Podstawowe pojęcia fotograficzne\nWątek: Podstawowe pojęcia fotograficzne\n02-11-2013, 20:50 #1\nW poniższym wątku postaram się wyjaśnić podstawowe pojęcia związane z fotografią. Nie jest to książka naukowa i część pojęć może być wytłumaczona intuicyjnie. Ale tak chyba łatwiej zrozumieć początkującym. Zawsze można zajrzeć do wikipedii lub biblioteki.\nPonieważ jeden obraz wart jest tysiąca słów, to w miarę możliwości postaram się zilustrować trudniejsze zagadnienia.\nJeśli zauważycie błędy lub macie pomysły na inne pytania, to piszcie. Będę uzupełniał wątek, a co jakiś czas go czyścił, żeby istotne informacje były czytelne.\n1. Jak powstaje obraz\n2. Czy tylko soczewka potrafi rzutować obraz?\n3. Co to jest ogniskowa?\n4. Równanie soczewki\n6. Jaką ogniskową ma kamera otworkowa?\n7. Co to jest obiektyw standardowy, szerokokątny i teleobiektyw.\n8. Czym się różni teleobiektyw od obiektywu długoogniskowego?\n9. Co to jest retrofokus?\n10. Co to jest otwór względny i jasność obiektywu?\n11. Co to jest przysłona i liczba przysłony?\n12. Co to jest skala odwzorowania?\n13. Co to jest głębia ostrości\n14. Co to jest odległość hiperfokalna?\n15. Co to jest bokeh?\n16. Co to jest winieta?\n17. Co to jest rozdzielczość obiektywu?\n18. Jak czytać wykresy MTF??\n19. Co to jest dyfrakcja?\n20. Co to jest aberracja chromatyczna?\n21. Co to jest aberracja sferyczna?\n22. Co to jest dystorsja?\n23. Dlaczego ludzie w rogu zdjęcia są zniekształceni?\n24. Co to jest odwzorowanie rektalinearne?\n25. Co to jest rybie oko?\n26. Co to jest telekonwerter?\n27. Co to jest konwerter szerokokątny?\n28. Co to jest Tilt/Shift?\nA1. Co to jest czas naświetlania?\nA2. Co to jest migawka?\nA3. Jak działa migawka szczelinowa?\nA4. Co to jest migawka elektroniczna i hybrydowa?\nA5. Co to jest rolling shutter?\nA6. Co to jest czas synchronizacji?\nA7. Co to synchronizacja na drugą kurtynę?\nA8. Co to jest poruszenie?\nA9. Jak dobrać czas, żeby uniknąć poruszenia?\nA10. Co to jest stabilizacja?\nA11 Co to jest ekspozycja?\nA12. Co to jest EV?\nB1. Co to jest FX, DX i CX?\nB2. Co to jest crop?\nB3. Czy crop zmienia ogniskową obiektywu?\nB4. Co to jest ekwiwalent ogniskowej?\nB5. Czy obiektyw oznaczony DX ma już przeliczoną ogniskową?[/B][/COLOR]\nB6. Czy można podłączyć obiektyw DX do aparatu FX?[/B][/COLOR]\nB7. Czy można podłączyć obiektyw FX do aparatu DX?[/B][/COLOR]\nC1. Co to jest zdjęcie makro\nC2. Skala odwzorowania\nC3. Odległość robocza\nC4. Obiektywy makro\nC5. Pierścienie pośrednie\nC7. Soczewki close up\nC8. Odwrotne mocowanie\nC9. Odwrotne mocowanie dwóch obiektywów\nC11. GO w makro.\nC12. Dobór przysłony.\nC13. Czy obiektywy makro się ściemniają?\nC14. Czy obiektywy makro zmieniają ogniskową?\nDX vs. FX - przykłady\nDX vs. FX a GO - przykłady\nOstatnio edytowane przez ekonet ; 15-02-2016 o 13:08 Powód: int.\n02-11-2013, 20:50 #2\nPodstawowe pojęcia optyczne\nW poniższym wątku postaram się wyjaśnić podstawowe pojęcia związane z obiektywami. Nie jest to książka naukowa i część pojęć może być wytłumaczona intuicyjnie. Ale tak chyba łatwiej zrozumieć początkującym. Zawsze można zajrzeć do wikipedii lub biblioteki.\nŚwiatło przechodząc pod kątem przez granicę dwóch różnych ośrodków załamuje się. Soczewka ma taki kształt, że promienie wychodzące z jednego punktu i przechodzące przez nią w dowolnym miejscu, zbiegają się w jeden punkt. Punkty będące w jednej płaszczyźnie, również skupiają się w płaszczyźnie. Jeśli podstawimy za soczewką jakiś ekran, to zobaczymy na nim obraz. W aparatach obraz jest rzutowany na matrycę lub film.\nNie. Tak samo działa lustro wklęsłe. Jest ono czasami używane do budowy obiektywów, ale najczęściej stosuje się je w teleskopach.\nAle nawet światło padające przez bardzo małą dziurkę utworzy po drugiej stronie obraz. Nazywa się to Camera Obscura.\nSoczewki o różnej wypukłości, załamują światło z różną siłą. Aby to opisać, zdefiniowano pojęcie ogniskowej. Jest to odległość, w jakiej skupią się promienie padające na soczewkę równolegle. W praktyce za takie można uznać promienie słoneczne. Ogniskową oznaczamy małą literką f.\nZależność między odległością obrazową (x) a przedmiotową (y) opisuje równanie soczewki. Dzięki niemu można obliczyć, w jakiej odległości od soczewki należy ustawić matrycę, żeby uzyskać ostry obraz.\nJeśli umieścimy obiektyw w odległości równej ogniskowej od matrycy, to uzyskamy ostry obraz obiektów w nieskończoności. Kąt jaki tworzą linie przechodzące przez środek obiektywu do rogów matrycy, nazywamy kątem widzenia. Im krótsza ogniskowa, tym większy kąt widzenia.\nKamera otworkowa nie ma żadnej ogniskowej, bo przecież nie skupia światła. Nie można więc zastosować klasycznej definicji. Ale możemy za to określić kąt widzenia takiego aparatu. Z prostej trygonometrii wyjdzie nam wzór identyczny, jak na kąt widzenia obiektywu, tylko zamiast ogniskowej mamy odległość otworu od obrazu. Można zatem przyjąć, że kamera otworkowa ma "ogniskową" równą odległości otworu od filmu/matrycy. Często przerabia się dekielek na bagnet aparatu, robiąc w nim dziurkę. W systemie Nikon taki dekielek miałby "ogniskową" około 50 mm.\nObiektywem standardowym nazywamy obiektyw, który ma kąt widzenia zbliżony do oka ludzkiego. Trudno jednak dokładnie podać, jaka to jest wartość. Oko może się poruszać, nie wspominając już o plamce żółtej. Przyjął się następujący podział obiektywów:\nsuperszerokokątne (UWA) â o kącie widzenia powyżej 84°,\nszerokokątne â zapewniające kąt widzenia 82°â64°,\nstandardowe â o kącie widzenia zbliżonym do ludzkiego wzroku: 63-34°,\nteleobiektywy â o kącie widzenia 33°-8°,\nsuperteleobiektywy â kąt widzenia poniżej 8°.\nRóżnią się konstrukcją i wielkością. Początkowo obiektywy składały się z kilku soczewek i ich środek optyczny (płaszczyzna główna) był gdzieś między nimi. Dlatego obiektyw o ogniskowej 500 mm musiał mieć mniej więcej taką wielkość. Teleobiektyw ma taką konstrukcję, że płaszczyzna główna jest wysunięta przed przednią soczewkę. Dzięki temu sam obiektyw może być mniejszy. Współcześnie obiektywy długoogniskowe stosuje się już tylko w obiektywach portretowych.\nJest to odwrócone rozwiązanie stosowane w teleobiektywach. Polega na cofnięciu płaszczyzny głównej obiektywu w stronę matrycy. Dzięki temu można konstruować obiektywy szerokokątne, o ogniskowych mniejszych niż grubość aparatu (odległośc od matrycy do bagnetu).\nOtwór względny obiektywu informuje o ilości światła, jaką przepuszcza obiektyw do wnętrza aparatu fotograficznego przypadającej na jednostkę powierzchni materiału światłoczułego. Jest to liczbowy stosunek średnicy otworu obiektywu do jego ogniskowej.\nMaksymalny otwór względny obiektywu nazywany jest potocznie jasnością obiektywu. W astronomii pojęcie to jest synonimem światłosiły (teleskopu).\nPrzysłona to część obiektywu, regulująca wielkość otworu względnego (poprzez jego ograniczenie). Najczęściej jest to przysłona irysowa, składająca się z 6-16 listków. Od ich ilości i kształtu, zależy gładkość otworu.\nLiczba (wartość) przysłony, to odwrotność otworu względnego. Ponieważ otwór względny, prawie zawsze jest ułamkiem, dla wygody zapisuje się tylko jego mianownik. Liczby przysłony zostały uporządkowane w szeregu geometrycznym o postępie równym sqrt(2). Po zaokrągleniu otrzymujemy 1.0, 1.4, 2.0, 2.8, 4.0, 5.6, 8, 11, 16, 22... W obiektywach z pierścieniem przysłony często występują wartości pośrednie (w połowie), ale nie są opisane. W aparatach cyfrowych można ustawić po dwie wartości pośrednie.\nSkala odwzorowania to stosunek wielkości fotografowanego przedmiotu do jego obrazu rzutowanego przez obiektyw na matrycę aparatu lub błonę światłoczułą. Gdy obiekt i jego obraz na przetworniku mają dokładnie te same rozmiary, mówimy o skali odwzorowania 1:1\nZ prostej proporcji wychodzi R=y/x. Ale zwykle nie znamy odległości obiektywu od matrycy, za to znamy ogniskową obiektywu. Po przekształceniu otrzymujemy wzór R=f/(y-f).\nSkalę 1:1 otrzymujemy, jeśli y=x=2f. Łączna odległość od obiektu do matrycy wynosi wtedy 4f. Jest to najmniejsza możliwa wartość.\nGłębia ostrości (zwana w skrócie GO), to obszar w którym mogą się znaleźć obiekty, żeby zostać ostro odwzorowane na obrazie.\nWiemy, że punkt umieszczony w odległości zgodnej ze wzorem soczewki, da na matrycy obraz punktu. Na rys. 6 jest on narysowany kolorem zielonym.\nJeśli punkt jest bliżej obiektywu, to jego obraz powstanie za matrycą. Natomiast na powierzchni matrycy utworzy on koło, będące przecięciem stożka padającego światła. Na rys.6 jest to narysowane kolorem niebieskim.\nJeśli punkt jest dalej, to promienie skupią się przed matrycą i znowu rozproszą tworząc koło (kolor czerwony).\nKoło to nazywamy krążkiem rozproszenia (rozmycia), w skrócie CoC. Jego wielkość wpływa na odczucie ostrości.\nKiedy obraz jest ostry? Wtedy, gdy nie jesteśmy w stanie rozróżnić pojedynczego krążka rozproszenia, czyli gdy jest on mniejszy od rozdzielczości naszego oka. Wielkość ta jest cechą osobniczą i wyraża się nie w milimetrach, a w minutach kątowych. Przyjmuje się, że jest to 1' kątowa, co odpowiada 0,1 mm w odległości 25 cm.\nPo przeliczeniu dla matrycy FX przyjmuje się CoC=0.03mm a dla DX CoC=0.02mm. Jeśli ktoś będzie jednak robił duże wydruki oglądane z bliska (zabudowa targowa), to musi te wartości zmniejszyć. Absolutnie ostro jest wtedy, gdy CoC jest mniejszy od pixela matrycy (dla przykładu w D700 to ok 0.008mm).\nJak w takim razie zmniejszyć CoC? Zmniejszając stożek światła, czyli średnicę otworu, przez który wpada. Widać to na kolejnych klatkach animacji. Dwa razy mniejszy otwór, to 2 razy mniejszy krążek rozproszenia.\nW praktyce GO najłatwiej jest wyliczyć, korzystając ze specjalnych kalkulatorów. Jeden z nich jest tu\nSam temat GO jest tak szeroki, że zasługuje na osobny wątek. Tutaj go tylko wstępnie zarysowałem.\nJest to taka odległość ustawiona na obiektywie, dla której GO rozciąga się do nieskończoności. W stronę aparatu będzie zaś ostro od połowy odległości hiperfokalnej.\nPrzez bokeh rozumiemy sposób oddawania rozmycia obiektów poza głębią ostrości. Wpływ na to ma m.in. kształt oraz liczba listków przysłony â im jest ich więcej, tym bardziej kołowy jest kształt punktu świetlnego rozmytego w nieostrości, dzięki czemu bokeh jest bardziej miękki i przyjemniejszy dla oka. Nie mniej ważny jest sposób korygowania (a raczej nieskorygowania) niektórych wad optycznych (np. aberracji sferycznej, komy czy astygmatyzmu).\nBardzo charakterystyczny jest obraz punktowych świateł poza płaszczyzną ostrości. W idealnym obiektywie obraz takiego punktu tworzy koło o ostrych brzegach i jednolitej jasności. W praktyce przyjmuje on kształt przysłony, bywa rozmyty i jaśniejszy w centrum lub na brzegach.\nWinieta, a właściwie winietowania, to spadek jasności obrazu na jego brzegach. Wynika to z samej konstrukcji obiektywu, ale także z padania światła pod kątem na matrycę.\nJest to duży problem, zwłaszcza w obiektywach szerokokątnych. Już przy kącie widzenia 90°, światło w rogach matrycy pada pod kątem 45°. Powoduje to odbicia, przez co część światła jest tracona. Aby temu zapobiec, konstruuje się układy telecentryczne. Polega to w skrócie na zastosowaniu dodatkowej soczewki tuż przed matrycą, która nadaje promieniom światła kierunek równoległy do osi optycznej.\nW zasadzie, to obiektyw nie ma rozdzielczości, jest bowiem przyrządem analogowym. Określamy tak jednak zdolność rozdzielczą czyli przydatność określonego przyrządu optycznego do obserwacji obiektów o określonej odległości kątowej. Im większa jest zdolność rozdzielcza, tym bliższe sobie punkty są obserwowane jako odrębne, a nie jako pojedyncza plama.\nW praktyce oceniamy rozdzielczość układu obiektyw-matryce (kiedyś obiektyw-film). Pomiaru dokonuje się fotografując specjalną tablicę z szeregiem czarno-białych linii, ułożonych w różnych odległościach (gęstościach). Trzeba tylko ustalić, co jeszcze uznajemy za ostre. Pomocna jest tu funkcja MTF (o niej poniżej). Ogólnie przyjmuje się, że najbardziej wymierną wielkością odpowiadającą postrzeganej jakości i ostrości obrazu jest częstość, dla której kontrast spada o połowę w stosunku do wartości dla niskich częstości (MTF50). Wynik podaje się w liniach na milimetr lub w liniach na wysokość kadru. Pomiaru dokonuje się dla różnych przysłon i w różnych odległościach od środka obrazu (zwykle w centrum, na brzegu kadru i w rogu).\nNa rys. wyniki pomiarów obiektywu Nikkor 50/1.8G z serwisu optyczne.pl\nJak widać początkowo przymykanie przysłony zwiększa rozdzielczość. W pewnym momencie zaczyna ona jednak spadać na skutek dyfrakcji. Zwykle najlepsze rezultaty uzyskuje się przymykając obiektyw o 2-3 działki przysłony.\n18. Jak czytać wykresy MTF?\nMTF czyli funkcja przenoszenia modulacji, jest najczęściej używana przez producentów obiektywów, do ich opisywania. Samej definicji nie będę przytaczał, dociekliwi znajdą ją np. tu czy tu.\nDla nas najważniejszy jest sposób odczytywania wykresu.\nWykresy MTF sporządzane są po wykonaniu testu obiektywu, polegającego na fotografowaniu tablicy testowej z naniesionymi liniami o różnej gęstości, 10 linii/mm oraz 30 linii/mm.\nM â linie ułożone równolegle do krzywizny obiektywu\nS â linie ułożone prostopadle do krzywizny obiektywu\nOto przykładowy wykres obiektywu 50/1.8G\nNa osi pionowej, maksymalna wartość to 1, która oznacza 100% transmitancję światła przez obiektyw. Im więcej, tym lepiej.\nNa osi poziomej jest odległość od środka obiektywu, wyrażona w milimetrach. Czyli wartości w okolicach zera, reprezentują środek kadru, brzeg matrycy DX, to 12 mm, a brzeg FX, to 18 mm. Czyli mając aparat DX, interesuje nas tylko fragment wykresu.\nCzerwone kolor odpowiada gęstości 10 linii/mm i pozwala głównie na określenie kontrastu obiektywu.\nZielony kolor odpowiada gęstości 30 linii/mm i pozwala na określenie rozdzielczości obiektywu.\nWtajemniczeni potrafią odczytać z takiego wykresu nawet sposób oddawania nieostrości (bokeh). Im bliżej przebiegają obok siebie linie przerywane i ciągłe, tym gładszy jest bokeh.\nUwaga! Wykres MTF robi się dla w pełni otwartego obiektywu.\nDyfrakcja występuje, gdy fale świetlne napotkają przeszkodę i następuje ich ugięcie po przejściu przez szczelinę. W przypadku obiektywów fotograficznych takie ugięcie fal świetlnych występuje po ich przejściu przez otwór przysłony obiektywu. Im mniejszy otwór przysłony, tym większa dyfrakcja i jej degradujący wpływ na obraz.\nDopóki wpływ dyfrakcji jest mniejszy od pojedynczego piksela, nie ma się czym przejmować. Graniczną przysłonę, dla różnych matryc, można policzyć tu. Poniżej podaje wartości dla kilku aparatów:\nD3, D700 - 11.5\nD4, Df - 10\nD600 - 8.2\nD800 - 6.7\nD70, D100 - 11.2\nD80, D200 - 8.7\nD90, D300 - 8\nD3100 - 7.4\nD7000 - 6.9\nD7100 - 5.6\nV1 - 5.1\nOczywiście nie ma co demonizować dyfrakcji. W pewnych zastosowaniach (jak makro) lepiej przymknąć obiektyw w celu zwiększenia GO. Można o tym poczytać tu.\nJest to wada optyczna spowodowana różnym załamaniem fal świetlnych o różnej długości (kolorze). W efekcie soczewka ma dla każdego koloru inną ogniskową. Wada ta jest korygowana przez stosowanie specjalnych układów soczewek oraz specjalnych rodzajów szkła.\nWyróżniamy aberrację chromatyczną poprzeczną i podłużną. W aberracji poprzecznej światło o różnych barwach skupia się dalej lub bliżej od osi optycznej. Na zdjęciu wada ta obawia się w postaci kolorowych obwódek wokół kontrastowych elementów (np. gałęzie na tle nieba). W aberracji podłużnej światło o różnych barwach zbiega się przed lub za płaszczyzną obrazu (wzdłuż osi optycznej). Objawia się to na zdjęciu zmianą koloru nieostrości.\nJest to wada soczewki, polegająca polegająca na odmiennych długościach ogniskowania promieni świetlnych ze względu na ich położenie pomiędzy środkiem a brzegiem. Czyli mówiąc prościej, promienie biegnące przez brzeg, skupiają się w innym miejscu, niż te biegnące w połowie średnicy soczewki. Efektem tej wady jest oczywiście nieostrość. Użycie przysłony ogranicza średnicę soczewki i zmniejsza wadę, może jednak spowodować zmianę ogniskowej czyli przesunięcie płaszczyzny ostrości. Aberrację sferyczną koryguje się używając specjalnych soczewek o kształcie innym niż sfera (powierzchnia kuli).\nDystorsja to wada obiektywu, polegająca na różnym powiększeniu obrazu w zależności od jego odległości od osi optycznej. Na obrazie objawia się to zakrzywieniem linii prostych. W zależności od kształtu zniekształcenia wyróżnia się dystorsję beczkową i poduszkową, w których prostokąt zmienia kształt w beczkę albo w poduszkę. Rzadko spotykanym rodzajem dystorsji, świadczącym o wadzie układu optycznego jest dystorsja falista.\nW obiektywach typu rybie oko celowo nie koryguje się dystorsji.\nPonieważ dystorsja jest najczęściej spotykana w obiektywach szerokokątnych, to jest często utożsamiana ze zniekształceniem ludzi stojących w rogu zdjęcia zrobionego obiektywem UWA. O ile dystorsja jest wadą obiektywu, to zniekształcenie ludzi jest normalnym zjawiskiem. Wynika ono z innego postrzegania oka ludzkiego i aparatu. Obraz w oku jest rzutowany na sferę, a w aparacie na płaską matrycę. Na rys. 9 widać obraz trzech piłek, umieszczonych w centrum, z brzegu i w rogu kadru.\nOdwzorowanie rektalinearne stosowane jest w zwykłych obiektywach i jego zadaniem jest niwelowanie dystorsji. W tym odwzorowaniu zachowane zostają linie proste. Jak to jest trudne w przypadku bardzo krótkich ogniskowych, widać oglądając siatki ich dystorsji. W odwzorowaniu tym niemożliwe jest osiągnięcie kąta widzenia 180 stopni, w takim przypadku ogniskowa zmalałaby do zera.\nObiektyw typu rybie oko, charakteryzuje się kątem widzenia 180 stopni (choć są i większe). Aby to osiągnąć, musimy zrezygnować z zachowania linii prostych. Istnieje kilka różnych odwzorowań, stosowanych w tych obiektywach.\n1. Odwzorowanie zachowujące odległości kątowe (nazywanym równoodstępnym)\n2. Odwzorowanie zachowujące stosunki powierzchni\n3. Odwzorowanie zachowujące jasność powierzchniową (projekcja ortograficzna)\n4. Odwzorowanie zachowujące kąty (projekcja stereograficzna)\nObiektywy typu rybie oko, dzielimy też na diagonalne, w których kąt 180 stopni liczymy po przekątnej kadru oraz kołowe, w którym kąt 180 stopni jest na krótszym boku kadru (otrzymujemy wówczas obraz w kole).\nKonwerter, to dodatkowy układ optyczny, zamocowany między obiektywem a aparatem lub na obiektywie, który zmienia jego parametry optyczne. Podstawowym parametrem konwertera jest jego krotność, która oznacza ile zmieni się ogniskowa zespołu obiektyw/konwerter.\nNajczęściej używane są telekonwertery, które powodują powiększenie centralnej części kadru, poprzez zwiększenie ogniskowej. Dzięki temu uzyskujemy efekt podobny do zastosowania teleobiektywu. Obiektyw 50 mm z telekonwerterem x2.0 będzie miał ogniskową 100 mm. Okupione to jest niestety spadkiem jasności i to w drugiej potędze. Ponieważ średnica przysłony się nie zmienia, a rośnie ogniskowa, to otwór względny zmienia się w takim samym stopniu jak ogniskowa. Jeśli w naszym obiektywie ustawimy przysłonę 4, to uzyskamy odpowiednik 100/8, czyli jasność spadnie czterokrotnie. Nowsze telekonwertery, informują o tym elektronikę aparatu i w EXIF zapisuje się wartość przeliczona. Innym ubocznym efektem, jest spadek rozdzielczości obiektywu również w takim samym stopniu, jak krotność konwertera. Ponieważ powiększamy centralny fragment obrazu, w którym obiektywy zwykle są najlepsze, to spadek jakości w rogach może być mniejszy niż w centrum. Jeśli rozdzielczość obiektywu jest dużo wyższa niż gęstość matrycy, to po zastosowaniu telekonwertera spadek jakości może być niezauważalny. Sporą zaletą telekonwertera jest to, że nie zmienia on minimalnej odległości ostrzenia.\nNajczęściej spotykamy telekonwertery o krotnościach x1.4 i x2.0, ale również x1.5, x1.7, x3.0. Teoretycznie telekonwertery można składać ze sobą, mnożąc ich krotności. Jednak spadek jakości jest już zwykle za duży.\nOprócz telekonwerterów mocowanych między obiektyw a aparat, spotyka się telekonwertery nasadkowe. Nie zmieniają one jasności obiektywu, ale powodują duży spadek rozdzielczości i często mocno winietują. Stosuje się je głównie w aparatach, które nie mają wymiennych obiektywów.\nKonwerter szerokokątny jest odwrotnością telekonwertera. Jego zadaniem jest zwiększyć kąt widzenia. Tu najczęściej spotykamy konwertery nasadkowe, najczęściej o krotności x0.7. Niestety jakość obrazu na brzegu pozostawia bardzo wiele do życzenia.\nMało znany a ciekawy jest jednak konwerter szerokokątny mocowany między obiektywem a aparatem. Tak samo, jak telekonwerter, zmienia on ogniskową i jasność układu. Czyli z obiektywu 50/1.8 zrobi się 35/1.3. Wydawałoby się, że to idealne rozwiązanie, przecież jasne obiektywy szerokokątne są bardzo drogie, a standardowe niesamowicie tanie. Niestety ograniczeniem jest pole obrazowe i winietowanie. Ponieważ obraz zostaje pomniejszony, to obiektyw musiałby mieć dużo większe pole obrazowe. W praktyce to rozwiązanie daje się wykorzystać w aparatach DX z obiektywami FX.\nTu przykład takiego konwertera dla aparatów NEX.\nTilt i Shift (po polsku pokłon i przesuw) to efekty polegająca na przesunięciu osi obiektywu względem matrycy, co pozwala na uzyskanie specjalnych efektów.\nShift to przesunięcie obiektywu równolegle do płaszczyzny matrycy. Pozwala to spojrzeć na obiekt pod kątem, ale bez zbiegów perspektywicznych. Typowe zastosowanie to fotografia architektury.\nNa rys. 7 mamy wysoki budynek, który nie mieści się w kadrze. Gdybyśmy pochylili aparat do góry, to pionowe linie będą się zbiegały. Można to oczywiście wyprostować w komputerze. Ale ponieważ pochyle się również płaszczyzna ostrości, to część budynku może być rozmyta.\nJeśli jednak umieścimy aparat poziomo i przesuniemy sam obiektyw, to obraz zachowa piony.\nTilt to efekt polegający na pochyleniu osi obiektywu, co pozwala na pochylenie płaszczyzny ostrości. Zgodnie z regułą Scheimpfluga, płaszczyzna główna obiektywu, obrazu (matrycy) i ostrości przecinają się w jednym punkcie.\nEfektu tego używa się głównie w fotografii produktowej (gdy chcemy uzyskać ostry obraz np. zastawionego stołu) oraz w fotografii efektowej (patrz efekt makiety). Pochylając obiektyw w bok, można uzyskać efekt tunelu, gdzie ostry będzie tylko środek obrazu (np. ulica).\nOstatnio edytowane przez ekonet ; 15-02-2016 o 13:09 Powód: int.\n02-11-2013, 20:50 #3\nW poprzedniej części zgrupowałem zagadnienia dotyczące obiektywów. Poniżej podstawowe zagadnienia związane z czasem\nJak sama nazwa wskazuje, jest to czas przez który rejestrowany jest obraz na matrycy (lub naświetlany film). Czas mierzymy w sekundach, ale ponieważ zwykle jest on dużo krótszy, to posługujemy się ułamkami zwykłymi. Dla uproszczenia zapisuje się zwykle tylko mianownik. Czas 100 rozumiemy jako 1/100s. Czasy dłuższe zapisujemy z oznaczeniem 1", 2" itp.\nW aparatach z mechanicznym ustawianiem czasu można wybrać wartości różniące się dwukrotnie: 1, 2, 4, 8, 15, 30, 60, 125, 250, 500, 1000, 2000...\nW aparatach cyfrowych można wybrać również wartości pośrednie, mieszczące się w 1/3, 1/2 i 2/3 pomiędzy powyższymi wartościami.\nOprócz tego występują czasy specjalne\nB (Bulb) - migawka jest otwarta tak długo, jak naciskamy spust\nT - migawka otwiera się przy pierwszym naciśnięciu spustu i zamyka przy drugim\nX - czas synchronizacji z lampą błyskową\nMigawka jest elementem odpowiedzialnym za odsłanianie filmu/matrycy na odpowiedni czas.\nNajczęściej spotykamy migawkę centralną i szczelinową.\nMigawka centralna (zwana też irysową) zbudowana jest podobnie jak przysłona. Składa się z kilku listków o kształcie sierpowatym, umieszczonych symetrycznie do osi obiektywu. Najczęściej jest częścią obiektywu i może jednocześnie służyć jako przysłona (otwiera się wtedy częściowo). Używana jest w aparatach wielkoformatowych i kompaktach.\nW lustrzankach i dalmierzach stosuje się najczęściej migawkę szczelinową.\nPonieważ najkrótsze czasy możliwe do osiągnięcia w migawce centralnej nie przekraczały 1/1000s, to wymyślono migawkę szczelinową.\nW zasadzie jest ona dużo wolniejsza szybsza od centralnej, ale pozwala tylko częściowo odsłaniać film/matrycę, co daje krótszy czas.\nMigawka składa się z dwóch kurtyn, o stałej prędkości. Pierwsza kurtyna odsłania film/matrycę w momencie naciśnięcia spustu, a druga zasłania po odmierzeniu ustawionego czasu naświetlania. Jeśli ten czas jest krótszy niż czas przebiegu kurtyn, to druga rusza zanim pierwsza się całkiem otworzy. Powstaje szczelina, przez którą pada światło.\nNa rys. A1 widać pracę migawki o czasie przebiegu 1/200s i różnych czasach naświetlania.\nMigawka elektroniczna nie jest osobnym elementem, a funkcją matrycy. Polega ona na zablokowaniu matrycy i szybkim jej odczycie. Stosuje się ją głównie w aparatach kompaktowych, które i tak przez cały czas muszą przekazywać obraz z matrycy do wyświetlacza.\nMigawka hybrydowa, to połączenie migawki mechanicznej (najczęściej szczelinowej) i elektronicznej. Można dzięki temu zastosować prostą migawką, która odmierza dłuższe czasy, a krótsze odmierza migawka elektroniczna. Stosuje się ją w prostszych lustrzankach (np. D70).\nPonieważ przez migawkę szczelinową nie jest rejestrowany cały obraz jednocześnie, to w przypadku poruszających się obiektów, mogą powstać zniekształcenia. Na rysunku A2 widać efekt pochylenia obiektu poruszającego się prostopadle do ruchu kurtyn.\nGdyby w tej samej scenie migawka poruszała się z lewej do prawej, to samochód zostałby skrócony. Gdyby poruszała się od prawej do lewej, to samochód byłby rozciągnięty.\nCzas synchronizacji, to najkrótszy czas, przy którym następuje całkowite odsłonięcie matrycy/filmu. Pozwala to na użycie lampy błyskowej, której błysk trwa ok 1/1000s (a czasami dużo krócej). Gdyby w migawce szczelinowej ustawić krótszy czas, to uzyskamy jaśniejszy pasek równy szerokości szczeliny. Widać to na rys. A3\nWspółczesne migawki mają czas synchronizacji 1/200-1/250s. Ale taki Zenit ma czas zaledwie 1/30s.\nMigawka centralna synchronizuje z każdym czasem, bo zawsze odsłania cały obraz.\nW migawce szczelinowej lampa jest wyzwalana, gdy tylko pierwsza kurtyna całkowicie się otworzy. Następuje w tym momencie błysk i t.zw. zamrożenie ruchu. Jeśli jednak czas naświetlania jest dużo dłuższy i nie panują totalne ciemności, to matryca dalej będzie rejestrowała obraz. W przypadku obiektów ruchomych, będzie to rozmazany zarys obiektu. Widać to na rys. 4.\nZarejestrowany obraz wygląda nienaturalnie, bo rozmazana smuga wyprzedza samochód. Wygląda, jakby jechał do tyłu. Dlatego mamy możliwość przełączenia błysku na drugą kurtynę. Najpierw zarejestrowany zostanie rozmyty obraz, a tuż przed zamknięciem migawki, błyśnie lampa i zamrozi obiekt. Widać to na rys. 5.\nPoruszenie powstaje wtedy, gdy podczas naświetlania, obraz na matrycy/filmie się przemieści. Może to wynikać z poruszenia samego aparatu, wtedy cała klatka jest poruszona. Może też wynikać z szybkiego ruchu obiektu, wtedy tylko on będzie rozmyty na obrazie. W jednym i drugim przypadku stopień poruszenia będzie zależy od czasu naświetlania.\nZacznijmy od poruszenia całego aparatu. Najczęściej polega ono na pochyleniu aparatu. Im dłuższa ogniskowa, tym mocniej to będzie widać. Załóżmy, że aparat pochyli się nam o 1°. Dla obiektywu standardowego 50mm, który ma kąt widzenia 47°, stanowi to ok 2%. A dla teleobiektywu 300 mm, o kącie widzenia 8°, będzie to już 12%. Oczywiście pochylenie aparatu nie odbywa się skokowo, tylko trwa jakiś czas. Jeśli ustawimy krótszy czas naświetlania, to zarejestrujemy tylko część tego ruchu. W praktyce przyjmuje się, że czas naświetlania powinien być krótszy niż odwrotność ogniskowej wyrażonej w milimetrach (dla formatu FX). Dla mniejszych formatów oczywiście musimy uwzględnić crop i wychodzi nam wzór s=1/(F*crop). Oczywiście jest to zależne od naszych umiejętności, stopnia zmęczenia czy spodziewanej wielkości odbitki.\nOprócz pochylenia aparat może być również przesunięty w pionie lub poziomie, czyli równolegle do płaszczyzny matrycy. Jest istotne tylko przy robieniu makro. Wielkość rozmycia na matrycy jest wprost proporcjonalna do skali odwzorowania.\nJeszcze innym przypadkiem jest obrócenie. Tutaj rozmycie nie zależy od ogniskowej czy skali odwzorowania, a tylko od kąta obrotu. Im dalej od środka obrotu, tym większe rozmycie. Trzeba się jednak bardzo starać, żeby zarejestrować taki efekt.\nNawet, jeśli ustawimy aparat na statywie, to może nam się poruszyć fotografowany obiekt. Rozmycie będzie zależało od jego prędkości, kierunku poruszania się i skali odwzorowania. Przyjmuje się, że ludzi można robić przy czasie 1/60s. Ale w przypadku dzieci nawet 1/100s to za długo. Fotografując sport, używamy czasów poniżej 1/500s.\nStabilizacja optyczna (w obiektywie) lub matrycy, ma za zadanie skompensować poruszenie aparatu. Czujniki wbudowane w obiektyw lub aparat wykrywają kierunek i stopień odchylenia i odpowiednio przesuwają grupę soczewek lub matrycę. Pozwala to na zrobienie nieporuszonego zdjęcia przy czasie dłuższym 4-8 razy niż wynika to z wzoru powyżej.\nStabilizacja nie zatrzyma jednak poruszającego się obiektu. Przydaje się do fotografowania np. w muzeach, gdzie nie można używać lampy.\nEkspozycja to ilość światła padającego na matrycę (w przypadku analogowych aparatów na film) potrzebna do zrobienia prawidło\nnaświetlonego zdjęcia. Zależna jest od czasu naświetlania, jasności (przysłony) i czułości.\nWięcej o ekspozycji można przeczytać tu\nEV czyli Exposure Value, jest miarą ekspozycji.\nPunktem odniesienia dla tej skali jest wartość 0 EV - definiowana jako ekspozycja będąca efektem naświetlania materiału światłoczułego przez obiektyw o otworze względnym 1:1 przez czas 1 sekundy. Wzrost ekspozycji o jedną jednostkę EV osiąga się zwiększając dwukrotnie ilość światła naświetlającego materiał światłoczuły. Zgodnie z zasadą proporcjonalności wzrostu ekspozycji fotograficznej, można to osiągnąć zwiększając czas naświetlania dwukrotnie (przy nie zmienionym otworze względnym obiektywu) lub zwiększając otwór względny obiektywu (za pomocą przysłony fotograficznej) o jedną działkę przysłony (przy nie zmienionym czasie).\nW zasadzie dzisiaj nie określa się ekspozycji w jednostkach EV, ale używa się ich do określania różnic w ekspozycjach. Ponieważ skala EV jest logarytmiczna, to dwukrotna zmiana jasności, powoduje zmianę EV o jeden, czterokrotna o dwa itd. Określenie, że stabilizacja ma skuteczność 3 EV, oznacza, że możemy 8-krotnie przedłużyć czas naświetlania.\nOstatnio edytowane przez TOP67 ; 13-01-2014 o 10:17\n02-11-2013, 20:50 #4\nDX, FX, crop\nWiele osób wciąż ma pytania czym się różni FX od DX, co to jest crop i czy ogniskowa się zmienia po podpięciu obiektywu do body DX. Czas na odpowiedzi.\nFX to oznaczenie rozmiaru matrycy identycznej z klatką filmu małoobrazkowego. Jej wymiary wynoszą 36x24mm. Ponieważ był to najpopularniejszy format filmu przez kilkadziesiąt lat, wielu fotografów nabrało przyzwyczajeń z tym związanych i w erze fotografii cyfrowej używamy tego formatu jako wzorca.\nPonieważ wyprodukowani matrycy o takich rozmiarach przez długi czas było ogromnie kosztowne, to pierwsze aparaty miały je dużo mniejsze. Pierwsze lustrzanki Nikona miały matrycę o rozmiarach 24x16 mm (w przybliżeniu). Nazwano je DX (lub APS-C)\nW aparatach Nikon 1 zastosowano matrycę o rozmiarach 13x9mm i nazwano CX\nCrop to nic innego jak wycinek. Gdyby do tradycyjnej, analogowej lustrzanki włożyć matrycę DX, to uzyskamy na niej obraz będący wycinkiem obrazu możliwego do uzyskania na całej klatce filmu małoobrazkowego. Jak już pojawiły się lustrzanki cyfrowe z matrycami FX, to wciąż mają one tryb DX, który polega na sczytaniu tylko części informacji z matrycy.\nStosunek wielkości klatki FX do wielkości danej matrycy to Crop Factor. Dla formatu DX wynosi on 1.5, a dla CX 2.7. W skrócie piszemy crop 1.5 lub crop 2.7.\nCanon mam matryce z cropem 1.6 i 1.3, a Sigma 1.7. Olympus i Panasonic 2.0\nAbsolutnie nie. Ogniskowa to fizyczna właściwość obiektywu i nie może ona ulec zmianie przez podpięcie go do innego aparatu. To co się zmienia, to kąt widzenia. Im mniejsza matryca, tym mniejszy wycinek obrazu na nią pada.\nWyobraźmy sobie taką scenę. Dwie kule, których obraz pada przez obiektyw na matrycę. Duża kula dokładnie wypełnia matrycę FX, ale na DX jest obcięta. Mała kula jest 4 razy mniejsza, ale ponieważ jest 2 razy bliżej, to jej obraz jest tylko 2 razy mniejszy. Na dole jest pokazałem, jak wygląda cała klatka oglądana na ekranie lub odbitce.\nCo w takim razie zrobić, żeby duża kula się zmieściła? Są dwie możliwości: przybliżyć matrycę do obiektywu lub oddalić się od kuli.\nJeśli chcemy zmniejszyć odległość od matrycy do obiektywu, musimy użyć obiektywu o krótszej ogniskowej.\nOkazuje się, że kula wypełnia całą wysokość klatki DX, jeśli zmienimy ogniskową z 45 do 30 mm. To dokładnie tyle ile wynosi Crop Factor. Wynika to z prostej proporcji widocznej na rysunku.\nA co się stanie, jeśli oddalimy się od kuli?\nRównież musimy oddalić się na odległość 1.5 razy większą niż początkowa.\nCzy uzyskaliśmy taki sam obraz? Duża kula wypełnia całą klatkę, ale mała jest jakby mniejsza niż poprzednio.\nCo się stało? Zmieniła się perspektywa, czyli proporcje między obiektami. O ile od niebieskiej kuli oddaliliśmy się 1.5 razy, to od żółtej aż 2 razy.\nJak zobaczyliśmy wyżej, żeby uzyskać taki sam kadr na różnych formatach matryc, nie możemy zmieniać miejsca fotografowania, tylko musimy zmienić ogniskową obiektywu. Robiąc na DX zdjęcie obiektywem o ogniskowej 30 mm, uzyskujemy taki sam kadr, jak z obiektywu 45 mm podpiętego do FX (pełnej klatki). Stąd często używa się pojęcia ekwiwalent ogniskowej, który jest równy ogniskowej obiektywu * crop factor.\nB5. Czy obiektyw oznaczony DX ma już przeliczoną ogniskową?\nNie. Ogniskowa to własność fizyczna obiektywu i zawsze jest podana ta z definicji. Dlatego Obiektyw Nikkor AF-S 35/1.8 DX pokaże taki sam kadr jak pełnoklatkowy Nikkor AF 35/2.0D.\nTylko na kompaktach podaje się oba oznaczenia, czyli faktyczną ogniskową i jej ekwiwalent.\nB6. Czy można podłączyć obiektyw DX do aparatu FX?\nTak, można. Domyślnie aparat przełączy się w tryb DX i otrzymamy takie same kadry, jak z aparatu DX (ale o mniejszej rozdzielczości). Po przełączeniu w tryb FX, uzyskamy zdjęcie z całej matrycy. Trzeba się jednak liczyć z tym, że na brzegach obraz będzie rozmyty, lub mocno przyciemniony. W skrajnych przypadkach zobaczymy tylko kółko w środku.\nW systemie Canon EOS, obiektywy niepełnoklatkowe EF-S często mają soczewki cofnięte mocno do tyłu. Po włożeniu takiego obiektywu do aparatu FX, mogą one zawadzać o lustro (które jest większe).\nB7. Czy można podłączyć obiektyw FX do aparatu DX?\nTak, nie ma żadnych przeszkód. Obiektyw będzie pracował centralną częścią, gdzie zwykle jest najlepszy optycznie.\n02-11-2013, 20:50 #5\nW tej części chciałbym zgrupować zagadnienia dotyczące zdjęć makro. Tym razem będą to nie tylko pojęcia teoretyczne, ale też trochę rozwiązań praktycznych.\nPod pojęciem makrofotografii rozumiemy najczęściej zdjęcia przedstawiające przedmioty większe niż w rzeczywistości. Nie ma jednak żadnej reguły, która by to określała. Czy zdjęcie modelki o rozmiarze 15m, wiszące na ścianie budynku to makrofotografia? Raczej nie. Ale gdyby ktoś wyciął z tego zdjęcia sam zegarek, to większość powie, że to już makrofotografia.\nSkala odwzorowania jest jednym z podstawowych pojęć makrofotografii. Zostało ono już zasygnalizowane w pkt 11, więc posłużę się tym samym rysunkiem.\nJak się jednak okazuje sama skala odwzorowania nie jest jednak wyznacznikiem powiększenia możliwego do uzyskania. Musimy jeszcze uwzględnić rozmiar i gęstość matrycy.\nSprawdźmy ile pikseli będzie miał przedmiot o wielkości 1 mm. Mając obiektyw o skali odwzorowania 1:1, uzyskamy na matrycy FX obraz przedmiotu o rozmiarach 36x24mm, a na matrycy DX obraz przedmiotu o rozmiarach 24x16mm.\na) FX 12 Mpix (D700) - 4256 pikseli / 36 mm = 118 pikseli/mm\nb) FX 24 Mpix (D600) - 6016 pikseli / 35.9 mm = 167 pikseli/mm\nc) FX 36 Mpix (D800) - 7360 pikseli / 35.9 mm = 205 pikseli/mm\nd) DX 12 Mpix (D300) - 4288 pikseli / 23.6 mm = 181 pikseli/mm\ne) DX 16 Mpix (D7000) - 4928 pikseli / 23.6 mm = 208 pikseli/mm\nf) DX 24 Mpix (D7100) - 6000 pikseli / 23.5 mm = 255 pikseli/mm\ng) CX 10Mpix (1 V1) - 3872 pikseli / 13.2 mm = 293 pikseli/mm\nh) CX 18Mpix (1 V3) - 5232 pikseli / 13.2 mm = 396 pikseli/mm\ni) CX 20Mpix (1 J5) - 5568 pikseli / 13.2 mm = 422 piksele/mm\nJak widać, największe powiększenie wycinka uzyskamy z mniejszej, ale bardziej upakowanej matrycy.\nTeoretycznie aparaty kompaktowe powinny dawać jeszcze większe skale odwzorowania. Niestety ich obiektywy nie uzyskują skali 1:1. Nie wiadomo nawet, jaka jest najmniejsza możliwa skala. Podawane z reklamówkach hasła "makro od 1 cm" nic nie mówią. A jak się przekonamy niżej, im mniej, tym gorzej.\nOprócz skali odwzorowania, równie istotnym parametrem jest odległość od przedmiotu. Odległość od matrycy, łatwo jest obliczyć ze wzoru. Wiemy już, że przy skali 1:1 jest ona równa 4*ogniskowa i nigdy nie może być mniejsza. Ale o wiele ważniejsza jest odległość od przedmiotu, do przedniej soczewki lub gwintu filtra. Jak będzie za mała, to możemy wystraszyć robaczka. Będą też problemy z oświetleniem, bo sam obiektyw może rzucać cień. Niestety ten parametr zwykle nie jest podawany w specyfikacji. W przypadku obiektywów IF, które nie zmieniają długości podczas ostrzenia, można to sobie wyliczyć. Wystarczy od minimalnej odległości ostrzenia odjąć długość obiektywu i odległość od bagnetu do matrycy, która bagnecie F wynosi 46,5 mm. W przypadku obiektywów, które zmieniają długość, trzeba jeszcze uwzględnić wysuw. Generalna zasada jednak mówi, że im większa ogniskowa, tym większa odległość od obiektu.\nNajprostrzy sposób na zrobienie zdjęć makro, to użycie specjalnego obiektywu. Większość z nich pozwala na uzyskanie skali 1:1 tylko za pomocą pierścienia ostrości. Starsze konstrukcje pozwalały na uzyskanie skali 1:2, a dopiero po założeniu dedykowanej soczewki, uzyskiwało się 1:1. Canon ma nawet obiektyw, o skali 5:1.\nJak wiadomo, zwiększenie skali odwzorowania, wymaga odsunięcia obiektywu od matrycy. Jeśli zakres regulacji pierścienia ostrości jest za mały, to można zastosować pierścienie pośrednie. W najprostszym wykonaniu, jest to kawałek rurki, zaopatrzonej w dwa bagnety (lub gwinty). Takie pierścienie nie pozwalają jednak na domykanie przysłony, która w systemie Nikona, jest robiona mechanicznie. Aby pracować z takimi pierścieniami, należy mieć obiektyw z pierścieniem przysłon i pomknąć ją przed zrobieniem zdjęcia (nic wtedy nie widać w wizjerze). O wiele lepsze są pierścienie z przenoszeniem przysłony oraz stykami, do pomiaru ekspozycji. Niektóre mają nawet śrubokręt.\nZwykle komplet składa się z trzech pierścieni o różnych grubościach, których suma wynosi ok 60 mm. Pozwala to na uzyskanie skali 1:1 z obiektywem standardowym. Np. zestaw Marumi składa się z pierścieni 13, 21 i 31 mm.\nDo stosowania z pierścieniami najlepsze są właśnie stałoogniskowe obiektywy o ogniskowej 50-80 mm. Krótsze obiektywy teoretycznie pozwoliłyby uzyskać większą skalę odwzorowania, ale w praktyce nie da się wykonać zdjęcia takim zestawem.\nWeźmy obiektyw Nikkor 24/2.8 plus pierścienie 65mm. Jeśli ustawimy obiektyw na nieskończoność, to po dołożeniu pierścieni uzyskamy odległość x=24+65 = 89 mm. R=(x-f)/f=(89-24)/24=2.7:1 czyli skala jest znacznie większa. Ile w takim razie wynosi odległość od przedmiotu? y=x/R = 89/2.7 = 33 mm, czyli odległość od matrycy do obiektu to 89+33=122 mm. Obiektyw ma długość 46mm, pierścienie 65, korpus 46.5, co razem daje 157.5 mm. Czyli musielibyśmy umieścić robaczka w środku obiektywu. Dzieje się tak, ponieważ obiektywy szerokokątne mają retrofokus, czyli mają środek optyczny cofnięty w kierunku matrycy. Do pracy z pierścieniami najlepsze są obiektywy, których ogniskowa jest większa niż 46.5 mm plus połowa ich długości.\nNie za bardzo nadaje się też popularny zoom 18-105, bo co prawda można ustawić większą ogniskową, ale jest za długi. Z jednym kompletem pierścieni skalę odwzorowania 1:1 uzyskuje się w odległości kilku mm od soczewki.\nPonieważ pierścienie w torze optycznym zawierają tylko powietrze, to nie wpływają na jakość zdjęcia. Bardzo istotne jest jednak ich dobre wyczernienie. Jeśli będą odbijały światło, to spowoduje to ogromny spadek kontrastu.\nMieszki są rozwinięciem idei pierścieni. Jest to jakby rozcięty pierścień, połączony harmonijką (jak w starych aparatach). Pozwala to na uzyskanie dużo większych skal odwzorowania, oraz płynną zmianę odległości. Ze względów konstrukcyjnych, nie jest możliwe przeniesienie domykania przysłony, więc do pracy musimy mieć obiektyw starczego typu, z własnym pierścieniem.\nSoczewki są najtańszym sposobem na uzyskanie większej skali z popularnymi obiektywami. Są też jedynym sposobem w przypadku aparatów z niewymienialną optyką. Ale czasami stosuje się je również z obiektywami makro, w celu jeszcze większego powiększenia.\nPonieważ jest to dodatkowy element optyczny, powodują one jednak pogorszenie obrazu. Zwykle jest to widoczne na brzegach. Jeśli już kupować, to dobrych producentów. Jednym z najczęściej polecanych jest model Raynox 250.\nTu można policzyć skalę odwzorowania po założeniu soczewki\nJak wyżej zauważyliśmy, obiektywy o ogniskowej mniejszej niż 46.5+połowa ich długości, mają retrofokus, który przeszkadza w fotografii makro. A co się stanie, jeśli odwrócimy taki obiektyw? Weźmy ten sam 24/2.8D. Środek obiektywu znajduje się w odległości 46.5+23 mm od matrycy, a środek optyczny dokładnie 24 mm, czyli retrofokus wynosi 45.5 mm. Jeśli zamocujemy obiektyw odwrotnie, to środek optyczny znajdzie się w odległości 46.5+23+45.5 = 115 mm od matrycy (w praktyce dalej, bo jeszcze dojdzie grubość pierścienia mocującego. Skala odwzorowania wyniesie aż 3.8:1. I to wszystko dzięki kawałkowi blaszki, który wygląda tak:\nPodobnie, jak w przypadku mieszka, obiektyw musi mieć pierścień przysłon. Nie nadają się więc żadne obiektywy z literką G.\nIstnieją też pierścienie, pozwalające na zamocowanie odwróconego obiektywu do innego. Działa on wtedy, jak bardzo silna soczewka.\nMało znaną metodą na uzyskanie większej skali odwzorowania jest użycie telekonwertera. Zmienia on ogniskową, nie zmieniając odległości ostrzenia. Przy ostrzeniu na nieskończoność skala odwzorowania zmienia się tak samo jak krotność konwertera. Przy bliższych odległościach trochę mniej. Telekonwertery najlepiej sprawdzają się z dłuższymi ogniskowymi, pozwalając fotografować np. motyle ze stosunkowo dużej odległości.\nGłębia ostrości w makrofotografii jest bardzo mała. Nie wgłębiając się w obliczenia, posłużmy się tym kalkulatorem, który pozwala zamiast odległości wpisać skalę odwzorowania.\n1. Skala 1:1, obiektyw 50 mm, przysłona 8, aparat FX. GO = 0,96 mm\n2. Skala 1:1, obiektyw 100 mm, przysłona 8, aparat FX. GO = 0,96 mm\n3. Skala 1:1, obiektyw 50 mm, przysłona 8, aparat DX. GO = 0,64 mm\n4. Skala 1:1, obiektyw 100 mm, przysłona 8, aparat DX. GO = 0,64 mm\nJak widać GO nie zależy od ogniskowej.\nWidać za to, że w aparacie DX uzyskamy mniejszą GO, co przeczy powszechnie przyjętym teoriom. Tak, ale uzyskamy zupełnie inny kadr niż na FX. Aby na matrycy DX uzyskać taki sam kadr, to należy zrobić zdjęcie w skali 1:1.5\n5. Skala 1:1.5, obiektyw 50 mm, przysłona 8, aparat DX. GO = 1,2 mm\nZnowu okazało się, że mniejsza matryca jest w makrofotografii zaletą.\nWydawałoby się, że aby zrobić dobre makro, należy zastosować jak największą przysłonę. Obiektywy makro pozwalają zresztą na uzyskanie wartości 45 i więcej. Niestety, im bardziej przymkniemy obiektyw, tym większy będzie wpływ dyfrakcji. Definicję dyfrakcji można przeczytać wyżej, w praktyce należy sprawdzić wykres rozdzielczości obiektywu i domykać przysłonę z umiarem. Przy motywach płaskich (np. fotografia techniczna), należy przymknąć obiektyw do wartości dającej największą rozdzielczość. Przy fotografowaniu obiektów przestrzennych (np. owady), trzeba pójść na kompromis i przymknąć bardziej.\nWiele osób czuje się oszukanych, kupując obiektyw o świetle 2.8, który po zapięciu do aparatu pokazuje wartości nawet 5.6. Czy to nie jest obiektyw o stałym świetle? Absolutnie jest. Podczas zmiany odległości nic się nie domyka i nie ma żadnego oszustwa. Zmienia się natomiast ilość światła padająca na matrycę. Oddalając obiektyw dwukrotnie (dla skali 1:1), obraz jest rzutowany na 4 razy większą powierzchnię. Ponieważ ilość światła wpadająca przez obiektyw się nie zmienia, to na jednostkę powierzchni pada go mniej. To tak samo, jak z latarką, na dwa razy większą odległość będzie świeciła 4 razy słabiej.\nW czasach analogowych, były specjalne tabelki z przelicznikami, jak należy korygować pomiar światła przy różnych skalach. Przy pomiarze TTL, aparat sam to uwzględnia i podaje przysłonę pomnożoną przez ten wskaźnik. Dla skali 1:1 jest to 4, czyli obiektyw o świetle 2.8 trzeba traktować, tak jakby miał jasność 5.6.\nDokładnie to samo dzieje się w każdym obiektywie, tylko skala zjawiska jest mniejsza i aparat tego nie uwzględnia.\nWydawałoby się, że jest to bardzo przydatna funkcja aparatu. Powoduje jednak problemy z wyliczaniem GO, do których należy użyć prawdziwej wartości przysłony.\nTak, to prawda. Niektóre obiektywy, nie tylko makro zmieniają swoją ogniskową podczas ustawiania ostrości. Robią to obiektywy IF, czyli o wewnętrznym ogniskowaniu. Jak wiemy, żeby uzyskać skalę odwzorowania 1:1, należy wysunąć obiektyw o wartość równą ogniskowej. Zwiększa to dwukrotnie jego wymiary, a przy dłuższych ogniskowych jest wręcz niewykonalne (są obiektywy makro 200 mm). Zastosowano więc trik i zamiast zwiększać odległość x, zmniejsza się ogniskową f. Jeden ze wzorów na skalę odwzorowania wygląda tak R=(x-f)/f. Zmniejszenie ogniskowej silniej wpływa na skalę niż zmiana odległości. Aby uzyskać skalę 1:1 w obiektywie 100mm, należy go wysunąć o 100 mm lub skrócić ogniskową o 50 mm. W praktyce zmienia się jedno i drugie.\nTakie rozwiązanie ma swoje wady i zalety. Oprócz stałych rozmiarów, zyskujemy również na jasności. Ponieważ średnica przysłony zwykle nie ulega zmianie, to zmniejszenie ogniskowej powoduje wzrost jasności obiektywu. Można to zauważyć na wyświetlaczu aparatu, gdzie przy skali 1:1 wartość nie rośnie 4 razy, tylko mniej.\nWadą jest natomiast zmniejszenie minimalnej odległości ostrzenia. Przy skali 1:1 jest ona równa 4*f. Stąd bardzo łatwo odczytać, jak bardzo zmienia się ogniskowa obiektywów makro\nNikkor 40/2.8G - minimalna odległość to 160 mm, czyli nie zmienia on swojej ogniskowej. Ale wysuw o 4 cm nie jest wyzwaniem konstrukcyjnym.\nNikkor 60/2.8G - 185 mm, co daje ogniskową 46 mm\nNikkor 60/2.8D - 219 mm, co daje 55 mm.\nNikkor 85/3.5G - 286 mm, co daje 71.5 mm.\nNikkor 105/2.8G - 314 mm, co daje 78.5 mm\nNikkor 200/4G - 500mm, co daje 125 mm.\nDla innych skal odwzorowania należy użyć wzoru: f = minimalna odległość /(2+R+1/R), gdzie R to skala odwzorowania.\nOstatnio edytowane przez TOP67 ; 22-12-2015 o 20:44 Powód: Nikon 1 V5\n02-11-2013, 20:50 #6\nDX vs. FX przykłady\nPonieważ jedno zdjęcie warte jest więcej niż tysiąc słów, to dzisiaj różnica między DX a FX na przykładach.\nZdjęcia z tego samego miejsca:\nAparat FX, ogniskowa 50 mm.\nAparat DX, ogniskowa 35 mm.\nJak widać, otrzymaliśmy prawie takie samo zdjęcie (35x1.5=52,5). Zauważyć można inną głębię ostrości. Pomimo przysłony 11, na zdjęciu z FX aparat z przodu jest mniej ostry. Ale o tym później.\nNa razie zwróćmy uwagę na perspektywę. Jest taka sama. W wielu miejscach można przeczytać, że perspektywa zależy od ogniskowej. Perspektywa zależy tylko i wyłącznie od odległości od obiektu. To zmiana odległości powoduje konieczność zmiany ogniskowej, mylimy skutek z przyczyną.\nKtoś zaraz powie, że przecież to są obrazki z FX i DX, więc 35x1.5 to prawie 50 i ogniskowe się nie różnią.\nOto zdjęcie z tego samego miejsca aparatem FX przy ogniskowej 35 mm.\nA tu zdjęcia z obu obiektywów obok siebie. Po lewej cały kadr z 50mm, po prawej wycinek z 35 mm. Są prawie identyczne. Prawe zdjęcie jest zrealizowanym programowo cropem, bo przecież DX to nic innego, jak wycinek klatki FX.\nWięcej o perspektywie można poczytać tu.\nNo dobrze, a gdybyśmy chcieli zrobić zdjęcie aparatem DX przy ogniskowej 50 mm? Żeby uzyskać taką samą wielkość przedmiotu, musimy odejść. Czy uzyskamy taki sam kadr?\nNie. Obiekt w punkcie ostrości ma takie same wymiary, ale ten bliżej się pomniejszył, a te dalej się powiększyły. Zmieniła się perspektywa. Lepiej to widać na zdjęciach obok siebie.\nOstatnio edytowane przez TOP67 ; 02-05-2017 o 12:03\n02-11-2013, 20:50 #7\nWróćmy teraz do głębi ostrości. To będzie lepiej widać na zdjęciach przy otwarej przysłonie.\nDX, 35/1.8. GO rozciąga się od napisów na obiektywie, do pryzmatu.\nFX, 50/1.8 GO nie sięga do napisów na obiektywie.\nFX, 50/2.8 GO jest bardzo podobna, jak w DX przy przysłonie 1.8.\nWyniki praktyczne zgadzają się z obliczeniami dowolnym kalkulatorem GO. Przy tej samej odległości, na DX uzyska się taki sam kadr i GO jak na FX, jeśli użyje się obiektywu o ogniskowej i przysłonie podzielonej przez crop.\nJeszcze przykład DX 35/2.8.\nA teraz jeszcze jeden mit. Czy GO zależy od ogniskowej? Nie. Przy tej samej skali odwzorowania GO zależy tylko od przysłony (dla tej samej matrycy).\nZgodnie z powszechnie panującym mitem, przy ogniskowej 50 mm, powinna być mniejsza GO. A na obrazku da się zauważyć odwrotny efekt. Aparat w centrum jest tak samo ostry, bo szerokość obszaru ostrości jest taka sama i obejmuje go w całości. Za to aparat z przodu wydaje się być mniej ostry przy ogniskowej 35 mm. Jest to wynik zmiany perspektywy i innej wielkości aparatu na obu zdjęciach, gdybyśmy go przeskalowali do tych samych wymiarów, to byłby jednakowo nieostry.\nOstatnio edytowane przez TOP67 ; 02-05-2017 o 12:08\n06-11-2013, 08:01 #8\nMam nadzieję, Tomku, że wiele osób to przeczyta. Od jakiegoś czasu obserwuję w wypowiedziach braki elementarnej wiedzy.\nDobra robota - prosto i przystępnie.\n06-11-2013, 10:30 #9\nPomysł i wykonanie wątku bardzo dobre. Jedynie co mi przeszkadza to zbędna dyskusja i czepianie się szczegółów tj te mm dla przekątnej itp. Wątek ma tytuł "podstawowe..." i może nie trzeba wrzucać tu dyskusji o formatach 60x60 czy innych. Takie wrzutki sprawiają, że trudno będzie odnaleźć wartościowe wpisy (zakładam, że TOP67 coś jeszcze dopisze)\nSkoro to mają być podstawy, to moim zdaniem powinno się wypieprzyć wszystkie posty od 4 i unikać zbędnej dyskusji. Potem czekać aż TOP67 dopisze jeszcze coś wartościowego.\nSamsung M1733, HTC Magic, Asus K53S, Lomer Borneo, gatki z targu\n06-11-2013, 11:16 #10\nWątek będzie moderowany. Słuszne uwagi zostaną naniesione. Nowe punkty i tak będą lądowały powyżej dyskusji. Za chwilę dodam tilt/shift\nOstatnio edytowane przez TOP67 ; 06-11-2013 o 11:23


Automatyka – LVS\nSYSTEMY POD KONTROLĄ\nProjektujemy, wdrażamy i modernizujemy rozwiązania z zakresu aparatury kontrolno-pomiarowej i automatyki (AKPiA), które pomagają zarządzać urządzeniami pracującymi w budynku. Dokonują pomiarów niezbędnych parametrów i sterują działaniem poszczególnych elementów infrastruktury – na przykład klimatyzacją w budynku biurowym lub maszynami w fabryce.\nSystem pozwala na stałą komunikację z centralnym punktem obsługi. Dzięki temu możliwa jest kontrola sprawności urządzeń w czasie rzeczywistym i natychmiastowe powiadamianie personelu o wystąpieniu jakiejkolwiek awarii urządzenia. System może także raportować o wszystkich zdarzeniach, co umożliwia optymalizację pracy urządzeń znajdujących się pod jego kontrolą. Rozwiązania AKPiA mogą realizować różne cele – na przykład poprawę bezpieczeństwa obiektu czy redukcję kosztów jego utrzymania poprzez kontrolę pracy maszyn zużywających nadmierną ilość energii elektrycznej.\nSłużymy fachową radą podczas dobierania elementów systemu – projektujemy rozwiązania, które w najlepszy sposób będą służyły naszym klientom. Wszystkie są zawsze w pełni dopasowane do procesów realizowanych w danym obiekcie, doskonale wpisując się w charakter prowadzonej w nim działalności.\nSystemy zarządzania obiektem\nProjektujemy, wdrażamy i modernizujemy systemy BMS (Building Managment Systems). Ich zadaniem jest efektywne zarządzanie instalacjami znajdującymi się w budynku, takimi jak ogrzewanie poszczególnych pomieszczeń, regulacja pracy systemu wentylacyjnego czy sterowanie oświetleniem. System BMS analizuje na podstawie zdefiniowanych parametrów stan budynku i otoczenia (np. temperatura i wilgotność powietrza wewnątrz i na zewnątrz obiektu, pora dnia czy natężenie światła słonecznego) i aktywuje pracę odpowiednich urządzeń, dostosowując ją do panujących warunków.\nNasza firma przeprowadza zarówno kompleksowe wdrożenia, jak i instalację poszczególnych elementów systemów czy ich modernizację. Wszystkie rozwiązania zawsze dobieramy do charakteru danego obiektu oraz jego przeznaczenia, dzięki czemu w pełni odpowiadają realizowanym w nim procesom. W ten sposób uzyskujemy najwyższą możliwą efektywność zarządzania budynkiem i urządzeniami, w które jest wyposażony.\nPRZYSZŁOŚĆ W TWOIM BUDYNKU\nTworzymy budynki przyszłości\nProjektujemy i realizujemy instalacje inteligentnych budynków. Pomagamy naszym klientom wybrać odpowiednie rozwiązania, które będą najlepiej realizowały ich potrzeby. Dobieramy elementy systemu w taki sposób, by dobrze spełniał swoje zadanie i służył użytkownikom przez wiele lat.\nJakie przykładowe funkcje może realizować inteligentny budynek?\nAutomatyczna regulacja ogrzewania – dostosowanie temperatury do pory dnia, obecności osób oraz innych czynników.\nWentylacja pomieszczeń według ustalonego harmonogramu, na przykład podczas pobytu domownika w pracy.\nSterowanie światłami – w zależności od obecności osób, pory dnia oraz pogody.\nPomiar zużycia energii przez poszczególne urządzenia znajdujące się w domu, by ułatwić optymalizację kosztów.\nWykrywanie pożaru, wycieku gazu, wysokiego stężenia tlenku węgla itp. funkcje bezpieczeństwa.\nSterowanie urządzeniami elektronicznymi wyposażenia domu (sprzęt RTV i AGD)\nPopularność inteligentnych budynków systematycznie rośnie – głównie dzięki coraz większej dostępności takich rozwiązań oraz obniżaniu się kosztów ich wdrożenia. Zwiększa się także wśród klientów świadomość istnienia tego rodzaju technologii oraz ich ogromnego wpływu na podniesienie jakości i komfortu życia.\nPodstawa funkcjonowania każdego budynku\nRealizujemy kompletne instalacje elektryczne we wszystkich rodzajach obiektów, zarówno w oparciu o własne projekty, jak i przygotowane przez inne firmy. Podczas planowania instalacji dokładnie analizujemy potrzeby przyszłych użytkowników budynku, aby stworzona infrastruktura odpowiadała nie tylko standardom technicznym, ale również wymaganiom wynikającym z przeznaczenia budynku. Realizując projekt wykorzystujemy zawsze najlepsze materiały dostępne w danym budżecie, by zapewnić bezpieczeństwo i bezawaryjność instalacji, jak również niższe koszty eksploatacji.\nStabilna i bezpieczna infrastruktura elektryczna umożliwia właściwą pracę wszystkich urządzeń w obiekcie, które często mają kluczowe znaczenie dla jego funkcjonowania – szczególnie gdy mówimy o przestrzeniach o charakterze biznesowym lub przemysłowym. Dobrze zaprojektowana sieć zasilająca gwarantuje komfortową pracę nie tylko dziś, ale także w przyszłości. Wraz z pojawieniem się w budynku dodatkowych urządzeń zwiększy się bowiem pobór mocy, a w konsekwencji obciążenie całej instalacji, któremu będzie musiała sprostać.


prośba o ocenę zdjęcia - leczenie kanałowe - Forum DENTOnet.pl\nprośba o ocenę zdjęcia - leczenie kanałowe\nRejestracja: 10 września 2012, 14:13\nPostautor: jane666 » 27 września 2012, 16:45\nProszę o ocenę mojego zdjęcia. Szczególnie zależy mi na zębach 26 i 27 ponieważ pani stomatolog, która mi je leczy kanałowo twierdzi, że wszystko jest w porządku, ale mimo to po kilkunastokrotnym czyszczeniu kanałów nadal odczuwam ból przy ucisku na nie. Proszę także o ocenę pozostałych zębów. Z góry dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam.\nPostautor: Orpheus » 27 września 2012, 16:58\npotrzebne są zdjęcia punktowe po leczeniu kanałowym\nPostautor: jane666 » 27 września 2012, 17:03\nOrpheus pisze: potrzebne są zdjęcia punktowe po leczeniu kanałowym\nNiestety takimi nie dysponuję, bo zostały u pani stomatolog w gabinecie. A to zdjęcie jest robione dzisiaj.\nPostautor: dr_feelgood » 27 września 2012, 18:21\nDaj spokój, Orpheus... napisz normalnie, ze trzeba to ponownie leczyć kanałowo.\nPostautor: Orpheus » 27 września 2012, 18:58\ndoc_feelgood pisze: Daj spokój, Orpheus... napisz normalnie, ze trzeba to ponownie leczyć kanałowo.\nno tak ;/\nmyślałem ze to zdjęcie było zrobione przed leczeniem\nPostautor: kasias. » 27 września 2012, 19:15\nJezeli zab nie jest wypelniony na drugiej wizycie, nalezy jak najszybciej zmienic lekarza na takiego, ktory wie co robi!!!\nPostautor: jane666 » 27 września 2012, 19:21\nChodzi o to, że oba zęby są w trakcie leczenia. Zaczęło się od szóstki. Została przeleczona, a kanały wypełnione i na to założone wypełnienie. Po czym po miesiącu poczułam ostry ból i ponownie poszłam do pani stomatolog. Okazało się, że to 7 zepsuła się od strony tej szóstki, czego nie było widać na pierwszy rzut oka (wtedy też przy okazji zostało usunięte wypełnienie kanałów szóstki). No i rozpoczęło się kanałowe leczenie tej 7. Teraz na oba zęby jest założony fleczer. Piszę tutaj, bo nie wiem czy to wina jakiegoś stanu zapalnego czy czegoś innego, o czym pewnie nie mam zielonego pojęcia. Zatem proszę o ocenę czy w ogóle jest sens ratować te zęby...\nPostautor: Orpheus » 27 września 2012, 19:28\nZatem proszę o ocenę czy w ogóle jest sens ratować te zęby...\ntak ale chyba u innego specjalisty\nPostautor: jane666 » 27 września 2012, 19:32\nA czy widać przy tych zębach jakieś niepokojące zmiany?\nPostautor: gandalf » 03 października 2012, 20:38\nTrudno powiedzieć co tutaj widać, panorama nie służy szczegółowej ocenie leczenia kanałowego, do tego musiałabyś wkleić zdjęcia przylegające, najlepiej z narzędziami w kanałach.\nNie wiem czemu piszecie że trzeba zmienić specjalistę. Z tego zdjęcia nic nie wynika.\nPostautor: joaska100 » 05 października 2012, 20:00\nOba zęby trzeba przeleczyć kanałowo. Bo to co jest zrobione z leczeniem a tym bardziej kanałowym nie ma nic wspólnego.\nRejestracja: 27 listopada 2015, 09:59\nRe: prośba o ocenę zdjęcia - leczenie kanałowe\nPostautor: JanuszP » 24 listopada 2016, 16:51\nTak, w tym przypadku potrzebne jest dokładne leczenie kanałowe. Ja z kanałami też długo się borykałem. Niby mi czyścili te kanały, ale ząb mnie ciągle bolał, było coraz gorzej. Już dla świętego spokoju myślałem o jego usunięciu, wstawieniu implantu. Dopiero jakimś cudem znalazłem się pod okiem specjalistów z http://www.martomedica.pl. Na początku zrobili mi rentgen zęba, później wszyskie kanały sprawdzili pod mikroskopem. Dziś już zapomniałem o całym tym koszmarze.\nPostautor: dr_feelgood » 01 grudnia 2016, 22:32\n"Janusze" reklamy hehehe\nDzisiaj jest 18 października 2018, 17:55


Zielone warzywa bronią nas przed rakiem |\nHome / 2017 / maj / Zielone warzywa bronią nas przed rakiem\nŚwieża zielenina może zmienić komórki odpornościowe w pogromców nowotworu.\nCzy dieta może uchronić przed nowotworem? Dla wielu osób wciąż brzmi to niewiarygodnie. A jednak tak jest: coraz więcej badań dowodzi, że niektóre produkty spożywcze dodają wigoru komórkom układu odpornościowego, które specjalizują się w usuwaniu pojedynczych uszkodzonych komórek. Gdyby nie ich działalność, przekształcenie się zmienionych komórek w nowotworowe byłoby tylko kwestią czasu. Obliczono, że od ich uszkodzenia do utworzenia pełnoobjawowego guza mija 10 – 20 (ale czasem i 50) lat! Oznacza to, że mamy do dyspozycji całe lata na akcję obronną.\nNajsilniejszą antynowotworową broń stanowią te składniki warzyw i owoców, które nadają im intensywną barwę. Okazuje się, że niszczenie raka w zarodku ułatwiają naszym obrońcom zwłaszcza zielonolistne warzywa, takie jak szpinak, brokuły, kapusta, brukselka, kalarepa, jarmuż, sałata. Warto wybierać warzywa o jak najciemniejszym odcieniu zieleni.\nZielonolistne warzywa zawierają cały zestaw substancji „naprawczych”: przede wszystkim kwas foliowy, beta-karoten, witaminę C, indole i luteinę (uważaną za dwukrotnie silniejszy czynnik antyrakowy niż znany beta-karoten). Naukowcom udało się nawet ustalić, że utrzymanie odpowiedniego poziomu tych substancji w organizmie może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka od 50 do 75 procent.\nNie muszą to być wcale wielkie ilości. Okazuje się, że już dwie porcje zieleniny dziennie, na przykład w postaci dodatku do potraw, mogą mieć duże znaczenie dla zdrowia.\nPanuje przekonanie, że najzdrowsze są surowe warzywa, ale najlepszym rozwiązaniem jest jedzenie i jednych, i drugich. To prawda, że wysoka temperatura niszczy takie przeciw utleniacze, jak witamina C. Warto jednak wiedzieć, że luteina oraz inne karotenoidy nie zostają zniszczone w procesie podgrzewania ani zamrażania. Wręcz przeciwnie: podgotowanie warzyw (nie tylko zielonych) bogatych w beta-karoten sprawia, że przyjmuje on łatwiej przyswajalną formę . Należy zatem jeść dużo zielonych warzyw liściastych na surowo (sałatę, kalarepę, kapustę) oraz lekko podgotowanych (szpinak, jarmuż). W bata-karoten obfitują: marchew, kalarepa, jarmuż, szpinak, dynia, melon kanatalupa, kabaczki, buraczki.\nDorzucaj zielone warzywa\nDwie nawet niewielkie porcje ciemnozielonych warzyw dziennie to najsmaczniejszy program profilaktyczny. Warto trochę poeksperymentować.\nKiedy przygotowujesz (dodawaj)\nZupę lub gulasz (pokrojoną kapustę lub kalarepę)\nSałatkę z kurczaka (dymkę (podaj sałatkę na liściach kapusty lub sałaty))\nZapiekankę (posiekany, podgotowany szpinak)\nPrzystawkę z warzyw (kalarepę lub gotowaną brukselkę)\nSurówkę (cebulę dymkę lub endywię)\nMakaron (5 – 7 minut przed końcem gotowania dorzuć szpinak)\nKanapkę (sałatkę lub pokrojone brokuły)\nPizzę (gotowane różyczki brokułów)\nJajecznicę (posyp szczypiorkiem)\nZapiekankę (gotowaną brukselkę, szpinak lub jarmuż)


Jak napisać CV na telefonie? | sklep etuo.pl\nUżytkownicy sprzętu elektronicznego coraz częściej wolą korzystać ze smartfonów niż z komputerów. Telefony komórkowe dzięki swojej mobilności i coraz większym możliwościom technologicznym stopniowo wypierają komputery stacjonarne i laptopy. W telefonie możemy na przykład napisać CV, kiedy szukamy pracy i chcemy od razu odesłać swoją aplikację. Dziś podpowiadamy jak to zrobić.\nZanim przejdziemy do pisania CV w telefonie musimy oczywiście najpierw przygotować odpowiednie informacje o przebiegu naszej edukacji i kariery zawodowej. Niestety nie zrobi tego za nas żadna aplikacja ani program.\nJeśli wcześniej uzupełniliśmy nasz profil na biznesowym serwisie społecznościowym, takim jak Linkedin czy GoldenLine wystarczy, że skopiujemy dane z tych portali. Jeśli dodatkowo uzupełniliśmy szczegółowo nasze dane na różnych serwisach z ofertami pracy typu Pracuj.pl, będziemy mieć jeszcze bardziej ułatwione zadanie. Większość tego typu stron umożliwia pobranie gotowego CV na telefon.\nIstnieje mnóstwo programów, które umożliwiają utworzenie profesjonalnego CV w telefonie. Należą do nich na przykład wspomniane kreatory CV na portalach z ofertami pracy, takich jak Pracuj.pl. Poza tym dostępnych jest wiele aplikacji do ściągnięcia ze sklepu Google Play i iTunes.\nNa przykład na telefony z Androidem godna polecenia jest aplikacja CV Engineer, a na iPhone’y program Resume Star: Pro CV Maker. Większość aplikacji i kreatorów online jest bezpłatnych, a także posiada gotowe szablony, dzięki którym tworzenie profesjonalnego życiorysu jest niezwykle proste. Wystarczy wypełnić pola z informacjami o nas, a CV utworzy się automatycznie.\nWielu pracodawców oczekuje oprócz Curriculum Vitae dołączenia listu motywacyjnego. Ten z poziomu telefonu najprościej napisać jest chmurze - w aplikacji Google Docs (Android) lub Notatkach iCloud (iOS). Programy te są fabrycznie zainstalowane na urządzeniach.


Wysłany: Sob Sty 30, 2016 12:53 pm\nKolejny tekst p. Mariusza Żabińskiego. Tytuł: "Samobrona cywilizacji łacińskiej".\nWysłany: Sob Sty 30, 2016 8:09 pm\n"STRESZCZENIE JAKOŚCIOWEJ TEORII INFORMACJI MARIANA MAZURA" - opracowanie autorstwa Jerzego Lechowskiego. Plik otrzymałem od p. Macieja Węgrzyna.\nKomentarze na "tablicy" (Facebook):\nArkadiusz Wójcik Cos chyba zle jest zformatowany jeden z dokumentow ? Czy moze tak google doc to otwiera ? Chodzi o to streszczenie Jerzego Lechowskiego.\nLubię to! · Odpowiedz · Wiadomość · 30 styczeń o 22:28\nautonom.edu.pl Dzięki za tę uwagę. Wkrótce usunę ten plik ze swojego Dysku Google i wgram go na serwer, na którym znajdują się wszystkie pliki "autonomu". - W.D.\nLubię to! · Odpowiedz · 1 luty o 08:41\nautonom.edu.pl Jeszcze nie wprowadziłem żadnych zmian. Od przeszło miesiąca nie mam komputera, na dysku którego trzymam pliki "autonomu". Popsuł się, ale wkrótce powinien zostać naprawiony (może nawet jutro). - W.D.\nLubię to! · Odpowiedz · 12 luty o 19:04 · Edytowany\nWysłany: Sob Sty 30, 2016 8:37 pm\n"Cybernetyczna analiza systemów i procesów społecznych (1996)" - książka Józefa Kosseckiego. Plik otrzymałem przed kilkoma dniami od P. R.D.\nOstatnie pliki zmuszony byłem skopiować na swój Dysk Google. Podane linki do tekstów odsyłają właśnie do niego. Wkrótce jednak pliki te także trafią do zbioru, a wówczas wyedytuję ostatnie swoje wpisy w tym wątku, podając nowe adresy (już w domenie autonom.edu.pl). Uzupełnię wówczas także informację na podstronie "Publikacje".\nWysłany: Wto Lut 16, 2016 10:33 am\nW dn. 14.02.2016 poinformowałem na tablicy "autonomu" (Facebook) o wprowadzeniu zmiany w strukturze podstron w tych słowach: "Usunąłem podstronę "Kontakty" (jej zawartość jest dostępna na forum w wątku: "Kontakty"), a dodałem (w jej miejsce) nową - "KC" (konfigurator charakterologiczny): http://autonom.edu.pl/kon...iczny.php" (fragment). Roman P. dodał komentarz. Jego treść: "ja, usuń jeszcze ze dwie podstrony, analogicznie jak to kiedys zrobił Jerzy Przystawa, dzięki czemu Ruch JOW, z poziomu profesorskiego, przeszedł co widać od wyborów na poziom estradowej populistyki dla owiec". Wywiązała się krótka wymiana zdań:\nW.D.: Usunąłem podstronę, a jej zawartość, o czym informuję, przeniosłem na forum. Jest dostępna w wątku "Kontakty". Nie rozumiem, jaki to ma związek z wymienioną przez Ciebie osobą i owym Ruchem. Osobiście nie jest mi znana ta postać. Ruch znam jedynie z nazwy. "Estradowa populistyka dla owiec"? Rozwiń temat i wyjaśnij, co masz na myśli.\nRoman P. tylko tyle, że utrzymywanie kontaktów jest zasadne. Mnie p. Przystawa był znany. Dziś, nie ma kontaktów, nie ma Ruchu JOW i nie ma Przystawy....\nW.D.: Zrywanie kontaktów czasem także jest zasadne. Rzecz jednak w tym, że przeniesienie kontaktów z podstrony na forum nie oznacza ich zerwania. Poza tym, gdybyś przeczytał to, co napisałem w wątku "Kontakty, to wiedziałbyś, że: "Kontakty do autorów publikacji zostaną dostane przy ich imionach i nazwiskach na podstronie "Publikacje"".\nWysłany: Nie Mar 06, 2016 2:30 pm\nDzięki uprzejmości p. M. Rymorza, który wyraził zgodę na zeskanowanie kupionej przez siebie książki, do zbioru trafiły "Naukowe podstawy nacjokratyzmu" (2015) Józefa Kosseckiego.\nWysłany: Sro Maj 11, 2016 8:31 am\nNowa pozycja w zbiorze - tekst p. Macieja Żabińskiego zatytułowany "Czasomorfizm".\nWysłany: Sob Maj 14, 2016 5:27 pm\n- "Nowa psychocybernetyka" - Maltz Maxwell, Dan Kennedy\n- "Geografia opozycji politycznej" - Józef Kossecki\nDodane na prośbę i dzięki uprzejmości p. Macieja Węgrzyna.\nWysłany: Pon Lis 14, 2016 12:37 pm\n- "Socjotechnika propagandy politycznej" - Józef Kossecki\nArtykuł otrzymałem od Pana M.B.\nWysłany: Nie Lis 27, 2016 7:35 pm\n- "Cybernetyczne ujęcie motywacji i norm społecznych" - Tomasz Olejniczak\nDzięki uprzejmości autora.\nWysłany: Nie Gru 11, 2016 8:56 pm\n"System wynagrodzeń i jego rola w procesie podejmowania decyzji" - Wojciech Horodejczuk\nWysłany: Nie Gru 18, 2016 11:52 am\n"Możliwości dochodzenia do prawdy w zależności od cywilizacji w myśl ustaleń M. Mazura i J. Kosseckiego" - Maciej Węgrzyn\nWysłany: Nie Gru 18, 2016 7:53 pm\n- "Czas w metacybernetyce" - Józef Kossecki\n- "Porządek i bezład w ujęciu cybernetycznym" - Józef Kossecki\n- "Socjocybernetyczne funkcjonowanie kategorii piękna i brzydoty w różnych systemach sterowania społecznego" - Józef Kossecki\nDzięki uprzejmości Roszondasza - od niego otrzymałem skany tych trzech artykułów.\nWysłany: Sob Gru 31, 2016 8:25 am\n- "Czy świat zmierza do jedności czy różnorodności. Analiza cybernetyczna procesów globalizacji" - Józef Kossecki\nDzięki uprzejmości Roszondasza. Od niego otrzymałem skan tego artykułu.\nWysłany: Czw Lut 09, 2017 8:24 pm\n- "Problemy sterowania cywilizacyjnym potencjałem wytwarzania informacji w okresie rewolucji naukowo-technicznej" - Józef Kossecki, Lech Zacher\nWysłany: Pią Lut 10, 2017 8:26 pm\n- "Cybernetyczna analiza możliwości jednoczenia Europy"\n- "Procesy sterowania społecznego w zakresie norm zdrowotnych oraz ich wpływ na całkowitą moc społeczną"\n- "Rzymski czy bizantyjski?"\n- "Socjo-cybernetyczna analiza nauki"\n- "Społeczno-sterownicze znaczenie programowania ideologicznego"\n- "Znaczenie czasu decyzyjnego dla struktury organizacyjnej społeczeństwa"\nWszystkie teksty autorstwa Józefa Kosseckiego.\nDzięki uprzejmości Roszondasza. Od niego otrzymałem skany.


Suszno: Auto Serwis Suszno | Yanosik Warsztaty\nAuto Serwis Suszno Suszno: Serwis klimatyzacji samochodowej Naprawa układu hamulcowego Diagnostyka samochodowa Regeneracja/wymiana filtra DPF Elektryka samochodowa Mechanicy Wymiana oleju Sprzedaż części motoryzacyjnych Wulkanizacja Serwis samochodów ciężarowych Samochód zastępczy Odbiór samochodu od klienta\nWróć|Suszno/Auto Serwis Suszno\nNaprawa mojego auta wykonana bez komplikacji, sprawnie i fachowo. Jestem pod wrażeniem profesjonalizmu.\nBardzo dziękuję za pozytywną ocenę, miłe słowa oraz zaufanie Cieszę się, że możemy pomóc. Pozdrawiam\nKonkretna i solidna naprawa. Skuteczni i fachowi w tym co robią. Serdecznie polecam.\nDziękuje za miłe słowa i oczywiście zapraszam do dalszego korzystania z naszych usług. Pozdrawiam\nDziękuję za gwiazdki. Pozdrawiam\nKorzystam z serwisu jak tylko moje auto zaczyna na coś narzekać. Nie ma rzeczy której by nie zrobili.\nBardzo dziękuje za miłą opinię i ponownie zapraszam. Pozdrawiam


Opublikowano 10.09.2020 12:57 Aktualizacja: 10.09.2020 13:15 - Daniel Buliński\nTargi IFA 2020 nie zgromadziły tysięcy wystawców jak w zeszłym roku. Wśród setki (dosłownie) wystawców pojawiło się kilka firm, produkujących ciekawe akcesoria. ShiftCam mógł być Wam znany z akcji na Indiegogo. My trafiliśmy na firmę bezpośrednio na targach, kilka jej produktów było godnych uwagi.\nMogłoby się wydawać, że na rynku jest dostatecznie dużo podobnych produktów na rynku. Akcesoria od ShiftCam wyróżniają się jednak unikatowymi funkcjami. Sprawiają też wrażenie solidnie wykonanych, o czym mogliśmy się przekonać osobiście. Co oferuje ShiftCam?\nRig, czyli akcesoria w służbie profesjonalnych kadrów\nNa YouTube znaleźć można dziesiątki profesjonalnych filmów, które nagrane zostały iPhone lub innym smartfonem. Rzadko kiedy, takie filmy realizowane są jednak prosto „z ręki”. Osoby stojące za kamerą często budują skomplikowane rigi zawierające stelaż, często gimbala, zestaw filtrów, dodatkowe obiektywy czy w końcu dodatkowe oświetlenie LED.\nOczywiście budowa takiego zestawu może być kosztowna, a często przewyższa nawet cenę amatorskich bezlusterkowców. Takie zaawansowane, drogie systemy, które buduje się wedle własnych potrzeb i w zgodzie z własnym doświadczeniem nie są jednak ani nowością, ani czymś unikalnym. Sam znak kilka osób, które zbudowały taki zestaw.\nNa rynku pojawiło się kilka firm, które próbują ułatwić to zadanie. Oferują oni gotowe zestawy lub można je złożyć z zaproponowanych elementów. Są też firmy, które znacznie uprościły temat budowania idealnego rigu.\nShiftCam to świetne rozwiązanie, jeśli Rig to zbyt wiele\nPopularny w serwisach crownfoundingowych ShiftCam to jeden z wystawców, do którego dotarliśmy podczas IFA 2020. Na targi w Berlinie przywiózł niemal wszystkie produkty, które oferuje. Pokazał też kilka tych, których na rynku nie ma.\nW jego ofercie znaleźć można obiektywy nakładane na aparat naszego telefonu. Producent w najnowszym modelu Multilens wprowadza dedykowane etui dla konkretnych modeli telefonów. Każde etui zawiera 3, 4, a nawet 6 obiektywów. Mogą to być konwertery tele i szerokokątne, rybie oko czy też obiektyw do zdjęć makro. Dla bardziej zaawansowanych użytkowników przygotowano serię Pro, której optyka jest bardziej zaawansowana i wykonana ze znacznie lepszych materiałów. To jednak mniej uniwersalne rozwiązanie, które zabiera sporo miejsca. Daje jednak świetne rezultaty.\nJedną z nowości, które udało nam się zobaczyć, jest uchwyt do telefonu ProGrip, którego kampania właśnie trwa na Kickstarterze. Oprócz tego, że urządzenie znacznie poprawia ergonomię podczas robienia zdjęć oraz nagrywania filmów ma też inne zastosowania. W obudowie ProGrip znalazło się miejsce dla dodatkowego powerbanku, którym będzie można doładować nasz telefon. Można to zrobić tradycyjnie kablem lub wykorzystać ładowanie bezprzewodowe. Jest tu też przycisk, który wyzwala migawkę aparatu (po połączeniu Bluetooth), zimna stopka do montowania akcesoriów (jak mikrofon czy dodatkowe oświetlenie) oraz gwint statywowy. ProGrip stworzono tak, by obsługiwał zarówno małe, jak i duże telefony, nawet, gdy są umieszczone w etui. Dodatkowo może on też działać jako biurkowa ładowarka, w pozycji pionowej lub poziomej.\nZarówno etui z wieloma obiektywami, obiektywy z serii Pro, jak i nadchodzący ProGrip stwarzają nowe możliwości dla osób, które pochłonięte są mobilną fotografią. Ciekawe akcesoria od ShiftCam nie są też tak drogie, jak profesjonalnie złożony rig, co pewnie doceni sporo początkujących amatorów.\nWięcej informacji na stronie producenta. O GripPro dowiecie się też więcej na stronie kampanii w serwisie Kickstarter.\n#ifa 2020, ifa2020, obiektyw do telefonu, ProGrip, rig do telefonu, ShiftCam, uchwyt do telefonu, ufa 2020


Modlitwa „Ojcze nasz” zakazana z powodu… możliwości obrazy uczuć religijnych\nw dniu listopada 27, 2015\nRichard Dawkins, ewolucjonista, zdeklarowany ateista, autor publikacji "Bóg urojony" zszokował niektórych swoją niedawną wypowiedzią: „Jeżeli kogoś obraża coś tak prostego jak modlitwa, to zasługuje na to, by być obrażonym".\nDawkins skomentował w ten sposób decyzję zablokowania wyświetlania w angielskich kinach, reklamówki promującej modlitwę „Ojcze nasz”.\nSprawę wywołał, Kościół Anglii, który zdecydował, by 60 sekundowy spot reklamujący modlitwę „Ojcze nasz”, wyświetlić w czołowych kinach Anglii. Projekcja zaplanowana została w czasie seansów, prezentujących siódmą część „Gwiezdnych Wojen”, tuż przed głównym filmem.\nNiestety, spot został zablokowany ponieważ – zdaniem przedstawicieli sieci kin – może obrażać uczucia religijne ludzi innych wyznań lub niewierzących...\nDyrektor ds. komunikacji Kościoła Anglii wyraził nadzieję, że kina zmienią jeszcze swoją decyzję.\nSwoją drogą jeśli się jest niewierzącym, czy ma się jakieś uczucia religijne i czy modlitwa może w ogóle kogokolwiek obrazić? Przecież idąc tym tokiem rozumowania, Muzułmanie nie mieliby szansy na pobyt w Europie nawet przez jeden dzień.\nA co ze ścianą płaczu i milionami turystów z całego świata, którzy są przedstawicielami wielu wyznań, Drogą Krzyżową ulicami Jerozolimy? Wygląda na to, że Anglicy mają poważny problem ze zdrowym rozsądkiem.\nBóg modlitwa świat wiara


odszkodowania łódź - informacja z katalogu stron.\nodszkodowania łódź - www.dreszer-adamas.pl\nOferujemy bogaty zakres usług i porad prawnych. Indywidualne podejście pozwala nam na precyzyjne wypełnianie oczekiwań ze strony naszych klientów. Działania które podejmujemy cechuje fachowość i profesjonalizm.Świadczymy kompleksowe usługi prawne zarówno dla klientów indywidualnych jak i firm. Posiadamy bogate doświadczenie. Podchodzimy w indywidualny sposób do każdego klienta.\nSłowa kluczowe: radca prawny łódź, porady prawne łódź, kancelaria prawna łódź, obsługa prawna łódź, adwokat łódź, odszkodowania łódź, windykacja łódź, kancelaria prawnicza łódź, kancelaria adwokacka łódź\nGdy pragniemy porady dotyczącej zdrowia serca idziemy do kardiologa, gdy mamy problem dotyczący nauki matematyki idziemy się do nauczyciela tego przedmiotu, jeżeli chcemy wykonać program dotyczący komputerów zgłaszamy się do osoby zajmującej się prog...


Lekcja próbna – GROY Learning\nSprawdź osobiście, czy nasz kurs jest dla Ciebie. Bez żadnych opłat!\nLekcja próbna to możliwość sprawdzenia, czy wybrany kurs odpowiada Twoim oczekiwaniom\nU nas nie kupujesz kota w worku. Nie musisz wierzyć nam na słowo. Sprawdź nas osobiście! Oferujemy Ci bezpłatną lekcję próbną, dzięki której możesz z pierwszej ręki przekonać się, jak wyglądają zajęcia prowadzone w naszej szkole językowej. Weź udział w lekcji próbnej i przetestuj nasze kompetencje w zakresie nauczania języków obcych! Jeśli spełnimy Twoje oczekiwania, możesz wziąć udział w pełnym kursie, wiedząc już, na co się piszesz. Wybór należy do Ciebie, a organizowana przez nas lekcja próbna jest całkowicie darmowa.\nPróbne zajęcia to doskonała okazja nie tylko do tego, żeby zapoznać się ze stosowanymi przez nas metodami nauczania, ale także możliwość przedstawienia nam własnej wizji kursu. Praktyka zawsze wygląda nieco odmiennie od teorii, dlatego pierwsze spotkanie na żywo (lub online) pozwala nam przekonać się, czy szkolenie spełnia pokładane w nim oczekiwania. Po skończonej lekcji podziel się z nami swoimi wrażeniami, powiedz, które elementy podobały Ci się najbardziej oraz w jakim kierunku zajęcia powinny się rozwijać. Twoje zdanie jest dla nas bardzo ważne i dołożymy wszelkich starań, aby przygotowany przez nas kurs był dla Ciebie w pełni satysfakcjonujący.\nPróbna lekcja to jedna z naszych bezpłatnych usług. Nie poniesiesz za nią żadnych kosztów, niezależnie od tego, czy zdecydujesz się na dalszą naukę w naszej szkole językowej czy też postanowisz nie brać udziału w pełnym kursie.\nPracujemy na Wasze zaufanie\nZaufanie ze strony naszych Klientów i Wasza satysfakcja są dla nas szczególnie ważne. Lekcja próbna to jedna z wielu usług, które przygotowaliśmy, aby wyjść naprzeciw Waszym oczekiwaniom. Jako firma godna zaufania i zorientowana na Klienta proponujemy możliwość sprawdzenia jakości naszych usług, zanim zdecydujecie się z nich skorzystać.\nPo 30-letniej praktyce na rynku tłumaczeniowym, jesteśmy pewni swojej skuteczności, wiedzy i doświadczenia w zakresie przekładu i nauki języków obcych. Korzystając z lekcji próbnej, chcemy zaprezentować Klientom nasze umiejętności i profesjonalizm. Przyjdź na lekcję próbną i przekonaj się osobiście, jak wyglądają nasze standardy jakości.


ób, które jak do tej pory nie miały do czynienia z tą branżą. Takiej osobie bardzo trudno jest samodzielnie podjąć decyzję. Co zrobić w takim przypadku? Gdzie znaleźć informacje odnośnie najlepszych urz\nDodane: 23-03-2019 04:39\nBez tego nie byłoby prąduCzy w 2020 będziesz mógł zatrudnić adwokata?Wartość tego jak wynająć krzesła w 2020Gabinet dentystyczny zabrzeNowoczesne sposoby jak szkolić z bhp w Gorzowie w każdych warunkachSzukam 5 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak leczyć zęby 5 Biggest Myths About How to drum drum brakes 5 Największych Kłamstw O Tym Jak zatrudnić adwokataCzy warto używać olejków kosmetycznych?Skrótowo o geodezjiCzemu warto mieć klimatyzację?Jak używać fotowoltaikę i czy 2020 będzie inny?Relaks we własnym ogrodzieKupić oprogramowanie dla logistyki? Dokładnie!Dobry stomatolog w ZabrzuKursy bhp onlineKrótko o koparkach i maszynach budowlanychChciałeś kiedyś Znaleźć Dobrego Prawnika ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Temat na dzisiaj - ogrzewanieDentysta ZabrzeMvmtZimowe inspiracje - kilka faktów o cieple i ogrzewaniu12,12 Internautów Już Wie Jak korzystać z sauny w ogrodzie. A Ty?Optima EPR dla firmSzkolenia BHPWcale nie tak krótko o dentystachDobre strony saunyRelaks w ogrodowym wydaniuOni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak Wydrukować Reklamę!Gdzie można zostać baristą a gdzie nie?


Wiadomości: Niemiecki przyjmujący w Gdańsku?\nStrona Główna > Aktualności > PlusLiga > Niemiecki przyjmujący w Gdańsku?\nNiemiecki przyjmujący w Gdańsku?\nW Treflu Gdańsk trwa rewolucja kadrowa. Z zespołem pożegnał się już chociażby Damian Schulz czy Mateusz Mika. Władze klubu szukają zastępców podstawowych zawodników, a zgodnie z informacjami serwisu sport.trojmiasto.pl na celowniku gdańskiego klubu jest niemiecki przyjmujący, Ruben Schott, a do drużyny ma wrócić również Bartosz Pietruczuk.\nRuben Schott może zostać nowym przyjmującym Trefla Gdańsk. Brązowymi medaliści mistrzostw Polski mają nadzieję skorzystać z szansy na występy w Lidze Mistrzów i stąd negocjują z niemieckim siatkarzem, który przed rokiem z reprezentacyjną Niemiec sięgnął po wicemistrzostwo Europy, a na koncie ma m.in. zdobycie Pucharu CEV z Berlin Recycling Volleys. Po rocznej przerwie do drużyny może wrócić Bartosz Pietruczuk, który ostatni sezon spędził Hypo Tirol Alpenvolleys Haching.\nBardzo blisko powodzenia są rozmowy na temat zwiększenia budżetu, które umożliwią występy Trefla Gdańsk w Lidze Mistrzów. Decyzje w tej kwestii klub ma podejmować w przyszłym tygodniu. Natomiast wcześniej powinniśmy poznać pełną obsadę kolejnej pozycji. Po rozgrywających, atakujących i środkowych czas na przyjmujących. Do już zakontraktowanego Serba Nikoli Mijatovicia ma dołączyć Niemiec Ruben Schott. Jeśli negocjacje z 24-latkiem zostaną sfinalizowane, brązowi medaliści poprzedniego sezonu mieć będą podstawową parę przyjmujących na kolejne rozgrywki. Wsparciem dla Mijatovicia i Schotta na przyjęciu w Treflu może być siatkarz dobrze znany w Gdańsku. Do drużyny może wrócić Bartosz Pietruczuk. 25-latek w gdańskich barwach grał w latach 2011-2015, przyczyniając się m.in. do wygrania Młodej Ligi 2013 oraz w sezonie 2016/17. Wówczas wystąpił w 29 ligowych meczach, 15 z nich rozpoczynając w wyjściowym składzie. Zdobył 83 punkty. Ostatni rok przyjmujący spędził w austriackiej drużynie Hypo Tirol Alpenvolleys Haching. Natomiast na krajowych parkietach, pomiędzy występami w gdańskim klubie grał w UMKS-ie Kęczaninie Kęty, z którym w 2016 roku triumfował w I lidze oraz Espadonie Szczecin.\nCały materiał w serwisie trojmiasto.sport.pl\nBartosz Pietruczuk, PlusLiga, Ruben Schott, Trefl Gdańsk