Wystawa Lem - pisarz z planety Ziemia - Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu\nWystawa Lem - pisarz z planety Ziemia\nZapraszamy na wystawę poświęconą Stanisławowi Lemowi z okazji obchodów setnej rocznicy urodzin pisarza\nGdyby przeprowadzić sondę uliczną i zadać jej uczestnikom pytanie: kim był Stanisław Lem, zdecydowana większość odpowiedziałaby - polskim pisarzem science fiction. Może niektórzy dorzuciliby, że był prekursorem tego gatunku w naszej rodzimej literaturze. Cóż, to wszystko prawda, ja sam jeszcze do niedawna nie powiedziałbym wiele więcej bo, z twórczością Lema zetknąłem się w szkole, gdzie Bajki robotów i wybrane opowiadania o pilocie Pirxie widniały na ówczesnej liście lektur. Jednak ta prawda nawet w połowie nie wyczerpuje tematu jaką jest twórczość Stanisława Lema.\nSam autor tak odpowiedział na próbę klasyfikacji jego twórczości: „ Zasadniczo nie zastanawiam się nad takimi klasyfikacyjnymi problemami jak ten — jakim jestem pisarzem? Po prostu — tak jak nikt z nas żyjąc nie rozmyśla o tym, że jest ssakiem, kręgowcem, że należy do takiej czy innej podklasy — tak i ja robię to, co mnie najbardziej interesuje od dawna”. A co interesowało Lema? Lista jest bardzo długa. Jeszcze we Lwowie 1940 roku Lem rozpoczął studia medyczne, które kontynuował później w Krakowie po akcji repatriacyjnej. Choć studiów nie ukończył z premedytacją by uniknąć dożywotniego wcielania do wojska, studentem był pilnym. Jego zamiłowanie do nauki zauważył doktor Mieczysław Choynowski – protoplasta lemowskich genialnych i szalonych naukowców pokroju Dońdy czy Vilperdiusa. Dzięki udziałowi w konserwatoriach Choynowskiego, stawiający pierwsze pisarskie kroki Lem posiadł ogromną wiedzę z dziedzin nauk przyrodniczych co odróżniało go od innych autorów SF i zaowocowało arcydziełami gatunku, takimi jak Solaris czy Głos Pana. Ciężko uwierzyć, że najgłośniejsze tytuły powstawały w ciężkich twórczych bólach, a powody ich zaistnienia bywały bardzo pragmatyczne. Dużo pisarskiej radości sprawiało natomiast Lemowi pisanie parodii gatunku, mocno podlanych ironią i szlachetnym poczuciem humoru. Cyberiada jest tutaj chyba najlepszym przykładem takiego stylu. Ukazała ona nie tylko słowotwórczy geniusz Lema, który na jej potrzeby wymyślił oryginalny język „staroroboci”, ale za sprawą pomieszania średniowiecznych baśni z SF, w momencie premiery stała się fenomenem na skalę światową. Na drugim biegunie pisarskich przyjemności leży Summa technologiae. Epicki esej poruszający zagadnienia o ogromnej wadze intelektualnej. Po publikacji, dyskusje z Lemem na temat przyszłości cywilizacji, perspektywy kontaktu z innymi cywilizacjami czy inżynierii genetycznej, podjęli najpoważniejsi intelektualiści tacy jak, np. Leszek Kołakowski. Kto wie, może gdyby Summa została opublikowana po angielsku w Stanach, dziś na wirtualną rzeczywistość mówilibyśmy fantomatyka, którą Lem trafnie prognozował w roku 1964.\nStanisław Lem był błyskotliwym myślicielem, który celnie potrafił wypunktować nasze lęki czy nadzieje. Traktował fabuły jako nośniki do zobrazowania problemów całych społeczeństw. Budził kontrowersje, bo jego ocena gatunku ludzkiego, który uważa siebie za najdoskonalszy byt, daleka była od optymizmu.\nW tym roku obchodzimy setna rocznicę urodzin Stanisława Lema – wybitnego pisarza i filozofa XX wieku.\nw Małej Galerii przy ul. Piastowskiej 18\nponiedziałek-piątek godz. 09:00-20:00\nsobota godz. 09:00-15:30


Piast Gliwice - Legia Warszawa 0:1 | Dziennik Zachodni\nTomasz Kuczyński 17 kwietnia 2009, 22:23\nTakesure Chinyama - z prawej - pogrążył Piasta. Mikołaj Suchan\nBeniaminek z Gliwic podjął walkę z Legią, ale przegrał po bramce niezawodnego Takesure Chinyamy w 65. minucie. Niepewnie w tej sytuacji zachował się bramkarz Piasta Grzegorz Kasprzik i trzy punkty pojechały do Warszawy.\nTrener Legii Jan Urban nie krył przed meczem swych obaw. - Szczerze mówiąc, to nienawidzę takich spotkań. To mecze-pułapki - oceniał szkoleniowiec - Każdy już nam dopisał trzy punkty i myśli o pojedynku z Lechem Poznań. Dlatego wiem, że takie spotkanie jest niewygodne dla piłkarzy. Oni wiedzą, że przeciwnik jest teoretycznie słabszy, a ja nie lubię takiego myślenia.\nGoście nie mogli czuć się osamotnieni, ponieważ licznie stawili się ich kibice, aby zgodnie z gliwickim zwyczajem dopingować zza płotu stadionu. W porównaniu do meczu z Lechem Poznań, ogrodzenie za jedną z bramek nadal było pozbawione górnych segmentów, jednak od wewnątrz ustawiono dodatkowe, metalowe wzmocnienie.\nFama o tym, że w Gliwicach można obejrzeć mecze zza płotu poszła już w Polskę, bo fanów drużyn przyjezdnych ciągle przybywa, choć nie można ich wpuszczać na stadion przy Okrzei. Wczoraj fani ze stolicy szczelnie wypełnili swój "sektor".\nNatomiast słynny gumolit, na którym stracił przed tygodniem równowagę Marcin Bojarski łamiąc nogę, nie został jednak usunięty. - Zdania były podzielone. A może właśnie dzięki temu gumolitowi nasz zawodnik nie miał więcej urazów? - zastanawia się dyrektor Piasta Józef Drabicki.\nW tej sytuacji obie drużyny znów mogły wyjść z szatni na murawę po gumowej drodze, aby rozpocząć mecz, w którym beniaminek bardzo chciał postraszyć kandydata do tytułu mistrza Polski. Do wyjściowej jedenastki gospodarzy wskoczyli Damian Seweryn i Jakub Smektała. Ten drugi wszedł w meczu z "Kolejorzem" za Bojarskiego, strzelił bramkę, a mógł nawet jeszcze dwie. Liczył, że otrzyma szansę od trenera Dariusza Fornalaka i jego marzenie się spełniło.\nNatomiast Seweryn ciągle stara się przekonać do siebie kibiców, czasami mocno go krytykujących. Kibice Piasta przed rozpoczęciem meczu skandowali nazwisko Bojarskiego, którego w tym sezonie już nie zobaczymy w akcji. Legia musiała sobie radzić bez kontuzjowanego Dicksona Choto, którego na środku obrony zastąpił Jakub Rzeźniczak.\nOd pierwszych minut Piast pozwolił gościom na rozgrywanie akcji, czekając na swoje okazje z kontry. Legia grała składnie, oddała kilka strzałów, jednak poważniej nie zagroziła bramce Grzegorza Kasprzika. Niecelnie uderzali Maciej Rybus, Maciej Iwański i Takesure Chinyama.\nJedyny celny strzał oddał Tomasz Jarzębowski, ale jego "główka" również nie zrobiła wrażenia na Kasprziku. Gliwiczanie odpowiedzieli zbyt lekkim uderzeniem Damiana Seweryna. Po początkowej przewadze Legii gra zaczęła się wyrównywać. Piast grał pressingiem, w wyniku którego udało się zmusić Legię do błędu. Rzeźniczak za lekko podawał głową do swego bramkarza i zza jego pleców wyskoczył Mariusz Muszalik. Udało mu się dzióbnąć piłkę, jednak Jan Mucha zdołał skutecznie uratować sytuację.\nEmocji nie brakowało też poza boiskiem. Trener Fornalak wściekły po ostrym potraktowaniu Kamila Glika. Wdał się w mocna słowną przepychankę z sędzią technicznym, chcącym ostudzić zapędy szkoleniowca. Arbitra zrugał też kierownik drużyny Janusz Bodzioch, budząc aplauz na trybunach.\nDrugą połowę Piast rozpoczął z jedną zmianą. Seweryna, który już w pierwszych minutach został poturbowany, zmienił Tomasz Podgórski. Schemat meczu się nie zmieniał, dalej przy piłce więcej była Legia. Jarzębowski znów chciał zaskoczyć Kasprzika, tym razem bardzo groźnym strzałem z dystansu. Wcześniej czujność bramkarza Piasta sprawdzili też kibice z Warszawy rzucając w jego kierunku jakimś przedmiotem. Gra została na chwilę przerwana, a przedmiot ów trafił pod opiekę wspomnianego sędziego technicznego.\nW 65. minucie widzowie doczekali się na bramkę, po której cieszyli się kibice zza płotu. Kasprzik wyszedł do piłki i wydawało się, że ją przejmie, albo wybije. Jednak Chinyama zdołał go minąć i trafił do siatki praktycznie z zerowego kąta! To już szesnaste trafienie czarnoskórego napastnika w tym sezonie. Akcja zaczęła się od bardzo dobrego podania Rogera z głębi pola. Chinyama z radości wskoczył na reklamę jednego z browarów ustawioną na bieżni!\nGospodarze tak jak w meczu z Lechem nie mieli już nic do stracenia. Wprowadzony został trzeci napastnik, Daniel Koczon. Wcześniej dobrą szansę zmarnował Smektała, bo mógł lepiej strzelić z siedmiu metrów, a nie wprost w ręce bramkarza. W końcówce Sebastian Olszar dostał dobre podanie, ale posłał piłkę Panu Bogu w okno.


Forum Akademickie Kolekcja Paczowskich w Bibliotece Politechniki Krakowskiej - Forum Akademickie\nKolekcja Paczowskich w Bibliotece Politechniki Krakowskiej\nNiezwykła kolekcja 13 tys. książek z księgozbioru Bohdana Paczowskiego, wybitnego polskiego architekta, publicysty i fotografa, wzbogaciła zbiory Biblioteki Politechniki Krakowskiej. Kolekcja jest darem zmarłego przed czterema laty absolwenta uczelni i jego małżonki Marii.\nBohdan Paczowski był uznanym na świecie architektem oraz publicystą i fotografem, mieszkającym przez wiele lat w Luksemburgu. Studiował na Politechnice Krakowskiej i Politechnice Mediolańskiej, po studiach pracował m.in. w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Swoje pracownie architektoniczne prowadził w Mediolanie, Paryżu i Luksemburgu. Był nagradzany w międzynarodowych konkursach, zasiadał też w jury licznych zagranicznych i krajowych konkursów architektonicznych (m.in. jako przewodniczący w konkursie na koncepcję architektoniczną Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie).\nJego najważniejsze projekty to: powiększenie siedziby Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu, nowy terminal lotniska Findel oraz dworcu TGV w Luksemburgu, a także pawilon Luksemburga na Expo 1992 w Sewilli. W grudniu 2009 r. wygrał konkurs na projekt Muzeum Historii Polski w Warszawie.\nPaczowski był autorem kilku monografii oraz wielu artykułów i esejów. Architekt i jego żona Maria Paczowska (pisarka i eseistka, autorka powieści „Sentymenty” oraz lektorka wydawnictwa Mondadori w Mediolanie), związani byli ze środowiskiem paryskiej „Kultury”. Utrzymywali kontakty z najważniejszymi osobami z kręgów artystycznych i literackich. Przyjaźnili się m.in. z Witoldem Gombrowiczem i jego żoną Ritą. Po śmierci Bohdana Paczowskiego, jego żona podjęła starania, by ich wspólny księgozbiór w całości trafił do odpowiedniej instytucji. Ze względu na związki Bohdana Paczowskiego z Politechniką Krakowską, wybór padł na Bibliotekę uczelni.\nKolekcja liczy 12 950 woluminów (z wyłączeniem czasopism i map). Największy dział tematyczny księgozbioru dotyczy sztuki, w tym głównie architektury, urbanistyki, malarstwa i fotografii. Uzupełniają go równie bogate zbiory z zakresu literatury obcej, literatury polskiej, filozofii i religii oraz historii. Znaczącą grupę stanowią słowniki (językowe i tematyczne) i encyklopedie. Dopełnieniem całości są książki z dziedziny polityki i socjologii. Swoje miejsce w księgozbiorze – z racji zamiłowania Bohdana Paczowskiego do muzyki klasycznej – znalazły druki muzyczne i zbiory nutowe. Zbiór zawiera też materiały tworzące spuściznę Paczowskich, a więc artykuły i książki autorstwa Bohdana Paczowskiego, materiały dotyczące jego działalności architektonicznej, eseistycznej i wydawniczej, korespondencję, materiały warsztatowe (wycinki prasowe). Są tutaj również materiały związane z Witoldem Gombrowiczem, z którym Paczowscy przyjaźnili się od lat sześćdziesiątych.\nZbiór Paczowskich stanowi nieocenione źródło wiedzy i inspiracji dla studentów kierunków architektonicznych oraz dla kadry naukowej, architektów, urbanistów, projektantów, ale także osób zainteresowanych szeroko pojętą kulturą, sztuką klasyczną i nowoczesną. Na wielu książkach znajdują się dedykacje znanych i cenionych osób. Jest to dodatkowy element podnoszący wartość kolekcji i wpływający na jej unikatowość. Dedykacje te ukazują odbiorcy, jak szerokie kontakty, nie tylko zawodowe, ale i prywatne posiadali właściciele księgozbioru. W książkach można znaleźć wpisy m.in. od: Kazimierza Brandysa, Józefa Czapskiego, Rity Gombrowicz, Julii Hartwig, Zbigniewa Herberta, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Wojciecha Karpińskiego, Sławomira Mrożka, Wisławy Szymborskiej, Andrzeja Wajdy czy Adama Zagajewskiego – wylicza Agnieszka Górska z Biblioteki Politechniki Krakowskiej.\nObecnie księgozbiór Bohdana i Marii Paczowskich jest sukcesywnie katalogowany. W pierwszej kolejności opracowano i przygotowano do udostępnienia publikacje z zakresu sztuki, architektury i urbanistyki oraz fotografii. Jest to zbiór liczący ponad 3,5 tys. pozycji. Ta część księgozbioru jest niezwykle okazała i różnorodna, przedstawia bowiem wszechstronny warsztat pracy architekta, odzwierciedla zainteresowania jego właścicieli. Znaleźć tu można bogato ilustrowane albumy przedstawiające dzieła najwybitniejszych artystów klasycznych, np. Rembrandta, Leonarda da Vinci, Claude’a Moneta, Paula Cézanne’a. Spośród współczesnych malarzy i fotografików warto wymienić Leonor Fini, Francisa Bacona, Lee Lozano, Davida Hockneya, Pabla Picassa, Marka Rothko, Jerzego Nowosielskiego, Augusta Sandera czy Nobuyoshi Arakiego. W zbiorze tym znajdują się również liczne katalogi wystaw organizowanych w renomowanych, światowych galeriach sztuki oraz muzeach, albumy architektury zabytkowej i nowoczesnej oraz wartościowe opracowania teoretyczne.\nWe wtorek, 12 października, w Czytelni Profesorskiej Biblioteki PK (ul. Warszawska 24) odbędzie się wernisaż wystawy zatytułowanej „Bohdan Paczowski. Księgozbiór architekta”. Będzie ją można oglądać do 30 listopada. Wystawa wpisuje się w obchody setnej rocznicy nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską a Luksemburgiem.


Rośnie leasing w sektorze budowlanym - Finanse - rp.pl\nAktualizacja: 30.05.2015, 18:45\nRośnie leasing w sektorze budowlanym\nFirmy leasingowe chcą wykorzystać rozpoczynający się okres koniunktury w budownictwie.\nWedług prognoz Związku Polskiego Leasingu, rynek maszyn i urządzeń ma w tym roku wzrosnąć o 18 proc. w porównaniu z ubiegłym. Już w pierwszym kwartale tego roku leasing tego sektora przekroczył wartość 3,4 mld zł i zwiększył się o 12,8 proc. Motorem wzrostu były maszyny rolnicze finansowane pożyczką inwestycyjną oraz leasing maszyn do produkcji tworzyw sztucznych i obróbki metalu, a także – w znacznym stopniu - leasing sprzętu budowlanego. Ten ostatni będzie teraz napędzany odbiciem w budownictwie kubaturowym, budową dróg oraz inwestycjami infrastrukturalnymi na kolei. Według Związku Polskiego Leasingu, już w 2014 roku wzrost wartości finansowania maszyn budowlanych zwiększył się w ujęciu rocznym o przeszło połowę.\nNowe oferty skierowane do sektora budowlanego zaczynają wprowadzać banki. - Stworzyliśmy zupełnie nową, dedykowaną dla tego sektora ofertę finansowania. Między innymi wprowadziliśmy procedurę uproszczoną zarówno przy pożyczce, jak i leasingu – mówi koordynator ds. sektora maszyn i urządzeń w BZ WBK Leasing, Piotr Klimczak.\nWydanie decyzji o finansowaniu może być skrócone nawet do kilku minut. Dla transakcji do 500 tys. zł formalności ograniczono do minimum. Wystarczą dane rejestrowe oraz oświadczenie o uzyskiwanym przychodzie i dochodzie. - By uzyskać finansowanie, przedsiębiorcy nie muszą przedstawiać rozliczenia PIT lub CIT czy faktur z kontrahentami – podkreśla Klimczak.\nBZ WBK Leasing spodziewa się, że najbliższy rok przyniesie kilkunastoprocentowy wzrost dla segmentu środków trwałych w sektorze budowlanym. Motorem napędzającym wzrost inwestycji będą kolejne nakłady w sektorze energetycznym, kolejowym oraz w budownictwie drogowym. Dodatkowo efekt będzie wzmacniany przez utrzymujący się niski poziom stóp procentowych. - Przedsiębiorcy są bardziej skłonni do inwestycji, tym bardziej, że będą mieć możliwość skorzystania z programów unijnych w perspektywie 2014 – 2020 – twierdzi dyrektor zarządzający ds. strategii rynkowej w BZ WBK Leasing, Tomasz Sudaj.\nSwoją ofertę dla sektora budowlanego ma także EFL. Dzięki współpracy z dostawcami sprzętu budowlanego, przygotowana została propozycja dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z tego sektora.\nWedług danych ZPL, coraz większym zainteresowaniem wśród klientów sektora budowlanego cieszy się oferowana przez firmy leasingowe pożyczka. Wzrost wartości aktywów sfinansowanych w taki właśnie sposób wyniósł w 2014 roku 25,9 proc. wobec 16,9 proc w roku 2013. Maszyny i urządzenia (łącznie z IT) w ubiegłym roku stanowiły prawie trzy czwarte aktywów sfinansowanych pożyczką. Z kolei udział finansowania pożyczką sprzętu budowlanego w całym segmencie maszyn i urządzeń wyniósł w roku ubiegłym 8 proc.\nUnijne fundusze rozpędzą rynek leasingu


Meble laboratoryjne Łęczna | ROKO DENTAL SYSTEMS\nMEBLE LABORATORYJNE Łęczna MAESTRO\nSystem zabudowy MAESTRO to nie tylko meble laboratoryjne Łęczna ale urządzenia zawierające precyzyjne mechanizmy mające na celu zwiększenie komfortu i wydajności pracy.\nMeble laboratoryjne Łęczna oraz System Maestro tworzy nową jakość przestrzeni w Twoim laboratorium\nMeble laboratoryjne Łęczna MAESTRO w wersji CLASSIC są propozycją dla techników poszukujących estetycznych i nowoczesnych mebli za niewygórowana cenę. Rozsądna propozycja dla każdego.\nDo produkcji mebli laboratoryjnych Łęczna systemu MAESTRO zastosowano materiały i komponenty od renomowanych dostawców co stanowi gwarancję ich wysokiej jakości oraz trwałości.\nSystemy zabudowy ROKO zostały zaprojektowane zgodnie ze sztuką ergonomii. Konstrukcja mebli laboratoryjnych Łęczna eliminuje ryzyko przeciążania stawów i mięśni podczas wielogodzinnej pracy.\nNowoczesny design jakie dostarczają meble laboratoryjne Łęczna ułatwia kompozycje i umożliwia aranżację dopasowaną do potrzeb zamawiającego, zapewniając przyjazną atmosferę i oryginalny wygląd pracowni\nMEBLE LABORATORYJNE Łęczna TWOICH MARZEŃ\nSystemy MAESTRO i MASTER umożliwiają nieograniczone możliwości stworzenia mebli labolatoryjnych Łęczna doskonale dopasowanych do potrzeb klienta, zarówno w zakresie wyposażenia jak i formy.\nWykonane według projektu meble laboratoryjne Łęczna możemy dostarczyć do klienta naszym transportem i zmontować na docelowym miejscu.\nDLACZEGO MEBLE LABORATORYJNE Łęczna MAESTRO ?


» Partners in crime (2os;bn;kryminalny;akcja)\n#1 23-04-2019 o 21h02\nSunnyville jest dość małym, spokojnym miasteczkiem. Na jednej z ulic znajduje się niewielki komisariat policji, gdzie już od samego wejścia można poczuć aromatyczny zapach kawy i kupionych w pobliskiej cukierni pączków. Przy biurku siedzi kobieta zajmująca się sprawami kryminalnymi, która już od jakiegoś czasu wpatrywała się w wypełniony przez nią raport z ostatniej prowadzonej przez nią i jej partnera sprawy. Niestety, podczas akcji wzorowy policjant - Adrian Gray został postrzelony i zmarł wskutek odniesionych obrażeń.\nPo tym wydarzeniu kobieta wzięła sobie wolne i dopiero po kilku tygodniach zdołała dojść do siebie i wrócić do pracy. Chwilę później przez główne drzwi komisariatu wszedł pewien mężczyzna. Chwilę rozmawiał z komendantem, który gestami dłoni pokazywał mu, gdzie się co znajduje, a potem pewnym krokiem ruszyli w kierunku kobiety. Później okazało się, że miał on być jej nowym partnerem.\nOstatnio zmieniony przez BookLover1313 (24-04-2019 o 20h02)\n#2 23-04-2019 o 21h17\nWiadomości: 10 405\nOstatnio zmieniony przez Rissie (24-04-2019 o 12h22)\n#3 24-04-2019 o 13h17\n❧I M I O N A☙ ❧I S A B E L L E "I Z Z Y" L U C I A☙\n❧N A Z W I S K O☙ ❧H A T H A W A Y☙\n❧W I E K☙ ❧2 7 L A T☙\n❧D A T A U R O D Z E N I A☙ ❧T R Z E C I L U T Y☙\n❧Z N A K Z O D I A K U☙ ❧W O D N I K☙\n❧P Ł E Ć☙ ❧K O B I E T A☙\n❧O R I E N T A C J A☙ ❧H E T E R O S E K S U A L N A☙\n❧Z A W Ó D☙ ❧P O L I C J A N T K A☙\n❧S T A T U S☙ ❧W O L N A☙\n❧O J C I E C☙ ❧G R E G O R Y H A T H A W A Y☙\n❧M A T K A☙ ❧O L I V I A H A T H A W A Y☙\n❧R O D Z E Ń S T W O☙ ❧B R A K☙\n❧M I E J S C E U R O D Z E N I A☙ ❧S Y D N E Y, A U S T R A L I A☙\n❧M I E J S C E Z A M I E S Z K A N I A☙ ❧S U N N Y V I L L E, A U S T R A L I A☙\n❧K O L O R W Ł O S Ó W☙ ❧K A S Z T A N O W Y☙\n❧K O L O R O C Z U☙ ❧Z I E L O N E Z K A W A Ł K A M I B R Ą Z U☙\n❧C E R A☙ ❧O L I W K O W A☙\n❧S Y L W E T K A☙ ❧S Z C Z U P Ł A, K O B I E C A☙\n❧W Z R O S T☙ ❧1 6 5 C M☙\n❧W A G A☙ ❧5 4 K G☙\n❧G R U P A K R W I☙ ❧0 R H -☙\n❧O D M A Ł E G O I N T E R E S O W A Ł A S I Ę K R Y M I N O L O G I Ą I T A K S A M O J A K J E J O J C I E C C H C I A Ł A Z O S T A Ć P O L I C J A N T K Ą☙\n❧D Ł U G O O B W I N I A Ł A S I Ę O Ś M I E R Ć A D R I A N A - J E J P A R T N E R A☙\n❧D W A L A T A T E M U M I A Ł A W Y J Ś Ć Z A M Ą Ż, J E D N A K O K A Z A Ł O S I Ę Ż E J E J N A R Z E C Z O N Y M I A Ł P O W I Ą Z A N I A Z N I E B E Z P I E C Z N Y M G A N G I E M I K I E D Y T R A F I Ł Z A K R A T K I Z E R W A Ł A Z N I M K O N T A K T☙\n❧P O S I A D A W D O M U N I E D U Ż E G O K U N D E L K A I M I E N I E M A R E S☙\n❧J E S Z C Z E N I G D Y N I K O G O N I E Z A B I Ł A☙\n❧J E S T D Z I E W C Z Y N Ą O S T A L O W Y C H N E R W A C H I N A U C Z Y Ł A S I Ę Ż E N A T Y M Ś W I E C I E N I K O M U N I E M O Ż N A U F A Ć☙\n❧N I E Z B Y T L U B I P R Z E S T R Z E G A Ć Z A S A D☙\nOstatnio zmieniony przez BookLover1313 (24-04-2019 o 20h03)\n#4 24-04-2019 o 14h41\nZmiany stref czasowych nigdy nie były czymś przyjemnym dla Vincenta. Ciężko mu było przestawić się na czas lokalny, zwłaszcza że gdy zmieniał miejsce zamieszkania, nie przenosił się o jedną czy dwie strefy, ale czasem i o dziesięć. Gdyby jeszcze robił to co rok, może dwa, ale on podróżował samolotem przynajmniej dwa razy w miesiącu. Była to, oczywiście, tylko i wyłącznie jego wina - taki wybrał sobie zawód. Zdał studia kryminalne na Cambridge oraz przeszedł trzyletnią szkołę policyjną. Kontakty jego ojca otworzyły mu wiele nowych drzwi, które pozostawały zamknięte dla zwykłych zjadaczy chleba. Z czasem ciągłe latanie z miejsca do miejsca zaczęło go irytować i zdecydował się znaleźć jakąś bardziej osiadłą pracę. Wtedy ojciec zaproponował mu, że znajdzie jakiś komisariat policji, w którym mógłby zatrzymać się na dłużej.\nTyle że nie wspomniał, że ten oddział znajduje się na drugim końcu świata, w Australii. Dostał całe dwa dni na odpoczynek, nim zaznajomiono go z pracą. Ten czas jednak przeminął tak szybko, że nim Vince się zorientował, jechał swoim samochodem na komisariat. Jego Jaguar XJ8 został przetransportowany na kontynent, nim mężczyzna sam na niego przybył. Mieszkanie również zastał umeblowane i gotowe do zamieszkania. Niekiedy męczyło go podejście ojca do życia i ludzi, ale w takich chwilach cieszył się, że nie musi radzić sobie sam.\nZostawił samochód na parkingu przed budynkiem. Przed odejściem upewnił się jeszcze, że za postój nie trzeba płacić - głupio byłoby dostać mandat już pierwszego dnia pracy.\nVincent był z natury bardzo uczuciowy - stresował się każdą większą zmianą, która zachodziła w jego życiu. Można by więc powiedzieć, że cały czas miał napięte nerwy. Zatrzasnął drzwiczki od samochodu i spojrzał na swoje nowe miejsce pracy. Komisariat przypominał te, które widuje się w filmach. Samo Sunnyville wydawało mu się iście sielskim miasteczkiem - na pewno bardziej pasowałoby do Ameryki Północnej, niż do Australii.\nOstatni raz upewnił się, że kołnierz jego czarnej koszuli nie jest wywinięty na złą stronę, i zdecydował się ruszyć do budynku. Chociaż ojciec powtarzał mu wielokrotnie, że by zrobić dobre, pierwsze wrażenie, należy założyć garnitur, nie przemówiło to do niego. Może i miał prawie trzydzieści lat i wciąż był częściowo zależny od rodziców, ale nie chciał pozwolić, by to oni od początku do końca dyktowali mu, co ma robić. Głównie dlatego nie poszedł na prawo.\nJuż przy drzwiach powitał go komendant miejskiej policji - Trevor McCarrey.\n- Panie Charpentier. - Mężczyzna miał bardzo silny uścisk dłoni, co co palce Vince'a zniosły z bólem.\n- Panie McCarrey - odpowiedział prędko. Wymienili również firmowe uśmiechy, jak to powinno się robić na rozmowie o pracę. Tyle że nie było takiej rozmowy. On po prostu dostał tę posadę.\n- Mam nadzieję, że już choć trochę się pan tu zadomowił? - Mężczyzna miał całkiem przyjemny głos, choć brzmiał na nieco zdarty. - Podoba się panu nasze miasteczko?\nCharpentier przygotował odpowiedź na to pytanie dwa dni wcześniej, w samolocie. Nigdy nie odwiedzał Sunnyville, ale przejrzał zdjęcia i mapy w Google. Wiedział, gdzie czego szukać, i od jakich godzin.\n- Nie przypomina to Nowego Jorku, gdzie ostatnio mieszkałem - powiedział wesoło - niemniej bardzo podoba mi się panujący tu klimat. I ludzie wydają się bardzo... mili.\nPo odebraniu kluczy od starszej sąsiadki, która patrzyła na niego spod byka, nowe mieszkanie opuścił tylko raz - by zrobić zakupy. Wtedy również nie nawiązywał szczególnych kontaktów z pracownikami - skorzystał z kasy samoobsługowej. Nie chodziło tylko o to, że Vince czuł się w nowych miejscach jak odludek. Po prostu... takie sytuacje go męczyły. Od wyjazdu na studia.\n- Na pewno będzie miał pan jeszcze wiele okazji, by lepiej ich poznać. - Uśmiech spełzł komisarzowi z twarzy, jakby przypomniało mu się coś niezbyt przyjemnego. - Został pan już przydzielony do policjantki imieniem Isabelle Hathaway. Niedawno podczas jednej z misji straciła partnera, a pan przyjął ofertę idealnie w chwili, gdy wróciła na służbę, więc...\nVince'owi udało się nie okazać znużenia na słowa mężczyzny. Wiedział już wszystko, co powinien, o tej kobiecie. I o Adrianie Grayu również.\n- Proszę się nie martwić - zapewnił komisarza, z nieschodzącym z ust uśmiechem. - Poradzę sobie, pracowałem z ludźmi, którzy stracili bliższe im osoby.\nSkinął McCarreyowi ostatni raz głową i udał się do miejsca, które mu wyznaczył. Kobieta, siedząca przy biurku, nie wyglądała na kogoś, kto powinien bić się z członkami gangów w zaułkach, była na to zbyt drobna. Co ona robiła na policji.\n- Dzień dobry - przywitał się najuprzejmiej, jak potrafił. - Nazywam sie Vincent Charpentier, miło mi poznać. Z tego, co wiem, przyjdzie nam razem pracować.\nOstatnio zmieniony przez Rissie (24-04-2019 o 14h43)\n#5 24-04-2019 o 21h07\nKolejny dzień w Sunnyville zapowiadał się równie nieciekawie jak poprzedni. Isabelle podniosła się z łóżka już o godzinie piątej trzydzieści i ruszyła leniwym krokiem do łazienki. Od kilku dni nie mogła zmrużyć oczu i wiedziała, że nie powinna być w ciągu dnia półprzytomna ze względu na swoją pracę. W końcu jaki policjant zasnąłby podczas pełnienia służby? Przeczesała swoje brązowe włosy przyglądając się swojemu odbiciu w lustrze i dostrzegła pod oczami delikatne wory będące oznakiem zmęczenia. Dlatego zaraz po umyciu zębów zakryła wszystkie niedoskonałości delikatnym makijażem, a potem wróciła z powrotem do pokoju zastanawiając się co dziś założyć. Co prawda zazwyczaj nie przejmowała się swoim wyglądem, jednak wracała dzisiaj do pracy po dłużej przerwie i nie chciała, aby jej koledzy myśleli, że już kompletnie przestała o siebie dbać. Postawiła więc na zwykłą białą bluzkę oraz ciemnobrązowe, obcisłe spodnie. Włosy pozostawiła rozpuszczone, lekko przeczesując je szczotką, aby nadać im większą objętość.\nZerknęła na zegarek, a widząc że dochodzi szósta to postanowiła zebrać swoje najpotrzebniejsze rzeczy i opuścić mieszkanie. Co prawda miała jeszcze trochę czasu do rozpoczęcia swojej zmiany, ale chciała jeszcze po drodze zahaczyć o swoją ulubioną kawiarnię, gdzie podają wyśmienitą kawę. Każdy jej mówił, że była uzależniona od tego gorącego napoju, jednak Izzy nie sądziła, aby było w tym coś złego. Każdy łyk kofeiny ją nieco pobudzał.\nWeszła więc do lokalu słysząc charakterystyczny dzwonek, który alarmował obsługę o przybyciu klienta. Od razu została przywitana przez rudowłosą dziewczynę, która stała za ladą i przyrządzała gorące napoje.\n-Cześć Maddy, jedną dużą kawę z mlekiem poproszę na wynos- powiedziała Isabelle podchodząc nieco bliżej, na co dziewczyna ochoczo pokiwała głową i sięgnęła po kubek.\n-Już się robi!-odparła i zaczęła obsługiwać ekspres.\nSunnyville było naprawdę niedużym miasteczkiem, dlatego większość osób się tutaj znała, chociażby z widzenia. Kiedy tylko kobieta dostała swój wymarzony napój, zapłaciła a potem z delikatnym uśmiechem pożegnała się i opuściła niedużą kawiarenkę. Na szczęście komisariat policji znajdował się ulicę dalej, więc nie śpiesząc się powoli kroczyła chodnikiem popijając ulubioną kawę. Chwilę później była już na miejscu. Gdy tylko przekroczyła próg komisariatu, wszystkie spojrzenia zebranych policjantów skierowały się wprost na nią. Czuła się dziwnie będąc tak dużym obiektem zainteresowania, ale postanowiła się nie przejmować. Rzuciła tylko krótkie "cześć" po czym podeszła do swojego biurka, które było zawalone papierami. Najwyraźniej w trakcie jej urlopu ktoś postanowił sobie zrobić z niego śmietnik. Nim zdążyła się rozgościć i odłożyć papiery na inne biurko nie mające właściciela podszedł do niej komendant McCarrey, który z współczującą miną się z nią przywitał i podał jej raport, który musiała wypełnić. Izzy przysiadła na krześle i otworzyła dokument, a widząc że jest to raport z jej ostatniej akcji, mimowolnie zadrżała. Postanowiła mieć już to z głowy, więc sięgnęła po długopis i zajęła się wypełnianiem pustych luk.\nPo skończeniu uważnie wpatrywała się w nakreślone przez siebie litery, jakby chciała doszukać się jakiegokolwiek błędu. Chwilę później usłyszała szum dochodzący z głównych drzwi, więc jej wzrok powędrował w tamtym kierunku. Od razu zwróciła uwagę na nieznanego jej mężczyznę, który najwyraźniej miał tu zacząć pracę. Komendant starał się pokazać mu gdzie co jest wymachując swoimi dość sporymi dłońmi, aż w końcu gdy od niego odszedł, zauważyła że nieznajomy zmierza w jej kierunku. Słysząc jego wypowiedź zamrugała kilkakrotnie starając się wszystko jak najszybciej przetworzyć. Wiedziała, że będą szukać kogoś nowego na miejsce Adriana, jednak nie sądziła że dojdzie do tego tak szybko. Odchrząknęła, po czym powoli podniosła się z siedzenia i delikatnie uścisnęła jego dłoń.\n-Isabelle Hathaway. Niestety mnie nikt nie raczył poinformować, że będę miała nowego partnera- rzuciła i zerknęła kątem oka na biuro komendanta.\n-To pewnie twoje nowe miejsce pracy. Rozgość się- - dodała i zabrała z biurka papiery, które przed chwilą zabrała ze swojego. Naprawdę ktoś tu w końcu powinien posprzątać... Chciała coś jeszcze powiedzieć w kierunku swojego nowego kolegi, jednak przerwał jej Paul - niski blondyn, który tak naprawdę był tutaj tylko po to, aby odbierać telefony.\n-Ktoś znalazł ciało w kontenerze na śmieci -powiedział z lekkim niepokojem w głosie. Izzy lekko zmarszczyła brwi chcąc powiedzieć czy to na pewno nie jakiś żart. W końcu w takim miasteczku jakim jest Sunnyville rzadko zdarzały się morderstwa.\n-Hathaway, Charpentier to robota dla was. Zaraz zawiadomię techników i pobliski patrol, aby zabezpieczyli miejsce zdarzenia -odparł po chwili komendant, który przysłuchiwał się wszystkiemu stojąc w progu swojego gabinetu.\n#6 02-05-2019 o 10h34\nIsabelle zdecydowanie nie wyglądała jak policjant żywo wyjęty z komisariatu. Wydawała się raczej miłą osobą, a nie kimś, kto w pracy ma za zadanie łapać zbirów i rozwiązywać sprawy morderstw.\nVince spojrzał na miejsce, które wskazała mu kobieta. Biurko, serio? I to jeszcze takie zawalone, że miał ochotę zrzucić wszystkie papiery na podłogę. Jak ci ludzie byli w stanie pracować w takim bałaganie? On, gdy tylko kazano mu coś zrobić, musiał mieć czysty blat i uporządkowane dokumenty. Poza tym czy pośród tego wszystkiego walał się woreczek foliowy ze starą kanapką? Obrzydlistwo.\nMężczyzna zanotował w myślach, by rozejrzeć się za jakąś panią sprzątaczką i poprosić ją, oczywiście za drobną opłatą, by posprzątała ten bałagan z miejsca jego pracy. Póki co jednak zapowiadało się, że będzie miał burzowy, pierwszy dzień.\nMorderstwo i wrzucenie ciała do kontenera na śmieci nie było czymś szczególnie niezwykłym. Jeżeli ciało leżało tam krócej, niż dwanaście godzin, może - ale tylko może - nie zaczęło jeszcze śmierdzieć. Dla Vince'a w takich sprawach najgorszy był właśnie zapach. Miał bardzo niską tolerancję na smród. Nie zamierzał jednak mówić tego ani Hathaway, ani nikomu innemu, bo jeszcze wyszłoby, że marudzi. Nie marudził i nie zamierzał tego robić - nie pierwszego dnia. Może za miesiąc czy dwa zaaklimatyzuje się w tym miejscu, ale póki co wyglądało na to, że będzie czuł się nieswojo w tej pracy.\nSkinął głową komendantowi, przyjmując do wiadomości swoje zadanie. Starał się również zignorować gulę, która zaczęła tworzyć się w jego gardle.\n- Oczywiście - odpowiedział prędko mężczyźnie i zerknął na swoją partnerkę. - Proponuję jechać tam jednym samochodem. - Jednocześnie wyobraził sobie, jak brudne muszą być pojazdy policyjne, patrząc na to, co panowało w środku. - I najlepiej incognito. Może tak uda nam się zdobyć więcej informacji.\nWyszedł z budynku, kierując się do swojego Jaguara. Przeszło mu przez myśl, że teraz miejscowym samochód będzie mógł kojarzyć się z jednym z niewielu morderstw Sunnyville. Ale właściwie czy dbał o to? Póki co nieszczególnie. Nie zamierzał zaprzyjaźniać się z miejscowymi, tylko wykonywać swoją robotę. Dobry policjant nie powinien być zależny od tego, czy kogoś lubi, czy nie, a od samego prawa.\nOtworzył drzwiczki pasażera Isabelle i zamknął je za nią. Sam zajął miejsce kierowcy i szybko odpalił samochód. Nie zamierzał łamać prawa szybką jazdą, ale skłamałby, mówiąc, że nie chciał znaleźć się szybko na miejscu. Zawiesił się na chwilę, trzymając palec przy radiu.\n- Jakiej muzyki lubisz słuchać? - zagadnął kobietę. Miał u siebie chyba wszystkie gatunki. Z przyzwyczajenia włączyłby Lanę del Rey albo Imagine Dragons, ale zdał sobie sprawę, że Hathaway może nie lubić tego rodzaju muzyki. Nie chciał, by czuła się niekomfortowo w trakcie jazdy.\nWyjechali na niezbyt tłoczne ulice Sunnyville i wtedy Vince zrozumiał, że nawet nie wie, gdzie mają jechać.\n- Możesz, eee, podać mi adres docelowy? - zapytał niepewnie, sięgając po GPS. Całe szczęście stali na czerwonym świetle i mieli jeszcze chwilę. - Nadal niezbyt rozeznaję się w terenie. To miasto ma dziwny układ ulic.\nJakimś cudem - i przepisowo - udało im się dojechać na miejsce. Charpentier wysiadł z samochodu i rozejrzał się dookoła. Ulica wyglądała nieszczególnie interesująco. Zarejestrował tylko kilka sklepów, których sprzedawców dobrze byłoby przesłuchać. Na rogu stał również bankomat - a to oznaczało monitoring. Trzeba będzie przejrzeć nagrania, kiedy tylko ustalą czas zgonu.\n- Cóż... - zaczął. - myślę, że dopóki reszta nie zabezpieczy miejsca zbrodni, można przepytać miejscowych. Lepiej nie marnować czasu na stanie i gapienie się na... trupa. - Vince spojrzał na kobietę z nadzieją, że tak się tu to właśnie robi. - Co na to powiesz?\n#7 19-05-2019 o 16h01\nWiadomość o zamordowanym mężczyźnie znalezionym w kontenerze na śmieci rozniosła się po komisariacie w mgnieniu oka. Wszyscy byli tą sprawą bardzo poruszeni, zważywszy na to, że Sunnyville było miasteczkiem bez takich rewelacji.\nIsabelle była bardzo podekscytowana, ale również zaniepokojona całą sytuacją, bo to by znaczyło, że miasteczko już nie jest tak bezpieczne jak kiedyś i wśród mieszkańców znajduje się morderca, którego oni mieli za zadanie jak najszybciej złapać. Wraz z Vincentem od razu zabrali się do pracy i opuścili komisariat. Oboje jednogłośnie stwierdzili, że nie potrzebne jest, aby docierali na miejsce policyjnym samochodem, więc zajęli miejsca w samochodzie jej nowego partnera. Kobieta zapięła od razu pas, a na słowa kierowcy tylko wzruszyła delikatnie ramionami.\n-Wszystko jedno – odparła i zaraz potem wyjęła ze swojej kieszeni telefon odczytując smsa od Paula o miejscu zbrodni. Nie było to aż tak daleko od komisariatu, więc Isabelle od razu podała Vincentowi prawidłowy adres i zapatrzyła się w szybę myśląc o całej tej sprawie i zastanawiając się kim może być denat.\nW końcu po kilkunastu minutach udało im się dojechać na miejsce. Policja już zdążyła zabezpieczyć miejsce zdarzenia, aby żaden z gapiów nie mógł zadeptać śladów. Izzy zerknęła tylko kątem oka na wyjętego z kontenera mężczyznę, który miał bladą i nieco siną skórę, czarne, poczochrane włosy, jego ubranie wyglądało na dość eleganckie, jednak w kilku miejscach widać było ślady krwi. Brunetka skądś go kojarzyła, ale nie potrafiła sobie w tej chwili przypomnieć skąd. Od razu przystała na propozycję Vincenta i ruszyli w kierunku świadków zdarzenia.\nPierwszą z nich była niska, starsza kobieta wyglądająca na bardzo roztrzęsioną. Z informacji, które wcześniej przekazał im jeden z policjantów to ona znalazła ciało mężczyzny.\n-Dzień dobry. To pani znalazła ciało, tak? Proszę nam opowiedzieć jak to dokładnie było – odparła Hathaway uważnie przyglądając się kobiecie.\n-Tak, to ja. Rano jak co dzień przyszłam otworzyć sklep. Na magazynie zebrało się trochę śmieci, więc postanowiłam je wyrzucić zanim przyjdą klienci. Wyszłam na tył sklepu przez zaplecze, otworzyłam pokrywę i… i go zobaczyłam. Od razu zadzwoniłam na policję – powiedziała bawiąc się w ręku zmiętoloną chusteczką.\n-Rozumiem. Znała go pani? – zapytała po raz kolejny Isabelle.\n-Nie. To znaczy nie osobiście. Widywałam go czasami w banku, bo tam pracował ale nic więcej. Mój boże jaka tragedia…\n-A pani sklep posiada jakiś monitoring? A może poprzedniego wieczoru widziała pani coś podejrzanego?\n-Monitoring jest, ale niestety nie obejmuje tamtej części uliczki. Co do wczorajszego wieczoru to wszystko zdawało się być normalne. Klienci przychodzili, kupowali coś i wychodzili. Nic nadzwyczajnego – odpowiedziała kobieta, na co brunetka powoli pokiwała głową.\n-No dobrze. Dziękuję pani bardzo, jak będziemy mieć jeszcze jakieś pytania to się odezwiemy – odparła Izzy i oddaliła się od świadka. Później podszedł do niej Sam – technik kryminalny, który od razu opisał jej całą sytuację. Mężczyzna nazywał się Robert Peterson, tak jak wspominała wcześniejsza kobieta pracował w banku. Jego wszystkie dokumenty oraz pieniądze nie zostały skradzione. Na klatce piersiowej miał trzy rany kłute od bardzo ostrego narzędzia, którego niestety nie było na miejscu zbrodni. Zmarł około północy. Zabezpieczyli jeszcze jego telefon komórkowy oraz monitoring z okolicznych sklepów i bankomatu.\n-Przy sekcji zwłok na pewno będziemy mieć więcej informacji na temat narzędzia zbrodni. Ustalę też jakie wykonywał ostatnie połączenia i czy dostawał jakieś smsy. Będziemy w kontakcie – odparł Sam i zaczął się zwijać z pozostałymi policjantami.\n-I co? Teraz do tego całego banku czy pod jego adres? – spytała po chwili Isabelle swojego partnera.\n#8 08-06-2019 o 09h52\nVincent nigdy nie pracował w partnerstwie. Był wolnym strzelcem i zawsze czuł, że gdyby ktoś podporządkował go jakiejś innej osobie, zacząłby się po prostu po pewnym czasie dusić. Póki co Isabelle Hathaway zrobiła na nim dobre wrażenie i wydawała się bardzo profesjonalna, ale co by się stało, gdyby po akcji okazała się nieodpowiedzialną osobą?\nMężczyzna wyobrażał sobie, że dwie osoby, pracujące razem nad takimi sprawami, powinny wręcz dzielić jeden umysł. Na razie między nimi panowało coś na kształt ciekawości i chęci poznania, choć Vince nie był pewien, czy nie było to przypadkiem jednostronne. Do tej pory nikt nie kazał mu dzielić się swoimi przemyśleniami podczas śledztwa, jedyne, co robił, to spisywał to na komputerze i wysyłał do odpowiednich osób, uprzednio dokładnie studiując każde zdanie, byle tylko nie popełnić jakiejś gafy. I do tej sfery należały również powtórzenia i nieskładne zdania, których na żywo nie szło uniknąć.\nMiejsce zbrodni nie było czymś niesamowitym, co więcej, Charpentier musiał przyznać, że trochę go rozczarowało. Rozglądał się i notował w myślach wszystko, co go otaczało, jednocześnie jednym uchem słuchając, jak Isabelle przesłuchuje jedną kobietę. Zarejestrował, że wspomniała o pracy ofiary i coś o monitoringu - jeżeli nie obejmował on tamtej uliczki, to sprawca musiał zdawać sobie z tego sprawę i właśnie z tego powodu ją wybrał. To było... mało sprytne, zwłaszcza że skoro kamery i tak rejestrowały kilkanaście najbliższych metrów, wystarczyło przejrzeć zapiski z odpowiednich godzin i zobaczyć, kto się tam wtedy kręcił, i jakie samochody mogły przejeżdżać.\nKiedy Isabelle zdecydowała, że przesłuchanie kobiety dobiegło końca, Vincent szepnął jej na ucho:\n- Nawet jeśli monitoring nie obejmuje tamtej uliczki, to i tak mamy kilka metrów, które do niej prowadzą. Wystarczy godzina, dwie, sprzed stwierdzonego czasu zgonu, poszperanie w zapisach, i możemy ustalić sprawcę.\nNie minęła chwila, a podszedł do nich mężczyzna, którego Vincent widział już na posterunku. Widocznie był tutejszym specem od wszystkiego, bowiem w pięć minut zapoznał ich z danymi ofiary. Charpentier nie odważył się ani razu skinąć głową, choć był przyzwyczajony, że jeśli kogoś słucha, to to robi. W końcu rozmówca musi zdawać sobie sprawę z tego, że jego słowa nie trafiają w eter. Tyle że tym razem ten mężczyzna tego nie potrzebował, bo właściwie mówił do Hathaway, a on stał tam tylko na doczepkę.\nVince poczuł dziwną irytację, gdy zrozumiał, że ci ludzie w ogóle nie respektują go jako detektywa. Był dla nich "nowym", a nie kimś, kto ma wieloletnie doświadczenie i potrafi radzić sobie w naprawdę fatalnych sytuacjach. Przystosowanie się do warunków, panujących w tym miejscu, było cięższe, niż się mu na początku zdawało.\nPogrążył się w myślach, kiedy policjant zdecydował, że część ekipy wraca na komisariat. Tak mocno wręcz, że w pierwszej chwili nie zrozumiał, co Isabelle do niego powiedziała.\n- Pojedźmy najpierw do banku - oznajmił, czując, jak po jego plecach spływa strużka potu. Podejmowanie decyzji w takim stanie i sytuacji nie było czymś, co naprawdę miał ochotę robić. Najlepiej by było, gdyby pozwolono mu wrócić już do domu. - Zostawmy sobie jego dom na koniec, w razie gdyby jego żona, albo ktokolwiek inny, się tam znajdował.\nPoza tym pracownicy banku powinni być bardziej profesjonalni od rozhisteryzowanej wdowy, dodał w myślach.\nSkierowali się natychmiast do jego samochodu i Vince wklepał do GPS-a kolejny adres. Minęła chwila, gdy dotarli do odpowiedniego miejsca i skierowali się do budynku.\nMężczyzna otaksował go wzrokiem na wejściu. Przypominał klasyczny, westernowy budynek, i lata swojej świetności miał zdecydowanie za sobą. To znaczy, oczywiście, był wyremontowany, ale ze swojego doświadczenia Charpentier wiedział, że gdyby ktoś zdecydował się na skok na takie miejsce, detektywi i policja niewiele mogliby wskórać.\nPodszedł do jednego z okienek, dając znak Isabelle, żeby została na swoim miejscu, i nachylił się, żeby widzieć kobietę, siedzącą po drugiej stronie. Uśmiechnął się uprzejmie, wyciągając odznakę.\n- Dzień dobry - przywitał się najmilej, jak mógł. - Vincent Charpentier z miejskiego posterunku policji. W nocy doszło do morderstwa jednego z pani współpracowników. Czy mogę zadać pani kilka pytań?


Dom wielopokoleniowy: dom na wsi\nDom wielopokoleniowy: dom na wsi Nowoczesne wnętrza\n1/12 Dom na wsi jest wygodny i rodzinny. Teraz doceniamy ciszę, spokój, bliskość lasu - właściciele domu w Wilkanowie cieszą się z przeprowadzki na wieś. Pragnęli wybudować dom wielopokoleniowy, dla siebie i rodziców. Udało się.\nDom na Mazurach. Marzenia się spełniają Wielopokoleniowy dom na wsi był marzeniem Marzeny i Piotra. Przypadło im w nowym domu ok. 75 m2 do urządzenia. Wstępny plan wnętrza domu był gotowy. Jedyny kłopot sprawiała łazienka na poddaszu: niska i nieustawna. Właściciele postanowili poprosić o pomoc profesjonalistę. Współpraca z architektką zaowocowała wpływem na wykończenie wszystkich wnętrz domu. Ponadto za jej namową Marzena i jej mąż wyeksponowali w domu swoje pasje.\nPrzede wszystkim urządzając wnętrza domu na wsi chciałam podzielić zbyt otwartą przestrzeń dzienną na parterze. Wiem z doświadczenia, że trudno się odpoczywa i ogląda telewizję, gdy ma się na widoku drzwi wejściowe - mówi architektka wnętrz. Nie zaplanowała jednak typowych ścianek działowych, tylko konstrukcję z akwarium oraz „żaluzję” z podświetlanych od góry cienkich słupków.\nWnętrza domu na wsi\nW salonie, tak jak w kuchni, królują ciemne odcienie brązu. Piasek pustyni - na ścianach. Głębokie brązy ziemi - na podłodze. By nieco ożywić tę aranżację, pojawiła się duża, pomarańczowa kanapa. Pomarańczowym kolorem zaznaczono też obecność kominka.\nWnętrza domu: kącik z kinem domowym\nPrzyjemność oglądania filmów podnosi komfortowa kanapa Steinhoff ze sklepu Otar w Zielonej Górze. Jest dwustronna, wystarczy się przesiąść, by oddać się relaksowi przy kominku. Lampa podłogowa w rozmiarze XXL to główne źródło światła. Podobne modele oferują m.in. Kare czy Planeta Design.\nWnętrza domu: przytulna i nowoczesna kuchnia\nZabudowa kuchni - w tym pojemna spiżarka - powstała na zamówienie. Zwrócono uwagę, by uchwyty szafek były niczym długie linie. Faktura płytek ściennych kontynuuje rysunek słojów drewna wenge zdobiącego kuchenną zabudowę. Kwiatowe dekory, waniliowa okleina i blat równoważą obecność brązów.\nstylizacja wnętrza domu: Marianna Bauman\nPOLECANE ARTYKUŁY Nowoczesny dom. Trawertyn, onyks, szkło i dużo światła. A jednak ciepło i rodzinnie


Tczew - W Polsce brakuje lekarzy. Jak sytuacja w tczewskim szpitalu? - Wiadomości - Aktualności\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,47,0,wiadomosci&item=4a6b2c82fddce2c3&title=W-Polsce-brakuje-lekarzy-Jak-sytuacja-w-tczewskim-szpitalu Data wydruku: 23.09.2020, 01:02\nWt.Wtorek, 12.11.2019, 10:00\nLekarze, sala operacyjna, operacja (fot. YouTube)\nW Polsce brakuje nawet 68 tysięcy lekarzy. Z powodu tego, że nie ma komu leczyć ludzi, dochodzi nawet do zamykania szpitalnych oddziałów. Sprawdzamy, jak sytuacja wygląda w tczewskim szpitalu.\nBrak medyków daje się coraz bardziej we znaki zarządzającym placówkami zdrowia. Z powodu braku rąk do pracy w niektórych szpitalach ograniczana jest liczba przyjęć, a inne zmuszone są nawet do podejmowania tak drastycznych kroków jak zamknięcia oddziałów. Taka sytuacja miała miejsce m. in. w Jastrzębiu Zdroju, gdzie zawieszono działalność oddziału pediatrycznego. Jak sytuacja wygląda w tczewskim szpitalu?\n- Lekarzy nigdy za dużo, ale na chwilę obecną działalność naszej placówki nie jest w żaden sposób zagrożona - mówi nam prezes spółki Szpitale Tczewskie, Maciej Bieliński. - To, czego się obawiamy, to fakt, że części personelu zbliża się okres emerytalny. Nie jest łatwo zachęcić do pracy w szpitalu ze względu na dużą presję społeczną i specyfikę pracy.\nReceptą na bolączkę polskiej służby zdrowia mają być medycy zza wschodniej granicy. Rząd pracuje nad przepisami, które mają ułatwić uznawania zdobytego na Ukrainie, czy Białorusi wykształcenia. Pojawiają się głosy, że lekarze ze wschodu mogą jednak raczej szukać pracy w punktach Podstawowej Opieki Zdrowotnej - ale to może sprawić, że część polskiego personelu zdecyduje się na pracę w szpitalu.\nDodajmy, że tczewski szpital zapewnia obecnie miejsca pracy dla ok. 700 osób, oferując około 350 łóżek. Około 190 osób z całości pracujących na rzecz szpitala to lekarze.\nJak my zamiast odzyskać kresy wschodnie to sami stajemy się ukrainą. W tczewskich szpitalach trzeba nakazać pracownikom zostawianie much z nosa w domu i przypomnieć że praca w służba zdrowia to nie magazyn czy linia produkcyjna\nTo i pensje musza byc wyzsze. Pielegnoarka powinna zarabiac 2x tyle co kasjerka a mlody lekarz 2x tyle co pielegniarka\nWpierw to nauczmy naszych lekazy prawidłowo leczyć.... Staranności i dbałości o pacjenta...nasz szpital ma bardzo dużą umierałnosc.... Ludzie boją się tam leczyć w innych szpitalach mueia na nasz że to chosp..... Pozdrawiam personel medyczny uczcie się panowie\nWszedzie tak jest w kazdej branzy\nSpróbuj się jeden z drugim dostać na medycynę. Miejsc jak na lekarstwo, za to zagraniczni studenci nie mają z tym problemu. Przestać płacić składki na coś takiego jak NFZ\nObecnie jest zbyt mało miejsc ....\n.... na uczelniach medycznych. Jest dużo zdolnych młodych ludzi, którzy chętnie studiowaliby kierunki medyczne, lecz często przez niezrozumiały dla nich benchmarking (czytaj punktację na maturze) są zniechęceni do nawet prób dostania się na uniwersytet medyczny. Jest to błąd, którego póki co decydenci nie widzą, a nawet jeśli widzą to chyba nie chcą tego stanu zmienić (na razie). Przecież selekcja potencjalnych medyków mogłaby z powodzeniem odbywać się w trakcie studiów, które są, jak każdy wie, bardzo wymagające.\nStudent medycyny V rok_gość\nProblemem nie jest liczba miejsc na kierunek lekarski, a liczba miejsc na specjalizację. Dlatego tyle lekarzy wyjeżdża za granicę, bo nie są w stanie robić wymarzonej specjalizacji w kraju. Oczywiście drugim powodem są zarobki, ale to już jest walkowane wystarczająco długo...\nNie tylko lekarze ale zaraz nie bedzie pielegniarek ha,ha\nSzpital zatrudnia 190 lekarzy, a przychodnia Medical Medycyna zatrudnia 150 lekarzy, to chyba jakiś paradoks.\nmiejmy na uwadze....\n...miejmy na uwadze fakt, ze w ciągu 2 najbliższych lat na zasłużoną emeryturę odejdzie 21 lekarzy i (z tego co wiem) żaden nie ma zamiaru przedłużać swojego szpitalnego bytu! Pielęgniarek zaś ubędzie w ilości osób 34. Zastępcy zaś, do czego z aplauzem namawiam, wyjeżdżają za granicę, aby realizować się zawodowo wśród ludzi odpowiedzialnych. Właśnie usłyszałem "mądrości" z sejmowej mównicy wyartykułowane przez osobnika nazywanego premierem. Pozostaje tylko z uporem powtarzać młodym adeptom studiów medycznych, aby szybko pakowali manatki i umykali, jak najdalej....\nbrak wiedzy i empatii\nTczewski Szpital kto go tak nazywa to chyba jeszcze nie chorował lub nie miał tam osoby chorej. Rządzą tam salowe, pielęgniarki. Lekarza nieraz trzeba szukać po całym szpitalu. W salach mało monitorów przy pacjentach z ciężką niewydolnością oddechową.Pielęgniarki niedouczone, nie pilnujące pacjentów nocą, bo Pani przyszła z domu do pracy bardzo zmęczona i też jej się należy odpoczynek a pacjent śmie ją obudzić. To samo PAN DOKTOR. Nie wiem dlaczego jeszcze z WŁADZ nie zainteresował się jak bardzo duża jest śmiertelność w tym "Pięknym" szpitalu\nkażdy może mówić/pisać nawet...\nkażdy może mówić/pisać! To nie lekarze lub dyrektorzy finansują placówki medyczne. Zarzuty pod adresem pielęgniarek, czy tez lekarzy (tak rozumiem) są ugruntowane w ignorancji spowodowanej brakiem podstawowej wiedzy nie tylko medycznej, ale ogólnej przede wszystkim. Pielęgniarki do pracy przychodzą w celu niesienia pomocy oraz zagwarantowaniu opieki wszystkim potrzebującym. W nocy na oddziałach ilość personelu jest okrojone do minimum, a często nawet poniżej wymóg. Po prostu brak pieniędzy zmusza dyrektorów do różnych roszad i hokus pokus, aby zapewnić cokolwiek. Oczekiwanie, że pielęgniarka będzie nieustannie siedziała przy lozku chorego, czy chociażby na jednej sali jest z rodzaju życzeniowych. Nie lekarze wyrzucają w błoto 19 mld. zł. w funduszach kościelnych i innych transzach dla związków wyznaniowych. Te pieniądze byłyby uzdrawiające system, ale Wy wybraliście i sami musicie ponosić tego konsekwencje!\nWitam jestem po operacji (na świeżo są jeszcze szwy) w tych szpitalach pielegniarki bardzo fajne profesjonalne na lekarzy też nie mogę narzekać\nOd samego początku służbą zdrowia w Polsce rządzą lekarze, efekty... Reglamentację miejsc na kierunki medyczne,a o specjalizacjach lepiej nie wspominać, ale w końcu komu jest na rękę niska podaż,a wysoki popyt jak nie lekarzowi. Wieczny bajzel w którym brak nadzoru nad faktycznym stanem zabiegów medycznych( a to przez brak informatyzacji), nakładanie na lekarza papierologi, którą powinien zajmować się personel pomocniczy,nie lekarz w trakcie pracy, etatyzm i jeszcze można tak długo. Tu drodzy państwo nie pomoże wpompowanie miliardów,tu potrzeba menagera z wizją i na pewno nie że środowiska lekarskiego,bo nikt o zdrowych zmysłach nie odbierze sobie chleba od ust własną decyzją.\nWczoraj dwóch kandydatów na marszałka Senatu - lekarze chirurdzy\nTutaj epopeję można napisać..._gość\nO tym jacy ludzie próbują leczyć u nas to epopeję na miarę Pana Tadeusza można napisać. Izba przyjęć-bruuu znieczulica taka ,że az bije po oczach... Jedna wielka łaska...szkoda bo jeśli się coś komuś nie podoba to po co tam pracuje???? Szpital,ogólnie-największa robotę w dzień odwalaja pielegniary ,gorzej w nocy-bety i naprzód...nic dodać nic ująć... Mega zagwostka to niczym z Archiwum X że umieralnośc zawsze w tych samych godzinach...i ta niewydolność krążeniowa...taaaaa Kto porozmawia i zagłębi się w ten temat,to uwierzcie ciekawie się robi- o tak :-) :-) :-) "Biały domek" -ostatni raz tam byłam,największym nieudacznikiem i chamem to jest wielce Pan z zakresu leczenia ucha itp... Tutaj to kłania się aut i CZERWONA KARTKA... Pan Doktor nie ma czasu na leczenie,nie krępuje go wizyta osoby trzeciej i jedzie z tym swoim wpojonym chamstwem... Never.ever ...tfuu Polecam Sztum...uczcie się od nich-bo wypadają zdecydowanie lepiej niż Tczew... Tczew-szpital dno...\nW Tczewie z przychodni to można polecić Medical na wojska polskiego dobra obsługa i i lekarze wiedzą co to patyczek do gardła, a nie że idziesz do szpitala to Cię leczą wujek Google i Pan jest zdrowy hehe polecam Medical na wojska polskiego tam są specjaliści od wszystkiego i bez kolejek się czeka.\nDlaczego nie przekwalifikuja dentystow?\nTczew - amputacja\nTczew odsyła większość pacjentów do Starogardu!!! W adnotacji - amputacja. Albo zapalenie płuc, a potem wychodzi złamane żebro. Tacy fachowcy,! Strach tam trafić!!!


Wreszcie w Toronto odbyła się prezentacja proszku, szminki i innych nowości z kolekcji meteorytów z Gerlen - Boże Narodzenie 2016. Dosłowne tłumaczenie nazwy nowej kolekcji brzmi jak "śnieg i cuda" (Neige Et Merveilles). Piękno z wielu krajów nie może przestać szukać, po pierwsze, wyglądu opakowania, jego wyrafinowania, elegancji i śladów szyku.\nKolekcja świąteczna Gerlen - 2015-2016\nDługo oczekiwane meteoryty pojawią się w postaci plastikowych kul, ozdobionych białymi i złotymi kolorami. Biały puff ozdobiony kokardą w kolorze złotym stanie się obowiązkowym dodatkiem do takiego piękna. Jeśli mówimy o zakresie rund, to jest iskrzący biało-złoty. Niewątpliwą "atrakcją" meteorytów będą sproszkowane białe gwiazdy. Na końcu etui zdobią płatki śniegu, które pomogą zainspirować przedświąteczny nastrój.\nWarto wspomnieć o cenach meteorytów:\nMeteorites Voyage Enchanted Skin-Perfecting Illuminating Matte Powder - 214 cu;\nGuerlain Meteorites Enchanted Snowflakes Light Enhancing Powder - 89 USD\nKolekcja makijażu Gerlen - Boże Narodzenie 2015-2016 można kupić od 1 listopada 2016 r.\nCiekawa piękność z przyjemnością dowie się, że oprócz meteorytów nowa kolekcja świąteczna została uzupełniona pięciokolorową paletą Guletlain, błyszczyk , bogaty kolor malinowo-czerwonej szminki, a także proszek z efektem anti-aging.\nNawiasem mówiąc, nie każda kobieta mody może polubić kolor szminki, ale powinieneś jeszcze przyjrzeć się jej opakowaniu: metalowe płatki śniegu zdobią połysk. Aby ukończyć skrzynkę zdobi złoty guzik.\nA paleta jest bardzo podobna do tej z zeszłorocznego wydania. Nie trzeba dodawać, że dla meteorów należy nabyć nie tylko matową czerwoną szminkę, ale także złoty top dla delikatnych kobiecych ust.\n← Metaliczny manicure\nMeteoryty Gerlena - Boże Narodzenie 2017 →\nMakijaż na bal 2013\nMakijaż na ukończeniu 2015


Pożar turbiny wiatrowej. Groźne sceny pod Kaliszem! - Kalisz, Super Express\nAutor: pixabay.com - zdjęcie poglądowe Pożar turbiny wiatrowej. Groźne sceny pod Kaliszem!\nNiebezpieczne zdarzenie w Goliszewie (pow. kaliski) w Wielkopolsce. W poniedziałkowy poranek doszło tam do pożaru turbiny wiatrowej. Wszystko bardzo groźnie wyglądało, co można zobaczyć w lokalnych mediach!\nDo zdarzenia doszło w poniedziałek (17 stycznia) w godzinach porannych. Doszło do pożaru wiatraka, który najprawdopodobniej spowodował silny wiatr. - W maszynie doszło prawdopodobnie do zwarcia, ale na tym etapie nie można jeszcze tego stwierdzić ostatecznie - przyznał w rozmowie z PAP rzecznik prasowy PSP w Kaliszu kpt. Szymon Zieliński. Spaliła się jedna łopata, a druga spadła na ziemię! Rzecznik strażaków dodał, że sytuacja była niebezpieczna, ponieważ wiatrak stoi przy lesie. - Były zarzewia ognia, ale sytuacja jest opanowana – wyjaśnił. Na miejscu pracowało 8 jednostek PSP i OSP.\nTragiczny pożar pod Nowym Tomyślem! Zwęglone zwłoki znalezione w sylwestra


Lech Wałęsa w Tychach: Jestem za, a nawet przeciw, ale to nie ja... - wiadomosci.com\n11/28/2017\tRedakcja 0\nLech Wałęsa w Tychach: Jestem za, a nawet przeciw, ale to nie ja, to sytuacja jest taka. To jedno ze zdań, jakie padło podczas spotkania w Klubie Obywatelskim prowadzonym przez Macieja Gramatykę. Temat spotkania: “Porozmawiajmy o Polsce”\nCzy to jest ta Polska, o którą pan walczył? – spytał Lecha Wałęsę szef Klubu Obywatelskiego, Maciej Gramatyka, nawiązując do tematu spotkania „Porozmawiajmy o Polsce”. Prostej odpowiedzi nie było, ale wyglądało, że nie. Że „wywalczywszy przystanek Wolność”, były prezydent znów czuje się w obowiązku włączyć. Bo – jak powiedział – „trochę niszczą nam to nasze zwycięstwo”. I dlatego jeździ po kraju, rozmawia z ludźmi, żeby nauczyć ich rozumienia tego, co się dzieje. Prowadzący spotkanie Maciej Gramatyka zauważył, że w książce „Ja, Wałęsa” w jednym miejscu on, były prezydent, mówi, że to nie jest czas zrywu rewolucyjnego, a w innym, że właśnie jest. – Często jestem za, a nawet przeciw, ale to nie ja, to sytuacja jest taka – powiedział gość. Spotkanie z Wałęsą w Klubie Obywatelskim polegało na zadawaniu pytań przez publiczność. Każdy miał szansę do zapytania gościa, o co chciał.\nLech Wałęsa – kilka cytatów ze spotkania w Klubie Obywatelskim w Tychach\n“Kończąc tamten układ, skończyliśmy epokę. Ja ją nazywam epoką ziemi. O ziemię wojny toczyliśmy, granice przesuwaliśmy. Zamykając tamtą epokę, otworzyliśmy inną, którą ja nazywam epoką intelektu, informacji i globalizacji. Technologie podnieśliśmy na taką wysokość, że wiele tematów nie mieści się w naszych państewkach. (…) I teraz musimy powiększyć struktury. I teraz pytanie: jakie struktury muszą być powiększone. Jak wypunktujemy, jakie tematy muszą być powiększone, wtedy zastanowimy się, jak to zrealizować. Tylko musimy zauważyć kłopoty, które się pojawiły. Każde państwo miało swoje rozwiązania, nawet religie mamy różne w różnych krajach. Nie można budować większe jedności na różnych fundamentach, a każde państwo ma jednak trochę inne fundamenty. Kiedyś Europa była w całości chrześcijańska, więc na tym fundamencie można było wprowadzać inne rozwiązania, ale odrzuciliśmy tę koncepcję, w to miejsce pojawiły się ideologie komunistyczne i inne. Też to wyrzuciliśmy. Dziś jest pytanie: na jakich fundamentach dogadamy się w skali europejskiej? Ja proponuję, żebyśmy uzgodnili 10 laickich przykazań – gdyby to się udało nam osiągnąć, wtedy byłoby prościej iść dalej. Oczywiście byłoby pytanie – jaki system ekonomiczny na dzisiejsze czasy jest możliwy. Oczywiście, nie komunizm, ale i nie taki kapitalizm, bo ten kapitalizm doprowadził do tego, że 10 proc. ludzkości w skali świata ma majątek 90 proc. ludzkości. Oczywiście, rewolucji październikowej nie będziemy robić, ale musimy powiedzieć, że ten majątek jest zamrożpny. On nie pracuje dla nas”.\n“Wywalczając przystanek Wolność, teraz próbuję się jeszcze raz włączyć. Bo trochę niszczą nasze zwycięstwo, a niszczą tylko dlatego, że nie ma opozycji. To, co się dzieje w Polsce, we Francji czy w USA – to wszystko mówi o tym, że ludzi chcą zmian, ale politycy nie są na te zmiany przygotowani. Nie mają pomysły. (…) Nasze elity nie przygotowały dobrych rozwiązań. I stąd ja postanowiłem rozmawiać z wami, poprosić was o wielką dyskusję, abyśmy spróbowali poukładać to wszystko. Żebyśmy wymusili na politykach i sami rozumieli, co się dzieje. A tego się nie osiągnie inaczej, jak tylko w takich spotkaniach. Bo nie wybaczą nam przyszłe pokolenia. Powiedzą: Tak pięknie walczyli, taką szansę wywalczyli dla Polski i świata, a jak był czas konstruować, ułożyć, to nie potrafili”. “Często jestem za, a nawet przeciw, ale to nie ja, to sytuacja jest taka. W 1970 roku powadzę strajk i orientuję się, że nie mamy żadnej szansy na zwycięstwo, nie wiem, o co nam chodzi, widzę, że to oni nas wciągnęli w tę sytuację, bo chcą zrobić roszadę, przepychają się tam na górze naszym kosztem, wtedy hamowałem, bo widziałem, ze naprawdę odważnych ludzi powykańczają, powyrzucają z pracy. I wtedy powiedziałem, że trzeba kończyć, nie dopuścić do rozlewu krwi i przygotować się do walki przy następnej okazji. Przede wszystkim zastanowić się, o co walczymy, porozmawiać o programach”. “Ja nie miałem podstaw być politykiem. Odebrałem proste wychowanie, na prostych zasadach. Kiedy okręt mojego życia wypływał w morze, widziałem, że to się nie zgadza. Nawet księdzu się postawiłem, mając 10 lat. Chodziłem za nim 3 miesiące, a on nie chciał mi przyznać racji, ale tak chodziłem za nim, że w końcu musiał. Wtedy też powiedział: Chłopcze, ty ze swoim charakterem albo bardzo daleko zajdziesz, albo zgnijesz w kryminale. Jak wiecie, posmakowałem jednego i drugiego”.\n-Lech Wałęsa w Klubie Obywatelskim w Tychach\nśląskie 769 Lech Wałęsa 74 news 15716 Tychy 19\nAustralia: Zatrzymano mężczyznę, który chciał strzelać do ludzi w Sylwestra


Praca Product Manager (Wytwórnie Mas Bitumicznych), Ostrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko-Kamienna, Sandomierz, Końskie, Busko-Zdrój, Jędrzejów, Pińczów, Włoszczowa, Suchedniów, Połaniec, Opatów, Sędziszów, Stąporków, Kazimierza Wielka, świętokrzyskie - Pracuj.pl\nProduct Manager (Wytwórnie Mas Bitumicznych)\nOstrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko-Kamienna, Sandomierz, Końskie, Busko-Zdrój, Jędrzejów, Pińczów, Włoszczowa, Suchedniów, Połaniec, Opatów, Sędziszów, Stąporków, Kazimierza Wielka, świętokrzyskie\nRenomowane przedsiębiorstwo o 24-letniej tradycji zajmujące się sprzedażą specjalistycznych maszyn i urządzeń o dużej jednostkowej wartości, mających zastosowanie w sektorze drogowym poszukuje zmotywowanej osoby do objęcia stanowiska:\n(Wytwórnie Mas Bitumicznych)\npozyskiwanie nowych oraz obsługa i fachowe doradztwo dla istniejących klientów;\nsamodzielna sprzedaż maszyn i urządzeń budowlanych/drogowych o dużej wartości jednostkowej;\nbudowanie relacji handlowych na powierzonym terenie;\nwspółpraca z innymi działam firmy;\nsystematyczne raportowanie w systemie CRM.\nwykształcenie wyższe techniczne w zakresie budownictwa drogowego;\ndoświadczenie w aktywnej sprzedaży i obsłudze klienta będzie\nzamiłowanie do podróży;\numiejętność systematycznej, metodycznej i samodzielnej pracy;\nzapał, entuzjazm i chęć szybkiego awansu finansowego.\nodpowiednie wsparcie merytoryczne na każdym etapie pracy;\nbardzo dobre produkty do sprzedaży;\nmożliwość wysokich zarobków, dla skutecznych negocjatorów;\nodpowiednie narzędzia pracy, w tym samochód służbowy\nszybka i przejrzysta ścieżka awansu.\nZainteresowane osoby prosimy o przesyłanie ofert z dopiskiem PMA/MD/2018 zawierających CV ze zdjęciem oraz list motywacyjny klikając w przycisk aplikowania.\nProsimy o zawarcie w CV klauzuli: „Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji prowadzonego przez Amago Sp. z o.o. z siedzibą w Cholerzynie zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 922)”.\nDodatkowo jeśli Pan/Pani wyraża zgodę: jednocześnie wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Amago Sp. z o.o. moich danych osobowych na potrzeby przyszłych rekrutacji w ciągu roku od dnia nadesłania mojego CV.\nInformujemy, że Administratorem danych jest Amago Sp. z o.o. z siedzibą w Cholerzynie, Dane zbierane są dla potrzeb rekrutacji. Ma Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawiania. Podanie danych w zakresie określonym przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy oraz aktów wykonawczych jest obowiązkowe. Podanie dodatkowych danych osobowych jest dobrowolne.


Wybierz Mini w abonamencie, jeśli cenisz sobie nowoczesność\nLEASING Wybierz Mini w abonamencie, jeśli cenisz sobie nowoczesność\nMiniabonament to rozwiązanie, które zostało przygotowane z myślą o klientach ceniących sobie komfort i estetykę marki MINI. Kto nie chciałby rozsiąść się na wygodnej kanapie tego wyjątkowego auta? Z pewnością jest ono obiektem pożądania wielu kierowców. Ponadto wybierając MINI Electric, możesz zadbać o środowisko, co dziś dla wielu jest priorytetem. Brzmi dobrze? Dowiedz się więcej i zdobądź ten samochód!\nMiniabonament z miniformalnościami\nMINI Electric dla lepszego środowiska\nMiniabonament to korzystne rozwiązanie\nWybierając miniabonament, zyskuje się nie tylko korzystne warunki cenowe wynajmowanego MINI Electric, ale również uproszczone formalności, które trzeba wypełnić, by z rozwiązania móc skorzystać. Wynajem długoterminowy wymaga podpisania umowy najmu. Jeśli klient dysponuje odpowiednimi środkami finansowymi – to jest już połowa sukcesu! Ważne jest, by wypełnić formularz na stronie. Decyzja jest wydawana on-line. Jeśli zostanie rozpatrzona pozytywnie, klient zgłasza się na podpisanie umowy i odbiór samochodu. Czas trwania umowy określa się indywidualnie. Po tym czasie auto można oddać i wybrać kolejne z oferty. Nie musisz się przecież przywiązywać do jednego modelu na zawsze!\nMINI Electric (https://miniabonament.pl/model/mini-electric/hatchback) to samochód w pełni elektryczny. Nadal wyróżnia się charakterystycznym dla MINI wyglądem i wysoką jakością, ale przy tym niweluje poziom emisji spalin. Jego zasilanie to wysokonapięciowy akumulator, który złożony jest z 96 ogniw. Mają one pojemność 32,6 kWh. Akumulator zainstalowany jest pod podłogą, dzięki czemu MINI Electric wyróżnia się niskim środkiem ciężkości. Choć nie ma to wpływu na stabilność samej jazdy czy na prowadzenie, zapewnia przyjemność jazdy i zwiększa komfort. Warto wypróbować go w miniabonamencie.\nDecydując się na MINI Electric w miniabonamencie, zyskuje się atrakcyjny, zwinny, a przede wszystkim ekologiczny samochód przy minimalnych formalnościach, a w dzisiejszych czasach to wartość nadrzędna. W ramach zawieranej umowy długoterminowej klient co miesiąc opłaca jedną ratę. Jej wielkość uzależniona jest od wartości użytkowanego samochodu, a nie od całkowitego kosztu. Na jednej fakturze znajduje się zestawienie za kompleksowe ubezpieczenie (Pakiet OC, AC, NNW, Ubezpieczenie GAP), pakiet przeglądów oraz kompleksowych napraw realizowanych w ASO. W przystępnej cenie można wypróbować samochody nowej generacji, nowoczesne rozwiązania, które w innych warunkach nie byłyby dostępne wcale lub wymagałaby dodatkowego wsparcia finansowego (np. kredytu). W czasach, kiedy stabilność finansowa jest trudna do oszacowania, miniabonament, posiadający konkretną i stosunkowo bliską (w przeciwieństwie do kredytu) datę ważności, jest rozwiązaniem bardzo korzystnym.\nDecydując się na miniabonament, można przetestować, jak MINI Electric sprawdza się na polskich drogach i jaki jest jego komfort jazdy. Dzięki temu ekologia i wygoda łączy się w jeden, niski abonament dostosowany do możliwości finansowych.\nPoprzedni artykułPrzed nami agresywne podwyżki stóp Fedu, EBC i BoE\nNastępny artykułJakość BMW w wyjątkowej cenie\nGlobalne stawki ubezpieczeń wzrosły o 11% w pierwszym kwartale 2022 r.\nPolski Ład. W I kw. zainteresowanie ubezpieczeniami dla księgowych wzrosło o aż 60%\nW 2021 r. ubezpieczyciele wypłacili poszkodowanym ponad 41 mld zł\nWyższe mandaty w 2022 roku nie przełożyły się na zmniejszenie statystyk wypadkowych\nNie widać końca obniżek – OC 12% taniej


Zegarek, który pomaga Ci być fit - jaki wybrać? Polar Vantage V2 i Polar Unite - Codziennie Fit\nDoszliśmy do czasów, kiedy nawet osoby, które nie trenują, mają monitory aktywności – czyli zegarki sportowe. Nic dziwnego: WIEMY, że ruch jest ważny i mamy nadzieję, że być może kupno zegarka zamieni nas w rasowych biegaczy czy fitnesiary. Czarów jednak nie ma: sprzęt tego nie zrobi i trzeba mimo wszystko ruszyć tyłek. Z drugiej strony – rzeczywiście, jeśli ćwiczycie dość regularnie, to taki towarzysz treningowy na rękę może kompletnie zmienić Waszą aktywność. Pozytywnie, rzecz jasna!\nDlatego dzisiaj przyjrzymy się dwóm zupełnie różnym modelom: Polar Vantage V2 – bardziej zaawansowanej wersji dla aktywnych i Polar Unite – modelowi dla każdego, kto chce (lub już zaczął) być fit. Tak po prostu.\nRynek zegarków sportowych jest O-G-R-O-M-N-Y. Pojawiają się kolejne modele, kolejne firmy biorą się za monitory aktywności i człowiek zaczyna się szczerze zastanawiać, jak ma to wszystko ogarnąć i wybrać coś dla siebie. Myślę, że najważniejsze w Waszym wyborze powinno być nie to, ile możliwości ma dany sprzęt, ale ile jego funkcji będziecie tak naprawdę używać i rzeczywiście potrzebujecie – jeśli nie biegacie, to niepotrzebny Wam model z rozbudowanymi statystykami dla biegaczy, a jeśli ćwiczycie w domu, to warto pomyśleć nad zegarkiem, który ma różne funkcje aktywności, a nie trzy na krzyż.\nDzisiaj zajmiemy się dwoma skrajnie różnymi modelami – Polar Vantage V2 i Polar Unite.\nPOLAR VANTAGE V2 – DLA PRO SPORTOWCÓW?\nPolar Vantage V2 to rozbudowany monitor aktywności – powiedziałabym, że przeznaczony jest dla osób, które traktują treningi poważne i potrzebują dokładnych danych, które pozwolą im trenować jak najbardziej efektywnie. Na pewno przyda się biegaczom, kolarzom, ale nie tylko – także osobom trenującym w urozmaicony sposób i chcących ciągle podnosić sobie poprzeczkę, ale jednocześnie dbać o odpowiedni rozwój i regenerację.\nTo aktualnie (kwiecień 2021 r.) mój ulubiony model i noszę go w sumie praktycznie non stop od premiery.\nVantage V2 to taki rozbudowany, profesjonalny model – oprócz standardowych cech jak pomiar tętna z nadgarstka, gps czy monitorowania snu, zawiera także szereg „dodatkowych” funkcji, które moim zdaniem świetnie sprawdzą się u osób nastawionych PRZEDE WSZYSTKIM na poprawę wyników, trenowanie pod zawody czy inne cele sportowe (poza „zwykłą aktywnością” i sylwetką).\nPOLAR VANTAGE V2 RECENZJA, FUNKCJE, ZALETY I WADY\nStandardowo – co zawiera ten model? Wszystkie funkcje znajdziecie na stronie (tu), ja wypiszę te, które u mnie się sprawdzają i są istotne w jakiś sposób:\npomiar tętna z nadgarstka – w tym modelu użyta jest technologia Polara Precision Prime, która ma zapewnić bardzo dużą dokładność pomiaru i brak zakłóceń, jeśli chodzi o pomiar tętna w trakcie aktywności. Ja tutaj tylko jednak dodam, że wszystko zależy od tego JAK trenujemy – np. ja na treningach na rowerze spinningowym czy na treningach z dużą ilością podporów czy używania kettla i tak korzystam dodatkowo z paska na ramię lub na klatkę piersiową, bo nie zawsze na zegarku te tętno będzie dobrze odczytane. To jednak nie do końca wynika z błędów zegarka – po prostu w pewnych pozycjach (dłonie na kierownicy, deska, niektóre ćwiczenia z kettlem) nadgarstek jest w takiej pozycji, że każdy sprzęt będzie miał problem z odpowiednim pomiarem tętna. Warto to mieć gdzieś z tyłu głowy i się tym tak nie przejmować. Muszę tutaj jednak Polarowi oddać, że rzeczywiście, w porównaniu ze starszymi modelami, tutaj bardzo rzadko już się te błędy w odczytaniu tętna zdarzają i są to raczej jednorazowe sytuacje.\ndługi czas pracy baterii – to prawda! Zegarek noszę praktycznie non stop dzień i noc, trenuję prawie codziennie i zazwyczaj więcej, niż godzinę. Często używam też GPS-a (bieganie) – ładuję zegarek rzadziej niż raz na tydzień, nawet w sumie nie zwracam na to uwagi. Jeszcze nigdy mi się niespodziewanie nie rozładował.\nGPS – wiadomo. Jak dla mnie działa bez zarzutu. Bardzo szybko się łączy i praktycznie od razu po wyjściu z domu można zacząć biec. Nigdy nie zdarzyło mi się, żeby zegarek zgubił lokalizację lub GPS przerwał.\nFunkcja Training Load Pro – to funkcja, która ma określić, jak wygląda nasze obciążenie treningowe – czy robimy progres, mamy okres utrzymania czy regresu. Wiadomo, że zwiększając stopniowo obciążenie na treningach – będziemy mieć postępy. Trenując mniej niż zwykle po jakimś czasie nastąpi regres. Zegarek oblicza to pod względem tętna na danym treningu (bardzo sensownie). NATOMIAST – warto pamiętać, że to dalej tylko sprzęt i tylko wskazówki. Wieczny progres nie jest wskazany, a stan regresu czy utrzymania to normalne stany treningowe. Nie należy ciągle dążyć do znacznika „progres”, a wydaje mi się, że dla niektórych ta funkcja mogłaby tworzyć niepotrzebną presję. Co jest ważne – poziom obciążenia to poziom obciążenia KARDIO – możemy więc mocno trenować siłowo i według zegarka mieć regres, bo tętno na treningu nie będzie wysokie. Uważam, że to bardzo przydatna funkcja i często pozwala mi siebie samą stopować, ale jednocześnie należy ją traktować z dużym dystansem.\nBiegowy test wydolności – super fajna rzecz, ale rany, jakie to jest ciężkie psychicznie! Test pomoże określić poziom biegowy oraz szacowany poziom VO2max. Robiłam go dwa razy do tej pory i za każdym razem stwierdzam, że naprawdę może to być obiektywne sprawdzenie wydolności, jeśli tylko rzeczywiście do tego podejdziemy poważnie. Test polega na tym, że włącza się go na zegarku, najpierw mamy rozgrzewkę, a potem mamy postępować według wytycznych zegarka – utrzymywać konkretne tempo przez konkretny czas. Stopniowo tempo rośnie i w momencie, kiedy przerwiemy test lub nasze tętno będzie zbyt wysokie, test zostaje zakończony. Taki test przydaje się do określenia swoich progów tętna, wydolności ogólnej i dzięki temu lepszemu dopasowaniu treningów biegowych. Nie jest jednak super przydatny dla osób, które biegają raz na ruski rok albo w ogóle – może być też wtedy bardzo frustrujący, bo to dość obciążający test.\nSterowanie muzyką / powiadomienia jak na smartwatchu – z poziomu zegarka można sterować muzyką z telefonu – przełączać i wybierać piosenki, zmieniać głośność. Jest też funkcja powiadomień jak na smartwatchu, ale szczerze: ja to mam wyłączone. Na co dzień mam tak dużo powiadomień, że jakbym jeszcze miała mieć je na zegarku, to byłabym bardzo przytłoczona. Zdaję sobie jednak sprawę, że dla wielu osób jest to pewnie turbo przydatna funkcja.\nPoza tym zegarek ma oczywiście standardowe funkcje Polara dostępne także w innych modelach, czyli:\nćwiczenia oddechowe Serene – kolejna przydatna funkcja, z której też często korzystam. Więcej o niej niżej przy recenzji Polar Unite.\nrunning index – zegarek na bazie naszego biegania, tętna oraz tempa oszacowuje VO2 max, czyli naszą wydolność tlenową i „ocenia” nasz poziom. Jeśli biegacie regularnie to jest to całkiem przydatna funkcja i ja z niej korzystam do oszacowania postępów, ale też do modyfikowania treningów. Myślę jednak, że jest to funkcja typowo dla biegaczy bardziej regularnych/ambitnych.\nwskazówki treningowe – system FitSpark (piszę więcej o nim niżej w recenzji Polar Unite)\nVantage V2 ma także funkcje pływackie oraz funkcje biegowe/kolarskie związane z planowaniem trasy, ale ja tych funkcji nie używam, więc nieobiektywne byłoby pisanie o tym w recenzji. Wszystkie funkcje zegarka z opisami znajdziecie też na stronie Polara – tu.\nNA PLUS dodatkowo moim zdaniem zasługują trzy rzeczy – ekran (bardzo dobrze widoczny nawet w różnych oświetleniach i porach dnia), na którym też nie widać odcisków palców i się nie brudzi szczególnie. Drugą rzeczą jest sterowanie za pomocą przycisków – ekran też jest dotykowy, ale zdecydowanie bardziej wolę operować przyciskami z boku i jest to wygodniejsze także podczas aktywności. Trzecia rzecz to niezawodność. Używam go prawie non stop od późnej jesieni i do tej pory nie miałam z nim żadnych problemów. Zdecydowanie obecnie to mój faworyt jeśli chodzi o zegarki Polara, ale…\n… tak jak mówiłam, jest to model rozbudowany – nie u wszystkich się sprawdzi, duże grono osób nie potrzebuje aż tylu funkcji. Warto to mieć z tyłu głowy i dopasować model do siebie i swoich potrzeb.\nWady… prawie nie ma. W sensie serio – to mój ulubiony zegarek Polara. Szukam ciągle w głowie czegoś, do czego mogłabym się przyczepić i chyba mam tylko dwie rzeczy – jeśli nosicie zegarek często, pocicie się na treningach itp. to musicie dbać o to, żeby zegarek wytrzeć, bo inaczej mogą robić się odparzenia na skórze od paska. U mnie sprawdza się po prostu częste mycie zegarka (bardzo łatwa sprawa, bo cały pasek jest odczepialny) i dokładne wycieranie zarówno nadgarstka jak i zegarka do sucha przed nałożeniem. Druga to połączenie z aplikacją na telefonie przez bluetooth – wcześniej nie było problemu, ale od kiedy mam nowego Samsunga Galaxy S21 – czasami nie chce się połączyć i muszę od nowa parować razem sprzęt. Trochę uciążliwe.\nPOLAR UNITE – ZEGAREK DLA KAŻDEGO?\nPolar Unite to model Polara przeznaczony zgoła dla kompletnie innych odbiorców – powiedziałabym, że to taki zegarek „dla każdego”. Zdecydowanie bardziej przystępny cenowo, ma też mniej funkcji, ale za to te, które są, przydadzą się zarówno osobie, która dopiero zaczyna, jak i tym, którzy regularnie ćwiczą.\nUważam, że to taki uniwersalny model, który może być też idealny jako pierwszy zegarek sportowy.\nPOLAR UNITE RECENZJA, FUNKCJE, ZALETY I WADY\nNo dobrze, to co ma Polar Unite? Chyba wszystko, co może potrzebować aktywna osoba, która chce lub jest „fit”. I nic ponad to (co akurat jest zaletą, bo nie zawsze nadmiar jest potrzebny).\npomiar tętna z nadgarstka – tak jak w przypadku Polar Vantage V2, tutaj też jest ta technologia Precision Prime. Pomiar jest naprawdę dokładny, NATOMIAST cały czas należy pamiętać, że w niektórych pozycjach nadgarstka może odczytywać go niedokładnie (więc jeśli robicie trening z dużą ilością podporów i jesteście mega zmęczeni, a tętno wygląda jak na spacerze – nie jest to nic dziwnego). Należy też pamiętać, aby przed treningiem dobrze założyć zegarek i mieć go ciaśniej, niż zazwyczaj w trakcie dnia.\nprofile sportowe czyli rodzaje treningów, które możemy włączyć. Polar ma ich naprawdę mnóstwo, a jeśli zalogujecie się na komputerze do serwisu Polar Flow, to możecie także wybrać dodatkowe/usuwać te, których nie używacie. To akurat duża zaleta tych zegarków, że jest tak wielka różnorodność aktywności do wybrania, bardzo mi się to podoba w Polarze.\nwskazówki treningowe – system FitSpark – zegarek bazując na Waszej aktywności oraz regeneracji podpowiada Wam, jaki trening warto dzisiaj zrobić (np. czas na cardio albo dzisiaj się porozciągaj) – jak to wchodziło to działało różnie (pisałam o tym w mojej recenzji Polara Ignite), ale mam wrażenie, że teraz trochę to poprawili, bo rzeczywiście chociaż ze wskazówek nie korzystam, to często na nie zerkam i wydają się być bardziej adekwatne i dostosowane do naszych treningów. Wcześniej pojawiał się taki problem, że po moim treningu cardio zegarek proponował kolejne cardio (bez sensu!). Albo po ciężkiej sesji – kolejny mocny trening. Teraz wydaje się to działać nieco lepiej, często po ciężkiej sesji każe mi się schłodzić i porozciągać, nie zauważyłam też już jakiś „przypałowych” rad. Te wskazówki to nie tylko komendy z propozycją rodzaju aktywności – można też normalnie sobie włączyć zaplanowany, rozpisany przez zegarek trening.\nćwiczenia oddechowe Serene – można odpalić na zegarku ćwiczenia oddechowe, które trochę przypominają grę. Pojawiają się bąbelki i Waszym zadaniem jest regularnie wdychać i wydychać powietrze według wskazówek zegarka, tak, żeby bąbelki wpadły do kółeczka. Tak naprawdę, to sposób na uczenie się świadomego, spokojnego oddychania. I rzeczywiście, takie skupienie się 3-4 minuty na oddechu może zmniejszyć nerwy i odstresować – to nie żadna magia, tylko fizjologia. Uważam, że w dzisiejszych czasach to jest bardzo przydatna funkcja, ja najczęściej z tego korzystam przed pójściem spać żeby się wyciszyć.\nmonitorowanie snu – uwielbiam tę funkcję w Polarach, korzystam z tego codziennie. Monitoruję swój sen, sprawdzam ilość przespanych godzin oraz jakość snu i na bieżąco wprowadzam zmiany. Myślę, że to jedna z ważniejszych funkcji w zegarkach sportowych, bo sen jest niesamowicie ważny!\ncałodobowy pomiar tętna – zegarek mierzy nam tętno przez całą dobę, można więc kontrolować i zapoznać się z naszymi wartościami tętna i obserwować swoje ciało. Z doświadczenia jednak wiem, że nie tak dużo osób z tego korzysta, nie do końca wiemy też po co nam ta wiedza… obserwacja tętna, zwłaszcza rano po przebudzeniu i w godzinach wieczornych może nam dać sporo informacji o naszym stanie obciążenia treningowego.\nGPS… z telefonu – no i dla mnie to zaleta i wada jednocześnie. Zaleta – na pewno wpływa to na cenę i dla osób, które nie biegają – super opcja, bo w sumie niepotrzebny nam GPS często. Trzeba też przyznać, że dość szybko łączy się z telefonem i podłapuje sygnał. Ale… no właśnie. Dla mnie to było uciążliwe, ale ja w trakcie testów dużo biegałam i spacerowałam i za każdym razem to łączenie z apką i telefonem robiło się już upierdliwe strasznie. Czasami już mi się nie chciało tego robić. Wierzę jednak, że jeśli się nie biega ani nie chodzi na nie wiadomo jak długie sportowe wycieczki, to nie ma to znaczenia i że braku wbudowanego GPS nawet nie odczujecie.\nWszystkie funkcje znajdziecie tu.\nNA PLUS – oprócz funkcji powyżej, zegarek jest bardzo zgrabny i strasznie ładnie wygląda na nadgarstku – takie jest moje zdanie. Duża różnorodność pasków i czytelny, spory ekran to zdecydowana zaleta. Ma też wszystkie funkcje potrzebne osobie trenującej w domu – uważam, że niczego mu pod tym względem nie brakuje.\nNA MINUS – ekran praktycznie wyłącznie dotykowy – lepiej jednak obsługuje się zegarek, jeśli jednocześnie jest też kilka przycisków do dyspozycji (takie jest też moje zdanie). Zdarzyło mi się też kilka razy (niewiele, ale jednak), że ekran mi się zawiesił w trakcie bardzo szybkiego przeglądania profili sportowych i musiałam resetować cały zegarek, żeby sprzęt wrócił do normy, co może być irytujące. Dla mnie, jako osoby biegającej, na minus jest także brak GPS, ale tak jak pisałam – to po prostu nie jest do końca model dla mnie i dla moich potrzeb. Jeśli chodzi o baterię, to nie jest ani super wytrzymała, ani słaba – trzeba ładować go regularnie, ale nie jest to uciążliwe – myślę, że przy aktywnościach i korzystaniu z GPS wychodzi tak co 2-4 dni.\nOstatnim minusem jest lekkie przetarcie na tarczy zegarka – można to zobaczyć na zdjęciach.\nLICZENIE KALORII W ZEGARKACH\nJedną z rzeczy, która Was zawsze bardzo interesuje, to szacowana liczba spalonych kalorii podczas treningu oraz dzienna liczba spalonych kalorii, którą wyświetla zegarek.\nZdecydowanie uważam, że są to wartości dość dobrze oszacowane – przy spalonych kaloriach podczas treningu zegarek bierze pod uwagę Waszą wagę, wiek, wzrost, ale także – co najważniejsze – długość trwania treningu i wartości tętna. Dzięki temu rzeczywiście liczby, które pokazują się na zegarku, są bardzo zbliżone do stanu rzeczywistego. Warto jednak pamiętać, że to ciągle jest dalej szacunek – i chociażby złe odczytanie tętna podczas podporów może mieć wpływ na wynik końcowy zegarka (ale to dotyczy wszystkich monitorów aktywności, nie tylko Polara).\nNa bazie naszej aktywności w ciągu całego dnia, zegarek podaje także liczbę dzienną kalorii – nasze zapotrzebowanie energetyczne. Uważam, że jest dość dokładne – na bazie danych z zegarka szacowałam swoją kaloryczność w diecie i waga zachowywała się tak jak powinna, więc widać, że raczej trafiałam w zapotrzebowanie. Dalej jednak uczulam, że nie należy tego traktować jako wyrocznię – jest to natomiast na pewno dobra podpowiedź dotycząca tego, ile kalorii potrzebujemy, żeby dobrze funkcjonować.\nZabierając się do tego tekstu, zapytałam Was na moim Instagramie o to, co jeszcze chcielibyście wiedzieć o tych zegarkach. Wybrałam najczęściej powtarzające się pytania:\nCzy wyglądają elegancko i pasują do niesportowych outfitów?\nJa je noszę do sukienek, ale zdecydowanie wydaje mi się, że Polar Unite jest trochę mniejszy od Polara Vantage V2 i jeśli już, to on się bardziej sprawdzi do eleganckich outfitów. Ma trochę mniejszą tarczę i wydaje się być „chudszy”. Vantage V2 jest spory.\nJak z obwodem nadgarstka? Mam wąski nadgarstek i nie wiem, czy się nada?\nZegarki mają paski w różnych rozmiarach – ja noszę rozmiar S w modelu Polar Vantage. Wydaje mi się, że na wąskim nadgarstku najlepiej będzie pasował Unite.\nCzy Polar Vantage V2 jest tylko do biegania, czy sprawdzi się także na fitness?\nPolar Vantage V2 to model do wszystkiego – natomiast jeśli nie biegamy, to nie wiem, czy jest sens go wybierać. Jeśli zaś biegamy i trenujemy różnorodnie, to jak najbardziej – mi się bardzo dobrze sprawdza, a jak wiecie, trenuję bardzo różnorodnie.\nCzy są wygodne do spania?\nJak najbardziej, uważam, że oba modele są wygodne, ja praktycznie mam zawsze zegarek na sobie. O czym należy pamiętać – na trening zaciskamy pasek trochę mocniej (ale nie za mocno!), a do snu i do dziennych aktywności mamy trochę luźniej (ale też bez przesady w drugą stronę).\nCzy pomiar kroków jest wiarygodny?\nWedług tego co zaobserwowałam, pomiar kroków w Polarach jest wiarygodny, ale… Polar przelicza także treningi na kroki. Dlaczego? Dlatego, że jeśli jesteśmy aktywni treningowo, to niekoniecznie musimy dodatkowo robić rekomendowane 10 tysięcy kroków dziennie. Polar przelicza nasz trening na to, ile byłoby kroków, żeby ułatwić nam ocenę aktywności (czy jesteśmy wystarczająco aktywni, czy też nie).\nCzy są skomplikowane w obsłudze?\nMyślę, że są bardzo proste w obsłudze – jedyne co, to uważam, że po zakupie warto obejrzeć instrukcję, żeby odkryć wszystkie funkcje 🙂\nMoje recenzje pozostałych modeli:\nPolar A360, A300, M200 i M600\nUdało mi się zorganizować rabat dla czytelników Codziennie Fit – obowiązuje on na wszystkie zegarki, sprzęty i akcesoria dostępne na stronie Polar (kliknij tu). Wystarczy wpisać kod: CODZIENNIEFIT15 i już! Na niektóre najnowsze modele działa kod: CODZIENNIEFIT10.\nMam nadzieję, że ten wpis Wam się przyda – jeśli macie jeszcze jakieś pytania, to też możecie zadawać je w komentarzach 🙂 Jeśli sami macie zegarki Polar lub jakieś inne i związane z tym przemyślenia – zachęcam do dyskusji!


"Noce i dnie" Marii Dąbrowskiej najpełniej ze wszystkich dzieł dwudziestolecia międzywojennego ukazują specyfikę kobiecej psychiki. Barbara jest najciekawszą postacią polskiej literatury początku dwudziestego wieku. Skomplikowana i skryta natura Barbary nie pozwalała jej być szczęśliwą. Wszystkie uczucia bohaterka przetrzymywała w sobie przez co bała się powiedzieć mężowi że w gruncie rzeczy go nigdy nie kochała.\nBarbara stanowi całkowite przeciwieństwo swojego męża. Jest typowym przykładem introwertyczki, czyli osobowości skierowanej " do wewnątrz ", skupionej na swoich przeżyciach, myślach i marzeniach. Barbara świat zewnętrzny postrzega jako zagrożenie, obawia się go, stara się przed nim bronić, chować. Jest idealistką, żyje wśród marzeń i pragnień, których nie udaje jej się zrealizować w życiu codziennym. Nie akceptuje więc świata takim, jakim on jest naprawdę, co wywołuje w niej tylko frustrację, smutek, niezadowolenie. Wychowana na literaturze pięknej, odczuwa wyższe potrzeby, których życie na wsi nie może jej zapewnić. Dodatkowo ciągle wraca wspomnieniami do czasów, kiedy była młodą, otoczoną adoratorami panienką, która kochała i była kochana wielką, romantyczną miłością. Tak wówczas odbierała uczucie Toliboskiego. Miłość Bogumiła jest zupełnie innym uczuciem, mąż traktuje ją jak kobietę z krwi i kości, pomoc i wyrękę w ciężkim codziennym trudzie, a nie jak bóstwo z romansów.\nSama też nie darzy Bogumiła gorącym uczuciem, owszem, jest z nim mocno związana, ale nie odczuwa. że mieszka pod jednym dachem z największą miłością swojego życia.\nBarbarę cechuje zmienność, bohaterka nie ma jasno sprecyzowanych poglądów, jest skłonna do filozofowania, refleksji, rozmyślań. Nie jest jednak negatywną bohaterką powieści. Próbuje przystosować się do życia w ciężkich wiejskich warunkach. Stara się być dobrą gospodynią i wzorową matką. Popełnia sporo błędów, spotykają wiele niepowodzeń, są one jednak wynikiem innego wychowania i innej tradycji. Nie udaje się jej wiele przedsięwzięć. bo nie jest zaangażowana w ich realizację, nie odczuwa takiej potrzeby. Jest raczej bierna, nie przejawia inicjatywy. Wszystko widzi w czarnych barwach, jest życiową pesymistką, przeczuwającą nieuchronną katastrofę i łatwo wpadającą w panikę.\nSylwetki psychologiczne Bogumiła i Barbary są w Nocach i dniach zaprezentowane jako dopełnienie. Bogumił nie mógłby żyć bez Barbary, ani ona bez niego. Niechcicowie uzupełniają się wzajemnie, stanowią trwałe i udane, mimo kryzysów, małżeństwo. Mądrość i rozwaga Bogumiła, jego spokój i opanowanie są dopełniane przez uczuciowość i nastrojowość Barbary. Dwie sprzeczne postawy, ekstrawertyzm i introwertyzm, połączone w jedną całość składają się na jedną całość, która jest dla wszystkich wyznacznikiem człowieczeństwa.\nWychowana w duchu tradycji romantycznej i powstańczej Barbara nie potrafi zaakceptować wartości codziennej, znojnej, gospodarskiej pracy. Duchowo i intelektualnie czuje się upośledzona brakiem głębszych aspiracji kulturalnych i umysłowych środowiska, w którym przyszło jej żyć i działać.\nBarbarze obce jest to co dla Bogumiła najważniejsze: akceptacja świata, praca na roli. Bogumił lekceważy domowe troski Barbary, lekceważy kompleksy, utrudniające jej przystosowanie do środowiska. Barbara wychowana w przekonaniu, że pragnienia seksualne są poniżające, że należy je ukrywać , nie znajduje pełnego szczęścia w objęciach Bogumiła, oszukuje siebie, uciekając myślami do idealnej miłości młodzieńczej. Przeszłość i wydumane troski przesłaniające jej to, co dziś ważne, rzucają cień na teraźniejszość.\nOd momentu narodzin dzieci ,a zwłaszcza po stracie pierwszego z nich, Barbara staje się przede wszystkim matką. Nieporozumienia dotyczące wychowania dzieci, różnice charakterów, hulaszczy tryb życia syna -Tomaszka, burzą spokój rodzinny. Pociechę mają natomiast rodzice ze swej najstarszej córki, Agnieszki, wzorowej uczennicy, a potem doskonalej studentki. Szacunek dla pracy , miłość do dzieci, a także wzajemne zaufanie pomagają Niechcicom wspólnie przeżywać ich noce i dnie. Barbara nie potrafi zrozumieć swojego męża i jego otwartej natury. Skryta i skomplikowana wewnętrznie, nie umie cieszyć się światem jak on, co prowadzi do licznych zadrażnień. Nie akceptuje także jako matka metod wychowawczych męża.\nPodsumowując , dla Barbary najważniejszą siłą jest w życiu miłość. Jej wyobrażenia i pragnienie przeżywania tego uczucia rozmijają się z rodzajem miłości, jaką ofiarowuje żonie Bogumił. Barbara pragnie romantycznych uczuć, porywów, zapomnienia. Nie istnieje dla niej "uczuciowy rozsądek". Dlatego latami pielęgnuje uczucie do Józefa Toliboskiego - ukochanego z czasów młodości. Życie rodzinne, solidne oparcie w osobie męża, jego szczerość, ciepło, serdeczność, potem miłość do dzieci są bodźcami do pracy dla dobra rodziny. Dopiero po śmierci Bogumiła Barbara zrozumiała, że był on jedyną miłością jej życia. Skomplikowana i zawiła natura Barbary Niechcicowej powoduje , że bohaterka "Nocy i dni" jest najciekawszą postacią kobiecą w literaturze międzywojennej.\n"Granica" Zofii Nałkowskiej to utwór w którym pisarka zawarła galerię postaci kobiecych. Każda bohaterka ma inne cechy, inne podejście do życia, małżeństwa, macierzyństwa, starości. Mnogość postaci kobiecych urozmaica utwór jak również daje pełny przekrój różnorodności postaw kobiecych.\nJednym z najważniejszych elementów życia kobiety jest macierzyństwo. Nałkowska pokazuje w powieści kilka matek, analizuje ich podejście do własnego dziecka, problem odpowiedzialności za urodzenie i wychowanie, sposób okazywania miłości. Wszystkie matki w "Granicy" nie są idealne w wychowaniu dzieci i popełniają wiele błędów. Nie ma więc matki wzorcowej gdyż każdy człowiek popełnia jakieś błędy. Każda matka odczuwa natomiast wcześniej czy później miłość do dziecka. Taką osobą jest Justyna, która nie decyduje się na urodzenie nieślubnego dziecka. Pod wpływem postawy Zenona, który nie zachęca jej do urodzenia dziecka i zapewnia pieniądze na zabieg, dziewczyna zabija dziecko. Nie może jednak przejść nad tym do porządku dziennego, nie może zapomnieć. Myśl o tym, że zwiodła istotę, która w niej miała schronienie, nie daje jej spokoju, doprowadza do choroby psychicznej i do zamachu na życie Zenona. Do tragedii tej doprowadziła niedojrzałość Justyny i słabość jej psychiki gdyż potrafiła oprzeć się Zenonowi.\nMatki które zdecydowały się urodzić nieślubne dziecko także są nieszczęśliwe. Bogutowa rodzi dzieci nieślubne, ale dość niefrasobliwie traktuje tę sytuację. Nie zależy jej na opinii ludzi, nie obawia się skandalu. Bez żalu zmienia pracę i jest zadowolona wychowując Justynę samotnie. Podobną postawę przyjęła Władziowa ,podopieczna Elżbiety. Jest to kobieta, która od czasu do czasu mieszka u znajomych w kamienicy Kolichowskiej. Także ma nieślubne dziecko - Zbysiunia, którego uwielbia i któremu przesadnie hałaśliwie tę miłość okazuje. Nie chce się rozstać z dzieckiem, mimo że nie jest w stanie zapewnić mu spokojnego i pewnego bytu. Chłopiec jest co jakiś czas umieszczany w ochronce przez litościwych ludzi, ale Władziowa zawsze odbiera dziecko kierując się instynktem macierzyńskim.\nMatki, które urodziły dzieci częstokroć mają złe stosunki z dziećmi. Przykładem może być tu pani Kolichowska, matka Karola, która czuje się zdradzana przez własne dziecko. Syn z pierwszego małżeństwa po ponownym ślubie matki, zazdrosny o nią, znienawidził ją. Nie chciał jej znać, nie chciał do niej wrócić z zagranicy, dokąd wywiozła go na leczenie. Pani Cecylia tęskni za miłością syna, którą poświęciła, by ułożyć sobie życie. Pragnie troski, pomocy. Stąd macierzyńskim uczuciem obdarza Elżbietę, choć nie potrafi się do tego przyznać.\nTakże pani Niewieska- matka Elżbiety ma słaby kontakt z dzieckiem, którego nie wychowała. Elżbieta ogromnie tęskni za matką. Jej potrzeba miłości, czułości, normalnego domu z ojcem i matką jest ciągle niezaspokojona. Ale jej matka żyje własnym życiem, w którym nie ma miejsca na córkę. Nie chce zrezygnować z własnych praw na rzecz praw dziecka.\nMatka która ma dobre stosunki z dziećmi i kocha je jest tragicznie doświadcziana przez los. Przykładem może tu być Jasia Gołąbska. Jest nieszczęśliwą matką, której dzieci kolejno umierają z powodu nędzy i wynikających z niej chorób. Jasia nie ma możliwości zapewnienia dzieciom normalnych warunków życia. Kocha swoje dzieci, ale cieszy się, że umierają, bo tak jest dla nich lepiej, unikają cierpienia. W "Granicy" Nałkowska przedstawiła także różne postawy kobiet w małżeństwie.\nZdecydowanie negatywny model żony prezentuje pani Żancia. Mąż jej zaspokaja swój wybujały erotyzm z wiejskimi dziewczynami, po czym spowiada się z tych zdrad żonie i zawsze uzyskuje wybaczenie. Pani Żancia toleruje zdrady męża, a nawet im sprzyja, zachwalając zalety kochanek męża. Uważa to za umiejętność postępowania z mężem. Takie postępowanie wypacza sens małżeństwa i nie pozwala założyć dobrze rozumiejącej się rodziny. Negatywna jest także postawa pani Niewieskiej, która rozwiodła się z mężem gdy jej córeczka miała rok. Przebywając ciągle za granicą, wciąż nawiązywała nowe romanse z wysoko postawionymi osobistościami.\nZdecydowanie inną postawę reprezentuje Elżbieta. Kocha swojego męża Zenona. Poświęca się dla niego i na jego prośbę zgadza się pomagać Justynie znajdując jej posadę w sklepie. Elżbieta jest wrażliwa na krzywdę ludzką i niesprawiedliwość.\nRóżnorodność postaci kobiecych wypływa także w ich stosunku do starości. Pani Kolichowska bardzo boleśnie przeżywa starość. Nie może się z nią pogodzić, traktuje ją jak stan chorobowy, nienawistny. Jej gorycz wiąże się także z tym, że jej życie składało się z nadziei, planów, że kiedyś w przyszłości los się poprawi. Starość jest definitywnym rozwianiem tych złudzeń. Dlatego pani Cecylia ciężko znosi swoje coroczne przyjęcia imieninowe, na które przychodzą przyjaciółki równie wiekowe. Ciężko jej pogodzić się z myślą, że należy do tego towarzystwa. Kolichowska jest przykra dla otoczenia, nieprzystępna i prawie bezlitosna dla swych lokatorów. Chcąc zarobić pieniądze przerobiła piwniece w kamienicy na mieszkania. Cecylia dbając o swój ogródek głodziła psa by ten lepiej go pilnował. Wydaje mi się, że postępowanie na postępowanie pani Kolichowskiej miało wpływ to, iż była ona dwukrotnie owdowiała a także starość negatywnie wpływała na jej psychikę. Ludzie osiągający podeszły wiek często popadają w różne skrajności. Pani Ziembiewiczowa ma natomiast całkowicie odmienny stosunek do swojego wieku. Traktuje to jak normalną kolej rzeczy. Potrafi znaleźć własne miejsce u boku syna i jego żony, usuwa się w cień tego małżeństwa, szczerze się ciesząc szczęściem młodych. Jest zadowolona z przeżytego życia, własnego małżeństwa, w którym umiała postępować z mężem. Nie rozważa swojej sytuacji kobiety starej, żyje po prostu dalszym życiem. Także na panią Niewieską starość nie ma wpływu. Żyje ona beztroskim życiem młodej, pięknej, pełnej uroku kobiety, podziwianej przez mężczyzn, nawiązującej ciągle nowe romanse. Starość powoduje u kobiety skrajne postawy. Jedne nie przyjmują do siebie wiadomości, iż się starzeją, drugie natomiast wiedzą, że nie powstrzymają upływającego czasu. Podsumowując, "Granica" Zofii Nałkowskiej zawiera wiele postaci kobiecych, z których każda różni się od siebie. Różne są postawy kobiet w sprawach życiowych takich jak małżeństwo, rodzina, macierzyństwo czy starość. Urozmaicenie postaci kobiecych świadczy o wnikliwym przeanalizowaniu przez pisarkę psychiki kobiecej jak i znajomości różniących się od siebie postaw kobiecych.