Kiełbasy i podroby - Passionfruit\nCzasami wystarczy jeden drobiazg, by ze zwykłego dania uczynić coś niezwykłego. Tak jest w przypadku tego przepisu - czyli znanej i lubianej wątróbki w wersji, która długo nie pozwoli Wam o sobie zapomnieć i będziecie chcieli często do niej wracać. Zapach cynamonu wypełni dom, a lekka słodycz rodzynek wspaniale uzupełni lekko gorzkawy smak wątróbki. Ten przepis to idealne połączenie smaków. Jest on już z nami ho-hoooo... od wielu wielu lat (z 15 lat?). Pochodzi on z jednego z najwcześniejszych odcinków "Makłowicza w podroży" pt. "Galicyjski smak". Bardzo polecam!\n750 g wątróbki z kurczaka\n2-3 duże cebule - obrane, pokrojone w pióra\n1. Wątróbkę oczyszczamy (zwłaszcza z wszelkich żyłek w kolorze żółtym, ponieważ będą gorzkie) i opłukujemy. Zalewamy mlekiem i odstawiamy na 1 godzinę. Dzięki temu wątróbka będzie delikatna.\nNastępnie wątróbkę dokładnie odcedzamy z mleka na sicie.\n2. Każdy kawałek panierujemy w mące. Wątróbkę smażymy partiami na niedużej ilości dobrze rozgrzanego oleju z obu stron na złoto.\nGeneralnie, wątróbkę smaży się krótko - kiedy jedna strona zaczyna się leciutko rumienić, odwracamy na drugą, a po jej niezłoceniu - zdejmujemy z patelni. Dzięki temu wątróbka będzie miękka. Zbyt długo smażona wątróbka twardnieje.\n3. Po usmażeniu całej wątróbki na tej samej patelni smażymy pokrojoną w pióra cebulę. Dodajemy do niej rodzynki oraz cynamon, oprószamy 1/2 łyżeczki pieprzu i dodajemy sól - do smaku. Kiedy cebula będzie złota, dodajemy wątróbkę i całość dokładnie mieszamy, by smaki się połączyły.\nPodajemy na gorąco, ze świeżym pieczywem.\n(5) Pokaż komentarze do wpisu „Wątróbka po żydowsku wg Makłowicza”\nponiedziałek, 15 czerwca 2015 10:12\nPrzejdź do wpisu „Wątróbka po żydowsku wg Makłowicza”\nDodaj komentarz do wpisu „Wątróbka po żydowsku wg Makłowicza” i/lub któregoś z (5) komentarzy\nKociołek dubliński to popularne danie kuchni irlandzkiej. Jest to danie skromne i proste, ale właśnie w tej prostocie tkwi siła smaku. Oraz naturalnie w dobrej jakości składnikach, czyli kiełbasie i boczku. Połączenie tych zaledwie kilku składników daje przepyszny efekt, godny polecenia. Marchewka, choć nie występowała w najbardziej pierwotnej wersji dania, stanowi smaczny i ładny kolorystycznie dodatek. Tradycyjne przyprawy to zaledwie sól, pieprz i pietruszka. Ponieważ jednak kiełbaski brytyjskie doprawiane są szałwią (polskie doprawiane są głownie majerankiem), dodałam szałwii, by uzyskać bardziej autentyczny smak. Przepis na podstawie Food.com i britishfood.about.com.\n450 g dobrej jakościowo białej kiełbasy\n250 g mocno wędzonego surowego boczku\n700 g ziemniaków sałatkowych lub do pieczenia (tzn. twardej odmiany, która nie rozpada się podczas długiego przygotowywania)\n500 ml wody (poziom wody nie powinien sięgać wyżej, niż do połowy naczynia, zatem ilość wody może być różna w zależności od wielkości naczynia)\nsól i czarny pieprz w ziarnach - do smaku\nKiełbasę kroimy w plastry (lub kawałki), boczek kroimy w większą kostkę. Marchew obieramy i kroimy w plastry, obrane ziemniaki kroimy w dużą kostkę, cebulę w grube pióra.\nKiełbasę wraz z boczkiem i jedną cebulą rumienimy na niewielkiej ilości oleju. Kiedy będzie złota i rumiana, przekładamy (wraz z wytopionym z boczku tłuszczem) do naczynia (do zapiekania lub garnka), w którym będziemy przygotowywać danie. Dodajemy ziemniaki, druga cebulę, marchew, sól, pieprz, pietruszkę, szałwię i wodę. Mieszamy.\nPomiędzy garnek a pokrywkę wkładamy kawałek folii aluminiowej, by pokrywka dolegała ściśle, uniemożliwiając wydostawanie się pary.\nTeraz można wybrać sposób przygotowania:\ndanie pieczemy w piekarniku rozgrzanym do temperatury 160 st. przez ok. 2 godziny (aż ziemniaki będą miękkie)\nlub gotujemy (a raczej pomalutku dusimy) na minimalnym płomieniu przez godzinę (ja osobiście wolę tę opcję).\nPrzed podaniem danie mieszamy (ziemniaki ładnie zagęszczą sos) i ewentualnie doprawiamy do smaku solą i pieprzem.\n(4) Pokaż komentarze do wpisu „Kociołek dubliński. Dublin Coddle.”\nczwartek, 13 listopada 2014 15:28\nPrzejdź do wpisu „Kociołek dubliński. Dublin Coddle.”\nDodaj komentarz do wpisu „Kociołek dubliński. Dublin Coddle.” i/lub któregoś z (4) komentarzy\nKiełbasa duszona z cebulą i pomidorami\nIdealna na ciepłe śniadanie lub kolację. Podana z ziemniakami może stanowić pożywny obiad.\n1. Kiełbasę pokroić w pół plastry. Cebulę obrać, pokroić w piórka. Pomidory pokroić w kostkę.\n2. W dużym garnku podsmażyć kiełbasę na niewielkiej ilości oleju. Kiedy zacznie się robić złota, dodać cebulę i czosnek. Smażyć, aż cebula będzie lekko złota. Dodać słodką paprykę, tymianek i pierz. Wymieszać.\nDodać pokrojone w kostkę pomidory, wymieszać.\nDusić, od czasu do czasu mieszając, aż pomidory puszczą sok, który zamieni się w sos.\nPodawać ze świeżym pieczywem lub ziemniakami.\nśroda, 10 lipca 2013 15:00\nPrzejdź do wpisu „Kiełbasa duszona z cebulą i pomidorami”\nDodaj komentarz do wpisu „Kiełbasa duszona z cebulą i pomidorami”\nJeśli cierpicie na permanentny brak czasu, lub jesteście na tyle głodni lub zmęczeni,że nie ma mowy o przygotowywaniu pracochłonnego dania, ten przepis z Oregano Blog może się Wam przydać: smakuje świetnie zarówno z ziemniakami, jak i z pieczywem, i może stanowić tak obiad, jak i pożywną kolację.\n4 małe kawałki kiełbasy, razem ok. 40 dag\nsól i czarny pieprz do smaku, ewentualnie ostra papryka lub chili, jeśli lubicie\nKiełbasę pokroić w plastry, zrumienić na dużej patelni w niewielkiej ilości oleju. Zdjąć z patelni.\nW międzyczasie obrać i posiekać cebulę, obrać i pokroić w małą kostkę marchewkę, pokroić w kawałki paprykę. Zielony groszek gotować przez 3 minuty we wrzącej wodzie. (można także użyć gotowej mrożonej mieszanki zielonego groszku z marchewką, wtedy jest jeszcze prościej i szybciej).\nNa patelnię dodać warzywa, chwilę smażyć, mieszając, aż cebula będzie szklista, po czym wlać wodę. Dodać przyprawy i czosnek. Dusić do miękkości warzyw. Kiedy warzywa będą już prawie gotowe, dodać koncentrat i podsmażoną wcześniej kiełbasę. Jeśli woda wyparowała - dolać. Sos zagęścić mąką rozmieszaną w kilku łyżkach wody. Zaczekać, aż się zagotuje, mieszając. Ewentualnie doprawić na ostro ostrą papryką.\n(1) Pokaż komentarze do wpisu „Kiełbasa z warzywami”\nśroda, 27 czerwca 2012 06:16\nPrzejdź do wpisu „Kiełbasa z warzywami”\nDodaj komentarz do wpisu „Kiełbasa z warzywami” i/lub (1) komentarza\nNadziewana biała kiełbasa z boczkiem\nDziś przedstawiam wspaniały sposób na pieczoną białą kiełbasę. Zazwyczaj białą kiełbasę jada się po prostu pieczoną lub w żurku. Ten przepis jest idealny, jeśli tradycyjnie przygotowywana biała kiełbasa już się Wam znudziła. Polecam!\n4 białe kiełbaski parzone (jeśli używacie surowych, wyparzcie je najpierw 5 minut we wrzącej wodzie)\n2 łyżeczki gęstej kwaśniej śmietany\nCebule obrać, drobno pokroić i przesmażyć na niewielkiej ilości oleju, aż będą lekko złote. Ostudzić, po czym dodać starty ser oraz śmietanę. Wymieszać, doprawić do smaku solą i pieprzem.\nKiełbaski naciąć na całej długości, formując kieszenie.\nKiełbaski nadziewać przygotowanym farszem i owijać boczkiem.\nPiec w piekarniku nagrzanym do 200 st. ok.30 min, do zrumienienia boczku.\nPolecam także: Biała kiełbasa z fasolą, gulasz w stylu meksykańskim\noraz: Biała kiełbasa z grilla z sosem cebulowym curry\n(2) Pokaż komentarze do wpisu „Nadziewana biała kiełbasa z boczkiem”\npiątek, 11 maja 2012 08:26\nPrzejdź do wpisu „Nadziewana biała kiełbasa z boczkiem”\nDodaj komentarz do wpisu „Nadziewana biała kiełbasa z boczkiem” i/lub któregoś z (2) komentarzy\nBiała kiełbasa z fasolą - gulasz w stylu meksykańskim\nZimno? Ponuro? Potrzebujecie czegoś pysznego na rozgrzewkę? Jeśli tak, to polecam bardzo smaczne i szybkie do przygotowanie danie, idealne, gdy wracamy zmęczeni wieczorem do domu. (Na podstawie Bistro 4/2011)\n4 kawałki białej kiełbasy, ok 400 g\new.1 łyżeczka mąki pszennej\nKiełbasę pokroić w plastry i zrumienić na niewielkiej ilości oleju wraz z obraną i pokrojoną w półplasterki cebulą.\nDodać zioła prowansalskie i paprykę, po czym od razu dodać odsączoną z zalewy fasole i wymieszać. Dodać pomidory wraz z zalewą.\nZagotować. Jeśli sosu jest dużo, można zagęścić go łyżeczką mąki pszennej, rozmieszane w kilku łyżkach wody.\nChwilę gotować razem, by smaki się połączyły, po czym doprawić solą i pieprzem. Aby smak było ostrzejszy, dodać szczyptę pieprzu cayenne.\nMożna udekorować kleksem śmietany. Podawać ze świeżym pieczywem.\n(12) Pokaż komentarze do wpisu „Biała kiełbasa z fasolą - gulasz w stylu meksykańskim”\nponiedziałek, 16 stycznia 2012 09:09\nPrzejdź do wpisu „Biała kiełbasa z fasolą - gulasz w stylu meksykańskim”\nDodaj komentarz do wpisu „Biała kiełbasa z fasolą - gulasz w stylu meksykańskim” i/lub któregoś z (12) komentarzy\nNie mam pojęcia dlaczego dotychczas nie zamieściłam na blogu jednego z moich ulubionych dań: fasolki po bretońsku. Jest to kolejne z dań mojego dzieciństwa. Może dlatego, że zawsze za szybko znika, by się załapać na fotografię? :) Jeśli jeszcze nie próbowaliście, to z całych sił Wam polecam to pyszne, sycące, szybkie i proste do przygotowania danie. :)\nbiała lub czerwona fasola w puszce\nparówki lub kiełbasa\nkoncentrat pomidorowy - 2-3 czubate łyżeczki\n1. Fasolę przelać do rondelka wraz z zalewą. Dodać ok.250 ml wody, zagotować.\nDodać majeranek roztarty w dłoniach, kminek, kolendrę, pieprz, sól, czosnek.\n2. Dodać pokrojoną kiełbasę lub parówki oraz koncentrat pomidorowy. Zagotować.\n3. W międzyczasie na patelni rozpuszczamy masło i podsmażamy na nim pokrojoną drobno cebulę. Gdy jest gotowa, dodajemy na patelnię mąkę, i robimy zasmażkę (razem z cebulą).\nZagęszczamy fasolę, mieszając energicznie. (Zagęszczamy w sumie też wg uznania - jedni lubią rzadkie, inni gęściejsze )\n(9) Pokaż komentarze do wpisu „Fasolka po bretońsku”\nponiedziałek, 21 marca 2011 11:22\nDodaj komentarz do wpisu „Fasolka po bretońsku” i/lub któregoś z (9) komentarzy\nKiełbasa z kiszoną kapustą w pomidorach\nCo przygotować, kiedy... do końca się nie wie, co by się zjadło, i ma się nie wiele czasu? Wymyśliłam pyszny i szybki obiad, z gatunku tych ciepłych, swojskich i domowych, a przy tym niedrogich i łatwych w wykonaniu. Kapusta syci i rozgrzewa, ale nie jest wcale ciężka. Dodatek pomidorów jest jak dla mnie przepyszny. Polecam!\nMożna oczywiście pominąć kiełbasę i potraktować kapustę jako obiad wegetariański, lub podać kapustę jako dodatek do obiadu ( ryba, kotlety, kurczak, pieczeń itd.).\n(5) Pokaż komentarze do wpisu „Kiełbasa z kiszoną kapustą w pomidorach”\nPrzejdź do wpisu „Kiełbasa z kiszoną kapustą w pomidorach”\nDodaj komentarz do wpisu „Kiełbasa z kiszoną kapustą w pomidorach” i/lub któregoś z (5) komentarzy\nNie wiem, jak u Was, ale u mnie od wczoraj pada. "Pada" to mało powiedziane - po prostu leje. Pogoda bardziej przypomina listopad, niż czerwiec. Kiedy jest tak ponuro i smutno, lubię przygotować coś szybkiego i pysznego do jedzenia, a potem zwinąć się wieczorem pod kocem z dobrą książką. Przedstawiam zatem sposób na odmienienie "zwykłej" kiełbasy i zamienienie jej w smaczne i ciekawe danie - w aromatycznym sosie curry. ( Nie mylić z również bardzo pyszną Currywurst)\nKiełbasę pokroić w plastry. Cebulę pokropić w plastry lub pół plastry. Zrumienić razem na niewielkiej ilości oleju.\nDodać łyżeczkę curry, wymieszać i chwilę razem smażyć.\nWlać na patelnię 100 ml wody.\nW 100 ml gęstej śmietany rozmieszać łyżeczkę mąki. Dodać śmietanę do kiełbasy, wymieszać, chwilę gotować, aż sos zgęstnieje. Doprawić solą i pieprzem do smaku. Miłośnicy czosnku mogą także dodać mały ząbek.\nPodawać z ziemniakami lub świeżym pieczywem.\n(10) Pokaż komentarze do wpisu „Kiełbasa w sosie curry”\nczwartek, 24 czerwca 2010 09:12\nPrzejdź do wpisu „Kiełbasa w sosie curry”\nDodaj komentarz do wpisu „Kiełbasa w sosie curry” i/lub któregoś z (10) komentarzy\nCurrywurst, Kiełbasa w sosie curry\nSzybki i smaczny pomysł na kiełbasę. Niemiecka klasyka. Ponieważ w Polsce nie znalazłam póki co odpowiednika kiełbasy, jaką jadłam w Berlinie, zastępuję ją więc zwykłą kiełbasą lub kiełbasą białą pieczoną. W obu wersjach świetnie smakuje. W zasadzie, cała atrakcją tego dania jest sos, więc dajcie po prostu taką kiełbasę, jaka najbardziej Wam smakuje. Może ktoś z Was zdecyduje się w majowy weekend na grillowanie? Jeśli nie, kiełbaskę można także przygotować w domu. Polecam :)\n( ew. szczypta pieprzu cayenne)\nKiełbasę upiec. W międzyczasie przygotować sos.\nPomidory przełożyć do rondla. Jeśli używamy całych - pokroić je drobno. Dodać miód, ocet, sos Worcestershire, paprykę i curry. Wymieszać. Gotować kilka minut, aż sos zmniejszy objętość i zgęstnieje.\nNa końcu oprószyć mąką pszenną i wymieszać. Chwilę gotować.\nKiełbasę podawać z sosem i frytkami lub świeżym pieczywem.\n(17) Pokaż komentarze do wpisu „ Currywurst, Kiełbasa w sosie curry”\npiątek, 30 kwietnia 2010 08:58\nPrzejdź do wpisu „ Currywurst, Kiełbasa w sosie curry”\nDodaj komentarz do wpisu „ Currywurst, Kiełbasa w sosie curry” i/lub któregoś z (17) komentarzy


Czerginiec: Do każdego kombatanta AK musimy podchodzić indywidualnie - Świat - rp.pl\nKopalnie Surowców Skalnych\nAktualizacja: 11.06.2014, 18:05\nCzerginiec: Do każdego kombatanta AK musimy podchodzić indywidualnie\nJeżeli ktoś ma krew cywilów na rękach, z całą pewnością jest zbrodniarzem - mówi "Rz" Gen. Nikołaj Czerginiec, osoba bardzo wpływowa w strukturach białoruskich władz, w mińskim parlamencie kierował komisją spraw międzynarodowych i bezpieczeństwa publicznego, obecnie jest szefem Stowarzyszenia Pisarzy Białoruskich. Od 2006 roku ma zakaz wjazdu do Unii Europejskiej.\nRz: Czy słyszał Pan o sprawie kombatantki AK Weroniki Sebastianowicz, którą urząd celny w Grodnie postawił przed sądem za rzekomy przemyt paczek świątecznych z Polski? Poniżej dalsza część artykułu\nGen. Nikołaj Czerginiec: Pierwszy raz słyszę o tej sprawie. Nie wiedziałem w ogóle, że taka osoba istnieje. Nie będę tego komentował, ponieważ dowiaduję się o tym od Pana.\nRz: Jaki Pan ma stosunek do Armii Krajowej?\nByli tam różne ludzie. Jedni zostali wprowadzeni w błąd, drudzy poszli do tej partyzantki by walczyć z faszyzmem. Do każdego kombatanta musimy podchodzić indywidualnie. Jeżeli ktoś ma krew cywilów na rękach, z całą pewnością jest zbrodniarzem. Obecnie pracuję nad książką, która odsłoni wiele dotychczas nieznanych faktów, dotyczących znanego zbrodniarza Romualda Rajsa (ps. Bury). Tymczasem niektórzy w Polsce próbują rehabilitować tego zbrodniarza, a przecież on zamordował setki ludzi. Mam dziesiątki świadectw tego, że pod kierownictwem tej osoby zostało spalono kilka wiosek. Rozmawiałem z osobą która przeżyła te czasy, opowiadała jak otaczali białoruskie wioski i robili to samo, co Niemcy w Chatyniu.\nRz: Jest pan zatem nastawiony negatywnie?\nTo nie jest do końca tak. Oficjalne stanowisko jest takie, że żołnierze AK walczyli także przeciwko Armii Czerwonej. Dobrze wiemy jednak, że nie wszyscy w tych szeregach byli jednakowi. Akowcy skutecznie walczyli z faszyzmem i są na to liczne dowody historyczne.\nRz: Więc dlaczego ci Akowcy, którzy walczyli z faszystami nie są traktowani na Białorusi jako weterani II wojny światowej?\nJeszcze raz powtarzam, że do każdego kombatanta AK musimy podchodzić indywidualnie. Jedni walczyli z Armią Czerwoną, a drudzy z faszystami. Od tego będzie zależeć w jaki sposób będą oni traktowani. Nawet weterani-internacjonaliści wojny w Afganistanie nie mają specjalnie uregulowanego statusu na Białorusi, nie mają go również weterani wojny w Angoli. Musimy uregulować te wszystkie kwestie, lecz brakuje dawnej współpracy z Polską.\nRz: Jak według Pana można naprawić te relacje?\nTrzeba powrócić do współpracy w ramach dwustronnej komisji parlamentarnej, której miałem zaszczyt przewodniczyć na Białorusi. Organizowaliśmy wspólne posiedzenia w Białowieży, rozwiązywaliśmy problemy dotyczące stosunków białorusko-polskich. Nie zadawaliśmy sobie pytań w rodzaju „dlaczego Polska jest w NATO, a Białoruś w sojuszu z Rosją". Pracowaliśmy tylko i wyłącznie na rzecz wspólnych spraw: przejścia graniczne, mały ruch graniczny. Nie rozumiem, dlaczego komisja ta została rozwiązana a współpraca uległa przerwaniu. Przekażcie swoim parlamentarzystom, że dialog jest podstawą współpracy.\nWeronika Sebastianowicz – szefowa Stowarzyszenia Żołnierzy AK na Białorusi – stanęła wczoraj przed białoruskim sądem za rzekomy przemyt pomocy żywnościowej dla członków organizacji. Proces jest przełożony na 17 czerwca. Kombatantka jest oskarżona o przemyt 70 paczek od polskiego Stowarzyszenia Odra-Niemen z pomocą dla kombatantów Armii Krajowej na Białorusi, które zarekwirowano u niej w domu 2 kwietnia.\nO sprawie czytaj więcej w czwartkowym wydaniu "Rzeczpospolitej"\nMonitor Polski z 23 lipca 2021 r. (poz. 679-685)\nDzU z 23 lipca 2021 r. (poz. 1347-1353)\nSenat przyjął ustawę o zmianie Kodeksu postępowania administracyjnego\nPolityku, jaki jesteś w swoim domu\nŻużlowa PGE Ekstraliga: Lubuskie derby znów dla Stali


Sttrzelam fOhA 18-kwietnia - Jacek Borawski\nStrona główna » Blog » Sttrzelam fOhA 18-kwietnia\nFakty OpinIE i Hihi HIPOTEZY\nwIG20 I sWig80\nznajdź podobieństwa a zwłaszcza różnice\nminimalne zasięgi już prawie po realizowane\nw webinarowym portfelu po 3,50, – czekamy na 70, może się trochę zejść\nJak pokona 1,515 może być kosmos,\npo przedświągtecznej świecy byki powinny zabrać głos\nlinia trendu stosunkowo daleko, byki bezpieczne\n5 w dół i 3 w górę\nna końcu miał być krótki test z wynikami ale wyniki były na tyle fascynujące, że całość zostawię sobie\n38 Komentarze do: “Sttrzelam fOhA 18-kwietnia”\n19 kwietnia 2021, godzina: 19:42\nŚwiatowej klasy wirusolog Geert Vanden Bossche ostrzega. Nadchodzi IV fala, to będzie rzeźnia – unikajcie osób które się zaszczepiły\n19 kwietnia 2021, godzina: 23:20\nRozumię Bogusław twoje obawy, ale wolał bym jakieś konkrety o spółkach z GPW.\n20 kwietnia 2021, godzina: 09:04\nBogusław ja akurat od świąt całą rodziną przeszedłem covida , żona przyniosła z pracy , zazdroszczę tym którzy się zaszczepili i nie chorowali a i tak miałem szczęscie bo tylko wysoka gorączka przez tydzień i bóle wszystkiego , teraz termin szczepienia za pół roku chyba że coś się zmieni , popatrz na Izrael państwo wybrane , myślisz ,że oni są tacy głupi ?\n20 kwietnia 2021, godzina: 09:48\nPrzypominam Panom, że badania nad Astrą zakończą się w roku 2022 a Pfizerem w 2023 roku. Zatem na ten moment mamy do czynienia z eksperymentem medycznym.\nDo rzeczy – z New Connect F51 co Panowie na to?\n20 kwietnia 2021, godzina: 10:16\nFarm51 w oczekiwaniu na piątkę, słabo ze stopami\n20 kwietnia 2021, godzina: 10:24\n…w ogóle ciekawy\n20 kwietnia 2021, godzina: 10:47\nNa F51 widzę oczyma duszy mojej jeszcze zejście w okolice 50, może ciut niżej, zanim się wybije.\n20 kwietnia 2021, godzina: 13:05\njako antidotum na wcześniejsze filmy\n20 kwietnia 2021, godzina: 13:31\nCDNS – szybko się zrealizowało, ale mimo wszystko jeszcze trochę bym poczekał.\n20 kwietnia 2021, godzina: 14:31\nAD. CDNS to czekam na wybicie domniemanej 3 w górę na Twoim wykresie i dopiero SL podniosę na dno 4.\n20 kwietnia 2021, godzina: 15:11\nWolę wchodzić po korekcie, jak współgrają struktura, obroty i formacja świecowa, tutaj jeszcze za wcześnie na to.\n21 kwietnia 2021, godzina: 10:20\nKażdy ma różna technikę wejscia/wyjścia, ale na pewno warto edukować się i testować.\nNie ma sensu trzymać się jednej strategii i rysować na siłę fale Elliota. W oczekiwaniu np. na 5 fale na Mercator dziś ktoś nieźle mógł się zdziwić.\n21 kwietnia 2021, godzina: 10:29\nMasz rację, choć akurat na MRC to nie wiem, o którą 5.falę Ci chodzi.\nTo miałem na myśli pisząc kiedyś, że 20 lat temu rynki inaczej się zachowywały i tamte doświadczenia można potłuc o kant czegoś tam. W poprzednim tysiącleciu schemat „5 fal/korekta prosta” był powszechnie obowiązujący.\n21 kwietnia 2021, godzina: 16:24\nPanie Jacku, czy pomysł wzięcia DNP >271 jeszcze się broni, czy już by Pan odpuścił?\n21 kwietnia 2021, godzina: 19:12\nkAMIL – warunkowo można\n22 kwietnia 2021, godzina: 10:03\nAle kicha na rynku , ani w górę ani w dół , nasza szkapa GPW się chyba popsuła jak to zwykle bywało po 100% na Swigu albo mam mgłę po covidową .\n22 kwietnia 2021, godzina: 10:05\n…Mgły i zamglenia\n22 kwietnia 2021, godzina: 10:14\nPanie Jacku uprzejmie proszę nie żartować bo od razu mnie wściekłość na żonę bierze ,że mi ten syf przyniosła do domu i pójdę jej znów zrobić KARCZEMNĄ awanturę .\nMistrzu ile ten S&P jeszcze porośnie , teraz już o 5000 będą się bić ?\n22 kwietnia 2021, godzina: 10:35\nPanie Jacku jak rozpisać fale na Asbisie\n22 kwietnia 2021, godzina: 10:37\nza trudne jak na mnie\n22 kwietnia 2021, godzina: 10:41\n„Mistrzu ile ten S&P jeszcze porośnie , teraz już o 5000 będą się bić”\nCZasówka łączona z ilościówką daje szczyt na 4900 jesienią, ale specjalnie nie chce mi się w to wierzyć.\ndo szczytu brakuje co najmniej jednej korekty nie za głębokiej.\nrealnie maj/czerwiec. Generalnie 11-letni trend wzrostowy się kończy, a to co jest to maźnięcie pędzlem\njak będą mnie swędziały palce to napiszę –\n22 kwietnia 2021, godzina: 10:49\nbo jak powiedział aktor w serialu „daleko od szosy’ : „Sie panie częstują” „Na żądanie raz można”\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:01\na tak poważnie czy to 3 ? i jeszcze jedno miałem swój nick u Pana na blogu a wyświetla sie anonim ?\nPanie Jacku dobrze ,że chociaż jeszcze pan coś napisze i trzyma poziom , nie ma qu…. co czytać same giełdowe nieuki w internecie plus milionery z kryptowalut.\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:07\nPatrzę na ten licznik długu USA i się zastanawiam ile jeszcze tak mozna dodrukować dobrobytu .\nPanie Jacku Wojtek Białek pisząc kiedyś ,że już nigdy bessy nie będzie też pewnie w to nie wierzył a to do tego chyba zmierza z FEDem i całą resztą banków centralnych .\nWczoraj po banku Kanady ładnie niektórych przeczołgali , ciekawe czy dzisiaj po EBC będzie podobnie .\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:20\n„same giełdowe nieuki w internecie plus milionery z kryptowalut.”\nkiedyś było trudniej : trzeba się było wykazać u pracodawcy, kiedy robiłem pierwszą analizę techniczną na 4 strony KGHM w 2001 roku, nikt nie wiedział że tak można, nikt nic nie pisał, a biura maklerskie bały się wypuszczać coś takiego. Jak się okazało to było jak pęknięcie tamy, teraz każde biuro maklerskie posiada nie tylko jednego analityka technicznego i to jest oblig. Internet (w różnych dziedzinach życia tym bardziej) spowodował że każdy śpiewać (grać na giełdzie i być miliarderem) może\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:21\n„kiedy robiłem pierwszą analizę techniczną na 4 strony KGHM w 2001 roku,”\npan Piotr z którym się przyjaźniłem pomagał mi ją pisać, to był stres bo ewentualna klapa oznaczałaby zamknięcie tej działki na zawsze.\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:24\n„Panie Jacku Wojtek Białek pisząc kiedyś ,że już nigdy bessy nie będzie też pewnie w to nie wierzył a to do tego chyba zmierza z FEDem i całą resztą banków centralnych .”\nkiedyś Pan Wojtek Białek był moim idolem, na piątkowy PArkiet czekałem z silnym zniecierpliwieniem. Czasy się zmieniły – teraz patrzę na wykres, i pomoc innych nie jest mi potrzebna do niczego, ale młodzieńczy idole nadal pozostają idolami jednakowoż lekko przyprószonymi\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:26\nnie wiem czy 3 bo nie widzę 1 i 2 , choć można się domyślać że tam gdzieś na początku było 1 i 2\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:27\nA dlaczego wyświetla się „Anonim” -przyznam nie wiem – nie jestem expertem WordPressa\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:31\nJa jak widzę czasami te wykresy pana Białka które on codziennie pokazuje na swoim blogu i się chwali ile to urosło to jestem wręcz pewny że mam tą mgłe po covidową , takich wykresów do zagrania to ja jeszcze w życiu nie widziałem nawet u nieuka . Gdybym tak pod jego wykresy inwestował to z 1000% w rok to z palcem wiadomo gdzie by było .\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:35\n„Ja jak widzę czasami te wykresy pana Białka które on codziennie pokazuje na swoim blogu”\nproszę wysupłać 1000 zł, i to robić potem dowiemy się ile to warte.\nAnalitycy często „głośno” pokazują swoje wirtualne zyski a „wyciszają” straty\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:43\nopowiem Panu krótką historię z przełomu wieków\nja pracowałem na Wspólnej, a rzut kamieniem był BOŚ po drugiej stronie ulicy. I często na moje posesyjne spotkania przychodzili klienci z tego Biura.\nwielu poznałem i polubiliśmy się. Opowiadali różne historie: np jak jeden z inwestorów ma swój własny kantorek bo taki jest „forsiasty” – psztyka na FW i zawsze wie co zrobić.\nz tego co mówili to był straszny buc – z nikim nie rozmawiał, nikogo nie lubił. ale za to wiedział co trzeba było zrobić ;)))) jak to już się stało.\npewnego słonecznego dnia zbankrutował, (inwestorzy mówili że „karma wraca” zabrali mu jego pokoik (kantorek)> i postanowił\nrobić to w czym jest najlepszy : „mówić po fakcie co trzeba było robić”\n…i w ten sposób narodził się wielki polski ekspert giełdowy\nniby wie ale nic nie wie –\njak mawiał mój przyjaciel ” jeśli wiesz a nie robisz to znaczy że nie wiesz”\ni bez nazwisk\nWnioski : nie każdy jest taki dobry jak go malują\n22 kwietnia 2021, godzina: 11:47\na najlepiej wziąć się za samodoskonalenie, choćby po to że jak przyjdzie jesień życia nie mówić że\nczłowiek skupiał się na innych a nie na sobie i nic z tego nie ma\n22 kwietnia 2021, godzina: 13:05\nPanie Jacku ale z tym szczytem na Nikkiei w we wpisie z 13 lutego to Pan ładnie trafił, że zbliża się koniec 11-letniej hossy. Może na SP500 też się uda.\n22 kwietnia 2021, godzina: 13:06\nja otwieram na webinarach pozycję więc tam Short stoi, tak jak Long na Palladzie od lipca\ntylko co z tego skoro nikt tego nie otwiera\nAle 2 miesiące na pozycji Na Nikkei pseudo bokiem w dół – można się pochlastać\n22 kwietnia 2021, godzina: 13:13\nA co Pan sądzi o indeksie cenowym Stooq wszystkich spółek z USA (^_US). Tam szczyt był w połowie lutego. To znaczy że szerokość się mocno skurczyła i rośnie kilkanaście spółek z duża wagą w głównych indeksach. Czy to trzeba interpretować jako sygnał ostrzegawczy, czy raczej nie brać tego do siebie?\n22 kwietnia 2021, godzina: 13:17\nbrakuje jeszcze jednego wypchnięcia w górę – tzn runu na szeroki rynek (można to nazwać piątką)\ngeneralnie rzecz ujmując dywergencje międzyindeksowe są zwiastunem zmiany – tyle że nikt nie powiedział\njak długo to będzie trwało do finału – może 3 tygodnie może 3 kwartały.\njedno jest pewne : na samym końcu tego toku myślenia trzeba wstawić zlecenie otwarcia pozycji i stopa.


Dzisiaj jest sobota, 23 stycznia 2021, 18:42\nśroda, 19 kwietnia 2006, 08:19\nTemat: "Napoleonic Warfare" Newbury Rules\nGrenadyer pisze: Czy nie ma problemu z kawalerią?...\nNie stwierdziłem . W temacie dotyczącym podstawek masz huzarów właśnie na takich podstawkach...\nwtorek, 18 kwietnia 2006, 12:13\nTemat: Tydzień przetrwania jakiego jeszcze nie było!\nTydzień przetrwania jakiego jeszcze nie było!\nhttp://www.warrior.pl/forum/viewtopic.php?t=1611 Może jest ktoś z was kto by sie chciał sprawdzić w prawdziwym terenie?? Zwiad, zakładanie bazy, rozpoznawanie obiektów, poruszanie sie w terenie marszem ubezpieczonym, tego typu rzeczy. Do wynajęcia repliki broni ASG. Wszystko pod okiem byłego szefa w...\nśroda, 12 kwietnia 2006, 07:57\nwtorek, 11 kwietnia 2006, 11:36\nTemat: I Grenadier (2006) - wrażenia, relacje\nAh Raleen no i nie wspomniałes o "prawdziwych" grenadierach w strojach z odpowiedniej epoki...\nwtorek, 11 kwietnia 2006, 10:01\nWięc tak: Pudełko wygląda w ten sposób, można je zrobić ze sztywnego kartonu. Sklejamy tylko pionowe ścianki pudełka, skrzydełka zostawiamy tak żeby do dna pudełka było tyle miejsca żeby wcisnąć tam podstawkę z figsami. http://kiedryn.w.interia.pl/pod1.jpg Kolejnym krokiem jest postawienie figurek n...\nwtorek, 11 kwietnia 2006, 09:22\nWłaśnie znalazłem chwilkę by coś skrobnąć. Więc tak jak pisał Raleen. Na konwencie była ogromna ilość atrakcji, każdy znalazł by coś dla siebie. Sam nie spodziewałem się tak dużej różnorodności gier, zarówno jeśli chodzi o planszówki jak i figurki. Jednym słowem, jest czego żałować jeśli się nie był...\nwtorek, 11 kwietnia 2006, 09:03\nTe farby są niekompatybilne i eksperymente z ich mieszaniem nie polecam. Można natomiast zrobić podkład np. humbrolem a po wyschnięciu (najlepiej 1 dzień) figsa pomalować pactrą.\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 12:58\nTemat: Space Empires 4\nAh no i jeszcze nie wspomniałem o scenariuszach które równierz można tworzyć. Jeden z fajniejszych w jaki grałem to powrót USS Voyager'a. Ostatnio do Space Empires 4 wyszedł mod przekształcający całą grę, głównie technologię, na świat Star Trek. Federacja ma Defianta z możliwością kamuflażu. Jest Bo...\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 12:57\nJa wolę generator map. Wtedy nikt nie wie gdzie sa najlepsze systemy do zasiedlenia, a jak mapa się komuś spodoba to zawsze można ją zapisać w trakcje gry...\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 12:56\nFyron Quadrant Mod zapewnia takie atrakcje. Trafił mi się kiedyś gazowy gigant z dwunastoma księżycami z czego 3 miały odpowiednią atmosferę. Sam gazowy gigant nie nadawał się do zasiedlenia na tym etapie rozgrywki ale jego trzy księżyce nadawały się idealnie założyłem tam największą stocznie w całe...\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 12:55\nJest edytor map dodany jako osobny program. Jest też możliwość dodania własnego rodzaju systemu gwiezdnego wprowadzając procentowe wielkości szansy wystąpienia obiektu na danej orbicie. Osobny plik jest z obiektami między innymi planety. Po wygenerowaniu mapy można ją zapisać i dalej dłubać ja edyto...\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 12:54\nW SE4 nie trzeba żadnego edytora bo wszystko jest w plikach textowych. Poprostu stworzony został engin którego otoczke można dowolnie kształtowąć.\nJest nawet Mod pozwalający na granie w realiach "Diuny" Franka Herberta.\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 12:53\nOj dawno to było, dokładnie nie pamiętam więc nie powiem. Głównym powodem było to że SE4 jest w pełni modyfikowalne. Można tam zmienić praktycznie wszystko. Chcemy żeby osłony były silniejsze... zaglądamy do odpowiedniego pliku txt i wprowadzamy swoja wartość. Jakaś technologia nam się nie podoba, t...\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 12:48\nZawsze można to zmienić a zakładając gre na serverze masz do wyboru automatyczne tury i określony czas na rezegranie jednej lub komputer rozegra turę gdy wszyscy gracze ja zrobią. Więc można sobie robić "sesje"...\nwtorek, 4 kwietnia 2006, 11:53\nArtylerie: można strzelać kartaczami... szrapnelami, granatami i kulami pełnymi. Mamy rozróżnienie pod względem wagomym dział + haubice. Jeden batalion piechoty to w zależności od nacji średnio 20 figurek. Jedna figurka to 20 ludzi. Bataliony są podzielone na kompanie dzięki czemu są obecne kompanie...


Gmina w postępowaniu o eksmisję - e-prawnik.pl\nSprawa o eksmisję jest odraczana, nie stawia się przedstawiciel gminy. Ustawa o ochronie praw lokatorów mówi, że "gmina nie musi wykazywać interesu prawnego, jej przystąpienie następuje po stronie powoda". Jak mam to rozumieć?\nOdpowiedź prawnika: Gmina w postępowaniu o eksmisję\nPowyższy przepis oznacza, iż gmina w sprawie o eksmisję występuje jako interwenient uboczny. Jest to instytucja chroniąca interes prawny osoby (tu: gminy), który wyraża się w potrzebie rozstrzygnięcia sprawy na korzyść jednej ze stron postępowania. Do udziału gminy w sprawie o opróżnienie lokalu stosuje się odpowiednio regulację o interwencji ubocznej zawartą w kodeksie postępowania cywilnego.\nPozycja interwenienta ubocznego wyraża się tym, iż jest uprawniony do wszelkich czynności procesowych dopuszczalnych według stanu sprawy. Nie mogą one jednak pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił, czyli czynnościami i oświadczeniami powoda. Interwenientowi ubocznemu należy też od chwili jego wstąpienia do sprawy doręczać, tak jak stronie, zawiadomienia o terminach i posiedzeniach sądowych i orzeczenia sądu. Interwenient uboczny nie może w stosunku do strony, do której przystąpił, podnieść zarzutu, że sprawa została rozstrzygnięta błędnie albo że strona ta prowadziła proces wadliwie, chyba że stan sprawy w chwili przystąpienia interwenienta uniemożliwił mu korzystanie ze środków obrony albo że strona umyślnie lub przez niedbalstwo nie skorzystała ze środków, które nie były interwenientowi znane.\nTagi: eksmisja, postępowanie, odroczenie, rozprawa, interwenient uboczny, przystąpienie, strona


Dane na wagę prywatności i bezpieczeństwa - Portal Finansowy\nŚlady jakie zostawiamy w internecie, zwłaszcza w social mediach, pozwalają szybko określić, czym na co dzień się zajmujemy i gdzie aktualnie możemy przebywać. Wystarczy kilka niepozornych informacji takich jak imię i nazwisko oraz miejsce pracy lub zamieszkania by znaleźć daną osobę i dowiedzieć się o niej tego, co nas interesuje. Wielu z nas ogranicza swoje prawo do prywatności poprzez tzw. życie w sieci i niefrasobliwe udostępnianie swoich danych - wskazuje ekspert ODO 24.\nNieświadomie dzielimy się informacjami o nas także umieszczając pod artykułami prasowymi komentarze, które tylko pozornie są anonimowe. Jeżeli korzystamy z takiego samego zdjęcia (avatara) profilowego lub pseudonimu np. na Facebooku bardzo łatwo można ustalić naszą tożsamość. Wystarczy połączyć informacje z kilku stron internetowych lub wykorzystać często automatycznie umieszczane przy komentarzach dane, takie jak adres IP, by dowiedzieć się, kto jest autorem konkretnego wpisu. Powiązanie nas z komentarzami może mieć negatywne konsekwencje np. w miejscu pracy. W skrajnych sytuacjach może grozić nam pozew cywilny z tytułu naruszenia dóbr osobistych, gdy ktoś poczuje się szczególnie urażony tym, co napisaliśmy - mówi Konrad Gałaj-Emiliańczyk, ekspert ds. ochrony danych w ODO 24.\nUdostępniając dużo informacji o sobie, swoich zwyczajach i poglądach narażamy się na ryzyko odgadnięcia i wykorzystania przez osoby trzecie naszych haseł do logowania w social mediach, do bankowości elektronicznej czy zasobów przechowywanych w chmurze obliczeniowej. Hasła, jak pokazują statystyki, są przez użytkowników rzadko zmieniane, a dodatkowo bardzo proste do odgadnięcia. Najczęściej są to imiona członków rodziny - ewentualnie zwierząt domowych - oraz data. Utworzenie listy zawierającej kombinacje tych informacji i użycie jej do złamania hasła dostępowego nie jest trudne i nie wymaga specjalistycznej wiedzy informatycznej. Konsekwencją poznania naszego hasła może być nie tylko utrata wszystkich prywatnych informacji, ale także podszycie się pod nas i próba wyłudzenia informacji od naszych znajomych lub członków rodziny - wskazuje ekspert ODO 24. Warto pamiętać, że nasza prywatność jest na tyle chroniona, na ile jesteśmy świadomi istniejących zagrożeń i im przeciwdziałamy.


23121 • Strona 189 z 1652 • 1 ... 186, 187, 188, 189, 190, 191, 192 ... 1652\nprzez namiestnik 19 lis 2010, 11:57\nJasne. Ale ja bez mam tak wysoki poziom uczuć, że czasami mnie to już blokuje zupełnie. Dlatego mi to odpowiada.\nprzez shadow_no 19 lis 2010, 13:53\nWskoczyłem kilka dni temu na 20mg + ciągle xanax SR 0,5. Ogólnie nie widzę jakiegoś gwałtownego pogorszenia ani polepszenia. Ze skutków ubocznych mogę wymienić chwilowe zawroty głowy, obniżenie libido problem z osiągnięciem orgazmu. Poza tym nie zauważyłem nic szczególnego.\nOgólnie przed przyjmowaniem rexetinu jak i w trakcie miałem dni że od rana czułem się rozdygotany, miałem lęki sam nie wiem przed czym, trzęsłem się i było mi zimno, na drugi dzień było w porządku, a na trzeci znów to samo. Takie wahania jeszcze sam nie wiem z jakiego powodu. W te gorsze dni zazwyczaj zakładałem słuchawki na uszy, wskakiwałem w dresy i zaczynałem biegać. Wysiłek fizyczny zawsze powodował, że po powrocie do domu czułem się lepiej. Chciałbym, żeby to się ustabilizowało, żeby nie powracał ten niepokój zarówno w domu jak i kiedy mam coś załatwić na mieście. Jutro mam wizytę kontrolną i zobaczymy co będzie dalej. Nie chcę brać dłużej xanaxu bo nie czuje że wyraźnie pomaga, a wiem, że uzależnia. Myślę, że rexetin jeszcze nie 'wskoczył' na odpowiednie obroty.\nŻyczę Wam powodzenia i liczę na to samo.\nprzez zdesperowany1 19 lis 2010, 16:32\ndokladnie..w moim przypadku tez paroksetyna przywraca uczucia i emocje;) .I ludzie nie sugerujcie sie pseudokomentarzami w ktorych to ludzie pisza ze leki robia z nich zombie...\nprzez namiestnik 19 lis 2010, 16:36\nkto tam mówi, że zombie\nprzez aree1987 19 lis 2010, 16:37\nyears after napisał(a): Z tym zabijaniem uczuć to spora przesada ja biore paro i i jestem bardziej uczuciowy niż kiedyś pomagam rodzinie gdybym nie brał paro to tylko siedział bym w domu i gapił sie w ściane użalająnc sie nad sobom nie zwracająnc uwagi na bliskich blokada wewnentrzna sprawiała że byłem jak roślina dzieki paro znalazłem fantastycznom dziewczyne .jestem jedynie tylko mnie wyrozumiały dla chamstwa i obłudy jestem odważniejszy\naree1987-bierzesz depakine brałem ale osłabiała działanie paro powodowała u mnie takie zobjetnienie i byłem leniwy pozdro\ndepakina niby stabilizator nastroju a działa troche jak neuroleptyk w moim przypadku\nNo właśnie biorę od wtorku i kurcze taki splątany chodzę może troche senny i faktycznie obojetny, na nastrój też chyba nie wiekszego wpływu bo dalej mam huśtawki ale chyba jednak nie tak ciągle jak wcześniej.\nprzez Lili-ana 19 lis 2010, 16:48\nzdesperowany1 napisał(a): I ludzie nie sugerujcie sie pseudokomentarzami w ktorych to ludzie pisza ze leki robia z nich zombie...\nPseudokomentarze?? To są komentarze osób, które po prostu nie pochwalają tego leku, bo przecież każdy ma inne po nim odczucia. Ja uważam, że ten lek zubożył mi znacznie uczucia i zabił libido - to jest moja opinia, a nie pseudokomentarz! I podobną opinię o tym leku ma sporo osób. Myślę w ogóle, że ten lek jest bardziej dla mężczyzn, bo kobieta po prostu czuje się źle z tym, że nic nie czuje... a facet to wiadomo, chce się czuć macho i woli być zimnym i twardym niż wrażliwym, bo taki jest stereotyp samca.\nnamiestnik napisał(a): kto tam mówi, że zombie\nnie, zombie nie nie czułam się tak jak zombie, tylko bardziej jak robot\nprzez kasia000 19 lis 2010, 16:51\nnie ma udokumentowanych przypadkow w ktorych to ssri powodowalyby jakies uszkodzenia mozgu:) i jezeli nastepuja zmiany w psychice to najczesciej pozytywne mądre słowa jednego z forumowiczy\nprzez kasia000 19 lis 2010, 16:54\nLILLIANA bierzesz jeszcze paro?\nja mam wiecej emocji jak jestem na 10 mg-ale czy one sa pozytywne jak nerwica mi daje w kość?\nprzez years after 19 lis 2010, 17:01\nMi libido nie zabił wcale wrażliwy jestem dla osób na których mi zależy, to zależy od człowieka i jego natury a nie działania leku i niewal stereotypami bo to żałosne nie każdy facet to macho a kobieta blachara bez uczuć\nGdy czuje agresje to ide na siłke dla zdrowia i przyjemnośći\naree1987-depakina mi nie pomogła na huśtawki wrencz pogorszyła sprawe wole być radosny na paro anie zobojetniały na depakinie zresztom depakine brałem ponad miecha i dopiero paro zaczeła o wiele lepiej działać kiedy wyrzuciłem depakine do kosza\nprzez Lili-ana 19 lis 2010, 17:13\nyears after napisał(a):\ntaa, ja na siłkę pójdę, jasne... Ja nie jestem facet!\nA zresztą, ja nie czuję agresji, skoro tak to odebrałeś to trudno... ale coś czuję zdecydowanie! Zaczyna mi wszystko wracać, emocje, uczucia, libido, nerwowość i wrażliwość.\nkasia000 jeszcze biorę paro co 3 dni 1/6 tabletki.\nprzez years after 19 lis 2010, 17:32\nKobiety tesz chodzom na siłownie dla zdrowia i relaksu kolejny stereotyp z twojej strony\nprzez Lili-ana 19 lis 2010, 17:44\nJa nie chodzę, ale wiem że niektóre kobiety tak.\nJuż przestań się czepiać, idź lepiej na siłkę albo może do słownika zajrzyj, bo walisz byków mnóstwo\nTak w ogóle to ja nie uznaję sterotypów, dla mnie to głupota ludzi i tyle, więc ta gadka jest bez sensu, nie zrozumiałeś mojej wypowiedzi i tyle.\nOstatnio edytowano 19 lis 2010, 17:49 przez Lili-ana, łącznie edytowano 1 raz\nprzez aree1987 19 lis 2010, 17:46\nLili-ana, Ty to mozesz isc na aerobik\nprzez Moolik 19 lis 2010, 19:52\nnooo to nie zle lekarz idzie z dawka no i cena tez niezła 150 zł miesiecznie to duzo i noo ale jak ci pomaga to warto sprobowac generyka tanszego odpowiednika wtedy za 3 opakowania zapłacisz jak za 1 seroxatu no i oczywiscie informuj mnie czy w sprawach lekowych bardzo ci pomogł bo tez zastanawiam sie nad tym lekiem


DROGA KRZYŻOWA I LITURGIA NA CZEŚĆ MĘKI PAŃSKIEJ | Święty Krzyż\nDROGA KRZYŻOWA I LITURGIA NA CZEŚĆ MĘKI PAŃSKIEJ\nStrona główna » Aktualności » DROGA KRZYŻOWA I LITURGIA NA CZEŚĆ MĘKI PAŃSKIEJ\nDziś sprawujemy liturgię na cześć Męki Pańskiej. Myślimy o Chrystusie, który wziął na siebie ludzkie grzechy i zaniósł je na wzgórze golgoty. Tam został ukrzyżowany, przelał swoją krew i oddał życie, aby nam otworzyć bramy życia wiecznego. Na krzyżu pokonał śmierć i szatana. Jego poniżenie w oczach ludzi było potrzebne, aby lepiej mogła się objawić Boża chwała.\nCeremoniom wielkopiątkowym przewodniczył w naszej bazylice świętokrzyskiej ksiądz biskup Krzysztof Nitkiewicz, ordynariusz diecezji sandomierskiej.\nLiturgia na cześć Męki Pańskiej sprawowana o godzinie 15.00 była poprzedzona Drogą Krzyżową z Nowej Słupi na Święty Krzyż, w której udział wzięło ponad 3 tysiące wiernych z regionu świętokrzyskiego i z wielu zakątków naszej ojczyzny. Rozważania poprowadził o. Krzysztof Jamrozy OMI, Mistrz Nowicjuszy.\nKrzyż był niesiony przez poszczególne stany m.in.: dzieci, młodzież, strażaków, duchownych, mężczyzn, kobiety, rolników i osoby konsekrowane.\nNa zakończenie nabożeństwa biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, powiedział do licznie zgromadzonych pątników:\n- Nasze drogi nie zawsze są drogami Chrystusa, drogami Bożymi, podobnie jak nasze myśli, słowa i czyny. Dzisiaj jednak szliśmy razem z Nim tym samym szlakiem przez Puszczę Jodłową i chociaż porównywanie naszego zmęczenia z jego cierpieniem byłoby niedorzecznością, byliśmy razem, aż do tego wzgórza świętokrzyskiej Golgoty.\n- I co dalej? Czy jesteśmy gotowi złożyć siebie w ofierze razem z Chrystusem, czy może tylko odprowadziliśmy Go na miejsce boleści, gdzie ma dokończyć samotnie swojej agonii? Ile razy postępujemy podobnie z chorymi, ze starszymi, z bezdomnymi, z uzależnionymi od nałogów czy z osobami, które są według nas przegrane? Mówimy, że oddajemy ich w dobre, we właściwe ręce, lecz tak naprawdę umywamy nasze ręce niczym Piłat. Także na pogrzebach nietrudno o wzruszenia, bo już po wszystkim, co kosztuje sobie popłakać. Powtarzamy jak mantrę słowa wiersza ks. Jana Twardowskiego: Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą…… i co z tego, jeśli nie stać nas na miłość kiedy najbardziej jej potrzebują.\n- Tymczasem Chrystus chce byśmy z Nim byli razem w godzinie Jego męki. Ona trwa nadal w wielu ludziach, jest obecna również w nas, gdy pomimo różnych przeciwności, wewnętrznych i zewnętrznych, staramy się żyć zgodnie z Ewangelią.\n- Czy jednak warto? Czy ktoś to zauważy? Pan Jezus nie miał takich dylematów. On po prostu kochał i to w sposób asymetryczny. Dlatego odniósł zwycięstwo nad złem i śmiercią, zmartwychwstał. Ale to nie wszystko. Jeden ze złoczyńców, którzy byli razem z Nim ukrzyżowani, dzięki tej miłości przemienił się w Dobrego Łotra i został zbawiony. Ta miłość obudziła również wiarę w sercu setnika dowodzącego plutonem egzekucyjnym na Golgocie. Dlatego nie opuszczajmy ukrzyżowanego Chrystusa. Zostańmy z Nim, a wtedy Jego miłość przemieni także nas.\nDokładnie o godzinie 15.00 rozpoczęły się ceremonie liturgii na cześć Męki Pańskiej. Ksiądz biskup Krzysztof wraz z diakonami, klerykami z Wyższego Seminarium Duchownego z Sandomierza, kapłanami zakonnymi i diecezjalnymi, nowicjuszami w procesji udał się do bazyliki. Po przyjściu do prezbiterium, po oddaniu czci ołtarzowi, położył się krzyżem przed ołtarzem na znak, że odszedł Pasterz - Jezus Chrystus. Leżenie krzyżem symbolizuje najgłębsze poniżenie siebie i najusilniejszą modlitwę. Lepiej niż słowa wyraża ono całkowite oddanie się Bogu i poczucie własnej słabości.\nNastępnie rozpoczęła się Liturgia Słowa, w której naczelne miejsce w tym wyjątkowym dniu, zajmuje opis Męki Pańskiej według św. Jana. Po odczytaniu Ewangelii wygłosił homilię o. Paweł Zając OMI, Prowincjał Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.\nW swoim słowie przypomniał m.in., że w obliczu męki i śmierci Jezusa Chrystusa nie sposób szukać słów, cała dusza i całe ciało człowieka, który jest świadkiem Drogi Krzyżowej i Ukrzyżowania, pragnie milczeć. Słuchamy codziennie doniesień o wypadkach, chorobach i śmierci. Dopóki nie dotyka to kogoś nam bliskiego albo nas samych, może wzruszamy się, ale szybko wracamy do naszych obowiązków, zapominamy o cierpieniu świata i mamy wrażenie, że wszystko jest w porządku. Tymczasem cierpienie świata jest ogromne. Łzy, potok łez, zranień i krzywd. Wiele takich historii słyszymy w konfesjonałach. Nie są nam kapłanom obojętne. Jest łaska zapominania konkretnych spowiedzi, nie kojarzymy osób, dat i faktów, tajemnica spowiedzi jest jedną z najświętszych spraw powołania kapłańskiego. Ale nieraz chciałoby się po wyjściu z konfesjonału położyć krzyżem, tak jak na początku liturgii Wielkiego Piątku, i w milczeniu przyjąć na siebie cierpienie człowieka, który otworzył przed Bogiem swe serce, wyznał grzechy, ale i opowiedział o cierpieniu, jakie one ze sobą przynoszą – stwierdził o. Paweł Zając.\nW dalszej części swojego kazania o. Prowincjał przypomniał o sensie i potrzebie ciszy:\n- Bardzo potrzebujemy ciszy. Potrzebujemy ciszy Maryi, która stała pod krzyżem i patrzyła na śmierć swego syna. Ta sama pełna miłości i współodczuwana cisza otacza każde nasze cierpienie, przy naszym osobistym krzyżu także jest obecna Maryja, uświadamiając nam, że i z nami cierpiący Jezus się utożsamia. Potrzebujemy ciszy Jezusa, który fałszywie oskarżany i opluwany cierpiał z cierpliwością, wybaczając swoim oprawcom. Potrzebujemy ciszy cudzołożnej kobiety, która pogardzana przez wszystkich spotkała się z miłością Jezusa i odzyskała swoją godność. Potrzebujemy ciszy celnika Mateusza, który zaszufladkowany jako zły człowiek spotkał Jezusa i uświadomił sobie, że ma dobre serce. Potrzebujemy ciszy, która nastała na Jeziorze Galilejskim, gdy Jezus uciszył burzę.\n- Potrzebujemy ciszy w wielu codziennych sytuacjach – gdy spotykamy cierpiącego człowieka, gdy nas dotyka cierpienie, gdy zbyt łatwo przychodzi nam ranić naszych bliskich… cisza płynąca z krzyża Jezusa jest dla nas prawdziwie zbawienna. Jest czas, gdy trzeba mówić, bronić prawdy, dobra i sprawiedliwości, bronić ojczyzny, rodziny i wiary. Ale jest też czas, gdy trzeba milczeć, dając w ten sposób miejsce do działania Bogu.\n- Przede wszystkim potrzeba nam ciszy codziennej modlitwy, która choć trochę obroni nas przed hałasem świata. To w ciszy Bóg ma szansę dotrzeć ze swym słowem do naszych serc. Posłuchajmy bicia swojego serca. Ono bije w rytm Bożych przykazań, nic bardziej naturalnego dla człowieka, niż świętość, odrzucenie grzechu i zła, niż miłość wzajemna i przebaczenie. Jeśli odczuwamy to inaczej, to stańmy pod krzyżem Jezusa i spróbujmy przeżyć autentycznie to spotkanie, w ciszy Maryi, Nikodema, dobrego łotra, zawstydzonego Piotra.\n- Cisza Jezusa na krzyżu jest zrozumiała dla chorych, cierpiących, skrzywdzonych, dla tych których ludzkie słowa zbyt łatwo chcą pocieszyć. Nie pocieszysz cierpiącego, jeśli nie weźmiesz na siebie części jego cierpienia. A to nie jest łatwe, tego w pełni dokonał tylko Chrystus, dla mnie i dla ciebie – mówił o. Paweł Zając.\nKolejnymi częściami dzisiejszej liturgii były: adoracja krzyża, komunia święta i procesja do Grobu Pańskiego.\nNa zakończenie liturgii wielkopiątkowej ksiądz biskup przeniósł Najświętszy Sakrament do Grobu Pańskiego, który w tym roku został przygotowany w kaplicy Oleśnickich, gdzie są także przechowywane relikwie Drzewa Krzyża Świętego.\nDekoracja w Grobie Pańskim nawiązuje do przeżywanej w tym roku 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej. Stąd w głównym ołtarzu gdzie został umieszczony Najświętszy Sakrament znajduje się flaga Polski i daty: 1939-2019 a nad grobem Pana Jezusa zostały wypisane wymowne słowa: „Odnów w nas wiarę, nadzieję i miłość”. Przywołując je chcemy wspomnieć naszych braci i siostry walczących podczas ostatniej wojny, dla których te słowa były umocnieniem w tym trudnym i bolesnym czasie oraz dawały nadzieją.\nNatomiast nam żyjącym dziś w wolnej i demokratycznej Polsce są przypomnieniem o tych sprawach najistotniejszych i najważniejszych. Zatem trzeba nam bronić wiary, którą otrzymaliśmy na chrzcie świętymi i nie pozwolić, by została zepchnięta tylko do sfery prywatnej. Zaś nadzieja i miłość – niech przenikają nasze serca i umysły i zróbmy wszystko aby każdego dnia obdarowywać się nimi nawzajem.\nPamiętajmy, że w tych dniach, kiedy będziemy nawiedzać i modlić się przy Grobie Pańskim, naszą uwagę mamy kierować przede wszystkim na wystawionego w monstrancji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Adoracja i rozważanie Męki Pańskiej mają nam pomóc w nawracaniu się i kroczeniu na drodze zbawienia. Prośmy oto w naszej modlitwie.\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "swietykrzyz.pl", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.swietykrzyz.pl/aktualnosci/1438 Serdecznie polecam.


W jaki sposób zakupić etui na telefon? Rywalizacja na rynku w branży smartfonów komórkowych jest znacząca. Operatorzy wprowadzają w życiu nowatorskie strategie marketingowe i promocyjne. Nie mają oni innego wyjścia, w sytuacji kiedy pojawia się prekursorska konkurencja. Doładowania są egzekwowane przez osoby mające telefony na kartę bądź w tak zwanym mixie. Wartość ich konta wynosi\nWizyty w przychodni rejonowej często przypominają istny koszmar. Trzeba posiadać końskie zdrowie, by przez to przebrnąć. O tym jak pacjenci są tam traktowani krążą legendy. Główną czynnością, którą musi zrealizować każdy, kto pragnie pojawiać się w tej przychodni to rejestracja do lekarza. Jeszcze do niedawna przy rejestracji trzeba było zrealizować absurdalną czynność, jaką jest przedstawienie


Próbował ukraść gokarta - GazetaKaszubska.pl\nPróbował ukraść gokarta\nPolicjanci z Komisariatu w Ustce zatrzymali 25-letniego mężczyznę podejrzanego o kradzież czterokołowego gokarta z terenu wypożyczalni. Za to przestępstwo grozi mu kara do 5 lat więzienia.\nUwagę policjantów pełniących służbę w Rowach, zwrócił czterokołowy rower typu gokart porzucony w pobliżu parkingu samochodowego. Mundurowi ustalając właściciela czterokołowca, dotarli do pobliskiej sezonowej wypożyczalni. Tam po zliczeniu wszystkich pojazdów okazało się, że brakuje jednego z nich. Pokrzywdzony złożył wtedy zawiadomienie i wycenił straty na 2 tys. złotych.\nŚledczy, zajmując się tą sprawą, dotarli do świadków, którzy widzieli jak nieznany mężczyzna próbował włożyć rower do samochodu i odjechać. Sprawca tego zdarzenia został zatrzymany. To 25 – letni mieszkaniec gminy Kobylnica. 25 – latek trafił do policyjnego aresztu.


SNIPES debiutuje w Polsce i otwiera sklep internetowy - businews.pl\n8 lutego 2022 8 lutego 2022 by Businews\nKolonia. 08.02.2022 – Światowy sprzedawca butów sneakersów i odzieży streetwear SNIPES otwiera swój polski sklep internetowy i tym samym oficjalnie wchodzi na rynek Europy Środkowo-Wschodniej. Po udanym przejęciu Distance S.A. zeszłej jesieni, SNIPES nabył również 31 sklepów polskiego detalisty, aby otworzyć wszystkie ważne lokalizacje w kraju. Rebranding już się rozpoczął. Pierwsze sklepy w Katowicach, Opolu i Bielsku-Białej zyskały już nową aranżację. Kolejne sklepy pojawią się w najbliższych tygodniach. Firma planuje również otwarcie sklepu w obecnej aranżacji SNIPES 2.0 w Łodzi.\nSklep internetowy: www.snipes.com\nOtwarcie pierwszego sklepu SNIPES w 1998 roku zainspirowanego hip-hopem, streetballem, tańcem i sportami akcji położyło podwaliny pod ruch, który teraz łączy młodych ludzi na całym świecie. Zgodnie z zasadą outfitter, sklep internetowy SNIPES oraz ponad 600 sklepów SNIPES w Europie i USA oferują najnowsze modele odzieży streetwear i sneakersów, a także klasyczne, ponadczasowe stylizacje takich marek jak adidas, Jordan, Karl Kani, Nike, Reebok i Samochody dostawcze. Własne kolekcje SNIPES i udana współpraca z innymi markami streetwear, a także ekskluzywne modele sneakersów stanowią unikalne cechy oferty stanowiącej asortyment. Ponadto SNIPES głęboko zakorzeniony w globalnej społeczności kultury ulicznej, ściśle współpracuje z kluczowymi postaciami ze sceny i wspiera utalentowanych sportowców lub kreatywnych artystów.\nTagged APA-OTS, SNIPES\nPrevW tym roku ponownie wzrosły limity wpłat na IKE i IKZE. To oznacza wyższe ulgi w rocznym rozliczeniu podatkowym\nNextRanking pożyczek gotówkowych — grudzień 2021


Policja spisuje manifestujących przed TK. "Proszę o podchodzenie do policjantów stojących w kordonie"\nKatarzyna Nowak, mk, IAR 28.01.2021 21:33\nUczestnicy wieczornej manifestacji przed Trybunałem Konstytucyjnym w Warszawie są spisywani przez funkcjonariuszy Policji. - Wszystkie osoby przed opuszczeniem tego miejsca muszą zostać wylegitymowane - ogłaszają policjanci przez megafon.\nNiektórzy z manifestujących mają pluszowe zabawki i lalki. Na teren wokół Trybunału Konstytucyjnego wrzucane są i odpalane race. Przed wejściem wylano czerwoną farbę. Na miejscu zgromadzeni są również funkcjonariusze Policji.\nPolicja zatrzymała trzy osoby, które wkroczyły na teren Trybunału Konstytucyjnego. Wśród nich jest działaczka OSK Klementyna Suchanow. Jak podała "Gazeta Wyborcza", podstawą zatrzymania miał być art. 193 kodeksu karnego, czyli zakłócenie miru domowego.\nMiały zostać zatrzymane również dwie inne osoby. - Jedna osoba jest na Żytniej, trzy są w Grodzisku Mazowieckim. Tropimy tajemnicę zatrzymanej piątej osoby, do której policja nie chce się przyznać - ogłaszała liderka OSK Marta Lempart.\n"Atmosfera coraz bardziej napięta. Policja legitymuje każdego, kto opuszcza ulice Szucha. Uczestnicy coraz bardziej napierają na kordon" - relacjonowała ok. godz. 21.30 reporterka Radia ZET Magdalena Kulej.\n- Wszystkie osoby przed opuszczeniem tego miejsca muszą zostać wylegitymowane. Proszę o podchodzenie do policjantów stojących w kordonie - ogłaszają funkcjonariusze przez megafon.


Jestem Żydem, chcę wejść. Hotel Polski w Warszawie, 1943 PDF — BodogLife.EU\nJak pobrać Jestem Żydem, chcę wejść. Hotel Polski w Warszawie, 1943 PDF?\nTytuł Jestem Żydem, chcę wejść. Hotel Polski w Warszawie, 1943 PDF jest dostępny w wersji: PDF, DOC, MP3, EPUB, MOBI\n„Burzliwe dzieje pirata Rabarbara” to pierwsza część przygód niepokornego marynarza, który buntuje się przeciwko kapitanowi Octowi, ucieka ze statku „Kaczy Kuper” i postanawia zostać piratem. Można się z nimi zaprzyjaźnić i nawet zakochać. Unita chodził za procesjami łacińskimi, nosił chorągwie, odmawiał po polsku modlitwy i słuchał polskich kazań. Ponownie oczarował mnie magiczno-baśniowy klimat przebijający się przez karty powieści Lucindy Riley. Teraz jedna może pomóc drugiej, ale czy to faktycznie będzie aż tak proste jak myśli Kat? Przeszłości nie da się zmienić, lecz pozostaje to co dopiero może być, więc chyba nadszedł moment by spojrzeć do przodu, nie za siebie czyż nie? Nick jest bardziej sceptyczny, lecz pomysł żony i dla niego jest kuszący. Utwór otwiera i zamyka scena w salonie, gdzie losy tytułowej jedynaczki relacjonuje gronu młodych panienek – gwoli ostrzeżenia i przestrogi – sędziwy „Pan S***”. Po dwudziestu ośmiu latach Charlotte jest świadkiem dwóch kolejnych morderstw, w które się zaangażowała – nie wiedziała jednak, że przy tym odkryje całą prawdę o tragicznym wydarzeniu z dzieciństwa i wszystko przestanie już być tak oczywiste… Siostry będą musiały współpracować, żeby zakończyć sprawę morderstwa ich matki raz na zawsze. To już druga książka Bondy do której zrobiłem podejście, pierwszą skończyłem, z tą dałem sobie spokój na jakiś 60-70% lektury. Ludzie powiadają, że jest przeklęta od XII wieku, gdy zamordowano ostatniego kapłana pogańskiego boga Jariły. Jego barwne życie stało się inspiracją dla Maria Puzo, autora głośnej powieści „Ojciec chrzestny”. A to nie ma być tania książka” – Marek Dyjak. I właśnie mocne i przenikliwe wykreowanie portretu głównej bohaterki uznaję za największy atut powieści. Odwołanie do wielopokoleniowej przeszłości, ukazanie znaczenia splotów okoliczności, rysów uwarunkowań lokalnego świata zewnętrznego, społecznych i historycznych aspektów głośno wybrzmiewających w tle. Podlegając kontroli ze strony partii komunistycznej, czekiści nie działali tak samowolnie jak dzisiaj. „Piękna, poetycka opowieść o miłości, jej różnych rodzajach i etapach. Barl rozpaczliwie pragnie się uczyć, a ten zapał pcha ją ku buntowi, przez co dziewczyna popada w konflikt z Radą Magów. Podczas podróży statkiem do Londynu Magda – aktorka robiąca zawrotną karierę w stolicy – poznaje znanego członka warszawskiej socjety, hrabiego Ksawerego Runickiego. Takie historie na tle Warszawy międzywojnia przedstawia Piotr Łopuszański w swojej książce. Zauroczony artystką Ash wykupuje w galerii wszystkie jej obrazy oraz odzyskuje biżuterię, którą dziewczyna zastawiła w lombardzie. Wdzieranie się Danów i Niemców do Słowiańszczyzny zaodrzańskiej i obrona Pomorza przez Bolesława Krzywoustego: 1. Może udałoby mu się ostrzec ludzi. Z potworami potrafią przecież walczyć. Wychowana przez babcię, po jej śmierci boryka się z problemami finansowymi i własnym darem ściągania na siebie kłopotów. Już w pierwszym opowiadaniu mamy pełno przykładów, jak kiepsko został potraktowany oryginał. A potem przychodzi kolejny bodziec i jesteśmy gotowi by wyjść po za granice tego co znane inie pozwalające nam żyć w pełni. Profesor Andrzej Markowski od kilku lat zajmuje się „Dziennikami” Marii Dąbrowskiej, co pozwoliło mu zwrócić szczególną uwagę na język tego dzieła. Bombowy zamach na lotnisku Okęcie w dniu wyboru Lecha Wałęsy na prezydenta. Książka trzymająca w napięciu od pierwszej do ostatniej strony mimo bardzo trudnej tematyki: faszystowskiej przeszłości i terroru politycznego. Nie dasz rady odłożyć tej książki na półkę, zanim nie poznasz dalszych losów głównych bohaterów…” – Patrycka Wakuła, kredziarecenzuje. Wnikliwie i mądrze ukazuje relacje międzyludzkie, w których szczegóły są równie ważne. To wprowadzenie do zupełnie nowego sposobu jedzenia w domu – gotowania w stylu japońskim, a to, co jedzą japońskie rodziny jest inne i o wiele prostsze, niż możesz się spodziewać. Tak samo jak tysiąc lat temu naukowcy i lekarze wiedzą zdumiewająco mało o prawidłowym odżywianiu, chociaż Amerykanie wydają miliony dolarów i poświęcają mnóstwo czasu, ulegając obsesji na punkcie zdrowego jedzenia. Wells uses the changing relationships among childhood friends as the media for his thoughts on human relations on personal and global scales, and of what it all means. W przedszkolu stała lodówka i nieraz widziałam półki z antybiotykami podpisanymi imionami dzieci. Pracuje i myśli na boisku także dla (i za) innych” – Zbigniew Boniek „Historia Kamila to obowiązkowa lektura dla wszystkich młodych adeptów piłki nożnej, wnikliwa opowieść o dobrym, otwartym i życzliwym człowieku, a jednocześnie piłkarzu, który na boisku zrobi dla drużyny wszystko. Zachorował, wyglądał zielono. Musi dowiedzieć się, co, tak naprawdę, działo się w życiu Elżbiety. „Kruk” autorstwa Piotra Górskiego to rewelacyjnie napisany kryminał, którego atutami są świetnie przemyślana fabuła oraz wyrazista kreacja głównych bohaterów. Oczywiście głównym podejrzanym staje się Lesio.\nSilicon Valley dała im szansę. Zamiast zapychać sobie umysł utopijnymi mrzonkami, możesz spróbować spojrzeć na siebie i swoje życie bardziej realnie. Tymczasem ich fascynacja sobą rośnie. Jest mu obojętne, czy to bydło zginie teraz w jego zamachu, czy później podczas świętej wojny, która wielkimi krokami nadciąga nad europejski kontynent niczym kolejna jesienna nawałnica. Koniecznie powinniście go obejrzeć” – Hanna Greń, pisarka „Sagą «Spacer Aleją Róż» Edyta Świętek zapewniła sobie miejsce wśród topowych polskich autorek literatury obyczajowej. Otwarcie pisze o tęsknocie za zdrowiem, o uldze porannych przebudzeń, szansach na życie wieczne. Cari wciąż rozpamiętuje upojną noc sprzed półtora roku. Bada wzajemne wpływy religii, nauki i techniki aż po wiek XX, w którym ludzie zaczęli władać niemal boską wiedzą i mocą. Rodzeństwo Goldów – czwórka dzieci na skraju samoświadomości – wymyka się z domu, żeby dowiedzieć się, jaka przyszłość czeka każde z nich. Mają za zadanie być „ryczącymi owieczkami”, czyli tymi, którzy przenikając do różnych sfer życia, wpływają na nie poprzez swoją wiarę. Osobne miejsce zajmuje zarys historyczny, często również niepełny, bowiem jego całkowitą rekonstrukcję uniemożliwia brak źródeł. Zbierałam je przez parę lat. Książka powstała na bazie rozmów, które autorka Maria Przełomiec przeprowadziła na Ukrainie latem tego roku. Zamachowiec zajmuje przedszkole, grożąc, że zabije wychowawców i dzieci. Tak jakby wszystkie głosy zostały stłumione. Dlaczego jedne pary żyją ze sobą w szczęściu latami, a inne rozwodzą się po roku czy dwóch? Dlaczego jedne małżeństwa tylko wyglądają na szczęśliwe, a inne po prostu szczęśliwe są?Oto historia Karoliny i jej męża Jurka. Aby skutecznie działać w tych warunkach, przedsiębiorstwo powinno wyróżniać się wśród innych uczestników rynku, stworzyć swój własny wizerunek w świadomości nabywców. Obecnie, czyli dziesięć lat po tym wydarzeniu Win i Myron wpadają na pewien trop i wierzą, że tym razem uda im się odkryć to, co przeoczyli przed laty i uda im się poznać prawdę. Druzgocący portret prawniczego świata, w którym głos mają wielkie pieniądze” – Patrick Anderson, „The Washington Post”. Bywa zmysłowa, zachłanna, okrutna. Dieta nie jest zróżnicowana zależnie od rodzaju nowotworu, ale uzależniona od objawów, jakie występują w trakcie leczenia. Kontrkandydat Ryana w wyborach prezydenckich Ed Kealty oraz jego sponsor utrzymujący kontakty z rosyjską FSB postanawiają zapewnić sobie zwycięstwo i obciążyć przeciwnika odpowiedzialnością za rzekome zabójstwo popełnione przez Johna Clarka. Mimo to 24-latka, która w urodziła piątkę dzieci, nie poddała się. Czytelnik znajdzie w nim szereg nowych, autorskich map tematycznych, schematów i fotografii, a także wiele zestawień tabelarycznych zawierających informacje pochodzące z najnowszych baz danych. Odkąd kobieta trafiła tam po raz pierwszy, minęło wiele lat. Dostają nieoczekiwane podpowiedzi od stalinowskich biurokratów, zawodowych hydroakustyków i wiślanych nurków. Czy Bella kiedykolwiek zaufa Wincentowi ponownie, po tym jak porzucił ją bez słowa wyjaśnienia? Czy przeznaczenie da im szansę naprawić błędy przeszłości? I co na to mąż Belli?O Autorze:Marta W. Z jego talentem do pakowania się w kłopoty może się okazać, że prawdziwy chaos dopiero się zacznie. Takimi słowami żegnał Mariana Smoluchowskiego jego pierwszy uczeń, Jan Jakub Stock. Jest pewien, że te dwa wątki coś łączy. Kierowana do młodzieży, ale i tak dała impuls mojej wyobraźni do podróży, wprowadziła w klimat Kraju Kwitnącej Wiśni, sprawiła przyjemność. Dowiesz się, do czego służą mapy myśli i jak je samodzielnie tworzyć. Obszerny epilog opisuje dalszy ciąg ich historii – karierę pisarską Larry’ego i zaangażowanie Gerry’ego w ochronę zagrożonych gatunków oraz losy całej rodziny, jej przyjaciół i innych zwierząt. O Autorce:DOROTA DROZD – pielęgniarka posiadającą specjalizację diabetologiczną, edukator diabetologiczny i psychodietetyk, członkini Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego i Europejskiej Fundacji Pielęgniarek Diabetologicznych (European Fundation Nurses in Diabetes. Fakt ten wpływa na uwięzioną społeczność na setki różnych sposobów, a King rozgrywa to i opisuje w GENIALNY sposób. Fenomenalna, wciągająca bez pamięci, dostarczająca wielu emocji, łącząca w sobie wiele gatunków od komedii po si-fi kończąc. Działania artystyczne Vilksa są trudne w ocenie, szczególnie w takim kraju jak Szwecja, tak ceniącym swoje wartości: demokrację, wolność słowa i sekularyzację. „Barwna postać i odważny żołnierz. Polecam ją absolutnie wszystkim, bo historia w niej zawarta jest bardzo prawdziwa oraz dostarczy Wam mnóstwa emocji i z przejęciem będziecie wyczekiwać ostatniej strony. Od ponad 25 lat książka „Pieniądze albo życie” należy do obowiązkowych lektur dla każdego, kto pragnie odzyskać możliwość cieszenia się pełnią życia poprzez transformację swoich relacji z pieniędzmi. W okupacyjnym Krakowie młody żołnierz Wehrmachtu zakochuje się w piętnastoletnim Żydzie – z wzajemnością.\nPrasa jako medium edukacyjne. Kulturowe reprezentacje raka piersi w czasopismach kobiecych DOC\nSamotny krzyżowiec. Tom 1. Miecz Salomona Audiobook\nWszystko jest po coś EPUB\nTajemnicza nieznajoma Audiobook\nSekretny portret miłości MOBI\nUzasadnione wątpliwości MP3\n10 prostych kroków do prawdziwej przyjaźni z Jezusem MP3\nStosunki mega przerywane MP3\nThe World Factbook MOBI\nMacierzyństwo bez photoshopa Audiobook\nNegocjacje z ogłoszeniem - procedura krok po kroku PDF\nFraszki igraszki. Tom 6 MOBI\nDzień zapłaty Ebook\nMateria sztuki DOC\nZdrowie publiczne. Rozdział 19 EPUB


:: Zobacz temat - Spotkanie z Ewą Białołęcką w Sopocie\nStrona Główna » Społeczność » Ogłoszenia » Stare ogłoszenia » Spotkanie z Ewą Białołęcką w Sopocie Poprzedni temat «» Następny temat\nSpotkanie z Ewą Białołęcką w Sopocie\nWysłany: 14 Czerwca 2010, 14:08 Spotkanie z Ewą Białołęcką w Sopocie\nWitam, uzyskawszy pozwolenie umieszczam informacje o spotkaniu z p. Ewą Białołęcką w Sopocie. Spotkanie odbędzie się w ten piątek tzn 18 czerwca o godzinie 18:30 w Bookarni na ulicy Haffnera(boczna od Monte Cassino - deptaku ). Chętnych zaprasza Portal Kawerna.pl\nlink z informacją i mapką tutaj\nPatronat objął nad spotkaniem portal mmtrójmiasto.pl i radio eska.\nPozdrawiam serdecznie i zapraszam;)\nStrona Główna » Społeczność » Ogłoszenia » Stare ogłoszenia » Spotkanie z Ewą Białołęcką w Sopocie


QNAP jako domowe centrum multimedialne - Centrum Kompetencyjne AB S.A.\nQNAP jako domowe centrum multimedialne\nData szkolenia 08/06/2022\nUwagi 10:00 - 11:00\nQNAP jako domowe centrum multimedialne – nie samym backup człowiek żyje! Czas na odrobinę rozrywki z QNAP.\nDołącz do webianru i dowiedz się w jaki sposób\nzamienić urządzenie NAS w centrum domowej rozrywki😊\nInteresuje Cię tematyka foto/wideo? Marzy Ci się własny Netflix z rodzinną kolekcją? Nie może Cię zabraknąć!


Email this page ( Synestezja wymaga uwagi ) - Forum Kopalni Wiedzy\nI thought you might be interested in looking at Synestezja wymaga uwagi.\nSzympansy prawdopodobnie łączą dźwięki z kolorami. Wysokim dźwiękom przypisują jaśniejsze kolory, a niższym - ciemniejsze. To wskazuje, że nie tylko ludzie doświadczają zjawiska synestezji.\nVera Ludwig z Charité - Universitätsmedizin Berlin, która prowadziła badania, mówi, że niemal wszyscy ludzie łączą wysokie tony z jasnymi kolorami, a niskie z ciemnymi. Zdaniem uczonej zdolność do takich wyobrażeń jest łagodną formą synestezji.\nLudwig chciała się dowiedzieć, czy ludzie uczą się takiego a nie innego przyporządkowania dźwięków barwom od innych ludzi czy też jest to zdolność wrodzona. Dlatego rozpoczęła badania na szympansach.\nWraz z kolegami z Kyoto University badała 6 szympansów w wieku 8-32 lat. Zwierzętom pokazano czarne oraz białe kwadraty na ekranie komputera i nauczono je, że jeśli wybiorą kwadrat takiego koloru, jak kwadrat wzorcowy, otrzymają nagrodę. Podczas eksperymentów małpy słyszały też wysokie i niskie dźwięki. Okazało się, że gdy odgrywano wysoki ton wtedy, gdy należało wybrać biały kwadrat, a niski gdy prawidłowym wyborem był czarny, odsetek prawidłowych wyborów wynosił 93%. Gdy natomiast białemu kwadratowi przyporządkowano niskie dźwięki, a czarnemu wysokie, odsetek ten spadł do około 90%. Wyniki uzyskane przez małpy porównano z wynikami grupy 33 ludzi. Homo sapiens zrobili jednak zbyt mało błędów, by można było wykazać wpływ dźwięku na wybór, jednak uczeni zauważyli, że gdy przy kolorach odgrywano właściwe dźwięki, ludzie szybciej dokonywali wyboru.\nNa podstawie eksperymentu Ludwig wnioskuje, że język nie jest potrzebny do odczuwania synestezji i sądzi, że zdolność tę dziedziczymy po wspólnym przodku.\nInni naukowcy ostrożnie podchodzą do badań Ludwig. Edwart Hubbard z Vanderbilt University przypomina, że u ludzi synestezja dotyczy też słów, cyfr i innych zjawisk. Przyznaje jednak, że badania są interesujące i mogą wskazywać na istnienie pewnych rodzajów synestezji u innych gatunków.\nZ kolei Danko Nikolic z Instytut Maksa Plancka wątpi, czy badania wykazały istnienie synestezji u małp, zwracając uwagę, że zbyt wiele zjawisk jest określanych mianem synestezji.\nSama Ludwig przyznaje, że udowodnienie istnienia synestezji u zwierząt jest bardzo trudną sprawą, gdyż u samych ludzi występuje ona bardzo rzadko i jest niezwykle subiektywnym zjawiskiem.\nTymczasem jej japońscy współpracownicy szukają innych jej przykładów u szympansów. Przypominają, że np. ludzie kojarzą duże przedmioty z niskimi dźwiękami.\nOdkryliśmy, że badani z lekkim pourazowym uszkodzeniem mózgu, których poddano akupresurze, lepiej funkcjonowali poznawczo, zdobywając znacznie więcej punktów w testach na pamięć roboczą niż przedstawiciele grupy kontrolnej. To zasugerowało nam, że akupresura może być skuteczną terapią dodaną dla osób z TBI – twierdzi prof. Theresa Hernandez z University of Colorado Boulder.\nProfesor Adrian Raine z University of Pennsylvania przeprowadził pilotażowe badania z 21 osobami, które popełniły przestępstwa urzędnicze czy gospodarcze, np. oszustwa związane z kartami płatniczymi czy realizacją ukradzionych czeków. Okazało się, że dwie struktury ich mózgów są zbudowane inaczej niż w przypadku niewchodzących w tego typu konflikt z prawem ludzi w podobnym wieku i o zbliżonej pozycji społecznej.\nNeurokryminolog podkreślił, że dobrze rozwinięte u nich cechy – podejmowanie adekwatnych i szybkich decyzji oraz wzmożona uwaga, dzięki której mocniej reagują na bodźce fizyczne i są silniej motywowani – pozwalają także osiągnąć sukces w biznesie. Problemem jest, jak widać, wykorzystanie zdolności we właściwym celu. Raine i jego kolega z uczelni prof. William Laufer zbadali 21 osób, które popełniły jakieś "przestępstwo w białych rękawiczkach", i 21 przedstawicieli grupy kontrolnej. W studium nie uwzględniono pracowników bankowości.\nOkazało się, że u tych pierwszych nastąpiło powiększenie rejonów odpowiedzialnych za przetwarzanie informacji społecznych, regulację emocjonalną i monitorowanie abstrakcyjnych nagród, np. pieniędzy. Odmienności stwierdzono w obrębie kory przedczołowej, zaangażowanej w planowanie, wyrażanie swojej osobowości, podejmowanie decyzji czy przejawianie właściwych społecznie zachowań, oraz w okolicy zbiegu płatów skroniowego i ciemieniowego (ang. temporoparietal junction, TPJ), którą łączy się z podejmowaniem moralnych decyzji.\nRaine wątpi, czy powinniśmy próbować odwrócić opisane zmiany w strukturze mózgu, zważywszy na ich przydatność w polityce i biznesie. Polityk musi być czasem bezwzględny, a biznesmen podejmować ryzyko. Ważne, by nie przekraczać cienkiej niekiedy granicy między przydatnością społeczną a przestępstwem. Profesor podkreśla, że wyniki badań są na razie wstępne. W ubiegłą środę (23 lutego) przedstawił je uczestnikom dorocznego spotkania American Association for the Advancement of Science (AAAS). Wspominał też o mniejszym ciele migdałowatym psychopatów oraz zwiększonej aktywności amygdala w odpowiedzi na bodźce prowokujące emocjonalnie u mężczyzn znęcających się nad partnerkami.\nChoć neurokryminologia przebyła daleką drogę od mierzenia czaszek przestępców (frenologii), pytanie o funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości nadal pozostaje aktualne. Jeśli kryminaliści cierpią na dysfunkcje mózgu z powodów pozostających poza ich kontrolą, czy powinni być uznawani za w pełni odpowiedzialnych za popełniane czyny?


Dworzec Pocztowy | Sztuka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nod prawej: Józef Szanajca, Rudolf Lachert, Irena Lachertowa, Krzysztof Lachert, początek lat trzydziestych, Ciechanki [Archiwum rodzinne Danuty i Rudolfa Lachertów]\nDworzec był jedną z ostatnich prac podpisanych przez spółkę Lachert–Szanajca. Szanajca jednak niesłusznie uwierzył, że forma powinna wyprzedzać epokę. Klinkier i eternit! Co za wydziwianie? Władza wolałaby na bogato\nJeśli było się akurat na miejscu i śledziło z należytą uwagą iternetowe fora dla miłośników stołecznej architektury, można go było jeszcze pożegnać. Zbić się w grupkę z kilkunastoma zupełnie obcymi osobami, które w pośpiechu skrzyknęły się na pikietę i wygrażały buldożerom prującym ściany. Albo wytężywszy wyobraźnię, zobaczyć, jak – zupełnie nowy, z wielopoziomowym parkingiem i pasmami przeszklonych okien – wije się długaśną wstęgą między Alejami Jerozolimskimi a ulicami Żelazną, Towarową i Chmielną. A potem stwierdzić banalnie, że Warszawa ma pecha do dworców.\nMiał być największy na świecie w swojej kategorii: pocztowej. W ogóle wszystko miało być wtedy ogromne, najwspanialsze, sławiące nowoczesność i potęgę II Rzeczpospolitej. Po wschodniej stronie ulicy Żelaznej, w kolejnym kwartale przylegającym do Alej, zespół czterech „chmurodrapów” mieszczących urzędy i biura, dalej – dworzec autobusowy, równie wielki i reprezentacyjny jak pocztowy, z rozległym placem, gwarantującym podróżnym swobodę poruszania się we wszystkich kierunkach.\nJózef Szanajca, siadając do rysowania, doskonale wiedział, czego oczekuje od niego rządowy zleceniodawca – Ministerstwo Poczt i Telegrafów, które po wygaśnięciu wielkiego programu mieszkaniowego ZUS-u zapewniło mu stałą pracę kierownika biura projektowego. Propozycja Centralnego Dworca Pocztowego, którą przedstawił, przepuściwszy te oczekiwania przez sito własnych architektonicznych fantazji i obserwacji zebranych podczas wycieczki studyjnej do Szwajcarii, idealnie odpowiadała mocarstwowym ambicjom decydentów. Długi na dwieście pięćdziesiąt metrów biurowiec od strony Chmielnej, piętrowy garaż z rotundami w kształcie ślimaków w dwóch krańcach budynku, po których wjeżdża się na poszczególne kondygnacje, osobna bocznica kolejowa łącząca kompleks pocztowy z Dworcem Zachodnim, tunel prowadzący do Dworca Centralnego i nawet lądowisko dla helikopterów na płaskim dachu hali peronowej. Wszystko w jednym miejscu: rozdzielnia, zajmująca się zbieraniem, segregowaniem i kierowaniem we właściwych kierunkach „całego materiału pocztowego nadchodzącego przez Warszawę tranzytem”, urzędy: pocztowo-celny, dzielnicowy nadawania paczek, przewozowy, biurowiec Izby Kontroli Rachunkowej Poczt i Telegrafów (którego wyglądem zajmie się Bohdan Lachert), budynki mieszkalne i gospodarcze.\nBohdan Lachert z Józefem Szanajcą na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, 1929\n/ Archiwum rodzinne Danuty i Rudolfa Lachertów\nW jednym tylko się zagalopował. Chyba niesłusznie uwierzył, że skoro władza zażyczyła sobie czegoś tak wielofunkcyjnego i imponującego rozmachem, to forma również powinna wyprzedzać epokę. Albo że jeśli rozłoży przed urzędnikami szkic przedstawiający takiego kolosa, zaniemówią z zachwytu i machną ręką na detale. Zupełnie jakby wcześniejsze doświadczenia niczego go nie nauczyły. Jakby nie wiedział, że rządzący rzadko hołdują nowatorskiej estetyce, a ich gust, odporny na prawdy głoszone przez awangardę, nakazuje im z podejrzliwością odnosić się choćby do takich nowinek technicznych, jak klinkier i eternit, które Szanajca uznał za najlepszą ozdobę części elewacji. Klinkier i eternit! Co za wydziwianie? Władza wolałaby na bogato. Marmury i pobłysk, żeby było widać z daleka.\nNajpierw więc faktycznie rozkoszowali się ogromem, efektowną wizualizacją i oglądając makietę, już niemal widzieli, jak liczne sylwetki w pocztowych uniformach, mikroskopijne na tle bezmiaru podwórza, ciągną worki z pocztą czy wyładowują paczki z samochodów zajeżdżających jeden za drugim na parking, a nad dachem terkoczą tymczasem śmigła. A potem któryś przyjrzał się szkicom dokładniej i zmarszczył brwi. Napisali pismo.\nNo więc władza projekt zasadniczo akceptuje, bo skala robi na niej wrażenie, ale przyglądając się prostym, do bólu funkcjonalnym bryłom, kojarzącym się bardziej z budynkiem fabrycznym na przedmieściach niż prestiżowo ulokowanym pokazem przemysłowej chwały polskiego państwa, wtrąca swoje trzy grosze: „[…] na specjalną uwagę zasługuje element czołowy przylegający do ulicy Twardej, który ze względu na swą ekspozycję w stosunku do pozostałej bryły i otoczenia, powinien stanowić wyróżniający się akcent architektoniczny o cechach wybitnie monumentalnych. Opierając się na powyższych motywach, zdaniem Zarządu miejskiego należałoby omawianą część budynku przeprojektować, bowiem nie posiada ona obecnie wspomnianych walorów […]. Elewację budynku od strony ulicy Chmielnej należałoby wykonać co najmniej w szlachetnej wyprawie”.\nAle zbudować coś takiego to nie lada wyzwanie. Może więc zanim dojdzie do konkretów, trochę im przejdzie? Niech piszą kolejne pisma, sugerując, upraszając, a potem się zobaczy. Zaczynają z końcem 1936 roku, jeszcze w maju 1939, gdy część od Chmielnej stoi już prawie gotowa, a wzdłuż Alej i Żelaznej rosną piętra dwóch kolejnych skrzydeł, miejski Wydział Nadzoru Budowlanego znów powtarza jak mantrę swoje wyobrażenia o monumentalizmie. Jeszcze trzy lata później na placu budowy będą się krzątać robotnicy – Niemcy postanowią bowiem wykorzystać dworzec do komunikacji na terenie okupowanym, aż w 1944 pomalowany w maskujące barwy zamieni się w powstańczą fortecę. Jak gdyby w uznaniu dla jego zasług władze zostawią go później w spokoju na kilka kolejnych dekad, podczas których niejeden starszy od niego, ukończony i zamieszkany budynek w okolicy zdąży trafić pod kilof, aż w końcu, odczekawszy swoje, pewnego listopadowego dnia 2007 roku on też zmieni się w całkiem sporą hałdę zwykłego gruzu.\nW sumie dobrze, że Szanajca tego nie widział, myślę sobie. Choć przecież sam pisał, że lepiej, jeśli stare ustąpi miejsca nowemu, niż gdyby zachowanym kawałkom miano doklejać jakieś nadbudówki lub fundować złotą okładzinę. Może nawet spodobałoby mu się prezentowane w prasie wyobrażenie planowanej w tym samym miejscu przyszłej pięciopiętrowej siedziby Poczty Polskiej, znad której ulatywały stadkiem w niebo gołębie, odbijając się w przeszklonych ścianach. Tyle że jak dotąd na działce w centralnej części stolicy, gdzie miał stanąć największy dworzec pocztowy świata, jest tylko zarastająca z każdym rokiem dziura po wykopach.\nDworzec, jedna z ostatnich i największych prac podpisanych przez spółkę Lachert–Szanajca, był w głównej mierze projektem Szanajcy. Czy można wyciągać z tego wnioski, że to on był kołem zamachowym tandemu? Nietrudno znaleźć na to dowody, gdy spojrzy się na późniejsze, solowe dokonania Lacherta. A jeśli to tylko kolejny mit, niesprawiedliwy dla tego, który przeżył, mit, któremu łatwo ulec pod wpływem historii o tragicznie przerwanej śmiercią przyjaźni?\n– W każdym duecie istnieją specjalizacje. Można analizować projekty, zastanawiać się, który z nich dwojga był lepszy w rysowaniu, a który wymyślał koncepcje, tylko po co? – zastanawia się historyk sztuki i krytyk architektury Jarosław Trybuś. – Na tym przecież polega duet, że poszczególne zdolności zazębiają się, być może przy każdej pracy inaczej, i dają genialny efekt tylko wtedy, gdy współdziałają. Jeśli rozdzielimy Lacherta i Szanajcę, nic nam nie zostanie.\n„Praesens” nr 2, 1930\nA co zostało? Czy stworzyli własny język architektoniczny?\nTrybuś zastanawia się przez chwilę.\n– Ich językiem był modernizm. Wspólny zestaw chwytów i interpretacji pewnych teorii, którym operowali też inni twórcy. Tyle że wielu spośród nich uprawiało ten styl, nie zastanawiając się, co się za nim kryje. Dla Lacherta i Szanajcy modernizm oznaczał sposób myślenia. Realizowali tę myśl, która zmieniała się z czasem, ewoluowali razem z nią, rozstając się stopniowo z estetyką białych płaszczyzn i kątów prostych. Podobną drogą, równolegle, szli najwięksi, jak Le Corbusier czy Gropius.\nGrzegorz Mika nie miałby kłopotu z odróżnieniem prac Lacherta i Szanajcy od projektów innych członków Praesensu czy architektów tworzących pod jego wpływem.\n– W latach 30. ubiegłego wieku osiągnęli już etap, gdy architekt, nabrawszy doświadczenia, zaczyna stosować w swych pracach pewne charakterystyczne rozwiązania. W ich przypadku jest to plastyczne podejście do komponowania elewacji. Kontrasty szkła i betonu, gra fakturą, kilkadziesiąt równomiernie rozstawionych kwadratowych okien, które na tle większej płaszczyzny tworzą siatkę rastra. Zabawa geometrią, także w detalach: zaokrąglone betonowe daszki, łukowate pokrycia z betonu. Potrafili wykorzystać do tego nawet klatki schodowe. W bloku Warszawa I klatki mają kształt litery U i kontrastują z poziomymi galeriami, a wrażenie to wzmacnia jeszcze szklany pion pociągnięty od góry do dołu. Potem widzimy dążenie do możliwie maksymalnego uprzemysłowienia projektowanych budynków, bo obaj podziwiali tę architekturę i uznawali za egalitarną. To objawia się wprowadzaniem powtarzalnych elementów w dużej skali: jednolite, totalne rytmy otworów okiennych ciągnących się wzdłuż elewacji, maksymalne uproszczenie bryły, a do tego jeden wyraźny akcent. Jak w przypadku Dworca Pocztowego: z jednej strony wielki biurowiec o sześciu piętrach, długi na kilkadziesiąt metrów, we wszystkich ścianach powtarzalne otwory okienne, a potem, na końcu, przeszklona wieża.\nGrzegorz Piątek, krytyk architektury, prócz dworca ustawiłby w rzędzie wybitnych osiągnięć architektury europejskiej jeszcze kilka innych projektów Lacherta i Szanajcy. Dom na Katowickiej, willa Szyllerów, koncepcja gmachu Ligi Narodów w Genewie, wiele prac z lat 30., niestety w większości niezrealizowanych.\nZastanawiamy się, na czym w takim razie polega ich wybitność. Przecież Lachert z Szanajcą nic nowego nie odkryli, działali w Polsce w ramach istniejącego już, światowego kierunku.\n– Byli cały czas w środku zjawiska nazywanego modernizmem, nie próbowali za nim nadążać, tylko byli jego ważną częścią. Nie tworzyli kopii, lecz własne, autorskie interpretacje. W Polsce ten sam poziom reprezentowali jeszcze Syrkusowie. Prócz nich już nikt. To brzmi kontrowersyjnie, bo w dwudziestoleciu pod wpływem nowych prądów działało wielu wybitnych i sprawnych architektów, ale nie płynęli w głównym nurcie, lecz byli odrębnymi zjawiskami, jak choćby Barbara i Stanisław Brukalscy. Tymczasem architekturę Lacherta i Szanajcy oraz Syrkusów można określić jako intelektualne zmaganie się z modernizmem, od początku do końca. Tyle że Syrkusowie nie byli aż tak wszechstronni. Zatrzymali się w pewnym momencie na osiedlach społecznych, nie uczestniczyli w konkursach.\nNo i jeszcze niesłychana skłonność do innowacji. Do sprawdzania możliwości materiałów. Trzymali rękę na pulsie, chcieli być zawsze pierwsi. Eternit, celolit, żelbet – ledwie trafiały na rynek, Lachert i Szanajca już planowali ich wykorzystanie w aktualnych projektach, co świadczy o sporej odwadze.\n– Dla mnie fenomenem jest już to, że działali wspólnie tak długo i w tak olbrzymim tempie. W tamtym okresie istniało mnóstwo zespołów autorskich, lecz żaden nie mógł się pochwalić ani tak długim stażem, ani produkcją na podobną skalę. Wiadomo, gdy zejdzie się dwóch lub trzech zdolnych twórców, prędzej czy później ego któregoś z nich daje o sobie znać i dochodzi do konfliktów. W tym przypadku tak się nie stało, a trzeba pamiętać, że zanim zaczęto zaliczać ich do ścisłej czołówki, musieli mieć silną motywację i sporo konsekwencji, żeby przez kilkanaście lat siłować się wspólnie z różnymi przeciwnościami, jak brak zainteresowania inwestorów czy nastroje społeczno-polityczne odległe od ich lewicowych poglądów. Można śmiało stawiać ich za wzorzec dla kolejnych pokoleń architektów, którzy chcieliby pracować w duecie.\nFragment pochodzi z książki Beaty Chomątowskiej „Lachert i Szanajca. Architekci awangardy”, która ukaże się 24 września w wydawnictwie Czarne.\nDziennikarka, prezeska Stowarzyszenia Stacja Muranów, autorka kilku książek (ostatnia, „Betonia” była nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia), współautorka wystawy o Muranowie przygotowywanej przez Muzeum Polin.\narchitektura, architektura XX wieku, Józef Szanajca, Bohdan Lachert\nChęć bycia razem\nRozmowa z Justyną Jaworską, Agatą Zborowską i Błażejem BrzostkiemObyczaje\nNa pierwszym miejscu były relacje społeczne. To na nich opierał się fenomen odbudowy Warszawy – na ponownym zejściu się ludzi, którzy się znają, bo wtedy jeden drugiemu może pomóc\nList spod gruzów\n18 września 1946 r. udało się odnaleźć skarb, Archiwum Ringelbluma. Skrzyń nie zalutowano, do środka dostała się woda, z zewnątrz oblepiła je pleśń. Część tekstu zdążyła się rozmyć pod wpływem wilgoci, na spinaczach były ślady rdzy


W sześć lat na szczyt. Rajdowa kariera Michała Majewskiego | Kłodzko Nasze Miasto\nMalwina Zuterek 05.05.2018\nMichał Majewski wywodzi się z rajdowej rodziny. Jego ojciec, Marek, również przez wiele lat jeździł w rajdach samochodowych, ale teraz to jego syn zdobywa doświadczenie na odcinkach specjalnych.\nMichał posiada licencję pilota od 2010r., wyrobił ją w bardzo młodym wieku - miał wtedy zaledwie 20 lat. Swój pierwszy start w Mistrzostwach Polski zaliczył 2 lata później i od tego czasu systematycznie startuje w tym cyklu rajdów samochodowych. W 2016 roku pierwszy raz wystartował z Jankiem Chmielewskim, wielokrotnym Mistrzem Polski w klasie R i OPEN 2WD. Ostatnim rajdem, w jakim wspólnie wystartowali był 46. Rajd Świdnicki- Krause.\n-W Rajdzie Świdnickim startowałem już szósty raz w swojej karierze. Jest to drugi, zaraz po Rajdzie Dolnośląskim, mój domowy rajd. Ponadto jest to otwarcie nowego sezonu, więc zawsze tej imprezie towarzyszy dodatkowy dreszczyk emocji. Na rajdzie zajęliśmy z Jankiem 1 miejsce w klasyfikacji OPEN 2WD- oraz 17 miejsce w klasyfikacji generalnej. Aczkolwiek nie wynik był dla nas ważny. Bardzo chcieliśmy osiągnąć metę naszym nowo zakupionym wspaniałym samochodem, który swoje lata świetności ma już za sobą- ma okrągłe 14 lat.\nSamochód, którym wystartowała załoga Chmielewski/Majewski to ich nowa „broń rajdowa”. Był to ich pierwszy start tym autem.\n-W obecnym sezonie startujemy Citroenem C2 s1600, takim samym jakim w 2004 roku w Rajdzie Polski w Kłodzku startował Bruno Thiry. Jest to prawdziwa rajdówka z krwi i kości, zbudowana przez fabrykę Citroen Sport. Posiada silnik 1600ccm, moc około 210 KM i waży 1000kg. W aucie zamontowana jest sekwencyjna skrzynia biegów oraz potężne hamulce, które zatrzymują ten mały samochodzik w miejscu.\nW dniach 19-20 maja na terenie powiatu kłodzkiego odbywać się będzie Rajd Dolnośląski. Michał Majewski tłumaczy, że nie mógłby odpuścić tej imprezy, bo jest to dla niego rajd na własnym podwórku. Razem z Janem Chmielewskim ponownie wystartują rajdowym Citroenem C2 s1600.\nmichał majewski pilo...