzeń. Kiedy zasłużymy?\nOtóż nie będzie przestrzeni, jeśli same jej sobie nie stworzymy. I będziemy dalej w czarnej duszy: zastarane i zorane, z nadwagą, niedowagą, refluksem, brakiem energii, insulinoopornością, frustracją, wrzodami, jelitem drażliwym (wstaw dowolne, bo to zupełnie nieistotne). Przede wszystkim jednak będziemy cholernie zmęczone…\nWięc zanim zaczniesz się odchudzać, zanim rzucisz się w wir zmian dietetycznych, przemyśl te kwestie. To ważne, żeby wszelkie działania były dla Ciebie samej wspierające, a nie dołujące czy „przemocowe”.\nŻyczę Ci przede wszystkim, żeby wszelkie zdrowe nawyki żywieniowe, które wprowadzisz, miały charakter trwały i abyś była z siebie dumna. Trzymam za Ciebie kciuki i zatroszcz się o siebie, a organizm na pewno Ci podziękuje.\nTagi nawyki, nawyki żywieniowe, odchudzanie, przemyślenia, zdrowe nawyki, zdrowie psychiczne, zdrowy tryb życia


sąd w serwisie Warszawa\nOpracowania Rejestr opracowań Spis opracowań\nobsługa prawna dla firm rybnik Znany adwokatRozwód to bardzo trudna sytuacja nie tylko dla małżonków, ale również najbliższej rodziny. Dzieci warto w tym czasie otoczyć opieką psychologa Czytaj dalej...\nDodane: 03:35 05- 02- 2020\nprawnik rybnik Przerywają one bieg przedawnienia dzięki czemuOpóźnienia w płatności faktur stanowią zmorę przedsiębiorców. Niestety, należności od odbiorców szybko się przedawniają, dlatego Czytaj dalej...\nprawnik zamówienia publiczne rybnik Spokojny tryb życia jest marzeniem wieluŻycie stawia przed nami często bardzo duże wymagania. Spokojny tryb życia jest marzeniem wielu z nas. Jednak jest on po pr Czytaj dalej...\nDodane: 07:32 10- 11- 2019\nprawnik czerwionka-leszczyny Kancelaria prawnicza to miejsce które jestPodczas gdy niektórzy prawnicy rodzinni koncentrują się tylko na rozwodzie, większość obejmuje wszystkie dziedziny prawa rodzinnego. Prawo rozwodowe i Czytaj dalej...\nDodane: 06:54 30- 10- 2019\naventum-kancelaria.pl Takimi opiniami warto się kierować boPomoc prawnika może się przydać w najmniej oczekiwanym momencie. Nigdy nie wiadomo co nas w życiu spotka, dlatego zawsze warto mie Czytaj dalej...\nDodane: 13:37 18- 08- 2019\nprawnik rybnik W życiu prawie każdego człowieka przychodziW życiu prawie każdego człowieka przychodzi taki moment, gdy potrzebuje on porady prawnej. Prawo jest skonstruowane w taki sposób, że język prawniczy trudno jest zroz Czytaj dalej...\nDodane: 05:57 27- 06- 2019\nodszkodowanie za błąd medyczny rybnik Musi nastąpić trwały i zupełny rozpad: -Rozwód to jedno z najbardziej traumatycznych doświadczeń w życiu człowieka. Wszak właśnie wtedy diametralnie zmienia się Czytaj dalej...\nDodane: 04:44 27- 06- 2019\nkancelaria radlin Zawód prawnikaCo najmniej połowa dorosłych ludzi w swoim życiu korzystała z usług prawnika. Do prawnika zwracamy się w różnych sprawach. Czasem takich zwykłych, codziennych. Kiedy trzeba nam coś wy Czytaj dalej...\nDodane: 07:24 10- 06- 2019\nkancelaria prawnicza rybnik Nie każdy nadaje się do tegoPrawnik jest osobą zajmującą się wszelkiego rodzaju sprawami dotyczącymi porad prawnych, pomocy prawnej i tym podobnych. Prawnik to wymagający zawód, Czytaj dalej...\nDodane: 02:25 05- 06- 2019\nprawo zamówień publicznych Rybnik Pozostaje wiele innych problemów między innymiObecnie na rynku istnieje wiele kancelarii adwokackich. Jak zatem wybrać dobrego adwokata? Otóż jak wszyscy wiemy s Czytaj dalej...\nDodane: 07:40 28- 05- 2019\nkancelaria prawnicza rybnik Prawnik od zaraz!Nieuznana reklamacja obuwia, pracodawca migający się od wypłaty wynagrodzenia lub nadgodzin czy lokator, którego nie potrafimy zmusić do opuszczenia naszego mieszkania. Ilu lu Czytaj dalej...\nAventum kancelaria PrawnikPrawnik jest osobą zajmującą się wszelkiego rodzaju sprawami dotyczącymi porad prawnych, pomocy prawnej i tym podobnych. Prawnik to wymagający zawód, którego trzeba uczyć się latami i być wciąż na Czytaj dalej...\nDodane: 12:42 17- 05- 2019\nAventum kancelaria Pomoc prawna towarzyszyła ludziom od pokoleńW nowoczesnym społeczeństwie wszczynana jest coraz częściej dyskusja nad określonością prawa, nad jego pewnością i precyzją. Niestety, ta pozo Czytaj dalej...\nDodane: 11:45 16- 05- 2019\nzamówienia publiczne Rybnik Są też miejsca w których możnaPrzeciętny człowiek może mieć problemy z orientowaniem się w prawie dotyczącym poszczególnych dziedzin życia. Mówi się, Czytaj dalej...\nDodane: 10:34 22- 04- 2019\nodszkodowanie rybnik Pomoc w temacie przepisów prawa.Aktualnie rośnie zapotrzebowanie społeczeństwa na informacje z dziedziny prawa. Tak się złożyło, że coraz częściej ludzi mają problemy, których n Czytaj dalej...\nDodane: 17:19 17- 04- 2019\nodszkodowanie rybnik Pomoc prawna świadczona przez adwokata powinnaPrawnik jest zawodem często poszukiwanym w przypadku zaistnienia problemów z prawem. Szczególnie ważna jest w taki przypadku pomoc, k Czytaj dalej...\nDodane: 23:42 13- 04- 2019\nJeżeli szukasz pomocy prawnej, dobrze trafiłeś. Dowiedz się więcej klikają tutaj => kancelaria radców prawnych Śląsk Nieznajomość prawa szkodziNieznajomość prawa szkodzi- to bardzo prawdziwe twierdzenie, zwłaszcza, że nieznajomość prawa nie jest żadną podstawą do zm Czytaj dalej...\nDodane: 17:38 04- 05- 2016\nJeżeli szukasz pomocy prawnej, dobrze trafiłeś. Dowiedz się więcej klikają tutaj => prawnik Chorzów Pomoc prawnaWiecie na czym polega problem z pomocą prawną? Często zgłaszamy się za późno. Pamiętaj - prawnik nie jest cudotwórcą, konsekwencje zaniechania mogą być ko Czytaj dalej...\nDodane: 01:59 05- 04- 2016\nJeżeli szukasz pomocy prawnej, dobrze trafiłeś. Dowiedz się więcej klikają tutaj => prawnik Śląsk Problem z podatkami?Jeżeli nasze wątpliwości prawne związane są z podatkami, to prawnik również może nam pomóc. Istnieje bowiem grupa absolwentów studiów prawniczych, k Czytaj dalej...\nDodane: 03:11 03- 04- 2016\nJeżeli szukasz pomocy prawnej, dobrze trafiłeś. Dowiedz się więcej klikają tutaj => prawnik Sosnowiec Nie szukaj rozwiązania samodzielnieCzy należy samodzielnie próbować rozwiązywać problemy i zagadnienia natury prawnej? To pytanie często nas dręczy. Z jednej strony Czytaj dalej...\nDodane: 02:03 02- 04- 2016\nJeżeli szukasz pomocy prawnej, dobrze trafiłeś. Dowiedz się więcej klikają tutaj => prawnik Tychy Musisz znać prawo, jeśli chcesz prowadzić biznesCzęsto nie zdajemy sobie sprawy o tym, że łamiemy prawo. najbardziej muszą tutaj uważać te firmy, które sprzedają swoje Czytaj dalej...\nDodane: 11:53 01- 04- 2016


Mieszkańcy ulicy Słowackiego i Konopnickiej w Kościerzynie skarżą się na pracowników firmy odbierającej śmieci.\n- Któryś raz z rzędu widzę, jak podjeżdża śmieciarka, panowie z ekipy wyciągają kosz z wyznaczonego miejsca przy posesji, opróżniają, ale już nie odstawiają na miejsce, a zostawiają pojemnik na chodniku - mówi mieszkaniec ulicy Konopnickiej. - Myślałem za pierwszym razem, że to przypadek, że może zapomnieli odstawić, ale za jakiś czas widzę, że sytuacja się powtarza.\nOkazuje się, że na sąsiedniej ulicy jednego dnia firma wywożąca śmieci zostawiła na środku chodnika pojemniki wzdłuż kilku posesji .\n- Wracam z pracy, a tu widok jakby ktoś celowo powyciągał kosze ludziom na chodnik, dla jakiegoś głupiego żartu.\nInny sąsiad mówi: - wojna jakaś tu była czy co? Czasami jest tak, że jak nikogo nie ma w domu, to taki pojemnik cały dzień zagradza przejście innym i to ja wychodzę na bałaganiarza - mówi nam mieszkaniec Kościerzyny.\nDo niebezpiecznego wypadku doszło dziś (4 czerwca) rano, przed godziną 6 w Szumlesiu Królewskim…


Zginął z rąk komunistów, bo miał zbyt miękkie serce... Znakomity film o Janie Kempińskim "Błysku" [wideo] - Niezłomni.com\nOpublikowane 2013/10/25 w Bohaterowie\nJan Kempiński „Błysk”\nJeden z przedstawicieli antykomunistycznego podziemia z Wielkopolski, od grudnia 1939 r. w konspiracji, żołnierz ZWZ-AK. Dwukrotnie odznaczony Virtuti Militari V klasy. Po wejściu Sowietów nie złożył broni. Dowodził oddziałem podlegającym Inspektoratowi Ostrowskiemu Wielkopolskiej Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Warta”.\nPrzeprowadził szereg udanych akcji przeciwko komunistycznemu aparatowi terroru, m.in. w październiku 1945 r. pod Pleszewem rozbił grupę operacyjną UB i MO z Jarocina.\nOddział „Błyska” został rozbity przez UB 22 października 1945 r. w bitwie pod Odolanowem. Zginęło wtedy kilkunastu partyzantów. „Błysk” został aresztowany przez UB 17 grudnia 1945 r. i skazany na karę śmierci, zamordowany 21 czerwca 1946 r. w Poznaniu.\nPrzez cały okres PRL-u uważano go za bandytę. 22 września 1994 roku Sąd Wojewódzki w Poznaniu wyrok na Jana Kempińskiego uznał za nieważny. „Błysk” został pośmiertnie zrehabilitowany.\nTagi: Jan Kempiński "Błysk"żołnierze wyklęci\nPoprzedni Poprzedni artykuł: Jak Holendrzy pamiętali o polskim Generale. Piękna oprawa kibiców [wideo]\nNastępny Następny artykuł: Smiersz znaczy śmierć, czyli wielkie polowanie na Armię Krajową. Strona rosyjska do dziś „nie wie”, co się stało z aresztowanymi


Korektor w taśmie mini do szkoły i biura INTERDRUK biały Satin Gold MIX\nPrzepiękny korektor w taśmie z nowej kolekcji Satin Gold od INTERDRUK! Niezbędnik w każdym piórniku, jak i nawet w biurze. Korektor dostępny w 3 przepięknych kolorach: bordowy, beżowy oraz szary. Długość taśmy wynosi 6m. Polecamy korektor w taśmie, dzięki któremu usuniesz niechciane błędy w mgnieniu oka, bez obaw o ubrudzenie się białym płynem.\nZestaw geometryczny Colorino 8 elementów BACK TO SCHOOL - mix...


Karczewski: Szczepienia to droga do powstrzymania pandemii\nWydrukowano: 2022-01-26 21:35:26.336491+01:00\nOpublikowano: 2020-12-30 09:35:43.972609+01:00 · aktualizacja: 2020-12-30 09:36:43.641477+01:00\nKarczewski po szczepieniu: Czuję się bardzo dobrze, nie mam żadnych śladów. To jedyna droga do powstrzymania pandemii\nopublikowano: 2020-12-30 09:35:43.972609+01:00\naktualizacja: 2020-12-30 09:36:43.641477+01:00\nStanisław Karczewski / autor: PAP/Leszek Szymański\nMiejsca wkłucia nawet nie widać, nie mam żadnych śladów ani miejscowych, ani ogólnych, czuję się bardzo dobrze. Zachęcam do szczepień, bo to jedyna droga do powstrzymania pandemii - podkreślił senator PiS Stanisław Karczewski w programie „#Jedziemy”.\n— Ponad podziałami politycznymi! Grodzki i Karczewski zaszczepili się przeciwko COVID-19. Obaj zaapelowali też do Polaków\n— Co zachęciłoby Polaków do szczepienia przeciwko koronawirusowi? Zaskakujące wyniki sondażu. Najważniejsze są pieniądze\nDroga do powstrzymania pandemii\nSenatorowie zostali zaszczepieni w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSWiA w Warszawie.\nKarczewski zapewniał na antenie TVP Info, że szczepionka jest bezpieczna i należy ją przyjąć, bo „to jedyna droga do tego, by powstrzymać epidemię”.\nNawet przed chwileczką sprawdzałem. Miejsce wkłucia nie widać, nie dostrzegłem. Także nie mam żadnych śladów ani miejscowych ani ogólnych. Czuję się bardzo dobrze. Zachęcałem, zachęcam i będę zachęcał do szczepień, bo one są jedyną taką drogą do tego, abyśmy powstrzymali pandemię\nByły marszałek Senatu przypomniał, że przeszedł już koronawirusa.\nWiem, jaka dziwna to jest choroba, jak uciążliwa. Naprawdę warto ponieść jakieś ryzyko; siadając na tym fotelu jakieś ryzyko ponosiłem, ale w miarę upływu czasu ono jest coraz mniejsze. Powinniśmy się szczepić\nOdnosząc się do badań klinicznych powiedział też, że „większa śmiertelność była w tej grupie, która otrzymała placebo, a nie szczepionkę”.\nTo obrazowe przedstawienie tego, jak szczepionki są bezpieczne\nW rozmowie poruszona została również kwestia wyboru nowego Rzecznika Praw Obywatelskich. Karczewski powiedział, że będą prowadzone rozmowy z senatorami.\nAdam Bodnar nie będzie dożywotnio RPO. Mamy trzech kandydatów. Profesor Wawrzyk jest naszym kandydatem. Najprawdopodobniej zostanie wybrany przez Sejm. Ta kandydatura przyjdzie do Senatu i będziemy głosować. Jaki będzie wynik tego głosowania, jaki będzie wynik rozmów, które będziemy prowadzili z tymi senatorami, którzy nie należą do PO czy do KO? Być może uda nam się przekonać ich do zagłosowania i wyborze rzecznika. Jeśli się nie uda, będzie następna tura i zobaczymy, co będzie w przyszłości\n— stwierdził Stanisław Karczewski.\n— Rudzińska-Bluszcz nie rezygnuje z walki na fotel RPO: „To, co dzieje się z tym wyborem nie jest uczciwym procesem merytorycznym”\nPublikacja dostępna na stronie: https://wpolityce.pl/spoleczenstwo/532898-karczewski-szczepienia-to-droga-do-powstrzymania-pandemii


Ewa w kuchni: Wielkanocna zebra z cytrynową nutą\nWielkanocna zebra z cytrynową nutą\nMój młodszy synek z ciast najbardziej uwielbia babki.\nNa jego życzenie mamy dziś babkę, która na pewno zagości na wielkanocnym stole.\nOczywiście będą też inne ciacha ale jeszcze nie wiem jakie.\nA tymczasem zapraszam po przepis na zebrę.\nInspiracją była zebra Izy z bloga Smaczna Pyza, ale ja dodałam cytrynowe smaki.\n5 jajek klik, klik, klik\n250 ml białej oranżady\n200 ml oleju rzepakowego klik\n400 g mąki pszennej typ 500 Kłos Pol\n1 czubata łyżka kakao klik\n1 czubata łyżka mąki pszennej typ 500\nJajka wbić do misy robota i ubijać je dodając cukier.\nGdy już zrobi się puszysta masa dodawać na przemian po łyżce mąki zmieszanej z proszkiem do pieczenia ( przesianej ) i oleju oraz oranżady wymieszanej z sokiem z cytryny.\nGdy masa jest gotowa podzielić ja na dwie części.\nDo jednej dodać mąkę a do drugiej kakao i obie masy wymieszać.\nTortownicę o średnicy 21 cm z kominkiem posmarować margaryna i wysypać bułką tartą.\nCiasto kłaść na przemian po dwie, trzy łyżki ciemne na jasne dookoła kominka.\nZebrę piec 50 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni.\nUpieczoną wystudzić na kratce i polać przygotowanym lukrem.\nA do świątecznych wypieków przydadzą się\nAutor: Ewa w kuchni o 16:02:00\nDorota von Cologne 12 marca 2016 16:39\nTo poproszę foteczkę, z wielką radością dodam ją do albumu zdjęć dań wykonanych przez czytelników bloga :)\nMarzena Szkodzińska 12 marca 2016 19:56\nWspaniała babeczka, z chęcią bym teraz zjadła kawałek :-)\nJoanna Seta-Pryjomska 15 marca 2016 13:15\nPokaźna i efektowna wyszła Ci ta zebra :) Oj zjadłabym!\nEwa w kuchni 23 marca 2016 18:07


peeling do cery trądzikowej | jejuroda.pl\ncery trądzikowej , który jednocześnie poprawi koloryt skóry i zapobiegnie powstawaniu nowych wyprysków. Zanim jednak wybierzesz ... Choroby skóry niewątpliwie należą do jednych z najbardziej kłopotliwych dolegliwości. Bez względu na to, czy mówimy o łupieżu, reakcjach alergicznych lub trądziku, sprawiają, że czujemy się nieatrakcyjne i wciąż myślimy o wyglądzie naszej cery. Z pomocą ...\nczytaj więcej Peeling enzymatyczny\nZastanawiałaś się kiedyś, dlaczego oglądając stare, czarno-białe zdjęcia, trudno jest znaleźć na nich choć część problemów dotyczących pielęgnacji kobiet współczesnych? Jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest niewątpliwie zmiana warunków zewnętrznych, z ... naskórek, możemy wykorzystać jeden z dwóch popularnych produktów. Pierwszym z nich jest peeling mechaniczny, drugim natomiast ... czytaj więcej 6 kroków do nieskazitelnej cery latem\n(...) Po ciężkim dniu pełnym obowiązków zawodowych i domowych, znajdź chociaż chwilę na relaks. Napuść wody do wanny, zapal nastrojowe świece i włącz odprężającą muzykę. Do kąpieli dodaj czysty marokański olejek arganowy, który ułatwi ci osiągnięcie spokoju ... czytaj więcej Kremy do cery suchej\n(...) . Wskazać można jednak pewien zestaw składników, które powinien posiadać najlepszy krem do cery suchej . Zobacz, jak wybrać dobry krem do cery suchej i rozwiązać wszelkie jej problemy. Najlepszy krem do cery suchej Bardzo ważnym elementem ... czytaj więcej Domowy peeling do ciała\n(...) domu? Jest na to kilka ciekawych pomysłów, a rodzaje peelingu dostosowane do indywidualnych potrzeb dają nam w tym duże pole do popisu. Zasady wykonywania peelingu skóry Systematyczne złuszczanie naskórka należy do naszych pielęgnacyjnych obowiązków. Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że produkty do peelingu ciała nie ... czytaj więcej Kosmetyki do mycia twarzy\nTwarz jest najbardziej eksponowaną częścią ciała, dlatego też wymaga szczególnej pielęgnacji. Nie każdy jednak wie, jak powinno się ją myć, i jakie kosmety


Plan rozwoju zawodowego nauczyciela mianowanego ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego | tekst nr 41490\n•zdobycie stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego\n•dalszy rozwój swoich umiejętności zawodowych jako nauczyciela przedmiotów geodezyjnych z uwzględnieniem zadań realizowanych przez szkołę w drodze po awans na nauczyciela dyplomowanego\n•podniesienie efektywności własnych działań dydaktyczno-wychowawczych\n•dzielenie się wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami\n•wspieranie rozwoju szkoły\nPoszerzanie wiedzy i umiejętności w celu doskonalenia warsztatu i metod pracy.\n•Aktywny udział w różnych formach doskonalenia zawodowego wynikającego z potrzeb własnych i szkoły (udział w wewnątrzszkolnym i pozaszkolnym doskonaleniu nauczycieli, kursach doskonalących, radach pedagogicznych - szkoleniowych, lekcjach otwartych, konferencjach, warsztatach metodycznych).\n•Systematyczne pogłębianie wiedzy z zakresu metodyki i dydaktyki w celu poszukiwania nowych rozwiązań w tych sferach przy wykorzystywaniu fachowej literatury oraz w źródłach internetowych.\n•zapisy w e-dzienniku\n•lista obecności na radach pedagogicznych\nUdział w pracy organów szkoły związanych z realizacją jej podstawowych funkcji wynikających z nich zadań.\n•Udział w pracach mających na celu udoskonalanie przedmiotowego systemu oceniania z przedmiotów geodezyjnych.\n•Praca w komisjach nadzorujących przebieg egzaminów maturalnych i zawodowych.\n•Udział w posiedzeniach rad pedagogicznych.\n•Promowanie szkoły na zewnątrz.\n•Współpraca z Samorządem Uczniowskim.\n•Współpraca z wychowawcami innych klas.\n•powołanie do komisji\n•delegacje potwierdzające wyjazdy służbowe, na rzecz promocji szkoły\nKierowanie i zarządzanie zespołem klasowym i rodzicielskim.\n•Pełnienie funkcji wychowawcy klasy.\n•Spotkania i współpraca z rodzicami - zebrania z rodzicami, spotkania indywidualne, uroczystości klasowe.\n•Przeprowadzanie ankiet, kontakty indywidualne z uczniami i ich rodzicami w celu poznawania sytuacji rodzinnej wychowanków, pogłębienia wiedzy i umiejętności w zakresie zaspokajania potrzeb wychowawczych uczniów, rozwiązywanie problemów edukacyjnych i wychowawczych we współpracy z rodzicami i pedagogiem szkolnym.\n•Zapoznanie uczniów oraz rodziców ze statutem szkoły w tym m.in. z PSO.\n•Organizacja wycieczek klasowych tematycznych oraz imprez ujętych w planie wychowawczym klasy sprawując jednocześnie opiekę nad uczniami.\n•Pomoc w przygotowaniach imprez klasowych, szkolnych z udziałem uczniów klas geodezyjnych.\n•Tworzenie gazetek tematycznych w klasach geodezyjnych oraz na korytarzu szkolnym.\n•Opieka nad klasami i zapleczami ze sprzętem geodezyjnym.\n•wpisy w e-dzienniku lekcyjnym (dokumentacja szkolna)\n•plan pracy wychowawcy\nUdział w tworzeniu i modyfikowaniu dokumentacji wewnątrzszkolnej.\n•Praca w zespołach powołanych przez Dyrektora Szkoły do\ntworzenia i modyfikacji dokumentacji szkolnej.\n•Praca z uczniem zdolnym oraz posiadającym trudności w nauce poprzez organizację zajęć pozalekcyjnych (dodatkowych).\n•wpisy w e-dzienniku lekcyjnym\nOrganizowanie i współorganizowanie olimpiad, konkursów przedmiotowych organizowanych w szkole i poza nią.\n•Przeprowadzanie szkolnych etapów Olimpiady Wiedzy Geodezyjnej i Kartograficznej.\n•Prowadzenie dodatkowych zajęć pozalekcyjnych z uczniami w ramach przygotowania do OWGiK.\n•Przeprowadzanie etapów szkolnych i nadzór nad Mazowieckim Konkursem Praktycznej Wiedzy Geodezyjnej.\n•Prowadzenie dodatkowych zajęć pozalekcyjnych z uczniami w ramach przygotowania do MKPWG.\n•wpisy w e-dzienniku\n•delegacje potwierdzające wyjazdy z uczniami w ramach reprezentacji szkoły w olimpiadach, konkursach\nWspółorganizowanie próbnych egzaminów zawodowych z przedmiotów geodezyjnych.\n•Udział w próbnych egzaminów zawodowych z przedmiotów geodezyjnych (kwalifikacja B.34, B.35, B.36) z części teoretycznej i praktycznej.\n•Przygotowanie materiałów dydaktycznych do pracy z uczniami - testy, sprawdziany, kartkówki\n•Tworzenie prezentacji w programie Power Point.\n•Korzystanie ze sprzętu multimedialnego na zajęciach w tym z projektora oraz tablicy interaktywnej.\n•Prowadzenie dziennika elektronicznego.\n•Korzystanie z programów geodezyjnych: WinKalk, Mikromapa.\n•Opracowywanie zadań na egzaminy próbne potwierdzające kwalifikacje zawodowe.\n•Opracowanie dokumentacji związanej z awansem.\n•Wdrażanie uczniów do korzystania z technologii komputerowej podczas przygotowywania różnorodnych materiałów.\n•zapis tematów w e-dzienniku lekcyjnym\n•sprawozdanie z realizacji planu rozwoju zawodowego\n•przykładowe testy, zadania egzaminacyjne\n•przykładowe konspekty z lekcji geodezji ogólnej, technologii inżynierskich, terenowych ćwiczeń geodezyjnych\nWykorzystanie Internetu jako źródło materiałów dydaktycznych i wiedzy metodycznej.Posługiwanie się pocztą elektroniczną\n•Udział w e-szkoleniach.\n•Korzystanie ze stron i portali internetowych jako źródła materiałów dydaktycznych (MEN, OKE, itp.).\n•adresy stron www.\nKorespondencja z nauczycielami.\n•Korespondencja z uczniami.\n•Opracowanie i udostępnianie materiałów dydaktycznych.\n•Prowadzenie lekcji otwartych dla innych nauczycieli w tym w ramach zespołu przedmiotowego.\n•Obserwacja lekcji prowadzonych przez innych nauczycieli w szczególności geodetek.\n•Współpraca z pedagogiem szkolnym.\n•Konsultacje na temat uwag i wniosków po przeprowadzanych testach sprawdzania osiągnięć uczniów oraz po próbnych egzaminach potwierdzających kwalifikacje zawodowe.\n•Aktywny udział w posiedzeniach RP.\n•Publikacja planu rozwoju zawodowego na stronie\n•lista obecności na RP\n•sprawozdanie z działań\n•Uzyskanie tytułu egzaminatora OKE.\n•Wykonanie zadań egzaminatora.\n•Złożenie dokumentów do OKE w Warszawie na szkolenie dla kandydatów na egzaminatorów potwierdzających kwalifikacje zawodowe geodezyjne.\n•Uczestniczenie w szkoleniu i wpis.\n•Udział w pracach komisji egzaminacyjnej.\n•Przygotowanie młodzieży do egzaminów potwierdzających kwalifikacje zawodowe.\n•powołanie z OKE\n•Dzielenie się wiedzą i doświadczeniem z rodzicami uczniów.\n•Organizowanie i sprawowanie opieki nad młodzieżą podczas wycieczek szkolnych tematycznych i zawodowych, zajęć z zakresu praktycznej nauki zawodu geodety w terenie oraz uroczystości szkolnych.\n•Promowanie wizerunku ZSP w Żelechowie, w szczególności technikum geodezyjne pośród szkół podstawowych, gimnazjów:\n•Sprawowanie opieki nad powierzonymi gablotami, tablicami (zorganizowanie grupy uczniów/klas do współpracy w prowadzeniu gablot, tablic).\n•Uczestniczenie w różnych formach doskonalenia zawodowego w tym wzbogacanie własnego warsztatu pracy poprzez udział w ewentualnych kursach kwalifikacyjnych.\n•Projekcja filmów edukacyjnych na godzinach wychowawczych – profilaktyka chorób cywilizacyjnych i społecznych.\n•Prowadzenie dodatkowych zajęć.\n•Organizacja Dnia Geodety w szkole.\n•Organizacja szkolnych konkursów o tematyce geodezyjnej.\n•Przygotowanie i przeprowadzenie ankiety wśród uczniów na godz. wychowawczej na temat sytuacji rodzinnej ucznia.\n•wpis w e-dzienniku tematyki spotkań z rodzicami\n•wpis tematów z zajęć terenowych w e-dzienniku wg planu lekcji\n•relacja z dni otwartych szkoły w formie zdjęć\n•rozmowy z uczniami, rodzicami\n•Spotkania i rozmowy z pedagogiem szkolnym -\n•Włączanie się w akcje charytatywne przeprowadzane w szkole.\n•Współpraca z Ośrodkiem Pomocy Społecznej\n•Współpraca z Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną.\n•Współpraca z zakładami pracy, w których uczniowie odbywają zajęcia praktyczne.\n•Współpraca z policją i strażą.\n•Nagrody dyrektora ZSP i inne znaczące osiągnięcia w pracy dydaktycznej, opiekuńczej i wychowawczej.\n•Organizacja zajęć dodatkowych dla uczniów posiadających trudności w nauce oraz dla uczniów szczególnie zainteresowanych przedmiotem.\n•Przygotowanie uczniów do udziału w konkursach szkolnych i poza szkolnych\n•Osiągnięcia uczniów w konkursach.\n•Publikacja planu rozwoju zawodowego w internecie.\nUdział warsztatach lub szkoleniach dotyczących rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych.\nSporządzenie planu pracy wychowawczej klasy.\n•Opis i analiza dwóch przypadków rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych w klasie (np. niska frekwencja, agresja, używki itp.) z wykorzystaniem własnych kompetencji i materiałów oraz z wdrożenie odpowiedniego programu profilaktycznego.\n•Samodzielne studiowanie literatury odnośnie w/w tematyki.\n•Współpraca z pedagogiem szkolnym i rodzicami.\n•Przygotowanie i przeprowadzenie ankiety wśród określającej sytuację rodzinną ucznia.\n•opis i analiza podjętych działań\n•plan pracy wychowawczej klasy


na pakiet wizyt w Poradni Zdrowia Psychicznego MEDSOLVER\n1.\tKlient wykupujący pakiet wizyt otrzymuje karnet, który jest potwierdzeniem dokonania zapłaty za pakiet i umożliwia pacjentowi wejście na kolejne wizyty objęte pakietem.\n2. Karnet jest dokumentem imiennym i pozwala na korzystanie z usług Poradni Zdrowia Psychicznego MEDSOLVER jedynie osobie, która go zakupiła i której dane zostały zamieszczone na pierwszej stronie.\n3. Karnet może być zrealizowany wyłącznie na jeden rodzaj usługi zgodnie z ofertą karnetów wskazaną w pkt. 4 Regulaminu. W przypadku, gdy Klient chce skorzystać z innego rodzaju usługi jest zobowiązany wykupić odpowiednią wizytę indywidualną lub kolejny karnet zgodnie z obowiązującymi cennikiem wizyt indywidualnych i ofertą karnetów.\n4. Oferta karnetów w Poradni Zdrowia Psychicznego MEDSOLVER\na.\tPakiet 4 wizyt terapii indywidualnej dla dorosłych w cenie 400 zł,\nb.\tPakiet 4 wizyt zajęć indywidualnych dla dzieci w cenie 300 zł,\nc.\tPakiet 4 wizyt terapii partnerskiej/ rodzinnej/ mediacji w cenie 560 zł.\nd.\tPakiet 4 wizyt terapii grupowej w cenie 250 zł.\n5. Terminy wszystkich 4 wizyt (w zależności od wykupionego pakietu) są ustalane z Pacjentem i wpisywane w karnecie z góry (tj. w momencie zakupu pakietu).\n6.\tZmiana terminu wizyt możliwa jest wyłącznie w okresie obowiązywania wykupionego karnetu. Poradnia Zdrowia Psychicznego MEDSOLVER zastrzega sobie możliwość odmowy zmiany terminu wizyty w przypadku, gdy mogłoby to spowodować znaczne trudności organizacyjne w funkcjonowaniu placówki. Zmiana terminu wizyty dokonywana jest za pośrednictwem Rejestracji pod nr tel. 42 2392030.\n7. Wizyta, której termin został zmieniony i która nie odbyła się w nowym terminie z przyczyn leżących po stronie Pacjenta, przepada i nie przysługuje zwrot jej kosztów.\n8. Poradnia Zdrowia Psychicznego MEDSOLVER w razie nagłych wypadków zastrzega sobie prawo do telefonicznego kontaktu z Pacjentem oczekującym na wizytę objętą wykupionym pakietem wizyt w celu przełożenia terminu wizyty lub poinformowania Pacjenta o nieobecności jego terapeuty.\n9. Wykupiony karnet stanowi własność pacjenta i zawiera następujące dane: numer karnetu, imię i nazwisko pacjenta, terminy wizyt wraz z wyznaczoną godziną, potwierdzenia wizyt – wystawiane po zakończeniu każdej kolejnej wizyty, termin do którego karnet jest ważny, potwierdzenie zapłaty.\n10. Po każdorazowej wizycie Pacjent otrzymuje wpis w Karnecie potwierdzający jej odbycie.\n11. Ważność karnetu wygasa po wyczerpaniu ilości wizyt, lecz nie później niż w dniu określającym termin który upływa 3 miesiące od daty pierwszej wizyty.\n12. Pacjent decydujący się na zakup karnetu oświadcza, że zapoznał się z treścią niniejszego Regulaminu, akceptuje jego treść w całości i zobowiązuje się przestrzegać jego zapisów.\n13. Treść niniejszego Regulaminu dostępna jest na stronie internetowej pod adresem www.medsolver.pl oraz w rejestracji poradni. Poradnia ma obowiązek okazania regulaminu Pacjentowi na każde jego żądanie.\n14.\tPoradnia Zdrowia Psychicznego MEDSOLVER zastrzega sobie prawo zmiany Regulaminu. Wszelkie zmiany obowiązują po upływie 14 dni od daty udostępnienia zmienionego Regulaminu do wglądu w siedzibie placówki oraz na stronie internetowej www.medolver.pl.\nPakiety wizyt wykupione przed wejściem w życie nowego Regulaminu, realizowane są na podstawie regulaminu dotychczasowego.


Władysław Katarzyński "Mój Olsztyn": Ciocia Irenka, czyli jak być nianią - Gazeta Olsztyńska\nWładysław Katarzyński "Mój Olsztyn": Ciocia Irenka, czyli jak być nianią\n2020-08-29 20:10:23 (ost. akt: 2020-08-28 11:55:09)\nIrena w wieku 17 lat\nPozazdrościła mi żona Irena 14 książek, których jestem autorem i postanowiła, że opublikuje swoją. Przygotowana właśnie do druku książka nosi tytuł „Ciocia Irenka, czyli jak być nianią”. W jej wydaniu pomogą sponsorzy, których sama znalazła.\nPoznaliśmy się z Ireną w nieco dziwnych okolicznościach. Ona miała 16 lat i pracowała w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Bartążku, a ja byłem początkującym nauczycielem w Szkole Podstawowej w Jarotach, wówczas wsi, oraz grającym w ataku piłkarzem III-ligowej Warmii Olsztyn. Pewnego dnia wybraliśmy się na mecz w ramach eliminacji Pucharu Polski właśnie do Bartążka, gdzie gospodarzem był A-klasowy IHAR. Sędziował nam znany już wówczas sędzia Alojzy Jarguz. Byłem z tych zawodników, którzy nogi nie cofają i już po kwadransie sędzia za wślizg od tyłu w nogi przeciwnika usunął mnie z boiska. Nie chciałem się z tym pogodzić i głośno protestowałem.\nPan Alojzy polecił mi usiąść w trzecim rzędzie ławek (bo więcej rzędów tam nie było), gdzie siedziała ładna blondynka. Tym, którego sfaulowałem, okazał się jej brat Rysiek. Odtąd bardziej niż na boisko Warmii ciągnęło mnie do Bartążka. Wyróżniały mnie długie, spadające do ramion włosy. Dlatego siostra Ireny, Ala, nazwała mnie Kopernikiem. A ponieważ praca nauczyciela pochłaniała mi zbyt dużo czasu i nie pozwalała na systematyczne treningi w „Warmii”, przeniosłem się do IHAR-u. Tylko w jednym sezonie strzeliłem 38 bramek.\nA po kilku latach odbyły się zaręczyny, na których grał mój przyjaciel Andrzej Janeczko, założyciel Trzeciego Oddechu Kaczuchy (od lat występuje z Majką Piwońską). Wtedy nie doszło do ślubu, ponieważ jako rezerwistę powołano mnie do jednostki przy ulicy Pstrowskiego na kilkumiesięczne przeszkolenie wojskowe. Zawarliśmy związek małżeński zaraz po moim wyjściu.\nDom weselny był poniżej jednostki, przy ulicy Niepodległości, w mieszkaniu drugiej siostry Ireny, Krystyny. W trakcie wesela, przed oczepinami, przypomniałem sobie o moich kolegach z wojska. Ja tu się bawię, a oni zmęczeni, po długim marszu (widziałem ich rano przez okno, jak wychodzili)... nie, tak nie może być! Wzięliśmy z Ireną do siatki kilka butelek wódki, po czym przez dziurę w płocie, którędy z kolegami wyprawialiśmy się na lewiznę, ja w ślubnym garniturze, ona w weselnej sukni z welonem, przeszliśmy na teren jednostki, po czym udaliśmy się do koszar, gdzie moi koledzy powitali nas z niekłamaną radością.\nZ powrotem przeszliśmy już przez główną bramę, pod nosem osłupiałego wartownika, który nie mógł zrozumieć, jakim cudem ta para znalazła się na terenie jednostki. Na wesele już nie wróciliśmy, pojechaliśmy z żoną na pierogi z jagodami do Staromiejskiej. Pamiętam, jak dzisiaj słowa teściowej wypowiedziane do Ireny: „Będziesz ty miała z nim ciężkie życie, długo on miejsca nie zagrzeje, jak tak go nosi!”. Od tej chwili minęły 43 lata i wciąż jesteśmy razem.\nJedno z najzabawniejszych wspomnień związanych z naszym małżeństwem wiąże się z wyprawą do Karpacza na wczasy. Jechaliśmy obładowani bagażami w przeładowanym pociągu, a potem autobusem niemal cały dzień. Do cna wykończeni wylądowaliśmy wreszcie w tym Karpaczu. Zameldowaliśmy się w ośrodku wczasowym, po czym Irena poszła się wykąpać, a ja udałem się na pobliskie boisko, na którym wczasowicze grali w siatkówkę. Brakowało im jednego zawodnika, więc zostałem powitany z radością. Dopingowało nas kilka dziewcząt. Postanowiłem im pokazać, jak jestem wysportowany i zamiast odbić piłkę ręką, przelobowałem ją nad siatkę po piłkarsku nożycami, padając na plecy. Pech chciał, że ręka która miała zamortyzować upadek, trafiła na dołek w piasku i pękła na wysokości łokcia. Jeden z grających zawiadomił Irenę:\n— Pani mąż złamał rękę!\n— Jak to, przecież dopiero co przyjechaliśmy!\nByła niedziela, ośrodek zdrowia nieczynny, ręką złożyła mi siostra z pobliskiego klasztoru. Nazajutrz wróciliśmy obładowani bagażami do Olsztyna.\nInnym razem w stanie wojennym Irena towarzyszyła mi jako opiekunka kabaretu dziecięcego z Giław w wyprawie do gmachu telewizji przy Woronicza w Warszawie, gdzie zespół przed meczami polskiej reprezentacji ma mundialu w Hiszpanii prezentowałpiosenkę „Corrida”, przynoszącą podobno szczęście Polakom. Po powrocie okazało się, że ostatni autobus do Giław odjechał. Całą jedenastkę dzieciaków zakwaterowaliśmy u nas, a Irena zrobiła im kolację i rano śniadanie. Był problem, bo stan wojenny, nocne sklepu zamknięte, pielgrzymowała więc po żywność do sąsiadów.\nA w międzyczasie były przenosiny do wymarzonego mieszkania w bloku nr 10 na Nagórkach, pierwszym na osiedlu, w którym jeszcze windy nie działały, gdzie meble wnosiło się z pomocą sąsiadów, a na parterze był sklep, poczta i przedszkole.\nNajbardziej traumatyczne przeżycie dla nas obojga jest związane z jej zabiegiem wszczepienia zastawki serca. Operacja odbyła się w Aninie u profesora Religii, a przeprowadzał ją Piotr Żelazny, obecny szef kardiologii w szpitalu wojewódzkim. Od tego czasu minęło 15 lat.\nI tu nawiązuję do książki „Ciocia Irenka, czyli jak być nianią”. Irena podejmowała sporadycznie pracę, a potem, kiedy pojawiło się dwoje naszych dzieci, poświęciła się całkowicie ich wychowaniu, bo ja, dojeżdżając potem przez dwanaście lat do pracy w szkole w Giławach (21 kilometrów od Olsztyna), a zarazem udzielając się w życiu literackim, a następnie pracując jako dziennikarz, nie znajdowałem na to czasu. Bywało w naszym życiu, że znajdowaliśmy się w trudnej sytuacji finansowej, więc kiedy dzieci podrosły, niekiedy brała na wychowanie cudze. Trochę tych wychowanków, łącznie z dwojgiem naszych dzieci i czworgiem wnuków w jej życiu, jako niani się zebrało. I to o nich jest ta książka, o ich późniejszych losach, która jednocześnie jest poradnikiem dla początkujących rodziców, jak wychowywać dziecko.\nTakiej książki nie znajdzie się na półkach księgarskich. Nie ma tu fachowych określeń, jest napisana prostym, przystępnym językiem i bogato ilustrowana, ze zdjęciami. A zaczyna się tak:\n„Kontakt z małymi dziećmi odmładza i uzdrawia. Jako niania z wieloletnim doświadczeniem, piętnaście lat po wszczepieniu zastawki serca, mogłam to sprawdzić na sobie, ponieważ nie tylko je wychowywałam, ale również i one dały mi wiele od siebie, bo każde było inne”.\nA zakończenie jest takie:\n„Mam zwyczaj, że kiedy komuś daję prezent, to rysuję na nim lub naklejam serce. To mój znak rozpoznawczy i moje przesłanie: z sercem do ludzi! Reasumując, książka jest pisana z sercem i — jak to określano odniesieniu do Trylogii Henryka Sienkiewicza — ku pokrzepieniu serc”.\njuju #2966407 | 176.221.*.* 31 sie 2020 10:05\nCzy wspomnieniowe łamy GO przeznaczone są też dla innych dziennikarzy, czy tylko dla pana Władka? Przecież każdy ma coś do przekazania. Niech będzie sprawiedliwie: trzy artykuły p. Władka, jeden żony Ireny, jeden innego literata. I znów: trzy p. Władka, jeden żony... Proszę o umieszczenie mego wpisu, to głos ludu jest\nGruba Luśka #2966181 | 195.136.*.* 30 sie 2020 15:19\nTrzeci Oddech Kaczuchy i Kaczki z Nowej Paczki.... to nasze zespoły, mam do nich sentyment\nByły ministrant 1964-71 w Olsztynie #2966152 | 31.0.*.* 30 sie 2020 13:35\nWładziu.W którym roku poznałeś śp Alojzego Jarguza?.W moim przypadku znajomość sięga 1963 gdy chodziłem do przedszkola z jego córką Iwoną.Następnie do podstawówki 14.Napisz więcej udostępnię zdjęcia na Twoim komunikatorze.Miłej niedzieli.\nEugeniusz J. Lisowiec, dziennikarz, artysta m #2966111 | 88.156.*.* 30 sie 2020 11:36\nŚwietny tekst katara. Pozdrowienia i to serdeczne dla Irenki. Hej!\nJakub #2966109 | 176.221.*.* 30 sie 2020 11:32\nDawno temu byłem na kolonii w Giławach. Na cmentarzu były groby niemieckich żołnierzy z hełmami na krzyżach.