Wielkie zielone liście i osiołek przed kościołem. Niedziela Palmowa w stolicy - Bielany, Śródmieście\n09.04.2017 16:33 Krakowskie Przedmieście i bielany\nNiedziela palmowa w Warszawietvnwarszawa.pl\nWielkanoc, najważniejsze święto w roku liturgicznym Kościoła katolickiego. Wierni w całym kraju cieszą się z zmartwychwstania Chrystusa. A jak... WIĘCEJ »\nzgłoś naruszenie odpowiedz 10.04.2017 09:05 ~rtyu\nzamęczyli jezusa, mogą zamęczyć i osła, czemu nie. gawiedź musi mieć uciechę.\nZrobiło się ciepło, robale zaczęły wyłazić spod kamieni i dawać głos.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 10.04.2017 09:05 ~Weterynarz\nten osiolek taki maly..kogos mi przypomina...ale pewnie sie myle..\nMożesz mieć rację. Popatrz dokładnie w lutro. Jak masz trochę ośle rysy twarzy to ten osiołek rzeczywiście może ci przypominać starego.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 09.04.2017 22:11 ~satan\nzgłoś naruszenie odpowiedz 09.04.2017 21:48 pietrekgd\nzgłoś naruszenie odpowiedz 09.04.2017 21:40 ~geko\nzgłoś naruszenie odpowiedz 09.04.2017 21:15 ~Warszawiak\nI pewnie dziesiątki samochodów zaparkowanych wzdłuż Dewajtis w strefie zakazu zatrzymywania się.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 09.04.2017 17:09 ~stefan_psychiatra\nczy aby osiołek w roli eksponatu to dobry pomysł, co na to obrońcy praw zwierząt?\nzgłoś naruszenie odpowiedz 09.04.2017 16:54 ~aoh389\nBaśnie wiecznie żywe.


Święci Anthony i Paul – Diego Velasquez ❤ - Velazquez Diego\nOpisy obrazów ⇒ 🎨Velazquez Diego ⇒ Święci Anthony i Paul – Diego Velasquez\nŚwięci Anthony i Paul – Diego Velasquez\nŚw. Antoniego Wielkiego lub opata Antoniego, pochodzi z Górnego Egiptu. Po śmierci rodziców Anthony przeszedł na pustynię.\nPavel Pustelnik lub Pavel Teb, pierwsza pustynia Egiptu, która mieszkała w pobliżu Teb.\nObaj chrześcijańscy święci są znani jako wielcy pustelnicy. Chociaż oboje pochodzą z bogatych rodzin, oboje opuścili dom ojca, aby prowadzić samotne i pobożne życie.\nOpis i znaczenie obrazu Święci Anthony i Paul – Diego Velasquez.\n« Odpocznij w locie do Egiptu – Hans Baldung\nŚwięty Jerzy i smok – Lukas Cranach »


Budowanie zdrowej społeczności: wykorzystaj do tego GIS\nCzerwiec 2017 368\nTo nie nowina, że zdrowie dzisiejszej populacji jest w niebezpieczeństwie. Na niespotykaną dotychczas skalę przeżywamy „epidemię” złego żywienia i bezczynności fizycznej ludzi na całym świecie. Powoduje to to, że dzisiejsza młodzież przeciętnie żyje mniej zdrowo, a nawet może żyć krócej niż rodzice.\nPoprawa zdrowia populacji jest dzisiaj zdecydowanie bardziej istotna niż kiedykolwiek. Na szczęście rządzący, decydenci i ogół społeczeństwa zaczęli uświadamiać sobie istotną rolę, jaką w poprawie zdrowia pełnią dobre odżywianie, zdrowe nawyki, profilaktyka i ćwiczenia fizyczne. Ale w dyskusjach zapomina się o tym, jaki wpływ na zdrowie poszczególnych osób ma zarówno sama społeczność jak i miejsce ich zamieszkania. Dostęp do warunków umożliwiających zachowanie dobrego zdrowia wpływa nie tylko na daną osobę, ale i na całą społeczność.\nPrawda jest taka, że miejsce, w którym mieszkasz (i dotychczas mieszkałeś) wpływa na twoje zdrowie i na prawdopodobną długość twojego życia. Informacje geograficzne, a także charakter społeczności lub otoczenia, w którym mieszkasz, mogą mieć duży, a może i największy, na zdrowie i nawyki stylu życia.\nDlatego zdrowie społeczności staje się ważnym tematem dyskusji. Idea inteligentniejszej, zdrowszej społeczności podkreśla wagę zwiększenia aktywności fizycznej i dostępu do zdrowej żywności, zminimalizowania obrażeń, stresu i skutków zmian klimatycznych, poprawy jakości powietrza i wody oraz wzmocnienia kontaktów społecznych.\nPonieważ lokalizacja ma bardzo duży wpływ na twoje zdrowie, staje się jasne, że systemy informacji geograficznej (GIS) mogą również przyczynić się do poprawy zdrowia twojej społeczności. GIS jest oprogramowaniem służącym do pozyskiwania, zarządzania, analizowania i prezentacji danych przestrzennych w różnych formach. GIS zapewnia zrozumienie analizowanych problemów. A co jest jeszcze lepsze, to to, że prawdopodobnie i tak masz już dostęp do potrzebnych narzędzi.\nDlatego firma GovLoop, we współpracy z firmą Esri, opracowała właśnie takie spojrzenie na branżę, aby pomóc społeczności zrozumieć jak można analizować informacje i dane geograficzne w nowy sposób i poprawić zdrowie każdego z mieszkańców.\nIdeą jest to, aby rządy, organizacje pozarządowe, organizacje non-profit i środowisko akademickie miały wpływ na zdrowie społeczności, wyjaśnia Angelica Baltazar, specjalista ds. ochrony zdrowia i opieki społecznej w Esri. O koncepcji zdrowych społeczności mówi się już od dawna, a Esri może odegrać istotną rolę w jej urzeczywistnianiu.\nHistoria zdrowej społeczności\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia definiuje zdrowe miasto lub zdrową społeczność jako taką, która jest „miejscem bezpiecznym z niedrogimi mieszkaniami i dostępnymi systemami transportu, oferującym pracę dla wszystkich, którzy chcą pracować, ze zdrowym i bezpiecznym środowiskiem, zrównoważonym ekosystemem, zapewniającym dostęp do usług opieki zdrowotnej, nastawionych na profilaktykę i podtrzymywanie zdrowia”.\nZdrowa społeczność jest również definiowana jako taka, w której różnorodne grupy zainteresowanych stron współpracują ze sobą, aby wykorzystać swoją wiedzę i lokalne doświadczenia w celu stworzenia wspólnoty sprzyjającej zdrowiu. Członkowie wspólnoty są upełnomocnieni i zaangażowani obywatelsko, współpracują z administracją w celu zapewnienia, żeby wszystkie lokalne polityki brały pod uwagę zdrowie. Dobrze zorganizowana społeczność i jej partnerstwo z administracją zapewniają bieżącą identyfikację, ocenę i rozwiązywanie problemów zdrowotnych, wykorzystując dostępne dane do ukierunkowywania i oceny działań. Ustanowienie równego dostępu do wysokiej jakości usług edukacyjnych i możliwości zatrudnienia, do transportu i mieszkań, profilaktyki i opieki zdrowotnej oraz do zdrowej żywności i możliwości aktywnego wypoczynku budują zdrowe społeczności, które są bezpieczne, zabezpieczone ekonomicznie i przyjazne dla środowiska. (Te sformułowania zostały zaczerpnięte z Health Research In Action Report: Defining Healthy Communities, który można znaleźć na stronie www.hria.org).\nA jaką rolę w idei zdrowej społeczności odgrywają miejsce i lokalizacja? Można sobie wyobrazić więcej niż jedną. Sposób, w jaki społeczność jest budowana lub projektowana, wpływa na wszystko, od aktywności fizycznej po rodzaj konsumowanej żywności. Może to zmniejszyć lub zminimalizować liczbę urazów i stresów mających wpływ na zdrowie psychiczne. Może to również mieć wpływ na odczuwanie skutków zmian klimatycznych oraz poprawić jakość powietrza i wody oraz wzmocnić siłę powiązań społecznych.\nJeśli wszystkie działy administracji współdziałają ze sobą i wykorzystują lokalizację jako podstawową platformę wykorzystują analizę przestrzenną, wówczas mogą komunikować się, dzielić się danymi i udostępniać informacje publiczne, kiedy jest to potrzebne.\nJeśli promowanie zdrowia i dobrego samopoczucia nie jest celem wspólnoty, konsekwencje tego mogą być niszczące. Oto przykład podejścia, w które dosłownie wbudowano jeden z wielu problemów zdrowotnych, jakim jest otyłość. Miasto nie ma chodników, terenów zielonych i placów zabaw dla dzieci. Może nie istnieć komunikacja publiczna do domów handlowych i przychodni lekarskich. Mieszkańcy, którzy tam mieszkają, dojeżdżając do pracy spędzają wiele godzin w samochodzie, co powoduje wzrost poziomu stresu. A kiedy problemy zdrowotne słabo zaprojektowanej wspólnoty zaczynają coraz silniej dawać znać o sobie, wpływa to na wiele innych aspektów życia.\nNiewystarczający dostęp do opieki zdrowotnej, mieszkań, zdrowej żywności i usług zwiększa ogólne dysproporcje w zakresie zdrowia. Na przykład, jeśli dzieci nie są zdrowe, to jako studenci będą mieć mniejszą zdolność osiągania sukcesu. Kwestie emocjonalne i behawioralne są bardziej rozpowszechnione, co otwiera drogę do złych wyników edukacji i zwiększa możliwość spotkania z systemem wymiaru sprawiedliwości. Dzieci, które nie są odpowiednio przygotowane w szkole, nie będą gotowe do podjęcia pracy. Będzie to prowadzić to do bezrobocia, bezdomności, dalszej zależności od rodziców i problemów zdrowotnych.\nKrótko mówiąc, jest to efekt kuli śnieżnej.\nJak GIS może pomóc stworzyć zdrową społeczność\nPonieważ zdrowie jednostki i wspólnoty tak wyraźnie zależy od lokalizacji i otoczenia, GIS doskonale nadaje się do wspomagania działań mających na celu poprawę stanu zdrowia społeczności. Informacje przestrzenne mogą być wykorzystywane do współpracy, dzielenia się danymi i ich zrozumienia, w celu zmiany polityki dotyczącej zdrowia społeczności.\nDane o lokalizacji pomagają zrozumieć kwestie związane ze zdrowiem społeczności, odpowiadając nie tylko na pytanie „dlaczego?”, ale także na pytanie „gdzie?”\nWyniki analiz GIS mogą stanowić podstawę do oszacowania potrzeb społeczności, pomagając identyfikować wymagania i priorytety zdrowotne. GIS umożliwia również opracowanie i wdrożenie planów strategicznych w zakresie rozdzielania zasobów, identyfikacji kluczowych uczestników, finansowania, nawiązywania współpracy, pomocy potrzebującym i edukacji. Na koniec, można również sprawozdawać i udostępniać dane o zasobach publicznych, o gromadzeniu i zarządzaniu danymi.\nKrótko mówiąc, GIS to coś więcej niż mapa. Jego rzeczywista siła leży w danych i możliwościach ich analizy.\nJak platforma lokalizacyjna ArcGIS wspomaga inicjatywy prozdrowotne wspólnoty\nArcGIS, platforma Esri, łączy mapy, aplikacje, dane i ludzi, wspomagając podejmowanie mądrzejszych decyzji. Umożliwia wprowadzanie innowacji w organizacji lub społeczności, dzięki czemu można analizować, używać, tworzyć i udostępniać mapy na dowolnym urządzeniu, w dowolnym miejscu i czasie. Jest to praktyczny sposób powiązania danych z działaniami, które pomagają stworzyć zdrowszą społeczność.\nDane są kluczowe dla zrozumienia naszego świata. Kiedy korzystasz z potężnych technologii, takich jak ArcGIS, możesz ożywić swoje dane, co może prowadzić do usprawniania podejmowania decyzji. Korzystając ze zgromadzonych danych o zdrowiu w połączeniu z GIS można przekształcać informacje i tworzyć platformę dla innowacji w sposób niemożliwy do realizacji z wykorzystaniem tradycyjnych diagramów, wykresów i infrastruktury danych.\nPlatforma ArcGIS unowocześnia sposób działania zdrowych społeczności tak, że spełnione są wszystkie podstawowe wzorce biznesowe, które określają udane wdrożenie GIS:\nZarządzanie danymi – opisuje proces przechowywania, zarządzania i uzyskiwania dostępu do danych.\nPlanowanie i analiza – obejmuje praktykę przekształcania surowych danych w użyteczne informacje poprzez zastosowanie technik analitycznych.\nMobilność terenowa – konsumenci i producenci danych przestrzennych od dawna potrzebują przekazywania informacji w obie strony, pomiędzy biurem i terenem. Personel terenowy potrzebuje prostego rozwiązania do wymiany, gromadzenia i aktualizacji danych. Platforma ArcGIS udostępnia wiele opcji wdrażania rozwiązania mobilnego, aby zaspokoić różne potrzeby biznesowe użytkowników.\nŚwiadomość operacyjna – aktualny i dokładny obraz działań organizacyjnych jest kluczowym elementem do zrozumienia aktualnego stanu operacyjnego. Aplikacje dotyczące świadomości operacyjnej są często nazywane kokpitami menedżerskimi lub wspólnym obrazem operacyjnym i udostępniają okna do prezentacji istotnych i niezbędnych do działania informacji.\nZaangażowanie obywateli – administracja coraz częściej korzysta z GIS jako platformy do tworzenia aplikacji mapowych, które angażują obywateli, zapewniają transparentność i usprawniają proces kształtowania polityki.\nEsri udostępnia platformę lokalizacyjną, która obsługuje wszystkie te podstawowe wzorce biznesowe, dzięki czemu każda organizacja może korzystać z zalet GIS prawie we wszystkim, co robi.\nPlatforma Esri ArcGIS pomaga społecznościom w działaniach mających na celu poprawę stanu zdrowia i dobrego samopoczucia wszystkich mieszkańców. Niezależnie od tego, czy śledzi się wskaźniki stanu zdrowia, czy prowadzi się obserwacje rozprzestrzenienia się chorób czy wizualizuje się ważne dane demograficzne, GIS ma zasadnicze znaczenie w działaniach ukierunkowanych na poprawę stanu zdrowia i odporności społeczności.\nAby dowiedzieć się więcej o zdrowych społecznościach, odwiedź witrynę esri.com/healthycommunities.


S-pl.pl - Nowy Pomnik Historii w Gdańsku!\nCzwarty gdański Pomnik Historii\n20 kwietnia 2018 r. o godz. 12:00 w Pałacu Prezydenckim w Warszawie Twierdza Wisłoujście, unikatowy europejski zabytek nowożytnej architektury militarnej i morska brama Rzeczpospolitej, zostanie czwartym Pomnikiem Historii położonym w Gdańsku. Wcześniej taki status, w obrębie gdańskich granic administracyjnych uzyskały: miasto w zasięgu obwarowań z XVII w. (1994 r.), Pole Bitwy na Westerplatte (2003 r.) oraz zespół pocystersko-katedralny w Oliwie (2017 r.).\n- Starania o wpisanie Twierdzy Wisłoujście, miejsca ważnego dla Gdańska i Polski, na listę Pomników Historii trwały dwa lata. Cieszy nas to, że doceniono walory i dziedzictwo zabytkowej fortyfikacji. Dzięki temu rozporządzeniu Muzeum Gdańska będzie mogło skuteczniej ubiegać się o dodatkowe dofinasowanie w programach krajowych i unijnych – mówi Waldemar Ossowski, Dyrektor Muzeum Gdańska.\nGdańsk i Muzeum Gdańska dbają o zabytkową fortyfikację\nMuzeum Gdańska złożyło pod koniec 2017 r. wart 2,1 mln EUR projekt do programu INTERREG Południowy Bałtyk 2014-2020, który zakłada m.in. remont budynku na obszarze Szańca Wschodniego oraz działania propagujące rozwój Archeoturystyki w Polsce, Danii oraz Szwecji. Rozstrzygnięcie naboru ma nastąpić na przełomie kwietnia/maja 2018 r. Konkretne działania sfinansowane zostaną z pieniędzy samorządu terytorialnego.\n- W bieżącym roku planowany jest remont Bastionu Artyleryjskiego polegający na wykonaniu zabezpieczenia przeciwwodnego murów i sklepień przed wodą opadową przesiąkającą przez nasyp ziemny. Prace mają rozpocząć się na przełomie maja/czerwca, a zakończyć we wrześniu 2018 r. Szacowana wartość działań przy Bastionie Artyleryjskim, sfinansowanych ze środków Gminy Miasta Gdańska, ma wynieść ok. 1,2 mln zł brutto – dodaje Waldemar Ossowski.\nAutor artykułu: Muzeum Gdańska


Mara Dyer. Tajemnica - Michelle Hodkin - opinia siążki\nKsiążka Mara Dyer. Tajemnica - Michelle Hodkin - opinia siążki\nOpinia użytkownika agnik66\nDodał/a opinię: agnik66\nIleż można się opierać książce, która zbiera tyle pozytywnych recenzji? No ile? Długo nie wytrzymałam, więc sama postanowiłam się przekonać, czy jest aż tak dobra, jak piszą o niej inni. Mara Dyer budzi się w szpitalu i dowiaduje się, że jej przyjaciele umarli, a ona jedna wyszła cała z wypadku. Po wyjściu ze szpitala, dziewczyna próbuje zacząć swoje życie na nowo. Nie jest jej jednak łatwo, bo zespół stresu pourazowego daje o sobie znać. Nowa szkoła również przyniesie jej trochę problemów, ale na osłodę w jej życiu pojawi się pewien intrygujący przystojniak. Z mojego opisu pewnie myślicie, że będzie to tani i banalny romans. Nie do końca. Owszem, wątek romantyczny jest obecny, ale to już standard jeżeli chodzi o tę kategorię książek. W sumie to tutaj jest bardzo schematycznie i można się domyślić, co się dalej stanie. Przyznaję jednak, że jakoś tak oczarował mnie ten wątek i chociaż czytałam już wiele podobnych opowieści to ta ma sobie to "coś", co sprawia że czyta się to z przyjemnością i nie przeszkadza nawet ta schematyczność. Może i jest trochę słodko, ale do przyjęcia. Wątek romantyczny nie byłby taki fajny, gdyby nie bohaterowie. Tutaj oczywiście nie będzie żadnego zaskoczenia, jeżeli napiszę, że Mara jest dziewczyną po przejściach, a Noah przystojniakiem, na widok którego szaleją wszystkie dziewczyny. W sumie to nic nowego, ale bardzo polubiłam bohaterów. Mara ma za sobą i przed sobą trudne chwile, a zespół wstrząsu pourazowego doprowadza ją do szaleństwa. No i jeszcze jest śmiertelnie niebezpieczna, ale to tylko taki szczegół. A Noah, no przyznaję, że fajnie by było takiego chłopaka w swoim życiu spotkać. Książka zaintrygowała mnie od pierwszych stron, bo już samo wprowadzenie jest dosyć przerażające. Po takim początku już wiedziałam, że będę miała do czynienia nie tylko ze zwykła miłosną historią. I chwała za to! A dalej jest jeszcze lepiej. W pewnych momentach nawet poczułam delikatny strach, a tego się kompletnie nie spodziewałam. Ta książka to naprawdę świetna powieść młodzieżowa, na którą warto zwrócić uwagę. Oczywiście niektóre elementy są schematyczne, ale ten gatunek już tak ma. Ja czekam na kolejne tomy, bo zakończenie jest tak intrygujące i nieprzewidywalne, że po prostu trzeba sięgnąć po kolejne części. kingaczyta.blogspot.com\nPrzeczytane:2017-08-14, Ocena: 5, Przeczytałem, 2017, gimnazjum,\nNa pewno nie dało się do końca stwierdzić, co w książce jest prawdą, a co nie. Świat Mary jest światem przywidzeń, urojeń i mocno subiektywnej oceny sytuacji. Podczas czytania nie idzie się domyślić co tak naprawdę się wydarzy. Trochę brakowało mi wyjaśnienia, o co właściwie chodzi z "darem" Noacha i głównej bohaterki. Pewnie zostanie to wyjaśnione dopiero w kolejnych tomach. Problemem były też spore przeskoki i masa niedopowiedzeń w temacie wizji. Rozumiem luki w pamięci bohaterki, ale aż takie? Nagłe zmiany osób, sytuacji i miejsca przytłaczają czytelnika. Tak poza tym książka jest niezła, czyta się bardzo przyjemnie i bez większych problemów, poza tymczasowymi brakami w treści. Historia Mary wciąga i nie pozwala odejść od książki bez żalu.\nPrzeczytane:2017-03-04, Ocena: 5, Przeczytałem,\nBardzo intrygująca i wciągająca...\nPrzeczytane:2016-01-12, Ocena: 5, Przeczytałem, Czytam regularnie w 2016 roku,\nOMM, super, ale nie genialne. Osobiście mi się podobała, ale nie sięgnęłabym po nię po raz drugi. Strasznie dużo kartek :)\nPrzeczytane:2015-09-04, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2015,\nI znowu powrót. Same powroty ostatnio. I znowu taki dobry powrót. Mara zachwyca. Mara powala. Mara tak bardzo trzyma w napięciu. Nie lubię takich książek. Gdzie ja i horrory (w pewnym sensie jest to horror, tak moi drodzy)? Z daleka od tego. A tu? Tu mnie wzięło. Totalnie. I ja wiem czemu. Fabuła i dozowanie tajemnicy. Autorka zrobiła to tu genialnie. GE-NIA-LNIE. Tyle w temacie. Mara jako wariatka jest postacią zbudowaną odpowiednio w każdy sposób. Wielowymiarowa, z historią (i to jaką!), z problemami, z halucynacjami, ze wszystkim. Noah nadaje wszystkiemu lekkości. Nie jesteśmy przytłoczeni chorobą Mary, Judem, szkołą czy innymi tego typu rzeczami. Żałuję jedynie, że nie został rozwinięty w powieści talent chłopaka. Przecież taki dobry kompozytor z niego. A tu ni hu hu. Liczę, że w następnych częściach będzie wzmianka o tym. A teraz bywajcie, zagłębiam się w drugą część.\nPrzeczytane:2014-12-22, Ocena: 6, Przeczytałem,\nKażdy kryje w sobie tajemnicę, wystarczy ją obudzić. Kim jest Mara Dyer? W tajemniczych okolicznościach giną dwie dziewczyny, przyjaciółki głównej bohaterki. Wygląda na to, że ich śmierć została przepowiedziana, ktoś wiedział co się wydarzy. Powieść z paranormalnym twistem i przesłaniem: pozory mylą. Spodoba się nastolatkom płci żeńskiej, szczególnie, że główna bohaterka – wbrew przestrogom - zakochuje się w najbardziej nieodpowiednim i intrygującym chłopaku ze szkoły. Szczerze powiedziawszy nie wiem od czego zacząć tę recenzję. Zacznę więc najprościej jak się da. Trzeba pochwalić grafików, którzy stworzyli tę okładkę. Jest niesamowita! Taka tajemnicza, hipnotyzująca... Najlepsze jednak są litery, które przy odrobinie światła zaczynają błyszczeć. Trzymanie tak wydanej powieści w rękach jest czysta przyjemnością. Zaprezentowałem tę powieść moim przyjaciołom, którzy zgodnie stwierdzili, że sami chcieliby posiadać taką perełkę. Nie tylko to wydanie sprawia, że książka emanuje tajemnicą. Przyczynia się ku temu również klimat. Nie wie, jak autorka to zrobiła, ale słowami potrafiła zbudować niepowtarzalny klimat. Mroczne, skrywane tajemnice, dziwne zbiegi okoliczności, tajemnicze wizje, nadnaturalne zdolności. Ciężko oderwać się od tej książki. Ten klimat sprawia, że chcemy wciąż więcej i więcej, bo skrywane przez bohaterów tajemnice nie pozwalają nam na odłożenie dzieła. Musimy się dowiedzieć o co w tym wszystkim chodzi. Michelle Hodkin to autorka, która man\newruje słowami w taki sposób, że każde z nich jest wyjątkowe. Czy to w ogóle możliwe? Sięgnijcie po "Mara Dyer. Tajemnica" i przekonajcie się o niebywałym talencie autorki. Przy chociażby rozmowach bohaterów. Niby zwyczajne dialogi, jednak kiedy je czytamy czujemy tę nadzwyczajność. Nie wiem, jak ubrać moje odczucia w słowa. Musicie przeczytać tę książkę, żeby zrozumieć, co mam na myśli. " - Czy to rani twoje uczucia? [..] - Ja nie mam uczuć." Zatrzymajmy się jeszcze przez chwilę przy tej magii słów. Niesamowite są opisy bohaterów, miejsc i zdarzeń. Są tak niewyobrażalnie realne. Czasami ten realizm aż mnie przerażał. Myślę tutaj o opisywanych zwidach i śladach przeszłości. Autorka z łatwością wchodzi w umysł Mary Dyer i w ten przerażająco prawdziwy sposób opisuje jej myśli. Myśli osoby niezrównoważonej psychicznie. Może nie do końca niezrównoważonej. Raczej osoby, która ma problemy. Okropne problemy. Mimo tej wszechobecnej tajemniczości w powieści znalazło się miejsce dla wątku miłosnego. Nie byle jakiego związku. Nie ma w nim niczego schematycznego (przynajmniej dla osoby, która z tym gatunkiem rzadko obcuje), a chwile, które Mara z Noahem spędzają wspólnie przynoszą Czytelnikowi samych pozytywnych emocji. Uwielbiam kiedy związki zostają zakończone happy endem, ale Michelle Hodkin i tym razem chciała pokazać, że nie jest schematyczna, kończąc pierwszy tom serii pozostawiając Czytelnika w kompletnej niewiedzy, jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Jeżeli szukacie wyjątkowej książki, która naszpikowana jest klimatem tajemniczości "Mara Dyer. Tajemnica" będzie dla Was idealną lekturą. Najbardziej zachwycone pozycja powinny być nastolatki i starsze Czytelniczki, które poszukują oryginalnej historii z wątkiem miłosnym, który pochłonie ich bez reszty. Czytelnikom zaś do gustu przypadnie sam pomysł na fabułę i jej wykonanie. Gorąco polecam!\nPrzeczytane:2014-11-19, Ocena: 5, Przeczytałem, Czytam regularnie w 2014 roku, Mam,\nMara Dyer nie pamięta, co stało się tamtego feralnego dnia. Dnia, który okazał się być ostatnim dniem życia jej przyjaciół. Dlaczego tylko ona wyszła z tego cało? Dlaczego ocalała? I czy to, co się z nią dzieje to na pewno tylko zespół szoku pourazowego? ,,Mara Dyer. Tajemnica" to książka, która zrobiła furorę w naszym kraju na długo przed swoją polską premierą. Skradła serca wielu czytelnikom, a cała seria trafiła do grona ich ulubionych historii. Jest to debiut literacki Michelle Hodkin i w sumie muszę przyznać, że całkiem dobry debiut. Bądź co bądź, podobnych historii już trochę się pojawiło, ale jednak ,,Mara Dyer. Tajemnica" ma w sobie coś urzekającego. A cóż to takiego? Bardzo dobre pytanie! Pytanie, na które każdy czytelnik chyba powinien sobie sam odpowiedzieć - w końcu różne są gusta i guściki. Jakby pokusić się o krótką analizę to w sumie nie byłaby ona taka trudna. Spójrzmy: mamy skrytą w sobie dziewczynę z mroczną przeszłością, która stara się dowiedzieć, dlaczego ocalała i co się z nią dzieje. Idąc dalej tym tropem, na horyzoncie pojawia się irytujący, arogancki i bezczelny przystojniak, któremu nad wyraz ciężko się oprzeć. Oczywiście jest on bożyszczem i każda dziewczyna pada mu do stóp, ale nie nasza główna bohaterka. Romans wisi w powietrzu, to się czuje! Dobra, nie ukrywajmy, brzmi trochę stereotypowo... ale nawet stereotypy można czasem przekazać w ciekawy i wciągający sposób. I to właśnie zrobiła pani Hodkin - nawet nie jestem w stanie do końca określić co\n, ale udało jej się mnie zaintrygować. Ogromną zaletą jest kreacja głównej bohaterki, w której po części odnalazłam siebie - tak, od pierwszych stron nawiązała się między nami więź. Nie tylko za sprawą pierwszoosobowej narracji, ale po prostu mamy pewne wspólne cechy charakteru, a to zawsze ułatwia sprawę. Jednak nie da się ukryć, że ten rodzaj narracji umożliwia czytelnikowi dogłębne poznanie myśli głównego bohatera, a tutaj jest to konieczne - dlatego bardzo dobrze, że autorka zdecydowała się na ten zabieg. Marę da się lubić, podobnie jak Noaha - razem stanowią mieszankę wybuchową, która staje się dla nas nieprzewidywalna. Czy fabuła jest zaskakująca? Po części na pewno. Pewne rzeczy same składają się w logiczną całość i autorka umożliwia swoim czytelnikom odkrycie prawdy, ale nie całej. To, co najlepsze, pozostawia sobie na koniec, aby nas trochę zbić z pantałyku. Zakończenie budzi w nas chęć sięgnięcia po kolejny tom przygód Mary i z pewnością nie jednej osobie zamiesza w głowie. We mnie na pewno wzbudziło ciekawość, a ja zawsze muszę ją zaspokoić. Jednak skupiając się dalej na pierwszym tomie... książka jest dobra, może nawet bardzo dobra i nawet styl autorki - mimo że to debiut - nie jest najgorszy. Wręcz przeciwnie, ,,Mara Dyer. Tajemnica" jest powieścią, którą czyta się wyjątkowo przyjemnie. Rozwój wydarzeń to logiczny i chronologiczny ciąg, w którym chwilami pojawiają się retrospekcje, ale nie jest ich dużo. Ta pozycja łączy w sobie elementy romansu, grozy, czarnego humoru i motywu zdolności parapsychicznych. Jednak w wielu momentach można dostrzec to, że jest to historia typowo skierowana do młodzieży - problemy w szkole, trudności w nawiązywaniu nowych znajomości tuż po przeprowadzce, czarujący przystojniak, w którym tak łatwo się zakochać... Wychodzi z tego mieszanka tego, co już było, z odrobiną czegoś nowego, świeżego, co nadaje tej książce nowy wymiar i pewną indywidualność. Choć z jednej strony czuję niedosyt i wciąż mi mało, to z drugiej podobało mi się i czuję, że autorka mnie jeszcze nie raz zaskoczy w kolejnych tomach trylogii. Choć szał na książki tego typu już minął, to jednak zawsze chętnie do nich wracam, a ,,Mara Dyer. Tajemnica" to idealna pozycja, dzięki której przypomniałam sobie uroki takiej literatury. Przymknęłam oko na pewne drobne wady, które w sumie zostały zatuszowane przez zalety tej historii. W sumie największym zarzutem mogłoby być powielanie schematów, ale autorka i tak wychodzi obronną ręką, bo w moich oczach jej wizja miała w sobie coś, co mnie omamiło. Być może specyficzny klimat, a może to, że bohaterka stała mi się bliska - a może nawet obie te rzeczy. Czy polecam? To zależy komu. Wiem, że są czytelnicy, którzy mają dość tego typu powieści i nic ich nie przekona do przełamania się. Jednak wiem też, że wiele osób z chęcią sięgnie po tę pozycję i będzie to dobry wybór, bo historia Mary nie należy do tych banalnych i ckliwych romansów, które przyprawiają chwilami o mdłości. W tym tkwi coś więcej i mam nadzieję, że autorka rozwinie potencjał tej opowieści w kolejnych częściach.\nPrzeczytane:2014-10-29, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2014,\nIleż można się opierać książce, która zbiera tyle pozytywnych recenzji? No ile? Długo nie wytrzymałam, więc sama postanowiłam się przekonać, czy jest aż tak dobra, jak piszą o niej inni. Mara Dyer budzi się w szpitalu i dowiaduje się, że jej przyjaciele umarli, a ona jedna wyszła cała z wypadku. Po wyjściu ze szpitala, dziewczyna próbuje zacząć swoje życie na nowo. Nie jest jej jednak łatwo, bo zespół stresu pourazowego daje o sobie znać. Nowa szkoła również przyniesie jej trochę problemów, ale na osłodę w jej życiu pojawi się pewien intrygujący przystojniak. Z mojego opisu pewnie myślicie, że będzie to tani i banalny romans. Nie do końca. Owszem, wątek romantyczny jest obecny, ale to już standard jeżeli chodzi o tę kategorię książek. W sumie to tutaj jest bardzo schematycznie i można się domyślić, co się dalej stanie. Przyznaję jednak, że jakoś tak oczarował mnie ten wątek i chociaż czytałam już wiele podobnych opowieści to ta ma sobie to "coś", co sprawia że czyta się to z przyjemnością i nie przeszkadza nawet ta schematyczność. Może i jest trochę słodko, ale do przyjęcia. Wątek romantyczny nie byłby taki fajny, gdyby nie bohaterowie. Tutaj oczywiście nie będzie żadnego zaskoczenia, jeżeli napiszę, że Mara jest dziewczyną po przejściach, a Noah przystojniakiem, na widok którego szaleją wszystkie dziewczyny. W sumie to nic nowego, ale bardzo polubiłam bohaterów. Mara ma za sobą i przed sobą trudne chwile, a zespół wstrząsu pourazowego doprowadza ją do szaleństwa. No i je\nszcze jest śmiertelnie niebezpieczna, ale to tylko taki szczegół. A Noah, no przyznaję, że fajnie by było takiego chłopaka w swoim życiu spotkać. Książka zaintrygowała mnie od pierwszych stron, bo już samo wprowadzenie jest dosyć przerażające. Po takim początku już wiedziałam, że będę miała do czynienia nie tylko ze zwykła miłosną historią. I chwała za to! A dalej jest jeszcze lepiej. W pewnych momentach nawet poczułam delikatny strach, a tego się kompletnie nie spodziewałam. Ta książka to naprawdę świetna powieść młodzieżowa, na którą warto zwrócić uwagę. Oczywiście niektóre elementy są schematyczne, ale ten gatunek już tak ma. Ja czekam na kolejne tomy, bo zakończenie jest tak intrygujące i nieprzewidywalne, że po prostu trzeba sięgnąć po kolejne części. kingaczyta.blogspot.com\nPrzeczytane:2014-10-17, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam,\nKAŻDY KRYJE W SOBIE TAJEMNICĘ, WYSTARCZY JĄ OBUDZIĆ. Wyobraź sobie, że pewnego tragicznego dnia giną Twoi przyjaciele i Twój chłopak, ale Ty przeżywasz. I to właśnie spotyka szesnastoletnią Marę Dyer. Mara budzi się w sterylnej sali, nie wiedząc, gdzie jest. Szybko odkrywa, że znajduje się w szpitalu, ale nie pamięta, skąd się tam wzięła. Długo nie pozostaje w błogiej nieświadomości i zostaje uświadomiona: ona i jej przyjaciele mieli wypadek. Wypadek, z którego tylko ona uszła życiem. To dziwne wydarzenie daje początek kolejnym... A główna bohaterka zaczyna odkrywać, że jest z nią coś bardzo nie tak i powoli sama już nie wie, co jest rzeczywistością, a co jest tylko sprawką jej chorej wyobraźni. MARA DYER skrywa bowiem tajemnicę... Nie potrafię zebrać słów, żeby napisać, jak ta książka mi się spodobała. Praktycznie od kilku miesięcy nieustannie napotykałam się na tą hipnotyzującą, piękną okładkę na zagranicznych stronach. W zasadzie panowały same zachwyty nad "The unbecoming of Mara Dyer" (tytuł oryginalny), że aż zaczęłam myśleć, że ta powieść naprawdę, ale to naprawdę musi mieć w sobie coś wyjątkowego. I jedyne, co mogłam powiedzieć świeżo po jej przeczytaniu: to niesamowite! Kojarzycie ten moment, gdy zaczynacie czytać jakąś książkę i w pewnym momencie odkrywacie, że będzie to jedna z Waszych ulubionych powieści? Ot tak, już na samym początku. Ja właśnie tak miałam z tą powieścią. Podczas czytania pierwszych rozdziałów towarzyszyło mi jakieś niepokojące uczucie, a tak\nże strach, który wraz z postępem lektury zaczynał przybierać coraz większe rozmiary. Czułam autentyczne przerażenie czytając o szaleństwie Mary, o halucynacjach i generalnie dziwnych zdarzeniach. Jest naprawdę niewiele dzieł, których autorzy potrafią nie tylko trzymać emocje czytelnika w garści, ale także trzymać je tak przez czas trwania całej książki. A Michelle Hodkin właśnie to ze mną zrobiła. "Marę Dyer. Tajemnicę" czytałam z niesłabnącym zapałem i napięciem oraz - dosłownie - z wypiekami na twarzy, nie wiedząc, czego się spodziewać, bowiem Hodkin pokazała mi, iż nie mogę być niczego pewna. W zasadzie odpowiedniej byłoby napisać, że tej powieści się nie czyta, ją się po prostu POCHŁANIA. Co jest takiego w Marze, pytacie? Co takiego sprawia, że pokochało ją miliony czytelników na całym świecie, że ciągle się o niej słyszy? Już śpieszę z wyjaśnieniami. Jej największymi zaletami są oryginalność, a także to, że spodoba się zarówno młodszym czytelnikom, jak i tym starszym. Jeśli chodzi o pomysł Michelle Hodkin, mogę tylko napisać, że naprawdę zazdroszczę jej wyobraźni. Napisać książkę z tak popularnego gatunku, jakim jest young adult może praktycznie każdy. Jednak napisać taką, której nie da się odłożyć do ostatniej strony, nie jest już tak łatwo. A Hodkin zrobiła to w iście wyśmienitym stylu. Halucynacje Mary, generalnie jej szaleństwo wyszło intrygująco i przerażająco zarazem. Gdy czytałam o odbiciu głównej bohaterki w lustrze, które wcale nie było jej odbiciem, bałam się. Podczas lektury tej książki rzeczą niemożliwą jest nie odczuwać jakichkolwiek emocji. Wątek miłosny to jeden z tych aspektów, których chyba nigdy nie będę wstanie sobie darować, bo ja go po prostu uwielbiam. W każdej książce, pod warunkiem, że nie jest cukierkowaty i zbyt przesłodzony. Z ulgą mogę rzec, iż tej w "Marze.." taki nie jest. Pojawia się przystojny Noah Shaw, który zapewne dla wielu będzie chodzącym schematem. Przystojny, pomocny, sypiący sarkazmem jak z rękawa - mówcie co chcecie, ja i tak wiem swoje. Noah jest niesamowity, a każdy dialog, którego jest on częścią staje się ciekawy i zabawny. W ogóle każda chwila, w które on występuje zawładnęła moim sercem. Mara i Noah stanowią niesamowity duet, który od teraz będzie jednym z moich ulubionych. Zdaję sobie sprawę, że wyszła mi raczej laurka, niż recenzja, ale co ja na to poradzę, że ta powieść AŻ tak mną zawładnęła? Że nie potrafiłam myśleć ani skupić się na niczym innym, dopóki nie skończyłam jej czytać? Że Michelle Hodkin postanowiła napisać książkę nową, intrygującą, przedstawiającą coś, czego jeszcze nie było? "Mara Dyer. Tajemnica" to pierwszy to otwierający trylogię opowiadającej o nastolatce imieniem Mara Dyer. W wypadku giną jej przyjaciele, a ona szybko odkrywa, iż zespół stresu pourazowego to nie jedyny problem, z którym będzie musiała się zmierzyć. Byłam bardzo ciekawa, czy ta powieść spodoba mi się tak bardzo, jak innym czytelnikom. Teraz wiem, że spodobała mi się nawet bardziej, ponieważ ma wszystko, czego poszukuję w książkach: wartką akcję, świetnie nakreślonych bohaterów, wątek miłosny oraz tajemnicę, którą czytelnik musi rozwikłać. Jej psychodeliczny i tajemniczy klimat po prostu Was oczaruje. Gorąco polecam! " - Wybacz, Noah, ale się spieszę - A w myli dodałam: "Nie masz tu czego szukać, dupku. Zmywaj się". - Dokąd jedziesz? W jego głosie pojawił się nieustępliwy ton, który bardzo mi się nie spodobał. - O Boże, prześladujesz mnie jak zaraza! - warknęłam. - Kunsztownie wymyślona, koronkowo subtelna i totalnie epicka alegoria dysonansu poznawczego - orzekł. - Cóż, dzięki. To jeden z najbardziej wyszukanych komplementów, jakie usłyszałem."\nPrzeczytane:2014-09-28, Ocena: 6, Przeczytałem, 52 książki w 2014 roku,\n''Każdy kryje w sobie tajemnicę, wystarczy ją obudzić''. Pewnego dnia szesnastoletnia Mara Dyer budzi się ze śpiączki w szpitalu, nie pamiętając jak się tu znalazła. Dopiero najbliższa rodzina uświadamia ją, że cudem wyszła z nieczynnego budynku szpitala psychiatrycznego, który nie wiadomo dlaczego runął niespodziewanie. Niestety jej najbliżsi przyjaciele: Rachel, Claire i Jude, nie mieli tyle szczęścia. Załamana dziewczyna usiłuje w przebłyskach pamięci odgadnąć, co robiła w środku nocy w tak niebezpiecznym miejscu, lecz bezskutecznie. Nie mogąc znieść poczucia winy przeprowadza się z całą rodziną kilkaset kilometrów dalej, do Miami, gdzie zamierza zacząć wszystko od nowa. Ale wbrew założeniom, nie jest to takie proste. Marę zaczynają nawiedzać dziwne, niepokojące sny, widzi swoich zmarłych przyjaciół, ma kłopoty z pamięcią i przerażające halucynacje. Jakby tego było mało, w nowej szkole już od pierwszych dni zyskuje sobie wrogów, zwłaszcza wśród uczniów płci żeńskiej. Powodem tego stanu rzeczy jest Noah Shaw, przystojny, arogancki, seksowny chłopak, który koniecznie chce poznać ją bliżej. Co z tego dalej wyniknie? Kim tak naprawdę jest Mara? Czy jej amnezja okaże się błogosławieństwem, czy też przekleństwem? Wiedziałam i intuicyjnie czułam, że ta książka pochłonie mnie bez reszty. Aż dziw bierze, że to debiut Michelle Hodkin. Autorka urodziła się i wychowała na Florydzie, skończyła liceum w Nowym Jorku i studiowała prawo w Michigan. Prawnicze doświadczenie nabyte w czasi\ne pracy w tym zawodzie pomogło jej w pisaniu niniejszej historii. Wracając do sedna sprawy, nie spodziewałam się, że będę aż tak zachwycona! Nie jest to kolejne, typowe Young Adult. Osobiście zaszufladkowałabym do kategorii thriller psychologiczny, horror w wersji light bądź paranormal romance. Jedno jest pewne, pierwsza część trylogii z Marą Dyer jest mroczna, urocza, niesamowita i enigmatyczna w każdym calu. Fabuła od samego początku aż do wstrząsającego zakończenia trzyma w napięciu i ''więzi'' uwagę czytelnika. Obfituje w niecodzienne, zaskakujące epizody, które niekiedy mrożą krew w żyłach. Autorka znakomicie żongluje wątkami niczym zawodowy kuglarz. Cała historia prezentuje się jak rozrzucone puzzle, które trzeba dopiero poskładać. Oprócz bieżących zdarzeń gdzieniegdzie pojawiają się niespodziewanie przeskoki czasowe i retrospekcje z tragicznej nocy. Wszystko to idealnie ze sobą współgra i tworzy spójną całość. Chłonęłam każde słowo, zdanie, rozdział jak narkotyk i ciągle było mi mało. Urzekł mnie niepokojący klimat książki oraz wszechobecna mroczna, tajemnicza atmosfera zagrożenia, od której można dostać ciarek na plecach. Bohaterowie zostali doskonale wykreowani, są wyraziści i wiarygodni, a ich zachowanie często bardzo nieprzewidywalne. Jak każdy człowiek posiadają wady, zalety i niedoskonałości. Osobiście bardzo polubiłam Marę i Noah'a. To nietypowa para o wyjątkowych zdolnościach. Ona jest odważną, temperamentną, śmiałą, pyskatą, ironiczną, wrażliwą, niezależną buntowniczką, która potrafi walczyć o swoje. Balansuje na krawędzi koszmaru i pamięci, niezdolna rozstrzygnąć, co jest czym. Czy rzeczywiście cierpi na zespół stresu pourazowego (PTSD), a może to coś zupełnie innego? Zdradzę jedynie, Mara posiada pewien śmiertelnie niebezpieczny defekt. Jaki? Tego musicie dowiedzieć się sami. Z kolei Noah, chciałoby się rzec: chłopak idealny. Mega przystojny, obrzydliwie bogaty, niezwykle inteligentny, z sarkastycznym poczuciem humoru i z wianuszkiem zakochanych adoratorek. Schematyczny aż do bólu. Nic bardziej mylnego! Za tą fasadą kryje się szokujący sekret, który przedstawia go w zupełnie innym świetle. Krótko napiszę tylko, czekają Was nie lada atrakcje. Wątek miłosny nie jest banalny ani przesłodzony. Został zrealizowany całkiem swobodnie, naturalnie, bez taniego sentymentalizmu czy uczuciowej huśtawki. Plus jest taki, że nie ma tu kolejnego trójkąta miłosnego, ani spirali rozstań i powrotów. Jest tylko Noah wpatrzony w Marę niczym w obrazek. Ale ich związek to "coś więcej", niż tylko wzajemna fascynacja. Oboje są jak yin i yang, jak trucizna i lekarstwo. Razem stanowią iście wybuchową mieszankę. ' ''Mara Dyer. Tajemnica'' natychmiast zawładnęła moim umysłem. Rewelacyjna powieść, bez dwóch zdań. Bardzo podobał mi się styl i język Michelle Hodkin- lekki, obrazowy, dynamiczny, a akcja jest na tyle żwawa, że ciężko się od niej oderwać. Z kolei zakończenie poraziło mnie swoją nieprzewidywalnością i niedopowiedzeniem. Wprost nie mogę doczekać się kontynuacji. Ta książka skradła moje serce i idealnie wpasowała się w mój literacki gust. Znalazłam tutaj, to co lubię najbardziej - miłość, zazdrość, humor, tajemnicze zdolności, przerażające incydenty, a także wszechobecny nastrój grozy. Czego chcieć więcej? Krótko mówiąc bardzo dobry, wciągający thriller psychologiczno-paranormalny z przesłaniem, pokazującym, że pozory bywają jednak bardzo mylne. Koniecznie musicie przeczytać. Emocje i satysfakcja gwarantowane.\n"Mara Dyer. Tajemnica" Michelle Hodkin- recenzja Przepiękna okładka zaintrygował mnie i czułam ogromną potrzebę przeczytania tej książki. Wyczekiwałam dnia nadejścia wymarzonej paczuszki, kiedy ją dostałam dosłownie przepadłam w przepięknej i mrocznej historii. Mara Dyer wiele przeszła. Nie pamięta wypadku i śmierci przyjaciół, aby otrząsnąć się z traumatycznych wspomnień przeprowadza się z rodziną do Miami. Nowa szkoła i samotność jest ogromnym wyzwaniem, z którym przyjdzie się zmierzyć dziewczynie. Widzi rzeczy, których nie powinna, lecz nie to najbardziej ją przeraża a fakt, że ludzie, którym życzy śmierci umierają. Za Mara ciągnie się coraz dłuższy sznur trupów a to pogłębia jej paranoje. Wytchnienie znajduję u Noaha, przystojnego chłopaka ze szkoły. Ich relacje od samego początku są pełne namiętności, obaw i mrocznych tajemnic. Kiedy Tata mary otrzymuję sprawę obrony mężczyzny oskarżonego o zabójstwo dziewczynki, świat Mary zaczyna się chwiać a dziewczyna zrobi wszystko, aby obronić rodzinę i ukarać winnego. Mara Dyer stała się jedną z moich ulubionych postaci literackich. Podoba mi się jej zachowanie i liczne błędy, które popełnia. Jej odruchy są niezwykle ludzkie i bardzo realne. Autorka w intrygujący sposób prowadzi wewnętrzne dywagacje i wątpliwości Mary, co do swojego zdrowia psychicznego. Jej zaburzenia a właściwie strach wywołany niewiedzą i lękiem wkręciły mnie od samego początku i uważnie śledziłam poczynania bohaterów, szukając wyjaśnienia. Dziewczyna m\na wielkie serce i troszczy się o bliskich, stara się ich chronić nawet przed sobą. Wspaniale wykreowana postać. Bohater męski, czyli Noah jest dla mnie zagadką. Na początku wydaję się narcystycznym bogatym chłoptasiem, który lubi zmieniać dziewczyny jak rękawiczki. Mam wiele pytani odnośnie jego osoby a Pani Michelle Hodkin bardzo skąpo udzielała odpowiedzi. Ważną rolę odgrywa rodzina Mary. Poznajemy ich życie i relacje, które stanowią istotną rolę w powieści. Narracja pierwszoosobowa prowadzona przez Marę sprawdziła się genialnie. Śledzimy losy dziewczyny i jej myśli a mimo to pozostajemy w niewiedzy. Napięcie jest ogromne i trzyma do samego końca. Czytając nie spodziewałam się takiego zakończenia, dlaczego? Ponieważ nie dało się go przewidzieć!!! Zaskakująca i tajemnicza książka, która napisana jest prostym i plastycznym językiem, co sprawia, że czyta się szybko, tym bardziej, że akcja jest dynamiczna i wciągająca. ,,Mara Dyer. Tajemnica" to książka, do której podeszłam z wielkim zaufaniem i oczekiwaniami, Pani Hodkin mnie nie zawiodła a wręcz przeciwnie. Ofiarowała nam, czytelnikom niezwykły dar w postaci ogromnej palety emocji, które towarzyszą podczas czytania. Historia tak niezwykła, piękna a chwilami straszna i wywołująca dreszcze na plecach. Po zamknięciu książki chciało mi się płakać z frustracji, ponieważ ja chcę więcej! Chce poznać odpowiedzi! Chce więcej Noaha! Chce znać jego przeszłość! I tak mogłabym bez końca, ponieważ nie mogę przestać myśleć o życiu bohaterów i ,,chcę" jest tu za słabym słowem na wyrażenie mojej potrzeby. Ja pragnę, pożądam a wręcz potrzebuję poznać dalsze losy bohaterów. ,,Mara Dyer" jest książką niepowtarzalną, wartka akcja porywa w wir nieoczekiwanych i zaskakujących wydarzeń, bohaterowie wykreowani po mistrzowsku, ta książką jest po prostu doskonała. Piękna ! 6/6\nPrzeczytane:2016-03-13, Przeczytałam, Pożyczone,\nPrzeczytane:2014-10-27, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,\nChcę przeczytać, 26 książek 2016, Mam,\nGenialne połączenie literatury młodzieżowej z ciężkim, psychodelicznym thrillerem. W ostatniej części trylogii Mara musi stawić czoła rzeczywistości. Trzecia...\nMara Dyer wierzyła, że może uciec od przeszłości. To nieprawda. Myślała, że jej problemy istnieją tylko w jej głowie. Nie tylko. Była pewna, że po wszystkim...


Darmowe serum do rzęs od La Vie Clartè - Zakupersi\nZakończone\tDarmowe serum do rzęs od La Vie Clartè\nLuksusowa marka La Vie Clartè rozpoczęła rekrutację do akcji ambasadorskiej, w której można otrzymać do darmowego testowania serum do rzęs.\nSerum do rzęs, które można otrzymać za darmo od La Vie Clartè to kosmetyk który wyjątkowo dobrze ma dbać o stan rzęs. Jego formuła to prawdziwa bomba składników niezbędnych, by stymulować intensywny wzrost rzęs i zapewnić im dogłębne odżywienie. A w efekcie – by uzyskać piękne, długie, gęste i kruczoczarne rzęsy. Według producenta serum świetnie sprawdza sie w przypadku, gdy posiada się krótkie lub rzadkie rzęsy, jasne rzesy, słabe rzęsy lub w sytuacji, gdy zdjęło się sztuczne rzęsy. Serum La Vie Clartè stymuluje i przyspiesza wzrost rzęs tak, aby stały się zachwycająco długie, wydłuża fazę wzrostu rzęs, wzmacnia je i chroni przed wypadaniem, w efekcie czego rzęsy wyraźnie się zagęszczają, przyciemnia rzęsy i sprawia, że stają się kruczoczarne jak po farbowaniu henną, uzupełnia ubytki włosków oraz nawilża, odżywia i uelastycznia na całej ich długości oraz przyspieszy wzrost nowych włosków oraz wzmocni je, dzięki czemu zapewni intensywną regenerację po zdjęciu sztucznych i pozwoli cieszyć się pięknem naturalnych rzęs. Produkt doceniają także kobiety po chemioterapii, gdyż wzmacnia i pobudza cebulki do wzrostu nowych rzęs, przyspieszając odzyskanie pięknej oprawy oczu.\nRekrutacja trwa do 9 marca 2018 r. W ramach akcji do rozdania jest 150 kosmetyków do pielęgnacji rzęs La Vie Clartè. Cena serum w drogerii to 219 PLN.\nAby wziąć udział należy przejść na dedykowaną stronę internetową i wypełnić formularz. Każda osoba, która zakwalifikuje się do udziału w tesotwaniu otrzyma darmowe kosmetyki do rzęs La Vie Clartè oraz akcesoria kosmetyczne. Koszty udziału w akcji pokrywa organizator.\nPromocja kończy się w piątek 9 marca, 2018 .\nDarmowe serum do rzęs info\nZdobycze marzec 2017 Darmowe kosmetyki do makijażu od Maybelline Samplebox – tego jeszcze w Polsce nie było Darmowe kosmetyki do włosów od Shockwaves Darmowe kosmetyki Hyaluronic od Garnier\nTagi: freebies, gratisy, kobieta, kosmetyki, La Vie Clarte, rzęsy, serum do rzęs, testowanie, uroda, wizaż\n3 marca 2018 · Odpowiedz\n@Kasia tzn? Co dokładnie się dzieje. Jaka przeglądarka?


Straty w rolnictwie. Zbiory się opóźnią i będą dużo mniejsze | Poznań Nasze Miasto\nStraty w rolnictwie.…\nKarolina Matuszewska 23 lipca 2011, 20:20\nDeszcz zalał pola Archiwum\nPogoda ostatnich dni dała się we znaki nie tylko strażakom i mieszkańcom zalanych domów. Straty już liczą rolnicy, a ich efekt odczujemy wszyscy. - Żyje już trochę na świecie, ale takiej pogody w lipcu to nie pamiętam - mówi Edward Ławniczak, członek zarządu Krajowego Związku Kółek i Organizacji Rolniczych. - To w ogóle bardzo niedobry rok dla rolników: najpierw przymrozki, potem susza, która spowodowała, że zboże dobrze nie wyrosło, a teraz te opady- wylicza.\nNależy się przygotować na to, że plony w tym roku będą o wiele mniejsze nawet o 1/3. Przykładowo, w dobrym roku rolnik z hektara rzepaku może zebrać 4 tony ziarna, w tym roku od 500 kg do góra 2 ton. To dramatycznie mało. Na domiar złego część rzepaku jeszcze stoi w polu, gospodarze nie zdążyli z koszeniem przed deszczem.\nRolnicy zgodnie podkreślają, że nawet jeśli przestanie padać, na polach jest tak mokro, że wjazd ze sprzętem będzie niemożliwy jeszcze przez co najmniej tydzień, a nawet dwa. Według Ławniczaka największym zagrożeniem dla zboża jest powtórne kiełkowanie. - Zboże jest mocno napite wodą i jak przyjdzie słońce, to od razu tak się stanie, a takie zboże nie nadaje się już na paszę - mówi.\nCzytaj także: Protest rolników pod Urzędem Wojewódzkim w Poznaniu [ZDJĘCIA, WIDEO]\nKrzysztof Kaczmarek rolnik z Biezdrowa, również nie kryje obaw. - Z rzepaku ziarno się wysypuje, nie ma czego młócić, nie skąd, że w tym roku mało było posiane, to reszta teraz dogorywa. Kaczmarek podkreśla też inny negatywny aspekt tegorocznej pogody. - Deszcz i zimno powoduje, że zboże się kładzie, przez co traci na parametrach, ma na przykład o wiele mniej białka i jest bardziej podatne na choroby.- wyjaśnia gospodarz.\nRolnicy nie mają wątpliwości- straty będą odczuwalne i z pewnością wpłyną na ceny żywności, tym bardziej, że zła sytuacja pogodowa dotyczy całej Polski. Jest przy tym kwestia, która bulwersuje nie tylko rolników, a mianowicie niedrożność cieków wodnych i rowów.\n- Nikt tego nie kontroluje, a przecież to normalne, że rów z czasem zarasta. Przed wojną rzeka Ostroroga i wszystkie rowy były regularnie czyszczone, a teraz? - pyta retorycznie Edward Ławniczak. Na efekty tych zaniedbań nie trzeba długo czekać, widać je gołym okiem-po deszczu rowy są przepełnione wodą, po bardziej obfitych opadach mamy zalane wsie, gospodarstwa, pola i ogromne straty.


W cieniu Większej Siostry | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » W cieniu Większej Siostry\nZapewne tylko najwięksi polscy miłośnicy literatury pięknej byliby w stanie wymienić nazwisko choćby jednego słowackiego autora. Nie ma w tym jednak nic dziwnego: nasi wydawcy mają wiele do nadrobienia. Bo choć na Słowacji nie brakuje ciekawych pisarzy, to od lat ich twórczość ma problemy z dotarciem do polskich odbiorców.\n"Literatura najbliższych nam z całej Słowiańszczyzny, nie tyle położeniem geograficznym, ile charakterem - uczuciowym i zapalnym - naszych zatatrzańskich sąsiadów, Słowaków, u nas prawie że zupełnie nieznana (...) ze wszech miar zasługuje na bliższe zainteresowanie polskiej publiczności" - tak pisał przed blisko 70 laty Władysław Bobek w zarysie literatury słowackiej, opublikowanym w książce "Słowacja i Słowacy".\nNie dość że do dziś jego słowa pozostają aktualne, to wymieniona dwutomowa publikacja stanowi w dalszym ciągu największe i najbardziej kompleksowe opracowanie dotyczące historii i kultury Słowacji, jakie kiedykolwiek zostało wydane po polsku.\nGdzie Czesi, gdzie Słowacy\nSłowaccy autorzy nie mają szczęścia do publikacji w Polsce, a ich twórczość pozostaje w cieniu "czeskiej siostry" (to sformułowanie przejęte od Bobka).\nWszelako dysproporcje między poziomem znajomości literatur obu naszych południowych sąsiadów są dużo większe, niż mogłoby to wynikać tylko z przyczyn obiektywnych (jak liczebność poszczególnych narodów, tradycje historyczne, językowe i literackie itp.). Bo, w przeciwieństwie do twórczości Słowaków, dzieła pisarzy czeskich - zwłaszcza XX-wieczne i współczesne - są w Polsce powszechnie znane i, przede wszystkim w ostatnich latach, chętnie wydawane. Miłośnicy literatury bez trudu wymienią nazwiska kilku lub nawet kilkunastu czeskich pisarzy, choć - nieco paradoksalnie - mogliby mieć pewnie problemy z prawidłowym wytypowaniem jedynego czeskiego laureata Literackiej Nagrody Nobla (poeta Jaroslav Seifert; 1984 r.).\nDla porównania: o ile bibliotekę przekładów z literatury słowackiej cechują zasadnicze luki (o czym za chwilę), to wśród autorów czeskich, z którymi może zapoznać się polski czytelnik, poza praktycznie pełnowartościową reprezentacją najważniejszych nurtów, odnajdziemy także liczne przykłady twórców literatury z "niższych" półek, np. kobiecej lub fantasy. Na tradycyjne uprzywilejowanie literatury czeskiej względem słowackiej zwracali już uwagę w 1983 r. Witold Nawrocki i Tadeusz Sierny, autorzy "Czeskiej i słowackiej literatury pięknej w Polsce w latach 1945-1980". Według nich wpływ na ten stan miał nie tylko fakt, że twórczość Czechów jest lepiej rozwinięta, ale "często jest tylko lepiej znana".\nAby dopełnić ten czarny obraz znajomości literatury słowackiej w Polsce, należy wspomnieć o jeszcze jednej rzeczy. Ta garstka tytułów, która ukazała się w ostatnim 15-leciu (maksymalnie po 2-3 w roku), została wydana staraniem przeważnie małych lub wręcz mikroskopijnych oficyn, które nie radzą sobie z ogólnokrajową dystrybucją. Dotyczy to także największego propagatora literatury słowackiej, jakim od kilku lat jest organizacja mniejszościowa Towarzystwo Słowaków w Polsce z siedzibą w Krakowie. Z jednej strony ogromna chwała tym wydawcom, z drugiej jednak szkoda że wydawane przez nich książki nie są w stanie trafić do szerszego grona czytelników.\nKtórą z wydanych w ostatnich latach książek słowackich można by polecić potencjalnie zainteresowanym literaturą południowego sąsiada?\nZ pewnością należy do nich "Wiecznie zielony" Pavla Vilikovskiego (ur. 1941), jedno z najbardziej interesujących dzieł we współczesnej literaturze słowackiej, przepełnione ironią. Jej autor, uważany za jednego z najwybitniejszych tworzących dziś pisarzy słowackich, przez długie lata nie mógł publikować na Słowacji swoich utworów. Drugim autorem, o którym warto wspomnieć, jest młodszy o kilka lat Dušan Mitana; wybór jego opowiadań "Nocne wiadomości" wydał na początku lat 90. "Świat Literacki".\nZ reprezentantów najmłodszego pokolenia twórców, którzy debiutowali w drugiej połowie lat 90., swojej książki po polsku - tomu opowiadań "W misji idealnej czystości" (wydawnictwo FA-art) - doczekał się jedynie Michal Hvorecký (ur. 1976). Tego niezwykle płodnego autora (ma on w swoim dorobku już cztery książki) interesują przede wszystkim zjawiska popkultury. Sam też umiejętnie wykorzystuje mechanizmy jej funkcjonowania, dzięki czemu z pewnością jest dziś najbardziej znanym za granicą młodym słowackim autorem.\nWart uwagi jest też bez wątpienia Viliam Klimáček (ur. 1958), którego "Noga w nogę" stanowiła jedyny (sic!) słowacki tytuł, jaki ukazał się w 2005 r. w Polsce. Książka ta, wydana w ramach serii "Kanon dla Dzieci i Młodzieży" nie jest, niestety, reprezentatywna dla jego dorobku. Na Słowacji Klimáček jest bowiem ceniony przede wszystkim jako dramaturg.\nKogo warto wydawać\nWiele mniejszych od słowackiej literatur jest w Polsce obecnych za sprawą jednego autora, jak to ma miejsce np. w przypadku Słowenii (Drago Jančar), Estonii (Jaan Kross) lub Litwy (Tomas Venclova). Gdyby szukać podobnego twórcy wśród Słowaków, to najbliższy osiągnięcia tej pozycji mógłby być zapewne Dominik Tatarka (1913-89), pisarz, w którego losach można znaleźć odzwierciedlenie zawiłej historii tego kraju.\nZaczynał przed II wojną światową jako surrealista, później napisał satyrę na klerofaszystowskie państwo słowackie, uzależnione od III Rzeszy. W pierwszych latach po przejęciu władzy w Czechosłowacji przez komunistów (1948 r.) został oskarżony o "nacjonalizm burżuazyjny", co wtedy groziło długoletnim więzieniem lub śmiercią. Później popełnił dwie powieści produkcyjne, które następnie "odkupił" mikropowieścią "Démon súhlasu" ("Demon zgody"), uważaną za jedno z pierwszych dzieł stanowiących rozliczenie ze stalinizmem. Po stłumieniu Praskiej Wiosny (1968 r.) aż do śmierci Tatarka był objęty całkowitym zakazem publikacji, a jego twórczość mogła ukazywać się jedynie w wydawnictwach podziemnych i na emigracji. Jako jeden z niewielu Słowaków pisarz ten podpisał najważniejszy manifest czechosłowackiej opozycji demokratycznej: Kartę '77.\nParadoksalnie, po upadku komunizmu wydawanie Tatarki było w dalszym ciągu skomplikowane, bo przyczyny polityczne zastąpił konflikt między spadkobiercami. Kiedy w końcu jego książki trafiły do księgarń, zainteresowanie nimi było już zdecydowanie mniejsze.\nTakże polski czytelnik, który chciałby zapoznać się z twórczością Tatarki, musi zadać sobie wiele trudu. Jedyna jego książka, "Wiklinowe fotele", ukazała się przed ponad 40 laty, a fragmenty jego późniejszej twórczości były prezentowane jedynie w "Literaturze na Świecie" w 1991 r. Kilka innych jego prac zostało przetłumaczonych, ale wciąż czeka na zainteresowanie wydawców.\nNazwisko Tatarki nosi dziś prestiżowa nagroda literacka. Jej ostatnim laureatem został Stanislav Rakús za książkę "Nenapísaný román" ("Nienapisana powieść"). Ten 65-letni autor stanowi kolejny przykład literaturoznawcy, który odnosi także sukcesy literackie. Jego ostatnia książka spotkała się na Słowacji z zainteresowaniem zarówno czytelników, jak i krytyki. Rakús należy też do tej nielicznej grupy słowackich autorów, którzy mają w dorobku polski przekład swojej książki (był to jego debiut "Żebracy").\nCzym żyją Słowacy\nW literaturze słowackiej dominują dziś dwa pokolenia. Pierwsze stanowią autorzy starsi, którzy debiutowali jeszcze w latach 60., podczas "odwilży" w życiu politycznym i kulturalnym (zakończonej inwazją Układu Warszawskiego na Czechosłowację w 1968 r.). Oprócz wspomnianych wcześniej Vilikovskiego i Mitany, należy tu wymienić takich autorów jak Ivan Kadlečik, Pavel Hrúz, Ján Johanides czy tragicznie zmarły Rudolf Sloboda. Jako ciekawostkę można wspomnieć, że maszynopis jednej z powieści tego autora, który został odrzucony przez cenzurę, znajdował się przez długie lata w Polsce w posiadaniu jego przyjaciółki. W poezji zaś to silne pokolenie reprezentują tzw. samotni długodystansowcy: Ivan štrpka, Peter Repka i nieżyjący Ivan Laučík.\nDrugą grupę, która jest siłą napędową współczesnej literatury słowackiej, stanowią młodzi autorzy, debiutujący już w latach 90. Większość z nich - jak Pavol Rankov, Vladimír Balla, Václav Pankovčín, Tomáš Horváth, Daniela Kapitáńová, Dušan Taragel czy Peter Pišt'anek - jest lub była związana z wydawnictwem L.C.A., stanowiącym swoisty fenomen na słowackim rynku wydawniczym.\nTa jednoosobowa oficyna Kolomana Kertésza powstała na początku lat 90. i od tego czasu koncentruje się wyłącznie na wydawaniu słowackiej prozy. "Prawie wszystkie wydawnictwa rzuciły się wtedy na bestsellery, nawet te, co szczycą się w nazwie, że są słowackie. Miałem wrażenie, że zapomina się o krajowej twórczości i z niechęcią spogląda na młodych autorów" - tłumaczył Kertész w jednym z wywiadów kulisy powstania swojego wydawnictwa. Poza nim do wydawania debiutujących autorów powróciło dziś państwowe wydawnictwo Slovenský Spisovatel' (Słowacki Pisarz). Na prezentowaniu nowej poezji słowackiej skupiło się natomiast prywatne wydawnictwo Drevo a srd, które chętnie wydaje także polskich autorów.\n"Proza słowacka ostatnich dziesięcioleci znajduje się pod znakiem dwóch linii rozwoju. Z jednej strony jest to autobiograficzna linia autentyczności, z drugiej natomiast postmodernistyczna ironia" - twierdzi znany krytyk literacki Peter Zajac. Wydaje się, że wśród najmłodszych autorów zdecydowanie przeważa jednak ten drugi nurt. Podobna bliskość panuje także wśród nich pod względem ulubionego gatunku prozy: prawie wszyscy młodzi gustują w opowiadaniach. Ogromny wpływ na to miał bez wątpienia coroczny konkurs "Poviedka" (Opowiadanie) organizowany właśnie przez L.C.A. Na jego pierwszą edycję nadesłano ponad 800 prac. Doszło już do tego, że słowaccy krytycy zaczęli narzekać, że dziś powstają prawie wyłącznie opowiadania.\nW tym roku Kertész ogłosił także konkurs na powieść, zatem może od teraz na Słowacji zacznie być częściej reprezentowany także ten gatunek prozy. Pod tym względem - dobrze przyjęta powieść młodego autora - jeden z nielicznych chwalebnych wyjątków w ostatnich kilku latach stanowiła "Kniha o cintoríne" ("Księga o cmentarzu") Danieli Kapitáńovej (wydana pod pseudonimem Samko Tále). Sprzedano jej ponad 10 tys. egzemplarzy, co na Słowacji stanowi spore osiągnięcie.\nWyjście z cienia?\nJest szansa, że rok 2006 może przynieść pewną odmianę wizerunku literatury słowackiej w Polsce. Książki jej przedstawicieli można odnaleźć w planach wydawnictw "Czarne" oraz "Pogranicze", od lat propagujących literatury Europy Środkowej. Pojawiają się też pomysły na prezentację twórczości Słowaków w prestiżowych czasopismach. Wiele nadziei można też chyba wiązać z działalnością fundacji Ami Pro Futuro, stworzonej przez Magdę Vášáryovą, byłą ambasador w Polsce, a dziś wiceminister spraw zagranicznych Słowacji.\nKto wie, może dzięki trwającej w Polsce modzie na Czechów i ich twórczość (literacką, a także filmową) zacznie się niebawem kształtować u nas także moda na Słowaków? Może dzięki zwiększonemu zainteresowaniu życiem kulturalnym w Brnie i Pradze, zaczniemy też w końcu lepiej dostrzegać to, co dzieje się w Bratysławie i Koszycach?\nPS. W tym miejscu niech mi wolno będzie zareklamować najnowszą pozycję ze słowacystycznej półki. Jest nią tom esejów "Kim są Słowacy. Historia-Kultura-Tożsamość", wydany jesienią 2005 r. przez krakowskie Międzynarodowe Centrum Kultury. To dobry wstęp do poznania dorobku kulturalnego naszych sąsiadów, których tak chętnie odwiedzamy, a o których w rzeczywistości tak niewiele wiemy.\nTOMASZ GRABIŃSKI jest filologiem, dziennikarzem i tłumaczem literatury słowackiej.


disznejova - ''Żeby było jak to front pierwsza linia towarzystwu nie w smak wolna opinia rap? pożywka dla medialnej ignoranc\n''Żeby było jak to front pierwsza linia towarzystwu nie w smak wolna opinia rap? pożywka dla medialnej ignorancji bo tylko dla swoich tyle mają tolerancji koc\ndisznejova dodano: 6 grudnia 2010\n*''Żeby było jak, to front pierwsza linia, towarzystwu nie w smak wolna opinia, rap? pożywka dla medialnej ignorancji, bo tylko dla swoich tyle mają tolerancji, kocham ten biznes jego labirynty , my wchodzimy na sale oni ręce do modlitwy składają, strach przed rap zgrają przed wolnością, no i patrz jak oni wyglądają, ha, patrz na nich naszą bronią twój strach, dywan jest czerwony bo depczemy po pluskwach, zamknięte usta i rozumy? fatalnie, otwórz je żeby było normalnie.'\nPrzeżyjesz dramat, którego żaden psychiatra nie widział, przy nas nawet Dalajlama stracił by sens życia.'\n*'jeśli masz dojść i w granicach widzisz bezsens uwolnij złość, aby zerwać ten węzeł i choć ze mną do mojej krainy, za mną gdzie rymy mają moc, na pewno wyschło bagno bo tu nawet w noc świeci się światło i nie ma granic, ziom, nie ma już dawno!'\n*'Każdy błądzi tutaj wśród dróg decyzji każdy chce dążyć do precyzji zapominając gdzie jest cel nikt i nic nigdy nie zmieni tego jak jest.'\n*'Ja znam zasady gry i nie dbam o opinię, ty zgiń, jeśli przerwałeś zaufania linię.'\n*'To tylko krok by granice przekroczyć, spuścić wzrok nie patrzeć w oczy, przeszłość oddzielić grubą kreską, lecz może zdążę ułożyć jeszcze wszystko przed śmiercią.'\n*'Dziś zabiorę was w wstecz, do czasu, kiedy mogłem wszystko i choć nie miałem beatu ani basu, starczył beatbox do czasu, gdy no limit kojarzył się z disco i gdy Volt jeszcze brzmiał jak Pete Rock gdy mieliśmy Hip-Hop, co miał nas zjednoczyć, nie zabić choć mówię prawdę prosto w oczy, nie zamienię jej na nic, ej wróćmy do czasów, gdy byliśmy nieznani dziś znów świat jest dla nas bez granic, aha!'\n'Musisz być zdolny ziom, do poświęceń\n'A wszystko dlatego, że tak fantastycznie zrobiłeś mnie w chuja, wiesz ?'\n*'ty powiedz ile wart jest człowiek ile masz go w sobie - sam sobie odpowiedz.'\n'To ten świat, a nie my jest skurwysynem.'\n*'Pierdolić nieuzasadnione słowa krytyki. Pierdolić wszystkich, co się doszukują tanich sensacji Koniec narracji.'\n144 145 ... 168 Następna


Policja Zielona Góra: Areszty za handel narkotykami - PortalZielonaGora\nPolicja Zielona Góra: Areszty za handel narkotykami\nZielonogórscy policjanci z Wydziału do walki z Przestępczością Narkotykową zatrzymali w poniedziałek (08.04) dwóch mężczyzn, którzy posiadali niemal 2 kg narkotyków w rożnej postaci oraz sprzęt do przygotowania porcji do sprzedaży. Wczoraj Sąd Rejonowy w Zielonej Górze aresztował obu mężczyzn na 3 miesiące.\nDzięki pracy operacyjnej policjantów z Wydziału do walki z Przestępczością Narkotykową KMP w Zielona Góra konsekwentnie zatrzymywani są kolejni dealerzy próbujący sprzedawać środki odurzające w naszym powiecie. Niestety wciąż znajdują się nowi amatorzy „łatwych pieniędzy”, którzy nie zważając na konsekwencje próbują handlować narkotykami. We wtorek policjanci zatrzymali kolejne dwie osoby, które w ten sposób chcą „zarabiać”. To 38-letni mieszkaniec Zielonej Góry i 35-letni mieszkaniec Gubina – obaj „nowi” na rynku – nie byli dotychczas notowani za przestępstwa narkotykowe.\nPolicjanci z Wydziału do walki z Przestępczością Narkotykową KMP w Zielona Góra operacyjnie ustalili, że w jednym z garaży w centrum miasta sprzedawana jest marihuana. Potwierdzili tę informację i w poniedziałek (08.04) zatrzymali dwóch mężczyzn w tym właśnie garażu – budząc niemałą sensację i zainteresowanie przechodzących osób.\nJak się okazało garaż należy do 38-letniego zielonogórzanina, który miał w nim ukryte ponad 700 g suszu konopi indyjskich oraz całe krzaki konopi. Ponadto w garażu policjanci znaleźli sprzęt do porcjowania i przygotowywania narkotyków do sprzedaży. 38-latek usłyszał zarzuty posiadania znacznej ilości środków odurzających oraz czynienia przygotowań do wprowadzenia ich do obrotu.\nDrugi z zatrzymanych to 35-letni mieszkaniec Gubina. W samochodzie do niego należącym miał ponad 500 g suszu konopi oraz specjalnie przygotowane ciastka z marihuaną. W bagażniku policjanci znaleźli również narzędzia i specjalistyczny sprzęt do hodowli i uprawy konopi indyjskich. 35-latek również usłyszał zarzut posiadania znacznej ilości środków odurzających oraz czynienia przygotowań do wprowadzenia ich do obrotu, a ponadto zarzut posiadania przedmiotów służących do nielegalnej uprawy.\nMateriał dowodowy zebrany przez policjantów pozwolił prokuratorowi na wystąpienie do Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z wnioskiem o areszt tymczasowy dla obu zatrzymanych. Sąd przychylił się do tego wniosku i wczoraj aresztował mężczyzn na 3 miesiące.\nKomenda Miejskiej Policji w Zielonej Górze, http://www.zgora.lubuska.policja.gov.pl/, http://www.zgora.lubuska.policja.gov.pl/go2/serwis-informacyjny/aktualnosci/29087,Areszty-za-handel-narkotykami.html\nProfesjonalne studio tatuażu Warszawa – o czym pamiętać przed wizytą w salonie?\nPowiat Zielona Góra: Nowa karetka dla szpitala w Sulechowie.\nPowiat Zielona Góra: Obwieszczenie Starosty Zielonogórskiego o zebraniu uczestników scalania gruntów wsi Bojadła\nPowiat Zielona Góra: 100-lecie powołania Polskiej Policji\nPowiat Zielona Góra: Realizacja programów rządowych „Aktywna Tablica” i „Posiłek w szkole i w domu” w Szkole Podstawowej Specjalnej w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii im. Ireny Sendlerowej w Przytoku.\nPowiat Zielona Góra: Obóz szkoleniowy uczniów klasy wojskowej Liceum Ogólnokształcącego im. rtm. Witolda Pileckiego w Sulechowie już za nami!\nUM Zielona Góra: Zweryfikowana lista zadań\nPNCPIT Zielona Góra: Połącz naukę z zabawą - 4. Piknik Naukowy\nKursy przygotowujące do matury – kursy na różnych poziomach zaawansowania\nSztuczna trawa - rodzaje i zastosowanie sztucznego trawnika\nodentimplanty.pl - implanty warszawa cena


Rozpoczęły się ''Dni Gdańska w Wilnie'' Rozpoczęły się ''Dni Gdańska w Wilnie''\n19 września, 2015 7:02\nRozpoczęły się ”Dni Gdańska w Wilnie”\nW piątek (18 września) na placu Vincasa Kudirki, w ramach tradycyjnego Jarmarku Narodów, odbyło się uroczyste otwarcie ''Dni Gdańska w Wilnie''.\n„Bardzo się cieszę, że po raz siódmy jest organizowany Jarmark Narodów i po raz piąty witamy gości z Gdańska. Dni Kultury Polskiej w Wilnie są niezwykłym wydarzeniem, ponieważ można zapoznać się zarówno z kulturą ludową oraz z bardziej młodzieżowym graniem” – przywitał zebranych Vytenis Urba, organizator Jarmarku Narodów, który potrwa do niedzieli.\n„Pragnę serdecznie i gorąco podziękować organizatorom za to przedsięwzięcie. Nie ukrywam, że dla nas, przyjezdnych z Gdańska, jest to wielki zaszczyt. Nie ukrywam również, że jest to ogromna przyjemność i radość, co zresztą widać po naszych twarzach” – powiedział zebranym wiceprzewodniczący Rady Miasta Gdańska Wojciech Błaszkowski.\nBłąszkowski podkreślił, że związki pomiędzy dwoma miastami są bardzo ścisłe. „Dosłownie kilka dni temu w Gdańsku organizowaliśmy ”Dni Wilna”. To jest impreza, która co roku cieszy się ogromnym zainteresowaniem mieszkańców. Dzieje się tak dlatego, że Wilno w świadomości mieszkańców Gdańska funkcjonuje jako kolebka kultury i inteligencji” – przypomniał polski samorządowiec.\nDni Gdańska w Wilnie\nDni Gdańska w Wilnie – możliwością wsparcia Wileńskiego Hospicjum\nAleja Giedymina zamieniła się w ogromny jarmark. Dni Gdańska w Wilnie oraz Targi Narodów\nBogdan Borusewicz: Obecność AWPL w rządzie zmniejsza kontrowersje między Wilnem a Warszawą\n,,Wiosna w ogrodzie-Grajmy w zielone”. Litewscy wystawcy po raz pierwszy w Gdańsku


Na odporność? Witamina C. - MatkaAptekarka\n30 września 2018 3 komentarze\nWitamina C, szczególnie w okresie jesienno-zimowym, jest najbardziej popularną i pożądaną przez nas witaminą. Mimo, że ma ona wielokierunkowe działanie zarówno na organizm dzieci jaki i dorosłych, kupowana jest w sezonie infekcyjnym w jednym celu – „aby wzmocnić organizm”. Ale! Czy rzeczywiście tak działa?\npodnosi odporność organizmu – przede wszystkim u osób pracujących fizycznie i przebywających w trudnych, mroźnych warunkach (m.in. stymuluje syntezę interferonu, aktywuje komórki NK, limfocyty B i T, granulocyty, makrofagi i monocyty)\nJuż od dobrych kilku lat mówi się, że zachwyt nad witaminą C jest nadmierny. We wnioskach większości badań można przeczytać „Witamina C może nieznacznie skrócić czas trwania choroby (8-14%), ale jednakowoż nie udowodniono jej bezpośredniego zapobiegania infekcjom”.\nZ kolei w innym czytamy: „Profilaktyczne stosowanie witaminy C w dużych dawkach nie zmniejsza ryzyka zachorowania na przeziębienie ani nie wpływa znacząco na czas jego trwania i ciężkość przebiegu. Jest ona natomiast skuteczna w zapobieganiu zachorowaniom u osób narażonych na duży wysiłek fizyczny [50%]. Podawanie witaminy C osobom już chorym nie wpływa natomiast na przebieg przeziębienia”.\nJednak dalej możemy przeczytać: „Wprawdzie stosowanie witaminy C skracało nieznacznie czas trwania przeziębienia, jednak było ono na tyle niewielkie [zaledwie 8% u dorosłych, 14% u dzieci], że jego znaczenie kliniczne jest co najmniej wątpliwe”.\nJak widzicie, wniosek zależy w dużym stopniu od autora badania oraz jego uczestników. Dlaczego? Gdyż niezwykle słabą stroną większości badań jest sposób oceny uzyskiwanych wyników (np. nasilenie kaszlu, ilość wydzieliny z nosa itp.). Jest on oparty na subiektywnym odczuciu osób biorących udział w badaniu.\nJedno jest pewne. Jeśli witamina C wpływa na skrócenie czasu trwania infekcji, to w niewielkim stopniu.\nJak widać dawki dobowe nie są duże i generalnie nietrudno przyjąć je z jedzeniem, nawet dzieciom.\nPrzykładowo, aby u dzieci pokryć zapotrzebowanie na witaminę C wystarczy:\n50 g papryki (w żółtej jest najwięcej, czerwona i zielona najmniej)\n200 g ziemniaków lub\nJednak, gdy coś zaczyna się z naszym organizmem dziać (np. przeziębienie, gorączka osłabienie organizmu, problemy z układem sercowo-naczyniowym, uprawianie sportu, ciężka fizyczna praca, palenie papierosów, anemia) to zapotrzebowanie zdecydowanie wzrasta. O ile? To zależy od schorzenia i wieku.\nPrzykładowo, w infekcjach i przeziębieniach, dorosłym zaleca się przyjmowanie 500 – 1000 mg witaminy C dziennie. U dzieci jest bardzo różnie (źródła podają, że w najmłodszej grupie około 100-200 mg/doba).\nWitamina C jest bardzo aktywna biologicznie. Bierze udział w wielu niezwykle ważnych reakcjach i przemianach, stymulując rożne procesy biochemiczne w organizmie. Dzięki bardzo dobrej rozpuszczalności witaminy C oraz dzięki aktywnemu transportowi jest ona wchłaniana przez organizm:\nz dawki 30-180 mg – w ok. 70-90%\nz dawki 1000 mg – w 40-50%\nz dawki powyżej 2000 mg – wchłanialność drastycznie spada\nMoże być spowodowany zaburzeniami wchłaniania w jelicie cienkim, zwiększonym zapotrzebowaniem lub po prostu zbyt niską podażą w diecie (np. podczas restrykcyjnych, źle zbilansowanych diet u osób odchudzających się, u osób jedzących nadmiernie przetworzoną żywność).\nPrzedawkowanie witaminy C nie jest łatwe. Po pierwsze – nie jest toksyczna. Po drugie nadmiar wydala się z moczem. Jednak systematyczne przyjmowanie dużych ilości (u dorosłych powyżej 2 g/doba) może spowodować powstawanie kamieni w układzie moczowym (z powodu silnego zakwaszenia moczu wytrącają się moczany i cytryniany, co prowadzi do kamicy nerkowej), problemy żołądkowo-jelitowe, wysypki skórne, bóle głowy.\nkropelki dla dzieci o stężeniu 100 mg/ml kwasu askorbinowego (lek)\ntabletki, kapsułki lub tabletki musujące – 100 mg, 200 mg, 500 mg lub 1000 mg kwasu askorbinowego (leki i suplementy diety)\npreparaty multiwitaminowe dla dzieci i dorosłych (suplementy diety)\nlizaki, gumy rozpuszczalne, cukierki, żelki z witaminą C (słodycze)\nsyropy, saszetki lub tabletki do ssania, np Sambucol, Zatogrip, Pelafen, PelBez, Sambucus, Rutinacea, Gripovita (suplementy diety)\nWszystkie syropy i saszetki zawierają podobne składy, bazujące głównie na witaminie C, ekstraktach z: owoców i kwiatów bzu czarnego, korzenia pelargonii afrykańskiej jak również owoców aceroli, ziela tymianku, kwiatostanu lipy, ziela werbeny, kwiatu dziewanny, owoców malin czy koszyczków rumianku.\nAle! Pamiętajcie, że nie są to naturalne owoce, warzywa czy zioła, tylko preparaty przetworzone, niejednokrotnie z syropem glukozowo-fruktozowym, konserwantami (w tym benzoesanem sodu), zagęstnikami, stabilizatorami smaku czy barwnikami.\nPonadto za każdym razem będę powtarzała, ze lizaki, gumy rozpuszczalne, cukierki i żelki z apteki to są słodycze. Nawet jak producent napisze na opakowaniu, że zawierają cuda na kiju i nie wiadomo jak dobrze przyswajalne witaminy. To nadal będą słodycze, nie leki.\nNic nie zastąpi świeżych owoców i warzyw. Nawet najlepszy i najczyściejszy preparat nie będzie tak dobrze przyswajalny jak witamina C z naturalnych, nieprzetworzonych źródeł.\nCo jeszcze warto wiedzieć o witaminie C?\nwitamina C w roztworach wodnych jest bardzo nietrwała i szybko ulega rozkładowi pod wpływem np. wysokiej temperatury, w obecności światła i tlenu. Nie wciskaj cytryny bezpośrednio do gorącej herbaty – unieczynniasz wtedy działanie witaminy C.\nWitaminy C nie można łączyć z niektórymi lekami. Na pewno należy ją przyjmować oddzielnie od antybiotyków.\nW przypadku profilaktyki i leczenia ZUM (zapalenie układu moczowego) w celu zakwaszania moczu nie powinno się stosować witaminy C. Stwierdzono, że witamina C jest nieskuteczna i nie obniża pH moczu. Zdecydowanie lepiej wybrać sok z żurawiny, ze względu na obecne w nim flawonole (proantocyjanidy i procyjanidy), które hamują adhezję bakterii colido błony śluzowej dróg moczowych. Ponadto żurawina tylko nieznacznie obniża pH moczu.\nW takim razie mam pytanie:czy warto dawać dziecku witaminę C lek – akurat mam cebion tak na wszelki wypadek w okresie infekcyjnym jesienno zimowym? Czy w przypadku w miarę zbilansowanej diety można zaprzestać? Boję się że przedawkuję I wytrąca się te kamienie. Z góry dziękuję za odpowiedź pozdrawiam Ania\nProfilaktycznie nie ma sensu. Jest to witamina, którą dostarczamy z pożywieniem w wystarczającej ilości. Zostaw Cebion na czas infekcji.


Przyszłość z Germańską | Germańska Heilkunde\nPrzyszłość z Germańską Heilkunde\nPostępowanie według Germańskiej jest w zasadzie bardzo proste, wymaga jednak wiele zdrowego rozsądku, jak również doświadczenia w jej stosowaniu. Niestety, kierowanie się zdrowym rozsądkiem uchodziło w naszej dotychczasowej medycynie za nienaukowe, wręcz niepoważne. W panującej obecnie medycynie pracuje się „statystycznie”.\nPowstaje pytanie jak można nabyć te, tak nieodzowne w Germańskiej Heilkunde, psychologiczno-dochodzeniowe umiejętności? Niektórzy posiadają właściwość intuicyjnego wczucia się w sytuację pacjenta, przez co osiągają sukcesy nie gorsze od ich intelektualnych kolegów. Natomiast tak zwani intelektualiści mają z tym ogromne problemy, ponieważ nie potrafią znaleźć duchowej więzi z pacjentem, brakuje im miłości do bliźniego, wręcz nie są powołani do tego zawodu.\nJednak dla terapeuty (lekarza1), który naprawdę z całą duszą i oddaniem wykonuje swój zawód, a jego serce bije dla pacjentów, nie ma niczego bardziej uszczęśliwiającego, jak fachowe posługiwanie się prawami Germańskiej Heilkunde. Takiemu, z powołaniem pracującemu lekarzowi, dążącemu do zdobycia potrzebnej mu ogólnej wiedzy medycznej, nie będzie w stanie dorównać żaden, nawet najlepszy specjalista dzisiejszych nauk medycznych. Naprawdę, nie ma przesady w twierdzeniu, że ten, kto chce pracować z Germańską Heilkunde, oprócz fachowej i rozległej wiedzy oraz doskonałego orientowania się we wszystkich trzech płaszczyznach (psye, mózg, narząd), musi być przede wszystkim człowiekiem mądrym, ale równocześnie łaskawym, traktującym pacjenta jak równorzędnego partnera i jednocześnie jako górującego nad nim fachowca (w zakresie własnego życia wewnętrznego). Wyjątkowość Germańskiej polega na tym, że pacjent jest wyłącznym decydentem w postępowaniu dotyczącym jego własnego organizmu. Pacjent nie jest poddawany leczeniu, tylko działa samodzielnie, pod opieką i przy pomocy lekarza. Stosunek pacjent-lekarz musi być gruntownie zrewidowany i na nowo zdefiniowany.\nLekarz, dotychczas wysoce wykwalifikowany specjalista, w przyszłości będzie musiał wykazać się wszechstronną wiedzą ogólną, posiadać kwalifikacje medyka - śledczego oraz umieć korzystać z daru zdrowego rozsądku. Tak przygotowany, będzie służył pacjentowi (najważniejszemu ekspertowi w sprawach własnego organizmu) fachową wiedzą i wsparciem, jak bliski przyjaciel.\nTerapia przyszłości opiera się tylko marginesowo na podawaniu środków farmakologicznych. Większość czasu poświęca się na zrozumiałym wyjaśnianiu pacjentowi jego biologicznego konfliktu i jego tak zwanej choroby. Przy pomocy swego przyjaciela - lekarza pacjent będzie w stanie zakończyć aktywność swojego konfliktu biologicznego (CL) i nauczyć się na przyszłość, ponownie w niego nie „wpadać”. Tacy kapłani Asklepiosa powinni być, według mnie, skromnymi i mądrymi ludźmi, posiadającymi nie tylko serce dla pacjenta, lecz równocześnie wszechstronną wiedzę. Niestety, taki obraz przyszłości nie odpowiada obecnie panującemu wyobrażeniu o skutecznie pracujcym lekarzu.\nJedną z zasadniczych informacji dla diagnostyki Germańskiej Heilkunde jest ustalenie, czy pacjent jest lewo-, czy prawo-ręczny. Aby tego dokonać wykonuje się test klaskania, tj. pacjent klaska w dłonie. Ręka uderzająca od góry jest ręką prowadzącą. Jest to ręka wiodąca, związana z dominującą sferą mózgową, którą pacjent przeważnie pracuje. Jego pierwszy konflikt pozostawia ślad (w postaci Ogniska Hamera=HH) również po tej stronie mózgu. Ta zależność została empirycznie odkryta przeze mnie i jest w każdej chwili, na podstawie TK (tomografii komputerowej), możliwa do sprawdzenia. Wówczas mówimy, że pacjent jest "w głowie" lewo, albo praworęczny, niezależnie od tego, do używania której ręki, w przeszłości został przyzwyczajony.\nPodstawowym pojęciem Germańskiej Heilkunde jest DHS. Lekarz musi posiadać umiejętność wczucia się w ten moment tak, jak przeżywał go pacjent. Jest to bardzo ważne, żeby móc sobie wyobrazić kompletny obraz sytuacji, w momencie jego uderzenia. Warunkiem jest dokładne poznanie życia pacjenta, jego doświadczeń, jego poglądów oraz religijnego, społecznego, rodzinnego, a także finansowego zaplecza. W tym miejscu trzeba szczególnie podkreślić, że powierzchowne traktowanie Germańskiej Heilkunde może skończyć się fiaskiem. Zwłaszcza wówczas, gdy badający nie poświęci odpowiednio dużo czasu pacjentowi, albo zabraknie mu wyczucia do przeprowadzenia wystarczająco wnikliwego i dokładnego wywiadu. Niewiedza o istnieniu psychicznego, indywidualnego podłoża w momencie uderzenia DHS spowodowała, że wszystkie dotychczasowe testy psychologiczne nie zdały nigdy swego egzaminu. Przy analizowaniu tych testów odpowiedzi na pytania były traktowne szablonowo. W oparciu o tę szablonowość próbowano wyłonić zależności w powstawaniu chorób tzw.rakowych, wynikających z ogólnikowej odpowiedzi na pytanie np. o utratę partnera.\nW tabeli Hamera, ogarniającej całą medycynę, łatwo można znaleźć te, odkryte empirycznie, powiązania pomiędzy trzema płaszczyznami: odczuciem - mózgiem - narządem. I to zarówno przy każdym zachorowaniu, jak i w każdej fazie tego zachorowania. W Germańskiej Heilkunde nazywamy zachorowanie Specjalnym, Biologicznym, Sensownym programem natury (SBS).\n1 - Z momenten zmiany nazwy “Germańska Nowa Medycyna” na “Germanische Heilkunde” dr Hamer zaprzestał używania określenia lekarz w kontekcie Germańskiej Heilkunde. Pod koniec swego życia używał określenia “Heilkundiger”. Zobacz również artykuł na temat “Nazwa Germańska Heilkunde”


Luksusowe mieszkanie trzypokojowe na sprzedaż - Zakopane, 150m2 - Domiporta.pl\nMieszkanie 150 m2, 3 pokoje Zakopane, Żywczańskie\n2 800 000 zł 18 666,67 zł/m2\nLuksusowe mieszkanie trzypokojowe na sprzedaż Zakopane, Żywczańskie - 150 m2\n18 666,67 zł/m2 2 800 000 zł Sprawdź ratę >>\n18 666,67 zł/m2\nNieruchomości Zakopane oferuje do sprzedaży trzypokojowe 150 m2 z pięknym ogrodem 400m2 okalający okazały taras 200m2 mieszkanie w apartamentowcu w centrum Zakopanego przy ulicy Do Tadziaków. Składa się z: - salonu, który jest połączony z jadalnią oraz częścią kuchenną - sypialnia - sypialnia - łazienka - przedpokój - ogród - taras Do wykończenia apartamentu użyto wyłącznie najlepszych materiałów dostępnych na rynku: naturalne skóry, drewno, kamień, najwyższej klasy sprzęt AGD i RTV, meble, oświetlenie i dodatki od światowej sławy projektantów oraz tkanin najlepszej jakości. Nieruchomość położona na parterze w trzypiętrowym budynku z 2016 roku. Oprócz niewątpliwych atutów samego mieszkania, na terenie obiektu znajduje się całoroczne duże jacuzzi zewnętrzne podłączone do wody geotermalnej (36 stopni Celsjusza), oraz Jacuzzi. Zarówno Mieszkanie jak i cała inwestycja są unikatowe. Podczas budowy zastosowano wiele niestandardowych rozwiązań są to miedzy innymi : duże ponadstandardowe okna ( bardzo jasne mieszkania), duże drzwi wejściowe do apartamentów, szklana widokowa winda. Luksusowy kompleks apartamentów zlokalizowany w niedalekiej odległości od centrum 700 m. Tylko 700m do głównego deptaka Krupówek, co oznacza, że wszystkie atrakcje zimowej stolicy Polski są na wyciągnięcie ręki. 850m do skoczny narciarskich. Jest to niewątpliwa atrakcja tego obiektu! Teren obiektu jest ogrodzony. Wokół budynku znajduje się pięknie utrzymany trawnik. ZAINWESTUJ - WYPOCZYWAJ - ZARABIAJ - Gwarantowany wynajem Mieszkanie działa w systemie wynajmu doświadczonego operatora firmy Primo Nieruchomości, właściciela marek : www. GoralPoleca.pl oraz www. ApartamentyZakopane.pl Dzięki zorganizowanemu systemowi wynajmu apartament generuje regularny dochód dla właściciela, z drugiej strony umowa z operatorem nie ogranicza w żaden sposób prawem do dysponowania nieruchomością we własnym zakresie. Lokalizacja apartamentu gwarantuje zwrot inwestycyjny przy wynajmie turystycznym. Cena: 2 800 000 PLN Serdecznie zapraszam do kontaktu: Olga Piaskowska 530pokaż telefon Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Oferta wysłana z programu IMO dla biur nieruchomości\nApartament funkcjonujący w systemie wynajmu krótkoterminowego - gotowiec inwestycyjny! Prezentujemy...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Zakopane, Żywczańskie Powierzchnia: 150 m2 Cena: 2 800 000 PLN Proszę o kontakt\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Zakopane, Żywczańskie Powierzchnia: 150 m2 Cena: 2 800 000 PLN Proszę o kontakt


Bielizna nocna D Karen w Domodi\nKod w e-sukienki\nBielizna nocna D Karen\nZobacz inne w kategorii Bielizna nocna\nHaleczka wiskozowa idealnie dopasowuje się do kształtów ciała. Trójkątne miseczki z seksownej koronki idealnie podkreślają biust. Dół haleczki wykończony mereszką. Ramiączka cienkie i regulowane. Haleczka cudownie lekka i wygodna w noszeniu.\nPrzeglądaj bielizna nocna\nZobacz bielizna nocna\nMarka D Karen\nZobacz wszystkie produkty d-karen\nHity Big Star na nowy sezon. Sprawdź nasz wybór!\nCasual z nutą sportowego szyku to najgorętszy streetwearowy trend od kilku dobrych sezonów. Sprawdzamy, jak interpretuje go polska marka Big Star! W jej kolekcjach znajdziesz nie tylko idealnie skrojone jeansy. Na co warto zwrócić uwagę? Podpowiadamy!


Piłka nożna 20 marca 2021 1 Komentarz\nŻebrowski w 83. minucie meczu, przy stanie 1:1, podszedł do rzutu karnego. Wykorzystał "jedenastkę", a jego Arka - zajmująca obecnie 5. miejsce w ligowej tabeli - odnotowała ważne zwycięstwo z rywalem, z którym bije się o wysokie miejsca.\nZawodnik, który przygodę z piłką rozpoczął w Ostrołęce, w tym sezonie zagrał w 17. meczach I ligi, w tym w 13 wyszedł w podstawowym składzie. Strzelił już łącznie pięć goli. Jedno trafienie zanotował też w Pucharze Polski.\n13:49, 21 marca 2021\nPanie prezesie ia panie skarbniku. To nie jest wasz wychowanek. To jest wasz były zawodnik i tyle. Trener ten na r uwielbia sobie przypisywać innych zasslugi. Chłopie nadal sprzedawaj te swoje termonixy. Prezes weź się za robotę bo ci inni odejdą. Korona ro już trumna i to dzięki tem ludziom. A jeszcze toen pan W. Pocholek zerzadu.


Kurtyny paskowe grzebieniowe składają się z wieszaków grzebieniowych, płytek mocujących oraz pasów folii PCV. Kurtyny paskowe PCV możemy dowolnie wieszać i wypinać w grzebieni, w zależności od potrzeb, otrzymując mniejszy lub większy zakład (regulacja 36% – 98%).\nOkucia wykonane są ze stali nierdzewnej lub ocynkowanej, co zapewnia możliwość wykorzystania kurtyn m.in. w branży spożywczej. Listwy grzebieniowe mocowane są na stałe do nadproża. Dzięki modułowej budowie możliwe jest ich łączenie. Otwory montażowe umożliwiają mocowanie zarówno do ściany (przed nadprożem) oraz do sufitu (pod nadprożem). Pasy folii z zamocowanymi płytkami montażowymi (za pomocą nitów zrywalnych) umieszczane są w określony sposób na wieszaku. Jednostkowe mocowanie pasów folii uławia ich montaż i demontaż. Wymieniać można pojedyncze pasy, które ulegną zużyciu/zniszczeniu.\nKurtyny paskowe – Instrukcja doboru\nW pierwszej kolejności należy zmierzyć światło otworu, w którym będziemy montować kurtyny paskowe. Pamiętaj, że istotna jest kolejność podawania wymiarów. Przyjęło się, że w pierwszej kolejności podajemy szerokość otworu (oznaczona jako W), a następnie wysokość (oznaczona jako H).\nKurtyny paskowe najlepiej jest montować we wnętrzu pomieszczeń czyli po wewnętrznej stronie otworu bramowego. Kurtyny paskowe zamontowane na zewnątrz, narażone są na działanie czynników atmosferycznych, przez co zużywają się szybciej niż wstęgi zamontowane wewnątrz otworu.\nJeśli z jakichś powodów wystąpi konieczność montażu kurtyny paskowej w pewnej odległości od ściany (bramy), stosuje się dodatkową konstrukcję nośną. W takim przypadku przy wymiarze “W” należy uwzględnić również boczne ściany konstrukcji.\nFolia PCV POLAR zamontowana na zewnątrz otworu sprawdza się dobrze w warunkach zewnętrznych (zakres temp. dla folii Polar to od -25°C do + 30°C). Należy jednak pamiętać, aby zdemontować je w okresie letnim, kiedy temperatura na zewnątrz jest znacznie wyższa niż wskazuje na to zakres temp. dla danego rodzaju pasa. Wówczas pasy Polar tracą swoje właściwości, miękną, wydłużają się, a ostatecznie mogą ulec uszkodzeniu (zerwaniu) np. przez najeżdżający na nie wózek widłowy.\nrodzaj ruchu: ruch pieszych i lekki sprzęt mechaniczny (“paleciaki” – ręczne wózki paletowe, otwory drzwiowe)\nrodzaj ruchu: ruch pieszych i lekki sprzęt mechaniczny i elektryczny (“paleciaki – ręczne wózki paletowe, wózki widłowe)\nPoniżej przedstawiamy zakład typu 2/5, gdzie wielkość zakładki to około 36 %, typowy dla pasów o szerokości 200 mm. W takim wypadku, na 5 haków wieszaka przypada “zakład” po 2 haki na stronę (2 x 36 mm) – razem 2 haki.\nKurtyny paskowe najczęściej mocowane są na wieszakach grzebieniowych.\nW skład zawiesia wchodzą wieszaki grzebieniowe i płytki mocujące, odpowiadające szerokościom pasów folii – 100, 200, 300 lub 400 mm. W zależności od wymagań w miejscach zastosowania, elementy te wykonywane są ze stali nierdzewnej lub ocynkowanej. Komplet płytek mocujących składa się z dwóch części: płytki właściwej oraz płytki dociskowej. Łączenie następuje za pomocą nitów zrywalnych ALU/STAL.\nNa listwę grzebieniową zawiesza się płytki montażowe, w które okute są pasy folii. Wieszaki z otworami montażowymi pozwalają na mocowanie zarówno pod nadprożem, jak i do ściany. Zawiesie grzebieniowe pozwala również na różne kombinacje zachodzenia na siebie pasów.\nLiczba wieszaków zależy od szerokości światła otworu. Liczba płytek mocujących jest taka sama, jak liczba pasów kurtyny.\nJeśli potrzebujesz kurtyny paskowej z przeznaczeniem dla ruchu pieszego, a jednocześnie wysokość światła otworu jest mniejsza niż 2500 mm, warto zastanowić się nad alternatywnym rozwiązaniem mocowania kurtyny w postaci wieszaków polipropylenowych QuickMount.\nMocowanie QuickMount – alternatywa dla wieszaków grzebieniowych\nAlternatywą dla wieszaka grzebieniowego jest zawiesie QuickMount. Nie posiada płytek montażowych, a pasy folii pvc (po wcześniejszym otworowaniu) umieszcza się bezpośrednio na listwie montażowej.\nOdpowiednią szerokość zawiesia uzyskujemy łącząc ze sobą moduły zawiesia QuickMount (o szerokości 610 mm) wykonanego z polipropylenu.\notworów bramowych o wysokości do 2500mm,\nkurtyn wykonanych z folii PCV o formacie pasa 2x100mm, 2x200mm i 3x300mm (2x300mm lub 3x200mm).\nInstrukcja montażu kurtyn paskowych do pobrania:\nMocowanie grzebieniowe Mocowanie QuickMount\nINSTRUKCJA MONTAŻU kurtyn paskowych GRZEBIENIOWYCH\nINSTRUKCJA MONTAŻU kurtyn PCV QUICK MOUNT


Prezydent Andrzej Duda dla polskitimes.pl: Jestem zdumiony, jak załatwiła to administracja Angeli Merkel | Gazeta Krakowska\nNOWE Wadowice w budowie. Zobacz, co remontuje się teraz w papieskim mieście [ZDJĘCIA] [WIDEO]\nNowy dworzec autobusowy, drogi i ścieżki rowerowe a nawet wodna magistrala. To wszystko buduje się teraz w Wadowicach. Fotorelacje z placów budowy w galerii...\nBilety na derby Krakowa Wisła - Cracovia już w sprzedaży\nKraków. Przy ulicy Dekerta stare koszary zmienią się w ogród