Leasing jeszcze bardziej nowoczesny » Związek Polskiego Leasingu\nOstatnie ćwierć wieku to nieustające pasmo sukcesów branży - wynika z raportu PwC i ZPL „25 lat leasingu w Polsce", którego premiera miała miejsce podczas jubileuszowej gali Związku Polskiego Leasingu. Wartość rynku leasingu zwiększyła się w tym czasie z 1,5 do 83 mld zł. - Co prawda - jak zaznaczył Marcin Chomiuk, partner w PwC podczas prezentacji raportu - z uwagi na kryzys z 70 firm leasingowych, które funkcjonowały w latach 2000-2001, zostało dziś 30, ale są to liczący się gracze na rynku.\nEkspert podkreślił, że trudno sobie dziś wyobrazić rozwój przedsiębiorczości w Polsce bez rozwoju branży leasingowej. To, co dziś klienci najbardziej cenią, jeśli chodzi o współpracę z firmami leasingowymi, to cena usług, ale również fakt, że słuchają one potrzeb biznesu i są w stanie dostosować warunki umów do jego oczekiwań. Ważna jest także szybkość podejmowania decyzji przez firmy leasingowe.\n- Leasing stymuluje inwestycje, pomaga w rozwoju małym i średnim przedsiębiorstwom, sprzyja innowacyjności. W ubiegłym roku trzy czwarte sprzedanych aut nabyły firmy leasingowe i oddały klientom, leasing porusza więc gospodarką - stwierdził partner PwC. Zwrócił przy tym uwagę na wielką rolę leasingu konsumenckiego, który w Polsce dopiero się rozwija. Jego zdaniem ta forma to szansa na zwiększenie bezpieczeństwa na drogach, ponieważ pozwoli obniżyć wiek aut poruszających się po nich. Wesprze też ekologię, zmniejszając liczbę pojazdów sprowadzanych z zagranicy, często starych i w kiepskim stanie technicznym.\nWskaźnik wartości umów leasingowych podpisanych w 2018 r. w relacji do PKB w Polsce należy obecnie do najwyższych w Europie. Branża ma więc co świętować. Andrzej Krzemiński, przewodniczący Komitetu Wykonawczego Związku Polskiego Leasingu, otwierając galę z okazji 25-lecia organizacji podziękował przede wszystkim partnerom, m.in. za pracę nad digitalizacją umowy leasingu, efektywne zarządzanie flotami, optymalizację procesu leasingu oraz przeciwdziałanie fraudom. - Jesteśmy gotowi do dalszej współpracy, do pracy na rzecz rozwoju całego rynku finansowego, a wszystko to na bazie struktury społecznej w oparciu o grupy robocze ZPL - zapewnił Krzemiński.\nZwiązek Polskiego Leasingu - relacja z gali\nPrzewodniczący pokusił się też o przedstawienie wizji firmy leasingowej przyszłości. W jego ocenie scenariusze mogą być różne. Leasing może stać się departamentem dużego banku, może też stać się firmą magazynującą różne rzeczy i wypożyczającą je w zależności od potrzeb. Wreszcie może stać się bytem wirtualnym, dysponującym tylko portalem internetowym, gdzie klient może wejść, wybrać sposób finansowania i przedmiot, który firma leasingowa ma dla niego sfinansować.\n- Jedno jest pewne, czeka nas ciekawy okres bez zagrożenia, że branża upadnie. Jestem przekonany, że zapotrzebowanie na leasing z pewnością nie zniknie, ponieważ od zawsze był on oferowany przez przedsiębiorców dla przedsiębiorców - wyjaśnił Krzemiński.\nJego tezę potwierdzili uczestnicy panelu, który odbył się podczas gali. Zaznaczyli jednak, że rozwojowi branży muszą towarzyszyć wypracowanie wspólnych usług i ścisła współpraca z bankami, wykorzystanie sztucznej inteligencji. - W najbliższych latach musimy nastawić się na digitalizację i automatyzację procesów - zaznaczył Paweł Barchwic, wiceprezes Asseco Data Systems. - Wraz z leasingiem 25 lat temu narodziło się nowe pokolenie, które właśnie wchodzi na rynek i korzysta z zupełnie innych rozwiązań niż te, do których my jesteśmy przyzwyczajeni. Trzeba więc będzie dostosować do nich usługi i zaproponować może nie leasing, ale auto na abonament? - zapytał retorycznie.\nSławomir Grzelczak, wiceprezes zarządu BIK potwierdził, że to co dla nas jest jeszcze niewyobrażalne, dla naszych dzieci może być codziennością. - Mój syn zamawia dziś pizzę przez Messengera, niewykluczone, że jak dorośnie będzie tak samo zamawiał samochód - wyjaśnił. - Co więcej nikt już nie będzie brał auta na lata, ale na godziny albo na dni. Jestem przekonany, że model, jaki dziś mamy w leasingu, za pięć lat odejdzie do lamusa.\nPodobnego zdania był także Kamil Portka, general manager, Lease Tech w firmie Ailleron, który zauważył, że zmiany zachodzą na różnych polach, także jeśli chodzi o zatrudnianie specjalistów w branży. - Współdzielenie staje się modne w różnych obszarach, może ono dotyczyć też pracy. Myślę, że przyszłość należy do jobsharingu - będziemy się dzielić specjalistami w zależności od potrzeb.\nPodsumowując dyskusję Waldemar Kułagowski, dyrektor sprzedaży Starter24 zapewnił, że o przyszłość branży jest spokojny. - Leasing nie zniknie, choćby z tego względu, że spora część społeczeństwa nadal jest wykluczona komunikacyjnie i ten obszar powinna zagospodarować właśnie branża leasingowa - zaznaczył.\nInnowacyjność wpisana w DNA\nDo podobnych wniosków doszli paneliści sesji poświęconej przyszłości leasingu w Polsce, która odbyła się w ramach XI Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach. W debacie uczestniczyli szefowie największych spółek leasingowych w Polsce z Andrzejem Krzemińskim, przewodniczącym ZPL na czele. - Patrząc na to, jak rośniemy i rośliśmy, w którym miejscu jesteśmy, myślę, że skutecznie wykorzystywaliśmy szanse, które rynek nam stwarzał. Ale uwaga - pożyczamy nie swoje pieniądze, dlatego zawsze będziemy postępowali zgodnie z wynikami analizy ryzyka - stwierdził przewodniczący ZPL. - Nie oczekujcie więc od nas totalnego szaleństwa jeśli chodzi o finansowanie innowacji, bo my pożyczamy nie swoje pieniądze. Z drugie strony finansujemy start-upy, które z banku raczej pieniędzy nie dostaną.\nCezary Raczyński, prezes zarządu mLeasing, wyjaśnił, że dziś modele biznesowe i oczekiwania konsumentów zmienia przede wszystkim postęp technologiczny - w jego ocenie ma to istotny wpływ na atrakcyjność usług leasingowych i sposób prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa leasingowe. Na to wszystko ma też wpływ fakt, że pierwsza dziesiątka firm to część sektora bankowego. W ocenie Marty Wolańskiej, prezes zarządu Pekao Leasing, leasing już w momencie powstawania był innowacyjny - szybki, pewny, otwarty. - Dzisiaj mierzymy się z nowymi technologiami, bo przecież nie zawsze to cena stanowi o tym, że klient do nas przychodzi - wyjaśniła.\nZ kolei Radosław Woźniak, wiceprezes zarządu Europejskiego Funduszu Leasingowego zaznaczył, że leasing już 25 lat temu był fintechem i cały czas nim pozostaje, bo non stop się zmienia i dostosowuje się do tego jak działa rynek i jak wygląda cały proces zakupowy. - Teraz będziemy musieli odnaleźć się w tym, że powstają byty transgraniczne, które w całości opierają się na rzeczywistości wirtualnej, aplikacjach telefonicznych czy aplikacjach webowych, które chcą nas wykorzystać aby dostarczyć im aktywa, a w efekcie odepchną nas od klienta - dodał Woźniak. Wtórował mu Cezary Raczyński: - firmy leasingowe cały czas próbują znaleźć swoje miejsce. Choć nie wiem, czy fakt, że mamy zaplecze bankowe nas trochę nie usypia - dodał.\nOdpowiedział mu Paweł Pach, prezes zarządu PKO Leasing zapewniając, że tak nie jest, bo przecież przez cały czas firmy leasingowe starają się uczynić ten biznes bardziej efektywnym. - Kapitał nas nie usypia, wręcz przeciwnie, pracujemy na najwyższych obrotach, aby osiągać jak najwyższe wyniki - wyjaśnił Pach. - My nasz biznes co roku zaczynamy od nowa, bo co roku musimy myśleć jak ten biznes robić bardziej efektywnie i stabilnie pod względem ryzyka - dodał.\nSpokojna o organiczny rozwój była też Marta Wolańska. Jej zdaniem jedyne, czego branża w dostatecznym stopniu nie uczyniła, to wystarczająca presja na regulatorów i uporządkowanie otoczenia prawnego, umożliwiającego zawieranie umów w formie innej niż papierowa. Wtórował jej Radosław Woźniak, który zaznaczył, że branża nie zrobiła niczego fundamentalnie źle, ale nie wykorzystała kilku ważnych kwestii - m.in. nie użyła, w odpowiedni sposób, leasingu do większego wykorzystania środków unijnych, finansuje głównie ruchomości, a finansowanie nieruchomości to marginalna działalność i oddała pole, jeśli chodzi o leasing konsumencki.\nUsługi na okrągło\nTo, w jakim kierunku może pójść rozwój branży, obrazuje coraz częstsze nawiązywanie współpracy firm leasingowych z fintechami. Eksperci zgodzili się, że to w branży nowość, ponieważ leasing przespał trochę moment digitalizacji, w czym bezsprzecznie najbardziej innowacyjna okazała się bankowość wprowadzając cały wachlarz usług dostępnych przez internet i komórki.\nAndrzej Krzemiński stwierdził, że innowacje rozwijają się najlepiej poza korporacjami. Przykładem jest LeaseLink, firma której twórcy w 2014 r. opuścili korporację, i we własnych domach, za własne pieniądze, przez rok rozwijali pomysł. - Później jednak przychodzi moment, w którym okazuje się, że potrzeba kapitału na rozwinięcie skrzydeł. Tu pole do popisu mają firmy, które nim dysponują - mówił Krzemiński, dodając, że trzeba myśleć o nowej przestrzeni na rynku. - Moim zdaniem za dziesięć lat w debacie o leasingu będą brać udział szefowie leasingowych platform cyfrowych - dodał Andrzej Krzemiński.\nInnym wyzwaniem dla branży jest wykorzystanie robotyki w automatyzacji procesów. Obawy o to, czy roboty spowodują redukcję zatrudnienia, rozwiała Marta Wolańska. - Mimo automatyzacji procesów i faktu, że roboty biurowe w niektórych przypadkach są 15 razy szybsze od ludzi, to nadal bardzo ważna będzie relacja człowiek-człowiek - zapewniła. - W biznesie to co najbardziej cenne, to ludzkie zaufanie - dodała.\nTakże Radosław Woźniak, powołując się na badania przeprowadzone wśród millenialsów, podkreślił, że te dwa światy się uzupełniają. - Młodzi ludzie szukają ofert w sieci, ale - co podkreślili - transakcje chcą finalizować z człowiekiem, to dla nich absolutnie kluczowe - zaznaczył. - Filozofia 100 proc. human 100 proc. digital jest więc jak najbardziej na czasie.\nO swoim konserwatywnym podejściu do biznesu powiedział na koniec Marcin Balicki, prezes zarządu Millennium Leasing. - Uważam że najbardziej efektywną formą jest kupowanie leasingu w firmie leasingowej, a nie za pomocą nowoczesnych wynalazków, ale nie można się obrażać na rzeczywistość i nie dostrzegać, jak zmienia się świat - zaznaczył. - Mam taką teorię, że jakiś fintech, który zdobędzie masę krytyczną w segmencie small biznesu wprowadzi do swojej oferty leasing, my wszyscy ustawimy się w kolejce, aby z tym fintechem współpracować. Dlatego uważam, że jeśli coś różni dotychczasowe 25 lat od nadchodzących, to filozoficznie rzecz ujmując powinniśmy sobie zacząć zadawać zupełnie inne pytania - dodał.\nJakie? Kiedy jako branża porozumiemy się i stworzymy fakturę ustrukturyzowaną, dzięki której rejestracja auta będzie mogła odbywać się w czasie rzeczywistym i czy Leaselink nie powinien być blikiem branży leasingowej, do którego z jednej strony byłyby podpięte sklepy internetowe, a do drugiej branża leasingowa działająca wspólnie?\nW trakcie gali 25-lecia leasingu w Polsce wyróżniono pamiątkowymi dyplomami partnerów branży, przedstawicieli grup roboczych ZPL, których praca wpływa na zmiany i rozwój całego rynku oraz firm leasingowych, a także dziennikarzy, którzy swoimi tekstami propagują ten sektor usług.\nźródło: Dziennik Gazeta Prawna. Partnerem publikacji jest Związek Polskiego Leasingu.


Książki o rowerach- polecamy coś wyjątkowego - Antymateria\nOpublikowany 8 sierpnia 2018 15 kwietnia 2019 przez Janusz Żebrowski\nCzy jest życie poza rowerem ?\nCzy jest coś lepszego niż samo jeżdżenie na rowerze? Pytanie retoryczne, na które odpowiedź może być tylko przecząca. Ale na rowerze nie da się jeździć bez przerwy. Stąd zasadniczą kwestią staje się rozstrzygnięcie co można jeszcze ciekawego robić w życiu ? Otóż można czytać, ale rzecz jasna o rowerach. Czytać a dodatkowo jeszcze oglądać piękne zdjęcia samych jednośladów, tych którzy je projektują i tych, co tak jak my, codziennie z ich korzystają. Przy czym powiedzmy od razu, że będziemy to robić w duchu „slow” czyli na wygodnej kanapie albo przy kawiarnianym stoliku. Ale przede wszystkim czując w rękach wagę książki, wąchając papier, przeskakując z łatwością tam gdzie chcemy. A nie tam gdzie prowadzi na jeszcze bardziej krzykliwa reklama czy link. Mowa bowiem o czytaniu rowerowych książek a nie przesuwaniu palucha po ekranie !\nNajpiękniejsze książki o rowerach\nPodobnie jak nie ma wątpliwości odnośnie tego co jest fajne w życiu nikt nie ma specjalnej trudności by wskazać wydawcę najpiękniejszych albumów. Tym wydawcą jest niemiecki Gestalten. W przypadku naszej tematyki wszystko zaczęło się od albumy Velo Bcycle Culture and Design. Była to zdaje się pierwsza na świecie próba tak kompleksowego ujęcia fenomenu kultury rowerowej. W tym pierwszym albumie z serii (kolejne były Velo 2d Gear Bicycle Culture and Style i Velo 3rd Gear Bicycle Culture and stories) udało się pomieścić chyba wszystko co można zdefiniować jako ciekawe, nowe, odważne i oczywiście rowerowe. Grube księgi wypełniają zdjęcia i informacje o najciekawszych projektantach, najdziwniejszych modelach rowerów, najniezwyklejszych artystach i najważniejszych osobach stojących za rowerowymi inicjatywami, akcjami czy imprezami.\nNowa i piękna książka o rowerach czyli Velo City\nDzięki uprzejmości sieci księgarni Bookoff dostaliśmy w swoje (umyte wcześniej) ręce ostatnią propozycję Gestalten czyli Velo City. Mimo, że tytuł sugeruje odejście od pierwotnej linii to zawartość jest jednak taka jak powinna być. Na większości pięknie zaprojektowanych i złożonych stron głównym bohaterem jest rower. Są oczywiście także teksty poświęcone temu jak zmieniają się miasta starając się odejść od uzależnienia od samochodów. Niemniej ponad 250 stron przynosi przepięknie fotografowane rowery. Od ręcznie spawanych tytanowych konstrukcji przez niszowe (ale też i bardziej mainstreamowe marki) aż do rowerów transportowych. Nie zabrakło kilku nowych propozycji dla tych co upierają się by wozić także baterie (bee), są nowe projekty akcesoryjne – lampki, kaski itp. Wszystko to przedstawione z pietyzmem, elegancko opisane i wydrukowane na porządnym papierze w solidnych okładkach !\nCzy jest to książka tylko dla zwariowanych na punkcie rowerów ? Niekoniecznie. Laik poszerzy swoją wiedzę i znajdzie inspirację by świadomie wybrać kolejny kupowany rower. A nawet ktoś zupełnie nie zainteresowany jednośladami będzie pod wrażeniem z jaką odwagą, pomysłowością i dbałością o szczegóły tworzone są nowe rowery ale także cały świat, który je otacza czyli moda, akcesoria, sztuka i design.\nA poniżej kilka stron na zachętę…\nKategorie Kultura rowerowa, Porady, Rower w mieście; tagi: Design, Książki o rowerach, Kultura rowerowa, miasto, Moda rowerowa, Podróże, Projektowanie rowerów, Rower miejski, Trendy, Wybór roweru.\nAkcesoria do rowerów Antymateria Bagażniki rowerowe Carbon Drive Cross Design ekologia Gravel infrastruktura rowerowa innowacje Jaki sprzęt ? Konkurencja konkurs Konserwacja roweru Koła rowerowe Kultura rowerowa miasto Naprawa kół rowerowych Naprawa roweru w domu osprzęt rowerowy Ostre koło Podróże Pogoda Porady Przełaj Przygotowanie roweru do jazdy Ramy rowerowe Rower Rower crossowy Rower miejski rower szosowy Rower trekkingowy rower w mieście Rowery custom Rowery na zamówienie Rower zimą Singlespeed Trendy Ubezpiecznie roweru Waga Współpraca Wybór roweru Zdrowie Zwiedzanie Ćwiczenia dla rowerzysty


Gminne podatki w 2017 roku bez zmian, więcej zapłacimy za odbiór śmieci - Gmina Zamość\nStrona główna Wszystkie Z działu: Blog Wójta Gminy Zamość Gminne podatki w 2017 roku bez zmian, więcej zapłacimy za odbiór śmieci\nGminne podatki w 2017 roku bez zmian, więcej zapłacimy za odbiór śmieci\nTakie propozycje decyzji przedłożyłem Radnym Rady Gminy i zostały one przez Nich przyjęte finalnie na sesjach Rady w październiku oraz listopadzie. Są one ważnym elementem projektowania budżetowego 2017 roku, które wspólnie rozpoczęliśmy sierpniowymi i wrześniowymi zebraniami wiejskimi. Szczegóły o frekwencji na nich, oraz przyjętych uchwałach w dalszej części Biuletynu. Jest to niewątpliwie materiał wyjściowy do wielu dyskusji o gminnym gospodarowaniu i kondycji samorządowej reformy. W tym miejscu warto podkreślić, że uczestnicy zebrań w procedurze wyboru najważniejszego zadania inwestycyjnego dla sołectwa zgłosili 102 wnioski. Spośród nich poprzez głosowanie wybrano 35, po jednym w każdym sołectwie. Tabela zamieszczona na stronach 9-11 Biuletynu zawiera katalog 54 najważniejszych dla sołectw zadań wybranych w trakcie zebrań wiejskich w latach 2015‒2016. Kalkulowane środki finansowe potrzebne na ich realizację to około 31 000 000 zł. Porównanie tej kwoty z rocznymi możliwościami inwestycyjnymi budżetu Gminy, które wynoszą około 8 000 000 zł, daje tylko częściowy obraz trudnych decyzji wyboru tego, co ujmować w budżecie 2017 roku. Wnioski, o których piszę powyżej nie obejmują wielu innych potrzeb inwestycyjnych. Zgłaszane są one przez Mieszkańców indywidualnie i grupowo bezpośrednio do Wójta. Jesteśmy podmiejską Gminą, z wieloma wciąż niezaspokojonymi pilnymi potrzebami inwestycyjnymi. Każdego roku przybywa nam Mieszkańców w podmiejskich osiedlach, ale razem z nimi także pojawiają się wciąż nowe wyzwania w zakresie nawierzchni dróg i rozbudowy istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Budżet Gminy to także wydatki bieżące, a więc między innymi pieniądze potrzebne na funkcjonowanie 13 szkół, komunikacji podmiejskiej, gospodarki wodno-ściekowej, utrzymania czystości i porządku. Znaczne środki pochłania bieżące utrzymanie około 200 km dróg i 50 km chodników oraz podejmowane próby rozwiązywania problemów związanych z brakiem skutecznych systemów odprowadzania wód opadowych. Powyższe to tylko skrótowe spojrzenie na gminne gospodarowanie widziane oczami osoby podejmującej decyzje w skali gminnej.\nWażnym elementem gminnego projektowania finansowego są decyzje kreujące stronę dochodową budżetu. Ich zakres nie jest zbyt duży, gdyż aż 75% dochodów własnych gminy to środki przekazywane przez Rząd. Nasze podatki lokalne to zaledwie 17% tych dochodów – w projekcie budżetu 2017 roku jest to kwota 8 582 000 zł. Jest ona podobna do planowanych dochodów bieżącego roku i wynika z faktu październikowych decyzji o pozostawieniu stawek podatków lokalnych 2017 roku na poziomie obowiązującym obecnie. Analiza poniższego zestawienia tabelarycznego pozwoli bliżej poznać skutki tej decyzji. Przypomnę tylko, że planowane utracone dochody 2017 roku (2 263 347 zł – wiersz 8 kolumna 7) będą uwzględnione w przekazywanej Gminie przez Rząd subwencji wyrównawczej budżetu 2019 roku. Krótko mówiąc o kwotę tą powiększane są dochody podatkowe Gminy, a od ich poziomu liczona jest subwencja wyrównawcza. Im mniejsze dochody tym większa subwencja. Gminne decyzje obniżające stawki podatków lokalnych skutkują karą finansową w postaci mniejszych pieniędzy z budżetu państwa.\nGminne uprawnienia decyzyjne w zakresie dochodów dotyczą także stawek opłat ponoszonych przez Mieszkańców w zakresie usług komunalnych. Dotyczy to w szczególności odbioru odpadów (śmieci) oraz gospodarki wodno-ściekowej (dostarczania wody i odbioru ścieków). Planowane z tego tytułu dochody budżetu 2017 roku pochodzące z wpłat Mieszkańców to 3 201 400 zł (około 6% dochodów bieżących własnych). Tytuł niniejszego artykułu wskazuje, że w 2017 roku więcej zapłacimy za odbiór śmieci. Z funkcjonowaniem tego programu chciałbym teraz Czytelników zapoznać. Na początek dwa zestawienia tabelaryczne obrazujące finansowanie systemu.\nNieuchronną konieczność decyzji w sprawie podwyższenia stawki opłat za odbiór śmieci przypieczętował wynik przeprowadzonego postępowania przetargowego wyłaniającego podmiot świadczący usługi odbioru śmieci w 2017 roku (20 października otwarcie złożonych ofert). Wpłynęły dwie oferty – jedna z ceną brutto 1 274 616 zł, oraz druga 1 597 344 zł. Oznacza to, że w 2017 roku za usługę odbioru odpadów (śmieci) zapłacimy o 98 116 zł więcej niż w 2016 roku. W organizowanych każdego roku przetargach PGK Sp.z.o.o w Zamościu składa najtańszą ofertę, ale jest ona za każdym razem droższa od wcześniejszej (wiersz nr 1 tabeli nr 3). Stawka opłaty za odbiór śmieci 5,80 zł od osoby miesięcznie ustalona była na początku 2013 roku. Była ona dotychczas jedną z najniższych w powiecie zamojskim (poniższa tabela nr 5). Od tego czasu koszt samej usługi odbioru odpadów wzrósł o 264 441 zł (wiersz nr 1 tabeli nr 3). Przy stawce opłat 5,80 zł od osoby roczne możliwości dochodu budżetu wynoszą 1 250 000 zł. Kwoty tej nie wystarczy na finansowanie kosztów usługi. Oczywiście można dzisiaj dyskutować o poziomie pozostałych kosztów. Pewne jest jednak, że żaden system nie funkcjonuje bez kosztów administrowania. W polskiej i unijnej biurokracji to niemożliwe. Warto przypomnieć sobie, że obecny system odbioru śmieci z gospodarstw domowych zastąpił w połowie 2013 roku poprzedni, sprawnie funkcjonujący w Gminie Zamość. Do połowy 2013 roku Właściciele posesji zawierali umowy z podmiotami świadczącymi usługę odbioru śmieci. Wójt nie pobierał opłat, nie obchodziła go cena usługi, moim zadaniem była tylko kontrola zawierania umów. To Politycy (Posłowie i Senatorowie Polskiego Parlamentu) zdecydowali o tym, że dzisiaj Wójt Gminy jest właścicielem śmieci i pobiera od Mieszkańców opłaty za gospodarowanie nimi. Cóż, nikt Nas nie pytał czy chcemy takiej zmiany. Moim zdaniem dobrze służy ona Podmiotom świadczącym usługi. Samorządom i Mieszkańcom znacznie gorzej.\nPisząc i dyskutując o gminnych finansach warto także pamiętać o innych programach, w ramach których Mieszkańcy korzystają ze środków budżetu Gminy. To także duże obciążenie budżetu każdego roku. Do funkcjonowania czterech wybranych gminnych programów (poniższa tabela nr 9) w ramach budżetu 2017 roku dopłacimy około 6 000 000 zł. Czy w podmiejskiej Gminie Zamość można z nich zrezygnować? Nie wyobrażam sobie takiej decyzji. Czy można kosztami funkcjonowania tych programów (tabele nr 2,3,6,7,8) w większym zakresie obciążyć Mieszkańców? Byłoby wówczas kilka milionów złotych więcej na inwestycje. Można, ale wymaga to znacznego wzrostu stawek podatków lokalnych. Przy obecnych regulacjach prawnych uważam to za niemożliwe. Byłoby inaczej, gdyby decyzjami Organów Gminy pozwolono wprowadzać bardziej zróżnicowane stawki podatkowe. Niestety, Politycy sztywno uregulowali zakres samorządowych decyzji w tym zakresie (tabela nr 1). Pozostają więc trudne decyzje doraźne, takie jak listopadowa w sprawie stawek opłat za odbiór odpadów. Ich ciężar społecznego odbioru jest znacznie większy od innych zamierzonych efektów. Analizę informacji zawartych w poniższych zestawieniach pozostawiam Czytelnikom.\nPowyższy tekst oraz materiały zamieszczone na stronach od 9 do 17 to tylko początek publicznej dyskusji o gminnych finansach 2017 roku. Trwają prace Komisji Rady Gminy nad przedłożonym przez Wójta projektem budżetu 2017 roku. Sesja budżetowa Rady Gminy przewidziana jest 29 grudnia 2016 r. W następnym wydaniu Biuletynu zamieścimy głębszą niż w powyższej tabeli nr 8 analizę sytuacji z zakresu zadań oświatowych. W szkołach czeka nas kolejna reforma i musimy wspólnie zmierzyć się z jej skutkami. Bo to My będziemy ją wprowadzać w życie, Politycy tylko podejmą za nas decyzje. W styczniowym numerze Biuletynu będzie o statystyce budżetowej 2017 roku i inwestycjach przyszłego roku. Zachęcam do śledzenia informacji także na www.gminazamosc.pl oraz ugzamosc.bip.lubelskie.pl Warto je zdobywać i mieć własne zdanie o naszym samorządowym gospodarowaniu. Warto też o tym dyskutować. Zachęcam do wymiany zdań poprzez „zadaj pytanie Wójtowi”. Nie mam nic do ukrycia i nie boję się trudnych tematów. Zapraszam też do otwartej publicznej dyskusji o stanie gminnych spraw Tych, którzy zamieszczają w internetowej przestrzeni wybiórcze i niepełne informacje oraz krzywdzące oceny. Otrzymaliście już kserokopie protokołów 35 zebrań wiejskich 2015 roku. Dysponujecie nagraniami wszystkich sesji Rady Gminy obecnej kadencji, także niektórych zebrań wiejskich. To bardzo duży zasób wiedzy o gminnych sprawach. Zachęcam do jej twórczego wykorzystania, do aktywności przynoszącej konkretne wymierne efekty, inne niż polityczne. Czekam na Wasze propozycje dotyczące rozwiązywania trudnych gminnych spraw. Jestem do dyspozycji.\n/28.11.2016 r. Ryszard Gliwiński/


tendencje na rynku nieruchomości - Tematy w eGospodarka.pl\neGospodarka.pl › Tematy\t› tendencje na rynku nieruchomości\n... prostu oszczędzić na zapłacie wynagrodzenia za usługę agenta. Dobry agent nieruchomości wie, jak szybko sprzedać mieszkanie, a do tego może pomóc w negocjacjach i uzyskać lepszą cenę transakcji. Dodatkowo pomoże w przygotowaniu nieruchomości do sprzedaży, zaproponuje właściwą cenę, odpowiednio przygotuje ofertę i wypromuje ją na rynku, korzystając ...\nTematy: rynek nieruchomości, tendencje na rynku nieruchomości, sprzedaż nieruchomości, sprzedaż mieszkania\n... na podstawie ogłoszeń o sprzedaży trzech nieruchomości: Mieszkanie dwupokojowe na warszawskim Ursynowie; Powierzchnia 45 m kw., stan dobry, cena wywoławcza 330 tys. zł, Mieszkanie czteropokojowe na warszawskim Ursynowie; Powierzchnia 70 m kw., stan dobry, cena wywoławcza 450 tys. zł, Dom jednorodzinny w zabudowie szeregowej na prestiżowym ...\nTematy: rynek nieruchomości, tendencje na rynku nieruchomości, obrót nieruchomościami, sprzedaż nieruchomości\nTematy: rynek nieruchomości, tendencje na rynku nieruchomości, home staging, obrót nieruchomościami\n... home stagingiem w Polsce wzięło z przystopowania rynku nieruchomości. Klienci mają wybór nie tylko na rynku wtórnym, ale i deweloperskim, a banki nie są tak hojne w rozdawaniu kredytów. O klienta trzeba się postarać i właściciele mieszkań wyraźnie to odczuli. Jeszcze pięć lat temu – przypomina – na pomoc profesjonalistów decydowały się tylko osoby ...\n... osób na rynku nieruchomości ma problem ze znalezieniem kupca. Potencjalni nabywcy przychodzą, oglądają i… odchodzą. Prawdopodobnie winę za to ponosi niewłaściwe przygotowanie mieszkania do sprzedaży. Rozwiązaniem może być skorzystanie z zyskującej coraz większą popularność usługi home stagingu, którą można określić jako marketing nieruchomości ...\nCzas sprzedaży mieszkań na rynku wtórnym coraz bardziej się wydłuża. Według statystyk agencji nieruchomości Metrohouse na sprzedaż mieszkania w Warszawie trzeba czekać prawie pięć miesięcy. Dzięki kilku prostym zabiegom możemy zwiększyć zainteresowanie ofertą. Home staging Odpowiedzią na trudną sytuację sprzedających są usługi home stagingu, ...\n... . Zastój na rynku, spadające ceny, a także zaczynający się okres przygotowań do świąt Bożego Narodzenia i powitania Nowego Roku sprawiają, że klienci podchodzą do sprawy terminu transakcji bardzo swobodnie i nie mają poczucia presji czasu. Jak wskazują wyniki listopadowego badania przeprowadzonego przez portal nieruchomości domy.pl ...\nTematy: kupno mieszkania, zakup mieszkania, tendencje na rynku nieruchomości\n... - na rynku zaczynają się pojawiać takie perełki. Dodatkowe zalety podobnych inwestycji to lokalizacja w samym centrum oraz unikalna architektura. Deweloper, który wiekową kamienicę chce przerobić na współczesny apartamentowiec nie ma prostego zadania. Pewnie też dlatego takie inwestycje to na rodzimym rynku rzadkość. Powstanie takiej nieruchomości ...\nTematy: rynek nieruchomości, obrót nieruchomościami, nieruchomości, deweloperzy\n... się pierwsze symptomy ożywienia na rynku mieszkaniowym, które w latach 2006 - 2008 zaowocowały pamiętnym boomem. Oczywiście o ówczesnej koniunkturze na rynku nieruchomości zadecydowały także inne czynniki, jednak jest bardzo prawdopodobne, że w obecnym cyklu koniunkturalnym przesilenie na obu rynkach, nieruchomości i pracy, ponownie nastąpi jedno ...\nTematy: rynek mieszkaniowy, tendencje na rynku nieruchomości, zakup mieszkania, bezrobocie\n... stowarzyszenia home stagingu. Sekrety home stagingu Zdaniem Schwarz home staging sprawdza się w warunkach hossy na rynku nieruchomości, a także w momentach kryzysu. Może być przystosowany do każdego rodzaju lokalu, bez względu na jego wartość. Twierdzi również, że błędem jest stawianie znaku równości pomiędzy architekturą wnętrz a home ...


"Potop" tom 1 rozdz. 5\nTegoż samego dnia wieczorem przyjechał pan Kmicic do Wodoktów na czele stu kilkunastu ludzi, których ze sobą z Upity przyprowadził, żeby ich do Kiejdan hetmanowi wielkiemu odesłać, sam uznał bowiem, że w tak małym miasteczku nie masz dla większej liczby ludzi pomieszczenia i że po ogłodzeniu mieszczan żołnierz musi się uciekać do gwałtów, zwłaszcza taki żołnierz, któren tylko strachem przed dowódcą w karności może być utrzymany. Dość bowiem było spojrzeć na wolentarzy pana Kmicica, żeby dojść do przekonania, iż gorszego gatunku ludzi trudno było w całej Rzeczypospolitej znaleźć. I Kmicic nie mógł mieć innych. Po pobiciu hetmana wielkiego nieprzyjaciel zalał cały kraj. Resztki wojsk regularnych litewskiego komputu cofnęły się na pewien czas do Birż i Kiejdan, aby tam przyjść do sprawy. Szlachta smoleńska, witebska, potocka, mścisławska i mińska albo pociągnęła za wojskiem, albo chroniła się w województwach jeszcze nie zajętych. Ludzie śmielszego ducha między szlachtą zbierali się do Grodna, do pana podskarbiego Gosiewskiego, tam bowiem naznaczyły punkt zborny uniwersały królewskie zwołujące pospolite ruszenie. Niestety! mało było takich, którzy usłuchali uniwersałów, ci zaś nawet, co poszli za głosem obowiązku, ściągali się tak opieszale, że tymczasem naprawdę nikt oporu nie dawał prócz pana Kmicica, któren czynił to na własną rękę, pobudzany więcej fantazją rycerską niż patriotyzmem. Łatwo jednak zrozumieć, że w braku wojsk regularnych i szlachty - brał ludzi, jakich mógł znaleźć, więc takich, których obowiązek do hetmanów nie ciągnął i którzy nie mieli nic do stracenia. Nagarnęło się tedy do niego zawalidrogów bez dachu i domu, ludzi niskiego stanu, zbiegłej z wojska czeladzi, zdziczałych borowych, pachołków miejskich lub łotrzyków prawem ściganych. Ci pod chorągwią spodziewali się znaleźć ochronę, a przy tym łupami się pożywić. W żelaznych rękach Kmicicowych zmieniali się oni w śmiałych żołnierzy, śmiałych aż do szaleństwa, i gdyby sam Kmicic był statecznym człowiekiem, mogli byli znaczne Rzeczypospolitej oddać przysługi. Ale Kmicic był sam swawolnikiem, w którym dusza kipiała ustawicznie; zresztą skąd miał brać prowiant i broń, i konie, gdy jako wolentarz, nie posiadający nawet listów zapowiednich, nie mógł ze skarbu Rzeczypospolitej żadnej spodziewać się pomocy. Brał więc gwałtem, często na nieprzyjacielu, często i na swoich. Oporu nie znosił i za najmniejszy karał srodze.\nW ustawicznych podjazdach, walkach i napadach zdziczał, przyzwyczaił się do krwi przelewu tak, że nie lada co mogło poruszyć w nim, dobre zresztą z natury, serce. Zakochał się w ludziach gotowych na wszystko i niepohamowanych. Imię jego zasłynęło wkrótce złowrogo. Mniejsze oddziały nieprzyjacielskie nie śmiały się wychylać z miast i obozów w stronach, w których straszliwy partyzant grasował. Ale i miejscowe obywatelstwo, zniszczone przez wojnę, bało się jego ludzi mało mniej niż nieprzyjaciół. Zwłaszcza gdzie oko Kmicica osobiście nie spoczywało nad nimi, gdzie komendę brali jego oficerowie: Kokosiński, Uhlik, Kulwiec, Zend, a szczególnie najdzikszy i najokrutniejszy, lubo z wysokiej krwi pochodzący, Ranicki - tam zawsze można było pytać: obrońcyli to czy napastnicy? Kmicic karał czasem i swoich ludzi, gdy mu nie pod humor co przyszło, bez miłosierdzia; ale częściej stawał po ich stronie nie dbając na prawa, na łzy i życie ludzkie.\nKompanionowie prócz Rekucia, na którym krew niewinna nie ciężyła, jeszcze podmawiali młodego wodza, by coraz bardziej cuglów swej bujnej naturze popuszczał.\nTeraz właśnie zabrał on swą hołotę z Upity, by ją do Kiejdan odesłać. Gdy się tedy zatrzymali przed dworem w Wodoktach, panna Aleksandra aż przeraziła się ujrzawszy ich przez okno, tak byli do hajdamaków podobni. Każdy inaczej zbrojny: jedni w hełmach pobranych na nieprzyjacielu, drudzy w czapkach kozackich, w kapuzach, niektórzy w wypłowiałych ferezjach, inni w kożuchach, z rusznicami, spisami, łukami i berdyszami, na chudych, poszerszeniałych koniach ubranych w rzędziki polskie, moskiewskie, tureckie. Uspokoiła się dopiero Oleńka, gdy pan Andrzej, hoży i wesoły jak zawsze, wpadł do izby i zaraz z niezmierną żywością do rąk jej przypadł. Ona zaś, choć poprzednio postanowiła przyjąć go z powagą i zimno, jednak nie mogła zapanować nad radością, którą jej sprawiło jego przybycie. Przy tym może i chytrość niewieścia grała w tym pewną rolę, bo trzeba było powiedzieć panu Andrzejowi o wypędzeniu za drzwi kompanii, więc chciała go sobie przebiegła dziewczyna najpierw zjednać. A zresztą, tak ją witał szczerze, z taką miłością, że resztki urazy stopniały jak śnieg przy płomieniu.\n"Miłuje mnie! nie masz wątpliwości!" - pomyślała.\n-Jużem się tak stęsknił, żem całą Upitę chciał spalić, byle do cię jak najprędzej lecieć. Niechże ich tam mróz ściśnie tych łyków!\n-Jam też była niespokojna, żeby tam do bitwy nie przyszło. Chwała Bogu, żeś waćpan przyjechał.\n-I! co za bitwa! Żołnierze poczęli trochę łyczków tarmosić...\n-Aleś to waćpan uspokoił?\n-Zaraz ci powiem wszystko, jak się zdarzyło, mój klejnocie, jeno sobie usiędę trochę, bom się strudził. Ej! ciepłoż tu, ej! miło w tych Wodoktach, jako właśnie w raju. Rad by człowiek po wiek siedział i w one śliczne oczy patrzył, i nigdy nie wyjeżdżał... Ale napić się czego ciepłego także by nie zawadziło, bo na dworze mróz okrutny.\n-Zaraz każę waćpanu wina z jajami zgrzać i sama przyniosę.\n-A dajże i moim wisielcom jaką baryłczynę gorzałki i każ ich do obory puścić, żeby się jeno od paru bydlęcego nieco rozgrzeli. Tołuby mają wiatrem podszyte i srodze pokostnieli.\n-Niczego im nie pożałuję, bo to waćpańscy żołnierze.\nTo rzekłszy uśmiechnęła się tak, aż Kmicicowi w oczach pojaśniało, i wysunęła się jak kotka cicho, by w czeladnej wszystko zarządzić.\nKmicic chodził po izbie i po czuprynie się głaskał, to wąsa młodego pokręcał namyślając się: jak jej opowiedzieć, co się w Upicie zdarzyło.\n-Trzeba szczerą prawdę wyznać - mruczał pod nosem - nie ma rady, choćby kompania mieli się śmiać, że mnie tu już na pasku wodzą...\nI znów chodził, i znów czuprynę na czoło nagarniał, wreszcie zniecierpliwił się, że dziewczyna długo nie wraca.\nTymczasem pacholik wniósł światło, pokłonił się w pas i wyszedł, a potem zaraz weszła wdzięczna gosposia niosąc sama w obu rękach błyszczącą cynową tacę, na niej garnuszek, z którego wychodziła wonna para zagrzanego węgrzyna, i pucharek rżnięty ze szkła, z herbem Kmiciców. Stary Billewicz dostał go w swoim czasie od ojca pana Andrzeja, gdy u niego w gościnie bawił.\nPan Andrzej, ujrzawszy gosposię, poskoczył ku niej.\n-Hej! - zawołał - rączyny obiedwie zajęte, nie wymkniesz mi się.\nI przechyli się przez tacę, a ona cofała swą jasną główkę bronioną tylko przez opar wychodzący z garnuszka.\n-Zdrajca! dajże waćpan spokój, bo upuszczę polewkę...\nAle on się groźby nie uląkł, po czym zakrzyknął:\n-Jak Bóg w niebie, od takich delicyj rozum może się pomieszać!\n-Waćpanu dawno już się pomieszał... Siadaj, siadaj!\nUsiadł posłusznie, ona zaś nalała mu polewki w pucharek.\n-Mówże teraz, jakeś to w Upicie winnych sądził?\n-W Upicie? Jako Salomon!\n-To i chwała Bogu!... Na sercu mi to, żeby wszyscy w okolicy mieli waćpana za statecznego i sprawiedliwego człowieka. Jakże to tedy było?\nKmicic pociągnął dobrze polewki, odetchnął i rzekł:\n-Muszę opowiadać od początku. Było tak: Upominali się łyczkowie z burmistrzem o asygnacje na prowianty od hetmana wielkiego albo od pana podskarbiego. "Waćpanowie (mówili żołnierzom) jesteście wolentarzami i eksakcji nie możecie czynić. Kwatery dajem z łaski, a prowianty damy wtedy, gdy się okaże, że nas zapłacą."\n-Mieli słuszność, czy nie mieli?\n-Słuszność wedle prawa mieli, ale żołnierze mieli szable, a po staremu, kto ma szablę, ten ma zawsze lepszą rację. Powiadają wtedy łyczkom: "Zaraz my tu na waszej skórze wypiszemy asygnacje!" I wnet stał się tumult. Burmistrz z łyczkami zatarasowali się w ulicy, a moi ich dobywali; nie obeszło się bez strzelaniny. Zapalili niebożęta żołnierze dla postrachu parę stodół, kilku też łyczków uspokoili...\n-Jak to uspokoili?\n-Kto weźmie szablą po łbie, to i spokojny jak trusia.\n-Dla Boga! toż to zabójstwo!\n-Właśniem na toż przyjechał. Żołnierze zaraz do mnie z narzekaniem i skargami na opresją, w jakiej żyją, że to ich niewinnie prześladują. "Brzuchy mamy puste - mówili - co nam czynić?" Kazałem burmistrzowi, by się stawił. Namyślał się długo, ale wreszcie przyszedł z trzema innymi. Kiedy to nie zaczną płakać: "Niechby już i asygnacji nie dawali - prawią - ale czemu biją, czemu miasto palą? Jeść i pić bylibyśmy dali za dobre słowo, ale oni chcieli słoniny, miodów, specjałów, a my sami, ubodzy ludzie, tego nie mamy. Prawem się będziemy bronić, a wasza mość przed sądem za swoich żołnierzy odpowiesz."\n-Bóg waćpana będzie błogosławił - zawołała Oleńka - jeśliś sprawiedliwość, jako się godzi, uczynił!\nTu pan Andrzej skrzywił się jak student, który ma się do winy przyznać, i czuprynę począł ręką na oczy nagarniać.\n-Mój królu! - zawołał wreszcie żałosnym głosem - mój klejnocie!... nie gniewaj się na mnie...\n-Cóżeś znów waćpan uczynił? - pytała niespokojnie Oleńka.\n-Kazałem dać po sto batożków burmistrzowi i radnym! - wyrecytował jednym tchem pan Andrzej.\nOleńka nie odrzekła nic, jeno ręce wsparła na kolanach, głowę spuściła na piersi i pogrążyła się w milczeniu.\n-Zetnij szyję! - wołał Kmicic - ale nie gniewaj się!... Jeszczem wszystkiego nie wyznał...\n-Jeszcze? - jęknęła panna.\n-Bo to oni potem posłali do Poniewieża o pomoc. Przyszło sto głupich pachołków z oficyjerami. Tych przepłoszyłem, a oficyjerów... na Boga, nie gniewaj się!... kazałem gołych pognać kończugami po śniegu, tak jakem raz panu Tumgratowi w Orszańskiem uczynił...\n-Waćpan nie masz wstydu i sumienia! - rzekła.\n-Prawdęli mówisz czy udajesz?\n-Prawdę mówię, że hajdamaki godny to uczynek, nie kawalera!... Prawdę mówię, bo mi reputacja waćpana na sercu leży, bo mi wstyd, żeś ledwie przyjechał, już cię całe obywatelstwo ma za gwałtownika i palcami ukazuje!...\n-Co mi tam wasze obywatelstwo! Dziesięciu chałup jeden pies strzeże i jeszcze niewiele ma roboty.\n-Ale nie masz infamii na tych chudopachołkach, nie masz hańby na niczyim imieniu. Nikogo tu sądy ścigać nie będą prócz waćpana!\n-Ej, niechże cię głowa o to nie boli. Każdy sobie pan w naszej Rzeczypospolitej, kto jeno ma szablę w garści i lada jaką partię zebrać potrafi. Co mi uczynią? kogo ja się tu boję?\n-Jeśli waćpan nikogo się nie boisz, to wiedz o tym, że ja się boję gniewu bożego... i łez ludzkich się boję, i krzywd! A hańbą z nikim dzielić się nie chcę; chociażem niewiasta słaba, przecie mi miła cześć imienia może więcej niż niejednemu, który się kawalerem powiada.\n-Na Boga! nie groźże mi rekuzą, bo mnie jeszcze nie znasz...\n-O, wierzę, że i mój dziad waćpana nie znał!\nOczy Kmicica poczęły skry sypać, ale i w niej się rozigrała krew billewiczowska.\n-Rzucaj się waćpan, zgrzytaj! - mówiła śmiało dalej - jać się nie ulęknę, chociażem sama, a waść masz całą chorągiew rozbójników pod sobą; niewinność moja mnie broni!... Myślisz, że nie wiem, iżeście w Lubiczu wizerunki postrzelali i że dziewczęta na rozpustę ciągacie?... Waść to mnie nie znasz, jeśli myślisz, że zmilczę pokornie. Chcę poczciwości od waćpana i tego wymagać żaden mi testament nie zabroni... Owszem, wola mojego dziada jest, żebym tylko poczciwego żoną była...\nKmicic widocznie zawstydził się tych sprawek lubickich, bo spuściwszy głowę spytał cichszym już głosem:\n-Kto ci o owym strzelaniu mówił?\n-Wszystka szlachta z okolicy o tym mówi.\n-Zapłacę ja tym szarakom, zdrajcom, za życzliwość! - odparł posępnie Kmicic. -Ale to stało się po pijanemu... w kompanii... jako że żołnierze pohamować się w ochocie nie umieją. A co do dziewcząt, to jam ich nie ciągał.\n-Wiem, że to owi bezwstydnicy, owi zbóje do wszystkiego waćpana podmawiają...\n-To nie zbóje, to moi oficyjerowie...\n-Jam tym waćpana oficyjerom kazała pójść precz z mego domu!\nOleńka spodziewała się wybuchu, tymczasem z największym zdziwieniem spostrzegła, że wiadomość o wypędzeniu kompanionów żadnego na Kmicicu nie uczyniła wrażenia, a nawet, przeciwnie, zdawała mu się humor poprawiać.\n-Kazałaś im pójść precz? - spytał.\n-A oni poszli?\n-Dalibóg, kawalerska w tobie fantazja! Okrutnie mi się to podoba, bo niebezpieczna rzecz z takimi ludźmi zadrzeć. Niejeden już ciężko za to zapłacił. Ale i oni znają mores przed Kmicicem!... Widzisz! wynieśli się pokornie jak barankowie - widzisz! a czemu? bo się mnie boją!\nTu pan Andrzej spojrzał chełpliwie na Oleńkę i wąsa począł podkręcać; ją zaś rozgniewała do reszty ta zmienność humoru i ta niewczesna chełpliwość, więc rzekła wyniośle i z naciskiem:\n-Waćpan musisz wybrać między mną i nimi, nie może inaczej być!\nKmicic zdawał się nie dostrzegać tej stanowczości, z jaką Oleńka mówiła, i odpowiedział niedbale, prawie wesoło:\n-A po co mnie wybierać, kiedy ja i ciebie mam, i ich mam! Waćpanna możesz sobie w Wodoktach czynić, coć się podoba; ale jeżeli moi kompanionowie żadnej tu krzywdy ani swawoli się nie dopuścili, to za cóż mam ich wyganiać? Waćpanna tego nie rozumiesz, co to jest służyć pod jedną chorągwią i wojnę razem odbywać... Żadne krewieństwo tak nie związuje jak wspólna służba. Wiedz o tym, że oni mało tysiąc razy ratowali mi życie, ja im takoż; a że teraz są bez dachu, że ich prawo ściga, to tym bardziej muszę im dać przytułek. Szlachta to przecie wszystko i familianci za wyjątkiem Zenda, któren jest niepewnego pochodzenia, ale takiego kawalkatora nie masz w całej Rzeczypospolitej. Prócz tego, gdybyś go waćpanna słyszała, jak zwierza i ptactwo wszelakie udaje, sama byś go polubiła.\nTu pan Andrzej rozśmiał się, jakby żaden gniew, żadne nieporozumienie nie miało nigdy miejsca między nimi, a ona aż załamała ręce widząc, jak z rąk jej się wymyka ta wichrowata natura. Wszystko to, co mówiła mu o opinii ludzkiej, o potrzebie statku, o niesławie, ześlizgiwało się po nim jak tępy grot po pancerzu. Nie rozbudzone sumienie tego żołnierza nie umiało odczuć jej oburzenia na każdą niesprawiedliwość, na każdą bezecną swawolę. Jakże tu do niego trafić, jak przemówić?\n-Niech się dzieje wola boża! - rzekła wreszcie. -Skoro się mnie waćpan wyrzekasz, to idźże swoją drogą! Bóg zostanie nad sierotą!\n-Ja się ciebie wyrzekam? - pytał Kmicic z największym zdumieniem.\n-Tak jest! jeśli nie słowy, to uczynkami; jeśli nie ty mnie, to ja ciebie... Bo nie pójdę za człowieka, na którym ciężą łzy ludzkie i krew ludzka, którego palcami wytykają, banitem, rozbójnikiem zowią i za zdrajcę mają!\n-Za jakiego zdrajcę?... Nie przywodźże mnie do szaleństwa, abym zaś czego nie uczynił, czego bym potem żałował. Niechże mnie piorun zaraz trzaśnie, niech mnie czarci dziś obłuszczą, jeślim ja zdrajca, ja, którym przy ojczyźnie wtedy stawał, kiedy wszyscy ręce opuścili!\n-Waćpan przy niej stajesz, a czynisz to, co i nieprzyjaciel, bo ją depcesz, bo ludzi w niej katujesz, bo na prawa boskie i ludzkie nie dbasz. Nie! choćby mi się i serce rozdarło, nie chcę cię mieć takiego, nie chcę!...\n-Nie gadaj mi o rekuzie, bo się wścieknę! Ratujcież mnie, anieli! Nie zechcesz mnie po dobrej woli, to cię i tak wezmę, choćby tu wszystka hołota z zaścianków, choćby sami Radziwiłłowie, sam król i wszyscy diabli rogami przystępu bronili, choćbym miał duszę czartu zaprzedać...\n-Nie wzywaj złych duchów, bo cię usłyszą! - zakrzyknęła Oleńka wyciągając przed siebie ręce.\n-Czego ode mnie chcesz?\nUmilkli oboje i nastała cisza. Słychać było tylko sapanie pana Andrzeja. Ostatnie słowa Oleńki przedarły jednak pancerz pokrywający jego sumienie. Czuł się upokorzony. Nie wiedział, co jej odrzec, jak się bronić. Potem począł chodzić szybkimi krokami po izbie; ona siedziała nieruchomie. Zawisła nad nimi niezgoda, rozjątrzenie i żal. Było im ze sobą ciężko, i to długie milczenie stawało im się coraz nieznośniejsze.\n-Bądź zdrowa! - rzekł nagle Kmicic.\n-Jedź waćpan i niech cię Bóg natchnie inaczej! - odrzekła Oleńka.\n-Pojadę! Gorzki mi był twój napitek, gorzki chleb! Żółcią i octem mnie tu napojono!\n-A waćpan to myślisz, żeś mnie słodyczą napoił? - odrzekła głosem, w którym drgały łzy.\nKmicic postąpił ku drzwiom, nagle zwrócił się i poskoczywszy ku niej, chwycił ją za obie ręce:\n-Na rany Chrystusa! czy ty chcesz, żebym trupem w drodze z konia spadł?\nWówczas Oleńka wybuchnęła płaczem; on objął ją i trzymał w ramionach całą dygocącą, powtarzając przez zaciśnięte zęby:\n-Bijże mnie, kto w Boga wierzy! bij, nie żałuj!\nNa koniec wybuchnął:\n-Nie płacz, Oleńka! Dla Boga, nie płacz! Com ci winien? Uczynię wszystko, co chcesz. Tamtych wyprawię... w Upicie załagodzę... będę żył inaczej... bo cię miłuję... Dla Boga! serce mi się rozpuknie... uczynię wszystko, jeno nie płacz... i miłuj mnie jeszcze...\nTak on ją uspokajał i pieścił; ona zaś wypłakawszy się rzekła:\n-Jedź już waćpan. Bóg zgodę między nami uczyni. Ja nie mam urazy jeno ból w sercu...\nKsiężyc wytoczył się już wysoko nad białe pola, gdy pan Andrzej ruszył z powrotem do Lubicza, a za nim pocłapali żołnierze rozciągnąwszy się wężem po szerokim gościńcu. Jechali nie przez Wołmontowicze, ale krótszą drogą, bo mróz popętał bagna i można było po nich przejeżdżać bezpiecznie.\nWachmistrz Soroka przybliżył się do pana Andrzeja.\n-Panie rotmistrzu - spytał - a gdzie nam stanąć w Lubiczu?\n-Ruszaj precz! - odpowiedział Kmicic.\nI jechał na przedzie nic do nikogo nie mówiąc. W sercu nurtował mu żal, chwilami gniew, a przede wszystkim złość na samego siebie. Pierwsza to była noc w jego życiu, w której czynił rachunek sumienia, i rachunek ten ciężył mu gorzej od najcięższego pancerza. Oto przyjechał w te strony z nadszarpniętą reputacją i cóż uczynił, aby ją poprawić? Pierwszego dnia pozwolił na strzelanie i rozpustę w Lubiczu i zmyślił, że do niej nie należał, bo należał; potem pozwalał każdego dnia. Dalej: żołnierze skrzywdzili mieszczan, a on tej krzywdy dopełnił. Gorzej! rzucił się na prezydium poniewieskie, pobił ludzi, puścił gołych oficerów na śniegi... Uczynią mu proces - przegra. Skażą go na utratę majątku, czci, może i gardła. A przecie nie będzie mógł, jak dawniej, zebrawszy partię zbrojnej hołoty drwić sobie z praw, bo zamierza się ożenić, osiąść w Wodoktach, służyć nie na własną rękę, ale w kompucie; tam prawo go znajdzie i dosięgnie. Prócz tego, choćby mu uszło bezkarnie, jest coś szpetnego w tych postępkach, jest coś niegodnego rycerza. Może swawola da się załagodzić, ale pamięć jej zostanie i w sercach ludzkich, i w jego własnym sumieniu, i w sercu Oleńki...\nTu, gdy wspomniał, że ona jednak nie odepchnęła go jeszcze, że wyjeżdżając czytał w jej oczach przebaczenie, wydała mu się tak dobrą jak anieli niebiescy. I ot! brała go ochota wrócić nie jutro, ale zaraz, wrócić co koń wyskoczy i paść jej do nóg, i prosić o zapomnienie, i całować te słodkie oczy, które łzami zrosiły dziś jego twarz.\nChciało mu się samemu ryknąć płaczem i czuł, że tak miłuje tę dziewczynę, jak nigdy w życiu nikogo nie miłował. "Na Pannę Najświętszą! - myślał w duszy - uczynię, co ona zechce; opatrzę kompanów suto i wyprawię na kraj świata, bo prawda jest, że oni mnie do złego podniecają."\nTu przyszło mu do głowy, że przybywszy do Lubicza zastanie ich najpewniej pijanych albo z dziewczętami i chwyciła go taka złość, że chciało mu się szablą uderzyć na kogokolwiek, choćby na tych żołnierzy, których prowadził, i siec ich bez miłosierdzia.\n-Dam ja im! - mruczał targając wąs - jeszcze mnie takim nie widzieli, jak zobaczą...\nTu zaczął konia z szaleństwa ostrogami bóść i za tręzlę targać i szarpać, aż rumak rozhukał się, a Soroka widząc to mruczał do żołnierzy:\n-Rotmistrz się zbiesił. Nie daj Bóg mu pod rękę wpaść...\nJakoż pan Andrzej biesił się rzeczywiście. Naokół był wielki spokój. Księżyc świecił pogodnie, niebo iskrzyło się tysiącami gwiazd, najmniejszy wiatr nie poruszał gałęzi na drzewach - jeno w sercu rycerza wrzała burza. Droga do Lubicza wydała mu się tak długa jak nigdy. Jakaś nie znana dotąd trwoga zaczęła nań nadlatywać z mroku, z głębin leśnych i z pól zalanych zielonawym światłem księżyca. Wreszcie zmęczenie ogarnęło pana Andrzeja, gdyż zresztą, co prawda, całą zeszłą noc spędził w Upicie na pijatyce i hulance. Ale chciał trud trudem zabić, otrząsnąć się z niepokoju szybką jazdą, zwrócił się więc do żołnierzy i zakomenderował:\nPomknął jak strzała, a za nim cały oddział. I w tych lasach, i na pustych polach lecieli jak ów orszak piekielnych rycerzy krzyżackich, o których lud powiada na Żmudzi, że czasami, wśród jasnych nocy miesięcznych, zjawiają się i pędzą przez powietrze zwiastując wojnę i klęski nadzwyczajne. Tętent leciał przed nimi i za nimi; z koni zaczęła para buchać i dopiero gdy śniegiem pokryte dachy lubickie ukazały się na zawrocie, zwolnili biegu.\nKołowrot zastali otwarty szeroko. Kmicica zdziwiło, że gdy podwórzec zaroił się ludźmi i końmi, nikt nie wyszedł zobaczyć ani spytać, co są za jedni. Spodziewał się zastać okna błyszczące od świateł, usłyszeć głos Uhlikowego czekanika, skrzypków, albo wesołe okrzyki biesiady; tymczasem w dwóch tylko oknach izby jadalnej migotało niepewne światełko, zresztą było ciemno, cicho, głucho. Wachmistrz Soroka zeskoczył pierwszy z konia, by podtrzymać strzemię rotmistrzowi.\n-Iść spać! - rzekł Kmicic. -Kto się zmieści w czeladnej, niech śpi w czeladnej, a inni w stajniach. Konie wstawić do obór, stodół i przynieść im siana z odryny.\n-Słucham! - odpowiedział wachmistrz.\nKmicic zlazł z konia. Drzwi od sieni były otwarte na rozcież, a sień wyziębiona.\n-Hej tam! jest tam kto? - wołał Kmicic.\nNikt się nie ozwał.\n-Hej tam! - powtórzył głośniej.\n-Popili się... - mruknął pan Andrzej.\nI ogarnęła go taka wściekłość, że począł zębami zgrzytać. Jadąc wstrząsał się z gniewu na myśl, że zastanie pijatykę i rozpustę, teraz ta cisza drażniła go jeszcze bardziej.\nWszedł do izby jadalnej. Na ogromnym stole palił się kaganek łojowy czerwonym, dymiącym światłem. Pęd powietrza, które wpadło z sieni, chwiał płomieniem tak, iż przez chwilę nie mógł pana Andrzej nic dojrzeć. Dopiero gdy migotanie uspokoiło się, dojrzał szereg postaci leżących równo pod ścianą.\n-Popili się na umor czy co? - mruknął niespokojnie.\nNastępnie zbliżył się niecierpliwie do pierwszej postaci z brzegu. Twarzy jej nie mógł widzieć, bo była pogrążona w cieniu, ale po białym skórzanym pasie i po białej pochwie na czekanik poznał pana Uhlika i począł go trącać bez ceremonii nogą.\n-Wstawajcie, tacy synowie! wstawajcie!...\nAle pan Uhlik leżał nieruchomy, z rękami opadłymi bezwładnie po bokach ciała, a za nim leżeli inni; żaden nie ziewnął, nie drgnął, nie przebudził się, nie mruknął. W tejże chwili pan Kmicic spostrzegł, że wszyscy leżą na wznak, w jednakowej pozycji, i jakieś straszne przeczucie chwyciło go za serce.\nPoskoczywszy do stołu porwał drżącą ręką kaganek i przysunął go ku twarzom leżących.\nWłosy powstały mu na głowie, tak straszny widok uderzył jego oczy... Uhlika wyłącznie mógł poznać po białym pasie, bo twarz i głowa przedstawiały jedną bezkształtną masę, krwawą, ohydną, bez oczu, nosa i ust - tylko wąsy ogromne sterczały z tej okropnej kałuży. Pan Kmicic świecił dalej... Drugi z kolei leżał Zend z wyszczerzonymi zębami i wyszłymi na wierzch oczyma, w których zeszkliło się przedśmiertne przerażenie. Trzeci z kolei, Ranicki, oczy miał przymknięte, a po całej twarzy cętki białe, krwawe i ciemne. Pan Kmicic świecił dalej... Czwarty leżał pan Kokosiński, najmilszy Kmicicowi ze wszystkich towarzyszów, bo dawny sąsiad bliski. Ten zdawał się spać spokojnie, jeno z boku, w szyi, widać mu było dużą ranę, zapewne sztychem zadaną. Piąty z kolei leżał olbrzymi pan Kulwiec-Hippocentaurus z żupanem podartym na piersiach i posiekaną gęstymi razami twarzą. Pan Kmicic przybliżył kaganek do każdej twarzy, a gdy wreszcie szóstemu, Rekuciowi, w oczy zaświecił, zdało mu się, że powieki nieszczęsnego zadrgały trochę od blasku.\nWięc postawił na ziemi kaganek i zaczął wstrząsać z lekka rannym.\n-Rekuć, Rekuć! - wołał - to ja, Kmicic!...\nZa powiekami poczęła drgać i twarz, oczy i usta otwierały się i zamykały na przemian.\n-To ja! - rzekł Kmicic.\nOczy Rekucia otwarły się na chwilę zupełnie - poznał twarz przyjaciela i jęknął z cicha:\n-Kto was pobił?! - krzyczał Kmicic chwytając się za włosy.\n-Bu-try-my... - ozwał się głos tak cichy, że ledwie dosłyszalny.\nPo czym Rekuć wyprężył się, zesztywniał, otwarte oczy stanęły mu w słup - i skonał.\nKmicic poszedł w milczeniu do stołu, postawił na nim kaganek - sam siadł na krześle i począł rękoma wodzić po twarzy jak człowiek, który, ze snu się zbudziwszy, sam nie wie, czy już się rozbudził, czy widzi jeszcze senne obrazy przed oczyma.\nNastępnie znów spojrzał na leżące w mroku ciała. Zimny pot wystąpił mu na czoło, włosy zjeżyły się na głowie i nagle krzyknął tak strasznie, że aż szyby zadrgały w oknach:\n-Bywaj, kto żyw! bywaj!\nŻołnierze, którzy roztasowywali się w czeladnej, posłyszeli ów krzyk i pędem wpadli do izby. Kmicic ukazał im ręką na leżące pod ścianą trupy.\n-Pobici! pobici! - powtarzał chrapliwym głosem.\nOni rzucili się patrzyć; niektórzy nadbiegli z łuczywem i poczęli w oczy świecić nieboszczykom. Po pierwszej chwili zdumienia wszczął się gwar i zamieszanie. Przylecieli i ci, którzy już się byli pokładli w stajniach i oborach. Dom cały zajaśniał światłem, zaroił się ludźmi, a wśród tego zamętu, nawoływań, pytań jedni tylko pobici leżeli pod ścianą równo i cicho, obojętni na wszystko i - przeciw swej naturze - spokojni. Dusze z nich wyszły, a ciał nie mogły rozbudzić ani surmy do bitwy, ani brzęk kielichów do uczty.\nTymczasem w gwarze żołnierskim coraz bardziej przemagały okrzyki groźby i wściekłości. Kmicic, który dotąd był jakby nieprzytomny, zerwał się nagle i zakrzyknął:\nRuszyło się, co żyło, ku drzwiom. Nie upłynęło i pół godziny, już stu przeszło jeźdźców leciało na złamanie karku po szerokiej, śnieżnej drodze, a na ich czele leciał pan Andrzej, jakby go zły duch opętał, bez czapki, z gołą szablą w ręku. W ciszy nocnej rozlegały się dzikie okrzyki:\nKsiężyc dosięgnął właśnie najwyższej wysokości w swej drodze niebieskiej, gdy nagle blask jego począł się mieszać i zlewać z różowym światłem wychodzącym jakby spod ziemi; stopniowo niebo czerwieniało coraz bardziej, rzekłbyś, od zorzy wstającej, aż wreszcie krwawa czerwona łuna oblała całą okolicę. Jedno morze ognia szalało nad olbrzymim zaściankiem Butrymów, a dziki żołnierz Kmicicowy, wśród dymu, pożogi i skier buchających słupami do góry, mordował w pień przerażoną i oślepłą z trwogi ludność...\nZerwali się ze snu mieszkańcy pobliskich zaścianków. Większe i mniejsze gromady Gościewiczów Dymnych, Stakjanów, Gasztowtów i Domaszewiczów zbierały się na drogach, przed domami, i poglądając w stronę pożaru podawały sobie z ust do ust trwożliwe wieści: "Chyba nieprzyjaciel wtargnął i pali Butrymów... To niezwyczajny pożar!"\nHuk rusznic dochodzący od czasu do czasu z oddali potwierdzał te przypuszczenia.\n-Pójdźmy na pomoc! - wołali śmielsi - nie dajmy braciom ginąć...\nA gdy tak mówili starsi, już młodsi, którzy dla omłotów zimowych nie poszli do Rosień, siadali na koń. W Krakinowie i w Upicie poczęto bić w dzwony po kościołach.\nW Wodoktach ciche pukanie do drzwi zbudziło pannę Aleksandrę.\n-Oleńko! wstawaj! - wołała panna Franciszka Kulwiecówna.\n-Niech ciotuchna wejdzie! - Co tam się dzieje?\n-Wołmontowicze się palą!\n-W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego!\n-Strzały aż tu słychać, tam bitwa! Boże, zmiłuj się nad nami!\nOleńka krzyknęła strasznie, po czym wyskoczyła z łóżka i poczęła spiesznie szaty narzucać. Ciało jej dygotało jak we febrze. Ona jedna domyśliła się od razu, co to za nieprzyjaciel napadł nieszczęsnych Butrymów.\nPo chwili wpadły rozbudzone niewiasty z całego domu z płaczem i szlochaniem. Oleńka rzuciła się na kolana przed obrazem, one poszły za jej przykładem i wszystkie poczęły odmawiać głośno litanię za konających.\nByły zaledwie w połowie, gdy gwałtowne kołatanie wstrząsnęło drzwiami od sieni. Niewiasty zerwały się na równe nogi, okrzyk trwogi wyrwał się im z piersi:\n-Nie otwierać! nie otwierać!\nKołatanie ozwało się z podwójną siłą, rzekłbyś: drzwi wyskoczą z zawias. Tymczasem między zgromadzone niewiasty wpadł pacholik Kostek.\n-Panieńka! - wołał - jakiś człek stuka; otwierać czy nie?\nPachołek skoczył, ona zaś chwyciwszy świecę przeszła do izby jadalnej, za nią panna Franciszka i wszystkie prządki.\nZaledwie zdołała postawić świecę na stole, gdy w sieni dał się słyszeć szczęk żelaznej zawory, skrzypienie otwieranych drzwi i przed oczyma niewiast ukazał się pan Kmicic, straszny, czarny od dymu, krwawy, zadyszany i z obłąkaniem w oczach.\n-Koń mi pod lasem padł! - krzyknął - ścigają mnie!...\n-Waść spaliłeś Wołmontowicze?\nChciał coś dalej mówić, gdy wtem od strony drogi i lasu doszedł odgłos okrzyków i tętent koni, który zbliżał się z nadzwyczajną szybkością.\n-Diabli po mą duszę!... dobrze! - krzyknął jakby w gorączce Kmicic.\nPanna Aleksandra w tejże chwili zwróciła się do prządek:\n-Jeśli będą pytać, powiedzieć, że nie masz tu nikogo, a teraz do czeladnej i ze światłem tu przyjść!...\n-Waść tam! - rzekła ukazując na przyległą izbę.\nI prawie przemocą wepchnąwszy go przez otwarte drzwi, zamknęła je natychmiast.\nTymczasem zbrojni ludzie zapełnili podwórzec i w mgnieniu oka Butrymi, Gościewicze, Domaszewicze i inni wpadli do domu. Ujrzawszy pannę wstrzymali się w izbie jadalnej - ona zaś stojąc ze świecą w ręku zamykała sobą drogę do dalszych drzwi.\n-Ludzie! co się dzieje? czego tu chcecie? - pytała nie mrużąc oczu przed groźnymi spojrzeniami i złowrogim blaskiem gołych szabel.\n-Kmicic spalił Wołmontowicze! - krzyknęła chórem szlachta. -Pomordował mężów, niewiasty, dzieci! Kmicic to uczynił!...\n-My ludzi jego wybili! - rozległ się głos Butryma Józwy - a teraz jego głowy chcemy!...\n-Jego głowy! krwi! rozsiekać zbójcę!\n-Gońcie go! - zawołała panna. -Czegoż tu stoicie? gońcie!\n-Zali nie tu się schronił? My konia pod lasem znaleźli...\n-Nie tu! Dom był zawarty! Szukajcie w stajniach i oborach.\n-W las uszedł! - zawołał jakiś szlachcic. -Hejże, panowie bracia!\n-Milczeć! - huknął potężnym głosem Józwa Butrym. Po czym zbliżył się do panny.\n-Panno! - rzekł. -Nie ukrywaj go!... To człek przeklęty!\nOleńka podniosła obie ręce nad głowę.\n-Przeklinam go wraz z wami!...\n-Amen! - krzyknęła szlachta. -Do zabudowań i w las! Odnajdziem go! Hajże na zbója!\nSzczęk szabel i stąpanie rozległy się na nowo. Szlachta wypadła przed ganek i siadała co prędzej na koń. Część jej szukała jeszcze czas jakiś w zabudowaniach, w stajniach, oborach, w odrynie - potem głosy poczęły się oddalać w stronę lasu.\nPanna Aleksandra nasłuchiwała, dopóki zupełnie nie znikły, po czym zapukała gorączkowo do drzwi komnaty, w której ukryła pana Andrzeja.\n-Nie ma już nikogo! wychodź waść!\nPan Kmicic wytoczył się z izby jak pijany.\n-Oleńka!... - zaczął.\nOna wstrząsnęła rozpuszczonymi włosami, które pokrywały niby płaszczem jej plecy.\n-Nie chcę cię widzieć, znać! Bierz konia i uchodź stad!...\n-Oleńka! - jęknął. Kmicic wyciągnął ręce.\n-Krew na waćpana ręku jako na Kainowym! - krzyknęła odskakując jakby na widok węża. -Precz, na wieki!...


II. Metodologia budowy strategii rozwoju miasta Ciechocinka 3\nPobieranie 460.34 Kb.\nRozmiar 460.34 Kb.\nI. Wstęp do strategii rozwoju miasta Ciechocinka 2\nMyślenie lateralne 7\nWizualizacja metajęzyka, 7\nMapy myślowe porządkujące informacje we wzorce, 7\nNPL (programowanie neurolingwistyczne) 7\nCoRT (Cognitive Research Trust), 7\nIII. Schematyczne podsumowanie strategii rozwoju\nmiasta Ciechocinka 8\nIV. Analiza strategiczna SWOT 9\nZespół ds. rozwoju gospodarczego 10\nZespół ds. rozwoju społecznego 13\nZespół ds. infrastruktury technicznej 16\nZespół Programowy ds. strategii rozwoju 18\nV. Analiza marketingowa 26\nPamiętaj o PULSie 28\nVI. Wyznaczanie wizji miasta 33\nVI. Cele główne strategii i priorytetowe zadania 37\nVII. Harmonogram realizacji celów i budżet 39\nVIII. Rekomendacje do strategii powiatowej i wojewódzkiej 41\nVIII. Monitoring 43\nIX. Zakończenie 45\nI. Wstęp do strategii rozwoju miasta Ciechocinka\nPoczątek XXI w. wyznaczają nasilające się trendy globalizacyjne, którym towarzyszą dyskusje nad dalszym rozwojem i kształtem przyszłej gospodarki światowej. Społeczeństwa europejskie zadają sobie pytanie, jaki będzie dalszy kierunek rozwoju ich państw i jakie szanse i niebezpieczeństwa są z nim związane. Potrzeba wytyczenia kierunków rozwoju, które pozwolą na utrzymanie się w grupie krajów wysokorozwiniętych, jest silnie widoczna również w Polsce. Społeczności lokalne, a wśród nich mieszkańcy Ciechocinka, poszukują sposobów zapewnienia dobrobytu dla obecnego i przyszłych pokoleń, poszukują strategicznych kierunków, którymi mogłyby podążać, aż do osiągnięcia wybranych celów.\nDyskusje nad wytyczeniem strategii rozwoju dla miasta Ciechocinka prowadzone były już od 2000 r. Jednakże faktyczne prace nad strategią rozwoju miasta Ciechocinka rozpoczęto podczas Forum Rady Programowej ds. Strategii, którego posiedzenie miało miejsce w pierwszych dniach października 2001 r. Społeczność lokalna potrafiła świetnie zdefiniować pojęcie strategii rozwoju w trakcie żywej wymiany poglądów, podczas której pojawiło się wiele celnych określeń strategii rozwoju, która przez społeczność lokalną rozumiana była z jednej strony jako określenie obrazu przyszłości, obszarów rozwoju, drogi rozwoju, priorytetów rozwoju, z drugiej zaś jako możliwość diagnozowania miasta i otoczenia, zidentyfikowania mocnych i słabych stron, misji i wizji, harmonogramu realizacji i sposobów realizacji celów. Podczas Forum postawiono także inne równie ważne pytanie, a mianowicie czemu ma służyć strategia rozwoju lokalnego. Wiele wypowiedzi uczestników Forum pozwala stwierdzić, że prezentowana dalej strategia ma na celu przede wszystkim uzgodnienie celów rozwojowych miasta oraz kierunków działania Rady Miasta i Zarządu przy efektywnym wykorzystaniu dostępnych zasobów i aktywnym społecznym zaangażowaniu. Kolejnym ważnym zadaniem strategii jest jej potencjalny efekt marketingowy, w zakresie promocji samego miasta oraz poszczególnych projektów rozwojowych.\nCechą strategii rozwoju lokalnego jest zwykle skupianie uwagi na działaniach gospodarczych. Jednak strategia rozwoju Ciechocinka wyznacza rolę samorządu w promowaniu rozwoju gospodarczego jako środek do uzyskania poprawy standardu życia mieszkańców Ciechocinka.\nII. Metodologia budowy strategii rozwoju miasta Ciechocinka\n1. Opracowanie Strategii opierało się na metodyce budowy strategii rozwoju jednostek samorządowych zalecanej przez Unię Europejską. Zastosowano zasady programowania, partnerstwa i konsensusu społecznego, zrównoważonego rozwoju, zgodnie z Agendą 21 oraz zasadą optymalnej alokacji środków w oparciu o analizę i kryteria doboru. Przygotowano zgodnie z wymaganiami proceduralnymi i merytorycznymi obowiązującymi w Polsce i Unii Europejskiej [Council Regulation (EC) No 1260/1999 of 21 June 1999; Council Regulation (EC) No 622/98 of 16 March 1998; Council Regulation (EC) No 1260/1999 of 21 June 1999; Council Regulation (EC) No 1266/1999 of 21 June 1999; Council Regulation (EC) No 1267/1999 of 21 June 1999; Council Regulation (EC) No 1268/1999 of 21 June 1999].\nPrzy opracowaniu strategii, uwzględnione zostaną zapisy następujących dokumentów:\nUstawa o Wspieraniu Rozwoju Regionalnego;\nRozporządzenia KE 1266/1999 dot. programowania w ramach Funduszy Strukturalnych\n„Narodowy Program Przygotowania do Członkostwa 2000”\n„Narodowy Plan Rozwoju”\nProgram operacyjny dla PHARE 2000\nNarodowy Program Zwalczania Bezrobocia i Aktywizacji Zatrudnienia\nStrategia rozwoju Województwa Kujawsko-Pomorskiego,\nProgram Operacyjny Województwa Kujawsko-Pomorskiego,\nZintegrowany Program Wojewódzki na lata 2001-2003.\nStrategia rozwoju Powiatu Aleksandrowa Kujawskiego (w opracowaniu),\n3. Strategia została zrealizowana w formie zajęć seminaryjnych i warsztatowych, zgodnie z przyjętą Metodą Aktywnego Planowania Strategicznego.\nuspołecznienie procesu budowania strategii rozwoju\nPracami nad strategią kierował Konwent składający się z Przewodniczącego Rady, Zarządu i Przewodniczących Komisji Rady Miasta.\nW pracach uczestniczyli zaproszeni przez Zarząd Miasta lokalni liderzy\ni przedstawiciele wszystkich środowisk Ciechocinka. Po dyskusji na Forum Rady Programowej ds. Strategii powołano trzy Zespoły Robocze, w których za pomocą techniki SWOT zidentyfikowano kluczowe problemy rozwojowe miasta.\nRada Programowa ds. Strategii\nZespół ds. infrastruktury technicznej\nZespół ds. rozwoju społecznego\n6. W procesie budowy strategii przyjęto następujące kroki planowania strategicznego:\nAnaliza marketingowa sektora uzdrowiskowego\nUstalenie wizji i misji Ciechocinka\nOkreślenie zadań priorytetowych na podstawie Diagnozy;\nWyznaczenie celów głównych /SMART/\nWybór optymalnej strategii.\nPrzyjęcie zasad monitoringu\nW analizie strategicznej dominowało podejście systemowe. Zdefiniowano organizację miejską oraz otoczenie. Położono nacisk w analizie na funkcję uzdrowiskową realizowaną przez miasto.\nW analizie strategicznej wykorzystano technikę SWOT, gdzie zidentyfikowano\ni zwagowano czynniki rozwojowe. Określono silne i słabe strony miasta oraz szanse\ni zagrożenia przychodzące z otoczenia w aspekcie czynników PEST (politycznych, ekonomicznych, społecznych i technologicznych). Pokazano stan obecny organizacji miejskiej oraz prognozowano zjawiska mogące mieć wpływ na rozwój miasta Ciechocinka.\nAnaliza marketingowa sektora uzdrowiskowego objęła takie elementy jak: megaprodukt miejski, konsumenci, konkurenci.\nDla określania celów przyjęto schemat SMART, gdzie cele zostały scharakteryzowane jako ściśle określone, mierzalne, uzgodnione, realistyczne i aktualne.\nZespół Programowy ds. Strategii przyjął myślenie o strategii rozwoju jako o:\nprogramie zakładającym harmonijny i zrównoważony rozwój działalności gospodarczej, wysoki poziom zatrudnienia, zasadę równości szans oraz wysoki poziom ochrony i poprawy stanu środowiska;\nrealizacji długookresowych celów za pomocą ustalonych środków i przy wykorzystaniu posiadanych zasobów;\nzwycięskiej walki konkurencyjnej o lokalizację inwestycji;\nsztuce opanowania swojego losu;\nraczej dokonywania wyborów niż poddawania się;\ndokumencie, w którym ogniskuje się pomysł na ekspansję gminy wokół pewnych zasobów materialnych, ludzi, tradycji i dorobku kulturowego;\nkoncepcji, w której znajdujemy odpowiedź wobec fundamentalnych zmian społeczno - ekonomicznych otoczenia;\nspójnym dążeniu programowym, a nie zbiorze życzeń.\n12. Budując strategię uznano następujące procesy w otoczeniu za najważniejsze:\nszybkie zmiany gospodarcze;\nprocesy przekształceniowe w dominującym w otoczeniu sektora uzdrowiskowego,\nrozwój nowych technologii;\nspadek zatrudnienia w przemyśle;\nrestrukturyzację sektora uzdrowiskowego.\n13. W strategii uwzględniono zasady polityki regionalnej, takie jak:\nobniżona konkurencyjność polskiej gospodarki;\nszansa skorzystania z instrumentów przedakcesyjnych UE;\nmożliwość skorzystania od roku 2004 lub 2005 z funduszy strukturalnych UE;\nzasada subsydiarności (decentralizacja);\nkoncentracja regionalnego kapitału na rozwój gospodarczo-społeczny;\nzasada montażu finansowego (łączenia środków);\nzasada spójności społeczno-gospodarczej;\n14. Przyjęto, że wypracowanie strategii rozwoju pozwoli na:\nuzyskanie szerokiego poparcia ze strony wszystkich mieszkańców dla realizacji Strategii rozwoju Ciechocinka;\no zebrane doświadczenia;\nosiągnięcie pełnego zintegrowania wszystkich planów działania;\nciągłe monitorowanie i ewaluację planów strategicznych w cyklu rocznym.\n15. W pracach nad strategią kierowano się polityką zrównoważonego rozwoju regionalnego UE, w takich aspektach jak:\nochrona walorów środowiska naturalnego;\nzachowanie możliwości odtwarzania się zasobów naturalnych;\nracjonalne użytkowania zasobów nieodnawialnych;\nzachowania różnorodności biologicznej;\nprzeciwdziałanie izolacji regionów peryferyjnych;\nzachowanie niekonwencjonalnych walorów wsi;\nstworzenie równych szans rozwoju dla wszystkich mieszkańców;\nzapewnienie obywatelom bezpieczeństwa ekologicznego.\n16. Jako najważniejsze przyjęto następujące zasady UE udzielania wsparcia finansowego na realizację inicjatyw lokalnych:\npartnerstwa i solidarności społeczności lokalnej;\nilościowo wymiernych efektów;\nłączenia inwestycji technicznych z inwestycjami w szkolenie ludzi;\nwdrażania przyjętych celów zgodnie z normami i przepisami dotyczącymi ochrony środowiska naturalnego;\nkoordynacji sił i środków oraz montażu finansowego;\nuzupełniania środków finansowych przez UE;\nwysokiego priorytetu dla monitorowania i ewaluacji.\n17. Zasadę planowania i programowania opisano następująco\n(art. 9 rozporządzenia Rady WE 1260/1999):\nProgramowanie: oznacza proces organizowania, podejmowania decyzji\ni finansowania, prowadzony w kilku etapach w celu wdrażania na bazie wieloletniej wspólnych działań dla osiągnięcia założonych celów;\nPlanowanie: oznacza przygotowaną analizę sytuacji w świetle założonych celów, jak również potrzeb priorytetowych służących osiąganiu tych celów, wraz z przeznaczonymi na ich realizację środkami finansowymi;\n18. Zasada partnerstwa rozumiana jako (rozp. WE 1260/99):\nPartnerstwo czyli konsultacje, winny być prowadzone przy pełnej zgodności\nz odpowiednimi kompetencjami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi każdego z partnerów. Przy wyznaczaniu partnerstwa na poziomie krajowym, regionalnym czy lokalnym winno się stworzyć szerokie zrzeszenie wszystkich istotnych podmiotów, biorąc pod uwagę zrównoważony rozwój poprzez integrację wymogów ochrony środowiska z jego poprawą. Wszystkie wyznaczone strony, zwane dalej „partnerami”, winny być partnerami dążącymi do wspólnego celu. Partnerstwo winno obejmować przygotowanie, finansowanie, monitorowanie\ni ocenę działania w określonym celu;\n19. Taktyka komunikacji\nW trakcie realizacji strategii zespół ekspertów NJM Polska wspólnie z Zespołem Programowym ds. Strategii wypracował taktykę komunikacji niezbędną do uzyskania efektu konsensusu społecznego dla opracowywanego dokumentu strategicznego. Taktyka komunikacji opiera się o następujące założenia:\nopracowanie i uzgodnienie taktyki przez wszystkich uczestników procesu planowania,\nspotkania informacyjne z udziałem wszystkich zainteresowanych,\nprzekaz informacyjny z wykorzystaniem wszystkich możliwych technik: media, prasa oraz informacje na witrynie internetowej miasta,\ninformowanie tak szybko jak to jest możliwe,\nPodczas warsztatów strategicznych jako podstawową technikę heurystyczną zastosowano „burzę mózgów”.\nUczestnictwo w warsztatach menedżerów i specjalistów umożliwiło zastosowanie techniki delfickiej w budowaniu tez roboczych. Dyskusja z elementami planowania scenariuszowego pozwalała na diagnozowanie obecnej sytuacji miasta oraz na prognozowanie otoczenia. Dalsza weryfikacja postawionych tez powinna być kontynuowana metodami naukowymi.\nStosowano również elementy takich technik heurystycznych jak:\nMapy myślowe porządkujące informacje we wzorce,\nNPL (programowanie neurolingwistyczne)\nCoRT (Cognitive Research Trust),


Agencia ELE 2. Nueva edicion A2 - Księgarnia internetowa - naukowa, językowa i ogólna księgarnia |profit24.pl\n101.66 PLN Cena Profit24: 101,66 zł\njęzyk hiszpański podręczniki językowe podręczniki do nauki języków\n89.54Zespół autorów tworzą profesorowie instytutów Cervantes, EOI i prestiżowych uczelni. Metoda przedstawia podejście zorientowane na działanie, zgodnie z zaleceniami CEFR. Zawiera licencję cyfrową.\nSkłada się z 10 rozdziałów z następującymi sekcjami:\nUwagi: Prezentacja nowej zawartości. Zawiera próbki językowe (w formie komiksów);\nPraktyka: Działania na rzecz zrozumienia i praktyki gramatyki oraz różne umiejętności komunikacyjne: zrozumienie, ekspresja i interakcja;\nRozszerzenie: Działania, z którymi pracuje element kulturowy i rozwój strategii uczenia się.\nNa końcu książki znajdują się sekcje Gramatyka i komunikacja.\nOpublikowano wszystkie transkrypcje ustnych dokumentów pod adresem: https://www.libreriacentral.com/Agencia-ELE-2-Libro-clase-9788497789554.\nCena Profit24: 29,56 zł Cena katalogowa: 37,91 zł\nCena Profit24: 24,58 zł Cena katalogowa: 31,00 zł\nCena Profit24: 24,24 zł Cena katalogowa: 42,90 zł\nCena Profit24: 42,64 zł Cena katalogowa: 51,04 zł\nCena Profit24: 33,19 zł Cena katalogowa: 39,50 zł


Kiedy zacząć szkolenie psa? - Humpday news\n1 grudnia 2014 Wioletta SokołowskaCiekawepsy, szkolenie psówMożliwość komentowania Kiedy zacząć szkolenie psa? została wyłączona\nTen mały włochaty szczeniaczek którego przyniosłeś do domu bardzo szybko rośnie i bardzo szybko się uczy – dlatego szkolenie szczeniaka warto rozpoczynać od pierwszych dni pobytu szczeniaka w nowym domu.\nMałego 8 czy 10 tygodniowego szczeniaka możesz już uczyć zasad panujących w domu. Musisz psa nauczyć, że należy się załatwiać poza domem. Musisz też psa nauczyć w jaki sposób może się bawić z nami ludźmi, co mu wolno a czego nie wolno robić. Socjalizacja szczeniąt to kolejna rzecz która wchodzi w skład szkolenia młodego psa a która bardzo często jest pomijana przez nowych opiekunów psa. W trakcie socjalizacji psa zapoznajemy psa z nowymi dla niego przedmiotami, zapachami i dźwiękami. Kontrolujemy te sytuacje gdy pies poznaje coś nowego, nie chcemy aby pies się przestraszył tylko żeby miał pozytywne skojarzenia z różnymi nowymi dla niego rzeczami. Takie szkolenie nastawione na socjalizację sprawia, że pies wyrasta na osobnika zrównoważonego psychicznie i pewnego siebie. Bez socjalizacji pies wyrasta na psa zalęknionego lub agresywnego.\nJak szkolić szczeniaka?\nMłodego psa oczywiście traktujemy bardziej ulgowo niż psa dorosłego. Szczeniak nie potrafi się skupić na jednej rzeczy przez dłuższą chwilę – to normalne i nie ma się co temu dziwić. Jednak taki mały pies potrafi się sporo nauczyć, gdy zaczniesz go szkolić w odpowiedni sposób. Myślę, że 10tygodniowego szczeniaka w kilka dni nauczyć komendy ‘siad’ i ‘leżeć’ – to dwie podstawowe komendy, które szczeniaki szybko pojmują. Komendy te są bardzo przydatne w życiu z psem, dlatego nie ma co czekać na to aż pies urośnie i będzie ważył 40kg.\nNajlepsza metoda szkolenia szczeniaka to pozytywne szkolenie psów.\nPozytywne szkolenie psów to metoda szkolenia psów oparta o nagradzanie dobrych zachowań psa – nie dajemy psu kary za złe zachowanie, tylko naprowadzamy psa na dobre zachowania albo wyłapujemy samoistne dobre zachowanie psa i nagradzamy psa smakołykiem lub chwilą zabawy jego ulubioną zabawką. Stosując metody pozytywnego szkolenia psów możemy zacząć szkolić szczeniaka gdy ma 3miesiące życia. Niektórzy odradzają wczesne szkolenie psa i zalecają aby ze szkoleniem czekać aż pies będzie miał 6miesięcy – jest to starodawny przesąd w który nie warto wierzyć. Dawniej gdy szkolenie psów polegało tylko na szarpaniu psa za pomocą kolczatki wtedy czekano na to aby pies miał 6miesięcy zanim pójdzie na szkolenie. Teraz gdy znamy metody pozytywnego szkolenia psów możemy rozpocząć szkolenie szczeniaka w wieku 2 lub 3 miesięcy życia.\nO pozytywne szkolenie psów pytaj w szkołach szkolenia psów w Twojej okolicy.


Program grantowy „Wedel od Serca” dla mieszkańców Pragi-Południe - Wedel.pl - Czas na przyjemność\nKontynuując tradycję zaangażowania lokalnego jednego z naszych założycieli - Jana Wedla, zapraszamy organizacje pozarządowe do udziału w konkursie grantowym „Wedel od Serca” pod Honorowym Patronatem Burmistrza Pragi-Południe. Do wygrania są dotacje, których łączna pula to 50.000 zł. Projekty można zgłaszać do 25 lipca.\nKonkurs „Wedel od Serca” to sprawdzona formuła, którą od 14 lat z sukcesem realizowaliśmy wewnętrznie, angażując załogę do wspólnych działań dobroczynnych. W roku 170-tych urodzin po raz pierwszy do zgłaszania inicjatyw zapraszamy nie tylko pracowników Wedla, ale także lokalne fundacje i stowarzyszenia. Działania powinny być skierowane do mieszkańców Pragi-Południe, gdzie od lat 30. XX wieku mieści się siedziba firmy.\nNajobszerniejszym filarem przyjętej rok temu strategii społecznej odpowiedzialności Wedla są „Ludzie”, rozumiani nie tylko jako pracownicy, ale również lokalna społeczność. Budujemy długofalowe partnerstwa z warszawskimi i praskimi organizacjami, wspierając ważne społecznie działania. Od 20 lat współpracujemy ze Stowarzyszeniem „Serduszko dla Dzieci”, które prowadzi różnorodne akcje w obszarze edukacji dzieci i młodzieży. Włączyliśmy się rewitalizację Ogrodów Polsko-Niemieckich w Parku Skaryszewskim, a także jesteśmy partnerem organizowanego tam co roku Biegu Wedla. Nasz jubileusz chcemy świętować z mieszkańcami Pragi-Południe we wspólnych działaniach. Liczymy, że będzie to dobra okazja, by poznać nowe warszawskie organizacje i zrealizować wspólnie ciekawe projekty.\nDo konkursu „Wedel od Serca” mogą zgłaszać się fundacje i stowarzyszenia, które przygotują projekt skierowany do mieszkańców Pragi-Południe. Chętne organizacje powinny przygotować opis swojego pomysłu na specjalnym formularzu i przesłać go mailowo na adres: csr@wedel.pl. W zgłoszeniu należy wskazać m.in. cel i zakres projektu, termin oraz zakładany budżet.\nZgłoszone inicjatywy oceni wewnętrzna komisja, złożona z przedstawicieli naszej firmy. Najważniejszym kryterium oceny projektów jest celna diagnoza problemów i potrzeb lokalnych społeczności. Projekty mogą dotyczyć obszarów takich jak: ekologia, edukacja, pomoc społeczna, kultura i sport.\nŁączna pula grantów przeznaczonych dla organizacji wynosi 50 000 zł. Jeden podmiot może otrzymać maksymalnie 10 000 zł. Zaplanowane działania powinny być zrealizowane do końca roku.\nOgłoszenie wyników jubileuszowej edycji akcji „Wedel od Serca” zaplanowano na 10 sierpnia. Regulamin i formularz konkursowy dostępne są poniżej.


Perfumeria w wielokątach\n- DesignAlive Perfumeria w wielokątach\nPerfumeria Frivole Prestige we Wrocławiu. fot. Materiały prasowe\n28 sierpnia 2012 | Miejsca\nZłoty wielokąt pośrodku, ustronna strefa zapachów, strefy czarna oraz biała – to wszystko w nowej perfumerii Frivole Prestige, otwartej przed kilkoma tygodniami we Wrocławiu.\nPerfumeria “zadomowiła” się w Sky Tower, niedawno otwartym wieżowcu w centrum stolicy Dolnego Śląska. Na 240 m kw. są prezentowane nie tylko kosmetyki ale także części usługowe. Sklep we Wrocławiu ma stać się “flagowym” obiektem Frivole.\nMarka zajmująca się głównie sprzedażą outletową w wystroju swoich wnętrz stawia na monochromatyczną kolorystykę, w której dominuje barwa przewodnia. W przestrzeń sklepów są dodatkowo wpisane konstrukcje przypominające wielokąty. Wnętrze podzielono na dwie strefy: czarną, zlokalizowaną wzdłuż pasażu oraz białą, w zlokalizowaną w głębi. Pierwsza nich jest niska, druga wysoka. Każda z nich odpowiada na rodzaj oferowanego w nich asortymentu.\nZa projekt Frivole Prestige była odpowiedzialna grupa Theza Architekci. – Motywem przewodnim perfumerii jest widoczna w całym wnętrzu wielokątna, złota struktura. Bryła jest dwustronna: od zewnątrz złota, od środka biała. Jej wnętrze kryje pomieszczenia salonu kosmetycznego (manicure, masaż ) oraz pomieszczenia zaplecza. W części kosmetycznej struktura jest samonośną trójwymiarową konstrukcja, mocowaną jedynie do posadzki i ściany – informuje Ludwik Kaizerbrecht z Theza Architekci.\nW trójwymiarowej bryle zastosowano perforację, dzięki niej można zobaczyć, co dzieje się w środku. Z kolei lady kasowe, strefy makijażu czy strefy tematyczne podkreślono wiszącymi bądź wpuszczonymi złotymi kasetonami świetlnymi.


Jerzy Stuhr w Poznaniu – Lepszy Poznań – informacje z Twojego fyrtla\nJerzy Stuhr, jeden z najwybitniejszych polskich aktorów, 5 listopada odwiedzi Poznań promując swoją najnowszą książkę, “Obywatel Stuhr”.\nJerzy Stuhr zaliczany jest do grona najlepszych aktorów w historii polskiej kinematografii. Jego niezapomniane role oraz charyzmatyczny głos przysporzyły mu ogromną sympatię widzów. W piątek, 5 listopada aktor podzieli się z poznaniakami swoimi historiami zarówno prywatnymi jak i zawodowymi. Efektem rozmów z Ewą Winnicką jest bardzo osobista książka „ Obywatel Stuhr”.\nKsiążka towarzyszy premierze filmu „Obywatel” w reżyserii Jerzego Stuhra i zawiera jego autorski scenariusz wzbogacony o anegdoty z planu. Wspomniany film budził emocje jeszcze przed premierą. Stuhr po przejściu ciężkiej choroby miał dość powodów by na nowo spojrzeć na swoje życie i na Polskę. Również grający w filmie ojca, Maciek nie mógł w ostatnich latach narzekać na brak trudnych doświadczeń. Obaj przekraczają tą książką ramy gorzkiej komedii.\nOkazją do spotkania się ze sławnym aktorem i reżyserem będzie jego wizyta w salonie prasowym Empik w Galerii Malta.\nKiedy: 5.11.2014 (środa), godz. 18:00\nGdzie: Empik w Galerii Malta, ul. Maltańska 1, Poznań\nTagi:empik galeria malta jerzy stuhr książka Malta obywatel stuhr promocja książki\nZespół Breton wystąpi Pod Minogą


Serowarnia Magdalenka – Rynek Smaku – targowisko w zgodzie z naturą & tradycją\nautor: admin_ryneksmaku 23 września 2020\nnapisane przez admin_ryneksmaku 23 września 2020\nTo małe przedsiębiorstwo gdzie priorytetem są dwie wartości: JAKOŚĆ oraz ŚWIEŻOŚĆ. Produkty wyrabiane są na bieżąco, według starodawnych metod, co pozwala zachować powyższe cechy. Ich pasją są tradycyjnie, ręcznie wyrabiane sery, masło, kefiry, maślanki.\nDo ich produkcji używają tylko świeżego mleka – krowiego, owczego i koziego oraz naturalnych dodatków wysokiej jakości – podpuszczki, kultur starterowych i naturalnych przypraw.\nW ich ofercie znajdziecie również domowe, robione na miejscu ciasteczka i ciasta w tym torty bezowe.\nTruskawką na torcie są dania obiadowe, przygotowywane na miejscu z najświeższych składników: sałatki fit- na bazie makaronu, mixu sałat oraz kasz, jogurt z musli i owocami oraz pyszne Wędliny z Liszek.\nZDROWE CHLEBY GATUNKOWE\nMiód wrzosowy – dla zdrowia!\nWarsztaty dla dzieci „Magiczne lampiony”


Potwierdzają się dobre zbiory w krajach basenu Morza Czarnego - PPR\n/Potwierdzają się dobre zbiory ...\nPotwierdzają się dobre zbiory w krajach basenu Morza Czarnego\nW krajach rejonu Morza Czarnego żniwa kukurydzy przebiegają bez większych zakłóceń. Plonowanie jest dobre. Tegoroczne wyniki produkcji kukurydzy zarówno na Ukrainie, jak i w Rosji będą wyższe od zeszłorocznych.\nJak poinformowało ukraińskie Ministerstwo Rolnictwa, dotychczas zebrano 44,5 mln ton zbóż z 77% areału upraw (11,1 mln ha). Średnie plony wyniosły 4,03 t/ha w porównaniu do 3,7 t/ha rok wcześniej. Dla porównania w analogicznym okresie 2015 r. zebrano 42,7 mln ton ziarna. Żniwa pszenicy i jęczmienia zostały ukończone. Postępy zbiorów kukurydzy przedstawiają się następująco–zebrano 5,7 mln ton ziarna tego gatunku z powierzchni 1,1 mln ha, tj. ok. 15% obsianego areału. Średnie plony kukurydzy wynoszą jak do tej pory 5,28 t/ha wobec 4,69 t/ha w 2015 r.\nWedług oficjalnych prognoz, tegoroczne zbiory zbóż ogółem na Ukrainie mogą osiągnąć nawet 63 mln ton w porównaniu do 60 mln ton w 2015 r.


Jaki prezent na 30 urodziny dla siostry? Sprawdź nasze pewniaki!\n» Jaki prezent na 30 urodziny dla siostry? Sprawdź nasze pewniaki!\nMasz siostrę i zbliżają się jej 30 urodziny? Okrągłe uroczystości zazwyczaj postrzegane są jako szczególne. Wybór odpowiedniego na tę okoliczność upominku bywa sporym wyzwaniem. Przemyślany podarunek pokaże jubilatce, że jest dla Ciebie ważna i pamiętasz o jej świętach. Jaki prezent na 30 urodziny dla siostry wybrać? Zobacz nasze pewniaki! Przedstawiamy kilka sprawdzonych pomysłów na prezenty, które sprawią radość każdej młodej przedstawicielce płci pięknej.\nKobiety kochają biżuterię i jest to miłość z pewnością odwzajemniona. Błyskotki to piękny upominek i trwała pamiątka. Duża różnorodność modeli i ich oryginalne style zaspokoją oczekiwania nawet najbardziej wymagających pań. Jeśli siostra lubi świecidełka, wybierz elementy zdobione cyrkoniami lub kolorowymi kamieniami szlachetnymi. Pięknie prezentuje się niebieski szafir, fioletowy ametyst czy czerwień rubinowej cyrkonii. Dla wielbicielek minimalizmu świetnie sprawdzą się modele proste i subtelne. Fanki nowości i nietypowych kształtów zauroczą ciekawe wzory, na przykład skrzydła czy wróżki. Autorska, ręcznie robiona biżuteria to idealny wybór dla przedstawicielek ideologii „slow life” i unikalnych, niepowtarzalnych przedmiotów. Srebrna biżuteria to pewny i sprawdzony prezent na 30 urodziny dla siostry.\nPraktyczna wersja prezentu, która na pewno się nie zmarnuje. Wybierz naturalne kosmetyki, ograniczysz w ten sposób ryzyko potencjalnych uczuleń. Uważaj z rozwiązaniami dedykowanymi konkretnym grupom wiekowym. Krem przeciwzmarszczkowy dla kobiet po trzydziestce nie będzie dobrym pomysłem. Zestaw ciekawych kosmetyków to sprawdzony prezent na 30 urodziny dla siostry.\nFajnym pomysłem będzie zakup biletu na jakieś wydarzenie lub organizacja wspólnej aktywności. Zastanów się, co lubi jubilatka i jaka forma spędzania czasu sprawi jej przyjemność. Wspólna wycieczka, koncert czy kolacja to świetna okazja do rozmowy, budowania relacji i tworzenia wspomnień. Jeśli dodatkowo wręczysz jubilatce jakiś biżuteryjny drobiazg, na pewno będzie zachwycona i poczuje, że jest dla Ciebie ważna. Spędzony razem czas, uwieńczony uroczą pamiątką to piękny prezent na 30 urodziny dla siostry.\nMamy nadzieję, że nasze pomysły stały się Twoją inspiracją i wiesz już jaki prezent na 30 urodziny dla siostry wybrać. Zaskocz jubilatkę i przygotuj dla niej coś specjalnego. Przemyśl życzenia lub zapisz je w urodzinowej kartce. Spędźcie ten dzień wyjątkowo, kolejna okazja do świętowania pełnych urodzin siostry będzie dopiero za 10 lat.


Dzisiaj wielki dzie� dla wszystkich fan�w Hadesa! Singlem "SMOG" raper przerywa najd�u�sz� w karierze, bo prawie 3-letni� przerw� wydawnicz�.\nNa kanale YT Asfalt Records pojawi� si� klip produkcji Black Rabbit, w re�yserii Marty Brodackiej i zdj�ciami Karola �akomca. Go�cinnie zobaczymy w nim Kamila "Safula" No�y�skiego oraz Piernikowskiego (� Syny). Utw�r jest ju� dost�pny tak�e w serwisach streamingowych!\nWraz z premier� teledysku uruchomili�my przedsprzeda� nowego albumu Hadesa "COMBO", kt�rego premiera ju� 15 listopada. Wydawnictwo dost�pne jest w Limitowanej Edycji Specjalnej, kt�ra uka�e si� w unikatowym opakowaniu i nak�adzie 3000 szt. oraz b�dzie zawiera� dwa dodatkowe remiksy. Producentem wi�kszo�ci nagra� na p�ycie oraz autorem mixu i masteringu jest m�ody, zdolny producent Barto'cut12. Za cover art singla odpowiada Maciek Pestka.


Mezoterapia Warszawa, Śródmieście - Booksy\nMezoterapia Warszawa, Śródmieście (170)\nMezoterapia twarzy 'Revita Stretch'\nMezoterapia tw-s-dekolt 'Revita Stretch'\n2.0 km ulica Ogrodowa 48/37, 00-876, Warszawa, Wola\nMezoterapia skóry głowy preparatem Dr Cyj Hair Filler. Jeżeli chcesz powstrzymać wypadanie włosów, przyspieszyć ich odrastanie, pogrubić i zagęścić włosy, to może być zabieg dla Ciebie! Dr Cyj Hair Filler jest to jedyny preparat stosowany w zabiegach mezoterapii skóry głowy z zawartością siedmiu opatentowanych peptydów w połączeniu z kwasem hialuronowym. Unikalna formuła 7 peptydów i kwasu hialuronowego pobudza krążenie i poprawia ukrwienie skóry głowy a także odżywia mieszki włosowe. Innowacyjność Dr. Cyj Hair Filler to także opatentowana technologia przedłużonego uwalniania i wnikania substancji aktywnych- minimalna dawka skoncentrowanego preparatu jeszcze przez 2 tygodnie po zabiegu utrzymuje się w skórze, powodując powolne, długotrwałe uwalnianie się i penetrację składników aktywnych. Peptydowa terapia włosów przeznaczona jest dla kobiet, jak i mężczyzn, nie tylko w przypadku łysienia androgenowego, ale także spowodowanego stresem, złą dietą, częstym farbowaniem lub też niewłaściwą pielęgnacją włosów i skóry głowy. Zabieg świetnie wzmacnia włosy przed i po przeszczepie. Preparat podawany jest metodą iniekcji, cieniutką igłą z ampułko-strzykawki. Pojedynczy zabieg trwa ok 30 minut i jest praktycznie bezbolesny. Zaleca się, aby procedura była powtarzana w serii 4 zabiegów w odstępie 2 tygodni. Cała terapia trwa 2 miesiące. Pierwsze widoczne oraz trwałe efekty zauważalne są już po 15 dniach od rozpoczęcia cyklu 4 zabiegów. Obserwujemy przede wszystkim zahamowanie wypadania włosów. Dzieje się tak poprzez działanie na poziomie genów i DNA. Zostają pobudzone do wzrostu nowe włosy. Efekty kuracji utrzymują się przez rok. Po tym okresie, terapię należy powtórzyć.\nGeometria, regulacja brwi\nGeometria, regulacja, henna pudrowa brwi\nZabieg wykonywany na produktach EkkoBeauty (Nikk Mole), farbki Thuya lub Brow Henna\nMezoterapia Głęboka NEAUVIA Hydro Deluxe\nPreparat Neauvia Hydro Deluxe jest idealny do nawilżania, odbudowy kolagenu i elastyny oraz ujędrnienia skóry. Efekt jest szybki i długotrwały. Mezoterapia igłowa zalecana jest pacjentom, ktorych skóra wymaga szybkiej rewiatlizacji, jest szara i zmęczona, pojawiają się zmarszczki mimiczne, jest wiotka, sucha i odwodniona, pod oczami pojawiają się cienie i "worki"\nMezoterapia Okolicy Oka RRS HA Eyes\nPreparat RRS HA EYES jest koktajlem stworzonym do leczenia i pielęgnacji wrażliwej okolicy oka. Skład preparatu do mezoterapii jest oparty na kwasie hialuronowym w połączeniu z różnymi kompleksami biorewitalizującymi. Efektem zabiegu jest: nawilżanie, poprawa mikrokrążenia, rozjaśnienie skóry, poprawa konturów oczu, poprawa struktury skóry, zmniejszenie oznak starzenia, redukcja worków pod oczami, rozjaśnienie cieni pod oczami, działanie antyoksydacyjne. Zabieg należy wykonywać w seriach dla uzyskania jak najlepszych efektów.\nUsługa mezoterapii wykonywana przez lekarza medycyny edtetycznej szeroka gamą produktów takich marek jak: - RRS (Ha Whitening, Ha Tensor Lift) - Neuvia Hydro Deluxe - Luminera Hydral - Regen Hyal - Filorga/ Filmed Preparat zostaje wybrany podczas wizyty po wywiadzie z pacjentem.\n927 m Aleje Jerozolimskie, 87 , Centrum Medyczne Best-Med 1 piętro, Centrum Medyczne BEST-Med 1 piętro, 02-001, Warszawa, Ochota\nZabieg Donna Logan Forrester - Mezoterapia 25+\nTo idealny czas na zadbanie o swoją skórę. Nie czekaj, tylko profilaktycznie wykonaj zabiegi. Bądź wsparciem dla swojej urody, nie czekaj aż ujrzysz pierwsze oznaki starzenia. Efekt: Dogłębnie nawilżona i odżywiona skóra, pobudzona produkcja kolagenu oraz wpływ na regulację pracy gruczołów łojowych.\nZabieg Felicia Forrester - Mezoterapia 35+\nGwarantuję Ci dyskrecję i zapewniam, że w bardzo krótkim czasie ujrzysz spektakularne efekty. Bądź pewna siebie i idź po swoje! Wyglądaj tak jak o tym marzyłaś. Efekt: Rozjaśnienie koloru skóry, nawodnienie i przywracanie ochronnej warstwy lipidowo-wodnej, a także wyregulowanie metabolizmu wewnątrzkomórkowego. Skóra odzyskuje elastyczność i jędrność.\nZabieg Stephania Forrester - Mezoterapia 45+\nMożesz być Piękna!!! Na to nigdy nie jest za późno! To jest Twój czas i inwestycja w siebie. Efekt: Pobudzenie metabolizmu komórek oraz syntezy kolagenu i elastyny. Zabieg prowadzi do redukcji zmarszczek lub ich spłycenia. Skóra odzyskuje elastyczność i jędrność. Zabieg odbudowuje kolagen w krótkim czasie.\nMezoterapia dermapen twarz + szyja + dekolt\nMezoterapia ciało (uda, pośladki, brzuch)\nMezoterapia skóry głowy preparatem Dr Cyj Hair Filler to skuteczna terapia przeciwko wypadaniu włosów jak i zwalczanie łysienia. Preparat zawiera kompleks peptydów oraz kwas hialuronowy o przedłużonym uwalnianiu co wpływa na hamowanie wypadania włosów i stymulację porostu nowych. Zalecana seria 4 zabiegów.\nMezoterapia miktoigłowa (dermaroler) - twarz\ndepilacja laserem diodowym 808 nm, - najskuteczniejszy laser na usuniecie zbędnego owłosienia, dzięki głowicy chłodzącej zabieg jest prawie bezbolesny .\nDermaheal HL to produkt do mezoterapii, który nie tylko zapobiega, ale również redukuje objawy wypadania włosów i łysienia. Wspomaga odrastanie włosów, poprzez rewitalizację cebulek włosowych i stymulacje krążenia.\nCena od 250 zł. do 600 zł.(uzależniona od ampułki). Zabieg mezoterapii szyi i dekoltu polecany jest jako sposób na regenerację tych trudnych partii, a przez to przywrócenie ich naturalnej sprężystości i jędrności. Za pomocą mezoterapii igłowej na szyję i dekolt tkankom dostarczane są drogocenne substancje do samego ich środka, a fizjologiczną reakcją skóry jest pobudzenie procesów regeneracyjnych. W ich wyniku powstają nowe, zdrowe tkanki, a szyja i dekolt odzyskują młody wygląd.\n3.7 km Brazylijska 22, 03-946, Warszawa, Praga-Południe\nMezoterapia igłowa preparatami na kolejne okolice twarzy : czysty kolagen medyczny 98% ; peptydy , aminokwasy i minerały ; vit C oraz kwas hialuronowy 1%\n2.1 km ulica Flory 7 lok.1, Domofon: 1, 00-586, Warszawa, Śródmieście\nMezoterapia ust nawilżanie\nManicure hybrydowy baza budująca + pedicure hybrydowy pełny\nManicure hybrydowy baza zwykła (dł. do opuszka)\nOpiłowanie, usunięcie skórek, malowanie płytki paznokcia baza, malowanie lakierem hybrydowym. Malowanie baza zwykła jest możliwe tylko przy długości płytki paznokcia do opuszka\n778 m ulica Sienna, 41 lok 63, 00-121, Warszawa, Śródmieście\nMezoterapia okolic oczu Dives Med\nMezoterapia twarzy Filorga Nctf 135 Ha\nDr. Cyj / mezoterapia głowy\nWysoka skuteczność zabiegu wiąże się z zastosowaniem innowacyjnych rozwiązań: rewolucyjnej formuły 7 peptydów i kwasu hialuronowego oraz specjalnie opracowanej, opatentowanej technologii Sustained Release Technology. DR.CYJ Hair Filler daje widoczne rezultaty już po pierwszym zabiegu. Docenili go lekarze dermatolodzy, przyznając nagrodę “Perła Dermatologii Estetycznej 2017”. Terapia peptydowa DR.CYJ Hair Filler to nowoczesny sposób na wypadanie włosów oraz ich zagęszczenie. Polecany zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet.\nMezoterapia próżniowa - MESOGUN - Twarz - Twarz...\nMezoterapia próżniowa - MESOGUN - Twarz - Twarz + Szyja + Dekolt\nMezoterapia próżniowa - MESOGUN - Twarz - Oczy\nMezoterapia próżniowa - MESOGUN - Twarz - Twarz + Szyja\nMezoterapia twarzy CytoCare/ StrechCare\nCała linia CYTOCARE to intensywnie nawadniające i regenerujące koktajle do mezoterapii twarzy, szyi i dekoltu. Koktajle te dają efekt nawilżonej, odmłodzonej i wygładzonej skóry. Koktajle posiadają różne stężenia kwasu hialuronowego dlatego dzielimy produkty na CYTOCARE 502/516/532( który ma 2 mg/16 mg/32 mg HA + 55 składników aktywnych). Po zabiegu skóra staje się GŁADSZA i NAPIĘTA. Kwas hialuronowy zawarty w preparacie sprawia, że jest ona nawodniona i idealnie nawilżona. Witaminy, aminokwasy i minerały zawarte w koktajlu przyśpieszają regenerację komórkową, Skóra w widoczny sposób zostaje napięta i promienna. Preparat stymuluje fibroblasty do produkcji kolagenu w skórze i produkcji nowych komórek dzięki czemu opóźnia proces starzenia. Świetnie sprawdza się o osób, które chcą poprawić jakoś i gęstość skóry, w profilaktyce przeciwstarzeniowej oraz u osób ze skórą dojrzałą, odwodnioną, z widocznymi zmarszczkami. Ważne: - Na zabiegi przechodzimy punktualnie ( po 15 minutach spóźnienia możemy odmówić wykonania zabiegu - Istnieje możliwość odwołania lub zmiany terminu wizyty ale KILKA DNI WCZEŚNIEJ. W sytuacji odwolania lub zmiany terminy na dzień lub dwa przed zabiegiem- klientka trafia na czarną listę co uniemożliwia jej skorzystanie z naszych usług. Jeżeli jest to wypadek losowy i klientka prosi o wyznaczenie kolejnego terminu, będzie wymagany zadatek w wysokości 50 %. ( Szanujmy swój czas wzajemnie ). - Zanim zarezerwujesz wizytę zapoznaj się z informacjami, które są zawarte pod tym zabiegiem. Informacje dotyczące zabiegu: - 72 H przed zabiegiem nie stosujemy leków rozrzedzających krew. - W dniu zabiegu NIE SPOŻYWAMY alkoholu, nie korzystamy z SAUNY, SOLARIUM, BASENU, SIŁOWNI. - W dniu zabiegu NIE KORZYSTAMY z innych zabiegów w obrębie miejsca zabiegowego. - Po zabiegu NIE WYKONUJEMY makijażu. - Po zabiegu NIE DOTYKAMY miejsca zabiegowego. PRZECIWSKAZANIA: -ciąża , okres karmienia piersia -choroby autoimmunologiczne w fazie aktywnej -nowotwory oraz infekcje, zarówno ogólne (np. przeziębienie) a także miejscowe w miejscu zaplanowanego zabiegu\nMezoterapia twarzy DERMAHEAL HSR/ SB/ SR\nPrzeciwzmarszczkowy produkt, dający efekt odmłodzenia, regeneruje oraz dogłębnie nawilża skóre. Doskonale sprawdza się w rewitalizacji skóry suchej oraz nieodżywionej. Kompleks peptydów odmładza i pobudza postarzałą skórę, spłycając zmarszczki. Czysty kwas hialuronowy zawarty w preparacie nawilża skórę i zmniejsza pory. Produkt przeznaczony do rewitalizacji skóry dojrzałej okolic twarzy, szyi i dekoltu. Powoduje wygładzenie drobnych zmarszczek. Wzmacnia elastyczność skóry poprzez indukcję syntezy kolagenu i elastyny. Nawadnia sucha skórę i pomaga jej utrzymać równowagę. Ważne: - Na zabiegi przechodzimy punktualnie ( po 15 minutach spóźnienia możemy odmówić wykonania zabiegu - Istnieje możliwość odwołania lub zmiany terminu wizyty ale KILKA DNI WCZEŚNIEJ. W sytuacji odwolania lub zmiany terminy na dzień lub dwa przed zabiegiem- klientka trafia na czarną listę co uniemożliwia jej skorzystanie z naszych usług. Jeżeli jest to wypadek losowy i klientka prosi o wyznaczenie kolejnego terminu, będzie wymagany zadatek w wysokości 50 %. ( Szanujmy swój czas wzajemnie ). - Zanim zarezerwujesz wizytę zapoznaj się z informacjami, które są zawarte pod tym zabiegiem. Informacje dotyczące zabiegu: - 72 H przed zabiegiem nie stosujemy leków rozrzedzających krew. - W dniu zabiegu NIE SPOŻYWAMY alkoholu, nie korzystamy z SAUNY, SOLARIUM, BASENU, SIŁOWNI. - W dniu zabiegu NIE KORZYSTAMY z innych zabiegów w obrębie miejsca zabiegowego. - Po zabiegu NIE WYKONUJEMY makijażu. - Po zabiegu NIE DOTYKAMY miejsca zabiegowego. PRZECIWSKAZANIA: -ciąża , okres karmienia piersia -choroby autoimmunologiczne w fazie aktywnej -nowotwory oraz infekcje, zarówno ogólne (np. przeziębienie) a także miejscowe w miejscu zaplanowanego zabiegu\nMEZOTERAPIA PINK GLOW Twarz\nMezoterapia Śródmieście, Warszawa


krakow.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji krakowskiej → Pożegnanie z dworcem\nCzy w zabytkowym budynku powstanie kino?\tBogdan Gancarz /GN\nZamykają stary Dworzec PKP Kraków Główny.\nDzisiaj rozpoczął się proces zamykania starego, zabytkowego dworca kolejowego przy krakowskim pl. Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Nie działają poczekalnie ani kasy biletowe, które zostały przeniesione do otwartych niedawno pomieszczeń nowego, podziemnego dworca. Pozostały jednak biura instytucji kolejowych.\n- Szkoda, że ten piękny budynek, wzniesiony w połowie XIX w. według neorenesansowego projektu Petera Rosenbauma, nie będzie służył już pasażerom. Byli to zresztą niekiedy utytułowani pasażerowie. W 1880 r. był tu cesarz Franciszek Józef, w okresie międzywojennym zaś marszałkowie Józef Piłsudski i Ferdynand Foch - powiedział Leszek Krudysz, krakowski archeolog.\nNie wiadomo, co będzie się mieściło w budynku starego dworca. Padały niegdyś pomysły, że mogą tu być galeria sztuki nowoczesnej, eleganckie restauracje, ekspozycja zabytkowej techniki kolejowej, kino. Być może wygra pomysł kina. - Chcielibyśmy, aby w przyszłości stary dworzec łączył funkcje kolejowe z funkcjami usługowo-rozrywkowymi - poinformowała Paulina Jankowska z Biura Prasowego PKP.\nNa to, co ostatecznie znajdzie się w gmachu dworca, będzie miał duży wpływ wojewódzki konserwator zabytków Jan Janczykowski. Budynek jest bowiem wpisany do rejestru zabytków i wszelkie przebudowy lub sposób użytkowania muszą być przez niego zatwierdzone.\ndodane 03.03.2014 10:35