Zaświadczenie o szczególnych schorzeniach nie musi wskazywać...\nZaświadczenie o szczególnych schorzeniach nie musi wskazywać konkretnego schorzenia\n
Zaświadczenie o szczególnych schorzeniach nie musi wskazywać konkretnego schorzenia
 <div...\nZaświadczenie o szczególnych schorzeniach wydane przez lekarza specjalistę dla celów obniżenia ustawowego wskaźnika wpłat na PFRON nie musi wskazywać na konkretne schorzenie. Wymaganie zbyt szczegółowych danych może prowadzić do bezpodstawnej i nieuzasadnionej ingerencji w sferę prywatności pracownika.\nWystąpienie szczególnych schorzeń, o których mowa w art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721, z późn. zm.), może zostać udokumentowane orzeczeniem lub zaświadczeniem lekarza specjalisty (wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2009 r., III SA/Wa 718/09).\nPrzepisy nie określają oficjalnego wzoru tego zaświadczenia. Dla celów wpłat na PFRON wystarczające jest, aby zaświadczenie zawierało:\n- informację, że u osoby tej „stwierdzono co najmniej jedno ze schorzeń, o których mowa w § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 września 1998 r. w sprawie rodzajów schorzeń uzasadniających obniżenie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz sposobu jego obniżania (Dz. U. Nr 124, poz. 820, z późn. zm.)”.\nWymaganie zbyt szczegółowych danych jest niedopuszczalne, dlatego, że prowadzi do bezpodstawnej i nieuzasadnionej ingerencji w sferę prywatności pracownika.\nŹródło: www.niepelnosprawni.gov.pl, stan z dnia 24 września 2013 r.


Dwustu samorządowców dyskutowało o pieniądzach - Radio Poznań\nNA ANTENIE: Wywiad z chuliganem\nDwustu samorządowców dyskutowało o pieniądzach\nPublikacja: 15.01.2020 g.15:50 Aktualizacja: 16.01.2020 g.10:17 Jacek Butlewski\nZjednoczenie samorządowców w walce o ważne dla nich sprawy. To główny cel Nadzwyczajnego Wielkopolskiego Kongresu Samorządowego.\nJego druga edycja trwa w Urzędzie Marszałkowskim w Poznaniu. Obraduje 200 prezydentów i burmistrzów z Wielkopolski, a także z województw - lubuskiego i śląskiego. Samorządowcy narzekają m.in. na brak pieniędzy na lecznictwo i oświatę. Gospodarz spotkania marszałek Marek Woźniak powiedział, że między samorządami a rządem powinny być relacje partnerskie.\nProblemem są rosnące koszty. Zadania wykonywane przez samorządy wymagają określonych funduszy. Te fundusze topnieją, również w wyniku decyzji legislacyjnych dotyczących kwestii podatkowych. To nie jest rekompensowane przez budżet państwa, natomiast zadania, jeśli chodzi o ich koszty, muszą być wykonane i koszty rosnące powodują poważną sytuację w budżetach samorządów lokalnych.\nObradujący w Poznaniu samorządowcy uważają, że relacje między rządem a samorządem powinny być lepsze. Zdaniem posła PiS Bartłomieja Wróblewskiego, za iskrzenie na linii rząd-samorząd odpowiadają często same samorządy.\nWażne, żeby przekonywać samorząd, który składa się z przedstawicieli partii opozycyjnych, do większego pragmatyzmu działania, do unikania postawy konfrontacyjnej. Na przykład w Poznaniu jedyna społecznie zauważalna działalność władz miasta polegała w ostatnich latach na sporze z rządem.\nSpotkanie zorganizowano z okazji przypadającego w tym roku 30-lecia samorządu lokalnego w Polsce. Patronat nad wydarzeniem objął marszałek Senatu Tomasz Grodzki, który miał być na obradach, ale zatrzymały go obowiązki w Warszawie.\nUczestnicy obrad wystosowali apel do władz. Domagają się m.in. tego, by wsparcie finansowe dla samorządów były adekwatne do zadań tych ostatnich. Chcą też m.in. zmian w systemie organizacji służby zdrowia i umożliwienie samorządowcom możliwości opiniowania ustaw ważnych z punktu widzenia samorządów.\nDieselgate: Ponad 120 milionów złotych kary dla Koncernu Volkswagen Group Polska\nProducent wprowadzał klientów w błąd zaniżając wielkość emisji spalin.\nCzy Gniezno będzie finansować in vitro?\nProjekt takiej uchwały pozytywnie zaopiniowała już miejska Komisja Polityki Społecznej i Bezpieczeństwa Publicznego i wejdzie ona na obrady najbliższej sesji.\nKuria dementuje: Były ksiądz oskarżony o pedofilię nie pracuje w kurii\nChodzi o Krzysztofa G., posługującego w Chodzieży, który przez 10 lat miał molestować ministranta, Szymona Bączkowskiego. O sprawie pisze Gazeta Wyborcza.


» Projekty domów Poznań – Architekt Maciej Łukomski\nArchitekt Maciej Łukomski, absolwent Wydziału Architektury i Budownictwa Politechniki Poznańskiej, oferuje usługi z zakresu przygotowywania projektów budowlanych budynków mieszkalnych oraz projektów wnętrz: domów, mieszkań, lokali usługowych i biur. Oferta jest kompleksowa. Składają się na nią: uzyskanie warunków zabudowy oraz związana z tym koncepcja, projekt budowlany, uzyskanie pozwolenia na budowę, projekt wnętrz, nadzór autorski.\nProjekty tworzone przez Macieja Łukomskiego charakteryzują się niepowtarzalną formą i stanowią zawsze odpowiedź na oczekiwania klienta. Architekt szczegółowo analizuje projektowaną strukturę, gwarantując niepowtarzalne rozwiązania architektoniczne i inżynierskie. Klienci Macieja Łukomskiego są na bieżąco informowani o przebiegu prac oraz możliwych kosztach realizacji tworzonej formy.\nStrona WWW: http://lukomski.eu/projekty-domow/


Informacje czysto praktyczne. - www.sleepless.fora.pl\nInformacje czysto praktyczne.\nForum www.sleepless.fora.pl Strona Główna -> Centurm zarządzania kryzysowego.\nWysłany: Nie 21:19, 09 Lis 2008 Temat postu: Informacje czysto praktyczne.\nWraz a Agą znalazłyśmy w notkach, czy też w samych bohaterach i ich historiach kilka niedorzeczności i przedstawiamy parę praktycznych informacji, zasad i granic, których przekraczać, łamać, czy cokolwiek innego z nimi robić, nie należy.\n1. Za ćpanie, alkoholizm, prostytucję, nikotynizm, cokolwiek innego z kategorii używek, nie idzie się do psychiatryka, a na odwyk. Uwierzcie, że w żadnym szpitalu nie znajdziecie narkomana, który przemyca sobie zioło pod trzecią podeszwą prawego buta. Jeśli już musicie - efektem nadużywania niektórych narkotyków są zaburzenia psychiczne (zazwyczaj paranoiczne - halucynacje i obsesja śmierci).\n2. Sznurówki, słuchawki, żyletki, nożyczki, noże, cokolwiek innego, czym można sobie zrobić krzywdę nie może znajdować się zarówno w salach, jak i w każdej innej części szpitala. Praktycznie niemożliwe jest, żeby wynieść to z jakiegokolwiek pomieszczenia typu magazyny etc., a wniesienie z zewnątrz graniczy z cudem.\n3. Na stołówkach korzysta się tylko z łyżek. Chociażbyście nie wiem, jak się starali, to nie zrobicie z Tico Ferrari, więc nie polecam zmieniania niczego w tym względzie. Zarówno talerze, jak i wszystkie inne naczynia, są blaszane, więc morderstwa za pomocą potłuczonych szklanek, czy też butelek odpadają.\n4. I chyba najważniejsza sprawa - nie palimy, nie wciągamy, nie wąchamy, nie wstrzykujemy, nie jaramy, nie pijemy rozpuszczalników i nie korzystamy z ŻADNYCH tego typu spraw. I tu uprzejma prośba o zmianę tych szczegółów w notce, bo to się strasznie rzuca w oczy, jeśli ktoś ma chociaż minimalne pojęcie o tym temacie.\n5. Są dwa oddziały otwarte i dwa zamknięte. Męski i kobiecy, prawda? I nie ma możliwości dowolnego przemieszczania się między oddziałami w nocy o północy. Na wszelkie sprawy związane z seksem też nie ma większych szans. To też zauważyłyśmy w notkach, więc prosimy o zmianę.\n6. Wikt jest średnio znośny. Codziennie praktycznie to samo żarcie, które nie ma konkretnego smaku, raz na ruski rok jakaś odmiana. To akurat sobie możecie dowolnie wybrać, chociaż wiadomo, że nie należy przesadzać. O łyżkach i naczyniach było już wcześniej.\n7. Nie ma możliwości przebywania poza salą w godzinach 21-10 w przypadku oddziału otwartego i 14-11 w przypadku oddziału zamkniętego. Regularnie sprawdzana jest obecność w salach w tych godzinach, więc nie ma szans na nocne eskapady.\n8. Odwiedziny są możliwe tylko na oddziale otwartym i tylko za pozwoleniem lekarza. Osoby, które wchodzą do szpitala są poddawana kontroli dwa razy. Przy bramie wejściowej i przy wejściu na salę odwiedzin. Sama sala jest obserwowana przez dwóch strażników bez przerwy, więc praktycznie niemożliwe jest przekazanie czegoś pacjentowi, cokolwiek by to nie było. O dragach, fajkach i wszelakich ostrych przedmiotach nie ma mowy.\n9. Jeśli chodzi o przedmioty codziennego użytku to dostępne są środki higieny osobistej (szczoteczki do zębów, pasty do zębów, mydło, szampon), długopisy, można mieć jakiś zeszyt, książki tylko z biblioteki i tylko na oddziale otwartym. Nie ma mowy o biżuterii i tego typu sprawach.\n10. Przebywanie poza oddziałem jest możliwe tylko w przypadku przebywania na oddziale ambulatoryjnym. Pamiętajcie, że wtedy jest się pod jeszcze ściślejszą kontrolą, a trafić tam wcale nie jest tak łatwo. Symulanci, którzy liczą na zdobycie morfiny etc. muszą się liczyć z kara przeniesienia na oddział zamknięty lub jeśli już na nim są to zakazem opuszczania sali.\nKtoś jeszcze zauważył jakieś błędy?\nOstatnio zmieniony przez killer. dnia Śro 22:37, 24 Cze 2009, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 23:33, 09 Lis 2008 Temat postu:\nnie napisałaś o systemie kar i nagród.\nno więc, za złamanie jakiegoś punktu regulaminu dostaje się starą i zniszczoną piżamę, ma to na celu upokorzenie osoby sprawiającej problemy. [ np za złapanie z papierosem, dostaje się trzy dni, z taką piżamą. ]\nza jakieś tam wzorowe zachowanie można dostać na powrót swoją piżamę, wejściówkę na odwiedziny kogoś z innego oddziału, albo pozwolenie na gościa.\nw szpitalu [ a przynajmniej tam gdzie ja widziałam ] są spacerniaki, małe kwadraty zieleni, gdzie można wyjść pod opieką funkcjonariusza.\nmuffle the smoke\nWysłany: Pon 0:39, 10 Lis 2008 Temat postu:\nejj, a ja chcę park, jakiś taki mały ogrodzony murami, ale żeby było kilka drzew i jakieś ławki i mogła by być też świetlica z jakimś fortepianem.\nWysłany: Pon 1:43, 10 Lis 2008 Temat postu:\nogółem świetlice są w takich miejscach, to tam najczęściej się spotykają ludzie, jest ona dla wszystkich, bez podziału na płeć.\nOddział otwarty ma w niej telewizor i jakieś takie drobne przyjemności. ale w sumie w niej się przebywa po obiedzie.\nprzynajmniej ja tak widziałam.\nMaluję świat na zielono.\nSkąd: Islandia - Iceland.\nWysłany: Pon 1:46, 10 Lis 2008 Temat postu:\nw sumie - nie jest tak źle. :]\nWysłany: Pon 12:19, 10 Lis 2008 Temat postu:\nO pianinie jest już mowa w temacie z opisem budynku. Jeśli chodzi o park to wyglądałoby to jak w Simsach, nic, nic, nic, kwadrat zarośnięty jak dżungla i dalej nic, nic, nic, czyli zostawiamy to miejsce z ławkami takie jak było wcześniej, czyli ławki poustawiane w jakichś odstępach na trawniku, jakieś ścieżki i bez drzew i innych roślin. Tak jak w Prison Breaku\nWysłany: Pon 13:05, 10 Lis 2008 Temat postu:\nno cóż jakoś przeżyje to, że nie będzie drzew, co ze sobą ciągnie nieobecność na nich ptaków, mówi się trudno. Ławki są czyli nie jest źle.\nForum www.sleepless.fora.pl Strona Główna -> Centurm zarządzania kryzysowego. Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


Barwna patera w różnych kolorach\nNowoczesna posrebrzana patera na stół - sklep Luxury Products. Seria Design Mix to projekt Giulia Cappelliniego. Kolekcja platerowanej srebrnem zastawy stołowej to połączenie klasyki i innowacyjnych rozwiązań - poza blaskiem srebra przyciąga wzrok żywymi\nS21834/0734 - cm. 34 S21834/0739 - cm. 39 S21834/0746 - cm. 46\nNowoczesna posrebrzana patera na stół - sklep Luxury Products.\nSeria Design Mix to projekt Giulia Cappelliniego. Kolekcja platerowanej srebrnem zastawy stołowej to połączenie klasyki i innowacyjnych rozwiązań - poza blaskiem srebra przyciąga wzrok żywymi kolorami.\nPerfekcyjna estetyka i srebro to wyznaczniki luksusu, które proponuje nam włoska firma Schiavon. Manufakturzyści związani z firmą o długiej tradycji, łączą dziś najnowsze, designerskie trendy z pięknem tradycyjnych wyrobów posrebrzanych i z czystego srebra. W ofercie znajdą Państwo doskonałe misy, srebrne i posrebrzane wazy, piękne sztućce, tace, serwisy do kawy i herbaty, jak również drobiazgi ze srebra - maselniczki, solniczki, czy małe puzderka.\nPo dodaniu produktu do koszyka, prosimy o wpisanie w oknie "Uwagi" wybranego przez Państwa koloru.


Kuchnia Brunei - kuchnie Å›wiata - kuchnia+\nTagi: kuchnie Å›wiata\nW pÃ³Å‚nocno-zachodniej czÄ™Å›ci wyspy Borneo, w poÅ‚udniowo-wschodniej Azji, leÅ¼y maÅ‚e, wysoko rozwiniÄ™te gospodarczo paÅ„stwo – Brunei Darussalam. Jest tak zamoÅ¼ne, Å¼e ulice jego duÅ¼ych miast wykÅ‚adane sÄ… marmurem, a meczety zdobione zÅ‚otem. Obok tego przepychu i nowoczesnej architektury rozciÄ…ga siÄ™ nieujarzmiona, tropikalna dÅ¼ungla, usiana rzekami. DÅ¼ungla, rzeki i morze dostarczajÄ… mieszkaÅ„com Brunei wspaniaÅ‚ego poÅ¼ywienia, ktÃ³re jest podstawÄ… tutejszej kuchni – w duÅ¼ej mierze malajskiej, lecz z widocznymi wpÅ‚ywami indyjskimi i chiÅ„skimi. Antony Worrall Thompson, znany widzom Kuchni.tv z serii "Sobota w kuchni" czy "Antony w Maroku", wybiera siÄ™ w swoim nowym programie „Antony Worrall Thompson w Brunei” w kulinarnÄ… podrÃ³Å¼ po tym niezwykle ciekawym paÅ„stwie.\nPoczÄ…tki paÅ„stwa Brunei siÄ™gajÄ… VI w. n.e. PoczÄ…tkowo naleÅ¼aÅ‚o ono do Majapahitu – imperium hinduistyczno-buddyjskiego, zbudowanego na terenie Indonezji i Malezji. Rozpad imperium nastÄ…piÅ‚ w XIII w. NastÄ™pnie pÃ³Å‚nocna czÄ™Å›Ä‡ Borneo, w tym Brunei, przeszÅ‚a na islam i znalazÅ‚a siÄ™ pod panowaniem suÅ‚tanatu. W 1888 roku paÅ„stwo znalazÅ‚o siÄ™ pod zwierzchnictwem BrytyjczykÃ³w. TuÅ¼ po drugiej wojnie Å›wiatowej, chcÄ…c siÄ™ uniezaleÅ¼niÄ‡, miejscowe wÅ‚adze stworzyÅ‚y wÅ‚asnÄ… konstytucjÄ™ i zaczÄ™Å‚y walkÄ™ o niepodlegÅ‚oÅ›Ä‡. W 1962 r. w kraju wybuchÅ‚o powstanie, ktÃ³re przyczyniÅ‚o siÄ™ do ogÅ‚oszenia w 1984 roku niepodlegÅ‚oÅ›ci. Od tej pory Brunei staÅ‚o siÄ™ paÅ„stwem suwerennym i niepodlegÅ‚ym i zaczÄ™Å‚o siÄ™ prÄ™Å¼nie rozwijaÄ‡ gospodarczo, staÅ‚o siÄ™ znaczÄ…cym eksporterem ropy. Swoim obywatelom zapewnia darmowÄ… oÅ›wiatÄ…, opiekÄ™ medycznÄ…, mieszkanie i nie pobiera podatku dochodowego. Tutejsza nowoczesna i bogata architektura zachwyca turystÃ³w, a zÅ‚aknieni wraÅ¼eÅ„ mogÄ… uciec od miejskiego zgieÅ‚ku na Å‚ono natury, ktÃ³ra w tym rejonie Å›wiata jest bujna, soczysta i bardzo hojna.\nBrunei to takÅ¼e istny tygiel kulturowy. Najbardziej widoczna jest kultura malajska z wpÅ‚ywami islamu, muzuÅ‚manie stanowiÄ… 67% spoÅ‚eczeÅ„stwa. Wszelkie wpÅ‚ywy i dominacje, jakie przez lata przewinÄ™Å‚y siÄ™ przez kraj, widoczne sÄ… takÅ¼e w tutejszej kuchni, ktÃ³ra jest rÃ³wnie zrÃ³Å¼nicowana jak historia. WiÄ™kszoÅ›Ä‡ daÅ„, a szczegÃ³lnie skÅ‚adnikÃ³w, pochodzi z kuchni malajskiej. WyraÅºne sÄ… teÅ¼ wpÅ‚ywy kuchni chiÅ„skiej - jak zamiÅ‚owanie do zasady 5 smakÃ³w, oraz kuchni indyjskiej i kuchni europejskiej, a to ze wzglÄ™du na przyjeÅ¼dÅ¼ajÄ…cych tu licznie w interesach zagranicznych goÅ›ci i turystÃ³w.\nBrunei od pÃ³Å‚nocy oblewajÄ… wody Morza ChiÅ„skiego, ktÃ³re zasobne jest w ryby oraz wszelkie owoce morza. Natomiast rzeki dostarczajÄ… ryb sÅ‚odkowodnych. Niestety popyt na to podstawowe, w tym rejonie poÅ¼ywienie jest tak wysoki, Å¼e zakÅ‚adane sÄ… teÅ¼ dodatkowe hodowle ryb i owocÃ³w morza, szczegÃ³lnie krewetek. Kuchnia Brunei bÄ™dÄ…ca pod duÅ¼ym wpÅ‚ywem kuchni malajskiej jest peÅ‚na przepisÃ³w z wykorzystaniem ryb. PrzyrzÄ…dza siÄ™ je na wiele sposobÃ³w: dusi, smaÅ¼y, grilluje, czÄ™sto wykorzystuje siÄ™ do przyrzÄ…dzania rybnego curry np.; z mleczkiem kokosowym zwanego ikan. Owoce morza rÃ³wnie czÄ™sto stanowiÄ… clue tutejszych daÅ„, zwÅ‚aszcza krewetki, z ktÃ³rych przyrzÄ…dza siÄ™ np.; udang sambal serai bersantan czyli pikantne krewetki duszone w mleczku kokosowym. NaleÅ¼y zaznaczyÄ‡, Å¼e kokosy i wszelkie produkty z nich wytwarzane to podstawa kuchni malezyjskiej, a takÅ¼e kuchni Brunei. W swoim menu kuchnia Brunei ma rÃ³wnieÅ¼ kilka daÅ„ miÄ™snych, najczÄ™Å›ciej z wykorzystaniem woÅ‚owiny lub drobiu, wieprzowina jest zakazana dla wyznawcÃ³w islamu. Popularnym daniem jest daging masak lada hitam – ostro przyprawiona woÅ‚owina duszona razem z groszkiem i ziemniakami. Do wszystkich daÅ„ niezaleÅ¼nie czy sÄ… to ryby czy miÄ™so serwowany jest ryÅ¼, lub makaron ryÅ¼owy. W Brunei innym waÅ¼nym ÅºrÃ³dÅ‚em skrobi jest sago. Wytwarza siÄ™ je z drzew - palm sagowych. Sago ma postaÄ‡ proszku wytwarzanego z wewnÄ™trznej wyÅ›ciÃ³Å‚ki pnia palmy. Proszek miesza siÄ™ z wodÄ…, w ten sposÃ³b powstaje gÄ™sta maÅº, poniewaÅ¼ nie ma smaku, czÄ™sto serwuje siÄ™ jÄ… z wyrazistymi dodatkami. Sago jest gÅ‚Ã³wnym skÅ‚adnikiem narodowego dania Brunei – ambuyat. Z racji tego, Å¼e Brunei poÅ‚oÅ¼one jest w strefie klimatu tropikalnego, dodatkowym ÅºrÃ³dÅ‚em poÅ¼ywienia sÄ… tutejsze wspaniaÅ‚e, soczyste i doÅ›Ä‡ intrygujÄ…ce owoce tropikalne. Do najbardziej popularnych zalicza siÄ™ banany, wspominane juÅ¼ orzechy kokosowe, papaje, duriany, ananasy, rambutany czy karambole, a takÅ¼e owoce tamaryndu, ktÃ³ry jest skÅ‚adnikiem pasty dodawanej do przyprawiania potraw oraz do sporzÄ…dzania marynat do miÄ™s i ryb. Natomiast nieodzownymi przyprawami, ktÃ³rych smak wyczuwalny jest niemalÅ¼e w kaÅ¼dym narodowym daniu sÄ…: chilli, imbir, czosnek, pasta z krewetek, pasta z tamaryndowca, orzeszki keriri, kurkuma, cynamon, mleczko kokosowe, olej palmowy lub kokosowy, kmin, kolendra. Ze wzglÄ™du na to, Å¼e dania muszÄ… zawieraÄ‡ w sobie odrobinÄ™ sÅ‚odyczy czÄ™sto dodaje siÄ™ cukier brÄ…zowy, dlatego teÅ¼ dania z tego regionu okreÅ›lane sÄ… mianem sÅ‚odko-pikantnych. DziÄ™ki funkcjonujÄ…cej rÃ³wnieÅ¼ w tutejszej kuchni zasadzie 5 smakÃ³w – zapoÅ¼yczonej z kuchni chiÅ„skiej - w daniach wyczuwa siÄ™ takÅ¼e smak gorzki, sÅ‚ony i umami.\nW Brunei znajdziemy teÅ¼ szereg restauracji z kuchniami Å›wiata, rÃ³wnieÅ¼ z kuchniÄ… europejskÄ…. Tutejsi kucharze niezwykle dbajÄ… o jakoÅ›Ä‡ i smak serwowanych potraw. CzÄ™sto teÅ¼ starajÄ… siÄ™ komponowaÄ‡ dania kompletnie odcinajÄ…ce siÄ™ od wpÅ‚ywÃ³w kuchni malajskiej i chiÅ„skiej, tworzÄ…c tym samym narodowe dania Brunei. Mimo tego, Å¼e niektÃ³re z potraw majÄ… juÅ¼ wielowiekowÄ… tradycjÄ™, kucharze nieustannie starajÄ… siÄ™ je unowoczeÅ›niaÄ‡ i prezentowaÄ‡ w nowych odsÅ‚onach.\nW nowym programie „Antony Worrall Thopmson w Brunei” gospodarz programu, podrÃ³Å¼nik i szef kuchni, odda siÄ™ rozkoszom podniebienia i sprawdzi, czym na co dzieÅ„ Å¼ywiÄ… siÄ™ mieszkaÅ„cy Brunei. PoniewaÅ¼ jest osobÄ… niezwykle towarzyskÄ…, szybko zawrze nowe znajomoÅ›ci, ktÃ³re pozwolÄ… mu poznaÄ‡ miejscowe zwyczaje i kuchniÄ™. JuÅ¼ na poczÄ…tku podrÃ³Å¼y dostÄ…pi zaszczytu - suÅ‚tan Brunei zaprasza go na pokÅ‚ad prywatnego samolotu, by z powietrza zobaczyÄ‡ pola naftowe. Antony korzystajÄ…c z okazji dokÅ‚adnie obejrzy... wnÄ™trze samolotu i sprawdzi, co sÅ‚uchaÄ‡ w pokÅ‚adowej kuchni. Po podniebnych lotach szef kuchni zmienia Å›rodek transportu. Wsiada na ultra szybkÄ… Å‚Ã³dÅº motorowÄ…, by kanaÅ‚ami, dostaÄ‡ siÄ™ do tradycyjnej wioski z domami na palach i poznaÄ‡ kulinarne korzenie regionu. Od miejscowych kobiet i rybakÃ³w, z ktÃ³rymi udaje siÄ™ na ryby dowiaduje siÄ™ wielu ciekawych rzeczy i poznaje lokalne receptury. Po trudach na Antony’ego czeka miÅ‚a niespodzianka - zioÅ‚owa kÄ…piel... KaÅ¼dy dzieÅ„ podrÃ³Å¼y przynosi nowe doÅ›wiadczenia, zakupy na targu, prÃ³bowanie miejscowych specjaÅ‚Ã³w, czy wycieczka do lasu deszczowego. Antony poznaje nowe smaki i oczywiÅ›cie gotuje!


Mieszkanie na sprzedaż, Kraków, Prądnik Czerwony, 54.50 m2, 360 000 zł\nzostaw wiadomość 6 605,50 zł/m2\nDo sprzedania dwupokojowe mieszkanie o pow. 54,5m2 usytuowane na drugim piętrze w trzypiętrowym bloku przy ul. Dobrego Pasterza. Miejsce postojowe w cenie. Mieszkanie składa się z: przedpokoju, salonu (z wyjściem na balkon) połączonego z kuchnią, sypialni, łazienki oraz WC.\nW mieszkaniu na podłodze położone zostały wysokiej klasy panele oraz gres. Ściany pokryte gładzią gipsową pomalowane na neutralne kolory. Kuchnia umeblowana i wyposażona w sprzęt AGD. Łazienka w gresie.\nMieszkanie nie wymaga nakładów finansowych!!!\nZe względu na bliskość Uniwersytetu Rolniczego mieszkanie idealnie nadaje się pod inwestycję.\nW okolicy zabudowa wielorodzinna, domy, siedziby firm, sklepy, punkty usługowe, szkoła, przedszkole, przystanki komunikacji miejskiej.\nAP7-MS-7667 Do sprzedaży funkcjonalne i wyposażone mieszkanie o powierzchni całkowitej 82m2 (użytkowej 59m2) usytuowane na poddaszu w III kondygnacyjnym budynku w rejonie ulicy Dobrego Pasterza.\nMieszkanie narożne z centralnym ogrzewaniem, składa się z przedpokoju, 2 pokoi, ...\n4 451,22 zł cena 365 000 zł


Błażej Boner 28.06.2017 15:00\nSamochody o napędzie elektrycznym stają się coraz bardziej popularne - to nie ulega wątpliwości. Dlatego coraz więcej producentów interesuje się nowoczesną technologią. Do tej listy dołącza Subaru.\nPierwszy samochód elektryczny od Subaru zadebiutuje w 2021 roku, Na razie producent nie jest zbyt wylewny na temat projektu, ale wiadomo, że konstrukcja będzie oparta na bazie płyty Global Platform, którą wykorzystano do budowy nowej Imprezy.\nNiewykluczone, że samochód elektryczny powstanie właśnie na bazie tego modelu. Wszystko w imię obniżania kosztów produkcji. Projekt jest na razie we wczesnym stadium rozwoju, dlatego ciężko mówić na temat osiągów czy zasięgu akumulatora. Na pewno można się spodziewać, że producent zachowa kluczową cechę, z której znane są modele Subaru, czyli napęd na cztery koła.\nOprócz tego japoński producent zamierza wdrożyć do swoich samochodów napęd hybrydowy. Pierwszych modele z układem spalinowo-elektrycznym pod maską możemy się spodziewać już w 2018 roku. Rok później dołączy do nich kolejna generacja silników typu bokser wspomaganych przez turbodoładowanie. Będą mniejsze i wydajniejsze niż dotychczasowe wersje.\nAle spalinowe tez sobie zostawie. :)\nMam apel do moto.pl. Skończcie pie...ć od rzeczy.\na gdzie polskie auto na prund??? Odp. - NEVER :(\nTak dokładnie to lanos był zerżnięty z imprezy I\nBoner, kiedy kolejny artykul o nastolatce sprzedajacej dziewictwo za kase na auto?\nGość: AMG Fahrer\npedalstwo to bedzie i nic wiecej


Elektryczne pastuchy dla psów czyli jak zapewnić bezpieczeństwo niektórych miejsc na terenie ogrodu | ZKWarszawa\n17 listopada 2021 17 listopada 2021\nElektryczne pastuchy dla psów czyli jak zapewnić bezpieczeństwo niektórych miejsc na terenie ogrodu\nKategorie Na świecie\nPsy niekiedy potrafią całkiem nieźle nabałaganić, bardzo dobrze zdaje sobie z tego sprawę wielu posiadaczy czworonożnych szaleńców, których ogródki po radosnych zabawach zmieniły się nie do poznania. Jeśli tego typu przypadki się powtarzają, to niezbędne będzie w jakiś sposób zapanowanie nad tym, co się wydarza.\nAutor: Anthony Crider\nWielu ludzi wybiera najłatwiejsze dla nich, lecz najbardziej krzywdzące zwierzę rozwiązanie, to znaczy uwiązanie go na łańcuchu. Dla dynamicznych, lubiącego zabawę psiaka coś takiego jest strasznie przykre, szczególnie jeżeli na uwięzi musiałby on spędzić resztę życia.\nOsoby nie chcące takich rzeczy robić swojemu pupilowi ograniczają mu możliwość hasania na terenie ogrodu, albo próbują jakimiś sposobami nauczyć psa tego, co może robić, a na co nie będzie mógł sobie pozwolić. Lecz pierwszy pomysł w zasadzie nie będzie rozwiązaniem problemu, a jedynie jego odsunięciem, a drugi wymaga sporego pracy w uczenie. Na szczęście znajdzie się jeszcze jedna metoda na to, aby zabezpieczyć wybrane fragmenty ogródka, a będzie to pastuch elektryczny dla psa (pastuchy psie w ofercie takie wielu osobom kojarzy się z owczym stadem gdzieś na górskich łąkach, ale w rzeczywistości bardzo dobrze sprawdzają się także przy czworonożnych przyjaciołach. Oczywiście zasada funkcjonowania takiego pastucha jest nieco inna, niż przy pierwowzorach, ale opiera się na podobnych założeniach. Podstawą elektronicznego pastucha jest obroża, którą się zakłada psu na szyję. Ta właśnie obroża współpracuje z urządzeniem nadawczym oraz zestawem kabli które wyznaczają strefy do jakich nie można wchodzić.\nJeżeli pies przysmak dla psa znajdzie się w pobliżu przewodu, to na początku zostanie wyemitowany określony dźwięk.serwis www przysmaki treningoweJeżeli to nie odstraszy czworonoga i będzie dalej wchodził, to obroża zacznie emitować mało przyjemny, ale w pełni bezpieczny impuls prądowy. W ten sposób pies zostaje zmuszany do wyjścia z niedozwolonego miejsca, i po paru takich przypadkach będzie już świetnie wiedział, że tam nie powinno się wchodzić. Pastuchy elektroniczne mają duża skuteczność w takich zastosowaniach i pozwalają na doskonałe zabezpieczenie wybranych fragmentów ogrodu.\nW ogrodnictwie mączka skalna czy też kruszywo wapienne jest powszechnie wykorzystywane\nSeat dla każdego


Od jutra autobusy MZK Opole będą kursowały rzadziej - Opowiecie.info\n/Opowiece.info»Co-gdzie-kiedy»Od jutra autobusy MZK Opole będą kursowały rzadziej\nOd 27 stycznia miejskie autobusy będą jeździć według rozkładu wakacyjnego/fot. MZK\nOd jutra autobusy MZK Opole będą kursowały rzadziej\n/\tAnna Plewa /\t 26 stycznia 2022 / 17:13 0 Comments\nW związku z sytuacją epidemiczną w kraju MZK Opole wprowadza zmiany w kursowaniu miejskich autobusów, które od jutra będą jeździć według rozkładu wakacyjnego. W pojazdach pojawią się też strefy buforowe.\nOd jutra (27 stycznia) do 11 lutego autobusy wszystkich linii MZK będą kursować zgodnie ze zmienionym rozkładem jazdy. Obowiązywać będzie rozkład dedykowany na dni robocze w wakacje.\n– Jest to spowodowane skutkami pandemii koronawirusa – wyjaśnia Ewelina Laxy, rzeczniczka MZK Opole. – Wielu z naszych kierowców, obawia się o zdrowie swoje i swoich najbliższych. Duże grono korzystało ze zwolnień lekarskich. Powodowało to braki kadrowe na poszczególnych liniach. Wpływ na to mają zarówno bezpośrednie efekty pandemii, jak zakażenia COVID-19, nałożone kwarantanny, izolacje, jak i pośrednie, czyli choroby, które, wskutek braku dostępu do lekarzy i możliwości leczenia w czasie pandemii, stały się schorzeniami przewlekłymi. Podjęliśmy więc działania, aby zagwarantować naszym kierowcom jak największe bezpieczeństwo i ochronę, a równocześnie zapewnić pasażerom możliwość ciągłego korzystania z kursów linii MZK.\n– Dodatkowo, duża część uczniów (klasy od 5 do 8 szkół podstawowych) przechodzi w zdalny tryb nauczania, ograniczenia nauki stacjonarnej wprowadzone zostały też na uczelniach wyższych. Spowoduje to mniejszą liczbę pasażerów na poszczególnych liniach – dodaje Laxy.\nOd jutra w pojazdach MZK Opole będą obowiązywać strefy buforowe\nOznacza to, że wydzielona zostanie przestrzeń, odgradzająca kierowców od reszty pojazdu. Strefy wyłączone będą wyznaczone w pobliżu kabin kierowców (będą miały powierzchnię około 1m2). W strefie nie będą mogli przebywać pasażerowie. Nie będzie również możliwości korzystania z pierwszych drzwi autobusów.\n– Strefy buforowe zostają wprowadzone, aby w maksymalny sposób chronić zdrowie i bezpieczeństwo kierowców – tłumaczy rzeczniczka MZK. – To również chęć zagwarantowania pasażerom ciągłości wykonywanych kursów. Zdajemy sobie sprawę, że podjęte przez zakład decyzje powodują niedogodności dla pasażerów. Przepraszamy za ewentualne uciążliwości. Prosimy jednocześnie o stosowanie się do wdrożonych rozwiązań.\nMZK przypomina, że w autobusach komunikacji miejskiej obowiązuje nakaz zasłaniania ust i nosa. Za brak maseczki grozi mandat w wysokości do 500 zł. Pamiętajmy też o dezynfekcji rąk – w każdym pojeździe, obok biletomatu, znajduje się specjalny pojemnik z płynem odkażającym.\nPoprzedni artykułProboszcz podopolskiej parafii oszukany metodą „na policjanta”\nNastępny artykuł Dyskryminacja. Opolskie młodzieżówki napisały do prezydentowej Agaty Dudy. Publikujemy ten list


Prezydenci odpowiadają czytelnikom - echodnia.eu\nPrezydenci odpowiadają czytelnikom\nAgata DZIEKAN &lt;a href=&quot;mailto:dziekan@echodnia.eu&quot; target=&quot;_blank&quot; class=menu&gt;dziekan@echodnia.eu&lt;/a&gt; i Zdzisław SUROWANIEC &lt;a href=&quot;mailto:surowaniec\nAktualizacja: 1 października 2006 19:31\nPrezydent Andrzej Szlęzak: - Jeżeli ktoś uważa, że można zarobić na sprzedaży taniego paliwa, to niech zbuduje stację i szybko zostanie bogatym człowiekiem. Jest wolny rynek. Więc dlaczego nikt tego nie robi, tylko spogląda na władze miasta? ©Z. Surozwaniec Kup prenumeratę cyfrową Echa Dnia Podkarpackiego\nPrezydent Andrzej Szlęzak: - Jeżeli ktoś uważa, że można zarobić na sprzedaży taniego paliwa, to niech zbuduje stację i szybko zostanie bogatym człowiekiem. Jest wolny rynek. Więc dlaczego nikt tego nie robi, tylko spogląda na władze miasta? ©Z. Surozwaniec Prezydent Janusz Chodorowski: - Też się zastanawiałem, czy nie powinienem się wycofać. Mój ulubiony pisarz mówił: "Są dwa dylematy w życiu; kiedy zacząć i kiedy skończyć". Ale nie jestem jeszcze w wieku emerytalnym. Uważam, że jest jeszcze tyle rzeczy do zrobienia. A. DziekanPrezydent Janusz Chodorowski: - Też się zastanawiałem, czy nie powinienem się wycofać. Mój ulubiony pisarz mówił: "Są dwa dylematy w życiu; kiedy zacząć i kiedy skończyć". Ale nie jestem jeszcze w wieku emerytalnym. Uważam, że jest jeszcze tyle rzeczy do zrobienia.(fot. A. Dziekan) W miniony piątek gościliśmy w mieleckiej redakcji prezydenta Mielca Janusza Chodorowskiego. W czwartek w Stalowej Woli dyżurował przy telefonie prezydent Andrzej Szlęzak. Oto relacje z ich dyżurów\nSTALOWA WOLA. LICZ NA SIEBIE- Jakie ma pan pomysły na zmiany w Straży Miejskiej? Ona jest niepotrzebna. Pan próbuje coś z tym zrobić i ma pan moje poparcie.Andrzej Szlęzak: - Policja mówi o spadku przestępczości. Nie będę złośliwy, żeby mówić, że to dzięki temu, że Straż Miejska pracuje w okrojonym składzie. Wolałbym powiedzieć, że mniej strażników ma dobre wyniki, bo się boją utraty pracy. Poczekajmy na rozstrzygniecie spraw sądowych, które wnieśli funkcjonariusze po otrzymaniu decyzji zwolnienia.- W miejscowej gazecie przeczytałem, że komendant Straży Miejskiej chodzi w godzinach pracy na zakupy. Słyszałem, że ma pan przydomek "el comendante" i powinien pan twardą ręką rozprawić się ze strażą. - Sprawdzę to i jeżeli to się sprawdzi, postawię mu zarzut. - Ile kosztuje miasto utrzymanie Straży Miejskiej i jaki jest z niej pożytek? - Finansowo jest to milion zł rocznie, natomiast pożytek nie jest łatwo przeliczalny na finanse. Straż Miejska kosztuje za dużo w stosunku do efektów pracy. Ta sytuacja musi się zmienić, ale muszę przeskoczyć pewne procedury. - Na mieście panuje opinia, że pana poprzednik wyciągnął z Unii więcej pieniędzy niż pan.- Jesteśmy trzecim samorządem na Podkarpaciu, jeśli chodzi o wielkość zdobytych unijnych środków. Zawsze może być lepiej, ale zapytam, kiedy było lepiej? Zdobyliśmy dla Stalowej Woli 90 mln zł na modernizację kanalizacji sanitarnej, burzowej i wodociągów, na drogę przez hutę i pozostałe projekty. A teraz otrzymaliśmy 5,5 mln zł na remont ulicy Okulickiego. Wynik jest więc lepiej niż dobry.- W poprzedniej kampanii mówił pan bardzo dużo o pomocy hucie. Czy ta pomoc była, czy była minimalna?- Już mi brakuje sił na tłumaczenie, że moim największym wysiłkiem były problemy huty. Umorzyliśmy różnym spółkom około 6 mln zł podatków. Przejęliśmy dużo gruntów za podatki, która nam huta była winna i z tymi gruntami musimy coś robić. Rozkładamy hucie należności na raty, co faktycznie jest udzielaniem kredytu. Huta jest nam winna 5 mln zł i nie spodziewamy się ich odzyskać w krótkim czasie. A to jest znacząca kwota. Cieszę się, że dziś huta jest już w takiej sytuacji, że nie jest jej potrzebna pomoc miasta i wzorowo płaci podatki. Mam nadzieję, że teraz będzie już tylko lepiej i tego hucie życzę.- Czy istnieją szanse, żeby coś zrobić z wysokimi cenami benzyny w mieście?- Każdy porównuje ceny w Stalowej Woli do Rzeszowa. W odróżnieniu od Rzeszowa, Stalowa Wola nie ma własnej stacji paliw i to przy głównej drodze. Dystrybutory w Miejskim Zakładzie Komunikacji w naszym mieście nie mogą być dostępne przez całą dobę z technicznych powodów. A miasto nie ma możliwości wybudowania własnej stacji paliw, bo to nie jest rola miasta i to jest ogromny koszt. Jeżeli ktoś uważa, że można zarobić na sprzedaży taniego paliwa, to niech zbuduje stację i szybko zostanie bogatym człowiekiem. Jest wolny rynek. Więc dlaczego nikt tego nie robi, tylko spogląda na władze miasta?- Czy jest pan zadowolony z centrum obsługi inwestora w Rzeszowie, Sycylia ma przywileje dla inwestorów, czegoś takiego nie ma w Polsce? Dlaczego Stalowa Wola nie dostała pieniędzy z Agencji Rozwoju Przemysłu?- Jeżeli chodzi o Agencję, to nie jest źle, ona zarządza specjalną strefą i razem będziemy tworzyć inkubator przedsiębiorczości, przy bardzo dużym zaangażowaniu kapitałowym Agencji, prawdopodobnie w kwocie 4 mln zł. Będzie to spółka miasta i Agencji. Inkubator będzie na terenie dawnej centralnej stołówki huty przy ulicy Kwiatkowskiego. - Podobno do Koszalina ma być przekazana część tarnobrzeskiej strefy.- Nic o tym nie wiem. To w Tarnobrzegu mają za mało inwestorów, a mają sporo gruntów. My nie mamy za dużo gruntów, bo do nas przychodzą inwestorzy. Gdyby ze Stalowej Woli miały być przekazywane jakieś grunty, to będziemy interweniować. Na razie takiej sytuacji nie ma, a jak dobrze pójdzie, to nawet będziemy potrzebowali więcej terenów, jeżeli wyjdzie projekt rozwoju lotniska w Turbi. Odpowiadam za Stalową Wolę i pilnuję interesów Stalowej Woli i śmiem twierdzić, że robię to dobrze. Wracając do pierwszego tematu... U nas panuje zasada - umiesz liczyć, licz na siebie. Nie jestem zwolennikiem dawania komuś przywilejów. - A czy pana nie niepokoi, że na Podkarpaciu nie ma jednej działki stuhektarowej dobrze uzbrojonej?- Niepokoi mnie. I to jest nawet problem Stalowej Woli. Tereny pod inwestycje, które można pozyskać, to jest las. I to jest zasadnicza przeszkoda. I to zniechęca inwestorów. Wylesienie jest bardzo trudne. - Na osiedlu OZET przy przedszkolu jest zakaz stawiania samochodów i tabliczka "nie zastawiać".- Prawdopodobnie jest to samowola, na którą trzeba machnąć ręką.- Czy nie uważa pan, że o cztery miesiące za późno wydał pan zgodę na rozgrywanie meczów piłkarskich w Stalowej Woli?- Nie muszę się znać na dopuszczaniu stadionów do eksploatacji, ale wszystko dobre, co się dobrze kończy. Stadion jest dopuszczony do gry i życzmy sobie, żeby drużyna zaczęła wygrywać, a publiczność dopisywała, bo duży wysiłek, jaki wykonaliśmy, może się okazać niepotrzebny. No i życzę piłkarzom zwycięstwa, a kibicom emocji. MIELEC. KIEDY ZACZĄĆ, KIEDY SKOŃCZYĆ- Kiedy przewiduje się budowę wałów przeciwpowodziowych w Mielcu? Na pewno wały pójdą przez ogródki działkowe. Kiedy nastąpi wykup gruntów? Janusz Chodorowski: - Podpisaliśmy porozumienie z Podkarpackim Zarządem Melioracji i Gospodarki Wodnej w sprawie opracowania koncepcji tych wałów. Sfinansowaliśmy tę koncepcję w całości. Zarząd otrzymał od rządu 700 tysięcy złotych na dokumentację budowy wałów. Trwa jej przygotowanie. Jest duża szansa, że uda się uzyskać pieniądze na wały z funduszy unijnych przewidzianych na lata 2007-2013. Kiedy wykup gruntów? Najpierw musi być gotowa dokumentacja, żeby było wiadomo, jakie grunty są potrzebne. Najwcześniej wały mogłyby zostać wybudowane za trzy lata. Ale trudno dokładnie wyznaczyć datę. W przedsięwzięciach unijnych obowiązuje zasada "n+2". "N" to okres czasu potrzebny na przygotowanie inwestycji, dwa lata trwa natomiast realizacja.- W Mielcu jest mało placów zabaw. A jeśli są, to w złym stanie. Podobnie ze świetlicami. Nie chodzi mi o świetlice profilaktyczno-wychowawcze, ale takie zwykłe, dostępne dla wszystkich dzieci. Czy można oczekiwać jakichś zmian?- Miasto przeznacza duże pieniądze na funkcjonowanie świetlic w szkołach. Dobrze działają, każdy może korzystać. Świetlice profilaktyczno-wychowawcze wypełniają całkowicie potrzeby. Inne świetlice pozaszkolne? Czy mielibyśmy je tworzyć, a później starać się odbierać dzieci od rodziców i trzymać je w tych świetlicach? Jeśli chodzi o zajęcia po szkole, tu muszą spełniać swoją rolę kółka zainteresowań, kluby sportowe i domy kultury. Właśnie z myślą o tego rodzaju zajęciach budujemy nową bibliotekę, w której takie kółka zainteresowań będą prowadzone. Placów zabaw natomiast wybudowaliśmy sporo. Są one pod nadzorem specjalnej firmy, która je konserwuje. Nie da się tak zrobić, żeby natychmiast przybyła duża liczba placów zabaw. Zresztą często ich lokalizacja budzi kontrowersje. Ludzie nie chcą placów w pobliżu bloków.- Czy jeździ pan rekreacyjnie na rowerze? A jeśli tak, czy próbował pan przejechać ścieżką rowerową z centrum miasta do Strefy? Jest w takim stanie, że można powybijać sobie zęby. Dziury, wysokie krawężniki.- Jeżdżę na rowerze. Mam własny rower. Ale przeważnie jeżdżę po lesie. Po mieście mniej. Przygotowujemy właśnie przewodnik jazdy rowerem po mieście. Ścieżek rowerowych mamy bowiem dużo. Jeśli modernizujemy ulicę główną, zbiorczą, wykonujemy też przy niej ścieżkę rowerową. Ostatnio ścieżki powstały przy ulicach Padukuły, Szafera, Powstańców Warszawy. Istotnie, ścieżka przy alei Kwiatkowskiego, o której pan mówi, nie jest wygodna do jazdy. W tym rejonie prowadzi się prace modernizacyjne. Teren jest rozkopany. Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej buduje tam swoją sieć. Trzeba to przeczekać. Co do wysokich krawężników. Ta ścieżka powstała na miejscu starej trasy, budowanej inaczej niż robi się to obecnie.- Jaka jest prawdziwa rola Straży Miejskiej? W naszym mieście potrafi tylko karać za złe parkowanie. Kiedy byłem w Paryżu zaobserwowałem, że tam straż bardziej skupia się na dbaniu o porządek.- Przy każdym remoncie ulicy i chodników staramy się zrobić tyle miejsc parkingowych, ile jest możliwe. Ostatnio ze strzeżonego parkingu przy ulicy Lelewela zrobiliśmy parking otwarty. Problem z parkowaniem polega raczej na tym, że ludzie notorycznie łamią zasady w tym zakresie. Widzę to nawet przed własnym blokiem. Obok są korty tenisowe i jest parking dla przyjeżdżających. Ale grający w tenisa parkują i tak koło bloku, zajmując miejsca mieszkańcom. Robią tak, bo mają stamtąd bliżej na kort. Mamy takie złe przyzwyczajenie, że chcemy parkować przed samymi drzwiami instytucji, do której idziemy, nie zauważając, że gdzieś trochę dalej jest dużo przestrzeni i można bez problemu zostawić auto. - W mieście dużo się robi, ale raczej w centrum. Na przykład ostatnio w Domu Kultury. A co z innymi osiedlami? Co z osiedlami Lotników i Smoczka?- Na Smoczce przebudowaliśmy układ drogowy. Dużo rzeczy się zmieniło. Zaprojektowaliśmy też dla Smoczki duży ośrodek sportowo-rekreacyjny z basenami, kortami tenisowymi, aquaparkiem, terenami rekreacyjnymi, który niedługo zaczniemy budować. Zbudowaliśmy już tam nowoczesną szkołę podstawową, halę sportową, boiska. Osiedle Lotników jest rzeczywiście blokowiskiem. Kiedy powstawało, nastąpiło w pewnym momencie przerwanie prac inwestycyjnych. Brakuje tam na przykład miejsc, do których można byłoby pójść popołudniami. W sąsiedztwie tego osiedla powstanie ogromna biblioteka, która będzie mogła pełnić rolę centrum kulturalnego. Mamy już całość dokumentacji. Przygotowujemy się do wykupu gruntów. Ostatnio wywołaliśmy też temat hali wielofunkcyjnej na osiedlu Lotników. - Czy w Mielcu jest szansa na łatwy i tani dostęp do Internetu?- Stworzyliśmy program "InfoMielec" gwarantujący łatwy dostęp do Internetu. Chcieliśmy uzyskać na to pieniądze unijne. Ale program nie został zaakceptowany. Zamierzamy ponownie starać się o dofinansowanie z Unii. Kiedy budujemy drogi, robimy też specjalną kanalizację na światłowody. - Czy nie powinien pan pójść już na emeryturę? Już 12 lat jest pan prezydentem.- Zawsze jest taki dylemat. Też się zastanawiałem, czy nie powinienem się wycofać. Mój ulubiony pisarz mówił: "Są dwa dylematy w życiu; kiedy zacząć i kiedy skończyć". Ale nie jestem jeszcze w wieku emerytalnym. Uważam, że jest jeszcze tyle rzeczy do zrobienia.Notowali Odkryj nowy serwis Echo Dnia Plus Podkarpackie


Cykl ITF: Katarzyna Piter i Justyna Jegiołka bez finału w deblu - Sport WP SportoweFakty\nCykl ITF: Katarzyna Piter i Justyna Jegiołka bez finału w deblu\nRafał Smoliński 04 Czerwca 2015, 22:54\nJustyna Jegiołka i Katarzyna Piter nie powalczą w tym tygodniu o tytuły w grze podwójnej zawodów ITF. Do ćwierćfinału singla awansowało w Gruzji dwóch reprezentantów Polski.\nRozstawione z numerem drugim w Brescii Maria Irigoyen i Stephanie Vogt pokonały w czwartkowym półfinale Katarzynę Piter i Terezę Mrdezę 6:3, 6:2. Takim samym wynikiem zakończył się pojedynek o finał turnieju w Andiżanie pomiędzy Weroniką Kudermetową i Ksenią Łykiną a Justyną Jegiołką i Margaritą Łazarową.\nW egipskim Szarm el-Szejk mecz II rundy przegrał Wojciech Lutkowski, natomiast w ćwierćfinale debla odpadł Louis Dończyk. Do 1/4 finału singla nie zdołał również zakwalifikować się startujący w Mariborze Adam Majchrowicz.\nNa gruzińskiej mączce w Pantiani po drugim zwycięstwie w głównej drabince odnieśli w czwartek Paweł Ciaś i Karol Drzewiecki. W ćwierćfinale czeka ich już trudniejsze zadanie, gdyż na ich drodze staną odpowiednio oznaczony "dwójką" Brazylijczyk Pedro Sakamoto i grający z "czwórką" Gruzin Aleksandre Metreweli.\nMaría Irigoyen (Argentyna, 2) / Stephanie Vogt (Liechtenstein, 2) - Katarzyna Piter (Polska) / Tereza Mrdeža (Chorwacja) 6:3, 6:2\nWeronika Kudermetowa (Rosja, 3) / Ksenia Łykina (Rosja, 3) - Justyna Jegiołka (Polska, 2) / Margarita Łazarowa (Rosja, 2) 6:3, 6:2\nHugo Nys (Francja, 2) - Wojciech Lutkowski (Polska) 6:0, 6:3\nJuan Matias Gonzalez Carrasco (Chile) / Emiliano Franco Vecchia (Argentyna) - Louis Dończyk (Polska, 4) / Gustavo Guerses (Brazylia, 4) 6:2, 6:4\nPaweł Ciaś (Polska, 5/Q) - Pedro Sakamoto (Brazylia, 2) *piątek\nKarol Drzewiecki (Polska) - Aleksandre Metreweli (Gruzja, 4) *piątek\nPaweł Ciaś (Polska, 5/Q) - Aleksander Bakszy (Gruzja) 6:7(3), 7:5, 6:3\nKarol Drzewiecki (Polska) - Bastian Wagner (Niemcy, 6) 6:1, 6:3\nPaweł Ciaś (Polska, 4) / Maciej Nowak (Polska, 4) - Igor Saveljić (Czarnogóra) / Ivan Saveljić (Czarnogóra) *piątek\nVictor Gurevich (USA) / George Cziwadze (Gruzja) - Karol Drzewiecki (Polska, 3) / Jan Blecha (Czechy, 3) 6:4, 1:2 i krecz\nPirmin Haenle (Niemcy) - Adam Majchrowicz (Polska, Q) 7:6(3), 6:2\nChallenger Prościejów: Mateusz Kowalczyk i Igor Zelenay wybrnęli z opresji i zagrają w finale


Nowy pies w gryfickiej policji. - Aktualności - Komenda Powiatowa Policji w Gryficach\nNowy pies w gryfickiej policji.\nPrzewodnikiem psa został st. post. Sebastian Gaj z KPP w Gryficach. Policjant razem ze swoim pupilem przeszedł 5 miesięczne szkolenie, podczas którego nabył niezbędną wiedzę w zakresie tresury i pielęgnacji psa.Przewodnik i jego podopieczny ćwiczyli również elementy posłuszeństwa, pokonywania przeszkód, obrony przewodnika i pościgi.


Bardzo poznański półmaraton - Trójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 05.04.2018 17:30\nZa kilkanaście dni wystartuje jedna z największych imprez biegowych w Polsce – PKO Poznań Półmaraton.\nPKO Poznań Półmaraton, czyli ważny bieg na początek sezonu (Biegam, bo lubię/Trójka)\nUczestnicy 10. PKO Poznań PółmaratonuFoto: Adam Ciereszko/mat. prasowe\n– Poznań to rozbiegana stolica Polski. Organizowana obecnie, już 11. edycja PKO Poznań Półmaratonu to bardzo szybka trasa – obróciliśmy ją, aby sprzyjała szybszym biegom, także bicie rekordów tylko w Poznaniu! Oprócz tego jednak, przede wszystkim, atmosfera. Szczycimy się tym, że mieszkańcy Poznania, wzorem największych miast świata, wychodzą na ulice i dopingują biegaczy. Zawodnicy to czują. Miasto jest dla biegaczy – opowiada Łukasz Miadziołko, dyrektor PKO Poznań Półmaratonu.\nJakie niespodzianki czekają na uczestników biegu? Zapraszamy do słuchania dołączonej audycji.\nGość: Łukasz Miadziołko (dyrektor PKO Poznań Półmaraton)\nZobacz więcej na temat: Trójka Krzysztof Łoniewski STYL ŻYCIA bieganie SPORT maratony


Niech już te wakacje się skończą...\nWraz ze spadającą w lipcu ceną złota, pogarszały się – i to znacznie – nastroje inwestorów. Liczba uczestników rynku negatywnie oceniających rozwój sytuacji w przyszłości rosła z każdym tygodniem. Na początku miesiąca było to zaledwie 25 proc, ale już dwa tygodnie później odsetek ten osiągnął poziom niemal 70 procent. To jeden z najgorszych wyników w historii całego indeksu. A to nie koniec problemów, ponieważ kurs złota zbliża się do minimów z jakimi mieliśmy do czynienia w... 2010 roku.\nAle jest i dobra strona medalu! Patrząc z punktu drobnego inwestora, warto wziąć pod uwagę opcję kupowania złota... na raty i potraktować je jako długoterminową inwestycję, np. pod kątem przyszłej emerytury. Taka strategia sprawia, że aktualne spadki na złocie nie będą dla nas większym zmartwieniem – jeśli np. co miesiąc kupujemy jakiś walor oparty na złocie, to im niższa jego cena, tym dla nas lepiej. I nawet jeśli cena złota miałaby zacząć rosnąć dopiero w przyszłym roku, również taki stan rzeczy nie powinien nas martwić. Przecież kupiona większa ilość złota po niższej cenie jest wobec później wzrostów dokładnie tym, czego inwestorzy indywidualni oczekują. Bo że wartość złota w długim terminie urośnie, nie ma co do tego żadnych wątpliwości.\nAnaliza: Fed, PKB Polski i pomoc dla ...


Dlaczego warto jest mieć w domowej kuchni zmywarkę? Zalety\nStrona główna » Kuchnia » Kiedy i dlaczego warto zainwestować w zmywarkę?\nKiedy i dlaczego warto zainwestować w zmywarkę?\nData: 29 sierpnia 2021 Kategoria: Kuchnia\nW XXI wieku rzadko kiedy wykańczając kuchnię, podejmuje się decyzję o nieumieszczaniu w niej zmywarki. Obecnie jest to już standard wyposażenia nowoczesnych domowych kuchni, który znacznie ułatwia wykonywania codziennych zadań. W artykule dokładniej tłumaczymy, jakie są największe zalety korzystania ze zmywarki i dlaczego nie warto jest z tego udogodnienia rezygnować.\nMyśląc o zakupie zmywarki do swojego domu, większość osób w pierwszej kolejności myśli nad zaoszczędzeniem dzięki temu znacznej ilości czasu i ograniczenie ilości wykonywanych każdego dnia w kuchni zadań. Bez zmywarki umycie wszystkich pobrudzonych w trakcie dnia naczyń, talerzy, garnków i sztućców jest bardzo kłopotliwe i czasochłonne. Dobrze wiedzą o tym na przykład te osoby, które mając zmywarkę, nagle, z powodu np. powstałej awarii umieszczonego w kuchni sprzętu, musiały przez jakiś czas zmywać wszystkie brudne naczynia ręcznie. Jest to naprawdę kłopotliwe.\nMając sprawną zmywarkę, naszym jedynym zadaniem jest zebranie np. po rodzinnymi obiedzie, wszystkim pobrudzonych naczyń, garnków i sztućców, wstawienie ich do zmywarki, włożenie do niej kapsułki ze środkiem czyszczącym oraz ustawienie odpowiedniego trybu pracy i włączenie urządzenia. Samym zmywaniem, a później też suszeniem naczyń zajmie się za nas zmywarka, a my możemy wygodnie usiąść i zająć się zupełnie czymś innym.\nZmywarka w domu pozwala zaoszczędzić pieniądze\nWażnym atutem posiadania w domu zmywarki są też jednak związane z tym oszczędności finansowe. O tę zaletę korzystania ze zmywarki zapytaliśmy naszego rozmówcę, doradcę klientów ze sklepu Agddesign.pl, w którym można kupić dużo rodzajów sprzętu AGD klasy Premium i nie tylko. Odpowiedział nam, że:\nZmywanie naczyń w zmywarce w porównaniu ze zmywaniem ręcznym jest nie tylko znacznie wygodniejsze i zajmuje mniej czasu. Ogromną zaletą korzystania ze zmywarek jest też to, że zmywarki pozwalają osiągnąć też korzyści finansowe. Zużycie wody w trakcie zmywania ręcznego jest nawet 10-krotnie większe niż w zmywarce. W trakcie standardowego zmywania ręcznego takiej samej ilości naczyń, jak w zmywarce zużywa się nawet 90 litrów wody. W porównaniu do tego zmywarka zużywa zaledwie 8-10 litrów wody. Różnica jest więc kolosalna! Współczesne zmywarki nie zużywają też zbyt dużo energii elektrycznej, więc ten element nie zwiększa za bardzo ponoszonych kosztów ich eksploatacji.\nMożliwość idealnego wyczyszczenia i wysuszenia wszystkich brudnych naczyń\nDużą zaletą korzystania w domu ze zmywarki jest też to, że takie urządzenia są często dużo skuteczniejsze w czyszczeniu naczyń. W zmywarce można szybko umyć nawet bardzo brudne naczynia. W każdej zmywarce dostępnych jest przynajmniej kilka programów czyszczenia, które można dobrać nie tylko do rodzaju zmywanych naczyń, ale też do rodzaju zabrudzeń.\nKorzystając ze zmywarki, nie trzeba też się martwić tym, że przed wstawieniem czystych już naczyń do szafek, będziemy je najpierw musieli dokładnie wytrzeć. Pozmywane naczynia w zmywarce są też dokładnie wysuszone, dzięki czemu po zakończeniu programy zmywania, można je od razu schować do szafki.\nJak działa i czy warto zainwestować w kropelkowy system nawadniania?


Ashton Kutcher i Mila Kunis kąpią dzieci, dopiero gdy widać na nich brud\nredakcja 28.07.2021 10:10\nMila Kunis i Ashton Kutcher byli goścmi audycji "Armchair Expert", prowadzonej przez Daxa Sheparda i Monicę Padman. I to właśnie w niej podzielili się kilkoma ciekawostkami na temat wychowania swoich dzieci. Jedna z nich szczególnie zszokowała fanów.\nMila Kunis i Ashton Kutcher o higienie. Przyznali, że nie myją się codziennie\nJak przyznali rodzice Wyatt i Dimitriego, kąpią oni swoje pociechy dopiero wtedy, gdy widać na nich brud. Co więcej, zdradzili, że sami też nie biorą prysznica codziennie. Szczere wyznanie zszokowało współprowadzącą audycję Monicę Padman, która zastanawiała się, z czego wynika ich podejście do higieny.\nKunis przyznała, że jako dziecko nie miała dostępu do ciepłej wody, dlatego też nie brała codziennie prysznica. Później, kiedy sama została matką, również nie decydowała się na codzienne kąpanie swoich nowo narodzonych dzieci.\nJeśli widzisz na nich brud, umyj je. W przeciwnym razie nie ma to sensu\n- wyjaśnił Kutcher, który jak wyjawił, sam myje codziennie jedynie krocze i pachy.\nChociaż wyznanie hollywoodzkiej może wydawać się nieco kontrowersyjne, mogą oni mieć wiele racji. Jak podkreślają dermatolodzy, codziennie kąpiele wcale nie są zdrowe dla naszej skóry. Mydło i gorąca woda pozbawiają ją naturalnej warstwy ochronnej, wysuszając skórę, a zatem czyniąc ją bardziej podatną na uszkodzenia.\nKristen Bell broni Kunis i Kutchera. "Smrodek to biologiczny znak, że czas je umyć"


Treść orzeczenia III AUa 713/14 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nSygn.akt III AUa 713/14\nSędziowie: SA Alicja Sołowińska (spr.)\npo rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2014 r. w B.\nsprawy z odwołania Wojewódzkiej (...) - B. w O.\nprzy udziale zainteresowanego J. G.\no ustalenie niepodlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym\nod wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 stycznia 2014 r. sygn. akt IV U 3926/13\nII. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na rzecz Wojewódzkiej (...) - B. w O. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za II instancję.\nSygn. akt III AUa 713/14\nZakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 2 września 2013 roku, wydaną na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.) oraz ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U z 1964 roku, Nr 16, poz. 93 ze zm.), stwierdził, że J. G. w okresie od dnia 18 maja 2009 roku do dnia 21 maja 2009 roku podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym (emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu) z tytułu wykonywania umowy zlecenia u płatnika Wojewódzkiej (...) w O. oraz ustalił podstawę wymiaru składek na powyższe ubezpieczenia za miesiąc maj 2009 roku.\nW odwołaniu od powyższej decyzji Wojewódzka (...) w O. domagała się jej zmiany poprzez ustalenie, iż skarżąca zawarła z zainteresowanym umowę o dzieło w związku z czym nie istniał obowiązek zgłoszenie w/w do ubezpieczeń i naliczenia i opłacenia składek z tego tytułu. Odwołująca domagała się także zasądzenia od ZUS na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.\nWyrokiem z dnia 24 stycznia 2014 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że ubezpieczony J. G. nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania umowy zawartej w dniu 18 maja 2009 roku u płatnika Wojewódzkiej (...) w O. (pkt I) oraz zasądził od organu rentowego na rzecz Wojewódzkiej (...) w O. kwotę 60 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt II).\nSąd Okręgowy ustalił, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. w okresie od dnia 6 marca 2013 roku do dnia 28 maja 2013 roku przeprowadził kontrolę płatnika składek Wojewódzkiej (...) w O.. Kontrolą objęto okres od stycznia 2009 roku do 31 grudnia 2011 roku. W wyniku kontroli ustalono, że płatnik składek zawarł z J. G. umowę o dzieło, której przedmiotem było opracowanie scenariusza wystawy własnych ilustracji do legend (...) oraz przedstawienie ich historii powstania w ramach(...). W ocenie organu kontrolnego, z uwagi na przedmiot umowy i okoliczności jej zawarcia była ona w rzeczywistości umową zlecenia. Przedmiotem działalności wnioskodawcy jest gromadzenie, opracowywanie i udostępnianie głównego zbioru materiałów w województwie. Powyższe zadania są rozszerzane zgodnie z potrzebami użytkowników. Jedną z form wzbogacania oferty biblioteki są spotkania autorskie organizowane przez wnioskodawcę - w ramach umów o dzieło - z pisarzami, artystami, dziennikarzami na terenie Biblioteki Wojewódzkiej bądź innych bibliotek publicznych na terenie województwa. W ramach w/w działalności Biblioteka zawierała umowy z osobami spełniającymi kryteria wnioskodawcy i posiadającymi odpowiednią wiedzę i wykształcenie. I tak, w dniu 18 maja 2009 roku zawarła umowę o dzieło z J. G., której przedmiotem było wykonanie dzieła polegającego na opracowaniu scenariusza wystawy własnych ilustracji do legend (...) oraz przedstawienie ich historii powstania, w ramach (...). Czas trwania umowy określony był w przedziale czasowym od dnia 18 maja 2009 do dnia 21 maja 2009 roku. Strony ustaliły, iż z tytułu opisanych czynności wykonawca otrzyma wynagrodzenie w kwocie 440 złotych, płatne w ciągu 1 dnia po przedłożeniu rachunku. Wykonawca zobowiązał się nie powierzać osobie 3-ciej wykonania dzieła i przystąpić do jego wykonania po otrzymaniu od zamawiającego niezbędnych informacji i wskazówek. Własność dzieła przechodziła na zamawiającego z chwilą jego odbioru. Celem wystawy było przybliżenie gwary (...) i (...) oraz legend (...). Ilustracje w formie komiksów miały służyć lepszemu przybliżeniu tej tematyki, wybór formy komiksowej i autora specjalizującego się w tej tematyce związany był z rosnącą popularnością tej formy. Zadaniem zainteresowanego było przygotowanie scenariusza wystawy, przygotowanie odpowiednich materiałów graficznych, przygotowanie opowieści o historii powstawania poszczególnych komiksów. Wystawa przebiegała zgodnie ze scenariuszem przygotowanym wcześniej przez zainteresowanego – każdy punkt scenariusza odpowiadał jednej planszy prezentowanej w czasie wystawy. Wystawa – wernisaż była przygotowywana indywidualnie, w części bazowała na materiałach przygotowanych wcześniej przez zainteresowanego, w części wymagała stworzenia materiałów całkiem nowych – wcześniej przygotowane komiksy wymagały skrócenia na potrzeby wystawy. Zainteresowany bazował w czasie przygotowania i prowadzenia wernisażu przede wszystkim na swojej wiedzy i umiejętnościach, w wykonaniu dzieła bardzo ważne były jego cechy indywidualne. Przebieg wystawy bazował na przygotowanym wcześniej scenariuszu. W przypadku zainteresowanego nie było wątpliwości, że przeprowadzi wystawę - wernisaż w zgodzie z założeniami dotyczącymi dzieła, za co przysługiwało umówione wynagrodzenie. Nie byłoby ono wypłacone w przypadku przeprowadzenia wyłącznie dyskusji, bez prezentacji komiksów, czy prezentacji komiksów na inny temat. Rezultatem umowy była odbyta wystawa, a efektem ubocznym – wzrost zainteresowania legendami (...), co mogło przełożyć się na wzrost czytelnictwa. Wystawa przeprowadzona przez zainteresowanego była dziełem indywidualnym, które powstało w oderwaniu od jego dotychczasowej aktywności. Zarówno zainteresowany jak i goście odwiedzający wystawę stworzyli unikalne wydarzenie, jego dynamika i przebieg była w dużym stopniu związana z ich obecnością. Zgodnie z zapisem umownym, iż własność dzieła przechodziła na zamawiającego z chwilą jego odbioru – wnioskodawca mógł przebieg spotkania nagrywać. Dziełem w tym przypadku była sama wystawa – w związku z czym, plansze prezentowane przez J. G. w czasie wystawy zostały przez niego zabrane po wystawie i dysponuje on prawami do nich, Biblioteka zaś dysponuje prawami do wszelkich materialnych zapisów dzieła, takich jak nagrania czy zdjęcia z wystawy. Wybór zainteresowanego jako wykonawcy dzieła nie nastąpił przypadkowo. J. G. jest osobą doświadczoną i specjalizującą się w tworzeniu komiksów o tematyce lokalnej, co było przedmiotem wystawy. Przymioty zainteresowanego gwarantowały wysoką jakość wykonania umowy – zorganizowanie wystawy wymaga bowiem nie tylko umiejętności artystycznych, ale także umiejętności interakcji z publicznością na będącym integralną częścią wystawy wernisażu.\nZ dalszych ustaleń Sądu Okręgowego wynikało, że wnioskodawca od wypłacanych zainteresowanemu kwot odprowadzał podatek dochodowy. Płatnik składek nie zgłosił natomiast zainteresowanego do ubezpieczeń społecznych i nie naliczył stosownych składek na poszczególne ubezpieczenia. Zainteresowany od 2005 roku jest objęty ubezpieczeniem społecznym rolników i płatnikiem ubezpieczeń do KRUS, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 roku, Nr 50, poz. 291 ze zm.). Zgodnie z art. 16 ust. 3 w/w ustawy, w przypadku objęcia zainteresowanego ubezpieczeniem z innego źródła, z mocy prawa zostałby pozbawiony prawa do ubezpieczenia emerytalno–rentowego w ramach KRUS. W tym stanie rzeczy organ rentowy w dniu 2 września 2013 roku wydał zaskarżoną decyzję stwierdzając, że zainteresowany w okresie wymienionym w treści decyzji, był zatrudniony u odwołującej na podstawie umowy zlecenia, co rodzi po stronie płatnika obowiązek przekazania do ZUS dokumentów związanych z ubezpieczeniami społecznymi za okresy objęte tymi decyzjami.\nPowyższy stan faktyczny został przez Sąd I instancji ustalony na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach ZUS oraz zeznań przesłuchanych w sprawie osób: świadka W. N., dyrektora odwołującej A. M. oraz zainteresowanego J. G.. Sąd Okręgowy dał wiarę przesłuchanym w sprawie osobom, iż wystawa przeprowadzona przez zainteresowanego miała charakter indywidualnej twórczości, a nie starannego działania.\nWskazał, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy sprowadzało się do oceny sytuacji prawnej, czy mamy do czynienia z umową o dzieło czy zlecenia. Wskazał, iż umowa o dzieło, o której stanowi przepis art. 627 k.c. jest umową konsensualną, dwustronnie zobowiązującą, wzajemną i odpłatną, a wynikające z niej zobowiązanie ma charakter zobowiązania rezultatu, której zawarcie następuje zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi umów. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że w wypadku umowy o dzieło istotne jest zawsze osiągnięcie umówionego rezultatu, bez względu na rodzaj i intensywność świadczonej w tym celu pracy i staranności. Przyjmujący zamówienie odpowiada zatem za nieosiągnięcie określonego rezultatu, a nie za brak należytej staranności. Ważnym elementem umowy o dzieło jest wynagrodzenie. Stanowi ono element konieczny i ustalane jest w sposób odpowiadający stronom, w tym również poprzez wskazanie podstaw do jego ustalenia. W braku odmiennej umowy przyjmującemu zamówienie należy się wynagrodzenie w chwili oddania dzieła. Zamawiającemu dzieło przysługują uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne i prawne według przepisów o sprzedaży. Natomiast zgodnie z art. 734 § 1 k.c. przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W wypadku umowy zlecenia rezultat nie jest elementem koniecznym, strony zazwyczaj nie są w stanie określić dokładnie rezultatu usługi, a więc decydującą rolę odgrywa zaufanie do wykonawcy. Zobowiązany jest on tylko do działania z należytą starannością. Zleceniobiorca posiada pełnomocnictwo do wykonywania czynności w imieniu dającego zlecenie i wywołuje ono dla niego bezpośrednie skutki prawne. Od umowy zlecenia umowę o dzieło odróżnia zatem konieczność jej sfinalizowania w każdym wypadku konkretnym i sprawdzalnym rezultatem.\nOdnosząc powyższe rozróżnienie do sprawy niniejszej, należało ocenić zdaniem Sądu I instancji, że wbrew poglądowi organu rentowego wymieniona umowa zawarta przez wnioskodawcę z zainteresowanym jest w istocie - zgodnie z jej nazwą i wolą stron umowy – umową o dzieło. Sąd Okręgowy odwołał się w tym zakresie do wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lutego 2012 roku w sprawie o sygn. akt III AUa 1280/11, zgodnie z którym indywidualnie oznaczony rezultat dzieła może mieć postać zarówno materialną, jak i niematerialną. A zatem każde dzieło może być „ucieleśnione” w przedmiocie materialnym (rzeczy), jednakże mogą też one nie mieć takiego materialnego ucieleśnienia. W tym zakresie wskazać należy na cały katalog dzieł o charakterze materialnym zawierający przepisy prawa autorskiego. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 roku, Nr 90, poz. 631 ze zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wygłoszenie i prowadzenie wykładów bywa zakwalifikowane jako dzieło o charakterze niematerialnym. Podobnie wypowiedział się Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 25 lutego 2012 roku w sprawie o sygn. akt III AUa 1573/11, ugruntowując tym samym linię orzeczniczą Sądu Najwyższego. Wspomnieć bowiem wypada, iż Sąd Najwyższy w uzasadnieniu orzeczenia z dnia 30 maja 2001 roku w sprawie o sygn. akt I PKN 429/00 podkreślił, iż przedmiotem umowy o dzieło może być osiągnięcie rezultatu niematerialnego, nieucieleśnionego, a za taki uznaje się przygotowanie i wygłoszenie cyklu specjalistycznych wykładów. Pogląd na temat niematerialnego rezultatu, który może, ale nie musi być ucieleśniony w jakimkolwiek przedmiocie jest nadal aktualny w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Dla przykładu w wyroku z dnia 6 maja 2004 roku w sprawie o sygn. akt III CK 571/02 Sąd Najwyższy uznał, iż rezultatem odpowiadającym pojęciu dzieła w rozumieniu art. 627 k.c. można uważać także realizację programu, prowadzenie i zakończenie cyklu wykładów, który w świetle prawa autorskiego stanowi utwór podlegający także ochronie tego prawa. Utworami w umowie o dzieło autorskie są także nieutrwalone w żaden sposób recytacje, inscenizacje teatralne, wykonanie utworu muzycznego, co oznacza, iż dzieło w postaci niematerialnej może ucieleśniać się tylko poprzez odpowiednie zachowanie wykonawcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie o sygn. akt II CKN 269/01, ale także tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2013 roku w sprawie o sygn. akt III CSK 216/12, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2012 roku w sprawie o sygn. akt II UK 125/12). Sąd Najwyższy uznał, iż ważne jest przy tym, by można było uchwycić istotę osiągniętego rezultatu lub poddać rezultat ocenie na istnienie wad.\nW przedmiotowym sporze przyjmujący zamówienie zainteresowany zobowiązał się do wykonania konkretnych czynności. Podjął zadanie polegające na przygotowaniu i przeprowadzeniu wystawy – wernisażu zgodnie z ustalonym własnym scenariuszem. W ocenie Sądu Okręgowego, przeprowadzenie wystawy stanowiło rezultat zawartej umowy. Zwłaszcza w przypadku dzieł o charakterze autorskim, z jakim w niniejszej sprawie się spotykamy, ucieleśnienie rezultatu niematerialnego nie ma pierwszoplanowego znaczenia. Sąd Okręgowy w pełni podzielił stanowisko Sądu Najwyższego, iż niematerialny rezultat w tego typu umowie nie musi być zawsze ucieleśniony w rzeczy (efekt zapisany na kartce papieru). Odmienny pogląd pozostawałby w sprzeczności z istotą przeprowadzanej wystawy, której celem było nie tyle stworzenie komiksów, a stworzenie możliwości spotkania autora z publicznością, przybliżenie twórczości i legend z danego regionu uczestnikom wystawy i dostarczenie im przeżyć duchowych związanych z uczestnictwem w wystawie. Ponadto, co istotne, zlecający dzieło (wnioskodawca) nie był zainteresowany starannością przygotowania dzieła, ale efektem, polegającym na ustalonym co do treści i przeprowadzeniu wystawy. Natomiast istota umowy zlecenia zasadza się na ustaleniu, iż jest to umowa starannego działania. Oznacza to, iż do oceny wykonania umowy konieczne jest nie osiągniecie określonego rezultatu, lecz starania w celu osiągnięcia tego wyniku. Tym samym w przypadku umowy zlecenia ocenie podlega nie konkretnie osiągnięty cel, ale czynności zmierzające do jego osiągnięcia oraz staranność ich wykonania. W niniejszej sprawie odebranie dzieła nastąpiło w momencie zakończenia wystawy. W nawiązaniu do powyższego organ rentowy podkreślał, iż kolejnym kryterium odróżnienia umowy zlecenia i umowy o dzieło jest możliwość poddania umówionego rezultatu sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych. Jednakże zarówno doktryna jak i piśmiennictwo nie traktują powyższej przesłanki rygorystycznie. Trudno bowiem mówić o wadach fizycznych dobra niematerialnego. Zwłaszcza, gdy mamy do czynienia z dziełem o charakterze autorskim, tak jak w niniejszej sprawie. Bliżej tu zatem do terminu „usterka” przewidzianego w art. 55 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych, choć podobnego do pojęcia wad fizycznych określonych w przepisie art. 636 i nast. k.c. Niemniej, dopuszczalne jest jak - już wspomniano - posłużenie się wobec takich „dzieł”, jak utwory, dobra niematerialne, kodeksową regulacją dotyczącą umowy o dzieło (w ramach której znajdują się też przepisy o odpowiedzialności z tytułu rękojmi za wady dzieła). O wadzie fizycznej - usterce utworu można mówić wówczas, gdy nie spełnia on warunków określonych umową lub wynikających z przeznaczenia utworu, z zapewnień przyjmującego zamówienie (np. utwór słowno-muzyczny jest znacznie większy lub jego wykonanie, trwa znacznie dłużej; wzór przemysłowy nie nadaje się do wykorzystania zgodnego z umową; program komputerowy nie realizuje zastrzeżonych funkcji). Dla stwierdzenia istnienia usterki (wady) nie wystarcza jednakże fakt, że utwór „nie podoba się” zamawiającemu, nie spełnił jego oczekiwań (np. utwór reklamowy nie przyciągnął nowych klientów, spotkanie autorskie nie przełożyło się na zwiększony poziom czytelnictwa). I tak, zastrzeżenie z art. 55 cyt. ustawy lub z art. 636 k.c. nakładające na zamawiającego obowiązek zwrócenia się najpierw o usunięcie wad w odpowiednim terminie jest bezprzedmiotowe, gdy przedmiotem umowy jest nieutrwalone dobro niematerialne. W tych przypadkach, a zwłaszcza wówczas, gdy umowa dotyczy jednorazowego zaprezentowania (wykonania) dzieła, traci praktyczne znaczenie również uprawnienie do odstąpienia od umowy; katalog uprawnień zamawiającego z art. 55 ust. 1 redukuje się wtedy w istocie do żądania odpowiedniego obniżenia umówionego wynagrodzenia, (por. kom do art. 55 ustawy o prawie autorskim J. B., R. L.). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Sądu I instancji - poza sporem pozostawało, iż w pisemnej umowie o dzieło wnioskodawca oraz zainteresowany nie zastrzegli możliwości poddania rezultatu kontroli pod kątem wad fizycznych. Niemniej przewidzieli, iż w kwestiach nieuregulowanych zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy kodeksu cywilnego. Jednakże w niniejszej sprawie takie ryzyko w zasadzie nie istniało. Wybrany zainteresowany poprzez posiadane cechy osobowościowe gwarantował prawidłową realizację dzieła. Nawiązując do powyższego Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, iż kolejnym z kryteriów rozróżnienia umowy o dzieło od umowy zlecenia jest też kryterium podmiotowe. Przyjmujący zamówienie (w przypadku umowy o dzieło) wybierany jest z uwagi na jego cechy podmiotowe, tj. odpowiedni zawód, specyficzne umiejętności czy też predyspozycje. W przypadku umowy zlecenia cechy osobowe zleceniobiorcy nie są tak istotne. Prowadzi to do wniosku, iż w przypadku umowy zlecenia osobiste wykonanie zamówienia nie ma tak istotnego znaczenia, jak w przypadku umowy o dzieło (por. cyt. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lutego 2012 roku w sprawie o sygn. akt III AUa 1280/11). W przedmiotowej sprawie wybór świadczeniodawcy był przez wnioskodawcę przemyślany. Poprzedzony został obserwacją zainteresowanego pod kątem predyspozycji, znajomości tematu, dotychczasowej twórczości i dorobku artystycznego, a także cech osobowościowych. Zainteresowany J. G. był znawcą tematu legend, osobą doświadczoną w tworzeniu komiksów, odpowiadającą wymaganiom wnioskodawcy w zakresie tematu i sposobu dostarczenia dzieła.\nSąd I instancji wziął pod uwagę również sytuację zainteresowanego, który od 2005 roku podlegał ubezpieczeniu w systemie KRUS, a które to ubezpieczenie straciłby z mocy prawa w przypadku objęcia go ubezpieczeniem z innego tytułu. Zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników przepisów o podleganiu ubezpieczeniu z mocy ustawy i podleganiu ubezpieczeniu na wniosek nie stosuje się do osoby, która podlega innemu ubezpieczeniu społecznemu lub ma ustalone prawo do emerytury lub renty, lub ma ustalone prawo do świadczeń z ubezpieczeń społecznych. W momencie podjęcia się wykonania dzieła zainteresowany już od 4 lat korzystał z w/w ubezpieczenia, podczas gdy czas realizacji dzieła dla Biblioteki wynosił zaledwie 3 dni.\nSąd Okręgowy odniósł się też do orzeczeń kwalifikujących jako umowy zlecenia umowy o prowadzenie wykładów, jednakże - zdaniem Sądu Okręgowego - orzeczenia te (wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt III AUa 1385/12, wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 sierpnia 2012 roku w sprawie o sygn. o sygn. akt III AUa 394/12) dotyczyły odmiennych stanów faktycznych. Kluczem do konkluzji przyjętej przez Sądy Apelacyjne była min. powtarzalność czynności, brak kryterium podmiotowego przy doborze partnera umowy. Tymczasem, w ocenie Sądu I instancji w niniejszej sprawie zainteresowany został zobowiązany do wykonania jednorazowego dzieła, niepowtarzalnego co do treści, skierowanego do konkretnej grupy odbiorców, o dynamicznym, ściśle związanym z uczestnikami przebiegu. Dzieło miało charakter indywidualny, autonomiczny i twórczy. Dzieło zapewniło uczestnikom szereg doznań niematerialnych, możliwość kontaktu z autorem, rozmowy, a także otrzymaniu pamiątkowych autografów. Sąd Okręgowy zwrócił również uwagę na sposób płacenia wynagrodzenia. Było ono płatne każdorazowo po odbytym spotkaniu i przedłożeniu rachunku. Z tych przyczyn na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy dokonał stosownej zmiany zaskarżonej decyzji i orzekł o kosztach procesu zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik (art. 98 k.p.c.).\nOrgan rentowy zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu:\n1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. wyrażające się przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów przez przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że czynności wykonywane przez zainteresowanego w ramach zawartej umowy maja charakter utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie,\n- art. 627 k.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że umowa łącząca odwołującą z zainteresowanym ma charakter umowy o dzieło w rozumieniu tego przepisu,\n- art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że czynności wykonywane przez zainteresowanego w ramach zawartej umowy maja charakter utworu w rozumieniu tego przepisu.\nWskazując na powyższe zarzuty apelacja wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie odwołania od decyzji organu rentowego z dnia 2 września 2013 roku a także zasądzenie od odwołującej na rzecz organu rentowego kosztów postępowania przed Sądem I instancji według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Olsztynie oraz o zasądzenie od odwołującej na rzecz organu rentowego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych.\nSąd Apelacyjny w zakresie istotnym dla rozstrzygniecie sprawy, podziela zarówno ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego przyjmując je za postawę faktyczną również swojego rozstrzygnięcia jak i podziela wywód prawny Sądu Okręgowego.\nLogika nakazuje w pierwszej kolejności odnieść się do podniesionego zarzutu obrazy prawa procesowego, albowiem ewentualne naruszenie przepisów prawa procesowego z reguły powoduje poczynienie wadliwych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji będzie skutkować wadliwym zastosowaniem prawa materialnego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy nie dopuścił się jednak obrazy art. 233 § 1 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 233 § 1 k.p.c. zawiera nakaz - nie doznający wyjątku, aby wyrażona ocena w aspekcie wiarygodności dokonana była na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału w sprawie oraz z uwzględnieniem wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2002 roku w sprawie o sygn. akt IV CKN 1256/00, lex nr 80267; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2000 roku w sprawie o sygn. akt III CKN 562/98 528132; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2002 roku w sprawie o sygn. akt II CKN 691/99, lex nr 54339, Prok.i Pr.-wkł. (...)). Sąd Okręgowy sprostał obowiązkowi wynikającemu z art. 233 § 1 k.p.c.; ocenił cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, dokonał jego wartościowania, a dokonana ocena doprowadziła go do wniosku, iż strony łączyła umowa o dzieło. Nie jest przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów to, że Sąd Okręgowy dał wiarę świadkowi W. N. oraz przesłuchanym w charakterze strony dyrektorowi Biblioteki A. M. oraz zainteresowanego J. G., skoro zeznania te ocenił w aspekcie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym dowodów z dokumentów oraz z uwzględnieniem polemicznej argumentacji organu rentowego przyjmującego, iż strony łączyła umowa zlecenia. Ocena ta zdaniem Sądu Apelacyjnego jest trafna i dokonana została bez naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., który to przepis uprawnia przecież sąd do oceny wiarygodności i mocy dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia materiału. Sąd orzekający uprawniony jest do oceny tychże dowodów według własnego przekonania będąc jednocześnie zobowiązanym do wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Jeżeli Sąd orzekający czyni zadość temu wymogowi i nie narusza przy tej ocenie zasad logiki, nauki czy doświadczenia życiowego – to trudno mu jest postawić zarzut przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów. Samo przedstawienie alternatywnego stanu faktycznego, jaki można byłoby wyprowadzić z tego samego materiału dowodowego nie jest wystarczające, jeżeli nie wykaże się jednocześnie Sądowi nierozważenia całości zgromadzonego materiału dowodowego, naruszenia zasad logiki, nauki czy doświadczenia życiowego. Miałkość stawianych zarzutów w zakresie oceny dowodów zawarta w apelacjach – i tego nie ustrzegła się apelacja wniesiona w niniejszej sprawie – polega na tym, iż strona oferuje Sądowi postulowany przez siebie stan faktyczny, który tworzy wyłącznie w oparciu o korzystaną dla siebie część materiału dowodowego i oczekuje akceptacji od Sądu tego stanu faktycznego. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych organ rentowy konstruuje stan faktyczny już na potrzeby wydania zaskarżonej decyzji, a zatem jeszcze przed przeprowadzeniem postępowania dowodowego przed sądem. Doświadczenie orzecznicze uprawnia nawet wniosek, iż nie zawsze (by nie powiedzieć niezwykle rzadko) dowody przeprowadzone przed Sądem prowadzące do odmiennych ustaleń, niż wcześniej przyjął organ rentowy – przekonują organ rentowy do zmiany stanowiska. Trzeba też zauważyć, iż o ile w postępowaniu przed wydaniem decyzji organ rentowy sam prowadzi postępowanie i zobowiązany jest do określonej oceny przedstawionych mu dowodów, która bynajmniej nie jest swobodną oceną, to w postepowaniu przed Sądem - które mimo licznych ograniczeń zachowuje kontradyktoryjny charakter - organ rentowy jest już stroną tego postępowania, subiektywnie zainteresowaną w takim a nie innym rozstrzygnięciu sprawy, a w szczególności w utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Kończąc wątek podniesionego zarzutu procesowego – zarzut ten nie potwierdził się a organ rentowy we wniesionej apelacji oferuje Sądowi stan faktyczny przyjęty za postawę zaskarżonej decyzji, skonstruowany z założeniem, iż przedmiotową wystawę – wernisaż należy traktować jako umowę zlecenia, przy czym konstrukcja ta nie jest oparta na całokształcie okoliczności sprawy i kompleksowej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a jedynie na jego części korzystnej dla organu rentowego.\nPrzechodząc do podniesionej obrazy przepisów prawa materialnego, tj. art. 627 k.c. i art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach – trzeba już na wstępie stwierdzić, iż akceptacja ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego powoduje, iż zarzuty te trafnymi być nie mogą. Zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego organ rentowy skonstruował bowiem biorąc za podstawę zastosowania tych przepisów stan faktyczny przez siebie postulowany a nie stan faktyczny, który ustalił wyżej Sąd Okręgowy i do którego to stanu zastosował powołane przepisy prawa materialnego.\nSąd Apelacyjny jest świadomy problemu związanego z właściwym rozróżnianiem umów o dzieło (art. 627 k.c.) od umów zlecania (734 § 1 k.c.), czy dokładniej rzecz ujmując umów o świadczenie usług, do których stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Dla celów ubezpieczeniowych spór ten nie ma charakteru tylko sporu prawniczego, lecz ma przede wszystkim charakter sporu, którego rozstrzygnięcie pociąga za sobą istotne skutki w zakresie oskładkowania umów, a zatem ich ekonomicznej atrakcyjności z punktu widzenia zamawiającego (zlecającego). Zawarcie umowy zlecenia (umowy o świadczenie usług) rodzi bowiem obowiązek ubezpieczenia społecznego, co wynika wprost z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, podczas gdy zawarcie umowy o dzieło nie wywołuje takiego obowiązku. Ta okoliczność zapewne powoduje, iż mimo rzadkiej ingerencji ustawodawcy w przepisy dotyczące obu umów ( art. 627 k.c., art. 734 i art. 750 k.c. nie były zmieniane od czasu ich wejścia w życie) w praktyce dychotomiczny podział na obie umowy nie jest ani taki prosty, a nawet jak się zdaje do końca możliwy. Przykładem tu może być prowadzenie wykładów, które w orzecznictwie Sądu Najwyższego w zależności od konkretnych okoliczności jest traktowane jako umowa o dzieło (por. wyrok Sądu Najwyższego z 30 maja 2001 roku w sprawie o sygn. akt I PKN 429/00, OSNP 2003/7/174, lex numer 76241; wyrok Sądu Najwyższego z 27 sierpnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt II UK 26/13, lex numer 1379926) lub umowa zlecenia (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2013 roku w sprawie o sygn. akt II UK 402/12, lex numer 1350308; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2012 roku w sprawie o sygn. akt II UK 187/11, lex numer 1169838).\nUmowa o dzieło stanowi jak wiadomo zobowiązanie do uzyskania określonego rezultatu, który powinien być przez strony z góry określony. Jednocześnie powinien być osiągalny i pewny oraz mieć samodzielny byt (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt II UK 26/13). Z drugiej strony umowa o dzieło zakłada swobodę i samodzielność w realizacji dzieła. Nie można pominąć, iż wykonanie dzieła ma charakter jednorazowy i jest ograniczone upływem czasu. Jest to zatem umowa, której cechą jest nietrwałość stosunku prawnego (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 czerwca 2012 roku w sprawie o sygn. akt II UK 308/11). W końcu dzieło nie musi być czymś nowatorskim i niewystępującym jeszcze na rynku, jednak powinno posiadać typowe, wynikające z umowy cechy, pozwalające stwierdzić, czy zostało prawidłowo wykonane. Dzieło jest wytworem, które w momencie zawierania umowy nie istnieje, jednak jest w niej z góry przewidziany i określony sposób wskazujący na jego indywidualne cechy (Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 listopada 2013 roku w sprawie o sygn. akt II UK 157/13). W judykaturze Sądu Najwyższego dopuszcza się określenie dzieła ogólnie w sposób nadający się do przyszłego dookreślenia na podstawie wskazanych w umowie lub bezpośrednio przez zwyczaj bądź zasady uczciwego obrotu reguł (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2004 roku w sprawie o sygn. akt I CK 329/03). Stąd też przedmiot umowy o dzieło może być określony w różny sposób i różny może być stopień tego dookreślenia, pod warunkiem że nie budzi wątpliwości, o jakie dzieło chodzi. W rezultacie nie można uznać za dzieło czegoś, co nie odróżnia się w żaden sposób od innych występujących na danym rynku rezultatów (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 listopada 2013 roku w sprawie o sygn. akt. II UK 115/13). Dzieło w doktrynie i judykaturze określane jest jako rezultat pracy fizycznej lub umysłowej, materialny lub ucieleśniony materialnie, posiadający cechy pozwalające uznać go za przedmiot świadczenia przyjmującego zamówienie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie o sygn. akt II CKN 269/01, OSNC 2004/9/142 i z dnia 5 marca 2004 roku w sprawie o sygn. akt I CK 329/03).\nWykonanie dzieła najczęściej przybiera więc postać wytworzenia rzeczy, lecz może także polegać na dokonaniu zmian w rzeczy już istniejącej, jej naprawieniu, przerobieniu lub uzupełnieniu albo na rozbudowie rzeczy, połączeniu z innymi rzeczami, dodaniu części składowych lub przynależności (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 1976 roku w sprawie o sygn. akt II CR 193/76, OSPiKA 1976/11-12/194; z dnia 12 lipca 1979 roku w sprawie o sygn. akt II CR 213/79, OSNCP 1980/3/51; z dnia 20 maja 1986 roku w sprawie o sygn. akt III CRN 82/86, OSNCP 1987/8/125; z dnia 27 maja 1983 roku w sprawie o sygn. akt I CR 134/83, OSPiKA 1984/4/84 z glosą A. Szpunara i z dnia 25 listopada 2004 roku w sprawie o sygn. akt V CK 235/04, Biul. SN 2005 nr 4, s. 13). Z kolei w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2013 roku w sprawie o sygn. akt II UK 402/12 oraz wyroku z dnia 4 czerwca 2014 roku w sprawie o sygn. akt II UK 420/13 zwrócono uwagę, że poza rezultatami materialnymi istnieją także rezultaty niematerialne, które mogą, ale nie muszą być ucieleśnione w jakimkolwiek przedmiocie materialnym. W doktrynie zaś podkreślono konieczność, by takim rezultatem nieucieleśnionym w rzeczy nie była sama czynność, a jedynie jej wynik, dzieło bowiem musi istnieć w postaci postrzegalnej, pozwalającej nie tylko odróżnić je od innych przedmiotów, ale i uchwycić istotę osiągniętego rezultatu.\nNiewątpliwe jest, iż każda z tych umów charakteryzuje się swoistymi cechami, co uzasadnia wniosek, iż przy ocenie rodzaju, z jakim stosunkiem prawnym mamy do czynienia w sprawie, nie można koncentrować się na jednym elemencie, lecz zachodzi konieczność rozważenia wszelkich okoliczności, a w szczególności elementów danego stosunku prawnego, nawet tych drugorzędnych, czy choćby tylko zaakcentowanych przez strony umowy i dla nich istotnych. O zakwalifikowaniu określonej umowy do odpowiedniego reżimu decydować będą niewątpliwe przede wszystkim elementy przeważające, jak też okoliczności towarzyszące jej zawarciu, zwłaszcza leżące po stronie podmiotowej, a zatem znaczenia nabierają też indywidualne umiejętności i cechy wykonawcy umowy (np. przy umowach ze znanym malarzem artystą nawet samo dzieło nie jest tak istotne jak nazwisko malarza).\nZgodnie z treścią umów (k. 7) przedmiotem czynności zainteresowanego było opracowanie scenariusza wystawy własnych ilustracji do legend (...) oraz przedstawienie ich historii powstawania, w ramach (...). Tego rodzaju aktywność znajduje swe odzwierciedlenie w statutowej działalności odwołującej. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 roku o organizowaniu i prowadzaniu działalności kulturalnej (Dz. U z 2012 roku, poz. 406 ze zm.) działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.\nZe statutu odwołującej jednostki wynika, że podstawowym celem Biblioteki jest zapewnienie mieszkańcom województwa (...) dostępu do wiedzy, informacji i kultury. Realizacja tego zadania sprowadza się między innymi do rozwijania i zaspakajania zróżnicowanych potrzeb czytelniczych. Nie ulega wątpliwości, iż realizacja takiego zadania jest procesem długoterminowym i wymaga permanentnej aktywności Biblioteki aby sukcesyjnie pozyskiwać nowych czytelników, bo osiągnąć cel główny w postaci upowszechniania i ochrony kultury. Poza sporem winno być, iż jedną z form zaspakajania tych potrzeb było zorganizowanie wystawy ilustracji do legend (...) oraz przedstawienie ich historii odbiorcom w ramach(...). Istotą projektu było przybliżenie czytelnikom gwary (...) i (...) oraz legend (...). Z prawidłowych ustaleń Sądu Okręgowego wynika, iż zainteresowany był zobowiązany do przygotowania scenariusza wystawy-wernisażu, przygotowania odpowiednich materiałów graficznych, przygotowania opowieści o historii powstawania poszczególnych komiksów. Wystawa była przygotowywana indywidualnie, w części bazowała na materiałach przygotowanych wcześniej przez zainteresowanego, w części zaś wymagała stworzenia materiałów całkiem nowych – wcześniej przygotowane komiksy wymagały skrócenia na potrzeby wystawy. Zainteresowany bazował w czasie przygotowania i prowadzenia wernisażu przede wszystkim na swojej wiedzy i umiejętnościach, w wykonaniu dzieła bardzo ważne były jego cechy indywidualne. Tak nałożony obowiązek wymagał od wykonawcy umowy określonych przemyśleń w celu uzyskania konkretnego rezultatu, jakim są przeżycia artystyczne uczestników spotkania, zawiązane z zapoznaniem się z ilustracjami, wysłuchaniem opowieści o historii ich powstawania oraz obcowaniem z twórcą. Zdaniem Sądu Apelacyjnego w okolicznościach niniejszej sprawy jest element niezmiernie istotny by nie powiedzieć decydujący, bowiem efekt w postaci emocji wywołanych u uczestników tych spotkań zdecydowanie przesuwa istotę zawartych umów – czyniąc je umowami o dzieło. Przeżycia z takiego spotkania są zatem co najmniej zbliżone, jeżeli nie identyczne z przeżyciami uczestników spektaklu teatralnego, czy też koncertu muzycznego, a więc praw pokrewnych wynikających z treści ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych . W orzecznictwie nie wydaje się być spornym, iż nawet nieutrwalone w żaden sposób inscenizacje teatralne, recytacje, wykonania utworu muzycznego lub prowadzenie radiowej audycji słowno–muzycznej są utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 prawa autorskiego chronionymi tym prawem (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt II UK 26/13; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2004 roku w sprawie o sygn. akt III CK 571/02, niepubl.).\nOznacza to, że dzieło w postaci niematerialnej może ucieleśniać się tylko przez odpowiednie zachowanie wykonawcy. Zamawiający utwór może żądać wykonania ciągu czynności z należytą starannością, chcąc uzyskać określony rezultat, na który składają się tylko te czynności. Sąd Okręgowy podkreśla i nie bez racji osobiste przymioty J. G. jako autora ilustracji, które zadecydowały o powierzeniu mu przygotowania wernisażu. Zdaniem Sądu Apelacyjnego gdyby spotkania te utrwalono w formie zapisu audio-video, to nie byłoby wątpliwości, iż mielibyśmy do czynienia z utworem audiowizulanym w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który podlegałby ochronie. Bez znaczenia w tym zakresie jest to komu prawo do tego utworu stosownie do ustawy służyłoby (art. 69 ustawy), istotnym jest, iż J. G. byłby z pewnością współtwórcą takiego utworu. Rozpowszechnianie takiego utworu, np. na nośnikach DVD niewątpliwe musiałoby się odbywać na zasadach określonych w ustawie (w tym art. 41 ustawy). J. G. (znawca tematu legend, autor komiksów) - w świetle ustaleń Sądu Okręgowego - podczas przeprowadzonego wernisażu niewątpliwe gwarantował wytworzenie określonej atmosfery spotkania i nawiązania więzi z publicznością. Tego rodzaju doświadczeń kulturalnych (z punktu widzenia odbiorcy) nie zapewnia inna forma przekazu, jak odsłuchanie audycji radiowej z udziałem autora ilustracji, wywiad udzielony prasie, czy też w końcu wystąpienie w telewizji. Wartością dodaną takich spotkań jest możliwość dyskusji z autorem ilustracji. Nie można też pominąć, iż nadzór nad wykonaniem dzieła sprawował uprawniony pracownik odwołującej, co wynika ze zgromadzonych w sprawie osobowych źródeł dowodowych.\nResumując rozważania w sprawie Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, iż w okolicznościach niniejszej sprawy ostatecznie szalę w kierunku umowy o dzieło przechyliły niezależnie od innych argumentów trafnie przytoczonych przez Sąd Okręgowy przede wszystkim wybór strony umowy przez Bibliotekę (znawcy tematu legend, autora komiksów) i charakter wernisażu-wystawy, który niewątpliwe zbliża je do rodzaju spektaklu czy recytacji - tworzących niepowtarzalną atmosferę i przeżycia emocjonalne uczestników. Jako wspomniano Sąd Apelacyjny niezależnie od własnych rozważań w tym zakresie podziela również argumentację Sądu Okręgowego przytoczoną w uzasadnieniu przemawiającą za uznaniem przedmiotowej umowy za umowę o dzieło. Nie widzi przy tym potrzeby jej ponownego przytaczania, bowiem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w S. zakres obowiązku podawania uzasadnienia może różnić się w zależności od rodzaju orzeczenia i musi zostać określony w świetle okoliczności danej sprawy (por. R. T. przeciwko Hiszpanii, 9 grudnia 1994 roku, § 29, Seria (...) nr 303 A; H. B. przeciwko Hiszpanii, 9 grudnia 1994 roku, § 27, Seria (...) nr 303-B; H. i Inni przeciwko Francji, 19 lutego 1998 roku, § 42, (...) 1998-I; oraz G. R. przeciwko Hiszpanii [GC], nr (...), § 26, (...) 1999-I). W sprawach, w których sąd odwoławczy oddala apelację wystarczającym może być jednak nawet odwołanie się do uzasadnienia sądu niższej instancji (por. § 59-60 orzeczenia Trybunału z dnia 19 grudnia 1997 roku H. przeciwko Finlandii; § 45 uzasadnienie postanowienia Trybunału z dnia 20 marca 2012 roku D. przeciwko Polsce, skarga nr (...)).\nW tym stanie rzeczy apelacja organu rentowego na zasadzie art. 385 k.p.c. podlegała oddaleniu.\nO kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na zasadzie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 oraz § 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 roku, Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Jednocześnie Sąd nie podzielił stanowiska Biblioteki o konieczności zastosowania podwyższonych stawek wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną. Z ustalonych w czasie rozprawy okoliczności wynika, że przedmiotowa sprawa stanowi jedną z wielu o tym samym zakresie sporu, co uzasadnia w tym wypadku zastosowanie stawki minimalnej.


protest przeciwko likwidacji klas w LO nr VI we Wroclawiu - Petycjeonline.com\nNIE DLA ZMIENIJSZENIA LICZBY KLAS PIERWSZYCH W LO Nr VI W ROKU 2014/2015 !!!\nUrząd Miasta planuje od nowego roku szkolnego\nzmniejszyć nabór do klas I w LO Nr VI na Pilczycach do dwóch klas!\nSZÓSTKA, to szkoła od blisko 70 lat kształcącą młodzież z Pilczyc, Kozanowa, Popowic, Maślic i innych pobliskich dzielnic oraz gmin. Jest najbliższą szkołą ponadgimnazjalną dla tych osób, które nie chcą godzinami dojeżdżać do centrum, a mieć szansę na rzetelne przygotowanie do matury.\nZwracamy się do Was o poparcie starań szkoły, by przywrócić jej nabór do czterech klas! Poprzyjcie nas jeśli:\nrozumiecie potrzebę funkcjonowania dobrej (zdawalność matury – 100%) szkoły średniej w tej części miasta,\nwiecie o planach miasta rozbudowy Stabłowic, Złotnik i okolic, dla których to dzielnic SZÓSTKA będzie szansą na dostęp do edukacji blisko domu,\nnie chcecie trafić do szkoły, która dba tylko o wyniki, nie o człowieka,\nznacie tę szkołę, jej tradycję i miejsce w życiu osiedla,\ndobrze wspominacie spędzone tutaj lata,\nwiecie, że atmosfera w SZÓSTCE jest godna pozazdroszczenia – w plebiscytach Gazety. pl na Najfajniejsze LO we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku uzyskaliśmy DWA RAZY III miejsce!!!\nszukacie dobrej, małej i bezpiecznej szkoły dla swoich dzieci.\nJeśli szkoła uzyska pozwolenie na nabór tylko do 2. klas, uczniowie okolicznych gimnazjów stracą około 96. miejsc w szkole blisko domu. Utracą możliwość wyboru klasy humanistycznej, przygotowania do matury z geografii i historii. Nie będą mieli szansy na funkcjonowanie w placówce z doskonałą opieką pedagogiczno-psychologiczną.\nNauczyciele i Pracownicy LO nr VI\nŻyj globalnie, działaj lokalnie, poprzyj szkołę blisko domu!!!\nMałgorzata Urban Skontaktuj się z autorem petycji


Estetyczna i praktyczna pościel - Urządzanie wnętrz\nPościel należy do zasadniczych elementów każdej sypialni. Poza właściwie dobranym łóżkiem to właśnie pościel jest tym elementem, który zapewnia dobry i efektywny odpoczynek w nocy. Ponadto rolą pościeli jest też zapewnienie ciepła w czasie zimnych nocy.\nPoza tym pościel może także pełnić wolę odwrotną, czyli w ciepłe noce w lecie zapewniać chłodzenie. Tego rodzaju rezultat uzyskuje się poprzez kupno elementów z lekkiego, cienkiego, a do tego chłodnego materiału, jakim jest na przykład tkanina satynowa. Jeżeli z kolei mowa o prześcieradłach, to ich wybór zależy od konkretnej osoby. Ci, którzy preferują rozwiązania bardziej funkcjonalne, kupią zapewne prześcieradło z gumką, dzięki której nie spada ono z łóżka, gdyż gumka trzyma się na jego brzegach.\nTen odnośnik kieruje do niezwykle ciekawej strony, która zawiera równie interesujące dane na opisywany temat.\nW gronie produktów z Polski niezwykle znana jest na przykład pościel Andropol – więcej na , a więc wytwarzana przez polską markę, oferującą bardzo duży wybór pościeli różnego rodzaju, o urozmaiconych wzorach i dużym wyborze tkanin.\nWiększości ludzi słowo „pościel” przywodzi na myśl rzeczy takie jak kołdra, poduszka czy prześcieradło. Jednak w sypialniach i innych pomieszczeniach tak samo ważną rolę posiadają pozostałe akcesoria uszyte z materiału, takie jak na przykład różnorodne koce i narzuty. Mogą one służyć okrywaniu się w przypadku znacznego chłodu, ale nierzadko także stosowane są jako element ozdobny umieszczany na pościelonym już łóżko. Narzuty niekiedy są też przeznaczone do kładzenia na kanapach i fotelach.\nNamawiamy Cię do przeczytania nowego postu na podobny temat – tam wyszukasz dodatkowe treści. Więc idź do strony (https://www.effectglass.eu/pl/szklo-specjalne/) i ciesz się nimi.\nPośród koców niezwykle popularne są koce akrylowe – ze względu na dużą miękkość materiału i to, że są przyjemne w dotyku i raczej lekkie.\nSpecyficzny rodzaj odbiorców, również w kwestii artykułów pościelowych, tworzą odbiorcy młodsi, a więc dzieci i młodzież. W kwestii najmłodszych, to pościel stworzona do kołysek i łóżeczek najczęściej jest wielobarwna, a jej rozmiary bardzo niewielkie. Natomiast pościel młodzieżowa często posiada już typowo „dorosłe” rozmiary. Przykładem jest pościel młodzieżowa 160×200 – , całkiem często wybierana w sklepach tego typu. Pościel dla młodszych odbiorców najczęściej posiada dopasowane do ich zainteresowań elementy. Przykładowo elementy pościeli małej dziewczynki mogą być różowe i mieć wzór z księżniczkami Disneya.


białko w moczu!!! - Rodzice.pl\nWłaśnie wróciłam z wynikami badań no i to już staje się regułą, że zawsze wychodzi mi w moczu coś nowego.Miesiąc temu drożdżaki a teraz cyt.:”śladowej ilości białko w moczu”.Obiło mi się o uszy, że to niebezpieczne dla dziecka.Prosze Was bardzo jeśli wiecie coś na ten temat napiszcie! Może powinnam zmienić diete?Pozdrawiam\nJusi i Kulka (22 tydz.)\n2 odpowiedzi na pytanie: białko w moczu!!!\nRe: białko w moczu!!!\nWięc jedyną radą jest dmuchanie na zimne, czyli wizyta u lekarza, może to nic groźnego ale… białkomocz może między innymi powstać w stanie zapalnym dróg moczowych i nerek lub przy wysokim ciśnieniu tętniczym co prowadzi do gestozy – groźne. Ale ja bym poleciała do lekarza, bo może to paskudztwo sprzed miesiąca jeszcze wyołuje cału czas stan zapalny.\nnie chce straszyc ale bialko w moczu moze byc ALE NIE MUSI zapowiedzia gestozy (zatrucia ciazowego), oprocz tego towarzyszy mu wysokie cisnienie i obrzeki (nie schodzace po nocy), oraz nadmierny przyrost masy ciala….\nnajlepiej skonsultowac z lekarzem…\nmoze to nic groznego…\nkasia i 33-tyg chlopaczek\nZnasz odpowiedź na pytanie: białko w moczu!!!?\nCzyt to siara?\nWczoraj wieczorem zauwazylam na biustonoszu zolte kropki. Na samych sutkach rowniez byla zachnieta zolta wydzielina. Malo tego bylo ale jednak. Wg OM jestem w 15 tyg. ciazy a wg. USG\nokropne swędzenie - pomocy!\njeszcze przed świętami zauważyłam, że zaczyna mnie wszystko swędzieć. Nie piersi czy brzuch, ale dosłownie całe ciało łącznie z głową. Nie mogę przestać się drapać. Jak się podrapię swędzi jeszcze


Home Aktualności Gwiazdka z konkursami na Starówce\nGwiazdka z konkursami na Starówce\nWspólne śpiewanie kolęd to inicjatywa Rady Osiedla „Starówka” oraz Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Technicznych im. Jana Szczepanika na dzisiejsze popołudnie.\nW akcji „Sąsiedzkie Kolędowanie – Gwiazdka na Starówce” może wziąć udział każdy, kto ma na to ochotę. Początek o godz. 17 na placu Szczepanika (przy ZSOiT).\nOprócz wspólnego śpiewania kolęd razem z zespołem wesołych kolędników (dla uczestników spotkania przygotowane zostaną śpiewniki), tarnowianie będą mogli wziąć udział w dwóch konkursach: na najlepszy świąteczny piernik choinkowy z elementami tarnowskiej Starówki oraz na najciekawsze przebranie jasełkowe. Dla zwycięzców konkursów przewidziano atrakcyjne nagrody.\nMając na uwadze grudniową aurę, na placu Szczepanika ustawione zostaną namioty oraz paleniska z drewnem, a w razie bardzo niekorzystnych warunków pogodowych wspólna zabawa przeniesiona zostanie do przejścia podziemneg\nShare the post "Gwiazdka z konkursami na Starówce"\nGwiazdka na StarówceRynek Tarnów