FijoRR PUBLISHING » Instrukcja dla przyszłych milionerów\nInstrukcja dla przyszłych milionerów\nLudzie zazdroszczą bogatym, a mimo to mało kto zadaje sobie pytanie, dlaczego jedni mają pieniądze, a drudzy nie. Oto recepta, jak zostać bogatym:\nWiększość niepochlebnych opinii na temat ludzi bogatych, bo nie ukrywajmy, ale ludzie ci, choć są obiektem zazdrości, to przecież nie cieszą się szczególną sympatią, bierze się z niewiedzy.\nPrzeciętny Kowalski, Smith czy Schmidt są zdania, że ludzie bogaci osiągnęli swój majątek dzięki dobremu urodzeniu, spadkowi, układom politycznym, wygranej w lotka czy innej formie szczęścia, najczęściej jednak w rezultacie nieludzkiej bezwzględności lub oszustwa, a już na pewno nie z pracy. I tu muszę was, drodzy Czytelnicy, pocieszyć/zmartwić. Zdaniem dwóch socjologów, Thomasa Stanleya i Williama D. Danco, autorów wybitnej książki na temat pochodzenia ludzkiego bogactwa, Sekretów amerykańskich milionerów, w grupie ludzi najbogatszych ponad 82 procent dorobiło się na własnej pracy i to od zera; reszta, a więc tylko 18 procent milionerów, to dziedzice wielkich fortun, szczęściarze w totolotka, politycy i oszuści. Najskromniejszą liczbowo grupę milionerów stanowią dwie ostatnie kategorie. Jest ich mniej niż wynosi błąd statystyczny pomiaru. Należą do nich nieliczni już dziś dyktatorzy, którzy wzbogacili się z pieniędzy publicznych, i jeśli nawet są milionerami, nie są nimi długo; giną w zamachach, albo tracą swoje pieniądze z powodu głupich decyzji.\nZ codziennego doświadczenia wiemy, że większość polityków po odcięciu ich od naszych podatków i władzy bardzo słabo daje sobie radę. Że wymienię tylko Andrzeja Leppera, Aleksandrę Jakubowską, Jana i Nel Rokitów, Sławomira Petelickiego etc. W grupie oszustów i kryminalistów milionerów prawie nie ma. Nawet pośród meksykańskich przemytników i handlarzy narkotyków, grupy przestępczej osiągającej największe dochody na świecie, tylko garstka narcotraficantes posiada majątek; 99,9 procent to ludzie biedniejsi niż średnia krajowa.\nO pochodzeniu bogactwa\nDlaczego jedni ludzie są bogaci, a drudzy nie mogą związać końca z końcem? Słowem, skąd się biorą milionerzy?\nCzęściowo odpowiedzieliśmy już na to pytanie: są to ludzie pracy, którzy doszli do majątku własnym wysiłkiem, pomysłowością, determinacją, wiedzą, doświadczeniem, ryzykując, a pewnie też dzięki szczęściu. Jak to zrobili? Na różne sposoby, chociaż wszystkie one miały jeden wspólny motyw: milionerzy zostali milionerami, gdyż służyli społeczeństwu lepiej niż służą inni ludzie.\nBogactwo każdego z nas pochodzi od innych ludzi. Zostało nam przez nich dobrowolnie przekazane. Z wyjątkiem rabunku, podstępu i układów politycznych, gros majątku zarobionego przez ludzi pochodzi z pracy wykonanej przez nich na rzecz bliźnich, których w tym kontekście praktyczniej będzie nazwać konsumentami lub klientami. To oni ufundowali milionerom nagrodę za ich wkład w życie ogółu. Zresztą w ten sposób zarabia każdy z nas. Z tą różnicą, że ten, kto wykonuje swoją pracę lepiej, dostaje wyższą nagrodę, a ten, który robi to gorzej, nagrodę ma niższą, albo nie ma jej w ogóle.\nTo, ile zarabiamy zależy wyłącznie od wartości, jaką wytwarzanym przez nas produktom czy usługom przypisuje rynek, czyli konsumenci. Im więcej jest warta dla innych ludzi nasza usługa czy produkt, tym więcej, i tym chętniej nam za nią płacą. Innymi słowy, każdy z nas wymienia się swoimi talentami, umiejętnościami, własną pracą, posiadanymi zasobami z tymi, którzy tych produktów/usług potrzebują i płacą nam za to pieniędzmi, które uzyskali w podobnej wymianie swych umiejętności czy posiadanych zasobów – z innymi.\nNeurochirurg lub kardiochirurg zarabiają dużo, bo dużo z siebie dają. Wymieniają przecież swoje umiejętności i czas na bezcenne zdrowie i życie swych pacjentów. Dyrektor prywatnej firmy transportowej wie nie tylko jak kierować personelem, żeby był bardziej wydajny niż pracownicy konkurencji, lecz ponadto umie znaleźć klientelę i ją przy sobie utrzymać. Dzięki temu firma działa, zarabia, jej pracownicy mają pracę, a więc i dochód. Wzięty, chętnie oglądany aktor czy reżyser, przyciągają do kin na swoje filmy miliony widzów wymieniających swoje pieniądze na rozkosz spędzenia kilku godzin w fabryce snów. Różnica między wpływami z biletów a kosztami produkcji filmu dzielona jest pomiędzy jego twórców.\nZ powyższego widać, że niechęć do ludzi bogatych jest kompletnie nieuzasadniona. Co więcej, powinniśmy im być wdzięczni za to, że chcą być bogaci. Dzięki tej ich chciwości inni mają zatrudnienie, samochody, zdrowie, mogą pójść do kina, przeczytać książkę, albo kupić miliony innych dóbr. Iluż wspaniałych ludzi utraciła ludzkość tylko dlatego, że nie interesowało ich zarabianie pieniędzy. Aby takich przypadków było jak najmniej, powinniśmy czym prędzej zwolnić najbogatszych z…podatków. Tak, nie pomyliłem się! Zamiast karać dobrze zarabiających podatkiem progresywnym, należy ich motywować (a zwolnienie z podatku jest taką motywacją) do tego, żeby jak najchętniej służyli innym.\nSkąd więc bierze się niechęć do bogatych?\nW Polsce, podobnie jak i w większości krajów świata, stereotyp milionera powstał w oparciu o filmy i książki amerykańskie. Dlatego dla nas milioner jest opasłym, bezdusznym chciwcem; krwiopijcą, o rozbieganych, chytrych oczach, z cygarem w ustach i banknotami dolarowymi w obu oczach. Trudno się dziwić Polakom, skoro taki właśnie stereotyp obowiązuje w USA, kraju, w którym każdego tygodnia przybywa ok. 200 milionerów (nie licząc następnej setki pochodzącej ze stu kilkudziesięciu loterii i toto-lotków) tygodniowo.\nUjął to zwięźle Rush Limbaugh, dziennikarz radiowy, król amerykańskich konserwatystów: „W kraju, który uchodzi za raj dla osób chcących się wzbogacić; w którym bogactwo jest świadectwem błogosławieństwa Bożego, o ludziach bogatych mówi się z pogardą”.\nJest to skutek przeszło pół wieku drążenia amerykańskich umysłów lewicowo nastawionymi mediami, różnej maści socliberałami i egalitarystami wyrównującymi ręcznie życiowe szansę. Jak widać, portret milionera odbiega od rzeczywistości. Nie jest to już pionier, promotor, ryzykujący swoje pieniądze, zdrowie, byt, czas, dla stworzenia dobra publicznego, w tym i miejsc pracy, lecz cyniczny wyzyskiwacz żyjący na koszt społeczny. Tworząc negatywnego (wręcz spiskowy) wizerunek ludzi sukcesu, lewica daje do zrozumienia społeczeństwu, że tylko cwaniakom, szujom i szubrawcom udaje się dojść do pieniędzy. Dla reszty sprawa jest przesądzona; kopiesz rowy, będziesz je całe życie kopać; jesteś mleczarzem, będziesz całe życie mleczarzem. Awans zagwarantowany jest dla „wybranych” łotrów.\nDuża część społeczeństwa w popularne na lewicy hasło, że „bogactwo jest niemoralne” chętnie wierzy. Łatwiej im w ten sposób usprawiedliwić swój brak inicjatywy, lenistwo, czy głupotę. W rezultacie ciężko pracujący biznesmeni, ludzie sukcesu zaczęli się swego sukcesu wstydzić, pozostawiając afiszowanie się bogactwem masie cwaniaków, urzędników i innych „działaczy społecznych”, którzy są prawdziwymi krwiopijcami społeczeństwa. To właśnie oni stali się synonimem bogactwa.\nA kim naprawdę są milionerzy? Czy to jacyś wybrańcu bogów, absolwenci Oxfordów i Harvardów, geniusze, a może nadludzie?\nOkazuje się, że osoby, które samodzielnie dochodzą do bogactwa, a takich, jak wiemy, jest większość, to ludzie zwykli – tacy, jak Wy, czy ja. Nie na darmo wspomniani już, Stanley i Danco, nazwali ich „milionerami z sąsiedztwa”. Prawdziwy (a nie stereotypowy) milioner amerykański zaczyna pracować w wieku…16 – 18 lat; wielu z nich chodzi do szkoły wieczorowej, czasem wręcz uczy się samemu, korespondencyjnie. To ludzie przeciętni, bardzo rzadko kończą prestiżowe uczelnie, a spora grupa nie kończy wyższych uczelni w ogóle. Mniej więcej połowa wykształciła się za własne (a nie rodziców) pieniądze, ucząc się i pracując.\nStatystyczny milioner wcześnie się żeni i jest swej wybrance wierny do grobowej deski. I znowu, wbrew stereotypowi przedstawianemu na łamach kolorowych magazynów, procent rozwodów czy innych konfliktów rodzinnych jest w przypadku milionerów znacznie niższy niż u „normalnych” ludzi. Gros milionerów to ludzie żyjący w przykładnym stadle rodzinnym, posiadający dzieci i wnuki. Wbrew potocznej opinii, że bogacze poza interesami i pieniędzmi świata nie widzą, milionerzy są ludźmi znacznie szczęśliwszymi niż ich biedniejsi współbliźni. Są spełnieni, realizują się, są odpowiedzialni, pracowici i samowystarczalni, a przy tym wolni. Z reguły też myślą w kategoriach wartości tradycyjnych: Bóg, rodzina, ojczyzna.\nTo ludzie uczciwi, rzetelni, rzadko kiedy wchodzący w konflikt z prawem, chyba że z winy nieprecyzyjnego, niestabilnego, jak właśnie w Polsce, prawa podatkowego czy nadmiernych regulacji państwowych. Przestępczość kryminalna w środowiskach milionerów, to rzadkość. A przy tym są to ludzie skromni, ciężko pracujący (nierzadko po 100 godzin tygodniowo), oszczędni, nie afiszujący się swoją zamożnością. Pomagają innym, choć z tym akurat jest wciąż w Polsce słabo. Na pewno jednak są hojniejsi niż reszta narodu.\nMilioner to człowiek myślący niezależnie, pragnący się w szybkim czasie usamodzielnić, z reguły pracuje we własnej firmie. Wcześnie kupuje dom, i to nie jakąś rezydencję w drogiej, renomowanej dzielnicy, lecz coś w miarę skromnego, w miejscu, któremu wróży pomyślność.\nWiększość z nas kojarzy ogromne fortuny z polami naftowymi, armatorami, handlarzami bronią, giełdą czy kopalniami złota. Tymczasem milioner, zarówno w Polsce, jak i w Stanach Zjednoczonych, to częściej właściciel firmy zajmującej się wypożyczaniem przenośnych „kibelków”, naprawą silników do łodzi motorowych, skupem złomu lub rolnictwem, niż adwokat, makler giełdowy, czy wzięty lekarz. Paradoksalnie, ci stereotypowi milionerzy, właśnie: finansista, lekarz, adwokat, aktor filmowy stanowią pośród najbogatszych ludzi mniejszość.\nI w tym miejscu dochodzimy do najbardziej szokującej prawdy, mianowicie, że duże zarobki nie przekładają się wcale na duży majątek.\nNiby każdy z nas wie, kto to jest milioner, ale jak się zapytać przeciętnego Kowalskiego, co pod tym terminem rozumie okaże się, że ma problem. Dla naszych potrzeb zdefiniujemy milionera jako osobę posiadającą majątek wartości co najmniej miliona złotych, dolarów czy euro. Mimo różnic kursowych, siła nabywcza i moc sprawcza w każdej z tych grup jest podobna. A więc Milioner to nie ktoś, kto zarabia milion rocznie, lecz kto taką kwotę posiada. Okazuje się bowiem, że zarobki i majątek to dwie bardzo różne sprawy.\nNie dysponuję informacjami na temat Polski, ale intuicyjnie uważam, że nie różnią się one zbytnio od danych ze Stanów Zjednoczonych, a tam, pośród ludzi zarabiających 1 milion rocznie, milionerów jest zaledwie 12 procent. Tylko co ósmy człowiek zarabiający milion dolarów rocznie jest milionerem. Czyli, siedmiu na ośmiu zarabiających milion nie posiada majątku wartego milion! Co więcej, średni dochód statystycznego milionera amerykańskiego to zaledwie…131 tys. dol. rocznie. Nawet w warunkach polskich nie jest to (400 tys. zł. rocznie, ok. 36 tys. zł miesięcznie) kwota powalająca. W USA to całkiem średnio.\nOkazuje się bowiem, że do statusu milionera nie tyle liczą się dochody, co gospodarność i sposób zarządzania pieniędzmi. Jeszcze raz potwierdza się stara fenicka zasada, że „łatwiej okiełzać pragnienie, niż znaleźć środki na jego zaspokojenie”. Przeciętny milioner, bez względu na kraj pochodzenia, żyje poniżej poziomu, na jaki pozwalają mu jego dochody, czy tym bardziej zasoby majątkowe.\nPiotr, lat 53. W PRL był inżynierem w fabryce tworzyw sztucznych. Dziś ma pod Warszawą warsztat naprawy samochodów luksusowych, przynoszący mu ok. 30 – 35 tysięcy złotych dochodu miesięcznie. Ponieważ Piotr dorabia sobie handlem używanymi samochodami, jego majątek wolny od zobowiązań wynosi, co najmniej, 10 milionów złotych. Stać go praktycznie na wszystko, ale na garnitur wydaje nie więcej niż 1200 zł., na buty 150 zł, zegarek ma za 250 zł, a jeśli pije wino, to takie za 20-50 zł. On wie, że nadmierna konsumpcja jest pierwszym krokiem do bankructwa, dlatego na konsumpcję całej swojej pięcioosobowej rodziny nie wydaje więcej niż 5 proc. swojej fortuny. Zresztą takie szaleństwo przydarzyło mu się jak dotąd raz, kiedy ukochanej córce urządził wesele na Hawajach, pokrywając koszty podróży i 10. dniowego pobytu kilkunastu członkom rodziny i przyjaciołom.\nZwykle nie wydaje miesięcznie więcej niż 20 tysięcy, z czego prawie połowę inwestuje w ziemię, w nowe pomysły, rzadziej w papiery wartościowe. Gdyby chciał, mógłby nie pracować przez następne 15 – 20 lat, a może nawet do końca życia, ale on nie wyobraża sobie życia bez pracy.\nAndrzej, lat 48, wykształcenie średnie, zawodowe. Jest wysokiej klasy stolarzem meblowym w Radomsku.\n– Stać mnie na lexusa, a nawet – mówi ściszając głos – na rolce royce’a, czy bentleya. Głupi jednak nie jestem…” Jeździ więc amerykańskim vanem rocznik 2000. Ma żonę i trójkę dzieci w szkole średniej. Jego sześcioosobowa firma przynosi mu miesięcznie od 30 – 50 tysięcy złotych. Ponieważ jednak od lat lokuje nadwyżki w ziemię, zgromadził imponujący majątek: 250 ha, co po 40 tysięcy złotych za hektar daje blisko 10 milionów zł.\nZarówno Piotr, Andrzej, ja, a także kilkunastu innych moich znajomych milionerów nie kupiliśmy nigdy (sic!) fabrycznie nowego samochodu. Kupujemy samochody dobrych marek, ale używane. Żaden z nas nie posiada garnituru od Armaniego, rolexa, longines’a, czy pióra montblanc. Takie rekwizyty kupują analitycy i menadżerowie z zagranicznych korporacji, pracownicy show biznesu, znani adwokaci, a więc klientela zarówno Piotra, jak i Andrzeja, dla której wydanie na mahoniową bibliotekę, czy fabrycznie nowego porsche’a rocznik 2014 pół miliona złotych nie stanowi problemu. Kupują, ma się rozumieć, na kredyt, przy takich dochodach ich wiarygodność kredytowa jest nieskazitelna. Stąd wśród nich trudno znaleźć milionerów.\nStatystyczny milioner z sąsiedztwa mieszka w Kabatach w Warszawie, na Czerwonym Prądniku w Krakowie, czy Dąbrówce w Katowicach. Nie posiada jednak rezydencji o powierzchni 800 metrów kwadratowych, z krytym basenem, czy piwniczką na egzotyczne wina, jemu wystarczy dom wybudowany według gotowego projektu z Muratora, bądź wygodne mieszkanie w położonym na uboczu bloku. Rower kupują w markecie, jachtów nie mają, jeżdżą na wakacje „last minute” i to późną jesienią. Nie żałują za to na szkoły dla swoich dzieci, bo wiedzą, że wychowane we względnym dostatku i bezpieczeństwie nie będą równie przedsiębiorcze i gospodarne, co ich rodzice. Nb. ci ostatni nie chcą, żeby ich dzieci „męczyły się we własnym biznesie”, więc niech chociaż dobry zawód mają.\nPod względem geografii występowania milionerów nie ma jakichś szczególnie uprzywilejowanych miejsc. Milionerzy są wszędzie: od Białej Podlaskiej po Gorzów, od Zakopanego po Rabkę. Tempo przyrostu milionerstwa na prowincji jest ostatnio wyższe niż w Warszawie czy Krakowie, gdzie dominują wysoko opłacani pracownicy najemni, a więc zdecydowanie nie milionerzy.\nNie ma zajęcia, pracy, działalności, która porządnie i rzetelnie prowadzona nie doprowadziłaby do milionów, pod warunkiem, że działa się w sektorze prywatnym. Hasło: I ty możesz zostać milionerem jest aktualne, tak w Polsce, jak i w Stanach Zjednoczonych. W Polsce nawet bardziej. Jesteśmy gospodarniejsi i mniej zadłużeni niż reszta świata. Stąd szacuje się, że także więcej jest u nas milionerów procentowo – w USA jest ich zaledwie 3,5 procent, w Polsce od 8-10 procent. Amerykanie wciąż zarabiają więcej, ale przecież nie od zarobku majątek rośnie.\nJednakże taki stan rzeczy rządzących elit nie cieszy.\nO ile warstwy biedne z wyboru, a więc nieudacznicy, lenie, ludzie bez wykształcenia i zawodu, albo z problemami mogą liczyć ze strony polityków na nieustanny podziw, pomoc, i werbalną troską, o tyle milionerów wciąż przedstawia się jako rozpasanych krezusów szastających pieniędzmi na lewo i prawo, kupujących coraz większe i droższe zamki, coraz większe jachty, żyjących na bakier z prawem oszustów i cwaniaków, co gorsza, wydzielających nadmierne ilości dwutlenku węgla.\nPopulistycznej elicie nie mieści się w głowie, że można wzbogacić się legalnie. No, bo i jak, skoro ludzie ci w przeważającej liczbie działają w sektorze państwowym, głównie na uczelniach, w wyższych urzędach i agencjach specjalnych, czy pseudo fundacjach finansowanych przez podatnika. Znakomita większość tych, którzy wyznaczają dziś tzw. standardy moralne i kanony wiedzy obywatelskiej, na czele z rządem, parlamentem i mediami, nie przepracowała w sektorze prywatnym nawet pięciu minut. Czy trudno się dziwić, że o ludziach przedsiębiorczych, minister Sienkiewicz mówi z tupetem: „grube misie”, bynajmniej nie mając na myśli maskotki.\nOn nigdy nie był i nie będzie milionerem. „Grube misie”, których tak nie lubi, w przeciwieństwie do ministrów, nie jedzą ani carpaccio z jagnięciny, ani piklowanych rzodkiewiek, czy policzków woła. I dlatego są milionerami.\nMimo nienajlepszej prasy, opresyjnej polityki podatkowej, a zwłaszcza regulacji hamujących wzrost gospodarczy milionerów w Polsce przybywa. Nie dlatego, że łatwo zostać człowiekiem bogatym, lecz z powodu przypadłości charakteru zmuszającej człowieka ambitnego, przedsiębiorczego i obdarzonego przez los umiejętnością celnego przewidywania przyszłości, by dzielił się swoimi talentami z resztą obywateli. Takich osobników trudno zniechęcić do działania, o czym przekonuje nas co tydzień red. Przemysław Talkowski w swoim reality show pt. Państwo w państwie.\nProblem w tym, żeby grupa ta, zamiast gimnastykować się, jak przeżyć w oparach ustawodawczego absurdu i w antyprzedsiębiorczej atmosferze tworzonej przez etatystyczny establishment, energię swą skierowała na zaspokajanie potrzeb innych ludzi, bo tylko z tego są miliony.\nJak ten milion zdobyć?\nTo proste, trzeba zacząć od pierwszej złotówki.\nNiezawodną drogą do bogactwa nie jest ani kradzież, jak uważa Jan Krzysztof Bielecki, ani wygrana w totolotka czy spadek zza granicy, w co święcie wierzy Andrzej Celiński, lecz praca i żmudne oszczędzanie. Problem w tym, że nie każdy umie oszczędzać. Niejednemu z nas pieniądze wyciekają między palcami szybciej niż zdąży nad nimi zapanować. Oto kilka wskazówek, jak należy postępować, aby mimo wszystko coś uciułać. Tym bardziej, że start do niezależności finansowej nie wymaga ogromnych kwot.\n Thomas J. Stanley, William Danco, Sekrety amerykańskich milionerów, tłum. JMF, Fijorr Publishing, Wyd. III Warszawa 2013. Tytuł oryginalny książki to Millionaire next Door, co w dosłownym przekładzie oznacza: milioner z sąsiedztwa.\n Źródło: Jan M Fijor Licz na siebie, Fijorr Publishing, Warszawa 2013, str. 162.\n27 grudnia 2015 o 11:50\nCała masa kłamliwych stereotypów. Można analizować gałąź po gałęzi i zawsze wzór jest ten sam: najpierw regulacja organizacji ponadpaństwowych a dopiero ktoś w ramach tej regulacji staje się bogaty. Od tej reguły nie ma wyjątków.\nJeśli wziąść wymienionych tu lekarzy, kierowników firm transportowych i aktorów to są to gałęzie, które zaprojektowano i które są sztucznie podtrzymywane przez państwo (aktorzy też, bo pierwszą funkcją filmów jest propaganda idei, a dopiero drugą pokazanie czyichś marzeń – warto znaleźć prawdziwą historię Hollywood – rzecz nie powstała spontanicznie sama z siebie tylko została zorganizowana głównie przez dzieci wojskowych i wyższych urzędników państwowych, którzy jakoś dziwnie w tym samym czasie pojawili się w Los Angeles).\nNie było by problemu gdyby rzecz działa się w ramach systemu zamkniętego. Problemem jest to, że tzw. bogate kraje spijają śmietankę z tych biedniejszych, zostawiając tym drugim wszystkie koszty. Najpierw jest ranking zdolności finansowej, ranking szkół i cała masa innych nie mających pokrycia w rzeczywistości, które sprawiają, że ten sam produkt w jednym kraju kosztuje x% siły nabywczej, a w drugim 10x% tej siły. Wartość funta czy dolara nie wyewoluowała naturalnie, tylko została zadekretowana odgórnie, a ci co się z nią nie zgadzają nie mają prawa głosu, bo proces selekcji odbywa się już na poziomie szkoły. Osoba, która nie dostosuje się do „klucza” np. maturalnego po prostu wypada z możliwości podejmowania decyzji.\nPodsumowując nie ma co szanować krajów bogatych, bo są one rakiem na tych biednych. Gdyby ich nie było to bogactwo rozlało by się równomiernie po całym globie. Była by to inna forma bogactwa – ta prawdziwa. Zdrowy organizm jest w stanie żyć bez raka, ale rak nie jest w stanie żyć bez organizmu.\n29 grudnia 2015 o 1:46\n@Piotr, wydaje mi się, że wplotłeś w twoją wypowiedź fakty, które mają „uprawdopodobnić” twój komentarz.\n29 grudnia 2015 o 1:55\nKompletna jajecznica. Nie wiem o co Piotrowi chodzi. wygląda na to, że jakaś grupa spiskowa ustala kto ma być bogaty, a kto nie. jest to pogląda aberracyjny, tak jak ten, że człowiek zmienia pogodę i klimat na Ziemi. Sorry, ale nawet mi się nie chce polemizować. Ukłony\n3 stycznia 2016 o 3:26\nMyślę podobnie i dziękuję autorowi że to napisał.\nZastanawiający dla mnie jest tylko jeden fakt\n„w grupie ludzi najbogatszych ponad 82 procent dorobiło się na własnej pracy i to od zera; reszta, a więc tylko 18 procent milionerów, to dziedzice wielkich fortun, szczęściarze w totolotka, politycy i oszuści. Najskromniejszą liczbowo grupę milionerów stanowią dwie ostatnie kategorie.”\nJeżeli 82% milionerów dorobiło się na własnej pracy, a 18% to dziedzice fortun, to oznacza\nże ci milionerzy z pracy, nie przekazali swojego bogactwa swoim dzieciom, albo swoje bogactwo utraciło.\nCzy ktoś znajduje wytłumaczenie ?\nPozdrawiam. Dobrej nocy – mimo że nie daje mi to spać.\n3 stycznia 2016 o 4:56\nWyjaśnienie jest proste: ich dzieci nie starały się równie mocno, aby być bogatymi oraz/lub zmarnowały fortunę przodków. Piszą o tym obszernie Stanley i Danco w Sekretach amerykańskich milionerów. Rodzice to producenci, dzieci (w przeważającej liczbie przypadków) już tylko konsumenci. Ukłony\n6 stycznia 2016 o 2:06\nDziękuję Panu za odpowiedź. Faktycznie proste i zrozumiałe.\nZ powyższego zestawienia procentowego milionerów, wynika że łatwiej jest zostać milionerem,\nniż utrzymać ten status przez spadkobierców.\nSkoro jednak część z nich, choćby 5%, potrafiła uczynić to przez wiele pokoleń,\nto wydaje się że nie jest to jedynie zrządzenie losu.\nTo musi być wynikiem świadomego, mądrego działania.\nCzy są Panu/Państwu znane opracowania, które tłumaczyłyby mechanizmy, sposoby,\n(ale te pozytywne, akceptowane przez ludzi)\nwarunkujące utrzymanie przez wiele pokoleń, statusu milionera. Taki status, według mnie,\nułatwia doskonalenie człowieka.\nDomyślam się że moja prośba o podpowiedź nie jest łatwa, ale z góry dziękuję i pozdrawiam.\n6 stycznia 2016 o 6:30\nNie ma jednej recepty na status milionera poza tą, żeby nie wydawać więcej niż się zarabia, być gospodarnym, pracować i nie szpanować. I odwrotnie, nier ma takiego milionera, który nie jest w stanie przez własną głupotę (rzadziej skutek splotu nieszczęść) stracić całego majątku. dlatego, pamiętajcie, nieprawdą jest, że pieniądz robi pieniądz.\nMuszę przyznać że, należy Pan do chyba nielicznych\nludzi, które czynią rzeczy trudne, prostymi.\nRzeczy (mam na myśli ekonomię) wyglądają trudnymi, gdy piszą o nich ludzie, którzy nie rozumieją o czym piszą. Prostota, pokora jest zwykle warunkiem zrozumienia. skomplikowane wzory, wykresy, niezrozumiałe słowa, pycha, to najczęściej bełkot, który pokrywa niewiedzę. Ukłony\nP.S. Poczytajcie Rothbarda, Sowella, Mengera, Skousena – tam prawie nie ma wzorów. Proste słowa, przejrzysty, wartki wywód. Czasem trzeba to przeczytać 2-3 razy, ale w końcu zostaje w nas do końca życia. Proste jest piękne, i vice Wersal!\nNie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo /Boga/ i o Jego Sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane. Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy.”\n28 stycznia 2016 o 17:18\nOsobiście wierzę w możliwość osiągnięcia pułapu miliona zł. za pomocą uczciwej pracy. Sama takiego poziomu nie posiadam, jednak życie nauczyło mnie, że jeżeli chcę do czegoś dojść muszę oszczędzać i pracować ( również nad sobą). Mój start w dorosłość był dość trudny. Mieszkałam prawie na dziko, bez ubikacji, z zamarzającą zimą wodą i sypiałam bez ogrzewania w kurtce i czapce. Zarabiałam grosze więc perspektywa wyjścia z sytuacji wydawała mi się nierealna. A jednak, życie zawsze wspiera gdy się próbuje. Należ działać nawet gdy nie ma efektów. Dla mnie było to ogromnie trudne, gdyż musiałam pokonać swoje niskie poczucie wartości i silny brak poczucia bezpieczeństwa. Gdy tylko troszeczkę mi się poprawiła sytuacja, postanowiłam z każdej wypłaty kupić jedną dobrą książkę i się dokształcić. Trafiłam wtedy na pozycję G. S. Clason’a „Najbogatszy człowiek w Babilonie”. Jak większość ludzi byłam do bogatych nastawiona dość niechętnie, jednak postanowiłam wypróbować metody przedstawione w tej książce (uczciwa praca i oszczędzanie są w niej ukazane jako najważniejsze). Gdy nazbierałam trochę pieniędzy zainwestowałam i otwarłam mały sklep. ALE! Przez wiele lat pracowałam jako pracownik biurowy, a postanowiłam zająć się własnym biznesem (w tym momencie widzę uśmiech na twarzy Pana Jana). To musiało skończyć się źle. Pieniądze straciłam. Zetknięcie się z rynkiem było dla mnie szokiem. To kompletnie inny świat. Trochę bolało i trochę zrezygnowałam. Zajęłam się moim nowo narodzonym dzieckiem, a po czasie wróciłam do oszczędzania. Mimo skromnych dochodów powoli podnosiliśmy swój poziom egzystencji, a życie nas po drodze wspierało, przynosząc drobne okazje na naszą kieszeń. Dziś mam swoje ciepłe własnościowe mieszkanko czy ogródek bez długów. Teraz przymierzamy się z mężem do kupna ziemi. Wiem, że dla wielu to nie jest nic wielkiego, jednak w mojej sytuacji to sporo. Nie mieliśmy ani bogatych rodzin, ani dobrego wykształcenia. Wszystko zawdzięczamy nauce, pracy, pracy nad sobą i skromnemu, oszczędnemu życiu. Nie znaczy to, że czasami nie pozwalamy sobie na jakieś przyjemności. Nie jestem milionerem ale wiem, że ma sens budowanie bogactwa. Nie wierzę ludziom( poza nielicznymi wyjątkami ), gdy mówią, że pieniądze nic nie znaczą, a bieda jest cnotą. Ciekawe co by się z nimi działo, gdyby ( pracując! ) spali marznąc wśród myszy, a kupkę musieli do worków foliowych robić. Na temat pieniędzy jest wiele zdań i sądów. Musimy jednak uświadomić sobie, że ludzie (mając wolną wolę) sami stworzyli sobie system finansowy i za jego pomocą regulują wiele spraw. Póki co, pieniądz jest głównym i ważnym środkiem wymiany. Chcąc żyć na tym świecie, musimy z niego korzystać. Wartościowe zatem jest używanie pieniędzy, po to aby powiększać dobrobyt swój i innych. Przecież nikt nie każe nam naśladować ludzi chciwych i głupich. Czy człowiek biedny i dobry jest bardziej wartościowy od bogatego i dobrego? Dobroć serca jest niezależna od pieniądza. Mając i dobre serce i pieniądze zawsze można więcej sobie dać i więcej dobrego stworzyć. Pozdrawiam.\n28 stycznia 2016 o 22:27\nPiękny i mądry list od Bel. Nie, żebym się przymilał, ale zawsze uważam, że polskiego kobiety biją na głowę facetów.\nI pani list jest kolejnym potwierdzeniem tej prawidłowości. wezmę ten list na tapetę audycji w kontestacja.com.\n29 stycznia 2016 o 0:01\nTrafiłem tu przypadkiem i napiszę trochę.\n1.”Osobiście wierzę w możliwość osiągnięcia pułapu miliona zł. za pomocą uczciwej pracy.” – A ja osobiście znam statystykę a nie piękne baśnie. Możliwość to niby jest,w praktyce przy silnej konkurencji nie grającej czysto i wpływie państwa,nawet jak się zarobiłoby – można skończyć jak Roman Kluska. Nie tylko w Polsce.\n2.”Nie wierzę ludziom( poza nielicznymi wyjątkami ), gdy mówią, że pieniądze nic nie znaczą, a bieda jest cnotą”\n– a ja dopiero od niedawna zaczynam się oduczać takich bzdur. Niestety są one bardzo powszechnie propagowane, jest to bardzo wygodne dla tych którzy się już dorobili i chcieliby statycznej feudalnej struktury społecznej.\n3.”Nie ma jednej recepty na status milionera poza tą, żeby nie wydawać więcej niż się zarabia, być gospodarnym, pracować i nie szpanować” – myli się Pan z tą maksymą. Pomijając nawet to,jak wielu oszustów i złodziei którzy działają wbrew tej maksymie zostało milionerami, to bogactwo wynika zwykle z dobrze skalkulowanego „ryzyka” (które ryzykiem nie jest), z wiedzy – nie z oszczędzania czy jakiejś nadzwyczajnej gospodarności – choć ich przeciwieństwa pozbawią ZAWSZE człowieka majątku.\nOsobiście żałuję,że jestem tchórzem.No ale może się to da naprawić,jeszcze jestem przed 30-tką.\n4.”P.S. Poczytajcie Rothbarda, Sowella, Mengera, Skousena – tam prawie nie ma wzorów” – ale są za to logiczne luki i stawianie założeń których nie wspominają. Tak samo jak Marks i Filozofowie oświeceniowi te systemy są skonstruowane dla ludzi idealnych. Stosując porównanie informatyczne – te systemy ekonomiczno-polityczne są DZIURAWE JAK SITO, i odpowiednio wykorzystane są rajem dla najgorszych z najgorszych którzy je konsekwentnie wypaczą. Co też się naturalnie dzieje. Co do socjalizmu opisał to Władymir Bukowski: http://metta.lk/polish/Wladimir-Bukowski-o-socjalizmie.html a i do pewnego stopnia przewidywała Rand.Lecz kapitalizm w formie wolnorynkowej też można wypaczyć i nie zawsze działa on tak,jak mówią to różni ideologowie.W tym ci neoliberalni…\n5.”skomplikowane wzory, wykresy, niezrozumiałe słowa, pycha, to najczęściej bełkot, który pokrywa niewiedzę.” – Często tak – zwłaszcza w Ekonomii – ale strzec się należy tych,którzy unikają wzorów i sprawdzalnych prognoz. Nadmierna prostota to z reguły chory mistycyzm i irracjonalizm plujący na życie i rozum.\n6.Co do teorii 18% – nie wiem skąd te dane,ale nieuczciwi i ci którzy już mają bogactwa od dawna nieuchronnie muszą dojść do wniosku by NIE AFISZOWAĆ SIĘ.Duże pieniądze budzą zawiść i nienawiść, a w najlepszym razie sławę. To zaś zawsze oznacza,że za taką osobą krążą jak sępy ci którzy chcą wyciągnąć pieniądze – im więcej tym lepiej.Twierdzenie „Wyjaśnienie jest proste: ich dzieci nie starały się równie mocno, aby być bogatymi oraz/lub zmarnowały fortunę przodków” może być przynajmniej w części błędne. Owszem – do pewnego poziomu jest to możliwe.A od pewnego poziomu wystarczy zlecić pomnażanie pieniędzy innym. Jest dzisiaj bowiem niemal fizyczną niemożliwością by naprawdę duże biznesy były zarządzane naprawdę przez jednostkę.\nZapewne tu Pan mi nie uwierzy.Ale czy takie IBM upadło mimo katastrofalnych błędów w latach 90-tych ? Nie.\nCzy obecne pokolenie Hiltonów roztrwoniło wszystko (i czy jest w stanie roztrwonić wszystko) ? Nie.\nSprawy są bardziej skomplikowane niż to się śni filozofom.\nObecne wielkie korporacje i najbogatsi są czestokroć wręcz zagrożeniem dla rozwoju,kapitalizmu i demokracji.Ich interesem jest pozostać na szczycie bez względu na wszystko.Nawet kosztem naszej wolności.Nie tylko handlu.\n@Marek: „Czy są Panu/Państwu znane opracowania, które tłumaczyłyby mechanizmy, sposoby,\nułatwia doskonalenie człowieka.”\nGdyby wiedza jak dorobić się milionów była tak oczywista i gdyby było to tak łatwe i powtarzalne jak dodanie 2 do 2…\nCo do utrzymania majątku i zdrowego rozsądku w kolejnych pokoleniach sprawa jest oczywista,choć trudna: wychować do bogactwa,a nie w bogactwie. Wychować twórcę a nie konsumenta. Nie wychować ani „szlachetnie urodzonego” utracjusza ani liczykrupy – umysłowo będącego w okowach (nawet potencjalnej i nieistniejącej) nędzy. Tyle teoria.A praktyka ? A konkretne sposoby na majątek ? Gdybym doświadczył praktyki już pewnie miałbym tego miliona albo więcej – no nie ? A nie mam.\n29 stycznia 2016 o 7:06\nŁukaszu N.N. Przy takim podejściu do życia, i innych ludzi na pewno bogatym nie będziesz.\nbogactwo wymaga pokory, skromności i ciężkiej pracy, a nie demagogii i ignorancji.\n29 stycznia 2016 o 13:57\n„bogactwo wymaga pokory, skromności i ciężkiej pracy”\nSzanowny Panie Janie – zgodzę się z ciężką pracą,ale dwóch pierwszych to za żadne warunki bogactwa innego niż duchowe nie uważam,a nawet powiedziałbym,że mogą być szkodliwe w budowaniu majątku.\nPanowie Gates i Zuckerberg raczej nie pochwaliliby tej Pańskiej tezy a ich majątek raczej jej trochę przeczy. Pan Jobbs – twórca koncernu Apple zaś zaprzeczyłby temu z pewnością,gdyby nie taki fakt,że nie tylko nie zapoznał się z nią,ale co gorsza, już nie żyje (umarł na raka).\nCo do demagogii i ignorancji – wdzięczny byłbym za krótkie uwagi,gdzie jestem konkretnie wg. Pana demagogiem i ignorantem – ponieważ nawet jeśli się z tym nie zgodzę, będzie to przecież wartościowe pańskie zdanie interesujące innych wypowiadających się na Pańskim blogu w komentarzach. Inteligentnego człowieka poczytać czy posłuchać warto zawsze, nawet jeśli się z nim nie zgadza.\nPS: Od razu zaznaczam: w ad.1 jako „uczciwą pracę” rozumiem oczywiście to,w jaki sposób jest ona określana w naszym Polskim społeczeństwie i wg. państwowego legalizmu.Broń Boże nie chodzi o jakieś oszukiwanie klienta lub gorsze rzeczy.\nRównież pozdrawiam i najcenniejszego majątku który ciężko kupić za największe pieniądze -to jest zdrowia – życzę.\nPisze pan coś, o czym nie ma bladego pojęcia. Łobuzy zdarzają się wszędzie, ale wśród ludzi bogatych, nie są wcale regułą.\nJest raczej odwrotnie. Gdyby pan poznał kogoś, naprawdę bogatego, miałby pan okazję przekonać się. Jednakże z takim podejściem,\nżaden przyzwoity człowiek nie będzie chciał pana poznać.\n1 lutego 2016 o 2:20\nNo cóż,dziękuję za wyczerpującą odpowiedź. To miło z Pana strony,skoro „żaden przyzwoity człowiek nie będzie chciał pana poznać”. Tym bardziej,że to wyjaśnia,dlaczego tak często spotykałem czy słyszałem o tych nieprzyzwoitych i ich poczynaniach. Widocznie ci przyzwoici nie chcą mnie poznać i wyczuli mnie jakoś zawczasu czy coś… 😉\nco prawda liczyłem na ciekawszą odpowiedź,ale i tak:\nrównież się kłaniam i pozdrawiam.\nMroczny materializm? | Co Gryzie Denysa? pisze:\n13 lutego 2016 o 6:40\n[…] w salonie to wydatek, który dla mało kogo jest błahostką. Ale ale! Czytałem ostatnio taki oto artykuł. Jego autor twierdzi, że milionerzy (tu oznacza to ludzi posiadających majątek wart milion, […]\nPo latach ponownie miło mi odwiedzić Pana stronę i czytać mądre teksty. Ciągle w Polsce brakuje tego typu edukacji od praktyków. Nie mają prawa pouczać nas ludzie jak osiągnąć sukces w biznesie, którzy sami nic nie osiągnęli. Zgadzam się z autorem tekstu.\nJestem w podobnym wieku jak Pan Jan, również udało mi się osiągnąć „wolność finansową” ale pracując w Polsce też łatwo nie było w tym okresie zebrałem materiał na książkę, a może i na film. Pozdrawiam i życzę zdrowia. Każdego roku jesienią jestem w Zakopanem, zapraszam Pana na Piwo.


Passions, hobbies, life: Tortilla z warzywami i wędzonym łososiem\nTortilla z warzywami i wędzonym łososiem, to zdrowa i pyszna propozycja na obiad lub podwieczorek. Sprawdzi się również na różnego rodzaju imprezy okolicznościowe, chociaż wtedy polecam przygotować mini tortille. Potrawa ta bardzo mnie zaskoczyła. Oczywiście pozytywnie. Trudno mi opisać słowami jej smak. Byłam na prawdę mile zaskoczona i cieszyłam się każdym kęsem, tak pyszna się okazała. Myślę, że kluczowe znaczenie miało tu połączenie wędzonego łososia z sosem chrzanowym. Koniecznie musicie spróbować.\n3 tortille (u mnie kukurydziane)\nDo miseczki wlać jogurt naturalny, dodać chrzan, sok z cytryny i doprawić solą i pieprzem. Sałatę umyć i obrać liście. Papryki umyć, wyciąć gniazda nasienne i pokroić w długie paski. Cebulę obrać i pokroić w talarki. Plastry łososia lekko porozrywać na mniejsze kawałki.\nTortille zmoczyć pędzelkiem z obu stron i podgrzać na rozgrzanej patelni, tak aby nie były mokre (nie za długo, bo kruchych nie da się zawinąć). Następnie na każdej tortilli rozsmarować odrobinę sosu chrzanowego, ułożyć liście sałaty, na nie kawałki wędzonego łososia, ponownie odrobinę sosu, na koniec lekko już zawinąć i wyłożyć cebulą i kawałkami papryki. Zawinąć ciaśniej i spód owinąć aluminiową folią spożywczą. Podawać od razu. Wierzch można jeszcze skropić sosem i posypać odrobiną posiekanego szczypiorku.\nAutor: Ejszetka o 00:05\nEtykiety: #lososmowi, cebula, dania, danie obiadowe, fit, kulinarnie, łosoś, Mowi, papryka, sałata, tortilla, zdrowo\nZuza 22 maja 2019 16:29\nkolorowo i wiosennie :) i do tego pysznie!\nAlan Komiściuk 24 czerwca 2019 13:28\nFilip 25 czerwca 2019 12:53\nUwielbiam łososia - jadam go regularnie (to moja ulubiona ryba). Ostatnio przygotowałem go według tego przepisu: https://mowisalmon.pl/recipe/pieczony-losos-na-cytrynowym-risotto/ i był fantastyczny!\nSałatka z selera jest bardzo prosta w przygotowaniu, a zarazem bardzo pyszna. Można ją podać do obiadu lub na urodziny. Przygotowuje się...


Hodowla April 24, 2017 Ksenia Pięta\nPolskie rolnictwo uwarunkowane jest nieprzewidywalnymi zmianami pogodowymi. Każdy rok jest inny i trudno z góry przewidzieć, jaki będzie kolejny. Może nas spotkać zarówno klęska suszy, jak i zbyt obfite opady deszczu. W suchych latach - przeciętna wilgotność zbieranego ziarna waha się między 12 a 14%. W tym przypadku ziarno nie pleśnieje i nie wymaga dosuszania. Niestety, takie komfortowe warunki występują rzadko. Najczęściej pogoda w porze żniw jest przekropna. Wtedy wilgotność zbieranego ziarna może przekraczać 20%, a w skrajnych przypadkach nawet dochodzić do 30%. Ziarno jest narażone na atak niepożądanych bakterii, grzybów i pleśni.\nZboże jest przechowywane w gospodarstwach najczęściej w silosach lub magazynach płaskich. Aby ziarno się nie „zepsuło”, należy doprowadzić zawartość wody do bezpiecznego poziomu. Najlepiej, aby wilgotność wynosiła poniżej 14,5%, a temperatura po schłodzeniu 20°C. Jeśli wilgotność przekroczy bezpieczny poziom, ziarno trzeba dosuszyć. Alternatywą może być konserwacja kwasem propionowym, mocznikiem lub wodorotlenkiem sodu. Takie rozwiązania stosuje się głównie w niemieckich gospodarstwach. Surowce zostają zabezpieczone i nadają się do skarmiania zwierząt.


Przemoc rodzi przemoc, a zemsta często obraca się przeciwko tym, którzy się do niej uciekają. W bolesny sposób przekona się o tym komisarz Kruk w nowym tomie serii kryminalnej Piotra Górskiego. „Bliska znajoma”, piąty tom cyklu o komisarzu Kruku autorstwa Piotra Górskiego. Bezkompromisowy komisarz przekroczy granice, by zapewnić przełom w sprawie o porwanie dziecka. Porażki zawodowe będą się przeplatać z problemami w życiu osobistym, a wyjście Kruka z kłopotów obronną ręką wyda się tym razem nieosiągalnym celem.\nŚwietna książka. Pomysłowo skonstruowana fabuła, ciekawe postacie, zaskakujące zakończenie, polskie realia. Choć nie wszystkie wątki zostały wyjaśnione, książkę czyta się naprawdę znakomicie. Kruk nie jest supermanem, polskim Rambo czy innym Columbo. Jest normalnym facetem, który pracuje w policji. Miewa chandry, napady złości, popełnia błędy. Ale się nie poddaje. Krok po kroku podąża za kolejnymi tropami. Fajny gość. – Czytelnik na lubimyczytac.pl\nW powieści Piotra Górskiego nie brakuje niczego, co stanowi o atrakcyjności tego gatunku literatury. A ponieważ autor posiadł umiejętności nieszablonowego łączenia charakterystycznych elementów kryminału w ciekawą fabułę, „Królową lalek” czyta się z zainteresowaniem, oczekując niespodziewanych rozwiązań. I tu Piotr Górski nie zawodzi – niespodzianki są.\nPowieści Piotra Górskiego mają już swój rozpoznawalny styl, inteligentną fabułę i realistycznego, barwnego bohatera. Sławomira Kruka lubi się niezmiennie, od pierwszego tomu […].


kryminał – Okładki zakładki\nWigilia i Boże Narodzenie powinny kojarzyć się ze spokojem, czasem spędzonym z rodziną, radością i ciepłem wydobywającym się z kominka lub zapachem świeżo upieczonych wypieków czy pierników. Miasta z minuty na minutę stają się puste, wszyscy szykują się na wspólny posiłek. „Pchła„ natomiast jest inna. Nie wszyscy jednak mają wolne i mogą rozkoszować się świąteczną atmosferą. Adam Lorenz – miły, pełen pomysłów i siły, szybko i dokładnie zapamiętuje nawet najdrobniejsze szczegóły, na swoich barkach dźwiga trudną i bolesną przeszłość. Ten oto mężczyzna, który jest policjantem w Wigilię dostaje zgłoszenie o znalezionym ciele młodego mężczyzny, które zostało ułożone jakby znajdowało się w trumnie, z kwiatkiem między palcami i zdjęciem w wewnętrznej kieszeni marynarki. Adam musi zwalczyć zmęczenie i udać się na miejsce zdarzenia. Mimo wielu przepracowanych lat, Lorenz nie spotkał się wcześniej z takim przypadkiem. To kompletnie nowa sytuacja i sposób działania. Na pierwszy rzut oka można dojść do wniosku, że morderca dobrze i szczegółowo zaplanował zabójstwo. Ktokolwiek go widział, ktokolwiek coś wie. Problem w tym, że nikt nic nie wie. A może wszyscy milczą? Jedyną poszlaką, która może doprowadzić do czegoś nowego to pozostawiona fotografia. Pomocną dłonią w śledztwie jest Izabela Rawska. A najgorsze jest to, że wszystko dopiero się zaczyna.\nW „Pchle” Anny Potyry pojawiają się również druga wojna światowa, jej skutki, losy rozegrane mieście i ludzkie dramaty. Książka rozpoczyna się opisem egzekucji dokonanej przez Niemca w trakcie Powstania Warszawskiego. Każdy bohater przedstawiony w książce się od siebie różni, mają odmienne charaktery, cele, marzenia i pasje. W trakcie powieści czytelnikowi, Lorenzowi i Rawskiej nasuwa się dużo pytań. Na początku pojawiają się te proste, to znaczy: kto to zrobił? dlaczego? kiedy? jak? Późniejsze pytania i zagadki często pozostają bez odpowiedzi i potrafią doprowadzić do szaleństwa. Autorka książki oprócz bardzo dobrze skonstruowanego kryminału, chce również coś przekazać. Tragedia, światowy konflikt, który trwał w latach 1939-1945 nie zakończył swoich żniw w dniu podpisania umownego pokoju. Wojna jeszcze dawno po swym zakończeniu dawała o sobie znać, zwłaszcza w Polsce. Nie wolno też zapominać o ofiarach i ocalonych, którzy pamiętają jak wygląda prawdziwe zło, walczyli o wolność, stracili coś więcej niż tylko nieodzyskane już lata. Trauma nabyta wskutek straszliwych wydarzeń pozostaje do końca życia.\n„Pchła” to intrygujący i jednocześnie wciągający kryminał połączony z tłem historycznym. Warto zaznaczyć, że fragmenty historycznie nie przytłaczają fabuły kryminalnej.


Neptune 6.5 | Linuxiarze.pl\n09/07/2020 pavroo\t0 Comments debian, dystrybucja, kde, linux, neptune, plasma\nLeszek Lesner poinformował o wydaniu Neptune 6.5 „Jet”.\nJest to pierwsze wydanie aktualizacyjne Neptune 6, które jest również dostępne jako aktualizacja dla wszystkich użytkowników Neptune 6.\nTa wersja oferuje wsparcie sprzętowe dla nowoczesnych maszyn, dostarczając jądro Linux 5.6 wraz z aktualizacją własnościowego firmware blobs, a także zaktualizowany systemd 245.6.\nNeptune można teraz uruchamiać na komputerach z UEFI Secure Boot.\nDzięki nowo aktywowanym repozytoriom buster-backports możesz cieszyć się nowszymi aktualizacjami oprogramowania dla LibreOffice w wersji 6.4.5 i Inkscape w wersji 1.0.\nZaktualizowano także przeglądarkę Chromium do wersji 83 i Thunderbird do wersji 68.10.\nJeśli chodzi o multimedia, VLC dostało aktualizację do wersji 3.0.11, ffmpeg do wersji 4.1.4 i pulseaudio do wersji 13.\nTa wersja zawiera kilka poprawek KWin, menedżera okien Plazma, który usuwa limit 60 klatek na sekundę i powinien zapewnić płynniejsze działanie.\nZaktualizowano również wygląd i styl Neptuna, które możesz opcjonalnie aktywować, dzięki czemu możesz zobaczyć nowy, aktualnie opracowany i mający na celu być nowym domyślnym stylem Neptune 7.\n← Sparky 5.12\nPobierz Runtu →


Wpisy 01 2020 zagadnienie poradnik energetyczny - http://poradnik-energetyczny.djsnake.com.pl/\nnajtańsze panele fotowoltaiczne Na całe szczęście zarówno w naszymGdy myślimy o naszym środowisku nie sposób nie zauważyć postępującej jego degradacji. Niestety wszyscy musimy uderzyć się w pierś w tym względzie, gdyż próżno szukać n odkryj więcej tu\ninwerter fronius Darmowy prąd jest na wyciagnięcie rękiNie każdy wie, czym są solary. Tak samo jak tajemniczo brzmiąca nazwa fotowoltaika. Chodzi tutaj o nowoczesne instalacje pozwalające na pozyskiwanie energii ze słońca, która jest potem czytaj to\nTransformatory energetyczne - do czego są potrzebne?Jaka jest rentowność paneli fotowoltaicznychRentowność fotowoltaikiOdnawialna energia - temat dniaFotowoltaika dla każdego!Kilka ciekawych informacji o panelach słonecznychBez tego nie byłoby prądu - o transformatorachJesteś elektrykiem? Sprawdź nasz wpis o transformatorachJak wybrać dobre panele fotowoltaiczne z przyjemnością?Prąd ze źródeł odnawialnych - czyli jak być bardziej ekoKilka kwestii związanych z energetyką i transformatoramiCzy w 2020 dasz radę kupić wydajne solary?Kilka potrzebnych urządzeń dla solarówKilka kwestii związanych z energetyką i transformatoramiCoś dla elektryków - o transformatorachBez tego nie byłoby prąduCo oprócz paneli? Instalacje fotowoltaiczneZmiany napięcia prądu - krótki artykuł o elektryceProgram prąd plusKrótko o transformatorachCo potrzebujesz wiedzieć o instalacji solarówPopularne solary, czyli prąd ze słońcaOdnawialna energia solarna - temat dniaBez tego nie byłoby prąduTopowe fakty o transformatorzeNa pewno nie wiesz jak wybrać dobre panele fotowoltaiczne. Wystarczy, że przeczytasz ten wpis


DK-640 Kombinowany Łuparki do drewna 7100\nStrona głównaKatalogŁuparki do drewnaDK-640 Kombinowany\nRębarka DK-640 jest przeznaczona do rozdrabniania drewna z dowolnego rodzaju drewna i wilgotności do 640 mm. Rozdzielacz jest połączony, wyposażony w silnik benzynowy o mocy 6,5 KM. a jednocześnie silnik elektryczny o mocy 2,2 kW z zasilaniem 220 V. Popychacz łuparki działa na kłódkę z siłą 12 ton, dzięki czemu łuparka może posiekać każde gałęzie. Rama łuparki do drewna ma koła ułatwiające przesuwanie.\nRębarka DK-640 przeznaczony jest do rąbania drewna opałowego dowolnego rodzaju o wilgotności do 500 mm i długości do 640 mm.\nGłównym elementem roboczym łuparki do drewna jest nóż, który jest bezpośrednio pod procesem dzielenia. Nóż drwala wykonany jest z wysokiej jakości stali, która z konieczności przechodzi proces obróbki cieplnej w naszej firmie dzięki nowoczesnej instalacji HDTV.\nW połączeniu tasak DC-640 wyposażony jest w dwa siłowniki, benzynowy i elektryczny, który pozwala korzystać z tasaka do cięcia na miejscu i we wnętrzach, bez obawy szkodliwych spalin. Na łupce do drewna zainstalowany jest napęd benzynowy o mocy 6,5 KM marki Sadko, zużycie paliwa tego silnika to tylko 500 gramów benzyny A-92 na 1 godzinę pracy. Silnik jest wyposażony w sprzęgło cierne naszej konstrukcji, które chroni cały mechanizm łuparki przed nadmiernym obciążeniem. Z drugiej strony dla łuparki zainstalowanych elektryczny 2,2 kW silnik, który jest podłączony do sieci za pośrednictwem stycznika z przekaźnikiem termicznym, który jest wywołany nadmiernymi obciążeniami. Na żądanie do łuparki może być zamontowany jako silnik z zasilaczem 380 i sieci z napędem silnikowym 220 bez utraty zdolności rębarki Również na wale silnika elektrycznego, sprzęgło cierne jest instalowane jako dodatkowy stopień ochrony dla łuparki drzewnej.\nRębarka DК-640 została postawiona na sztywnej ramie z belki dwuteowej i rury profilowanej. Na ramie znajdują się dwa koła pneumatyczne dla wygody przesuwania łuparki w wymagane miejsca. Stolik do drewna ma specjalne usztywniacze, które pozwalają wytrzymać duże kłody.\nUrządzenie DK-640 zostało całkowicie wyprodukowany w naszej firmie. Kontrolujemy jakość wszystkich etapów naszej produkcji, wszystkie powierzchnie lądowania są obowiązkowo szlifowane. Kontrola jakości połączeń spawanych jest przeprowadzana. Przed malowaniem wszystkie struktury są usuwane. Łuparka do drewna pokryta jest farbą proszkową, co znacznie przedłuża żywotność konstrukcji.\nJesteśmy pewni naszych produktów, dlatego oferujemy 12-miesięczną gwarancję na splitter DK-640. Ponadto my, jako producent, wykonujemy zarówno usługi gwarancyjne, jak i pogwarancyjne dla łuparki drzewnej DK-640.


UE: Kroes zostaje na drugą kadencję; w KE będzie 9 kobiet - Money.pl\nStrona głównaUE: Kroes zostaje na drugą kadencję; w KE będzie 9 kobiet\nUE: Kroes zostaje na drugą kadencję; w KE będzie 9 kobiet\nRząd Holandii zgłosił we wtorek obecną komisarz ds. konkurencji Neelie Kroes na drugą kadencję w Komisji Europejskiej. Tym samym w nowej KE będzie dziewięć kobiet - cieszył się we wtorek przewodniczący Jose Barroso.\n"Mam dobrą wiadomość. Nowa KE będzie mieć dziewięć kobiet", o jedną więcej niż obecna - powiedział we wtorek Barroso podczas debaty z eurodeputowanymi w Strasburgu.\nPortugalczyk przypomniał, że jeszcze tydzień temu wszystko wskazywało, że w nowej KE będą tylko trzy kobiety. Lecz szef KE wzmógł presję na rządy, które jeszcze wówczas nie zgłosiły kandydatów na komisarzy, obiecując, że wynagrodzi kobiety lepszymi tekami.\nBarroso wyznał, że we wtorek otrzymał "ostatnie nazwisko" kandydata na komisarza z ostatniego 27. kraju UE i może teraz rozpocząć pracę nad podziałem tek komisarzy.\nWe wtorek centroprawicowy rząd Holandii zgłosił 68-letnią Nellie Kroes do nowej KE, o czym poinformował serwis prasowy rządu w Hadze.\nW Brukseli od dawna spekulowano, że Kroes, ciesząca się uznaniem Barroso, ma ochotę na pozostanie w KE, ale ponieważ pochodzi z partii liberalnej, która nie należy do koalicji rządzącej w Holandii, jej reelekcja była mało prawdopodobna. Wystawienie jej na komisarza może jednak opłacić się Holandii, gdyż może dostać silną i ważną tekę gospodarczą. Prasa holenderska spekuluje, że może to być telekomunikacja lub handel zagraniczny. Niewykluczone, że Kroes pozostanie na stanowisku komisarza ds. konkurencji.\nPrzez pięć ostatnich lat zyskała sobie opinię komisarz silnej i nieugiętej wobec gospodarczych gigantów, takich jak Microsoft czy francuski koncern energetyczny EDF, walcząc z nielegalnymi kartelami czy zakłócającymi konkurencję praktykami wielkich firm.\nNowa KE ma rozpocząć prace 1 lutego, jeśli uzyska wcześniej aprobatę Parlamentu Europejskiego (przesłuchania kandydatów na komisarzy zaplanowano od 11 do 15 stycznia, a głosowanie nad całą KE koło 20 stycznia w Strasburgu).\nOprócz Kroes do nowej KE została zgłoszona obecna komisarz ds. handlu Brytyjka Catherine Ashton (będzie wiceprzewodniczącą i wysokim przedstawicielem ds. polityki zagranicznej), a także duńska minister ds. ochrony środowiska Connie Hedegaard (spekuluje się, że Barroso powierzy jej zmiany klimatyczne), grecka socjalistka Maria Damanaki, luksemburska komisarz ds. telekomunikacji Viviane Reding, szwedzka minister ds. europejskich Cecilia Malmstroem, Irlandka zasiadająca w Trybunale Obrachunkowym UE Maire Geoghegan Quinn, obecna cypryjska komisarz ds. zdrowia Andrulla Wasiliu i bułgarska europosłanka Rumiana Żelewa.\nBarroso ma plan na drugą kadencję\nJose Barroso zostaje na drugą kadencję


Pokaż wiadomości - wiszku\nCzerwiec 25, 2018, 07:48:42 am\nProfil użytkownika wiszku »\nPokaż wątki - wiszku\nStrugi / Strug Irwin\n« dnia: Marzec 25, 2016, 23:54:48 pm »\nKilka dni temu zastanawiałem się nad zakupem struga firmy Irwin. Kosztował ponad 160zł, ale teraz cena spadła do 85 i zaryzykowałem. Zamówilem wraz z małym stanleyem. Dzisiaj przyszły więc cykłem kilka fot, bo oto nawet u sprzedawców trudno.\nReszta tutaj: http://imgur.com/a/JIj8x\nOczywiscie musiałem wypróbować i przejechałem kawałek dechy . Co do samego struga: porównując go do tego stanleya, to moim zdaniem jest lepiej wykonany. Waży ponad 2,4kg , 356mm długosci i 64mm szerokości(nóż - 51mm). Stopa grubości 5mm lepiej wyszlifowana niz u małego (co widac na foto), regulacja wysuwu noż też o wiele płynniejsza. Baboli jednak nie brakuje: nóż krzywo zaostrzony (jeśli wogóle można to tak nazwać), odchylak też nie obrobiony, skos na ustach nie dokładny - trzeba bedzia pilniczkiem poprawić bo nóż haczy(w stanleyu to samo). Uchwyty pomimo, że w sklepie pisze "drewniana rączka" są plastikowe. Wsio widać na fotach i czy się opłaci kupić sami zdecydujecie. Ja osobiście jestem zadowolony, myśle że kilka poprawek i drewniane uchwyty i będzie dobre narzedzie, za nie duze pieniądze. Pozdro\nPrzedstaw się na Domidrewno / Dzień dobry, czesć i ....\n« dnia: Styczeń 30, 2016, 01:05:07 am »\nWitam wszystkich. Jestam Łukasz, lat trzydziesci pare. Pochodzę z podkarpacia i jestem uzależniony ..... całe szceście, że od majsterkowania . Takiego forum jak to nie da sie ominąć, jak się kce coś dłubać.


Zobacz wątek - Nauka Angielskiego • eKsiążki\nTeraz jest 31 paź 2020 3:14:31\nWyjazd za granicę jest najlepszym pomysłem i najbardziej efektywnym\n21 mar 2008 0:24:40\nJa tam wprawdzie młody i niedoświadczony jestem i za granicę praktycznie nie jeździłem, ale nie przypominam sobie, żebym się nauczył angielskiego w czasie wycieczek na Litwę i Słowację. Widać pecha miałem... Cóż może w te wakacje pojadę do Chin czy innej Korei szlifować język...\n22 mar 2008 16:38:57\nPrzerobilem wszelkie mozliwe formy nauki angielskiego: Sita, Callan, kursy multimedialne. Najlepsze efekty uzyskalem przez system Super Memo First/Next Step in English. Do tego stronka: http://www.bbc.co.uk/polish/learningenglish/\nWrzucic konwersacje na iPoda i sluchac non stop. Efekt murowany.\nCo do wyjazdu... zalezy czy jedzie sie nauczyc angielskiego czy pracowac\n30 mar 2008 19:53:09\nJa jestem słuchowcem i nauka angielskiego w wersji "samouk" raczej nie przyniosłaby u mnie efektu. Myślę, że wyjazd jest najlepszą formą nauki języka, ale nie każdego stać, a języka warto się nauczyć. Oglądanie filmów w oryginale do tego z napisami angielskimi jest świetną metodą poszerzania umiejętności rozumienia tekstu mówionego - pozwala na przyswojenie języka potocznego. Dobrą, acz czasochłonną metodą jest tłumaczenie książek, czy opowiadań. W internecie kursuje wiele fan ficków pod fabułę różnych książek - można połączyć przyjemne z pożytecznym. Kursy są drogie, ale jeśli kogoś stać warto ćwiczyć pod okiem doświadczonego lektora, można też pochodzić na konwersacje i powymieniać doświadczenia na różne tematy z ciekawymi ludźmi. Niestety język to praca, praca i jeszcze raz praca, sam do głowy nie wejdzie, ale w przerwie w pracy, czy na nudnym wykładzie można porobić sobie ćwiczenia gramatyczne. Najlepsze są książki z kluczem odpowiedzi na końcu, dostępne w bibliotekach językowych.\n08 kwi 2008 9:53:11\nNajlepsze efekty uzyskalem przez system Super Memo First/Next Step in English.\nPopieram. SuperMemo jest najlepszym programem do nauki słówek\nDo tego stronka: http://www.bbc.co.uk/polish/learningenglish/\nTak właśnie zrobiłem. Aż szkoda, że BBC Polska już nie działa - świetne kursy robili.\nJeżeli się jedzie pracowac wśród Anglików to nie jest problemem nauczyc się angielskiego. Gorzej, gdy się pójdzie pracowac do jakiegoś Warehouse-u, gdzie naweg Anglicy wołają PRZERWA, zamiast BREAK.\n18 kwi 2008 16:29:09\nJa jako ze juz od paru lat mieszakm w Irlandii, mysle ze najlpeiej angielskiego nauczyc sie pomiedzy ludzmi(tylko nie w Dublinie bo po 1 polaowa to polacy, po 2 irlandczycy nie mowia czystym angielskim tylko ich irlandzko-angilskim i trudno zrozumiec jak cos do ciebie zabulgotaja)\nOgolnie uwielbiam akcent angielski wiec polecam Anglie zeby nauczy sie poprawnego angielskiego.\n12 lis 2008 22:38:45\nCiekawy temat i zastanawiam się, dlaczego dopiero teraz go zauważyłem. Oprócz oczywiście nauki w szkole, chodzę również na prywatne lekcje gdzie głównie mówię, oraz korzystam ze Skype. Świetna sprawa, na takich stronach jak http://www.ang.pl można znaleźć mnóstwo osób chętnych do rozmowy ( jak ktoś chce, to może do mnie zadzwonić, moje skypeID: mateuszch_ ).\nA jeżeli chodzi o słówka, to moim zdaniem wkuwanie, żeby wkuć, nie ma sensu. No ale jeśli już, to za pomocą fiszek.\n15 lis 2008 14:48:22\nJako przyszly(i czesciowo obecny) nauczyciel tego jezyka moge rzec tylko, że nieważne na jaki angielski sie chodzi, najwazniejsze jest by samemu się uczyć w domu.\n15 lis 2008 17:22:49\nJęzyka jako takiego można się stosunkowo łatwo za granicą wyuczyć, szczególnie jeżeli się jest na to skazanym. Moje pytanie jest inne jak zmienić sobie akcent, to dopiero tragedia.\n02 kwi 2009 3:17:27\nto dobra myśl, ja płacę za lekcje przez Skype'a\nale jak wygląda wyszukiwanie kogoś kto byłby na podobnym poziomie?\n02 kwi 2009 7:54:54\nDołączył(a): 22 kwi 2010 11:34:38\nżeby nie zakładać nowego tematu to zapytam tu:\na czy znacie może jakieś solidne biuro tłumaczeń tłumaczące literaturę na angielski?\n22 kwi 2010 11:40:01


NA JAKIM KONTYNENCIE LEŻY TITICACA - wszystko o podróżach\nna jakim kontynencie leży titicaca\nJedwabny Szlak, starożytny trakt handlowy, zaczynał się w Chinach, skąd środkiem Azji biegł do Stambułu. Przez co najmniej 8 tysięcy kilometrów przecinał najpiękniejsze azjatyckie tereny - prowadził od Xi'anu przez góry Tien-Szan, obok malowniczych jezior, przez płaskowyż Pamir, Hindukusz, kotliny i pustynie, aż do urokliwej Kapadocji. Współczesny Jedwabny Szlak to fragmenty asfaltowych dróg w miejscu dawnych ścieżek karawan, ruiny starożytnych miast, a przede wszystkim niesłychane bogactwo przenikających się kultur.\nChoć przez tereny Azji Centralnej biegł legendarny Jedwabny Szlak, to ziemie dzisiejszego Kazachstanu, Uzbekistanu, Turkmensitanu, Kirgistanu i Tadżykistanu były w przeszłości raczej igraszką potężnych sąsiadów niż sercem świata. Dziś wracają na światową scenę, budzą rosnące zainteresowanie, są coraz częściej odwiedzane. W Azji Centralnej spodoba się miłośnikom ciszy, nieskończonych krajobrazów i kontrastów. Warto poznać ją bliżej.\nSalomona, a obok nich małego Menelika! Jezioro Tana Są na świecie jeziora, których nazwy wywołują u szanującego się eksploratora wzmożone bicie serca. Tak jest z Bajkałem, Titicaca i z pewnością do tego towarzystwa możemy zaliczyć jezioro Tana. Leży ono na wysokości 1800 m. W zależności od stanu wody\nwięcej Porady ekspertów na temat: na jakim kontynencie leży titicaca


Dziękuję za zaproszenie. Bardzo cieszy mnie Państwa inicjatywa, tym bardziej, że i do mojego biura często napływają listy osób przebywających w wiezieniu. Ojciec Święty Jan Paweł II dwukrotnie odwiedzał rzymskie wiezienia i skierował do osób tam przebywających piękne i ważne słowa. Jest mi bardzo przykro, ale nie mogę przyjąć zaproszenia gdyż w dniu 26 marca mam już inne zaplanowane obowiązki. Proces diecezjalny zbliża sie ku końcowi a wiec i rytm prac jest przyspieszony. Będę sie z Państwem łączył modlitewnie zawierzając inicjatywę wstawiennictwu Jana Pawła II.\nInspiracją do przeżywania tego dnia w duchu modlitw za więźniów były liczne świadectwa więźniów o Łaskach otrzymanych za przyczyną Jana Pawła II.\nSama byłam tego świadkiem, będąc w Zakładzie Karnym w Koronowie na spotkaniu ewangelizacyjnym, w dniu pogrzebu Papieża. Mógłby wiele powiedzieć na ten temat Ks. Prałat Sławomir Oder a także niektórzy pracownicy Zakładów Karnych. Sposobem na ukazanie uczuć towarzyszących śmierci papieża Jana Pawła II oraz refleksji związanych ze zmianami, jaki zaszły w więzieniach polskich w trakcie Jego 27-letniego pontyfikatu, stał się zorganizowany przez Zakład Karny w Tarnowie- Mościcach konkurs literacki dla osób pozbawionych wolności pt.: “Człowiek w więzieniu nie przestał być człowiekiem”. Na konkurs napłynęło ponad 200 prac. W ten sposób po wybraniu najlepszych prac, dzięki wydawnictwu Biblos w Tarnowie, powstała książka pt.: “Zza krat spłynęła łza” – więźniowie w hołdzie Janowi Pawłowi II.\nW dniu 26 marca obchody Dnia modlitw za więźniów w Diecezji Bydgoskiej zainaugurował Ordynariusz bp Jan Tyrawa.\nUroczystości zbiegły się w czasie z zamknięciem procesu beatyfikacyjnego Jana Pawła II w Rzymie. Można by powiedzieć, że to jeszcze jedna wyraźna Łaska za przyczyną Papieża Wielkiego, który troską swojego pontyfikatu objął więźniów całego świata. Znakiem tego było nie tylko spotkanie w celi u Ali Agcy i przebaczenie, o które nawet zamachowiec nie prosił ale przede wszystkim włączenie więźniów w Wielki Jubileusz roku 2000, który odbył się w dniu 9 lipca w Rzymie. Warto zagłębiać się w treść przemówień Jana Pawła II do więźniów całego świata jak również do uczestników Międzynarodowej Konferencji Dyrektorów Zarządów Zakładów Karnych, którą wygłosił 26 listopada 2004 roku, u kresu swojego życia. Jest w nich poszukiwanie dróg autentycznej resocjalizacji, troska o działanie Ducha Świętego za kratami jako owocu odkupieńczej śmierci Chrystusa.\nPierwszą część uroczystości stanowiło Seminarium pt.: ”Jesteście skazani ale nie potępieni”, w oparciu o przemówienie Jana Pawła II – do więźniów w Zakładzie Karnym w Płocku 7 czerwca 1991 roku, – do więźniów całego świata podczas Jubileuszu więźniów 9 lipca 2000 roku oraz do uczestników Międzynarodowej Konferencji Dyrektorów Zarządów Zakładów Karnych – w 2004 roku. Seminarium, które odbyło się w Areszcie Śledczym w Bydgoszczy zgromadziło Księży kapelanów, pracowników służby penitencjarnej, wykładowców Wydziału Resocjalizacji Kujawsko Pomorskiej Szkoły Wyższej oraz Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego oraz wolontariuszy Stowarzyszenia Bractwo Więzienne. Gośćmi byli także byli więźniowie, będący świadectwem możliwości pełnego powrotu do społeczeństwa po opuszczeniu Zakładu Karnego, nawet po wielu latach. Kazimierz Pawłowski – były więzień mógł się pochwalić nie tylko wydanym drugim albumem swoich prac ale również Błogosławieństwem papieża Jana Pawła II i Benedykta XVI. Przeczytane zostało świadectwo Tomka, który odbywa jeszcze wieloletnią karę pozbawienia wolności. W momencie śmierci Jana Pawła II, w swojej celi, za kratami, otrzymał wielką Łaskę nawrócenia. “Kiedy dzwony oznajmiły odejście Jana Pawła II, po moich policzkach spłynęły łzy i stałem się nowym człowiekiem…” – napisał Tomek. Z wielką uwagą zebrani wysłuchali świadectwa więźnia Piotra, który w celi znalazł Pismo Święte… było to świadectwo Bożej resocjalizacji. Wierzymy, że był z nami również Jan Paweł II, który troszcząc się o więźniów za życia, jeszcze bardziej przenika mury Zakładów Karnych teraz i Błogosławi z Domu Ojca.\nDrugą część uroczystości stanowił Apel – więźniowie w hołdzie Janowi Pawłowi II – jako votum wdzięczności więźniów za liczne łaski otrzymywane za przyczyną umiłowanego Papieża Jana Pawła II. Apel przygotowali sami więźniowie z OZ AŚ w Bydgoszczy wraz z kapelanem Ks. Zbigniewem Grzegorzewskim. Większość z nich tego dnia miała opuścić Zakład Karny. Z uwagi jednak na swój udział w Apelu na wolność wyszli następnego dnia. A więc – więźniowie więźniom. Audytorium stanowili więźniowie Aresztu Śledczego w Bydgoszczy, Zakładu Karnego w Fordonie i Koronowie oraz zaproszeni goście. Wszyscy ze skupieniem wysłuchali przemówienia Ojca Świętego do więźniów w Płocku, zagłębili się w “złote myśli” Jana Pawła II i śpiewali Jego ulubione pieśni – również Barkę. Piotr i Kazimierz złożyli publicznie swoje świadectwo nawrócenia. Zakończeniem Apelu była Droga Krzyżowa w oparciu o słowa Jana Pawła II do młodzieży.\nTrzecią część uroczystości stanowiła Msza Święta w kościele Ojców Jezuitów z udziałem Księży Kapelanów, pracowników służby penitencjarnej, wolontariuszy oraz naszych braci więźniów. Eucharystia była ukoronowaniem Dnia modlitw za więźniów Diecezji Bydgoskiej, gdzie za wstawiennictwem Jana Pawła II więźniowie modlili się z intencjach księży kapelanów, służby penitencjarnej, wolontariuszy a także siebie samych. stanowiła Msza Święta w kościele Ojców Jezuitów z udziałem Księży Kapelanów, pracowników służby penitencjarnej, wolontariuszy oraz naszych braci więźniów. Eucharystia była ukoronowaniem Dnia modlitw za więźniów Diecezji Bydgoskiej, gdzie za wstawiennictwem Jana Pawła II więźniowie modlili się z intencjach Księży kapelanów, służby penitencjarnej, wolontariuszy a także siebie samych.\nAgapa we Wspólnocie Serc u Ojców Jezuitów zakończyła uroczystości Dnia modlitw za więźniów w diecezji bydgoskiej, w liturgiczne wspomnienie Dobrego Łotra. Przy wspólnym stole zasiedli Księża kapelani, przedstawiciele Urzędu Miasta, pracownicy służby penitencjarnej, bracia więźniowie oraz wolontariusze Bractwa Więziennego jak również Wspólnoty Serc.\nProgram seminarium – “JESTEŚCIE SKAZANI, ALE NIE POTĘPIENI”…\nDYREKTOR OKRĘGOWY SW PPŁK WALDEMAR OLEKSIAK\nSŁOWO i BŁOGOSŁAWIEŃSTWO\nORDYNARIUSZ DIECEZJI BYDGOSKIEJ – BISKUP JAN TYRAWA\nKapelan Krajowy Paweł Wojtas – wydelegowany Ks.Wojciech Pyrzewski\nCzłonek Zarządu Stow. Bractwo Więzienne w Warszawie – Jadwiga Banaszek\n1. Cuda za przyczyną Jana Pawła II\nPostulator procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego Jana Pawła II\nKs. Prałat Sławomir Oder (słowo do odczytania)\nZza krat spłynęła łza- Świadectwo więźnia – czyta Tadeusz Kuczun\n2. Pontyfikat Jana Pawła II w służbie więźniom – Kapelan diecezjalny Ks. Kapelan Stanowicki\n– list do więźniów\n– spotkania z więźniami\n3. Świadectwo przebaczenia mama zamordowanego dziecka\n———————————–przerwa ok.20 min————————————–\n4. Warunki odbywania kary – Dyrektor Okręgowy PPŁK Waldemar Oleksiak\n– godność więźnia\n– program formacji ludzkiej, zawodowej i duchowej\n– stowarzyszenia zajmujące się pomocą więźniom\n5. Wyższe poziomy człowieczeństwa celem działań wychowawczych\n– mgr Mariola Grewling (KPSW)\n6. Jesteście skazani ale nie potępieni – Miłość Boża większa niż grzech\n– Ks.dr hab. Wojciech Necel\n7. Świadectwo –więzień Piotr (www.bractwowiezienne.bydgoszcz.pl Dobry Łotr)\n——————————-przerwa obiadowa ok.30 min———————————\n8. Kapelan – świadek nadziei człowieka stworzonego na obraz Boży\n– Ks.Wenancjusz Zmuda – Wydział Duszpasterski KURII\n9. Ewangeliczna pomoc więźniom\n– Prezes Zarządu Stow. Bractwo Więzienne w Bydgoszczy Anna Stranz\n– spotkania ewangelizacyjne\n– nawiązywanie więzi rodzinnych\n– spotkania wspierające – były więzień Wiesław\n10. Dyskusja i zakończenie sesji ok. Godz.14.00\nAŚ Bydgoszcz, Dzień Dobrego Łotra, Sympozja


Katana-S | koike-polska.com\nKATANA-S jest dotykowym ekranem kontrolnym stworzonym w zaawansowanej technologii bazy danych, która zapewnia szybkie i dokładne wprowadzanie wytycznych oraz eliminację błędów. Podczas kontroli i regulacji napędów oraz narzędzi skrawających możliwa jest optymalizacja prędkości tych procesów. Pozwala to na najwyższą wydajność przy najniższym zużyciu materiału- dzięki czemu obniżamy koszty wytwarzania.\nSprzęt przeznaczony jest do pracy w trudnych warunkach produkcji, takich jak stocznie oraz przemysł ciężki. Oprogramowanie jest modułowe i elastyczne, uporządkowane w celu łatwego wdrożenia nowych funkcji. Jest skierowane do klienta, który potrzebuje konkretnych rozwiązań.\nKoncepcja obsługi dzięki intuicyjnemu menu z ekranem dotykowym jest bardzo przejrzysta. Opiera się na symbolach, grafikach oraz zdjęciach. Metodyka działania jest doskonale dostosowana do potrzeb operatorów, redukuje zastoje oraz zapobiega błędom. Zintegrowana baza danych i kreatory dają możliwość produkcji części w kilku prostych krokach, nawet dla niedoświadczonych operatorów. Zużyte części są wyświetlane jako obrazy dla lepszej identyfikacji.\nKoike CNC brochure\nIntel Quad Core, 1.9 GHz\nCFast Flash card, 8 GB\n4 GB, DDR3 RAM\nWyświetlacz 15″ TFT touch panel\nKomunikacja Ethernet / EtherCAT\nTemperatura otoczenia 0° – 55° C


Stomatolog Internista Pediatra Chirurg Lekarz rodzinny\n„Pan Doktor jest symatyczny, empatyczny, chętnie wyjaśnia i odpowiada na każde zadane pytanie. Badanie przeprowadzone… delikatnie i profesjonalnie. Z czystym sumieniem polecam Pana Doktora” Więcej\n„Bardzo konkretny i rzeczowy lekarz. Wizyta przebiegała w spokojnej i miłej atmosferze. Nie odczuwa się ograniczenia …czasowego wizyty.” Więcej\n„Kompetentny i rzeczowy lekarz z dobrym podejściem do dzieci, podczas badania skupiony na pacjencie, w przystępny spo…sób tłumaczy rozpoznanie i przekazuje zalecenia. Okulary przepisane przez Panią Doktor moim dzieciom i mężowi poprawiły jakość widzenia. Polecam.” Więcej\n„Bardzo profesjonalny specjalista. Serdecznie polecam wizytę u Pana doktora. Osobiście byłem trzeci raz na zabiegu i …po raz kolejny jestem bardzo zadowolony. Za 3 miesiące wizyta kontrolna, ale myślę, że będzie to już koniec leczenia. Bardzo dziękuję Panu doktorowi za pomoc.” Więcej\n„Jestem bardzo zadowolona z tej wizyty,osoba pani doktor jest bardzo przyjazna ,rozmawialam z nią jak z osobą którą z…nam od lat,bardzo dobrze się czulam mówiąc jej o swoim problemie.Jak na pierwszą wizyte bardzo dobrze ja wspominam.Na pewno gdy ktoś będzie potrzebował takiego specjalisty,bedę polecać tą pani doktor .” Więcej


Telefon Samsung J5 2017 - Oreo - Strona 5\nTelefon Samsung J5 2017 - Oreo\nWątek: Samsung J5 2017 - Oreo\n04-10-2019, 13:18 #41\nDokładnie hak piszesz. Mają tak "genialnych" programistów że nie potrafią syfu wpakować do aktualizacji. Tak syfu,bo inaczej brandu(KAŻDEGO) nie można nazwać.\nZdjęcie brandu to 5min roboty. Małpa to nawet zrobi tak to proste. Gwarancji nie tracimy,więc można to zrobić nawet na nowym telefonie. Chyba że coś uwalimy ze swojej winy(zresztą nie wiem jak to można zrobić przy tak prostej czynności).\n08-10-2019, 13:59 #42\nTrzeba tu sprostować kilka rzeczy. Po pierwsze, ingerencja w oprogramowanie pokładowe polegająca na zdjęciu brandu, wiąże się z utratą gwarancji. Rzecznik prasowy firmy Samsung wprost o tym wielokrotnie mówił. Druga rzecz: specjaliści Play przeprowadzają parametryzację modemu, dzięki której telefon działa lepiej wewnątrz sieci Play. Wyraźnie mówił to Radek, szef zespołu, który się tym zajmuje.\n08-10-2019, 14:09 #43\nJak zwykle bredzisz.\n08-10-2019, 21:38 #44\nA ty dalej swoje i swoje Brak słów już na Ciebie ale nie dajcie się na te słowa nabrać a co jedynie się traci to rękojmie od Play a gwarancja od Samsung Polska zostaje po staremu i tu cały haczyk Do tej pory ani Radek ani Specjaliści Play nie napisali nic na tym forum dla potwierdzenia twoich słów Giaur ( przykro mi bardzo )\n09-10-2019, 08:57 #45\nJakoś nie słyszałem jeszcze o nikim komu nie przyjęli na reklamację telefonu po zdjęciu bandu ^^ Zresztą serwis też to zrobi(odpłatnie).\n01-12-2019, 18:11 #46\nStraci gwarancje jeżeli będzie jaka kolwiek ingerencja w soft\n02-12-2019, 02:13 #47\nJeśli wgrasz czysty soft Samsunga to nic nie stracisz.\n08-12-2019, 21:03 #48\nCzy wgranie softu samsunga jest ingerencją w oprogramowanie? Jak należy rozumieć ingerencje w oprogramowanie. Ingerencją wg mnie jest Root. Zmiana softu na inny soft Samsunga wg mnie nie jest ingerencja tylko wymianą.\nCzas w strefie GMT +1. Jest godzina: 20:33.


Proste inspiracje No. #5. – Agnesonthecloud.pl. Blog thinkstylowy. Do pomyślenia.\nProste inspiracje No. #5.\nW we wszystkich dotychczasowych częściach prostych inspiracji pisałam o kilku miejscach, które warto odwiedzić. Dziś część piąta. O mądrych blogach, pięknych instagramach i jeszcze mądrzejszych książkach, które odkryłam i mam zamiar czytać albo przeczytałam i polecam. A na końcu o pewnej pięknej akcji, którą bardzo wspieram.\nŚwięta, święta. Młodsza B. od tygodnia odlicza i codziennie tworzy nową listę marzeń pod choinkę. Ponieważ jest od jakiegoś czasu youtuberką i wrzuca swoje krótkie filmiki z maleńkimi figurkami zwierząt w roli głównej, kamera jest niezmiennie na pierwszym miejscu, pozostała lista to gadżety, które pojawiają się i znikają się w zależności od nastroju. Aktualnie mają być pędzle i farby akrylowe i olejowe. Starszy B., poza tym etapem już, wyluzowany, twierdzi, że ma wszystko i nie wie, co mógłby chcieć. Bosh, jakie mi mądre starsze dziecko wyrasta.\nSmutne są znikające znajomości. Ponad pięć lat w jednym miejscu pracy, pięć dni w tygodniu, często spotkania po pracy i powoli, z serdecznych kontaktów robią się cienkie nitki wspomnień gotowe do zerwania przy pierwszej możliwej okazji. Zdaje się, że tak działają duże systemy, muszą się spieszyć dalej, nie ma miejsca na sentymenty i elementy, które już są poza nim.\nWprowadziłam nawyk codziennego, wczesnego wstawania. Bardzo mnie zmotywował tekst Olka z →twomeaningsfulllives. Dobrze mi robią takie poranki, choć nie powiem, czasem jest to okrutna walka ze sobą. Szósta, kiedy ciemno i zimno nie motywuje do wysunięcia się spod kołdry. Ale czas wygrany na rozpoczęciu dnia o świcie wynagradza każdy wysiłek sturlania się z łóżka.\nOla i jej →Esencja. Z Olą nam po drodze, lubimy się wirtualnie, piszemy do siebie i mamy nadzieję na wspólne spotkanie. Cenie ją za jej konsekwencję i charakter wojowniczki. Świetnie pisze, zna życie i jeszcze do tego dobrze gotuje, aghhh. Ideał.\nOlga i jej →Z neta wzięte. Cięty język, świetny styl i mistrzyni poruszania aktualnych tematów społecznych. A prywatnie to jesteśmy obie Świdniczankami i jeszcze kończyłyśmy to samo liceum.\nMaciej Wojtas i jego →blog. Macieja czytam już od dawna i to dla mnie tak oczywiste, że to, co robi jest świetne, że nie wpadło mi do głowy, żeby o nim wspomnieć. Wirtuoz słowa i najlepsze poczucie humoru w sieci.\nMałgosia Wardaszewska- Deręgowska i jej →HashtagStory. Miejsce dla kreatywnych i komunikatywnych. Mądre rzeczy zrozumiale pisane. Dzięki niej odkryłam design thinking i teraz czytam wszystko, co mi wpadnie w ręce na ten temat.\nMarta Idczak. Jej →blog to dla wszystkich piszących absolutne must have. Storytelling, tajemnice dobrych opowieści od Pixara i wszystko, co krąży wokół opowiadania historii. Wyczerpująco i z szacunkiem dla czytelnika. Uczę się u niej.\nMartina i jej →lovelife. Martina podróżuje, jest coachem i pisze dużo o rozwoju osobistym. Ostatnio napisała ebooka „Jak wyznaczać sobie cele i je realizować”, do pobrania za darmo. Cenne.\nOla Radomska i jej →blog też o rozwoju, ale z punktu widzenia psychologa. Ola wypuściła właśnie swój pierwszy produkt autorski, któremu mam zaszczyt patronować, aghhh. Oto, jak o nim sama pisze: Notes Wilczycy to przewodnik na Ścieżce Wilczycy, drodze podążania za wewnętrzną kobiecą mądrością. Bullet journal z szablonami ćwiczeń rozwojowych, które pomogą Ci w znalezieniu autentycznego kierunku w życiu i popchną Cię do odważnego działania! Szczegóły: http://www.aleksandraradomska.pl/notes-wilczycy/.\nPrzyznaję się, ze Instagram i Tumblr uwielbiam miłością bezkrytyczną. Instagram za fotograficzne inspiracje, Tumblr za to, że jest minimalistyczną mieszanką Instagrama I Twittera. I też mnie inspiruje.\nOto moje nowe odkrycia:\nVildan, czyli _bleu.\nSzarości, spokój, minimalizm. Piękne.\nAnnemanna. Po prostu piękne, niby typowo instagramowe, ale takie nietypowe. I bokeh taki śliczny wszędzie…\nTim Clinch, czyli clinchpics.\nJego profil instagramowy nie oddaje wszystkiego, co ten pan potrafi. Polecam jego →blog. Jestem zaczarowana. Piękna, zmysłowa fotografia.\nDoreen, czyli hed_mee. Niemiecka blogerka, polecam też poczytać. Pisze też po angielsku. Szarości, lekkość, wyciszające.\nCzytam ostatnio dużo, kilka pozycji naraz.\nTom Kelly, David Kelly: Twórcza odwaga. Niezwykła książka o design thinking. Wciągająca i świetnie napisana. Wiele zmienia w postrzeganiu świata i nas samych. Bardzo polecam.\nJames Wallman: Rzeczozmęczenie. Bardzo ciekawa pozycja pisana z perspektywy naukowca. Historia kapitalizmu, konsumpcji i alternatywy w postaci minimalizmu, który też poddany jest krytyce. Filozofoczne. Niełatwa lektura, ale warta poświęcenia jej czasu.\nBrian Tracy: Zjedz tę żabę, Nie tłumacz się działaj, Potega pewności siebie. Tak, przyznaję się, nie znałam wcześniej, a potem przeczytałam wszystkie trzy w weekend. To jest mądre, empatyczne i do natychmiastowego wprowadzenia w życie. Jak osiągać cele, być wydajnym i… szczęśliwym. Pssst, wszystkie trzy pozycje dostępne są jako audiobooki za darmo na you tube.\nDalaj Lama & Desmond Tutu: Wielka księga radości. Mądre, do smakowania i do pomyślenia.\nPeter Wohlleben i jego trylogia: Sekretne życie drzew, Duchowe życie zwierząt, Nieznane więzi natury. Oficjalnie życzę sobie na prezent pod choinkę. Z opinii tych, którzy przeczytali, coś absolutnie wyjątkowego.\nNa koniec prośba o wsparcie pięknego projektu. Jest sprawa. Dostałam maila i bardzo mnie poruszył. Chodzi o wydanie książki kogoś, kto odszedł, a był wyjątkowy. Bartek, ponieważ o niego chodzi, był od samego początku związany z fundacją Znajdź pomoc, wspierającą osoby potrzebujące wyjątkowo pomocy. Był dobrym duchem tej fundacji i mimo choroby sam wspierał innych. Jej założycielce, Mai Surowicz, bardzo zależy na wydaniu tej książki. Tuż przed śmiercią Bartek przekazał jej notatki, które spisywał przez cały czas trwania swojej choroby. Jest to pamiętnik, z piękną historią miłości w tle. Do zakończenia zbiórki zostało dwadzieścia kilka dni.\nDzięki naszej korespondencji pani Maja założyła już konto na patronite.pl i tam też wspierają ja osoby, chcące pomóc w wydaniu książki Bartka. Razem możemy zrobić coś dobrego na Święta. Tu jest link do strony: →www.znajdzpomoc.pl.\nŚciskam mocno chuchając rano w dłonie. Jak nic idzie zima.


Dziabnij sobie klina Dooma. Po rumie czas na wódkę od Bethesdy - Gramageddon\nDoom otrzymuje oficjalną wódkę o nazwie “Bone Vodka”. Do tego stworzoną z kości wołowych, a dokładniej szpiku kostnego. Bethesda mocno wjeżdża w rynek alkoholowy.\nBethesda nie poddaje się na rynku gorzelniczym i niezrażona porażką Dark Nuki, nadal próbuje sprzedać graczom alkohol. Przypomnę, że rum Dark Nuka miał być bardzo dobrej jakości rumem, sprzedawanym w butelce, przypominającej Falloutowe butelki Nuka Cola. Niestety, okazało się, że bardzo drogi trunek był bardzo słaby jakościowo, zarówno pod kątem opakowania, jak i samego napoju. Owa “butelka” okazała się być jedynie plastikowym case’m na zwykłą butelkę na rum. Smakosze oceniali jakość i smak Dark Nuki jako “wyjątkowo przeciętny”. Do tego całość kosztowała zawrotne 80$.\nW przeciwieństwie do kompletnego niewypału, jakim okazał się rum od Bethesdy, Doom Bone Vodka wydaje się stawiać na jakość i proces produkcji. Butelka prezentuje się elegancko, ale bez przesady. Do Dooma nawiązuje jedynie etykieta. Za to bardzo dużo miejsca poświęcono na wyjaśnienie, jak ten trunek jest tworzony i czemu jest warty 45£ (55$). Wódka ta jest tworzona na bazie pszenicy, kolejno mieszana jest ze wspomnianym wcześniej wysuszonym i wędzonym szpikiem (przygotowanym przez rzeźnię “The Ginger Pig”) i dalej jest już standardowo destylowana. Napój ma podobno „suchy, ziemisty początek” na podniebieniu, prowadzący do „umami i maślanego odczucia na języku”. Ja tam się nie znam, dla mnie wódka smakuje zawsze tak samo. Czyli wspaniale.\nZagładowy trunek powstaje we współpracy z dość młodą gorzelnią z Londynu o nazwie Rebel Distillers. Nazwa wskazuje, że jeszcze nie raz zobaczymy od nich nietuzinkowe podejście do alkoholi. Doom Bone Vodka można już zamawiać w preorderze. Pierwsze partie mają pojawić się już niebawem, pod koniec września. Możecie jej spróbować sami, gdyż dostawa obejmuje całą EU. Jeżeli jesteście skłonni zapłacić ok. 240zł za 0,7 “szpikowej”.\nWięcej o wódce i procesie tworzenia tutaj\nNiniejszy artykuł nie ma na celu promowania alkoholu ani reklamowania go w jakiejkolwiek formie. Artykuł jest skierowany do ograniczonej liczby osób i jest czysto informacyjno-humorystyczny.\nTags: bone vodka, doom, Rebel Distillers


Jedna z największych na świecie gór lodowych ma oderwać się od Antarktydy - Teraz w sieci\nJedna z największych na świecie gór lodowych ma oderwać się od Antarktydy\nTagged: antarktyda, ciekawostki\nGóra lodowa, jedna z 10 największych znanych nauce, ma wkrótce oderwać się od Antarktydy. Półka lodowa Larsen C od jakiegoś czasu ucieka od południowego kontynentu, ale ogromna szczelina grozi zejściem z tego odcinka o powierzchni 5 000 kilometrów kwadratowych (1931 mil kwadratowych).\nKanion jest już od jakiegoś czasu, ale w ciągu ostatniego miesiąca rozrósł się w zawrotnym tempie. W drugiej połowie grudnia 2016 roku wzrósł o 18 kilometrów (11,2 mil). Teraz ogromny kawałek lodu zatrzymuje się na zaledwie 20-kilometrowym odcinku lodu.\nCała półka na lód Larsen C – o wielkości dwukrotnie większej od Hawajów – nie jest spowodowana zawaleniem, ale pęknięcie to odetnie około 10 procent. Naukowcy obawiają się, że dzięki temu ocalałe części Larsen C będą niezwykle niestabilne i podatne na upadek w ciągu następnej dekady.\nLarsen C jest najbardziej znaczącą półką lodową w północnej Antarktyce. Pływa już po oceanie, więc jego zniszczenie nie przyczyni się bezpośrednio do podniesienia poziomu morza. Jednak powstrzymuje wiele lądowych lodowców.\nKiedy Larsen C całkowicie się rozpadnie, otwierają się śluzy, a lód ten nieuchronnie spadnie do morza i zwiększy globalny poziom morza o około 10 centymetrów (3,9 cala). To może nie brzmieć zbyt wiele, ale należy wziąć pod uwagę fakt, że globalny wzrost poziomu morza w ciągu ostatnich 20 lat wyniósł około 6,6 centymetrów (2,6 cala).\nW połączeniu ze wzrostem poziomu morza, który powstaje w wyniku zmian klimatycznych spowodowanych działalnością człowieka, wkład Larsen C jest z pewnością znaczący.\nChociaż coraz szybsze ocieplenie regionu prawdopodobnie przyspieszyło rozwój gigantycznej szczeliny, rozcinającej części Larsen C z dala od Antarktydy, nie ma żadnych bezpośrednich dowodów na poparcie tego. Istnieje jednak wiele dowodów łączących cieplejsze temperatury atmosferyczne i oceaniczne ze skurczami lodu w innych częściach kontynentu.\nNaukowcy z Uniwersytetu Swansea, którzy używali danych satelitarnych do monitorowania upadku, zauważają, że to wycięcie jest wydarzeniem nieuniknionym ze względu na wyjątkową geografię regionu.\n“Jeśli to nie potrwa w ciągu najbliższych kilku miesięcy, będę zaskoczony”, powiedział kierownik projektu Adrian Luckman, profesor geografii na Uniwersytecie Swansea, w wywiadzie dla BBC News.\nPółwysep Antarktyczny posiadał sieć półek lodowych pod nazwą Larsen. Larsen A załamał się w 1995 r., A Larsen B rozpadł się dość dramatycznie w 2002 r. W rzeczywistości na całej Antarktyce jest mnóstwo lodowych półek, które są teraz na krawędzi katastrofy, ale teraz jest pewne, że Larsen C, ostatni z jego imiennik, pójdzie pierwszy.\nPrevious Post: Prosty, poranny eksperyment z helem balonowym\nNext Post: Zabawne eksperymenty do zrobienia podczas zimnej pogody


Domowe finanse30 zł za godzinę jazdy po mieście. Hulajnogi podbijają Polskę\nMarcin Kaźmierczak2019-04-19 06:00, akt.2019-04-19 07:55redaktor Bankier.pl\nOdblokowanie hulajnogi Lime w Warszawie i Poznaniu kosztuje 3 zł, a we Wrocławiu 2 zł. / Lime\nsel 2019-04-20 08:38\n(usunięty) 2019-04-19 22:52\nkarbinadel 2019-04-19 15:38\nMój entuzjazm dla tego wynalazku jest umiarkowany. Po pierwsze, ludzie i tak za mało się ruszają, zdrowiej i zdecydowanie taniej wyjdzie skorzystać z Roweru Miejskiego. Po drugie, większość jeżdżących ma kłopoty z opanowaniem hulajnogi, przez co stanowią zagrożenie dla siebie i innych. Dziś taki jeden wjechał mi prawie Mój entuzjazm dla tego wynalazku jest umiarkowany. Po pierwsze, ludzie i tak za mało się ruszają, zdrowiej i zdecydowanie taniej wyjdzie skorzystać z Roweru Miejskiego. Po drugie, większość jeżdżących ma kłopoty z opanowaniem hulajnogi, przez co stanowią zagrożenie dla siebie i innych. Dziś taki jeden wjechał mi prawie pod auto, bo nie umiał zahamować na czerwonym\nbartoliniii 2019-04-19 15:07\nopen_mind 2019-04-19 13:59\nNowość plus szpaner, zachłysną się i im przejdzie, na zachodzie tak jest aż żal patrzeć jak wszędzie to badziewie się poniewiera. Kolejne zaśmiecenie środowiska i produkcja badziewia. A nam o ekologi będą prawić! Dodatkowo pieszy stracił bezpieczeństwo na chodniku. Masakra z dzisiejszym ludem coraz głupszy, na wszystko Nowość plus szpaner, zachłysną się i im przejdzie, na zachodzie tak jest aż żal patrzeć jak wszędzie to badziewie się poniewiera. Kolejne zaśmiecenie środowiska i produkcja badziewia. A nam o ekologi będą prawić! Dodatkowo pieszy stracił bezpieczeństwo na chodniku. Masakra z dzisiejszym ludem coraz głupszy, na wszystko co widzi się złapie, nie na darmo w handlowym języku jest powiedzenie „ przyjdzie głupi kupi”\nmarianpazdzioch 2019-04-19 12:58\nzzibi2 2019-04-19 14:35\npiano350 2019-04-19 12:45\nmrtroublemaker 2019-04-19 12:28\nczytacz 2019-04-19 11:17\nW piątek w Śródmieściu odbędą się dwie manifestacje, dlatego też kierowcy i pasażerowie komunikacji miejskiej muszą liczyć się z utrudnieniami. Na ulice wyjdą m.in. przedstawiciele Młodzieżowego Strajku Klimatycznego.


Un-Making of... Spiderverse - film.gildia.pl - film, newsy, recenzje\nUn-Making of... Spiderverse\nKażdego dnia Internet zalewany jest informacjami dotyczącymi kolejnych produkcji filmowych. Część z nich jest bardzo obiecująca i od samego początku swego istnienia zrzesza grono fanów, którzy z niecierpliwością wyczekują dnia premiery i kolejnych wieści z planu. Zdarza się – i to dość często, że mimo pozytywnych prognoz, obraz ostatecznie nie powstaje. Powody bywają różne: od problemów finansowych po śmierć osoby zaangażowanej w produkcję. O niektórych z tych filmów wiadomo prawie wszystko, bo zostały anulowane w ostatniej chwili, inne zaś nigdy nie wyszły poza fazę pomysłu. W cyklu Un-Making of… chcielibyśmy przedstawić najciekawsze naszym zdaniem filmy, które ostatecznie nigdy nie powstały.\nFilmowe adaptacje komiksów są tematem bardzo chwytliwym i popularnym. Od wielu lat przyciągają mnóstwo fanów, a wiekowe produkcje z Batmanem czy Supermanem w roli głównej zyskały status kultowych i do dziś oddziałują na kino. Jednym z najlepiej rozpoznawalnych komiksowych superbohaterów na świecie jest Spider-Man. Losy filmów opowiadających o przygodach Człowieka–Pająka są bardzo burzliwe. Wiele pomysłów i projektów dotyczących tej postaci wyrzucono do kosza.\nSpider-Man zagrany przez Tobeya Maguire doczekał się trzech produkcji. Pierwsza z nich ukazała się w 2002 roku. Spider-Man 3 kosztował ponad 250 mln dolarów, co czyni go jednym z najdroższych filmów w historii. Była to jednak dobra inwestycja, gdyż cała trylogia wygenerowała ok. 2,5 miliarda dolarów przychodu.\nW 2008 roku zapowiedziana została część czwarta, rok później pojawił się pomysł stworzenia piątej i szóstej odsłony. Jeszcze w 2007 roku rozpoczęto prace nad spin-offem serii, który traktować miał o Venomie. Trudno jest dzisiaj jednoznacznie stwierdzić, dlaczego te filmy nie powstały. Powodów było z całą pewnością kilka.\nMimo dobrych wyników finansowych, obrazy w reżyserii Sama Raimiego zbierały skrajnie różne recenzje. Dotyczy to szczególnie części trzeciej, która w zbyt wielu momentach ocierała się wręcz o pastisz i atakowała widzów nudą (mimo absurdalnego budżetu). Nie należy też zapominać o fakcie, że Peter Parker to postać kojarzona przede wszystkim jako amerykański nastolatek, czego nie można było powiedzieć o urodzonym w 1975 roku Tobeyu Maguierze.\nNiewiele wiadomo, o czym dokładnie opowiadałaby czwarta część Spider-Mana. Wg wypowiedzi osób powiązanych z produkcją, Sam Raimi miał w procesie twórczym otrzymać bardzo dużo swobody od studia. Premiera filmu zapowiedziana została na 6 maja 2011, na pozycję przeciwnika pajęczaka typowano Vulture’a (w tej roli miał pojawić się John Malkovich), Felicię Hardy (w tej wersji miała być Vulturess, a nie Black Cat, a zagrać ją miała Anne Hathaway), bądź Lizarda – alter ego doktora Curta Connorsa, którego postać Raimi systematycznie rozwijał przez trzy filmy. Do pomocy protagoniście miał wyruszyć Sandman, który ostatecznie przeżył wydarzenia z "trójki".\nSony – właściciel praw do marki – postanowiło w 2010 roku zresetować serię i opowiedzieć historię człowieka pająka od nowa, tym razem z Andrew Garfieldem w roli głównej. Obraz zatytułowany Niesamowity Spider-Man ukazał się w 2012 roku. Dwa lata później światło dzienne ujrzał Niesamowity Spider-Man 2. Idąc za ciosem zapowiedziano "trójkę" na rok 2016 i "czwórkę" na rok 2018. W międzyczasie studio ogłosiło rozpoczęcie prac nad dwoma pobocznymi filmami: Venom Carnage (tym razem scenariusz mieli stworzyć Alex Kurtzman, Roberto Orci i Ed Solomon, a pierwszy z nich miał zasiąść na stołku reżysera) oraz Sinister Six (ze scenariuszem i w reżyserii Drew Goddarda, który jednak zrezygnował z prac nad projektem, żeby zająć się serialem Daredevil). W obu obrazach miał pojawić się Człowiek-Pająk. Sony podało również do wiadomości, że skład Sinister Six będzie różnił się od komiksowego, a sam obraz będzie opowiadał o rehabilitacji łotrów. Spin-offy miały ujrzeć światło dzienne jeszcze przed premierą czwartej części cyklu.\nKrótko po premierze Niesamowitego Spider-Mana 2 pojawiła się informacja o kolejnym spin-offie. Byłby to pierwszy film traktujący o superbohaterce. Miałaby nią zostać Felicia Hardy (Felicity Jones) – widzowie poznali ją jako asystentkę Harry’ego Osborna w drugiej części cyklu. Tym razem, zgodnie z komiksowym pierwowzorem, jej alter ego byłaby Black Cat. Scenariusz do produkcji miała napisać Lisa Joy Nolan. Sequele i spin-offy Niesamowitego Spider-Mana miały dać początek filmowemu uniwersum Człowieka-Pająka (tzw. Spiderverse).\nPo raz kolejny filmy nie skradły jednak serc widzów i krytyków. Sony nie było też zadowolone z wyników finansowych i zaczęło rozglądać się za pomysłem, aby rozpocząć serię jeszcze raz od początku. W tym celu podjęto negocjacje z Disneyem i Marvelem. Sony ponownie zresetowało serię, nie wyrzuciło jednak wszystkich dotychczasowych planów do kosza.\nTym razem Spider-Man ma stać się częścią czegoś większego – dzięki umowie zawartej z Marvel Studios człowieka pająka zobaczymy u boku Avengersów. Niestety dla fanek, nie wcieli się w niego Andy Garfield, który zwyczajnie jest już za stary, aby grać ucznia szkoły średniej. W MCU zastąpi go Tom Holland.Kolejne wcielenie Petera Parkera pojawi się na ekranach w 2017 roku, aczkolwiek niemal pewnym jest, że zostanie wprowadzony do Uniwersum Marvela już w kwietniu 2016 w filmie Captain America: Civil War. Bardzo prawdopodobne jest, iż geneza powstania postaci nie zostanie nam przedstawiona po raz trzeci – nowy Człowiek–Pająk zadebiutuje już jako ukształtowany superbohater. Równocześnie Sony wciąż pracuje nad ogłoszonymi wcześniej spin-offami o Venomie i Sinister Six. O losach filmowej Black Cat słuch niestety zaginął.\nJeśli podobała Wam się opowieść o niedoszłym Spiderwersum, polubcie i udostępnijcie artykuł na facebooku. Jeśli macie jakieś uwagi, nie zapomnijcie zostawić komentarza. Już wkrótce kolejne części Un-Making of...