playstation 4 Archiwa - Portal XperiaSite.pl\nPS4 Remote Play wreszcie dostępne na iOS!\nKojarzycie aplikację Remote Play?? Na Androida istnieje ona już prawie 4,5 roku, pojawiła się wraz z Xperią Z3 i Z3 Tablet Compact. Nowa funkcja pozwalała bezpośrednio przesyłać obraz z konsoli PS4 na telefon lub tablet Sony. Jeżeli znalazłeś/aś literówkę w tekście, to daj nam o tym znać zaznaczając… Czytaj więcej →\nXperia XZ3 w przedsprzedaży z roczną ochroną wyświetlacza, VIP Service oraz… Call of Duty na PS4\nCóż, pobić dodatku do Xperii XZ2 praktycznie nie mogli. Chyba jedynie jeden ze świeższych telewizorów lub jedna z lepszych kamer miałaby sens. W ostateczności PlayStation 4 Pro. Sony jednak uznało, że nie ma co tak nadwyrężać budżetu i dali VIP Service znane już z sprzedaży Xperii XZ2 Premium oraz grę na PS4…… Czytaj więcej →\nCzy Xperia XZ2 w Polsce jest naprawdę taka droga?\nWiele portali, w sumie my też, zauważa znaczącą dysproporcję między tym ile ma kosztować Xperia XZ2 i Xperia XZ2 Compact. Jeżeli znalazłeś/aś literówkę w tekście, to daj nam o tym znać zaznaczając kursorem problematyczny wyraz, bądź zdanie i przyciśnij Shift + Enter lub kliknij Zgłoś pomyłkę.


« Czy reklama na forach społecznościowych jest skuteczna\nInternet jako nośnik reklamy »\nAudycje radiowe oddzielone są od siebie blokiem reklamowym. Większość z nich poprzedzona jest jeszcze charakterystycznym dla danej rozgłośni sygnałem dźwiękowym. Ma on wyraźnie zwrócić uwagę słuchaczy na zmianę przekazywanych wiadomości. Reklama radiowa jest jedną z najtrudniejszych form dotarcia do klienta. Osoby słuchające radia najczęściej traktują to medium jako tło przy wykonywaniu innych czynności. Aby komunikat został odebrany przez słuchacza musi on skupić swą uwagę. Dlatego twórcy reklam radiowych mając za swe jedyne narzędzie dźwięk, wykorzystują wszelakie możliwe sposoby by wyróżnić się spośród innych nadawanych treści. Reklama radiowa nie może być zbyt trudna i przesycona informacjami dlatego najpopularniejsze obecnie są wszelakie gry słowne, śmieszne skojarzenia słowno dźwiękowe, piosenki i rymowanki. Muszą one łatwo zapadać w pamięć aby później słuchacz mógł z nich skorzystać. Dodatkowo powinny one wzbudzać pozytywne skojarzenia i konotacje. Sukcesem jest, gdy odbiorca polubi reklamę radiową a ma to miejsce najczęściej, gdy jest mądra i zabawna.\nKto może wystąpić w reklamie? Często można zauważyć lub usłyszeć informacje, w których poszukuje się...


Wybrałam ciemną stronę Mocy i teraz moim domem jest Gwiezdny Niszczyciel\nJoanna Sosnowska 23.11.2015 12:29\n"Moim sprzymierzeńcem jest Moc i potężnym sprzymierzeńcem ona jest" - mawiał mistrz Yoda. Gwiezdne Wojny mogą przenieść się do na Twoje urządzenia - wystarczy opowiedzieć się po jednej ze stron Mocy.\nTeraz Gmail, Kalendarz, Mapy a nawet wyszukiwarka mogą zmienić wygląd i odzwierciedlać tę stronę Mocy, po której zawsze się opowiadaliście. Żeby obudzić Moc w usługach Google trzeba odwiedzić tę stronę. Tam dokonujemy kluczowego wyboru - opowiesz się po jasnej, czy ciemnej stronie Mocy? Gdy już się zdecydujesz, usługi Google takie jak wyszukiwarka, Mapy, YouTube, Kalendarz, Gmail i inne, zmienią wygląd. Możecie też zainstalować wtyczkę do Chrome'a, dzięki której każda na każdej nowej karcie przeglądarki wyświetlana będzie grafika z Gwiezdnych Wojen.\nW Mapach wyświetlanych na komputerze pojawia się mały szturmowiec. Ale już na Mapach mobilnych, jeśli wybraliście lokalizację domu i pracy, to ich położenie będzie oznaczane np. tak:\nNa YouTube zmiany łatwo zauważyć, ale nie będziemy całkiem zabierać Wam zabawy i zostawimy część smaczków, żebyście mogli samodzielnie je odkryć. W Gmailu zmieni się strona ładowania maili oraz tło.\nW wyszukiwarce Google zaszyto zaś ukrytą funkcję. Może ją sprawdzić każdy, niezależnie od tego, czy skorzystał z wyboru strony Mocy. Wpiszcie w pole wyszukiwania "Dawno dawno temu w odległej galaktyce". Uwaga - ta opcja zadziała wyłącznie w Chrome.\nGwiezdne Wojny w Google'u\nWpisywaliście już w Google "Dawno dawno temu w odległej galaktyce"?Jeśli nie, to warto. Sami zobaczcie...A tu możecie więcej przeczytać o związkach Gwiezdny Wojnach i Google'a: http://technologie.gazeta.pl/internet/1,104530,19231853,wpusc-moc-do-swojej-przegladarki.html\nPosted by Technologie.gazeta.pl on Tuesday, November 24, 2015\nMoc będzie aktywna w usługach Google wyłącznie po zalogowaniu na swoje konto. Interfejs powinien zmienić się na urządzeniach z Windowsem, Mac OS X, Androidem, iOS oraz na Chromebookach. Ale "nowy" Gmail, Chrome i YouTube będą widoczne tylko z poziomu komputera. Co więcej - nie wszystkie usługi od razu zmienią swój wygląd, na niektóre trzeba będzie poczekać nawet kilka godzin.\nWszystko to oczywiście z okazji premiery kolejnych Gwiezdnych Wojen. "Przebudzenie Mocy" będzie miało swoją polską premierę 18 grudnia.\nZaraz po zakończeniu zdjęć, Harrisson Ford powinien poddać się hibernacji. W ten sposób jest szansa na cześci następne\nTeraz to nie gwiezdne wojny ino islamskie wojny na ziemi. Po której stronie bezradności jesteś?\nJuz wybralem. Uzywam Pale Moon Browser.\nnie korzystam ze szpiegarki\nNie rozumiem podniecenia tą bajką jaką są gwiezdne wojny. Bajki. Odyseja kosmiczna 2000 czy 2010 - to jest film s-f. Ale gwiezdne wojny to bajki dla dużych dzieci. Jakieś włochate potworki, jarzeniówki...


Podkontener - TIP Poland\nPodwozie to rama naczepy, która może przenosić kontenery.\nProwadzimy głównie podwozia takich producentów, jak Krone, Fliegl, Kässbohrer, Kögel, Schmitz Cargobull, CIMC, van Hool i D-Tec. Oferujemy podwozia w formie wynajmu krótkoterminowego i długoterminowego.\nUwaga: Wymieniono najczęściej używane opcje. Aby uzyskać więcej informacji skontaktuj się z nami.\n2-osiowy 20' stopowy podkontener, kompatybilny z:\n1 x 20’ kontener\n3-osiowy 45' stopowy podkontener rozsuwany z przodu i z tyłu, kompatybilny z:\n1 x 40’ kontener z/bez tunelu\n1 x 45’ kontener z/bez tunelu\n2 x 20’ kontenery\n1 x 20’ kontener do 30 ton\n1 x 20’ kontener z tyłu\n1 x 30' kontener z tyłu\n3-osiowy podkontener cysternowy kompatybilny z:\n1 x 20’ kontener cysternowy\n1 x 30’ kontener\nNadwozie wymienne do 7.82m\nNaczepa firanka w zabudowie standarodowej lub mega, to jeden z najczęściej spotykanych rodzajów naczep w Polsce i na świecie. Posiada elastyczne boki ( plandekę) i nadaje się do transportu wszelkiego rodzaju towarów.\nFurgon, inaczej naczepa ze sztywną zabudową, jest jedną z najczęściej używanych naczep w transporcie drogowym. Dzięki sztywnej zabudowie i często również izolowanej jest bezpiecznym rozwiązaniem do transportu wartościowych lub delikatnych towarów.\nNaczepa chłodnia to rodzaj naczepy w sztywnej, izolowanej zabudowie, doposażonej w agregat chłodniczy. Naczepa chłodnia przystosowana jest do transportu towarów konsumpcyjnych, kwiatów oraz farb, w określonej temperaturze.\nNadwozie wymienne, znane również jako „swap body”, to szybka i łatwa do wymiany przestrzeń ładunkowa, którą można używać elastycznie.\nNaczepa cysterna lub silos\nCysterna jest to specjalistyczny rodzaj naczepy do transportu cieczy, gazów oraz płynów. Zbiornik do przewozu żywności, odpadów a nawet towarów niebezpiecznych- w zależności od specyfikacji cysterny i potrzeb klientów.\nDo czyszczenia kanalizacji, kanałów ściekowych, osadów ściekowych i usuwania odpadów kopalnianych - niezawodnym partnerem jest pojazd ssący i płuczący.\nNaczepa wywrotka (wanna)\nCzy to w rolnictwie, czy na placu budowy, naczepa jest niezawodnym partnerem w transporcie Twoich towarów.\nElastyczna i wszechstronna do łatwego załadunku i rozładunku towarów sypkich i drobnicowych, a także ładunków kombinowanych, naczepa z ruchomą podłogą oferuje to wszystko.\nDo czyszczenia kanalizacji z lub bez uzdatnianiem wody, czyszczenia wpustów lub do zasysania i płukania - jest niezawodnym partnerem w branży WOD-KAN.


Droga do Różan. Tom 3. Tylko dzięki miłości - Ziembicka Bogna | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nDroga do Różan. Tom 3. Tylko dzięki miłości\nDroga do Różan. Tom 3. Tylko dzięki miłości (okładka miękka)\nSeria: Droga do Różan\nZuzanna Hulewicz traci w wypadku rodziców i siostrę. Opiekę nad nią przejmuje charyzmatyczna babcia Jadwiga. Wizyty w dworku Różany pod Krakowem, podróże po Europie i do Egiptu, ważne rozmowy, smakowanie światowego życia sprawiają, że Zuzanna wyrasta na niezwykłą kobietę.\nKlimatyczny Kraków lat trzydziestych odchodzi w przeszłość wraz z wybuchem drugiej wojny światowej. Wszystko się zmienia, jednak w Zuzannie rodzi się coś niezmiennego – miłość do Joachima, Niemca, któremu ona też nie jest obojętna. Czy ich uczucie przetrwa wojenną zawieruchę?\nTytuł: Droga do Różan. Tom 3. Tylko dzięki miłości\nAutor: Ziembicka Bogna\nWymiary produktu [mm]: 37 x 229 x 147\nWłaśnie zrecenzowałem Droga do Różan. Tom 3. Tylko dzięki miłości\nZuzanna Hulewicz traci w wypadku rodziców i siostrę. Opiekę nad nią przejmuje charyzmatyczna babcia Jadwiga. Wizyty w dworku Różany pod Krakowem, podróże po Europie i do Egiptu, ważne rozmowy, ...\n10-02-2015 o godz 13:34 Dzikaafryka dodał recenzję:\nUwielbiam panią B. Ziembicką, czyta się świetnie, szczerze mówiąc przeczytałam wszelkie materiały prasowe wkomponowane w tę książkę, bo naprawdę ubogacają całą historię. Może nie jest to książka z wyższej półki, ale doceniam to, że autorka się przy niej nieźle napracowała. Niektóre szczegóły nie pasują mi do Polski międzywojennej, zwłaszcza do pomruków ówczesnego kryzysu, ale nie jest to dokument historyczny, tylko powieść w formie podwójnego pamiętnika, więc można przymknąć oko na te szczegóły.\n16-08-2014 o godz 00:00 Spoonia dodał recenzję:\nKsiążka Tylko dzięki miłości to wspaniały obraz czasów, ciekawie i przekonująco ujęty kontekst historyczny, obyczajowy oraz oczywiście klimat epoki. Powieść czyta się nad wyraz dobrze. Bogna Ziembicka potrafi wzruszyć czytelnika stylem w jakim napisała swoją książkę.\n22-07-2014 o godz 21:45 Agnieszka Mazur dodał recenzję:\nWręcz czuje się te stare, pożółkłe i zakurzone kartki pamiętnika sprzed lat. Wycinki z gazet i nieco chaosu w treści(przeplatanie się dwóch pamiętników, przepisy kulinarne)dodatkowo potęgują wrażenie, że oto grzebiemy w czyimś życiu, w bardzo prywatnych zapiskach. Chwilami miałam takie poczucie, jakby pamiętnik był... autentyczny. Wyjątkowo wysmakowana i nietuzinkowa pozycja. Potrzeba chwili, żeby się w nią wgryźć, ale później jest tylko lepiej i lepiej :)\n19-06-2014 o godz 00:00 GusiaOnerous dodał recenzję:\nWspaniała książka, która jest historią dwójki ludzi, którzy nie powinni się kochać - Zuzi Polki i Joachima Niemca. Miłość w czaie wojny, bez względu na wszystko i ponad wszystko. Książka napisana jest w formie zapisków z pamiętnika przez co wszystkie wydarzenia wydają się tak autentyczne. Gorąco polecam, warto!\n14-06-2014 o godz 18:03 Sosenka dodał recenzję:\nZuzanna Hulewicz traci w wypadku rodzinę, siostrę i rodziców. Pozostaje jej jedynie babcia Jadwiga, która staje się jej domem, wychowuje ją, uczy życia i pozwala doświadczać niezwykłych rzeczy. Zuzanna podróżuje, odbywa mądre i długie rozmowy o życiu, mieszka w dworku i smakuje światowego życia. Dzięki temu mimo życiowego zakrętu wyrasta na pewna siebie i dobrą młodą kobietę. Jednak tą spokojną codzienność przerywa zawierucha wojenna, w trakcie której oprócz strachu i niepewności, Zuzannę nachodzi także inne silne uczucie, miłość do Joachima, Niemca.On jednak jako zdolny inżynier pracuje i mieszka w Afryce. Parę dzieli nie tylko odległość, ale i wiele innych przeszkód. Początkowo Zuzanna lokuje uczucia w zupełnie innym mężczyźnie, Joachim ma już swoje dosyć skrupulatnie poukładane życie w Afryce, do tego dochodzą liczne przeszkody wywołane wojną i brakiem stabilności życiowej.\nKsiążka pisana jest w formie pamiętników dwójki bohaterów, Zuzanny i Joachima. Te wpisy z ich dzienników przeplatają się, przez co poznajemy ich dosyć wolno, ale za to konsekwentnie dowiadujemy się coraz to nowszych rzeczy o ich życiu. Schemat w jakim autorka pisała jest dosyć oryginalny i przez wielu czytelników krytykowany, dla mnie nie był aż tak zły, chociaż lepiej by było gdybyśmy poznali bohaterkę już na samym początku. Nie przepadam też za formą pamiętnika czy dziennika, więc było to dla mnie nieco męczące. Jednak sama historia, postacie i rozwój akcji, dosyć dynamiczny i ciągle dopełniany kolejnymi wątkami, były tu na pewno na plus i co do tego nie można się przyczepić. Ogólnie rzecz biorąc jest to książka, po której na pewno nie żałuję straconego czasu, mimo to sama okładka i opis sprawiły, że trochę inaczej wyobrażałam sobie treść powieści.\n06-06-2014 o godz 00:00 allca dodał recenzję:\nBardzo spodobała mi się oryginalna konwencja tej książki. Ta powieść to znakomita skarbnica wiedzy o przedwojennych urokach Krakowa, choć nie tylko - autorka pieczołowicie oddała tą klimatyczność. To wielki atut tej powieści - plastyczność i sugestywność w oddaniu rzeczywistości. Bardzo ciekawa i bardzo nietuzinkowa książka - polecam.\n05-06-2014 o godz 00:00 Anaru dodał recenzję:\nBardzo dobry romans. Mnie sie tak bardzo podobał ponieważ opisuje miłość, która musi zmierzyć się z najstraszniejszą przeszkodą czyli druga wojną światową. Ale też problem polega na tym, że bohaterka zakochuje się w Niemcu. NAprawdę świetnie mi się czytało, bardzo dobra ksiązka na czytanie do poduszki.\n04-06-2014 o godz 18:53 tymianek dodał recenzję:\nBardzo wciągająca książka! Dzięki formie pamiętnika jest ona doskonała dla ludzi zapracowanych oraz lubiących czytać w czasie podróży komunikacją miejską, gdyż składa się z krótkich wpisów.\nWybór takiej formy narracji pozwala czytelnikowi na poznanie niezwykle barwnego życia Zuzanny, a także na opisanie wielu aspektów rzeczywistości w jakiej funkcjonuje główna bohaterka. Doskonałym i niecodziennym uzupełnieniem są autentyczne wycinki z gazet, stylizowane skreślenia oraz wtrącone przepisy kulinarne, które jeszcze bardziej nadają książce waloru starego pamiętnika znalezionego na babcinym strychu.\nBrawa dla autorki za niezwykle żywe i realistyczne opisy, a także skrzętnie dobrane informacje kulturowo-historyczno-geograficzne. Dzięki nim atmosfera, postacie, wydarzenia i miejsca stają się bardziej namacalne i niezapomniane.\n30-05-2014 o godz 02:15 un dodał recenzję:\nKolejna znakomita powieść Bogny Ziembickiej. Ciekawa, wzruszająca, świetnie napisana. Polecam wszystkim.\nO autorze: Ziembicka Bogna\nPamiętasz tamto lato Ziembicka Bogna\n(2,3/5) 1 recenzja\nTylko dzięki miłości Ziembicka Bogna\nW żywe oczy Delaney JP\nInstrukcja obsługi lasu Wohlleben Peter\nPełnia twoich możliwości. Jak dać z siebie wszystko, osiągnąć cel i uniknąć wypalenia Stulberg Brad, Magness Steve\nBez lęku Sheridan Mia\nNiebo na własność Allnutt Luke\nJak mogłaś Perks Heidi\nJak nie zabić swoich roślin Southern Nik


BiznesowaTurystyka.pl: Innowacje, przedsiębiorczość, technika, technologia, uczelnie - strona 7\nczwartek 07.08.2014 12:10\nWakacje, zwane sezonem ogórkowym, można by też nazwać sezonem podręcznikowym. To wtedy właśnie toczy się najwięcej dyskusji o cenach książek do szkoły, ich jakości, poziomie i o tym, co państwo robi, by wesprzeć polskie...\nśroda 30.07.2014 16:52\nWirtualny świat jest pełen możliwości rozwoju dla każdej firmy – ale tylko pod warunkiem, że korzystanie z niego obywa się zgodnie z najwyższymi standardami bezpieczeństwa. Jak bez obaw prowadzić działalność z...\nśroda 30.07.2014 11:56\nObecnie transport artykułów spożywczych zaliczany jest do kategorii jednych z najbardziej wymagających usług transportowych. Związane jest to w szczególności z koniecznością spełnienia restrykcyjnych przepisów prawa...\nwtorek 29.07.2014 09:30\nIle razy zdarzyło Ci się bezskutecznie szukać planu miasta w wypchanym po brzegi plecaku lub mową ciała „pytać” o drogę w kraju, w którym niekoniecznie mówi się po angielsku? Jeśli wiele, to znaczy, że często zdarza Ci...\nCzytnik książek – nowoczesny sprzęt dla maniaków czytania\nwtorek 29.07.2014 09:08\nKsiążki kosztują sporo, zajmują dużo miejsca i często na wakacje nie można zabrać ich tyle, ile by się chciało. Nic nie jest w stanie zastąpić papierowej lektury, ale są godne uwagi alternatywy, w tym w szczególności...\nczwartek 24.07.2014 15:58\nTaksówką jedzie się szybciej, bezpieczniej i przede wszystkim wygodniej, a my lubimy wygodę. Lubimy także prostotę. Korzystanie z usług taxi jest proste, wystarczy zadzwonić, zamówić i to jest cały nasz wysiłek, resztą...\nWłochy, Portugalia, Turcja, Egipt – w te miejsca...\nMobile first, edukacja, nowoczesne narzędzia,...


W pogoni za marzeniami - Minieuroland - Park Miniatur Kłodzko\nDo połowy kwietnia 2013 roku trwały poszukiwania terenu pod budowę kompleksu. Najlepszym miejscem na realizację inwestycji okazało się być Kłodzko. Dysponuje ono wyjątkowymi walorami krajobrazowo-przyrodniczymi oraz bogatym dorobkiem kultury i sztuki. Jego lokalizacja czyni go turystyczną bramą Ziemi Kłodzkiej.\nW miejscu, gdzie obecnie znajduje się park było pole, które leżało odłogiem. Pierwsze prace budowlane rozpoczęły się już w kwietniu 2013 roku.\nIdea powstania parku narodziła się w czerwcu 2012 roku. Inspiracją były światowej sławy parki miniatur, liczne podróże oraz Ziemia Kłodzka, jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych turystycznie regionów w Polsce.\nParki miniatur to atrakcje, które powstawały w latach 50-tych ubiegłego stulecia. Jednym z pierwszych był Park Miniatur Bekonscot w Wielkiej Brytanii. Kolejno powstawały Minimundus w Klagenfurcie, Madurodam w Holandii, Swissminiatur w Szwajcarii oraz Mini-Europe w Brukseli. W Polsce w chwili obecnej znajduje się około 20 parków miniatur.\nMając świadomość dużej konkurencji na rynku postanowiliśmy zbudować coś wyjątkowego, coś co będzie nas wyróżniało na tle pozostałych parków. Narodził się pomysł wkomponowania makiet w piękne założenie parkowe, które miałoby stanowić bogate arboretum, z wieloma gatunkami drzew i krzewów, gdzie miniatury stanowiłyby przysłowiową wisienkę na torcie.\nZwieńczeniem tego wszystkiego miały być niezliczone ilości kwiatów, których inspiracje zaczerpnęliśmy z Królewskiego Parku Keukenhoff w Holandii, gdzie corocznie odbywa się bajeczny festiwal kwiatowy.\nW Minieurolandzie Festiwal Kwiatów jest cykliczną imprezą, która trwa nieprzerwanie przez pełne pięć miesięcy – od czerwca do końca października. Pierwsza edycja rozpoczęła się w 2016 roku. Cały park wypełniły w tym czasie piękne aranżacje kwiatowe, bajecznie wyeksponowane perełki architektury oraz liczne atrakcje inspirowane naturą.\nNasi Goście mogli podziwiać ponad 60 000 najpiękniejszych kwiatów jednorocznych i czerpać inspiracje do aranżacji własnych ogrodów.\nA to był dopiero początek naszej przygody… rok 2018 przyniósł wiele zmian :-)


Wielki skok [Gay Hendricks] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00219 004345 18687653 na godz. na dobę w sumie\nWielki skok - ebook/epub\nAutor: Gay Hendricks Liczba stron: 176\nISBN: 978-8-3774-6148-8 Data wydania: 2010-09-03\nWiększość z nas wierzy, że ostatecznie poczuje satysfakcję i zadowolenie z życia, gdy nadejdą od dawna oczekiwane dobre wieści, gdy stworzy udany związek czy zrealizuje jakiś osobisty cel. A jednak rzadko kiedy rzeczywiście tak się dzieje. Często wkrótce po tym, gdy los się do nas uśmiechnie, ulegamy negatywnym emocjom, które stają się źródłem destrukcyjnych zachowań. W naszej głowie pojawiają się takie oto myśli: nie zasługuję na to, to zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe, a także inne szkodliwe schematy myślowe, które nie pozwalają nam doświadczać w pełni zasłużonej radości i satysfakcji. Brzmi znajomo? Zjawisko to autor określa mianem Problemu Górnej Granicy, który stanowi negatywną reakcję emocjonalną na pozytywne wydarzenia w ludzkim życiu. Problem Górnej Granicy nie tylko staje na drodze do szczęścia, lecz także uniemożliwia realizację celów, stanowiąc tym samym poważną życiową przeszkodę. W książce Wielki skok w sposób, który angażuje zarówno umysł, jak i serce, Gay Hendricks prezentuje prosty, lecz kompletny program pokonywania tej przeszkody na drodze do szczęścia i spełnienia. Na podstawie wieloletniego doświadczenia Hendricks wyszczególnił i opisał cztery ukryte lęki, które stanowią źródło Problemu Górnej Granicy. Książka Wielki skok przedstawia wypróbowaną metodę, pozwalającą ustalić, który z czterech lęków uniemożliwia nam osiągnięcie osobistej górnej granicy, a następnie ograniczenie to pokonać w celu wyniesienia naszego życia do poziomu określanego przez Hendricksa mianem Strefy Geniuszu. Hendricks wytycza prostą ścieżkę do realizacji prawdziwego potencjału oraz sukcesu zarówno w sferze finansowej, jak i osobistej. O AUTORZE Gay Hendricks od ponad trzydziestu lat przyczynia się do rozwoju takich dziedzin, jak transformacja związku (relationship transformation) i terapia body-mind. W swojej karierze dr Hendricks był coachem ponad ośmiuset menedżerów wywodzących się między innymi z wyższej kadry kierowniczej takich fi rm, jak Dell, Hewlett-Packard, Motorola czy KLM. Wraz z żoną, dr Kathlyn Hendricks, napisał wiele książek, w tym Conscious Loving, The Corporate Mystic czy najnowszą przetłumaczony na siedemnaście języków (w tym także na język polski) bestseller magazynu New York Times pt. Pięć życzeń. Dr Hendricks uzyskał tytuł doktora z zakresu counselingu na Uniwersytecie Stanforda. Przez dwadzieścia jeden lat był wykładowcą na Uniwersytecie Kolorado. Po zakończeniu kariery uniwersyteckiej założył Hendricks Institute oferujący seminaria w Ameryce Północnej, Azji i Europie. Dr Hendricks jest także założycielem nowego wirtualnego centrum edukacji z zakresu psychologii transformacji, Illumination University. Www.hendricks.com.\nGay Hendricks Wielki skok Pokonaj ukryte lęki i wznieś się na wyższy poziom życia przełożyła Anna Owsiak Laurum\nTytuł oryginału: The Big Leap: Conquer Your Hidden Fear and Take Life to the Next Level Przekład: Anna Owsiak Redakcja: Bogumiła Walicka Projekt okładki: Beata Kulesza-Damaziak, Karandasz Skład: Piotr Kanty, SZTUKA IT, www.sztukait.pl Copyright © 2009 by Gay Hendricks. All rights reserved. Copyright © 2010 for the Polish edition by MT Biznes Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentów niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci zabronione. Wykonywanie kopii metodą elektroniczną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym, optycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Niniejsza publikacja została elektronicznie zabezpieczona przed nieautoryzowanym kopiowaniem, dystrybucją i użytkowaniem. Usuwanie, omijanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa. Warszawa 2011 MT Biznes sp. z o.o. ul. Oksywska 32, 01-694 Warszawa tel./faks (22) 632 64 20 www.mtbiznes.pl e-mail: info@mtbiznes.pl ISBN 978-83-7746-148-8\nWSTĘP Usuń ostatnią przeszkodę na drodze do pełnego sukcesu finansowego, zawodowego i uczuciowego Jedyny problem, który cię powstrzymuje Nazywam go Problemem Górnej Granicy. Dotychczas nie spotkałem osoby, która nie cierpiałaby – choć trochę – z jego powodu. Nawet jeśli już dziś jesteś człowiekiem sukcesu, zapewniam cię, że twoja własna wersja Problemu Górnej Granicy i tak powstrzymuje cię przed realizacją twojego prawdziwego potencjału. W rzeczywistości im większe są twoje sukcesy, tym pilniejsza staje się potrzeba zidentyfikowania i pokonania Problemu Górnej Granicy. Jeśli nie wyeliminujesz go ze swojego życia, to będzie cię nękał do końca twoich dni. Wiem, że to, co mówię, brzmi dość dosadnie, lecz gdybyśmy zamienili się rolami, chciałbym, abyś tak właśnie ze mną rozmawiał – bez ogródek. Na co dzień podejmuję ryzyko przemawiania w tak dosadny sposób do wielu osób, które odniosły w swoim życiu niejeden sukces. Robię to nie dlatego, że mi za to płacą, lecz ze względu na życiową misję, której elementem jest pomaganie ludziom w pokonywaniu ostatniego dystansu na drodze do realizacji pełnego potencjału. Michael Dell, założyciel firmy Dell Computer i zarazem jeden z najmłodszych miliarderów, to jedna z najbardziej błyskotliwych znanych mi osób. W latach 90., gdy jego firma zaczynała się rozwijać z zawrotną szybkością, miałem przyjemność szkolić go oraz członków jego zespołu. Cecha, którą w Michaelu cenię najbardziej to gotowość do nauki. Wielu znanych mi menedżerów wysokiego szczebla charakteryzuje postawa defensywna oraz głęboka potrzeba, by zawsze mieć rację. Nie dotyczy to Michaela, który nie zamyka się na nowe doświadczenia i płynące z nich wnioski. Nie ma typowej dla wielu dyrektorów generalnych tendencji, by opierać się zmianom i brnąć dalej w coś, co w oczywisty sposób nie działa. Michael wykorzystuje każdą okazję do rozwoju, a jego wielki sukces świadczy o słuszności takiego podejścia. Chciałbym, aby właśnie tego rodzaju gotowość do nauki towarzyszyła ci podczas lektury niniejszej książki. Michael Dell nie urodził się ze swoim darem. Żadne z nas się z nim nie rodzi. Aby osiągnąć taki poziom otwartości na naukę, musimy ćwiczyć z równym zapałem co mistrz narciarski czy wirtuoz wiolonczeli. Aby czynić postępy podobne do tych, które Michael Dell czyni, musimy opanować pewną określoną umiejętność. Polega ona na identyfikowaniu i pokonywaniu naszej Górnej Granicy za każdym razem, gdy się na nią natkniemy. Umiejętność tę będziemy nieustannie szlifować podczas lektury. Michael i inni uczestnicy moich szkoleń doskonale wiedzą, że Problem Górnej Granicy to jedyny problem, który trzeba rozwiązać. Osoby te skupiły się na tym właśnie zadaniu, dzięki czemu uczyniły Wielki Skok. Rezultaty mówią same za siebie. W drodze do Strefy Geniuszu wszyscy poznali odmieniający życie sekret, który i ty poznasz dzięki niniejszej książce: szklany sufit, pod którym działali, powstaje na skutek istnienia jednego problemu – bariery, o której istnieniu nie mieli pojęcia. Gdy tylko go dostrzegli – i poznali sposoby jego rozwiązywania – stali się gotowi, by wyjść poza ramy zwykłego sukcesu i wynieść swoje życie na nowy, niezwykły poziom dostatku, miłości i kreatywności. Gdy tylko zrozumiesz, na czym polega ten problem i dowiesz się, jak go rozwiązać, będziesz mógł osiągnąć znacznie więcej niż tylko zadbać o powodzenie finansowe: będziesz mógł dokonać pozytywnych zmian w swoim życiu uczuciowym, a także znacząco zwiększyć swoją kreatywność. Wspominam o tym, ponieważ wiem, jak ważne jest, aby w miarę osiągania coraz wyższych szczebli materialnego sukcesu dbać o jednoczesny rozwój elementów tej sfery życia, która dotyczy naszego serca i duszy – takich jak miłość i kreatywność. Nie ma sensu wykonywać Wielkiego Skoku ku większemu powodzeniu finansowemu w sposób, który niszczy relacje z bliskimi, który jest sprzeczny z wewnętrznym poczuciem „ja” bądź odcina dostęp do własnych zasobów kreatywności. Wiele osób popełnia ten błąd i w konsekwencji płaci ogromną cenę. Życie smakuje najlepiej, gdy wszystkie wspomniane sfery życia rozwijają się w sposób harmonijny. Będę przemawiał bezpośrednio do ciebie, tak jak gdybyśmy siedzieli naprzeciwko siebie, tylko ty i ja. Choć nie znam cię osobiście, to moje wieloletnie doświadczenie w zakresie doradztwa pozwala mi sądzić, że wiele na twój temat wiem. Domyślam się, że jesteś świadomy istnienia wielkiego niezrealizowanego potencjału, który w tobie drzemie, nadzwyczajnego poziomu sukcesu, na który możesz się wspiąć. Domyślam się również, że martwisz się, iż ostateczny cel, który widzisz na horyzoncie, może się okazać nieosiągalny. Jeśli towarzyszą ci tego rodzaju odczucia, to prawdopodobnie znajdujesz się u progu największej szansy swojego życia. Wkrótce dokonasz odkrycia, które pozwoli ci usunąć barierę stojącą na drodze do ostatecznego celu. Mogę ci to obiecać, ponieważ na długo przed tym, nim zacząłem pomagać innym ludziom poprawiać ich sytuację materialną i uczuciową oraz w większym stopniu wykorzystywać własną kreatywność, sam byłem moim najlepszym klientem. Od momentu dokonania tego odkrycia aż po dziś, stosuję opisaną w tej książce metodę, aby realizować moje własne marzenia i cele. Chwila objawienia Mojego odkrycia dokonałem na wczesnym etapie życia zawodowego, gdy prowadziłem prace badawcze w dziedzinie psychologii na Uniwersytecie Stanforda. Była to chwila, w której dotarły do mnie pierwsze przebłyski świadomości. Chwila, która w przyszłości miała radykalnie odmienić moje życie. Oto, jak to się stało: Właśnie wróciłem do mojego biura po lunchu z przyjacielem, podczas którego ucięliśmy sobie miłą, godzinną pogawędkę na temat wspólnego projektu. Moja praca dostarczała mi wiele satysfakcji, podobnie zresztą jak życie uczuciowe. Rozsiadłem się wygodnie w fotelu, porządnie się przeciągnąłem i westchnąłem z zadowoleniem. Czułem się świetnie. Jednak już kilka sekund później zacząłem się martwić o moją córkę, Amandę, przebywającą właśnie na letnim obozie, na który tak bardzo chciała pojechać. W mojej wyobraźni pojawiły się przykre obrazy: Amanda samotnie przesiadująca w internacie, Amanda, która czuje się samotna i nieszczęśliwa z dala od domu, Amanda wyszydzana przez inne dzieciaki. W miarę jak mój umysł produkował dalszy ciąg obrazów, całe wewnętrzne poczucie radości opuściło moje ciało. Zaniepokojony podniosłem słuchawkę i zadzwoniłem do internatu, w którym przebywała moja córka. Opiekunka Amandy zapewniła mnie, że moje dziecko ma się dobrze; co więcej, właśnie widziała przez okno, jak gra w piłkę z innymi dziewczynkami. Ta uprzejma kobieta powiedziała mi, że troska rodziców o dziecko przebywające z dala od domu jest całkowicie normalna, po czym dodała, że jestem już trzecim z kolei rodzicem, który dzwoni do niej dzisiaj w tej sprawie. „Naprawdę?” – zdziwiłem się. „Jak pani sądzi, dlaczego tak się dzieje?” Wtedy moja rozmówczyni udzieliła mi mądrego wyjaśnienia: „Nie zdaje sobie pan sprawy, jak bardzo tęskni za córką, dlatego sądzi pan, że dzieje jej się jakaś krzywda. Poza tym pewnie sam pan kiedyś cierpiał z powodu tęsknoty za domem, dlatego myśli pan, że i ona tego doświadcza”. Podziękowałem jej i rozłączyłem się. Było mi trochę głupio, lecz jednocześnie miałem świadomość, że właśnie zdarzyło się coś ważnego. Siedziałem i zastanawiałem się: „Jak to możliwe, że w jednej chwili przeszedłem od dobrego samopoczucia do tworzenia przykrych wizji?”. Nagle oświeciło mnie: zacząłem tworzyć przykre wizje, ponieważ dobrze się czułem! Jakaś cząstka mnie obawiała się czerpania radości z tej pozytywnej energii przez dłuższy czas. Gdy tylko osiągnąłem Górną Granicę czasu, w którym byłem w stanie doświadczać pozytywnych uczuć, zacząłem tworzyć serie nieprzyjemnych myśli, aby je stłumić. Myśli, które produkowałem w swoim umyśle gwarantowały powrót do stanu, który na co dzień był mi bliższy, stanu nie tak dobrego samopoczucia. Zamartwianie się dziećmi przebywającymi poza domem to niezawodny sposób na pogorszenie humoru. Poza tym byłem pewien, że gdybym nie uciekł się do tej metody, to posłużyłbym się innymi negatywnymi myślami. Pamiętam, jakie ogarnęło mnie podniecenie, gdy zastosowałem tę intuicyjną wiedzę do różnych sfer mojego życia, takich jak relacje z innymi osobami czy zdrowie. Gdy tylko poznałem ten schemat, natychmiast zrozumiałem, w jaki sposób to działa: najpierw przez pewien czas cieszyłem się harmonią panującą w związku, aby następnie poprzez krytykę czy wszczęcie kłótni przerwać tworzącą się więź. Problem Górnej Granicy uwidocznił się nawet w moich zwyczajach związanych z odżywianiem się. Jadłem zdrowo i dużo się ruszałem, dzięki czemu przez kilka dni z rzędu świetnie się czułem, aby następnie w weekend, jedzeniem w restauracji, winem i późnym kładzeniem się spać doprowadzić się do stanu, w którym czułem się osłabiony i pozbawiony energii. Schemat jest prosty: przez pewien czas cieszysz się dobrym samopoczuciem, a następnie robisz coś, co zakłóca ten stan. Uświadomiłem sobie także, że ten sam schemat działa również na większą skalę. Najpierw dana społeczność cieszy się czasem pokoju, aby następnie wdać się w jakąś wojnę; pracujemy nad rozwojem gospodarczym, aby po pewnym czasie przyczynić się do powstania recesji lub zastoju. Gdziekolwiek spojrzałem, dostrzegałem dowody na funkcjonowanie tego schematu. W końcu jednak powściągnąłem cugle wyobraźni i skoncentrowałem się na kluczowej czynności, od której zaczyna każdy naukowiec: na określeniu problemu, który należy rozwiązać oraz postawieniu pytań, na które należy znaleźć odpowiedź. Problem: Mam ograniczoną tolerancję na dobre samopoczucie. Gdy osiągam moją Górną Granicę, wtedy produkuję myśli, które sprawiają, że czuję się źle. To głębszy problem, który nie dotyczy wyłącznie moich uczuć, jednakże: wydaje się, że generalnie mam ograniczoną tolerancję na dobre samopoczucie. Gdy osiągam moją Górną Granicę, wtedy robię coś, co zakłóca moją pozytywną trajektorię. Wchodzę w konflikt z byłą żoną, popadam w długi lub robię jeszcze coś innego, co pozwala mi z powrotem znaleźć się w granicach mojej ograniczonej tolerancji.\nSpis treści Okładka Strona tytułowa Strona redakcyjna WSTĘP Usuń ostatnią przeszkodę na drodze do pełnego sukcesu finansowego, zawodowego i uczuciowego Jedyny problem, który cię powstrzymuje Chwila objawienia ROZDZIAŁ 1 Przygotowania do Wielkiego SkokuJedyny problem i jak go rozwiązać Od czego zacząć Wielki Skok Maynarda Skoncentrujmy się na tobie Droga Powiedziałeś „tak” i co dalej? Na czym polega Problem Górnej Granicy Rewolucyjna idea Termostaty Górnej Granicy słynnych i odnoszących wielkie sukcesy osób Rozwiązanie jedynego problemu i odzyskanie wolności ROZDZIAŁ 2 Wielki SkokJak zlikwidować podłoże problemu Wywoływanie Problemu Górnej Granicy Przyspieszamy ROZDZIAŁ 3 Przejdźmy do konkretów Jak namierzyć Problem Górnej Granicy w codziennym życiu Typowe przykłady wyznaczania sobie górneJ granicy Karanie, zapobieganie i ochrona Naruszenie wewnętrznej uczciwości Pierwszy skok ku wewnętrznej uczciwości: odkrywanie własnej opowieści Kwestia podeJścia Kolejne skoki ROZDZIAŁ 4 Budowanie nowego domu w Strefie Geniuszu Jak uczynić każdą chwilę ekspresją własnej genialności? Zobowiązanie do życia w Strefie Geniuszu Na tropie geniuszu Mówienie o własnej unikalnej zdolności ROZDZIAŁ 5 Życie w Strefie Geniuszu Wykorzystywanie Mantry Prawdziwego Sukcesu w celu zwiększenia miłości, dostatku i kreatywności Z pudełka na spiralę Mantra Prawdziwego Sukcesu: Centralna Intencja Wiodąca Mantra Prawdziwego Sukcesu Jak korzystać z Mantry Prawdziwego Sukcesu Czego możesz się spodziewać Ważne ułatwienie: Oświecone Nie Kolejne ułatwienie: odnawianie i wzmacnianie zobowiązania ROZDZIAŁ 6 Życie w Czasie Einsteina Stwarzanie czasu dla pełnej ekspresji twojego geniuszu Problem Rozwiązanie Stary paradygmat Newtonowska pułapka czasu Nasz problem z czasem: problem natury przestrzennej Prawda o czasie i wszystkim tym, czego tak naprawdę nie chcesz robić „Przepraszam, czy mogę na chwilę pożyczyć twoją personę?” Co naprawdę powinieneś wiedzieć na temat twojej persony Czas Einsteina Od czego zacząć Presja czasu Zachęta ROZDZIAŁ 7 Rozwiązywanie problemów w związkach Przekraczanie Górnych Granic w miłości i zrozumieniu Your Divine Invitation ZAKOŃCZENIE DODATEK Małe skoczki i Wielkie Skoki Moje początki w biznesie Pierwsze skoki w przedsiębiorczości Przedsiębiorczość, czyli radość tworzenia Moja krótka kariera w biznesie jajecznym Gdy życie daje ci cytryny, nie rób lemoniady! Przełom! Czego się nauczyłem PODZIĘKOWANIA\n


środa, 05, sierpień 2020 15:30\nPodczas zawodów, które w miniony weekend odbyły się w Katowicach, świetnie wystartowali zawodnicy Paco! Zdobyliśmy jeden złoty medal (Artur Gałęzowski w kategorii Kulturystyka klasyczna juniorów - wszech kategoria), trzy srebrne (Anna Bernady - fintess sylwetkowe weteranek, Mateusz Dziekan - męska sylwetka juniorów i Bogdan Chabros - kulturystyka Weteranów 40-49 lat do 80 kg) i jeden brązowy wywalczony przez Wiesława Cichowskiego w kulturystyce weteranów 40-49 lat pow. 90 kg.\nW klasyfikacji drużynowej zawodów Paco zajęło w gronie 26 sklasyfikowanych klubów trzecie miejsce, ustępując Violettcie Bydgoszcz i Olimpowi Zabrze!\nW dniach 25-25 października 2014 r. na Hali Lodowiska Katowickiego Spodka odbyły się kolejne Mistrzostwa Polski Juniorów i Weteranów w Kulturystyce i Fitness. Z Klubu Sportowego Paco wystartowało 6 zawdoników, którzy zdobyli łącznie 5 medali, tym samym w klasyfikacji drużynowej zajęliśmy trzecią pozycję. Najlepiej zaprezentował się Artur Gałęzowski, który zdobył pierwsze miejsce w kategorii Kulturystyka klasyczna juniorów - wszechkategoria. Srebrne medale wywalczyli dla Paco: Anna Bernady (Fintess Sylwetkowe weteranek), Mateusz Dziekan (Męska sylwetka juniorów) oraz Bogdan Chabros (Kulturtstyka Weteranów 40-49 lat do 80 kg). Ostatni brązowy medal przypadł Wiesławowi Cisowskiemu w kategorii Kulturystyka Weteranów 40-49 lat pow. 90 kg. Niestety ostatni nasz zawodnik Konrad Szufliński-Kowalski uplasował się tuż za finałową szóstką w kat. Męska sylwetka juniorów.\nSzczegółowe wyniki z mistrzostw: KOMUNIKAT KOŃCOWY\nW miniony weekend w stolicy Czech odbywały się zawody IFBB 2014 EVLS Prague Pro. Imprezę na żywo oglądała między innymi Ania Bernady, nasza ubiegłoroczna medalistka mistrzostw Polski weteranek w fitness sylwetkowym.\n- Przy programie dowolnym, jaki pokazał Amerykanin Fred Smalls, miałam łzy w oczach z wrażenia - mówiła nam po powrocie z zawodów.\nZobaczcie występ, który tak bardzo spodobał się naszej zawodniczce.\nAnia Bernady i Piotr Zieliński na EVLS Prague PRO\nAnia Bernady i Piotr Zieliński, nasi ubiegłoroczni medaliści mistrzostw Polski weteranów w kulturystyce i fitness, w miniony weekend wybrali się do stolicy Czech na IFBB EVLS PRAGUE PRO.\n- To było niesamowite przeżycie dla mnie i Piotra zobaczyć na żywo najlepszych kulturystów na świecie. Wszyscy w mega formie! Przy programie dowolnym, jaki pokazał Amerykanin Fred Smalls miałam łzy w oczach z wrażenia - mówi paco.pl Ania Bernady.\nNa swoim profilu na fb nasza zawodniczka zmieściła kilka fotek ze sławami kulturystyki. Możecie je zobaczyć także na naszej stronie.\nZdjęcie dnia: Arnold Classic Europe - finaliści męskiej sylwetki do 175 cm, wśród nich także nasz Dawid Bukiel!\nPrezentujemy zdjęcie finalistów prestiżowych zawodów Arnold Classic Europe w męskiej sylwetce do 175 cm zamieszczone na fb przez Piotra Boreckiego. W gronie sześciu najlepszych zawodników znalazł się także Dawid Bukiel, reprezentant Klubu Sportowego Paco (pierwszy z lewej).\nPodopieczny Patrycji Kozyry zajął w finale szóste miejsce. Wygrał Francuz Gregory Mondor przed Hiszpanami Barro i Imedio.\nW jakiej formie jest Tomek Błaziak, nasz były mistrz Europy w kulturystyce?\nTomek Błaziak, jeden z najbardziej utytułowanych kulturystów Paco, mistrz Europy z 2002 roku i Polski, dwukrotnie czwarty zawodnik mistrzostw świata, choć w minioną sobotę skończył 49 lat, siłownię przy ulicy Kiepury 5 B w Lublinie odwiedza niemal codziennie.\nW jakiej formie jest obecnie Tomek? Czy wkrótce zobaczymy go startującego w zawodach? Odpowiedzi na te pytania poznacie oglądając nasz materiał filmowy.\nBartosz Budzyński pozuje po treningu w KS Paco przy ul. Kiepury 5 B (zdjęcia)\nBartosz Budzyński, nasz młody kulturysta w tym roku startował w Ostrowi Mazowieckiej w Debiutach PZKFiTS oraz rozgrywanych w Kielcach Mistrzostwach Polski. Był w dobrej formie, ale na podium nie stanął. Choć od ostatnich zawodów, w których brał udział minęło już sporo czasu, nie zrezygnował z treningów i przychodzi nadal do Klubu Sportowego Paco przy ulicy Kiepury 5 B, myśląc już o startach w... 2016 roku.\nPodczas poniedziałkowych zajęć Bartosz zaprezentował się przed obiektywem paco.pl w kilku pozach.\nPoniedziałek w Klubie Sportowym Paco przy ul. Kiepury 5 B: 220 kg Bartosza Budzyńskiego!\nBartosz Budzyński trenuje w Klubie Sportowym Paco przy ul. Kiepury 5 B od ponad czterech lat. W tym roku podopieczny trenera Krzysztofa Stolarczyka wystartował w Debiutach PZKFiTS i Mistrzostwach Polski w Kulturystyce. Mimo niezłej formy nie udało mu się stanąć na podium. Nie zraził się tym, tylko nadal trenuje, myśląc już o występach w... 2016 roku.\nPodczas dzisiejszych zajęć w KS Paco podejrzeliśmy jak ćwiczy i... radzi sobie z ciężarem 220 kg (!) na sztandze.\nTomek Błaziak na poniedziałkowym treningu w KS Paco przy ul. Kiepury 5 B (zdjęcia)\nTomek Błaziak to jeden z najbardziej utytułowanych kulturystów Paco. Byłego mistrza Europy z 2002 roku i Polski, dwukrotnie czwartego zawodnika mistrzostw świata podejrzeliśmy podczas dzisiejszych zajęć w Klubie Sportowym Paco przy ulicy Kiepury 5 B. W jakiej formie jest 49-latek (urodziny obchodził w minioną sobotę)? Zobaczcie sami.\nTak Magdalena Kaleta i pozostałe zawodniczki oraz zawodnicy rywalizowali w Warsaw Beach Body by UNS\nZapraszamy do obejrzenia relacji portalu www.PolishFitness.com z zawodów Warsaw Beach Body by UNS, podczas których drugie miejsce zajęła Magdalena Kaleta, podopieczna naszej trenerki Patrycji Kozyry Urbaniak, a na trzecim uplasowała się lublinianka Marta Hordyjewska.\nRywalizację wśród kobiet wygrała absolutna mistrzyni Polski w bikini fitness Hanna Garboś ze Świnoujścia, a wśród mężczyzn Radosław Dobek z Włodawy.\nMagdalena Kaleta dziękuję Patrycji Kozyrze Urbaniak\n- Chciałabym podziękować Patrycji Kozyra Urbaniak za pomoc w przygotowaniach i namówienie mnie do tego konkursu :) - napisała na swoim profilu na fb Magdalena Kaleta, która podczas zawodów Warsaw Beach Body by UNS zajęła drugie miejsce, przegrywając jedynie z Hanną Garboś.\nPodopieczna naszej trenerki dziękuje za pomoc także Dorocie Galińskiej i Katarzynie Woś oraz wszystkim tym, którzy w nią wierzyli.\nAnna Bernady miesiąc przed startem w "Kamiennej rzeźbie"\nAnna Bernady, nasza ubiegłoroczna brązowa medalistka mistrzostw Polski w fitness sylwetkowym weteranek w kategorii wszech wag, przygotowuje się do jesiennych startów. Pierwszym jej występem będą zawody "Kamienna rzeźba", które 13 września odbędą się w Strzegomiu. W jakiej formie miesiąc przed imprezą, będącą eliminacjami do MŚ w Fitness jest nasza reprezentantka? W niezłej, patrząc na zdjęcia, które zamieściła na swoim profilu na fb!\nPatryk Szostak szykuje się do wiosennego sezonu 2015. Zobacz motywacyjny trening pleców naszego ubiegłorocznego mistrza Polski\nPatryk Szostak, nasz ubiegłoroczny mistrz Polski w kulturystyce w kategorii powyżej 100 kg i brązowy medalista w open, szykuje się do wiosennego sezonu 2015.\nNa profilu na fb trenera Patryka, Krzysztofa Stolarczyka znaleźliśmy film z treningu pleców. Wakacyjny przedsmak przygotowań Patryka Szostaka - napisał szkoleniowiec - W filmie zarówno ciężary jak i informacje, które mam nadzieje będą dla Was motywacją do ciężkiej pracy!\nWakacyjno-urlopowy trening Anny Bernady\nAnna Bernady, nasza ubiegłoroczna brązowa medalistka mistrzostw Polski w fitness sylwetkowym weteranek w kategorii wszech wag, zamieściła na swoim profilu na fb kilka fotek z wakacyjno-urlopowego treningu w poznańskim klubie Cityzen.\nW zajęciach uczestniczył także Piotrek Zieliński, który w ubiegłym roku w zawodach rozegranych w Kielcach zdobył srebrny medal wśród weteranów w kat. kulturystyka klasyczna wszech kategorii.\nTrening gdy za oknem termometr pokazuje 33 stopnie? Dla Marka Olejniczaka nie jest problemem\nMarek Olejniczak, nasz mistrz świata w kulturystyce w kategorii superciężkiej z 2012 roku z Ekwadrou, zamieścił na swoim profilu na fb zdjęcia z dzisiejszego treningu. "Oley" zdecydował się na siłowe zajęcia mimo, że temperatura za oknem znacznie przekraczała 30 stopni!\n"godz.14...33stop...25kg...50wykrokow...wiem to nie jest normalne, ale tylko w taki ekstremalny sposób mogę postawić następny "krok"w kierunku jaki obrałem 20 lat temu..." - napisał "Oley".\nDawid Bukiel poleca ćwiczenia na klatkę piersiową i biceps


Ludzie przynoszą ciekawe przedmioty do izby pamięci, Kąty Wrocławskie - EMka.news - Najciekawsze informacje z powiatu średzkiego\nstrona główna wiadomości Ludzie przynoszą ciekawe przedmioty do izby pamięci\nLudzie przynoszą ciekawe przedmioty do izby pamięci\nData dodania: 2017-09-11 12:35\nMieczysław Gorzka lepszy niż Stieg Larsson, a do tego nasz\nOryginalne eksponaty w izbie pamięci fot.: bom\nKarabinek AK-47, urządzenie do wykrywania skażeń promieniotwórczych i setki innych darów posiada Regionalna Izba Pamięci w Kątach Wrocławskich.\nRok temu na jednym ze strychów znaleziono skrzynię ze starymi kliszami i zdjęciami na szkle. Okazało się, że atelier należało do Karola Danielewicza, fotografa z Kątów Wrocławskich. Mistrz przez wiele lat uwieczniał na zdjęciach dożynki, chrzciny, pogrzeby, śluby i inne wydarzenia. Na fotkach można zobaczyć, jak dawniej wyglądały wyburzone już kamienice. Są też monidła (portrety ślubne) i legitymacyjne zdjęcie do dokumentów.\n- Klisze znalazł jeden z lokatorów. Łącznie jest ich około 7 tysięcy. Część na szklanych błonach. Wszystkie fotografie chcemy zeskanować i umieścić w internecie. Sporo fotek pochodzi z lat czterdziestych – mówi Jerzy Cisło, wiceprezes Stowarzyszenia Miłośników Ziemii Kąckiej.\nNa stanie izby pamięci jest łącznie 670 różnych przedmiotów. Dziewięćdziesiat procent z nich to dary od ludzi z Kątów i okolic. Ciekawostką jest karabinek kałasznikowa wz. AK-47 z rozkładaną kolbą. Broń pozbawiona jest cech strzeleckich. "Kałach" należał do tutejszej Ligii Obrony Kraju, jednak od lat w Polsce nie przeprowadza się szkoleń na wypadek wojny.\nPierwsza elektryczna pralka z lat 30\nInną ciekawostką jest przyrząd DP-11-B do likwidacji skażeń promieniotwórczych. To popularny dozymetr lub licznik Geigera zachowany w idealnym stanie. Jest lufa od radzieckiej pepeszy i jednostrzałowy karabinek snajperski pozbawiony cech strzeleckich.\n- Ponad pięćdziesiąt eksponatów pożyczył od nas Ośrodek „Pamięć i Przyszłość”, który ma siedzibę w byłej zajezdni przy ulicy Grabiszyńskiej we Wrocławiu. To walizki, które przywieźli zesłańcy z Sybiru i opakowania po produktach spożywczych UNRRY – opowiada Andrzej Cichecki, prezes stowarzyszenia.\nCo jeszcze z ciekawostek? W gablotach można zobaczyć dokumenty znalezione w kapsule czasu m.in. pierwsze pocztówki i spisy mieszkańców. Jest pierwsza przedwojenna elektryczna pralka, która pochodzi z Nowej Wsi. Urządzenie działało jeszcze w latach sześćdziesiątych.\nMaszyna Tadeusza Różewicza\nW izbie są kolejowe lampy naftowe, które wkładano do semaforów i unikatowe żelazko na gaz.\n- Mamy też zeszyt do kaligrafii znaleziony w domu w Piotrowicach. Należał do 11-letniej Margarette Lichey. Zapiski pochodzą z 1902 roku. Dziewczynka opisuje swoje myśli i rozważania np. Kto żywi chęć do pracy i szybko porusza rękoma, ten zawsze się przebije w świecie. O zeszycie małej Niemki mówiono nawet w Teleexspressie – tłumaczy Maciej Ziobro, przewodnik izby regionalnej.\nCiekawostką jest kronika znaleziono pod podłogą domu w Romnowie (gmina Kąty Wrocławskie). Nieznany autor opisuje w niej życie ludzi w latach trzydziestych. Są w niej też barwne rysunki wykonane piórkiem. Izba posiada wiele maszyn do pisania z różnych lat. Jedna z nich należała do zmarłego w 2014 roku poety Tadeusza Różewicza.\nObecnie trwa remont kościoła, w którym mieściła się izba. Część zbiorów przeniesiono do szkoły przy Bzowej. Inne eksponaty trafiły na strych ratusza. Po zakończeniu prac eksponaty wrócą do izby w rynku. Tam również uruchomiona zostanie biblioteka. Remont ma kosztować ponad 3 mln zł. Zakończenie prac – czerwiec 2018.\nŚroda ŚląskaZmienił się czas pracy sklepów


Od A do Z ugotujesz: Ciasto pomarańczowe z żurawiną. Hit na święta. Ciasto bezglutenowe\nPosted by AZgotuj! o listopada 19, 2013\nPychotkaaa 19 listopada 2013 06:09\nboski koniecznie muszę spróbować <3\nmadlene17 19 listopada 2013 06:20\nBardzo oryginalne ciasto, w sam raz na święta. Wygląda super i pewnie nieziemsko pachnie!:)\nwedelka 19 listopada 2013 06:34\nWygląda genialnie :) Już sobie wyobrażam ten zapach :)\ngin 19 listopada 2013 06:36\nbabka z rodzynkiem 19 listopada 2013 07:00\nTo ciasto musi mieć obłędny zapach...\nUnknown 19 listopada 2013 07:43\nstudentka_na_diecie 19 listopada 2013 07:52\nNo wygląda cudnie! I musi być takie mokruśkie - dla mnie bomba. Migdały i pomarańcze... święta na całego :)\nAlexa 19 listopada 2013 08:23\nWygląda bajecznie. Chętnie bym go spróbowała!\nSalvador Dali 19 listopada 2013 08:40\nnie no! To również będzie hit i u mnie ;D mmmm!!! Chce, chce! :D\nAle powiedz mi lupiłaś pomarańcze? Bo teoretycznie ja bym to zrobiła, logicznie, ale nigdzie nie pisze i się waham :(\nAZgotuj! 19 listopada 2013 10:43\nPomarańcze kupiłam w eko sklepie. Oszczędza czas, bo nie musisz obgotowywać 3 krotnie pomarańczy. Choć mnie sie wydaje że raz no dwa wystarczy:)\nSalvador Dali 20 listopada 2013 02:55\naaa... czyli ich nie łupać? oooo.. zaskakujące! A te białe skórki nie są gorzkie w cieście? :)\nAZgotuj! 20 listopada 2013 03:21\nTak, nie wiem dlaczego ale nie wyczuwa się goryczy:)\nSalvador Dali 20 grudnia 2013 12:01\nJakiż to rozmiar ma tortownica?\nBędę robić na święta:D\nAZgotuj! 20 grudnia 2013 12:56\n23 cm - właśnie zmierzyłam\nSalvador Dali 22 grudnia 2013 08:50\nSalvador Dali 29 grudnia 2013 11:40\nzrooobiłam, zrooobiłam ;D\nMoże wizualnie nie zachwyca jak Twoje, ale w smaku? Cuuudo <3\nPodbiłam tym ciastem podniebienie nie tylko swoje, ale też rodziny! :)\nAZgotuj! 30 grudnia 2013 02:54\n:) ale się cieszę:)\nJulia 19 listopada 2013 08:41\nwygląda doskonale! cały przepis brzmi pysznie!\nkuchcikOla 19 listopada 2013 08:45\njuż mi się podoba :) niech tylko znajdę chwilę na pieczenie... :)\nŁucja 19 listopada 2013 09:27\nzachwycające :) teraz będę szukać czekolady pomarańczowej :)\nAnulla 19 listopada 2013 09:56\nono wygląda po prostu bosko!:)\nUnknown 19 listopada 2013 10:10\nWygląda genialnie! Zapisuję, muszę je zrobić :)\nPatrycja 19 listopada 2013 10:33\nWow, jakie świetne ciasto! I te smaki! Aż nie mogę sobie wyobrazić jakie jest smaczne :D\nAnonimowy 19 listopada 2013 11:08\nSuper! Dziękuję za dodanie przepisu do mojej akcji kulinarnej! Pozdrawiam z Doliny smaków\nKasia 19 listopada 2013 11:33\nFaktycznie, trochę pracochłonne, ale zapowiada się cudownie! I ta polewa... od samego patrzenia mam ślinotok :))\nAngie 19 listopada 2013 12:54\nUwielbiam pomarańcze, więc to ciasto na pewno by mi smakowało, Wygląda cudownie<3\nUnknown 19 listopada 2013 14:20\nJa pamietam groszki o smaku pomarańczowym. No i teraz będę myśleć nieustannie o tej czekoladzie. Co najlepszego narobiłaś? ;-)\nPoezja Smaku 19 listopada 2013 15:37\nstudentka_na_diecie 19 listopada 2013 15:38\nOtrzymujesz ode mnie nominacje do Liebster Award! :D\nNataliya 19 listopada 2013 23:16\nUnknown 20 listopada 2013 02:03\nWygląda obłędnie. Zawsze fascynowały mnie ciasta bez mąki! Chętnie podkradnę ten przepis, choć nie wiem kiedy znaleźć czas aby je przygotować. Naprawdę zjawiskowe ciasto!\nOlka 20 listopada 2013 03:43\nPomarańcza, żurawina, czekolada... Kuszące zestawienie smaków :) Zapisałam sobie przepis.\npinkyyy 20 listopada 2013 04:41\nWygląda tak bardzo zjawiskowo *.* Absolutny mus do zrobienia :D\nAnonimowy 20 listopada 2013 07:50\nPysznie wygląda. Takie ciasta lekko opadają, ale nigdy nie są zakalcowate. Pozdrawiam:)\nAZgotuj! 20 listopada 2013 08:05\nmuszę Ci powiedzieć, że ciasto nic nie opadło:)\nMagda 20 listopada 2013 13:40\nU mnie nigdy nie piekło się takiego ciasta, ale w tym roku to się zmieni! Wspaniale wygląda :))\nDaria 22 listopada 2013 02:12\nto chyba będzie hit tej zimy, koniecznie muszę wypróbować! ;)\nUnknown 22 listopada 2013 12:25\nOj pyszna jest pomarańczowa czekolada. Ma taką ulubioną szwajcarską, ale w PL niedostępna :( Super to ciacho, zapisuje do zrobienia :)\nAZgotuj! 23 listopada 2013 08:47\nJak tylko znajdę się w Swissie kupię dużo tych czekolad:) A bywam:)\nzafascynowane 23 listopada 2013 11:23\nKrystyna Boner 24 listopada 2013 13:31\nObłędnie wygląda. I pewnie też tak smakuje, jak zapewniasz. Chętnie go zrobię, więc przepis zapisuję :)\nUnknown 25 listopada 2013 01:34\nprawdziwy hit! wygląda fantastycznie:) pozdrawiam: www.martawkuchni.blog.pl\nMarta 26 listopada 2013 01:54\nugotujmyto.pl 26 listopada 2013 10:57\nO losie..... następne do wypróbowania...:)!\nIza 9 grudnia 2013 18:55\nczy nie dodaje sie maki ?\nAZgotuj! 10 grudnia 2013 00:37\nNie, jest to ciasto bez mąki na mielonych migdałach.\nTysia Gotuje 20 stycznia 2014 07:19\nta pomarańczowa czekolada wygląda świetnie! pierwszy raz taką widzę!\nJulianna Bednarczuk 10 grudnia 2015 12:21\nczuję ten zapach, patrząc na zdjęcia!


St. Pierre - myMMA.pl - Page 2\nSensacyjne rozstrzygnięcia na gali UFC 217 – video\nBy Bartosz Sobczak 05/11/2017\nGala UFC 217 na długo zapadnie nam w pamięci. Rzadko zdarza się bowiem by na gali odbywały się trzy pojedynki mistrzowskie i by wszyscy mistrzowie tracili posiadane przez siebie pasy. Tak stało się tym razem. Dla St. Pierre’a czy Dillashawa zdobycie pasa mistrzowskiego to żadna nowość, obaj byli już posiadaczami tytułów mistrzowskich. Rose Namajunas pokonując Joannę Jędrzejczyk dokonała tego po raz pierwszy. Poniżej skróty wszystkich pojedynków rangi mistrzowskiej: https://imgtc.com/w/zj8LWW2 https://imgtc.com/w/5Y06eJZ https://imgtc.com/w/saii0CH\nNajciekawsze wypowiedzi z konferencji prasowej przed galą UFC 217 – video\nBy Bartosz Sobczak 03/11/2017\nSkrót konferencji prasowej przed galą UFC 217, w którym zawarto wszystkie najciekawsze wypowiedzi zawodników i zawodniczek: https://www.youtube.com/watch?v=qotW3IXpNug\nUFC 217: Bisping vs. St-Pierre – nowy trailer „This comeback will be epic”\nOrganizacja UFC zaprezentowała nowy trailer gali UFC 217, na której w walce wieczoru zmierzą się Michael Bisping i Georges St. Pierre: https://www.youtube.com/watch?v=XSmDWbP45bA\nUFC 217 Embedded: Odcinek 1 – video\nBy Bartosz Sobczak 30/10/2017\nPierwszy odcinek vloga, który tradycyjnie przedstawia ostatnie dni zawodników przed galą UFC. Tym razem mamy okazję przyjrzeć się co poza treningami porabiali Michael Bisping, Cody Garbrandt i inni uczestnicy gali UFC 217. https://www.youtube.com/watch?v=DU_XfiNJkos\nNajciekawsze zestawienia gali UFC 217 – video (9 min)\nMatchmaker Sean Shelby zapowiada najbardziej interesujące pojedynki z rozpiski UFC 217: https://www.youtube.com/watch?v=H1boBEYsGxk\nGeorges St. Pierre: „Wprowadzenie wczesnego ważenia to olbrzymi błąd”\nBy Bartosz Sobczak 26/10/2017\nGeorges St. Pierre jest jednym z niewielu zawodników, którzy zdecydowali się na publiczne skrytykowanie nowego systemu ważenia zawodników przed galą. Były mistrz kategorii półśredniej ma dość ciekawy argument ku temu, aby zrezygnować z wczesnego ważenia: „Myślę, że ta nowa reguła jest zła ponieważ pozwala zawodnikom na ścinanie większej ilości kilogramów. Jasne, że daje również więcej czasu na nawodnienie, ale wielu zawodników myśli, że może zbijać więcej kilogramów ponieważ ma więcej czasu na regenerację. To po prostu siedzi im w głowie – masz więcej czasu do walki, więc zbijaj więcej kg. Chciałbym aby wprowadzono więcej kategorii wagowych lub wprowadzenie częstszych ważeń. 30 dni przed galą lub na tydzień przed a potem w dniu gali. Może wtedy zawodnicy walczyli by w naturalnych…\nKolejne intensywne spotkanie St. Pierre’a i Bispinga – video\nBy Bartosz Sobczak 13/10/2017\nGeorges St. Pierre i Michael Bisping promują galę UFC 217. Zawodnicy po raz kolejny stanęli twarzą w twarz i ponownie było interesująco: https://www.facebook.com/UFC/videos/10155620066011276/\nUFC 217: Bisping vs. St-Pierre, Garbrandt vs. Dillashaw, Jędrzejczyk vs. Namajunas – trailer\nBy Bartosz Sobczak 12/10/2017\nRozszerzona video zapowiedź gali UFC 217, na której zobaczymy aż trzy starcia rangi mistrzowskiej! https://www.youtube.com/watch?v=QjoOM6oBN0E\nUFC 217: Bisping vs. St. Pierre – „Battle Cry” – oficjalny trailer\nBy Bartosz Sobczak 08/10/2017\nOficjalny trailer walki wieczoru gali UFC 217 zatytułowany „Battle Cry”. https://www.youtube.com/watch?v=M0jNnzR784o\nFreddie Roach: „GSP po przejściu do kategorii średniej ma zdecydowanie mocniejszy cios”\nBy Bartosz Sobczak 27/09/2017\nFreddie Roach stanie w narożniku St. Pierre’a podczas gali UFC 217. Legendarny trener pięściarstwa wypowiedział się na temat wspólnych treningów z byłym mistrzem UFC w kategorii półśredniej: „On staje się coraz lepszy. Jest odrobinę większy, odrobinę silniejszy w porównaniu z tym co prezentował w przeszłości. Jest odrobinę cięższy, a przede wszystkim ma zdecydowanie mocniejszy cios. Przez sześć tygodni będę spędzał 3 dni tygodniowo w Montrealu i 4 dni w USA. Będziemy więc wciąż pracować, aż do walki. Stanę w jego narożniku, uważam że Bisping nie jest doskonale przygotowany pod względem fizycznym jednak jest twardym gościem i jest bardzo niebezpieczny w pierwszej rundzie. George natomiast rozkręca się z rundy na rundę, więc podczas pierwszej odsłony będzie musiał być mocno skoncentrowany i…


Pijawa (VI) – monikaliga\nWyjątkowo ciężko pisało mi się tą część. Zabierałam się do niej i odkładałam po napisaniu trzech linijek.\nWczuć się w erotykę jednej płci stało się wyzwaniem i wtedy z pomocą przyszedł sen.\nPowiem Wam, że nigdy nie śnił mi się seks, jako seks (w stylu pornosa), zawsze był to jakiś pocałunek, czyjś oddech na policzku, lub świadomość bliskości tej osoby i samo to było cholernie podniecające.\nWczoraj spotkałam się z kumpelą, która jest pierwowzorem Kasi z Takajej i nagle ŁUP!\nPrzypomniał mi się sen, w którym uprawiałam z nią seks!\nNajpierw było mi głupio i czułam się, jakby ona to wiedziała, widziała w moich oczach ten sen.\nKurczę, przecież nie napalałam się na nią nigdy, nie pomyślałam o tym nawet, a tu pierwszy pornograficzny sen z nią w roli głównej? Fok!\nPowiedziałam jej o tym, pośmiała się i koniec. Nie myślałam już o tym.\nWieczorem siadłam do "Pijawy" z zamiarem dojścia do seksu Antoniego i Kornela i zastanawiałam się, co czuli...\nI nagle DUP! Przypomniałam sobie ponownie sen i to, co sama czułam, uprawiając we śnie seks z kobietą.\nJakiż umysł jest przewrotnie genialny!\nWysłałam kumpeli sms-a o treści: "Wiem, czemu mi się tak przyśniłaś! Piszę tekst o dwóch facetach i nie wiedziałam, jak się w nich wczuć! Dżizys!! Ale mój mózg jest genialny!!!!!!!".\nLeżałem na posadzce czując, że konam.\nPrzecież ja jestem martwy! Nie mogę umrzeć bardziej.\nMijały minuty, minęła godzina, a ja leżałem na twardych kaflach rejestrując to, co dzieje się w mym ciele. Bolało mnie w piersi, rwały ramiona i brzuch zwinął się w bolesną kulkę.\nCierpiałem bez dwóch zdań, lecz w końcu stan ten zaczął ustępować. Mogłem się poruszyć, w końcu usiąść i stwierdzić dziwną rzecz. Oddychałem!\nZaprzestałem więc przypominania swemu ciału pierwotnych, niepotrzebnych odruchów, wstrzymując oddech. Zamarłem w bezruchu i trwałem w pilności obserwacji swego ciała.\nByłem i ból odszedł.\nWkurzyło mnie całe zajście, więc zmusiłem swe członki do podniesienia reszty postury i wciśnięciu guzika przywołującego windę.\nZjechałem na dół, w noc pełną rozalkoholizowanych śmiechów i stymulowanej sztucznie wesołości.\nŁaknąłem krwi, ciepłej i rozkosznie pożywiającej.\nWyszedłem na żer.\nWesoła osóbka, rozchichrana i tryskająca procentową energią, zataczając się weszła w zaułek.\nW mój zaułek. Stałem, patrząc jak rozchwianym krokiem zanurza się w ciemności i starając się utrzymać równowagę, unosi obcisłą sukienkę w górę, opuszcza imitację bielizny zamaszystym ruchem w dół i równie ekspresyjnie kuca. Śmietnikową, śmierdzącą ciszę zagłuszył szum cichego strumienia moczu.\nOt nadmiar płynów usuwały z organizmu przemęczone nerki.\nJedynym dla mnie sposobem przyjemnego przyjmowania alkoholu, było wypicie go z czyjąś krwią.\nChwilowy zawrót głowy, lekkie oszołomienie i tyle.\nStałem, czekając aż skończy oddawać mocz. Reszta rozhulanej młodzieży głośno akcentowała swoją obecność w pobliżu, jednak nie obawiałem się innych. Wystarczy mi chwila.\nDla mnie życiodajna dawka pokarmu, dla niej drobna luka w pamięci, którą zwali na karb upojenia alkoholowego. Czym będą drobne szramki na szyi? Zastanowi się ledwie nad tym.\nPosilony i uspokojony wracałem do apartamentu. Kornel powinien już spać. Zwykłe, ludzkie zwyczaje to właśnie nakazywały. Wyłączyć mózg, gdy jest między nocą, a dniem i spać.\nPo jego słowach zatęskniłem za tym spokojnym, bezczynnym dla umysłu stanem. Usnąć i nie myśleć, nie czuć.\nMoże faktycznie bezsenność jest ciągłą torturą dla umysłu, a co za tym idzie i dla ciała?\nWszedłem cicho do mieszkania, rejestrując ciszę i skumulowany w dwustumetrowej powierzchni zapach, który mimo nasycenia ludzką krwią wywołał znajome swędzenie w kłach.\nKurwa mać! Coś takiego zdarzało się w moim życiu po raz pierwszy i denerwowało co najmniej.\nUsiadłem w wygodnym, miękkim fotelu i otworzyłem laptop. Patrzyłem tępo w wyszukiwarkę zastanawiając się, czego właściwie szukać. Co chcę dziś wywiedzieć z globalnej sieci?\nMiłość homoseksualna, to wyguglałem i zmarłem przed ilością tytułów wyszukanych i wyświetlonych dla mnie. Większość stanowiły treści pornograficzne, lecz ich nie otwierałem.\nDlaczego tego szukałem i wpisałem tą frazę?!\nZatrzasnąłem laptopa i wsłuchałem się w ciszę i w jego jednostajny, spokojny oddech.\nMijały minuty i bezsennie ciche godziny. Nauczyłem się już bardzo dawno tej bezczynnej spokojności, zaakceptowałem tą nicość nic nie przynoszącą. Nic, poza myślami.\nOddech Kornela przyspieszył, ruchy ciała dołączyły do oddechu, a w końcu jęki przeżywanego koszmaru.\nCzegoś, czego mogłem mu pozazdrościć.\nPodszedłem do łóżka, w którym wpół przykryty spał Kornel i przypatrywałem się walce ciała z obrazami w głowie. Pot przylepił mu włosy to twarzy i poczułem nieodpartą potrzebę odgarnięcia ich, odklejenia od gładkiej skóry. Wyciągnąłem w jego kierunku dłoń i zamarłem kilka centymetrów powietrza od niego.\nA jeśli znów to poczuję? Ten przeskok energii między ciałami i nie pokonam łaknienia?\nZawisłem tak nad nim patrząc, na nerwowe reakcje ciała, które znalazło się za sprawą umysłu w mało przyjaznym miejscu, cierpiało właśnie.\nNie odważyłem się dotknąć Kornela, cofnąłem dłoń i ciało w tył.\n- Nie odchodź – szepnął sennie. - Jeśli możesz, to zostań chwilę.\nPrzysiadłem na brzegu łóżka, wciągając aromat pościeli, którą zagrzał własnym ciałem.\n- Przepraszam – mruknął, trąc oczy. - Miałem jakiś durny sen.\n- Widziałem – odparłem.\nJego dłoń sunąca po śliskim prześcieradle, by nakryć moją i palce zaciskające się na nadgarstku, wywołały głód promieniujący od dłoni na całe ciało, pulsował w zębach i w podbrzuszu.\nChciałem się jedynie rzucić na niego i... co?\nGryźć, czy całować? Wysysać, czy ssać i lizać.\nNie cofnąłem jednak ręki, pozwalając temu uczuciu penetrować mnie.\nUniosłem wolną rękę i dłonią nakryłem jego dłoń, wplotłem palce w palce. Nie wydało mi się to dziwne, było naturalnym odruchem. Kornel przysunął się bliżej i przytulił do mojego uda. To było dziwnie naturalne.\n- Co ci się śniło? - Mój dziwny głos, zaciśnięte gardło.\n- Brat – szepnął cicho.\n- Mówiłeś, że jesteś jedynakiem. - Zdziwiłem się.\n- Stałem się nim, gdy brat umarł. - Z tonu głosu przebijał smutek. - To ja powinienem był umrzeć, on był normalny.\n- O czym ty mówisz??! - Nie rozumiałem.\n- O tym, że zawiodłem rodziców! - Usiadł gwałtownie.\nŚliska pościel zsunęła się, odsłaniając uda i część jasnych włosków na podbrzuszu.\nZmusiłem oczy do porzuceniu tego widoku i z wysiłkiem skupiłem się na jego twarzy.\n- Czy ty naprawdę wolisz kobiety? - Zmarszczył czoło. - Patrzysz na mnie tak...\n- Samego mnie to dziwi Kornelu – odparłem szczerze. - Tak, wolę kobiety, ale do ciebie ciągnie mnie, jak do żadnej z nich dotąd. Może to twój zapach?\n- Mój zapach?! - Przechylił głowę, przyglądając mi się.\nCzułem ogromną potrzebę powiedzenia mu, kim jestem. Słowa siedziały już prawie na języku, lecz zacisnąłem usta, nie pozwalając im z nich wyjść. Przełknąłem je.\n- Jesteś inny Antoni. - Uniósł ramię i dotknął mojego policzka. - Inny, niż ludzie, których znam.\nPrzyłożył dłoń do mojej twarzy, wystawiając na pokusę gładki, tętniący krwią nadgarstek.\nZęby swędziały, oczy przymknęły się, twarz wpasowała we wnętrze dłoni, podniecenie utwardziło podbrzusze. Musiałem posmakować jego skórę i zrobiłem to wargami i językiem. Smak soli na skórze i jej woń oszołomiły i wyłączyły umysł. Zmieniłem się w instynkt, lecz nie chciałem ranić Kornela, pożywiać się na nim.\nPoznawałem go językiem do momentu, gdy jego palce wplotły się w moje włosy i przyciągnęły głowę do swojej, usta do ust. Smak warg, ślina wsączająca się w mój język powiodła mnie na skraj podniecenia. Czułem, że chwila dzieli mnie od przepaści i nie chciałem zawracać. Dłonie same przyciągnęły go bliżej, zęby pulsowały tym samym rytmem, co twardość w spodniach. Koszula przeszkadzała, krzycząc o kontakt z jego ciałem. Nie rozumiałem tego, lecz nie starałem się teraz zrozumieć. Mój kieł drasnął jego wargę, a kropla krwi dotarła do języka.\nTo, co poczułem, było jak grom z nieba. Jęknąłem i eksplodowałem w spodniach, choć nawet mnie tam nie dotknął! Wystarczył pocałunek i kropla krwi, pieszczota skóry głowy i oddech w moich ustach.\nOderwałem się od niego dysząc, choć przecież nie potrzebuję oddechu!\nW piersi czułem walenie serca, które przecież jest martwe.\nKornel przyglądał mi się uważnie. Oblizał zranioną wargę i uśmiechnął się cholernie seksownie.\n- Antoni – powiedział cicho. - Albo mnie okłamywałeś, albo robiłeś to sobie i właśnie odkryliśmy prawdę o tobie razem.\nbezpłatne, Pijawa demony\nNo dobra, czuję się dziwnie. Jestem facetem i wolę kobiety, ale działa to na wyobraźnię i coś kręci w tym.\nMika,błagam przestań mylić dopełniacz z biernikiem. Otworzył/ zamknął kogo?co? laptop a nie laptopa. No i to “Antonii” zamiast “Antoni” już któryś raz…\nPodobają mi się twoje opowiadania, ale te błędy są jak łyżka dziegciu w beczce miodu. Zdaję sobie sprawę, że błędy te są często powielane w mediach. To je niestety utrwala :-/ Moim zdaniem lepiej opublikować coś rzadziej, ale bardziej dopracowane. Nawet jeżeli fani nie dają żyć 🙂\nMedia mnie nie dotyczą, błędy robiłam i robię.\nNie znam korektora, który nadążyłby za mną z korygowaniem tekstów niestety.\nNie jest to kwestia dopracowania, lecz tego, że nie widzę tych błędów!\nA od beczki miodu można się …\nMoże poznasz jakieś korekcyjne ciacho i napiszesz coś extra z życia jak Dług. Ja jestem za opowieścią o popularnej blogerce i przystojniaku. Co reszta czytelników na to?\nSkoro Cię te błędy tak kłują oczy to nie czytaj tych opowiadań. I wiesz co? Żeby do takich błędów sie przyczepiać? Dalabym sobie rękę uciąć że na codzień sam/sama popełniasz takie błędy.\nJest pewna różnica między smsem pisanym na szybko do jednej osoby, a tekstem publikowanym dla iluś tam osób. To, co zostało właśnie zaaplikowane Mice to była konstruktywna krytyka – na którą główna zainteresowana jakoś się nie obraziła. Dzięki niej Mika będzie mogła być w pisaniu coraz lepsza i oto przecież chodzi, prawda?\nTwoje oburzenie jest doprawdy co najmniej nie na miejscu. Dbałość o język ojczysty, zwłaszcza w mediach, do których przecież należy internet, to nasz obowiązek. Szczególnie dotyczy to osób, które aspirują do środowiska literackiego.\nNiby mało seksu,ale”coś”się dzieje.\na Takaja ?:)\nWiecej Pijawy! Blagam, oby dzis nie bylo Takaji… Od pierwszej linijki wiedzialam, ze Pijawa mi sie spodoba. Ale zeby az tak?


Przepis na 04.marokański tażin z jagnięciny - kuchnia+\n04.marokański tażin z jagnięciny\nPrzepis z programu Sobota w kuchni (odc.4)\n900 g jagnięcej łopatki\n600ml bulionu z kurczaka\n1 x 400g puszka krojonych pomidorów\nprzełamana na pół\n175g suszonych moreli\n3 duże kawałki skórki z pomarańczy\nOpraw mięso z nadmiaru tłuszczu i pokrój w 5 cm kostkę. Rozgrzej teflonową patelnię. Wrzuć połowę mięsa i obsmaż ze wszystkich stron. Wyjmij mięso i wklej około 100ml bulionu. Mieszaj aż usuniesz wszystkie przypieczone kawałki z patelni, odlej bulion i zachowaj. Powtórz to samo z drugą połową mięsa. Ponownie rozgrzej patelnie i dodaj oliwę. Zezłoć cebulę – powinno Ci to zająć jakieś 10 minut. Dodaj czosnek i duś przez kolejne 2 minuty. Dodaj mielone przyprawy i duś jeszcze minutę. Dodaj odłożone mięso i pozostałe składniki tażinu, w tym bulion. Doprowadź do wrzenia, przykryj, zmniejsz ogień i gotuj przez jakieś 2 godziny, lub aż mięso będzie się rozpływać w ustach. Wymieszaj składniki reliszu w misce. Posyp tażin prażonymi orzeszkami piniowymi i podawaj z reliszem.\nPrzepis z programu ABC GOTOWANIA 4 (odc. 1)\nUdziec z dzika duszony w nalewce z korzennymi warzywami podany z topinamburem\nPrzepis z programu ABC GOTOWANIA 3 (odc. 3)\nPrzepis z programu Kylie Kwong - czysta magia (odc.3)


Project Cars 3 oficjalnie zapowiedziane. W grze masa nowości | Gaming Society\nStrona głównaGryAktualnościProject Cars 3 oficjalnie zapowiedziane. W grze masa nowości\nProject Cars 3 zapowiada gruntowne zmiany zarówno w trybie multiplayer jak i trybach dla pojedynczego gracza. Autorzy podzielili się dzisiaj trailerem.\nSeria Project Cars przyciągnęła rzesze lojalnych fanów wirtualnych sportów motorowych, a to między innymi za sprawą realistycznej fizyki samochodów. Ale zawsze brakowało w niej kilku elementów współczesnych gier wyścigowych. Teraz twórcy planują to zmienić, w ramach zapowiedzianej dzisiaj trzeciej części, która powinna pojawić się latem tego roku.\nZobacz: Multiplayery, których każdy powinien spróbować – Część 2\nZmianie ulegnie między innymi tryb kariery, który został przebudowany od podstaw, z intencją by dać graczom lepsze poczucie progresu. W trybie kariery przejdziemy przez 10 klas pojazdów, zbierając po drodze doświadczenie, odblokowując nowe części oraz wydarzenia. Jeśli jednak nie przepadacie za konkretnym trybem eventu, możecie wydać wirtualną walutę gry – zdobywaną w trakcie grania, nie ma mikrotransakcji – by go przeskoczyć. Dzięki temu gracze nie powinni się czuć zmuszani do rozgrywania wyścigów, których nie lubią i prowadzenia pojazdów, za którymi nie przepadają.\nTrailer Project Cars 3\nZauważyliście na pewno, że wspomniałem o częściach. To element, którego w Project Cars ogromnie brakowało i świetnie, że w końcu się pojawi. Wcześniej mogliśmy grzebać w osiągach pojazdów, ale teraz możemy je zmienić naprawdę gruntownie – za sprawą nowych silników, wydechu, zawieszenia itp. Nie jest to rewolucja na miarę całego gatunku, ale powinno nadać nowy wymiar ściganiu się w Project Cars. Taka zmiana oznacza również, że możecie przejechać całą karierę jednym, ulubionym autem.\nZobacz: ORLEN Stay&Play: Z rajdu Dakar do esportu – wywiad z Maciejem Giemzą\nAutorzy gry ze Slightly Mad chcą dać graczom poczucie stałego rozwijania umiejętności, niezależnie od trybu gry. Wszystkie postępy pozwolą zarabiać wspomnianą już, wirtualną gotówkę. Nie trzeba nawet w tym celu dojeżdżać do mety na 1. pozycji – wystarczy udział. Ale oczywiście, im wyżej będziemy kończyć, tym więcej zarobimy.\nMultiplayer zawsze był ważnym elementem Project Cars, a w trzeciej części będzie podzielony na kilka głównych trybów. Quick Play to po prostu szybki wyścig oparty na matchmakingu – to też nowość w serii. Jeśli zależy nam na czymś bardziej dopasowanym, mamy tryb Scheduled Event. To wyścigi specjalnie zaplanowane i ukształtowane przez deweloperów. Finalnie, mamy Custom Lobby, czyli klasyczny sandbox Project Cars, w którym sami decydujemy o zasadach, pogodzie, samochodach i torach. Ostatnim trybem jest Rivals, z własnym rankingiem i strukturą nagród. Tutaj autorzy planują serię eventów z cyklicznymi wyzwaniami.\nOprócz tego Project Cars 3 ma przynieść sporo usprawnień, takich jak poprawiony kod sieciowy, nowe tory, ulepszone sterowanie, efekty graficzne i bardziej dopracowane AI. Wszystko to ma trafić na nasze maszyny już latem.\nPoprzedni artykułDestiny 2: nowy teaser zdradza część tajemnic Sezonu 11\nNastępny artykułPlayStation Network – awaria w wielu krajach, w tym w Polsce


EURO 2012: Zostało 500 dni do otwarcia mistrzostw. Co zrobiono - Wiadomości - GazetaPrawna.pl - portal informacyjny\nEURO 2012: Zostało 500 dni do otwarcia mistrzostw. Co zrobiono\n23 stycznia 2011, 19:54\nJutro premier Donald Tusk weźmie udział w konferencji prasowej "500 dni do EURO 2012", która odbędzie się na placu budowy stadionu PGE Arena Gdańsk. Jak informuje Centrum Informacyjne Rządu, na terenie całego kraju powstanie 81 kluczowych inwestycji, których wartość przekroczy 88 mld zł. Budowane są nowe stadiony, odcinki autostrad, rozbudowywane są regionalne porty lotnicze, budowane lub modernizowane są dworce kolejowe.\nNa 500 dni przed mistrzostwami ponad 80 proc. kluczowych inwestycji infrastrukturalnych znajduje się w zaawansowanej fazie realizacji. Według ekspertów, dzięki organizacji EURO 2012 polskie PKB może wzrosnąć o ok. 2,1 proc.\nDzięki EURO 2012 PKB Polski wzrośnie o 2,1 proc.\nOrganizacja mistrzostw ma pozytywny wpływ na polską gospodarkę. Według ekspertów ze Szkoły Głównej Handlowej dzięki EURO 2012 w latach 2008 - 2020 PKB naszego kraju wzrośnie o ok. 2,1 proc., czyli o 28 mld zł. O wzroście PKB zadecydują przede wszystkich inwestycje infrastrukturalne, ale także rozwój usług turystycznych oraz wykorzystanie stadionów i centrów pobytowych. W związku z organizacją EURO 2012 zwiększy się także zatrudnienie. Według ekspertów SGH w samym 2012 r. przyrost zatrudnienia może wynieść od 20 do 33 tys. osób.\nOddany do użytku we wrześniu 2010 r. Może pomieścić maksymalnie 43 tys. widzów.\nNa stadionie trwają prace montażowe i wykończeniowe. Budowa ma zakończyć się w kwietniu 2011 r. Stadion zostanie oddany do użytku w czerwcu 2011 r. PGE Arena Gdańsk przewidziana jest na 41 tys. kibiców. Powierzchnia komercyjna stadionu to 17 tys. m2.\nNa początku stycznia na stadionie zakończono montaż konstrukcji dachu, czyli operację "big lift". Teraz, trwają przygotowania do montażu konstrukcji pod elewację aluminiową oraz łuków podtrzymujących dach. Wykonywane są posadzki betonowe i kamienne na najniższej kondygnacji i prace instalacyjne wewnątrz obiektu. Budowa stadionu zakończy się w czerwcu 2011 r. Uroczystość otwarcia planowana jest na lipiec 2011 r., a na wrzesień 2011 r. mecz towarzyski Polska - Niemcy. Rozgrywki będzie mogło oglądać 55 tys. widzów. Powierzchnia komercyjna obiektu to 27,5 tys m2.\nNa stadionie rozpoczął się montaż konstrukcji stalowej dachu i elewacji. Trwają też prace instalacyjne wewnątrz obiektu. Uroczyste otwarcie planowane jest na październik 2011 r. Stadion pomieści 43 tys. osób. Jego powierzchnia komercyjna to 12,5 tys. m kw.\nWrocławski port lotniczy wzbogaci się o nową płytę postojową oraz terminal pasażerski. Na terminalu trwają już prace wykończeniowe. Planuje się, że budowa zakończy się w II kwartale bieżącego roku. W lutym 2011 r. rozpocznie się procedura wyboru wykonawcy płyty postojowej. Roboty potrwają do grudnia 2011 r. Koszt rozbudowy lotniska wynosi 425 mln zł. Po rozbudowie liczba operacji na godzinę zwiększy się dwukrotnie.\nTrwa budowa terminalu pasażerskiego (planowane zakończenie w marcu 2012 r.) oraz drogi kołowania i płyty postojowej (planowane zakończenie w III kw. 2011 roku). Budżet projektu wynosi 310 mln zł. Przepustowość lotniska zwiększy się z 12 do 30 operacji na godzinę.\nTrwają prace związane z modernizacją skrzyżowania dróg startowych oraz rozbudową i modernizacją obiektów terminalowych. Zakończono montaż elewacji Terminalu II. Rozpoczęto prace wykończeniowe wewnątrz obiektu. Wszystkie inwestycje powinny zakończyć się w grudniu 2011 roku. Koszt to 170 mln zł. Przepustowość lotniska zwiększy się z 41 do 53 operacji na godzinę.\nNa lotnisku w Poznaniu rozpoczęto przetarg na wybór inżyniera nadzorującego budowę drogi kołowania i rozbudowę terminala pasażerskiego. Realizacja zaplanowanych inwestycji uzależniona jest od otrzymania przez lotnisko decyzji środowiskowej (planowana data 31 stycznia 2011 r.). W przypadku uzyskania decyzji w styczniu 2011, prace inwestycyjne w porcie lotniczym w Poznaniu mają zakończyć się w kwietniu 2012 roku. Koszt budowy szacowany jest na 232 mln zł. Dzięki inwestycji liczba operacji na godzinę zwiększy się z 14 do 30.\nAutostrada A1 przyspieszy komunikację między Gdańskiem, Poznaniem i Warszawą. Dzięki budowie jej południowego odcinka łatwiejszy przejazd będą mieli kibice z przyjeżdżający z Czech lub Słowacji. W grudniu 2011 r. powstanie odcinek A1 Nowe Marzy - Toruń o długości 62,4 km. Pozostałe trzy odcinki: Toruń - Stryków, Pyrzowice - Maciejów - Sośnica i Sośnica - Gorzyczki będą gotowe w przyszłym roku. Łączna długość budowanych odcinków to 298,7 km. Ich koszt wynosi 21,4 mld zł.\nAutostrada A2 połączy Polskę centralną z Europą Zachodnią. W ramach przygotowań do Euro powstają dwa odcinki: Nowy Tomyśl - Świecko i Stryków - Konotopa o łącznej długości 196 km. Budowa odcinka Nowy Tomyśl - Świecko zakończy się w listopadzie 2011 r., a odcinka centralnego w 2012 r. Koszt całej inwestycji to 8,4 mld zł.\nPołączy wschodnią i zachodnią granicę Polski. Z 5 przygotowywanych na Euro odcinków 2 już są gotowe: Wielicka - Szarów oraz Zgorzelec - Krzyżowa. Pozostałe 3 odcinki w budowie to: Rzeszów - Korczowa, Tarnów - Rzeszów i Krzyż - Rzeszów Wschodni, Kraków - Tarnów, Szarów - Krzyż. Łączna długość budowanych odcinków to 297, 4 km, ich koszt wyniesie 13, 2 mld zł.\nNa Euro 2012 powstaje też obwodnica Wrocławia (autostrada A8), licząca 35, 4 km. Jej koszt to 4 mld zł. Zostanie otwarta w lipcu 2011 r. Dworce kolejowe\nW ramach przygotowań do EURO 2012 w Polsce trwa modernizacja dworców kolejowych. W stolicy trwają prace na Dworcu Wschodnim i Centralnym. Dworce Wrocław Główny (w budowie) oraz Poznań Główny (projekt na etapie wniosku) mają zostać oddane do użytku w połowie II kwartału 2012 r. Dworzec Centralny w Warszawie zostanie zmodernizowany do listopada 2011 r.\nz kraju inwestycje euro 2012\nEuro 2012: Trwa zamykanie dachu nad Stadionem Śląskim\nEdek (#3) chyba zupełnie nie zrozumiał, o czym się dyskutuje. Tusk i jego spółka\nzadłużają kraj, a dodatkowo przetrwonili pieniądze pochodzące z prywatyzacji majątku narodowego. Sprzedali to, co było kiedyś nasze. Tak więc straty są podwójne: długi rosną, a dodatkowo sprzedano te przedsiębiorstwa, które dotychczas generowały wpływy z podatków. Pieniędzy ze sprzedaży także nie ma. Warto się także przyjrzeć tym budowom: jaka jest jakość wykonywanych robót i kto je wykonuje? Jak powszechnie wiadomo, jakość wykonanych już dróg jest tragiczna.\n... Dzięki euro 2012 PKB WZROŚNIE - wykonawcy robót zarobią rozwiną się inni powstaną i dzięki zleceniom przetrwają na rynku, będą musieli zatrudnić ludzi, którzy też zarobią, odprowadzi się przy okazji podatek: VAT, DOCHODOWY , a z tych podatków 1.z 2. gim dostaniecie zasiłek dla maruderów...żebyście mogli dalej "pracować" konstruktywnie - czyli płakać że coś się w tym kraju buduje. Może faktycznie powinni po prostu rozdać tą forsę 28mld zł najlepiej na wiece, marsze, odszkodowania,pomniki??? Jak Ci tak źle to wyjedź do RPA - tam nie ma PO,TUSKÓW i INNYCH.\nsen polTuska.Autostrdy,lotniska.Czyli ciagle nic ten typ nie widzi.Albo taki tepy albo udaje albo jest marionetka.\ndługi długi długi i okradziony ZUS.


Malowana Lala: Paryskie snucie\nNa szczęście już nie o wieży Eiffla, Luwrze, Wersalu i Montmartrze. Paryż kojarzy mi się teraz ze snuciem się. Chodzeniem na piechotę wszędzie, gdzie się tylko da dojść, wśród pięknych kamienic Haussmanna. Jednorodność ich architektury łamią detale - kute balustrady balkonów, rytm okien, zdobienia elewacji. O haussmannowskiej przebudowie Paryża chciałabym w ogóle napisać pracę magisterską, o ile zasobność biblioteki i wiedza moich wykładowców na to pozwoli...\nW czasie takiego snucia się nie da się nie trafić na zabytek. Zabytki czyhają w Paryżu za każdym rogiem. A to zupełnie nieznany z przewodników gotycki kościół, a to małe muzeum lub wyjątkowo piękny budynek. Tym razem odkryłam wieżę z początku XV wieku, jedyną pozostałość po paryskiej rezydencji Burgundów, wybudowaną przez niejakiego Jana bez Trwogi (:\nNa plaży, oprócz leżaków i parasoli można znaleźć boiska do gry w petanque (czyli bule), parkiet...\n... oraz spryskiwacze plujące delikatną orzeźwiającą mgiełką.\nSnucie się nad Sekwaną można zakończyć tak:\nSnucie się wymaga czasem wspomagania... Nogi niestety podnosiły lekki bunt po codziennych 10 godzinach chodzenia na piechotę i czasem trzeba było je otulić plasterkiem...\nOczywiście było też snucie się połączone ze zwiedzaniem, bardzo intensywnym. Nasz hotelik, znaleziony i zarezerwowany przez booking.com mieścił się w samym centrum, tuż przy Luwrze, więc do większości zabytków i muzeów miałyśmy z mamą rzut kamieniem. Skwapliwie to wykorzystywałyśmy. Z informacji, które warto znać:\n- do większości muzeów i obiektów zabytkowych wstęp jest darmowy dla osób poniżej 18 roku życia, lub dla obywateli UE poniżej 26 roku życia (ja się jeszcze załapałam)\n- istnieje coś takiego jak karta Museum Pass, z której naprawdę warto skorzystać, jeśli zamierza się dużo zwiedzać. Karta zapewnia swobodny i wielokrotny wstęp do większości muzeów i zabytków Paryża. Oszczędza się w ten sposób nie tylko pieniądze, ale i czas, bo kolejki do kas biletowych są gdzieniegdzie horrendalne. Do wyboru jest opcja dwu-, cztero- lub sześciodniowa.\nW obu opcjach omijamy kolejkę, bo nie musimy kupować biletu (:\nLeżeć sobie na trawniku na Polach Marsowych i mieć nad głową taki widoczek... Cudowne wspomnienie (:\nNo i oczywiście, Paryż jako miasto zakochanych ma swój most z kłódkami. Nawet niejeden, ale chyba ten był tym właściwym:\nUrzekł mnie jakoś ten napis na stopniach do kościoła. Skojarzył mi się z Before Sunrise. Szkoda, że autorzy nie pokusili się o datę (:\nSnucie się po jednym z moich ulubionych miast dodało mi energii. Mam nadzieję, że ten stan się utrzyma, bo czeka mnie niedługo sporo wyzwań. A zaczynam od przygarnięcia kota. Już w niedzielę (:\nAutor: Malowana Lala o 22:08\nsimply_a_woman 17 sierpnia 2013 00:29\nbardzo lubię się snuć :) wakacje jak marzenie :)\nMalowana Lala 19 sierpnia 2013 20:11\nSnucie się górą!\nHedgehog Girl 17 sierpnia 2013 10:07\nNigdy nie byłam na zorganizowanej wycieczce, poza tymi szkolnymi jednodniowymi. To nie dla mnie ;)\nZakaz skrętu w lewo jest uroczy! :D\nJa już jako dziecko nie chciałam jeździć na kolonie i obozy, bo niby dlaczego ktoś miałby mi dyktować, co mam robić w wakacje? :D\nHedgehog Girl 19 sierpnia 2013 22:18\nJa obozy lubiłam, bo harcerskie i rodzice pozwalali jechać ;)\nMadAsAHatter 17 sierpnia 2013 21:14\nNo i zapragnęłam posnuć się po Paryżu, świetne zdjęcia!\nMalowana Lala 19 sierpnia 2013 20:12\nPolecam snucie się, nie tylko po Paryżu (:\nSłomka 20 sierpnia 2013 00:09\nAle miałam fajną wycieczkę dziś wieczorem :)\nJa lubię łazić, ale lubię też zorganizowane rzeczy. Generalnie wszystko, byle ruszyć się z domu.\nMalowana Lala 20 sierpnia 2013 16:35\nJa lubię sama decydować i realizować swój plan (:


Pokoje hotelowe. Jak dodać wnętrzom niepowtarzalnego uroku? - Design\n12 lip 2017 15:38\nŻywiołowe płomienie i surowe materiały\n- Urządzając wnętrze z wykorzystaniem betonu dekoracyjnego, nie trzeba rezygnować z domowej atmosfery. W loftowy klimat dobrze wpiszą się kominki z trójstronnym przeszkleniem – mówi Sobień.\nJuż nie tylko kolor i grafika są narzędziem projektantów. Rozpoczęła się także zabawa ze strukturą. W łazienkach pojawiają się trójwymiarowe wzory na płytkach ceramicznych: geometryczne kształty, fale, grzbiety, zakładki. Tapety na ścianach salonów także wykorzystują efekt 3D, dodatkowo łącząc kontrastujące kolory i geometryczne kształty – najpopularniejsze w tym sezonie heksagony. To pozwala na zbudowanie zdecydowanego charakteru i wizualnie większej przestrzeni. Warto zastosować te chwyty w niewielkich hotelowych łazienkach lub apartamentach łączących salon z kuchnią. Trend ten odzwierciedlenie znajduje także w różnorakich kształtach i rozmiarach biokominków, które coraz częściej stają się inspiracją dla projektantów.\naranżacja hotelowych wnętrz RSS biokominek RSS


Alkoya. Odcinek 1 [Grzegorz Mazur] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00686 010382 16904724 na godz. na dobę w sumie\nAlkoya. Odcinek 1 - ebook/epub\nAutor: Grzegorz Mazur Liczba stron:\nISBN: 978-83-8147-476-4 Data wydania: 2019-12-11\nSPIS TREŚCI ALKOYA. Odcinek pierwszy\n– Kochanie! – rozległ się donośnie radosny damski głos. – Tak, mamo? – rzekła w odpowiedzi znudzona nastolatka. – Kończę ubierać się na wyjazd. Zaraz wychodzę! Dziewczyna stała w kuchni, w wątłym blasku światła pochmurnego dnia, które wpadało do środka oknem, usytuowanym przed zlewem i niechętnie myła naczynia. – Schisme! – z wnętrza domu zagadnął przeciągle ponownie ten sam głos. – No co znowu?! – odparła poirytowana. – Rozpadało się, jak zapowiadali? Nastolatka przerwała czynności i wyjrzała na zewnątrz. Wpatrywała się przez moment w zachmurzone niebo, a potem w przestrzeń podwórka. Nie była pewna, co widzi, bo drobniutki deszcz padał niezwyczajnie, za szybko jak na mżawkę. Nachyliła się do szyby, przyglądając się uważniej. – Schisme?! – pośpieszała zniecierpliwiona i podekscytowana matka. – Mocno mży! – odkrzyknęła na odczepnego i wróciła do mycia naczyń. Po kilku minutach w progu kuchni, z walizką na kółkach obok siebie i parasolem w ręku, stanęła dojrzała kobieta. – Służbowy styl ci służy – rzekła dziewczyna serdecznym tonem. Uśmiechnęła się, zamykając strumień wody. Zdjęła fartuch i podeszła uściskać ją na pożegnanie. – Tylko pamiętaj… – wtulona, z głową na piersi, podjęła protekcjonalnie – bądź niegrzeczna, dużo pij i baw się tak, żebym miała się z czego pośmiać w sieci – nakazała. Jej mama roześmiała się, zwalniając z czułego uścisku. Spojrzała w radosne i szczere piwne oczy córki. – Jaka mama… – zaczęła. – Taka definitywnie nie córka – dokończyły zdanie razem i zgodnie, po czym zaśmiały się z samych siebie. – Idź już! Nie możesz się spóźnić – ponagliła córka. – Masz rację! – zorientowała się. – Uważaj na siebie, mała! – rzuciła uwagę na odchodne. Schisme nie mogła darować sobie odpowiedzi. – Nie taka mała. Mam czternaście lat! – mruknęła pod nosem, bardziej do siebie niżeli w plecy odchodzącej korytarzem matki. Drzwi wyjściowe otworzyły się. Do środka wpadło przyćmione światło. Nastolatka przekonana była, że zaraz się zamkną i wróci do porządków w kuchni. Kobieta jednak stanęła w progu. Rozglądała się. Patrzyła na zachmurzone niebo, lecz nic, co znajdowało się przed domem, nie było mokre. Chodnik z czerwonej kostki brukowej, trawa, kamienne ogrodzenie – wszystko było suchutkie. – Mamo? – rzekła zdziwiona dziewczyna. – Coś nie tak? Odpowiedzi nie usłyszała, a kobieta stała wciąż bez ruchu, ręce opadały jej mimowolnie. – Mamo?! – zawołała zaniepokojona. Odwróciła się do córki, a strach w jej oczach obmywały napływające z żalu łzy. – Co się dzieje? – Wyraźnie zdenerwowana i wystraszona zarazem czternastolatka domagała się odpowiedzi. Po krótkiej chwili dalszego milczenia, przełkniętym bólu oraz żalu schowanym pod zamkniętymi powiekami, z uśmiechniętych ust padła odpowiedź: – Nic, moja droga. Nic… Dopiero się stanie… Wielka kreatura rozpostarła w powietrzu kilkumetrowe skrzydła. Z gardzieli wypluła złowieszczy, rozdzierający powietrze skrzek przesycony nienawiścią. Jak rozkaz i zachęta dla chmary jej podobnych, które niecierpliwie tylko na to czekały. Latającej armii śmiercionośnych stworzeń. Żądnych krwi potworów na kształt wielkich ptaków, które zawisły w powietrzu. Ich ciała były gęsto oblepione czarnym szlamem. Dzioby oraz szpony zwyrodniale przerośnięte. Szeroko rozwarte, opętane ślepia rozbłysły w słońcu krwawym blaskiem. Wściekle, niczym wygłodniałe, całe stado dało nura wprost na oddziały ludzkich wojsk stojące poniżej. Zasłaniając słońce, rzucały niemalże zwarty cień. W niezliczonej ilości pikowały bardzo szybko, ciągnąc ze sobą zwiastun rychłej śmierci. Nie było gdzie uciec na otwartym skalistym stepie. W tym samym czasie lądem nacierało stado równie zwyrodniałych kreatur. Jedne wyglądały niczym byki z rogami jak lance. Taranem wbiły się w ludzi, z łatwością przebijając zbroje i ciała. Odrzucały ofiary na boki jak szmaciane kukły. Drugie miały kształt kotów. Niezwykle wielkich. Były niesamowicie szybkie i zwinne. Tak szybkie, że przyspieszając, zdawały się rozpływać w smugę, by nagle uderzyć swoimi ostrymi pazurami na zdezorientowanych i rozcinać ich na kawałki. Trwała nieustająca rzeź. Na szczęście dla ludzi ciała kreatur, mimo pozorów, jakie sprawiały, śmiertelnie groźnych, nie do ruszenia, były podatne na stal mieczy, kule broni palnej czy też ogień środków wybuchowych, który trawił je niczym wysuszone próchno. Śmierć wydała wielki bal tego dnia. Grała orkiestra dźwiękami walk, śpiewał chór wyrwanej z gardeł agonii. Granicę odległego krańca stepu stanowiła porywista rzeka. Z daleka było słychać groźny szum jej ciemnych wód. Stał nad nią most, który przeprowadzał drogę w jedyny przesmyk wznoszącego się od samej rzeki masywu skalnego. Kilkadziesiąt wielkich głazów, niczym mur ochronny, odcinało częściowo teren stepu, tworząc cypel. Na szczycie tego muru głazów kucał żołnierz. Jego odzież bojowa odróżniała się znacząco od tych już walczących z kreaturami. Przypominała bardziej dwuczęściowy kombinezon. Przez gogle hełmu, wyposażone w wysoce wydajne technologie, obserwował toczącą się w oddali bitwę. – Melduj – nakazał stanowczy, damski głos, dobiegający go ze słuchawki w uchu. Spod sprzętu na głowie wystawał mu tylko spód nosa i usta, które rozwarł, chcąc wydobyć z siebie słowa, lecz struny głosowe ani drgnęły. Otrząsnął się. Uniósł lewy nadgarstek do twarzy. Na bransolecie wyposażonej w ekran dotykowy uruchomił programową konsolę sterowania i wybrał odpowiednie polecenie dla sprzętu. Poniżej, u stóp skalistej bariery, stacjonowała reszta jego oddziału. Kilkadziesiąt osób otrzymało przesył obrazu tego, co widział on. Poprzez jednakowe urządzenia sterowania potwierdzili odbiór, by móc wyświetlić obraz na ciemnych maskach hełmów. Wszyscy zastygli w osłupieniu. Bez słowa, w całkowitym bezruchu. Cisza zdawała się krzyczeć, czas zatrzymać. Tylko wysoka kobieta, która wydała przed chwilą rozkaz meldunku, stała twardo na ziemi, przyglądając się badawczo zebranym wokoło. Miała wrażenie, że jest sama pośród nieobecnych duchem i umysłem ciał. Pozostała czujna i skupiona na otoczeniu. Każdy nieprzerwanie w milczeniu oglądał transmisję. Nagle oderwała ich od tego rozkazem. – Cały oddział! – rozpoczęła donośnie, przeciągle. Pośpiesznie rozejrzała się po wszystkich. Mając już pewność, że odzyskała uwagę, dokończyła szybciej i dobitniej: – Zająć pozycje! W mgnieniu oka podwładni zerwali się z miejsc i żwawo zaczęli ustawiać w grupy. Tyłem do muru z głazów. Jedna za drugą padały komendy precyzujące, które natychmiast wykonywano. – Protektorzy na przód! Zwiad zostaje na murze. Strzelcy na lewo, kreatorzy na prawo, kuratorzy na środki pomiędzy grupami. Opresorzy przed nimi! Ledwo głośne słowa rozpłynęły się w szumie wód rzeki, a cały oddział, podzielony na kilka grup, stał w szyku wedle rozkazów. Zwarty i gotowy. Na ustach żołnierzy rysowało się zacięcie, a z sekundy na sekundę wyczekiwania w niepewności również coraz większe zdenerwowanie. Co niektórych oblał pot. Stan rosnącego napięcia wydawał się nieznośnie długi. Za długi. Jedna z kuratorek mimowolnie wypuściła oręż z drżących rąk. Księga ze szlachetnym kamieniem ozdobnie wkutym w metalową oprawę, wyposażona w łańcuszek z pomniejszych kamieni zeszlifowanych na płasko, który służył jako zakładka, upadła dźwięcznie na kamieniste podłoże. Serce kobiety dowodzącej oddziałem przeszyła chwila zwątpienia, gdy to usłyszała, a wiedziała, że niebezpieczeństwo nadchodziło. – Kapitanie… – zagadnął ją niepewnie jeden ze stojących najbliżej żołnierzy. – Nie widać nic – powiedział, pozostając skupiony. – Ale czuć – odparła pewna siebie. Nie zrozumiał odpowiedzi, aż do chwili… gdy z rwącej rzeki wystrzeliły w powietrze kreatury, przypominające węże i opadły ciężko na twardy grunt, z dudnięciem przebijającym się przez głośny szum rwącej wody. Były wielkie. Wyższe od człowieka, gdy tylko wyprostowały ciała w gotowości do ataku. Gęsty szlam ociekał z nich powoli, kleiście. Ślepia złowrogo błyszczały czerwienią. Dowodząca oddziałem nie zawahała się. W prawej ręce uniosła ku niebu miecz. W drugiej dzierżyła tarczę. Wydała kolejny rozkaz tonem dumnym i donośnym. Chciała pokrzepić towarzyszy. – Opresorzy za mną! Żwawo ruszyła na przeciwników, a zaraz za nią poszli pozostali. Kreatury zrobiły to samo. Tymczasem z rzeki już zaczęli wypełzać kolejni wrogowie. Pchani zabójczym instynktem albo ruszali prosto do walki, albo czmychali, wnikając w ziemię niczym robactwo. Przeciwnicy byli coraz bliżej siebie, prawie w zasięgu mieczy i kłów, kiedy to na flance błyskawicznie wyskoczyła z ziemi jedna z wężowatych. Zajął się nią opresor. Odłączając od szyku, chwycił mocniej duży, dwuręczny miecz i podjął walkę. Z tyłów i ze skalistego muru do pomocy spieszyli strzelcy i kreatorzy. Pierwsi celnie ściągali cele, strzelając z karabinów, a drudzy słali w stronę kreatur trawiący ich ciała, żywy ogień pod postacią śmigłych, rozciągniętych płomieni. Ranione bestie wyły bolesnym sykiem. Frontowi wojownicy, w ślad za dzielnym przewodnictwem kobiety kapitan, walczyli zaciekle. Cięli potężnymi uderzeniami mieczy, kontrowali ciosy stalą i ciałem. Unikali obrażeń zwinnymi odskokami, przewrotami oraz obrotami. Trupów, jak i kolejnych kreatur, wciąż napływało. Liczebność żywych jednak wzrastała. Wszyscy spostrzegli, że niektóre zaczęły szykować coś podstępnego, bo rozdzieliły się na kilka grup i równocześnie utonęły w ziemi. – Kapitanie, coś się szykuje! – poinformował spłoszony kurator. – Wiem… – odparła, przy okazji ścinając kolejny łeb. – Widzę! – dokończyła, strzepując z broni szlam. W jednej chwili trzy gadziny wypełzły spod ziemi, szybko i bezszelestnie, zaraz za jej plecami. Widząc to z oddali, jeden z protektorów krzyknął mocno przejęty: – Pani kapitan! Uwaga, z tyłu! Kobieta odwróciła się w samą porę. W ostatniej chwili zdążyła odbić tarczą pchnięcie ogona, który rozpięty na dwoje zakończony był długimi i twardymi jak stalowe sztylety łuskami. Siła ciosu powaliła ją na łopatki. Przez chwilę leżała bezbronna, ale, o dziwo, kreatury nic dalej nie zrobiły. Tylko uważnie się jej przyglądały. – Trzymaj się, już biegnę! – słyszała w słuchawce. Patrząc pomiędzy cielskami, dostrzegła nadciągającą od muru pomoc w postaci członka oddziału, lecz również niedaleko za nim pędzącą w przeciwną stronę grupę przeciwników, która wypełzła właśnie spod ziemi. – Nie! Wracaj na pozycję! – nakazała ostro. – Nie mogę przecież cię tak zostawić! – Nic nie docierało do zdesperowanego młodego mężczyzny. – To rozkaz, matole, nie prośba! – powiedziała zrezygnowana. Sprzeciwił się. Widziała, jak wciąż zmierza w jej kierunku. Zdenerwowana momentalnie podniosła się w gniewie. Tarcza i miecz zalśniły bladoniebieskim blaskiem. Mężczyzna zatrzymał się zaskoczony, gdy nagle usłyszał dźwięki konających ludzi. Odwracając się, mimowolnie wypuścił własny miecz i tarczę z opadających bezsilnie rąk. Ujrzał, jak ci, których pozycji miał strzec, rozrywani są w szczękach kreatur. Kończyna po kończynie tracili części ciała. Krew tryskała na wszystkie strony. Jękom bólu i rozpaczy nie było końca. Stał, cały drżąc i patrzył. Nie można było już nic zrobić. Gniew całkowicie opanował kobietę. Kapitan jednym potężnym pchnięciem tarczy rozbiła ciało pierwszego gada na dwie części. Uderzenie było niebywale silne. Jakby nadludzkie. Wraz z nim rozciągnął się okrąg bladoniebieskiego rozbłysku. Gad syknął boleśnie. Połówki owalnego tułowia opadły u jej stóp. Drugi nie zdążył schować się z powrotem w ziemię, gdy jego łeb od reszty oddzieliło szybkie cięcie. Szlam i blask miecza pociągnęły za sobą smugę. Trzeci rozwarł pysk i syczał groźnie. Rzut mieczem zamknął mu go szczelnie. Padł martwy. Kreatury, widząc, co się dzieje, podjęły ucieczkę. Wyczuły wewnętrzną siłę kobiety. Zrezygnowane pochowały się w ziemi i wodzie. Na polu bitwy nie pozostała ani jedna. Młody zdezorientowany żołnierz cały się trząsł. Czuł za sobą tę aurę siły. Niczym lodowate powietrze, miękkie, lecz przeszywająco zimne. Obrócił się w jej stronę, nie do końca pewien, czy na pewno tego chce. Przełożona wyjęła miecz z łba trupa. Powoli, jednostajnym, niechętnym krokiem podeszła do podwładnego. Stanęła i milczała, patrząc gniewnie. Cały oddział przyglądał się temu, wstrzymując dech w piersiach. Nagle lśniący miecz błyskawicznie przebił serce i ciało młodego protektora.\nALKOYA. Odcinek pierwszy Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-8147-476-4 © Grzegorz Mazur i Wydawnictwo Novae Res 2019 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Karolina Chrzanowska KOREKTA: Agnieszka Goszczycka OKŁADKA: Artur Rostocki KONWERSJA DO EPUB/MOBI: Inkpad.pl WYDAWNICTWO NOVAE RES ul. Świętojańska 9/4, 81-368 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.\n


ROYAL CANIN KITTEN DLA KOCIĄT I KOTEK BIPAK 2x400G ogrodnik24.pl\n» ROYAL CANIN KITTEN DLA KOCIĄT I KOTEK BIPAK 2x400G\nROYAL CANIN KITTEN DLA KOCIĄT I KOTEK BIPAK 2x400G\nKITTEN SUCHA KARMA\nBIPAK 400G + 400G GRATIS\nPełnowartościowa karma dla kotów Royal Canin Kitten to karma idealna dla kotek ciężarnych i w czasie karmienia jak również dla kociąt od momentu odstawienia ich od matki do 12 miesiąca życia. Kotki ciężarne i karmiące oraz młode kocięta wykazują wysokie zapotrzebowanie na energię, proteiny, składniki mineralne, elementy śladowe oraz witaminy. W tym okresie życia kocięta bardzo szybko przybierają na wadze. Odpowiedni pokarm jest kluczowy dla ich rozwoju.\nIdealnie dopasowane granulki: Krokiety charakteryzuje optymalna wielkość, dopasowana do rozmiaru szczęki młodych kociąt. Ponadto są one łatwe do zgryzienia.\nWspomaganie higieny jamy ustnej: Dzięki dodatkowi związków chelatujących wapń (fosforan sodu) spowalniających proces odkładania kamienia nazębnego.\nOptymalny przebieg procesu trawienia: Dzięki lekkostrawnym proteinom zmniejsza część substancji, które nie ulegają strawieniu i zalegają w jelicie grubym. Ponadto zawartość fruktooligosacharydów, pulpy buraczanej oraz EPA/DHA wspomagają zdrowe trawienie chroniąc przy tym śluzówkę jelita oraz wyrównując florę bakteryjną jelita.\nRedukcja nieprzyjemnego zapachu: Dzięki wysokiej zawartości lekkostrawnych białek, które są trawionych w 90%, redukuje ilość substancji nie ulegających trawieniu i zalegających w grubym jelicie.\nImmunity Booster - unikalna formuła wspomagająca rozwój naturalnych sił odpornościowych kociąt. Sprzyjanie rozwojowi naturalnych mechanizmów obronnych organizmu kocięcia, dzięki zawartemu w karmie kompleksowi opatentowanych współdziałających przeciwutleniaczy oraz dodatkowi prebiotyków zwiększających poziom przeciwciał w siarze.