Prezes Spomleku: Nie lekceważę trendu roślinnych zamienników dla produktów mlecznych (wideo) - Mleko sery\nTrudno mi sobie wyobrazić, aby roślinne zamienniki wyparły na dużą skalę nabiał czy mięso przede wszystkim z powodów tradycji, walorów odżywczych, chociaż tutaj zdania są podzielone, oraz ze względu na smak. Myślę, że nie uda się dokładnie podrobić smaku produktów nabiałowych. Smak ma przecież niebagatelne znaczenie – powiedział serwisowi portalspożywczy.pl Edward Bajko, prezes Spomleku i Polskiej Izby Mleka.\nData: 17-12-2020, 11:13\n- Oczywiście nie lekceważę tego trendu w sensie zagrożeń dla mleczarstwa. Nie lekceważę, ponieważ coraz mocniejsze są głosy, szczególnie w mediach społecznościowych, które sugerują, że w ogóle hodowla zwierząt to jest barbarzyństwo czy nawet całe rolnictwo. Niewiele w tym jest obiektywnej prawdy. Natomiast prawda okazuje się nie najważniejsza dla wyborów konsumenckich czy postrzegania świata – zauważa prezes Bajko.\nJak dodaje, w tej chwili myśli się jak stawić czoła takim opiniom, niesprawiedliwym i nieprawdziwym, jeśli chodzi o hodowlę zwierząt, produkcję mleka i całe rolnictwo. - Myślę, że jeśli uda się nam dotrzeć do konsumentów, z przekazem jak to naprawdę wygląda, to spokojnie patrzę w przyszłość – mówi Edward Bajko.\nUważa, że branża mleczna nie jest zagrożona pod tym względem, że drastycznie spadnie popyt z powodu roślinnych zamienników. - Oczywiście jeśli konsumenci będą mieli większy wybór – to dobrze. Jeśli będą świadomie wybierali, to wszystko będzie dobrze i nie będzie rewolucji – dodaje.\nEdward Bajko RSS ALERT / Spomlek RSS ALERT / roślinne zamienniki nabiału RSS ALERT / produkty roślinne RSS ALERT\nJola 2020-12-17 20:22:29\nhodowla zwierząt to barbarzyństwo wobec środowiska, klimatu, zdrowia człowieka i jest zupełnie niepotrzebna dla życia człowieka


2) Sprzedawca: MARCIN ALTHAMER, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Marcin Althamer "AGIZA" MARCIN ALTHAMER, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 11, 05-075 Warszawa, NIP 9521688742, REGON 015505151, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;\n6) Sklep lub Sklep Internetowy, lub Serwis: Usługa elektroniczna, Sklep Internetowy, prowadzony przez Sprzedawcę pod adresem internetowym guzzini.pl, w ramach którego Klient zawiera umowę sprzedaży na odległość, strony są informowane o dokonaniusprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie, a wykonanie umowy (w szczególności dostawa Towaru) następuje poza internetem;\nDane Sprzedawcy do kontaktu z Klientem: adres: Kraszewskiego 11, 05-075 Warszawa, adres poczty elektronicznej agiza@agiza.pl, numer telefonu+48 691708595.\nKlient może w każdym czasie zrezygnować z Konta w Sklepie poprzez przesłanie odpowiedniego żądania do Sprzedawcy drogą elektroniczną na adres e-mail: agiza@agiza.pl lub pisemnie na adres Sprzedawcy: ul.Kraszewskiego 11, 05-075 Warszawa.\nKlient może w każdym czasie zrezygnować z Newsletter-a poprzez przesłanie odpowiedniego żądania do Sprzedawcy drogą elektroniczną na adres e-mail: agiza@agiza.pl lub pisemnie na adres Sprzedawcy: ul. Kraszewskiego 11, 05-075 Warszawa.\n3) opcja płatności „zapłać w ciągu 30 dni” realizowana przez system płatności PayU – zapłata następuje po złożeniu Zamówienia. Klient powinien wpłacić/ przelać należność na rachunek bankowy wskazany przy wyborze tej metody płatności w ciągu 30 dni od złożenia Zamówienia. Realizacja Zamówienia następuje po przyjęciu Zamówienia.;\n4) płatność ratalna realizowana przez system płatności PayU – zapłata należności jest rozłożona na raty i następuje w wyznaczonych terminach płatności każdej z rat. Realizacja Zamówienia następuje po przyjęciu Zamówienia;\n5) zapłata przy osobistym odbiorze Towaru (gotówka) – Klient uiszcza należność bezpośrednio przy osobistym odbiorze Towaru w magazynie Sprzedawcy po uprzednim ustaleniu telefonicznym terminu odbioru. Realizacja zamówienia następuje po przyjęciu Zamówienia.\n6) zapłata przy odbiorze Towaru (za pobraniem) - Klient uiszcza należność bezpośrednio przy odbiorze Towaru u przewoźnika. Realizacja zamówienia następuje po przyjęciu Zamówienia.\nKlient może dokonać odbioru osobistego Towaru pod adresem ul. Słowicza 9, 05-075 Warszawapo uprzednim ustaleniu terminu odbioru.\n8) Konsument, który wykonuje uprawnienia z tytułu rękojmi, jest obowiązany na koszt Sprzedawcy dostarczyć rzecz wadliwą do miejsca oznaczonego w umowie, a gdy takiego miejsca nie określono w umowie - do miejsca, w którym rzecz została jemu wydana. Konsument w celu realizacji obowiązku może skontaktować się ze Sprzedawcą w celu uzgodnienia terminu odbioru wadliwego towaru przez firmę kurierską na zlecenie Sprzedawcy lub miejsca i czasu odbioru rzeczy wadliwej przez Sprzedawcę.Jeżeli sprzedawca dopuszcza się zwłoki z odebraniem rzeczy, kupujący może odesłać rzecz na koszt i niebezpieczeństwo Sprzedawcy.\nReklamacje Klient powinien kierować do Sprzedawcy w formie pisemnej na adres: ul. Kraszewskiego 11, 05-075 Warszawa. Klient może skorzystać z wzoru reklamacji dostępnej w Sklepie, ale nie jest to warunkiem rozpatrzenia reklamacji.\nAdres strony, pod którym jest dostępny Sklep, a także zawartość strony internetowej www.guzzini.pl stanowią przedmiot prawa autorskiego i są chronione przez prawo autorskie oraz prawo własności intelektualnej.\nWszystkie logotypy, nazwy własne, projekty graficzne, filmy, teksty, formularze, skrypty, kody źródłowe, hasła, znaki towarowe, znaki serwisowe itp. są znakami zastrzeżonymi i należą do Sprzedawcy, producenta lub dystrybutora Towaru. Pobieranie, kopiowanie, modyfikowanie, reprodukowanie, przesyłanie lub dystrybuowanie jakichkolwiek treści ze strony www.guzzini.pl bez zgody właściciela jest zabronione.\nAdministratorem Państwa danych osobowych jest AGIZA Marcin Althamer, prowadzący działalność pod firmą AGIZA Marcin Althamer z siedzibą w Warszawie,ul. Kraszewskiego 11 REGON 015505151, NIP 9521688742\nW sprawach związanych z przetwarzaniem Państwa danych osobowych można kontaktowa się z Marcin Althamer, e-mail: agiza@agiza.pl


Kompozycja spektaklu » Sprzęt do fotografii\nYou are here: Home > sprzęt > Kompozycja spektaklu\nNajlepszym sposobem prezentacji przezroczy jest pokaz audiowizualny specjalnie skomponowany, w trakcie którego obrazy są pokazywane w logicznym porządku, z zachowaniem ciągłości i jedności akcji. Początkujący w tej dziedzinie mogą zadowolić się ustnym komentarzem, jednak szybko zapragną widowiska bardziej zautomatyzowanego, z komentarzem nagranym na taśmie magnetofonowej i uzupełnionym muzyką – tak .zwanej diaporamy- stanowiącego jedną z najbardziej ekspresyjnych i interesujących form przekazu za pomocą obrazów fotograficznych. Realizacja diaporamy o dużych walorach estetycznych bynajmniej nie przekracza możliwości, jakimi dysponuje doświadczony fotoamator, nawet jeśli jego zajęcia zawodowe nie zostawiają mu wiele czasu i dysponuje tylko skromnymi środkami finansowymi. Obecnie mamy do dyspozycji doskonały sprzęt projekcyjny i magnetofony – ich ceny są przystępne. Jest wiele okazji do zorganizowania seansu z projekcją: wydarzenia rodzinne, wakacje, podróże, działalność zawodowa, wreszcie indywidualne poszukiwania wizualnych środków wyrazu itd. Ci z czytelników, którzy są z zawodu pedagogami i pracują w liceach, technikach, szkołach zawodowych itp., doskonale wiedzą jak wielkie znaczenie mają metody audiowizualne we wszystkich formach nauczania – nic nie stoi więc na przeszkodzie, aby sami realizowali montaże w celach dydaktycznych. Ci zaś, którzy mają zdolności artystyczne, mogą być twórcami spektakli o charakterze nastrojowym lub dokumentalnym, budzących żywe zainteresowanie widzów.


Misjonarze mocą Ducha | Niedziela.pl\nNiedziela Ogólnopolska 11/2019, str. 11-15\nBp Jerzy Mazur wita się z wiernymi w Londor\nGRZEGORZ POLAK: – Ksiądz Biskup wrócił niedawno z odwiedzin polskich misjonarzy w Papui-Nowej Gwinei. Jaki Kościół Wasza Ekscelencja tam zastał?\nBP JERZY MAZUR: – W dniach 28 stycznia – 14 lutego br. gościłem u polskich misjonarek i misjonarzy w Papui-Nowej Gwinei. Spotkałem kilkunastu biskupów oraz niemalże wszystkich naszych misjonarzy. Rozmawiałem z kard. Johnem Ribatem MSC, który nie krył wdzięczności dla Kościoła w Polsce za dar i pracę naszych misjonarzy. Zwrócił uwagę na to, że misjonarze przynieśli wiarę, którą charakteryzują otwarcie na drugiego człowieka, miłosierdzie, gotowość przebaczenia i zrozumienie. To wartości, których najbardziej potrzebują Papuasi. Ewangelia połączyła członków różnych plemion, mówiących własnymi językami, w jeden naród. Choć istnieją różnice językowe, kulturowe i społeczne, młody Kościół w PNG jest znakiem jedności i braterstwa. Kard. Ribat wskazał na jedno z najważniejszych wyzwań, które stoją przed chrześcijaństwem w tym kraju – są nim nadal utrzymujące się zabobony i przesądy. Ludzie boją się czarów. Są one zakorzenione tak mocno, że z ich powodu niekiedy jedni zabijają drugich. Gdy ktoś umiera, mieszkańcy wioski obwiniają za to kogoś, kto rzucił czar. I wymierzają „sprawiedliwość”. Powoli jednak to się zmienia.\n– Jaka jest struktura wyznaniowa tego kraju?\n– Jest to kraj charakteryzujący się różnorodnością językową (841 języków) i religijną. Największą grupę wyznaniową stanowią protestanci (69,4 proc. populacji): luteranie, adwentyści, anglikanie, baptyści i inni. Katolików mamy 27 proc. Można spotkać również wyznawców religii plemiennych (ponad 3 proc.). Pierwsi misjonarze katoliccy przybyli tam 135 lat temu.\n– Ksiądz Biskup chyba czuł się tam swojsko, bo lwią część misjonarzy stanowią jego współbracia – werbiści.\n– Obecność werbistów jest tam bardzo widoczna. To oni byli u początków chrystianizacji „rajskiej wyspy”. Stworzyli większość struktur kościelnych i przekazali je diecezjom. Oni też zadbali o powołania lokalne, wśród zarówno dziewcząt, jak i chłopców. Jako pierwsi zajęli się także ochroną kultury i języka, oświatą i ochroną zdrowia.\n– Polscy misjonarze nie tylko przynoszą Papuasom Chrystusa. Werbista o. Jan Czuba założył uniwersytet i jest głównym pełnomocnikiem premiera ds. edukacji w całym państwie. To fascynująca postać.\n– Ewangelizacja i różnoraka praca społeczna są dwiema stronami tego samego medalu. Misjonarze głosili Ewangelię, a jednocześnie dawali jej świadectwo przez troskę o poprawę bytu mieszkańców wyspy. Śmiało można powiedzieć, że dbali nie tylko o duszę, ale i o ciało tych, którym przynosili Chrystusa. Tak jest do dziś. Kościół katolicki w tym kraju jest silnie utożsamiany z troską o człowieka. Miałem okazję odwiedzić Uniwersytet Słowa Bożego w Madang, który przed laty stworzył o. Jan i który doskonale rozwija się do dziś. Byłem również na placu budowy nowego kampusu uniwersyteckiego w diecezji Mendi. O. Jan jest pasjonatem nowoczesnych form nauczania z wykorzystaniem Internetu.\n– Ale polscy misjonarze w Papui-Nowej Gwinei to nie tylko werbiści. Kto jeszcze tam pracuje?\n– Pięknie pracują w Papui-Nowej Gwinei służebnice Ducha Świętego, michalici, misjonarze Świętej Rodziny, pallotyni oraz księża fideidoniści. Jednym z fideidonistów jest kapłan diecezji ełckiej – ks. Paweł Zajko. Kiedyś polska grupa misjonarzy była tam licznie reprezentowana, obecnie Polaków jest mniej. Powoli rośnie liczba powołań lokalnych. Korzystając z okazji, chciałbym przekazać słowa wdzięczności wraz z zapewnieniami o modlitwie od naszych misjonarzy. Dziękują oni wszystkim, którzy na sposób duchowy i materialny wspierają ich posługę w PNG. Miałem okazję zobaczyć wiele dzieł ewangelizacyjnych, edukacyjnych, medycznych i charytatywnych, które zrealizowano tam dzięki ofiarności Polaków. Dziękuję za to, że wśród darczyńców misji są również czytelnicy „Niedzieli”. Potrafimy być miłosierni i wspierać ubogich.\n– Polscy misjonarze wnieśli i wnoszą ogromny wkład w ewangelizację tego kraju, większego powierzchniowo od Polski, ale o wiele mniej ludnego. Pracuje tam trzech biskupów polskiego pochodzenia, w tym legendarny abp Wilhelm Kurtz, oraz 60 misjonarzy i misjonarek. Wyliczono, że od 1910 r. przez wyspę przewinęło się ponad 900 polskich misjonarzy. Co charakterystycznego wnoszą polscy misjonarze?\n– Przede wszystkim niosą Chrystusa i głoszą miłość Boga do człowieka. O pracy na rzecz rozwoju społecznego i poprawy warunków życia już wspomniałem. Misjonarze różnych zgromadzeń są zaangażowani w formację seminarzystów w seminarium międzydiecezjalnym i zakonnym. Chciałbym więc zwrócić uwagę tylko na dwie rzeczy. Polacy szerzą kult Bożego Miłosierdzia, który tam, na wyspie, jest coraz powszechniejszy. Powstało narodowe sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Rukus. Utworzyli je michalici. Odgrywa ono ważną rolę w pojednaniu zwaśnionych plemion oraz przyczynia się do rozładowywania napięć i niesnasek między nimi. Jezus Miłosierny uczy przebaczenia i umacnia pragnienie pokoju. Drugim ważnym aspektem pracy Polaków jest propagowanie kultu Matki Bożej Fatimskiej. Odwiedziłem sanktuarium Matki Bożej położone na wspaniałym wzgórzu w Kebali, które utworzyli misjonarze Świętej Rodziny. Cześć dla Maryi jednoczy Papuasów we wspólnej modlitwie różańcowej o pokój, nawrócenie oraz trwałość małżeństw i rodzin. Dwóch naszych rodaków jest biskupami: Józef Roszyński w diecezji Wewak i Dariusz Kałuża w diecezji Goroka. Jeden z braci werbistów – Stanisław Koszuta zainicjował w Papui szkoły zawodowe – pięknie się rozwijają, przygotowują młodych do zawodu. Inny werbista – br. Jerzy Kuźma jako lekarz nie tylko leczy, ale też prowadzi zajęcia dla pielęgniarek. S. Jadwiga Faliszek SSpS odpowiada za ośrodki zdrowia w całym kraju. O. Zdzisław Mlak ewangelizuje w środkach społecznego przekazu. Jak widać, Polacy są bardzo kreatywni i zaangażowani w różne obszary życia.\n– Misjonarze przed ponad 135 laty przynieśli na wyspę cywilizację. Jednak do miejsc oddalonych od centrów, do buszu, jeszcze ona nie dotarła. Nie ma tam telefonów, zorganizowanej opieki medycznej, nie można dotrzeć tam samochodem. Jak w tej sytuacji radzą sobie misjonarze?\n– Misjonarze chodzą pieszo do najbardziej oddalonych wiosek. Często taka podróż trwa dzień, dwa w jedną stronę. Jest męcząca, ale ma też plusy. W drodze można medytować i się modlić, a po przybyciu do wioski dużo czasu poświęcić na indywidualne rozmowy, katechezę i spowiedź. Tam nie ma presji czasu. Nikt się nie spieszy. Przybycie misjonarza do wioski jest świętem dla jej mieszkańców.\n– W świetle tego, co Ksiądz Biskup powiedział, można chyba uznać – jeśli pójdziemy za hasłem tegorocznej Niedzieli „Ad Gentes”: „Misjonarze mocą Ducha” – że polscy księża i siostry pracujący w Papui-Nowej Gwinei są sprawnymi narzędziami Ducha Świętego...\n– Św. Jan Paweł II uczył, że misje są sprawą wiary, a nie ludzkim wysiłkiem. Gdy byłem misjonarzem w Afryce, doświadczyłem mocy Bożego Ducha, który przygotowywał i uzdalniał ludzkie serca do przyjęcia Ewangelii. Jestem głęboko przekonany, że im bardziej misjonarz jest posłuszny Duchowi Świętemu, tym większe owoce przynoszą jego apostolskie trudy. Trzeba się modlić za misjonarki i misjonarzy, by pełni Ducha wiernie wypełniali swe misyjne powołanie. Trzeba też modlić się o to, by jak najwięcej ludzi młodych odpowiadało pozytywnie na głos Ducha Bożego, który wzywa ich do oddania swego życia w służbie misjom. Módlmy się za powołanych, o odwagę pójścia za Chrystusem.\n– Czy widzi Ksiądz Biskup jakąś istotną różnicę w pracy na misjach od czasu, gdy sam był misjonarzem w Afryce?\n– Czasy się zmieniają, sposoby ewangelizowania również. Dzięki Bogu dziś misjonarze łatwiej docierają do wiosek. Mają do dyspozycji samochody, łodzie lub motory. Dawniej szło się pieszo. Obecnie z pomocą misjonarzom przychodzą też nowe środki przekazu. W PNG działają radio katolickie, telewizja, jest dostęp do Internetu, na forach i stronach internetowych są obecni misjonarze. To są nowe areopagi, na których odnajdują się głosiciele Chrystusa. Niezwykle ważne wydaje mi się to, że nadal najskuteczniejszymi i najbardziej przekonującymi sposobami dzielenia się wiarą są osobiste świadectwo, spotkanie i rozmowa. Internet czy telewizja nie wystarczą. Potrzebny jest misjonarz, potrzebna jest też wspólnota. Z radością dostrzegamy fakt, że jest coraz więcej miejscowych kapłanów i sióstr zakonnych. To oni przejmą od misjonarzy odpowiedzialność za trwanie i rozwój Kościoła w PNG.\n– W wielu krajach misyjnych wyzwaniem dla nas jest ekspansja islamu, finansowana na wielką skalę przez Arabię Saudyjską. Tymczasem w Papui-Nowej Gwinei zagrożeniem dla Kościoła katolickiego są rozwijające się sekty. Jaki jest rozmiar tego zjawiska i czy naprawdę zagraża ono rozwojowi Kościoła katolickiego w tym kraju?\n– Sekty są prawdziwym zagrożeniem i wyzwaniem. Bardzo łatwo założyć własną wspólnotę. Ludzie są otwarci na słowo Boże i chętnie słuchają, gdy mówi się im o Bogu. Tę otwartość oraz brak wiedzy religijnej wykorzystują sprytni manipulatorzy. Zazwyczaj popierają swe tezy autorytetem Pisma Świętego – tłumaczą je fundamentalistycznie.\n– Jeden z polskich misjonarzy w Papui-Nowej Gwinei napisał niedawno, że Kościół w tym kraju niczego nie zdziała, jeśli nie będzie dopływu nowych misjonarzy. Brak księży jest tam bardzo dotkliwy. Jak temu zaradzić?\n– Jest w tym stwierdzeniu wiele racji. Rzeczywiście widać tam potrzebę kapłanów, sióstr zakonnych i misjonarzy świeckich, ale wydaje się, że rozwiązaniem problemów młodego Kościoła w PNG jest nie tyle stały dopływ misjonarzy z zagranicy, ile troska o powołania lokalne. Kościół musi tam stanąć na własnych nogach, ale też ciągle potrzebuje formatorów, profesorów do seminarium, misjonarzy angażujących się w różne apostolaty, formację świeckich i inne. Misjonarze ukazują uniwersalizm Kościoła i chronią go przed zamknięciem się i skupieniem na sobie, na klanach.\n– Co z tej wizyty najbardziej zapisało się Księdzu Biskupowi w pamięci?\n– Było wiele pięknych momentów, ale najbardziej zapamiętałem radość, jaką przeżyliśmy podczas wręczania medalu „Benemerenti in Opere Evangelizationis” najbardziej zasłużonym misjonarzom w Papui-Nowej Gwinei: s. Dorocie Annie Piechocie SSpS oraz o. Kazimierzowi Niezgodzie SVD. S. Dorota pracuje w tym kraju od 1987 r. jako pielęgniarka – najpierw w Yambu, a obecnie w Timbunke. O. Kazimierz posługuje w PNG od 1968 r. Był wikariuszem, potem proboszczem w wielu parafiach (Mount Hagen, Marian-Kandep, Maramuni, Mun), a od 1996 r. pracuje w parafii St. Martin de Porres w Par. Podczas swej posługi rozbudowywał liczne stacje misyjne, budował szkoły, a nawet lotnisko. Był katechetą w szkołach oraz nauczycielem w szkole katechetycznej. Odwiedziliśmy również szpital w Kundiawie, gdzie ordynatorem i kapelanem jest ks. Jan Konstanty Ryszard Jaworski pochodzący z Poznania. Do PNG przybył jako lekarz w 1984 r. Był misjonarzem świeckim, który przyjął święcenia kapłańskie już w Papui. Obecnie jest ordynatorem szpitala w Kundiawie, świetnym chirurgiem i proboszczem parafii Yombar, a od niedawna także wodzem lokalnego plemienia Nowogwinejczyków. Jego również uhonorowałem medalem za zasługi dla misji. Patrzyłem na rozpromienione twarze tych misjonarzy, na ich spracowane ręce, i podziwiałem entuzjazm i miłość wobec ludzi, którym służą. Mimo że pracują tam od dziesięcioleci, nie utracili świeżości spojrzenia, radości z tego, co robią, młodości ducha. Uderzył mnie również entuzjazm wiary młodego Kościoła – wiara przeżywana radośnie. Zauważyłem, że życie jest tam spokojniejsze, nigdzie nikomu się nie śpieszy. Na spotkanie z nami w Londor, gdzie pracuje ks. Paweł Zajko, przyszli ludzie z najdalszych wiosek. Byli z nami całe popołudnie i zostali na następny dzień na Mszę św., która trwała 3 godziny. To było dla nich i dla nas wielkie święto.\n– Czy Papuasi pamiętają jeszcze wizytę Jana Pawła II, który był na ich wyspie także jako kardynał?\n– Pamięć o wizycie św. Jana Pawła II w 1995 r. jest bardzo żywa, wśród zarówno duchowieństwa, jak i wiernych. Wszyscy moi rozmówcy z wdzięcznością wspominali to, że Papież ogłosił Piotra To Rota błogosławionym. Jest to pierwszy męczennik pochodzący z wyspy. Beatyfikacja ta została odczytana jako mocny głos w obronie monogamii oraz wierności małżeńskiej. Obrazy Ojca Świętego mogłem spotkać niemalże w każdym kościele. Z postacią Papieża związany jest również wspaniale rozwijający się kult Bożego Miłosierdzia. Wszyscy wiedzą, że Jan Paweł II był gorącym czcicielem Jezusa Miłosiernego i popierał kanonizację św. Faustyny Kowalskiej.\n– Papieża witali wtedy skąpo ubrane kobiety i mężczyźni w spódnicach z trawy...\n– Nas również witano w strojach ludowych, ale to tylko tradycja, starannie strzeżona przez misjonarzy. Codzienność jest już o wiele bardziej nowoczesna, ujednolicona. Papua-Nowa Gwinea jest krajem zróżnicowanym pod względem rozwoju. Są miasta, w których można spotkać te same zjawiska, dobre i złe, co w Europie. Ludzie korzystają z telefonów komórkowych, Internetu i jeżdżą samochodami. Są też malownicze zakątki, zwłaszcza w górach, jeszcze z trudem dostępne lub nieprzeniknione. Tam misjonarze docierają pieszo. Życie w nich toczy się wolniej, spokojniej. Ale zapewniam – nie ma tam, jak się jeszcze dziś sądzi, kanibalizmu.


Zestaw paska rozrządu w sklepie z częściami AutoCraft24.pl\nZestaw paska rozrządu sklep internetowy - wybierz Zestaw paska rozrządu do swojego samochodu\nUkład rozrządu jest elementem niezbędnym dla prawidłowej eksploatacji naszego samochodu, każde jego najmniejsze uszkodzenie zakłóca poprawną pracę silnika.\nZadanie rozrządu oraz jego wymiana\nUkład rozrządu steruje pracą zaworów ssący i wydechowych, które doprowadzają mieszankę paliwowo-powietrzną oraz usuwają spaliny z silnika. Wał korbowy silnika jest połączony z wałkiem rozrządu poprzez pasek rozrządu, dzięki czemu zapewniona jest poprawna praca silnika spalinowego. Paski rozrządu wykonywane są z syntetycznej gumy wzmocnionej kevlarem, przez co może wymiana oraz eksploatacja jest dłuższa i bezpieczniejsza.\nWymianę rozrządu powinno się dokonywać w określonym czasie oraz przebyciu granicznej liczby kilometrów, taki okres określa producent pojazdu podając swoje interwały wymian. Warto jednak pamiętać, o okresowym przeglądzie stanu elementu napędowego rozrządu. Pasek gdy straci swoje właściwości elastyczne jest bardziej podatny na zerwanie, przyspieszone zużycie paska następuje również gdy przedostanie się na niego olej bądź płyn chłodniczy.\nCo wchodzi w skład zestawu paska rozrządu?\nZestawy pasków rozrządu składają się z niezbędnych części do wymiany rozrządu tj. rolek prowadzących, rolek napinających, paska rozrządu a nawet pompy wodnej. Taki zestaw na pewno będzie bezpiecznym rozwiązaniem, lecz dla bezawaryjnej jazdy warto wymienić również uszczelniacze wału korbowego oraz wałka rozrządu by nie doszło do wycieku oleju na pasek rozrządu.


Innovation Award Media Trendy pod patronatem NowegoMarketingu - NowyMarketing\nInnovation Award Media Trendy pod patronatem NowegoMarketingu\nRuszyły zgłoszenia do kolejnej edycji konkursu Innovation Award Media Trendy, wcześniej szeroko znanego jako Media Trendy. Oprócz nazwy, ewoluuje również formuła wydarzenia. Organizatorem IAMT jest Stowarzyszenie Komunikacji Marketingowej SAR.\n- Żyjemy w czasach nowych mediów i nowych technologii. W komunikacji marketingowej coraz większe znaczenie ma wykorzystywanie nowych osiągnięć nauki, technologii i inżynierii (kto wie czy w przyszłości także nie biotechnologii, inżynierii genetycznej i neurofizjologii?) lub połączenie znanych już narzędzi, tak aby stworzyć produkt / usługę / komunikat w sposób, którego nikt wcześniej nie zastosował. Wyróżniać się w marketingu, to być dysruptywnym - wprowadzać zmiany, które zmieniają reguły gry na rynku – innowacyjność pozwala to osiągnąć. – manifest konkursu Innovation Award 2014.\nInnovation Award Media Trendy to inicjatywa wyjątkowa, gdyż w Polsce nie istnieją podobne wydarzenia. Dlatego też jest to jedna z niewielu okazji, aby zaprezentować i docenić na forum publicznym rozwiązania wyróżniające się w branży komunikacyjnej. Oprócz tego, prestiż i unikalność wydarzenia podnosi fakt, że wyniki IAMT są uwzględniane w The Gunn Report For Media.\n„Zmieniaj schematy, łam reguły, wyznaczaj kierunki, zmieniaj reguły, łam schematy, twórz trendy” – to hasło przyświeca tegorocznej edycji Innovation Award Media Trendy i jednocześnie oddaje charakter konkursu. Wydarzenie to jest skierowane do wszystkich podmiotów działających w branży komunikacji marketingowej, które mogą pochwalić się realizacjami ciekawych i inspirujących od strony komunikacyjnej projektów. Powinny one przekraczać granice standardu, rutyny i pokazywać oryginalne, nietypowe, innowacyjne i zmieniające myślenie rozwiązania.\nZgodnie z charakterem konkursu i tegorocznym hasłem, nadchodzącej edycji będzie towarzyszyło kilka zmian. Przede wszystkim ewoluowała sama nazwa. Innovation Award Media Trendy – podkreśla to, co w konkursie najważniejsze, i co wyróżnia go spośród innych konkursów reklamowo-marketingowych, czyli nagradzanie innowacyjności.\nOprócz tego wprowadzony został bardziej rozbudowany formularz zgłoszeniowy. Podmioty zgłaszające swoje projekty/kampanie będą mogły wyczerpująco opisać m.in.: najważniejsze argumenty, które przemawiają za innowacyjnością zgłoszonej pracy, jak powstał pomysł i na czym on polega (insight – konsument/kategoria/marka/technologia, idea komunikacyjna oraz wykorzystany mechanizm), kontekst rynkowy, czy wyzwanie dla innowacyjności.\n– Wierzymy, że tak zbudowany formularz pozwoli podmiotom zgłaszającym zweryfikować swoje działania pod kątem tego, czy rzeczywiście były innowacyjne, a jurorom ułatwi podejmowanie decyzji. Zależy nam na tym, aby podkreślać wyjątkowość zgłaszanych projektów i pokazywać, jak ważna jest innowacyjność, i że dotyczy ona bardzo wielu dziedzin związanych z komunikacją marketingową. Nie zawsze bowiem oznacza to „odkrycie nowych lądów”, ale też „odkrywanie starych lądów na nowo. – powiedziała Karolina Doberska z MEC Access, członek komitetu organizacyjnego.\nW tej edycji uwzględniono kilka zmian także w kategoriach konkursowych. Warto wspomnieć o nowej kategorii „Innowacyjne wykorzystanie big data”. Rozbudowana została również kategoria „Open & start up”, do której zgłaszać można projekty i rozwiązania biznesowe związane z komunikacją marketingową, mające wpływ na jej rozwój, dające nową jakość w docieraniu do konsumentów i/lub angażowaniu ich.\nJak co roku najlepsze kampanie będą walczyły o tytuł Grand Prix. Jury wybierze także team mediaplannerski, który w najwyższym stopniu poradził sobie z zadaniem w konkursie Young Media Lions. Dodatkowo przyznane zostaną nagrody specjalne: Człowiek Roku w Mediach, Medium Roku i Wydarzenie Roku na rynku medialnym.\nOgłoszenie wyników konkursu nastąpi w trakcie Gali Innovation Award Media Trendy, 7 maja 2014 roku w Teatrze Polskim w Warszawie.\nJury oceniać będzie projekty zgłoszone w następujących kategoriach:\na) Innowacyjne produkty, usługi, narzędzia badawcze\nb) Innowacyjne platformy cyfrowe (B2B, B2C, aplikacje, programy)\nc) Innowacyjne platformy komunikacji, nowe kanały komunikacji\nII. INNOWACJE WYKORZYSTANIE BIG DATA\na) Innowacyjne wykorzystanie formatów internetowych\nb) Innowacyjne wykorzystanie social media\nc) Innowacyjne wykorzystanie mobile\nd) Innowacyjne wykorzystanie mobile w kampaniach społecznych\ne) Innowacyjne cyfrowa kampania zintegrowana\nf) Innowacyjne cyfrowa kampania zintegrowana w kampaniach społecznych\na) Innowacyjne wykorzystanie audio\nb) Innowacyjne wykorzystanie video\nc) Innowacyjne wykorzystanie mediów drukowanych\nd) Innowacyjne wykorzystanie kina\ne) Innowacyjne wykorzystanie reklamy zewnętrznej\nf) Innowacyjne wykorzystanie ambient mediów\n- Sercem i duszą każdej firmy jest kreatywność i innowacyjność – powiedział kiedyś Robert Iger, prezes i dyrektor naczelny The Walt Disney Company. Zapraszamy!\nWięcej na: www.mediatrendy.pl


Literatka #1 – Anthony Bourdain i „Kill grill” – Kuryer Cyniczny\nLiteratka #1 – Anthony Bourdain i „Kill grill”\nOpublikowano Maj 9, 2013 Lipiec 18, 2013 AutorChimek3 komentarze\nTak oto rozpoczynamy jeden z Chimkowych cykli. Ten najprostszy do realizacji, czyli pisanie o książkach z interesującego nas segmentu literatury. Na dobry początek iście Hitchcockowska armata – „Kill Grill” Bourdaina.\nKrótka nota – Anthony Bourdain to szef kuchni z kilkudziesięcioletnim stażem, stary punkowiec, ex-ćpun, aspirynista, tzw. osobowość telewizyjna i facet o ciętym języku, którego nie obawia się używać. Jest typowym przedstawicielem czegoś, co nazywam francuską tradycją gastronomiczną. I nie chodzi tylko o sposób przygotowania posiłków, ale i całą oprawę szkolenia kucharzy. Bourdain klnie jak szewc, wydziera się na kucharzy i podobnie jak wielu innych szefów kuchni jest psychopatą, słuchającym starego punka podczas robienia tych wszystkich konfitów, steków i innej maści mięsa (którego zresztą jest fanem).\n„Kill Grill” to coś w okolicach autobiografii Bourdaina, książka w której barwnie opisuje swoją drogę do restauracji Les Halles, ale owa peregrynacja daleka jest od pasma wspaniałych sukcesów. Książka ma niebywały wymiar pedagogiczny. Bourdain rozprawia się niemal z każdym pomysłem w stylu „och, powinienem założyć restaurację” – od namawiających znajomych (pozdrowienia :P) przez kretyńskie pomysły, ambicje artystyczne świeżych kucharzy i setki innych rzeczy, które sprawiają, że restauracje znikają zaraz po premierze. Nie zrozumcie mnie opacznie. To nie jest antyrestauracyjna książka, raczej takie ogólne studium przypadku. Jakie błędy popełniali i popełniają wciąż ludzie, jak łatwo można spieprzyć robotę, ba – nawet jeden dzień przez to, jak nieuważna jest ekipa.\nWłaśnie. Poza takim pseudotestosteronowym stylem (o tym za chwilkę), ostrymi kawałkami starego punka w tle i ciętymi tekstami, „Kill grill” to świetny wgląd w pracę kucharza restauracyjnego. To nie jest, bądźmy szczerzy, dowolny bloger z niżej podpisanym włącznie, który od czasu do czasu machnie obiad na kilka osób, czy – podobnie jak Chimek, stoi codziennie przy garach przez jakiś tam czas. Kucharz restauracyjny według Bourdaina (podobnie jak mojego drugiego ulubieńca, Ramsaya) to taka maszyna, tylko dla niepoznaki wyglądająca jak człowiek. Kucharz jest elementem pewnego mechanizmu, który taśmowo ma wydawać żarcie, oczywiście tak, by było takie samo i smakowało tak samo za każdym wejściem do restauracji. Pracuje kilkanaście godzin i jest cały w poparzeniach i ranach ciętych. Piorunujący jest kawałek, w którym Bourdain opowiada o tym, że kończąc pracę po północy nie widział sensu w powrocie do domu. Szedł w długą do jakiejś obskurnej knajpy, popijał do rana, a potem bach – drugi dzień w restauracji.\nPrzy okazji, nieco kolorowo autor opisuje ile bierze lub brał środków pobudzających do pracy. Jakiś czas temu zażartowałem na Facebooku, że (cytuję siebie z pamięci ;)) gdybym powiedział ile ja chlam kofeiny, wypalam fajek i biorę innych różnych wspomagaczy, taki Bourdain uśmiechnąłby się ciepło, a potem kopnął w tyłek i kazał spierdalać*.\nNie mam zamiaru streszczać całej książki. Ale znajdziecie tam wszystko – głupotę właścicieli restauracji, głupotę klientów, dostawców, mafię, fellacje po godzinach, oraz masę mocnych tekstów autora. Autora, który zresztą jest bardzo sprytny, bo opowiada nam wiele o restauracji, o gotowaniu, o całym tym biznesie, ba – bez mrugnięcia okiem opisuje swoje problemy z narkotykami, ale… Mimo wszystko pozostaje, jako Bourdain, praktycznie nieznany, ukryty w cieniu. To tak jakbym napisał: W trzeciej klasie liceum na koniec roku miałem dwóję z polskiego, teraz mam trzy krzyżyki na karku i od prawie dekady zarabiam na życie aktywnym korzystaniem z języka polskiego**. Czy to coś o mnie mówi? Nie. To tekst, który prezentuje jakieś wydarzenia, bez odsłaniania choćby mikrograma osoby, która jest „bohaterem” danej sytuacji. Książka Bourdaina jest wypełniona właśnie takimi tekstami. Ćpun, alkoholik, wariat, psychopata – ale tylko w jakimś szkicu. Bourdain sprytnie ukrywa siebie jako Bourdaina, a podaje pewien symulakr – Bourdaina jako kucharza, osobistość i tak dalej. Tak jak ja w wielu miejscach na internecie uwielbiam zgrywać się na buraczanego intelektualistę, u Bourdaina zupełnie świadomie nie ma ani słowa o nim i jego przemyśleniach jako człowieka. Wszystko, podobnie jak w pracy, podporządkowane jest jednemu tematowi – gastronomii.\nKsiążka – dochodzimy wreszcie do stylu – jest moim zdaniem świetna. Wielu ludziom nie będzie odpowiadać dość prosty język, obfitujący zresztą i w wulgarne parafrazy i zwykłe, regularne wiązanki. Pamiętajmy jednak – jest to pewna literacka wizja. Podobnie jak obraz popkulturowy Ramsaya zresztą. Kto widział „No reservations” Bourdaina, czy mniej znane programy Ramsaya, wie że obaj panowie płynnie zmieniają swój słownik. Mimo wszystko – osoby szczególnie wrażliwe na wyrazy ekhm, z gatunku ekspresywizmów powinny założyć pampersy albo coś.\n„Kill grill” jest zresztą świetnie skonstruowana, na zasadzie menu – od aperitifów po kawę i papierosa. I to normalne, wiele książek okołokulinarnych ma kompozycję kojarzącą się z gastronomią. Ale fascynujące u Bourdaina jest to, że owa konstrukcja nie kończy się na tytule, czy wydarzeniach (treści), a na samym kształcie stylu. Zdania nie tylko na gruncie treściowym są bogatsze w środku, pędzą jak talerze ze stekami po ladzie, zaś pod koniec siedzimy w oparach papierosów, leniwego stylu i przedsennych majaków. Do tego dochodzi – właśnie w środku – iście kokainowa jazda, gdzie i wydarzenia i zdania zasuwają jak szalone, tak że samemu można się spocić (zwłaszcza gdy jest ciepły wiosenny dzień i jedziemy warszawskim tramwajem, w którym wysiadła klimatyzacja).\nNo dobrze, koniec słodzenia. Czy warto kupić „Kill grill”? Zdecydowanie, a trochę już książek okołokulinarnych mam za sobą (tych z przepisami nie liczę ;)). Książka jest napisana świetnie, prostym (nie prostackim) stylem, idzie przez nas jak kapusta przez niską babę, no i przede wszystkim – zawiera, poza mocnymi tekstami ogromny ładunek pedagogiczny. A mimo wszystko, to też ważne.\nBrać, nie pytać.\n*słowa z tego rejestru używam całkowicie świadomie – w „Kill grill” znajdziecie niejedną wiązankę 😉\n**to absolutna prawda – zarabiam pisaniem (dawniej też redagowaniem) i miałem w trzeciej klasie banię z Polaka\nKategorieKsiążkiTagianthony bourdain, kill grill, kitchen confidential, literatka, recenzja książki\nPoprzedni wpis Poprzedni wpis Amerykańskie pierożki z cheddarem, boczkiem i szczypiorkiem\nNastepny wpis Następny wpis Literatka #2 – „Wzgórze błękitnego snu” Igor Newerly\n🙂 bardzo ciekawy post 🙂 jak przeczytam wszystkie zaległości (o ile to w ogóle nastąpi) to zastanowię się nad tą lekturą 🙂 Ramsay mnie zawsze rozwala, więc Bourdain w jakiś tam sposób pewnie też przypadnie mi do gustu. Pozdrawiam!\nBardzo fajnie, sprawnie i lekko napisany, także ten. ;>\nKill Grilla mam już za sobą i mimo, że trochę inaczej sobie wyobrażałam tę książke to i tak byłam usatysfakcjonowana. Dobre, mocne słowa. Dobry, mocny Bourdain. 😉


Wysłane przez iczek o godz. 10:50 20 komentarzy\nJest inny wspaniały świat...\nIstnieje on poza siecią, poza blogami i poza konkursami na elektroniczne zdjęcia jedynie.\nŚwiat ów stwarzają ludzie, których niejako powołaniem zdaje się być wyszukiwanie ukrytych talentów i kojarzenie ich w pary, w trójki, w grupy ludzkie.\nTam mogą się spotkać, poznać i chłonąć... chłonąć fotografię, która jest nieznana w większości elektronicznie, a nawet jeśli jest to w małym procencie.\nOkazuje się, że miałem w ten weekend okazję poznać przede wszystkim tych, którzy kojarzą te grupy i tych kojarzonych. I było to doznanie naprawdę atomowe. Akumulatory naładowane jak bursztyn pocierany o papier. A to wszystko za sprawą nieznanych mi w większości osób i ich prac, ich fotografii i ich podejścia do fotografii. Myślę, że pomimo różnić, praktycznie tożsamego z moim..:)\nI aż mi się morda śmieje, że tam miałem okazję być.\nPawłowi 'Kosikowi' za kojarzenie i dar wynajdowania - tak ważny w dzisiejszych czasach. Za zaangażowanie bezinteresowne i kulturę fotograficzną.\nIzie za opanowanie przestrzeni miejskiej i harmonię kadrów. Za bycie cichym, ale dobitnym.\nBarbarze za małą cząstkę dorosłego świata kobiet.\nMaćkowi za wewnętrzny spokój i dynamikę fotograficzną.\nOli za zapał młodości i otwartość oczu, a także za wyczekanie autobusu na moście.\nKasi za dar kobiecego człowieczeństwa i ogłady.\nDarkowi za wspólną noc :);)\nWitoldowi za inne spojrzenie na świat.\nRafałowi za kadry, których wymowa gasiła ogień w kominku i za to, że uchował się przed siecią.\nDziękuje Wam moi drodzy za czystość fotografii...\nŻe jesteście po prostu.\nWysłane przez iczek o godz. 00:12 7 komentarzy


Od ferii do ferii | BelferBlog\n6 stycznia 2015,\twtorek, Dariusz Chętkowski\nKończą się ferie świąteczne i niemal za chwilę zaczynają ferie zimowe. Już za kilka dni uczniów czeka kolejna porcja wolnego (16 stycznia jest ostatnim dniem nauki). Najpierw z czterech województw, a potem pozostałych. Wolnego jest tyle, że właściwie nie opłaca się wracać do szkoły (zob. terminy ferii zimowych).\nPodczas przerwy świątecznej wiele szkół zostało zamkniętych. Nie przez złośliwość nauczycieli, ale z powodu oszczędności. Nauczyciele mieli wolne, bo dzieci nie chciały przyjść, pozostali pracownicy wzięli urlop, więc w szkole można było przykręcić ogrzewanie. To plus zero zużywania prądu i ciepłej wody daje wymierną oszczędność. Doprawdy szkoda, myślą urzędnicy odpowiedzialni za finanse w regionie, że trzeba szkołę ponownie otwierać. Do tego tylko na kilka dni. Taki rozruch kosztuje krocie i jest zupełnie bez sensu.\nJak nawet dzieci przyjdą teraz do szkoły, to zaraz przekonają się, że nie ma po co. Nauczyciele będą zajęci papierkową robotą – która jest najważniejsza, więc uczniom trzeba będzie zadać pracę samodzielną. Zresztą jak nawet nauczyciele chcieliby zrealizować jakiś temat, to z powodu niskiej frekwencji nie będą mogli. W najlepszym wypadku powtórzą stary materiał albo poćwiczą pracę w grupach i tyle. Dla czegoś takiego nie opłaca się włączać prądu w szkole.\nZima w tym roku jest łagodna. Wyobraźmy sobie jednak, że jest surowa, więc kaloryfery muszą być rozgrzane do czerwoności. Boże, ile to pieniędzy! A przecież można by je zaoszczędzić. Wystarczy połączyć ferie świąteczne z zimowymi i będziemy mieli forsę w kieszeni. Przyda się chociażby na załatanie dziur w jezdniach albo na nowe drogi. Jako kierowca i obywatel, któremu nie podoba się marnotrawstwo publicznych finansów, całym sercem popieram ten plan. Są zresztą inne powody niż pieniądze. Po pierwsze, nie lubię zimą zwlekać się wcześnie z łóżka, a po drugie, mam podobnie myślących uczniów. Dlatego chciałbym, aby wprowadzono zimowe wakacje. Te letnie mogłyby być odpowiednio krótsze, aby liczba dni przeznaczonych na naukę była taka sama.\n6 stycznia o godz. 12:57\t243381\nPomysł połączenia ferii zimowych i świątecznych sam w sobie nie jest zły. Ale nie ma sensu w związku z rozbiciem ferii zimowych na 3 terminy w zależności od województwa. W ten sposób może w Warszawie/Łodzi byłoby wygodnie, ale w miejscach, które mają ferie w kolejnym terminie powstałaby sytuacja analogiczna Waszej. Jakoś nikt się nie nie buntował, kiedy regiony centralne miały ferie później, a odstęp dwutygodniowy padał na mniej uprzywilejowane i w innych sprawach miejsca.\nAle terminy terminami, a sprawą zasadniczą pozostaje kwestia „nieopłacalności” pracy przez 2 tygodnie. Niby dlaczego miałoby się nie opłacać nic konstruktywnego robić? Zgodnie z taką logiką praca w ogóle nie ma sensu, bo po pięciu dniach rozruchu zawsze następuje wolny weekend. Może potrzeba jakiś kursów, na których nauczyciele nauczyliby się, jak rozpoczynać solidną robotę w kilka minut po przyjściu do miejsca pracy.\n6 stycznia o godz. 13:09\t243383\nW trakcie wigilijnego czatu pani Kluzik broniła rotacji ferii, potrzebnej jedynie zakopiańskim hotelarzom bo na ferie wyjeżdża wogóle parę procent młodzieży, z tego w Tatry polskie parę promili. Reszta do sąsiadów i w Alpy oraz do rodzin. Ciekawe jakie to tajne przyczyny (od Łybackiej, która to wprowadziła) decydują o trwałości tego szkodliwego dla prawie wszystkich uczniów rozwiązania. Czy nie góralskie dutki z Zakopanego? 😉\n6 stycznia o godz. 14:01\t243384\nPańskie marzenia są piękne i w rozumieniu pani ministry bardzo realne. Coś mi się widzi,że przyszłe wakacje właśnie tak będą wyglądać. Toż to same oszczędności!\n6 stycznia o godz. 14:10\t243385\nZa Gomułki ferie tak właśnie wyglądały – 3 tygodnie w okolicach Bożego Narodzenia, Nowego Roku i 3 Króli. Potem zlikwidowano 3 Króli, za Gierka skrócono przerwę świateczną i wprowadzono ferie zimowe ( w lutym). No a potem wiadomo – Łybacka wprowadziła rotację terminu ferii zimowych, a wprowadzenie 3 Króli (niedawno) wydłużyło przerwę świąteczną … 😉\n6 stycznia o godz. 14:17\t243386\n1. W szkole pracują nie tylko nauczyciele, ale i znacznie podatniejsi na nastroje uczniowie. Oni zaś mają rodziców, którzy im z różnych powodów jeszcze ferie wydłużają.\n2. Co więcej – teraz odbędzie się formalne zakończenie semestru – rady, wywiadówki, końcowe oceny. No więc zakończy się do poniedziałku włącznie I semestr i …. mamy 4 dni nauki w nowym. Co zaczniemy, to po 16 dniach wyleci z głowy…. 😉 W młodości 16 dni to straaaasznie dużo czasu … 😉 Zwykle ludzie po zakończeniu jakiejś roboty/jej etapu robią sobie chwilę odsapki, a tu … coś nowego zaczynamy i … 😉\n6 stycznia o godz. 14:54\t243387\nNienawidzę tego 1 terminu ferii, bo 2 semestr jest strasznie długi i zero odpoczynku.\nNie chcę połączenia ferii z wakacjami, bo wtedy będzie to wyglądało tak jak w UK, czyli tylko miesiąc wakacji letnich. Na prawdę tego chcecie?\n6 stycznia o godz. 16:18\t243388\nJaki miesiąc wakacji letnich. Polskie terminy feryjne tak naprawdę wyznacza klimat – możliwość upałów ponad 30 stopni już od polowy czerwca (wtedy o zadnej nauce mowy nie ma – mogą być tylko pozory!) i mrozy ze śnieżycami w okolicach stycznia. O ile to drugie jest dla ogromnej części uczniów jest do pokonania, to to drugie bez sklimatyzowania budynków szkolnych (trochę kosztuje!!!) – nie !!!\n6 stycznia o godz. 17:05\t243389\nOczywiście nie do pokonania są czerwcowo-sierpniowe upały … 😉\n6 stycznia o godz. 17:47\t243390\nA może w ogóle przez internet uczcie?\n6 stycznia o godz. 20:09\t243393\nFeudalne myślenie, urzędnicy chcą oszczędzać, dla swojego pana jak rozumiem.\nCo zaoszczędzą wydadzą na swoje i swojego feudała przyjemności, pojadą na wczasy za te pieniądze.\nOszczędzanie jest złe.\nTo moje pieniądze między innymi, jak nie oszczędzają muszę płacić więcej.\nPan, Panie Profesorze lubi płacić więcej?\nJa też, każdy powinien.\n6 stycznia o godz. 20:52\t243394\nJeśli myślisz, że pieniądze zaoszczędzone na zbędnym ogrzewaniu pustych szkół nie są potrzebne na pokrycie innych pozycji w oświatowym budżecie to się mylisz. One nie trafią do żadnego feudała … 😉\n7 stycznia o godz. 9:12\t243400\nA może, w ramach oszczędności, skoro tak bardzo to leży nauczycielom na sercu niech zrzekną się pobierania pensji za dni, w których nie odbywają się zajęcia lekcyjne?? To dopiero będą oszczędności…\n7 stycznia o godz. 11:50\t243404\n@Plb; 7 stycznia o godz. 9:12\nNie mogą. To niezgodne z prawem.\nWynagrodzenie należy się z góry przez 12 miesięcy (a nawet 13) niezależnie od tego, czy później pęsum się odbędzie, czy nie.\n8 stycznia o godz. 11:07\t243417\nJestem gotowa ( jak wielu nauczycieli) pracować bez ferii i tzw. wakacji. Chciałabym mieć tak jak inni pracownicy urlop w czasie dla mnie dogodnym. Chciałabym mieć ośmiogodzinny dzień pracy i w ramach tych godzin zajmować się wykonywaniem moich obowiązköw. Żadnych „nasiadówek” i spotkań z rodzicami oraz konsultacji do wieczora. W domu żadnego ślęczenia nad zeszytami, sprawdzianami. Chciałabym odzyskać w domu miejsce zaanektowane do potrzeb szkoły. Chciałabym skończyć z obowiązkowym sponsoringiem na rzecz mojego miejsca pracy – kupowanie materiałów papierniczych, tonera lub tuszu do drukarki i urządzenia wielofukcyjnego. Chciałabym wyjechać na zasłużony URLOP tak jak inni pracownicy i nie wysłuchiwać, że mi nie powinno się za niego płacić skoro nie uczę. Chciałabym aby rodzice nie zrzucali na mnie odpowiedzialności za wychowanie swoich dzieci ( majac kontakt z uczniem 2 razy w tygidniu w klasie min. 25 osobowej ). Chciałabym mieć w pracy miejsce gdzie mogłabym wykonywać pracę tzw. papierkową. Nie chciałabym zimą marznąć ( te ciągłe oszczędności) lub męczyć się w upale (brak klimatyzacji). Chiałabym być opłacana tak, jak pracownicy o podobnych kwalifikacjach. Nie chciałabym jużsłuchać o tysiącu dodatków ktore rzekomo wszyscy nauczyciele otrzymują ( wiele z tych żałosnych dodatköw to rzecz jednorazowa lub będąca udziałem niewielkiej grupy nauczycieli lub rzecz uznaniowa a to znaczy że niewielu otrzymuje). Ponieważ wiem , że moje życzenia nie spełnią się, ponieważ naszemu ministerstwu taki stan rzeczy pasuje ( patrz: koszty utrzymania szkoły), chciałabym aby w mojej umowie pracy zapisano zakres moich obowiązków. Aby oprócz mitycznych 18 godzin ” przy tablicy” zapisano całą resztę. Tak, aby nie wrzucano do tego worka coraz więcej obowiązków zasłaniając się ciagle ” nauczyciel ma 40 godzinny dzień pracy” ale nie stwarzając warunków do jej wykonywania w miejscu pracy. Chciałabym aby rodzice -pracownicy biurowi odczuli na własnej skórze co to znaczy zwalniać się z pracy aby spotkać się z nauczyczycielem w godzinach jego pracy a nie kiedy im pasuje. Chciałaby aby sflustrowani ludzie nie wylewali swojej żółci na grupę zawodową, która stara się pomagać im w wychowaniu ich dzieci, w kształowaniu właściwych postaw i zachowań, która stara się ( a jest coraz trudniej) zachęcić ich do nauki i rozbudzić zainteresowania. Tych ” chcialabym” jest więcej ale na ty skończę ( bez wiary , że coś się zmieni).- zaraz uaktywni się wszystkowiedzący „parker” lub „rebe”.\n8 stycznia o godz. 12:37\t243418\n@Hannasz; 8 stycznia o godz. 11:07\n„Chciałabym mieć tak jak inni pracownicy urlop w czasie dla mnie dogodnym.”\nCztery dni na żądanie; reszta w czasie, który ‚nie zagrozi istotnym interesom pracodawcy”; jeżeli pracownik w dowolnym czasie miałby wybierać sobie urlop, dawałby tym dowód, że jest zupełnie zbędny.\n„Chciałabym mieć ośmiogodzinny dzień pracy i w ramach tych godzin zajmować się wykonywaniem moich obowiązköw. Żadnych “nasiadówek” i spotkań z rodzicami oraz konsultacji do wieczora”\nKodeks pracy nie polega na tym, że stróż nocny ma pracować w dzień.\nDopuszczalne jest i stosowane powszechnie w wielu zawodach czteromiesięczne rozliczenie czasu pracy. W zależności od potrzeby pracownik może pracować np. dwa dni po 12 godzin a kolejne dwa dni po 4 i oczywiście w godzinach adekwatnie do potrzeb.\n„wyjechać na zasłużony URLOP tak jak inni pracownicy i nie wysłuchiwać, że mi nie powinno się za niego płacić skoro nie uczę”\nEeee, bez przesady; w czasie urlopu się nie pracuje, najwyżej odbiera telefony i wysyła najważniejsze maile. Pytanie, o jakim wymiarze urlopu mówimy; jeżeli 56 dni, to nie jest „tak jak inni pracownicy”;\nnb jednorazowo na stanowisku „o podobnych kwalifikacjach” zwykle nie jest to więcej niż tydzień, wyjątkowo dwa.\n„Chiałabym być opłacana tak, jak pracownicy o podobnych kwalifikacjach”\nPracownicy o „podobnych kwalifikacjach” opłacani są w wysokości odpowiadającej rezultatom ich pracy.\nA to, o dziwo, oceniane jest na podstawie satysfakcji klenta (oczywiście nie tylko).\nNie jest też zagwarantowana dożywotnio i ustawowo, ale zwykle znaczna część jest ruchoma, zależna od sukcesów w danym okresie.\nDodam jeszcze, że de facto są zatrudnieni na 3 miesiące, bo tyle wynosi okres wypowiedzenia umowy na czas nieokreślony, a nikt nie będzie płacił pracownikowi, który przestał przynosić korzyści.\nWymienia się też kadrę sukcesywnie na lepszą. Rotacja wynosi zwykle 5-10% rocznie, (pamiętam larum przed paru laty z powodu zwolnienia 5 tys. nauczycieli <1%)\n"Aby oprócz mitycznych 18 godzin "przy tablicy" zapisano całą resztę"\nTe 18 to rzeczywiście jest mityczne. Teoretycznie wychodzi średnio może dwanaście, a w praktyce – kto to wie. Ile lekcji "przepada" albo jest "skróconych".\n"Chciałabym aby rodzice -pracownicy biurowi odczuli na własnej skórze co to znaczy zwalniać się z pracy aby spotkać się z nauczyczycielem"\nNawet urzędy coraz częściej dostosowują swoją pracę do potrzeb petentów (nie tylko nauczycieli, którzy mają albo okienko, albo dzień wolny albo kończą przed 15 i nawet w głowie im nie postanie że "normalny pracownik" mając sprawę w urzędzie musi wziąć dzień urlopu (jeśli go akurat dostanie w ten dzień)\nNie mówiąc o przedsiębiorstwach, gdzie customer fokus jest elementarzem.\nA mentalność nauczycielska ogłasza: „dowalić im! Bo mogę.”\n"zaraz uaktywni się wszystkowiedzący “parker” lub “rebe”\nManipulacja, czy czujesz, że taki "manifest" trudno zostawić bez odpowiedzi?\n8 stycznia o godz. 12:49\t243419\n„Chciałabym aby rodzice -pracownicy biurowi odczuli na własnej skórze co to znaczy zwalniać się z pracy aby spotkać się z nauczycielem w godzinach jego pracy a nie kiedy im pasuje”\nProszę mi tylko powiedzieć jakie to są aktualnie godziny pracy nauczyciela? Bo jeśli rodzić/uczeń chcą się zobaczyć z „Panią Profesor” to wyjątkowo trudno ją zastać w szkole poza jej lekcjami (18 lekcji = 13,5 godziny).\n8 stycznia o godz. 15:28\t243420\nUderz w stół a nożyce się odezwą 🙂 Polemizować z tymi „argumentami” nie ma sensu, chyba że chciałoby się być narażonym na kolejne „polemiki” z dyletantami ws. oświaty. Nie pozdrawiam onych.\n8 stycznia o godz. 17:39\t243421\nhannasz chciałaby podyskutować z podzielającymi jej poglądy, mało się w pokoju nadyskutujecie?\nI chciałaby według Kodeksu Pracy pracować, tylko nie pozwalają.\nI myśli, że wzbudzi współczucie dla wyzysku pod rządami Karty Nauczyciela, co za niedola, urlopu dwa miechy w najgorszym terminie, lipiec i sierpień, zamiast w listopadzie trzy tygodnie, i jeszcze w lutym dwa tygodnie, i od dwudziestego drugiego grudnia do 7 stycznia jeszcze w tym roku dołożyli biedactwu.\n8 stycznia o godz. 18:27\t243422\nA teraz jeszcze słyszałem, że ponoć w liceum na matematyce nie uczą kwantyfikatorów. Żeby takich podstaw na maturze nie było?\n8 stycznia o godz. 18:37\t243423\nDrogi parkerze, a może w ten sposób: moja córka jest zbyt dorosła, bym mogła wziąć na nią tzw. opiekę, zbyt niedorosła by samodzielnie podpisać zgodę na zabieg medyczny. Efekt? Mój urlop bezpłatny, w związku z niemożnością wzięcia urlopu na żądanie. Oczywiście nikt mi nie da zwolnienia lekarskiego na siedemnastolatkę. Co do wolnego. Podsumuj dni wolne nauczycieli w Europie, są inaczej rozłożone, ale sumując okaże się, że wleczemy się raczej w ogonie kontynentu, tu porównanie http://szkola.wp.pl/kat,132754,title,Jak-dlugo-trwaja-wakacje-i-ferie-w-Europie,wid,15008622,wiadomosc.html\n8 stycznia o godz. 19:54\t243424\nDroga belfrzyco, z tego co się orientuję, od szesnatego roku życia młody człowiek sam podejmuje decyzję o leczeniu, musi wyrazić zgodę na każdy zabieg czy hospitalizację.\nChyba jesteś w błędzie. W czym twoja sytuacja jest gorsza od pracowników pozostających pod rygorami KP?\nCzy oni mogą wziąć płatny urlop na żądanie? Znów wydaje mi się, że masz mylne wyobrażenie o pracy poza szkołą.\nMnie nie obchodzi co jest w Europie, to dziecięce tłumaczenie, Franek i Zdzisiek mniej czytają i więcej grają na kompie:)\n8 stycznia o godz. 20:10\t243425\nNie jestem w błędzie, na zabieg musiałam wyrazić zgodę osobiście. Ciebie nie obchodzi, co jest w Europie? Zapewne tylko wtedy, gdy trzeba przyznać, że twoje zarzuty co do nadmiernie długich wakacji/ferii dla dzieci mają się nijak do europejskiej rzeczywistości. Mam wrażenie, że gdybyśmy przodowali w ilości dni wolnych bardzo by cię to obchodziło, nieprawdaż? Czy tak bardzo się cokolwiek zmieniło od czasów twej młodości? Nie wiem, w jakim wieku jesteś, ale mam wrażenie, że komlpetnie nie pamiętasz czasów szkoły. Jeszcze niedawno wakacje zaczynały się nawet około 20 czerwca, teraz w ostatni piątek czerwca (jęczą hotelarze).\n8 stycznia o godz. 20:20\t243426\nAle córka też? To co się dzieje jak córka wyraża zgodę a mama nie? Pół zabiegu robią? Nie mam pewności, może i taki absurd funkcjonuje, może ktoś wie na pewno? Z całą pewnością zgoda nieletniego powyżej 16ego roku jest potrzebna.\nCzy gdziekolwiek napisałem, że postuluję skrócenie wakacji? Wyśmiewam obłudną tęsknotę za pracą według KP i uskarżanie się na uciążliwości KN. To jest żałosne.\n8 stycznia o godz. 20:41\t243427\nMłoda twierdzi, że nie pamięta, aby cokolwiek podpisywała, być może by rozcięli, ale nie zaszyli :). Co do absurdów, to owszem, funkcjonują. Szczytem absurdu były moje zabiegi, aby córka, samodzielna, mieszkająca od początku szkoły średniej w internacie, mogła sama pójść na wizytę do internisty w Medicover. Ostatecznie w moim zastępstwie towarzyszyła jej babcia. Wynika z tego, że może, w świetle prawa , być uczestnikiem ruchu drogowego, a nie może samodzielnie wyjaśnić lekarzowi co jej dolega.\n9 stycznia o godz. 9:01\t243428\nO nożycach to chyba o @rebe, choć w tak zawoalowanej formie (nie wiem, może to „po szkolnemu”?).\nO oświacie w moim poście było niewiele; większość o pracy wg kp, którą to w swoich (prawie) 94 tezach (łącznie z niedopowiedzianymi z braku wiary) wyobrażasz sobie jak mały Jasio dorosłość (nie muszę rano wstawać do przedszkola, z bankomatu mogę brać ile chcę pieniędzy i nie muszę jeść obiadu, tylko cukierki).\nPopisywanie się znajomością przysłowia jest tu również zbędne; to dość normalne, że ktoś publicznie coś pisze na blogu, ktoś inny odpowiada. (chyba, że to nie „po szkolnemu”)\nI dobra wiadomość. Te wszystkie „chciałabym”, łącznie z niedopowiedzianymi na końcu można zmienić niemal natychmiast. Wystarczy (razem z tymi „wieloma” z pierwszego zdania) zorganizować szkołę niepubliczną a one (prawie) 94 tezy wywiesić na drzwiach. (Albo nawet w necie)\nMożna tam sobie zainstalować każde urządzenie wielofunkcyjne i w ogóle wszystko, co prawem nie jest zabronione.\nMógłby być tylko jeden problem: przekonać potencjalnych uczniów (nie wiem, czy to „po szkolnemu”?), bo ciupasem – to już nie z tej bajki.\n9 stycznia o godz. 9:46\t243429\nKwestia zgody na zabieg medyczny jest dosyć złożona. Zależy m.in. od okoliczności, rodzaju zabiegu i osoby pacjenta.\nPomijając przypadki szczególne, co do pacjentów, którzy ukończyli 16 rok życia a nie ukończyli 18 w odniesieniu do zabiegów wymagających zgody w formie pisemnej wymagana jest tzw. zgoda kumulatywna, tj. łączna zgoda pacjenta oraz przedstawiciela ustawowego. W przypadku niezgodnych oświadczeń np. dwojga rodziców posiadających pełne prawa rodzicielskie (oraz paru innych przypadkach) decyzje podejmuje sąd opiekuńczy.\n(Na szczęście dotyczy całego zabiegu, bo gdyby rozcięty pacjent czekał na decyzję sądu…)\n9 stycznia o godz. 16:23\t243430\n9 stycznia o godz. 19:06\t243431\n@ parker, belfrzyca\nOd 16 do 18 lat obowiązuje tz. zgoda równoległa, czyli kumulatywna. Wymagana jest zgoda małoletniego i opiekuna prawnego. W przypadku zgody i sprzeciwu sprzeciw może przełamać sąd rodzinny.\nCo do babci, nie jest ona opiekunem prawnym, a jedynie faktycznym, wobec czego może udzielić zgody jedynie na badanie fizykalne. Jej zgoda na badania inwazyjne bądź leczenie jest nieważna.\nAha, w sytuacjach nagłych obowiązuje jeszcze trochę inne prawo.\n10 stycznia o godz. 9:46\t243433\nNawet na nauczycielskim blogu można się czegoś nauczyć:)\nSwoją drogą, to nie jest sensowny przepis, jeśli lekarze uważają że jakiś zabieg czy operacja jest wskazana, inaczej by nie proponowali, osoba poddawana zabiegowi się zgadza i jej zgoda jest konieczna, po co zgoda opiekuna prawnego?\nGdy małoletni się nie zgadza, a lekarz zaleca, opiekun prawny też uważa że zabieg lub operacja czy hospitalizacja jest potrzebna, można sądownie małoletniego przymusić dla jego dobra.


Rodziny Ważny - Pomponik\nArtykuły na temat: rodziny ważny\n"Mali bohaterowie" : Każdy dzień jest ważny\n...fartuchach. Często bardzo cierpią. Mają świadomość kruchości swojej egzystencji. Dla nich każdy dzień jest ważny. Jednocześnie cała piątka to grupa wyjątkowych młodych ludzi w wieku od sześciu do dziewięciu lat. Wbrew przyzwyczajeniu europejskiego widza nie wszystkie pochodzą z jednej klasy społecznej. Nie wszystkie wyznają jedną religię. Ich rodziny są równie zróżnicowane, jak oni sami. Punkt po...\n...dziecko, są powszechnie akceptowane. - Rodziny akceptują związki na kocią łapę, same związki akceptują to, że mieszkają ze sobą i mają dzieci bez ślubu. Ale jeżeli dwie osoby mimo tego braku zobowiązania nadal chcą ślubu, to wydaje mi się, że on jest naprawdę ważny - tłumaczy Janachowska. Zdaniem prezenterki zawarcie małżeństwa może mieć dużą wagę nawet w przypadku par, które pozostają...\n...... Ania zrobiła wielki krok do przodu. I jest po prostu szczęśliwa, uśmiechnięta, radosna. Stresuje ją tylko zbliżający się ślub - no i perspektywa poznania rodziny Tomka. Przecież nic o nich nie wie. Czy mama i bracia Tomka ją zaakceptują? Relacje rodzinne to najważniejszy temat trzeciej części "Planety..."? - Na pewno bardzo ważny. Ale przede wszystkim pokazujemy różne etapy miłości...\n"Locke & Key": Horror dla całej rodziny. Netflix prezentuje nowy serial\nNajpierw Joe Hill, syn Stephena Kinga wymyślił krwawą historię: do domu Locke'ów niespodziewanie przychodzi nastolatek, uczeń pobliskiego liceum, w którym pracuje głowa rodziny Locke'ów. Nie, nie chodzi o usprawiedliwienie nieobecności ani pomoc w nauce. Dzieciak ma broń, z której mierzy prosto w klatkę piersiową nauczyciela. Brzmi jak zapowiedź horroru? Serial "Locke & Key" od 7 lutego można...\nKatarzyna Cerekwicka szykuje nowy materiał. "Nikt z mojej rodziny nie wierzył"\n...przełożone na jesień. Motywacją do nagrania płyty były 40. urodziny. Jak mówiła, czuła, że jest to odpowiedni moment, żeby zakończyć pewne rozdziały w swoim życiu. "To dla artysty jest takie trochę jego(...) dużo piszemy o emocjach, filtrujemy te emocje. Ja chciałam to poznać od takiej bardziej naukowej strony. Nikt z mojej rodziny nie wierzył, że ja skończę te studia, ja również" - mówiła. "Staram się...\n...ostrożnie i racjonalnie zachowywać. Chcą wiedzieć, czy będą w stanie ochronić swoje rodziny i miejsca pracy, czy pomogą im w tym państwowe instytucje. Czas, w którym teraz żyjemy, wymaga od...\n...zachowanie. To wszystko robione jest dla pieniędzy i desperackiej potrzeby bycia znów ważnym" - napisał na Twitterze. Na kolejne oświadczenie zdecydowali się też bliscy Jacksona, którzy jeszcze przed premierą dyskredytowali pracę reżysera. "Michael zawsze nadstawiał drugi policzek i my też to robiliśmy, kiedy ludzie atakowali członków naszej rodziny - tak robią Jacksonowie. Ale nie możemy...\nMaja Wampuszyc: Cioteczna siostra aktorskiej rodziny Michaliców\nMaja Wampuszyc, amerykańska aktorka polskiego pochodzenia, znana z występów na Broadwayu i ról w filmach wybitnych reżyserów, prowadzi zajęcia z seniorami z Greenpointu. Cioteczna siostra aktorskiej rodziny Michaliców, mówi, że ważne jest, aby seniorzy mogli opowiedzieć własne historie.\nZdjęcia na temat: rodziny ważny\nWideo na temat: rodziny ważny\nMarek - podobnie jak wielu Ślązaków dzieli swój czas pomiędzy pracę w kopalni (jest sztygarem) i prowadzenie 50-hektarowego, wysoce zmechanizowanego gospodarstwa. Wolny czas spędza na słuchaniu muzyki, lubi też podróżować. Kobieta, której szuka powinna być miła, uśmiechnięta i poważnie myśląca o założeniu rodziny. Marek twierdzi też, że jeśli będzie miała w sobie "to coś", to nie ważny będzie jej\n"Rolnik szuka żony 6": Co w czwartym odcinku? "Oj, będzie rywalizacja"\nTo ważny dzień w życiu rolników - szykują swoje domy na przybycie gości. Stres nie oszczędza też kandydatek. Po raz pierwszy zobaczą miejsce, które w przyszłości może stać się ich domem. Do rolników przyjeżdżają zaproszone przez nich kobiety. Jak poradzą sobie na gospodarstwie? Jak kandydatki zostaną przyjęte przez rodziny rolników? Jakie zadania przygotowali dla kobiet rolnicy? "Oj, będzie\nThomas Bidegain o filmie "Szukając Kelly"\npowinniśmy się nawzajem oceniać" - dodaje reżyser. W "Szukając Kelly" Bidegain pokazuje historię francuskiej rodziny, w której sielanka trwa, dopóki szesnastoletnia córka nie postanawia uciec z domu, aby\nDyskusje na temat: rodziny ważny\n, znanych i nieznanych ogółowi.Póki żyjemy, to możemy się czymś wykazać, możemy coś znaczyć. A potem tylko pustka za grobem ( i w sercach najbliższej rodziny). Nikt nic na to nie poradzi. Ale większość z nas coś po sobie pozostawia - aktorzy filmy, a zwykły robotnicy budowle itd. Każdy z nas jest ważny. Nie zapominajmy o tym i szanujmy się za życia.\nOBOWIĄZKOWE BADANIA PROFILAKTYCZNE I ICH RZETELNA ANALIZA I PODJĘCIE LECZENIA NATYCHMIAST DAJE SZANSE .... POWROTU DO ZDROWIA , ALE LECZENIE TEŻ MUSI BYĆ "TRAFIONE" , a nie jest ono jednakowo skuteczne dla wszystkich. To w dużej mierze zależy od każdego indywidualnie. Może być ważny wiek , grupa krwi , nawet płeć. Opieka rodzinna ( całej rodziny ) z uwzględnieniem predyspozycji do zachorowań\ntrupach kradnąc i korumpując dorobkiewiczostwo, marność, miernotę zmieniającą auta na kredyt żeby sąsiad pomyślał jaki jest ważny hahaha, zaniedbane dzieci o smutnych twarzach ze smart-fonami po 3000zł(...), Rodziny i Wiary jest ponad wszystko za co Bogu każdego dnia dziękuję !\ntrupach kradnąc i korumpując dorobkiewiczostwo, marność, miernotę zmieniającą auta na kredyt żeby sąsiad pomyślał jaki jest ważny haha, zaniedbane dzieci o smutnych twarzach ze smart-fonami po 3000zł(...), Rodziny i Wiary jest ponad wszystko za co Bogu każdego dnia dziękuję !


Zatrzymany za znęcanie się nad rodzicami - bielsko.mamNewsa.pl\nRegion, Bielsko-Biała, Żywiec, Na sygnale, Wiadomości, 19.06.2020 09:34,\n30-latek wyzywał swoich rodziców, groził im śmiercią i spaleniem domu.\nJak informuje żywiecka policja, w poniedziałek dyżurny Komisariatu Policji w Węgierskiej Górce otrzymał informację, że w jednym z domów doszło do awantury. Na miejsce natychmiast pojechali policjanci.\nJak ustalili, 30-letni mieszkaniec powiatu żywieckiego wszczął w domu awanturę, wyzywał swoich rodziców, groził im śmiercią i spaleniem domu oraz niszczył i rozbijał sprzęty domowe. Agresor został obezwładniony i zatrzymany. Pokrzywdzeni przyznali policjantom, że taka sytuacja trwa już od pół roku.\n30-latek po nocy spędzonej w policyjnym areszcie usłyszał zarzuty. Wczoraj na wniosek śledczych prokurator objął go policyjnym dozorem oraz nakazał mu opuszczenie mieszkania. Ma również zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych. Za popełnione przestępstwa w więzieniu może spędzić nawet 5 lat.


A jednak już teraz spróbujemy zrewanżować się Ślęzie Sport\niki 27.11.2015 13:34\nGdy stilonowcy gromili ostatnich w tabeli Budowlanych, Ślęza rozbiła trzecią od końca Bystrzycę w Kątach Wrocławskich 7:1. Wtedy zastanawialiśmy się, czy piąty i szósty zespół trzeciej ligi ponownie zmierzą się jeszcze jesienią, a może już jednak na wiosnę? Za oknem mamy tylko kilka stopni ciepła, ale świeci słońce. 19. kolejka odbędzie się więc zgodnie z planem - w najbliższą sobotę. - Wrocławianie jako jedyni w tym sezonie wywieźli coś z Gorzowa - opowiadał nasz trener Dariusz Borowy. - Nadszedł dzień, aby za tę porażkę 1:3 się zrewanżować. Szykujemy się na wielki bój, chcemy zacząć przerwę w rozgrywkach w dobrych humorach, a te będą nam dopisywać wyłącznie po uzyskaniu dobrego wyniku ze Ślęzą.\nW tym roku wywieźliśmy już punkt z Oporowskiej - w marcu zremisowaliśmy 1:1 po golu Pawła Posmyka. W Ślęzie doszło niedawno do jednej, ale za to bardzo istotnej zmiany. Trener Grzegorz Kowalski, który ewidentnie miał patent na Stilon, wzmocnił sztab szkoleniowy ekstraklasowego Śląska, a zespół w trzeciej lidze w ostatnich pojedynkach prowadzą jego asystenci. - Dwa mecze wygrane w dobrym stylu, w których strzeliliśmy dziewięć bramek, tracąc jedną z karnego, napawają nas optymizmem przed ostatnim meczem ligowym w tym roku. Uniknęliśmy kontuzji, bardzo dobrze wyglądamy fizycznie. Przyszły tydzień poświęcimy na przygotowania do meczu ze Stilonem. Będziemy gotowi na tę wojnę. Ktoś wie jaki jest kierunkowy do Wrocławia? - mówił na oficjalnej stronie internetowej Ślęzy trener bramkarzy Marcin Herc. Będzie więc piłkarska wojna bez zdecydowanego faworyta. Może po kilku wyjazdowych wpadkach, tym razem niebiesko-biali - na koniec jesieni - przyjemnie nas zaskoczą? Na pewno nie są bez szans.\nPROGRAM 19. KOLEJKI: Ślęza Wrocław - Stilon Gorzów (sobota, godz. 13, stadion przy ul. Oporowskiej), Zagłębie II Lubin - KP Brzeg Dolny, Piast Żmigród - Karkonosze Jelenia Góra, Górnik Wałbrzych - Piast Karnin, Ilanka Rzepin - Lechia Dzierżoniów, Foto Higiena Gać - Śląsk II Wrocław, KS Polkowice - Formacja Port 2000 Mostki, Miedź II Legnica - Bystrzyca Kąty Wrocławskie, Budowlani Lubsko - Polonia Świdnica.


Harley Quinn | Arrowwersum | Fandom\nCassidy Alexa (ciało)\nTara Strong (głos)\nPotrzebujecie terapii? Jestem terapeutką!\nHarley Quinn, „Drużyna samobójców”\nHarley Quinn – dawny członek grupy zadaniowej X, która została uznana za zbyt obłąkaną, aby można jej było ufać na misji.\nHarley Quinn jest poważnie obłąkaną, szurniętą i dziwną kobietą, która samymi swoimi słowami potrafi wzbudzić obrzydzenie oraz strach. Podaje się za psychiatrę i uważa, że może pomóc w sprawach prywatnych, a tak naprawdę zależy jej na zemście i sianiu postrachu. Sam Floyd Lawton uznał, że Harley jest zbyt niebezpieczna, aby wziąć udział w misji grupy zadaniowej X.\nPodczas kłótni Johna Diggle i Lyli w siedzibie A.R.G.U.S.-a, Harley zaproponowała pomoc ze swojej celi, podając się za przeszkoloną terapeutkę. Amanda Waller uderzyła w drzwi od celi, uspokajając więźnia.\nW komiksach DC Comics, Harleen Quinzel znana była jako Harley Quinn, który posiadała niebezpieczne urządzenia i zwariowaną osobowość. Początkowo była psychiatrą w szpitalu Arkham, jednak podczas spotkania Jokera, zamiast uciekać od niego, zakochała się w nim. Łatwowierność dziewczyny tylko ułatwiła niecne plany niebezpiecznego przestępcy, co spowodowało późniejsze cofnięcie Harley licencji lekarskiej, a ją samą umieszczono w szpitalu pośród szaleńców, których niegdyś leczyła.\nHarley miała się pojawić w odcinku Niemożliwy wybór, jednak scena z jej awanturą została wycięta.\nPomimo tego, że Harley wydaje się być szaloną i niebezpieczną członkinią grupy zadaniowej X, Carrie Cutter zastąpiła ją w drużynie.\nProducent Marc Guggenheim przyznał, że pomimo tego, iż postać rzeczywiście była dawnym wrogiem Batmana – Harley Quinn, postać ta była tylko ester-eggiem.


Arcybiskup Tadeusz Wojda to nowy metropolita białostocki. Objął już archidiecezję (zdjęcia) - poranny.pl\nArcybiskup Tadeusz Wojda to nowy metropolita białostocki....\nArcybiskup Tadeusz Wojda to nowy metropolita białostocki. Objął już archidiecezję (zdjęcia)\n10 czerwca 2017 10.06.2017 Aktualizacja: 29 kwietnia 2018 12:52 29.04.2018 12:52\nArcybiskup Tadeusz Wojda to nowy metropolita białostocki. Ingres w Katedrze Białostockiej 2017 ©Wojciech Wojtkielewicz\n- Kiedy na krótko przed przyjazdem do Białegostoku miałem okazję zamienić kilka słów z Ojcem Świętym, powiedział mi: Idź ze spokojem, tam ludzie są dobrzy, przyjmą cię z radością - mówi arcybiskup Tadeusz Wojda, nowy metropolita białostocki. - Już po pierwszych dniach mojego pobytu na ziemi białostockiej zrozumiałem, że te słowa są prawdziwe, że lud jest tu naprawdę dobry, że ma wielkie serce i pragnie przyjąć swojego nowego pasterza. I za to jestem ogromnie wdzięczny.\nPrzeczytaj też: W sobotę wiernych pobłogosławi nowy metropolita\nW sobotę w Katedrze Białostockiej odbył się ingres, czyli "liturgiczny" sposób wejścia biskupa w posiadanie diecezji. Ponieważ arcybiskup nominat nie posiadał jeszcze sakry biskupiej, objęcie diecezji połączone było z sakrą biskupią. W uroczystości wzięli udział m.in. arcybiskupi, biskupi, siostry zakonne, przedstawiciele władz rządowych, samorządowych i miejskich, a także rodzina arcybiskupa Wojdy oraz mieszkańcy Białegostoku. Wierni oglądali też ingres na telebimie rozstawionym przed katedrą. Transmisję na żywo można było obejrzeć na naszym portalu oraz w telewizji.\nZobacz też: Ingres arcybiskupa Tadeusza Wojdy. Relacja na żywo\nŚwięceń biskupich udzielił Tadeuszowi Wojdzie kardynał Fernando Filoni, prefekt papieskiej Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów i Krzewienia Wiary. Konsekratorami byli też abp Edward Ozorowski, arcybiskup senior archidiecezji białostockiej i abp Henryk Hoser, biskup warszawsko-praski.\nPrzeczytaj również: Arcybiskup Edward Ozorowski kończy 10 lat posługi jako metropolita białostocki\nŻyczyli mu wytrwałości i wiary w nowej misji. Życzenia złożyli też prezydent Polski Andrzej Duda oraz przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski metropolita poznański abp Stanisław Gądecki, których listy odczytano podczas uroczystości. Obecny w Katedrze ordynariusz prawosławnej diecezji białostocko-gdańskiej abp Jakub zaznaczył, że Podlasie jest regionem wiernych zarówno Kościoła katolickiego jak i prawosławnego, gdzie Ewangelia głoszona jest w dwóch tradycjach - wschodniej i zachodniej. Zachęcał też do kontynuowania współpracy, jaka zawiązała się między duchownymi obu Kościołów za czasów poprzednika abp. Tadeusza Wojdy. Podziękował też odchodzącemu na emeryturę abp. Edwardowi Ozorowskiemu.\nCzytaj: Prof. Jerzy Kopania: Metropolita białostocki powinien jeździć samochodem, a nie na osiołku\nKIX 12 czerwca, 10:14\nJak kościól zostawi w spokoju moje podatki a jego pracownicy zaczną przestrzegać prawa - zostawię z ochotą\nAla 11 czerwca, 23:22\nPapież Franciszek powiedział: " Tam ludzie są dobrzy przyjmą Cię z radością " trzeba słuchać ze zrozumieniem, a nie wyrywać zdania z kontekstu, zajmijcie się sobą. A Kościół zostawcie.\nKIX 11 czerwca, 20:23\nA co tu jest wulgarnego w cytowanym wpisie ? A może nieprawda ?\nGość 11 czerwca, 20:04\nObrzydliwcze( piszący tu pod różnymi hasłami) dla ciebie nie ma żadnych świętości . Jesteś wulgarny, zdegenerowany, plugawy .\nTNT 11 czerwca, 18:37\nA obejrzyj sobie ~Janko Biały~, i jemu podobni, filmik p. Stonogi o seksskandalu w Diecezji Ełckiej jak to ksiądz dla księdza robi laskę i przetwórz sobie tym swoim małym rozumkiem kto tu walczy z kościołem.


Klasa 3a przygotowała przedstawienie z okazji Dnia Ziemi. Uczniowie starali się ukazać piękno otaczającej nas przyrody. Oprócz występu, dzieci obejrzały również film przypominający o tym, że nie należy zaśmiecać środowiska, marnować wody, gazu i energii oraz należy dbać o swoje najbliższe otoczenie.\nMamy nadzieję, że obchody Dnia Ziemi, skłoniły wszystkich do refleksji nad tym, co możemy zrobić, by zadbać o naszą planetę nie tylko od święta.\n13 kwietnia uczniowie klas II i III zmierzyli się z niełatwym dyktandem i testem wymagającym doskonałej znajomości zasad ortograficznych. Walka była wyrównana i każdy uczestnik wykazał się dużą znajomością ortografii.


Charles Cornwallis - 1. markiz Cornwallis\nOkręg wyborczy Eye powstał w 1571 r. i wysyłał do angielskiej, a później brytyjskiej, Izby Gmin dwóch deputowanych. Od 1832 r. liczbę mandatów przypadających na okręg zmniejszono do jednego. Początkowo Eye było okręgiem miejskim, ale w 1885 r. przekształcono go w okręg ziemski. Okręg obejmował część hrabstwa Suffolk. Został zlikwidowany w 1983 r.Konstabl, z łac. "comes stabuli" – stopień lub stanowisko w wymiarze sprawiedliwości bądź administracji wielu krajów. Znaczenie pojęcia jest bardzo szerokie i różni się zależnie od okresu historycznego i regionu geograficznego.\nClare College - jeden z koledżów bedący częścią Uniwersytetu w Cambridge. Założony w roku 1326, drugi, po Peterhouse, najstarszy koledż. Znany ze swych ogrodów na "Tyłach" (ang. the "Backs") tj. terenu przy brzegach rzeki Cam.George Washington, pol. Jerzy Waszyngton (ur. 11 lutego 1731/22 lutego 1732, zm. 14 grudnia 1799) – amerykański generał i polityk, wódz naczelny Armii Kontynentalnej (1775-1784), deputowany do Kongresu Kontynentalnego, pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych (1789-1797), mason. Uważany za ojca narodu amerykańskiego.\nOrder Podwiązki (pełna nazwa ang. The Most Noble Order of the Garter) – najwyższe cywilne i wojskowe odznaczenie Wielkiej Brytanii oraz jeden z orderów domowych panującej w tym kraju dynastii. W hierarchii starszeństwa orderów świata zajmuje drugie miejsce po papieskim Orderze Chrystusa.5 października jest 278. (w latach przestępnych 279.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 87 dni.\nDictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.Turyn (wł. Torino) – miasto w północno-zachodnich Włoszech, przy ujściu rzeki Dora Riparia do rzeki Pad, na przedgórzu Alp Zachodnich. Jest stolicą prowincji Piemont. Patronem miasta jest św. Jan Chrzciciel (święto obchodzone 24 czerwca).\nGhazipur (hindi ग़ाज़ीपुर) – miasto w północnych Indiach w stanie Uttar Pradesh, na Nizinie Hindustańskiej. Bitwa pod Camden – starcie zbrojne, które miało miejsce 16 sierpnia 1780 podczas amerykańskiej wojny o niepodległość, w pobliżu miasta Camden. Amerykańska armia gen. Horatio Gatesa (3 700 ludzi), idąca na pomoc stanom południowym, natknęła się w nocy na 16 sierpnia na uszykowaną na wzgórzu armię angielską gen. Charlesa Cornwallisa (3 100 ludzi). Po starciu awangard bitwę przerwano. O świcie Cornwalis zaatakował prawym skrzydłem milicję i kawalerię amerykańską, zmuszając je do ucieczki. Zaciężni amerykańscy odnieśli początkowo sukces nad lewym skrzydłem angielskim, ale potem zaatakowani przez zwycięską jazdę Cornwallisa, ponieśli klęskę. Amerykanie stracili 1 000 zabitych oraz 1 000 rannych i wziętych do niewoli.\nTytuł grzecznościowy (courtesy title) – w brytyjskiej heraldyce pojęcie oznaczające tytuł używany na co dzień w stosunku do arystokraty formalnie nie posiadającego własnego tytułu, lecz będącego na pierwszym miejscu w kolejce do takiej godności. W przypadku rodów o bardzo wysokich tytułach (przede wszystkim książąt) zasada ta mogła być rozciągana także na kolejnych następców.