Podkategoria: artykuły ogrodnicze - strona 1 - FIRMOWY.eu: Reklama dla firm a wyszukiwarka usług dla klientów.\nFirmę dodano: 02 03 2015r, wizytówkę wyświetlono już: 636 razy.\nOferujemy profesjonalne prace ogrodnicze. Projektujemy, zakładamy oraz pielęgnujemy wszelkiego typu tereny zielone. Możemy dla Państwa stworzyć wyjątkową aranżację przydomowego ogrodu czy ogródka, zieleni miejskiej, tarasu, zieleni przylega...\nFirmę dodano: 22 10 2015r, wizytówkę wyświetlono już: 10449 razy.\nHarasimowicz Architektura Krajobrazu to najwyższej jakości usługi ogrodnicze wykonywane na Kujawach - Toruń, Bydgoszcz, Grudziądz, etc. Chcielibyśmy zaoferować Państwu przede wszystkim zakładanie systemów nawadniania, oczek wodnych czy font...\nFirmę dodano: 11 02 2015r, wizytówkę wyświetlono już: 691 razy.\nSpecjalizujemy się w sprzedaży asortymentu niezbędnego do samodzielnego założenia i utrzymania ogrodu. Wykonujemy dodatkowo szereg usług związanych z zarządzaniem ogrodem. Mamy umiejętności układania kostki brukowej, wspieramy w uprawie roś...\nFirmę dodano: 17 12 2015r, wizytówkę wyświetlono już: 580 razy.\nFirmę dodano: 25 06 2015r, wizytówkę wyświetlono już: 613 razy.\nStrona internetowa hurtowni ogrodniczej działającej od 2000 w Kobyłce – woj. mazowieckie. W naszej ofercie posiadamy różnorodne podłoża ogrodnicze (torf, humus, kora sosnowa i inne), a także wydajne długoterminowo nawozy zapewniające glebie...\nFirmę dodano: 30 11 2015r, wizytówkę wyświetlono już: 575 razy.\nFirma Efektowny Ogród świadczy usługi z zakresu zakładania przydomowych ogrodów, trawników, skwerów oraz innej zieleni. Tworzymy ogrody od podstaw lub odnawiamy istniejące już projekty. Roślinność dopasowujemy do konkretnego miejsca, oczeki...\nFirmę dodano: 01 08 2017r, wizytówkę wyświetlono już: 446 razy.\nGrowBox to specjalistyczny sklep oferujący między innymi boksy uprawowe. Tak rozpoczęła się nasza działalność i od tego typu produktów zaczęliśmy swoją działalność. Obecnie nasza oferta jest już dużo lepiej rozwinięta i w sprzedaży znajduje...\nFirmę dodano: 23 07 2018r, wizytówkę wyświetlono już: 287 razy.\nW ofercie zakładu ogrodniczego Sequoia znajdą Państwo szeroki wybór roślin doniczkowych i roślin balkonowych. Uzupełnieniem oferty są krzewy i drzewa ozdobne. Ponadto polecamy w bardzo przystępnych cenach ziemię, nawozy czy doniczki. Posiad...\nFirmę dodano: 24 03 2017r, wizytówkę wyświetlono już: 458 razy.\nInteresują Cię nowe donice do domu i ogrodów? A może nosisz się z zamiarem zakupu kompostownika? W naszej ofercie znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz. Dzięki swojej samowystarczalności i wykwalifikowanej kadrze pracowniczej jesteśmy w s...\nFirmę dodano: 15 06 2019r, wizytówkę wyświetlono już: 203 razy.\nRenomowany sklep ogrodniczy gardenowo. pl to najlepsza inwestycja w Państwa ogród. Klienci znajdą tutaj wszystko co jest potrzebne do uprawy ogrodu. W ofercie jest ponad 1000 różnych odmian sadzonek które można wykorzystać we własnym, ogrod...\n© Copyright 2021 www.firmowy.eu. All Rights Reserved. |Mapa katalogu | |Online: 17| Najwyżej ocenione


Beata Szydło na spotkaniu z papieżem Franciszkiem\nBeata Szydło w koronkowej mantylce na spotkaniu z papieżem Franciszkiem w Watykanie. Szefowa polskiego rządu na swojej pierwszej audiencji papieskiej pokazała się w czarnej sukience za kolano, na którą założyła marynarkę w tym samym kolorze. Czyżby pani premier wzorowała się na Pierwszej Damie, która kilka miesięcy temu wybrała bardzo podobną stylizację z czarną, koronkową mantylką w roli głównej? Niestety - Agata Duda została wówczas mocno skrytykowana przez internautów, którzy stwierdzili, że zakładanie mantylki nie jest już obowiązkowe i można zastąpić ją delikatnym kapeluszem, bądź innym stonowanym nakryciem głowy, które nie sprawia, że całość wygląda jak smutna stylizacja żałobna. W jej obronie stanął wówczas stylista Tomasz Jacyków. W przypadku stylizacji Beaty Szydło opinie również są podzielone.\nBeata Szydło z wizytą w Watykanie!\nBeata Szydło spotkała się z papieżem Franciszkiem aby porozmawiać m.in. o Światowych Dniach Młodzieży, które odbędą się w Krakowie. Premier polskiego rządu do Watykanu przyleciała już w czwartek. W piątek wzięła udział w mszy przy grobie Jana Pawła II, który równo 35-lat temu został postrzelony podczas audiencji na placu św. Piotra. Około godziny 11. została przyjęta przez papieża:\nMówiłam o tym, że młodzi ludzie czekają, cieszą się na jego przyjazd do Polski. Rozmawialiśmy też o polskich rodzinach, rozmawialiśmy o Polsce, papież bardzo podziękował, cieszył się z tego, że w Polsce wprowadzane są programy, które mają wspierać też rodziny - mówiła Szydło podczas spotkania z dziennikarzami.\nZobaczcie fotorelację ze spotkania Beaty Szydło z papieżem Franciszkiem. Podoba Wam się stylizacja pani premier?\nZobacz także: Barack Obama z rodziną przywitał Papieża Franciszka. Ależ prezydentówny wyrosły!\nSpotkanie Beaty Szydło z papieżem trwało 30 minut.\nBeata Szydło przywiozła papieżowi w prezencie reprint Biblii z 1599 roku w tłumaczeniu księdza Jakuba Wujka. Od Franciszka otrzymała zaś pamiątkowy medal pontyfikatu, wręczany tradycyjnie przedstawicielom władz krajów.\nTYLKO U NAS! Monika Olejnik ocenia styl premier Ewy Kopacz i Agaty Dudy! WIDEO\nMonika Olejnik znana jest z zamiłowania do wysokich szpilek i luksusowych ubrań. Dziennikarka lubi eksperymentować z modą i uchodzi za jedną z najlepiej ubranych Polek. W rozmowie z naszą reporterką, Monika Olejnik oceniła styl premier Ewy Kopacz i żony prezydenta elekta, Agaty Dudy. Pani premier zaczęła wymieniać garsonki. Zmieniła kolory granatowe na jasne, kremowe, łososiowe. To dodaje jej stylu i przez to jest bardziej nowoczesna - powiedziała nam Monika Olejnik.


You are at:Home»Kosmos»Astronomia»Perseidy, czyli rzecz o spadających gwiazdach\nBy Redakcja on 11 sierpnia 2016 Astronomia\nPerseidy/ Źródło: NASA\nNoc z 12 na 13 sierpnia zapowiada się spektakularnie. W tym czasie na naszym niebie ukażą się spadające gwiazdy, czyli Perseidy.\nWśród miłośników astronomii, sierpień jednoznacznie kojarzony jest z trzema zjawiskami. Pierwsze z nich, to powrót astronomicznych nocy, kiedy zachodzące Słońce chowa się co najmniej 18 stopni poniżej linii horyzontu. Po czerwcowo-lipcowych zmierzchach, kiedy tło nocnego nieba nigdy nie robi się odpowiednio ciemne, drugi miesiąc wakacji znów umożliwia komfortowe obserwowanie obiektów głębokiego nieba. Drugie zjawisko, wynikające z pierwszego, to możliwość obserwacji delikatnej poświaty Drogi Mlecznej, a zwłaszcza jej spektakularnych rejonów w kierunku centrum Galaktyki.\nW obrębie konstelacji Strzelca, Skorpiona, Tarczy (Sobieskiego), czy Wężownika, odnajdziemy bowiem całe mnóstwo barwnych mgławic, gromad gwiazd i chmur gwiazdowych, świadczących o zagęszczaniu się materii wraz ze zbliżaniem ku jądru galaktycznego dysku. Lato dodatkowo sprzyja obserwacjom Drogi Mlecznej, gdyż ta wznosi się znacznie wyżej ponad horyzont niż w innych porach roku. Trzecie zjawisko, któremu poświęcona będzie pozostała treść tego artykułu, to meteory z roju Perseidów. To one, w drugiej dekadzie miesiąca, dają o sobie znać, a ich szybko pojawiające się i gasnące na nieboskłonie ślady, stanowią o wyjątkowej atrakcyjności nocnych sesji, nie tylko zresztą stricte astronomicznych. Podziwiać je bowiem można również w czasie biwaków, obozów wędrownych, przyjacielskich spotkań przy ognisku, czy romantycznych spacerów pod gwiazdami. W tym roku, według prognoz, możemy spodziewać się podwyższonej aktywności roju. To idealna okazja, aby zgłębić naturę okruchów materii międzyplanetarnej, kończących żywot w ziemskiej atmosferze. Kolejne akapity ukażą to fascynujące zagadnienie w szerszej perspektywie historycznej.\nPoglądy i wierzenia na przestrzeni wieków\nMeteory i meteoryty od dawien dawna przykuwały uwagę ludzi. W pierwotnych społeczeństwach, wszelkie znaki na niebie interpretowane były jako wyraz woli bogów, sposób w jaki komunikują się ze swoim ludem. Spektakularne bolidy, towarzyszące im grzmoty i huki, musiały wywierać kolosalne wrażenie na zupełnie nieświadomych faktycznej natury zjawiska. Podobnie zresztą rzecz miała się z kometami, które od stuleci uznawane były z jednej strony za zły znak, wróżący klęski żywiołowe, głód, przegrane bitwy, epidemie, śmierć ważnych postaci, a w innych kręgach kulturowych za emanację ludzkiej duszy, która po śmierci wędruje do nieba.\nStanowiska archeologiczne zawierają całkiem pokaźny zbiór odniesień do zjawisk meteorów, meteorytów i komet. Znamy więc naskalne rysunki przedstawiające kule ognia i gwiazdy z ogonami. Podobne motywy odnajdujemy również w postaci rytów na kościach i kamiennych siekierkach. Były one też przedmiotem pierwotnych wierzeń. Na Bliskim Wschodzie, spadające gwiazdy uważano za strzały miotane przez aniołów w walce z demonami. Indianie Ameryki Północnej twierdzili natomiast, że meteory są żmijami opuszczającymi niebo. Ciekawostką jest fakt, że w starożytnych językach Persji, czy ludów Kaukazu, jednym słowem określano niebo i żelazo. Jest to silna poszlaka, że meteory, meteoryty i komety były tam stałym przedmiotem zainteresowania. Wskazuje też prawdopodobnie na świadomość ich pozaziemskiego pochodzenia.\nKształty głów i ogonów komet uwiecznione przez chińskiego astronoma ok. III wiek p.n.e.\nMitologia starożytnych cywilizacji zawiera wskazówki, że treść niektórych podań mogła być fantastyczną literacką interpretacją rozświetlających nieboskłon bolidów, czy upadków meteorytów. Przykładem tego jest słynny grecki mit o Faetonie, który na skrzącym iskrami i płomieniami rydwanie swojego ojca Heliosa, wzniósł się wysoko ponad Ziemię, gdzie bezmyślnie dawał upust swojej młodzieńczej energii. Za grożące pożarem świata fanaberie, został w końcu ukarany przez rozgniewanego Zeusa, który strącił go do morza. Biblijny mit o Sodomie i Gomorze, rozpustnych i występnych miastach zniszczonych niebiańskim ogniem, może mieć również podtekst meteorytowy. W chińskim kulcie latającego po nieboskłonie smoka, można doszukiwać się echa kosmicznej inspiracji, związanej z obserwowanymi skrupulatnie przez wieki meteorami lub kometami.\nSztylet Tutankhamona z ostrzem wykonanym z żelaza meteorytowego\nMeteoryty odnajdujemy również w starożytnych grobowcach. Oddawano im cześć jako przybyszom z innego świata, uważano też, że umieszczenie kosmicznego przybysza tuż obok zmarłego, będzie pewną przepustką do raju. Kamienie z nieba znajdowały też zastosowanie praktyczne. Przed epoką rozwoju metalurgii brązu i żelaza, kiedy twarde, kowalne, dające się ostrzyć i trwałe tworzywo było czymś rzadkim i pożądanym, meteoryty przekuwane były na ostrza, skrobaki, groty strzał, sztylety, czasem też miecze.\nMeteoryt Casas Grandes odnaleziony w starożytnej świątyni w Meksyku w 1867 roku\nNie zapominano o sztuce i rzemiośle artystycznym, czego dowodem jest meteorytowa biżuteria, która również współcześnie zdobywa coraz szersze grono odbiorców. Możliwość noszenia na szyi lub nadgarstku fragmentu kosmicznej skały, jest wyceniana w tych samych kategoriach jak najdroższe ziemskie kruszce i kamienie szlachetne. Nic dziwnego więc, że przedsiębiorczy jubilerzy umiejętnie wykorzystują ten fakt.\nWielką uwagę dawnych społeczności przykuwały deszcze meteorów, kiedy całe niebo stawało się areną iskrzących fajerwerków. Porównywano to do kosmicznej szarańczy, która chce zatracić Ziemię. Efektem deszczów meteorów były też amnestie, co szczególnie często miało miejsce w średniowiecznej Japonii. Niektóre plemiona afrykańskie uważały, że gwiazdy spadają z firmamentu za sprawą złych mocy, które odgonić można było splunięciem w kierunku zjawiska. W bliskim nam kręgu kulturowym zjawisko meteoru interpretowano dwojako, można powiedzieć nawet, że sprzecznie. Dla jednych, spadająca gwiazda zwiastowała śmierć jakiegoś człowieka. Inni, co przetrwało do dnia dzisiejszego, uważali, że zauważony na niebie meteor jest okazją do pomyślenia życzenia, które na pewno się spełni. Ze Słowiańszczyzny pochodzi też przesąd, że spadające gwiazdy mogą zwiastować udane zbiory i darzyć świadków finansowym powodzeniem.\nJasny bolid obserwowany w Anglii 18 sierpnia 1783 roku\nPierwsze próby naukowego podejścia do interesującej nas tematyki podjęli Babilończycy, którzy traktowali meteory i komety za ciała niebieskie widoczne dzięki ognistym zjawiskom w atmosferze. Problemem zajmowali się też uczeni starożytnej Grecji. Anaksagoras (500-427 p.n.e.) opisał zjawisko ogromnej kuli ognia, która przepasała niebo w mrowiu iskier i gorąca.\nDla niego rozżarzone meteory i meteoryty były tym samym, z czego zbudowane są gwiazdy, a więc również Słońce. Twierdził jednak, że pochodzą on z samej Ziemi, a wyniesione w sferę otaczającego świat eteru krążą wokół planety, rozgrzewają się, a następnie spadają z powrotem na powierzchnię.\nEpikur (341-270 p.n.e.) i Plutarch (50-125) byli z kolei zwolennikami poglądu, że meteory pochodzą z kosmosu i nie mają nic wspólnego z Ziemią. Epikurejczyk Metrodoros (330-277 p.n.e.) był zdania, że komety są odbiciem światła słonecznego w wysokich chmurach. Swoje zdanie w dyskusji wyraził również Arystoteles (348-322 p.n.e.), dla którego meteory były zjawiskami czysto atmosferycznymi.\nTwierdził, że gdy ziemskie opary unoszą się w górę i napotykają ogień niebieski, rozpalają się dając zjawiska świetlne. Z Arystotelesem polemizował w późniejszych wiekach Seneka Młodszy (4 p.n.e.-65), który zauważył, że meteory i komety nie mogą być zjawiskami atmosferycznymi, gdyż nie ulegają działaniu wiatru. Nie uważał, że są tylko ogniem, ale że należą do osobnej kategorii ciał niebieskich. Pozostałością błędnych twierdzeń Arystotelesa jest pojęcie meteoru, które on sam użył na określenie wszelkich zjawisk zachodzących w ziemskiej atmosferze. Współcześnie rozumiemy je tylko mając na uwadze drobiny materii kosmicznej wchodzące w interakcję z otuliną gazową naszej planety.\nRozpad bolidu nad Kniaginią (Ukraina) 9 czerwca 1866\nW nauce europejskiej poglądy Arystotelesa przetrwały bardzo długo, bo aż do końca średniowiecza. Można nawet powiedzieć, że bezkrytyczne uwielbienie dla starożytnego filozofa zahamowało wszelką debatę naukową, nie tylko zresztą w dziedzinie astronomii. Tymczasem spadające gwiazdy wciąż śmigały nad głowami, spadały meteoryty, pojawiały się komety i deszcze meteorów. Jeszcze w połowie i pod koniec XVIII wieku publikowano naukowe memoriały, uważające doniesienia o spadku kamieni z nieba za bujdy ciemnego ludu, w które żaden szanujący się uczony nie powinien wierzyć. Przodowali w nich zwłaszcza francuscy astronomowie, chemicy i mineralodzy, członkowie Paryskiej Akademii Nauk, ze słynnym Antoine Lavoisierem (1743-1794) na czele. Ich zacietrzewienie było nawet przyczyną usuwania ze zbiorów mineralogicznych wszelkich okazów opisanych jako kamienie z nieba, aby nie kompromitować się w oczach kolegów.\nFragment meteorytu L’Aigle\nPrzełom w naukowym postrzeganiu meteorów wiąże się z pracami niemieckiego fizyka, prawnika, konstruktora instrumentów muzycznych i astronoma-amatora Ernesta Chladniego (1756-1827). Bazując na własnych badaniach kilkutonowej bryły meteorytu zdeponowanej w muzeum w Petersburgu doszedł do wniosku, że meteoryty są fragmentami pozaziemskiej materii, które spadły na powierzchnię Ziemi, a samo zjawisko meteoru polega na spalaniu się drobin tejże materii w atmosferze ziemskiej. Wyniki badań opublikował w 1794 roku w Rydze i z miejsca spotkał się z zarzutami o szerzenie kolejnej naukowej herezji. Na szczęście, już 9 lat później, w miasteczku L’Aigle pod Paryżem, spadło z nieba kilka tysięcy drobnych kamieni, czego świadkami było wiele poważanych osób. Ich pełnych emocji opowieści nie można było zbyć milczeniem. Za sprawą wysłanego na miejsce zdarzenia francuskiego astronoma Jean-Baptiste Biota (1774-1862), który wnikliwie zbadał ów przypadek i wydał werdykt potwierdzający idee Chladniego, wspomniana już akademia oficjalnie uznała, że meteoryty są przybyszami z kosmosu. Rok 1803 uważa się za początek nauki zwanej meteorytyką, a spektakularny deszcz Leonidów z roku 1833, potwierdził zasadność rozwoju nowej gałęzi astronomii.\nSkąd się biorą meteory?\nRozpad komety Bieli na szkicu z 1845 roku\nNa przełomie 1845 i 1846 roku, podczas kolejnego zbliżenia do Słońca, astronomowie z wypiekami na twarzy obserwowali rozpad okresowej komety, odkrytej w 1826 roku przez austriackiego miłośnika astronomii Wilhelma von Bielę (1782-1856). Dwa odrębne jądra komety Bieli, bo tak ją nazwano na cześć odkrywcy, wykształciły osobne warkocze i pojawiły się na niebie ponownie w 1852 roku, znacznie już od siebie oddalone. Kolejnych powrotów spodziewano się w latach 1859 i 1865, ale poszukiwania kosmicznego przybysza okazały się bezowocne. Gdy naukowy świat zapomniał już o komecie, a jej przewidywane pojawienie się w 1872 roku nie wzbudziło większego zainteresowania, listopadowe niebo zgotowało wyjątkowy pokaz kosmicznych fajerwerków. Według przekazów, po zapadnięciu mroku, z obszaru konstelacji Andromedy w ciągu minuty wybiegało kilkaset meteorów, a widowisko to trwało aż do północy.\nDeszcz meteorów obserwowany był przez wielu astronomów, którym udało się wyznaczyć pozycję radiantu i zmiany jego położenia w czasie, co umożliwiło obliczenie orbity meteoroidów zanim weszły w ziemską atmosferę. Okazało się, że jest ona łudząco podobna do orbity zapomnianej komety Bieli! Było to pierwsze naukowe potwierdzenie wcześniejszych przypuszczeń, że źródłem meteorów są komety. Tezę tą postawił i wspierał swoim autorytetem słynny badacz „marsjańskich kanałów”, włoski astronom Giovanni Schiaparelli (1835-1910), który teraz mógł triumfować.\nDwa warkocze – jonowy (z lewej) i pyłowy (z prawej), słynnej komety Hale-Boppa z 1997 roku\nKomety, zwane potocznie gwiazdami z ogonem, są kilku- lub kilkunastokilometrowych rozmiarów, nieregularnymi bryłami zestalonych lodów, pyłów i skał. Pojawiają się na naszym niebie niespodziewanie, przemierzając ogromne odległości z rubieży Układu Słonecznego. Większość komet to ciała jednopojawieniowe, poruszające się po orbitach parabolicznych lub hiperbolicznych. Oznacza to, że po minięciu Słońca, oddalają się od niego na zawsze. Część komet została schwytana przez grawitację gwiazdy centralnej i planet, i obiega Słońce po mniej lub bardziej wydłużonych elipsach. Są to więc komety okresowe. Przykładami takich komet mogą być słynna kometa Halleya o okresie obiegu 75 lat, kometa Enckego o okresie 3,3 roku, kometa Swift-Tuttle’a o okresie 133 lat, czy kometa Tempel-Tuttle’a o okresie 33 lat. Wyjątkowo długi okres obiegu, idący w miliony lat, ma kometa Westa, która w punkcie odsłonecznym swojej orbity zapuszcza się na odległość blisko roku świetlnego.\nJądro komety okresowej Czuriumow-Gierasimienko, sfotografowane przez sondę Rosetta w 2014 roku\nZbliżając się ku Słońcu jądro komety ogrzewa się, a jego lotne składniki zaczynają sublimować, otaczając jądro otoczką, z której wykształca się głowa. Ciśnienie wiatru słonecznego sprawia, że w kierunku odsłonecznym formuje się charakterystyczny warkocz jonowy. Drugi warkocz, zwany pyłowym, tworzy z jonowym pewien kąt, nie ulegając ciśnieniu wiatru słonecznego. Pomimo znikomej gęstości warkoczy, są one doskonale widoczne dzięki odbijaniu światła słonecznego. Głowy i warkocze kometarne mogą przybierać imponujące rozmiary, czasem osiągające odpowiednio miliony i setki milionów kilometrów. Materia uwolniona z jądra odkłada się wzdłuż orbity komety i pozostaje na niej przez bardzo długi czas. Zdarza się często, że nasza planeta podczas ruchu orbitalnego przecina orbitę komety. Sprawia to, że wzrastają szanse na jej spotkanie z drobinami kometarnej materii, które w krótkim błysku na nieboskłonie zakończą swój długi kosmiczny żywot. W ciągu roku możemy więc obserwować wiele rojów meteorów, związanych z różnymi kometami, ale także planetoidami. One również mogą być bogatym źródłem materii meteoroidowej, o czym jeszcze tu wspomnimy.\nUwalnianie materii z kometarnego jądra nie jest zjawiskiem regularnym i jednostajnym. Podlega fluktuacjom wynikającym z budowy wewnętrznej komety, stopnia zwięzłości jądra, zmieniającej się odległości od Słońca, perturbacjom grawitacyjnym i innym. Oznacza to, że strumień odłożonych wzdłuż orbity drobin może tworzyć lokalne zagęszczenia i przerwy. W związku z tym, cechą rojów meteorów jest nieprzewidywalność i kapryśność. Po latach względnie spokojnej aktywności, mogą nagle zadziwić deszczem meteorów, a obfite z kolei roje nagle okazać się wyjątkowo bladymi. Astronomowie są w stanie, oczywiście tylko do pewnego stopnia, przewidywać zachowanie danego roju. Ich obliczenia zawsze obarczone są jednak pewnym ryzykiem, które trzeba brać pod uwagę.\nPerseidy, Leonidy, Akwarydy, Pegazydy, Ursydy, Geminidy i wiele innych rojów meteorów, promieniuje w różnych okresach roku. Nazwa roju meteorów pochodzi w prostej linii od łacińskiej nazwy konstelacji, z której wybiegają. Leonidy związane są więc z gwiazdozbiorem Lwa, Geminidy – Bliźniąt, Lirydy – Lutni, Orionidy – Oriona, a Perseidy – Perseusza. Wyjątkiem od tej reguły jest aktywny rój Kwadrantydów, promieniujący w styczniu z konstelacji Wolarza. Nawiązuje on do dawnego i nieistniejącego już gwiazdozbioru Kwadrantu Ściennego, pod koniec XVIII wieku wyodrębnionego na mapie nieba przez francuskiego astronoma Jerome Lalande’a (1732-1807). Nie oznacza to jednak, że z Wolarza nie promieniują inne roje, które wpisują się w aktualnie przyjęte zasady nazewnictwa. Bootydy, bo o nich mowa, dają o sobie znać w na przełomie kwietnia i maja, oraz w czerwcu.\nWarto w tym miejscu zauważyć, że tak jak w przypadku konstelacji Wolarza, również z innych gwiazdozbiorów promieniować może więcej niż jeden rój. Aby je od siebie odróżnić, przed nazwą główną dodaje się nazwę lub symbol litery greckiej, wskazujący na gwiazdę, w pobliżu której znajduje się radiant roju. Idąc tym tropem, alfa (α) Bootydy promieniują w pobliżu Arktura, najjaśniejszej gwiazdy w Wolarzu, eta (η) Akwarydy wybiegają w pobliżu gwiazdy Hydria w konstelacji Wodnika, a kappa (κ) Cygnidy posiadają radiant niedaleko gwiazdy κ Cyg w konstelacji Łabędzia, i tak dalej. Oficjalne nazewnictwo dopuszcza też dodawanie do nazwy głównej roju miesiąca, w którym dany rój jest aktywny. Mamy więc Bootydy Czerwcowe, Lirydy Czerwcowe, Pegazydy Lipcowe, czy Arietidy Październikowe.\nZdarzają się też przypadki, że dla danego roju występują dwa lub kilka radiantów, odpowiadających osobnym strumieniom materii meteoroidowej przecinanych przez naszą planetę. Określa się je wtedy według położenia radiantu względem ekliptyki. Przykładem mogą być Taurydy Północne i Południowe. W związku z licznymi mało aktywnymi rojami, częstymi kłopotami, aby wyróżnić je z naturalnego tła (niska liczba zjawisk, czasem ich brak), utworzono jeden zbiorczy rój, zwany Strumieniem Przeciwsłonecznym (Antyhelionem). Ze względu na skąpy materiał obserwacyjny, nie pozwalający na jednoznaczne wyodrębnienie, w jego skład weszły uprzednio samodzielne roje: delta (δ) Cancerydy, Virginidy, Sagittarydy, jota (ι) Aquarydy Północne i Południowe, delta (δ) Aquarydy Północne, Piscydy, a także chi (χ) Orionidy. Radiant Antyhelionu zajmuje na nieboskłonie dość szerokie pole o wymiarach 30 x 15 stopni.\nW poprzednich akapitach wielokrotnie pojawiło się słowo radiant, bez należytego wyjaśnienia jego znaczenia. Radiant jest punktem, a raczej obszarem, z którego zdają się promieniście wybiegać meteory danego roju. Jest to oczywiście złudzenie geometryczne, opierające się na zasadzie pespektywy. W ziemskich okolicznościach można porównać je do szyn kolejowych, zbiegających się pozornie na linii horyzontu. Radiant roju nie jest czymś stałym i niezmiennym, choć dawniej tak sądzono. Przemieszcza się on na tle gwiazdozbioru w efekcie ruchu orbitalnego Ziemi. Zmiany pozycji radiantu mogą też być wynikiem wejścia Ziemi w bardziej niejednorodny strumień materii meteoroidowej, a także grawitacyjnych zaburzeń jego struktury przez naszą planetę i inne ciała niebieskie. Przykładem tego są wspomniane już wcześniej kappa Cygnidy, których radiant średni jest kombinacją kilku „podradiantów”, rozsianych i wędrujących na większej powierzchni.\nKłopoty sprawiają też często takie pojęcia jak meteoroid, meteor i meteoryt. Najprościej je zrozumieć i odróżnić, odnosząc do miejsca występowania każdego z nich. A więc, meteoroid to okruch materii poruszający się w przestrzeni kosmicznej. Źródłem materii meteoroidowej są zarówno okruchy powstałe na etapie formowania się Układu Słonecznego, jak i produkty defragmentacji planetoid w wyniku kolejnych zderzeń. Kolejnym rezerwuarem drobnego materiału jest pozostawiona wzdłuż orbity materia kometarna.\nW przestrzeń kosmiczną dostają się również odłamki skalne wybite podczas upadków meteorytów na powierzchnię planetoid, księżyców i planet. Dzięki temu ostatniemu zjawisku odnaleźliśmy na powierzchni Ziemi skały księżycowe, marsjańskie, oraz fragmenty niektórych planetoid.\nFot. 12. Ślad meteoru z roju Leonidów\nMeteor to meteoroid, który wszedł w ziemską atmosferę i w niej spłonął. Drobinka materii, która porusza się z prędkością od kilku do czasem kilkudziesięciu kilometrów na sekundę, w wyniku tarcia i sprężania powietrza przed nim, błyskawicznie rozgrzewa się do wysokiej temperatury, topi się i paruje, najczęściej jednak od razu sublimuje. Z powierzchni obserwujemy wtedy zjawisko świetlne, potocznie określane spadającą gwiazdą. W ciągu doby na całej kuli ziemskiej pojawia się kilka milionów meteorów.\nZdecydowanej większości z nich nie obserwujemy, gdyż jest akurat pora dzienna, a w porze nocnej nie jesteśmy w stanie przez długi czas skanować całego nieboskłonu. W związku z tym, że nasza planeta pokryta jest w ¾ oceanem, zjawiska które pojawiają się nad wielkimi akwenami wodnymi umykają uwadze. W końcu zdecydowana większość meteorów ma zbyt słabą jasność, aby zarejestrowały je nasze oczy.\nBryła meteorytu Gibeon, odnaleziona w Namibii\nMeteoryt natomiast, to meteor, który był na tyle duży, że nie zdążył całkowicie spłonąć, a jego fragmenty spadły na powierzchnię planety. W kolekcjach na całym świecie znajdują się setki ton meteorytów różnych typów – żelaznych, kamiennych, żelazno-kamiennych. W ramach głównego podziału wyodrębnia się typy (heksaedryty, oktaedryty, ataksyty, chondryty, achondryty, pallasyty, mezosyderyty), różniące się budową wewnętrzną i składem chemicznym, a wśród nich jeszcze podtypy i rodzaje. Kwitnie również rynek meteorytów, a niektóre z nich osiągają iście kosmiczne ceny. Dla naukowców jest to jednak bezcenny materiał badawczy, dający wgląd w budowę pradawnej materii, z której formowały się wszystkie ciała Układu Słonecznego.\nŚlad przelotu bolidu czelabińskiego 15 lutego 2013 roku\nW stosunku do wyjątkowo jasnych meteorów, często można zetknąć się z określeniem bolidy. Bolidy, zwane czasem ognistymi kulami (fireball), zdarzają się zarówno sporadycznie, będąc niezwiązane z żadnym rojem, ale czasem ich liczebność koreluje się z aktualnie aktywnymi strumieniami, jak ma to miejsce w przypadku Taurydów. Przelot dużego bolidu rozświetla nocne niebo, a w pojedynczych przypadkach widoczny jest nawet\nw dzień. Towarzyszą mu huki, detonacje, efekty dźwiękowe związane z rozrywaniem, wyraźny ślad pyłu na niebie, stopniowo rozwiewający się niesiony prądami powietrza.\nSłynne deszcze meteorów\nSpektakularne deszcze meteorów nie są zjawiskami częstymi. Nie oznacza to jednak, że na przestrzeni wieków, nie pojawiały się w liczbie pozwalającej na utrwalenie się ich w świadomości i tradycji. Wspominają je starożytne i średniowieczne kroniki, również w czasach nowożytnych ludzkość doświadczyła kilku tego typu, wyjątkowych w swej okazałości, spektakli Matki Natury.\nObok deszczów meteorów, materiały źródłowe wymieniają też widowiskowe upadki meteorytów, które, po rozpadzie głównego obiektu, rozsypały się szeroko po okolicy. Pasjonaci, którzy przemierzają świat w poszukiwaniu kamieni z nieba, wciąż odnajdują ślady nie tylko dawnych, ale czasem również bardzo nam współczesnych wydarzeń.\nDeszcz Leonidów z 1833 roku na ówczesnej rycinie\nNiewątpliwie jednymi z najbardziej znanych deszczów meteorów, które zwróciły uwagę obserwatorów na ten gwiezdny fenomen, był wysyp roju Leonidów w 1799 i 1833 roku. O pierwszym z nich pisał słynny Aleksander von Humboldt (1769-1859), który był świadkiem obfitego deszczu podczas ekspedycji przyrodniczej do Ameryki Środkowej. W drugim przypadku ocenia się, że w ciągu minuty pojawiło się do 2000 spadających gwiazd i trwało to przez kilka godzin. Bardziej wstrzemięźliwe szacunki określały intensywność deszczu na ćwierć miliona zjawisk w ciągu nocy, co i tak pozwala wyobrazić sobie jego skalę i niesamowity efekt wizualny na nieboskłonie.\nRyciny z tego okresu nie pozostawiają zresztą złudzeń, co do rozmachu tych kosmicznych fajerwerków. Ten sam rój pokazał na co go stać w roku 1867, kiedy w ciągu godziny obserwowano około 10 000 meteorów. W 1966 roku Leonidy ponownie zadziwiły świat. Tym razem niebo uraczyło prawdziwą kosmiczną ulewą, gdyż w ciągu godziny zarejestrowano ponad 150 000 meteorów. Ostatnie obfite Leonidy pojawiły się w 1998 roku, kiedy w ciągu kilku godzin pojawiło się ponad 10 000 spadających gwiazd.\nZnane deszcze meteorów dały też roje Drakonidów i Lirydów. Pierwsze z nich objawiły się szczególnie w 1933 i 1946 roku, kiedy w ciągu minuty obserwowano kilkaset zjawisk. Lirydy były prawdopodobnie wspomniane już przez starożytnych chińskich kronikarzy, którzy w VII wieku p.n.e. pisali o niemożności obserwacji gwiazd, gdyż z nieba gęsto sypały się meteory. W 1803 roku Lirydy zaprezentowały aktywność kilkuset zjawisk na godzinę, a w latach 1922 i 1982 nieco ponad sto na godzinę. Wspomniane wcześniej Andromedidy (Bielidy), które tak się przysłużyły poznaniu natury rojów meteorów, zadziwiły spektakularnymi deszczami w latach 1872 i 1885. W ostatnim przypadku ciekawostką jest fakt, że meteor tego roju został po raz pierwszy sfotografowany na płycie szklanej przez austro-węgierskiego astronoma Laszlo Weineka (1848-1913). Badacze rojów meteorów i prognozowania ich pojawień przypuszczają, że po względnym zaniku aktywności w ostatnich dekadach, można się spodziewać powrotu Andromedid w latach 2018 i 2023. Czas pokaże, czy mają rację.\nBryłki meteorytu Pułtusk\nWarto wspomnieć też o ciekawych, zwłaszcza z polskiego punktu widzenia, deszczach meteorytów. Dzięki nim nasz kraj jest bardzo atrakcyjnym miejscem poszukiwania kosmicznych kamieni, choć oczywiście miejsc takich jest na świecie znacznie więcej. W dniu 30 stycznia 1868 roku w rejonie Pułtuska z nieba spadł grad kamieni, które rozsiane zostały na obszarze ponad 120 kilometrów kwadratowych. Był to jeden z najliczniejszych udokumentowanych w nauce spadków meteorytów kamiennych. Całkowita masa meteorytu wyniosła blisko 9 ton, a największy znaleziony okaz waży 9 kg. Reszta masy kosmicznego gościa rozdrobniona została na około 69 tysięcy fragmentów, ważących po kilka gramów każdy. Co ciekawe, istnieje prawdopodobieństwo, że ciałem macierzystym pułtuskiego deszczu jest planetoida (6) Hebe. Pułtusk jest jednym z najbardziej znanych tego typu meteorytów, obecny w wielu kolekcjach, prywatnych i państwowych, na całym świecie.\nZnalazca (prawdopodobnie) i bryła meteorytu Łowicz w przewodniku mineralogicznym dla młodzieży z 1944 roku\nW 12 marca 1935 roku, w pobliżu Łowicza, miał miejsce kolejny deszcz meteorytów, tym razem żelazno-kamiennych. Przelot bolidu obserwowany był z dużego obszaru, nawet z okolic Krakowa. Odnaleziono kilkadziesiąt odłamków, z których największy ważył około 10 kg, ale zaginął prawdopodobnie podczas wojny. Sumaryczną wagę meteorytu określa się na około 60 kg, chociaż prawdopodobnie wciąż nie odnaleziono wszystkich fragmentów.\nNajwiększe ze znalezionych znajdują się obecnie w kolekcji Obserwatorium Astronomicznego i Muzeum Geologicznego Instytutu Nauk Geologicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, oraz Muzeum Ziemi PAN w Warszawie. Liczne okazy meteorytu Łowicz uatrakcyjniają również kolekcje zagraniczne.\nRównież współcześnie zdarzają się upadki meteorytów, czasem nawet na siedziby ludzkie. W tym kontekście trzeba przyznać, że kobieta prowadząca gospodarstwo agroturystyczne ze wsi Sołtmany na Mazurach miała podwójne szczęście, gdyż w dniu 30 kwietnia 2011 roku na jej posesję spadł meteoryt, który przebił dach jednego z budynków gospodarczych. Nikt nie odniósł na szczęście obrażeń, choć gdyby kamień uderzył w budynek mieszkalny, mogłoby dojść do tragedii. Kosmiczny okaz okazał się być meteorytem kamiennym, który szybko znalazł nabywców. Oferty złożyły min. Muzeum Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego, Politechnika Wrocławska, Muzeum Ziemi Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM w Poznaniu, a także prywatni kolekcjonerzy. Część meteorytu pojechała też do słynnego włoskiego laboratorium cząstek elementarnych w Gran Saso, gdzie dokonano drobiazgowej analizy jego składu chemicznego i wieku. Można więc powiedzieć, że mazurska gospodyni wygrała los na kosmicznej loterii.\nBryła meteorytu Sołtmany (fot. J. Woreczko)\nMeteoryty i kratery uderzeniowe\nKrater Wolfe Creek w Australii\nKażdego dnia spada na powierzchnię Ziemi kilkaset ton materii pozaziemskiej. W zdecydowanej większości jest to drobny pył,który równomiernie pokrywa lądy i oceany. Można więc powiedzieć, że podczas wokółsłonecznej wędrówki, nasza planeta pełni rolę ogromnego odkurzacza. Ziemska atmosfera jest tarczą chroniącą nas przed większością potencjalnych meteorytów. Nie oznacza to jednak, że są to zjawiska rzadkie, gdyż praktycznie co roku docierają doniesienia, że gdzieś zarejestrowano obserwację upadku kosmicznego kamienia. Czasem jest to spektakularne zjawisko, które na wiele godzin zajmuje ramówkę stacji telewizyjnych, kanałów informacyjnych, mediów tradycyjnych i wirtualnych. Słynny meteoryt czelabiński z 2012 roku jest tego doskonałym przykładem.\nKrater Pinggualuit w Kanadzie\nMeteoryty upadają najczęściej w miejscach, gdzie ludzie pojawiają się rzadko lub wcale – do oceanu, na Antarktydę lub lądolód grenlandzki, rozległe pustynie piaszczyste i kamieniste, bezludne wnętrza kontynentów, dna słonych jezior i temu podobnych. Charakterystyczna dla Ziemi erozja skutecznie usuwa lub kamufluje dawne wielkie upadki meteorytów, które pozostawiły na powierzchni kratery uderzeniowe, będąc przyczyną katastrof o regionalnych, a czasem globalnych konsekwencjach. Wystarczy skierować teleskop ku naszemu usianemu kraterami naturalnemu satelicie, aby przekonać się o potencjale niszczącym kosmicznych katastrof.\nKształtują one nie tylko geologię i morfologię terenu, ale w warunkach rozwiniętego życia organicznego, stanowią również o wielkich wymieraniach gatunków, gwałtownych zmianach klimatycznych, przeobrażających z impetem i nieodwracalnie zastany porządek.\nKrater Manicouagan w Kanadzie\nDo dziś przetrwało na Ziemi kilkaset kosmicznych blizn, świadków dawnych katastrof. Najbardziej charakterystyczne z nich, choć nie największe, to krater Barringera w Arizonie, Wolfe Creek i Gosses Bluff w Australii, Lonar w Indiach, czy Pingualuit w Kanadzie. Obok wymienionych, na fotografiach z orbity wokółziemskiej rozpoznano wiele znacznie potężniejszych struktur uderzeniowych, o rozmiarach idących w dziesiątki i setki kilometrów. Przykładami mogą być takie formacje jak Vredeford w Afryce, Chicxulub w Meksyku, Sudbury, Saint Martin i Manicouagan w Kanadzie, Popigaj w Rosji, Morokweng w RPA, czy Tookoonooka w Australii. Na terenie Polski niewielkie kratery meteorytowe można zobaczyć w Morasku niedaleko Poznania.\nWiększość ziemskich kraterów meteorytowych jest skryta przed oczami laików, a do ich rozpoznania stosuje się zaawansowane metody grawimetryczne i magnetometryczne. Dzięki nim, pod powierzchnią planety, dostrzec można charakterystyczne koncentryczne anomalie nawet wtedy, gdy badany teren pokryty jest bujną roślinnością lub grubą warstwą osadów z kolejnych epok geologicznych.\nŁzy hiszpańskiego męczennika\nŚmierć św. Wawrzyńca na obrazie Tycjana (fragment)\nŚwięty Wawrzyniec (?-258) pochodził z Hiszpanii z miejscowości Huesca. Nie wiemy, kiedy przybył do Rzymu, ale pełnił służbę u papieża Sykstusa II, który w przekonaniu o jego kryształowej uczciwości, powierzył mu opiekę nad najuboższymi mieszkańcami Wiecznego Miasta.\nW czasach prześladowań chrześcijaństwa, działalność religijno-misyjna rzadko umykała uwadze administracji cesarskiej. Kolejny edykt cesarza Waleriana (193-262) nakazał aresztowania i egzekucje czynnie wyznających wiarę chrześcijan. Ofiarą padł sam papież, a Wawrzyniec, który przed aresztowaniem wydał wszystkie kościelne kosztowności ubogim, podzielił wkrótce jego los.\nPerseidy, które niebawem zawładną sierpniowymi nocami, mocno wrosły w rodzimą tradycję ludową, wyrastającą na jej katolickim gruncie. Kojarzone są ze śmiercią Wawrzyńca, który zginął podczas tortur przypiekany na rozżarzonej do czerwoności żelaznej kracie. Jego męczeński lament symbolizują „kosmiczne łzy”, które w okolicy 10 sierpnia, a więc w dniu wspominania świętego, spadają obficie z nieboskłonu. Święty Wawrzyniec stał się patronem ubogich, piekarzy, żniwiarzy, bibliotekarzy i kucharzy. Modlitwy do niego chronić miały przed pożarami, poparzeniami i chorobami reumatycznymi, chroniły ognisko domowe przed niepokojami i kłótniami. Patronuje dziś krajowi, z którego pochodził, a w Polsce diecezji pelplińskiej, kilku miastom, a także ratownikom GOPR i sudeckim przewodnikom górskim. Ci ostatni, którzy pokazują zainteresowanym piękno gór, a gdy trzeba niosą pomoc ich ofiarom, co roku zbierają się na mszy na szczycie Śnieżki w kaplicy imienia św. Wawrzyńca. Święty obecny jest też na mapie świata, gdyż jego imieniem nazwano najważniejszą rzekę Kanady i zatokę, do której uchodzi.\nPerseidy AD 2016\nKometa 109P/Swift-Tuttle na fotografii Geralda Rhemanna z 1992 roku\nPiszący te słowa, swoją astronomiczną pasję zawdzięcza\nw dużej mierze Perseidom. W czasach, gdy jako całkiem rezolutny sześciolatek nieświadomie spoglądał w niebo, zafascynowały go one do tego stopnia, że po powrocie z wakacji zaczął samodzielnie zgłębiać tajniki cudów nieboskłonu, co pociągnęło za sobą stopniowe odkrywanie świata planet, mgławic i galaktyk. Dowiedział się między innymi, że sierpniowy rój meteorów jest pozostałością po komecie 109P/Swift-Tuttle, odkrytej w 1862 roku przez Lewisa A. Swifta (1820-1913) i Horacego Parnella Tuttle’a (1839-1923), choć prawdopodobnie obserwowali ją już starożytni Chińczycy w roku 69 p.n.e. i 188. Jest to kometa okresowa obiegająca Słońce w czasie około 133 lat.\nOstatnie przejście komety w pobliżu gwiazdy centralnej miało miejsce w 1992 roku, co umożliwiło sfotografowanie kosmicznego gościa. Złowieszczą ciekawostką jest fakt, że orbita komety przecina orbitę układu Ziemia-Księżyc, co w bardzo odległej przyszłości może być przyczyną kosmicznej katastrofy na niewyobrażalną skalę. Dla przykładu oszacowano, że w sierpniu roku 4479 kometa zbliży się do naszej planety na zaledwie 4.5 miliona kilometrów, co wydawać się może odległością bezpieczną. Ze względu jednak na długi czas obiegu komety i zakłócenia grawitacyjne ze strony Jowisza i innych dużych planet, orbita komety może ulec nie dającej się przewidzieć zmianie.\nAktywność Perseidów rozpoczyna się w drugiej połowie lipca, a kończy pod koniec sierpnia. Szczyt aktywności przypada na okres pomiędzy 10 a 14 dniem miesiąca, z tegorocznym pikiem w nocy 11/12 sierpnia. Prognozy wskazują, że można spodziewać się nawet 150 meteorów w ciągu godziny, co w warunkach ciemnego wiejskiego lub górskiego nieba, może być wspaniałym widowiskiem. Warto pamiętać, że Perseidy dają często szybkie (do 60 km/s!), długie i jasne ślady, czasem też bolidy, pozostawiające na niebie smugi pyłu wolno rozwiewające się dzięki prądom powietrza w górnych warstwach atmosfery. Obserwacje\nw tym roku mogą być nieco utrudnione ze względu na jasny Księżyc tuż po pierwszej kwadrze. Nie należy się jednak zrażać, tylko trzymać kciuki za pogodne niebo w interesującym nas okresie. Ze względu na kapryśność meteorów, warto je obserwować już kilka dni przed, a także po teoretycznie wyliczonym terminie maksimum.\nŚlad pojedynczego meteoru z roju Perseidów, sfotografowany z pokładu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej\nPo co i jak obserwować meteory?\nAstronomowie, posiłkowani rzeszą miłośników nauki o kosmosie, śledzą aktywność rojów meteorów, wyznaczają parametry orbity, współrzędne radiantu, jasność i prędkość poszczególnych zjawisk, czasem również skład chemiczny na podstawie analizy widmowej. Zaawansowane obserwacje dzienne prowadzi się z użyciem anten radiowych, które rejestrują echo radarowe meteorów. W przypadku wyjątkowo jasnych, czasem eksplodujących w powietrzu, bolidów, kiedy istnieje podejrzenie, że część z nich mogła upaść na powierzchnię gruntu, można pokusić się o wyznaczenie tzw. elipsy rozsiania. Poszukiwacze kosmicznych gości, przeczesujący wykrywaczami metalu pola, lasy i wszelkie bezdroża, mają dzięki temu ułatwione zadanie, gdyż znacząco zawęża się obszar potencjalnie skutecznej eksploracji.\nMeteory roju Perseidów z 2015 roku (złożenie komputerowe)\nNajprostsze obserwacje meteorów polegają na skupieniu uwagi na wybranym fragmencie nieboskłonu i zliczanie kolejnych zjawisk. Nanoszenie ich na mapki nieba pozwoli na określenie pozycji radiantu roju. Wyjątkowo atrakcyjną pamiątką z perseidowych łowów może stać się fotografia kilku lub kilkunastu meteorów uwiecznionych w jednym kadrze. W tym celu niezbędny nam będzie ustawiony na statywie lub oparty na stabilnym podłożu aparat z krótkoogniskowym obiektywem i możliwością otwierania migawki na dłuższy okres czasu (tzw. czas B). Jeśli skierujemy go w okolice konstelacji Perseusza i rozpoczniemy kilkuminutowe naświetlanie, przy odrobinie szczęścia uda się uchwycić w polu widzenia przelot jasnego meteoru na tle podłużnych śladów gwiazd, będących odbiciem ruchu wirowego Ziemi.\nOdpowiednio dłuższe ekspozycje zwiększają oczywiście szanse na sukces. Niektórzy obserwatorzy dokonują komputerowego złożenia kilkunastu kolejnych ekspozycji, aby otrzymać punktowe obrazy gwiazd i sumaryczną fotografię wszystkich meteorów pojawiających się na danym obszarze nieba w przeciągu godziny lub dłuższego okresu czasu.\nŚlad mikrometeorytu z roju Perseidówz 2012 roku\nPosiadacze teleskopów powinni też spróbować obserwacji Perseidów, które uderzają w pogrążoną w cieniu część Księżyca na lewo od linii terminatora (jak wspomnieliśmy, satelita będzie tuż po pierwszej kwadrze). Pozbawiony atmosfery Księżyc jest łatwym celem dla mikrometeorytów, z których co większe powodują krótkie rozbłyski w chwili kolizji z powierzchnią Srebrnego Globu. Nie są to, rzecz jasna, zjawiska częste, ale być może najcierpliwsi zostaną nagrodzeni za swoją wytrwałość.\nZapominając o wszechobecnej technologii, komputerach, lustrzankach i smartfonach, warto po prostu napawać się tegorocznym kosmicznym spektaklem, czerpiąc przyjemność z każdej chwili spędzonej pod gwiazdami. Każde kolejne zaobserwowane zjawisko przyprawiać będzie o mocniejsze bicie serca, a o to przecież w całej tej zabawie chodzi.\nMeteory na poważnie, czyli Polska Sieć Bolidowa (Polish Fireball Network)\nJasne meteory stanowią wdzięczny obiekt znacznie bardziej zaawansowanych programów obserwacyjnych. Służą ku temu specjalne automatyczne stanowiska obserwacyjne, złożone z jednej lub kilku kamer przemysłowych, monitorujących możliwie duży fragment nieba. Stacje bolidowe, bo o nich mowa, pozwalają na uwiecznianie na fotografii jasnych meteorów należących do znanych i nieznanych rojów, a także zjawisk sporadycznych.\nDedykowane im oprogramowanie umożliwia weryfikację pozyskanego materiału, odsiewanie szumu (przeloty samolotów, pojaśnienia paneli słonecznych satelitów, fajerwerki), a także późniejsze wyznaczanie orbity. Wyposażenie kamer w spektroskopy i wirujące migawki pozwala na określenie składu chemicznego i prędkości, co przy jednoczesnej znajomości orbity jest już istotne z naukowego punktu widzenia. Zaletą stacji bolidowej jest fakt, że działa automatycznie, a człowiek niezbędny jest dopiero na etapie weryfikacji danych.\nStacje Polskiej Sieci Bolidowej\nW Polsce powstała i funkcjonuje sieć stacji bolidowych, pod merytoryczną opieką stołecznej Pracowni Komet i Meteorów. Umożliwia ona wyznaczanie innych parametrów przelotu bolidu jak wysokość na jakiej się pojawił, czy, w przypadku wyjątkowo spektakularnych zjawisk, rejonu ewentualnego spadku meteorytu. Stacja bolidowa jest dla miłośnika astronomii doskonałą okazją, aby prowadzić obserwacje o realnej wartości naukowej. To także przepustka do uczestnictwa w dorocznych konferencjach organizowanych przez PKiM, gdzie omawiane są najciekawsze wyniki, będące efektem funkcjonowania sieci.\nAutor: Przemysław Rudź artykuł przygotowany na podstawie dokumentów udostępnionych przez Polską Agencję Kosmiczną w Gdańsku.\nPrevious ArticleUdany start CZ-4C z Gaofen-3\nNext Article NASA ogłasza wyniki NextSTEP-2\n12 sierpnia 2011 0\nCyrqlarz numer 204


Gdzie znajdują zastosowanie konstrukcje z profili aluminiowych? - Grej24\nMetal rolled products on a blurred background. 3d illustration\nZ roku na rok kolejne branże sięgają po wyroby z profili aluminiowych. Trudno się temu dziwić – dzięki swoim właściwościom aluminium zalicza się do najbardziej uniwersalnych tworzyw. Poznaj najważniejsze korzyści wynikające ze stosowania konstrukcji aluminiowych i dowiedz się, w jakich gałęziach przemysłu cieszą się one szczególną popularnością.\nZalety i właściwości aluminium\nJest ono znacznie lżejsze niż stal, jednak może zaoferować podobną wytrzymałość. Profile i pozostałe wyroby aluminiowe są niemal w stu procentach odporne na korozję. Dzięki temu można je stosować w środowiskach narażonych na działanie wody lub wilgoci.\nKolejnym atutem kształtowników z aluminium jest odporność termiczna. Zarówno przy silnych mrozach, jak i skrajnie wysokich temperaturach pracy maszyn, nie tracą swoich właściwości. Istotna jest też możliwość swobodnego kształtowania materiału. To dzięki niej ten metal jest obecny w reklamie, architekturze czy branży dekoracyjnej.\nJest dobrym przewodnikiem ciepła i energii elektrycznej.\nMa plastyczny charakter, co pozwala formować wyroby w dowolny sposób.\nDzięki niskiej gęstości jest bardzo lekkie, więc znajduje zastosowanie przy tworzeniu wielu rodzajów zabudowy.\nMa doskonałą odporność na działanie kwasów, procesy utleniania i korozji.\nRodzaje profili aluminiowych i ich zastosowanie\nWiększość firm zajmujących się obróbką aluminium oferuje kształtowniki uniwersalne – wykorzystywane w przemyśle budowlanym, a także elementy modułowe – produkowane w ramach rozmaitych kategorii montażowych.\nBranża marketingowa korzysta z systemów napinających, które sprawdzają się m.in. przy tworzeniu reklamy wielkoformatowej oraz jej oświetlaniu. W budowlance profil aluminiowy jest niezbędna nie tylko przy produkcji okien, drzwi czy bram. Materiał ten wykorzystuje się m.in. do:\nmontażu płyt kartonowo-gipsowych,\nbudowy balustrad, zadaszeń,\nwielu innych konstrukcji – wewnątrz budynków i po zewnętrznej stronie elewacji.\nSpecjalistyczne profile znajdują zastosowanie także przy budowie hal namiotowych, konstrukcji dachowych czy sufitów podwieszanych. Na uwagę zasługuje również skala wykorzystania tego rodzaju elementów w przemyśle meblowym. Zwłaszcza przy projektowaniu frontów, prowadnic i wyposażenia szaf.\nStolarka i drzwiowa z aluminium\nKształtownik aluminiowy stanowi jeden z podstawowych materiałów do produkcji okien, drzwi oraz bram wjazdowych. Tego typu stolarka bardzo dobrze sprawdza się zarówno w budownictwie mieszkaniowym, jak i w obiektach użyteczności publicznej:\nczy galeriach handlowych.\nJednocześnie oferuje ona nieograniczone możliwości w zakresie aranżacji wnętrz i wydzielania poszczególnych stref, np. w przestrzeni biurowej. Oprócz bardzo dobrych parametrów termoizolacyjnych, drzwi i okna z aluminium pozwalają na szybkie oraz łatwe utrzymanie czystości.\nProfile modułowe (konstrukcyjne)\nOdrębną kategorię w bogatej gamie wyrobów aluminiowych stanowią profile systemowe, zwane również modułowymi lub konstrukcyjnymi.\nDostępne są w wielu kształtach jako:\nProducenci oferują również szeroki wybór wymiarów: począwszy od 20 x 20 mm, przez 30 x 30, 30 x 60, 45 x 45, kończąc na 90 x 90. Znajdują swoje zastosowanie m.in. przy produkcji ram, szkieletów i konstrukcji pojedynczych maszyn, a także kompletnych linii produkcyjnych. Dzięki nowoczesnej technologii i odpowiednich wzmocnieniom, elementy te, mimo swojej lekkości, są w stanie utrzymywać spore obciążenia.\nGdzie kupić profile aluminiowe?\nBez względu na to, czy interesują Cię kształtowniki aluminiowe tradycyjne, czy modułowe, znajdziesz je w naszym sklepie internetowym. Jako producent z wieloletnim stażem, gwarantujemy szybkie terminy realizacji zamówień online oraz bogatą gamę elementów montażowych i pozycjonujących.\nZapraszamy do zapoznania się z naszym katalogiem produktów oraz za kontaktu w celu uzyskania szczegółowych informacji.


Debiutanci wygrywają - RALLY AND RACE\nStrona głównaAktualnościDebiutanci wygrywają\nSzybkie odcinki, wietrzna pogoda i wyrównana rywalizacja – tak wyglądała pierwsza runda Rajdowych Mistrzostw Polski Samochodów Terenowych z perspektywy załóg Dacia Duster Motrio Cup. Zwycięzcami zostali debiutujący w pucharze – Bartłomiej Wajzer i Patryk Sudoł.\nRozgrywana w pierwszy weekend kwietnia na poligonie w Drawsku Columna Medica Baja Drawsko Pomorskie przywitała zawodników zimnem i wietrzną pogodą. W niedzielę zawodnicy dwa razy przejeżdżali poligonowy odcinek o długości 151 kilometrów. Tym razem była to dość szybka próba, jednak, jak zawsze w Drawsku, pełna dziur i podbić.\nZobacz także: Test Dacii Duster T2 ze stajni Hołowczyca\nNa starcie stanęło pięć pucharowych Dusterów najnowszej generacji. Najszybsi byli Bartłomiej Wajzer z Patrykiem Sudołem. Dla załogi był to pierwszy start w DDMC. Rok temu, z sukcesami rywalizowali w Dusterem w Pucharze Polski Samochodów Terenowych. Zwycięzcy na mecie podsumowali:\n„Bardzo chciałbym podziękować organizatorom za zorganizowanie wymagającego nawigacyjnie odcinka testowego, który wyzwolił w nas dużo przemyśleń przed samym startem . Strategia na ten rajd była taka, aby pierwszy odcinek przejechać czujnie, a na drugim przyspieszyć .\nDoskonale przygotowany i serwisowany samochód przez Hołowczyc Racing pozwolił nam czerpać ogromną frajdę z jazdy. Były szybkie partie, były skoki, przejazd przez wodę, dużo piachu, kurzu i emocji, czyli wszystkiego czego można się po rajdach terenowych spodziewać. Cieszę się ze zwycięstwa w debiucie.” – podsumowuje Bartek Wajzer. Pilot Bartka, Patryk Sudoł dodaje: „Organizatorzy stworzyli trudną i wymagającą nawigacyjne trasę. Łatwo było popełnić błąd i ominąć punkty kontrolne na trasie. Nie ustrzegliśmy się błędów ale były one drobne i mocno nie wpłynęły na nasz czas”\nDrugie miejsce zajęli Maciej Bartłomiej Grabowski i Adam Binięda, na trzecim przyjechali Wojciech Musiał i Daniel Siatkowski. Za podium znaleźli się kolejni debiutanci w DDMC – Anna Gańczarek-Rał, pilotowana przez znanego z rajdów drogowych kierowcę Adama Srokę. Tadeusz Rzeżuchowski i Wojciech Jermakow nie ukończyli rajdu z powodu uszkodzenia zawieszenia. Michał Lipski i Nikola Lipska, którzy startowali serwisowaną przez Hołowczyc Racing Dacia, w Pucharze Polski wygrali klasę S2.\nColumna Medica Baja Drawsko Pomorskie rozpoczęła już szósty sezon zmagań rajdowych Dusterów. Sprawdzona formuła pucharu i bezawaryjność budowanych przez Hołowczyc Racing Dustertów sprawiają, że cykl cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem od kilku lat. Uczestnicy pucharu rywalizują również w grupie T2 walcząc o tytuły w Rajdowych Mistrzostwach Polski Samochodów Terenowych.\nKolejna runda to zaplanowany na 13-14 maja rajd Baja Borne Sulinowo.\nPoprzedni artykułSzymon Ładniak na przedsezonowych testach w Oschersleben\nNastępny artykułFiesta Proto Manejkowskiego z nowym kierowcą


Dance Star Party ANG PS3 folia\nDance Star Party ANG PS3 nowa\nControl PL PS4 używana\nLego Marvel Super Heroes PL X360 używana\nDanceStarParty jest grą muzyczno-taneczną, w której gracze mają okazję przetestować słuch, koordynacje ciała oraz zręczność, wykonując różnego rodzaju figury taneczne w rytm popularnych przebojów. Za produkcję tytułu odpowiada londyńskie studio deweloperskie Sony, które znane jest przede wszystkim z wyjątkowo popularnej w Europie serii SingStar.\nPodobnie jak w innych grach z gatunku, takich jak Dance Central czy Just Dance, podstawowym celem graczy uczestniczących w zabawie jest jak najwierniejsze naśladowanie wirtualnych tancerzy, którzy pojawiają się na ekranie telewizora. Poza tancerzem oglądamy również w mniejszym oknie towarzyszący danej piosence teledysk oraz jej tekst. Istnieje możliwość wyłączenia wideoklipu i zastąpienia go obrazem z kamerki, w którym na żywo będziemy mogli oglądać nasz występ. Nagrania te można także zapisywać i umieszczać na Facebooku lub dzielić się nimi ze znajomymi w sieci. Każdy z układów tanecznych przypisanych do danego utworu można odtworzyć w trzech stopniach skomplikowania, co ułatwia zabawę nowicjuszom. Wszystkie utwory występują w wersji standardowej i skróconej. Gra ocenia naszą dokładność w odwzorowaniu figur tanecznych przyznając punkty. Jeżeli mamy ochotę, uzyskane przez nas wyniki możemy porównać z innymi posiadaczami gry. Do naszej dyspozycji oddano kilka trybów rozgrywki, w tym tryb treningu nastawiony na jak największy wysiłek fizyczny. W przypadku gdy znudzą się nam przygotowane przez twórców układy, zawsze możemy samodzielnie stworzyć nowe, dzięki załączonemu edytorowi.\nDanceStar Party wspiera również lokalny tryb multiplayer. Przed telewizorem z kontrolerami ruszać może się maksymalnie dwóch graczy. Mogą oni wziąć udział w tanecznym pojedynku, bądź wspierać się w trybie kooperacji, w którym zdobyte punkty sumują się. Co więcej, jeżeli dysponujemy odpowiednia ilością mikrofonów dedykowanych Playstation 3, w zabawie uczestniczyć dodatkowo może nawet do 18 osób, które śpiewać będą wraz z wyświetlanym tekstem piosenek.


Kukiz’15 chce znieść w Toruniu zakaz spożywania alkoholu pod chmurką | Tylko Toruń\n4 października 2018 Wojciech GiedrysSkomentuj on Kukiz’15 chce znieść w Toruniu zakaz spożywania alkoholu pod chmurką\nZapytaliśmy na Facebooku komitety wyborcze startujące, czy są za wprowadzenie prohibicji np. na Starówce lub zniesieniem zakazu spożywania alkoholu pod chmurką np. na Bulwarze Filadelfijskim. Uzyskaliśmy odpowiedź tylko od jednego komitetu – Kukiz’15. Prezentujemy ją poniżej w całości.\n– Już w lipcu 2017 roku posłowie Kukiz’15 postulowali, by znieść zakaz spożywania alkoholu „pod chmurką” – czytamy w komentarzu uzyskanym od komitetu Kukiz’15. – Wychodzimy z założenia, że nie powinno się zabraniać wszystkim mieszkańcom możliwości spożywania alkoholu w przestrzeni publicznej ze względu na sporadyczne akty wandalizmu, czy chuligaństwa osób nietrzeźwych.\nKomitet Kukiz’15 wskazuje, że zdecydowana większość społeczeństwa potrafi się kulturalnie zachowywać po spożyciu alkoholu. “W każdy weekend w Toruniu odbywa się przecież mnóstwo imprez, dyskotek, na których młodzi ludzie piją alkohol. Rzadko jednak dochodzi do pobić, przestępstw. Tymczasem, poprzez tendencję do uogólniania spora część\nspołeczeństwa żyje w przeświadczeniu, że po zdjęciu zakazu będzie regularnie dochodzić o pobić, kradzieży, wandalizmu. Tak nie będzie. Nie pozwólmy sobie wmówić przez władze, przez radnych że Polacy do czegoś nie dorośli, że nie będą potrafili się zachować. Jesteśmy normalnym, kulturalnym i moralnym społeczeństwem.\nDalej w komentarzu czytamy: Jedyny problem jaki istnieje to taki, że magistrat i organy ścigania nie zawsze potrafią\nzadbać o nasze bezpieczeństwo. W sytuacji, gdy w pewnych stałych miejscach na starówce dochodzi do przestępstw, rozwiązania problemu upatruje się w zakazach, zamiast w prewencji… Powinniśmy wymagać, by miasto i policja umiały zadbać o nasze bezpieczeństwo w przestrzeni publicznej, a nie szły na skróty i wprowadzały zakazy. Każdy kolejny zakaz sprawia, że nasz Toruń staje się coraz mniej atrakcyjnym ośrodkiem dla młodych ludzi. Przyszli studenci, rozważając na jaką uczelnie się wybrać, będą także brali pod uwagę zakres swobód obywatelskich w danym mieście. Musimy zatem pamiętać o konsekwencjach podejmowanych decyzji”.\nKukiz’15 popiera przeprowadzenie w tej sprawie konsultacji społecznych dotyczących. “Obawiamy się jednak, czy będą one przeprowadzone w sposób rzetelny i wyczerpujący, czy też poprzestaniemy na wypełnionych kwestionariuszach. Samo zadanie pytania, bez przedstawiania analizy problemu nie odniesie zamierzonego skutku. By konsultacje trafiły do jak największej grupy mieszkańców, należałoby rozważyć wprowadzenie egłosowania (np. tak jak na projekty z budżetu partycypacyjnego)” – czytamy w komentarzu.\nWięcej na ten temat: Prohibicja? Alkohol pod chmurką? Urząd miasta zleci badanie społeczne\nTagged alkohol alkohol pod chmurką toruń bulwar Filadelfijski prohibicja toruń toruń wiadomości toruń wybory samorządowe 2018 w toruniu


Poprawki w ofercie - jak je wprowadzić? - Infor.pl\nStrona główna » Sektor publiczny » Finanse » Zamówienia publiczne » Poprawki w ofercie - jak je wprowadzić?\n30 kwietnia 2014, 09:07\nPoprawki w ofercie - jak ich dokonać?\n- oczywistych omyłek rachunkowych, z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek\n- omyłek innych niż oczywiste pisarskie lub rachunkowe, które spełniają łącznie dwa określone w przepisie warunki: polegają na niezgodności oferty z SIWZ oraz nie powodują istotnych zmian w treści oferty.\nWobec powyższego stwierdzić należy, że przepisy dopuszczają poprawienie omyłek w ofercie i pomimo iż czynności te powinny być podjęte przez samego zamawiającego (bez udziału wykonawcy), to dokonanie poprawek może, a czasem nawet powinno być poprzedzone wyjaśnieniami treści oferty, dokonanymi na podstawie art. 87 ust. 1 p.z.p. W przepisie tym ustawodawca zezwolił na wezwanie wykonawcy do złożenia wyjaśnień co do treści oferty. Tryb ten może być zamawiającemu przydatny m.in. w przypadku konieczności poprawienia w ofertach omyłek polegających na ich niezgodności ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, które nie powodują istotnej zmiany treści oferty. Podkreślić należy, że w trybie wyjaśniania oferty niedopuszczalne jest prowadzenie negocjacji oraz dokonywania zmian w ofercie poza przypadkami przewidzianymi w ustawie, o których wspomniano powyżej. Oznacza to zatem, że wyjaśnienia wykonawcy, nie mogą sprowadzać się do próby zmiany oferty lub prowadzenia negocjacji co do jej treści, dlatego wykonawcy powinni wystrzegać się wyjaśnień zmierzających do wskazania, w jaki sposób zamawiający winien poprawić omyłki.


Wypadek w Zbytkowie. Interweniowali "terytorialsi"\nDo zderzenia dwóch samochodów osobowych i ciężarówki doszło wczoraj (4.08) po godzinie 14:00 w Zbytkowie.\nfot. Krystian Medwid\nNa miejscu musiały interweniować straż pożarna, pogotowie ratunkowe i policja. Co ciekawe, na miejscu obecni byli także żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej. Jak wyjaśniają strażacy, byli oni świadkami zdarzenia i udzielili jedynemu poszkodowanemu pierwszej pomocy.\n9 zakażeń w regionie, ponad 600 w kraju Sukces kancelarii Traktat z Cieszyna\nZbytków dk81 wypadek stłuczka straż pożarna policja WOT\nśw. Patryk: a gdyby te miliardy co poszły i dalej idą na łapankę Antka Zamachowca przeznaczyć na służbę zdrowia na przykład, na pogotowie ratunkowe, ambulanse, pensje personelu medycznego itd...? o respiratorach nie piszę, bo rząd pozamawiał ich tyle, że ho ho, na wieki starczy :)\nknefel: ja-siokrzysio przenajświętszypatryku, gdyby te miliardy co POszły przez 8 lat na POpaprane zabawy i obżarstwo POpaprańców to Polska miałaby najlepszą służbę zdrowia w Europie:)\nczesiohill: knefel: tyś je isto chory. Dyć downo sie zmiyniło, przez tych 6 roków niczego nie naszli, coby ich do karcyru wciś. Czyli niczego nie było, a jesi, to łośmiorniczki za sztyrycet złotych, kiere nie patrzom wartościóm do przestympstwa. Musisz zaczónć myśleć po nowymu, wiela też przechacharzili przez tych 6 roków, a w internecie to nóndziesz bez kłopotu. Przestóń sie wygupiać z tym Twoim pisanim o PO. Byj chłop i weź to co wyczynio PiS "na klate".\nśw. Patryk: knefel wyżej nie podskoczy, jedynie jego rodziców można by winić ale po co


9 listopada w Sądzie Rejonowym w Nakle przeprowadzono kolejne# przesłuchania świadków w procesie przeciwko burmistrzowi Mroczy Mroczy Leszkowi K. oraz dawnej skarbniczce gminy Małgorzacie K.-G. Przed sądem stawiły się tego dnia trzy osoby – w tym dawny pracownik mroteckiego ratusza i jednocześnie radny obecnej kadencji Rady Miejskiej w Nakle.\nNa wstępie tradycyjnie przypominamy, o co chodzi w całej sprawie. Burmistrz Mroczy Leszek K. oraz była już skarbniczka gminy Małgorzata K.-G. zostali oskarżeni z art. 231 par. 2 kodeksu karnego, który dotyczy nadużycia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności do lat 10. W tym konkretnym przypadku przekroczenie polegało na tym, że pracownikom mroteckiego ratusza były wypłacane zawyżone premie, a część tych kwot z nagród trafiała do prywatnej kieszeni burmistrza. Z kolei Małgorzata K.-G. pełniąc funkcję skarbnika udzielała pomocy burmistrzowi w przekazywaniu pieniędzy z nagród dla pracowników.\nWarto jednak nadmienić, że to, czy burmistrz potem dzielił się ze skarbniczką tymi pieniędzmi, nie było przedmiotem śledztwa i nie zostało ujęte w akcie oskarżenia. Co istotne, do kieszeni burmistrza miało wówczas trafić 83 tys. zł.\nPrzypominamy, że proces przeciwko burmistrzowi Mroczy i byłej skarbniczce rozpoczął się w marcu bieżącego roku. Od tego czasu sąd przesłuchał już kilkunastu świadków w sprawie, m.in. aktualnych oraz dawnych pracowników mroteckiego ratusza. Zeznania większości przesłuchanych osób znacząco obciążają konta oskarżonych Leszka K. i Małgorzaty K.-G.\nGdy wydawało się, że sędzia Sądu Rejonowego w Nakle Radosław Trzeciak już w październiku zakończy przesłuchania świadków, to oskarżeni oraz ich obrońcy wystosowali wniosek o przesłuchanie kolejnych osób. Sędzia Radosław Trzeciak oraz prokurator Tomasz Czerwiński przychylili się do części złożonych wniosków o przesłuchanie innych świadków w sprawie, dlatego też październikowa rozprawa została odroczona do dnia 9 listopada. Wówczas swoje zeznania miało złożyć 5 świadków – miało, bowiem przed sądem ostatecznie stanęły trzy z nich – mąż jednej z byłych pracownik mroteckiego ratusza, aktualny pracownik mroteckiego referatu organizacyjnego i spraw obywatelskich oraz radny obecnej kadencji Rady Miejskiej w Nakle, który w przeszłości w latach 2009–2019 pracował w Urzędzie Miasta i Gminy w Mroczy.\nPozostałe dwie osoby – biegły sądowy oraz jedna z mieszkanek Mroczy, usprawiedliwiły swoją nieobecność, a co za tym idzie – złożą zeznania na kolejnej rozprawie.\nJeśli chodzi o kwestię przesłuchań z dnia 9 listopada, to na wniosek obrońców oskarżonych sąd zarządził wyłączenie jawności przesłuchania pierwszego świadka – męża jednej z byłych pracownic mroteckiego ratusza. Głównym powodem podjęcia takiej decyzji były okoliczności dotyczące życia osobistego świadka.\nPodobnie było w przypadku radnego obecnej kadencji Rady Miejskiej w Nakle i jednocześnie dawnego pracownika Urzędu Miasta i Gminy w Mroczy, jednakże w tym przypadku sąd postanowił tylko częściowo utajnić zeznania świadka, który był pytany o posiadaną wiedzę dotyczącą procederu, o którego stosowanie został oskarżony burmistrz Leszek K. – Dowiedziałem się o tym procederze wtedy, gdy Regionalna Izba Obrachunkowa przekazała donos (…) Dopiero po wyjściu na jaw całej sprawy i zatrzymaniu burmistrza dowiedziałem się, na czym dokładnie polegał ten proceder. Wyjaśnił mi to ówczesny informatyk pracujący w mroteckim urzędzie – zeznał świadek. Ponadto nakielski radny był również pytany o relacje burmistrza z jednym z lokalnych przedsiębiorców budowlanych. – Było widać, że jest on na pana burmistrza zdenerwowany. Słyszałem swego czasu nawet krzyki skierowane w stronę burmistrza – powiedział.\nJedyną osobą, której zeznania mogliśmy odsłuchać tego dnia od początku do końca był pracownik mroteckiego referatu organizacyjnego i spraw obywatelskich. Zeznania świadka dotyczyły w dużej mierze jego własnych wypowiedzi, których udzielał w rozmowach telefonicznych z różnymi osobami. Z uwagi na to, że telefon świadka był na podsłuchu, musiał on odpowiadać na sporo pytań zadawanych przez obrońców oskarżonych, którzy pytali głównie o tematykę prowadzonych rozmów, jak i również o konkretne osoby, z którymi świadek rozmawiał telefonicznie. Ponadto pracownik mroteckiego urzędu gminy potwierdził, że już wcześniej słyszał o nielegalnym procederze, który panował w urzędzie, ale były to tylko informacje przekazywane przez innych pracowników – nie poparte żadnymi dowodami. – Dopiero po tym, jak zostałem wezwany na pierwsze przesłuchania oraz po zatrzymaniu burmistrza zdałem sobie sprawę, że te oskarżenia nie były jednak bezpodstawne – mówił świadek\nObrońca Leszka K. podczas ostatniej rozprawy otwarcie przyznał również, że znajdujące się w aktach dowodowych zapisy z podsłuchów w jego opinii zostały całkowicie odsunięte na bok. – Moim celem jest podniesienie okoliczności, które stawiają wypowiedzi świadków w zupełnie innym świetle całej w tej sprawie (…) Chciałbym wskazać na podstawie tych podsłuchów, że co do pana burmistrza zawarto spisek, w którym uczestniczyło sporo osób – stwierdził obrońca oskarżonego.\nWarto w tym miejscu podkreślić, że obrońcy zadawali świadkom rozmaite pytania, które często w ogóle nie związane z samą sprawą, co oczywiście nie umknęło uwadze sędziego Radosława Trzeciaka, który regularnie upominał w tym zakresie zwłaszcza obrońcę burmistrza Leszka K. Często zdarzało się również, że obrońcy mimo zadawania pytań oraz uzyskiwania konkretnych odpowiedzi od świadków, po jakimś czasie ponownie zadawali te same pytania tym samym osobom, co w istocie niepotrzebnie wydłużało cały proces przesłuchań świadków. Tego typu zachowanie obrońców było wyraźnie zauważalne na większości rozpraw przeciwko Leszkowi K. oraz Małgorzacie K.-G.\nKolejna rozprawa 6 grudnia, czyli dzień po referendum!\nWtorkowa rozprawa przeciwko Leszkowi K. i Małgorzacie K-G. została odroczona i wyznaczono już kolejny termin, w którym sąd zamierza przesłuchać dwóch ostatnich świadków. Nastąpi to 6 grudnia, czyli dzień po przeprowadzeniu referendum w sprawie odwołania Leszka K. ze stanowiska burmistrza Mroczy. Warto jednak nadmienić, że wówczas najprawdopodobniej nie poznamy jeszcze wyroku. Przypominamy, że oskarżeni jak dotychczas nie skorzystali jeszcze z możliwości złożenia wyjaśnień w sprawie. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że nastąpi to dopiero po przesłuchaniu wszystkich wezwanych przez sąd świadków, co może skutkować kolejnym odroczeniem sprawy i wyznaczeniem nowego terminu. Sędzia Radosław Trzeciak przyznał jednak otwarcie, że przewód sądowy zmierza ku końcowi i jego rozstrzygnięcie powinno nastąpić jeszcze w bieżącym roku.\nbigos, w dniu 27-11-2021 11:26:52 napisał:\nWyrok gwiazdor przyniesie?\nKlawisz, w dniu 27-11-2021 13:01:31 napisał:\nPisowska zaraza więcej kradnie i co ? ktoś siedzi ?\nDw, w dniu 27-11-2021 13:01:47 napisał:\nWszystkich w Urzędach powinni podlegać lustracji. Całe Ich majątki powinny być sprawdzane nawet członkowie rodziny. Jak wiemy są tacy pseudo zaradni że robia rozłączność małżeńską wszystko przepisują na żonę i myślą że są bezkarni ! Błąd prawo tak dosięgnie. Proponuję sprawdzić burmistrzów.\nhym, w dniu 27-11-2021 18:26:15 napisał:\nTo ta firma budowlana co budowała pseudoświetlice w gminie ?\nŚwiadoma, w dniu 27-11-2021 21:50:06 napisał:\nNiektóre komentarze to pisze chyba mieszkaniec Nakła - sam główny zainteresowany albo "jego" współzainteresowana...\nfritz, w dniu 27-11-2021 23:32:07 napisał:\nnormalnego kowalskiego to by udupili w dwa dni a tu przeciągają jak gówno kijem w rzece o co tu chodzi\nAlfons, w dniu 27-11-2021 23:37:22 napisał:\nA pan pisarz strasznie stronniczy, byle sensacja i przypominac wkolo to samo, chyba sie wszyscy maja nauczyc na pamięć.\nJa, w dniu 28-11-2021 09:26:33 napisał:\nPrzykre jest to że we wielu komentarzach atakowani są świadkowie przez to tylko że są czy byli pracownikami UMiG wielu z nich to mieszkańcy Gminy Mrocza nie chcący tolerować bezprawnych działań. Mam nadzieję że w Referendum mieszkańcy zdecydują o zakończeniu tak przykrej dla wszystkich sprawy i skończy się krzywdzenie osób nie będących decydentami w sprawie w której toczy się postępowanie sądowe. A tak na marginesie mam takie same odczucia co do treści komentarzy jak "Świadoma"\nMieszkaniec, w dniu 28-11-2021 17:18:23 napisał:\nOstatnia prosta przed referendum, to trzeba dwoić się i troić żeby wykorzystać temat i obrzydzić postać Burmistrza. Nie twierdzę przy tym, że jest nie winny, ale należy dać szansę sędziemu do oceny całości okoliczności i wydania sprawiedliwego wyroku. Zastanawiam się, czy inicjatorzy referendum dokonali jego oceny ekonomicznej tj. koszt referendum, koszt wyborów na burmistrza, półtora roczna kadencja nowego burmistrza bez 100% gwarancji na reelekcję, a koszty jakie gmina poniosła by do końca obecnej kadencji burmistrza, który jest na L4 i płaci mu ZUS .\nGość, w dniu 28-11-2021 21:51:48 napisał:\nWizerunek Gminy jest więcej wart niż suma wymieniana powyżej chociaż kwota osiemdziesiąt tysięcy już gdzieś się pojawiła, Mieszkańcy powinni się odciąć od osó szargających opinie o Gminie\nJa, w dniu 29-11-2021 06:15:12 napisał:\nO jakich kosztach referendum tu piszecie ?? Burmistrz dostaje więcej kasy za nic niż to referendum wyjdzie ..Ja bardzo chętnie pójdę głosować za odwołaniem bo ile można płacić darmozjadom ..Wstydu nie mają ..A ta pancia do już wogole ..zero pokory\nGospodarz z jajami , w dniu 30-11-2021 21:08:43 napisał:\nBurmistrz dobry bo się już nabrał swojego a jak przyjdzie nowy to ten dopiero zacznie kraść! Ludzie, opanujta się z tymi referendami!


Polskie domy: Świdermajer pod Łodzią | Werandacountry.pl\nDrewniany ganek cały porośnięty jest bluszczem.\nDom zbudowano nie tak dawno, a wygląda jak przedwojenna willa. W środku jest i warsztat pracy, i przytulne gniazdko. Joanna Trzcińska maluje tu i gotuje.\nPraca w domu? Żaden problem\nNamalowałam kiedyś obraz, przedstawiał postać we wnętrzu. Choć był gotowy od kilku tygodni, wciąż coś mi w nim nie grało. Chodziłam wokół niego, zastanawiając się, co jest nie tak. W końcu domalowałam niewielką błękitną plamę gdzieś w głębi. I okazało się, że tego mi właśnie brakowało! Wtedy dopiero uznałam, że jest skończony – opowiada o swojej pracy Joanna. I tak jak w malarstwie, tak i w życiu najważniejsza jest dla niej właściwa kompozycja, kiedy różne, czasem przypadkowe elementy składają się w harmonijną całość.\nPrzyznaje, że rzadko udaje jej się uchwycić moment, gdzie kończy się praca, a zaczyna życie rodzinne. – Czasem, idąc do pracowni przez kuchnię, wstawiam ziemniaki na obiad, a kiedy maluję, włączam budzik, by nie przegapić godziny, o której muszę odebrać Antka ze szkoły – tłumaczy artystka. Kiedyś myślała, że to może być uciążliwe, z czasem nauczyła się wszystko zgrabnie łączyć.\nWyprowadzka z miasta\nPracownia w domu ma swoje zalety. Można zrobić sobie przerwę i wyjść do ogrodu, który latem tonie w zieleni. Nawet szybka kawa wśród kwiatów i potarmoszenie psa za uchem sprawia, że potem znacznie lepiej się pracuje.\nJoanna do domu w Kolumnie przeprowadziła się z kamienicy w centrum Łodzi. W mieście nigdy tak do końca się nie zadomowiła. Brakowało jej drzew, przestrzeni, oddechu. Znalazła je w tym położonym wśród wysokich sosen letnisku, poprzecinanym pajęczyną piaszczystych dróżek.\nKupiła tu działkę z ruinami starego domu. Cegły z rozbiórki poszły na budowę nowego – może dlatego willa wygląda jak przedwojenny świdermajer. Mimo że ma niespełna 20 lat. Ale to też zasługa przemyślanej kompozycji – spadzisty dach, łukowate okna na piętrze, drewniany ganek, ściany porośnięte bluszczem. I przede wszystkim te stare drzwi. Przywiozła je z Łodzi. Pochodzą ze starej kamienicy, którą Joanna często się zachwycała. Któregoś dnia zobaczyła robotników remontujących klatkę i drzwi wyjęte z futryny oparte przed wejściem. Zapytała, czy może je kupić. Zgodzili się za butelkę wódki.\nZabytkowe rzeczy po babci\nTo zresztą nie jedyna rzecz z historią w domu Joanny. Na kredensie w salonie ma całą wystawkę: kryształy po babci, kawałek stiuku z fasady warszawskiej ASP, który odpadł z niej podczas remontu, kolorową czaszkę z Meksyku, porcelanowe talerze z manufaktury Kuzniecowa, strusie jajo pomalowane przez córkę, butelki po rosyjskiej wódce.\nNad nimi wiszą ikona przywieziona z bazaru na Kole i portret szczura Jurka namalowany przez małego Antka. Nie jest to jednak zupełnie przypadkowa zbieranina, każdy przedmiot musi się wpasować. Ostatnie słowo zawsze należy do Joanny, która ma intuicję do dobrych kompozycji.\ntekst: Joanna Zaguła\nTak wyglądała Brzózka\nCzorsztyn w oddali


Po co dwa iskrowniki?\nWątek: Po co dwa iskrowniki?\n20-07-2010, 13:33 #1\nJak w temacie. Pomijając kwestie związane z bezpieczeństwem - czy są jakieś inne przesłnki dlaczego montuje się dwa iskrowniki jak np w cessnach?\nNie mogłem znaleźć odpowiedzi na to pytanie w sieci.\n20-07-2010, 13:35 #2\nLepiej sie spala mieszanka.\n20-07-2010, 14:05 #3\na jakieś ma to powiązanie z układem cylindrów? bo każdy z nich daję iskrę do 4 garów prawda?\n20-07-2010, 14:57 #4\nKażdy iskrownik zasila wszystkie cylindry (4, 6, lub 8 w zależności od typu silnika). Tak jak powyżej- lepiej się spala mieszanka i jak sam zaznaczyłeś- kwestie bezpieczeństwa.\n20-07-2010, 15:26 #5\nok - dzięki bardzo - mechanik z tego mnie meczył a nie byłem pewien. teraz już wiem\n20-07-2010, 16:01 #6\nMimo wszystko logiczniejsze i bardziej zgodne z prawdą jest stwierdzenie, że iskrowniki są zdublowane dla zwiększenia bezpieczeństwa, a świece dla lepszego spalania.\n20-07-2010, 16:15 #7\nBezpieczeństwo w pierwszej kolejności ( to było poza dyskusją, kolega zaznaczył w pierwszym poście), a "coś" tym świecom musi dać "znać" kiedy maja dać iskrę. Jeśli uziemisz jeden iskrownik połowa świec nie daje iskry, obroty silnika spadają, gorsze własności spalania mieszanki.\n21-07-2010, 06:21 #8\n... "coś" tym świecom musi dać "znać" kiedy maja dać iskrę.\nZ czysto technicznej strony to iskrownik wytwarza prąd elektryczny, który w świecy zapłonowej powoduje powstanie łuku elektrycznego (wyładowania), które zapala mieszankę paliwowo-powietrzną.\n...Jeśli uziemisz jeden iskrownik .\nBardziej prawidłowe określenie to "zmasowanie" iskrowników niż ich "uziemianie". "Uziemiony" to iskrownik może być kiedy samolot stoi w hangarze. ;-)))\nOstatnio edytowane przez martineho ; 21-07-2010 o 06:22 Powód: uśmiech\n21-07-2010, 08:32 #9\nCo zresztą się sprawdza przy próbie silnika. Dopuszczalne spadki obrotów na jednym iskrowniku opisane są w instrukcji każdego samolotu.\nI dla własnego bezpieczeństwa lepiej je znać i próbę robić jak należy, a nie na odwal się.\n22-07-2010, 09:13 #10\nMasując jeden z iskrowników to która połowa nie daje iskry - wtedy po prostu lewe świece? prawe? czy jest to jakiś inny układ świec?\n22-07-2010, 10:47 #11\nPrawy iskrownik zapala prawe dolne i lewe górne świece zapłonowe (O-235)\n22-07-2010, 10:47 #12\nZamieszczone przez Ninor77\nW silnikach lotniczych o przeciwbieżnym układzie tłoków (popularne w Cessnach Lycomingi czy Contintntiale) świece zapłonowe są górne i dolne.\nNie daje iskry połowa świec podłączonych do zmasowanego iskrownika na krzyż (prawe dolne i lewe górne i na odwrót). Zasada jest taka, że na każdy z cylindrów przypada para świec, każda ze świec jest podłączona do innego iskrownika. Więc masując jeden iskrownik nie "wyłączasz" lewych czy prawych cylindrów a tylko pogarszasz właściwości spalania mieszanki WE WSZYSTKICH cylindrach. Przy działającym jednym iskrowniku pracują wszystkie cylindry.\nPS. aaben był pierwszy ;-)\nOstatnio edytowane przez martineho ; 22-07-2010 o 10:49 Powód: PS\no thx - teraz mam jasność\n30-08-2011, 17:14 #14\nBardzo prosze o link do stron opisujacych takie iskrowniki.\nStaralem sie szukac w wikipedii ale sa opisane jedynie magneta motocyklowe, a wydaje mi sie, ze troche sie roznia od lotniczych (korbka do kontroli pracy iskrownika).\nPrzy okazji, dlaczego w samolotach nie stosuje sie zdublowanego elektonicznego bezstykowego systemu zaplonowego?\n30-08-2011, 19:51 #15\nCześć. Dwa najbardziej rozpowszechnione typy iskrowników do silników Lycoming i Continental to: Slick i Bendix.\nTu jest trochę informacji o Slick: Slick Magneto Frequently Asked Q\n30-08-2011, 23:55 #16\nBo im coś jest bardziej skomplikowane to tym większa szansa że się spierdzieli. Poza tym te klasyczne magneta nie wymagają prądu z zewnątrz, jak wyłączysz cały prąd masterem to silnik dalej będzie chodził, a elektronika musi mieć prąd z akumulatora.\n31-08-2011, 10:34 #17\nDziekuje, juz teraz wiem czego szukac.\n06-09-2011, 17:55 #18\nJeszce troche pociagne temat.\n1. Czy podczas lotu jest jakas sygnalizacja uszkodzonego iskrownika (poza lekkim spadkiem mocy), jesli mamy dwa iskrowniki, bo przy jednym sprawa jest raczej jasna?\n2. W literaturze opisujacej samoloty lat miedzywojennych byl opis uruchamiania silnika (samodzielnego): pokrecic smiglem przy wylaczonym zaplonie, wsiasc do kabiny, wlaczyc zaplon, pokrecic korbka iskrownika i silnik ruszal. Nie wiem, na ile sie ten opis zgadza z prawda, a nic w necie na ten temat znalezc nie moge.\n06-09-2011, 19:42 #19\n06-09-2011, 20:46 #20\nJa mam tylko opis uruchamiania z mechanikiem, sądząc o rysunkach w książce na podstawie Po-2/CSS-13.\niskrowniki - w samolocie - Szukaj w Onet.pl\niskrownik - Szukaj w Onet.pl\npraca iskrownika - Szukaj w Onet.pl


Rok 2020 kończy się nam kolejną karą finansową nałożoną za naruszenie przepisów RODO. UODO na swojej stronie udostępnił informację o nałożonej karze za brak zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych bez zbędnej zwłoki.\nJak czytamy w komunikacie UODO: ” W maju 2020 r. wpłynęła informacja od osoby postronnej o naruszeniu ochrony danych osobowych, które polegało na wysłaniu pocztą elektroniczną przez agenta ubezpieczeniowego, będącego podmiotem przetwarzającym dla Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji WARTA S.A., polisy ubezpieczeniowej do nieuprawnionego adresata – swoją drogą jest to dość częsty błąd, jakiego dopuszczają się pracownicy – wszystko zależy od tego, jakie dane znajdują się w przesłanych dokumentach.”\nJak podaje Urząd „Załączony dokument zawierał dane osobowe w zakresie m.in. imion, nazwisk, adresów zamieszkania, numerów PESEL oraz informacji dotyczących przedmiotu ubezpieczenia (samochód osobowy). Istotny w tej sprawie jest fakt, że organ nadzorczy został poinformowany o naruszeniu ochrony danych osobowych przez nieuprawnionego adresata, który wszedł w posiadanie nieprzeznaczonych dla niego dokumentów, w związku z czym doszło do naruszenia poufności danych osób.”\nPomimo wymiany korespondencji pomiędzy UODO i Wartą, i prośby o wyjaśnienia, Warta w toku postępowania nie wywiązała się z obowiązku, jaki RODO nakłada na administratorów, w zakresie zgłaszania naruszeń. Zapraszamy do zapoznania się z treścią całego komunikatu UODO.\nTreść decyzji UODO\n[Michał Cupiał] Cała sytuacja, aż prosi się o krótki komentarz.\nPodmiot przetwarzający dla Warta S.A., wysyła polisę ubezpieczeniową na adres podany przez klienta. Niestety, okazuje się, że klient podał błędny adres co spowodowało, wysłanie polisy do nieuprawnionej osoby. Bez wątpienia sytuacja mieści się w definicji naruszenia (art. 4 pkt. 12 RODO), ponieważ doszło do przypadkowego ujawnienia danych osobie nieuprawnionej. Jednakże Warta S.A. dokonała oceny naruszenia i zrobiła wszystko co mogła, żeby naprawić błąd klienta. Nieuprawniony odbiorca w wyniku podjętych przez spółkę działań został zobowiązany do usunięcia danych. Tylko tyle niestety można zrobić w tej sytuacji i nie mamy żadnych możliwości faktycznego sprawdzenia usunięcia tych danych.\nDodam tylko, że w takiej sytuacji jednak poinformowałbym właściciela danych o takim zdarzeniu.\nZ treści samej decyzji wynika już, że Warta S.A. nie zgadzała się z opinią PUODO i koniecznością zgłoszenia Prezesowi naruszenia. PUODO wprost wskazało konieczność ponownej oceny naruszenia z uwagi na ujawnienie imion, nazwisk, nr PESEL, adresów zamieszkania i adresów poczty email dwóch osób. Warta S.A. niestety nie dostosowała się do tych zaleceń do czasu wszczęcia postępowania administracyjnego przez urząd, które jak wiemy zakończyło się ukaraniem niesubordynowanego podmiotu.\nW mojej opinii nałożona kara nie do końca służy celowi jaki został wskazany w samej decyzji:\n„Należy podkreślić, że kara będzie skuteczna, jeżeli jej nałożenie doprowadzi do tego, że Spółka, profesjonalnie i na skalę masową przetwarzająca dane osobowe, w przyszłości będzie wywiązywała się ze swoich obowiązków z zakresu ochrony danych osobowych, w szczególności w zakresie zgłaszania naruszenia ochrony danych osobowych Prezesowi UODO oraz zawiadamiania o naruszeniu ochrony danych osobowych osób, których dotyczyło naruszenie. Zastosowanie administracyjnej kary pieniężnej w niniejszym przypadku jest niezbędne zważywszy także na to, że Spółka zignorowała fakt, iż z naruszeniem ochrony danych mamy do czynienia zarówno wówczas, gdy do zdarzenia dojdzie wskutek świadomego działania, jak i wtedy, gdy doprowadzi do niego nieumyślność.\nW ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, administracyjna kara pieniężna spełni funkcję represyjną, jako że stanowić będzie odpowiedź na naruszenie przez Spółkę przepisów rozporządzenia 2016/679. Będzie również spełniać funkcję prewencyjną; w ocenie Prezesa UODO wskaże bowiem zarówno Spółce jak i innym administratorom danych na naganność lekceważenia obowiązków administratorów związanych z zaistnieniem naruszenia ochrony danych osobowych, a mających na celu przecież zapobieżenie jego negatywnym i często dotkliwym dla osób, których naruszenie dotyczy, skutkom, a także usunięcie tych skutków lub przynajmniej ograniczenie.”\nZważywszy na fakt, że błąd powstał z winy klienta, nałożona kara służy raczej przymuszeniu administratorów do bardziej restrykcyjnego dokonywania oceny naruszeń. Tylko, że do osiągnięcia tego celu bardziej przyczyni się rozsądna kampania informacyjna niż przykładowe karanie. Takie postępowanie Urzędu spowoduje, że będziemy zgłaszać nawet najbardziej błahe zdarzenia w obawie przed karą.\nPozostaje nam modlić się, że nasze oceny skutków naruszenia będą takie jakich oczekuje PUODO, inaczej możemy mieć przypiętą łatkę podmiotu, który „ignoruje fakt”, że naruszenia mogą także mieć swoje źródło w nieumyślnych działaniach oraz, że dokonując zbyt liberalnej oceny wagi naruszenia lekceważymy swoje obowiązki jako administrator danych osobowych.\nA tak na marginesie zastanawia mnie ile zgłoszeń dokonały ośrodki pomocy społecznej, które otrzymywały z systemów bankowych wnioski np. o 500+ i 300+ z błędnie podanym przez wnioskodawcę adresem e-mail. Wiemy przecież, że na ten adres przesyłana była decyzja o przyznaniu świadczenia. Być może pora dokonać ponownej oceny skutków naruszenia…


Prezes Thomas Cook Airlines przeprasza za niestosowne nagranie - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 26-09-2019, 09:05\nNagranie zostało wykonane po ogłoszeniu, że rząd Niemiec przeznaczy 380 mln EUR na kontynuację działalności Condor.\n- Wiem, że film został udostępniony w mediach społecznościowych. Nigdy, przenigdy nie zamierzałem nikogo obrażać ani poniżać. Jest mi przykro, że którykolwiek z moich kolegów tak się poczuł i za to bardzo przepraszam – napisał Debus na LinkedIn i Twitterze.\nThomas Cook, najstarsze biuro podróży na świecie, ogłosiło bankructwo i likwidację spółki w poniedziałek. Spowodowało to konieczność sprowadzenia przez brytyjskie władze lotnicze jego 150 tys. klientów będących poza krajem. Koszt operacji szacowany jest na ok. 100 mln GBP.\nW Wielkiej Brytanii upadłość Thomas Cook oznacza stratę pracy przez ok. 9 tys. ludzi.\nDebus, który przed przejściem do Thomas Cook pracował dla linii Air Berlin, napisał, że „jest myślami” ze swoimi brytyjskimi kolegami, a także kolegami z innych europejskich krajów, którzy „ciężko pracowali w liniach lotniczych grupy i otrzymali najgorsze możliwe wiadomości w tym tygodniu”.\nBrytyjski inżynier, który pracował dla firmy przez pięć lat, powiedział jednemu z dzienników, że tysiące ludzi rozpaczają z powodu utraty pracy, ale po obejrzeniu nagrania z Niemiec „jakby im ktoś nóż przekręcił w ranie”.\n- Nie narzekam, że Niemcy uratowali swoje źródło utrzymania, ale jest trochę niewrażliwe, aby zezwolić na udostępnianie takiego filmu w WhatsApp w tym czasie – podkreślił.\nTransport i logistykaNiemcyWielka Brytania\nTransport i logistyka / Prezes Thomas Cook Airlines przeprasza za niestosowne nagranie


Agata i Magdalena Makurat uczestniczyły w obozie Energa Basket Camp w USA\nAutor: Bartosz Cirocki. Opublikowano: 14.12.2018r., 21:17\nEnerga Basket Camp 2018\nPoznane zupełnie innego spojrzenia na koszykówkę, zobaczenie na żywo gwiazd NBA i spełnienie turystycznych marzeń - taki był dla jego uczestników obóz Energa Basket Camp, w ramach którego do Kalifornii poleciały m.in. koszykarka Agata Makurat i trenerka Magdalena Makurat z Sierakowic.\nGrupa Energa po raz drugi w historii zorganizowała wyjazd na camp w Stanach Zjednoczonych dla najlepszych zawodników turnieju minikoszykowki Energa Basket Cup. Uczestników obozu wyłonił konkurs, do którego zaproszono 24 wyróżniających się zawodników i zawodniczek z najlepszych drużyn turnieju w 2017 roku, gdy srebrny medal zdobyła SP nr 5 w Kartuzach.\nUczestnicy musieli przygotować wideo z prezentacją ich umiejętności i napisać rozprawkę. Na tej podstawie organizatorzy wybrali 10 laureatów, wśród których znalazła się Agata Makurat, wychowanka Batu Sierakowice, a obecnie zawodniczka klubu UKS Bat Kartuzy i uczennica GOSSM w Człuchowie. Wraz z nią zaproszenie w roli opiekunki grupy otrzymała trenerka kartuskiego Batu i ośrodka w Człuchowie, a zarazem mama Agaty - Magdalena Makurat.\nSzczęściarze 1 grudnia wylecieli do Los Angeles, gdzie spędzili osiem dni pełnych nie tylko koszykarskich wrażeń. Oprócz treningów pod okiem Brandona Dowdiego z klubu Pacific Coast Hoops, mieli okazję zwiedzać okolice, odkrywać atrakcje turystyczne, a do tego obejrzeć na żywo najlepszą koszykówkę w jej kolebce. Najpierw gościli na meczu NCAA, potem zasiedli na trybunach Staples Center podczas spotkania NBA Los Angeles Lakers - San Antonio Spurs.\n- Jestem bardzo szczęśliwa, że mogłam przeżyć taką przygodę, to było od zawsze moim marzeniem! Najbardziej podobały mi się treningi z trenerem Brandonem i mecz NBA. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś tam wrócę - podzieliła się wrażeniami Agata Makurat\n- Było to niesamowite doświadczenie w szczególności dla tych młodych koszykarek i koszykarzy, którzy zobaczyli zupełnie inny świat. Mam nadzieję, że wspomnienia zachowają na długo, a nowa motywacja, która się zrodziła po drodze sprawi, że wejdą na wyższy poziom koszykarski - komentuje wyjazd Magdalena Makurat.\nAgata Makurat Magdalena Makurat UKS BAT Kartuzy KS BAT Sierakowice Gmina Sierakowice Energa Basket Camp Energa Basket Cup


Raport Algol-60 | RegTech\nRaport Algol-60 został napisany w latach 1959-1960 przez zespół ekspertów od języków programowania, w skład którego wchodził redaktor Peter Naur oraz kilku pedagogów i praktyków z Europy i Stanów Zjednoczonych. Celem raportu było opracowanie kompletnego opisu międzynarodowego języka algorytmicznego do wyrażania procesów numerycznych w formie nadającej się do tłumaczenia na języki programowania komputerów. Nie miał to być język programowania, chociaż został później zaimplementowany jako język i stał się popularny w Europie.\nWiele wersji języka programowania Algol zostało zaimplementowanych w latach 60-tych i wczesnych 70-tych. Doprowadziło to również do rozwoju kilku innych języków programowania, takich jak Pascal, zaimplementowany przez Niklausa Wirtha na początku lat 70-tych, oraz C.\nRaport wprowadził pojęcia języka referencyjnego, języka publikacji i reprezentacji sprzętowej. Język referencyjny był standardem dla raportu, autorów kompilatorów i implementacji sprzętowej. Dyktował on formę języka i jego składnię. Język publikacji wykorzystywał język referencyjny z drobnymi poprawkami dotyczącymi różnic w publikacjach w różnych krajach oraz różnic w druku i piśmie, takich jak obsługa indeksów dolnych, górnych i innych notacji. Reprezentacja sprzętowa brała pod uwagę charakterystykę maszyny. Język referencyjny był językiem definiującym, a język publikacji i reprezentacja sprzętowa musiały być na niego przetłumaczalne.\nCelem raportu i języka było jednoznaczne przedstawienie różnych koncepcji komputerowych – w szczególności projektowania algorytmów, czyli ALGOrithmic Language 1960. Kolejna wersja, Algol68, nie była tak popularna lub szeroko zaimplementowana jak Algol-60, chociaż była bardziej potężna.\nAlgol jest językiem strukturalnym, zawierającym instrukcje while, if-then-else-statements i inne konstrukcje, które implementują selekcję, iterację, podstawowe stwierdzenia, strukturę blokową i rekurencję. Chociaż został opracowany zaledwie kilka lat po FORTRANIE (FORmula TRANslator), wydanym w 1957 roku przez IBM, zawierał cechy brakujące w FORTRANIE – mianowicie rekurencję i język strukturalny – i stanowił duży postęp na arenie programowania.\nJednym z potomków Algolu i FORTRANu był język BASIC (Beginner’s All-purpose Symbolic Instruction Code), opracowany przez Johna Kemeny’ego i Thomasa Kurtza z Uniwersytetu Dartmouth. BASIC był rodzajem pozbawionej formatu deklaracji wersji FORTRAN-a, przeznaczonej do interaktywnych i początkujących obliczeń. BASIC cieszył się długim panowaniem od lat 70. do 80. i został ostatnio zaimplementowany w całkiem innej formie, Visual Basic.\nPotomkiem Algolu był Pascal, który również cieszył się długim panowaniem jako popularny język do implementacji struktur danych i badania kompilatorów. Nie był to język produkcyjny, lecz narzędzie dydaktyczne. C był językiem systemu i doprowadził do rozwoju C, języka obiektowego, który nadal jest popularny.\nJęzyk Algol został opisany w notacji zwanej Backus normal lub Backus-Naur form (BNF). Notacja ta została zaproponowana przez Johna Backusa, który oparł ją na notacji E. L. Posta, słynnego logika z lat 30-tych XX wieku. Była ona podobna do notacji opracowanej przez Noama Chomsky’ego w 1957 roku dla lingwistyki, która była używana do implementacji gramatyk. Gramatyka jest zwięzłym, jednoznacznym sposobem opisywania języków. Użycie formalnej notacji w teorii języka było dużym postępem.\nEwolucja języków programowania była uderzająca, ale nie tak oszałamiająca jak ewolucja teorii kompilatorów. Wkrótce po raporcie Algol-60, kilku teoretyków kompilatorów użyło notacji gramatycznej do zaimplementowania kompilatorów w sposób „automatyczny”. Kompilatory te znane były jako kompilatory-kompilatory. Podobnymi wysiłkami było opracowanie Lex, analizatora leksykalnego, oraz Yacc („Yet another compiler-compiler”) w Bell Laboratories w połowie lat 70.\nGramatyka angielska ma pewne konstrukcje, takie jak fraza rzeczownikowa, która składa się z innych konstrukcji, takich jak rzeczownik i modyfikator. Języki programowania mają konstrukcje takie jak instrukcje while i wyrażenia arytmetyczne. Konstrukcje te są wskazywane przez specjalne symbole zwane symbolami nieterminalnymi lub meta symbolami języka.\nSymbole, które faktycznie występują w języku nazywane są symbolami terminalnymi. Terminologia pochodzi od struktur danych, lub drzew parsowania, używanych do implementacji języka.\nGramatyka ta wskazuje, że wyrażenie arytmetyczne, E, składa się z innych wyrażeń arytmetycznych i terminów, T, dodanych razem (E–>E T). Wyrażenie, T, składa się z wyrażenia razy czynnik, F, tak że T–>T*F. Wreszcie, czynnik, F, jest najbardziej podstawowym wyrażeniem, składającym się z wyrażeń nawiasowych (nawias E), identyfikatorów (identyfikatorów zdefiniowanych przez użytkownika lub zmiennych), id, i stałych numerycznych (num). Gramatyka podaje postać wyrażeń arytmetycznych.\nPrzykład daje smak notacji. Elementy po lewej stronie strzałki są złożone z elementów po prawej stronie. W tym przypadku, E, T i F są metasymbolami. Pozostałe symbole, *, (, ), oraz, w tym przypadku, id i num, występują w języku. Są one słowami języka. W tym przypadku E jest symbolem początkowym lub pierwszym symbolem nieterminalnym. Jest to najbardziej ogólne wyrażenie, które jest definiowane. Chociaż notacja może wydawać się niezręczna na początku, jest przydatna w projektowaniu języka, teorii kompilatorów i implementacji.\nRozwój gramatyk w informatyce dał wielki impuls do projektowania i implementacji języków programowania.\nNaur, Peter, ed. „Revised Report on the Algorithmic Language Algol-60.” Communications ACM 6, no. 1 (1963): 1-17.\nNutrients, minerals, antioxidant pigments and phytochemicals, and antioxidant capacity of the leaves of stem amaranth


Koronawirus. Chiny ponownie otworzyły ponad 500 kin\nLiczba zakażeń koronawirusem maleje. Chiny ponownie otworzyły ponad 500 kin\nPrime timeGwiazdyKulturaFilmZdrowie i medycyna\nDodano: 24 marca 2020, 11:56 2\nKino, zdj. ilustracyjne / Źródło: Unsplash / Karen Zhao\nPonieważ liczba nowych przypadków zakażeń koronawirusem zdaje się zmniejszać w Chinach, w kraju zdecydowano otworzyć część kin w kilku prowincjach w całym kraju.\nWedług informacji podawanych przez lokalne media, w weekend otwartych zostało dokładnie 507 kin w całym kraju. Najwięcej widzów wybrało się do kin w Sinciang. Inne miejsca, w których otwarto kina dla widzów to Mongolia Wewnętrzna, Syczuan, Qinghai, Henan, Fujian i Guangdong.\nTen mały krok, aby przywrócić Chiny "do działania" został podjęty, podczas gdy kina na całym świecie pozostają zamknięte. W poniedziałek miejsca tego typu zamknięto w Australii. Wcześniej zdecydowały się na to poza Polską także władze Brazylii, Rosji, Meksyku, Korei czy Japonii.\nPortal Deadline podawał wcześniej, że władze Chin chcą, aby kina otwierane były stopniowo, podobnie ma być z wyświetlaniem filmów. Chińscy właściciele kin otrzymają 100 proc. zysku z wyświetlania tytułów krajowych produkcji i zostali zachęceni do ustalenia atrakcyjnych cen, przy jednoczesnym przestrzeganiu środków bezpieczeństwa, wydanych wcześniej przez Pekin. Jednocześnie władze kraju zwróciły się do hollywoodzkich producentów, aby przywrócili filmy katalogowe na chiński rynek.\n„Kiler”, „Zakładnik z Wall Street”, „Faszywa tożsamość”. Co dziś w...\nPolsat walczy z koronawirusem. O której oglądać charytatywny blok...\nMaciek Lam 24 marca 2020, 12:25\nw Polsce nadal zamknięte.. Ale to dobrze, dobrze, nie zarażamy się... z tym, że już zaczyna się nudzić.\nDobrze, że są stronki z najnowszymi kinowymi produkcjami na zastępstwo ;D\nnp taki https://filmofon.pl\nAntek Smykiewicz utknął w Kabodży. „Kupujemy ryby bezpośrednio z kutra”\nWspółpracownicy Grzegorza Czepułkowskiego o możliwej przyczynie śmierci...\nJ.K. Rowling uruchomiła magiczną stronę internetową. W ramach pomocy rodzicom\n„Bękarty wojny”, „Rocky”, „Sekstaśma”. Co dziś w telewizji?\nWreszcie wiadomo, dlaczego Quebonafide był taki grzeczny. Raper przechytrzył wszystkich


Apartament Orchidea, Warszawa, mazowieckie\nApartament Orchidea znajduje się obok parku Pola Mokotowskie i oferuje bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu. W pobliżu działa wiele kawiarni i restauracji.\nApartament urządzony został w ciepłych kolorach i obejmuje aneks kuchenny oraz salon z sofą. W łazience znajduje się kabina prysznicowa.\nApartament Orchidea usytuowany jest 2 minuty spacerem od przystanku tramwajowego i 10 minut jazdy od dworca kolejowego Warszawa Centralna. Stacja metra Pole Mokotowskie oddalona jest od apartamentu o 600 metrów. Na miejscu dostępny jest bezpłatny parking.\nul. Bruna 26 m 66, Mokotów, 02-594 Warszawa, Polska\nBrowarna Apartment usytuowany jest w Warszawie, 300 metrów od Uniwersytetu Warszawskiego i oferuje bezpłatne WiFi we wszystkich pomieszczeniach.\nObiekt Feel like at home oferuje zakwaterowanie w Warszawie, 100 metrów od pomnika Syrenki. Apartament dzieli 200 metrów od Kolumny Zygmunta.\nShortStayPoland Flory (B40)\nShortStayPoland Flory (B40) (Warszawa) – rezerwuj z Gwarancją Najlepszej Ceny! 14 zdjęć czeka na portalu Booking.com.


zbirkos.nlog.org (v.2) autumn 2003 edition\nNawigacja: wszystkie notki ostatnie 20 ostatni miesiąc\n2011.02.04 02:05:32 link\nOd 18-stego grudnia wszystko się zmieniło. Tusio nie wytrzymał i postanowił przyjść na świat jeszcze w grudniu. Przez chwilę miałem nadzieję, że zrobi mi niespodziankę i urodzi się w dniu moich urodzin, jednak spóźnił się synek od dwa dni. Sam poród szybki ale nerwowy, chwile niepewności które mino iż trwały krótko to wydawały się trwać wiecznie. Wojtuś to zdrowy i silnik chłopczyk, po porodzie leżał chwilkę w inkubatorze ale szybciutko doszedł do siebie. W wigilie Tusio wraz z Leną wrócili ze szpitala do domku, Tusiek jeszcze przez parę dni miał żółtaczkę ale i z nią szybko się uporał. W zasadzie wszystko było OK. do sylwestra kiedy to Lena się lekko posypała. Więc niestety 2011 rok rozpoczęliśmy chorobą. Niestety be choróbsko od Leny dopadło też i mnie. Więc były antybiotyki, gorączka, spuchnięta twarz, ale choróbsko tak jak szybko przyszło tak i szybko poszło.\nNarodziny dziecka wywracają życie o 180 stopni. Dobrze, że miałem 28 dni zaległego urlopu za 2010 r. więc cały styczeń spędziłem w domu z Leną i Wojtusiem. Gdybym miał chodzić do pracy to Lenie byłoby dość ciężko wszystko samej ogarnąć, ale teraz gdy zdrowieje to wracam do normalnych domowych rytuałów, do których teraz będzie też musiała dodać opiekę nad Tusiem.\nWcześniej jakoś nie byłem w stanie zrozumieć ile radości daje w życiu dziecko. Każdy tylko mówi, że to problemy, itp. No owszem, opieka nad dzieckiem to nie jest bułka z masłem, ale tak czy inaczej daje olbrzymią satysfakcję.