[Rozwiązano] Podłączenie silnika do wtyczki 5 pin - elektroda.pl\nPodłączenie silnika do wtyczki 5 pin\n[Rozwiązano] Podłączenie silnika do wtyczki 5 pin\nArisAras 02 Maj 2018 18:34 312 7\n#1 02 Maj 2018 18:34\nWitam serdecznie, jak pisałem wcześniej jestem typowym lamusem elektroniki  chciałem prosić o pomoc mam silnik 1,5 kw z którego wychodzą 4 kable a ja chciałem podłączyć wtyczkę z 5 pinami 16 A i teraz pomocy ! I proszę o jedno żeby się nie śmiać że mnie i nie wyzywać oraz wytłumaczyć jak krowie na granicy jaki kolorem przewodu do jakiego oznaczenia na wtyczce . Z góry dziękuję \n1525278845027..jpg Download (1.48 MB)\n1525278796427..jpg Download (1.37 MB)\n1525278763431..jpg Download (1.6 MB)\n1525278704239..jpg Download (1.51 MB)\n#2 02 Maj 2018 18:52\nPomocny post #2 02 Maj 2018 18:52\nW silniku przewody też źle podłączone, powinno być żółto-zielony na obudowę a pozostałe czarny, brązowy i szary U1, V1, W1. We wtyczce żółto-zielony na bolec z symbolem ochronnym, zacisk N pozostaje wolny, pozostałe L1, L2, L3\n#3 02 Maj 2018 18:59\nDziękuję, a proszę powiedzieć jeszcze jedno bo ten silnik chodził w takim ustawieniu kabli na wtyczce tureckiej . I czy trzeba te kable zmieniać w silniku ?\n#4 02 Maj 2018 19:05\nPomocny post #4 02 Maj 2018 19:05\nW Polsce zawsze zółto-zielony jest przewodem ochronnym i powinien być podłączony do obudowy silnika. W tej chwili nie widzę by jakikolwiek przewód był podłączony do obudowy a to kwestia bezpieczeństwa.\n#5 02 Maj 2018 19:15\nOk , to z tego co rozumiem to żółto-zielony do obudowy silnika i we wtyczce na uziemienie ! N we wtyczce zostaje wolne Ale jeszcze proszę napisz mi jaki kolor kabla do jakiego symbolu we wtyczce, tylko się ze mnie nie śmiej \n#6 02 Maj 2018 19:28\nPomocny post #6 02 Maj 2018 19:28\nWe wtyczce czarny, brązowy i szary na L1, L2, L3. Po podłączeniu i sprawdzeniu obrotów jeśli będzie konieczna zmiana obrotów, wystarczy we wtyczce zamienić miejscami dwa z trzech przewodów.\n#7 02 Maj 2018 19:35\nDziękuję ci bardzo . I miłego wieczoru 酪\n#8 10 Maj 2018 14:05\nDziękuję za pomoc podłączone !\nPodobne tematy Podłączenie silnika do wtyczki 5 pin\nPoszukuję gniazda i wtyczki 4 pin\nZłącza 4 pin do 13A/250V--> sp1310-p4-zlacze-przemyslowe-na-kabel-4-piny-13a-meskie.html,W przewodzie doprowadzającym zasilanie do ekranu elektryczneg... (4)\nZmiana wtyczki i gniazda prądu trójfazowego 4 czy 5 pin?\nZamierzam kupić prasę która ma wtyczkę 5 pin i silnik 2,2 kW według tabliczki. W budynku gospodarczym mam stare metalowe gniazdo, na domu mam nowe ale... (15)\nPodłączenie wtyczki do wiertarki WS-15\nWitam, niby prosty temat dla wielu, ale ja nie radzę sobie. Mam starą, ale sprawną wiertarkę stołową WS-15 ( 1973 rok prod.). Problem w tym, że na ko... (6)\nPodłączenie przewodu do wtyczki\nTemat idiotyczny ale sposób podłączenia przewodu do wtyczki nie wygląda lepiej... Pierwszy raz na oczy widzę taką opcję podłączenia przewodu i stąd py... (1)\nPodłączenie wtyczki do przewodu 2 żyły\nWitam, wczoraj po włożeniu przewodu od pompy do gniazdka, wtyczka zaczęła się palić, postanowiłem ją wymienić i po rozcięciu kabla mam dwa przewody ni... (10)


Lorus RRX69GX9 - zegarek.net\nRRX69GX9 Zegarek Lorus Quartz Classic - dla dziecka\nOpis zegarka Lorus RRX69GX9\nLorus RRX69GX9 czerpie energię z baterii. Tego typu mechanizm cechuje się niezwykłą wygodą użytkowania i precyzją działania. Lorus RRX69GX9 objęty jest 2-letnią gwarancją producenta.\nW kopercie zamknięto ceniony, japoński mechanizm. Wyrób z kraju kwitnącej wiśni słynie z wieloletniej precyzji pracy i bezawaryjności. Lorus RRX69GX9 został przygotowany z myślą o wszystkich miłośnikach mody i najnowszych stylistycznych trendów. Tradycyjny wygląd zegarka będzie odpowiedni dla wszystkich miłośników klasyki.\nLorus RRX69GX9 o szczelności 10 ATM (atmosfer) gwarantuje bezpieczne użytkowanie w wodzie: pływanie powierzchniowe, basen lub nurkowanie na małych głębokościach z rurką, nie powinno stanowić żadnego problemu. Warto jednak pamiętać o sprawdzeniu, czy koronka jest dobrze domknięta, przed zanurzeniem, chyba że producent twierdzi inaczej. Ten Lorus RRX69GX9 stworzono z myślą o kobietach, które chcą podkreślić swój delikatny charakter, dlatego producent postanowił, że koperta będzie miała różowy kolor. Producent zdecydował się na zastosowanie koperty wykonanej z kompozytu, który posiada swoje naturalne właściwości antywstrząsowe.\nOpinie o zegarku Lorus RRX69GX9\nZegarek jest bardzo delikatny, dziewczęcy. Będzie doskonale nadawał się na prezent dla wnuczki, która otrzyma go w stosownym czasie. Moje oczekiwania spełnił.\nBardzo ladny zegarek. Podoba się corce. Zgrabnie leży nawet na bardzo szczupłej ręce. Minuty na tarczy bardzo pomagają w nauce godzin.\nZegarek jest prześliczny! Bardzo czytelny,leciutki, ze stabilnym zapięciem. Idealnie pasuje na rączkę mojej 6- latki\nLorus RRX69GX9 129.00zł


Pierwsza miłość, odc. 2529\n17:15 POLSAT Romans\nDo Wadlewa przyjeżdża telewizja, by nagrać debatę wyborczą między Emilką i Olkiem. Spotkanie kończy się rozróbą pomiędzy przeciwnymi obozami. Stan Sabiny ulega ponownemu pogorszeniu. Opinia lekarzy jest jednoznaczna - śmierć mózgu. Marianna umówiła Miksera na gejowską randkę. Do Barbariana przychodzi uroczy Miłosz, by spotkać się z Mikserem.


1 pc anatomii kręgosłupa model lędźwiowy kręgowy - 11060375154 - oficjalne archiwum Allegro\n1 pc anatomicznego modelu biologii kręgosłupa\n1 pc anatomii kręgosłupa model lędźwiowy kręgowy (11060375154)\nKup teraz: 126,62 zł\nZakończona o 4:29 dnia 19.10.2021 r.\noferta nr 11060375154\nSzukasz profesjonalnej, ale niedrogie kręgosłupa modelu anatomii? Czy jesteś w poszukiwaniu solidne, wiarygodne narzędzie, które może zrobić wiele zadań na raz? Jeżeli tak, to nie szukaj dalej! Nasz kręgosłup Model anatomia jest jednym z najlepszych choess sobą.\n- rozmiar. ∞ 12.00x12.00x10.00cm / 4.72x4.72x3.93inch\n- Model kręgosłupa jest wykonany z trwałego, niezniszczonego plastikowego PVC, bez smaku, łatwy do czyszczenia.\n- Produkt skutecznie pokazuje funkcję modelu kręgosłupa.\n- Używane przez kręgarzy, chirurgów ortopedów, i innych profesjonalistów medycznych dla pacjenta Edukacja pokazać klientom Wyjaśnić Anatomy\n- Z przenośnym projektem i łatwym w użyciu, jest to wspaniały model kolumn kręgowy.\n- Doskonałe narzędzie zarówno nauczania lub wykazując Nadaje się do szkoły medycznej lub szpitalnej wyświetlacza lub badań ..


Trypsyna – charakterystyka enzymu, trypsyna i chymotrypsyna | TVN Zdrowie\nCzytasz: Trypsyna – enzym trawienny trzustki. Czym jest i jaką pełni rolę?\nTrypsyna – enzym trawienny trzustki. Czym jest i jaką pełni rolę?\nFot: ibreakstock / stock.adobe.com\nTrypsyna to enzym obecny w soku trzustkowym. Głównym zadaniem trypsyny, jak i chymotrypsyny jest rozkład dostarczonych do organizmu białek. Badania pod kątem trypsyny i chymotrypsyny wykonuje się u dzieci oraz u dorosłych, u których podejrzewa się mukowiscydozę bądź niewydolność trzustki.\nTrzustka to pojedynczy gruczoł składający się z dwóch rodzajów tkanek: trzustki pęcherzykowej oraz trzustki wyspowej. Pęcherzyki trzustki są gruczołami zewnątrzwydzielniczymi, których rolą jest produkcja enzymów trawiennych, odpowiedzialnych za rozkładanie dostarczonych organizmowi pokarmów. Z kolei wysepki trzustkowe pełnią funkcję wewnątrzwydzielniczą (dokrewną) – ich zadaniem jest wydzielanie hormonów kontrolujących węglowodanową przemianę materii.\nW trzustce pęcherzykowej produkowany jest sok trzustkowy – bezbarwna, płynna wydzielina z trzustki, jeden z soków trawiennych. Sok trzustkowy dostaje się do dwunastnicy poprzez przewód trzustkowy główny (Wirsunga) oraz przewód dodatkowy (Santoriniego).\nW składzie soku trzustkowego znajduje się przede wszystkim woda, a także elektrolity, wodorowęglany, jony sodowe, wapniowe, magnezowe i potasowe oraz enzymy. Wśród najważniejszych proenzymów wytwarzanych przez trzustkę są: trypsynogen (forma nieczynna enzymu: zmienia się w trypsynę pod wpływem enteropeptydazy należącej do endopeptydaz) oraz chymotrypsynogen (forma nieczynna enzymu: zmienia się w chymotrypsynę pod wpływem trypsyny). Inne enzymy obecne w soku trzustkowym to m.in.: lipaza trzustkowa, α-amylaza, elastaza, nukleazy, karboksypeptydazy A i B.\nTrypsyna i chymotrypsyna – jaką pełnią rolę?\nTrypsyna to aktywna postać trypsynogenu; jest ona podstawowym enzymem trawiennym w organizmie człowieka produkowanym przez część zewnątrzwydzielniczą trzustki. Zarówno trypsyna, jak i chymotrypsyna należą do enzymów proteolitycznych (proteaz), czyli rozkładających białko poprzez rozerwanie wiązania peptydowego. Głównym zadaniem trypsyny i chymotrypsyny jest trawienie białek dostarczanych organizmowi wraz z pokarmem, co odbywa się w jelicie cienkim. Oznacza to, że enzymy te biorą udział w rozkładzie białek na aminokwasy, które to organizm wykorzystuje jako materiał budulcowy oraz odżywczy w tkankach.\nRola trypsyny na czynnościach trawiennych się jednak nie kończy. Trypsyna jest zaangażowana we wrodzoną odporność związaną z jelitem cienkim. W przypadku powstania w organizmie stanu zapalnego po doustnym podaniu preparatu zawierającego enzym trypsynę dochodzi do wzrostu poziomu inhibitorów proteaz oraz do obniżenia ilości szkodliwych dla zdrowia wolnych rodników. W ten sposób trypsyna ogranicza uszkodzenia w tkankach oraz usprawnia gojenie się ran. Z kolei mieszanina trypsyny i chymotrypsyny może wpłynąć na zmniejszenie obrzęków, a także zminimalizować szkodliwe działanie katepsyny D i elastazy.\nBadanie stężenia trypsyny\nW badaniach laboratoryjnych istnieje możliwość oznaczenia poziomu enzymów trypsyny i chymotrypsyny. Badanie przesiewowe (z krwi bądź kału) wykonuje się pod kątem oceny czynności trzustki – przeprowadza się je w celu ewentualnego wykrycia mukowiscydozy albo niewydolności trzustki. Mukowiscydoza jest chorobą wrodzoną (uwarunkowaną genetycznie), dlatego badanie trypsyny i chymotrypsyny wykonuje się głównie u noworodków i niemowląt. W przebiegu choroby dochodzi do uszkodzenia trzustki.\nprzewlekłe zakażenie bakterią Pseudomonas aeruginosa i/lub gronkowcem złocistym (Staphylococcus aureus).\n2. Ze strony układu pokarmowego:\nobfite, tłuszczowe stolce o wyjątkowo przykrym zapachu,\nniedrożność smółkowa (w okresie noworodkowym),\nzaczopowanie przewodów trzustkowych śluzem.\n3. Inne objawy mukowiscydozy:\npowstanie tzw. serca płucnego,\nU osób z niewydolnością trzustki często obserwuje się niedrożność przewodów trzustkowych albo uszkodzenie czy wręcz zniszczenie komórek wytwarzających trypsynogen oraz chymotrypsynogen – może być to związane z takimi poważnymi chorobami, jak przewlekłe zapalenie trzustki czy rak trzustki.\ndotkliwy i nawracający ból brzucha (głównie po posiłku),\nRak trzustki na wczesnym etapie zwykle przebiega bezobjawowo. Objawy raka trzustki w stadium zaawansowanym:\nból brzucha (albo odczuwanie dyskomfortu w jamie brzusznej),\nUjemny wynik badania (brak trypsyny i chymotrypsyny w pobranej próbce) oznacza konieczność dalszej diagnostyki.\nData aktualizacji: 02.01.2018 Opublikowano: 18.10.2017 r.


Czy Tatiana Okupnik poprowadzi "Taniec z Gwiazdami"?\nTatiana Okupnik poprowadzi kolejną edycję "Tańca z Gwiazdami”? Artystka ponoć otrzymała taką propozycję od producentów programu. Jak podaje "Fakt", gwiazda miałaby zastąpić w tej roli Annę Głogowską. Czy Tatiana ją przyjmie? Na drodze do nowego wyzwania zawodowego Tattiany może stanąć jej mąż. Dlaczego?\nTatiana Okupnik zostanie prowadzącą "Taniec z Gwiazdami"?\nArtystka i jej mąż Michał Micielski na stałe mieszkają w Stanach Zjednoczonych. Mąż gwiazdy jest menadżerem Marcina Gortata. Tatiana niewiele mówi na temat swojego życia prywatnego. Wiadomo jednak, że jakiś czas temu w jej małżeństwie pojawiały się gorsze chwile. Podobno małżonkom udało się zażegnać kryzys, lecz teraz, gdy Tatiana otrzymała propozycję poprowadzenia tanecznego show w Polsce, parę znów czeka nie lada wyzwanie. Artystka musiałabym rozstać się z małżonkiem na kilka miesięcy.\nMichał nie chce nawet o tym słyszeć, bo to oznaczałoby, że znów zostawiłaby go na kilka miesięcy i wróciła do Polski. Dobrze im się żyje w USA, a Michał ceni sobie stabilizację. Tatiana jest w kropce, bo wciąż zależy jej na karierze, ale nie chce narażać związku na kolejny kryzys – pisze "Fakt", powołując się na swoje źródło.\nJak będzie decyzja gwiazdy? Czas pokaże.\nZobacz też: Tatiana Okupnik wzięła ślub w tajemnicy! Mamy zdjęcia [FOTO]\nTatiana Okupnik mieszka z mężem w USA\nMichał Micielski, mąż artystki, jest menadżerem Marina Gortata\nStyl Tatiany Okupnik\nZobacz, jak gwiazdy wyglądała w ostatnich miesiącach i latach\nZwiązek Tatiany Okupnik przechodzi kryzys? Para ma pomysł na uciszenie plotek\nDoniesienia tabloidów zaniepokoiły fanów\nOd prawie dwóch lat Tatiana Okupnik jest żoną menadżera Marina Gortata , Michała Micielskiego . Artystka niewiele mówi publicznie na temat życia prywatnego, ale jeśli już padają jakieś deklaracje, zawsze są owiane pełnią szczęścia. Relacja zachwyciła Edytę Górniak , która przekazała Tatianie cenną radę. Przypomnijmy: Zaskakująca przyjaźń Górniak i Okupnik. Edyta namawia Tatianę na... "Na Żywo" ma jednak inne zdanie na ten temat, i twierdzi, że w małżeństwie piosenkarki niekoniecznie jest bajkowo. Teraz Okupnik pojawi się nowej edycji "Tańca z gwiazdami", co podobno ma wpłynąć na jej rzadsze spotkania z mieszkającym w USA mężem. Teraz jednak Tatiana będzie musiała solidnie przyłożyć się do treningów na sali tanecznej, a strefa czasowa uniemożliwia stały kontakt z partnerem Według Michała przez taniec żona nie będzie miała dla niego czasu. Nie będą się widzieć kilka miesięcy. Gdy spytałam, co u męża, tylko machnęła ręką. I odwróciła głowę, chcąc ukryć zakłopotany wyraz twarzy. Coś niepokojącego dzieje się w tym związku - czytamy w "Na żywo" Nasze źródło przekonuje, że informacje przytoczone przez gazetą nie są prawdziwe, a już wkrótce para może udowodnić to podczas jednego z odcinków "Tańca z gwiazdami". To jakaś bzdura! Razem tworzą bardzo fajną parę i dziwi mnie ciągłe pisanie o ich kryzysie. Ktoś chyba bardo chce im zaszkodzić, a oni świetnie sobie radzą z odległością, cały czas są w sobie mocno zakochani i jak na tę odległość to zaskakujące często się widzą . Ostatnio byli razem na romantycznych wakacjach. Taniec z Gwiazdami nic nie zmieni. Michał często bywa w Polsce i jeśli Tatiana zostanie dłużej w programie, na pewno odwiedzi ją podczas jednego z odcinków na żywo - mówi nam znajoma Tatiany Sama Tatiana sprawę skomentowała kilka tygodni temu. Przypomnijmy:...


Technika pomodoro. | Zapas czasu\nOpublikowano: 7 marca 2013 o 07:13\nTechnika Pomodoro – sprawdź czy jest dla Ciebie.\nJeden ze znajomych po przeczytaniu mojego bloga napisał: “Widzę, że to wszystko jest dość filozoficzne. A jest tyle fajnych technik np: Pomodoro. Znasz?”. A ja sobie myślę: “Kurcze. Lipa. Nie znam”. Oczytałam się więc trochę i postanowiłam ją wypróbować. Nawet napisałam wzmiankę w jednym z postów. Na początku byłam zachwycona, ale po kilku dniach stosowania zaczęła mnie irytować. Pomyślałam: “może coś źle robię”? I jako naukowiec… oczytałam się jeszcze bardziej.\nDziś chcę więc Wam napisać bardziej szczegółowo o technice Pomodoro. Zaczynam widzieć i jej potencjał i ograniczenia, więc albo Was zachęcę, albo przekonam, że to ostatnia rzecz na jaką macie ochotę. Gotowi? Zaczynamy.\nKrótkie przypomnienie: technika Pomodoro, to w najprostszej postaci motywowanie się do koncentracji na jednym zadaniu przez 25 minut bez przerwy. Jej istotą jest unikanie multitaskingu, dystraktorów (czyli zapobieganie chorobie, na którą cierpimy pewnie wszyscy w postaci ostrej i przewlekłej – PROKRASTYNACJI), a koncentrowanie się na wykonywaniu zadania.\nPrześledźmy kroki, które należy wykonać, żeby dobrze stosować tę technikę:\n1. Spisz na kartce wszystko, co masz zrobić danego dnia (nie wiesz jak zrobić taka listę? Zajrzyj tutaj).\n2. Podziel zadania na “pomidory” – czyli na takie kawałki, które da się zrealizować w 25 minut. Jeśli jakieś zadanie zajmuje np: 2,5 pomidora (czyli ok. godziny), to te ostatnie pół pomidora dopakuj innym drobiazgiem, żeby wypełnić 25 minut. Żaden pomidor nie może być krótszy.\n3. Kiedy podział jest gotowy – przystąp do realizacji. Weź minutnik w wersji analogowej albo cyfrowej. Ustaw go na 25 minut. I przez ten cały czas – PRACUJ. Nie odrywaj się od danej czynności, nie odbieraj telefonu, nie sprawdzaj fb ani Twittera nawet. Rób jedną i tylko jedną rzecz.\n4. Kiedy timer zadzwoni zrób 5 minut przerwy i ustaw timer po raz kolejny. Po 4 takich pomidorach zrób dłuższą przerwę – 15, może nawet 30 minut. A potem znów do roboty.\nSprawa wydaje się prosta, prawda? Tymczasem twórcy tej techniki idą dużo dalej i pokazują, że może być ona filozofią funkcjonowania. Na ich stronie można znaleźć zasoby z tym związane – niestety głównie płatne. Generalnie twierdzą oni, że oprócz samego motywowania nas do wykonywania jednej czynności w danym czasie – Pomodoro powinno służyć też do rejestracji czasu pracy (włącznie z przerwami, dystraktorami itd.), a przez to – do monitoringu naszej efektywności. Jeśli chcecie o tym poczytać więcej, na samym dole postu będą linki do anglojęzycznych postów w temacie. Jeśli o mnie chodzi – uważam, że to przerost formy nad treścią.\nTrzeba przyznać, że są momenty, kiedy ta technika jest niezastąpiona (technika, nie filozofia). Jeśli przynajmniej jedno z poniższych stwierdzeń opisuje Twoje zachowanie, zastanów się – może to metoda dla Ciebie.\n– Mam problem z zabraniem się do wykonywania określonych zadań np: takich, które uważam za nudne\n– Nawet jeśli się już za coś zabiorę – mnóstwo rzeczy mnie rozprasza.\n– Trudno mi się skupić na wykonywaniu jedenej czynności – często przeskakuję z jednego zadania do drugiego.\n– Zadania, które wykonuję, wymagają dużej koncentracji, dlatego muszę robić częste przerwy.\nW moim wypadku sprawdza się ona jako motywator do pisania postów na blogu (teraz też tyka mi timer :-)) i czytania literatury naukowej (i tak nigdy nie byłam się w stanie skupić na dłużej niż te 20 minut). Natomiast nie wyobrażam sobie sytuacji, w której ja jestemw ferworze pisania, timer brzęczy, a ja przerywam i robię przerwę (twórcy tej metody twierdzą, że dla zachowania efektywności MUSZĘ zrobić przerwę po 25 minutach).\nNo właśnie – pomodoro nie zawsze jest sensowne. A może inaczej – jego restrykcyjne stosowanie nie zawsze jest sensowne. Jeśli coś piszecie, wpadacie wręcz w trans, słowa same cisną się pod palce, a tu nagle…drryń!!! Kto przy zdrowych zmysłach będzie przerywał w pół zdania? Jak potem wrócić do tego miejsca, gdzie się skończyło? Przecież dobre kilka minut (w najlepszym wypadku) zajmie powrót do tego stanu. A świadomość, że za 25 minut znów rozlegnie się przenikliwy dźwięk, wcale nie ułatwia sprawy.\nAle nie chcę Was “odchęcać” – sami spróbujcie. Wierzę, że są sytuacje, w których to działa jak złoto. I takie, w których jest przeciwskuteczne.\nPoniżej znajdziecie linki do różnych postów dotyczących tej techniki:\n2 odpowiedzi na “Technika Pomodoro – sprawdź czy jest dla Ciebie.”\nInes Gaudi pisze:\njak najbardziej chwała 😀\n30 kwietnia 2015 o 15:31\nInes Gaudi liked this on Facebook.


Jak nosić body na co dzień? – Moda Polska\nJak nosić body na co dzień?\nBody koronkowe w dzisiejszych czasach cieszy się ogromną popularnością. Właśnie dlatego powinno się znaleźć w garderobie każdej kobiety. Można je zakupić zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i internetowych – co z całą pewnością jest sporą zaletą.\nNoś body pod zapinaną na guziki koszulą, aby sprawić, że Twoja stylizacja będzie prezentowała się zarówno elegancko, jak i seksownie. Koronkowe body z zapinaną na guziki koszulą najlepiej prezentuje się z dodatkiem dżinsów z wysokim stanem. Załóż luźny sweter na body, aby wyglądać swobodnie w ciągu dnia. Tył body często może być tak samo stylowy i szczegółowy jak przód. Wybierz sweter z głębokim dekoltem z tyłu, aby pochwalić się detalami koronki. Ten styl ubierania wygląda dobrze, jeśli nie czujesz się komfortowo, odsłaniając przód koronkowego body Obsessive. Połącz koronkowe body ze skórzanymi spodniami, aby uzyskać odważny, wieczorowy wygląd. Pasek i skórzane spodnie z wysokim stanem mogą przekształcić koronkowe body w ostry wieczorowy strój na późne wyjście. Czarne body z czarnymi skórzanymi spodniami to klasyczny wygląd.\nWarto bawić się modą\nNoś koronkowe body ze spódnicą z wysokim stanem, aby uzyskać modą stylizację, która przypadnie do gustu wielu osobom. Dżinsowa, skórzana lub wzorzysta spódnica z wysokim stanem i koronkowym body może stworzyć wiele różnych stylów w zależności od okazji. Taką stylizację można założyć nie tylko do pracy, ale również na uczelnie, imprezę lub spotkanie z przyjaciółmi. Jasna lub odważna wzorzysta spódnica z wysokim stanem świetnie wygląda ze zwykłym koronkowym body. Dżinsowa spódnica w połączeniu z koronkowym body tworzy swobodny, codzienny wygląd, a skórzana lub wzorzysta spódnica jest najlepsza do stworzenia zabawnego, wieczorowego stroju. Postaw na body koronkowe, w którym czujesz się komfortowo.\nPrevious Post: « Jak wybrać pierścionek na zaręczyny?\nNext Post: Zegarki Certina – czy warto je kupić? »


Jak crawlować duże serwisy za pomocą Screaming Froga? - Agencja SEM (SEO i PPC)\nUżywasz Screaming Froga i zastanawiasz się, jak usprawnić jego działanie? Jak wykorzystać w pełni jego możliwości i pomóc sobie w analizie dużej witryny? Poznaj przydatne sposoby na optymalny crawl z użyciem właśnie tego narzędzia.\nJak optymalizować crawlowanie pod kątem poszukiwanych danych?\nW pracy specjalisty SEO zdarza się, że w trakcie wykonywania audytu SEO lub po jego zakończeniu potrzebne są konkretne dane na temat zawartości serwisu, który badamy. Wiele osób używa do tego znanego w branży narzędzia, jakim jest Screaming Frog. Pozwala on na badanie witryn pod kątem tytułów stron, meta description, nagłówków, linków wychodzących, kodów odpowiedzi oraz wielu innych.\nW przypadku małych serwisów wykonanie crawlu za pomocą tego programu jest stosunkowo szybkie. Co jednak w przypadku, kiedy mamy do czynienia z dużymi serwisami z setkami tysięcy podstron? Warto wówczas znać zaawansowane funkcje Screaming Froga. W tym artykule wskażę przydatne metody na crawl dużych witryn – właśnie dzięki ich wykorzystaniu.\nW zależności od poziomu zaawansowania wykorzystujemy różne funkcjonalności popularnych crawlerów. Jeśli znamy już po części dany serwis, musimy rozpoznać typ problemu, jaki chcemy zbadać. Wtedy możemy postawić sobie cel wykonania kolejnego crawlu witryny.\nPrzykłady zastosowań Screaming Froga w codziennej pracy ze stroną www to:\notrzymanie listy wszystkich adresów URL / stron w witrynie (ustawienia domyślnie podstawowego crawlu mogą nie wystarczyć do znalezienia wszystkich, ponieważ robot może mieć problem z dostępem do niektórych sekcji strony),\nznalezienie adresów URL zwracających kod 301,\nweryfikacja występowania kodu Google Analytics na danych podstronach w serwisie,\nznalezienie błędnych podstron (np. zduplikowanych lub zwracających kod 404),\nznalezienie podstron z konkretnymi parametrami w adresie URL,\nznalezienie informacji o obrazkach (np. ich wielkości w bajtach, zawartości atrybutu „alt” oraz „title”),\nznalezienie duplikacji tagu title oraz nagłówków,\nznalezienie informacji na temat atrybutu hreflang w serwisach z różnymi wersjami językowymi,\nznalezienie najwolniej ładujących się podstron,\nutworzenie lub analiza pliku sitemap.xml.\nKiedy już wiemy, co mamy do wykonania, możemy śmiało przejść do ustawień Screaming Froga. W programie mamy możliwość zapisania własnych konfiguracji w osobnym pliku, a także wczytania go i użycia zawartych w nim ustawień. Zrobimy to za pomocą przycisku „Save As” (zakładka „File” -> „Configuration”).\nMożemy również zapisać naszą konfigurację jako domyślną („Save Current Configuration As Default”) – program wraz z każdym kolejnym uruchomieniem wróci do tych ustawień. Jeszcze inna opcja to powrócenie do domyślnych ustawień przygotowanych przez Screaming Froga od początku („Clear Default Configuration”).\nNas natomiast najbardziej interesuje tutaj dostępna w menu głównym zakładka „Configuration” oraz jej poszczególne funkcje. Jej użycie zależne jest od prac nad danym serwisem.\nDobrze, jeśli pierwszy crawl wykonany jest w sposób „deafultowy”. Jeszcze nie wiemy, z czym mamy do czynienia i nie chcemy w żaden sposób ograniczać robota w jego pracy. W ten sposób możemy wykryć rodzaj błędów, z jakimi mamy do czynienia.\nW późniejszym etapie, kiedy chcemy poznać źródło danego problemu oraz skupić się na nim głębiej – zalecam stosowanie odpowiednich wykluczeń oraz ustawień.\nZacznijmy od zakładki „Spider”. Funkcjonalność ta dotyczy głównych ustawień naszego crawlera – w głównej mierze tego, co może on robić na danej stronie i co crawlować, a czego nie. Poniżej kilka przydatnych elementów.\nJak widać powyżej, mamy tutaj wiele opcji do wyboru. Możemy wykluczyć sprawdzanie obrazków, plików CSS, JS czy SWF. Jeśli szukamy np. wewnętrznych przekierowań 301 między podstronami, nie potrzebujemy pozostałych danych.\nPodobna sytuacja występuje z linkami wychodzącymi. Nie ma tutaj potrzeby otrzymania raportu z zewnętrznymi bibliotekami, z których korzysta strona czy linków do zewnętrznych domen.\nTutaj wykluczymy wykonywanie crawlu linków nienależących do danego folderu. Po odznaczeniu tej opcji skupimy uwagę wyłącznie na np. danej kategorii sklepu lub jednej zakładce w menu.\nOprócz oczywistej oszczędności czasu możemy wykorzystać tę opcję jako dodatek do bardziej zaawansowanych funkcji, takich jak wyszukiwanie i pozyskiwanie określonych danych znajdujących się w danej sekcji, np. tytułów artykułów na odsłonie bloga. W ten sposób dowiemy się np. o występującej duplikacji nagłówków H1 w obrębie danej kategorii produktów.\nPamiętajmy jednak, że po zaznaczeniu tej opcji robot nie będzie podążał w głąb witryny za linkami z danego folderu, a jedynie sprawdzi linki bezpośrednie, które znajdują się w kodzie startowej podstrony.\nFollow Internal „nofollow”\nW tym miejscu ustawimy podążanie robota za linkami z atrybutem rel=”nofollow” istniejącymi w obrębie serwisu. W ten sposób znajdziemy podstrony, do których robot wcześniej mógł nie dotrzeć.\nDzięki tej opcji wykluczymy crawlowanie adresów kanonicznych. Jeśli w obrębie witryny znajduje się wiele linków kanonicznych, możemy wykluczyć ich crawlowanie. Pamiętajmy jednak, że takie linki nadal mogą pojawić się w raporcie z powodu znalezienia się w pozostałym kodzie HTML (jako zwykły link).\nW ten sposób zmniejszymy czas crawlu. Należy jednak pamiętać, że podstrona wskazana jako kanoniczna może różnić się w dużym stopniu od tej „powielonej”.\nMożemy również crawlować linki zawarte w atrybutach rel=”next” oraz rel=”prev”. Użyjmy tej opcji, jeśli chcemy sprawdzić, czy linki wskazane, jako „next” lub „prev” różnią się od tych kryjących się za przyciskami przejścia do następnej strony paginacji.\nLimity dla wykonywanego crawlowania za pomocą Screaming Froga\nW tej zakładce możemy ustawić limity, jakich ma przestrzegać nasz crawler. Są to:\nCałkowita ilość podstron, jaką może zbadać robot\nMówiąc najkrócej, jest to limit „oddalania się” od strony startowej. Opcja przydaje się szczególnie wtedy, gdy mechanizm filtrowania na stronie nie działa poprawnie. Dzięki niej możemy zapobiec „zapętleniu się” naszego robota.\nJeśli chcemy zbadać podstawową strukturę głównego menu na stronie głównej lub zbadać do jak wielu podstron możemy dotrzeć według zasady 3 kliknięć ze strony głównej, użyjmy tej opcji.\nJeżeli zaś naszym celem jest poznanie sumy linków wewnętrznych wychodzących z danej podstrony, użyjmy limitu „1”. Przy większych serwisach możemy w ten sposób badać różne typy stron oraz znajdujące się w nich linki .\nPrzez zastosowanie wartości limitu dla tej opcji możemy zapobiec głębokiemu crawlowaniu przez naszego robota. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze liczba folderów danego adresu URL idzie w parze z liczbą podstron, po których musi przejść dany robot lub użytkownik, aby się do niego dostać. Przykładowo na stronie głównej może istnieć link do adresu: domena.pl/kat/kat2/kat3/kat4/kat5.\nInnymi słowy: przez jednoczesne zastosowanie tej oraz poprzedniej opcji (Limit Crawl Depth) wykluczymy linki pochodzące np. ze strony głównej, które mają więcej niż np. 5 folderów.\nJeśli znamy już strukturę danej strony i wiemy, że jej produkty i/lub usługi znajdują się w obrębie adresów URL w czwartym katalogu zagnieżdżenia, możemy użyć limitu z wartością „3”. W ten sposób pominiemy crawl produktów i skupimy się na kategoriach oraz innych podstronach z maksymalną ilością 3 katalogów w adresie URL.\nLimit Max folder Depth przyda się również do wylistowania wszystkich kategorii pierwszego rzędu i przypisania im fraz kluczowych.\nPrzez zastosowanie tego limitu wykluczymy daną liczbę parametrów występujących w adresie URL, jakie powinien crawlować nasz robot. Przykładowo: przy zastosowaniu limitu „1” robot zwróci adresy tylko z jednym parametrem (domena.pl/produkt?=x). Jeśli użyjemy limitu „0” nie otrzymamy żadnych adresów URL z parametrami.\nMax URL Length to Crawl\nChodzi tutaj o nadanie limitu długości dla znaków występujących w adresie URL. Jest to opcja używana stosunkowo rzadko. Co istotne, do odfiltrowania niepotrzebnych w danym raporcie podstron, polecam użycie poprzednich opcji.\nZakładka ta dotyczy sposobu, w jaki robot będzie renderował dany serwis. Mamy 3 możliwości wyboru.\nOld AJAX Crawling Scheme – crawler będzie renderował treści zaimplementowane na stronie poprzez AJAX.\nDodatkowo, po wybraniu tej opcji wyświetli nam więcej elementów do wyboru.\nChodzi tutaj o możliwość włączenia tworzenia screeshotów dotyczących tego, co „widzi” SF oraz umieszczania ich w folderze na dysku, na którym jest on zainstalowany. W ten sposób dowiemy się, jak wygląda strona po zrenderowaniu jej przez robota po określonej długości czasu oczekiwania (opcja AJAX Timeout (secs)).\nObrazy, które wyrenderował Screming Frog są dostępne w zakładce „Renedered Page”.\nOtrzymamy tutaj informację o wszystkich zasobach, których używa dana podstrona. Możemy wśród nich wyselekcjonować tylko te, które powodują błędy w prawidłowym renderowaniu się strony.\nScreenshoty tego, jak została zrenderowana strona możemy również pobrać do dowolnego folderu poprzez użycie opcji „Screenshots” (zakładka „Bulk Export” -> „Screenshots”).\nPamiętajmy o tym, że używając tej opcji, zwiększamy znacznie czas trwania crawlowania przez robota. Aby zrobić to sprawnie, rekomenduję użycie odpowiednich limitów crawlowania.\nCrawlowanie problematycznych serwisów – co robić?\nW zakładce „Advanced” mamy możliwość ustawienia następujących opcji:\nPo zaznaczeniu tej opcji Screaming Frog będzie zawsze brał pod uwagę dyrektywy przekierowań 3XX, ignorując jednocześnie „głębokość crawlu”. Funkcja ta jest przydatna, jeśli migrujemy serwis na inne adresy URL lub zmieniamy w dużej części jego strukturę.\nMożemy znaleźć pętle przekierowań, wielokrotne przekierowania w sposób bardziej dokładny niż na ustawieniach domyślnych, gdzie SF może nie wskazać wszystkich „głębokich przekierowań”. Aby zobaczyć, nad jakimi przekierowaniami wewnątrz serwisu musimy popracować, najlepiej pobrać na dysk raport „Redirect Chains”.\nW tym raporcie otrzymamy adresy URL z obrębu serwisu, które są przekierowywane 2 lub więcej razy. Należy pamiętać, że nie znajdziemy tutaj pojedynczych przekierowań.\nJeśli mamy do czynienia z bardzo powolnym serwisem, natomiast chcemy uzyskać o nim jak najwięcej rzetelnych informacji możemy zwiększyć czas oczekiwania przez SF na odpowiedź HTTP powyżej domyślnych 20 sekund.\nJeśli serwer, na którym stoi strona jest obciążony lub niewydolny i otrzymujemy wiele podstron z kodem 5XX możemy użyć tej opcji i zwiększyć liczbę prób dostania się przez SF do danej części serwisu po początkowym otrzymaniu kodu 5XX. Zwiększa to czas trwania crawlu, jednak dzięki temu ograniczymy ilość wystąpienia błędów serwera przez chwilową jego niewydolność, a otrzymać w raporcie głównie te podstrony, które generują stałe błędy 5XX.\nMożemy tutaj określić, jak długą ścieżkę przekierowań ma uwzględnić w raporcie Screaming Frog. Domyślnie robot podąża za maksymalnie pięcioma kolejnymi przekierowaniami.\nW tej zakładce znajdziemy też inne przydatne funkcje, jak choćby wyciąganie obrazków z atrybutem srcset – zdarza się, że jest on stosowany w responsywnych serwisach. Dzięki niemu można umieścić ten sam obrazek, ale w różnych rozdzielczościach.\nWykluczanie crawlowania podstron z parametrami\nW zakładce „Exclude” wykluczymy dane podstrony z parametrami, których nie chcemy otrzymać w końcowym raporcie. Mogą to być na przykład podstrony powstałe w wyniku użycia filtrowania. Dodatkowo skraca to czas crawlowania.\nPoniżej znajduje się przykład wykluczenia wielu parametrów.\nW ten sposób możemy również wykluczyć z crawlu konkretne foldery lub adresy URL zawierające dane słowa.\nJak przyspieszyć pracę Screaming Froga?\nW zakładce „Speed” mamy możliwość przyspieszenia lub zwolnienia działania Screaming Froga.\n1. Zmiana liczby wątków\nWięcej wątków oznacza więcej zapytań do serwera, co może spowodować jego zbytnie obciążenie. Zwiększając ilość wątków, wpływamy na czas odpowiedzi strony i otrzymujemy w konsekwencji przekłamane dane odnośnie szybkości jej działania.\nZatem aby manewrować tą opcją, najpierw warto znać możliwości serwera. Dobrze jest poinformować administratora o tym, że coś takiego będzie miało miejsce i poprosić, by dodał nasz adres IP do zaufanych.\n2. Zmiana limitu crawlowanych adresów URL na sekundę\nDzięki tej opcji ograniczymy liczbę adresów URL crawlowanych na sekundę, co może przełożyć się na większą dokładność – przydatne przy analizie małych serwisów lub tylko części witryny.\nWykorzystanie dysku twardego do crawlu zamiast pamięci RAM\nJeśli pamięć RAM, jaką dysponujemy na komputerze, jest mała, możemy zmienić typ zapisywania danych z pamięci RAM na dysk twardy. Dzięki czemu SF może być bardziej efektywny. Aby wybrać taką opcję, należy skorzystać z zakładki „Storage” (zakładka „Configuration” -> „System” -> „Storage”), a następnie wybrać opcję Database Storage:\nCrawlowanie serwisu przy pomocy Screaming Froga – podsumowanie\nReasumując, przy wykonywaniu kolejnych crawli naszego serwisu musimy wiedzieć, do jakich danych chcemy tak naprawdę dotrzeć. Znając odpowiednie opcje SF, możemy obniżyć znacząco czas crawlu i własny czas, który musielibyśmy poświęcić na szukanie odpowiednich danych z domyślnych raportów.\nJeśli chcemy, żeby crawlowanie dużego serwisu było maksymalnie efektywne (optymalne) musimy zastanowić się m.in.:\nczy potrzebne nam są informacje o całym serwisie, czy tylko jego części,\nczy są nam potrzebne szczegółowe dane o parametrach, paginacji, canonicalach oraz hreflangach, czy też możemy je wykluczyć (np. przez zakładkę „Advanced” lub „Exclude”).\nnad limitami, które możemy zastosować (jak głęboko chcemy się dostać),\nczy serwer wytrzyma obciążenie więcej niż 5 domyślnych wątków SF.\nMateusz.Sekara@semahead.pl Zobacz wszystkie wpisy tego autora


Hortensja Bukietowa Limelight szczepiona na pniu C5, Sadzonka Plumeria.sklep.pl\nHortensja Bukietowa 'Limelight' Sadzonka XL-C5 szczepiona na pniu 60-80cm\nOrientacyjny czas wysyłki: 14-21 dni roboczych\nHortensja Bukietowa 'Limelight' (Hydrangea paniculata) Sadzonka\nNOWOŚĆ !!! Najdłużej kwitnące drzewko - robi ogromne wrażenie, nawet w najzimniejszych zakątkach naszego kraju.\nJedna z najpięknieszych odmian hortensji prowadzona w formie drzewka !!\n4 letnia Hortensja, szczepiona na pniu w 5 litrowej donicy. Szczepienie na wysokości ok 80 cm.\nHortensja Bukietowa 'Limelight' to piękna i sprawdzona odmiana, niezawodnie i długo kwitnąca. Roślina w postaci niewielkiego drzewka nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji.\nLimelight wytwarza silne pędy. Gigantyczne, stożkowe kwiatostany (do 30 cm długości) pojawiają się na roślinie w lipcu - sierpniu, aż do października. Kwiaty przebarwiają się w miarę przekwitania od koloru limonkowego do jasnoróżowego. W okresie kwitnienia krzewy wyglądają wręcz spektakularnie, przyciągając uwagę i zaciekawienie niezwykłej wielkości kwiatostanami. Stanowią wyjątkową ozdobę nawet po przekwitnięciu.\nWiosną zaleca się przyciąć roślinę, dzięki temu krzew zagęści się i obficie zakwitnie. Przy formie drzewkowatej cięcie ogranicza się formowania korony drzewka: najlepiej przycinać krótko pędy które kwitły, nawet za 1-2 oczkiem. Pędy cienkie i rosnące do wewnątrz korony - można całkowicie usunąć.\nPędy wyrastające w sezonie na pniu systematycznie usuwać.\nHortensja Limelight jest jedną z najbardziej odpornych na mróz - kwitnie niestrudzenie i obficie co roku, bez wględu na warunki klimatyczne zimą.\nTo krzew dla koneserów !!\nJeśli chcesz mieć coś spektakularnego w swoim ogrodzie - posadź hortensję w formie drzewka, która zrobi imponujące wrażenie na wszystkich. Twój ogród jest godny takiego drzewka\nHortensja Bukietowa 'Limelight' uprawa:\nHortensja Bukietowa 'Limelight' zastosowanie:\nok 60/80 cm\n2 m do 3 m\nHortensja Drzewiasta Pink Annabelle (Hydrangea arborescens) sadzonka


Bollywood Street Food, Szczecin - recenzje restauracji - Tripadvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Bollywood Street Food\n218 recenzjiNr 10 wśród 337 restauracji w lokalizacji Szczecin$$–$$$IndyjskaAzjatyckaPrzekąski z ulicznych kramów\nPanieńska 20, Szczecin 70-535 Polska+48 91 433 30 33Strona internetowaMenu\nNr 1 wśród 6 Indyjska w lokalizacji Szczecin\nNr 10 wśród 337 Restauracje w lokalizacji Szczecin\nIndyjska, Azjatycka, Przekąski z ulicznych kramów\nPanieńska 20, Szczecin 70-535 Polska\nJedzenie pyszne i świeże. Duże porcje. Niestety na wynos ale wszystko doskonale zapakowane. Wrócimy na pewno. Polecam\nŚwietna kuchnia i obsluga\nZacznę tym razem od obsługi bo była ona wyjątkowa. Uwaga poświęcana wszystkim stolikom jak też maniery kelnera były naprawdę wysokiej klasy bywałem w restauracjach wyższego poziomu gdzie obsługa nie była aż tak pomocna jak tutaj. A teraz do jedzenia. Ceny jak na hinduska kuchnie średnio...wysokie ( choć trzeba też wziąć pod uwagę centralna lokalizację lokalu) . Ostatecznie zamówiliśmy zestaw dla dwojga za 120 zł. To był naprawdę dobry wybór bo można spróbować wielu smaków w tym takich których jeszcze nie zdążyło nam się próbować. Na pierwszy ogień 4 samosy że szpinakiem i serem. Wykonane bardzo dobre wyjątkowo chrupiące. Następnie pikantny sos z jagnięcina. Sos delikatnie ostry jak na sta dardy indyjskie (czyli pikantny na standardy polskie). Intensywny w smaku i bardzo dobrze doprawiony. Mięso rozpadające się w ustach. Drugie z mięsnych dań kurczak w delikatnym sosoei który był barfoz podobny do kormy orzechowej. Do tego chlebki naan nadziewane, ryż z kardamonem oraz parę małych sosikow do maczania. Ogolem ilość naprawdę duża jak na parę. Patrząc na jakość składników i smak oraz obsługa absolut ie warto pomimo trochę wyższej ceny od typowego lokalu z kuchnią indyjska. Fajne jest też to że w menu występują pozycje bardziej oryginalne niż niesmiertelne hity każdego baru z hinduskim jedzeniem. PolecamWięcej\nBardzo zadowolony z wizyty - danie pełne różnych smaków, świetnie wykonane, uprzejma obsługa. Bez wątpliwości warto wrócić.\nPierwszy raz miałam przyjemność\nPierwszy raz miałam przyjemność skosztować indyjskiej kuchni - nie zawiodłam się. Jedzenie bardzo dobre a kelner który nas obsługiwał to pełen profesjonalizm. Polecam wszystkim\nNajlepsza indyjska restauracja w Szczecinie. Dania wyjątkowo aromatyczne. Obsługa bardzo miła. Fajne wnętrze lokalu.\nNajlepsze indyjska restauracja w Szczecinie!!\nPierwszy raz do Bollywood poszedłem ze znajomymi i od razu spodobało mi się podejście do klienta!!! Kelner zaprowadził nas na miejsce, rzeczowo opisał interesujące nas dania. Podanie przystawek, zupy, napoi i dania głównego w bardzo dobrym tępie. Przed każdym podaniem dania kelner pyta czy już...je sobie życzymy. Bardzo dobrze doprawione, gorące potrawy. Obsługa na najwyższym poziomie co widać po braku rotacji kelnerskiej w tej restauracji!!! Jestem częstym gościem!!Więcej\nSłabe jedzenie, nie warte swojej ceny! Smaki bardzo przeciętne natomiast na duży plus obsługa lokalu.\nPyszne jedzenie- aromatyczne, pikantne, obfite porcje- dla Nas na pewno egzotyczne miła atmosfera- może tylko muzyka hinduska jest trochę irytująca. Polecam restauracje, a z potraw krewetki pikantne:)\nObsługa i sposób odzywania się kelnerów na poziomie PRlu. Dania mierne. Część nie do zjedzenia np. placki czy surówki.\nCiekawie i smacznie.\nCiekawe i bardzo smaczne potrawy, które są podane w piękny sposób. Rewelacyjny wystrój wnętrza. Bardzo miła obsługa. Polecam!!!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bollywood Street Food.\nCzy można zjeść tutaj Ramen?\nWitam. Ramen jest potrawą (zupą) charakterystyczną dla kuchni japońskiej. W Bollywood Street Food serwowana jest kuchnia hinduska. Ramen szukać można np. w Atelier Japońskich Smaków MUGI na Wojska Polskiego 22\nCzy są u Państwa może steki?\nJest to restauracja z typową kuchnią chinduską.


Tough Lover: 2015\nObudziłem się na kanapie, wciąż u chłopaków, rozejrzałem się po salonie i szukałem Jenny. Jenny... Nie ma jej tu. Padłem z powrotem na kanapę i głęboko westchnąłem. Przeszła mnie chęć odwiedzenia jej, tylko po to, by ją zobaczyć, spojrzeć w jej brązowe oczy, dotknąć ją... Cholera, w ten sposób się od niej nie uwolnię...! Co z tego jeśli bym do niej pojechał? O czym mamy rozmawiać? Dociera do mnie, że już się nie znamy. Ale ja chcę ją tutaj, chcę żeby tu była, obok mnie, na kacu. Chcę żeby spojrzała na mnie, na pół otwartymi oczami, umazanymi wczorajszym makijażem, chcę żeby dała mi nie bardzo świeżego całusa na dzień dobry. Jedyne czego chcę to Jennifer.\nTrochę poranka spędziłem z kumplami, później pojechałem do siebie, wziąłem prysznic, ogółem zrobiłem ze sobą porządek i pojechałem do Jennifer. Jednak to co zobaczyłem uderzyło we mnie bardziej niż kiedykolwiek mógłbym się spodziewać. Na murze domu był szyld z napisem "NA SPRZEDAŻ" oraz numer telefonu. To był numer Jenn, ledwo na niego spojrzałem, a już go poznałem. Wszedłem na podwórko i z ciekawości nacisnąłem na klamkę. Drzwi były zamknięte, a okna pozasłaniane. Nie wiedziałem co myśleć. W ogóle to do mnie nie docierało. Mógłbym pojechać do Cambridge, ale to za duży dystans, a wczoraj nieźle wypiłem. Zostaje mi poczekać do jutra...\nJesy jeszcze została u nas i nawet nie najgorzej spędzało się z nią 24 godziny na dobę. Całkiem dobrze dogadywała się z moim tatą i wydawała się bardziej normalna. Ja z kolei czułam się nieswojo. Od samego rana miałam w głowie Nialla. Myślałam o nim i czułam wielką skruchę.\n- Tato... Jadę do Londynu dzisiaj - rzuciłam wciąż w zamyśle.\n- Wrócisz dzisiaj...? - tata zmierzył mnie wzrokiem i uniósł jedną brew z uśmiechem.\n- Wrócę - odpowiedziałam również z uśmiechem unosząc z kolei obie brwi. - Jedziesz ze mną? - zwróciłam się do Jesy.\n- Możesz zostać - powiedziałam jakby to było logiczne. Wybrała drugą opcję, co mnie nieco zdziwiło, ale nie bardzo mnie to jednak obchodziło.\nByłam w Londynie koło 14:00 i szczerze zaczęłam się denerwować. Stanęłam przed drzwiami i zapukałam, a ze stresu dłonie włożyłam w tylne kieszenie. Nie spodziewałam się, że drzwi otworzy mi nijaka Liliana. Znajoma, brunetka w lekkich lokach.\n- Jenny... - lekko się zdziwiła, ale spokojnie i nie za głośno wypowiedziała moje imię. Nie potrafiłam się do niej odezwać, ani dłużej na nią patrzeć, więc wyminęłam ją, nie bardzo grzecznie, i weszłam do salonu. Louis i Liam przywitali się ze mną w miarę normalnie. Był tam jeszcze Harry, ale zmierzył mnie wzrokiem i zaraz go odwrócił z pogardą. Niall spojrzał na mnie podobnie, ale wyglądał jakby czekał aż się odezwę. Do niego.\n- Niall - zaczęłam niepewnie. - Przepraszam. Strasznie cię przepraszam. Głupio mi się tutaj teraz pokazywać, ale nie mogłam wytrzymać, musiałam przyjechać, bo... Niall... Kocham cię...\n- Coś jeszcze? - odezwał się beznamiętnie.\n- Tak, Horan... Proszę cię, wybacz mi. Proszę... - szepnęłam ostatnie słowo. Mój brat westchnął patrząc gdzieś w bok, po chwili powoli do mnie podszedł i wziął mnie w objęcia. Odwzajemniłam ten gest, a co mnie zdziwiło to to, że Niall trochę mocniej uścisnął moje barki.\n- Jenn, ty moja mała żmijo - odsunął się pół kroku ode mnie. - Też cię kocham.\n- Jennifer...? - usłyszałam za sobą damski głos. Przewróciłam oczami, a na moich ustach uformowało się ciche "nie". Niall jednak spojrzał na mnie jakby chciał powiedzieć "nie rób scen" albo coś w ten deseń. Powoli odwróciłam się w stronę Lily i podeszłam do niej.\n- Przyjaźniłyśmy się, byłyśmy jak siostry... Jenn, ja...\n- Tak - weszłam jej w słowo. - Byłyśmy.\n- Pomyśl jaką jesteś egoistką - odezwał się mój brat. - Przyszłaś żebym ci wybaczył, ale sama jesteś chyba za dumna, by wybaczać innym.\n- Lily... Niall ma rację. Jestem za dumna, by innym wybaczać. Robiłam to zbyt wiele razy.\n- Nigdy cię tak nie zawiodłam, Jenn. To nie mnie musiałaś przebaczać, proszę cię o to pierwszy raz i mam nadzieję, że ostatni. Bo mimo, że ze sobą już nie rozmawiamy to ty jesteś dla mnie najważniejsza.\nJej słowa do mnie trafiły, znam ją od dziecka, widzę w jej oczach jej uczucia, bo jest... Jak moja siostra. Zrobiłam podobny gest jak Niall. Nie powiedziałam nic więcej, bo nie wiedziałam co, więc podeszłam do Lily i ją przytuliłam. Po chwili poczułam na plecach jak ktoś inny przytula mnie, a zaraz po tym wszyscy przyjaciele, którzy tutaj byli się dołączyli.\n- Styles - zwróciłam się do niego, gdy uwolniłam się z uścisku.\n- Okej - lekko się uśmiechnął. Również go przytuliłam i już wszystko było w porządku, myślę.\n- Jenn - Liam wziął mnie na bok. - Zayn o tobie wciąż myśli.\n- Tylko to mi chciałeś powiedzieć?\n- Pojedź do niego - poradził.\n- Dlaczego się wtrącasz, Liam?\n- Zayn to mój przyjaciel, widzę co czuje...\n- Skończyliśmy, nie chcę go już widywać, mnie też nie jest łatwo. Po prostu uśmiecham się i idę dalej.\n- Mam tylko nadzieję, że mnie nie zabijesz - lekko się uśmiechnął i pogładził mnie po ramieniu. Nie bardzo wiedziałam i co mu chodzi, ale kilka minut później przyjechał Zayn. Wyglądało jakby wparował do tego domu. Nasze spojrzenia natychmiastowo się odnalazły, ale nie potrafiłam długo mu się przyglądać. Za dużo czułam widząc jego oczy, czy jego twarz. Więc rzuciłam wzrokiem na Liama i już wiedziałam, że to on dał cynka Zaynowi.\n- Nawet nie wiesz jak dobrze wjeżdżać na podjazd i widzieć, że stoi tu twoje auto - odezwał się Zayn do mnie.\n- Moje auto... - powiedziałam półszeptem.\n- Przejdziemy się? - spytał jakby nikogo poza nami nie było dookoła. Ja zaś rozejrzałam się, spoglądając na twarze przyjaciół. Niektórzy lekko kiwali głowami. Bez słowa przeszłam do drzwi i wyszłam z domu, a za mną Zayn.\nNie poszliśmy od razu na spacer, nalegał byśmy się przejechali, więc wsiedliśmy w jego samochód i pojechaliśmy. Gdzie? Nad Tamizę. Tam rozpoczęliśmy spacer i długo nie mogliśmy nawiązać tematu.\n- Sprzedajesz dom... - zaczął cicho.\n- Dlaczego się wyprowadziłaś? A szkoła? Dawni znajomi? Przyjaciele?\n- Chcę się od tego uwolnić, wrócić do starego życia - posmutniałam, myśląc o tym teraz.\n- To dlatego mówiłaś, że masz nadzieję, że widzę cię po raz ostatni? Wiedziałaś, że mnie już nie spotkasz? - mówił, jakby chciał mi to zarzucić.\n- Jednak musiałam wrócić, pogodziłam się z Niallem, Harrym... Lily - dodałam ciszej.\n- Więc pogódź się ze mną - zatrzymał się.\n- Zayn, nie jesteśmy pokłóceni, ale przed nami nie ma przyjaźni...\n- Jennifer - złapał mnie za dłonie. - Spędźmy dzisiejszy dzień razem, skoro już tutaj jesteś. Jeśli to ma być ostatni raz, chcę by był najlepszy. Z tobą.\n- Okej - westchnęłam, po czym zdziwiłam się tak szybką, w dodatku pozytywną odpowiedzią.\nSpacerując dalej nawet udało nam się rozmawiać o mniej istotnych rzeczach. Wydawało mi się to trochę niemożliwe, bo odczuwam już, że nie znamy się z Zaynem. Ale on ma rację, możemy spędzić jeden dzień razem. Ostatni.\nPo niedługim czasie pojechaliśmy pod dom chłopaków, ponieważ miałam tam auto. Oznajmiliśmy im o naszych planach, bo uzgodniliśmy, że dołączą do nas wieczorem.\nPóźniej pojechaliśmy do Zayna i zostawiliśmy tam jego auto. Miłym zaskoczeniem było to, że nie było sztywno. Jednak potrafiliśmy się wyluzować i zapomnieć o nieprzyjemnych sprawach. Część dnia spędziliśmy na mieście, a około 19:00 pojechaliśmy do domu Zayna. Planowaliśmy przejechać się na wyścigi, a że u Zayna jest trochę moich ubrań - przebrałam się. Nie w co inne jak w czarne spodnie z poprzecieranymi dziurami i skórzaną kurtkę. Nie wiem co nam zajęło tyle czasu, ale dopiero po 20:00 byliśmy gotowi.\nZeszliśmy więc na dół do salonu, Zayn wstawił wodę na kawę, a ja czekałam na oparciu od kanapy.\n- Jenny - podszedł do mnie i położył jedną dłoń na moim biodrze. - Wyglądasz pięknie.\n- Zayn... Dzięki - mimowolnie się uśmiechnęłam, ale gdy chłopak się zbliżył jeszcze bardziej, ja odwróciłam głowę. Wtedy jego dłoń powędrowała na mój policzek. Spojrzeliśmy sobie naprawdę głęboko w oczy i nie czekaliśmy długo, aż nasze usta się złączyły. Całowaliśmy się powoli, wręcz dawaliśmy sobie pojedyncze całusy, ale w końcu przestaliśmy się od siebie odrywać i po jakimś czasie nawet nasze języki się spotkały.\n- Woda się gotuje - szybko nam przerwałam.\nWypiliśmy kawę, nie spiesząc się i po 21:00 opuściliśmy dom. Obydwa samochody zostawiliśmy i wsiedliśmy na motor. Na miejscu poczułam fajny klimat, ale dawno nie ryzykowałam i nie "bawiłam się" w taki sposób i trochę mnie to przeraziło. "Do odważnych świat należy" powtarzałam sobie. Ojcu powiedziałam, że wrócę jeszcze dzisiaj, co chyba się nie stanie... Śmiesznie czuję się wiedząc, że ktoś czeka na mnie w domu.\n- Halo, Jenny? - odebrał tata, gdy do niego zadzwoniłam, poprzedzając to odchrząknięciem.\n- Tato, chyba dzisiaj nie wrócę, chyba, że w nocy lub nad ranem...\n- No... - zaśmiał się. - Tak myślałem.\n- No nic... Baw się, kochanie - znów się zaśmiał.\n- Jesteś pijany? - spytałam z podejrzeniem.\n- Trochę wypiłem, skarbie, ale ty nie pij, bo prowadzisz. Kocham cię - rozłączył się, a mnie trochę rozbawiło zachowanie taty.\nNie łatwo było mi wsiąść na motor i się ścigać, jednak chłopacy tacy jak Liam, Louis czy nawet Hazza nie mieli z tym problemu. Również Niall miał zaliczony wygrany wyścig. Naprawdę zastanawiam się jak oni to robią. Gdy ich o to pytam odpowiadają, że zdarzało im się przegrać, ale to było dawno, teraz mogą być tylko lepsi. Zatem skoro ja jeszcze nie przegrałam? Chyba kiedyś mnie to czeka, ale najgorsze to przejmować się tym.\nZayn jak zwykle uparł się, że nie pojedzie przede mną, więc wsiadłam na motor Nialla i ruszyłam. Zaczynałam słabo, od 5 tysięcy, bo nawet nie mam ze sobą za wiele i jeśli przegram to będę musiała pożyczyć. Ale żyje się raz. Co z tego, że miałam wszystko gdzieś podczas cholernie szybkiej jazdy... Po mojej głowie krążyła tylko jedna myśl: "Dla Zayna Malika". Nie wiem dlaczego, dlaczego chcę wygrać dla niego, ale przekręcając mocniej gaz czułam, że Zayn jest ze mną i trzyma moje ciało, jakby miał amortyzować mój upadek.\nGdy wygrałam ten wyścig i zdjęłam kask starałam się nie pokazywać wielu emocji na mojej twarzy. Kevin mnie szybko rozpoznał i przybił piątkę, a moi przyjaciele mi gratulowali. Widziałam na twarzy Zayna jaki był dumny, ale podobnie jak ja - starał się to ukryć.\nTaka sama sytuacja była, gdy po mnie pojechał Zayn i wygrał trochę więcej pieniędzy niż ja, ale oboje byliśmy z siebie dumni i niemo sobie gratulowaliśmy udając, że nic wielkiego się nie stało. Spędziliśmy na wyścigach chyba z trzy godziny i wszystko wygraliśmy. Chłopacy - rozumiem, ale ja? Miałam chyba najlepszych trenerów.\nPrzyjaciele chcieli popić, jak to zwykle bywa po wyścigach, w końcu zawsze jest co oblewać, ale ja nie mogę, bo będę musiała jechać. Zayn też zrezygnował żeby dokończyć ze mną wspólny dzień. Więc pojechaliśmy do niego, a reszta - do chłopaków.\n- Jestem z ciebie dumny, Jennifer - w końcu wypowiedział to na głos, gdy byliśmy już w domu.\n- Ja z ciebie też - posłałam mu szczery uśmiech i jakoś odruchowo do niego podeszłam. Nie wiem co mną kierowało, nie wiem dlaczego tak postąpiłam, nie wiem dlaczego z własnej woli pocałowałam Zayna. Nie wiem dlaczego nie przestawałam tylko, wręcz przeciwnie, pogłębiałam. Jakby tego było mało - zsunęłam kurtkę z ramion Zayna i również zdjęłam swoją nie przerywając pocałunku. Zaprowadziłam nas na kanapę i usiadłam okrakiem na Zayna kolanach, lecz wtedy przerwaliśmy pocałunek.\n- Nie rób tego jeśli nie chcesz - szepnął brunet.\n- Wyglądam jakbym nie chciała?\n- Nie chcę żebyś żałowała - ciągnął.\n- Robiliśmy to tak wiele razy, w naprawdę różnych okolicznościach. Raczej nie zbiera mi się na pożałowanie - zaśmiałam się pod nosem i wróciłam do całowania. Zostawiliśmy kilka ubrań na podłodze, ale poszliśmy dokończyć do sypialni. Na dużym, wygodnym łóżku, a nie na kanapie.\nTym razem czułam małe skrępowanie, większe z każdą kolejną zdjętą rzeczą. Mimo, że było po północy, było ciemno i nic prawie nie widzieliśmy... Wiedziałam, że jestem naga i nie było to na 100% komfortowe. Jednak o wszystkim zapomniałam jak tylko zaczęliśmy się namiętnie kochać. Okej, namiętnie było tylko na początku, później było jakoś tak dziko, ostro, ale nie miałam nic przeciwko. Rozluźniłam się przy tym i to było ważne.\nNie myślałam, że weźmiemy wspólny prysznic, ale jednak wzięliśmy i na luzie rozmawialiśmy i się dotykaliśmy. Było bardzo... Dobrze. Do czasu aż przyszedł czas długiego pożegnania...\nPoprosiłam Zayna o kolejną kawę, ponieważ przede mną nocna, półtoragodzinna podróż. Spokojnie ją wypiłam i razem poszliśmy do sypialni, bo chciałam zabrać wszystkie swoje rzeczy. Przed 2:00 staliśmy już w salonie i mieliśmy się rozstać.\n- Dziękuję za wszystko, Malik - pocałowałam jego policzek. - Za wszystko. Cokolwiek dobrego, bądź niedobrego zrobiłeś.\n- To samo z mojej strony, Jenn. I wybaczam ci wszystko, nawet każdą twoją zdradę, czy kłótnię.\n- Zayn... Dziś też ci wszystko wybaczam...\n- ...Ale to koniec - dokończył za mnie.\n- Cześć, Zayn - pocałowałam delikatnie jego usta.\n- Cześć, Jennifer - poszłam powoli do drzwi. - Moja Jennifer - dodał półszeptem.\n- Mój Zayn... - szepnęłam dając mu ostatnie spojrzenie.\nDroga z Londynu do Cambridge strasznie mi się dłużyła. Rozmyślałam tylko o jednym chłopaku, nie wiem nawet dlaczego. Miałam wrażenie, że jadę całą noc, że mijają godziny, a zajęło mi to zwyczajnie półtorej godziny. Zaparkowałam na podjeździe, wzięłam plecak z resztą swoich ubrań od Zayna, zarzuciłam go na jedno ramię i powoli poszłam do domu. Zamknęłam za sobą drzwi, ale nie spodziewałam się, że światło w salonie będzie się świeciło. Weszłam tam, do salonu, ale to co zobaczyłam, było jak sen. Jak koszmar!\nKanapa była rozłożona, a na niej pół naga Jesy i mój pół nagi ojciec. Razem... Całowali się, dotykali, dyszeli. Weszłam do salonu i jeszcze przez chwilę się na nich patrzyłam.\n- Tato...? - odezwałam się z niedowierzaniem w głosie. Oboje przestali się całować, spojrzeli po sobie, a potem na mnie.\n- Jenny? - spytał tata.\n- Możesz mi to wyjaśnić? - trochę się uniosłam, chociaż nie wiem dlaczego tak naprawdę się wkurzyłam.\nTata i Jesy westchnęli, chyba żeby mi pokazać, że zniszczyłam ich plany, ale w końcu odkleili się od siebie, a Jesy usiadła z grymasem na twarzy. Tata wstał i podszedł do mnie.\n- To nie tak jak myślisz - zaczął. Chociaż to było bez sensu co powiedział, bo nachlali się i zaczęli się dobierać do siebie, proste. Więc raczej to właśnie było tak jak myślę.\n- Za dobrze znam Jesy, doskonale wiem co ma w głowie - rzuciłam na nią spojrzenie.\n- Pogadamy jutro? - spytał pociesznie.\n- No... - zgodziłam się, uśmiechając tylko swoje usta. - A teraz idź spać.\n- Słyszałeś, tato - mówiłam poważnym głosem.\n- Nie będziesz mi mówić co...\n- Właśnie, że będę. - przerwałam ostro tacie. - Nie przelecisz Jesy, nie ważne czy ci się to podoba, czy nie!\nTatę to wkurzyło, ten mój uniesiony ton i hmmm wywyższanie się. Widziałam dokładnie w jego oczach, że powinnam była zamknąć usta kilka minut temu. W końcu to jest mój ojciec.\n- Chyba się zapominasz, Jennifer - złapał moje ramię. - Nie będziesz mówić mi co robić, bo nie ty o mnie decydujesz. A te i podobne teksty zostaw dla swoich kolegów - mówił równie ostro, co ja przed momentem. Wiem, że tata miał rację, ale na oczach Jesy nie mogę podkulić ogona.\n- Nie myślałam, że mój ojciec kiedykolwiek zaciągnie do łóżka dziwkę - spojrzałam na Jesy i poszłam do siebie. Wzięłam pierwsze lepsze majtki i koszulkę i poszłam do łazienki wziąć kąpiel.\nDługo siedziałam w wannie i rozmyślałam. To nie było proste do poukładania w głowie... Jesy, moja koleżanka, moja rówieśniczka uwiodła mojego ojca. Pili razem alkohol, doskonale się bawili w swoim towarzystwie - no okej, to się jeszcze da zrozumieć, ale oni byli krok od seksu. Mój ojciec i moja koleżanka...! Gdybym weszła do domu kilka minut później? O boże...\nRano zeszłam w luźnej koszulce Zayna na śniadanie. Śpię w niej, ponieważ... Tak. Nie umiem inaczej. Mimo, że ja zabrałam od niego swoje rzeczy, to nie oddałam mu jego własnych. Wracając... Tata spojrzał na mnie nieodgadnionym wzrokiem, a Jesy wyglądała na zachwyconą, pomagając tacie nakryć stół na śniadanie. Nie odezwałam się do nich, bo nie miałam im na razie za wiele do powiedzenia.\nTo nie było grzeczne, ale swój talerz i kawę wzięłam na kanapę i zjadłam bez słowa patrząc w telewizor. Wiem, że nie rozmawiają na luzie (przy mnie) właśnie przeze mnie, ale gdzieś to mam. W końcu jestem egoistyczna. Zepsułam im wieczór, byli napaleni, nachlani czy jacyś tam, a przeze mnie (lub dzięki mnie) czar prysł. Nie obchodzą mnie ich relację. Jesy najchętniej bym stąd wyrzuciła, a z ojcem nie gadała przez jakiś czas.\nJesy ma głupie pomysły, ale przecież to niemożliwe, by się tutaj wprowadziła i chodziła do mojej nowej szkoły, prawda? Chcę zacząć wszystko od nowa bez starych znajomych.\nPo raz pierwszy od długiego czasu umówiłam się z Lily. Dziwnie się czułam. Niestety jedynym sposobem jest ponowny wyjazd do Londynu. Nie mogę tam wracać i wracać, nie mogę ponownie spotkać Zayna...\n- Jesy, jedziesz ze mną - zwróciłam się do niej, gdy siedziałyśmy w moim pokoju.\n- Jenn, sorry za tę sytuację z twoim ojcem... - zmieniła temat.\n- Po cholerę mnie przepraszasz?\n- Nie chcę kolejnej spiny między nami - westchnęła.\n- Jedziesz ze mną - powtórzyłam.\n- Pozwól mi jeszcze zostać, wrócę do Londynu pociągiem, zanim się zacznie rok szkolny, przecież ja też chodzę do szkoły - nalegała.\n- Okej... - mruknęłam i wyszłam z pokoju. Na dole rzuciłam tacie jedno, niemiłe spojrzenie i wyszłam.\nW Londynie podjechałam po Lily i wyszłyśmy do jakiejś kawiarni i piłyśmy kawę. Rozmawiałyśmy jakbyśmy po prostu się długo nie widziały, totalnie na luzie i bez "spiny". Jednak widziałam czasem w jej oczach, że myśli o tym co zrobiła i uważa co mówi lub obawia się mojej reakcji. Ale jedyne co z tym robiłam to obserwowałam i zachowywałam się naturalnie.\n- Nie uwierzysz co ostatnio zrobiła Jesy - postanowiłam się pochwalić.\n- Jest u ciebie? - Lily się trochę zdziwiła.\n- Jeszcze kilka dni tak - westchnęłam.\n- Umieram z ciekawości.\n- Prawie wpakowała się do łóżka mojemu ojcu... - wypowiedziałam z uniesionymi brwiami, a Lil tylko zasłoniła rozdziawione usta dłonią.\n- Co? - ledwo z siebie wydała, na co odkiwałam głową.\n- Chcesz do mnie przyjechać do końca wakacji? - zmieniłam temat proponując "przyjaciółce" kilka wspólnych dni.\n- Nie mogę się przyzwyczaić, że nie mieszkasz już tutaj, z nami... - posmutniała.\n- Dasz radę - lekko się uśmiechnęłam.\n- Szkoła bez ciebie to już nie przyjemność... Ba, Londyn bez ciebie nie jest już taki sam - wyznała, a ja tylko odkiwałam głową.\nWieczorem jechałyśmy z Lily do Cambridge i niby rozmawiałyśmy, niby myślami byłam zupełnie gdzieś indziej. Tak jakbym jeszcze została w Londynie. Nie wiem czy to dobrze, że nie spotkałam Zayna, czy to źle, chyba pragnęłam go spotkać, ale nie mogłam sobie na to pozwolić. Nawet nie odwiedziłam brata w obawie, że Zayn właśnie tam będzie.\n- Jenn! - Lily wyrwała mnie z przemyśleń.\n- Myślisz o Zaynie? - rzuciła prosto z mostu. Co jak co, ale chyba telepatia nam została...\n- Zapomniałam odwiedzić Nialla - niby skłamałam, niby nie, ale nie rozmawiałyśmy o tym, bo powoli wjeżdżałam na podjazd. Co prawda niepewnie weszłyśmy do domu, ale w salonie było ciemno, więc kamień spadł mi z serca. Jednak nie na długo, bo z góry zaczęły dochodzić nas jęki. Donośne, głośne jęki dziewczyny. Momentalnie się we mnie zagotowało.\nZapaliłam światło w salonie i spojrzałam wzrokiem typu "a nie mówiłam" na Lily, a ona stała jak wryta, w głębokim szoku. Poszłam po schodach do góry, gdzie hałas był jeszcze większy i chciałam na bezczelnego wejść do sypialni ojca. Nadusiłam na klamkę, ale drzwi były przekluczone i chyba nawet nie słyszeli, że ktoś chciał otworzyć im drzwi. Nie dziwię się...\nUsiadłyśmy z Lily na dole, na kanapie i włączyłyśmy tv jedząc małą kolację i popijając herbatę. Gdy Jesy się uciszyła, minęło kilka minut i usłyszałam jak drzwi do góry się otwierają. W tym czasie wstałam z kanapy i idąc z kubkami w stronę kuchni spotkałam się z tatą na dole schodów. Jak zwykle się do niego nie odezwałam tylko posłałam mu wrogie spojrzenie i przeszłam dalej.\n- Dobry wieczór - rzuciła Lily do mojego taty, który jej wcześniej nie zauważył.\n- No proszę - zakpił cicho tata. - Dobry wieczór...\nLily przyniosła talerzyki do kuchni, a ja wstawiłam przy okazji zmywarkę, bo była już pełna. Nie wiem kto jak bardzo głupio się czuł, ale mój ojciec wie, że Lily spała z Zaynem, Lily wie, że mój ojciec spał z Jesy, a ja w zasadzie nawet nie wiem jak się czułam. Bez słowa poszłam z Lily do mojego pokoju i wymieniłyśmy kilka złośliwych zdań.\nPo mojej i Lily kąpieli siedziałyśmy w piżamach na łóżku i obrabiałyśmy dupę Jesy. Jednak nie długo, bo po jakimś czasie ktoś zapukał do drzwi. Nie odezwałam się słowem, tylko czekałam aż ktoś wejdzie. Była to Jesy. Weszła zostawiając drzwi otwarte.\n- Przeszkadzam? - spytała.\n- Musisz dzisiaj spać na kanapie - podkreśliłam ostatnie słowo.\n- Myślę, że ramiona Chrisa są znacznie wygodniejsze... - mówiła gapiąc się głęboko w moje oczy. Usłyszawszy to wstałam i odruchowo wycelowałam ostrego plaskacza w twarz Jesy, po czym przywarłam ją do ściany.\n- Nazwij jeszcze raz mojego ojca po imieniu - syknęłam. - A pożałujesz...\n- Mówisz o Chrisie? - uniosła jedną brew. Ja jak obiecałam: uderzyłam ją ponownie w twarz, jednak tym razem Jesy odbiła się głową o szafę, czym zrobiła większy hałas.\n- Nigdy więcej mu nie wejdziesz do łóżka, ty płytka szmato - zadrwiłam, ale ona się tylko zaśmiała.\n- Wiem czego pragnie twój ojciec... - ponownie uniosła brwi i najwyraźniej była z siebie dumna, lecz nie zakodowała, że została uderzona przed momentem.\nZłapałam Jesy za włosy z tyłu jej głowy i pociągnęłam je do tyłu.\n- Powtórz to... - szepnęłam. W tym czasie za drzwiami pojawił się mój ojciec, który stanął jak gdyby nigdy nic i zaczął nasłuchiwać.\n- Wiem czego pragnie twój ojciec - Jesy szepnęła jak ja przed chwilą, ale nie miała chyba pojęcia, że mój ojciec tutaj jest. Rzuciłam mu moje ostatnio częste, wrogie spojrzenie i uderzyłam głową Jesy o szafę, nie całkiem lekko. Wydała z siebie pisk, jednak ani Lily, ani tata do mnie nie podeszli. Więc złapałam Jesy za twarz i spojrzałam w jej oczy.\n- Śpisz na kanapie - powtórzyłam oschle i sprzedałam jej ostatniego liścia.\nJesy prawie wybiegła do łazienki, a ja przeprosiłam Lily i zeszłam na dół, napić się. Może minutę później dołączył do mnie ojciec.\n- Jak ty się zachowujesz, Jennifer?!\n- Jak ja się zachowuję?\n- Jenn, musisz mi wybaczyć - podszedł do mnie.\n- Nic nie muszę - burknęłam i popiłam wodę.\n- Posłuchaj - tata westchnął. - Po pierwsze: Jesteś dorosła więc doskonale powinnaś to zrozumieć, mama umarła już jakiś czas temu, również mam swoje potrzeby i nie powinnaś mieć mi tego za złe. A po drugie - uniósł trochę ton. - Chyba zapomniałaś jak to jest żyć z kimś pod jednym dachem, co? Przypomnij sobie czasem, że nie ty tutaj rządzisz. Nie wiem jak kierowałaś swoimi znajomymi, ale nie będziesz ustalać swoich durnych zasad w tym domu, zrozumiałaś?\n- No - mruknęłam pod nosem.\n- Nie tym tonem, Jennifer - tata podszedł do mnie bliżej.\n- Rób co chcesz, tato... - chciałam go wyminąć, lecz mnie zatrzymał.\n- Tato, rozmowa w tym napięciu nie ma sensu...\n- Więc porozmawiamy jutro - przystał na moje. - A teraz wracaj do swojej wiernej przyjaciółki.\n- Zapominasz się, tato - powiedziałam nieco ostrzej i wróciłam do góry.\nOstatnio często jeżdżę do Londynu i mimo że nie robię perfidnych ruchów, kierujących mnie do Zayna - mam szczerą nadzieję, że on trafi na mnie. Tak było i w niedzielę, dzień przed rozpoczęciem roku szkolnego. Pojechałam z Lily i Jesy do Londynu. Lily chciałam odwieźć, a Jesy nie pojechała pociągiem. Nie miałabym nic przeciwko, gdyby nie fakt, że Jesy chciała jechać do chłopaków. Nie zawiozłam Lily do domu tylko w trójkę pojechałyśmy do mojego brata.\n- W zasadzie to ja nie wchodzę - stwierdziłam zatrzymując się przed ich domem.\n- Jak chcesz - rzuciła Jesy i wyszła.\n- Chodź, Jenn... - Lily wzięła mnie za rękę.\n- Nie chcę spotkać tam Zayna. Ile można...?\n- Zacznie się rok szkolny i nie będziesz tutaj przyjeżdżać, więc dzisiaj chodź.\nLil weszła powoli do domu chłopaków, a ja zatrzymałam się we framudze, wkładając dłonie w kieszenie. Rozejrzałam się po salonie i zobaczyłam go. Stał i witał się z Jesy całusem w policzek i z Lil... Tak samo. Dlaczego teraz mnie to rusza? Zobaczyłam uśmiech na twarzy przyjaciółki, a Zayn na szczęście stał tyłem do mnie.\n- Jenny! - uradował się Liam. W myśli ostro zaklęłam, a na twarzy wymusiłam uśmiech. To był szeroki uśmiech, po którym było doskonale widać, że jest sztuczny.\nLiam mnie przytulił i trochę wprowadził do salonu, po czym przywitałam się ze wszystkimi. Na Zayna spojrzałam na końcu, ale nie podeszłam do niego, czułam jakąś blokadę widząc go. Za to on podszedł do mnie. Położył dłoń na moich plecach i ucałował mój policzek, trzymając chwilę przy nim swoje usta. Później starałam się na niego nie spoglądać, a z mojej miny dało się łatwo wywnioskować, że chciałabym się stąd urwać jako pierwsza.\nNie wiem jak to się potoczyło, ale jakieś pół godziny później siedzieliśmy wszyscy na kanapach i rozmawialiśmy. Niektórzy pili piwo, a niektórzy... W sumie wcale się nie odzywali (czyt. ja). Nie chciałam tam być, ponieważ siedząc z nimi wszystkimi czułam się jak bym tkwiła we wspomnieniach, w przeszłości. Nie podobało mi się to.\n- Będę się powoli zbierać - oznajmiłam około 18:00.\n- Już? - zdziwił się lekko Niall.\n- Słowem się nie odezwałaś - wtrącił Zayn. Rzuciłam na niego wzrokiem i przez chwilę go nie odrywałam od chłopaka.\n- Jest późno. Zanim dojadę do domu... - westchnęłam.\n- To minie 15 minut - dokończył Niall z przekonaniem.\n- Okej... - wzięłam głęboki oddech. - Myślałam, że już wiecie. Prędzej czy później i tak byście się zorientowali, ale skoro już tutaj jestem to...\nZayn spuścił wzrok jakby nie chciał tego słuchać, lecz oznajmiłam wszystkim:\n- ...Sprzedałam dom w Londynie.\nJesy o tym nie wiedziała, więc tylko Zayn i Lily się nie zdziwili.\n- Jenn, co ci odbiło? - Niall najwyraźniej nie był zadowolony.\n- Mieszkam z tatą, a szkołę średnią skończę w Cambridge - dopełniłam i wstałam z kanapy. Miny moich przyjaciół były zmieszane i wyglądały jakby próbowali zrozumieć co się stało.\nKażdy po kolei mnie przytulił jakbym wyjeżdżała do Ameryki, a nie do innego miasta, ale jednak... Niall trzymał mnie długo w uścisku i westchnął.\n- Więc to naprawdę jest pożegnanie...\n- Odwiedzaj nas czasem - uśmiechnęłam się do niego.\n- Ty nas odwiedzaj, Jennifer, proszę. To zawsze będzie też twój dom - wyznał mój brat.\n- Niall, proszę cię... - pojedyncze łezki zebrały się w moich oczach.\n- Kocham cię, Jenn - Niall jeszcze raz mnie przytulił i ucałował moje czoło.\nZayn stał trochę z boku, ale ja nie potrafiłam do niego podejść, a nie mogłam przecież się z nim nie pożegnać. Nie wiedziałam co zrobić i stałam tam, jak taka... Niedołęga. Stałam dopóki nie poczułam lekkiego pchnięcia na plecach. Dzięki niemu powoli podeszłam do Zayna i zatopiłam się w jego ramionach. Ponownie poczułam jego zapach, jego oddech, bicie jego serca...\n- Moja Jennifer... - szepnął strasznie cicho słowa, które wypowiedział do mnie ostatnim razem.\n- Mój Zayn - szepnęłam jeszcze ciszej niż on.\nDoskonale czułam łzy w moich oczach, dlatego bałam się odsunąć od Zayna i otworzyć oczy. Ale w końcu musiałam to zrobić. Obawiałam się tego co i tak się stało, mianowicie, pierwsza łza spłynęła po moim policzku.\n- Nie płacz - mruknął Zayn i wytarł mój policzek.\n- Jenn nie płacze - uśmiechnął się Niall i przytulił się do moich pleców. Głupio, niestety to spowodowało, że się trochę bardziej rozpłakałam i odwróciła się do Nialla przytulając się do niego.\n- Dobra, muszę iść zanim się rozmażę - zaśmiałam się i odsunęłam się od brata. - Trzymajcie się. Kocham was, naprawdę.\n- My ciebie też - odpowiedział mi Niall.\n- My ciebie też - powtórzył po nim Zayn.\nOstatnie spojrzenie przez łzy dałam właśnie jemu i wyszłam z ich domu szybko wsiadając do auta i odjechałam niemal z piskiem opon.\nPóźnym popołudniem, gdy siedziałam na kanapie w prawie pustym salonie, przechodziły mnie różne myśli. Chciałam pojechać do Zayna i poinformować go, że wyjeżdżam, tak samo jak kiedyś on poinformował mnie; chciałam jechać do Nialla i przeprosić go za wszystko co powiedziałam, już nawet nie zważając na to, czy mi wybaczy; chciałam powiedzieć Liamowi, że wyprowadzam się z Londynu i podziękować mu za to, że był przy mnie, kiedy go potrzebowałam i za wszystko inne; chciałam powiedzieć Lily, że wyjeżdżam i nie wracam; chciałam podzielić się tą informacją ze wszystkimi moimi przyjaciółmi, w końcu byliśmy kiedyś tak blisko, byliśmy jak rodzina.\nPrzede wszystkim chciałam się napić. Mogłabym nawet sączyć wino i rozmawiać z kieliszkiem, bo nie chciałam siedzieć sama, na sucho. Jednak jutro będę jechać samochodem i nie mogę sobie na to pozwolić. Przystanęłam na relaksującej, długiej kąpieli i oglądaniu filmów prawie do północy.\nObudziłam się stosunkowo wcześnie, zważając na godzinę, o której poszłam spać. O 10:00 byłam już po prysznicu, ubrana w coś odpowiedniego na lekkie zachmurzenie i wiatr i dla odmiany spięłam włosy w kitkę. Chmur nie było wcale dużo więc okulary przeciwsłoneczne były jak najbardziej na miejscu. Kilka minut później popijałam kawę w niedużej kawiarence, w której kiedyś dane mi było pracować. Nie mogłam wypić jej w domu, ponieważ nic już u mnie nie ma, więc również zjadłam mały kawałek ciasta, by nie chodzić o pustym żołądku. Nawet szkoda, że dużo rzeczy poobracało się o 180 stopni, bo lubiłam tą pracę i mój grafik, by nie powiedzieć 'styl życia'. Codziennie szkoła, po szkole praca, trochę nauki od 19:00, w weekendy czas dla znajomych... Wiem, że w rzeczywistości to wyglądało trochę inaczej, czasem było mniej nauki, czasem więcej, czasem częściej widywałam znajomych, czasem jeszcze częściej... Ale to było dobre, takie poukładane.\nKończąc kawę byłam zdecydowana, że jedyną osobą, do której zaraz pojadę jest Zayn. Powiedziałam, że do niego pojadę, wcale nie zamierzam mówić mu, że się wyprowadzam; przynajmniej nie w prost. Mam tylko nadzieję, że nie śpi, bo nie mam zamiaru czekać aż się ocknie. Nie będę również chodziła po mieście bez celu, a i tak przeciągnęłam śniadanie do maksimum. Dochodziła 11:00 więc wsiadłam w samochód i starając się nie spieszyć pojechałam do Zayna. Nie wiem tylko co sobie pomyśli, widząc mnie przed południem u niego, z własnej woli. Właściwie to nie wiem co mam mu powiedzieć. Jedyne, co przemyślałam to to, do kogo pojechać. Więc chcąc, nie chcąc jechałam w miarę wolno i zastanawiałam się jak zacząć rozmowę i o czym lepiej mu nie mówić.\nPod jego domem byłam około pół godziny później, a z samochodu wysiadłam po kilku minutach. To oczywiste, że nie weszłam jak do siebie, bo Zayn nie jest dla mnie tym kim był wcześniej i raczej przy nim się już nie wyluzuję. W ogóle czuję się jakoś dziwnie, jakbym wiedziała, że nadchodzi koniec. Bardzo ciekawi mnie to, jak czuł się Zayn kiedy to on przyszedł do mnie, by powiedzieć 'wyjeżdżam'. Czy czuł się tak dziwnie jak ja? Czy drżał? Czy przyszło mu to łatwo? Mam tylko nadzieję, że nie zwariuję, bo to już chyba druga minuta, a ja stoję przed drzwiami z rękoma w kieszeniach z tyłu spodni.\nNie spodziewałam się, że drzwi się otworzą zanim ja zapukam, ale tak się właśnie stało. Ja nie drgnęłam, a na przeciwko mnie stał Zayn i patrzył na mnie wzrokiem, który sam za siebie mówił 'wchodzisz?'. Tak, weszłam. Wyciągnęłam dłonie z kieszeni i przetarłam je lekko o swoje uda, po czym odwróciłam się i patrzyłam na chłopaka, jakby to on mnie odwiedził i miał zaczynać rozmowę.\n- Cześć - to było pierwsze co powiedziałam. Uznałam, że to było odpowiednie, ale chyba tylko ja, bo Zayn zaśmiał się pod nosem. Naprawdę to było takie zabawne?\n- Cześć - odpowiedział mi z uśmiechem, ale widziałam doskonale, że nic więcej nie powie.\n- Ja przyszłam tylko... - wydukałam ten kawałek, po którym i tak milczałam.\n- Chcesz mi coś powiedzieć? - Zayn starał się chyba mnie naprowadzić, ale czułam się trochę zaćmiona.\n- Nie, a ty? - ta szybka odpowiedź była całkiem głupia i nawet nie potrafię wyjaśnić tego, co właśnie powiedziałam. Chłopak ponownie bardzo cicho się zaśmiał; wyglądało to tak, jakby wiedział, że aktualnie mam trochę pusto w głowie i właśnie to go niby tak bawiło.\n- Wszystko, co chciałem ci powiedzieć już wiesz - spokojnie wypowiedział i czekał aż rozwinę konwersację. Jednak mi w tym nie pomagał, przeliczyłam się.\n- Wydajesz się spokojny - lekko się skrzywiłam przy tym, nie wiem czemu; może dlatego, że paplałam bzdury?\n- Taa, ja też - westchnęłam. - Nie wiem co powiedzieć... - w końcu przyznałam.\n- Wiem - powiedział pewnie. - Widzę - dodał po chwili.\nKolejną chwilę milczeliśmy, to było bardzo dziwne, chciałam żeby to się już skończyło, ale nie potrafiłam tego przerwać. Myślałam o każdej możliwej rzeczy, którą mogę mu powiedzieć lub o tej, której nie mówić.\n- Jenn? Wszystko w porządku?\n- Przepraszam, nie przemyślałam tego... Zacznijmy jeszcze raz - Zayn przytaknął głową, a ja w końcu powiedziałam coś kreatywniejszego. - Chciałabym to wszystko zakończyć, bo wciąż w tym tkwimy i nie możemy się wydostać, mimo wszystko.\n- A jeśli damy sobie długą przerwę? Przejdzie nam, zapomnimy o wszystkim i...\n- Nie, Zayn. To jest jedyna rzecz, którą musisz zrozumieć. Nie będzie już nas.\n- Po cholerę tu przyszłaś? - spytał ostrzej.\n- Nie pozwalaj sobie - dorównałam mu tonem.\n- Sama zaczęłaś, jak długo chcesz mi pokazywać, że to ja przegrałem?\n- Nie chcę się kłócić, Zayn - uspokoiłam trochę głos. - Chcę skończyć wszystko między nami i zacząć nowe życie. Sama.\n- Okej, zrozumiałem, coś jeszcze? - spytał, jakby chciał mnie już wygonić. Nie wiem dlaczego moja odpowiedź tak wyglądała, to był impuls, który wziął nade mną górę. Po prostu położyłam dłoń na barku Zayna i go pocałowałam w usta. Trzymałam to chwilę, ale mój impuls puścił i nie potrafiłam tego pogłębić. Jedyne, co czułam to szybkość bicia mojego serca, które niemal oszalało. Ale wszystko prysło z chwilą, w której oderwałam się od ust chłopaka. Patrzeliśmy tylko w swoje oczy i milczeliśmy. Czasami chciałabym wiedzieć, co Zayn ma w głowie. Na przykład teraz, kiedy on powtórzył nasz pocałunek. Może nie do końca 'powtórzył', bo zrobił to po swojemu, ale i tak nie chciałam przestawać. Zayn trzymał jedną dłoń z tyłu mojej głowy, a drugą na mojej talii. Całował mnie bardziej niż delikatnie, ale mniej niż ostro. Nadawał rytm i charakter pocałunkowi. Nie czułam do Zayna czegoś głębszego, ale ten pocałunek był cudowny, bo Malik wiedział jak mnie całować. Jego czyn z kolei się pogłębił: całowaliśmy się szybciej i staliśmy tak blisko, że nie było między nami już żadnej przestrzeni. Nie ukrywam, że to było dość ciężkie, nawet po tym czasie, ale znalazłam w sobie tą siłę i przerwałam pocałunek. Doskonale wiem, że znając nas, znając mnie, mogłoby się to skończyć nawet w sypialni lub na kanapie. Nie ważne, wiadomo do czego mogłoby dojść.\n- Cześć, Malik - odsunęłam się od niego i spojrzałam mu w oczy. - Mam nadzieję, że widzisz mnie po raz ostatni.\n- Jenn, zaczekaj - poprosił, lecz byłam już przy drzwiach. - Nie odchodź.\nNic nie powiedziałam, odwróciłam się i tylko rzuciłam mu spojrzenie, lekko kiwnęłam palcami i wyszłam. Miałam taką ochotę zamknąć się gdzieś i wybuchnąć, ale gdy wsiadłam do samochodu starałam się tego uniknąć więc szybko go odpaliłam i ruszyłam w drogę. Jechałam prosto do Cambridge, na drogę wyłączyłam telefon, a że jechałam sama, miałam włączone radio i śpiewałam wszystko co znałam.\nNa miejscu byłam około 13:00, wysiadłam z samochodu i zostawiając jeszcze wszystko w samochodzie przytuliłam mocno tatę, który czekał na podjeździe. Nie wypuszczałam go z ramion przez długi czas, ale kiedyś musiałam to zrobić.\nWieczorem siedzieliśmy przed telewizorem i po zjedzonej kolacji popijaliśmy drinka.\n- Powinnam była wrócić do ciebie, gdy tylko mama odeszła - przyznałam, spoglądając na tatę.\n- Powinnaś była nigdy nie wyjeżdżać - łoł, tym mnie trochę zaskoczył. - Zgodziłem się żebyś się wyprowadziła, bo widziałem jak bardzo tego pragniesz no i mama nie miała nic przeciwko, ale nie chciałem cię puszczać w świat tak prędko.\n- Dlaczego mówisz mi o tym dopiero teraz?\n- Bo wypiłem, skarbie - uśmiechnął się. - Pogódź się z bratem.\n- Ale... Nie mów mi co robić - zmarszczyłam brwi.\n- Jenny, pogódź się z Niallem i Lily - nalegał.\n- Nie. Nie teraz - postawiłam na swoim.\nW sobotę umówiłam się na imprezę z Jesy, ale gdzieś obok mnie, już nie w Londynie. Nie będę się fatygować taki kawał na imprezę. Po południu siedziałam u siebie w pokoju i robiłam mocny makijaż. Założyłam luźne, czarne, krótkie spodenki i do tego ciemną bluzkę do pępka. Nie dodawałam do tego szpilek, raczej postawiłam na wygodę i założyłam trampki, a włosy puściłam luźno. Zeszłam na dół i oznajmiłam tacie, że idę, jednak ten rozpoczął rozmowę.\n- Zawsze się tak ubierasz na imprezę?\n- Tato... Mam 19 lat.\n- To nie znaczy, że możesz wyglądać jak... - zmierzył mnie od stóp do głowy i pokiwał przecząco głową.\n- Tak, zawsze tak się ubieram na imprezę - nie chciałam się kłócić, mimo że mnie wkurzył, więc podeszłam do niego i dałam mu całusa w policzek. - Wrócę z koleżanką.\nZ Jesy spotkałam się przed samym klubem. Spaliłyśmy papierosa, pogadałyśmy i weszłyśmy do środka. Na samym początku zamówiłyśmy piwo i po dwóch łykach poszłyśmy ponownie na papierosa. Miałyśmy trochę czasu by pogadać w odrobinę spokojniejszym miejscu. Oczywiście tłumaczyłam jej, że jestem na wakacjach, przecież Jesy wszystko by przekazała w Londynie.\nSzybko pozbyłyśmy się naszych piw i następnym razem wzięłyśmy drinki i kończąc pić drugiego zaciągnęłam Jesy na parkiet mimo że chciała się najpierw bardziej wstawić. Udało mi się ją szybko rozkręcić, tym bardziej, że po niecałych dwóch minutach miałyśmy towarzystwo, a Jesy bardzo lubi towarzystwo.\nKilku chłopaków stawiało nam drinki, kilku chwilę tańczyło i znikało, ale dziś o to nie dbałam, myśląc wciąż o Zaynie. Od tych wszystkich chłopaków wolałabym żeby to on tutaj tańczył obok mnie, nawet jeśli z nim zerwałam, nawet jeśli go nie kocham. Przeraziło mnie to wgłębianie się w myśli, jestem na imprezie! Wzięłam Jesy za ramię i poszłyśmy do baru. Opróżniłyśmy sporo kieliszków, jednak portmonetki nie ucierpiały, bo wciąż nie byłyśmy same. Faceci kupowali nam alkohol i liczyli, że nas tym przekupią? Idioci. W pewnym momencie zaczęło mnie denerwować ich towarzystwo, bo zaczęli być nachalni. Wyszeptałam na ucho Jesy mój krótki plan i szybko wcieliłyśmy go w życie. Udawałyśmy, że chłopacy bardzo nas interesują, spoglądałyśmy na nich zalotnie i nawet skradłyśmy kilka buziaków w policzek. Oni myślą, że jak więcej wypijemy to zrobimy o wiele więcej - na pewno. Niewinny całus w policzek to bardzo mało, dlatego im się to podoba, bo liczą, że to początek, więc wymyślają wciąż jakieś głupie 'toasty' byśmy wypiły jak najwięcej.\n- Musimy was przeprosić - odezwałam się po, hmm... pół godzinie?\n- Nie udawajcie, że wasze pęcherze jeszcze wytrzymują - dodała Jesy. Dwóch przyznało jej rację, a reszta była rozbawiona tą skromną uwagą.\n- Spotkajmy się w palarni za dziesięć minut - zaproponował jeden z nich, na co się zgodziłyśmy. To jasne, że wyszłyśmy szybciej niż weszłyśmy i powoli potruchtałyśmy na przystanek autobusowy. Pojechałyśmy jakieś pięć-siedem przystanków dalej i znalazłyśmy inny klub.\nBalowałyśmy do trzeciej w nocy, a chwilę później byłyśmy w drodze do domu. Szłyśmy pod pachę i z powodu ciągłego upojenia alkoholowego rozmawiałyśmy średnio zrozumiale i śmiałyśmy się z tego jak głupie do sera. Nie mam pojęcia dlaczego nie pojechałyśmy autobusem... Całą drogę przeszłyśmy na pieszo, a przed domem znalazłyśmy się przed czwartą nad ranem. Pokazałam Jesy, by była jak najciszej może i powoli otworzyłam klamkę. Oczywiście - jak na ironię - kiedy próbujesz być cicho, hałasujesz: Jesy wchodziła przed drzwi, a ja chciałam je już zamknąć, czym ją uderzyłam, a ona upadła. Jakby było mało, śmiałyśmy się z tego. Weszłyśmy do salonu, w którym zapaliło się światło. Samo.\n- Witam panie - odezwał się mój tata.\n- No nie wmówisz mi, że ten zajebisty facet to twój ojciec! - wypaliła z wielkim przekonaniem Jesy. Tak - była dużo bardziej pijana.\n- Jesy, idź do góry - szybko szepnęłam i pokierowałam ją w stronę schodów. - Przepraszam, tato, nie powinna była tego mówić...\n- Więc jednak! - usłyszałam ponownie moją koleżankę, która siedziała na schodach. - Wygląda pan tak przystojnie młodo, nie do wiary, że Jennifer jest pańską córką - mówiła z zafascynowaniem w głosie i iskierką w oku. Moja mina przypominała zażenowanie połączone z szokiem, taty również, jednak moje usta bardzo pragnęły wygiąć się w szeroki uśmiech, a że nie byłam trzeźwa ciężko było mi je powstrzymać, ale zagryzłam je od środka i cicho się zaśmiałam.\n- Jesteście kompletnie pijane - skomentował tylko tata.\n- Nie kompletnie, trochę nam się...\n- Jesteśmy kompletnie pijane! - potwierdziła Jesy z szerokim uśmiechem. Nie wiedziałam co zrobić z tą gadającą dziewuchą więc zaprowadziłam ją do mojego pokoju i położyłam na łóżko z nadzieją, że nie wstanie. Wróciłam do taty i ponownie go przeprosiłam. Zaprowadził mnie na kanapę, a sam usiadł na fotelu, odwracając go wcześniej w moją stronę.\n- Tato...? - zaczęłam zaraz za nim.\n- Nie jestem zadowolony... - mruknął\n- Mówiła prawdę, jesteś przystojny.\n- Tato...? - rozbawiło mnie to niestety i zaśmiałam się, po czym śmiałam się chwilę dłużej. Ku mojemu zdziwieniu tata również zaczął się z tego śmiać więc o wiele trudniej było przestać. Po kilka minutach oboje się uspokoiliśmy. Tata usiadł mnie i mnie objął.\n- Idź spać, Jenny. Jutro pogadamy - ucałował mój policzek, a ja go przytuliłam.\n- Dobranoc, tato.\nWeszłam do pokoju i zapaliłam światło. Jesy wydawała się martwa, ale mam nadzieję, że nie była. Bardzo chciałam iść do łazienki, zmyć makijaż, wziąć prysznic, ubrać piżamkę lub coś, ale nie miałam siły na nic, więc jak tylko zdjęłam prawie wszystkie ubrania i założyłam pierwszą lepszą koszulkę do spania rzuciłam się na łóżko, żadnego ruchu już nie wykonałam. Aż do rana. "Rana"... Około 13:00 pierwsze promienie dotarły do moich oczu. Jesy jeszcze spała, a ja wstałam, bo szczerze - nie bardzo chciało mi się leżeć obok niej. Zeszłam na dół, by się napić i nie wiem dlaczego zdziwiła mnie obecność taty. Liczyłam, że będzie w pracy, a tymczasem siedział na kanapie i pił kawę.\n- Dzień dobry - zawołałam i poszłam na fotel z butelką wody. Tata rzucając mi pierwsze spojrzenie zakrztusił się kawą i zamaszyście wypluł ją z powrotem do kubka. - Nie zmyłam makijażu? - spytałam upewniając się.\n- Nie - odpowiedział po chwili i odłożył kubek na stół.\n- Tato, przepraszam cię za Jesy, ona... Taka jest - ściszyłam głos pod koniec.\n- Wolałbym żeby przeprosiła mnie osobiście. Z drugiej strony dawno nie słyszałem komplementu - trochę rozweselił głos. - I to takiego...\n- ...Z ust ponad dwa razy młodszej dziewczyny - poprawnie za niego dokończyłam.\nSłowa Jenn bardzo do mnie trafiły. Nie wiem tylko dlaczego tak powiedziała. Rozumiem, że to jest koniec, ale mam jej już nigdy nie zobaczyć? Zdecydowanie nie zdążyłem się na nią napatrzeć. Nie wiem nawet co się z nią teraz dzieje. Wakacje kończą się za tydzień, a po niej jakby ślad zaginął. Może akurat gdy jestem u Louisa i chłopaków to jej tam nie ma? Zawsze wtedy kiedy ja tam jestem... Nie trafiłem na nią jeszcze. Nie wiem czy to ma sens bym ją odwiedzał. Niby o czym mamy rozmawiać? Ten związek nie miał szans skończyć się przyjaźnią. Oboje siebie doskonale znamy i gdybyśmy byli blisko i naszła by nas ochota na... Coś; raczej byśmy sobie dali to czego chcemy. Jenn miała rację mówiąc, że tkwimy w tym wszystkim i nie możemy się z tego wydostać. Trzeba było to zmienić, ale mam wrażenie, że to ona radzi sobie lepiej. Dlaczego nie mogłem być tym, z którym ułoży sobie życie? Zawsze było idealnie, mimo tych wszystkich kłótni i nieporozumień... Tak przecież wygląda związek. Jestem skończonym idiotą, może to mnie czegoś nauczy. Szkoda, że Jenn tego nie doświadczy. To jej pragnę to najbardziej udowodnić, to że jestem lepszym człowiekiem; pokazać, że tylko ją potrafię kochać najmocniej lub, że tylko ja mogę ją tak kochać...\nMoże dosyć rozczulania się nad sobą... Jestem facetem i muszę odreagować, a nie zamartwiać się dniami i nocami. Jednym późnym wieczorem pojechałem z chłopakami na wyścigi. Tylko tym razem ryzykowałem, wystawiałem dużo, jeździłem szybko, czułem więcej adrenaliny i w pewnych momentach nawet się bałem, ale tylko pokazałem kumplom i sobie, że stać mnie na więcej i nigdy nie byłem w stanie tego pokazać. Każdy z nas jechał kilka razy, ale tylko mnie nazywali głupcem. Może dlatego, że wystawiałem po 20 tysięcy na jeden wyścig i szalałem na torze... Jednak gdy przypomniałem sobie o Jenny odeszła mi ochota na ściganie się. Chciałem ją tutaj zobaczyć, jej pogratulować, ją ucałować. Wolałem żeby to ona była tutaj podziwiana, jako moja dziewczyna.\n- Widziałeś się z Jenn? - spytał Liam gdy piliśmy u nich w salonie.\n- Ostatnio nie, a ty?\n- Chyba nikt jej nie widział, kręciłem się tu i tam i tak jakby ślad po niej zaginął - kumpel zdał mi relację.\n- Może jest w Cambridge - rzuciłem.\n- Stary, nie przeżywaj tak tego - Liam poklepał mnie po ramieniu z uśmiechem na ustach.\n- Nie ta to następna - trochę zakpił Niall.\n- Nie sądzę - burknąłem.\n- Ona pewnie dawno o tobie zapomniała, znając ją - ciągnął blondyn.\n- Może przestaniesz się tak o niej wyrażać? - wkurzyłem się.\n- Nie oszukujmy się, Jenn jest zimną suką, może mieć każdego na jedną noc. Kto wie czy nie wylądowała w łóżku Logana.\n- Zamknij się już, kurwa! Jeszcze słowo na nią powiesz to pożałujesz! - prawie krzyknąłem na niego. Chciałem wstać i mu wpierdolić, ale siedziałem i byłem zbyt leniwy. Niall nie powiedział nic więcej, skończył na przewróceniu oczami.\nMoże jakoś godzinę później pozmieniały nam się nastroje, pewnie dlatego, że wypiliśmy o wiele więcej lub stosowaliśmy inne używki. Wszyscy wyszliśmy z dusznego salonu na dwór i paliliśmy papierosy na świeżym powietrzu.\n- Sorry, Zayn, nie powinienem tak na ciebie najeżdżać - mówił spokojnie pijany Niall.\n- Nie najeżdżałeś. Przeproś, że wyrażałeś się tak o Jenn.\n- No... - westchnął. - Przepraszam...\n- Mówiłeś jak o szmacie, a nie o swojej siostrze...\n- No bo... No jest szmatą, co na to poradzę?\n- Powtórz - syknąłem i przyparłem go szybkim ruchem do ściany.\n- Ale co? Jenn jest szmatą, tak? - powiedział jak gdyby nigdy nic, ale nie wytrzymałem tego i uderzyłem go z pięści w twarz. Reszta nas rozdzieliła szybko, by nie doszło do niczego poważnego. Każdy milczał, a ja odezwałem się jako pierwszy po kilku minutach:\n- Możesz jej nienawidzić, ale nigdy więcej nie obrażaj jej w mojej obecności.\n- Jenn zepsuła mi związek, wydała nas przed Christy, zrobiła ze mnie cholerną świnię na oczach wszystkich, mam prawo być wkurwiony - Niall równie spokojnie ciągnął konwersację.\n- Ty jesteś świnią i wszyscy o tym wiemy, nie zwalaj winy na nią. Wiesz chociaż co się dzieje z twoją siostrzyczką?\n- Nie mam pojęcia, ale nie pamiętam by przyszła mnie przeprosić, żeby teraz mnie to obchodziło...\nTego wieczoru nie było przyjemnie...\nJedna kolejna długa przerwa za nami. Sorki miśki. Wiecie, że to opowiadanie dobiega końca...? Ale spokojnie, mam dla was nieco niespodziewane wydarzenia na koniec :DDD\nPierwsze co zrobiłam po rozpoczęciu wakacji to pojechałam do Cambridge, do taty. Nie na dzień, nie na dwa. Po prostu tam pojechałam. By odpocząć, zrelaksować się, nie spotykać się z nikim. Jednak na wejściu tata pokazał mi, że nie tylko za mną tęskni.\n- A gdzie Zayn? - spytał wypuszczając mnie z objęć.\n- Kto? - wyminęłam go.\n- A Niall? - kontynuował.\n- Kto? - powtórzyłam.\n- Jennifer, coś ty narobiła? - założył ręce na biodra, a ja się odwróciłam do niego.\n- Tato... - westchnęłam. - Jestem idiotką...\n- Nie jesteś, skarbie, każdy popełnia błędy - z powrotem mnie przytulił.\n- To nie tak, nie zrozumiesz.\nPoszłam do swojego pokoju, położyłam się na łóżku i nic nie robiłam. Zupełnie się zamyśliłam i szczerze wiele bym oddała żeby było jak kiedyś, żeby Zayn tu był, śmiejący się Niall, nawet Christy. I mama. Kiedyś było tak idealnie... Ale Zayn się zmienił, tak zauważalnie stał się innym człowiekiem. Okej, ja też. Wszystko poszło w złą stronę, wszystko się spieprzyło, a ja pięknie to doprawiłam, jakby było mało...\nCo dziwne, pod wieczór poszłam na spacer. Mówię, że to dziwne, bo poszłam z tatą. Było ciemno, lekko wiał wiatr, szłam z tatą pod rękę i rozmawialiśmy o nieistotnych rzeczach.\n- Co się stało z Zaynem? - do czasu...\n- Nn... Nie chcę o tym rozmawiać - trochę się spłoszyłam.\n- To może powiesz co z Niallem?\n- Tak jakby się z nimi pokłóciłam. Za dużo mówię i przegięłam trochę.\n- Z tą jego Christy też się pokłóciłaś?\n- Tato... Oni mnie nienawidzą. Niall, Christy, nawet Harry. Inna sprawa z Zaynem i Lily, bo to ja ich nienawidzę.\n- Jenny? Co się tam powyprawiało?\n- Już nic nie jest tak samo...\nPrzez kilka dni tata chciał rozmawiać, tym bardziej, że powiedziałam mu "nienawidzę Lily". Ale unikałam zawsze tej rozmowy, przecież nie powiem mu, że Lily i Zayn rżnęli się po pijaku w mojej sypialni...\n- Tato...? - bez przemyśleń, impulsywnie spytałam. - Mogę się do ciebie wprowadzić? - spojrzałam na niego, a on akurat brał łyk piwa i trochę się zakrztusił.\n- Słucham? - nie ukrywał zdziwienia.\n- Mogę do ciebie wrócić?\n- Skarbie - dosiadł się do mnie na kanapę i objął. - Tutaj zawsze będzie twój dom.\n- Dziękuję, tatusiu - wtuliłam się w niego i przytuliłam ramieniem, a on ucałował moją głowę.\n- A szkoła? Ostatnia klasa? Matura?\n- Gdzieś to mam... - nie kłamałam.\n- Nie zga...\n- Skończyłam 18 lat i nie mam obowiązku się uczyć.\n- Nie zgadzam się, Jenn. Nie zawalisz szkoły średniej przez jakiegoś chłopaka - tata się trochę wkurzył, ale usiadłam bokiem na jego kolanach, jakbym miała 10 lat i mocno przytuliłam.\n- Dobrze, tato - niech mu będzie.\n- Powiedz mi co się stało w Londynie, że nie chcesz do niego wracać - dalej nalegał.\n- Jeśli ci powiem to cała reszta mnie znienawidzi.\n- Zarys? Jenn, nie miej przede mną sekretów. Nie tyle.\n- Zayn mnie zdradził - tatę ogarnął szok. - Z Lily - ogromny szok.\n- Przesłyszałem się?\n- Nagadałam przy wszystkich Christy jak bardzo i dlaczego nie pasuje do Nialla, powiedziałam też, że ją zdradził. Wtedy Niall mnie znienawidził, Christy znienawidziła jego i mnie, Harry też znienawidził Nialla i przy okazji mnie, za to wszystko co powiedziałam... - przypominałam sobie wszystko po kolei, sortując co mogę powiedzieć, a co nie i w ten sposób tata ma zarys dlaczego chcę od tego uciec i nie wplątać się w to po raz kolejny.\nPo co zwlekać? Obmówiliśmy temat szkoły i domu w Londynie, bym jak najszybciej zamieszkała z tatą. Jest tutaj pasujące technikum, w którym skończę szkołę średnią, złożę papiery, powinni być pod wrażeniem jak pięknie zdałam trzecią klasę z ledwo ponad 50% frekwencji, z resztą nie uczę się źle... Specjalnie się uczyłam i zaliczałam dwa semestry w pół roku, przecież miałam iść na studia z Zaynem... Marzenie ściętej głowy. A dom w Londynie? Dom w Londynie... Pierdolony dom w pierdolonym Londynie. Sprzedamy go. Tak będzie najskuteczniej, przynajmniej tam nie wrócę...\nWróciłam do domu po tygodniu, ale nie spodziewałam się, że podjeżdżając pod dom spotkam Zayna. Wysiadłam z auta, powoli podeszłam do drzwi frontowych, a Zayn wstał ze schodów. Nie odezwał się, więc i ja milczałam, bo nie mam mu nic do powiedzenia. Weszłam do domu i zostawiając za sobą otwarte drzwi dałam znak chłopakowi żeby wszedł.\n- Czego chcesz? - popędziłam go.\n- Nie powiedziałem ci wszystkiego - zaczął. Nie ukrywam, dobrze było usłyszeć jego głos, ale to nic nie znaczy.\n- Dlaczego? Żeby przychodzić na raty?\n- Nie, nie dałaś mi takiej możliwości. Chciałem tylko żebyś wiedziała jak było, bo nie chcę mieć przed tobą tajemnic, mimo że to już skończone.\n- Streszczaj się, jestem zmęczona - nie wiem dlaczego grałam oziębłą... Oparłam się o kanapę, włożyłam ręce w kieszenie i przeglądałam się chłopakowi.\n- Uwierzysz mi jak ci powiem, że to Lily zaciągnęła mnie do łóżka? - spojrzał lekko spode łba.\n- Chciałeś powiedzieć "do mojego łóżka"? Nie mów kawałkami. Opowiedz całą historię i spadaj - nie bądź taka niemiła, no ej...\n- Jenn...! - trochę się oburzył. Pokazałam ręką, by kontynuował. - Nie chcę zwalać na nią winy, wiem, że nic mnie nie usprawiedliwi dlatego powiem obiektywnie, na tyle, na ile pamiętam.\n- Czekam na rozwinięcie.\n- Na twojej domówce wszyscy byli pijani...\n- Łał... - nie mogłam się powstrzymać od komentarza.\nNiedowierzanie jak wiele wypiłem. Twarze zaczęły mi się rozmazywać i nie zrobiłem ani jednego prostego kroku.\n- Hej, chłopcze, chodź zatańczymy - usłyszałem, odwróciłem się i ujrzałem brunetkę, była tak cholernie znajoma, jakbym widywał ją non stop i w kółko. Wziąłem ją w obroty, a ona cały czas piła drinka, bo miała go w ręce. Po chwili poszliśmy do stołu w salonie i chciała wypić jeszcze połówkę na pół, ale stać mnie tylko na jeden kieliszek. Jednak wyglądało to inaczej, ona piła dwa albo trzy, a ja jednego i tak co jej kilka szotów ja piłem po jednym. Wyszło mnie to z cztery-pięć. Cały obraz kręcił się dookoła, a jak chciałem usiąść czy wstać to traciłem grunt pod nogami. Zorientowałem się, że chyba gdzieś idę i trzymam czyjąś rękę, bo sam bym się nie ruszył. To wciąż ta sama brunetka? Od czasu do czasu czułem, że rusza się przy mnie jakoś tak zmysłowo i coraz bardziej znajomo. Nie wiem kiedy pokonaliśmy schody, ale przemierzając korytarz zatrzymaliśmy się pod ścianą i czułem czyjąś maksymalną bliskość. Jej ciało całe przylegało do mojego, a jej dłonie zmierzały przez ramiona na moją twarz. Poczułem nieśmiały i ciepły pocałunek na ustach. Był krótki, jakby miał znaczyć, że zapowiada się coś niesamowitego, a zarazem niebezpiecznego. Po chwili kolejny całus przeszedł na moją szyję, tylko objąłem brunetkę i odszedłem od ściany. Ona prowadziła i od razu wprowadziła nas do sypialni. Nagle jakbym wszedł do innego świata: dziewczyna ostro pocałowała moje usta i mocno naparła na mnie wręcz przyciskając do zamkniętych już drzwi. Nie pozostawałem dłużny i dokładnie odwzajemniłem każdą jej pieszczotę. Na pół nago rzuciliśmy się na łóżko i cholernie rozpaleni, chaotycznie zdejmowaliśmy swoją bieliznę. Instynktownie sięgnąłem do szafki nocnej, bo Jenn ostatnio zawsze ma tam gumki. Szybko przeszedłem do sedna i przyprawiłem dziewczynę wręcz o krzyki.\nMusiałem być bardziej pijany niż myślałem, bo nie wiem kiedy skończyliśmy. Leżeliśmy oboje na plecach, patrzeliśmy w ciemny sufit i głośno dyszeliśmy. Potrzebowałem dłuższej chwili, by dojść do siebie, chociaż w minimalnym stopniu, bo za szybko nie wytrzeźwieję... Założyłem bokserki, bo były gdzieś obok mnie, a resztę ciuchów po omacku znalazłem na podłodze i położyłem na łóżku. Ubrałem się w jeansy i t-shirt, pocałowałem dziewczynę w usta, a ona się podniosła do pozycji siedzącej.\n- Nie idź - usłyszałem. Nie potrafię wytłumaczyć dlaczego wtedy stamtąd wyszedłem. Czułem się niepoprawnie.\n- Boże, jaka szmata...! - skomentowałam zachowanie Lily.\n- Nie broń jej! - zdążyłam się wkurzyć. - Chyba, że uraziłam cię, obrażając Lily, hmm? - odeszłam od kanapy i podeszłam do Zayna.\n- Nie, nawet nie gadamy dużo.\n- Co mnie to obchodzi? Skończyłeś swoją wzruszającą opowieść?\n- Wnioski? - uniosłam jedną brew.\n- Gratuluję, a teraz zjeżdżaj - chciałam go wyminąć, ale zatrzymał mnie, łapiąc ponad łokciem. - Jeszcze raz złapiesz mnie za ramię i ci strzelę - syknęłam. On doskonale wie, że nienawidzę tego.\n- Jenn, wybacz mi to, proszę.\n- Ha-ha-ha, prawie się nabrałam. Powiedziałam raz: Nigdy ci tego nie wybaczę - wypowiedziałam każde słowo wyraźnie.\n- Chociaż... Kurwa - przejechał ręką po twarzy. - Jenny, nie unikaj mnie, znamy się, możemy przecież rozmawiać.\n- Możemy, ale ja nie chcę.\n- A z chłopakami będziemy się spotykać osobno? Już przez to przechodziliśmy.\n- Do czasu, Zayn - nie chciałam mu mówić, że mnie tutaj zaraz nie będzie.\n- Kurwa, nie umiem grać w twoje durne gry - znowu przeklął, rozkręca się.\n- Najpierw sam przestać grać wielce poszkodowanego, biednego chłopczyka. To super uczucie wyrywać, być górą, dominować, jak ja teraz, ale wkurwia mnie twoje zachowanie.\n- Twój Logan znowu dostał po mordzie, co? - wypalił z innej beczki.\n- Słyszałaś. Zerwałaś ze mną i cała impreza jest twoja, tak?\n- Oh, jak to świetne brzmi "zerwałam z tobą". Nie wtrącaj się w moje życie.\n- Od kiedy ty kumplujesz się z Jesy? - powiedział jakby mi to zarzucił.\n- Masz rację. Ale wiedz, że im dłużej się z nią zadajesz, tym prędzej będziesz taka jak ona - wyglądał jakby się brzydził.\n- Może i potrzebuję kogoś do pomocy, potrzebuję wsparcia jakie miałam przy tobie, ale zrozum, że moje życie to twoja przeszłość. Nigdy więcej nie będziesz mówił mi jak postępować.\n- Zapamiętaj sobie chociaż te słowa: "Szanuj się, Jennifer. Zrób to dla siebie, twojej dumy i twojego poczucia własnej wartości, bo jesteś dużo warta i masz potencjał." - po tych słowach pogłaskał mnie po ramieniu.\n- Nie będziesz prawił mi kazań. Doskonale o tym wiem.\n- Szkoda, że na imprezach o tym zapominasz.\n- Zamknij się, Malik - zmrużyłam oczy. - Możesz na razie stąd iść - lekko się uśmiechnęłam, ale wyglądało to nieco sztucznie.\nNie odzywałam się do nikogo. Został tylko Liam, który się jeszcze do mnie odzywa i Louis, który jest w sumie neutralny. Ale nikt nie wiedział o tym, że ja się akurat powoli pakuję i wszystko żegnam. Zaczęłam od ubrań i prawie wszystko już spakowałam. Wszystkie kosmetyki, gówna, gówienka też już mam. Na razie skończyłam na dzisiaj na tym. Póki szkoła jest otwarta można by było tam pojechać i się wypisać. Im szybciej to wszystko zrobie tym lepiej, przynajmniej się nie rozmyślę, nie będę miała wątpliwości...\nW tydzień ze wszystkim się uporałam, aż cały dom wyglądał jak spustoszony i nawet większy. Ostatniego dnia powoli przechodziłam przez każde pomieszczenie. Siedziałam w łazience, na wannie i tak sobie przypomniałam. Również jak szłam przez korytarz, jak siedziałam w sypialni, na schodach... Miałam w głowie urywki różnych sytuacji, które tu miały miejsce. Teraz patrzyłam na prawie pusty salon i wiedziałam, że nic już nie będzie tak samo, wszystko jakby odeszło w niepamięć, ale nie przekleślałam tych niecałych dwóch lat. Po prostu zaczynam od nowa w rodzinnym mieście.\nZawsze tak długo zwlekam, przepraszam. Trochę głupio żebym przepraszała z każdym kolejnym rozdziałem, ale cóż :) Następny rozdział powinien być szybciej, ponieważ naprawiłam internet w komputerze i nie będę pisać na telefonie ;o\nPozdrawiam moje myszki <3