Foresta Umbra - Paweł Jaszczuk - ebook + audiobook - Legimi online\nForesta Umbra ebook i audiobook\nWydanie II poprawione, Katowice2017\ntekst © by Paweł Jaszczuk\nSzpital Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo mieści się we Lwowie przy Teatyńskiej 1 w starym ceglanym budynku przypominającym szkołę. W czwartek przed południem zjawił się tam Jakub Stern, dziennikarz lwowskiego „Kuriera”, by zdobyć materiał do kroniki sensacyjnej. Stern wymyślił już porywający tytuł. Wahał się jeszcze, czy słowo „rzeźnik” nie jest zbyt łagodne. A może „oprawca”? – chodziło mu po głowie. Albo, bardziej dobitnie, „potwór”?\nZ tą wątpliwością minął szpitalną dyżurkę i zatrzymał się pośrodku holu. Rozglądał się, słuchał, węszył. Ciężki zapach lizolu, doprawiony wonią przepoconych piżam, zelektryzował jego wyobraźnię. Stern ruszył. W sprinterskim tempie pokonał dwa piętra i stanął pod drzwiami izolatki schowanej za gabinetem zabiegowym. Miał już wejść, lecz chłód mosiężnej klamki ostudził jego zapał. Dla pokonania tremy wziął głęboki wdech i delikatnie pchnął drzwi oddzielające go od tajemnicy.\nW szpitalnej izbie, do której wszedł, dostrzegł tylko podstawowe wyposażenie: drewniany stół przykryty niebieską ceratą, dwa taborety, metalowy wieszak, zlew z blaszanym dzbankiem i płócienny parawan przesłaniający łóżko.\nStern zrobił trzy kroki w stronę okna z widokiem na kopiec Unii, a kiedy się obrócił, znalazł się sam na sam z przerażoną chorą.\n– Ja – zaczął nieśmiało – chciałem się, proszę pani, dowiedzieć…\nMówił coraz ciszej, aż w końcu zamilkł.\nZofia Widacka, niebrzydka trzydziestoletnia szatynka, zobaczywszy intruza, szybko naciągnęła koc i przysunęła się do ściany. Właśnie w tym momencie (Stern żałował, że nie zabrał aparatu) ukazał się zabandażowany kikut jej lewej stopy. Nagła reakcja Widackiej nie pozostawiała wątpliwości: wyciągnięcie z niej czegokolwiek graniczyć będzie z cudem. Mimo to, niczym zadufany sztubak, spróbował od nowa. Z wprawą dyplomaty przebrnął przez niezbędną prezentację, a potem, jakby od niechcenia, przystąpił do rzeczy.\n– Jakiś szczegół, proszę pani – rzucił błagalnie. – Przecież musi pani coś pamiętać. Nie widziała pani jego twarzy, lecz… może „on” (specjalnie, żeby nie zranić kobiety, użył tego eufemizmu) utykał, może jego głos był nienaturalny. Na pewno zapamiętała pani, jak wyglądał. Kobiety przykładają dużą wagę do ubioru. Jestem pewien… – Otworzył notes. Odkręcił nasadkę pióra, gotów pisać. Tekst był „na wczoraj”, tylko ten fakt się liczył. Przeciągnął ukośną kreskę, pod którą miały się znaleźć słowa Widackiej. Gdy podniósł wzrok, zobaczył zielone, szeroko otwarte oczy, więc zaczął zdesperowany: – Nie będę poruszał, proszę mi wierzyć, tych bolesnych wspomnień. Niech pani jedynie opisze tamten dzień. Było gorąco. Kiedy upał jest nie do zniesienia, ja to wiem, w lesie szuka się ochłody. Dlatego na minutkę odeszła pani na bok, tam gdzie…\n– Zostawcie mnie wreszcie w spokoju! – Kobieta niespodziewanie zaniosła się płaczem.\nStern stracił cierpliwość. Był przecież sam. Liczba mnoga oznaczała, że konkurent z innej gazety go wyprzedził. To nagłe odkrycie zdenerwowało go. Poczuł się perfidnie oszukany.\n– Od pani zeznań zależy teraz czyjeś życie! – powiedział, odwołując się do jej rozwagi. – Wiem, że starała się pani znaleźć drogę, a wtedy… ten szaleniec panią zaatakował.\n– Nie, nie, nie! – Widacka skryła twarz w poduszkę. – Niech pan mnie zostawi w spokoju!\nPrzeraźliwy krzyk zaalarmował szpitalny personel. Z korytarza wbiegła salowa ze ścierką, a za nią siostra zakonna.\n– Co się tu, do licha, dzieje? – zapytała ostro salowa.\n– Jak pan się tu, na miłość boską, dostał? – rzuciła z pretensją siostra, kreśląc w powietrzu znak krzyża. – Proszę natychmiast stąd wyjść!\nSalowa zamierzyła się mokrą ścierką.\n– Niech on się czem prędzej stąd zabiera! Fora!\n– Nie tak ostro! – bronił się dziennikarz, przeciskając się do drzwi. – Zaraz wszystko wytłumaczę.\n– Ta wynoś się, drania jedna, ale już! – nie przebierała w słowach salowa. – Myśli, suczy patafian, że trafił na Ormiańską do knajpy!\nStern, jak kameleon, podszył się pod inspektora policji.\n– Ta wizyta wymaga ode mnie dyskrecji. Nie mogę działać po omacku. Mam zebrać dane, ustalić fakty i z tych pozornych drobiazgów, proszę mi wierzyć, stworzyć jego portret psychologiczny. Bez pomocy pani będę dreptał w miejscu, więc…?\n– Trudno! Lekarz nie pozwala! – Siostra popatrzyła surowo, marszcząc brwi pod kornetem. – Pani Widacka dość się już przez was nacierpiała. Nie ma u was, jak widać, żadnej świętości.\n– À propos świętości – odezwał się bezczelnie Stern, wczuwając się w rolę gliny – mogę dać doskonały przykład na to, że…\nW porę ugryzł się w język. Wiedział, że jutro lub pojutrze będzie musiał tu wrócić i palenie mostów tylko utrudni mu pracę. Dobrze jest gadać, ironizował w myśli, odgrywając teatr ze szmatą albo wielkim jak płachta na byka kornetem.\nTak czy siak, należało zwijać żagle. Wsunął pióro z notesem do kieszeni. W drodze do drzwi rzucił jeszcze okiem na wystający spod koca zabandażowany kikut stopy Widackiej. Co komu po informacji, że szarytka ma krzywy zgryz, a ruda salowa piersi jak stągwie. Takich wiadomości nie zamieszcza się przecież na pierwszych stronach lwowskich gazet, pomyślał, opuszczając bez pożegnania trzy zjednoczone przeciw niemu kobiety.\nTen dzień nie przyniósł już żadnych rewelacji i frapujący temat morderstw w Rowach wciąż nie miał zakończenia. Trzeba się było spieszyć. Postępów w śledztwie domagali się lwowscy rajcy. Pytania od czytelników płynęły z całej Rzeczypospolitej, dowodząc, że cykl jego artykułów był strzałem w dziesiątkę. Teraz należało kuć żelazo, póki gorące. Dawkować na pierwszej stronie opisy krwi i nienaturalnie poskręcanych zwłok. Robota jak każda inna. Stern po latach szczerze ją polubił, przezwyciężywszy w sobie resztki niepotrzebnych oporów. Może dlatego mu się powiodło? W redakcji mówiono o nim jak o guru. Radzono się go i naśladowano. Byli jednak i tacy, których zżerała zazdrość. Sądzili, że tak jak on mają prawo umieszczać pod tekstem inicjały lub nawet całe nazwisko.\nOstatnie dni kazały Sternowi chuchać na informatorów, ba, być dla nich miłym. Współpraca z policją układała się kiepsko. Jak na złość inspektor Zięba, specjalista od seryjnych zabójstw w komendzie wojewódzkiej, pojechał z delegacją miejską do Gdyni. Dlaczego do Gdyni, a nie do Kołomyi, tego dziennikarz nie wiedział. Pocztówka z trójmasztowcem i dowcipnym tekstem – „Jestem na Lwowie, ahoj!” – nie poprawiła mu humoru.\nStern zawziął się. Nie miał zamiaru dać inspektorowi satysfakcji. Z redakcyjnego biurka sprzątnął notatki i razem ze zdjęciami przyniósł do domu. Po południu w swoim gabinecie na piętrze sortował materiał, układając makabrycznego pasjansa. Zdjęcia wykonane nowiutkim welteksem, którego blaszkowa migawka uruchamiana była z korpusu, wbijały go w dumę. Tak ostrych pozytywów – gdyby nie fotografowany obiekt – mogłoby mu pozazdrościć niejedno atelier. Ale właśnie ta obrzydliwa dokumentacja rodziła jeszcze więcej wątpliwości. Co oznaczały podkute, rozrzucone stopy? Przesłanie? Sprzeciw? A może wołanie o pomoc nieuchwytnego szaleńca? Ten, kto zabrał do lasu młotek, gwoździe i podkówki, dwukrotnie już odprawił mrożący krew w żyłach rytuał.\nDochodziła szesnasta. Stern wysunął szufladę i wyjął osobliwe zawiniątko. Na blacie spoczął metalowy przedmiot owinięty zwykłą, lnianą szmatką. Ten zagadkowy pakunek, który przypadkiem znalazł w lesie, wrócił na swoje miejsce, gdy do pokoju weszła Kasia.\n– Tatusiek pracuje, tak? – zaszczebiotała i podbiegła do ojca. – Mieliśmy wyprowadzić Dega. Znowu zapomniałeś?\n– Ależ nie, doskonale pamiętam. Zastanawiałem się tylko – dodał z namysłem – nad małą zmianą planów.\n– Jaką? – Dziewczynka spojrzała z niepokojem.\n– Czy nie pojechać na cmentarz.\n– Naprawdę, tato? Dzisiaj? Po spacerze mieliśmy przecież jechać do cyrku!\n– Cyrk Forum będzie jeszcze całe dwa tygodnie. Pojedziemy do mamy na cmentarz, bo dzisiaj są jej urodziny. Więc jak?\n– Jeśli tata bardzo chce… – odpowiedziała rezolutnie.\nStern zgarnął prawą dłonią zdjęcia.\n– Tatuś tylko posprząta i zaraz, kochanie…\nLewą ręką przytulił córkę. Poczuł zapach wykrochmalonej sukienki i mlecznego irysa, którego Kasia trzymała w ustach.\n– Życzysz sobie jednego? – Potrząsnęła blaszanym pudełkiem Kanolda, z którego wyjęła zawinięty cukierek.\nJakub kiwnął głową i otworzył usta. Usłyszał szelest odwijanego papierka i apetyczny irys wylądował miękko na jego języku.\n– Jesteś słodka jak cukierek! – powiedział czule, przyciskając makabryczne zdjęcia do blatu. – No, mój kotku, prygaj! Tata zaraz po ciebie przyjdzie.\nGdy Kasia wybiegła, skacząc zabawnie z nogi na nogę, Stern rozparł się na krześle. Biorąc pod język kanolda, przypomniał sobie zdarzenie, które rozegrało się w Rowach przed miesiącem. Wspomnienie to całkowicie go pochłonęło. Pierwszą ofiarą, skrupulatnie opisaną w „Kurierze”, była mieszkająca w leśniczówce państwa Daniluków Olga Kurzęcka. Będąca w piątym miesiącu ciąży kobieta celowo wybrała z mężem tę urokliwą samotnię, aby się wzmocnić. Krystaliczne powietrze, niezapomniane widoki i serdeczni ludzie – to wszystko miało ją przygotować na narodziny pierwszego potomka. Jej mąż, ułan stacjonującego w Jarosławiu pułku, dostał na tę okoliczność tygodniowy urlop.\nDlaczego Olga Kurzęcka pomyliła drogę w lesie? Czyżby spacer po nieznanej okolicy spotęgował zdenerwowanie? Bywa, rzecz jasna, że jedna ścieżka przypomina w lesie drugą i wtedy klops, łatwo traci się głowę. Tak myślał Stern, patrząc przez okno na pierwsze rudziejące liście na Pohulance. I pomyślał jeszcze, że z pewnością kobieta usłyszała za sobą trzask złamanej gałęzi. To ją całkiem przeraziło. Czy obróciła wtedy głowę? A jeśli tak, co zobaczyła w ostatnich sekundach życia? Ta myśl sprawiła, że poczuł spływające na szyję zimno. Zatem Kurzęcka obraca ozdobioną przepięknym warkoczem głowę tam, skąd dociera do niej trzask. Powinna, rozmyślał Stern, kierować się w stronę zachodzącego słońca. Dlaczego nierozważnie pozwoliła sobie na chwilę oddalić się od męża? Być może kucnęła za potrzebą lub, analizował, postanowiła zebrać więcej dorodnych jeżyn. Zawsze, tak mówił jej mąż, lubiła jeżyny. To ich zapach ją podniecał. Oczywiście w zupełnie innym sensie podniecony był skryty w krzakach zwyrodnialec. I oto przyjemny spacer zamienia się w jednej chwili w koszmar. Czyżby ta leśna oaza wzbudziła w niej strach? Rosły tam świerki, rozłożyste klony i karłowate buki. Drzewa nasycające aromatem powietrze i rzucające orzeźwiający cień. Podobne, lecz zdeformowane ręką ogrodnika tworzyły gęsty szpaler pod jego oknem, tuż za kępą bujnych magnolii. Tak, lecz tam, pod stopami Olgi Kurzęckiej, miast skoszonej trawy było gęste poszycie: paproć jeleni język, jaskółcze ziele i szczawik zajęczy. Rosła też dostarczająca paciorków na odpustowe różańce kłokoczka. To wszystko formowało zwartą leśną kurtynę.\nOlga Kurzęcka, wychodząc z mężem, miała na sobie kremową bluzkę z długim rękawem, spódnicę w szkocką kratę, ażurowe pończochy ze szwem i czerwone botki. Tylko mieszczuch chodzi tak do lasu. Prowokująca spódnica z rozcięciem z tyłu sięgała do połowy łydki i właśnie tę spódnicę w czerwono-niebieską kratę oraz leżący przy drodze botek znalazł syn leśniczego.\nStern, który po telegramie Daniluka zjawił się w Rowach w nieco ponad godzinę, stał wtedy kilka kroków od zwłok, obracając w palcach papierosa. Zaskakujące, że chciało mu się w tym momencie palić. Kropił ciepły lipcowy deszcz i świeciło – co rzadko się zdarza w takich przypadkach – słońce, więc parujące poszycie usztywniało nieco jego ruchy. Byłoby zabawnie, przemknęło mu przez głowę, nabawić się w środku lata kataru. Okrążył zwłoki i szybko pozbył się tej myśli. Czekając na spóźniającą się policję, sięgnął po swojego ronsona. Otworzył posrebrzane wieczko zapalniczki, uderzył kciukiem w kółko i z zadowoleniem przypalił papierosa od sunącego ochoczo w górę płomienia. To właśnie wtedy, gdy zaciągnął się dymem, uderzyła go niestosowna myśl, że miejsce, w którym stoi, jest wręcz wymarzone dla odprawienia mrocznego rytuału. Oczywiście, zakładając, że miałby z jakiegoś niezrozumiałego powodu zastąpić mordercę.\nSnując te rozważania, podszedł do zwłok i spróbował lewą dłonią odsunąć kolczasty krzew, który zasłaniał mu widok. Miał wyjątkowe szczęście: znalazł przedmiot owinięty w szarą lnianą szmatkę. Instynktownie schował go do kieszeni, a potem wielokrotnie, bez świadków, oglądał. Wtedy też, przejęty znaleziskiem, nieostrożnie chwycił naszpikowaną cierniami gałąź i ostry kolec wbił mu się pod paznokieć palca wskazującego.\nNagły ból przyniósł spokój. Kropelka krwi zabarwiła na czerwono białą bibułkę papierosa. Stern rzucił go pod nogi i wdeptał w wilgotny mech podkutym stalową żabką obcasem. Natychmiast włożył palec do ust, próbując usunąć zębami złamany cierń. W trakcie tej precyzyjnej operacji z uwagą przyglądał się policjantom odrzucającym znad zwłok paprocie, trawę i gałęzie.\nObojętna na wszystko przyroda po swojemu zaopiekowała się ciałem dwudziestoczteroletniej nauczycielki, której zaginięcie zgłosił przed trzema dniami zrozpaczony mąż. To właśnie on potwierdził, że toczone przez robactwo, poszarpane przez lisy zwłoki należą (paradoksalne dla Sterna określenie) do jego ukochanej żony.\nJeden z policjantów z nie ukrywanym wstrętem podważył pałką zwłoki, odsłaniając pokiereszowaną twarz trupa. Wtedy młodziutki porucznik krzyknął przeraźliwie, czym spłoszył siedzącego na gałęzi leszczyny kosa, i zemdlał. Uchroniło go to przed jeszcze gorszym widokiem. Nie zobaczył, na całe szczęście, makabrycznego szczegółu: opuchnięte stopy denatki, pokryte warstwą skopanego mchu i igliwia, zdobiły przybite do pięt okrwawione podkówki.\nRzecz jasna pierwszeństwo w leśnej uczcie przypadło owadom. Ich larwy z łatwością poradziły sobie z miękką tkanką oczu i nozdrzy, po czym przeszły do innych partii ciała. Zielone, tłuste muchy o przezroczystych skrzydłach leniwie sfruwały z pogryzionej przez lisy łydki, kiedy policjant próbował odgonić je świeżo zerwaną gałęzią. I jeszcze jeden szczegół wart wzmianki, a perfekcyjnie ujęty na zdjęciu – połyskująca chitynowym pancerzem pachnica. Olbrzymi chrząszcz sunął ślamazarnie w stronę gotującej się od białych larw krwawej miazgi. Stern już raz widział podobny okaz. Jako uczeń powszechniaka odkrył go na targu za teatrem, gdzie pod wielkim zwałem trocin rzeźnicy trzymali lód, którym okrywano latem porcjowane mięso. Uciekł stamtąd w popłochu.\nŚladów przestępcy nie znaleziono. Nie było to możliwe, gdyż gawiedź z Rowów, a także licznie przybyli letnicy stratowali leśne runo w promieniu kilkunastu metrów.\nO siedemnastej, sfotografowane we wszystkich możliwych ujęciach, ciało nauczycielki jechało do Lwowa wynajętym ze spółki Styks odkrytym czarnym citroenem. Z tyłu, w zasięgu wzroku, kołysała się na nierównej drodze kierowana przez Brodackiego granatowa tatra z redakcji „Kuriera”, w której, prócz Sterna, siedział także porucznik Olaf Kurzęcki.\nDziennikarz był zadowolony z takiego podziału miejsc. Nie dopuścili, by Kurzęcki podróżował z żoną i by na nią patrzył. Jej ciało znaczyło teraz mnóstwo ran i skaleczeń. Z niektórych sączyły się jeszcze płyny ustrojowe, w innych zdążyły się już zasiedlić larwy, więc mimo kilkakrotnego owinięcia ceratą i kocem zwłoki wydzielały ohydną trupią woń, wabiąc padlinożerne muchówki.\nStern już nieraz zetknął się w swojej dziennikarskiej karierze z trudnym zagadnieniem transportu zwłok, a także przygotowania ich do pogrzebu. Wtajemniczył go w nie Zygmunt Lauba, emerytowany pracownik domu pogrzebowego przy szpitalu powszechnym we Lwowie. Lauba miał opanować tę sztukę u samego Hansa Fülera, wybitnego chirurga z Hartmannspital w Wiedniu. Potrafił po mistrzowsku uzupełniać ubytki w ciele, kilkoma cięciami skalpela likwidować deformujące skurcze, a także przygotowywać zwłoki do wielogodzinnych podróży, nie wspominając o takich zabiegach higienicznych, jak mycie, czesanie i pudrowanie, które również wymagają nie lada kunsztu.\nLauba podkreślał, że jest to zagadnienie „niezmiernie delikatne” i że brak wiedzy może zniweczyć wszelkie wysiłki, powodując w obumarłym tworzywie nieodwracalne zmiany. Taka nauka płynęła szeptem z grubych, wywiniętych warg.\nZa Podhorcami, kiedy po lewej stronie szosy pojawiły się Wzgórza Zniesieńskie, Kurzęcki przerwał milczenie i zwrócił się do Sterna z prośbą, by „sprawa” jego żony nie przedostała się na łamy prasy.\n– Pan wie, o co mi chodzi. Rodzina, a poza tym, proszę mnie nie posądzać o małostkowość, jestem zawodowym wojskowym, więc morale…\n– Oczywiście, rozumiem pana, morale… – powiedział Stern, jakkolwiek słowa młodego oficera wydawały mu się groteskowe. – Będę rozmawiał z naczelnym. Postaram się zrobić wszystko co w mojej mocy.\nKłamał. Nie mógł i nie chciał mu tego obiecać. Kurzęcki irytował go. W reportażu przeznaczył dla niego daleki plan. Teraz słuchał go z narastającą niecierpliwością, odliczając cenne sekundy. Zastanawiał się wręcz, z jakiej racji miałby mu współczuć. Ze względu na karierę czy morale? Kolejna sprawa i kolejne współczucie. Ile i jak długo jeszcze? Setki, może nawet tysiące ludzkich niegodziwości opisało jego pióro. I nic. Dziwne, że jego jakoś do tej pory nikt nie żałował!\nPatrząc na uciekający do tyłu niebieski znak z białym krzyżem, który oznaczał skrzyżowanie, Jakub Stern próbował odgadnąć, kiedy nastąpi kolejny atak. Kiedy morderca, ochrzczony przez letników „kowalem z lasu”, da o sobie ponownie znać.\nGłośne nawoływanie za oknem przypomniało Sternowi o córce. Szybko wyszedł z gabinetu, zamykając drzwi na klucz. Kiedy znalazł się w holu, spostrzegł Annę. Siedziała w salonie zajęta lekturą „Światowida”. Nie odezwała się do niego, gdy podszedł. Milczała też, gdy podniósł jej dłoń i pocałował.\n– Pojedziesz z nami? – zapytał, patrząc jej w oczy.\n– Macie swoje tajemnice, ja nie jestem wam potrzebna.\n– Ciekawe, że nagle sobie o mnie przypomniałeś.\n– Przepraszam, byłem zajęty.\n– Znowu ktoś się powiesił? – zakpiła. – A może kogoś okradli? Cóż to zresztą za różnica. Nasz telefon zna w mieście każdy. Można nas wyrwać z łóżka choćby o północy! Stern: dziennikarska gwiazda Lwowa, bożyszcze, które mnie nudzi!\n– Nie przestanę! Czekałam na ciebie wystarczająco długo, a teraz chciałam się trochę położyć.\n– Masz do mnie pretensję?\n– Daj spokój! – Uderzyła ze złością palcami o poręcze fotela. – Nie mogę znieść tego, jak na mnie patrzysz.\n– Nie wystarczy, geniuszu, że dziwnie? Zadajesz takie same idiotyczne pytania jak ona. No, idź. Idź wreszcie! Twoja Kasiunia czeka. – Powróciła do kroniki towarzyskiej omawiającej trzecią wystawę kotów rasowych u Dzieduszyckich.\n– Więc zostajesz?\n– Tak jak ty zmieniłam raptem plany. Od tygodnia opowiadasz, że pójdziesz z Kasią do cyrku. Dałeś jej ponoć słowo…\n– Ja mam cyrk w domu!\n– Przestań mnie łapać za słowa! Zresztą nie mam ochoty ciągnąć się z wami na drugi koniec miasta, by raz jeszcze to sobie wszystko przypominać. Widocznie ci na tym zależy! – Popatrzyła na niego z wyrzutem.\n– Nie opowiadaj bzdur! – odparował wściekły. – Dzisiaj są jej urodziny. Nie zabronisz mi jechać na cmentarz w takim dniu!\n– Ależ jedź, jedź, Jakubie – rzuciła jadowitym tonem. – Od rana kiepsko się czuję, a teraz boli mnie przez was głowa.\nUśmiechnęła się cierpko, patrząc na śmiałą reklamę pierwszej krajowej fabryki kosmetyków toaletowych Ihnatowicza.\n– Więc jak, pojedziesz? Spacer dobrze ci zrobi – nalegał.\nNie miała zamiaru odpowiadać. Ostentacyjnie sięgnęła po leżące na stoliku tabletki z kogutkiem. Połknęła jedną i popiła wodą z kamionkowego kubka.\n– Chcemy odwiedzić dwa groby. Co jest w tym złego? – rozgoryczony podniósł głos.\n– Nic. Ostatecznie to twoja córka, tylko myślałam…\nStern pragnął zakończyć tę rozmowę. Od początku czuł, że obraca się przeciw niemu.\n– Porozmawiamy wieczorem – rzucił zły. Zabrał z wieszaka kapelusz i zbiegł z ganku. – Kasiu? Gdzie się znowu schowałaś? – zawołał, rozglądając się po ogrodzie. – Kasiu, chodźże wreszcie.\nBeztroski śmiech dziewczynki wybiegającej zza magnolii i okrzyk zadowolenia Jakuba rozwścieczyły Annę. Chętnie pokazałaby im… Może nawet połknęłaby wszystkie proszki, żeby tylko zwrócił na nią uwagę. Skrywana złość, której nie miała siły przezwyciężyć, opanowała jej myśli. Czy jest mężatką, skoro nie potrafiła urodzić mu dziecka? Od początku nie była pewna, czy kocha Jakuba. Ostatecznie był od niej starszy o całe dziesięć lat, z których siedem przeżył z inną kobietą.\nJechali tramwajem przez Wały Hetmańskie. Pęd powietrza wdzierał się otwartym oknem przedniego pomostu, podrzucając zabawnie kucyki Kasi. Niebieski wagon z nielicznymi pasażerami bujał się i skrzypiał na powyginanych szynach. Po prawej stronie ukazały się kopiec Unii Lubelskiej i Wysoki Zamek. I tu Stern spostrzegł, jak lwowski element przystępuje do akcji. Kieszonkowiec trzymający przewieszoną przez ramię marynarkę, ani chybi kompan Wasińskiego, z właściwą sobie gracją wyjął portfel z kieszeni czytającego gazetę frajera. Cenny fant, zdobyty zza parawanu, natychmiast powędrował do niepozornej, chudej dzierlatki.\nStern nie zamierzał interweniować. Zbyt dobrze wiedział, że prócz porządnych ludzi jego świat depcze niezliczona masa alfonsów, kurew i złodziei, którzy niczym wilki oczyszczają dla higieny swoje terytorium. Zło na każdym kroku stara się przechytrzyć dobro. Tak było, jest i będzie!\nNa Kazimierza Wielkiego stalowe koła, wrzynając się w szyny, zapiszczały potwornie i Stern przestał zawracać sobie głowę złodziejskim duetem. Minęli kolejne znajome przystanki: Legionów, Bernsteina i Świętej Anny, a potem tramwaj zboczył w prawo, w Janowską.\n– Ona mnie, tato, nie lubi – powiedziała głośno Kasia.\n– Kto? – Stern oderwał wzrok od obsypanej kwiatami Góry Stracenia.\n– No, ona.\nZaniepokojony spojrzał z wysoka na uczepioną poręczy córkę.\n– Pokłóciłaś się z Alą Piątkowskich?\n– Ja mówię, tato, o niej, no wiesz… – Nie dokończyła, robiąc tajemniczą minę.\n– Lubi, lubi. Musisz być tylko dla niej miła.\n– Przecież jestem.\n– Nie tak. Powiedz do niej raz „mamo”.\n– Bo widzisz, ona myśli, że…\n– Czy ty ją, tato, lubisz? – Dziewczynka domagała się jasnej odpowiedzi.\nStern odwrócił wzrok.\n– Powinniśmy ją kochać – tłumaczył cierpliwie. – To twoja nowa mama i moja żona, Kasiu.\n– Właśnie. Teraz to twoja nowa mama. Nie mów o niej „macocha”. Usłyszy i będzie się gniewać.\n– To dlaczego wyrzuciła mi z teatrzyku Senatora?\n– Niemożliwe. Musiał się gdzieś zapodziać.\nKasi nie pocieszyła ta odpowiedź.\n– Tere-fere, akurat. To był mój najlepszy rękawiczkowy kociorek.\n– Zrobię ci nowego.\n– Nie, jego nic nie zastąpi. Ona tylko czeka, żeby znowu wyrzucić mi coś do śmieci. – Dziewczynka zaczęła pochlipywać.\n– Mama tego nie chciała. Daję ci słowo, że nowy Senator będzie sto razy lepszy.\nStern zmrużył oczy, oślepiony promieniami, które przebiły się przez chmury wiszące nad dawnym lotniskiem. Jeszcze chwila i byli na miejscu. Tramwaj wyhamował na wprost bramy cmentarnej, przy której stały kwiaciarki i nieogolony preclarz z przewieszonym przez szyję straganem. Jakub energicznym ruchem otworzył drzwi wagonu. Chwycił Kasię za rękę i pomógł jej zejść po wysokich stopniach. Za nimi z tylnego wagonu wysypała się gromadka ludzi niosących szpadle, grabki i konewki.\nStern kupił u kwiaciarki bukiet róż i cztery łojowe znicze, a od nieogolonego mężczyzny pęk związanych sznurkiem precli.\nGrób pierwszej żony dziennikarza, Agnieszki, położony był przy trzeciej żwirowej alejce, po prawej stronie drogi procesyjnej. Kasia, nie czekając na ojca, pobiegła tam na skróty. Nim doszedł do mogiły, zdążyła już pozbierać liście leżące na granitowej płycie. Zwiędłą wiązankę kwiatów i okopcone znicze wyrzuciła do drewnianej skrzyni obok kamiennej steli z pochylonym aniołem. Robiła to wiele razy, zastanawiając się zawsze, czy skulonemu aniołowi nie jest w nocy zimno. Teraz chwyciła schowany za krzakiem jałowca gliniany dzbanek z zielonym nalotem i ruszyła po wodę do źródełka. W połowie drogi zamarła, dostrzegłszy rudą wiewiórkę prowadzącą między grobami psotliwą parę młodych. Kiedy przyniosła wodę, niespodziewanie wróciła do rozmowy z tramwaju.\n– Więc mam mówić teraz do niej „mamo”? – zapytała, wstawiając do dzbanka bukiet róż.\nStern udał, że nie słyszy żalu w głosie córki. Nachylił się nad mogiłą i zapalił zapalniczką trzy znicze. Ustawił je dla porządku w szeregu i, zadowolony, spojrzał na złote litery połyskujące w szarym granicie. Kolejny raz odczytał datę śmierci Agnieszki. Machinalnie mnożył, sumował i dzielił cyfry, jakby wynik tych działań miał mu dać odpowiedź na pytanie o sens tej niepotrzebnej śmierci.\n– Dobrze, będę mówiła do niej „mamo”, ale tylko dlatego, że ty tak chcesz. – Kasia wyrwała go z zamyślenia. Potem uklękła przed mogiłą matki i, wyjąwszy z kieszeni sukienki modlitewnik ojców salwatorianów, zaczęła się żarliwie modlić. Kiedy wstała, otrzepując z kościstych kolan żwirek, odgadła myśli ojca. Wzięła go za rękę i pociągnęła w stronę grobu Piotrusia.\nWe wschodniej części nekropolii, pod murem oddzielającym ją od żydowskiego cmentarza, leżały ochrzczone przez opłaconego księdza ośmiomiesięczne zwłoki. Na prostokątnej płycie z piaskowca, kupionej w zakładzie Beriera, wyryty był nieprawdziwy napis: „Piotruś Stern żył trzy dni. Bóg przyjął go do grona aniołków”.\n– Jaki on był, tato? – dopytywała się, ustawiając na płycie gliniany znicz.\n– Mały. Bardzo mały – odpowiedział, zapalając knot.\n– A ty lubiłeś go, bo był wesoły, jak ja?\n– Kochałem go tak samo jak ciebie, Kasiu – odparł, wiedząc, że na to pytanie nigdy nie pozna odpowiedzi.\nKiedy wrócili do domu, słońce chowało się już za Kleparów. Stern powiesił kapelusz na wieszaku w przedpokoju i wyjął z marynarki wianuszek precli. Położył go w kuchni na stole – na wypadek gdyby wyszedł do pracy, zanim Kasia wstanie.\nNie spał. Prześladował go koszmarny koncert. Dwa, a może trzy świerszcze rzępoliły od pół godziny pod niewidocznym krzakiem magnolii. Posadził go kiedyś dla Agnieszki, a teraz perfidne owady głośno przypominały mu o tym. Oczywisty bezsens! Agnieszki przecież nie ma. Od jej śmierci minęło całe sześć lat.\nZbyt dobrze pamiętał ból po jej odejściu i dręczącą go przez wiele tygodni chandrę. Nie odbierał telefonów, zapuścił brodę i zaczął zaglądać do kieliszka. Od całkowitej degrengolady wybawiła go praca. Szef działu kulturalnego celowo wysłał go na wernisaż do Dzieduszyckich. Stern dostał specjalne zadanie: przeprowadzić wywiad z Tytusem Czyżewskim. Pytania do malarskiego objawienia miały być wredne i takie były. Tekst z obraźliwą karykaturą – artysta dłubał palcem w nosie – ukazał się w świątecznym wydaniu „Kuriera” bez autoryzacji. Wybuchła awantura, którą zakończył wygrany przez gazetę proces. Dzięki tej darmowej reklamie zwiększył się nakład i Stern odniósł osobisty sukces. Osobisty, gdyż prócz skandalu odmieniło się też jego życie.\nKiedy pierwszy raz zobaczył Annę, pomyślał, że ma fart. Nuda geometrycznych malarskich kształtów przegrała z jednym kuszącym spojrzeniem młodej studentki. Anna wiele razy wspominała tę scenę. „Pamiętasz? Trzymałam wtedy kieliszek szampana i specjalnie zasłaniałam ci widok na futurystyczną Madonnę. Nie zaprzeczysz, że to ja cię wtedy wypatrzyłam”.\nStern cofnął się we wspomnieniach do pierwszej randki. Umówili się niedaleko jej domu, na placu Strzeleckim, skąd zagadani doszli aż do Starego Rynku. Tam złapała ich letnia ulewa. Groźne ołowiane chmury sunęły znad Łyczakowa, niosąc ciężkie krople deszczu. Nie mieli wyboru – przemoczeni schronili się w hiszpańskiej restauracyjce, Sevilli.\nAnnie strumyki spływały z mokrych włosów wprost do ust. Bawełniana sukienka przylepiła jej się do ciała, więc wyglądała niesamowicie podniecająco. Deszcz ciągle padał i zamienił się w burzę. Po każdej błyskawicy dziewczyna mrużyła zabawnie oczy i spoglądała pytająco na Sterna.\nTa romantyczna sceneria zbliżyła ich do siebie. Jakub zawołał kelnera i zamówił dwie porcje płonących szaszłyków oraz rubinową crianzę. Rozmawiali. Patrzyli sobie w oczy. Jedli i pili. Autorytet Jakuba imponował Annie. Widziała w nim doświadczenie i oparcie. Był właśnie takim mężczyzną, jakiego podświadomie szukała. Jakub odnalazł w Annie to, co utracił: ciepło rodzinnego domu i przyjaciela.\nTylko dla nich grał tego wieczoru chudy jak patyk gitarzysta. I tylko oni stąpali po cieniach, które rzucał kryształowy żyrandol. Przytuleni, szeptali sobie w tańcu czułostki. Nie powiedział jej wtedy, że jest wdowcem i że ma na wychowaniu córeczkę. Zrobił to, lecz miesiąc później.\nTen wieczór zapadł mu w pamięć z innego jeszcze powodu. Po skończonym tańcu, kiedy siedli do stolika, Anna wzięła jego dłoń. Udając wróżkę, odczytywała z niej linię życia. Nagle czar prysnął. Niczym piorun za oknem pojawił się przy nich pijany alfons. Nachylił się nad Sternem i zionąc gorzałą, zapytał: „Pan będziesz tę dziwkę ruchał czy może zechcesz mi ją odstąpić na chawirę za dwa zety?”\nAnna podniosła krzyk. Zza lady wybiegł kelner, a za nim spocony kucharz z chochlą. Lecz nim Stern zareagował na jej „Zrób coś, błagam”, nim pofatygował się użyć pięści, alfons spokojnie wyszedł. Kompletnie zmarnowany wieczór z chamskim błogosławieństwem na początek.\nNie koniec na tym. Na samym dnie duszy Jakuba, oprawiony w bezwstydną ramkę, pozostał obraz młodziutkiej kurwy, która śmiejąc się z udanego dowcipu, pobiegła za alfonsem. Jej ruchy obezwładniały go wprost. Zapowiadały bezgraniczną fizyczną rozkosz. Chętnie by ją dogonił, lecz Anna wciąż była przy nim i ściskała go za rękę. Później wielokrotnie wracał do tego zdarzenia, by za każdym razem konstatować, że tak delikatnej i pociągającej twarzy nigdy w życiu nie widział.\nOglądając barwny fotoplastykon wspomnień, katowany koszmarnym koncertem świerszczy, na próżno przywoływał upragniony sen. Obok niego, na wyciągnięcie ręki, leżała Anna. Dzieliło ich wszystko. Dom, przyjaciele, praca. Z takim nagromadzeniem przeciwieństw niepodobna razem żyć. A jednak świadomie podjęli tę próbę.\nIch ślub odbył się u Dominikanów dwa miesiące po skończeniu przez Annę Oddziału Farmaceutycznego na uniwersytecie. Rodzice dziewczyny, wzięty pediatra i położna, byli z jedynaczki dumni. Im także Stern przypadł do gustu: przystojny, dojrzały i znany już we Lwowie dziennikarz. Młoda pani magister zamieszkała w domu męża, na Pohulance. Byli szczęśliwi, i to jak. Po pół roku Anna wyszeptała Jakubowi do ucha, że spodziewa się dziecka. Oszalał z radości. Mieli już Kasię, a przy odrobinie szczęścia drugi mógł być chłopiec. Stern kartkował kalendarz w poszukiwaniu imienia dla syna. Niestety na ich małżeństwie od początku kładł się jakiś złowrogi cień. W ósmym miesiącu ciąży Anna, biorąc Kasię na ręce, poroniła. Szok był tak wielki, że przyrzekła sobie nie mieć własnych dzieci. Odtąd Jakub i Kasia czuli się winni, Anna zaś dawała im ku temu powody.\nStern wyobraził sobie nagle żonę siedzącą okrakiem na owym bezczelnym żulu z Sevilli. Podnoszącą się i opadającą z rozkosznym westchnieniem. Wściekły, bo wyobraźnia wystawiała go na poniżającą próbę, zapragnął spytać Annę, co czuje człowiek, gdy wbija się w jego piętę ostre narzędzie. Ostatecznie skończyła farmację, nie powinna się więc zdziwić. Zapytać czy nie? Nie był zdecydowany. Przeklęty temat odrażającej zbrodni ponownie go dopadł. Gdyby miał do czynienia z pospolitym zabójstwem, dawno już by tę zagadkę rozwikłał. Brakowało jednak motywu. Co, do diabła, o pierwszej w nocy obchodzi go jakiś idiotyczny motyw? Czy w ogóle istnieje odpowiedź na pytanie, dlaczego pozbawia się kogoś życia? Pospolita grabież, zazdrość, zemsta… Nieprzerwane pasmo występków ludzkości ciągnie się od grzechu pierworodnego.\nChwilę później rozmowa, którą od dawna planował, zaczęła się toczyć w jego głowie. Już niepotrzebne było potwierdzenie. Dlaczego dyskusja o bólu miałaby mieć inny przebieg niż te zdawkowe wymiany zdań, gdy mijali się z Anną w przedpokoju lub – nader rzadko – siadali do wspólnej kolacji? Zapyta pro forma: „Jak się dziś czujesz?” W odpowiedzi usłyszy lakoniczne: „Tak jak zwykle, Jakubie. A co u ciebie?”\nPotem dialog będzie się toczyć tym samym trybem:\nLecz tym razem, w gęstniejącej nocnej atmosferze, stało się coś dziwnego. Anna obróciła się powoli i jakimś poważnym tonem stwierdziła:\nZaskoczony nie zareagował.\n– Jesteś uparty. – Nie porzuciła poważnego tonu. – Mimo to chciałam ci coś ważnego powiedzieć.\n– Masz jakieś kłopoty w aptece? O co chodzi? – przerwał jej monolog.\n– To nie to – odparła.\nJakub nadusił przycisk nocnej lampki. W różowym świetle Anna uśmiechała się cierpko, jakby święty Jerzy namalowany na szklanym abażurze naprawdę celował kopią w jej oko. Na jej pozbawionej makijażu twarzy widać było delikatny meszek nad górną wargą i wijące się na skroniach żyłki.\n– Wobec tego może ty mi pomożesz – zaczął.\nUdała zainteresowanie. Sięgnęła po jabłko, które od kolacji leżało na talerzyku. Powąchała je, a potem zachłannie wbiła w nie zęby.\n– Chciałem zasięgnąć twojej rady. To dla mnie ważne, muszę znać twoją opinię.\n– O czym? – zapytała, przełykając soczysty kęs.\n– O szczególnym rodzaju śmierci.\n– O Boże, czy ty zawsze musisz być ponurakiem?\n– Myślałem o bólu, jaki zadać może jednemu człowiekowi drugi człowiek.\n– Powód był, a teraz jest czas na wyrok.\n– Dlaczego straszysz mnie w nocy?\nZaniepokojona podciągnęła się na poduszce i odgarnęła za uszy jasne pasemka włosów.\n– Chciałbym wiedzieć, co czuje kobieta, co czuje człowiek – poprawił się – któremu wbija się w piętę ostre narzędzie.\n– Co też ci przyszło do głowy? – Wstała i narzuciła podomkę. Oparta o parapet starała się przeniknąć wzrokiem skryty w czerni ogród. – Obudziłeś mnie – skłamała bez przekonania. – I jeszcze chcesz mi wmówić, że to najlepsza pora, żeby rozpamiętywać jakąś makabrę? Daję słowo, rewelacyjna metoda. No dobrze – podjęła jego myśl. – Pewnie chodzi ci po głowie jakiś nowy obrzydliwy tekst.\n– Powiedzmy, że tak – rzekł, by jej nie spłoszyć.\n– Załóżmy, powiedzmy – przedrzeźniała go. – Miałeś na myśli nóż?\n– Nóż, gwóźdź, dłuto, skalpel – wyliczał pospiesznie. – Tego typu ostry przedmiot.\n– Jeśli taki „zabieg” przeprowadza się bez znieczulenia, to…\n– Załóżmy, że mój „chirurg” nie ma chloroformu.\nObróciła się w stronę okna i, gryząc kolejny kęs, dodała pełna powagi:\n– Gdybym cię nie znała, powiedziałabym, że jesteś nawiedzony.\n– Boisz się odpowiedzieć? – nalegał.\n– Mam ci opisać ból? Najtrudniejsze do wyobrażenia cierpienie? Czy to jakiś specjalistyczny test? O co ci, Jakubie, chodzi? – zarzuciła go pytaniami, kładąc ogryzek na talerzyk.\nChciał powiedzieć jej prawdę, lecz potwierdzenie, które od niej uzyskał, przeniosło go znowu myślami tam, gdzie w leśnej gęstwinie, z dala od ludzkiego wzroku, oglądał nadjedzone przez leśne zwierzęta ciało. Był bezradny jak Anna i może naprawdę nawiedzony, gdy chował do kieszeni niewielki pakunek.\n– Mam wolne popołudnie – usłyszał wybity z makabrycznych rozmyślań. – Dlatego chciałam cię prosić, Jakubie, byśmy jutro…\n– Wiem, wiem – nie dał jej skończyć. – Obiecałem ci wyjście do teatru. Dotrzymam słowa. Kupię bilety i, choćby nie wiem co, będziemy się śmiać z szalonych pomysłów Shawa.\nBył kwadrans po dziewiątej, gdy Jakub Stern pojawił się w salonie. Jego niespodziewane wejście zaskoczyło Annę. Przynajmniej tak zareagowała. Okryta różową podomką piła wystudzoną mokkę, ze skupieniem korygując poranny makijaż.\n– Prędzej bym się śmierci spodziewała! – krzyknęła, odstawiając filiżankę na spodeczek. – Fiu, fiu! Aleś się, Kuba, odsztyftował.\n– Myślałem, Aniu, że śpisz.\n– Po takiej upojnej nocy? – zakpiła. – Kiedy zadajesz mi makabryczne pytania i dla świętego spokoju obiecujesz teatr?\nMakijaż przywrócił jej pewność siebie. Ostentacyjnie wstała z krzesła, by przyjrzeć się mężowi.\n– Widzę, Kuba, że nie próżnujesz! – Zlustrowała jego bawełnianą koszulę z krótkim rękawem i granatowe spodnie z żaglowego płótna. – Ogoliłeś się nawet! Pachniesz Ihnatowiczem jak żigolo. Czyżbyś czytał moje gazety?\nPrzełknął ten sarkastyczny dowcip.\n– Pan redaktor wychodzi?\n– Tak, mam nagłą sprawę na mieście.\n– Właśnie teraz? Gdy chciałam z tobą poważnie porozmawiać? – Wróciła na swoje miejsce, by nabrać brzegiem gąbki pudru z puderniczki.\n– Jestem już spóźniony.\n– Cóż to za tajemnicza sprawa, która wyciąga cię z łóżka? – dopytywała się.\n– Wybieram się do Hillela i do redakcji – powiedział.\n– Masz ci los! – rzuciła wściekle. – Ten okropny Żyd całkiem cię przekabacił. Wpierw przyssał się do obłąkanej rosyjskiej hrabiny, a teraz do ciebie.\n– Zabraniam ci tak o nim mówić. To mój przyjaciel.\n– Przyjaciel izraelita? – wycedziła kpiącym tonem. – Nie opowiadałbyś bzdur!\n– A żebyś wiedziała. – Starał się opanować. – Zawdzięczam mu życie. W czasie obrony wyniósł mnie spod…\n– Mówiłeś mi to sto razy. Pochwal się jeszcze, jak zmajstrowałeś z nim wóz pancerny.\n– Zbudowaliśmy go razem, to fakt!\n– Też mi bohaterowie – zaśmiała się, delikatnie rozprowadzając puder po policzkach. – O ile wiem, obrona Lwowa nie jest tylko waszą zasługą. Wtedy pomogła wam krakowska odsiecz. À propos, czy twój Hillel podziękował ci za pogrom? Zginęło przynajmniej kilkudziesięciu Żydów!\n– Nie chcesz lub nie potrafisz być sprawiedliwa. Oni dopuścili się zdrady!\n– Piękny lincz, panie redaktorze!\n– A Foch, a Barthelemy? Oni też się mylą? Te trzy tygodnie na barykadach znaczą dla mnie więcej niż…\n– Cicho, sza! Twoje konszachty z pejsatymi są już dzisiaj nie-mod-ne. Wiesz, co się dzieje w kraju? W fabrykach, biurach i na uczelniach?\n– Robi się idiotyczną grandę! Ale nie wszyscy są…\n– Więc krasnoludki zamykają żydowskie piekarnie? Demolują sklepy, napuszczają na bezbronnych bandy „naprawiaczy”? Policja, a jakże, za każdym razem wszczyna na papierze energiczne dochodzenie. A ja… Ja się tego zwyczajnie boję – powiedziała, zatrzaskując alabastrową puderniczkę.\nStern wstydził się narodowego plugastwa. Obrzydzenie budziły w nim napaści na żydowskich profesorów, współczesne ławkowe getta czy szowinistyczne ograniczenia w postaci numerus clausus, które cofały kraj do średniowiecza. Sam czytał nadesłane do redakcji przez zwolenników Dmowskiego Protokoły mędrców Syjonu.\n– To wszystko źli, nienawistni ludzie! – wyszeptał. – Prócz fanatyków są jeszcze, Aniu…\n– Chciałeś powiedzieć „ludzie uczciwi”? Nie wątpię! Z pewnością sam się do nich zaliczasz! – Zaśmiała się. – Może mi teraz łaskawie wyjaśnisz, dlaczego Salcia nawiała z synem do Palestyny?\n– Ona ma na imię Marié.\n– Salcia czy Marié, czort ich pobieri! – przeklęła do rymu, podnosząc do ust filiżankę.\n– Hillel mówił, że jego syn nie ma tu przyszłości. Wyobraź sobie, że Izaak, najzdolniejszy uczeń w klasie, nie mógł być przyjęty na medycynę!\n– Nu i zrobił się z tego międzynarodowy skandal! A tak naprawdę dobrze wiesz, że oni są tu obcy i tylko czekają na swoją okazję…\n– Anno – próbował jej przerwać – to, co mówisz…\n– Daj mi skończyć! – odparowała z furią, wylewając kawę na serwetkę. – Ja wiem swoje! Za pół godziny idę do apteki. Specjalnie czekałam, żeby ci coś powiedzieć, ale idź, skoro jakiś pejsaty Żyd jest dla ciebie ważniejszy od żony.\nKtóra to już kłótnia, pomyślał Jakub, w której Anna tryumfuje. Myśli, że tryumfuje. Uśmiechnął się cierpko. Sam naraził się na taką furię, żeniąc się z młodszą o dziesięć lat kobietą. Teraz mogła rzucić go na kolana, skazać na tysiąc podejrzeń, a mimo to zawsze gotów był jej wierzyć.


Motonauczyciel.com.pl - Test Fiat Panda Cross– ergonomia i technika w małym pudełku\nTest Fiat Panda Cross– ergonomia i technika w małym pudełku\nW roku 2010, podczas spotkania z dyrektorem fabryki w Tychach Zdzisławem Arletem, gdy zachwycałem się komfortem Lexusa którym podjechałem, powiedział mi „Duży samochód można dowolnie doposażyć. Jest to tylko kwestia ceny finalnej. Sztuką jest zbudować mały model, który będzie oferował maksimum komfortu”.\nTę rozmowę przypomniałem sobie, gdy po sześciu (siedmiu?) latach ponownie wsiadłem do Fiata Pandy. Ponieważ Fiat Panda, kiedyś powszechnie znany maluch, obecnie jest w Polsce „unikatem”, zanim zaczniemy test warto dokładniej przybliżyć ten model.\nWersje segmentu A są coraz mniej popularne w całej Europie. Dodatkowo duża ilość modeli sprawia, że w Polsce Fiat Panda przegrywa z Toyotą Aygo, czy VW up! oraz ze swoim młodszym bratem Fiatem 500. Dzisiaj niewiele osób pamięta też, że to Panda wypromowała segment A...\n[caption id="attachment_98333" align="alignnone" width="800"]\nWszystko zaczęło się w roku 1980\n„Od roku 1980, aż do dzisiaj, kultowy miejski samochód Fiata podbił serca wszystkich. We Włoszech jest to bestseller od 8 lat z rzędu i lider - razem z modelem 500 - na europejskim rynku samochodów miejskich, ze sprzedażą ponad 375 000 sztuk rocznie”, powiedział Luca Napolitano, dyrektor marek Fiat i Abarth w regionie EMEA. „Dużą role w tym sukcesie odegrały liczne serie specjalne zapoczątkowane w ostatnich latach, a mające na celu odkrywanie przez samochód miejski nowych obszarów”.\n[caption id="attachment_98335" align="alignnone" width="800"]\nTrzecia generacja - model Panda III\nPonieważ Panda III, którą mamy okazję prezentować nie jest tak popularna jak produkowana wcześniej w Polsce Panda II, a wiele osób twierdzi wręcz, że jest to tylko lifting, podajemy najważniejsze fakty o tym modelu. W porównaniu z produkowanym w Polsce poprzednikiem, model zapewnia trochę większe wnętrze (+7 mm wysokość i + 26 mm szerokości). Przestrzeń bagażowa ma standardową pojemność 225 litrów, a po złożenia oparć tylnych siedzeń pojemność do 870 litrów. W porównaniu z „polską Pandą” pojemność bagażnika wzrosła więc o 10 litrów (konfiguracja standardowa) lub o 36 litrów (po złożeniu oparć tylnych siedzeń). Wymiary Pandy III to odpowiednio (dł/szer/wys - mm) 3653/1643/1551 . W przypadku Pandy II te wymiary wynosiły odpowiednio 3538/1578/1578 mm.\nWyższa i bardziej terenowa Panda, czyli wersja Cross\nPrezentowana na zdjęciach Panda Cross jest jednak inna niż klasyczny miejski maluch. Została ona zaprojektowana z myślą o Klientach poszukujących, miejskiego modelu z genami auta terenowego. Jest to zatem samochód pozwalającego odpocząć od codziennej rutyny i zanurzyć się w ekscytujących przygodach poza miastem\nPod względem estetycznym model pojawia się w nowej pastelowej kolorystyce Niebieski Ceramic. Panda Cross jest on wyposażony w stylowe nowe 15” obręcze kół, osłony lakierowane z efektem chromu, relingi dachowe oraz listwy boczne drzwi z czarnym napisem „cross". Najbardziej uwagę zwracają jednak większa wysokość (160 5 mm), wyższy prześwit i solidnie osłonięty spód auta. Ten ostatni atut podkreślają charakterystyczne osłony z przodu i z tyłu.\n[caption id="attachment_98318" align="alignnone" width="800"]\nWnętrze klasycznej Pandy III i wersji Cross\nW modelu Panda III, całkowicie zmieniono -w stosunku do Pandy II z Tych- rozplanowanie i styl deski rozdzielczej. Deska rozdzielcza, zaprojektowana w formie kwadratowych elementów (zastosowano je w zarysie wskaźników, włączników klimatyzacji, czy radio), ma pokaźną półką znajdująca się przed pasażerem i kilkanaście schowków na podręczne przedmioty. Innowacją w klasie maluchów jest także powiększenie kieszeni na drobiazgi w drzwiach, wskutek przesunięcia głośników do góry, a stylistyczną i funkcjonalną zmianą jest nowa dźwignia hamulca ręcznego, która ma nie tylko ładniejszy kształt, ale też jest bardziej funkcjonalna.\nWnętrze wersji Cross można jednak uznać za prawdziwy „all inclusive”. Gama wyposażenia standardowego obejmuje tylne czujniki parkowania, automatyczną klimatyzację, kierownicę pokrytą skórą, nowe panele drzwiowe wykonane z czarnej techno skóry, nową deskę rozdzielczą imitującą poszycie z „terenowy zabrudzenia kurzem” oraz nowy system Uconnect z siedmiocalowym ekranem dotykowym i cyfrowym radiem DAB, kompatybilny z Apple CarPlay i Android Auto™.\nKolejną nowością są dwukolorowe fotele, których środkowy panel jest obity specjalną ekologiczną tkaniną uzyskaną w co najmniej 37% z przetworzonego tworzywa sztucznego pochodzącego z recyklingu. Fotele są ozdobione brązowymi przeszyciami bocznymi, detalami ze skóry ekologicznej i specjalnym logo „cross".\n[caption id="attachment_98313" align="alignnone" width="800"]\nSystem multimedialny nowej generacji.\nPo raz pierwszy w modelu dostępne jest nowe radio DAB z siedmiocalowym ekranem dotykowym, kompatybilne z Apple CarPlay i Android Auto™. Płynnie integruje ono smartfon z wyświetlaczem, dzięki czemu Użytkownicy mogą obsługiwać połączenia, uzyskiwać dostęp do muzyki, wysyłać i odbierać wiadomości, uzyskiwać optymalne wskazówki dotyczące kierunku jazdy, bazując na informacjach o ruchu drogowym i wiele innych rzeczy, pozostając ciągle skupionym na jeździe.\nW wersji Cross mamy też między fotelami tajemnicze pokrętło, którego nie ma w innych wersjach Pandy. To selektor trybu jazdy. Pozwala on wybrać między trybami: Auto, Off-Road i Hill Descent Control. Po przekręceniu pokrętła zobaczymy wyświetloną diodę wskazującą wybrany program, a dodatkowo przez moment na centralnym wyświetlaczu zobaczymy potwierdzenie wyboru.\n[caption id="attachment_98325" align="alignnone" width="800"]\nSilnik i układ jezdny..\nTo najwspanialsze elementy tego pojazdu. Po pierwsze.... dwucylindrowy silnik, a po drugie napęd na cztery koła.\nDwa cylindry i 900 ccm, czyli... makuch XXI wieku\nChyba każdy pamięta malucha - pojazd który zmotoryzował Polskę. Dla wielu ludzi jego charakterystyczny warkot silnika był początkiem spotkania z motoryzacyjnym światem. Na nim też wielu kierowców rajdowych rozpoczynało swą przygodę z rajdami Polski i Europy. Gdy więc dwucylindrowy silnik zniknął wraz z maluchem jedni widzieli jakąś pustkę, a drudzy krok w kierunku motoryzacji rodem z Zachodu.\nTymczasem kilka lat temu miała miejsce prapremiera nowej rodziny dwucylindrowych silników stworzonych przez FPT – Fiat Powertrain Technologies, zwanej TWIN-AIR.\nNową rodzinę silników TwinAir wyróżnia wyjątkowa kompaktowość oraz technologia najnowszej generacji, które pozwalają wyznaczać nowe standardy w zakresie osiągów, dzięki najniższemu w tej klasie silników poziomowi szkodliwych emisji i zużycia paliwa.\nTwinAir może poszczycić się szczególnie wyrafinowanymi rozwiązaniami technologicznymi, które normalnie zastrzeżone są dla silników wyższej kategorii.\n[caption id="attachment_98323" align="alignnone" width="800"]\nPorównując go z dostępnymi silnikami benzynowymi o podobnej mocy, zapewnia on znakomite osiągi przy niskim zużyciu paliwa. Dwucylindrowy silnik z turbodoładowaniem, o mocy 85 KM spala bowiem mniej paliwa przy osiągach lepszych\no 25% względem silnika 1,2 8v (69KM),\nw porównaniu do silnika 1,4 16v (90KM) zużycie paliwa jest mniejsze aż o 30% z zachowaniem porównywalnych osiągów i takiej samej przyjemności prowadzenia.\nDwucylindrowy silnik wyposażony jest w technologię Multiair, która zmniejsza zużycie paliwa, sterując przepływem powietrza bezpośrednio przez zawory ssące (z pominięciem przepustnicy). Ponadto nowy silnik TWIN-AIR w najwyższym stopniu jest wyrazem zastosowania koncepcji downsizing, czyli miniaturyzacji.\nPołączenie silnika małolitrażowego z najnowszej generacji turbosprężarką zapewnia porównywalne lub nawet lepsze osiągi oraz mniejsze zużycie paliwa i niższy poziom emisji niż większe silniki.\n[caption id="attachment_98322" align="alignnone" width="800"]\nCo więcej: turbodoładowanie znacznie zwiększa maksymalny moment obrotowy, sprawiając, że jest on osiągalny przy bardzo niskich obrotach. W wyniku tego, silnik ten oferuje większą elastyczność i bezkonkurencyjną szybkość reakcji. Specjalną uwagę zwrócono również na NVH (noise, vibration, and harshness). Ma to zapewnić przynajmniej taki sam poziom drgań jak przy silniku czterocylindrowym, z zachowaniem identycznych osiągów, ale nie zmieniając dźwięku charakterystycznego dla dwucylindrowych silników. W tym celu, aby uzyskać optymalny poziom drgań w każdych warunkach pracy silnika, od pracy na biegu jałowym po moc maksymalną, zastosowano równoważący wał pośredni.\nGdy kilkanaście lat temu, zwiedzając tor testowy Fiata niedaleko Turynu, zauważyłem drogę o nachyleniu 30 %. Zapytałem jaki samochód może wyjechać pod taki wznios i usłyszałem... Panda.\n[caption id="attachment_98320" align="alignnone" width="800"]\nTak więc podchodząc do testowego modelu byłem pewien, że może on wiele. Ponieważ nie użytkowałem modelu w terenie wykażę tylko jego podstawowe cechy:\nkąt natarcia wynosi 24 stopnie\nkąt zejścia wynosi 34 stopnie\nrozstaw osi to 2300 mm, a prześwit 158 mm, przez co kąt rampowy jest znacznie korzystniejszy niż w wielu modelach terenowych\nznaczne pokonywanie przeszkód wodnych, gdyż dolot powietrza jak umieszczony w górnej części maski.\nKto jednak zaręczy, że metalowe osłony nadwozia, nie są jedynie efektownymi ozdobami, a dane techniczne są prawdziwe?\nOdpowiedzą na to jest fakt, iż Fiat Panda Cross została uznana przez brytyjski magazyn „4x4" za „Najlepszy Crossover 2020".\n[caption id="attachment_98321" align="alignnone" width="800"]\nA jak maluch zachowuje się podczas jazdy?\nNie możemy zapominać, że jest to pojazd miejski, więc jego walory odczujemy nie na trasie podczas jazd z dużą prędkością, ale w ruchu miejskim. W tym zakresie Panda jest zaś prawdziwym królem ciasnych uliczek. Już pozycja kierowcy i wielkość powierzchni przeszklonych zapewniają doskonałą widoczność przy parkowaniu w wąskich miejscach. Dodatkowo dźwignia zmiany biegów jest umieszczona tak, aby zapewnić szybkie przełożenie rąk z lewarka na kierownicę.\nJak wspominałem, w mieście model zapewnia doskonałe warunki jezdne. Nieco gorzej jest na trasie. Duży prześwit i duża powierzchnia czołowa Pandy Cross sprawiają, że mamy potężne opory powietrza. W Efekcie jazda z prędkością ponad 130 km/h, to dość dokuczliwy hałas powietrza. Jednakże samo przyspieszenie i prędkość są zadowalające (wg katalogu prędkość maks to 164 km/h, a przyspieszenie 12,7 sek).\nJak wspominałem nie sprawdzałem modelu podczas typowych jazd terenowych. Ograniczyłem się jedynie do przejazdu przez tereny błotniste o różnym pofałdowaniu terenu. W tym wypadku model sprawował się bardzo dobrze. Duży moment obrotowy 145 Nm, od prędkości obrotowej 1900 obr/min i wybrany napęd „off road” sprawiły, że pojazd jechał z przyczepnością jak na asfalcie.\n[caption id="attachment_98327" align="alignnone" width="800"]\nNa trasie z Warszawy do Krakowa pojazd zużył 6,5 l/100 km. Jednakże była to jazda ze średnią prędkością 89 km/h i cały czas pracowała turbosprężarka. Są to wartości zbliżone do wskazań katalogu (przy wysokich prędkościach 5,8 l/100 km, przy bardzo wysokich 7,8 l/100km).\nZaskoczeniem natomiast jest jazda w mieście i terenach podmiejskich. Wg wskazań katalogu, zużycie paliwa wynosi w tym wypadku 6,1-7,9 l/100 km. Tymczasem podczas testu udało się uzyskać wartość 4,9-5,2 l/100 km. Było to możliwe dzięki włączeniu układu CITY. W tym wypadku moment obrotowy silnika jest ograniczony do 100 Nm, samochód jedzie mniej energicznie (chociaż nie jest to odczuwalne w mieście), a zużycie paliwa znacznie spada.\n[caption id="attachment_98329" align="alignnone" width="800"]\nFiat Panda to model w którym przy długości i szerokości idealnej dla ruchu miejskiego, zapewniono wysoką ergonomię jazdy, oraz dużą funkcjonalność. Zadbano też o aspekt ekonomii i bezpieczeństwa.\nCharakterystyczną cechą modelu jest fakt, że nie ograniczono się jedynie do różnych wersji wyposażeń. Zbudowano bowiem całą gamę wersji o różnym zaawansowaniu technicznym i wyposażeniowym, przeznaczonych dla różnych klientów. Mamy więc m.in. modele City Life, Sport, czy Wild. Prezentowana wersja Cross stoi na najwyższym stopniu tej hierarchii wyposażenia i techniki.\nJej cena też jest niestety najwyższa i wynosi 71 000 zł


Były poseł PO po stronie PiS? | Tv Tetka Tczew\n26 października 2020 Napisz komentarz Napisany przez Bartosz Listewnik\nRegionalny Rzecznik Dyscypliny Platformy Obywatelskiej wszczął postępowanie w sprawie byłego posła, a obecnie powiatowego radnego Jana Kulasa. Zdaniem niektórych działaczy PO na ostatniej sesji Rady Powiatu Tczewskiego Jan Kulas miał stanąć po stronie radnych Prawa i Sprawiedliwości. Były poseł uważa to za pomówienie i zapewnia, że jest lojalnym członkiem Platformy Obywatelskiej.\nNadzwyczajna sesja Rady Powiatu Tczewskiego została zwołana na wniosek radnej PiS Barbary Kamińskiej. Działacze Prawa i Sprawiedliwości nie ukrywają, że chcieliby odzyskać władzę w radzie. W ubiegły czwartek odbyło się tajne głosowanie, w wyniku którego stosunkiem głosów 12 do 11 odwołano przewodniczącego Marka Modrzejewskiego z Platformy Obywatelskiej. W jednym z jawnych głosowań na temat reasumpcji okazało się, że radny PO Jan Kulas będąc na sali obrad zrezygnował z oddania jakiegokolwiek głosu. Nie był ani za, ani przeciw, ani nie wstrzymał się. W kuluarach zawrzało i pojawiły się podejrzenia, że radny Kulas mógł być za odwołaniem Modrzejewskiego i tym samym działać na szkodę koalicji składającej się z Porozumienia na Plus, Inicjatywy Samorządowej i Koalicji Obywatelskiej. Sprawę skomentował szef pomorskich struktur PO.\nKolejna burza w kuluarach pojawiła się we wtorek po tym jak wiceprzewodnicząca Alicja Gajewska szybko zakończyła sesję. Na sali obrad pozostało trzynastu radnych, którzy domagali się kontynuowania obrad. Byli to przede wszystkim ci, którzy przeszli na stronę sześciu radnych Prawa i Sprawiedliwości. Są to: Witold Sosnowski, Grażyna Antczak i Dariusz Godlewski z Inicjatywy Samorządowej, byli członkowie Porozumienia na Plus Maria Taraszkiewicz-Gurzyńska i Piotr Odya oraz były radny Platformy Obywatelskiej Adam Kucharek. Trzynastą osobą na sali był radny Jan Kulas. Były poseł zapewnia, że pozostał nie dlatego, że przeszedł na stronę PiS, a dlatego, że sprzeciwia się bezprawnemu jego zdaniem przerywaniu sesji przez radną Gajewską.\nRadny Kulas uważa, że formuła obecnej koalicji wyczerpała się i należy powołać nową. Dyrektor regionalnego biura PO poinformował nas, że w sprawie radnego Jana Kulasa faktycznie trwa postępowanie dyscyplinarne.\nJan Kulas, KO, Koalicja Obywatelska, Marek Modrzejewski, Piotr Skiba, PiS, Platforma Obywatelska, PO, Prawo i Sprawiedliwość, rada powiatu, rada powiatu tczewskiego, rzecznik dyscypliny, Sławomir Neumann\nTczewskie koło PO już nie istnieje — Tczewskie koło Platformy Obywatelskiej przestało istnieć...\nStarostwo sprzedaje sprzęt po PZD — Sprzęt po Powiatowym Zarządzie Dróg w ubiegłym roku miał...\nNadzwyczajna sesja nie przyniosła zmi... — Na wniosek opozycji w radzie powiatu zwołano kolejną, tr...\nByły dom dziecka na sprzedaż — Zarząd powiatu zamierza sprzedać nieruchomość, w której ...\nUchwała o sprzedaży zdjęta z sesji — Rada powiatu sprawę skargi wojewody skierowała do sądu a...\nNasz Tczew - magazyn wiadomości lokalnych, także kulturalnych i sportowych (1950). Pogoda - prognoza na najbliższą dobę\n07:40 – Puk Puk, tu Book Book\nMagazyn czytelniczy. Rozmowa z pisarzem Rafałem Dębskim, autorem książek Ramię Perseusza, Żelazny Kruk, Miłość Bogów\n08:15 – X Festiwal Twórczości Kociewskiej im. Romana Landowskiego\nMagazyn czytelniczy. Rozmowa z pisarzem Tomaszem Hildebrandtem (3 stycznia 2018)\n10:20 – Na ziemi łagodnej. Dawno temu i jeszcze dawniej na Kociewiu\nPromocja najnowszej książki Romana Landowskiego, zawierającej 139 gawęd i opowieści. Z gośćmi Marią Pająkowską-Kensik, Lechem Zdrojewskim i Januszem Landowskim rozmawia red. Aleksandra Kęprowska (2 grudnia 2020)\n12:40 – Puk Puk, tu Book Book\nMagazyn czytelniczy. Rozmowa z dziennikarzem radiowym i telewizyjnym, autorem reportaży i filmów Tomaszem Sekielskim (24 stycznia 2018)\n13:05 – Undergramy 2020 - koncert House of Death\nFestiwal Undergramy 9.5. Edycja online bez udziału publiczności z podsumowaniem konkursu i koncertami zespołów m.in. House of Death\n07:40 - Puk Puk, tu Book Book\n08:15 - X Festiwal Twórczości Kociewskiej im. Romana Landowskiego\n10:20 - Na ziemi łagodnej. Dawno temu i jeszcze dawniej na Kociewiu\n12:40 - Puk Puk, tu Book Book\n13:05 - Undergramy 2020 - koncert House of Death


akcesoria jeździeckie - strona 1 -\nZobacz strony związane z tagiem: akcesoria jeździeckie\nInteresujesz się sportami konnymi? Pragniesz wiedzieć gdzie i kiedy organizowane są zawody jeździeckie? A może chcesz zgłębiać wiedzę jeździecką? Dla wszystkich miłośników jeździectwa został stworzony blog jeździecki www. hpp-a. pl. Poza najnowszymi wiadomości\t...\nNasz blog poświęcony jest w większości usłudze pasowania siodeł. Kwestia ta ma decydujące znaczenie dla zdrowia naszego konia i wygody podczas jazdy, dlatego też warto wiedzieć na czym saddle fitting i w jaki sposób jest ona realizowana. Jeśli jesteś zainteres\t...\nZapraszamy na naszą stronę jeździecką oficerki. pl. Na blogu znajduje się wiele przydatnych wiadomości, wskazówek oraz recenzji pomocnych każdemu jeźdźcowi. Każda odwiedzająca naszą stronę osoba odnajdzie dla siebie coś właściwego. Poprzez aktualność publikowa\t...\nRozmyślasz w jaki sposób najlepiej szkolić swojego konia? Jaki sprzęt jeździecki wybrać, aby nie wydać niewłaściwie pieniędzy? Jeżeli chcesz wiedzieć jak prawidłowo pielęgnować swoje akcesoria jeździeckie lub pragniesz nauczyć się lepiej troszczyć o swojego wi\t...\nJeżeli jeździsz na koniu i nie wiesz jaki sprzęt jeździecki nabyć dla siebie i swojego konia, zajrzyj na witrynę internetową. Strona jest tworzona przez miłośników jeździectwa dla miłośników tego sportu, a także wszystkiego co z nim związane. Znajdziesz tu jed\t...\nData dodania: 31.07.2015 o godz: 15:03\nJeśli chcesz być na czasie z trendami obowiązującymi w jeździectwie, interesuje Cię ta dyscyplina sportowa albo jeździsz na koniu jedynie rekreacyjnie, ale pragniesz zgłębiać swoją wiedzę na ten temat, musisz wejść na nasz blog jeździecki equitrend. pl. Znajdz\t...\nData dodania: 31.07.2015 o godz: 15:18\nInteresujesz się jeździectwem i pragniesz pogłębić swoją wiedzę na ten temat? Pragniesz być na czasie z nowościami wychodzącymi na rynku jeździeckim? Nie wiesz jakie siodło wybrać dla swojego konia? A może chcesz polepszyć swoje metody treningowe? Odpowiedzi n\t...\nZajmujemy się tworzeniem bloga jeździeckiego, koncentrującego się na dopasowywaniu siodeł. Dowiesz się tu na czym polega usługa sadle fittingu i z jakich względów jest ona tak istotna dla utrzymania prawidłowego stanu zdrowia naszego konia. Poza tym na stronie\t...


adidas Cloudfoam Flow AQ1312 Czarne • Wyprzedaż • Oryginalne Buty\nKod Producenta: AQ1312\nCzy wiesz, dlaczego buty męskie powinny być markowe? Tylko marka ADIDAS daje Ci prestiż i pewność. buty uniwersalne, buty treningowe. W tych wejdziesz wszędzie! Nie warto oszczędzać na butach, bo męskie buty od wieków były symbolem zamożności. Zamów wygodne buty! Tutaj mamy męskie buty z podeszwą z materiałów Materiał Syntetyczny najwyższej jakości. Przejdziesz setki kilometrów na piechotę, jeśli zamówisz oryginalne buty męskie Cloudfoam Flow AQ1312 z markowej kolekcji na każdy sezon wiosna, lato, jesień – są nie do zdarcia! Pamiętaj, że Tkanina: materiały, których wykonano te buty, są bardzo wytrzymałe.\nJeśli jeszcze nie znasz produktów marki ADIDAS, teraz możesz przekonać się, dlaczego buty z tej marki są tak popularne. Powodów jest wiele. Po pierwsze – najwyższej jakości materiały – wnętrza (Tkanina) i cholewki (Materiał syntetyczny). To podstawa! Ponadto, na sezon wiosna, lato, jesień producent przygotował naprawdę genialny, niepowtarzalny styl i design! Buty ADIDAS to nie tylko sport – stylowe obuwie tej firmy będzie pasowało przy wielu innych okazjach: w pracy, w samochodzie, na pieszych wycieczkach... Jest jeszcze jedna sprawa! Buty ADIDAS z tej kolekcji , są po prostu niezawodne. To obuwie wytrzymałe – buty do zadań specjalnych – dobre w długie wyprawy piesze, samochodowe, na rower, jak również do zadań codziennych. Czy można stać w urzędzie, w sklepie, pracować, w niewygodnych butach? To morderstwo dla stóp! Postaw nie tylko na niepowtarzalny styl, oryginalność, ale także na komfort, jaki daje marka ADIDAS.\nYou're reviewing: adidas Cloudfoam Flow AQ1312


Funkcji specjalnych - tematy na elektroda.pl\nZnaleziono około 3782 wyników dla: funkcji specjalnych\nPodstawowa forma zapytania: funkcja specjalny\nAutomatyka Przemysłowa 10 Kwi 2008 15:39 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 750\nAutomatyka bram, szlabanów, rolet 18 Mar 2011 21:34 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 7676\nAutomatyka Sterowanie PLC 14 Kwi 2016 12:26 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 900\nSystemy Alarmowe 04 Maj 2013 20:44 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1161\nUzupełniając wypowiedź kolegi, że gdy do jednego pinu przypisane są dwie funkcje, których koniecznie musisz użyć, to potrzebujesz multipleksera. Nie ma natomiast możliwości, aby używać jednocześnie dwóch funkcji na jednym pinie. Te funkcje "specjalne" nie są bezkolizyjne.\nMikrokontrolery AVR 15 Wrz 2010 21:32 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1250\nUrządzenia z funkcją fax to email- na co zwrócić uwagę\nBardzo dobrze i sprawnie działają funkcje fax na urządzeniach Kyocera miałem okazje sprawdzić je na FS-1128 i FS 1135 wszystko co chcesz kopia na email do folderu SMB + drukowanie lub nie. Mają funkcje specjalnej akcji dla wybranych numerów nadawcy. Fajna funkcja do generowanie sygnału faxu po wystukaniu...\nDrukarki, ksero Profesjonalne 05 Cze 2012 20:58 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1522\nAutomatyka Przemysłowa 31 Mar 2009 13:34 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1143\nWitam NIestety nie mam zadnej takiej maszyny z polskim menu :)) ale mysle ze jak sobie przetlumaczysz to dopasujesz, chodzi Ci zapewne o: "Special functions" (czyli funkcje specjalne, w prawym dolnym rogu) i potem "image combination", nie wiem jak to bedzie przetlumaczone na polski :)), kombinacja...\nSamochody Elektryka i elektronika 09 Maj 2005 00:38 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 126351\nMikrokontrolery 10 Lis 2007 07:47 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 1748\nInne Serwis 31 Lip 2006 13:36 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2579\nSamochody Elektryka i elektronika 27 Paź 2009 20:50 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1850\nTechnologia S.M.A.R.T. (Self Monitoring, Analysis and Reporting Technology) została wprowadzona w dopiero wraz ze specyfikacją ATA-3. Technologia S.M.A.R.T. składa się niejako z dwóch segmentów. Pierwszy segment jest zaszyty w firmware dysku. W tym oprogramowaniu dysku zawarte są różne procedury...\nKomputery Hardware 01 Sie 2002 07:17 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2409\nNaprawa HDD i odzysk danych 21 Lip 2008 20:32 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 85414\nPrzeniosę to przerwanie i tablice do plików .c. Ale wtedy w pliku głównym .c mam includować plik przerwania .c? Myślałem, że tam inkluduje się tylko pliki .h Nie musisz include'ować pliku .c, a nawet nie powinieneś. W Makefile dopisz go tylko do plików źródłowych (SRC = $(TARGET).c przerwanie.c inny_plik.c...\nMikrokontrolery 01 Lut 2009 19:47 Odpowiedzi: 55 Wyświetleń: 6719\nLCD i znaki specjalne\nWitam!! Wiem, że ten problem był już omawiany niemniej nie mogę sobie z tym poradzić. W moim przypadku po wysłaniu pod adres CGRAM 8 bajtow wzietych z roznych stron, czy tez ksiazek ukazuje mi sie na wyswietlaczu jakis przypadkowy "krzaczek". Wyslanie znaku specjalnego realizuje w nastepujacy sposob: ZapisDoRejestru(0x40);//Wybra...\nMikrokontrolery 20 Maj 2006 15:20 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 758\nFunkcja printf - błąd retarget'ingu\nWitam Napotkałem problem z retarget-owaniem funkcji printf w C (kompilator CodeSourcery ARM EABI). W poniższym pliku (retarget.c - kod nie jest mój ) zawarta jest implementacja funkcji takich jak printf itd... chodzi mi właśnie o funkcję printf. Otóż.. Funkcja działa poprawnie, łącznie z formatowaniem...\nMikrokontrolery ARM 03 Sty 2013 01:11 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1482\nCarAudio Co kupić? 30 Mar 2009 10:26 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2996\n[C#] obsługa wielu labeli w jednej funkcji\nale dalej nie wiem jak go rozwiązać this w tym wypadku odnosi się do formy. this.Controls to kolekcja kontrolek formy. Jeżeli dodajesz je do GroupBox'a, musisz się odwoływać do: this.groupBox1.Controls , groupBox, panel i podobne elementy same są kontenerami dla kontrolek. czy nie wygodniej...\nProgramowanie Początkujący 22 Gru 2011 07:24 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1399\nAutomatyka bram, szlabanów, rolet 03 Mar 2014 09:45 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2268\nNo ale reasumując - ze starym kompilatorem nie działa, a z nowym jest ok, tak? Jeśli by tak było, to bym się nie przejmował specjalnie i używał nowego (; Rozwój brancha 4.6 zakończył się zasadniczo 3 lata temu, więc nie dziwiłbym się specjalnie, że jest tam jakiś błąd... 4\_/3!!\nMikrokontrolery ARM 22 Mar 2015 21:08 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1041\nWitajcie, pracuję właśnie nad pewnym algorytmem, który implementuję w matlabie, no i ma być w ramach tego napisany również interfejs użytkownika. Użytkownik ma możliwość wpisywania dowolnej funkcji nieliniowej na wejściu. Wszystko mi prawie działa, ale mam mały problem w momencie, gdy chcę pokazać...\nProgramowanie 22 Kwi 2016 10:28 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1083\nByła to lekka ironia :D To jeszcze jedno pytanie - tutaj nie ważne jest do końca jak obsługujemy tą pożyczkę, bo w tej wersji jaka jest teraz docelowa, to tylko ona jest pod koniec uwzlędniana tylko raz, więc ta funkcja w rezultacie będzie inną sumę generowała niż ta "pierwsza" z przykładu - oni tam...\nProblem rozwiązany. Wystarczyło wyprowadzić dodatkowy warunek w pętli głównej po zdarzeniu UART EVENT key1 ustawiać na "1" wewnątrz funkcji "Send_SMS2" żeby funkcja wykonała się tylko raz. Mało tego w pętli specjalnie dodałem oprócz wyświetlania zmiennej Timer2 kolejnych zmiennych m i n odpowiedzialnych...\nMikrokontrolery AVR 24 Lut 2017 12:38 Odpowiedzi: 20 Wyświetleń: 1047\nPowinna być w tych programach funkcja "znajdź i zamień". Wstawiasz znak do wyszukania i znak na jaki ma być zamieniony. Po potwierdzeniu operacji dany znak zostanie zamieniony na nowy znak. Niestety nie mam pod ręką tych programów. W LibreOffice jest taka funkcja, więc i w MS Office też zapewne jest.\nObsługa oprogramowania 18 Cze 2020 13:22 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 318\nEwaluacja funkcji rekutrencyjnych\nWitam Implementuję interpreter prostego języka funkcyjnego i natrafiłem na problem z implementacją funkcji rekurencyjnych. Oprócz podstawowej składni tj.: \_x -> e (Oznacza lambda abstrakcję \_lambda x . e), let x = e1 in e2 chcę mieć specjalną składnię dla funkcji rekurencyjnych np. \_f . x...\nProgramowanie 30 Kwi 2011 13:36 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 555\n[STM32F3][GCC] Brak linkowania funkcji obsługi przerwań\nJeśli dobrze rozumiem (nie chciało mi się zbytnio analizować przykładu), to handlery "nie-weak" są w bibliotece .a, zgadza się? Miałem podobny problem z moim RTOSem, tyle że akurat z funkcjami "syscalls" dla newliba. Rozwiązań jest kilka. Pierwsze wspomniane w pierwszym poście (dodatkowa funkcja którą...\nMikrokontrolery ARM 12 Kwi 2017 15:58 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 1008\nNiepotrzebne parametry w funkcji\nWięc dlaczego uważasz, że to są jakieś czary? Podstawową zasadą C/C++ jest to, że funkcja musi być zadeklarowana przed pierwszym użyciem. Czy się to dzieje na początku pliku czy tuż przed użyciem nie ma już specjalnego znaczenia. Kompilator C++ w skrócie działa tak, że potrzebuje poprawnego prototypu...\nArduino 19 Cze 2017 20:23 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 1167\nWitam kupiłem telewizor LCD firmy LG model: 32LC3R, jest w nim wyzej wymieniona funkcja PIP ale ona nie działa, wyczytałem ze trzeba podłaczyc przewody pod wejcie Components czyli takie jak chinch ale jak podłączam DVD Panasonic DMR-E50 ta funkcja nie działa ? Czy to sa jakies specjalne kable czy moze...\nTV Serwis 21 Sty 2007 15:38 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 24459\nRadia Samochodowe Początkujący 19 Cze 2009 07:34 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1791\nCarAudio 23 Cze 2009 17:31 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1767\nAGD Co kupić? 14 Cze 2017 12:17 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1557\nAGD Co kupić? 03 Kwi 2020 13:48 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2205\n[C] Jak zainicjalizowac funkcje pod konkretnym adresem?\nFaktycznie :) Na ich szczęście był specjalny obszar pamięci wydzielony specjalnie na BTL i od niego zaczynało się szukanie. Oni tam mają w swoim SDK dużo różnych smaczków.\nMikrokontrolery 21 Wrz 2019 07:48 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 471\nTV Serwis 20 Cze 2006 22:14 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2393\nWitam, czy model tego taniego miernika, którego cena przeważnie nie przekracza 20,- zł jest ściśle tajny i specjalnego przeznaczenia, że został ukryty na zamieszczonej fotce? :D Gdyby był podany, to odpowiedź jednoznaczna już by była, a tak to bawimy się w domysły, ponieważ oznaczenie funkcji na pozycji...\nPoczątkujący Elektronicy 09 Lis 2006 09:00 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 1836\nLEXUS RC4121 wyłącza się , zanikaja wszystkie funkcje\nMam problem , TV RC4121 po włączeniu bez anteny działa wszystko OK, czyli zgłaszają się wszystkie funkcje , takie jak regulacje , szukanie , programowanie itd.Wystarczy jednak że podłączę antenę , praca procesora jest zakłócona, po prostu przestaje pracować, wyłącza się, zanikaja wszystkie funkcje, obraz...\nTV CRT Serwis 03 Kwi 2008 17:34 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1634\n[ASM+C]Zmienne przekazywane do ASM jako argument funkcji w C\nRejestrów zawsze brakowało, dopiero w technologii 64 bitowej jest ich garstka więcej. W 32 bitowej masz od 6 do 8 rejestrów do dyspozycji, z tym że ebx, esi, edi, ebp, esp musisz specjalnie traktować. 4 pierwsze musisz zwrócić w postaci nienaruszonej, tzn. ich zawartość przed RET musi być taka jak na...\nProgramowanie 11 Kwi 2009 11:15 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 5383\nJa tylko chciałem zwrócić uwagę na pewien szczegół, nagminnie ignorowany. a = pow(sin(dlat/2),2) + cos(lat1) * cos(lat2) *pow (sin(dlon/2),2) c = 2 * atan2(sqrt(a), sqrt(1-a)) d = R * c Ja bym to zrobił tak: ...\nMikrokontrolery 01 Sie 2009 15:36 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2263\nHTC Desire nowe funkcje dla tel. który jeszcze nie wyszedl\nHTC Desire nie został jeszcze nawet wypuszczony, a wygląda na to, że będzie miał nowe funkcje. Nowa funkcja będzie dostępna w przyszłej aktualizacji, a dotyczy ona obsługi formatu DivX i nie zdążano z jej zaimplementowaniem na czas premiery. Telefon HTC Desire oparty na systemie Android, ma specyfikacje...\nNewsy 05 Mar 2010 12:54 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1679\nNie wiedzieć czemu, opcja long_call musi być dodana zarówno w deklaracji jak i w definicji, więc "na górze" zostaw jak masz, a na dole dostaw kompletny zestaw "__attribute__ ((...))" między "void" a nazwę funkcji. Dodam też, że w pliku *.map nie ma wylistowanych w takim przypadku funkcji umieszczonych...\nMikrokontrolery 15 Mar 2010 15:00 Odpowiedzi: 44 Wyświetleń: 4303\nJak użyć znaków specjalnych LCD z tej dokumentacji Poszukać informacji o sposobie zapisu liczb naturalnych całkowitych w postaci dwójkowej (binarnie). Poszukać informacji o sposobie kodowania znaków wg standardu ASCII. Otworzyć helpa i poszukać informacji o funkcjach manipulujących na tekstach i...\nMikrokontrolery AVR 21 Kwi 2010 17:08 Odpowiedzi: 23 Wyświetleń: 3806\nWstaw nową kolumnę, wklej funkcję (przykład dla kolumny źródłowej A od 1 wiersza) =FRAGMENT.TEKSTU(A1;1;DŁ(A1)... i przeciągnij w dół. Następnie zaznacz kolumnę, Kopiuj, Wklej specjalnie>wartości i usuń kolumnę źródłową. Tę samą funkcję można użyć w...\nSoftware serwis 14 Paź 2010 09:41 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 44293\nNewsy 03 Gru 2011 10:29 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1833\nAutomatyka Przemysłowa 15 Paź 2012 10:01 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2019\nXFX Core 450W - Wyzwalanie funkcji Anti-Surge w Asus H87M-PLUS\nWitam, mam następujący problem: średnio dwa razy na dzień, podczas przeciętnej pracy na komputerze (internet, dokumenty, maile itp.) wyzwalana jest funkcja Anti-Surge. Po wyłączeniu funkcji w UEFI komputer, zamiast komunikatu Anti Surge, wyłączał się całkiem. Teoretycznie problem wskazuje na zasilacz...\nPoczątkujący Naprawy 15 Lip 2014 18:52 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1278\nfunkcja excel - zmiana funkcji do wyliczenia różnic\nprzed specjalnie zapytał Co jak firma jest w 2014r. a nie ma jej w 2015 ? 0 - 2014 ?\nSoftware serwis 13 Kwi 2015 06:59 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 567\nSoftware serwis 14 Lis 2016 16:01 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 612\nSystemy Alarmowe 03 Lis 2017 23:09 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 6417\nMasa taka sama jak "+" czyli 12mm² - jesli sie na taka zdecydowales. Bezpiecznik mozesz dac 40-60Amp. on ma chronic tylko Twoj samochod przed ew. zwarciem grubego kabla "+" i pozarem - wiec moze byc "za duzy" i co wazne nie dalej niz 15cm od akumulatora . Jesli chodzi o zmieniarke to nie wiem...\nCarAudio 24 Sty 2005 01:04 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 4474\nNa diody masz osobną funkcję przeznaczoną specjalnie do mierzenia diod, f to jest częstotliwość. Pozdrawiam.\nWarsztat elektronika 12 Lis 2008 20:49 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 1972\nWyjąłem cały mechanizm i niestety nie doszedłem do niczego prócz tego, że teraz również przewijanie w tył wyłącza się zaraz po wciśnięciu tej funkcji :-(. Przy czym nie rozkręcałem nic i nic specjalnego nie robiłem. Próbowałem tylko zlokalizować ten czujnik, o którym wspomniałeś. Niestety nie udało mi...\nFunkcje UARTU zaśmiecają SRAM? [c][winavr][atmega32]\nW avr stałe tekstowe siedzą w ramie, a nie we flashu jeśli się ich specjalnie nie zadeklaruje. Więc "ten tekst wjedzie na zmienna numery_autoryzowane" siedzi już w buforze, czyli w RAMie. Więc go dodatkowo do bufora żadnego nie wsadzaj. Z jakiegoś powodu zamazuje ci on zmienne. W ogóle do obsługi...\nMikrokontrolery AVR 26 Paź 2009 17:49 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 1327\nbrc nie obsłuży lanosa, to wbrew pozorom trudne auto ze względu na krótkie czasy wtrysku , a zdarzają się i ecu które w pewnej sytuacji przełączają pomiędzu fulgrupą a półsekwencją. Brc nie do półsekwencji a tym bardziej fulgrupy. Tam gdzie czytałeś piszą dobrze. Jak już napisano sterownik lpg tylko...\nFunkcje matematyczne w java\nWitam, wie może ktoś czy aby użyć funkcji matematycznych w javie trzeba zadeklarować jakaś specjalną bibliotekę czy coś podobnego ?\nProgramowanie Początkujący 31 Paź 2010 10:57 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 3259\n[C] funkcja z sizeof oparta na wskazniku\nNo przecież napisałem, że się nie da. Wskaźnik nie przechowuje żadnej innej informacji poza adresem (początku) zmiennej. W związku z tym, jeżeli funkcja potrzebuje rozmiaru, to trzeba go przekazać jako dodatkowy argument. Kolejny raz już nie będę tego powtarzał. Oczywiście, można sobie wszystko opakować...\nProgramowanie 19 Lis 2010 15:13 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 2412\nDziękuję bardzo już zaczynam to rozumieć, a czy oprócz zmiany tego Integer na Char należy użyć jeszcze jakiejś specjalnej funkcji aby po wpisaniu słowa, rozpoznawało czy jest ono palindromem?\nMikrokontrolery 10 Lut 2011 16:29 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2149\nNa niekórych laptopach, żeby działała kombinacja kalwiszy Fn+ wybrana funkcja (przeważne niebieski kolor) trzeba doinstalować specjalne oprogramowanie ze strony producenta np: Hot keys, albo ATK w nazwie. Szukaj podobnych nazw. Daj screen z menadżera urządzeń.\nSoftware serwis 01 Mar 2011 19:07 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 9531\nJeśli autko ma tylko funkcje do przodu i do tyły to silniczek zasilany jest chyba przez mostek tranzystorowy złożony z czterech tranzystorów mocy. Sprawdź czy któryś z nich nie jest uszkodzony ewentualnie któryś z tranzystorów sterujących. Bo jeżeli padł układ scalony to raczej marne szanse na naprawę...\nRobotyka Modelarstwo 13 Mar 2011 21:12 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1173\n[Arm] funkcje trygonometryczne\nBez specjalnych funkcji możesz spróbować zaimplementować algorytm Ewentualnie jeżeli nie zależy Ci na bardzo dużej dokładności, możesz stworzyć sobie tablicę float-ów z wartościami funkcji, z rozdzielczością np. 0.5 stopnia od 0 do pi/2 i w funkcji odpowiednio ich używać. to chyba najszybsze i...\nMikrokontrolery ARM 12 Cze 2011 20:07 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1555\nNewsy 10 Lis 2011 22:37 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 2004\n[ATmega8][TWI][C] - przekazanie tablicy do funkcji\nZastanów się - skąd kompilator ma wiedzieć jaki rozmiar ma zdefiniowana tablica znaki? Definiujesz ją jako typ niekompletny i kompilator tego po prostu wiedzieć nie może. Musisz więc przekazywać oprócz tablicy znaki także jej rozmiar definiowany przy wywołaniu funkcji. Możesz też przyjąć, że tablica...\nMikrokontrolery AVR 15 Lis 2011 21:27 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1415\nZ tablicą wskaźników spróbuję, może to byś faktycznie dobry pomysł. Chodź zastanawiam się czy nie stworzyć specjalnej funkcji do wyświetlania wartości tej konkretniej tablicy, program wielkościowo może być podobny. Z tym zwracaniem to dziwi mnie że _A bierze jako A, że pomimo prefixu _ jakoś rozpoznaje.\nMikrokontrolery AVR 14 Maj 2012 20:56 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1559\nJakoś specjalnie Seagate tutaj nie zabłysnął. Jakieś 3 lata temu kupiłem dysk który też ma funkcję robienia kopi za pomocą przycisku z przodu urządzenia. Tylko po co robić kopie dysku zewnętrznego na dysku wewnętrznym jeśli dysk zewnętrzny jest przeznaczonego do robienia kopii dysku wewnętrznego? Jak...\nNewsy 16 Cze 2012 03:23 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 2591\nAutomatyka domów 16 Gru 2012 11:44 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 4455\nNewsy 09 Cze 2013 15:03 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 5169\nwyszażone ??? Możesz przetłumaczyć (wytłumaczyć)? W encyklopedii nie mogę odnaleźć. To taka specjalna funkcja której nie masz w tv ;) Rozwiąznaie: właczony był tryb "Hospital".\nRTV Użytkowy 26 Maj 2013 17:07 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 4245\nNie udało mi się ustalić, w jaki sposób można zawiesić lub przekierować połączenie VoIP. Nokia E66 miała dodatkową opcję dostępną w czasie trwania rozmowy VoIP. 6300i wydaje się nie mieć takiej funkcji. Okazało się, że Nokia 6300i automatycznie przesyła kod klawisza flash, jeżeli wprowadzona sekwencja...\nGSM Użytkowy 09 Lip 2013 10:06 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 3677\nWarsztat elektronika 07 Mar 2014 12:22 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 4218\nNiestety nie jest tak łatwo... Próbowałem 3 kablami HDMI i niestety dźwięku dalej z TV nie ma. Ustawiłem sterowanie HDMI na amplitunerze. W TV niestety chyba nie ma tej funkcji Simplink, jest jedynie konfiguracja pilota uniwersalnego ale musi to być jakiś specjalny MagicPilot, którego nie posiadam......\nPołączenia urządzeń 09 Gru 2017 23:17 Odpowiedzi: 20 Wyświetleń: 7965\nWitam. "Reel Sensor PWB " to nic innego jak mówiąc na chłopski rozum -impulsator ( specjalna fotodioda ), który zlicza nam impulsy z talerzyka ( na talerzyku od spodu jest kratka ) i podaje do procesora. Sam impulsator jak i kratka powinny być czyste, w przeciwnym razie podczas odtwarzania video będzie...\nDVD/VCR/Kamery Początkujący 14 Sty 2015 18:50 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 2814\nWitam! Zastanawiam się nad tym jaka jest dokładnie funkcja bitów SRAM1LPEN, SRAM2LPEN i SRAM3LPEN w rejestrze RCC_AHB1LPENR. Opis ("SRAMx interface clock enable during Sleep mode") nie jest specjalnie dogłębny i w sumie to nie wiem o co chodzi... Czy może chodzi o to, że po wyzerowaniu tych bitów...\nDrukarki, ksero Początkujący 26 Mar 2019 12:15 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1005\nSystemy Alarmowe 25 Maj 2018 22:04 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2277\nFunkcja przecież działa. W arkuszu trzeba ją wywołać rows dla zmiennej nie jest najlepszym pomysłem, bo ta nazwa ma swoje specjalne znaczenie w VBA.\ngłośno bęben pralki samsung naprawa magnetowid sprawdzić uprawnienia elektryczne karta graficzna miganie jedynka wsteczny sonda lambda skoda samsung galaxy pamięć wymiana matrycy telewizora samsung undervolting poradnik regulator obrotów maszyny szycia sterowanie wieży silnik nierówno pracuje kopci


,,Śmieją się ze mnie, bo jestem chłopczycą" - Portal dla nastolatek - DlaNastolatek.pl\nStrona główna Wasze listy ,,Śmieją się ze mnie, bo jestem chłopczycą”\n,,Śmieją się ze mnie, bo jestem chłopczycą”\nAgata stała się pośmiewiskiem wśród koleżanek z powodu stylu ubierania się. Przeczytajcie jej list.\n,,Hejka wszystkim! Jestem Agata i mam 14 lat. Mam problem z koleżankami z klasy, które się ze mnie śmieją. Czy ktoś też to przeżył i może udzielić mi jakiś porad, jak to przetrwać?\nMam 3 braci i żadnej siostry, więc od małego lepiej dogadywałam się z chłopakami. Nieraz też zdarzyło się, że ,,donaszałam” ubrania po starszych braciach i nigdy mi to jakoś szczególnie nie przeszkadzało. Powiem szczerze, że nawet wolę męskie ciuchy, bo są wygodne. Mam w szafie 1 sukienkę i nawet jak czasem przyjdzie mi do głowy, żeby ją ubrać, to i tak ostatecznie wybieram spodnie.\nJeżeli chodzi o towarzystwo chłopaków, to tak jak już wspominałam, od zawsze lepiej dogadywałam się z płcią przeciwną, ale nie oznacza to, że nie chciałabym mieć też koleżanek. Problem w tym, że one nie chcą się ze mną zadawać. Wolą się ze mnie śmiać. A dlaczego? Bo ubieram się jak chłopak. Kurcze, to takie niesprawiedliwe…\nJak mam przekonać do siebie dziewczyny? One nawet zamiast Agata, mówią do mnie Agat, a na wf-ie zawsze słyszę, że chyba pomyliłam szatnie. Co robić??”.\nPolecamy: ,,Moja klasa jest okropna!”\nPoprzedni artykułJak powiedzieć mamie, że dostałaś okres?\nNastępny artykułTOP obudowy na telefon z AliExpress!\nAnia 9 grudnia 2019 At 12:55\nCzegokolwiek byś nie robiła to ludzie i tak znajdą powód żeby się z ciebie śmiać, więc staraj się tym nie przejmować. Wydaje mi się że śmieją się z ciebie,bo są zazdrosne że tak dobrze dogadujesz się z chłopakami. Głowa do góry i nie przejmuj się tymi idotkami.??\nKinga 11 grudnia 2019 At 15:57\nJeżeli ten list faktycznie napisała Agata, (bo coraz bardziej te wypowiedzi wyglądają jakby redakcja sobie je zmyślała xD ale nie ważne) to mogę ci powiedzieć tylko tyle że to o czym piszesz to nie jest duży problem, nie masz się co tym przejmowac, bo zdanie rówieśników w tym wieku nigdy nie będzie pochlebne. Bądź sobą a zobaczysz że w wieku nieco dojrzalszym będzie to doceniane\nPati99 22 grudnia 2019 At 11:33\nmi się też wydaje, że to chodzi o zazdrość, bo laski są takie żałosne, że jak jakaś dziewczyna ma dobry kontakt z chłopakami, to od razu obrabiają jej doope\nGawrysiuk 9 grudnia 2019 At 09:06\nSama jestem chłopczycą. 🙂\nOd 4 roku życia interesuję się samochodami. Od kilku lat telefonami. Uważam, że te zainteresowanie dziewczyn jest strasznie mało.\nA makijaż, kosmetyki nudzą mnie.\nNie cierpię nosić sukienki bo niezręcznie się czuję, a wole nosić spodnie. Bo są wygodne itp.\nU mnie nikt nie ma z tym problemu, ALE nie widzą, że ja jestem chłopczycą.\nPowiedz, że przynajmniej nie interesujesz się babskimi głupotami.\nKinga 11 grudnia 2019 At 15:59\nNie ma czegoś takiego jak dziewczęce i chłopięce zainteresowania no chyba że mówimy o bardzo wczesnym etapie rozwoju jak dziewczynce dajemy lalkę do zabawy a chłopcu autko. Ludzie dorośli interesują się różnymi rzeczami i płeć nie ma na to wpływu.


BCS-XVR3208-III • BCS - sklep\nUniwersalny rejestrator wielosystemowy BCS-XVR3208-III. Urządzenie współpracuje z 32 kamerami w jednym z analogowych systemów wysokiej rozdzielczość HD-CVI, HD-TVI lub AHD jak również w tradycyjnym systemie anlogowym (CVBS) lub cyfrowym IP. Automatycznie rozpoznaje system obrazu podłączonej kamery. Rejestrator cyfrowy BCS-XVR3208 III umożliwia zapis obrazu w rozdzielczości 1080p z prędkością 15 kl/s. Do urządzenia można podłączyć do 32 kamer analogowych lub cyfrowych IP 8.0 MPx.\nWewnątrz rejestratora BCS-XVR3208 (III generacji) producent przewidział miejsce dla ośmiu dysków twardych SATA o pojemności do 10TB każdy. Urządzenie posiada 16 wejść i 1 wyjście audio, USB, porty alarmowe, porty RS485, RS422, RS232 oraz wysokiej rozdzielczości wyjście wideo HDMI 4K (3840x2160) pracujące jednocześnie z wyjściem VGA wraz z drugim niezależnym wyjściem HDMI (1920x1080). Zaletą rejestratora są wbudowane funkcje inteligentne: przekroczenie linii, wtargnięcie w obszar, zniknięcie/pozostawienie obiektu, detekcja twarzy oraz zaawansowana wideo detekcja: detekcja ruchu, zasłonięcie, zanik obrazu.\nParametry techniczne rejestratora BCS XVR3208 III BCS:\nDeklaracja zgodności CE - BCS-XVR3208-III 2018-11-07\nKarta katalogowa - BCS-XVR3208-III 2018-11-07


Izabela Trojanowska wraca na nowej płycie do korzeni - Jedynka - polskieradio.pl\nIza Trojanowska o nowej płycie (Muzyczna Jedynka)\nUrok miejsca i spokój na nowej płycie Roberta Chojackiego\nOstatnia aktualizacja: 04.04.2017 00:59\n- Teraz nagrywa się nerwowo, wchodzi się do studia i wszystko odbywa się szybko, a tutaj udało się inaczej, niespiesznie - mówi o swojej nowej płycie saksofonista, Robert Chojnacki.\n15'40 Robert Chojnacki opowiada o najnowszej płycie "Pięć" (Muzyczna Jedynka)\n"Piątka" to piąta płyta w dorobku Roberta Chojnackiego. Swojego głosu użyczył na niej Piotr Nowak, muzyk o niezwykłym wokalu, odkryty przez saksofonistę. Płytę można kupić na sklep.polskieradio.pl\nAlbum powstał w domowym studiu wokalisty otoczonym lasem, co wpłynęło na charakter pracy i ostateczny kształt płyty. - Pod wpływem uroku miejsca, w którym nagrywaliśmy, trochę wyhamowałem. Udało nam się wspaniale zaaklimatyzować i mogę zdradzić, że w tym tygodniu spotkamy się, by zacząć pracę nad kolejnym materiałem, który mam nadzieję wydać jesienią - opowiada Robert Chojnacki.\nO pracy nad płytą i szczególnym traktowaniu muzyków w czasie nagrań rozmawiamy w nagraniu audycji.\nGość: Robert Chojnacki (muzyk, kompozytor, instrumentalista)\nZobacz więcej na temat: Zbigniew Krajewski piosenka MUZYKA Pop muzyka rozrywkowa\nAleksander Nowacki: tworzenie muzyki jest jak granie w totka\nOstatnia aktualizacja: 09.04.2017 12:15\n- Szuka się wzoru na wariację z powtórzeniami. Problem potem polega na tym, żeby nie napisać czegoś, co już zostało skomponowane - mówi Aleksander Nowacki, piosenkarz, kompozytor i producent muzyczny.\nAleksander NowackiFoto: Polskie Radio\n39'44 Aleksander Nowacki o swoich ulubionych piosenkach (Przeboje Przyjaciół Radiowej Jedynki)\nGość radiowej Jedynki wspomina utwór, który napisał kiedyś dla zespołu Alibabki: - Dwa dni przed nagraniem w Radiu Luxembourg usłyszałem piosenkę, która różniła się dwoma taktami. Mowy nie ma, żebym słyszał ją wcześniej, bo to była premiera. W ostatniej chwili trzeba było zdjąć mój utwór z sesji nagraniowej Alibabek.\nAleksander Nowacki zaprezentował w audycji swoje ulubione utwory, również własnego autorstwa. Do jednego z nich, jak sam przyznał, ma szczególny sentyment. - Gdy kończę jakąś kompozycję, z reguły jest to dla mnie zamknięty rozdział. W tym przypadku jest inaczej. To piosenka urodzinowa... - opowiada muzyk.\nCo to za utwór i kto jest jego adresatem, dowiesz się z nagrania audycji.\nTytuł audycji: Przebojów Przyjaciół Radiowej Jedynki\nZobacz więcej na temat: Zbigniew Krajewski MUZYKA homo homini Alibabki


Sałatka z selera - przepisy kulinarne\nGosia17, Wędrówki po kuchni\nSeler - niepozorny i mało doceniany w naszej kuchni, a szkoda, bo ma wiele do zaoferowania. Ma cudowny, orzechowy smak, boską chrupkość i świeżość oraz co najważniejsze mnóstwo składników mineralnych i odżywczych! To wspaniały, niskokaloryczny afrodyzjak, który zawiera dwa razy więcej witaminy C niż cytrusy. Jest składnikiem wielu potraw, ale w sałatkach sprawdza się znakomicie! I dziś główną rolę odegra właśnie w prostej sałatce. Wystarczy połączyć go z kilkoma prostymi składnikami, wymieszać, schłodzić i gotowe!\nCzas przygotowania 15 min Czas gotowania 15 min Czas przygotowania 30 min Czas przygotowania 15 min Czas gotowania 15 min Czas przygotowania 30 min\n600 g selera\n150 g ryżu basmati\n70 g pestek słonecznika\n200 g majonezu\nSelera obieramy, kroimy w grube plastry i zalewamy zimną wodą. Dodajemy odrobinę soli i gotujemy do miękkości. Ważne, aby selera nie rozgotować. Po wystudzeniu selera kroimy w kostkę. Ryż gotujemy w lekko osolonej wodzie z dodatkiem kurkumy. Studzimy i przekładamy do miski z selerem. Ananasa odsączamy z soku i kroimy na mniejsze kawałki. Delikatnie w dłoniach odsączamy z nadmiaru soku i łączymy z ryżem. Dodajemy ser żółty pokrojony w słupki, kukurydzę odsączoną z zalewy, rodzynki, pestki słonecznika oraz posiekaną natkę pietruszki.\nDo majonezu dodajemy jogurt naturalny oraz musztardę. Doprawiamy do smaku pieprzem czarnym, solą i mieszamy. Tak przygotowany sos dodajemy do sałatki i delikatnie mieszamy, aby wszystkie składniki się połączyły. Sałatkę chłodzimy około 2 godzin w lodówce przed podaniem.\nseler 600 g\nryż basmati 150 g\nser żółty 150 g\nsłonecznik 70 g\nananas 340 g\nkurkuma 2 g\nnatka pietruszki 30 g\nmajonez 200 g\njogurt naturalny 150 g\nmusztarda 10 g\npieprz czarny b.d.


ŻURAW,ZURAW dźwig DUŻY na ZDALNE STEROWANIE+ KASK - Haft artystyczny Rzeszów, szatki do chrztu\nilość ŻURAW,ZURAW dźwig DUŻY na ZDALNE STEROWANIE+ KASK\nProponujemy rewelacyjny produkt dla wszystkich fanów zabawek budowlanych. To- Gigantyczny żuraw o imponującej wysokości posiada ruchome elementy oraz światełko, a ponadto jest zdalnie sterowany pilotem. Konstrukcja ta zapewni chłopcom — tym małym i dużym, godziny spędzone na niecodziennej , fantastycznej zabawie.\nŻuraw jest niezastąpionym elementem zabawy dla przyszłych inżynierów i budowlańców. Możliwość zdalnego sterowania rozwinie w dziecku umiejętności istotne podczas obsługi przeróżnych maszyn i urządzeń także prowadzenia pojazdów, takie jak koncentracja oraz szybkość logicznego myśleniam zdolności manualne, zwinność i inne . Uważa się, że jest to doskonała zabawka umożliwiająca ciekawą zabawę dla kilku osób równocześnie.\nDźwig jest zasilany akumulatorem wielokrotnego ładowania.\nCecha 1: Żuraw RC to idealny pomysł na prezent dla dzieci, które chcą poczuć się jak na prawdziwym placu budowy.\nCecha 2 : to idealny pomysł na prezenty, prezenty urodzinowe, prezenty świąteczne itp. dla dzieci w każdym wieku.\nCecha 3 : Silne, mocne, symulowane wsparcie wysięgnika dźwigu.\nCecha 4: ZASIĘG RAMIENIA ŻURAWIA WYNOSI AŻ 94CM\nW zestawie KASK przez co bawiąc się zabawką dziecko czuje się jak prawdziwy operator żurawia!\nDźwig jest świetnym pomysłem na prezent dla każdego chłopca — jesteśmy pewni, że wywoła niesamowite wrażenia.\nDlaczego warto wybrać właśnie ten dźwig?\nOdznacza się wyjątkowo dużym rozmiarem — wysokość dźwigu osiąga 128 cm, natomiast zasięg ramion to aż 94 cm.\nProdukt posiada charakterystyczne dla elementów tego typu konstrukcji kolory — połączenie żółci z czarnymi detalami. Podczas jego wykonania wzięto pod uwagę najmniejsze detale, oddające realny wygląd maszyny używanej na placach budowy.\nŻuraw został wykonany z atestowanych materiałów najwyższej jakości, gwarantujących solidność zabawki, a także jej długą żywotność.\nSterowany pilotem RC\ndioda na szczycie żurawia\nzasilanie żurawia: akumulator 4,8V\nfunkcje pilota: obrót żurawia L/R, podnoszenie i opuszczanie haka, przesuwanie haka w przód i tył.\nwysokość żurawia: 128cm\nramię o całkowitej długośc (razem z przeciwwagą)i: 93cm\nŻuraw na szczycie posiada podświetlenie, które przy zgaszeniu światła jest jeszcze bardziej efektowne.\nPilot do sterowania dźwigiem, świetnie sprawdzi się w zabawie.\nŻuraw – Dźwig posiada wszelkie potrzebne certyfikaty bezpieczeństwa\nObrotowa głowica żurawia pozwala przenosić przedmioty w każde miejsce.


Archiwa: prawo-budowlane - Codzienny Poznań\nStrona główna » prawo-budowlane\nWyższe granty na budowę i wsparcie dla gmin z pakietu mieszkaniowego\nZ początkiem przyszłego roku w Polsce zaczną obowiązywać zaostrzone wymogi efektywności energetycznej dla nowo powstających budynków. Będą one charakteryzować się m.in. lepszą izolacją, a więc niższym zapotrzebowaniem na energię. Branża budowlana w większości jest już gotowa na zmiany, do których przygotowywała się przez ostatnich osiem lat. Zresztą zmiany te, związane ze spełnieniem standardów unijnych,...


Gość Niedzielny Gość Krakowski 45/2021\nStulatka mądrej myśli\nGość Krakowski 45/2021 DODANE 11.11.2021 AKTUALIZACJA 13.12.2021\nUłan Wową zwany\nJego wyprostowaną jak struna postać w przedwojennym mundurze kawaleryjskim znają wszyscy krakowianie. Pojawia się na uroczystościach patriotycznych, m.in. 11 listopada, prowadząc pochód konno lub pieszo. Z końmi zżył się już jako dziecko, jeździ od 75 lat. W siodle przejechał do tej pory 35 tys. km.\nMadagaskar kojarzy się głównie z pięknymi plażami albo z amerykańskim filmem animowanym dla dzieci i dorosłych. Mało kto wie, że ludzie umierają tam z głodu lub z braku opieki lekarskiej.\nGość Krakowski 45/2021 DODANE 11.11.2021 AKTUALIZACJA 09.12.2021\n„Wiele jest ubóstwa bogatych, które mogłoby być uleczone przez bogactwo biednych, jeśli tylko mogliby się oni razem spotkać i poznać!” − pisze papież Franciszek w tegorocznym Orędziu na Światowy Dzień Ubogiego.


Bukfurdo - Czechy, Słowacja, Węgry - Karawaning.pl\nJedziemy od 11.03 popołudniu do 15.03 do Bukfurdo, wygrzać się po zimie w basenach. Ktoś chętny na wspólny wyjazd ?\nBartosz skąd taki nietypowy termin wyjazdu?.\nDla mnie jedyny możliwy termin to od 2 do 7 kwietnia . Trochę Tobie zazdroszczę tak szybkiego wyjazdu , widzę ,że Bukfurdo to twoje ulubione kąpielisko.\nTak jakoś wyszło, myśleliśmy gdzie by się po zimie ruszyć i padło na Węgry. Od 3 kwietnia na 99% też tam zawitamy. Buk najbardziej nam pasuje ze względu na dzieciaka, drugi jest Lipot ale to ze względu na infrastrukturę tylko w lecie\nBartosz życzę dobrej drogi i udanego pogodowo pobytu . Jedno jest pewne Bukfurdo ma jedną z najlepszych na Węgrzech wodę leczniczą . Miłego pobytu. Pozdrawiam Lucek.\n@ Lucek26 - czyli w tym roku święta w Bukfurdo?\nJa niestety po operacji i zapewne nie będzie mi dane pomoczyć się jak zwykle w termalkach, ale jeżeli okaże się że zdrowie i medycy pozwolą, to będzie to Bogacs.\nHej. Jestem właśnie w Bukfurdo. Patrząc na forum to chyba mało popularny kierunek i to mnie dziwi. Ja jestem miło zaskoczony i uważam, że w porównaniu do Lipot ten kemping jest dużo lepszy.\nObecnie na kempingu cisza i spokój. Obłożenie oceniam na jakieś 30-40%.\nNa basenach też spokój. W porównaniu do Lipot to jest pusto :-D\nInfrastruktura kempingu też jest dużo lepsza. Więcej sanitariatów i zdecydowanie czyściej.\nNaprawdę fajny kemping i dodaje go do ulubionych :-)\nWitam. Czy baseny są w cenie kempinu?\nA do której można wjechać na kemping, bo na stronie nie znalazłem...\nCzyli muszę być min. 4 mocki . Jeśli dopłata jest spora, to dlatego Lipot jest pełny.\nTak, baseny są w cenie. Ilość dni nie ma znaczenia. Nas nikt wczoraj nie pytał na ile zostajemy. Dostaliśmy normalne ceny, bez żadnej zwyżki + chipy do wchodzenia na baseny.\nJest też zniżka 10% na CCI.\nEdit: spojrzałem na stronę i nie ma żadnych zwyżek za krótkie pobyty. Jedynie za pobyt jednodniowy jest dopłata 3 eu\nEdited July 22, 2015 by jacek00 (see edit history)\nA skąd masz takie info? Dwa lata temu byłem tam 2 noce i nic nie dopłacałem za baseny\nBo nie ma żadnej dopłaty. Baseny w strefie Zone I są w cenie kempingu bez względu na ilość dni pobytu\nBaseny zewnętrzne są w cenie a za kryte jest dopłata - przynajmniej zawsze tak było, a promocje są głównie w sezonie jesień - zima - wiosna i wtedy faktycznie można było trafić z tego co pamiętam na zniżkę lub gratisa na baseny wewnętrzne.\ncamping spoko, mnie przeszkadzały prysznice w wersji hardcore - czyli bez zasłonek, kabin, przegród jak i bez bielizny z dziadkami 70+, ciężko mi tam było dziecku wytłumaczyć o co chodzi\nna miejscu bez znaczenia długość pobytu, wjeżdżać można chyba do 22 a później od 8 rano, w między czasie można zaparkować bezpiecznie przy recepcji i aktualnie już zapłacić za noc - a kiedyś było gratis.\ncamping znany wśród forumowiczów, znam nawet jednego, którego obsługa rozpoznaje po nazwisku od samych drzwi recepcji - z racji wizyt 5-6 razy do roku\nFaktycznie jest jeden sanitariat wspólny, chociaż są już z przegrodami :-D, ale obok jest drugi, już z normalnymi kabinami.\nCo do basenów to część krytych jest w Zone I i one są w cenie. Kilka jest w Zone II i one są dodatkowo płatne, tak samo jak Zone III gdzie są sauny itp.


Maszyny typu flow pack – do czego służą? - FIMAG.pl\nOliwka Biznes,Blog Możliwość komentowania Maszyny typu flow pack – do czego służą? została wyłączona\nNa wszelkiej maści portalach poświęconych produktom spożywczym ogrom miejsca poświęca się ich właściwościom organoleptycznym, a więc przede wszystkim smakowi, wyglądowi, konsystencji, czy posmakowi. Są to oczywiście kwestie jak najbardziej istotne, jednak naszym zdaniem nie można zapominać o jednym z etapów procesu produkcyjnego, który to niejednokrotnie traktowany jest po macoszemu, a dzięki któremu możliwe jest zapewnienie, że do konsumenta docelowego dotrze wyrób nieuszkodzony, prezentujący się co najmniej znakomicie, a także taki, którego podstawowe cechy nie uległy zmianie na skutek uszkodzeń mechanicznych czy też ekspozycji na zmienne warunki termiczne lub atmosferyczne. Mowa oczywiście o etapach pakowania wstępnego oraz uzupełniającego, które to w branży zwykło się także określać mianem primary oraz secondary packaging. Ich przeprowadzenie w nowoczesnych przedsiębiorstwach bardzo usprawniają urządzenia typu flow pack.\nAutomated line for manufacturing of cardboard boxes for sour cream\nTo właśnie te maszyny odpowiadają za zabezpieczenie produktu warstwą folii lub materiału jemu pochodnego celem uchronienia go przed zmianą pożądanego stanu skupienia, deformacjami, czy też całkowitym uszkodzeniem, które jak wiadomo sprawiłoby, że dany produkt nie zainteresowałby konsumenta docelowego, tym samym generując koszty po stronie producenta. Co równie istotne, maszyny będące bohaterami dzisiejszego wpisu są w stanie wykonywać powierzone im zadania niezwykle szybko, niejednokrotnie z prędkością dochodzącą nawet do 50 sztuk na minutę. Jak łatwo się domyślić, nawet najbardziej wyspecjalizowana kadra doświadczonych pracowników będzie miała niemałe trudności, aby do takiego tempa pracy się choćby w niewielkim stopniu zbliżyć. Zastosowanie maszyn typu flow pack znacznie optymalizuje całość procesu produkcyjnego, sprawiając, że staje się on o wiele bardziej przewidywalny, generuje niższe koszty, jak również redukuje zapotrzebowanie na siłę roboczą, która to przesunięta może zostać do innych sektorów przedsiębiorstwa oraz oddelegowana do bardziej wymagających, jednakże o wiele bardziej satysfakcjonujących zawodowo zadań niż praca przy taśmie.\nUrządzenia, z uwagi na swoją wydajność, bezobsługowy charakter, jak również możliwość konfiguracji w dowolnym momencie nie należą niestety do najtańszych, jednakże każdego właściciela lub kierownika zakładu produkcyjnego specjalizującego się w wyrobach spożywczych pragniemy zapewnić, że dzięki tym niezwykłym cechom, maszyny zwrócą się już po zaledwie kilkunastu miesiącach, a następnie będą na siebie wyłącznie zarabiać, przyczyniając się także do oszczędności w zakresie całej linii produkcyjnej, co dla każdego przedsiębiorcy ma bez wątpienia niebagatelne znaczenie. Jeżeli nie są Państwo przekonani, które z urządzeń typu flow pack najlepiej sprawdziłoby się w prowadzonym przez Państwa przedsiębiorstwie, serdecznie zachęcamy do kontaktu z naszymi przedstawicielami, którzy to po zgromadzeniu wszelkich niezbędnych informacji pospieszą z pomocą oraz zaprezentują Państwu w pełni spersonalizowaną ofertę!