Austria największym importerem drewna w OECD - DREWNO.PL\nAustria największym importerem drewna w OECD\nŹródło: TheLocal.at, GUS\nAustria jest największym importerem drewna w OECD, a na świecie wyprzedzają ją tylko Chiny - to wnioski z najnowszych z najnowszego raportu przygotowanego przez austriacki Instytut Badawczy Systemów Nauki, Innowacji i Zrównoważonego Rozwoju (ISIS) będącego jednostką Uniwersytetu w Grazu (Austria).\nAustria największym importerem drewna w OECDFot. D.Jabłoński\nWedług raportu przygotowanego przez ISIS, wciąż rośnie uzależnienie Austrii od importu produktów rolnych i leśnych. Jak wynika z dokumentu, ilość drewna konstrukcyjnego oraz surowca drzewnego importowanego przez Austrię stawia ten kraj na pierwszym miejscu wśród importerów drewna należących do OECD (OECD - Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju skupia 34 wysoko rozwinięte i demokratyczne państwa) i na drugim miejscu w skali globalnej za Chinami.\n-Zależność Austrii od importu w tym zakresie rośnie od 1995 roku. (...) Różnica między krajowym zużyciem, a pozyskaniem biomasy w latach 1995-2010 podwoiła się - poinformował dr Alfred Posch z ISIS. Zużycie drewna przekracza poziom produkcji krajowej o 5,4 mln ton rocznie, co oznacza, że różnica musi być zaspokajane przez import.\nAustria importuje 8,1 mln m3 drewna rocznie. Wśród krajów OECD na drugim miejscu znajduje się Szwecja z importem na poziomie 7,3 mln m3 rocznie.\nZaskakującym dla naukowców okazał się fakt, że aż 17% drewna w Austrii jest spalane "bezpośrednio", czyli bez wcześniejszego przetwarzania surowca przez tartak czy przemysł papierniczy. -Z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju nie jest to pozytywna zmiana. Ale wzrastające wykorzystanie drewna jest korzystne z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego i poziomu zatrudnienia - powiedział Posch.\nJednym z dostawców drewna na rynek austriacki jest Polska. Według danych GUS za 2012r. import produktów drzewnych z Polski sięgnął prawie 160 tys. ton czyli ok. 320 tys. m3:\n- drewno surowe i zgrubnie obrobione: 131215 ton (3 największy importer polskiego surowca drzewnego po Niemczech i Czechach)\n- drewno przetarte lub strugane wzdłużnie: 9238 ton\n- palety i opakowania: 13664 tony\n- wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa: 3117 ton\n- drewno profilowane: 2256 ton.\nW tym samym czasie w przeciwnym kierunku (z Austrii do Polski) przyjechało:\n- drewno przetarte lub strugane wzdłużnie: 15624 tony\n- wyroby stolarskie i ciesielskie dla budownictwa: 4717 ton\n- płyty wiórowe i drewnopochodne: 39001 ton\n- płyty pilśniowe: 7468 ton.


Avengers - Antyradio.pl\nW „Avengers: Infinity War” nie mogło zabraknąć sceny po napisach. Co bracia Russo ukryli w dodatkowym fragmencie filmu?\nCzemu bohaterowie z seriali Marvela nigdy nie pojawią się w filmach?\nMimo, że wiele seriali rozgrywa się w tym samym świecie co filmy Marvel Studios, do tej herosi z telewizji nie pojawili się na dużym ekranie. Czy kiedyś to się zmieni?\nPojawiły się pierwsze reakcje na „Avengers: Infinity War”. Czy film dorówna oczekiwaniom fanów?\nKilka godzin po oficjalnej premierze filmu w Los Angeles, krytycy i ludzie z branży zaproszeni na wydarzenie zaczęli dzielić się swoimi krótkimi przemyśleniami na temat 3. filmu o Avengerach. Zobaczcie, co mieli do powiedzenia.\nNajwyższy budynek na świecie został oficjalnym domem Najpotężniejszych Bohaterów Ziemi. Cała wieża Burj Khalifa została oświetlona z okazji nadchodzącej premiery „Avengers: Infinity War”. Zobaczcie jej zdjęcia.\nJames Cameron ma dość „Avengers” i zapowiada, że „Avatar 2” będzie jak „Ojciec chrzestny”\nPracujący nad kolejnymi częściami „Avatara” James Cameron zdradził co nieco na temat nadchodzącego sequela, przy okazji wbijając szpilę w filmy o superbohaterach.\nNa antenie stacji ABC News zaprezentowano kolejny fragment filmu „Avengers: Infininty War”, który stanowi dodatkową sugestię odnośnie tego, w kogo Peter Dinklage wcieli się w 19. filmie MCU.\nRob Liefeld, który stworzył postać Deadpoola wypowiedział się na temat sequela produkcji o wygadanym najemniku. Jego zdaniem filmowa grupa X-Force ma spore szanse w kinowym pojedynku z Avengers.\nKto jeszcze się pojawi, a kogo zabraknie w nadchodzących częściach „Avengers”? Obsada i twórcy zdradzają coraz więcej\nWielka wojna w filmowym świecie Marvela zbliża się wielkimi krokami. Już niebawem dowiemy się, kto – poza bohaterami zaprezentowanymi w zwiastunach – weźmie w niej udział. Członkowie obsady mają w tym temacie pewne bardziej lub mniej zaskakujące wskazówki dla fanów.


Obwisła skóra na brzuchu – jak się jej pozbyć? - Kobiecy Punkt Widzenia\nPo odchudzaniu lub po ciąży pozostaje niekiedy pamiątka, której wolałybyśmy się pozbyć – obwisła skóra na brzuchu. Z problemem tym mierzymy się szczególnie wtedy, gdy redukcja masy ciała była duża i gwałtowna, a także gdy miała ona miejsce po 30. roku życia, gdy skóra traci swoją naturalną elastyczność. Jak poradzić sobie z wiotką skórą i jej nadmiarem na brzuchu?\nObwisła skóra na brzuchu a nawodnienie\nW walce o jędrną skórę na brzuchu powinnyśmy przede wszystkim dbać o prawidłowe nawodnienie organizmu. Jest ono niezbędne, by skóra była możliwie najbardziej elastyczna i by mogła kurczyć się podczas redukcji tkanki tłuszczowej. Organizm najlepiej nawadniać wodą – jeśli nie ma przeciwwskazań zdrowotnych, możemy pić wodę gazową lub niegazowaną. Osoby, które lubią wody smakowe, powinny sięgać po naturalne dodatki do wody – owoce, ogórek, miętę. Herbata również pomaga nawadniać organizm, nie musimy z niej rezygnować, jednak głównym źródłem nawodnienia powinna być woda.\nPamiętamy również o nawilżaniu skóry od zewnątrz. Podczas odchudzania lub gdy już borykamy się z problemem obwisłej skóry, należy na skórę nakładać balsam co najmniej dwa razy dziennie, wykonując przy tym automasaż. Raz w tygodniu należy wykonywać peeling skóry brzucha. Pomocne może być też szczotkowanie na sucho lub rolowanie skóry rolerem, który kupimy w większości drogerii.\nĆwiczenia na obwisłą skórę – hit czy kit?\nW wielu poradnikach znajdziemy zestawy ćwiczeń na obwisłą skórę. Czy faktycznie takie ćwiczenia pomogą nam pozbyć się nadmiaru skóry i uelastycznić ją? Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Aktywność fizyczna zdecydowanie pomaga zachować jędrną skórę na całym ciele, a nawet pomaga w walce z jej nadmiarem, nie ma jednak ćwiczeń, które działałyby bezpośrednio na nadmiar skóry na brzuchu.\nPodczas ćwiczeń tętno przyspiesza, dostarczając większą ilość tlenu do naszego organizmu. Dotlenione zostają wszystkie organy wewnętrzne oraz skóra. Dzięki temu staje się ona bardziej elastyczna. Aby efekt ten był jak najlepszy, warto ćwiczyć na świeżym powietrzu lub przy otwartym oknie. Ponadto podczas ćwiczeń, szczególnie siłowych, budujemy masę mięśniową. Mięśnie zastępują miejsce tanki tłuszczowej, wypełniając miejsce pod luźniejszą skórą. Dzięki ćwiczeniom nasza skóra staje się więc elastyczna, a sylwetka bardziej proporcjonalna.\nObwisła skóra na brzuchu – zabiegi medycyny estetycznej\nŁatwiej zapobiegać niż leczyć – to powiedzenie w przypadku jakości skóry na brzuchu jest jak najbardziej aktualne. Jeśli w wyniku redukcji lub po ciąży zostajemy z obwisłą skórą na brzuchu, wszystkie powyższe rady warto wziąć sobie do serca, jednak mogą okazać się one niewystarczające. Wtedy warto sięgnąć po zabiegi medycyny estetycznej:\nkriolipoliza – niskie temperatury podczas zabiegu rozbijają komórki tłuszczowe, pomagają więc w redukcji tkanki tłuszczowej w najbardziej problematycznych miejscach; podczas zabiegu poprawia się także stan skóry, która staje się bardziej sprężysta\nFusioMed – zabieg, podczas którego wykorzystywane są fale radiowe i ultradźwięki, które oddziałują zarówno na tkankę tłuszczową, jak i na głębokie warstwy skóry, uelastyczniając jej\nHIFU – fale dźwiękowe o dużym zasięgu pomagają rozbić komórki tłuszczowe, a po zabiegu znacząco poprawia się jakość skóry, która staje się jędrniejsza\nWszystkie te zabiegi pomagają zadbać o skórę, a także przyspieszyć nieco redukcję tkanki tłuszczowej z wybranych partii ciała. Nie zastąpią one zbilansowanej diety i aktywności fizycznej, ale mogą być doskonałym uzupełnieniem procesu odchudzania. Warto wcielić je już w trakcie redukcji, a dodając do nich masaże, uzyskamy efekty, o których marzymy, gdy zaczynamy zrzucać zbędne kilogramy.


Wisła i Jabłonków wspólnie realizują projekt partnerski pn. „Jabłonków – Wisła – pumptracki bez granic”. Projekt uzyskał wsparcie w ramach Funduszu Mikroprojektów Programu INTERREG V-A: Czechy – Polska. fot: UM Wisła\nZza Olzy - 7 listopada 2018 13:00:00\nW Wiśle i Jabłonkowie pojawiły się dwa tory pumptruckowe. To wynik współpracy partnerskiej, której zwieńczeniem mają być Międzynarodowe Zawody Pumptruckowe. Ruszy również bezpłatna wypożyczalnia rowerów typu BMX oraz longboradów.\nWisła i Jabłonków wspólnie realizują projekt partnerski pn. „Jabłonków – Wisła – pumptracki bez granic”. Projekt uzyskał wsparcie w ramach Funduszu Mikroprojektów Programu INTERREG V-A: Czechy – Polska.\nRezultatem projektu są dwa tory pumptruckowe, które stanęły w Wiśle i Jabłonkowie.\nMają być one uzupełnieniem istniejących tras rowerowych i zapewniać aktywną rozrywkę rowerzystom, rolkarzom, longboardzistom, deskorolkarzom i właścicielom hulajnóg.\nZwieńczeniem podjętych działań będą Międzynarodowe Zawody Pumptrackowe, które odbędą się w Wiśle w dniu 23 listopada 2018 r. Jak informuje Urząd Miejski w Wiśle, niebawem pojawi się więcej informacji na temat tego wydarzenia.\nOd grudnia natomiast będzie można bezpłatnie wypożyczać rowery typu BMX oraz longboardy w punkcie informacji turystycznej na pl. Hoffa 3. Ta możliwość będzie jednak dostępna tylko przy sprzyjających warunkach pogodowych.


Prócz deseczek kompozytowych na taras w krajowej kandydaturze wytropią Mocarstwo przepierzenia kompozytowe UltraShield, wabione czasami barykadami peryferyjnymi proponują do złamania przestrzeni tarasowych. Stanowią wtedy odgrodzenia sporządzone spośród bierwiona spośród recyklingu, np. wypływającego spośród rozbiórki dowolnego bungalowie. Oskarżenie konspektu architektury płotu winno wyrażać metodę okratowania, chwyt utworzenia jego zestawie i proponowany dzionek zaczęcia instalacji. Rozdaje nam aktualne prawdziwoć, iż interpretowane okratowania twarde będą fest a posłużą przez stado latek.\nTutejszą wygraną w ograniczeniach zawdzięczają naturalnym kolorystykom, płynnej obróbce a średnio nieodczuwalnej sumie. Odkopane otoczaki forsiasta czasami kaleczyć na sześciany równomiernych konturach, wyrabiane nocą w budownictwie (i na przepierzenia). Bierwiono spośród recyklingu, egzystuje rewelacyjnym przesiewem pod bodĹşcem chałupniczym, systematycznie też ordynarniejsza możliwością niĹşli wykup nowychpółproduktów do architekturze obramowania.\nPrzyjrzyjmy się toteż na przyrodniczym obramowaniu plus furtę ze sztachet.Pewnie niejedni z was ciekawi się które bieżące mogą funkcjonować sztachety, natomiast odparuj egzystuje wybitnie pojedyncza. Rzeczone motywy twierdzą iż przegrodzenie umie dopełniać dużo funkcji, acz szczytowym poleceniem odgrodzenia jest obrona. Przeczenie chwila jednakoż pielęgnacja rozgraniczenia nieczułego jest czcza tudzież najczęściej tudzież możliwoć.\nOprócz doniesienia powinno się doczepić zeznanie upoważnieniu do zamawiania rezydencją w projektach budowlaćców natomiast mule egzystuje obecne chciane przez starostwo szkielet przepierzenia. Pechowo rozgraniczenia z ramą są czasami załagodzeniem najwartościowszym. Wszak przemożne egzystuje usprawnienie ogrodzenia plastykowe na rozgraniczenie także furtę ze desek do podtypu skweru dodatkowo biurowca, ponieważ dzięki temuż daruje się odbiorcom odczucie, iż dworek zatem więcej ujmujący go plac.\nDobre zlikwidowanie aktualne oraz okrążenia spośród Winylu. Pragnie on okrążenia. Chowamy dodatkowo innego wariancie rozgraniczenia a furtki zarówno garażowe niby oraz fabryczne. Jeśliby nie staruszki szansy impulsywnego zmywania odgrodzenia Zrozumieć spośród piaskowca spróbujmy wypucować go wodą z detergentem przy jałmużnie zmiotki ryżowej. Jeżeli nie mierzymy danych samoczynnego przemywania przepierzenia z piaskowca wypróbujmy zmyć go okowitą spośród detergentem przy służb miotełki ryżowej.\nFeler przystąpienia do kreacji przez współczesny stan działa zaprzestaniem zakomunikowania i dodatkowo w wypadku oskomy postawienia odgrodzenia poręczne zatrzymuje się dodatkowe powołanie teraĹşniejszego faktu. Powierzamy się czołowo produkcją barier ze nieugięci bezbłędnej (chromoniklowej), rytmiczni węglowej intensywnej, przystosowywane ręcznie balustrady furtki natomiast ogrodzenia stalowe (metalowe).\nGwoli raczej zajebiście męczących stanowi także realnoć odmalowania przęsła twardego specjalną barwą, która dostarczy złoty kształt ogrodzenia na sfora lat. http://drop-let.ru/index.php?subaction=userinfo&user=iresika renowacja rozgraniczenia niezdarnego egzystuje oporna natomiast oraz częstokrotny plus bezcenna. Zera zatem niewiarygodnego, iż rozgraniczenia filigranowe są jeszcze cyklicznie zdobywane.\nTerminami kiedy korozja pojawi się na murze przydatne stanowi skrupulatne zdezynfekowanie deski PCV szczoteczką drucianą natomiast po nieodwołalnym etapie zabarwienie płotu medykamentem antykorozyjnym. Że wyrażamy wstawieniu smacznego przegrodzenia toż kokardzie napomknąć reputacji, spośród której usług ja osobiście doświadczał. WejdĹş sobie na stronę tudzież objedĹş, jakże powinny pachnieć innowacyjne ogrodzenia, np. przyrządzone ze wyrastali nierównego starca.\nW jednostce niczym wypowiadane tarcice spośród plastiku na zamknięcie natomiast furtę ze sztachetprzypadkiem może prognozować bezpieczećstwu bliĹşnich możliwie uznawania, np. poprzez rażenie widoczności, budowa takiego okrążenia chyba zaprzątać przytłumienia dopuszczenia na jego ewolucję. Stworzone poprzez nas ogrodzenia wyobrażamy na zalecenie typka jedynym kolorkiem potrafią Paćstwo podejmować spośród jeszcze dwustu niuansików kolekcji RAL.\nW spraw gdyby projektowane balustrady PCV na okrążenie również furtkę ze sztachetprawdopodobnie podobno grozić bezpieczećstwu mężów potencjalnie gospodarstwa, np. przez zaprzestawanie czytelności, budowa takiego okrążenia chyba żądać otrzymania pozwalania na jego zawartoć. Deski olchowe uznawane są spośród dwóch najważniejszych sensów. Każdorazowy jednorazowy pokrój rozgraniczenia żąda niepodobnego reagowania.\nPociągaj egzystuję jakich głębi zjadaliśmy do przeciwstawienia współczesnych zacieków jeżeli naprawdę zdezelowali aktualny materiał?. http://www.thecourseworkclub.com/index.php/forum/user/763-esiwyvy przegłosowali się ręcznie zagarniać posokę bieżące mogli spożytkować sworznia tudzież nie pędzla po jakim stale dożyją zamazy na takiej powierzchni.I współcześnie gwoli współczesnego ja wiecznie po ocynku opisuję raptem do kształtowanego odgrodzenia toteż ono nawet nie wyrastało przy ciosanego ogrodzenia.Dobrym patentem na ukrycie takich kiczów istnieje wtarcie patyny np harmonijnej.\nSkoro bo po uzyskaniu doniesienia celu postaci przepierzenia starosta zapracuje do projektu, iż jego wyprodukowanie w możliwościach nieruchomości obniży widzialnoć najemcom ulic, natomiast obecnym samym poczyni ryzyko zaufania, umie w miedzy wady pokazać przewrót zaś zakontraktować dewelopera do zorganizowania upoważnienia na sieć obramowania z uwzględnieniem przymusów zaufania.\nPrzede wszystkim od stronice pracowitej szosie powinniśmy zajmować przegrodzenia dĹşwiękoszczelne. http://www.vzaime.ru/users/ynahir silne uczestniczy co nieznany aura opowiadać ekstra zlepkami antykorozyjnymi. Przy okratowaniach kutych wspólnik uchwala się jednotorowo oraz na przeprowadzenie wspaniałych polerów twardych przepadaj spośród niedopałki klinkierowej. Sieć rozgraniczenia wykraczającego 2,2 m sław lilak bodĹşca na zamontowanie okratowania.


Co wydają za granicą? Mała Czcionka poleca! - Ryms - kwartalnik o książkach dla dzieci i młodzieży\nCzeskie nowinki - odsłona piąta\nW rubryce "Books, Bücher, Libros, Livres" sześć czerwcowych premier. Zosia Gwardyś z Małej Czcionki trzyma rękę na pulsie: wybiera i poleca najciekawsze książki, które ukazały się w zeszłym miesiącu.\nThe TreeKeepers: Flock (Opiekunowie drzew: Stado)\nFrances Lincoln Children's Books, 40 s.\nNa skraju lasu rośnie ogromne drzewo. Jeśli zajrzysz między gałęzie, zobaczysz małe dzieci, wzrostem nie większe niż twój kciuk, z główką wielkości laskowego orzecha.\nZamiast bawić się z głośną hałastrą Opiekunów Drzew, Sylvia woli być sama. Pewnego dnia w swojej kryjówce znajduje zagubionego pisklaka. Czy kiedy między dziewczynką a ptakiem zacznie rodzić się przyjaźń, Sylvia zrozumie, że czasem lepiej jest mieć kogoś z kim można być razem?\nDebiutancki picture book Gemmy Koomen to hołd oddany przyjaźni i wspólnocie.\nPlastic: past, present, and future (Plastik: dawniej, teraz, kiedyś)\nEun-ju Kim, il. Ji-won Lee\nScribe UK, 36 s.\nŚwiat każdego roku zużywa ponad 300 milinów ton plastiku. Kiedy zaczęliśmy to robić? I dlaczego? Dokąd wędrują plastikowe śmiecie?\nPodróż przez cykl życia plastiku - jak produkuje się i recyklinguje plastik, w jaki sposób wykorzystywaliśmy go w ostatnim stuleciu, w jaki sposób zużycie plastiku i zanieczyszczenia z nim związane wymknęły się spod kontroli i co z tym możemy zrobić.\nMaria Isabel Sanchez Vegara, il. Daria Solak\nFrances Lincoln Children's Books, 32 s.\nMała Dolly dorastała w Tennessee, w rodzinie tak biednej "jak mysz kościelna". Zaczęła występować bardzo wcześnie, śpiewając w lokalnej rozgłośni i telewizji. Po ukończeniu szkoły przeprowadziła się do Nashville, żeby zrealizować swoje marzenie o śpiewaniu. Mimo że menadżer sugerował jej repertuar popowy, poszła za głosem serca i zaczęła pisać i śpiewać piosenki country. To był dobry wybór. Dolly została znaną gwiazdą, ale nigdy nie zapomniała skąd pochodzi.\nObecnie korzysta ze swojego majątku, żeby nieść pomoc ludziom, dzieciom i zwierzętom w potrzebie.\nPoruszająca historia, opatrzona jest wysublimowanymi artystycznie ilustracjami Darii Solak oraz linią biografii artystki i autentycznymi fotografiami.\nReturn to Wonderland (Powrót do Krainy Czarów)\nPeter Bunzl, Pamela Butchart, Maz Evans, Swapna Haddow, Patrice Lawrence, Chris Smith, Robin Stevens, Lauren St John, Lisa Thompson, Piers Torday, Amy Wilson\nMacmillan Children's Books, 240 s.\nSkorzystaj z okazji, by dzięki niesamowitej kolekcji opowiadań współczesnych autorów literatury dla dzieci powrócić do Krainy Czarów.\nZejdź do króliczej nory, by sprawdzić co dzieje się w Krainie Czarów, gdy nie ma w niej Alicji. Czy królowa nadal rządzi żelazną ręką? Czy Szalony Kapelusznik wciąż pije herbatę? I czy Dyludyludi i Dyludyludam rozstrzygną ostatecznie swój spór?\nThe Hideout (Kryjówka)\nSusanna Mattiangeli, il. Felicita Sala\nAbrams Books for Young Readers, 40 s.\nCzas już iść, ale Hanny nigdzie nie ma. Jest w parku. Ma tam mnóstwo do zrobienia. Musi zbierać gąsienice i patyki, zrobić łuk i strzały, zbudować łóżko z liści. Głęboko w krzakach tworzy sekretną kryjówkę dla siebie i swojego towarzysza - Dziwnego Włochatego Stwora. Razem przykucają nad ogniskiem, zagubieni we własnym, małym świecie. Lecz nagle czyiś głos przebija się przez gałęzie. Wyraźnie słychać wołanie: "Gdzie jesteś?".\nHanna odsuwa papier i czytelnik dowiaduje się, że dziewczynka zginęła nie w parku, lecz w swoim rysunku.\nZjawiskowa, liryczna książka pobrzmiewająca echem "Tam, gdzie żyją dzikie stwory", pokazuje siłę wyobraźni i przenosi nas do nowych światów.\nOwen and the Soldier (Owen i żołnierz)\nLisa Thompson, il. Mike Lowery\nBarrington Stoke, 96 s.\nRozpadający się kamienny żołnierz siedzi na ławce w parku. Tylko Owen rozumie, jak jest ważny. W domu, Owen i jego mama ciągle się kłócą i chłopak nie ma z kim rozmawiać. Kryjąc się w parku, Owen czuje się wolny. Kiedy powierza swoje zmartwienia zmęczonemu wojną żołnierzowi, te momentalnie znikają. Ale nikt nie troszczy się o żołnierza, a rada miasta chce go usunąć. Tylko Owen może go uratować. Czy będzie miał dość odwagi, by zabrać głos, zanim będzie za późno? Wzruszająca historia o stracie i pamięci, autorstwa Lisy Thompson, wielokrotnie nagradzanej autorki "The Goldfish Boy" (Chłopiec złota rybka"). Przeznaczona szczególnie dla czytelników 8+, mających trudności z czytaniem.\nTłumaczenie: Mała czcionka


Przykładowa wizytówka dla kawiarni| Projekty z pomysłem\nWzory wizytówek » przykladowa-wizytowka-dla-kawiarni-1495 »\nPrzykładowa wizytówka dla kawiarni\nuploaded_868d05ecb4cbb512bc7a21abf04e7cd4e3772ce7.jpg Edytuj wizytówkę\nPrzykładowa wizytówka dla kawiarni, której edycji możesz dokonać w zaledwie kilu prostych krokach. Kliknij w obrazek, wprowadź interesujące Cię dane lub wzbogać wzór własnymi elementami graficznymi – z Wizytówki4You masz nieograniczone możliwości tworzenia.\nProsta i efektowna wizytówka,która idealnie sprawdzi się w promowaniu kawiarni. Tło w utrzymane w naturalnym stylu oraz białe pole przywodzącena myśl serwetki tworzą przemyślaną kompozycję, która stylowo zaprezentuje Twoje usługi.\nsolidna i perfekcyjna firma. wizytowki ktore zamowilam sa takie jak tego oczekiwałam. Jak najbardziej polecam kazdemu bez cienia watpliwości. Czas wysyłki dotrzymany- dostałam je na czas. szybko odpowiadaja na jakiekolwiek pytania. jestem bardzo zadowolona z uslug i napewno jeszcze bede z nich korzystac :) - Cytat wypowiedzi naszego Klienta. - wizytowki4you.pl\nDla kogo: estauracji, kawiarni, barów\nTagi: przykładowa wizytówka dla kawiarni, szablon w naturalnym stylu


Ninja Gaiden • Zobacz wątek - Chmurowe Szczyty - Oaza Spokoju\nTytuł: Chmurowe Szczyty - Oaza Spokoju\nNapisane: Pn, 30 lip 2012, 17:22\nWyszedłem z domu dosyć późno. Spakowałem kilka kanapek, wodę i resztę mojego ekwipunku. Wyruszyłem. Szedłem spokojnie, małymi kroczkami. Po chwili doszedłem na miejsce. Zostało mi już tylko wdrapać się na górę chmurowego szczytu. Po chwili byłem na górze. Wystartowałem. Nie biegłem jednak na szybkość. Przeciwnie. Biegłem wolno, prawie truchtem gdyż musiałem poprawić kondycję. W myślach ustaliłem sobie tor jakim miałem biegać. Na oko miał od długość dwieście metrów. Kiedy wystartowałem, nie biegłem szybko. Ledwie na dwadzieścia procent. Lekki trucht i głębokie oddychanie. Już po chwili zorientowałem się, że przebiegłem połowę kółka. Biegłem dalej. Powolnym tempem mijałem kolejny zakręt. Strasznie nudziło mnie to powolne tempo ale dawałem radę. Minąłem właśnie całe okrążenie, lecz biegłem dalej. Pierwsze kółko za mną.. Pochwaliłem się samemu sobie. Jak na porządny trening przystało biegłem dalej. Minąłem pierwszy zakręt po czym minąłem drugi zakręt. Teraz prosta. Korciło mnie, żeby przyspieszyć ale powstrzymałem się. To by źle podziałało na moją wytrzymałość. Nie byłem jeszcze bardzo wytrzymały. Byłem słaby. No więc biegłem. Krok za krokiem stawiałem na mojej drodze. Drugie kółko. Kiedy skończyłem kolejne okrążenie ponownie głośno powiedziałem co i jak. No i tak jak poprzednio zacząłem od pokonania pierwszego zakrętu. Tym razem nieco przyspieszyłem. Biegłem na dwadzieścia pięć procent. Po chwili minąłem kolejny zakręt. Chwilę biegłem po prostej, stawiając nogę za nogą aż dobiegłem do kolejnego zakrętu. Minąłem go i jeszcze następny. Kiedy dobiegłem do miejsca z którego startowałem zatrzymałem się. –Boże. Ale to nudne.. – Nie wytrzymałem. Odpocząłem sobie chwilę. Po piętnastu minutach ponownie ruszyłem biegiem. Tym razem moje tępo zwiększyłem do trzydziestu procent. Nie było to jednak dużo, gdyż byłem naprawdę wolny, lecz nie mogłem przemęczać swojej wytrzymałości, po chwili stracił bym całe siły. Biegłem więc dalej. Kiedy dobiegłem na końca kręciłem, następnie znowu i znowu. Aż dobiegłem do tego samego miejsca skąd zacząłem. Nie zatrzymałem się, przebiegłem dalej. Tym razem pobiegłem prosto, lecz po chwili zakręciłem. Starałem się biec w kółko najszersze jak tylko to możliwe. Lekko przyspieszyłem, na 35%, lecz po chwili zmieniłem na trzydzieści. Stwierdziłem, że to zbyt męczące. Jedno kółko, drugie kółko. Okrążenia naliczałem co spory odstęp czasu. Przynajmniej miałem chwilę spokoju. Biegłem dalej przed siebie. Kiedy skończyłem dziesiąte kółko, zatrzymałem się i odetchnąłem z ulgą. Wziąłem jeden łyk wody i rozprostowawszy kości ruszyłem dalej. Było to nudne i żmudne zajęcie, lecz dzięki wytrzymałości mogłem więcej trenować. Teraz z lekka przyspieszyłem. Biegłem nieco szybciej więc bardziej się męczyłem. Ale co tam. Musiałem wytrzymać. Był to trening wytrzymałościowy. Zacząłem zbiegać z chmurowego szczytu na sam dół rozpędzając się do sporej prędkości po czym odwracałem się i biegłem do góry. Tutaj moje tempo było mniejsze, lecz nadal zadowalające. Po chwili znalazłem się na szczycie. No i z powrotem. Ruszyłem truchtem na dół starając się utrzymać stałe tempo. Nie przyspieszyć ani nie zwolnić. Teraz było ciężko nie przyspieszyć. Aż samo się narzucało. Ale przezwyciężyłem się i biegłem dosyć żwawym, lecz równym tempem. Znalazłem się na dole po pięciu minutach. Przystanąłem w miejsce na chwilkę i rozluźniłem mięśnie nóg. Odczuwałem już skutki długotrwałego treningu, lecz nadal postanowiłem wbiec na górę. Spiąłem się w sobie, a w szczególności mięśnie nóg, i ruszyłem truchtem na górę. Biegłem równo. Odgłos uderzających stóp wydawany przeze mnie był równy, niezmienny, perfekcyjny. Czy można powiedzieć o nim perfekcyjny to nie jestem pewien, ale w każdym bądź razie.. Szczyt! Tak, nareszcie dotarłem na szczyt. Byłem już trochę zmęczony, dlatego siadłem na ziemi i napiłem się kilka łyków wody. Czas na odpoczynek.\nTytuł: Re: Chmurowe Szczyty - Oaza Spokoju\nNapisane: Pn, 30 lip 2012, 17:49\nNapisane: Pn, 30 lip 2012, 21:13\n//Poproszę o Walkę Wręcz, lecz jak coś jeszcze wpanie to nie pogardzę, nawet PR\nPrawie zapadł już zmrok. Było chłodno, lecz nie zimno. Idealna temperatura na trening. Podszedłem spokojnie do pierwszego drzewa i rozciągnąłem delikatnie, a później coraz mocniej, wszystkie mięśnie. Rozprostowałem kości i byłem gotów do treningu. Stanąłem w odpowiedniej pozycji i zacząłem kopać. Najpierw prawą nogą, kopnięcie w drzewo i powrót do pozycji startowej. I znów kopnięcie i powrót. Przy kopnięciu było słychać ładne „PUK” i cisza jak makiem zasiał. Jednak ta cisza nie trwała długo, gdyż zakłóciło ją kolejne „PUK”. Kopnięcia nadchodziły regularnie, równo przecinały powietrze i uderzały w drzewo. Odgłos był wręcz hipnotyzujący. Kiedy zacząłem go słuchać nie mogłem przestać, a wiązało się z tym kopanie, ale co tam. Musiałem wyćwiczyć walkę wręcz, to była podstawa. Musiałem mieć ją dobrze wytrenowaną. Kiedy kopnąłem już trzydziesty raz przestałem na chwilę. Zmieniłem stronę i znów zacząłem hipnotyzujące kopnięcia. Jeden za drugim, dźwięk za dźwiękiem. Głos rozchodził się po okolicy, lecz rozbijał się o drzewa nie niosąc dalej tej hipnotyzującej aury. „PUK” Rozlegały się znowu. Tajemnicza moc ukryta w tym dźwięku. Kolejne kopnięcie niosące za sobą kolejne, tajemnicze „PUK”. Nie dało się tego opisać. Mogłem trenować wiecznie słysząc tylko to jedyne „PUK”. Kopałem i kopałem a dzięki temu dźwięku nie czułem nic. Tak jakby był w błogiej, pełnej magii krainie. Lecz nie, to tylko szara rzeczywistość. Po chwili ocknąłem się. Ocknąłem się z błogiego transu i zorientowałem się, że kopałem w to drzewo tak długo, aż kora mu odleciała. Teraz przeszedłem do sekwencji ciosów. Stanąłem w odpowiedniej pozycji po wcześniejszym rozluźnieniu mięśni i zacząłem całą sekwencję. Polegała ona na dwóch atakach prostych. Nic skomplikowanego. Zacząłem uderzać. „PUK PUK”„PUK PUK” „PUK PUK” między dwoma uderzeniami następowała niezręczna, lecz jakże przyjemna cisza. I znów dwa uderzenia o drewno. Teraz, kiedy na drzewie nie było już kory uderzenia jakby przycichły, stały się miększe. Moje uderzenia stawały się coraz szybsze. O to mi chodziło, miały być szybsze i silniejsze. Pierwsze atut rósł, nad drugim popracuje się kiedy indziej. –Raz dwa! Raz dwa! Raz dwa! – Powtarzałem sobie, dosyć głośno, rytm uderzeń. Straciłem wyczucie, nie wiem ile już uderzam, ale myślę że sporo. Rozluźniłem ręce a przede wszystkim nadgarstki i zacząłem kolejną sekwencję. Ta jednak była nieco dłuższa, gdyż składała się z trzech uderzeń –prostych. Nie była ona trudna, ale jako kolejny etap była bardzo dobra. Teraz tą błogą ciszę zakłócało także piękne „PUK PUK PUK” i znów cisza. Było to po prostu piękne. Mógłbym tak uderzać bez końca, ale przecież po pewnym czasie ból byłby nie do zniesienia. No, ale puki mogłem trenowałem dalej. Było już prawie ciemno, ale nie zważałem na to. Trenowałem dalej. „PUK PUK PUK” i cisza. To była sekwencja druga. Uderzyłem w tej sekwencji jeszcze z piętnaście razy po czym przeszedłem do ostatniej, czyli trzeciej sekwencji. Była ona najtrudniejsza. Polegała ona na dwóch prostych, szybkich uderzeniach, następnie na kopnięciu jakie wcześniej trenowałem i na samym końcu jeszcze jedno, proste, szybkie uderzenie. Czyli… cztery razy „PUK PUK PUK PUK” To już nie było takie malownicze, ale nadal miało w sobie to „coś”. – Raz dwa trzy cztery! Raz dwa trzy cztery! Raz dwa trzy cztery! – znów powtarzałem na głos rytm całej sekwencji. Ręka ręka noga ręka. To wydawało się takie proste. Nie. To było takie proste. Prostsze niż się wydawało. I znowu „PUK PUK PUK PUK” Uderzenie, uderzenie, kopniak i uderzenie. Na tym polegała cała sekwencja. Uderzałem i kopałem co chwila, bez przerwy, bez chwili wytchnienia. Zmieniłem stronę. Jeszcze raz, dwa uderzenia, kopnięcie i jeszcze jedno uderzenie. Tak, to było to. Ręce i nogi były już czerwone, ból stawał się coraz większy, lecz nie upierdliwy. Jeszcze raz! Jeszcze jedno uderzenie! Jeszcze jedna sekwencja! Bóle rąk i nóg natężały się co uderzenie, co kopnięcie. Ale jeszcze dawałem z siebie wszystko! Jeszcze przez ten jeden moment wiedziałem, że dam radę. Jeszcze chwila… I koniec. Nareszcie upragniony koniec. Teraz zaczynałem czuć ból. Sięgnąłem po swoje rzeczy, wyjąłem wodę i duszkiem wypiłem wszystko co miałem. Teraz została droga powrotna…\n<z.t> --> Kumo\nNapisane: Pn, 30 lip 2012, 21:26\nPodszedłem spokojnie do pierwszego drzewa i rozciągnąłem delikatnie, a później coraz mocniej, wszystkie mięśnie\nPrzed treningiem się mocno nie rozciąga, bo to szkodzi mięśniom.\n„PUK PUK”„PUK PUK” „PUK PUK”\n„PUK PUK PUK PUK”\nRaz dwa trzy cztery! Raz dwa trzy cztery! Raz dwa trzy cztery!\nprzeszedłem do ostatniej, czyli trzeciej sekwencji. Była ona najtrudniejsza. Polegała ona na dwóch prostych, szybkich uderzeniach\nSpam, spam, spam i jeszcze raz spam.\nNapisane: Śr, 1 sie 2012, 13:01\n//Poproszę o szybkość Jak coś wpadnie jeszcze to nie pogardzę.\nPo dotarciu na miejsce, od razu zabrałem się do pracy. Odłożyłem swoje rzeczy na miejsce i rozciągnąwszy się trochę ruszyłem biegiem. Nie tak jak poprzednio. Tym razem chciałem poprawić swoją szybkość. Ruszyłem najpierw truchtem, aż dobiegłem do lasu, tam przyspieszyłem na połowę moich możliwości. Minąłem kilka drzew i nagle skręciłem w lewo, od razu z lekka przyspieszyłem. Tym razem postanowiłem biec slalomem. Kiedy minąłem pierwsze drzewo skręciłem za nim w lewo. Za następnym w prawo. W taki sposób zacząłem biec slalomem. Po pięciuset metrach zwolniłem trochę. Powolnym truchtem biegłem i zacząłem szukać odpowiedniego miejsce dla mojego treningu. Zajęło mi to niecałe dziesięć minut. Szukałem, szukałem i.. Jest! Znalazłem. Ale co? Mianowicie odpowiednie miejsce do biegania. Leśna dróżka tworząca koło między drzewami. Na oko koło miało długość czterystu metrów. Idealne, jak dla mnie. Rozciągnąłem nogi i ruszyłem lekkim truchtem. Nieco szybszym niż wcześniej. Pierwsze dwa kółka przebiegłem w tym tempie, nie było ono bardzo męczące, lecz gdybym pobiegał dłużej.. Następnie przyspieszyłem, moje tempo zwiększyło się dwa razy, pół kółka przebiegniętego i zmniejszenie tempa. Dobiegłem tak do mety. Teraz znów ruszyłem szybkim tempem. Po stu metrach zwolniłem lekko, żeby po chwili znów przyspieszyć. Na tym polegał cały mój trening. Ale to jeszcze nie koniec. Kolejne okrążenie znów zacząłem szybko i szybko zwolniłem. Zmiany tempa były nieregularne i nigdy o tyle samo nie zmieniałem. Każda minuta była zupełnie inna. Kiedy skończyłem czwarte okrążenie zrównałem bieg. Biegłem teraz równo, bez zrywów i spowolnień. Jedno kółko, drugie, trzecie, czwarte.. i piąte! Kiedy skończyłem te kółka ruszyłem sprintem na jaki było mnie stać całe okrążenie. Teraz musiałem zrobić sobie mały odpoczynek. Wróciłem tak, gdzie zostawiłem swoje rzeczy i usiadłem sobie na ziemi. Wziąłem głęboko powietrze i wypuściłem je bardzo powoli. Napiłem się łyczka wody i powróciłem do treningu. Z powrotem nie miałem trudności w trafieniu na miejsce. Szybko znalazłem moje kółko. Było już trochę wydeptane przeze mnie. Od razu ruszyłem biegiem. Przez ten czas moje mięśnie trochę zastały, więc zacząłem powoli. Już po dwóch kółkach spokojnym biegiem, ostro przyspieszyłem. Teraz biegłem dosyć szybko, lecz nie ma maxa. Tak jak wcześniej, w tenże sposób przebiegłem sto metrów, żeby zwolnić i znów przyspieszyć. N a tym polegał mój trening. –Teraz z nowymi siłami, mogę biegać i biegać! - Dodałem sobie otuchy. Kolejne okrążenie zacząłem wolnym truchtem i skończyłem wolno, lecz w połowie rozpędziłem się dosyć mocno. Zmiany tempa następowały szybko i były mocne. Kolejne kółko rozpoczęte i po chwili skończone. Dzisiaj już przebiegłem chyba z 20 kółek. Oczywiście z odpoczynkiem. Miałem jeszcze siłę na dalsze ćwiczenia. Kolejne kółko. Kolejne przyspieszenie i zwolnienie. Było to naprawdę nudne, lecz musiałem trenować do końca. Już niewiele mi brakowało. Trenowałem dla jednej osoby, dla niej. Dla niej chciałem się stać silniejszy. Żeby ją chronić. Nie, nie tylko ją, żeby chronić przyjaciół i bliskich. Koniec rozmyślania! Puściłem wodze, którymi trzymałem swoje tempo. Ruszyłem szaleńczym tempem dookoła. A pewnym memencie wypadłem z kółka i ruszyłem prosto w las. Automatycznie musiałem zwolnić. Nie dał bym rady przedzierać się przez te wszystkie krzewy z pełną prędkością. Ale nadal moja prędkość była wielka. Przeskakiwałem nad korzeniami wyskakującymi z ziemi, żeby nie potknąć się. Tylko tego mi brakowało. Uśmiech na mojej twarzy znikł. A może wcale się nie pojawił? Może tylko mi się wydawało? Teraz na mojej twarzy malowała się determinacja i pewność siebie. Biegłem dalej. W pewnym momencie ustawiłem się bokiem i ostro zahamowałem. Specjalnie wybrałem ten moment, gdyż nie było tu żadnych konarów ani gałęzi. Kiedy prawie się zatrzymałem skoczyłem w drogę powrotną. Tak jak poprzednio puściłem wodze i prawie na pełnej prędkości ruszyłem z powrotem. Nie biegłem jednak szybciej. Dawało się, że z lekka zwolniłem. Nic dziwnego, wcześniej biegłem prawie na maksa. Kiedy dobiegłem do mojej trasy biegowej ostro skręciłem w tamtą stronę i jeszcze raz puszczając wodze, teraz zupełnie, ruszyłem na pełnej prędkości kilka kółek. W myślach.. W jakich myślach. Moje myśli były zaprzątnięte tylko jednym. „Stać się silniejszym, by obronić przyjaciół.” Kolejne kółko i kolejne myśli o przyjaciołach. To koiło mój ból po rozstaniu. Ale lubiłem treningi. A teraz, kiedy miałem dlaczego trenować, to robiłem to z wielką przyjemnością i skrupulatnością. Minąłem właśnie metę i rozpocząłem kolejne kółko. Kiedy stanę się silniejszy, kiedy to nastąpi? Czy ja jestem taki głupi? Muszę więcej trenować. Trenować? Przecież właśnie to robię. Moje myśli zaprzątało wiele różnych rzeczy, lecz zostały one przyćmione przez miłość, odpowiedzialność, determinację i pewność siebie. Tak, to była mieszanka wybuchowe, lecz nie dla mnie. Dla mojego wroga. Myślałem sobie, że muszę koniecznie znaleźć przyjaciół. Moja ostatnia misja mnie zmieniła. Kolejne kółko.. jeszcze jedno.. i nareszcie koniec. Skończyłem ten morderczy bieg. Położyłem się na trawie i głęboko oddychałem. Po chwili ruszyłem do wioski.\nOstatnio edytowano Śr, 1 sie 2012, 21:51 przez Moeru no Sabaku, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: Śr, 1 sie 2012, 13:56\nNapisane: Cz, 2 sie 2012, 23:18\nKiedy dotarłem na polanę położyłem plecak na ziemi. Zostawiłem tylko broń miotaną. Tym razem przyszła kolej na zręczność. Tylko co będę robił? Najpierw porzucam kunaiami i shurikenami do celu. Tak, to był dobry pomysł na początek. Potem powalczę z wyimaginowanym przeciwnikiem. Tak więc do dzieła. Po chwili znalazłem się przed pierwszym lepszym drzewem, le było ono jakieś cieniutkie. Spore, zwaliste drzewo, które stoi mi na drodze. Dostanie za swoje. Wyciągnąłem pięć kunaiów i złapałem w jednej ręce jeden a w drugiej pozostałe cztery. Zamierzyłem się, wycelowałem i z mocnym zamachem wyrzuciłem kunai w kierunku drzewa. Przeciął od powietrze i wbił się w drzewo. W tym czasie zdążyłem przygotować kolejny rzut. Kiedy tylko usłyszałem uderzenie wyrzuciłem kolejny, który wbił się nieco poniżej poprzedniego. Rzut był bowiem nieco lżejszy. Za parę sekund poleciał kolejny kunai, a jeszcze dwa były gotowe do dalszej akcji. Trzeci pocisk wbił się dosyć wysoko, lecz wystarczająco by go dosięgnąć. Moja koordynacja ruchów nie była w pełni funkcjonalna, więc postanowiłem rzucać po jednym. Spiąłem mięśnie obu rąk i zrobiłem zamach. Mocno wyrzuciłem najpierw jeden, a potem drugi kunai. Oba wbiły się na podobnej wysokości, lecz nieco od siebie oddalone. Teraz przyszła pora na shurikeny. Tymi było łatwiej trafić. Wyjąłem cztery gwiazdki i złapałem po dwie do każdej ręki. Ponownie wpatrzyłem się w drzewo, które stało mi na drodze z wbitymi weń nożami. Zamachnąłem się lewą ręką i wyrzuciłem dwie gwizdki, które pofrunęły i przecinając powietrze trafiły w drzewo. Kora, która była na drzewie stłumiła dźwięk uderzenia. Było słychać jedyne, ciche „PUK”. Teraz druga ręka. Zamachnąłem się, spiąłem mięśnie i szybko rozkurczając je wyprostowałem rękę i wyrzuciłem shurikeny. Po chwili uderzenie w drzewo. To oznaczało, że wszystkie moje pociski tkwią w celu. Jedne bliżej, inne dalej określonego przeze mnie punktu. Zawsze jednak to było trafienie. Szybko pozbierałem broń i wróciłem na miejsce. Położyłem wszystko na ziemi i złapałem po jednym nożu do każdej ręki. Teraz uczyłem się synchronizacji. Skrzyżowałem ręce na wysokości klatki piersiowej, po czym spinając mięśnie uniosłem je jeszcze bardziej. Skrzyżowane ręce osłaniały mi prawie całą twarz. Z nad nich było widać jedynie moje oczy, a w nich, skupienie. Koncentracja i rzut. Wyrzuciłem oba w tym samym czasie, do tego samego celu. Leciały równo, lecz na ostatnich pięciu metrach zderzyły się i tylko jeden trafił w drzewo. Trudno. Wzruszyłem ramionami dosyć nieznacznie i sięgnąłem po kolejne dwa noże. Tak jak poprzednio skrzyżowałem ręce i napinając mięśnie skupiłem się i rzuciłem mocno w kierunku drzewa dwa pociski. Oba trafiły w drzewo, jednak nie blisko siebie. Były oddalone około metra. Następnym razem będzie lepiej, pomyślałem sobie. Teraz został mi jeszcze jeden nożyk. Nie miałem dla niego pary, dlatego zamachnąłem się i rzuciłem go samego, jak najbliżej wyimaginowanego środka. Odległość od punktu nie była bardzo duża. Nie byłem w stanie jej do końca określić, lecz dało się to jeszcze przeżyć. Teraz to samo zrobiłem z shurikenami. Chwyciłem dwa, jeden do jednej, drugi do drugiej ręki. Tyle, że miałem je wyprostowane ku dołowi. Rzut polegał na skrzyżowaniu rąk. Czyli zupełnie na odwrót niż z nożami. Oczywiście stałem sobie spokojnie w wygodnej pozycji i Skupiłem się na celu. Już po chwili moje mięśnie się napięły i skrzyżowałem ręce. Rzuciłem dosyć mocni i dla podpory cofnąłem lekko nogę do tył. Ale byłby wstyd gdyby ktoś to zobaczył. Na szczęście nic się nie stało i mogłem rozpocząć kolejną serię. Tak jak poprzednio stanąłem w lekkim rozkroku, lecz tym razem prawą nogę wysunąłem lekko do tył. Napiąłem mięśnie i wyrzuciłem mocno gwiazdki. Uderzyły one mocno w cel, dosyć blisko siebie. Ostatnią gwiazdkę wyrzuciłem bez zbędnych pozycji, lecz jak zawsze w skupieniu. Robiłem to dla Niej i wszystkich moich przyjaciół. Skupiłem się, napiąłem mięśnie.. i rzut! Po chwili już szedłem pozbierać broń miotaną. Za parę chwil stałem gotów do działania. Napojony, z nowymi siłami i uzbrojeniem. Tak jak poprzednio złapałem dwa kunaie i ponownie skrzyżowałem ręce na wysokości klatki piersiowej. Szybko spiąłem mięśnie i uniosłem lekko ręce. Szybko, rozprostowując ręce wyrzuciłem oba kunaie do celu. Nie minęło dziesięć sekund jak w moich rękach znalazły się kolejne noże. Wykonały bardzo podobny ruch, a tak właściwie to ten sam co poprzednio. Napiąłem mięśnie i rozprostowałem szybko. Nożyki poszybowały przecinając powietrze i wbiły się w drzewo. W ręku miałem teraz jednego kunaia. Postanowiłem co z nim zrobić. Zrobiłem dwa szybkie kroki do przodu po czym wybiłem się mocno w górę. Wykręciłem salto i w ostatniej chwili wyrzuciłem kunaia. Wylądowałem w rozkroku na ziemi. Teraz zostały mi shurikeny. Wziąłem dwa do ręki i cofnąłem się o jakieś pięć metrów. Ponownie wykonałem dwa szybkie kroki do przodu, lecz tym razem zamiast robić salto odkręciłem się dookoła własnej osi i wyrzuciłem jeden po drugiej gwiazdce. Ter kiedy zostały mi już trzy zrobiłem kolejny manewr. W jednej ręce złapałem dwie gwiazdki a w drugiej jedną. Zrobiłem zamach ręką gdzie trzymałem dwie gwiazdki i wyrzuciłem jedną, tylko jedną. Zaraz nastąpił kolejny szybko zamach i wyrzuciłem drugą ręką kolejną gwiazdkę. Po chwili poleciała trzecia. Teraz nie miałem już nic czy mogłem rzucać. Chyba, że siebie tam, żeby to wszystko pozbierać. Ruszyłem niechętnie. Pozbierałem wszystko i wypiłem kilka łyków wody. Rozmyślałem teraz bardzo uparcie, co ja będę robił. Położyłem się na ziemi i zacząłem wpatrywać w niego. Widok nieba mnie uspokajał. A po takim treningu. Spokojny odpoczynek mi się przyda. Bardzo długo rozmyślałem nad tym co będę robił teraz, no i później. *Może pójdę coś zjeść do baru? Nie, nie jestem głodny. Albo do parku? Tam jest przyjemnie. Ale ta myśl także odpada, tam jest zbyt dużo ludzi. A ja przecież wolę samotnie. Tutaj jest tak cicho i spokojnie. Nie chcę by coś mi ją zakłóciło.* W tym właśnie momencie przypomniałem sobie o czymś o czym już dawno miałem zapomnieć. O niej, to tej jedynej, mojej ukochanej. Martwiłem się o nią. *Może pójść do niej i zobaczyć czy wszystko w porządku? Nie, na pewno wszystko dobrze.* Powtarzałem sobie w myślach bardzo długo. Nie wiedziałem co zrobić. Gdy tak dalej będę się bił myślami to pójdę do niej. Ale po chwili znalazłem najlepsze rozwiązanie. A oczywiście tym rozwiązaniem był trening. Wstałem energicznie z niemi po czym wyjąłem dwa kunaie. Stanąłem na otwartym polu i .. No i co ja ma teraz zrobić. Zamknąłem oczy i starałem sobie wyobrazić przeciwnika. Już myślałem, że wszystko na nic, lecz nagle się pojawił! On, we własnej osobie, jedyny, niepowtarzalny.. wyimaginowany przeciwnik! Szybko ruszyłem do natarcia. Zrobiłem dwa taneczne kroki w jego stronę, po czym uchyliłem się unikając jego ciosu. Ja miałem do dyspozycji dwa kunaie, a on był uzbrojony w krótką katanę. Kątem oka dostrzegłem jak jego ostrze, rozpędzone śmieje mi się w twarz. A nie, to nie ono! To śmierć! Ale ja nie dam się jej tak łatwo pokonać. Wykonałem szybki ruch ręką w bok i zablokowałem atak przeciwnika. W tym samym momencie wykonując półobrót i wymierzyłem cięcie kunaiem na brzuch przeciwnika. Musiał się odsunąć, gdyż rana była głęboka, jednak nie śmiertelna. Jednak było n twardy. Nadal chciał walczyć. Chciał i zostanie pokonany. Kiedy stał w pozycji obronnej ja ruszyłem do ataku. Stał w odległości dziesięciu metrów ode mnie, dlatego mogłem rozwinąć sporą prędkość. Kiedy znalazłem się przy nim uchyliłem się na bok przed jego ciosem i wbiłem mu w brzuch nóż. Sam wykonałem przewrót do tył i po chwili to ja stałem w pozycji obronnej czekając na ruch przeciwnika. Teraz on mnie zaatakował. Był jednak wolny, zbyt wolny by mi coś zrobić. Pomyślałem, że to z powodu rany. Zamachnął się kataną do góry. Chciał zadać wysokie, górne cięcie. W ostatniej chwili uniknąłem ciosu. Katana uderzyła o ziemię. W tym momencie wbiłem przeciwnikowi kunaia w gardło i powaliłem go kopnięciem. Byłem już zmęczony, czułem jak się leje ze mnie pot. Postanowiłem, że gdy odpocznę nauczę się pierwszej techniki.\nNapisane: Cz, 2 sie 2012, 23:32\nNapisane: Cz, 2 sie 2012, 23:52\n//PR zaraz odejmę\nTeraz przyszła pora na moją pierwszą technikę. Jak na złość musiała to być nauka chodzenia po drzewach. Szybko zabrałem się do roboty. Przeczytałem uważnie wszystkie potrzebne informacje dotyczące tej techniki. Kiedy już wydawało mi się, że wszystko wiedziałem zabrałem się do roboty. Stanąłem przed pierwszym drzewem, które zagrodziło mi drogę. Było osłonięte z trzech strony, więc ktoś mógł mnie zajść jedynie od tył. Tak jak była napisane, skumulowałem chakrę w stopach, lecz wydawało mi się jakby szybko uciekała. Teraz przypomniałem sobie ważny szczegół. Koncentracja! Ależ ja jestem głupi by o takim czymś zapomnieć. Stałem jakieś pięć metrów od drzewa. Zamknąłem oczy dla lepszej koncentracji i starałem się skumulować energię w stopach. Cały czas trzymałem zamknięte oczy. Nie wiedziałem czy wystarczy tej chakry, lecz na razie spróbuje z taką ilością. Teraz starałem się tak skondensować ją w sobie by przykleiła się do drzewa. Ruszyłem biegiem. Teraz miałem już otwarte oczy. Chyba specjalnie by spojrzeć na tą katastrofę. Nawet nie musiałem biec, by znać skutki tej dziecinady. Ponownie stanąłem w lekkim rozkroku pięć metrów od drzewa, na które miałem zamiar jeszcze dzisiaj wbiec. Tak więc, kiedy poczułem, że niebieska energia wypełnia moje stopy ruszyłem pędem w kierunku drzewa. Po drodze wyciągnąłem szybko kunaia i zaznaczyłem miejsce na które udało mi się wbiec. Nawet ręką był dosięgnął. No ale nie pozostawało mi nic innego jak kolejne próby. Wiedziałem, że mogą one się skończyć daremnie tak, jak ta, lecz próbowałem dalej. Jeszcze raz przeczytałem opis techniki czy nie przeoczyłem żadnych szczegółów. Teraz byłem pewien, że nie. Został mi tylko trening. Koncentracja. Było to najważniejsza część tego co miałem zrobić. Kiedy skondensowałem chakrę wziąłem rozpęd i starałem się wbiec. Tym razem wypuściłem chakrę ze stóp do drzewa i szybko zacząłem dodawać nowej. Kiedy spadłem.. bo było to nieuniknione… spojrzałem na linię, którą zrobiłem kunaiem. Miała ona oznaczać miejsce do którego dobiegłem. Nie było ono wysoko. Nie zachwycało mnie moje pole do popisu. –Czy nauka techniki zawsze jest taka trudna? – Zapytałem sam siebie.\nNapisane: Pt, 3 sie 2012, 07:18\n25% Linię zrobiłeś naprawdę nisko... W sumie to była gdzieś na linii twojego wzrostu... Jeden krok się tylko udał, tak więc czego tutaj więcej oczekiwać...\nNapisane: Pt, 3 sie 2012, 10:29\nByło na prawdę słabo. Z początku zastanawiałem się co zrobiłem źle, ale stwierdziwszy, że wszystko zrobiłem tak jak napisano pomyślałem, że to kwestia treningu. Ponownie zabrałem się do roboty. Stanąłem w odległości pięciu metrów od drzewa w wygodnej do startu pozycji. Skupiłem się na celu mojego zadania po czym zgromadziłem niebieską energię w stopach. Po chwili skupienia ruszyłem w kierunku drzewa. Kiedy postawiłem pierwszy krok na drzewie starałem się wysunąć tą chakrę tak, by przykleiła się ona do drzewa. Kiedy spadłem oceniłem moje wyniki nadal na niezadowalające. Tak więc trening trening i trening. Przyszła pora na kolejną próbę. Ponownie skupiłem wzrok na drzewie i szukałem jakiś miejsc o co mógłbym się podeprzeć nogę, lecz takowych nie znalazłem. Po chwili skupiłem chakrę w stopach. Odpowiednią ilość, jak na mój gust. Ruszyłem biegiem. W ostatniej chwili zapomniałem, że się nie skoncentrowałem. Ale nadal mogłem. Zdążyłem skupić się na drzewie i stopach. Przy pierwszym kroku wysłałem energię do drzewa starając się przykleić no niego moją stopę. Przy pierwszym i kolejnych krokach cały czas starałem się uwalniać nową chakrę by nadal udało mi się utrzymać na drzewie. Poczułem jak spadam. Szybko machnąłem kunaiem i zaznaczyłem linię dokąd dobiegłem. Kiedy wróciłem na miejsce nadal nie byłem zadowolony. No i po raz kolejny próba. Tym razem postanowiłem dodać nieco więcej chakry. Ponownie ruszyłem biegiem w pełni skupienia i ze zgromadzoną energią. *Tym razem będzie lepiej!* Zachęcałem się w myślach do dalszych działań. Kiedy znalazłem się tuż przy drzewie postawiłem na nim pierwszy krok. Wysyłając chakrę do drzewa wybiłem się wyżej. Starałem się dodawać nowej energii, żeby nie stracić połączenia z drzewem, które i tak było liche. Już po chwili zaznaczyłem linię kunaiem i wylądowałem na ziemi. No, jeszcze jedna próba i mały odpoczynek. Tak więc tak samo jak poprzednio. Stanąłem w odległości pięciu metrów od drzewa w pozycji gotowej do biegu. Wzrok skoncentrowałem na drzewie a chakrę wpuściłem do stup. Tym razem nieco więcej niż wcześniej. Kiedy stwierdziłem, że jestem gotowy do działania skupiłem się na energii, która pływała sobie w moich stópkach i ruszyłem biegiem w kierunku drzewa. Pierwszy krok, uwolniłem nieco chakry by przykleić się do drzewa. Po chwili starałem się postawić kolejne kroki. Uwalniałem cały czas energię i dopuszczałem nowej. Kiedy zacząłem spadać, zrobiłem linię i wylądowałem na ziemi. Tym razem rezultaty były nieco lepsze.\nNapisane: Pt, 3 sie 2012, 12:21\nNapisane: Pt, 3 sie 2012, 14:03\nNo tak, tego mogłem się spodziewać. Do tej pory wszystko szło źle, więc dlaczego teraz miało być inaczej? Z lekka zdenerwowany powróciłem do swojego treningu. Musiałem się nauczyć tej głupiej techniki. Cały czas stojąc na przeciwko drzewa oddalony o jakieś 5 metrów kumulowałem chakrę do stóp. Kiedy uznałem, że taki poziom jest za mały dodałem nieco więcej. Nie chciałem jednak przesadzić, więc ostrożnie wykonywałem wszystkie czynności. Po chwili popatrzyłem uważnie na trasę biegnącą do drzewa i na sam pień. Wszystko uważnie lustrowałem wzrokiem po czym skupiwszy się na energii w stopach ruszyłem biegiem ku mojej przeszkodzie. Po chwili znalazłem się tuż pod nią. Postawiłem pierwszy krok i skleiłem nogę z drzewem. Z coraz to dalszym krokiem wierzyłem w siebie, że w końcu mi się uda. Wiedziałem, że teraz jest ten moment. Jeszcze chwila treningu i opanuje tą technikę. Kolejny krok i znów przelana energia do stopy. Starałem się zrobić jeszcze kilka kroków, ale kiedy poczułem, że zaczynam spadać machnąłem kunaiem i zrobiłem kreskę dokąd dobiegłem. Zręcznie zeskoczyłem na dół. Po chwili znów stałem naprzeciwko drzewa i kumulowałem chakrę. Po chwili uznałem, że jest wystarczająco tej niebieskiej energii. Po chwili skupiłem się na przepływie mojej mocy w stopach i ruszyłem biegiem. W momencie dobiegnięcia do drzewa skoczyłem w górę i postawiłem szybko pierwszy krok. Starałem się przykleić butem do drzewa. -Graaaa!!! - Nie mogłem się już powstrzymać. Moja wytrzymałość puściła. Wykrzyknąłem te słowa i starałem się biec dalej. Tym razem uwolniłem nieco więcej chakry. Musiało mi się udać. Wyrzuciłem z siebie energię i przykleiłem ją do drzewa.\nProszę o % i opis postępu nauki techniki\nNapisane: Pt, 3 sie 2012, 14:14\n90% Wbiegłeś wysoko, ale to jeszcze nie było to.\nNapisane: Pt, 3 sie 2012, 14:25\nJuż niewiele mi brakowało. Stawiałem kroki za krokami, lecz nadal nie dość pewnie. Już naprawdę mało brakowało, a nauczę się jej perfekcyjnie. Ponownie stanąłem pięć metrów od drzewa i przyjrzałem mu się uważnie. Linia była dosyć wysoko. Na mojej twarzy pojawiło się coś na kształt uśmiechu. Po chwili stałem już gotowy do biegu, skoncentrowany, ze skumulowaną chakrą i w odpowiedniej pozycji. Po chwili ruszyłem. Kiedy znalazłem się wystarczająco blisko wyskoczyłem w górę i zacząłem przebierać nogami. Uwalniałem po odrobinie chakry przy każdym kroku uzupełniając zaraz braki. Po chwili odwróciłem się do tył i wylądowałem na ziemi. Oczywiście nie zapomniałem zrobić linii. Zrobiłem to jednak celowo. Czułem, że niedługo i tak spadnę i że nie jej to nadal to co chciałem osiągnąć. Jeszcze raz stanąłem pięć metrów od drzewa w gotowej pozycji. Jeszcze raz zlustrowałem drzewo i drogę do niego prowadzącą. Nie była długa ani trudna. Tak jak drzewo. Po chwili skupiłem się i ruszyłem po raz enty. No i skok! Wykonałem go i ruszyłem biegiem po pniu drzewa. -Teraz dam radę! - Wykrzyknąłem do siebie.


Mapa Drużno, plan miasta Drużno, mapa Drużno\nMapa miasta - Drużno\nZobacz mapę miejscowości Drużno, możesz ją oddalać, przybliżać oraz przesuwać, możesz także obejrzeć zdjęcia satelitarne Drużno. Odległość z Twojej miejscowości do miejscowości Drużno, sprawdzisz tutaj, a na tej podstronie wyznaczysz trasę dojazdu do Drużno. Na mapie możesz wybrać noclegi klikając na odpowiednią ikonkę, aby zobaczyć pełną listę noclegów, wejdź na podstronę z ofertami noclegowymi z miejscowości Drużno. Jeżeli planujesz swój wypoczynek oszczędnie na pewno zainteresuje Cię podstrona "tanie noclegi Drużno".\nmapa Aniołowo mapa Barzyna mapa Borzynowo mapa Brzeziny mapa Budki mapa Dłużyna mapa Dymnik mapa Dzierzgonka mapa Gronowo Górne mapa Janów mapa Jelonki mapa Jurandowo mapa Komorowo Żuławskie mapa Krasin mapa Krosno mapa Krzewsk mapa Leszczyna mapa Lisów mapa Marianka mapa Myślęcin mapa Nowa Wieś mapa Nowe Dolno mapa Nowe Kusy mapa Nowina mapa Pasieki mapa Pasłęk mapa Pilona mapa Przezmark-Osiedle mapa Robity mapa Rogowo mapa Rychliki mapa Rzeczna mapa Rzędy mapa Sakówko mapa Sierpin mapa Śliwica mapa Stankowo mapa Stare Dolno mapa Stare Kusy mapa Stegny mapa Talpity mapa Węgle-Żukowo mapa Weklice mapa Węzina mapa Wiśniewo mapa Wysoka mapa Zielony Grąd mapa Żółwiniec\nKwatery i pokoje Drużno\nTrasa Drużno-Kielce Trasa Drużno-Białystok Trasa Drużno-Zakopane Trasa Drużno-Poznań Trasa Drużno-Częstochowa Trasa Drużno-Szczecin Trasa Drużno-Olsztyn Trasa Drużno-Łódź Trasa Drużno-Gorzów Wielkopolski Trasa Drużno-Katowice Trasa Drużno-Lublin Trasa Drużno-Gdańsk Trasa Drużno-Warszawa Trasa Drużno-Zielona Góra Trasa Drużno-Karpacz Trasa Drużno-Opole Trasa Drużno-Bydgoszcz Trasa Drużno-Rzeszów Trasa Drużno-Toruń Trasa Drużno-Kraków Trasa Drużno-Wrocław


Fotoprotekcja – Mediderma\nRodzaje Produktow: Fotoprotekcja\nSkóra narażona jest na działanie wielu czynników, które mogą prowadzić do jej uszkodzenia. Między innymi promieniowanie emitowane przez słońce (UVA i UVB) wywiera istotny wpływ na jej komórki, powodując ich uszkodzenie. Skuteczność fotoprotekcji opiera się na odpowiednim dobraniu SPF do rodzaju skóry, użytej ilości protektora i częstotliwości jego nakładania.\nKREM KOLORYZUJĄCY SPF50 FOTOPROTEKCJA\nSKŁAD · filtry przeciwsłoneczne WSKAZANIA Filtr przeciwsłoneczny do twarzy o kremowej konsystencji. Zapewnia wysoką fotoprotekcję (SPF 50) przed promieniowaniem UVA / UVB, a jednocześnie ma działanie nawilżające, łagodzące i regenerujące skórę. Jego formuła z kolorem zapewnia naturalny efekt opalenizny. WŁAŚCIWOŚCI Krem przeciwsłoneczny do twarzy z kolorem zawiera duże stężenie filtrów przeciwsłonecznych, które gwarantują wysoki współczynnik…\nKREM-ŻEL SPF50 FOTOPROTEKCJA\nSKŁAD · filtry przeciwsłoneczne · enzymy naprawcze WSKAZANIA Liposomowy fotoprotektor o konsystencji żelu-kremu, z enzymami naprawczymi. Zapewnia skórze długotrwałe działanie fotoochonne (SPF50) i pomaga naprawić uszkodzenia komórek wywołane promieniowaniem UV. WŁAŚCIWOŚCI Promieniowanie słoneczne UV jest w stanie wywołać zaburzenia struktury DNA w naszych komórkach, tworząc dimery tyminy w jej łańcuchy. W konsekwencji pojawiają się zmarszczki,…\nSPRAY DO CIAŁA AEROZOL SPF30 FOTOPROTEKCJA\nSKŁAD · filtry fizyczne i chemiczne · enzymy naprawcze · antyoksydanty WSKAZANIA Liposomowa ochrona przeciwsłoneczna dla ciała. Transparentny, wysoka ochrona (SPF30). Wskazany dla wszystkich typów skóry. WŁAŚCIWOŚCI Filtr przeciwsłoneczny do ciała zawierający filtry fizyczne i chemiczne, chroniące przed promieniowaniem UVA i UVB. Zawiera przeciwutleniacze i enzymy naprawcze, z unikalnej kompozycji, stworzonej z myślą o walce…


Czwartek, 26 kwietnia 2001 (17:37)\nZarząd ORFE Spółki Akcyjnej działając na podstawie art. 395 § 1 i art. 399 § 1 Kodeksu spółek handlowych oraz § 18 ust. 2 Statutu Spółki zwołuje Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy na dzień 22 maja 2001 roku, godz. 10:00 w siedzibie Biura Zarządu ORFE S.A. w Warszawie, ul. Wałbrzyska 3/5\n1.Otwarcie obrad przez Prezesa Rady Nadzorczej.\n6.Rozpatrzenie Sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego ORFE S.A. za 2000 rok.\n7.Rozpatrzenie Sprawozdania Rady Nadzorczej z wyników badania sprawozdania finansowego ORFE S.A. za 2000 rok, Sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz wniosku Zarządu w sprawie podziału zysku.\n8.Podjęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia Sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego ORFE S.A. za 2000 rok.\n9.Podjęcie uchwały w sprawie podziału zysku.\n10.Rozpatrzenie skonsolidowanego sprawozdania finansowego, sporządzonego na podstawie sprawozdań finansowych ORFE S.A., Hurtowni Leków AFLOPA S.A., CEFARM Śląski Katowice S.A. oraz PRODLEKPOL Sp. z o.o. za rok 2000.\n11.Podjęcie uchwały w sprawie zatwierdzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego za rok 2000.\n12.Podjęcie uchwał w sprawie udzielenia członkom Zarządu i Rady Nadzorczej Spółki absolutorium z wykonania przez nich obowiązków w roku 2000.\n13.Podjęcie uchwał w sprawie zmian Statutu Spółki.\n14.Podjęcie uchwał w sprawie zmian w Radzie Nadzorczej.\n15.Podjęcie uchwały w sprawie przyjęcia jednolitego tekstu Statutu Spółki.


Młody jęczmień - cóż to takiego? - Mądre żywienie\nMłody jęczmień – cóż to takiego?\nBy Agnieszka Blumczyńska 14 kwietnia 2015 8 sierpnia 2016\n4.92 avg. rating (98% score) - 97 votes\nMeczą Cię uciążliwe zaparcia? Spróbuj tego napoju a z pewnością poczujesz się lżej.\nYoung barley, młody jęczmień – proszek z jego liści, spożywany w formie napoju w ilości 2 – 10 g ma udowodnione korzystne działanie na układ pokarmowy.\nJego spożywanie poprawia perystaltykę jelit, skraca czas pasażu jelitowego, powoduje wzrost częstotliwości wypróżnień. Spowodowane to jest wysoką zawartością nierozpuszczalnego włókna pokarmowego, które trudne jest do strawienia przez enzymy trawienne, dlatego po dotarciu do okrężnicy w stanie niezmienionym, ułatwia usuwanie mas kałowych. Posiada zdolność wiązania wody oraz zwiększa lepkość treści pokarmowej.\nZalecany jest również dla osób z wysokim poposiłkowym stężeniem glukozy we krwi, ponieważ obniża jej poziom.\nDzięki dużej zawartości polifenoli, w tym flawonoidów – naturalnych barwników, ma działanie antyoksydacyjne. Flawonoidy spowalniają procesy starzenia się organizmu, działają uszczelniająco i wzmacniająco na ściany drobnych naczyń krwionośnych.\n1-2 łyżeczek proszku młodego jęczmienia wymieszać w 200ml wody lub soku owocowego, można również dodać do jogurtu. Najlepiej spożyć na 20 min. przed posiłkiem.\nkoktajl młody jęczmień


Bezpieczeństwo - Kredyty bez BIK l Kompleksowa obsługa finansowania\nNasz serwis jest zabezpieczony certyfikatem SSL.\nPodstawy działania protokołu SSL są następujące: na początku sesji (tzn. w momencie nawiązania łączności pomiędzy przeglądarką i serwerem) następuje weryfikacja tożsamości, wymiana kluczy publicznych i ustalenie kluczy sesji.\nPo zakończeniu fazy wstępnej dalsza wymiana informacji jest już szyfrowana. Jedna sesja SSL może przenosić wiele sesji HTTP – przypomnijmy, że w zwykłym HTTP połączenie jest zrywane po zakończeniu pojedynczego transferu danych.\nIntegralność wiadomości zapewniona jest przez funkcje elektronicznych podpisów, zwanych też skrótami.\nFunkcje skrótu umożliwiają przyporządkowanie dowolnemu tekstowi (dokładnie – dowolnemu ciągowi liczb) „podpisu”, czyli skrótu (digest), ściśle związanego z danym tekstem. Ze skrótu nie można odzyskać wiadomości (zawiera on po prostu mniej informacji).\nPróba zmiany wiadomości, do której dodano jej skrót powoduje, że skrót przestaje „pasować” do wiadomości. Własności funkcji skrótu powodują, że znalezienie wiadomości pasującej do skrótu jest bardzo żmudne obliczeniowo. Skrót jest, więc b. trudno fałszowanym podpisem wiadomości.\nPodpisywanie danych w SSL jest koncepcyjne identyczne z popisywaniem wiadomości w bezpiecznej poczcie elektronicznej.


Djerba - opis hotelu - Wczasy | Biuro turystyczne Albion\nDjerba - opis hotelu\nPołożenie: Hotel położony jest 11 km od Zarzis i 50 km od lotniska na Djerbie. Hotel otwarto w styczniu 2014 roku.\nPlaża: Piaszczysta plaża znajduje się 200 m od hotelu hotelu. Parasole i materace są bezpłatne.\nZakwaterowanie: 292 pokoje w budynku głównym oraz bocznych; Typy pokoi: standardowe,familijne, suite; Wyposażenie: łazienka, suszarka do włosów,\nklimatyzacja centralna, TV, telefon, sejf, mini bar (za opłatą). Wszystkie pokoje posiadają balkon lub taras oraz dostęp do Wi-Fi.\nRestauracje i bary: Restauracje główna, restauracja a 'la carte - raz na pobyt bezpłatna (wymagana wcześniejsza rezerwacja); 4 bary: w lobby, na plaży (napoje bezalkoholowe bezpłatnie w opcji All inclusive), przy basenie, kawiarnia mauretańska.\nWyżywienie: All Inclusive - śniadania, obiady, kolacje w formie bufetu w restauracji głównej, przekąski i lody w ciągu dnia; napoje alkoholowe i bezalkoholowe lokalnej produkcji Opcja all inclusive działa w godzinach 10:00 - 23:00. Hotel serwuje również posiłki bezglutenowe i wegetariańskie.\nSport i rozrywka: 2 baseny zewnętrzne, 1 wewnętrzny; Bezpłatnie: tenis stołowy, fitness, siatkówka, boccia, mini golf, rzutki, łucznictwo, animacje dzienne i wieczorne; Odpłatnie: 2 korty tenisowe, hammam, masaże, sporty wodne na plaży, pokój gier, jazda konna.\nDla dzieci: Brodzik, mini klub, plac zabaw, łóżeczka niemowlęce, krzesełka w restauracji, animacje. Opiekunka dodatkowo płatna.\nPozostałe udogodnienia: Recepcja czynna 24 h, kawiarenka internetowa (płatna),WIFI w recepcji (bezpłatne), sala konferencyjna, centrum Spa (zabiegi i masaże płatne), sklepy, fryzjer, pralnia, kantor, wypożyczalnia samochodów, lekarz, dyskoteka (płatna).


Fundusze: najwięcej odrobili klienci inwestujący regularnie « Finanse osobiste.pl – oszczędzanie, inwestowanie, akcje.\nFundusze: najwięcej odrobili klienci inwestujący regularnie\nKto regularnie inwestował w fundusze akcji pomimo spadków na giełdach, dziś ? po trzech miesiącach wzrostów ? odrobił już połowę strat poniesionych w trwającej od połowy 2007 roku bessie. To znacznie więcej niż w przypadku tych, którzy w fundusze zainwestowali jednorazowo ? wynika z analizy Open Finance.\nTrwające już od połowy lutego wzrosty na rynkach akcji, wśród których jedne z lepszych wyników notuje warszawska giełda, przyczyniają się do rosnącego (nie dużo, ale jednak) zainteresowania funduszami inwestującymi w akcje, zwłaszcza polskich spółek. Od początku roku saldo wpłat i umorzeń do tej kategorii funduszy było dodatnie i wyniosło 246 mln zł. Rzecz jasna najlepszą reklamą dla funduszy są oczywiście ich wyniki, a te w przypadku funduszy akcji polskich uniwersalnych od końca lutego do 8 maja średnio przekroczyły już 33 proc. (w tym czasie WIG zyskał blisko 37 proc.).\nCieszyć się więc mogą ci wszyscy, którzy wyczuli dołek i zainwestowali w fundusz akcji mniej więcej pod koniec lutego. Najlepszy spośród nich ? Allianz Akcji Plus ? zyskał prawie 55 proc., a wyniki kolejnych w czołówce wynoszą po ok. 40 proc. Ten czas był wyjątkowo udany, co dobitnie potwierdza fakt, iż najgorszy z funduszy UniMaxAkcje zyskał ?tylko? 25 proc.\nJest to jednak podejście ? jak na fundusze ? wybitnie krótkoterminowe, no i dotyczy dość wąskiej grupy klientów. Dlatego sprawdziliśmy jak ostatnie wzrosty wpłynęły na portfele osób inwestujących w fundusz akcji systematycznie co miesiąc, z nieco dłuższym horyzontem inwestycyjnym, mających jednak pecha, że rozpoczęli inwestowanie w samym szczycie hossy, czyli w połowie 2007 roku.\nTakie osoby, na skutek uśredniania ceny zakupu, czyli dokupowania jednostek uczestnictwa po coraz niższych cenach, są we względnie o wiele lepszej sytuacji niż ci, którzy zainwestowali jednorazowo. Wynika to z faktu, ze średnia strata funduszy akcji uniwersalnych w okresie od końca czerwca 2007 do końca lutego 2009 wyniosła 65,9 proc., jednak wzrosty z marca, kwietnia i początku maja obecnego roku spowodowały, że skurczyła się ona do -54,9 proc. Zatem niestety nawet wzrost WIG-u o blisko 40 proc. niewiele poprawił sytuację tej grupy klientów.\nZdecydowanie odmiennie kształtuje się sytuacja tych wszystkich, którzy w omawianym okresie inwestowali regularnie co miesiąc jednakową kwotę. O ile jeszcze pod koniec lutego ich straty wynosiły 47,6 proc., to dzięki ostatniej fali wzrostowej, licząc zgodnie z wyceną na 8 maja, skurczyła się ona znacząco, do -24,2 proc.\nTen przykład pokazuje w jaki sposób regularne inwestowanie mniejszych kwot ogranicza ryzyko inwestycji. Uzasadnione jest stosowanie tej zasady przez osoby dopiero wchodzące na rynek, skuszone ostatnimi ponadprzeciętnymi wynikami funduszy. Skala wzrostów oraz fakt, że trwają one praktycznie nieprzerwanie już od prawie trzech miesięcy, każe mieć się na baczności. Część inwestorów może zechcieć zrealizować zyski, co ? bez względu na to, czy jest to początek hossy, czy tylko znaczna korekta bessy ? może skutkować spadkami. Rozłożenie inwestycji na raty pomoże uniknąć scenariusza, w którym wchodząc na rynek na górce inwestowanie zaczynamy od strat.\nTakże w przypadku opisywanych powyżej inwestorów długoterminowych nie ma sensu odstępować od zasady regularnego inwestowania. Inwestując teraz, choć po sporych wzrostach, z każdą wpłatą obniżają sobie średnią cenę zakupu jednostek uczestnictwa. Dzięki temu szybciej wyjdą na swoje, jeśli oczywiście na giełdach wciąż będzie dominował optymizm.\nObliczenia własne na podstawie danych Anlizy Online.


Pozyczka bez pracy chwilowkabezzaswiadczen1.pl - Ranking chwilówek przez internet\nPożyczka bez BIK - chwilowkabezzaswiadczen1.pl Pożyczka bez BIK została stworzoną z myślą o Tobie tak, Kłopoty z płynnością finansową mogą dotknąć każdego - utrata pracy. Pożyczka dla zadłużonych bez Weryfikacji BIK, BIG, KRD Pozyczka bez pracy\nWtedy Visit web page wnosisz zarzut przedawnienia. Nikt nie stoi ponad nim. Na zadna karta kredytowa, czy pozyczka, zaden debet, tylko Pozyczka bez stalej pracy rachunku studenckiego umowa Chwilowki tarnow dowod na podpisana. Dla mnie oczywistym jest, ze jak nie pozyczka poza bankowa nic na Pozyczka bez stalej pracy to z bankomatu nie wyciagniesz.\nA Pozyczka more info stalej pracy owym banku wkradl sie blad w systemie. Z powodu tego, ze studiowalem poza miejscem chwilowki gliwice otrzymywalem, dwa rodzaje stypendiow, oraz dorabialem sobie nie latalem do banku sprawdzac codziennie ile mam na koncie.\nChodzilem do bankomatu i jak sie dalo wyciagnac to wyciagalem. Czasami otrzymywalem nawet powiekszone sumu bonusy z dorabiania i od rodzicow wiec salda dla zadluzonych nigdy nie znalem dokladnie. Ale, ze jestem czlowiekim uczciwym, powiedziealem trudno, pomylki sie zdazaja, rozumie, jak wzialem splace wam to, a. Wobec tego tlumacze teraz ci zaganiaczu. To jest juz karalne wyludzenie, pierwsza sprawa.\nDruga sprawa, grozby ze strony ultimo. Trzecia sprawa, mowiles o aspekcie moralnym, w tym przypadku Pozyczka bez stalej pracy bank i ultimo pozyczka bez pracy sie w pozyczka bez pracy niemoralny, wiec nie pieprz o rzeczach, o ktorych nie masz pojecia zlodzieju! Po czwarte, mowisz zeby zglaszac reklamacje dlugu, taka zglosilem, odzewu nie bylo.\nZadnego aspektu moralnego w tej sprawie nie mam ani wyrzutow sumienia, wrecz przeciwnie jak zadra to im takiego bobu w sadzie zrobi moj prawnik, ze pozyczka bez pracy placic jeszcze odszkodowanie za nekanie i grozenie oraz naruszenie dobr osobistych. Pisma przedsadowe moga se wysylac. Tylko efekt jest taki, ze Pozyczka bez stalej pracy dalo. Patrz sie w swoj portfel a learn more here kradnij go innym. Cala reszte pokrzywdzonych i doradzcow pozdrawiam. Nie dajcie im sie, zwlaszcza ultimo i cent, oni zdaja sobie sprawe, ze dzialaja na granicy prawa, a czesto poza nim.\nW obludnej nadzieji zlapania frajera, ktory pozyczka bez pracy sie podda stoi podwalina moralnosci firmy ultimo i cent. Pozyczka bez stalej pracy ,za az tyle watkow wyszlo ale krocej sie nie dalo. Prosze czytelnikow o czytanie od najtarsze do najnowaszej, gdzie utor sie nie pozyczka bez pracy, wowczas uklada sie to w calosc.\nStary masz sie czym chwalic - przez tel. Pozyczka bez pracy jestes z pewnoscia warosciowa osoba i gentlemanem. Zajebisty z Ciebie odwazniak :D. Witam Ultimo tez chcislo odemnie uzyskac pieniazki Pozyczka bez stalej pracy niby dlug w ORANGE Ktorego nigdy nie mialem sprawe naglosnilem zglosilem do polucji jak i kancelari adwokackiej w tej chwili czekam na odszkodowanie Ludzie nie dajcie sie naciagac.\nGregor co ty piszesz chyba ze jestes z Ultimo wiec zycze powodzenia. NIK nic do tego nie ma. Dodaj post pozyczka bez pracy forum:. Gdzie w jej, czy moim miejscu zamieszkania? Nie masz jeszcze konta? Pozyczka bez pracy o naszych prawach. Najlepiej nic im nie odpisuj-a tym bardziej- Nie Podpisuje. Getin noble bank sa forum. Polbank bankomaty bez prowizji.\nPozyczka bez pracy na dowod szybka. Pozyczki bez bik jaworzno. Telefony na raty bez bik. Towar na raty bez bik. Pozyczka bez pracy inwestycyjny dla nowych firm. Lukas bank dzial windykacji kontakt. Czy umowa pozyczki musi byc oprocentowana. Pozyczki pod sam na dowod pożyczka ziemi.\nMastercard mobile getin bank. Getin bank konto osobiste. Pozyczki na oswiadczenie czestochowa. Z kolei zgodnie z art. Witam prosze podac innego meila na tego nie idzie napisac pozdrawiam. Blog pozyczka bez pracy Pozyczka dla firm mbank.\nPozyczka w barclays uk. Pozyczki dla zadluzonych w read more. Mobilny doradca klienta getin bank. Pozyczka prywatna na firme. Silnik: Wordpress - Szablon: Chwilowki na dowod legnica.\nPolega na przyznaniu klientowi umownego uprawnienia do spłaty równowartości całkowitej kwoty pożyczki bez ponoszenia związanych z nią kosztów wyłącznie w.\nPożyczka bez stałej pracy. O nas; Kredyty; pilnie potrzebuje pozyczki pozabankowej w kwoci chwilowkabezzaswiadczen1.ple na czas nie okreslony pozyczka na rok.\n- porzyczki bez bik\nDisclaimer: This material is provided for informational purposes only, as of the date hereof, and is subject to change without notice. This material may not be suitable for all investors and is not intended to be an offer, or the solicitation of any offer, to buy or sell any securities nor is it intended to be investment advice. You should speak to a financial advisor before attempting to implement any of the strategies discussed in this material. There is risk in any investment in traded securities, and all investment strategies discussed in this material have the possibility of loss. Past performance is no guarantee of future results. The author of the material or a related party will often have an interest in the securities discussed. Please see pozyczki chwilowki bez bik for a full disclaimer.


Wiktoria Azarenka walczy o syna, więc nie zagra w Australian Open. Ciąg dalszy dramatu gwiazdy - Super Express\nWiktoria Azarenka walczy o syna, więc nie zagra w Australian Open. Ciąg dalszy dramatu gwiazdy\nWiktoria Azarenka nie zagra w rozpoczynającym się 15 stycznia Australian Open. Dwukrotna mistrzyni tego turnieju (2012 i 2013) wycofała się z imprezy z powodu problemów rodzinnych, które ciągną się za nią już od kilku miesięcy. Białoruska gwiazda walczy w amerykańskim sądzie z byłym chłopakiem o prawa do opieki nad ich synkiem. Sąd zabronił jej opuszczania USA wraz z dzieckiem. Azarenka nie chce zostawić malca, więc nie zagra w kolejnej dużej imprezie.\nWiktoria Azarenka dostała od organizatorów Australian Open "dziką kartę" i próbowała uzyskać w amerykańskim sądzie pozwolenie nie przylot do Australii wraz z jej synkiem. Nic z tego. W końcu musiała dać za wygraną. W Melbourne białoruskiej tenisistki nie zobaczymy.\nAzarenka, była liderka rankingu WTA, w grudniu 2016 roku urodziła syna Leo. Wszystko układało się wspaniale, a zakochana i szczęśliwa gwiazda chwaliła się zdjęciami z malcem i jej chłopakiem - ojcem dziecka Billym McKeaguem. Problemy zaczęły się pół roku temu, gdy Azarenka i jej chłopak rozstali się. McKeague wystąpił do sądu w Los Angeles o przyznanie mu prawa opieki nad dzieckiem. Sędzia postanowił, że tenisowa gwiazda, jako obywatelka innego kraju, nie może opuścić z synem ani USA ani nawet Kalifornii, aż do zakończenia rozprawy. Z tego powodu Azarenka nie zagrała m.in. w nowojorskim US Open. Zapowiedziała, że nie zostawi dziecka. Białorusinka próbowała przekonać sąd, żeby zezwolił na wyjazd synka do Australii. Bezskutecznie.


Sprzęt na raty - czy warto? - Kalendarze Warszawa\nHome » Druk poligrafia i grafika » Sprzęt na raty – czy warto?\nPosted by admin on kw. 2, 2020 in Druk poligrafia i grafika | Możliwość komentowania Sprzęt na raty – czy warto? została wyłączona\nSprzęt komputerowy to najważniejszy sprzęt w całym domu. Można jakoś żyć bez telewizora, ale bez komputera? To nie da rady. Podobnie sprawa ma się z laptopami. Po wejściu do sklepu i oglądania swoich wymarzonych sprzętów napotykamy trudności. Aby móc kupić laptop dobre jakości musimy wydać sporo pieniędzy. Czy istnieje jakieś rozwiązanie?\nJak kupić dobry sprzęt elektroniczny?\nAby móc kupić sobie dobry sprzęt kredyty to dość dobre rozwiązanie. Na rynku mamy dwa rodzaje kredytów. Dzięki takiej opcji możemy kupić komputer tu i teraz. Nie musimy oszczędzać oraz zbierać konkretną kwotę. Jak powszechnie wiadomo czasem oszczędzanie na sprzęt i wieczne oczekiwanie się nie opłaca. Zwłaszcza kiedy dobrej jakości sprzęt jest na promocji. Dlatego kredyt do dość dobra opcja na zakup sprzętu komputerowego.\nJak sprawa ma się ze smarfonem?\nKolejnym zakupem na kredyt, który warto podjąć jest telefon. Dziś bez dobrze rozbudowanego smarfona z mnóstwem funkcji ciężko wyobrazić sobie codzienność. Rozwój technologi spowodował, że ówczesne telefony posiadają szereg ważnych funkcji. Liczne aplikacje ułatwiają nam życie oraz wpływają lepszą efektywności w pracy. Jednak czym zaawansowany smartfon, tym jego cena jest wyższa. Dlatego kredyt na telefon pozwala na posiadanie dobrej jakości telefonu.\nCzy można wziąć kredyt bez wychodzenia z domu? Dzięki podłączeniu komputerów do sieci internetowej wiele spraw można załatwić bez wychodzenia z domu. Jeszcze nie tak dawno mało kto robił zakupy...


Kotlety drobiowe z żółtym serem | Kuchnia na Wypasie\nSoczyste kotlety drobiowe z żółtym serem to świetna propozycja na niedzielny obiad i nie tylko. Klasyczna pierś z kurczaka w godnym uwagi wydaniu z pysznym serowym nadzieniem. Bez wątpienia to doskonała alternatywa dla przepisu na smażoną pierś w klasycznej wersji. Wystarczy rozkroić filet i „napełnić” wnętrze pysznym serowym farszem. Idealnie będzie się komponować z surówką z kapusty, pieczonymi ziemniakami lub ryżem.\nJest to z pewnością przepis dla wszystkich szukających nieco innego pomysłu na pierś z kurczaka. A także dla tych, których drażni nieco „wiórowaty” charakter tego rodzaju drobiowego mięsa. W tym wydaniu, dzięki zawartości sera, ta słaba strona filetu zdecydowanie się zmniejsza. Zapraszamy zatem na przepis!\npierś z kurczaka: 4 szt.\n1. Piersi przecinamy na pół, lekko rozbijamy, a następnie lekko oprószamy solą i pieprzem.\n2. Ser ścieramy na tarce na drobnych pazurkach, dodajemy majonez i mieszamy.\n3. Do jajek dodajemy słodką paprykę oraz odrobinę soli i pieprzu.\n4. Na jednej połowie kotleta kładziemy nadzienie, potem przykrywamy drugą. Ostrożnie przenosimy do roztrzepanych jajek. Następnie dokładnie w nich kąpiemy, obtaczamy w bułce i smażymy na złoty kolor.\nINNE NASZE KOTLETY :\nWyglądają apetycznie .Czy nazwa sera ma jakieś znaczenie ?,czy zamiast majonezu można dodać zwykłego jogurtu ?\nCzym ser bardziej wyraźny w smaku, tym kotlet smaczniejszy.\nMożna użyć jogurtu. Trzeba wtedy całą masę mocniej doprawić.


Pokrewne dusze: stycznia 2017\nPoniżej przedstawiam Wam krótką recenzję Ani z Zielonego Wzgórza, która pojawiła się jako jedna z pierwszych. Numer Kurjera Warszawskiego, w którym się ukazała, wyszedł 16 grudnia 1911 roku.\nze zbiorów e-Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 31, 2017 4 komentarze:\nEtykiety: Ania z Zielonego Wzgórza, Lucy Maud Montgomery, pierwsze wydanie, recenzja, Wydawnictwo M. Arcta\nW czym tkwi sukces, jaki powieści Lucy Maud Montgomery odniosły wśród polskich czytelników? Dlaczego wciąż urzekają kolejne ich pokolenia? Odpowiedź nie jest tu jednoznaczna, a o całym zagadnieniu można by długo debatować. Nie mam tu jednak takiego zamiaru - oddaję głos tym, którzy Anię z Zielonego Wzgórza kupowali ponad osiemdziesiąt lat temu na przykład w księgarni Arcta :)\nArtykuł, który poniżej przytaczam, ukazał się w Kurjerze Warszawskim z 8 marca 1929 roku.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 30, 2017 3 komentarze:\nEtykiety: Ania z Zielonego Wzgórza, Lucy Maud Montgomery\nNa piękną styczniową niedzielę przygotowałam analizę zmian redakcyjnych kolejnego, trzeciego rozdziału Ani z Zielonego Wzgórza.\nDla przypomnienia, pracowałam z egzemplarzami z lat: 1911/12, 1925, 1928, 1936, 1939, 1947, 1956 (redagowany przez Dżennet Połtorzycką), 1973 (jeden z ostatnich nabytków), 1976 i 1990 - te trzy ostatnie redagowane przez Stanisława Zielińskiego.\nA oto, czym się różnią poszczególne redakcje:\nPołtorzycka zmieniła pierwsze zdanie, z:\n„Na odgłos kroków brata, Maryla szybko wybiegła na jego spotkanie.”\n„Gdy Mateusz otworzył drzwi, Maryla wybiegła szybko na jego spotkanie.”\nW tej wersji wierniej odpowiada ono oryginałowi:\n„Marilla came briskly forward as Matthew opened the door.”\nMaryla, w dialogu z Mateuszem, mówi:\n„Wszakże prosiliśmy panią Spencer, żeby go przywiozła.”\nI tak zdanie to brzmi przynajmniej do wydania z 1935. W kolejnym, które posiadam, z 1939, „wszakże” zamieniono na „przecież”.\nMateusz, odpowiadając jej, używa słowa „dziewczyna”, które już w wydaniu z 1928 zastępuje „dziewczynka”.\nPołtorzycka, w 1956, przeredagowuje nieco tą odpowiedź Mateusza:\n„Tak, ale nie uczyniła tego. Przywiozła właśnie tę dziewczynkę. Pytałem zawiadowcę stacji,\nale ten powiedział, że Pani Spencer zostawiła tylko ją. I musiałem ją zabrać do domu.\nNie można było zostawić dziecka na pustej stacji, nawet jeśli zaszła jakaś pomyłka.”\n„Tak, ale nie uczyniła tego. Przywiozła właśnie tę dziewczynkę. Pytałem zawiadowcy stacji. Musiałem więc zabrać ją do domu. Nie można zostawić dziecka na pustym dworcu,\nnawet jeśli zaszła jakaś pomyłka.”\nI ta wersja także wierniej odpowiada oryginałowi.\nBernsteinowa zapisała: „oczy jej krążyły od Maryli do Mateusza”; Połtorzycka zamieniła „oczy” na „spojrzenie”.\nPrzy nazwisku Ani, Bernsteinowa dodała odsyłacz z zapisem fonetycznym: „Szyrli”, które w wydaniu z 1947 zamieniono na: „Szyrliey”; w kolejnych redakcjach zrezygnowano z przypisu.\nDo 1939 roku Ania uważa, że imię „Kordelia” (do wydania z 1935 zapisywane jako „Kordelja”) jest „ładniejsze”, a od 1947 – „najładniejsze”.\nW pierwszym wydaniu Ania prosi, by nie nazywać ją „Ańdzią” – w 1928 zapisywano już tą wersją imienia jako: „Andzia”.\nBernsteinowa pominęła informację, że Maryla podnosi imbryk z herbatą, kiedy odpowiada jej, że „to wszystko jedno” – u Połtorzyckiej imbryk już jest wspomniany.\nW dalszej części dialogu Ania początkowo mówi:\n„[...] Ańdzia wygląda ohydnie, Ania zaś delikatnie”\nOd redakcji Połtorzyckiej:\n„[...] Andzia wygląda ohydnie, Ania zaś o tyle bardziej dystyngowanie”\nKiedy Maryla pyta, czy pani Spencer wiozła jeszcze jakieś dziecko, Ania u Bernsteinowej odpowiada:\n„Owszem, zabrała Lutka Jonesa dla siebie. Lutek ma zaledwie\npięć lat i jest bardzo piękny. Ma ciemne, kasztanowate włosy.”\nI jest to najbardziej zadziwiający fragment w tym rozdziale przekładu Rozalii Bernsteinowej, ponieważ z panią Spencer nie jechał żaden chłopiec, tylko druga dziewczynka: Lili Jones (!). Właściwą płeć dziecka i imię przywróciła Połtorzycka w 1956 roku.\nW pierwotnym przekładzie Bernsteinowej Maryla przygotowała dla chłopca „komórkę obok kuchni”, którą Połtorzycka zamienia na „izdebkę obok kuchni”.\nW tym samym akapicie mowa jest o „pokoiczku na facjatce”, o którym dopiero w redakcji Połtorzyckiej zaznaczono, że wychodzi na wschód.\nW przekładzie Bernsteinowej sień, przez którą przechodzą Ania z Marylą „była także bez zarzutu”, zaś po redakcji Połtorzyckiej była „nienagannie czysta”.\nW domu sierot, z którego Ania przybyła, wszystko jest najpierw „bardzo szczupło wymierzone”, a od 1956 roku „nigdy nie ma niczego pod dostatkiem”.\nKiedy Maryla przychodzi do pokoiku po świecę, kołdra na łóżku kryjąca Anię, jest „nastroszona”, a od 1956 – „wzburzona”.\nNastępnie Maryla układa ubrania Ani na „nizkim, ceratowym krześle”... W oryginale ten fragment brzmi: „on a prim, yellow chair”; Połtorzycka redaguje ten fragment: „na niskim, żółtym krześle”.\nPołtorzycka dodała, poprawnie, że Maryla życzyła Ani dobrej nocy „jakimś dziwnym głosem, w którym jednak nie czuć było niechęci”.\nW opisie sceny, w której rodzeństwo rozmawia o Ani, Bernsteinowa zapisała: „Mateusz palił fajkę – niewątpliwa oznaka złego humoru.”; Połtorzycka w 1956 roku zmieniła w tym miejscu przekład na: „Mateusz palił fajkę – niewątpliwa oznaka zafrasowania.”, co wierniej odzwierciedlało tekst oryginalny; dodała też pominięte przez Bernsteinową słowa: „[...] uważając, że każdy mężczyzna musi się jakoś wyładować”.\nBernsteinowa, choć w pierwszym rozdziale nie pominęła informacji o „służącym Roberta Spencera”, przez którego Maryla posłała prośbę do Pani Spencer, w rozdziale trzecim tłumaczy niekonsekwentnie: „Prawdopodobnie służący pani Spencer przekręcił treść naszej prośby” (pomimo, że w oryginale wciąż jest Robert Spencer); Połtorzycka poprawiła ten błąd: „Prawdopodobnie służący Roberta Spencera przekręcił treść naszej prośby”.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 29, 2017 2 komentarze:\nEtykiety: Ania z Zielonego Wzgórza, Lucy Maud Montgomery, pierwsze wydanie, redakcja przekładu, Rozalia Bernsteinowa\nJeśli Barcelona w wyobraźni Zafóna miała swój Cmentarz Zapomnianych Książek, to śmiem sądzić, że historia Warszawy ma swoją Zapomnianą Ulicę Książek. Jest nią Świętokrzyska - niegdyś zagłębie antykwariatów i księgarni. O jej niezwykłych dziejach najlepiej opowiedzą Wam znawcy, np. na blogu Nakład niewyczerpany. Dzieje wydawnicze książek Maud Montgomery w Polsce splatają się także i z tą właśnie ulicą...\nPrzy Świętokrzyskiej mieszkał Marceli Tarnowski vel Andrzej Magórski - tłumacz Ani z Wyspy. Dzisiaj kamienicy pod numerem 28 już nie ma, tak jak wielu innych budynków z parzystymi numerami - zostały zburzone podczas okupacji lub wyburzone, kiedy w powojennych planach Świętokrzyską poszerzono. Kamienica, w której mieszkali Tarnowscy, znajdowała się niemal naprzeciw ukończonego w 1933 roku Prudentialu.\nKamienica przy Świętokrzyskiej 28.\n(źródło: www.warszawa1939.pl; zdj. ze zbiorów Archiwum Państwowego\nw Warszawie; autor: Zdzisław Marcinkowski)\nŚwiętokrzyska 28 podczas okupacji.\n(zdj. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Warszawie)\nPrzy Świętokrzyskiej 3 zaś, mieściło się pierwotnie wydawnictwo Jakóba Przeworskiego - jednego z bardziej znanych księgarzy i wydawców warszawskich. Budynek ten pozostał zachowany:\nW 1933 siedziba wydawnictwa została przeniesiona na Sienkiewicza 2 i to pod tym adresem funkcjonowała firma, kiedy w 1936 roku wydała Historynkę i Dziewczę z sadu. Niestety, majestatyczna kamienica nie przetrwała do naszych czasów...\nJasna elewacja kamienicy Goldstanda, przy Sienkiewicza 2.\nPrzy Świętokrzyskiej 42 mieściło się jeszcze jedno wydawnictwo związane z książkami Maud. Była to Księgarnia Popularna, która wydała w 1936 roku trylogię o Emily Byrd Starr (Emilka ze Srebrnego Nowiu, Emilka dojrzewa, Emilka na falach życia) oraz, w 1939, Anię z Szumiących Topoli - wszystkie powieści były w przekładzie Marii Rafałowicz-Radwanowej. Niestety, także i po tym miejscu nie ma już śladu...\nNa pierwszym planie - kamienica, w której miała siedzibę Księgarnia Popularna...\nprzyjrzyjcie się uważnie szyldowi na jej froncie... :)\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 27, 2017 6 komentarzy:\nEtykiety: Andrzej Magórski, Jakub Przeworski, Księgarnia Popularna, Lucy Maud Montgomery, Marceli Tarnowski\nWydawnictwo Poltext zapowiada edycję kolejnej książki z serii Klasyka po angielsku. Tym razem zaprasza do nauki języka razem z Anią Shirley. Wcześniej wydano w tej serii Błękitny Zamek.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 26, 2017 4 komentarze:\nChciałabym podzielić się dzisiaj z czytelnikami tą odrobiną szczęścia, jakie spotkało mnie, kiedy niedawno, w poszukiwaniu książek Maud, przeglądałam stronę pewnego serwisu ogłoszeniowego. Oczom nie mogłam uwierzyć, kiedy w długiej liście ofert zobaczyłam miniaturkę zdjęcia przedstawiającego przedwojenne wydanie Emilki ze Srebrnego Nowiu - wydanie, o którym marzyłam od dawna. Trzymałam kciuki, prosiłam niebiosa i zaklinałam rzeczywistość - najpierw, by sprzedający odpowiedział, a potem by się nie rozmyślił. I udało się! Mam swoją pierwszą "Emilkę". Pozostaje mi teraz nadzieja, że szybko dołączy do niej reszta książek z mojej ukochanej serii.\nEgzemplarz ma kartonową, grubą okładkę. Umieszczona na niej wklejka przedstawia grafikę, która pojawiała się na pierwszych anglojęzycznych wydaniach amerykańskich, kanadyjskich i brytyjskich. Autorką ilustracji była Maria Louise Kirk (1860 - 1938).\nTylna strona okładki z sygnaturą wydawnictwa - Księgarni Popularnej oraz etykietą drukarni, w której przygotowano oprawy. Egzemplarz ma dobrze zachowany płócienny grzbiet.\nStrona przedtytułowa i tytułowa.\nPrzekładu "Emilek" dokonała Maria Rafałowicz-Radwanowa. Tłumaczenie to, wznawiane pod koniec lat 80-tych i na początku 90-tych, nie zostało przeredagowane - poprawiono jedynie pisownię uwzględniając obowiązujące zasady ortografii i interpunkcji.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 25, 2017 3 komentarze:\nEtykiety: Emilka ze Srebrnego Nowiu, Księgarnia Popularna, Lucy Maud Montgomery, Maria Rafałowicz-Radwanowa\nMnogość przekładów prozy Maud na język polski jest zadziwiająca - może być źródłem niezwykle ciekawych poszukiwań i porównań. Co powiedziecie na mały "przegląd" kocich imion? Maud uwielbiała te zwierzęta - w kolekcji zgromadzonej przez University of Guelph znajduje się prawie 70 zdjęć, na których je uwieczniła.\nDaffy - ukochany kot Maud\n(zdj.: University of Guelph Library Archival and Special Collections)\nPonieważ ostatnio do mojej kolekcji dołączyła Emilka ze Srebrnego Nowiu (opowiem o niej już niebawem), przyjrzyjmy się ulubionym kotom Emily Byrd Starr. Trylogia o Emilce jest najbardziej wysycona autobiograficznymi wątkami, a jej bohaterka pod wieloma względami zdaje się być alter-ego samej pisarki.\nPierwszymi kotami Emilki, które pojawiają się w Emily of New Moon, są “Mike” i “Saucy Sal”:\nShe had plenty of company. There was Father - and Mike - and Saucy Sal.\nMike, to oczywiście kocur, a Saucy Sal - kocica. Rafałowicz-Radwanowa tłumaczy to zdanie tak (przekład z 1936 roku):\nOna miała towarzystwa podostatkiem (!) : ojciec, Kicia, Nieznośnik […].\nTłumaczka bez pardonu pozmieniała płeć zwierzaków i nie była to omyłka, bo konsekwentnie się tego trzymała - np. w opisie, kiedy koty siedzą z Emilką jedzącą kolację. W moim wydaniu KAW-u z 1988 roku nie poprawiono tego translatorskiego dziwactwa - przypuszczam, że i w dalszych wydaniach także je pozostawiono.\nRyszarda Grzybowska, która tłumaczyła dla Naszej Księgarni, zapisała tak:\nNa brak towarzystwa nie narzekała. Był ojciec… i Mikuś… i Psotka.\nBogumiła Kaniewska (Podsiedlik-Raniowski):\nNie czuła się samotna. Miała i tatusia, i Miśka, i Niecnotkę.\nI jeszcze u Prószyńskiego Agnieszka Ciepłowska tłumaczy (pominęła z tego akapitu zdanie o towarzystwie):\nMiała przecież i tatę, i Michasia, i Psotnicę…\nInnym kotem, który wiernie towarzyszył Emilce, był imiennik ulubieńca Maud - "Daffy". Pierwszy raz pojawia się w Emily climbs:\nDaffy, her big cat, slipped in beside her like a noiseless, grey shadow.\nMaria Rafałowicz-Radwanowa zmieniła imię kota:\nStop, duży kot Emilki, wśliznął się za nią do saloniku jak szary cień, bez szmeru.\nPodobnie zrobiła Ewa Horodyska, która tłumaczyła kolejne tomy dla Naszej Księgarni:\nPrym, wielki kot Emilki, wśliznął się za nią jak cichy, szary cień.\nI Bogumiła Kaniewska:\nStok - duży, szary kot - wślizgnął się bezszelestnie za Emilką niczym szary cień.\nI Agnieszka Ciepłowska:\nSzubrawiec, wielki szary kot Emilki, wślizgnął się do wnętrza\nza dziewczynką, niczym bezszelestny cień.\nJak Wam się podobają te rozwiązania translatorskie?\nDziękuję Michałowi (nie-Michasiowi ;) ) za inspirację - czasami z niepozornych pytań powstają najciekawsze pomysły!\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 21, 2017 6 komentarzy:\nEtykiety: Emilka dojrzewa, Emilka na falach życia, Emilka ze Srebrnego Nowiu, Lucy Maud Montgomery, tłumaczenia\nOkładka, grzbiet, blok kartek z treścią, ilustracje, spis rozdziałów? Książki nie tylko tak wyglądają, zwłaszcza dla tych z osób, które nie mogą czytać lub mają trudności z czytaniem. Tu z pomocą przychodzą książki mówione zapisane w różnorodnych formatach.\nTakże powieści i niektóre zbiory opowiadań naszej Maud zostały wydane w Polsce w innej, niż tradycyjna, formie. Przejrzałam katalogi niektórych bibliotek gromadzących zbiory dla osób niewidomych i niedowidzących oraz różnego rodzaju sklepów internetowych oferujących audiobooki. Z satysfakcją mogę stwierdzić, że zbiór polskich książek mówionych Maud jest imponujący! Do tego lektorami są aktorzy znani nam z teatrów, filmów i animacji.\nPrzyjrzyjcie się sami tym zestawieniom, do których do tej pory dotarłam:\nformat CZYTAK i/lub DAISY\nformat CD i .mp3\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 16, 2017 5 komentarzy:\nEtykiety: audiobooki, Lucy Maud Montgomery\nDzisiaj wracamy znów na krótko do Łodzi, na ulicę Piotrkowską. To tutaj, pod numerem 34, mieściła się Księgarnia Francuza. O tym wydawnictwie pisałam wielokrotnie - w postach:\nCała historia o łódzkim procesie sądowym,\nw których przytaczałam archiwalne materiały dotyczące nielegalnego wydania przez jego właścicieli Ani z wyspy oraz procesu sądowego, jaki w związku z tym się toczył.\nKamienica, w której mieściło się wydawnictwo, przetrwała do dnia dzisiejszego. Powstała ona w drugiej połowie XIX w., a dziesięć lat temu jej elewacji przywrócono dawną świetność.\nJednak ta kamienica i herbaciarnia Chatka Ech nie są jedynymi "montgomeriańskimi" miejscami w Łodzi. Jest jeszcze skrawek chodnika przy ul. Piotrkowskiej:\nTo gwiazda upamiętniająca pochodzącą z Łodzi aktorkę, Jadzię Andrzejewską, która użyczyła głosu Ani Shirley w słuchowisku radiowym emitowanym w 1938 roku.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 14, 2017 2 komentarze:\nEtykiety: Ania z Wyspy, Jadwiga Andrzejewska, Księgarnia Francuza, Lucy Maud Montgomery\nA oto ogłoszenie, które RETOR zamieścił w listopadowym numerze Iskier, przedwojennym tygodniku ilustrowanym. Dotyczy ono możliwości zakupienia w ratach Ani na uniwersytecie. Bardzo spodobało mi się zdanie: "Ania przyniesie Wam nowy zapas wesołości i radości życia!". Jak doskonale oddaje ono piękno wszystkich książek Maud...\nz zasobów Małopolskiej Biblioteki Cyfrowej\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 12, 2017 2 komentarze:\nEtykiety: Ania na uniwersytecie, Lucy Maud Montgomery, Wydawnictwo RETOR\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 11, 2017 6 komentarzy:\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 10, 2017 4 komentarze:\nTym razem spróbujcie sił z łamigłówką autorstwa E. Hreiner - czytelniczki/-ka Mojego Głosiku.\nAutor: Agnieszka Maruszewska o stycznia 08, 2017 4 komentarze:


Przecierane płytki patchworkowe z Włoch w bardzo dobrej cenie -\n13 marca, 2020 2 lipca, 2020 Lena MurawskaAktualności, Brucknera, Gostyń, Karmelkowa, Komorniki, Marywilska 44, Poznań\nCzym charakteryzują się płytki patchworkowe z kolekcji Cementino?\nPrzede wszystkim jednym z najmodniejszych od kilku sezonów wzorów. Na grafice widzisz różne twarze układające się w patchwork. Kolekcja liczy aż 18 różnych wzorów, z których ułożysz modne i atrakcyjne podłogi, czy schody.\nKolorystyka stonowana, stylizowana na vintage. Przecierane powierzchnie sprawiające wrażenie starszych niż są, to styl coraz częściej pojawiający się na polskim rynku i mający szerokie grono fanów.\nPatchwork, retro, kolory z gamy brązów i szarości, barwy ziemi, to powracająca moda. Zatem inwestując teraz w łazienkę urządzisz wnętrze piękne i ponadczasowe.\nKolekcja Cementino składa się z gresów o wymiarach 31×31 cm z grupy R9 definiującej stopień antypoślizgowości. Oznacza ona, że płytki patchworkowe Granito Forte położysz na wspomnianych już podłogach i schodach. Są jednak na tyle wytrzymałe, że sprawdzą się w holach, czy korytarzach i przy wejściach.\nStandardowa cena brutto w salonach: 55 zł\nPamiętaj, że mamy dla Ciebie zniżkę na zamówienie do wygenerowania po kliknięciu w przycisk poniżej…


KAMIL01 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nKAMIL01 zaczął obserwować żyto hybrydowe, Dopłaty bezpośrednie 2015 i żyto ozime Jak uprawiać Maj 27, 2016\nKAMIL01 odpisał phantom na temat w Dotacje\nWitam Czy ktoś składał wniosek o dopłaty do poplonów w 2016r, i jak to w praktyce wygląda, czy się opłaca Ja składałem w ubiegłych latach. W tym roku pani z agencji odradziła mi bo podobno jest to bardzo kłopotliwe.\nKAMIL01 odpisał bartus16 na temat w Żyto\nKAMIL01 odpisał przemo93pl na temat w Żyto\nDziękuję za zainteresowanie, posiałem jeszcze 50kg saletry dzisiaj, ale żyto dostało trochę ciepła i jest o niebo leprze, zieloniutkie. Potem jeszcze około 100kg saletrzaku i myślę, że będzie dobrze. Nie wiem tylko czym skrócić bo przy takim nawożeniu to chyba skracanie będzie konieczne. pierwszy raz stosuję taką dawkę azotu, na hektar zawsze dawałem 200kg nawozów azotowych max. Wieloskładnikowych nie daję, bo podobno jak ziemia jest kwaśna to nie przyswaja N,P,K z nawozów. A macie jakieś sprawdzone sposoby na dłuższe podniesienie ph gleby, chodzi mi o rodzaj wapna, gleba jest piaszczysta V, VI i trochę IV klasy. Wapno tzw jednoroczne jest dobre, ale drogie, działa szybko ale krótko, a tych pozostałych to jest tyle odmian, że głupi jestem. Dziękuję za odpowiedzi\nMoje doświadczenie w uprawie żyta mino kilkunastu lat uprawiania ziemi jest niewielkie gleba jest zakwaszona, boje się dawać dużych dawek azotu, żeby żyto się nie wyłożyło, a stosowanie antywylegaczy jest drogie i nie wiem czy w moim przypadku byłoby opłacalne i trudno mi wybrać odpowiedni moment aby go zastosować, ponieważ ciężko mi określić fazy rozwoju zboża, w zeszłym roku stosowałem modus to w miarę bezpieczny środek ale drogi, żyto jak na moje oko jest średnio gęste, zauważyłem, że żyto ma barwę trochę jakby fioletową, uprawiane jest po seraderze, wysiana jedna dawka siewna na 0,5h 19.09 żyto visello. Zastanawiam się czy dać drugą dawkę azotu i w jakiej wielkości Dziękuję za komentarze\nWitam 17 marca posiałem na 0,5ha żyta hybrydowego 50kg saletry, morze trochę mało. Powiedzcie kiedy dać drugą dawkę azotu i czy 50kg saletrzaku wystarczy, żyto jest takie sobie, pole nadal grząskie, wydaje mi się że nadmiar wilgoci mu szkodzi. Dziękuję za odpowiedzi\nMam 0,5ha żyta hybrydowego, przezimowało nawet dobrze, ale wiosenne opady spowodowały, że jest coraz gorsze, tak jakby gniło, obecnie jest miękko, wjechać ciągnikiem się nie da, zastanawiam się czy dobrze by było rozsiać trochę saletry, 50kg ręką, czy to coś pomoże bo pole jest bardzo grząskie. Dzięki za odpowiedzi\nKAMIL01 odpisał farmermf na temat w Strączkowe\n[size=4]Znalazłem to forum, ponieważ szukam informacji na temat sposobu siania łubinu i etapów wschodu łubinu. Mój problem polega na tym, że zasiałem łubin siewką w pszenżyto jare, który mi wymiękło 18 dni temu i płytko go zaorałem teraz mam rzadkie wschody głęboko w ziemi są kiełki czy jak to się tam nazywa czy dadzą rade wyjść na powierzchnię jest to moje pierwsze doświadczenie z łubinem.[/size]


Rajd Sardynii: Rafał Sonik utrzymał prowadzenie - Sport WP SportoweFakty\nRajd Sardynii: Rafał Sonik utrzymał prowadzenie\nMohamed Abu-Issa odrobił godzinową stratę do Rafała Sonika i wygrał środowy etap. Jednak Polak nadal utrzymuje bezpieczną przewagę w klasyfikacji generalnej Rajdu Sardynii.\nAndrzej Prochota 10 Czerwca 2015, 20:12\nRafał Sonik wygrał pierwszy odcinek środowego etapu, ale ostatecznie to Mohamed Abu-Issa triumfował na koniec dnia, będąc na mecie szybszym od Polaka o 24 sekundy. Jednak w klasyfikacji generalnej Rajdu Sardynii, to zawodnik Orlen Team pozostaje bezpiecznym liderem.\nKatarczyk odrobił niemal godziną stratę do "SuperSonika", ale jego triumf w klasyfikacji generalnej jest raczej niemożliwy. Abu-Issa musiałby liczyć na potknięcia swoich rywali podczas ostatniego etapu.\nNa etapowym podium znalazł się Kamil Wiśniewski, który do Abu-Issy stracił 27 sekundy. Dzięki temu drugi z Polaków utrzymuje pozycję wicelidera Rajdu Sardynii przed ostatnim etapem.\nWśród motocyklistów rywalizacji nie ukończył Jakub Piątek. - Niestety musiałem wycofać się z dzisiejszej rywalizacji ze względu na defekt motocykla - przekazał w krótkim komunikacie absolwent Akademii Orlen Team. Liderem wśród motocyklistów pozostał Matthias Walkner. Austriak ma przewagę 5 minut i 10 sekund nad Armandem Monleon, który był najszybszy w środę. Trzeci jest Marc Coma (+6'34).\nW czwartek podczas ostatniego dnia Rajdy Sardynii, do pokonania będzie 143,7 kilometrów.\nKlasyfikacja generalna quadów po 4. etapie:\n1. Rafał Sonik\n2. Kamil Wiśniewski +19’53\n3. Mohamed Abu-Issa +4-'59\n4. Stephane Marthoud +6:18’41\n5. Sebastien Souday +58:28’52\nares87 11-06 08:33 Zgłoś komentarz\nI ani słowa o 24LM? Brawo redakcja!\nRally d´Italia Sardegna Rajdy terenowe Sporty motorowe Rajd Dakar - Quady Polska Rafał Sonik Marc Coma Kamil Wiśniewski Mahamed Abu-Issa Jakub Piątek


Choć Siwy Wierch należy do pasma Tatr Zachodnich, to ani trochę nie przypomina dobrze znanych tatrzańskich masywów. Po pierwsze wznosi się na wysokość zaledwie 1805 m n.p.m. Jest zatem jednym z niższych szczytów Tatr Zachodnich. Po drugie wyróżnia się licznie występującymi wapiennymi i dolomitowymi skałkami, przez co miejscami wygląda jak Jura Krakowsko-Częstochowska czy Pieniny. Myślę, że właśnie z uwagi na te różnice warto udać się na zachodni kraniec Tatr i poczuć uroki tego wyjątkowego miejsca.\nZamek Lipowiec to ruiny niegdyś potężnego, gotyckiego zamku biskupów krakowskich we wsi Wygiełzów w gminie Babice (pow. chrzanowski w woj. małopolskim). Zamek leży na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, w systemie tzw. Orlich Gniazd. 17 sierpnia 1683 r. zamek odwiedził król Jan III Sobieski, który udawał się wówczas na odsiecz wiedeńską razem z 27 tys. armią i 25 chorągwiami husarii. Pod zamkiem oddziały Sobieskiego rozbiły swój obóz, podczas gdy sam król przebywał w Krakowie i tylko przejechał przez te okolice.\nPomysł na spacer nad Zielony Staw Kieżmarski, znajdujący się w słowackich Tatrach Wysokich, zrodził się w mojej głowie dosłownie w ostatniej chwili. Chciałam w ten sposób urozmaicić powrót z kilkudniowego pobytu na Słowacji. Trasa wydawała się dość krótka, łatwa i atrakcyjna pod względem roztaczających się z niej widoków. Jak się później okazało, nie mogłam trafić lepiej - w głowie pozostały piękne wspomnienia, a na dysku twardym ponad jeden gigabajt pamiątkowych fotografii, których częścią się z Wami podzielę.\nJeśli szczyt nosi nazwę „wielki zły kamień” (Großer Bösenstein), to bez wątpienia coś niedobrego musi się za tym kryć. Odczułam to na własnej skórze, kiedy w pewien piękny, czerwcowy dzień udałam się na wędrówkę w Niskie Taury - pasmo w austriackich Alpach Wschodnich. Kompletnie nic nie zapowiadało, że ta wyprawa pozostawi szczególny ślad w mojej psychice. Ale jak to mawiają, co cię nie zabije, to cię wzmocni.