Projekt Chelsea [Anna Macek] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Anna Macek Liczba stron: 51\nISBN: 978-83-7859-252-5 Data wydania: 2014-06-18\n© Copyright by Anna Macek & e-bookowo Projekt okładki: e-bookowo ISBN 978-83-7859-252-5 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione Wydanie I 2013 Konwersja do epub A3M Agencja Internetowa\nSpis treści Rozdział 1 Rozdział 2 Rozdział 3 Rozdział 4 Rozdział 5 Rozdział 6 Rozdział 7 Rozdział 8 Rozdział 9 Rozdział 10 Rozdział 11 Rozdział 12 Rozdział 13 Rozdział 14 Rozdział 15 Rozdział 16 Rozdział 17 Rozdział 18 Rozdział 19 Rozdział 20 Rozdział 21 Rozdział 22 Rozdział 23 Rozdział 24 Rozdział 25 Rozdział 26 Rozdział 27 Rozdział 28 Rozdział 29 Rozdział 30 Rozdział 31 Podziękowania\nRozdział 1 Fiolka po eliksirze upadła bezszelestnie na trawę. Amara oddychała ciężko. Po wypiciu płynu coś się zmieniło. Nie była smokiem ziemi ani jasności. Próbowała się przemienić, lecz nic… Może woda zmieniła ją w człowieka? O nie! Nie mogła być zwykłą dziewczyną po tym co przeszła. Uratowała przecież całą szkołę! A teraz? Czuła bezsilność. Nikt nie mógł się dowiedzieć, że jest człowiekiem. – O, Amara! A co ty tutaj robisz? – odezwał się dziewczęcy głos. Zza krzaków wyszła blondwłosa dziewczyna. – Maija! – zdziwiła się Amara. – Myślałam, że zostałaś w Sunrynie – powiedziała. Była to czternastoletnia Maija Esbjörn, dawna przyjaciółka Amary. – Przyjechałam tu na wakacje. Rodzice zapomnieli już o tamtym incydencie. – Ale na osiemnaste urodziny znów sobie przypomną – dodała zgryźliwie Amara. – Och! Wtedy poszukam dobrego adwokata – uśmiechnęła się Maija. Pochodziła z zamożnej rodziny. – Ale to za cztery lata. Nie ma się co martwić, chyba że… – Nie przyznam się – przerwała jej dziewczyna. – To, że nie mam dużej rodziny, nie każe mi robić czegoś takiego! – oburzyła się. – No dobra, jakbyś coś chciała masz czas do sierpnia. Potem wyjeżdżam do Szwecji, do domu. Blondynka odwróciła się i poszła w stronę szkoły. Amara nie wiedziała co robić. Była już tylko człowiekiem, a do tego pojawiła się Maija! Dziewczyna kopnęła kamień leżący nieopodal jej buta i poszła w ślad za koleżanką. Ishat szedł przez szary korytarz, oświetlony słabymi świetlówkami. Szef musiał na dzisiaj dostać raport z przeprowadzonych operacji. Stanął przed masywnymi, żelaznymi drzwiami. Wziął oddech i wszedł. – Dzień dobry panie Swami. Jak zwykle siedział na swoim obrotowym krześle i przeglądał coś w komputerze. – Oto raporty z akcji. – Położył teczkę na biurko. – Czy wszystko jest gotowe do zrealizowania akcji? – zapytał Hindus. – Niestety, brakuje jednej osoby. – Nie można się bez niej obejść? – Panie Swami, ona jest jedną z najważniejszych. To Avatari, boskie wcielenie. – Czyje? – zapytał szef. – Chyba znam nasze wierzenia. – Pochodzi z zupełnie innych wierzeń. Ona jest Rushni – Jaśniejąca. Szef kilka razy obrócił długopis w palcach. Nie był pierwszej młodości, jednak dobrze znał historię Rushni, nie zakryły jej nawet hinduskie wierzenia. – Dobrze – odpowiedział stanowczo. – Sprowadź ją. Rozdział 2 Pierwszy dzień wakacji. Kto by pomyślał, że w tym roku szkolnym, tyle się wydarzy? Amara leżała na hamaku w rozległym pokoju. W szkole im. Świętego Jerzego nie było tak źle, tylko tym razem miała aż pięć lokatorek. Bliźniaczki z Ameryki – Kay i Ava wyjechały do rodziców. Została inna para bliźniaczek: Angielki April i May oraz Australijka – Joycelyn. – Ama! – potrząsnęła nią Joyce. – Wszystko dobrze? – Tak, tak – odpowiedziała siadając. – Tylko tak rozmyślam nad imionami naszych ukochanych bliźniąt. – W tym roku nasz brat będzie miał dwa lata – zaczęła April. – Ma na imię August – dokończyła May. – Czemu wasi rodzice tak lubią miesiące? – zapytała Joycelyn. – Kiedy się rodziłyśmy April wyszła z brzucha trzydziestego kwietnia, a ja dwie minuty po niej, tylko pierwszego maja. A August to tak dla towarzystwa, akurat rodzony w sierpniu – zaśmiała się. – Kto idzie ze mną na polowanie? – zapytała May. Angielka podeszła do lustra i zdjęła opaskę z głowy, a jej długie do ramion włosy spadły na twarz. – Ja mogę iść z tobą – powiedziała Amara. – Ale chyba twoja bestia budzi się dopiero za miesiąc – zauważyła Joyce. – To nic. Uniknę przynajmmniej tego stresu. – Uśmiechnęła się. – No, ja jestem gotowa – oznajmiła May. Dziewczyna wyszła z pokoju, a Amara poszła w ślad za nią. Miała pewien plan. Gdy wyszły z budynku mieszkalnego oślepiło je jasne słońce. Tak jak w Akademii, nie we wszystkich pokojach były okna. Po chwili dziewczyny szły obok siebie. – No opowiedz jeszcze coś o jasności – poprosiła. – Nic ciekawego nie ma do opowiadania. Serio… Nagle Amara nadepnęła na coś. Podniosła nogę i ujrzała list. Podnosząc go zauważyła, że jest adresowany do Kaori Hayato – jednej z uczennic tej szkoły. Schowała go do kieszeni. Amara i May rozmawiały o szkolnych sprawach oraz o tym, kto i gdzie jedzie na wakacje. Gdy doszły do lasu, May wyprzedziła koleżankę i zmieniła się w majestatycznego, błękitnego smoka. Nie oglądała się za siebie. Amara została sama. Wyciągnęła list. „Nie powinnam go czytać” – myślała, jednak uczucie, które kazało jej przeczytać ten list zwyciężyło i ostrożnie otworzyła kopertę. Kochana Kaori! Przepraszam, że tak długo nie pisałem, lecz załatwiałem sprawy. Na okres wakacji zostaniesz eskortowana do C. Nie obiecuję, że wszystko się powiedzie, ale Jesteś tam bardzo potrzebna. Przyjedzie po Ciebie mój współpracownik. Dobrze go znasz. Nikomu tylko o tym nie mów. Mój przełożony nie jest zbyt miły, szczególnie wtedy, gdy się coś wyda. Norwegowie mogą przestać nas sponsorować, jeśli cokolwiek się wydarzy, dlatego bądź ostrożna. Musimy prześcignąć Emanuela. Masz też gorące pozdrowienia od doktora Hayato. I ode mnie też J I.R. Łatwo było się domyśleć kim jest doktor Hayato – tata Kaori. Gorzej z C. I kim właściwie był Emanuel? Oraz tajemniczy nadawca… Nie, nie mogła teraz uciec lasem do ludzi, jak to miała w planie. Musiała zostać! A Japonka Kaori, nie mogła nigdy odnaleźć tej korespondencji… Rozdział 3 Rick wraz z grupą uczniów leciał do Indii. Był to wyjazd w ramach projektu organizowanego przez szkołę pod piętnastowiecznym Sunrynem, nieznanym ludziom. Wraz z nim jechała także Julita. Czarnowłosa smoczyca, którą poznał w lochach na Martwej Górze, gdy uprowadziły ich czarne smoki. Aktualnie znajdowali się nad górami Ural między Europą a Azją. Nagle nauczyciel przemienił się i usiadł na jednym z uczniów. – Lądujcie już. Dalej są siedziby ludzkie, a wiem, że potrzebujecie energii, aby je minąć. Rick zaczął zniżać lot. Prawda, był zmęczony. Ludzi mijali czarem, który smoki dobrze wyćwiczyły. Gdy leciały, zamiast nich widać było tęczową zorzę. Gdy wylądowali, nie mogli podziwiać widoków. Każdy z pośpiechem wszedł do jaskini. Młody nauczyciel zapalił lampę i postawił na jednej z wywróconych skał. – Spędzimy tu dzień, nocą ruszymy do Iranu. Powinniśmy zdążyć. Następnie czeka nas ciężki lot do Pakistanu, ale potem od razu do Indii. Rick szukał jakiegoś równego miejsca by rozłożyć śpiwór. W głębi jaskinia trochę straciła na ostrych skałach, mimo że światło lampy ledwo docierało do tego miejsca, chłopak rozłożył przenośne „łóżko” i położył się. Reszta uczniów poszła w jego ślad. Jakiś metr od niego swój śpiwór rozłożyła Julita. Wzięła ze sobą latarkę. Opierając się o skałę czytała książkę. Na okładce widniał tytuł „Robinson Cruzoe”. – To chyba najnudniejsza książką jaką czytałem – powiedział. Dziewczyna oderwała wzrok od kartek i spojrzała na kolegę. – Jak ludzie czytają o istotach mitycznych i się tym fascynują, tak ja czytam o ludziach – odpowiedziała. Chłopak miał ochotę odgarnąć jej krucze włosy, które co chwila uwalniały się zza ucha zakrywając te... oczy. Rick skarcił siebie w duchu. Jak może w ten sposób myśleć? W końcu to tylko koleżanka poznana chyba w najgorszych chwilach jego życia. Jula zgasiła latarkę i wgrzebała się do śpiwora. Smok powietrza uznał, ze nie ma sensu gapić się w ciemność. Wracały przez nią wspomnienia. „Szkoda, że Aruny nie ma pod Sunrynem” pomyślał z tęsknotą „Dziewczyny tutaj są na pewno w jego typie” Rickowi brakowało przyjaciela. Została z nim tylko Jula… Jej imię było jego ostatnią świadomą myślą przed snem. Rozdział 4 Amara włożyła list pod jedną z desek w podłodze, którą dało się z łatwością wyjąć. Oczywiście wiedziała o tym tylko ona. Na szczęście May była na polowaniu, a April i Joyce prawdopodobnie poszły kąpać się do pobliskiej rzeki wraz z innymi. Nagle ktoś zapukał do drzwi. Dziewczyna szybko włożyła deskę na miejsce i oznajmiła, że można wejść. W drzwiach stanęła Kaori. – Nie widziałaś gdzieś jakiegoś listu? – zapytała. – Nie, przykro mi – skłamała. Czuła, że ten list mógł być zagrożeniem dla Kaori. Japonka posmutniała i wyszła. „Pewnie był dla niej ważny” – pomyślała i usiadła na niebieskim hamaku. – Kto by mi pomógł zmienić się znów w smoka? – myślała na głos. W głowie pojawił się obraz. Tak, już wiedziała, kto jej pomoże. Stała już przed drzwiami pokoju. Ze względu na jej status społeczny, mogła wynająć jeden z pokoi w szkole. Amara wzięła głęboki wdech i zapukała. – Wejść! – usłyszała. Otworzyła drzwi i ujrzała słodką blondynkę siedzącą na oknie. – O! Co cię tutaj sprowadza? – zapytała. – To dość skomplikowana sytuacja – powiedziała. – Nie sądzę. Dziewczyna westchnęła. Opowiedziała dawnej przyjaciółce historię, która się przydarzyła. – I oczekujesz ode mnie, że pomogę znów stać ci się smokiem? – zapytała z drwiną. – Po to tu przyszłam. Maija wzięła do ust truskawkę. – Jasne, mogę ci pomóc, ale pod jednym warunkiem. Nie musiała zgadywać, by wiedzieć o co chodzi. – To jak? – Spojrzała na nią. – A czy to jest tego warte? Blondynka zamyśliła się. – Po tym, co potem przejdziesz, nikt cię nie odnajdzie ani nie pozna. Nawet Antonio. – Nie mieszaj w to mojego ojca – warknęła. – Dobrze wiesz, że zostałam wrobiona, a odizolowanie się to tylko cena jaką zapłacisz za dawne życie. – Jakie dawne? Równie dobrze możesz mnie zabrać do gór Pomiędzy, też nikt nie będzie mnie znał! – rzekła zdenerwowana i usiadła na fotelu ze sztucznej, lamparciej skóry. Nastało drętwe milczenie. Amara bała się tego, co mogło nadejść – Jest jakiś inny sposób? – zapytała. – Udowodnij, że to nie ja – powiedziała, biorąc do ust kolejną truskawkę. Nikt nie wiedział, kto to zrobił. Oskarżono panienkę Esbjörn, ponieważ wszystkie dowody wskazywały na nią. – Maija, z tym może być problem. Masz dwa wyjścia. Chcę być czysta! Nie zaznałam spokoju odkąd to się stało. Czy możesz wiedzieć jak to jest!? – krzyknęła zdenerwowana. Dziewczyna spuściła wzrok. Nie wiedziała jak się czuje jej znajoma. Wiedziała jak się czuje osierocone dziecko, ptak zamknięty w klatce i człowiek pozbawiony nadziei. – No dobrze – powiedziała z rezygnacją. – Stawię się jutro w sądzie. Rozdział 5 Julita nie czuła się dobrze w ciemnych jaskiniach. Nie dlatego, że miała traumę po lochach, po prostu była odizolowana od natury. A tu były tylko skały, piasek i ziemia. Dziewczyna próbowała zasnąć mimo mdłości i bólów głowy. Otworzyła oczy. Mrok. – Wyśpię się w Pakistanie – powiedziała szeptem i zwinnie wyszła ze śpiwora. Nikt nie chciał spać w głębi jaskini, dlatego mogła iść spokojnie. Szła po omacku. Wyciągała ręce do ścian. Jedną ręką złapała coś w stylu skalnego haczyka, który się złamał, stając się jednocześnie oderwanym kamieniem. Spadł na podłoże, a w korytarzu słychać było głośne echo. Nastała cisza. Jula odetchnęła z ulgą oraz dziękowała panu Hassanowi za jego głęboki sen. Nagle zauważyła coś zielonego na ścianach. Niby mech, ale jakiś… świecący. – Jej! Nigdy czegoś takiego nie widziałam. Czarnowłosa dziewczyna szła za zielonym światłem. Dzięki niemu nie zgubiła się na rozwidleniach. Mech obrastał różne części, czasem sufit, a czasem trzeba było go przeskakiwać, by móc przejść. Światło ujawniało jeszcze piękny granat skał. Julicie zabrało aż dech w piersiach gdy zobaczyła kryształy o różnych kształtach i kolorach, oczywiście obrastała je świetlista roślina. Po chwili dziewczyna usłyszała głosy. – To świetne miejsce na kryjówkę. Pamiętaj, jeśli cokolwiek się stanie, przyprowadź ich do kanału. Stamtąd nasi agenci ich eskortują – rozkazał gruby męski głos. – Jasne, wiesz, że możesz na mnie liczyć – odpowiedziała dziewczyna. – Twój pseudonim to Księżna, od księżnej Diany. Pamiętaj, jeżeli ktoś się tak do ciebie zwróci, jest z patroli E, ale jeśli inaczej, jest z C, ewentualnie to zwykłe człowiek. Dalej szli w milczeniu oddalając się od wystraszonej Julity. Krok powoli cichły. Dziewczyna pobiegła do prowizorycznego obozu wycieczki. W biegu kilka razy walnęła kolanem o skałę. Nie było to miłe. Nie chciała mieć już do czynienia z tajemniczą dwójką. Powoli weszła do śpiwora, by nie narobić przypadkiem hałasu. Nie było to trudne. Gdy zasnęła, przed oczami widziała jakiegoś starca ubranego w dziwne szaty, a na nogach miał sandały. – Izajaszu – poprosiła jedna kobieta z będących tam ludzi, ubranych w podobne suknie jak ten człowiek – opowiedz jeszcze o tym synu króla Achaza. – Narodzi się on, jeśli dynastia będzie zagrożona. Jego imię będzie brzmieć Emmanuel!\nPodziękowania Chciałabym podziękować osobom, bez których ta seria o Amarze nie miałaby fabuły i sensu. Chcę podziękować Dagmarze Rubasz, Aleksandrze Jarockiej, Joannie Szczygieł, Marcinowi Brzęczkowskiemu, a w szczególności Kamilowi Marcinowskiemu, który wymyślał zabawy będące szkicem tej serii. Dzięki wam Kochani napisałam swoje pierwsze lepsze powieści. Na (wyjątkowym) końcu chciałabym podziękować pani Katarzynie Krzan, która dała mi szansę w swoim wydawnictwie, a także jestem wdzięczna całej Redakcji, która wylała pot, krew i łzy, aby przeprowadzić cały proces wydawniczy. Dziękuję Wam za to. Autorka\n


Okulista dla Ciebie » Blog Archive » Atrapa okularów\nWiele mówi się o roli wszelkiego rodzaju okularów w stylu i ubiorze nie tylko obywateli naszego kraju, ale również i wszystkich innych. Albowiem okulary na stałe zagościły w światowej modzie. I to nie tylko pod względem okularów korekcyjnych czy przeciwsłonecznych, ale również i wszystkich innych. Czasami, bowiem dochodzi do takiej sytuacji, że poszczególne osoby – nie tylko te z pierwszych stron gazet decydują się na ubranie do swojego stroju okularów o szkłach zerowych. Ubierają je wtedy jedynie po to, aby wyglądać na mądrzejszych i znacznie bardziej stylowych. Jednym słowem, aby poprawić swój wizerunek. I tak najczęściej się dzieje. Aczkolwiek nie zawsze. Czasami, bowiem dochodzi do takiej sytuacji, że blef z okularami jest wykrywany lub po prostu okulary są źle dobrane w wyniku, czego zamiast poprawiać wygląd danej osoby zupełnie go niszczą, psują. Dają, więc efekt zupełnie przeciwny do tego oczekiwanego. Jest jednak na to jedna bardzo prosta rada. A właściwie dwie. Bo aby nie doszło do takiej sytuacji należy skorzystać z usług jednego z dwóch profesjonalistów. Jednym z nich jest specjalista w zakładzie optycznym, który bez najmniejszego problemu będzie w stanie dobrać odpowiednie oprawki do twarzy. Podpowie czy mają to być duże oprawki w jakimś wyrazistym kolorze czy też może mniej ostre i rzucające się w oczy proste ciemne oprawki najczęściej w kolorze ciemnym np. czarnym lub granatowym. Dodatkowo taka osoba będzie w stanie również podpowiedzieć czy powinniśmy ubrać oprawki pełne czy tylko połowiczne niezakończone. To raz – to porady jednej osoby. Możemy jednak skorzystać również z porad drugiej osoby. Jest nią mianowicie specjalista od wizerunku. Bo choć kojarzy nam się on wyłącznie z ludźmi z pierwszych stron gazet tzw. celebrytami to z usług takiego specjalisty może skorzystać praktycznie każdy i nie musi wydawać na to jakichś astronomicznych środków finansowych. Czasami może nawet umówić się na jedno dłuższe spotkanie na podstawie, którego uzyska poradę na temat okularów a właściwie oprawek do okularów a także wszystkich innych cech swojego wizerunku, ubioru. Jednym słowem wszystkich cech, które będą go interesowały w danym momencie. Za taką usługę zapłacimy zazwyczaj zaledwie kilkadziesiąt złotych a załatwimy wszystkie nurtujące nas sprawy. Nie pozostaje, zatem nic innego jak tylko skorzystać dla siebie z tej możliwości najszybciej jak tylko się da. [patrz też: gastrotuss baby opinie, ból dziąsła po wyrwaniu zęba, tianeptyna ]\nJowita says... on 17-01-2019\nMad Jack says... on 19-01-2019\nGuillotine says... on 21-01-2019\nBłażej says... on 23-01-2019\nWiele mówi się o roli wszelkiego rodzaju okularów w stylu i ubiorze nie tylko obywateli naszego kraju, ale również i wszystkich innych. Albowiem okulary na stałe zagościły w światowej modzie. I to nie tylko pod względem okularów korekcyjnych czy przeciwsłonecznych, ale również i wszystkich innych. Czasami, bowiem dochodzi do takiej sytuacji, że poszczególne osoby – […]


parkview: lipca 2011\nImbryk cz. 2\nTroszkę haftuję, w międzyczasie burza pozbawiła mnie dostępu do internetu. Dzisiaj mam zastępcze źródło dostępu, więc pokazuję.\nDo kompletu mam filiżankę, szkoda tylko, że imbryczka nie można użyć do zaparzenia herbatki ;)\nAutor: kasiaparkview o 17:58 1 komentarz:\nEtykiety: haft, imbryczek\nJeszcze zanim zaczęłam haftować Kłapouszka na moim tamborku pojawił się inny haft. Imbryczek to jeden z czterech wzorków w tematyce Teatime z marcowego Cross Stitch Crazy. Spodobał mi się ten jeden w biało- niebieskiej kolorystyce. Hafcik trochę rozwlekł mi się w czasie, ale myślę, że uda mi się go niedługo skończyć. Tym bardziej, że jest to kategoria wzorków na weekend ;) .\nAutor: kasiaparkview o 16:21 1 komentarz:\nKłapouchy i przeszłość ...\nKłapouchy czeka na uszycie woreczka, gdzie znajdzie swoje miejsce jako aplikacja.\nNie znalazłam żadnego pasującego materiału w sklepie z tkaninami. Chyba wykorzystam coś z worka, którego zawartość odkryłam właśnie dziś rano.\nW worku są nawet jakieś koronki i tasiemki, powyżej jedna z nich.\nPrzy okazji odkryłam zaplątany hafcik z przeszłości. Pamiętam cały zestaw, który dostałam w prezencie pod choinkę. Haft pochodzi właśnie z tego zestawu. Nie wiem gdzie znajduje się reszta, ale fajnie jest znaleźć coś, co się robiło jakieś 20 lat temu. Nie pamiętam dokładnie ile miałam wtedy lat, ale pewnie coś około dziesięciu. Chciałam wkleić to zdjęcie, ale nie mogę w żaden sposób nic więcej dodać. Poczeka do następnego razu...\nAutor: kasiaparkview o 10:50 3 komentarze:\nZbliżają się drugie urodziny małej Natalki. Wobec tego ciocia Kasia postanowiła zabrać się za wyhaftowanie Kłapouszka, do kompletu z Kubusiem i prosiaczkiem, którego sprezentowałam Natalce rok temu.\ndrugie uszko Kłapouszka:\nW kolejce czeka haft dla mojego synka, do którego wzorek otrzymałam dzięki uprzejmości blogowej koleżanki Ani . Myślę, że byłby to dobry prezent do przyszłego własnego pokoiku Kornelka. Niestety przeprowadzka się przeciąga, ponieważ rozszerzyliśmy zakres prac remontowych ;)).\nAutor: kasiaparkview o 10:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: dla Natalki, Kłapouchy\nTak, to ja.Balansuję sobie pomiędzy moją pasją,a rzeczywistością.\ndwie książki już u mnie\nWygrałam zakładkę u Atena_Art\nWygrałam rozdanie nr 83 !\nbabeczki (2) candy (1) Creation Point de Croix (1) Delft (1) dla Natalki (1) drewno (1) filc (1) haft (115) Holandia (1) imbryczek (6) jajo (3) Janów Podlaski (1) JP II (1) kartki (4) Kłapouchy (1) koraliki (2) książki (1) metryczka (1) miś (1) miś Fizzy Moon (6) motyl (1) orchidea (3) Paris Hydrangea (4) Paryż (1) plany (1) pocztówki (3) postcrossing (2) Powell (4) prezent (7) rośliny (19) RR (17) SAL Jingles (8) SAL Wiśniowy (6) serce (1) stokrotki (5) święta (7) TUSAL (5) uszyłam (8) wielkanocne (5) wieża Eiffla (1) wycieczki (1) wyzwanie fotograficzne (15) zabawa blogowa (9) zakupy (2) życie (6)


Forum Wideo - Zobacz wątek - Canon XH-A1 i presety\nTeraz jest sobota, 8 maja 2021, 00:22\nCanon XH-A1 i presety\nPrzeszukałem forum i nie znalazłem rozwiązania\nOd kilku dni posiadam kamere Canona XH-A1 i znalazlem w necie sporo ciekawych presetów. Wrzucilem je na karte ... wszedłem w menu ... wybrałem funkcję w menu gdzie można je wczytac i ... okazało się, że opcja load from card jest nieaktywna Jak to zrobić. Może ktoś mi pomóc?\nz gory dziekuje baaardzo\nsobota, 22 maja 2010, 07:24\nRe: Canon XH-A1 i presety\nCiekawe co mówi instrukcja na ten temat...\nsobota, 22 maja 2010, 09:19\nuwielbiam takie odpowiedzi. Przeryłem instrukcję, bo to podstawowa pomoc i niestety nic nie znalazlem. Moze jestem zbyt prosty ... stad prosze o pomoc praktyków.\nsobota, 22 maja 2010, 09:30\nNa karcie SD musisz utworzyć folder o nazwie PRESET, natomiast presety muszą "wyglądać" następująco: PRESET01.CPF, PRESET02.CPF itd.\nsobota, 22 maja 2010, 11:16\ni o to właśnie chodziło! działa jak ta lala dziekuje bardzo\nsobota, 22 maja 2010, 12:03


Supełkologia: 103. Karteczki z jajem\n103. Karteczki z jajem\nWszyscy robią kartki z jajem - no to ja też.\nI jeszcze jedna bez ramek - samo jajeczko:\nPrzyjrzyjcie się dokładnie tym jajkom:\nStanowią niejako negatyw i pozytyw tego samego motywu. Tekturkę z czterema wzorami kupiłam w Magicznej Kartce. Po wyjęciu właściwego kształtu zostały środeczki, które postanowiłam wykorzystać. Złożyłam całość na powrót, ułożyłam na bazowej kartce i kawałek po kawałku wyjmowałam ze środka, smarowałam od spodu klejem i wkładałam do kształtu z powrotem. Potem ostrożnie wyjęłam zewnętrzną ramkę i nią zajęłam się osobno. Trochę pracy mnie to kosztowało, ale efekt wyszedł całkiem ciekawy.\nEfekt świetny,bardzo mi się podoba. Myślałam że to z wykrojnika,zestaw kwiatków też dobrany kolorystycznie.Pozdrawiam cieplo bo u nas zimno:)\n25 marca 2013 09:58\nPrzepiękne kartki wyszły czyli miałaś super pomysł!!!!\n25 marca 2013 14:57\nPiękne jajeczne karteczki.


Nawozy rolnicze - Lidia - pekaesbus.com.pl\nStrona www: https://lidia.pl/16-nawozy\nLidia Horti Logistic to profesjonalna hurtownia rolno-ogrodnicza. Firma posiada wieloletnie doświadczenie w branży i jest wiodącym dostawcą środków produkcji ogrodniczej w Polsce. Oferta firmy skierowana jest zarówno do osób zajmujących się ogrodnictwem zawodowo, jak i hobbystycznie. Firma poleca między innymi materiał siewny, nasiona holenderskie, agrowłókniny, narzędzia ogrodnicze.\n© 2018 Nawozy rolnicze - Lidia


Zmywak posiada specjalnie wyprofilowany, ergonomiczny kształt chroniący paznokcie użytkownika. Przeznaczony jest do usuwania silnych zabrudzeń. Szczególnie skuteczny w czyszczeniu powierzchni pokrytych przypalonym i spieczonym tłuszczem. Może być stosowany do mycia brudnych naczyń, czyszczenia stołów, blatów, piekarników i innego sprzętu kuchennego.\nZawartość netto: 1szt.


Urzędnicy i służby mundurowe nauczą się, jak rozmawiać z mniejszościami — Radio Łódź\npia, 20 sie 2021 18:38:36 +0200\nUrzędnicy i służby mundurowe nauczą się, jak rozmawiać z mniejszościami\nUrzędnicy, służby mundurowe, a także mniejszości narodowe i etniczne w Łodzi wezmą udział w licznych warsztatach i szkoleniach z komunikacji. Stowarzyszenie HaKoach zrealizuje projekt pod hasłem "Sieciowanie, edukowanie, komunikowanie, partycypowanie łódzkich mniejszości". Dzięki temu uda się usprawnić kontakt mniejszości z funkcjonariuszami publicznymi i kadrami nauczycielskimi.\nSłużby mundurowe czy urzędnicy to jest taki pierwszy kontakt obcokrajowców z ludźmi w Polsce. - Warto, żeby nie dotyczył tylko interwencji, wydarzeń, które z natury są już konfliktowe i trudne, tylko żeby była taka platforma spokojnego porozumienia. Poznanie się nawzajem, poznanie swoich potrzeb. Nam też zależy na tym, żeby urzędnicy i służby mundurowe wiedziały do kogo się zgłosić z mniejszości, a mniejszości miały kontakt do urzędów - mówi Eliza Gaust z HaKoach.\nW ramach projektu odbędą się spotkania, szkolenia i warsztaty dla mniejszości, funkcjonariuszy publicznych i kadr nauczycielskich. Zostanie też opracowana księga dobrych praktyk. Projekt ruszy w październiku i potrwa 2 lata.


Dom przyjęć okolicznościowych Camilla - StrefaWeselna.pl\nNasza sala to przestronny lokal mieszczący nawet 200 osób. Pomieszczenie jest klimatyzowane i przystosowane dla osób niepełnosprawnych. Sala posiada niezależne(awaryjne) zasilanie. Do dyspozycji gości oddajemy duży ogród. Organizujemy przyjęcia okolicznościowe już od 80 osób. Zapewniamy fachową obsługę kelnerską i smaczne posiłki…\nRestauracja Black Jack Do dyspozycji naszych gości oddajemy klimatyzowaną salę przeznaczoną na 200...\nDom weselny Młoda Para Se Ville Sala do 120 osób. Aranżacja wnętrza stylowa, obecnie...\nSala przyjęć okolicznościowych Jamajka Zajmujemy się organizacją wesel, komunii i innych przyjęć okolicznościowych. Nasz...\nRestauracja Kamrat Posiadamy: salę – 50 osób salę – 170 osób pokój...\n← Dom weselny Epsilon\nSala weselna Weekend →


Pruski Urząd Katastralny w Gołdapi\nOpis Lista jednostek (1919)\nksięgi katastralne powiatu Gołdap (księgi nieruchomości, księgi niw, księgi budynków): sygn. 1-503, plany katastralne wsi powiatu i miasta Gołdap: sygn. 504-1578, księgi katastralne powiatu Darkiejmy (księgi nieruchomości, księgi niw, księgi budynków): sygn. 1579-1761, plany katastralne wsi powiatu Darkiejmy: sygn. 1762-1955\nUstawa władz pruskich o rewizji podatku gruntowego z 21 maja 1861 roku wprowadziła ujednolicenie poboru podatków w państwie pruskim. Na mocy tej ustawy zostały powołane władze katastralne. Lata 1861-1865 poświęcono na przygotowanie podstawowej dokumentacji pomiarowo-ewidencyjnej i szacunkowej, nazywanej katastrem gruntowym i budynkowym. 1 kwietnia 1865 roku powołano specjalne urzędy do bieżącego uzupełniania sporządzonego w okresie przygotowawczym katastru gruntowego i budynkowego. W poszczególnych powiatach powołano specjalnych urzędników do prowadzenia akt katastralnych, po kilku latach ustaliła się nazwa dla placówek powiatowych - Koeniglich Preussisches Katasteramt, w późniejszym okresie - Katasteramt. Na czele centralnej placówki przy rejencji - Biura Katastralnego - stał inspektor katastralny, który przeprowadzał okresowe kontrole w podległych urzędach katastralnych. Podział rejencji na obręby i nadanie tym obrębom numeracji przeprowadzono już w okresie przygotowawczym w latach 1861-1865. W skład jednego obrębu wchodziła jedna gmina wiejska lub samodzielny obszar dworski, wyjątkowo łączono obszar wsi i obszar dworski w jeden obręb. Urząd Katastralny w Gołdapi zasięgiem swojego działania obejmował powiat Gołdap i część powiatu Darkiejmy.\nPreussisches Katasteramt Goldap


Vostok 6S21/2255253 Rocket N-1. Zegarek męski | sklep eAzymut 6S21-2255253B\nNr producenta: 6S21-2255253B\nKod produktu: 6S21-2255253B\nObniżka -211,00 zł\nPrezentujemy Vostok 6S21-2255253B - przedstawiciela serii zegarków z kolekcji N1 Rocket. Idealny dla mężczyzn, którzy szukają dodatku do stylizacji codziennych, wizytowych, a nawet sportowych. Zegarek został wyposazone w wielu przyatnych funkcji, które sprawiają, że staje się on atrakcyjnym dodatkiem w oczach Panów. Czasomierz 6S21-2255253B wyróżnia się sportową stylistyką, która została dograna w 100%.\nVostok 6S21-2255253B do każdego rodzaju stylizacji\nMężczyźni, którzy zwracają uwagę na dodatki z pewnością zainspirują się modelem tego czasomierza. 6S21-2255253B posiada analogową tarczę w kolorze granatowym, która zawiera proste indeksy w jasnych odcieniach. Zegarek został dodatkowo wyposażony w datownik. Czasomierz ma stalową kopertę w kolorze srebrnym. Cechuje się ona najwyższym stopniem odporności na korozję. Szczególnym dodatkiem są zakręcane koronki, które mają chronić wnętrze modelu przed zawilgoceniem.\nModel 6S21-2255253B - połączenie elegancji i sportowego charakteru\nVostok 6S21-2255253B jest napędzany za pomocą precyzyjnego mechanizmu kwarcowego na baterię. Co istotne, posiada on wodoszczelność na poziomie 20 barów. Można z nim nurkować nawet do 200 metrów głębokości. Nie wolno naciskać przycisków zegarka pod wodą. Czasomierz 6S21-2255253B posiada fosforyzowane wskazówki i indeksy, które świecą w ciemności. Srebrna koperta z dodatkiem granatowego i zielonego odcienia z pewnością uzupełni niejedną męską stylizację.\nSprawdź także zegarki Orient dostępne w naszym asortymencie.


To powodzenia w poszukiwaniach Uznałeś za fajne 0\nprzyczepa HW 8011, gdzie dokładnie znajdę numery na ramie bo tabliczki brak, przyczepa z 1979r i trochę pordzewiała. Uznałeś za fajne 0\nEdytowany przez stachurski28, 29 marzec 2013 - 11:40. Uznałeś za fajne 0\nMam brandysa pso 802, numery ramy są na przednim wózku pod obrotnicą, przy sforzniu zaczepu i resora z przwej strony.A ja nie mogę znaleźć numerów na D-50. Może ktoś wie gdzie szukać?To co napisał\tslawek3220niewiele mi mówi\nobok lewego koła od środka z przodu mi się wydaje. Uznałeś za fajne 0


gabinecie kardiologicznym zazwyczaj polega na określeniu ryzyka sercowo-naczyniowego oraz na wykonaniu i ocenie badania EKG. Kardiolog zajmuje się także interpretacją dostarczonej przez pacjenta dokumentacji d\nZ usług kardiologa korzystają pacjenci mający problemy z sercem i układem krążenia w celach diagnostycznych lub kontrolnych. Pierwsza wizyta w gabinecie kardiologicznym zazwyczaj polega na określeniu ryzyka sercowo-naczyniowego oraz na wykonaniu i ocenie badania EKG. Kardiolog zajmuje się także interpretacją dostarczonej przez pacjenta dokumentacji d\nPlanowanie i urzÄ…dzanie ogroduWakacje życia - jedź do HiszpaniiJa Też Kiedyś Chciałem sprowadzić samochód. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TOSpain - perfect place for a holidayNaklejki, nalepki - czyli wyroby drukarskieUmyj swÃ³j samochÃ³dZadania, praca i Å¼ycie w geodezjiWarto zainwestowaÄ‡ w dobrego ortopedÄ™Własny biznes? Pozycjonujesz stronę? Jeżeli tak to musisz to przeczytaćOgÃ³Å‚em o instalacjach wentylacyjnych i grzewczychTaras w centrum ogroduSkuteczne pozycjonowanieGdzie kupić AltumWyprawka i poródJak klimatyzować pomieszczenia - stawka godzinowaCzy są nowe przepisy jak znaleźć dobrego prawnika?Producent sauny ogrodowejBudowlanka i maszyny budowlaneO kostce brukowej, ogrodzie i elewacjiMechanik na ratunek2020 czas aby lepiej wykonać instalacje chłodniczeSprawy spadkowe, jak je rozwiązać zgodnie z prawem?O kostce, budowie domu i wykoÅ„czeniu ogroduCała Prawda O Tym Jak zrobić licówki w Ustroniu (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Dlaczego warto chodziÄ‡ do dentysty?7 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby lepiej drukowaćSzkolenia bhp w warszawiePasja do krzewÃ³w ozdobnychWarto dbaÄ‡ o zÄ™byWÄ™dzenie - kilka ciekawych informacji


Co nowego w projekcie Trapview: innowacyjna słoweńska firma z sektora MŚP osiąga sukces dzięki swojemu rozwiązaniu do zwalczania szkodników opartemu na SI | News | CORDIS | European Commission\nCo nowego w projekcie Trapview: innowacyjna słoweńska firma z sektora MŚP osiąga sukces dzięki swojemu rozwiązaniu do zwalczania szkodników opartemu na SI\nW wydaniu magazynu Research*eu z kwietnia 2019 roku opublikowaliśmy artykuł na temat projektu Trapview, który był tematem numeru w sekcji „Żywność i zasoby naturalne”. Minął już ponad rok od publikacji tego materiału, dlatego skontaktowaliśmy się z koordynatorem projektu Matejem Stefancicem, pracownikiem słoweńskiej firmy EFOS, aby zapytać go o postępy prac nad innowacyjnym rozwiązaniem do inteligentnego monitorowania szkodników.\nGłównym założeniem projektu Trapview (Automated pest-monitoring system for sustainable growing with optimal insecticide use) było połączenie sztucznej inteligencji z informacjami z monitoringu wykorzystującego inteligentne pułapki polowe w celu przewidywania dynamiki rozprzestrzeniania się szkodników oraz wczesnego ostrzegania rolników, którzy mogą dzięki temu zastosować odpowiednie środki ochrony upraw. Takie zaawansowane i niezwykle skuteczne rozwiązanie umożliwia rolnikom wykorzystywanie wysokiej jakości danych gromadzonych w czasie rzeczywistym.\nKluczowe rynki i postęp technologiczny\nPodczas naszego ostatniego wywiadu dowiedzieliśmy się, że kluczowymi rynkami dla rozwiązania Trapview w Europie są Francja, Włochy i Hiszpania, natomiast poza jej granicami są to Stany Zjednoczone, Brazylia i Australia. Jak twierdzi Stefancic: „Zespół nieustannie koncentruje się właśnie na tych rynkach. Oczywiście wchodzimy także na szereg innych rynków, jednak kluczem do sukcesu na obecnym etapie jest koncentracja, która przynosi doskonałe rezultaty – tylko w ostatnim roku udało nam się niemal podwoić sprzedaż naszego rozwiązania!” Jak donosi Stefancic, firma EFOS nie ma sobie również niczego do zarzucenia z punktu widzenia wykorzystywanych procesów technologicznych. „Dzięki uczeniu maszynowemu jesteśmy obecnie w stanie z dużą dokładnością przewidywać przyszłe etapy rozwoju kluczowych szkodników, czego rynek rolniczy oczekiwał już od dłuższego czasu. Takie informacje są kluczowe dla wszystkich, którzy chcą skutecznie wprowadzić systemy zintegrowanego zwalczania szkodników”, dodaje. Zarówno Stefancic, jak i jego zespół odczuwają największą dumę z opracowania narzędzia, które w prosty i dokładny sposób przewiduje etapy rozwoju kluczowych szkodników i może dzięki temu zmienić oblicze rolnictwa. Szczególnie dotyczy to wykorzystywanych technologii. „Oczywiście najwięcej radości sprawiają rozmowy z klientami, którzy wykorzystują te funkcjonalności i mówią nam, że porównali nasze prognozy z obserwacjami terenowymi i mogą potwierdzić, że są absolutnie dokładne – to właśnie na tym opiera się wartość dodana rozwiązania Trapview”.\nNiezastąpione rozwiązanie do zwalczania szkodników\nWszystko wskazuje na to, że zarówno firmę EFOS, jak i rozwiązanie Trapview czeka świetlana przyszłość. „Dysponowaliśmy świetnym rozwiązaniem, jeszcze zanim otrzymaliśmy wsparcie ze strony UE, jednak udział w projekcie był bodźcem, który pozwolił nam na wybicie się ponad przeciętność”, twierdzi Stefancic. „Dzięki niemu wytyczyliśmy również plany dotyczące przyszłości, które wprowadzimy w życie po zakończeniu projektu. W styczniu 2019 roku nasza firma otrzymała inwestycję ze strony holenderskiego funduszu Pymwymic, co pozwoliło nam zmienić nasz model biznesowy i znaleźć się bliżej naszych klientów, ograniczyć złożoność rozwiązania oraz zadbać o to, by rozwiązanie Trapview stało się niezbędnym narzędziem do śledzenia i prognozowania występowania szkodników dla tysięcy profesjonalistów”.\nTrapview, pułapka, szkodnik, rozwiązania do zwalczania szkodników, SI, sztuczna inteligencja, środek owadobójczy, uczenie maszynowe, zwalczanie szkodników\nNumer rekordu: 417986


Wrocław zyska kolejny hotel. Holiday Inn Express na starcie - Architektura\nHoliday Inn Express Wroclaw fot. mat.prasowe\nTo już pewne: Holiday Inn Express powstanie we Wrocławiu. Nowy hotel zostanie otwarty pod koniec 2021 roku.\nIHG (InterContinental Hotels Group) kontynuuje rozwój w Polsce, czego wyrazem jest nowa umowa na budowę Holiday Inn Express Wrocław. Przedstawiciele IHG podpisali umowę franczyzową z partnerem sieci – IMS Budownictwo oraz firmą zarządzającą – Hotel Professionals Management Group. Nowy hotel zostanie otwarty pod koniec 2021 roku.\nHotel Holiday Inn Express Wrocław ulokowany będzie przy jednej z najpopularniejszych arterii miasta i pięknie zwrócony w kierunku dynamicznie rozwijającej się dzielnicy Wrocław-Południe. Obiekt zaoferuje 142 pokoje w nowo zbudowanym budynku. Będzie to już siódmy hotel Holiday Inn Express w Polsce.\nWrocław RSS IHG RSS Holiday Inn Express Wrocław RSS


Sukces Radwańskiej - zagra w finale turnieju WTA Finals - Superstacja\nSukces Radwańskiej - zagra w finale turnieju WTA Finals\nFinałową rywalkę Polki wyłoni mecz Rosjanki Marii Szarapowej (3.) z Czeszką Petrą Kvitovą (4.).\nW pierwszym secie Radwańska prowadziła 4:1, ale Muguruza odrobiła straty. Taką samą przewagę Polka miała w tie-breaku, ale ostatecznie lepsza była rywalka. W dwóch kolejnych partiach również nie brakowało emocji i zwrotów akcji, ale obie zakończyły się zwycięstwem krakowianki. Hiszpanka, która w Singapurze startuje także w deblu, momenty dobrej gry przeplatała prostymi błędami wynikającymi ze zmęczenia.\nSpotkanie trwało dwie godziny i 39 minut. 26-letnia Radwańska i młodsza o cztery lata Muguruza zmierzyły się po raz siódmy. Wszystkie cztery poprzednie mecze w tym roku rozstrzygnęła na swoją korzyść urodzona w Wenezueli Hiszpanka, w dwóch wcześniejszych lepsza była krakowianka.\nPodopieczna Tomasza Wiktorowskiego po raz siódmy startuje w masters. Dwukrotnie - w 2012 roku i w poprzedni sezonie - dotarła do półfinału turnieju nazywanego wcześniej WTA Championships, co było do soboty jej najlepszym osiągnięciem w tych zawodach. Muguruza zadebiutowała w gronie uczestniczek tej imprezy w singlu.\nAgnieszka Radwańska (Polska, 5) - Garbine Muguruza (Hiszpania, 2) 6:7 (5-7), 6:3, 7:5.


Utrata czynności więc niezwykle stresujące i często traumatyczne przeżycie. » Libuszewski\nUtrata rzeczy to dużo stresujące i często traumatyczne przeżycie. Kiedy tracimy wpływy kluczy do życia, czujemy, jakby grunt leczył się nam spod stóp, obawiamy się o wszystek inny dzień i o to, jak dobierzemy wszystkich zobowiązań finansowych, z jakimi do tej fazy nie mieliśmy problemów. Mimo tego, że istnieje owo niesłychanie ważna sytuacja, nie należy się załamywać ani przeszkadzać w sobie. Warto przede wszystkim porozmawiać z kimś bliskim o własnych punktach i poszukać w nim oparcia oraz siły do dalszego działania. Życie oraz inspiracja do zadania przyczyni się głęboko w poszukiwaniu innej funkcji. Poszukiwanie rzeczy to trochę, na czym powinniśmy skupić teraz wszą swoją energię, być że w nie długim okresie uda się znaleźć odpowiedniejsze miejsce płatne na interesującym miejscu.\nSkoro nie masz pojęcia jak wziąć się do szukania innej funkcji, postaram się ułatwić Obecni w ostatnim, oraz dać parę wskazówek, od czego możesz zacząć. Porozmawiaj ze partnerkami i popytaj ich, czy nie słyszeli o jednej pracy, jaka istnieje w Twoim zasięgu. Toż wyjątkowo atrakcyjna metoda, bo być że w warsztacie pracy samego z Twoich partnerek jest modny pracownik, a z poleceniem przyjaciela, może stanowić szybko dostać pracę. Znacznie delikatnym, szybkim i funkcjonalnym sposobem na szukanie pracy są także ogłoszenia w internecie . Jak ogólnie wiadomo, w internecie możemy znaleźć wszystko, jest w nim także mnóstwo ofert o pracę! Wystarczy, że wpiszesz w wyszukiwarkę frazę ‚praca’, a z pewnością ukaże się wielu stron internetowych z powiadomieniami o poszukiwanych pracownikach. Ogłoszenia w internecie cechują się jeszcze tym, że można w popularny oraz krótkotrwały sposób skontaktować się z potencjalnym pracodawcą, wystarczy wpisać do niego informację e-mail.\nTaka reklama winna być napisana na układ listu motywującego i warto dać do niej w załączniku swoje CV. Zachowa obecne sezonu oraz zbędnych dalszych wiadomości, pracodawca od razu zapozna się z sprawdzeniem oraz wiedzami potencjalnego gościa plus będzie mógł zaakceptować lub odrzuć Twoją ofertę. Nie zniechęcaj się ale gdy nie uda Ci się znaleźć praktyce w ruchu pierwszych kilku dni i próbuj dalej przeglądać ogłoszenia w internecie, ogłoszenia w prasie również mogą wykazać się przydatne. Powodzenia!


Bardzo dziękuję wszystkim za odpowiedzi :ok:\ntam i tu..\nPotrzebuje pomocy z odnalezieniu tytułu filmu. Film, którego tytułu nie mogę sobie przypomnieć jest o chłopaku, który ma uczulenie na słońce i ciągle jest głodny. Niczym się nie najada. Idzie do lekarza ale lekarz mu mówi, że jest zdrowy…. (nie pamiętam) w każdym razie uczulenie się pogarsza więc wychodzi już tylko wieczorami i pewnego dnia wpada na głupi pomysł wypicia krwi z tacki po mięsie i odkrywa, że brzuch przestaje go boleć i tak historia się rozwija…. zakochuje się też w prostytutce która tez chyba zaraża?\nPoleci ktoś jakiego elektryka? Ursus/Włochy.\nA już myślałem, że po obejrzeniu Serbskiego Filmu tylko ja mam coś nie tak ze sobą, że oglądam takie rzeczy :lol:\nSprzedam kolekcje zina Droga Legionisty numery: 1,2,3,4,5,8,9,10,11,13\nUnikalny materiał zawiera wiele ciekawych artykułów o tematyce kibicowskiej i politycznej, wiecej informacji i dokładne zdjecia na priv. W przypadku zakupu całej kolekcji naraz gratis dorzuce 5 numerów "to my kibice" (134,135,136,137 i tmk+ nr 38 ) http://i62.tinypic.com/3582ckg.jpg\nTribuN / Classic / T-shirt / Czerwony\naukcje od siostry. mogę polecić jedynie :)


Sport, Mundo Deportivo, Daily Mail, Daily Mirror\nFC Barcelona wciąż skupia się na tych samych nazwiskach. Według mediów Katalończycy złożyli kolejną ofertę za Williana, ze sprowadzeniem de Jonga mogą poczekać do końca okienka transferowego, a także uzyskali już zgodę Rabiota, choć przekonać PSG nie będzie łatwo.\nDaily Mail: Trzecia oferta Barcelony za Brazylijczyka wynosi 65 milionów funtów (72 miliony euro). Chelsea ponoć rozważa tę propozycję w przeciwieństwie do poprzednich dwóch, które od razu odrzuciła.\nMundo Deportivo: Transfer Gołowina do Chelsea jest już niemal pewny, co może przybliżyć Williana do Barçy.\nSport: Francuz oznajmił już PSG, że akceptuje ofertę Barcelony. Uzyskanie zgody klubu z Paryża nie będzie łatwe, a Barça oczekuje teraz na jakiegoś rodzaju publiczną deklarację zawodnika. Zarówno Rabiot, jak i Blaugrana chcieliby załatwić sprawę polubownie.\nMundo Deportivo: PSG wysyła sprzeczne sygnały. Z jednej strony chce zatrzymać Rabiota, a z drugiej Tuchel wystawia go na środku pomocy w pobliżu linii obrony, co nie podobało się zawodnikowi za kadencji Emery’ego. Francuz nie chce być defensywnym pomocnikiem, co podkreślała również jego matka. MD podaje też, że transfer Pjanicia do PSG mógłby przybliżyć Rabiota do Barcelony.\nSport: Ajax trzykrotnie odmówił Barcelonie, ale ta jest w stanie poczekać. De Jong oznajmił już obecnemu klubowi, że jest zdecydowany na transfer. Wybrał Camp Nou i nie będzie słuchał innych ofert. Barça chciałaby sprowadzić Holendra już tego lata i wydaje się, że Ajax może się ugiąć, kiedy kwestia awansu drużyny do Ligi Mistrzów będzie już rozstrzygnięta. Katalończycy mogą więc domknąć operację pod koniec sierpnia. Cena Holendra wyniesie około 50 milionów euro.\nDaily Mirror: Anglicy złożyli ofertę w wysokości 22 milionów funtów (25 milionów euro) plus zmienne. Barcelona nie chce sprzedawać Digne’a, ale taka kwota mogłaby ją skusić.\nDalej nikt nie sprzedany - to już paranoja. A chcą jeszcze kupować i mieć 34 piłkarzy w kadrze. Młodzi sobie nie mogą pograć. A Varverde chce kadry 20-22 zawodników.\nW realu teraz Ramos ma wykonywać rzuty karne i wolne :p\nCiekawe czy mu dobrze to wyjdzie jak myślicie ?\n22 lipca 2018, 17:37\nMam wrażenie że gdy interesami zawodnika zajmuje się rodzic, czy to matka czy ojciec, zawsze wychodzi z tego jakieś krętactwo.\nDaily Mail i Daily Mirror - wiarygodność równa Chwili dla Ciebie czy Onetowi, a wszyscy już snują plany na przyszłość albo zwalniają zarząd...\ntaki to teraz poziom użytkowników na tej stronie najwyraźniej\nŻeby tylko z matką Rabiota nie było jak z ojcem Neymara.\n22 lipca 2018, 15:05\nZ tym Williamem to może nie być taki głupi pomysł.\nDo czasu aż Dembele się nie rozkręci William pogra na wysokim poziomie i będzie w stanie wnieść jakość i kreatywność do ataku praktycznie od razu.\nGość ma niesamowity gaz w nogach, zresztą pokazał to w meczach z Barceloną.\n22 lipca 2018, 14:01\nCiągle tylko : matka i matka.\n22 lipca 2018, 13:53\nSzczerze wolałbym już aby ta kasę co oferują za Williana dali na Pogbe\n22 lipca 2018, 13:33\nCoś ten Rabiot chyba robi szopkę jak kiedyś pewien inny zawodnik PSG.\nJeszcze tylko konferencji brakuje.\nSkończy się podwyżką i kwaśną miną w zarządzie FCB.\n25 mln za Digne nie zastanawiałbym się ani chwili\nKupując za taka kasę 30 latka nasz zarząd będzie przegrywam historii piłki nożnej\n22 lipca 2018, 13:17\nLepiej trzymać 25 latka czy wychowanka młodego\n22 lipca 2018, 12:59\nDe jong i Willian/Rabiot to by były super wzmocnienia. Za 25 mln. Dinge bym sprzedawał bez mrugnięcia okiem. Trzeba też sprzedać Gomesa, Rafinhe i jeśli przyjdzie dwóch pomocników to nawet Denisa. Bo jeszcze przecież Roberto ma być przesunięty do pomocy.\n22 lipca 2018, 12:58\nOby Chelsea to odrzuciła... Jeśli chodzi o Digne i jest to prawda, sprzedać go i wprowadzić Cucu.\nPrzecież 70 mln za Williana to jakaś parodia... ten gosc nie jest wart 50 nawet\nSkoro Roberto ma wrócić do środka pola to kto będzie zmiennikiem Semedo?\n22 lipca 2018, 12:47\nA może Mateo Kovacic? ;)\n22 lipca 2018, 12:33\n25 baniek za Digne'a to by było coś :) Co do reszty plotek to Barca jest już blisko pozyskania 3 nowych pomocników :)\nWilian jest ok jezel w prerspektywie 2 kolejnych lat przyjdzie mbappe lub ktos o podobnych umiejetnosciach i wieku\n22 lipca 2018, 12:25\nDigna za te pieniadze powinni sprzedac i wprowadzic Mirande lub Cucu. A z tym Willianem to sa jakies jaja za taka kase. Bardzo dobry zawodnik ale prawie 80 baniek za 30 latka? Cr kossztowal 100 z hakiem...\n22 lipca 2018, 12:11\ncos mi sie zdaje ze awet jak Rabiot przejdzie to bedzie bardzo marudny bo EV bedzie go wystawial jak uwaza a temu sie nie bedzie to podobac, jego matka tez nie bedzie pomagac, wrecz przeciwnie\n22 lipca 2018, 12:06\nDe Jong jak nie teraz to za rok będzie u nas, obie opcje dobre, Rabiot myślę że już w tym okienku przyjdzie ale po jaką cholere nam Willian to nie wiem, nie pasuje mi na żadną pozycje a jego wiek też nie zachęca. Pomijam fakt, że ucieka z Chelsea bo mało gra, u nas raczej więcej grać nie będzie. Oferta za Digne'a świetna, może uda się wynegocjować trochę więcej i transfer ten będzie z korzyścią i dla niego i dla klubu + miejsce dla Cucu i w dalszej kolejności Mirandy\n72 mln za prawie "chyba" 30 latka? Chyba ich powaliło. Zresztą po transferze Dembele i pensji jaką otrzymał już nic mnie nie zdziwi.\nJak można kupić takiego średniaka jakim jest Willian mający już prawie 30 lat za tak kolosalną sumę...\n22 lipca 2018, 11:51\nsprzedaż Digne'a za 25 mln euro + zmienne to dobra opcja. w jego miejsce Cucurella, jeśli nie dawałby więcej klubowi niż Lucas do tej pory to za rok lub dwa zamieni go Miranda\nOglądał ktoś może wczorajszy mecz PSG z Bayernem i jest w stanie powiedzieć jak zaprezentował się Rabiot?


Flora&Co beżowa taupe klasyczna skórzana torba torebka pikowana 3693\t- Wszystkie produkty - Batica\nStrona główna >> Wszystkie produkty >> Flora&Co beżowa taupe klasyczna skórzana torba torebka pikowana\nModna A4 skórzana torba torebka do ręki wykonana z wysokogatunkowej gładkiej skóry ekologicznej wysokiej jakości. Zamykana z góry na zamek na całej szerokości. Torba jednokomorowa, zorganizowana w środku + wewnątrz kieszonka na zamek, jedna na telefon + dodatkowa kieszeń wsuwna na drobiazgi. Wnętrze wykończone trwałą, materiałową podszewką. Dodatkowo z tyłu pozioma kieszonka na zamek. Po bokach pionowo wszyty łańcuszek. Spód usztywniony i podbity metalowymi nóżkami. Elementy wykończenia w kolorze srebrnym (inox). Możliwość noszenia torebki w dłoni lub na ramieniu (dołączając dodatkowy długi regulowany pasek).\nWysokość z uszami: 47 cm\nWymiary spodu: 10 x 38 cm\nW komplecie dodatkowy długi pasek


Wojewoda Wielkopolski ponownie zamyka ŚDS w Miłaczewie. Placówka nieczynna do 9... - Turek.net.pl\nWojewoda Wielkopolski ponownie zamyka ŚDS w Miłaczewie. Placówka nieczynna do 9 kwietnia.\npiątek 26 marca 2021 8:00\nZaledwie dwa i pół miesiąca działał otwarty ponownie 14 stycznia 2021 r. Środowiskowy Dom Samopomocy w Miłaczewie. W związku z poszerzeniem obostrzeń oraz podwyższeniem rygorów sanitarnych decyzją Wojewody Wielkopolskiego placówka ponownie zostanie zamknięta .\nW komunikacie z czwartku 25 marca Urząd Gminy w Malanowie informuje o ponownym zamknięciu ŚDS w Miłaczewie z dniem 29 marca br. -Szanowni Państwo, uprzejmie informuję, że w dniu dzisiejszym Wojewoda Wielkopolski wydał decyzję związaną z zapobieganiem i rozprzestrzenianiem się choroby zakaźnej COVID-19 wywołanej wirusem SARS-CoV-2 poprzez czasowe zawieszenie działalności w placówkach wsparcia dziennego na obszarze całego województwa wielkopolskiego od dnia 29 marca 2021r. do 09 kwietnia 2021r. - informuje w krótkim wpisie Aneta Kostrzewa - Kierownik Środowiskowego Domu Samopomocy w Miłaczewie.\nPodobną decyzję otrzymały także pozostałe gminy w powiecie. Decyzja wojewody Michała Zielińskiego oprócz wspominanych domów samopomocy dotyczy również warsztatów terapii zajęciowej, dziennych domów i klubów seniora działających na terenie województwa. Przerwa w działalności placówek potrwa do 9 kwietnia 2021 r.\nTagi: ŚDS Miłaczew (2) Środowiskowy Dom Samopomocy (3) Michał Zieliński (4) ŚDS (4) WUW (16) koronawirus (390)


Pikieta – ZZKŚL – Związek Zawodowy Kolejarzy Śląskich\nZgodnie z wcześniejszymi ustaleniami 25 marca br. przed siedzibą PKP S.A. w Warszawie odbyła się pikieta związkowa przeciwko złej sytuacji na kolei, w której wzięło udział kilkaset ludzi. Niezdrowe plany restrukturyzacji PKP Intercity i PLK, pęd do jak najszybszej sprzedaży Spółki Energetyka i Telekom to tylko niektóre działania ekipy Prezesa Jakuba Karniewskiego. Do tego dochodzi jeszcze dramatyczna sytuacja w Przewozach Regionalnych.\nPikietujący podkreślili, że w końcu trzeba zawalczyć o godność polskiego kolejarza i o poprawę warunków pracy w PKP. Niestety po raz kolejny do pikietujących nikt się nie pofatygował. Dlatego też wystosowano odpowiednią petycję z żądaniami, która prezentujemy poniżej.\nPoprzedni wpisPoprzedni Czy skarb państwa chce oszukać PKP CARGO?\nNastępny wpisNastępne Z prac Rady Branżowej CARGO


Embleton Bay (Anglia) - opinie - TripAdvisor\n3-gwiazdkowe hotele w lokalizacji Embleton\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Embleton Bay\nNajlepsze dania typu Bagietki - Embleton\nNajlepsze dania typu Pieczeń wołowa - Embleton\nNajlepsze dania typu Kanapki - Embleton\nNajlepsze dania typu Krab - Embleton\nNajlepsze dania typu Ryba z frytkami - Embleton\nNajlepsze dania typu Hamburgery - Embleton\nNajlepsze dania typu Sałatki - Embleton\nNajlepsze dania typu Curry - Embleton\nNajlepsze dania typu Chili - Embleton\nNajlepsze dania typu Makaron - Embleton\nNajlepsze dania typu Serniki - Embleton\nNajlepsze dania typu Lasagne - Embleton\nNajlepsze dania typu Risotto - Embleton\nNajlepsze dania typu Carbonara - Embleton\nNajlepsze dania typu Minestrone - Embleton\nAtrakcje w pobliżu obiektu Embleton Bay\nNatura i parki w lokalizacji Embleton\nPlaże w lokalizacji Embleton\nZbiorniki wodne w lokalizacji Embleton\nEmbleton — popularne kategorie\nWypoczynek na świeżym powietrzu w lokalizacji Embleton\nPola golfowe w lokalizacji Embleton\nZabytki i ciekawe miejsca w lokalizacji Embleton\nMiejsca historyczne w lokalizacji Embleton\nCzęsto wyszukiwane atrakcje w Embleton\nEmbleton Bay opinie\nNr 1 wśród 3 atrakcji w lokalizacji Embleton\nEmbleton, Alnwick, Anglia\nDronfield, Wielka Brytania155 przesłanych treści35 podziękowań\nJak byliśmy tam w pobliżu jest to wspaniałe miejsce do odwiedzenia. Było to dobre dla psa spacery, tak piękne uwielbiamy Bay.\nUżytkownik POSH94 napisał recenzję lip 2017\nPeterborough, England69 przesłanych treści26 podziękowań\nOkazało się, że to Bay prawie przez przypadek, ponieważ to nie jest znak - opublikowane. Na jednym z najgorętszych dni w roku to był prawie pusty (w 10. rano). Ja podejrzewam, że zapełnia się później. Nie ma żadnych sklepów, kawiarni, piękne! W sporej odległości z dziewiczym…\nUżytkownik Gavin H napisał recenzję lip 2017\nAlnwick, Wielka Brytania7 przesłanych treści8 podziękowań\nJeśli twoje odejście z Dalaman Airport upewnić się, że masz drinka i posiłek przed wejściem. Moja żona i ja byliśmy po powrocie z wakacji i poszliśmy do baru sportowego na drinka i przekąskę. Dwa duże piwa i dwa duże białe wina i jedna część frytki do £ 66 - 00\nUżytkownik sconnyla napisał recenzję lip 2017\nLutterworth, Wielka Brytania141 przesłanych treści22 podziękowania\nWspaniała plaża i spacer\nSzliśmy z Craster przeszłości zamku wraz z piękną ścieżką prowadzącą wzdłuż wybrzeża. Widoki są niesamowite, a plaża była czysta. Jest dużo miejsca i piaszczysta plaża jest idealnym miejscem do brodzenia. Dla mniej energii można zaparkować w lokalnym klubie golfowym na £ 2. 00,…\nUżytkownik Jeffk12345 napisał recenzję lip 2017\nSzliśmy wzdłuż wydm przez Dunstanburgh pole golfowe i udaliśmy się wzdłuż kierunku wakacje domy na obrzeżu i następnie w dół schodów na klifie na plażę. Widoki są wspaniałe. Dunstanburgh zamek jest zaledwie o rzut kamieniem. Niesamowite krajobrazy fotografii. absolutną…


Nowe zarzuty dla krakowskiej lekarki - RMF 24\nNowe zarzuty dla krakowskiej lekarki\nWtorek, 10 lutego 2009 (10:52)\nDoprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oraz wykonywanie zabiegów bez odpowiednich uprawnień - to najpoważniejsze zarzuty z sześciu nowych, które postawiła krakowska prokuratura znanej mikrochirurg Annie Chrapuście.\nNiekorzystne rozporządzanie mieniem pacjentów, zdaniem prokuratury polegało na tym, że lekarka nie informowała pacjentów, iż operacje, które wykonywała w prywatnym gabinecie, mogły zostać w pełni refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Chorzy płacili więc pełną stawkę po kilka tysięcy złotych, choć ten sam zabieg mogli wykonać za darmo. Zdaniem prokuratury w ostatnich latach takich przypadków było co najmniej 5. Chodzi o kwoty od 500 do 5,5 tysiąca złotych. Zdaniem śledczych, w kilku przypadkach Anna Chrapusta przeprowadziła operację plastyczną, choć nie miała do tego jeszcze uprawnień.\nSama lekarka nie przyznała się do winy. Odmówiła też składania wyjaśnień. Po przesłuchaniu została zwolniona do domu.\nPo raz pierwszy lekarka została zatrzymana przez policję na początku grudnia ubiegłego roku. Zwolnioną ją po dwóch dniach do domu. Wtedy chodziło o wprowadzenie w błąd rodziców dzieci, które operowała i wyłudzenie ponad pięciu tysięcy złotych.\nTagi:Kraków, chrapusta, mikrochirurg


Kiedy jest problem z zamkiem | Grasz24 - Portal\n2018 03 25 9823e093 ślusarstwo\t0 Comments\nProblem z zamkniętymi na zamek drzwiami wynika z różnych sytuacji: zgubienia kluczy, złamania klucza w zamku itd. Nie każdy poradzi sobie z takim problemem sam. Wtedy przydaje się ślusarz. Jest on przygotowany na niemal każdą sytuację związaną z problemem z otwarciem drzwi w ten sposób, że może zaradzić mu od ręki.\nProblemy z zamkami zdarzają się w najmniej oczekiwanych momentach, tym bardziej stanowią kłopot. Warto wiec zawsze mieć numer do pobliskiego ślusarza lub na Pogotowie zamkowe Poznań, aby ograniczyć nerwy związane z zaistniałą sytuacją do minimum.\nOtwieranie zamków wymaga bowiem konkretnych umiejętności. Chodzi o to, by przy okazji nie zaszkodzić dodatkowo drzwiom, a klient nie musiał czekać długich chwil na schodach.\nCzasem problem pojawia się, kiedy klient jest w domu i nie może wyjść. Z pozoru śmieszny przypadek to często dramat i stres dla uwięzionej w domu osoby. Otwieranie zamków staje się wtedy bardzo pożądaną umiejętnością, więc pomoc ślusarza jest nieodzowna. Rzadko myśli się o tym na co dzień.\nJakie żaluzje pasują do białych okien?\npokrycia dachowe naprawa dachu z papy


Zakaz wjazdu elektryków do garaży? Wodą ich nie ugasisz! - wGospodarce.pl\nPożar Tesli pod Boguszowem / autor: facebook/Ochotnicza Straż Pożarna Boguszów\nOpublikowano: 21 lutego 2021, 19:00\nOkazuje się, że nie tylko polska infrastruktura punktów ładowania nie jest gotowa na elektryczne samochody. Niedostosowane są także parkingi podziemne i tunele. Chodzi o kwestie przeciwpożarowe. Okazuje się, że pożar „elektryka” w garażu podziemnym lub tunelu może być śmiertelnie niebezpieczny dla całego otoczenia - czytamy na portalu auto-swiat.pl.\n-Samochody o napędzie elektrycznym (czy też hybrydowym) jest o wiele trudniej ugasić niż tradycyjne auta z silnikiem spalinowym. Najczęściej do tej pory stosowana na parkingach podziemnych woda z instalacji tryskaczowej jest w tym przypadku nieskuteczna, ponieważ elementy akumulatora podczas spalania produkują nowe, łatwopalne produkty (opary) oraz tlen – wszystko co potrzebne do podtrzymania ognia. Gdy już nastąpi pożar nawet jednego ogniwa, występuje reakcja łańcuchowa, której zatrzymanie jest bardzo trudne i praktycznie niemożliwe do opanowania samą wodą - Michał Brzeziński, kierownik w dziale Fire Protection – SPIE Building Solutions.\nW krajach, w których pojazdów elektrycznych jest znacznie więcej, jako systemy ppoż. na parkingach podziemnych stosuje się instalacje odbioru ciepła i dużej ilości energii – znacznie większej niż przy innych pożarach.\nDziś na wiele parkingów podziemnych zakaz wjazdu mają auta z instalacją LPG. Czy ten sam los podzielą elektryki? Tego nie wiadomo, ale jeśli pojazdy elektryczne mają bezpieczne parkować na parkingach podziemnych i jeździć tunelami, dotychczasową infrastrukturę trzeba zmodernizować pod kątem ochrony przeciwpożarowej.\nCzytaj też: Boeing w ogniu! Sypał się na oczach pasażerów! [wideo]\nNiebieski Szlak Lotos dla kierowców „elektryków”\nLotos rozpoczął test pierwszych 12. punktów ładowania pojazdów elektrycznych pomiędzy Warszawą a Gdańskiem i Gdynią


Dzieci wraz z rodzicami zapraszamy na kolejne odcinki warsztatów umuzykalniających „Hej Maluszku, nadstaw uszka!”. W styczniu poznamy piosenkę „Dzwoneczkowy kulig”, którą nauczymy się śpiewać oraz grać na różnych instrumentach. Warsztaty oparte są na autorskim poradnictwie metodycznym. Odcinki prezentować będziemy online w każdy piątek po godz. 16.00 na profilu Facebook i kanale YouTube KPCK. Zapraszamy do oglądania drugiego odcinka:


ZWIĄZEK NARODOWY POLSKI -\nNAJWIĘKSZA ETNICZNA ORGANIZACJA.\nWielu ludzi, zapewne i wielu czytelnik�w, szczeg�lnie nowo przybyłych, słysząc lub czytając o Związku Narodowymskim (w skr�cie ZNP, lub PNA od nazwy angielskiej -- Polish National Alliance) zadaje sobie pytanie, co to za organizacja i czym się ona zajmuje. Podobne pytania są bardzo ważne, a odpowiedź powinna zainteresować wszystkich Polak�w mieszkających w Stanach Zjednoczonych.\nM�wiąc o Związku Narodowym Polskim trzeba zacząć od początku, od czas�w jego powstania, przybliżyć atmosferę tamtych lat w kt�rych to Związek powstawał, poznać fakty i warunki w kt�rych zawiązywała się nasza największa, etniczna organizacja. Na początek trzeba przytoczyć parę fakt�w z historii Polski.\nRok 1815, Księstwo Warszawskie przestaje istnieć. W tym samym roku powstaje Kr�lestwo Polskie. Granice podziału z 1815 roku przetrwają z małymi zmianami przez następne 100 lat. Polska podzielona jest pomiędzy trzema zaborcami: Prusami, Austrią, i Rosją. Kr�lestwo Polskie jest pod zaborem rosyjskim, a kr�lem Polski jest car rosyjski. Upadek powstania styczniowego zapoczątkowuje kurs antypolski w Prusach i Rosji. Przybiera on formę brutalnych represji, aresztowań i prześladowań. Nasilają się akcje zmierzające do likwidacji odrębności Kr�lestwa i rusyfikacji ludności polskiej. Ze szkolnictwa usuwany jest język polski. Podobna sytuacja panuje w zaborze pruskim. Natomiast, odmiennie kształtuje się\nsytuacja w Galicji. Tutaj w urzędach i sądach panuje język polski, szkolnictwo jest spolszczone. Urząd namiestnika, aż do I wojny światowej sprawuje Polak.\nAmeryka znana była Polakom od najdawniejszych czas�w. Polacy opuszczali sw�j kraj z dw�ch powod�w: politycznych lub zarobkowych. Po powstaniu listopadowym ( 1831 ), powstaniu wielkopolskim (Wiosna Lud�w - 1848), a następnie styczniowym (1864) nastąpiły prześladowania, zsyłki na Sybir najbardziej czynnych uczestnikow. Z tych to powod�w, wielu uczestnik�w takich wydarzeń wyemigrowało do odległej Ameryki.\nDrugim, ważnym powodem opuszczania Polski było bezrobocie. Wychodżstwo zarobkowe Polak�w datuje się, już od 1840 roku. Szczeg�lnie jako zjawisko masowe, wychodżstwo stałe i sezonowe rozpoczęło się, kilka lat po powstaniu styczniowym i trwało do wybuchu II wojny światowej. Pod koniec XIX stulecia daje się, odczuć przeludnienie wsi, dlatego też na wielką skalę, rozwinęła się, emigracja zarobkowa.\nPierwsze grupy emigrant�w z Polski przybyły ze Śląska, a następnie po nich przybywali w mniej szych grupach Pomorzanie i Poznaniacy. Potem zaczęła napływać emigracja z innych części rozdartej Polski, z zaboru austryiackiego i rosyjskiego. Żr�dła podają, że w roku\n1835 w Stanach Zjednoczonych było kilka setek Polak�w.\nEmigranci pamiętając o r�żnych tragicznych wydarzeniach w Polsce, kt�re zmusiły ich do emigracji, obchodzili\nich rocznice, czczcili polskie święta narodowe i religijne, polskie zwyczaje. Polacy uważali pobyt sw�j na ziemi amerykańskiej za chwilowy. Czekali w gotowości na hasło do powrotu w każdej chwili, aby podjąć na nowo walkę, o wolność. Lata upływały, a hasła nie było. Z czasem zaczęli się, rozpraszać po wszystkich miastach, szukając zajęcia i z konieczności oswajając się z myślą dłuższego niż się spodziewali pobytu na obcej ziemi. Zaczęto więc myśleć o jakiejś organizacji, kt�ra by jednoczyła wszystkich Polak�w rozproszonych\npo wielu miastach. I tak powstała pierwsza polska organizacja -- Towarzystwo Polak�w\nw Ameryce (Stowarzyszenie Polak�w w Ameryce ). Założycielem tego towarzystwa był Henryk Kalusowski, dusza wszelkich inicjatyw na rzecz Polski, r�wnież inicjator działalności biblioteki i muzeum związkowego. Do Towarzystwa tego należeli byli żołnierze powstania listopadowego z 1831 roku. W następnych latach powstawały dalej r�żne, inne polskie towarzystwa lub organizacje, is tniejęce i działające, jedne kr�cej, lririe dłużej.\nI tak, poprzez Towarzystwo Demokratyczne Wygnańc�w Polskich (1852), Komitet Emigracji Polskiej w Europie ( 1863 ), Gminę, Polską (1866) dochodzimy do roku 1870. W tym to roku, ukazał się, w druku �Projekt Ustawy Zjednoczenia Polak�w w Ameryce". Projekt ten zaznajamia nas dosyć dokładnie o stanie rozwoju towarzystw narodowo--politycznych w tej epoce i\nstanowi dokument pierwszych usiłowań\nskupienia tych towarzystw w jednej organizacji narodowej. Julian Lipiriski, jeden z założycieli Związku Narodowego Polskiego tak pisze w swoich pamiętnikach\n�Każdy czuł potrzebę stworzenia jakiejś oraganizacyi, kt�raby rozrzuconych po całym świecie braci w jedno związała ogniwo i dążnościom ich wsp�lny nadała kierunek".\nW tym czasie, lata 1870, emigracja polska w Ameryce powiększyl�ła się, o conajmniej 10 tysięcy ludzi. W samym New York było kilka tysięcy Polakow.\nW �wczesnym czasie ważna rolę odgrywały czasopisma polskie, w kt�rych pr�cz powieści, wiadomości z historii, czy porad praktycznych, zamieszczane były odezwy patriotyczne, informacje dotycące spraw narodowych, projekt�w powstania nowych, czy upadających starych organizacji. Pierwszą gazetą polską był �Orzeł Polski�. Numer inauguracyjny ,Orła" ukazał się w 1870 roku, a zawieszenie wydawnictwa nastąpiło w 1872 roku. Po upadku �Orła Polskiego" najwarzniejszym zdarzeniem w rozwoju ruchu narodowego polskiego w Ameryce P�łnocnej było założenie �Gazety Polskiej w Chicago". Pierwszy numer ukazał się dnia 25 października 1873 roku. Gazeta ta, aż do powołania do życia � Zgody�, organu ZNP, w roku 1881, była przewodniczką i zwierciadłem tego ruchu.\nZ wyjściem �Zgody�, �Gazeta Polska� zamieniła się w pismo informacyjne, a ster sprawami narodowymi i czuwanie nad rozwojem politycznej i narodowej myśli polskiej, przeszło w inne ręce.\nTo właśnie w �Gazecie Polskiej� z dnia 13\nmaja 1875 roku znajdujemy odezwę, do r�żnych\ntowarzystw polskich, polityczno--narodowych rozsianych po całej Ameryce. W odezwie tej wydawca gazety Władysław Dyniewicz wzywa do prozumienia się między sobą i do zjednoczenia. Myśl tą szybko podchwyciła wspomniana już Gmina Polska drukując w �Gazecie Polskiej� następną odezwę, pod hasłem �Zjednoczeni staniemy się silnymi!� Cele przyszłej, jednej, wsp�lnej organizacji to przede wszytkim utworzenie funduszu wspierania wd�w i sierot po zmarłym członku, pomoc w przypadku choroby lub śmierci, zwrot koszt�w związanych z pogrzebem. Takie były gl�wne i najwarzniejsze cele tego nowego, przyszłościowego związku. Inne cele, zamierzenia działalności organizacji były do uzgodnienia, p�ki co przez nikogo nie narzucone.\nWspomniana Gmina Polska, było to towarzystwo, kt�re powstało w Chicago w 1866 roku. Jak pisze Stanisław Osada--pierwszy, kt�ry spisał historię, ZNP, w 1905 roku, czyli 25 lat p�źniej jak powstał Związek Narodowy Polski��nigdy przed tym, ani nigdy potem nie było ruchliwszego towarzystwa polskiego". Organizowali oni przedstawienia amatorskie, obchody ku czci poległych, wycieczki i spotakania, utrzymywali bibliotekę, i czytelnię,. Wypłacano też pośmiertne, dawano wsparcie w chorobie, jednym słowem starano się wszelkimi siłami budzić\nżycie i ducha narodowego. W roku 1876, kiedy w �Gazecie Polskiej� były drukowane odezwy nawołujące do zjednoczenia, Gmina Polska była dobrze rozwinięta.\nNiestety, dobre chęci Gminy nie dały jednak żadnego rezultatu. Pierwsze pr�by założenia polskiej, jednolitej organizacji nie powiodły się. Nie wszystko było dobrze zorganizowane i ustalone do końca. Projektodawcy mieli wiele dobrych chęci, ale mało znajomości rzeczy, aby należycie przeprowadzić połączenie się, wszystkich Polak�w w Ameryce w jedną organizację.\nI tak dochodzimy do roku 1880. O połączeniu wszystkich Polak�w i utworzeniu jednej organizacji myślał Agaton Giller. Niewątpliwie był on inicjatorem powstania Związku Narodowego Polskiego.\nBył to człowiek wielkiego serca, działacz powstańczy, dziennikarz, były członek Rządu Narodowego (konspiracyjny rząd polski działający w Warszawie podczas powstania styczniowego), kt�ry wypędzony z Galicjii osiadł w Szwajcarii w miejscowości Rappersvill. Tutaj to w roku 1869 powstało Muzeum Narodowe Polskie w kt�rym zgromadzone były archiwalia i księgozbiory, oraz pamiątki narodowe, gł�wnie z okresu Wielkiej Emigracji i powstania styczniowego. Do 1918 roku Muzeum stanowiło ośrodek polskiego życia kulturalnego i politycznego na wychodźstwie.\nStąd to właśnie Agaton Giller słał\ndo Ameryki, do organizator�w Związku Narodowego Polskiego, listy w patriotycznym duchu ze swoimi poradami, a p�źniej z pochwałami\ni poparciem tak zacnego przedsięwzięcia. Śledąc ze Szwajcarii wszystko co dzieje się, w Ameryce, wystąpił z listem o potrzebie utworzenia organizacji amerykańskiej Polonii. List ten był opublikowany we wspomnianej wyżej �Gazecie Polskiej� w 1879 roku. �Ponieważ więc emigracya jest i stanowi siłę, wielką, kt�rej zaprzeczyć nie można, powinno więc być zadaniem dobrze zrozumianego patryotyzmu, tak nią\npokierować, ażeby sprawa ojczyzny największy z niej pożytek odnieść mogła�--pisał Agaton Giller do Polak�w w Ameryce. Emigracja polska w tym okresie tkwiła jeszcze bardzo silnie swymi korzeniami w Polsce i gł�wnym zadaniem nowo powstałej organizacji miało być wyzwolenie Polski spod rząd�w zaborc�w. Polacy mieli żyjąc w Ameryce, kształcić się, i zdobywać zawody i z takim bogactwem wracać do kraju i służyć Ojczyżnie.\nI dalej w liście Agatona Gillera znajdujemy: �Jakim sposobem nadać jej (emigracji), można kierunek pożyteczny dla sprawy polskiej? Za pomocą organizacyi, odpowiadamy, bo tylko organizacya może zjednoczyć rozpr�szonych; ona tylko dozwoli nimi w ten spos�b pokierować,\nże nie zostaną zmarnowani i dla ojczyzny zostaną zachowani.�\nAgaton Giller dobrze rozumiał też, rolę, prasy polskiej. Uważał,\nże �dobra prasa polska w Ameryce stanie się najdzielniejszym czynnikiem życia publicznego. Bez dziennikarstwa i literatury życie wyższe społeczno polityczne, narodowe i religijne nigdzie już dzisiaj utrzymać się, nie da.�\nWpływ tego listu, pełnego propozycy i sposob�w utworzema jednej, skupiejącej wszystkich Polak�w organizacji był ogromny. Wiele idei i rozwiązań organizycyjnych Agatona Gillera znalazło odbicie w pierwszej konstytucji związkowej, a członkowie kt�rzy przystąpili do organizacji w swoich wystąpieniach wiele razy powoływali się na na ten list.\nKolebką powstania naszej organizacji, Związku Narodowego Polskiego jest Filadelfia w Pensylwanii,\ngdzie garstka światłych Polak�w rozumiała potrzebe, stworzenia jednej instytucji i postanowiła sugestie Agatona Gillera wprowadzić w życie. Rozpoczęcie prac\norganizacyjnych zapoczątkowaka prywatna rozmowa Juliana Lipińskiego z Juliuszem Andrzejkowiczem, kupcem od dawna osiadłym w Ameryce, na\ntemat rozproszenia Polak�w. Podczas następnego spotkania, w większym już gronie postanowiono, że to bardzo potrzebna organizacja ma nazywać się Związek Narodowy Polski. Ostatecznie dnia 14 lutego\n1880 roku zwołano zebranie na kt�rym obecni byli Juliusz Andrzejkowicz, Jan Popieliński, Juliusz Szajnert i Julian Lipiński. Na pierwsze zebranie opr�cz wymienionych przybyło okolo piętnastu os�b i od razu dziesięciu czy jedenastu podpisało deklaracj, czkonkowską. Juliusz Andrzejkowicz został wybrany prezesem, sekretarzem Juliusz Szajnert, a kasjerem został Julian Lipinski. Do Agatona Gillera, do Szwajcarii został wysłany list z prośbą o akceptację i następne rady. W odpowiedzi Agaton Giller przysyła list pochwalny w kt�rym wyraża najwyższe uznanie i całkowite poparcie dla nowej polskiej organizacji. Jednoczeźnie pisze: �że Polacy w Ameryce zrozumieją doniosłość Waszego zamiaru oraz korzyści jakie im i Ojczyźnie Związek Narodowy Polski przyniesie i że chętnie do niego wszyscy przystąpią." R�wnież do J�zefa Ignacego Kraszewskiego, kt�rego znamy z lekcji literatury polskiej, przebywającego w Dreźnie, zostaje wysłany list powiadamiający o utworzeniu polskiej organizacji. Kraszewski odpisuje �Nam tylko pozostaje gorącem\n�Szczęść Boze" powitać Wasze dzieło i życzyć, ażebyście nie dając się zrażać jego trudnościami wytrwale doprowadzili je do skutku."\nZaraz po zorganizowaniu się, Andrzejkowicz, Szonert, Lipiński i Szajnert wystosowali do Rodak�w pierwszą odezwę, kt�ra opublikowana została w Gazecie Polskiej w końcu lutego 1880 roku. Można tam było przeczytać:\n�Mamy to punkt oparcia, mamy wolność stowarzyszenia, prasy i mowy, mamy liczbę, ale brak nam siły, bo jesteśmy jak ziarenka prochu rozsiane po powierzchni ziemi. Zebrane w kupę, wsypane do miny, te ziarenka tworzą siłę, co g�ry rozsadza. W rozsypce, w osamotnieniu jesteśmy niczem."\nWrażenie pierwszej wydanej odezwy me było najlepsze. Większość istniejących towarzystw narodowych, przez długi czas zachowywyła się, z rezerwą. R�wnież wzmogło się, zaniepokojenie w obozie przciwnym, zgrupowanym przy parafii św. Stanisława, stwierdzając, że nad założeniem podobnej organizacji od dawna pracowali księża.\nDrugim ważnym krokiem było opracowanie �Planu statut�w dla Stowrzyszenia Polak�w w Stanach Zjednoczonych". Większość jego paragrf�w przeszła do pierwszej konstytucji Związku i utrzymała się, w niej przez długie lata. Ważnym paragrafem był ten, kt�ry m�wił,\nże Związek Narodowy Polski uważa się za zawiązany, kiedy grup wchodzących do Związku będzie conajmniej pięć. Inne dotyczyły zasad formowania się, Związku, wybor�w na stanowiska związkowe, obowiązk�w komitetu, kt�ry odpowiedzialny miał być za zwoąanie Sejmu. W czerwcu 1880 roku pojawił się, ok�lnik komitetu Związku Narodowego Polskiego w kt�rym donoszono że, deklaracje przystąpienia do Związku podpisało 10 r�żnych Towarzystw, Gmina\nPolska, Gwardia Warszawska i K�łko Dramatyczne. Reprezentowane były stany takie jak Illinois, Kalifornia, Pensylwania, Michigan i Nowy York.\nOk�lnik ten obwieścił ważną informację,\nże w związku z tym,\nże ilość grup związkowych przekroczyła liczbę 5, Związek Narodowy Polski uwarza się, za zawiązany. W następnym ok�lniku z lipca 1880 roku, znajdujemy wiadomość,\nże jedenaście Towarzystw wybrało swoich delegat�w, kt�rzy na stanowisko cenzora wybrali Juliusza Andrzejkowicza, a jako najstosowniejsze miejsce na pierwszy zjazd wskazali Chicago. Odbył się on we wrześniu tegoż roku. Uchwalono na nim Konstytucję Związku,\nwybrano Centralny Zarząd, powzięto szereg uchwał i postanowień, jak np. wypłatę pośmiertnego w sumie $500, utrzymywanie �Domow Polskich", wybrano komitet, kt�ry miał opracować odezwy do wszystkich Polak�w dotyczące wstępowania do organizacji. Ustalono też cele Związku, kt�rymi były: opieka nad Polskimi emigrantami, obrona polskich interes�w, bratnia pomoc rodzime w razie śmierci członka na zasadzie obowiązkowej, ustalonej składki.\nI tak od tej pamiętnej\ndaty, 14 lutego 1880 roku, początkowo co roku (do 1901), następnie co dwa lata (do 1915 roku), co trzy (do 1931 roku), i po�źniej od 1931 roku do dzisiaj, co cztery lata zbiera się, Sejm Związku Narodowego Polskiego. W tym roku na obecny Sejm przybędzie, nie tak jak na pierwszy zjazd kilkunastu delegat�w, ale 274 ze wszystkich stron USA. W ciągu tych 123 lat Związek rozr�sł się, do olbrzymiej organizacji, mającej swoich czkonk�w w 26 stanach, takich jak : Arizona, California, Colorado, Connecticut, Delaware, Florida, Illinois, Indiana, Maryland, Massachusetts, Michigan, Minnesota, Missouri, Nebraska, New Hampshire, New Jersey, New York, North Dakota, Ohio, Oregon, Pennsylvania, Rhode Island, Texas, Virginia, Washington i Wisconsin.\nPrzy tej okazji warto też jeszcze wspomnieć o �Zgodzie", związkowym organie, kt�rego konieczność istnienia zauważono już na drugim Sejmie w 1881 roku. Wtedy to, powołano do życia ten dwu tygodnik, kt�ry istnieje do dzisiaj. Pierwszym redaktorem naczelnym zostal dawny sekretarz związkowy Edward Odrowąż, a pierwszy numer �Zgody" ukazał się w środę 23 listopada 1881 roku w Nowym Yorku. Odrowąż nadał �Zgodzie" od samego początku kierunek: służba narodowi i organizacji.\n�Pierwsze dwadzieźcia pięć lat historii Związku Narodowego Polskiego, to okres wytrwalej pracy organizacyjnej, kt�ra przygotowywała organizację, do objęcia przyw�dztwa nad całą Polonią w Stanach Zjednoczonych. Praca to przyciągała najszlachetniejsze i najświatlejsze elementy wśr�d dawniej przybyłej, jak i stale przybywającej ludności polskiej spod wszystkich trzech zabor�w. Historia pierwszych 25 lat Związku jest obiektywnym obrazem walk ideologicznych, wielkich cel�w, wzlot�w i upadk�w jakimi byli przepełnieni działacze związkowi i kt�rymi to potrafili natchnąć mast/ Polonii amerykańskiej".\nW drugiej połowie XIX stulecia i w pierwszych latach XX, okręty płynące z Europy, wyrzucały nad\namerykański masy emigrant�w z Polski, kt�rzy w nowym świecie szukali dla siebie chleba i wolności.\nW roku 1900 w Stanach Zjednoczonych było około 2.000.000 ludności polskiego pochodzenia. Kulminacyjnym punktem dla emigracji był rok 1904. W tym to roku do Stan�w przybyło około miliona emigrant�w, w tym duża liczba z ziem polskich. W owych latach życie organizacyjne kwitnie. Wre akcja oświatowa. Odbywają się odczyty, zgromadzenia ludowe i obchody. W pracy tej przoduje ZNP ze swoim Wydziałem Oświaty. Sale były przeładowane publicznością na wszystkich zebraniach, obchodach, czy odczytach. Związek rośnie, powiększając szeregi swoich członk�w. Rosną też jego wpływy. Praca oświatowa, zakładanie komitet�w pomocy poborowym, akcja\nnarodowa, wszystko to jedna Związkowi coraz wiecej uznania i sympatii.\nRola jaką Związek Narodowy Polski odegrał swoim postępowym stanowiskiem, zapisała się w historii Polonii złotymi literami. Zasada: służba Ameryce, Polsce i Polonii staje się, najważniejszym czynnikiem w\nDziałalność Związku jest bardzo silnie związana z dziejami i życiem Polonii i bezwzględnie nie można tego od siebie oddzielić. Dzisiaj niekt�re hasła są już nie aktualne. Polska jest krajem wolnym i nie ma potrzeby wyzwalać jej spod okupacji. Chyba nie istnieje już dzisiaj zbyt wielu takich romantycznych patriot�w, kt�rzy głosiliby dawne hasła związkowe �Jeżeli\nżyć, to dla Polski, a jeżeli cierpieć i umierać to za Polskę,". Natomiast inne hasła, jak np. �Zjednoczeni staniemy się, silnymi" nie tracą nic ze swej aktualności. Aktualne są też cele Związku Narodowego Polskiego założone dawniej, a dzisiaj ciągle przestrzegane i stale realizowane. Jest to popieranie polskiego szkolnictwa, pomoc swoim członkom w czasie klęsk żywiołowych, obchody pamięci narodowej i sponsorowanie jeszcze wielu innych kulturalnych i socjalnych wydarzeń w polsko--amerykańskim środowisku, kt�re to nie mogłyby zaistnieć bez zaangażowania się,\nZwiązku Narodowego Polskiego.\nPowr�t do spisu\nCopyright, 2013 - Polish National Alliance - All Rights Reserved


Oryginalny SY X25 2.4G 4CH 6-Axis Gyro powietrza Gronud RC latający wóz z 2.0MP kamera 360 stopni Odwraca Funkcja automatycznego powrotu - RcMoment.com\nOryginalny SY X25 2.4G 4CH 6-Axis Gyro powietrza Gronud RC latający wóz z 2.0MP kamera 360 stopni Odwraca Funkcja automatycznego powrotu\n( Pozycja#: RM5013 )\nTen oryginalny SY X25 quadcopter jest wyposażony z 2.0MP aparat. Co więcej można wykonać koziołki 360 stopni i zwrotny funkcja auto, które oferuje wysokiej jakości i trwałe wydajności może przynieść wiele radości latania.\nCzterech kierunek kontroli na ziemi.\nFunkcja automatycznego powrotu sprawia, że łatwo odnaleźć drogę do domu.\nZ 2.0MP HD Kamera, Robienie zdjęć i wideo.\nNazwa marki: SY!\nNazwa przedmiotu: X25\nMateriał: ABS! Kanały: 4 kanały!\nAparat fotograficzny: 2.0MP HD! Funkcja: auto powrót, 3D w tumbling akcji, górę, dół, lewo, prawo, do przodu, do tyłu\nZdalnie na odległość: 60-100m! Bateria do quadcopter: 3.7V 750mAh 25 C li-po\nCzas ładowania: około 70-90 minut!\nCzas pracy: 5-8 minut! Baterii pilota zdalnego sterowania: 4 * baterii AA (nie dołączone)\nWymiary przedmiotu: 235 * 170 * 65 mm\nWielkość opakowania: 34 * 25 * 8 cm / 13.4 * 9,9 * 3.2 w\nWaga w opakowaniu: 571g/1,3 funta! Gift box pakiet\nTen model RC to nie zabawka i nie nadaje się dla dzieci poniżej 14 roku życia, trzymać go z dala od dzieci. Uważnie przeczytać instrukcję przed użyciem produktu, jeśli jesteś początkujący, to należałoby wspomagana przez doświadczonych dorosły.\n1 * SY X 25 RC Quadcopter (wbudowane 2.0MP HD kamera)\n1 * 3.7V 750mAh 25 C akumulator litowo polimerowy\n2 * pary zapasowe śmigła! 1 * 2GB karty SD!\n1 * czytnik kart SD! 1 * kabel do ładowania USB


Powieści graficzne Macieja Pałki: March 2014\nŁańcuszek szczęścia (01)\nJak na załączonym obrazku. Codziennie jeden komiks, tylko i wyłącznie po to aby wygrać zakład:\nWcześniejsze wyzwania łańcuszkowe:\n- Michał Misztal (początek)\n- Leszek Wicherek\n- Daniel Chmielewski\n- Magda Rucińska\n(potem były jakieś zawirowania i Michał wrócił do tematu).\nAutor: Maciej Pałka o 9:15 AM No comments:\ncONANIZM (vol.3) - Conan (2008)\nConanizm bez Conana?\nCorben od początku swojej kariery garściami czerpał z dorobku Roberta E. Howarda. Podchodził do tematu jako do inspiracji (Den), adaptacji (Bloodstar) czy pastiszu (Bodyssey). Nad samym Conanem dostał jednak możliwość pracy dopiero kilka lat temu gdy już mocniej związał się z Dark Horse. Przy okazji restartu numeracji serii (i dodaniu "The Cimmerian" do tytułu) narysował 67 plansz, które rozdzielono na 7 kolejnych zeszytów.\nAby było śmieszniej, Corbenowe plansze nie opowiadają o przygodach Conana!\nCorben zilustrował retrospekcje dotyczące Connachta, dziadka Conana. Fragmenty dotyczące samego Conana wyszły spod ołówka Tomasa Giorello, etatowego rysownika tej franczyzy w Dark Horse. Obecnie po obrobieniu kilkudziesięciu zeszytów doszedł do niesamowitej wprawy (co zresztą można podpatrzeć na jego blogu, gdzie wrzuca wszystkie plansze w ołówku!). W pierwszych zeszytach chciał się pokazać z bardziej "artystycznej" strony i w kontraście do mocno inkowanych plansz Corbena swoje zostawił na miękko - w lekko podbitym ołówku. Podobnie Jose Villarubia - o ile Corbena kolorował w miarę płasko to szkice Giorello okrasił przyciężkawym digitalpaintingiem. W efekcie część komiksu to bieżąca nudna historia o powrocie Conana do domu zrealizowana w stylu wylizanego ołówkowego realizmu a druga część to wspomnienia w typowej manierze "późnego" Corbena. Dla każdego coś miłego.\nPlansze o perypetiach dziadka Conana to chyba najbliżej gdzie Corben był do tego bohatera. W sumie taka decyzja redaktorów Dark Horse wydaje mi się dowcipna i wyraża szacunek do rysownika.\n#1-7 (lipiec 2008 - styczeń 2009)\nscenarusz: Timothy Truman\nrysunki: Tomás Giorello, Richard Corben\nkolory: José Villarrubia\nAutor: Maciej Pałka o 8:00 AM No comments:\nPo prostu... DEN (1978)\nCykl blognotek przybliżających twórczość mistrza Richarda Corbena!\nPewnego dnia każdy może powiedzieć sobie "dość". Doświadcza tego też znudzony rysownik z agencji reklamowej - zaczytany w "Księżniczce Marsa" wątły okularnik bez szans na randkę. Doprowadzony do ostateczności przez upierdliwego szefa, rzuca pracę w cholerę i... w bardzo dziwny sposób przeżywa chwilę euforii następującą po trzaśnięciu drzwiami a przed podjęciem decyzji co dalej robić ze swoim życiem.\nW 1968 Richard Corben był dobiegającym trzydziestki animatorem w studiu filmowym w Kansas City. W wolnych chwilach (przez rok) dłubał sobie poklatkową animację opowiadającą o przygodzie napakowanego łysola (Dena) ratującego cycatą księżniczkę. Gdy skończył swoje dzieło, pokazał je kolegom w pracy, co spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem. Aby 8000 rysuneczków składających się na animkę nie poszło na marne, współpracownicy postanowili wesprzeć kolegę i pomogli mu rozwinąć projekt w kompletną etiudę filmową. Dograno aktorski wstęp i epilog, gdzie główną rolę zagrał Corben zaś jego ówczesny szef autoironicznie wcielił się w rolę upierdliwego zwierzchnika. Zadbano też o niepokojący soundtrack. W efekcie powstał piętnastominutowy film, który autorowi przyniósł kilka nagród i dał solidnego kopa aby tworzyć samodzielnie.\nKilka lat później, w 1973 Corben już jako mający na koncie pierwsze sukcesy komiksiarz na dorobku postanowił wrócić do tematu. Narysował 15-stronicową luźną kontynuację swojej animowanej historyjki i opublikował ją w magazynie Grim Wit. Gdy w 1975 zaczął publikować swój pierwszy serial w magazynie Metal Hurlant, po prostu rozdmuchał nowelkę o Denie do 32 plansz i zaczął dodawać kolejne odcinki. Przy okazji kolejnych wydań Corben dodał jeszcze epilog więc ostatecznie finalna (i obecnie kanoniczna) wersja "Nigdziebądź" to ponad stustronicowa cegła.\nSkomplikowana redakcja albumu okazała się być dopiero początkiem przygód Dena. Bohater stał się dla Corbena sztandarowym produktem, a rysownik wielokrotnie wracał do wykreowanego świata w kolejnych albumach i zeszytach. W międzyczasie "NeverWhere" zostało luźno adaptowane na potrzeby filmu Heavy Metal z 1981 roku.\nSama historia to wariacja na temat mokrych snów zakompleksionego nerda. Rachityczny słabeusz przechodzi transformację w kulturystę (swoją drogą, Corben też w tamtym czasie przypakował) i przeżywa maskulinistyczne (a wręcz mizoginiczne) perypetie w brutalnym fantastycznym świecie. Sceneria to cytat z pustynnego Marsa i przygód Johna Cartera, wielkie przedwieczne zagrożenie to Cthulhu czytany wspak, wreszcie sam Den to wydepilowany Conan biegający po pustyni z permanentnym częściowym wzwodem. Gdy komiks powstawał, prawdopodobnie szokował ewidentnym wskazaniem "o co faktycznie chodzi w heroic fantasy". Obecnie rdzeń fabuły może wydać się zbyt prostacki ale kwestie obyczajowe w dobie hipokryzji neo-konserwatywnej są znowu aktualne.\nCiekawe jest obserwować jak Corben ewoluował doskonaląc się jako artysta i zarazem starał się modyfikować opowiadaną historię by wyjść z kolein głupawego stereotypowego "conanizowania". Fabuła stopniowo zagęszcza się i niebanalnie komplikuje. Artysta pokonuje kolejne progi swojego talentu i kreuje niepowtarzalną oniryczno-psychodeliczną atmosferę. Jednocześnie musi zachować archaiczną narrację z offu, w którą zaplątał się tworząc pierwszą wersję komiksu.\nTen komiks to legenda i zapowiedź najlepszego, co w serii o Denie miało się dopiero zdarzyć.\npierwsza publikacja w\nHeavy Metal No.3-13 (1977–1978)\nAutor: Maciej Pałka o 8:00 AM 3 comments:\nCorben na niedzielę - PUNISHER: THE END (2004)\nFaktem jest, że fani komiksów się starzeją a wydawcy ciągle stoją przed wyzwaniem przyciągnięcia nowego narybku. W Marvelu czy DC skutkuje to resetowaniem całych uniwersów, po których nawet najwytrwalsi czytelnicy w końcu mówią "PAS". Bo ileż można w nieskończoność czytać to samo i śledzić kolejne eventy po których zmienia się wszystko i nic? Inna sprawa, że starzy czytelnicy to też jednak klienci. Z myślą o nich Marvel wypuszcza komiksy opowiadające (alternatywny) koniec śledzonej latami historii. Na fali takiej zagrywki pozwolono na przykład Chrisowi Claremontowi zakończyć wątki rozpoczęte w X-menach ponad trzy dekady temu i brutalnie ucięte na początku lat 90-tych.\nTakim właśnie komiksem jest wydany w 2004 roku Punisher: The End. Garth Ennis był wówczas na fali robienia najlepszej MAXiarskiej odsłony przygód Franka Castle. Corben zaś ledwo co pojawił się w świadomości młodych fanów za sprawą Bannera i Cage'a narysowanych do scenariuszy Briana Azzarello. Ktoś z redaktorów Marvela poszedł po rozum do głowy aby rysownikowi powierzyć jeden z jego ulubionych tematów - postapo! W efekcie dostaliśmy solidnie zrealizowaną kameralną wariację na temat ostatnich dni Pogromcy (z brutalnym twistem w finale).\nCastle w końcu zostaje ujęty i ma spędzić resztę życia za kratami. Okazuje się jednak, że pisany jest mu inny los bo oto nadciąga atomowa zagłada. Z gruzów zniszczonego świata wygrzebuje się znajoma sylwetka. Misja Franka trwa mimo postępującej choroby popromiennej...\nSzczerze mówiąc, lepsze zakończenie Punisherowi sprawili dopiero Jason Aaron na spółę ze Stevem Dillonem w opartej na runie Ennisa i zamkniętej w czterech trejdach serii MAX (sic!) z 2012. Sam Ennis bezczelnie spuścił atomówkę i dał Frankowi umrzeć.\nCorben oczywiście jak zwykle dał radę!\nWWK (05) - rysujemy!\nLedwo co w poprzednim odcinku (w listopadzie) napisałem, że rysuję już tylko na tablecie a tu nastąpiła drastyczna zmiana. Po roku wyłącznie cyfrowego produkowania kolejnych plansz narzędzie to zupełnie mi obrzydło. Zatęskniłem za tradycyjnym dopieszczaniem rysunków na kartce i wróciłem do technik tradycyjnych. Z komputera nie zrezygnowałem ale używam go do obróbki. Wygląda to krok po kroku mniej więcej tak:\n1. Na początku tradycyjnie robię sobie szybki szkic w notesiku. To akurat jest już drugi storyboardzik. Pierwszy robię na marginesie scenariusza i jest wielkości znaczka pocztowego.\n2. Szkic skanuję i wstawiam do matrycy planszy. Mam przygotowane warstwy z ramkami, marginesami i standardową wielkość i rodzaj czcionki. W tej formie przygotowuję czytelny komiks, który można wysłać do konsultacji scenarzyście. Praca nie jest jeszcze na bardzo zaawansowanym etapie i dzięki takiej metodzie można wykluczyć to, że jakaś fajna dopracowana plansza wyleci bo coś się pozmieniało w koncepcji.\n3. Wyrzucam szkic i drukuję sobie ramki z tekstami i onomatopejami. Dymki usuwam, bo później byłoby za dużo zachodu z dopasowaniem do nich skanu. Taki "liniuszek" drukuję na papierze o większej gramaturze niż normalnie do xero. Każdą planszę drukuję osobno więc jednorazowo pracuję na formacie A4.\n4. Pora na rysowanie. Używam żelowców, piórka, pędzelków i brushpena (co akurat jest pod ręką). Czasami maznę korektorem. Podczas rysowania sugeruję się szkicem, który mam pod ręką.\n5. Gotowe planszę skanuję w dobrej rozdzielczości, wyrównuję próg suwakiem a następnie wtłaczam obrazki w uprzednio przygotowane ramki. Gdzieniegdzie wyrównam, coś podciągnę do krawędzi. Jednym słowem - synchronizacja.\n6. Otrzymałem planszę (tutaj akurat dwie) w wersji "sauté". Sama czerń i biel. Akurat w przypadku tego komiksu założyłem sobie, że dodam szarości. Dla odmiany zrezygnowałem z rastrów (bo ile można?).\nDopiero na tym etapie podpinam tablet:\n7. Gotowe. Powyższe kroki powtarzam czternaście razy w celu uzyskania komiksowego zeszytu.\nJako przykładu użyłem dwóch stron z "Hermy świętego Zygmunta", które powstały do scenariusza Bartka Biedrzyckiego na podstawie pomysłu Andrzeja Stańskiego.\nKawałek komiksu można było już podejrzeć w polsatowskich Wydarzeniach (materiał po kliknięciu w obrazek):\nAutor: Maciej Pałka o 12:38 PM No comments:\ncONANIZM (vol.2) - Starr The Slayer (2009)\nW 1970 roku Marvel zaczął publikować komiksowe przygody Conana. Nie wszyscy jednak wiedzą, że chwilę wcześniej, jeszcze przed nabyciem praw do tego bohatera, firma zleciła wprawkę aby przetestować jak Roy Thomas i Barry Windsor-Smith poradzą sobie z czekającym na nich zadaniem. Tą wprawką był Starr The Slayer, barbarzyński król-wojownik, który z umysłu pisarza Lena Carsona przedostaje się do naszej rzeczywistości. Gdy okazało się, że Thomas i Smith są właściwymi twórcami na właściwym miejscu nadszedł czas Conana zaś jedyną pamiątka po Starrze były pożółkłe strony antologii "Chamber of darkness".\nPostać wrócił do życia Warren Ellis w wydanym w 2008 NewUniversal. W obszarze moich zainteresowań leży jednak czteroczęściowa miniseria imprintu MAX, w której za podróbę Conana wzięli się Way, Corben i Villarrubia.\nFabuła formalnie jest sprytnie zakręcona. Tym razem pisarz Len Carson nie dość, że wymyślił (wyśnił) postać Starra to sam jest bohaterem pieśni wykonywanej przez minstrela w świecie fantasy. Co więcej, zostaje przeniesiony do tego obcego świata aby... zabić herosa. Tymczasem Starr, dość naiwny barbarzyńca, naraża się możnemu Trullowi w efekcie czego traci wolność i musi walczyć o swoje życie jako gladiator. Toczy szereg walk, trenuje, znajduje nieodwzajemnioną miłość, jest obiektem napastowania seksualnego, buntuje się, ucieka i w końcu toczy wielką batalię ze swoimi prześladowcami. Oczywiście, w zakończeniu znajduje się maleńka furtka na sequel...\nWszystkie te wymienione wydarzenia są idealnym poletkiem działania dla wyczynów Corbena. Właściwie cała ta historia jest pod niego skrojona. Len Carson jest parodystyczną wersją Roberta E. Howarda, któremu udało się odnieść sukces produkując pulpę, a który podobnie jak Philip K. Dick ma niespełnione aspiracje do tworzenia wielkiej literatury. Scenarzysta pokazuje nam Corbena i zdaje się mówić - tak to się robi! Muły, miecze, mózgi, krew, szczucie cycem!\nU Corbena fantasy zawsze było podszyte groteską i czarnym humorem ale również grozą i niepokojem. Humor raczej z gatunku tych upiornych, śmiech często zamierał w gardle. Starr to niestety parodia i krotochwila.\nkolory: Jose Villarrubia\nAutor: Maciej Pałka o 11:51 AM No comments:


Marysia Stokłosa Prawa półkula\nPREMIERA 01-02.10.2009 / CBA, Festiwal C/U, Warszawa\nPREMIERA POZNAŃSKA 10-11.10.2009 / 19:00 / Stary Browar, Studio Słodownia +3\nSpecjalne podziękowania dla Anny i Krzysztofa Olszewskich\nProjekt zainicjowany przez Marysię Stokłosę, choreografkę wykształconą i pracującą dotąd głównie poza Polską, powstaje we współpracy z Aleksandrą Borys, Haliną Chmielarz, Janem Cybisem, Haną Lee Erdman (USA), Joanną Leśnierowską, Weroniką Pelczyńską, Aleksandrą Staszko oraz Peterem Pleyerem (Niemcy), który objął spektakl artystyczną opieką.\n„Prawa półkula” odsyła do tej części naszego mózgu, która potocznie kojarzy się z emocjami i irracjonalnymi czy intuicyjnymi zachowaniami. Tytuł spektaklu wskazuje jednak bardziej punkt wyjścia dla pracy, a nie cel czy jego temat. Stokłosa poszukuje ruchu w obszarach przypisywanych prawej części mózgu - takich jak orientacja w przestrzeni, myślenie obrazowe, wrażliwość muzyczna. Celem projektu nie jest jednak zaangażowanie w neurologiczne rozważania. Stanowią one jedynie pretekst do odkrycia fizycznego odpowiednika tego, co niezrozumiałe, nielogiczne i niewerbalne. Poetycka przestrzeń spektaklu ma uaktywnić zarówno zbiorową jak i indywidualną wrażliwość i wyobraźnię publiczności, odwołując się do jej wspomnień, wcześniejszych doświadczeń i emocji.\nMarysia Stokłosa ukończyła wydział choreografii w School for New Dance Development (SNDO) w amsterdamskiej Hogeschool voor de Kunsten. Taniec współczesny studiowała w London Contemporary Dance School at The Place w Londynie. Jej dorobek twórczy to między innymi: „Let’s Dance Chopin” - Inauguracja XX Łódzkich Spotkań Baletowych, we współpracy z kompozytorem Januszem Stokłosą oraz Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Łódzkiej. Solo „Vacuum” (premiera w Melkweg Theater, Amsterdam; premiera polska - Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Festiwal Temps d’Image, Warszawa, prezentowane m.in. również na Polskiej Platformie Tańca w Poznaniu); „Spotkanie1” – performens wideo stworzony we współpracy z artystką wizualną Julią Staniszewską i wymieniony przez magazyn Ballet Tanz jako ważna produkcja roku 2007 (CSW, Temps d’Image); „Burdąg” – film tańca (Przegląd sztuki Nova Polska w Lille, Polska Platforma Taniec.pl na Festiwalu Ciało/Umysł, Galeria Szu Szu w Warszawie);\nJako tancerka współpracowała z choreografem Jeremy Wadem. Tańcząc w jego przedstawieniach - „Glory oraz And pulled out their hair…” - występowała między innymi w Berlinie, Nowym Jorku, Brukseli, Barcelonie, Buenos Aires, Montevideo i Kopenhadze. Uczestniczyła również w projektach takich choreografów jak Sara Shelton Mann, Min Tanaka oraz Dick Wong. Jest autorką choreografii do kilku spektakli teatralnych. Prowadzi dom pracy twórczej Burdąg (www.buradgstudio.com).\nPeter Pleyer uczył się tańca w European dance development center przy Art Academy w Arnhem w Holandii. Pracował w Nowym Jorku z Yoshiko Chuma, jako tancerz i asystent choreografa oraz w Paryżu z Markiem Tompkinsem. Od lat współpracuje z Eszter Gal w Budapeszcie. Wystąpił na Impro Festiwal w Nowym Jorku oraz na paryskich obchodach dwudziestolecia contact improvisation. Opracowuje choreografie do własnych występów (jest laureatem konkursu choreograficznego w Groningen). Od 2000 roku mieszka w Berlinie. Ostatnio oddaje się zgłębianiu tajników teorii tańca. Często prowadzi i nadzoruje projekty performatywne w Niemczech i Szwecji. Koncentruje się tam na nowych metodach treningu tanecznego i kompozycji - takich, w których kluczową rolę odgrywa improwizacja. Swój spektakl „Choreographing books” prezentował w Browarze w Poznaniu. Peter jest współtwórcą projektów edukacyjnych dla choreografów w Berlinie, a także częścią osobowości fikcyjnej polskiej tancerki Veroniki Blumstein. Od 2007 pełni funkcję dyrektora artystycznego berlińskiego festiwalu młodej choreografii - Tanztage Berlin.\nJan Cybis - operator filmowy. Autor zdjęć do wielu filmów reklamowych, krótkometrażowych, teledysków oraz kilku filmów dokumentalnych. Od 2007 zajmuje się również reżyserią światła w spektaklach tańca, m.in. „Vacuum” Marysi Stokłosy, Solo Projekt 2009. Urodził się i mieszka w Warszawie.\nAleksandra Borys - po ukończeniu Szkoły Baletowej w Łodzi, dostała jedną z głównych ról w spektaklu "Opentaniec". Wzieła również udział w kilku projektach tanecznych Teatru Kierunek przy Śląskim Teatrze Tańca. Następnie studiowała techniki tańca współczesnego w Codarts - Rotterdam Dance Academy, gdzie współpracowała z wieloma choreografami z całego świata m.in. Edan Gorlicky (Izrael), Nannine Lenning (Holandia), Ivan Schauvliege (Belgia), Eugenia Demeglio (Włochy), Aleksandra Maciejewska (Polska). Brała również udział w programie rezydencjalnym Art Stations Foundation wraz z Konradem Szymańskim tworząc "Solo.06".\nHalina Chmielarz, urodzona w Toruniu w 1967 roku. W 1992 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Filmową Telewizyjną i Teatralną w Łodzi, Wydział Aktorski (pod opieką Jana Machulskiego). Od początku pracy artystycznej rozpoczęła poszukiwania języka teatralnego integrującego klasyczne, tradycyjne wykształcenie aktorskie ze wszystkimi zdobyczami teatru eksperymentalnego i autorskiego. Pracowała jednocześnie w teatrach instytucjonalnych: Teatrze Powszechnym w Łodzi, Teatrze Powszechnym w Radomiu, Teatrze Polskim w Poznaniu, Teatrze Rozmaitości w Warszawie, gdzie pod dyrekcją Piotra Cieplaka zagrała Miłosierną w słynnym spektaklu „Historia o Miłosiernej, czyli testament psa”; od lat współpracuje także z teatrami eksperymentalnymi: Teatrem Cinema z Michałowic, Teatrem Derevo z Sanki Petersburga, Teatrem Trust z Delhi. Od 1993 roku stale współpracuje z jednym z najbardziej znaczących teatrów alternatywnych w Polsce – TEATREM ÓSMEGO DNIA z Poznania. Brała udział w spektaklach plenerowych teatru: „Sabbat” 1993, „Szczyt” 1998, „A jednak się kręci” 1999, „Arka” 2000, „Czas Matek” 2006, które prezentowane były na największych festiwalach teatralnych Ameryki Łacińskiej, Europy i Azji, jak również w małych miasteczkach Polski i Europy Wschodniej. W 1998 roku współtworzyła niezależną grupę teatralną Teatr „Centymetr nad Ziemią”, z którą zrealizowała spektakl autorski „Sybilla” inspirowany prozą P. Lagerkvista. Od roku 2001 realizuje również projekty autorskie między innymi: „TWÓRCZOŚĆ - WSPÓLNE PRZESTRZENIE” (spektakl „Tort z Muchomora” oraz „Czemu nie dajesz mi spać” - inspirowane prozą Olgi Tokarczuk); jak również projekt pięcioletni realizowany we współpracy z Lolą Lince (założycielką i dyrektorką „Compania de danza experimental”, Guanajuato, Mexico), obejmujący spektakle „Un regalo de Eva” oraz „Feminas del Mundo” prezentowane między innymi na XXXI Międzynarodowym Festiwalu Teatralny Cervantino w Guanajuato w Meksyku oraz Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Malta w Poznaniu. Halina pracuje również jako pedagog, prowadząc warsztaty „Świadomość ciała- techniki treningu aktorskiego” zarówno z profesjonalistami, jak i amatorami. W marcu 2009 roku brała udział w projekcie „Happy Project” (www.happyproject.pl) dokumentującym pracę Nigela Charnocka nad spektaklem „Happy”, realizowanym w ramach projektu Stary Browar Nowy Taniec, Art Stations Foundation w Poznaniu.\nHana Lee Erdman studiowała historie sztuki oraz taniec w UCLA w Kalifornii. Występowała w San Francisco i w Europie. Miała przyjemność pracować z Sarą Shelton Mann, Jessem Curtissem, Smith/Wymore productions oraz Half Machine. Współpracuje z Kirą Kirsch występując i prowadząc „badania nad ruchem”. Od niedawna Hana mieszka w Berlinie gdzie dalej zajmuje się improwizacją i sztukami performatywnymi. Gra także w eksperymentalnym zespole muzycznym „drowning daisies”.\nJoanna Leśnierowska - krytyk tańca, kurator; dramaturg; wykładowca UAM; autorka kilkudziesięciu tekstów o tańcu publikowanych w Polsce („Didaskalia”, „Teatr”) oraz poza jej granicami („Theater der Zeit” (Berlin), „Dance Today” (Izrael), „Dance Zone” (Praga); autorka rozdziału o teatrze tańca w w wielokrotnie wznawianym „Słowniku wiedzy o teatrze” (Wydawnictwo Park, Bielsko-Biała). Od 2004 roku kurator tańca w poznańskim Starym Browarze, gdzie stworzyła pierwszy w Polsce regularny, całoroczny cykl prezentacji i produkcji tańca współczesnego (www.starybrowarnowytaniec.pl). Od 2003 roku współprowadzi zespół, a od 2004 r. także stowarzyszenie, Towarzystwo Gimnastyczne, które obok produkowania spektakli („Whatever you wish”, 2003; „Obcojęzyczność”, 2005; „Nic”, 2007) prowadzi intensywną działalność edukacyjną (program warsztatów Towarzystwo Gimnastyczne zaprasza) i jest polskim partnerem prestiżowej europejskiej organizacji DanceWeb (www.towarzystwogimnastyczne.com).\nOla Staszko urodziła się 15.11.1975 w Warszawie. Studiowała Stosowane nauki społeczne na Uniwersytecie Warszawskim (1996-2000), a w latach 2003-2006 fotografię i projektowanie graficzne na Akademii Sztuk Pięknych i Projektowania Gerrit Reitveld w Amsterdamie. Swoją pracę artystyczną rozpoczęła jako fotograf. Jako asystentka scenografa współpracowała m.in. z Joanną Kaczyńską (Teatr Telewizji „Beztlenowce” reż. Łukasz Barczyk), Magdaleną Maciejewską („Bambini di Praga” w Teatrze Współczesny w Warszawie), Anną Wunderlich (przy realizacjach teatrów telewizji j np. „Pasożyt” Marcina Wrony czy filmach fabularnych „Nadzieja” w rez. Stanisława Muchy), Małgorzatą Szczęśniak (przy produkcji Teatru Telewizji „Wyzwolenie” w rez. Macieja Prusa). Od kilku lat pracuje jako kostiumograf. Jest autorką kostiumów następujących filmów: „Zmruż oczy” rez. A. Jakimowski (w 2003r. razem z Katarzyną Bartel -współautorką kostiumów, otrzymała nagrodę za kostiumy do tego projektu na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni), „Skaza” (teatr. TV) reż. M. Wrona, „Sztuczki” reż. A. Jakimowski, „Jak żyć” reż. S. Jakubowski, „Moja krew” reż. M. Wrona, „Hanoi – Warszawa” reż. K. Klimkiewicz. Marysię Stokłosę poznała w Amsterdamie, razem z tą znajomością rozwinęło się zamiłowanie do tańca współczesnego. W 2006 przygotowała kostiumy do jej spektaklu „Fall In D”.