Zimna S [Justyna Chrobak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00714 004336 21777676 na godz. na dobę w sumie\nZimna S - ebook/epub\nAutor: Justyna Chrobak Liczba stron: 312\nISBN: 978-83-66654-67-9 Data wydania: 2020-09-16\nRozdział 1 Dziś nie ma mnie już dla nikogo. Bez wyjątków i nagłych spraw. Po prostu mnie nie ma. Ty dowodzisz. Do jutra. – Kobieta nerwowym ruchem zakończyła połączenie i wrzuciła telefon do miniaturowej kopertówki. Była szczupłą blondynką średniego wzrostu, jednak dzięki swoim niebotycznie wysokim szpilkom, których stukot niósł się po całym głównym holu, zawsze udawało jej się przykuć uwagę wszystkich dookoła. Wiedziała, że wygląda idealnie w dopasowanym beżowym płaszczyku z wysokim kołnierzem i w krótkiej spódniczce, która pomagała podkreślić piękne, długie nogi. Nienaganny wysoki kok był jej znakiem rozpoznawczym. Mało kto miał szansę zobaczyć jej blond włosy w nieładzie lub choćby luźno rozpuszczone, tak by kaskadą mogły opadać na ramiona. Skinęła na pożegnanie ochroniarzowi, któremu bliżej było do sędziwego emeryta niż osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo. Weszła między przeszklone skrzydła obrotowych drzwi i już po chwili była na zewnątrz budynku. Jej twarz owiało mroźne powietrze grudniowego przedpołudnia. Ciaśniej otuliła szyję miękkim kołnierzem wełnianego płaszcza i ruszyła do zaparkowanego tuż przy głównym wejściu samochodu. Zgrabnie wskoczyła do sportowego modelu i od razu przekręciła kluczyki w stacyjce, by jak najszybciej zrobiło jej się choć trochę cieplej. Chevrolet corvette, który jeszcze nigdy jej nie zawiódł, dziś zaprotestował: przy próbie odpalenia silnika zawarczał żałośnie i zgasł, nie dając żadnych oznak życia. Kilka kolejnych prób odpalenia samochodu nie przyniosło żadnego efektu. Był on najwidoczniej w zmowie ze wszystkimi siłami natury, które tego dnia od rana miały na celu zniszczyć jej nastrój. Najpierw asystent Henio, który przyniósł kawę z nieświeżym mlekiem. Potem sekretarka, która chyba nie pamiętała, jakie są jej obowiązki, zapomniała o podstawowych zadaniach, przez co klienci nie otrzymali na czas odpowiedzi na swoje zapytania. Rozmowa dyscyplinująca, którą musiała z nią przeprowadzić, nie była dla Malwiny przyjemnością. Była udręką. Bo jak wytłumaczyć młodej, nastawionej na awans studentce, że zawaliła, skoro do niej nic nie dociera? To żadna ironia, żaden sarkazm! Henio musi przesortować pracowników. Nie miała zamiaru na co dzień otaczać się ludźmi, którzy nie nadążają za tym, co się wokół nich dzieje. Dwie kolejne godziny upłynęły jej na spotkaniach z niezadowolonymi klientami, których za żadne skarby nie mogła udobruchać. Nie pamiętała, kiedy ostatnio miała tak nerwowy i nieudany poranek. Wysiadła i z całej siły trzasnęła drzwiami, nie dbając, że może uszkodzić swój krwiście czerwony samochód. – Cholera jasna! – zaklęła soczyście i ruszyła w kierunku najbliższego postoju taksówek, który znajdował się dwie ulice dalej. Gdy już dotarła do celu, jak na złość żaden z korporacyjnych pojazdów nie czekał na kolejnych wyziębionych pasażerów. Stała tak jeszcze przez chwilę, coraz bardziej odczuwając niską temperaturę, aż przyszła jej do głowy nowa myśl. Już nie miała ochoty wracać do domu. Jej plany zmieniły się o sto osiemdziesiąt stopni. Pomimo mrozu i lekko ośnieżonego chodnika stawiała pewnie krok za krokiem, nie bacząc na to, że wysokie szpilki bywają niezbyt stabilnym obuwiem. Budynek, w którym mieściła się siedziba jej firmy, znajdował się raptem dwie ulice od wrocławskiego rynku. Już po kilku minutach była na Starym Mieście i ruszyła w kierunku ulubionego lokalu. W Amnezji właśnie trwały happy hours, a Malwina poczuła nieodpartą ochotę na pięćdziesiątkę dżinu ze sprite’em. Usiadła przy barze na wysokim obrotowym krześle. Wkrótce podszedł do niej dobrze znany z widzenia barman, który miał już zakodowany ulubiony drink stałej klientki. – Dla pani to, co zawsze? – zapytał, ukazując w uśmiechu szereg równych, białych zębów. – Tak. To, co zawsze – potwierdziła i zaczęła się dyskretnie rozglądać po barze. O tej porze było tu tylko parę mniejszych grupek pracowników z wrocławskich korporacji, którzy wyrwali się na dłuższą przerwę i nie bali się skosztować czegoś mocniejszego, wiedząc, że muszą jeszcze wrócić do pracy. Nie tylko ona lubiła ostudzić nerwy i stresy procentami. Pomagały tylko na moment i nigdy nie rozwiązywały problemów, a jednak zawsze do nich wracała, zwłaszcza gdy zdarzał się taki dzień jak dziś. Nie lubiła przesadzać z ilością alkoholu, zazwyczaj wystarczał jeden lub dwa drinki, by poczuć lekki szum w głowie i z lepszym nastrojem wrócić do domu. Bywały jednak, choć rzadko, takie momenty jak teraz, że miała ochotę na znacznie większe ilości. Miała ochotę na procenty i coś jeszcze. Coś, co pozwoli jej choć na trochę o wszystkim zapomnieć. Kiedy stanął przed nią zamówiony drink, otoczyła słomkę ustami pomalowanymi ciemną wiśniową szminką i pociągnęła duży łyk zimnego napoju. Tego jej było trzeba. Stukała w blat kontuaru idealnie zrobionymi hybrydami do rytmu sączącej się z głośników muzyki i czekała, aż zaleje ją fala rozluźnienia. Nagle jej wzrok przykuł mężczyzna, który właśnie wchodził do lokalu. Jego oryginalny wygląd sprawiał, że nie dało się nie zwrócić na niego uwagi. Jasne, wypłowiałe od słońca blond włosy miał zebrane wysoko z tyłu głowy w mały węzeł, a boki wygolone prawie do zera, co podkreślało jego wąską i podłużną twarz. Urodę miał dość specyficzną – ostrą i surową. Jedno trzeba było przyznać: był bardzo przystojny. Emanowało od niego coś, co od razu sprawiło, że miała na niego ochotę. Poczuła przyjemne mrowienie w podbrzuszu i wiedziała, że nieznajomy idealnie pasowałby do planu odreagowania dzisiejszych nerwów. Alkohol i mężczyzna – tego było jej dzisiaj trzeba. Wpatrywała się w niego odrobinę za długo, chcąc, by to zauważył. Ten jeden moment wystarczył, by sieć została zarzucona. Teraz należało już tylko poczekać. Ta gra była prosta, a ona zawsze ją wygrywała. Nie myliła się. Minęło kilka chwil i przystojny nieznajomy zamienił miejsce, które zajmował, na krzesło stojące tuż obok niej. – Mogę dotrzymać pani towarzystwa? – zapytał wprost. Nie oderwała spojrzenia od swojego drinka, ale prawie czuła, jak jego wzrok prześlizguje się po jej ciele i wstępnie je ocenia. – Skąd pomysł, że potrzebuję towarzystwa? – odpowiedziała pytaniem i dopiero teraz zerknęła na mężczyznę. Z bliska był jeszcze przystojniejszy, niż mogła to ocenić na odległość. Cerę miał idealnie wypielęgnowaną, widać było, że musi o nią bardzo dbać. Twarz pokrywał równy zarost wystrzyżony po obu stronach zapewne przez wykwalifikowanego barbera. Oczy były otoczone lekkimi zmarszczkami, teraz bardziej widocznymi, gdy uśmiechał się pewnie, mierząc ją wzrokiem. – Nie wiem, czego pani potrzebuje, ale mogę zapewnić, że moje towarzystwo byłoby bardzo przyjemne. – W takim razie – prawie wyszeptała, nie chcąc, by barman usłyszał jej słowa – może sprawdzimy to od razu? Powolnym ruchem wyjęła z torebki pięćdziesiąt złotych i wsunęła banknot pod szklankę z niedopitym drinkiem. Wstała z zajmowanego przez siebie krzesła i obróciła się w kierunku wyjścia. Zatrzymała się przed przeszklonymi drzwiami, by się przekonać, czy jej tajemniczy towarzysz do niej dołączy. Popatrzył na nią z nieukrywaną satysfakcją, wziął ostatni łyk napoju i poszedł w jej ślady. Bez zbędnych słów wyszli razem z lokalu i ruszyli na najbliższy postój taksówek. Los im sprzyjał: na miejscu stał tylko jeden pojazd, jakby czekał specjalnie na nich. Zajęli tylną kanapę i mężczyzna podał adres jednego z hoteli, który znajdował się niedaleko.\nRozdział 2 Kilka minut przed ósmą rano taksówka zaparkowała pod budynkiem, gdzie swoją siedzibę miała firma Malwiny. Wczorajszy dzień był pierwszym od dawna, gdy zrobiła sobie zwyczajnie wagary od pracy, wychodząc w samo południe. Czuła, że dziś będzie za to pokutować. Czekała na nią zapewne masa spraw do zrobienia na wczoraj. I choć miała najcudowniejszego na świecie asystenta, niektórych rzeczy nie był w stanie zrobić za prezeskę firmy. A może by zdołał, gdyby ona nie była taką perfekcjonistką i zosią samosią? Wysiadając z taksówki, wróciła myślami do poprzedniego dnia. Zerknęła w kierunku swojego samochodu, który wczoraj postanowił zastrajkować i nie odpalił. Powtarzała sobie w głowie, by zadzwonić po kogoś, kto naprawiłby jej maleństwo. Gdyby nie ta awaria, zapewne nigdy nie spotkałaby Adama. To były niesamowite godziny przepełnione seksem i okraszone odrobiną snu. Wychodząc wczoraj z lokalu, nie zdawała sobie sprawy, na jakiego mężczyznę trafiła. Był nieprzyzwoicie hojnie obdarzony przez naturę, a jego niewątpliwe umiejętności pozwalały mu robić z nią rzeczy, o jakich nawet nie śniła – a przecież miewała już kochanków, którzy również byli niczego sobie. Adam okazał się jednak wyjątkowy. Zdystansowany, choć dawał tak wiele rozkoszy. Jego wzrok przeszywał ją na wylot, czuła się naga, zanim jeszcze zdjął z niej ostatnią część garderoby. Dzięki niemu była oszołomiona ilością doznań, czuła się wręcz pijana, choć nie tknęła wczoraj ani grama alkoholu więcej niż te kilka łyków w Amnezji. Dawno nikt mnie tak porządnie… – urwała swoje przemyślenia w momencie, gdy otwarły się drzwi windy na piętrze, które należało do stworzonego przez nią królestwa, firmy F&O, gdzie spełniała marzenia o najbardziej wymyślnych zakupach, jakie człowiek może sobie wyobrazić. Nie poddała się wspomnieniom z poprzedniego wieczoru i przywołała na twarz nieprzeniknioną minę, by jej nietypowe zachowanie nie wzbudziło podejrzeń wśród pracowników. Zazwyczaj jej barowe przygody kończyły się bardzo szybko. To był pierwszy raz, gdy została z nowo poznanym mężczyzną dłużej niż na jednorazowy numerek. Tym razem spędziła z kochankiem w hotelowym pokoju cały dzień i pół nocy. Przez cały ten czas nie pomyślała o tym, by wrócić do siebie. Chciała więcej i więcej, a on jej to dawał. Dostała to, czego potrzebowała – całkowite zapomnienie i oderwanie od rzeczywistości. Do swojego apartamentu wróciła dopiero przed czwartą rano i teraz zaczynała pomału odczuwać, jak bardzo była niewyspana. Pracownicy biegali między swoimi niewielkimi stanowiskami, wymieniali uwagi o bieżących sprawach i problemach. Wszyscy działali na najwyższych obrotach. Wiedzieli, że gra jest warta świeczki. Każde kolejne zlecenie oznaczało dużą kasę, a każde zawalenie terminu niosło za sobą równie poważne konsekwencje. Malwina raz za razem napotykała spojrzenia pracowników, którzy zauważyli obecność szefowej. Wyglądała nienagannie jak zawsze, a jej kok podskakiwał odrobinę przy każdym zdecydowanym kroku, którym przemierzała firmę. Ludzie przystawali, by skinąć głową na przywitanie, i szybko wracali do swoich obowiązków. Doskonale wiedziała, że jej obecność tutaj nie sprawi, że będą pracowali jeszcze wydajniej. Pracownicy F&O zdawali sobie sprawę, że wszystko widać jak na dłoni w wynikach sprzedaży. W końcu dotarła na drugą stronę rozległej otwartej przestrzeni biurowej podzielonej na osobiste boksy i weszła przez przeszklone drzwi do swojego gabinetu. Ledwo zdążyła zawiesić płaszcz na wieszaku, a za drzwiami pojawił się Henio. Oczy jej najbliższego współpracownika i prawej ręki zapewne ciskałyby gromy, gdyby mogły. Była to jedyna osoba w tym miejscu, której uchodziło na sucho okazywanie niezadowolenia, oburzenia czy innych skrajnych emocji, gdy zachowanie Malwiny odbiegało od normy. – Czy możesz mi wytłumaczyć, co się stało, że wczoraj cię tutaj niej było? Nie ukrywam, że przyjąłem tę wiadomość z dość dużym zdziwieniem. – Mężczyzna zaczął ją przepytywać bez zbędnych wstępów, gdy tylko zamknął za sobą szklane drzwi. Nie odpowiedziała od razu, tylko spokojnie rozsiadła się w swoim skórzanym fotelu. Spojrzała na niego i kilkakrotnie zatrzepotała zalotnie rzęsami. Jej ulubiony pracownik stał wyprostowany jak struna w swojej najczęściej przyjmowanej pozie. Lewą ręką trzymał się za prawy łokieć. Wolną dłonią nerwowo skubał idealnie przystrzyżoną kozią bródkę. Stał prawie na baczność, jak mały chłopczyk, który ma się z czegoś tłumaczyć przed rodzicami. Nie zgadzał się jednak wiek, bo Henio miał już przecież trzydzieści sześć lat. W dodatku mierzył prawie dwa metry. Był zresztą zdecydowanie za chudym jak na taki wzrost szczupakiem. Jej Henio. Znali się od czasów studiów i jako jedyny w całej firmie mówił do Malwiny po imieniu. – Wczoraj miałam dzień dla siebie. Czy to aż takie straszne? – Ton jej głosu był tak słodki, że Henio od razu poznał, w jakim nastroju jest jego szefowa. Uwielbiała się z nim raz na jakiś czas poprzekomarzać – zazwyczaj gdy miała bardzo dobry humor, jak dziś, co nie zdarzało się zbyt często. Bywała to dla niej jedyna prawdziwa rozrywka w ciągu całego dnia. – Czy ty, skarbie, ze mnie kpisz? Dzień dla siebie? Mówisz, jakbym cię w ogóle nie znał. Ale w porządku, nie naciskam. Sama mi wszystko wyśpiewasz jakiegoś smętnego wieczoru, kiedy nie będziesz miała co ze sobą począć i ubłagasz mnie, żebym ci towarzyszył w zaliczaniu kolejnych wzmocnionych dżin-sprite’ów. – Henio udawał obrażonego i strzepnął z rękawa swojej skrojonej na miarę marynarki niewidzialny paproch. Wiedziała, że pomimo tej maski jest szczerze zaskoczony jej nieobecnością, nie miała jednak zamiaru mu teraz nic tłumaczyć. – Henio, Henio… Nie czas na takie bzdety jak opowieści o minionym dniu. Pora wrócić do obowiązków. Jeden dzień bez pracy w zupełności mi wystarczy. Co tam dla mnie masz? – powiedziała już swoim zwykłym, konkretnym tonem. – No dobrze, co my tu mamy… – Wyciągnął z tylnej kieszeni swoich kosmicznie obcisłych skórzanych rurek mocno sponiewierany miniaturowy notesik. Gromadził takie notesiki w zaskakujących ilościach i przechowywał je w swoim biurku, biorąc kolejną sztukę do użytku przynajmniej trzy razy w tygodniu. Taki już był. Wszystko, co choćby przemknęło mu przez głowę – informacja, pomysł, problem, cokolwiek – od razu zostawało zanotowane na małej karteczce. Malwinę bawiło to za każdym razem, gdy widziała, jak jego „pamięć przenośna” zostaje wyciągnięta z kryjówki, by mógł kolejny raz zasypać ją nowościami. Tak też było tym razem. Słuchała, jak streszcza cały poprzedni dzień. Na szczęście dużą część bieżących problemów zdążył rozwiązać, kiedy jej nie było. Okazało się jednak, że parę spraw musiała załatwić w krótkim czasie. Czekały ją spotkania z kilkoma klientami naciskającymi na przyspieszenie realizacji zamówienia. Na szczęście nie działo się nic, co zburzyłoby spokój, który opanował Malwinę wczorajszego dnia i o dziwo jeszcze nie zdążył jej opuścić. – No dobrze, moja droga. Widzę po twoich maślanych oczach, że musisz być porządnie wybzykana. Dawno cię takiej nie widziałem. Budzi to we mnie lekki niepokój, ale obiecuję nie panikować. W końcu to, co rzadkie i nieznane, nie powinno wywoływać w nas lęku, tylko ciekawość i chęć odkrywania nowego… – zakończył swoją dygresję i zmierzył kobietę badawczym spojrzeniem. – Nie dam się wciągnąć teraz w plotki pod tytułem „z kim, gdzie i jak długo”. – Z rozbawieniem odparła jego atak na prywatne tematy. Tylko Henio mógł wywołać na jej twarzy taki uśmiech i dobrze zdawał sobie z tego sprawę. – To wszystko na ten moment czy masz mi coś jeszcze do przekazania? – A, tak… – Odchrząknął, jakby miał zaraz podjąć jakiś cięższy temat. – Jest jeszcze jedna sprawa. Jutro ostatni dzień miesiąca. Ludzie nie wyrabiają. I mówię to ja, wielbiciel zwiększania produktywności i wydajności. Coraz częściej zauważam, że potrzebujemy świeżej krwi. Nie wyrabiają w dziale zamówień, informatycy też mają dziury, no i zdałoby się mieć ze dwóch dodatkowych pracowników do prac fizycznych, porządkowych, może trochę do transportu, wiesz, takich cieciów od wszystkiego i niczego… Dwóch, a nawet trzech – ciągnął, jakby niektóre rzeczy mówił do niej, a nad niektórymi w dalszym ciągu głośno się zastanawiał. – Ty mówisz poważnie? Tylu nowych ludzi naraz? – Nie kryła zaskoczenia. W miarę zapotrzebowania dołączali do nich nowi pracownicy, ale z pewnością nie w takich liczbach i nie tak nagle. Wydawało jej się to dziwne, skoro jednak jej asystent tak mówił, to widocznie istniała taka potrzeba. W sumie sama chętnie wymieniłaby dziewczynę, która wczoraj wyprowadziła ją z równowagi, na kogoś nowego. Henio chyba jednak nie przewidywał zwolnień, a ona nie zamierzała podsuwać mu tego pomysłu. Zwalnianie ludzi to była ostateczność. Taką decyzję zawsze podejmowano na podstawie jakichś konkretnych powodów, a nie jednorazowej wpadki. Postanowiła więc jeszcze dać tamtej dziewczynie szansę. – Kochanie, ja rozumiem, że nie lubisz zmian, nowości i niespodzianek, ale nic na to nie poradzę. Myślałem nad tym bardzo długo. Poprzedni miesiąc dokopał nam jak żaden inny. Ostatnio aż kilkanaścioro pracowników wylądowało na L4. Niby grypa, przeziębienie, a ja wiem swoje: to po prostu przepracowanie. Nie możemy pozwolić na to, by stało się to bardziej powszechnym trendem. Musimy trochę odciążyć ludzi. Z myślą o tym jakiś czas temu rozpocząłem proces rekrutacji. Chciałem ci nawet wczoraj przedstawić jej rezultaty i poprosić o akceptację mojego wyboru, ale zniknęłaś i odrobinę popsułaś mój plan. Przecież wiesz, że… – Dobrze, już dobrze. Henio, zatrudniaj, kogo trzeba. Nie tłumacz mi tego. Pokaż mi później tabelki i liczby. Wiesz, że tylko tak możesz do mnie dotrzeć. – Uśmiechnęła się szeroko. – A teraz poproszę kawę. Ogarnę pocztę i możemy ruszać na spotkania. Potwierdź wszystkie godziny, żebym nie musiała gdzieś przypadkiem czekać, i umów tyle ludzi, ile jestem w stanie ogarnąć do wieczora. W tym samym momencie zadźwięczał sygnał nadchodzącej wiadomości. Chwyciła leżącego przed nią smartfona i zerknęła na wyświetlacz. Przeczytała krótkiego SMS-a i przeniosła spojrzenie na swojego asystenta. Zauważył, że przez jej twarz przemknął przelotny uśmiech, i od razu wyczytał coś z tej dziwnej miny. – Czyżby jakieś zmiany? – Poumawiaj spotkania maksymalnie do szesnastej. Później załatwiam prywatne sprawy – odpowiedziała szybko i uciekła od jego przenikliwego spojrzenia, jakby nie chciała zgadywać, co sobie o niej w tym momencie pomyślał. Henio zmierzył Malwinę podejrzliwym wzrokiem spod przymkniętych powiek. Widziała, że korci go, żeby skomentować tę nagłą zmianę, koniec końców jednak sobie to odpuścił. Obrócił się na pięcie i kręcąc głową z niedowierzaniem, wyszedł z jej gabinetu. Przez moment popatrzyła w ostre, poranne słońce próbujące się wydostać zza gęstych, poszarpanych chmur. Zastanowiła się krótko i szybko odpisała na wiadomość. Oczywiście, że znajdę dziś dla Ciebie chwilę, o 16.00 będę wolna.\nRozdział 3 Malwina wróciła do swojego apartamentu w dzielnicy Fabrycznej tuż przed północą. Przekroczyła próg mieszkania i nie czując już potrzeby dalszego udawania, że chodzenie w szpilkach jest dla niej przyjemnością, zrzuciła buty z przemęczonych stóp. Ruszyła dalej, po drodze włączając kolejne lampy, i już po chwili w każdym kącie świeciły z różnym nasileniem klimatyczne żarówki. Zdejmowała z siebie kolejne części garderoby i kierowała się prosto do łazienki. Ostatnie kilka godzin spędziła z poznanym poprzedniego dnia Adamem. Nie zauważyła nawet, kiedy minęło tyle czasu. Wyrwała się z zachłannych ramion mężczyzny i wróciła do siebie. Nie tłumaczyła się mu, rzuciła tylko krótkie „Muszę lecieć” i już jej nie było. Nigdzie nie czuła się tak dobrze, jak u siebie. Nie chciała jednak po ledwie dwóch dniach znajomości sprowadzać kogokolwiek do swojego gniazdka. Hotel był dla niej najwygodniejszą opcją i chyba jej znajomy uważał podobnie. Cała ta sytuacja była dla Malwiny nowością. To, że spędziła z tym facetem tyle czasu, było w jej przypadku wręcz niespotykane. Wszystkie dotychczasowe znajomości o podobnym charakterze były jednorazowe. Już nawet drugie spotkania nieszczególnie wchodziły w grę, a co dopiero prawie dwa dni z rzędu z tym samym mężczyzną. Nigdy nie zatrzymała nikogo na dłużej. Nie pojmowała, co on takiego w sobie miał. Było w nim coś nieopisanego, co podpowiadało, by zgadzać się na kolejne spotkania. Musiała przyznać, że miał dobrze zbudowane ciało, szczególnie najważniejsze jego partie. Magnetyczne spojrzenie i uwodzicielski głos również były dużym plusem. Jego pokaźny majątek nie robił na niej wrażenia, bo sama nie musiała sobie niczego odmawiać. A charakter? W sumie go przecież nie znała. Poza tymi wspólnymi godzinami spędzonymi głównie na seksie nie mieli jak się poznać nawet w najmniejszym stopniu. Na razie nie pozostawało jej nic innego jak zrzucić to na zwiększone zapotrzebowanie na doznania fizyczne i czekać spokojnie na rozwój sytuacji. Czy taka znajomość była jej potrzebna? Nigdy do tej pory się w coś takiego nie angażowała. Dlaczego teraz miałoby być inaczej? Ciągle rozmyślając, ruszyła do łazienki. Nic jej tak nie odprężało jak relaksujący prysznic. Mogła tak stać nieskończenie długo i czuć spływające po ciele gorące strugi wody. Wanna ją nudziła. Choć był to wielki model, zajmujący znaczną część przestronnej łazienki, nigdy nie ciągnęło jej do tego sprzętu. Na co komu bąbelki, hydromasaże i to całe leżenie w wodzie, kiedy skóra zaczyna się marszczyć, a woda tak szybko stygnie. Co innego prysznic. To niebiańskie uczucie zmywania z siebie całego brudu dnia, wszystkich trosk, problemów, które razem z wodą lądowały w odpływie. Otuliła rozgrzane ciało grubym szlafrokiem i chwilę później leżała już w swoim łóżku. Było ogromne, jakby się prosiło o drugą osobę do kompletu, ale Malwiny to nie wzruszało. Od zawsze spała w nim sama i miała dziwne przeczucie, że już tak pozostanie. Jej życiem rządziło przekonanie, że lepiej nikogo do siebie zbyt blisko nie dopuszczać. Lepiej być tylko wyobrażeniem samej siebie, które widzą inni. Lepiej być ostrym, twardym i nie dać się nikomu zranić. Tego nauczyło ją doświadczenie i tego zamierzała się trzymać. Bliskość fizyczna była przyjemna, ale na nic innego nie zamierzała sobie pozwalać. Nie potrzebowała tego. Włączyła telewizję i trafiła akurat na nocne wydanie wiadomości z przeglądem najważniejszych informacji z całego dnia. Na widok postaci na ekranie podniosła się z łóżka i nachyliła do przodu. – W dniu jutrzejszym w Warszawie odbywać się będzie spotkanie członków lewicowej partii politycznej WiP-Polska, na którym mają się stawić wszyscy jej członkowie. Już dziś wielu z nich można było spotkać na sejmowych korytarzach. W ostatnich miesiącach w szeregi partii wstąpiło dużo rozpoznawalnych osób z biznesową przeszłością… Te słowa nic by dla niej nie znaczyły, gdyby nie twarz, która właśnie pojawiła się na ekranie tuż obok dziennikarza zadającego pytania. – Panie Nevel, jest pan w kraju pierwszy raz od wielu lat. Co takiego się wydarzyło, że kolegom z partii udało się tutaj pana ściągnąć? – Mam w Polsce wiele stałych kontaktów i raz na jakiś czas po prostu muszę się tutaj zjawić. Teraz dodatkowo trafiłem na jedne z ważniejszych obrad w partii, akurat się tak wszystko zgrało. To żadne wydarzenie. Po prostu gdy bywam w kraju, obok nie ma kamer i może dlatego nie wszyscy o tym wiedzą. – Czy zostanie pan w kraju na dłużej? – Tak, tym razem… Malwina przełączyła kanał, nie chciała dłużej wpatrywać się w tak dawno niewidzianą twarz. Jej ojciec. Mężczyzna, z którym nie widziała się od osiemnastego roku życia. Odcięła się od niego całkowicie. Kiedyś łączyły ich jeszcze robione raz w miesiącu przelewy na jej konto na kwoty znacznie przekraczające jej potrzeby. W dniu dwudziestych czwartych urodzin, w pierwszą rocznicę założenia jej firmy, napisała do niego maila z informacją, że może wstrzymać przelewy. Nie potrzebowała go do niczego. Była samowystarczalna. Nie chciała go znać. I tak spędziła z nim w młodości zbyt dużo czasu, nie mogąc znieść faktu, że jako niepełnoletnia nie miała wyjścia. Postarzał się. Był blady i zmęczony. Jego włosy były oprószone siwizną, a oczy wyglądały na całkowicie pozbawione blasku i życia. Ale to był on. Wkładał wiele wysiłku w to, by zachować przed kamerą wyprostowaną sylwetkę, ona jednak widziała znacznie więcej. Znała go i łatwo dostrzegała mankamenty jego wyglądu. W jego życiu zdecydowanie nie działo się nic dobrego. Ale czy cokolwiek powinno ją to obchodzić? Zdenerwowała się, sama nie wiedząc dlaczego. Wyłączyła telewizor i cisnęła pilot w kąt pokoju. Nie zważając na wilgotne włosy, wskoczyła pod kołdrę i przykryła się nią aż po czubek głowy. Leżała nieruchomo, czekając, żeby sen przyszedł do niej szybko i zabrał ją w niebyt. Nie chciała o nim myśleć. To wyłącznie więzy krwi. Nic więcej. Był jej ojcem, tylko tyle. Zniszczył jej życie i oprócz finansowego startu w dorosłość nie zawdzięczała mu nic. Absolutnie nic! Gdy zaczęło jej brakować tlenu, wychyliła głowę spod kołdry i zaczerpnęła świeżego powietrza. Wtedy dotarło do niej, że całe mieszkanie tonie przecież jeszcze w świetle lamp. Wstała niechętnie i zaczęła je wszystkie po kolei gasić. Zdenerwowanie i uczucie niepokoju jej nie opuszczały. To tylko jego obraz w telewizji! Że też na starość dalej mu się chce bawić w politykę… Niech dalej wystawia się na widok swoich starych znajomych. Może go ktoś odstrzeli i wtedy będzie miała święty spokój. Tak, chciałaby, żeby on zniknął. Żeby zniknął tak, jak kiedyś przez niego zniknęła mama. Wróciła do łóżka i w dalszym ciągu niespokojna leżała w ciemności. Przemknęła jej przez głowę myśl, że dobrze byłoby się rozpłakać, wyrzucić z siebie całą tę negatywną energię, złość i smutek. Smutek? Ona nie znała takiego słowa. I nie potrafiła płakać. Ostatni raz płakała na pogrzebie matki i nie zamierzała już nigdy więcej tego robić. Nic nie może jej zasmucić. Co najwyżej wkurwić. Tak, była wkurwiona. Tylko takie uczucia akceptowała. Była wyczerpana od buzujących w niej emocji. Zasnęła, rozmyślając o tym, w jaki sposób rozładuje jutro cały swój gniew w pracy. Niech tylko ktoś jej podpadnie, a na pewno nie zazna od szefowej litości.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Zimna_S-ebookRO/p1181575i1362319" target="_blank" title="Zimna S [Justyna Chrobak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Zimna S [Justyna Chrobak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Dzisiaj są uroczystości !!! | Obrońca Krzyża Smoleńskiego\n« Słowa bł. Jana Pawła II: „ja codziennie dziękuję Bogu, że w Polsce jest takie radio, że jest Radio Maryja”\nRelacje z dni 8,9,10,11,12,13,14 lipca »\nDzisiaj są uroczystości !!!\nLipiec 9, 2011 Autor: obroncakrzyza\nDzisiaj mija 1 rok i 3 miesiące\nod katastrofy/zamachu !!!\nJest sobota 9.7.2011\nJutro mija 1 rok i 3 miesiące\n„10 lipca o godz. 19 w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela zostanie odprawiona Msza św. w intencji Prezydenta RP śp. Lecha Kaczyńskiego i jego Małżonki śp. Marii Kaczyńskiej oraz pozostałych ofiar katastrofy w Smoleńsku.\nNa uroczystości zaprasza Warszawski Klub „Gazety Polskiej”.”\nNiektórzy tak mają, że zapominają i coś sobie innego zaplanują.\nPrzypominajmy wszystkim już dzisiaj o miesięcznicy i o uroczystościach z tym związanych.\nNapisane w 1.HITY DNIA!!!, 2.HITY TYGODNIA !!!, 3.HITY MIESIĄCA !!!!!, Dzień 10 kwietnia, Wydarzenia, komentarze, dyskusje | 9 Komentarzy\nw dniu Lipiec 12, 2011 @ 00:34 | Odpowiedz tonimaler\nMiejscem pamięci i zadumy nad zmarłymi i oddawanie im czci są w kulturze chrześcijańskiej cmentarze. I tam powinniście się udać jeżeli naprawdę chodzi Wam o pamięć zmarłych i modlitwę za ich dusze. Modlitwy na „chodniku” i nazywanie go miejscem pamięci jest po prostu nadużyciem. Tak samo jak nadużyciem z Twojej strony jest tytuł tego wpisu – wielkie czerwone litery sugerujące z góry zamach. Widzę, że inklinacje do czerwonego koloru dalej u Ciebie pozostają co można różnie interpretować. Po pierwsze – jak już niejednokrotnie pisałem – jest to przejaw frustracji – tyle włożonego wysiłku i inwencji w wymyślanie coraz to nowych inwektyw, epitetów i spekulacji kierowanych do demokratycznie wybranych przez większość społeczeństwa najwyższych władz państwowych, a rezultaty raczej mierne. Coraz mniej osób na „uroczystościach”, Może i liczne odwiedziny na tym blogu ale mało wpisów. Po drugie – mając na uwadze, kto jeszcze do niedawna posługiwał się czerwonym kolorem – może w czytelnikach nieść różne skojarzenia co do Twoich dawnych sympatii politycznych.\nw dniu Lipiec 12, 2011 @ 01:20 | Odpowiedz obroncakrzyza\nDotykasz meritum sprawy ale jak zwykle nienawiść do ludzi myślących patriotycznie, powoduje niemożność dojścia do konkluzji.\nJeżeli chcesz odwiedzić grób to idziesz na cmentarz. Natomiast ten zamach/katastrofa miał charakter państwowy i uczczenie takiego wydarzenia normalnie się realizuje pod pomnikiem. Niestety, faszystowski reżim walczy z pamięcią o Lechu Kaczyńskim. Pomnika nie ma. Krzyż Smoleński został skradziony i internowany. Robią wszystko aby wyrugować pamięć o Lechu Kaczyńskim z umysłów Polaków. Tak boją się jego nawet po jego śmierci. A my na złość faszystowskiemu reżimowi, będziemy spotykać się pod pałacem na modlitwy za Ojczyznę i za ofiary katastrofy. Tu jest Miejsce Pamięci, Prawdy i Nadziei.\nZapamiętaj, pod pałacem jest Miejsce Pamięci, przez najbliższe co najmniej 100 lat. Trzeba umieć się pogodzić z tym faktem.\nCzerwony kolor został zawłaszczony przez komunistów, w czasach gdy bardzo dobrze zarabiałeś będąc szary obywatelem PRL.\nCzerwony kolor jest na całym świecie używany jako kolor silnego ostrzeżenia, podkreślenia znaczenia słów. Taki światowy człowiek jak Ty naprawdę tego nie wie?\nw dniu Lipiec 14, 2011 @ 16:54 | Odpowiedz tonimaler\nWidzę, że nie stać Ciebie na logiczne myślenie. Nienawiść zaślepia Tobie umysł. Pomnik wszystkich ofiar tej tragicznej katastrofy jest na Powązkach. Miejscu ostatniego spoczynku tysięcy walecznych ludzi. Ale tego nie dostrzegasz. To żeby zatrzeć i zamazać pamięć o Lechu Kaczyńskim i zohydzić go w oczach Polaków to Wasz robota. To wy właśnie, bardzo się o to staracie. O tym, czy będziecie pod Pałacem Namiestnikowskim za rok czy dwa to bym się nie zakładał, więc o 100 latach na razie nie mówmy. Za sto lat nikt już nie będzie wiedział o tym, że był jakiś spór i o co w nim chodziło\nNajlepiej będzie, jak pozamykacie kościoły, bo i tak świecą pustkami a z modlitwami przeniesiecie się na place, miast i miasteczek,.Wtedy będziecie się mogli łatwiej policzyć i zobaczycie, że Wasza sila nie jest wcale taka duża jak sami o sobie mówicie.\nCo do nienawiści – to z uporem maniaka ciągle wkładasz mnie w jakieś szeregi tych co niby Was nienawidzą i Wam zle życzą. Tyle razy pisałem już na tych stronach, że jestem apartyjny a w swoich osądach kieruję się tylko i wyłącznie stanem swojej wiedzy i swoim własnym rozumowanie. I nie potrzebuję do tego żadnych „dziekanów” ani innych osób, żeby wyrazić to co czuję. Ale dla Ciebie nie jest możliwe, żeby można myśleć, czuć i artykułować to wszystko bez żadnej partyjnej etykietki. Na to już nic nie poradzę.\nw dniu Lipiec 14, 2011 @ 17:16 | Odpowiedz obroncakrzyza\nTamten pomnik to raczej grób. A pomnika nie ma.\nw dniu Lipiec 15, 2011 @ 21:13 | Odpowiedz tonimaler\nRęce opadają na takie wywody. Ale czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy, tak jak czekam z wielką niecierpliwością już od kwietnia na obiecany opis zasług śp. Lecha Kaczyńskiego.\nw dniu Lipiec 27, 2011 @ 10:58 | Odpowiedz obroncakrzyza\nSprawa jest oczywista. Na cmentarzach są groby i jedynie Pomnik Gloria Victis pełni tam rolę patriotyczną.\nNatomiast upamiętnienie musi być w postaci pomnika w centrum Warszawy. Oczywistym miejscem jest Miejsce Pamięci po pałacem. Tego wyboru intuicyjnie dokonał Naród już 10 kwietnia. Tu gromadziły się dziesiątki tysięcy ludzi, tu palono znicze, manifestowano patriotyzm, modlono się za ofiary, już 10 kwietnia, gdy jeszcze nie zidentyfikowano zwłok większości ofiar.\nw dniu Lipiec 11, 2011 @ 02:03 | Odpowiedz Jacek\nIch pod namiotem Palikota może 20. Wokól nich 100 policjantów. W pochodzie 3-4 tysiące ludzi.\nw dniu Lipiec 10, 2011 @ 12:47 | Odpowiedz tonimaler\nTo wieczorem znowu będziecie prężyć muskuły przed Pałacem? A pochodnie i wrogie transparenty też będą?\nMoże będzie Was więcej, bo ostatnio po kulminacji kwietniowej jakoś nie udaje się Wam spędzić licznej gromady wyznawców.\nw dniu Lipiec 11, 2011 @ 00:51 | Odpowiedz obroncakrzyza\nTak, z radością prężyliśmy muskuły. Pochodni niestety nie było. Były transparenty mówiące prawdę, innych nie było.\nByło nas kilkadziesiąt razy więcej niż opłaconych przez paligniota i władze miasta ludzi zatraconych, postępujących wyjątkowo haniebnie, tzn zachowujących się nieprzyzwoicie w miejscu pamięci i przeszkadzających innym w oddawaniu czci zmarłym, przeszkadzającym w modlitwie za Polskę.\nAle paligniot i obce władze miasta poniosły sromotną porażkę. Zostali odpowiednio nazwani, zakrzyczani i zagłuszeni. Uciekli przed 22. Tym razem puszczali ACDC, pewnie też bez zezwolenia.


Protezy bezklamrowe na zatrzaskach - Promadent\nStart » Protezy bezklamrowe na zatrzaskach\nProtezy szkieletowe bezklamrowe – na zatrzaskach należą do najbardziej zaawansowanych i precyzyjnych ruchomych uzupełnień protetycznych. Posiadają wszystkie zalety standardowych protez szkieletowych, ale jednocześnie nie posiadają widocznych metalowych klamer – tak niepożądanych zwłaszcza w przednim odcinku uzębienia. Utrzymanie protez szkieletowych bezklamrowych zapewnione jest dzięki wykorzystaniu różnego rodzaju zatrzasków, zamków, zasuw lub magnesów.\npierwsza wizyta: po zakwalifikowaniu pacjenta do leczenia protetycznego lekarz stomatolog pobiera wstępne wyciski masą wyciskową, następnie przystępuje do przygotowania zębów filarowych przeznaczonych do utrzymania zatrzasków lub zamków protezy szkieletowej\ntrzecia wizyta: lekarz sprawdza gotową protezę szkieletową i korony z zatrzaskami w ustach pacjenta i po ewentualnych korektach oddaje ją pacjentowi oraz cementuje zatrzaski utrzymujące protezę szkieletową\nna czym polega przygotowanie zębów pod zatrzaski? – aby przymocować zatrzask trzeba oszlifować ząb filarowy i założyć na niego koronę porcelanową z przymocowanym do niej zatrzaskiem – tylko w ten sposób zapewniona może być odpowiednia wytrzymałość i estetyka takiego uzupełnienia\nczy są przeciwwskazania do stosowania protez szkieletowych? – nie ma żadnych przeciwwskazań, jest to najlepsze rozwiązanie protetyczne wśród ruchomych protez, z powodu podparcia i utrzymywania protezy szkieletowej na klamrach i zatrzaskach, w jamie ustnej pacjenta muszą być własne zęby, które mogą posłużyć jako filary pod klamry i zatrzaski


różne ładne rzeczy: 159. Pierwsza świeczka\n159. Pierwsza świeczka\nDokładnie rok temu pomyślałam sobie, że może i ja spróbuję. Początkowo miałam pewne obawy, wątpliwości jak to będzie, czy będzie ktokolwiek chętny aby zawiesić oko na tym co tu tworzę? Okazało się, że grupa szafiarek to nie jest żaden zakon. Są czytelnicy tego bloga, a ja mam miejsce gdzie mogę do woli wyżywać się artystycznie. Bardzo się z tego cieszę!!\nCieszę się z każdego komentarza, każdej osoby obserwującej mój blog, z każdego pojawienia się na czyjejś liście ulubionych blogów. To wszystko sprawia, że te miejsce to bardzo miła odskocznia od dnia codziennego.\nJakiś czas temu zapytałam Was w krótkiej ankiecie kim jesteście drodzy czytelnicy:) Muszę powiedzieć, że wyniki były dla mnie bardzo zaskakujące.\n- Największą niespodzianką był fakt, że tylko 17% ankietowanych to szafiarki - reszta moich czytelników to osoby nie związane bezpośrednio z Zakonem:p Jest to o tyle fajne, że przeglądanie blogów koleżanek szafiarek jest dość oczywiste bo jesteśmy ciekawe jak to co robię ja robią inni. Natomiast to, że zagląda się na bloga jakiejś tam obcej dziewczyny - już takie oczywiste nie jest.\n- Mimo, że to blog raczej szafiarski to większości z Was nie przeszkadzają moje wtręty wnętrzarskie:D\n- A na koniec niesamowicie miłe odpowiedzi na pytanie dlaczego tu zaglądacie. Tu tylko wybrane cytaty:\n"Pooglądać i dlatego, że Baglady ma Cię na liście ;)"\n"Pooglądać co nowego masz na sobie, przeczytać co nowego u ciebie. bo lubię cię wirtualnie, a twój blog pełen jest optymizmu"\n"W celach zwiadowczych :)"\n"Żeby zobaczyć, co ciekawego tym razem nosisz na sobie oraz popatrzeć na twą uśmiechniętą, miłą buzię :). Poza tym, mam wirtualną słabość do twojego psa :)"\n"Ciężko powiedzieć, po prostu mi się podoba. Wchodzę na wszystkie blogi z listy baglady i kilku innych blogów gdy pojawi się coś nowego. Podoba mi się, że jesteście pewne siebie, ładne i umiecie się ładnie ubrać :d w przeciwieństwie do mnie. A te inne posty (nie "ubraniowe") i opisy do zdjęć etc pokazują mi, że jesteście normalnymi dziewczynami i ze ja też mogę się tak uśmiechać :d Wydaje mi się, ze chodzi o nastawienie. Do szafy :d do ubrania..ciężko powiedzieć :D dla inspiracji tez ;>"\n"Podoba mi się Twój styl. Ponadto wyróżniasz się wśród innych szafiarek niesamowitym uśmiechem. Bije od Ciebie ciepło i wydajesz się być bardzo sympatyczną osobą:) Czytanie Twojego bloga poprawia mi humor:)"\nDziękuję Wam za to wszystko!\nA teraz nadszedł czas na ogłoszenie wyników konkursu:D Preferencje co do postów ulubionych i tych słabszych okazały się baaardzo różne, dlatego rankingu nie będzie. Zamiast tego posty które były najczęściej wymieniane:\nWśród głosujących rozlosowałam nagrody:\n1. nagroda: jedna, wybrana rzecz ze strony Retro BlingBling za darmo wędruje do: MAGDY (magdalenna.ka@...)\n2. nagroda: 50% zniżki na wybraną rzecz ze strony Retro BlingBling wędruje do: AGNIESZKI (nszafa@...)\n3. nagroda: 30% zniżki na wybraną rzecz ze strony Retro BlingBling wędruje do: KAROLINY (carolinecloset@...)\nUwierzcie mi, że byłoby mi chyba łatwiej gdyby głosowały tylko trzy osoby i wszyscy byliby nagrodzeni...no , ale jest jak jest. Gratuluję zwycięzcom i proszę o maile zwrotne dotyczące nagrody, którą wybieracie:D na adres rozneladnerzeczy@op.pl (ustalmy, że w przypadku wyboru tej samej rzeczy pierwszeństwo ma osoba, która otrzymała lepszą nagrodę:)\nkiwaczek2 19 marca, 2010\nbuhuuuuuu nie wygrałam. ale cieszę się z wygranych innych:D i czekam na kolejne konkursy i obnizki:D\nSzafaN 19 marca, 2010\nI gromkie sto lat!\nBiurowa 19 marca, 2010\nMała Gosia 19 marca, 2010\nno to sto lat :D\nblu 19 marca, 2010\nwidzę, że wiele szafiarek zaczynało w marcu :D gratulacje i sto lat! i do zobaczenia w Krakowie ;)))\nQuiProQuo 19 marca, 2010\nCóż za jublieusz:)\nbessnel 19 marca, 2010\nczy tam gdzies są biżuterii?\nPanna Flo 20 marca, 2010\nrobaczek 22 marca, 2010\ndziękuję za życzenia:D i mam jeszcze niespodziankę: ponieważ zwyciężca 3. nagrody (30% zniżki) z powodu nadmiaru bibelotów odstąpił swoją wygraną to PIERWSZA OSOBA, KTÓRA GŁOSOWAŁA W KONKURSIE, NIC NIE WYGRAŁA I KTÓRA WYŚLE MAILA NA ADRES ROZNELADNERZECZY@OP.PL przejmie 3. nagrodę:D Czas start!\nbessenel: nie rozumiem pytania...\nAnnkaf 22 marca, 2010\nDopiero tu trafiłam, ale to co widzę na miniaturce wydaje się być bardzo ciekawe :) i gratuluję rocznicy!


Praktyki studenckie - Bieszczadzkie Pogotowie Ratunkowe SPZOZ w Sanoku\nZasady przyjmowania na praktyki studenckie w Bieszczadzkim Pogotowiu Ratunkowym SPZOZ w Sanoku:\nNa praktyki zawodowe studenci kierowani są na podstawie skierowania (wniosku) ze strony uczelni, adresowanego do Bieszczadzkiego Pogotowia Ratunkowego SPZOZ w Sanoku lub prośby studenta bezpośrednio adresowanej do Dyrektora Bieszczadzkiego Pogotowia Ratunkowego SPZOZ w Sanoku:\nPodanie wzór –\nSkierowanie/prośba powinny zawierać następujące informacje:\n1) imię i nazwisko studenta\n2) adres zamieszkania lub adres do korespondencji\n3) nazwa uczelni, rok, kierunek studiów\n4) proponowany termin odbycia praktyk\n5) program praktyk\nPo podpisaniu przez Dyrektora Bieszczadzkiego Pogotowia Ratunkowego SPZOZ w Sanoku skierowania/prośby pracownik Sekretariatu powiadamia o tym studenta (w formie pisemnej). Aby student mógł odbyć praktyki musi być podpisane Porozumienie w sprawie organizacji praktyki pomiędzy uczelnią a Bieszczadzkim Pogotowiem Ratunkowym SPZOZ w Sanoku. Ze strony uczelni porozumienie podpisuje Rektor, Dziekan, Dyrektor instytutu lub inna osoba upoważniona do spraw studenckich praktyk zawodowych, zaś ze strony BPR SPZOZ w Sanoku porozumienie podpisuje Dyrektor lub osoba upoważniona. Porozumienie sporządza się w 2 egzemplarzach.\nPraktykanci odbywając praktykę nie otrzymują żadnego wynagrodzenia.\nPo podpisaniu Porozumienia, Uczelnia kieruje studenta na praktykę. Bieszczadzkie Pogotowie Ratunkowe wyznacza opiekuna praktyki i w porozumieniu ze studentem, określa termin praktyki. Bezpośrednio przed rozpoczęciem praktyk studenci zostają przeszkoleni z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów p.poż, zakażeń szpitalnych oraz ochrony danych osobowych ( RODO ).\nStudenci powinni posiadać:\n1) ubezpieczenie od OC i NNW ( z poszerzonym ubezpieczeniem o ryzyko chorób zakaźnych obejmujące pokrycie kosztów postępowania profilaktycznego w przypadku ekspozycji zawodowej ) – na okres trwania praktyk, w przypadku gdy uczelnia nie ubezpiecza studenta w czasie odbywania przez niego praktyk.\n2) książeczkę do celów sanitarno-epidemiologicznych z aktualnymi badaniami oraz aktualne badania lekarskie lekarza medycyny pracy.\n3) szczepienia przeciwko WZW typu B\n4) ochronne obuwie i ubranie medyczne,\n5) obowiązkową dokumentację niezbędną do zaliczenia,\n6) identyfikator wykonany przez studenta we własnym zakresie.\nStudenci zostają zapoznani z treścią Regulaminu Pracy obowiązującego w Bieszczadzkim Pogotowiu Ratunkowym SPZOZ w Sanoku oraz z treścią Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych lub RODO) oraz ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.\nPo odbyciu praktyki, opiekun dokonuje wpisu w stosownym dokumencie, który potwierdza odbycie praktyki przez studenta zgodnie z programem.\nBudynek Bieszczadzkiego Pogotowia Ratunkowego SPZOZ w Sanoku\nPodstawa prawna odbywania praktyk studenckich\nUSTAWA z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (T.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 160; zm.: Dz. U. z 2018 r. poz. 138 i poz. 650.)\nArt. 21. [Świadczenia zdrowotne w ramach wolontariatu]\n1. Świadczenia zdrowotne mogą być udzielane również w ramach wolontariatu, na zasadach określonych w porozumieniu, o którym mowa w art. 44 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zawartym z wolontariuszem.\nUSTAWA z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (T.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1318; zm.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1524 oraz z 2018 r. poz. 1115.)\nUSTAWA z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (T.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 617; zm.: Dz. U. z 2018 r. poz. 650 i poz. 697.)\nArt. 36. [Obowiązek poszanowania intymności i godności osobistej pacjenta]\n1. Lekarz podczas udzielania świadczeń zdrowotnych ma obowiązek poszanowania intymności i godności osobistej pacjenta.\n4. Do klinik i szpitali akademii medycznych, medycznych jednostek badawczo-rozwojowych i innych jednostek uprawnionych do kształcenia studentów nauk medycznych, lekarzy oraz innego personelu medycznego w zakresie niezbędnym do celów dydaktycznych nie stosuje się art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta


Praga Północ: Taksówka zderzyła się z tramwajem - Praga Północ\n21.10.2013 14:16 Kierowca taksówki trafił do szpitala\nPraga Północ: Taksówka\nZderzenie tramwaju z taksówkąfot. Tomek/kontakt24\nNa skrzyżowaniu ulic Jagiellońskiej i Ratuszowej doszło do zderzenia tramwaju linii nr 23 z taksówką. Kierowca samochodu trafił do szpitala. Informację o zdarzeniu otrzymaliśmy na Kontakt24.\n- Na rogu Jagiellońskiej i Ratuszowej taxi wpadło pod tramwaj. Świadkami zdarzenia był patrol policji, który był w pobliżu - napisał na kontak24 internauta Tomek.\nMonika Wierzbicka z Tramwajów Warszawskich potwierdziła te informacje. - Do zdarzenia doszło około godz. 12.50. Tramwaj linii 23 jechał w kierunku ul. Czynszowej i zderzył się z taksówką. Kierowca samochodu trafił do szpitala.\nPrzez godzinę ruch na skrzyżowaniu był utrudniony, bo pojazdy blokowały przejazd, ale około 13.45 wszystko wróciło do normy.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 23.10.2013 09:14 ~Najprawdzi…\nDlatego jezdze z przewozem osób.\nCzy możesz padalcu nie podszywać się pod mój nick.Nikt kto mnie zna,a zna mnie wiele osób nie uwierzy że ten wpis jest mojego autorstwa\nDlaczego podszywacie się pode mnie?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 14:56 ~prawdziwy_wirka\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 14:17 ~jordan\nTaksówkarzami zostają tylko przegrani, nieudacznicy życiowi i totalne prymitywy intelektualne, co potwierdził, ten właśnie taksówkarzyna nie potrafiąc jeździć swoim samochodem i uszkodził tramwaj oraz zmarnował czas oraz pieniądze innych poczciwych ludzi.\nJa nie wiem dlaczego to coś jest tolerowane w naszym społeczeństwie?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 10:39 ~Abc\nA wszystko przez to że złotówy jeżdżą tam według świateł dla tramwajów. Ostatnio to zaobserwowałem jak się zapaliło światło to jazdy dla tramwajów to i złotówy pojechały bo inne auta stoją wtedy. Tak wogóle zabronił bym taksówką jeździć bus pasem. Jak sama nazwa mówi BUS pas dla BUSÓW a nie TAXI !!!\na juz zupełnie traci sens argument, że buspasy umożliwiają przewóz wiekszej liczby pasażerów w jednostce czasu (w przyp taxi)\nByłem świadkiem tej kolizji i to motorniczy wjechał na czerwonym, widział to też policjant który kontrolował samochody wjeżdżające pod zakaz.\nJa siedziałem w tym tramwaju, motorniczy się zagadał bo ktoś podszedł do niego że w tramwaju została jakaś torba, i to on ruszył na czerwonym, zresztą sam to przyznał policjantowi\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 10:10 ~xxxx\nWWl,WJ i wszystko jasne,jeżdżą po stolicy jakby u siebie po polu,zaraz po zbiorach\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 09:47 ~XXX\nA TY JEŹDZISZ JAK PAN BÓG PRZYKAZAŁ. CO MA KTO JAKIE NUMERY MA ?? ZWŁASZCZA ŻE OD DOBRYCH PARU LAT NIEMA OBOWIĄZKU ZMIENIANIA TABLIC , JEŻELI SPRZEDAWCA JAK I KUPCA SAMOCHODU SĄ Z TEGO SAMEGO MIASTA.\n"KUPCA" - skąd się urwałeś słoiku? Naucz się poprawnie wypowiadać i dopiero zabieraj głos, a nie rzucasz słowa pochodzące z gwary "lubelsko-białostockiej"...\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 09:23 ~ADI\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 08:17 ~Warszawiak\nYOGIBABOO słoiku jeden. WJ to Warszawa. WWL-om też bliżej do Wawy niż WA z podwarszawskiej białołęki. Inna sprawa, że ceirpiarze do najlepszych kierowców nie należą i panoszą się po drogach, jakby mieli jakieś specjalne uprawnienia.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 02:20 ~YOGIBABOO\nzgłoś naruszenie odpowiedz 22.10.2013 00:17 ~Glowa\nJak każdy będzie jeździł buspasem, to w jednostce czasu będzie więcej pasażerów :D


NA ŻYWO: Black Monday! | NFL24.PL\nNA ŻYWO: Black Monday!\nOpublikowany 29 grudnia 2014 przez NFL24\nZapraszamy na relację z Black Monday. Zobacz, którzy trenerzy żegnają się z posadą po sezonie 2014.\nPierwszym trenerem, który tuż po zakończeniu sezonu regularnego stracił pracę jest Jim Harbaugh. Według Iana Rapoporta z NFL Media Insider władze San Francisco 49ers ogłosiły, że Jim Harbaugh nie jest już trenerem 49ers i bez ograniczeń może już rozważać swoje oferty coachingu w przyszłym sezonie. Od wielu tygodni mówi się, że trener Jim mógłbym wrócić do Uniwersytetu Michigan i tam objąć posadę trenera głównego. Jeśli natomiast chodzi o posadę w NFL to bardzo aktywną drużyną, która chciałaby pozyskać Harbaugha jest Oakland Raiders.\nJim Harbaugh pierwszą „ofiarą” Black Monday\nRex Ryan został poinformowany o utracie stanowiska head coacha w New York Jets. Razem z nim pracę stracił również John Idzik, którego kibice żegnali od dłuższego czasu. Ryan z „Odrzutowcami” związany był od 2009 roku. Przez ten cały okres jego bilans wyniósł 46-50, co daje średnią .479 . Do postseason kwalifikował się dwa razy odpadając w AFC Championship Game.\nTime to say goodbye…panie Ryan\nKolejnym HC, który stracił dzisiaj pracę jest Mike Smith. Prowadził drużynę Atlanta Falcons od 2008 roku. Jego bilans wynosi 67–49 (.578). Bardzo słaby sezon w wykonaniu Falcons przelał czarę goryczy i Smith musiał pożegnać się ze stanowiskiem. Co ciekawe na jego następce typuje się zwolnionego dzisiaj z Jets Rexa Ryana.\nMike Smith po przegranym meczu z Panthers o awans do postseason pożegnał się z zespołem Falcons.\nPo zaledwie dwóch latach Chicago Bears zwolniło HC Marca Trestmana (13-19). Po tak tragicznym sezonie w wykonaniu zespołu z Wietrznego Miasta było to do przewidzenia. Razem z Trestmanem zwolniono GM Phila Emery’ego.\nKolejnym HC, który stracił dziś pracę jest Marc Trestman (Chicago Bears)\nDalszy ciąg zwolnień w Chicago: pracę traci OC Aaron Kromer. Po 2 latach Bears muszą sobie poszukać nowego koordynatora.\nAaron Kromer – kolejna ofiara czystki w Chicago\nKtóry trener straci jeszcze dzisiaj pracę? Śledźcie Naszego newsa!\nKategorie: NFL. Tagi: black monday, trenerzy, zwolnienia. Autor: NFL24. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n4 thoughts on “NA ŻYWO: Black Monday!”\nhades, 29 grudnia 2014 o 13:51 :\nBłąd jest chyba po sezonie 2014 a nie 2013\nkristof46, 29 grudnia 2014 o 16:49 :\nGdyby Raiders pozyskali Jima Harbaugh to by było coś. Co do utraty posady zastanawiałbym się jeszcze nad trenerem Jaguars. Jest cam bodajże dopiero drugi rok ale mimo wszystko tej drużynie jak na razie nic nie pomaga więc może kolejna zmiana wyszłaby na dobre.\nHubert Lary, 30 grudnia 2014 o 23:56 :\nA u Buccaneers nic ? Żadnych zwolnień ?\nDariusz Ankiewicz, 31 grudnia 2014 o 00:50 :\nNo niestety na tą chwilę nikt w Tampie pracy nie stracił 😛


Anna Płoszyńska - kiedyś mistrzyni karate z czarnym pasem, dzisiaj tancerka na wózku | Dzień Dobry TVN\nAnna Płoszyńska wygrywała medale podczas krajowych i zagranicznych zawodów karate, a także zdobyła czarny pas mistrzowski. Kilka lat temu jej karierę sportową przerwał wypadek, w wyniku którego została sparaliżowana od pasa w dół. Na szczęście Ania nie straciła chęci do życia i stara się osiągać kolejne swoje cele. Została między innymi tancerką na wózku inwalidzkim.\nAnna Płoszyńska zainteresowała się karate w wieku 13 lat i już kilka miesięcy po rozpoczęciu treningów wygrała swój pierwszy medal, natomiast cztery lata potem mogła pochwalić się zdobyciem czarnego pasa, który zarezerwowany jest dla mistrzów.\n1 sierpnia 2015 roku Ania pojechała na obóz sportowy. Podczas wykonywania jednego z ćwiczeń spadła z liny umieszczonej na wysokości 4 metrów. Dziewczynę przetransportowano helikopterem do szpitala. Po wykonaniu szeregu badań, okazało się, że na skutek wypadku złamała kręgosłup w odcinku piersiowo-lędźwiowym. Operacja stabilizowania go śrubami i usuwania z rdzenia fragmentów kości trwała 6 godzin. Niestety po zabiegu dziewczyna nie odzyskała już władzy w nogach.\nPo pierwszym szoku Ania postanowiła wziąć się w garść, aby jak najszybciej wrócić do zdrowia i się usamodzielnić. Pomogły jej w tym pokora, wytrwałość i samodyscyplina - cechy, które wykształcił w niej sport.\nPodczas uczęszczania na rehabilitacje, Ania dowiedziała się o konkursie miss Polski na wózku. Postanowiła wziąć w nim udział, aby udowodnić sobie i innym, że w życiu nie ma dla niej barier. Chciała też przeżyć piękną przygodę.\nZłożyłam wszystkie papiery zgłoszeniowe, nagrałam filmiki i udało mi się dostać do dziesiątki finalistek. Później zostałam przyjęta na warsztaty, zakończone galą finałową\nAnia zachwyciła jury i ostatecznie otrzymała tytuł II wicemiss Polski.\nTaniec towarzyski to następne wyzwanie, a jednocześnie pasja Ani. Trenuje go od półtora roku w sekcji integracyjnej AZS UMED Łódź. Jej partnerem na parkiecie jest Grzegorz Ksepka, który posiada klasę taneczną "A" w stylu latynoamerykańskim i standardowym.\nW zeszłym roku udało nam się wziąć udział w wyborach miss Uniwersytetu Medycznego, gdzie w części artystycznej pokazywaliśmy pełny układ taneczny. To było fajne wydarzenie, no i jak na razie rozwijamy się w tym\n- wspominała z uśmiechem dziewczyna.\nPopis tanecznych umiejętności Ani i Grzegorza mogliśmy zobaczyć w naszym studiu.\nAnna cały czas musi przechodzić rehabilituję, która niestety dużo kosztuje.\nZbieram pieniądze na stronie siepomaga.pl, na półroczną rehabilitację w prywatnym ośrodku dla osób z urazami rdzenia kręgowego. Mi ta rehabilitacja przynosi najwięcej efektów, ponieważ jest ona kompleksowa\nTancerka cały czas wierzy, że dzięki rozwojowi medycyny kiedyś stanie na nogi. Życzymy Ani osiągnięcia wszystkich zamierzonych celów. Wierzymy, że z takim podejściem na pewno jej się to uda.\nJessica Cox - nie ma rąk, została pilotem!\nAnna Płoszyńska i Grzegorz Ksepka Fot. Kamil Piklikiewicz / East News\nAnna Płoszyńska Fot. Kamil Piklikiewicz / East News


Mistrzyni Judo Barbara Matic trenuje w schronie atomowym : STsport\nMistrzyni Judo Barbara Matic trenuje w schronie atomowym\nBarbara Matic – chorwacka judoczka przyznała, że na co dzień trenuje w schronie atomowym szkoły podstawowej, stąd wziął się jej przydomek „atomowa zawodniczka“\nZ powodu koronawirusa sezon judo 2020 praktycznie nie został zrealizowany, odbyły się tylko zawody Grand Slam w Budapeszcie i mistrzostwa Europy w Pradze. W Budapeszcie Matic pokonała pięć rywalek i zajęła pierwsze miejsce w wadze 70 kg. Dzięki temu sukcesowi została uznana za najlepszego sportowca w Chorwacji.\nBarbara Matic dodała, że trenuje od dawna w schronie atomowym, chociaż kiedyś miała problemy z astmą i oskrzelami.\n– Ćwiczyliśmy przez pewien czas na zakurzonych, starych matach, co sprawiało, że wracały dawne kłopoty ze zdrowiem, ale potem przenieśliśmy się do innego schronu i zakupiliśmy nowe maty. Francuzi czy Japończycy mają nieporównywalnie lepsze warunki, ale radzimy sobie\nCategories: Sporty walki, Judo 0 like


• sukienki - sukienka dresowa dresówka z kominem czerwona\nart-Madam.plubraniasukienkisukienka dresowa dresówka z kominem czerwona - ciepła\nLil yo odziez - Luźna sukienki\nz kieszeniami z kominem\nSukienka dresowa DreSówka z kominem czerwona\nSkontaktuj się z Projektantem Lil Yo odziez - być może wykona podobny przedmiot na Twoje indywidualne zamówienie!\ndresowa z-kominem ciepła z-kieszeniami luźna czerwone sukienki\nSukienka/tunika dresowa Lil'Yo z kominem może stanowić samodzielny ubiór bądź można ją nosić w towarzystwie getrów, spodni- jak wyobraźnia Was pokieruje. Wykonana jest z grubszej dzianiny dresowej w kolorze czerwonym. Posiada dwie kieszenie w kolorze czarnym. Bardzo wygodna, ciepła i przyjemna w dotyku :)\nXS/S: długość- 87cm, biust - 43 cm x 2, talia - 38 cm x 2, biodra- 46 cm x 2\nS/M: długość - 88cm, biust - 45 cm x 2, talia - 41 cm x 2, biodra - 49 cm x 2\nM/L: długość - 90 cm, biust - 47 cm x 2, talia - 43 cm x 2, biodra - 51 cm x 2\nL/XL: długość - 92 cm, biust - 50 cm x 2, talia - 45 cm x 2, biodra - 53 cm x 2\nXL/XXL: długość- 94 cm, biust- 52cm x2, talia- 47cm x 2, biodra- 55 cm x 2\nMateriał: Dzianina, skład: 90% bawełna, 10% poliester\nModel: Wzrost 166cm ( biust- 84, talia-69, biodra-93), ma na sobie rozmiar XS/S\nLil Yo odziez - sukienka/tunika camo - xs/s Udany zakup, sukienka jest bardzo ciepla, dekold w lodke. Co do rozmiaru to obawaialam sie ze SX/S bedzie za maly ale jest akurat (wzrost 168, nieduzy biust i normalna budowa ciala). Jedyny minus dla mnie to szwy przy sciagaczach, ktore moglyby byc troche ciensze.\nDługa, koszulowa sukienka, suk190 panterka. This dress is made for walking, Kiedy idziesz w niej ulicą, Spójrz tylko na ten wzór199,00 zł Sukienka marie midi otylia góra w kwiaty. Sukienka marie, rozkloszowany dół marszczenia,, krótki rękaw,, brak kieszeni,, lycra -3279,99 zł


Bisztynek: Tajemnice kościelnej wieży - Nasza Warmia\nBisztynek: Tajemnice kościelnej wieży\n2016-07-15 08:01:50 (ost. akt: 2016-07-15 10:51:51)\nWidok na Bisztynek z kościelnej wieży\nTuryści nie mają tu dostępu. Wejście na wieżę kościoła w Bisztynku wiąże się bowiem z niebezpieczeństwem. Nam udało się namówić proboszcza, aby nas jednak tam wpuścił.\nZrobiliśmy to na własną odpowiedzialność i nie żałujemy. Widoki z góry są przepiękne a po drodze dokonaliśmy kilku odkryć.\nKościół św. Macieja Apostoła w Bisztynku to budowla tak charakterystyczna, że nie można jej pomylić z żadną inną. To najwyższy budynek w miasteczku. Zbudowany w XIV wieku, konsekrowany w 1400 roku, czyli w czasach, gdy w architekturze panował gotyk. Dlaczego więc kościół gotycki nie jest? Odpowiedź jest prosta: był kilka razy przebudowywany po pożarach i zniszczeniach przeróżnych wojen. Ostatnia przebudowa i rozbudowa do obecnych rozmiarów miała miejsce w latach 1775-1781. Ponownie konsekrował go biskup Karol Hohenzollern w asyście biskupa Ignacego Krasickiego, kóry podobno miał wówczas chory kciuk.\nWchodzimy na chór i wchodzimy za prospekt organowy. Tu są pierwsze drzwi na wieżę. Za nimi kilka schodów i duże pomieszczenie z 3-metrowym witrażowym oknem. Kiedyś służyło dzwonnikom. Mury pomieszczenia nie są otynkowane, a wejście doń to jedno z dawnych ostrołukowych okien wieży. Dziś jest częściowo zamurowane. Kiedyś dach kościoła był znacznie niżej i okno, może nawet z witrażem, spełniało swoją rolę. Gotyckie cegły do wysokości ok. 2 metrów pokryte są wyrytymi w nich napisami. Niektóre z monogramów i napisów w stylu „tu byłem” są datowane. Najstarszy jaki zauważyliśmy pochodzi z 1825 r. Najwięcej pochodzi z XX wieku. Setki napisów pokrywają też drzwi prowadzące z pomieszczenia dalej. Są niemiecko- i polskojęzyczne. Te ślady pozostawili dawni ministranci, dzwonnicy, organiści. To taki wandalizm, który nabrał wartości historycznej.\nMożna wejść na strop przez przejście dość niedbale wybite w gotyckim murze wieży. To kolejny dowód na to, że dach kościoła był kiedyś znacznie niższy. Przejście wybito, aby wejście na strop było w ogóle możliwe. Na olbrzymim strychu znajdujemy przedwojenną... kanę do mleka. Z napisów wynika, że pochodzi z mleczarni w Korszach.\nMożna tu podziwiać kunszt dawnych cieśli. Skomplikowana konstrukcja dachu wykonana jest z belek o grubości kilkunastu centymetrów. Belki stropu mają już grubość kilkudziesięciu centymetrów. W wieży czeka nas wspinaczka po drewnianych schodach. Trzeszczą niemiłosiernie i nie sprawiają wrażenia solidnych. Trzeba bardzo uważać. Do pokonania jest sześć odcinków takich schodów. Między nimi są drewniane podesty i podłogi, ale brakuje w nich wielu desek. Jeden nierozważny krok i można polecieć w dół kilka metrów. Do tego ciemności, rozświetlane tylko latarkami. W ich świetle widać kolejne gotyckie okienka zbudowane w kamienno-ceglanym murze. Dziś zasłania je dach i nie mogą rozświetlić wnętrza.\nPo pokonaniu schodów dochodzimy do wysokości wspomnianych na początku ostrołukowych okien widocznych z zewnątrz. Wiszą tu trzy dzwony. Mały, tzw sygnaturka i dwa znacznie większe z odlaną w nich datą 1966. To dzwony milenijne. Jeden nazwany został świętym Józefem. Na drugim odlano napis: „Moje imię Maria”. Nie są używane, bo wysiadła instalacja elektryczna. Wykonanie nowej to koszt 10 tys. złotych. Aby je usłyszeć, trzeba wrócić do starej metody dzwonników. Uderzamy sercem jednego z nich, aby usłyszeć dźwięk. Jest dostojny i piękny. W pomieszczeniu zauważamy leżące na podłodze, okute żelazem drewniane belki. To mocowania dzwonów wcześniejszych. Nie wiadomo, co cię z nimi stało. Podejrzenia o ich usunięcie pada to na czerwonoarmistów, to na... proboszcza z lat 60-tych.\nTrzeba wracać. Znów chybotliwe drabiny. Tu nie ma możliwości fotografowania. Obie ręce są zajęte utrzymywaniem się na szczeblach. Wracając przyglądamy się raz jeszcze gotyckim murom ukrytym przed wzrokiem. Zauważamy tajemnicze otwory. Może to mocowanie nieistniejącej dziś belki? Chyba nie, bo otwór w murze widoczny jest do głębokości ok. metra. Jego końca nie widać, bo nie jest prosty. Skręca w lewo i ukrywa coś przed nami.\nOdkrywamy tajemnice gotyckiej wieży kościoła w Bisztynku\nTagi: Warmia Bisztynek kościoły Kościół św. Macieja Apostoła w Bisztynku\nGotycki kościół z XVI-wieczną wieżą. Ołtarz główny w stylu rokokowym. W kościele gotycka rzeźba Madonny...\nKościół św. Michała w Bisztynku\nKościół w Wozławkach z XIV...\nJack #2054196 | 83.6.*.* 27 sie 2016 10:13\nBardzo ciekawy artykuł i świetny film na dodatek. Czytając sam artykuł przypomniały mi się dziecięce lata, gdy zaczytywałem się w przygodach Pana Samochodzika. On też nieraz wspinał się po skrzypiących schodach i odkrywał rożne ciekawostki. Brawo.\nLecner #2029073 | 94.254.*.* 18 lip 2016 21:35\nZ kościelnej wieży widać dopiero jaki biedny i mizerny jest ten Bisztynek.Najpierw Sowieci spalili stare miasto,potem przesiedleńcy ze Wschodu rozebrali co tam jeszcze zostało i sprzedali cegły Warszawie a kolejni włodarze miasta "odbudowali"centrum ,stawiając jakieś szkaradne budy.To wszystko widać z kościelnej wieży.Może tam rzeczywiście lepiej nie wchodzić.\nmors #2028303 | 213.73.*.* 17 lip 2016 08:38\nGdyby nie wymienione dachówki po gradobiciu wyglądałby jak zlepek kurników.


Praca Litwy w Radzie Bezpieczeństwa ONZ | Organizacje międzynarodowe | Polityka zagraniczna | Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Litewskiej\nData utworzenia 2015.11.24 / Aktualizacja 2016.02.01 09:21\nRada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych - jeden z głównych organów Organizacji Narodów Zjednoczonych o niezwykle ważnej roli w systemie światowego bezpieczeństwa. W Karcie ONZ Radzie Bezpieczeństwa przyznano szczególne uprawnienia i odpowiedzialność w kwestiach dotyczących wzmocnienia bezpieczeństwa i zachowania pokoju. Rada Bezpieczeństwa posiada wyłączne prawo do decydowania o użyciu siły gdy powstaje bezpośrednie zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz podstawowych założeń Karty Narodów Zjednoczonych. Decyzje Rady są wiążące dla wszystkich państw członkowskich ONZ.\nRada Bezpieczeństwa ONZ składa się z pięciu stałych członków (P-5): Stanów Zjednoczonych, Rosji, Chińskiej Republiki Ludowej, Wielkiej Brytanii oraz dziesięciu niestałych - pięciu krajów Azji i Afryki, jednego kraju Europy Wschodniej, dwóch państw z grupy Ameryki Łacińskiej i Karaibów oraz dwóch krajów Europy Zachodniej oraz grupy pozostałych państw. Razem z Litwą od 2015 r. niestałymi członkami rady są Czad, Chile, Jordania, Nigeria, Angola, Malezja, Nowa Zelandia, Hiszpania oraz Wenezuela.\nFormalnie wszyscy członkowie Rady Bezpieczeństwa mają równe prawa i obowiązki. Pomimo tego, że w Karcie Narodów Zjednoczonych państwa grupy P-5 zostały wyróżnione przywilejem prawa weta, uchwały są podejmowane poprzez głosowanie przezwszystkich członków i do podjęcia uchwały jest niezbędna większość 9 głosów.\nLitwa - niestały członek Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych\n17 października 2013 r. Litwa absolutną większością głosów została wybrana na niestałego członka Rady Bezpieczeństwa ONZ na kadencję 2014-2015 r..\n"Członkostwo w Radzie Bezpieczeństwa stwarza dla nas nie tylko unikalną okazję do bezpośredniego udziału w procesie światowej polityki, otwiera też możliwości dążenia do zwiększenia poszanowania szacunku dla praw człowieka, demokracji oraz zasad równości państw w stosunkach międzynarodowych. Jest to szczególnie aktualne dla Litwy oraz innych małych krajów dążących do obrony własnych praw i interesów w globalnym świecie oraz najbliższym sąsiedztwie" - mówi minister spraw zagranicznych Litwy Linas Linkevičius.\nCzłonkostwo w Radzie Bezpieczeństwa - wynik intensywnej dyplomacji. W celu uzyskania poparcia kandydatury Litwy zorganizowano wiele ważnych wizyt w wielu regionach świata, dążenia Litwy oraz priorytetowe zadania zostały przedstawione przedstawicielom kilu krajów Afryki oraz Ameryki Łacińskiej. Jedynie w 2013 r. nawiązano stosunki dyplomatyczne z 13 państwami.\nPriorytety Litwy w Radzie Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych\nLitwa ustanowiła następujące priorytety pracy w Radzie Bezpieczeństwa ONZ:\nUpowszechnianie zasad nadrzędności prawa oraz wartości demokratycznych w stosunkach międzynarodowych i praktyce rozwiązywania konfliktów;\nOchrona ludności cywilnej w konfliktach, praw kobiet i dzieci, walka z przemocą seksualną;\nZwalczanie międzynarodowego terroryzmu w ścisłym poszanowaniu praw człowieka i podstawowych wolności;\nWspółpraca ONZ i organizacji regionalnych oraz subregionalnych w celu zachowania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.\nLitwa sformułowała również cel ogólnopolityczny: wzmocnienie wpływu małych krajów w Radzie Bezpieczeństwa oraz promowanie otwartości i przejrzystości działalności Rady Bezpieczeństwa.\nOd początku członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa kwestia Ukrainy ma strategiczne znaczenie dla całej działalności Litwy w Radzie Bezpieczeństwa.\nOprócz kontynuacji wymienionych priorytetów Litwa poświęciła nie mało uwagi dla innych aktualnych międzynarodowych problemów - stymulowaniu procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, bezpieczeństwu dziennikarzy i zagrożeniom rozprzestrzeniania małej broni.\nPrezydencja Litwy w Radzie Bezpieczeństwa ONZ\nRada Bezpieczeństwa ONZ nie posiada stałego przewodniczącego - według kolejności alfabetycznej każdego miesiąca fotel przewodniczącego zajmuje przedstawiciel kolejnego kraju. Przez dwa lata członkostwa Litwa w Radzie Bezpieczeństwa przewodniczyła dwa razy - w lutym 2014 r. oraz maju 2015 r.\nZadanie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa - właściwa organizacja pracy wiodącego organu ONZ, zapewnienie kontynuacji rozpoczętych działań. Przewodniczący Rady Bezpieczeństwa staje się publiczną twarzą Rady w miesiącu prezydencji.\nIstotnym i odpowiedzialnym zadaniem przewodniczącego jest szybkie reagowanie na potencjalne kryzysy i inne zagrożenia dla bezpieczeństwa, dążenia do wspólnego stanowiska Rady wobec nich oraz organizacja procesów formalnych i nieformalnych negocjacji w sprawie delikatnych kwestii politycznych, zwłaszcza takich, w których poglądy członków Rady nie są zgodne.\nLitwa w Radzie Bezpieczeństwa w 2014 r.\nW 2014 r. Litwa aktywnie działała nie tylko w zakresie zapewnienia omówienia priorytetowych dla niej kwestii (upowszechnianie zasad nadrzędności prawa, ochrona ludności cywilnej w konfliktach, współpraca ONZ i organizacji regionalnych w celu zachowania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego) w porządku obrad Rady Bezpieczeństwa, lecz także w poszukiwaniu pokojowego rozwiązania konfliktu spowodowanego agresją przeciwko Ukrainie.\nW lutym 2014 r. Litwa przejęła przewodnictwo w Radzie Bezpieczeństwa ONZ z rąk Jordanii.\nPodczas prezydencji Litwa do oficjalnego porządku obrad Rady Bezpieczeństwa wciągnęła kwestie sytuacji na Krymie i Ukrainie. W 2014 r. kwestia Ukrainy w Radzie Bezpieczeństwa została omówiona 26 razy, z inicjatywy Litwy zorganizowano 8 spotkań - w 2014 roku tej kwestii Rada Bezpieczeństwa poświęciła najwięcej uwagi.\nLitwa była jednym z współautorów przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucji w sprawie integralności terytorialnej Ukrainy. Głosy stu krajów za niniejszą uchwałą i tylko 11 przeciw, stanowią jasny sygnał, że międzynarodowa społeczność szanuje niepodległość Ukrainy, jej integralność terytorialną i suwerenność. Litwa stale ubiegała się o uwagę międzynarodowej społeczności na łamanie praw człowieka w okupowanym przez Rosję Krymie.\nStały przedstawiciel Litwy przy ONZ ambasador Raimonda Murmokaitė w 2014 r. przewodniczyła komitetom sankcji wobec Republiki Środkowoafrykańskiej (2127), Jemenu (2140) oraz walki z terroryzmem (1267/1989). Litwa, w celu zapewnienia przejrzystości komitetów ds. sankcji, w 2014 r. organizowała publiczne prezentacje działalności komitetów do udziału w których były zaproszone kraje sąsiadujące z sankcjonowanymi państwami.\nZ inicjatywy Litwy Rada Bezpieczeństwa po raz pierwszy przyjęła dokument, który ustanawia Unię Europejską jako strategicznego partnera Organizacji Narodów Zjednoczonych. To jeszcze bardziej wzmocniło współpracę między UE i ONZ w dziedzinie mediacji, zarządzania kryzysowego, pomocy humanitarnej i rządów prawa.\nRada Bezpieczeństwa przyjęła wynegocjowaną przez Litwę rezolucję w sprawie przedłużenia mandatu misji UE „ALTHEA” w Bośni i Hercegowinie. Litwa kierowała negocjacjom w sprawie rezolucji jako przewodniczący Grupy kontaktowej w sprawie Bośni i Hercegowinie.\nSpełniając zobowiązania do odgrywania aktywnej i odpowiedzialnej roli w działalności Radzie Bezpieczeństwa, Litwa w 2014 r. poruszała kwestie przemocy wobec kobiet i dzieci podczas konfliktów, odpowiedzialności za zbrodnie przeciwko ludzkości i naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego. Szczególną uwagę poświęcono konfliktom w Syrii, Sudanie, Sudanie Południowym oraz Libii. Litwa wspólnie z innymi 9 członkami Rady Bezpieczeństwa ONZ podpisała list– odezwę w sprawie wciągnięcia sytuacji praw człowieka w Korei Północnej do porządku obrad Rady Bezpieczeństwa.\nLitwa w Radzie Bezpieczeństwa w 2015 r.\nW 2015 r. Litwa kontynuowała wzmożoną pracę nad realizacją celów ustanowionych w porządku dziennym Rady.\nW maju 2015 r. Litwa po raz drugi i ostatni w dwuletniej kadencji niestałego członka przewodniczyła Radzie Bezpieczeństwa ONZ.\nW miesiącu prezydencji największa uwaga została poświęcona kwestiom ochrony ludności cywilnej - bezpieczeństwu dziennikarzy w strefie konfliktu, zagrożeniom dla ludności cywilnej wynikającym z broni strzeleckiej i lekkiej, walką z zagrożeniami terrorystycznymi i nielegalnym przemytem ludzi na Morzu Śródziemnym.\n22 maja 2015 r. Rada Bezpieczeństwa przyjęła złożoną przez Litwę rezolucję w sprawie ręcznej i lekkiej broni palnej, której podstawowym aspektem oddziaływanie nielegalnego handlu taką broną na ludność. W rezolucji podkreślono potrzebę ochrony ofiar, zwłaszcza kobiet, dzieci i innych słabszych grup w społeczeństwie oraz przyłożono szczególną uwagę do walki z trafieniem broni do rąk terrorystów, grup zbrojnych i struktur przestępczych. Rezolucja zachęca do wzmocnienia walki krajów członkowskich z rozprzestrzenianiem broni, udziela mandatu dla instytucji ONZ oraz misji pokojowych i politycznych do udzielania państwom bezpośredniej pomocy w walce zagrożeniami wynikającymi z broni strzeleckiej i lekkiej oraz nielegalnego handlu bronią. W dokumencie wyrażono również zdecydowane poparcie dla Traktatu o Handlu Bronią (ATT), którego celem jest ograniczenie ludzkiego cierpienia powodowanego przez nielegalny handel bronią.\n27 maja 2015 r. Raba Bezpieczeństwa jednogłośnie przyjęła złożoną przez Litwę w sprawie ochrony dziennikarzy w strefach konfliktu, której jednym z głównych celów jest koncentracja wysiłku wspólnoty międzynarodowej w celu zapewnienia bezpieczeństwa dziennikarzy i innych przedstawicieli mediów. Przygotowany przez Litwę dokument zobowiązuje państwa do przeprowadzenia niezależnych i efektywnych dochodzeń w sprawie zbrodni przeciwko dziennikarzom, walki z bezkarnością i wzywa je do dołożenia wszelkich starań w celu zapobiegania naruszeniom międzynarodowego prawa humanitarnego. Rezolucja zobowiązuje pokojowe i polityczne misje Organizacji Narodów Zjednoczonych do nie tylko aktywnego zbierania informacji o przypadkach przemocy wobec dziennikarzy, ale również do pomocy krajom w zwalczaniu tej plagi poprzez świadczenie pomocy prawnej i innej. Przygotowaną przez Litwę rezolucję poparło 48 państw członkowskich ONZ.\nNależy wyszczególnić następujące aspekty rezolucji:\nRezolucja ustanawia zasadę wolności mediów jako podstawę społeczeństw demokratycznych.\nRezolucja potępia stosowanie mediów w podżeganiu do przemocy i innych agresywnych działań naruszających międzynarodowe prawa humanitarne. Ten przepis oznacza, że Rada Bezpieczeństwa potępia podżeganie do przemocy i jakąkolwiek propagandę wojenną, a to jest bardzo ważne w obliczu obecnych tragicznych wydarzeń w naszym regionie;\nW rezolucji zawarto przepisy dotyczące kobiet dziennikarzy: kraje są zobowiązane do zapewnienia niezakłóconego działania kobiet dziennikarzy i odpowiedniego uwzględnienia specyfiki takiej działalności;\nRezolucja potwierdza prawa społeczeństwa i jego członków do poszukiwania, otrzymywania i przekazywania informacji za pomocą wszelkich środków, w tym z wykorzystaniem dla tych celów internetu (online i offline).\nRezolucja została dostrzeżona przez społeczność międzynarodową. Kierownik międzynarodowej organizacji pozarządowej "Reporterzy bez granic" Christophe Deloire nazwał tą rezolucję "historyczną", uchwałę Rady Bezpieczeństwa w sprawie zainicjowanej przez Litwę rezolucji przywitali Przedstawiciel OBWE ds Wolności Prasy Mijatović oraz przedstawiciele innych międzynarodowych organizacji. Publiczne oświadczenia poszczególnych rządów podkreślają znaczenie rezolucji (np. oświadczenie MSZ Francji).\nLitwa zorganizowała również spotkanie na szczeblu ministrów w sprawie omówienia praktycznych problemów wdrożenia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie zagranicznych bojowników terrorystycznych (Foreign Terrorist Fighters). Po raz pierwszy w historii Rady Bezpieczeństwa w dyskusji na ten temat udział wzięli ministrowie spraw wewnętrznych. Podczas spotkania przyjęto oświadczenie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa w sprawie zagranicznych bojowników terrorystycznych, w którym kraje są zachęcane do podjęcia wszelkich środków, łącznie z zastosowaniem narodowych przepisów prawnych, wzmożonej ochrony granic, zwiększonej międzynarodowej koordynacji i wymiany informacją w celu wstrzymania napływu zagranicznych bojowników terrorystycznych do objętych konfliktem obszarów.\nW 2015 r. Litwa w Radzie Bezpieczeństwa dalej podejmowała kwestie przemocy wobec kobiet i dzieci w strefach konfliktów, odpowiedzialności za zbrodnie przeciwko ludzkości i naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego, szczególną uwagę poświęcając Ukrainie, konfliktom na Bliskim Wschodzie, Syrii, Jemenie, Libii. Stały przedstawiciel Litwy przy ONZ ambasador Raimonda Murmokaitė w 2015 r. dalej przewodniczyła komitetom sankcji wobec Republiki Środkowoafrykańskiej (2127), Jemenu (2140) oraz walki z terroryzmem (1267/1989).


Archives for czerwiec 2020 | sunvillasfloridadirect.com\nadmin 5th, 2020 organizacja Możliwość komentowania Sklep – wszyscy chodzimy na zakupy, dlatego to doskonały pomysł na interes. została wyłączona\nDo sklepu chodzi co jakiś czas każdy z nas. Dlatego też jeśli zastanawiamy się nad sposobem na biznes, który na pewno wypali, założenie sklepu na pewno będzie w tym przypadku bardzo wysoko na liście. Przecież wszyscy chodzimy na zakupy, uzupełniamy zapasy w swojej lodówce, wszyscy potrzebujemy jedzenia, ubrań, bądź środków czyszczących.Bez tego ani rusz.\nTags: biznes, sklep, zakupy


fajny komin na drutach | Esti Art\nPosts Tagged ‘fajny komin na drutach’\nKominek na drutach\nPosted by esti on Wrzesień 28th, 2012\nPo długiej przerwie w pisaniu, powracam. Nazbierało się trochę robótek i czas je opublikować. Na dzisiaj przygotowałam komin na drutach, a właściwie to kominek, ponieważ jest on niewielkich rozmiarów. Jak powstał ten kominek? Jak zrobić komin na drutach? Kominek powstał z czerwonej włóczki, na drutach 6. Wysokość 38 cm (50 oczek), obwód 70 cm. Wykonałam […]\nPosted in Inne, Inspiracje, Komin na drutach, Na szyję Tags: fajny komin na drutach, jak zrobić komin na drutach, komin, komin na drutach, komin na szyje, Kominek na drutach 2 komentarze »


Sporo firm zatrudnia różnego typu pracowników, ponieważ pracy jest zbyt dużo, by była w stanie wykonywać ją jedna osoba | Firma Gadziński\nPosted on Sierpień 14, 2021 Sierpień 14, 2021 Authoradmin\nJeżeli jesteś biznesmenem i masz spółkę, to na pewno dość często zastanawiałeś się dlaczego zatrudnienie pracownika jest tak niezwykle nieopłacalne.\nNajczęściej mówi się, że pracownik kosztuje szefa prawie dwa razy więcej niż wynosi kwota netto na umowie dla pracownika. Zatem skąd tak wygórowane sumy?\nPracownik z własnej wypłaty odprowadza do budżetu przeróżnego typu podatki oraz składki. Dlatego jego pensja (zobacz https://poradnikprzedsiebiorcy.pl/-podanie-o-prace-wzor-z-omowieniem) netto (czyli to co rzeczywiście dostanie na rękę) jest niższa od kwoty brutto, która została wpisana na umowie. Różnica wynosi około 30%, zatem nie jest to nic nieznaczna sumka. Z tych pieniędzy jesteśmy zobligowani wspierać przeróżne instytucje, przykładowo ZUS.\nOna jest wprost niebanalna – bardzo zalecam tę ofertę (https://firetms.com/pl/funkcje/program-dla-transportu/zlecenia-transportowe/). Jeżeli chcesz poszerzyć obszar swej wiedzy na taki temat, to kliknij ten odsyłacz.\nWysokość składek ZUS wygląda tak najwięcej środków tracimy na składki emerytalne, rentowe, wypadkowe, a potem na ubezpieczenie społeczne – te pieniądze są przesyłane do NFZ. Z racji tego temu, że jesteśmy ubezpieczeni, jesteśmy uprawnieni do tego, by bezpłatnie korzystać z porad lekarskich oraz różnych badań, jeśliby coś nie daj boże nam się stało.\nPracodawca po swojej stronie także odprowadza na nas niemalże identyczne składki. Dodatkowo płaci jeszcze składki na Fundusz Pracy. W obu przypadkach (pracownik oraz pracodawca) największy procent pochłaniają składki na emeryturę, a więc pieniądze te gwarantują nam przyszłą emeryturę.\nWarto czasami zainteresować się czy nasza firma reguluje wszystkie składki, tak jak należy. Wobec tego w przyszłości unikniemy niemiłych niespodzianek.\nPosted in Kursy i korepetycje, Praca w biurzeTagged etat, firm, stres, strony, typ\nJakiego typu wypożyczać namioty na imprezę? Na jakie kwestie zwrócić uwagę? Co jest najbardziej ważne?


Porady na temat włosów: obszerny kucyk Jennifer Morrison - fryzury i fryzury sławna | PL.rickylefilm.com\nWłosy jak to zrobić: Jennifer Morrison\nDla przewagę na najgorętszym trendem w przyszłym sezonie do włosów, czerpać inspirację z obszernej kucyk Jennifer Morrison „s.\nNasz ekspert sławna włosy Mark Woolley, założyciel Electric Fryzjerstwa Londynie, jest tutaj, aby pomóc Ci zapoznać się z domu. Mark powiedział nam: „. Niski kucyk będzie popularny wygląd tego lata, ale kluczem, aby zapobiec jego spojrzenie zbyt oswojony jest dodanie innych aspektów stylizacji do niej kocham, że Jennifer ma nosić do niej z pewną objętość na froncie co sprawia, że kucyk bardziej wyrozumiały i malutki warkocz wokół podstawy jest prosty, ale genialny sposób rozbijając jednolitości taki wygląd.”\nKrok pierwszy Ponytails wydają się działać najlepiej na dniowej włosy jak tam jest bardziej chwyt, więc nie ma potrzeby, aby umyć wcześniej w tym wyglądzie. Zacznij od zapewnienia, że odcinki są gładkie i bez sęków przed wydzielenie włosy z przodu, który pozwoli Ci stworzyć kawałek wysokości.\nKROK DRUGI Winda ta sekcja włosy pionowo i trzymać go napięta, a następnie za pomocą grzebienia Denman Tail (6 €), łagodnie grzebień tuż przy korzeniach. Aby upewnić się, że włosy posiada kształt jeśli wziąć je w koński ogon, spryskaj włosy z tyłu czesanką jakiegoś L'Oreal Fix Design (9 €) przed dopuszczeniem długości spadnie z powrotem na swoje miejsce.\nKROK TRZECI Zbierz długości, tworząc niski kucyk. Wykorzystaj swoje dłonie na przewertowanie włosy z przodu tak, że jesteś w stanie zapewnić jeszcze długości jest wystarczająco ostrożny, aby wygładzić, ale nie spłaszczyć włosy. Zabezpieczyć przejrzystą lub nagie gumką.\nEtap czwarty teraz ma mały kosmyk włosów od spodu Kuc, a zamiast prostego owinięcie go wokół podstawy pokrycie elastyczne, oplot go. Po dotarciu końcówki, zamiast wiążąc go z innym gumką, backcomb włosy i zastosować trochę lakieru więc plecionka nie przychodzi tak łatwo cofnąć. Teraz można przystąpić do owinąć go wokół podstawy przed zamocowaniem na miejsce szpilką pod kucyka.\nKrok piąty polski off wygląd przez pocieranie trochę Electric surowicy (17 €) między swoimi rękami, aby go rozgrzać przed delikatnie slicking dół jakiekolwiek o trasy na głowie i przez długościach. Pomaga to również dodać naturalny połysk włosów.


Julius Veselka – Wikipedia, wolna encyklopedia\nJulius Veselka (ur. 8 lutego 1943 w Siesikach w rejonie wiłkomierskim, zm. 26 listopada 2012 w Wilnie) – litewski ekonomista, polityk, minister gospodarki w latach 1992–1994.\nData i miejsce śmierci 26 listopada 2012\nOkres od 17 grudnia 1992\ndo 9 czerwca 1994\nNastępca Aleksandras Vasiliauskas\nW 1972 ukończył studia na wydziale ekonomiki przemysłu Uniwersytetu Wileńskiego. W 1985 uzyskał stopień kandydata nauk ekonomicznych.\nW latach 1962–1965 służył w Armii Radzieckiej. Następnie pracował jako brygadzista w sowchozie, a później jako pracownik leśny w Siesikach. Po ukończeniu studiów był wykładowcą w katedrze ekonomii politycznej Uniwersytetu Wileńskiego. W latach 1975–1978 był naczelnikiem wydziału zaopatrzenia w fabryce konstrukcji metalowych w Wilnie. Od 1978 był zastępcą kierownika wydziału w biurze projektowym do spraw przemysłu mięsnego. W latach 1985–1990 pracował w instytucie ekonomiki i planowania gospodarki narodowej Państwowego Komitetu Planowania Litewskiej SRR, gdzie był kolejno: starszym pracownikiem naukowym, kierownikiem wydziału i wicedyrektorem. Od 1990 pełnił funkcję naczelnika wydziału strategii w Ministerstwie Gospodarki.\nW latach 1992–1996 sprawował mandat posła na Sejm. Został wybrany jako kandydat Litewskiej Demokratycznej Partii Pracy. 13 grudnia 1992 objął stanowisko ministra gospodarki. Obowiązki pełnił do 9 czerwca 1994. W latach 1996–2000 prowadził gospodarstwo rolne we wsi Užulaukis.\nW 2000 ponownie został wybrany do Sejmu, zdobył wówczas mandat jako kandydat bezpartyjny. W 2002 kandydował w wyborach prezydenckich, uzyskując w pierwszej turze ponad 2% głosów. W latach 2003–2004 zasiadał we frakcji Partii Chłopskiej i Nowej Demokracji. W wyborach w 2004 ponownie znalazł się w parlamencie jako kandydat bezpartyjny z okręgu jednomandatowego (startując jednocześnie z listy krajowej koalicji Rolandasa Paksasa jako przedstawiciel Litewskiego Związku Ludowego). Związał się z frakcją Partii Liberalno-Demokratycznej, przekształconej w partię Porządek i Sprawiedliwość. Publicznie krytykował członkostwo Litwy w Unii Europejskiej i NATO. W wyborach parlamentarnych w 2008 jako przedstawiciel Porządku i Sprawiedliwości kolejny raz wszedł do Sejmu, mandat poselski utrzymał również w 2012. Zmarł wkrótce po rozpoczęciu nowej kadencji parlamentu w redakcji stacji radiowej Žinių radijas, gdzie miał udzielać wywiadu.\n↑ Rimvydas Valatka: Felieton litewskiego publicysty o strategii obronnej walczącego o przetrwanie prezydenta Paksasa. gazeta.pl, 25 stycznia 2004.\n↑ Zmarł poseł Julius Veselka. delfi.lt, 26 listopada 2012.\nOstatnio edytowano 23 lis 2020 o 03:33


Rozwiązano: Mała prędkość światłowodu 300 Mb/s – Strona 2 - Nasz Orange\nMała prędkość światłowodu 300 Mb/s\n@Piotrekk85 Jakie maile o ostatnich zmianach? Gdzie je znależć?\nChodziło mi o maile do doradców obsługi Orange. Usługi na łączach inei robione są nieco inaczej od zaplecza. Jeśli ktoś z Orange mówi Ci przez telefon, że inea nie ma nic do Orange, to widać że ta osoba nie jest na bieżąco. Moja propozycja to złożenie reklamacji bo będzie długi ping pong. Oczywiście to Twoja decyzja co zrobisz.\nKilka dni będę ich "atakował" przez czat z doradcą w Mój Orange a jak nie pomoże to złożę reklamację.\nTak się ostatnio urządzili, ze nie wiadomo gdzie właściwie złożyć reklamację. W mój Orange nie ma zakładki - reklamacje. Trzeba to robić telefonicznie pod nr 510 100 100 z całym tym irytującym ceremoniałem jeśli "to" to wduś klawisz 1 jeśli "tamto" to wduś klawisz 2 i itp.\nNa czacie też można złożyć. Ja ostatnio przygotowałem sobie treść w wordzie. Poprosiłem doradcę by wkleił tekst co ja wkleiłem do czatu 😉 i poszło.\n@BORAX @Piotrekk85 Oprócz nieporozumień między ORANGE a INEĄ doszły jeszcze problemy z oprogramowaniem u operatora. Dziś zostało wszystko naprawione i na razie wszystko ładnie śmiga 310/35\n@piotr54A to ciekawe jak udało ci się żeby Orange świadczyło internet po łaczu Inea. Ja też mieszkam w wielkopolsce i mój blok jest podłączony pod sieć INEI i ORANGE VDSL posiadam umowe na jeszcze 10 mcy i gdy pytałem się orange czy jest możliwość po sieci IneI powiedzieli że nie ma takiej opcji. Załatwiałeś coś w Orange czy poprostu Orange samo zaproponowało FFTH ?\n@WabolMonster Orange mi zaproponowało. Początkowo nawet nie wiedziałem, że to światłowód INEI. Myślałem, że ORANGE. dopiero później dowiedziałem , że ORANGE świadczy usługę na światłowodzie INEI. Widocznie mają jakąś umowę między sobą. Mieszkam w domu jednorodzinnym gdzie doprowadzenie światłowodu jest mniej więcej podobne jak założenie drutów miedzianych. Ciągnie się po prostu kabel od ulicy do domu. O ile wiem, w blokach to jest inaczej i jeden kabel idzie od ulicy do rozdzielni w piwnicy i następnie od rozdzielni rozprowadzony jest na mieszkania w bloku stąd wszyscy w bloku muszą mieć sygnał od jednego operatora. Wadą mojego rozwiązania jest to że tzw terminal ONT (przetwarzający sygnał optyczny na cyfrowy) jest INEI a ruter ORANGE. Dwa pudełka dwa kable LAN i dwa zasilacze. Gdy jest jeden operator to wszystko w jednym pudełku. Druga wada - jeśli składasz reklamacje czy awarię to zgłaszasz do ORANGE a oni przekazują do INEI. Dwa kolosy musza się dogadać a wiadomo że biurokracja nieco opóźnia załatwienie sprawy. Musisz albo czekać te 10 m-cy do końca umowy z ORANGE albo zakładać INEę odżałować kasę i przez pewien czas mieć dwa internety. Generalnie lepiej mieć internet i kabel światłowodowy od jednego operatora.\nOd kilku dni mam po nowej umowie Orange Love światłowód 300 Mb/s, jednak prawdopodobnie na posiadany dość stary sprzęt (PC i laptop) nie mam odpowiedniej prędkości.\nTesty na PC dają wyniki ok. 20 Mb/s i wysokie pingi.\nTest na laptopie trochę lepsze, bo ok. 80 Mb/s.\nPoczytałem trochę informacji, obejrzałem filmik instrukcyjny Orange. i dochodzę do wniosku, że chyba problem jest w starych słabych kartach sieciowych w moich urządzeniach.\nW związku z tym ma pytania:\n-czy problem rozwiążą karty sieciowe, które będą działać z FunBox 3.0 ?\n-jeśli tak to jakie. ?\nWstępnie po lekturze w necie chodzi mi np. o takie karty:\nJeśli te karty zwiększą prędkość internetu, to która lepsza. ?\n@janusz19515 Czy te testy robisz po Wi-Fi ? Z Funboxem 3.0 działają generalnie każde karty sieciowe.\nCzy jesteś pewny czy w swoich urządzeniach posiadasz odpowiednie porty tj. USB3.0 ?\nJeżeli chodzi o adapter Gigabit Ethernet -USB to polecam https://www.sferis.pl/karty-sieciowa-tp-link-ue330-p517111 Korzystam z niego już przeszło rok na Macu. Jeżeli komputer stacjonarny wyposażony jest w gniazdo PCI, to w zupełności wystarczy coś takiego https://www.tp-link.com/pl/products/details/cat-11_TG-3468.html\nJeżeli chodzi o kartę Wi-Fi to na zaproponowanej przez Ciebie prawdopodobnie nie osiągniesz 300Mbit/s.\nJeżeli odległość od routera nie będzie duża, to może te 200 Mbit/s będzie.\nMinumum to taka - https://www.tp-link.com/pl/products/details/cat-11_Archer-T3U.html\na najlepiej - https://www.tp-link.com/pl/products/details/cat-11_Archer-T9UH.html\nPamiętaj, że na osiągi wpływ ma nie tylko karta sieciowa, ale tak naprawdę wszystkie główne podzespoły komputera - procesor, pamięć RAM, dysk.\nJa tam dodam jeszcze, po wi-fi przeważnie jest 1/2 szybkości tej co obiecuje producent karty, więc by było 300 Mbit/s, to prawie raz tak szybka karta wi-fi powinna być, ac tryb wi-fi i pasmo 5GHz, takowe router obsługuje i zagwarantuje odpowiednią szybkość, ale najlepiej jak jest możliwość kablem lan spiąć PC a do Laptopa na usb kartę ac tryb wi-fi i pasmo 5GHz.


We wtorek, 28 stycznia rusza sprzedaż karnetów na rundę wiosenną sezonu 2019/2020 III ligi na mecze KKS 1925 Kalisz. Niższe ceny obowiązują do końca lutego. Karnety na mecze KKS 1925 Kalisz można nabyć w trzech wariantach: – normalny (80 zł), – ulgowy (40 zł), – VIP (300 zł). Wszystkie osoby...\nIzabela i Adam Wierzchowscy z Kalisza zostali mistrzami Polski małżeństw w biegu na 10 km. Mistrzostwa rozegrano w ramach XI Biegu o Laur św. Wawrzyńca w Słupcy. Zawody były bardzo szczęśliwe dla kaliszan, bowiem drugie miejsce wśród małżeństw zajęli Olga i Aleksander Kazimirowowie. Kaliszanie...\nPrasówka 29.03 Jarocin- wydarzenia niedzieli\nWyniki Lotto 28.03, kto wygrał w Jarocinie


atrament prawie czarny krwisto-czerwony - Atramenty - Pióra Wieczne Forum\natrament prawie czarny krwisto-czerwony\nPrzez Ninek, 28 Luty w Atramenty\nPonieważ w temacie piór/atramentów jestem początkującym użytkownikiem, prosiłbym o radę.\nWymyśliłem sobie, że chciałbym pióro napełnić atramentem w kolorze krwisto-czerwonym ale bardzo ciemnym - prawie czarnym. Najlepiej jakby był efekt taki, że w pierwszej chwili wydaje się, że to kolor czarny dopiero gdy się trochę uważniej spojrzy - to widać, że to jednak ma odcień czerwieni. Przeglądam sobie informacje w internecie i kolory, których oglądałem raczej są zbyt jasne (oczywiście zdaję sobie sprawę, że kolor na ekranie monitora może odbiegać mocno od oryginału). Pomyślałem więc sobie, że może Wy mi coś podpowiecie. Oczywiście zależy mi na atramencie dostępnym w sprzedaży (a jeszcze jak by były możliwe próbki do kupienia to byłoby super).\nSkąd jesteś?51 54 01 N, 8 28 14 W\nWątpię, czy coś takiego znajdziesz.\nO ile po zmieszaniu niebieskiego/granatowego z czarnym dostaniesz dość popularny kolor blue-black, o tyle po zmieszaniu czerwonego i czarnego dostaniesz brąz.\nMożesz ewentualnie poszukać w grupie atramentów z połyskiem. Wiem, że np. Diamine Bloody Brexit daje granatowy kolor z czerwonym (miedzianym) połyskiem. Ale podobnego czarnego - nie kojarzę. Może któryś z kolegów się z czymś takim spotkał.\nNoodler's ma w ofercie red-black, nie wiem jednak czy o taki kolor Ci chodzi. W PL chyba nie kupisz, ale bez problemu na włoskim ebay'u - sam kupowałem inny kolor i problemów z transakcją nie było.\nNoodler's ma w ofercie "Black Swan in English Roses", może ten?\nEdytowano 28 Luty przez Jarzyna\nJeśli przez krwisto czerwony rozumiesz taki jak krew żylna, czyli bordowy, wiśniowy - a nie czerwony, to trochę tego jest. Noodlersy są dziwne. Bardzo ładny jest KWZ Bordowy, ale też ma swoje przywary. Pokazywałem go niedawno tutaj.\ntom_ek: dzięki za odpowiedź. Tak chodziło mi właśnie o bordowy/wiśniowy. Próbki (m.in.) KWZ bordowego zamówiłem. ;)\nSprawdziłbym też Diamine Red Dragon i Oxblood.\nChyba najbardziej "krwiste" atramenty. Nieco kapryśne ale bardzo efektowne.\nRed Dragon to fajny atrament, ładnie nasycony, ale nie ma szans, żeby zszedł aż do czarnych tonów, słabo cieniuje (jak wszystkie niemal czerwone).\nA Oxblood - pewnie się narażę wielu , ale na mnie ten atrament wrażenie robi fatalne, bury, brudnawy ni to brąz, ni czerwień, bladawy, fatalnie cieniuje, suchawy. Nigdym byka nie ubił, więc nie wiem jaki kolor ma bycza krew, ale "krwisty" to ostatnie skojarzenie jakie by mi do głowy przyszło w odniesieniu do tego atramentu.\n6 godzin temu, tom_ek napisał:\nTo kolor plamy zaschniętej krwi. Po utlenieniu, stąd nazwa. Cyrograf podpisany Oxblood wyglądałby jakby ktoś go podpisał prawdziwą krwią. Może rzeczywiście niezbyt czarno ale za to mrocznie\nOba kolory nie pasują do opisu czerni opalizującej na czerwono ale jak ktoś szuka krwistych atramentów to może się nimi zainteresuje. Red Dragon to świeża krew żylna, Oxblood zaschnięta.\n21 minut temu, TopikSH napisał:\nPo utlenieniu, stąd nazwa\nHm, a ja byłem przekonany, że to 'bycza krew' (Ox 'wół'), gdzieś tak wyczytałem. Ale pamięć mam zawodną, mogę się mylić. Mnie w każdym razie ten atrament mocno rozczarował, wiem jednak, że ludzie za nim przepadają. Ale Red Dragon, jeszcze raz napiszę, bardzo udany, mam go od dawna - tyle że o cieniowaniu można zapomnieć.\nMniejsza o kolor, ważne, że smakuje wybornie, trzeba tylko wybierać oryginalną, butelkowaną na Węgrzech 😀\nZa słownikiem języka angielskiego przypomnę, że "oxblood" to po prostu nazwa koloru w języku polskim określanego jako czerwonobrunatny. Diamine daje tym razem dokładnie to, co obiecywało a wszelkie wampiryczno-semantyczne skojarzenia z nasyconą tlenem krwią tętniczą - choć narzucają się w sposób oczywisty - są nie do końca uprawnione a wynikające stąd rozczarowania nieuniknione.\nInna rzecz, ze pewnie łatwiej - taka już ludzka natura - sprzedać wino czy atrament jako oxblood czy egri bikaver a nie czerwień złamaną burakiem. Zakaz oblizywania stalówki umieszczony na etykiecie kałamarza mógłby nawet nieco zwiększyć popyt...\nSwoją drogą może ktoś z obecnych tu bywalców piórowych forów anglojęzycznych wrzuci tam pytanie o źródłosłów i semantykę intrygującego niewątpliwie "oxblood" bo idę o zakład, że coś jest na rzeczy.\nEdytowano 1 Marzec przez ink diver\n2 godziny temu, tom_ek napisał:\n'bycza krew' (Ox 'wół'), gdzieś tak wyczytałem\nJa o tym tlenie przeczytałem w jakieś recenzji, więc pewnie to była metafora autora. Sprawdziłem etymologie i twoja wersja okazała się prawdziwa.\n1 godzinę temu, ink diver napisał:\nDiamine daje tym razem dokładnie to, co obiecywało a wszelkie wampiryczno-semantyczne skojarzenia z nasyconą tlenem krwią tętniczą - choć narzucają się w sposób oczywisty - są nie do końca uprawnione a wynikające stąd rozczarowania nieuniknione.\nNo co za rozczarowanie, ja wierzyłem w te teksty przeplatające się przez recenzje tego atramentu.\nWyobrażam sobie kolor, o którym piszesz, ale niestety taki chyba nie istnieje. Najbardziej zbliżony jest KWZ Liquid Words z 2017 roku, ale sprawa już raczej nie do dostania. Z mojej strony mogę polecić Ci KWZ bordowy #2 i Diamine Ortloffs Kölsche Tinte (exclusive zrobiony dla niemieckiego sklepu o tej właśnie nazwie, niestety też może być dosyć trudny do kupienia). Jeśli chcesz to mogę Ci podesłać próbki obu.\n6 minut temu, alrun napisał:\nDiamine Ortloffs Kölsche Tinte (exclusive zrobiony dla niemieckiego sklepu o tej właśnie nazwie, niestety też może być dosyć trudny do kupienia)\nKosztuje 9,20 € za butelkę.\nKWZ Liquid Words z 2017 roku, ale sprawa już raczej nie do dostania.\nW sąsiednim wątku (Jakim atramentem...) ktoś zaoferował do sprzedaży.\nŁadny ten Ortloff, ale cieniowanie takie o... Za to się świeci.\nEdytowano 2 Marzec przez tom_ek\n@Wieczny wagarowicz Ale wysyłają bez problemu za granicę? Pamiętam, że ja kupując musiałam prosić kogoś z Niemiec o pomoc z przesyłką (ale to było już dłuższy czas temu).\n1 minutę temu, alrun napisał:\nTego nie testowałem akurat.\nW sumie w unii nie maja prawa odmówić... Ale czy warto się z koniem kopać?\nEdytowano 2 Marzec przez Wieczny wagarowicz\n1 minutę temu, Wieczny wagarowicz napisał:\nW sumie w unii nie maja prawa odmówić\nChodzi mi bardziej o zwykłą możliwość zamówienia przez stronę, a nie pojedynkowanie się ze sklepem w prywatnych wiadomościach. Po co sobie utrudniać życie.\nZa Waszymi radami przetestowałem KWZ bordowy #2 (była do zdobycia próbka). O taki kolor by mi chodziło ale... idealnie by było gdyby był ciemniejszy.\nWłaśnie dlatego polecałem Ci KWZ Bordowy (ciemniejszy od Bordowego #2).\nA więc testowałem nie w tej kolejności.\nPróbke KWZ bordowego też mam ale jeszcze nie próbowałem (na razie muszę "opróżnić" jedno z piór bo sobie sprawdzam różne kolory).\nA ja mam tani, stosunkowo mokry fleksik, łatwy w czyszczeniu, służący wyłącznie do testowania atramentów. Polecam takie cóś.\nMonteverde Napa Burgundy za czerwony?\nEdytowano 13 Kwiecień przez konrad white\nKWZ bordowy spróbowałem - ładny ale to jeszcze nie to.\nChyba to by mi odpowiadało.


David Irving - Po nich przyszedł potop premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Historia » David Irving - Po nich przyszedł potop\nDavid Irving - Po nich przyszedł potop\nW maju roku 1943 należące do Dywizjonu 617 trzy formacje brytyjskich bombowców dalekiego zasięgu Lancaster wystartowały do heroicznej, a zarazem straceńczej operacji o kryptonimie „Chastise”. Jej celem było zniszczenie zapór wodnych w Zagłębiu Ruhry. Tamy te dostarczały energię elektryczną wielkim zakładom zbrojeniowym Trzeciej Rzeszy, były też źródłem wody pitnej i zapewniały transport na rzekach i kanałach regionu. Wynalazek Barnesa Wallisa – rotująca szybko przed zrzuceniem „bomba skacząca”, kozłująca po powierzchni zbiornika, by potem eksplodować pod wodą tuż przy ścianie tamy – dawała szanse powodzenia akcji.Znany brytyjski historyk David Irving korzystał nietylko z oficjalnych dokumentów brytyjskich i niemieckich: rozmawiał o niej obszernie z sir Arthurem Harrisem (zwanym „Rzeźnikiem”), podczas wojny dowódcą Bomber Command; uzyskał także, na zasadach wyłączności, dostęp do prywatnegon archiwum genialnego wynalazcy i konstruktora Wallisa. Ukazująca się po raz pierwszy w polskim przekładzie książka "Po nich przyszedł potop" drukowana była w odcinkach na łamach „The Sunday Times”. W wielu krajach stała się też bestsellerem.\nKiedy premiera David Irving - Po nich przyszedł potop? Kiedy wychodzi David Irving - Po nich przyszedł potop?\nData wydania książki zaplanowana została na 31.10.2013. Nowa książka David Irving z 2013 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2013 roku.\nZobacz również: Premiera Gracze - sezon 5 | Anneke Van Giersbergen - Symphonized [Live] data wydania | Kiedy wychodzi High Maintenance - season 3?\nNowa książka David Irving - Po nich przyszedł potop data premiery


Cenisz w swoim życiu proste przyjemności? Nie lubisz przesady ani nadmiaru? Z pewnością przypadnie Ci do gustu filiżanka ze spodkiem CRAKLE. Wypita w niej czarna kawa, bez cukru, bez mleka i bez zbędnych ozdobników będzie smakowała minimalizmem i umiarem.\nFiliżanka ze spodkiem CRAKLE daje Ci możliwość skompletowania swojego zestawu do serwowania kawy czy herbaty. Ty decydujesz ile sztuk potrzebujesz – dzięki temu nie gromadzisz w domu niepotrzebnych przedmiotów. Dzięki temu, że ma neutralny, szary kolor oraz bardzo prosty kształt, możesz ją dowolnie zestawiać z innymi elementami zastawy – będzie dobrze wyglądać w towarzystwie większości naczyń.\nNa ceramiczny zestaw CRAKLE składa się filiżanka i spodek, które wspólnie mają wymiary 18x15cm. Filiżanka ma tradycyjny kształt, za to spodek ma niekonwencjonalny, nieregularny obrys. Oba elementy wykonane są z kamionki i mają szary kolor. Pokryte są lekko spękanym szkliwem, co może sprawiać wrażenie, jakby były wykonane ręcznie.\nZestaw wykonany został z kamionki.\nEVI Zawieszka domek czerwony 8 cm\nSUA Wazon czarny 10x10x20 cm\nBIL Koc z samochodem świątecznym 130x170 cm\nJOKEL Podkładka stołowa owalna 46x32 cm\nWIDAR Biurko 110x35x80 cm\nTRINKIE Kubek czerwony ze śnieżynką 0,36 l\nFROSTED Świeca - choinka biała 12 cm