Invincible - Niezwyciężony - Kirkman, Ottley & Co.: Zielony facet z gadzim grzebieniem na głowie\nZielony facet z gadzim grzebieniem na głowie\nKorzystając z okazji, że rozpoczynają się święta i każdy znajdzie nieco więcej czasu aby przysiąść i coś poczytać, zapraszam do zapoznania się ze świetnym tekstem Zielony facet z gadzim grzebieniem na głowie Łukasza Mazura. Artykuł traktuje o Savage Dragonie - postaci, która miała największy wpływ twórczość Roberta Kirkmana i ogólny wygląd serii Invincible. Tekst ten pierwotnie ukazał się na łamach piątego numeru „Ziniola” (czerwiec 2009, timof i cisi wspólnicy, s. 121-123), ale ze względu na ponad dwa lata, które upłynęły od czasu jego publikacji wymagał on wprowadziłem kilku zmian dzięki którym jest on na bieżąco z tym co dzieje się wokół serii. Wesołych Świąt!\nPowyższy tytuł moich Dragonowych wynaturzeń zaczerpnąłem z wywiadu z Marcinem Rusteckim, który ukazał się w 51 numerze KaZetu. Jednak jest to jedynie fragment dramatycznej odpowiedzi na pytanie o możliwość wydania swego czasu autorskiej serii Erika Larsena przez TM-Semic. W całości brzmiała ona tak: „Jak dla mnie Savage Dragon był postacią kretyńską. Zielony facet z gadzim grzebieniem na głowie. Dlatego też odpuściliśmy sobie.”. Całe szczęście, że nie zrobili tak samo z Motocyklistą z Płonącą Czaszką, czy Zielonym Olbrzymem o umyśle dwulatka... W każdym razie jestem pewien, że gdyby Pan Rustecki zapoznał się z kilkoma zeszytami autorskiej serii Erika Larsena, a nie jedynie oceniał komiks po fizjonomii głównego bohatera, to szybko zmieniłby zdanie.\nZielony heros po raz pierwszy został przedstawiony szerszej publiczności przy okazji mini-serii „Savage Dragon” z 1992 roku, powstałej na potrzeby nowego wydawnictwa Image Comics, założonego przez ówczesne wielkie gwiazdy amerykańskiego komiksu superbohaterskiego. Erik Larsen – jeden z siódemki założycieli – postanowił odkurzyć postać, którą stworzył będąc jeszcze w szkole podstawowej i razem z nią kroczyć ramię w ramię na nowej drodze komiksowego życia. Szczególnie, że seria okazała się sporym sukcesem, czytelnicy domagali się kolejnych przygód herosa i nie było żadnych przeszkód w uruchomieniu regularnej serii, której pierwszy numer trafił do fanów w czerwcu 1993 roku. Trzeba jednak nadmienić, że na papierze po raz pierwszy postać Dragona pojawiła się na początku lat 80-tych w wydawanym przez Larsena i kolegę ze szkoły kserowanym magazynie komiksowym „Graphic Fantasy” (#1-2), by następnie zaliczyć występ gościnny w trzecim numerze „Megatona” (1986). Wydawnictwa te są obecnie oczywiście białym krukiem, ale wychodząc naprzeciw ciekawości fanów, Larsen wydał je ponownie w roku 1998 pod szyldem „Savage Dragon Archives”. Zanim jednak heros na stałe zadomowił się w Image Comics, udało mu się wystąpić na kilku kadrach „Marvel Comics Presents” (#48-50, u nas historia ta ukazała się w TM-Semicowym „Spider-Manie” 6/1991), gdzie był jednym z członków gangu mutantów ukrywającym się pod pseudonimem Savage Fin.\nNikt nie wie jak i dlaczego Savage Dragon pojawił się na Planecie Ziemia. Włącznie z zielonym herosem, który nic a nic nie pamięta ze swojego poprzedniego życia i nie ma pojęcia czemu znalazł się akurat w Chicago. Pierwszą osobą, która odnajduje nagiego herosa pośród płonących zgliszczy jest porucznik Frank Darling, który szybko staje się zarówno przewodnikiem Dragona po Chicago jak i jego najlepszym przyjacielem. Niezwykłe zdolności tajemniczego przybysza (niespotykana siła, wytrzymałość i możliwość regeneracji) sprawiają, że szybko zostaje on włączony w szeregi chicagowskiej policji jako osoba, która jest w stanie przeciwstawić się coraz częstszym atakom ze strony rosnącej w siłę przestępczej organizacji Vicious Circle, dowodzonej przez potężnego Overlorda. Tak w dużym skrócie prezentuje się początek historii Savage Dragona na niebieskiej planecie. Jednak nie należy zbytnio przywiązywać się do powyższych realiów, bo Erik Larsen nie należy do twórców, którzy przez kilkadziesiąt numerów w kółko powielają te same patenty. Główną zaletą serii jest jej nieprzewidywalność – nigdy nie można być pewnym, czy dany bohater (oczywiście oprócz Dragona) przeżyje dany numer, nawet jeśli jest to jedna z popularniejszych postaci. Ciężko również przewidzieć w którą stronę podąży sama historia. To, co często jest bolączką tasiemców z Marvela czy DC – czyli pozorna ewolucja tytułu / bohatera – nie ma tutaj miejsca. Postaci dojrzewają, starzeją się, świat idzie do przodu. To samo spotyka tytułowego bohatera, który z czasem zakłada rodzinę, staje się mężem i ojcem, wzorem obywatela jak i wrogiem publicznym numer jeden. W międzyczasie zmieniają się funkcje jakie pełni w uniwersum stworzonym przez Larsena – porzuca mundur policjanta, staje na czele jednostki do zadań specjalnych, zmaga się z problemem bezrobocia czy kandyduje na stanowisko prezydenta USA. Tradycyjnie dla tego typu serii, stałym elementem każdego numeru jest solidna dawka bijatyki z wszelkiego typu monstrami zagrażającymi Dragonowi / jego rodzinie / najbliższym / nieco dalszym czy po prostu bezbronnym, których wypadałoby chronić. Na potrzeby mięsa armatniego Erik Larsen stworzył ogromną liczbę postaci, które często swoim wyglądem przypominają znanych z uniwersów Marvela czy DC bohaterów, ale w większości przypadków są wynikiem kolorowej wyobraźni autora, która pomogła przy stworzeniu takich złoczyńców jak strzelający odchodami Dung czy Doubleheader, którego – jak wspomina twórca - jedyną supermocą jest możliwość jedzenia dwóch hamburgerów jednocześnie. To oczywiście mocno przejaskrawione przypadki, które można traktować jako celną parodię superbohaterów. W większości przeciwnicy Dragona bez kompleksów mogliby stanąć obok mistrzów zbrodni pokroju Dr. Dooma czy Jokera.\nPrzywołane powyżej mocno karykaturalne postaci są dobrym przykładem na to, że tak naprawdę seria z przygodami zielonego olbrzyma jest dla Larsena dobrą okazją do zabawy z konwencją i komiksowymi schematami. W połowie lat dziewięćdziesiątych autorska seria Erika co chwila szokowała zarówno czytelników, jak i krytyków. W kolorowych czasach panowania Roba Liefelda rzeczy, które wyrabiał w „Savage Dragonie” jego twórca uznawano za niezwykle kontrowersyjne – nagość, sex i niezwykle brutalna przemoc nie były wtedy chlebem powszednim (zresztą teraz też nie są, aczkolwiek widać znaczący progres w tym temacie), ale „ojciec” Dragona za bardzo się tym nie przejmował. Przy każdej nadarzającej się okazji „korzystał” z czynnika regenerującego u swego bohatera i nie raz, ku uciesze gawiedzi, pozbawiał go rąk czy nóg. Jednak najbardziej znanym momentem, który wzbudził mnóstwo kontrowersji jest bezpardonowy pojedynek na pięści (i nie tylko) Boga i Szatana w którym władca niebios radzi: „Don’t fuck with God!” (a działo się to w 31 numerze serii, który wyszedł w dwóch wersjach: zawierającej powyższą kwestię oraz ocenzurowanej). Czy dzisiaj takie rzeczy poruszyłyby fanów? Nie sądzę. Z czego zdaje sobie sprawę sam autor i od kilkudziesięciu numerów na próżno szuka podobnych scen.\nBogata wyobraźnia Erika Larsena to nie wszystko. Na łamach serii przewinęły się postaci znane z innych komiksów, jak np. Maxxx Sama Keitha, bohaterowie z „Wanted” Millara czy sam Hellboy, uwielbianego u nas Mignoli. Poza główną serią doszło również do crossovera ze światem DC, a konkretnie z Supermanem i jego przeciwnikami – w 1999 roku Dragon pomógł Kentowi obronić Metropolis, natomiast ten drugi odwdzięczył się zielonemu herosowi trzy lata później w walce o Chicago. Oprócz tego typu oficjalnych występów, na kartkach komiksu często spotkać można herosów chociażby z Marvela, przewijających się w grupowych scenach walk, na dalszych planach czy gdzieś w tłumie. Nie są to jedyne nawiązania do czasów, kiedy Larsen tworzył dla Domu Pomysłów – co bardziej oblatani chociażby w jego Spider-Man’owym runie dostrzegą podobieństwa np. w okładkach („Savage Dragon” #18 oraz „Amazing Spider-man” #347), czy czasem całych planszach zaadoptowanych na potrzeby autorskiej serii. Tego typu podobieństw i nawiązań trochę jeszcze by się znalazło, ale najlepszą zabawą jest ich samodzielne odkrywanie (do czego zachęcam).\nPochodzenie tytułowego bohatera przez ponad dekadę było nieznane, a sam twórca często ostudzał pragnienia czytelników twierdząc, że owszem, on sam wie jaki jest origin herosa, ale nigdy nie przedstawi go szerszej publice. Stało się jednak inaczej – to kim był wcześniej Savage Dragon i jak znalazł się na Ziemi zostało wytłumaczone w „Image Comics 10th Anniversary Edition” (okazjonalne wydawnictwo, które ukazać się miało na 10-tą rocznicę założenia Image’a, ale ostatecznie trafiło do rąk czytelników 13 lat po starcie), a następnie przedrukowane w numerze zerowym kilka miesięcy później. Przeszłość herosa okazała się dosyć zaskakująca i rzuciła nowe światło na jego osobę. Przez długi czas jego pochodzenie znane było jedynie czytelnikom, jednak w ostatnich miesiącach Larsen postanowił „wyjawić” je również przed innymi bohaterami serii (jak i samym Dragonem). Twórca postaci swego czasu wspomniał, że nie jest z owego originu w 100% zadowolony, ale skoro tak to wtedy wymyślił i opublikował to nie ma już odwrotu i należy uznać go za jedyny i oficjalny.\nOd pierwszego numeru za wygląd serii odpowiada jej twórca Erik Larsen – każdy z powstałych dotychczas zeszytów wychodzi spod jego ręki, zarówno jeśli chodzi o scenariusz jak i rysunek oraz tusz. Przez pewien czas twórca urodzony w Minneapolis odpowiadał za cały proces twórczy, włączając w to kolory oraz liternictwo, ale czas jaki musiał na to poświęcić sprawił, że szybko wrócił „jedynie” do pisania i rysowania historii. Przez ponad dekadę przy tytule pomagał mu szereg twórców z których warto tu wspomnieć nominowanego w 2006 roku do Nagrody Eisnera Chrisa Eliopoulosa. Przez wszystkie 100 pierwszych numerów towarzyszył on Larsenowi przy „Savage Dragonie” jako osoba odpowiedzialna za liternictwo i pomimo coraz popularniejszych komputerowych fontów ręcznie wpisywał każde słowo w dymki. Seria, w której Larsen sam sobie jest sterem, żeglarzem i okrętem, pozwala mu na liczne eksperymenty nie tylko fabularne (jak np. #125 i 24-stronicowa historia rozgrywająca się w zasadzie na tym samym kadrze, będąca jednym ze śmieszniejszych momentów w całej serii, czy #144 gdzie na 121 kadrach streszcza on 121 dni z życia Dragona) ale i graficzne, czego najlepszym przykładem jest 10 numer serii w którym uprościł on swoją kreskę, postawił na dużą ilość czerni, nawiązując tym samym do stylu prezentowanego przez Mike’a Mignolę. Larsen pozwala sobie na eksperymentowanie również z formą samego komiksu – raz jest to zeszyt wypełniony samymi splashami (#7), kiedy indziej struktura planszy to sztywne 6 kadrów na stronę (celowe nawiązanie do ery ubóstwianego przez Larsena Jacka Kirby’ego), a przy okazji numeru 113 ich ilość stopniowo zmniejsza się z 20 na stronę do jednego splashpage’a. Co by nie mówić, fantazji Erikowi nie brakuje.\nKolejne numery miesięcznika ukazują się po dziś dzień i w grudniu tego roku seria dobiła do 177 odsłony. Razem ze „Spawnem” są to jedyne tytuły, które wystartowały na początku historii wydawnictwa i przetrwały próbę czasu. Jednak z upływem lat seria, która sprzedawała się w kilkudziesięciu tysiącach egzemplarzy straciła spore grono czytelników i obecnie jej sprzedaż oscyluje wokół zaledwie kilku tysięcy. Główne powody takiego stanu rzeczy (oprócz oczywiście porzucania tytułu na zasadzie „wyrosłem/am już z komiksów”) są dwa. Pierwszym z nich jest nagromadzenie mnóstwa różnych wątków oraz – co gorsza – pojawienie się równoległych rzeczywistości, które od 75 numeru serii dają się we znaki nawet hardkorowym fanom tego tasiemca, a co dopiero mówić o czytelnikach, którzy chcieliby zacząć przygodę z komiksem od numerów bieżących. Drugim powodem były natomiast poważne opóźnienia w publikacji kolejnych numerów (najdłuższa z nich wynosiła prawie 9 miesięcy), spowodowane głównie piastowaniem przez Erika Larsena funkcji głównodowodzącego Image Comics. Był on najważniejszą osobą w wydawnictwie od 2004 roku i zrezygnował ze stanowiska cztery lata później, w lipcu 2008 (zastąpił go Eric Stephenson). Głównym powodem takiej decyzji była chęć powrotu do regularnego tworzenia przygód Dragona i przywrócenie blasku autorskiej serii, co zresztą udało się w 100% - od jakiegoś czasu fani postaci miesiąc w miesiąc dostają kolejną odsłonę perypetii herosa. Przez pewien czas sprzedaż z numeru na numer szła w górę (duża w tym zasługa medialnego hałasu, który powstał przy okazji gościnnych występów obecnego prezydenta USA Baracka Obamy), jednak po jakimś czasie spadła do około 5 tysięcy egzemplarzy i taka też pozostaje po dziś dzień (wspomniany na początku akapitu 177. numer sprzeda się zapewne w nieco większej ilości z racji pojedynku z przywróconym do życia Osamą bin Ladenem). Jeśli zaś chodzi o problemy z przystępnością tytułu dla nowych czytelników, to jakiś czas temu przeszkoda ta również została pokonana. Wraz z numerem 145 przyszedł czas na swoisty restart serii, wszystkie zagmatwane wątki zostały rozwiązane, a Savage Dragon powrócił do policyjnego munduru, z którym kojarzone są najlepsze lata serii.\nChcący bliżej zapoznać się z przygodami „zielonego faceta” mogą to zrobić albo poprzez comiesięczny zakup kolejnych zeszytów, albo zaopatrując się w jedno z wielu wydań zbiorczych serii. Dotychczas ukazało się kilkanaście wydań zbiorczych (tp/hc) oraz dwa „essentiale” zbierające pierwszą mini-serię oraz 50 pierwszych zeszytów. Ponadto pod koniec marca przyszłego roku na rynku ukaże się pierwszy tom „Savage Dragon Ultimate Collection”, czyli ekskluzywne twardo okładkowe wydanie w powiększonym formacie, w skład którego wejdzie rozszerzona wersja pierwszej mini-serii („The Dragon” #1-5) oraz pierwsze siedem zeszytów regularnego tytułu.\nZe swojej strony zachęcam do zakupu i zagłębienia się w uniwersum Dragona, bo to świetna seria, będąca połączeniem akcji, romansu, komedii i horroru. I proszę się nie zrażać fizjonomią głównej postaci, która w rzeczywistości jest bardziej ludzka, niż większość bohaterów znanych z ciągnących się latami serii. Wystarczy tylko dać jej szansę.\nAutor: Paweł Deptuch o 21:00\nEtykiety: publicystyka, savage dragon


Strona Mirosława Dakowskiego - Jakim prawem!?\nW waszym dzikim kraju naruszane są wszelkie prawa, począwszy od tych niezbywalnych ustanowionych przez Unię Europejską, a kończąc na prawach przyrody. Nie dość wam, że łamiecie prawo komornikowi do zabierania ciągnika sąsiadowi dłużnika, ale nawet kwestionujecie prawo kornika do pożywienia! To nieludzkie wycinanie chorych drzew tylko po to, żeby pozbawiać te sympatyczne owady jedzenia.\nDopuszczacie się łamania praw niezawisłego sądu do godziwego wynagrodzenia! Powinniście się wstydzić napaści na sędzię, tylko za próbę zaoszczędzenia 10 zł w supermarkecie. Pani sędzia popisała się gospodarnością! Przecież ustalone już mamy to, że sędzia za marne 10 000 zł miesięcznie przeżyć nie może. To co ma robić? Musi przecież kraść, to powinno być jasne dla każdego zdrowo i uczciwie myślącego Polaka.\nDobrze, że chociaż włodarze największych waszych miast takich jak: Warszawa, Gdańsk, Poznań, Wrocław i Kraków szanują prawo szariatu i zamierzają sprowadzić biednych muzułmańskich uchodźców. Najwyższy czas zacząć ich dokwaterowywać wszystkim homofobom.\nZmieniony ( 08.07.2017. )


Canclini zespół biały kołnierzyk | Fruugo PL\nCanclini zespół biały kołnierzyk\nSpecyfikacja produktu Bawełniana koszula z kołnierzykiem® jest drobno wykonana w wysokiej jakości tkaniny Canclini Oxford, co zapewnia wyjątkową miękkość i trwałość. Tkanina Oxford staje się bardziej miękka i miękka, ponieważ jest noszona i myta, dając jej bardziej klasyczny wygląd. Ta biała koszula Oxford jest akcentowana z kołnierzem zespołu, pełnych rękawów z zaokrąglonymi mankietami, nowoczesnym, smukłym dopasowaniem, guzikami z masy perłowej i zakrzywioną hemliną z węzłami. Ta wyrafinowana koszula z nowoczesną krawędzią zapewnia śliskie, wygodne, przewiewne uczucie. Nasz styl sugestia zachować otwartą szyję i parę z niebieską lnu lub Spodnie chino stworzyć przewiewny strój letni. Alternatywnie, w parze z nowoczesnym ubraniowy na elegancki minimalistyczny wygląd wieczorem. Wszystkie nasze produkty dostarczane są w naszym podpisie opakowanie Cotton® Londyn. Przeczytaj o Canclini tutaj. SZCZEGÓŁY PRODUKTU PROJEKT SZCZEGÓŁY\nIdentyfikator Fruugo: 18216207-39991875


Femmishu dla WOŚP - FemmiShu - Małe Buty Damskie 32 - 35\n» Femmishu dla WOŚP\nFemmishu dla WOŚP 0\nDodano: 01-02-2021 w kategorii: Blog autor: FemmiShu\nFemmishu małe buty damskie dla WOŚP\nGdy Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy zagrała po raz pierwszy, miałam 11 lat. Niewiele pamiętam z tamtych dni, jednak całodniową transmisję w Telewizji Polskiej zapamiętałam. Wydawało mi się to takie radosne, optymistyczne. Może po prostu dobre!\nTo wrażenie przetrwało do dzisiejszego dnia. Ta charakterystyczna melodia i czerwone okulary. Podziwiam tego człowieka. Trzeba mieć wielki charakter i motywację, aby mimo tylu przeciwności grać i mieć wciąż tą pozytywną aurę wokół siebie.\nChciałabym żyć w takim świecie, w którym działalność Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy nie byłaby potrzebna. Państwo spełnia swoje obowiązki, zapewnia na tyle bezpieczeństwo obywatelom, że fundacje takie jak Jurka Owsiaka, nie musiałyby istnieć. Skoro jednak jest to konieczne, cieszy mnie, że jeden człowiek, potrafi udowodnić, że możemy być lepsi w ten jeden mroźny dzień w roku.\nMoje dzieciaki zaraz po urodzeniu zostały poddane przesiewowym badaniom słuchu, tylko dlatego, że tak wiele osób gra z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy. W naszym przypadku nie wykazały odstępstw od normy. Jednak dla wielu dzieci, badanie jest szansą na szybką diagnozę, a tym samym pomoc. Czas tu odgrywa kluczową rolę. Dlatego już w pierwszych dniach życia, jeszcze w szpitalu dzieci mają robione, zupełnie bezbolesne badania przesiewowe słuchu.\nBadanie przesiewowe to zastosowanie w danej grupie osób testu, który spośród badanych wychwyci osoby podejrzane o określoną chorobę. Celem badań przesiewowych jest wykrycie choroby we wczesnym okresie, by móc ją wyleczyć lub zapobiec jej postępowi.\nDlaczego wykonuje się badania przesiewowe słuchu u noworodków?\nDzięki ogromnej ilości sprzętu zakupionego przez Fundację, a także szkoleniom personelu medycznego, przebadaliśmy w Polsce ponad sześć milionów dzieci.\n2010 rok - 392 681 przebadanych dzieci\n2011 rok - 366 083 przebadanych dzieci\n2012 rok - 365 538 przebadanych dzieci\n2013 rok - 348 198 przebadanych dzieci\n2014 rok - 353 170 przebadanych dzieci\n2015 rok - 350 834 przebadanych dzieci\n2016 rok - 362 505 przebadanych dzieci\n2017 rok - 381 795 przebadanych dzieci\n2018 rok - 365 560 przebadanych dzieci\n2019 rok - 353 721 przebadanych dzieci\nTo tylko fragment informacji, zaczerpniętych ze strony WOŚP, na mnie te dane robią ogromne wrażenie.\nBadanie trwa kilka minut, a może tak wiele zmienić.\nOdkąd pamiętam, wspieramy fundację, a tym razem postanowiłam jako femmishu małe buty damskie wystawić buty na aukcję wielkiej orkiestry Świątecznej Pomocy. Nie jest to nic wielkiego, ale chciałam dołożyć nasz wkład.


Stront - Układ odpornościowy\nZapotrzebowanie dzienne na STRONT: Nie określono\nStront jest generalnie bardziej aktywny chemicznie niż magnez i wapń i mniej aktywny niż bar\nPierwiastek ten posiada 32 izotopy z przedziału mas 73÷105 o czasie połowicznego zaniku minimum 1 ms. Trwałe są cztery z nich – 84, 86, 87 i 88, które też stanowią naturalny skład izotopowy tego pierwiastka. Promieniotwórczy izotop 90Sr jest jednym z najgroźniejszych produktów wybuchów jądrowych. Gromadzi się w tkance kostnej, emituje silne promieniowanie β, a jego czas połowicznego zaniku wynosi blisko 29 lat.\nStront w czystej postaci jest stosowany jako dodatek do niektórych gatunków szkła – np. stosowanych do produkcji ekranów telewizyjnych. Ze względu na to, że barwi płomień intensywnym karminowo-czerwonym kolorem, jego sole są dodawane do ogni sztucznych i rakiet sygnałowych.\nStront jest traktowany przez organizm zwierzęcy bardzo podobnie jak wapń i może być wbudowywany w strukturę kości. Większość pobranego strontu (80-70%) zostaje szybko wydalona, 20-30% zostaje zatrzymana w układzie kostnym, a ok. 1% odkłada się w krwi. Wykorzystywane jest to w brachyterapii raka kości, gdzie pacjentom podawany jest izotop 89Sr (o czasie połowicznego rozpadu ok. 50 dni, emitujący promieniowanie β. Z kolei ranelinian strontu pobudza kościotworzenie i jest stosowany jako lek przeciwko osteoporozie.\nZe względu na łatwe wchłanianie i trwałe wbudowywanie do organizmu, szczególnie niebezpieczne są radioaktywne izotopy strontu będące składnikami opadów promieniotwórczych i innych produktów odpadowych technologii jądrowych. Szczególnie 90Sr ze względu na swój dość długi czas połowicznego rozpadu, wynoszący blisko 29 lat, utrzymuje się w skażonym środowisku przez długi okres. Z drugiej strony czas ten jest na tyle mały, że znaczna jego część rozpada się podczas życia człowieka. Izotopy te mogą być wdychane z pyłami w powietrzu, choć główną drogą dostawania się do organizmu jest spożywany pokarm. Może być to przyczyną wzrostu ryzyka zachorowania na nowotwory kości i białaczkę.\nPoniżej tabela z listą produktów zawierających Stront. Można sortować ( klikając w nagłówek kolumny ) oraz wyszukiwać bez odświeżania strony.\nSÓL HIMALAJSKA RÓŻOWA DROBNA – Pięć Przemian 400 g cena,opis i zamówienie 0.014 g/kg AAS bardzo drobna\nALGTABLETTER – Algi morskie 250/500/1000 tabletek cena,opis i zamówienie 0,001 mg / 5 tabletek


Cykl spotkań edukacyjnych o ekologii "ZERO WASTE w Odra Centrum" [WROCŁAW] - Magazyn WhiteMAD - moda, architektura, design w jednym miejscu\nCykl spotkań edukacyjnych o ekologii “ZERO WASTE w Odra Centrum” [WROCŁAW]\nOdra Centrum oraz Związek Artystów Szkła zapraszają na pierwsze z serii spotkań “ZERO WASTE w Odra Centrum”. W niedzielę 6 lutego spotkamy się na pokładzie w celu dyskusji oraz odpowiedzenia sobie na pytanie: Czy szkło artystyczne może być ZERO WASTE?\nCzym jest ZERO WASTE? To sposób myślenia, styl życia, wizja i postawa etyczna. To szacunek dla zasobów Ziemi, ale też ekonomia. Opiera się na zasadach: wykorzystuj ponownie, naprawiaj, ograniczaj, odmawiaj, kompostuj i recyklinguj. Wykorzystajmy ponownie to co już mamy, zmniejszając obciążenie środowiska i oszczędzając pieniądze. To wyzwanie, intrygujące ale też zaskakujące!\nW tę niedzielę możecie Państwo wziąć udział w całodniowych targach szkła, warsztatach szklarskich, panelu dyskusyjnym, a wieczorem odpocząć przy kojących rytmach wrocławskiego zespołu Mizia & Mizia Blues Band. Tworzymy to spotkanie po ty by zacieśnić kolaborację z lokalnymi artystami oraz by oddolnie pochylić się nad ochroną środowiska.\n== HARMONOGRAM DNIA ==\n11.00-18.00 – Targi Szkła na wodzie\nBędzie to jedyne i niepowtarzalne spotkanie z najlepszym współczesnym designem sztuki szkła w Polsce. Swoje prace zaprezentują nasi lokalni dolnośląscy projektanci ze Związku Artystów Szkła oraz studenci z Akademii Sztuk Pięknych Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Nabyć będzie można szkło artystyczne oraz użytkowe. Uczestnicy szklanych targów m.in. Małgorzata Dajewska, Aleksandra Kujawska,Katarzyna Gemborys, Jagoda Nowak-Bieganowska, Jakub Kwarciński, Natalia Komorowska, Jarosław Kozioł, Joanna Muzyka, Magda Kuźniarz, Adam Włodarczyk, Grzegorz Bibro.\n11.00-14.00 – Warsztaty szkła z naturą\nWarsztat “Szklane cudo” z Katarzyną Gemborys\nTworzenie szklanej biżuterii lub małych form artystycznych ze szkła technicznego w ogniu palnika, którą uczestnicy będą mogli wykonać pod okiem mistrzów techniki, a następnie szklany element połączyć z elementami drewna wyłowionego z rzeki.\nWarsztat “Mój Szklany Rejs” z Natalią Komorowską\nWarsztat tworzenia łódek ze szklanym masztem w technice witrażu Tiffaniego. Można będzie również ozdobić ster łodzi szklaną mozaiką, z wykorzystaniem szkła z recyklingu (stare okna i odpadki witrażowe oraz drewna wyłowionego z rzeki Odry).\n15.00-17.00 – Panel Dyskusyjny ZERO WASTE w Odra Centrum\nCzy szkło artystyczne może być ZERO WASTE? Co na ten temat mogą nam powiedzieć czołowi artyści szkła w Polsce? Jak studenci widzą przyszłość swoją i planety wybierając tę ścieżkę kariery artystycznej? Na powyższe i wiele więcej pytań będziemy się starali odpowiedzieć w czasie dwugodzinnego spotkania z topowymi designerami szkła w Polsce. W trakcie tego spotkania oprowadzimy po Odra Centrum, opowiemy Wam jak staramy wdrażać ZERO WASTE w tak nietypowym obiekcie. To wyzwanie, intrygujące ale też zaskakujące!\n19.30-22.00 Tędy Płynie Muzyka: koncert zespołu Mizia & Mizia Blues Band\nWieczorem zapraszamy wszystkich na koncert zespołu Mizia & Mizia Blues Band! Wrocławski rodzinny zespół bluesowy od ponad 20 lat rozgrzewający publiczność na koncertach klubowych oraz festiwalach w całej Polsce, a nawet za granicą. https://miziablues.band/ . Bilety zniżkowe w cenie 20 zł na hasło SZKŁO ZERO WASTE dostępne przed koncertem.\n== Odra Centrum ==\nMiasto naszych marzeń: Natura Stoczni według Centrum Kultury w Gdańsku\n15. numer magazynu whiteMAD [PREMIERA]


Artykuły dla Maj 2016 Lata » strona 10 » Darmowe programy\nAuthor: admin 2-05-2016, 13:22 Category: Cracki / Keygeny / Klucze\nAMT Emulator v0.7 by PainteRNarzędzie, które sprawia, że można zapomnieć o problemach z aktywacją praktycznie wszystkich istniejących produktów Adobe. Patcher obsługuje wszystkie wersje tej samej linii produkcyjnej,) przydatny program, z którym zapomnisz o trudnościach związanych z aktywacją wszystkich wirtualnie istniejących produktach Adobe. Oprogramowanie Adobe jest kluczowym zestawem narzędzi dla projektantów, fotografów i wszystkich innych obcujących z dźwiękiem, przetwarzaniem video i innymi cyfrowymi treściami.\nOffice 2016 Permanent Activator Ultimate v1.0 + Portable Office 2016 Permanent Activator Jest to najlepszy program, aby aktywować Office 2016. Jest łatwy w obsłudze i nie wymaga doświadczenia, aby przydzielić klucze aktywacyjne .\nWindows 10 Permanent Activator Ultimate v1.4 + PortableWindows 10 Permament Activator to program wyszukujący licencji na różnych serwerach dla Windows 10 wszystkich typów publikacji. Klucze są codziennie automatycznie aktualizowane. To oprogramowanie jest jednym z najlepszych aktywatorów dla Windows 10 z codziennym aktualizowaniem kluczy. To najlepszy program do stałego aktywowania Windows 10. Dodatkowo jest łatwy w użyciu i nie wymaga doświadczenia aby zaktualizować klucz podczas próby aktywowania programu.\nMSAct Plus 1.0.6 (multi) MSAct Plus Program przeznaczony jest dla klucza instalacyjnego oraz aktywacji systemu Windows 7-10 i Office 2010-2016\nESET NOD32 & Kaspersky & Avast & Dr.Web & Avira – Serial Keys\nESET NOD32 & Kaspersky & Avast & Dr.Web & Avira – Serial Keys ESET NOD32 & Kaspersky & Avast & Dr.Web & Avira – Serial Keys\nWindows 10 Permanent Activator 2016\nWindows 10 Permanent Activator 2016 (multi) Activator 2016to program wyszukujący licencji na różnych serwerach dla Windows 10 wszystkich typów publikacji. Klucze są codziennie automatycznie aktualizowane. To oprogramowanie jest jednym z najlepszych aktywatorów dla Windows 10 z codziennym aktualizowaniem kluczy.To najlepszy program do stałego aktywowania Windows 10. Dodatkowo jest łatwy w użyciu i nie wymaga doświadczenia aby zaktualizować klucz podczas próby aktywowania programu.\nPreview 1 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 24


Wydobyć z niepamięci – ebook\nI że ci nie odpuszczę. Tom I. Kalina w malinach – ebook\nKobieta dość doskonała – ebook\nChcesz być doskonała? Musisz się bardziej postarać. Zmienić kolor włosów, odchudzić się, zlikwidować cellulit. Zrobić trzypiętrowy tort i kolorowe kanapki dla dzieci. Wyprasować stos koszul i znaleźć czas dla przyjaciółki, którą rzucił mąż, chociaż tak się starała, zrzuciła pięć kilo, prasowała koszule, robiła kolorowe kanapki, a z tortu salto mortale. To jest dla wszystkich kobiet i dziewczyn,...\nKolacja w Londynie – ebook


Analiza zmian w przepisach górniczych na stronie internetowej Jastrzębskiej Spółki Węglowej - JSW SA Jastrzębska Spółka Węglowa SA - Media - Wydarzenia - Artykuł\nInformujemy, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 lipca br. nowych przepisów górniczych na stronie internetowej JSW została utworzona specjalna zakładka, zawierająca obszerny materiał analityczny, dotyczący wprowadzonych zmian.\nMateriał ten powstał z myślą o przybliżeniu nowych przepisów osobom kierownictwa i dozoru oraz pozostałym, zainteresowanym pracownikom kopalń węgla kamiennego.\nObejmuje on 4 rozporządzenia:\nRozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie zagrożeń naturalnych w zakładach górniczych,\nRozporządzenie Ministra Energii w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych,\nRozporządzenie Ministra Energii w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących przechowywania i używania środków strzałowych i sprzętu strzałowego w ruchu zakładu górniczego,\nRozporządzenie Ministra Energii w sprawie ratownictwa górniczego.\nWszystkie zamieszczone na stronie pliki są przystosowane do pobrania.\nPrzejdź do zakładki: Zmiany w przepisach górniczych.


Nienaruszalność życia ludzkiego w nauczaniu Benedykta XVI\nŚląska Opolskiego (2015), nr 35\n1. Podstawy teologiczno-antropologiczne świętości życia – 2. Współczesne zagrożenia życia ludzkiego – 3. Wezwanie do obrony życia\nKościół od początku swego istnienia stoi na straży życia ludzkiego. Świadczą\no tym już pisma Ojców Kościoła, a także wypowiedzi papieży, którzy na przestrzeni\ndziejów mocą swojego autorytetu upominali się o prawo do życia każdej istoty ludzkiej. Rozwój nauk biomedycznych XX w., konflikty wojenne i pojawiające się wraz\nz nimi dylematy natury etycznej sprawiły, że coraz liczniejsze stały się wystąpienia\npapieży, w których przypominali oni o osobowej godności człowieka.\nNiewątpliwie ogromne zasługi na tym polu ma papież Pius XII, który okazywał\nszczególne zainteresowanie postępem medycyny i skutkami, jakie niesie ta dziedzina dla człowieka. Świadczą o tym chociażby liczne wystąpienia do przedstawicieli różnych zawodów medycznych podczas szeregu kongresów odbywających się\nw Rzymie. Na kwestie bioetyczne nie pozostawali również obojętni jego następcy.\nSzerokim echem odbiła się encyklika Pawła VI Humane vitae z 1968 r., dotycząca\nzasad moralnych w dziedzinie przekazywania życia ludzkiego. Długi pontyfikat\nJana Pawła II obfitował nie tylko w liczne spotkania z przedstawicielami świata\nnauki, ale także z chorymi, duszpasterzami i politykami, podczas których papież\nupominał się o nienaruszalność życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci.\nDla podjęcia konkretnych inicjatyw związanych z promocją życia ludzkiego Jan\nPaweł II ustanowił w 1994 r. Papieską Akademię Życia. Na uwagę zasługuje również jego encyklika Evangelium vitae z 1995 r., stanowiąca obszerną wykładnię\nnauki Kościoła katolickiego dotyczącą aktualnych kwestii bioetycznych.\nJego następca, Benedykt XVI, kontynuował działania mające na celu przypominanie ludziom o nienaruszalności prawa do życia. Czynił to również przed objęciem Stolicy Piotrowej, pełniąc funkcję prefekta Kongregacji Nauki Wiary. Przed-\nmiotem analizy niniejszego artykułu są teksty Benedykta XVI, w których porusza\non problemy natury bioetycznej. Na jego wypowiedzi składa się kilka charakterystycznych elementów. Pierwszy z nich to przypomnienie podstaw teologiczno-antropologicznych idei świętości życia. Następnie Benedykt XVI odnosił się do\nnowych zagrożeń wynikających z postępu cywilizacyjnego, wskazując jednocześnie na zgubne skutki, jakie niesie ze sobą nieodpowiedzialne korzystanie z wolności. Papież podpowiada również, co należałoby zmienić, by uczynić świat bardziej\nprzyjazny człowiekowi, zwłaszcza temu najbardziej bezbronnemu.\n1. Podstawy teologiczno-antropologiczne świętości życia\nBenedykt XVI snując refleksje na temat nienaruszalności życia ludzkiego, podkreśla w pierwszej kolejności wyjątkowe miejsce, jakie zajmuje człowiek w dziele\nstworzenia. Powołuje się przy tym na źródła biblijne. Wygłaszając jeszcze jako\nkardynał, konferencję podczas jednej z sesji prac Konsystorza, stwierdził, iż współczesna debata antropologiczna domaga się wyjścia od biblijnej wizji człowieka,\nktóra została przedstawiona w Księdze Rodzaju w opisach stworzenia. J. Ratzinger\nzwraca uwagę na to, iż człowiek z racji tego, że został stworzony na obraz i podobieństwo Boże (por. Rdz 1,26), jest ,,święty”. Ta świętość jest gwarantem tego, że\nznajduje się on pod szczególną Bożą opieką (zob. Rdz 9,6). Pochodzenie całego\nrodzaju ludzkiego od tych samych prarodziców (por. Rdz 3,20) stanowi z kolei\npotwierdzenie równości w posiadaniu podstawowych praw przez wszystkich ludzi.\nTo biblijne przesłanie o ludzkiej godności Kościół ma obowiązek wpajać w systemy społeczno-polityczne oraz w kulturę poszczególnych narodów1.\nBenedykt XVI zwraca także uwagę na zasadniczą różnicę pomiędzy stworzeniem człowieka a powołaniem do istnienia innych istot żywych. Człowiek od\nsamego początku przewyższa wszystkie pozostałe formy życia. Obydwa opisy\nstworzenia przedstawiają człowieka jako stworzenie Boże. Nie można go zatem zaklasyfikować w prosty sposób do tworów przyrody, gdyż nie dokonuje się w nim\nprosta reprodukcja. Każdy człowiek jest kimś jedynym i niepowtarzalnym. Tylko\non jest w stanie kierować myśl ku Bogu2. Mimo to często możemy spotkać się dziś\nz redukcjonistyczną wizją człowieka, odartego z jego wymiaru duchowego.\nJ. Ratzinger, Problem zagrożeń życia ludzkiego, OsRomPol 12 (1995), nr 7, s. 4; tenże, Zagrożenia życia ludzkiego, ComP 13 (1993), nr 3, s. 3.\nTenże, Człowiek – reprodukcja czy stworzenie? Teologiczne pytania dotyczące początków życia\nludzkiego, ,,Ethos” 1 (1988), nr 4, s. 141.\nOkazją do przypomnienia innych fragmentów orędzia biblijnego mówiących\no konieczności poszanowania życia ludzkiego było ogłoszenie encykliki Evangelium\nvitae. Ówczesny prefekt Kongregacji Nauki Wiary prezentując jej treść, wskazał (za\nJanem Pawłem II) na ścisły związek, jaki istnieje pomiędzy Przymierzem Synajskim\na Nowym Testamentem. Przykazanie ,,nie zabijaj” – aktualne w czasach Jezusa –\nstanowi także kluczowy element zawarcia przymierza z Noem (por. Rdz 8,21-22).\nPłynie z tego wniosek, iż zakaz zabijania obowiązuje zawsze, niezależnie od okresu\nhistorycznego i kręgu kulturowego. Świadomość konieczności poszanowania życia\nludzkiego, obecna we wszystkich społecznościach, stanowi ,,pewien fundamentalny\nelement poznania Boga”3. Powstające nowe życie stanowi również przedmiot podziwu i radości. Papież wskazuje dla przykładu na powołanie proroka Jeremiasza (por.\nJr 1,5), czy spotkanie Matki Jezusa z Elżbietą (por. Łk 1,41)4.\nCzłowiek stanowi niezgłębioną tajemnicę. Dawali o tym świadectwo już Ojcowie Kościoła. Św. Cyryl Jerozolimski w IV w. w słowach kierowanych do katechumenów wyrażał podziw wobec dzieła stworzenia. Bóg jest tym, który daje początek wszelkiemu stworzeniu i wszystkim procesom towarzyszącym człowiekowi\nw okresie jego życia5. Szacunek wobec życia to cecha, która odróżniała pierwszych\nchrześcijan od pogan6.\nZbawienie dotyczy całego człowieka – zarówno w wymiarze cielesnym, jak i duchowym. To powinno napełniać chrześcijan radością7. Dlatego też Benedykt XVI\nw swoich pismach powstałych jeszcze przed jego wyborem na Stolicę Piotrową\nszczególną uwagę poświęcił zagadnieniu duszy. Stwierdza on wręcz, że wyjątkowość człowieka tkwi w jego duchowości8. Uzasadnia to stwierdzając:\nTym, czego w rzeczywistości w odróżnieniu od człowieka, nie posiadają zwierzęta,\njest nie umysł, lecz tradycja, rozumiana jako zdolność przekazywania wyników pracy\numysłu, zachowywania tego w następnych pokoleniach, powiększania i ubogacania9.\nTenże, Nienaruszalność życia ludzkiego w świetle encykliki „Evangelium vitae”, OsRomPol 16\n(1995), nr 5, s. 48.\nBenedykt XVI, Bóg darzy miłością człowieka od chwili poczęcia, OsRomPol 27 (2006), nr 6–7,\nJ. Ratzinger, Życie – fundamentalną wartością i nienaruszalnym prawem człowieka, ,,Ethos”\n2 (1987), nr 5, s. 23.\nTenże, Służyć prawdzie. Myśli na każdy dzień, tłum. A. Warkotsch, Wrocław 2001, s. 362.\nM. Składanowski, Ciało, dusza, duch. Myśl Josepha Ratzingera na tle współczesnej antropologii, Warszawa 2013, s. 69.\nA. Rüstow, Kulturtradition und Kulturethik, cyt. za: J. Ratzinger, Formalne zasady chrześcijaństwa. Szkice do teologii fundamentalnej, tłum. W. Szymona, Poznań 2009, s. 113.\nPrzyszły papież wskazuje tutaj na wymiar społeczny i historyczny rodzaju\nludzkiego. Człowiek tworzy historię, która warunkuje jego egzystencję. Duchowy\nwymiar człowieka przejawia się w umiejętności zapamiętywania przeszłości i tworzenia tradycji, a także kreowania swojej przyszłości10. Człowiek zatem jako istota obdarzona wolnością przekracza swoją naturę. Może zmierzać do określonego\ncelu, nadawać sens swojemu życiu, wypełniać swoje powołanie i w końcu ponosić\nodpowiedzialność za swoje czyny11.\nPapież daje do zrozumienia, że człowiek nie jest tylko czystym bytem biologicznym, ale – zgodnie z nauczaniem Soboru Watykańskiego II:\nStanowiąc jedność cielesną i duchową, człowiek przez samą swoją cielesność łączy\nw sobie elementy świata materialnego, tak że przez niego osiągają one swą głębię\ni wznoszą głos w dobrowolnej pochwale Stwórcy12.\nRefleksji nad postrzeganiem przez J. Ratzingera wyjątkowości człowieka podjął się M. Składanowski. Wysunął on wniosek, że złożoność istoty ludzkiej powoduje, iż nie sposób ją opisać używając prostych terminów filozoficznych lub teologicznych. Teza, iż człowiek to złożoność ciała i duszy, nie jest w stanie wyczerpać\njego bogactwa. J. Ratzinger pragnąc zatem podkreślić wyjątkowość człowieka,\nokreśla go mianem ,,pomostu” łączącego świat duchowy z materialnym. Wskazuje on w ten sposób na ścisły związek, jaki istnieje pomiędzy ciałem a duchem.\nSzczególnym znakiem tego zjednoczenia jest cierpienie, które wiąże się z całą\negzystencją człowieka13. Cierpienie, które dotyka ciała, udziela się także duszy –\ni na odwrót.\nPapież w jednym ze swoich tekstów włączył się w dyskusję związaną z pytaniem, w jaki sposób mógłby człowiek patrzeć na drugą osobę, by respektować jej\ngodność, a jednocześnie swoją zabezpieczyć. Odpowiedź na ten problem mogłaby,\njego zdaniem, brzmieć następująco:\nMoralność potrzebuje dziś pilnie ponownego zakorzenienia w głębi wymiaru religijnego. On dopiero daje jej oddech, on jedynie poszerza życiodajną dla niej przestrzeń.\nPoza jej obrębem moralność się dławi i formalizuje, słabnie i wreszcie zamiera.\nW szczególności zaś autentycznie etyczne uznanie świętości życia i zaangażowanie\nM. Składanowski, Ciało, dusza, duch, s. 70.\nBenedykt XVI, Aby nauka nie stała się kryterium dobra, OsRomPol 29 (2005), nr 3, s. 34.\nM. Składanowski, Ciało, dusza, duch, s. 68.\nsię bez reszty na rzecz jego bezwzględnego poszanowania potrzebuje – jako współmiernego dla siebie horyzontu – wiary w stworzenie14.\nZłożoność człowieka sprawia, że nie można go ujmować wyłącznie według\nkryteriów biologiczno-fizycznych. Istnieje obecnie ogromna pokusa, by dogłębnie\nzbadać jego tożsamość. Papież przestrzega przed takimi tendencjami. Dlatego tak\nważne jest, by uwzględnić w badaniach nad człowiekiem osiągnięcia antropologii,\nfilozofii i teologii. Żadna nauka nie może rościć sobie wyłącznego prawa do dogłębnego zbadania fenomenu człowieka15.\n2. Współczesne zagrożenia życia ludzkiego\nBenedykt XVI zauważył, że postęp technologiczny nie tylko sprzyja rozwojowi ludzkości, ale generuje także szereg nowych zagrożeń. Rozwój techniki\nstawia człowieka nieraz przed wyborem pomiędzy dwoma formami racjonalności – otwartej bądź zamkniętej na transcendencję. Wybór tej drugiej wiąże się z odrzuceniem wszelkich wartości16. Skutkami takiego odrzucenia są wszelkie formy\nmanipulowania życiem ludzkim. Papież wymienia dla przykładu te najbardziej\nrozpowszechnione: aborcja, zapłodnienie in vitro, próby klonowania i hybrydyzacji, eksperymenty na embrionach, tendencje eugeniczne, jak też wszelkie trendy\nsprzyjające szerzeniu się kultury śmierci17.\nStanowisko Kościoła katolickiego wobec wielu z wymienionych problemów\nzawiera zaaprobowana w 2008 r. przez Benedykta XVI instrukcja Dignitas personae. Jej ukazanie się podyktowane było pojawiającymi się nowymi możliwościami\ningerowania w procesy biologiczne człowieka. Instrukcja ostrzega przed próbami\nmieszania ludzkiego oraz zwierzęcego materiału genetycznego i godzenia w taki\nsposób w tożsamość człowieka18. Za niegodziwe uznaje eksperymenty na embrionach wykorzystywanych jako materiał badawczy19. Dokument ten przestrzega\nJ. Ratzinger, Życie – fundamentalną wartością i nienaruszalnym prawem człowieka, s. 22.\nBenedykt XVI, Aby nauka nie stała się kryterium dobra, s. 34.\nTenże, Encyklika „Caritas in veritate”, Watykan 2009 (dalej: CiV), 74.\nKongregacja Nauki Wiary, Instrukcja dotycząca niektórych problemów bioetycznych „Dignitas personae”, Watykan 2008, (dalej: DP), 33.\nprzed próbami sklonowania człowieka20, a także wyjaśnia okoliczności godziwego wykorzystywania komórek macierzystych do celów terapeutycznych21. Osobny\nrozdział został poświęcony licznym dylematom moralnym związanym ze sztucznym zapłodnieniem22.\nBenedykt XVI ubolewa nad sytuacją, jaka istnieje w krajach słabo rozwiniętych. Utrzymujące się w nich ubóstwo sprawia, że ich rządy wdrażają programy\nkontroli urodzeń, nakłaniając do antykoncepcji, sterylizacji i aborcji. Praktyki te\nmają – zgodnie z założeniami ich propagatorów – stanowić synonim postępu kulturowego. Często organizacje międzynarodowe uzależniają swoją pomoc dla tych\npaństw od wprowadzenia wpierw przez ich rządy ustaw godzących w ludzkie życie23. Polityka antynatalistyczna obecna jest również w krajach rozwiniętych. Za\nmiarę wolności uchodzi w nich możność decydowania o życiu bądź śmierci człowieka. Świadczy o tym duża ilość dokonywanych aborcji, a także ogromne kwoty\nprzeznaczone na produkcję środków wczesnoporonnych oraz na badania w celu\nzminimalizowania ich niepożądanych działań24. Benedykt XVI informował także\no zgubnych konsekwencjach takich czynów. Dotknięci nimi są w pierwszej kolejności rodzice. U wielu kobiet pojawiają się zaburzenia psychiczne w postaci syndromu poaborcyjnego, będącego swoistym wyrzutem sumienia u tych osób, które\ndokonały aborcji. Wolni od odpowiedzialności moralnej nie są także ojcowie tych\ndzieci, zwłaszcza gdy pozostawili kobiety w ciąży same25.\nPapież zwracał uwagę również na społeczne skutki rozpowszechnionej aborcji. Brak otwartości na życie sprzyja szerzeniu się ubóstwa, i to zarówno w wymiarze ekonomicznym, jak i społecznym. W przeszłości to liczba mieszkańców\ndanego kraju decydowała o jego rozwoju. Tym większe zdziwienie powinny wzbudzać dziś tendencje zmierzające do ograniczenia liczby urodzeń. Kraje rozwinięte\nz ujemnym przyrostem naturalnym borykają się dziś z różnymi problemami. Benedykt XVI zalicza do nich: kryzys systemów opieki społecznej, ujemną liczbę wykwalifikowanych pracowników, ubóstwo więzów społecznych i wynikający z nich\nzanik różnych form solidarności26.\nJ. Ratzinger, Problem zagrożeń życia ludzkiego, s. 5.\nBenedykt XVI, Gdy człowiek postępuje wbrew sumieniu, rani samego siebie, OsRomPol 32\n(2011), nr 4, s. 14.\nBezwzględne prawo do aborcji prowadzi do kolejnych form nadużyć. Jedną\nz nich jest wykorzystywanie embrionów nadliczbowych do eksperymentów lub do\nprodukcji leków mających łagodzić symptomy choroby Parkinsona. Stąd już mały\nkrok do selektywnej aborcji, gdy cechy dziecka nie będą odpowiadały upodobaniom rodziców27.\nZauważone już na początku lat dziewięćdziesiątych przez ówczesnego prefekta Kongregacji Nauki Wiary tendencje eugeniczne dotykają nie tylko człowieka\njeszcze nie narodzonego, ale także ludzi ciężko chorych i tych znajdujących się\njuż u kresu życia. Na akceptację eutanazji wpływ ma również podejście społeczne\nwobec śmierci, którą chce się pozbawić metafizycznego charakteru. Staje się ona\nformą rozrywki w programach telewizyjnych. Redukuje się ją do kwestii technicznych, co ostatecznie prowadzi do dehumanizacji życia28. Benedykt XVI, odnosząc\nsię do współczesnych tendencji eugenicznych, stwierdził:\nNie głosi się już ideologii eugenicznych i rasistowskich, które w przeszłości były\nprzyczyną upokorzeń i ogromnych cierpień ludzkich, pojawia się za to nowa mentalność, skłaniająca się do uzasadnienia odmiennego podejścia do życia (…), bazującego na indywidualnych pragnieniach i prawach. Stawia się na zdolność działania, skuteczność, perfekcję i urodę fizyczną kosztem innych wymiarów egzystencji, którym\nnie przyznaje się wartości. To prowadzi do osłabienia szacunku, należnego każdej\nistocie ludzkiej, również wtedy, gdy obciążona jest wadami rozwojowymi lub chorobą genetyczną, która może ujawnić się w ciągu życia29.\nBenedykt XVI – podobnie jak jego poprzednicy – upatruje źródło zagrożenia\ndla życia człowieka m.in. w konfliktach zbrojnych. Apele o zaprzestanie działań\nwojennych i położenie kresu zabijaniu zauważalne są w całym okresie trwania jego\npontyfikatu. Biskup Rzymu z pewnym zadowoleniem stwierdził fakt, iż w ostatnich\nczasach zmalała ilość konfliktów wojennych. Mimo tych obiecujących sygnałów\nnależy mieć świadomość, iż na świecie ciągle mamy do czynienia z bratobójczymi\nwalkami zwłaszcza na terenach Afryki i Azji. Brak poszanowania życia ludzkiego\nna tych terenach może przybierać różne nieprzewidywalne oblicza, zwłaszcza jeżeli weźmie się pod uwagę to, że osiągnięty pokój może być nietrwały, a ponowny\nwybuch konfliktu może przybrać niewyobrażalne rozmiary. Papież zwrócił także\nJ. Ratzinger, Zagrożenia życia ludzkiego, s. 6.\nTenże, Eschatologie – Tod und ewiges Leben, Regensburg 1978, s. 67.\nBenedykt XVI, Człowiek to coś więcej niż kombinacja informacji genetycznych, OsRomPol\n30 (2009), nr 4, s. 32.\nuwagę na to, że winę moralną za śmierć niewinnych osób ponoszą także ci, którzy\npodsycają owe konflikty30.\nNienaruszalność życia ludzkiego podważana jest nie tylko w otwartych konfliktach wojennych, ale także w coraz powszechniejszych aktach terroryzmu. Mogą one\npojawić się w każdym miejscu. Ich skutkami zostaje dotknięta ludność cywilna, co\njest tym bardziej tragiczne, jeśli weźmie się pod uwagę możliwość użycia przez terrorystów broni masowej zagłady31. Papież Benedykt XVI podczas XX Światowych\nDni Młodzieży w Kolonii, zwracając się do przedstawicieli wspólnot muzułmańskich, wymienił skutki terroryzmu. Są to: zamachy na ludność cywilną, zburzone\nzaufanie społeczne, podważone podstawy współżycia obywatelskiego, a także pogwałcenie prawa do życia32.\n3. Wezwanie do obrony życia\nPodejmując refleksje dotyczące kwestii obrony życia, można tę problematykę\nrozpatrywać z różnych perspektyw: kulturowej, politycznej, legislacyjnej, ale także\npraktycznej33. Ta ostatnia wydaje się szczególnie istotna i aktualna. Benedykt XVI\nzwracając się do różnych środowisk, apelował wielokrotnie o czynne zaangażowanie się w obronę życia.\nPierwszym zadaniem, jakiego powinien podjąć się chrześcijanin, jest kształtowanie prawego sumienia. Powinno się to odbywać od najmłodszych lat w rodzinach,\nwspólnotach parafialnych, podczas procesu formacyjnego młodzieży i dorosłych.\nKształtowanie moralne powinno dotyczyć takich kwestii, jak: ludzka płodność, miłość i poszanowanie życia. Ważne jest to, aby podczas takiej formacji uzasadniać\nstanowisko Kościoła trafnymi argumentami. W tym niełatwym zadaniu kapłanów\npowinni wspierać ludzie świeccy, zwłaszcza specjaliści z tych dziedzin34. Szczególny obowiązek spoczywa tutaj na lekarzach. Oni powinni z niezwykłą troską zaangażować się w obronę życia, demaskując trendy społeczne, które przedstawiają\naborcję jako działanie konieczne, pożyteczne, a nawet moralnie dozwolone.\nTenże, Pokój w prawdzie. Orędzie Ojca Świętego Benedykta XVI na XXXIX Światowy Dzień\nPokoju 1 stycznia 2006 r., OsRomPol 27 (2006), nr 2, s. 6–7.\nJ. Ratzinger, Europa. Jej podwaliny dzisiaj i jutro, tłum. S. Czerwik, Kielce 2005, s. 88.\nBenedykt XVI, Wzajemny szacunek, solidarność i pokój. Spotkanie z przedstawicielami wspólnot muzułmańskich, OsRomPol 26 (2005), nr 10, s. 23.\nJ. Ratzinger, Zagrożenia życia ludzkiego, s. 12.\nBenedykt XVI, Życie jest pierwszym dobrem, jakie otrzymujemy od Boga, i podstawą wszystkich innych, OsRomPol 28 (2007), nr 5, s. 45.\nPozostawione same sobie nie powinny pozostać także te kobiety, które dopuściły się aborcji i w związku z tym przeżywają dramat moralny. Papież docenił tutaj instytucje diecezjalne oraz organizacje wolontariatu, które w takich sytuacjach\nspieszą z pomocą psychologiczną i duchową35.\nMądre regulacje prawne mają również ogromne znaczenie dla respektowania\nkażdego człowieka. Dlatego papież przemawiając w Bundestagu, na samym początku swego wystąpienia przywołał postać króla Salomona (por. 1 Krl 3,9). Papież\nstwierdził, że zadaniem polityków jest służba prawu. Jest to wyjątkowo odpowiedzialne zadanie, gdyż człowiek wykorzystując ogromne możliwości, jest w stanie\nmanipulować samym sobą, zaś innym osobom odmawiać prawa do istnienia. Takie\nprawo staje się w swej istocie bezprawiem i jako sprzeczne z prawem naturalnym\npowinno się wobec niego wyrazić sprzeciw36. Zadaniem współczesnych polityków\njest obrona prawa wyrosłego ze spotkania filozofii greckiej, prawa rzymskiego\ni wiary w Boga. Te trzy elementy ukształtowały tożsamość Europy. Na ich gruncie\npowstała idea praw człowieka, równości wszystkich obywateli wobec prawa, a także nienaruszalnej godności człowieka37.\nOgromna odpowiedzialność za życie ludzkie spoczywa na środowiskach naukowych. Benedykt XVI apelował do nich, by w swoich dociekaniach naukowych\nkierowali się zawsze dobrem człowieka oraz nie rezygnowali z koniecznego dialogu pomiędzy wiarą a rozumem38. Istotna jest również współpraca pomiędzy specjalistami różnych dziedzin nauk. To pomoże osiągnąć nie tylko lepsze rezultaty, ale\nnadto umożliwi przeciwstawienie się redukcjonistycznej wizji człowieka, klasyfikującej osobę ludzką wyłącznie na podstawie jej genomu39.\nSzacunek wobec życia ludzkiego powinien znaleźć swoje dopełnienie w dobrze zorganizowanej i ogólnodostępnej służbie zdrowia. Osoby odpowiedzialne\nza opiekę zdrowotną powinny dołożyć wszelkich starań, aby w trosce o człowieka chronić, promować i dbać o zdrowie. Fundusze i zasoby kadrowe przeznaczane na realizację tych zadań powinny być wystarczające dla wszystkich\npotrzebujących. Istotną rolę odgrywa w tym przypadku sprawiedliwość rozdzielcza. Papież zauważył jednak pewne dysproporcje pomiędzy troską o zdrowie\nw różnych państwach. Należy te różnice niwelować, by w imię sprawiedliwości\nTenże, Gdy człowiek postępuje wbrew sumieniu, rani samego siebie, s. 15.\nTenże, Serce rozumne. Refleksje na temat podstaw prawa, OsRomPol 32 (2011), nr 4, s. 39.\nTenże, Ludzka i chrześcijańska godność prokreacji, OsRomPol 33 (2012), nr 4, s. 39.\nTenże, Człowiek to coś więcej niż kombinacja informacji genetycznych, OsRomPol 30 (2009),\nnr 4, s. 31.\nbrać odpowiedzialność za zdrowie każdego człowieka, który znajdzie się w potrzebie40.\nSłużba zdrowia powinna brać odpowiedzialność za życie ludzkie w każdej fazie jego rozwoju. Wezwanie to jest aktualne zwłaszcza w ciężkich chorobach oraz\nw fazie terminalnej życia ludzkiego. Należy zatroszczyć się o dostępność odpowiednich terapii i zabiegów. Terapie ,,nadzwyczajne”, wiążące się z dużym ryzykiem, powinny być dostępne, ale nie obowiązkowe41.\nPapież zaznacza, że cierpienie dotyka nie tylko osoby chore, ale także ich rodziny. Również im należy przyjść z pomocą. Wezwanie to jest aktualne zwłaszcza\nwówczas, gdy muszą one się zmagać z niedostatkiem i trudnościami. Doświadczenie braterskiego wsparcia przyczynia się do łatwiejszego zaakceptowania cierpienia42. Benedykt XVI zauważa tutaj pewną zasadniczą prawdę. Odpowiednie\nwsparcie na wszystkich płaszczyznach – medycznej, socjalnej, a także braterskiej – może powstrzymać człowieka przed podejmowaniem działań, które godzą\nw życie ludzkie. Ta pomoc powinna być jednak zintegrowana i w odpowiedniej\nPodczas swojego niespełna ośmioletniego pontyfikatu Benedykt XVI zabrał\ngłos na temat niemalże wszystkich naglących spraw bioetycznych. Swoje słowa\nkierował przede wszystkim do członków Papieskiej Akademii Życia, ale także do\nchorych, wygłaszając do nich orędzia z okazji Światowego Dnia Chorego. O respektowanie prawa naturalnego papież upominał się także podczas swoich pielgrzymek zagranicznych. Benedykt XVI stoi na stanowisku, iż godność człowieka\nwypływa z aktu stwórczego, u początku którego stoi Bóg. Złożoność człowieka\nz duszy i ciała stawia go ponad innymi istotami żywymi. To z kolei powinno skłaniać człowieka do przeciwstawiania się redukcjonistycznej wizji człowieka, której\nskutkiem jest instrumentalne traktowanie człowieka. Pogarda wobec życia ludzkiego stanowi nie tylko stały element konfliktów wojennych, ale dochodzi do niej także w krajach wysoko rozwiniętych. Walka przeciw życiu z użyciem najnowszych\nzdobyczy techniki to stały element współczesnych czasów. Należy podejmować\nwszelkie starania, by bronić życia każdego człowieka. Odpowiedzialność spoczy40\nTenże, Przesłanie do uczestników 25. Międzynarodowej Konferencji Papieskiej Rady ds. Służby Zdrowia i Duszpasterstwa Chorych, OsRomPol 32 (2011), nr 1, s. 25.\nTenże, Żaden człowiek nie powinien umierać w samotności, OsRomPol 29 (2008), nr 4, s. 30.\nTenże, Życie ma wielką wartość, nawet kiedy jego piękno przysłania tajemnica cierpienia.\nOrędzie Ojca Świętego na XVII Światowy Dzień Chorego, OsRomPol 30 (2009), nr 3, s. 8.\nwa tutaj zwłaszcza na tych, którzy z racji pełnionych funkcji lub wykonywanego zawodu dysponują odpowiednimi możliwościami, by zapobiec działaniom na\nszkodę życia ludzkiego.\nStreszczenie: Benedykt XVI w okresie swego ośmioletniego pontyfikatu – podobnie\njak jego poprzednicy – wielokrotnie zabierał głos w kwestiach bioetycznych. Jasnego stanowiska wobec nowych możliwości, jakie niesie ze sobą rozwój nauk przyrodniczych, a także\nprzemian społecznych, nie zabrakło również w okresie pełnienia przez kard. J. Ratzingera\nfunkcji prefekta Kongregacji Nauki Wiary. Z jego tekstów oraz wypowiedzi kierowanych\ndo różnych środowisk wynika, że życie ludzkie posiada wartość podstawową i nie należy go\nstawiać na równi z innymi istotami żywymi. Benedykt XVI dopatrywał się zagrożeń dla życia ludzkiego w rozwoju nauk przyrodniczych oraz w mentalności eugenicznej. Do owych\nzagrożeń papież zaliczył: aborcję, eutanazję, klonowanie człowieka, wojnę i terroryzm. Papież wskazał również na odpowiedzialność całego społeczeństwa za promocję cywilizacji\nżycia. Szczególna odpowiedzialność spoczywa na tych, którzy z racji swej profesji i pełnionych funkcji są w sposób szczególny zobligowani do obrony życia ludzkiego.\nSłowa kluczowe: Benedykt XVI, bioetyka, świętość życia, obrona życia ludzkiego, zagrożenia życia ludzkiego.\nAbstract: Inviolability of human life in the teaching of Benedict XVI. During his\npontificate, Benedict XVI, as his predecessors also, engaged in the defence of human life.\nThe Pope said that human uniqueness does not allow it to be equated with other living beings. Benedict XVI in his own writings and speeches draws attention to the fact that today\ntechnology and eugenic mentality generate many threats to human life. He draws attention\nto the following ones: abortion, euthanasia, artificial insemination, war and terrorism. To\nprevent such threats the whole society needs to be involved. A special role in the protection\nof human life has to be met by political authorities, academics and scientists.\nKeywords: Benedict XVI, bioethics, sanctity of life, protect of human life, threats to human life.\n10 WYDARZEN PONTYFIKATU. BENEDYKTA XVI\nPowtórzenie: Renesans w Europie i Polsce\nZagadnienia do sprawdzianu z XVI wieku dla klasy 3TOR Materiał z\nBibliografia w wyborze: „Reformacja w Polsce”, t. 1\nHistoria - Społeczne Gimnazjum nr 14 STO


Międzynarodowy Dzień Kubusia Puchatka - za co go kochamy? | Mama na wypasie\nMiędzynarodowy Dzień Kubusia Puchatka - za co go kochamy?\nUwielbiają go wszyscy, bez względu na wiek i płeć. Jest przyjacielem nie tylko miłośników miodu, ale także uniwersalnych mądrości życiowych. Kubusia Puchatka, bo o nim mowa, nie da się nie kochać, za jego prostotę, wierność, uczciwość, nawet za łakomstwo i mały rozumek. Wchodząc w jego świat uczymy się, odkrywamy i co najważniejsze - doskonale się przy tym bawimy, bowiem poczucie humoru to jego cecha charakterystyczna. 18 stycznia pamiętamy o nim szczególnie, ponieważ obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kubusia Puchatka\nEwelina Gac 18 stycznia 2018 08:55\nCiekawe porady dla przyszłych mam :-) myślę, że zabawa często uczy więcej. Pozdrowienia i do usłyszenia!\nAneta 18 stycznia 2018 09:03\nOj tak Kubuś Puchatek powinien gościć w każdym domu :) Niezależnie od tego, czy mamy kilka, kilkanaście, bądź kilkadziesiąt lat może być naszym bohaterem i dostarczać myśli, treści bardzo ważnych o których niekiedy można zapomnieć w ferworze życia :)\nMama nawypasie 18 stycznia 2018 09:57\nJa do dziś uwielbiam przygody Kubusia Puchatka :)\ndamian211289 18 stycznia 2018 09:14\nJedna z tych bajek, zaraz po Muminkach, które zatrzymywały mnie przed telewizorem od początku do końca. Szkoda, że większość obecnych bajek jest taka miałka i po prostu durna. ;)\nMnie też :) uwielbiałam Kubusia Puchatka :)\nZuzanna Kwiatkowska 18 stycznia 2018 09:24\nPuchatek to mój ulubiony bohater z dzieciństwa 😉\nMama nawypasie 18 stycznia 2018 09:59\nNaciaa 18 stycznia 2018 09:27\nBardzo lubiłam te bajkę!\nSzkoda że moja siostra teraz w telewizji może oglądać tylko jakieś durnowate bajki bez żadnych wartości które niczego nie uczą\nMama nawypasie 18 stycznia 2018 10:01\nTeż żałuję, że obecnie bajki nie uczą niczego :(\nJustpoint Ofview 18 stycznia 2018 09:54\nKubuś jest ok ale mam też innych faworytów np.ostatnio bohaterowie bajki "Coco" ;)\nMonika 18 stycznia 2018 10:14\nCudne święto. Z tej okazji będziemy dziś świętować jedząc miodek i inne małe co nieco :)\nMonika G 18 stycznia 2018 10:30\nTez uwielbialam Kubusia! Niestety moje dzieci juz nie. Maja zbyt duzo innych misiow do wyboru.\newa ka 18 stycznia 2018 10:59\nkubuś wymiata, od lat niezmiennie :)\nmomontop 18 stycznia 2018 14:20\nA ja właśnie jakoś nigdy za Kubusiem Puchatkiem nie przepadałam ;)\nNatalia Mizerska 22 stycznia 2018 09:59\nKubuś to taka uniwersalna bajka. Dobra była jak ja byłam dzieckiem i swojemu synkowi tez ją pokażę. :)


Czy napewno w roli faworyta?? - LKS Kobylanka\nCzy napewno w roli faworyta??\nautor: s6imon, 2010-11-04 19:03\nW najbliższe niedzielne przedpołudnie w Witowicach Dolnych na przeciwko siebie staną zespoły Victorii Witowice Dolne i LKS-u Kobylanka. Początek spotkania zaplanowany jest na godzinne 11:00. Wszystkich kibiców serdecznie zapraszamy na to spotkanie.\nNasz najbliższy rywal do niedawna występował w V lidze tarnowsko-sądeckiej, choć było to raczej zasługą pozostałych zespołów, który raz po raz się wycofywały się z ligi(2007/2008) bądź teź braku spadku zespołów tarnowskich czy sądeckich z IV ligi(2008/2009). W sezonie 2009/2010 piłkarze z Witowic Dolnych zajeli 16 lokatę, która to "dała" im spadek.\nW bieżących rozgrywach z dorobkiem 10 punktów zajmuje 13 miejsce w ligowej hierarchii. Natomiast najlepszym strzelcem drużyny znad jeziora Czchowskiego z trzema bramki jest Skórnóg.\nZespół z Witowic rozpoczął bieżący sezon bardzo dobrze, gdyż w pierwszych 4 meczach zgromadził 9 punktów. Wygrywając z takimi zespołami jak Poprad Rytro czy Dobrzanka. Od meczu w Tyliczu(6 kolejka), w którym to Vickoria została odprawiona z bagażem 3 bramek rozpoczęła się zła passa Witowic - kolejnych 9 meczów bez zwycięstwa.\nW międzyczasie naszemu rywalowi zostały odebrane 3 punkty za zwycięstwo z Sokołem Starym Sączy z pierwszej kolejki z powodu gry nieuprawnionego zawodnika. Ponadto czytając pomeczowe newsy zespołów grających z Witowicami wynika, że jest to młody zespół który gra bardzo agresywnie, na pograniczu faulu.\nSkrót meczu Viktorii z Popradem Rytro:\nlub bramki Viktorii:\ni jedna Popradu na 1:1:\nZwycięstwo gospodarzy - 5 typy (11%)\nRemis - 8 typów (18%)\nZwycięstwo gości - 32 typów (71%)\n[stan na 12:30 06-11-2010r. ]\nPozostałe mecze 14 kolejki [07-11-2010r.]:\nULKS Korzenna- KS Zakopane 11:00\nOrzeł Wojnarowa - LKS Szaflary 11:00\nOgniwo Piwniczna Zdrój - Sokół Stary Sącz 11:00\nGród Podegrodzie - Gorce Kamienica 11:00\nPrzełęcz Tylicz - LKS Jodłownik 11:00\nPoprad Rytro - Dobrzanka Dobra 11:00\nZawada Nowy Sącz - Jordania Jordanów 11:00\nVictoria Witowice Dolne - LKS Kobylanka 11:00\nŹródło: futbolopolis.pl / własne / www.poprad.rytro.biz\ndzisiaj: 286, wczoraj: 554\nogółem: 2 064 225


Otwarcie skrzydła Oddziału Endokrynologii Ginekologicznej i Ginekologii - Szpital Uniwersytecki w Krakowie\n» Otwarcie skrzydła Oddziału Endokrynologii Ginekologicznej i Ginekologii\nOtwarcie skrzydła Oddziału Endokrynologii Ginekologicznej i Ginekologii\nW poniedziałek, 10 września w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie uroczyście otwarto zmodernizowane skrzydło Oddziału Endokrynologii Ginekologicznej i Ginekologii. Mieści się w nim m.in. nowoczesny i bogato wyposażony blok operacyjny, a także Pracownia Diagnostyki Laboratoryjnej (pracownia embriologiczna). To właśnie dzięki nim, pacjentki działającego w szpitalu Referencyjnego Ośrodka Leczenia Niepłodności będą mogły korzystać z diagnostyki na najwyższym, światowym poziomie.\nSzpital Uniwersytecki w Krakowie uruchomił Referencyjny Ośrodek Leczenia Niepłodności w grudniu 2017 roku. Od tego czasu, z jego usług skorzystało już ponad 260 par. To jedna z kilkunastu tego typu placówek w kraju, realizująca Program Kompleksowej Ochrony Zdrowia Prokreacyjnego w latach 2016-2020. Dzięki uzyskanemu z Ministerstwa Zdrowia oraz Unii Europejskiej wsparciu finansowemu, w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2014 – 2020, możliwe było stworzenie dedykowanego bloku operacyjnego w oddziale, a także nowoczesnej Pracowni Diagnostyki Laboratoryjnej (pracowni embriologicznej). Zakupiono także ich kompleksowe wyposażenie, w skład którego wchodzi m.in. wieża endoskopowa, kolumna anestezjologiczna, kolumna chirurgiczna czy laser CO2 z przystawką laparoskopową do leczenia głęboko naciekającej endometriozy i mikrochirurgii jajowodów.\n- Kobiety w Krakowie zasłużyły na to, by móc korzystać z tak wyposażonego oddziału. Endokrynologia ginekologiczna to bowiem nie tylko problemy rozrodu, ale także problemy z menopauzą i w późniejszych okresach życia. Mam nadzieję, że Oddział będzie im dobrze służył, a lekarze dzięki niemu osiągną wiele sukcesów, nie tylko klinicznych, ale i dydaktycznych oraz naukowych – mówił podczas otwarcia prof. Maciej Małecki, Dziekan Wydziału Lekarskiego CM UJ.\nW ramach umowy z NFZ – nie tylko w programie leczenia niepłodności - Oddział Endokrynologii Ginekologicznej i Ginekologii zapewnia Pacjentkom kompleksową diagnostykę w warunkach ambulatoryjnych i hospitalizacji, a także procedury lecznicze, w tym m.in. pełny możliwość wykonywania inseminacji domacicznej. Oferuje także pełny zakres leczenia niepłodności związanej z endometriozą czy mięśniakami, polipami lub zrostami macicy. Dotychczas rocznie udzielano w nim ok. 5,5 tysiąca porad i ponad 3 tysiące hospitalizacji. Otwarcie zmodernizowanej części oddziału zwiększy tę liczbę, a także skróci czas oczekiwania na świadczenia.\nInwestycje rozbudowy i doposażania oddziału prowadzone są przy wsparciu środków finansowych z Ministerstwa Zdrowia i Unii Europejskiej. Dotychczas łącznie przeznaczono na nie 8 553 400 złotych.


Spaccanapoli wycieczki piesze | GetYourGuide Trwa ładowanie strony... Wyszukaj Wyszukaj 0 Lista ulubionych\nKoszyk Pomoc Kontakt Często zadawane pytania +49 (0) 30 544 459 44 Zaloguj się Zarejestruj się Spaccanapoli wycieczki piesze Wpisz termin, a my znajdziemy dla Ciebie wycieczkę od do do Sprawdź dostępność Najlepszy stosunek jakości do ceny Neapol: Prywatny Food Tasting Walking Tour Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 3.3 godz.\nSkorzystaj z okazji, aby spróbować wybór prawdziwej neapolitańskiej żywności w kulinarnej, kulturalnej i historycznej trasy. Odkrycie centrum Neapolu… Czas trwania: 3.3 godz.\n443 zł Spaccanapoli: Popularne wycieczki piesze Neapol Centrum historyczne Private Walking Tour Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 3 godz.\n806 zł za grupę Neapol: 3-godzinne zwiedzanie przez Stare Miasto Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 3 godz.\n130 zł Prawie wyprzedane Neapol: Half-Day Walking Tour Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 4 godz.\n1 opinia 1 Podróż przez historię Neapolu na 4-godzinny spacer z opcjonalnym wizyt w Cappella San Severo i Pio Monte della Misericordia. Odkryj unikalną… Czas trwania: 4 godz.\n1 343 zł za grupę Neapol Private City Tour Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 4 godz.\n582 zł za grupę Prawie wyprzedane Neapol: Eat, Pray, Love całodniowe wycieczki z Sorrento Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 8 godz.\n336 zł Neapol Street Food Experience Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 4 godz.\n493 zł Prawie wyprzedane Walking Tour w Neapolu Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 4 godz.\nOdkryj Neapol na uboczu tras z miejscowym przewodnikiem ekspertów. Twoja wycieczka chodzenie jest idealnym sposobem, aby pójść i odwiedzić Neapol z… Czas trwania: 4 godz.\n354 zł Prawie wyprzedane The Best of Naples piesza Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 4 godz.\nTour Neapol, genialny miasto na koszt południowo włoskiego we Włoszech. Jest to miszmasz stylów architektonicznych, z eleganckim 18th-wiecznych… Czas trwania: 4 godz.\n1 254 zł za grupę Prawie wyprzedane Miejskie Neapol Private Walking Tour Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 4 godz.\nSkorzystaj z okazji, aby odkryć piękno natury z "miejskich trekkingowe" ścieżki. Ta trasa chodzenie jest idealnym sposobem, aby odwiedzić Neapol z… Czas trwania: 4 godz.\n443 zł Prawie wyprzedane Starożytna Neapol Spacer & Local Street Food Tasting Dodaj do listy ulubionych Usuń z listy ulubionych Czas trwania: 2 godz.\n175 zł Wyświetl wszystkie z kategorii „wycieczki piesze” w miejscowości Spaccanapoli Zarejestruj się i otrzymaj nawet 30% zniżki na bilety i atrakcje! Zarejestruj się Zaloguj się Neapol Bilety i wycieczki: 280 Spaccanapoli: Więcej atrakcji 1wycieczki 2zwiedzanie 3związane z kulturą i historią 4związane z historią i dziedzictwem kulturowym 5tematyczne 6zwiedzanie terenów miejskich 7autobusem/minivanem 8nad morze 9posiłki i napoje 10związane z motoryzacją Spaccanapoli: Pozostałe atrakcje Chcesz poznać wszystkie atrakcje w miejscowości Spaccanapoli? Kliknij tutaj. Spaccanapoli wycieczki piesze 4.2 W oparciu o następującą liczbę opinii klientów GetYourGuide: 26 Najciekawsze miejsca Dubaj\nStrona głównaWłochySpaccanapoliSpaccanapoli wycieczki piesze Język Polski Dansk Deutsch Deutsch (Österreich) Deutsch (Schweiz) English English (United Kingdom) Español Français Italiano Nederlands Norsk Português Português do Brasil Suomen kieli Svenska Türkçe 中文 Waluta US$ dolar amerykański € euro A$ dolar australijski £ funt szterling C$ dolar kanadyjski DKK korona duńska NZ$ dolar nowozelandzki NOK korona norweska zł złoty polski S$ dolar singapurski SEK korona szwedzka CHF frank szwajcarski د.إ Dirham Zjednoczonych Emiratów Arabskich Aplikacje mobilne Pomoc techniczna Kontakt Często zadawane pytania Informacje prawne Polityka prywatności Zasady korzystania z serwisu Firma O nas Praca Blog Prasa Współpraca Portal dla organizatorów Portal dla partnerów afiliacyjnych © 2008–2017 GetYourGuide. Made in Zurich & Berlin. stay curious Facebook Instagram Twitter Google+ Pinterest LinkedIn Trwa ładowanie strony...


Klub Fertygacyjny - jakość wody w nawadnianiu | DoradztwoSadownicze\nStrona główna / Agrotechnika / Klub Fertygacyjny – jakość wody w nawadnianiu\nKlub Fertygacyjny – jakość wody w nawadnianiu\nW ostatnich latach coraz więcej sadowników decyduje się na zakładanie instalacji nawodnieniowej lub renowacje już istniejącej. Działania te mają na celu nie tylko dostarczenie roślinom wody, ale również dążą do tego by zrobić to jak najmniejszym kosztem i możliwie jak najrównomierniej.Wszystko to sprawia, że do budowy instalacji używane są materiały wysokiej jakości, tak by zapewnić maksymalną ich trwałość, a także precyzję aplikacji. Jednak nawet najlepsze urządzenie nie będą mogły funkcjonować w momencie, gdy woda użyta do podlewanie będzie nieodpowiedniej jakości. W najgorszym przypadku może dojść nawet do uszkodzenia poszczególnych elementów instalacji. Dowiedz się jak zadbać o jakość wody użytej do nawodnienia upraw.\nTagi: instalacje nawodnieniowe, doradca nawodnieniowy, jakość wody


Atrakcyjny Pestana Bay Ocean Aparthotel zaprasza gości na nocleg w centralnej dzielnicy w Funchal (Madeira). Pestana Bay Ocean Aparthotel zakwaterowuje gości do swych przytulnych pokoi od 1995 roku.\nDzięki efektownej lokalizacji możliwe jest łatwe dojście do naturalnej piaszczystej plaży. Obiekt znajduje się w 4 km od centrum miasta.\nFrederico de Freitas Museum jest w 3.7 km od hotelu, a Port w Funchal w 3.6 km.\n214 pokoi z oszałamiającym widokiem na morze oferuje indywidualnej kontroli parametrów klimatycznych, mini baru, Wi-Fi, urządzenia do parzenia kawy/herbaty i biurka do pracy, prywatnych łazienek wraz z prysznica, suszarki do włosów i wanny spa. Dodatkowo obiekt może pochwalić się widokiem na Zatoka Formosa. Dla przygotowania posiłków przewidziano zmywarkę, lodówkę i przybory kuchenne.\nGoście mogą zjeść kolację w dużej restauracji serwującej kuchnię lokalną. Goście mogą zrelaksować się w barze Poolside przy ulubionym drinku. Restauracje Espettus i Marisqueira O Barqueiro, serwujące szeroki wybór dań, usytuowane 250 metrów od obiektu.\nDo Pestana Bay Ocean Aparthotel z lotniska Madera samochodem dojeżdża się w 25 minut.\nHotel oferuje darmowy parking, skrytkę depozytową i gabinet kosmetyczny. Gości biznesowi mogą dodatkowo skorzystać z centrum biznesowego, sali zebrań i ksero.\nDla podróżujących z dziećmi Pestana Bay Ocean Aparthotel przygotował kołyski, opiekę nad dziećmi i plac zabaw. Goście mogą wybrać salę gimnastyczną i siłownię, albo nurkowanie z rurką, pieszą turystykę i szachy na świeżym powietrzu jako wspaniałą metodę na aktywność.


Ekstaza w Klekotowie [Jan Lam] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00569 009620 17345267 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Jan Lam Liczba stron: 28\nISBN: 978-83-272-0683-1 Data wydania: 2010-08-05\nEKSTAZA W KLEKOTOWIE Fraszka Lam Jan Miasto Klekotów, stołeczne powiatu klekotowskiego i uposażone wskutek tego najrozmaitszymi władzami i dykasteriami, nie należy wprawdzie do rzędu takich kolosalnych mrowisk rodzaju ludzkiego, jak Kołomyja albo Tarnopol, ale ma także swoje zalety. Rozsiadło się ono na wielkiej równinie, malowniczo przerżniętej srebrnym wężykiem bystrego Narwańca, którego nazwa łączy się z piękną legendą ludową, przypominającą powieść o Wandzie. Przed laty bowiem i przed wiekami, kiedy jeszcze nie było rogatek ani nawet nadzwyczajnego dodatku do podatków, a więc bardzo, bardzo dawno, żył tu młodzian imieniem Narwaniec. Był on według jednych księciem, według drugich pasterzem. Uroda jego i inne przymioty zjednały mu serce pięknej Marcypanny, o której rękę od trżydziestu lat mnóstwo książąt i rycerzy wstępnym między sobą dobijało się bojem, aż wszyscy polegli i rozlew krwi ustał. Ta tedy dziewica, nie widząc młodziana, ale tylko poznawszy go z opowiadań, pokochała go mocno i przez posła zawiadomiła go, iż oddaje mu swoją rękę. Bliższych szczegółów swadźby nie pomni tradycja, ale dodaje, że niebawem w świątyni, na pagórku, nad brzegiem rzeki, Narwaniec wiecznym ślubem połączył się z Marcypanną. Otóż gdy wychodzili z świątyni i gdy mu obyczajem ówczesnym, rumieniąc się, różanych usteczek do pocałunku nastawiła, młodzian zawołał w ekstazie, że takiego szczęścia drugi raz w życiu spodziewać się nie może, a skoro tak, to i żyć nie warto – po czym rzucił się w fale wezbrane powodzią, na jego pamiątkę zaś rzekę nazwano Narwańcem. Tak przynajmniej opowiadają tę sprawę niewiasty klekotowskie, mężczyźni zaś przechowują odmienne cokolwiek podanie, które tu, jako ubliżające płci nadobnej w osobie jednej z najsłynniejszych przedstawicielek, milczeniem pomijam. Dla ścisłości historycznej nadmienię tylko, że jakkolwiek ów Narwaniec bezpotomnie zeszedł ze świata, to musiały być linie kolateralne dotychczas bowiem rodzina Narwańców bardzo licznie reprezentowana jest w Klekotowie. Częstą jest tam także i owa, ekstaza, w którą wpadłszy utopił się młodzian, ale ja dziś o innej Ekstazie mówić mam zamiar.Czoło dzisiejszego Klekotowa stanowią oczywiście starosta i marszałek. Są i inni dygnitarze, ale przy tamtych błyszczą tylko jak złota oprawa około dużych iskrzących się brylantów. Starostą jest hrabia Malowański, ze starej pańskiej rodziny, która może jeszcze za czasów pierwszego Narwańca przybyła w te strony, marszałkiem imć pan Kukurnicki, wdowiec podeszłego już wieku, człek stateczny, aczkolwiek nieco ociężały, co stanowi miły kontrast, wobec młodzieńczej żywości hrabiego-starosty. Podczas gdy hr. Malowański wyraża się nieraz o członkach wydziału powiatowego: „Ja bym tych trutniów kijem porozpędzał”, pan Kukurnicki nie zdobyłby się na spędzenie muchy, która by siadła na nosie kancelisty starostwa, a gdy mu raz na balu szepnięto do ucha, aby poszedł poloneza w parze z panią aptekarzową, jako żoną naczelnika gminy, odparł flegmatycznie: „Kiedy mi się nie chce!” Złośliwi krytycy, których, jak wszędzie, w Klekotowie nie brak, utrzymują, że p. marszałkowi nigdy nic się nie chce, podczas gdy hrabiemustaroście zachciewa się czasem za wiele. Paszkwile te zostawiam, oczywiście, bez odpowiedzi i w ogóle postanowiłem sobie nie wdawać się w sprawy tych, którzy rządzą i sądzą w powiecie klekotowskim. Pomijam więc i pogłoskę, która tam podczas mego pobytu krążyła, jakoby pan Kukurnicki miał zostać starostą, a hr. Malowański być wybrany marszałkiem, co niby odpowiadałoby bardziej wzorom z wyższych sfer wziętym – i przystępuję do instytucji mających mniej związku z polityką. Przede wszystkim zasługuje na uwagę w Klekotowie… szkoła męska, która może pochlubić się jedyną dotychczas w całym kraju a bardzo w swoim rodzaju pożądaną katedrą. Powstała ona tak: przez długi czas dwóch czy trzech obywateli Klekotowa objawiało jak największe nieukontentowanie ze wszystkiego, co się tam działo. Odznaczał się między nimi niejaki p. Bąbel, który niegdyś kopał wosk ziemny, później był magnetyzerem, jeszcze później dostarczał szmat do papierni, a obecnie trudnił się zbieraniem składek od ofiarniej szych obywateli na cele dobra ogólnego, które zamierzał popierać potęgą słowa. I w istocie, słowo jego było tak potężne, że słuchając go rzekłbyś, iż świat cały jest jaskinią łotrów, zdrajców ojczyzny i pijaków. Wyjęci od ogólnego potępienia byli tylko ci, którzy dawali składki, ale gdy tych z każdym dniem ubywało, więc świat stawał się coraz bardziej jednobarwnie łotrowskim. Jakiś czas jeszcze Motio, piwowar, stawiany był jako wzór cnoty wobec Moszka, propinatora, który według rozbioru pana Bąbla zaprawiał piwo odwarem z drzazg orzechowych, ale niebawem gruchnęła pogłoska, że Motio daje rybią trutkę do piwa, a autorem jej był p. Bąbel. Jakiś czas w radzie gminnej klekotowskiej było pięciu sprawiedliwych, ale z niewyjaśnionych powodów liczba ich stajała do dwóch. Jakiś czas p. Narwański, pomocnik aptekarza, który nader gorliwie służył muzom i każdą chwilę wolną od kręcenia pigułek poświęcał na robienie wierszy albo na pisanie do gazet, był niezrównanie utalentowanym, i wzorowym młodzieńcem, którego utwory sam p. Bąbel z wielkim zapałem deklamował, ale skończyło się na tym, że jego, ekspedytora pocztowego i jednego z naucżycieli miejscowych p. Bąbel ogłosił trójką hultajską, która pijaną wrzawą dręczy senne ucho nocy, a w dzień z oczyma blachmanem zaćmionymi lada jako spełnia swoje obowiązki, ku fizycznemu, materialnemu i moralnemu jak największemu upadkowi całego Klekotowa. Tak też i kasjer miejski z pierwowzoru uczciwości zeszedł na złodzieja grosza publicznego i jeden tylko szef stacji kolei żelaznej z kompletnego oczajduszy, rozbójnika i germanizatora, jakim był w ustach p. Bąbla, wskutek jakichś niewyjaśnionych transakcji stał się przynajmniej osobą neutralną, o której nic nie było do powiedzenia. Większą jeszcze łaskę miał Icek, faktor dostawcy drzewa dla różnych instytucji, ale gdy go już p. Bąbel miał kanonizować, sędzia powiatowy zamknął biednego Icka za jakieś nieprawe przeniesienie ruchomej własności i dotychczas go nie puszcza. Kierująca na koniec naucżycielka szkoły żeńskiej z anioła dobroci, pilności i cnoty została w mig tak brzydką lafiryndą i takie p. Bąbel umiał opowiadać rzeczy o jakiejś altance i jakichś kolczykach, że ogólnemu, jak się wyrażał, jedynie zgangrenowaniu całego społeczeństwa w ogóle i pewnym kurczętom jako też faseczkom masła, które niespodzianie znalazły się w spiżarni p. Kukurnickiego, jako prezesa Okręgowej Rady Szkolnej (posiadającego w trzech folwarkach około 140 krów własnych), przypisać należało, iż taką Messalinę cierpiano jeszcze na posadzie. Gdy nadto dwóch członków pomienionej Rady nazwał p. Bąbel hienami wygrzebującymi zwłoki z cmentarza patriotyzmu, jakim jest Klekotów (za to, że nie pozwolili na ferie szkolne we wszystkie rocznice wszystkich bitw i potyczek, w których nie błyskał jego oręż od r. 1768 do 1881, tj. że nie pozwolili na ferie całoroczne), zebrała się na koniec ta uczona korporacja i zważywszy, że obydwaj stronnicy p. Bąbla wierzyli lub udawali, iż wierzą w jego wyroki, uchwaliła wejść w transakcję z tak potężnym stronnictwem. Z milczącym tedy zezwoleniem hrabiego-starosty utworzono obok szkoły miejskiej „nadzwyczajną katedrę patriotyzmu i cnoty obywatelskiej” i wykłady na niej powierzono p. Bablowi za roczną remunerację 100 złr z kasy miejskiej. I rzecz dziwna, jakkolwiek oprócz pomienionych dwóch stronników (i komendanta żandarmerii) nikt nie uczęszczał na kolegia, zmniejszyła się od tej chwili liczba renegatów, opryszków, jawnogrzeszników w Klekotowie do takiego minimum, jakiego nie bywało na świecie od czasu, gdy Adam nie był jeszcze porzucił kawalerskiego stanu.Wprost przeciwne stronnictwo ugrupowało się około apteki. Oprócz pana Narwańskiego gromadził się tam p. Perła, ekspedytor i tymczasowy zawiadowca poczty, który z wyjątkiem końcówek, jak: małpa, banhof, Feliks itp., do wszystkich innych miał rymy w pogotowiu, udało mu się bowiem zrymować nawet rozbratel i obywatel, jako też wielbłąd i Elbląg. (Do słowa „w ręku karczma” miał aż dwa rymy: „rycerz, który tarcz ma” i „Boże, piorunem obaj warczma”, ale przyznam się, że ten ostatni zwrot wydawał mi się zawsze zbyt poufałym wobec Stwórcy i że na wypadek kanonady w obłokach warczenie piorunem ze strony p. Perły byłoby co najmniej zbytecznym). Liczył się tam dalej także dozorca dróg p. Ćwikalski, który, jakkolwiek starszy, chętnie garnął się do młodych i którego już z daleka coś na kształt brzasku zorzy porannej, rumieniącego się na jego kościach policzkowych i innych wypukłościach twarzy, wskazywało jako człowieka jowialnego. W istocie przedstawiał p. Ćwikalski w literackim świecie Klekotowa żywioł lekki i wesoły, układał bowiem i deklamował chętnie różne dykteryjki, które odznaczały się szczególnie oryginalnym, choć niejednostajnym rytmem, od dziesięciu do dwudziestu siedmiu zgłosek w jednym wierszu. Natomiast co do rymów nie mogę twierdzić, ażeby p. Ćwikalski był równie szczęśliwy jak p. Perła – ratował go atoli poniekąd nasz język, w którym tyle drugich przypadków liczby pojedynczej kończy się na „ego”, a tyle form czasownikowych na „ałem”, „yłem”, „ała”, „yła”, „ący”, „ony”, „ąca”, „ona”. Przy ich pomocy pan dozorca dróg napłodził więcej utworów od Calderona lub Dumasa ojca i tak się w nich rozmiłował, że nawet gdy mu się nawijały wybredniejsze rymy, jak np. kobyła i miła, chował je rad w środek wierszy i kończył słowami, jak: wierzgnęła, ziewnęła. Nienajniniejszą zaletą p. Ćwikalskiego było to, że był wielkim zwolennikiem Kronik lwowskich p. Jana Lama i często je nawet do ćwiczenia wiązaną mową odtwarzał. Do grona, które nazwałem „apteczne”, należał jeszcze p. Smerecki, który oprócz dyżurów w sądzie nie trudnił się innym literackim zajęciem, ale był tym, co Francuzi nazywają un hel esprit; rad przestawał z literatami i artystami, brał udział w teatrach, amatorskich, trochę śpiewał, trochę deklamował, a nade wszystko chętnie nadskakiwał paniom. Do każdego festynu, bazaru, loterii fantowej był ich nieodstępnym adiutantem i miał sobie w tym ceki urlop przez płeć piękną u przełożonego wyrobiony; przepisywać rolę i nuty lub ewentualnie popędzić milę pieszo w największym skwarze po zapomnianą na majówce w lesie parasolkę lub torebkę było dla niego zwykłą i codzienną niemal igraszką.Właściwą głową stronnictwa aptecznego była pani aptekarzowa, wdowa, wcale jeszcze świeża i obdarzona ową pełnią wdzięków, dla której wolimy nieraz znośną jesień niż lato, po macoszemu przez panującą planetę traktowane. Nadto była miłośniczką literatury i sztuk pięknych, wskutek czego tuliły się one chętnie w jej otoczeniu. Jeżeli zaś mówię o sztukach pięknych w Klekotowie, to ma się rozumieć, że nie mogę myśleć o niczym innym jak tylko o fortepianie; poza Krakowem, podczas wystaw, Lwowem – inne sztuki piękne nieznane są w Galicji. Miał zaś fortepian w Klekotowie podwójnie urzędową reprezentację: p. Molskiego i p. Durską, którzy oboje udzielali lekcji i jak mię zapewniano, byli wyznawcami szkół wręcz sobie przeciwnych. O ile dociekłem, grał p. Molski tak powoli i cicho, że go prawie słychać nie było; p. Durska zaś grała tak prędko i głośno, że wśród ciągłego grzmotu nie można było rozróżnić żadnego tonu – znawcy zapewniali mię „ że tamto jest metoda Szopena, a to Liszta. Z liryczno-poetycznym nastrojem stronnictwa aptecznego, któremu więcej od głośnych wybuchów szału odpowiadały uczucia i namiętności głębokie a rwące, jak cicha woda, zgadzał się raczej ton p. Molskiego i on też stał na czele muzykalnego departamentu w aptece, jakkolwiek zaprzeczyć się nie da, że właśnie pod kierownictwem p. Durskiej osiemnastoletnia dziś córka pani aptekarzowej, panna Bronisława, już w piątym roku życia wystąpić mogła w koncercie na dochód pogorzelców, a w siódmym dać koncert na własną rękę w podobnie dobroczynnych zamiarach. Ale pani aptekarzowa poróżniła się z panią Durską; sejm galicyjski odmówił wsparcia na dalsze kształcenie panny Broni w konserwatorium lipskim (apteka klekotowska niosła zaledwie 4 000 złr rocznie dochodu) i powoli p. Molski począł aranżować wszystkie wieczorki domowe i publiczne p… aptekarzowej. Osiemnastoletniej panny Bronisławy nie będę tu opisywał – nie lubię dawać portretów moich bohaterek. Dosyć, gdy powiem, że była lub jest piękna; każdy może naówczas wyobrazić ją sobie, jak mu się najlepiej podoba. Pani Elżbieta Pirzpuchler (przykro mi, że w ten wieniec rymów i tonów wplatać muszę tak prozaiczne nazwisko) – tale bowiem zwała się po śp… mężu aptekarzowa, była sama w swojej osobie właścicielką apteki i zmuszoną przeto była kierownictwo jej poruczyć egzaminowanemu magistrowi farmacji. Prowizor ten i mąż nauki zwał się Narcyz Narwański, był rodem z Klekotowa i pochodził z jednej z najstarszych rodzin miejscowych, jak to już samo nazwisko jego, ściśle z legendą o szczęśliwym wybrańcu pięknej Marcypanny związane, wskazuje. Był to brunet o bladej, wyrazistej twarzy, ujętej w dość gęsty czarny zarost, ocienionej z wierzchu, tj. z każdej strony z wierzchu, dwiema gałkami nie mniej czarnych włosów, między którymi w środku nie było na przestrzeni kilku cali najmniejszej łączności. Brak ten, przedłużający część czoła aż do tyłogłowia, był na pierwszy rzut oka zadziwiającym, gdyż pan Narcyz nie miał jeszcze lat trżydziestu, a oprócz posady swojej jako prowizor, posiadał jaki taki mająteczek, który by mu był pozwolił nabyć i własną aptekę; jeno że o dobrą trudno, a złej kupować nie warto. Zajrzawszy atoli głębiej w serce p. Narcyza doszedłem ukrytej przyczyny tego zjawiska i wyjawię ją, ażeby nie męczye długo szanownego czytelnika. Trawiły go dwie namiętności: jedna z nich nazywała się poezja, a druga Bronisława, czyli raczej obie nazywały się „poezja” albo „Bronisława”, jak kto woli. W obydwu kierunkach powodzenie jego było niejednostajne. I tak, raz bez jego wiedzy, w pierwszym (a oraz ostatnim) numerze jakiegoś tygodnika literackiego, który miał rozbudzić życie umysłowe w Galicji, ale sam zaraz zasnął, spowodował p. Perła, mający stosunki z całym światem, wydrukowanie jego wiersza poczynającego się od słów:Lecą, ach, ponad Klekotów Z klekotem bociany, Lecą pośród burz i grzmotów; Wołam je stroskany: itd.Wołanie to nie tyczyło się atoli żadnego prezentu, jakiego by, według przypowieści, oczekiwać można od bocianów, ale miało na celu polecić, im, by nie zapomniały w dalekich, gorących strefach rozpowszechnić wiadomość, że podczas gdy one uciekły przed zimą, jedno tu serce wśród śniegów i lodów pali się gorącym żarem czy tli płomieniem, czy coś podobnego. Ponieważ była to wyraźna wzmianka o Klekotowie i ponieważ pod poematem stało N. N. (Narcyz Narwański), całe miasteczko domyśliło się i bez rumieńców autora, kto tak pięknie rymuje, i wielka stąd sława opromieniła p. Narcyza. P. Pirzpuchlerowa i panna Bronisława kazały sobie dostarczyć odpisów tego utworu; pewien koncypient notarialny, znany z miotania się na wszystko, co wzniosłe i piękne, sparodiował poemat dodając do pierwszej zwrotki dwuwiersz:Hej, bociany, gdzie lecicie? Wszak się jeszcze poziębicie!Jednym słowem, sukces był kompletny i p. Narcyz zawiązał odtąd przyjaźń dozgonną z p. Perłą. Mniej szczęśliwe były próby następne. Po wieczorku, na którym panna Bronią grała jak anioł jakąś sonatę, napisał p. N. N. korespondencją pełną zachwytu do Dziennika Polskiego. Otóż obcięto ją niemiłosiernie i zaledwie doniesiono, że odbył się wieczorek i że p. B. P. odegrała sonatę. Posłał tę samą korespondencję do Gazety Narodowej, ale diabeł drukarski wdał się w rzecz i doniósł, że p. B. P. „odegrzała herbatę” – po kilku zaś reklamacjach poprawił się i przyznał, że odegrała tylko – „sonat”, wskutek czego publiczność czuła się „zochwacona”. Gdy zresztą jednocześnie w orlim polocie p. Perły zmieniono r na ł, dodając, że Klekotów ze zdumieniem odkrył taki talent w swoich mułach (zamiast murach), więc pp. Perła i Narwański postanowili pisywać jedynie do Samorządu. Zawsze atoli każdy przyzna, że było z czego wyłysieć. Osobliwie, gdy i w drugim kierunku, aczkolwiek z innych powodów, nielepiej wiodło się p. Narcyzowi. Delikatna to rzecz poruszać takie materie, bo trudno ustrzec się powtarzania różnych plotek, ale puściwszy się na to pole muszę brnąć dalej. Otóż powiedziałem, że p. Narwański nie był bez mienia i że p. Pirzpuchlerowa była jedyną właścicielką jedynej na cały Klekotów i okolicę apteki. Powiedziałem także, że p. Pirzpuchlerowa była… osobą świeżą, przystojną i okazałą, podczas gdy p. Narcyz był szczupłym, bladym brunetem z interesującą brodą, nie mającym lat trżydziestu, a w dodatku magistrem, farmacji. W takich warunkach każdy przyzna, że nie byłoby rzeczą nienaturalną, gdyby się świat był nagle dowiedział, że za trzy tygodnie nad apteką klekotowską zamiast szyldu z napisem „E; Pirzpuchler” pojawi się inny, opiewający: „E. Narwańska”. Otóż świat twierdził, że p. Pirzpuchlerowa była także tego zdania, tylko p. Narcyz domyślić się tego nie chciał, i że p. Bronią pomagała mu być niedomyślnym. Basia, pokojówka obecnie u hr. Malowańskiej a przedtem u p. aptekarzowej, słyszała na własne uszy, jak ta raz mówiła do panny Bronisławy: „Gdyby Perła doczekał się już raz własnej poczty, zaraz bym cię wydała za niego, ale to nieszczęście, że ty masz tylko 2 000 złr, a on zaledwie 150 rocznie z wiktem i stancją”. O czym gdy Basia doniosła p. Narwańskiemu, zapytał nazajutrz p. Bronię z miną samobójcy, ażaliby rada była zostać poczmistrzynią? A ona mu na to: „Nie, już wolę być aptekarzową”. Więc znowu p. Narwański spotkał p. Perłę w sieni i rzekł mu: „Przyjacielu, kochani cię nad życie, ale przeszkadzamy sobie nawzajem – tak dłużej być nie może: chodź, otrujemy się obadwaj i damy światu przykład, że brat zginie, a nie zdradzi brata!” Wskutek czego pan Perła, zamiast otworzyć drzwi do apteki, jak zamierzał, zbladł i odskoczył aż na ulicę, wyjawiając przy tym, iż ponad wszystkie trucizny przenosi ich właścicielkę, nie zaś córkę właścicielki, a otruje się dopiero, gdyby nie otrzymał wakującej wkrótce poczty klekotowskiej i nie mógł jako poczmistrz rzucić się do nóg ubóstwionej istoty, wyznać jej długo tajoną miłość i prosić o jej śliczną, pulchną rękę. Po czym p. Narwański i p. Perła uściskali się i ucałowali wołając: „Zawsze pomrzemy razem!” Gdy zaś za pośrednictwem Basi wiadomość o tym wszystkim, z różnymi upiększeniami, zaczęła nurtować po mieście, p. Bąbel napisał jeden bezimienny list do dyrekcji poczt ze wskazówką, że nieźle by było zeszkontrować kasę pocztową w Klekotowie, a drugi do departamentu sanitarnego w namiestnictwie, donoszący o różnych fatalnych pomyłkach w ekspedycji recept, popełnionych przez prowizora Narwańskiego, cierpiącego na delirium tremens. O obydwu tych listach dowiedzieli się obwinieni w drodze prywatnej i kupili sobie bardzo grube laski trzcinowe, którymi wywijali ostentacyjnie, ilekroć spotkali pana Bąbla.Tak stały sprawy sercowe i matrymonialne w Klekotowie, gdy pewnego wieczora panna Bronią i p. Molski grali w saloniku na cztery ręce na fortepianie, p. Narcyz udawał, że słucha i rozumie, o co im chodzi, a w istocie pożerał tylko p. Bronię oczyma, podczas gdy p. Pirzpuchlerowa zwierzała mu się po cichu, że nigdy tego nie odżałuje, iż pozwoliła córce występować publicznie, że bardzo słusznie ten jakiś… jakże się nazywa, ten nieznośny Lang czy Lam ostrzegał w gazetach przed takimi popisami małych dzieci, że Bronią w istocie skończyła zaledwie lat czternaście i powinna jeszcze chodzić w krótkiej sukience itd. Wtem otwierają się drzwi i wpada zadyszany Perła. Nim jeszcze wszedł obiedwiema nogami do pokoju, woła tubalnym głosem:– Powiem państwu nowinę!A nie czekając wyrazów ciekawości i zapytań wołał dalej:– Ekstaza przybywa! We czwartek wielki koncert, a wieczorem recepcja u starosty! Zaraz tu będzie Smerecki z prośbą do pani dobrodziejki o udział (tu kłania się) z jej czarującym śpiewem; do panny Bronisławy także o sonatę (tu kłania się znowu, ale z mniejszą gracją) i do p. Molskiego o akompaniament! (Tu nie kłania się wcale). Chcieli prosić adiunktową z jej kaszlanym kwiczysopranem i z p. Durską do akompaniamentu, ale im wyperswadowałem, że nikt nie przyjdzie na koncert w takim razie!\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Ekstaza_w_Klekotowie-ebookRO/p02011624i020" target="_blank" title="Ekstaza w Klekotowie [Jan Lam] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Ekstaza w Klekotowie [Jan Lam] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Architektura – architekci, budynki, budowle, wieżowce, projekty, wizualizacje, pracownie - Str. 8 - archirama.pl\nArchitektura wtapiająca się w przyrodę to już pewnego rodzaju trend w polskim budownictwie. Pracownia 81.waw.pl ma kolejny pomysł na projekt domu wkomponowanego w krajobraz otaczającej go działki.\nJesteś fanem książek Dana Browna? Sprawdź, ile wiesz o architekturze, która towarzyszy przygodom Roberta Langdona\nRobert Langdon to główny bohater książek Dana Browna. Autor swoje powieści osadza zawsze w scenerii naszpikowanej zabytkową architekturą. Dla fanów książki przygotowaliśmy quiz, w którym sprawdzisz, ile tak naprawdę wiesz na temat tej architektury.\nCo o swoim projekcie Muzeum II Wojny Światowej mówią architekci z pracowni KWADRAT?\nMuzeum II Wojny Światowej w Gdańsku robi wrażenie jako bryła. Pomysłowe okazało się również wykończenie elewacji czerwonym betonem. Na co jeszcze warto zwrócić uwagę zwiedzając ten niesamowity budynek? Co o swoim projekcie mówią autorzy: architekci z gdyńskiego Studia Architektonicznego KWADRAT?\nPlanujesz ferie zimowe w Zakopanem? Koniecznie zobacz największy na świecie labirynt śnieżny\nZakopane to najczęściej odwiedzane miasto na ferie zimowe. W tym roku zachęca turystów kolejną atrakcją – pod Wielką Krokwią powstał największy na świecie lodowy labirynt.\nNajdroższy dom na świecie czeka na nowego właściciela. Zobacz, jakie niespodzianki czekają w środku\nW Los Angeles wybudowano dom, którego cena wywoławcza wynosi 250 mln dolarów. Jednak w tej cenie poza najdroższym domem otrzymasz również pakiet innych udogodnień. Zobacz, co znajduje się w najdroższym domu świata.\nAnty – smogowy wieżowiec mieszkalny. Tajwan stawia pierwszy krok w walce ze\nWalka ze śmiertelnym smogiem stała się coraz bardziej popularna. Francuscy architekci zaprojektowali niesamowity wieżowiec, który ma pomóc oczyszczać powietrze. Czy w Polsce mają szanse powstać takie realizacje?\nRemont warszawskiej kamienicy zakończony – powstanie Muzeum Marii Skłodowskiej - Curie\nKolejna warszawska kamienica została przeznaczona na cele kulturalne. Zakończył się remont kamienicy przy ul. Freta 16 w Warszawie. Teraz ma tu powstać Muzeum Marii Skłodowskiej-Curie. Wystawę w muzeum przygotowała pracownia Nizio Design International.\nArchiprix International, konkurs dla młodych architektów – 10 lutego poznamy wyniki\nJuż 10 lutego 2017 poznamy laureatów Archiprix International/Hunter Douglas Awards 2017. Konkurs jest niezwykłą szansa dla młodych architektów, którzy zyskują okazję zaprezentowania się międzynarodowej publiczności. W tym roku z Polski zgłoszonych zostało 9 projektów.\nArchitektura współczesna w MSN. Od Domu Aatrialnego po Vitkac\nUczeń Miesa Van der Rohe projektuje wieżowiec Cosmopolitan...\nArchitektura Wrocławia. Przejście Świdnickie we Wrocławiu...\nMłoda architektura polska – wystawa „Awangarda jutra?” w Teatrze...


IMPROVEX Kserokopiarki Kalisz - Katalog stron SYLWIAWOJ - moderowany katalog seo\nZ ogromną przyjemnością przedstawiamy Państwu ofertę firmy Improvex, która mieści się w Kaliszu. Od 1990 roku zajmujemy się dostarczaniem nowoczesnych rozwiązań z zakresu automatyki biurowej oraz obróbki dokumentów. Współpracujemy z renomowanymi producentami urządzeń oferując zarówno nowy, jak również używany sprzęt najwyższej jakości. Dysponujemy kopiarkami, drukarkami, niszczarkami, urządzeniami fiskalnymi, wagami, drukarkami etykiet oraz oprogramowaniem. Proponujemy fachowe doradztwo, serwis oraz miłą i fachową obsługę. Więcej szczegółów dotyczących oferty znajdą Państwo na naszej witrynie.\nSzczegóły strony www.improvex.pl:\nTytuł: IMPROVEX Kserokopiarki Kalisz\nSłowa kluczowe: niszczarki Kalisz, drukarki etykiet Kalisz, drukarki etykiet Kalisz, kasy fiskalne Kalisz, kopiarki Toshiba, dzierżawa kopiarek\nPodlinkuj stronę www.improvex.pl:\nW sklepie internetowym analizatory.pl firmy AFRISO znajdziecie Państwo szereg niezbędnych urządzeń kontrolno-pomiarowych. Są tu dostępne m.in analizatory spalin, manometry elektroniczne, detektory gazu, mierniki i wiele więcej. Przyrządy te służą do: ...