Katar podczas ciąży w 1, 2 i 3 trymestrze ciąży - Pytania - May\nU kobiet w ciąży odporność jest zmniejszona, więc organizm nie postrzega zapłodnionego jaja jako ciała obcego. W ten sposób zarodek ma szansę spokojnie rosnąć w łonie matki. Ale sama kobieta staje się podatna na większość wirusów i bakterii. Kiedy hipotermia lub epidemia grypy, kobieta w ciąży może łatwo zachorować. W tym okresie większość narkotyków jest zabroniona. Kobieta powinna wiedzieć, jak radzić sobie z chorobą i nie zaszkodzić nienarodzonemu dziecku.\nPrzeziębienie jest oznaką ciąży\nCiążę można odgadnąć przez pewne objawy. Są bardziej jak oznaki przeziębienia. Wraz ze wzrostem poziomu hormonów, temperatura ciała kobiety wzrasta do 37,5 stopni, pojawia się katar, bóle ciała, senność i letarg. Warunek ten obserwuje się tylko na wczesnych etapach. Później stan zdrowia ciężarnej powraca do normy.\nZ zimną osobą czuje się gorzej, znika apetyt, słabość i senność. Choroba może być spowodowana przez wirusy lub bakterie. Kobiety w ciąży mogą zachorować na grypę, ARVI, ORZ. Z przeziębieniami cierpią organy oddechowe. U chorej kobiety może rozwinąć się nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie krtani, tchawica, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc.\nW trzecim trymestrze następuje okres obrzęku. Kobieta w ciąży ma spuchnięte nogi i ramiona, a smród płynie z jej nosa. Taki katar może towarzyszyć kobiecie podczas ciąży. Nie wymaga leczenia.\nCzasami katar pojawia się z powodu alergii. Objawy mogą być spowodowane przez żywność, detergenty i kosmetyki, pyłki roślin, sierść kota lub psa. Aby pozbyć się alergii, musisz zidentyfikować czynnik drażniący i starać się z nim nie kontaktować. Jeśli jedzenie było przyczyną złego stanu zdrowia, należy wyeliminować alergeny pokarmowe z diety.\nAby zabezpieczyć się przed infekcjami, przed wyjściem należy posmarować nos maścią oksolinową. To narzędzie może być chronione przed grypą w 1 trymestrze, kiedy użycie jakiegokolwiek leku jest niepożądane.\nzadzwoń do domowego terapeuty;\nczęściej płukać gardło, czyścić nos;\nFebrifuge można wziąć dopiero po 38 stopniach. Jeśli temperatura przekracza 37 stopni, musisz zrobić herbatę z limonką i jeść jagody malinowe lub jagodowe, mielone z cukrem. Jeśli nie ma takiego deseru, możesz być traktowany dżemem. To prawda, że jest w nim niewiele witamin. Maliny i jagody są dobrymi lekami napotnymi, które pomagają złagodzić gorączkę i usunąć toksyny z organizmu.\nLeczenie choroby powinno odbywać się pod kierunkiem lekarza. Przyszła matka powinna pamiętać, że niekontrolowane leki w tym okresie mogą negatywnie wpłynąć na zdrowie przyszłego dziecka.\nwziąć Paracetamol, jeśli na termometrze - powyżej 38 stopni (nie więcej niż trzy tabletki dziennie);\nzrobić zimny kompres na czole (zwilż ręcznik pod bieżącą wodą);\npić herbatę z limonką z miodem.\nLeków nie należy przyjmować w pierwszym miesiącu lub tygodniu ciąży. Podczas drugiego i trzeciego trymestru lekarz może przepisać pigułki na kaszel lub krople z przeziębienia. W tym okresie płód już się uformował, a zażywanie narkotyków nie przyniesie mu szkody.\nNiesteroidowe leki przeciwzapalne (ketanal, diklofenak, ibuprofen) można stosować w drugim trymestrze ciąży. Wykorzystanie tych środków może prowadzić do powikłań: wydłuża się czas trwania ciąży, zmniejsza się krzepliwość krwi, zmniejsza się ilość płynu owodniowego. W pierwszym i trzecim trymestrze ciąży zabronione jest używanie GMP.\nPrzygotowanie maści. Stopiony miód w kąpieli wodnej, dodać kilka kropli oleju roślinnego i czosnku. Maść moczyć turundochki i wstawić do kanałów nosowych.\nDomowe krople. Wyciśnięty sok z aloesu lub Kalanchoe zakopany w każdym nozdrzu. Możesz dodać kilka kropelek miodu. Z tego samego celu wykorzystano sok z buraków. Krople łagodzą obrzęk i zapalenie, usuwają śluz z nosa.\nPłukanie. Nos jest myte rumiankiem, propolisem, glistnikiem. Można stosować sól fizjologiczną.\nPo zachorowaniu kobieta powinna podjąć wszelkie środki, aby wyzdrowieć. Najbardziej niebezpiecznym objawem przeziębienia podczas ciąży jest kaszel. Z tego powodu zwiększa się napięcie macicy, może wystąpić przedwczesny poród, poronienie, krwawienie z macicy, a dziecko może doświadczyć głodu tlenowego lub rozwinąć infekcję wewnątrzmaciczną.\nBronchipret, Dr Theis - z mokrego kaszlu we wczesnych stadiach;\nKaszel jest szczególnie niebezpieczny we wczesnej ciąży. W tym okresie kładzie się organy przyszłego dziecka. Zakażenie lub leki mogą powodować nieprawidłowości w rozwoju płodu. Kaszel może prowadzić do niedotlenienia, oderwania łożyska i poronienia. W drugim trymestrze wirusy są trudne do przedostania się przez łożysko. Jednak częste ataki kaszlu mogą zwiększyć napięcie macicy. W późniejszych miesiącach łożysko się starzeje, a niebezpieczne toksyny i leki stosowane przez matkę mogą przez nie przejść.\nW czasie ciąży gardło leczy się często. Procedura jest wykonywana co 30 minut. Wypłukać gardło przeziębieniem i kaszlem. Ta procedura pomaga złagodzić powstający tam śluz i uspokoić gardło podrażnione przez częste ataki.\nJeśli kobieta ma ból gardła, możesz użyć ziół leczniczych do płukania. Na szklankę płynu weź jedną łyżkę szałwii lub rumianku, nagietka, dziurawca. W dławicy gardła nie można spłukać roztworami sody i soli. Ciecz nie powinna być zbyt gorąca.\nW dusznicy bolesnej, zapaleniu gardła, zapaleniu migdałków podczas ciąży nie można stosować leków zawierających alkohol. Zabrania się rozmazywania gardła propolisem. Nie możesz używać sprayów Stop angina i Yoks.\nWdychanie podczas ciąży najlepiej jest wykonać za pomocą nebulizatora. Jako rozwiązanie procedury można użyć wody mineralnej (Borjomi, Narzan). Na receptę możesz zastosować Lasolvan, Mukaltin.\nPrzed pójściem spać można zrobić kompres z kaszlu z liści kapusty i miodu. Arkusz jest gotowany w wodzie przez 5 minut, a następnie nakładany na klatkę piersiową. Zanim będzie musiał zostać posmarowany miodem. Kompres pozostawiony na noc. Następnego ranka widać, że śluz zaczął kaszleć lepiej. Kompres przyczynia się do szybszego usuwania plwociny nagromadzonej w oskrzelach.\nKaszel pomaga w soku z czarnej rzodkwi i miodzie. Przygotuj lekarstwo przed użyciem. Aby upłynnić śluz w oskrzelach, należy wziąć łyżeczkę mieszanki trzy razy dziennie.\nPomaga radzić sobie z przeziębieniem i takim ludowym lekarstwem, jak mleko z szałwią. Mieszankę przygotowuje się przed snem. Do 300 ml mleka dodać jedną łyżkę ziół. Mieszankę należy gotować przez pięć minut, ale nie więcej, przecedzić i wypić, gdy zostanie schłodzona do temperatury pokojowej.\nZabij infekcję, która pomoże cebuli i czosnkowi. Możesz zetrzeć tarte warzywa, dodać miód i wziąć jedną łyżeczkę trzy razy dziennie. Zawiesinę cebuli lub czosnku można umieścić na spodku i postawić na nocnym stoliku w pobliżu łóżka. Podczas snu dobrze jest oddychać parami tych roślin.\nNikt z lekarzy nie może powiedzieć, jak zimno wpływa na przyszłe dziecko. Jeśli kobieta zachoruje we wczesnej lub późnej ciąży, zakażenie może przeniknąć przez łożysko i wpłynąć na rozwój płodu. Nie mniej niebezpieczne w tym okresie i narkotyki. Stosowanie niektórych środków może prowadzić do braku równowagi hormonalnej. Zaburzenia metaboliczne w ciele matki czasami prowadzą do rozwoju patologii u dziecka.\nNatura sama wie, kiedy zakończyć ciążę. Jeśli coś pójdzie nie tak, kobieta poroni. Jeśli nie ma zagrożenia, a ogólna analiza krwi i moczu jest normalna, nie możesz dotknąć płodu i dać mu spokoju, aby się rozwinąć. Przecież każda interwencja w nowo narodzone życie może mieć konsekwencje.\nPrzeziębienie podczas ciąży nie wystąpi, jeśli przestrzegasz środków ostrożności. W okresie epidemii grypy nie można odwiedzać miejsc publicznych i kontaktować się z chorymi ludźmi. Kiedy wracasz do domu, myj ręce mydłem i opłucz usta i nos solą fizjologiczną.\nJeśli chorzy krewni mieszkają w domu, musisz regularnie przewietrzyć pomieszczenie i starać się z nimi nie rozmawiać. Pomieszczenie może być „kwarcową” lampą UV. Przy pierwszych objawach choroby należy skonsultować się z lekarzem. Zimno jest niebezpieczne tylko wtedy, gdy nie jest leczone.\nNiektórzy lekarze zalecają szczepienie przeciw grypie. We wczesnych stadiach szczepienia nie jest zalecane. Zawsze istnieje możliwość, że zaszczepiona osoba nadal będzie wykrywać wirusa. Aby nie zachorować, lepiej zwiększyć układ odpornościowy.\ncodziennie być na wolnym powietrzu, chodzić po parku lub ogrodzie, gdzie jest dużo drzew i roślin;\nJeśli kobieta jest chora, należy natychmiast iść do łóżka i wezwać lekarza w domu. W okresie choroby konieczne jest picie jak największej ilości wody. Traktuj lepsze środki ludowe. Stosowanie środków farmaceutycznych należy odroczyć do momentu dostarczenia.\nAnalogi i substytutyCykloferon jest dostępny w postaci maści, tabletek i roztworu do wstrzykiwań. Nie ma kompletnych analogów z tą samą substancją, ale możesz wybrać substytut, patrz leki przeciwwirusowe, a także immunomodulatory i adaptogeny.


U stóp Beskidów, ok. 5 km od czeskiej granicy, z dala od zgiełku miast, w leśnym zaciszu, leży spokojna miejscowość Zebrzydowice, a w niej ośrodek „MedCithi”.\nW naszym Ośrodku na powierzchni ok. 600 m2 mieszczą się gabinety fizjoterapii, kinezyterapii, hydroterapii i terapii manualnej, wyposażone w nowoczesny sprzęt.\nObiekt przeznaczony jest dla osób niepełnosprawnych.\nOśrodek przyjazny weteranom działań\npoza granicami państwa !!!\nW 2016 r. w MedCithi odbyły się dwa dwutygodniowe turnusy rehabilitacyjne dla weteranów poszkodowanych.\nPodczas pobytu zrelaksujesz się i poprawisz sprawność narządów ruchu, korzystając z:\n· bogatego pakietu zabiegów rehabilitacyjnych;\n· sauny i siłowni;\n· sali bilardowej;\n· nordic walking i rowerów;\n· zdrowych posiłków w naszej restauracji.\nStandard Ośrodka należy do wysokich. Goście zakwaterowani są w przestronnych i gustownych apartamentach. Składających się z sypialni, pokoju dziennego, przedpokoju i łazienki. Wyposażone są w telewizor i Internet.\nNasza restauracja jest oszklona i pełna kwiatów, usytuowana z widokiem na las.\nNieopodal znajduje się ośrodek sportów wodnych z plażą i przystanią dla kajaków oraz rowerów wodnych .\nTo miejsce dla tych, którzy lubią ciszę, spokój. Sarny i bażanty są tutaj częstymi „gośćmi”.\nSpecjalizujemy się w kompleksowej rehabilitacji osób ze schorzeniami narządów ruchu.\nRehabilitacja obejmuje usprawnianie po urazach: czaszkowo-mózgowych, rdzenia kręgowego, po złamaniach, skręceniach, zwichnięciach, stłuczeniach, zmianach zwyrodnieniowych oraz przewlekłych bólach kręgosłupa i kończyn występujących po urazie lub nagle pojawiających się ale związanych bezpośrednio ze strukturami narządu ruchu tj. mięśniami, stawami i nerwami.\nPracujemy uznanymi metodami, które są rekomendowane na całym świecie m.in. PNF, Terapia Manualna, Metoda McKenziego, Brianna Mulligana, Neuromobilizacje i inne. Ponadto nasz Ośrodek oferuje zabiegi z zakresu hydroterapii oraz kriokomorę.\nDobór wyżej wymienionych metod indywidualnie dostosowujemy do problemów, z którymi się Państwo do nas zgłaszacie. Oferujemy wysoką jakość usług wykonywanych przez świetnie wyszkolony personel. Prowadzimy rehabilitację stacjonarną oraz turnusy rehabilitacyjne.\nW naszej ofercie posiadamy turnusy rehabilitacyjne – 7 dniowe i 14 dniowe oraz turnusy z dofinansowaniem PFRON.\nSerdecznie zapraszamy do głębszego zapoznania się z ofertą naszego Ośrodka dostępną na stronie www.medcithi.pl\nOkres trwania turnusu: od niedzieli – do niedzieli.\nDoba turnusowa:17:00- przyjazd; 11:00 – wyjazd.\nProgram pobytów rehabilitacyjnych (rehabilitacja ruchowa)\n15 zabiegów rehabilitacyjnych na turnus\nKonsultacje z magistrem rehabilitacji\nMożliwość skorzystania z rowerów oraz kijków nordic walking.\nMożliwość wykupienia zabiegów rehabilitacyjnych z 10% rabatem\nPrezentacja diety odkwaszającej dr R. Younga przez certyfikowanego trenera\nOrganizowanie atrakcji dodatkowo płatnych\nPrzy większej ilości osób dancing\nOśrodek posiada wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą\nOśrodek wyposażony jest w najnowocześniejszy sprzęt do rehabilitacji ruchowej.\nMasaże całościowe, częściowe, magnetoterapia, Magcel Arthro, laser, tens, prądy Traberta, interferencyjne, diadynamiczne, elektrostymulacje, ultradźwięki, Skanlab bodywave, solux, masaż uciskowy aparatem „boa”, naświetlanie lampą „Fotovita”, masaż podwodny, masaż wirowy kończyn, Aquamed hydromasaż na sucho, sauna fińska, Infrared, kriokomora, Ugul, Sala gimnastyczna. EKG wysiłkowe.\nw apartamentach 3 osoba 150 zł taniej (rozkładana kanapa w pokoju dziennym)\nDopłata do pokoju 1 osobowego – 20 % wartości turnusu\nCena: 1499 zł 1099 zł – oferta 1313\nUWAGA: wyłączono z Oferty: 01.11.2016 i od 24.12.2016 do 01.01.2017\nDoba turnusowa: 17:00- przyjazd; 11:00 – wyjazd.\n20 zabiegów rehabilitacyjnych na turnus\nOrganizowanie atrakcji dodatkowo płatnych: wycieczki\nCena: 2099 zł 1499 zł – oferta 1313


Pufy do salonu - Arena.pl\nPufy do salonu (4 134 ofert)\nKomodySzafkiNarożnikiZestawy mebliPodnóżkiWitrynyKomplety wypoczynkoweSzafki wisząceKrzesłaŁawy i stolikiKanapy i sofyFotelePufyGazetniki i kwietnikiStoliki i szafki rtvStołyPozostałeRegałyPółki\nPufa kryształki pikowana tapicerowana Glamour czarna ze schowkiem\nPufa Glamour Kryształki Nogi Ludwig Siedzisko Ławka Skrzynia 72x42cm!\nPufa kryształki pikowana tapicerowana Glamour szara ze schowkiem\nPUFA PIŁKA XXXL 80cm !!! WOREK PUFY PIŁKI + GRATIS\nPODNÓŻEK KING fotela USZAK styl skandynawski PUFA drewniane nóżki\nPufa z pojemnikiem 40/40\nPufa pikowana tapicerowana ze schowkiem\nPufa glamour welur tapicerowana ze srebrną podstawą do salonu czarna UC3014B\nFOTEL PUFA WOREK XXXL + GRATIS PUFY SAKO WYPRZEDAŻ MAGAZYNU\nPufka składana do siedzenia pojemnik taboret pudełko na drobiazgi szary UC121272\nPufa Skandynawska Kufer Siedzisko Skrzynia Duży pojemnik Wysokie nóżki\nElegancka pikowana pufa glamour mała Queens Czarna DA-0026\nPufa ZETA LOFT ławka taboret podnóżek metal MG16\nPufa AQUA okrągła RÓŻOWY VELVET podnóżek HALMAR\nPufa OLA LOFT ławka podnóżek metal MG09\nPUF PUFA PODNÓŻEK BAWEŁNIANY 40x40x40cm SIEDZENIE\nPufa Skandynawska Kufer Siedzisko Skrzynia Duży pojemnik Nogi Metal\nPufa OSLO styl skandynawski\nZestaw 2 pufów z trawy morskiej, brązowy\nPufa CHESTERFIELD LOFT ławka podnóżek metal MG19\nPufa ławka skandynawska wysokie drewniane nóżki pojemnik schowek puf\nPufa OLA LOFT ławka podnóżek metal MG25\nPufa, Kolekcja DEMO, Meble dla Kreatywnych\nMATERAC składany / FOTEL rozkładany KARO gr.20 cm szary wysyłka 24h\nPodnóżek, Biały, Sztuczna Skóra\nPodnóżek, kremowy, sztuczna skóra\nPuf aksamit bawełniany 40x40x40cm rubinowy VidaXL\nPuf, aksamit bawełniany, 40 x 40 x 40 cm, rubinowy\nPufy do salonu to meble, które stanowią połączenie funkcjonalności oraz designerskiego wyglądu. Pufy salonowe różnić mogą się od siebie zarówno stylem, w jakim są utrzymane, jak i kolorystyką, kształtem, wymiarami czy materiałem wykonania.\nPufy do siedzenia — piękne i praktyczne\nModne pufy do salonu pełnić mogą kilka różnych funkcji. Bardzo dobrze sprawdzają się one w charakterze stylowego dodatku. We wnętrzach, w których królują klimaty glamour, najlepiej prezentować będą się pufy pikowane do salonu. Do nowoczesnego salonu z powodzeniem wstawić można natomiast pufę worek. Najlepiej, aby elegancka pufa do salonu była dopasowana do pozostałych znajdujących się tam mebli — kanapy i foteli. Nowoczesne pufy do salonu nie tylko pięknie się prezentują. Bardzo dobrze sprawdzają się one w funkcji wygodnego siedziska. Pufy worki do siedzenia z powodzeniem zastąpić mogą fotele w małym pokoju dziennym lub stanowić dodatkowe siedzisko w nieco większym salonie.\nEleganckie pufy do siedzenia — jak jeszcze można je wykorzystać?\nStylowe pufy do salonu pełnić mogą również funkcję podnóżka. Zestawione wraz z fotelem i lampą podłogową, tworzyć będą przytulny kącik do czytania. Nic nie stoi również na przeszkodzie, by dużą pufę do salonu wykorzystać w charakterze stolika kawowego. Do tego celu najlepiej sprawdzać będą się modele z twardym siedziskiem. To idealne rozwiązanie w szczególności na spotkania towarzyskie. Kolejny niebanalny sposób na wykorzystanie pufy do salonu otwieranej to potraktowanie jej jako mebla do przechowywania. W tej roli sprawdzą się meble wyposażone w pojemny schowek, do których schować będzie można książki czy czasopisma.\nJak mogą wyglądać pufy do siedzenia do salonu?\nKolorowe pufy do salonu obite mogą być różnymi materiałami. Do tego celu wykorzystuje się rozmaite tkaniny naturalne i syntetyczne, skórę naturalną i ekologiczną czy wełnę. Jeżeli chodzi o kształt, do wyboru mamy ozdobne pufy do salonu okrągłe, kwadratowe czy prostokątne.\nPufa do salonu – sprawdź nasze propozycje!\nJak urządzić salon? 4 rzeczy, o których musisz pamiętać\nJakie dodatki do salonu? 9 najciekawszych rozwiązań


Pufa Sakwa M Poliester - Sklep internetowy Pufy.pl\nTa pufa typu sakwa jest perfekcyjna :D Mam dwójkę dzieci i naprawdę biją się o nią :D musiałem zamówić drugą sztukę… Idealnie dopasowuje się do naszej sylwetki a materiał z którego została wykonana jest najwyższej jakości.\nNic dodać nic ująć ! Chętnie siadam przed tv i relaksuję się niesamowicie.\nPolecam stronę pufy.pl, nigdy mnie nie zawiodła !\nSpełnia moje oczekiwania !\nPufa spełnia swoje zadania ! Poliester jest naprawdę wysokiej jakości… Polski produkt po raz kolejny mnie nie zawiódł.\nTa pufa jest cudowna ! Kupiłem ją razem z żoną dla naszego synka do pokoju i jest zadowolony !\nNie myślałem że znajdę taki produkt w tak niskiej cenie ! Bardzo wygodna :D\nNie mogę złego słowa powiedzieć na temat tej pufy bo bym musiała lecieć do konfesjonału się wyspowiadać hehe. Polecam :D jest cudowna !


czytelniczy: Za kratami. Andrzej Stasiuk - "Mury Hebronu"\n„- Nie dygaj, nic nie dygaj małolat. Puszka jak puszka, ani lepsza, ani gorsza. Nie dygaj, nie myśl sobie, że to pączki u cioci. Pączki u cioci się skończyły, tam, na sali, kiedy słuchałeś wyroku. Już tam powinieneś wiedzieć, że cię nie ma, że jest ktoś inny. Umarł król, niech żyje król – jak nawijają Anglicy. Kumasz? Po nadziei i po świętach, i po herbacie, i po regatach, i po czym tam jeszcze. Wszystko w porządku, wszystko od nowa. Przyzwyczaisz się. To przychodzi szybko i bezboleśnie. Tylko nie licz, nie skreślaj jakiś głupich kurewskich dni w kalendarzu, nie bądź aż takim bezmózgiem. Odsiaduj swoje, każdy dzień od nowa, i myśl raczej o wczorajszym niż o jutrzejszym. Nie ma cię za murem, nie ma cię w przyszłości, nie ma cię na wolności. Jesteś tu i żyj tu.\nTutaj nic się nie ukryje. Kolesie od nas już zadbają o prawidłowy przepływ informacji. (…) Na tym to wszystko polega. Trzeba wiedzieć, kto jest kurwą, a kto człowiekiem. Tu się nie siedzi dla zabawy. (…) nie możesz wyjść, jak ci się balanga nie podoba. Trzeba dbać, żeby nie było żadnego smrodu. Patrz, komu ufasz.”\nPo pierwszej przeczytanej książce Stasiuka miałam problem z określeniem się, czy jego proza (w opozycji do kreacji w wywiadach) do mnie przemawia, tak jak to sobie wcześniej wyobraziłam, że mogłaby. Nie było to objawienie, ale wciąż liczyłam (zważywszy, że to początki z jego książkami), że być może kiedyś mnie jednak ono dopadnie. Miałam rację – dopadło mnie przy „Murach Hebronu”.\nTo dość dziwne, bo szukałam w jego książkach prowincji, a zachwyciłam się obrazem zła. Choć, gdyby na to popatrzeć nieco przewrotnie – więzienie również przyjmuje formę „prowincji”. Tyle tylko, że nikt tam nie chce jeździć, a mimo to, paradoksalnie, dla wielu osadzonych jest niczym drugi dom. Trafia się do niego różnymi drogami (złodziejstwem, zabójstwem, gwałtem), ale z jednym biletem – wyrokiem z sali sądowej. Na miejscu - jak w domu - trzeba się jakoś urządzić. Najlepiej być grypsującym git-człowiekiem. Wtedy jest się panem mającym pod sobą na usługach frajerów i cweli.\nWięzienna rzeczywistość to zhierarchizowane piekło na ziemi, gdzie nie ma miejsca na empatię, gdzie nieustannie rozgrywa się walka o przetrwanie, gdzie agresja, kradzieże, (samo)okaleczenia i gwałty są na porządku dziennym. A słowo resocjalizacja jest tylko hasłem ze słownika wyrazów obcych.\n„Mury…” są niejako zapisem wspomnień Stasiuka z jego półtorarocznego pobytu w więzieniu, na który został skazany za dezercję z wojska. Nie wiem, jaki w książce jest stosunek fikcji do rzeczywistości, ale wyobrażam sobie, że to autor mógłby być owym małolatem, wysłuchującym „Opowieści jednej nocy” snutej przez starego kryminalistę-recydywistę.\n„Małolat, ja siedzę już trzeci raz i wiem, że będę z przerwami siedział do końca życia. Udało się im tylko jedno. Nauczyli mnie, jak być bandytą, nie bać się kryminału i być dumnym z tego. To im się dobrze udało. I tylko to.”\nDla mnie ta książka to dość ciekawe uzupełnienie do niegdysiejszych studenckich seminariów z kryminalistyki i wykładów z opieki postpenitencjarnej.\nI pomimo tego, że bardzo mi się podobała – nie polecę jej każdemu. To nie jest książka dla wrażliwych, delikatnych, szukających w prozie piękna. To brudna, lepka i brutalna historia zła, które pomimo iż zepchnięte na margines społecznego życia – tętni żywo i ma się dobrze.\nJako uzupełnienie lektury polecam film Konrada Niewolskiego - "Symetria"\nwszystkie cytaty: Andrzej Stasiuk – „Mury Hebronu”, wyd. Czarne; zdjęcie na okładce: Kamil Targosz\nKsiążka bierze udział w wyzwaniu: Polacy nie gęsi, czyli czytamy polską literaturę\nEtykiety: 6/6, polska, więzienie, Wyd. Czarne, wyzwania czytelnicze\nNatalia Szumska 14 kwietnia 2014 20:06\nUwielbiam ostatnie zdanie Twojej recenzji! Z mojej wiedzy wyniesionej z podobnych do wspomnianych przez Ciebie seminariów i książek Przybylińskiego, wynika dokładnie to, co piszesz. I dla mnie też, choć studiowałam to 5 lat, resocjalizacja jest tylko słownikowym pojęciem. Przynajmniej ta więzienna. Ach! Muszę zatem przeczytać Stasiuka.\nGosia Oczko (zemfiroczka) 14 kwietnia 2014 22:51\nWiesz, aż dziwnie napisać, że ta książka się podobała, bo cóż się może podobać w brzydkim obrazie. Ale jednak - warto :)\nAnn RK 14 kwietnia 2014 22:15\nTo było moje pierwsze spotkanie z prozą Stasiuka. Wpadłam po uszy. ;)\nGosia Oczko (zemfiroczka) 14 kwietnia 2014 22:52\nJa nie mogłam się oderwać. Siedziałam do pierwszej w nocy i czytałam, póki nie skończyłam :)\nps. Właśnie dostałam "Skazańca" ;)\nAnn RK 15 kwietnia 2014 22:05\nSuper! Czeka Cię kolejna zarwana noc. Albo i dwie. :D\nGosia Oczko (zemfiroczka) 16 kwietnia 2014 17:50\nNa to liczę ;) Pan Krzysztof też napisał, że będzie mi się czytać szybko ;)\nAga CM 9 maja 2014 07:48\nOoo. To muszę przeczytać.\nGosia Oczko (zemfiroczka) 9 maja 2014 18:21\nMocna treść - zdecydowanie do przeczytania.


Polowanie 05.01.2020 | Koło Łowieckie "Szarak" w Kańczudze\n← Polowanie 29.12.2019\nWitam Koleżanki i Koledzy !\nSezon polowań zbiorowych, powoli, powoli … zbliża się do końca, pozostało jeszcze dwa tj.Rączyna – Łopuszka Wielka i kończymy na obwodzie 115.\nPiątego stycznia polowaliśmy na Zagórzu (obw. 129). Warunki atmosferyczne prawie idealne – ,,biała stopa”, temperatura na minusie, tylko wiatr lekko dokuczał. Dla myśliwego pogoda zawsze jest mniej lub lepiej ale zawsze dobra.\nNa zbiórce w Zagórzu melduję się 26 myśliwych, naganka z pieskami i zaczynamy! Pierwszy miot od Medyni – cisza i spokój, drugi miot – Kobyłka, tylko jeden lis – kol. Michał Łuczyk, trzeci okolice ambony nr 7 Zagórze. Dzięki dużej znajomości terenu prowadzących Stanisława Skóry i Grzegorza Kaszuby oraz doświadczonych podkładaczy – właśnie w tym, ostatnim miocie, pozyskaliśmy 2 dziki. Szczęśliwcy to Adam Bar i Jan Zygmunt, oj strzelał jeszcze i pudłował kol. Piotr Ruszel. Gratulacje dla wyróżnionych.\nZakończenie polowania oczywiście przy ognisku, gorąca zupa, kawa, herbata. Atmosfera polowania idealna, dla nieobecnych zdjęcia.


Zapraszamy na Magnificon EXPO 2015 | Inner World\n»Zapraszamy na Magnificon EXPO 2015\nJuż od paru lat zapraszamy Was na Magnificon, nie inaczej jest tym razem. Myślę, że będziecie się świetnie bawić na tym konwencie. My też tam będziemy i ręczymy, że będzie grubo, w końcu wysyłamy tam naszych najtęższych redaktorów. Tymczasem jak co nius o patronacie zostawiam Wam do lektury słowo od organizatorów.\nByła mowa o Europie to teraz pora na resztę świata. :) Czym byłby festiwal kultury japońskiej bez przedstawicieli Kraju Kwitnącej Wiśni. W tym roku mamy dla was aż trzy koncerty. Daleki Wschód będą reprezentować Mika Kobayashi i Tezya. Polskiej sceny koncertowej będzie bronić zespół CYAN inc.\nNa Magnificonie nie zabraknie także premier nowych mang. Studio JG zaprezentuje „Monster Musume No Iru Nichijou”. Wydawnictwo Kotori natomiast przedstawi Wam trzeci, ostatni tom „Lalkarza” autorstwa Katarzyny Lisowskiej.\nJeśli dalej Wam mało, to wiedzcie, że będzie także masa innych atrakcji, jak turnieje w gry konsolowe, wiedzówki z mangi i anime, panele dyskusyjne, karaoke i inne imprezy.\n29-31 maja 2015 KRAKÓW – musisz tam być! Bilety do nabycia już od 25 zł. Rezerwacji możecie dokonywać poprzez system Nagato, lub bezpośrednio na miejscu.\nSystem Nagato: https://nagatosystem.pl/tickets/magnificon2015\nWydarzenie na Facebooku: https://www.facebook.com/events/1424248891147591/\nStrona konwentu: http://magnificon2015.miohi.pl/news\nData: 14 maja 2015, 14:07\nTagi: Konwenty, Magnificon EXPO 2015, MiOhi


„Na czyichś Kresach. Pamięć, nostalgia i resentyment | Widok. Teorie i Praktyki Kultury Wizualnej\nAutorzy: Magdalena Saryusz-Wolska, Claudia Snochowska-Gonzalez, Jan Sowa, Andrzej Leder\n„Majątek”. Fot. Igor Omulecki\nClaudia Snochowska-Gonzalez: Chciałabym rozpocząć od anegdoty z życia Lwa Trockiego. W autobiografii opisuje on, jak uciekł z zesłania na Syberii i przez Zurych, Wiedeń i Paryż udał się do Londynu, do Lenina. Jak tylko spotkał się z nim, ten zabrał go na wycieczkę po mieście. Pokazując mu kolejne cuda architektury, wspaniałe okazy dziedzictwa kulturowego, za każdym razem mówił z przekąsem: „No, takie tutaj sobie wybudowali”. Trocki opisywał to jako wyraz małostkowości i resentymentu. Kiedy to czytałam, też miałam poczucie, że to coś wyjątkowo małego. Ale kiedy znalazłam się na wystawie „Majątek” w Królikarni i oglądałam pokazywane na niej filmy, między innymi z Polesia, pomyślałam sobie: „No, takie tutaj sobie odgrywali scenki rodzajowe”. Grali w tenisa i pili herbatkę, a chłop poleski w tym czasie pływał jakimś przedpotopowym czółnem, chodził półnagi, jak opisuje to Józef Obrębski…1 Innymi słowy poczułam właśnie to, co wyrażał Lenin: potworny resentyment. I od refleksji nad resentymentem właśnie chciałabym zacząć tę dyskusję. Resentyment powraca w kontekście bardzo wielu wątków na tej wystawie: można mówić i o resentymencie kogoś, kto się utożsamia właśnie z tym chłopem poleskim, można mówić o resentymencie żołnierzy białoruskich, jeśli dobrze pamiętam, ostrzeliwujących posąg Zeusa stojący przed majątkiem w Dylewie; można też mówić na pewno o resentymencie związanym z roszczeniami do siedziby Królikarni, wysuwanymi przez rodzinę Krasińskich. Takich resentymentów można by tu znaleźć więcej. Resentyment to uczucie nieprzyjemne, a co istotniejsze – wielowymiarowe. To przede wszystkim wyraz złości na wielkość czy wspaniałość pomników kultury. Pojawia się także jako zarzut, to znaczy zarzuca się resentyment osobom, które dążą do jakiejś sprawiedliwości, i robi się to po to, żeby te dążenia ukrócić.\nZwracam się do Magdaleny Saryusz-Wolskiej, która zajmuje się badaniem pamięci niemieckiej. Czy debaty wokół niemieckiej pamięci skupiają się głównie wokół kwestii winy i prób jej przepracowania? Czy jest w nich miejsce na wątki dotyczące wspomnień „wypędzonych” i czy w debatach tych dochodzi do głosu resentyment?\n„Majątek” Fot. Igor Omulecki\nMagdalena Saryusz-Wolska: Według mnie w niemieckiej debacie o pamięci funkcjonują dwa dyskursy. Pierwszy jest prowadzony zgodnie z regułami poprawności politycznej. Toczy się wokół przepracowywania własnej winy, co dobrze widać w przestrzeni Berlina, w której pojawiają się coraz to nowe obiekty i praktyki upamiętniania win i cierpienia zadanego innym przez Niemców. Drugi dyskurs dotyczy tego, co bezpowrotnie utracone, do czego nie można już wrócić. Zapominamy dzisiaj o tym, że jego kulminacyjna faza jest już za nami. Jeśli porównamy oburzenie sprzed kilku lat, które zwłaszcza w Polsce, ale także w Czechach, wzbudził głos niemieckich wypędzonych, z tym, co działo się w latach 40., 50. a nawet jeszcze w 60., to dostrzeżemy, że ten współczesny głos jest nieporównywalnie słabszy. Do końca lat 60. środowiska konserwatywne w Niemczech poruszały wiele tematów, które następnie zepchnięto w cień. Nie znaczy to, rzecz jasna, że one zupełnie zniknęły. Po prostu wyparto je z głównego nurtu wielkiej polityki. Debata dotycząca wypędzonych nie zamarła, toczy się już w którymś pokoleniu. Możemy tu mówić o postpamięci wypędzeń, o pokoleniu, które próbuje zbić swój kapitał polityczny na roszczeniach. Nie chodzi przecież o odzyskiwanie czegokolwiek, ta sprawa jest już od wielu lat dawno zamknięta.\nTe dwie debaty toczą się niejako równolegle, w różnych przestrzeniach, w różnych mediach. To, co nazwałaś resentymentem, a co możemy też nazwać nostalgią, znajduje wyraz raczej w kulturze popularnej, np. w serialach telewizyjnych niż w oficjalnych przemówieniach niemieckich polityków, którzy starają się marginalizować temat. To jest problem, który wciąż się tli, ale w innych rejestrach niż polityczny mainstream.\nJan Sowa: Czy uważasz, że Niemcy znacznie lepiej poradzili sobie z resentymentem, niż Polacy, a jeśli tak, czy wiąże się to z silniejszą traumą i poczuciem winy?\nMS-W: O traumę trzeba chyba pytać siedzącego z nami psychoterapeutę... a poważnie mówiąc, Niemcy wypracowali instytucjonalne mechanizmy obchodzenia się z tematem wysiedleń i wypędzeń, wypracowali własny słownik pamięci, za pomocą którego polityk najwyższego szczebla może mówić o tych kwestiach. Dlatego kiedy pojawia się ktoś, kto nie akceptuje oficjalnego języka, jak na przykład Erika Steinbach, zaczyna zgrzytać. Zgrzyt nie polega na tym, że ona mówi coś, o czym inni milczą, ale że swoje oczekiwania wypowiada nie tylko podczas zjazdów Związku Wypędzonych, lecz także Bundestagu. Również liczne audycje telewizyjne, strony internetowe, czasopisma ilustrowane itp. z nostalgią wspominają utracony Śląsk czy Pomorze, ale to są ramy kultury popularnej, w których resentyment jest akceptowany. Tymczasem w warunkach niemieckiej poprawności politycznej delegowanej do Bundestagu nie wypada mówić takich rzeczy – wtedy właśnie pojawia się dysonans.\nAndrzej Leder: A czy w Polsce nie jest w pewnym sensie podobnie? Oczywiście, Niemcy praktykują ten rodzaj kontroli dyskursu już od kilkudziesięciu lat w ramach liberalnej demokracji, ale w gruncie rzeczy w Polsce trwa podobny proces, w którym różnych tematów nie porusza się w sferach, że tak powiem, dyskursu publicznego, czy dyskursu władzy, natomiast są one powszechnie ujawniane w kulturze popularnej albo na różnego rodzaju marginesach politycznych. W tym sensie Polska swoją lekcję odrabia. Podobnie dzieje się w wielu krajach europejskich, w których resentyment jest – wychodząc od jego nietzscheańskiej definicji – mściwą nienawiścią pokonanych. W tym miejscu położyłbym akcent na „pokonanych”. Chodzi o to, że tak naprawdę każdy czuje się pokonany w jakimś ważnym dla siebie obszarze życia. Oczywiście można to psychoanalitycznie uzasadniać. Nie chcę rozwijać aż tak silnego aparatu, ale podkreślić, że ten stan powoduje właśnie, że sam resentyment jest niesłychanie powszechnym przeżyciem. To jedno z przeżyć podmiotowych, a więc takich, które konstruują podmiot jako taki, co wcale nie oznacza, że powinniśmy tak łatwo pozwalać resentymentowi dominować. Myślę, że jednym z ważnych współcześnie problemów tak podmiotów zbiorowych, politycznych czy kulturowych, jak indywidualnych jest sposób radzenia sobie z resentymentem. I wydaje mi się, jeśli wrócimy do podjętego wcześniej wątku, że i niemieckie i polskie społeczeństwo radzi sobie z nim nie najgorzej.\nCS-G: Chciałabym dopytać Pana jako autora Prześnionej rewolucji, w której opisuje Pan masy chłopskie, które cieszą się z tego, że hitlerowcy eksterminują Żydów; z kolei Stalin likwiduje polskich panów i dzięki temu masy chłopskie uzyskują miejsce w porządku materialnym, to znaczy dostają wszystkie te opuszczone domy czy majątki, i ta ich radość przesycona jest przecież resentymentem. Jak w takim razie przejść od resentymentu ku odpowiedzialności i mniej chorej na resentyment podmiotowości?\nAL: Pytanie o to, jak radzić sobie z resentymentem to jedna z najtrudniejszych kwestii psychologicznych i społecznych. Najchętniej oddelegowałbym ją do końcowej fazy dyskusji. Póki co mogę powiedzieć jedynie, że z jednej strony na pewno trzeba uświadomić sobie swój własny resentyment, czyli doświadczenie tego motoru emocjonalnego i jego silne oddziaływanie. Z drugiej strony, to także proces mierzenia się z rzeczywistą przeszłością. Dodam jeszcze, że ważna wydaje mi się różnica między tym, że ktoś cieszy się z tego, że zajął jakiś opuszczony dom, albo wykopał złoto z popiołów (bardzo piękny esej Andrzeja Stasiuka ostatnio przeczytałem na temat wykopywania złota z popiołów i tego, że dla ludzi w nędzy była to niemal naturalna reakcja, za którą trudno ich potępiać), a radością odczuwaną w obliczu nieszczęścia bliźniego. Chodzi mi o zasadniczą różnicę między radością z możliwości poprawienia swojego losu a radością z cudzej krzywdy. Drugie ważne rozróżnienie, o którym warto w tym kontekście pamiętać, to oddzielenie uświadamiania sobie pewnych kwestii od swoistego projektu podmiotowego. Wydaje mi się, że aktualnie problem leży w tym, że podmiot, tak zbiorowy (europejski), jak jednostkowy, zwrócony jest przede wszystkim ku swojej nostalgii, ku celebrowaniu pamięci.\nJS: Z jednej strony rozumiem, co masz na myśli, mówiąc, że sytuacja w Polsce i w Niemczech jest w miarę podobna. Z drugiej strony antysemityzm jest w Polsce niestety wciąż dość powszechny, nawet jeśli niedopuszczalny na szczytach władzy. Pamiętajmy, jakie te szczyty bywają. Wracamy właśnie do sytuacji, kiedy krajem rządzić będą ludzie, dla których osią polskiej polityki zagranicznej będzie idea jagiellońska. Dla tych z państwa, którzy nie znają tej kuriozalnej konstrukcji, „idea jagiellońska” to przekonanie, że Polska powinna wzorować swoją politykę zagraniczną na czasach swojej wielkości, na czasach jagiellońskich, to znaczy – zamiast integrować się z Unią Europejską (co te prawicowe siły polityczne nazywają polityką piastowską), Polska powinna stać się lokalnych hegemonem. Stąd to obsesyjne zaangażowanie braci Kaczyńskich w Gruzji (Prezydent Kaczyński musiał wylądować w Tbilisi przed Prezydentem Sarkozym, żeby pokazać, że Polska jest głównym aktorem w regionie). Być może nie jest to rewindykacja bezpośrednio neokolonialna, ale wydaje mi się, że przekroczono pewien poziom bezczelności. Pomyślmy o sytuacji analogicznej: politycy niemieccy przypominają nam o tym, że większość miast średniowiecznych w regionie została zbudowana przez niemieckich kolonizatorów i być może trzeba tutaj odtworzyć sferę niemieckiego panowania aż do Morza Czarnego, przez Węgry, Rumunię i tak dalej. Być może moja recepcja sytuacji w Niemczech jest mylna, ale wydaje mi się, że w Niemczech podobny pomysł by nie przeszedł.\nMS-W: Zwróćmy uwagę, że w Polsce z resentymentem radzimy sobie o wiele krócej, tj. od przełomu lat 80. i 90. XX wieku, a w Niemczech od końca lat 40. Tym, co szczególnie mnie uderzyło i kazało przemyśleć na nowo opowieść o tym, jak doskonale Niemcy radzą sobie ze swoją przeszłością, były telewizyjne mapy pogodowe, które jeszcze w latach 60. XX wieku pokazywały Wrocław i Królewiec nie jako Wrocław i Kaliningrad, ale jako Breslau i Königsberg. Proszę sobie wyobrazić, że w latach 60. w programie pierwszym niemieckiej telewizji publicznej posługiwano się mapą Niemiec z 1937 roku. Zmieniono ją dopiero na fali przemian społecznych i politycznych końca lat 60. Na tym przykładzie dobrze widać, że proces przepracowywania potrzebuje czasu, pewnie kilku pokoleń, a od nas wymaga – większej cierpliwości.\nAL: Choć czas jest niezaprzeczalnie istotnym czynnikiem, nie chodzi tu wyłącznie o czas. Po pierwsze, Niemcy mają to wielkie szczęście, że są „prawdziwymi winnymi”, to znaczy, że oni swojej winie nie mogą w żaden sposób zaprzeczyć. To jest wielkie szczęście, ponieważ pozwala na to, żeby z tą winą się skonfrontować. Można to robić lepiej lub gorzej, ale sytuacja po 1945 roku była naprawdę jasna. W Polsce natomiast jest zupełnie inaczej, ponieważ Polska jest ofiarą. Jest ofiarą, która w dodatku ma wspomnienie własnej hipotetycznej wielkości i poczucie mściwej nienawiści, na których może budować ogromną energię polityczną, bardzo zresztą niebezpieczną. Po drugie, w Niemczech ta oczywistość winy spowodowała, że w latach 60. na gruncie niezwykle silnego projektu politycznego, jakim była rewizja całej kultury europejskiej, dzieci i wnuki zakwestionowały dziedzictwo ojców i dziadków i to, jak sądzę, odegrało ogromną rolę w zmianie klimatu, o której mówisz, Magdo. Tego w Polsce nie doświadczyliśmy. Nie było rewolty kulturowej, zakwestionowania dziedzictwa, a jeżeli możemy się ich spodziewać, to raczej w duchu nacjonalistycznym. Dlatego uważam, że sam czas nie jest rozwiązaniem. Rozwiązaniem jest – wrócę teraz do wątku, który poruszałem wcześniej – zaistnienie pewnego alternatywnego projektu. I w tym tkwi największy problem.\nResentyment jako oskarżenie\nCS-G: Chciałabym pociągnąć ten wątek i poprosić Jan Sowę o komentarz do takiej sytuacji, kiedy oskarżeniami o resentyment próbuje się uciszać rozmaite próby krytycznego podejścia do dziedzictwa polskiej kolonizacji. Myślę o sytuacji, kiedy o resentyment oskarża się tych, którzy rzekomo nie mieli, nie byli nawet w stanie, wytworzyć własnej podmiotowości państwowej. Mówię tu o Ukraińcach czy Białorusinach. Zbyt łatwo wymazuje się ich z dyskusji, sprowadzając ich krytyczne argumenty wyłącznie do przejawów resentymentu.\nJS: W relacjach postkolonialnych resentyment odgrywa niezwykle ważną rolę. To, że tego typu uczucia, dążenia czy pretensje wobec Polaków można spotkać na Ukrainie i Białorusi, wydaje się oczywiste. Wydaje mi się, że kluczowa jest zmiana perspektywy, sposobu osądzania pewnych pozycji podmiotowych i tego, jak inni podchodzą do przeszłości; kluczowa jest zmiana ramy. Oceniając procesy historyczne, można pokazać konkretnie, że pewna grupa ludzi pracowała, inna grupa akumulowała efekty tej pracy, itd. Oczywiście, czasu nie da się cofnąć i jeśli możemy mówić o jakimkolwiek zbawieniu, będzie to coś na wzór Benjaminowskiego słabego mesjanizmu. Z jednej strony jest on słaby, z drugiej zaś – niesłychanie mocny, bo mówi o tym, że w przyszłości możemy rzecz jasna pamiętać te wszystkie krzywdy, ale możemy też dążyć do takiego stanu, w którym cały ten wysiłek, to poświęcenie, te ofiary, nie będą tylko i wyłącznie częścią dalszego wywłaszczania, potęgowania dalszej niesprawiedliwości. Publikacje takie jak na przykład Ukraina – polskie jądro ciemności Bogdana Huka pisane są niewątpliwie z pozycji resentymentalnej. Pozostaje jednak pytanie, na ile te oskarżenia, czy pewne żądania zadośćuczynienia są uzasadnione, czy nie – takich pytań nie powinniśmy unikać.\nAndrzej Leder: Wydaje mi się, że oskarżenie o resentyment służy jako zabieg retoryczny delegitymizujący pewien dyskurs podmiotowy. Moim zdaniem to błąd. Powtórzę, kluczowe jest to, jak radzić sobie z resentymentem. Jeśli jego ekspresją jest rąbanie ludzi siekierami lub odbieranie powszechnych praw pewnym grupom, wymaga to podjęcia konkretnych działań politycznych. Jeśli jednak sposobem radzenia sobie z resentymentem jest rewindykacja sprawiedliwościowa czy równościowa, wydaje mi się, że tego typu zabiegów nie powinno się delegitymizować.\nCS-G: W książce Majątek pod redakcją Jana Sowy opublikowano rozdział z Kultury i imperializmu Edwarda Saida. To fragment, w którym autor analizuje powieść Mansfield Park Jane Austen. Jest to podręcznikowy przykład lektury kontrapunktowej, to znaczy postulowanego przez Saida sposobu czytania arcydzieł literatury światowej, w którym nie popadając w „retorykę obwinień”, z jednej strony oddaje się sprawiedliwość wielkości tych dzieł, z drugiej zaś pokazuje się uwikłanie tych utworów w projekt imperialny. Czy wyobrażacie sobie Państwo możliwość wykorzystania pomysłu Saida do analizy rzeczywistości polskiej, z całym jej skomplikowaniem?\nJS: To ciekawe pytanie. Wydaje mi się, że w Polsce jesteśmy wciąż na etapie negowania samego doświadczenia kolonialnego. Można więc powiedzieć, że trudność polega na tym, jak powiedział Andrzej w kontekście różnicy między Polakami a Niemcami, że Brytyjczycy są w tej dobrej sytuacji, że ich uwikłanie w kolonializm jest bezdyskusyjne. W Polsce aktualnie należałoby skierować wysiłki na próbę wprowadzenia pewnych pojęć do dyskusji o przeszłości. Słownik kolonialny i postkolonialny pozwoliłby nam ująć pewne procesy zachodzące w Europie Środkowej i Wschodniej, w tym polskie relacje z Ukrainą. Kiedy zbierałem materiały do Fantomowego ciała króla przeczytałem sporą część publicystyki politycznej z tego „kolonialnego” okresu Polski i w niej słowo „kolonie” pojawia się wprost. Pisarze XVI, XVII wieku nie mają wątpliwości, mówią „teraz mamy kolonie”. Polskie pomysły były bardzo podobne do brytyjskich: trochę złupić, ale też szerzyć cywilizację, wysłać tam nadwyżkę populacji, z którą nie mamy co zrobić, etc. Podobnie z mitem „ziemi niczyjej”, przekonaniem, że tam właściwie były same dzikusy, nie było żadnej organizacji, cywilizacji. Żeby w ogóle zacząć myśleć o jakichkolwiek projektach lektury kontrapunktowej, musimy zrozumieć swój udział w tym projekcie, zrozumieć analogie, ale i różnice. Inną ważną analogią, o której chcę tu powiedzieć, a która była niezwykle istotna dla naszej wystawy, jest pańszczyzna i niewolnictwo. Wiem że Borys Lankosz przymierza się do zrobienia filmu o pańszczyźnie na kształt Django Unchained. Uważam, że to świetny pomysł, bo film Tarantino to bardzo dobry opis relacji, które były na Kresach. Czekam na taki rodzaj lektury kontrapunktowej.\nAL: To się zresztą już dzieje. O tej wewnętrznej kolonizacji, czy niewolnictwie pisano niemało. Powołam się na mojego ulubionego Gombrowicza, którego spokojnie można w takiej optyce czytać. Problem polega chyba nie na tym, że tego w ogóle nie ma, tylko że tego nie ma w dyskursie powszechnym, który przenikałby poza muzea i sale seminaryjne.\nMS-W: Jeśli chodzi o wątki pańszczyzny i niewolnictwa w kontekście wystawy i majątku w dzisiejszym Dylewie, to warto dodać jeszcze jedną warstwę historyczną. Historia majątku opowiadana jest w płynny sposób do 1945 roku, z pominięciem faktu, że w okresie wojennym mieliśmy na tych ziemiach dwa rodzaje niewolnictwa: po pierwsze to, o czym mówiła Claudia na początku naszej rozmowy, czyli relacja między właścicielami majątku a chłopami; a po drugie robotnicy przymusowi, którzy w czasie wojny pracowali w takich majątkach. Takie historie są teraz na nowo odkrywane, między innymi w związku z przemianą generacyjną i szukaniem nowych źródeł. W badaniach na ten temat dużą rolę odgrywa słowo „przemoc”. Kiedy patrzyłam na resztki, ruiny pokazane na wystawie, przypomniały mi się czytane i zasłyszane w ostatnich latach historie robotników przymusowych, którzy w takich majątkach żyli, pracowali i umierali. Ponieważ na wystawie nie mamy relacji świadków, to rzeczy, szczątki stają się świadectwem pamięci – zarówno o przemocy doświadczonej, jak i zadanej.\nCS-G: Kiedy się o tym myśli w ten sposób, jakoś trudno to pogodzić z dyskursem nostalgii. Nostalgia wydaje się bardziej przeszkodą, szczególnie nostalgia odtwarzająca, o której pisze między innymi Svetlana Boym (także w tekście umieszczonym w książce Majątek).\nMS-W: Wydaje mi się, że rzeczywiście mamy tu do czynienia nie tyle z nostalgią, ile z kolejnym poziomem przepracowywania. W dyskursie niemieckim pierwszy wielki nurt przepracowywania własnej winy dotyczył Zagłady Żydów. Dopiero w kolejnych latach w głównym nurcie pamięci zbiorowej pojawiły się inne ofiary. Taką później „odkrytą” kategorią ofiar są właśnie robotnicy przymusowi. Jest to związane z przemianą generacyjną, i z tym, że to ostatni moment, żeby zebrać ich relacje. Powstaje trochę prac na ten temat, które w nowym świetle stawiają nostalgiczny obraz wschodniopruskiego majątku i dramatycznej ucieczki w 1945 roku. Sielski, nostalgiczny obraz zostaje skalany: w krajobrazie, który do końca wojny był niezwykle malowniczy i życiodajny zaczynamy dostrzegać wyzysk, przemoc i winę.\nCS-G: Naszym najważniejszym zadaniem staje się wydobywanie takich momentów pęknięcia dotychczasowych ram nostalgii.\nAL: Szczególnie jeśli nostalgia zasłania w gruncie rzeczy dość agresywną, resentymentalną retorykę. Jest chyba tak, że za każdym malowanym, wyidealizowanym krajobrazem, we wszystkich niemal kulturach, poczynając od Chaty Wuja Toma, a kończąc na marzeniach o Kresach, czai się wyparcie przemocy, cierpienia, kosztów tej „malowniczości”. Wydaje mi się zresztą, że akurat film Tarantino znakomicie doprowadza do absurdu różnego rodzaju nostalgiczne idealizacje, wydobywając z całą brutalnością to wyparte tło, które tak naprawdę jest w nas samych.\nResztkami tamtego świata\nMS-W: Problem polega na tym, jak radzić sobie z trudnym, niejednoznacznym dziedzictwem, które przypadło nam w udziale wbrew naszej woli. Ta wystawa to głos w tej sprawie. Co robimy z resztkami tamtego świata, tamtej kolekcji? Oddamy je do Olsztyna czy zostawimy w Muzeum Narodowym w Warszawie? Czy będziemy je pokazywać, a jeśli tak, to w jaki sposób? Wątpliwości dowodzą, że wciąż nie rozwiązaliśmy kwestii „dwóch ojczyzn”, i tego, że jesteśmy – jak pisał Jan Józef Lipski – depozytariuszami cudzej pamięci.\nAgnieszka Tarasiuk (Kuratorka Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego): Pozwolę sobie podejść do tematu nieco egoistycznie – najciekawsze wydaje mi się to, co my możemy zrobić z własną pamięcią, ze świadomością pozycji kolonizatora w tym jądrze ciemności na Polesiu. W trakcie tworzenia tej wystawy, a głównie w kontakcie ze spadkobierczyniami rodziny von Rose, zdałam sobie sprawę, że mamy do przepracowania jeszcze jeden istotny problem – poczucie własnej „gorszości”. Nieustannie powracaliśmy do tego, że Dylewo było bardziej cywilizowane, stosunek do robotników – bardziej ludzki, niż na Wschodzie. Nie da się ukryć, że dziś – możecie sobie państwo wyobrazić – popegeerowski krajobraz rozpadu narzuca wrażenie stąpania po zgliszczach cywilizacji.\nCS-G: Tutaj tkwi pewna pułapka myślenia o własnej słabości, która sprawia, że nie dostrzegamy tych momentów, kiedy właśnie nie byliśmy słabi, tylko osłabialiśmy innych.\nAL: Wszystkie grupy uciśnione mają tendencję do tego, żeby swoich ciemiężycieli postrzegać jako lepszych.\nJS: Choć Polacy nie postrzegają tak Rosjan.\nAL: Chyba tak, rzeczywiście. Warto się temu przyjrzeć. Niedawno brałem udział w dyskusji na temat Stanisława Brzozowskiego, który pisał dużo o kulturze dalekich Kresów, gdzie obecność rosyjskiego zaborcy w XIX wieku była niesłychanie silna. Na przykład większość szlacheckich dzieci, które jechały się uczyć, jechały do rosyjskiej uczelni. Oczywiste było, że centrum kultury to Rosja. Rzeczywiście z dzisiejszej perspektywy wydaje się to niemal pewne, ale w perspektywie długiego trwania relacji ucisku pojawiają się ambiwalencje.\nMS-W: To szczególnie skomplikowane dlatego, że nakładają się tu na siebie kwestie natury narodowej i klasowej.\nAL: Oczywiście w wielu miejscach świata, ale w szczególności w Europie Wschodniej, problemy klasowe i problemy narodowe zazębiają się. W związku z tym wojny klasowe przyjmują formę rzezi narodowych.\nNostalgia czy resentyment?\nKrzysztof Pijarski: Chciałbym wrócić do początku dyskusji, do Lenina w Londynie, właśnie w kontekście klasowym. Zaskoczyło mnie, wydało się nieoczywiste to, że oglądając filmy na wystawie „Majątek” można poczuć to, co Lenin poczuł w Londynie. Miałem wrażenie, że jest wręcz odwrotnie, to znaczy, że odczuwa się raczej nostalgię niż resentyment, wynikające z utożsamiania się z tradycją panujących a nie podporządkowanych.\nAL: To jednak bardzo zależy od świadomości patrzących. Niezależnie od tego, co zrobią kuratorzy, każdy przychodzi na wystawę z bagażem swojego doświadczenia i swojej pamięci. I ta wystawa świetnie nadaje się do tego, żeby stać się takim „testem projekcyjnym”. Każdy w jakiejś mierze dostaje to, co ze sobą przyniósł. Sądzę, że tego rodzaju przedsięwzięcia to istotny element pracy, polegającej na pokazaniu tego, jak bardzo struktura pamięci jest złożona i obciążona, jak doświadczenie przemocy przeplata się z tęsknotą za pięknem.\nJS: Pracując nad wystawą, wspólnie z Krzyśkiem, Agnieszką i innymi, zdawaliśmy sobie sprawę, że nostalgia unosi się w powietrzu. Widząc byłe pałace arystokratów, wspaniałe posiadłości, ziemie utracone, Kresy, etc., można się jej nie oprzeć. Dlatego też, aby jakoś to potencjalne uczucie opracować i rozbroić, przetłumaczyliśmy fragment książki The Future of Nostalgia Svetlany Boym. Jeżeli rzeczywiście w reakcjach zwiedzających pojawia się raczej nuta resentymentu niż nostalgii, to odbieram to jako iskierkę nadziei, znak jakiegoś przełamania narracji dominującej. Z drugiej strony może to kwestia mojej, złej perspektywy. Od czasu do czasu biorę udział w tego rodzaju dyskusjach, jak powiedział Andrzej, w grupie osób, które posiadają określony pogląd na tę sprawę. Chciałbym mieć jednak nadzieję, że coś…\nJS: Drgnęło, no właśnie.\nPył i odbudowa\nGłos z sali: Mam pytanie dotyczące konstrukcji samej substancji wystawy. Jak rozumieć ten ruch od maksymalnego rozproszenia, czyli pyłu materii ku pewnego rodzaju stałości, a może nawet odbudowie. Dlaczego właśnie takopowiadamy tę historię, a nie odwrotnie?\nAgnieszka Tarasiuk: Długo szukaliśmy klucza do tej opowieści. Musieliśmy omijać liczne rafy. Kusząca wydawała się na przykład perspektywa zdjęć samej Zofii Chomętowskiej: „dwór, wojna, zniszczenie, i odbudowa”. Wydawało nam się, materia jako wątek przewodni pozwoli nam nie utknąć na mieliźnie ideologicznych uproszczeń, nie ilustrować z góry założonej tezy.\nGłos z sali: Ale jednak wrażenie jest takie, że odbudowujemy, a nie rozpraszamy.\nAT: Kluczowy pozostaje przecież pył.\nGłos z sali: Ale on jest na początku.\nAT: To prawda, jest na początku, ale potem wraca w dźwięku: sam kamień wraca jako dźwięk, to dość poetycka koncepcja, a nie dydaktyczna.\nJS: Ja również uważam, że wystawa nie opowiada o odbudowie. Historia restauracji to perspektywa, którą od razu odrzuciliśmy. Dlatego właśnie nie chcieliśmy tej narracji konstruować wyłącznie przy pomocy zdjęć Chomętowskiej. Nie chcieliśmy też żadnej konserwacji, żadnych prób restytucji, ale właśnie pokazać zniszczoną materię (tak rzeźbiarską, jak fotograficzną). Połączenie tych dwóch elementów wystawy jest czysto przypadkowe, zupełnie losowe, można powiedzieć: to, że akurat instytucja, która zajmuje się rzeźbą z ramienia Muzeum Narodowego w Warszawie mieści się w tym konkretnym budynku i że akurat tu Chomętowska robiła zdjęcia i filmy i że akurat tu trafiła z Dylewa ta zniszczona kolekcja. To jest absolutny przypadek, tu nie ma żadnego sensu, co nie znaczy, że nie jest to świetna okazji do narracji historycznej: los tego materiału, rozpad struktury kamienia pod wpływem pożaru i czasu, rozpad kliszy fotograficznej i rozpad porządku społecznego. Więc jeśli jakaś narracja tu dominuje to raczej rozpad niż rekonstrukcja.\nMS-W: A może ten rozpad trudno dostrzec, ponieważ siedzimy w Królikarni, która – inaczej niż to, co widzimy na wystawie – nie jest pyłem.\nAT: Tak, ale nie ma zgody co do tego, czyja ma być. To moment rozpadu konsensusu. W dodatku zupełnie nie umiemy o tym rozmawiać. Nie mamy odpowiednich narzędzi. „Rozmowa” toczy się w sądach, językiem, którego większość z nas nie rozumie. To także rodzaj wyparcia.\nAL: To jest rzeczywiście taki moment, w którym w stanie prawnym i własnościowym odzwierciedla się wyparcie genezy: z jednej strony wymordowania Żydów, z drugiej wypędzenia ziemian. Trzeba tę genezę uznać, albo odrzucić, ale wówczas nie ma rozwiązania i nie ma też dyskursu, w związku z czym pojawia się dzika reprywatyzacja. Moim zdaniem geneza tego problemu to podstawowa przeszkoda, trudna do pokonania. Ogromną część tych kamienic trzeba by oddać amerykańskim Żydom albo potomkom ziemian, którzy mieszkają np. w Londynie, to jest bardzo trudne do przeprowadzenia politycznie i mentalnie, bo należałoby uznać, jaka była rzeczywistość, a jaka jest teraz i z czego to wynika, przede wszystkim jednak, jaka jest w tym nasza rola.\nCS-G: A czy potrafimy sobie poradzić z napisem, który widnieje na budynku Królikarni: naród odbudował?\nJS: Właśnie. Nie potrafimy wyciągnąć z tego konsekwencji. Jeżeli naród odbudował, to dlaczego teraz naród ma to zwrócić jakiemuś prywatnemu właścicielowi? To temat na osobną dyskusję.\nLepsi czy gorsi\nCS-G: Na zakończenie chciałabym postawić pytanie podsumowujące. W pewnym uproszczeniu brzmi ono tak: czy podejmując próby przepracowania pamięci, nostalgii, resentymentu, powinniśmy wychodzić od polskiej „gorszości” czy „lepszości”?\nMS-W: Myślę, że powinniśmy próbować różnych sposobów mówienia o przeszłości, zanim zaczniemy cokolwiek przepracowywać. Tych narracji powinno być możliwie wiele.\nAL: Ja z kolei porzuciłbym tę alternatywę i gdzie indziej szukał wyjścia. Ani „gorszość” ani „lepszość”, ale zaakceptowanie tego, co jest, bez konieczności porównywania i oceniania w punkcie wyjścia.\nJS: Nie podzielam optymizmu Magdy wobec tego, że nie trzeba sobie radzić już teraz. Mam wrażenie, że na scenie politycznej dochodzi do radykalizacji dyskursów prawicowych, rewizjonistycznych i jeśli nie wprowadzimy świadomej strategii pacyfikacji nostalgii i resentymentu, to być może za dwadzieścia, dwadzieścia pięć lat znajdziemy się w stanie konfliktu, z którego nie będzie tak łatwo wyjść. Kryzys na Ukrainie pokazał, że post-zimnowojenny ład, który wydawał się jeśli nie końcem historii, to przynajmniej zamknięciem pewnego jej etapu, rozpada się i dochodzi do powrotu wypartego. Historia pokazuje, że również faszyzm wciąż się tli i jeżeli nie stłamsi się go w zarodku, to niesłychanie trudno go opanować, zwłaszcza w sprzyjających warunkach kryzysu. Pamiętajmy o swojej wyjątkowej pozycji. Znamy tę narrację z dwóch stron: byliśmy kolonizatorami i zostaliśmy skolonizowani. Nasza świadomość jest pęknięta, ale i bogatsza. Musimy oba te elementy wprowadzić do naszej refleksji o przeszłości i polityczności. Co oczywiście nie jest proste. Wydaje mi się jednak, że jest to klucz do rozwiązania naszego problemu i nasz wkład w historię uniwersalną. Nie są to rzeczy, które działy się tylko tutaj.\nAL: No właśnie. Inni mają podobne doświadczenia. Szkoci na przykład bardzo pielęgnują swoją ranę, Irlandczycy, którzy polowali na Aborygenów, trafiali do Australii po kolejnych swoich zrywach narodowowyzwoleńczych. Polska kultura ma swój szczególny rys, pytanie, czy damy radę ją rozszerzyć w taki sposób, aby tę gamę różnych doświadczeń pomieścić.\nMS-W: Właśnie: wielość narracji, wielość ujęć. Jeżeli na tym ma polegać radzenie sobie z pamięcią, na rozbudowywaniu wątków i wprowadzaniu różnorodnych bohaterów, to jestem jak najbardziej za.\nAL: To również nasza praca.\nCS-G: Uznajmy, że to będzie głos najlepiej podsumowujący dzisiejszą dyskusję.\nDyskusja odbyła się 28 kwietnia 2015 jako wydarzenie towarzyszące wystawie „Majątek. Rzeźby z kolekcji rodziny von Rose oraz filmy i fotografie z archiwum Zofii Chomętowskiej” w Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego (wystawa zorganizowana we współpracy z Fundacją Archeologia Fotografii), 18 marca – 17 maja 2015. Dziękujemy Claudii Snochowskiej-Gonzalez za pomoc w redakcji zapisu rozmowy. Dziękujemy Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego za udostępnienie fotografii Igora Omuleckiego.\n1 Majątek, red. J. Sowa, Królikarnia, Warszawa 2015.


Maska na twarz fullprint | Śmieszna maseczka z oślinioną mordką | Zamów dziś! - prezentsimple.pl\nŚmieszna maseczka z oślinioną mordką\nKod produktu: 415139\nMaseczki cosplay to pomysłowe gadżety modowe o wielorakim zastosowaniu. W sam raz na podarunek dla otaku, dopełnienie przebrania typu cosplay lub jako fragment stylizacji casualowej. Są wykorzystywane także jako prosta ochrona ust przed chłodem lub kurzem. Modny, fantazyjny element stroju, który sprawi, że zabłyśniesz w tłumie zachowując w pewnym stopniu anonimowość. Gadżet zachowuje nieskomplikowaną budowę, składającą się z wygodnego materiału i barwnych gumek. Produkt jest niezwykle lekki w zakładaniu i nie utrudnia oddychania. Dostępne są produkty w kolorze białym lub czarnym, z printem we wskazanym przez Ciebie stylu. Wybierz wzór, który precyzyjnie ukaże Twój look! Sprawdź aktualne wzory udostępnianych przez nas maseczek w stylu kpop. Sprawdź zabawny motyw emoji, kolorowy nadruk kawaii lub obraz w stylistyce yokai. W zależności od swoich fantazji warto kupić estetyczny wzór lub awangardowy nadruk typu fullprint. Wszystkie nadruki są wykonywane bardzo dokładnie. Oryginalne maseczki cosplay to niebanalny pomysł na ciekawy prezent – ze szczególnym wskazaniem dla otaku! Rozwesel amatora mody streetwear nietypowym upominkiem, który wywoła uśmiech na twarzy. Wskaż jeden ulubiony model – my nałożymy solidny nadruk i dostarczymy maseczkę tak szybko, jak to możliwe. Maseczka harajuku będzie elementem niebanalnego dużego prezentu dla fana modowych dodatków w stylu azjatyckim. W naszym asortymencie dostaniesz także śmieszne gadżety w stylu kawaii. Zachęcamy do sprawdzenia pozostałych kategorii!


Urządzamy letni ogród – co koniecznie powinno się w nim znaleźć? | Na 1 miejscu\nObecnie ogrody coraz rzadziej pełnią rolę stricte użytkową. Nawet jeśli znajduje się w nich miejsce na grządki, rabatki i krzewy, to większa część pleneru przeznaczona jest na wypoczynek i szeroko rozumianą rekreację. W takim ogrodzie dużą część zajmują zadbane trawniki, mało wymagające krzewy, skalniaki, oczka wodne i inne elementy małej ogrodowej architektury. Kiedy przestrzeń jest już odpowiednio zaaranżowana i zadbana, należy już tylko odpowiednio ją wypełnić.\nCo koniecznie powinno znaleźć się w ogrodzie, aby nie tylko cieszył oko, ale też by miło się w nim wypoczywało, biesiadowało – po prostu spędzało wolny czas?\nPo pierwsze musimy wziąć pod uwagę to, że nasz klimat jest kapryśny (upalne przedpołudnie może bardzo szybko przejść w burzowe popołudnie). Po drugie należy uwzględnić fakt, że podczas rodzinnych spotkań, wieczornego grillowania czy nawet błogiego leżakowania będziemy potrzebowali odrobiny prywatności. Jeśli więc nie jesteśmy posiadaczami zadaszonego, osłoniętego od wiatru tarasu – to w naszym ogrodzie koniecznie powinna znaleźć się altana. Oferta rynkowa jest w tej materii bardzo szeroka. Możemy więc zdecydować się zarówno na tradycyjną, drewnianą lub murowaną altanę o prostych, regularnych kształtach z dużymi prześwitami bądź znacznie bardziej rozbudowany, wymyślny model na planie ośmio- czy dwunastokąta z zabudowanymi ściankami. Możemy też postawić na minimalizm i zdecydować się na lekką, metalową konstrukcję pokrytą dzianinowymi zasłonami, które w zależności od potrzeb można zasuwać bądź fantazyjnie upinać.\nOptymalne meble ogrodowe\nKiedy mamy już taras bądź altanę pozostaje już jedynie odpowiednio go zagospodarować. Koniecznie musimy pomyśleć o odpowiednich meblach ogrodowych. Stół plus cztery krzesła to w zasadzie optymalny zestaw wyjściowy, który możemy swobodnie uzupełniać o fotele, leżaki, hamaki czy łóżka ogrodowe.\nZ jakiego materiału powinny wykonane być meble? Ponadczasowe zdaje się być drewno. Pięknie komponuje się z ogrodową zielenią, jest swojskie, eleganckie, a dzięki nowoczesnym impregnatom również coraz bardziej trwałe. Poza rodzimymi gatunkami: eleganckim dębem czy bardziej przystępnym cenowo świerkiem dużą popularnością cieszą się również drzewa egzotyczne. Innym materiałem, który na dobre zadomowił się w naszych ogrodach jest technorattan, przypominający nieco wiklinę czy tradycyjny rattan. Z tego ekologicznego materiału można wyczarować prawdziwe ogrodowe cudeńka – subtelne, lekkie stoły, wygodne krzesła i kanapy. Zaletą tego tworzywa jest to, że jest praktycznie niezniszczalne. Niestraszne mu żadne warunki atmosferyczne, nie wymaga specjalnej pielęgnacji, a jego design jest uniwersalny i ponadczasowy. Meble z technorattanu są łatwe do utrzymania w czystości, lekkie i ustawne. Ta propozycja jest na tyle modna i występuje w tak szerokiej stylistyce, że bez trudu dobierzemy coś, co będzie pasowało do charakteru danego ogrodu.\nPozostaje już pomyśleć tylko o wygodnych poduchach, pledach, nastrojowemu oświetleniu i innych tworzących klimat dodatkach.\nTekst artykułu został przygotowany we współpracy ze sklepem internetowym meble-rattanowe.eu oferującym w sprzedaży on-line szeroki asortyment mebli ogrodowych z rattanu oraz innych akcesoriów do domu i ogrodu.\nSłowa kluczowe: altana, letni ogród, meble ogrodowe, meble z technorattanu, meble-rattanowe.eu, oczka wodne, skalniaki, technorattan, zadbane trawnik


CZY WOLAŁBYŚ DAWNE NIEŚWIADOME ŻYCIE!? – Jarek Kefir Bez Cenzury\n3⃣ Nie miałbym ciężkiej i przede wszystkim uczciwej pracy fizycznej jak teraz, w której dzieje się bardzo dużo, każdy dzień jest inny i mnóstwo się w niej nauczyłem. Moim szczytem marzeń byłaby nudna jak flaki z olejem praca w biurze lub w korporacji, polegająca na siedzeniu 13 godzin na dupie i klepaniu Excela. Spadłby mi testosteron, bez niebieskiej tabletki nie dawałbym rady w łóżku i przytyłbym do rozmiaru wieloryba. Po kilku latach dopadłoby mnie wypalenie zawodowe i bez Prozacu nie dałbym rady. W pracy tej spędzałbym mnóstwo czasu, wychodząc z domu o 7:00, a wracając o 20:00 lub później.\n4⃣ Czas wolny spędzałbym albo w barach i dyskotekach, albo w domu patrząc w telewizor lub Netflixa. Nie miałbym hobby, pasji, zainteresowań.\n5⃣ Urlop spędzałbym pod palmami w resort & spa, siedząc na basenie i pijąc drinki z palemką. Do morza odległego o 600 metrów nie chciałoby mi się chodzić. Zaś polską naturę postrzegałbym jako zwykłe krzaki, takie same jak wszędzie i niewarte odwiedzenia. A na co dzień jadłbym schabowe, ziemniaki, surówkę. Bez przypraw, bez smaku, bez pierdolnięcia.\n6⃣ Myślałbym tak, jak wszyscy. Nie poznałbym prawdziwej i przerażającej natury świata. Nie zaznałbym więc szoku poznawczego, ale też wiódłbym żywot biorobota, sterowanego przez innych.\n7⃣ Nie byłbym sobą, próbującym wykuć swoje miejsce na świecie. Owszem, miałbym dużo energii życiowej, ale świat bardzo by dbał, by ją odpowiednio zagospodarować, i to bynajmniej nie dla mojej korzyści. Lecz dla swojej (Demiurga) i dla korzyści społeczeństwa.\n8⃣ Jeśli do sklepu miałbym powyżej 100 metrów, to pakowałbym swoje tłuste, spasione dupsko do samochodu, zamiast pójść pieszo. Bo przecież to nie jedzenie tony żarcia i picie 8 piw dziennie zabija, lecz za duże zmęczenie podczas chodzenia pieszo.\n➡ Wolę więc to swoje dzisiejsze życie. A Ty?\nWyraź swoją opinię w komentarzu! 🙂\nOpublikowane 17 Maj 2022 17 Maj 2022 przez Jarek KefirPosted in Felietony i artykuły autorskie, Lifestyle, Polityka i społeczeństwo, Szok i zgorszenie, Świadomość i duchowośćOtagowane Bóg, duchowość, ezoteryka, gnostycyzm, gnoza, iluzja, matrix, metafizyka, mistycyzm, new age, oświecenie, przebudzenie, Religia, Społeczeństwo, system, wartości, wiara, świadomość, Życie.\nPoprzedni Poprzedni wpis: GNOSTYK CZY KORWINISTA? KOGO POPIERASZ? [DIALOG]\nDalej Następny wpis: DLACZEGO DZIECI SĄ TERAZ TAK TRUDNE?\nJedna myśl w temacie “CZY WOLAŁBYŚ DAWNE NIEŚWIADOME ŻYCIE!?”\n18 Maj 2022 o 09:01\nNie masz pasji -nie żyjesz tak naprawdę Nie masz nonkonformistycznego nastawienia do życia -wykorzystują cię. Jak zaczynasz tyć -to już po tobie. Czy człowiek o najniższym statusie materialnym może być szczęśliwy?


Stomil Olsztyn ma nowego trenera\nNieudany początek rundy wiosennej i szybka zmiana. Stomil Olsztyn przed chwilą prowadził Adrian Stawski. Teraz jego następcą został Piotr Jacek. Cel jest jasny – utrzymać zespół w I lidze.\nPięć meczów i cztery punkty to dorobek klubu z Warmii w 2022 roku. Co ciekawe wszystkie punkty ekipa Stawskiego zgarnęła na wyjazdach – remis w Kielcach i wygrana z ŁKS-em. Poza tym domowe porażki z Widzewem(0:2), Jastrzębiem(0:3) i Górnikiem Polkowice(0:4). Ta ostatnia przelała czarę goryczy. Były szkoleniowiec Bytovii stracił po niej pracę.\nPo kilkudniowych poszukiwaniach posadę dostał Piotr Jacek. 45-latek pracował wcześniej w rezerwach Zagłębia Lubin, Miedzi Legnica, a także pierwszych ekipach Stali Brzeg czy Sokoła Ostróda. Ostatnio prowadził trzecioligowy MKS Kluczbork. W trzeciej grupie trzecioligowych rozgrywek znalazł się w październiku ubiegłego roku. Nie było to pasmo sukcesów, skoro dzisiaj ekipa z woj. opolskiego zajmuje 15. miejsce w swojej grupie i jest tuż nad strefą spadkową.\nStomil Olsztyn zatem zatrudnia trenera, który był w podobnym położeniu i będzie znał temat pod tytułem: obrona przed spadkiem. Dla olsztyńskiego klubu to spore ryzyko. Piotr Jacek może w takiej sytuacji tylko zyskać. Lada moment mógł spaść do IV ligi, tymczasem dostaje szansę na pozostanie w I lidze i poprawy swojego CV. Pierwszy test już w najbliższy weekend. 2 kwietnia do Olsztyna przyjeżdża Odra Opole.


Hubert Mazur kolejnym zawodnikiem Astorii\nHubert Mazur kolejnym zawodnikiem Astorii\tSeniorzy\t- Transfery\tDodał: Redakcja:\nsobota, 30 maja 2015 09:40\tKolejnym zawodnikiem, który będzie reprezentował Astorię w sezonie 2015/2016 jest Hubert Mazur. Mierzący 191 cm obrońca w poprzednich rozgrywkach występował w Tauron Basket Lidze w zespole King Wilki Morskie. 31-letni dziś obrońca mierzy 191cm i może występować na pozycjach 2-3. Część kibiców Astorii może doskonale pamiętać Huberta, bowiem przed odejściem do Szczecina występował on przez 2 sezony w pierwszoligowym Polfarmexie Kutno, gdzie był pierwszoplanową postacią. Wówczas podczas 30 minut gry zdobywał on średnio 9-11 punktów/mecz. W sezonie 2013/2014 grając w najwyższej klasie rozgrywkowej Hubert spędzał na parkiecie średnio niecałe 15 min zdobywając w tym czasie 2,9 pkt./mecz.\nTo nie koniec wzmocnień naszej drużyny na sezon 2015/2016. Wzorem lat ubiegłych, chcemy jak najszybciej zamknąć skład, więc w najbliższym czasie możecie spodziewać się kolejnych wieści o kontraktach kolejnych zawodników.\nOdsłon : 1291102


bardzo sprawnie dzięki dostępowi do nowoczesnych metod przeprowadzania transakcji internetowych. Wszyst\nDodane: 04-04-2019 14:18\nProdukty grzewcze mogą być kupowane, a przede wszystkim zamawiane przez Internet. Samo kupowanie takich produktów przebiega bardzo sprawnie dzięki dostępowi do nowoczesnych metod przeprowadzania transakcji internetowych. Wszyst\nOutsourcing BHPZnaleźć psychologa profesjonalnie?Wizyta u dentysty - nie daj się stresowi8 Wypowiedzi O Tym Jak rozwodzić się, Które Nie Powinny Nigdy PaśćSzukam sposóbów jak prowadzić sprawy prawneElectricians in actionPo co chodzimy do adwokata?Na szybko o zakładach poligraficznych i drukuCzy transportować maszyny to obowiązek?Ja Też Kiedyś Chciałem lepiej drukować. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TOCiężki sprzęt na budowieDentysta ZabrzeKilka faktów jak cyklinować parkietGeodeci to dziwni ludzie, dlaczego?Destynacje urlopowe - co zobaczyć w HiszpaniiHiszpania dla turysty Tannteknikk - viktig informasjon Wymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićAdwokaci w KatowicachWorth to know - about plumbing, pipes and water systemAle jak znaleźć adwokata?Artykuł o odzieży medycznejCoraz więcej Polaków korzysta z pomocy prawnikaLeczenie zębów u stomatologaKilka kwestii związanych z energetyką i transformatoramiCo potrzeba do instalacji fotowoltaicznejPorady na zdrowie. O zębachCo musisz wiedzieć o usługach geodezyjnychDelivering and maintaining powerProtetyka a stomatologia


Strona główna / blog / Folia na szyby okienne\nDuże i jasne okna wpuszczające do środka dzienne światło mogą być prawdziwym atutem wnętrza. Jeśli są to pomieszczenia firmowe, gdzie pracuje się w otoczeniu innych ludzi nie ma wielkiego znaczenia fakt, że każdy przechodzień może zajrzeć do środka zakłócając intymność pracowników. Zupełnie inaczej będą się na taką sytuację zapatrywać osoby prywatne, którym przechodnie zaglądają do salonu, albo do łazienki, a jeśli wspomniana firma to gabinet stomatologiczny czy salon piękności, klienci też niekoniecznie muszą czuć się w nich komfortowo. Idealny sposób na zapewnienie intymności przy dużych oknach to rewelacyjne samoprzylepne folie przeznaczone do naklejania na szkle.\nFolia na szyby okienne nie jest zwyczajnym przeźroczystym materiałem, który na szklanej tafli bywa niewidoczny. Taki produkt z pewnością nie zmieniłby sytuacji, a okno jak było tak pozostałoby dostępne dla osób z zewnątrz. Istotą takiej dekoracji jest specjalny transparentny nadruk, z jednej strony przepuszczający światło, a z drugiej niepozwalający na zaglądanie do wnętrza. Zaprezentowana na stronie https://naklejkinaszyby.pl/kategoria-produktu/naklejki-na-szklo-i-szyby/ folia na szyby okienne to przykłady takich nadruków, które poza wspomnianymi walorami są też efektowną dekoracją wnętrz.\nZaklejanie szyb okiennych takimi samoprzylepnymi foliami z nadrukiem to nie tylko walor praktyczny i dekoracyjny. Na ich funkcjonalność składa się też kilka innych elementów. Duże szyby nie są zbyt praktyczne pod względem utrzymania w czystości, a każdy pyłek czy odcisk palca jest na nich doskonale widoczny szczególnie w promieniach słońca. Jeśli szyba jest wykonana z tradycyjnego szkła bywa podatna na stłuczenie, a wówczas jest zagrożeniem dla osób przebywających w pomieszczeniu. Folia nie tylko chroni ją przed rozpadnięciem, ale też przed potłuczeniem tworząc na powierzchni elastyczną warstwę.\nDekoracyjne naklejane folie na szyby to doskonały sposób na zapewnienie intymności nie tylko na oknach zewnętrznych, ale również w pomieszczeniach biurowych wydzielanych w halach za pomocą przeszklonych ścianek. Dzięki dekoracji pomieszczenie kierownika jest oddzielone od fali czy stanowisk innych pracowników. Intymność można też zapewnić z stołówce czy pokoju wypoczynkowym, jakie zdarzają się na przykład w hipermarketach wprost w hali sprzedażowej. Folie są praktyczne i tworzą piękną stylizację w neutralnym kolorze doskonale pasującym do wystroju.\nblog, folia na okna, inspiracje, naklejki na szyby\nfolia dekoracyjna, folia na szyby, folia na szyby okienne, naklejki na okna, naklejki na szybę, naklejki na szyby\nRestauracja - przestrzenny znak firmowy z łyżką i widelcem 650 zł – 1,050 zł\nImitacja witraża z motywem dłoni i gwiazdy 190 zł – 260 zł\nFolia na szybę - Dłoń z księżycem 190 zł – 260 zł\nNaklejka na szybę kuchenną - Kwiaty róży 216 zł – 228 zł


Nie ma nogi, ale przebrań na Halloween można mu pozazdrościć. To się nazywa dystans! - Galeria zdjęć i obrazów na imgED\nWaga obrazka: 258 kB\nGdy Josh Sundquist miał 8 lat, zdiagnozowano u niego chorobę nowotworową.\nNajdziwniejsze gadżety upiększające, które można kupić w sieci Nie ma nogi, ale przebrań na Halloween można mu pozazdrościć. To się nazywa dystans!(#2)\njosh sundquist z żoną\njosh sundquist ashley nolan\njosh sundquist przebranie na halloween\njosh sundquist kostium na halloween\njosh sundquist strój na halloween


##### Jak znaleźć profile randkowe według adresu e-mail – Portale randkowe ranking - MyDwoje w czołówce.\nBlog Home » Jak znaleźć profile randkowe według adresu e-mail\nWydanie. Portale randkowe stały się dzisiaj po prostu usługą aby znaleźć miłość. Sprawdź też: Portal dla samotnych sposobem na znalezienie miłości. Aby to zrobić, postępuj według tej instrukcji: 1. Kontakt lub na e-mail: admin@Jestem zalogowana(y), ale mój profil jest niewidoczny dla innych. Portale randkowe i ogłoszenia matrymonialne cieszą się w Białymstoku powodzeniem.\nWedług badania IBM, ponad 60% popularnych aplikacji. Blokowanie adresu e-mail. E-maile od zablokowanego przez Ciebie nadawcy będą kierowane do folderu Spam. Profile członków (wysokość, waga). Jest też grupa pań dla których portale randkowe to sposób na. Załóż nowy adres e-mail, którego użyjesz tylko do witryn randkowych. Jak przekierować pocztę e-mail na inny adres poczty e-mail?\nTwój profil randkowy jest już w pełni gotowy – test wypełniony, zdjęcie. Nie loguj się na portalu randkowym przez Facebook. Postępuj według poniższych kroków, a szybko pozbędziesz się swojego konta na eDarling.\nWpisz Poniżej Swój Adres Email i Pobierz te Schematy. Nie szukaj już dłużej: portale znlaeźć dla Polaków za granicą są różne, wybierz. Według ostatnich dostępnych danych w serwisie zarejestrowanych jest.\nJeśli masz jakiś kontakt do niej np. Oczywiście, można przedłużyć abonament, wpłacając na konto wartość usługi wg Ceny. Według FTC najbardziej podatne na takie oszustwa są osoby w wieku.\nMogę wg. potrzeby podawać innym jeden z trzech adresów e-mail, a wszystkie przesłane. Oto kilka gotowych sposobów na to, jak znaleźć czyjś adres e-mail. Po etapie kompletnego zauroczenia serwisami randkowymi. Znalezienie drugiej połówki staje się szczególnie trudnym zadaniem, gdy. Zaledwie jedna piąta badanych przyznała, że udało im się znaleźć na Tinderze, dokładnie to czego szukali. Trzeba jednak wiedzieć o. Facet szukający dziewczyny, na pewno może ją tu znaleźć.\nNie korzystaj z aplikacji Badoo na facebooku, bo twój profil wraz z twoimi danymi. Przeczytaj w e-maill poradniku: Ciekawy profil randkowy i Zdjęcia - zasady i. Randkowanie przez Internet to sposób na znalezienia partnera/partnerki, do jakiego.\nPo prostu, co 30 dni możesz zakładaj nowy profil pod innym adresem email. Warto jednak nadmienić, że konto na dowolny adres e-mail mógł założyć.\nPolacy pokochali portale randkowe – korzysta z nich ponad 6 mln mieszkańców naszego kraju! Albo do lepszego wypozycjonowania Twojego profilu w wynikach wyszukiwania na portalu.\nTo samo dotyczy wiadomości e-mail: rodzimi Anglicy mają naturalną. Na czarnej liście powinny się znaleźć: • Domena. Następnie podajesz adres e-mail, na podstawie którego zweryfikowane. Wyszukiwanie użytkowników według szczegółowych kryteriów pozwala znaleźć osoby nie. Ważne jest, aby podać też prawdziwy adres email, gdyż będzie on używany do.\nAktywne e-randkowanie to zdecydowanie skuteczny sposób znalezienia. Portale randkowe cieszą się coraz większa popularnością – pozwalają w. Decyduje ono o tym według jakiego prawa serwis działa i w myśl jakiego. Wszystkie informacje, które możesz znaleźć w produktach, newsletterach czy. Nasze internetowe biuro matrymonialne pomoże Ci wwedług partnera. Do firmy Avid Life Media należy popularny serwis randkowy Ashley.\nTrudno. Wybierasz login, podajesz adres e-mail i gotowe! Jednocześnie według danych Nest Banku, 30% Polaków nie wie czym jest phishing, a. Załóż osobny adres email do korzystania z tego portalu, żeby nie.\nZ aplikacji randkowych w Polsce korzysta ponad 840 tysięcy. Niestety według badania NTNU szanse na to są jeszcze mniejsze niż na przygodny seks. Zawieszenie a usunięcie profilu 2.2 Usuwanie profilu 2.3 Zmiana. Twojej poczcie możesz sortować według daty, bądź nadawcy. QuickFlirt opinie, oceny, recenzja - Prześwietlamy portale randk Według badań statystycznych ponad 87% użytkowników portalu deklaruje. Jak znaleźć najlepsze portale randkowe w polskim internecie?\nAdres e-mail udostępniam dobrowolnie i wyrażam zgodę na. Jest w nim także wiele form kontaktu z danym użytkownikiem - jest to Twój Profil na portalu randkowym. Zgadzam się na otrzymywanie pocztą elektroniczną na podany powyżej adres e-mail Newslettera oraz.…\nWedług danych podawanych przez właściciela portalu obecnie. Sortuj według. Raz, raz, wpisywać e-mail.…\nTwoim profilu na Facebooku. Według niektórych szacunków na całym świecie dostępnych jest kilka tysięcy serwisów randkowych. Porównywanie – czy raczej prezentacja – portali randkowych ma pomóc.…\nprevious post: Cytaty o umawianiu się ze świetnym facetem\nnext post: Koreański chrześcijański randki online\nPortal dla osób w wieku 50+ Szybkie przeglądanie profili Lista ulubionych. Ranking portali randkowych uznał właśnie nasze biuro matrymonialne za godne zaufania. Jest to według mnie jedyny portal który fachowo podchodzi do klienta, dodatkowo. KraśnikaOtrzymano: 06.05.2016 Witam Dziękuje za wszystkie dotychczasowe wysłane na adres email wiadomości wieże i. Według 55% Użytkowników poszukiwanie miłości za pomocą takich.\nJako użytkownik serwisu randkowego cDate, możesz swobodnie przeglądać profile.\nPodanie prywatnego e-mail w korespondencji przez nasz serwis randkowy nie jest.\nSprawdź odpowiedzi w Pomoc/ płatności lub napisz do nas na adres. Według raportu C-date, jeśli wchodzimy na serwisy randkowe, to niekoniecznie po to, by znaleźć męża czy żonę.


Top of the top. Lipiec 2016\nSistersowe polecajki #21\nPraca w domu czy w biurze? Dlaczego zdecydowałam się na drugą opcję?\nJak zorganizować ciekawy biwak/obóz? Na co zwrócić uwagę?\nPo co nam stopnie i sprawności? Czy opłaca się je realizować?\nSerniczki z Myszką Minnie. Idealne na dziecięce przyjęcie\nZapiekanka makaronowa z marchewką, groszkiem i kukurydzą. Uwielbiamy ją!\nSilverado City w Bożejewiczkach. Czy można się tu poczuć jak na Dzikim Zachodzie?\nMuzeum w Fokarium na Helu. Chyba możesz zapłacić za nie złotówkę?\nMuzeum Fotografii w Zamościu. Odwiedź też to w Krakowie\nPark miejski w Zamościu. Daj sobie szansę na odpoczynek w otoczeniu przyrody\nTani nocleg w Sandomierzu. Bardzo blisko Wąwozu Królowej Jadwigi\nSprawdzone atrakcje nie zawsze są OK. Dlaczego tak sądzimy?\nŚlady Marii Konopnickiej w Suwałkach. Plac, pomnik, muzeum…\nWeekend nad morzem. Uwielbiamy tak spędzać czas!\nKarczma Młyńska w Bydgoszczy. Miejsce o oryginalnym wnętrzu\nSierpień 1, 2016 1:30 pm\nLipiec? Jaki lipiec? A, obrona pracy magisterskiej, jeden biwak, rodzinna wycieczka, przygotowania do drugiego biwaku? Ano, coś pamiętamy, ale jak przez mgłę 😉 Zapraszamy na Top of the top. Lipiec 2016.\nPół żartem pół serio, czasem się zastanawiamy, ile człowiek jest w stanie wytrzymać na wzmożonych obrotach. Tyle się mówi o multizadaniowości, jakie to w cenie, ekonomiczne, tu robisz jedną rzecz, a jednocześnie w tle np. słuchasz motywującego nagrania z YT. Po części od końca maja same dałyśmy się wciągnąć w pułapkę zadań do wykonania. Na już. Sesja, przygotowywania do biwaku, kurs na kierownika wypoczynku, zgłaszanie, czytanie instrukcji, wymyślanie zadań, robienie kosztorysu i ciągłe poczucie, że nic nie wiemy nie opuszczało nas ani na moment. 7 lipca – obronione panie magister szykują się do wyjazdu nad morze. 8-9 lipca wita nas Trójmiasto, 10 pakujemy rzeczy z Torunia, by już 11.-15. spędzić magiczne 5 dni z naszymi harcerzami na biwaku. Wracamy, w niedzielę wymyślamy jeszcze z koleżanką nowy harmonogram, by w poniedziałek spakować się w 8-dniową wycieczkę do Sandomierza, Zamościa, Lublina i okolic. Z wyjazdu zostało nam do obrobienia 2500 zdjęć. Nie ma sprawy. Zdążyłyśmy wrócić, a tu już trzeba zgłaszać kolejny biwak. Tym razem obrzędowość Od starożytności do współczesności. Miejmy nadzieję, że w dniach 15-19.08. narodzimy się na nowo. Przejdźmy jednak do podsumowania lipca.\nZa dużo w tym miesiącu się po restauracjach nie rozbijałyśmy, bo, po pierwsze, nie miałyśmy za bardzo kiedy, a, po drugie, jakoś pieniędzy nam na wszystko nie chciało starczyć. Wybrałyśmy jednak ostatecznie Pizzerię AB w Opatowie, znajdującą się właściwie przy Bramie Warszawskiej w Opatowie, gdzie zamówiłyśmy pizzę, nawet smaczną, do tego zapiekankę wegetariańską, taką nie do końca skomponowaną w całość pod względem smaku, ale powód, dla którego polecamy ten lokal to niezwykle klimatyczny wystrój. Uwaga, w środku są czarownice. Kupicie tutaj także przepyszne krówki opatowskie (miękkie w środku).\nZ powodów powyższych, na uwagę zasługują Babeczki, które jadłyśmy na kolejnym już sopockim spotkaniu A może nad morze? Bo tu czytamy, których fundatorem był Literacki Sopot, a jesteśmy prawie pewne, że pochodzą z cukierni/kawiarni Fajne Baby, którą poznałyśmy 2 lata temu, gdy zawitałyśmy ponownie do Gdańska.\nPamiętam, że wzięłam ją kiedyś do Poznania, kiedy jechałyśmy zgłaszać i zatwierdzać biwak z dzieciakami. Trudno było mi się od niej oderwać. Fantastyczny debiut, ukazujący słodko-gorzki świat showbiznesu, ale tak naprawdę każdą profesję, w której możemy się zatracić i zgubić w tym wiecznym pędzie siebie.\nA właściwie program. Z filmami zawsze było u nas ciężko, ale w ostatnim miesiącu nie udało nam się obejrzeć żadnego. Słownie ZERO. Wkręciłyśmy się za to w nowy projekt telewizyjny, mowa o ,,Projekcie Lady”. Damami może od razu nie zostaniemy, aczkolwiek miło popatrzeć, jak te dziewczyny z odcinka na odcinek choć minimalnie się zmieniają i przeistoczą się w prawdziwe damy. Chciałybyśmy, żeby tak się stało.\nChoć odwiedziłyśmy na początku wycieczki Sandomierz i Zamość, nie zaiskrzyło. Podświadomie chyba czekałyśmy na Lublin. W ogóle, nie opowiadałyśmy Wam jeszcze jak miło zaskoczyłyśmy się po dotarciu na sandomierki rynek. Rozglądamy się. Raz, drugi, trzeci. Nasz wzrok pada na restaurację Ciżemka. Patrzymy na siebie i już wiemy. Przecież byłyśmy tu na licealnej wycieczce. To by było na tyle, jeśli chodzi o naszą znajomość miejsc, które odwiedziłyśmy przed założeniem bloga. Wracając jednak do Lublina, miłość prawie że od pierwszego wejrzenia. Ładnie, chciałybyśmy kiedyś wrócić, aczkolwiek zamieszkać tam już byśmy nie chciały. W końcu Łódź na nas czeka.\nOdwiedzony w lutym z opublikowanym w lipcu wpisem na pierwsze miejsce wyłonił się Przepis Bistro w Bydgoszczy. Jest to miejsce o tyle warte polecenia, że nie dość, że dania wychodzące z tamtejszej kuchni są przepyszne, a ceny, jak na to miasto i lokalizację całkiem przystępne, to jest to restauracja idealna jeszcze z jednego powodu. Znajduje się dosłownie 5 minut piechotą od dworca PKP Bydgoszcz Główna! Jeśli więc macie jakąś dłuższą przerwę albo chcecie się posilić przez podróżą, wpadajcie do Przepisu.\nZnów ten Poznań chciałoby się powiedzieć. Ogólnie aż do maja zeszłego roku nie przepadałyśmy za tym miastem, jakoś nas odrzucało, a 5 lat temu nawet nie chciałyśmy słyszeć, że miałybyśmy złożyć tam podanie na studia. Nie da się jednak zaprzeczyć, że poznańskie kamieniczki mają w sobie coś magicznego, co przyciąga nie tylko turystów, ale i ludzi, którzy się w tym klimacie zakochują. My może miłością wielką do miasta nie pałamy, ale jak trzeba, to chętnie bywamy. Tak nam się na koniec zrymowało, aby spytać Was, jak Wam minął lipiec? Urlopowaliście się, czy też ciężko pracowaliście? Jakie plany na sierpień?\nA dziś wszędzie deszczowo. U Was też? #poznan #podroze #travel #wycieczka #trip #wielkopolska #Poland #polska\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika Sisters92 (@sisters92) 6 Lip, 2016 o 11:20 PDT\nZmienił się tylko rok. Zostałyśmy paniami magister\nTop of the top. Sierpień 2016\nTu i teraz #2/2018. Podsumowanie lutego 2018\nTu i teraz #2/2018 Niedawno dopiero co pisałyśmy podsumowanie stycznia, a tu już kolejne 28 dni za nami.. Czytaj dalej\nHello, February! Żegnaj styczniu, czas na Tu i teraz #1/2018, czyli podsumowanie stycznia.. Czytaj dalej


neil patrick harris - www.plotek.pl\nGideon i Harper to urocza para 5-letnich bliźniaków wychowywanych przez Neila Patricka Harrisa i jego partnera, Davida Burtkę. Harris pochwalił się na Facebooku filmem, w którym jego dzieci popisują się wokalnie. Na taki widok mięknie serce.\ndzieci neila patricka harrisa\nJego żart z jednej z sukni na Oscarach ostro skrytykowano. Jak Harris odpowiedział? Pokazał zdjęcie swoich dzieci. Nie byle jakie\nBrytyjski "Daily Mail" nie ma wątpliwości, że najnowsze zdjęcie, które Neil Patrick Harris wrzucił na Instagram, ma związek z jednym z jego komentarzy na 87. gali wręczenia Oscarów. Aktor spotkał się wtedy ze sporą krytyką. Sądząc po tym, co pokaz...\nNeil Patrick Harris pokazał zdjęcie bliźniaków. Uroczy widok\nKilka dni temu gorącą dyskusję wywołały zdjęcia aktora Neila Patricka Harrisa z jego partnerem Davidem Burtką, na których para nie kryje swych uczuć. Jednym to się podoba, innym wprost przeciwnie. Ale trzeba przyznać - reakcje są gwałtowne. Obok...\nNeil Patrick Harris i zdjęcia ze ślubu Neil Patrick Harris zażartował sobie z Clooneya Uwielbiamy Neila Patricka Harrisa, nie ma co ukrywać. I po raz kolejny dał nam do tego świetny powód. Neil Patrick Harris pojawił się w programie "Late Show With David Letterman", gdzie pokazał urocze\nHarris jak "Birdman" Oscary: Neil Patrick Harris na scenę wyszedł w samej bieliźnie. Podczas gali rozdania Oscarów gospodarz, Neil Patrick Harris, wyszedł na scenę ubrany jedynie w bieliznę, co było aluzją do sceny z filmu "Birdman". Oscarowe selfie czy pizza na Oscarach\nNeil Patrick Harris pokazuje dzieci Aktor opublikował na Instagramie zdjęcie bliźniaków. Uroczy widok Neil Patrick Harris, znany m.in. ze świetnych ról w serialach "Doogie Howser" oraz "Jak poznałem waszą matkę", w 2006 roku wyznał, że jest homoseksualistą. Aktor razem ze swoim\nKiedy ma się takie urocze dzieci, trudno oprzeć się pokusie, żeby się nimi nie pochwalić. Neil Patrick Harris, znany z tytułowej roli w serialu "Doogie Howser, lekarz medycyny" oraz oczywiście z zakończonego niedawno serialu "Jak poznałem waszą matkę", w 2006 roku wyznał, że\nŚniadanie, ale jajko na miękko może poczekać. Neil Patrick Harris najpierw kieruje kamerę na Gideona, intonującego melodię z "Gwiezdnych wojen", a potem na Harper, która porzuciwszy wcinanie porannego jajka, zaczyna śpiewać o kucyku Pony. Urocze? Jeszcze jak!\nPodczas ceremonii Neil Patrick Harris zażartował z oryginalnej "peleryny", jaką miała na sobie Dana Perry, odbierająca nagrodę za najlepszy film dokumentalny. Jej ramiona oplatała sieć połączona futrzanymi kulkami. Trzeba mieć wielkie jaja, by nosić taką sukienkę - skwitował jej strój\nNeil Patrick Harris poprowadzi oscarową galę Dobry wybór? Najbardziej gwiazdorskie z gwiazdorskich selfie i pizza w Dolby Theatre - trudno będzie przebić genialną konferansjerkę Ellen DeGeneres z ostatniej ceremonii rozdania Oscarów. W tym roku producenci gali Craig Zadan i Neil Meron uznali\nNeil Patrick Harris bez limitu playtube\nPobierz lub oglądaj online z pozniższego linku: Długo szukałem odpowiedniego, szybkiego i wszystkomającego seriwsu z filmami online zam do oglądania bez limitu po polsku. Polecam !\nNeil Patrick Harris odwołał ślub ze swoim partnerem Davidem Burtką. Para zaręczyła się w 2011 roku. Jednak od tego czasu ich drogi nieco się rozeszły. - Prawie w ogóle nie rozmawiają ze sobą. Na dziś dzień ich ślub został odwołany - wyjawia znajomy pary. Gwiazdor serialu "Jak poznałem waszą matkę"\nRe: Gwiazda Popcornera: Neil Patrick Harris\nŚwietnie, że Neil Patrick Harris znalazł się wśród gwiazd Popcornera. Bardzo lubię tego aktora i ten Wasz cykl tekstów. Fajnie byłoby zobaczyć bohaterów serialu "Doogie Howser" w cyklu "Wtedy i Dziś".


Indonezyjski policjant zabity przez islamskich bojowników | Centrum Studiów Polska-Azja\nIndonezyjski policjant zmarł w niedzielę (25.06) w wyniku obrażeń zadanych nożem przez islamskich bojowników w mieście Medan, stolicy prowincji Sumatra Północna.\nDo ataku doszło w niedzielę o 3 rano na posterunku policji, gdzie po przedostaniu się przez ogrodzenie, dwóch bojowników wykrzykując „Allah Akbar” zadało śmiertelne ciosy jednemu z odpoczywających funkcjonariuszy lokalnej policji.\nW natychmiastowej reakcji na atak, policja zastrzeliła jednego z zamachowców a drugiego obezwładniła i aresztowała.\nSzef indonezyjskiej Policji, gen. Tito Karnavian podczas konferencji prasowej podkreślił, iż obecnie policja jest głównym celem islamskich bojowników: „Mówiłem wielokrotnie, że policja traktowana jest przez nich, jako kafir harbi (wojujący niewierni), lub niewierni walczący z nimi, dlatego [policjanci] uznawani są za priorytet [w ich atakach]”.\nW następstwie ataku w Medanie, oddział antyterrorystyczny Densus 88 dokonał rewizji mieszkań bojowników, odnajdując liczne elementy związane z ISIS, w tym flagi, zdjęcia liderów jak również książki dla dzieci zawierające treści propagandowe ISIS m.in. nawołujące do umierania w ramach dżihadu. W wyniku przesłuchań do produkcji materiałów przyznał się jeden z zamachowców, który w 2013 roku przebywał ponad 6 miesięcy w Syrii.\nW wyniku śledztwa ustalono, iż zamachowcy byli częścią Jemaah Ansharut Daulah (JAD), siatki terrorystycznej zarządzanej przez Bahrun Naim’a, indonezyjskiego bojownika przebywającego obecnie w Syrii. JAD znajduję się na amerykańskiej oficjalnej liście grup terrorystycznych wspierających ISIS. Bahrun Naim znany jest szerzej, jako główny organizator zamachu terrorystycznego przeprowadzonego w Dżakarcie w styczniu 2016 roku.\nBojownicy JAD przeprowadzili w ostatnich latach wiele ataków na indonezyjskie siły bezpieczeństwa. Do ostatniego zamachu doszło w maju br. w Dżakarcie, gdzie w wyniku dwóch samobójczych eksplozji na przystanku autobusowym, zginęło trzech funkcjonariuszy policji.\nNa podstawie: jakartaglobe.id, straitstimes.com, reuters.com, thejakartapost.com\ntagi:Bahrun Naim,Densus 88,ISIS,ISIS w Indonezji,Jemaah Ansharut Dauluh,medan,terroryzm w Indonezji\nIndonezyjski policjant zabity przez islamskich bojowników Reviewed by Domyślny dla witryny on 30 czerwca 2017 .\nIndonezyjski policjant zmarł w niedzielę (25.06) w wyniku obrażeń zadanych nożem przez islamskich bojowników w mieście Medan, stolicy prowincji Sumatra Północna. Do ataku doszło w niedzielę o 3 rano na posterunku policji, gdzie po przedostaniu się przez ogrodzenie, dwóch bojowników wykrzykując „Allah Akbar” zadało śmiertelne ciosy jednemu z odpoczywających funkcjonariuszy lokalnej policji. W natychmiastowej reakcji


Właściciele VW Touran I- silnik 1.6 to dobry wybór? : Jakie auto kupić?\n03 Lis 2017, 10:17\nWitam, planuję zakup samochodu w kwocie ok 25 tys. Początkowo chodziło za mną kombi gdyż mam już 2 dzieci. Gdyby fundusze pozwoliły byłaby to pewnie Honda Accord, Jadnak w tej kwocie zainteresowało mnie volvo V50 lub VW Golf V. Po namyśle jednak stwierdziliśmy z żoną żeby kupić auto 7os. Nie robię rocznie dużo km, ok 10 tys dlatego jestem zdecydowany na benzynę. Zainteresowałem się VW Touranem ze starym silnikiem 1.6 102KM. Proszę o poradę właścicieli takich samochodów lub tych którzy faktycznie mogą odpowiedzieć na pytanie jak jeździ się takim większym autem z takim silnikiem. Nie potrzebuję dużych osiągów ani wyścigówki, chodzi mi bardziej o przyśpieszenie i ogólny komfort jazdy. Do tej pory mam Honde Civic 1.5 V-Tec 114KM, auto jest niewielkie i ma dość dobre przyspieszenie czego obawiam się w Touranie 1.6. Z góry dziękuję za wszelkie odpowiedzi. Pozdrawiam.\nRe: Właściciele VW Touran I- silnik 1.6 to dobry wybór?\n03 Lis 2017, 18:39\nZamiast Tourana wolałbym Forda C-max a. tam też masz podobny silnik 1.6 100km trwała konstrukcja. Tak może być trochę za słaby wtedy szukaj 2.0 145km.\nZa VW przepłacisz i nie ma dobrych silników benzynowych poza tym 1.6.\nZ mini vanów masz jeszcze fajną Corolle Verso e12 z silnikiem 1.6 110km vvti.\n03 Lis 2017, 22:57\nC- Max to dobra opcja. Samochód naprawdę dobrze się prowadzi. Problem jest taki że znaleźć 2.0 to będzie cud. Prędzej 1.8.\n04 Lis 2017, 07:48\nC-max ciekawy ale odpada gdyż zdecydowaliśmy się na auto przynajmniej 6 os. S-max również wchodził w grę tylko znaleźć godne uwagi auto z silnikiem 2.0 czy 1.8 to na prawdę cud. A nie chciałbym kupić auta starszego niż 2008 r. W przypadku VW wybór spośród aut z silnikami 1.6 jest dużo większy, a wiem że to stara niezawodna jednostka. Toyotą też się interesowałem. A jak z silnikiem 1.8 w tym samochodzie? Pod uwagę braliśmy też Peugeota 308 SW 7os, ale szczerze mówiąc trochę obawiam sie tego francuza.\n04 Lis 2017, 10:18\nWeź tylko pod uwagę, że 1.6 do Tourana jest za mały... Chcesz tym jeździć w 6 osób z bagażami? Życzę powodzenia, bo nawet skutera na trasie nie wyprzedzisz i będzie to ryzykowne... Spali to z 12 litrów benzyny i tyle z radości z auta.\nPoza tym co to za wymóg rocznika? Powyżej 2008? A wiesz, że ten Touran jest produkowany od 2003 roku? Płacisz za auto z 2008, a resztę masz sprzed 10 lat, moim zdaniem szkoda kompletnie kasy.\n04 Lis 2017, 10:29\nPuki co jest nas 2+2, Nie potrzebuję wyścigówki tylko większego i ekonomicznego auta. Dlaczego 2008? Bo nie chcę auta starszego niż 10 lat. Dziwne? Może. Nie dla mnie. Poza tym Touran w 2007 r przeszedł FL i wygląda już lepiej.\nMożna tak napisać o każdym aucie. Po co mieć Megane z 2015 r jak można mieć z 2008 a to to samo.\n04 Lis 2017, 10:31\nSJ12 napisał(a): ekonomicznego auta\n1.6 nie jest już w Golfie ekonomiczne, a co dopiero w Touranie z rodziną... Ale dobra, pytałeś o rady a widzę że lepiej znasz sytuację\nWięc tak, Touran z 1.6 to rodzinne i ekonomiczne auto o dobrych osiągach.\n(Po prostu zrozum, że szkoda trochę kasy na taką kombinację, ale jak się uprzesz to śmiało).\n04 Lis 2017, 10:36\nPytałem o rady również właścicieli tych samochodów z takimi silnikami.\n04 Lis 2017, 10:45\nNie będe upierał się przy Touranie za wszelką cenę, po prostu widzę że ludzie jeżdżą tymi samochodami i z tymi silnikami, są niezawodne i chciałbym znać ich opinię. Nie chcę kupować żadnego francuza, mazda 5 czy honda fr-v również odpada ze względu na korozję. Przerabiałem to w civicu i pewnie za jakieś 5, 6 lat to samo będzie w 5 czy FR-v. Pozostaje jeszcze ewentualnie corolla verso 1.8.\n04 Lis 2017, 10:49\nJeśli zaakceptujesz tragiczne osiągi i spore spalanie jak na pojemność silnika to w porządku, tylko mówię o tym żebyś wiedział Po co pytać właścicieli tych aut? Który z nich Ci powie "wiesz co, żałuję że nie kupiłem czegoś z lepszym silnikiem, no ale trudno"?\n1.6 z jedynych wad jakie posiada to trzeba czyścić najlepiej raz w roku przepustnicę, inaczej obroty wariują i może gasnąć. No i jak to VAG, oleju trzeba co jakiś czas dolać (broń boże wlewać jakiegoś taniego GM spod lady, ciągle pod korkiem będzie majonez).\n04 Lis 2017, 10:51\nSJ12 napisał(a): Pytałem o rady również właścicieli tych samochodów z takimi silnikami.\nlepiej zrobisz jak się zarejestrujesz na forum VW, bo tam łatwiej o takie osoby - u nas jest spory misz masz i trudno o właścicieli konkretnych modeli\n04 Lis 2017, 11:09\nDobra już dajmy spokój temu Touranowi, szczerze mówiąc to zawsze sie zapierałem że nie kupię VW, Jednak teraz Touran byłby w miarę ,,bezpiecznym,, zakupem jak dla rodzinki z 2 czy 3 dzieci. A co powiecie na temat Corolli Verso?\n04 Lis 2017, 13:40\nMam jeszcze jedno pytanie. Gdybyśmy zdecydowali się jednak na większe kombi które auto bralibyście pod uwagę i z jakim silnikiem benzynowym. Moje typy to Mondeo Mk4 2.0 lub Avensis II 1.8 lub 2.0. Który z nich może się pochwalić lepszą niezawodnością? I czy w kwocie 25k można kupić zadbany egzemplarz z przebiegiem do 200 000?\n04 Lis 2017, 18:41\ngalakty napisał(a): 1.6 nie jest już w Golfie ekonomiczne\nAutorze, zerknij sobie co na ten temat napisała osoba, która FAKTYCZNIE ma z tym autem do czynienia:\ngalakty napisał(a): No i jak to VAG, oleju trzeba co jakiś czas dolać\nPo raz kolejny widzę tego typu wpis tego forumowicza ("każdy silnik VAG bierze olej"), a skoro mamy być poważnym, merytorycznym forum dodam co nieco od siebie.\nVAGi, którymi jeździłem:\n- Golf IV 1.9 TDI 90KM - osobiście zrobione prawie 80 tys. km, brat dołożył 200 tys. km, nigdy nie trzeba było dolewać choćby kropli między wymianami\n- Audi A3 8L 1.8 T 150KM - zrobiłem nim osobiście trochę ponad 100 tys. km, nigdy nie ubyło choćby kropli oleju\n- Seat Ibiza 1.4 16v - 30 tys. km, trzy wymiany oleju, zero jakichkolwiek dolewek, nic nigdy nie ubyło\nVAGi w rodzinie:\n- Skoda Suberb 2.0 TDI 170KM - 105 tys. km przebiegu, rodzice jeżdżą nim rok, zero poboru oleju\n- VW Bora 1.9 TDI 90KM - kuzynka jeździ nim już 7 rok non stop, zero poboru oleju, przebieg ponad 300 tys. km\n- VW Golf V 1.9 TDI 105KM - wcześniej auto Taty, obecnie brata, prawie 300 tys. km przebiegu, zero poboru oleju\n- VW Jetta 2.0 TDI 140KM - kuzyn ma go praktycznie od nowości, obecnie ok. 250 tys. km, zero poboru oleju\n- VW Passat B5 FL 1.9 TDI 130KM - auto kolegi z pracy, prawie 400 tys. km, zero poboru oleju\n- Skoda Octavia II 1.9 TDI 105KM - auto innego kolegi z pracy, nieco ponad 150 tys. km przebiegu, zero poboru oleju\nI dalej mi się już nie chce wymieniać, bo jest tego trochę. Owszem, są silniki, dla których pobór oleju to norma nawet, gdy są w dobrym stanie technicznym (2.0 130KM, 1.6 16v czy większość TSI), ale pisanie, że każdy silnik VAG bierze olej świadczy albo o niewiedzy albo o celowym wprowadzaniu innych forumowiczów w błąd.\nA co do tematu - silnik 1.6 to za słaby silnik do tego samochodu.\n05 Lis 2017, 14:32\nZwróć uwagę na Opla Zafirę B 1.8 140 KM (ręczna regulacja luzu zaworowego, którą trzeba mieć na uwadze)\nProśba o ocenę auta - Renault Clio IIISamochód do 23 tysięcy złotych (automat)\nTagi: VW, Volkswagen Touran, touran, silnik, auto, benzyna, kupię, naprawa, samochód, vag, niezawodny, lpg, przebieg, regulacja, Toyota, ekonomiczny, otomoto, ustawienie rozrządu, 16v, czas\nMercedes W211 vs W203, dobry wybor? Ktory silnik? - Jaki model Mercedesa kupić?\nod 279,58 PLN Nokian WR D4 205/55 R16 91 H 24,00 PLN Midparts Vw 095/01m uszczelka miski olejowej 149,00 PLN McGard nakrętki zabezpieczające do felg M12x1,5 24137 czarne, B44D-1042F\nPierwszy kabriolet Volkswagena ...W ramach wielkiej ofensywy nowych modeli Volkswagen wprowadzi na rynek swój pierwszy kabriolet na bazie auta typu SUV – T-Roc cabrio. Jego produkcja rozpocznie się w pierwszym półroczu 2020 roku w Osnabrück. Rada Nadzorcza ...Nowy Volkswagen Touareg - wyznacza drogęNowy Touareg - model trzeciej generacji jest kolejnym ważnym elementem wielkiej ofensywy Volkswagena. Samochód zajmujący miejsce na samym szczycie oferty marki, swoją wyrazistą stylistyką, innowacyjnymi technologiami i dynamicznymi ...Multi-Sense - nowy wymiar technologiiNowe Renault Espace jako pierwsze zostało wyposażone w Multi-Sense, zaawansowany technologicznie system, zaprojektowany specjalnie dla zwiększenia przyjemności podróżowania kierowcy i pasażerów. Wraz z wprowadzeniem Multi-Sense ...


Gródczanki – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 50°04′03″N 18°03′11″E/50,067500 18,053056\n50°4'0.5"N, 18°3'0.0"E, 50°6'N, 18°3'E\nZamek w Gródczankach\n50°04′03″N 18°03′11″E/50,067500 18,053056\nGródczanki (cz. Hradčánky, niem. Ratsch, pol. po wojnie przejściowo Hradczanki) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Pietrowice Wielkie, na granicy polsko-czeskiej.\nW alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod polską nazwą Raczanki oraz niemiecką nazwą Ratsch.\nPierwsze pisemne wzmianki znaleźć można w dokumencie z 1377, kiedy to podzielono księstwo raciborsko-opawskie pomiędzy synów Mikołaja II, w czeskojęzycznej postaci Hradczany. Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej a jej mieszkańców posługujących się dawniej gwarami laskimi nazywano Morawcami, przy czym na początku XX wieku była to już miejscowość w większości niemieckojęzyczna, w wysuniętym tutaj od strony Kietrza cyplu zwartego osadnictwa niemieckiego. Po I wojnie światowej została niemiecką miejscowością graniczną po tym, jak położony na południu tzw. kraik hulczyński przyłączono do Czechosłowacji. W granicach Polski od końca II wojny światowej.\n↑ Knie 1830 ↓, s. 616.\n↑ Sołectwo Gródczanki.\nGródczanki (przystanek kolejowy)\nTę stronę ostatnio edytowano 10 lip 2021, 19:51.