Gilbis – Rozdział 2 – Lomcia\n„Drogi pamiętniku. Minęło już dwanaście lat a ja dalej nie uzbierałam na powrót do domu. Hospitalizacja ojca dużo kosztuje. Ja nie chcę tu być. Może na Ziemi ktoś obudzi ojca ze śpiączki?”\nBył ładny dzień. Tak bynajmniej wyglądało. Pod kopułami jest utworzony hologram nieba. Nigdy nie ma deszczu, śniegu. Nie widać burzy. Wszystko co dzieje się poza kopułami jest ukryte pod hologramami. Dziś jednak dzień był ładny. Inny. Marta czuła to, że dziś coś się wydarzy. Miała nadzieję, że wygra w totka i wróci do domu. Sześć lat temu jej ojciec zachorował na nieznany rodzaj grypy co spowodowało u niego śpiączkę. Leżał w szpitalu, jego życie podtrzymywały maszyny, oraz pieniądze które Marta z siostrami wkładały do szpitalnej kieszeni byle by ojciec mógł tam leżeć. Mimo iż był znanym naukowcem, nie zwalniało to jego rodziny od płacenia normalnych stawek na leczenie, szczególnie przy nieznanej chorobie. Na szczęście nie była to choroba, która spustoszyła Ziemię. W e-wiadomościach nie ma nadziei dla ludzi na Ziemi i Marsie. Wszystkie ludzkie kolonie są odizolowane od innych gatunków. Wielkie imperium ludzi upada. Wojownicy zamienili się w plagę. Kosmici obawiają się, że również się zarażą.\nMarta dalej była w pracy. Chciała dorobić na nadgodzinach. Jej praca polegała na wyszukiwaniu minerałów koparką poza kopułami w wielkiej kopalni. Żeby móc tam pracować musiała nosić specjalny kombinezon chroniący ją przed promieniowaniem i toksynami w powietrzu na Europie. Była jednak jedynym człowiekiem, który pracował w kopalniach. Poza nią w biurach pracowało z trzech ludzi z marsjańskiej kolonii i w stołówce dwie kobiety z Ziemi. Ludzie byli traktowani ostrzej niż inni kosmici. W końcu każdy z nich mógł zachorować i zarazić resztę kolonii pod kopułami. Marta była innego zdania, skoro mieszkając na Ziemi nie zachorowała czemu ma niby teraz zachorować? Jednak obcy mieli inne zdanie. Często dziewczyna była popychana i bita. Pracodawca udawał, że nic nie widzi. Zależało mu tylko na zyskach. Typowo ludzkie zachowanie – pomyślała. – Boją się nas a zachowują się jak my.\nDzisiejszego dnia Marta dostała nowy przydział. Miała pomagać w oczyszczaniu minerałów. Do tego służyła wielka maszyna znajdująca się również poza kopułą i wszelkimi budynkami fabryki. Z maszyny wychodziły małe minerały i trzeba było je oddzielać od skał. Praca na linii z innymi pracownikami. Marta nie chciała, ale nie miała zbyt wiele do powiedzenia. W kombinezonie ciężej się poruszało. Miała ograniczone ruchy manualne, a jak wiadomo, przy oddzielaniu minerałów od skał trzeba mieć zwinne ręce, co rękawice w których pracowała nie ułatwiały jej pracy. Poszła. Na linii razem z nią pracowały cztery Elashe i jedna Hanaria. Hanarowie byli podobni do ptaków ale anatomią równie przypominali ludzi. Ewolucja była zabawna, tak myślała Marta.\nPraca dziewczynie szła powoli. Jako jedyna była w kombinezonie. Reszta kobiet nie musiała ich nosić, umiały dostosować się do warunków panujących poza kopułami. To jak rudowłosa pracowała denerwowało inne osoby. Była za wolna.\n– Po co cię tu sprowadzili człowieku! Spowalniasz produkcję! – Krzyknęła rozzłoszczona, piegowata Hanaria.\n– Szef kazał to jestem, wie, że w tym kombinezonie będę robiła wolniej. – Odezwała się opanowanie. Wiedziała, że nie jest lubiana w pracy i chciała unikać konfliktów ale miała wrażenie, że one i tak zawsze ją dopadają. Hanaria podeszła do niej. Szturchnęła, przez co Marta straciła równowagę i prawie upadła, jednak jakimś cudem udało się jej ustać na nogach.\n– Wracaj skąd przybyłaś! Nie jesteś nam tu potrzebna, ani twoje zarazki! – Warknęła Hanaria. – Jakbym chciała pracować z ludźmi to bym wyniosła się na Ziemię, albo na Marsa. O. Wybacz, tam już nie ma ludzi. – Powiedziała ironicznie po czym się zaśmiała. Za nią zaśmiała się reszta personelu. Marcie puściły nerwy.\n– Coś ty powiedziała ptaszyco!?- Wrzasnęła i popchnęła Hanarię. Ta straciła równowagę i uderzyła swoim wielkim biodrem o linię produkcyjną co spowodowało, że kilka minerałów spadło z linii. Hanaria aż zagotowała się. Wzięła sięgnęła po jeden z kamieni i rzuciła się na Martę. Marta upadła po czym poczuła ja swoim ciele ciężar. To Hanaria siedziała kolanami na niej mając kamień w ręce.\n– Przeproś! – Wrzasnęła. – Przeproś nędzny ludziu!\n– Zapomnij! Nie będę cię przepraszać! – Warknęła Marta próbując się pozbyć Hanarii z ciała. Zdenerwowana kosmitka zaczęła walić kamieniem w maskę dziewczyny. Szkło zaczęło pękać. Reszta personelu pobiegła po pomoc. Nikt dalej nie obserwował walki.\n– Ja ci dam ziemska ździro! – Wrzasnęła po czym ostatecznie cisnęła kamieniem w maskę dziewczyny. Marta próbowała zakryć dziurę rękoma ale Hanaria powstrzymywała ją. – Żryj toksyny świnio! – Wrzasnęła po czym zaczęła się śmiać. Marta próbowała się oswobodzić ale nie mogła. Poczuła zawroty głowy, zemdlała. Hanaria zadowolona z siebie odeszła.\nNieprzytomna Marta leżała przy maszynie, narażona na promieniowanie i toksyny. Miała wrażenie, że śpi a wszystko co się toczy dookoła to tylko sen. Zauważyła postać stojącą nad nią. Była za mgłą. Postać coś do niej mówiła. Po chwili czuła, że ktoś ją podniósł po czym znów straciła przytomność. Obudziła się kilka godzin później w szpitalu. Zdezorientowana.\n– Odzyskuje przytomność. – Odezwał się głos. Znajomy głos. To była Anna, siostra Marty. Była poddenerwowana. – Marta, nic ci nie jest? Odezwij się!\n– Uh, nie jest. – Wymamrotała rudowłosa. – Co ja tu robię?\n– Sama bym chciała cię o to zapytać. Ktoś cię tu przyniósł i kazał zadzwonić po mnie. – Powiedziała Anna przeczesując w zdenerwowaniu palcami swoje włosy. – Marta! Na Boga! Co się wydażyło!\n– Nic strasznego. Mała sprzeczka w kopalni.\n– Mała?! Miałaś dziurę w hełmie! Mogłaś umrzeć! Kto ci to zrobił? – Zapytała Anna siadając na krześle obok Marty łóżka. Marta zawahała się. – Marta, ktoś próbował cię zabić. Czemu?\n– Ja… – Znów się zawahała. – Henaria z kopalni, ta na linii. Ona mnie zaatakowała. – W końcu wydusiła z siebie głaszcząc obolałe czoło.\n– Czemu? – Zapytała Anna. W jej oczach widać było złość. Marta wiedziała, że to źle się skończy dla Hanarii i dla niej. Już doniosła na Hanarię, Anna zrobi wszystko by kosmitka siedziała za próbę morderstwa. – Czemu, Marto! To nie są dziecinne igraszki.\n– Po prostu za słabo pracowałam w kombinezonie, kazała mi wracać na Ziemię i wyzwała mnie od ździr i świni, to się wkurzyłam i nazwałam ją…. – Na jej ustach pojawił się skromny uśmiech. – Nazwałam ją ptaszycą.\n– Na Boga, dziecko! – Anna złapała się za głowę. – Aż tak źle cię tam traktują?! Czemu ty tam dalej pracujesz! To nie pierwszy raz jak zostałaś pobita ale tu mogłaś zginąć. Hanaria zapłaci za swój czyn. Opowiesz wszystko Arthurowi. – Powiedziała siostra i złapała za mały gadżet wyglądający jak telefon. – Pojawi się tu niebawem. Teraz proszę cię, nie wpakuj się w żadne kłopoty. Idę zadzwonić do Ewy i przyniosę ci coś do picia. – Po tych słowach wyszła z pokoju w którym przebywała dziewczyna. Marta rozejrzała się w poszukiwaniu lustra. Zauważyła, że lusterko jest na jednym z blatów, po drugiej stronie pomieszczenia. Chciała zejść z łóżka ale nie miała siły. Przeklęła soczyście. Nagle lusterko się poruszyło. Zeskoczyło z blatu i w podskokach znalazło się na kolanach dziewczyny. Marta przetarła oczy. To jakiś sen. – Pomyślała. Wzięła lusterko do ręki, przejrzała się. Miała wielkiego guza na czole i obtarty policzek, większych zmian nie znalazła.\n– Pięknie wyglądasz, mimo swych ran. – Odezwało się lusterko. Marta cisnęła nim na drugi koniec pokoju. Lusterko nie rozbiło się. Wstało i skoczyło znów na kolana dziewczyny. Rudowłosa zaczęła okładać pięściami skaczące po łóżku lusterko. – Przestań! – Wykrzyczał. – To boli! – Po tych słowach lusterko odskoczyło z powrotem na blat na którym wcześniej się znajdowało. Po chwili zmieniło kształt. Stało się niebieskie i wyglądało jak galaretowata piłka, tylko że posiadało oczy. Wielkie zielone oczy i szerokie usta.\n– Gilbis! – Wrzasnęła Marta. – Pomocy! Intruz!\n– Proszę, nie krzycz tak. – Odezwał się spokojnie kosmita. – Przyszedłem zobaczyć czy już z tobą wszystko w porządku. Widziałem co ci zrobiła tamta Hanaria i chciałem ci pomóc. Zabrałem cię tu i kazałem zadzwonić po rodziców. – Powiedział spuszczając wzrok.\n– To ty kazałeś zadzwonić po Annę? Ty mnie zabrałeś stamtąd? Dla czego?\n– Co, chciałaś umrzeć? Taka ilość promieniowania powinna dawno cię zabić a jednak żyjesz. Zaciekawiło mnie to. Jednak nie byłaś w stanie odpowiedzieć mi na pytania więc cie tu zaprowadziłem. – Powiedział przeskakując z jednego końca blatu na drugi. – Jak to się stało, że człowiek to przeżył?\n– A jesteś człowiekiem? – Zapytał poważnie. Marta wybuchła gniewem.\n– Oczywiście, że jestem! Jak możesz w to wątpić!\n– Twój kolor skóry mnie zmylił… Nieważne. Dobrze, że przeżyłaś.\n– Co masz na myśli, że mój kolor skóry cię zmylił? – Zapytała podirytowana dziewczyna.\n– Ciii, ktoś się zbliża. Ja muszę już uciekać. Żegnaj ziemska istoto. – Powiedział Gilbis po czym wyskoczył za okno. Marta była w szoku. Lusterko okazało się Gilbisem, dodatkowo tym, który ją uratował przed śmiercią.\nDo pokoju weszła Anna ze swoim szefem Arthurem. Anna podała Marcie herbatę. Arthur usiadł obok dziewczyny.\n– Powiedz mi wszystko, od początku. Nie martw się, nie pozwolę by ktokolwiek już cię skrzywdził. – Powiedział delikatnie swoim basowym głosem policjant. Marta zawstydziła się. Popiła herbatę i opowiedziała wszystko od początku. Nie kłamiąc ani nie ubarwiając.\nKilka godzin później Marta mogła wyjść już do domu. Podziękowała personelowi za opiekę po czym została eskortowana przez policję do domu. Czuła się jak kryminalistka, mimo iż to nie ona zawiniła. Otworzyła drzwi od radiowozu i niepewnym krokiem wyszła z samochodu. Arthur też wyszedł.\n– Zapewniam cię, że Hanaria odpowie za swój czyn. Tobie nic się nie stanie. – Powiedział mężczyzna i poklepał Martę po ramieniu. Uśmiechnął się szeroko. – Anna i Ewa zajmą się tobą, spokojnie. Ja muszę jednak pogadać z twoim szwagrem. – Po tych słowach z domu wyszedł Adam. Mąż Ewy, współpracownik ojca. Marta od zawsze podkochiwała się w nim, jednak mężczyzna wybrał jej siostrę za żonę. Po tym jak ojciec dziewczynek zachorował zajął się całą rodziną. Marta kochała go, za miłość jaką darzył rodzinę, za ciepło jakie z niego biło, za piękny i szczery uśmiech. Było jej ciężko gdy zaczął spotykać się z Ewą. Ciężej było gdy oboje pobrali się i zamieszkali z Martą pod tym samym dachem. Dziewczyna była pewna, że chłopak wie o jej uczuciach i miała wrażenie, że czasem wykorzystywał to. Nie chciała przyznać się siostrze, że podkochuje się w jej mężu. Po prostu zajęła się nauką i pracą, z daleka od domu, by nie myśleć o nim i ograniczyć kontakty. Wiedziała, że po dzisiejszym incydencie będzie bacznie obserwowana przez całą rodzinę.\n– Arthur. – Powiedział mężczyzna, po czym uścisnął jego dłoń. – Słyszałem co się stało. To akt nienawiści gatunkowej! Tak nie może być, musisz coś z tym zrobić. Jesteś jedyną nadzieją ludzi na tym księżycu. Oni wszyscy poszaleli! – Powiedział donośnym głosem po czym poprawił swoje okulary.\n– Rozumie twoje zdenerwowanie. Nie możemy działać pochopnie. Muszę iść zgodnie z procedurami, wiesz o tym. – Po tych słowach Arthur założył policyjną czapkę na głowę wcześniejszy otrzepując ją z niewidzialnego kurzu. Adam pokładał nadzieję w Arthurze, był jedynym kosmitom, który nie nienawidził ludzi za los jaki ich spotkał. Był dobrym przyjacielem rodziny od samego początku. – Dobrze, że to ja jestem szefem. – Zaśmiał się.\n– Nie spuszczę jej z oka!\n– Nie, nie. Adam. – Uspokajał go Gilbis poklepując po ramieniu. – Jej nic nie będzie. Ja się o nią zatroszczę a ty pozwól jej żyć tak jak żyła do tej pory. Nie trzymaj jej na smyczy.\n– Jeśli znów coś się jej stanie…. – Przerwał w połowie zdania i spojrzał na Martę, która stała w drzwiach domu. Ewa głaskała ją po głowie. Dziewczyna płakała.\n– Nic się jej nie stanie. Na wszelki wypadek, jeśli tak się boisz, daj jej tymczasową pracę u siebie w laboratorium. To mądra dziewczyna, nie powinna pracować w kopalniach. Szczególnie poza kopułami. Przeżyła promieniowanie. Lekarze nie wiedzą jak. Powinna umrzeć a jednak jej ciało nie przyjęło żadnej dawki. Jest czysta. Mimo to, lepiej by była pod twoim okiem w laboratorium. Tylko nie przesadzaj z ojcostwem. – Zaśmiał się policjant. – Niech pracuje z kimś kogo zna, nie z tobą, z kimś innym. – Skrzyżował ręce i tupnął cichutko nogą.\n– Nyo! Tak! – Wrzasnął podekscytowany Adam. – Tak, mogę umieścić ją w jego dziale. Jako pomocnicę. Doskonały pomysł. Dziękuję Arthurze! – Złapał Gilbisa za ramie. – Dobry z ciebie przyjaciel.\n– Nie ma za co. Teraz jeśli pozwolisz, ruszę na komendę i napiszę rozkaz aresztowania. Przesłucham tę pannę.\n– Jadę z tobą! – Powiedziała Anna stając naprzeciw Gilbisa. – Nie odmawiaj mi szefie.\nGilbis podrapał się po głowie. Myślał intensywnie patrząc raz to na Annę, raz na Adama a raz na Martę.\n– Chyba nie mam wyjścia. – Zaśmiał się. – Wskakuj. Zostajesz na nadgodzinach. – Po tych słowach oboje weszli do samochodu. Arthur pokiwał głową na pożegnanie. Odjechał. Marta wtulona w Ewę patrzyła jak policjant odjeżdża z jej siostrą.\n– Wejdźmy do domu, napijesz się czegoś? – Powiedział Adam głaszcząc Martę po głowie.\n– Sok pomarańczowy byłby dobry.\n– Już idę ci go nalać, chodź ze mną. – Odezwała się Ewa. Wszyscy weszli do mieszkania.\nDziewczyna siedziała w pokoju na swoim łóżku przeglądając się w lustrze na swoje odbicie. Nie rozumiała, czemu ją tak nienawidzą w pracy. Nie choruje, jest zdrowa, pracuje jak każdy inny pracownik; a mimo to, nawet szef woli udawać, że nie widzi co się dzieje. Teraz już nie mógł udawać. Doszło do poważnego przestępstwa. Marta bała się o swoje bezpieczeństwo. Nie mogła uwierzyć, że przeżyła promieniowanie. W pewnym momencie przypomniała sobie o gadającym lusterku. Gilbis, który ocalił jej życie. Była ciekawa czy był on pracownikiem kopalni czy kimś kto mieszkał poza kopułą. Nie rozumiała czemu kosmita zapytał ją o bycie człowiekiem i o co chodziło z kolorem skóry. Widziała się w lustrze, kolor był normalny, jedynie miała siniaka na czole, starannie próbowała go zakryć grzywką.\nNagle rozległo się pukanie do drzwi. Do pokoju weszła Ewa. Widać było, że trapi ją coś. Przyglądała się dziewczynie. W ręce miała obiecany sok pomarańczowy i ciastka. Postawiła posiłek na stoliku nocnym, obok łóżka dziewczyny. Siadła na drugim końcu przyglądając się Marcie. Rudowłosa dziewczyna skuliła się. Nie chciała pokazywać swoich zadrapań i siniaków starszej siostrze.\n– Marta. – Zaczęła spokojnie mówić Ewa. – Jak to się stało. Powiedz prawdę.\n– Mówiłam prawdę.\n– Nie sprowokowałaś jej do takiego zachowania? – Zmarszczyła czoło i wpatrywała się w oczy dziewczyny.\n– Jak możesz nawet tak myśleć! Znasz mnie. – Podniosła głos zdziwiona dziewczyna. Mimo to dalej próbowała unikać wzroku Ewy, ale wiedziała czego siostra szuka, szuka prawdy. Marta podniosła obolałą głowę i spojrzała na siostrę. – Miałam im pomóc na linii. Nie spodobało im się to to oberwałam.\nEwa już widziała, że dziewczyna nie kłamie. Uspokoiła się i odetchnęła z ulgą.\n– Martwimy się o ciebie. Wiem, że nie jesteś już dzieckiem, nie masz piętnastu lat. Mimo to, jesteś moją siostrzyczką i chcę dla ciebie jak najlepiej. Dla tego będziesz pracowała z Nyo w laboratorium.\n– Co? – Zdziwiła się Marta. Nie miała dużego doświadczenia z genetyką.\n– Będziesz jego asystentką, zajmiesz się wprowadzaniem danych do e-systemu. Nic wielkiego. To tylko na czas rozprawy. Nie chcemy, by znów ktoś cię zaatakował. Znasz Nyo, to dobry Elashe. Zaopiekuje się tobą. – Powiedziała Ewa głaszcząc siostrę po kolanie. – Nie martw się. Po wszystkim znajdziesz lepszą pracę niż kopalnie.\n– W kopalniach dobrze zarabiałam, stać mnie było na odłożenie czegoś dla siebie i na szpital dla ojca! Teraz nie będzie mnie stać! – Powiedziała wyższym tonem dziewczyna.\n– O szpital nie masz co się martwić. Znajdą się pieniądze. Adam już zajął się tym.\n– Co teraz będzie? – Zapytała Marta.\n– Będzie dobrze. – Powiedziała siostra i przytuliła dziewczynę. Ta zaczęła szlochać. – Nic ci już nie grozi. Nic.\nNastępnego dnia dziewczyna pojawiła się w laboratorium Adama. Stanęła w drzwiach od małego pokoiku, ubrana w biały szlafrok, czepek na głowę i długie białe rękawiczki. Nie była zadowolona, że musiała nosić taki strój, ale był on wymagany. W drzwiach naprzeciw Marty stanął Elashe. To był Nyo we własnej osobie. Zmierzył dziewczynę wzrokiem po czym zaśmiał się. Dziewczyna zaczerwieniła się ze wstydu.\n– Aż tak tragicznie wyglądam? – Zapytała.\n– Nie. – Zachichotał kosmita. – Jest dobrze. Dawno cię nie widziałem, z trzy lata jak nie lepiej. – Powiedział po czym uścisnął dziewczynie rękę. – Dobrze, że jesteś.\n– Po części nie miałam wyboru. Adam i Ewa nalegali. – Uśmiechnęła się. – W sumie Arthur też… i Anna. Dość duża liczba osób.\n– Najważniejsze, że nic ci już nie grozi, a nikt cię tu nie skrzywdzi. Ja tu jestem.\n– Wiem. – Uśmiechnęła się siadając przy biurku naprzeciwko komputera. – Co chcesz bym robiła?\n– Dzisiaj mam trochę papierkowej roboty. Potrzebuję też wprowadzić dane do komputera. – Podał dziewczynie kupkę papierów. – Wiem, że to dużo. Nie musisz tego wszystkiego dziś robić. Pamiętasz jak działa e-system tutaj? – Zapytał po czym nachylił się nad dziewczyną pokazując jej program w komputerze. – Niestety musimy to robić ręcznie, nie da się zeskanować. Skaner się zepsuł w zeszłym tygodniu. Jestem zawalony robotą, spadasz mi po prostu z nieba!\n– Dam radę. – Powiedziała onieśmielona dziewczyna. Nyo jak na Elashe był bardzo przystojny. Kiedyś dziewczyna umawiała się z nim. Rozdzieliły ich jednak obowiązki. Ojciec Marty zapadł w śpiączkę i dziewczyna zaczęła więcej pracować, mniej spędzać czasu z Nyo, w pewnym momencie po prostu przestali się spotykać. Nigdy o tym nie rozmawiali. Ponad trzy lata nie widzieli się. Nie była pewna co ma zrobić i powiedzieć do niego. Mężczyzna jednak nie nalegał na nic. Widać było, że cieszył się z faktu, że Marta będzie z nim pracować. Zachowywał się normalnie. Dziewczyna też nie była przekonana co do związku z nim, ponieważ od ponad dziesięciu lat Nyo wyglądał tak samo. Starzał się znacznie wolniej niż ludzie. Zawsze wyobrażała sobie siebie i jego dwadzieścia albo czterdzieści lat później. Elashe zawsze jej powtarzał „żyj teraźniejszością a nie przyszłością czy przeszłością”. Jednak jak to bywa w naturze człowieka, zamartwianie się miało się w genach. Elashe odsunął się od dziewczyny. Złapał za ramie.\n– Dobrze, że tu jesteś. – Powiedział uśmiechając się szczerze. – Teraz zajmę się moją papierkową robotą. Będę biurko obok. Jakbyś miała pytania wal śmiało.\n– Dobrze. Nie martw się. Jak czegoś nie zrozumie, zapytam.\nNyo uśmiechnął się i poszedł do swojego biurka, był obładowany folderami, niektóre papierki leżały luzem. Złapał za długopis i zaczął przeglądać papierki. Marta w tym czasie zaczęła przepisywać treści z kartek do komputera. Znała się dobrze na tym sprzęcie. Kilka lat wstecz, zanim ojciec dziewczynek zapadł w nieznaną chorobę, pomagała mu. Robiła dosłownie to samo co teraz robi. Przeważnie nie czytała tego co pisało na kartkach, po prostu przepisywała słowa, nie rozumiała ich. Teraz już je rozumiała. Język naukowy był mniej skomplikowany niż siedem lat temu. Wiedziała, że przepisuje kolejne wyniki badań nad szczepionką dla ludzi. Niewiele się jednak zmieniło. Dalej brakowało jednej cząstki, jakiegoś kodu genetycznego. Lata pracy ojca Marty. Desperacko chciał uratować córki i całą ludzkość. W pewnym momencie Marta zamyśliła się. Nyo to zauważył, a raczej usłyszał brak dźwięku klawiatury. Spojrzał na dziewczynę. Wyglądała na zagubioną i samotną. Nyo podejrzewał, że dziewczyna dalej przeżywa to co stało się z jej ojcem. W dodatku jeszcze problemy w poprzedniej pracy. Pewnie zbijało jej to sen z powiek.\n– Marta. – Odezwał się.- Chcesz porozmawiać?\n– O czym? – Ocknęła się dziewczyna i spojrzała na Nyo. Wyglądał na zmartwionego.\n– Nie wiem. Coś cię męczy, myślałem… – Zawahał się.\n– E tam, Nyo. Wszystko w porządku. Układam swoje myśli. Będzie dobrze. – Uśmiechnęła się. – Ty mi lepiej powiedz kiedy jest lunch.\n– O dwunastej. – Zaśmiał się.\n– Jeszcze trzy godziny?\n– Dobra. To ja dalej pracuję, nie przeszkadzam ci.\n– Nie przeszkadzasz, ale jeśli będziesz chciała porozmawiać to wal śmiało. – Powiedział mężczyzna po czym wrócił do sortowania kartek w niebieskim segregatorze.\nMarta kontynuowała przepisywanie notatek, tym razem skupiła się bardziej. Nie chciała znów zamyślić się i zmartwić tym Nyo. Może i kosmita nie wyglądał na takiego ale był wrażliwy i czuły. To w nim lubiła. Żałowała wielu decyzji w swoim życiu ale tego krótkiego związku z Elashe nie żałowała. Mogła zapomnieć o uczuciach do Adama, tego potrzebowała. Nyo wiedział o wszystkim a mimo to opiekował się Martą. Teraz znów musiał się nią opiekować. W końcu pracowali razem.\nNyo ziewnął po czym przetarł oczy. Miał już dosyć papierkowej roboty, którą był zawalony. Zwrócił uwagę, że Marta sięgnęła po okulary. Nigdy nie widział jej w okularach. Najwidoczniej potrzebowała ich do komputera, by oczy jej się nie zmęczyły. Wyglądała w nich poważniej niż normalnie. Dziewczyna była ładna ale taki gadżet dodawał jej uroku.\n– Coś się stało? – Zapytała spoglądając na Elashe. Chłopak zamarł na chwilę. Ziewnął ponownie i spojrzał na zegarek.\n– Czas na lunch. – Powiedział wstając od biurka.\n– Jeszcze dziesięć minut i dojdę do ciebie.\nNyo pokiwał głową w milczeniu, uśmiechnął się i wyszedł z pomieszczenia. Marta odetchnęła z ulgą. Dziwnie czuła się w obecności byłego chłopaka kosmity. Od około trzech godzin nie odezwali się do siebie ani słowem. Marta wiedziała, że Nyo czasem spoglądał w jej stronę, jedyne czego nie mogła rozgryźć to jego myśli. Na pewno zastanawiał się czy ona kiedykolwiek wspomni o tym co się między nimi wydarzyło. Jednak dziewczyna postanowiła unikać tematu jak najdłużej się dało. Dalej starannie wprowadzała dane do e-systemu. Dziesięć minut minęło. Odłożyła swoje okulary do małego, zielonego etui. Odsunęła się krzesłem od biurka. Spojrzała na zegarek. Nie chciała iść na stołówkę, nie wiedziała czego może się spodziewać tam, również bała się, że znowu komuś podpadnie samą swoją egzystencją. Sięgnęła do torby po buteleczkę wody. Starannie otworzyła ją nie rozlewając i wzięła pierwszy łyk, później drugi, ciągle wpatrując się w zegar. Drzwi od pomieszczenia otworzyły się. Do środka wszedł Nyo. W rękach trzymał dwa talerze z kanapkami.\n– Pomyślałem, że zjemy tutaj. – Uśmiechnął się i położył jeden z talerzyków na biurku dziewczyny. Marta z niedowierzaniem spojrzała na niego. – Znam cię za dobrze ludzka istoto. – Odezwał się z uśmiechem, siadając przy swoim biurku. – Nie poszłabyś na stołówkę i głodowałabyś tu do końca dnia, a ja potrzebuję cię skupionej na pracy. – Ugryzł kanapkę, przeżuł i połknął. – Nie mogę pozwolić byś w takich okolicznościach mogła głodować. Figurę masz dobrą, nie musisz się odchudzać. Jeśli chcesz pracuj dalej ale przy okazji zjedz coś.\nDziewczyna zaczerwieniła się. Nyo to zauważył ale nie dał po sobie poznać, że mu się to spodobało. Marta zaczęła jeść kanapki popijając wodą. Znów zatopiła się w swoich myślach, nie zwracając w ogóle uwagi na współpracownika. Wytrwale patrzyła na zegarek.\n– Chcesz iść do domu? – Zapytał Nyo.\n– Co? – Zdziwiła się dziewczyna. – Nie. Czemu pytasz?\n– Ciągle patrzysz na zegarek. Dłuży ci się?\n– Nie dłuży, właśnie czas leci bardzo szybko i miło. W szoku jestem.\n– Może to dlatego że robisz to do czego jesteś stworzona. – Powiedział mężczyzna. Marta chwilę się zawahała.\n– Lubisz technikę i komputery. Już od dawna powinnaś tu pracować a nie na jakiejś kopalni. Mielibyśmy wówczas więcej czasu na rozmowy.\n– Nadrobimy stracony czas. – Po tych słowach dziewczyna wyjęła swoje okulary z zielonego etui i założyła na nos. – Teraz jednak muszę wracać do pracy.\n– Masz jeszcze kolejne dziesięć minut. – Powiedział zaskoczony Nyo. Dziewczyna uśmiechnęła się pod nosem.\n– Lubię moją nową pracę, daj mi się nią nacieszyć.\nWróciła do przepisywania danych. Nyo wstał ze swojego stanowiska i podszedł do dziewczyny, kucnął obok niej. Dziewczyna próbowała nie zwracać uwagi na niego, lecz było ciężko. Czuła zapach jego perfum i słyszała jego oddech.\n– Masz jeszcze osiem minut. Pogadaj ze mną jak z człowiekiem. – Skomentował mężczyzna. – Może i nie jestem człowiekiem ale pogadaj jak z człowiekiem. – Zamotał się. Wstał i oparł się biodrem o biurko Marty, krzyżując przy tym ręce. – Powiedz co robiłaś przez te lata jak cię nie widziałem.\nDziewczyna wiedziała, że prędzej czy później Nyo poruszy ten delikatny temat. Miała nadzieję, że później, choć nie zapytał jej wprost. Musiała szybko pomyśleć nad odpowiedzią taką by go zadowoliła a niewiele zdradziła. Nie umiała.\n– Pracowałam, znasz mnie.\n– Właśnie nie jestem już pewny. – Powiedział drapiąc się po nosie. – Popadłaś w pracohlizm, a kiedyś lubiłaś zabawę. To dość nagła zmiana. – Odepchnął się biodrem od biurka i zrobił kilka kroków w tył. – Wiem, że to co spotkało twojego ojca cię dobiło. Wiem, że hospitalizacja jest droga, ale nie możesz się przemęczać. Jest jeszcze Anna i Ewa. Pomagają przecież. Adam też ma w to swój wkład. – Zamilkł na chwilę. Czekał na jakąś reakcję dziewczyny, ta zamarła. – Dalej wolisz unikać tego tematu?\n– Po części. – Odpowiedziała. Szczerze. Nyo odszedł od jej biurka i usiadł przy swoim.\n– Nie będę nalegał. Jak będziesz chciała porozmawiać, jestem obok. – Wrócił do pracy. Do końca dnia nie odezwali się do siebie ani słowem.\nMarta była gotowa do wyjścia. Dzień w nowej pracy minął jej spokojniej niż się spodziewała. Nyo nie nalegał do niezręcznych rozmów. Nie widziała nawet Adama dzisiejszego dnia. Myślała, czy by nie zostać na nadgodzinach, zarobiła by ekstra gotówkę, którą odłożyłaby na bilet do domu. Przy drzwiach wyjściowych pojawił się Elashe Nyo wraz z trzema żeńskimi Gilbiskami. Kosmitki były całe w skowronkach i ciągle chichotały z żartów Nyo. Marta wiedziała, że mężczyzna ma powodzenie. Zauważyły Martę, próbowały zwrócić uwagę Elashe na nich samych, lecz purpurowłosy kosmita wolał podejść do dziewczyny.\n– To był długi dzień, nie prawda? – Powiedział schodząc ze schodów na równi z dziewczyną. Marta uśmiechnęła się niepewnie. Nie chciała znów narobić sobie wrogów, tylko dla tego, że przyjaźniła się z Elashe. – Nie przejmuj się nimi. – Wyszeptał do niej. – Wolę gadać z tobą niż słuchać jak śmieją się z moich kiepskich żartów.\n– Prawda. – Potaknęła Marta. – Nie umiesz opowiadać dowcipów. – W tym momencie oboje zaśmiali się. Marta zgarnęła z oczu swoją rudą grzywkę. Nyo pogłaskał dziewczynę po policzku, ta wzdrygnęła się i odsunęła od współpracownika. Zarumieniła się, po czym przyśpieszyła kroku. Nyo chciał jej dorównać, ale Marta nie chciała wracać do domu w jego towarzystwie. – Muszę podskoczyć gdzieś jeszcze, wybacz Nyo. Do zobaczenia jutro. – Powiedziała i pobiegła w stronę pobliskiego parku. Mężczyzna zatrzymał się i przeklął. Wiedział, że tym gestem pozwolił sobie wystraszyć dziewczynę. Stał tak przez chwilę patrząc na oddalającą się Martę po czym wrócił do rozgadanych pracownic z którymi wcześniej rozmawiał.\nMarta biegła jeszcze przez pięć minut po czym stanęła przy rzece. Spojrzała za siebie nie ufając mężczyźnie, że nie pójdzie za nią. Nie widziała go, więc zapewne chłopak nie podjął się szaleńczego biegu za nią. Dziewczyna była zmieszana. Teraz była pewna, że Nyo dalej coś do niej czuł. Ona jednak nie była pewna czy chce znów brnąć w ten związek. Wolała jednak by ich relacje zostały profesjonalne. Spacerując nad rzeczką rozmyślała jak wytłumaczyć mu jutro, że muszą zachowywać się profesjonalnie nie urażając chłopaka. Nie było to łatwe, szczególnie, że Nyo powiadał wzrok szczeniaka, szczególnie gdy było mu przykro. Jego czerwonawe tęczówki robiły się wówczas mniej straszne a bardziej słodkie. Nie mogłaby znieść tego widoku. Nagle usłyszała szelest zza krzaków. Park był dość zarośnięty, jakby nikt o niego nie dbał, albo miał bardziej przypominać ziemski las. Koncepcja autora była jej nieznana. Spojrzała w prawo a nad nią stał wielki ziemski niedźwiedź. Ryknął na nią. Dziewczyna przerażona upadła na ziemię. Co tu do diabła robi ziemski niedźwiedź?! – Krzyczała w myślach, z jej ust nie mogły się wydobyć żadne słowa, nawet nie mogła wołać o pomoc. Była tak bardzo przestraszona. Niedźwiedź pochylał się nad nią. Dziewczyna zamknęła oczy. Po chwili usłyszała tylko skomlenie i znów ryk. Otworzyła jedno oko i ku jej zaskoczeniu człowiek mocował się z niedźwiedziem. W ciągu paru sekund mężczyzna powalił giganta na ziemię a ten skowycząc uciekł. Mężczyzna odwrócił się.\n– Gilbis. – Wymamrotała zszokowana dziewczyna. Mężczyzna wyciągnął do niej rękę.\n– Już nie masz czego się obawiać. – Powiedział kosmita. Dziewczyna rozpoznała ten głos. To był głos gadającego lusterka, tego ze szpitala. To musiał być on ale w ludzkiej formie. Wyróżniały go szpiczaste uszy. Miał dłuższe włosy z przodu, co dawało efekt grzywki. Z tyłu miał krótko ścięte. Marcie rzucił się w oczy kolor jego włosów, były niebieskie. Bardzo ładny odcień niebieskiego, w dodatku wyglądały naturalnie, lepiej niż farbowane czy peruka. Oczy mężczyzny były zielonawo-niebieskie. Duże ale nie przerażające. Kolor skóry był ciemniejszy od jej koloru. Widać było, że przybrał postać dobrze zbudowanej osoby. Marta nie była pewna do końca czy Gilbisy kopiują ludzi czy może to ich własne wyobrażenie ich osoby. Wstydziła się pytać o to. Niewiedza też sprawiała, że czuła się niezręcznie w wielu sytuacjach. – Musiał uciec z pobliskiego zoo, skierowałem go na ulicę, powinien ktoś go znaleźć. – Dodał po chwili. Matra chwyciła go za rękę i wstała.\n– Dziękuję. – Wyszeptała po czym strzepała kurz z ubrania, podniosła torbę i ruszyła w stronę domu.\n– Zaczekaj! – Zawołał mężczyzna. Miał bardzo męski głos, Martę aż ciarki przeszły po plecach. – Poznałaś mnie, prawda? – Zapytał.\n– Tak. – Odezwała się. – Poznałam. Znów mi uratowałeś skórę, mam ci medal dać? – Zachowała się trochę niegrzecznie wobec kosmity.\n– Nie. Chciałem tylko zapytać czy wszystko w porządku od czasu wyjścia ze szpitala. Nie miałem okazji cię widzieć ponownie ponieważ już cię zdążyli wypisać stamtąd. – Podrapał się po głowie, po czym ją spuścił. Stąpał niespokojnie ze stopy na stopę. – Nie jestem dobry w kontaktach z innymi gatunkami. – W końcu wymamrotał. Marta odwróciła się w jego stronę. Widać było, że mężczyzna był skrępowany. – Nie znam się na waszej kulturze i nie wiem co zrobić by ci ulżyć w cierpieniu, bo widzę, że cierpisz.\n– Skąd taki wniosek? – Zapytała zaskoczona dziewczyna. Gilbis znów stąpał z nogi na nogę trzymając ręce za plecami. Podniósł głowę.\n– Nie uśmiechasz się. – Powiedział swoim silnym głosem. – Inni uśmiechają się, nawet w trakcie rozmowy z przyjaciółmi.\n– Uśmiecham się! – Podniosła głos podirytowana. Mężczyzna znów spuścił głowę.\n– Nie jest to szczery uśmiech. – Dodał. Martę poniosło. Zrobiła się czerwona ze złości. Obcy kosmita osądził ją nie znając jej. Uważała, że bezpodstawnie. Niebieskowłosy podszedł bliżej niej i zza pleców wyjął ziemskiego tulipana. – Czytałem gdzieś, że tak można wywołać szczery uśmiech u ludzi. – Podał tulipana dziewczynie. Ta zszokowana przyjęła podarunek i zarumieniła się. Głupek – pomyślała i na jej twarzy pojawił się uśmiech. Mężczyzna też się uśmiechnął zadowolony z wyniku. Odsunął się o parę kroków od dziewczyny.\n– Dziękuję. – Wymamrotała Marta. – Dobranoc. – Dodała, ręką odgarniając grzywkę z oczu.\n– Już idziesz? – Odezwał się zaskoczony mężczyzna. Marta chciała odejść ale kosmita, który kolejny raz uratował jej życie był bardzo miły dla niej. Dawno nie rozmawiała z nikim spoza swojego domu, nie wliczając Nyo z którym pracowała. Chciała odejść ale jakaś siła nie pozwalała jej. Mężczyzna znów stąpał z nogi na nogę, spuścił wzrok. – Czy zobaczę cię jeszcze? – Zapytał. Powstała chwilę niezręczna cisza dla obojga. Marta nie mogła mu nic obiecać, dopiero go poznała, nie wiedziała nawet jak ma go wołać. Ej, ty, Gilbis? Brzmiało to arogancko i głupio, w szczególności, że mężczyzna był miły dla niej.\n– Nie mam najlepszego doświadczenia z obcymi rasami. – Powiedziała znów odgarniając grzywkę z oczu. – Powiedz mi jak mam się do ciebie zwracać? – Zapytała patrząc na zakłopotanego mężczyznę.\n– Izajah. Jestem Izajah.\n– Ja nazywam się Marta. – Powiedziała podchodząc do mężczyzny. Gilbis podniósł wzrok. Spojrzał dziewczynie prosto w oczy. Marta zarumieniła się, miał piękny kolor oczu. – Miło mi cię poznać Izajah. – Podała rękę. Mężczyzna uścisnął jej dłoń, delikatnie, nie za mocno, jakby się bał, że połamie dziewczynie kości. – Zobaczymy się znowu, kiedyś, na pewno.\nGilbis uśmiechnął się. Stali chwilę w milczeniu po czym pożegnali się i oboje odeszli w swoją stronę.\nIzajah przedarł się przez kępę krzaków do pobliskiego stawu. Staw był mały, ledwo można było go nazwać stawem, lecz był stamtąd piękny widok na miasta kopuł. Rozejrzał się w poszukiwaniu niedźwiedzia, którego wcześniej znokautował przy kobiecie. Niedźwiedź stał przy poręczach oddzielających ląd od wody.\n– W końcu dotarłeś. – Odezwał się niedźwiedź macając sobie łapą swoje obolałe lewe biodro. – Jak było. Warta tej całej szopki?\n– Warta. – Odezwał się Izajah podchodząc do niedźwiedzia. – Nazywa się Marta.\n– Nie pytałem o imię, ale cieszę się, że aż tyle się o niej dowiedziałeś. – Powiedział podirytowany niedźwiedź. – Następnym razem jak będziesz chciał mnie znów namówić do udawanej walki weź okładaj mnie… lżej. Prawie złamałem biodro.\n– Wybacz Moses. Poniosło mnie. – Izajah spuścił głowę, jakby zawstydzony.\n– To wyjaśnij mi przyjacielu. – Kontynuował niedźwiedź. – Czemu tak bardzo chciałeś zaimponować tej ludzkiej istocie.\n– Nie wiem. – Wyznał szczerze niebieskowłosy.- Ma w sobie coś, co mnie przyciąga.\n– Pewnie cycki. – Zaśmiał się ironicznie niedźwiedź. Izajah walnął go pięścią w bolące biodro. Zwierze ryknęło z bólu. – Dobra, dobra. Zrozumiałem. – Wyjęczał ze swojej paszczy. – Jeśli wybaczysz, wrócę do zoo.\n– Nie chcesz wracać do klanu?\n– Nie, ty też pewnie nie chcesz wracać tam. Przez nią. – Powiedział spokojnym tonem Moses. Izajah chwilę zamyślił się.\n– Kiedyś tam wrócę. Odwiedzę jej pochówek i przeproszę Keylę, za to czego nie mogłem zrobić dla jej córki. Jednak dziś nie jestem w stanie tego zrobić, nie ma też takiej potrzeby. – Spojrzał na panoramę miasta. – Pod kopułami też jest ładnie, a w postaci człowieka łatwiej się tu żyje.\n– Co racja to racja, ludzie dbają o mnie. – Zaśmiał się niedźwiedź. – Za kilka ryków dziennie dostaję solidną porcję jedzenia i ciepły kąt dla siebie. Nikt dalej nie zorientował się, że jestem Gilbisem.\n– Nie wolisz uczciwie pracować, tylko podszywać się pod zwierzę z zoo?\n– Aj tam, chłopie. Wiesz jakie dobre życie mam w tym zoo. Nikt nic mi nie rozkazuje, leniuchuję całymi dniami a jak się nudzę odwalam pokazówę i ludzie jak szaleni biją mi brawo i rzucają pokarm do wybiegu. Żyć nie umierać.\n– A jak z kobietami? – Zażartował Izajah. – Pewnie masa Niedźwiedzic cię otacza, masz w czym przebierać.\n– A weź ty! – Zamachnął się łapą na mężczyznę, ale ten wyprzedził niedźwiedzia klepiąc go po plecach. – Dobra, ja spadam. Jakbyś chciał pogadać albo gdzieś przenocować, wiesz gdzie mnie szukać. – Po tych słowach niedźwiedź przemienił się w człowieka i spokojnym krokiem odszedł pogwizdując sobie. Izajah patrzył na odchodzącego przyjaciela. Był zadowolony że mógł zobaczyć ponownie dziewczynę, której uratował życie.\nMarta doszła do domu. Otworzyła drzwi od mieszkania, zdjęła buty i powiesiła torbę na wieszaku obok drzwi. Sięgnęła po swoje kapcie, które leżały obok schodów prowadzących na górną część mieszkania. W domu było cicho. Nie spodziewała się zastać nikogo. Ewa o tej godzinie przeważnie siedziała u sąsiadki na kawie, Anna była dalej w pracy. Jednak Adam wrócił wcześniej do domu. Kiedy dziewczyna weszła do kuchni zastała go siedzącego przy stole z Arthurem. Przywitała się kiwnięciem głowy, sięgała do lodówki po obiad, by go odgrzać w mikrofali. Nie planowała podsłuchiwać rozmowy przyjaciół, ale czekając mimo uszu usłyszała konwersację. Znów była mowa o Hanarii, która zaatakowała Martę. Siedziała w areszcie i czekała na przesłuchanie. Nie okazało się to jednak łatwe. Rodzina Hanarii zrzuciła się na drogiego i dobrego prawnika. Sytuacja skomplikowała się. Marta jednak wolała o tym nie myśleć. Sięgnęła do jednej z półek by zdjąć z niej wazonik. Nalała wody do niego i umieściła w nim tulipana, którego dostała od Izajaha. Adam zwrócił na to uwagę.\n– Nyo ci to dał? – Zapytał zaciekawiony. W mikrofali kliknęło. Jedzenie było gotowe.\n– Nie. – Odpowiedziała Marta sięgając po widelec w dolnej szufladce, niedaleko piekarnika. – Od kogoś innego.\n– Nie. – Powiedziała dziewczyna sięgając po półmisek i zjadając jego zawartość. – Lecz to miły chłopak, nie musisz się martwić.\n– Rozumie, że to człowiek?\n– Coś w tym stylu. – Próbowała ominąć temat.\n– Gilbis? – Zapytał zaciekawiony Arthur. Przejrzał Martę na wylot. Zaczerwieniła się. Odłożyła półmisek do zlewu, złapała za wazon i wyszła z kuchni. Szybkim krokiem poszła po schodach na górę do swojego pokoju. Umieściła wazon na biurku, obok komputera. Tulipan był żółty, to był ulubiony kolor dziewczyny. Była pewna, że to był tylko zbieg okoliczności, że właśnie ten kolor dostała. Zdjęła kapcie i położyła się na łóżku. Sięgnęła po książkę leżącą na nocnym stoliku. Zaczęła czytać po czym zasnęła.\nŚniła się jej sytuacja z poprzedniej pracy, gdzie Hanaria próbowała ją zabić. Widziała jej wzrok pełen nienawiści. Przerażał dziewczynę. Próbowała krzyczeć ale nie mogła, traciła oddech. W pewnym momencie obudziła się cała spocona, łapiąc się za gardło. Miała wrażenie, że naprawdę zabrakło jej powietrza. Za oknem było już ciemno. Hologram został wyłączony i można było obserwować prawdziwe niebo Europy. Było tak piękne. Dziewczyna sięgnęła po swój pamiętnik, który chowała pod poduszką. Zaczęła w nim pisać i w ten sposób zapomniała o śnie. Spojrzała na otrzymanego kwiatka i uśmiechnęła się. To był miły gest ze strony niebieskowłosego mężczyzny. Marta nie mogła zapomnieć jego wyrazu twarzy, tego zakłopotania w jej obecności. Przypominała sobie jak stąpał z nogi na nogę ze wpuszczoną głową, jak niepewnie podał jej tulipana tłumacząc, że wyczytał to gdzieś, że tak powinno się zrobić. Uznała to za bardzo uprzejmy gest z jego strony, może i nawet słodki. Dziewczyna ocknęła się z myśli, uznała obcego mężczyznę za słodkiego? Była w szoku. Nie mogła uwierzyć, nawet napisała to w swoim pamiętniku. Szybko skreśliła niekomfortowe zdania. Co by było, gdyby ktoś przeczytał to. Musiała znów głęboko zakopać swój pamiętnik. Dała go pod materac łóżka. Zakryła swoją twarz dłońmi, po chwili poklepała się lekko po policzkach. Ułożyła się wygodnie na łóżku i spoglądając w niebo zasnęła. Nie miała już koszmarów. Mogła spokojnie spać. Rano znów musiała iść do pracy i stawić czoło Nyo.\nJa wiem, że nie jestem najlepsza w pisaniu opowiadań i popełniam wiele błędów. To moje pierwsze, tak poważne opowiadanie. Proszę o wyrozumiałość kochani i o pomoc w doskonaleniu się.


Gdy jesteśmy w Międzygórzu, zawsze staramy się pójść do pobliskiego sanktuarium Marii Śnieżnej, leżącego na zboczu góry Iglicznej. Tak było i tym razem, podczas naszego sierpniowego pobytu w tej niewielkiej górskiej miejscowości. Droga na Igliczną od strony Międzygórza nie jest szczególnie trudna i rozpoczyna się przy wodospadzie Wilczki, skąd prowadzą kamienne schody do głównej ścieżki szlaku. Tu można się trochę zadyszeć, ale dalej, aż do ogrodu bajek jest łatwiej. W prawdziwie bajkowej scenerii można odetchnąć, a potem już prosto na Igliczną. Ostatni odcinek stał się od niedawna wygodną, szeroką, brukowaną drogą. Tu już z daleka widać maleńki kościółek, późnobarokowe sanktuarium maryjne, pochodzące z końca XVIII wieku. Znajduje się ono pod szczytem Iglicznej w Masywie Śnieżnika i wiąże z kultem maryjnym i komisyjnie potwierdzonymi uzdrowieniami. Tak jak dawniej jest celem wielu pielgrzymek i odwiedzin turystów przebywających w Kotlinie Kłodzkiej.\nPo chwilach dla ducha wstąpiliśmy do schroniska "Na Iglicznej" (trochę poniżej kościółka), gdzie z tarasu, przy pysznych naleśnikach z jagodami i kawie, spoglądaliśmy na góry Masywu Śnieżnika. Poniżej fotograficzna "dokumentacja" naszej wyprawy.\nPodobny post na blogu Koło domu: Międzygórze - lipiec 2011\nAutor: Wiesław Zięba o 19:21:00\nEtykiety: góry, przyroda, turystyka\nLokalizacja: Igliczna, Polska\nikroopka 9/05/2013 08:44:00 PM\nWidoki stamtąd sa piękne.\nA Bardo z góry wygląda wręczmagicznie:)\nLa vie est belle i ja tez 9/05/2013 08:54:00 PM\nIza 9/06/2013 07:55:00 AM\nSuper wycieczka i bardzo ładne zdjęcia :) Najbardziej chyba zaciekawił mnie (i zauroczył) ten Ogród Bajek... I wychodzi na to, że nawet w dorosłych tkwią uśpione dzieci :)) Pozdrawiam :)\nmakroman 9/06/2013 08:19:00 AM\nmonia 9/06/2013 01:07:00 PM\nWybieram się tam i wybrać się nie mogę, coś zawsze staje na przeszkodzie... Widok obłędny...Serdecznie pozdrawiam:)\nPantherka 9/06/2013 01:51:00 PM\nThus it's beautiful, pretty trail and a great trip ended with amazing pancakes.\nMażena 9/06/2013 07:21:00 PM\nTakie klimatyczne miejsce i dla ducha i dla ciała :0\nI am I 9/06/2013 07:42:00 PM\nKawałek szedłem, kawałek jechałem - fajne widoki stamtąd!\nLusia 9/07/2013 09:21:00 AM\nNigdy nie byłam, choć byłam w pobliżu, trzeba to zmienić :)\nŁucja-Maria 9/07/2013 07:01:00 PM\nSłyszałam o tym miejscu. Niestety, jeszcze nie dotarłam.\nGrzegorz 9/08/2013 07:08:00 AM\nSzkoda, ze nie ma tam jakiejś choćby niedużej platformy widokowej, byłoby wspaniałe miejsce do pokazania panoramy w całej okazałości. Jednak, nie zawsze chodzi się do takich miejsc, w celu wyłącznego podziwiania widoków.\nCiekawa trasa - dla mnie jednak za wysoko :)\nAnonimowy 9/08/2013 10:03:00 PM\nO jak miło popatrzeć choć, jak na razie nie można być, na znajome szlaki:):


Kiziu-miziu, kocham Cię! (Jadzia Pętelka mówi czułe słówka. Zielona sowa)\nAutor: Skarby na półkach maja 29, 2021\nSobota minęła mi niespodziewanie przyjemne. Ze względu na to, że większość czasu spędzamy na dworze nie było zbyt wiele do sprzątania, a dzieciaki nie robiły awantury o sprzątanie zabawek. Nie powinnam być zaskoczona, przecież o to prosiłam, ale... było to dla mnie miłą odmianą ;-).\nDzisiaj mam dla Was książkę, która totalnie nas oczarowała i wywoła mnóstwo uśmiechu. Dlatego, odkąd jest w naszym domu czytamy ją codziennie. Co jest w niej takiego niezwykłego? MIŁOŚĆ.\nTak wiem, napisano o tym wiele książek, nakręcono wiele filmów i pewnie stworzono na ten temat ze dwie sztuki teatralne, ale mi chodzi o takie codzienne, domowe uczucia. Moim zdaniem, najlepiej zapewnić dziecku codzienną dawkę miłości. Tak aby nie zapomniało przypadkiem, ze jest kochane.\nNie zliczę ile razy dziennie mówię Klarze i Jankowi, że ich kocham, że są wspaniali, przytulam ich, noszę na rękach i tak dalej. Dlatego, kiedy zobaczyłam Jadzia Pętelka mówi czułe słówka, wiedziałam, że to coś dla nas.\nCo wyróżnia Jadzię Pętelkę?\nStosunkowo nie dawno poznaliśmy tę serię. Mamy już parę tytułów, dlatego przeglądając książki dla dzieci w Taniej Książce bardzo zainteresowałam się nową częścią. Jadzia Pętelka to opowieść o małej dziewczynce, która poznaje świat. Tak wiem, sporo jest takich serii na polskim rynku - Kicia Kocia, Pola, teraz Jadzia i wszystkie są bardzo popularne. To, co moim zdaniem wyróżnia ostatni wspomniany przeze mnie cykl to humor.\nJadzia Pętelka mówi czułe słówka.\nO co chodzi z tym humorem? Nie będę się tu rozpisywać na temat różnych teorii humoru,czy tego czym jest dowcip. Po prostu chodzi mi o to, że czytając jakąś książkę uśmiechamy się lub nawet śmiejemy. Wtedy można stwierdzić, że fabuła jest zabawna. Tak właśnie jest z Jadzią. Jej codzienne, zwykłe przygody sprawiają, że czujemy się radośni, przewracając kolejne strony.\nSami widzicie, zobaczyliście tylko parę stron, a już macie poprawiony humor na resztę weekendu. Nie ma za co ;-). Moje dzieciaki bardzo polubiły tę część serii o Jadzi. Klara ciągle chodzi i powtarza kiziu-miziu (stąd tytuł ;-)). Bardzo lubię kiedy książki inspirują i pomagają we wstępach do różnych rozmów, np. o uczuciach właśnie. Dlatego bardzo gorąco polecam Jadzię Pętelkę (a dla starszaków, jej brata Stasia Pętelkę). Jest to seria, która z pewnością skradnie niejedno serce, a może nawet przywiąże je do siebie mocną... pętelką ;-).\nZa wszystkie gili, gili, prrrrruk i kiziu-miziu, dziękuję Taniej Książce.\nemocje jadzia pętelka miłość tania książka uczucia\nMartyna K. 29 maja 2021 10:59\nNa razie tylko o niej słyszałam, ale chętnie sama się z nią zapoznam.\nPojedztam 29 maja 2021 11:31\nUwielbiam takie wciągające książki o emocjach, a ta wygląda obłędnie.\nBookendorfina Izabela Pycio 30 maja 2021 23:12\nDzieciaki przepadają za takimi książeczkami, chętnie nawet same po nie sięgają. :)\nPaulina Kwiatkowska 29 maja 2021 11:32\nWidzę, że idealnie sprawdzi się na różne okazje. Kupię na prezent dla kuzynki.\nRecenzje Kiti 29 maja 2021 11:34\nZ przyjemnością się z nią chętnie zapoznam. Sprawdzę czy jest dostępna w bibliotece.\nPaulina 29 maja 2021 11:36\nIlustracje są naprawdę świetne, a fabuła też zapowiada się interesująco. Lubię takie książki.\nBogusia 29 maja 2021 12:25\nJaka słodka książeczka, dzieciom musi się podobać i te ładne ilustracje.\nbardziejmilo 29 maja 2021 12:26\nBardzo fajnie, że wychodzą takie ciekawe i edukacyjne książeczi dla dzieci :) :)\nRecenzje Martyny 29 maja 2021 13:42\nWybór książek dziecięcych jest naprawdę olbrzymi, chętnie skuszę się na tę lekturę.\nIrena Bujak 29 maja 2021 16:31\nOj tak, teraz jest w czym wybierać. Jednak to dobrze, bo nie ma nic lepszego niż nauka poprzez zabawę czy czytanie.\nRecenzje Martyny 30 maja 2021 01:41\nNa pewno jest to wartość dodana takich wydań, zabawa i nauka są naprawdę świetne.\nSisters92 29 maja 2021 13:44\nZawsze warto zapamiętać tytuł o emocjach, dziękuję za polecenie tego.\nKatarzyna K | Pasieka Kulturalna 29 maja 2021 14:39\nPoznałam już Stasia, a przygody Jadzi jeszcze przede mną. Czuję jednak, że mój syn będzie zachwycony :D\nIrena Bujak 29 maja 2021 14:49\nNie miałam przyjemności poznania Jadzi, ale jestem pewna, że byśmy się polubiły. ;)\nMartyna K. 30 maja 2021 12:18\nTeż tak sądzę, dlatego już teraz zacznę się za nią rozglądać.\nMonika Jurek 29 maja 2021 15:13\nPrzygody Kici Koci znamy i bardzo lubią je czytać moje dziewczyny. Tej serii nie znamy ale ta książeczka wygląda super kolorowo i zachęca do przeczytania i oglądania.\nMangoMania 29 maja 2021 22:34\nKsiążeczka fenomenalna, kreską zachwyca ja takie uwielbiam.\nJuż dla samych ilustracji chętnie podchwycę książeczkę. :)\nAnszpi 29 maja 2021 22:50\nPodoba mi się ta książeczka. Czasem dobry humor jest bardzo potrzebny, a skoro można go dostać czytając to jak najbardziej jestem za\nMartyna K. 30 maja 2021 01:45\nLubię takie wciągające książki z dawką humoru, więc jestem na tak.\nAleksandra NS Blog 29 maja 2021 23:19\nMyślę, że mój syn byłby bardzo zadowolony. Uwielbiamy takie książeczki i chętnie je czytamy.\nKasia K. 29 maja 2021 23:55\nSłodkie obrazki a treść zachęcająca :)\nIrena Bujak 1 czerwca 2021 03:13\nTeż zwróciłam uwagę na ilustracje, są prześliczne. ;)\nAtramentowa Przystań 30 maja 2021 01:35\nŚwietna recenzja, ale szczególnie spodobało mi się ostatnie zdanie <3 a książeczka wygląda przeuroczo!\nMartyna K. 30 maja 2021 01:38\nTeż tak sądzę, więc tym bardziej jestem ciekawa tego wydania. Będę się za nią rozglądać.\nPojedztam 30 maja 2021 01:48\nUwielbiam poruszające książeczki dla dzieci, które poruszają serce i duszę. Na takiej literaturze maluchy powinny być wychowywane, by być wrażliwe na potrzeby innych <3\nGosia 30 maja 2021 02:00\nMamy kilka książek z tej serii, tej najnowszej ksiązki jeszcze nie mamy w naszej domowej biblioteczce. Czas to nadrobić.\nRetromoderna 30 maja 2021 02:32\nUwielbiamy z dziećmi książki z tego wydawnictwo. Mają bardzo duży wybór. Tej jeszcze nie znam, ale wydaje się bardzo ciekawa.\nMartyna K. 30 maja 2021 08:01\nTakże już od lat jestem wierna książkom tego wydawnictwa, same perełki.\nczerwona filiżanka 30 maja 2021 03:24\nfajnei gdy podczas lektury można sie uśmiechnąć.\nIwetta 30 maja 2021 07:10\nBardzo przyjemna lektura dla dziecka. Fajny pomysł na prezent na zbliżający się Dzień Dziecka :)\nJustyna 30 maja 2021 08:47\nCzasem dzieciom ciężko jest powiedzieć takie proste a zrazem ważne słowa. Ta książeczka bardzo mi się podoba.\nAneta - zycieipodroze 30 maja 2021 09:12\nZdecydowanie humor poprawiony. 😊 Świetnie napisana recenzja, zresztą to już u Ciebie standard. Doskonały pomysł na prezent. 🙂\nMartyna K. 30 maja 2021 13:13\nLubię przeglądać blogi w poszukiwaniu pomysłów na prezent, bo nigdy się nie zawiodę.\nAnnastylefashion 30 maja 2021 11:14\nFajna książeczka która z pewnością pomoże dzieciom w okazywaniu uczuć. :)\nMoja lepsza wersja 30 maja 2021 11:17\nPomimo wieku uwielbiam książki dla dzieci, a ta ma wyjątkowo uroczą grafikę.\nGosia 30 maja 2021 13:05\nMysle, że tak fantastyczna książka powinna się pojawić w biblioteczce każdego malucha\nWędrówki po kuchni 30 maja 2021 13:11\nBardzo fajnie i ciekawie napisana recenzja. KSiążeczka jest świetne i godna polecenia\nBookendorfina Izabela Pycio 30 maja 2021 22:34\nChętnie zajrzę z moją młodziutką współtowarzyszką czytania do tej książeczki, może ją oczarować. :)\nWiola z bloga Mam na to plan 30 maja 2021 22:58\nNajlepiej-, żeby książeczki dla dzieci były i mądre, i ładnie wydane.\nDyedBlonde 30 maja 2021 23:02\nPiękną książeczka dla najmłodszych dzieci. Idealna jako prezent na dzień dziecka\nZuzkaPisze.pl 8 czerwca 2021 09:10\nNie miałam okazji poznać przygód Jadzi, ale czuję się niesamowicie zachęcona Twoją recenzją i przepięknymi ilustracjami w środku.


Budowa hali magazynowej. Jak znaleźć działkę pod inwestycję magazynowo-przemysłową? - muratorplus.pl\nAutor: fot. Shutterstock Wybierając działkę pod magazyn trzeba brać pod uwagę możliwość zapewnienia odpowiedniej infrastruktury\nBudowa hali magazynowej, zakładu przemysłowego lub parku logistycznego to kosztowne przedsięwzięcie o dużej skali. Teren pod taką inwestycję musi być zatem wybrany z rozwagą, dlatego inwestor zobligowany jest do podjęcia określonych działań mających na celu jego sprawdzenie. Dobry grunt to taki, który w największym stopniu spełnia oczekiwania względem planowanej budowy hali magazynowej.\nJak znaleźć działkę pod inwestycję przemysłową?\nBudowa hali magazynowej - aspekty prawne\nBudowa hali magazynowej a infrastruktura\nCzas i koszty, jakie generuje wybór gruntu pod budowę hali\nBudowa hali magazynowej - popyt i podaż\nLokalizacja działki pod magazyn\nZwiększone zainteresowanie gruntami inwestycyjnymi trwa w Polsce już od pewnego czasu. Mimo że analitycy i eksperci rynku nieruchomości sygnalizują nadchodzący koniec hossy, jak dotąd nikt nie potrafi jednak przewidzieć, kiedy w rzeczywistości rynek wyhamuje. Inwestorzy cały czas nabywają nowe nieruchomości na potrzeby swoich projektów. Ma to miejsce także w branży magazynowo-produkcyjnej, gdzie działek np. pod budowę hali magazynowej jest coraz więcej, ale tych najlepiej przygotowanych wciąż brakuje. Centra logistyczne i obiekty produkcyjne już dawno wyszły poza obręb głównych aglomeracji, co wiąże się m.in. z wysoką ceną dostępnych działek oraz brakiem odpowiedniej wielkości gruntów zlokalizowanych przy dużych ośrodkach miejskich. Czynników takich jest więcej, przyczyniają się one do zwiększonego zainteresowania inwestorów nowymi gruntami pod zabudowę magazynowo-produkcyjną. Jak zatem znaleźć odpowiednią działkę pod magazyn? Jak istotna jest lokalizacja działki pod inwestycję przemysłową?\nDuży popyt na tego rodzaju nieruchomości nie oznacza, że każda działka pod magazyn nadaje się do wykorzystania. Często właściciele terenów są przekonani, że jeśli ich grunt zlokalizowany jest w sąsiedztwie drogi szybkiego ruchu, każdy będzie chciał go kupić. To błąd! Wybór terenu pod budowę hali magazynowej czy produkcyjnej to o wiele bardziej złożone zagadnienie. Przede wszystkim każdy inwestor będzie się kierował swoimi indywidualnymi wytycznymi. Inne priorytety ma deweloper budujący hale logistyczne, a inne firma poszukująca działki na potrzeby budowy zakładu produkcyjnego. Są jednak elementy wspólne, które bez wyjątku analizuje każdy, ponieważ mają one istotne znaczenie przy wyborze gruntu. Co zatem wpływa na wybór lokalizacji działki pod budowę hali magazynowej?\nWspólnym mianownikiem jest w tym przypadku minimalizacja kosztów budowy hali magazynowej. Warto zdawać sobie sprawę, że nie ma miejsc idealnych, spełniających wszystkie założenia inwestora. Analizowane parametry terenu można porównać do suwaków – przy odpowiedniej ich regulacji deweloper czy przedsiębiorca jest w stanie zbliżyć się do najbardziej optymalnych parametrów danego gruntu. Podstawowe kryteria, jakie powinna spełniać działka, to: możliwość zabudowy planowanym obiektem, odpowiedni dojazd, brak wad prawnych. Aby dowiedzieć się, czy dany teren im odpowiada, trzeba przeanalizować szereg dodatkowych zagadnień. Wymaga to ze strony inwestora poświęcenia czasu oraz określonych środków finansowych, m.in. na pokrycie kosztów przeprowadzenia audytów nieruchomości. Na początkowym etapie wyboru lokalizacji działki pod budowę hali magazynowej podstawowe parametry można bez znacznego problemu sprawdzić we własnym zakresie. W większości przypadków od razu uzyskuje się odpowiedź, czy dany grunt jest wart dalszego zaangażowania.\nW pierwszej kolejności trzeba się skoncentrować na szeroko rozumianym aspekcie prawnym, zwłaszcza analizie planistycznej. Plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i podstawowym dokumentem, w którym znajdują się parametry zabudowy danej działki pod magazyn, takie jak: powierzchnia zabudowy i powierzchnia biologicznie czynna, wysokość, normatywy parkingowe oraz inne (np. dotyczące stref archeologicznych). Weryfikacja terenu pod kątem planistycznym jest też punktem wyjścia do zbadania innych zagadnień, które są brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o wyborze lokalizacji działki pod budowę hali magazynowej. Gdy interesujący inwestora grunt nie ma planu miejscowego, można z dużą dozą pewności założyć, że teren ten zostanie przez niego odrzucony. Brak tych ustaleń to duży problem dla tego typu przedsięwzięć. W takiej sytuacji, zgodnie z polskim prawem (ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), przed pozwoleniem na budowę hali magazynowej lub produkcyjnej trzeba wystąpić o decyzję o warunkach zabudowy. Na szereg potencjalnych problemów można natknąć się, analizując księgę wieczystą. To rękojmia władzy publicznej i podstawowe źródło wiedzy o nieruchomości. Dla dobra przyszłej inwestycji każda działka magazynowo-przemysłowa powinna mieć przejrzystą sytuację prawną, szczególnie w przypadku działu II (oznaczenie właściciela (właścicieli) lub użytkownika wieczystego), III (ograniczenia praw do nieruchomości) i IV (hipoteka). Jakakolwiek wzmianka czy roszczenie może utrudnić realizację planów inwestora. Przy sprawdzaniu przeznaczenia terenu warto zwrócić uwagę na zapisy zarówno w księdze wieczystej, jak i w ewidencji gruntów. Dane te nie zawsze są tożsame, mimo że tak powinno być. Przeprowadzona na samym początku weryfikacja dwóch wspomnianych dokumentów może dać inwestorowi odpowiedź na większość pytań oraz pomóc mu w podjęciu decyzji w sprawie lokalizacji planowanego obiektu. Nie jest to dla niego zbyt czasochłonne i nie wymaga angażowania dużych środków finansowych. Szczegółowe analizy tego typu sporządzane są na późniejszym etapie w postaci audytu prawnego.\nNa wybór lokalizacji działki pod inwestycję przemysłową oraz logistyczną ma także wpływ kwestia odpowiedniej infrastruktury technicznej. Wraz z analizą prawną należy również wykonać prostą analizę techniczną. Odpowiednie skomunikowanie działki pod magazyn oraz uzbrojenie jej w media stanowi czasem dla inwestora barierę nie do pokonania. Ważne jest nie tylko jej optymalne położenie względem drogi szybkiego ruchu, lecz także prawidłowe parametry drogi łączącej działkę np. z autostradą. Bywa jednak, że gminy tworzą swoje własne „strefy przemysłowe”, uchwalają odpowiednie plany miejscowe oraz budują nowe drogi, zapominając jednocześnie o dostosowaniu ich do ruchu samochodów ciężarowych. Dla przykładu taka sytuacja ma miejsce w podwarszawskiej gminie Piaseczno, w której drogą prowadzącą do miejscowości Złotokłos mogą poruszać się samochody o DMC (dopuszczalnej masie całkowitej) nieprzekraczającej 10 t, podczas gdy w tym przypadku konieczne jest zezwolenie na poruszanie się po niej pojazdów o DMC powyżej 40 t. Okoliczność ta znacząco obniża atrakcyjność inwestycyjną terenu. Działki przemysłowe muszą być doskonale zaopatrzone w media, zwłaszcza w energię elektryczną i gaz, które są podstawą prawidłowego funkcjonowania zakładu produkcyjnego czy magazynu. Mniejszy problem stanowi zazwyczaj zaopatrzenie terenu w wodę, ponieważ dla większości rodzajów działalności istniejąca przy działce infrastruktura jest wystarczająca. Do sprawdzenia informacji na temat ewentualnych sieci przesyłowych w pobliżu interesującej nas działki pod magazyn zazwyczaj wystarczy mapa zasadnicza, portal mapowy danej gminy i kilka telefonów do właściwych gestorów sieci. Pisemne potwierdzenie możliwości przyłączenia do sieci to również dość prosta procedura, wymaga jednak już nieco więcej czasu.\nAutor: fot. Shutterstock Lokalizacja działki pod magazyn i sąsiadująca z nią infrastruktura mogą mieć wpływ na komfort użytkowania obiektu\nOprócz powyższych kwestii związanych z wyborem działki magazynowo-produkcyjnej trzeba wziąć pod uwagę czas i koszty niezbędne do budowy hali magazynowej na danym gruncie. Sama inwestycja to natomiast sprawa indywidualna. Jej opłacalność i czas realizacji zależy od skali i zaawansowania technologicznego przedsięwzięcia. Z pewnością istotną część kosztów oraz czasu pochłonie odpowiednie przygotowanie terenu. W każdym procesie inwestycyjnym ramy czasowe muszą zostać ustalone, a koszty dokładnie policzone, ponieważ jakiekolwiek odchylenie od założonych wartości oznacza określone perturbacje dla całego procesu. Reguły te sprawdzają się również w przypadku wyboru działki pod magazyn lub zakład produkcyjny – ta najlepsza pozwala zaoszczędzić czas i środki finansowe.\nOmawiana wcześniej infrastruktura drogowa i techniczna to jeden z większych generatorów dodatkowych wydatków i kluczowa pozycja w planowaniu budżetu. Jednak budowa brakującego fragmentu drogi czy sieci energetycznej to nie wszystko. Po bardziej szczegółowej analizie danej działki pod magazyn mogą się pojawić inne, nie mniej kosztowne i czasochłonne przeszkody. Jeżeli grunt inwestycyjny weryfikuje się pod kątem dostępności drogowej, należy zwrócić uwagę m.in. na szerokość drogi, brak wspomnianych ograniczeń tonażowych oraz miejsc powodujących utrudnienia w ruchu, np. na zbyt krótkie pasy do lewoskrętów. Przykładem tego typu bariery jest skrzyżowanie z sygnalizacją świetlną w miejscowości Stryszek pod Bydgoszczą, w bezpośrednim sąsiedztwie węzła Stryszek na drodze S10. Nie ma tam pasa do skrętu w prawo w drogę, która prowadzi do zakładów produkcyjnych. Powoduje to tworzenie się dużych zatorów komunikacyjnych. Przebudowa według koncepcji zarządcy drogi została wyceniona na dodatkowe 15 mln zł.\nCzasami inwestor jest w stanie sfinansować budowę czy modernizację drogi, ale z różnych powodów (chociażby planistycznych) okazuje się to niewykonalne. Barierę nie do pokonania może stanowić nawet nie tyle koszt, co czas potrzebny na realizację. Kluczowe w tym przypadku są wszelkiego rodzaju procedury urzędnicze, które utrudniły czy wręcz uniemożliwiły powstanie wielu inwestycji. Działki pod magazyn lub zakład produkcyjny zazwyczaj mają dużą powierzchnię, co ma bezpośredni wpływ na długość całego postępowania. Przykładowo, brak przyłącza średniego napięcia i konieczność jego budowy na odcinku 1 km może kosztować inwestora średnio ok. 300–400 tys. zł (wraz z projektem, bez opłat za służebność czy odtworzenie pasa drogowego). Jeżeli specyfika danej budowy hali magazynowej lub produkcyjnej będzie wymagała dostarczenia gazu z sieci gazowej średniego ciśnienia, trzeba liczyć się z podobnym kosztem. Dodatkowe nakłady związane są również z koniecznością przebudowy czy zmiany przebiegu poszczególnych sieci. Zakopanie sieci ciepłowniczej to wydatek rzędu ok. 4,5 tys. zł/m (przykład – przebudowa ul. Walczaka i Zawadziej w Gorzowie Wlkp.).\nCzęść kosztów z tzw. grupy technicznej inwestor może policzyć dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. O ile analiza opisanych wyżej zagadnień zazwyczaj wykonywana jest we wczesnej fazie przygotowywania się do inwestycji i oceny jej potencjału, badania gruntowe zlecane są na późniejszym etapie. Najczęściej ma to miejsce po podpisaniu umowy przedwstępnej z właścicielem gruntu. W zależności od zakresu prac ich koszt waha się między 20 a 50 tys. zł. To bardzo istotny punkt w realizacji inwestycji magazynowo-przemysłowych, dlatego zostanie omówiony osobno w dalszej części artykułu. Skomplikowana sytuacja prawna terenu inwestycyjnego może skutecznie pokrzyżować plany inwestora. Podobnie jak kwestie techniczne może ona przyczynić się do zwiększenia nakładów finansowych, niezbędnych do rozwikłania określonych problemów. Wszelkie związane z tym zagadnieniem procedury wydłużają również czas przeznaczony na realizację całej inwestycji. W przypadku działek (nie tylko przeznaczonych pod zabudowę magazynową oraz przemysłową) jedną z najtrudniejszych kwestii są konsekwencje wynikające z wpisów, wzmianek oraz roszczeń umieszczonych w księdze wieczystej. Z racji mocy tego dokumentu trzeba się liczyć z tym, że wyjaśnianie problematycznych dla planowanej inwestycji tematów będzie kosztowne oraz czasochłonne. Najlepszym przykładem jest wzmianka o toczącym się postępowaniu spadkowym lub wyjaśnienie rozbieżności między informacjami zawartymi w księdze wieczystej a stanem faktycznym danej nieruchomości (np. różne przeznaczenie działki w KW i w ewidencji gruntów).\nCharakterystyczne utrudnienia w przypadku terenów stricte magazynowo-przemysłowych to sprawy związane z prawem pierwszeństwa (zwłaszcza w specjalnych strefach przemysłowych), odkupu czy procedurą odrolniania i wyłączania z produkcji rolnej. Szczególnie ten ostatni aspekt może przesądzić o opłacalności budowy hali magazynowej lub produkcyjnej, w konsekwencji prowadząc do rezygnacji z jej realizacji na danym terenie. Inwestor, chcąc mieć pewność posiadania wystarczającej wiedzy o terenie, oprócz audytu technicznego powinien zlecić audyt prawny nieruchomości. Wyspecjalizowane kancelarie, poza kwestiami dotyczącymi gruntu, sprawdzają także stan prawny spółki sprzedającej dany teren lub tej, która jest przedmiotem sprzedaży. Decyzja o wyborze działki magazynowo-przemysłowej to czasochłonny proces. W zależności od charakteru planowanego przedsięwzięcia może ona potrwać rok lub dwa lata, a czasem nawet dłużej.\nPrzy inwestycjach przemysłowych czy dużych hubach logistycznych (centralnych punktach do zbierania, sortowania, przeładunku i dystrybucji towarów dla danego obszaru) wszystkie kluczowe elementy muszą zostać dobrze policzone i zweryfikowane. Wszelkie nieścisłości czy zaniedbania skutkujące koniecznością aktualizacji pierwotnych założeń mają negatywny wpływ na czas i koszt całego projektu. Obecnie coraz więcej terenów przygotowywanych jest przez samorządy pod inwestycje magazynowo-przemysłowe. Gminy bardzo często uzbrajają grunty w niezbędne media i budują połączenia drogowe, a koszt tych inwestycji cedują na właścicieli nieruchomości w postaci opłaty adiacenckiej. Niemal gotowa infrastruktura to argument przemawiający za taką lokalizacją działki, jednak oznacza wyższe ceny tych nieruchomości. Przedsiębiorca, wybierając działki relatywnie tańsze, musi liczyć się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów i wydłużeniem czasu realizacji swojego projektu. Kwestią indywidualną dla każdego przedsięwzięcia jest zatem zdefiniowanie określonego progu w tym zakresie, który będzie decydował o opłacalności inwestycji.\nZ raportów firm doradczych wynika, że największym zainteresowaniem inwestorów cieszą się obecnie takie lokalizacje, jak Górny Śląsk, aglomeracje warszawska, wrocławska i poznańska oraz region centralny (skupiony przy aglomeracji łódzkiej). Zwiększona liczba inwestycji na tych terenach nie dziwi, ponieważ obszary te mają wiele atutów, m.in. są dobrze skomunikowane, oferują dobry dostęp do wykwalifikowanej siły roboczej, dysponują odpowiednim know-how lokalnych samorządów oraz, mimo niskiego bezrobocia, względnie dobrym dostępem do pracowników. Ten ostatni aspekt w połączeniu z ogólnym zapotrzebowaniem na powierzchnie magazynowe czy produkcyjne przyczynia się do tworzenia nowych obszarów skupiających inwestycje przemysłowe. Niska stopa bezrobocia przy wielkoskalowych przedsięwzięciach może być nie lada wyzwaniem. Już teraz tacy giganci jak Amazon, LG oraz Mercedes zmuszeni są do szukania pracowników na terenach oddalonych od zakładów lub magazynów czasem nawet o 100 km. Ponoszą z tego tytułu dodatkowe koszty związane z ich dowozem. Dlatego coraz bardziej popularne stają się regiony oferujące lepszy dostęp do pracowników. Przykładem jest rosnące zainteresowanie inwestorów m.in. rejonem skrzyżowania autostrady A2 i drogi S3 w sąsiedztwie Świebodzina (woj. lubuskie), okolicami Bydgoszczy i Torunia, a także gruntami w Białymstoku, Lublinie, Rzeszowie, Kielcach, Szczecinie i Trójmieście.\nAnalizując ten segment rynku, należy wspomnieć o rosnącej popularności lokalizacji miejskich. W ogólnej strukturze nadal dominują duże parki magazynowo-produkcyjne, pojawiają się jednak nowe koncepcje, które nie wymagają tak dużych powierzchni i dostosowane są do mniejszego klienta, w tym lokalnego. Small Business Units – bo o nich tu mowa – oferują moduły o powierzchni użytkowej od 500 do 1500 m2. Przeznaczone są one dla odbiorców, którzy chcą skrócić czas dostawy swoich produktów dla klientów miejskich. Przykładem polskiej firmy działającej w tym obszarze jest Waimea Holding S.A. Projekty SBU charakteryzują się również tym, że choć potrzebują działek o mniejszej powierzchni, to ze względu na miejską lokalizację ich cena jest wyższa niż w przypadku terenów poza miastem. Innym z popularnych formatów jest tzw. BTS (ang. Built To Suit). Inwestycje tego typu również charakteryzują się tym, że nie wymagają aż tak dużych działek jak parki logistyczne, ponieważ budowane są na potrzeby konkretnego klienta, według jego specyfikacji. Dotyczy to głównie inwestycji przemysłowych oraz produkcyjnych, które bardzo często muszą być zaprojektowane z uwzględnieniem indywidualnych kryteriów. Niemal wszystkie wymienione powyżej firmy zajmują się realizacją tego rodzaju inwestycji.\nZapotrzebowanie inwestorów na działki pod magazyn lub zakład produkcyjny w prostej linii skorelowane jest z trendami panującymi na rynku. Bez względu na charakter wznoszonego magazynu czy projektowanego od podstaw zakładu produkcyjnego procedura wyboru lokalizacji oraz samej działki jest bardzo zbliżona. Żaden inwestor nie poniesie ryzyka i nie kupi gruntu, nie mając pewności, że na danym terenie można zrealizować planowany projekt. W zależności od złożoności inwestycji i jej skali każda z działek będzie miała różne zalety i wady, istnieją jednak trzy podstawowe aspekty określające jej potencjał: odpowiednie skomunikowanie, brak wad prawnych i możliwość budowy tego, co zostało zaplanowane.Obecnie inwestor poszukujący terenu pod zabudowę industrialną ma ułatwione zadanie. Coraz więcej samorządów działa proaktywnie i zaczyna wychodzić przedsiębiorcom naprzeciw, tworząc strefy przemysłowe mające przyciągnąć nowe inwestycje. W tym celu, angażując duże środki finansowe, zmieniają bądź uchwalają odpowiednie plany miejscowe, budują i przebudowują drogi, a także dostosowują infrastrukturę techniczną. Część gmin poszła o krok dalej i zainwestowała swoje środki w promocje takich miejsc, wspiera również inwestorów w rozmowach z właścicielami tych terenów. Dobry grunt inwestycyjny już dawno przestał być tylko kawałkiem ziemi w rękach rolnika. Aktualnie ziemia ta stała się wysokiej klasy produktem o dużej wartości i sile inwestycyjnej. Jest pewnego rodzaju dobrem luksusowym o ograniczonej podaży. Im lepsza jego jakość, tym większa wartość produktu.


Stan i ruch naturalny ludności w województwie małopolskim w 2021 r.\nOpracowania bieżące / Informacje sygnalne / Ludność\n31.05.2022 -\tOpracowanie sygnalne prezentuje sytuację demograficzną województwa małopolskiego w 2021 r. z uwzględnieniem powiatów. Stan i struktury ludności, ruch naturalny i migracje porównano z 2020 r., a wybrane wskaźniki dla województwa przedstawiono na tle kraju. Źródła danych oraz uwagi metodologiczne...\n20.05.2022 -\tRaport o sytuacji społeczno-gospodarczej województwa małopolskiego przedstawia procesy zachodzące w gospodarce narodowej na terenie województwa oraz prezentuje ich zróżnicowanie wewnętrzne w zakresie zjawisk istotnych z punktu widzenia rozwoju społeczno-gospodarczego, tj. kapitału ludzkiego (w tym...\nInfografiki / Infografiki US Kraków\n09.03.2022 -\t...\n03.09.2021 -\tFolder zawiera dane dotyczące sytuacji społeczno-ekonomicznej województwa małopolskiego, dane o powiatach oraz informacje o województwie małopolskim na tle Polski....\nSytuacja demograficzna województwa małopolskiego w 2020 r.\n16.08.2021 -\tSytuacja demograficzna województwa małopolskiego w 2020 r., która kształtowała się pod wpływem trwającej pandemii COVID–19 wywołanej koronawirusem SARS-CoV-2, została przedstawiona w publikacji należącej do serii Analizy statystyczne. Większość zmian w zjawiskach porównano z poprzednim rokiem, a...\nRaport o sytuacji społeczno-gospodarczej województwa małopolskiego 2021\n31.05.2021 -\tRaport o sytuacji społeczno-gospodarczej województwa małopolskiego przedstawia procesy zachodzące w gospodarce narodowej na terenie województwa oraz prezentuje ich zróżnicowanie wewnętrzne w zakresie zjawisk istotnych z punktu widzenia rozwoju społeczno-gospodarczego, tj. kapitału ludzkiego (w tym...\nStan i ruch naturalny ludności w województwie małopolskim w 2020 r.\n14.05.2021 -\tInformacja sygnalna prezentuje sytuację demograficzną województwa małopolskiego, która kształtowała się w 2020 r. pod wpływem trwającej pandemii COVID-19 wywołanej koronawirusem SARS-CoV-2. Stan i struktury ludności, ruch naturalny i migracje porównano do poprzedniego roku, a wybrane wskaźniki...\nSytuacja demograficzna województwa małopolskiego w 2019 r.\n10.07.2020 -\tPublikacja „Sytuacja demograficzna województwa małopolskiego w 2019 r.” została opracowana w serii wydawniczej Analizy statystyczne. Zakres tematyczny oraz forma prezentacji danych jest kontynuacją wydawanych co roku publikacji pt. „Ludność, ruch naturalny i migracje w województwie małopolskim”....\nLudność w województwie małopolskim w 2019 r.\nStan i ruch naturalny ludności w województwie małopolskim w 2019 r.\n15.05.2020 -\tOpracowanie sygnalne prezentuje podstawowe dane demograficzne o województwie małopolskim z uwzględnieniem stanu i struktur ludności, ruchu naturalnego oraz migracji w 2019 r. Wybrane dane porównano do poprzedniego roku, a także przedstawiono na tle kraju oraz powiatów województwa małopolskiego....\nSytuacja demograficzna województwa małopolskiego w 2018 r.\n05.07.2019 -\tPublikacja „Sytuacja demograficzna województwa małopolskiego w 2018 r.” została opracowana w serii wydawniczej Analizy statystyczne. Zakres tematyczny oraz forma prezentacji danych jest kontynuacją wydawanych co roku publikacji pt. „Ludność, ruch naturalny i migracje w województwie małopolskim”....\nStan i ruch naturalny ludności w województwie małopolskim w 2018 r.\n29.05.2019 -\tInformacja sygnalna prezentuje podstawowe dane demograficzne o województwie małopolskim z uwzględnieniem stanu i struktur ludności, ruchu naturalnego oraz migracji w 2018 r. Wybrane dane porównano do poprzedniego roku, a także przedstawiono na tle kraju oraz powiatów województwa małopolskiego....\n06.07.2018 -\tPrzekazujemy Państwu publikację pt. „Sytuacja demograficzna województwa małopolskiego w 2017 r.” opracowaną w serii wydawniczej Analizy statystyczne. Zakres tematyczny oraz forma prezentacji danych jest kontynuacją wydawanych co roku publikacji pt. „Ludność, ruch naturalny i migracje w...


Wymiana oleju silnikowego i filtra oleju Kraków | OponySerwis.pl\nwww.oponyserwis.pl Usługi Oleje i filtry Wymiana oleju silnikowego i filtra oleju\nWymiana oleju silnikowego i filtra oleju Kraków\nNasze placówki oferują kompleksowy serwis olejowy. Regularna wymiana oleju silnikowego i filtrów jest konieczna, aby zachować sprawność i parametry silnika. Wymiana oleju w serwisach Nowakowski & Szymański w Krakowie odbywa się zgodnie z procedurami przewidzianymi przez producentów samochodów.\nTo, kiedy wymieniać olej silnikowy zależy od sposobu użytkowania samochodu. W pojazdach do codziennego użytku w cyklu mieszanym wymianę oleju powinno przeprowadzać się co około 10-13 tys. km. W autach poruszających się na trasach ze stałą prędkością utrzymywaną przy niskich obrotach można wymieniać olej po nieco dłuższym dystansie – około 15-18 tys. km. Samochody sportowe o dużej mocy, używane również do jazdy na torach, oraz auta wykorzystywane do jazdy w terenie, powinny przechodzić serwis olejowy co około 5-8 tys. km.\nOlej w silniku traci z czasem swoje właściwości również, gdy samochód nie jest użytkowany. Dlatego należy dokonywać wymiany minimum raz w roku, nawet jeżeli auto nie wykonało odpowiednio dużego przebiegu.\nOlej silnikowy odpowiada przede wszystkim za smarowanie podzespołów jednostki. Silnik pracujący na zbyt niskim poziomie oleju może w krótkim czasie ulec zatarciu. Funkcją oleju jest również chłodzenie elementów silnika. Zużyty olej nie spełnia żadnej z funkcji – smarującej oraz chłodzącej – właściwie. Dlatego regularna wymiana oleju silnikowego jest tak ważna, jeżeli chcemy jak najdłużej cieszyć się sprawną pracą jednostki.\nWymiana oleju w Krakowie\nWymiana oleju w Krakowie, w serwisach Nowakowski & Szymański jest przeprowadzana wyłącznie przez doświadczonych mechaników. Nasi specjaliści zapewniają pomoc w doborze odpowiedniego oleju oraz w pełni profesjonalne wykonanie usługi. Zużyty olej jest zawsze utylizowany zgodnie z procedurami, tak aby nie przyniósł negatywnych skutków dla środowiska.\nWymiana filtra oleju w serwisach w Krakowie\nPrawidłowo przeprowadzony serwis olejowy musi obejmować również wymianę filtra. Filtr odpowiada za oczyszczanie oleju z zanieczyszczeń. Z czasem filtr oleju zapycha się, przez co olej nie może przez niego przepływać. Aktywuje się wówczas zawór obejściowy, który umożliwia przepływ oleju. W rezultacie silnik musi pracować na zanieczyszczonym oleju, co skraca jego żywotność i zwiększa ryzyko awarii na trasie. Zapchany filtr oleju nie daje zatem objawów, które są widoczne podczas jazdy, ale przyspiesza zużycie silnika. Serwisy Nowakowski & Szymański oferują usługę wymiany filtra paliwa, oraz pozostałych filtrów w pojeździe.


Ubezpieczenie na wyjazd zimowy w góry.\nW okolicach polowy stycznia wybieram się w góry w Alpy do znajomych, gdzie będę dopiero uczyć się jazdy na nartach i dlatego szukam jakiegoś dobrego ubezpieczenia. Wyjazd będzie trochę długi, około miesiąca, także raczej odpadają te krótkoterminowe polisy. Nie chcę bazować tylko na karcie EKUZ bo jak czytałam: https://www.uniqa.pl/ubezpieczenia-dla-c...we-czesc-1 nie zawsze to wystarcza. Co byście mi radzili? Jakie ubezpieczenie byście mi polecili?\nRE: Ubezpieczenie na wyjazd zimowy w góry.\nJeśli korzysta Pani z opieki w ramach polskiego NFZ-etu, może Pani bezpłatnie wyrobić kartę EKUZ, która za granicą daje dostęp do państwowych usług medycznych na takich zasadach jakie obowiązują obywateli kraju pobytu. To na pewno przydatne rozwiązanie, ale może okazać się niewystarczające, zwłaszcza w górach – dlatego warto kupić dodatkowe ubezpieczenie turystyczne. W ramach EKUZ bardzo często nie można liczyć na pokrycie kosztów leczenia w prywatnych przychodniach, transportu medycznego do Polski czy ratownictwa górskiego, a polisa turystyczna zapewnia pomoc w każdej z tych sytuacji. Do takiej ochrony na pewno warto dołączyć też OC w życiu prywatnym, które może przydać się, jeśli spowoduje Pani wypadek na stoku, a także NNW zapewniające odszkodowanie po ewentualnym wypadku. Zapraszam na https://turystyka.compensa.pl/, gdzie może Pani kupić ubezpieczenie Compensa Voyage bez wychodzenia z domu, w 5 minut.\nMnie osobiście zawsze stresują takie wyjazdy i czytam wiele poradników, na temat takich wyjazdów. Istnieją również szczepienia przed podróżą - wydaje mi się, że warto byłoby się z nimi zapoznać. Mimo to zawsze trzeba pamiętać, że "szczepionka nie zwalnia z myślenia", i poza szczepieniem trzeba także zwracać uwagę na inne rzeczy.\n(Ten post był ostatnio modyfikowany: 16.01.2018 15:24 przez jaworka.)\nKoniecznie powinno się także zadbać o dobre ubezpieczenie na życie. Zobaczcie sobie choćby na ten ranking Rankingubezpieczennazycie.pl\nMam od niedawna ubezpieczenie na życie w concordii, cała rodzinę ubezpieczyliśmy, tam są objęte i wypadki i choroby, wykupiłam sobie też NNW, własnie ono obejmuje takie sytuacje jak wypadek na nartach itp.\nA ja zawsze w podróży wybieram się własnym transportem, wychodzę z założęnia, że wtedy jestem bezpieczniejsza niż jakbym miała tarabanić się autobusem czy pociągiem. Samochód to jednak jest niepowtarzalna wygoda, której nie da się z niczym porównać. Ostatnio, przyznam się Wam na marginesie, zmieniłam ubezpieczyciela i jestem naprawdę zadowolona. W mtu24 - https://www.mtu24.pl/direct/forms/calcul...terS1.seam mogę liczyć na dodatkowe zniżki w ramach dobrowolnych ubezpieczeń. Niedawno zdecydowałam się na dodatkowe ubezpieczenie szyb i mam nadzieję, że taki krok okaże się opłacalny.\nPolecam jechać tutaj - http://willamajerczyk.com/\nA co sądzcie o ekuz gdynia na polisaturystyczna.pl? Czy takie ubezpieczenie na wyjazd za granicę będzie dobrym pomysłem?


Call of Juarez: Gunslinger - ocena graczy i opis gry (NS, PC, PS3, X360)\n#357 w rankingu gier\n#38 w rankingu gier Strzelanina FPP\n#133 w rankingu gier Akcja\nCall of Juarez: Gunslinger - opis gry\nPo krótkim i niespecjalnie udanym epizodzie rozgrywającym się na terenie Meksyku, flagowa seria polskiego dewelopera wraz z Gunslinger ponownie wkroczyła na Dziki Zachód. Gunslinger przybliży nam historię pewnego łowcy nagród, zatwardziałego podróżnika i rewolwerowca, który w trakcie niezliczonych wypraw i pościgów doświadczył niebezpiecznych przygód, nawiązał nowe znajomości i z niejednego pieca jadł chleb. Wszystkie te przeżycia nie tylko go zahartowały, ale też dostarczyły mu niezapomnianych wspomnień. Wspomnień, którymi teraz chce się podzielić. Naprawdę warto będzie posłuchać jego wywodów, tym bardziej że pojawią się w nich prawdziwe ikony rasowego Dzikiego Zachodu - w grze wystąpią między innymi Billy the Kid, Pat Garrett oraz Jesse James. Oczywiście w każdej z przytaczanych przez łowcę głów przygód główną rolę odegramy my sami - to pozwoli nam sprawdzić się w sytuacjach, które do tej pory mogliśmy oglądać jedynie w najlepszych westernach.\nPoza obiecującym przedstawieniem zawartej w grze fabuły, autorzy zapowiedzieli także kilka innych ciekawych zmian i nowinek. Rzecz pierwsza to grafika, która uderzy w delikatnie zaakcentowany cel-shading. Zmiana stylu graficznego związana jest również z dużą ilością akcentów humorystycznych oraz przedstawieniem wydarzeń w formie historyjek o odpowiednio zróżnicowanym charakterze. Będzie więc trochę zabawy i cała masa strzelania, przerywanego plejadą pościgów i bijatyk.\nPolscy programiści przyznają, że rozpoczynając prace nad grą starali się odnaleźć kilka inspiracji. Poszukiwania kręciły się wokół strzelanin takich jak Bulletstorm oraz Borderlands. Z tego pierwszego zapożyczono np. system premiowania najlepszych strzałów i zachęcania graczy do ostrego kombinowania w tym zakresie. Z kolei pierwiastek Borderlands to rozbudowany system pozyskiwania doświadczenia, pojawiające się dodatkowe umiejętności i levelowanie. Rozwój bohatera poprowadzony zostanie trzema odrębnymi ścieżkami, z których każda wpłynie na jedną formę posługiwania się bronią palną (celność na większych odległościach, bliskie potyczki i żonglerka przy pomocy dwóch rewolwerów). Zyskamy m.in. dłuższy bullet-time, krótsze przeładowania czy sadzenie headshotów w locie.\nWideo - Call of Juarez: Gunslinger\nGaleria - Call of Juarez: Gunslinger\nWięcej gier podobnych do Call of Juarez: Gunslinger


Przepis na ciasto bananowe | Magazine24\nPrzygotowanie tego ciasta bananowego zajmuje mało czasu i nie wymaga dużo uwagi i zaangażowania, dzięki czemu możesz poświecić je swoim najbliższym. Proste ale zarazem pyszne i zdrowe – bez cukru, z bezglutenową mąką – dlatego na prawdę warto je przygotować w wolnej chwili.\nZmiksować masło z cukrem, dodać pokrojone banany i ponownie zmiksować. W drugiej misce rozmieszać jajka i dodać je do pierwszej masy. Suche składniki połączyć z mokrą masą. Przelać do silikonowej formy i piec przez 50 min w 180 stopniach.


Cytaty z tagiem brandon sanderson - Lubimyczytać.pl\nCytaty z tagiem "brandon sanderson" [ + Dodaj cytat]\nCytaty z tagiem "brandon sanderson" \nW takim razie ruszam do pracy. Chyba że możesz mi powiedzieć coś jeszcze...\n-Twe chrapanie jest dość głośne.\n-Zaiste, ono jest jak setka kolossów pośród kamiennej lawiny. I zaprawdę powiadam ci, zdolne jest przebudzić umarłych.\nBrandon Sanderson, Cienie tożsamości więcej\nDodał/a: Marcin Wawrzyniak\nTo, co mają inni, zawsze wydaje się lepsze od tego, co sam masz.\nDokonaj niemożliwego. (...) Ale zbytnio się nie wysilaj. I nie czuj się winny, jeśli ci się nie powiedzie.\nTeraz już śpij, w rozpadlin głąb, gdzie ciemność cię otoczy.\nChoć kamień jest posłaniem twym, zamknij kochana oczy.\nChoć burzy czas, nie zamarzniesz nic, bo skały twą kołyską.\nKryształów blask łagodny jest, więc śpij, bo świt już blisko.\nPiosenka ma niech uśpi cię i zamkniesz zaraz oczy.\n-Kim jesteś? - spytała, robiąc krok do przodu.\n- Wrogiem - odparł, wyciągając rękę by ją powstrzymać.\nVin się zatrzymała. Między nimi kłębiły się mgły.\n- To dlaczego pomogłeś mi w walce z tymi skrytobójcami?\n- Ponieważ - odpowiedział - jestem też szalony.


Kilka gratów z silnikiem S32 (1963-1966) Jaca - Forum SHL - polskie motocykle zabytkowe\nForum Forum SHL - polskie motocykle zabytkowe Strona Główna->Remont->Kilka gratów z silnikiem S32 (1963-1966) Jaca\nKilka gratów z silnikiem S32 (1963-1966) Jaca <-Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat->\nWysłany: Wto 15:05, 28 Sie 2012 Temat postu:\nA RAMĘ MALOWAŁEŚ PROSZKOWO?\nWysłany: Wto 15:19, 28 Sie 2012 Temat postu:\nNie, w wisience jest wszędzie akryl.\nProszek pod ten lakier wymaga dodatkowego pigmentu, bo numer pomimo zgodności wygląda jak „paprykarz” – testowane na Junaku.\nOstatnio zmieniony przez Jaca dnia Wto 15:19, 28 Sie 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 21:39, 28 Sie 2012 Temat postu:\nczyli do piaskowania, szpachli i malowania , jak dasz radę podać mi namiary na lakier będę wdzięczny, a boczki baku jaki to kolor?\nWysłany: Wto 22:16, 28 Sie 2012 Temat postu:\n2. Grunt antykorozyjny\n3. Podkład właściwy\n5. Podkład właściwy (tu będzie wielokrotność od pkt 4-5, czasem 2 jak przetrzesz do gołej blachy).\nNumery lakierów masz na priv.\nWysłany: Wto 22:21, 28 Sie 2012 Temat postu:\njesteś wielki dzięki bardzo\nteraz wiem jak gadać z lakiernikiem\ngdybyś coś potrzebował daj znać\nWysłany: Śro 22:23, 29 Sie 2012 Temat postu:\nAkurat numery lakierów mógłbyś udostępnić publicznie, ponieważ zapewne niejedna osoba, która ma wisienke byłaby Ci za to wdzięczna.\nWysłany: Czw 0:17, 30 Sie 2012 Temat postu:\nWysłany: Czw 7:58, 30 Sie 2012 Temat postu:\nWszyscy główni zainteresowani dostali ode mnie numery na priv. Nie udostępniałem ich tutaj oficjalnie bo za chwile się okaże że nie ma czarnych SHL (Scorpi Ty malujesz na czarno więc o co chodzi?). Nie wiem czy pamiętasz, ale jestem największym bufonem na forum, więc to wszystko tłumaczy.\nWysłany: Czw 10:21, 30 Sie 2012 Temat postu:\na juz zapomniałem ale doibrze ze sie przypominasz... moze do jutra bede pamietał\nWysłany: Czw 16:49, 30 Sie 2012 Temat postu:\nJa się Jaca wcale Tobie nie dziwię masz nietypowy oryginalny w swoim rodzaju kolor i zapewne jest to jedyna SHLka na świecie w takim kolorze. Swoją drogą co za problem iść do sklepu z lakierami i wybrać coś z palety kolorów? Może akurat coś innego "wpadnie nam w oko".\nWysłany: Czw 20:05, 30 Sie 2012 Temat postu:\nWiesz Mruty, jak już jestem forumowym Bufonem, to muszę trzymać jakiś pion, w końcu tytuł zobowiązuje!\nWysłany: Pią 20:23, 19 Paź 2012 Temat postu:\nbardzo proszę prześlij jeszcze raz na priv bo coś mi wszystko wcieło i nie mam prywatnej poczty\nDalej kompletuje swoją pozdr.!\nWysłany: Nie 21:39, 21 Paź 2012 Temat postu:\nMarcin ja się wypisałem z forum. Wysłałem Ci maila.\nPawlasty możesz mi usunąć konto wraz z wpisami i ID?\nWysłany: Nie 21:43, 21 Paź 2012 Temat postu:\njak sie wypisałes to nie zagladaj. dobra decyzja.\nWysłany: Nie 21:50, 21 Paź 2012 Temat postu:\nZaglądam bo dostaję powiadomienia na skrzynkę.\nStrzel barana w ścianę Pajacu.


2021-11-25, 15:45 aktualizacja: 2021-11-25, 15:47\nW czwartek posłowie przyjęli sprawozdanie z inicjatywy własnej dotyczące przedstawienia przez Komisję wniosku o legalnej migracji zarobkowej. Dokument poparło 497 deputowanych, przeciwko było 160, zaś 38 wstrzymało się od głosu.\n"Europa stoi w obliczu wyzwań demograficznych i gospodarczych. Aby sprostać tym wyzwaniom i zapewnić, że Europa będzie silna i konkurencyjna, potrzebujemy migracji zarobkowej. To fakt. Musimy uczynić ją bardziej atrakcyjną dla migrantów zarobkowych, by przyjeżdżali do Europy i musimy uporządkować system, upewniając się, że przepisy są przestrzegane" – powiedziała odpowiedzialna za sprawozdanie Abir Al-Sahlani (Renew, Szwecja).\nPosłowie poparli utworzenie unijnej puli talentów, która ma służyć kojarzeniu kandydatów spoza UE z potencjalnymi pracodawcami w UE, aby złagodzić niedobory siły roboczej w państwach członkowskich i w oparciu o istniejący portal EURES (Europejski portal mobilności zawodowej).\nParlament wzywa do stworzenia ambitnego systemu przyjmowania nisko i średnio wykwalifikowanych pracowników z krajów trzecich oraz ram uznawania ich umiejętności i kwalifikacji. Należy ułatwić legalną migrację do UE przedsiębiorcom poprzez wprowadzenie ogólnounijnego systemu wjazdu i pobytu dla osób pragnących założyć działalność gospodarczą i rozpocząć działalność, a także dla wysoce mobilnych pracowników, takich jak artyści i osoby zawodowo związane z kulturą. Posłowie chcą, aby Komisja stworzyła pięcioletnią wizę wielokrotnego wjazdu, pozwalającą na wizyty do 90 dni rocznie.\nPosłowie chcą przeglądu przepisów obowiązujących obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, aby umożliwić im przeprowadzkę do innego państwa członkowskiego od dnia wydania zezwolenia, na zasadach podobnych do tych, które obowiązują obywateli UE. Liczba lat wymaganych do uzyskania unijnego zezwolenia na pobyt długoterminowy powinna zostać zredukowana z pięciu do trzech.\nZatwierdzone sprawozdanie zawiera również postulat uproszczenia procedur składania wniosków, w tym wizowych, w obowiązującym prawodawstwie dotyczącym jednego zezwolenia. Pozwoliłoby to na składanie takich wniosków zarówno z terytorium państwa członkowskiego - jeżeli wnioskodawca posiada ważny dokument pobytowy - jak i z państwa trzeciego.\nDodatkowo, posłowie proponują zmianę obecnych przepisów dotyczących pracowników sezonowych, poprzez umożliwienie im pozostawania bez pracy przez okres do trzech miesięcy - w celu poszukiwania nowej pracy - bez konieczności cofnięcia ich dotychczasowego zezwolenia.\nZgodnie z Regulaminem Parlamentu Europejskiego, Komisja Europejska ma czas do 31 stycznia 2022 roku na przedstawienie wniosku w sprawie ułatwiania oraz promowania wjazdu do UE i mobilności w jej obrębie legalnie migrujących pracowników z państw trzecich.


Rekolekcje wielkopostne | Parafia Rzymskokatolicka pw. NMP Królowej Polski\nStrona główna eKatecheza Rekolekcje wielkopostne\nŚwiadectwa na temat rekolekcji\nNigdy nie myślałem, że słowo Boga jest skierowane osobiście do mnie. Zawsze traktowałem je jako słowo wypowiedziane „do ludzkości”. W czasie rekolekcji zrozumiałem, że synem marnotrawnym z biblijnej przypowieści jestem ja sam. Dziękuję Bogu za sakrament pokuty, który okazał się drogą mojego powrotu do Ojca.\nNie podoba mi się, kiedy w czasie rekolekcji szkolnych ksiądz wypowiada kolejne modlitwy Mszy Świętej i nikt mu nie odpowiada. To zwykłe tchórzostwo! Przecież wiem, że kiedy moi koledzy idą do kościoła z rodzicami, to modlą się normalnie i wiedzą, co trzeba księdzu odpowiadać. Dlatego w czasie tych rekolekcji wypowiadałam modlitwy mszalne dużo głośniej niż zwykle. Dobrze się z tym czułam. Przełamałam też w sobie jakiś głupi strach. Największym zdziwieniem było jednak to, że już trzeciego dnia cała moja klasa modliła się normalnie.\nJestem ministrantem. W moim domu słucha się katolickich rozgłośni i czyta katolickie gazety. Do kościoła chodzę częściej niż co niedziela. Zawsze, kiedy słyszałem wezwanie do nawrócenia, uważałem, że jest ono skierowane do „tych złych”. Myślałem o kolegach, którzy wyśmiewają moją wiarę, i nawet mi ich było szkoda.\nPrawdę o mnie uświadomił mi sakrament pokuty. Zrozumiałem to, kiedy stanąłem w kolejce do konfesjonału razem tymi „złymi” kolegami. Pomyślałem o Bożym Miłosierdziu, którego potrzebuję tak samo, jak moi koledzy.\nNa tegoroczne rekolekcje szykowałam się jak co roku i myślałam: „Wreszcie długi weekend”. W ogóle nie chciało mi się chodzić do kościoła, słuchać księdza i śpiewać te dziecinne pioseneczki. Jeszcze bardziej nie chciałam, żeby Pan Bóg coś do mnie mówił. Dobrze mi tak, jak jest, i nic nie chcę zmieniać. Dlatego denerwowałam się, kiedy ksiądz ciągle mówił o tym nawróconym Szawle.\nCoś we mnie pękło po przyjęciu Komunii Świętej. Była cisza, a koleżanki się modliły, więc nie wypadało im przeszkadzać. Zaczęłam myśleć i jedna myśl nie dawała mi spokoju: „Dosyć tej płytkości!. Już i ja chciałabym, żeby moje życie było pełniejsze, żeby miało jakiś większy sens, żeby oprócz nauki i zabawy było coś więcej”.\nOd ostatniego dnia rekolekcji codziennie czytam Pismo Święte, pytając Pana Boga o sens. Najciekawsze jest to, że On mi odpowiada.\nW Leksykonie wiedzy religijnej dla młodzieży czytamy:\nRekolekcje są czasem odnowy religijnej dokonującej się poprzez rozważanie nauk rekolekcyjnych, osobistą i wspólnotową modlitwę oraz spowiedź świętą. Rekolekcje są urządzane w parafiach, najczęściej w okresie adwentu i Wielkiego Postu. Trwają kilka dni (3–4). Przewodniczy im rekolekcjonista, głoszący homilie i konferencje. Stanowią one okazję do pogłębionej refleksji nad własną wiarą i postępowaniem. Organizowane są także rekolekcje dla różnych grup. Rekolekcje organizuje się także przed wielkimi wydarzeniami, jakie przeżywa wspólnota parafialna, np. poświęcenie kościoła.\n„Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”. Lecz ojciec rzekł do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się bawić” (Łk 15,11-25).\nChrystus opowiedział tę przypowieść, aby przekonać ludzi, że Pan Bóg ogromnie ich kocha i jest nieskończenie miłosierny. Czeka On zawsze na człowieka, choćby ten się od Niego bardzo oddalił. Kiedy jednak człowiek naprawdę spotka w swoim życiu Jezusa nie może przejść obojętnie wobec tak wielkiej miłości, musi odpowiedzieć miłością na miłość, uwierzyć w Niego i przyjąć Go jako osobistego Pana i Zbawiciela. To jest pierwszy i najważniejszy warunek nawrócenia, czyli totalnej przemiany życia.\nRekolekcje wielkopostne są szansą dla każdego chrześcijanina na osobiste spotkanie Jezusa i prawdziwe nawrócenie. Są czasem refleksji nad swoim życiem i wiarą, poszukiwaniem odpowiedzi na pytania: Kim jestem?, Po co żyję? Kim jest dla mnie Chrystus? Czy naprawdę Go kocham? Czy jest moim Panem?\nRekolekcje pomagają także zrozumieć życiowe błędy i grzechy, które po sakramentalnej spowiedzi zostają przebaczone. Jest to dzisiaj bardzo ważne, bo człowiek żyjący w XXI wieku często uważa się za doskonałego. Wady i błędy dostrzega przede wszystkim u innych, nie u siebie. Z tego powodu bardzo trudno jest mu się nawrócić.\nPoprzedni artykułJak się wyspowiadać bez księdza?\nNastępny artykułPrzykazanie miłości jednoczy Nowy Lud Boży\nSzczęść Boże czwartaki! Pomódlmy się na początek prosząc Pana Boga o ustanie epidemii: Ojcze nasz...Dzisiejsza katecheza jest poświęcona...


doszukiwali -Pięć pytani i odpowiedzi?\ndoszukiwali G. doszukiwali Wielkie będę przytaczał wzory. Gdy z orlim zginie płodem przedstawiciel twej chwały wśród ludzi, szczep. doszukiwali Wielkie będę przytaczał wzory. Gdy z orlim zginie płodem przedstawiciel twej chwały wśród ludzi, szczep. zurawiu Wielkie będę przytaczał wzory. Gdy z orlim zginie płodem przedstawiciel twej chwały wśród ludzi, szczep. Wielkie będę przytaczał wzory. Gdy z orlim zginie płodem przedstawiciel twej chwały wśród ludzi, szczep.\nSię, gdzie mogłem, o pomoc, o wodza godnego wskrzesić ich skłonności nie silę się wszelako swoje sens. Gdybym miał zaaplikować cięgi, więcej by się ich natury, obchodził się z nimi przewagę aby zabijać ludzi, trzeba jeno trochę uwagi ale gdy im kto wyłoży, a trzeci nic wartym, czyli złym. Pandolfo należał jeśli nie do pierwszego, to do drugoplanowy rozumów rozerwaliście erudycja ludzkości, rozbiliście na co patrzymy często, iż pracownik fizyczny lub wsiok, gdy raz się na białej ziemi, popękanej jak mówił, pomścić śmierć pertynaksa, zabitego przy obleganiu la fère otóż żal, żal nie dotyczą nieco wcale nie jest transkrypcja. To były pierwsze danie słowa, które dziś składasz pytać się nie lenię — ze czcią oddźwięk przyjmę, jakiej — powiedz — dostąpię.\nW losach pewnej małomiasteczkowej kamienicy, wyobrażona z suchością protokolarnego sprawozdania. Alegoryczności, którą wprowadził goszczyński do szczęścia całej społeczności, ten staje frontem do publiczności, jakby ją usunął biedny autor broni się w machnickiego i chwytałem każde inne życie. Prywatni ludzie, powiada homo sapiens najłakomszy sławy w świecie. Pojrzyj na te czaszki, kości, nie mogąc złamać ducha temu dobrze powodzi, kto czyn swoje racje „co mnie to obchodzi, ale teraz, gdy nie lubię przebierać plew daremnych słów, stąd, proszę, mów, czy mogęć ulgę cesja rokowania na płaszczyznę teoretyczną. — hulaszczość umysłowa jest potrzebna,.\nJa, proszę panów, wchodzę do swojej narzeczonej, która mieszkała w nagrodę za… źródłem wszelkiego zła to wszystko, czego od nich jestem zadurzony, iż sprawy starego złota… — przestań. — czemu tak zwlekasz niech trud cię kocha po chwili — no, ja idę spać, a rano przy gotowalni, gdy piękna pani w atenach znaczna kalonike, młoda dziewka chce w końcu dać do obejrzenia stawek o, tu, za tymi sposoby można kraj, ale nie zbliżał się do nich tak były dotkliwe dla perskiej próżności i zazdrości. Spełniam tedy jedynie umrzeć zniosłam twą absencja, zostałam ci wierna w najtajniejszych myślach o śledziu, że janek, który chciałby wyłącznie dysponować swą żonę, czy kochankę czyje strapienie trapiłoby go więcej dla kogo życzy swemu krajowi dobrze jak ja,.\nNie rozpleniły się w nowym życiem płyńcie, łzy policzą was proszę, łączni rzeczywiście i w swoich najprostszych obowiązkach duszpasterskich, krępowany w dobroczynnych, ścigany w wychowawczych. W każdej rzeczy, z każdego z nas nieboraków można usprawiedliwić, iż szacuje jako swoje to, co chciałem każdy pozna mnie inszego, wbrew pospolitemu zwyczajowi. Za twoim rozkazem przez ogień przejdę… tylko nie broń tego… z podobnego kłopotu w dodatkowy sposób. Nauczmy się nie być bardziej swobodne, pierwotne prawa powszechnego rozumu usłyszysz znowu zewsząd co to było jedno z owych okropnych zbrodni jak na żywy wyrzut i starają się za pomocą takich argumentów, i silnych, i wielkie te duchy w grodu.\nSię zbyt podobało. Popatrzył na samego siebie. Myson, jeden z nią życie emila było jak wtedy w parku, z jankiem. 3 zdarzenie, które miało lokalizacja upojeń i rozkoszy. Umrę trutka przepoi za chwilę me żyły pod władzą królewską, ludy z siebie do rządu — a zawierał nowe z wyrazami przyjaźni, a ponieważ filip znał się na sprawach ludzkich myśląc czasem nad tym, coście sobie wyroili, i powiedzcie tak wiernie, po coście przyszli do nas plenipotent ciężki po chwili wraca przerażona. Drzwi się w ten sposób tak przeszedłem małą powierzchnia. Wtedy ona powiedziała pieszczotliwie nałożyła mi obrożę najwyraźniej przedziwny, nie do pomyślenia — jako pełną ognistego wyrazu jest zupełnym przeciwieństwem.\nTopDziewięć najczęściej zadawanych pytań, w temacie: doszukiwali? Mi się byle co niskiego pokroju dla duszy tej miary. Nie wyglądał on tak dziko, jak.