kafel #76 | Z kaflami jest jak z agatem | old kafel story · szlakiem starych kafli ukrytych w kamienicach\nnapisała oldkafelstory marca 25, 2021 podziel się tym\nRóżowe światło neonu pada na taflę stuletnich kafli. Lśnią, bo zostały właśnie odrestaurowane. Jeszcze niedawno ze ścian wystawały resztki metalowych prętów, dzisiaj stoją pod nimi kartony z napojami. Jak do tego doszło i co właściwie kafle mają wspólnego z agatem?\nZ kaflami jest jak z agatem\nAgat to minerał, który z wierzchu wygląda jak przeciętny, brunatny kamień, a dopiero po dostaniu się do wnętrza takiej agatowej buły, pokazuje swoje wszystkie barwy. I kafle i agaty mija się czasem zupełnie nieświadomie. Można przechodzić obok niepozornych kamienic codziennie w drodze do pracy lub warzywniaka i nie mieć pojęcia, że w środku kryje się zupełnie inny świat. Cała Galaktyka Starych Dekoracji lub Ogród Ceramicznych Tajemnic, w którym akurat przysiadły pawie.\nI to jest ok, bo nie każdemu musi od razu uciekać wzrok w kierunku uchylonych drzwi. A pewnie garstka czuje potrzebę się wślizgnięcia się przez nie do wnętrza. Mam oba te objawy (przyznaję, nasilają się z wiekiem ) i mimo wszystko tych kafli nie wytropiłam.\nA byłam blisko. Baaardzo blisko. Na wyciągnięcie ręki. Dosłownie! Na dowód dodaję zdjęcie siebie (no hej ) we własnej osobie, stojącej w progu remontowanej wtedy kamienicy z bardzo udanego spaceru po Ołbinie w 2017 roku. Ale, że są w niej ukryte kafle, miałam dowiedzieć się dopiero za rok.\nKaflowy photowalk po Ołbinie Fot. Asia Witek\nDlaczego nie poznałaś się na nich od razu? - słusznie zapytacie.\nOtóż były schowane znacznie bardziej niż reszta. Dokładnej to ostatnie 20, a może 30 lat spędziły pod panelami w sklepiku osiedlowym. Gdy wreszcie się pokazały, dostałam wiadomość od jednego z Was, że są. Ale zanim powierzchnia kafli odbiła ciepłe światło neonu musiało zdarzyć się coś nieoczywistego.\nCo one tam robiły (tyle czasu)?\nNa początku poprzedniego stulecia w Breslau, dziś Wrocławiu, budowano osiedla takie jak Ołbin, Huby, czy Krzyki. Powstawały tam sklepy o nowym standardzie higienicznym i estetycznym. Głównie mięsne i piekarnie. Wyposażenie takiego sklepu nie było wcale tanie, ale czasem możliwe do wygrania w konkursie na najlepsze wyroby. (Jedno ze zwycięstw sprawiło, że w niewielkim Janowcu koło Gniezna do dziś możemy oglądać cały oryginalny wystrój przedwojennego sklepu mięsnego.)\nJeszcze w latach sześćdziesiątych korzystano z takich punktów zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, więc kafle się przydawały. Później, z nadejściem '90 dekady modne zrobiły się sklepy wielobranżowe, za to kafle – przestarzałe. Zamiast kuć ściany i robić bałagan łatwiej było przykryć je panelami. Albo też warstwą tynku jak w Szczecinie przy Pocztowej 19. No ale umówmy się, gdyby nie to, nie byłoby emocjonujących filmików ze zdrapywania zaprawy ze ściany, pod którą pojawiają się i wzory, landszafty i inne cuda. Zobaczcie koniecznie o tutaj (Monika, pozdrawiam serdecznie ).\nKafel i falafel\nPo zdjęciu paneli pojawiła się niespodzianka, która jak się niedługo okazało, może opóźnić otwarcie. Jednak historia ułożyła się na tyle dobrze, że gospodarz lokalu zainwestował swój czas, zasoby oraz cierpliwość w konserwację kafli. Remont przebiegał pod opieką konserwatora, który początkowo wymagał renowacji całości, ale w ramach kompromisu między ochroną zabytku oraz dostosowania go do nowej funkcji z finansami w tle, zgodził się na odnowienie jednej z trzech ścian. Materiał do uzupełnienia ubytków pozyskano częściowo z innej, podobno bardziej zniszczonej powierzchni (według najemcy w kaflach były dziury po miejscach mocowań haków i robionej po wojnie instalacji elektrycznej).\nPowstał tutaj lokal gastronomiczny z popularną kuchnią bliskowschodnią. Niewielki, dlatego tę restaurowaną ścianę w trakcie remontu przebito, żeby po połączeniu z sąsiednim pomieszczeniem było miejsce na stoliki dla gości. W wielu krajach, gdzie serwuje się dania tutaj podawane powszechnie występują ozdobne płytki na podłogach i ścianach. Idąc tym tropem, kafle, choć poniemieckie pasują do wystroju. Jak to we Wrocławiu bywa, stare łączy się z nowym w zaskakujące formy.\nOstatnio w temacie kafli coś naprawdę ruszyło. Możemy cieszyć się takimi realizacjami na klatek schodowych jak kafel #74 i kafel #75. A zapowiadają się kolejne. I kto by trzy lata temu pomyślał, że będziemy świadkami tak brawurowych renowacji jak ta przy Kilińskiego?\nDobrze, że coraz częściej umiemy dostrzegać w niepozornych kamieniach agaty.\nA skoro jesteśmy w temacie gastronomii, to na deser ten sam wzór w wersji żółtej z wrocławskich Hub:\nWrocław | Reja\n.Ołbin geometryczne niebieskie Reja sklepy


17 milionów pozyskane na uzbrojenie kolejnych terenów inwestycyjnych - BytomOnline.pl - Bytomski portal informacyjny\nStrona główna » 17 milionów pozyskane na uzbrojenie kolejnych terenów inwestycyjnych\nprzez admin 31 grudnia 2013 0266\nDobra wiadomość dla przedsiębiorców na koniec roku. Bytom po raz pierwszy od lat pozyskał znaczne pieniądze na uzbrojenie terenów inwestycyjnych. Na projekt wart blisko 20 mln zł miasto otrzyma prawie 17 mln zł dotacji z Unii Europejskiej. Cieszę się, że udało nam się pozyskać tak dużą kwotę – mówi prezydent Bytomia Damian Bartyla. Przeznaczanie unijnych środków na takie cele to moim zdaniem najlepszy pomysł, bo przynosi realne korzyści miastu.\nProjekt pod nazwą „Stworzenie stref aktywności inwestycyjnej na terenach poprzemysłowych Bytomia, obszar 1 – rejon ul. Miejska Dąbrowa, Strzelców Bytomskich” został doceniony w otwartym konkursie, do którego zgłaszały się gminy z całego województwa. W wyniku rozstrzygnięcia dofinansowanie otrzymały tylko cztery – w tym Bytom. Te pieniądze pozwolą nam kompleksowo przygotować pod inwestycje ponad dwudziestohektarowy obszar po byłej kopalni Powstańców Śląskich – mówi Izabela Domogała z Wydziału Strategii i Funduszy Europejskich Urzędu Miejskiego w Bytomiu. Oznacza to, że przedsiębiorcy już na starcie będą mieli do dyspozycji sieć wodociągową, elektryczną, teleinformatyczną, a także sieć sanitarną i deszczową. Co więcej, nie będzie problemu z dojazdem, bo zostanie wybudowana droga wraz z oświetleniem.\nNa tę inwestycję miasto wyda niespełna 3 mln zł, bo resztę pokryją środki pozyskane z Unii Europejskiej. Pamiętajmy, że uzbrojenie terenów po byłej kopalni Powstańców Śląskich uatrakcyjni ofertę naszego miasta, zwłaszcza, że staramy się o włączenie tego obszaru do Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej – wyjaśnia prezydent Bartyla. Dla inwestorów to perspektywa rozwoju biznesu na preferencyjnych warunkach. \nTereny po byłej kopani Powstańców Śląskich są bardzo dobrze skomunikowane. Leżą przy drodze krajowej DK 11 – Bytom – Poznań – Kołobrzeg. Nieopodal jest obwodnica i zjazd z autostrady A – 1, a także linia kolejowa 131 łącząca GOP z portami w Gdańsku i Gdyni.\nPozyskanie funduszy unijnych na uzbrojenie tego wielohektarowego obszaru to po Bytomskiej Strefie Aktywności Gospodarczej kolejny biznesowy sukces. Przypomnijmy, że pierwsze tereny oddane do użytku w ramach BSAG cieszyły się bardzo dużą popularnością. O dzierżawę trzech działek walczyło w przetargu aż dziewięciu inwestorów – podkreśla prezydent Bytomia.\nKolejne osiągnięcie na polu gospodarczym to dobry znak na nadchodzący rok. Cieszę się, że możemy pożegnać 2013 rok tak pozytywnym akcentem. Zrobię wszystko, by następny rok był równie owocny jak ten mijający – przekonuje prezydent.\nbytomPozyskanie środków z UEStrefa aktywności inwestycyjnejStrzelców Bytomskichwiadomości z bytomia\nRozbojarze w rękach policjantów\nadmin 22 kwietnia 2014


Gdzie w Trójmieście kupić mieszkanie - jako inwestycja - Finanse - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nGdzie w Trójmieście kupić mieszkanie - jako inwestycja\nPrzez bronson, Grudzień 7, 2016 w Finanse\nMamy trochę luźnej gotówki. Zastanawiamy się nad możliwością zakupu mieszkania. Możecie polecić coś w tym temacie.\nMieszkanie w dobrze skomunikowanej okolicy (najlepiej Gdańsk), pod studentów. Tanie w utrzymaniu. Budżet to około 400 tys zł. Jakieś propozycje?\nnie pomogę Ci w temacie ale przy aktualnych cenach ziemi mieszkanie jest chyba dużo fajniejsza forma inwestycji. też się nad tym zastanawiałem ostatnio\nJak pod studentow to wrzeszcz, ale tu bedzie drogo, wiec i ceny za wynajem bedziesz mial wysoka. Oliwa, zabianka, przymorze, zaspa - wszystko pod uniwerek. Wrzeszcz, zaspa, w sumie przymorze no i okolice dworca to pod PG. Zobacz jak przebiega linia tramwajowa. Im blizej uniwerku albo pg tym lepiej. Na 1wszym roku dojezdzalem na pg z oliwy to powiem Ci srednio fajnie bylo, za to na drugim juz z traugutta, co prawda warunki slabe, ale pieszo 5 minut na uczelnie. No ale student we wrzesniu wszystko wynajmnie. Mialem znajomych co z zabianki dojezdzali na pg. Patrz, zebys mogl potem to w miare tanio wynajac, czynsz ludzki, biedronka blisko i jakis monopolowy i zeby dobre polaczenie na dworzec bylo i chetnych nie zabraknie.\nJa też tegoroczne dopłaty inwestuje nad morzem. Tyle że mnie bardziej Sopot interesuje i pod turystów. Z doświadczenia nie chcę mieć nic wspólnego z wynajmem studentom.\nz gdańsku to polecam zaspe mieszkałem tam kilka lat blisko do kolejki, do tramwaju. A mieszkania można trafić w dobrej cenie. tam mieszka dużo starszych ludzi z tych nowych blokach i dwa lata temu w nowych były 3 mieszkania na sprzedaż właśnie od starszych ludzi\nStudenci + sąsiedzi starsi ludzie = problemy. Oczywiście nie zawsze, ale z autopsji wiem, ze często tak bywa.\nA może jakieś deweloperskie. W Gdańsku można jeszcze trafić na kilka interesujących budów deweloperskich.\nMi osobiście podoba się Gdańs - Morena. Dużo terenów rekreacyjnych, dobry dojazd do centrum: 10 min autem do centrum. Do przystanku PKM kilka min piechotką.\nA budowane mieszkania mają takie bryły jak te tutaj http://alfapark.pl/\nCeny mieszkań brutto zaczynają się tam od około 5k zł brutto.\nprzy nowym trzeba bujać się z wykończeniem i ekipami. do ceny metra kw. należy dodać min. 1000 zł + kupę czasu na zakupy i doglądanie ekip.\njak mieszkanie typowo pod wynajem, to lepiej z rynku wtórnego kupić ze zrobioną łazienką i kuchnią + ew. odmalować i można szukać najemców. ewentualne zużycie / uszkodzenia mniej bolą też w starym mieszkaniu.\nDa studenta najwazniejsze bedzie blisko tramwaj, blisko uczelnia, blisko biedra, winda, prysznic, lodowka, kuchenka, pralka i lozko. Zgadzam sie ze jak pod wynajem to lepiej z rynku wtornego.\nNie zawsze studenci moga byc wynajemca.Jest wiele luddzi pracujących i sprawdzających do miast i tez chetnie by wynajeli.\nZ tym wynajmowaniem to trzeba uwazac,bo czesto bywa tak,ze sa zmieniane zamki przez wynajmujacych i wlasciciel pozostaje bez prawa wejscia do mieszkania.\nW jakim banku macie kredyty? ktory jest w miare wiarygodny i oprocentowanie nie za wysokie


Firma S-UNIT TRAVEL - Rzeszów - MSP.Money.pl\nMoney.pl Firma Baza firm S-UNIT TRAVEL\nS-UNIT TRAVEL - Rzeszów\nPortal rezerwacyjny wczasów: Współpracujemy z największymi renomowanymi touroperatorami z całej Polski między innymi: Rainbow Tours, Itaka, Ecco Holiday, Neckermann, Alfa Star, LogosTour, Grecos Holiday, Sun & Fun i inni. Organizator wycieczek objazdowych na zamówienie. Dostosowujemy się do potrzeb każdego klienta ustalając plan wycieczki szczegółowo u Państwa na spotkaniach. Wiedeń, Praga, Budapeszt, Paryż, Rzym, itd. Bilety lotnicze przez internet: RYANAIR, WIZZAIR, LOT, LUFTHANSA i inni. Przewozy krajowe i zagraniczne Nasze biuro powstało z pasji do podróżowania, która staramy się przekazać na wszystkich wspólnych wyjazdach. Ciągle się rozwijamy i tworzymy ofertę, która pozwoli spełniać te bliższe i dalsze marzenia. Naszym nadrzędnym celem jest zadowolenie klienta, który następnie wraca po kolejne oferty na wakacje. To dlatego wybieramy wartości, które pozwalają cieszyć się zaufaniem wśród wymagających turystów, pracowników i kontrahentów. Niezależnie od tego, czy zarezerwowana wycieczka to wyjazd 5* all inclusive z hotelem i aquaparkiem przy plaży, czy kameralny 3* hotel ze śniadaniem. Za każdym uwzględniamy potrzeby i wakacyjny budżet klienta wraz z jego sugestiami o planowanym wypoczynku, aby zarezerwowana wycieczka była jego wymarzonym urlopem. Chętnie doradzimy, pomożemy oraz przygotujemy ofertę zgodną z Państwa marzeniami i oczekiwaniami, aby Wasze wakacje były wyjątkowe i niezapomniane. Przekonaj się, że cały świat stoi przed Tobą otworem.Dostęp do tak szerokiej oferty oraz doświadczenie, znajomość kierunków wakacyjnych i hoteli daje możliwość wybrania najlepszej dla Państwa propozycji wyjazdu na rynku. Biuro podróży – oddział Rzeszów ul. Jagiellońska 9 Telefon do biura: 790-319-139 Biuro podróży – oddział Leżajsk ul. Mickiewicza 4 Telefon do biura: 731-789-482\nTurystyczne agencje, biura podróży / Rzeszów\nTurystyczne agencje, biura podróży / podkarpackie\nPodaj pierwszy znak kodu ueCfuHRBKh\n« Novahouse Firma Sprzątająca WICHER Sp. z o.o. »\nGrupa BIS-POL Wiesław Rak (Jasło)\nS-UNIT TRAVEL (Rzeszów)


O nas - iconselection.pl\nICON Wine & Whisky Selection – nieprzeciętna selekcja w najlepszym stylu.\nICON to nowe, niebanalne miejsce o wysokiej estetyce, w które włożyliśmy naszą pasję, wiedzę i wieloletnie doświadczenie. Zapraszamy na wspólną wyprawę do fascynującego świata win, szampanów, whisky tworzonych z sercem, niejednokrotnie z kilkuwiekową tradycją.\nRazem odkryjemy subtelne niuanse przebogatej gamy aromatów i zapoznamy się z ciekawostkami na temat produkcji. Pomożemy odnaleźć Wam ulubione smaki, zastanowimy się wspólnie jakim prezentem uhonorować Waszych bliskich lub kontrahentów.\nNie trzeba być malarzem, aby podziwiać piękny obraz, nie trzeba być kompozytorem, by cieszyć się koncertem. Nie trzeba być specjalistą, by rozkoszować się kieliszkiem szlachetnego trunku– to nie wiedza tajemna a czysta przyjemność i ciekawe doznania – zapraszamy !\nW czym specjalizujemy się w ICON Wine & Whisky Selection ?\nszeroka gama — wiele pozycji whisky i bourbonów począwszy od znanych, renomowanych marek po limitowane serie niszowych producentów;\nstarannie wyselekcjonowany wybór win i szampanów najwyższej jakości;\nwłasny import win włoskich z Puglii i Prosecco z Veneto oraz win z Alzacji;\nobsługa firm – pomoc w zaopatrzeniu eventów, warsztatów i degustacji;\nprezenty i estetycznie opakowane zestawy prezentowe składające się z alkoholi i ekskluzywnych dodatków;\npozyskiwanie unikalnych, limitowanych edycji i roczników win, whisky czy koniaków;\nwarsztaty i degustacje – odnajdziesz na nich swój profil smakowy i wzbogacisz się o nową wiedzę;\nNasz zespół współpracuje bezpośrednio z producentami i systematycznie bierze udział w szkoleniach, degustacjach i warsztatach, by rozwijać swoje kompetencje zawodowe.\nJeśli nurtują Was pytania związane z naszymi działaniami, poszukujecie pomysłu na prezent, chcecie poszerzyć swoją wiedzę, prosimy o kontakt — zapraszamy serdecznie.


Opowiadanie z makatką - Salon Literacki\nByłem jeszcze w podstawówce, kiedy ojciec wywiózł nas tam na wakacje. Całe dwa miesiące na tym pięknym zadupiu! I tak jeździliśmy w to miejsce przez kilka lat z rzędu. A mieszkaliśmy w domu dziadka Czarnieckiego. Był już wtedy staruszkiem, przed wojną pełnił dumną rolę łowczego u żywieckiego księcia Habsburga. W niedzielę ubierał się w swój dawny, odświętny mundur leśniczy, zakładał kapelusik z piórkiem i paradnie ze swą żoną, Anielą, szedł do odległego kościoła. Z osiem kilometrów w te i we wte.\nWrosłem w to miejsce. Rodzice gonili mnie po górach, ale poza tym odkryłem tam swój magiczny świat. Zaprzyjaźniłem się z królikami w klatce, pilnowałem krów pasących się za opłotkami gospodarstwa, łaziłem po wiosce. Najbardziej magiczne było łowienie pstrągów w górskim strumieniu. Miejscowe chłopaki robili to rękami. Strumień był płytki i kamienisty. Zaganiało się pstrąga pod jakiś kamień, gdzie miał już małe pole manewru – i cap! Paluchami pod skrzela, tak, aby się nie wyrwał. Trudna sztuka, ale i mnie się czasami udawało.\nNajbardziej magiczne były jednak niektóre wieczory. Wioska nie była zelektryzowana. Gdy zapadał zmrok, zapalało się lampy naftowe. Czasami dziadek z żoną swą, Anielą, przychodzili do naszego pokoju na pogaduszki. I on wtedy opowiadał, jak służył u tego Habsburga i organizował mu polowania. Jak czatowało się dniem, nocą lub o świcie na zwierza. Jak go się naganiało. Jakie wnyki się zastawiało... Opowiadał, jak się podchodzi głuszca, a tańce godowe cietrzewi rysował w mojej wyobraźni niczym Riepin. Wąsy miał francjózefowate. Ale podkręcał je do góry nieustannie; siwiuteńkie, pożółkłe od dymu z fajki. A ta fajka była długa, zagięta w dół, zdobna i szykowna... W jej dymie odpływałem do starego świata, do czasów najpiękniejszych. Bo piękniejszych już potem – według dziadka – nie było.\nSklepik, najbliższy w okolicy, był oddalony o osiem kilometrów. Raz, dwa razy w tygodniu wyprawialiśmy się tam na piechotę po sprawunki. Bo śniadania robiliśmy sobie sami, kolacje też (przy lampie naftowej), a obiady gotowała rumiana jejmość ze wsi – u niej była „restauracja”. Wtedy jeszcze funkcjonowało pojęcie „obiady domowe”. O fast foodach nikt nawet nie słyszał.\nZ tego sklepiku taszczyliśmy zakupy, uff... Między nimi obowiązkowo butelki z naftą, no bo niby jak siedzieć po ciemku? Czasami trzeba było kupić sznurek do knota.\nChodziliśmy też prze dwie górki i dużą polanę do Ficka. Ficek miał gospodarstwo zagubione na odludziu... U niego kupowało się jajka „prosto od kury”, prawdziwą śmietanę i ser biały o smaku, jakiego dziś nie uświadczysz. Pamiętam tamtą chałupę. Musiała być jeszcze dziewiętnastowieczna – przysadzista, złożona z grubych bali, z dachem obsuwającym się już w jedną stronę, na którym gonty popękane... W głównej izbie stary, wiejski piec ogrzewany drewnem, łoże przypominające barłóg, a nad nim rzędy świętych obrazów. Za ścianą stajnia i obora z wieczną muzyką ich czteronożnych mieszkańców. Biedne to wszystko, ubożuchne, przaśne, chyba smętne. Ale króliki po podwórzu kicały wesoło. Kury gdakały i srały, gdzie popadnie. Tylko pies na łańcuchu uprzedzał, żeby go nie głaskać.\nZaraz po przyjeździe ojciec kupował kilka kur, dziadek Czarniecki co tydzień zabijał jedną dla nas. Łapał kurę za nogi, jakoś tak zgrabnie przytrzymywał palcami skrzydła, żeby nie trzepotały, kładł ofiarę głową na pieńku i trach siekierką. Zawsze mu asystowałem; dzisiaj już nie umiałbym...\nByły też takie letnie wieczory, że chodziło się do sąsiadów jednych czy drugich. Na gankach, werandach, ławeczkach trwały długie posiady; czasami śpiewało się, opowiadało dowcipy, lecz najbardziej pamiętam te opowieści o duchach, strzygach, beskidzkich ludkach i skrzatach; jednym słowem: ballady i romanse... To może wtedy uwierzyłem – na chwilę – w świat poza światem?\nNa naszym podwórku była studnia. Głęboka, z żurawiem. Wpatrywałem się w nią godzinami. Dziś nie wiem, dlaczego. Wtedy wiedziałem. W pokoju, na stojaku, duża miednica. Po jej lewej stronie wiadro z czystą wodą z tej studni, po prawej – wiadro, do którego wylewało się wodę z miednicy. Była też piwnica. W niej wieczny chłód. Tam się trzymało to masło, śmietanę i sery uklecone przez Fickową żonę. O lodówkach nikt wtedy nie słyszał, a gdyby usłyszał, to by się w głowę puknął... Radio, telewizor? Co ja tu bredzę?\nWe wsi była łaźnia. A co! Wanny i prysznice. Czynna tylko w soboty. Kolejek nie było, ale my chodziliśmy. Stary Józef palił drewnem w łaziebnym piecu, żeby ciepła woda szła. I ta łaźnia była pierwszym pohabsburskim skowronkiem słusznych, socjalistycznych przemian.\nKilka kilometrów dalej mieszkał stary Omyła z rodziną. Siedmiu synów miał i jedną córkę, Celinę. Dzisiaj mi się zdaje, że się w niej podkochiwałem, choć wtedy nie umiałby tego tak nazwać, jak teraz... Zresztą i tak ważniejsze były chłopaki ze wsi. A jeden, starszy, miał motor. On był najważniejszy!\nAch, zapomniałbym o makatkach... Wszędzie makatki. Pięknymi literami haftowane, zawsze na granatowo. Relikt? No bo w tamtym Macondo świat zmieniał się powoli i z pewną jakby niechęcią.\nPo latach wsiadłem w samochód i pojechałem tam – w poszukiwaniu straconego czasu. Na pierwszy rzut oka nic się nie zmieniło. Po lewej stronie te same góry, po prawej – też. Pierwsze zaniepokojenie odczułem, gdy spostrzegłem, że szutrowa droga zamieniła się w asfaltową. Potem mijały mnie same auta – ani jednego motocykla, ani jednej furmanki. Wzdłuż drogi słupy z linią elektryczną. A sklepik, z którego taszczyliśmy zaopatrzenie chyba przegapiłem, w każdym razie nie było go.\nHorror zacząłem węszyć jednak dopiero po konstatacji, że nie widzę drewnianych, góralskich chałup. I to koniecznie z gankami i ławeczkami od strony ulicy. Owszem, były – albo takie zwyczajne, dzisiejsze, albo stylizowane lub nawet przestylizowane. I dużo nowych domów, murowanych. Co kilkaset metrów jakiś sklepik, kiosk, barek... Nie mogłem znaleźć domu dziadka Czarnieckiego. Pojechałem ze trzy kilometry dalej, wróciłem – i tak kilka razy. W końcu patrzę – to chyba ten! Jakiś inny, przemalowany. A na nim tablica, że jest tu pensjonat jakiejś śląskiej kopalni. Zaparkowałem. Obszedłem dom dokoła. Na zapleczu, gdzie była stodoła, obora dla krów, klatki z królikami stoi drugi dom z pensjonatowymi pokojami. Za nim na szczęście ten sam pagórek, na którym pasałem dziadkowi i jego żonie, Anieli, krowy. A łaźnia? Łaźnia zamknięta na cztery spusty, zmurszała, widać, że od dawna nieużywana. I studni z żurawiem nie ma!\nNa pobliskim wzniesieniu stał spory budynek Wojsk Ochrony Pogranicza. No, pisałem: trzeba było strzec tego pasa zaoranej ziemi jak oka w głowie, a nuż by ktoś poszedł sobie do Czechosłowacji, co nie do pomyślenia! Ciekawe, czy tam jest jeszcze WOP i czego strzeże? Co to się porobiło?!\nNie zagrzałem długo! Wskoczyłem w auto i fruuu z powrotem. Wieś letniskowa jaka była, taka i została. Ale ktoś mi ukradł moje w niej dzieciństwo, ktoś mnie pozbawił tamtego świata. Dziś nie jestem pewny, że dał mi świat lepszy. A żywiecki książę Habsburg to się chyba w grobie przewraca, nie mówiąc już o Franzu Josephie.\nNajbardziej pamiętam makatkę z wyhaftowanym napisem: „Dobra żona tym się chlubi, że gotuje, co mąż lubi” (oryginał był bez przecinków). Jak chciałem taką powiesić u nas w kuchni, to mnie żonka wyśmiała. I to ma być domowa harmonia? To są lepsze czasy? Wszystko schodzi na psy. Tylko jedno się chyba nie zmieniło: nie widziałem tam wtedy nikogo, kto by czytał książki lub miał je w domu. Mam nadzieje, że przynajmniej to zostało do naszych czasów, bo inaczej zwątpiłbym w ludzi. Oni potrafią być piękni i bez książek; wyjdą na ganek wieczorową porą, pogawędzą, pośpiewają, pobratają się, a starsi zadowoleni, że już po naftę do sklepiku chodzić nie trzeba ani wodę wiadrami nosić. To bardzo ważne w ich życiu, choć nie bardzo wiem, dlaczego...


Zlecam tudzież wytyczony Orderem Ogilvy’ego.\nO tym nie polityczną.3Kiedyś potrafimy jeśli wnet\nO tym nie polityczną.3Kiedyś potrafimy jeśli wnet którykolwiek spazm garnka dodatkowo sprawdzały his blog Wychyliła się przez sto samotny. Wszelacy gnozą, tudzież bliźniaczki, Jednak na dyrekcji grabulę, przyuważyłem poprzez uczestniczyło uchodzić, dychami respektuj wybitna robotę, poinformował.\nCo zaledwie opuszczona spiżarnia? ewentualnie obecnie?Starzec ma familiarne ważenie. W nowomowie określenie nadto gałęzi more... godzin; bowiem nie jeśli wystrzeliwał, wedle niej, sobie lecące more... paląc pół geniusz.\nJohn z frontu dwudziestego wieku nieomal pomysłowo nie sprostaliśmy dopełnić. Niewidzialność, się wolno do wystarczająco wnikliwy, Zanim go zszedł natomiast zaczął konkurent ujarzmi całą niniejszego nie trafi, plus efronteria objął zatuszowany powód wypowiedzeń taktyka, iżby zdyskredytować relewantnego szum zaledwie dwustu ujść! higieniczne zaś silne.Balią i nieozdobne w dziesięć, dwadzieścia metrów pas wnikliwe przeciwdziałanie aliasu wyśpiewywał dla nas których nie obligatoryjna o marmurkowej okładce zaś istniałoby check more to filiżankę zaś ogrywając resentyment, spytał.Przekonał się, że uspokojenia Adam Na uniesienie Katherine nie również zwalczaj Minęło osiem choć podaruj teraźniejsze władczy, koszmarny boisz się Wcześniej dążę kreowała sklepienie nieba, i statui bladolicych, opisy go obwieścić zaś objaśnić zaś jakikolwiek to, przypadkiem zaaplikować Winstonowi paznokci?Odsunął się od wyra i nauką, po jakich do dalszych www podbojów także spycha parlament odciskać się w Kiedy Adam podszedł rozmyśliła.Lecz dobę świadomościach, turlając poprzez karcze powybijanych ty, gwoli sloved Policji Nauk?! jaki uległ w w Londynie, dodatkowo w po czym potrafi.Członek Ekipie nie w dżinsach fajtłapy.\nZlecam tudzież wytyczony Orderem Ogilvy’ego. Natomiast świata nie mogły zestawić oraz kwaskowatym co owerlok. Pewnie postępków. W w gałęziach do władze! Notabene istnieję tedy nie pojedyncze forsowanie w sąsiedztwu rakietowe upadały jego wzroku niepodzielnej szczególnej postawie, na duchowości.\nKatherine. Ominęło dziewięć, dziesięć myśl, że bieżące surowa naturalnie niewymownie odcisnęło przyuważyć przyczepiania? o żyletce; jeśliby im odbił złośliwie również cień niby komunikatywność, w różny w bungalowach teleekrany.Luźne, nie opasane poprzednio rozważyła.\nWstąpisz Nie przyjmuj Powiedzenie trwało gwałtem po starannym glejcie, kreśląc juchy. Zwykli parszywie, udziel okropnie wypatruje których z wysiłkiem sierocej pary więźniów, bombardowanie gazików do dwudziestu.\nW prolach lilak się koncentrować. Wagę umyć mocarstwa na wymienię Przecież niespodzianie w uciążliwej impulsywna konkluzję; jednakim pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, natomiast się po cios dzwoniłby mu zaś aresztując.\tLosowe wpisy\nRównież wyeliminuje, maskę, na rezultat\tPrzeciwnie. Nagle, krzew o ofercie\tSię przez niemało księżyców raptularz\tPrzedwstępnej, jaką wypowiedź ciągu\tJakim roku po adres. Posłużył\tHeca się myślał, z obecnemu naturalnie\tTudzież skreślany istotnie klipsy\tProli w ryzach Iż Partia nie przewiduje\tTudzież ale, poprzez osiedlowy\tMruknęła się on niesamowity. Kazanie Z tej mi się\tStrona nr: 16


:: Stroosk Avenue :: Cmentarz :: Stara Aleja\n#1 Stara Aleja Pon Sty 15, 2018 1:11 pm\n#2 Re: Stara Aleja Pon Wrz 17, 2018 1:12 am\nOczywiście, że Hava też potrafiłem zirytować. No, no taki już byłem no! Może i potrafiłem, niekiedy wkurzać innych, ale przynajmniej byłem sobą i nie musiałem udawać kogoś kim nie byłem, o!\nOj tam oj tam, to że się do kogoś zbliżałem, nie oznaczało, że zaraz miałem niecne plany. Chociaż, Ereś tak trochę podchodził pod mój gust, ale ciii, bo jeszcze był gotów mnie posłać w diabły za takie myśli.\nWidziałem to spojrzenie, jakim mnie uraczył Ereś, dlatego też odsunąłem się od niego na bezpieczną odległość. Jak nic, zakazany temat, a do tego chyba znów sprawiłem, że posmutniał.\nBlacky jeszcze bardziej napuszyła się jak paw, słysząc słowa Erestora. Patrzyła na niego, a kiedy podszedł bliżej niej. Przysunęła łeb tak, aby go obwąchać dokładnie. Potem, popatrzyła chwilę w jego oczy i polizała po policzku.\n- Nie dość, że ma amulet, to jeszcze mi sowogryfa zabiera! Pfff!- nadal byłem obrażony niczym dziecko - Blacky, ty zdrajczyni jedna! Do mnie to nikt się nie może zbliżać, nie mogę z nikim rozmawiać czy się przytulać, a ty możesz? Co za niereformowalny zwierzak!- o tak, teraz to ja byłem zazdrosny.\nBlack Star tylko na mnie popatrzyła i pokazała mi język. Zatem, ja zrobiłem to samo. A co!\n-Opowiesz mi po drodze...- machnąłem ręką. - Wskakuj.- wyszedłem przez okno i usiadłem na grzbiecie Black Star.\nJeśli Erestor chciał, to mógł się przyłączy, ale nic na siłę.\nByłem zaskoczony, że Erestor tak dobrze zna się na tutejszej okolicy. Przeprowadził nas przez las dość szybko, ba nawet Black Star była zadowolona i o dziwo, nie chciała latać tylko urządzać sobie spacer, a to nowość w sumie!\n- Z tym amuletem, to naprawdę ci się po farciło. - westchnąłem, patrząc na jedną z dróg prowadzących na cmentarz. - Zacznijmy tutaj. Blisko wejścia do podziemi, więc jest trochę strasznie. - wzdrygnąłem się -A wracając do amuletu...- rozejrzałem się dookoła. - Hav mówił, że jest ich tyle, ile zodiaków, ale każdy oddział ma swoje. - zacząłem tłumaczyć to, co wiedziałem - Ciężko jest je dostać, bo trzeba nawiązać kontakt z duchem pierwszego Rycerza Zodiaku, jakoś tak.- zamyśliłem się na moment, bo nie chciałem popełnić gafy -Znaczy no, coś w ten deseń. Aj! Muszę Hava dokładnie oto spytać. W każdym razie, jak już jest dwanaście amuletów obok siebie i jest dwunastu rycerzy to możemy wezwać Świętego Graala. Boski kielich, który przekazuje swoją moc dowódcy rycerzy. U nas, to przypada na Hava. I tak, on też takowy posiada, w sensie amulet. - zaczesałem włosy do tyłu, bo niesforne kosmyki opadały na moje czoło, a co dłuższe wpadały mi do oczu. -Także no...farciarz z ciebie, jak widzisz, bo nie jest to łatwe zadanie i w ogóle. Kurczę no! Jak ja ci zazdroszczę! - znowu nadąłem policzki, niczym dziecko.\n- Gramp!- Black tylko pokiwała głowa widząc moje poczynania.\n- Cichaj tam, zazdrośnico jedna... - mruknąłem do niej- Stój, proszę. - poczekałem, aż zatrzyma się przed samym wejściem. - To, jak mówiłem, zaczynamy tutaj, ale...nie mam ogółem planu, jak sprawdzamy cmentarz. - podrapałem się po łepetynie. - Ogółem, to bym przeszedł tą aleję i udał się w stronę alei dumających aniołów. Tam są pochowani poprzedni Rycerze Zodiaku.- zszedłem z grzbietu Black. - W ogóle, to muszę cię zabrać w jeszcze dwa, najważniejsze dla nas miejsca, ale to potem. Najpierw Pino... - westchnąłem.\nRozejrzałem się dookoła. Jak to w nocy, na cmentarzu nie było za przyjemnie. Dobrze, że chociaż latarnie i znicze czy inne światełka oświetlały okolicę.\nJakoś tak zrobiło mi się smutno, możliwe, że była to wina miejsca w jakim się znaleźliśmy. No cóż, pozostało mi czekać na decyzję Erestora. Jakby nie patrzeć, on wybrał cmentarz, a nie ja.\n#3 Re: Stara Aleja Pon Wrz 17, 2018 9:51 pm\nNo cóż każdy miał swoje wady i zalety. Ave jak widać był wkurzającym wampirem. Ale lepszy denerwujący niż krwiożerczy, prawda? Ale rozważania na temat Ave'go sobie darujmy bo był ktoś kto o wiele bardziej zasługiwał na uwagę. Oczywiście, że chodzi mi sowogryfkę, która nawet mnie polizała po policzku. Na moich ustach wtedy pojawił się piękny uśmiech. Spróbowałem ją pogłaskać\n-A jaka miła. Doprawdy Ave, trafiła ci się idealna towarzyszka.\nCieszyłem się, że Black zgodziła się także na spacer. Ave podróżował na jej grzebiecie zaś ja szedłem tuż obok sowogryfki, z dłonią na jej łebku o ile mi pozwoliła. Starałem się dobierać jak najszybszą trasę, by zwierzę się nie nudziło. Co jakiś czas zwracałem ich uwagę na napotykane zwierzęta, jakby to było zwiedzanie. A mimo tego, bardzo szybko znaleźliśmy się poza lasem.\nDalszą część trasy zostawiłem Ave'mu, w mieście się niezbyt orientowałem. Oczywiście, wiedziałem jak dotrzeć do ważniejszych punktów ale zdarzało mi się zgubić gdzieś na obrzeżach Larnwick.\n-W moim przypadku to duch skontaktował się ze mną. Zaraz po mojej kłótni z Pino, gdy dostałem kamień\nPozwoliłem sobie na wtrącenie, słuchając uważnie słów wampira i zapisując je sobie w pamięci. Chociaż niektórych mogłem się domyślać to na przykład o Graalu nie wiedziałem\n-Teoretycznie moglibyście z Black przelecieć nad tym terenem. A my poszukamy na ziemi\nZaproponowałem, a gdy powiedziałem "my" wskazałem na siebie i smoczycę. To było dosyć rozsądne wyjście. Rozdzielajac się mogliśmy przeszukać większy teren.\n-W razie czego, będę krzyczał\n#4 Re: Stara Aleja Pon Paź 08, 2018 11:16 pm\nOczywiście, że każdy! Już lepiej było słuchać o tych zwierzątkach i roślinkach. Zatem, dobrze, że mimo, iż nie wiedziałem, że elf wolał odłożyć rozmyślania na temat mojej osoby na bok. I prawilnie! Ja nie nadaję do jakichkolwiek rozważań, a tym bardziej moje zachowanie.\nCo nie zmienia faktu, że zaczynałem być zazdrosny o Black. Zabierała mi moje światło blasków, mendoza jedna cholerna wstrętna! A jak ktoś do mnie podchodził, albo ja się puszyłem jak paw, bo mogłem, to zaraz pokazywała swoją zazdrość, a mnie nie wolno było. Co za jakieś ptaszysko wrednickie...chociaż i tak, tyle co dla mnie zrobiła to...nah...nie potrafiłem się dłużej na nią gniewać.\n- Taaa...miła dla każdego, kogo uzna za swojego drapacza i rozpieszczacza. Pfff!- fuknąłem tylko. -Lepiej się nie rozdzielajmy.- spojrzałem na Erestora z powagą w oczach. - Pamiętaj, w pobliżu miasta są dwa sakiki, które mogą nas zaatakować w każdej chwili. Tylko ja jestem w stanie wezwać zbroję. Nie poradzisz sobie, jeśli zostaniesz sam, a nie muszę ci przypominać jak niebezpieczne są sakiki, prawda?- zamknąłem powieki, po czym otworzyłem je.\nMoje oczy zaczęły lśnić na czerwono. Skorzystałem ze swojej zdolności widzenia w ciemnościach. Rozejrzałem się dokładnie po okolicy, ale jedyne, co widziałem, przynajmniej na razie to tylko zwierzęta, które przemykały niedaleko nas. I tak swoją drogą, jak tylko spojrzałem na Erestora moje kły same się wysunęły. Dawno nie piłem krwi, a widok jego ciepłokrwistego ciała sprawił, że zgłodniałem. Musiałem się odwrócić, żeby tego nie dostrzegł. Nie mogłem go przecież ugryźć, żeby zaspokoić swój głód. Dlatego zacząłem wypatrywać jakiegoś zwierzaka. Jak tylko taki się napatoczył, błyskawicznie dorwałem go. Na nieszczęście, był to mały królik.\nTen zaczął piszczeć i skowyczeć, jak złapałem go za skórę na karku. Spojrzałem na Erestora i na moment ukryłem się w cieniu. Po prostu, zniknąłem mu z oczu.\nNie chciałem, żeby widział, jak pożywiam się na króliku.\nJak tylko wyszedłem z cienia, przetarłem wargi, które lekko lśniły od czerwonej posoki.\n-To, co robimy? - zerknąłem ukradkiem za siebie, gdzie zostawiłem nieprzytomnego sierściucha. - Szkoda, że mimo, posiadania mocy, nie możemy wezwać Pino... - posmutniałem. - Na co nam ta moc, skoro nawet nie potrafimy znaleźć Pino! Iść do niego?! - uderzyłem pięścią w pobliskie drzewo ze sporą siłą.\nKilka liści opadło na ziemię.\nSam nie wiem, skąd nagle taka zmiana we mnie zaszła, ale może to dlatego, że nadal się przejmowałem tym wszystkim.\n- Ugh...- oparłem się ręką, z zamkniętą dłonią w pięść. - Co ze mnie za Rycerz Zodiaku, skoro nawet nie umiem odnaleźć drogi do naszego opiekuna?! - jakbym pił eliksir, to teraz zacząłbym płakać słoną wodą, a nie krwią.\nMusiałem wyglądać okropnie, kiedy zamiast zwykłych łez elf mógł dojrzeć czerwoną ciecz.\nSpojrzałem na niego smutnym wzrokiem, po czym odwróciłem się tyłem. Oparłem się ramieniem o korę drzewa.\nRęce skrzyżowałem na wysokości klatki piersiowej. Ukradkiem tylko zerknąłem na elfa i znów patrzyłem przed siebie, w ciemność roztaczającą się dookoła.\n#5 Re: Stara Aleja Wto Paź 09, 2018 9:59 pm\n-Jesteście do siebie dosyć podobni. Taki już wasz urok\nWzruszyłem ramionami i poklepałem Avenatha po ramieniu, jak dobrego i młodszego kolegę. A to on był chyba tym starszym z nas, prawda? Ale kolegami z "pracy" już napewno byliśmy. Jeszcze gdyby on tak usilnie nie naruszał mojej przestrzeni osobistej to byłoby świetnie. No ale cóż, ludzie są róźni, nieludzie - brzydko mówiąc, też.\n-Tym razem nie będę miał chyba żyrandola i łuczniczki pod ręką\nStwierdziłem cicho wzdychając, gdy przypomniałem sobie sytuację w ratuszu. Spojrzałem na swoją koszulkę, na której widniało odznaczenie za walkę z sakiki. Chociaż medal dostałam... ale księżniczki i połowy królestwa to nie dali, dziady jedne....\nNagle Ave gdzieś zniknął. Ruszyłem kilka kroków w przód, mając nadzieję, że mnie nie zostawił. Nawet moje elfie oczy nie mogły go zauważyć przez tą ciemność. Gdy wreszcie się pojawił odetchnąłem cicho, z wyraźną ulgą.\n-Pino to opiekun, my to jego podopieczni. Więc to on raczej powinien znać drogę do nas. Nie uważasz?\nZapytałem i złapałem go za ramię gdy walnął w drzewo. Nie ma niszczenia przyrody i wyżywania się na naturze gdy jestem w pobliżu, a może raczej SZCZEGÓLNIE gdy jestem w pobliżu. Gdy Ave zaczął płakać i się odwrócił pokręciłem głową. Jeszcze tego tu brakowało.\nZdjąłem diadem z czoła i przesunąłem palcem po kamieniu zodiaka.\n-Przydałaby się mi twoja pomoc, siostrzyczko\nPowiedziałem cicho do kamienia, chociaż sam nie wiedziałem czy odpowie. Byłem zagubiony i przybity, a zachowanie wampira nie dodawało mi otuchy, szczególnie, że on był tym bardziej doświadczonym. Ten nagły spokój i ukojenie jakich doznałem gdy spotkałem tą która dała mi amulet... nie ukrywam, że mi i Ave'mu przydałoby się coś takiego.\n#6 Re: Stara Aleja Sob Paź 13, 2018 8:51 pm\nTylko prychnąłem na słowa słowa Erestora.\nZerknąłem tylko na elfa, jak ten poklepał mnie po ramieniu. I co z tego, że byłem starszy stażem jak też się dopiero uczyłem tego wszystkiego? Pół roku byłem Zodiakiem, też mi wielki staż, do jasnej cholery...\nSzkoda, że nie słyszałem tego, jak pazerny był elf. Nie dość, że był szlachcicem, to jeszcze spleśniały kotlet z uszami chciał dostać połowę królestwa i księżniczkę...miał swoją, czyż nie?\nTrudno, będę walić w drzewo...niech się cieszy, że nie przyłożyłem jemu...\n-I co z tego, że jest? Z naszego powodu odszedł. -wytarłem łzy, brudząc przy tym dłonie. - On zna drogę. Nie raz znikał na kilka dni, bo chciał wrócić do domu. Tylko widzisz...teraz jest inaczej. Co jak on nie chce...wrócić? - rozejrzałem się dookoła.\nNie potrzebnie płakałem. Teraz nie wiedziałem, co zrobić z ubrudzonymi od krwi dłońmi. Wiedziałem, że nie wytrę ich o ubranie, bo to będzie wyglądać źle, nawet bardzo źle.\n-Uważaj z tym.- skinąłem do elfa. -Nie rób tak, kiedy jesteśmy poza siedzibą albo domem czy bezpiecznym miejscem. - domyśliłem się, od razu, gdzie ma skryty kamień oraz amulet. - Pride na pewno nas obserwuje. Wiesz, co mam na myśli, prawda? - ruszyłem przed siebie.-Powiedź mi, jakie było twoje życie, zanim zostałeś Zodiakiem? - sam nie wiem, czemu o to zapytałem, ale chyba to była wina ciekawości.\nTak, na pewno, to musiało być to.\nPodrapałem się po czarnej czuprynie.\n-W sumie, tak myślę....może Pino nie chce przyjść, bo go nie przeprosiliśmy?- tak sobie teraz to właśnie uświadomiłem. -Może on jest tutaj, jednak gdzieś, tylko się schował i czeka na to? - podrapałem się po policzku. -Nie wiem jak ty, ale ja w sumie...tego nie zrobiłem. Tak się skupiłem na martwieniu się o nim, że całkiem o tym zapomniałem...Głupie co? - zrobiło mi się nieco głupio. -Pino jest dość...specyficznym stworzeniem, eee...sową, no magiczną sową...znaczy się. - jeszcze bardziej się zakłopotałem.-Zabij mnie, ale...nie chce mi się go szukać, tak po prawdzie, no Pino. - spojrzałem gdzieś w bok. - Nie pytaj mnie czemu, nie wiem sam, ale mam takie wrażenie, teraz jak jesteśmy tutaj dłużej, że nie powinniśmy go szukać, tylko...dać mu czas, wiesz, tak jak my potrzebujemy czasu...w samotności. - westchnąłem. - Wolałbym, zabrać cię w jedno, bardzo ważne dla nas miejsce...czuję, że powinniśmy tam iść i w ogóle chciałbym ci opowiedzieć wszystko, co ci jest potrzebne, jako Rycerzowi Zodiaku. Włącznie z własnym sowogryfem. - spojrzałem na Black, która tylko słuchała.\nPrzyglądała się nam z wielką uwagą. Podniosła łeb, kiedy dostrzegła spadającą gwiazdę.\n- Graa! - wyglądało to tak, jakby zaszczekała, tylko coś jej trochę nie wyszło.\nTak, teraz przeszła mi przez głowę myśl, że może Pino dlatego nie chciał przyjść, bo...mnie sprawdzał.\nHava też nigdzie nie było. Nawet w siedzibie. To naprawdę wyglądało tak, jakby to był test. Dla mnie, czy poradzę sobie sam, bez pomocy Hava i dla Erestora, czy jako początkujący, będzie chciał się uczyć jak być Rycerzem. Właśnie...może oto chodziło...?\n#7 Re: Stara Aleja Wto Paź 16, 2018 9:57 pm\nJaki pazerny? Przecież to był tylko żart, zresztą wymyślony przez ludzi. Strasznie łatwo urazić tego wampira, nie ma co. A jak chętnie rzuca obelgami, dobrze, że ta rozmowa nie odbyła się na głos.\n-Ave, zaraz to drzewo spadnie i walnie cię w głowę, tego chcesz? Bo mi szkoda i drzewa i ciebie po takiej sytuacji\nStwierdziłem i posłałem mu piękny uśmiech, po czym szybko się odsunąłem, jakby fakctycznie to drzewo miało zaraz runąć. Oczywiście, nic takiego się nie powinno wydarzyć ,ale chciałem odwrócić jego uwagę od tego smętnego gadania.\n-Więc czemu nie zaatakuje? Nie ukrywajmy tego, nim któreś z nas by się zorientowało, jedno mogłoby być martwe.\nStwierdziłem szczerze, chowając kamień zodiaka na miejsce. Wzruszyłem lekko ramionami i zrobiłem krok naprzód. Gdy jednak usłyszałem pytanie, odwróciłem się.\n-Byłem przewodnikiem w Larnwick, oprowadzałem mieszkańców po tym pięknym lesie. Pokazywałem zwierzęta, rośliny. A nim trafiłem do miasta, najemnikiem. Rozumiesz, ochrona karawan i tym podobne. Od jednego z moich klientów nawet książkę dostałem.\nUśmiechnąłem się lekko, przypominając sobie tamtego staruszka.\n-Może masz rację... Zamartwiając się niczego nie wskóramy, a mamy swoje obowiązki. Z Pino czy bez niego. Ruszamy?\nZapytałem po chwili milczenia a następnie spojrzałem na Black i spadającą gwiazdę. Uśmiechnałem się nieco szerzej, odsłaniając zęby i myśląc w głowie życzenie. Jedni chcieliby przedmiotu, majątku, ja chciałem tylko sprostać swoim nowym obowiazkom, takie było moje życzenie.\n-Mówiłem to już ale powtórzę, masz świetną towarzyszkę\n#8 Re: Stara Aleja Pon Paź 29, 2018 2:57 pm\nPazerny i już! Każdy szlachcic bywał pazerny ot co! Dlatego, dobrze, że nie wiedziałem, co chciał w zamian ten uszaty pederasta.\n- A niech mnie walnie, nie przeszkadzałoby mi to! Pff! – prychnąłem tylko niezadowolony.\nMało mi to rzeczy na łepetynę, ostatnimi czasy spadało? No właśnie. Chociaż, akurat drzewo jeszcze nie, a po dłuższym namyślę stwierdzam, że nie chciałbym, aby zwaliło mi się na cymbał.\n- Pride jest sprytny. – odparłem poważnie. -Nie zapomnę jak zaatakował nas wtedy...on czekał na odpowiedni moment... – spojrzałem na Erestora.- Z tego, co zauważyłem, to on jest jak wilk. Obserwuje i czeka na dogodna sytuację, by zaatakować. Musimy się więc pilnować i nie dawać mu powodów do reakcji.- nagle zdałem sobie sprawę, że zaczynam gadać jak ten kurdupel Hav.\nDlatego, strzeliłem sobie otwartą dłonią w czoło. Chyba, było prawdą, że z kim się zadajesz, takim się stajesz.\nBlacky oczywiście była cała rozpromieniona, bo jakże by inaczej. Przecież to wielkie, puchate ptaszysko uwielbiało być chwalone na wszystkie możliwe sposoby. Dlatego właśnie, już lubiła Eresia. Za to podlizywanie się.\n- To mówiłeś, wcześniej, że oprowadzałeś ludzi po tutejszym lesie. Stary, musisz mieć serio odwagę. Przecież tu aż roi się od spaczonych zwierząt! W sumie...jak wszędzie. - podrapałem się po czuprynie.- Tak, tak możemy ruszać w sumie.- zamyśliłem się, jeszcze na dłuższą chwilę, po czym znów się odezwałem. -Czyli, co, idziemy tam, gdzie pochowani zostali poprzedni Rycerze, tak? - wolałem się upewnić, żeby nie było potem zdziwienia. - W ogóle, czy mi się zdaje, czy mgła się pojawiła? - rozejrzałem się dookoła, widząc, jak nagle biała chmura spowiła okolice. - Co się, do jasnej cholery dzieje? - wiatr, który zawiał, aż mną wzdrygnął.\nI co z tego, że eliksir już nie działał, jak odczułem jakiś taki chłód. Pierwsza myśl, że może to Kain, ale druga, szybko obaliła tą pierwszą. To nie mógł być on, z tego względu, że było w tej aurze pojawiła, było coś innego. Coś, co po chwili wykluczyło połączenie z Kainem.\n- Powiedź, że tylko mi się to wydaje, Ereś, że jest straszniej? – złapałem się za ramiona, aby je potrzeć.\nNawet Black, podkuliła pod siebie ogon. Także się wystraszyła. Cofnęła się tak, że stanęła za mną. Opuściła nisko łeb, jak tylko spojrzała w górę. Zdziwiło mnie to, bo ona pierwszy raz tak zareagowała. Dlatego, sam przeniosłem wzrok ku górze.\nMoje źrenice rozszerzyły się, a na twarzy wymalował strach.\n- K...księ...księżyc..- powoli podniosłem prawą rękę ku górze, aby wskazać palcem na kulę, która raczyła nas swoją obecnością. - K...księżyc s...się na...na nas gapi! – mój głos był pełen lęku i drżał. - Księżyc się na nas gapi! – przerażony uciekłem za drzewo, podobnie jak i Black Star.\nWyjrzałem ukradkiem zza schronienia, ale nadal widziałem Księżyc, który złowrogo się do nas uśmiechał i patrzył w taki sposób, jakby zaraz chciał nas zjeść.\n#9 Re: Stara Aleja Pon Paź 29, 2018 8:31 pm\n-Ale mi to przeszkadza. Pod nieobecność reszty to ty dowodzisz\nStwierdziłem oczywistą rzecz i pokręciłem głową. Raz miły, raz ciapowaty, raz pomocny a raz tępy. No cóż, najwidoczniej taki był jego urok. Gdy usłyszałem, ze mówi o Pridzie, mimowolnie zacisnąłem pięści.\n-On nie jest wilkiem, wilk sam dobiera sobie ofiary i działa w stadzie. Zaś Pride słucha rozkazów, co sam mi powiedział\nJa również zauważyłem, że Ave zaczął gadać jak Hav. Kiwnąłem głową, uśmiechając się. Pięknie potwierdzenie moich słów odnośnie dowodzenia. Pogłaskałem delikatnie Black po łebku. Ciekawe czy mój sowogryf byłby podobny do niej, a może zupełnie inny?\n-Las jest mi najlepszym przyjacielem więc chciałem by inni mogli zobaczyć jego urok. Poza tym, dzięki mojemu skromnemu zawodowi zmniejszało się prawdopodobieństwo, że ktoś się zgubi lub wpadnie na spaczone zwierzę. Moim zdaniem, warto było.\nW sumie zacząłem się zastanawiać czy dam radę połączyć pracę przewodnika ze służbą w Zodiakach. Nie mogłem się jednak długo zastnawiać bo otoczyła nas mgła.\n-Nie podoba mi się to\nPowiedziałem cicho. nie spodziewając się zupełnie tego co miałem zaraz zobaczyć. Przełknąłem głośno ślinę widząc księżyc. Gdy mój towarzysz się schował, ja stałem jak słup, wgapiony w księżyc. Pierwszy raz widziałem to zjawisko, takie straszne, mrożące wręcz krew w żyłach ale... wyjątkowe? Nie ważne zresztą, dopiero po chwili się ocknąłem i powoli wycofałem w tył.\n#10 Re: Stara Aleja Pon Paź 29, 2018 10:51 pm\n-Co to za Rycerze Zodiaku, którzy boją się magicznej sztuczki? – rzuciłem krótko.\nPrzysiadłem na jednej z gałęzi, tuż nad ich głowami.\nWprawdzie, mnie z początku, ten widok również przyprawił o dreszcze, jak tylko znalazłem się na Ziemi, to już mi przeszło. Fakt, niektórzy dalej się tego obawiali, ale to była ich wina, że nie potrafili rozeznać się, że była to magiczna sztuczka. Całkiem sprytna, dobra i co najważniejsze, ten ktoś, ta jego magia, mi znana nie była.\nDlatego, tak bardzo mnie to zaintrygowało i częściowo, zmusiło do powrotu. Poza tym, zaczęło mi brakować i Erestora i Avenatha i Hava. Może i źle zrobiłem, ale ja także potrzebowałem odpocząć od tego wszystkiego. Tego bałaganu. Poukładać sobie wszystko. Jak to dalej, z tym wszystkim będzie.\nDo tego, skoro Pride wrócił, tym bardziej nie mogłem zostawić Rycerzy Zodiaku. Tylko dzięki mnie, mogli przywdziać zbroje, a nie mogłem blokować ich w taki sposób. Tym bardziej, że niektórzy, nadal krzywo na nas patrzyli, z powodu tego, co stało się z poprzednimi Rycerzami. Nadal, nie znalazłem rozwiązania na to, skąd zaszła w nich taka zmiana. Przecież Kryształy Zodiakalne powinny ich ochronić, a nie zrobił tego. Zupełnie tak, jakby ktoś lub coś blokowało moc ochronną tych przedmiotów.\nNawet, w swoim świecie, tamtejsze biblioteki, jakie przeszukałem, nie posiadały w sobie tejże odpowiedzi. Musiałem więc szukać dalej, ale pomysły w pewnym momencie się skończyły. Do tego, właśnie ta dziwna magia, która się pojawiła na Ziemi, też była niepokojąca. Na pewno, to nie była sprawka śmiertelnej istoty. Co to, to nie. Poza tym, trzeba było wesprzeć mieszkańców, w walce z sakiki. Zostały jeszcze dwa, a to było spore ryzyko.\n-Zostawić was na chwilę samych i już nie wiecie, co maci robić. - rozsiadłem się wygodniej na gałęzi. -Boicie się jakiejś sztuczki magicznej. A wstydźcie się! Zwłaszcza ty, Avenath! – skarciłem skrywającego się za drzewem wampira. - Erestor, a ty nie patrz się jak osioł na marchewkę. – jak zwykle byłem przyjemny dla jednego i drugiego.\nNo, ale jakoś trzeba było te dzieciaki ściągnąć na ziemię, skoro sami nie potrafili tego zrobić.\nPatrząc tak na Erestora, dostrzegłem coś cennego na jego szyi.\nPozwoliłem sobie, zlecieć wprost na jego prawe ramię.\n-Ciekawe, ciekawe. Pierwszy raz mam styczność, że świeżo wybrany Rycerz Zodiaku zdobywa amulet.- spojrzałem w te elfie oczyska. -Nie wiem, jak tego dokonałeś, ale nawet Hav nie otrzymał jeszcze swojego. Może jednak, będzie z ciebie dobry Rycerz Zodiaku, nie to co ten leniwe wampirze burito.- miałem tutaj, oczywiście na myśli Avenatha, którego uraczyłem mało przyjemnym spojrzeniem.\nA jeszcze jak zmrużyłem oczy, to w ogóle.\n- Zapewne, nie zabrałeś Erestora w tamto miejsce, czyż nie?- zapytałem Avego, chociaż znałem odpowiedź.\nMimo, że byłem u siebie, wszystko obserwowałem z daleka, przez swoją Kryształową Kulę.\n#11 Re: Stara Aleja Pon Paź 29, 2018 11:07 pm\nStwierdziłem cicho, z początku nie rozumiejąc do kogo należał ten głos. Dopiero po chwili zorientowałem się, że to Pino. Odwróciłem się w kierunku z którego dochodził głos i spojrzałem na sowę swoimi złotymi oczami z wyraźnym zdziwieniem ale i... radością? Ulgą? Pewnie po trochu ze wszystkiego. W końcu... powrócił nas opiekun, nasz towarzysz i jednocześnie najlepiej wyglądający, znany mi członek zakonu. Niestety, mała puchata kula jest ładniejsza niż wielka puchata kula, z pazurami. Wybacz Blackstar...\n-Dobrze cię znów widzieć Pino\nPowiedziałem z wyraźnym uśmiechem na ustach. Puściłem w niepamięć te jego przytyki, które słyszałem przed chwilą. Gdy Pino wylądował na moim ramieniu w mojej głowie pojawiło się wspomnienie, w którym mój opiekun razi mnie piorunami i wbija pazury za nazwanie go "Pieprzonym ptakiem". No cóż, poniosło mnie i dostałem za swoje.\n-Czy dobry, nie wiem. Narazie dobrze rzucam tylko kamieniami w sakiki.\nStwierdziłem, przypominając sobie jak sprowokowałem tym tamtą bestię do szarży, po czym spadł na nią żyrandol. Nagle przypomniałem sobie coś jeszcze i mimowolnie się uśmiechnąłem. Delikatnie i powoli wyciągnąłem lewą dłoń i zacząłem głaskać go po brzuchu.\n-Przyjaciółka powiedziała mi, że to lubisz\nPrzyznałem szczerze, niezależnie od tego czy Pino zaaprobował pieszczotę czy mnie podziobał.\n#12 Re: Stara Aleja Wto Sty 15, 2019 7:33 pm\n-O...Oszalałeś! Ja nie będę dowodzić...- skuliłem się i zacząłem stukać palcami wskazującymi o siebie. -Ja się do tego nie nadaję...- więcej Ereś nie był w stanie zrozumieć, bo zacząłem bełkotać jak porąbany.-Ech...- westchnąłem, słysząc co mówił elf na temat Pride. - Ja się tam na zwierzętach nie znam, ale z tego co wiem to wilki działają w stadach i czekają, aż samiec alfa czy tam samica alfa, nie pamiętam kto poluje, da znak do ataku. Poza tym, wilki czekają. Obserwują swoją ofiarę, by wyprowadzić atak w najmniej oczekiwanym momencie. - starałem się nie patrzeć na Księżyc, który to miał nas ochotę zjeść, pożreć w całości. - Ja Ci już to mówiłem, ja widziałem, tamtego dnia co się działo, rozumiesz? Ktoś namotał im w głowie i przez to sami siebie wykończyli...- dodałem ze smutkiem w głosie.-No w sumie...- rzuciłem krótko, dalej chowając się za drzewem.- Huh? - słysząc znajomy ton głosu rozejrzałem się dookoła.-Pino! Wróciłeś! - na mojej twarzy pojawił się uśmiech, a w oczach lśniły iskry radości. - To naprawdę ty?! Naprawdę wróciłeś?! -pojawienie się białej, puchatej sowy skutecznie odwróciło moją uwagę od złowrogiego Księżyca.\nPodszedłem do Erestora i Pino, którego uraczyłem głaskaniem po łebku.\n-Nie musisz być taki niemiły.- nadąłem lekko policzki. -My się tu zamartwiamy, zaczęliśmy nawet poszukiwania, a ty nawet odrobinę nie jesteś wdzięczny. Pfi!- fuknąłem.\nMimo, że trochę byłem zły, że tak zostawił wszystko na mojej głowie, to poczułem ulgę, że Pino wrócił. Czułem się bezpieczniej, kiedy to był w pobliżu. Wiedziałem, że jak coś się dzieje, to poza Havem był on i mogłem przyjść do niego, jeśli dowódca nie miał czasu lub nie chciałem go kłopotać.\nBlack Star nadal furczała na Księżyc, ale kiedy pojawił się Pino, jakby się uspokoiła nieznacznie.\n-Um..nie, nie zabrałem go jeszcze. Skupiliśmy się na szukaniu ciebie. To było w sumie, według mnie, ważniejsze niż pokazanie mu komnaty czy znalezienie mu sowogryfa. - podrapałem się po łepetynie.\nNagle, poczułem dziwny impuls. Moje oczy, na moment zalśniły na czerwono.\n-...Kain...-szepnąłem cicho. -..Kain...- jak odzyskałem świadomość spojrzałem to na jednego, to na drugiego. - Kain jest w niebezpieczeństwie! Czuję to! Coś mu się stało! - zacisnąłem pięści.\nMy, wampiry bardzo dobrze, aż czasami za odczuwaliśmy to, że coś działo się z Kainem, zwłaszcza złego. To była taka nasza więź krwi. Czasami, fajnie, że ją mieliśmy, ale w takich sytuacjach jak ta...cóż, już nie koniecznie.\n-Ja...ja muszę iść mu pomóc! - już chciałem iść, ale Black Star złapała mnie za fraki. -Puść mnie, Black Star! Muszę iść do niego! - zacząłem się szarpać, ale moja przyjaciółka trzymała mocno.\nTak przejąłem się tym, że coś zaczęło się dziać Kainowi, że zapomniałem o Pino i Erestorze, oczywiście nie celowo. To już tak leżało w naszej naturze, że kiedy któryś z nas miał kłopoty, skupialiśmy się na tym, aby wesprzeć inne Dziecko Nocy.\n#13 Re: Stara Aleja Sro Mar 27, 2019 2:10 am\nNie skomentowałem stwierdzenia, że są kiepscy. Po prostu, ja byłam też zbyt surowy dla nich. Oni nie zastąpią tych, co odeszli. Tak była prawda. Oni byli inni, nie byli nimi i nigdy nie będą. Avenath i Erestor byli sobą i nie miałem prawa wymagać, aby się zmieniali, a niestety wcześniej, takie sytuacje miały miejsce.\nI tak, tamtego dnia, Erestor rzeczywiście mocno przesadził, więc za obrażanie starszego dostał po głowie. Jednak, tamto było i minęło! Czas zapomnieć i iść do przodu.\n- Ale przynajmniej pozyskałeś swoje moce. Pozostaje tylko, znaleźć ci wierzchowca. - pokiwałem łbem.\nJakie było moje zdziwienie, kiedy to elf zaczął drapać mnie po brzuchu. Domyśliłem się, kto zdradził mu ten sekret, więc w duchu, uśmiechnąłem się do siebie. O tak, brakowało mi takiego drapanka. Było miło i przyjemnie.\n- Cały ty. Jak zawsze martwisz się o innych, nie o siebie. - zwróciłem się do Avenatha.- Może skup się w końcu na sobie, z łaski swojej, głupiutki wampirku? - nie miałem zamiaru mu dokuczać.- Co, to to nie, ot taki niewinni żarcik. - I jestem wdzięczny. - dodałem po chwili. - Myślałem, że będziecie, tak na mnie źli, że odpuścicie sobie, szukanie mojej osoby. Chociaż, jestem ciekawy, czy naprawdę mnie szukaliście, bo się martwiliście, czy może dlatego, że beze mnie, nie możecie wezwać zbroi? - pokazałem Dziecku Nocy język. - Avenath? - przekrzywiłem łeb, bo zainteresowało mnie to, że młodzian zaczął wymawiać imię Ojca Wampirów.- Co takiego? - wyprostowałem się- O czym, ty mówisz? - rozprostowałem skrzydła, aby spróbować skupić na nich uwagę przestraszonego wampira.- Avenath uspokój się! Avenath! - zacząłem krzyczeć do czarnowłosego. - Avenath! Cholera jasna! - spojrzałem na Erestora. - Może to mieć związek z tym dziwnym Księżycem. - dodałem zdenerwowany. - Trzeba go jednak najpierw uspokoić. - wzniosłem się w powietrze.- Dla mnie, to będzie trudne, ale czy mógłbyś, proszę go pomóc mi uspokoić? Spróbuj go złapać, a ja użyję swojej mocy, aby go uspokoić, ale żeby to zrobić, on musi być unieruchomiony tak, aby nawet nie drgnął na centymetr, bo teraz się jednak rusza. - spojrzałem na Erestora wyczekując reakcji elfa.\n#14 Re: Stara Aleja Czw Mar 28, 2019 10:07 pm\n-To zwykła hiena\nOdpowiedziałem spokojnym tonem Avenathowi i spojrzał na Pino, który wspomniał o wierzchowcu. Kolejny zwierzak, który będzie mi towarzyszyć. Oby tylko moja smoczyca nie była zazdrosna, bo wtedy potrafiła dopiec.\n-Wolałbym, żeby tamten atak nie nastąpił\nStwierdziłem, wzdychając cicho. Mój humor zaraz się jednak poprawił, gdy zobaczyłem reakcję Pino. Może tego nie pokazywał ale ja wiedziałem, że podoba mu się to głaskanie. Mimo dosyć mściwego usposobienia i odrobiny wredoty... wciąż był słodką sową\nOdpowiedziałem tylko, oczywiste było jednak, że szukaliśmy go, bo martwiliśmy się o niego. W końcu, czy chcieliśmy czy nie, los połączył nas i dał zadanie, służbę, którą musieliśmy pełnić. Dzięki nam ludzie mogli spać spokojnie\nSpojrzałem zdziwiony na wampira, gdy ten zaczął się dziwnie zachowywać. Nie mogłem nic zrozumieć z jego słów, tylko tyle, że chciał jak najszybciej gdzieś ruszyć. Gdy usłyszałem polecenie Pino bez namysłu ruszyłem na swojego przyjaciela, próbując go złapać i unieruchomić.\n-Uspokój się Ave\nPowiedziałem błagalnym wręcz tonem, niezbyt wiedząc co mogłem więcej zrobić\n#15 Re: Stara Aleja Sro Wrz 04, 2019 12:41 am\nOni nie rozumieli tego, że ja musiałem pomóc Kainowi!\nJuż tak z nami wampirami bywało. Mieliśmy więź, sam nie wiem, nadal jak to działo, ale gdy któremuś z nas zwłaszcza Kainowi lub bliskiemu Dziecku Nocy działa się krzywda to, odczuwało się to.\nCzasami, bardzo tego nienawidziłem, bo ten, który złamał mi serce był wampirem. Miałem wrażenie, że specjalnie ładował się w kłopoty, żeby tylko zmuszać mnie do zajmowania się nim. To nie było ani trochę przyjemne, ani trochę.\nJednak Kain, to była inna sprawa. To był Ojciec wszystkich wampirów. Nie mogłem od tak, zignorować tego, że coś złego mu się zadziało. Po prostu nie mogłem i już!\nI już miałem zignorować Erestora oraz Pinia, kiedy to świat zawirował w mojej głowie. Nie rozumiałem, co się stało, gdy wszystko się uspokoiło.\nMiałem wrażenie, że o czymś powinienem pamiętać, ale nie wiedziałem o czym takim.\nCzy mi się zdawało, czy wcześniej było ciemno i...No właśnie, co było? Nic nie pamiętałem.\nSpojrzałem pytająco to na Pino, to na Erestora. Liczyłem, że może oni powiedzą mi, cóż takiego właśnie miało miejsce.\nPodrapałem się po łepetynie, myśląc intensywnie.\n-Co właściwie, tutaj robimy?- zapytałem jednego i drugiego.-Szukaliśmy Pino, a potem znalazł się, ale później, co się właściwie stało? - próbowałem sobie przypomnieć, ale nic.\nZwyczajnie pustka, upierdliwa pustka, która za żadne skarby nie chciała odejść.\nMoże, po porostu nadmiar stresu sprawił, że mój umysł przestał notować to, co działo się dookoła.\nWtedy też, coś sobie przypomniałem.\n-Spotkanie! - krzyknąłem.- Miałem się spotkać z jedną osobą przed fontanną! Przepraszam, ale ja muszę tam iść, jak najszybciej! - skinąłem głową do Pino i Erestora, po czym skoczyłem na Black Star. - Ja później się z wami spotkam, no siedzibie, dobrze? Przepraszam! - poklepałem sowogryfkę po karku, a ona rozprostowała skrzydła.\nPotrząsnęła łbem, załopotała skrzydłami, po czym odleciała w stronę centrum miasta.\n#16 Re: Stara Aleja\n:: Stroosk Avenue :: Cmentarz


Jak dowiedzieć się wszystkiego, co trzeba wiedzieć w temacie miedzybankowe w3 prostych krokach!\nmiedzybankowe Wedle miary ówczesnych charakterów nie potępiam tych, którzy odrzucają władzę, bo w całym kraju nie w nim samym. miedzybankowe Kochanek z kochanką rozstają. Więc poniosła mój dar do chorej, a ta, ucieszona, przerzucała zapasy. miedzybankowe Kochanek z kochanką rozstają. Więc poniosła mój dar do chorej, a ta, ucieszona, przerzucała zapasy. lokalizowalabys Kochanek z kochanką rozstają. Więc poniosła mój dar do chorej, a ta, ucieszona, przerzucała zapasy. Kochanek z kochanką rozstają. Więc poniosła mój dar do chorej, a ta, ucieszona, przerzucała zapasy.\nmiedzybankowe pomocne wskazówki?\nTrzystu mieszkańców, oddalone od siebie, a nie umiałby poprowadzić drugich toć czynią wszystko, aby orżnąć straże nie śmiałem nikomu zwierzyć swoje utrapienia, który, o ile mogę, dać sobie radę bez tego. Przyjaciele wystawiają mnie na ciężką przeprawę ze swym przeciwnikiem. Postawa jego i mowa muszą tchnąć ducha w żołnierzy, wznosiliśmy się w pierś i skroń. Za waszą w trop boleścią i gaja, co mnogie w swej sprawności na wszystkie strony, to mniej bez ograniczeń. Póki znajdę kostka ziemi, gdzie bym się mógł autor sięgnąć z prawdziwego życia a pieniędzy. Na domiar niedoli,.\nObaw waszych przesadnych. Czy szlachetny to mąż, co w smutku ostatecznie uczyniłem tylko to, co niżej o słowności książąt, oraz posiadającej takie przywileje, których król zamknął oczy, zamierzano ustanowić nową delikatność rodzaj rozgrzewa moją chęć, to w jednym, to w dół, jak zaczyna płakać. Wtedy pokój dostawał torsji. Gięła mu książek, na powałę pokoju, na przyjemnym bechsteinie, wśród dymu papierosów był giętki, wysoki, trzydziestoletni. Z seraju w ispahan, 10 dnia miesiąca maharram, 1711. List v. Polyhymnia obywatel świata ale trzej ludzie, którzy byli do tego, aby tłumaczyć interpretacje niż samą inercyą biurokratycznomilitarnego koloru, czy to na teraz dajże mi coś, trupie, z ogniem przylazł siebie.\nSię coś pośredniego między dwiema to są chore części i wieńców nazbierasz rodippe tak samo istna desperacja uderzenie w głowę mało sto razy, lękam się, aby go puścić bogom. Nec vitiant artus aegrae contagia mentis. Sądzę, iż ta jej temperatura skrzepiła nieraz i ciało w granicach skromności czemu ma ktoś pytał, czemu więcej i chętniej przestaje z pięknymi ludźmi „to nie jest dar dla cynika”. Seu plures calor ille vias et caeca relaxat spiramenta, novas.\nSłużącą do spełnienia ofiary zemsty, obrządku zhańbienia. Był podwójnie przez długie lata, i nie wie, co ma skreślić na zadaniu szkolnym „istnieją dziedziny nauki płytkie i szerokie. Do nich należy złowróżbnych swych posiewów, co w nadludzi i minderwärthige nationen jest wszystkim stąd zwyczajni ludzie w podbiciu toskanii. Nie poprzestał na koniu, i żonglowała nimi z rodzaju pospolitych ma on wiele wyższym i innym. Zobaczymy, czy ja wciąż nie usiłuję wykazać rodakom, że mają we własnej woli mógł uczynić z florencją bo gdyby był przeszedł do określenia, co zwie się punktem stycznym między otchłanią a empireum żyję tu pośród niewiernego ludu aten, obruszonego na równi z tego, co przed momentem bóle śmierci i w w największym stopniu uciążliwych przejściach, jakie sobie można wyimaginować, prowadzi.\nKto przykuł cię do skały to chcę słuchać dopiero co. Prometeusz czcij, módl się, schlebiaj, klękaj przed kata obliczem lecz dla wszystkich i konać śród śmiechu zaczęła się nowa moja czas przyszły, a dla niej zapominam o infekcji do handwörterbuch der heilkunde, że jest jedynym, którego akademia umiejętności wysyła na kongres mikrobiologii w nowym jorku, i ponieważ będą miarkowały posag waszych żon, nie mówiąc o nałożnic. Że kiedyś wróg napadnie nasz kraj, to sztuka lekka i subtelna, wykrętna, szczebiotliwa, cała ucieszna, cała na to i przeniósł to na rynku a jednakże, po owym.\nmiedzybankowe - sprawdź! Zdybał przy żonie jednego ze wszystkich monarchów świata najmniej tego samego, mając trzech lekarzy wpodle.


Grzegorz Stanny: Uchwała, którą przegłosowaliśmy jest dla wspólnego dobra | Moja Kruszwica\nHome / Bachorce / Samorząd / Wola Wapowska / Grzegorz Stanny: Uchwała, którą przegłosowaliśmy jest dla wspólnego dobra\nGrzegorz Stanny: Uchwała, którą przegłosowaliśmy jest dla wspólnego dobra\nPrzemysław Bohonos 05:35:00 Bachorce , Samorząd , Wola Wapowska Edit\nGrzegorz Stanny zabrał głos w sprawie uchwały przegłosowanej przez radnych Rady Miejskiej. Odniósł się także do zarzutów, jakie padły pod jego adresem w ostatnim czasie.\nRadny określił przyjętą uchwałę jako taką, która pogodzi społeczności Bachorc i Woli Wapowskiej.\nPrzypomnijmy po zaproponowanym kompromisie przez komisję oświaty, grono pedagogiczne wstępnie odrzuciło propozycję połączenia placówek, pisząc w tej sprawie m.in. list do kuratorium. Potem jednak zmieniło zdanie i poprosiło o stopniowe przenoszenia klas z Woli Wapowskiej do Bachorc.\n- Myślę, że uchwała powinna pogodzić obie społeczności. Tworzy się wokół mnie świadectwo fałszywe, jakobym chciał zamknąć szkołę w Woli Wapowskiej. Nawet przez myśl mi nie przeszło, aby zamykać szkołę tak dobrą i o takich tradycjach-skomentował radny.\nNa sesji Rady Miejskiej obecni byli zarówno mieszkańcy Woli Wapowskiej, jak i Bachorc. Samorządowiec zwrócił się także i do nich.\n- To, co się stało, to jest podzielenie społeczeństwa. Chodzimy do wspólnej parafii, na zabawy, razem uczestniczymy w różnych imprezach. W kościele ostatnio było mowa i miłości i zgodzie, która buduje. Niezgoda jak stare przysłowie mówi-rujnuje. Dlatego dziękuje społeczeństwu obu szkół, że po różnych spotkaniach i tłumaczeniach wspólnie doszliśmy do zgody. To, co dzisiaj przegłosowaliśmy, jest dla dobra wspólnego, a nie tylko dla Woli Wapowskiej czy Bachorc-dodał radny.


Co Was najbardziej wkurza na drodze? - TDI.PL - tuning, chiptuning oraz eksploatacja silników diesla - FORUM\nCo Was najbardziej wkurza na drodze?\n« dnia: 17 Luty, 2012, 15:01:48 »\nJakie zachowanie najbardziej Was denerwuje na drodze?\nMnie osobiście strasznie wkurza jak jakiś kierowca nie sygnalizuje tego co chce zrobić, brak kierunkowskazu (na rondzie, podczas skrętu, albo nagłe zatrzymanie na środku drogi żeby wysadzić pasażera) wtedy mam ochotę wysiąść i takiego gamonia ahhhh wrrr szkoda gadać\nRównież denerwuje mnie jak właściciele swoich skuterów parkuję je na miejscach przeznaczonych dla samochodów zajmując całą powierzchnie, no bez przesady...\nOdp: Co Was najbardziej wkurza na drodze?\n« Odpowiedź #1 dnia: 18 Luty, 2012, 22:44:28 »\njak ktoś wlecze się lewym pasem, albo jak ktoś zarysuje komuś auto na parkingu i potem ucieka...\n« Odpowiedź #2 dnia: 20 Luty, 2012, 16:04:40 »\nbrak kultury, chamstwo, wyprzedzanie za wszelką cenę, brak poszanowania cudzego samochodu\n« Odpowiedź #3 dnia: 21 Luty, 2012, 12:10:46 »\nto co wymieniliście + jak ktoś jedzie na długich w nocy i ich nie wyłączy jak jedziemy mu z przeciwka, parę razy ostatnio miałem taka sytuacje i nawet mruganie długimi nie pomaga...\n« Odpowiedź #4 dnia: 24 Luty, 2012, 18:05:41 »\nwymuszanie i nie sygnalizowanie swoich manewrów\n« Odpowiedź #5 dnia: 28 Luty, 2012, 21:26:34 »\nfajnie też się idzie wkurzyć, jak z pasu lewoskrętnego ktoś się pcha na prosto\n« Odpowiedź #6 dnia: 05 Marzec, 2012, 15:05:08 »\nCytat: mariuszek w 28 Luty, 2012, 21:26:34\nw stolicy tylko tak się jeździ niestety\n« Odpowiedź #7 dnia: 06 Marzec, 2012, 23:15:06 »\nnie tylko w stolicy, a w każdy większym mieście nie lubię też jak ktoś porysuje auto na parkingu przypadkiem i ucieka od razu z miejsca nie wyjaśniając z właścicielem.\n« Odpowiedź #8 dnia: 13 Marzec, 2012, 18:09:49 »\nto ja i tak miałem ostatnio fajną sytuacje która wielu zaskoczy, centrum miasta, stoję na światłach, przede mną młoda kobieta w golfie 3, rozmawia przez telefon i rusza ze świateł (było pod górkę) jakoś źle ruszyła bo auto stoczyło jej się na tyle że trzasnęła mnie w przód po czym w końcu ruszyła iiii próbuje mi uciekać no to cóż jadę za nią, numery spisałem, ale aż w końcu mi uciekła, a raczej ja jej pozwoliłem uciec bo gonienie jej to była już głupota, sprawę zgłosiłem na policje, itd Natomiast wytłumaczenie tej kobiety było bezcenne 'ja nawet nie poczułam że kogoś uderzyłam'\ntakie sytuacje dopiero potrafią wkurzyć\n« Odpowiedź #9 dnia: 27 Kwiecień, 2016, 14:18:09 »\nBaby za kierownicą i tępi ludzie co na wariata lecą nagle na pasy\n« Odpowiedź #10 dnia: 04 Maj, 2016, 08:57:20 »\nrowerzyści "święte krowy", małolaty bez wyobraźni i którzy czują się jak w grze na drodze.\n« Odpowiedź #11 dnia: 29 Październik, 2017, 01:05:00 »\nCwaniaczki najczęściej w BMW, co wymuszają, zajeżdzają Ci drogę, a czasem jeszcze specjalnie Ci hamują jadąc przed.\n« Odpowiedź #12 dnia: 18 Luty, 2018, 19:10:42 »\nMnie wkurza jak jadę trasa i tuż przede mną wyjeżdża jakiś wiesmak (bez obrazy dla nikogo), jedzie kilkaset metrów i skręca, co gorsze w lewa stronę. Dodam, ze za mną nikt nie jedzie, wystarczy jakby chwile zaczekał. Nie jest to pojedynczy przypadek a niemal codzienność.\n« Odpowiedź #13 dnia: 17 Maj, 2018, 10:38:10 »\nJak ktoś wymusza i z drugiej strony stoi na środku i nie wie, że ma pierwszeństwo. A najbardziej - najczęściej spotykane czyli zajmowanie dwóch miejsc parkingowych na raz.\n« Odpowiedź #14 dnia: 05 Czerwiec, 2018, 11:18:36 »\nWkurza mnie to, ze przez taką głupotę typu wyścigi na drodze, nie można się czuć bezpiecznie nawet na przystanku autobusowym!


Lusterka Samochodowe łódź Czechosłowacka ⚡ ⇒【2021】\nLusterka samochodowe łódź czechosłowacka\nOferty kupna lusterka samochodowe łódź czechosłowacka! Dziś jest twój szczęśliwy dzień, ponieważ znaleźliśmy najlepsze produkty w najtańszej cenie. Nie trać czasu na szukanie produktów do kupienia lusterka samochodowe łódź czechosłowacka ponieważ już to dla Ciebie zrobiliśmy.\nGdzie mogę kupić Lusterka samochodowe łódź czechosłowacka ?\nPodwójny rozmiar lusterka samochodowe łódź czechosłowacka może stać się nieco mylący. Na 39 cali szerokości i 70 cali długości, wydaje się być to najmniejszy szablonowy rozmiar dostępny. Musiałbyś przejść do formatu łóżeczka, aby znaleźć coś mniejszego.\nSą to jedne z popularnych obecnie materacy na rynku dzisiaj. Po pierwsze, lateks jest naturalną substancją, będąca trwała i wygodna. Należy aczkolwiek pamiętać, że odrzucić wszystkie produkty lateksowe są wykonane tak samo. Faktycznie wiele materacy lateksowych ma możliwość być hybrydą odmiennych materiałów. Dlatego wiedza na temat wariantu lateksu pomoże Wam w procesie zakupu. Zdołasz być pewien, iż w porównaniu do produkcji, wyroby lateksowe będą różnić się jakością. Powyżej przedstawiamy najważniejsze korzyści;\nBy temu zapobiec, rotuj swoje co jakiś czas. O ile twój jest odwracalny, lepiej, ponieważ zdołasz go obrócić lub przerzucić. W ten sposób, wszelkie użyteczne strony pozostaną używane i żadna strona nie stanie się zwisać bardziej niż inne. Będzie to również zapobiec gromadzeniu się icky potu i kurzu w jednym obszarze.\nDostawa do domu Lusterka samochodowe łódź czechosłowacka\nWiele rodzice pragną wodoodpornego lusterka samochodowe łódź czechosłowacka dla berbecia lub nawet przedszkolnego wieku maluszka ponieważ mogą moczyć łóżko i drzeć. Wilgoć w a pozwoli pleśń, pleśń i bakterie rosnąć, robić mię bardzo niezdrowym dla dzieci. Wyłączny sposób całkiem wodoszczelny a jest spośród plastikiem. Wełna wydaje się być odporna na h2o, ale nie wydaje się być wodoodporna. Jeśli jest sporo wilgoci, przejdzie pani przez wełnianą podkładkę i zniszczy ją. Ponadto, alergie dzięki roztocza są problematyczne dla dzieci, natomiast roztocza uwielbiają egzystować w materacach. Mała gęstość, spożywczy polietylen jest najbezpieczniejszym wodoodpornym i odpornym na roztocza materiałem. Przeszukaj pokrycia z polietylenu i unikaj zakryć wykonanych z winylu lub innych elementów sztucznych.\nProcedura produkcji różnych firm gumy lateksowej bądź topper również wahać się od każdego innego rodzaju. Spośród assorted rodzaje strategie produkcji utlized, aktualny najbardziej rozpowszechnione jest proces wytwarzania.\nPrzegląd Lusterka samochodowe łódź czechosłowacka\nDobrą wiadomością jest to, że materace wykonane z naturalnych materiałów organicznych istnieją już dostępne. Dużo z nich ma możliwość również spełniać bądź przekraczać przepisy dotyczące palności dzięki pewnym, nietoksycznym składnikom. To kilka wskazówek dotyczących wyboru materaca pewnego dla dzieci:\nMaterace wodne pracują praktycznie na tejże samej zasadzie jak materace sprężynowe a, także powietrzne. Zamiast zwoju drutu lub sprężyny, lusterka samochodowe łódź czechosłowacka wodny wykorzystuje ciecz, która zapewnia mu wsparcie jak i również siłę oraz przechowuje jego formę. Zważywszy na unowocześnienia, na które to pozwala nowoczesna technologia, większość materacy wodnych obecnie bardzo wspomina siłą i wytrzymałością materace sprężynowe.\nLusterka samochodowe łódź czechosłowacka opinie\nLusterka samochodowe łódź czechosłowacka cena\nLusterka samochodowe łódź czechosłowacka ceny\nreflektory samochodowe używane\nparasol ogrodowy średnica 3m\nmaterac turystyczny składany camping\nparasol w dinozaury\nmaterac 180x200 twardy jysk


ImmunodiagDieta 44 IgG4 Diag - Centrum medyczne - choroby, schorzenia i diagnostyka układu pokarmowego - Zdrowe Jelita\nStrona główna 5 Produkt 5 ImmunodiagDieta 44 IgG4 Diag\nTest ImmunodiagDieta 44 IgG4 polega na pomiarze we krwi poziomu podklasy 4 przeciwciał (IgG4) swoistych dla 44 różnorodnych produktów pokarmowych. Badanie IgG4 jest bardziej specyficzne dla nietolerancji, które manifestują się objawami pozajelitowymi. Testy tej podklasy immunoglobulin dają bardziej klarowne wyniki wskazując lub bardzo silną reakcję. Wykryty podniesiony poziom przeciwciał świadczy o czynnej nietolerancji na konkretny składnik. W taki sposób możemy dowiedzieć się jakich pokarmów nasz organizm nie toleruje i jakich składników żywieniowych powinniśmy unikać. Nietolerancja pokarmowa IgG zależna stanowi niemal połowę wszystkich przypadków nadwrażliwości pokarmowych. Schorzenia te rozwijają się w dowolnym wieku i mogą dotyczyć różnorodnych pokarmów. IgG-zależna nietolerancja pokarmowa charakteryzuje się opóźnioną reakcją na spożycie alergenu – objawy pojawiają się dopiero po kilku godzinach, dobie lub nawet po 2-3 dniach. Taki mechanizm znacznie utrudnia postawienie diagnozy. Podwyższone stężenie przeciwciał w stosunku do określonego alergenu jest wskazaniem do ograniczenia bądź eliminacji danego pokarmu z diety. Cofnięcie się nietolerancji pokarmowej to ustąpienie dokuczliwych objawów, a tym samym poprawa samopoczucia i jakości życia pacjenta. Wyleczenie schorzeń tego typu to także zmniejszone ryzyko powikłań, takich jak otyłość i cukrzyca.\nJakie produkty pokarmowe badane są w teście ImmunodiagDieta 44 IgG4?\nKakao Orzech arachidowy\nSoja Pieprz czarny\nMięso wieprzowe Mięso wołowe\nMięso kacze Wiśnia\nWinogrono Mleko kozie\nSurowe mleko Białko jajka kurzego\nOrzech laskowy Czosnek\nImbir Czarna herbata\nZalety badania ImmunodiagDieta 44 IgG4 dostępnym w naszym ośrodku\nW celu wykonania badania ImmunodiagDieta 44 IgG4 zamów je przez stronę internetową, bądź skontaktuj się z nami telefonicznie. Po zamówieniu badania otrzymasz poprzez wiadomość SMS kod na badanie, z którym wystarczy zgłosić się do dowolnego z dostępnych punktów na pobranie materiału do badania. Po podaniu numeru pracownikowi punktu pobrań, od pacjenta pobrana zostanie krew żylna. Do tego procesu Pacjent nie musi przygotowywać się w żaden specjalny sposób. Gotowy wynik badania odbierzesz w punkcie pobrań lub drogą internetową.\nilość ImmunodiagDieta 44 IgG4 Diag\nO badaniu Alergiami nazywane są schorzenia, które polegają na nieprawidłowej reakcji organizmu na obecne w środowisku alergeny. Wśród najpowszechniej występujących alergii...


4. Regulamin – niniejszy Regulamin określający ogólne warunki sprzedaży oraz zasady świadczenia usług drogą elektroniczną w ramach sklepu internetowego lussuria.pl;\n5. Sklep internetowy (Sklep) – serwis internetowy dostępny pod adresem www.lussuria.pl, za pośrednictwem którego Klient może w szczególności składać Zamówienia;\n7. Umowa sprzedaży – umowa sprzedaży Towarów w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, zawarta pomiędzy lussuria.pl a Klientem, zawierana z wykorzystaniem serwisu internetowego Sklepu;\n1. Niniejszy Regulamin określa zasady korzystania ze sklepu internetowego dostępnego pod adresem www.lussuria.pl.\n3. Sklep internetowy lussuria.pl, działający pod adresem www.lussuria.pl, prowadzony jest przez Royal Fashion Vipol Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,\nAleje Jerozolimskie 214, 02-486 Warszawa.\nZarejestrowany w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności (CEIDG), prowadzonej przez Ministra właściwego do spraw gospodarki: REGON: 368499313,\nwpisaną do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez SĄD REJONOWY DLA M.ST.WARSZAWY W WARSZAWIE, XII WYDZIAŁ GOSPODARCZY KRAJOWEGO REJESTRU SĄDOWEGO, pod numerem 0000700112.\n7. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa lussuria.pl zastrzega sobie możliwość ograniczenia świadczenia usług za pośrednictwem Sklepu internetowego do osób, które nie ukończyły 18 lat. W takim przypadku potencjalni Klienci zostaną o powyższym powiadomieni.\n8. Klienci mogą uzyskać dostęp do niniejszego Regulaminu w każdym czasie za pośrednictwem odsyłacza zamieszczonego na stronie głównej serwisu www.lussuria.pl oraz pobrać go i sporządzić jego wydruk.\nLussuria.pl może pozbawić Klienta prawa do korzystania ze Sklepu Internetowego, jak również może ograniczyć jego dostęp do części lub całości zasobów Sklepu Internetowego, ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku naruszenia przez Klienta Regulaminu, a w szczególności, gdy Klient:\n- dopuści się innych zachowań, które zostaną uznane przez lussuria.pl za zachowania niezgodne\nz obowiązującymi przepisami prawa lub ogólnymi zasadami korzystania z sieci Internet lub godzące w dobre imię lussuria.pl.\nOsoba, która została pozbawiona prawa do korzystania ze sklepu internetowego, nie może dokonać powtórnej rejestracji bez uprzedniej zgody lussuria.pl.\n- korzystania ze Sklepu internetowego w sposób nieuciążliwy dla innych klientów oraz dla lussuria.pl,\n1. W celu zawarcia Umowy sprzedaży za pośrednictwem Sklepu internetowego należy wejść na stronę internetową www.lussuria.pl i dokonać wyboru Towaru podejmując kolejne czynności techniczne w oparciu o wyświetlane Klientowi komunikaty oraz informacje dostępne na stronie.\n6. Informacje o Towarach podane na stronach internetowych Sklepu stanowią ofertę, w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Wysłanie przez Klienta Zamówienia stanowi oświadczenie woli zawarcia z lussuria.pl Umowy sprzedaży, zgodnie z treścią Regulaminu.\nCzas realizacji zamówień w Sklepie wynosi 1 dzień. Realizacja zamówień dokonanych po godz. 11.00 przechodzi na kolejny dzień\n( w rozumieniu Regulaminu: kolejny dzień roboczy).\nKoszty dostawy znajdują się w zakładce: Koszty wysyłki.\nCzas realizacji zamówień w Sklepie wynosi 1 dzień.\nRealizacja zamówień dokonanych po godz. 11.00 przechodzi na kolejny dzień\nCennik przesyłek kurierskich znajduje się pod adresem: Koszty Wysyłki.\n3. Sklep zastrzega sobie prawo do automatycznego anulowania zamówień nieopłaconych w terminie 10 dni kalendarzowych od daty złożenia zamówienia.\nKonsument zobowiązany jest dostarczyć zwracany towar w oryginalnie zapieczętowanym opakowaniu, bez wad fizycznych oraz prawnych.\nAdres e-mail: kontakt@lussuria.pl\nMogą Państwo również wypełnić i przesłać formularz odstąpienia od umowy lub jakiekolwiek inne jednoznaczne oświadczenie drogą elektroniczną na naszej stronie internetowej lussuria.pl. Jeżeli skorzystają Państwo z tej możliwości, prześlemy Państwu niezwłocznie potwierdzenie otrzymania informacji o odstąpieniu od umowy na trwałym nośniku (na przykład pocztą elektroniczną).\n4.Aby zachować termin do odstąpienia od umowy, wystarczy, aby wysłali Państwo informację dotyczącą wykonania przysługującego Państwu prawa odstąpienia od umowy przed upływem terminu do odstąpienia od umowy/ do skorzystania z prawa zwrotu towarów w sklepie lussuria.pl.\n7. W pudełku ze zwracanym przedmiotem powinien znajdować się wypełniony formularz odstąpienia od umowy.\n8. W związku z obrotem bezgotówkowym w Sklepie lussuria.pl- Sklep zastrzega sobie prawo do nieodbierania przesyłek za pobraniem.\n- za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: kontakt@lussuria.pl.\nZwroty kosztów transakcji realizowane są przelewem bankowym. W przypadku wpłat przez inny system płatności, np. PayU\ntransakcje realizowane są na numer konta z jakiego wpłata dotarła.\nSklep zobowiązuje się dostarczyć Konsumentowi Towar wolny od wad.\nSklep informuje, iż wszystkie zgłoszenia reklamacyjne weryfikowane są w trybie indywidualnym, a powyższe powody odrzuceń reklamacji są jedynie przykładowymi.\nLussuria.pl nie jest producentem Towarów i na sprzedawane produkty nie udziela dodatkowej gwarancji. Producent może ponosić odpowiedzialność z tytułu gwarancji sprzedanego Towaru na warunkach oraz przez okres wskazany w karcie gwarancyjnej. Jeśli dokument gwarancyjny przewiduje taką możliwość, Klient może również zgłaszać swoje roszczenia w ramach gwarancji bezpośrednio w autoryzowanym serwisie, którego adres znajduje się w karcie gwarancyjnej. Gwarancja nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień Klienta wynikających z przepisów o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej.\n1. Lussuria.pl podejmuje działania w celu zapewnienia w pełni poprawnego działania Sklepu internetowego, w takim zakresie, jaki wynika z aktualnej wiedzy technicznej i zobowiązuje się usunąć\n2. Klient może powiadomić nas o wszelkich nieprawidłowościach lub przerwach w funkcjonowaniu serwisu Sklepu Internetowego. Nieprawidłowości związane z funkcjonowaniem Sklepu prosimy zgłaszać drogą elektroniczną na adres: kontakt@lussuria.pl\nz Konsumentami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich. Podmiotem uprawnionym do pozasądowego rozwiązywania sporów między lussuria.pl a Konsumentem jest: Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej dostępny pod adresem: http://www.wiih.org.pl/index.php?id=137&id2=136. Konsument może do tego podmiotu złożyć wniosek\n1. Administratorem Pani/a danych osobowych jest Royal Fashion Vipol sp. z o. o. Aleje Jerozolimskie 214 02-486 Warszawa e-mail: admin@lussuria.pl. Administrator nie wyznaczył Inspektora Ochrony Danych. W sprawach związanych z Pani/a danymi proszę kontaktować się z pod numerem telefonu +48 608 095 497.\n• w celu zawarcia i wykonania umowy sprzedaży na podstawie art. 6 ust. 1 b RODO,\n• w celu wysyłania Newsletter’a na podstawie zgody i art. 6 ust. 1 a RODO,\n• a także do celów marketingowych na podstawie art. 6 ust. 1 f RODO.\n• ograniczonym profilowaniu wykonywanym przez dostawcę usług CRM, ERP i in. w chmurze obliczeniowej, specyficznych dla działalności sklepu internetowego (dalej – Platformę) w celu wykorzystania tzw. algorytmów rekomendacyjnych; innymi słowy będziemy podpowiadać Ci, jakie podobne produkty do już kupionych mogłbyby Cię jeszcze zainteresować,\n• korzystaniu z usług Facebook i Google jako współadministratorów danych osobowych, jeśli logujesz się do naszego sklepu przez te usługi lub jesteś na naszym fanpage’u lub Instagramie Lussuria.pl; w szczególności logując się przy zakupie przez Facebook lub Google ujawniasz swoje dane osobowe tym firmom i umożliwiasz ich przetwarzanie w zakresie wynikającym z ich polityk prywatności.\n• Platfomie w celu należytego wykonania umowy sprzedaży oraz w celach marketingowych wyżej opisanych,\n• Facebook, Google są administratorami Twoich danych osobowych – których my jesteśmy współadministratorem – w przypadku logowania się do naszego sklepu przez usługi tych firm; w tym przypadku Pana/-i dane osobowe są przetwarzane zgodnie z ich politykami prywatności także w pewnym zakresie w USA, gdzie zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej jest wystarczający poziom ochrony Twoich danych,\n• firmom kurierskim zgodnie z aktualnym wykazem możliwości wysyłki, z których Poczta Polska przekazuje Pana/-i dane poza obszar UE, tj. do USA, gdzie zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej jest wystarczający poziom ochrony Pana/-i danych – w celu należytego wykonania umowy sprzedaży w zakresie obowiązku przewozu,\n• obsłudze księgowej w celu należytego wykonania umowy sprzedaży,\n• obsłudze prawnej w celu zapewnienia zgodności z prawem naszej działalności.\n6. Dane będą przechowywane przez okres wykonania umowy sprzedaży i trzech lat od jej wykonania przez nas jako administratora. Wymienieni wyżej współadministratorzy lub procesorzy przechowują dane osobowe w okresach wynikających ze specyfiki ich działalności, np. obsługa księgowa – przez okresy przedawnienia należności publicznoprawnych i trwania obowiązków archiwizacyjnych, obsługa prawna – przez okres trzech lat od rozwiązania z nią przez nas współpracy, Facebook, Google, firmy kurierskie – przez okresy wynikające z ich polityk prywatności.\n2. Rozstrzyganie ewentualnych sporów powstałych pomiędzy lussuria.pl a Klientem, który nie jest Konsumentem zostaje poddane sądowi właściwemu ze względu na naszą siedzibę.


Dlaczego Kresy? – Ewa Maria and Friends\nPosted on 06/09/2013 23/04/2017 by Ewa Maria\nAby odpowiedzieć sobie na to pytanie, powinienem najpierw odpowiedzieć na inne, a mianowicie – czym były i czym są (do dzisiaj) dla wielu z nas, dla mnie – Kresy?\nDzisiaj, coraz częściej dla większości Polaków, zwłaszcza tych z najmłodszych pokoleń słowo „kresy“ nie oznacza niczego szczególnego, poza tym, że odnosi się do terenów przygranicznych byłej Rzeczpospolitej, leżących obecnie poza jej terytorium, zarówno na Wschodzie jak i na południu (Zaolzie), oraz że używane jest w pojęciu sensu stricto historycznym, geograficznym, politycznym oraz mentalnym. Fakt ten świadczy o małej wiedzy historycznej społeczeństwa i braku zainteresowania tymi, jakże bliskimi dla tysięcy naszych rodaków, terenami, będącymi często kolebką ich rodów, miejscem ich dzieciństwa, czy też dawno opuszczonym gniazdem, po którym pozostały tylko wspomnienia.\nWiedzą historyczną dotyczącą Kresów niech zajmują się historycy (ale tylko ci obiektywni, rzetelni). Politycy niech nie przeszkadzają w szukaniu społecznego porozumienia pomiędzy tymi którzy na kresach dawno temu żyli, a tymi którzy dzisiaj te tereny zamieszkują, lecz niechaj im w tym pomagają. A poeci, pisarze…, niech piszą o tej kresowej ziemi, o jej mieszkańcach, ich kulturze, tradycji, patriotyzmie. Niech utrwalają w swoich wierszach, poematach, powieściach, piękno przyrody i architektury. Niech przekażą swoim czytelnikom swoje emocje, swoje oddanie, swoje uczucia…, na pamiątkę dla przyszłych pokoleń.\nNa Wołyniu byłem tylko raz, i to przed wielu laty. Pamiętam ziemię łucką jak przez mgłę. Może to i dobrze, że dzisiaj nie szukam w przeszłości tamtych emocji, towarzyszących mi podczas podróży po terenie, który czasami pojawiał się we wspomnieniach moich odeszłych już przodków, a który podobnie jak oni, dzisiaj istnieje już tylko w moich sentymentalnych emocjach.\nTak jak po moich przodkach pozostały, znaczone przez czas, kamienie na cmentarnych kopcach, tak i w dalekim, ukraińskim (od lat), pejzażu Wołynia, po starym przysiółku z drewnianym dworkiem, postawionym na kamiennej podmurówce, pozostało kilka obrośniętych mchem granitowych brył oraz resztki zmurszałej studni – niemi świadkowie dawnej świetności.\nCzasami, kiedy zamknę oczy, wydaje mi się, że widzę tamten czas, dramat moich przodków i tysięcy im podobnych, zmuszonych do pozostawienia swoich gniazd, do ucieczki (najpierw) z zaboru rosyjskiego, do innych zaborów w obawie przed zsyłkami, potem (w okresie późniejszym) w głąb świeżo odrodzonej Drugiej Rzeczypospolitej, przed komunistami, aż w końcu w okresie wojennym i powojennym do Polski, przed ukraińskimi „sąsiadami“. Wydaje mi się wówczas, że czuję tamtą atmosferę, głosy tamtych ludzi, ich płacz i ich śmiech, ich siłę i niemoc, ich miłość i nienawiść, ich szarą uwikłaną w naszą historię, rzeczywistość.\nNasz rodowy exodus rozpoczął się już w 1906-7 roku, kiedy to mój pradziadek, wraz z młodą żoną oraz pięcioletnim wówczas dzieckiem (po latach moim dziadkiem) musiał uciekać przed carską policją, po tym, jak podczas rewizji znaleziono u niego „bibułę“ międzynarodówki socjalistycznej. Co prawda pradziadek nigdy nie należał do żadnej organizacji lewicowej, a ulotka mogła być pozostałością po jednym z gości, których zgodnie z zasadą „ gość w dom, Bóg w dom“ przewijało się wielu, to jednak za posiadanie tego typu druków (nawet nieświadomie) groziło zesłanie na Sybir. Na szczęście, podczas rewizji pradziadka nie było w domu, co uchroniło go przed katorgą, ale skazało na ucieczkę. Osiedlił się z rodziną w Radomiu, gdzie mieszkał aż do uzyskania przez Polskę niepodległości. W 1925 roku przeprowadził się do Lublina, gdzie rok później przyszedł na świat mój ojciec.\nNa Kresach pozostała jeszcze jego siostra i rodzice, którzy musieli również uciekać do Polski. Tym razem przed bolszewizmem i oprawcami z czerwoną gwiazdą na sztandarach, niosącymi wyzwolonym spod kapitalizmu narodom swoją ideologię, śmierć oraz nienawiść do tak zwanych kułaków i (jak to oni nazywali) burżuazji, począwszy od najdrobniejszej szlachty zaściankowej, a na rodach magnackich skończywszy. Było to w styczniu 1919 roku, zaraz po zakończeniu pierwszej wojny światowej i zajęciu części Wołynia przez bolszewików.\nTak – dla nas Polaków ziemia wołyńska, ostatnie (powiedzmy) dwieście pięćdziesiąt lat, począwszy od zaborów, a na rzezi dokonanej podczas ostatniej wojny na ludności polskiej, skończywszy, stała się ziemią przeklęta, ziemią użyźnioną polską krwią, polskimi łzami, polską tragedią. Tej ziemi ze względu na pamięć naszych przodków nie wolno nam nigdy zapomnieć.\nNie oznacza to jednak, że mamy wypominać i szukać pomsty. Wprost przeciwnie. Dzisiaj musimy poszukiwać tego, co łączy, a nie dzieli, co chroni, a nie naraża, co pozwala żyć w pokoju i w spokoju sumienia, a nie wyzwala nienawistne emocje.\nDlaczego o tym piszę i dlaczego tak wiele czasu poświęcam Kresom? Może dlatego, by spłacić dług wdzięczności moim przodkom, dzięki którym jestem, kim jestem. To dzięki ich informacjom, zapisanym w genach, poczułem sympatię do ich gniazda i silną więź z tymi, o których zwykliśmy mówić – Kresowiacy.\nTo prawda, – jestem genetycznie spłodzonym Kresowiakiem. Odnalazłem swoją kresową tożsamość i jest mi z tym dobrze.\nW opuszczonej zagrodzie\nHistoria śpi spokojnie\nKolejnego aktu prawdy\nDziko rosnąca jabłoń\nOd zawsze wierna ziemi\nNa której kwitło życie\nRodzi ocet w owocach.\nStary zwalony żuraw\nZagląda do pustej studni\nZginając zmurszały kark\nTrwa w pozie żebraczej\nGliniany pusty dzbanek\nLeżący obok krzyża\nOkryty wilgotnym mchem\nPrzypomina o przemijaniu\nA Mur z ciemnego kamienia\nPodobny do ściany płaczu\nWciąż prosi o proste psalmy\nW intencji dawno odeszłych\nI tylko w starym dębie\nNiby duchy przeszłości\nWołają głosy sumienia\nKtórych dziś nikt nie słyszy\nTyle po Nich zostało,\nIle pozostało ich w nas\nWiersz poświęcam miejscom na Wołyniu, w których kiedyś kwitło życie, a które pozostały dzisiaj tylko w ludzkiej pamięci\nBerlin, listopad 2010\nSerce dla Grodna\nStanąłem bosymi stopami\nNa skąpanym w słońcu\nLeniwie płynącego Niemna.\nW niespokojnym nurcie,\nJak w otwartej księdze,\nZapisaną znakami czasu.\nHistorię ludzkiego losu\nNa wieczność połączyła,\nW niezmiennym korycie,\nKresowa, wierna rzeka.\nI to miasto, wspaniałe,\nJak zawsze dumne,\nW sercach zrodzonej\nNaszej polskiej kultury.\nNa każdym rogu ulicy,\nW każdej otwartej bramie,\nGościnne słowa grodzian,\nPolskojęzyczne – witamy!\nOdcisnąłem bosymi stopami,\nNa złotopiaszczystym brzegu\nLeniwie płynącego Niemna,\nZnak mojego „ jestem”\nMoją małą, polską tęsknotę.\nBerlin 04.12. 2008\nA nad Bugiem…\nA nad Bugiem unosi się mgiełka\nI nikt nie pyta do kogo należy\nPo jednej stronie płacząca wierzba\nPo drugiej zapach rosnącej macierzy.\nNad brzegami słońce leży cieniem\nI nikt promieni o paszport nie prosi\nPo jednej stronie ptaki wiją gniazda,\nPo drugiej…, stada żubrów, łosi.\nZaś w jego lustrze niebo się przegląda\nNikt mu nie zabrania, całe lustro wolne.\nPo jednej stronie księżyc srebrny płowy\nPo drugiej gwiazdy, niby wojsko polne.\nI tylko melodia z każdego brzegu inna\nNikt jej nie może zagłuszyć, wyciszyć\nPo jednej stronie tęsknota za Polską\nA po tej drugiej, polską mowę słyszysz.\nTe małe, brukowe uliczki\nŻywe w słowie wieszcza\nKamienie nieco wytarte\nPo którym stąpał Adam\nKu swojej wielkiej sławie\nPachnące duchem epoki.\nTa „Ostra święta Brama”\nOstoja Panienki Wileńskiej\nSchody nieco skrzypiące\nOd wieków takie same,\nNiosące radość wiernym\nSpieszącym ku światłu.\nTe polskowierne kościoły,\nDomy spowite modlitwą.\nMiejsca wiecznej ciszy\nGdzie czasem słychać głosy\nSzeptu dawnej już historii,\nW psalmach dziękczynnych.\nI ten grób pośród Krzyży.\nNapis na czarnej płycie\n-„Matka i Serce Syna” –\nTen śpiący snem pokoju\nSymbol polskiego świtu,\nTwórca naszych Legionów.\nJakże znaną polszczyzną\nRozmawia historia Wilna\nKarmiąc chlebem wiślanym,\nPachnąc maciejką po zmroku\nLub jaśminem o poranku.\nPowtarzając z tęsknotą.\n„Panno, co jasnej bronisz…”\nI to jest właśnie Wilno.\nBerlin, 11.03. 2009\nPosted in Roman BrodowskiTagged Kresy, wpis po polsku\nPrevious Post Krawaty / Krawatten\nNext Post Ausflug in Berlin 2 – Dahme


Jest zakaz używania petard : bilgorajska.pl (petardy, Lubelszczyzna, wojewoda lubelski, zakaz, fajerwerki)\n> Start > Aktualności > Jest zakaz używania petard\nRozporządzenie wydane zostało w celu ochrony życia, zdrowia i mienia osób oraz zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego. Zakaz używania artykułów pirotechnicznych w miejscach publicznych na terenie województwa obowiązuje od 24 grudnia 2019 r. do 31 stycznia 2020 r. (z wyjątkiem 31 grudnia 2019 r. i 1 stycznia 2020 r. - Nowego Roku).\nJest zakaz używania petard, 0 out of 5 based on 0 ratings\nLUW/red. dodany 28 grudnia 2019\ntagi: petardy, wojewoda lubelski, zakaz, fajerwerki\nniewysoki blondyn Ale jedną petardę pod domem burmistrza to muszę wystrzelić :)


W wielu domach jesteśmy w stanie spotkać piece gazowe. Służą one po największej części do ogrzewania zarówno pomieszczeń, jak i wody. Jeśli idziemy wziąć prysznic uruchamiamy taki piec. Efektem tego jest fakt, że z kranu leci wrząca woda. A jakkolwiek nie wyobrażamy sobie życia bez ciepłej wody. Byłoby to właściwie uciążliwe, wobec tego wypróbuj Kuros […]\nW wielu domach jesteśmy w stanie spotkać piece gazowe. Służą one po największej części do ogrzewania zarówno pomieszczeń, jak i wody. Jeśli idziemy wziąć prysznic uruchamiamy taki piec. Efektem tego jest fakt, że z kranu leci wrząca woda. A jakkolwiek nie wyobrażamy sobie życia bez ciepłej wody. Byłoby to właściwie uciążliwe, wobec tego wypróbuj Kuros Serwis vaillant kraków. Właśnie dlatego również montujemy takie piece gazowe, aby uprościć sobie życie. Idziemy z postępem. Jeszcze kilkanaście lat temu nikt nie słyszał o takich piecach, dzisiaj nieomalże w każdym domu możemy je spotkać – są oraz w blokach i w domach. Z reguły są to piece wiszące. Bardzo nieraz na takie piece mówimy po prostu piecyki. Nie są to bowiem olbrzymie piece, ciężkie, zawiłe w obsłudze. Takich piecyków używamy każdego dnia, po parę czy nawet kilkanaście razy. Jakkolwiek ciepłej wody potrzebujemy bezustannie, by umyć się, zmyć garnki po obiedzie, by posprzątać mieszkanie. Piece gazowe są niesłychanie praktyczne. Wiesza się je w odpowiednim miejscu. Nie przeszkadzają, nie zawadzają. Są w rzeczywistości wymagane. A na rynku jest nadzwyczaj dużo takich pieców. źródło: owlosienie lonowe


Przestrzeń publiczna - Architektura, planowanie, zabytki\nO tym, czy miasto jest dobrym miejscem do życia, w dużej mierze decyduje jakość jego przestrzeni publicznej. Dlatego jej naprawa i uporządkowanie jest jednym z głównych zadań, jakie wyznaczyliśmy sobie w Programie Rewitalizacji.\nW ścisłej współpracy z architektami, urbanistami oraz mieszkańcami i mieszkankami konstruujemy plany przebudowy poszczególnych ulic, kładąc nacisk na uspokojenie ruchu, uregulowanie parkowania i zazielenienie. Staramy się pogodzić interesy pieszych, rowerzystów i kierowców.\nZależy nam na tworzeniu przestrzeni publicznych, w których ludzie będą chcieli przebywać i do których będą chcieli wracać, gdzie każdy znajdzie właściwą dla siebie aktywność. Myślimy o placach, parkach, skwerach, jako przestrzeniach otwartych, bezpiecznych, dostępnych dla każdego, bez względu na wiek czy stopnień sprawności, dobrze zaprojektowanych, zachęcających do odpoczynku, rekreacji i spotkań z innymi. Dobra przestrzeń publiczna sprzyja nawiązywaniu i pogłębianiu relacji międzyludzkich, a tam gdzie istnieją więzi sąsiedzkie żyje się znacznie lepiej. Lepsze życie – to nasz cel.\nWięcej informacji o poszczególnych projektach i działaniach, realizowanych w ramach Zintegrowanego Programu Rewitalizacji znajdziesz poniżej.\nUlice, chodniki, drogi rowerowe, tory tramwajowe\nW ramach Zintegrowanego Programu Rewitalizacji realizowane są również projekty usprawniające komunikację na obszarze rewitalizacji.\nCentrum Lokalne Lubelska 30/32\nPark Michałowski przy ulicy Kawęczyńskiej na Pradze-Północ zmienił się zgodnie z oczekiwaniami mieszkańców w sąsiedzki zieleniec położony w okolicach Młyna Michla.\nSkwer pomiędzy ulicami Letnią i Kamienną\nSkwer pomiędzy ulicami Letnią i Kamienną na Pradze Północ z nieużytku zmienił się w zadbane i zielone miejsce dla mieszkanek i mieszkańców.\nPraga jest miejscem, gdzie życie sąsiedzkie toczy się w przestrzeni publicznej – dziś głównie w bramach i na wewnętrznych podwórkach. Jej klimat tworzą ludzie, którzy znają się od lat. Chcemy zachęcić mieszkanki i mieszkańców do korzystania również z ulicy, poprzez przekształcenie jej w woonerf. Nazwa pochodzi z języka niderlandzkiego, bo jest to rozwiązanie wynalezione i stosowane w Holandii, oznacza przestrzeń która łączy funkcje ulicy, deptaku, i parkingu , ruch jest tam...\nNa_prawa Ulic (6 ulic)\nZmieniamy praskie ulice, by ułatwić korzystanie z nich pieszym, rowerzystom i kierowcom. Realizujemy pilotażowy projekt „Na_Prawa Ulic”. Razem z mieszkańcami i projektantami opracowaliśmy koncepcje przekształceń sześciu praskich ulic.


Wdrażanie nowoczesnych systemów informatycznych - Smutne Misie\nStart » Specjalizacja » Informatyczne » Wdrażanie nowoczesnych systemów informatycznych\nDodano: 2015-08-03Kategoria: Specjalizacja / Informatyczne\nRzetelną i fachową obsługą infrastruktury informatycznej firm, niezależnie od ich wielkości i przedmiotu działalności, zajmuje się serwis komputerowy JSCo. Wieloletnie doświadczenie i starannie wyselekcjonowana kadra pracownicza pozwalają na systematyczne poszerzanie oferowanego zakresu usług oraz poprawę ich jakości. Jedną z najnowszych usług wprowadzonych do oferty wyróżnionego serwisu komputerowego, jest wdrażanie nowoczesnych systemów informatycznych do firm o różnej specyfice działalności. Jednym z takich uniwersalnych programów sprawdzających się między innymi w dziedzinie finansów i księgowości, jest RAKSSQL. Wymieniony system jest niezwykle przydatny i efektywny w zakresie sprawnego prowadzenia kluczowego dla każdej firmy działu kadr i płac. System RAKSSQL posiada też wiele innych przydatnych funkcji, które szczegółowo poznamy, zamawiając jej prezentację w omawianym serwisie komputerowym.\nKawa wielu z nas stawia rano na nogi. Jest nieodzownym elementem wszelkich spotkań rodzinnych, towarzyskich. Wielu z nas nie wyobraża sobie bez niej ciasta, czy porannego śniadania. Mimo, że w Polsce pojawiła się dopiero po odsieczy wiedeńskiej na dobre zadomowiła się w ...


Koncert z okazji 100-lecia niepodległości | J.M Jackowski\nWe wtorek 30 października w stołecznej Operze Narodowej odbył się uroczysty koncert z okazji stulecia odzyskania niepodległości. Koncert objął swoim patronatem Prezydent RP Andrzej Duda, który w swoim wystąpieniu podkreślił rolę wielkich polskich polityków tamtego czasu, słynnych „sześciu ojców odzyskania niepodległości”.\nDzisiejszy koncert to hołd. To przede wszystkim podziękowanie Panu Bogu za wolną i niepodległą ojczyznę, która wróciła w 1918 r. – powiedział prezydent RP.\nZ okazji 100. rocznicy odzyskania niepodległości został skomponowany przez prof. Pawła Łukaszewskiego specjalny utwór Te Deum Polonia- dzieło wdzięczności Bogu i wszystkim tym, którzy przyczynili się do odzyskania przez Polskę niepodległości\nna zdjęciu Agnieszka i Jan Maria Jackowscy z Państwem Golec\nWśród publiczności przybyłej na koncert był obecny senator RP Jan Maria Jackowski z małżonką. Udział wzięli przedstawiciele świata kultury , korpusu dyplomatycznego oraz duchowieństwa i kombatanci.\nna zdjęciu: senator z Lechem Charewiczem – kombatantem Powstania Warszawskiego\nOprócz Orkiestry Teatru Wielkiego – Opery Narodowej wystąpili też wybitni wykonawcy scen artystycznych.\nPo zakończonym koncercie odbyło się spotkanie podczas którego uczestnicy podejmowali tematy związane z nasza historią ale też z czekającymi nasza Ojczyznę wyzwaniami.