ŻEGLUGA ŚRÓDLĄDOWA - News: Kraków: Kanał Ulgi do kosza?\nKraków: Kanał Ulgi do kosza?\nWszystko wskazuje na to, że po ponad 100 latach planowania Kraków odstąpi od koncepcji budowy kanału ulgi, który miał uchronić miasto przed wielką wodą. W najbliższym czasie mogą zapaść decyzje o wykreśleniu tej inwestycji z projektu rządowego "Programu ochrony przed powodzią w dorzeczu górnej Wisły".\n- Sądzę, że trzeba odstąpić od projektu budowy kanału ulgi i to powinno iść w kierunku podjęcia ostatecznej decyzji w tej sprawie. To nie jest tylko moja opinia, ale także części fachowców, którzy uważają, że kanał nie spełni swojej roli w zakresie ochrony przeciwpowodziowej - wyjaśnia prezydent Krakowa Jacek Majchrowski. Pokazując stos dokumentów na stole w jego gabinecie dotyczących Kanału Krakowskiego, podkreśla, że to przedsięwzięcie było planowane ponad 100 lat temu i od tego czasu wiele się zmieniło. - Wtedy, kiedy opracowano koncepcję, kanał kończył się poza Krakowem. Były więc tereny, na których woda mogłaby się rozlać. Teraz nie ma już takiej możliwości.\nProjekt rządowego "Programu ochrony przed powodzią w dorzeczu górnej Wisły" na lata 2011-2030 zakłada, że kanał ulgi w Krakowie za 1,2 mld zł powstawałby po 2013 roku. Miasto może się jednak wycofać z tej inwestycji.\n- Samo wykupienie gruntów pod budowę kanału kosztowałoby lekko licząc około 600 milionów złotych. Do tego trzeba wybudować kanał, co będzie oznaczało, że będziemy mieć wiele kilometrów dodatkowych wałów do ochrony. Będą one stwarzały dodatkowe niebezpieczeństwo. Do tego jeszcze trzeba wziąć po uwagę konieczność przebudowy całej sieci kanalizacyjnej i infrastruktury miejskiej w rejonie kanału oraz wybudowanie dziewięciu mostów - mówi prezydent Majchrowski. Dodaje, że wolałby, aby pieniądze rezerwowane na kanał przeznaczyć na inne cele związane z ochroną przeciwpowodziową: - Można za to utworzyć poldery i podwyższyć wały. Tylko na niektórych odcinkach mają one odpowiednią wysokość.\nKanał ulgi w Krakowie jest pomysłem Austriaków z przełomu XIX i XX wieku. Miałby mieć długość ok. 4,1 km i szerokości ok. 100 m. Odchodziłby od Wisły na wysokości Pychowic, a następnie prowadziłby przez Zakrzówek i ujściem Wilgi z powrotem łączyłby się z rzeką. Oznacza to, że Zakrzówek, Dębniki i Ludwinów stałyby się wyspą. Po objęciu stanowiska prezydent Majchrowski postanowił ostatecznie zweryfikować, czy obecnie tak zaplanowana inwestycja ma sens. Najpierw zespół ekspertów pod kierownictwem prof. Elżbiety Nachlik z Politechniki Krakowskiej potwierdził, że powinno się powrócić do koncepcji kanału. Eksperci zaznaczyli również, że inwestycja mogłaby być realizowana przy współfinansowaniu z dotacji unijnych. - Kanał ulgi pełniłby funkcje ochronne jako jeden z elementów systemu przeciwpowodziowego miasta. Jest planowany jako jego część, nie spowodowałby więc, że w razie zagrożenia byłyby zalewane tereny miasta położone poniżej kanału - przekonywała nas niedawno prof. Nachlik. Zaznaczała również, że wytworzenie przy okazji budowy kanału dodatkowego terenu rekreacyjnego mogłoby być korzystne dla miasta i podniosłoby jego walory turystyczne.\nMiasto nie opierało się tylko na wnioskach krakowskich specjalistów i zamówiło dodatkową zewnętrzną ekspertyzę, którą sporządziła wiedeńska firma Tina Vienna - Transport Strategies GmbH. Opracowanie kosztowało miasto ok. 2,6 mln zł i dowodzi, że inwestycja byłaby nieekonomiczna. Specjaliści z Politechniki Warszawskiej na zlecenie miasta sporządzili koreferat, w którym uważają takie podsumowanie za niesłuszne i wytykają autorom raportu nieścisłości. Wydano więc pieniądze na ekspertyzy niedające jednoznacznej odpowiedzi.\n- Budowa kanału ulgi będzie wyrzuceniem pieniędzy w błoto. Falę powodziową powinno się zatrzymywać powyżej miasta - uważa prof. Józef Dziopak z Politechniki Rzeszowskiej, który jest przeciwnikiem budowy kanału ulgi w naszym mieście. Swoje poglądy w zeszłym roku prezentował na łamach "Dziennika Polskiego". Jego zdaniem miało to duży wpływ na działania miasta w tej sprawie. - Podczas spotkania z prezydentem doszło do merytorycznej dyskusji na temat kanału ulgi. Myślę, że przedstawiono tak dużo argumentów przemawiających za tym, aby nie realizować tej inwestycji, że ostateczna decyzja w tej sprawie zapadnie w najbliższym czasie - mówi prof. Dziopak. W rozmowie z nami przekonywał, że w przypadku nadejścia fali powodziowej w miejscu złączenia się kanału z Wisłą nastąpi spiętrzenie wody, które spowoduje nagłe zwiększenie prędkości przepływu wody i zalanie części miasta położonej za kanałem. Prof. Dziopak uważa, że trzeba przygotować przed Krakowem poldery, które będzie można zalać wraz z nadejściem fali powodziowej.\nJeżeli miasto zrezygnuje z budowy kanału, to "uwolnione" zostaną atrakcyjne tereny w centrum miasta, rezerwowane na tę inwestycję od ponad 100 lat. Ekolodzy już zapowiadają, że nie pozwolą na ich zabudowę. Od Mariusza Waszkiewicza, prezesa Towarzystwa na Rzecz Ochrony Przyrody, usłyszeliśmy: - Jeżeli specjaliści zadecydują, że kanał jest niezbędny, to ochrona miasta jest wyższą koniecznością. W innym wypadku powinny pozostać jako tereny zielone.\nProjekt rządowego "Programu ochrony przed powodzią w dorzeczu górnej Wisły" przewiduje, że oprócz budowy kanału ulgi zabezpieczenie Krakowa przed powodzią miałoby polegać także m.in. na dokończeniu budowy zbiornika Świnna Poręba na Skawie, dalszej modernizacji wałów przeciwpowodziowych na Wiśle, modernizacji konstrukcji stopni na Wiśle.\nźródło: Piotr Tymczak - http://www.dziennik.krakow.pl\n#1 | kaczor_g dnia 02.03.2011 19:56\nno to jak łatwo policzyć zamiast kupić amerykański refuler za mniej niż 2 mln zł, który mógłby obsługiwać na bieżąco klika stopni wodnych zakupiono\ndla zobrazowania te 2,5 mln zł to ok 16000 h pracy koparki podsiębiernej z łyżką 1m3 (licząc po 150zł/h) - czyli ok 2000 dniówek...... w tym czasie taka koparka wydobędzie średnio 40m3/h wychodzi 80000 m3, to przybliżona kalkulacja nieuwzględniająca kosztu przemieszczenia gruntu, ale daje obraz skali wydatku i jego bezsensowność.... zamiast tego jest kilka ryz papieru ....\nCo ciekawe bez żadnej sensownej podstawy 2 opracowania polskich inżynierów dowodzące sensowności tego przedsięwzięcia (na ktore pewnie wydano również klika ładnych groszy) zostały zdeprecjonowane przez austriackie...\nA to wszystko w oparciu o te same prognozy. Widać takie było zlecenie zamawiającego żeby wykazać, że kanał nie jest potrzebny... Każdy kto opracowywał takie dokumenty dobrze wie, że są one pisane pod pewną uzgodnioną tezę.... Widać taki jest bieżący interes magistratu (wąskorozumiany) - dlatego do takich inwestycji powinno być zaangażowane Państwo i w swoich planach powinno to przewidywać blokując miejscowe prawo (miejscowe plany) rezerwując teren na takie działania. Ale kto widział Krajowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego (projekt) ten wie, że żadnego kanału, ani polderu tam nie zaplanowano.


Torba Women Bootbag sprawdza się jako torba podręczna na kask i buty. Jej unikalny kształt jest nie tylko modny, ale także innowacyjny. Dostosowana do naszej serii JOY. Miękka rączka zapewnia wygodę noszenia. Wytrzymały materiał zewnętrzny jest przeznaczony do częstego użytkowania.\nDimension: 36 x 50 x 23 cm\nWaga: 760 gmg\nTorba na jedną parę butów i akcesoria\nStylizowana na torbę podręczną


Wigry Suwałki pokonały Sandecję Nowy Sącz. Milowy krok ku utrzymaniu - WP SportoweFakty\nWigry Suwałki pokonały Sandecję Nowy Sącz. Milowy krok ku utrzymaniu\nPiłkarze Wigier Suwałki pokonali 2:0 Sandecję Nowy Sącz i powiększyli przewagę nad strefą spadkową. Oba gole zdobył znany w Małopolsce Kamil Adamek.\nSebastian Szczytkowski 21 Maja 2016, 21:18\nNajlepszy napastnik Wigier Suwałki znalazł drogę do bramki Michała Gliwy w drugiej połowie. Kamil Adamek zdobył dwa gole w 53. oraz 59. minucie. Na pochwałę zasłużyła również defensywa Wigier, która nie pozwoliła Sandecji Nowy Sącz na zdobycie gola. Dzięki zwycięstwu 2:0 suwalczanie są blisko zapewnienia sobie utrzymania na zapleczu Ekstraklasy.\n- Staram się grać tak jak z Sandecją od początku sezonu. Cieszę się, że coraz częściej mi to wychodzi. Ciężko pracowaliśmy na sukces. Trenowaliśmy sumiennie przez cały tydzień, a podczas meczu nikt nie oszczędzał się - powiedział Adamek w rozmowie z oficjalnym serwisem Wigier.\nByły gracz Kolejarza Stróże zdobył pierwszego gola, dobijając strzał Damiana Kądziora z rzutu wolnego. Uskrzydlony skompletował dublet. Wyłuskał piłkę na połowie Sandecji i pokonał Gliwę strzałem między nogami. Adamek ma na koncie 11 goli w sezonie. Swojego dorobku nie powiększył natomiast współlider klasyfikacji strzelców Arkadiusz Aleksander. Stracił w ten sposób szansę, by odskoczyć od Macieja Górskiego oraz Szymona Lewickiego.\n- Powiedziałem zawodnikom, że jeżeli będą cierpliwie czekać na okazje, to one przyjdą - opowiadał Dominik Nowak, trener Wigier. - Drużyna udźwignęła ciężar spotkania. Zresztą uważam, że ma charakter i warto w nią inwestować. Grając spotkania pod presją, daje z siebie wszystko i coraz lepiej funkcjonuje piłkarsko.\nSandecja była najbliżej zdobycia gola za sprawą Wojciecha Trochima, który ostemplował swoim strzałem poprzeczkę. Przed przerwą uderzenie Macieja Małkowskiego było ciut niecelne, a Arkadiusza Aleksandra zablokowane. Goście jechali do Suwałk jako najlepsza ofensywa ligi, a jednak sposobu na Wigry nie znaleźli.\n- Straciliśmy gole na własne życzenie i jesteśmy trochę źli. Później zaatakowaliśmy i mieliśmy swoje szanse, ale nie potrafiliśmy ich wykorzystać. W tym meczu Kamil Adamek zrobił swoje. Był tam gdzie powinien i wykorzystał swoje sytuacje - podsumował Radosław Mroczkowski, trener Sandecji.\nPorażka nie ma poważnych konsekwencji dla Bianconerich, którzy są pewni utrzymania na zapleczu Ekstraklasy. Komplet punktów jest bezcenny dla Wigier, które mają obecnie trzy punkty przewagi nad lokatą barażową i sześć nad strefą spadkową.\n1:0 - Kamil Adamek 53'\n2:0 - Kamil Adamek 59'\nWigry: Karol Salik – Jakub Bartkowski, Martin Baran, Adrian Karankiewicz, Artur Bogusz - Maciej Wichtowski, Aleksander Atanacković - Damian Kądzior, Omar Santana (83' Bartłomiej Kalinkowski), Miłosz Kozak - Kamil Adamek (83' Kamil Zapolnik).\nSandecja: Michał Gliwa – Przemysław Szarek, Witalij Berezowskyj (65' Kamil Słaby), Martin Cseh, Grzegorz Baran - Bartłomiej Kasprzak (46' Adrian Danek), Matej Nather (73' Sebastian Szczepański) - Filip Piszczek, Wojciech Trochim, Maciej Małkowski - Arkadiusz Aleksander.\nŻółte kartki: Karankiewicz, Baran (Wigry).\nNowy Sącz Sandecja Nowy Sącz Stadion Miejski w Suwałkach Suwałki Polska Fortuna I liga Piłka nożna Wigry Suwałki


Szczotki do włosów Producent: Dear Beard, Ga.Ma, Uppercut - Zakupy Glamourlady.pl\nProducent: Dear Beard, Ga.Ma, Uppercut\n7 49,95 - 219,90 zł\nidealny sposób na pielęgnację włosów. Szczotka Ga.ma 3D Therapy +80% IONIC ma specjalną trójstrefową jonizację, dzięki czemu jeszcze lepiej wygładza włosy i polepsza ich wygląd.\nelektryczna szczotka prostująca GA.MA Innova Duo powoduje, że włosy są perfekcyjnie gładkie i błyszczące. Szczotka ma powłokę antybakteryjną i generator jonów. Regulacja temperatury pracy to...\nwyśmienity sposób na pielęgnację włosów. Szczotka Ga.ma 3D Therapy +80% IONIC ma specjalną trójstrefową jonizację, dzięki temu jeszcze lepiej wygładza włosy i udoskonala ich wygląd.


Tarasy Rehau - Ekspol\nBudownictwo energooszczędne, wykorzystanie energii odnawialnej, gospodarka zasobami wodnymi, mobilność i mieszkania przyszłości – już dziś firma REHAU wnosi ogromny wkład w realizację wyzwań jutra. Najwyższe kompetencje, a także chęć odkrywania nowych zastosowań tworzyw polimerycznych sprawiają, iż REHAU należy do wiodących na rynkach światowych dostawców produktów i gotowych rozwiązań systemowych dla branży budowlanej, motoryzacyjnej, meblarskiej i przemysłowej. Połączenie siły innowacyjności i zdecentralizowanej struktury handlowo-technicznej sprawia, iż firma REHAU zaliczana jest do światowej czołówki.\nTARASY RELAZZO produkowane przez REHAU to elegancja i piękno naturalnego drewna połączone z wyjątkową wytrzymałością i odpornością tworzywa sztucznego. A mimo to mamy tu do czynienia z produktem ekologicznym, który może zostać poddany procesowi recyklingu. Brak drzazg, przyjemna struktura i właściwości poślizgowe uzupełniają katalog użytkowych cech RELAZZO, które czynią je produktem wyjątkowym. Zaś bogata kolorystyka i design to odpowiedź REHAU na wysokie wymagania użytkowników.\nRELAZZO można zastosować niemal w każdych warunkach: w hotelach, biurowcach, przy basenach, na balkonach, tarasach dachowych, na plażach czy placach zabaw. Ciężko jednym tchem wymienić wszystkie możliwe miejsca, w których można ułożyć taras z kompletnego systemu RELAZZO, ponieważ możliwości zastosowania paneli tarasowych RELAZZO są równie szerokie jak paleta ich właściwości.\nAll 3 /TARASY REHAU 3\nPonadczasowe deski RELAZZO puro o klasycznym wzornictwie ułożone na dużej powierzchni wydają się mieć powściągliwy styl. Swobodę w aranżacji tarasu zapewnia bogata kolorystyka i dwa rodzaje wykończenia powierzchni – z jednej strony elegancka szczotkowana i ryflowana powierzchnia riva, z drugiej charakterystyczna ząbkowana powierzchnia puro.\nRELAZZO puro to 8 naturalnych kolorów i 2 szerokości desek\nOferta RELAZZO puro obejmuje zarówno system desek komorowych zoptymalizowanych pod kątem ciężaru, jak i deski pełne. Oba rodzaje desek można łatwo przycinać i poddawać obróbce. Deski pełne nadają się w szczególności do wykończenia schodów, cokołów, stopni i krawędzi. Dostępność desek tarasowych w dwóch szerokościach (140 i 194 mm) oraz ośmiu kolorach spełni najwyższe wymagania i oczekiwania.


Elixir: Fantastyka - Śmierć bohaterom - Cyrus\nCyrus Parker wiedział, co robi. Chociaż większość jego decyzji wychodziła mu na złe. Przesunął ręką po cisowej kolbie swojego najnowszego nabytku: karabinu snajperskiego\nDragunov 11W. Przyłożył go do lewego ramienia. Wycelował. Miał jasne rozkazy: Doktor Iwan Saszewicz Krzysztoffer miał nie żyć.\nLedwo słyszalny zgrzyt spustu.\nLedwo słyszalny szelest.\nLedwo słyszalny świst pocisku.\nLedwo słyszalne przekleństwo.\nSzelest spowodował doktor, powoli schylający się po złote pióro, które wypadło mu ze trzęsącej się ze starości dłoni. Niedoszły morderca zarzucił broń na plecy i ruszył po schodach w dół. Jeżeli chciał wyjść żywy z tego, co zaraz rozpęta się w tym budynku, musiał się spieszyć. Doktor Iwan wykładał w auli na uniwersytecie im. Rufusa von Ruffinborga w Żninie, na granicy rosyjsko-niemiecko-polskiej. Cały budynek uniwerku obsadzony był niemieckimi komandosami z brygady Kurta Sholtza, z ugrupowania Neues Phoenices. Wszyscy oni za chwilę uruchomią swoje karabiny i wśród krzyków i wrzasków mordowanych ludzi będą wchodzić tu piętro po piętrze. Na szczęście były szyby wentylacyjne. Ale kicz. Zachowuje się jak w jednym z tych starych Zachodnich filmów, gdzie bohaterski facet uciekał przez właśnie takie szyby. Ale cóż. Wszedł do jednego z nich. Założył noktowizor. Napełnił podeszwy helem i ruszył w dół. Coś błysnęło. Siatka na korytarz stopiła się pod rykoszetem z policyjnego karabinu. Cyrus popatrzył w górę i zobaczył cienie przebiegających komandosów. Obok niego przeleciała odstrzelona ręka z Coltem w dłoni. Potem była reszta ciała. W locie zobaczył mundur obrony budynku. O mało się nie porzygał z obrzydzenia, kiedy ciało zahaczyło o niego. Nagle usłyszał ciche pyknięcie połączone ze świstem-taki odgłos wydaje pękająca podeszwa z helem. Zaczął spadać. Z trzaskiem wystrzelił harpun. Zaczepił się o coś. Szarpnęło. Zaczął powoli opuszczać się w dół. Po kilku minutach dotknął ziemi. Odpiął linę z haku podczołgał się do kratki. Na zewnątrz byli trzej komandosi.\nOdczekał chwilę, żeby się uspokoić. Przygotował swojego wysłużonego Sig Sauera do strzału i wykopał kratkę wentylacyjną. Pierwszy ze strażników nie zdążył nawet wycelować. Po chwili leżał martwy na ziemi z dziurką w głowie. Drugi dopadł rozłożonego na trójnogu MG 42 i przejechał serią po ścianach. Cyrus padł na ziemię. Zauważył, że trzeci komandos wzywał posiłki przez krótkofalówkę. Rzucił mu granat. Po trzech sekundach walnęła go w czoło pokrwawiona plakietka ze złotym feniksem. Ukrył się za przewróconym biurkiem. Ostatni niedobitek rozglądał się po zmasakrowanym głównym holu banku. Z sufitu cichutko opadały płatki tynku. Cyrus ostrożnie wychylił się zza biurka. Komandos go nie zauważył. Parker powoli zachodził go od tyłu... Po chwili najemnik leżał z nożem wbitym po rękojeść w ucho. Twarz żołnierza zastygła w wyrazie bezbrzeżnego zdumienia. W tym czasie jego zabójca biegł do wyjścia. Słychać było już łomot podkutych butów komandosów. Zdążyli wezwać posiłki. Jednak było już za późno. Kule karabinów przebiły tylko lusterka samochodu Cyrusa Parkera, niedoszłego zabójcy doktora Iwana Saszewicza Kszysztoffera.\nSzef był zdenerwowany, i to bardzo. Gdy Cyrus wszedł, Max podskoczył i odruchowo wycelował kij do bilarda w jego stronę.\n-Aaa! To ty, Cyrus! Dlaczego wysłałeś swój hologram?\n-Wolałem być ostrożny z twoim systemem zabezpieczeń, po tym jak w zeszłym tygodniu rozstrzelał posłańca. Ale do rzeczy. Spieszy mi się. Te tysiąc rubli za doktora Iwana płacisz kartą czy gotówką?-\n-Aha! Jesteśmy konkretni?-Po słowach szefa Cyrus usłyszał tupot nóg, gdzieś na wyższym piętrze. Mrugnął. Gdy otworzył oczy, szef celował w niego ze swojego platynowego Magnum.\n-A widzisz, Parker! Tak się składa, że nie lubię, gdy ktoś mnie okłamuje! Wiem, że nie zabiłeś doktora. A więc jakie jest twoje ostatnie życzenie?-Zaśmiał się. Cyrus zimno ocenił sytuację. Szef miał tylko magnum z pełnym magazynkiem... I całą straż na swoje zawołanie. On miał tylko swojego Dragunova na plecach, pistolet w kaburze pod pachą i gołe pięści. I jeszcze trochę więcej sprytu niż szef. Rozejrzał się po gabinecie. Pora zastosować starą sztuczkę.\n-Podaj mi szklankę wody - poprosił\n-Jasne!- Wycedził szef, i wciąż w niego celując odwrócił się. Parker wymierzył. Ten pistolet jeszcze nigdy go nie zawiódł. Wycelował. Nacisnął spust. Widział, jak pocisk trafia w przycisk spowolnienia czasu. Wiedział ze to da mu czas. Dużo czasu. Zamachnął się kolbą i wytrącił Magnum z ręki Maxa.\nZłapał go w locie, i wypalił w kierunku swojego byłego szefa. Byłego, ponieważ właśnie osuwał się na ziemię, a jego krew mieszała się z wodą wypływającą z kranu.\nJakie to głupie, pomyślał Cyrus. Jego szef, który przez całe życie w korporacji M.G. Saxdarr, przez całą drabinę feudalną molocha przemysłowego, był jednym z jego najlepszych przyjaciół. Nie wierzył, że jego szef, Max Saxdarr, zabiłby swojego najlepszego żołnierza za kłamstwo. Tu kroiło się coś większego. Wziął ubroczone krwią Magnum Maxa i wybiegł na korytarz. Obejrzał się. I kto mówił, że stare sztuczki nie są skuteczne? Wszedł do windy. Gdy drzwi się otworzyły, zobaczył rząd ubranych na czarno postaci. Na piersi miały naszywki ze złotym feniksem. Poczuł dziwne mrowienie, kiedy strzykawka ze środkiem usypiającym wystrzelona z pistoletu Kurta Sholtza wbiła mu się w szyję.\nKomentarze do "Śmierć bohaterom"\nStrona wygenerowana w 0.021662 sek. pg:


Gwarancja - Todocristal PL\nSzklana osłona przed wiatrem\nSzklana ściana zmotoryzowana\nZabudowy szklane z najlepszą gwarancją\nNasze produkty są poddawane najbardziej rygorystycznym testom jakości\nSystemy Todocristal zostały podanne najsurowszym testom w laboratoriach w Hiszpanii, Finlandii i Rosji, uzyskując doskonałe wyniki w przeprowadzonych badaniach.\nJakość z prostotą\nW naszym systemie używamy materiały tylko wysokiej jakości, wykorzystanie tworzyw sztucznych jest minimalne. Używamy elementów o dużej wytrzymałości i trwałości. Ilość składników jest bardzo mała, dzięki czemu system jest łatwy w użyciu / instalacji i wymaga minimalnej konserwacji.\nSzczelność systemu jest optymalna,ponieważ nie używamy plastiku na połączeniu między profilami aluminiowymi paneli. Najlepszym połączeniem jest aluminium z aluminium, dzięki czemu wiatr i woda nie ma jak się przedostać, a wszystko to wzmocnione jest dodatkowo przeniesieniem ciężaru systemu na jej dolną część.\nBezpieczeństwo i niezawodność z pięknem\nBezpieczeństwo i niezawodność są podstawą do projektowania i ulepszania naszych produktów, co nie oznacza że jest niezgodne z estetyką, dzięki czemu system Todocristal posiada ładne, gładkie, zaokrąglone linie, unikalne na rynku. Prostota i projekt systemu Todocristal opiera się na użyciu najnowszych technologii oraz materiałów nowej generacji.\nTodocristal to firma zaangażowana w ochronę środowiska i zrównoważony rozwój. Posiadamy certyfikat ISO14001-2004.\nNaszym zadaniem jest stworzenie bardziej odpowiedzialnego ekologicznie środowiska, przy jednoczesnej poprawie jakości życia naszych klientów. Stale poszukujemy nowych materiałów i procesów w celu zminimalizowania wpływu naszej działalności na środowisko naturalne oraz maksymalizacji efektywności energetycznej naszych produktów.


Fartuch kuchenny / roboczy błękit – Anita się nudzi\nStrona główna / FARTUCHY / Fartuch kuchenny / roboczy błękit\nFartuch kuchenny/roboczy uszyty z grubszej bawełny z domieszką poliestru (60%bawełna , 40%poliester),kolor błękitny(fason unisex). Z paskiem zakładanym na szyję.\nNa piersi kieszeń o wymiarach : 13x20cm (prostokątna)\nKolor w rzeczywistości może odbiegać nieco od tego widocznego na monitorze, dlatego proszę sugerować się kolorem z zestawienia próbek. Ze względu na zawartość bawełny należy prać od 40 do max 60 st C, odpinając wcześniej wszystkie elementy skórzane.\npodane wymiary fartucha pasują na osobę o wzroście od 170cm -180cm wzrostu. na zdjęciu przykładowy fartuszek.\nNapisz pierwszą opinię o „Fartuch kuchenny / roboczy błękit” Anuluj pisanie odpowiedzi\nFartuch kuchenny / roboczy pomarańczowy w prążek\nOglądasz: Fartuch kuchenny / roboczy błękit 185,00 zł


Uzależnienie od Internetu: 6 syndromów, na które trzeba zwrócić uwagę - Dezyderata\nUzależnienie id Internetu: z tą przypadłością coraz więcej Polaków zgłasza się po popmoc do specjalistów. Co ważne! Technologie opanowały nie tylko młodych ludzi, którzy razem z nimi się wychowali. Również dorośli a nawet osoby starsze mogą wpaść w pułapkę uzależnienia od Internetu. Jak się z niej wyrwać?\nInternet to ogólnoświatowy system połączeń między komputerami, określany również jako sieć sieci. W znaczeniu informatycznym to przestrzeń adresów IP. Dla przeciętnego człowieka jest źródłem informacji, rozrywki oraz narzędziem do komunikowania się.\nCyberchondria – nieuzasadnione, wzmożone martwienie się normalnymi objawami spowodowane przeglądaniem wyników wyszukiwania lub piśmiennictwa w Internecie. Może ona być traktowana jako zaburzenie neurotyczne lub odmiana hipochondrii.\nUzależnienie od Internetu – zespół zależności polegający na wielogodzinnym korzystaniu z sieci, które jest dla pacjenta źródłem dystresu (stresu powstałego w wyniku innego stresu lub będącego jego nasiloną formą) oraz negatywnie wpływa na jego funkcjonowanie w sferze fizycznej, psychicznej, interpersonalnej, społecznej, rodzinnej i ekonomicznej.\nUzależnienie od Internetu. Kiedy powinna zapalić się czerwona lampka ostrzegawcza?\n6 syndromów, które wskazują na uzależnienie od Internetu\nUzależnienie od Internetu nie pojawia się w życiu człowieka z dnia na dzień. Powstaje w wyniku procesu, który jest zależny od wielu czynników, między innymi od indywidualnych predyspozycji człowieka. Przeciwdziałać można, widząc już pierwsze objawy.\nCzerwona lampka powinna się zapalić kiedy:\nnie umie powiedzieć, ile czasu spędza w Internecie albo okłamuje nas w tej sprawie;\nOceniając skalę problemu nadużywania Internetu ważne jest, by nie popadać w skrajności. Ludzie korzystają z niego nie tylko po to, by się rozerwać, ale i po to, aby np. odrobić lekcje, przesłać ważną wiadomość, skontaktować się z odpowiednim urzędem.\nCo zatem jest wyznacznikiem nadużywania Internetu?\nJako kryteria diagnostyczne siecioholizmu często cytowana jest lista Marka Griffithsa. Autor wyróżnił sześć symptomów, z których spełnienie przynajmniej trzech może wskazywać na problem z nadużywaniem Internetu:\nW praktyce oznacza to, że Internet jest główną aktywnością – nie tylko w sensie ilości czasu, jaką zajmuje bycie online, ale przede wszystkim stopnia uwagi poświęcanej internetowym czynnościom.\nNastrój regulowany byciem online to też pozornie nic złego. Słuchanie muzyki, oglądanie zabawnych filmików lub czytanie dowcipnych memów na poprawę humoru to nie grzech. Problem zaczyna się wtedy, gdy bez Internetu nie ma zabawy w ogóle…\nZwiększone zapotrzebowanie na korzystanie z Internetu też paradoksalnie nie jest łatwe do dostrzeżenia. Tolerancja zwiększa się stopniowo, dlatego warto zachować czujność.\nNajłatwiejszy do zidentyfikowania czynnik wskazujący na nadużywanie to zespół abstynencyjny. Wystarczy zabrać dostęp do sieci i patrzeć co się dzieje. Jeśli człowiek reaguje emocjonalnie, jest rozdrażnione i nie potrafi znaleźć sobie miejsca, powinna nam się zapalić czerwona lampka. Podobnie jest z konfliktami między rodzeństwem, z nauczycielami czy rodzicami – niemal każdy nastolatek to trudny partner do rozmowy. Ale kiedy dochodzi do poważnych spięć, a w ich tle jest korzystanie z Internetu, to powinno otworzyć nam oczy i być podstawą do leczenia uzależnienia od komputera.


Tadeusz Kądziela 04.08.2014 18:26\n"Co zmieniło się 1 sierpnia?" - pyta w liście do prezydenta Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) Stefano Feltrin, dyrektor zarządzający grupy Tinkoff-Saxo. Komisja dopingowa UCI dzień przed startem Tour de Pologne zawiesiła czeskiego kolarza Romana Kreuzigera.\nKreuziger miał być najważniejszym pomocnikiem Rafała Majki na trasie Tour de Pologne, ale w nim nie wystartował. Znów zabroniła mu tego komisja antydopingowa UCI, która miesiąc przed Tour de France zawiesiła go w związku z anomaliami w paszporcie biologicznym, które miały się przydarzyć Czechowi w 2011 (od marca do sierpnia) i w 2012 roku (od kwietnia do końca Giro d'Italia).\nList zaadresowany do prezydenta UCI Briana Cooksona zamieszczono też w internecie. "Jako dyrektor zarządzający Tinkoff-Saxo piszę w odpowiedzi na pana oświadczenie z 3 sierpnia, by wytłumaczyć to, co nazwał pan niewytłumaczalną decyzją naszego zespołu (to jest decyzją, by umieścić Romana Kreuzigera w składzie na Tour de Pologne" - zaczyna się list Feltrina. Dalej przytacza on przebieg wypadków.\nJak przebiegała sprawa Kruzigera?\n28 czerwca 2013 roku Kreuziger otrzymał list, w którym przedstawiono mu zastrzeżenia komisji. Zaproponowano, żeby się wytłumaczył. 3 października 2013 roku wysłał do UCI raport dwóch niezależnych lekarzy, którzy stwierdzali, że wyniki badań krwi kolarza nie odbiegają od normy. Komisja odezwała się ponownie dopiero 30 maja 2014 roku, miesiąc przed początkiem Tour de France, informując, że nie przyjęła tych wyjaśnień. Za Czecha w Wielkiej Pętli pojechał Majka. Radził sobie świetnie, wygrał dwa etapy i wywalczył koszulkę najlepszego górala wyścigu.\nTym razem decyzja komisji przyszła jeszcze później, bo dobę przed początkiem Tour de Pologne. Zawiesiła go tymczasowo, tłumacząc, że na wyniki Kreuzigera może mieć wpływ naruszenie przepisów antydopingowych. W ostatniej chwili Tinkoff-Saxo wystawił w jego miejsce Portugalczyka Bruno Piresa.\nCzemu nie został ukarany?\nWróćmy więc do listu dyrektora Tinkoff-Saxo. "W dniu 28 czerwca 2014 roku zespół wyraźnie stwierdził: 'Mimo że Roman nie będzie się na razie ścigać, zespół nie zamierza tymczasowo go zawiesić, chyba że taki wniosek postawi UCI lub czeska federacja'. UCI nie zareagowała, więc można było zrozumieć, że zawodnik nie był zawieszony" - pisze Feltrin.\n"Ponad miesiąc po tym oświadczaniu Roman i zespół oczekiwał, że pojedzie w Tour de Pologne. W końcu mamy z nim kontrakt i płacimy pensję za jeżdżenie. (...) Co zmieniło się 1 sierpnia 2014 roku? - pyta dyrektor zespołu, w którym jeździ Majka.\n"Trudno uwierzyć, jak prezydent UCI może w tym samym wywiadzie może twierdzić, że z jednej strony 'nie zna szczegółów sprawy, bo nie był prezydentem, kiedy się zaczęła, i stara się nie wchodzić w szczegóły procesów antydopingowych', a z drugiej stwierdzić, że 'doszło do bardzo poważnych anomalii'" - irytuje się Feltrin.\nCała sprawa jest dość specyficzna. Kreuzigera nikt na przyjmowaniu dopingu nie przyłapał, nic w pobranych od niego próbkach nie znaleziono. Cała sprawa opiera się w zmianach parametrów krwi kolarza. Widocznie komisja dopingowa UCI ma silne przesłanki, by twierdzić, że Kreuziger złamał przepisy antydopingowe, ale nie ma na to dowodów.\nTrudno więc nie zrozumieć racji zespołu. Czemu nie mogą wystawiać w wyścigach kolarza, którego nikt za nic nie ukarał i którego obecne wyniki próbek krwi nie budzą niczyich zastrzeżeń?\nKsiążka, która wstrząsnęła kolarskim światem. Sprawdź "Wyścig tajemnic">>\nTour de Pologne. Petr Vakoc wygrał etap i został nowym liderem\n2. Etap Tour de Pologne. Vakoc wygrał w Warszawie [ZAPIS RELACJI]\nTour de Pologne. 1. etap w deszczu. Najszybszy Białorusin


Film.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > CZŁOWIEK, KTÓRY ZDEMORALIZOWAŁ HADLEYBURG\nPolska i western to dwie rzeczy, które jakoś nie chcą się dodawać. Głównie dlatego, że mało kto próbuje. Wśród rodzimych filmowców nie ma bowiem specjalnie dużej miłości do amerykańskiej prerii, więc jakiekolwiek przykłady słowiańskiej odpowiedzi na spaghetti-westerny są niczym bizony – skazane na wymarcie. Niemniej parę tytułów da się jakoś wyłuskać przez sito, jak złoto na Alasce. Jednym z nich jest telewizyjna adaptacja opowiadania Marka Twaina – krótkometrażowy Człowiek, który zdemoralizował Hadleyburg z 1967 roku.\nFabuła historii, którą po raz pierwszy opublikowano w „Harper’s Monthly” ostatniego miesiąca XIX wieku, jest bardzo prosta. W słynącym ze swojej uczciwości Hadleyburgu zjawia się pewnego dnia odziany w czerń nieznajomy, który przedstawia się jako Stevenson. W jednym z domów szanowanego obywatela miasteczka zostawia worek z czterdziestoma tysiącami dolarów – jak zdradza dołączona do pakunku notatka, jest to dowód wdzięczności Stevensona za okazaną mu niegdyś pomoc przez jednego z mieszkańców. Którego? To właśnie będzie zagadką dla całej okolicy. Ba! Całej Ameryki nawet, gdyż zamieszczone następnego dnia w lokalnej gazecie ogłoszenie o poszukiwanym delikwencie szybko idzie w świat. Wkrótce hadleyburgczycy dostają po kolei nieoczekiwane listy, które sprawią, że ich nieskalana reputacja zostanie wystawiona na prawdziwą próbę charakterów…\nNakręcona przez Zespół Filmowy Iluzjon w ramach cyklu Komedie pomyłek (sic!) opowieść z tak zwanym morałem trwa zaledwie niespełna pół godziny i z uwagi na formę dystrybucji może razić już dziś nieco kwadratowymi kadrami (szczęśliwie, wbrew zdjęciom użytym w tekście, kolorowymi). Niemniej imponuje samą chociażby obsadą. Reżyserowi Jerzemu Zarzyckiemu udało się zebrać prawdziwą śmietankę wspaniałego pokolenia aktorów.\nI tak w roli tytułowego jegomościa znakomicie spisuje się Leon Niemczyk, w pełni wykorzystując swój skromny czas ekranowy. Aktor zresztą jak ulał pasuje swoją fizjonomią oraz charakterystyczną twarzą do specyfiki westernowej i można jedynie żałować, że nigdy nie przyszło mu wystąpić w pełnoprawnym reprezentancie gatunku (w ogóle był to człowiek wybitnie „zachodni” i za oceanem zostałby zapewne jeszcze większą gwiazdą niż w ojczyźnie). Z kolei w mieszkańców rzeczonego miasteczka wcielili się między innymi: Kazimierz Opaliński, Zofia Jamry, Bronisław Pawlik, Hanna Małkowska, Jerzy Ćwikliński, Wacław Kowalski, Marian Wojtczak, Jerzy Przybylski, Mieczysław Voit i Zygmunt Zintel. I choć nie wszyscy dostają swoje przysłowiowe pięć minut, w trakcie których mogliby się naprawdę wykazać, to i tak wspólnie tworzą wiarygodną społeczność pełną różnorodnych, barwnych postaci.\nPomaga im w tym scenariusz Zdzisława Skowrońskiego – generalnie dość wierny literackiemu pierwowzorowi, mimo iż trochę go spłycający i omijający między innymi cały ostatni rozdział (a co za tym idzie, oferujący inne zakończenie). Nie sili się on na eksperymenty formalne, będąc prostym i konkretnym zapisem wydarzeń (aczkolwiek nie zawsze wiarygodnym, jak ma to miejsce chociażby w przypadku tak długiego oczekiwania na rozwikłanie tajemnicy w tak małej mieścinie).\nPodobnie opisać można pozostałe elementy filmu – zdjęcia Wiesława Rutowicza, montaż Aliny Faflik, scenografię duetu Anatol Radzinowicz-Wiesław Śniadecki, kostiumy Zofii Wierchowicz oraz Andrzeja Sadowskiego, czy w końcu sympatyczną muzykę Andrzeja Mundkowskiego. Wszystko pasuje do siebie, jest wykonane na poziomie (oczywiście ówczesnym telewizyjnym), lecz jednocześnie pozbawione fajerwerków, niezapadające w pamięć, pełniące wyraźnie służebną względem treści rolę.\nI tu jest być może pies pogrzebany, bo o ile jest to całkiem sprawna filmowa „anegdota”, która mija szybko i, bawiąc, uczy (lub uczy, bawiąc), to ostatecznie pozostawia po sobie lekki niedosyt. Z tego tematu zdecydowanie dałoby się wycisnąć więcej, sięgając nawet formy pełnego metrażu – jak to cztery lata wcześniej uczynili Węgrzy, kręcąc 76-minutowe A lóvátett város (co można tłumaczyć jako Przebudowane miasto). Zdecydowanie dałoby to miejsce i możliwości na pogłębienie poszczególnych bohaterów i relacji między nimi, zwiększenie dramatyzmu towarzyszącego całemu zamieszaniu oraz podbudowanie klimatu – nie tylko historii jako takiej, co Dzikiego Zachodu, gdzie wszak toczy się akcja.\nOstatecznie bowiem mało jest westernu w tym westernie. Polscy aktorzy tytułują się zagranicznymi nazwiskami, noszą kapelusze i broń na pasie (ta ostatecznie również wypala!), lecz jakieś 95% filmu toczy się w ciasnych wnętrzach budynków, w których mimo wszystko… niespecjalnie czuć ducha prerii (i nawet nie chodzi o specyfikę słowiańskiego języka, niemal całkowity brak koni czy preferowane w saloonie piwo zamiast whisky). A skoro tak, to od razu rodzi się pytanie, po co w ogóle twórcy zdecydowali się zachować akcję w Ameryce, skoro można ją było bez problemu i bez szkody dla clou historii przenieść na rodzimy grunt, do wsi Kopki czy innego Pcimia Dolnego. Podejrzewam, że wtedy efekt byłby może mniej egzotyczny, ale z pewnością bardziej spójny.\nOstatecznie mamy więc do czynienia z dobrym, choć za krótkim i zdecydowanie zbyt lekkim jak na poruszane problemy natury ludzkiej kinem. Filmem solidnym, choć jednocześnie zrobionym nieco po łebkach, niewybrzmiewającym dostatecznie mocno, aby pozostać z nami na dłużej. Seans w dużej mierze ratuje unosząca się w powietrzu nieustanna ironia oraz uniwersalność historii, w której mogą przejrzeć się nie tylko Amerykanie i Polacy, aniżeli jej forma, gatunkowa przynależność czy sposób realizacji.\nCo ciekawe, nie była to ani pierwsza, ani ostatnia adaptacja opowiadania Marka Twaina. Poza wspomnianą próbą węgierską, na język filmu „przetłumaczyli” je także oczywiście sami jankesi. Acz uczynili to stosunkowo późno, bo dopiero w 1980 roku, kiedy to stacja PBS nadała trwający blisko czterdzieści minut materiał z Robertem Prestonem, Tom Aldredgem i Fredem Gwynnem, powstały w ramach serii American Short Stories. Z kolei dwie dekady wcześniej Hadleyburg zwizualizował się na… polskich odbiornikach, w spektaklu telewizyjnym Adama Hanuszkiewicza, z Jeremim Przyborą i Tadeuszem Fijewskim w rolach głównych. Może więc czas na kolejny „remake” znad Wisły?\nadaptacja opowiadania Alina Faflik Andrzej Mundkowski Bronisław Pawlik Człowiek który zdemoralizował Hadleyburg Hanna Małkowska Jerzy Ćwikliński Jerzy Przybylski Jerzy Zarzycki Kazimierz Opaliński Leon Niemczyk Marian Wojtczak Mark Twain Mieczysław Voit recenzja w stronę zachodzącego słońca Wacław Kowalski Wiesław Rutowicz Zofia Jamry Zygmunt Zintel


Bukiel: Arłukowicz "zohydził" lekarzy w społeczeństwie | mgr.farm\nBukiel: Arłukowicz "zohydził" lekarzy w społeczeństwie\n- Bartosz Arłukowicz nie był dobrym ministrem zdrowia. Był niezwykle arogancki. Nie prowadził żadnego konstruktywnego dialogu ze środowiskiem lekarskim - mówi Krzysztof Bukiel, przewodniczący OZZL.\n- Bartosz Arłukowicz ma duże „zasługi” w zohydzaniu lekarzy w społeczeństwie. Dobrze, że przestał być ministrem – ocenia Krzysztof Bukiel, przewodniczący OZZL.\n- Był jedynym ministrem zdrowia od roku 1991, który nie odpowiedział na prośby OZZL o bezpośrednie spotkanie. Nie rozwiązał żadnego problemu w ochronie zdrowia. Zachowywał się nieetycznie w sporach, jakie prowadził z lekarzami (np. w czasie konfliktu dotyczącego ustawy refundacyjnej, a ostatnio w sprawie pakietu kolejkowo-onkologicznego i kontraktów z POZ na rok 2015). Ma duże „zasługi” w zohydzaniu lekarzy w społeczeństwie. Dobrze, że przestał być ministrem. Ale jeżeli jego zastępcą miałby być Sławomir Neuman, to nie wróżę niczego lepszego – dodaje Bukiel.


Komunikat - Aktualności - Nadleśnictwo Brynek - Lasy Państwowe\nNadleśnictwo Brynek zawiadamia, że w dniach 27 kwietnia – 7 maja 2017 na terenie województwa śląskiego zostanie przeprowadzona wiosenna akcja szczepienia wolno żyjących lisów. Szczegółowe informacje znajdą Państwo w załączonym pliku.\nPrzypominamy o tym, że szczepionek nie należy podnosić, ludzki zapach sprawia, że są one nieatrakcyjne dla lisa. Dwa tygodnie od zakończenia akcji i podczas jej trwania nie należy również wyprowadzać zwierząt domowych na tereny zielone i leśne.\ninformacja prasowa w sprawie szczepionek (PDF, 71k)


Cudowne źródełko w Jakubowie. Wyjątkowe miejsce na dolnośląskim szlaku św. Jakuba | Głogów Nasze Miasto\nCudowne źródełko w…\nKacper Chudzik 30 marca 2021, 17:14\nJakubów jest najstarszym w Polsce miejscem kultu świętego Jakuba. Już przed wiekami do tego miejsca przybywali pątnicy z całej środkowej Europy, a nawet i krajów odleglejszych - takich jak Francja. Wszystko przez niepozorne źródełko, które bije u podnóża wzniesienia, na którym obecnie stoi kościół.\nNiepotwierdzone źródła mówią, że pierwsza świątynia mieściła się tu już za czasów Mieszka I. Późniejszy, murowany kościół datowany jest już na XIV wiek.\nW sanktuarium znajdują się relikwie św. Jakuba Apostoła pochodzące z Rzymu.\nCudowne źródełko w Jakubowie\nŹródełko świętego Jakuba do dziś przyciąga wiernych, którzy chcą zaczerpnąć z niego wody. Od wieków wierzono, że woda ze źródełka pomaga w leczeniu, przyśpiesza leczenie ran, pomaga w polepszeniu wzroku a nawet leczy bezpłodność. W 2007 roku znajdujący się niedaleko źródełka kościół podniesiono do rangi sanktuarium. 13 czerwca 2008 roku obchodzono pierwszą rocznicę powstania sanktuarium św. Jakuba Starszego Apostoła oraz trzecią rocznicę sprowadzenia z Rzymu relikwii patrona. Uroczystościom przewodniczył wtedy kardynał Henryk Gulbinowicz.\nDla osób wierzących to miejsce wyjątkowo ważne. Ale również niewierzący przybywają do Jakubowa. Głównie ze względu na jego atrakcyjne turystycznie położenie. Sam kościół i malowniczo położone źródełko też są warte zobaczenia - chociażby ze względów turystycznych.\nOto miejscowości oraz miejsca, które znajdują się na drodze św. Jakuba na Dolnym Śląsku. Zaczyna się ona właśnie w Głogowie, a kończy w Zgorzelcu.\nZobaczcie zdjęcia z Jakubowa\nCudowne źródełko w Jakubowie. Wyjątkowe miejsce na dolnośląs...\nGłogów/Przemków: Boże Narodzenie prawosławnych\nW środę, 6 stycznia wierni Kościoła Wschodniego obchodzą Wigilię Bożego Narodzenia. Cerkiew św. Michała Archanioła w Przemkowie jest już gotowa. Dekoracje kwiatowe wykonała Kwiaciarnia Golonko, a świątynię przystroili wierni.\n6 stycznia 2021, 18:37\nświęta prawosławnych 2021\nBoże Narodzenie prawosławnych 2021 Głogów


Powrót po latach - Strona 2\n@Zbyszek1 - Policz sobie po ilu. .. Po 8 latach\nBrakuje tylko zaciągu byłych graczy OE. Powrotu trenerów akademii Sambora, Wierciocha i innych w sumie biegać potrafią, przyjąć piłkę i odegrać również. Przydadzą się.\nPrzyjąć piłkę potrafią? Z przeciwnikiem na plecach to i grajki z pierwszej drużyny mają problemy. Niestety tak w naszym kraju szkolą piłkarzy.\nDlatego nazywamy ich grajkami a nie piłkarzami.\nA Nocon właśnie wyeliminował Zagłębie Lubin z PP, zaraz do Chojnic przyjedzie Legia, brawo ksiądz pralat\nTo „transfer” pod 3 ligę. Budują z wyprzedzeniem.\njaki właściciel, taki skład


• Skład Zespołu\n• Nabór na stanowisko - pracownik socjalny\n• Nabór na stanowisko Asystent Rodziny\n"Ferie zimowe z wolontariuszami dla dzieci"!!!\nNa pierwszych zajęciach w poniedziałek odwiedziła nas przedstawicielka KPP Sochaczew - Agnieszka Dzik by porozmawiać na temat bezpieczeństwa podczas ferii zimowych. Dziękujemy za przybliżenie tego ważnego tematu. Następnie wspólnie utworzyliśmy regulamin zajęć, a na koniec był czas na gry planszowe oraz piłkarzyki.\nW środę i w czwartek dzięki uprzejmości Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji skorzystaliśmy z oferty sportowej instytucji.\nW środę gościliśmy na Hali Sportowej przy ul. Kusocińskiego, gdzie odbyły się konkurencje drużynowe, mecz piłki nożnej oraz zabawy integracyjne.\nW czwartek byliśmy na Miejskim Lodowisku, gdzie wspólnie uczyliśmy i doskonaliliśmy jazdę na łyżwach.\nW piątek byliśmy na wyjeździe w Warszawie. Na początku obejrzeliśmy film pt "Paddington 2" w Kinotece Multiplex mieszczącej się w Pałacu Kultury i Nauki. Postawia Misia pokazuje najmłodszym jakie wartości są w życiu ważne i jakimi każdy z nas powinien się kierować.Następnie udaliśmy się na ciepły posiłek do Restauracji McDonald's w Centrum Handlowym Złote Tarasy. Ostatnim punktem wyjazdu było zwiedzanie przepięknego Pałacu na Wodzie w Łazienkach Królewskich. Cała grupa zapoznała się z elementami historii naszego Państwa oraz z zabytkową architekturą.\nBardzo dziękujemy Panu Sebastianowi Mijasowi - właścicielowi firmy "F.U.H. Mijas Elektroinstalacje" za sfinansowanie autokaru na wyjazd dla całej grupy.\nJesteśmy wdzięczni Restauracji McDonald's za możliwość skorzystania z darmowego posiłku.\nPodczas każdych zajęć jest przewidziany ciepły posiłek, za którego przygotowanie dziękujemy Dziennemu Domowi Pomocy Społecznej.\nJesteśmy wdzięczni za możliwość bezpłatnego i bezpiecznego przejazdu na terenie miasta Zakładowi Komunikacji Miejskiej.


Zawieranie umów w obrocie elektronicznym przez ofertę i jej przyjęcie - Strona 2 - Temat Dnia - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Temat Dnia > Zawieranie umów w obrocie elektronicznym przez ofertę i jej przyjęcie\nZawieranie umów w obrocie elektronicznym przez ofertę i jej przyjęcie\nNowoczesne technologie przenikają coraz więcej sfer działalności przedsiębiorstwa. Dziś trudno już sobie wyobrazić prowadzenia działalności w większym rozmiarze bez popularnej i znanej prawie wszystkim poczty elektronicznej.\nNa stronie internetowej opublikowano zdjęcie towaru, wraz z ceną sprzedaży, oznaczeniem ilościowym, charakterystyką jakościową, sposobem i terminem dostawy. Jednocześnie wezwano do składania zamówień wyrażając gotowość ich realizacji. Taki materiał ma charakter stanowczy toteż stanowi ofertę sprzedaży\nPrzyjmuje się, że oferta adresowana do ogółu obowiązuje do czasu wyczerpania się zapasów oferowanego dobra. Szczególne zasady rządzą umowami dotyczącymi praw na dobrach niematerialnych. Oprogramowanie, pliki filmowo-muzyczne mogą być przesyłane siecią. Umowa taka jest nie tylko zawierana, ale i wykonywana w internecie. Udostępnienie przedmiotów praw na dobrach niematerialnych w sposób umożliwiający ich ściągnięcie przez użytkownika sieci należy uznać za ofertę skierowaną do nieoznaczonej liczby osób. Użytkownik sieci dokonuje jej przyjęcia ściągając pożądane treści i korzystając z nich. Z natury rzeczy nie może tu nastąpić wyczerpanie zapasów oferowanego dobra.\nZgodnie z art. 661 § 1 k.c. oferta złożona w postaci elektronicznej wiąże składającego, jeżeli druga strona niezwłocznie potwierdzi jej otrzymanie. Przepis ten ma na celu uchylenie niepewności co do złożenia oferty w toku komunikacji zbiorowej. Przepisu tego nie stosuje się do zawierania umów za pomocą poczty elektronicznej albo podobnych środków indywidualnego porozumiewania się na odległość (art. 661 § 4 k.c.). Można także wyłączyć obowiązywanie tego przepisu w stosunkach profesjonalnych.\nChodzi tu więc o umowy zawierane za pomocą strony internetowej w toku komunikacji wielostronnej. Potwierdzenie to może nastąpić w jakikolwiek sposób, ponieważ jednak powinno być dokonane bezzwłocznie, najbardziej stosownym sposobem jest środek komunikacji elektronicznej. Jeżeli więc dokonano potwierdzenia, to oferta wiąże oferenta, którym zwykle jest użytkownik sieci. Wówczas podmiot, który posługuje się stroną internetową w celu zaproszenia do zawarcia umowy, może przyjąć ofertę. Może to nastąpić zarówno przez przystąpienie do wykonania umowy, jak i przez zwykle przyjęcie oferty. Jeżeli chodzi o przystąpienie do wykonania, to może ono mieć postać udostępnienia oferentowi konta poczty elektronicznej czy bazy danych. Może też być zwykłą wysyłką towaru połączoną z poinformowaniem oferenta o tym fakcie.\nPonieważ porozumiewanie się za pomocą strony internetowej ma zwykle charakter bezpośredni, to odpowiedź na ofertę powinna zostać złożona jeszcze w czasie trwania komunikacji stron. Jednak czas na udzielenie odpowiedzi na ofertę złożoną przy użyciu strony internetowej przez użytkownika sieci ulega, z mocy art. 661 § 1 k.c., wydłużeniu w razie niezwłocznego potwierdzenia otrzymania oferty przez oblata - podmiot, który posługuje się stroną. Powinno się uznać, iż termin związania ofertą ulega wydłużeniu o czas, w którym staranny adresat oferty może dokonać jej przyjęcia.\nUżytkownik sieci dokonał zakupu na stronie internetowej, wypełniając formularz, w którym podał swój adres mailowy. Pod ten adres otrzymał potwierdzenie przyjęcia zamówienia (złożenia oferty). Podmiot, który posługuje się stroną, ma teraz czas na jej przyjęcie. Długość tego wydłużonego terminu zależy od stopnia skomplikowania umowy i potrzebnego namysłu.\nWspomniany art. 661 § 1 k.c. stanowi więc, iż w przypadku złożenia oferty za pomocą środka komunikacji nieindywidualnej należy potwierdzić otrzymanie oferty przez jej adresata (oblata). Przepis ten nie stosuje się w sytuacji, gdy oferent - podmiot posługujący się stroną składa w internecie za pomocą strony internetowej ofertę skierowaną do nieograniczonej liczby osób. Taka oferta ma bowiem zwykle charakter stały. Skoro więc oferta na stronie internetowej ma charakter stały, a dana osoba na nią zareagowała, dokonując jej ściągnięcia, to nie istnieje niepewność co do dotarcia oferty do adresata. Nie stosuje się więc wymogu potwierdzenia.\nZgodnie z art. 661 § 2 i 3 k.c. na przedsiębiorcy zapraszającym do zawarcia umowy w obrocie elektronicznym (a więc na przedsiębiorcy umieszczającego na stronie wspomniane ogłoszenia, reklamy, cenniki w celu zainicjowania interesu umownego) ciążą określone obowiązki informacyjne. Przepis ten obejmuje wszelkie propozycje zawarcia umowy. Dotyczy więc oferty elektronicznej, elektronicznego zaproszenia do negocjacji, do składania ofert itd. Obowiązki informacyjne dotyczą wszelkich form komunikacji wielostronnej, obowiązki te nie ciążą na podmiotach zawierających umowy za pomocą poczty elektronicznej albo podobnych środków indywidualnego porozumiewania się. Wolą stron można również wyłączyć te obowiązki w komunikacji między przedsiębiorcami - art. 661 § 4 k.c. Przedsiębiorca powinien poinformować przed zawarciem umowy drugą stronę w sposób transparentny m.in. o:\n1) czynnościach technicznych składających się na procedurę zawarcia umowy,\n2) skutkach prawnych potwierdzenia przez drugą stronę otrzymania oferty,\n3) zasadach i sposobach utrwalania, zabezpieczania i udostępniania drugiej stronie treści zawieranej umowy. Przedsiębiorca powinien więc na stronie internetowej umieścić informacje dotyczącą wszystkich sześciu punktów wymienionych w art. 661 § 4 k.c. W praktyce te i inne informacje wymagane ustawą są dostępne na stronach internetowych proponującego zawarcie umowy przedsiębiorcy we wzorcu umownym (regulaminie). Taki wzorzec umowny wiąże przedsiębiorcę i konsumenta, jeżeli zostały spełnione przesłanki jego inkorporacji określone w art. 384 k.c. lub ustawach szczególnych.\ndr Adam Ambroziewicz


Częstochowa, dn. 15.05.2015r.\nkom.: 111 222 333\nWyższy Przełożony Prowincji Zwiastowania Pańskiego\nks. dr Adrian Galbas SAC\nŚwiadomie i dobrowolnie zwracam się z prośbą o przyjęcie mnie do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, jako kandydata na kleryka (brata). Prośbę swą motywuję chęcią służenia Bogu i Kościołowi we Wspólnocie Księży i Braci Pallotynów. Proszę o pozytywne rozpatrzenie mojej prośby.\nNazywam się Jan Kowalski. Urodziłem się 10 kwietnia 1990 roku w Częstochowie, jako trzecie dziecko Andrzeja i Lucyny (z domu Nowak). Mój ojciec jest z zawodu nauczycielem fizyki i pracuje w Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi, gdzie w roku 2000 moja rodzina się przeprowadziła. Matka natomiast pracuje jako pielęgniarka w szpitalu. Mój starszy brat (Jakub, 30 lat) jest żonaty i ma jedno dziecko. Pracuje jako informatyk w firmie telekomunikacyjnej. Moja siostra (Anna, 26 lat) studiuje kulturoznawstwo w Łodzi).\nZostałem ochrzczony w roku 1990, pierwszą Komunię Świętą przyjąłem w roku 1998, natomiast sakrament Bierzmowania w roku 2005. Po przyjęciu sakramentu Bierzmowania byłem lektorem w mojej parafii, byłem członkiem ruchu Światło – Życie.\nPo ukończeniu podstawowego cyklu edukacji podjąłem dalszą naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi, które ukończyłem otrzymując świadectwo dojrzałości w roku 2008. Następnie podjąłem studia na Uniwersytecie Warszawskim w kierunku ekonomii. W czasie studiów aktywnie włączałem się działalność duszpasterstwa akademickiego. Po ukończeniu studiów w roku 2013 przez niemal dwa lata pracowałem jako stażysta w Banku Polskim.\nInteresuję się wspinaczką górską, muzyką rockowa i literaturą piękną. Wolne chwile poświęcam na górskie wycieczki i naukę języków obcych.\nOd kilku lat towarzyszy mi pewne przekonanie, że Pan Bóg powołuje mnie na drogę kapłańską, którą chcę podjąć w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego.


O losach kowala ze Staniszewa długo nie wolno było mówić - expresskaszubski.pl\n12:25, 21.01.2021 | Bogumił Bierawski\nW czasie II wojny światowej Jan Młyński prowadził kuźnię w Staniszewie. Była ona doskonałą przykrywką do istniejącego tam punktu kontaktowego Gryfa Pomorskiego, a nawet do ukrywania różnych osób. Nigdy nie została zdekonspirowana. Po wkroczeniu Armii Czerwonej Jan został zabrany do niewoli. O tym dokąd trafił i co się z nim działo pod groźbą kary nie mógł opowiadać. Nawet jego rodzina niewiele wiedziała na ten temat.\nJan Młyński urodził się w Pałubicach k. Sierakowic dnia 02.09.1901 roku. Był wychowany w rodzinie patriotycznej o propolskich przekonaniach. Jego ojciec Franciszek Młyński (1869 - 1960) prowadził kuźnię w Pałubicach, w której nie podkuwał koni, lecz naprawiał maszyny rolnicze i utrzymywał w sprawności\nokoliczne młyny w Załakowie, Tuchlinie i Podjazach.\nMatka - Augustyna z domu Stencel (1876 – 1959). W rodzinie było dwanaścioro dzieci (wszyscy dożyli starości). Jan Młyński, na zew ogłoszony z\nambon kościelnych podczas mszy niedzielnej, wraz z dużą grupą męskiej młodzieży kaszubskiej wyruszył na wojnę z bolszewikami w 1920 r.\nNa dachach wagonów\nTego dnia pociąg wyjeżdżający około godz. 15.00 z Sierakowic w kierunku Warszawy był przepełniony. Wielu młodych ludzi siedziało na dachach wagonów osobowych.\nW 1933 roku Jan ożenił się z Martą z domu Wenta, urodzoną 29.07.1907 r. w Załakowie. Małżonkowie osiedlili się w Staniszewie, gdzie kupili dom z budynkiem gospodarczym, w którym część przystosowano na warsztat świadczący przede wszystkim usługi w zakresie naprawy maszyn rolniczych.\nJedyny w okolicy posiadał tokarnię (napędzaną korbą ręczną) oraz spawarkę, co w tamtych czasach było rzadkością. Marta i Jan mieli sześcioro dzieci.\nW czasie II wojny światowej Jan prowadził kuźnię w Staniszewie. Kuźnia była doskonałą przykrywką do istniejącego tam punktu kontaktowego Gryfa Pomorskiego, a nawet do ukrywania różnych osób. Nigdy nie została zdekonspirowana.\nPo wkroczeniu Armii Czerwonej do Staniszewa - Jan został zabrany do niewoli i zesłany na przymusowe roboty w północne rejony części europejskiej Związku Radzieckiego.\nNie był w stanie sam, dokładniej określić miejsca swojego zesłania. Stał się jednym z wielu Kaszubskich Sybiraków. Po wojnie podobny los spotkał też Ślązaków. Na temat zesłania nie wolno było rozmawiać, gdyż powracający Polacy musieli podpisać zobowiązanie, że po przekroczeniu granicy, pod groźbą kary, nie będą udzielać żadnych informacji na temat powodu i miejsca ich pobytu.\nDziś oddaje się Hołd i Cześć tym Ludziom, w dniu siedemnastego września każdego roku, w Szymbarku pod Górą Wieżycą. Powszechnie nazywa się ich Sybirakami. Sam Jan nic nie mógł mówić za życia o Wojnie Bolszewickiej, związkach z Gryfem Pomorskim oraz o zesłaniu i niewoli. W czasach PRL-u nawet najbliższa rodzina niewiele wiedziała na te tematy. Prawdę o tamtych czasach zabrał ze sobą do grobu.\nWycieńczony i schorowany po powrocie z zesłania, żył jeszcze kilkanaście lat. Zmarł w dniu 29.02.1972 r. w Staniszewie. Dziś, jako dojrzały człowiek, jestem w pełni usatysfakcjonowany i dumny ze swojego Teścia. Teścia, którego znałem tylko półtora roku. Z którym często rozmawialiśmy na różne tematy.\nOn mówił do mnie po kaszubsku, ja zaś do Niego po polsku. Rozumieliśmy się doskonale. Był prostym, szczerym i życzliwym człowiekiem. Nigdy jednak nic nie wspominał o Wojnie Bolszewickiej, czy o Gryfie Pomorskim. Był to początek lat siedemdziesiątych XX wieku.\nWówczas też poznałem Pana Alfonsa Pryczkowskiego - dyrektora Kartuskiego Liceum Wieczorowego - a wcześniej porucznika i członka ostatniego Zarządu Gryfa Pomorskiego. Był również bardzo życzliwym i szczerym człowiekiem. Ale na temat Gryfa mogłem z nim porozmawiać dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku, kiedy sam ujawnił udział swój i swojej żony Agnieszki (łączniczki) w życiu konspiracyjnym w czasie II wojny światowej, jak też po jej zakończeniu.\nW ubiegłym roku obchodziliśmy 100. rocznicę Bitwy Warszawskiej zwanej "Cudem nad Wisłą". Cudem, do którego przyczynili się również Kaszubi i to w szczególny sposób - spontanicznie. Ich ochotniczy zaciąg do Wojska Polskiego był dobrowolny i entuzjastyczny.\nTą moją skromną wiedzą chcę się podzielić dlatego, że bohaterzy opisanych zdarzeń nie mogą sami tego uczynić. Dziś już nie ma Ich wśród nas. Pamięć zaś jest ulotna, a na dodatek przez dziesiątki lat prawda była zakłamywana i często historię świadomie fałszowano. A dziś są grupy zainteresowane tym, żeby wiele spraw poszło w zapomnienie. Szczególnie dotyczy to Gryfa Pomorskiego i polskojęzycznej grupy Gestapo, a później NKWD i UB działających na Pomorzu.\nJózef z Kaszub00:35, 23.01.2021\nProszę o więcej takich artykułów. Z wielką przyjemnością czyta się coś takiego. Pozdrawiam 00:35, 23.01.2021\nWreszcie coś o prawdziwej twarzy Kaszubów i Kaszub O tej najbardziej cennej jej części która zwalczana była przez zaborców zarówno niemieckich jak i rosyjsko radzieckich. 08:21, 23.01.2021\nWarto się przejrzeć polskojęzycznej grupy Gestapo, a później NKWD i UB działających na Pomorzu. skutki działania ciążą nam do dzisiaj Patrz Aleksander Arendt wyjątkowo czarna postać historii Kaszub 10:41, 23.01.2021\nNareszcie ktoś mówi otwartym tekstem o roli i działalności m.in. Arenta 18:11, 28.01.2021\nDo ostatniego akapitu, gdzie autor poleciał gdzieś pod chmury jak Tupolew 11:24, 23.01.2021\nDo @ Fajne Jeżeli się mylę to sprawdź kogo na pierwszego komendanta milicji w Kartuzach mianował radziecki pułkownik Papow i sprawdź kto był w ekipie Jana Kaszubowskiego vel Hansa Kassnera zabójcy szefa TOW Gryf Pomorski Dambka i kto był założycielem ZKP. Zaprawdę dziwny zbieg okoliczności. 12:16, 23.01.2021\nTo Armia Czerwona nie wyzwalała tylko zdobywała i zabierała ludność cywilną na Syberię. Inaczej można powiedzieć że zdobyła Polskę i okupowała do 1989 r. 09:31, 25.01.2021\nDużą zagadką jest to kto i dlaczego nadał nazwę " Rondo graniczne wolne miasto Gdańsk" - ta nazwa to obraza dla żyjących i pomordowanych patriotów 09:55, 25.01.2021\nHans Klos21:48, 14.02.2021\nJestem bliski wykrycia kryjówki depozytu w postaci archiwum TOW, którego ostatnim miejscem postoju było ,,Gniazdo Gryfitów,,, . Podejrzewam, że wejdę w posiadanie tajemnic dla niektórych bardzo niewygodnych. A propos p. Arendta z Będargowa, osoba niesławna, agent Gestapo, a później bezpieki, a ostatecznie klient kartuskiego cmentarza - nie wiem, ale może żałował swego życia.\nZdaje się, że ten Arendt i Kaszubowski byli przez żony spowinowaceni. Byli to ludzie, którzy uważali, że w życiu trzeba być po stronie władzy , jaka ona by nie była, a wówczas byli to najpierw ,, brunatni,, , a potem ,, czerwoni,, . Taki ich zawszony los ! Bohaterów wywożono w głąb Sowietów albo zwyczajnie wyciągano z domów, prowadzono do lasu, kazano wykopać sobie dół, a następnie strzałem w plecy pozbawiano życia. Rodzinom kazano milczeć pod groźbą surowej kary. 21:48, 14.02.2021\nTak naprawdę nasuwa się pytanie dlaczego blokuję się prawdę na tematy istotne dla historii kaszub Czy ZKP nie powinno zrewidować swojej przeszłości taki kamień węgielny jak Arendt to jest żenujące 07:51, 20.02.2021\nJan Młyński, który prowadził kuźnię w Staniszewie był chyba strażakiem. Tak sugerował mój wujek Franciszek, jego brat, z którym rozmawiałem po kaszubsku. 08:20, 14.04.2021


Błaszczak dla Defence24.pl o Agencji Uzbrojenia: Musimy skrócić drogę od koncepcji do wprowadzenia sprzętu - Defence24\n30 września 2020, 09:54\nMinister Mariusz Błaszczak przedstawił założenia reformy procesu pozyskiwania sprzętu podczas Defence24 Day. Fot. Kreatyw Media/Defence24.pl.\nreforma systemu zakupów\nDotychczasowy system miał ułomność „klątwy wiedzy”. Wojsko wiedząc, jak wymagający jest współczesny teatr działań, określało potrzeby na sprzęt w sposób wyidealizowany, przez co często niemożliwy do realizacji. Teraz ma się to zmienić. Z korzyścią dla wszystkich stron - mówi w rozmowie z Defence24.pl Minister Obrony Narodowej Mariusz Błaszczak.\nJędrzej Graf: Panie Ministrze, podczas Defence24 Day przedstawił Pan koncepcję powołania Agencji Uzbrojenia. Jaki jest harmonogram? W jakim czasie przewidują Państwo przyjęcie projektu ustawy? Kiedy powinna rozpocząć funkcjonowanie nowa instytucja i kiedy zostanie ona w pełni przygotowana?\nMariusz Błaszczak, Minister Obrony Narodowej: Powstanie Agencji Uzbrojenia fundamentalnie odmieni proces modernizacji Wojska Polskiego. Zmiana o tej skali i o takim ciężarze gatunkowym dla obronności państwa musi być ewolucyjna i doskonale przygotowana. Mówimy przecież o instytucji mającej wydawać rocznie około kilkunastu – kilkudziesięciu miliardów złotych. A tych środków będzie w przyszłości jeszcze więcej, bo finansowanie naszych Sił Zbrojnych osiągnie poziom 2,5 proc. PKB. Nie możemy sobie pozwolić na jakiekolwiek marnotrawienie środków lub na ich małą efektywność. Naszą najsilniejszą stroną musi być kompetencja i gospodarność. Tylko wtedy z każdej wydanej złotówki osiągniemy maksymalny zwrot w postaci sprzętu wojskowego dopasowanego do naszych potrzeb, oczekiwań i możliwości.\nZakładam i planuję, że agencja nabierze kształtów organizacyjnych i strukturalnych już w przyszłym roku. Można powiedzieć, że będzie to tzw. rok zerowy, po którym agencja osiągnie pełną funkcjonalność. Kluczową kwestią na dzisiaj jest sprawna i dobrze przeprowadzona ścieżka legislacyjna, czyli przyjęcie ustawy i „obudowanie” jej aktami wykonawczymi. Obecnie funkcjonujący system bywa niewydolny i paraliżowany rozproszeniem decyzyjnym oraz rozbudowaną biurokracją. Moim celem jest jedna, nowocześnie zarządzana, wydajna i skupiająca wszystkie potrzebne instrumenty agencja, będąca jedynym ośrodkiem decyzyjnym w obszarze zakupów dla Wojska Polskiego.\nTrzeba pamiętać, że w ten sposób realizujemy także zapisy Strategii Bezpieczeństwa Narodowego przygotowanej przez prezydenta Andrzeja Dudę.\nAgencja Uzbrojenia ma połączyć kilka instytucji, np. Inspektorat Uzbrojenia czy I3TO oraz biuro ds. offsetowych, z innych natomiast przejmie pewne kompetencje. W jaki sposób będzie się to odbywało pod względem organizacyjnym? Czy instytucje, wchodzące w skład Agencji Uzbrojenia w całości, będą – z dniem rozpoczęcia jej funkcjonowania – przeformowywane w dział czy departament nowej agencji, czy też będą tworzone nowe struktury, w które będą włączane elementy istniejących jednostek?\nMówimy o generacyjnej zmianie dla całego wojskowego systemu zakupowego. Rozformowanie, przeniesienie czy też konsolidacja kilku kluczowych instytucji kupujących sprzęt dla wojska w jeden organizm to wyzwanie porównywalne z tworzeniem nowego rodzaju sił zbrojnych. Z tą różnicą, że agencja powstanie nie od zera, a z już istniejących podmiotów - Inspektoratu Uzbrojenia, Inspektoratu Implementacji Innowacyjnych Technologii Obronnych oraz Biura do spraw Umów Offsetowych. Oczywiście również z wykorzystaniem ich personelu, kultury organizacyjnej oraz pamięci instytucjonalnej. Jednocześnie agencja przejmie określone zadania i narzędzia Wojskowego Centrum Normalizacji Jakości i Kodyfikacji, a także określone zadania i narzędzia Agencji Mienia Wojskowego i Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych. Swój wkład wniesie również Departament Polityki Zbrojeniowej w MON. Chcemy synergicznie wykorzystać to, co jest już zbudowane i sprawdzone oraz kreować nowe rozwiązania. Przyglądamy się także dobrym praktykom z innych państw, analizujemy i wyciągamy wnioski. Bo jak podkreślam, czasem jest tak, że problem nie leży w skąpym portfelu, a w rozproszeniu rąk, które nim dysponują.\nPodczas konferencji Defence24 Day dyskutowano o koncepcji powołania Agencji Uzbrojenia. Na zdjeciu wiceminister aktywów państwowych Maciej Małecki (w środku) oraz wiceminister obrony Sebastian Chwałek (po prawej) i mecenas Filip Seredyński (po lewej). Fot. Kreatyw Media/Defence24.pl.\nCo ważne, pod pojęciem Agencja Uzbrojenia kryje się już nie tylko zakup sprzętu i dostarczenie go do jednostek. W nowym systemie agencja ma prowadzić cały cykl życia produktu. Począwszy od „wsłuchiwania” się w potrzeby wojskowych i identyfikację produktu na rynku, poprzez proces przetargowy, negocjacyjny i zakupowy, a skończywszy na tzw. wsparciu eksploatacji sprzętu i wreszcie wycofaniu go z użytku. Dodatkowo, agencja będzie prowadziła procesy związane z offsetem, definiowaniem Podstawowego Interesu Bezpieczeństwa Państwa oraz pracami badawczymi i rozwojowymi, jak również działania promocyjne za granicą. Dzięki skupieniu tylu możliwości w jednym miejscu, wiele procesów będzie można prowadzić równolegle, co powinno zwielokrotnić efektywność i minimalizować czas potrzebny na wprowadzenie nowych typów broni, sprzętu i amunicji. A czas jest w tym przypadku kluczowy.\nCzy znana jest już całościowa struktura Agencji Uzbrojenia? W jakim stopniu będzie ona tworzona od podstaw, na ile – nawiązując do poprzedniego pytania – będzie pewnym połączeniem istniejących instytucji?\nAgencja ma być w 100 proc. skoncentrowana na celach i zadaniach, a nie być ściśle przywiązana do schematów. Poprzez konsolidację przesuniemy punkt ciężkości w stronę komórek eksperckich, pomniejszając tym samym komórki administracyjne. Sam trzon agencji będzie się opierał na wyspecjalizowanych departamentach i biurach, na czele których będą stali merytoryczni dyrektorzy. Jednak, nie będzie to przejście „jeden do jednego”. Nowa struktura będzie pragmatyczna, dostosowana do wymogów XXI wieku.\nSprawą otwartą pozostaje relacja Ministerstwa Obrony Narodowej, przyszłej agencji oraz Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A. W układzie przewidującym nadzór właścicielski agencji nad PGZ S.A., również struktury obu instytucji musiałyby być do tego dostosowane, aby uniknąć dublowania stanowisk i funkcji. I na to również jesteśmy gotowi.\nW jaki sposób zamierzają Państwo zapewnić funkcjonowanie departamentów odpowiedzialnych za pozyskanie sprzętu do czasu, gdy nowa Agencja będzie w pełni zorganizowana?\nZapewniam, że nie istnieje ryzyko przerwania procesu zamówień i dostaw dla wojska. Przeczyłoby to idei powstania nowego systemu. Wszelkie działania będą miały charakter planowy i ewolucyjny. Będzie to wymagało wyobraźni, dobrego planowania i niekonwencjonalnego myślenia, ale taka właśnie ma być nowa agencja. Ponadto, to nie jest też tak, że startujemy z poziomu zero, wiele już udało się zrobić, wiele modyfikacji już teraz funkcjonuje w systemie i zostanie przeniesionych do nowego tworu. Wszyscy zaangażowani wiedzą, w jak ważnym projekcie biorą udział, dlatego nie obawiam się o zakłócenia. Wyzwań będzie wiele, ale chcemy im sprostać.\nW jaki sposób będą dobierani pracownicy i żołnierze w nowej Agencji? Czy będą pochodzić z istniejących struktur? Czy Agencja Uzbrojenia będzie otwarta na specjalistów z branż cywilnych, np. z wiedzą ekonomiczną czy prawną?\nAgencja będzie otwarta przede wszystkim na umiejętności, kwalifikacje i wiedzę. To będzie decydowało o doborze personelu. Mamy wielu specjalistów w dziedzinie obronności, systemów uzbrojenia, ale również prawa, ekonomii i zakupów. Musimy ten potencjał zagospodarować, ale i rozwijać. Jesteśmy otwarci zarówno na rynek cywilny, jak i na oficerów kończących służbę wojskową. Pożądanym stanem rzeczy jest „mieszanka” wojskowego know-how z podejściem stricte cywilnym - rynkowym. To pozwoli na szerszą perspektywę.\nPodczas konferencji Defence24 Day omawialiśmy także kwestie związane z pozyskaniem kadr. Czy przewiduje się wprowadzenie szczególnych rozwiązań dot. wynagradzania pracowników cywilnych Agencji Uzbrojenia, aby zachęcić osoby „z rynku”? Wcześniej często ta kwestia była wskazywana jako problematyczna.\nNowa agencja będzie opierała się na sile i kompetencji swoich ludzi, dlatego kwestie wzrostu wynagrodzeń, rozwoju zawodowego i atrakcyjności pracy, są stale przedmiotem naszych starań. Zdajemy sobie sprawę jak wygląda rynek pracy, i że argument pracy w innowacyjnej instytucji z misją już czasem nie wystarcza. Dlatego aspekt finansowy również musi być tu obecny. Tym bardziej, że agencja musi konkurować o naprawdę najlepszych fachowców.\nAgencja Uzbrojenia ma przejąć część odpowiedzialności Inspektoratu Wsparcia, jeśli chodzi o wsparcie eksploatacji sprzętu, jednocześnie w Inspektoracie nadal zostanie „wojskowa” logistyka. W jakim stopniu więc nowa instytucja będzie bezpośrednio odpowiedzialna za wsparcie eksploatacji – czy w zakresie, w którym wymagana jest współpraca z producentem, czy również w innym (jakim)?\nJak już wspominałem, agencja będzie miała naprawdę szeroki katalog działań, włącznie z zadaniami dotąd przypisanymi Inspektoratowi Wsparcia. Za sprawą nowej instytucji dokona się konsolidacja dwóch obszarów – zakupów najważniejszych środków materiałowych oraz newralgicznego wsparcia eksploatacji, czyli tzw. życia sprzętu wojskowego. Zmiana tego drugiego wpisuje się w priorytetowe założenia całej reformy. Odpowiada zasadzie: kupiłem – utrzymuję – wycofuję.\nPodczas konferencji Defence24 Day dyskutowano o koncepcji powołania Agencji Uzbrojenia. Fot. Kreatyw Media/Defence24.pl.\nW trakcie konferencji Defence24 Day nawiązywano również do roli nowej instytucji w procesie formułowania wymagań, który w obecnych uwarunkowaniach pozostawia wiele do życzenia. Jak będą układane relacje Agencji Uzbrojenia z instytucjami dziś odpowiedzialnymi za definiowanie potrzeb (Oddziały Gestorstwa i Rozwoju, Sztab Generalny)? W jakim stopniu za określanie potrzeb i wymagań będą odpowiadali przedstawiciele wspomnianych instytucji, a w jakim – Agencji Uzbrojenia?\nZacznę od tego, że aktualnie funkcjonujemy w systemie, w którym często wymagania operacyjne są fikcją, bo produkt o danych parametrach albo nie istnieje, albo jego wyprodukowanie jest astronomicznie drogie. Dlatego ten obszar wymaga pilnego urealnienia. Musimy skrócić drogę od koncepcji do wprowadzenia sprzętu. I tym ma się też zająć agencja. Wojskowi mają określać jedynie zdolności, zaś agencja ma wypracowywać propozycje już konkretnych produktów, po czym prowadzić wszelkie niezbędne formalności. Takie uproszczenie systemu jest konieczne.\nUważam, że ta zmiana jest jedną z najważniejszych. Dotychczasowy system miał ułomność „klątwy wiedzy”. Wojsko wiedząc, jak wymagający jest współczesny teatr działań, określało potrzeby na sprzęt w sposób wyidealizowany, przez co często niemożliwy do realizacji. Teraz ma się to zmienić. Z korzyścią dla wszystkich stron.\nCo do Sztabu Generalnego WP, to w dalszym ciągu będzie on uczestniczył w definiowaniu potrzeb, czyli wymaganych zdolności wojsk. Dodatkowo, Sztab zostanie zobligowany do przeglądu priorytetów modernizacyjnych. Nie może być tak, że wszystkie programy mają status priorytetu, bo wtedy nic nim nie jest.\nOd 2021 roku w życie wchodzi nowe Prawo Zamówień Publicznych, co może mieć wpływ również na proces zakupów wojskowych. W konsultacjach MON zgłaszał do nowego PZP wiele uwag i nie wszystkie uwzględniono. Czy resort i nowa instytucja będą przygotowane na działanie w warunkach nowej ustawy?\nJesteśmy gotowi na nowe uregulowania, co znalazło swoje potwierdzenie w projekcie ustawy o agencji. Podkreślam, że zakupy wojskowe należy rozpatrywać w nieco inny sposób aniżeli inne zamówienia rynkowe, co jednak nie zmienia faktu, że procedury nowej agencji będą całkowicie dostosowane do przepisów prawa. I obowiązujących, i wprowadzanych.\nCzytaj też: Dobrze skonstruowana Agencja Uzbrojenia rozwiąże problemy [KOMENTARZ]\nCzy wraz z powołaniem Agencji Uzbrojenia planowane będą nowe regulacje prawne dotyczące zamówień wojskowych, również w zakresie wyłączenia z PZP – na poziomie ustawy?\nChciałbym, żeby Wojsko Polskie korzystało – tam, gdzie jest to możliwe – z udzielania zamówień metodą „in-house”, czyli realizacji we własnym zakresie, własnymi siłami, w ramach własnego przedsiębiorstwa. W tym przypadku chodzi oczywiście o PGZ, która miałaby być nadzorowana przez agencję. Ale żeby tak się stało, potrzebne jest przeniesienie Grupy „pod skrzydła” MON, czyli de facto Agencji Uzbrojenia oraz wydanie aktu prawnego określającego sposób udzielania zamówień publicznych o podstawowym znaczeniu dla bezpieczeństwa państwa.\nPrzy okazji zapowiedzi powołania Agencji Uzbrojenia mówiono także o zmianach wewnętrznych przepisów MON dotyczących pozyskania sprzętu, to naturalny proces. W jakim zakresie będą mieć miejsce takie zmiany i w jakim kierunku mogą iść?\nZmiany dotyczące pozyskania sprzętu zarówno w przepisach, jak i w życiu realnym mają być kompleksowe i długofalowe. Dlatego m.in. znalazły się w Strategii na rzecz odpowiedzialnego rozwoju. Mają one optymalizować cały proces pozyskiwania uzbrojenia i sprzętu dla Wojska Polskiego, ale w powiązaniu z polskim sektorem przemysłu obronnego. Przypomnę, że ubiegły rok zakończyliśmy z bardzo dobrym wynikiem ponad 60 proc. wydatków modernizacyjnych skierowanych do polskich zakładów. I będę dążył, aby ten trend utrzymać. Moim celem jest nowoczesne i liczne Wojsko Polskie używające polskiego sprzętu tam, gdzie jest to możliwe. Dlatego będę wspierał rodzime zakłady zbrojeniowe i inwestował w ich rozwój. Bo pamiętajmy, że suwerenność dostaw sprzętu wojskowego jest jednym z podstawowych determinantów wysokich zdolności armii.\nW jaki sposób ma odbyć się reforma oceny Podstawowego Interesu Bezpieczeństwa Państwa? Jak wpłynie ona na kwestie związane z offsetem i przebieg postępowań offsetowych?\nPo pierwsze, oba obszary zostaną skonsolidowane. Pozwoli to na ich właściwą koordynację i wykorzystanie pełnej gamy rozwiązań. Uważam, że już sama ocena Podstawowego Interesu Bezpieczeństwa Państwa powinna wskazywać na konieczność lub brak konieczności zastosowania offsetu. Znacznie to uprości i tym samym przyspieszy proces. Wszyscy wiemy, jak ważny jest offset dla naszej gospodarki w kontekście rozwoju technologicznego i utrzymania konkurencyjności. Niemniej jednak są takie zdolności, które muszą być zapewnione bez względu na warunki dodatkowe. Mówię tu o krytycznie ważnych obszarach dla obronności Polski. Dlatego nowa agencja musi równoważyć pomiędzy ceną, jakością oraz korzyściami technologicznymi. Jej rekomendacja będzie tu kluczowa.\nczwartek, 1 października 2020, 21:05\nProponuje jako pierwszy ; zdudowac schrony dla calego MON I organizacji jej pochodnych w celu zagwarantowania generalicji i im podobnym odpowiedniej atmosfery do prowadzenia analitycznych analiz w czasie W (wojny). Proponuje polaczyc schrony podziemnymi uliczkami z sygnalizacja(np wartownik, zandarmeria) w celu bezkolizyjnego przemieszczania sie analitykow z bunkra np sytuacyjnego do innego oddalonego (km) ze wzgledow bezpieczenstwa innym miejscu. Mozliwosc uzywania hulajnog tylko dla wyzszych ranga oficerow. I oczywiscie ZERO elektrycznosci w podziemiach. Bardzo latwo mozna wykryc obecnosc odbiornikow energii elektrycznej I nie tylko pod ziemia. Jezeli w tej nawet chwili, w czasach pokoju dycydenci nie moga sie ogarnac technologii, sytuacji i podjac wspolna, jednoznaczna decyzje, to wyobrazam sobie jakie to sceny dantyjskie beda mialy miejsce w sztabie( cztaj na posiedzeniu zarzadu podczas formulowania ogolnej strategii analiz), gdy ogloszona zostanie oficjalna wiadomosc o aktualnie fizycznej agresji sasiada na RP. Boeingi nie dotra na czas, ewakuacja nie wchodzi w rachube, pomocy znikad. Podziemie “mosci” generalowie.To jedyna wasza szansa na kontynuacje administracji planowania. Beton przetrwa i pomoze przetrwac. Z wyrazami szacunku kropkanadi\nNiestety nie będą potrzebne bo zakupiono trzy ucieczkowe Boeingi 737 za 524 mln dolarów. Przecież wojskom lądowym nie potrzeba sprzętu bojowego. Przecież ORP Ślazak posiada już uzbrojenie OPL i wyrzutnie pionowego startu przecież te dwa miliardy złotych nie są potrzebne na ppk, granatniki, Integrację wieży Hitfist, czy choćby zakup Javelina, przecież kupiono Bsl dla Kraba i wozy dowodzenia dla Langusty. Kto mówił o "państwie z dykty" no kto..? Jeśli przyjdzie mi i moim synom bronić mojego, nie "ich" Kraju, to chciałbym mieć do tego narzędzia i broń nowszej genaracji niż ta na której szkolono mojego ojca 45 lat temu...\n" Musimy skrócić drogę od koncepcji do wprowadzenia sprzętu ". Na końcu wypowiedzi powinno być że amerykańskiego sprzętu.\nczwartek, 1 października 2020, 20:33\nJeżeli zamówi Kosiarza to ok Sztuka 32mln usd a eskadra to 4 sztuki\nczwartek, 1 października 2020, 12:20\nZnam dobrze istniejącą już od bardzo dawna agencję podlegającą pod MON. Ona również ma ułomności, np. ewidentny 50 proc. przerost zatrudnienia, jednak szefostwo ministerstwa w ogóle nie zabiera się nawet za diagnozowanie choroby. Więc trudno mi wierzyć p.Ministrowi, że stworzenie AU cokolwiek poprawi.Prócz dostępności synekur, rzecz jasna.\nczwartek, 1 października 2020, 09:15\nJak to jest że AU ma kontrolować PGZ? Czy to nie będzie konflikt interesów?\nponiedziałek, 5 października 2020, 10:06\nNie będzie, to jest zjednoczenie przemysłu i ministerstwa, tak jak było w latach 50-tych. Zamówienia z USA pójdą innym trybem, prywaciarzy nie ma - więc nikt nie będzie składał protestów.\n"In-hause" to najnowsze hasło MON. Czyli od pomysłu do przemysłu. AU będzie definiowało wymagania, prowadziło "analizy", udzielało "zamówienia" własnemu przedsiębiorstwu, odbierało wyrób od własnego przedsiębiorstwa u wdrażało do wojska. Być może nawet bez (rzetelnych) odbiorów jakościowych, bo jak tu kontrolować wykonanie we własnym przedsiębiorstwie. A nuż przy wnikliwszej kontroli okaże się, że coś nie działa i kto ma za to odpowiadać, skoro "własne przedsiębiorstwo" będzie nadzorowane przez AU.\nJaki konflikt? Przecież to jedna sitwa. Teraz będą się już mogli dogadywać otwarcie we wspólnych biurach.\nśroda, 30 września 2020, 19:47\nPanie Ministrze kiedy zakup Narwi z Polskim c2 kiedy nowe f16 kiedy miecznik kiedy 2 faza Wisły kiedy nowe ppk kiedy wreszcie kryle kiedy borsuk kiedy podpis pod k2pl kiedy wreszcie coś kupicie za te miliardy bo ja jakoś nie widzę sensu wydania pieniędzy na rzeczy nie związane z tematem obronności\nśroda, 30 września 2020, 19:22\nZakupy dla WP I PMW odd alone na kolene Lata.\nśroda, 30 września 2020, 19:07\nKiedys Zachod bal sie LWP. A teraz ......\nśroda, 30 września 2020, 22:03\nPierwsze slysze, ze zachod kiedys bal sie lwp. Lwp tak jak obecne szrp byla armia przestarzala. Jedynie co to byla dosc liczna.\nczwartek, 1 października 2020, 19:37\nLMW posiadala najnowoczesniejsze OP w liczbie 5 St.i dobra liczna MW.Czolgi produkowane w Polsce ktore nawet exportowano. A wojsko bylo karne i dobrze wyszkolone. A dzisiaj...... za to zloto toczy sie w krag ....\nśroda, 30 września 2020, 23:36\nTo właśnie tej liczności bał się zachód, tej masy ludzkiej która nawet dla wojskowych decydentów niewiele znaczyła powsadzana do pojazdów/sprzętu latającego bez środków samoobrony i w dodatku ze słabym pancerzem.\nśroda, 30 września 2020, 19:05\nOooo... tak! Minister ma rację. Wystarczy spojrzeć tylko na armatę 35mm Hydra. Ile to już lat...?\nśroda, 30 września 2020, 17:58\nPytanie do Pana ministra ile to sprzętu trafiło za te 15 mld złotych do WP w tym roku?!!!!!!\nAle pieniadze zostaly wydane. I zloto toczy sie w krag .... co tam WP. Nie oni ida na wojne.\nczwartek, 1 października 2020, 09:06\nOtwórz Sezam Malkontencie Ograniczony. Możesz powiedzieć ile sowieci wydają, ile niemcy?\nśroda, 30 września 2020, 22:49\n15 mld to bardzo dużo pieniędzy. Co oni kupili bo jakoś nie widzę wzmocnień w nowym sprzęcie. Pewnie za rok się dowiemy że mamy zaliczkowane 30 mld u naszego sojusznika\nczwartek, 1 października 2020, 20:00\n2016 kontrakt na 1300 Piorunów, już ok 1 tyś dostarczono WP. Wartość kontraktu blisko 1 mld zł. 2019 zamówienia MON dla polskiego przemysłu wyniosły 6,8 mld zł. Nie lepiej poznać fakty?\npiątek, 2 października 2020, 09:19\nFakty to byłby coroczny, szczegółowy raport z wydatkowania budżetu przez MON, tak jak robi U.S. DOD. To co piszesz to zbieranina info z prasy, to nie są fakty niestety. Jeżeli mówisz o faktach to w Twojej wyliczance brak 2017, 2018 - nic się wtedy nie działo?\nRemont torped, zakup holowników, mundury tropikalne, kontenery warsztatowe, kancelarie mobilne, samochody, Groty, trochę amunicji. Oto fakty.\nponiedziałek, 5 października 2020, 07:53\nFakty, to są takie, że kupują sprzęt, którego niezbędność stoi na szarym końcu potrzeb. Kupują tylko dlatego, żeby ciemnota myślała, że jest OK i żeby zamknąć związkowcom gęby.\npiątek, 2 października 2020, 00:34\nFakty ile to kuchni polowych kupiliśmy, kilka cholowników, zaliczki zaliczek już nie wspomnę, rosomaki s zawieszenie 2 wieszaków w kabinie desantu 100 mln, 100 tys Rydzyka\nśroda, 30 września 2020, 16:25\nJak jesteś taki nowoczesny daj możliwość wypisania się z płacenia składek na tą farsę w zielonej panterce\nśroda, 30 września 2020, 15:11\nJak dotąd jedyną klątwą (i to nie jest klątwa wiedzy) były i są wszystkie bez żadnego wyjątku rządy w Polsce (nie mylić z rządami polskimi) po 1989 roku.\nśroda, 30 września 2020, 14:41\nLepiej byłoby usłyszeć o tym co może pójść nie tak przy tworzeniu agencji, bo jeszcze jej nie ma, a już propaganda jak to będzie wspaniale. Moim zdaniem bez całkowitego odsunięcia ludzi z tzw. IU reforma się nie powiedzie, bo nowe jest wrogiem starego. Jeżeli chodzi o kadry, to AU powinna opierać się o kontrakty zadaniowe wymuszające dużą rotację personelu oraz losowość (skład zespołu ds. programu, ekipy testującej sprzęt, etc.) celem eliminacji korupcji. Miano agenta uzbrojenia powinno określać bardziej rolę niż profesję. Natomiast czy ten twór się sprawdzi w dużej mierze zależeć będzie od sposobu przyznawania wynagrodzeń (premii), czym powinien zająć się organ zewnętrzny, np. funkcjonujący przy BBN. Chodzi o to, że może zajść konflikt interesów między np. utrzymywaniem etatów, a możliwą redukcją załóg wynikającą z postępu technologicznego - agenci mają przedkładać powiązany interes własny, WP oraz przemysłu nad kolesiostwo i nie forsować wprowadzania szrotu. Nawet zlecanie produkcji samemu sobie musi mieć swoje racjonalne podłoże i nie może być bezkarna, dlatego można powiązać zależność etyki i wysokości emerytury (kij ma dwa końce - obok pokaźnej premiido wypłaty, procentowy dodatek do emerytury za działalność nadzwyczajną na rzecz Państwa może mieć przeciwwagę w formie konfiskaty mienia i wysokich kar procentowych w przypadku rażących nadużyć wykrytych z opóźnieniem).\npiątek, 2 października 2020, 09:18\nNiestety tu nie ma prostych rozwiązań. Zasiedzenie niektórych jest tak samo złe jak duża rotacja innych. Ani jedno, ani drugie nie poprawi efektywności. I każde krańcowe rozwiązanie nie sprawdzi się w praktyce. Definiowanie wymagań i pozyskiwanie sprzętu wojskowego wymaga doświadczenia, a nie uczenia się na błędach przez co rusz to nową ekipę. Z drugiej strony "zasiedzenie" czasami nie pozwala na dostrzeżenie nowych możliwości. Przy czym tych ograniczeń nie dostrzeże się wystarczająco dokładnie z zewnątrz na poziomie teorii. Trzeba tam być, dotknąć, przećwiczyć, żeby wyrażać jakiekolwiek opinii ponieważ przedmiot i sposób funkcjonowania tego obszaru jest bardzo specyficzny.\nStruktura agencji i wynagrodzeń : Prezes 550.000 zł rocznie plus 100% premii 10x zastępcy 2/3 ww Sekretarka 25.000zl rocznie, umowa zlecenie Zamówienia wyłącznie poprzez firmy krzak bez wcześniejszego doświadczenia w branży. Dotychczasowe obroty poniżej 15.000 zł rocznie.\nśroda, 30 września 2020, 12:33\nA ja proponuje zmienic procedury i zajac sie konkretami a nie latami dialogi prowadzicie. IU juz nie wystarcza za malo tam siedzi przejadczy kasy. U nas zanim dany sprzet wybiora to inni juz wprowadzaja jego nastepce. Natepce honkera wybieralismy dlugo a gdzie tu inny sprzet ktory jest potrzebny, niewspominajac ze potrzeby sa duzo wieksze a my kupujemy minimum wiec costu jest nie hallo. Moim zdaniemkomus w dowudztwie brakuje jaj zeby ostro itwardo mowiccopotrzeba i co kupujemy a nie podpubliczke symboliczne zakupy(gdzie te obiecywane 54 a nawet mowa byla o 160 himarsach a kupilismy tylko18, gdzie smiglowce zarowno nastepcy mi-24jak i mi-2,o marynarcewojenne i opl nie wspomne.