Kubow Władysław, Terroryzm na Podolu\nZ wielkim uznaniem trzeba się odnieść do działalności Klubu „Podole” (przy TMLiKPW) w Warszawie, który obok edycji kolejnych numerów swojego czasopisma „Głosy Podolan” wydaje Zeszyty specjalne. Dwa z nich, poświęcone Skałatowi, omawialiśmy w CL 2/01 i 3/03, a obecnie przyszła kolej na Terroryzm na Podolu, napisany przez Władysława Kubowa, wydany w 2003 r. pod redakcją pani Ireny Kotowicz, prezeski Klubu „Podole” i głównej animatorki wszystkich jego przedsięwzięć. Przedmowę do książeczki napisał o. Mieczysław Albert Krąpiec, em. profesor i b. rektor KUL.\nKsiążka W. Kubowa omawia zbrodnie ludobójstwa w Tarnopolskiem, przechodząc kolejno wszystkie 17 powiatów, a w nich miejscowości, w których miały miejsce rzezie na ludności polskiej, dokonywane przez OUN-UPA. Autor podaje nazwiska mordowanych osób i całych rodzin. Przytacza przykłady niezwykłego okrucieństwa fizycznego i szczególnej patologii moralnej Ukraińców na wsiach podolskich, która doprowadzała do zabijania własnych żon Polek, rodziców i dzieci o mieszanej krwi. Są to sprawy już znane, jednak każdą kolejną publikację dokumentującą bezmiar ukraińskich zbrodni trzeba uznać za zjawisko pożyteczne i ważne.\nOpis zbrodni w powiatach poprzedzają rozdziały wprowadzające wielostronnie w problematykę stosunków polsko-ukraińskich w tamtych stronach. Po omówieniu tła historyczno-geograficznego autor wyjaśnia sytuację etniczną*, charakteryzuje obie społeczności, a dalej tryb narastania ukraińskiego terroryzmu, przedstawia czołowych przywódców.\n* Na s.12 autor podaje udział procentowy obu głównych narodowości w wojew. tarnopolskim w r. 1900: Rusinów 58,7%, Polaków 23,3% (wedle jakiego kryterium?) Tymczasem wedle języka uznanego za ojczysty, w r. 1931 udział przedstawiał się zgoła inaczej: polski 49,3%, ukraiński/ruski 45,6%, żydowski, niemiecki i in. 5,1% (patrz Mały Rocznik Statystyczny 1939 r., przedruk w CL 1/04).


PALITRA FAMILY HOTEL WARNA - Warna, Bułgaria\n11 Constantine Doganov Str, Warna, Bułgaria\nZlokalizowany w samym sercu Warny, zaciszny Palitra Family Hotel przygotował dla swoich gości pojedyncze pokoje. 4-piętrowy budynek hotelu wybudowano w 1997 roku i odnowiono w 2007 roku.\nCentrum miasta znajduje się w odległości 20-minutowego spaceru od hotelu. Katedra, muzeum i teatr znajdują się w niedalekiej odległości od hotelu.\nOdległość do Ratusz Miejski w Warnie wynosi jedynie 1450 metrów, a do Plac Musala - 1300.\nPalitra Family Hotel dysponuje 15 pokojami wyposażonymi w darmowe wi-fi, indywidualną kontrolę parametrów klimatycznych, mini bar, telewizor płaskoekranowy i sofę dla zapewnienia miłego pobytu w Warnie. Udogodnienia pokojowe włączają lodówkę i szklane naczynia, a także piankowe poduszki i puchowe poduszki.\nSzeroki wybór dań serwują w pobliższych Bodega, do których idzie się nie więcej niż 10 minut.\nZ Palitra Family Hotel do lotniska Warna dojeżdża się w 15 minut.\nW Palitra Family Hotel funkcjonuje wypożyczalnia samochodów.\nPalitra Family Hotel, Bułgaria


Motoryka mała - Lalki jako pomoc w zdobywaniu nowych umiejętności\nKiedy na świat przychodzi nasze maleństwo, staje się ono naszym całym światem. I nie ma w tym nic dziwnego, że chcemy dla niego jak najlepiej. Robimy wszystko, żeby dorastało zdrowe, szczęśliwe, radosne. Dbamy o jego wszechstronny rozwój, zaczynając od potrzeb żywieniowych, odzieżowych, edukacyjnych, na rozrywkowych kończąc. Dostosowujemy otoczenie naszego maleństwa reagując na jego potrzeby. Maleńkie dziecko poznaje świat poprzez zmysły: dotyk, smak, zapach, wzrok i słuch. Żeby nasz maluszek w przyszłości, jako dorosły człowiek, mógł sobie świetnie radzić z wszelkimi aspektami samoobsługi (ubieranie się, toaleta, wiązanie butów, czesanie włosów), musimy zadbać o jego sprawność ruchową. Sprawnością, która jest ogromnie ważna i należy poświęcić jej mnóstwo uwagi od niemowlęcia po edukację wczesnoszkolną, jest sprawność ruchowa dziecięcej ręki: dłoni i palców, czyli tak zwana motoryka mała.\_\nZadbaj o chwyt\nRozwojowi tejże sprawności należy poświęcić mnóstwo uwagi, gdyż przygotowuje rączkę dziecka do nauki pisania. Będąc rodzicem odgrywamy ogromną rolę w kształtowaniu tej umiejętności. Zanim dziecko znajdzie się w żłobku czy przedszkolu, sami powinniśmy zadbać o jej rozwój. Podstawowym ćwiczeniem motoryki małej jest chwytanie. Już od pierwszych tygodni życia mięśnie dłoni stopniowo się rozwijają, dochodzi do powstania właściwych połączeń neuronalnych oraz równoległego rozwoju koordynacji wzrokowo-ruchowej, dzięki którym chwyt staje się precyzyjny.\nCzym dziecko starsze, tym więcej aktywności angażujących dłoń powinniśmy mu organizować. Niewątpliwie tysiące pomysłów przychodzi nam do głowy, gdy pojawia się hasło: angażowanie dłoni. Mając świadomość jak ważna jest to czynność, chętniej będziemy organizować maluchom zabawy włączające pracę rąk. Zaczynamy oczywiście od najprostszych gryzaków, grzechotek, przytulanek i wszelkich sensorycznych, szeleszczących zabawek z metkami. Świetnie się sprawdzą zabawy palcami, które sami pamiętamy z dzieciństwa jak na przykład: idzie rak nieborak, idzie kominiarz po drabinie; czy światłocienie z palców rzucane na ścianę itp. Zawsze z sentymentem wracamy do wspomnień tego typu, gdyż kojarzą nam się z beztroską, bezpieczeństwem, czułością.\nZabawy pseudo kulinarne\nKolejną formą zabawy wzmacniającej całą dłoń jest lepienie z plasteliny lub ciastoliny o różnej konsystencji i temperaturze, lub przesypywanie czy przelewanie różnych substancji. Oczywiście najwięcej radości (i jednocześnie sprzątania dla dorosłych, bo to idzie w pakiecie) sprawiają zabawy z produktami spożywczymi typu groch, fasola, kasza. Samodzielne picie z kubka czy jedzenie sztućcami (samodzielne w tym wypadku absolutnie nie oznacza „czyste i estetyczne!”) to również ćwiczenia rozwijające motorykę małą. Dobrym pomysłem jest również oddzielenie części ciasta, na przykład na pierogi, i pozwolenie dziecku na uczestnictwo we wspólnym przygotowywaniu potraw. Nie tylko zaangażowanie dziecka jest większe, ale również motywacja do działania związana z wagą wykonywanego zadania. Pozostając w tym wątku, nie zapomnijmy o ciepłym kisielu czy budynie, które dodatkowo stymulują powierzchniowe czucie dłoni. Przelewanie płynów to wyższa szkoła jazdy, która ma wpływ na koordynację wzrokowo-ruchową wzmacniającą precyzję i siłę ręki.\nZabawy pseudo warsztatowo-budowlane\nNiezwykłą frajdę maluchom sprawia wrzucanie niewielkich przedmiotów w otwory, rozwija to również spostrzegawczość związaną z odróżnianiem kształtów. Bardzo angażujące i rozwijające są zadania typu odkręcanie lekko zakręconych pokrywek czy otwieranie pudełek. Można ćwiczyć rączki budując wieże z klocków. A umiejętne chwytanie przedmiotów i manipulowanie zabawką przy pomocy tylko jednej rączki wspaniale rozwija precyzję.\nZabawy pseudo malarskie\nKolejnym etapem rozwoju dłoni jest chwytanie i wykorzystywanie kredek. Oczywiście początkowo efektem takiej twórczości będą bazgroły i esy-floresy. Chęć korzystania z kredek to także dobry moment na wprowadzenie innych narzędzi pisarskich, takich jak pastele, pędzle, kreda oraz węgiel. Twórczość dziecka jest dla niego bardzo ważna. Oczekuje od nas zainteresowania, pytań o swoje dzieło, a opowiadając o nim, rozwija również swoją wyobraźnię. Jeśli będziemy uczestniczyć w procesie twórczym dziecka, ono będzie bardziej zmotywowane do działania i z chęcią będzie tworzyć. Oprócz twórczości własnej bardzo ważne jest odtwarzanie linii, kształtów, oraz mieszczenie się w liniaturze. I tutaj istotną rolę odgrywają kolorowanki.\nJeśli z czasem nasz maluch znudzi się wykonywaniem podobnych czynności, zawsze można sięgnąć po dostępne na rynku, dopasowane do wieku książeczki edukacyjne, zawierające szeroką gamę różnorodnych zadań o zróżnicowanym stopniu trudności. Książeczki tego typu nie tylko rozwijają koordynację wzrokowo-ruchową i umiejętności grafomotoryczne, ale również ćwiczą spostrzegawczość i koncentrację, oraz rozwijają motorykę ręki przygotowując ją do nauki pisania. Ten etap rozwoju to wspaniała nauka poprzez zabawę w rysowanie, dorysowywanie, kalkowanie — odwzorowywanie i kolorowanie. Jeśli któreś arcydzieło nie zadowoli małego twórcy zawsze można owe dzieło wykorzystać do wydzierania, wyklejania, wycinania – w które zaangażujemy kolejne narzędzie – nożyczki.\nZabawy w pseudo dorosłego\nWpływ na rozwój dłoni mają również czynności związane z codziennym funkcjonowaniem dziecka, takie jak zawiązywanie sznurówek, zapinanie guzików oraz suwaków czy nawlekanie. Wpłynie to nie tylko na dłonie, ale również odciąży rodzica, gdyż dziecko stanie się bardziej samodzielne. Małego pomocnika możemy również zaangażować do zapinania klamerek do prania, co na pewno będzie ogromną frajdą, rozwojem oraz przygotowaniem do obowiązków dorosłego życia.\nZabawa prawdziwa – lalki idą w ruch\nInstrumenty, zabawki? Otóż są nieocenione! Gra na bębenku, dzwonkach, tamburynie, flecie rozwija koordynację obu rąk, zwiększa ich wrażliwość, przygotowuje do ruchów wymagających coraz większej precyzji. Przecież bez zabawek nie da się funkcjonować, rozwijać, cieszyć. I tutaj ogromną uwagę należy poświęcić lalkom. Tak, (nie)zwykłym lalom, dzięki którym nasze maluchy zdobywają mnóstwo nowych umiejętności. Bardzo często laleczka staje się najlepszą, nieodłączną, przyjaciółką, pocieszycielką małej właścicielki, powiernicą problemów, towarzyszką umożliwiającą spokojne zasypianie. W jaki sposób lalki wpływają na rozwój dziecka? Nie chodzi tylko o naśladowanie wzorców obserwowanych w świecie dorosłych.\nDziecko obserwując otoczenie, rejestrując sytuacje rozgrywające się wokół, odwzorowuje je w zabawie wykorzystując lalki. To one stają się mamami, córkami, koleżankami, lekarkami itd., itd. Jedynym ograniczeniem przydzielonej roli jest fantazja. Jednakże to nie koniec zadań pełnionych przez lalki. Zasadnicze znaczenie w rozwoju motoryki małej jest odzież, w którą lalki są ubrane. Rozbieranie i ubieranie, wielokrotnie niewielkich rozmiarów części garderoby, wpływa na rozwój precyzji. Misternie wykonane fatałaszki, czasami sprawiające trudności w związku z rozmiarem bądź jakimś cwanym zapięciem, mobilizują dziecko do pokonywania trudności, poszukiwania nowych rozwiązań i nabywania nowych umiejętności. Sprawiają, że dziecko staje się coraz bardziej samodzielne, pewne siebie i kreatywne. Okazuje się, że lalka to świetna inwestycja w rozwój malucha.\nMotoryka mała a dorosły człowiek\nCzłowiek nie rodzi się z rozwiniętą motoryką. Jej rozwój wymaga dużego wysiłku, stymulacji i czasu. Musi być nieustannie wykształcana, gdyż jej rozwój jest bardzo istotny dla prawidłowej sprawności ruchowej ciała i ogólnego funkcjonowania najpierw dziecka, potem dorosłego człowieka. Na początku maluszek zauważa własne rączki i wkłada dużo wysiłku, by opanować ich ruchliwość i sprawić, by znalazły się tam, gdzie on chce. Potem dochodzi nauka chwytania zabawek, układania klocków, trzymania łyżeczki, kubka, kredki, aż po wiązanie butów, przyszywanie guzików, pisanie. Jeśli rozwój motoryki małej przebiega prawidłowo, stanowi doskonałą podstawę do nauki pisania i czytania, rozwija koncentrację, orientację przestrzenną oraz koordynację wzrokowo- ruchową.\nZadaniem dorosłych jest stwarzanie odpowiednich warunków do rozwoju dziecka, reagowanie na potrzeby malucha i stymulowanie procesu (czasami bardzo dynamicznie) zachodzących zmian. Mając na uwadze dobro dziecka i chęć stworzenia mu właściwego środowiska do rozwoju, zadbajmy o właściwe akcesoria sprzyjające rozwojowi, którymi niewątpliwie są zabawki, a wśród nich powinny się znaleźć lalki.


Agencje modelek - strona 1 - Katalog stron firmowych - Dodaj-firme.com.pl\nInfernal agencja artystyczna »\nAgencja Artystyczna INFERNAL jest dobrze prosperującą agencją bazującą na statystach, hostessach i modelkach, których to wynajmuje oraz organizuje na wszelkiego rodzaju zlecenia, gdzie potrzebne są właśnie takie osoby do pracy. Do naszej stałej dyspozycji may około pięć tysięcy starannie wyselekcjon...\nW serwisie wynajemhostess.eu możesz wynająć hostessy, animatorki oraz modelki na najróżniejsze wydarzenia. Posiadamy wyszkoloną kadrę. Nasz zespół charakteryzuje się pasją i profesjonalizmem. Korzystając z naszej oferty możesz zamówić hostessy na wydarzenia takie jak: konferencje, bankiety, imprezy ...\nAgencje modelek - nowa firma:\nPisarek Anna Stąporków księgowość


bricoman godziny otwarcia\nWedług Kocha podczas polimeryzacji butadienu zachodzi nie tylko reakcja addycji w pozycjach prowadząca do powstawania długiego łańcucha, lecz również w pozycjach co powoduje cyklizację w cząsteczce polimeru oraz powstawanie łańcuchów bocznych. Możliwe, że taka budowa cząsteczek jest przyczyną trudności, na jakie napotyka się przy przerobie Buny oraz jej znacznie większej odporności w porównaniu z kauczukiem naturalnym na działanie wyższych temperatur oraz na ścieranie. Jest...\nLinia równomiernego tłoczenia wody przez pompę będzie w tym przypadku linią prostą, przecinającą linię zapotrzebowania wody. Suma największych różnic rzędnych dla punktów leżących na linii zapotrzebowania wody i odpowiednich linii tłoczenia wody, czyli suma odcinków , określa objętość zbiornika wyrażoną w odsetkach zapotrzebowania wody w ciągu doby. Jeżeli linie zapotrzebowanej i tłoczonej wody nie przecinają się, co bywa np. wówczas, kiedy zapotrzebowanie stale jest...\nJest to sytuacja praktycznie nie do skontrolowania przed wystąpieniem pierwszych oznak uszkodzenia elementów w złączu. Rozwiązanie stosowane W ZSRR połączenia z opaską wykonaną z kątownika. W połączeniach tego typu blacha centrująca ma grubość 3-4 mm, a wymiar boku jest równy ok. 0,5 wymiaru boku słupa. Zastosowano dwie siatki dla zabezpieczenia przed naprężeniami rozciągającymi spowodowanymi przez lokalne dociski. Z uwagi na dużą sztywność kątownika takie do...\nLenalidomid plus Deksametazon w przypadku nawrotowego lub opornego szpiczaka mnogiego czesc 4\n. Tynkarz zdejmuje listwy, wyjmuje haki, zaprawia bruzdy po listwach w pomieszczeniu II. Zespół ciesielski usuwa lub opuszcza rusztowania w pomieszczeniu III. 32. Tynkarz i podręczny wykonuje obrzutkę, narzut i gładź dołu ścian w pomieszczeniu III. 33. Tynkarz zdejmuje listwy, wyjmuje haki oraz zaprawia bruzdy. 34. Podręczny oczyszcza narzędzia i skrzynie z zaprawy oraz zakańcza pracę. Sprawna organizacja i należyta wydajność pracy zależy przy systemie dwójkowym od zap...\nNajnowsze zdjęcia w galerii bricoman godziny otwarcia :\nNowy Chevrolet Corvette kosztuje... 51 995 dolarów!\nhttp://www.aranzacja-wnetrz.org.pl 751# , #farba do betonu betondur , #olx rusztowania elewacyjne , #obi szafka pod umywalkę , #obi deska , #felgi do malucha , #prostowniki z rozruchem bester , #wtrysk wody do silnika , #oświadczenie o wykonaniu instalacji elektrycznej , #skuter nie chce odpalić , #leroy merlin lampy biurkowe ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - bricoman godziny otwarcia


Kotły gazowe | Klimaterm Rafał Matlak\nDwufunkcyjny kocioł kondensacyjny z przepływowym przygotowaniem ciepłej wody użytkowej.\nWyróżniającymi się cechami stworzonego przez firmę AUER urządzenia jest znakomita jakość wykonania oraz ciekawe wzornictwo. Oferowana moc grzewcza regulowana jest w zakresie 8-24kW, dzięki czemu komfort cieplny można uzyskać we właściwie każdej sytuacji. Ponadto 30kW wymiennik ciepła pozwala na niezwykle szybkie ogrzanie wody użytkowej.\nTajemnica LELII Mixte to wykonany ze znakomitej jakości żeliwa blok hydrauliczny (opatentowany). Wszystkie elementy zostały umieszczone w jednym miejscu, przy zachowaniu niezwykle prostego dostępu do każdego z nich oraz jednoczesnym zmniejszeniu wymiarów całkowitych. Oprócz żeliwnego bloku hydraulicznego o trwałości i bezawaryjności kotła gazowego LELIA stanowią także nagrzewnica C.W.U oraz wymiennik ciepła ze stali nierdzewnej INOX 316L oraz wyeliminowanie z najważniejszych miejsc tworzyw sztucznych, nie sprawdzających się w hydraulice.\nWysoka wydajność i ekonomia\nSprawność serii LELIA to nawet 109% [PCI], a osiągane oszczędności zużycia gazu wynoszą 30 – 40% w stosunku do urządzeń tradycyjnych. Model Mixte jest w stanie wyprodukować 14,5 litra C.W.U. na minutę.\nModel Mixte znakomicie sprawdza się w każdym domu dzięki przywiązaniu do eleganckiego stylu oraz zminimalizowaniu rozmiarów urządzenia. Komfort użytkowania zapewniony jest przez precyzyjną elektroniczną regulację żądanej temperatury, odpowiednio dostosowującą moc całego urządzenia. Co więcej, na standardowym wyposażeniu LELIA Mixte znajduje się czujnik pogodowy, a żądana temperatura c.w.u. osiągana jest poniżej 1 sekundy.\nDbałość o środowisko przejawia się w niskiej emisji CO2 oraz NOx (20 mg/kWh).\nKocioł kondensacyjny – model wiszący. Ciepła woda użytkowa przygotowywana jest poprzez zasobnik zewnętrzny.\nElegancki kocioł gazowy pozwalający regulować moc w zakresie 8-24kW, gwarantując w ten sposób optymalny komfort cieplny w różnorodnych warunkach. Znakomita jakość montażu oraz odpowiednia konstrukcja pozwalają na współpracę z dowolnym zasobnikiem ciepłej wody użytkowej.\nDo produkcji bloku hydraulicznego LELII wykorzystuje się żeliwo, co zapewnia znakomitą trwałość urządzenia. Co więcej, jego opatentowana konstrukcja łączy w sobie minimalne wymiary oraz prostotę dostępu do każdego elementu. Wytrzymałość podniesiona jest również dzięki wyeliminowaniu z kluczowych elementów konstrukcyjnych tworzyw sztucznych nie zapewniających odpowiedniej trwałości w hydraulice. W rezultacie awarie, czy też wycieki zostały zminimalizowane. Nagrzewnica ciepłej wody użytkowej oraz palnik zostały wyprodukowane ze znakomitej stali nierdzewnej INOX 316L.\nPorównując z tradycyjnym kotłem gazowym, LELIA pozwala na ograniczenie zużycia gazu o nawet 30-40%, przy niezwykle wysokiej sprawności – do 109% [PCI]. W zależności od wybranego zasobnika c.w.u. gwarantuje od 16,4l – 29l ciepłej wody na minutę.\nZminimalizowane wymiary zewnętrzne oraz dbałość o elegancki design sprawiają, że Lelia Accumulation estetycznie wpisze się we wnętrze każdego domu. Wygoda użytkowania zapewniona jest przez elektroniczną regulację pozwalającą na precyzyjne ustawienie temperatury każdego obiegu, a także szybkość przygotowania c.w.u. (poniżej sekundy). W standardowym wyposażeniu znajduje się również czujnik pogodowy.\nEmisja gazów cieplarnianych oraz NOx (20 mg/kWh) jest niezwykle niska.\nKocioł kondensacyjny wiszący, dwufunkcyjny, wyposażony w zasobnik oraz system Profusion, gwarantujący bardzo wysoką wydajność przygotowania ciepłej wody użytkowej. 38 litrowy warstwowy zasobnik wykonany ze stali INOX może zostać powieszony po obu stronach urządzenia lub pod nim.\nKondensacyjny kocioł gazowy LELIA Profusion Murale wyróżnia się elegancją oraz znakomitym wykonaniem. Jego moc regulowana jest w zakresie od 8 do 24kW, a dzięki zastosowaniu systemu Profusion jest w stanie sprostać nawet najwyższemu zapotrzebowaniu na ciepłą wodę użytkową.\nWytrzymałość LELII zapewniona jest przez wykorzystanie żeliwa do produkcji opatentowanego bloku hydraulicznego oraz wyeliminowanie z najważniejszych miejsc niesprawdzających się w hydraulice tworzyw sztucznych. Również wymiennik ciepła, nagrzewnica c.w.u. oraz palnik zostały wykonane z wysokiej jakości, trwałego materiału – stali INOX 316L. Rezultatem jest ograniczenie awarii kotła gazowego oraz ewentualnych wycieków do absolutnego minimum. Co więcej, konstrukcja żeliwnego bloku hydraulicznego została pomyślana w taki sposób, aby wszystkie elementy znajdowały się w jednym miejscu i do każdego z nich był możliwie łatwy dostęp, a jednocześnie wymiary zewnętrzne były minimalne.\nWysoka wydajność oraz oszczędności\nPrzy sprawności do nawet 109% [PCI] kondensacyjny kocioł gazowy LELIA pozwala zmniejszyć zużycie gazu o 30 do nawet 40% w stosunku do zużycia w rozwiązaniach tradycyjnych. 23l c.w.u. na minutę zapewnione jest przez zastosowanie systemu Profusion oraz warstwowego zasobnika mającego 38 litrów pojemności. Jest to świetny rezultat biorąc pod uwagę niewielkie wymiary całego urządzenia.\nDzięki zastosowaniu systemu elektronicznej regulacji automatycznie dostosowującej moc urządzenia do potrzeb, szybkości (poniżej sekundy) przygotowania c.w.u. oraz czujnikowi pogodowemu dołączanemu w standardzie, osiągnięto niezwykle wysoki komfort korzystania z LELII Profusion Morale. Ponadto zadbano o stylowe wzornictwo, co przy niewielkich wymiarach sprawia, że świetnie wpisuje się on w dowolną przestrzeń.\nNiezwykle niska emisja CO2 oraz NOx (20 mg/kWh) to przejaw dbałości o środowisko naturalne producenta, firmy AUER.\nStojący, dwufunkcyjny kondensacyjny kocioł gazowy, wyposażony w zintegrowany zasobnik ze stali INOX (84 litry) oraz system Profusion do efektywnego przygotowywania c.w.u.\nDzięki możliwości regulacji mocy od 8 do 24kW zapewniony jest komfort ogrzewania w każdych warunkach. Z kolei zastosowanie systemu Profusion pozwala odpowiedzieć na najwyższe potrzeby związane z przygotowaniem c.w.u. Producent, firma AUER, nie zapomniał także o eleganckim wzornictwie oraz zadbał o najwyższą jakość montażu.\nWykonany ze znakomitego gatunkowo żeliwa opatentowany blok hydrauliczny, wyeliminowanie z kluczowych elementów konstrukcyjnych tworzyw sztucznych (nie sprawdzających się w hydraulice), a także wykorzystanie do produkcji palnika, nagrzewnicy c.w.u. oraz wymiennika ciepła stali nierdzewnej INOX 316L, to gwarancja najwyższej trwałości kondensacyjnego kotła gazowego LELIA Profusion Sol.\nZgrupowanie w jednym miejscu wszystkich elementów bloku hydraulicznego (przy zapewnieniu maksymalnie prostego dostępu do każdego z nich) pozwoliło także na zminimalizowanie wymiarów zewnętrznych urządzenia.\nW porównaniu z tradycyjnym urządzeniem, LELIA gwarantuje oszczędności od 30 do nawet 40% przy sprawności sięgającej wartości 109% [PCI]. Jednoczesne wykorzystanie systemu Profusion oraz 84 litrowego zasobnika pozwala zapewnić wydajność rzędu 29l ciepłej wody na minutę, co plasuje kocioł gazowy LELIA na pozycji lidera w tym obszarze.\nZ uwagi na swoją elegancką stylistykę oraz niewielkie wymiary, LELIA świetnie komponuje się z wnętrzem dowolnego domu. Komfort użytkowania zapewniony jest przez elektroniczną regulację temperatury ustawianą dla każdego obiegu oraz automatycznie regulującą moc urządzenia, a także błyskawiczne przygotowanie c.w.u. w czasie poniżej 1 sekundy. Ponadto, LELIA posiada na wyposażeniu standardowym czujnik pogodowy.\nLELIA Profusion Sol to niezwykle niski wskaźnik emisji gazów cieplarnianych oraz NOx (20 mg/kWh).


Prezydent Ludomir Handzel wziął udział w spotkaniu trzeciej części projektu pn. „Szlakiem regionów polskich” – region Wielkopolska. Celem realizowanego od roku programu jest poznanie kultury regionów polskich, historii i lokalnych tradycji.\nPrezydent w swym przemówieniu zaznaczył, że z przyjemnością po raz kolejny odwiedza Zespół Szkół nr 5 Specjalnych w Nowym Sączu. Podkreślił również, że cieszy się, iż dzięki takim wydarzeniom uczniowie sądeckich szkół mogą poznać historię Polski.\nZaproszonych gości przywitała v-ce dyrektor szkoły Anna Gadzina. Dzieci i młodzież zaprezentowały prezentację multimedialną przedstawiającą kulturę i obyczaje Wielkopolski, a spotkanie zakończyło się degustacją charakterystycznych potraw w regionie.\nDodano: 2019-12-05 12:55:47


Mocne trzęsienie ziemi w Papui-Nowej Gwinei. Pojawiły się fale tsunami\n05-05-2015 07:02 Trzęsienie o sile 7,5 w skali Richtera\nPrzewidywany czas przepływu fali tsunami\nWe wtorek na Pacyfiku u wybrzeży Papui-Nowej Gwinei wystąpiło silne trzęsienie ziemi. USGS podaje, że miało siłę 7,5 w skali Richtera.\nPogoda zwiastująca trzęsienie ziemi. Czy istnieje coś takiego? - 02-05-2015\nCzy pogoda i trzęsienia ziemi mogą być ze sobą powiązane? To pytanie stawiano już w starożytnej Grecji. Pierwsze rozwiązanie zagadki zaproponował Arystoteles w IV wieku przed naszą erą. Postawił on hipotezę, jakoby trzęsienia ziemi wywoływał wiatr uwięziony w podziemnych jaskiniach. czytaj dalej\nWe wtorek władze Papui-Nowej Gwinei wydały ostrzeżenie przed tsunami. Nie ma doniesień o ofiarach i zniszczeniach.\nWstrząsy zarejestrowano 113 km na południowy zachód od leżącego na wyspie Nowa Brytania miasta Kokopo, na głębokości 63 km - podały amerykańskie służby geologiczne (USGS). Pobliskie obszary są słabo zaludnione.\nW pobliżu epicentrum powstała niewielka fala tsunami. Miała ona wysokość około 1 metra i uderza o wybrzeża portu Rabaul, miasta w pobliżu epicentrum. Nie odnotowano podtopień. Władze mają nadzieję, że fala nie będzie już większa. Pacyficzne Centrum\nTrzęsienie przesunęło stolicę Nepalu o 3 m - 28-04-2015\nTrzęsienie ziemi, które zniszczyło Nepal i pozbawiło życia tysiące ludzi, spowodowało, że Katmandu przesunęło się kilka metrów na północ. Wysokość Mount Everestu pozostała taka sama. czytaj dalej\nOstrzegania przed tsunami podało, że fale wysokie na 1 m były możliwe w promieniu 300 km od epicentrum. Kilka godzin po trzęsieniu ziemi, ostrzeżenie zostało odwołane. Nie ma doniesień o niebezpiecznej aktywności fal (poza portem Rabaul). Obecnie zagrożenie jest minimalne, fale osiągną mniej niż 0,3 m wysokości.\nTrzęsienie ziemi spowodowało pęknięcia ścian, zerwanie linii energetycznych. Nie ma doniesień o bardziej rozległych szkodach. Bez energii elektrycznej pozostali mieszkańcy portu Rabaul. Bez prądu pozostało również lokalne Obserwatorium Geofizyczne.\nW ubiegłym tygodniu ten sam region nawiedziły dwa trzęsienia ziemi. Żadne z nich nie wywołało szkód ani tsunami, ale były one nieco słabsze niż wtorkowe wstrząsy.\nPapua-Nowa Gwinea znajduje się w jednym z najbardziej aktywnych sejsmicznie regionów na świecie, w pacyficznym pierścieniu ognia.\nEarthquake and #tsunami threat in #PapuaNewGuinea pic.twitter.com/DdodHyVs7x\n— Breaking3zero U.S (@Breaking3zeroUS) maj 5, 2015\n"Gempa 7,4 SR Guncang #PapuaNewGuinea, Ada Peringatan #Tsunami - http://t.co/zmYQkd9D1B" @EMTVOnline @PngPles @pngtok\n— Whens Tebay (@whenstebay) maj 5, 2015\nAlerta de #tsunami tras un #terremoto de magnitud 7,4 en #PapuaNewGuinea http://t.co/8OpO7Nns31 pic.twitter.com/PnEIy5gr1n\n— Nicaragua 90.5 Fm (@Nicaragua905) maj 5, 2015\nŹródło: PAP, huffingtonpost.com


Joanna i Władek | Literatura | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nMACIEJ JAKUBOWIAK: Podobno niedawno wróciłeś do wyuczonego zawodu i znów jesteś prawnikiem?\nANDRZEJ MUSZYŃSKI: Wróciłem 2–3 lata temu, choć ciało i umysł bardzo się broniły. Przez dziesięć lat byłem freelancerem, a utrzymywałem się z organizowania wyjazdów turystycznych. Ale kiedy urodziło się dziecko, nie mogłem sobie pozwolić na trzytygodniowe wyjazdy i zostawienie domu, który trzeba ogrzewać węglem. Przekwalifikowanie się w takim wieku to wyzwanie, ale bardzo mi to służy. Uniezależniłem się od rynku wydawniczego i odżyłem. I napisałem książkę, której nie chciałem napisać.\nJak to nie chciałeś?\nTo nie było tak, że usiadłem i powiedziałem sobie: „Okej, to napiszę kolejną książkę, tym razem o ludziach bezpłodnych, bo to temat ważny i na czasie, i zrobię to w formie ballady, bo to i tamto…” – to nie tak. To nie jest książka autobiograficzna, ale w pewnym momencie znalazłem się w rzeczywistości, w której to wszystko stawało się dla mnie znajome, bliskie. Po prostu poczułem się kompetentny, żeby o tym napisać. A potem, co gorsza, poczułem się w zasadzie zobowiązany, żeby o tym opowiedzieć. To nie jest dla mnie komfortowa sytuacja – nie jestem autorem, który lubi, jak mu się tematy narzuca. Natomiast kiedy zacząłem pisać książkę, zorientowałem się, że piszę o czymś, co wymyka się z rąk, zupełnie. Właśnie zacząłem czytać książkę Miry Marcinów „Bezmatek” – tytuł jest trochę podobny, ale tam jest matka, przedmiot opowieści. A w „Bez” jest opowieść o stracie, tylko nie wiadomo po czym. Nic nie ma, bo nigdy nie było.\nDługo szukałeś właściwej formy dla tej opowieści?\nNapisałem pierwsze 100 stron i wyrzuciłem je do kosza. Tak też było z kolejną wersją. Dopiero za trzecim razem poczułem, że jestem sobą i napiszę tę książkę bez względu na to, jak zostanie odebrana. Chyba dzięki temu udało mi się ją dokończyć.\nTo nie było tak, że powiedziałem sobie: „Okej, to napiszę książkę o ludziach bezpłodnych, bo to temat na czasie”. To nie jest książka autobiograficzna, ale poczułem się kompetentny, żeby o tym napisać\nAndrzej Muszyński, „Bez”. Wydawnictwo Literackie, 224 strony, w księgarniach od lutego 2020Chodziło o to, jak coś opowiedzieć i jednocześnie o tym nie opowiedzieć?\nTo opowieść i tematyka, które wymagają miejscami dosłowności i wyznania – bo wszyscy niby rozumieją, co znaczy być bezpłodnym, ale większość jednak nie ma pojęcia, z jakimi przeżyciami i doznaniami się to wiąże. Że sobie człowiek żyje, chodzi do pracy i nagle dostaje diagnozę, że nie – że jego możliwości rozrodcze nie pozwolą przedłużyć gatunku. Wtedy zaczynają się dziać w głowie dziwne rzeczy. Trzeba więc czytelnikowi to wyjaśnić, ale z drugiej strony nie można się osunąć w publicystyczną retorykę. To ciągły taniec między jednym a drugim.\nCzytałem ostatnio książkę, w której narratorka mówi, że straciła dziecko i poczuła pod sobą otchłań. Nic mi to nie mówi. W tym stwierdzeniu dopiero zaczyna się zadanie dla języka. Ciągle wydaje mi się, że nie wykorzystujemy w pełni jego mocy. Pisarze powinni tę moc testować. Ja wiem, ryzyko jest duże, można wiele stracić, ale ja nie mam nic do stracenia. Wciąż bardzo ciekawi mnie, jak daleko można zabrać ze sobą czytelnika. Czy można, jak pisał Valéry, poprowadzić go do kresu swoich myśli i pragnień. Gdzie jest granica między moją a jego suwerennością. Zadawałem sobie to pytanie w szczególności przy opisie doświadczeń Władka z in vitro, bo to zapis czystego obłędu.\nW twoich poprzednich książkach też tak chyba bywało, że gęsty, poetycki język zderzał się nagle ze stylem publicystycznym czy dokumentalnym?\nOstatnio zupełnie przypadkiem trafiłem na eseje Paula Valéry’ego, wznowione po latach. Przygarniam tego człowieka do swojej bandy ulubionych autorów. To są potężne i aktualne teksty. Skądinąd był on znany z tego, że nie cenił powieści jako gatunku i twierdził, że nie byłby w stanie napisać zdania, powiedzmy: „Maria wyszła z domu do sklepu i zobaczyła kota”. Valéry w którymś momencie przywołuje metaforę tańca i marszu. Proza polega na tym, żeby gdzieś iść, coś opowiedzieć i na końcu doręczyć czytelnikowi zrozumiały komunikat. A w poezji chodzi o to, żeby tańczyć. Ja najlepiej odnajduję się gdzieś pośrodku, uwielbiam tańczyć, ale chciałbym czasem o czymś opowiedzieć. Dla mnie literatura jest bliska ideału, kiedy spotyka się w rejestrach językowych z malarstwem czy muzyką – kiedy to wszystko po prostu pracuje, gra, działa. Sztuka jest dla mnie tym oddziaływaniem. Staram się o tym nie zapominać.\nCzytałem ostatnio książkę, w której narratorka mówi, że straciła dziecko i poczuła pod sobą otchłań. Nic mi to nie mówi. W tym stwierdzeniu dopiero zaczyna się zadanie dla języka\nUr. 1984, pisarz, reportażysta, poeta. Nominowany do Paszportu „Polityki” i Nagrody Literackiej Gdynia za debiutancką powieść „Podkrzywdzie” (2015). Autor zbiorów reportaży „Południe” (2013) i „Cyklon” (2015) nominowanych do Nagrody im. Beaty Pawlak, zbioru opowiadań „Miedza” (2013), za który otrzymał nominację do Nagrody Literackiej Gdynia, oraz powieści „Fajrant” (2017). Ostatnio wydał książkę prozatorską „Bez”. Od niedawna pisze na facebookowym profilu Dom ojców.\nW „Bez” to zderzenie sprawia, że dostajemy historię na ważny temat, ale jednocześnie kompletnie nieprzewidywalną.\nChyba dość przewrotnie wybrałem dla tej historii gatunek ballady. To znaczy sam się wybrał, spontanicznie. Nie wiem do końca. Może podświadomie czułem, że wybierając taką formę, dam tej historii szansę, żeby przetrwała ciut dłużej. Może ze strachu, że nikt nic nie zrozumie, więc może kiedyś. Ale myliłem się – ludzie zaskakująco trafnie to odczytują, choć pewnie większość osób, która zmaga się z problemem bezdzietności, nie odnajdzie się wprost w tej książce. Trudno, ja nie jestem publicystą, nie traktuję literatury jako medium, przez które wyrażam opinie. Zresztą mówienie o bezdzietności jest trudne, bo w kulturze istnieje mało tropów z tym związanych. Ciągle mówimy o śmierci, chorobie, wojnach, powstaniach, więc nawet jeśli się ich nie doświadczyło, można je jakoś przepracować. A tutaj tego nie ma. Jest skrajna intymność i nie zawsze wiadomo, co z nią zrobić.\nPrzyznam się, że choć podczas lektury przejmowałem się doświadczeniem twoich bohaterów, to jednocześnie myślałem sobie, że w mojej rzeczywistości bardziej zaskakuje, kiedy ktoś decyduje się na dziecko. A potem umawialiśmy się na wywiad i napisałeś, że we środę nie możesz, bo właśnie siejesz zboże i tylko wtedy twój kolega ma wolny traktor. Czy problemy twoich bohaterów nie wiążą się w dużej mierze z miejscem, w którym mieszkają?\nJa tkwię w rozkroku. Mieszkam na prowincji, w bardzo konserwatywnym środowisku, ale jednocześnie żyję w swoim świecie – swoich myśli, swoich książek – i zajmuję się literaturą, która jest dla mnie najważniejszą rzeczą w zawodowym życiu. To może być wyczerpujące, ale zaletą takiej pozycji jest to, że mogę sobie porównywać. I w kwestii bezdzietności akurat specjalnych różnic nie widzę. Ty mówisz o prawie do bezdzietności – że można sobie wybrać, czy chce się mieć dziecko, i nikogo to nie interesuje. To było do tej pory dużym problemem w środowiskach konserwatywnych – weź powiedz matce: „Nie będę mieć dzieci, bo mi to nie pasuje” – ale i to się zmienia.\nNatomiast „Bez” jest o czymś zupełnie innym: kiedy ktoś decyduje się na dziecko, ale nie zdaje sobie jeszcze sprawy, że natura zablokowała mu tę możliwość. Taka informacja jest dla wielu jak strzał w serce. Nagle w człowieku, nawet najbardziej oczytanym, nieważne skąd, budzą się pierwotne instynkty. Biologia – a myślało się, że już się jest od tego wolnym. Nagle sprawy egzystencjalne, metafizyczne, wybory moralne nabierają nieprawdopodobnej, żywej treści. To ciekawe i jednocześnie bardzo męczące.\nWedług Valéry’ego proza polega na tym, żeby gdzieś iść, coś opowiedzieć. A w poezji chodzi o to, żeby tańczyć. Ja najlepiej odnajduję się gdzieś pośrodku\nAle ta relacja – między miastem a wsią – jest też jednym z ważniejszych wątków „Bez”. Władek pochodzi z Krakowa, z inteligenckiej rodziny, i kiedy poznaje Joannę, przyjeżdża do doliny. Już tam zostaje, a w końcu odbywa się wesele, które trochę przypomina „Wesele” Wyspiańskiego.\nMamy w Polsce dwie kultury, operujące zupełnie inną symboliką, z innymi pragnieniami – to wiemy. Tylko że zasadzka tego wątku w „Bez” polega na tym, że konserwatywna rodzina mówi w końcu: „Słuchajcie, nie przejmujcie się, idźcie na in vitro, my wam pomożemy, bo to droga rzecz”, a matka Władka, z tej inteligenckiej, krakowskiej rodziny, ma jakieś zastrzeżenia. Kiedy jest się pełnym uprzedzeń, czasem można się wpieprzyć na minę, niesłusznie kogoś osądzić. Ja sam muszę się ciągle pilnować.\nJoanna i Władek próbują sobie radzić z brakiem dzieci na różne sposoby. Joanna naprawia stare radia, ale przy okazji traktuje je trochę tak jak spirytyści z przełomu XIX i XX wieku – jako medium łączące z innym światem. Joannie zgrywa się to z dziwną ontologią dzieci – których nie ma, ale im bardziej ich nie ma, tym silniej istnieją.\nSam jestem fascynatem radia, jeszcze jako dziecko łapałem na falach odległe krainy – arabskie czy francuskie – i to bardzo pobudzało moją wyobraźnię. Joanna lubi to robić, ale robi też coś więcej. Nagrywa ludzi. Ma poczucie, że słowa nie trafiają w pustkę, że zapisują się tajemniczo na jakiejś membranie i ciążą, wracają. Chcę powiedzieć – wywołują skutki. Dla Władka – mówi narrator w pierwszym zdaniu – wypowiedziane słowa to fiala, którą trzeba się wspinać do końca życia. Jakby tego nie dało się wymazać. Joanna wiele z tych słów przyjęła na siebie. Całą tę sytuację okupiła urazem psychicznym. W książkach psychologicznych o bezpłodności mówi się wprost, że dla wielu osób bezdzietność to trauma porównywalna ze stresem bojowym czy chorobą nowotworową. Ale Joanna w radiach lubi też to, że kiedy otwiera się pudło, to wszystko jest jasne – jeśli będzie się przestrzegać zasad, mechanizm zadziała. Inaczej niż w życiu, kiedy stworzeniu w brzuchu matki w czwartym miesiącu ciąży przestaje bić serce, a bezradni lekarze mówią: „To biologia, natura”.\nJoanna ratuje się radiem i uprawą roślin, a Władek ucieka w literaturę.\nTeż miałem w swoim życiu trudniejszy czas, jak prawie każdy z nas, i też, jak Władek, chciałem sam przez to przejść. Ale – podkreślam – to nie jest chyba dobry wzorzec. Dużo mi dała wtedy literatura, co ciekawe – bardziej poezja niż proza. W każdym razie to, co robi Władek, jest dla mnie autentyczne.\nOd pewnego momentu w świecie Władka, ale też w samej powieści, wszystko zaczyna się koncentrować wokół literatury, pojawia się postać zakonnika krytyka literackiego, a urzędniczki adopcyjne nieoczekiwanie zmieniają się w dociekliwe czytelniczki poezji.\nWładek pisze, odkąd był dzieckiem, to w nim bardzo silne, jego osobowość i problemy przenoszą się do tekstów, które z kolei zaczynają mieć skutki w rzeczywistości. To z niego promieniuje, odbija się i Władek dostaje rykoszetem. W tych swoich krótkich próbach literackich zapisuje własną destrukcję. Trudność pisania „Bez”, o której mówiłem na początku, wynikała też stąd, że w sytuacji, jakiej doświadczają moi bohaterowie, bezpłodność zawłaszcza zupełnie rzeczywistość. To powoduje, że tematem rozmów i myśli Władka nie jest nic innego i że szuka on towarzystwa ludzi, którzy przeżyli to samo. Po prostu szuka swoich. Ludzie z problemem bezdzietności często zachowują się podobnie, raczej zbliżają się do par, które również nie mają dzieci. To też trzeba powiedzieć wprost: Joanna i Władek to ludzie, którzy zmagają się z potworną depresją – nie mają siły żyć. Jeśli używamy określenia „bohaterowie książki”, to dla mnie to naprawdę są bohaterowie. Tym bardziej że są emanacją ludzi, których znam.\nTrudność pisania „Bez” wynikała też stąd, że w sytuacji, jakiej doświadczają moi bohaterowie, bezpłodność zawłaszcza zupełnie rzeczywistość\nPod koniec powieści Władek odprawia wielki rytuał, nawiązujący do niezrealizowanych planów Wyspiańskiego i Solskiego – zrobienia spektaklu w naturalnym amfiteatrze pod Krakowem.\nWiesz, że miejsce, gdzie to się dzieje, do niedawna naprawdę istniało? Wędrując po jurajskich skałach, natknąłem się na takie miejsce, że po prostu ciarki mi przeszły: piękny amfiteatr, w środku zapalone znicze. Pomyślałem, że gdyby coś takiego, o czym myśleli Wyspiański z Solskim, miało się wydarzyć, to właśnie w takim miejscu.\nW przedstawieniu Władka nieistniejące dzieci na chwilę mogą nabrać kształtu i przemówić. Czy to literatura pozwala twoim bohaterom w jakiś sposób się uratować?\nChyba większość ludzi straciła już taką wiarę, ale ja nie. To moje doświadczenie. Tak się też dzieje w książce. Ten rytuał jest absolutnie potrzebny. Masa ludzi z problemem bezpłodności jest dziś po prostu pozbawiona jakichkolwiek rytuałów. Problemem jest już to, co zrobić z poronionym płodem, który ma 3–4 miesiące, przecież dla pary, która tego doświadcza, to jest traumatyczne. A Władek i Joanna chcą się oczyścić i dać sobie trochę energii, żeby żyć. Tylko tyle. Nie ma nic gorszego niż dać fałszywą nadzieję. Ta książka nie mogła się skończyć klasycznym happy endem, bo byłoby to nieuczciwe. Myślę, że ma happy end nieklasyczny.\nliteratura, literatura polska, Andrzej Muszyński


Potężny pożar domu na Brooklynie. Siedem rodzin bez dachu nad głową - SE.pl\nUSA nowy jork newsy Potężny pożar domu na Brooklynie. Siedem rodzin bez dachu nad głową\nPotężny pożar domu na Brooklynie. Siedem rodzin bez dachu nad głową\npożar na Brooklynie, FDNY, pożar foto:\nBlisko 150 strażaków walczyło z pożarem jaki wybuchł w szeregowcu na Brooklynie. Ogień szybko rozprzestrzenił się na sąsiednie budynki, pozbawiając siedmiu rodzin dachu nad głową.\nFDNY przyjęło zgłoszenie o pożarze w budynku przy Evergreen Avenue na brooklyńskim Bushwick w poniedziałek o 3.30 po południu. Ogień wybuch na trzecim, ostatnim piętrze i bardzo szybko rozprzestrzenił się na dwa sąsiadujące z nim budynki. Opanowanie pożaru zajęło strażakom półtora godziny. Akcję utrudniały warunki pogodowe – mróz i dość silny wiatr. Chociaż udało się zapobiec przedostaniu ognia na niższe piętr, to jednak zniszczeniu uległo siedem apartamentów. Rodziny trafiły pod opiekę Czerwonego Krzyża. Nikt z lokatorów nie odniósł obrażeń, dwóch strażaków zostało lekko rannych, ale ich życiu nic nie zagraża. Przyczyny wybuchu pożaru są ustalane.\ntagi: FDNY Nowy Jork pożar pożar na Brooklynie Strażacy


Misterium Męki Pańskiej w Wolborzu - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nRegion A.Stańczyk Sobota, 24 marca 20186 3532\nMisterium przygotowali: Klub Inteligencji Katolickiej, młodzież parafialna, chór Cantate Deo, a nad całością czuwał ks. Tomasz Owczarek, proboszcz parafii Św. Mikołaja Biskupa w Wolborzu. W Drodze Krzyżowej udział wzięli również Andrzej Jaros - burmistrz Wolborza oraz Bogdan Szulc - przewodniczący Rady Miejskiej.\n~gość (Gość)24.03.2018 16:35\nByłem i uważam że pewne sprawy typu prawda Smoleńska czy jakieś prywatne przemyślenia ta pani powinna pozostawić dla siebie a nie rozwijać w kościele. Kościół jest wszystkich i dla wszystkich a nie tylko dla popierających władze jaka by nie była.\n~Inny (Gość)26.03.2018 10:40\nCzy zawsze musi być napisane, ze był Pan burmistrz? Przecież to powinna być jego indywidualna sprawa. Niedługo w lodówce go znajdę.To już kampania?\n~tojo (Gość)24.03.2018 11:17\n~gość (Gość)24.03.2018 10:49\n~gość (Gość)24.03.2018 10:35\nZapraszamy na szerszą fotorelację:


28.02.2021 satik.pl ekonomia, popyt, sprzedaż, handel, cena, produkcja, koszt, fabryka, produkt,\nPolecane: Wino Prosecco Cena\nTeoria ekonomii dzieli wszystkie czynniki produkcji na 3 podstawowe kategorie:\n1. zasoby naturalne (ziemia i jej wnętrze) - dochodem z ziemi jest czysta renta ekonomiczna.\n2. zasoby pracy ludzkiej - dochody z zastosowania tego czynnika to płace z tytułu z tytułu świadczenia usług pracy\n3. kapitał - kapitał ten określa się jako wszelką wartość zainwestowaną w jakiekolwiek przedsięwzięcie, które przynosi dochód.\nPopyt na czynniki wytwórcze kreują przedsiębiorstwa. Teoria neoklasyczna (teoria wartości) głosi, ze popyt na dany czynnik wytwórczy zależy od wielkości krańcowego przychodu jaki można uzyskać z zastosowania tego czynnika. Przedsiębiorstwo będzie zwiększać ilość zastosowania danego czynnika wytwórczego przy niezmiennych pozostałych czynnikach dotąd, aż koszt zastosowania tego czynnika nie przekroczy krańcowego przychodu z dodatkowej jednostki uzyskanej dzięki temu czynnikowi.\nPopyt na czynniki wytwórcze zależy od czynników cenowych i pozacenowych. Cena powoduje rozszerzanie bądź kurczenie się popytu, a czynniki pozacenowe powodują wzrost lub spadek popytu. Jeśli wzrośnie cena czynników wytwórczych spowoduje to kurczenie się popytu na te czynniki, natomiast jeśli spadnie spowoduje to rozszerzenie się popytu.\nNa zmianę popytu wpływają również czynniki pozacenowe, takie jak: wydajność, produkcyjność czynników wytwórczych, popyt na produkty powstałe z zastosowania tych czynników wytwórczych. Popyt na czynniki wytwórcze jest popytem pochodnym, wyprowadzonym z popytu na dobra finalne, produkcyjność pozostałych czynników wytwórczych.\nPopyt na dobro finalne maleje, maleje też popyt na czynniki wytwórcze niezbędne do wyprodukowania tego produktu. Im wyższa jest produkcyjność innych czynników wytwórczych, tym zmniejsza się popyt na nasze czynniki wytwórcze.\nPolecane: tworzenie stron biała podlaska


Dokładne projektowanie stron www tak − zlotnikiopolskie.pl\nZ całą pewnością wiesz, jak znaczące jest posiadanie swojej strony internetowej. Jaka firma będzie zatem strzałem w dziesiątkę? Dobrze będzie stworzyć stronę u ekspertów w tym obszarze. Tylko prawdziwi zawodowcy tworzenia witryn będą w stanie podołać takiemu zleceniu. Dlaczego należy zatrudnić specjalistów do przygotowania witryny? Projektowanie stron internetowych nie jest tak łatwe, jak się to niekiedy wydaje. Jeśli nie zajmujesz się profesjonalnie tworzeniem witryn, w szybki sposób możesz się pomylić. Zlecając zrobienie witryny początkującej osobie, musisz liczyć się ze słabą realizacją.\nFirma Doubles to mistrz spośród działalności, które proponują usługi takie jak tworzenie oraz opracowywanie graficzne stron internetowych. Poprzez ich duże doświadczenie skutecznie tworzą przyjazny wizerunek Twojej działalności w internecie. Utworzą dla Ciebie responsywną a także przyjazną klientom stronę www zarówno ze względów informacyjnych, komunikacyjnych jak i wizualnych. Stworzone przez firmę Doubles strony internetowe okazują się naprawdę funkcjonalne, ale również wyjątkowo ładne. Tworzą łatwe w użytkowaniu, działające całkowicie bez błędów, jak również wyjątkowo ładne witryny internetowe, naciskając w pierwszej kolejności na spersonalizowane podejście do klientów.\nW tej firmie są zatrudnieni wyłącznie zawodowcy oraz doświadczone osoby z dziedziny przygotowywana witryn internetowych. Cały czas śledzą nowinki w technologii, jak i również estetyczne, żeby móc być na bieżąco. Zdobyta wiedza oraz doświadczenie, które posiedli powoduje, że wiedzą jak poprawnie tworzyć strony WWW, tak, żeby były idealnie dostosowane do wymogów wyszukiwarki Google, chodziły bez zarzutów, a klienci cieszyli się z ich prędkości i łatwości korzystania.\nStrategię Doubles opiera|Ich strategia opiera się} głównie na tym, że starają się ściśle pracować z klientami. Z rozwagą słuchają potrzeb i wybierają indywidualnie strategię. Ich klienci czują się zapewnieni, że obsługują ich kompleksowo oraz zawsze z równym zapałem. Zrealizowali multum projektów, stale rozszerzając grono usatysfakcjonowanych klientów. Witryny WWW, które zaprojektowali, wiecznie zadowalały ich klientów. Wszystkie ich projekty stron internetowych odpowiadały charakterowi, jakim cechuje się firma klienta, przyciągając unikalnością grafiki, kolorystyką oraz estetyką.\nNie powierzaj swojej strony WWW w niepewne ręce. Tworzenie stron to zajęcie wymagające wiedzy, doświadczenia a także wymaganego przygotowania technicznego. Pamiętaj, że jest to ogromnie ważny element reklamy Twojej firmy. Dzięki stronie przedstawiasz swoją jedyną w swoim rodzaju ofertę, zdobywasz nowych klientów, polepszasz wizerunek firmy i zwiększasz świadomość istnienia Twojej firmy w gronie użytkowników internetu. Trzeba mieć na uwadze, że Twój wizerunek w sieci to główny filar sukcesu Twojej firmy. Wielu ludzi korzysta przeważnie ze smartfonów, dlatego powinieneś zadbać o to, aby Twoja strona była responsywna i dostosowana do wszelkich urządzeń. Zaufaj nam i oddaj swoją stronę w ręce specjalistów. Rezultatem działań Doubles będzie to, że Twoja strona WWW będzie nowoczesna i funkcjonalna.\nTworzenie stron internetowych to w pierwszej kolejności pasja dla Doubles. Zajmują się tym od dłuższego czasu, czując przyjemność z rozwijania swoich doświadczenie, uzupełniając wiedzę na wszelakie możliwe i dostępne metody. Przygotowywanie stron to sztuka, za którą musi podążać posiadanie sporych ambicji i serce włożone w każde zlecenie. Połączenie pasji z wiedzą, ciągłym kontaktem z klientem i zrozumieniem jego potrzeb, dobrze dobranymi narzędziami i doświadczeniem, daje gwarancję sukcesu i zadowolenia z otrzymanego projektu. Nie straszne są im żadne wyzwania, realizujemy nawet bardzo skomplikowane projekty. W Doobles sukcesy spowodowane są współpracą tylko najlepszych specjalistów od grafiki, programowania i marketingu internetowego.


bielenda pro krem przeciwzmarszczkowy hialuronowy - ezebra.pl\nZyskujesz: 50.49 pkt.\nPobudź swoją skórę do odnowy, zregeneruj ją oraz zwalcz pierwsze oznaki starzenia z kremem przeciwzmarszczkowym Bielenda Professional Anti-Wrinkle Face Cream with Hyaluronic Acid.\nBielenda Professional Anti-Wrinkle Face Cream Hyaluronic Acid to krem do twarzy, który dobrze sprawdzi się w przypadku osób, które borykają się z pierwszymi oznakami starzenia się cery oraz jej odwodnieniem. Kosmetyk pięknie wygładza drobne zmarszczki, ale przede wszystkim działa nawilżająco, a więc zapobiega powstawaniu nowych bruzd.\nPrzeciwzmarszczkowy krem do twarzy od Bielendy ma zbawienny wpływ na skórę dojrzałą. Zawiera w swojej formule kwas hialuronowy, który jest odpowiedzialny za nawilżenie naskórka, olej arganowy oraz koenzym Q10. Całość doskonale odżywia, pobudza skórę do odnowy oraz ją regeneruje i wygładza. Przy regularnym stosowaniu komórki naskórka stają się dotlenione, a w efekcie Twoja twarz jest promienna i nabiera blasku. Dla pełnej ochrony skóry twarzy, szyi i dekoltu krem zawiera w sobie filtry UVA i UVB SPF 15, a więc jest to dobry wybór na co dzień, każdą porą roku.\nKrem przeciwzmarszczkowy hialuronowy Bielenda PRO do kosmetyk, który sprosta oczekiwaniom i wymaganiom nawet najbardziej wymagających osób. Przy regularnym stosowaniu Twoja skóra stanie się pięknie wygładzona i widocznie nawodniona. Poczuj się dobrze we własnej skórze.\nKrem nanoś na oczyszczona skórę twarzy, szyi oraz dekoltu. Kosmetyk delikatnie wmasowuj i stosuj na zakończenie zabiegu pielęgnacyjnego.\nBielenda Professional od ponad 30 lat buduje gamę ponad 400 najwyższej jakości kosmetyków. Zaopatruje nie tylko indywidualnych konsumentów, ale też gabinety kosmetyczne, środki odnowy biologicznej czy salony Spa & Wellness. Filozofią marki jest wiara w to, że najbardziej obszerną, a zarazem bezpieczną i dobroczynną dla skóry pielęgnację zapewniają produkty oparte na naturalnych składnikach aktywnych.<\nDosyc ciezki krem ale dzialanie ma dobre.


Jeremy Sochan - wczoraj anonimowy, dziś na ustach kibiców koszykówki. Oto sensacyjny 17-latek w kadrze Polski - Sport WP SportoweFakty\nMarek Wawrzynowski 24 Lutego 2021, 08:00\nPAP / Andrzej Grygiel / Na zdjęciu: Jeremy Sochan i Dominik Olejniczak\nMoże Rumunia nie była rywalem z wysokiej półki, ale też nikt nie spodziewał się takiego obrotu spraw. Mike Taylor, trener kadry narodowej, od razu wrzucił młodego zawodnika do pierwszej piątki w niedzielnym meczu eliminacji do mistrzostw Europy. Wiedział, co robi, bo Jeremy Sochan, najmłodszy zawodnik jaki kiedykolwiek zagrał w naszej reprezentacji, zaczarował boisko.\nMierzący 204 cm młody koszykarz poruszał się lekko i swobodnie, jakby był znacznie niższy. Brał na siebie grę, jakby był w tej kadrze od bardzo dawna, a nie debiutował. Rzucał na dużym luzie, jakby miał spore doświadczenie. Polska zwyciężyła 88:81, a Sochan zdobył 18 punktów.\nCo prawda Taylor po meczu stwierdził, że nie jest zaskoczony jego postawą, ale jeśli tak, to chyba był jedynym człowiekiem na ziemi, który przyjął ten fantastyczny występ jako oczywistość. Zaledwie 17-letni zawodnik sprawiał wrażenie, jakby obcowanie z piłką było dla niego czymś zupełnie naturalnym.\nMoże nawet tak jest. W końcu od pierwszych miesięcy życia towarzyszył mu charakterystyczny dźwięk piłki uderzającej o parkiet. Dziewczyny z Oklahoma Panhandle State University trenowały w hali, a obok na trybunach w foteliku leżał mały Jeremy, maskotka drużyny. O ile można powiedzieć, że kiedykolwiek był mały, bo przecież już od chwili urodzenia wyróżniał się słusznymi parametrami. Ważył 4,5 kilograma i mierzył 60 cm. Od zawsze był więc większy i wyższy. I tak zostało aż do dziś.\nPradziadek z Warszawianki\nJeremy w jednym z wywiadów żartował, że koszykówkę ma we krwi, bo przecież jego mama grała, gdy była jeszcze w drugim miesiącu ciąży. I nie ma w takim stwierdzeniu ani grama przesady. Jeśli mówi się czasem, że "sport jest chorobą genetyczną”, to tradycje w rodzinie Sochanów są wielopokoleniowe.\nZapoczątkował wszystko Zygmunt Sochan, pradziadek Jeremiego, piłkarz - wychowanek klubu Burza Tomaszów Lubelski. W czasie II Wojny Światowej brał udział w kampanii wrześniowej i działał w konspiracji, był też więźniem obozu Stutthof. To było już po zakończeniu kariery piłkarskiej w I-ligowej Warszawiance. Po wojnie został jej trenerem i przez wiele lat dyrektorem na Torwarze, hali widowiskowo-sportowej.\n- Od najmłodszych lat zabierał nas na różne imprezy, również mecze piłkarzy Legii Warszawa - opowiada nam Karolina Sochan, ciocia i matka chrzestna Jeremiego. - Z kolei tata działał na AWF, więc tam chodziłyśmy na różne mecze z innych dyscyplin. Sport był w naszej rodzinie czymś naturalnym.\nCiocia Jeremy'ego trenowała lekkoatletykę, mama Aneta grała w kosza. Od 12. roku życia była zawodniczką warszawskiej Polonii i w wieku 19 lat, tuż po maturze, zdecydowała się na wyjazd do Stanów Zjednoczonych. Zdążyła jeszcze zagrać w pierwszej drużynie "Czarnych Koszul" na pozycji rozgrywającej.\nAneta wyjechała do college'u w Missouri, a potem dostała stypendium na uniwersytecie w Oklahomie, mającym drużynę w lidze NCAA Division II.\nKilka lat później, w 2003 roku, urodził się Jeremy. - Pewnie miałam talent, ale nie byłam gotowa psychicznie na więcej. Swoją karierę w uniwersyteckiej koszykówce zrobiłam, a potem, gdy urodził się Jeremy, zmieniły się priorytety - mówi Aneta.\nTragiczny wypadek ojca\nPróbowała jeszcze grać, ale ostatecznie wybrała życie rodzinne. Wrócili z synem na chwilę do Polski, "przepakowali się" i wyjechali już na stałe, do Anglii, do Southampton.\n- Trudno mi było odnaleźć się w Polce po pobycie w Stanach Zjednoczonych. Zobaczyłam trochę świata i nie chciałam z tego rezygnować. Chciałam też dać Jeremiemu mówić po angielsku - tłumaczy Aneta.\nRyan Keyon Williams, biologiczny ojciec Jeremy'ego, również był zawodnikiem drużyny uniwersyteckiej. Wydawało się, że ma talent, był nawet zaproszony na jeden z obozów sprawdzających zawodników do NBA. Potem wyjechał do Europy, gdzie grał w klubach LaRochelle we Francji, Reading Rockets i Bristol Flyers w Anglii. - Myślę, że miał olbrzymi potencjał i na pewno Jeremy przejął to po nim - uważa Aneta.\nRyan Williams miał 37 lat gdy zginął w wypadku samochodowym w rodzinnej Oklahomie. Wydarzyło się to 20 maja 2017, a więc w dniu 14. urodzin chłopca.\nKoszykówka to jego wybór\nMały Jeremy jako 6-latek zaczął grać w klubie Solent Kestrels w Southampton, ale wkrótce mama poznała Wiktora, obecnego partnera, i rodzina przeprowadziła się do Milton Keynes, miejscowości znajdującej się na północny zachód od Southampton.\n- Ktoś napisał gdzieś, że "marzenie mamy się spełniło". A to wcale nie było moje marzenie. My nie napieraliśmy na Jeremiego, by został koszykarzem. Do niego jak i do młodszego Zacha podchodzimy w ten sposób, że decyzje należą do nich. Staramy się wychowywać dzieci w ten sposób, oni decydują, my wspieramy - mówi mama zawodnika.\nTrener Arkadiusz Miłoszewski zwraca uwagę, że zawodnik ma wielką pewność siebie, brak kompleksów. A przecież wszedł na boisko z zawodnikami wiele lat starszymi.\n- Zawsze wychowywaliśmy dziecko w duchu "możesz to zrobić, potrafisz, spróbuj". Nasz sposób to pozytywna energia. Jak mówią Amerykanie "you can do it, go for it". Ważne, że próbujesz, to jest najważniejsze - mówi mama.\nMożliwość popełniania błędów, ciągłe podejmowanie prób, to sposób na wychowanie zawodnika w życiu i w sporcie.\n- Jeremy grał w koszykówkę, bo chciał. Oczywiście grałem z nim dużo, ale to była forma wspólnego spędzania czasu, chodziło o zachęcanie do ruchu - mówi Wiktor Lipiecki, ojczym reprezentanta Polski. Jeremy grał w miejscowym klubie w kosza, ale grał też w piłkę, oczywiście na bramce, bo przecież był głowę wyższy od rówieśników a do tego niezły koordynacyjnie. Ale grał też w badmintona i rugby. Trener drużyny szkolnej chciał nawet wziąć go na stałe. Dopiero gdy miał 12 lat, musiał zdecydować się na jeden sport. I wybrał koszykówkę.\n- Na początku ważne było, żeby dobrze się bawił, potem krok po kroku zaczął piąć się w hierarchii, był coraz mocniejszy - mówi Wiktor.\n- Od początku było widać, że ma bardzo dobre rozumienie gry, świadomość boiska - podkreśla mama zawodnika.\nDopiero gdy Jeremy miał 15 lat rodzice uznali, że sprawa jest poważna. Dostał wtedy zaproszenie do Itchen, akademii koszykarskiej w Southampton. To był dobry pierwszy krok. Dwie godziny od domu to wystarczająco dużo, żeby się usamodzielnić, zacząć traktować dyscyplinę już jako szansę, nie tylko przygodę. Ale też rodzice znali środowisko koszykarskie w Southampton, bo przecież mama z Jeremim mieszkali w tym portowym mieście kilka lat. - To było ważne dla niego, bo zaczął funkcjonować jako młody człowiek, usamodzielnił się. Miał szczęście do ludzi, do trenerów, do rodziny, u której mieszkał - mówi Wiktor.\nW Southampton od początku wiedzieli, że Jeremy to materiał na wysokiej klasy zawodnika, na południu Anglii debiutował nawet w drużynie seniorów. Federacja angielska zaprosiła go na obóz, rodzicom proponowano, by chłopiec przyjął obywatelstwo. Ale ostatecznie zawodnik wybrał Polskę. Wyjechał na zgrupowania kadry, złapał świetny kontakt z kolegami.\n- To kwestia jego osobowości. Nigdy z kimś takim nie pracowałem. Bardzo otwarty chłopak, pozytywny, ułożony, pewny siebie - mówi Dawid Mazur, trener polskiej kadry narodowej do lat 16. - Jednocześnie na boisku to taki zawodnik, który sam dużo umie, ale nie ma problemu z tym, żeby zagrać koledze, jeśli ten jest na lepszej pozycji. A to wcale nie jest takie oczywiste.\n- Jego mama wysłała do związku maila oraz taśmę z nagraniami. Szczerze mówiąc, dostajemy takich maili sporo z całego świata i często okazuje się, że chłopcy wyszkoleni za granicą mają problemy. A tu był strzał w dziesiątkę - wspomina Arkadiusz Miłoszewski.\nPojawiły się oferty ze szkół średnich w Stanach Zjednoczonych. Wybrał szkołę La Lumiere, znajdującą się w stanie Indiana, ale zaledwie godzinę drogi od Chicago. To był krok do marzeń, ale pandemia i jej wstrząsający przebieg zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, spowodowały, że wrócił do domu i na razie przeniósł się do niemieckiego Ratiopharm Ulm, które skupia wielkie talenty.\nTrener kadry narodowej do lat 16, Dawid Mazur, zauważył, że przez ten czas młody koszykarz bardzo się rozwinął.\n- Jeremy kocha koszykówkę, trening go napędza. Myślę, że bardzo ważne jest, że słucha. Jest otwarty na naukę, na krytyczne uwagi, jest pokorny - mówi mama zawodnika.\nTo samo potwierdzają trenerzy. - Jeremy przyjmuje uwagi, nie odbiera ich personalnie, podchodzi do tego analitycznie, bardzo mocno pracuje, z każdym rokiem jest coraz bardziej świadomy. Jest mocno zorientowany na karierę w NBA - zauważa Mazur.\nW niedzielę Wiktor, Aneta i Zach usiedli na kanapie, przed telewizorem. Na początku było trochę nerwowo, ale gdy Jeremy pojawił się na parkiecie, w pierwszym składzie, napięcie zeszło. A potem zagrał swój koncert, rzucił 18 punktów, zaliczył 3 zbiórki, miał asystę.\nWP SportoweFakty: "Wszedł i po prostu grał. 17-latek zachwycił całą Polskę".\nSport.TVP.pl: "Jeremy Sochan skradł show".\nPrzegląd Sportowy: "Sochan świetny w debiucie".\nPolskiKosz.pl: "Eksplozja w debiucie".\nKilka tygodni temu był to chłopak dla większości kibiców anonimowy, wygląda na to, że do jego obecności w kadrze narodowej powinniśmy zacząć się przyzwyczajać.\nZOBACZ Debiut jak marzenie. Jeremy Sochan po meczu kadry\nCzy Jeremy Sochan zagra w NBA?\nJS2015 24-02 13:08 Zgłoś komentarz\nnareszcie młodzi dochodzą do głosu i to budzi nadzieję na trwałe sukcesy kadry Polski :)\nJS2015 24-02 13:05 Zgłoś komentarz\nNBA w perspektywie ale teraz praca , praca i Polska kadra będzie miała nowy filar zespołu:)\nJurek 150 24-02 11:25 Zgłoś komentarz\nA czemu on Sochan a nie Williams ?\nSlavicPride 24-02 08:48 Zgłoś komentarz\nCieszy to, że chłopak jest chociaż u nas w kadrze, bo żaden klub PLK na pewno go nie wyrwie...\nNie zaszczepię się 24-02 08:43 Zgłoś komentarz\nOby tylko sodówka mu do głowy nie uderzyła i dalej się rozwijał.\nKoszykówka Polska Reprezentacja Polski mężczyzn Mike Taylor Jeremy Sochan


Małe Grozy - Łukasz Staniszewski | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nliteratura polska realizm magiczny fantastyka Warmia nowa mitologia duchy strachy demony\nHipnotyzująca i magiczna opowieść z serca Warmii.\nDuchy, zbrodnie i pożądanie – sceny z warmińskiej wsi\nMałe Grozy to warmińska wieś, gdzie życie toczy się ustalonym rytmem: zasiewy i żniwa, opowieści przy księżycu, wspólne pędzenie agrestówki, a także nocne wypady do lasu, na schadzki z demonem o byczym pysku. Na Warmii szara codzienność miesza się z magią ludowych wierzeń. Tu w lodzie można wyczytać odpowiedzi na swoje pytania, tu dziadek Jerycho szuka zmarłych i uczy swojego wnuka jak robić perły z łez, Jazgarz potrafi wymodlić dla sąsiadów każde nieszczęście, a Śmierć podkrada się nocą pod ściany chat…\nMikropowieść Łukasza Staniszewskiego „Małe Grozy” łączy realizm magiczny z ludowymi wierzeniami w serii krótkich scen z życia mieszkańców warmińskiej wsi. Bohaterowie tych historii to korowód barwnych postaci, wcale nie idealnych, ale pięknych i budzących sympatię mimo swoich wad. Choć życie na wsi, na łonie natury, sprawia wrażenie sielskości i beztroski, to szybko okazuje się, że tytułowa wieś pełna jest, nomen omen, małych gróz. Mogą one przybrać postać krążących po wsi dusz zmarłych i pomniejszych demonów z okolicznych lasów, ale mogą to też być zwykli ludzie, sąsiedzi, którzy skrywają mroczne tajemnice: zdrady, morderstwa i samosądy.\nDebiutancka książka Łukasza Staniszewskiego jest napisana w poetycki, a jednocześnie oszczędny sposób. Czasowniki często trafiają na koniec zdania, nadając tekstowi charakterystyczny rytm. Kilka stron wystarcza do nakreślenia ciekawych historii, których zakończenia są niekiedy niedopowiedziane, pozostawione domysłom czytelników. Autor nie zachowuje chronologicznego układu wydarzeń, co daje nam okazję do samodzielnego składania powiązanych ze sobą fragmentów, aby ostatecznie odtworzyć z nich całą historię poszczególnych bohaterów. Te sceny z życia, lekko makabryczne, lekko erotyczne, wydają się stanowić próbę oddania magii i uroku ukochanego miejsca, odtworzenia (lub stworzenia) jego legend i ludowej mitologii. Autorowi udaje się to znakomicie. Osobiście wolałam, kiedy fragmenty „magiczne” nie przysłaniały zanadto tych „realistycznych”, choć trzeba przyznać, że w rozsądnych dawkach przydawały one powieści dużo uroku. W rezultacie „Małe Grozy” to piękny, ale też niepokojący obraz warmińskiej wsi, nakreślony znakomitym językiem, żywy, wielowymiarowy i tchnący niesamowitym klimatem.\nNa koniec pozostaje jeszcze pogratulować Agnieszce Odrakiewicz, projektantce okładki, przewrotnej grafiki, której znaczenie dotarło do mnie dopiero pod koniec lektury.\nŁukasz Staniszewski nie jest autorem, który po raz pierwszy sięgnął po pióro, ale ta mikropowieść jest w swoim gatunku jego debiutem. Debiutem, którego można pozazdrościć, bo atmosfera książki już od pierwszych słów wciąga nas w klimat tajemniczy, piękny, ale i niepokojący.\nPełną recenzję można przeczytać na blogu Redhead in...\nJak dla mnie, to ta warmińska mitologia trochę za ciężkostrawna.\nZatopiona w oszczędnych słowach, poetycka i oniryczna opowieść o warmińskiej wsi.\nKsiążka nie dla każdego. Pisana trochę na granicy snu i jawy. Nie są to typowe "niesamowite opowiadania", dotyczące mieszkańców wioski. Historie same w sobie są bardzo ciekawe i jeśli nie przeszkadza czytelnikowi forma trochę poetycka to polecam.\nZapraszam Was na Warmię, do baśniowej krainy, gdzie księża po mszy, zamieniają się w kruki i wracają do swoich. Na Warmię, gdzie strach na wróble widzi i czuje, a morskie perły hoduje się pod powieką oka.\nMamy tu do czynienia z wieloma oddzielnymi tekstami – opowiadaniami, które często jednak łączą się ze sobą. Tekstami, które czasami nie dotykają ziemi, które są odrealnione baśniowo-bajkowe. Z głębi lasu, z głębi wsi. Utkane, zasłyszane, wyłowione albo i wyciągnięte z czeluści przez autora. Autor książkę połatał ze skrawków i wyszło mu to całkiem dobrze.\nPowieść senną akcję umiejscowił w tytułowej wiosce Małe Grozy na Warmii. Nie na Mazurach, gdzie gro turystów pływa łódkami po jeziorach. Warmia zdaje się być zawsze z tyłu, zawsze za znanymi Mazurami, mniej znacząca, mniej ważna i odwiedzana. A tu wyniesiona na piedestał, mieni się swą własną i zasłużoną baśniową potęgą. Magiczną przestrzenią i legendami zakopanymi gdzieś głęboko w warmińskiej ziemi tuż obok mazurskiego Kłobuka.\n...ciąg dalszy recenzji na mojej stronie>>>\nMamy tu do czynienia z wieloma oddzielnymi tekstami – opowiadaniami, które często jednak łączą się ze sobą. Tekstami, które czasami nie dotykają ziemi, które są...\nPo opowiadania sięgam sporadycznie. Nie umiem się w nich zżyć z bohaterami. Tu było inaczej. Zostali na tyle dobrze wykreowani, że nie byli mi obojętni, choć spędziłam z nimi niewiele czasu. Specjalne miejsce w...\nMałe Grozy to zbiór krótkich form, różnorodnych opowiadań łączących się w jednolitą opowieść o tym pięknym świecie. Małe Grozy to również nazwa wsi, wokół której toczy się akcja poszczególnych fabuł. Na pierwszy rzut oka mieszkańcy tego miejsca, żyją tak, jak mogliby żyć wszędzie. Ale to tylko pozory. Łukasz Staniszewski za sprawą pięknie stylizowanego języka i niezwykle...\n"Małe Grozy" to zbiór opowiadań, których akcja toczy się w warmińskiej wsi o tej samej nazwie. Pomieszane są chronologicznie, bohaterów jest sporo, aż można się czasem pogubić, ale też nie przeszkadza to bardzo w lekturze. Nigdy nie byłam na Warmii, ale z tego zbioru wyłania się dość specyficzna i intrygująca wizja regionu. Język jest ciekawy, postaci także, a świat przedstawiony jest tak opisany, że z początku trudno się zorientować, czy to współczesne historie czy sprzed setek lat. Z fantastyką jestem związana od zawsze, mitologię uwielbiam, a z realizmem magicznym do tej pory nie miałam do czynienia, ale... to chyba nie dla mnie. Te historie były tak abstrakcyjne, niepokojące, surrealistyczne... Do mnie to nie trafia, lubię logikę ;) Jednak gdy czytałam na głos co ciekawsze fragmenty mężowi, ten był zachwycony i zamierza w najbliższym czasie sam przeczytać całość, więc najwyraźniej należę do mniejszości ;) Nie zamierzam oceniać w skali ani polecać/nie polecać tej książki - bo po prostu okazała się ona nie być dla mnie.\n"Małe Grozy" to zbiór opowiadań, których akcja toczy się w warmińskiej wsi o tej samej nazwie. Pomieszane są chronologicznie, bohaterów jest sporo, aż można się czasem pogubić, ale też nie przeszkadza to bardzo w lekturze. Nigdy nie byłam na Warmii, ale z tego zbioru wyłania się dość specyficzna i intrygująca wizja regionu. Język jest ciekawy, postaci także, a świat...\nWarmia i Mazury – to nie tylko moje nieodparte wrażenie, że widząc nazwę tego województwa, kształtują się przed nami obrazy Mazur. Kraina Tysiąca Jezior, żagle, bociany, plińce z pomoćką. Tymczasem co z samą Warmią, która stoi w cieniu barwnego sąsiada? By odsłonić część jej tajemnic, pojawia się Łukasz Staniszewski, do tej pory postać zapewne obca wielu czytelnikom. W końcu jego powieść o tytułowej warmińskiej wsi Małe Grozy jest otwarciem jego literackiej przygody, a także powinna być powodem do dumy.\nUwagę od razu przyciąga nietuzinkowa grafika okładki. Z kolei patrząc na spis treści, pojawić się może zdziwienie, skąd tu tak dużo tytułów. Blisko 150-stronnicowa książka zawiera ich bowiem 44. Całość została podzielona także na 3 części, 1 i 3 bardzo krótkie. Strukturą przypomina scenariusz? Może nie bez powodu, autor debiutanckiej powieści jest przecież dramaturgiem oraz autorem scenariuszy słuchowisk radiowych. Jeżeli liczby wyglądają przytłaczająco, nie ma czym się w rzeczywistości przejmować. Wszystko składa się na spójny całokształt. Dziejami wsi osnutej intrygującymi tajemnicami, obrazami, legendami. Mała księga tysiąca i jednej nocy.\nPierwsze słowa tej czarującej historii są jak marzenie z obcych ust, na które mamy ochotę wzdychać z zachwytu, z zazdrości – dlaczego to nie my? Gdyby tylko można było przeżyć tę sielską przygodę razem z bohaterami, poznać tych ludzi w ich zaczarowanym świecie! To, co przede wszystkim jaśnieje, to bajkowe opisy natury. W ogóle można wyłapać wiele mniej lub bardziej szalonych pomysłów do zrealizowania. Kąpanie się w jeziorze deszczową pogodą, robienie pereł z ziarnka piasku, rozszyfrowanie tajemnicy pędzenia warmińskiej agrestówki. Pełna ciekawych przesądów i nietuzinkowych sytuacji książka przedstawia świat do tej pory nieznany. Romanse z duchami i demonami, czczenie swoich bogów, a przede wszystkim barwne postacie. Całe ich życie jak senny miraż i oni sami jak fatamorgana. Przyjemną zabawą dla uważnego czytelnika będą na pewno nawiązania między historiami. Ich odkrywanie odsłoni kilka różnych ciekawostek.\nSą jakieś powody, dla których nie warto odizolować się od miastowego zgiełku w tej małej wiosce? Nie sądzę, choć jest kilka zastrzeżeń z mojej strony. To, czy dobrze łączyć chrześcijańskiego Boga i bogów słowiańskich. Czasami także odnosiłem wrażenie, że kobiety w tej powieści to jedynie podwalina seksualna – i w opisach, i w opowieściach. Same spostrzeżenia względem kobiet różnią się od innych opisów bardziej szorstkim i lakonicznym językiem. Jest to jednakże weto, którego głos zaciekawionego czytelnika może ominąć pustym echem.\nCzym więc są Małe Grozy? Ciałem, w którego ziemistych żyłach tętni czarna, gęsta krew. Syrop cielesnej i duchowej zmysłowości spijany z daru warmińskiej natury. Furkoczący drewniany wóz pełen historii, na którym pędzi po kocich łbach czytelnik.\nWarmia i Mazury – to nie tylko moje nieodparte wrażenie, że widząc nazwę tego województwa, kształtują się przed nami obrazy Mazur. Kraina Tysiąca Jezior, żagle, bociany, plińce z pomoćką. Tymczasem co z samą Warmią, która stoi w cieniu barwnego sąsiada? By odsłonić część jej tajemnic, pojawia się Łukasz Staniszewski, do tej pory postać zapewne obca wielu czytelnikom. W...\nJeśli do tej pory zastanawiacie się, gdzie wybrać się na wakacje, to polecam udać się na magiczną Warmię. By się tam znaleźć wystarczy jedynie usiąść w wygodnym fotelu i zaczytać się w debiutanckiej powieści Łukasza Staniszewskiego, który zabiera nas w wielką, pełną zjawiskowych i nietuzinkowych przygód podróż w samo serce warmijskiej wsi, o intrygująco brzmiącej nazwie „ Małe Grozy ". Pomijając tytuł książki, już sama okładka na pierwszy rzut oka delikatnie przyprawiła mnie o dreszcze, ale była to tylko i wyłącznie zmyłka, gdyż to co dzieje się w książce nie jest w żaden sposób straszne, przerażające, a wręcz magiczne i powodujące, iż naprawdę chciałoby się znaleźć pośród głównych bohaterów, przedstawionych przez autora poszczególnych historii. Dosłownie każde z nich zostało okraszone ludowymi wierzeniami, w sposób wręcz hipnotyzujący czytelnika. Bohaterowie zostali wykreowani niemal perfekcyjnie, a ta odrobina otaczającej ich, wiejskiej magii sprawia, iż ciężko się oderwać i wrócić do rzeczywistości. Do tego przyczynił się również wyjątkowy styl pisania autora. Skąd jednak wzięła się nazwa tej tajemniczej wsi ? Otóż też mnie to bardzo ciekawiło i co najważniejsze moja ciekawość z czasem została zaspokojona. „ Małe Grozy ", to kolejna z pozycji książkowych idealna na lato. Warto wybrać się w podróż wraz ze starym Jerychem, Michałem Toporkiem, Karoliną, oraz innymi postaciami, które są w stanie oczarować jeszcze zanim dobrniemy do połowy lektury. 📚 Polecam.\nJeśli do tej pory zastanawiacie się, gdzie wybrać się na wakacje, to polecam udać się na magiczną Warmię. By się tam znaleźć wystarczy jedynie usiąść w wygodnym fotelu i zaczytać się w debiutanckiej powieści Łukasza Staniszewskiego, który zabiera nas w wielką, pełną zjawiskowych i nietuzinkowych przygód podróż w samo serce warmijskiej wsi, o intrygująco brzmiącej nazwie „...\nByć może dziadek za dużo zajmował się myśleniem, bo często widywano go, jak siedział nad kartkami. Słowa zapisywał w nieznanym języku, które...\nŁukasz Staniszewski Małe Grozy Zobacz więcej\nJak tu trafić? Zapytaj dziecko. Ono wskaże ci drogę na Warmię. A jeśli jesteś już zbyt głuchy i ślepy, żeby zrozumieć cokolwiek, dziecko cię zaprowadzi. Polecicie na łabędziu przytuleni do jego białej szyi, uważając, żeby głową nie zahaczyć o gwiazdy. W świetle księżyca zobaczysz rozwidlenie drogi. To tam.\nJak tu trafić? Zapytaj dziecko. Ono wskaże ci drogę na Warmię. A jeśli jesteś już zbyt głuchy i ślepy, żeby zrozumieć cokolwiek, dziecko cię...\nMoja mama nie wierzyła w żadne słowo teścia. Prychała ze złości, gdy przy obiedzie opowiadał, że świat istnieje tylko dzięki człowiekowi, kt...


» Monali Thakur\n#1 2010-03-01 19:11:03\nData urodzenia: 3 listopada 1985\nMiejsce urodzenia:Kalkuta, Bengal\nMonali pochodzi z muzycznej rodziny: jej ojciec, Shakti Thakur, jest bengalskim piosenkarzem i aktorem, a siostra, Mehuli Thakur-Goswami, także zawodowo śpiewa do playbacków. Zaczęła, śpiewając w konkursach w szkole i college'u oraz występując na lokalnych uroczystościach.\nJej popularność wzrosła, kiedy w drugiej edycji Induskiego Idola zajeła 9 miejsce. Aż do dnia wyeliminowania z programu ani razu nie znalazła się w najniższej trójce, a od razu po programie sędzia Anu Malik zaoferował jej pomoc w znalezieniu szansy piosenkarskiej, którą okazał się być playback do filmu "Jaan-E-Mann". To poprowadziło do szansy zaśpiewania dwóch piosenek do filmu "Race" (2008) - "Khwab Dekhe (Sexy Lady)" i "Zara Zara Touch Me".\nWedle oryginalnego planu miała zaśpiewać tylko jedną piosenkę, lecz jej pierwsze nagranie zaimponowało reżyserom filmu, Abbasowi i Mustanowi, w stopniu wystarczającym do zaoferowania drugiego nagrania. "Zara Zara Touch Me" stało się wspaniałym hitem, zostając czwartą najczęściej graną piosenką w indyjskim radiu w pierwszej połowie 2008 roku. Dodatkowo piosenka doprowadziła do procesu z tajwańsko-amerykańskim piosenkarzem, Leehom Wangiem, który twierdził, iż "Zara Zara Touch Me" było zbyt podobne do jego piosenki, "Deep in the Bamboo Grove" (z albumu "The Sun and Moon in My Heart" ). Leehom domagał się $320,000 odszkodowania. Niemniej jednak nie powstrzymało to Monali przed otrzymaniem nominacji do nagrody Screen Film Award w kategorii Best Playback Singer Female. Monali zaśpiewała także w filmach "Golmaal Returns", "Mr Bhatti on Chutti", "Billu Barber" i "Dulha Mil Gaya".\nW 2013 roku zaśpiewała piosenkę "Sawaar Loon" za którą otrzymała statuetkę Filmfare w kategorii Best Playback Singer Female.\n2013 Filmfare Award w kategorii Best Playback Singer Female za piosenkę "Sawaar Loon" z filmu "Looteraa"\nOficjalny profil piosenkarki na Facebook'u: KLIK\nŹródła: Wikipedia.en.com, movies.yahoo,popcorn.one.media.com by Quasin, PauliAnjaliFy (aktualizacja moderatorska (luty 2014)\nUsłyszałam ją właśnie w "Zara Zara Touch Me", gdzie ujęła mnie od samego początku. Miała tam tak delikatny głos, a jednocześnie tak pełen seksu (szczególnie kiedy na ekranie Katrina chwaliła się swoimi długimi nogami ), że nie sposób było się nie zakochać. Zdecydowanie kobiece brzmienie i pomimo zdolności do wejścia na wyższe tony, Monali, póki co, nie zaskakuje na zbyt wysokie tonacje, przez co może się podobać każdemu. Lubię ją i z przyjemnością będę się czaić na inne jej utworu, bo nawet jeśli sam kawałek mi się nie spodoba, to wierzę, że Monali ujmie mnie swoim głosem po raz kolejny.\nOstatnio edytowany przez Qausain (2010-04-07 15:28:22)


Junkers ZWE 24-2 KP nie uruchamia się - elektroda.pl\njolkapolka 15 Jul 2018 09:38 1026 2\n#1 15 Jul 2018 09:38\nWczoraj pierwszy raz od prawie 2 lat zgasła świeca w piecu Junkers ZWE 24-2 KP. Mimo uruchamiania i trzymania płomienia kilka minut za każdym razem gaśnie. Dodatkowo przy włączeniu ciepłej wody czasem zapala się całość a czasem nie dzieje się nic. Dodam, że w piecu już jakiś czas ciśnienie wynosiło ~0,9 bar ale myślałam, że to kwestia wyłączenia ogrzewania. Obecnie ciśnienie wynosi około 0,5bar a ja nie widzę nigdzie możliwości by to ciśnienie zwiększyć (obok układu bezpieczeństwa nie ma żadnego pokrętła) a w instrukcji wskazują oni element którego nie widzę na schemacie.\nZE24-2K - instrukcja obslugi kotla Junkers Eurostar_od_AB_Solution.pdf Download (1.23 MB)\n#2 15 Jul 2018 11:16\nNie mogę znaleść w instrukcji zaworu dopuszczania wody do instalacji. Zerknij na kocioł od dołu czy nie ma tam jakiegoś małego zaworu zakręconego lub pod kotłem na instalacji spinki pomiędzy zimną wodą a instalacją C. O.\nJeżeli chodzi o świeczkę element nr. 32 z instrukcji. Na stronie drugiej masz wykaz części, pod koniec schemat budowy kotła. Wyczyść mała szczoteczką drucianą, czyścikiem do miedzi i dokładnie obejrzyj ten element, czy nie jest przepalony i nie widać jego wnętrzności. Czy palnik pilota jest wystarczający, czy ładnie pokrywa termoparę? Ew. Do czyszczenia jeszcze dysza pilota. Jeżeli nie pomoże tylko wymiana.\n#3 28 Jul 2018 23:15\nDopust wody zewnętrzny, zawór hydrauliczny lub zawory połączone wężykiem, zamknięte na stałe. Właściciel kotła powinien wiedzieć gdzie się dopełnia wodę do instalacji. Kocioł do konserwacji, jeżeli trudno go uruchomić należy zgłosić do serwisu. Najczęściej samo oczyszczenie palnika pilota pomaga. Jeżeli nie, STB do wymiany i zestaw serwisowy automatu wodnego. Klient nie powinien rozbierać ,rozkręcić , oczyszczać bez uprawnień gazowych.\nSimilar topics to junkers ZWE 24-2 KP nie uruchamia się


Marcin Tybura przed galą UFC w Rosji: W Petersburgu czuję się prawie jak w domu | Gazeta Krakowska\nKto zagrał najwięcej minut w minionym sezonie Ekstraklasy?\njedrzejczyk kolejna ...\nZmiana na tronie UFC. Polka dostanie kolejną szansę?\nMieszane sztuki walki. Sobotniej gali UFC 237 w Brazylii nie będą dobrze wspominać ikony tamtejszego MMA Anderson Silva, Jose Aldo i „Minotouro” Nogueira - weterani zgodnie przegrali walki. Honor gospodarzy uratowała Jessica Andrade, która mimo sporych kłopotów pokonała Rose Nama...


Horoskop dzienny dla wszystkich znaków - piątek 31 lipca 2020 [Baran, Byk, Bliźnięta, Rak, Lew, Panna, Waga, Skorpion, Strzelec, Koziorożec, Wodnik, Ryby]\nNPK 31.07.2020 05:30\nJaki dzień zapowiada się dla osób urodzonych pod znakiem Bliźniąt, Wagi i Koziorożca? Sprawdź horoskop dla wszystkich znaków na piątek 31 lipca 2020 roku.\nBarany powinny dziś bardziej uważać na słowa, ponieważ beztroski nastrój może was popychać do mówienia o czymś, co miało być tajemnicą. Starajcie się nie popełnić żadnej gafy, która mogłaby spowodować konflikt.\nByki nie powinny pozwalać na to, by osoby trzecie miały wpływ na sytuację w waszym związku. Niedopowiedzenia wynikające z braku rozmowy z bliskimi, mogą prowadzić do większych konfliktów.\nBliźnięta powinny zdecydowanie podejmować decyzje zawodowe lub osobiste. Pamiętajcie, że zmiany dają nie tylko doświadczenie, ale mogą też zakończyć się większym sukcesem i zyskami, niż tkwienie w stagnacji.\nNiektóre Raki w końcu udadzą się w podróż, na którą tak długo czekały. Pozostałe osoby powinny zaplanować sobie naprawdę relaksujący weekend - bez nadrabiania zaległości z pracy czy zajmowania się obowiązkami domowymi.\nLwy będą mogły doświadczyć dziś wsparcia od osoby, po której się tego nie spodziewały. Dobre wieści nadejdą w idealnym momencie, wprawiając was w doskonały nastrój.\nNiektórzy z was nie będą dziś w dobrym nastroju. Macie ostatnio dużo zmartwień, postarajcie się być jednak bardziej obiektywni. Rozwiązanie niektórych problemow jest prostsze niż wam się wydaje.\nWagi dokonają dziś korzystnych, długoterminowych decyzji, których na pewno nie będą żałować. Powodzenie czeka was zarówno w pracy, jak i w domu.\nNie wahajcie się przekazać część swoich obowiązki innym i nie pozwólcie, aby osoby wokół narzucały wam nowe zadania. Skorpiony powinny się dziś oderwać od codziennej rutyny.\nOsoby urodzone pod znakiem Strzelca mogą się dziś zmagać z problematyczną sprawą, którą odkładaliście na drugi plan, a która powraca ze zdwojoną siłą. Uporajcie się z tym jak najszybciej - macie wystarczająco energii i wiedzy, by to zrobić.\nKoziorożcom mogą dziś zostać przedstawione przez współpracowników lub szefów nowe możliwości dalszej kariery. Nie dajcie się ponieść emocjom i wszystkie aspekty rozpatrzcie na spokojnie.\nBędziecie bardziej pewni siebie, co korzystnie wpłynie na nawiązywanie nowych kontaktów. Włożycie też więcej energii, by bronić swoje poglądy w pracy czy w związku.\nOstatnie dni mogły być trudne dla Ryb, które tkwią myślami w przeszłości i nie potrafią ruszyć naprzód. Problemy w związku sprawią, że poczujecie, że do waszego życia wdarł się chaos.\n09:40 Bieszczady. Pracownicy jednego z Nadleśnictw przepraszają za "aktywistów"\nMałgorzata Kożuchowska opublikowała zdjęcie z pociągu. Przez maseczkę została ostro skrytykowana. Odpowiedziała\nGencjana na włosy - tani i prosty sposób, by pozbyć się nieestetycznego, żółtego odcienia blondu


Mieszkanie pod klucz czy w stanie deweloperskim? | Sensownie pisane\nPlanujesz kupić wymarzone mieszkanie, które będzie zachwycać funkcjonalnością a zarazem wygodą i wysokim standardem? Zależy Ci na jak najszybszym wprowadzeniu się? W takim razie, powinieneś koniecznie rozważyć zakup mieszkania wykończonego pod klucz. Jeśli natomiast chciałbyś w 100% mieć własny wkład w urządzaniu swojego M4, idealne dla Ciebie będzie lokum w stanie deweloperskim. Sprawdź jakie różnice zachodzą pomiędzy stanem deweloperskim a mieszkaniem pod klucz!\nJakie są plusy mieszkań pod klucz?\nNiewątpliwie jednym z największych plusów jest fakt, że nie musisz tracić czasu i energii na rozmaite prace remontowo-wykończeniowe, ale możesz do swojego mieszkania wprowadzić się od razu. Wystarczy, że wniesiesz swoje ulubione meble. W tym przypadku, deweloper zdaba o wszelkie szczegóły związane z instalacjami, podłogami, ścianami, czy armaturą łazienkową.\nKolejną ogromną zaletą mieszkań pod klucz jest również to, że podpisując umowę możesz dokładnie określić, jakie prace wykończeniowe wykona deweloper oraz w jakie sprzęty wyposaży nasze lokum. Ponadto, kupując tak wykończone mieszkanie, możesz cieszyć się oszczędnością pieniędzy, poprzez obniżoną kwotę podatku VAT.\nKupno mieszkania pod klucz jest idealną propozycją dla osób zapracowanych, ceniących spokój, bez konieczności nadzorowania prac podwykonawców.\nPlusy mieszkania w stanie deweloperskim\nPonieważ często przed zakupem mieszkania posiadamy wstępny zamysł jak chcielibyśmy aby wyglądało, na rynku ogromnym zainteresowaniem cieszą się nieruchomości dostępne w stanie deweloperskim. Kupując takie mieszkanie, w 100% będziemy urządzać je sami. Pamiętajmy jednak, że określenie “stan deweloperski” jest orientacyjne i u każdego dewelopera może być rozumiane w nieco odmienny sposób. W umowie powinien być zawarty takż punkt, opisujący stan wykończenia nieruchomości. Zazwyczaj wykończenie w stanie deweloperskim obejmuje: tynk gipsowy, wylewkę podłogową, instalację pod urządzenia wodno-kanalizacyjne, instalację pod urzadzenia grzewcze, instalację elektryczną, okna, parapety wewnętrzne.\nAutorem artykułu jest: Gama-m


Stosowanie konopii jak do tego podchodzić? - CBDolejki.info.pl\nPostacie konopii indyjskich?\nCBD jest pomocne również w innych stanach, takich jak:\nKonopie indyjskie są produktem naturalnym, który zyskał swą popularność dzięki swoim składnikom psychoaktywnym jakimi są tetrahydrokannabinol (THC) oraz kannabidiol (CBD).\nPochodzą z rośliny Cannabis sativa, która rośnie w obszarach umiarkowanych i tropikalnych. Obok tytoniu, alkoholu i kofeiny jest jednym z najczęściej spożywanych substancji uzależniających na całym świecie i od zawsze był stosowany jako narkotyk i źródło błonnika. Wzrost zainteresowania tym narkotykiem nastąpił gdy odnotowano pewne korzyści terapeutyczne.\nKonopie ziołowe powstają z suszonych kwitnących wierzchołków i liści. Z żywicznych części rośliny powstaje żywica konopna, czyli sprasowana substancja stała, a ekstrakt z konopi tworzy olej konopny czyli tzw. haszys. Konopie podlegają prawie zawsze paleniu, po czym często mieszane są z tytoniem. Podstawowym związkiem psychoaktywnym zawartych w konopiach indyjskich jest THC, który wywołuje silne doznania. Najczęściej są spożywane poprzez palenie, ale również dostępne w w postaci produktów spożywczych, olejków, nalewek, kapsułek i nie tylko.\nPoprzez obecność sporej gamy kannabinoidów komplikuje się zastosowanie konopii w farmakologii. W małych ilościach konopie powodują euforię i ulgę w niepokoju oraz uspokojenie. Skutki są nieco podobne do tych powodowanych przez alkohol. CBD zawarte w konopiach jest psychoaktywne, ale nie aż w taki sposób jak THC, nie powoduje związanegoz nim haju. Wykazano, że CBD jest pomocne w leczeniu lęku, depresji i drgawek.\nCBD jest dobrze tolerowane, nawet w dużych dawkach, a skutki uboczne takie jak: zmiany apetytu, zmęczenie, utrata masy ciała, zawroty głowy czy biegunka, są prawdopodobnie wynikiem reakcjii między CBD a innymi przyjmowanymi lekami.\nW czerwcu 2018 r. FDA zatwierdziło pierwszy lek Epidiolex stosowany na receptę posiadający w swoim składzie CBD. Jest on podawany w rzadkich i , trudnych do kontrolowania postaci padaczki.\nNalewki z konopi indyjskich dawniej były powszechnie używane, ale wiele lat temu zostały zabronione. Konopie ziołowe o zawartości THC wynoszącej 18% są dostępnew Holandii jako lek na receptę , wskazany w chorobie stwardnienia rozsianego, niektórych typów bólu i schorzeń neurologicznych.\nEkstrakt z konopi został licencjonowany w Kanadzie. W Polsce hodowanie konopii na włsny użytek jest zabronione , możliwa jest tylko uprawa konopi włóknistych wyłącznie na potrzeby przemysłu włókienniczego, chemicznego, kosmetycznego, farmaceutycznego i innych, pod warunkiem spełnienia określonych warunków.\nCBD – Co to jest i jak działa? Olejek CBD a cukrzyca Olejek konopny CBD na raka Olej CBD na parkinsona\nNastępny post Olej CBD – co trzeba wiedzieć\nPoprzedni post Olej CBD na parkinsona


Wakacje za granicą – karta EKUZ - Agent Ubezpieczeniowy Michał Wojciechowski - Poznań\nEuropejska karta ubezpieczenia zdrowotnego – która cieszy się co raz to większym zaufaniem wśród naszych rodaków spędzających urlopy poza Polską, nie zapewni pełnej ochrony.\nEKUZ to nie ubezpieczenie turystyczne i pomimo gwarantowanej przez nią ochrony w nagłych sytuacjach, za niektóre świadczenia będzie trzeba zapłacić. Wybierając się na zagraniczne wakacje, warto zdawać sobie sprawę, że w większości krajów Starego Kontynentu funkcjonuje zasada współfinansowania opłat za opiekę medyczną. To oznacza, że pacjent musi z własnej kieszeni wyłożyć pieniądze na np. wizytę stomatologiczną, odwiedziny u lekarza pierwszego kontaktu, pobyt w szpitalu (częściowo), transport medyczny czy konsultacje w gabinecie specjalisty. Zagraniczny wyjazd bez dodatkowego ubezpieczenia turystycznego można przyrównać do wyprawy ekstremalnej. Korzystając ze służby zdrowia za granicą można otrzymać wyskoki rachunek za usługi medyczne którego karta EKUZ nie pokryje.\n3.275 Euro – 5 dni – zapalenie wyrostka,\n86.252$ – 5 dni – ból w klatce piersiowej,\nKarta EKUZ uprawnia nas do skorzystania ze świadczeń w sytuacjach nagłych tylko w placówkach, które należą do systemu publicznego. W kurortach turystycznych często znajdują się wyłącznie prywatne przychodnie lub szpitale. W sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia może nie być czasu na poszukiwanie publicznej placówki. Skorzystanie z usług prywatnej przychodni może natomiast skutkować koniecznością pokrycia kosztów udzielonej pomocy przez turystę.\nDlatego pamiętaj aby przed każdym wyjazdem za granicę nawet krótkim na weekend wykupić polisę turystyczną. Koszt takiej polisy w zależności od długości pobytu i zakresu zaczyna się do 30 zł na tydzień dla osoby dorosłej. Koszty relatywnie niewielkie a gwarancje udzielenia pomocy bezcenne.


Nadeszły czasy w których kasy fiskalne są wymagane przez normę prawną. Są to przyrządy elektroniczne, służące do ewidencji obrotu oraz sumy podatku należnego ze transakcji detalicznej. Za ich brak właściciel firmy może zostać ukarany pokaźną karą pienieżną, która znacznie przekracza jego zarobki. Nikt nie chce więc ryzykować kontroli i kary grzywnej.\nCzęsto zdarza się, że firma prowadzone jest na niewielkiej przestrzenii. Właściciel spinięża swoje towary w internecie, a w sklepie głownie je przechowuje więc jedyna niezajęta przestrzeń to ta, gdzie stoi biurko. Urządzenia fiskalne są jednak wtedy tak samo obligatoryjne jak w przypadku butiku zajmującego dużą przestrzeń handlową.\nNie inaczej jest w przypadku osób, które działają w terenie. Trudno wyobrazić sobie, że pracodawca przenosi się z ciężką kasą fiskalną i pełnym zapleczem koniecznym do jej obsługi. Są dostępne na rynku, urządzenia fiskalne mobilne. Mają one niewielkie wymiary, wytrzymałe baterie i prostą obsługę. Kształtem przypominają terminale do płacenia kartą płatniczą. Czyni to z nich znakomite rozwiązanie do pracy w terenie, a więc np. wtedy kiedy zoobowiązani jesteśmy osobiście udać się do usługobiorcy.\nKasy fiskalne są również istotne dla samych odbiorców, a nie tylko dla pracodawców. Dzięki pokwitowaniu, który jest drukowany, klient ma możliwość dokonania reklamacji opłaconego towaru. W końcu to paragon stanowi wyłączny dowód naszego zakupu. Jest także dowodem, że pracodawca prowadzi zgodną z prawem działalność i odprowadza ryczałt od spieniężanych artykułów i usług. Kiedy zdarzy nam się ewentualność, że urządzenia fiskalnego w sklepie są wyłączone lub stoją nieużywane możemy donieść to do urzędu, który wszczynie stosowne kroki prawne wobec właściciela. Grozi mu wtedy pokaźne wysoka kara finansowa, a niekiedy nawet sprawa w sądzie.\nKasy fiskalne ułatwiają również przedsiębiorcom kontrolować finanse w firmie. Na koniec każdego dnia, drukowany jest bowiem sprawozdanie dobowe, a pod koniec miesiąca mamy możliwość wydrukować całe podsumowanie, które pokaże nam ile dokładnie zyskaliśmy pieniędzy. Dzięki temu możemy łatwo skontrolować, czy któryś z pracowników nie kradnie sobie naszej gotówki albo po prostu czy nasz interes jest rentowny.


Polityka prywatności - Szkatułka Ami\nDokument, który czytasz stanowi politykę prywatności sklepu internetowego Szkatułka Ami dalej nazywanego Sklepem, dostępnego pod adresem https://www.szkatulkaami.com.pl/. Sklep jest prowadzony przez Szkatułka Ami Agnieszka Niechwiedowicz, dalej nazywaną Administratorem.\nDbam o Twoją prywatność i chcę, abyś w czasie korzystania z moich usług czuł się komfortowo. Dlatego też poniżej prezentuję tobie najważniejsze informacje o zasadach przetwarzania przeze mnie Twoich danych osobowych oraz plikach cookies, które są wykorzystywane przez mój Sklep.\nAdres naszej strony internetowej to: https://szkatulkaami.pl\nJeśli zamierzasz założyć Konto Użytkownika oraz korzystać z moich usług – zostaniesz poproszony o podanie mi Twoich danych osobowych. Podanie danych osobowych jest dobrowolne, ale niezbędne dla skorzystania z moich usług – ze względu na charakter tych usług. Administratorem Twoich danych osobowych jest Administrator.\nW związku z tym Twoje dane przetwarzane są przeze mnie w celach związanych z funkcjonowaniem Sklepu, realizacją Twoich zamówień. Twoje dane mogą być powierzone np. dostawcy lub firmie kurierskiej – w celu zrealizowania dostawy Twojego zamówienia. Pamiętaj również, że Administrator nie udostępnia Twoich danych podmiotom trzecim, chyba że obowiązek ich udostępnienia wynika z przepisów prawa.\nJeśli zechcesz skorzystać z funkcjonalności opiniowania produktów – inni użytkownicy poznają treść Twojej opinii oraz imię lub nick. Twój adres e-mail pozostanie ukryty.\nInformacje na temat przetwarzania Twoich danych osobowych znajdziesz również w moich regulaminach.\nBędziemy również używać plików cookie do śledzenia zawartości koszyka podczas przeglądania naszej witryny\nMój Sklep, jak większość witryn internetowych, korzysta z tzw. plików cookies (ciasteczek). Są to niewielkie pliki, które są zapisywane w pamięci Twojego urządzenia (komputera, telefonu, itd.), m.in. w celu umożliwienia Ci korzystania z wszystkich funkcjonalności Sklepu. Pliki cookies nie powodują zmian w ustawieniach Twojego urządzenia. Ponadto w każdej chwili możesz je usunąć – korzystając z odpowiednich opcji Twojej przeglądarki. Korzystając z tych opcji możesz również blokować wykorzystanie plików cookies w przyszłości.\nAkceptujemy płatności przez PayPal i DotPay. Podczas przetwarzania płatności niektóre z twoich danych zostaną przekazane firmie PayPal oraz DotPay, w tym informacje wymagane do przetworzenia lub obsługi płatności, takie jak wartość zamówienia i informacje rozliczeniowe.\nZobacz politykę prywatności PayPal i politykę prywatności DotPay aby uzyskać więcej szczegółów.\nW celu zapewnienia jak najlepszego funkcjonowania sklepu został on zintegrowany z usługą analizującą Twój ruch w sklepie. Usługę tę wykorzystuję do celów statystycznych, co pomaga mi lepiej dostosować Sklep do Twoich potrzeb. Z polityką prywatności Google Analytics – usługi, z której korzystam – możesz zapoznać się pod tym adresem: http://www.google.com/intl/pl/policies/privacy/\nMój Sklep jest zintegrowany również z usługą marketingową Facebook\nJeśli chciałbyś skorzystać z przysługujących Ci uprawnień dotyczących Twoich danych osobowych, lub po prostu chcesz zapytać o coś związanego z moją Polityką Prywatności napisz na adres e-mail: szkatulka.ami@gmail.com.\nSzkatułka Ami Agnieszka Niechwiedowicz\nOsiedle Słoneczne 8/27,11-010 Barczewo


Licheńscy parafianie, księża z domu zakonnego Zgromadzenia Księzy Marianów oraz kapłani z konińskich dekanatów modlili się wspólnie podczas Mszy św. w kościele parafialnym w Licheniu, w dniu wspomnienia św. Doroty, dziewicy i męczennicy, patronki świątyni (06.02).\nUroczystej sumie odpustowej o godz. 17.00 przewodniczył ks. Dariusz Hirsch MIC, rezydent domu zakonnego księży i braci marianów w Licheniu. Najświętszą Eucharystię koncelebrowali m.in. ks. Bogusław Binda MIC, przełożony wspólnoty, ks. Janusz Kumala MIC, kustosz licheńskiego sanktuarium oraz ks. Henryk Kulik MIC, proboszcz licheńskiej parafii.\nW słowie skierowanym do wiernych ks. Hirsch wskazał, że św. Dorota uczy nas dziś trwać przy Bogu. – „Przeżyła ona piękne chwile będąc oddaną Jezusowi. Trwała w łasce uświęcającej, tzn. pasożyty nieprawości nie spowodowały uschnięcia duchowego” – mówił kapłan.\nKontynuując rozważania, marianin powiedział, że dziś istnieje ogromna potrzeba trwania przy Jezusie Chrystusie. – „Są etapy w życiu, że trzeba trwać przy krzyżu; należy być przy Jezusie tak, jak czyniła to św. Dorota.\nWszystko to, co jest miedzy Jezusem i mną, musi być dobrze naświetlone. Wtedy będą dobre owoce. Takim światłem żyła św. Dorota. Ona jest tą, która ma nam dziś przewodniczyć”.\nZwracając się do młodych ludzi obecnych na wieczornej celebracji, homileta dodał, iż św. Dorota miała „zasięg Chrystusowy”, dzięki czemu całe swoje życie, aż do śmierci, oddała Bogu w darze.\nKapłan zachęcał także, aby w trakcie Litanii do św. Doroty odmawianej przed zakończeniem Eucharystii, każdy obecny w świątyni pomodlił się za trzy wybrane osoby rodzaju żeńskiego i 3 osoby rodzaju męskiego.\nZwieńczeniem wspólnej modlitwy było uroczyste odśpiewanie TeDeum oraz błogosławieństwo końcowe udzielone przez kapłana Najświętszym Sakramentem. Wychodząc ze świątyni wierni mogli zabrać do domu jabłka znajdujące się w koszach w prezbiterium, gdyż te owoce symbolizują św. Dorotę.\nLicheń Stary, 07 lutego 2019 r.