Likwidowanie zmarszczek za pośrednictwem botoksu oraz kwasu hialuronowego - Najnowsze trendy w Twojej szafie!\nLikwidowanie zmarszczek za pośrednictwem botoksu oraz kwasu hialuronowego\nadmin Lipiec 5, 2018 Likwidowanie zmarszczek za pośrednictwem botoksu oraz kwasu hialuronowego2018-07-05T07:25:19+00:00 Zabiegi dla ciała i duszy\nMasa kobiet korzysta współcześnie z rozlicznych zabiegów oferowanych przez gabinety medycyny estetycznej, bowiem zabiegi te mają niemało cennych właściwości dla naszej urody. Pomagają zaakcentować walory urody i zarazem zataić wiele jej mankamentów.\nZ wiekiem nasza skóra traci na jędrności, pojawiają się również pierwsze zmarszczki, dlatego mnogość kobiet decyduje się na przykład na doświadczone usuwanie zmarszczek warszawa. Więcej na . Eliminowanie zmarszczek to zabieg, który wolno uczynić z wykorzystaniem botoksu bądź kwasu hialuronowego. Naturalnie powinno dowiedzieć się na czym polegają obie metody i kiedy są one stosowane.\nBotoks – botox wrocław – to preparat, który z reguły jest wykorzystywany do wygładzania zmarszczek, jest to również znakomity zabieg ochronny mający na celu przeciwdziałanie pojawianiu się zmarszczek, wobec tego nieraz botoks wykorzystuje się nawet u osób po 25 roku życia. Rezultaty zabiegów z użyciem botoksu utrzymują się mniej więcej 3-4 miesiące, dlatego zabieg ten należy regularnie powtarzać. Jeżeli decydujesz się na botoks warszawa to bezsprzecznie zabieg – www.glowspa.pl/jonoforeza/ – musisz zrealizować w doświadczonym gabinecie u wykwalifikowanego profesjonalisty, gdyż nieprawidłowe użycie botoksu zdoła wywołać mniej bądź bardziej spore skutki uboczne, dlatego przed zrealizowaniem zabiegu z użyciem botoksu upewnij się, że lekarz ma doświadczenie i wyborne kwalifikacje. Więcej na .\nKwas hialuronowy jest używany głównie w mezoterapii twarzy, dzięki czemu skóra pozostaje dobrze nawodniona i aktywowana do odnawiania. Zabieg ten realizuje się co najmniej w czterech do sześciu seriach, wypada go powtarzać około co 4-6 miesięcy. Jednakże kwas hialuronowy warszawa także jest stosowany w celu likwidowania zmarszczek oraz modelowania rysów twarzy, wynik jest o wiele trwalszy niż w przypadku użycia botoksu, bowiem może utrzymywać się nawet do 12 miesięcy. Czytaj też\nTrudno stwierdzić czy usuwanie zmarszczek będzie lepsze przy użyciu botoksu czy też kwasu hialuronowego. Naturalnie znacząca jest opinia lekarza i także kondycja skóry pacjenta, toteż przed poddaniem się jakiemukolwiek zabiegowi z pewnością musisz skonsultować się z fachowcem.


Przelatując helikopterem nad dżunglą, zobaczyli dziwną osadę. Gdy bardziej przyjrzeli się konstrukcji, wiedzieli, że nie należy się do niej zbliżać! - Strona 3 z 5 - Jest Pozytywnie\nPrzelatując helikopterem nad dżunglą, zobaczyli dziwną osadę. Gdy bardziej przyjrzeli się konstrukcji, wiedzieli, że nie należy się do niej zbliżać!\nOkrągły dom podzielony jest na sekcje dla poszczególnych rodzin i pełni wiele funkcji: od sypialni począwszy, na spiżarni skończywszy. Do zajęć mężczyzn Yanomami należy przede wszystkim polowanie i łowienie ryb, a do codziennej diety tych dzikich ludzi zaliczyć można na przykład gotowany mózg małpy czy grillowane myszy.\nTa pierwotna społeczność też świetnie zna się na ziołach i chętnie raczy się roślinami o halucynogennych właściwościach. Antropolodzy szacują, że Yanomami potrafią wykorzystać ponad 500 roślin do różnorakich celów, a ich wiedza na temat realiów życia w dżungli jest wyjątkowa, gdyż przekazywana była z pokolenia na pokolenie przez tysiące lat.\nSfotografowaną wioskę zostawiono oczywiście w spokoju i nie rozmawiano z jej mieszkańcami, ale odkrycie osady sprawiło, że głos broniący rdzennych mieszkańców Ameryki Południowej stał się jeszcze silniejszy. Brazylijskie prawo ustawowo chroni tereny, na których mieszkają autochtoni, ale niestety mało skutecznie, więc cały czas takie organizacje jak Survival International, walczą za takie ludy o ich prawo do życia według tradycji przodków.\nTen artykuł ma więcej niż jedną stronę. Przejdź na kolejną, by czytać dalej. źródło : paraloscuriosos.com, terredamerica.com, wikipedia.org\nJak nie zabić Beara Gryllsa? Serial Netfliksa pozwala sterować jego poczynaniami. Aż dziw, że podróżnik jeszcze żyje\nZnalazł to umierające maleństwo na ulicy. Nie wiedział, że zabierając je do domu, zyska wiernego przyjaciela!\nTen 7 letni chłopiec jest nałogowym palaczem. Szokujące.


Eliminowanie zaćmy i laserowa korekcja wad wzroku - co pożądane byłoby wiedzieć przed operacją » IronHeart\nUsuwanie zaćmy to zabieg bezpieczny oraz bezbolesny, wobec tego osoby decydujące się na ten zabieg, niewątpliwie nie muszą niczego się bać. Dzisiejsza medycyna oraz okulistyka są niezmiernie rozwinięte, dlatego eliminowanie zaćmy jest w dzisiejszych czasach na porządku dziennym.\nZaćma zdoła prowadzić do całkowitej ślepoty, w związku z tym tej wady wzroku bezsprzecznie nie wolno bagatelizować. Zaćma może być nabyta lub wrodzona, w większości wypadków dotyczy ona osób w podeszłym wieku. W wypadku zaćmy ostrość widzenia cały czas się pogarsza, wady tej nie można skorygować żadnymi szkłami korekcyjnymi. Wyłącznym wyjściem na usunięcie wady jest oczywiście operacja zaćmy Roptegra.com.pl/Kliniki-Optegra/Warszawa/Oferowane-zabiegiu z tym nie pożądane byłoby zwlekać z wizytą u eksperta. Jeżeli interesuje nas wizyta u okulisty oraz operacje zaćmy Warszawa, Wrocław i inne miasta w Polsce naturalnie zainteresują nas swą propozycją. Dzisiaj w wielu miastach odkryjemy zalecane i rekomendowane środki oraz centra okulistyczne, do jakich zdołamy się wybrać. Im wcześniej pójdziemy do lekarza tym lepiej, bowiem dzięki nowoczesnym metodom zaćmę można wykryć już w niesłychanie wczesnym stadium.\nDzisiejsza okulistyka zezwala na usunięcie wielu różnorodnych wad wzroku, także krótkowzroczności czy też astygmatyzmu. Do kurowania tych wad wzroku stosuje się laser. Laserowa korekcja wady wzroku to niezwykle bezpieczna i skuteczna metoda na całkowite wyeliminowanie wielu różnorodnych wad Dzięki laserowej korekcie wzroku w końcu będziemy mogli deoptegra.com.pl/Zabiegi/Korekcja-Wzroku/Laserowa-Korekcja-Wzrokuwek.\nKorekta przy użyciu lasera jest całkowicie bezbolesna, gdyż pacjent otrzymuje specjalne krople do oczu. Zabieg nie trwa wcale długo, ponieważ wadę można skorygować zaledwie w ciągu paru minut (przeczytaj porady specjalistów). Powinno się pamiętać, iż nawet niewielka wada wzroku z wiekiem zacznie się pogarszać. Jprzeczytaj porady specjalistów, zdecydujmy się na laserową korekcję wzroku . Oczywiście uprzednio musimy odwiedzić doktora, jaki skonstatuje czy laserowa korekcja wady wzroku jest realna do zrobienia.\nTags: Ślepota, szkła korekcyjne, centrum okulistyczne


Kolejna sweet focia w lustrze - wiocha.pl absurd 36859\nJest lustro,jest mini , jest platyna,jest brzuszek?\nagnieszka930703 11-03-16, 12:08 Zgłoś\nDodano: 2011-03-16, 12:08:06 przez: agnieszka930703\nBoze wjechaliscie na dziewczyne... CO z tego ze ma taki kolor włosów... Dziecko wcale nie musi byc biedne bo ona moze je bardzo kochac... JEstescie przesiaknieci stereotypami... A moze jest inteligentna dziewczyna i dobrze sie uczy.. Nie oceniajcie po okladce...\nLiczę na to, iż masz rację... W przeciwnym razie przestanę wierzyć, że nasze społeczeństwo jednak nie upada.\na ten kto pisze ze ja sie puszczczam to wlasnie swiadczy o tym kims. nie znacie to nie oceniajcie. a tą sprawe juz zgłosiłam w odpowiednie miejsce ;p wiec szybko sie tym zajma bo nie zycze soebie tego zeby ktos wstawial moje zdj bez mojej zgody.\nmam 20 lat i mam narzeczonego. a wstawilam te zdj bo nie kryje ze bylam w ciazy, i nie wstydze sie tego bo to nie bylo dziecko z wpadki tak jak to niekóre gówniary. a wy ludzie nie macie chyba nic innego do roboty jak wstawiac czyjes zdj ;/ zajmijcie sie czyms pozytecznym.bo to staje sie coarz b\nI co najważniejsze ludzie się cieszą z ciąży i z tego ze będą mieli dziecko. I to jest normalne, gdy wrońcu uda mi się być w stanie błogosławionym tez będę wstawiać wszędzie zdjęcia brzuszka. BO TO JEST CUD!!!\nDo wszystkich "inteligentnych" dziewcząt, które piszą ze ta laska sie puszczała. Nie wiecie ile ma lat, czy ma męża czy chłopaka a może konkubenta. A Jak powszechnie widmo, ciążą jest potrzebna bo inaczej nie było by życia na ziemi. Więc skoro sie same sypiecie nie znaczy to ze ona tez.\nJuż urodziła, dzieciaczek jest przesłodki, a co najważniejsze dba o niego ;)\nwspółczuje dziecku :( puszczalska dzi*ka!\nJa też ja znam.. Póki co to chłopak z nią jest. ; o\nta no ma się czym chwalić... najpierw się puszcza i wgl.. a brak słów\nNiech później zamieści foty z porodu:-), ,,...i zapłakało dziecko w łonie nad gupotą swojej matki..":-)\nona ma 19 lat podobno ; ] ja ją znam . ; d.\nTyle dziewczyn wczesną ciążą nie niszczy życia sobie tylko tym biednym maluszkom:(które są niewinne nic...\nNa poczatku pomyslalam, e moze zrobila to djecie dla kogos..... jednak, gdy scrolem zeszlam nizej i zobacylam .fotka.pl bez kitu chyba pierwszy raz w zyciu mnie zatkalo oO\neh nie ma to jak sweet focia. nie wiem czym się chwali? przynajmniej łóżko pościelone, pewnie pokój rodziców.\no fuck znam ją hehehheheh\ntyle dziewczyn niszczy sobie zycie przesz ciąże w tak młodym wieku...\nżałosne, nic dodać nic ująć, czyż nie?\njeszcze ::::: Jest brzuszek .!!!\nMiałam taką samą tapetę w pokoju! .. 10 lat temu.\nUliczny Flow cofnij się kilka stron a zobaczysz coś podobnego...\nJak kobieta w ciąży może wstawić zdjęcie w takiej pozycji i takich ubraniach ? Matka powinna dawać przykład dziecku, a nie więcej odkrywać niż zakrywać...\nZa glupote matki zaplaci dziecko.\nile lasencja moze miec lat??\nbiedne to dzieciątko, które się urodzi :((\ni napewno juz Ojca nie zobaczy ;)\nto jest początek 5 miesiąca ciąży


Sposób na biznes: ciuchland? - Dziennik Wschodni\nSposób na biznes: ciuchland?\n- Dlaczego nie pierogi, a tanie ciuchy? - zastanawia się Agata Palejczuk-Rycyk. - Może dlatego, że to mniej skomplikowane.\n- No i towar się nie przeterminuje. I sanepid nie przychodzi codziennie - żartuje.\nNajpierw było szukanie miejsca. Uznała to za najważniejsze.\n- Widziałam wiele sklepów z ciuchami z drugiej ręki, które szybko znikały z handlowej mapy - mówi pani Agata. - Były po prostu fatalnie zlokalizowane, gdzieś na uboczu, trudno dostępne dla klientów. Chciałam znaleźć miejsce optymalne. Niedrogie, a jednocześnie takie, gdzie chodzi sporo ludzi.\nUznała, że obok szpitala będzie dobrze.\n- W szpitalu pracuje dużo ludzi, rodziny przyjeżdżają do chorych, ludzie tu przychodzą na badania, ciągle ktoś się kręci. Każdy jest potencjalnym klientem. Dziś tanio chcą się ubierać nie tylko ci, którzy są mniej zamożni, lecz także osoby szukające rzeczy niepowtarzalnych, nietuzinkowych.\n- Postawiłam na ciuchy, bo w żadnej innej branży nie było takiego taniego startu - przyznaje. - W każdej innej działalności trzeba było od razu sporo zainwestować, a na to nie było mnie stać. Poza tym wszystko wydawało mi się proste.\nA proste nie jest. W tym biznesie kupowanie kota w worku sprawdza się niemal dosłownie. Pani Agata jest ostatnim ogniwem w łańcuchu pośredników handlujących używaną odzieżą i nie ma wpływu na to, co dostanie.\n- Kupuję worki z niespodzianką - śmieje się, choć nie zawsze jest śmiesznie. - Po otwarciu worka część znajdujących się w nim rzeczy od razu idzie do wyrzucenia. Zdarza się, że w worku znajdują się same... prawe buty. Albo, zamiast odzieży - tylko prześcieradła. Co z tym robić?\nBiznes nie okazał się łatwy\n- Każdą sztukę trzeba obejrzeć, wyselekcjonować - czy na wieszak czy do skrzyni, albo do wyrzucenia. Później trzeba każdy ciuch wycenić, ometkować. To wszystko jest pracochłonne i żmudne. Jedną rzecz ma się kilka razy w ręku, a zarobki są nieadekwatne do ciężkiej pracy.\nLetnią bluzkę można kupić za parę złotych. Żeby sprzedać towar, często organizowane są obniżki do 50 proc. Dlatego tu za coś do ubrania płaci się nawet złotówkę, trzy złote...\n- Mam świadomość, że sklepów z tanimi ciuchami namnożyło się ostatnio bardzo dużo. Gdybym zaczynała w tej branży kilka lat wcześniej, byłoby lepiej. Ale wtedy jeszcze studiowałam. Wiem, że boom był na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych - wtedy szło wszystko jak leci. Ale teraz ludzie biednieją i szukają ciuchów za parę złotych.\nBywają marudni. Jak coś taniego - to: "na pewno ma wadę!”. Jak za kilkanaście złotych - to: "dlaczego takie drogie”?! Są tacy, którzy w oczekiwaniu na wizytę u lekarza spędzają czas na przeglądaniu ciuchów. Zdarzają się opryskliwi i wybredni.\n- Generalnie są jednak sympatyczni - twierdzi pani Agata. - Przychodzą tu osoby, które potrafią szyć, przerabiać, mają smykałkę do tego. Kupują ciekawe rzeczy, coś doszyją, coś odprują. A później sprzedają na bazarach dużo drożej - wyjaśnia. - Ale każdy sobie radzi jak umie - dodaje.\nAgata Palejczuk-Rycyk mówi, że kokosów z tego nie ma. Szczególnie teraz, w wakacje. A opłaty trzeba zrobić i dopiero z tego, co zostanie, można żyć.\n- Ludzie powyjeżdżali na wakacje, martwy sezon - dodaje. Ale jakoś koniec z końcem się wiąże. Jednak nie jest to chyba interes przyszłościowy...


Zobacz wątek - Moje królestwo\nNapisane: 26 lut 2010, o 17:47\nPrzejrzałam częściowo forum i jestem nim zachwycona. Bardzo mi się tu podoba.\n"To może kila słów o sobie":\nKocham rośliny, szczególnie róże i rhododendrony.\nUdało mi się rozpocząć w zeszłym roku prace w moim własnym ogródku.\nBardzo lubię wiosnę i budzące się do życia rośliny, jest w tym coś magicznego i pełnego poezj.\n" To może na początek tyle o sobie, czy są jakieś pytania? "\nTytuł: Re: Moje królestwo\nNapisane: 26 lut 2010, o 18:24\nGrabku, witamy Cię serdecznie na naszym forum\nNapisz, proszę, jak masz na imię i skąd jesteś, będzie łatwiej rozmawiać z Tobą o ogrodzie, roślinkach i nie tylko.\nCzekamy też na fotki z Twojego ogrodu\nNapisane: 26 lut 2010, o 18:28\nWitaj już nie mogę doczekać się zdjęć no i napisz jaki duży jest Twój ogród .\nNapisane: 26 lut 2010, o 18:34\npokazuj, pokazuj swoje piękności\nNapisane: 26 lut 2010, o 20:25\nPrzepraszam za jakość, ale nie wiem jakiej wielkości zdjęcia mieszczą się tu bezpośrednio. (Trochę "poeksperymentuję" ze wstawianiem zdjęć coby się nauczyć na przyszłość.)\nZdjęcia były robione w lipcu 2009r. Większość roślin sadzona wczesną wiosną tego samego roku.\nNapisane: 26 lut 2010, o 20:33\nZdjęcie musisz zmniejszyć jest za duże .\nNapisane: 26 lut 2010, o 21:44\nMam nadzieję, ze teraz rozmiar zdjęć jest w porządku. Niestety nie mam zbyt wielu zdjęć i jak tak teraz je przeglądam to mają słabą perspektywę. No, ale sezon dopiero się zacznie, więc będę miała okazję nadrobić.\nMam na imię Jola. Mój ogród nie jest za wielki - około 1000 m2 (wraz z zabudowaniami).\nNapisane: 26 lut 2010, o 22:16\nI jeszcze trochę wiosny (nie mogę się już doczekać !!!).\nMoje ukochane azalki:\nNapisane: 27 lut 2010, o 21:05\nnie bądź taka skromna 1000m oh ja o tym tylko pomarzyć mogę...\nNapisane: 28 lut 2010, o 17:34\nDziękuję serdecznie wszystkim za wizyty w moim ogródku. Pogoda dziś piękna, więc sporo czasu spędziłam właśnie w ogrodzie.\nTak bardzo nie mogę się już doczekać tej wiosny, że zaczęłam odsypywać śnieg, a tam krokusy już pięknie wyrosły, widać też czubki tulipanów. Obejrzałam też dokładniej róże, ale niewiele widać, bo część sadzonek posadziłam na jesieni i w całości są zakryte.\nTo tak w skrócie o pierwszych pracach w ogrodzie.\nAdrian, rozumiem doskonale, że zawsze ogród mógłby być większy, wszystko jest kwestią perspektywy\nWcześniej mieszkałam w bloku, a teraz nie zamieniłabym mojego ogródka na takie mieszkanie (nawet z dopłatą ). I niestety miejsca już mi również tu brakuje, bo jak tak oglądam te Wasze roślinki to chciałabym je wszystkie mieć.\nW oczekiwaniu na pierwsze pąki róż przedstawiam Wam moje zeszłoroczne nabytki:\nNapisane: 28 lut 2010, o 17:45\nGrabko ( kurczę nie wiem jak do Ciebie się zwracać),witam Cię na forum\nPokazujesz piękny, zadbany ogród.\nNie wygląda na roczniaka.\nPiękny ogród nam prezentujesz.\nAż nie chce się wierzyć, że TE azalie są sadzone rok temu !\nNapisane: 28 lut 2010, o 17:56\nDopiero teraz doczytałam, że masz na imię Jola\nNapisane: 28 lut 2010, o 18:02\nPiękne azalie masz w ogrodzie.\nZ niecierpliwością będę czekała na więcej zdjęć z Twojego ogrodu.\nPrzeglądają dział: Anna11, brydziasia, Google Feedfetcher, MSN [Bot], nifredil, wanda7, wiewioreczka i 34 gości


Organizacje rozwijają się poprzez kryzysy | Lean Action\nOrganizacje rozwijają się poprzez kryzysy\nutworzone przez admin | lis 28, 2016 | Bez kategorii, Jak wdrożyć i utrzymać Lean Management | 0 komentarzy\nW 1972 roku Larry E. Greiner stwierdził, że to, co widzi, obserwując rozwój firm, to jedna, uniwersalna prawidłowość – organizacje rozwijają się poprzez kryzysy. Na podstawie analizy 500 największych amerykańskich przedsiębiorstw (lista stworzona przez czasopismo “Fortune“), Greiner dostrzegł, że niektóre problemy organizacji oraz zupełnie odmienne sposoby ich rozwiązywania pojawiają się w miarę wzrostu organizacji. Doszedł on do wniosku, że rozwój następuje poprzez długie (4-8 lat) okresy spokojnego rozwoju (ewolucji), przeplecione krótkimi kryzysami (rewolucjami). Te rewolucje zmuszają kierownictwo do zmiany dotychczasowego sposobu zarządzania. I choć obecny rozwój technologii przyspiesza ten proces, to etapy, które opisał badacz, pozostały aktualne.\nKryzys, który na co dzień kojarzy nam się ze słabością, bezradnością i załamaniem, stanowi według obserwacji Greinera punkt przełomowy, który powoduje, że sytuacja, w której się do tej pory znajdowaliśmy, zmienia się nieodwracalnie. Skuteczne do tej pory rozwiązania okazują się być niewystarczające. Taka definicja kryzysu jest prawdziwa zarówno przy opisie doświadczeń człowieka i punktów zwrotnych w jego życiu, jak i rozwoju organizacji. Gdy firma doświadcza kryzysu, znaczy to, że dotychczas stosowane modele zdeaktualizowały się, a zarządzający są zmuszeni zmierzyć się z konsekwencjami tej zmiany. Kryzys staje się momentem przemian, prowadzącym do rozwoju.\nChoć każdy przedsiębiorca jest przekonany, że jego sytuacja jest unikalna, to tak naprawdę 80% problemów, pojawiających się w trakcie zarządzania przedsiębiorstwem, dotyczy wszystkich tak samo, niezależnie od branży. Jeden z moich klientów stwierdził kiedyś „Gdy miałem 10 ludzi i zatrudniłem jednego, to wszystko szło szybciej. Ale kiedy przy 30 pracownikach zatrudniłem kolejnych dwóch, to miałem jeszcze większy bajzel!”. Jak to się dzieje, że do pewnego etapu zatrudnianie kolejnych ludzi przyspiesza pracę, a od pewnego momentu jedynie ją utrudnia? Jaki ma to związek z kryzysami, o których mówił Greiner?\nPoniżej znajduje się wykres, przedstawiający poszczególne etapy rozwoju przedsiębiorstwa wraz z uwzględnieniem czynników wzrostu i kryzysów, które w jego efekcie następują. Przy każdej z faz pokazuję też co my, eksperci lean, proponujemy, by usprawnić sprawny wzrost organizacji.\nFaza 1 – wzrost przez kreatywność i kryzys przywództwa\nMałe firmy rozwijają się najczęściej dzięki posiadaniu unikalnego pomysłu na biznes i skutecznego wykorzystywania kreatywności. Są to niewielkie przedsiębiorstwa, startujące często jako jednoosobowa działalność gospodarcza. Wraz z zatrudnianiem kolejnych pracowników, dotychczasowy sposób zarządzania (często: każdy odpowiada za wszystko), powoli zaczyna się dezaktualizować. Tarcia mogą wynikać z nie dość jasnego rozdziału obowiązków i nie opanowania chaosu, który powstał w wyniku powiększenia się zespołu. Następuje kryzys przywództwa: żeby dalej się rozwijać, trzeba ustalić, co należy do czyich kompetencji. Konieczne jest rozróżnienie tego, na czym polegają zadania właścicieli, a jakie są zadania menedżerów oraz konsekwentne realizowanie tych ustaleń. Powoli zaczyna tworzyć się struktura i procedury, usprawniające pracę przedsiębiorstwa.\nNarzędzia Lean Management, które są szczególnie przydatne na początkowym etapie rozwoju przedsiębiorstwa, to wizualne instrukcje stanowiskowe i procedury. Więcej o nich pisaliśmy tutaj.\nFaza 2 – wzrost przez wytyczne i kryzys autonomii\nNa drugim etapie rozwoju mówimy już o firmie, która posiada jasne wytyczne, w ramach których działa. Standardy, procedury i struktury zapewniają firmie stabilny wzrost. W firmie w tej fazie rozwoju, zaczynają funkcjonować całe piony. Właśnie ta stopniowo rozwijająca się samodzielność prowadzi do powstawania kolejnego kryzysu, kryzysu autonomii. Częstym problemem jest na przykład braku porozumienia pomiędzy biurem a produkcją, w firmach produkcyjnych. Konieczne jest delegowanie uprawnień, w taki sposób, żeby poszczególne działy posiadały jasno określone zakresy odpowiedzialności. Bez przeniesienia odpowiedzialności za wykonywane zadania, z menedżerów wyższego szczebla na menedżerów niższego szczebla, niemożliwy jest dalszy wzrost.\nSugerowanym przez praktyków Lean narzędziem, które ułatwia komunikację pomiędzy działami, są tablice wyników i odprawy przy tablicy.\nFaza 3 – wzrost przez delegowanie i kryzys kontroli\nW trakcie fazy trzeciej firma rozwija się poprzez jasne i skuteczne delegowanie odpowiedzialności. Prowadzi to jednak do rosnącej niezależności pracowników, którzy nie zawsze pracują tak, jak życzyłoby sobie tego kierownictwo. Przez to, że w fazie trzeciej wykształciła się dość duża autonomia, pojawia się pytanie – w jaki sposób skutecznie kontrolować pracowników? Jeśli dobrze rozpracuje się ten problem i stworzy jasny i skuteczny system kontroli, pojawia się sprawna koordynacja pracy – i dalszy wzrost firmy.\nW jaki sposób można poradzić sobie z kontrolowaniem pracy podwładnych? Tym, co bardzo często robimy w trakcie prowadzonych przez nas projektów leanowych, jest ulepszanie systemu raportowania, tak, by monitorowanie postępu procesów było sprawniejsze.\nFaza 4 – wzrost przez koordynację i kryzys biurokratyczny\nKryzys biurokratyczny pojawia się, kiedy firma zaczyna na swój sposób żyć sama dla siebie. Kryzys objawia się tym, że firma coraz mniej się zajmuje dostarczaniem produktu czy usługi do klienta, a coraz bardziej skupia się na swoich strukturach wewnętrznych. Każdy z nas doświadcza tego, idąc do urzędu – to, co się tam dzieje, dla klienta jest kompletnie nieefektywne i często niezrozumiałe. Procedury w urzędach nie są jednak stworzone dla potencjalnego petenta, tylko dla samego urzędu. Już dawno oderwały się od realnych potrzeb.\nW trakcie kryzysu biurokratycznego firma staje się nadmiernie usztywniona i nie reaguje na to, co dzieje się na rynku. Biznesowo taki model nie ma racji bytu. Dochodzimy do kolejnej fazy wzrostu dopiero poprzez opanowanie biurokracji i ponowne doprowadzenie do sytuacji, w której firma, pomimo swojej wielkości, jest w stanie elastycznie reagować na zmiany rynkowe.\nProwadząc projekty leanowe w firmach takiej wielkości przede wszystkim sprawdzamy procesy i usuwamy z nich zbędne czynności. Dążymy to tego, żeby procedury dostarczały zakładanej jakości klientowi, będąc tym samym jak najlepiej zorganizowane, by nie tracić niepotrzebnie zasobów.\nFaza 5 – wzrost przez współpracę\nDzięki pokonaniu kryzysu biurokratycznego firma dochodzi do rozwoju, który opiera się na płynnej współpracy. Często prowadzi to do wykształcenia struktur macierzowych, w ramach których pracownicy osiągają dość dużą swobodę w zakresie wykonywanych przez siebie zadań.\nNa tym etapie szczególnie dobrze sprawdza się filozofia ciągłego doskonalenia. Ważne jest, aby powstałe procedury i systemy ciągle sprawdzać pod względem dostarczania wartości, a następnie przy pomocy małych kroczków – kaizenów – nieustająco usprawniać.\nObserwując poszczególne fazy rozwoju firmy oraz towarzyszące im kryzysy jesteśmy w stanie z łatwością dostrzec analogię do sytuacji, które występują w naszych przedsiębiorstwach. Prowadzi nas to do prostego wniosku – skoro wiemy, że nie unikniemy zmierzenia się z poszczególnymi, powinniśmy się do nich przygotować. Nie dostrzeżenie, że firma znajduje się w kryzysie i uparte powtarzanie dotychczasowych zachowań może doprowadzić do cofania się, a wreszcie upadku. Jeśli jednak nie przegapimy momentu i elastycznie zareagujemy na to, co się dzieje, kryzys stanie się potężną siłą napędową, która pozwoli nam wejść na kolejny etap rozwoju organizacji.


Krajowa Izba Podatkowa - Szkolenia lokalne, Najistotniejsze zmiany CIT obowiązujące od stycznia 2019 r. i wybrane zagadnienia w zakresie zmian obowiązujących od 2018 r.\nNajistotniejsze zmiany CIT obowiązujące od stycznia 2019 r. i wybrane zagadnienia w zakresie zmian obowiązujących od 2018 r.\nNajistotniejsze zmiany od stycznia 2019 r.\nZmiany zasad zaliczania w koszty podatkowe wydatków związanych z korzystaniem z samochodów osobowych w działalności gospodarczej:\namortyzacja samochodu osobowego,\nkoszty użytkowania samochodu wykorzystywanego do celów mieszanych,\nrozliczanie sprzedaży samochodu osobowego o znacznej wartości.\n9% stawka podatku CIT:\nograniczenia w stosowaniu preferencyjnej stawki,\nrozliczenie roczne, kwota zaliczki na podatek.\nUszczegółowienie zasad ustalania kosztów podatkowych przy aporcie wierzytelności:\nwierzytelność z tytułu pożyczki,\nUproszczenia dla przedsiębiorców, w tym:\nzmiana definicji małego podatnika,\nzmiany w rozliczaniu straty podatkowej,\nzmiany w obowiązkach informacyjnych (zawiadomienia: w sprawie zaliczek kwartalnych i uproszczonych, opodatkowania podatkiem liniowym, metod ustalania różnic kursowych, zmiany roku podatkowego),\nOpodatkowanie dochodu z wirtualnej waluty:\ndefinicja pojęcia waluty wymienialnej, rozpoznanie źródła przychodu,\nzasady rozliczania i moment wykazania kosztów uzyskania przychodu,\nOpodatkowanie dochodów z niezrealizowanych zysków – omówienie kogo i w jakich sytuacjach będzie dotyczył obowiązek rozliczenia Exit tax.\nPreferencyjne opodatkowanie dochodów z własności intelektualnej – omówienie czego dotyczy Innovation box i na czym polega preferencja w rozliczaniu.\nNowy podatek od przychodów budynków.\nMożliwość obniżenia przychodu o hipotetyczny (faktycznie nieponiesiony) koszt odsetkowy.\nZasady rozpoznawania kosztów podatkowych przy nabywaniu pakietów wierzytelności.\nNowe zasady płatności podatku u źródła.\nZwolnienie z opodatkowania przychodów uzyskanych od ubezpieczyciela.\nII. Pozostałe wybrane zagadnienia:\nWprowadzenie podziału na źródła przychodów –\nWyłączenia z kosztów w 2018 r. z uwzględnieniem bieżących interpretacji\nData szkolenia: 31 marca 2020\nMiejsce szkolenia: Legnica, Hotel Legnicki, ul. Nowodworska 24\nDoradca podatkowy. Absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego, specjalizacja: rachunkowość. Absolwentka Studium Podyplomowego na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Prawa „Prawo Spółek” oraz na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika na Wydziale Prawa „Prawo Podatkowe”. Autorka licznych publikacji o tematyce podatkowo-rachunkowej. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych oraz rachunkowości podatkowej. Posiada wieloletnie doświadczenie w doradztwie podatkowym na rzecz zarówno polskich, jak i zagranicznych podmiotów gospodarczych.\nPobierz program szkolenia (PDF, 117.1 kB)


Mitsubishi Eclipse 2g 2,0 niemiec – pierwszy właściciel w kraju zadbany – 0 rdzy – 0 LPG – RADIO DVD – Japońskie – klasyczny.com\nMitsubishi Eclipse 2g 2,0 niemiec - pierwszy właściciel w kraju zadbany - 0 rdzy - 0 LPG - RADIO DVD\nTelefon : 785546775\nMiasto : Kielce, świętokrzyskie\nSprzedam piękne Mitsubishi Eclipse 2GS z 1996 roku z dwulitrowym dynamicznym silnikiem DOHC o mocy 150 koni ,gwarantuje, że jest to jeden z najbardziej zadbanych egzemplarzy na tym portalu i nie tylko..\nZawieszenie / silnik/ układ hamulcowy/ układ kierowniczy w bardzo dobrym stanie, silnik pomimo swoich lat trzyma moc i jest bardzo dynamiczny, zalewany najwyższej jakości olejem Millers Nanodrive Racing który wydłuża żywotność i zwiększa osiągi. Nigdy nie widział (i mam nadzieje nie zobaczy) gazu!\nSamochód bardzo dobrze się prowadzi, jest sztywny i trzyma się drogi nawet przy dużych prędkościach, żadnych luzów.\nOdpala i jezdzi bez problemu, wszystkie systemy wspomagania kierownicy/abs itp działają bez zarzutu\npodobnie jak cała elektryka w samochodzie (szyby/lusterka) , klimatyzacja sprawna (nabita i niezagrzybiała)\nSamochód sprowadzony z Niemiec niecały rok temu, jestem jedynym właścicielem w kraju. Zrobiłem w nim Polsce niecałe 4 tys km, używany na codzień do jazdy praca-dom . Użytkowany zawsze z głową przez pasjonata marki.\nW niemczech samochód miał trzech właścicieli, z czego przez większość swoich lat użytkowany był przez 60-70 letnich panów (oryginalna niemiecka karta pojazdu dla potwierdzenia)\nZadbany lakier, żadnych odprysków, rys, jedyne co to bardzo mała wgniotka przy klamce od strony kierowcy widoczna na zdjęciach, myślę że spokojnie do wyciągnięcia. (parkingowa kolizja) Cała podłoga i progi zdrowe bez żadnych oznak korozji, wszystko zakonserwowane tak aby mógł służyć jak najdłużej.\nSamochód sprzedaję na alufelgach seryjnych widocznych na zdjęciach.\nW zestawie radio mp3/cd wraz z odtwarzaczem filmów DVD\nJVC KD-AVX1 DVD EXAD , wraz z pilotem warte ok. 1000 zł\nCena do rozsąnej negocjacji, jest adekwatna do stanu pojazdu,\nSamochód 100 % bezwypadek, zapraszam ze wszelkiego rodzaju czujnikami, miernikami i wszelakiej maści motoryzacyjnymi specami do oględzin i na jazdę próbną.\nOryginał 2.3 D w 3 drzwiowym nadwoziu - tak wyszło...[Read more]


Strona główna Informacje konsularne Karta Polaka ZAPISY\nWydział Konsularny Ambasady RP w Kijowie informuje, że od 4 grudnia 2017 r. zmienił się sposób zapisu na rozmowę w sprawie przyznania Karty Polaka.\n- przez Internet na adres e-mail: kijow.wk.kartapolaka.zapisy@msz.gov.pl\nWydział Konsularny Ambasady RP w Kijowie,\nul. Bohdana Chmielnickiego 60, 01901 Kijów\nAdres e-mail: kijow.wk.kartapolaka.zapisy@msz.gov.pl służy tylko do zapisu na rozmowę. Pytania dotyczące zasad przyznawania Karty Polaka proszę kierować jak dotychczas na adres e-mail: kijow.kg.kartapolaka@msz.gov.pl.


CHARAKTERYSTYKA BEHAWIORALNA DZIECI AUTYSTYCZNYCH\nDiagnoza i ocena poważnych zaburzeń rozwojowych, takich jak autyzm, polega na stwierdzeniu obecnoŚci charakterystycznych zachowań zwišzanych z danym zaburzeniem. Podstawš terapii behawioralnej jest z kolei zrozumienie tych zachowań w kontekcie ich funkcjonalnej relacji do rodowiska, aby móc je zmieniać poprzez manipulowanie tymi aspektami rodowiska, które na nie oddziaływujš. Mówišc ogólnie, terapia behawioralna - zwana też modyfikacjš zachowania - polega na zastosowaniu praw psychologicznych, szczególnie praw teorii uczenia się, w celu terapii (modyfikacji) zachowań składajšcych się na ten złożony syndrom. Jak więc widać, szczegółowe zapoznanie się z charakterystykš behawioralnš dzieci autystycznych ma zasadnicze znaczenie dla dokonania prawidłowej diagnozy i oceny, a następnie dla prowadzenia skutecznej terapii tych dzieci.\n1. Deficyty w zachowaniach społecznych\nSpecjalici zgadzajš się jednomylnie, że rozległe i głębokie deficyty w zachowaniach społecznych i emocjonalnych sš głównymi znamionami autyzmu i majš pierwszorzędne znaczenie dla diagnozy (np. Denkla, 1986). Prowadzono liczne badania nad reaktywnociš społecznš dzieci autystycznych i wyłoniły się z nich różne wzorce zachowań. Jest to przede wszystkim całkowity brak przywišzania do innych ludzi, w tym brak więzi emocjonalnej z rodzicami. Rodzice mówiš często, że czujš jakby dziecko nie potrzebowało ich w prawdziwie emocjonalnym sensie. Jedna z matek ujęła to w zdaniu: "Jestem dla niego ważna tylko jako jedna z osób, które zaspakajajš jego potrzeby. Gdybym to nie była ja, równie dobrze mógłby to być kto całkowicie obcy" (Schreibman, 1988).\nCzęsto można zaobserwować, że dzieci autystyczne nie płaczš dla zwrócenia na siebie uwagi, tak jak robiš to dzieci normalne. Bywa, że okrela się je mianem tzw. "dobrych dzieci", gdyż sš zadowolone leżšc same w łóżeczku i rzadko wymagajš uwagi - jedynie wtedy, gdy naprawdę im co dokucza (np. gdy sš głodne lub mokre). Dzieci te mogš nie przyjmować normalnej postawy gotowoci do bycia wziętym na ręce, gdy rodzic jest w pobliżu, a nawet mogš płakać, kiedy próbuje się to zrobić. Nie tylko same nie poszukujš okazji do przytulania, obejmowania czy całowania, ale wręcz aktywnie sprzeciwiajš się próbom nawišzania tego typu kontaktów emocjonalnych. Niektórzy rodzice opisujš, że ich dzieci w trakcie przytulania sš sztywne jak "drewniana lalka" lub przeciwnie, wiotkie jak "lalka szmaciana". Dzieci te nie przejawiajš prawidłowej reakcji dopasowywania swojego ciała (przywierania) do osoby je przytulajšcej.\nNastępnym bardzo wczesnym sygnałem jest nie nawišzywanie społecznego kontaktu wzrokowego podczas interakcji z innymi osobami. Dzieci autystyczne wręcz aktywnie tego kontaktu unikajš (Rimland, 1964). Nic dziwnego, że nie znajdujš przyjemnoci w zabawie "a-ku-ku", tak popularnej u nieautystycznych niemowlšt. Interesujšce, że podczas gdy awersja do przypatrywania się (ang. gaze aversion) jest uważana za cechę charakterystycznš wielu dzieci autystycznych, to ostatnie badania sugerujš, iż nie jest to zachowanie uniwersalne wród tej populacji i że zmienia się ono w różnych sytuacjach i w cišgu upływu czasu (Tiegerman, Primawera, 1984; Mirenda, Donnellan, Yorder, 1983).\nPreferowanie samotnoci jest cechš obecnš u dzieci również wtedy, gdy stajš się one starsze. Często opisuje się je jako "samotników". Zazwyczaj dzieci te nie sš zaniepokojone, gdy rodzice wychodzš wieczorem pozostawiajšc je z opiekunkš. Nie zwracajš również większej uwagi, kiedy rodzice wracajš. Dzieci autystyczne nie okazujš spontanicznie uczuć, mogš aktywnie opierać się tego typu kontaktom lub biernie przyjmować je bez widocznej przyjemnoci.\nNastępnš uderzajšcš cechš dzieci autystycznych jest to, że nie szukajš one pocieszenia u swoich rodziców. Podczas gdy normalne dzieci biegnš natychmiast do rodziców, gdy co im się stanie, dzieci autystyczne nie szukajš ich nawet gdy się skaleczš lub gdy sš przestraszone. Reasumujšc, dzieci te okazujš minimalne przywišzanie do swoich rodziców, co jest w uderzajšcym kontracie do intensywnego, zależnego i czułego zwišzku emocjonalnego demonstrowanego przez dzieci nieautystyczne.\nPrzejawem zaburzonego rozwoju społecznego jest również brak kontaktu z rówienikami i niepodejmowanie zabaw interakcyjnych. Jeli dzieci autystyczne okazujš zainteresowanie zabawom rówieników, to jest to często tylko przyglšdanie się bez inicjowania bšd odwzajemniania kontaktów społecznych. Prawdopodobnie większoć dzieci autystycznych nie przejawia umiejętnoci naladowania społecznego, tak potrzebnej do nauczenia się prawidłowych interakcji z rówienikami (Varni, Lovaas, Koegel, Everett, 1979).\nPodczas gdy prawdziwe przywišzanie i reaktywnoć społeczna sš poważnie zaburzone u dzieci autystycznych, nie znaczy to, że nie angażujš się one w zachowania społeczne. Jednakże w interakcjach, które sš przez nie inicjowane, ludzie traktowani sš raczej jak przedmioty (Rimland, 1964). Dziecko autystyczne może stanšć na kolanach swojej matki, aby dosięgnšć do ciastka - nie nawišzuje jednak kontaktu wzrokowego, traktujšc jš raczej jak mebel. Dziecko może też prowadzić kogo za rękę (nie patrzšc na niego), żeby osišgnšć pożšdany przedmiot lub aktywnoć (Schreibman, Mills, 1983).\nByć może jednym z najbardziej frapujšcych zaburzeń w zachowaniach społecznych dzieci autystycznych jest to, że mogš one bardzo silnie przywišzać się do przedmiotów martwych, takich jak kamienie, małe zabawki, pudełka, i być bardzo zaniepokojone, gdy te przedmioty się im zabierze.\nGłębokie deficyty społeczne, tak charakterystyczne dla tego zaburzenia, można odnaleć także u dorosłych osób z autyzmem, oraz u osób autystycznych wysoko funkcjonujšcych (tych z minimalnym lub z brakiem upoledzenia umysłowego i łagodnymi objawami psychopatologii). Zachowanie społeczne tych jednostek charakteryzuje się brakiem zainteresowania w nawišzywaniu przyjani, nie zwracaniem uwagi na subtelne wskazówki społeczne, tak istotne w normalnym funkcjonowaniu społecznym, i cišgłe preferowanie samotnoci. Jednostki te pozostajš w większoci społecznie izolowane, mogš mówić lub robić rzeczy społecznie nieakceptowane (Rutter, 1978) i być okrelane mianem "dziwaków" lub w najlepszym przypadku "ekscentryków".\n2. Mowa i język\nKolejnš cechš charakteryzujšcš dzieci autystyczne jest specyficzny wzorzec mowy i języka. Często nieprawidłowy ich rozwój jest pierwszym sygnałem dla rodziców, że co jest nie tak. Kanner (1943) uważał opónienie lub brak nabywania języka za czynnik o pierwszorzędnym znaczeniu w autyzmie. U około 50% dzieci autystycznych nigdy nie rozwija się mowa funkcjonalna, a u tych, u których się rozwija, jest to mowa jakociowo różna od mowy dzieci normalnych lub dzieci z innymi jej zaburzeniami (Rutter, 1978).\nCzęsto zdarza się, że dzieci autystyczne zaczynajš mówić - uczš się powiedzieć: "mama", "tata" i innych nazw, ale nagle tracš nabyte umiejętnoci i nie następuje dalszy ich rozwój. Ta utrata języka następuje najczęciej pomiędzy 18 a 30 miesišcem życia.\nU mówišcych dzieci autystycznych bardzo często występuje echolalia, czyli powtarzanie słów lub fraz wypowiedzianych przez inne osoby (Fay, 1969). Ta forma mowy jest z natury niekomunikacyjna. Dwie najczęstsze formy echolalii to echolalia natychmiastowa i echolalia odroczona (Carr, Schreibman, Lovaas, 1975). O echolalii natychmiastowej mówimy, gdy dziecko powtarza słowa lub frazy włanie usłyszane. Np. kto może spytać dziecko: "Chcesz cukierka?" na co dziecko może odpowiedzieć "Chcesz cukierka?". W echolalii odroczonej dziecko powtarza frazy usłyszane jaki czas wczeniej. Może to być kilka minut, tydzień, miesišc, a nawet kilka lat wczeniej. W tym wypadku mowa dziecka jest niezwišzana z kontekstem, tzn. sytuacja, w której dziecko powtarza jest na ogół inna od tej, w której wypowiedziany został oryginalny bodziec werbalny (np. siedzšc z nauczycielem przy stole dziecko może zaczšć powtarzać słowa usłyszane w reklamie telewizyjnej wiele dni wczeniej) - jest to więc mowa nieprawidłowa, nie majšca charakteru komunikacyjnego.\nEcholalia jako taka nie jest czym specyficznym dla dzieci autystycznych. Nie zawsze też reakcja powtarzania fraz jest patologiczna. Dzieci upoledzone umysłowo i/lub z opónionym rozwojem mowy często prezentujš mowę echolalicznš. Normalny rozwój mowy również zawiera fazę powtarzania usłyszanych zwrotów, której szczytowy okres przypada na wiek około 30 miesięcy (Van Riper, 1963). Jednak gdy powtarzanie utrzymuje się po ukończeniu trzeciego lub czwartego roku życia, wtedy uważamy je za patologiczne. Podczas gdy czynniki wpływajšce na echolalię odroczonš sš jak dotšd mało zrozumiałe, istniejš dane, że echolalia natychmiastowa jest zwišzana ze zrozumiałociš dla dziecka bodca werbalnego (Carr i inni, 1975; Schreibman, Carr, 1978). Jeli echolalicznemu dziecku zaprezentujemy bodziec, na który zna odpowied (np.: "Jak masz na imię?"), prawdopodobnie odpowie prawidłowo ("Robert"). Jeli natomiast przedstawimy bodziec, na który nie zna odpowiedzi ("Kto jest prezydentem?"), prawdopodobnie powtórzy cały lub częć bodca ("Kto jest prezydentem?" lub "Prezydentem?"). Mowa echolaliczna jest często pierwszym sposobem w jaki dziecko autystyczne używa języka. Jej istnienie, szczególnie jeli ma to miejsce przed pištym rokiem życia, wišże się z lepszymi rokowaniami przy podejmowaniu terapii mowy (Howlin, 1981).\nKolejnš charakterystycznš cechš mowy dzieci autystycznych jest odwracanie zaimków (Rutter, 1978). Dzieci często mówiš o sobie "ty" lub po imieniu. Na przykład chłopiec o imieniu Marek, majšcy dostatecznie rozwiniętš mowę, by się komunikować, może prosić o szklankę soku mówišc: "Chcesz szklankę soku?" lub "Marek, chcesz soku?". Odwracanie zaimków jest niewštpliwie zwišzane z echolališ. W powyższym przykładzie chłopiec prawdopodobnie słyszał swojš matkę mówišcš: "Marek, chcesz soku?" w sytuacji zwišzanej z otrzymywaniem soku.\nMowa i język dzieci autystycznych mogš być zaburzone również pod innymi względami. Jak wspomniano wyżej, dzieci te używajš często mowy w sposób niekomunikacyjny. I tak, mowa może im służyć jako forma autostymulacji (Lovaas, Varni, Koegel, Lorsch, 1977), tzn. dostarcza sensorycznego sprzężenia zwrotnego. W takim przypadku dziecko może powtarzać pewne dwięki, słowa lub frazy na okršgło, bez widocznej intencji komunikowania się z kimkolwiek. Używanie mowy w celu komunikowania się jest na ogół doć ograniczone u dzieci autystycznych i wydaje się, że sprawia im wielkš trudnoć mówienie o czym, co jest poza aktualnš sytuacjš (Rutter, 1978). Nie odnoszš się one łatwo do przeszłych lub przyszłych wydarzeń i pozostajš na konkretnym poziomie tu i teraz. Nawet mowa wysoko funkcjonujšcych osób z autyzmem, posiadajšcych stosunkowo rozwinięty język, wydaje się być pozbawionš ekspresji emocji, wyobrażeń czy abstrakcji.\nKolejnš często wymienianš cechš charakterystycznš mowy jest prawie całkowita literalnoć, czyli dosłownoć z jakš mowa jest rozumiana i wytwarzana przez dzieci autystyczne (Wing, 1976). Analogie i metafory sš szczególnie trudne i często le rozumiane.\nMowa większoci dzieci autystycznych charakteryzuje się dysprosodiš, czyli nieprawidłowym rytmem, intonacjš, modulacjš, tempem, wysokociš tonu i/lub artykulacjš. Nawet u dzieci majšcych stosunkowo rozwinięte umiejętnoci językowe, mowa często brzmi nieprawidłowo, gdyż zaburzone sš jej cechy melodyczne.\n3. Anormalne reakcje na rodowisko fizyczne\nKolejnš cechš często obserwowanš u dzieci autystycznych jest niezwykłe reagowanie na bodce sensoryczne (Ritvo, Freeman, 1978; Schreibman, Mills, 1983; Wing, 1976). Objawia się to za słabš lub za mocnš reakcjš na różne bodce lub nawet na ten sam bodziec przy różnych okazjach. Z tego powodu wielokrotnie podejrzewano dzieci autystyczne o głuchotę lub lepotę. Dzieci mogš nie reagować na głone dwięki, nagłe hałasy lub własne imię. To, plus brak mowy powoduje, że rodzice podejrzewajš zaburzenia słyszenia u swoich dzieci. Podobnie dziecko może wydawać się zupełnie obojętne na wyrane bodce wzrokowe, takie jak podchodzšcy i odchodzšcy ludzie, nadjeżdżajšce samochody, etc. Niezwykle istotny jest fakt, że ten brak reaktywnoci na rodowisko może mieć bardzo zmiennš naturę. Dziecko, które nie reaguje na swoje imię lub nagłe hałasy, może zatykać uszy i krzyczeć na dwięk dartej gazety lub przybiegać na odgłos otwierania puszki z napojem. Dziecko, które wydaje się nie zauważać zdarzeń w swoim polu widzenia, może mieć obsesję podšżania za wzorem ułożonym z płytek podłogowych lub jest w stanie dostrzec kawałek cukierka z odległoci wielu metrów. Ta różnorodnoć w reaktywnoci doprowadziła wielu badaczy, którzy okrelali wczeniej ten wzór reagowania jako "widoczny defekt sensoryczny", do nowego wniosku, że deficyt jest widoczny w zachowaniu, ale nie jest zwišzany ze znanymi deficytami na poziomie receptorów (Lovaas, Schreibman, Koegel, Rehm, 1971).\nNiezwykła reaktywnoć sensoryczna jest zauważalna również w przypadku innych zmysłów. Dziecko autystyczne może być hiper- lub hiporeaktywne na dotyk, ból czy temperaturę, a także na bodce grawitacyjne (np. bycie podnoszonym do góry), co powoduje także fascynację obracajšcymi się przedmiotami. Dzieci mogš wpatrywać się uważnie w wiatrak wentylatora, w wirujšcš pralkę automatycznš, spłukiwanš toaletę lub mogš wprawiać w ruch wirowy takie przedmioty, jak pokrywki od garnków, talerze czy popielniczki. Również reakcja na bodce smakowe może być niezwykła. Mogš lizać, brać do ust lub wšchać przedmioty, mogš mieć bardzo ograniczone i sztywne preferencje jeli chodzi o jedzenie (Ritvo, Freeman, 1978).\nProwadzono wiele badań w celu zrozumienia tej niezwykłej reaktywnoci na otoczenie i znalezienia odpowiedzi na pytanie, jak może ona wpływać na problemy dzieci z uczeniem się nowych zachowań. Wiele z tych badań (np. Koegel, Wilhelm, 1973; Lovaas, Schreibman, Koegel, Rehm, 1971; Schreibman, Lovaas, 1973) pokazało, że dzieci autystyczne reagujš tylko na bardzo ograniczonš liczbę dostępnych, istotnych informacji sensorycznych w sytuacjach uczenia się. To zjawisko zostało nazwane "nadselektywnociš bodców", wskazujšc na to, że kiedy dziecko styka się równoczenie z różnorodnymi wskazówkami (bodcami), to często zwraca uwagę tylko na ich ograniczonš częć. Ponieważ uczenie się wymaga na ogół reagowania na równoczesne wskazówki, nie jest więc niespodziankš, że deficyty w tej sferze będš miały poważne konsekwencje dla nabywania nowych zachowań. Jeli na przykład kto wskazuje na kobietę i mówi: "To jest mama", to decydujšcš rzeczš jest, żeby zarówno bodziec werbalny "mama", jak i osoba do której się on odnosi - konkretna kobieta - były odebrane i zrozumiane. Przy uwadze nadselektywnej jeden lub drugi bodziec może przejć niezauważony. Uwaga nadselektywna wydaje się grać ważnš rolę w wielu zaburzonych zachowaniach charakterystycznych dla autyzmu. Na przykład Wing (1976) zwraca uwagę, że nadselektywnoć może tłumaczyć tendencję u dzieci autystycznych do wybierania pojedynczych, mało znaczšcych aspektów bodca, na które zwracajš uwagę. Jako ilustrację autorka cytuje przykład chłopca, który był zafascynowany wieżami kocielnymi i odmawiał oglšdania obrazków czegokolwiek innego.\nNadselektywnoć bodców została więc wskazana jako możliwe wyjanienie różnorodnoci w reaktywnoci dzieci autystycznych i jako podstawa dla ich trudnoci w uczeniu się nowych zachowań. Mówišc cile, była ona łšczona z trudnociami w uczeniu się różnicowania, w generalizowaniu nowych zachowań, w zachowaniach społecznych, w uczeniu się przy użyciu tradycyjnych procedur podpowiadania i w uczeniu się przez naladowanie.\n4. Wymaganie niezmiennoci rodowiska i zachowania rytualistyczne\nJednš z głównych cech dzieci autystycznych, na którš zwrócił uwagę Kanner (1943), była obsesyjna troska o zachowanie niezmiennoci ich rodowiska. Dzieci te sš bardzo wrażliwe na specyficzne ułożenie przedmiotów i mogš być mocno zaniepokojone, kiedy co w ich otoczeniu się zmieni. W dzieciństwie prezentujš bardzo ograniczone i sztywne wzorce zabawy, w których brakuje różnorodnoci i wyobrani (Rutter, 1978; Schreibman, Mills, 1983; Wing, 1976). Mogš bawić się klockami lub samochodzikami, ale ograniczajš się do układania ich w równiutkich rzšdkach, być może według wielkoci lub koloru, i sš zrozpaczone, gdy ten porzšdek zostanie zaburzony. Mogš też kolekcjonować pewne przedmioty, takie jak malutkie zabawki, kamienie, pudełka lub ołówki, i trzymajš je stale przy sobie, tak jak małe dziecko może trzymać ulubionego misia. Jakakolwiek próba zabrania tych ulubionych przedmiotów spotka się prawdopodobnie z poważnym atakiem złoci.\nWymaganie niezmiennoci może objawiać się w oporze dziecka na zmiany w ustawieniu mebli. Często nawet mała zmiana prowadzi do ataku złoci i/lub do próby przywrócenia dawnego stanu. Dzieci autystyczne sš w stanie zauważyć, że obrazek został przesunięty o kilka centymetrów lub że jakiego przedmiotu brakuje.\nWiele dzieci autystycznych domaga się niezmiennoci tras i/lub codziennych rutyn. Rodzice często relacjonujš, że kiedy próbujš pójć innš drogš do znanego dziecku miejsca, staje się ono bardzo zaniepokojone. Podobnie dzieci autystyczne sš na ogół niezbyt elastyczne jeli chodzi o zmiany w ich codziennych rutynach. Wielu rodziców pracuje bardzo ciężko dla zapewnienia stałoci tych rutyn, by dziecko nie było zaniepokojone.\nCzasami u dzieci autystycznych może rozwinšć się pewne rytualistyczne przywišzanie do liczb, liter, kształtów geometrycznych, kolorów etc. Mogš spędzać wiele godzin na liczeniu czy też na uczeniu się na pamięć rozkładów jazdy, kalendarzy itp.\nRytuały uwidaczniajš się również w takich zachowaniach, jak naleganie na jedzenie okrelonych potraw, używanie okrelonych naczyń do jedzenia, ubieranie tylko pewnych ubrań, dotykanie okrelonych przedmiotów lub wielokrotne zadawanie tych samych pytań, na które musi pać taka sama okrelona odpowied (Rutter, 1978). Siła tych kompulsji może być bardzo duża. Jeden chłopiec domagał się ubierania okrelonej koszulki długo po tym, jak z niej wyrósł. Jego matka mówiła, że darł on wszystkie inne koszulki, które na niego zakładała. Inne dziecko jadało tylko hamburgery McDonalda w restauracji McDonalda. Nie jadało innych dań w restauracji McDonalda, ani też hamburgera McDonalda w domu. Trwało to trzy lata, w cišgu których rodzice zabierali dziecko na wszystkie posiłki do McDonalda (Schreibman, 1988).\nNic dziwnego, że wymaganie niezmiennoci otoczenia przez dzieci autystyczne pozostaje jednym z najbardziej fascynujšcych aspektów tego zaburzenia. Pomimo to nadal jest cechš mało zrozumianš.\nKolejnym zachowaniem bardzo często spotykanym u dzieci autystycznych jest powtarzajšce się, trwałe, stereotypowe zachowanie, które wydaje się nie mieć innej funkcji jak dostarczanie sensorycznego lub kinestetycznego sprzężenia zwrotnego dziecku. Zachowanie to okrela się mianem autostymulacji lub stereotypii (Lovaas, Litrownik, Mann, 1971; Rincover, 1978).\nNa poziomie motoryki dużej typowe zachowania autostymulacyjne zawierajš: rytmiczne kołysanie ciała (stanie i kołysanie się z nogi na nogę, siedzenie i kołysanie tułowiem lub kołysanie się do przodu i do tyłu klęczšc na kolanach i podpierajšc się rękoma), podskakiwanie, bieganie lub chodzenie w kółko, kręcenie głowš, trzepotanie ramionami lub dłońmi, przybieranie dziwnych póz. Na bardziej subtelnym poziomie zachowania te mogš zawierać: wpatrywanie się w wiatła, w wycišgniętš rękę, wywracanie oczami, napinanie mięni, machanie palcami przed twarzš, kręcenie włosów lub robienie min. Dzieci autystyczne często włšczajš przedmioty do swych zachowań autostymulacyjnych. Na przykład kręcš przedmiotami, takimi jak przykrywki od garnków lub monety, lub kartkujš strony w ksišżkach. Podczas gdy wiele z tych zachowań dostarcza stymulacji kinestetycznej (np. kołysanie, skakanie, trzepotanie), wiele przynosi stymulację wzrokowš lub słuchowš.\nAutostymulacja wzrokowa zawiera często wpatrywanie się w migotanie wiatła powstałe przy machaniu lunymi dłońmi przed oczami. Może to być również kręcenie kawałkami sznurka, machanie ołówkiem przed twarzš, wyskubywanie wełny ze swetrów lub wypchanych zwierzšt, lub wprawianie w ruch obrotowy kółek samochodów-zabawek.\nCzęsto obserwowana autostymulacja słuchowa zawiera powtarzanie bezsensownych dwięków lub pewnych słów czy fraz, stukanie przedmiotami lub słuchanie okrelonych piosenek bšd ich fragmentów.\nDzieci autystyczne mogš spędzać dużš częć ze swych godzin czuwania zaangażowane w autostymulację. Zachowanie to wydaje się być dla nich niezwykle ważne. Do tego stopnia, że niektóre dzieci angażujš się w niewiele poza tym. Co więcej, opierajš się próbom przerwania tego zachowania i mogš nawet czasem ryzykować ból lub utratę jedzenia, gdy sš zaangażowane w autostymulację (Lovaas, Litrownik, Mann, 1971). Zachowanie to różni się zdecydowanie od normalnych aktywnoci zabawowych charakterystycznych dla normalnego dzieciństwa. Na ogół wyglšda niezwykle czy nawet dziwacznie. Może zawierać groteskowe ruchy ciała lub grymasy twarzy, które sš szczególnie dziwaczne, gdy dziecko jest starsze. Kolejnš różnicš pomiędzy normalnš zabawš a autostymulacjš jest to, że jak wykazały badania, występowanie autostymulacji wpływa niekorzystnie na reaktywnoć dziecka i na nabywanie bardziej normalnych zachowań (Lovaas, Litrownik, Mann, 1971). Uderzajšcy jest widok dziecka siedzšcego w kšcie, kołyszšcego się lub machajšcego sznurkiem, podczas gdy pokój wokół niego jest wypełniony aktywnymi dziećmi, bawišcymi się zabawkami. Dziecko to jest całkowicie obojętne na otaczajšce je wydarzenia. Nic dziwnego, że o dzieciach tak zaabsorbowanych w izolowane aktywnoci mówi się, że sš "w swoim własnym wiecie" lub "w muszli".\nŻadne inne zachowania prezentowane przez dzieci autystyczne nie sš bardziej dramatyczne niż zachowania autoagresywne (ang. self-injurious behavior - SIB). Zalicza się do nich wszystkie te zachowania, w których jednostka zadaje fizycznš szkodę swojemu ciału (Tate, Baroff, 1966). Najczęstsze formy autoagresji u dzieci autystycznych, to uderzanie głowš i gryzienie się po rękach lub nadgarstkach. Inne często występujšce formy autoagresji to uderzanie się w łokcie i nogi, cišgnięcie lub pocieranie włosów, drapanie lub klepanie się po twarzy oraz klepanie się po bokach. Czasami dzieci zdzierajš sobie zębami paznokcie, wkładajš palce do oczu lub stopniowo odgryzajš czubki palców.\nAutoagresja może różnić się intensywnociš i dlatego wielkoć zniszczenia jakie przynosi może wahać się od niewielkiego do ekstremalnie poważnego. Dzieci, które klepiš się po twarzy, uderzajš głowš, gryzš swoje nadgarstki - pozostawiajš sobie siniaki, zaczerwienienia i/lub zgrubienia na skórze. Natomiast dzieci, które angażujš się w ten typ zachowań bardzo intensywnie lub angażujš się w bardziej niebezpieczne formy autoagresji (np. wbieganie na cianę głowš do przodu), mogš doznać pęknięcia czaszki, odklejenia siatkówki oka czy też złamania szczęki lub nosa (Carr, 1977). Jest doć prawdopodobne, że dziecko może się zabić na skutek takich form autoagresji.\nPodczas gdy negatywny wpływ autoagresji na kondycję fizycznš dziecka jest oczywisty, to należy również pamiętać, że autoagresja powoduje dalsze ograniczenie rozwoju psychologicznego i edukacyjnego dziecka. Dzieci te majš często ograniczonš możliwoć angażowania się w aktywnoci społeczne i edukacyjne. Rodzice i terapeuci, pracujšcy z tymi dziećmi, sš często powcišgliwi w stawianiu im wymagań ze strachu przed wywołaniem epizodu autoagresji (Carr, 1977). W takich warunkach dzieci tracš ważnš możliwoć produktywnych interakcji z ich społecznym i fizycznym rodowiskiem.\nTradycyjne formy terapii autoagresji polegały na podawaniu leków, unieruchamianiu (np. za pomocš kaftanu bezpieczeństwa) i uspakajaniu emocji. Żadna z tych form nie okazała się być efektywna, a niektóre (np. uspakajanie) pogarszały sytuację (Carr, 1977). Bardziej skuteczna terapia wymaga zastosowania procedur behawioralnych.\n7. Umiejętnoci specjalne\nJednš z często przytaczanych cech charakterystycznych dzieci autystycznych jest istnienie u nich izolowanych obszarów umiejętnoci. Wiele z tych dzieci prezentuje izolowane obszary wyjštkowych zdolnoci, które sš zaskakujšce przy ich ogólnie niskim poziomie funkcjonowania. Czasami zachowania te odzwierciedlajš normalny poziom funkcjonowania, który tylko wydaje się być wyjštkowy na tle niższego poziomu funkcjonowania w innych sferach. Czasami jednak sš to zdolnoci rzeczywicie niezwykłe. Na ogół zdolnoci te wišżš się ze sferš muzyki, mechaniki lub matematyki (Rimland, 1978). Jedno dziecko może być w stanie zapamiętać i odtworzyć skomplikowanš melodię lub słowa piosenki. Inne za może demonstrować umiejętnoć układania skomplikowanych puzzli (być może z obrazkiem do góry nogami) lub składania czy demontowania skomplikowanych urzšdzeń.\nKanner (1943) zwrócił uwagę na doskonałš pamięć mechanicznš dzieci autystycznych i postawił hipotezę, że sugeruje to normalny poziom inteligencji. Twierdził również, że na inteligencję wskazuje "poważny wyraz twarzy" dzieci. Widział on upoledzenie intelektualne dzieci jako konsekwencję niezdolnoci do nawišzywania relacji społecznych. Jest to jeden z niewielu obszarów, w którym nowsze dane nie potwierdziły wczesnych obserwacji Kannera. Jest dzi oczywiste, że doskonała pamięć mechaniczna, często spotykana u tych dzieci, zalicza się do kategorii izolowanych umiejętnoci (Rutter, 1978; Schreibman, Mills, 1983).\nWiele dzieci autystycznych posiada wyjštkowe umiejętnoci w jakiej dziedzinie, która jest jednak mało użyteczna w ich codziennym życiu. Dzieci te posiadajš równoczenie stosunkowo małe umiejętnoci w bardziej adaptacyjnych sferach funkcjonowania. Przykładem może być siedmioletni chłopiec, który był prawdziwym geniuszem muzycznym. Potrafił m.in. odtworzyć na wielu instrumentach usłyszanš wczeniej dowolnš melodię. Podczas gdy nikt nie mógł wštpić, że dziecko to ma talent muzyczny, to przydatnoć jego umiejętnoci była wštpliwa, gdyż nie potrafił korzystać z toalety, nie potrafił powiedzieć swego imienia, nie potrafił też wykonać prostego polecenia, takiego jak: "Zamknij drzwi" (Schreibman, 1988).\n8. Funkcjonowanie intelektualne\nWielu badaczy długo wierzyło, że dzieci autystyczne nie sš upoledzone umysłowo, że to deficyty w innych sferach funkcjonowania sprawiajš, iż wydajš się one być intelektualnie opónione, tzn. wypadajš słabo w standardowych testach inteligencji i przejawiajš trudnoci w uczeniu się nowych zachowań. Wiarę tę zapoczštkowała teza Kannera (1943), że dzieci te posiadajš normalnš inteligencję. Ich dobra pamięć mechaniczna, poważny wyraz twarzy i normalny rozwój fizyczny popierały tę tezę (Rutter, 1978). Niestety zebrane dotšd dane wskazujš, że większoć dzieci autystycznych jest upoledzona umysłowo. Badania Ritvo i Freemana (1978) wskazujš, że około 60% dzieci autystycznych ma iloraz inteligencji poniżej 50, 20% pomiędzy 50 a 70, podczas gdy 20% osišga 70 lub więcej.\nOcena poziomu funkcjonowania intelektualnego dzieci autystycznych jest trudna z powodu wielkich różnic (dysharmonii) w wykonywaniu poszczególnych zadań w testach psychologicznych. Dzieci te najlepiej wypadajš w skalach mierzšcych zdolnoci manipulacyjne (motoryka mała) lub wzrokowo-przestrzenne (koordynacja wzrokowo-ruchowa) oraz pamięć mechanicznš, a najgorzej w zadaniach wymagajšcych abstrakcyjnego mylenia oraz rozumowania symbolicznego i sekwencyjnego (Ritvo, Freeman, 1978).\nJednš z głównych różnic pomiędzy dziećmi autystycznymi uzyskujšcymi wyniki w granicach upoledzenia umysłowego a dziećmi, dla których upoledzenie jest pierwotnš diagnozš, jest różnica w profilach uzyskanych w różnych testach. Dzieci upoledzone umysłowo uzyskujš niskie wyniki w większoci lub we wszystkich skalach testów. Wyniki dzieci autystycznych charakteryzujš się dużš różnorodnociš, sš bardzo niskie w zadaniach mierzšcych mylenie symboliczne (np. język), a być może w normie lub wysokie w zadaniach obejmujšcych pamięć mechanicznš, matematykę i/lub muzykę.\nInnym faktem sugerujšcym, że słabe wyniki w testach u dzieci autystycznych sš spowodowane ich upoledzeniem umysłowym, sš dane wskazujšce na to, że ilorazy inteligencji u dzieci autystycznych majš takie same właciwoci jak u innych dzieci (Rutter, 1978). Majš tendencję do pozostawania na stałym poziomie w cišgu dzieciństwa i młodoci oraz pozwalajš w pewnej mierze przewidzieć przyszłe osišgnięcia edukacyjne. Bazujšc na tych informacjach można zauważyć, że jakkolwiek autyzm i upoledzenie umysłowe sš oddzielnymi zaburzeniami, to często współistniejš u tego samego dziecka.\nDzieci autystyczne często prezentujš "spłaszczony", nadmierny lub w inny sposób nieprawidłowy afekt (Rimland, 1964; DSM IV, 1994). Z jednej strony mogš mieć prawie niezmiennš, łagodnš ekspresję i wydawać się całkowicie emocjonalnie obojętne - dzieci takie okazujš mało lub wcale niezróżnicowane reakcje emocjonalne w zmieniajšcych się sytuacjach. Na drugim ekstremum sš dzieci, które prezentujš nierówne zachowania emocjonalne, wahajšce się od chichotania i histerycznego miechu przechodzšcego w furię do nieutulonego szlochu. Te reakcje emocjonalne zdajš się być całkowicie niezależne od wydarzeń w rodowisku, a dzieci mogš przechodzić z jednej do drugiej bez widocznego powodu (Schreibman, Mills, 1983). Wielu rodziców skarży się, że ich dzieci "wpadajš" w intensywne i długie napady złoci bez widocznej prowokacji. Niektóre z tych niezwykłych zachowań emocjonalnych wydajš się być zwišzane z brakiem aprobowanych zachowań społecznych i z nieumiejętnociš reagowania na społeczne wskazówki obecne w ich rodowisku. Dziecko może miać się, gdy inna osoba jest zraniona, lub płakać, gdy inni się miejš.\nDzieci autystyczne mogš przejawiać irracjonalne lęki. Czasami wydaje się to być zwišzane z ich wymaganiem niezmiennoci. Ich skrajne reakcje na zmiany w rodowisku, w trasach podróży lub w rutynach, czasem przybierajš formę strachu lub złoci. Mogš być przerażone widzšc przedmioty lub zdarzenia, które inni ludzie postrzegajš jako niegrone, i które nie były zwišzane z uprzednim nieprzyjemnym dowiadczeniem dziecka. Na przykład jeden chłopiec bał się płatków kukurydzianych, żółtych kaczek, balonów i bułek posypanych sezamem (zwykłe bułki były OK) (Schreibman, 1988).\nSyndrom autyzmu jest kombinacjš charakterystycznych cech behawioralnych, które tworzš specyficzny wzorzec. Do cech behawioralnych najczęciej zwišzanych z tym zaburzeniem zaliczamy poważne i rozległe deficyty w zachowaniach społecznych, opónienia i deficyty w nabywaniu mowy i języka, niezwykłš reaktywnoć na rodowisko, wymaganie utrzymania niezmiennoci rodowiska, zachowania autostymulacyjne i autoagresywne, izolowane umiejętnoci specjalne, zaburzone funkcjonowanie intelektualne, niezwykły afekt. Nie wszystkie dzieci autystyczne muszš prezentować wszystkie te zachowania, sš to jednak zachowania najbliżej zwišzane z diagnozš autyzmu. Podczas gdy przedstawione powyżej zachowania tworzš kombinację, która odróżnia autyzm od innych zaburzeń, to nie wszystkie one sš równie istotne dla diagnozy. Tak więc autostymulacja, autoagresja, nieprawidłowy afekt, zaburzone funkcjonowanie intelektualne i pewne cechy języka sš reprezentowane również w innych populacjach. Natomiast głębokie deficyty w zachowaniach społecznych i w przywišzaniu do innych ludzi, wymaganie niezmiennoci rodowiska, pewne cechy charakterystyczne języka i bardzo nierówny profil w wielu sferach funkcjonowania - sš bardziej specyficzne dla autyzmu i mogš bardziej zaważyć na diagnozie.\n(Fragment niepublikowanej pracy magisterskiej Jacka Kozłowskiego - Uniwersytet Gdański 1996)


Zespół stresu opiekuna - Informacje agencji - Forum Opiekunek osób starszych - OpiekunkaRadzi.pl\nPrzez Eurocare • 18 sierpnia 2017\nZespół stresu opiekuna to przypadłość bardzo poważna, a zarazem bardzo powszechna. Dotyczy osób, które sprawują długotrwale opiekę nad osobami niesamodzielnymi, co oznacza, że jest to ważne zagadnienie dla opiekunek osób starszych. Należy pamiętać, że opiekując się kimś, nie wolno zaniedbywać siebie i nie wolno bagatelizować negatywnych zmian, które w nas zachodzą. Czym jest zespół stresu opiekuna, jakie czynniki go wywołują, jak sobie z nimi radzić i jak mu zapobiegać?\nZespół stresu opiekuna może być udziałem każdego, kto musi dbać o zdrowie, potrzeby oraz samopoczucie innej osoby. Jest to stan wyczerpania fizycznego, psychicznego i emocjonalnego. Brak odpowiedniej ilości snu, stres, brak czasu na spełnianie własnych potrzeb oraz poczucie odpowiedzialności i poczucie winy za każdy błąd prowadzą do tego stanu. Skupienie się na zaspokajaniu potrzeb drugiej osoby powoduje, że zaczynamy zaniedbywać siebie.\nZespół stresu opiekuna rozwija się szybciej, gdy na otoczenie wywiera na opiekunie presję lub gdy opiekun sam stawia przed sobą nierealne, wyczerpujące zadania i chce wywiązać się z nich perfekcyjnie. Zdarza się, że rodzina podopiecznego nie widzi, jak mocno opiekunka musi angażować się w opiekę. W takich sytuacjach mogą pojawić się dodatkowe prośby, zwracanie uwagi na drobne potknięcia lub wypominanie drobnych błędów bądź niedociągnięć.\nWażnym czynnikiem wpływającym na rozwój tej przypadłości jest brak komunikacji ze strony podopiecznego. Może być to bariera językowa, brak zgodności między opiekunką a podopiecznym czy niechęć podopiecznego do opiekunki wywołana wstydem. Niektórzy podopieczni wstydzą się swoich ułomności i tego, że wszystkie podstawowe czynności muszą być przy nich wykonywane przez obcą im osobę. Wstyd ten może powodować niemiłe zachowanie podopiecznego względem opiekunki. Niektórzy także wyrażają swoje niezadowolenie, ponieważ nie zgadzają się z wyborami opiekunki, przywykli do innego trybu dnia lub innego rodzaju posiłków – osobie starszej zwykle bardzo trudno zmienić swoje przyzwyczajenia, a często także trudno powiedzieć, o co właściwie chodzi. Poczucie, że nikt nie docenia naszej ciężkiej pracy, a także poczucie odrzucenia przez podopiecznego, mogą mocno wpływać na zdrowie opiekunki. Szczególny problem może być z osobami, które cierpią na demencję, choroby otępienne, Alzheimera czy osoby po udarze.\nInnym czynnikiem wpływającym na pojawienie się zespołu stresu opiekuna są ograniczenia finansowe. Osoba chora często potrzebuje specjalistycznego sprzętu – nie tylko takiego, który jest całkowicie niezbędny, ale często także takiego, który po prostu odciążyłby opiekunkę. Nie każda rodzina chce bądź może finansować kosztowny sprzęt. Opiekunka może wtedy zacząć się czuć niekomfortowo, ponieważ wie, że część jej ciężkiej pracy byłaby zbędna, gdyby tylko podopieczny otrzymał pewien sprzęt. Na przykład zakup materaca przeciwodleżynowego dla osoby nieporuszającej się mógłby zmniejszyć liczbę koniecznych pobudek nocą, by obrócić podopiecznego na drugi bok. Taka świadomość może sprawić, że opiekunka zacznie czuć bezsens swojej pracy lub żal, że rodzina nie chce jej pomóc zakupując odpowiednie rzeczy bądź meble. Podobny skutek ma niedostateczna wiedza na temat przypadłości podopiecznego. Jeśli opiekunka nie ma doświadczenia z jakąś chorobą, nie wie o wszystkich przypadłościach podopiecznego, może to doprowadzić do frustracji i w konsekwencji do zespołu stresu opiekuna.\nObjawy tej przypadłości mogą wyglądać niewinnie i nie budzić podejrzeń. Zwykle zaczyna się od złego samopoczucia, uczucia niepokoju, wyczerpania fizycznego i psychicznego. Kolejne symptomy to poczucie bezsilności i beznadziei. Chroniczne zmęczenie, ciągłe uczucie pustki, drażliwość i poczucie winy są objawami, których nie należy ignorować. Mogą one prowadzić do depresji. Taki stan rzeczy wyniszcza jednak nie tylko psychikę, ale także ciało. Mogą pojawić się bóle brzucha, głowy, karku, pleców. Organizm staje się osłabiony, a bariery ochronne przestają działać tak jak powinny – dużo łatwiej jest zachorować, złapać przeziębienie. Również serce jest w takim przypadku mocno narażone. Innymi poważnymi chorobami, do których zespół stresu opiekuna może doprowadzić, to nadciśnienie, cukrzyca czy wrzody żołądka.\nJak sobie radzić? Jak zapobiec rozwojowi zespół stresu opiekuna? Bardzo ważne jest zdawać sobie sprawę z tego, że wszystkie złe emocje nie są naszą winą. W każdym człowieku rodzą się złe emocje i nie możemy obwiniać siebie za to, że coś nam się nie podoba, że coś nas denerwuje. Posiadanie takich emocji jest naturalne i nie należy ich w sobie dusić, tylko umieć sobie z nimi poradzić. Dobrym wyjściem może być aktywność fizyczna – niekoniecznie jogging czy wyczerpujące ćwiczenia, ale chociaż spacer na świeżym powietrzu, coś co nas zmęczy, doda endorfin.\nNależy także umieć odpocząć o pracy – przestać myśleć choć na krótką chwilę o problemach i samopoczuciu podopiecznego, a naprawdę zająć się sobą. Zrobić coś, co się lubi, pójść na spacer, poczytać książkę, spotkać się ze znajomymi, porozmawiać z rodziną. Nie możemy być zamknięci z podopiecznym 24 godziny w ciągu doby każdego dnia. Warto odnaleźć coś, co lubimy robić i w natłoku pracy znaleźć chociaż chwilę, aby móc się temu oddać. Portale społecznościowe stwarzają wiele możliwości, których nie było jeszcze nie tak dawno – na rozmaitych grupach można znaleźć inne opiekunki, z którymi można porozmawiać, oderwać się od swojej codzienności, doradzić.\nWażne jest także, aby jak najwięcej wiedzieć o schorzeniu podopiecznego – wypytać o szczegóły, porozmawiać, poczytać artykuły w internecie na ten temat, zapytać lekarza. Im więcej wiemy, tym łatwiej nam podejmować prawidłowe decyzje w opiece nad chorym, jesteśmy pewniejsze i wiele kwestii zajmuje nam mniej czasu. Bardzo możliwe, że w ten sposób unikniemy wielu frustrujących sytuacji. Można także poszukać stowarzyszeń, które skupiają osoby o podobnych schorzeniach i tam szukać informacji i pomocy.\nW sytuacji, w której przestajemy dawać sobie radę naprawdę warto poszukać pomocy dla siebie. Jeżeli czujemy, że dzieje się z nami coś nie tak, jesteśmy rozdrażnione, zaczynamy chorować, nie radzimy sobie ze stresem – warto poszukać profesjonalnego wsparcia. Nie jesteśmy same i nie jesteśmy zmuszone do niczego. Nie jest to wyrazem bycia samolubnym. Trzeba pamiętać o tym, że w im lepszej kondycji my jesteśmy, tym więcej mamy do zaoferowania podopiecznemu.\nA może jakiś test oceniający czy już ktoś z nas nie jest bliski wypalenia w zawodzie opiekuna ? Ja sama czuję, że dla mnie górną granicą w tej pracy są dwa miesiące, zakładając, że pracuje w miarę spokojnie po 10h, a w gorszych warunkach czuję się fatalnie już po 4 tygodniach.\nFajnie napisane Dziękuję\nLilia Czemierska 2\nBardzo dobrze napisane, najważniejsze jest żebyśmy wiedziały w którym momencie zaczyna się źle dziać z nami, a nie jest to łatwe. Najtrudniejszy dla mnie jest brak kontaktu z rodaczkami, a do tego jak dojdzie pdp. który nie wychodzi na spacery z wiadomych względów, to jest trudno pracować.\nTo prawda,ja mialam podopieczna,ktora byla dementywna,miala niewydolnosc serca,cukrzyce i byla bardzo dominujaca.W nocy musialsm wstawac i jej pomagac przy toalecie,bo mnie budzila co 2godz.W dzien praktycznie nigdzie nie wychodzila,na zadne spacery.Siedziala w swoim ciasnym mieszkanku,ale jakos dalam rade i mam ogromna satysfakcje.\nAgnieszka 76 2\nWitam kochani. Właśnie mnie to spotkało!!!!! Mam wszystkie objawy. Nie wiem co robic. Pracuję codziennie po 12h bez dnia wolnego, plus wstawanie w nocy. Na wszystko trzeba uważać wszystko musi byc zrobione prfect, bo jaknie to sa komenarze rodziny normalnie pracuje ze stresem, firma nie reaguje na monity, nie wiem gdzie sie zwrócić o pomoc. Chcę podkreślić,że mam umowę o pracę z niemiecką firmą. Na dodatek firma jest mi winna 280€ korekty wyplaty zwlekaja już 4tyg. Obecnie jestem bez umowy od 31.10.2017.Może Wy wiecie co z tym fantem zrobić. Pozdrawiam Agnieszka\nNerwica to nie żadne wymysły, ale poważny problem...\nJA PRACUJĘ Z PACJENTEM,KTÓRY MA PARKINSONA OD 10 LAT . BYŁ MASZYNISTĄ I BUDOWLAŃCEM.JEST ŚWIADOMY SWOJEJ CHOROBY I BEZSILNY, ZE NIC NIE MOŻNA ZROBIĆ TYLKO ŻYĆ Z TĄ CHOROBĄ. MA TRUDNOŚCI Z WYMOWĄ A JEST GADUŁA I MĄDRALA . MIESZKA Z ŻONĄ , KTÓRA JEST JUŻ U KRESU SIŁ.CHYBA JĄ PIERWSZY WYKOŃCZY.PO MOIM PRZYJEŹDZIE BADALI MNIE NA ILE MOGĄ MNIE WYKORZYSTYWAĆ . UŁOŻYŁEM IM SAM PRZEZ CAŁY DZIEŃ 6 M3 DREWNA DO KOMINKA,MYŚLAŁEM ŻE JAKOŚ SIĘ ODWDŹWIĘCZĄ ,PRZELICZYŁEM SIĘ,BYŁO TYLKO DZIĘKUJĘ.ALE GDY PANI MAŁZONKA WYMYŚLIŁA DLA MNIE CZYSZCZENIE W OGRODZIE PŁYTEK CHODNIKOWYCH Z WYRASTAJĄCEJ TRAWY I TO NA KOLANACH TO TEGO BYŁO JUŻ ZA DUŻO.POSKARŻYŁEM SIĘ W FIRMIE,KTÓRA POWIEDZIAŁA,ŻE ABSOLUTNIE,JA TU JESTEM DO OPIEKI NAD MĘŻEM ANIE NA POSYŁKI DLA PANI ŻONY.DOSTAŁA OPIEPRZ PRZEZ TELEFON,ŻE NA NASTĘPNY DZIEŃ KARETKA JĄ ZABRAŁA DO SZPITALA.BYŁA W SZPITALU NA OBSERWACJI I BADANIACH PRZEZ +6 DNI. WCZORAJ CÓRKA JĄ PRZYWIOZŁA NA RAZIE JEST OK . NIE DAJĄ MI SAMOCHODEM JEŹDZIĆ 17 LETNIM SZROTEM BO MÓWI , ŻE VERSICHERUNG JEST TYLKO NA NIEGO KIJ MU W OKO . CÓRKI PRZYWOŻĄ ŻARCIE . STRASZNIE OSZCZĘDZAJĄ - SKNERY . MIESZKAJĄ NA WSI ZABITEJ DECHAMI . DZIADOSTWO STRASZNE. JEDZĄ TYLKO PYRY Z JAJAMI I WARZYWAMI ŻADNEGO MIĘCHA NIE UWIDZISZ . DOBRZE , ŻE 3 SIERPNIA JUŻ WYJEŻDŻAM , BO TRUDNO TU WYTRZYMAĆ . DOBRZE , ŻE JEST ROWER TO MOŻNA PO TEJ ŚMIERDZĄCEJ OBORNIKIEM KRAINIE POJEŹDZIĆ . NIE MA JEDNAK JAK POLSKA CO MLEKIEM I MIODEM PŁYNIE.NASZE BIESZCZADY TATRY JEZIORA MORZE SĄ CUDOWNE , ALE PRACOWAĆ TRZEBA TUTAJ.POZDRAWIAM SERDECZNIE WSZYSTKIE PIĘKNE POLSKIE DZIEWCZYNY OPIEKUNKI STARYCH NIEMCÓW. BUZIAKI KRZYSZTOF\n7 godzin temu, DYNAMIT napisał:\nTrzymaj się jeszcze te parę dni...i nie daj się nigdy więcej wykorzystać...\nO 18.08.2017 at 15:50, Serenity napisał:\nJa się wypaliłam jak pracowałam bardzo długo w jednym miejscu - 1 rok przy zmianach 2/2 m-ce. Przebywając w domu Na urlopie ciągle słyszałam moją Pdp jak mnie woła - hallo itd.. Powiedziałam sobie nigdy więcej nie będę tak długo w jednym miejscu! @Serenity i pozdrawiam\n@erika Tak , trzeba być ostrożnym, bo wypalenie czy depresja może tu czyhać na każdego czy każdą z nas i może nawet miesięcy na to nie potrzeba.\nObie macie racje....nie trzeba wiele....czasami krótkie zlecenie da w kość, a czasami dobije znużenie i nuda...No i charakter opiekuna też jest czynnikiem mającym wpływ. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Składowych jest zbyt wiele.\nO 5.11.2017 at 17:22, Agnieszka 76 napisał:\nBardzo stary post, ale odpowiedź prosta; zaraz odjechać,\na tym bardziej, że umowa już wyszła.\nTen przykład pokazuje jednak, że gdy siedzimy w jakimś miejscu fatalnym to możemy przestać dostrzegać oczywiste rozwiązania, a nawet sprawiać sobie niepotrzebne kłopoty.\nPracowałam 3,5 roku u jednej babci.Na poczatku było dosc dobrze bo nie musialam wstawac w nocy..Przed wyjazdem dostałam opis podopiecznej w ktorym widniało ze w nocy wstawac nie trzeba.Rzeczywiscie przez jakis czas był spokoj. Nikt mnie o to nie prosił wiec po co dodawac sobie obowiazków.Babcia jednak zaczela sie upominać ze musi w nocy isc siku . .Ustaliłysmy,ze ok godz22 zanim pójde spać zaprowadze ją do toalety,nie było mowy o wstawaniu w nocy..Miala zabezpieczenie w postaci pieluchomajtek.Potem pojechalam do domu a po powrocie okazło sie ze moja zmienniczka chciala byc lepsza i zaczela do niej wstawac również w srodku nocy miedzy 2a4 a potem jescze ok 6-7,,Po powrocie zaczelo sie piekiełko...bo wiadomo ze po nocnym stawaniu trudno jest czlowiekowi zasnąc a potem rano nie ma zmiłuj sie. Córka babci jak uslyszala ze to jest dla mnie bardzo męczące zapewne zaczela sie obawiac ze żądam podwyzki..Przychodzila do mamy i mowila na głos,,,4 RANO TO JUZ NIE JEST NOC!!!!(sama spała do 11) Dziewczyna ktora wymyslila te nocne zaprowadzanie do toalety bardzo szybko sama tego nie wytrzymała i zmieniła prace.Po jej wyjezdzie jeszcze 2 zmienniczki przewinely sie przez dom i rezygnowały bo nie dawały rady a ja,,,ze bardzo moja babcie lubiłam trwałam na posterunku ale zaczełam tam dostawac deprechy,pojawialy sie bóle głowy i inne nieprzyjemne"zjawiska zdrowotne"w koncu poczułam ze nie dam rady tam wrócic i sama myśl o tym napawała mnie przerażeniem jakbym miala jechac na zesłanie.Obie agencje rownież nie pomogły rozwiazac tej kwestii Zakonczyłam współprace mimo,ze moja babcia była mi bliska i miałysmy dobre relacje.Musiałam zadbac o własne zdrowie.\n2 godziny temu, Seweryna napisał:\nDziewczyna ktora wymyslila te nocne zaprowadzanie do toalety bardzo szybko sama tego nie wytrzymała i zmieniła prace.Po jej wyjezdzie jeszcze 2 zmienniczki przewinely sie przez dom i rezygnowały bo nie dawały rady a ja,,,ze bardzo moja babcie lubiłam trwałam na posterunku ale zaczełam tam dostawac deprechy,pojawialy sie bóle głowy i inne nieprzyjemne"zjawiska zdrowotne"w koncu poczułam ze nie dam rady tam wrócic i sama myśl o tym napawała mnie przerażeniem jakbym miala jechac na zesłanie.Obie agencje rownież nie pomogły rozwiazac tej kwestii Zakonczyłam współprace mimo,ze moja babcia była mi bliska i miałysmy dobre relacje.Musiałam zadbac o własne zdrowie.\nbardzo dobrze zrobiłaś , nasze zdrowie też jest bardzo ważne .\nZawód opiekunki jest bardzo wymagający, nie dość że pracujemy fizycznie to również psychicznie. Pracując w tej branży nie możemy zapominać o sobie, o tym co daje nam szczęście i radość. Pamiętajcie drogie koleżanki musimy być silne!!\nO 14.11.2018 at 14:05, Baska15 napisał:\nw stu procentach sie zgadzam. moja siostra jezdzila do pracy na opieka niemcy (SPAM - usunięto) i mimo, ze praca dawala jej duzo satysfakcji i byla zachwycona seniorami to wiem, ze bardzo sie odbijalo to na jej psychice i zdrowiu - po kilku latach dorobila sie okropnych problemow z kregoslupem\nwitam !!! pracując nie należy zapominać o swoich potrzebach ,o ruchu na świeżym powietrzu o wystarczającej liczbie godzin snu . Nie należy nadmiernie stresować się z powodu sytuacji panującej w domu podopiecznego . mariaj


SPARKcamp #9 - wiedza o testowaniu: jak zostać testerem oprogramowania? jak zdać egzamin istqb? jakie są techniki testowania? - testerzy.pl\nPrzed nami 9. edycja SPARKcampa – otwartych spotkań ludzi z branży IT oraz mediów cyfrowych.\n28 kwietnia o godz. 18.00 w Koszalinie, tradycyjnie już w Minibrowarze Kowal (ul. Grunwaldzka 1A) organizatorzy przy współpracy z młodymi, utalentowanymi gośćmi z nietuzinkowymi kompetencjami oraz technologicznymi zainteresowaniami, przeniosą nas w świat najnowszych trendów, prezentując najsłabsze punkty oraz największe atuty nowoczesnych rozwiązań.\nImpreza jest darmowa i ma charakter otwarty. Może w niej uczestniczyć każdy zainteresowany.


Volvo będzie sprzedawać auta online - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > Volvo będzie sprzedawać auta online\n2014-12-16 źródło: Volvo mojeauto.pl\nSzwedzki producent wyjawił detale dotyczące nowej strategii nazwanej przez centralę koncernu "Volvo Way to Market". Marka należąca obecnie do chińskiego właściciela, Geely, zamierza zwiększyć budżety reklamowe w obszarze cyfrowym. Wszystko ze względu na to, że Volvo już niedługo będzie sprzedawało samochody w sieci. Oczywiście nie oznacza to, że Volvo nagle zrezygnuje z tradycyjnego kanału sprzedaży, jednak z czasem wszystko będzie się zmieniać.\nPierwsze próby sprzedaży internetowej samochodów sprawdziły się kilka miesięcy temu, gdy do sprzedaży wchodziła specjalna wersja XC90 First Edition. Ponad 1 900 egzemplarzy sprzedało się w zaledwie 47 godzin.\nKolejny zmiany jakie dotkną Volvo to mniej aktywne uczestnictwo na branżowych imprezach. Szwedzi ograniczą je do trzech: Genewy, Pekinu oraz Detroit. Zamiast tego firma skupi się na organizowaniu własnych imprez, gdzie będą prezentowane nowe produkty.\nW najbliższym czasie Volvo wycofa się lub zmniejszy swój udział w wielu sportowych przedsięwzięciach takich jak np. Ocean Rage.


Spotkanie autorskie z Agnieszką Lis - Lublin - imprezy, koncerty, informacje - dział po zajęciach Studencki Informator Regionalny - Lublin - Student NEWS\nkategoria wszystkie imprezy / kluby / dyskoteki inne ciekawe wydarzenia kino koncerty konferencje sport i rekreacja teatr, opera, filharmonia wykłady / warsztaty / spotkania wystawy / wernisaże / targi 2017-02-22Spotkanie autorskie z Agnieszką Lis\nTag: Miejska Biblioteka Publicznakategoria: wykłady / warsztaty / spotkaniaMiejska Biblioteka Publiczna zaprasza na spotkanie autorskie z Agnieszką Lis, które odbędzie się 22 lutego 2017, o godz. 16.00 w Filii nr 28 przy ul. Nadbystrzyckiej 85.\nWydała cztery powieści: "Jutro będzie normalnie", "Samotność we dwoje", "Pozytywka" i "Karuzela". Jest autorką cyklu bajek dla dzieci, które wygrały ogólnopolski konkurs "Na Dobrą Powieść". Systematycznie czyta te bajki dzieciom w zaprzyjaźnionym przedszkolu. Jest laureatką konkursu literackiego na najlepsze kobiece opowiadanie erotyczne. Nagrodzone opowiadanie "Płomień cedru" zostało wydane w antologii "Rozkoszne". Jej teksty ukazały się w kilku antologiach publikowanych przez Stowarzyszenie Autorów Polskich. Fragment jej powieści został wykorzystany przez autorów poradnika pisarskiego "Po bandzie, czyli jak napisać potencjalny bestseller".\nW latach 1991-2005 współpracowała stale z miesięcznikiem muzycznym Hi-Fi i Muzyka. Pisała także dla innych branżowych czasopism muzycznych. W sumie ukazała się na łamach prasy ponad setka recenzji, artykułów i felietonów jej autorstwa. Współpracuje także z biznesowym kwartalnikiem "MARKETER +".\nLubi pracę z dziećmi, zarówno zajęcia muzyczne, jak i "uczytelniające". Mieszka pod Warszawą, gdzie próbuje odnaleźć równowagę i harmonię w pędzie życia. W czym znacząco pomaga jej pisanie, nie tylko książek.\ndata ostatniej modyfikacji: 2017-02-16 08:58:28\nWybrane imprezy i wydarzenia w Lublinie i okolicy2017-04-27 09:00Boccia Cup 20172017-04-27 19:00Śpiewnik Nahornego - koncert z cyklu Made in #jazzUMCS2017-04-28 19:00Spotkania Praktyczne - Agata Napiórska, autorka książki Jak oni pracują w rozmowie z Anną Dziewit-Meller28-29.04.2017Międzynarodowy Dzień Tańca w Lublinie21-29.04.2017Lublin Jazz Festiwal2017-05-08Studencki Przegląd Alternatywnej Muzyki2017-05-10Akademickie Mistrzostwa Geoinformatyczne GIS Challenge2017-05-13 20:00Koncert formacji „Młode Djembe” w Chatce Żaka2017-05-13Największe firmy informatyczne zagrają dla dzieci z Lublina23.04.-14.05.2017Czarny Kwiat - wystawa grafik Marty BożykNewsy Lublin i lubelskie - ostatnio dodaneKierunki UMCS z certyfikatem "Studia z przyszłością"Wystartowała Internetowa Rejestracja Kandydatów na studia w UMCSStudent UMCS Mistrzem Świata Amatorów w szachachW maju startuje rekrutacja w UP w LublinieAkademickie Radio Centrum UMCS nominowane w konkursie „Start na rynku pracy”


BADANIE: Jest lepiej niż rok temu. Polacy na wielkanocne zakupy spożywcze chcą wydać średnio 300-400 zł | Wiadomości | FOCUS ON Business - Created by Pro Progressio\nBADANIE: Jest lepiej niż rok temu. Polacy na wielkanocne zakupy spożywcze chcą wydać średnio 300-400 zł\nW tym roku konsumenci przeważnie wydadzą na wielkanocne zakupy spożywcze 300-400 zł. W zeszłym roku była to wartość 200-300 zł. Do tego widać, że przybyło 5% osób, które chcą kupować głównie w promocjach. Z badania również wynika, że obecnie dla Polaków będzie liczyć się przede wszystkim cena, jakość oraz promocja. Znaczenie tych kwestii wzrosło odpowiednio o 6%, 5% i 9%. Ponadto o niecałe 4% więcej klientów ruszy do sklepów z gotowymi listami zakupów.\nJak wykazało badanie „INTENCJE ZAKUPOWE POLAKÓW – Wielkanoc 2020 vs 2021”, zrealizowane przez UCE RESEARCH dla Grupy BLIX, Polacy najczęściej planują zainwestować w świąteczne zakupy spożywcze 300-400 zł – 24% (rok wcześniej – 23%). Kwotę 200-300 zł chce wydać 22% konsumentów (poprzednio – 29%), a 400-500 zł – 18% (w 2020 roku – 13%). Do 200 zł przeznaczy 8% (rok temu – 15%). 500-600 zł deklaruje 8% badanych (wcześniej – 5%), a powyżej 600 zł – 6% (poprzednio – 3%). 11% ankietowanych jeszcze nie podjęło decyzji (wynik r/r bez zmian). Z kolei dla 4% nie ma to znaczenia (poprzednio – 3%).\nKonsumenci przeznaczą na wielkanocne potrawy nieco więcej pieniędzy niż rok temu. Te deklaracje wpisują się w zmiany struktury koszyka zakupowego, jakie nastąpiły pod wpływem pandemii. Jedną z nich jest rosnący udział wydatków na żywność. Mniejsze kwoty wydawane na towary nieżywnościowe i usługi, brak możliwości konsumpcji w restauracjach, a także wzrost cen niektórych produktów to czynniki sprzyjające podnoszeniu wartości zakupów, tłumaczy Mariusz Dziwulski z Zespołu Analiz Sektorowych Banku PKO BP.\nZ kolei ekonomista Marek Zuber przekonuje, że nastroje konsumentów są naprawdę złe. Polacy mają świadomość tego, że wszystko drożeje, a tarcze antykryzysowe wkrótce będą się kończyły. Jednak przy okazji świąt ludzie chcą odreagować pandemiczne stresy, m.in. konsumując bardziej wyszukane potrawy, zwłaszcza że poprzednia Wielkanoc i ostatnie Boże Narodzenie w większości obchodzili wyjątkowo skromnie.\nObecnie wyniki badania trzeba przyjmować z dużą rezerwą. Jeśli przed świętami pogorszy się sytuacja pandemiczna i zostaną wprowadzone nowe restrykcje gospodarcze lub ograniczenia w przemieszczeniu się, to konsumenci mogą jednak zmniejszyć swoje wydatki. Jeżeli nic negatywnego się nie wydarzy, to faktycznie będą chcieli wynagrodzić sobie poprzednie skromne święta i wtedy zrobią większe zakupy. Jednak już teraz widać, że raczej trzeba się nastawić na ten pierwszy scenariusz, przewiduje Krzysztof Zych, główny analityk UCE RESEARCH.\nPodobnie jak przed poprzednią Wielkanocą, Polacy chcą zrobić zakupy w promocjach. Raczej tak planuje 43% badanych, a jest o tym przekonanych 45% ankietowanych (w zeszłym roku – odpowiednio 46% i 37%). Oznacza to, że nieznacznie przybyło osób stawiających na rabaty. W ocenie Marcina Lenkiewicza, wiceprezesa Grupy BLIX, z roku na rok konsumenci stają się coraz bardziej rozważni i pragmatyczni. I to badanie wyraźnie to pokazuje.\nSklepy przyzwyczaiły ludzi do promocji, odbudowując kolejne okresy ograniczeń. A konsumenci pilnują swoich wydatków, bo czasy są niepewne. Jeśli tylko mogą oszczędzać, robią to. Natomiast zwiększony o 5% odsetek Polaków korzystających z promocji jest niewielki, uważa dr Maria Andrzej Faliński, prezes Stowarzyszenia „Forum Dialogu Gospodarczego”.\nPolacy, podobnie jak w zeszłym roku, będą szukać promocji głównie w gazetkach online. Dopiero na drugim miejscu zostały wskazane półki sklepowe, na trzecim – gazetki papierowe, a dalej – strony internetowe samych sklepów. To ewidentnie pokazuje, że publikacje gazetkowe wciąż są najważniejsze w kwestii poszukiwania rabatów.\nGazetki prezentują najlepsze okazje i nowości produktowe. A w czasach pandemii nowe technologie zaczęły ten proces bardziej wspierać. Dają jednocześnie dostęp w czasie rzeczywistym do wszystkich aktualnych możliwości. Konsument ma poczucie, że dzięki tego typu publikacjom kontroluje swoje decyzje zakupowe. Wzrost zainteresowania tego typu publikacjami można zauważyć również na większości rynków europejskich, mówi ekspert z Grupy BLIX.\nBadani zapewniają, że najbardziej liczy się dla nich cena, jakość i promocja. Mniej ważne są takie kwestie, jak dostępność i marka oraz opinie rodziny czy znajomych. Zestawienie zamyka reklama. Do tego widać, że cena, jakość i promocja wzrosły r/r na znaczeniu – odpowiednio o 6%, 5% i 9%. Z kolei dostępność spadła r/r o 16%. Marka i reklama jest na tym samym poziomie.\nCena, jakość i promocja to klasyka. Te kwestie zawsze się liczą, a przed świętami szczególnie, bo kupuje się więcej. Pozostałe czynniki to formy swoistej gwarancji dla głównych kryteriów, np. marka – dla jakości, w tym dla prestiżu. Reklama zaś to wskazówka i sprawa wstępnej oceny nabytku z danej kategorii świątecznej, stwierdza dr Faliński.\nPonadto z badania wychodzi, że w tym roku Polacy znowu ruszą do sklepów z wcześniej przygotowanymi listami zakupów. Zdecydowanie tak zamierza 67,9% respondentów (w 2020 roku – 59,4%), a raczej w ten sposób planuje 26% ankietowanych (rok wcześniej – 30,7%). Zatem różnica rok do roku jest na niewielkim poziomie.\nPomimo mniejszej obawy związanej z przebywaniem w sklepie w czasie pandemii, zakupy FMCG stały się bardziej planowane. Sporządzenie listy pomaga zarządzać wydatkami. Dla przykładu warto powiedzieć, że aplikacje, na podstawie których z poziomu gazetki można ją przygotować, biją rekordy popularności. Pozwalają bowiem np. na dzielenie się celami zakupowymi z członkami rodziny i to wiele ułatwia, podsumowuje Marcin Lenkiewicz.\nBadanie zostało przeprowadzone w dniach 26.02-01.03.2021 r. metodą CAWI przez UCE RESEARCH dla Grupy BLIX na reprezentatywnej próbie 1118 dorosłych Polaków.\nKrzysztof Zych Marcin Lenkiewicz Marek Zuber Maria Andrzej Faliński Mariusz Dziwulski Polacy święta\nJeden telefon co dwie minuty, czyli jak niszczyliśmy telefony w 2021 roku Wiadomości\nINDEKS CEN 2020-21: Drożyzna uderza z półek sklepowych. Niektóre towary poszły mocno w górę Wiadomości\nPolacy nie bardzo widzą w swoim otoczeniu innowacyjne firmy. Najgorzej jest w małych miastach i na wsiach Wiadomości\nInflacja demoluje handel. Grudniowe ceny w promocjach były wyższe rdr. nawet o ponad 80% Wiadomości\ncentrum obsługi procesów biznesowych renowacje Marek Ciunowicz Savenet deweloperzy Epstein światowa gospodarka Budimex S.A. DAGMA telepr ekspansja wsp PBS Connect Polska Marcin Lewiński bazy danych rekrutacja.outsourcing wolny czas Iwona Kalaga Andrzej Niziołek park technologiczny


Brückenleger auf Pz.Kpfw. II Ausf D 1 Bronco Models 1/35 - Forum Modelarskie\nBrückenleger auf Pz.Kpfw. II Ausf D 1 Bronco Models 1/35\nWysłany: Pią 5:11, 08 Cze 2012 Temat postu: Brückenleger auf Pz.Kpfw. II Ausf D 1 Bronco Models 1/35\nOto kilka zdjeć z budowy modelu tego rzadko spotykanego pojazdu.\nWysłany: Pią 8:14, 08 Cze 2012 Temat postu:\nSuper, coś pięknego. Kolega idzie jak burza z tymi modelami. :wink:\nWysłany: Pią 14:00, 08 Cze 2012 Temat postu:\nWysłany: Pią 22:35, 08 Cze 2012 Temat postu:\nFaktycznie jest to interesujący model, rzadkiego pojazdu mostowego.\nPozwolę sobie zaproponować Autorowi ciekawą stronę internetową:\nWięcej informacji na temat niemieckich czołgów mostowych znajduje się w nr 03/48/2012 Ilustrowanego Magazynu Historycznego Militaria XX Wieku.\nOstatnio zmieniony przez Gwardzista dnia Pią 22:38, 08 Cze 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 5:32, 09 Cze 2012 Temat postu:\nSzanowny kolego Gwardista dzięky za informację, tą stronę intrnetową znam. I teź spróbuję kupić nr 03/48/2012 Ilustrowanego Magazynu Historycznego Militaria XX Wieku.\nWysłany: Sob 10:49, 09 Cze 2012 Temat postu:\nSzanowny Kolego Milanie Mynar, proponuję rozważyć kwestię stworzenia dioramy tematycznej.\nInteresująca byłaby scena rozkładania przęsła mostowego lub pokonywania przeszkody terenowej.\nZe swojej strony wyrażam po raz kolejny słowa uznania za prezentowanie modeli wykonanych na profesjonalnym poziomie.\nZawsze z wielką przyjemnością podziwiam efekty Twoich prac modelarskich.\nS pozdravem - Gwardzista.\nWysłany: Śro 23:31, 13 Cze 2012 Temat postu:\nDziałajcie Panowie działajcie . Kolega Gwardzista wysunął bardzo dobry pomysł jeżeli chodzi o dioramkę.\nWysłany: Czw 21:05, 14 Cze 2012 Temat postu:\n...Kolega Gwardzista wysunął bardzo dobry pomysł jeżeli chodzi o dioramkę.\nKolego Matenpl, bardzo dziękuję za poparcie mojego skromnego pomysłu przedstawienia sceny batalistycznej. Przecież niekoniecznie diorama wojenna musi przedstawiać bezpośrednie sceny walk. Oryginalnie wyglądałoby przedstawienie pokonywania przeszkody terenowej przy użyciu wyspecjalizowanego sprzętu inżynieryjnego. Ewentualnie można byłoby przedstawić scenę pokonywania ziemnej zapory przeciwczołgowej, odnosząc się do konkretnego epizodu z okresu II Wojny Światowej.\nOstatnio zmieniony przez Gwardzista dnia Czw 21:10, 14 Cze 2012, w całości zmieniany 1 raz\nNiestety szanowni koledzy zrobienie takiej dioramky jest juź zupelnie nie moźlywe.\nPrzyklejilem tą mostówkę do kadluba czolgu, kieby chcialem ją oderwać , znisczylem bym caly model. Myślę źe zrobię taką scenę, stojący czolg i obok niego dwuch Helmutów siedzących u stoliku i pijących piwo.\nWysłany: Pon 22:27, 09 Lip 2012 Temat postu:\nKilka zdjęc, do porownania model Pz II ausf D od ICM sklejony 10 lat temu.\nWysłany: Pon 23:19, 09 Lip 2012 Temat postu:\nWysłany: Wto 8:07, 10 Lip 2012 Temat postu:\nGratuluje świetnego wykonania!! :wink:\nWysłany: Wto 18:01, 10 Lip 2012 Temat postu:\nJescze nie jest do czego gratulować. Model ubrudzony pigmentami, pimenty mloźylem aerografem.\nŚwietny modelik, przydałoby się machnąć jeszcze trawkę i dwóch "Helmutów" z browarkiem\nWysłany: Nie 23:16, 02 Lut 2014 Temat postu:\nFajny detal,muszę sobie kiedyś takiego sam sprawić.


Warszawa. Centrum Nauki Kopernik. Powstanie nowa pracownia - Wiadomości Warszawa - WP WawaLove\nRuszyła budowa Pracowni Przewrotu Kopernikańskiego przy Centrum Nauki Kopernik w Warszawie. Powstanie nowe, interdyscyplinarne centrum badawczo-rozwojowe, które będzie m.in. monitorować procesy uczenia się.\nWe wtorek 25 sierpnia miasto oficjalnie ogłosiło, że Centrum Nauki Kopernik rozszerza swoją działalność. Powstanie Pracownia Przewrotu Kopernikańskiego, która powinna zostać otwarta w 2022 roku.\nWarszawa. Centrum Nauki Kopernik. Jaka będzie nowa pracownia?\n"Pracownia Przewrotu Kopernikańskiego (PPK) będzie interdyscyplinarnym laboratorium badań, przestrzenią twórczą, miejscem współpracy, spotkań i debat. Stanie się kolejnym elementem kompleksu, złożonego obecnie z budynku głównego Kopernika, Planetarium i Pawilonu 512" – podaje Karolina Gałecka ze stołecznego ratusza.\nKompleks znajdzie się w bezpośrednim sąsiedztwie Wisły i bulwarów. Nowa pracownia pomieści nawet 600 osób jednocześnie.\nBędzie to miejsce prac badawczo-rozwojowych. PPK obejmie badania z zakresu edukacji, psychologii i socjologii. Duża uwaga będzie także skupiona na nowych technologiach i naukach inżynierskich. Jak zapewnia ratusz, prowadzone tam w przyszłości badania odbywać się będą w warunkach kontrolowanych dzięki szybkim prototypowaniu i testom.\nPPK z opóźnieniem, a część Polaków na minusie. Prezes PFR komentuje\n"Doceniamy i wspieramy innowacyjne projekty oraz nowatorskie podejście do popularyzacji nauki Centrum Nauki Kopernik, które w tym roku obchodzi okrągły jubileusz 10-lecia. To kluczowy punkt na kulturalno-edukacyjnej mapie stolicy. Co roku odwiedza go ponad milion osób, a prawie połowa z nich to uczniowie i nauczyciele. Teraz dodatkowo rozszerzy swoją działalność o placówkę badawczą" – powiedział prezydent Warszawy, Rafał Trzaskowski.\nWarszawa. Centrum Nauki Kopernik. "Przestrzeń przystosowana do zajęć w warunkach szkolnych"\nW Pracowni Przewrotu Kopernikańskiego znajdą się m.in. laboratoria wyposażone ze sprzętem potrzebnym do zajęć biologicznych, chemicznych oraz fizycznych i mechatronicznych. Odwiedzający będą mieli ponadto do dyspozycji studio nagrań, duży warsztat konstruktorski oraz przestrzeń biurową.\nWładze miasta obiecują, że powstająca przestrzeń będzie odpowiednia do testowania formatów zajęć w warunkach szkolnych, jak również będą to warunki zbliżone do tych, w których pracują naukowcy.\nŁączny koszt inwestycji to niemal 82 174 000 złotych. Budowa dofinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w kwocie 16 765 860,42 złotych. Miasto przekazało dotację w wysokości 27 690 101 złotych, reszta środków pochodzi z Centrum Nauki Kopernik.


Separacja noworodka od mamy w szpitalu w Piszu - interwencja poselska! — Jakub Kulesza\n29 września 2021 17 maja 2022\nStrona główna » Aktualności » Separacja noworodka od mamy w szpitalu w Piszu – interwencja poselska!\nSeparacja noworodka od mamy w szpitalu w Piszu – interwencja poselska!\nW Szpitalu Powiatowym w Piszu dochodzi do poważnego naruszenia standardów opieki okołoporodowej. Pacjentki, które nie zgadzają się na wykonanie testu na covid-19, za karę są separowane od swoich nowonarodzonych dzieci.\nNieprawidłowe postępowanie dotyczy noworodków pacjentek po porodzie , które nie zgodziły się na pobranie wymazu z nosogardzieli i jest konsekwencją postępowania personelu na Oddziale Położniczym. Postępowanie to polega na zabieraniu dziecka matce pod pretekstem możliwego przeniesienia zakażenia, pomimo braku objawów jakiejkolwiek choroby!\nPoinformowano mnie, że lekarze posługują się szantażem w stosunku do pacjentek. Panie są straszone, że w przypadku odmowy pobrania wymazu, ich dzieci nie zostaną zaszczepione na gruźlicę. Oprócz szantażu, padają zarzuty braku kontaktu dziecka z matką po porodzie drogą cięcia cesarskiego z powodu braku wymazu PCR oraz groźby całkowitej separacji dziecka w czasie pobytu w szpitalu. Jeżeli rzeczywiście do takich sytuacji dochodzi, to już nie można nazwać tego naruszeniem. To przestępstwo!\nSkierowałem pismo do Dyrektora Szpitala, dając tym samym możliwość zajęcia stanowiska w tej sprawie.\nPismo do Dyrektora szpitala: Szpital Powiatowy w Piszu.separacja i przymusowe testy.\nOdpowiedź Dyrektora: SP ZOZ w Piszu.odpowiedź ws. separacji i przymusowych testów.\nDyrektor nie otrzymał żadnych skarg od pacjentek, które mogłyby potwierdzić tak poważne zarzuty. To dość istotna kwestia. Chcę podkreślić, że każda pacjentka, która czuje się pokrzywdzona przez personel medyczny, ma prawo do złożenia skargi do Rzecznika Praw Pacjenta. Bardzo często otrzymuję informacje, że pacjentki boją się osobiście składać skarg i tym samym ujawniać swoich danych. To w pełni zrozumiałe, ale trzeba pamiętać, że w takich przypadkach, gdzie dochodzi nawet do popełnienia przestępstwa przez personel medyczny, pozostawienie tego w milczeniu działa na niekorzyść własną i innych pacjentek, które w przyszłości powitają swoje dzieci w miejscu, w którym dochodzi do rażącego łamania prawa.\nMiejmy odwagę walczyć o siebie i swoje prawa!\npoprzedniePoseł interweniuje! Szpital odmówił dziecku przedoperacyjnego badania z powodu niezaszczepienia rodzica\nDalejSegregacja sanitarna w Urzędzie Dozoru Technicznego! Jakub Kulesza interweniuje!


Podgrzewana kurtka sposobem na komfortową pracę w każdych warunkach - dobuduj.pl\nPodgrzewana kurtka sposobem na komfortową pracę w każdych warunkach\n14 lutego, 2020 redakcja\nPodgrzewana kurtka to element garderoby, który z czasem staje się coraz popularniejszy. Trudno się dziwić, cechuje się bowiem niezwykłą funkcjonalnością. Jak sama nazwa wskazuje, kurtki podgrzewane odpowiadają za generowanie i utrzymywanie ciepła bez względu na panujące warunki. Wykorzystywane są głównie przez mężczyzn, którzy dużą ilość czasu w ciągu dnia spędzają na zewnątrz.\nWarto dodać, że produkty tego typu sprawdzają się nie tylko w mroźne zimowe dni, ale także w czasie wiosny oraz lata. Nie zapominaj, że podgrzewane kurtki mogą być wykorzystywane w przeróżnych sytuacjach. Będą odpowiednie do domowych prac na zewnątrz, jednak równie dobrze sprawdzą się jako element ubioru służbowego. Ich uniwersalność docenią nawet najbardziej wybredne osoby.\nJaką kurtkę podgrzewaną najlepiej wybrać? Najlepsza kurtka zimowa\nPamiętaj, że podgrzewana kurtka powinna przede wszystkim zapewnić odporność na zimno, wodę oraz wiatr. Dodatkowo, na rynku znajdziesz modele umożliwiające regulację stopnia grzania, co pozytywnie wpływa na komfort z noszenia. Co więcej, najlepsze kurtki zimowe umożliwiają wygodne noszenie nawet przez cały dzień! Tego typu atuty oferuje między innymi kurtka Milwaukee, którą zamówisz w sklepie internetowym TECH Poznań. Przekonaj się osobiście o zaletach tego typu rozwiązania! Jest to prawdopodobnie najlepsza kurtka zimowa, która gwarantuje szybkie nagrzewanie się oraz bezproblemowe utrzymywanie ciepła nawet w ekstremalnie zimnych temperaturach. Warto dodać, że model ten został zaprojektowany w przemyślany sposób, w trosce o Twoje zdrowie. Kurtka Milwaukee jest nieco dłuższa z tyłu i można ją modyfikować w okolicach talii. Dzięki temu zredukujesz utratę ciepła do minimum. Po naładowaniu czas pracy baterii osiąga nawet do ośmiu godzin, co jest imponującym wynikiem, pozwalającym na bezproblemowe korzystanie z atutów kurtki.\nDobre kurtki zimowe męskie – wybierz model dopasowany do Twoich potrzeb\nDobre kurtki zimowe męskie cechują się funkcjonalnością oraz wysokim poziomem energii. Jeżeli zdecydujesz się na model podgrzewany, to z pewnością nie pożałujesz. Wspomniana wcześniej kurtka Milwaukee może być prana w pralce, więc w przypadku jakichkolwiek zabrudzeń, z łatwością ją wyczyścisz. Dodatkowo jej trwała bateria sprawia, że możesz cieszyć się ciepłem od rana do wieczora. Dobre kurtki zimowe męskie z systemem podgrzewania to nie tylko funkcjonalność, ale także wygoda i estetyka. Aktualnie rynek jest na tyle rozwinięty, że znajdziesz model, który poza ergonomią prezentuje się modnie oraz stylowo. Jesteśmy pewni, że znajdziesz podgrzewaną kurtkę na zimę dopasowaną do Twoich potrzeb.\n← BREM – pomagają nam nawet artyści\nOkna do Twojego domu →\nPodnośniki nożycowe – kompleksowe wsparcie Twoich działań\nNajkorzystniejsze oświetlenie dla Twojej firmy


Dni Judaizmu 2017 | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Czytania » Dni Judaizmu 2017\nDni Judaizmu 2017\nNa Dni Judaizmu zostały wybrane słowa z Księgi Jeremiasza, rozdział 20, początek wersu 7.\nJest kilka tłumaczeń tych słów: „uwiodłeś mnie Panie, a ja pozwoliłem się uwieść” (Biblia Tysiąclecia); „namówiłeś mię Panie! a dałem się namówić” (Biblia Warszawska). Gdy spojrzymy na ten wers w tłumaczeniach angielskich, czytamy: „O Panie, uwiodłeś mnie, i jestem uwiedziony”. W starszym przekładzie anglojęzycznym pojawia się zaskakujący dla zwykłego czytelnika zwrot: „O Panie, zwiodłeś mnie (deceive), a ja dałem się zwieść”. Gdzie indziej: „O Panie, oszukałeś mnie, a ja dałem się oszukać”.\nWażne są nie tylko te pierwsze słowa, ale również ich rozwinięcie, o którym organizatorzy Dni Judaizmu już nie wspominają: „pochwyciłeś mnie i przemogłeś”. W oryginale użyte jest tu słowo hebrajskie (w czasie przeszłym) pita, co oznacza skusić, uwieść, zwodzić, nęcić, wabić. Słowo pita pojawia się w rozdziale z Księgi Rodzaju, gdzie jest mowa o wężu kuszącym...\nW Warszawie dziań Judaizmu\nAdres Wysłane przez wolff w czwartek, 19.01.2017, 17:54\nW Warszawie dziań Judaizmu już się odbył. Impreza była zamknięta, szary chrześcijanin czy żyd nie miał na nią wstępu!