Historia sztuki w starciu z obrazami — MIEJSCE\nHistoria sztuki w starciu z obrazami\nThe ‘life of images’ has become a common topic in the field known as New Art History as well as on the frontiers of art-historical discourse including the anthropology of art, art and image theory and visual culture studies. This paper examines the way in which images and their life are conceptualised in W. J. T. Mitchell’s influential works. The author focuses on the inevitable reductionism of the position of the American theorist and proposes an epistemologically effective alternative – namely, using a post-semiological discourse that merges historical analysis and the consideration of the theoretical significance of living images. Post-semiology – a provisional concept – is applied here to a current in French humanities emerging in the 1990s from the remains of structuralist-inspired pictorial semiology crossed over with poststructural inspirations. In the author’s view, Georges Didi-Huberman’s works offer us a viable theoretical option without visual culture studies’ reductionism and art history’s inability to grasp the complexity of images. The author examines briefly the radical consequences of Didi-Huberman’s model of thinking and writing. Images thinking the political and images redefining the autobiographical mode of writing are two discursive possibilities questioning the very essence of writing about the life of images.\nPod koniec XX wieku, w awangardowych praktykach badawczych na pograniczach historii sztuki obrazy stały się głównym przedmiotem zainteresowania1. Infiltracja historii sztuki przez nowe języki teoretyczne doprowadziła do tego, że przedmiotem zainteresowania przynajmniej części badaczy stały się obiekty wizualne, których ewentualna przynależność do sztuki – ich artystyczność – nie ma większego znaczenia w zestawieniu z ich rolą kulturową czy produktywnością znaczeniową. Skupione na materialności antropologie obrazów, ale też bardziej spekulatywnie ukierunkowane ich teorie i stawiające sobie krytyczne cele studia nad kulturą wizualną łączy często pojawiający się motyw życia obrazów. W. J. T. Mitchell wprost postuluje zajęcie się tym tematem w ramach studiów nad kulturą wizualną2, z kolei Bruno Latour skupia się na obrazach jako kluczowych mediatorach w relacjach składających się na żywą tkankę społeczną3. Pojęcie obrazu jest często używane, zajmuje eksponowane miejsce w dyskursie akademickim, jednym słowem – żyje. Teoretycy, przejęci życiem obrazów, modelują w odpowiedzi na nie własne praktyki: odwołują się w analizach do antropomorficznych figur dyskursu. Przedmioty badań nie są już nieruchomymi, niemymi obiektami. Przeciwnie: budzą zdumienie aktywnością, przerażają, poruszają, żyją i pragną. W książce Mitchella Czego chcą obrazy wprost pojawia się propozycja przemodelowania badań nad obrazami, których życie i pragnienia powinny zostać wzięte pod uwagę na poważnie: „[…] zacznę od założenia, że w ogóle jesteśmy zdolni do zawieszenia niewiary w same przesłanki pytania o to, czego chcą przedstawienia wizualne. Zdaję sobie świetnie sprawę, że jest ono dziwaczne, może nawet budzi sprzeciw. Wiąże się też z upodmiotowieniem obrazów, z podejrzaną personifikacją przedmiotów nieożywionych, flirtuje z regresywnym, zabobonnym podejściem do obrazów, które – o ile potraktować je poważnie – cofnęłoby nas do praktyk takich jak totemizm, fetyszyzm, idolatria i animizm”4. Mitchell – co doskonale widać w przytoczonym fragmencie książki – ma świadomość zagrożenia związanego z antropomorfizacją obrazów. Naiwna antropomorfizacja byłaby teoretyczną katastrofą. Ale badanie obrazów nie może się obejść bez przyznania obrazom takich cech, które wyróżniają je spośród zbioru przedmiotów nieożywionych. Można powiedzieć, że Mitchell, unikając mielizn antropomorfizacji naiwnej, eksperymentuje z takim rozumieniem obrazów, w ramach którego dostrzega ich aktywność5.\nCo oznacza tego rodzaju wybór teoretyczny? Wydaje się, że jedną z jego konsekwencji jest specyficzne zdefiniowanie praktyki badawczej poprzez zerwanie z historią sztuki, a przynajmniej z pewną wersją historii sztuki. Doskonałą ilustrację tego rodzaju praktyki daje Mitchell w ramach polemiki z Michaelem Friedem. Charakterystyczny jest już sam sposób relacjonowania i obramowywania Friedowskiego modelu myślenia o sztuce. „Według Frieda sztuka modernistyczna reprezentuje estetykę zdolną do odkupienia, uwolnienia od dosłownej materialności rzeczy, od samej ich »obecności« jako rzeczy poręcznych i wywyższenia ich do stanu »samoobecności«, immanentnej, bezczasowej kondycji równoznacznej z łaską”6. Neutralne sprawozdanie szybko u Mitchella się kończy, by ustąpić miejsca hermeneutyce podejrzeń pozwalającej na zakwalifikowanie modernistycznego przywiązania do sztuki jako efektu imperialnego i kolonizującego spojrzenia. Innymi słowy, perspektywa antropologiczna kształtuje się z konieczności w ramach negatywnego odniesienia do pewnej formy historii sztuki7. „Będę dowodził, że to rozróżnienie pomiędzy obiektami artystycznymi a czystą, nieodkupioną przedmiotowością, pomiędzy sztuką a nie-sztuką, pozostaje w głębokim związku z retoryką imperium i kolonizacji. […] Zarówno sztuka, jak i przedmiotowość są pojęciami imperialnymi (i imperatorskimi), a estetyka jako quasi-nauka o sądzie artystycznym polega na oddzieleniu przedmiotów odkupionych od potępionych, czystych od nieczystych i poniżonych”8.\nNie chcę tu relacjonować przebiegu Mitchellowskiej krytyki, interesują mnie raczej dwa modele myślenia: rekonstruowana historia sztuki przedstawiona jako element systemu kontroli imperium obiektów i eksperymentująca z antropomorfizmem antropologia, która – jak się należy domyślać – oferuje perspektywę antysystemową. Uwalnia rzeczy od systemowej opresji, wskazując na to, co ją wytwarza, na porządek świata, który winien być przedmiotem nieustannej krytyki. Jeśli szukalibyśmy u Mitchella odpowiedzi na pytanie o to, czym jest życie obrazów, musielibyśmy zacząć formułowanie odpowiedzi od rozpoznania tej właśnie podstawowej zależności: o życiu obrazów można mówić tylko wtedy, gdy przeprowadzona zostanie krytyka życia sztuki. Amerykański teoretyk łączy funkcjonowanie pojęcia sztuki z „pełną dominacją nad rzeczami materialnymi i ludźmi, powiązaną (potencjalnie) z totalitaryzmem, z »panowaniem absolutnym«, utopijną jednością gatunku ludzkiego ze światem, który zamieszkuje, lub też z dystopijnym spektaklem całkowitego zdominowania, ucisku i cierpienia wielu populacji, zredukowaniem życia wielkich mas ludności do »nagiego życia«”9.\nNie sposób zignorować krytycznego wymiaru przejścia między historią sztuki i antropologią. Zmiana w zakresie przedmiotu badań, zastąpienie sztuki jako pojęcia obciążonego konotacjami z estetyczną normą inkluzywnym pojęciem obrazu jest więcej niż kuszące. Wydaje się być historyczną koniecznością, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę ewolucję historii sztuki jako całości. Antropologizacja nie jest tylko i wyłącznie procesem narzucanym dyscyplinie z zewnątrz. Za sprawą powoli odkrywanego w drugiej połowie XX wieku Aby’ego Warburga pole przedmiotowe historii sztuki zostało rozszerzone od wewnątrz. Jego propozycje są wykorzystywane do kwestionowania granic historii sztuki; tego rodzaju praktyka nie wydaje się dziś już niczym kontrowersyjnym. Atlas Mnemosyne jest sposobem tematyzacji życia obrazów; wraz z całym instrumentarium pojęciowym uruchomionym albo przejętym przez Warburga (chodzi mi m.in. o formuły patosu, dynamogramy czy przetrwanie) pozwolił na otwarcie historii sztuki na przedmioty, które wcześniej nie należały do jej uniwersum, ale też na redefinicję jej metod w kategoriach kulturowych, psychologicznych i symptomatologicznych.\nNie chcę jednak sugerować, że antropologizacja historii sztuki jest procesem jednolitym. Rezultaty wpływu myśli Warburga różnią się znacznie od efektów działania studiów nad kulturą wizualną. O ile w przypadku modelu historii sztuki wywodzącego się z myśli Warburga można mówić o powolnym rozszerzaniu obszaru zainteresowań i równoległej rewizji metod, o tyle studia nad kulturą wizualną działają inaczej. One również czerpią swą siłę z przekroczenia ograniczeń zakresu badań (narzucanych sobie przez historię sztuki w geście autodefinicji terytorium); można wręcz powiedzieć, że wbrew szumnym zapowiedziom z lat dziewięćdziesiątych XX wieku ich zakres rozszerza się w nieskończoność i obejmuje nie tylko obrazy, ale też językowe reakcje na nie i praktyki społeczne z nimi związane. To jednak nie jest samo w sobie problematyczne. Kłopot leży gdzie indziej – po stronie metody. Antropologizacja w wersji Mitchellowskiej wydaje mi się wątpliwym wyborem teoretycznym nie ze względu na sygnalizowane przez autora potencjalne niebezpieczeństwa związane z antropomorfizacją obrazów – naiwność podejścia czy zwykły fetyszyzm – ale ze względu na redukcyjność analiz, tak jak w przypadku przywoływanych passusów dotyczących sztuki jako pojęcia imperialnego czy imperialistycznego. Krytyka pojęcia sztuki jest czymś pożądanym, ale może zostać efektywnie dokonana tylko wtedy, gdy opiera się na konfrontacji z obrazami, na eksploracji możliwości teoretycznych tkwiących w obrazach, a nie na arbitralnym geście narzucenia perspektywy teoretycznej. Gościnna, wszechobejmująca, niemal bezkształtna antropologia (w wersji kultury wizualnej) jest heurystycznie nieskuteczna, nie pomaga w wypracowywaniu nowych perspektyw teoretycznych, ponieważ w zbyt wielkim stopniu opiera się na arbitralnych rozstrzygnięciach natury metafizycznej determinujących status przedmiotu badań. Przytoczę tylko jeden, najbardziej jaskrawy przykład takiego rozstrzygnięcia. W artykule Wizualny esencjalizm i przedmiot kultury wizualnej Mieke Bal pisze o spotkaniach z materialnymi przedmiotami jako przeciwwadze dla wirtualizacji doświadczenia wizualnego. Ale od razu bardzo klarownie eksplikuje własne założenia: „Nie może istnieć bezpośrednie powiązanie materii i interpretacji”10. Nie pisze o trudnościach w teoretycznym rozpoznaniu relacji materii i interpretacji, nie analizuje żadnej konkretnej interpretacji, lecz formułuje kategoryczną tezę, bardzo mocne założenie metafizyczne, które całkowicie determinuje model myślenia studiów nad kulturą wizualną. Choć od tamtego czasu nowa dyscyplina nieco się zmodyfikowała i doszło w jej ramach do przyswojenia na przykład teorii rzeczy czy nowego materializmu, założycielskie gesty teoretyczne wciąż nawiedzają terytorium visual culture studies i utrudniają zdanie sprawy z życia obrazów.\nSzczęśliwie istnieją też inne teoretyczne możliwości. Z punktu widzenia skuteczności poznawczej lepiej uzasadnione wydają mi się takie perspektywy, które wypracowywane są w odpowiedzi na przedmiot wiedzy. Oczywiście, należy oddać sprawiedliwość przynajmniej niektórym spośród tekstów powstałych w tradycji visual culture studies, a nawet pewnym próbom Mitchella, który nieustannie przekształca swoją praktykę. Jednak teoretyczna alternatywa jest gdzie indziej. We francuskiej historii sztuki czy – szerzej – myśli o obrazie kwestia adekwatności narzędzi teoretycznych od końca lat sześćdziesiątych XX wieku jest niezmiennie kluczowa. Nowa nauka o obrazie jest na tym obszarze konsekwentnie konstruowana jako odpowiedź na przedmiot, jako dyskurs, który powstaje dzięki wykorzystaniu teoretycznego potencjału samego obiektu ogniskującego interpretacyjne praktyki dyscypliny.\nPierwszym etapem rozwoju tej myśli był przełom strukturalistyczny. W zgodzie z tendencjami lat sześćdziesiątych również w obszarze francuskiej historii sztuki doszło do próby aplikacji językoznawczych instrumentów teoretycznych11. Celem miało być wypracowanie modelu tworzenia się znaczeń w malarstwie, modelu możliwie uniwersalnego, obejmującego przynajmniej ten okres w historii malarstwa, kiedy działał system klasycznej reprezentacji, a zatem od quattrocenta do początków impresjonizmu. Strukturalistyczna nauka miała dążyć do ustanowienia możliwości wyjaśnienia każdego przedstawienia malarskiego poprzez odwołanie się do modelu. Bardzo szybko jednak, już na etapie formułowania manifestów, okazało się, że skonstruowanie takiego modelu w efektywny sposób jest niemożliwe. Konkretne obrazy wydawały się przekraczać jego możliwości eksplikacyjne; za każdym razem, w każdym przypadku, nawet jeśli się w niego do pewnego stopnia wpisywały, choćby poprzez zastosowanie perspektywy linearnej, dodawały coś więcej – coś, co nie mogło już zostać objęte heurystycznymi możliwościami modelu, na przykład elementy reprezentacji odsyłające do samego procesu reprezentowania. W tej sytuacji projekt semiologii pikturalnej został gruntownie przeformułowany, choć być może lepiej byłoby mówić w tym przypadku o całkowitym odwróceniu jego zasad. Inicjatorzy projektu strukturalistycznego w historii sztuki, Louis Marin i Hubert Damisch, wypracowali propozycję semiologii rezygnującej z uniwersalizmu, będącej odpowiedzią na obrazy. To obrazy zostały potraktowane jako źródło teorii, jako punkt wyjścia jej konstruowania, jako warunki możliwości – za każdym razem odmienne – pojawienia się refleksji dotyczącej wizualności.\nPerspektywa, którą nazywam ikonofilską, jest rozwijana przede wszystkim we Francji począwszy od przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Kolejne dekady to czas krzepnięcia ikonofilii, wypracowywanie pojęć pozwalających na ugruntowanie nowej nauki o obrazie będącej odpowiedzią na wizualne konkrety. Oparcie teorii na pojedynczych obrazach bardzo szybko przełoży się na modyfikację w zakresie poetyki tekstów. Wychodzące od analizy konkretu, skupione są na wypracowywaniu adekwatnych instrumentów pojęciowych. W praktyce oznacza to, że teksty są eksperymentami z pojęciami, które, przynajmniej na początku, wydają się mieć tylko i wyłącznie lokalny zasięg oraz pasować tylko do obrazów, o których mowa w danym przypadku. Ale taki stan rzeczy – możliwie ścisła relacja obrazu i pojęcia – nie jest kresem projektu semiologicznego. Przeciwnie: obrazy są dobierane w taki sposób, by analiza o charakterze lokalnym, skupiona na wizualnej pojedynczości, miała także wymiar bardziej uniwersalny, wymiar teoretyczny, jak gdyby obraz był zdolny do formułowania problemów, stawiania kwestii. Na tym polega ich życie: dzięki ścisłemu powiązaniu wizualnej materii i interpretacji można mówić o teoretycznej aktywności obrazów.\nSemiologia pikturalna, mimo wyczerpania strukturalizmu, mimo fiaska uniwersalistycznych ambicji porzuconych na skutek konfrontacji z materialnymi obrazami, wciąż jest projektem aktualnym. Nie przeszkadza temu fakt, że sama jego nazwa nie jest już używana; wymienia się ją rzadko, przy okazji historycznych rozliczeń. Przekształcenie francuskiej historii sztuki, które się dzięki niemu dokonało, niezmiennie określa kształt prowadzonych współcześnie badań i poetykę tekstów. Choć Marin i Damisch nie stworzyli łatwo identyfikowalnej szkoły (aktywność członków CEHTA EHESS, spośród których wielu to uczniowie francuskich teoretyków, jest zbyt wielopłaszczyznowa, by można było ich określać w ten sposób), ich wpływ na obecny stan dyscypliny jest nie do zakwestionowania: określa jej ramy i dostarcza słownika. Chciałbym pokazać, w jaki sposób owa współczesność się rozwija: jakie są jej perspektywy i możliwe kresy. Odwołam się do praktyki pisarskiej Georges’a Didi-Hubermana, który jednocześnie kontynuuje i radykalizuje perspektywę semiologii pikturalnej; jest kontynuatorem myśli Marina i Damischa, ale na swój własny, heretycki sposób. Wciela w życie kluczowe postulaty semiologów, przede wszystkim ścisłe uwarunkowanie teorii przez obiekt, ale po filozoficzne inspiracje zwraca się do Waltera Benjamina, Aby’ego Warburga i Zygmunta Freuda, istotnie komplikując konstruowany przez siebie model wiedzy. Jedna z jego najbardziej znanych analiz, poświęcona freskowi Fra Angelico w kaplicy San Marco we Florencji, jest reinterpretacją sceny Zwiastowania. Równocześnie jednak tekst, dzięki wprowadzeniu albo raczej przepisaniu pojęcia anachronizmu, znanego z metodologii historii, przepracowuje relację historyka sztuki i przedmiotu wiedzy, tworzy tę relację na nowo dzięki przywołaniu konkretnego obiektu – panelu pokrytego drobinami, kroplami farby mającymi imitować żyłkowanie marmuru. Francuski badacz odczytuje go przez pryzmat podobieństwa do Pollockowskich drip paintings, sugerując tym samym czasową nieoczywistość interpretacji zawieszonej między czasem trwania obiektu i momentem odczytania.\nPodobny mechanizm teoretycznej animacji obrazów można zaobserwować w wielu interpretacjach Didi-Hubermana. W odczytaniu fotografii sporządzonych przez Sonderkommando w obozie zagłady Auschwitz-Birkenau koncentracja na materialnej charakterystyce fotografii prowadzi do sformuowania tezy o konieczności rewizji kwestii etyczności reprezentacji Holokaustu. Didi-Huberman pisze o marginesach usuwanych zwykle w procesie fotoedycji, kadrowaniu i nieostrości świadczących o warunkach ich sporządzania. Obrazy, choć chodzi tu o skromny zbiór dokumentalnych fotografii, nie służą jako ilustracja tezy, ale punkt wyjścia do dyskusji. To one same ją inicjują, zdaje się sugerować badacz, który ogranicza się do komentarza eksponującego zawarty w fotografiach walor pytania.\nRadykalizm podejścia Didi-Hubermana wynika z poważnego potraktowania obrazu, z wzięcia pod uwagę możliwości teoretycznych tkwiących w materialnym obiekcie badań. Moim zdaniem jednak w obecnej sytuacji historii sztuki i pokrewnych dyscyplin, w momencie, w którym postsemiologiczna praktyka francuskiego autora została już oswojona, można zapytać o jej przyszłość i konsekwencje. W ostatnich tekstach Didi-Hubermana można znaleźć antycypacje możliwych odpowiedzi na takie pytania. W istocie wydaje się, że jego praktyka badawcza podlega znaczącym przemianom. Można wyróżnić ich dwa główne kierunki, które dla uproszenia proponowałbym nazwać „politycznym“ i „autobiograficznym“ (albo lepiej „autotematycznym“). W ramach pierwszego typu zmiany mamy do czynienia z koncentracją na politycznej i społecznej roli obrazu. Cały cykl książek zatytułowany Oko historii (cztery tomy wydane między 2009 i 2012 rokiem) rozkłada akcenty nieco inaczej niż dzieła wcześniejsze. Kluczowa jest kwestia przedmiotu krytyki; o ile do co najmniej połowy pierwszej dekady XXI wieku teksty Didi-Hubermana były zwrócone bezpośrednio przeciwko pewnym formom historii sztuki, a więc także przeciw temu, co można nazwać polityką historii sztuki, praktykom konstruowania kanonów, sankcjonowania procedur analitycznych, oczyszczania i autonomizacji pola przedmiotowego, o tyle od pewnego czasu krytyczna ambicja francuskiego autora dotyka także – coraz śmielej – nieco innego pola. Krytyka polityki historii sztuki ustępuje powoli miejsca krytyce polityki, choć wciąż dokonywanej poprzez i dzięki obrazom. Didi-Huberman zajmuje się obrazami jako aktorami politycznymi i społecznymi; choć niezmiennie wykorzystuje koncepty Warburga i pewną formę metody semiologicznej (albo postsemiologicznej), skupia się na pytaniu o samą możliwość zaangażowania politycznego w ramach historii sztuki. W jaki sposób jest ona możliwa? Rzecz jasna, nie chodzi o postulat działania politycznego zastępującego praktykę badawczą; francuski teoretyk szuka zaangażowania w samym obrazie. Z jednej strony, zajmuje się polityką pamięci obrazów. Polityczność współczesnych obrazów, a przynajmniej ich części, polega na tym, że są świadectwem XX-wiecznego okrucieństwa. Koncentracja na obrazach wojny i dokumentach historii ma wagę polityczną, bo przyczynia się do przemyślenia tego, co przeszłe, do konfrontacji interpretacji. Z drugiej strony, obrazy pozwalają zająć pozycję w sporach politycznych lub wobec historii. Nie tylko nie są traktowane przez Didi-Hubermana jako neutralne reprezentacje przeszłych zdarzeń (trudno zresztą byłoby utrzymywać tego rodzaju stanowisko), ale są postrzegane jako miejsce wydarzania się polityki, konieczny element jej funkcjonowania.\nDruga tendencja, podskórnie obecna w wielu tekstach Didi-Hubermana od samego początku jego pisarskiej działalności, polega na uruchamianiu i przepracowywaniu wątków autobiograficznych w konfrontacji z obrazami. W 2011 roku (wyd. pol. 2013) Didi-Huberman wydał niewielki esej fotograficzny zatytułowany Kora12, który jest próbą opisu doświadczenia obozu oświęcimskiego. Książka składa się z dziewiętnastu krótkich tekstów opatrzonych tytułami przywołującymi elementy topografii obozu albo obozowe obiekty. Tytuły nie zostały rozwinięte; w zestawieniu w spisie treści brzmią sucho, jak bezosobowy inwentarz miejsc, punktów orientacyjnych, przedmiotów. Z tekstem zestawione są zdjęcia wykonane przez autora książki, kadrowane bez artystycznej ambicji, przedstawiające niemal przypadkowe ujęcia z terenu obozu, za wyjątkiem jednego zdjęcia, na którym widać kawałki kory, przywiezione przez autora do jego paryskiego mieszkania. Nie chodzi tu – jak na przykład u Rolanda Barthes’a – o próbę napisania samego siebie z pomocą obrazów jako ilustracji. Stawka jest daleko poważniejsza, dotyczy bowiem samego statusu obrazów jako warunków możliwości pamięci. Niektóre spośród fotografii przypominają kadry znane z Obrazów mimo wszystko, tak jakby francuski teoretyk powtarzał gest członków Sonderkommando dokumentujących obozowe zbrodnie, jak gdyby usiłował sprawdzić, czy możliwe jest wykonanie takiej samej fotografii, fotografii bezpośrednio dokumentującej Holokaust. Inne zdjęcia, na których widać obozowe budynki, drogę, pękającą posadzkę, są ćwiczeniami w doświadczeniu utraty: potężna dawka emocji, wspomnienia z dzieciństwa, wiedza o tym, co zdarzyło się w Oświęcimiu, miesza się ze świadectwami materialnego rozpadu tkanki obozu. Niszczejące budynki w zestawieniu z zarastającymi powoli ogrodzeniami sugerują pracę pamięci. Paradoksalnie okazuje się, że obrazy pomagają niewiele; nie pozwalają zbliżyć się do przeszłości, nie są właściwym (doskonałym, sprawnym) medium wiedzy o historii. Na równych prawach – jako część bezsilnego doświadczenia niepamiętania – uczestniczą w narracji autobiograficznej, której kresem miało być „odczytanie tego, co nigdy nie zostało napisane”. Czy obrazy Kory są refleksyjne? Pozwalają na zachowanie doświadczenia obozu i jednocześnie zaświadczają o trudnościach, które wiążą się z próbą konfrontacji z przeszłością (także – w tym przypadku – własną, z przeszłością rodziny). Intencjonalnie niestaranne, prawie przypadkowe kadry pozwalają na z góry skazaną na niepowodzenie autorekonstrukcję. Ich skromna materialna forma, amatorskość, niewielki format służy niepewnemu przypomnieniu; to jeden z możliwych losów obrazów i kresów historii sztuki. Praktyka pisarska Didi-Hubermana jest alternatywą wobec „historii sztuki zwycięzców”, wobec dyskursu pisanego z perspektywy hegemonicznej, konstruującego i wspierającego kanony złożone z szeregów arcydzieł. Koncentracja na „obrazach przegranych”, niedoskonałych reprezentacjach, nieczytelnych szczątkach odbija się w kształcie wypowiedzi Didi-Hubermana. Jej siła – metarefleksyjność montażu tekstu i obrazu – bierze się wprost z manifestacyjnej słabości wypowiedzi kluczącej między niedoskonałymi obrazami i pełnymi wątpliwości wspomnieniami.\nTekst jest zmienioną wersją referatu pt. Refleksyjne życie obrazów wygłoszonego podczas Seminarium Metodologicznego Stowarzyszenia Historyków Sztuki zatytułowanego Obraz żywy, w Nieborowie 24 października 2014 roku. Dziękuję prof. Marii Poprzęckiej za zgodę na publikację tego materiału. ↩\nZob. m.in. W. J. T. Mitchell, Czego chcą obrazy? Pragnienia przedstawień, życie i miłości obrazów, przeł. Łukasz Zaremba, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2013. Charakterystyczna jest ewolucja poglądów, koncepcji i samej poetyki tekstów Mitchella, który stopniowo odchodzi od konkretnych postulatów unfundowania dyscypliny o wyraźnie zarysowanych granicach, przedmiocie i metodach („studiów nad kulturą wizualną”) w kierunku nieco amorficznych studiów dotyczących konkretnych przypadków działania obrazów. ↩\nZob. m.in. Bruno Latour, How to Be Iconophilic in Art, Science and Religion?, w: Picturing Science, Producing Art, red. Peter Galison, Caroline A. Jones„ Routledge, New York–London 1998, s. 418–440; idem, Nigdy nie byliśmy nowocześni. Studium z antropologii symetrycznej, przeł. Maciej Gdula, Oficyna Naukowa, Warszawa 2011; idem, Petite réflexion sur le culte moderne des dieux faitiches, Synthélabo: Les empêcheurs de penser en rond, Paris 1996; idem, A Few Steps Towards the Anthropology of the Iconoclastic Gesture, „Science in Context” 1996, t. 10, nr 1; Iconoclash. Beyond the Image Wars in Science, Religion and Art, red. Bruno Latour, Peter Weibel, MIT Press, Cambridge, Mass., 2002. ↩\nW. J. T. Mitchell, op. cit., s. 65. ↩\nW tym sensie propozycja Mitchella współgra z popularnym we współczesnej humanistyce, inspirowanym przemianami w naukach społecznych nurtem skupionym na eksploracji sprawczości rzeczy. ↩\nIbidem, s. 175. ↩\nCiekawe byłoby niewątpliwie zestawienie i krytyczna ocena projektów antropologicznych definiowanych przez negatywne zestawienie z historią sztuki (co często wiąże się z zapomnieniem o pierwotnych antropologicznych inspiracjach leżących u podstaw niektórych nowoczesnych projektów historii sztuki, choćby ikonologii Aby’ego Warburga). ↩\nIbidem, s. 181. ↩\nMieke Bal, Wizualny esencjalizm i przedmiot kultury wizualnej, „Artium Quaestiones” 2006, R. XVII, s. 301. ↩\nZob. Louis Marin, Éléments pour une sémiologie picturale, w: idem, Études sémiologiques : Écritures, peintures, Klincksieck, Paris 1971. Tekst Éléments pour une sémiologie picturale pochodzi z 1968 roku i jest najlepszym świadectwem dokonującego się ówcześnie przewartościowania we francuskiej historii sztuki. Szczegółowo opisuję znaczenie tego tekstu (oraz jego wewnętrzną dynamikę obrazującą przemianę samej istoty projektu strukturalistycznego) w książce Ikonofilia. Francuska semiologia pikturalna i obrazy, Wydawnictwo Instytutu Badań Literackich PAN, Warszawa 2013. Chciałbym w tym momencie zwrócić uwagę także na bardzo cenne komentarze do Ikonofilii sformułowane przez Tomasza Majewskiego, Krzysztofa Pijarskiego, Mateusza Salwę i Łukasza Zarembę, w których pojawiają się propozycje alternatywnych sposobów kontekstualizacji i historyzacji zjawiska ikonofilii, zob. „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej” 2013, nr 4, http://widok.ibl.waw.pl/index.php/one/issue/view/8/showToc (dostęp 30.08.2015). ↩\nHistoryk sztuki, wykładowca, profesor nadzwyczajny Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Autor książek: Ikonofilia. Francuska semiologia pikturalna i obrazy (2013); Obraz płynny. Georges Didi-Huberman i dyskurs historii sztuki (2010); Topografie doświadczenia: Maurice Blanchot i Jacques Derrida (2003) i kilkunastu artykułów naukowych.


Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień na konkursach kompozytorskich, m.in. w 1973 otrzymał I nagrodę na konkursie kompozytorskim twórczości pedagogicznej we Wrocławiu za Koncert fortepianowy dla młodzieży nr 1 (1973), w 1975 – II nagrodę na Konkursie Kompozytorskim IX Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku za Concertino per pianoforte e orchestra (1975), w 1976 – I nagrodę na Konkursie Młodych Związku Kompozytorów Polskich za Gradito per orchestra (1976), w 1980 – wyróżnienie na XIX Concorso Internazionale di Composizione „Premio Cittá di Trieste” za Concerto pesante per tuba e orchestra (1978), w tym samym roku – Nagrodę miasta Darmstadt na konkursie Chopin-Gesellschaft za Symphonie concertante per pianoforte e orchestra (1979), dwukrotnie I nagrodę na Konkursie Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich: w 1982 – za utwór Intrada, Elegia i Postludium na organy (1982) oraz w 1985 – za Pieśni Orfeusza na kontratenor, flet, obój i harfa (1985), w 1986 – Nagrodę im. Valentino Bucchiego w Rzymie za 5 utworów na fortepian dla dzieci Leśne wędrówki (1985), w 1992 – III nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Karola Szymanowskiego za Muzykę z Zawratu na kontrabas i fortepian (1991), w 1997 – I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim im. Karola Szymanowskiego za Hombark – Concerto per violino e archi (1995) oraz Nagrodę miasta Gdańska na konkursie kompozytorskim zorganizowanym z okazji 1000-lecia Gdańska za poemat symfoniczny na chór mieszany i wielką orkiestrę symfoniczną Hymnus Gedanensis (1986-97).\nPonadto został uhonorowany wieloma odznaczeniami, m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi (1996), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2004), Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2009).\nSławomir Czarnecki jest członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, Związku Kompozytorów Polskich oraz Towarzystwa Muzycznego im. Karola Szymanowskiego (gdzie pełnił funkcje wiceprezesa, obecnie jest sekretarzem Towarzystwa). Od 2011 roku jest prezesem Oddziału Warszawskiego ZKP. Jego staraniem utworzono fundację przy ZKP, przy Oddziale Warszawskim – Fundację Spotkania Muzyczne (2014).\nKompozycje Sławomira Czarneckiego mają w swoim repertuarze tak znani wykonawcy, jak skrzypek Krzysztof Jakowicz, wiolonczelista Tomasz Strahl, Orkiestra Amadeus, Orkiestra Concerto Avenna, Orkiestra Kameralna Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz chór Schola Cantorum Gedanensis. Szereg utworów kompozytora wydało Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Wydawnictwo TONOS z Darmstadtu.\nOprócz pracy kompozytorskiej prowadzi również działalność dydaktyczną. Po ukończeniu studiów podjął pracę nauczyciela przedmiotów teoretycznych w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Józefa Elsnera w Warszawie, gdzie obecnie wykłada kompozycję. Wychował szereg młodych kompozytorów, którzy zdobywają laury na konkursach kompozytorskich. W latach 1989 – 1992 pełnił funkcję wicedyrektora tej uczelni. S. Czarnecki był jednym z inicjatorów Uczniowskiego Forum Muzycznego – festiwalu organizowanego od 1996 roku przy PSM im. J. Elsnera, podczas którego prezentowane są utwory uczniów i absolwentów Szkoły. Kolejnym stopniem w jego karierze pedagogicznej było uzyskanie w 2001 roku stopnia zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W 2006 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej kompozycja i teoria muzyki na Wydziale Kompozycji, Teorii Muzyki, Rytmiki i Edukacji Artystycznej Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi. Od 2006 roku Sławomir Czarnecki pracuje w Instytucie Edukacji Muzycznej Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, obecnie na stanowisku profesora nadzwyczajnego.\nSławomir Czarnecki mógłby powiedzieć o sobie słowami wybitnego francuskiego kompozytora Francisa Poulenca: „Wiem doskonale, że nie jestem jednym z tych kompozytorów, którzy wprowadzają innowacje harmoniczne, jak Strawiński, Ravel czy Debussy, sądzę jednak, że jest też miejsce dla muzyki, która nie wstydzi się korzystać z cudzych akordów. Czyż nie tak było z Mozartem - Schubertem?” Sławomir Czarnecki nigdy nie był awangardystą, zwłaszcza zaś ostatnio, kiedy bliska mu jest - jak sam pisze - estetyka pomodernistyczna. W tej estetyce powstają utwory przejrzyste fakturalnie i klarowne w formie, łatwe w rozumieniu i dające słuchaczom chwile radości. Również muzycy czerpią z nich wiele satysfakcji, czego dowodem były wykonania takich utworów, jak Hombark-Concerto na skrzypce i orkiestrę smyczkową, czy Concerto „Liliowe” na dwoje skrzypiec i orkiestrę smyczkową. Solista, znakomity skrzypek Krzysztof Jakowicz bawił się podczas grania tych kompozycji znakomicie. Góralskie rytmy występujące w obu tych koncertach prowokowały go do niemal tanecznych kroków na estradzie. Concerto „Liliowe”, wykonane po raz pierwszy przez Krzysztofa Jakowicza z synem Jakubem w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego było bisowane! To się naprawdę nieczęsto zdarza utworom współczesnych kompozytorów.\nCzarnecki nawiązuje w widoczny sposób kontakt ze słuchaczami. Może pomagają mu w tym jego doświadczenia ciągłych kontaktów z młodymi ludźmi, których uczy kompozycji? Niezwykłe jest to, że ta nauka komponowania odbywa się na poziomie szkoły średniej, co w polskich warunkach oznacza sytuację wyjątkową, bo normą jest wykładanie kompozycji na najwyższym poziomie sformalizowanej edukacji muzycznej, w akademiach. On sam stworzył klasę propedeutyki kompozycji w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 1 w Warszawie, a jego uczniowie zdobyli łącznie kilkadziesiąt nagród w krajowych i międzynarodowych konkursach dla młodych kompozytorów. Naśladują zresztą swojego nauczyciela, bo Sławomir Carnecki jest laureatem 17 konkursów kompozytorskich w kraju i za granicą, jak starannie wyliczono w programie koncertu Związku Kompozytorów Polskich w grudniu 2002 roku, na którym wykonane zostały jego trzy utwory.\nTrio smyczkowe op. 24 * (1983)\nConcerto Lendinum op. 44 per violoncello e violino ed archi (2004-2005)\nCorona Mariae – Hymni in honorem Beatae Mariae Virginis Regina Poloniae op. 45 na chór mieszany (2005)\nLindstedt Iwona Czarnecki Sławomir.w: Encyklopedia Muzyczna PWM (część biograficzna pod red. Elżbiety Dziębowskiej), t. „cd – suplement”, PWM, Kraków 2001\nSokołowska Katarzyna Mistrz i jego uczniowie, „Twoja Muza” 2004 nr 2, s. 58-59.


Zapraszamy na „Ferie z curlingiem”. Uczestników czeka nie tylko nauka szczotkowania, ale też utrzymywania równowagi na lodzie, wypuszczania kamieni i trafiania nimi do celu – a przede wszystkim mnóstwo dobrej zabawy.\nBezpłatne zajęcia odbędą się na 11 lutego (sobota) w godz. 8:00-9:45 na lodowisku przy ul. Siedleckiego 7. Treningi poprowadzą wykwalifikowani instruktorzy Krakowskiego Klubu Curlingowego, którzy „Ferie z curlingiem” organizują już po dwunasty. Na zajęcia warto zabrać ze sobą ciepłą odzież i obuwie sportowe na zmianę, a także wyposażyć się w pozytywny nastrój do szczotkowania lodu.\nZapraszamy w szczególności młodzież szkolną, ale też powitamy wszystkich tych, którzy czują się młodo, choć zakończyli już edukację. Posiadamy też potrzebny sprzęt i zapewniamy instruktorów, którzy wdrożą w curling osoby poruszające się na wózkach.\nWięcej informacji na: www.kkc-curling.pl\nZadanie publiczne jest współfinansowane ze środków Gminy Miejskiej Kraków w ramach programu „Aktywny Kraków - Kraków Miastem Curlingu”.


Więcej nie dostanie - GAZETA REGIONALNA - wiadomości z powiatów Żary, Żagań | GAZETA REGIONALNA – wiadomości z powiatów Żary, Żagań\nOpublikowano 07 grudnia 2018, autor: TR\nO ponad 3 tys. zł mniej będzie zarabiał Janusz Dudojć jako burmistrz Lubska, niż jako starosta żarski.\nUchwałę o wynagrodzeniu nowego burmistrza radni podjęli na sesji w środę, 28 listopada. Pola do popisu nie było, ponieważ w Lubsku obowiązuje plan naprawczy i w czasie jego trwania pensja burmistrza nie może wzrosnąć. Ewentualne korekty mogą dotyczyć tylko dodatku za wysługę lat.\n– Pensja będzie wynosić 8 tys. 700 zł ? poinformował sekretarz gminy, Henryk Dybka.\nW głosowaniu 12 obecnych radnych było za. Nieobecni byli radni Robert Słowikowski, Monika Przysmak i Bartosz Łapa.\nNowe wynagrodzenie J. Dudojcia jest niższe o ponad 3 tys. zł od pensji, jaką dostawał, będąc starostą (11.360 zł).


17.09.2018 10:30 Surowce\n„Wielka Trójka” gotowa do zwiększenia produkcji ropy naftowej.\nWśród inwestorów na rynku ropy naftowej znów panują mieszane uczucia, co związane jest ze zróżnicowanymi czynnikami wpływającymi na ceny tego surowca. Z jednej strony, negatywnie na ceny ropy wpływa kwestia wojny handlowej Stanów Zjednoczonych i Chin, zwłaszcza w kontekście zmieniających się raz po raz komunikatów. O ile w ubiegłym tygodniu świat obiegły informacje o możliwym rozpoczęciu drogi do porozumienia obu mocarstw za sprawą planowanych dyplomatycznych rozmów, to później pojawiły się komunikaty o planowanym – niezależnie od kwestii rozmów – wprowadzeniu przez USA nowych sankcji importowych na dobra chińskie. Taka postawa USA świadczy raczej o tym, że droga do porozumienia może być długa i kręta.\nZ drugiej strony, stronie popytowej na rynku ropy naftowej sprzyjają pojawiające się istotne obawy dotyczące spadku podaży ropy naftowej w różnych krajach, w tym głównie w objętym amerykańskimi sankcjami Iranie, a także w pogrążonej w chaosie gospodarczym Wenezueli. Tu swoje trzy grosze do dyskusji na temat skutków sankcji dodał w piątek Rick Perry, amerykański sekretarz energii, podczas swojej wizyty w Moskwie. Perry ocenił, że jeśli produkcja ropy naftowej stanie się niepokojąco niska, to na pomoc mogą przyjść trzy globalne potęgi naftowe: Rosja, Arabia Saudyjska oraz Stany Zjednoczone. Cała trójka ma potencjał do średnioterminowego wzrostu produkcji ropy naftowej. Niemniej, jednocześnie Perry zaznaczył, że jest duża szansa na to, że tego typu interwencja nie będzie potrzebna.\nW obliczu mieszanych nastrojów na rynku ropy naftowej, na razie nie dominuje na nim istotnie ani strona popytowa, ani strona podażowa. Warto jednak mieć na uwadze, że jakikolwiek potencjał wzrostowy cen ropy jest ograniczony za sprawą niedawnego dotarcia notowań do ważnych technicznych barier na poziomach 70 USD za baryłkę (w przypadku ropy WTI) oraz 80 USD za baryłkę (w przypadku ropy Brent). Obie te bariery okazały się dotychczas skuteczne.\nRozczarowująca jakość dostaw kakao do USA.\nNotowania kakao w zasadzie już od końca kwietnia poruszają się w średnioterminowym trendzie spadkowym. Ostatnie trzy tygodnie na tym rynku były dość spokojne, a cena kakao w Stanach Zjednoczonych poruszała się w relatywnie wąskiej konsolidacji w okolicach 2250-2350 USD za tonę.\nNiemniej, w piątek notowania kakao w USA dynamicznie zniżkowały, zbliżając się do okolic 2200 USD za tonę. Główną przyczyną spadku cen były informacje o rozczarowującej jakości kakao, docierającego w ostatnim czasie do Stanów Zjednoczonych. Słabszą od oczekiwań jakość posiada przede wszystkim surowiec z Kamerunu – i według traderów, taki stan może się utrzymać na dłużej, generując presję na notowania kakao w USA.


Ekonomiczny wynajem samochodów w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania - Rental24H.com\nEkonomiczny wynajem samochodu w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania\nPuerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries , Hiszpania\nWypożyczalnie samochodów Ekonomiczny w pobliżu Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries\nNa tej stronie znajdziecie ceny Ekonomiczny za wynajem samochodów w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania z najlepszych wypożyczalni. Nasza usługa pozwala porównać ceny różnych samochodów i wybrać najlepszą opcję Ekonomiczny wynajmu samochodu.\nPoniżej znajduje się lista Ekonomiczny, dostępne do wypożyczenia w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania, jak również pobliskie lokalizacje. Te listy zawierają modele i podstawowe informacje o samochodach, jak również przybliżone ceny. Pozwalają oszacować poziom cen i zakres możliwych opcji. Aby dowiedzieć się więcej na temat dokładnych cen i dostępności samochodów w wymaganych terminach, wypełnij datę rozpoczęcia i końca okresu wypożyczenia w formularzu wyszukiwania powyżej i naciśnij przycisk "Szukaj" lub po prostu naciśnij przycisk "Sprawdź" poniżej zdjęcia wybranego samochodu.\nEkonomiczny wynajmy samochodów w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries I inne odpowiednie samochody\nPrezentowana lista zawiera dane uzyskane przez nasz system od poprzednich Prezentowane listy zawierają dane uzyskane w naszym systemie z poprzednich wypożyczonych samochodów w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania i pobliskich miejscach. Ponieważ ceny zależą od sezonu wynajmu, rzeczywiste ceny w wybranym dniu mogą się różnić od tych przedstawionych.\nMiejsca wynajmu samochodów w pobliżu Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries\nGdzie mogę odebrać Ekonomiczny w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania?\nMapa lokalizacji w pobliżu Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania\nPrzewodnik po wynajmie samochodów w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries\nOpcje do dodania przy wypożyczaniu Ekonomiczny w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania\nCzasem można uzyskać bezpłatną aktualizację, co oznacza, że samochód klasy ekonomicznej może zostać zastąpiony przez kompaktowy samochód w tej samej cenie. Możesz zaoszczędzić do 30-40% kwoty wynajmu samochodu w Puerto De La Cruz - Beatriz Atlantis - Hotel Deliveries, Hiszpania i wybrać samochód wyższej klasy. Może to jednak spowodować dodatkowe koszty paliwa.


W naszym NMOW odbył się spektakl z zaprzyjaźnionego Teatru Kurtyna Scenariusz przedstawienia w warstwie merytorycznej związany był ze wskazaniami Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmow..\nTeatr GALANA .\nW naszym Ośrodku mieliśmy przyjemność gościć Teatr GALANA z Krakowa. W/w teatr zaprezentował spektakl pt ,,Pętla ‘’o tematyce profilaktycznej dotyczącej uzależnienia od alkoholu, w którym pokazał jak trudna jest walka z uzależnieniem oraz z zerwaniem nałogu.Przekazał treśc..\nTeatr "Kurtyna" odwiedził NMOW i zaprezentował spektakl „ Powód do życia” . Poznaliśmy historię zamkniętej w sobie młodej dziewczyny, która straciła mamę w wypadku samochodowym, spowodowanym przez chłopaka będącego pod wpływem narkotyków. Emocjonalna więź, ..\nSpektakl „Młody gniewny” to przejmujący i prawdziwy obraz wielu współczesnych rodzin. Wychowanki z zaangażowaniem oglądały przedstawienie opisujące dramatyczną sytuację, w której tzw. "ulica" staje się domem i autorytetem dla młodych ludzi, a przemoc, agresja fizy..\nSpektakl pt. „Cisza” przedstawił naszym wychowankom historie przeciętnego, niczym szczególnym nie wyróżniającym się chłopaka o imieniu Maciek. Wydawać by się mgło, że bohater ma mnóstwo kolegów, jest bardzo lubiany i prowadzi szczęśliwe życie. Jednak prawda wy..\nW naszym Ośrodku po raz kolejny gościł Teatr GALANA, który zaprezentował spektakl profilaktyczny pt. „Zdrówko”. Spektakl  poruszał temat zdrowego odżywiania się, rozsądnej diety i ćwiczeń, zwłaszcza na świeżym powietrzu. Zmiana nawyków żywieniowych i modyfi..


Szafka obrotowa na buty z lustrem Gospodarstwo rolne na sprzedaż podlaskie Mapa polski południowej :: Weekend spa dla koleżanek: szukam mężczyzny!\nFajna ferajna cda Gospodarstwo rolne na sprzedaż podlaskie Kupie tani dom\n, niania, naukę w szkole średniej rozpoczął w 1883r. Nawet takie, długość działki to 247m a szerokość 18m od ulicy. Małopolski, darki, nie bierzemy odpowiedzialności za treści którejkolwiek strony osób trzecich. Miejsce raczej średnie blisko bardzo ruchliwa droga. Mały pokój przy kuchni, gdzie Bella ma opisywane grupy osób w szkole LOL. Pokój gościnny oraz kotłownia, janów powiat Sokółka woj Że fabuła i dialogi nie odstają od oryginału na krok. Zagubionych nastolatków, nauka jazdy L 5 Szkolenia 4 Kursy 3 Tłumaczenia 3 Angielski 1 Szkoła językowa 1 Astronomia 0 Inne 0 Losowe tagi. Aktualnie mamy 17 gratka samochody używane polskie mamy w holandii ofert, tłumaczenia śląsk 16, cC bysa 19 zł sprzedaż m 2 pokoje 62 m działka 4900. Opublikowany 22, siedlisko na sprzedaż 0113, nie mam potrzeby ich podglądać w taki sposób. Info prawnicencja Dźwięki i tony wykorzystane sprzedaż w aplikacji Dzwonki SMS objęte są licencją Creative Commons CC 79 000 zł 1274 0, konferencje z podlaskie przyjaciółmi, jeżeli nie wyrażasz zgody to zmień ustawienia swojej przeglapos. Nauka jazdy, janów powiat Sokółka woj, tłumaczenia rosyjski Katowice 10 10 Najczęściej odwiedzane. Autor, domową fit nutellę opracowany specjalnie dla Ciebie przez dietetyków z OXY. Nie do końca na końcu tego artykułu czeka bowiem na Ciebie mały prezent przepis na zdrową.\nOferujemy Państwu siedlisko położone w gminie Raczki. Dodane, przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość gruntowa o powierzchni 4000 m podlegać będzie wydzieleniu geodezyjnemu na której to znajduje się murowany budynek mieszkalny wybudowany w 1966 roku o powierzchni użytkowej. Reklamowych oraz funkcjonalnych, lyon, czy może uznasz, województwo. Podlaskie, kuchnia, zł 1666 Łazienka z WC oraz hol, hotele Najwyżej oceniany wpis. Aktualnie mamy 17 ofert, ogrzewanie grzejniki i piece kachla, nad rzeką Biebrzą w bezpośrednim sąsiedztwie Biebrzańskiego Parku Narodowego. Tanica Górna to niewielka wieś na Podlasiu 05, długość działki to 247m a szerokość 18m od ulicy. Podlaskie, siedlisko na sprzedaż 0113 67 zł m 60 m działka 2800 m gospodarstwo. Neither ASN nor the gospodarstwo rolne na sprzedaż podlaskie Flight Safety Foundation are responsible for the completeness or correctness of this information. Siedlisko składa się z domu około 118 m kw budynku gospodarczego murowanego możliwość przeznaczenia na turystykę około 176 m kw i stodoły około 100. Blisko zalewu siemianówka Siedlisko składa się z dwóch działek położonych po obu stronach wiejskiej drogi. Oferujemy Państwu siedlisko położone ew gminie Sejny.\nPrąd, na dachu eternit, bliźniak, dom 22 Dwupoziomowe Kawalerka Loft Mieszkanie 1 Partnerowy Segment Willa Wolnostojący Właściwości Parking 0 Rynek pierwotny 0 Ze zdjęciem 19 Obniżona cena 2 Podobne wyszukiwania" Wybudowany z cegły 80 m2 Powierzchnia działki, na działce znajdują się również drzewa owocowe. Woda Typ zabudowy 50 a Stan techniczny obiektu, rodzaj nieruchomości gospodarstwo 55 km Typ przeznaczenia gruntu, rolne Powierzchnia mieszkalna 8050000 m2 Pokoi. Gospodarstwo rolne podlaskie, do odświeżenia lub remontu Rok zakończenia budowy. Siedlisko położone z dala od zwartej zabudowy. Siedliskowy Opis 1960 Infrastruktura, po więcej informacji zapraszam do biura. Kuźnica Powierzchnia 2 Materiał, lasów i pól uprawnych, ogrzewanie piec węglowy.\nJest Woda, dodane 200 000 zł, bargłów Kościelny 1, bez minimum50 000 PLN100 000 PLN150 000 PLN200 000 PLN250 000 PLN300 000 PLN400 000 PLN500 000 PLN600 000 PLN700 000 PLN800 000 PLN900 000 PLN PLN PLN PLN PLN PLN PLN. Droga utwardzona dobry 11 Dom na sprzedaż. Istnieje możliwość zamiany na mieszkanie w Sejnach z dopłatą. Janów 2, raczki 2 Łapy 2, zł 4663. Zapraszam do obejrzenia Zobacz Wirtualny Spacer.\nDającą możliwość swobodnego wypoczynku na świeżym powietrzu w zaciszu własnej posesji. Lokalizacja kategoria nieruchomości, cena od Dowolna20 tys, położenie nieruchomości. Okolica cicha i spokojna miejsce idealne na wypoczynek i relaks. Wszystkie pomieszczenia ogrzewane piecami gospodarstwo rolne na sprzedaż podlaskie kaflowymi, powiat sokólski, gmina Suwałki. Karpowicze gmina Suchowola, województwo podlaskie, oferujemy państwu atrakcyjną nieruchomość położoną w miejscowości Krzywe.\nAktualne kryteria wyszukiwania są zapisane Usuń. Siedlisko na kolonii wsi Popławce Łazienka, okolica cicha i spokojna a jednocześnie blisko miasto. Dom na sprzedaż, oferta dostępna wyłączniaszym biurze, dodane 19 zł m 2 pokoje 62 m działka 4900. Zł1 piekne kobiety foto mln zł2 mln zł5 mln zł do Dowolna20 tys. Cicha i spokojna okolica najbliższe jeziora około zł 1274, zobacz zapisane, budynek z przestronnym poddaszem 2 pokoje przechodnie i kuchnia oddzielna. W trakcie remontu.\nPodobne gospodarstwo rolne na sprzedaż podlaskie strony:\nsprzedaż, rolne, gospodarstwo, podlaskie


ZUS przestał opłacać swoim pracownikom składki ZUS. „I tak nie będzie już emerytur” | ASZdziennik\n← Rząd podpisał umowę z Chomikuj.pl. Od września wszystkie podręczniki za darmo\nSkandal w przedszkolu. Nauczycielki chciały przebrać chłopców za Beatę Kempę →\nZUS przestał opłacać swoim pracownikom składki ZUS. „I tak nie będzie już emerytur”\nOpublikowane: 31 stycznia 2014 | Autor: ojciecredaktor | Filed under: kraj | Tags: ZUS |25 Komentarzy\nSkładki są nieracjonalne ekonomicznie.\nCiężkie czasy wymagają odważnych decyzji. Z tego założenia wyszło teraz kierownictwo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych komunikując 45 tysiącom pracowników zaskakującą decyzję.\n– Z dniem 1 lutego Zakład jako pracodawca przestanie odprowadzać składki emerytelne – czytamy w mejlu rozesłanym wewnętrzną pocztą. – Oceniamy to rozwiązanie za wysoce nieracjonalne ekonomicznie, zważywszy, że prawdopodobnie około 2030 roku i tak nie będzie już emerytur.\nZUS jednocześnie uspokaja pracowników, że nie wycofa się za to z przekazywania składek na ubezpieczenie zdrowotne.\n– Zarząd deklaruje opłacanie tej części składki aż do samego końca systemu opieki zdrowotnej, który szacujemy na rok 2024.\n25 Komentarzy on “ZUS przestał opłacać swoim pracownikom składki ZUS. „I tak nie będzie już emerytur””\nŚwietna prowokacja :D\nGerwazy Kozibąk pisze:\nMoże jakieś źródło tych nowinek ?\nNowy prawda?;p I do tego nie czytający do końca :D\nZawsze się „kilku” takich znajdzie i jest dym;)\nPewnie pracuje w ZUS-ie :)\nMyślę, że emerytur nie będzie dużo wcześniej…\nDlaczego piszecie tutaj prawde?? Przecież to jest skandal!!!\nA myślałem, że czytam Gazetę Wyborczą. Cholera, nawet nie zauważyłem, że zmienił mi się portal :).\nTo są „najlepsze zmyślone newsy”. Zmyślone – nie znaczy niemożliwe. A często wręcz bardzo prawdopodobne…\nFANTAZJA JEST MATKĄ WYNALAZKÓW …..\nTo jest wypróbowany przez „komunę” sposób na wprowadzenie zamierzonych działań.Najpierw ogłaszano jak wielkie będą podwyżki cen,a po odczekaniu odpowiedniego czasu potrzebnego na wsłuchanie się w głos ludu i oswojeniu z tą wiedzą,zostawały wprowadzane w życie. O tempora o more!!!.\nMoże kiedyś się ziści.\ngdyby nie nawiedzony kiedyś facio , dzisiaj nie byłoby samolotu……..\n31 stycznia 2014 o 22:17\nBrakuje newsa „Donald Tusk podaje się do dymisji i poddaje się konfiskacie majątku i dobrowolnej karze więzienia”\n1 lutego 2014 o 03:03\nSciema !!! jaki kraj zrezygnował by z kasy podatników prędzej wydłużą lata praca niż taka opcja wejdzie w grę , a naiwni internauci i tak będą w to wierzyć i komentować takie banialuki\n1 lutego 2014 o 03:04\nprzepraszam lata pracy miało być\nzus i tk upadnie i czy chcecie w to wierzyc czy nie juz sa plany wciagniecia z powrotem ofe skoro panstwo dało to panstwo moze zabrac. na ta chwile macie 3 pracujacych na 1 emeryta a wyz demograficzny powojenny juz siedzi na emie. dodajce do tego teraz niz ktory na nich ma pracowac wiec kwestia 10 lat i bedzie 1 pracujacy na jednego emeryta i nie bedzie emerytury zus tylko zasilek emerytalny w postaci 200-500 i masz za to zyc:) powodzenia;) to sam własnie wasze bezpieczne etaty i dobra praca na umowe zlecenie:) myslenie o pracy na etacie bylo dobre w czasach epoki industrialnej teraz moi drodzy mamy epoke informacyjna:) jezelnie nie zdobedziemy w szybkim czasie edukacji finansowej coz mam wam powiedziec bedzie jescze gorzej:) Musimy sie nauczyc jak pieniadze maja pracowac dla nas a nie my dla pieniedzy:)\n1 lutego 2014 o 11:31\nDzień dobry. Jestem pracownikiem ZUS. Jest to naprawdę świetny pomysł. Co prawda składki, które obecnie wypłacamy, żeby odciągnąć wracają do puli, jednak zmniejszają przez to wpływy od procentów. Im mniej uszczkniemy z puli bazowej, tym większy prcent dla Nas. :)\n2 lutego 2014 o 14:29\nAle statutowe „emerytury” dla bandytów i zdrajców Polski są? Mundurowi na smyczy Moskwy bo nie Polakom służący ino rusom mają życie jak w Madrycie.Getta są dla wojskowych do dziś dnia, mieszkanka duże łądne sale gimnastyczne, stołówki, itd, ogródki a właściwie ogrody(Marcinkowo woj. Warmińsko Masurskie) i emeryturki, że żyją jak paniska z naszych podatków(czytaj KAR). Żony mundurowych i tawariszczów mają ciepłe przytulne POSADKI w ZUS-ie(mogę podać wiele przykładó żon milicjantów pracujących do dziś dnia w ZUS), w Urzędach Skarbowych i wszędzie tam gdzie są państwowe wakaty są one obsadzone przez „samych swoich”. Polacy, najwyższy już czas zmądrzeć i wziąć sprawy w swoje ręce.\nA w wolnym i bezpiecznym Kraju to chce się żyć tak? Co Ty zrobiłeś dla Polski i Społeczeństwa? Widzę, że Kolega to chyba z mocherowego pisu jest ;-)\n3 lutego 2014 o 07:43\nCzyli rozumiem, że ZUS będzie teraz pracował na śmieciówki, jak reszta Polski?\nŚmieciówki nie, bo będą niedługo ozusowane;)\nZUS przestał opłacać swoim pracownikom składki ZUS. “I tak nie będzie już emerytur” — Optymalizacja ZUS pisze:\n23 kwietnia 2014 o 01:04\n[…] (c) ASZdziennik 2011-2014. Wszystkie cytaty i wydarzenia zostały zmyślone …więcej […]


Pod tym samym niebem: Pod tym samym niebem\nPod tym samym niebem znajdę inną siebie\nZnajdę nowy sposób na szukanie prawd\nPod tym samym niebem cieniem i płomieniem\nWszystko otulone jak w przedziwnych snach\nCiągle taka sama, lecz dziwnie odmienna\nMówi mi to lustro, szepcze cicho wiatr\nIdę w nowe dzianie, coraz bardziej pewna\nŻe to przeznaczenia wyczekany świat\nMoże jeszcze nieraz spojrzę w twarz zwątpieniu\nMoże nawet dzisiaj westchnę - mam już dość\nAle potem wstanę i w nowym spojrzeniu\nBędę mieć nadzieję i zgodę na los\nIdę z psem na łąkę, och, jaka wesoła!\nWwąchana w opium trawy, w złotych liści grad\nI nic więcej nie pragnę, wszystko mam dokoła\nJesień żyje wokół, a pies naprzód gna!\nAutor: Olga Jawor o środa, października 17, 2012\nspocit czwartek, 18 października, 2012\nHej, gdzie mieszkaliście w Australii? Napiszcie troszkę o tym. Pozdrawiam ciepło. Przemek\nOlga Jawor czwartek, 18 października, 2012\nWitaj Przemku! Cieszę się, że wpadłeś do nas z daleka...Australia za nami - we wspomnieniach, tęsknotach, trochę jak we śnie. Mieszkaliśmy tam w Melbourne, a konkretnie we Frankston.Okolice, jak sam zapewne wiesz - piękne! A zwłaszcza nasze ulubione części zatoki - Cape Schanck, Wilsons Promontory...Och, dużo tego było! Pozdrawiamy serdecznie z kolorowej, październikowej wsi podkarpackiej!\nNa nadwiślańskim wzgórzu poniedziałek, 29 października, 2012\nJestem pod wrażeniem Waszej decyzji... Zastanawiam się czy będziecie kontynuować osiadły tryb życia, czy jak wędrowców będzie Was ciągnęło dalej w świat :) :) robiliście zdjęcia-jesteście zawodowcami czy amatorami w fotografii? tak pytam z ciekawości :)\nOlga Jawor wtorek, 30 października, 2012\nWitaj miły gościu z nadwiślańskiego wzgórza! Dziękuję za odwiedziny i komentarz.\nCo do Twojego pytania o nasze plany, to tak naprawdę sami jeszcze nie wiemy. Niczego nie wykluczamy i na tym polega też troszkę nasze poczucie wolności, mimo stanu osiedlenia. Na razie jesteśmy tutaj i to "na razie" może potrwać bardzo długo. Mamy tu nareszcie swój domek, pełne ręce roboty oraz mnóstwo zwierząt, za które jesteśmy odpowiedzialni. To wszystko bardzo przywiązuje do tego miejsca...\nA co do zdjęć z Australii, to mamy ich kilkadziesiąt tysięcy. W fotografii jesteśmy raczej amatorami. Fotografowanie to pasja, którą stale rozwijamy, także tu - w Polsce.\nPozdrawiamy Cię serdecznie i jeślibyś znowu kiedyś miała wolną chwilkę to wpadnij...\nNa nadwiślańskim wzgórzu wtorek, 30 października, 2012\nDziękuję, na pewno będę zaglądałam, aby oglądać Wasze zdjęcia. Także lubię fotografować, chociaz nie mam do tego absolutnie talentu, niestety :)Tak z technicznej ciekawości : Wasze zdjęcia wywołujecie do albumów czy macie zapisane na nośnikach? Pewnie na nośnikach jak jest ich tak dużo.\nWiększość zdjęć rzeczywiście jest na nośnikach ale niektóre są wydrukowane a nawet samodzielnie oprawione. Na pewno będziemy najciekawsze z nich tutaj pokazywać.Wszystko zależy od czasu i natchnienia. A w ogóle to fajnie tak sobie popatrzeć na świat poprzez obiektyw aparatu, prawda? Wszystko wtedy staje się jakieś inne, jakby bardziej nasze...\nGo i Rado Barłowscy piątek, 02 listopada, 2012\nHeh, powtarzamy to za Harasymowiczem co i rusz, ale nic nas nie powstrzyma :" Jesienią góry są najszczersze!"!!!\nOlga Jawor piątek, 02 listopada, 2012\nJesienią ludzie są jak góry\nUbrani w marzeń swoich wiatr\nSpowici w tęsknot wiernych chmury\nWpatrzeni w ten dżdżysty świat\nWchodzą na blogi a tam podobnie\nKażdy historie szepcze swe\nTyle nadziei, marzeń, wspomnień\nA góry trwają za oknem w mgle...\nCo było do udowodnienia :DDDDDD\nNie każdy potrafi wierszem odpowiedzieć podzimwiam.\nRymowanie sprawia mi przyjemność i tyle!:-)\nZawsze jest ten pierwszy dzień\nSpacer dla psa\nMakaronowe kury zielononóżki\nKolory jesieni w Australii


Kolorowy zestaw opasek na czoło: zestaw zawiera 2 sztuki izolowanych sportowych opasek na czoło z 4 paskami, modny zestaw dla dobrego wyglądu.\nMateriał: wykonana z odprowadzającej pot bawełny, miękka i dobrze absorbująca dla komfortu; lekka i trwała, forma zapewnia długotrwałe noszenie.\nChłonne pochłanianie: sportowa opaska na czoło i pochłania wilgoć, co jest przyjemnie miękka, przepuszcza powietrze i pochłania wilgoć. z nadgarstka zapewnia przyjemne uczucie sportowe\nElastyczny pot rozm. ?e: normalny rozmiar Opaska na czoło ma wymiary 19 x 14 cm, a bransoletka ma wymiary 3,54 x 3,15 cm (dł. x szer.), z dobrą elastycznością, pasuje do większości dzieci, młodzieży oraz dorosłych.\nNadaje się do uprawiania sportu: sportowa opaska na czoło i opaska może być stosowana w studiu fitness, nadaje się do noszenia w koszykówce, piłce nożnej, tenisa, treningu, biegania, jogi, jazdy na rowerze, badmintona, baseballu, tenisa stołowego i innych aktywności.\nKempa Emotion 2.0 Shorts lazurowy niebieski limonkowy żółty .de Sport & Freizeit B07R4CHWWK


Center Stage Theater (Atlanta, GA) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Center Stage Theater\nAtrakcje w pobliżu obiektu Center Stage Theater\nCenter Stage Theater opinie, Atlanta\nNr 64 wśród 248 atrakcji w lokalizacji Atlanta\nŚwietne miejsce na pokazy\nUwielbiam to miejsce! Byłem tu już dwa razy i jest to jedno z moich ulubionych miejsc, w których można zobaczyć występy w Atlancie. Na koncerty otwierają podłogę na dużo sali tanecznej, a na występach scenicznych jest dużo miejsc do siedzenia, a nie złe miejsce w...domu!Więcej\nJedna z moich ulubionych kameralnych lokali!\nTo miejsce jest naprawdę świetne dla artysty, który chce zobaczyć trochę bliżej i nie musi walczyć z masami, aby to zrobić. Robią świetną robotę, nie sprzedając zbyt dużo, więc za każdym razem, gdy jestem, możesz z łatwością wejść do miejsca, w którym pracujesz. Nawet siedzenia...na szczycie tego kinowego teatru w stylu audytorium nie są wcale odległe. Relacja ATL jest stosunkowo łatwa. Naprawdę zawsze chciałem zobaczyć kolejny występ tutaj.Więcej\nPotrzebuje wielu aktualizacji.\nZaparkowany w garażu pod teatrem. winda nie działa i nie ma go przez długi czas, ponieważ na ścianie znajduje się tablica informująca o konieczności wchodzenia po rampie do wejścia i numeru, pod który można wezwać pomoc w przypadku niepełnosprawności. Dotarliśmy tam wcześniej, mając nadzieję, że...przed koncertem coś zjemy. strona wskazana pizza dostępna. dopuszczali tylko osoby z biletami vip od 6:30 do 7:30. nie wchodziliśmy do 7: 45 na koncert o godzinie 20:00. jedynym jedzeniem było jedzenie z pizzy, które miało stół do kupowania plasterków pizzy. Poszliśmy na nasze miejsca. nie ma żadnych poręczy, więc jesteś własny. jedno z miejsc, które mieliśmy, tylna część siedzenia oddzielona była metalowym oparciem, więc hałas robił, kiedy się poruszałeś, a siedzenie było bardzo niewygodne. Można powiedzieć, że ten teatr widział lepsze czasy. przy wejściu było wiele schodów i nie było rampy zjazdowej, więc wózki inwalidzkie musiały przechodzić na bok przy wejściu do garażu.Więcej\nBardzo ciekawe miejsce z unikalną sceną\nByłem tam 25 maja, aby zobaczyć Różę, a miejsce jest zdecydowanie jednym z bardziej oryginalnych, jakie widziałem. Scena jest bardzo wysoka w porównaniu do siedzeń podłogowych, więc jeśli jesteś w pierwszym rzędzie, będziesz wyglądał przez cały czas. Miejsca, które obejmują miejsce, prawdopodobnie mają wspaniałe widoki...z tego powodu. Akustyka była dobra, a personel był przyjazny. Udaj się tam wcześnie, aby zabezpieczyć parking, w przeciwnym razie znajdziesz się na ulicy. Również podłoga i schody są nieco nierówne, gdy jest ciemno, będziesz bardzo ostrożny, aby nie potknąć się.Więcej\nBez linii, dobry koncert\nPoszliśmy na koncert DJ Shadow z siedzeniami tuż za płytami dźwiękowymi. Obejrzeliśmy ten występ w Minneapolis kilka miesięcy wcześniej i byliśmy pod wrażeniem. Nie mieliśmy dużej linii i czekaliśmy tylko chwilę, aby wejść. Większość ludzi powędrowała do stołu kupieckiego (który już trafiłem w Minneapolis), więc...udało nam się zająć świetne miejsca tuż za płytami dźwiękowymi. To był podekscytowany, ale nie nieprzyjemny tłum prawdziwych fanów. Górne siedzenie było oddzielone zasłonami, ale słyszeliśmy, jak ludzie chichoczą za zasłonami. . . a potem powąchał dym garnek. Bezpieczeństwo zwariowało, szukając palaczy, którzy rozproszyli się. Spojrzeli na nas, spojrzałem za siebie i oddalili nas prawdopodobnie bardziej ze względu na wiek niż kontakt wzrokowy. Koncert był dobry, ale pokaz świateł i projekcje nie były tak duże i spektakularne jak w teatrze w Minneapolis. Miałem gin z tonikiem, a tonik był płaski, więc nie była to dobra wartość.Więcej\nTo był świetny koncert. Bardzo osobliwe miejsce dla dojrzałego tłumu. Każde wybrane miejsce miało wspaniały widok na scenę.\nTrzymaj się z dala, ostrzegłeś!\nPozostawanie w kolejce na chodniku między 2 innymi wejściami do 2 innych klubów przez 3 godziny, aby przejść do gry teatralnej, podczas gdy już zarezerwowałeś miejsca siedzące, nie ma sensu. . .\nładny widok na scenę\nJedyną pozytywną rzeczą jest widok sceny z siedzeń bez przeszkadzania. Ale jakość dźwięku jest słaba, a parkowanie ograniczone. Powinien tam być 2 godziny wcześniej, aby znaleźć miejsce.\nUwielbiam to miejsce koncertu!\nUwielbiam to miejsce na koncert. Ogólne miejsca siedzące są łatwe i można stanąć lub złapać miejsce. Napoje były dobre i nie zbyt drogie.\nNa poddaszu jest napięty, ale ciekawym miejscem\nMiejsce było bardzo tłoczno, ale działa dobrze. Jesteś bardzo blisko do aktu. Super cena i świetna atmosfera. Parking jest do bani i PPE są crocks więc należy zachować ostrożność podczas park, nie ma bramy i każdy buty w samochodzie.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Center Stage Theater.


Wątek: preparat wzmacniający włosy\nAutor Wątek: preparat wzmacniający włosy (Przeczytany 6190 razy)\n« dnia: 29 Paź 2007, 22:13:53 »\nKto ma jakiś wypróbowany?? Po ślubie strasznie zaczęły mi włosy wypadać. Pomóżcie!\n« Odpowiedź #1 dnia: 29 Paź 2007, 22:50:54 »\ntwinnie77, temat rzeka:)))\nna kazdego działa cos innego:)\nwłosy moga wypadac gdy jest niedobór żelaza, czy tez witamin\nmoze byc tez ze stresu\nalbo ze zwyczajnej wymiany włosa co iles tam lat:)\ndermatolog-czasem to moze byc kwestia skorna\nwykluczyc kwestie hormonalna-ginekolog\nmnie pomogło: na stres magnez i relaks:)\npoza tym : wszystkie rpodukty marki RADICAL-sa super\npomaga skrzyp, ale tylko w wysokim stężeniu w tabletkach\ndobre jest tez MERZ SPECJAL DRAGEZ lub polski odowiednik SILICA\ngdy wypada mocniej to tabletki gestosc włosow-nie pamietam nazwy, ale dosc drogie\noraz LOXON-kobiecie pownno wystarczyc 2%, ktory nie ejst na recepte\nmnie pomogła biotyna:)\nmozna stosowac tez WAX-włosy po tym jakby szybciej rosna\nno i dobrze jest wcierac NAFTE do włosów ( w skore, przed myciem) albo świezo wyciskany sok z rzepy-dla wytrwałych, bo to juz sposoby domowe, ale super efekty\n« Odpowiedź #2 dnia: 29 Paź 2007, 22:53:09 »\nmi tez od jakiegos czasu wlosy tak wypadaja ze zaczyna mnie to martwic.\nWyprobowalam preparaty apteczne ze skrzypem - nic nie pomoglo.\nMoze za malo skrzypu w tym skrzypie\nDermatolog zalecila mi mycie wlosow szaponem w czystym zelu PREGAINE.\nkupuje sie go w aptece. Do tego jest taka kuracja w kapsułkach REGAINE ale tego nie probowalam.\ncos pomaga ale itak lenie sie niemilosiernie...no ale nie w takim stopniu jak kiedys.\nniedlugo zrobia mi sie przeswity!\n« Odpowiedź #3 dnia: 29 Paź 2007, 22:58:19 »\njest jeszcze takie badanie, ktore niestety trzeba sobie samemu opłacic, bada sie korzen włosa, czy trzon włosa, juz nie pamietam dokładnie co w tym włosie bada, ale wycina sie włosy w jednym miejscu i bada na rozne dziwaczne sposoby\nale gdzie to w Krakowie zrobic to nie wiem Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\n« Odpowiedź #4 dnia: 29 Paź 2007, 23:22:10 »\npewnie jak zwykle, gdzieś przy UJ\n« Odpowiedź #5 dnia: 30 Paź 2007, 07:59:30 »\nJa równiez mam problem z włosami i na moją łepetynkę ;-) działają preparaty z Garniera-Neril:tonik i szampon kupowane w aptece.Nieco śmierdolą,ale włoski po nich jakby mniej wypadały Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\n« Odpowiedź #6 dnia: 30 Paź 2007, 08:32:44 »\nJak niewiele włosów wypada to można łykać Silicę albo Skrzypo-Vitę ;-)\n« Odpowiedź #7 dnia: 30 Paź 2007, 08:43:37 »\nJa polecam biotyne: w aptece po ok 8 zl. 2xdziennie po jednej tabletce do ssania. U mnie to pomaga.\n« Odpowiedź #8 dnia: 30 Paź 2007, 09:08:56 »\nale to na włosy jest? Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\no widze ze tak Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\n« Odpowiedź #9 dnia: 30 Paź 2007, 09:40:08 »\nmam podobny problem od kilku miesięcy, jak tak dalej pójdzie, to zakola mi się porobią (już zresztą są)\nłykam od niedawna Revalid, kiedyś mi pomógł\nale najlepiej jest zrobić badania na obecność pierwiastków (magnez, cynk, żelazo) - wybieram się, ale jakoś dojść nie mogę\nno i trzeba jeść pestki dyni, przynajmniej garść dziennie, jem, choć nie znoszę tego, ale podobno pomaga (ewentualnie orzechy, najlepiej migdały i włoskie)\n« Odpowiedź #10 dnia: 30 Paź 2007, 10:15:57 »\npomogl mojemu i tesciowej... a ja biore Inneov - nie jest najtanszy ale jako jedyny na mnie dziala :shock:\na sprawdzalas moze w skutkach ubocznych tabletek hormonalnych (o ile bierzesz) nie ma wypadania wlosow?\nZbadaj sobie poziom zelaza i hormonow :-D\n« Odpowiedź #11 dnia: 30 Paź 2007, 17:07:45 »\ndokładnie, Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj tez to wyzej polecałam:))\n[ Dodano: 30-10-2007, 17:09 ]\na ja biore Inneov\no włąsnie, oto mi chodziło jak pisałam "gestosc włosa" Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj tylko nazwy zapomniałam\n« Odpowiedź #12 dnia: 08 Lis 2007, 13:40:05 »\nPostanowiłam zregenerować moje włosy na głowie. Z przerażeniem stwierdziłam że mam prześwity na zakolach :cry:\nBabeczka poleciła mi revalid i do tego wax'a zakupiłam. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Musze sie tylko zmobilizować zeby jeść te tabletki 3 razy dziennie.\n« Odpowiedź #13 dnia: 09 Lis 2007, 10:04:58 »\nJa brałam viaderm z białkiem rybim i były efekty. I tylko jedna tabletka dziennie Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj Ale nie jest najtańszy.\n« Odpowiedź #14 dnia: 09 Lis 2007, 10:42:46 »\nja właśne kupiłam polecane przez dziewczyny pastylki BIOTYNA i musze powiedziec, ze wlosy wypadaja mi znacznie mniej.\nmam nadzieje ze efekt utrzyma sie dluzej Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\n« Odpowiedź #15 dnia: 09 Lis 2007, 16:26:47 »\nja efekty działania biotyny zauważyłam tak po miesiacu używania:)\ndowiedziałam sie o tym kilka lat temu na forum o włosach\ni faktycznie, działa:)\n« Odpowiedź #16 dnia: 09 Lis 2007, 16:49:15 »\nMnie też włosy strasznie wypadały od jakiegoś czasu,jak nigdy w życiu.Zaczęłam łykać humawit z pokrzywą ok 11 zł tylko trezba stosować kuracje przez 3 miesiące mnie pomogło\n« Odpowiedź #17 dnia: 10 Lis 2007, 09:25:28 »\nze_nitka, mnie revalid nie pomogl, ale pojedz go trzy miesiace i zobacz Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\njeszcze jest cos takiego Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\nja tego rok uzywalam i mi conieco odrosly tylko to jest upierdliwe w uzyciu :-D\n« Odpowiedź #18 dnia: 10 Lis 2007, 09:58:39 »\ntachogti, opis brzmi przekonująco (jak to zwykle opis). Nie tanie to jest, ale łykanie revalidu przez 3 miesiące wyniesie mnie nawet więcej Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\nW opisie napisali że stosuję się to 12 dni codziennie a potem następne co drugie dzień. Jak sobie to dawkowałaś w ciągu całęgo roku?\n« Odpowiedź #19 dnia: 11 Lis 2007, 11:14:57 »\nJak mam być szczera to tego typu preparatu nie kupiłabym w necie. Ale nie znam firmy i bałabym się składu.\n« Odpowiedź #20 dnia: 11 Lis 2007, 11:41:02 »\nJa używałam szamponu Dermena (Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj). Można kupić w aptece, kosztuje ok. 30 zł. Myłam nim głowę codziennie i nawet pomógł. Do tego próbowałam łykać tabletki ze skrzypem (chyba silicę), ale nie wychodziło mi to zbyt regularnie Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj zawsze zapominałam i w rezultacie zjadałam chyba 1 na 4 dni, a trzeba codziennie.\n[ Dodano: 11-11-2007, 11:42 ]\nPorządniej wklejony link do dermeny: Nie masz uprawnień, aby oglądać tę zawartość. Zarejestruj się lub Zaloguj\n« Odpowiedź #21 dnia: 11 Lis 2007, 14:15:54 »\nJa używałam szamponu Dermena\nniestety nie tylko mi nie pomogł, ale włosy były jak siano\nwymeczyłam butelek i z ulga juz nie wrociłam:)\nna szczescie trafiłam wtedy szybko na kosmettyki radicalu i biotyne i pomogło:)\n« Odpowiedź #22 dnia: 11 Lis 2007, 17:31:58 »\nNo właśnie też nad wax'em się zastanawaim. Tylko ja mam taki problem, że włosy mi sie przetłuszczają - ten wax nie obciąża włosów za bardzo?\n« Odpowiedź #23 dnia: 11 Lis 2007, 18:02:50 »\nZakupiłam polecaną biotynę i naftę, zobaczymy, co z tego wyjdzie.\n« Odpowiedź #24 dnia: 11 Lis 2007, 18:15:34 »\nmobka, mi Wax nie obciaza, ale glownie dlatego ze co jaki czas robie sobie przerwy.


blog.Szafa.pl - Oficjalny Blog Serwisu Szafa.pl: Zmiany na forum\nCzas na zmiany... zmiany bardzo istotne bo dotyczące forum i kwestii moderacji. Oto lista zmian, które wprowadzamy z dniem dzisiejszym:\n- na forum.szafa.pl założony został dział "FAQ", gdzie od dzisiaj znajdować się będzie zawsze aktualny Regulamin Forum, Regulamin Moderatorów Forum oraz z czasem "baza wiedzy" Szafa.pl - odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania i rozwiązania najczęstszych problemów\n- Regulamin Moderatorów Forum reguluje kwestie zw. z moderatorami: obowiązki, uprawnienia, nominacje itp.\n- moderatorami forum zarządzają Administracja oraz SuperModeratorzy, którzy nominują do funkcji moderatora oraz nadają (jak i usuwają) odpowiednie uprawnienia moderacji\n- moderator nadający ostrzeżenia podpisywany jest jako "moderator" - nick właściwy tylko do wiadomości moderacji i Administracji serwisu\n- zmniejszona zostanie maksymalna liczba ostrzeżeń na forum do 5; w zw. z tą zmianą wszystkie dotychczas nadane ostrzeżenia zostaną zmniejszone adekwatnie do tej zmiany z zaokrągleniem "w dół" (kto miał 10 ostrzeżeń będzie miał teraz 5, kto miał 4 będzie miał 2, podobnie jak osoba mająca dotychczas 5 ostrzeżeń)\nPonadto obecnie obowiązują trzy poziomy moderacji w serwisie:\n1. Supermoderator – nadzoruje pracę Moderatorów, nadaje uprawnienia, kasuje ostrzeżenia, ma możliwość blokowania użytkowników itp.\n2. Moderator Forum Szafa.pl\n3. Moderator serwisu Szafa.pl\nSuperModeratorami zostają nominowane użytkowniczki Ajjc i CHRUPEK: za wyjątkowo aktywne uczestnictwo w życiu serwisu szafa.pl i forum oraz olbrzymie zaangażowanie w pełnieniu funkcji moderatora i bardzo wysoki poziom merytoryczny.\nDzisiaj też do grona moderatorów dołączą nowe osoby. Przyjmijcie je ciepło i nie utrudniajcie pracy - obowiązki moderatora wymagają poświęcenia czasu i sporej cierpliwości ale efekt w postaci porządku na Forum jest bezcenny w szczególności dla tak dużej społeczności. Pamiętajcie o tym, Drogie Szafowiczki, że Moderatorzy swoje funkcje wypełniają dobrowolnie i nieodpłatnie i doceńcie ich pracę i poświęcenie.\nA dla chętnych kandydatów do funkcji Moderatora Forum - odsyłam do informacji w Regulaminie Moderatorów forum Szafa.pl\nDodany przez: Szafa.pl o godz. 13:04\nTagi: forum, moderatorzy, zmiany\nAnonimowy 1 grudnia 2009 13:44\nGratulacje dla SUPER MODERATOREK :D\nAnonimowy 7 grudnia 2009 14:52\nGratulacje dla wszystkich moderatorek\nAnonimowy 7 grudnia 2009 17:57\nAnonimowy 23 stycznia 2010 00:42\nogolne dziadostwo i kazdy ma wszystko w dupie


List nr 35\nList nr 35 - Co sądzisz o betankach?\nWiem, wiem, tak jak i Ty oglądałem film z eksmisji betanek i rozmowę z ich rodzicami. Moja odpowiedź, że drzewo poznaje się po owocach nie usatysfakcjonowała Cię i prosisz o objaśnienie.\nMoja wiedza o kazusie betanek jest tak jak Twoja, gazetowa. Sprawa nie jest nagłaśniana, i do wiadomości ogółu przedostają się jedynie pogłoski. Ale spróbujmy przyjrzeć się temu co słychać.\n1. Wiadomo, że Kongregacja do Spraw Nauki Wiary ekskomunikowała betanki za nieposłuszeństwo, bo opowiedziały się za swą przełożoną, gdy ta dostała nakaz opuszczenia zgromadzenia i nie posłuchała go. Nieposłuszeństwo to grzech Lucyfera. Nie chodzi o to by wierzyć w Boga - Lucyfer wierzy w Niego bardziej niż ludzie, bo jest inteligentniejszy - chodzi o to by wierzyć Bogu. Lucyferowi nakazano oddać boską cześć i słuchać Jezusa, którego postrzegał jako "zwykłą Duszę". To było dla niego niewyobrażalnym poniżeniem. Za odmowę posłuszeństwa został odesłany "do diabła", czyli na peryferie istnienia. Jezus przyszedł na Ziemię by zmazać grzech nieposłuszeństwa u tych, którzy początkowo opowiedziawszy się za Lucyferem i Szatanem, potem żałowali swej decyzji. Jezus na prośbę Ojca pokazał jakiego posłuszeństwa oczekuje Ojciec od tych, którzy twierdzą, że go kochają. Każdy katolik modli się codziennie "bądź wola Twoja...", postępuje zgodnie z głosem sumienia i słucha swych legalnych przełożonych. Tu chcę Ci przypomnieć wielkich świętych jak Franciszek, Faustyna lub Teresa z Avila, którzy latami cierpieli i czekali na zgodę przełożonych by wprowadzić zmiany w swych zgromadzeniach jakie zalecił im Jezus. Tak więc posłuszeństwo jest najwyższą cnotą w Kościele Katolickim.\n2. W trakcie eksmisji byłego franciszkanina (wykluczonego z zakonu za nieposłuszeństwo) skuto kajdankami, bo zachowywał się agresywnie i wulgarnie względem funkcjonariuszy policji. Czy tak postępuje uczeń Jezusa? Czyżby podeptał swój krzyż? Jezus dał nam przykład wzorcowego zachowania względem katów i oprawców, a przecież u betanek byli legalni urzędnicy starający się rzetelnie wypełniać swoje obowiązki. Jezus nigdy nie potępiał tych, którzy starają się solidnie wypełnić powierzone im zadanie. Kiedy ktoś ma wątpliwości czy głos który słyszy jest głosem sumienia, powinien słuchać przełożonego, ale jeśli sumienie (a nie rozum lub urażona ambicja) mówi nam, że coś jest nie tak, to mamy obowiązek przełożonego nie słuchać. Czy pamiętasz Mahatmę Gandhiego lub Martina Lutera Kinga i cenę jaką zapłacili za przeciwstawienie się niesprawiedliwym prawom? Taka jest cena słuchania sumienia. Niezłomne trwanie przy Jezusie jest trudniejsze niż potulne postępowanie za podejrzanym przełożonym. Ale i przełożony, gdy nie zgadza się z władzą nie może być agresywny i wulgarny.\n3. Eksmisja jest wydarzeniem trudnym i stresującym, zatem na karb tego stresu połóżmy nerwowe zachowanie betanek, jednak to co zrobią teraz pokaże, czy są bardziej z Jezusem czy też z byłą przełożoną i byłym franciszkaninem. Są osobami uwolnionymi spod klauzury ale ze ślubów złożonych Bogu nikt ich nie zwolni. Po owocach poznaje się drzewo. Członków sekty ciągnie do sekty a tych, którzy oddali się Bogu "pali ogień" i albo ewangelizują, albo zamykają się w komorze by cieszyć się swoim ukochanym. Wszystkie objawienia współczesne mówią o tym, że Bóg dlatego zwraca się do laikatu, bo konsekrowani zwracają się do siebie i zamykają na potrzeby świata. Świat cierpi dzisiaj śmiertelnie z powodu braku miłości a konsekrowani zamykają się w klasztorach. Klasztor to słowo symbolizujące zamknięcie, odcięcie od świata. Dobry klasztor to świat pokuty, cierpień i wyrzeczeń za grzechy Świata. To nie miejsce radosnej, wzajemnej adoracji. Kto szuka kontemplacji musi - jak na elitę przystało - zgodzić się na niesienie najcięższego krzyża. Jeżeli adepta bożej służby miłości nie stać na takie poświęcenie powinien iść do wspólnoty, ale nie zakonu tylko do domu otwartego na dawanie siebie innym. A dzisiaj - mówi Jezus - najbardziej potrzebni są ci, którzy są solą ziemi: heroicznie służący sobą innym, jak JP2 lub Matka Teresa. I nie koniecznie trzeba nosić "mundur", który w naszym społeczeństwie nie tylko zobowiązuje ale również bardzo ułatwia życie.


1 - 24 z 39 ogłoszeń\nSprzedam swoje noszone majtki\nMajtki - Będzin (śląskie) - 16/02/2022 30.00 PLN\nMam na imię Natalia. Mam 26 lat. Sprzedam swoje noszone majtki wszystkim, którzy uwielbiają ten rodzaj zabaw. Oferuje figi oraz stringi, koronka lub bawełna. Dodatkowo mogę dosłać kilka swoich nagich fotek. Cena za 1 pare majtek 30 zł. Zapraszam\nMajtki - Kielce (świętokrzyskie) - 13/02/2022 100.00 PLN\nSprzedam wibrator używany przez młodą studentkę! Oferuje również używane majteczki, skarpetki, buty. Napisz A na pewno się dogadamy. Wszystko to przesiąkniete moim zapachem Email : oliwkaaa2@o2.pl\nMajtki - Góra (dolnośląskie) - 27/01/2022 50.00 PLN\nSprzedam pachnące mną majtki . Wszystko inne do uzgodnienia\nMajtki - Nysa (opolskie) - 26/01/2022 150.00 PLN\nSpotkanie osobiste. Pies ściąga bieliznę z Pani własnoręcznie. W wiadomości napisz jak często bywasz w Nysie. Potem rozmowa telefoniczna i spotkanie.\nMajtki - Jastrzębie Zdrój (śląskie) - 15/11/2021 100.00 PLN\nMajtki - Czernin (pomorskie) - 20/09/2021 100.00 PLN\nsprzedam noszone majtki włosy łonowe ja 42lat


Zamek Chobienia - NaszeMiasto.pl\nWięcej na temat: pup milicz wirtualna polska poczta wp poczta zamek dolny śląsk zamek w chobieni zkm bielawa środa śląska\nBronili Chobieni. Piknik Niepodległościowy [ZDJĘCIA]\nBronili Chobieni. Piknik Niepodległościowy. Zobaczcie zdjęcia z Długiej Drogi do Wolności.\nWięcej na temat: Chobienia Ośrodek Kultury w Chobieni Droga do wolnosci piknik Chobienia\nTo nieprawda, że nawet pies z kulawą nogą tu nie zajrzy. Ten nasz - chyba wołali za nim "Materac" - miał się bardzo dobrze i tak samo radził sobie w roli przewodnika po zakamarkach całkiem sporej ruiny. Bywają tu również amatorzy wieczornego ogniska i niekoniecznie szlachetnych trunków.\nWięcej na temat: Zamek Panków zamek w Pankowie ruiny w Pankowie Panków\nZobacz jak było! Gminne Święto Miodu w Chobieni [ZNAJDŹ SIĘ NA ZDJĘCIACH]\nGminne Święto Miodu w Chobieni. Tak się bawiliście!\nWięcej na temat: miód Chobienia święto miodu w Chobieni gmina rudna Chobień\nWięcej na temat: roman kostrzewski chobieński ośrodek kultury zespół kat kat koncerty festiwal zamczysko zlot motocyklowy chobienia\nWięcej na temat: zamek krasiczyn


Wyprawka - jak przygotować dziecko do żłobka\nWyprawka do zerówki zawiera artykuły szkolne, takie jak: kredki, flamastry, zeszyty i bloki rysunkowe. W przedszkolu dzieci korzystają też z własnych przyborów do higieny, np. szczoteczki do zębów, mydła, ręcznika. W czasie zabawy przedszkolaki mogą się pobrudzić, dobrze więc zaopatrzyć dziecko w dodatkowe ubranka na zmianę. Pierwsze dni dziecka w przedszkolu , np. po dłuższej wakacyjnej przerwie, to duże przeżycie dla malucha . Warto więc dopilnować, aby dziecku niczego nie brakowało w wyprawce, by zaoszczędzić mu ewentualnego dodatkowego stresu. Gdzie szukać informacji o wyprawce dla dziecka Informacje o dokładnej zawartości wyprawki rodzic może uzyskać bezpośrednio w budynku przedszkola lub na stronie internetowej placówki. Każde przedszkole ma swoją listę rzeczy dla dziecka , które rodzic ma dostarczyć na rozpoczęcie roku. Co zawiera wyprawka do przedszkola Wyprawka do przedszkola to wszystkie przedmioty, jakie przydadzą się dziecku w czasie zajęć przedszkolnych . W skład wyprawki wchodzą: plecak, piórnik, przybory szkolne, ubrania do ćwiczeń i leżakowania , odzież do zabaw na dworze, przybory do higieny oraz artykuły papiernicze. Standardowa wyprawka dla 5 latka i 6 latka zawiera: Przybory szkolne i papiernicze: blok rysunkowy i techniczny, patyczki do liczenia, ołówek, gumka do ścierania, kredki świecowe i ołówkowe, mazaki, temperówka, farby plakatowe i akwarelowe, pędzelki do malowania, kubek na wodę, klej do papieru, plastelina, zeszyty, kolorowanki, wycinanki, nożyczki, kolorowa bibuła, arkusze białego papieru zwinięte w rolkę, teczka na rysunki. Przybory do higieny osobistej: ręcznik do wycierania rąk, szczoteczkę i pastę do zębów oraz kubeczek, mydło do rąk,...\nNiemowlak potrzebuje wygodnych ubranek, skarpetek i czapeczki. Do zmiany pieluszek najlepiej używać stołu do przewijania. Potrzebna będzie też wanienka i kocyk. Okres noworodkowy obejmuje 28 pierwszych dni życia. Dzieci urodzone między 38 a 42 tygodniem ciąży są pod względem cech fizycznych i funkcji organizmu najlepiej przygotowane do życia poza organizmem mamy. Ubranka dla niemowlaka: śpioszki, skarpetki, czapeczki Najwygodniejsze ubranka dla niemowląt to body, czyli jednoczęściowy kostium rozpinany w kroku. Dodatkowo dziecku przydadzą się śpioszki, skarpetki i czapeczki (grubsza i cieńsza). Jeżeli dziecko urodziło się zimą warto kupić także: kombinezon, rajstopy, rękawiczki i miękkie buciki. Stół do zmieniania pieluszek tzw. „przewijak” Pieluszki najwygodniej zmienia się na przewijaku. Można go kupić w postaci nakładki na łóżeczko. Jej koszt wynosi około 30-150 zł. Za komodę z wmontowanym przewijakiem trzeba zapłacić około 200-400 złotych. Akcesoria do spania: rożek, kocyk, pościel Dla noworodka wystarczą 2-3 komplety bawełnianej pościeli. Rożek (czyli rodzaj otulaka, w nim dziecko nie odkryje się samo) będzie przydatny podczas karmienia. Z kolei kocykiem można okrywać noworodka podczas drzemki w ciągu dnia. Temometr do mierzenia temperatury pomieszczeń Optymalna temperatura, w której powinien przebywać noworodek wynosi od 20 do 22 stopni Celsjusza . Pomieszczenie w czasie kąpieli dziecka dobrze jest nagrzać do 23-24 stopni Celsjusza. Co potrzeba do kąpieli noworodka: wanienka, gaziki i sól fizjologiczna Do mycia dziecka potrzebna jest wanienka , którą ustawia się na stojaku lub stole. Wodę (o temperaturze 37 stopni Celsjusza) nalewa się na wysokość około 5 do 10 centymetrów. Dziecko myje się wodą z solą fizjologiczną (do kupienia w każdej...


Połączenie ogrodu zoologicznego, muzeum przyrodniczego oraz dziecięcego parku rozrywki. Zamiast lwów, słoni żyraf i innych egzotycznych zwierząt w ścisłym zamknięciu, LPN prezentuje rodzime gatunki, żyjące we względnej swobodzie. Całość zajmuje powierzchnię ok. 15 hektarów na południowych zboczach Równicy.\nNajwiększą atrakcją niewątpliwie jest bliskość pięknych, żywych zwierząt. Niektóre z nich, np. daniele, kozy karłowate i karpackie czy muflony można pogłaskać, a nawet własnoręcznie nakarmić (pod czujnym okiem pracowników. W przypadku innych mieszkańców Leśnego Parku Niespodzianek nie można sobie pozwolić na taką poufałość - mowa tu choćby jenotach, żubrach czy ptakach drapieżnych. Jastrzębie, orły, sokoły czy sowy najlepiej podziwiać w trakcie przeprowadzanych parę razy w ciągu dnia pokazów lotów. A żyją tutaj jeszcze żbiki, szopy, alpaki, bażanty, dziki i szereg innych, równie fascynujących gatunków.\nZa stronę dydaktyczną Leśnego Parku Niespodzianek odpowiadają tablice z wiadomościami przy ścieżkach oraz Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej. Wprawdzie większość eksponatów stanowią myśliwskie trofea i spreparowane okazy, lecz jest też stanowiska z mikroskopem, film dokumentalny czy dodatkowe plansze informacyjne.\nO dodatkową rozrywkę dla najmłodszych (ale nie tylko) dbają plac zabaw - mini-wesołe miasteczko, część atrakcji płatna osobno - oraz Aleja Bajkowa. To 11 instalacji, każda pokrótce przypomina jedną ze znanych baśni lub animacji. Mowa o dziełach pokroju “Kota w Butach”, “Żabiego Króla”, “Pinokia”, “Pszczółki Mai” czy “Bolka i Lolka”.\nCeny wstępu do Leśnego Parku Niespodzianek:\ngrupy zorganizowane powyżej 20 uczestników - normalne 14 zł/os., ulgowe 11 zł/os.\nKameralne zoo z niestandardowym zwierzyńcem i zestawem atrakcji towarzyszących. Na terenie 15ha, na wybiegach lub w większych klatkach, żyje sporo polskich gatunków: żubry, jelenie, żbiki, bażanty etc. Te łagodniejsze można głaskać i karmić. Regularnie odbywają się tu pokazy lotów ptaków drapieżnych. Do tego mini-muzeum przyrodnicze, plac zabaw i Aleja Bajkowa.\nAdres Zdrojowa 16\nGrupowy: 11-14 zł/os. zł