Najciekawsze młode galerie w Polsce — SZUM\nNajciekawsze młode galerie w Polsce\nKarolina Plinta, Piotr Policht, Jakub Banasiak\nNew Roman, Landmark, ROD\nJaka jest scena najmłodszych polskich galerii? Najkrócej mówiąc: trudna do zdefiniowania, z przewagą przestrzeni niekomercyjnych, rozproszona po całym kraju. Oto nasz przewodnik po najciekawszych nowych galeriach.\nMogłoby się wydawać, że po bezprzykładnym boomie polskiej sceny galeryjnej – z kulminacją w postaci Warsaw Gallery Weekend – nastał czas stabilizacji. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat powstały najsilniejsze galeryjne marki, a część galerii na dobre zadomowiła się w obiegu międzynarodowym. Jednocześnie dokonała się centralizacja rodzimego życia galeryjnego, które niemal w całości skoncentrowało się w Warszawie. Nie powiodła się próba stworzenia sceny galeryjnej poza stolicą: z Poznania galerie uciekły, we Wrocławiu próby takiej nawet nie podjęto, z kolei w Krakowie hegemonię utrzymali starzy gracze, którzy zaczynali jeszcze w latach osiemdziesiątych: Zderzak i Starmach (na podobną pozycję nie zdołała wybić się Art Agenda Nova, a kolejne młode galerie szybko upadały). Rzecz jasna, stabilizacja sceny ściśle wiąże się z wielkością rodzimego rynku sztuki. Wydaje się, że jego gwałtowny rozrost, związany z zawodową ekspansją pokolenia dzisiejszych 40- i 50-latków (w znacznej mierze w szeroko pojętym przemyśle reklamowym i korporacyjnym), którzy swoją pozycję budowali w okresie transformacji ustrojowej – mamy już za sobą. Można wręcz uznać, że obecnie galerii jest więcej niż kolekcjonerów chętnych w nich regularnie kupować – lub pułap ten zostanie wkrótce osiągnięty. Mimo to kierunek aspiracji galerii powstających na przestrzeni ostatnich kilku lat był jasny – Warszawa, WGW, Zachód.\nZ naszego materiału wynika, że obraz ten właśnie zaczął się komplikować. Trudno jeszcze wyrokować, jak głęboka jest to zmiana, jednak faktem pozostaje, że scena galeryjna przekształca się na naszych oczach. W konsekwencji zarysowany powyżej model rozwoju traci na aktualności, a nowa scena galeryjna zdaje się posiadać własną, wewnętrzną dynamikę. Spróbujmy uchwycić jej charakter.\nPo pierwsze, na 21 galerii, które opisujemy – tylko sześć mieści się w Warszawie. W przypadku nowych galerii analogowa kartografia przestaje mieć znaczenie, a faktyczną mapą stają się media społecznościowe. To one stanowią główny kanał komunikacji – nie tylko ogólnopolski, ale także transnarodowy. Stąd być może materialna lokalizacja w centrum nie jest już tak ważna. Po drugie, z tych 21 jedynie sześć ma ambicje komercyjne (Wschód, Henryk, Marta Shefter Gallery, Aristoi, Rodríguez Gallery, Galeria Miłość), jednak, co ciekawe, nie znajdziemy wśród nich galerii zorientowanych na malarstwo; galerzyści ewidentnie testują mniej oczywiste sposoby na rynkową obecność (performans, mozaikowy program, a nawet lekcje rysunku jako źródło utrzymania galerii). Po trzecie, galerie chętnie zakładają artyści (Potencja, Dwie Lewe Ręce, Stroboskop Art Space, Miejsce przy Miejscu). Jeżeli dodamy do tego fakt, że są to najczęściej miejsca spoza Warszawy, możemy dojść do wniosku, że artyści nie chcą czekać, aż sprofesjonalizowane stołeczne galerie – a więc także ostrożne, działające z pewną strategiczną głębią – pochylą się nad ich twórczością. Po czwarte, zwraca uwagę znaczna liczba przestrzeni nastawionych na eksperyment, zakładanych w niecodziennych lokalizacjach (często prywatnych), spontanicznie reagujących za zmiany pulsu naszego życia artystycznego (Różnia, XS, ROD, Nie Zastawiać!, Łęctwo). Po piąte, pojawiają się placówki związane z lokalnymi ośrodkami akademickim, które jednak wyraźnie wykraczają poza formułę galerii przyuczelnianej (Obrońców Stalingradu 17, Oficyna, :SKALA).\nTrudno oczywiście powiedzieć, ile z omawianych przez nas placówek ma zamiar się sprofesjonalizować, to znaczy podążyć śladem komercyjnych graczy (stabilny skład artystów, stała siedziba w możliwie dogodnej lokalizacji, targi itp.). Z pewnością sukces kilku warszawskich galerii – także finansowy – może skłaniać do takiej polityki. Z drugiej strony wydaje się, że mamy do czynienia z sytuacją autentycznego fermentu, a galeria znowu staje się przede wszystkim przestrzenią cyrkulacji myśli, a dopiero później (jeżeli w ogóle) – obiegu kapitału. Zresztą nawet te przestrzenie, które nie kryją, że chcą uczestniczyć w rynku, robią to na swój sposób, eksperymentując z formatami wystawienniczymi i żonglując rozmaitymi artystycznymi idiomami (Henryk, Marta Shefter Gallery, Miłość, Raczej). Niezwykle ciekawie prezentują się także przestrzenie niezależne: wywodząca się ze środowiska teatralnego i tanecznego XS, warszawska Różnia, której tempo i żywotność powinny zawstydzić niejedną galerię mainstreamową, czy radykalnie antyrynkowe poznańskie Łęctwo.\nCzy taki a nie inny obraz najmłodszej sceny galeryjnej wynika – paradoksalnie – z nasycenia rynku i pewnej rutyny galeryjnego fachu, która w końcu dopadła i polską scenę? Czy młodzi artyści poczuli, że pukanie do drzwi warszawskich galerii jest bezskuteczne? Czy pokolenie urodzone pod koniec lat osiemdziesiątych i już w latach dziewięćdziesiątych podchodzi do rynku z większym sceptycyzmem niż ich starsi koleżanki i koledzy? Czy widoczne ożywienie Krakowa i Poznania wynika z faktu, że Warszawa stała się za ciasna na kolejne galerie? Jakkolwiek by nie było, wydaje się, że nowa scena galeryjna bardziej przypomina tę z lat osiemdziesiątych niż tę, która urosła po roku 2000. Podobnie jak w ostatniej dekadzie PRL-u, więcej w niej różnorodności, spontaniczności, zmienności, ryzyka, niepewności, a mniej – rynku.\nIle z tych miejsc zamieni się w tradycyjne galerie komercyjne? Ile upadnie (lub w naturalny sposób zgaśnie)? Ile zamieni się w fundacje nastawione na program badawczy? Czy Warszawa znowu zassie najciekawsze placówki? Zanim poznamy odpowiedzi na te pytania, zapraszamy do lektury naszego krótkiego przewodnika po najmłodszych polskich galeriach. (JB)\nKatowicka galeria założona przez malarza Macieja Skobela. Jak na młodą galerię ma już poważny, bo trzyletni staż, a wbrew nazwie z powodzeniem organizuje kolejne wystawy i całkiem sprawnie prosperuje. No, może prosperowała, jako że od kilku miesięcy znajduje się w zawieszeniu, choć nie permanentnym.\nGaleria wynosi się aktualnie z niepozbawionej uroku, ale i trochę klaustrofobicznej piwnicy pod sprzedającym śląskie gadżety sklepem Geszeft, gdzie umościła się na początku działalności. Odbywały się tam przede wszystkim indywidualne wystawy młodych artystów z katowickiego środowiska, jak Szymon Szewczyk, Kamil Kocurek i Mikołaj Szpaczyński, a po pewnym czasie także zapraszanych przedstawicieli innych ośrodków – w Dwóch Lewych Rękach mieli swoje ekspozycje między innymi Paweł Śliwiński, Kama Sokolnicka i Mateusz Szczypiński.\nDość intensywny rytm wystawienniczy zapewnił galerii widoczność, a obrany profil przy okazji dobrze rymował się z programem tamtejszego BWA, zapewniając przestrzeni założonej przez Skobela silną pozycję. Wyprowadzka spod Geszeftu zbiegła się w czasie z przybyciem do Katowic cieszyńskiej galerii Szarej, wobec której Dwie Lewe Ręce będą musiały się odnaleźć po reaktywacji. Jak dotąd nie wyklarowała się jeszcze nowa formuła działania – ciągle trwają poszukiwania nowego lokalu. W międzyczasie Dwie Lewe Ręce organizują wystawę Miłosza Wszołka w zaprzyjaźnionej katowickiej galerii Nie Zastawiać. (PP)\nul. Gustawa Morcinka 23-25, Katowice\nDruga niezależna galeria w Katowicach. Istnieje nawet nieco dłużej niż Dwie Lewe Ręce, bo od 2012 roku. Przyczajona na lokalnym podwórku, nie zdobyła szerszego rozgłosu poza Katowicami, trzymając się studencko-punkowego rysu.\nGalerzyści z Nie Zastawiać! chętnie podkreślają swój brak zainteresowania grantami i instytucjonalnym wsparciem, ciułając środki własnymi sposobami. Organizują imprezy, koncerty, slamy poetyckie. Udało im się też pozbierać po wyjątkowo niefortunnym wydarzeniu, nawet jak na standardy młodych galerzystów, jakim było zalanie poprzedniego lokalu.\nJak to w Katowicach, program galerii skupia się głównie na niewyczerpanych pokładach zdolnych lokalsów (jeszcze jako student miał tu wystawę Mateusz Hajman), choć nie da się ukryć, że w większości jednak mniej zdolnych niż w zaprzyjaźnionych Dwóch Lewych Rękach. (PP)\nul. Stanisława 5a, Katowice\nGnieżdżąca się w niewielkim lokum w Krakowie przy ulicy Sołtyka komercyjna galeria Aristoi to jedno z tych miejsc, gdzie fizyczne ograniczenia z powodzeniem przekuto w wyróżnik, a nawet atut. Tamtejsze wystawy bywają pokazami świeżych prac, które nie zdążyły jeszcze uleżeć się w pracownicach, lub też luźnymi appendiksami do większych wystaw prezentowanych artystów w innych instytucjach.\nDo pierwszej kategorii należało Future Nostalgia Kornela Janczego, którego kompozycje wyewoluowały do formy prezentowanej na Intermarium Piotra Sikory i Łukasza Białkowskiego. Makiety Janczego to kawałki świata spowitego nadgniłą trawą i wyłożonego polbrukiem, fragmenty konstrukcji w stanie niedookreślonego zawieszenia, jakby budowy i rozkładu jednocześnie. W drugiej grupie mieści się świetna wystawa Marty Sali, na głowę bijąca dużą i monotonną ekspozycję w nowosądeckim BWA Sokół. Na kameralnej wystawie w Aristoi znalazło się wszystko to, co leżało na wizualnych i emocjonalnych biegunach tekstylnego cyklu prac Sali, czyli kompozycje radośnie krzykliwe i radykalnie szkicowe.\nPewną ciekawostką w Aristoi jest obecność w trójosobowym składzie galerzystów jednego specjalisty od sztuki nowożytnej, dzięki czemu do oferty galerii ma dołączyć sztuka dawna. Po kilkumiesięcznej wystawienniczej stagnacji, Aristoi powróci wkrótce z wystawą Justyny Mędrali. W kolejce czeka też dawno niewidziany, zajmujący się ostatnio głównie aranżowaniem wystaw cudzych Mateusz Okoński. (PP)\nul. Sołtyka 9/2, Kraków\nCecylia Malik, Ogród, Galeria Aristoi\nMarta Sala, Ścinki i Rozproszenie\nNajprężniej działająca młoda galeria w Krakowie. Jeśli akurat jesteście w tym mieście i macie ochotę wybrać się na jakiś wernisaż, istnieje duże prawdopodobieństwo, że akurat coś się dzieje w Henryku. Galeria współpracuje z bardzo młodymi artystami, a w pewnym sensie także wannabe artystami, prowadząc szkołę rysunku przygotowującą do uczelnianych egzaminów wstępnych. Na niej opierał się od początku model finansowania Henryka i opiera się nadal, choć od niedawna miejsce to funkcjonuje także jako regularna galeria komercyjna.\nIntensywna działalność Henryka spowodowała też pierwsze oznaki zadyszki – ostatnia zbiorowa wystawa podopiecznych galerii ujawniła niebezpieczną tendencję młodych artystów do popadania w łatwą manierę, a niektórzy z nich mentalnie tkwią w późnych latach 60. i jakoś wciąż nie mogą doszlusować do współczesności. Gdy niedostatki wychodzą na wierzch, galerzysta i kurator większości wystaw, Aleksander Celusta, dwoi się i troi maskując je dowcipem, a wściekle nudne prace równoważąc rozbudowanymi scenografiami. Ostatnio nawet wyłożył galerię słomą i zapętlał w niej utwór Wolność zespołu Boys.\nSłowa tuzów disco-polo Celusta chyba wziął sobie do serca, jako że w Henryku zapanuje niebawem wolność i swoboda. Mocno autorski program ulec ma rozszczelnieniu. Jak dotąd galerię odwiedzili postinternetowi poeci z Rozdzielczości Chleba, teraz otwiera się ona także na artystów i kuratorów z innych miast – w przyszłym roku zawitać ma tutaj między innymi Tomek Pawłowski z wystawą duetu Polen Performance. W planach jest także wydanie serii artbooków – krótko mówiąc ma się dziać jeszcze więcej. (PP)\nul. Wrzesińska 4/1, Kraków\nZespół Pieśni i Tańca Henryk, Galeria Henryk, fot. StudioFILMLOVE\nFilip Rybkowski, pieces, 2016\nOjciec Szklarz, Matka Szybka, Galeria Henryk, fot. StudioFILMLOVE\nW odróżnieniu od lwiej części młodych galerii, Marta Shefter Gallery założona została przez dwie bardziej doświadczone galerzystki, Martę Błachut i Lucynę Shefter. O ile pozostałe inicjatywy borykają się nieraz z problemami materialnymi godnymi pozytywistycznej powieści, Marta Shefter wręcz przeciwnie – ze swoimi wystawnymi bankietami w ogrodzie i w mieszkaniu po bracie kardynała Dziwisza (ach, Kraków) wygląda na lokalnej galeryjnej mapie jak moskiewski oligarcha pośród biednych chłopów.\nMożliwości nie idą na marne, Marta Shefter ma ambicje międzynarodowe i to szeroko zakrojone. Już jako galeria skupiona na performansie stanowi rodzynek, jednak w odróżnieniu od chociażby poznańskiej galerii Raczej nie koncentruje się na performerach polskich, ale sprowadza do Krakowa przedstawicieli środowiska nowojorskiego, gdzie mieszkała jedna z jej założycielek. Na dodatek jak dotąd są to przedstawiciele azjatyckich mniejszości z Nowego Jorku.\nInauguracyjna wystawa prezentowała strzępki archeologii performansu, czyli dokumentację działań Tehchinga Hsieha. Trwające pełny rok akcje, polegające na przykład na zamknięciu się w klatce przy jednoczesnym niemówieniu, nieczytaniu i niepisaniu budzą pewien respekt swoimi surowymi założeniami i posągową postawą artysty, ale także zajeżdżają formaliną. Na szczęście po tym przyszła kolej na świetną wystawę Ewy Zarzyckiej, opartą na gawędzie artystki o Drohobyczu, pełną melancholii i typowej dla Zarzyckiej lekkości i humoru. Oraz na małżeństwo Shinoharów, którzy całe swoje życie zamienili na kampowy, hucznie epigoński performans ocierający się o art brut. Marcie Shefter nie brakuje pomysłów i ambicji, w tym królestwie białych sal i pleksiglasu przydałoby się tylko trochę więcej luzu i zadziorności. (PP)\nul. Jabłonowskich 6, Kraków\nKsięgarnia | Wystawa, Fundacja Razem Pamoja\nLokal prowadzony przez Bartosza Przybył-Ołowskiego i Kamila Kuitkowskiego. Galeria pracuje tu na fundację Razem Pamoja, ale kierunek tej zależności bywa też odwrotny. Spektakularnym osiągnięciem w dwuletniej historii Księgarni | Wystawy jest jej rozplenienie się na trzy kontynenty i miasta celowo odległe od globalnych centrów sztuki. Pierwsza siostrzana galeria Księgarni | Wystawy funkcjonuje od dłuższego czasu w jednym z kenijskich slumsów, druga właśnie rodzi się powoli w Indonezyjskiej Yogyakarcie.\nKrakowska galeria ma już bogatą historię wystaw na koncie, w tym kilku bardzo udanych. Wśród nich znajdują się klasyczne galeryjne pokazy, przede wszystkim projektu fotograficznego Joanny Piotrowskiej zrealizowanego w Kenii. Zdarzały się też bardziej outsiderskie projekty, jak Muzeum Europeistyczne intrygującego artysty-amatora Andrzeja Karonia, jednej z barwnych postaci skupionych wokół Księgarni | Wystaw. Warto też odnotować próby ożywienia środowiska młodego performansu pod egidą IAMESH Secret Collective, animowane między innymi przez Adama Grubę i Justynę Górowską.\nW tej chwili galeria ma ambicje zacieśnienia współpracy ze środowiskiem „Le Monde Diplomatique”, po tym jak pierwotna próba uczynienia z tego miejsca także pewnego centrum intelektualnego zakończyła się mizernie. Przykładem działań zmierzających w tym kierunku jest choćby wystawa poświęcona uchodźcom połączona z panelami dyskusyjnymi. (PP)\nul. Józefińska 9, Kraków\nCyryl Polaczek, Karolina Jabłońska i Tomasz Kręcicki, czyli malarski dream team z Krakowa i ich dość efemeryczna jak dotąd galeria. Cenią ich profesorowie Akademii, wystawia Zderzak, mają więc wszelkie predyspozycje do szybkiego zdziadzenia. Na przekór tym znakom trzymają się mocno prowadząc własną przestrzeń wystawienniczą.\nPotencja orbituje wokół budynku Telpodu, dawnych zakładów elektronicznych na Zabłociu, mekki niezależnych inicjatyw Krakowa. W jednej z tamtejszych przestrzeni odbyła się bardzo dobra, gęsta wystawa Karoliny Jabłońskiej. Jabłońska sprawnie żonglując formatami w dusznej, małej salce, skontrastowała stłoczone na jednej ścianie małe obrazki wykonane za pomocą czarnego spreju z wielkoformatowymi, barwnymi olejami na płótnie i wyskakującymi z sufitu i podłogi czarnymi, reliefowymi rzeźbami. Malarze z Potencji mają też ambicję wykroczenia poza dobrze opanowaną działkę. Z neofickim zapałem zorganizowali więc wystawę o kosmitach z dużą ilością elektroniki, a nawet dymów, buchających wokół stołu ze sztucznym ciałem szarego ufoludka. Póki co Potencja wraca do dobrze znanego medium – właśnie odbywa się świetna wystawa jednej z gwiazd młodego polskiego malarstwa, Martyny Czech, znanej z tego, że wygrała Bielską Jesień i maluje ludzi, których nie lubi. Jako że artystycznie jest jej po drodze zwłaszcza z Jabłońską, jest nadzieja, że malarze-galerzyści z Krakowa nie skończą także jako jej modele. Co więcej, Potencja właśnie poszerzyła się o drugi lokal, z witryną, w nieco bardziej widocznym miejscu. Przynajmniej na pół roku. Jeśli ostatecznie podryfuje w obecnym kierunku, ma szansę stać się ogólnopolskim hegemonem w branży dobrego, młodego malarstwa, jako że galerie w rodzaju Leto koncentrują się na formacji nieco starszej, a wśród rówieśników Potencja praktycznie nie ma konkurencji. (PP)\nul. Józefińska 34a, Kraków\nCyryl Polaczek, Palce, 2016\nKarolina Jabłońska, Autoportret z kotem na głowie, 2016\nTomasz Kręcicki, Piekielna szosa, 2016\nPrzestrzeń związana z wydawnictwem Museolab,prowadzonym przez Michała Bratko i Kingę Nowak. Wystawa tej ostatniej, kuratorowana przez Magdalenę Ujmę, to jak dotąd najciekawsze wydarzenie w niedługiej historii Widnej. Nowak co prawda wpisuje się w niezbyt porywający nurt nawiązywania do historii awangardowej abstrakcji, ale jako malarka z wyczuciem materiału, koloru i przestrzeni potrafi jeszcze zbudować na tym gruncie coś ciekawego. Dobrego wrażenia po malarsko-rzeźbiarskich geometrycznych pracach Nowak nie udało się zatrzeć nawet wystawiającemu po niej Mateuszowi Kuli, czyli krakowskiej odpowiedzi na Tomasza Kozaka. Po kilku wystawach bilans wychodzi na plus, pozostaje czekać na rozkręcenie bardziej intensywniej działalności. (PP)\nul. Grzegórzecka 31, Kraków\nGaleria zlokalizowana na Łazarzu funkcjonuje na uboczu poznańskiego środowiska młodej sztuki. Galeria powstała w 2014 roku z inicjatywy Przemysława Sowińskiego, który prowadzi ją sam. Łęctwo to galeria niekomercyjna, całkowicie niezależna i finansowana z kieszeni galerzysty-entuzjasty. Jak deklaruje sam Sowiński, program Łęctwa jest kształtowany przez spontaniczne sytuacje lub jest wynikiem doraźnych problemów i zainteresowań. Jakiego typu mogą być to zainteresowania, wskazuje choćby ostatnia wystawa w Łęctwie, czyli Nic nigdy z tego nie będzie. Tytuł wystawy nawiązuje do słów Przemysława Kwieka (to, czy je faktycznie wypowiedział, jest faktem spornym), a pokaz poddawał wątpliwość entuzjazm towarzyszący rynkowemu obiegowi sztuki. Wydaje się też znamienne, że to manifest przekonań Sowińskiego, który wypowiada się z dużym dystansem na temat rynku i ani myśli skręcać w stronę działalności komercyjnej. Zależy mu za to zdobyciu publiczności mniej zżytej z sztuką, czego wyrazem takie projekty jak Ściana, zrealizowany razem z Krystianem TRUTHem Czaplickim, Pawłem Susidem i Agnieszką Grodzińską dla ogrodu społecznościowego. W tym roku galeria funkcjonowała w nieco mniejszym tempie, ale wraz z nowym rokiem wystaw ma być ponoć więcej. Na pewno szykuje się indywidualna wystawa Pawła Szostaka. (KP)\nul. Łukaszewicza 1, Poznań\nWydawało by się, że performans spod znaku Jerzego Beresia i Zbigniewa Warpechowskiego nie znalazł sobie następców w młodym pokoleniu artystów, ale nie jest to do końca prawda. Dzięki takim miejscom jak Galeria Raczej klasyczny performans, czy też może sztuka performance, w Polsce ciągle ma się dobrze. Prowadzona przez Łukasza Trusewicza i Agnieszkę Szablikowską-Trusewicz galeria działa od 2011 roku, a w 2014 przeniosła się do większej przestrzeni Perfexu (działającego niegdyś jako kawiarnia Hortexu). Program Galerii Raczej wynika z faktu, że sam Trusewicz jest performerem. Oprócz sztuki akcji w galerii organizowane są także wystawy, spotkania czy koncerty, a galerzyści chętnie nawiązują zagraniczne kontakty czy to poprzez współpracę z zagranicznymi festiwalami performance i targami sztuki, czy to poprzez programy rezydencyjne. Co zaś do wyboru artystów, często są to reprezentanci starej gwardii (np. Janusz Bałdyga, Zbigniew Warpechowski), ich spadkobiercy średniego pokolenia (Anna Kalwajtys) czy też stali bywalcy festiwali performance, jak Kamil Guenatri. Od 2016 roku galeria prowadzi własny program rezydencyjny, działający w ramach programu Łazarz – Otwarta Strefa Kultury. (KP)\nul. Głogowska 53\nPrzyjęło się uważać, że Poznań nie jest zbyt przyjaznym miejscem dla sztuki, ale opinii tej przeczą coraz to nowe inicjatywy galeryjne podejmowane w tym mieście. W 2015 roku w stolicy Wielkopolski otworzyła się galeria Rodríguez, założona przez Agatę i Carlosa Rodríguezów. Galeria zaprasza artystów młodych lub średniego pokolenia, zarówno z Polski, jak i innych krajów – Hiszpanii, Korei, Japonii czy Czech. Dosyć często u Rodríguezów pojawia się fotografia (wystawy Alicji Dobruckiej, Jakuba Jasiukiewicza czy Keke Vilabeldy), ale już niedługo otworzy się tam na przykład wystawa malarstwa Doroty Buczkowskiej. Rodríguez Gallery ma ambicje komercyjne: jeździ na targi (np. Swab w Barcelonie), pojawiła się też na ostatnim Warsaw Gallery Weekend (z konceptualną wystawą Pepa Vidala). Pewnym minusem jest brak konkretnego profilu – na dobrą sprawę nie wiadomo, co wyróżnia galerię Rodríguezów od szeregu innych młodych galerii i raczej trudno powiedzieć, żeby tym wyróżnikiem była deklarowana przez galerzystów chęć współpracy z artystami i kuratorami. Należy jednak docenić ich kulturotwórcze ambicje, które w tym mieście są akurat bardzo potrzebne. (KP)\nMichał Smandek, Overremembering, Rodríguez Gallery\nJakub Jasiukiewicz, Tarcie i grawitacja, Rodríguez Gallery\nKeke Vilabelda, Brand new ruins, Rodríguez Gallery\nOffowa przestrzeń mieszcząca się w opustoszałej kamienicy na Wildze często gości studentów poznańskich intermediów (a także ich znajomych). Założona została przez street artowca Noriakiego i studenta intermediów Jakuba Borkowicza, który odpowiada za program miejsca, a zarazem jest najemcą mieszkania (Noraki podnajmuje od niego pokój). Oficyna ma punkowy charakter, czasem odbywają się tu wystawy, a czasem imprezy rave obficie wspomagane różnego typu używkami. Na co dzień jest to pracownia Borkowicza, w której pracuje od dwóch lat. Od roku mają tam miejsce wydarzenia nie tylko towarzyskie, ale i artystyczne, a w październiku rozpoczął się tam bardziej profesjonalny cykl pt. Radość nie wieczność, który jest współfinansowany przez Urząd Miasta. W ramach tego „sezonu” planowanych jest 10 wydarzeń. (KP)\nul. Różana 21/13\nKolejne nowe miejsce na artystycznej mapie Poznania. Działająca w przestrzeniach zajmowanych niegdyś przez sklep z bronią, :SKALA jest inicjatywą współtworzoną przez redakcję „Czasu Kultury” i Katedrę Intermediów UAP. Stąd pierwszymi rezydentami tego miejsca byli Piotr Bosacki, Mateusz Sadowski i Adrian Kolarczyk, absolwenci i młodzi pracownicy tejże uczelni. :SKALA to być może jeszcze nie Stereo 2, ale można przypuszczać, że to właśnie tutaj będzie można zobaczyć w najbliższym czasie wytwory nowej szkoły poznańskiej, czyli wychowanków Jarosława Kozłowskiego czy Leszka Knaflewskiego. Na szczęście, bo w penerskim Poznaniu trochę bieli, zimnego post-konceptualizmu i specyficznej, powściągliwej emocjonalności zawsze się przyda. (KP)\nul. Św. Marcin 49a, Poznań\nAdrian Kolarczyk, Zgłośnij, Galeria :SKALA\nMateusz Sadowski, Kompozycja z brakującymi słowami, Galeria :SKALA\nPiotr Bosacki, Dziś są moje imieniny, Galeria :SKALA\nAkademia Sztuki w Szczecinie działa już od kilku lat, co sprawia, że w mieście tym rośnie zapotrzebowanie na przestrzenie wystawiennicze, w których studenci tej uczelni mogliby pokazywać swoje prace. Takim miejscem jest Obrońców Stalingradu 17, efemerycznej galerii zainicjowanej w czerwcu 2015 roku na potrzeby studentów Wydziału Malarstwa i Nowych Mediów AS. Galeria mieści się na pierwszym piętrze opustoszałej, XIX-wiecznej kamienicy i nie ma określonego profilu, a nawet oficjalnej nazwy (ta obecna to po prostu adres). Odbywają się tu wystawy indywidualne (np. Anity Mikas czy Grzegorza Bożka) i zbiorowe (Młodzi o Polsce, Obrońcy 2016 – jak można się domyślić, była to wystawa dyplomów AS). W tym tygodniu otworzyła się tam z kolei wystawa Material message, będąca finałem mail-artowego projektu Olgi Dziubak. Obecnie galeria zaczyna coraz częściej akcentować swoją niezależność od AS, a opiekunowie miejsca zaprzeczają o jego statusie galerii studenckiej, project roomu czy nawet galerii sztuki jako takiej. Jest to więc „jakieś” miejsce do wystawiania sztuki w Szczecinie, nie do końca wiadomo jakie, ale zawsze jakieś. (KP)\nul. Obrońców Stalingradu 17, Szczecin\nAgnieszka Kucharska, Marta Hryniuk, Olga Dziubak, Maciej Nowacki i Ola Zielińska, Palazzo de Aur, galeria Obrońców Stalingradu 17\nJustyna Śmidowicz, Katarzyna Balicka, Jak pokazać zdarzenia, które nigdy nie miały miejsca?, galeria Obrońców Stalingradu 17\nDziałająca od 2014 roku Galeria Miłość jest ostatnią nadzieją artystycznego Torunia, w którym życie toczy się pomiędzy CSW Znaki Czasu prowadzonym przez Wacława Kuczmę i Galerią Sztuki Wozownia (dyrektorka: Anna Jackowska). Miłość powstała z inicjatywy duetu Natalia Wiśniewska (artystka) i Piotr Lisowski (kurator), którzy zapraszają do współpracy artystów młodego lub średniego pokolenia. Galeria jest prywatna, i jak deklarują jej właściciele, ma charakter przestrzeni eksperymentalnej, gdzie „sztuka pozostaje produktem ubocznym relacji oraz przesiąknięta jest kontekstem codzienności”. Klucz doboru artystów i artystek nie jest do końca klarowny, ale w repertuarze dominują kobiety (w Miłości pokazy indywidualne miały m.in. Karolina Żyniewicz, Lilianna Piskorska i Katarzyna Malejka), a wątkiem powracającym przy okazji kolejnych wystaw jest krytyka instytucjonalna. Najlepszym przykładem takiego podejścia do sztuki była wystawa Twarda spacja samej Natalii Wiśniewskiej, gdzie w roli unikatowych dzieł sztuki wystąpiły takie obiekty jak łopata obszyta czarną skórą czy książka z dwoma grzbietami. Produkcja ironicznych dzieł-fantomów może co prawda zastanawiać w przypadku artystki, która dopiero co założyła galerię, ale cóż – żyjemy w końcu w post-artystycznych czasach. Podobną postawę zaprezentował też np. Norbert Delman, który zaaranżował w galerii strzelnicę, podejmując tym samym temat przystosowania obronnego jednostki funkcjonującej w trudnym środowisku (społecznym, ale i sztuki).\nGaleria mieści się w starej kamienicy przy ulicy Mostowej. Piętro wyżej znajduje się letnia rezydencja właścicieli Miłości, z dostępem na dach, skąd podziwiać można toruńską panoramę. Goście zostający w galerii do długich godzin nocnych mogą liczyć na poczęstunek pożywną zupą i towarzystwo mieszkającego na górze kota (jak również właścicieli mieszkania). (KP)\nul. Mostowa 7/2a, Toruń\nWystawa otwarcia Rozmowa z kotem, Galeria Miłość\nLiliana Piskorska, Scum, Galeria Miłość\nNorbert Delman, Przystosowanie obronne, Galeria Miłość\nRealny Obszar Działań (w skrócie ROD) to projekt wystawienniczy realizowany przez Magdalenę Łazarczyk i Łukasza Sosińskiego na Rodzinnych Ogródkach Działkowych przy ulicy Kinowej w Warszawie. Nie każdy może tam dotrzeć, ponieważ właściciele działki nie prowadzą oficjalnej strony ani Facebooka, ograniczając się do zaproszeń mailowych dla przyjaciół i wybrańców. Jednak biorąc pod uwagę, że każdy wernisaż w ROD przybiera formę rodzinnego grilla, na którym zostaniesz poczęstowany piwem i karkówką, jest to w zasadzie zrozumiałe. Do dyspozycji artystów jest tu mały domek, przemieniony na środku w umiarkowanie sterylną galerię i urokliwy ogródek z drzewami owocowymi. Projekt wystartował w listopadzie 2014 roku wystawą Gizeli Mickiewicz. Współpracował także – co ciekawe – z inną instytucją ulokowaną na działkach, czyli prowadzonym przez Łukasza Jastrubczaka i Małgorzatę Mazur Centrum w Szczecinie. Projekt ROD-u zaplanowany był na 12 odsłon i teoretycznie ostatni jego odcinek odbył się w listopadzie 2015 roku – była to wystawa Jana Szewczyka. W praktyce jednak galeria istnieje nadal, w tym roku odbyły się tam na przykład wystawy kolektywu Silverado (Marta Hryniuk, Maciej Nowacki i Marta Węglińska) i Charlie Malgat, która zaprosiła gości ROD-u do spaceru po Księżycu, możliwym dzięki goglom VR. (KP)\nMichał Grochowiak, Siostry, ROD\nAnna Orłowska, Zimni ogrodnicy, ROD\nWarszawa, zdominowana przez duże instytucje i galerie komercyjne, nie może pochwalić się wieloma galeriami typu off-space. Chlubnym wyjątkiem jest tu Różnia, działająca od kwietnia tego roku. Galeria mieści się w mieszkaniu na Mokotowie, jej właścicielką jest Anna Sidoruk (przez przypadek Ania jest także sekretarz redakcji „Szumu”), a głównym teoretykiem Karol Komorowski, młody fotograf. Wernisaże w Różni zwykle trwają cały dzień i kończą się w kuchni. Program galerii ma charakter postinternetowo-formalistyczny – czasem pokazuje się tu zachowawcze malarstwo Małgorzaty Widomskiej, a czasem postbrandingowe i metronarodowe prace Stacha Szumskiego. Nie brak także bardziej żartobliwych wydarzeń, jak choćby wystawa Jakuba Glińskiego, w całości stworzona z różnego rodzaju odpadków i śmieci. Różnia to jednak nie tylko wystawy – Sidoruk i Komorowski mają ambicję prowadzić galerię jak dom kultury, stąd np. odbywające się tam od czasu do czasu seanse filmowe. Galeria prowadzi także swoje wydawnictwo – do tej pory opublikowała własnym sumptem książkę Piszę na żywo, jak żywo?, zawierającą zapis happeningu automatycznego i Wypierdalaj ze sztuki Karola Komorowskiego, który jest zapisem dyskusji bliżej nieokreślonych osób, rozmawiających wspólnie o realiach artystycznych w Polsce. Obie te publikacje trącą neoficką wiarą w eksperyment literacki i właściwie są nie do czytania. To jednak rozczulające, że w XXI wieku ktoś ciągle wierzy w moc literatury awangardowej spod znaku Brunona Jasieńskiego. Estetycznym wyróżnikiem Różni jest boazeria, którą pokryte jest całe mieszkanie, a drewniane osłonki na kaloryfery stanowią mocny akcent w przestrzeni wystawienniczej. Brakuje tylko jeleniego poroża. (KP)\nStach Szumski, Metroseksualny Husarz, Galeria Różnia\nMałgorzata Widomska, Un Petit Mort, Galeria Różnia\nKarolina Mełnicka, 2 w 1, Galeria Różnia\nJednym z nielicznych warszawskich artist-run-spaces jest Stroboskop, galeria w garażu prowadzona przez artystę-kulturystę Norberta Delmana, Agnieszkę Delman, Franka Buchnera i Janka Słoniewskiego. Otwarta w maju galeria mieści się na Ochocie i jak na razie odbyły się tam dwa wydarzenia: pokaz krótkich filmów z cyklu Mono, organizowany w różnych krajach Europy, oraz wystawa post-internetowego malarstwa Jagody Dobeckiej. Trudno więc powiedzieć, żeby galeria tętniła życiem, ale ponoć jest to wina remontu na podwórku, przy którym mieści się galeria. Jak jednak zapowiada sam Delman, już niedługo otworzy się kolejna wystawa, planowane są także trzy następne. (KP)\nul. Siewierska 6, Warszawa\nJagoda Dobecka, Cofam Suba, Galeria Stroboskop\nPiotr Drewko i jego artyści z braku własnego kąta uczynili treść i modus operandi galerii Wschód. Co prawda od czasu ostatniego WGW galeria zyskała lokalizację w Warszawie, jednak w zamyśle nie jest to siedziba stała. Może i dobrze, bo o ile na gościnnych występach Wschód czuje się jak ryba w wodzie, u siebie przypomina rybę w zbyt małym akwarium.\nWschód szczególnie chętnie gości w bytomskiej Kronice, gdzie zaczynał od zbiorowej wystawy Trzaski, krążącej wokół tematu pejzażu dźwiękowego przestrzeni, a gdzie aktualnie trwa kolejna grupowa ekspozycja o nieco wydumanym tytule Fakt niezajścia pozostaje (podobne tytuły to zresztą kolejna specjalność galerii). Objazdowy charakter galeryjnego projektu Drewki pozwala mu na zachowanie dużej elastyczności – jak dotąd udaje się utrzymać różnorodność kolejnych projektów, od bardziej monumentalnych, jak zeszłoroczne Co z rzeczami, którymi nie chcę się dzielić w Domu Słowa Polskiego, po znacznie mniej widowiskowe, wyciszone, jak Powolny upadek podróży Mateusza Choróbskiego, ponownie w Kronice. Choróbski przy tej okazji podjął się demaskowania finansowych mechanizmów obiegu sztuki i tego, co można nazwać ideologią przestrzeni wystawienniczej. W pewnym sensie Wschód jest więc właściwe unikatową antygalerią, zdarza mu się bowiem uprawiać krytykę instytucjonalną w cudzych instytucjach.\nDrewko ma także ambicje międzynarodowe – grono siedmiorga polskich artystów, z którymi współpracuje, ma się poszerzyć o artystów zagranicznych, a jeden z artystów Wschodu, Piotr Skiba, miał już pod jego egidą wystawę w Mediolanie. (PP)\nul. Żelazna 43a, Warszawa\nNazwa galerii, czy też może tego eksperymentalnego miejsca około-wystawienniczego, bierze swoje źródło z niewielkiej przestrzeni jaką dysponuje XS. Jak to jednak w życiu bywa, często mniej znaczy więcej, tak więc w XS odbyło się już wiele wystaw i wydarzeń o charakterze performatywnym. Założona rok temu przez reżysera Wojtka Ziemilskiego i choreografkę Marię Stokłosę na warszawskim Mokotowie galeria łączy różne środowiska artystyczne – sztuk wizualnych, teatru i tańca. Różnorodny program XS tworzy kilka osób – oprócz Ziemilskiego i Stokłosy także Joanna Turek prowadząca Fundację Badań Przestrzeni Publicznej TU. Pomysły często realizowane są tu szybko, na fali entuzjazmu. XS ma stanowić odskocznię od zwyczajowego, obciążonego procedurami trybu działania instytucji artystycznych. Niewielki rozmiar przestrzeni inspiruje także zapraszanych przez XS artystów. Mateusz Choróbski i Anna Orłowska przygotowali tu Sklep przymuzealny, w którym można było zakupić muzealne pamiątki odnoszące się do kwestii postkolonialnych, a Michał Slezkin stworzył wystawę-grę Rzeczpospolita XS. Jest to także ciekawy format do działań performatywnych – każdy artysta działający w XS musi uwzględnić bliskość widowni. W przestrzeni przy Narbutta odbywają się też wykłady i inne wydarzenia o charakterze edukacyjnym, także te skierowane do dzieci. I żeby tego było mało, w tym mini-domu kultury odbywają się rezydencje artystyczne, jak do tej pory dedykowane sztuce i internetowi. (KP)\nul. Narbutta 27a, Warszawa\nGaleria Miejsce przy Miejscu działa pod egidą Ośrodka Postaw Twórczych – wrocławskiej instytucji kultury prowadzonej w w dużej mierze przez samych artystów. Z tych względów Miejsce przy Miejscu także pozostaje pod opieką artysty, Łukasza Rusznicy, który heroicznie pracuje tam w pojedynkę: układa program, kuratoruje i sprząta. Siłą rzeczy program galerii odzwierciedla zainteresowania i charakter tego wrocławskiego bon-vivanta: jako fotograf Rusznica zaprasza do galerii fotografów, dobierając ich w kluczu artystyczno-emocjonalnym. W galerii Miejsce przy Miejscu wystawiają więc fotografowie, z którymi, jak mówi sam Rusznica, jest on w stanie nawiązać jakiś rodzaj porozumienia i zaufania (czyli: nie zaprasza na wystawy artystów, których uważa za chujów). Jeśli do takiego porozumienia nie dojdzie, szanse na współprace są raczej nikłe, nawet jeśli prace są dobre. W zasadzie jest to dość zrozumiała metoda, warto jednak podkreślić, że Rusznica jest otwarty na eksperymenty i nie definiuje fotografii w sztywny sposób. W galerii mieli swoje wystawy tacy artyści jak Dawid Misiorny, Franek Ammer, Lena Dobrowolska czy Marta Zdulska. Chodzi więc o młode pokolenie foto-hipsterki. Na pokazywanych w galerii pracach dominują sentymentalno-ironiczne ujęcia dziwnych ludzi, liści palmowych, krzaków oświetlonych fleszem, relacji z podróży (swojskich lub egzotycznych). (KP)\nPlac Strzelecki 12, Wrocław\nIndeks Galeria Aristoi Galeria Dwie Lewe Ręce Galeria Henryk Galeria Łęctwo Galeria Miejsce przy Miejscu Galeria Miłość Galeria Nie Zastawiać Galeria Potencja Galeria Raczej Galeria Widna galeria Wschód Jakub Banasiak Karolina Plinta Księgarnia | Wystawa Marta Shefter Gallery Obrońców Stalingradu 17 Oficyna Piotr Policht Realny Obszar Działań Rodríguez Gallery Różnia SKALA Stroboskop XS


Konsultant ds. wsparcia klienta zagranicznego z językiem europejskim, Kraków - oferty pracy w Praca Money.pl\nMoney.pl Praca praca Kraków Konsultant ds. wsparcia klienta zagranicznego z językiem europejskim\nStanowisko Konsultant ds. wsparcia klienta zagranicznego z językiem europejskim\nOferta pracy Konsultant ds. wsparcia klienta zagranicznego z językiem europejskim\nKonsultant ds. wsparcia klienta zagranicznego z językiem europejskim Antal SSC/BPO


Przedpremierowy pokaz 1. odcinka nowego sezonu „Watahy” na dużym ekranie dla klientów Cyfrowego Polsatu i Plusa\nOpublikowane na Grupa Polsat (https://grupapolsat.pl)\nStrona główna > Przedpremierowy pokaz 1. odcinka nowego sezonu „Watahy” na dużym ekranie dla klientów Cyfrowego Polsatu i Plusa\nCyfrowy Polsat oraz operator sieci Plus wraz z HBO zapraszają swoich klientów na wyjątkowy, kinowy wieczór z „Watahą”. W czwartek, 5 grudnia, o godz. 20.00 w kinach sieci Cinema City w pięciu miastach odbędzie się prapremiera 1. odcinka najnowszego, trzeciego sezonu serialu, który na antenie pojawi się 6 grudnia. Wystarczy wysłać SMS-a, aby otrzymać specjalny kod i cieszyć się seansem.\nNa klientów Cyfrowego Polsatu i Plusa czekają specjalne pokazy w przededniu gorącej premiery. Pierwszy odcinek 3. sezonu „Watahy” wyemitowany zostanie 5 grudnia o godz. 20.00 w kinach sieci Cinema City w pięciu miastach Polski:\nWarszawie – Galeria Mokotów,\nPoznaniu – Kinepolis,\nKatowicach – Silesia,Krakowie – Bonarka,\nWrocławiu – Wroclavia.\nAby otrzymać kod uprawniający do wejścia na salę oraz skorzystania ze specjalnie przygotowanego poczęstunku, wystarczy wysłać SMS-a, a w przypadku chęci wybrania się z osobą towarzyszącą, dwa SMS-y. Treść oraz numer, na który należy wysłać wiadomość, zależne są od posiadanej usługi, operatora, z którego oferty się korzysta, oraz wybranego miasta. Liczba kodów jest ograniczona, a o ich przyznaniu decyduje kolejność spełnienia wszystkich warunków promocji.\nSzczegółowe informacje o pokazie kinowym dla klientów Cyfrowego Polsatu i Plusa dostępne są w regulaminach promocji oraz na stronach: www.cyfrowypolsat.pl/wataha oraz www.plus.pl/wataha.\nWłącz HBO i przenieś się z „Watahą” w Bieszczady\nNajchętniej oglądany serial HBO powraca na antenę już 6 grudnia. Akcja 3. sezonu odbywa się 2 lata po wydarzeniach z poprzedniej serii. Losy Wiktora Rebrowa, granego przez Leszka Lichotę, oraz prokurator Igi Dobosz, w którą wciela się Aleksandra Popławska, po raz kolejny zostaną złączone. Do obsady dołączyły także nowe twarze, m.in.: pułkownik Kuczer, w tej roli Borys Szyc, oraz szefowa ukraińskiej mafii – Barkowa, którą zagrała Evgenia Akhremenko.\nKanały HBO i serwis HBO GO dostępne są w Cyfrowym Polsacie w ofertach telewizji: satelitarnej, kablowej w technologii IPTV oraz internetowej z dekoderem OTT. Serwis HBO jest także dostępny w ofertach głosowych i internetowych sieci Plus, a obecnie wybierając Plus Abonament, można go wypróbować i przez trzy miesiące korzystać bez opłat.\nOstatnia aktualizacja 22.11.2019\nAdres URL źródła: https://grupapolsat.pl/pl/archive/przedpremierowy-pokaz-1-odcinka-nowego-sezonu-watahy-na-duzym-ekranie-dla-klientow-cyfrowego


Serial dokumentalny KTO PORWAŁ MADELEINE MCCANN w discovery+ na Playerze\nDokument discovery+ Originals bada najgłośniejsze zaginięcie ostatnich lat. Na Playerze od 15 lutego!\nTo jedna z najgłośniejszych, nierozwiązanych dotąd spraw kryminalnych w Europie. Trzynaście lat po zniknięciu Madeleine McCann pojawia się nowy podejrzany. Niemiecka policja federalna jest przekonana, że porywacz siedzi w więzieniu, gdzie odbywa karę za zgwałcenie 72-letniej kobiety w Praia da Luz – tym samym wakacyjnym kurorcie, z którego uprowadzono „Maddie”. Duńscy dokumentaliści zdecydowali się podążyć za świeżym tropem. Wynikiem ich dochodzenia jest trzyodcinkowy film dokumentalny „Kto porwał Madeleine McCann”. Międzynarodowa premiera serii już 15 lutego. W Polsce można ją oglądać wyłącznie na Playerze.\nDuńska seria dokumentalna„Kto porwał Madeleine McCann”bada, kim jest Christian B. i czy można go uznać za klucz do rozwiązania zagadki zaginięcia dziewczynki. Mężczyzna został uznany za głównego podejrzanego w sprawie w czerwcu 2020 r., ale nie postawiono go w stan oskarżenia. Biegli w sprawie twierdzą, że policji brakuje dowodów. Co doprowadziło niemiecką policję do przełomu w sprawie?\n„Kto porwał Madeleine McCann” można oglądać w Polsce – podobnie jak inne produkcje discovery+ Originals – wyłącznie w kolekcji discovery+ na Playerze. Emisja pierwszego odcinka 15 lutego, kolejne dołączą co tydzień w poniedziałek.\nZłomowisko PL: Nowy sezon już od 24 lutego!


Wstrząsająca kampania: Pomóż Adasiowi rozwiązać zadanie! - Papilot.pl\nWstrząsająca kampania: Pomóż Adasiowi rozwiązać zadanie!\npomóż Adasiowi rozwiązać zadania\nJeśli tego nie zrobisz, jego ojciec pokaże, na co go stać...\nCzy w Polsce istnieje problem przemocy wobec dzieci? Wszyscy bez wątpliwości stwierdzimy, że tak. W końcu, gdzie go nie ma? W ten sposób próbujemy się usprawiedliwić, bo skoro w najbogatszych krajach Zachodu nieletni cierpią z rąk własnych rodziców, to czego wymagać po polskim społeczeństwie. Najczęściej jednak żyjemy w przekonaniu, że jeśli dzieje się coś złego, to wyłącznie w tzw. patologicznych rodzinach. Ojciec alkoholik z wyjątkowo ciężką ręką, bezradna matka, bieda – doskonale znamy ten obrazek z filmów, a czasami również własnych obserwacji.\nTo tylko część prawdy. Fundacja Dzieci Niczyje rozpoczęła wymowną kampanię pt. „Kartkówka”. Na specjalnej stronie możemy podejrzeć codzienność niepozornego chłopca wychowującego się w tzw. dobrej rodzinie. Eleganckie mieszkanie, zadbany kilkulatek, dobrze ubrany tata i przemoc, która zupełnie kłóci się z tym obrazem. Znęcanie się nad dziećmi wcale nie musi mieć twarzy wyniszczonego i zamroczonego przez alkohol kata. To zdarza się także za naszą ścianą, u sąsiadów, którzy codziennie z uśmiechem mówią nam dzień dobry.\nZobaczcie wstrząsający film i spróbujcie pomóc małemu Adasiowi. Zanim jego eleganckiemu tacie puszczą nerwy...\nre: Wstrząsająca kampania: Pomóż Adasiowi rozwiązać zadanie!\nstrasznie u mnie bylo podobnie\nNie mogłam to patrzeć\nTo bardzo smutne że tak się dzieje :(\nhej chciałabym pomóc rozwiązać te zadania ale nie mogę tam wpisać wyników\npopłakałam się, przez całe życie miałam to samo. wmawianie mi że jestem nikim, że jestem zerem, że może dopiero jak skończę studia to będę lepsza. kończę studia, nadal mam zakaz poprawienia ojca w czymkolwiek, zwrócenia mu uwagi nadal mi wmawia to samo. przestałam się do niego odzywać, bo z kimś takim nie da się zamienić ani słowa. nie mogę powiedzieć że coś wiem kiedy on nie wie. zawsze będę najgorsza. teraz mój brat ma wmawiane że jest debilem w dokładnie ten sam sposób co na filmiku i im więcej tak mu ojciec wmawia, tym bardziej on nie umie i zaczyna w to wierzyć. takiej osobie jest bardzo ciężko pomóc. należy ograniczyć kontakt tego rodzica z dzieckiem, tylko co zrobić, skoro sąd nie chce wydać takiego nakazu ani nawet wyroku o znęcanie psychiczne...\nwitam w tym smutnym klubie :( ja na nieszczescie nie skonczylam studiow. z powodu wiecznych nerwow, ze musze zadowolic tatusia popadlam w depresje. on twierdzil, ze to wymowka, bo jestem leniwa nawet jak wyladowalam w wariatkowie a pozniej sie targnelam na wlasne zycie i spedzilam olejny rok w szpitalu psychiatrycznym.... a tez bylo pieknie na pokaz. bogata, szczesliwa rodzinka jezdzaca na wakacje do japonii i 4 auta w garazu. szkoda, ze w domu lod i kompletny brak szavunku ze strony ojca do kogokowiek :/\nja biorę psychotropy od gimnazjum, też byłam w psychiatryku i szczerze mówiąc, chociaż jestem na 6 semestrze studiów to nie jestem pewna czy skończe ten rok (pisanie pracy i tak odłożylam na następny). jestem totalnie wyczerpana, nie daje rady w tym domu, reaguję alergicznie na KAŻDY krzyk czy wrzask nie ważne czy skierowany do mnie czy nie, nawet jeśli mój chłopak zaczyna na kogoś krzyczeć to przechodzą mnie ciarki. nie mam ochoty na naukę, przestałam czytac książki, oglądać filmy - co z resztą wuielbiałam robić, siedzę tylko przed tym komputerem bo to nie wymaga ode mnie wysiłku i czekam az ja i mój chłopak będziemy mieć pieniądze żeby się na stałe wyprowadzić...\nStraszne że takie rzeczy sie dzieją.. Dziecko jest zastraszone, a strach nie pozwala mu się skupić. Koncze studia pedagogiczne po których będę się zajmować dziećmi w klasach 1-3, dlatego musze zwracać szczególną uwagę na zachowanie dziecka na zajeciach, żeby ewentualnie zauwazyc czy coś złego mu się.nie dzieję w domu, lecz wiem z obserwacji że nauczyciel tak naprawdę nic nie może zrobić, nawet skierować dziecka do poradni bez zgody rodzica, a rodzice nie zawsze chcą współpracować i wtedy nauczyciel jest w kropce.. Niestety takie mamy prawo.


Olimpijczyk Kwakowo na czwartym miejscu w nieoficjalnych mistrzostwach Polski | Głos Pomorza\nOlimpijczyk Kwakowo na czwartym miejscu w nieoficjalnych mistrzostwach Polski\nJarosław Stencel 23 czerwca 2020, 21:30\nZespół Olimpijczyka Kwakowo zajął czwarte miejsce podczas nieoficjalnych mistrzostw Polski U-14 rozgrywanych w dniach 20-21 czerwca w miejscowości Miętne (woj. mazowieckie).\nW sobotę najpierw zespół Olimpijczyka zremisował bezbramkowo z KS Semp. Później zawodnicy z Kwakowa pokonali 3:1 Pogoń Siedlce i przegrali 1:3 z Kosą Konstancin (trzecie miejsce w turnieju).\nMłodzi gracze za to znakomicie spisali się w kolejnym spotkaniu wygrali 2:1 z późniejszym triumfatorem turnieju Jagiellonią Białystok.\nNiedzielne gry rozpoczęły się od wysokiego zwycięstwa z GKS Bełchatów. Następnie Olimpijczyk nieznacznie uległ 0:1 drużynie Polonii Warszawa, która zajęła drugie miejsce w całym turnieju.\nW trzecim niedzielnym spotkaniu zespół Olimpijczyka wygrał 1:0 z FDA Wieliszew, ale spotkanie zostało przerwane 2 23 minucie ze względu na warunki atmosferyczne.\nZ tego samego powodu zawodnicy Olimpijczyka nie rozegrali meczu z Drukarzem Warszawa.\n- Na uwagę zasługują dwa spotkania. Zwycięstwo naszego zespołu z Jagiellonią Białystok, zwycięzcą całego turnieju, która zanotowała jedyną porażkę z naszą drużyną. Drugie spotkanie: Olimpijczyk Kwakowo - Polonia Warszawa. Pomimo porażki to nasz zespół wyglądał lepiej na boisku i stworzył sobie więcej sytuacji, ale ich nie wykorzystaliśmy, a jak to w piłce często bywa, tym bardziej z mocnym przeciwnikiem, niewykorzystane sytuacje się mszczą i dostaliśmy przypadkową bramkę. Udowodniliśmy wszystkim, że mały klub ze wsi może grać na równi z najlepszymi w Polsce. Wszystkie zespoły, które brały udział to zwycięzcy swoich lig wojewódzkich. Jestem bardzo dumny ze wszystkich chłopaków, dla mnie jak zawsze najlepsi. Miła wiadomość spotkała nas na zakończenie. Najlepszym zawodnikiem całego turnieju został Jakub Adkonis (rocznik 2007), a najlepszym zawodnikiem naszego zespołu Kacper Nowak (rocznik 2006). Dziękujemy wszystkim drużynom i organizatorom za fantastyczny turniej - mówił Krzysztof Muller, trener Olimpijczyka.


Sprzedaż mieszkania z darowizny, zaliczka na dom i spłata kredytu > Pozostałe: Podatki\neGospodarka.pl › Porady\t› Podatki\t› Pozostałe: Podatki\t› Sprzedaż mieszkania z darowizny, zaliczka na dom i spłata kredytu\n2019-08-13 10:45 autor: Dziambelka\npiszę z zapytaniem w celu rozwiania wątpliwości: w 2015 r. sprzedaliśmy mieszkanie otrzymane w darowiźnie (przed upływem 5 lat) pieniądze ze sprzedaży przeznaczyliśmy na trzy cele: zaliczkę na dom kupiony od dewelopera w kredycie (rozliczoną w kwocie zakupu fakturą u aktem notarialnym - jakie dokumenty należy przedłożyć do US), spłatę kredytu mieszkaniowego, w którym mieszkaliśmy w tamtym czasie i wykończenie domu.\nCzy możemy przeznaczyć pieniądze do rozliczenia podatku na spłatę kredytu mieszkaniowego, w którym mieszkaliśmy? Sprzedaliśmy je miesiąc po spłacie kredytu, czy to nie jest problem i jakie dokumenty potrzebuje US oraz na usługi budowlano-remontowe i materiały budowlane oraz wykończeniowe.\nTematy: sprzedaż mieszkania, sprzedaż nieruchomości przed upływem 5 lat, sprzedaż darowizny, darowizna, spłata kredytu, rozliczenia podatkowe, rozliczenia z urzędem skarbowym


Składniki: 1 kg bobu ½ pęczka koperku 2 ząbki czosnku 1 łyżka masła sól pieprz Sposób wykonania: Bób opłukać pod bieżąca doda i wrzucić do garnka. Dodać przekrojone na połówki ząbki czosnku i zalać całość wodą. Gotować około 20 minut na małym ogniu. Po około 15 minutach kiedy zacznie robić się miękki dodać sól do […]\nSerca karczochów z młodym bobem\nSkładniki: 4 łyżki oliwy z oliwek 1 pęczek szalotki 450 g mrożonego bobu 100 ml wody sok z 1 cytryny 400 g serc karczochów z puszki 2 łyżki posiekanego kopru sól pieprz Sposób wykonania: Posiekaną szalotkę zeszklić na rozgrzanej oliwie, wówczas dodać bób i dokładnie wymieszać. Następnie wlać wodę oraz sok z cytryny i całość […]\nSkładniki: 1 kg bobu ½ pęczka koperku 2 ząbki czosnku 1 łyżka masła sól pieprz Sposób wykonania: Oczyszczony bób zalać wodą, wrzucić do niego pokrojone ząbki czosnku i gotować około 20 minut. Pod koniec gotowania gdy bób zaczyna robić się miękki doprawić solą. Ugotowany bób odcedzić i obrać ze skórki. Następnie dodać łyżkę masła i […]\nKrem z bobu z czosnkiem\nSkładniki: 800 g bobu 2 l bulionu 8 ząbków czosnku 3 łyżki oliwy ½ szkl słodkiej śmietany pęczek natki kolendry sól biały pieprz Sposób wykonania: Bób zalać osolonym wrzątkiem i gotować do miękkości. W między czasie na rozgrzanej oliwie poddusić posiekany czosnek po czym dodać do niego ugotowany i obrany bób. Chwile trzymać na […]


Wysłany: Pią 20:17, 25 Sty 2019 Temat postu:\nJa z jednej strony rozumiem oburzenie fanów i oskarżenia o tzw. straightwashing, ale... Cały myk z Assasin's Creed opiera się przecież na tym, że przeżywa się wspomnienia czyjegoś przodka wydobyte z DNA, prawda? A skoro tak, to ten przodek musiał mieć potomstwo. Czy w Odysei coś w tym temacie zmieniono? Grałam na razie tylko w jedynkę, dwójkę i Brotherhooda.\nWysłany: Pią 20:39, 25 Sty 2019 Temat postu:\nDoprawdy miło z ich strony.\nA w ogóle zgadnijcie, kto właśnie skończył główną fabułę Wiedźmina 3! Zostały mi jeszcze tylko te nieszczęsne dodatki i wreszcie będę prawdziwie wolnym człowiekiem. xD\nWysłany: Pią 23:29, 25 Sty 2019 Temat postu:\nNieszczęsne? Przecież te dodatki są świetne. A Krew i Wino to prawie jak samodzielny tytuł, więc... dużo radości z Dżeraltem jeszcze przed tobą.\nWysłany: Sob 11:10, 26 Sty 2019 Temat postu:\nNieszczęsne, bo już naprawdę chciałabym mieć to za sobą. xD Ta gra jest strasznie, strasznie długa, stanowczo za długa na mój depresyjno-zimowy attention span. ^^\nWysłany: Sob 16:34, 26 Sty 2019 Temat postu:\nOooo, potwierdzam, dodatki są cudowne, i to oba Właśnie przechodzę drugi raz (w zasadzie, to dziewczyna przechodzi, ja kibicuję) i akurat na K&W jesteśmy.\nWysłany: Sob 20:05, 26 Sty 2019 Temat postu:\nZnaczy się, ja w ogóle mam z Wiedźminem 3 straszny problem natury nie-kumam-tego-waszego-hajpu-ludzie. Okej, ta gra jest w porządku, ale nie jest nawet w połowie aż tak dobra, jak wszyscy wieszczą, a na dłuższą metę jest w ogóle strasznie męcząca, a już te segmenty, w których gra się Ciri, są potrzebne jak dziura w moście (i w dodatku nie mogę zdzierżyć modelu tej postaci i tego, jak strasznie jest sztywny, jakby miał kij w dupie aż po samą szyję). Może to kwestia tego, że najpierw się nasłuchałam tych wszystkich omdleń z zachwytu nad doskonałością tej gry, a dopiero potem się z nią zderzyłam i miałam takie wtf, nad czym wy się tak spuszczacie, to jest dobre, ale nie doskonałe, grałam w mnóstwo gier, które zrobiły na mnie znacznie lepsze wrażenie i w które granie było najczystszą przyjemnością, a w Wiedźmina to już gram bardziej z poczucia obowiązku, niźli z przyjemności, bo wcale mnie aż tak nie wciągnął - tak, fabularnie również, jakoś tak niespecjalnie to wszystko kupuję - a zagrać trzeba, bo jak nie, to zaraz ci odbiorą status gejmera czy coś. (Tak, moja ogólna niechęć do tej gry to chyba częściowo też wina tej fanbazy.)\nTak, jestem cholernym malkontentem, wybaczcie.\nWysłany: Sob 21:35, 26 Sty 2019 Temat postu:\nTo weź wymień choć kilka tych gier robiących lepsze wrażenie, żebym mógł:\nA) pokiwać głową i stwierdzić "Hmm, hmm, coś w tym jest"\nB) Być może dodać coś na steamową listę życzeń\nC) Brutalnie Cię wyśmiać\nOstatnio zmieniony przez Vaherem dnia Sob 21:36, 26 Sty 2019, w całości zmieniany 1 raz\nJeśli dobrze pamiętam, to w Black Flag było powiedziane, że jest jakaś inna metoda uzyskania tych wspomnień.\nRewa, o ile kocham Wiedźmina 3 z całej duszy, to zgadzam się co do fragmentów z Ciri. Jeżu, jak mi to psuło rozgrywkę.\nOstatnio zmieniony przez Big Bad Wolf dnia Sob 22:45, 26 Sty 2019, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 14:09, 27 Sty 2019 Temat postu:\nNawet, nawet ciekawy felieton o fabułach gier:\nWysłany: Wto 20:37, 29 Sty 2019 Temat postu:\nVahu, a chociażby ten cholerny Skyrim. Stąd też ten poślizg w odpowiedzi, btw, bo w ramach terapii powiedźminowej odpaliłam Skyrim i jestem stracona. Scrollsy w ogóle zawsze sprawiają mi taką dziecinną wręcz frajdę (luby mój siedzi obok, naparza w Warframe'a i śmieje się ze mnie i z tego, jaki mam niepojęty zaciesz z tego całego Skryima). Poza tym dużo większą frajdę miałam grając nawet w Wiedźmina 2, nawet pomimo tego, że ta gra generalnie jest słabsza od trójki i ja o tym wiem. I tak dalej, i tym podobne. To naprawdę nie jest dyskusja o tym, która gra jest lepsza od Wiedźmina, a jedynie o tym, że Wiedźmin 3 zwyczajnie nie dorównał oczekiwaniom, jakie powinnam mieć wobec tej gry po tych wszystkich zachwytach nad nią.\nZ innej beczki - Metro Exodus nie ukaże się na Steamie przez przynajmniej rok. Dosłownie w ostatniej chwili gra została czasowym exclusivem na Epic Store i jestem szczerze, najzwyczajniej w świecie wkurwiona jak jasna cholera. Nie, ta seria mnie nawet specjalnie nie obchodzi. Wkurwia mnie natomiast to, że gra od samego początku jest sprzedawana na platformie Steam, po czym nagle wchodzi Epic Games, cały na niebiesko, i perfidnie podkupuje wydawcę, ani chybi milionami zarobionymi na Fortnite, i bam!, nagle gra spada ze Steama i zostaje exclusivem na Epic Store. Łaskawie uhonorują kopie zakupione w ramach steamowej przedsprzedaży. No urwał nać, ja naprawdę nie mam słów do tej firmy. To nie jest żadne robienie konkurencji monopoliście na rynku, to są najzwyczajniej w świecie nieuczciwe praktyki i serio, jeśli w tej sytuacji całe środowisko nie zbojkotuje Epic Games do oporu, to znaczy, że środowisko jest stracone i niczego się nauczyło na ostatnich aferach. Moich pieniędzy na pewno nie zobaczą, choćbym się miała pochlastać.\nWysłany: Wto 21:13, 29 Sty 2019 Temat postu:\nA, Skyrim, dobrze, dobrze. Nic nie mam.\nA co do Epic, też tego chujstwa nienawidzę. I martwię się, że Bethesda nie zrobi własnego launchera dla Starfielda i TESVI tak jak jest teraz z Falloutem 76.\nNo i do podkupywanie deweloperów, tylko u nas, jej, paskudna praktyka. Tym bardziej że Epic już komunikował, że nie wprowadzą systemu recenzji podobnego do tego ze steama, mgliście tłumacząc, że pewne akcje społeczności zaburzają ocenę gry. Aha. Spieprzajcie z tym antykonsumenckim podejściem. Nigdy nie założę konta na Epic. Nawet jak będą mieli Cyberpunka i TESVI.\nHej, ho, lubego moje chyba coś ugryzło, bo wziął i kupił nam Fallouta 76. Na razie ściągnęłam swoją kopię, zrobiłam postać, wyszłam z Vaulta i przebiegłam się niezobowiązująco wokół niego, na jakieś większe granie poczekam, aż luby wróci z pracy, ale wiecie co, póki co to mi się nawet podoba. Lubię gry, w których się po prostu biega po okolicy, morduje mobki, zbiera itemsy i czyta strony z dzienników znalezione na trupach, I guess.\nWysłany: Pią 21:43, 01 Lut 2019 Temat postu:\nAle jestem w stanie zrozumieć, że chcesz w to grać, szczególnie że masz z kim. Jeśli gra nadal jest w fatalnym stanie, to grając tak na luzie i bez spiny możecie mieć masę zabawy.\nWidziałem, że remake Resident Evil 2 zdobywa same pochlebne opinie i znalazłem fajny obrazek komentujący to co dzieje się z drugą słynną serią, Silent Hill:\nKonami, nienawidzę cię. Ostatnio prawie się złamałem i powiedziałem sobie "sprawdzę za ile stoi nowy PES, bo nie mam w co grać na padzie". Wlazłem, zobaczyłem 233 złote, "Opinie: Mieszane" i lol nope, fuck you Konami. Gdyby przyszło wam do głowy coś w co wygodnie grało się wam na padzie, to piszcie.\nE: Jeszcze jeden śmieszny obrazek:\nOstatnio zmieniony przez Vaherem dnia Pią 21:49, 01 Lut 2019, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 21:56, 01 Lut 2019 Temat postu:\nVahu, jeśli ci się wydaje, że ja tego wszystkiego nie wiem, to mnie nie doceniasz. Fallout 76 to jest running joke w mojej ekipie, naprawdę WIEM, co się wokół tej gry i jaki koszmarny to jest train wreck, ale mimo wszystko NADAL uważam, że można mieć z tej gry frajdę - gameplay na pierwszy rzut oka wydaje się przyjemny, gra jest naprawdę całkiem ładna wizualnie, co sprawia, że tym milej się eksploruje, a jak nawet to zawiedzie, to zawsze można piszczeć ze śmiechu nad tym, co w tej grze jest zepsute, tak czy inaczej, jest fun. A skoro już ją dostałam, to dlaczego miałabym nie dać jej szansy.\nRewo, ja wiem że ty wiesz I powiem szczerze, że gdyby to było na steamie, to już miałbym na koncie, choćby po to żeby mieć bardziej pękatą kategorię "Postapo - Fallout". No i mam prawie 400h nabite w Falloucie 4.\nWysłany: Sob 18:43, 02 Lut 2019 Temat postu:\nFallout 76 status update: gra potrafi się wykrzaczyć do pulpitu, bo gracz zamiast normalnie wytuptać z Vaulta, weźmie i sobie wychodząc podskoczy. Tak, już kocham tę grę, to jest chyba miłość od pierwszego wejrzenia.\nOstatnio zmieniony przez Rewa dnia Sob 18:44, 02 Lut 2019, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 13:51, 03 Lut 2019 Temat postu:\nAno nie i to jest dobry moment, żeby wszystkim tego pana polecić KLIK! Zwłaszcza tym, co lubią horrorowe gejmpleje, ale nie po drodze im z jułtuberami rozrywających bębenki w uszach krzykiem na najmniejszy wrzaskowyskok.\nJakkolwiek "red means scary" to jedno z jego markowych haseł, tak wydaje mi się, że ogólne skojarzenie zostało ukute i wyśmiane znacznie wcześniej...\nMam nadzieję, że każdy w głowie zobaczył jedną z tych tanich animacji, gdy model materializuje się w sekundę znikąd i biegnie za róg korytarza, a jak gracz jest wystarczająco szybki, to jeszcze może zobaczyć, jak ten model równie nienaturalnie się dematerializuje\nJestem po zobaczeniu fragmentów tego nowego Aliena na mobilniaka. Nie ukrywam, że pomysł na grę z tej serii w sosie "Five Nights at Alien" jest dziwny, ale IMO na plus - jak raz nie shooter z pierwszej osoby, ja wszystkie nowości chętnie przyjmuję. Podoba mi się, że faktycznie załoga potrafi być "nieposłuszna", tj. dostawać szwingla, gdy Alien zjada kogoś za ścianą i nie słuchać w ataku paniki poleceń. Co mi się nie podoba, że członkowie załogi to nadęte mądrale, które tracą cenny oddech na przypominanie wszystkim wokół, jakimi to placówkami nie zarządzali i jakiego to doświadczenia nie mają, robiąc wszystko, by zrazić do siebie Ripley.\nLubię Walentynki. Lubię, że jest tyle fajnych, tanich możliwości randkowania, że to dobra okazja do okazania otwartości na pary queer w przestrzeni publicznej. Dla mnie to personalnie też data o tyle ważna, że mój bliski krewny ma wtedy urodziny + to moment, w którym obsypuje premierami i aktualizacjami dziwnych gier randkowych W tym roku wychodzi "Second Term", dodatek do Monster Prom z dwoma nowymi romancable postaciami (cthulthowatą Zoe i nieujawnioną jeszcze postacią).\nInteresująco wygląda też debiutujące Arcade Spirits ([link widoczny dla zalogowanych]).\nCiekawy materiał o tym jak wielkie marki w świecie gier straciły kupę kasy w tym roku. Głównie o Bethesdzie, Activision i EA, ale też o Konami i Tomb Raiderze: https://www.youtube.com/watch?v=l12jvXf0GLE\nGłównie przez własną ignorancję i korpo praktyki.\nTrochę mnie zszokowało, że spada sprzedaż gier z serii FIFA, która zawsze była pewną żyłą złota dla EA.\nWysłany: Śro 0:47, 06 Lut 2019 Temat postu:\nWracając do Epic Store. Rosjanie ponoć są konkretnie wściekli. Bo Epic niby bierze mniej procentów od twórców i gra jest tańsza w USA i Wielkiej Brytanii. Ale dla Rosjan (i dla nas) będzie droższa.\nWysłany: Wto 18:07, 12 Lut 2019 Temat postu:\nMam mieszane uczucia. Apex Legends, nowy darmowy "hero battle royale" od EA potężnie uderza w Fortnite i zagraża pozycji na rynku Epic Games. Hurra. Z drugiej strony, Apex ratuje EA których akcje na giełdzie spadł ostatnio do najniższego od 1996 roku poziomu. Meh, coś za coś. Żeby było śmieszniej, EA nie wierzył w Apex, ale ich twórcy, Respawn Entertainment postawili na swoim.\nGra osadzona jest w uniwersum Titanfalla. Dwójka była bardzo dobrze przyjęta przez graczy, ale EA zadecydował o jej premierze w listopadzie, pomiędzy takimi gigantami jak Call of Duty a Battlefield 1, przez co gra nie odniosła aż tak dużego sukcesu na jaki miała potencjał. Przy czym Battlefield został stworzony przez Dice, innego dewelopera z imperium EA. Tak, ci debile doprowadzili do konkurowania ze sobą swoich dwóch gier.\nNo właśnie, Apex dopiero co wyszedł i przyciąga ludzi, a wiecie jaki shooter z elementami mmo będzie miał niedługo premierę? Anthem od Bioware. Yep, te młoty z EA znów doprowadziły do kanibalizmu swoich deweloperów.\nE: EA tak się przeraziło giełdą i coraz większą wściekłością fanów Gwiezdnych wojen, że zapowiedzieli Star Wars: Jedi Fallen Order. I ma to robić właśnie Respawn. Oby tego nie spieprzyli.\nOstatnio zmieniony przez Vaherem dnia Wto 18:10, 12 Lut 2019, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 19:03, 12 Lut 2019 Temat postu:\nSkończyłam Hellblade: Senua's Sacrifice i wycofuję wypowiedź o tym, że ta gra nie jest traumogenna. Od pewnego momentu naprawdę trzepie mózg. Zakończenie przewidywalne, ale i tak się poryczałam.\nMiałam zamiar wrócić do rozgrzebanego jakiś czas temu S.T.A.L.K.E.R., ale chwilowo niepotrzebna mi dodatkowa depresja.\nBTW, Bioware zapowiedziało, że jeszcze nie skończyli z Mass Effect. Najwidoczniej mało im rujnowania lubianych uniwersów.\nWysłany: Śro 18:23, 13 Lut 2019 Temat postu:\nOstatnio przeszedłem sobie kampanie Neverwinter Nights i utknąłem w Gniewie Zehira, trzeciej kampanii Neverwinter Nights 2. W międzyczasie pograłem też w Shadowrun Returns i doszedłem do wniosku, że potrzebuję przerwy od klasycznych erpegów.\nDlatego pograłem sobie w Diablo 2. Boziu, nigdy chyba nie przestanę się zachwycam, jak dobrze ta gra brzmi, jak świetnie groteskowa potrafi być, no i jak uzależniające jest to klikanie w Rakanishu.\nWysłany: Pią 11:34, 15 Lut 2019 Temat postu:\nLubię postapo, ale ten nowy Far Cry zbiera takie recenzje, że automatycznie wyleciał z mojej listy życzeń.\nWysłany: Pią 16:38, 15 Lut 2019 Temat postu:\nJa też zrezygnuję. Już piątka mi się nie podobała, a New Dawn to według recenzji tylko reskin piątki z góra dwoma, nowymi elementami. Niby można się było tego spodziewać, ale mimo wszystko liczyłam na więcej nowości.\nUbisoft po prostu uwielbia recycling.\nWysłany: Czw 1:28, 21 Lut 2019 Temat postu:\nHarebrained Schemes szuka kogoś na pozycję Lead Writer/Narrative Designer do nowego projektu. Proszę, niech to będzie nowy Shadowrun. Kupię preorder bez patrzenia na cenę, niech to będzie nowy Shadowrun. Proszę, proszę, proszę.\nWysłany: Czw 23:25, 21 Lut 2019 Temat postu:\nDołączam się do tych próśb.\nWysłany: Nie 13:07, 03 Mar 2019 Temat postu:\nKojarzycie grę Plague Inc: Evolved? Gra w której tworzysz wirusa niszczącego ludzkość? Dodano właśnie do niej - na prośbę graczy - antyszczepinkowców.\nBoże, jakie piękne negatywne recenzje:\nowners of the game are far left SJWs\n♥♥♥♥ this game and their anti-vaxxer ♥♥♥♥♥♥♥t. WAY TO STICK UP FOR SCIENCE... Huh huh huh.... The only science deniers are people like you and the CDC/WHO/FDA. There is TONS TONS TONS of examples of the reason people are EVEN GETTING POLIO anymore is FROM THE VACCINE. Not to mention we have the highest infant death rate amongst western societies to date...\nBecause of vaccines. Too many references to even list, you guys are ♥♥♥♥ing idiots.\nYou're a denier of SCIENCE... which WAS done by the science gods you are trying to protect and you are deniers of human history. Go ♥♥♥♥ yourself and the 10,000 idiots who signed a petition to get such a dumbass thing added. Not scientific AT ALL.\nSend in the clowns in 3, 2, 1....\nWysłany: Czw 21:26, 07 Mar 2019 Temat postu:\nJest sobie gra "Rape Day", która miała mieć premierę na steamie. Wcielamy się w niej w seryjnego gwałciciela i mordercę w czasie apokalipsy zombie. Społeczność steama trochę się zagotowała i żądała usunięcia gry z platformy, co też Valve zrobiło.\nKomentarze są różne. Pochwalająca działania Valve czy też takie, które się śmieją, że Epic Store Games ma szanse wkroczyć i zdobyć kolejnego ekskluzywa... po takie:\nTeraz masz zbanowaną grę o gwałtach (za to w innych kraść, dekapitować, mordować itd już można), a za niedługo nie wydadzą gdy bo np. obraża mniejszości, albo odwrotnie, będziesz zagrywał się w gry netflixowskim stylu - grając czarnymi bohaterami z co najwyżej białymi antagonistami\nStrzelanie w głowy, wyrywanie kręgosłupów, odcinanie kończyn - OK\nGwałty - NIE\nWysłany: Pią 20:55, 08 Mar 2019 Temat postu:\nLeft Alive - dodałem sobie ten tytuł na listę życzeń. Mechy, survival, rok grubo po 2100, trzech protagonistów itd. Wydawcą i producentem jest Square Enix, premiera 5 marca.\nRecenzje na steamie bardzo negatywne, zadowolonych 18% odbiorców. Square Enix najwidoczniej chciało dołączyć do ostatnich wielkich fuckupów.\nPoczytałem trochę opinii i najbardziej podoba mi się to, że w grze gdzie jest dużo skradania, nie da się załatwić przeciwnika po cichu. Skradasz się, bijesz ziomka łomem 6 razy i dopiero gdy leży na ziemi możesz go załatwić po cichutku. Albo gdy skradając się obserwujesz ścieżki strażników, a gra co kilka sekund alarmuje cię, że przeciwnik się zbliża. I nie da się tego komunikatu wyłączyć.\nWysłany: Śro 11:08, 13 Mar 2019 Temat postu:\nNa steamie polskie Lords of Fallen GOTY za 15 złotych. I kurcze, kusi mnie bo tanio i polska gra, ale z drugiej strony opinie mieszane i "souls-like" w tagach trochę odrzuca, bo do Dark Souls jakoś nigdy mnie nie ciągnęło.\nWysłany: Śro 18:50, 13 Mar 2019 Temat postu:\nOMG, ja mam tak samo! Kupić, nie kupić...\nWysłany: Śro 22:53, 13 Mar 2019 Temat postu:\nI co zrobisz? CO ZROBISZ?\nBo jak kupisz to ja też. XD\nWysłany: Czw 17:33, 14 Mar 2019 Temat postu:\nVahu, nie kuś! Już nakupiłam w tym miesiącu za dużo gier. xD\nWysłany: Pią 8:45, 15 Mar 2019 Temat postu:\nSlime Rancher - farma słodkich glutów. Jak ktoś lubi tego typu gry, to na EpicGames jest do 21 marca za darmo.\nWysłany: Nie 19:10, 17 Mar 2019 Temat postu:\nWłaśnie się dowiedziałem, że za fabułę gry "Nina. Tunele Afganistanu" - gównianej, jednej z najgorszych w dziejach polskiej produkcji - odpowiada Konrad T. Lewandowski aka "Przewodas". XD\nWysłany: Nie 21:43, 17 Mar 2019 Temat postu:\nYou mean - gorsza niż "Książę i tchórz"? Gdyby nie wstręt do Przewodasa, to chybabym zagrała.\nWysłany: Nie 22:06, 17 Mar 2019 Temat postu:\nSpójrz na okładkę.\nE: Czuję silną nostalgię, pamiętam reckę tej gry w którymś z pierwszych numerów Komputer Świat GRY.\nOstatnio zmieniony przez Vaherem dnia Nie 22:07, 17 Mar 2019, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 22:14, 17 Mar 2019 Temat postu:\nWidziałam, przecież rozpatrywałam to tylko pod kątem turpistycznej przyjemności.\nWysłany: Czw 18:24, 21 Mar 2019 Temat postu:\nOuter Worlds, nowa gra Obsidianiu, kolejnym czasowym ekskluzywem na Epic Store Games.\nKrwwawwwa. No ale nic, poczekam ten rok, mam całą kupę innych tytułów... ale akurat ten był jednym z tych, które kupiłbym na premierę.\nSpójrz na to z dobrej strony. Oboje mamy dużo nieogranych gier w bibliotece. No to poczekam, aż to będzie dostępne gdziekolwiek indziej, może do tego czasu uda mi się coś ponadrabiać. xD\nWysłany: Pią 12:23, 22 Mar 2019 Temat postu:\nHumble Bundle: *daje graczom darmową grę do ściągnięcia bez DRM*\nGracze: *marudzą, że gra jest bez DRM*\nZnak czasów. xD\nWysłany: Wto 18:45, 26 Mar 2019 Temat postu:\nRewo co to był za tytuł?\nObsidian dostał pijarowe bęcki za przniesienie Outer Worlds na Epica, a tymczasem... Bethesda wraca na Steama. Chyba naprawdę mocno oberwali w zeszłym roku, albo zaczynają kampanię poprawiającą wizerunek przed E3. Tak czy siak Rage 2, poboczne Wolfsteiny, DOOM Eternal i nawet Fallout 76 trafią na Steam.\nTo oznacza, że pewnie kiedyś wypróbuję F76.\nWysłany: Śro 14:18, 27 Mar 2019 Temat postu:\nPowiem wam, że temat EpicGames w ogóle mnie interesował - znaczy tak, potępiam praktykę podkupywania gier (o, widzę, że zarąbali "Close to the Sun", czekaj czekaj, jeszcze wrócisz z płaczem), ale sama platforma nie przyciągnęła mojej uwagi w kwestii "co mi, jako konsumentowi, może zaoferować, i jak wiele ewentualnie tracę, nie wspierając jej ze względów etycznych".\nWchodzę na ich stronę, wbijam na [link widoczny dla zalogowanych] z nowymi funkcjami, i dociera do mnie, że absolutnie nic. Na najbliższy czas EG nie są żadną konkurencją dla Steama. Wyszukiwanie gier po gatunkach i zapisywanie w przeciągu trzech miesięcy? Recenzje użytkowników, lista życzeń, śledzenie czasu spędzonego w grze i cena bundla zmieniająca się zależnie od tego, czy mamy już z niego gry być może nawet za pół roku? Głupi koszyk, absolutna podstawa podstaw sklepów internetowych, za ponad sześć miesięcy?!\nPieniążki na podkupywanie inkluziwów w końcu się skończą. I wtedy EpicGames nie zostanie nawet jako biedniejsza wersja Steama.\nYou mean - gorsza niż "Książę i tchórz"?\nEjjjjjjjjjjj, a co jest nie tak z KiT?\n"Ninę" pamiętam z któregoś z magazynów sprzed lat ("Click"?), ta paskudna okładka została ze mną i we mnie na zawsze. "Przewodas odpowiadał za fabułę", no to się raczej nie narobił.\nZa dwa tygodnie wchodzą klasyczne gry z Ace Attorney na Steama. Mam już kupione, no bo tak jakby, eee, wiszę im za to, że przeszło mi się tę grę z cztery raz w różnych językach na emulatorze Mam nadzieję, że to dobry znak dla wydania pozostałych gier z tej serii, ile można.\nWysłany: Śro 17:34, 27 Mar 2019 Temat postu:\nTacoma, gra przygodowa od Fullbright - tych gości, co robili Gone Home.\nBtw, Scrollsy obchodzą 25-lecie i jakoś tak mi cieplutko na serduszku. Śmiejcie się ile chcecie, ale to jest seria, która w pewien sposób zmieniła moje życie.\nA poza tym to hej, w imię przyjaźni zagrywam się w FFVII. Nie sądziłam, że kiedyś do tego dojdzie. xD\nWysłany: Sob 19:53, 30 Mar 2019 Temat postu:\nDaamn it, od kilku dni mam straszną ochotę grać w Tajemniczą Wyspę z 2004. Tak, tę z drużyną zwierzątek i krabami. Dlaczego? Ponieważ jako dziecko grałam tylko w demo i dotarło do mnie, że teraz, jako dorosła z internetem, mam możliwość zagrania do końca.\nA że nie da się tego spiracić i nie mam piniondzów, to muszę przeczekać, aż mi przejdzie.\nWysłany: Sob 22:28, 30 Mar 2019 Temat postu:\nOjej. To przypomina mi jak bardzo od gimnazjum chciałem dorwać Morrowinda, ale w okolicy krążyły tylko piraty po angielsku, a jak dostałem płytkę z polskim, to okazała się być uszkodzona.\nNa pierwszym roku studiów Morrowind w złotej edycji był moim pierwszym zakupem w empiku. XD\nKolejna gra zleciała z mojej listy życzeń. Anno 1800. City builder, jak nazwa wskazuje, tym razem w realiach XIX wieku. Powód oczywisty, Epic Shit Games. Naprawdę zaczyna mnie wkurzać ten myk "reklamowaliśmy grę na steamie przez hohoho, ale premiera tylko w Epic (i na uplayu, bo to Ubisoft). Chcecie mieć Anno na steamie obok innych gier z tej serii? No to preorder, nie bójcie się, będziecie mieć dostęp do wszystkich patchy i dlc *odgłos zacieranych rąk*.\nA ponoć szefostwo Epicu mówiło, że sytuacja taka jak z najnowszym Metrem się nie powtórzy.\nSzefostwo Epic Games to niech się da zaorać.\nCóż, ja gry od Ubisoftu i tak kupuję na Uplayu - mam tam całą serię AC z wyjątkiem Odyssey, to rocznicowe wydanie Settlersów i parę innych pierdół, więc jeśli kupię Anno, to też na Uplayu. Epic moich pieniędzy na pewno nie zobaczy.\nOjej. Very Happy To przypomina mi jak bardzo od gimnazjum chciałem dorwać Morrowinda, ale w okolicy krążyły tylko piraty po angielsku, a jak dostałem płytkę z polskim, to okazała się być uszkodzona.\nTo mi z kolei przypomina, że nigdy nie grałam w żadne Scrollsy po polsku. Morrka miałam w wersji angielskiej, Obliviona również, potem dopiero grałam w Arenę i Daggerfall, Skyrima kupiłam na Xboksa 360 i na tę konsolę miał tylko wersję angielską, a jak potem kupiłam te gry na Steama, to i tak przestawiałam język na angielski. W Legends gram po angielsku, Blades nie ma polskiej wersji póki co, ale i tak będę grać po angielsku...\nJa w ogóle mam wrażenie, że od zawsze grywałam raczej w gry wyłącznie po angielsku. I to nawet nieintencjonalnie - pierwszego Mass Effecta ogrywałam na X360, grę kupiła dla mnie psiapsióła w Londynie i szczerze mówiąc dopiero po latach dowiedziałam się, że ta gra miała w ogóle zrobiony polski dubbing. Po polsku grałam chyba tylko w Wiedźminy i w Dragon Age Origins, no i w AC1 i TR2013, bo obie gry w Xklockowych edycjach nie miały w ogóle innej ścieżki dźwiękowej oprócz polskiej.\nWysłany: Nie 20:12, 31 Mar 2019 Temat postu:\nO, jest nowy dodatek do Grim Dawn i to jaki ładniutki. Ale chyba sobie poczekam do weekendu majowego. Będzie czas na granie i patche porobią\nWysłany: Wto 21:31, 02 Kwi 2019 Temat postu:\nA tu wtem!\nW jednym z duńskich sklepów pojawiła się data premiery: 16 września 2019 roku. Choć lektura reddita i opinie, że na zamknięta betę będzie trzeba poczekać jeszcze długo, trochę studzą radość.\nNo, ale twórcy potwierdzili, że gra będzie na steamie w dniu premiery, kiedy by ona nie była.


Atelier Japońskich Smaków MUGI – See, Touch, Bite the World\nOpublikowane przez almosttraveler dnia 10/05/2016 09/05/2016\nPrzeciętnemu Polakowi kuchnia japońska kojarzy się zazwyczaj z sushi, ewentualnie z zupą miso. Związane jest to z tym, że w każdym dużym mieście znajduje się przynajmniej kilka restauracji z tym daniem, a nawet, w coraz większej ilości sklepów można kupić większe lub mniejsze pakowane zestawy z tym specjałem. Uwielbiam sushi, ale tym razem bohaterem posiłku będzie trochę mniej znane, choć tradycyjne danie. Będzie nim makaron.\nJestem fanką Japonii i wszystkiego co jest z nią związane, więc gdy dowiedziałam się, że otwierają w Szczecinie nową japońską restauracje, wiedziałam, że wcześniej czy później (z naciskiem na wcześniej) się w niej pojawię. Zwłaszcza, że po krótkim researchu okazało się, że nie uświadczysz tam ani kawałka sushi. Namówiłam więc koleżankę i wybrałyśmy się tam popołudniu na obiad.\nNa wstępie wspomnę, że bardzo podoba mi się wystrój tego miejsca. Nie jest to duża restauracja, wnętrze jest jasne, proste i nowoczesne. Stoliki ustawione są wzdłuż ścian i okna, a centralne miejsce w pomieszczeniu zajmuje miejsce, gdzie kucharz przygotowuje bohatera lokalu, czyli makaron-a dokładnie udon.\nU nas w Szczecinie jako japońskie danie króluje sushi, dlatego byłam podekscytowana faktem, że mam okazję spróbować czegoś innego. Wyjaśnijmy jednak na początku co to jest ten udon.\nUdon to rodzaj grubego makaronu zrobionego z mąki pszennej. W restauracji możemy oglądnąć cały proces jego tworzenia – wyrabianie, krojenie i gotowanie, co jest moim zdaniem fajną możliwością. Udon może być podawany na ciepło, już w bulionie razem z dodatkami lub w zestawie, gdzie makaron, bulion i dodatki są podawane oddzielnie (jak powiedziała nam kelnerka: jest to opcja dla lubiących bawić się jedzeniem). Można przy tym wybrać wersję na ciepło i na zimno. Oprócz tego w restauracji można zjeść między innymi ramen, pierożki gyoza, tempurę, smażony makaron oraz ryż japoński podawany na ciepło z tempurą. Dobry powód, żeby zawitać tu przynajmniej drugi raz.\nRazem z koleżanką zdecydowałyśmy się na zestaw z makaronem udon na ciepło, przy czym ja wybrałam wersję tylko z warzywami, a Aga dodatkowo miała jeszcze krewetki. Miłym akcentem jest znajdująca na każdym stoliku darmowa przekąska. Stanowi ją smażony na głębokim tłuszczu makaron, który jest chrupiący i smakuje podobnie jak precelki. Dodatkowo, czekając na zamówienie, można popijać sobie zieloną herbatę lub wodę, która jest w cenie każdego zestawu.\nCzarka z zieloną herbatą\nNa nasze zamówienie czekałyśmy maksymalnie 30 minut. Po tym czasie kelnerka przyniosła nam tacę z kilkoma mniejszymi naczyniami i jednym większym, w którym pływał udon. Nie wiedziałyśmy za bardzo od czego zacząć jedzenie, jednak na szczęście kelnerka, prawdopodobnie przyzwyczajona do takich sytuacji, zrobiła nam szybki kurs prawidłowego jedzenia. W skład mojego zestawu wchodziły: udon, bulion w którym zamacza się makaron, tempura warzywna, sos do tempury oraz przekąska dnia (tym razem był to kawałek słodkiego omletu z warzywami).\nTak wyglądał cały zestaw\nPorcja jest dość spora, ale zjadłam ją prawie cała, bo byłam bardzo głodna. Czy mi smakowało? Oczywiście:) Nie jest to może danie, które jadłabym codziennie (cena niestety też by mi na to nie pozwoliła), ale raz na jakiś czas chętnie bym tutaj przychodziła, zwłaszcza, że kuszą mnie inne pozycje z menu. Plusem jest to, że czuć świeżość wykorzystanych produktów – warzyw jak i makaronu, którego produkcji sami jesteśmy świadkami. Warto dodać, że danie jest bardzo delikatne i neutralne w smaku, lekka słoność pochodzi z sosu do tempury i bulionu do makaronu. Dlatego amatorzy mocno doprawionych dań mogą poczuć się troszkę rozczarowani.\nW restauracji funkcjonuje też sklepik, w którym można kupić komiksy japońskie, czyli mangi. Znajdują się one również na półkach obok stolików, więc podejrzewam, że można po nie sięgnąć w trakcie oczekiwania na zamówienie.\nDla zainteresowanych wstawiam jeszcze menu restauracji.\nPoprzedni wpis Instrukcja obsługi Polski?\nNastępny wpis Nazo Nazo Neru Neru, czyli zrób to sam po japońsku


Moja Siódemka | Strona 68 z 79 | Strona Szkoły Podstawowej nr 7 im.Erazma z Rotterdamu w Poznaniu\n3 maja 2017 Moja Siódemka\n26 kwietnia w Szkole Podstawowej nr 74 w Poznaniu odbył się ,,Międzyszkolny Konkurs Pięknego Czytania”.\nNaszą Szkołę reprezentowali finaliści etapu szkolnego. Uczestnicy czytali losowo wybrany fragment prozy przygotowany przez Organizatorów…\n30 kwietnia 2017 Moja Siódemka\nW kwietniu pierwszoklasiści wykonali około 50 słowniczków angielskich o tematyce wiosennej.\nByły one prezentowane w holu szkoły i wiele osób zachwycało się pomysłowością autorów. Była to też okazja, by poznać lub przypomnieć sobie angielskie słówka i zwroty.\nLaureatką konkursu została Nadia Nowak z klasy 1a.\nMistrz Matematyczny klas drugich\n28 kwietnia 2017 Moja Siódemka\nPod koniec kwietnia w naszej szkole odbył się finał Szkolnego Konkursu Matematycznego dla uczniów z klas II.\nNajlepsi matematycy z klas drugich walczyli między sobą o tytuł Szkolnego Mistrza Matematycznego.\nW klasach drugich taki tytuł zdobył Masaki Bobecki z klasy II b. Wicemistrzem została Lilka Zgierska z klasy II a, a miejsce trzecie zajęła Pola Rydzewska z klasy II d.\nKonkurs Recytatorski – Wiersze Emilii Waśniowskiej\n24 kwietnia odbył się szkolny etap X Międzyszkolnego Konkursu Recytatorskiego „Wiersze Emilii Waśniowskiej”.\nUczestniczyło w nim 30 uczniów klas I-VI, którzy zaprezentowali różnorodne wiersze Poetki.\nNatalia Markowska z kl. I a\nWojtek Jagielski z kl. I b\nMaciej Kucharzyk z kl. V c\nTrener osiedlowy w “Siódemce”\n26 kwietnia 2017 Moja Siódemka\nMam przyjemność zaprosić Wasze dzieci na bezpłatne zajęcia pozalekcyjne o profilu sportowo-rekreacyjnym odbywające się na boisku szkolnym przy Szkole Podstawowej nr 7. Na zajęciach będzie można nie tylko zagrać w zespołowe gry sportowe, ale także poznać różne i ciekawe gry i zabawy.\n25 kwietnia 2017 Moja Siódemka\nDzięki współpracy z organizacją Poznań Hub w naszej szkole odbywają się warsztaty międzykulturowe „Szkoła bez granic”. Adresatami projektu są uczniowie klas szóstych, którzy mają okazję zapoznać się z kulturą, zwyczajami, tradycjami rożnych krajów oraz podszkolić swój język angielski. Do tej pory odwiedzili nas goście, m..in. z Wietnamu, Sri Lanki, Libii.\nDzień absolwenta “Siódemki” 2017\n24 kwietnia 2017 Moja Siódemka\n19 kwietnia obchodzony był już czwarty raz w naszej szkole\nDZIEŃ ABSOLWENTA SIÓDEMKI.\nPrzede wszystkim cieszy fakt, że aż ponad 50 byłych uczniów odpowiedziało na zaproszenie i uczestniczyło w przygotowanym specjalnie dla nich spotkaniu. O godzinie 10.00 powitała ich Pani Dyrektor Anetta Dropińska–Pawlicka i poprowadziła krótki dialog z uczniami. Potem odbył się tradycyjny już „Quiz wiedzy o Siódemce”\nWizyta przedszkolaków w “Siódemce”\n23 kwietnia 2017 Moja Siódemka\nW piątek, 21 kwietnia gościliśmy dzieci z Przedszkola nr 13 i nr 1. Zaprosiliśmy przedszkolaków, aby mogły zobaczyć jak wyglądają zajęcia w naszej szkole.\nNauczycielki klas 1-3 przygotowały różne zajęcia tak, aby dzieci jak najwięcej doświadczyły, dowiedziały się i poznały. Podczas zajęć z kodowania na dywanie dzieci poznały tajniki programowania. Naukę rozpoczęły na macie, tworząc skrypty za pomocą piktogramów…\n22 kwietnia 2017 Moja Siódemka\nW ramach ogólnopolskiego projektu „Katyń – ocalić od zapomnienia” w kwietniu 2010 roku odbyła się w naszej szkole po raz pierwszy uroczystość posadzenia „Dębu pamięci” dla uhonorowania porucznika Józefa Motyla, zamordowanego w Katyniu w 1940 roku. Jak co roku tak i teraz ponownie przypomnieliśmy jego sylwetkę i uczciliśmy pamięć ofiar terroru stalinowskiego podczas uroczystego apelu.\n19 kwietnia 2017 Moja Siódemka


Madryt 1987 – recenzja – Zwierciadlo.pl\nPowyższy opis to właściwie cała fabuła filmu. Niewiele, by rozwinąć akcję, całkiem sporo by do głosu zamiast czynów dopuścić słowa. Pytanie, czy to się udało.\nHiszpania po upadku dyktatury generała Franco. Piękna studentka prosi znanego dziennikarza o wywiad. Ona liczy na to, że wciąż aktywny, choć już w wieku emerytalnym Miguel, wprowadzi ją w tajniki zawodu i pomoże początkującej pisarce. On liczy na to, że dzięki wątpliwej charyzmie podstarzałego satyra, który braki urody przysłania intelektem i dziennikarską sławą, zaciągnie dziewczynę do łóżka. Od samego początku film hiszpańskiego artysty Davida Trueby gra na silnych kontrastach. Ona jest młoda i piękna, on stary i piękny nigdy nie był. Ona jest milcząca, on cały czas mówi, jakby natłokiem słów chciał ukryć skrępowanie. Ona jest bierna, on aktywny, ona stosuje uniki, on atakuje. Do czasu.\nGdy oboje, w dodatku nadzy, niechcący zatrzasną się w łazience, nagle skazani na swoje towarzystwo, w prawie pozbawionej rekwizytów scenerii, przed widzem rozpocznie się teatr ściągania masek i tworzenia prawdziwej choć chwilowej bliskości. Trueba decyduje się na dosłowne rozwiązania: oboje aktorzy są obnażeni, wiec jedyne co mogą ukryć to własne myśli. Oboje tkwią w zamknięciu, z jednej strony ukryci przed światem, a z drugiem pragnąc szybko do tego świata wrócić. Z braku rozrywek rozpoczynają słowną woltyżerkę. Co ciekawe, obserwujemy jak z milczącej, odpowiadającej najczęściej „Nie wiem” osoby, Angela przeistacza się w godną Miguela partnerkę intelektualną. Oto mamy rozmowę przedstawicieli różnych pokoleń, płci i światopoglądów. Jak się ona potoczy, kto wyjdzie z niej zwycięsko i jak się skończy ta wstydliwa historia?\nJedynym mankamentem filmu jest czas jego trwania. Można było swobodnie skrócić leniwie snujące się rozmowy bohaterów. Choć mamy tu podobnie teatralną konstrukcję jak w „Rzezi” Romana Polańskiego, to ograniczone możliwości techniczne, ubogi montaż i brak pomysłu na ciekawsze rozegranie tych gęstych od słów scen sprawiają, że chwilami tęsknimy za erotyczną niepokojącą iskrą, która – choć pojawia się – szybko gaśnie na rzecz intelektualnej dyskusji.


Electrical autocad projects engineering students Jobs, Employment | Freelancer\nElectrical autocad projects engineering students jobs\nelectrical autocad projects engineering students\n18,766 electrical autocad projects engineering students znalezione projekty, cennik w USD\nPrace w języku skryptowym nad skryptem do AutoCad Ended\nElectrical Installations (Instalacje Elektryczne) Ended\nAutocad plugin Ended\nWykonywanie rysunków w programie AutoCAD Ended\nPotrzebuję projektów graficznych AutoCAD Ended\nharnessing electrical energy using piezo materials -- 4 Ended\nharnessing electrical energy using piezo materials -- 3 Ended\nharnessing electrical energy using piezo materials -- 2 Ended\nharnessing electrical energy using piezo materials Ended\nTrener Oprogramowania AutoCAD Ended\nPrzygotowanie projektu i modelu 3D - autocad Ended\n107935 Wizualizacja 3D z rysunków autocad Ended\n104446 Wizualizacja W AUTOCAD Ended\n99353 zlece wykonanie rysunkow w AUTOCAD. PILNE Ended\npotrzebuje pilnie osoby ktora wykona 4 proste rysunki w cadzie. szczegoly na maila madagajda@[login to view URL]\n96140 Autocad 2011 płyta główna Ended\n95767 Rysunek w programie AUTOCAD Ended\n95307 Projekt AutoCad 3D Ended\nPotrzebuje wykonania rysunku rozsiewacza do nawozów w Autocad w 3D. Coś takiego: [login to view URL]\n89587 Zlecę wykonanie rysunków w AutoCAD Ended\nOferta dotyczy wykonania rysunków odbojnic przemysłowych w AutoCAD. Należy wykonać rysunki do 8 rodzajów odbojnic po trzy-cztery wymiary do każdego rodzaju. Zdjęcia odbojnic dostępne są na stronie: [login to view URL] Do wykonania służymy przykładowymi rysunkami i wszelkimi technicznymi informacjami. Warunkiem koniecznym jest wystawienie faktury, rachunku\n84491 Inwentaryzacje, rysunki AutoCad Ended\nDwóch mlodych inzynierów oferuje pomoc w inwentaryzacjach i wykonywaniu rysunków w programach technicznych (m.in. Autocad). Nabyte doswiadczenie w inwentaryzowaniu budynków i rysowaniu wszelakich konstrukcji sprawi, ze wspólpraca bedzie szybka i owocna. Mile widziana wspólpraca zdalna. e-mail: student_projekt@[login to view URL]\n84046 Model AutoCad prototypu Ended\n83964 Zlecę wykonanie mieszkania w programie AUTOCAD Ended\n83957 wykonanie wizualizacji - AUTOCAD Ended\n75120 osoba ze znajomością autocad Ended\n69939 Projekt schodów w AutoCad. Ended\nZlecę wykonanie schodów w programie AUTOCAD. Jestem w stanie podać wymiar klatki schodowej oraz zdjęcie podglądowe. Potrzebuję do programu AUTOCAD przenieść wymiary poszczególnych trepów. Schody w miarę proste , zdjęcia na maila Mail: youstinejasmine@[login to view URL]\n61325 Projektowanie 3D, Autocad, Inventor Ended\n61324 Projektowanie 3D, Autocad, Inventor Ended\n53468 Pilnie - przeniesienie na autocad Ended\n51907 AutoCAD 2011 Ended\n51722 Wykonanie rysunku w AutoCad Ended\nWitam, zlecę wykonanie rysunku w AUTOCAD pomieszczeń oraz wyposażenia zgodnie z przesłanym rysunkiem. Rysunek powinie być wykonany w skali 1:100. W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę o kontakt na email (info@[login to view URL]) Pozdrawiam Michał\n48228 KOREPETYCJE z AutoCad 2D, konkurencyjne ceny, term Ended\n48104 AutoCAD - Kurs + Współpraca Ended\n46809 Przerysowanie projektu do AutoCad Ended\n45262 Autocad. zlece przerobienie pliku .DWG Ended\n43911 AutoCAD 2010 - Kurs Video Ended\n42528 Wykonanie rysunku w AutoCad Ended\nWitam, zlecę wykonanie rysunku w autocad pomieszczeń oraz wyposażenia. W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę o kontakt na email (info@[login to view URL])\n38912 projekt w AutoCad Ended\n34387 AutoCAD 2010 - Kurs Video Ended\n34146 prosty model w autocad Ended\n29624 Projekt AutoCad rysunki Ended\n28900 szukamy nauczyciela Autocad Ended\n27781 Kurs AutoCAD 2007 - Zaawansowane funkcje Ended\n21649 Wykonam przerysowanie projektu bud. do AutoCAD Ended\n18468 Autocad - opis rysunku Ended\n15543 Autocad prosty projekt samochodu w 3d Ended\n15460 Projekt w Autocad Ended\nPokazuje 1 to 50 z 18,766 zleceń\nInne projekty powiązane z electrical autocad projects engineering students\nautocad projects students , matlab student projects electrical engineering students , engineering students projects computer networking , small projects cad engineering students , communication projects engineering students , electrical projects related matlab engineering students , electronic projects engineering students , electronics projects engineering students , free fpga projects engineering students , matlab projects electrical engineering students , mechanical engineering autocad projects , online shopping projects sql engineering students , outsource projects engineering students , outsourcing small projects engineering students , plc projects engineering students , projects graphics engineering students , projects outsourced final year engineering students , sensor projects engineering students , wifi projects engineering students , wireless projects engineering students , electronics projects tech engineering students , mini projects electronics communication engineering students , technical questions electrical engineering students , freelance technical projects for engineering students , new electronic projects engineering students , autocad projects for electrical engineering students , autocad projects for students , autocad projects for students pdf


Zieloni czy czerwoni? - wiersz - Opowi.pl\nZieloni czy czerwoni?\nJestem tym faktem mocno wzburzony.\nW Polsce powstała frakcja zielonych.\nNiby … zieloni, ale psubraty\nmają lewackie swe postulaty.\nZieloni tylko dla kamuflażu,\ninnego pełno w tym anturażu.\nBo zamiast ziemię sprzątać ze śmieci,\nchcą abortować polskie dzieci.\nZamiast tygrysy ratować w Azji,\noni wciąż wrzeszczą o eutanazji.\nSprzątaniem świata się nie zajmują,\ntylko homosiów ciągle promują.\nMiast obrączkować w lesie puszczyki,\nto nienawistne wznoszą okrzyki.\nBo tam gdzie pracy wymaga ziemia,\nzapada cisza, Zielonych nie ma.\nI różnym dziwnym hołdują fobiom,\nlecz nie zajmują się ekologią.\nZamiast rozmnażać stada bażantów,\noni w pochodach chodzą dewiantów.\nGdy szlam do Wisły Peowcy wlali,\nZieloni pyski w supeł związali.\nNa ekologię szkoda zachodu,\ndlatego wolą iść w marszach KODu.\nNiech ktoś wyjaśni mi obrazowo,\nco KOD wspólnego ma z ekologią?\nLub co w dewiantach jest takie śliczne,\nSkoro współżyją niehigieniczne?\nZamiast w ostępach dożywiać dziki\noni pod Sejmem wznoszą okrzyki.\nIstotny problem mą duszę truje.\nKto tych zielonych kasą futruje?\n10.10.2019 g. 21.00 Bogumił\nŚrednia ocena: 2.3 Głosów: 19\nJa bym inaczej zapisała.\nJestem tym faktem mocno wkurzony.\nw Polsce powstała partia zielonych.\nW ten deseń.\nTak zrobiłem Betti. Dziękuję.\nOt i przykład metafor z logiką :-)\nJacom JacaM a gdzie tu widzisz metafory?\nBogumił, proszę nie obraź się na mnie za to pytanie: Czy po wygranych przez PiS wyborach dalej będziesz publikował swoje teksty na Opowi lub gdzie indziej?\nPublikowanie przeze mnie utworów nie ma nic wspólnego z ewentualnym wynikiem PiS. Nie jest to dla mnie żadną cezurą czasową odnośnie publikacji. A w związku z czym Wrotuś to pytanie zadałaś?\nW "gońcu niedzielnym" w zakładce nasz proboszcz kocha dzieci\nW związku z gorącym czasem przedwyborczym, oczywiście.\nDzięki za odpowiedzieć :)\nTekst nie jest związany z okresem przedwyborczym, bo na szczęście Zieloni nie mają u nas takich wpływów, jak w Niemczech, gdzie ostatnio w wyborach krajowych, bądź landowych osiągają niebotyczne wyniki, tuż za CDU. Znam tamtejszych Zielonych i ich pierwszego przywódcę Joschkę Fiszera. To jest niesamowicie szkodliwa parta, w czasach zimnej wojny finansowana bodajże zza granicy. U nas na szczęście jest to polityczny plankton, ale faktycznie zastanawia mnie skąd czerpią kasę na istnienie. Bo normalnie wydaje się to niemożliwe.\nSatyra polityczna w bardzo dobrym wydaniu. Rozbawiłeś mnie. Polityczny kameleonizm jest ponadczasowy.\nCieszę się, że Ci się spodobała. Martwi mnie, że w Polsce działają partie wydmuszki, których faktyczny program polityczny jest inny od deklarowanego. Ci zieloni to w ogóle jakaś odgórna wydmuszka ze sponsoringiem ogólnoeuropejskim.\nMiron 5 miesięcy temu\nFajha satyra na zielonych.Pozdro.\nNiech nas opatrzność od nich chroni bo to nawiedzeńcy.\nTo jest chyba pierwsza satyra polityczna na Zielonych w Polsce.\nJa to się zastanawiam czy to nie izraelska partia stoi za partią zielonych u nas, takie samo nazwisko liderów, to przypadek?\nBetti, to partia Razem powstała jednocześnie w Izraelu i w Polsce i założyciele mają takie samo nazwisko, u nas Adrian Zandbert, a tam w Izraelu Tamar Zandberg. To nie przypadek według mnie. Zresztą i bez tego było tych partii u nas bez liku, choćby Unia Wolności.\nCo do do Zielonych to widać, że jest to twór sterowany odgórnie, w sumie nie wiadomo przez kogo. Służy głównie do mącenia w polityce, z ekologią to mało ma wspólnego, chyba tylko na pokaz, co najlepiej pokazuje brak reakcji na zrzut ścieków do Wisły. Ekologicznie chłoszczą tylko podmioty niewygodne sobie politycznie. A że mają dużą siłę w Europie, i w niektórych krajach, jak Niemcy, to są pod pozorem ekologizmu blokować niektóre przedsięwzięcia, tak jak np. sanitarną wycinkę fragmentu Puszczy Białowieskiej. Sędziowie w tych wszystkich "trybunałach" europejskich, to w większości tak jak u nas, lewactwo wydające wyroki nie mające nic wspólnego ze sprawiedliwością.\nBogumił tak właśnie wyczytałam i zastanawiałam się o co chodzi, jakiś dziwny wydał mi się ten przypadek z takimi samymi nazwiskami.\nBogumił, momentami jest dość zabawnie. Ale czy mógłbyś uświadomić Stefana, po co jest godzina po dacie???\nA bo taki mam kaprys, żeby pisać godzinę. I dlaczego tylko momentami. Uważam, że całe jest zabawne. To przecież satyra.


strony lokalne GW - Szczecin nr 31, wydanie z dnia 06/02/2009Z drugiej strony, str. 2\nW PRZERWIE PODRÓŻY DOOKOŁA ŚWIATA\nSamotnie żegluje dookoła świata na 10-metrowym jachcie. W czasie postojów zaprasza do siebie gości, podopiecznych fundacji Anny Dymnej "Mimo wszystko". Wczoraj Natasza Caban spotkała się z żeglarzami w Pałacu MłodzieżyStawiło się kilkadziesiąt osób, w tym uczniowie działający w szkolnych kołach edukacji morskiej.Swoją podróż na jachcie "Tanasza Polska" zaczęła w lipcu 2007 r. na Hawajach. Na trasie jej rejsu znalazły się między innymi Papua Nowa Gwinea, cieśnina Torresa, Wyspy Kokosowe, południo...\nNie taki stary kapitan i jego morza\nKapitan Piotr Kłudka przypłynął jachtem z Florydy do gorzowskiego portu. Wiosną ruszy w rejs dookoła świata. - Dryfowaliśmy po oceanie. Na deszczówce robiliśmy herbatę. Raz złapaliśmy rybę, ale zanim ją wyciągnęliśmy, zjadł ją rekin - opowiada\nNiech Polska tworzy lobby\nKraje Europy Środkowej mają w UE tyle głosów co Niemcy. Warszawa powinna roztoczyć nad nimi delikatną kuratelę - mówił w piątek w Warszawie prof. Zbigniew Brzeziński, doradca prezydenta Jimmy?ego Cartera ds. bezpieczeństwa narodowego.\nCzy Robert popłynie w rejs?\nW zeszłym roku Fundacja Anny Dymnej "Mimo Wszystko" spełniła marzenie 15-letniej Karoliny Sawki. Niepełnosprawna dziewczynka odwiedziła Wyspy Kokosowe. Teraz fundacja chce pomóc kolejnemu podopieczne\nZa mało rzucały Tabela plkk\nUczeń rozrabia, nauczyciel bezradny...\nBez ekscesów na wyborach\nNowa pora roku - arktyczna\nPo mrozie ogień\nMoje zielone światełko\nMeksykanie zagrają na BIM-ie\nPrezydent Kaczyński w Mesko i na pikniku\nTydzień do namysłu\nKONIEC MARZEŃ O RES-VICIE\nW przyszłym roku nowa szkoła na Kabatach?\n"GAZETA" POLECA / Międzyrzecki Rejon Umocniony\nKazimiera i Jan Prascy\nbilety do Muranowa\nSpalarnia odpadów: dwa okrągłe stoły zamiast jednego\nWielka siatkówka w Pruszkowie?\nBrudy na basenie\nStół jak pracownia chemiczna\nGrand Prix Warszawy / O puchar Tomaszewskiego\nPierwsze pióro Francji\nSzynka z jakością\nKrok od wielkiego wybuchu\nKąpiel z przeceny\nOddajcie nam chodniki\nMECENASI PILNIE POTRZEBNI\nFabryka bez Formy\nPółmrok po zawodach\nDworek bez lasu\nPYTANIE O WEJŚCIE DO LASU\nCałe miasto na rowery


AP Pedicetamol 100mg/ml Ból Gorączka u dzieci 30ml 7694847969 - Allegro.pl\nAP Pedicetamol 100mg/ml Ból Gorączka u dzieci 30ml\nPedicetamol 100mg/ml - roztwór doustny 30 ml\nPedicetamol jest lekiem w postaci roztworu doustnego 30 ml. Substancją czynną leku jest paracetamol. Stosowany podczas dolegliwości bólowych różnego pochodzenia o nasileniu słabym do umiarkowanego, a także podczas gorączki trwającej nie dłużej niż 3 dni. Paracetamol jest lekiem o działaniu przeciwbólowym i zmniejszającym ciepłotę ciała. Szybko łagodzi dolegliwości bólowe i obniża gorączkę. Przeznaczony do stosowania u dzieci.\nParacetamol 100 mg - substancja czynna.\nniewielkie ilości alkoholu, mniejsze niż 100 mg na dawkę (0,0012 ml/ml)\nProdukt przeznaczony do stosowania u dzieci od 1 dnia życia i 4kg masy ciała. Podczas dolegliwości bólowych różnego pochodzenia o nasileniu słabym do umiarkowanego, a także podczas gorączki trwającej nie dłużej niż 3 dni.\nPedicetamol zawiera w składzie paracetamol, który jest lekiem o działaniu przeciwbólowym i zmniejszającym ciepłotę ciała. Szybko łagodzi dolegliwości bólowe i obniża gorączkę.\ndo 4 kg (0-3 miesiące) 0,6 ml - odpowiednik 15 kropli\ndo 7 kg (od 4 do 8 miesięcy) 1,0 ml - odpowiednik 25 kropli\ndo 8 kg (od 9 do 11 miesięcy) 1,2 ml - odpowiednik 30 kropli\ndo 10,5 kg (od 12 do 23 miesięcy) 1,6 ml - odpowiednik 40 kropli\ndo 13 kg (od 2 do 3 lat) 2,8 ml\ndo 24 kg (od 6 do 8 lat) 3,6 ml\ndo 32 kg (od 9 do 10 lat) 4,8 ml\nAby bezpośrednio wyznaczyć dawkę, należy pomnożyć masę ciała dziecka w kilogramach przez 0,15. Wynik jest liczbą leku, którą należy podać dziecku.\nU dzieci dawka ta powinna być podawana co 6 godzin, również w nocy.\nUczulenie na paracetamol lub pozostałe składniki.\nNależy skonsultować się z lekarzem przed podaniem tego leku u dzieci poniżej 3 lat.\nNumer oferty: 7694847969