oprac. Joanna Szwalikowska 06.05.2021 18:27\nNepal walczy z rekordowo wysokimi wskaźnikami nowych dziennych przypadków zakażenia koronawirusem. Narastają obawy, że sytuacja stanie się równie zła, co w sąsiadujących Indiach. Kraj jest bliski utraty kontroli nad epidemią i znalazł się na tym etapie, co sąsiednie państwo przed dwoma tygodniami - tyle że system opieki zdrowotnej w Nepalu jest w jeszcze gorszym stanie. - Musimy działać teraz - biją na alarm eksperci.\nW Nepalu w czwartek odnotowano najwyższą dotychczas dzienną liczbę nowych zakażeń koronawirusem. Premier kraju, Khadga Prasad Sharma Oli, zwrócił się do armii o pomoc w zarządzaniu placówkami ratunkowymi, by odciążyć system opieki zdrowotnej. Brak szczepionek oraz wysoka liczba pacjentów potrzebujących hospitalizacji uderzyły przede wszystkim w stolicę Katmandu, ale również zachodnią i południowo-zachodnią część kraju. Wskaźnik odsetek testów z wynikiem pozytywnym osiągnął już 47 procent.\nKoronawirus. Tragiczna sytuacja epidemiczna w Nepalu\nJak poinformował CNN, od połowy kwietnia (w tym samym czasie druga fala zaczęła przybierać na sile w Indiach) średnia liczba zakażeń koronawirusem z 7 dni w Nepalu wzrasta w katastrofalnym tempie. W kraju zamieszkującym 28,5 miliona osób średnio wykrywa się 200 zakażeń w ciągu doby na milion obywateli. Podobny wskaźnik utrzymuje się w sąsiadujących Indiach, gdzie dobowe liczby nowych przypadków przekraczają nawet 400 tys.\nW poniedziałek premier Nepalu ogłosił, że od północy 6 maja do 14 maja zawiesza wszystkie połączenia międzynarodowe z krajem. W tym tygodniu premier apelował również do społeczności międzynarodowej o pomoc w uzyskaniu szczepionek. Urzędnicy ostrzegali bowiem, że osoby, które otrzymały pierwszą dawkę preparatu AstraZeneca, pilnie potrzebują drugiej.\nPremier Nepalu twierdzi, że istnieje lek na koronawirusa. To gorąca woda\nJednym z obszarów, które zostały najbardziej dotknięte epidemią jest miasto Nepalgunj w dystrykcie Banke znajdujące się w pobliżu ze stanem Uttar Pradesh w Indiach. Doświadczyło ono nagłego napływu tysięcy nepalskich pracowników, którzy migrowali z Indii tuż przed zamknięciem granicy pomiędzy krajami.\nEksperci ostrzegają przed pogarszającą się sytuacją w Nepalu. "Przerażająca zapowiedź"\n- Musimy działać teraz i musimy działać szybko, aby pozostała nam jakakolwiek nadzieja na powstrzymanie tej ludzkiej katastrofy - mówił Alexander Matheou, dyrektor Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca na region Azji i Pacyfiku.\n- To, co dzieje się teraz w Indiach, jest przerażającą zapowiedzią tego, co może wydarzyć się w przyszłości w Nepalu, jeśli nie uda nam się powstrzymać ostatniego wzrostu zakażeń COVID-19 - ostrzegała Netra Prasad Timsina, przewodnicząca Czerwonego Krzyża w Nepalu.\nChoć wiele osób mieszkających w Katmandu zostaje w domu w związku z sytuacją epidemiologiczną, równie wielu stoi w kolejkach do szpitali czy aptek. Lockdown spowodował ograniczenie dostępu do transportu oraz leków, a ośrodki kremacyjne zapełniają się w zastraszającym tempie - informuje "The Guardian". - Nepal to trudne miejsce pod względem logistycznym, zwłaszcza w sprowadzaniu specjalistycznego sprzętu medycznego. Nasz kraj nie ma dostępu do morza, a dostawy często pochodzą z Indii drogą lądową, a obecnie to właśnie Indie potrzebują całego sprzętu medycznego - tłumaczyła utrudnioną reakcję na kryzys w Nepalu Nripendra Khatri z Catholic Relief Services.\nZ powodu braku dostępu do morza wszystko musi być transportowane drogą lądową lub lotniczą, a loty komercyjne zostały wstrzymane oprócz dwóch lotów tygodniowo do Delhi w Indiach. Nawet jeśli sprzęt dotrze do większego miasta w Nepalu, przetransportowanie go do mniejszych, trudno dostępnych miejscowości sprawia, że pomoc nadchodzi zdecydowanie zbyt późno, a to skutkuje wysoką liczbą zgonów i dalszym rozprzestrzenianiem się wirusa.\nNepal to jeden z najbiedniejszych krajów na świecie. W ciągu ostatniego miesiąca liczba nowych przypadków zakażenia wzrosła z ok. 100 dziennie do ponad 8 tys. W Nepalu mieszka ok. 30 mln ludzi, a w całym kraju jest zaledwie 1600 łóżek do intensywnej terapii oraz mniej niż 600 respiratorów. Na 100 tys. osób przypada 0,7 lekarza, czyli mniej niż w Indiach.


Skarb znaleziony po latach na złomowisku. - wiocha.pl absurd 579297\nSkarb znaleziony po latach na złomowisku.\nPewnie rastafarianie nim jeździli.\nshark1 12-04-24, 23:41 Zgłoś\nDodano: 2012-04-24, 23:41:06 przez: shark1\nKomuś się wesoło zrobiło w związku z tym odkryciem.\nKazde zdjecie to Inna bajka.. + gdzie w tym wiocha? Ze ktos zlozyl to z 4 zdjec w tym 3 to co innego?\npewnie zydow! :P\nLol, po ponad 3 latach trafiło na główną\nZaraz żydzi się odezwą o swoją działkę c:\nZdjęcie w prawym, dolnym rogu (ta kupka palenia) jest dużo starsze od portalu Wiocha, więc fejk jak skur. Nie pozdrawiam bo mam daleko i nie będę wstawał do takiej pierdoły\nA złoty pociąg już odkryli???\nJa bym się tak nie chwalił tylko zaczął dilować. To jakaś lipa musi być\nciekawe czy beda chcieli 10% znaleznego hehe\nczesc przerobic na medyczna i rozdac potrzebujacym, reszte rozdac w ramach rekompensaty dla niepocieszonych ;)\nmMmmmm ;] to ja już wiem co będę dzisiaj robił ... ;]\nZłomowiska zaczną przeżywać istny najazd amatorów "zieleniny" :)\n..i miał odjazd chociaż samochód niezdatny do jazdy.\nZielona impreza się szykuje:)\nTeraz mnie zabiłeś, aż mi poziomki z ręki wypadły,\nZieloną nocą tylko zielone imprezy...te co dla mnie były?..to nic nie szkodzi.Weź nową porcję z tego koszyczka.


Pamiętajmy o konsekwencjach prawdziwości naszych uczuć - Ikmag\n26 czerwca 2018 przez Imperium Kobiet\nNikt z nas nie żyje od wczoraj i wszyscy wiemy, jakie są realia. Nie trzeba się bawić w przepychanki słowne, żeby wiedzieć, jakie są relacje między kobietami i mężczyznami. Zawsze było i jest wiadomo, że odwieczne przekleństwo niezrozumienia i innego postrzegania wisi nad związkami, nawet tymi najbardziej zgodnymi. Boimy się przyznać, że budując cudowną relację, zawsze mamy do czynienia z kuluarami związku. Dwie strony medalu. Patrząc w oczy swojemu wybrańcowi, nie jesteśmy w stanie wyłączyć funkcji myślenia. Myślimy my i myślą oni.\nKażda płeć ma inne oczekiwania związane z bliskością i oczekiwaniami. Wymagania rosną w miarę potrzeb. Mimo iż wszyscy jesteśmy ludźmi, to nadal trzeba się trzymać zasady, że kobietom wolno jedno, a mężczyzna to zupełnie inny rozdział. Na tym poziomie można stracić tę najważniejszą nić porozumienia dotyczącą budowanie szczęśliwego związku.\nSilne osobowości są po obu stronach „barykady” i umiejętność docierania do siebie nawzajem z szacunkiem i zdrowym dystansem to recepta na rozwiązywanie wielu trudności w relacjach. Wydaję się proste, lecz czasem zupełnie nie do zrealizowania. Mamy świadomość, że tak zwana chemia to ten cudowny pierwszy powiew, w którym potrafimy całkowicie się zatracić, ale to szaleństwo emocji zawsze ma swój finał. Co wtedy? Właśnie wtedy zaczyna się moment budowania szczęścia w związku. Zaufanie, prawda, umiejętność dzielenia się obowiązkami, wiedzą i doświadczeniami. Te wszystkie aspekty życia budują relację, którą potem można nazwać mianem przyjaźni. Fajnie jest powiedzieć o swoim partnerze, że jest naszym najlepszym przyjacielem. Bez obaw czuć, że mieliśmy ogromne szczęście, iż właśnie nas to spotkało. I tu jak przy każdych doświadczeniach zakrada się zły duch doświadczeń pokoleniowych. Na ile mężczyzna i kobieta w związku może sobie pozwolić na prawdę i jakie są tego konsekwencje i czego tak naprawdę się boimy.\nDla kobiet to temat rzeka. Oni chomikują nasze wyznania, aby w dowolnej chwili nam je wytknąć. Przy największej miłości i poemacie uczuć zawsze jesteśmy tylko głupimi babami, których oni tak naprawdę nie cierpią. To są mocne słowa, ale – zaręczam – bardzo przemyślane. Żyjąc tyle lat na tym świecie, widzę i czuję tę różnicę między nami a tymi, którzy nas tak kochają. W głębi duszy nie radzą sobie z prawdą dotyczącą swoich partnerek, nawet jeśli wszystko gra, to różnica rodzaju ludzkiego nie pozwalana na ten sam punkt widzenia i odnoszenia się do sytuacji.\nPodsumowując, kochajmy i bądźmy kochane, ale pamiętajmy o konsekwencjach prawdziwości naszych uczuć. Każdy stara się żyć w poczuciu, że pewne sprawy go nie dotyczą. Rozwój relacji między dwojgiem ludzi zależy od wielu czynników, których na raz nie sposób jest wymienić.\nPrzykłady to: pozycja, pochodzenie, wykształcenie, hobby – tych kilka już potrafi nam nakreślić co ma wpływ na przyszłość związku. Prozaiczne lecz trafne, bo czyż nie tak łączono kiedyś ludzi by budować długie związki, które miały tworzyć razem historię tak abyśmy znaleźli się we współczesnych czasach. Te czasy dają większe możliwości, ale temat szczęścia w związkach to ten sam odwieczny problem ludzkości. Nie trzeba sobie nic udowadniać, żeby wiedzieć jak piękne i zarazem zabójczo-niszczące może być obcowanie dwojga ludzi. Dlatego myślmy, starajmy się z całych sił budować relację opartą na zdrowym egoizmie, który polega na nie skupianiu się na sobie lecz w tym samym stopniu na partnerze. Pamiętajmy, że prawda jest tylko jedna za to potrzeba interpretacji to już inna „para kaloszy” i zazwyczaj zależy od interpretującego. Nie zapominajmy, że psychika każdego jest inna i właśnie ona płata psikusy.\nZatem nie bójmy się, myślmy, czujmy, nie popadajmy w schematy. „Każda miłość jest piękna”, ważne, żeby budowała szczęśliwy związek.\nIzabella Markiewicz – z pasji specjalistka od relacji damsko-męskich, z zawodu stylistka, założycielka Butik Caffe i Mobilnego Butiku, miłośniczka podróży i dobrego jedzenia.\nTagi: facet, kobieta, miłość, relacja, związek\nMateusz Grzesiak: Kobiety są lepiej wykształcone, szybciej się uczą i są dojrzalsze emocjonalnie


Forum ślubne - Film ślubny nie musi być nudny!\nFilm ślubny nie musi być nudny!\noprawa ślubu, poradnik, film ślubny\tJak wyobrażasz sobie film ze ślubu? Trzy czy cztery godziny ciągnących się jak makaron tańców, nudny ślub, niezrozumiały bełkot zamiast dźwięku, nieciekawe trzęsące się ujęcia. Animowana, tandetna czołówka, ze wstawionymi imionami młodej pary. Brak montażu, i pomysłu na film w ogóle. Przewijamy takie produkcje na podglądzie w poszukiwaniu ciekawych scen, jeśli w ogóle kiedykolwiek wracamy do płyty z filmem z naszego ślubu.\nTaki jest stereotyp „filmu z wesela”, a to dlatego, że rynek ślubny jest zalany podobnymi ofertami. Dużo klientów poszukuje tanich usług i nie przeszkadza im niska jakość, oraz niemal identyczna zawartość płyt. Co jednak, jeśli szukamy czegoś lepszego - czegoś ambitniejszego?\nDobry film ślubny musi być przede wszystkim ciekawą opowieścią, którą ogląda się z przyjemnością. To taki film, który zainteresuje znajomych i rodzinę, na którym się nie ziewa, i nie przewija do przodu. Czy ktoś w Polsce produkuje takie filmy? Czy mamy jakiś wybór? Czy film ślubny może nie być nudny? Może!\nMASZ WYBÓR Są w Polsce firmy oferujące filmy ślubne dla osób bardziej wymagających, poszukujących wysokiej jakości i dobrej obsługi. Skupione wokół elitarnego Forum Filmowców Ślubnych, tworzą produkcje wyłamujące się ze stereotypu nudnego „filmu z wesela”. Co wyróżnia je spośród tysięcy innych? Przede wszystkim nieszablonowość. Od samego początku, od pierwszego spotkania, do każdego klienta podchodzą indywidualnie. Dbają o każdy detal podczas przygotowań, produkcji i postprodukcji materiału filmowego.\nAby zapewnić najwyższą jakość obrazu, podczas realizacji filmów ślubnych wykorzystują często wiele zaawansowanego sprzętu. Nowoczesne kamery, systemy stabilizacji obrazu, statywy z olejowymi głowicami, wózki, czy krany kamerowe, prawdziwe filmowe oświetlenie, profesjonalne rejestratory dźwięku, bezprzewodowe mikrofony, to tylko niektóre z urządzeń stanowiących wyposażenie nowoczesnej firmy filmującej wesela.\nAle jakość filmu ze ślubu to nie tyko jakość obrazu, i ilość użytego do realizacji sprzętu. Do osiągnięcia najlepszych efektów potrzebni są zdolni ludzie, dlatego filmy ślubne realizowane są przez profesjonalistów. Najlepsze firmy na rynku zatrudniają zawodowych filmowców, którzy nie filmują wesel „po godzinach”, ale uczynili z produkcji filmów ślubnych swój stały zawód. Mają często wykształcenie filmowe, doświadczenie w telewizji, czy kinie niezależnym.\nFILM ŚLUBNY DZISIAJ\nFilm ślubny to szerokie pojęcie. Najbardziej zauważalnym wyróżnikiem współczesnego, dobrego filmu ślubnego jest jego mniejsza długość. Nowoczesny materiał opowiadający o całym dniu, od przygotowań, do tradycyjnych oczepin, to najczęściej od 30 do 50 minut. Może mieć formę czysto dokumentalną, może mieć podkład lektorski, albo być zmontowany w całości do dobrej, filmowej muzyki.\nInną formą nowoczesnego filmu ślubnego jest teledysk, będący dynamicznym skrótem wydarzeń z całego dnia, albo wyreżyserowaną od początku do końca historią, realizowaną poza dniem ślubu. Taki teledysk może być, w zależności od oferty, oddzielnym produktem, albo dodatkiem do filmu ślubnego.\nJeszcze inną propozycją są filmowe zaproszenia na ślub, zawiadomienia, czy zwiastuny filmowe. Realizuje się też podziękowania dla rodziców, opowieści o młodej parze, czyli tak zwane love story, które można nakręcić z wyprzedzeniem, i rozesłać wśród zaproszonych gości. Można je nawet wyświetlić podczas wesela.\nGotowy teledysk pokazujący przebieg wydarzeń w dniu ślubu może być przygotowany i zaprezentowany gościom jeszcze w trakcie wesela (taka usługa nazywa się SDE, czyli same day edit = montaż tego samego dnia).\nWiele można napisać o pomysłach na dobry film ślubny. O wciąż udoskonalanym sprzęcie do rejestracji najwyższej jakości obrazu. Zajmiemy się tym w najbliższym czasie, w poradniku dotyczącym wyboru najlepszej firmy, która sfilmuje Wasz ślub. Dzisiaj chcieliśmy jedynie napisać, że macie wybór.\nFilm ślubny nie musi być szablonową, nudną relacją filmową. Jeśli tylko zechcesz, może być wzruszającą opowieścią o najpiękniejszym dniu w Twoim życiu. Wystarczy zaufać profesjonalistom, którzy na co dzień pracują z najbardziej wymagającymi klientami. Masz wybór.\nautor tekstu : Bergman Studio\nZapraszamy do galerii profesjonalnych filmów ślubnych


Vinisfera - Trzy kroki z St. Michael-Eppan (I)\nTrzy kroki z St. Michael-Eppan (I)\nO posiadłości St. Michael-Eppan z Alto Adige pisałem już wcześniej tutaj. Tym razem moim zamiarem jest w odcinkach opisać trzy serie win od tego świetnego producenta. Wina w portfolio St. Michael-Eppan podzielone są bowiem podzielone na trzy linie:\nClassic (podstawowa, z dużym rysunkiem posiadłości na etykiecie)\nSelection (jak nazwa wskazuje, wina specjalnie wyselekcjonowane, figura anioła na etykiecie)\nSanct Valentin (linia najbardziej prestiżowych win, mała grafika posiadłości na etykiecie)\nTen podział jest czytelny i na każdym swym etapie stylistycznie konsekwentny.\nZatem zacznijmy od linii Classic. Wina z niej są jednoodmianowe, przystępne w interpretacji, zachowujące owocowy, stosunkowo lekki charakter. Są, by tak rzec, trochę mniej wymagające od podniebienia konsumenta i jego kieszeni. Słowem - relacja ceny do jakości jest tu jak najbardziej zachowana.\nPolskim importerem St. Michael-Eppan jest Vinoteka 13.\n(3+) Goldmuskateller 2018, St. Michael-Eppan, DOC Alto Adige, Włochy, 13%\nGoldmuscateller, czy jak kto woli - moscato giallo, to odmiana dająca wina intensywnie i wyraziste w aromacie i smaku. Również i ten muskat dobrze wpisuję się w tę charakterystykę. Pachnie i smakuje dojrzałym, słodkim owocem (choć wino jest wytrawne) - brzoskwinią, dojrzałą gruszką, konfiturą z moreli. Są też nuty siana, miodu i suszonych ziół. Kwasowość umiarkowana, ale wystarczająca, by winu nadać świeżości. Wino czytelne, łatwe w interpretacji.\n(4+) Gewurztraminer 2018, St. Michael-Eppan, DOC Alto Adige, Włochy, 13,5%\nJeśli lubicie gewurztraminera to tu dostajecie go tutaj w bardzo klasycznej odsłonie. Jest bowiem intensywny i aromatyczny. Ma ładny, nasycony kolor. Oferuje bardzo typowe nuty wody różanej, wosku, miodu, pieczonych jabłek, przejrzałych owoców tropikalnych (liczi), korzeni. Jest też miesznka ziół (oregano, szałwia?), przypraw (pieprz, gałka muszkatołowa). W ustach treściwe, korzenno-ziołowe, lekko pieprzne, o wyczuwalnej goryczce.\n(4+) Pinot blanco 2018, St. Michael-Eppan, DOC Alto Adige, Włochy, 13,5%\nGładkie i ze wszech miar owocowe pinot blanco. Aromaty gruszki, jabłkowych pestek, polnych kwiatów, suszonych ziół. W ustach sporo owocu. Jest to wino lekko tłustawe, ma akcenty niby śmietankowe, niby maślane, lekko skontrowane kwasowością i pieprznością (biały pieprz). Wino o solidnej konstukcji, choć nie ociężałe, jest już ułożone, gotowe do picia.\n(3+) Cabernet 2017, St. Michael-Eppan, DOC Alto Adige, Włochy, 13,5%\nW aromatach wiśniowe pestki, jeżyny, ściółka, ziemia, zioła, tarnina. W ustach oprócz wiśniowo-czereśniowej owocowości, sporo pirazyn - nut roślinnych, paprykowych, ziemistych, a także bakłażanowych, szypułkowych, lekko warzywnych. W tle owoce jałowca, pieprz, aronia. W finiszu trochę chropawe taniny, selerowa goryczka.\n(4) Pinot noir 2018, St. Michael-Eppan, DOC Alto Adige, Włochy, 13,5%\nPinot noir o zachęcających, przyjemnych aromatach jeżyn, malin, żurawiny, z lekka podbitych nutą dymu, ściółki, pieprzu. W ustach jest to pinot owocowy, pełen soczystych nut malin, poziomek, wiśni. Jest to przyjemne, bardzo przystępne wino. W finiszu jest trochę ziemiste, suchawe. Dobrze sprawdza się z długo dojrzewającą szynka i pikantnymi kiełbaskami.\nCzęść druga - tutaj.


Mecz #17: Penguins vs. Coyotes - Penguins.PL Polskie Centrum Fanów Pittsburgh Penguins\n10 grudnia / godz. 19:18 | Na stronie 192 osób | ISSN 2084-1485\nJesteś na: Strona główna » Mecz #17: Penguins vs. Coyotes »\nDawid Szewczyk 07.11.2017; 09:23 | źródło: n\_a\nMecz #17: Penguins vs. Coyotes\nWracamy do Pittsburgha! Dzisiaj podopieczni Mike'a Sullivana zmierzą się z aktualnie najgorszą drużyną w lidze, Arizona Coyotes. Punkty po słabej wyjazdowej serii są potrzebne jak woda.\nPens wrócili do Pittsburgha w niezbyt dobrych nastrojach. Trzy zdobyte punkty na dziesięć możliwych to nie jest dobry rezultat. Pens czeka teraz, krótki pitstop w domu, ale w weekend nasi z zawodnicy ponownie wyjeżdżają rozgrywać wyjazdowe spotkania, kolejne z cyklu back to back...\nPingwiny otrzymują jednak teoretycznie dobrą szansę na przetarcie gając dzisiaj z Coyotes, którzy mają fatalny bilans spotkań i dopiero dwa wygrane mecze. Niemniej jednak spotkania ze słabszymi rywalami często idą nam w kratkę, szczególnie w Pittsburghu więc zwycięstwo w cale nie jest takie oczywiste. Tym bardziej, że wczoraj Kojoty prawie ograły Washington Capitals. No właśnie... Pens zagrają z Arizoną, dla której będzie tu druga część back to back.\nZ dobrych informacji wczoraj z drużyną trenowali Justin Schultz i Matt Hunwick. Obydwaj zostali dopuszczeni do pełnego kontaktu, a ten pierwszy może nawet wystąpić w dzisiejszym spotkaniu. Byłaby to bardzo dobra wiadomość dla naszej defensywy, która ostatnio ma spore problemy z Krisem Letangiem na czele.\nPoczątek meczu o godzinie 1:00 czasu polskiego. Transmisja na NHL.tv, linki do oglądania także na naszym portalu!


Okiem na Ksiazki: Monstrum wkracza w dorosłość. Piotr Borowiec.\nUważam, że są to niezwykle ważne partie książki, dla każdego kto usiłuje pisać opowieści grozy. Dużo więcej dowiedziałem się o tworzeniu historii, kreowaniu świata, postaci, sytuacji, słowem – o opowiadaniu, właśnie z „W świetle...”, niż z jakiekolwiek „poradnika pisania”. Chcecie wiedzieć jak straszyć, elegancko i skutecznie? Przeczytajcie jak robili to mistrzowie. Precyzyjna wiwisekcja, jaką dokonała J. Kokot nie zabija przy tym magii tych opowiadań.\n„Od momentu powstania Dracula Stokera fascynował tak czytelników, jak i krytyków literackich”. Tak zaczyna się kolejny rozdział książki. Cóż, ja na temat tej fascynacji mam odmienne zdanie, nieco różniące się od bałwochwalczego traktowania sztandarowej powieści Irlandczyka, jako arcydzieła. Nie zmienia to faktu, iż „Drakula” jest chyba najbardziej znanym (ze słyszenia przynajmniej) horrorem wszech czasów. Zarówno ten rozdział, jak i następny w którym wracamy do A. Machena, bada związki między światem przedstawionym mimetycznym i niemimetycznym. Jest to zagadnienie które fascynuje autorkę, i fascynacja ta udzieliła się mnie.\nTytuł następnego rozdziału może nieco zdziwić. „Etyczny wymiar opowieści” zostaje przedstawiony na przykładzie „Łuczników” A. Machena. Opowiadanie to, to jeden z niewielu, o ile nie jedyny, przykład zależności odwrotnej, niż zazwyczaj zachodzi w literaturze fantastycznej. Fantaści na ogół korzystają z legend, aby tworzyć na ich kanwie swoje opowieści. Gdy jakiś czas temu przeczytałem „Inne światy”, przekonany byłem, że i z „Łucznikami” było podobnie. Słyszałem bowiem legendę o aniołach, które celnym deszczem strzał potrzymały natarcie niemieckiej piechoty. Potem z.... jakby to określić, z niemałym zdziwieniem, przeczytałem iż to opowiadanie stało się źródłem legendy, nie zaś odwrotnie! Co więcej, jak podaje angielska Wikipedia, po opublikowaniu tekstu do Machena zwróciło się szereg czytelników, którzy zażądali źródeł (opowiadanie zostało przecież napisane w stylizacji na relacje prasową) i nie mogli uwierzyć że autor żadnych źródeł nie poda.... bo przecież opisał on prawdziwą historię, a jego tekst przedstawia „fakty”. Etyczny wymiar tego zabiegu, jakim było publikowanie w momencie gdy do opinii publicznej w Imperium dotarło, iż wojna nie będzie lekka, łatwa i przyjemna, sprowadza się do pytania, czy Machen miał prawo do niego i kolejnego, po co w ogolę go zastosował?\nPani Janina Kokot zabrała na w swoista wyprawę. Podroż po tajemniczym krainach, po historiach pełnych szaleństwa i grozy, po kartach ksiąg zapomnianych ale i odkrywanych na nowo przez kolejne pokolenia fascynatów, kończy bardzo ważne i głębokie zdanie: „utwory gotyckie z przełomu XIX i XX proponują czytelnikowi nie grę ze strachem, jak ongiś określił Marek Wydmuch, lecz grę z rozmaitymi wariantami rzeczywistości”.\nLiteratura grozy, horror, opowieść niesamowita, z dreszczykiem, weird fiction ma straszyć? Może, czego nie, wszak nazwa zobowiązuje. Jednak nie to, zdaje się, jest najważniejsze. Fantastyka grozy i niesamowitości ma przed wszystkim FASCYNOWAĆ. Literatura tego typu proponuje nam wyprawę poza obszary znane i bezpieczne, zerwanie zasłony rzeczywistości, pokazanie nam miejsc oraz zdarzeń magicznych, ale i groźnych. Wyklarowanie się literatury grozy na przełomie wieków w swojej dojrzalej formie, owo wkraczanie w dojrzałość artystyczną całego Gatunku, sprowadza się przede wszystkim do tego, a nie do wymyślania coraz to nowych metod straszenia czytelnika.\nJ. Kokot, W świetle gazowych latarni. O angielskiej prozie „gotyckiej” przełomu XIX i XX wieku, Wydawnictwo Paweł Marszałek, Toruń 2013.\nAutor: seba o wtorek, maja 26, 2015\nAnonimowy 28 maja 2015 15:21\nBardzo ciekawy artykuł. Cieszę się,że będzie Pan kontynuował ten cykl-old weirdman.


Młodzi ludzie wyszli na ulice | Gazeta Współczesna\nMłodzi ludzie wyszli…\nMłodzi ludzie wyszli na ulice\nKarol Wasilewski [email protected] 11 lutego 2012, 18:00\n- Bulwersuje nas fakt, że tak ważne umowy, jak ACTA są podpisywane bez porozumienia ze społeczeństwem, w ścisłej tajemnicy, bez jakichkolwiek konsultacji - mówią Konrad Zieleniecki (z lewej) i Jacek Słoma, "białostoccy oburzeni"\nWalka o wolność w internecie połączyła tysiące Polaków\nPrzez ACTA nie będzie można kupić zamiennych, nieoryginalnych części do samochodu czy nabyć tańszego odpowiednika danego leku - argumentują młodzi białostoczanie. To oni w ostatnich tygodniach dwukrotnie wychodzili na ulice, aby jak tysiące innych ludzi w Polsce, manifestować przeciwko przyjęciu przez rząd umowy ACTA.\nTo nie podwyżki podatków ani wieku emerytalnego, nie światowy kryzys i nierówności społeczne, nie umowy śmieciowe i bezrobocie wyprowadziło setki tysięcy Polaków na ulice. Zmobilizowało ich coś, czego nie spodziewali się nawet najlepsi socjologowie. Walka w obronie internetu. Można śmiało powiedzieć, że u nas także dorobiliśmy się ruchu "oburzonych".\nJuż dwa tygodnie trwają protesty, głównie młodych ludzi, na ulicach niemal wszystkich miast w Polsce. Tak zmasowanych, a zarazem pokojowych demonstracji w najnowszej historii naszego kraju chyba jeszcze nie było. Ich symbolem stała się maska Guya Fawkesa, gorliwego katolika, który w 1605 roku próbował dokonać zamachu na budynek brytyjskiego parlamentu. Bardziej znana jest jednak z komiksu "V jak Vendetta", opublikowanego w 1982 r, który stał się hitem na całym świecie.\nInicjatywa wyszła spontanicznie\nW Białymstoku akcję przeciwko podpisaniu przez rząd porozumienia ACTA (które wg protestujących ogranicza swobodę w internecie - przyp.red.) rozpoczął Patryk Małyszko, 16-latek z Czarnej Białostockiej.\n- Sama inicjatywa wyszła spontanicznie - opowiada chłopak. - Pomyślałem, że nie ma na co czekać. Wszystkie większe miasta w Polsce były już niemal skrzyknięte, więc dlaczego Białystok miałby być gorszy. Założyłem fanpage na Facebooku, w ciągu trzech dni było już ponad 1 tys. chętnych na manifestację. Nie spodziewałem się jednak, że to ja będę inicjatorem tak dużych demonstracji w 300 tysięcznym mieście. Nie sądziłem, że wyciągnę ludzi na ulicę - dodaje.\nPomysł spodobał się młodym białostockim działaczom społecznym z niedawno założonego ruchu "Patriotyczne Podlasie". To oni byli współorganizatorami m.in. Marszu Niepodległości Oni zajęli się także przekształceniem wirtualnego tworu\n"Nie dla ACTA w Białymstoku" w czyn.\n- Nie chcieliśmy, by ta szlachetna postawa obywatelska została zaliczona, jako polityczna. Razem z nami po jednej stronie stanęli ludzie o różnych światopoglądach, ale przede wszystkim ci, którzy na co dzień polityką się nie interesują - przekonuje Konrad Zieleniecki, jeden z organizatorów protestu ACTA w Białymstoku.\nTysiące osób na Rynku\nDo pikiety przygotowywali się w wąskim gronie około dziesięciu osób. Drukowali ulotki, zajmowali się publikacjami w internecie, namawiali znajomych z uczelni, przygotowywali nagłośnienie.\n- Spotkaliśmy się z niesamowicie ciepłym przyjęciem naszej inicjatywy wśród przedsiębiorców - opowiada Jacek Słoma. - Tak naprawdę to nie dołożyliśmy do tego happeningu nawet złotówki. Wszystko pokryli sponsorzy. To oni opłacili kilka tysięcy ulotek. Nie chcieli nawet swojego logo na nich! Sprzęt nagłaśniający również pożyczono nam nieodpłatnie. Zazwyczaj właścicielami tych przedsiębiorstw były osoby młode, które same sprzeciwiają się podpisaniu porozumienia ACTA.\nFrekwencja na pierwszej pikiecie, 26 stycznia, zaskoczyła nawet samych organizatorów - na Rynek Kościuszki w Białymstoku przyszło wówczas ponad 2 tys. osób.\n- Wiem że na Facebooku, bo to przez niego głównie się umawialiśmy, przybycie do centrum zapowiedziało aż 8 tys. białostoczan, ale wiadomo, jak jest w Internecie - łatwo jest kliknąć "Lubię to", a gorzej jest się ubrać i wyjść na mróz - opowiada Mateusz Żukowski. - Ja byłem zszokowany, gdy zobaczyłem te tłumy na Rynku. Spodziewałem się maksymalnie 400, no może 500 osób. Teraz muszę się do tego przyznać. Nie do końca wierzyłem w nasze lokalne społeczeństwo.\nNa co dzień są studentami\nKim właściwie są i przeciwko czemu dokładnie protestują "białostoccy oburzeni"?\n- Większość z nas jest studentami miejscowych uczelni. Tylko Konrad jest absolwentem prawa - odpowiadają zgodnie wszyscy. - Reszta nadal chodzi na zajęcia, pisze na co dzień kolokwia, zdaje egzaminy. Jesteśmy humanistami, interesujemy się historią, polityką, literaturą, ogólnie tym, co dzieje się wokół nas. Bulwersuje nas fakt, że tak ważne umowy, jak ACTA są podpisywane bez porozumienia ze społeczeństwem, w ścisłej tajemnicy, bez jakichkolwiek konsultacji.\nA czy za tak górnolotnymi słowami nie kryje się przypadkiem chęć ochrony pirackich plików, gier, muzyki, filmów? - pytam "białostockich oburzonych."\n- Zapewne część osób, które przyszły na manifestacje właśnie tak to postrzega, ale problem leży o wiele głębiej. Tutaj chodzi o zamach na małe firmy, na prawo patentowe, na chęć zagarnięcia gigantycznych pieniędzy przez wąskie lobby największych światowych koncernów - opowiada Jacek. - Przez ACTA nie będzie można kupić zamiennych, nieoryginalnych części do samochodu czy nie będzie można nabyć tańszego odpowiednika danego leku. Mówienie tylko o piractwie to mydlenie oczu dla społeczeństwa. Nielegalne pliki w Internecie to może tylko jeden procent tej ustawy.\nRadosław Poniat białostocki socjolog z UwB widzi specyfikę tych manifestacji.\n- Tego protestu nie można porównywać do żadnego innego, które odbywały się w naszym kraju. Nie ma on charakteru lokalnego, nie jest polityczny, nie łączy jednej konkretnej grupy zawodowej - tłumaczy zachowania internautów. - Na ulicę wychodzą ludzie młodzi, to jest ich pierwsza manifestacja w życiu. Po za tym ACTA dotyka ich bezpośrednio. Nie są to ludzie zamożni, a ograniczenie funkcjonowania darmowych filmów, seriali czy muzyki w sieci to poważne utrudnienie w codziennym życiu. Dlaczego manifestacje ogarnęły cały kraj? I dlaczego w Białymstoku nie mieliśmy np. protestów górników? Bo tu nie ma górników, a internauci są wszędzie. Dlatego wszędzie mamy pikiety, od małych miast po wielkie aglomeracje miejskie. Rząd nie spodziewał się, że urośnie to do takich rozmiarów.\nGość 12.02.2012 19:15:31\nniezlaęzna.pl yutube "Kibice okpili policję.... Łżemedia zaczęły podawać,że jest burda... to skur....le. POlicja zwana ZOMO blokowała wyjście ludzie, prowokując do rozróby. Czy to sie opłaca dla Policji tak poniżać? Czy ta władza zasługuje na to? Was też 'skopią' w odpowiednim czasie, jak i nas, zwykłych ludzi. Bądżcie z nami, zwykłymi ludzmi, bo macie takie samo marne życie jak i my.\n'Polska jeszcze w tym roku sie odrodzi.Kibice nie pozwolą nA TRWANIE TEGO BURDELU, A I MAJĄ POTĘŻNĄ SIŁĘ. oBSERWOWALISMY WCZORAJ TO ŚRODOWISKO OD ŚRODKA. tA MŁODZIEŻ WIE CZEGO CHCE, A ICH STARSI LIDERZY WIEDZA JAK DO TEGO DĄŻYĆ" nowyekran.pl\nGość 12.02.2012 09:48:47\nZ.ROMASZEWSKA:"Hołdujemy państwu, które nas najechało, pozwoliło spalic Warszawę, a potem zajęło się okupacją..." Mysmy dali sie zapedzić w jakiś kąt absurdu. Teraz słyszymy /pod prezydencja Komorowskiego/, że pomnik na placu Wileńskim musi stać, ponieważ jest jakas umowa z Rosją. My mamy umowę,że mają byc w Polsce sowieckie pomniki. To jakies wariactwo" www.wpolityce.pl\nGość 12.02.2012 09:45:25\nMłodzi wyszli na ulicę? Młodzi fajni PO dostali po 'znalazł sie kij na internetowy ryj'.\nGość 12.02.2012 08:22:28\n'FAJNIE... WOJSKO W ROZKŁADZIE, MARYNARKA WOJENNA ODPŁYWA W ZARDZEWIAŁY NIEBYT, LOTNICTWO.... ALE, JAK WIDAĆ NAJWAŻNIEJSZA JEST WOJNA Z NARODEM W TZW.'DEMOKRATYCZNYM, EUROPEJSKIM KRAJU'. TE POCISKI ROZPĘDZAJĄ TŁUMY, ZASTĘPUJĄ GUMOWE KULE.ATAKUJĄ KILKA ZMYSŁÓW RÓWNOCZESNIE' www.nowyekran.pl "Pociski szokowe to nowoczesna broń przeciwko tłumowi".\nGość 12.02.2012 08:18:14\n"ACTA - Wnioskujemy o odwołanie skompromitowanego rzadu!" nowyekran.pl Nieudolność rzadu sięga zenitu. Aj waj, to nie wasz kraj... Widząc postępująca degenerację administracji rządowej, jako obywatele państwa polskiego nie możemy być bierni. Kogo reprezentuje 'Pan D.Tusk"? Napewno nie społeczeństwo polskie. To co robi jest kolejnym krokiem szkodzenia Polakom...."\nGość 11.02.2012 23:08:40\nGość 11.02.2012 22:58:15\nAleż POlicja prowokowała Kibiców. Nie udało się. To jest jednak takie prymitywne działanie POlicji. GW napisała,ze była tam grupka kibiców, a gówno prawda, było 3 tysiące ludzi.\nwww.nowyekran.pl A to wierszyk:\nkiedy Donek pójdzie von!\nJuz nie mamy gdzie sie skryć\nPo ulicach chodzą wciąż,\ni na pochybeL SSowietom.\nGość 11.02.2012 22:51:50\n"Kibice Lechi Warszawa pod Stadionem Narodowym - łgarstwo Gazety Wyborczej". Łgarze, manipulanci. www.nowyekran.pl OBEJRZYJ!\nGość 11.02.2012 22:50:04\nHalo, pamiętacie,że Tusek w grudniu 2011 roku podpisanie ACTA nazwał sukcesem prezydencji Polski?\nGość 11.02.2012 22:46:55\nNo co jest? 4 podgladajacych i zaden nic w temacie nie pisze? Aha, za ciężki temat dla lemingów.\nGość 11.02.2012 22:45:16\n"ACTA" CZYLI NOWA FORMA TOTALITARYZMU. OCZYWISTA OCZYWISTOŚĆ,ŻE ACTA TO WCALE NIE TYLKO INTERNET. ŚWIAT WALCZY Z ACTA OD KILKU LAT.....\nGość 11.02.2012 22:34:18\nStadion Narodowy kosztował 2 miliardy zł. Szok. Ilu na tej budowie się obłowiło? Złodzieje budowali, złodzieje rządzą, bo durnie ich wybrali.\nGość 11.02.2012 22:21:51\nGość 11.02.2012 21:27:38\nBrawo Polacy. Daliscie przykład dla całego świata. To wy pierwsi zaczęliście protestować i słusznie. "Ratyfikacja ACTA będzie jednym z największych przekrętów w dziejach Polski" nowyekran.pl Tusek i PO grożą,że te krzyki nic nie pomogą. Hasłem protestujących Polaków jest "Rząd na bruk. Bruk na rząd". Gdy Tusek i PO ratyfikują ACTA stracimy również całkowitą kontrolę nad wydobyciem gazu łupkowego......". Polacy czas ratować siebie i Kraj!


Strona główna›Najsłabsze procesory Intel Alder Lake. AMD w tarapatach\nNa rynku już są dostępne odblokowane procesory (seria K) Intela z rodziny Alder Lake, ale niedługo zadebiutują jednostki zablokowane.\nNiedawno poznaliśmy amerykańskie ceny zablokowanych procesorów z serii Alder Lake od Intela, a teraz dzięki chińskiemu forum ChipHell poznaliśmy wydajność niektórych układów.\nMowa tutaj o 4-rdzeniowych i 8-wątkowych jednostkach Core i3-12100 oraz i3-12300. Chińczycy do przeprowadzenia recenzji użyli próbek kwalifikacyjnych o oznaczeniu QYVQ oraz QYVR. Dają one pogląd na to, czego mniej więcej będzie można się spodziewać po sztukach sprzedażowych.\nProcesory zostały przetestowane na płycie głównej od ASRoock Z690 Phantom Gaming 4 przy zastosowaniu modułów NOX DDR4 4266 MHz od Apacer, a kartą graficzna był Radeon RX 6800 XT Taichi. Konkurentami zostały najsłabsze procesory AMD w postaci Ryzena 3 3100, PRO 4350G oraz PRO 5350G.\nJak widać po wykresach, najsłabsze układy Alder Lake zostawiają starsze Ryzeny oparte na rdzeniach ZEN 2 daleko w tyle zarówno w testach jednowątkowych, jak i wielowątkowych. Nawet bardzo rzadko spotykany na rynku detalicznym Ryzen 3 PRO 5350G opary na rdzeniach ZEN 3 przegrywa z obiema nowościami od Intela.\nPrzykładowo w testach syntetycznych pokroju Cinebench R23 Nowe Core i3 przekraczają barierę 8 tys. punktów w teście wielowątkowym oraz oscylują w okolicy 1700 punktów w przypadku testu wydajności jednowątkowej.\nPrzetestowani konkurenci od AMD osiągają co najwyżej około 7 tys. punktów w teście wielowątkowym, bądź 1376 punktów w jednowątkowym. Oczywiście starsze układy oparte na rdzeniach ZEN 2 osiągają jeszcze gorsze wyniki.\nŹródło zdjęć: © ChipHell\nCore i3 - Alder Lake\nPodobnie sytuacja wygląda w grach, gdzie niski segment od Intela będzie po prostu dominować nad procesorami AMD, nad którymi nowe Core i3 mają 33 proc. przewagi. Jak już wiemy, i3-12100 w wersji bez IGPu został w USA wyceniony na 109,99 USD, a z integrą na 139,99 USD. Core i3-12300 będzie zapewne trochę droższy.\nIntel według doniesień ma zaprezentować wspomniane procesory i tanie płyty główne z chipsetem H610 oraz B660 już w przyszłym tygodniu, a dokładniej 4 stycznia 2022 roku.


Zaloguj się lub zarejestruj. Maj 13, 2021, 06:01:12 am\n[quote author=rww link=topic=182.msg30891#msg30891 date=1150989872] [quote author="inc15"]W DNA ludzkim istnieje wiele "niepotrzebnych" fragmentow, ktore za nic nie opdowiadaja, a na dodatek sa zabezpieczone przed mutacja, po co??. Mozliwe ze cywilizacja ktora mogla nas stwozyc zapisala tam informacje o "sobie"( np: wspolrzedne lub sposob kontaktu z nimi). Gdy bedziemy na tyle rozwinieci by ja odkodowac i rownoczesnie zakceptowac, nastapi kontakt :). [/quote] Swego czasu nie wiadomo było do czego służą człowiekowi migdałki. Wobec tego było zalecenie, aby zapobiec zachorowalności na zapalenie migdałek u dzieci, usuwać je zaraz po urodzeniu. Na forum jest sporo studentów medycyny może powiedzą jaki to przyniosło skutek i czy stosuje się to do dnia dzisiejszego. Podobnie jest z wyrostkiem robaczkowym - nie wiadomo po co on człowiekowi. Po jego usunięciu człowiek żyje sobie normalnie. A jego zapalenie jest bardzo nieprzyjemne. To, że nie znamy zastosowania jakichś organów nie świadczy o tym, że są niepotrzebne, :D ani o tym, że jest to 'tylna furtka' dla obcych cywilizacji :shock: [/quote]


TERAPIA: wszystkie pytania użytkowników - Pytania o zdrowie i odpowiedzi od lekarzy - Zdrowie.Gazeta.pl\nMój 23 letni syn ma problem z hazardem. Gra na maszynach i obstawia mecze. Jak mu mogę pomóc?...\nPo jakim okresie abstynencji będę czuć się dobrze? Po około 3 letnim zażywaniu narkotyków od marihuany po amfetaminie, metamfetaminie? Mam słabe samopoczucie psychiczne. Sama z siebie czuję się źle. O...\nCzy można wdychać alkohol w małych ilościach mając wszyty Esperal?...\nCodziennie piję 2-4 piwa... Codziennie mówię sobie, że już nie będę i nie potrafię sobie odmówić, nie pije wódki, wina... Nic tylko te cholerne piwa. Kiedyś się często upijałam tym piwem teraz kontrol...\nMój 4-latek nie wymawia prawidłowo litery "r". Czy to oznacza, że będzie miał wadę wymowy?...\nmenopauza kardiolog antykoncepcja ucho profilaktyka żywieniowa biodro porady wychowanie wady wymowy łysienie ból nogi zez cysta na jajniku 2 rok pediatra rak piersi\nkardiolog pediatra antykoncepcja ból nogi menopauza profilaktyka żywieniowa wady wymowy łysienie biodro zez rak piersi 2 rok cysta na jajniku porady wychowanie ucho


Audycja 970 (niedzielna) zajawki – Niepoprawne Radio PL\nHome / Do Newslettera / Audycja 970 (niedzielna) zajawki\nDorota Wellman – agitatorka na festiwalu Owsiaka – polecamy felieton Kokosa26 z „Warszawskiej Gazety”!\n19:10 Blog: Malgorzata Todd\n19:16 Blog: Michael (czyta MarkD)\nNasza zalosna dziennikarska nieporadnosc\n19:28 Audiobook: Florian Czarnyszewicz (czyta Władysław)\n„Stróż gminny w poczekalni oznajmił, że „starszynia” krzepi się w swoim pokoju z „policejskimi”. Kawaler pospacerował po izbie przez parę minut i zapukał do drzwi. Prawie natychmias zgrzytnął kliucz…”.\n19:42 Spotkanie: Anna Herbich, Janina Wojcik prow.Tomasz Zapert\nDziewczyny z Wolynia– premiera ksiazki\nOrganizator: IPN – przystanek z historią\n21:18 Geopolityczny Tygiel: dr Jerzy Targalski\nKto tak naprawde miesza w kotle balkanskim?\nUmowa mi ędzy Macedonią a Grecją nie dotyczy tylko nazwy państwa.\n21:37 Komentarz Tygodnia: Witold Gadowski\nCzar Magdaleny Srody\n22:13 Rozmowa: Piotr Szlachtowicz i Marcin Rola\nOrganizator / Źródło: wRealu24 / https://wrealu24.tv/\nO wydaleniu Kozlovskiej, obcej agenturze, niszczeniu prawicy\n23:18 Nigdy się nie poddawaj : Wojciech Sumlinski\nWakacyjne reminiscencje. O skojarzeniach ze sportem.\n23:37 Magazyn Polskie Sprawy: Grzegorz Cwik i Rafal Mossakowski\nPrawica i centroprawica wchodzi w dyskurs lewicowy\nSporo dzieje się wobec inicjatyw społecznych, narodowych w Polsce\nSprawa „Radosława” – cz.3\n24:44 Wypowiedź: Leszek Żebrowski\nO GW, Michniku i rozwiazaniu Marszu PW\nO antypoloniźmie Gazety Wyborczej i pewnych środowisk.\n24:51 Aktualności RM: Tomasz Rzymkowski\nO wecie ws. ordynacji do PE\nO wecie ws. ordynacji do PE, blokadzie Marszu PW, wydaleniu L. Kozlowskiej\n01:12 Aktualności RM: prof. Krystyna Pawlowicz\nO grozbach ENCJ\nJa bym się tym nie przejmowała (17.08.2018)\n01:23 Konferencja: Dieter Schenk, Bogdan Musial\nNiemieckie i sowieckie ustawodawstwo wobec Polakow i obywateli polskich 1939–1945\ndr h.c. UŁ Dieter Schenk (były dyrektor Federalnego Urzędu Kryminalnego RFN) Zniszczenie polskiej inteligencji jako forma ludobójstwa prof. Bogdan Musiał (Instytut Pamięci Narodowej w Warszawie) Penalizacja pomocy Żydom. Niemieckie ustawodawstwo okupacyjne w Generalnym Gubernatorstwie


West Coast IPA - Mistrzostwa Polski Piwowarów Domowych\nBarwa: 6-18 EBC\nAromat: Zdominowany przez intensywne aromaty amerykańskich chmieli na poziomie od średniowysokiego do wysokiego. Mogą mieć one charakter cytrusów, owoców tropikalnych, sosny, żywicy, kwiatów, czarnej porzeczki i inne typowe dla nowofalowych odmian. Delikatne nuty słodowe mogą występować, ale jedynie jako tło dla aromatów chmielowych i powinny mieć one czysty, zbożowy charakter, bez nut karmelowych czy melanoidynowych. Owocowe estry powstałe w wyniku fermentacji są dopuszczalne jedynie na niskim poziomie i nie mogą wybijać się ponad pozostałe składowe bukietu. Dominujące nuty cebuli lub czosnku wynikające z zastosowanego chmielu są wadą, podobnie jak wyraźna trawiastość oraz aromaty kwasu izowalerianowego lub diacetylu.\nSurowce: Bazę piwa stanowi amerykański dwurzędowy słód pale ale, którego najlepszym odpowiednikiem dostępnym w Europie jest słód pilzneński. Słody karmelowe i specjalne, jeśli w ogóle zostaną użyte, powinny stanowić niewielką część zasypu, gdyż wszelkie wybijające się smaki słodowe są niepożądane. Niezbędne jest użycie amerykańskich lub nowofalowych odmian chmielu. W celu uzyskania pożądanego aromatu i smaku stosuje się często chmielenie na zimno. Neutralne drożdże górnej fermentacji o stosunkowo czystym profilu smakowym.\nPrzykłady komercyjne: Browar Pinta „Modern Drinking”, Browar Stu Mostów „Salamander West Coast IPA”, Browar Palatum „Primus”, Browar Piwne Podziemie „Gold Digga”, Browar Rockmill “californiCATion”, Browar Funky Fluid “Let me ride”, Browar Trzech Kumpli “Califia”.


słowo Boże « Krzysztof OSUCH, SJ – Szukać i znajdować Boga we wszystkim\nTo Jezusowa Miłość wyjaśnia, dlaczego tak wiele osób szło i idzie za Nim w sposób heroiczny. Aż do oddania życia. Tak było przez wieki. Tak jest również w obecnym czasie, obfitującym w krwawe prześladowania chrześcijan. – Czy zdajemy sobie sprawę z tego, że człowiek wszystkich epok i kultur nie może usłyszeć wyznania miłości bardziej znaczącego i piękniejszego? I że żadne...


Jak szybko i tanio pozbyć się gruzu? | Wywóz gruzu\nTytułowe pytanie często zadają sobie zarówno zwykli ludzie po przeprowadzeniu rozbiórki bądź remontu, jak i właściciele firm budowlanych, dla których utylizacja gruzu jest nie tylko częstym, ale też uciążliwym problemem. Niestety, nie można tego odpadku wyrzucić gdziekolwiek, a z racji, że jest on niezwykle ciężki i często również duży w rozmiarach, nie można skorzystać ze zwykłych śmietników. Wobec tego jak szybko i tanio pozbyć się gruzu?\nKontener sposobem na szybkie pozbycie się gruzu\nNajlepszym rozwiązaniem w tym wypadku jest wynajęcie odpowiedniego kontenera http://gruzout.pl/. W ten sposób nie będziemy się musieli przejmować ani jego późniejszym transportem, ani utylizacją.\nJak już wspomniano, gruzu nie możemy wyrzucić do zwykłego śmietnika. Kontener jest wielkim pojemnikiem przeznaczonym specjalnie na tego typu odpadki, który pozostawiany jest na wskazanej przez nas posesji, a następnie odbierany po upływie określonego czasu.\nJeśli pojawi się taka potrzeba, możemy przedłużyć wynajem kontenera, chociaż musimy oczywiście być świadomi, że będzie się to wiązało z dodatkową opłatą. Warto pamiętać, że zapłacimy za wynajem kontenera tyle samo, niezależnie od tego, czy wykorzystamy go w całości, czy na przykład tylko w połowie.\nKtóry kontener wybrać?\nNie można nierozważnie podejść do kwestii wyboru kontenera, ponieważ później możemy tego żałować. Przede wszystkim finansowo, ponieważ zbyt duży kontener będzie dla nas zbędnym wydatkiem, a zbyt mały – spowoduje konieczność wynajęcia jeszcze jednego, aby pozbyć się całości gruzu. Jednak zły wybór kontenera może mieć również inne nieprzyjemne konsekwencje – na przykład sprawić, że zajęte będzie zbyt dużo miejsca, aby móc komfortowo poruszać się po swojej posesji.\nWarto wobec tego dokładnie obliczyć, jaka wielkość kontenera będzie optymalna zarówno pod względem zapotrzebowania, jak i ograniczeń przestrzennych. Jeśli sami nie jesteśmy w stanie tego zrobić, z pewnością będziemy mogli liczyć na pomoc ze strony firmy, która zajmie się wywozem gruzu http://gruzout.pl/.\nNie można zapomnieć o pozwoleniu\nBardzo istotna rzecz, o której trzeba pamiętać przed zamówieniem kontenera, to konieczność uzyskania pozwolenia na zajmowanie przez niego pasa ruchu (drogi, chodnika, trawnika). Bezprawne postawienie kontenera na miejskiej, państwowej czy prywatnej przestrzeni może się dla nas skończyć bardzo nieprzyjemnymi konsekwencjami.\nObowiązek uzyskania pozwolenia na postawienie kontenera może wydłużyć nieco cały proces, ale jeśli zajmiemy się tym odpowiednio wcześnie, nie powinno to być dla nas problematyczne.\nDlaczego warto podróżować? 3 najważniejsze powody\nZbuduj lepszy świat!


Start \_ Natasza Szutta \_ Czy etyka cnót jest spójna z psychologią współczesną?\n« Zasady, wartości i sumienie – w nawiązaniu do wywi...\nDlaczego warto budować teorie etyczne? »\nMarek Tylkowski środa, 30 stycznia 2013\nGry językowe związane z pojęciami cnót\nZarzucanie etykom cnót błędu atrybucji opiera się na specyficznym rozumieniu pojęcia „cnota”. Rozumienie to nie bierze pod uwagę tego, że na polu pojęć zwanych cnotami obecne są gry językowe.\nPrzyjrzyjmy się na przykład słowu „odwaga”. Rycerz może być odważnym na wojnie, znaczy to, że nie ucieka z pola walki, mimo że grozi mu śmierć. Ktoś może odważnie wypowiadać swoje zdanie, mimo że przewiduje, iż nie spotka się ono z aprobatą otoczenia. Dziecko może odważnie przeciwstawiać się nauczycielowi i nie wykonywać jego poleceń, mimo iż wie, że spotka go za to kara.\nWszystkie trzy zastosowania pojęcia „odwaga” z jednej strony mają ze sobą coś wspólnego, ale z drugiej wiele je dzieli. Jeśli przyjrzymy się bliżej podanym powyżej przykładom, to zauważymy, że w każdym z omawianych przypadków chodzi o nieco inny zestaw umiejętności. Innych umiejętności potrzeba, aby nie uciekać z pola walki (np. determinacja, samozaparcie, pogodzenie ze śmiercią), innych do tego, aby wypowiadać swe zdanie wbrew opinii otoczenia (np. asertywność, niezależność emocjonalna, pewność siebie), a jeszcze innych potrzebuje uczeń, aby nie słuchać nauczyciela (np. upartość, brawura itd.). Inaczej mówiąc różne stopnie oraz formy zagrożenia wymagają nieco innych zestawów umiejętności, aby się im w „odważny” sposób przeciwstawić. Innymi słowy jest wiele rodzajów odwagi, a łączy je, jakby powiedział Wittgenstein, „podobieństwo rodzinne”.\nCnota jest wyćwiczoną dyspozycją do zachowywania się w określony sposób. Człowiek ćwicząc się w danej cnocie ćwiczy się w odpowiadaniu na określony rodzaj sytuacji. Na przykład rycerz nie ćwiczy „odwagi” w ogóle, ale ćwiczy odważne stawanie do walki na polu bitwy. Jeśli wytrenuje w sobie tę dyspozycję, wówczas, gdy nastanie wojna, nie będzie uciekał. Wszelako wytrenowanie tejże dyspozycji nie implikuje bycia odważnym w sytuacjach związanych z innym sposobem użycia słowa „odwaga”. Innymi słowy rycerz, który na wojnie będzie zaglądał śmierci w oczy może na przykład nie mieć „odwagi” sprzeciwić się swojej żonie. Dlaczego? Dlatego, że znoszenie niebezpieczeństwa ugodzenia mieczem lub toporem jest czymś innym niż znoszenie emocjonalnego nacisku.\nSądzę tedy, iż oczekiwanie, że dana osoba będzie się wykazywała „tą samą” cnotą w różnych sytuacjach jest tak naprawdę oczekiwaniem, że wytrenowawszy jedną umiejętność (na przykład odważnego stawania do bitwy) będzie jednocześnie dysponowała umiejętnościami, których nie trenowała (na przykład umiejętnością wypowiadania własnego zdania wbrew woli ogółu). Błędem jest tu założenie, że chodzi o te same umiejętności. W rzeczywistości są one różne i wymagają odrębnego treningu.\nJednakże można powiedzieć, że ludzie posiadający daną cnotę często posiadają cechy jej przypisywane we wszystkich kontekstach, to znaczy, że dany rycerz potrafi zarówno stawać do bitwy, jak i odważnie się wypowiadać. Dlaczego tak się dzieje? Stawiam hipotezę, że dlatego, iż nigdy nie uczymy się pojedynczych zachowań, nie trenujemy sztywno wydzielonych dyspozycji, ale równolegle trenujemy rozmaite umiejętności, które są z sobą połączone na bazie społecznej konwencji.Inaczej mówiąc rycerz nie tylko uczy się walczyć, ale uczy się „być rycerzem”. W skład bycia rycerzem wchodzi wiele umiejętności. Może to być zarówno umiejętność stawania do boju, wypowiadania się bez względu na sprzeciw otoczenia oraz zachowywanie niezależności emocjonalnej. Konwencja nazywa je wszystkie „odwagą”, a fakt, że były trenowane równolegle sprawia, że ich rozdzielność uchodzi powszechnej uwadze.\nJednakże można zapytać czy oznacza to, że cnoty są niczym nie połączonymi ze sobą umiejętnościami lub dyspozycjami? Moim zdaniem nie. Dzieje się tak z dwóch powodów. Po pierwsze trening w celu wyrobienia w sobie określonych dyspozycji wymaga pewnych umiejętności bazowych, które umożliwiają człowiekowi pracę nad przemianą jego osobowości. Pod drugie umiejętności i dyspozycje człowieka pełnią rolę służebną względem celów, do których są używane.\nUmiejętności potrzebne do pracy nad swoją osobowością to na przykład: uważność pozwalająca zauważyć jak się właściwie zachowujemy, dlaczego i jakie skutki przynoszą nasze zachowania, refleksyjność – podejmowanie refleksji nad własnymi zachowaniami, nad tym co było w nich dobre a co złe, siła woli do wytrwania w podjętej decyzji, aby następnym razem w podobnej sytuacji zachować się w odmienny sposób itd.\nCele, które dyktują sposób używania posiadanych przez człowieka cnót, zależą od wyznawanego przez niego światopoglądu i mieszczącej się w nim hierarchii wartości. Buddysta Mahajany może przykładowo robić wszystko w celu wyzwolenia wszystkich czujących istot od cierpienia i tym celem jednoczyć wszystkie posiadane cnoty, a jakiś wykształcony ateista może dążyć do samorealizacji i temu dążeniu podporządkowywać używanie posiadanych cnót.\nStawiam następującą hipotezę: Umiejętnościami potrzebnymi do pracy nad kształtowaniem własnej osobowości oraz jednością celów można wytłumaczyć „jedność cnót” u ludzi, którzy są dla nas przykładami integralności moralnej. Przy czym należy podkreślić, że dysponowanie przez nich wieloma określanymi jako cnoty dyspozycjami nie jest wynikiem rozwijania tylko jednej dyspozycji, lecz równoległego rozwijania wszystkich, w połączeniu z treningiem umiejętności pracy nad sobą\nAdam sobota, 16 maja 2015\nAutorka próbuje posługiwać się mądrym językiem i tylko się ośmiesza, bo juz dawno zostało zdyskredytowane pisanie tak, żeby nawet najlepszy profesor nie zrozumiał! Jeśli ta pani chciałaby być uczciwa, to byłaby zrozumiała. Poprzez używanie pojęć, które pochodzą z metodologii różnych nauk i są ze sobą kompletnie niespójne, ośmiesza się pani, bo pokazuje, że nie rozumie ani etyki, ani psychologii, która swoją drogą na początku XXI wieku nie jest już psychologią, a nauką o zachowaniach, liczbach, czy właściwie eksperymentach.\nEtyka ma jak najbardziej normatywne prawa i obowiązki, a psycholog i to współczesny niewiele ma tu do powiedzenia.\nProszę się trochę dokształcić i nie wciskać ludziom, że posługuje się pani "argumentem metodologicznym".\nbioetyka aborcja Bóg przemoc homoseksualizm utylitaryzm beefizm Michael Walzer prawa człowieka etyka praw zwierząt metaetyka racje praktyczne etyka ogólna podmiotowość moralna etyka ezoteryczna dyskryminacja krytyka deontologii acta konsekwencjalizm etyka zabijania śmierć zwierzęta Jeff McMahan nieposłuszeństwo obywatelskie etyka ekologiczna etyka etyka polityczna szowinizm gatunkowy deontologia konferencja


ZAMÓWIENIA, KURSY, CENNIKI – ADA fashion\n1. SKŁADANIE ZAMÓWIEŃ NA SZABLONY I WYDRUKI\nZamówienia na szablony, stopniowanie, układy kroju i wydruki na ploterze należy złożyć mailowo:\nTerminy wykonania zlecenia ustalane są indywidualnie. Zależą od rodzaju zamówienia, ilości modeli do przygotowania, a przede wszystkim terminarzu zleceń, który aktualnie obowiązuje. Najwięcej czasu wymaga przygotowanie szablonów, a najszybciej wykonuje się usługę drukowania szablonów. Drukowanie /plotowanie na ploterze odbywa się zazwyczaj od razu po otrzymaniu plików plt do druku.\n2. SKŁADANIE ZAMÓWIEŃ NA USŁUGI WZORCOWNI ODZIEŻOWEJ\nZamówienia na odszycie wzorów lub kolekcji należy złożyć na ten sam adres mailowy, co na szablony. Jednak w związku z zazwyczaj dużą ilością pracy na wzorcowni, terminy wykonania są dłuższe, i lepiej jest złożyć zamówienie dużo wcześniej. Zdarza się również, że z np. powodu szycia większej kolekcji, wzorcownia jest całkowicie wyłączona z realizacji zamówień bieżących.\nKażde zamówienie wycenianie jest indywidualnie, ponieważ każdy szablon, każdy wzór jest inny. Cena szablonu zależy od stopnia jego skomplikowania, w tym od ilości elementów szablonu. Np. bezrękawnik to tylko dwa elementy (przód i tył), ale już płaszcz na podszewce to nawet kilkadziesiąt elementów. Z tego powodu w celu otrzymania wyceny uprzejmie proszę o telefon lub kontakt mailowy.\n4. KURSY NAUKI SZYCIA I PODSTAW KONSTRUKCJI\nW pracowni ADA fashion odbywają się okresowo weekendowe intensywne kursy nauki szycia od podstaw – dla potrzeb własnych. Kurs przeprowadzany jest dla małej grupy, bo to gwarantuje większe efekty pracy z uczniem. Kurs trwa 2 dni, w sobotę i niedzielę, w godz. 8.00 – 20.00. Kursy nie mają ograniczeń wiekowych, bo szyć na maszynie można się nauczyć w każdym wieku. Do dyspozycji kursantów dostępne są maszyny domowe, dość proste w obsłudze, i bezpieczne w użytkowaniu. Pierwsze godziny poświęcam ogólnie na wyjaśnienie podstaw szycia, i zapoznanie się z obsługą maszyn. Bardziej zaawansowane kursantki otrzymują dostęp do maszyny przemysłowej. Na kurs wystarczy tylko się zgłosić, resztę zapewnia ADA fashion (maszyny, materiały, nici, nożyczki, dodatki, opiekę instruktora). Na początku szyjemy prostą torbę na zakupy, następnie fartuszek lub spódnicę z koła na gumce. Uszytą odzież kursanci zabierają ze sobą do domu, jako efekt swojej nauki. Kursy można powtarzać, a z każdą osobą pracuję indywidualnie, bo moim celem jest naprawdę nauczyć ją szyć.\nPo opanowaniu umiejętności szycia na maszynie, przeprowadzam kurs podstaw manualnej konstrukcji odzieży, zaczynając od nauki prawidłowego pobierania miar, potrzebnych do stworzenia prostego szablonu odzieżowego.\nDla chętnych i bardziej zaawansowanych osób przeprowadzam również kurs konstrukcji komputerowej w systemie RICHPEACE, który bezwzględnie wymaga umiejętności podstaw tworzenia konstrukcji odzieży oraz bardzo dobrej obsługi komputera. Naukę przeprowadzam na profesjonalnym systemie, zakupionym dla potrzeb komercyjnych. Jest to oprogramowanie typu garment CAD, oparte na technologii wektorowej, (uwaga – nie jest to program graficzny). Powstałe szablony zapisane są w formacie DXF, których otwieranie wymaga specjalistycznego oprogramowania.\nDostępne terminy kursów oraz cenniki będą umieszczone tutaj na bieżąco.\nWszystkie kursy odbywają się w siedzibie ADA fashion.


System wspierający controlling personalny - Codec Polska\nSystem wspierający controlling personalny - efektywne połączenie zarządzania kosztami kadrowymi z wynikami firmy\nKategoria: Budżetowanie Controlling Infor Planowanie Wydarzenia\nSystem wspierający controlling personalny – efektywne połączenie zarządzania kosztami kadrowymi z wynikami firmy\nKiedy: 9 grudnia 2020 w godzinach 10:00-10:30.\nOsoby odpowiedzialne za controlling HR, znajdują się pod presją budżetową wynikającą z dużej zmienności biznesowej i trudność przewidywania przyszłości. Z jednej strony, muszą zwiększać wydajność funkcjonalną, a jednocześnie zarządzać ryzykiem związanym z inicjatywami kosztowymi. Tego typu wyzwania powodują, że narzędzia wspierające szybkie przeplanowanie biznesu, weryfikację scenariuszy, szybką analitykę i raportowanie stają się kluczowe do sprawnego działania i sprawnej współpracy z dyrektorami funkcyjnymi, finansami czy zarządem.\nElastyczne planowanie wynagrodzeń, koszów pracowniczych oraz zautomatyzowane raporty, prognozy kosztów wynagrodzeń mogą stanowić zarówno narzędzie operacyjne, jak również istotne narzędzie wczesnego ostrzegania, dzięki któremu zyskujemy czas na reakcję i podejście odpowiednich decyzji.\nW trakcie webinarium pokażemy, m.in.:\nPlanowanie zatrudnienia – budżetowania wakatów, awansów czy działań restrukturyzacyjnych w wymiarze etatów czy osób.\nBudżetowanie wynagrodzeń oraz pozostałych kosztów osobowych\nPlanowanie zmian wynagrodzeń, generowanie alternatywnych scenariuszy i analizę ich wpływu na firmę.\nZarejestruj się i zobacz w jaki sposób dobry system wspiera proces controllingu HR budując efektywne połączenie pomiędzy procesami zarządzania zasobami ludzkimi a wynikami firmy.\nKonsultantka w Codec Polska odpowiedzialna za wsparcie klientów w obszarze controllingu, systemów analitycznych i raportowych – Business Intelligence. Od ponad 5 lat wdraża rozwiązania usprawniające procesy controllingu HR, optymalizacji dostaw, prognozowania sprzedaży czy alokacji kosztów. Uczestniczyła w wielu projektach doradczych i wdrożeniowych w Polsce i za granicą dla takich firm jak: Leroy Merlin, Dr Irena Eris, Ziegler czy LUX MED. W swojej pracy łączy kompetencje biznesowe oraz wiedzę informatyczną. Absolwentka Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz studiów podyplomowych na SGH z zakresu rachunkowości zarządczej i controllingu.


W uroczystość odpustową św. Jakuba Apostoła w katedrze szczecińskiej – obchodzącej 830. rocznicę konsekracji – miały miejsce po raz pierwszy w jej dziejach święcenia kapłańskie. Przyjęli jej z rąk abp. Andrzeja Dzięgi metropolity szczecińsko-kamieńskiego, dwaj diakoni: Dawid Lewandowski i Jakub Suszyński. Ks. Dawid pochodzi z parafii bł. Michała Kozala w Świnoujściu, a ks. Jakub z parafii Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny w Trzebiatowie\nUroczysta Msza św. zgromadziła biskupów: Henryka Wejmana, biskupa pomocniczego szczecińsko-kamieńskiego, Jana Gałeckiego, biskupa seniora, i Kazimierza Wielikosielca, biskupa pomocniczego pińskiego, ok. 60 kapłanów, w tym członków Szczecińskiej Kapituły Katedralnej i licznych wiernych, a pośród nich rodziców i całe rodziny nowo wyświęconych kapłanów.\nKsiądz Arcybiskup w homilii, wyjaśniając Ewangelię i wskazując na patrona dnia, prosił zebranych, aby wchodząc w tajemnicę Boga, byli gotowi dawać świadectwo wiary. Apostoł Jakub Starszy stał się pierwszym z grona Dwunastu męczennikiem, a jego brat Jan wzorem kontemplacji Boga. I dzisiaj potrzeba nam zatopienia się w Eucharystii, ale także postawy obrony wiary, aż do świadectwa krwi, o czym wspomina nam trzecia tajemnica fatimska.\nTo dzięki posłudze kapłanów Jezusa Chrystusa sprawowana jest Eucharystia, otwierane są źródła łaski, uzdrawiane są ludzkie dusze i błogosławiona jest ta ziemia w naszym pokoleniu – kontynuował Metropolita Szczecińsko-Kamieński.\nKsiądz Arcybiskup życzył nowym kapłanom: „Niech Bóg będzie uwielbiony, a św. Jakub Apostoł niech stanie się dla was, drodzy bracia, szczególnym patronem na całe wasze kapłańskie życie, posługiwanie, na wasze modlitwy i pracę, na wasze wspólnotowe wydarzenia i na waszą samotność. Na wasze zjednoczenie z Bogiem i na wasze bycie pośród ludu”. Ale prosił też o nowe powołania: „Módlmy się też o to, żeby powołania były rozpoznawane, by nie były lekceważone, odrzucane, by były odważnie przyjmowane z nadzieją w Bogu samym”.\nNowi kapłani z dniem 26 sierpnia br. rozpoczną swoją posługę wikariuszy w swoich pierwszych placówkach parafialnych: ks. Dawid w parafii pw. św. Jacka w Stepnicy, a ks. Jakub w parafii pw. Gwiazdy Morza w Świnoujściu.\nLicheń: białoruski biskup udzielił święceń prezbiteratu i diakonatu\nWigilia Zesłania Ducha Świętego była w Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej dniem bardzo radosnym. Polska prowincja Zgromadzenia Księży Marianów Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny powiększyła się o dwóch prezbiterów i dwóch diakonów. W czasie Mszy św. odprawionej o godzinie 12.00 wyświęceni zostali: ks. Mateusz Cielecki MIC i ks. Łukasz Gaj MIC oraz dk. Eliasz Sauchanka MIC i dk. Kacper Pawlak MIC.


Na smyczy - Piotr Kamieniarz - Surrealizm - Art In House\nAkceptuję Regulamin oraz Politykę Prywatności * Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych w celu przesyłania treści marketingowych na mój adres e-mail podany powyżej przez Art In House Anita Wolszczak i Wspólnicy Sp.j.\nPiotr Kamieniarz - urodził się w 1964 roku, mieszka i pracuje w Salominie (woj. Lubelskie). Nie ma wykształcenia plastycznego, mimo to rysowanie i malowanie jest jego pasją. Wystawy: 1994 - Wystawa indywidualna Volkshohschule w Essen; 1995 - Wystawa indywidualna Westdeutsche ...\nRozmiar 50 cm x 35 cm x 1 cm\nTechnika: Tusz, Farba akrylowa, Papier\n"Na smyczy" to obraz o wymiarach 35x50 cm z 2019 roku. Autorem pracy jest Piotr Kamieniarz.\nPraca wykonana została w technikach: tusz, farba akrylowa, papier. Głównymi składnikami tuszu są nierozpuszczalny barwnik wraz ze spoiwem, co odróżnia go od atramentu, produkowanego z pigmentu rozpuszczalnego w zawiesinie. Jest to rodzaj farby opatentowany w Niemczech w 1934 roku, początkowo wykorzystywany w przemyśle i do prac remontowych (malowano nią elewacje budowli w morskim klimacie)Jest to medium wykorzystywane jako podobrazie, stanowiące alternatywę dla płótna i deski. Papier, w zależności od rodzaju, pozwala na uzyskanie różnorodnych efektów. Ten o gramaturze 200 g/m2, o zwartej strukturze, i dużej chłonności, przeznaczony jest do farb akwarelowych, gwaszu, temper i tuszu.\nWśród gamy kolorystycznej dominują kolory: biały, czarny. Kolor biały jest wskazany zwłaszcza dla tych miłośników sztuki, którzy cenią sobie minimalizm. Czarny, który tworzy niezwykle ciekawe połączenia z ciemnymi wnętrzami, dobrze wygląda również w białych pomieszczeniach jako biegun przeciwny wobec sterylnego, jasnego pokoju.\nNastroj pracy charakteryzuje depresja. Uczucie depresji w przeszłości łączyło się z dziełami ekspresjonistów niemieckich oraz sztuce powstającej po konfliktach zbrojnych, kiedy artyści podejmowali wątki osamotnienia, odrzucenia i kryzysu egzystencjalnego.\nPrace artysty na aukcji - Piotr Kamieniarz\nPrace artysty - Piotr Kamieniarz


Znak krzyża pełny swój sens uzyskuje dopiero dzięki naszemu otwarciu się na tajemnicę krzyża. Swoją zmysłową dotykalnością ułatwia zarazem nam - istotom cielesnym - otwieranie się na tę tajemnicę. Ponieważ zaś tajemnica odkupieńczego krzyża Chrystusa stanowi samo centrum wiary chrześcijańskiej, łatwo zrozumieć, dlaczego znak krzyża stał się znakiem rozpoznawczym chrześcijan i chrześcijaństwa. I więcej jeszcze: stał się symbolem chrześcijańskiego życia.\nTrudność jest następująca: na krzyżu zawisło Zbawienie świata, chrześcijanie zaś stanowią jedynie stosunkowo skromną część ludzkości; krzyż Chrystusa jest darem Bożym dla wszystkich ludzi, chrześcijaństwo zaś jest tylko jedną z wielu religii globu ziemskiego. Czy zatem gromadzenie się chrześcijan pod znakiem krzyża nie uruchamia mechanizmów, które utrudniają uwierzenie w Chrystusa? Przecież znak rozpoznawczy stosunkowo łatwo może być użyty przeciwko innym grupom ludzkim. Toteż postawmy sobie pytanie następujące: Jakiego znaku rozpoznawczego chrześcijanom mieć nie wolno? To, że znak krzyża rodzi w niektórych niechrześcijanach odruch odrzucenia, jest poniekąd rzeczą nieuniknioną. My, chrześcijanie, powinniśmy jednak - po pierwsze - starannie unikać używania tego znaku przeciwko komukolwiek (za wyjątkiem jednego tylko szatana, przeciwko któremu krzyż jest bronią najzupełniej stosowną). Niestety, w historii bywało różnie. Najbardziej spektakularnym wydarzeniem, w którym podniesiono krzyż przeciwko innym ludziom, były wyprawy krzyżowe - czy to przeciwko Saracenom, czy to przeciwko albigensom.\nPo wtóre, powinniśmy starannie badać samych siebie, czy swoim postępowaniem nie zrażamy do krzyża tych, którzy w Chrystusa nie wierzą. W filmie Shoah znak krzyża pojawia się kilkakrotnie jako symbol świata obcego i nieżyczliwego Żydom. Jeśli ktoś sądzi, że chrześcijanie w żaden sposób nie przyczynili się do tego, iż dla wielu Żydów krzyż tak właśnie się kojarzy, niech sobie przypomni wysuwany przeciwko nim zarzut bogobójstwa czy niektóre - pamiętane jeszcze dziś przez ludzi starszych - ludowe zwyczaje Wielkiego Tygodnia. A jak musiał się kojarzyć krzyż wielu Indianom, do których wyznawcy Ukrzyżowanego Boga przyszli po to, żeby ich ograbić i zabijać?\nNiespełna półtora tysiąca lat temu św. Cezary z Arles tak oto upominał swoich słuchaczy, aby nie nadużywali znaku krzyża: "Cóż pomoże, jeżeli znak krzyża kładziemy na czole i na ustach, a wewnątrz w duszy mamy złożone zbrodnie i grzechy? Kto bowiem źle myśli, ten i źle mówi, źle czyni, jeśli się nie zechce poprawić, a gdy się żegna, grzech jego nie maleje, lecz się powiększa. Wielu bowiem jest takich, co idąc kraść lub cudzołożyć, jeśli się potkną, żegnają się, a jednak od złego uczynku się nie cofają; i nie wiedzą, nieszczęśni, że raczej zamykają w sobie diabły, niż by je wyrzucali" (Kazanie 131).\nOtóż wyobraźmy sobie - tego tematu św. Cezary nie porusza - jak takie zachowanie może wpłynąć na kogoś niewierzącego lub nawet na chrześcijanina, nie utwierdzonego jeszcze w wierze. Ktoś mi mówił o swoim znajomym, który podczas ostatniej wojny utracił wiarę, widząc, jak gorąco ludzie się modlili podczas bombardowania i jak się zachowywali bezpośrednio potem. Niestety, również w sytuacjach znacznie bardziej zwyczajnych można zasłużyć sobie na wymówkę: "Z waszej przyczyny niewierzący bluźnią krzyżowi Chrystusa".\nPowszechne znaczenie zbawcze krzyża Chrystusa zobowiązuje nas jednak do czegoś znacznie więcej, niż tylko do powstrzymania się od używania znaku krzyża przeciwko innym i do uwagi, żeby swoim postępowaniem nie wystawiać krzyżowi złego świadectwa. Przez Chrystusa i "przez krew Jego krzyża", Bóg "znów pojednał wszystko z sobą" (Kol 1,20). Zatem wiara w Chrystusa zobowiązuje do otwierania oczu na działanie tajemnicy odkupienia wśród wszystkich ludzi, nie tylko wśród chrześcijan.\nNie chodzi o to, żeby niechrześcijanom wmawiać, że choć w Chrystusa nie wierzą, to On i tak w nich działa. Chrystus jest naprawdę Odkupicielem wszystkich ludzi, przez swoją śmierć na krzyżu naprawdę "uczynił jednością" wrogie części ludzkości, "bo zburzył rozdzielający je mur - wrogość" (Ef 2,14). Toteż my, którzyśmy w Niego uwierzyli, winniśmy starać się zauważać i uszanować to Jego działanie poza widzialnymi granicami Kościoła. Czyż nie wolno bowiem nam, wierzącym w Niego, Pana wszechświata, domyślać się, że to właśnie On działa wszędzie tam, gdzie cierpienie i krzywda nie niszczą człowieka, ale przemieniane są w narzędzia dobra, gdzie ludzie jednają się ze swymi nieprzyjaciółmi albo gotowi są płacić bolesne nawet ceny, byleby nie podjąć żadnego uczestnictwa w kłamstwie czy w zadawaniu krzywdy?\nAktywna życzliwość - w imię Chrystusa i Jego krzyża - wobec wszystkich ludzi i wszystkich religii nie może, rzecz jasna, prowadzić nas do utraty naszej chrześcijańskiej i katolickiej tożsamości. Chrystus ukrzyżowany wciąż dla kogoś jest zgorszeniem, a dla kogoś innego głupstwem, dla nas zaś, wierzących w Niego, jest "mocą i mądrością Bożą" (1 Kor 1,23n). Toteż może się zdarzyć, że ta nasza wiara albo samo tylko realizowanie któregoś z ewangelicznych przykazań wzbudzi czyjąś agresję przeciw nam lub że my sami, w obliczu jakichś czysto ludzkich mniemań na temat Chrystusa lub Ewangelii, poczujemy się wezwani do złożenia Jemu i Jego nauce świadectwa naszej wiary. Chodzi jednak o to, żeby nawet wówczas, kiedy ujawnia się nasza inność w stosunku do niewierzących w Chrystusa, ani nawet wówczas, kiedy być może zostanę przez kogoś odrzucony i potępiony z powodu tej mojej inności, nie utracić aktywnej życzliwości wobec wszystkich ludzi, nieprzyjaciół nie wyłączając. Jest to logiczna konsekwencja naszej wiary, że na krzyżu Chrystus umarł za wszystkich ludzi, nie tylko za swoich wyznawców.\nJeśli zatem krzyż Chrystusa jest znakiem rozpoznawczym chrześcijan, to starannie zważajmy na to, aby nie był on znakiem naszego oddzielania się od innych. Przez swoją zbawczą śmierć Chrystus Pan okazał bowiem miłość wszystkim ludziom, a jeśli krzyż Jego ustanawia jakąś granicę, to jest to granica, oddzielająca światło od ciemności, rozłączająca to, co prowadzi do życia, od tego, co zadaje śmierć. Granica ta nie oddziela ludzi od ludzi, oddziela raczej człowieka Bożego od tego wszystkiego, co we mnie bezbożne. Mówił o tym Apostoł Paweł, że dzięki krzyżowi Chrystusa "świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata" (Ga 6,14).\nNie sposób byłoby zresztą zrozumieć wielorakie dążenia chrześcijan, aby pod znakiem krzyża umieścić każde niemal działanie, wręcz każdą chwilę życia, aby znakiem tym znaczyć każdą naszą przestrzeń, drogie osoby i szczególnie ważne przedmioty - gdyby nie stała za tym wiara, że moc krzyża Chrystusowego ogarnia całą ludzkość i cały wręcz kosmos. W Liście do Kolosan czytamy, że "przez krew Jego krzyża" jedna się z Bogiem i zaznaje pokoju nie tylko "to, co na ziemi", ale również "to, co w niebiosach" (1,20).\nStąd w najstarszych pismach patrystycznych często wyrażano ideę, że krzyżem obficie naznaczona jest - bez naszego świadomego udziału - naturalna przestrzeń człowieka, zarówno rzeczy stworzone przez Boga, jak przedmioty ukształtowane przez człowieka. "Pomyślcie tylko - powiada św. Justyn Męczennik ok. 160 roku - czy cokolwiek z tego, co jest na świecie, bez tego znaku może istnieć samo w sobie, albo w jakąkolwiek całość się składać? Przecież okręt nie zdoła pruć morza, jeśli nie sterczy w nim dumnie ów znak wyniosły, zwany żaglem. Ziemi nie da się orać bez krzyża. Kopacze i rzemieślnicy nie wykonają swej pracy bez narzędzi o tym właśnie kształcie". Co więcej, mówi Justyn, w samym kształcie ludzkiego ciała Stwórca umieścił znak krzyża, i to dwojako: "Ludzka postać niczym innym się nie różni od kształtu zwierząt nierozumnych, jak właśnie tym, że człowiek trzyma się prosto i może ręce rozciągnąć, a na twarzy jego, począwszy od czoła, widnieje nos, który zwierzętom służy do oddychania, u człowieka zaś uwydatnia znak krzyża" (Apologia I,55).\nUderza ponadto skłonność Ojców Kościoła do przedstawiania konkretnego krzyża, na którym umarł Chrystus, w wymiarach kosmicznych. I tak na przykład, zdaniem św. Ireneusza (ok. 202), Chrystus Pan, kiedy Mu rozpięto ręce na krzyżu, objął nimi i zgromadził w jedno obie rozproszone części ludzkości (Adversus haereses V,17,4). Z kolei św. Cyryl z Jerozolimy († 386) przedstawia Ukrzyżowanego jako Mocarza, który stanął na samym środku ziemi, a swoimi potężnymi rękami uchwycił jej krańce: "Rozciągnął ręce na krzyżu, aby uchwycić nimi krańce ziemi. Golgota bowiem jest środkiem ziemi. (...) Rozciągnął swe ludzkie ręce Ten, który utwierdził niebo swymi rękami duchowymi" (Katecheza 13,28).\nBliźniaczo podobną intuicję sformułowała w naszym XX wieku - być może niezależnie od Ojców Kościoła - Simone Weil. Krzyż Chrystusa jawi się jej jako kosmiczna dźwignia, mająca moc przemienić sens wszechświata: "Kiedy ciąży nad nami cały wszechświat, nic innego poza samym Bogiem nie może stanowić przeciwwagi - poza Bogiem prawdziwym, bo fałszywi bogowie, nawet nosząc imię prawdziwego, są tu bezsilni. (...) Dlatego właśnie krzyż jest wagą, na której ciało kruche i lekkie, ale które było ciałem Boga, przeważyło ciężar całego świata. Daj mi punkt oparcia, a uniosę świat. Tym punktem oparcia jest krzyż. Innego być nie może. Musi znajdować się on na przecięciu świata i tego, co nie jest światem. Krzyż jest takim właśnie przecięciem".\nWszechogarniająca moc krzyża wypełnia nie tylko kosmos, ale jest wystarczająco potężna, aby ogarnąć skutecznie każdego poszczególnego człowieka. Św. Augustyn, w swoich kazaniach i wykładach biblijnych wiele razy rozwija alegorię krzyża, który powinien wypełniać wnętrze chrześcijanina. Materią alegorii są wymiary krzyżowej szubienicy: "Krzyż jest szeroki w swojej belce poprzecznej, na której rozciągnięto ręce Wiszącego. Belka ta oznacza dobre czyny, które winna cechować właściwa miłości szerokość. Jest długi w swojej belce pionowej, sięgającej aż do ziemi. Do tej belki przymocowano plecy i nogi. Oznacza ona wytrwałość, która urzeczywistnia się przez długi czas aż do końca. Jest wysoki w swym wierzchołku, który góruje ponad belką poprzeczną. Wierzchołek zaś oznacza najwyższy cel, ku któremu winny być zwrócone wszystkie czyny. (...) Głęboki zaś jest krzyż w tej swojej części, którą jest wbity w ziemię. Jest ona wprawdzie ukryta i niewidoczna, ale właśnie z niej wznosi się to, co widoczne i wysokie. Podobnie wszystkie nasze dobra pochodzą z głębi łaski Bożej, której nie da się pojąć ani opisać" (Homilie na Ewangelię Jana 118,5).\nPodkreślmy, że dla św. Augustyna nie jest to alegoria czysto dowolna. W Kazaniu 53 wykład tej alegorii Biskup Hippony poprzedza następującym stwierdzeniem: "Albowiem nie na próżno wybrał taką śmierć - Ten, w którego mocy było umrzeć lub nie poddać się śmierci. Jeśli w mocy Jego było umrzeć lub nie umrzeć, dlaczego nie mógł właśnie w ten sposób umrzeć? Nie na próżno wybrał przeto krzyż, na którym ukrzyżuje ciebie na tym świecie". Zatem cała ta kosmiczna - a zarazem potencjalnie dogłębna w każdym poszczególnym człowieku - moc krzyża wynika z konkretnej męki, jaką przyjął na siebie Syn Boży. Jest to moc obiektywna, naszą wiarą jej nie kreujemy, ale jedynie ją rozpoznajemy i na nią się otwieramy: "Jeśli znaczymy się krzyżem Pańskim, to nie ze względu na karę, jaka Panu została wymierzona, ale ze względu na powód, dla którego Pan ją poniósł. Albowiem gdyby kara miała taką moc, miałaby ją również podobna kara poniesiona przez łotrów" (Kazanie 285 2). Krótko mówiąc, moc krzyża płynie wyłącznie stąd, że umarł na nim - umarł rzeczywiście, w prawdziwym ciele i w konkretnym momencie historycznym - Syn Boży.\nLogicznie pierwszym działaniem tego typu jest znak krzyża kreślony na czole na samym początku życia chrześcijańskiego, mianowicie podczas udzielania sakramentu chrztu i bierzmowania. Już św. Cyprian († 258) znak ten wiąże z biblijną pieczęcią, oznaczającą przynależność do Boga i przeznaczenie do zbawienia (Do Kwiryna 2,22). Otóż ci, których opieczętowano znakiem krzyża, stali się własnością Chrystusa, toteż winni całe swoje życie umieszczać w przestrzeni Jego łaski. "Najpierw - wyjaśnia św. Cyryl w trzeciej katechezie mistagogicznej - namaszczono was na czole, abyście wolni byli od wstydu, z którym chodził wszędzie pierwszy grzeszny człowiek, i odsłoniętą twarzą jak w zwierciadle odbijali chwałę Pańską. Następnie na uszach, abyście otrzymali uszy, które słuchają Bożych tajemnic, uszy, o których powiedział Izajasz (50,4): I dał mi Pan ucho do słuchania; oraz Pan Jezus w Ewangelii: Kto ma uszy, niech słucha. Potem na nozdrzach, abyście po przyjęciu boskiej oliwy mówili: Jesteśmy wonnością Chrystusa dla Boga między tymi, którzy idą na zbawienie (2 Kor 2,15). Wreszcie na piersiach - abyście przyodziani w pancerz sprawiedliwości, stawili śmiało czoła szatańskim zakusom (Ef 6,11.14)".\nWłaśnie ta totalność w oddaniu się Chrystusowi, do jakiej wzywa sakrament chrztu, wyjaśnia fakt, że znak krzyża szybko stał się dla chrześcijan znakiem, mało to nawet powiedzieć, codziennym - wszedł bowiem we wszystkie zakamarki codziennego życia chrześcijanina. Serię świadectw na ten temat otwiera Tertulian: "Przy każdym kroku lub ruszeniu się z miejsca, przy każdym przyjściu i odejściu, przy wciąganiu obuwia, przy myciu się, przy stole, przy zapalaniu świateł, przy układaniu na spoczynek, przy siadaniu i przy każdej czynności dnia codziennego znaczymy czoło znakiem krzyża" (De corona 3). Z tekstu wolno wnioskować, że w chwili jego napisania w roku 211 - tak widoczna obecność krzyża w chrześcijańskim życiu codziennym była zwyczajem utrwalonym, o początkach zapewne już wówczas niepamiętnych.\nŻeby nie mnożyć tu podobnych wypowiedzi, przytoczę jeszcze tylko świadectwo św. Cyryla z Jerozolimy: "Nie wstydźmy się wyznać Ukrzyżowanego! Ufnie uczyńmy znak krzyża palcami na czole i na wszystkim, na chlebie, który spożywamy, na kielichu, który pijemy, przy wejściu i wyjściu, przed snem kładąc się na spoczynek, przy wstawaniu, chodzeniu i spoczynku. Jest on wielką obroną. Nie muszą za niego płacić ubodzy, trudzić się słabi. Od Boga jest dany jako łaska. Krzyż jest znakiem wierzących, postrachem szatanów. W krzyżu triumfuje nad nimi wierny, jeżeli się nim znaczy z ufnością. Na widok krzyża przypominają sobie Ukrzyżowanego. Lękają się Tego, który smokowi starł głowę. Ceń tę pieczęć, a ponieważ jest darmo dana, tym więcej czcij Dobroczyńcę" (Katecheza 13,36).\nSzczególnie przekonującym dowodem na to, że znak krzyża był bardzo często używany przez starożytnych chrześcijan, są świadectwa Ojców o odruchowym żegnaniu się w sytuacjach zgoła wierze przeciwnych. "Może gdy ich co w cyrku przestraszy - narzeka św. Augustyn na niekonsekwentnych chrześcijan - natychmiast się żegnają i stoją tam, mając na czole to, od czego odstąpili" (Objaśnienia Psalmów 50,1). Natomiast historyk Sozomen zapisał plotkę, jaką powtarzali sobie chrześcijanie, że sam Julian Apostata, "przynaglony odruchem dawniejszego nawyku, całkiem zrozumiałym u chrześcijanina zaskoczonego niebezpieczną sytuacją, sam nie wiedząc jak i kiedy, uczynił na sobie znak krzyża świętego" (Historia Kościoła V,2).\nNa koniec dotknąć przynajmniej wypada wielkiego tematu znaku krzyża, uświęcającego przestrzeń chrześcijańską. Chodzi o krzyż znaczący mieszkania wyznawców Chrystusa, miejsca pracy, o krzyże przydrożne, aż po krzyże nagrobne i cmentarne, wyrażające nadzieję na zmartwychwstanie i świadczące o tej nadziei wobec żywych. Otóż wizerunek Ukrzyżowanego jest nie tylko obrazem Odkupiciela, który przez swoją śmierć otworzył nam drogę do życia wiecznego, jest również obrazem Króla, któremu winniśmy z radością poddawać całe nasze życie i przed którym staniemy - po zakończeniu naszych dni jako przed Sędzią. Królewskość Ukrzyżowanego podkreśla zarówno korona (na krucyfiksach romańskich była to wręcz korona królewska), jak umieszczane zazwyczaj na krucyfiksach oskarżenie, które doprowadziło do skazania Go na śmierć (INRI - Jesus Nasarenus Rex Judeorum; Jezus z Nazaretu, Król Żydowski). Sędziowska godność Chrystusa szczególnie wyraźnie podkreślona jest na krucyfiksach wschodnich1 .\nKiedy mowa o znaczeniu krzyżów uświęcających przestrzeń, warto może przypomnieć dwie wypowiedzi Jana Pawła II, wygłoszone podczas jego pierwszej polskiej pielgrzymki. Papież zwraca uwagę na to, że materialne przedmioty wiary są znakiem łączności pokoleń w tej samej wierze, i to znakiem poniekąd aktywnym, mającym swój udział w głoszeniu tej wiary. "Bo przecież - mówił Ojciec Święty na Błoniach Gnieźnieńskich 3 czerwca 1979 - i mury, i wieże kościelne, i krzyże przydrożne, i obrazy święte na ścianach domów i izb - wszystko to w jakiś sposób katechizuje. I od tej wielkiej syntetycznej katechezy życia: przeszłości i teraźniejszości - zależy wiara przyszłych pokoleń".\nKilka dni później, w swoim przemówieniu w Nowej Hucie, ten aspekt krzyża podkreślił Papież jeszcze dobitniej: "Tam, gdzie stawia się krzyż, powstaje znak, że dotarła już Dobra Nowina o zbawieniu człowieka przez Miłość. Tam, gdzie stawia się krzyż, powstaje znak, że rozpoczyna się ewangelizacja. Niegdyś ojcowie nasi na różnych miejscach polskiej ziemi stawiali krzyże na znak, że dotarła już do nich Ewangelia, że rozpoczęła się ewangelizacja - i że trwa nienaruszona".\nZatem - po pierwsze - gest krzyża, który wykonujemy żegnając się, wyraża naszą wiarę w Syna Bożego, który dla nas stał się człowiekiem, a na krzyżu dokonał naszego odkupienia, zaś Jego zmartwychwstanie jest dla nas obietnicą i gwarancją życia wiecznego. Innymi słowy, gest ten wyraża naszą wiarę, że mocą swojej męczeńskiej śmierci na krzyżu Chrystus Syn Boży uzdrawia nas z wszelkich zniszczeń, jakie spowodowały w nas nasze grzechy, i zwraca nas - marnotrawne dzieci swojemu Ojcu. "Za wielką cenę zostaliście nabyci, chwalcie więc Boga w waszym ciele" (1 Kor 6,20).\nPo wtóre, gest krzyża wyraża ponadto naszą wiarę, że zło doznawane - choroby, nieszczęścia, krzywdy, niezrozumienie u drugich itp. - nie jest złem ostatecznym i jeśli nie można go uniknąć, należy przemieniać je w krzyż niesiony na wzór Chrystusa (por. Mt 16,24). Mówiąc inaczej, gest ten wyraża wiarę, że nasz Odkupiciel ma moc wypełniać swoją obecnością doznawane przez nas zło i przemieniać je w coś dla nas pozytywnego, w coś, co sprawia w nas dojrzewanie na życie wieczne.\nPo trzecie, gestowi krzyża towarzyszy wyznanie Trójcy Świętej. Zatem wyznajemy wówczas naszą wiarę, że Bóg jest Miłością oraz że ostatecznym naszym powołaniem jest przebóstwienie, uczestnictwo w synostwie Bożym Syna Jednorodzonego i wiekuiste zjednoczenie - wraz z Nim i w Jego Duchu z Przedwiecznym Ojcem.\nPo czwarte, wyznania Najświętszej Trójcy dokonujemy przez powtórzenie formuły, która została nad nami wypowiedziana w momencie chrztu. Znak krzyża przypomina zatem, że przez chrzest zostaliśmy zanurzeni w Ojcu i w Synu, i w Duchu Świętym, oraz uobecnia nam wezwanie i obietnicę, które stąd wynikają. Ponieważ zaś jest to znak właśnie krzyża, w sposób naturalny uprzytamnia nam prawdę, że "my wszyscy, którzy otrzymaliśmy chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć" (Rz 6,3).\nPo piąte, znak ten kreślimy na swoim ciele. Wyznajemy w ten sposób - w każdym razie winniśmy wyznawać - religijny szacunek dla swojego ciała, które Duch Święty chce przemienić w swój przybytek, wprzęgnąć w służbę dobru i doprowadzić do chwalebnego zmartwychwstania. Zwróćmy uwagę na to, że znak krzyża jest szczególnie stosownym środkiem, za pomocą którego mogę okazać swojemu ciału religijny szacunek, mimo że wciąż jeszcze mieszka w nim "stary człowiek", którego należy wraz z Chrystusem ukrzyżować (por. Rz 6,6.12; 8,23).\nWreszcie - po szóste - znak krzyża jest dla wierzących w Chrystusa skuteczną obroną przeciw szatanowi. "To, co było naszym przeciwnikiem, Bóg usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża. Po rozbrojeniu Zwierzchności i Władz, jawnie wystawił je na widowisko, powiódłszy je dzięki Niemu w triumfie" (Kol 2,14n). Ten apotropiczny sens znaku krzyża bardzo często podkreślali Ojcowie Kościoła, wydobywały go nawet niektóre teksty cytowane wyżej (zwłaszcza św. Cyryla z Jerozolimy). Przywołam tu może jeszcze wypowiedź św. Hipolita Rzymskiego († 235) - nie tylko ze względu na starożytność tego świadectwa. Mianowicie Hipolit bardzo interesująco uzasadnia, skąd się bierze tak wielka moc znaku krzyża przeciwko szatanowi - znak ten bowiem dokonuje niejako uobecnienia chrztu: "Starajcie się zawsze osłaniać swoje czoło znakiem krzyża. Jest to bowiem znak męki, dany przeciwko szatanowi, jeżeli ktoś czyni go z wiarą, a nie dla dogodzenia ludziom, ale żeby przez znajomość używać go jako pancerza. Wróg bowiem, widząc duchową cnotę wychodzącą z serca - tak jakby dokonało się jawne obmycie - drżąc poczyna uciekać, kiedy nie ustępujesz mu, a pobudzasz samego siebie [do Bożej służby]" (Tradycja apostolska 42).\n[«] "Dolna poprzeczka jest odpowiednikiem suppedaneum, na którym spoczywały nogi Chrystusa, przebite dwoma gwoździami. Poprzeczka ta na greckich ikonach jest horyzontalna, natomiast na rosyjskich jest najczęściej pochyła. To pochylenie, przechodzące od prawej strony Chrystusa ku lewej, zawiera pewien sens symboliczny - oto sąd: usprawiedliwienie dobrego łotra i potępienie złego" (W. Łosski, "Krzyż", Novum 1981 nr 1-2, s. 35).