Najpiękniejsza kobieta z łuszczycą i polineuropatią na świecie - PoradnikZdrowie.pl\n- Wojciech, czy ty się wstydzisz, że ja mam łuszczycę i że chodzę koślawo – pytam mojego 11-letniego syna. – Mamo, nigdy! - krzyczy - Przecież ty jesteś najpiękniejszą kobietą na świecie. Mąż na to wodzi za mną ciepłym wzrokiem i potakuje: To prawda, Kochanie. Ma rację, Biedroneczko… Od dnia ślubu tak do mnie mówi. Wiecie, że ja się zastanawiam, czy on jeszcze pamięta moje imię.\nA ja mam na imię Anna. Mam 29 lat i mieszkam we wsi Prężyna, w gminie Biała na Opolszczyźnie. Męża Tomasza i syna Wojciecha już poznaliście. Zanim jednak ci dwaj dżentelmeni pojawili się w moim życiu, zawitali do niego inni goście. I choć ich nie zapraszałam, to musiałam przywyknąć, że zostaną ze mną na zawsze. Ale, po kolei…\nCzarna, czemu ty nie biegniesz…?\nUrodziłam się zdrowiutka i tak też się chowałam aż do szkoły podstawowej. Tryskałam energią, a jej nadmiar wyładowywałam w sporcie. Uwielbiałam grać w ping-ponga i biegać na długie dystanse. Ciemnowłosa, ze śniadą cerą – szybko zyskałam przezwisko „Czarna”. - Biegniesz, Czarna, biegniesz! - nawet moja nauczycielka WF-u tak za mną krzyczała stojąc przy brzegu bieżni.\nZawroty głowy i omdlenia „dopadły” mnie w gimnazjum. Lekarze mówili, że to normalne, bo dojrzewam. Musiałam 2 razy stracić przytomność, żeby w końcu położyli mnie do szpitala dziecięcego w Nysie, zrobili EKG i podłączyli do Holtera. Ale wyniki badań, które nie wskazywały na żadne anomalie tylko utwierdziły ich w przekonaniu, że mają rację. Bardziej przejął się mną ortopeda, kiedy powiedziałam mu, że słabną mi mięśnie rąk i nóg, a najbardziej w lewej, której stopa dziwnie opada na dół. Stwierdził, że mam zapalenie ścięgna Achillesa w lewej nodze, wsadził mi ją w gips, zaordynował zastrzyki w staw kolanowy i wypisał zwolnienie z WF-u. Tak dla bezpieczeństwa, bo ja wciąż po każdym wysiłku – fajt na ziemię! O rekordach na bieżni musiałam zapomnieć.\nTaka plamka z tyłu głowy…\nPojawiła się nagle, rosła sobie i swędziała. To, że może być zwiastunem łuszczycy dermatolog podejrzewał już na pierwszej konsultacji. Zalecił jednak kurację light - łagodne maści i zastrzyki do picia na bazie składników naturalnych. Nie pomogło. Pół roku później miałam już plamy na całej głowie i na łokciach. Dermatolog, już inny, zadecydował o hospitalizacji. I tak trafiłam do szpitala w Kędzierzynie Koźlu. Jako 15 latka byłam na oddziale najmłodsza. Inne pacjentki traktowały mnie jak córkę. Radziły jak łykać wielkie tabletki i jak myć włosy tłuste od tych wszystkich maści, emulsji i jak je układać, żeby plam nie było widać. Bo włosów, długich do pasa, ściąć sobie nie pozwoliłam.\nNa dwa problemy moje „szpitalne mamy” nie miały sposobu. Stopy słabły mi tak bardzo, że nie mogłam na nich utrzymać nawet lekkich klapek, kiedy szłam pod prysznic, albo na naświetlanie lampami. To była taka stojąca tuba jak w niektórych solariach. Trzeba było do niej wejść i zamknąć oczy, żeby ich nie podrażnić silnymi promieniami. Ale ja gdy tylko przymykałam powieki natychmiast traciłam równowagę. Przypomnieli więc sobie lekarze o tych moich omdleniach i wyszło im, że mam jakieś zaburzenia neurologiczne – być może uszkodzony błędnik. Być może…\nChinka na Karaibach\nRok później znowu „wylądowałam” w szpitalu. Wtedy ostatecznie okazało się co mi na skórze „wykwita”. Usłyszałam: łuszczyca plackowata i kompletnie nie wiedziałam o co chodzi. To był 2006r. Internet się dopiero rozwijał, nie miałam do niego dostępu. Ludzi z łuszczycą wokół mnie nie było. Nie miał mnie kto wystraszyć, ale też nie miał kto coś doradzić. Przyjęłam diagnozę ze spokojem: choroba jak choroba. Irytowały mnie jednak te ciągłe zabiegi: natłuszczanie skóry, lampy i ostrożne nakładanie cygnoliny, żeby wypaliła zmiany łuszczycowe, a nie zdrową tkankę. Po powrocie ciągnęłam te zabiegi – bo trzeba – ale nieregularnie i niechętnie.\nNo i wstydziłam się tej łuszczycy bardzo… W szkołach – najpierw gimnazjum, a potem liceum nikt nie wiedział, że ją mam. Włosy wiązałam w kok i upinałam na nich kolorowe chustki w stylu pin’up girl. Plamy na rękach ukrywałam pod długimi rękawami. Na szczęście nóg mi nie „obsypało”, więc mogłam nosić szorty. A ponieważ w szpitalu byłam leczona głównie w wakacje albo ferie i wracałam z niego opalona na piękny brąz ludzie plotkowali, że mnie rodzice na Karaiby wysyłają. Tuż po szpitalu zmiany łuszczycowe znikały. Ale wystarczył jakiś stres, infekcja, zimno, aby natychmiast wracały, czerwieniały, pękały.\nButy inne, niż adidasy miałam już wtedy na nogach rzadko, a takie na wysokich obcasach to w ogóle tylko 2 razy w życiu. Moje stopy były coraz bardziej wiotkie, niestabilne, wyginały się w łuk i opadały w dół. Jak u Chinki ze skrępowanymi stopami. Chodziłam pochylona do przodu, „kłapiąc” nogami jak bocian i potykając się o nie. Badania - tomografia komputerowa i EEG – znowu nic nie wykazały. - Musisz nosić buty ortopedyczne ze specjalnie wyprofilowanymi wkładkami i wszystko się wyrówna – mówili lekarza. Żeby mnie diagnozować pod kątem polineuropatii, jeszcze żaden z nich nie pomyślał…\nBiedroneczka w ciąży\nMiałam 17 lat kiedy poznałam przyszłego męża. Remontował dom rodziców. Od razu wpadł mi w oko. Jeden, drugi wspólny wypad na dyskotekę. Trzecia, czwarta randka. O łuszczycy powiedziałam mu dopiero wtedy, gdy było wiadomo, że będziemy razem – jeśli się uda to na zawsze. Bałam się jego reakcji, więc tak dookoła tłumaczyłam, że zazdroszczę dziewczynom, które mogą nosić stroje kąpielowe, bo mnie to na skórze od czasu do czasu „takie plamy wyskakują”. Tomasz nie odpowiedział wtedy nic… A na drugi dzień skwitował: To nie szkodzi, Biedroneczko.\nDziś wiem, że to babcia Tomasza wytłumaczyła mu czym jest łuszczyca i z czym się wiąże. A dla mnie…? Cóż, same wiecie jak ważna jest pewność, że ktoś nas kocha bezwarunkowo - bez względu na to, czy mamy cellulit, zmarszczki, plamy czy ich nie mamy. A jeśli już je mamy, to nie musimy ich ukrywać. W 2008 r. zaszłam w ciążę. Tak, tak, dobrze obliczyliście – miałam 18 lat. Rodzice marudzili wtedy, że to za wcześnie. Dziś, kiedy drugiego wnuczęcia mogę im nie dać, twierdzą, że to przeznaczenie, że tak miało być.\nPłód rozwijał się prawidłowo. Gorzej było ze mną. Od początku ciąży miałam tak słabe mięśnie, że nie mogłam chodzić. Do tego wszystkiego, najpierw w efekcie zatrucia ciążowego schudłam do 45 kg, a potem przytyłam o 36 kg! Bo przez te słabe mięśnie nie ruszałam się prawie wcale, ale jadłam co mi się pod rękę nawinęło. Stopy plątały mi się tak bardzo, że będąc w 8 miesiącu ciąży 2 razy przewróciłam się. Na szczęście Wojciech urodził się zdrowy – 10 punktów w skali Apgar.\nBo wiecie, są dwie teorie. Według jednej łuszczyca w ciąży się cofa, a według drugiej właśnie wtedy najbardziej obsypuje. No i mnie obsypała niedługo przed rozwiązaniem i to na całego. Najpierw zajęła nogi, a potem tułów, plecy, głowę i najważniejszą dla mnie wtedy część ciała, czyli piersi. Zmiany były tak bolesne, że płakałam, kiedy karmiłam Wojciecha. Długo upierałam się, że nie będę brać sterydów, żeby mały z moim mlekiem ich nie wchłonął. Kiedy jednak łuszczyca tak zaatakowała brodawki piersi, że zaczęły pękać i o karmieniu nie było już mowy, ugięłam się. Zostawiłam synka i męża pod opieką mojej mamy, a sama poszłam do szpitala.\nTo były najdłuższe 2 tygodnie mojego życia. Zmiany łuszczycowe nie chciały się goić. Cygnolina tak poparzyła mi skórę pod piersiami, że nie mogłam nosić biustonosza. Bolało mnie ciało, ale bardziej dusza, bo tęskniłam za rodziną. To był mój przedostatni łuszczycowy pobyt w szpitalu. Ostatni raz byłam tam z tego powodu w 2012r. Od tamtego czasu radzę sobie z łuszczycą sama. Mam swoje sposoby: duuużo aloesu (takiego świeżego i w żelu), kory z dębu i olejku rycynowego. I natłuszczanie, natłuszczanie, natłuszczanie… I wszystko byłoby w porządku, gdyby nie te moje bocianie stopy.\nChorobę sobie dziewczyna wymyśla\nŻycie mi mijało na zwykłych sprawach. Remoncie domu i przeprowadzce do niego, a potem prowadzeniu własnego gospodarstwa i opiece nad synkiem już bez pomocy babci i mamy. Łuszczyca nie atakowała, więc poczułam się bezpiecznie. Zbyt bezpiecznie… Coraz bardziej traciłam jednak kontrolę nad plączącymi się nogami.\nCoraz bardziej bałam się chodzić po nierównych powierzchniach, wodzie, śniegu, lodzie. Z coraz większym trudem prowadziłam samochód, bo nie mogłam lewą stopą solidnie docisnąć sprzęgła. Coraz częściej też woziłam Wojciecha w dających mi stabilne oparcie wózkach, a coraz rzadziej brałam synka na ręce. W duchu pocieszałam się, że te moje nogi poplątane to nic groźnego, że widocznie mam to po tacie, bo on też trochę inaczej chodzi. A gdy nawet ortopeda na mnie nakrzyczał, że sobie choroby wymyślam zamiast porządne wkładki ortopedyczne nosić, nawet lekarzom przestałam mówić o swoim bocianim chodzie. Dziś wiem, że powinnam być bardziej asertywna…\nNie przejmuj się, teraz są takie dobre wózki inwalidzkie…\nZe schodów spadłam kilka razy. Najdotkliwiej potłukłam się 3 lata temu. Tomasz w pracy, Wojciech w szkole. Z obolałymi plecami i pośladkami z trudem zwlekłam się ze stopni. Mąż zaczął się bać zostawiać mnie samą. Żebym we własnym domu się nie zabiła. Zarządził poszukiwania specjalisty.\nPierwszego neurologa nie wspominam dobrze. Zapytałam tylko, czy te moje opadające stopy i zawroty głowy, to mogą mieć jakiś związek z łuszczycą. Warknął na mnie, że łączyć jednego z drugim nie można i że on wie to najlepiej, bo jest lekarzem. A poza tym, żebym się nie przejmowała, że nie mogę chodzić, bo teraz robią bardzo wygodne wózki inwalidzkie, więc poruszać się będę na nich lepiej niż na nogach.\nPodejście drugiego neurologa to pełna kompetencja. Skierował mnie na badania: na niedobory witamin, na boreliozę, bo kilka razy w życiu wgryzły się we mnie kleszcze, w końcu na badanie elektroneurograficzne (ENG). To ostatnie wykazało, że mam uszkodzone nerwy piszczelowe i zaawansowaną polineuropatię czterokończynową. Szukając jej przyczyny pobrali mi jeszcze płyn mózgowo-rdzeniowy, bo podejrzewali stwardnienie rozsiane, ale nic nie wskazało na SM.\nCzekając na respirator\nDiagnoza ostateczna: moja druga choroba to polineuropatia aksonalno-demilizacyjna uwarunkowana genetycznie. Postępująca, bez szans na wyleczenie… A nawet na rehabilitację. Dzwoniłam do wielu fizjoterapeutów. Wielu nawet nie oddzwoniło. Nikt nie chciał podjąć się skomplikowanej rehabilitacji. Bo moje mięśnie, które wciąż będą słabły nie mogą być przeciążone, ale muszą być w ruchu. Był jeden rehabilitant, który starał się mi pomóc. Miałam raptem 10 zabiegów: pole magnetyczne i laser na odcinek lędźwiowy kręgosłupa, który dokucza mi najbardziej. Potem już żadnej innej propozycji terapeutycznej.\nJak jest teraz? Poruszam się dzięki ortezom. To one stabilizują moje stopy i mięśnie nóg. To dzięki nim nie potykam się i nie ląduję na ziemi po każdym kroku. Chodzę w nich cały dzień. Zdejmuję na noc i kiedy jestem w domu. Zanikają też mięśnie moich dłoni. Odruch chwytny jeszcze mam, ale butelki z wodą sama nie odkręcę.\nBoję się. Boję się tego czasu, kiedy stanę się bezradna, bezwolna, uzależniona od innych. Boję się czasu, kiedy będzie oddychał za mnie respirator, a serce zacznie bić coraz wolniej. Boję się, że kiedyś moje ciało wygnie się, jak pęd rośliny na wietrze. Bo mięśnie mamy przecież wszędzie. Jak szybko to się stanie? Tego nie wiem. Rokowania są różne. Mogę za rok przesiąść się na wózek inwalidzki. Mogę też to zrobić dopiero mając 60 lat.\nZakładam narty i ogarniam życie\nNie założę już nigdy szpilek. Gdy pytam męża, czy przykro mu, że ja taka mało kobieca jestem w tych adidasach, widzę w jego oczach wyrzut: Jak możesz o to pytać Kochanie? Kocham cię całą w każdym obuwiu. Podpytuję syna nastolatka: Wojciech, a ty się nie wstydzisz, że jak tak koślawo chodzę i mam plamy na ciele? Obrusza się i krzyczy: No coś ty, mamo! Przecież ty jesteś najpiękniejszą kobietą na świecie. Tata, zawodowy kierowca, dzwoni do mnie każdego dnia, nawet z najdłuższej trasy, żeby pogadać chwilę z jego „oczkiem w głowie”. Mama spokojnie zaczyna dzień dopiero, gdy usłyszy ode mnie przez telefon: Już wstałam, mamo, i wszystko ogarniam. A mój brat widząc jak zakładam ortezy, dowcipkuje, że dla mnie sezon narciarski trwa cały rok.\nMoi bliscy podchodzą do moich chorób naturalnie. Nie użalają się nade mną, a wyręczają mnie tylko wtedy gdy to konieczne. Czuję się bezpiecznie z ich pełną prostej miłości akceptacją. Gorzej reagują obcy… Przymierzałam kiedyś buty w sklepie obuwniczym. Zdjęłam ortezę, z trudem, nieporadnie wsadziłam nogę do przymierzanego buta. Pierwszy – nie pasował. Drugi – nie pasował. Trzeci też nie. Czwartego już nie zmierzyłam. - Jak mi Pani rozciągnie wszystkie buty, to nikt mi ich potem nie kupi – oburzyła się ekspedientka. Upokorzona i wstrząśnięta przeprosiłam ją i wyszłam…\nMam 29 lat i żyję z dwoma nieuleczalnymi chorobami. Zajmuję się domem i rodziną. Nie pracuję. Na moim orzeczeniu o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym wpisano zalecenie: praca tylko w warunkach chronionych. Nie znajdę takiej w naszym małym powiecie. Ale nie wyobrażam sobie siebie bezczynnej. Pomagam mężowi w prowadzeniu działalności gospodarczej. Prowadzę całą dokumentację. Tomasz założył przydomową pasiekę i tam też w jakiś sposób chciałabym go wyręczyć. Choćby miód sprzedawać, albo stronę www prowadzić. Przy ulach czy pszczołach nic już przecież nie zrobię. Ale jak widzicie, tak żyć, żeby tylko na śmierć czekać to ja nie zamierzam!


Jasna i ciemna strona mgławicy – teleskopy.net 2.0\n01/04/2010 przez admin\nJasna i ciemna strona mgławicy\nJasna i ciemna strona mgławicyOriginal Press Release\nEuropejskie Obserwatorium Południowe przedstawiło zdjęcie mało znanej, ciemnej mgławicy Gum 19, która w podczerwieni ukazuje dwa oblicza – jasne w jednej połowie, i ciemne – w drugiej.\nMgławica Gum 19 leży w obszarze konstelacji Żagla (Vela) w odległości około 22 000 lat świetlnych. Jej nazwa pochodzi z publikacji australijskiego astrofizyka Colina S. Gum, który w 1955 roku opublikował pierwszy obszerny katalog regionów H-II nieba południowego. H-II odnosi się do zjonizowanego gazowego wodoru – emitującego światło w konkretnie zdefiniowanym zakresie widma, co oznacza, że te kosmiczne obłoki świecą w charakterystyczny sposób. Podobnie do chmur na ziemi kształty i wzory regionów H-II zmienia się z upływem czasu, choć zajmuje im to znacznie więcej czasu. Obecnie Gum 19 przypomina nieco pochodzące z filmów science-fiction pęknięcie w czasoprzestrzeni, dzięki wąskiemu, prawie pionowemu jasno świecącemu obszarowi przecinającemu mgławicę.\nZdjęcie Gum 19 zostało wykonane przez kamerę podczerwoną SOFI zainstalowaną na teleskopie ESO NTT (New Technology Telescope), który znajduje się w obserwatorium La Silla w Chile.\nŹródłem energii, która pobudza do świecenia Gum 19 jest ogromna, niezwykle gorąca gwiazda V391 Velorum. Świecąc najjaśniej w niebieskim obszarze widma V391 ma temperaturę powierzchni w okolicach 30 000 ° C. Jednocześnie gwiazda ta jest obiektem zmiennym i jest skatalogowana jako zmienna. Jasność V391 potrafi zmieniać się gwałtownie w wyniku gwałtownych zjawisk, do których należą odrzuty powłok materii, które wpływają na skład Gum 19 i emisję światła.\nGwiazdy rodzaju V391 Vel nie palą się długa i po relatywnie krótkim życiu – rzędu 10 milionów lat – tytany te eksplodują jako supernowe. Eksplozje te, które w swym maksimum mogą rywalizować pod względem jasności z całą galaktyką, wyrzucają w otaczającą przestrzeń rozgrzaną materię. Wydarzenie takie może radykalnie zmienić barwę i kształt otaczającej je mgławicy. Można się spodziewać, że eksplozja V391 całkowicie zmieni Gum 19.\nW sąsiedztwie niezrównoważonego olbrzyma nadal rosną nowe gwiazdy. Regiony H-II wskazują miejsca aktywnej produkcji gwiazd, gdzie ogromne ilości gazu i pyłu zaczęły zapadać się pod wpływem własnej grawitacji. Za kilka milionów lat te zapadające się węzły materii osiągną wystarczającą gęstość aby w ich jądrach zapaliła się fuzja jądrowa.\nESO: The Light and Dark Face of a Star-Forming Nebula\nPoprzedni wpisPo okresach gwałtownego wzrostu, połowę życia czarne dziury spędzają przesłonięte zasłoną pyłuNastępny wpis Europa - lecimy na Księżyc


Materace Mollyflex | Belsonnellino\nStrona główna / Materace / Materace Mollyflex\nMaterace Mollyflex — zdrowy sen, dobre samopoczucie\nZdrowy, spokojny sen to gwarancja dobrego samopoczucia w trakcie dnia. Tak naprawdę tylko w ten sposób jesteśmy w stanie odpowiednio się zregenerować i przygotować nasz organizm na to, co czeka go po przebudzeniu. Pomijając kwestie takie jak odpowiednia liczba godzin snu, trzeba wyraźnie zaznaczyć, że wpływ na niego ma przede wszystkim solidny, właściwie zaprojektowany i dobrze dobrany materac. Marka Mollyflex ma tego świadomość, dlatego stworzyła bogaty asortyment wysokiej klasy materacy. Zmienią one zwykły wypoczynek w nadzwyczajne doznanie, za które Twój organizm Ci podziękuje. W tej kategorii znajdziesz szeroki wybór produktów Mollyflex. Jesteśmy pewni, że spełnią one oczekiwania nawet najbardziej wymagających Klientów. Gorąco zachęcamy do zapoznania się z pełną ofertą firmy.\nWłoska marka Mollyflex — materace, które pokochasz\nMarka Mollyflex powstała w latach osiemdziesiątych we Włoszech. Znana jest z produkcji wysokiej jakości materacy oraz poduszek piankowych. Wyroby sygnowane nazwą Mollyflex wyróżnia przede wszystkim zaskakująca precyzja wykonania, dbałość o detale, a także jakość użytych materiałów. Niemal czterdzieści lat doświadczenia, ogromna wiedza, umiejętności i zaangażowanie pozwoliły stworzyć kolekcję materacy, która w krótkim czasie zdobyła sympatię Klientów.\nAktualnie w ofercie marki Mollyflex znajdziesz m.in. materace ergonomiczne wykonane z trwałej pianki, jak też poduszki ortopedyczne. Spośród wszystkich dostępnych produktów wybraliśmy te, które się wyróżniają. Jednym słowem w tej kategorii proponujemy wyroby najlepsze z najlepszych! Nie czekaj dłużej, ruszaj na wygodne i szybkie zakupy online — wybierz materac Mollyflex, zadbaj o swój komfort spania.\nRuszaj na zakupy, by wybrać swój nowy materac Mollyflex\nZapraszamy do szybkich, wygodnych i bezpiecznych zakupów. Nasz sklep został tak przygotowany, aby zapewnić Ci maksymalną wygodę. Jeżeli natomiast nie wiesz, jaki materac Mollyflex będzie dla Ciebie najlepszy — skontaktuj się z nami. O materacach wiemy wszystko i bardzo chętnie podzielimy się tą wiedzą! Nasi eksperci pomogą Ci wybrać konkretny model maksymalnie dopasowany do Twoich potrzeb. Zachęcamy do zakupów, wierzymy, że będą udane!


Życie Częstochowy i powiatu Kolejny fragment gotowy - Życie Częstochowy i powiatu\nKolejny 4,5-kilometrowy odcinek jezdni przyszłej autostrady A1 został udostępniony kierowcom. Dzięki temu mogą już oni korzystać z ponad 10-kilometrowego fragmentu jednej jezdni od granicy woj. łódzkiego i śląskiego do Grabowej w woj. śląskim.\nPrzypomnijmy, pod koniec października Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad udostępniła 8-kilometrowy odcinek jezdni autostrady, na który składały się 2 km w województwie łódzkim na styku obu województw oraz sąsiadujące z nim 6 km w województwie śląskim.\nŁącznie do dyspozycji jest już ponad 41 km nowej jezdni. Warto dodać, że łączna długość ułożonej już nawierzchni jezdni wynosi prawie 65 km, a udostępnienie kolejnych kilometrów kierowcom uzależnione jest od kwestii związanych z technologią wykonania oraz organizacją robót i ruchu. Najlepszym przykładem jest odcinek Piotrków Trybunalski Południe – Kamieńsk, gdzie ułożono już 7,5 km nawierzchni betonowej, jednak ze względu na czas konieczny dla „dojrzewania” betonu i prace m.in. przy obiektach inżynierskich, na obecną chwilę nie można z niej korzystać.\nZ podobną sytuacją mamy do czynienia na odcinku Tuszyn – Piotrków, gdzie w obrębie przyszłego węzła Piotrków Trybunalski Południe gotowe są dwie jezdnie o łącznej długości blisko 1,5 km, jednak będzie można je udostępnić dla ruchu dopiero po oddaniu do użytkowania całego węzła. Na odcinku Kamieńsk – Radomsko jezdnia betonowa gotowa jest na długości 16 km, czyli niemal na całym odcinku, jednak kierowcy mogą korzystać na obecną chwilę z 10-kilometrowego fragmentu. Tu na przeszkodzie stanęła technologia. – W jednym miejscu (na długości niespełna 200 metrów) konieczna okazała się bardzo trudna i skomplikowana wymiana gruntu, uniemożliwiająca przejazd przez cały ten odcinek po nowej jezdni. Po zakończeniu prac, co nastąpi jeszcze w tym roku, kierowcy będą mogli przejechać całą jego długością. Przypomnijmy, że docelowa długość pięciu budowanych odcinków przyszłej A1 to 81 km – zaznaczają drogowcy.\nNa oddanym do dyspozycji kierowców fragmencie nowej, betonowej jezdni, tak jak poprzednio, wydzielono trzy pasy ruchu. Dwoma z nich ruch odbywa się w kierunku Częstochowy, jednym w kierunku Łodzi. Taka organizacja ruchu obowiązywała będzie prawie do końca roku, kiedy to nastąpi kolejne udogodnienie polegające na udostępnieniu kierowcom kolejnego pasa ruchu na tej jezdni. Wtedy kierowcy będą dysponowali czterema pasami, po dwa w każdym kierunku. Taka sama organizacja ruchu zostanie wprowadzana na łódzkim odcinku A1 od węzła Tuszyn do Piotrków Trybunalski Południe.\nZaawansowanie prac na budowie odcinka A1 pomiędzy granicą woj. łódzkiego i śląskiego a węzłem Częstochowa Północ przekroczyło 60 proc. – Październik i listopad upłynął głównie na wyposażaniu nowej jezdni w elementy bezpieczeństwa ruchu drogowego – montażu barier ochronnych, betonowaniu głowic pali, montażu podwalin i słupów ekranów akustycznych oraz wykonywaniu oznakowania jezdni tak, aby jak najdłuższy odcinek nowej jezdni udostępnić do ruchu. Prowadzono także roboty asfaltowe na łącznicach węzła Mykanów. Po przełożeniu ruchu na nową jezdnię przyszłej autostrady, na istniejącej jezdni DK1 w kierunku Katowic, rozpoczęto roboty rozbiórkowe – podsumowują drogowcy.


A ty jakie gry planszowe proponujesz? cz. 1/2\nZwłaszcza na początku swojej przygody z planszówkami pojawia się pewien problem – jaką grę kupić? Na to pytanie starałem się odpowiedzieć TUTAJ. Wraz z wsiąknięciem w hobby teoretycznie coraz łatwiej jest nam wybrać odpowiedni tytuł… a może wręcz przeciwnie? W końcu zapytania o polecane gry dla “XYZ osób” pojawiają się niemal codziennie. Z tego też powodu zapytałem znajomych recenzentów o to, jakie planszówki najczęściej wyciągają z szafek i proponują do gry w danym składzie osobowym (nie więcej niż 3 tytuły na skład). Zapraszam do zabawy!\nNie jestem fanem grania solo w planszówki. Zamiast tego wolę po prostu odpalić sobie jakąś grę na PCcie. Jeśli jednak miałbym wybierać, to zaproponowałbym Gildie Londynu. Oczywiście rozgrywka z “botem” po jakimś czasie jest już mocno schematyczna, jednak na początku potrafi sprawić problem. Pewnie dlatego, że “bot” ma dużo łatwiej :-)\nKomiksy Paragrafowe FoxGames\nFoxGames oszalał i wprowadził coś nietypowego na polski rynek. Komiksy paragrafowe, które wyglądają jak książka, używa się ich jak książka, lecz są one niebanalnymi łamigłówkami, w których jesteś bohaterem, który musi sobie poradzić w danej historii. uwielbiam tą całą zabawę, gdzie czytasz początek książki, by potem wrócić do samego jej końca, by na końcu być na początku…\nOnirim/Sylvion/Shadows over Camelot: The Card Game\nNo cóż, jakby mi się chciało, to bym grał więcej solo i to w mozgożerne tytuły od Rosenberga. Jednak uważam, że planszówki powinno grać się w gronie znajomych, to samemu rzadko rozgrywam partię. Głównie coś szybkiego – po to, aby poznać zasady lub posypały się plany na wieczór. Do tego nadają się świetnie gry z oniverse – szczególnie Onirim (prosta i przyjemna pasjansowa rozgrywka, polecam grać tuż przed snem, kiedy umysł jest zawieszony między jawą a Krainą Morfeusza) oraz Sylvion (swoisty tower defense, w którym jako siły natury bronimy lasu przed atakiem żywiołaków ognia). Jestem też fanem Bruna Cathali, więc nie może zabraknąć Shadows over Camelot: The Card Game, prostej i szybkiej karcianej wersji hitu tego autora, oparta na szacowaniu i pamiętaniu.\nNie grywam w planszówki solo, ale komiksy paragrafowe to w sumie też gry bez prądu. Możliwość prowadzenia bohatera przez różne historie połączona z dedukcją i spostrzegawczością? Bomba! Polecam nie tylko fanom klasycznych komiksów!\nNightfighter (poziom trudności: średni)\nNajlepsza gra wojenna, jaka kiedykolwiek powstała. Przenosimy się w czasy drugiej wojny światowej i siadamy za sterami nocnego myśliwca, którego zadaniem jest przechwycenie i strącenie możliwie jak największej liczby wrogich bombowców. Fenomenalnie zaprojektowany silnik gry, wzorowo napisane zasady, niesamowity klimat rozgrywki i nieskończona regrywalność. Co ciekawe gra powstałą pierwotnie, jako tytuł dla dwóch graczy, a do rozgrywki solo miała zerowy poziom przydatności. Do czasu, gdy został zaprojektowany dedykowany tej grze wariant dla jednego gracza. Majstersztyk!\nD-Day at Omaha Beach (poziom trudności: wysoki)\nGra traktująca o lądowaniu w Normandii. Pomimo wysokiego poziomu trudności (sporo zasad i dodatkowo ciężko jest wygrać) uzależniająca i wciągająca jak mało który, inny tytuł. Genialny, nowatorski sposób „zarządzania” naszym wirtualnym przeciwnikiem (gramy Aliantami, gra steruje Niemcami), wyśmienita korelacja mechaniki z tematyką i bardzo przystępny czas trwania rozgrywki. W kategorii gier wojennych dla jednego gracza jedna z najlepszych gier w historii, propozycja idealna.\nHostage Negotiator (poziom trudności: niski)\nGra, w której jesteśmy policyjnym negocjatorem, a naszym zadaniem jest unieszkodliwienie porywacza i uwolnienie, przetrzymywanych przez niego zakładników. Wyjątkowy temat, świetny klimat rozgrywki, rewelacyjny czas trwania partii (do 30 minut) – gra w sam raz na te wieczory, gdy mamy mniej czasu lub chcemy usiąść do czegoś lżejszego, ale bardzo intensywnego. Wysoka regrywalność i kilka rozszerzeń, które sprawiają, że żadna rozgrywka nie będzie taka sama.\nMiała się tu znaleźć karcianka Arkham Horror, jednak pojawiły się nowe szaty Mage Knight’a. Trudny wybór, gdyż ograłem sporo świetnych solówek, jednak to właśnie dzięki ST: Frontiers zaliczyłem nie tylko długie godziny na odkrywaniu nowych galaktyk, ale i powtórzyłem cały sezon przygód kapitana Jean-Luca Picarda! Miłośnicy eksploracji, deckbuildingu i przeróżnych kombinacji będą czuć się jak w niebie (dosłownie i w przenośni).\nNAJWIĘCEJ GŁOSÓW SOLO: Gry paragrafowe\nZaskoczenie prawda? Nigdy nie ukrywałem, że uwielbiam klasyczne gry karciane (może poza pokerem i makao). Dlatego nikogo, kto mnie zna, nie powinno dziwić moje uwielbienie dla Hanafudy. Piękne karty, sporo losowości, blef, proste zasady (gram głównie koi-koi)… czego chcieć więcej? Fakt, trzeba przyzwyczaić się do zupełnie innych kart i opanować zestawy, ale jeśli je ogarniemy to trafimy na naprawdę przyjemny tytuł.\nGobblety – Wiem, że dość infantylny tytuł, ale to bodajże najlepszy Tic Tac Toe w jaki mi przyszło zagrać. Dlaczego? Tu wszystko może się zdarzyć, bo wszystko jest możliwe, gdyż każdy ruch jest dozwolony. Trochę to dziwne, bo dziwne to jest. Przekładamy, zakrywamy, przesuwamy…\nMonopoly deal – karciana edycja gry Monopoly, która moim zdaniem pasuje genialnie na 2 osoby. Ja tam czuje większe emocje i zabawę kiedy robimy pojedynek Jeden na jednego. Szybkie to i daje do myślenia. Mój nieśmiertelny faworyt i zaskoczenie\nPatchwork – Trochę tetrisa, Trochę zarządzania swoim budżetem i mamy grę która jest inspiracją do innych gier i grę która jest absolutnym hitem. Perfekcyjny przypadek gry, która pozwoli kupić Amatorów.\nW gry dwuosobowe gram jeszcze rzadziej niż solo.\nPatchwork – moim zdaniem najlepsza dwuosobówka, gdzie pod przykrywką szycia koca mamy zgrabną grę ekonomiczną, w której zarządzamy punktami zwycięstwa (będącymi też walutą), wirtualnym czasem gry oraz przestrzenią.\n7 cudów świata: Pojedynek – nie mógłbym się nazwać fanem Cathali bez wspomnienia tego tytułu. Zgrabna wariacja na temat 7 cudów świata, która podbiła moje serce.\nDość nowa gra na polskim rynku, ale trzaskałem elektroniczną wersję wcześniej. Spodobała mi się tutaj “combogenność” rozgrywki.\n7 Cudów świata: Pojedynek (dla początkujących i średnio zaawansowanych) – prosta i szybka, ale uzależniająca. Świetna pozycja dla miłośników raczej pokojowej rywalizacji, bez bezpośredniej interakcji. Zbieranie zestawów ładnie ilustrowanych kart jest naprawdę przyjemne!\nPola Arle (dla zaawansowanych) – świetna gra o uprawie roli i handlu surowcami. Mechanika rozmieszczania robotników i angażująca, dająca sporo możliwości zabawa sprawiają, że to jedna z moich ulubionych gier.\n(pozom trudności: niski) Epoka napoleońska to mój ulubiony okres historyczny, a ta gra jest moją ulubioną, która o nim traktuje. Piękna wizualni , z masą dodatków, pozwalających na rozegranie olbrzymiej liczby bitew, solidna mechanicznie i z bardzo przystępnym czasem trwania partii (do dwóch godzin). To jest dodatkowo świetny wybór, jeżeli chcemy wprowadzić kogoś w świat gier wojennych.\n(poziom trudności: średni) Bardzo świeży tytuł bo wydany dopiero w październiku tego roku. Gra polskiego autora (Łukasz Wrona), traktująca o batalii o Lwów z lat 1918-1919. Fascynujący temat, w ogóle wcześniej nie dotknięty w grach, genialnie „ugryziony” mechanicznie i niezwykle klimatyczny. Gra posiada olbrzymi walor edukacyjny, a jednocześnie stanowi istny powiew świeżości na polskiej scenie gier wojennych. To nie jest klon czegoś już znanego, tylko gra z autorskimi, ciekawymi rozwiązaniami i doskonałą korelacją tematyki z mechaniką.\n(poziom trudności: średni) Jeżeli lubicie I wojną światową i lubicie gry bloczkowe, to ten tytuł powinien Was wciągnąć tak samo jak mnie. To jest jedna z najlepszych gier wojennych 2017 roku, a patrząc wstecz, jestem zdania, że w ogóle najlepsza, jaka traktuje o I wojnie. Komponenty wyglądają fantastycznie, rozgrywka jest dynamiczna i intensywna, a zmagania toczymy zarówno na płaszczyźnie militarnej, jak i ekonomicznej. Pełna chromu, bardzo elegancka mechanicznie i zapewniająca świetne flow. Aż trudno uwierzyć, że to gra debiutującego autora (Kurt Lewis Keckley).\nZdecydowanie postawię na szybką, pięknie zilustrowaną karciankę Hero Realms, czyli usprawnionego kuzyna Star Realms. Ta gra to dla mnie kult i miłość od pierwszego wejrzenia. Jeśli lubicie Star Realms i nie gardzicie fantasy, powinniście pokochać jej ulepszoną wersję.\nNAJWIĘCEJ GŁOSÓW NA DWIE OSOBY: 7 Cudów Świata: Pojedynek/Patchwork\nJedna z pierwszych gier jakie zrecenzowałem i pokochałem niemal od pierwszego wejrzenia. A właściwie od przeczytania instrukcji. Staramy się wprowadzić zwierzątka do baru, w którym odbywa się całonocna impreza. Zasady są banalnie proste – zagraj kartę, rozpatrz umiejętność, rozpatrz co się stało – ale możliwości jest sporo, a podłych zagrań nie brakuje. Skład 3 osobowy jest zdecydowanie najbardziej optymalny dla tej gry. Zachowujemy wtedy odpowiedni balans pomiędzy losowością a planowaniem.\nNie jestem jakimś ogromnym fanem gier typu worker placement. Głównie dlatego, że zajęcie pola innemu graczowi to dla mnie bardzo słaby przejaw negatywnej interakcji. Z Lords of Waterdeep jest inaczej, dzięki super przyjemnemu systemowi kart Intryg. Dzięki nim możemy wbijać noże w plecy niczego nie spodziewających się współgraczy. Kapitalna gra z prostymi zasadami.\nDość nowa pozycja na mojej liście. Odsyłam to mojej recenzji jeśli chcecie dowiedzieć się więcej. W skrócie – jest to dość szybka (jak na ten gatunek) gra cywilizacyjna, przypominająca dość mocno popularną Cywilizację: Poprzez Wieki. Trzy osoby to skład idealny. Właśnie w takim składzie świetnie sprawdza się mechanika wojen i najłatwiej nam zaplanować odpowiednie działania.\nBananagrams – Trefl mi pokazał grę, która uważa się za grę słowną, która nie wymaga punktów, ołówka kartki ani żadnej skomplikowanej matematyki.Mamy bogaty bank płytek, który mamy wykorzystać do jak najszybszego ułożenia krzyżówki. Szybka gra, która bada nasz zasób słownictwa i daje sporą dawkę zabawy.\nPass The Pigs – Nie sądziłem, że 2 świnki pokażą mi pełny wymiar gry, gdzie rzucamy świnkami, sprawdzamy punkty i… albo ryzykujemy i rzucamy dalej, albo zapisujemy by tych punktów nie stracić. pewności nie ma żadnej, bo zapisane punkty też można stracić jednym rzutem. Emocje, ryzyko zabawa. Tego szukam w grach.\nUbongo – kolejny tetris, kolejne puzzle, które są idealne w wariancie 3 osobowym. Mamy układankę, którą musimy ułożyć za pomocą wymaganych elementów. każdy sukces to diamenty na nasze konto a każdy diament jest innej wartości. Szybki mózgożer, który daje równe szanse innym, bo ja doświadczony w planszówkach sam mam kłopoty z niektórymi układankami.\nChwilę się zastanawiałem, czy jest jakiś tytuł, który jest zawsze grany w takim wariancie osobowym, ale z mojej historii zarejestrowanych partii wynika, że wtedy wyciągam Red7. Pozycja nie jest skomplikowana, a grono zwolenników jest większe niż przeciwników (choć znam paru osób, którym ta gra nie podeszła, a nawet są wrogo nastawieni).\nLords of Waterdeep (dla średnio zaawansowanych) – gra w stylu euro osadzona w znanym niemal wszystkim świecie Dungeons & Dragons. Od innych pozycji tego typu odróżnia się bezpośrednia interakcja pozwalająca dowalić przeciwnikom!\nUczta dla Odyna (dla zaawansowanych) – Pola Arle dla większej liczby graczy ;). Uczta również wykorzystuje mechanikę rozmieszczania robotników, jednak dodaje do tego elementy układanki rodem z Tetrisa. Pozycja wymagająca, ale niewątpliwie satysfakcjonująca.\nZamki szalonego króla Ludwika (dla początkujących i średnio zaawansowanych) – śliczna i wciągająca gra kafelkowa! Budowanie własnego zamku to coś niezwykle przyjemnego, tym bardziej, że indywidualne oraz grupowe cele dodają rywalizacji pikanterii.\nConquest of Paradise (poziom trudności: średni)\nGra z rodziny 4x o eksploracji Pacyfiku i o budowie imperium na oceanicznych wyspach. Rywalizacja jest szybka i zacięta, a sama rozgrywka wyjątkowo klimatyczna. Świetnie zaprojektowany model eksploracji i jednocześnie tworzenia planszy, na której toczy się partia. Grę cechuje dzięki temu gigantyczna regrywalność. Mocną stroną tego tytułu jest też czas trwania partii – znając zasady bez problemu można zmieścić się w dwóch godzinach.\nSpace Empires (poziom trudności: wysoki)\nFantastyczna gra z rodziny 4X, tym razem przenosząca nas w przestrzeń kosmiczną. Bardzo rozbudowany model rozwoju technologicznego sprawia, że budowane przez nas imperium, każdorazowo może specjalizować się w zupełnie innym rodzaju śmiercionośnych okrętów. Ekstremalnie wysoka regrywalność, świetnie zaprojektowane mechanizmy i bardzo wysoka jakość komponentów. Gra, wymagająca jednak sporej uwagi i jednocześnie prowadzenia, momentami żmudnej buchalterii dotyczącej naszego imperium.\nMarch of the Ants (poziom trudności: niski)\nPonownie gra z kategorii 4x, tym razem przenosząca nas do… mrowiska. Każdy z graczy rywalizować będzie o kontrolę nad jego korytarzami i nad umiejscowionymi w nim zasobami. Przy okazji, ewoluując i mnożąc się w taki sposób, aby zalać liczbowo swoich rywali. Gra bardzo dynamiczna, szybka i z bardzo przyjemnym silnikiem. Przy okazji okraszona rewelacyjnymi, klimatycznymi ilustracjami.\nBędzie niespodzianka i zaskoczenie. Ram-tata-tam! Wsiąść do Pociągu: Kraje Północy – idealna na Święta 3-osobówka, świetnie sprawdzająca się jako gra familijna. Śliczne wydanie, szybkie rozgrywki i prościutkie zasady. Frajda przy stole gwarantowana\nNAJWIĘCEJ GŁOSÓW NA TRZY OSOBY: Lords of Waterdeep


Dezynfekcja i sterylizacja - Helpik24.pl - HELPIK Sklep Medyczny\n> SKLEP>OPATRUNKI I DEZYNFEKCJA>Dezynfekcja i sterylizacja\nMateriały niezbędne do prawidłowego przeprowadzenia dezynfekcji ran i sterylizacji.\nProdukty firm AVENA, PMT, POFAM-JEDNOŚĆ, RI.MOS, TENA, SCHULKE MAYER.\nNajniższe ceny produktów odkażających na rynku!\nDezynfekcja i sterylizacja Jest 2 produktów.\nKrem myjący Wash Cream 3 w 1 TENA\nIce Power Sport Spray 125ml Pofam - Poznań\n99.6% Pozytywnych komentarzy 607 komentarzy\nŚrednia z 607 ocen sprzedaży:\nPolecam i to w pełnym tego słowa znaczeniu.\nBardzo szybko i OK


Geograficzna grupa akademicka w Poznaniu – I Liceum Ogólnokształcące\nStart / Bez kategorii / Geograficzna grupa akademicka w Poznaniu\nGeograficzna grupa akademicka w Poznaniu\n2013-04-10\tBez kategorii 1,113 Wyświetleń\n25 marca 2013r. uczniowie klasy Ia w towarzystwie starszych kolegów i koleżanek odwiedzili stolicę Wielkopolski.\nOla Regus i Dominika Helwing relacjonują wyjazd do Poznania:\nNasza wycieczka rozpoczęła się wizytą na Wydziale Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM. Na początku prof. Janusz Skoczylas oprowadził nas po lapidarium, opowiadając o znajdujących się tam głazach narzutowych, fragmentach skał, elementach budynków, pomników oraz innych obiektach budowlanych.\nNastępnie wysłuchaliśmy wykładu prof. Andrzeja Muszyńskiego o poszukiwaniu meteorytu Morasko – największego meteorytu znalezionego w Polsce. Mieliśmy również okazję zwiedzić Muzeum Ziemi, o którego zbiorach opowiedział nam dr Stanisław Koszela. Stacje monitoringu środowiska oraz przyrządy meteorologiczne przedstawił dr Marek Półrolniczak. Dodatkową atrakcją była możliwość podziwiania panoramy Poznania z punktu widokowego.\nOdwiedziny laboratorium Zakładu Hydrometrii były ostatnim punktem naszej wizyty na WNGiG; tam zostaliśmy miło powitani przez prof. Marka Marciniaka. Profesor zapoznał nas z badaniami przeprowadzanymi w zakładzie, oraz każdego z uczestników poczęstował pysznym pączkiem.\nZostaliśmy bardzo ciepło i życzliwie przyjęci przez pracowników naukowych, szczególnie chcemy podziękować inicjatorom spotkania, absolwentom naszej szkoły prof. Markowi Marciniakowi i dr Grzegorzowi Borkowskiemu. Około godz. 13 zawitaliśmy na poznańskim Starym Rynku, skąd pomaszerowaliśmy na pokaz Makiety Dawnego Poznania. Po półgodzinnym widowisku nadeszła pora na wyczekiwany czas wolny, który wykorzystaliśmy w Starym Browarze.\nWieczorem, po dniu pełnym wrażeń, udaliśmy się w drogę powrotną do Pleszewa.\nOpiekunkami wycieczki były panie Anna Ranke i Urszula Kapała.\nPoprzedni Mistrzostwa wielkopolski LZS\nNastępny Sukcesy matematyków


Adwokat Adam Dubyna jest założycielem Kancelarii, która powstała w 1990 roku i od samego początku mieści się przy ul. Władysława IV 34A.\nAdwokat Adam Dubyna zaczął pracę jeszcze podczas studiów prawniczych w sekretariacie dawnego Sądu Powiatowego w Malborku. Następnie po ukończeniu studiów na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu w 1972 roku rozpoczął pracę jako aplikant sądowy. Po egzaminie sędziowskim został Asesorem Sądowym, następnie Sędzią Sądu Rejonowego, by następnie objąć stanowisko Sędziego Sądu Okręgowego. W tym pierwszym około 14 letnim etapie pracy zawodowej, w trakcie swej praktyki i zdobywania różnorakiego doświadczenia, pełnił także funkcję Przewodniczącego Wydziału oraz p.o. Prezesa Sądu.


Gdzie tanie OC / Porownywarki cen OC ? - Strona 3 - Forum Kierowców\nForum Kierowców > Forum motoryzacyjne > Forum samochodowe > cliffjumper.mragowo\nNajtaniej w AXA Direct\nNajtańsze ubezpieczenie polisa OC AC na rynku jakie znalazłem to AXA Direct. Jak mi przyszło z PZU 1350zł do zapłaty za OC z 5% zniżką, to mnie krew zalała, kiedy rok wcześniej płaciłem 1340!! Od razu zrezygnowałem z tej ubezpieczalni i zaczęłem szukać czegoś tańszego. No i chyba w tej chwili Axa to najtańsza ubezpieczalnia; 550zł. za rok!! Do tego dobrałem sobie 2 pakiety assistance: od pożaru i pomoc w razie awarii; 650zł. Z tego drugiego już zdążyłem skorzystać, kiedy mi się auto rozkraczyło podczas wakacji- czekałem godzinke na zadupiu i miałem darmowe holowanie do mechanika. Moim zdaniem OC byle najtańsze, bo pieniędzy w razie stłuczki i tak ze swojej nie dotanę. więc g... mnie obchodzi reszta. Wszystko załatwiłem nie wychodząc z domu, wpisałem tylko dane na stronie Axa (można też telefonicznie) i po kilku dniach przyszły papiery. Z AC nie korzystam, ale w przyszlym roku wezmę bo naprawdę razem z OC to tanio w porównaniu do konkurencji. Można też powołać się na czyjś numer polisy, wtedy przy OC jest 50zł zniżki, a przy AC 100zł. Ja o tym nie wiedziałem przy zakupie polisy niestety.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika Szczepan90\nZnajdź wszystkie posty napisane przez Szczepan90\nWkrótce na moim blogu pojawi się zestawienie ofert AC i OC. Jakiś czas temu porównałem Assistnace, tak więc zainteresowanych zapraszam na [Tylko zarejestrowani użytkownicy widzą linki. ]\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika grzeg1968\nZnajdź wszystkie posty napisane przez grzeg1968\nCoraz lepszy wzięciem dla osób, których nie stać na standardowe ac, stają się oferty okrojone lekko jak Minicasco, a te doświadczone , dobre firmy, z solidnym zakresem je oferują.\nZ tego co ja czytałam, to choćby w pzu można sobie wybrać tylko niektóre elementy z oferty i w ten sposób stworzyć sobie swój pakiet ubezpieczeniowy. Moim zdaniem bardzo dobra sprawa\nZnajdź wszystkie posty napisane przez kama\nZdecydowanie jest to korzystne rozwiązanie bo kupujemy tylko to czego naprawde chcemy i potrzebujemy, a nie to co naf ubezpieczyciel narzuca.\nFakt, w końcu nie trzeba płacić za coś, z czego nie skorzystamy, na pewno wyjdzie taniej\nZgadzam się. Najważniejsze, żeby dobrze dobrać ofertę do swoich kryteriów. Szkoda tylko, że porównywarki podają, tylko zbliżone kwoty składek np. OC. KażdeTowarzystwo Ubezpieczeniowe ustala inną kwotę składki, bo każde z nich ustala inne czynnki ryzyka, tak więc niestety kwoty w porównywarkach nie są takie same jak w rzeczywistości.\nTanie OC - zniżka\nBA 1599526/00 bo tylko wtedy dostaniesz zniżkę.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika Tomek47\nZnajdź wszystkie posty napisane przez Tomek47\nPolecam ubezpieczenie w AXA DIRECT. Przejrzysty i niedługi kalkulator, bardzo uprzejmi i pomocni doradcy na infolinii.\n50zł na ubezpieczenie OC\n100 zł na pełny pakiet (OC+AC)\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika ubezpieczenie_oc_ac\nZnajdź wszystkie posty napisane przez ubezpieczenie_oc_ac\nJak zależy ci na SZYBKIEJ likwidacji szkód,\nto najlepiej zgłaszać ją drogą internetową\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika kashmir\nZnajdź wszystkie posty napisane przez kashmir


Regulamin Zawodów "I Gorzowski Duathlon"\nMiasto Gorzów Wielkopolski;\nzgłoszenia można dokonać drogą elektroniczną poprzez rejestrację na stronie: www.sport-time.com.pl do dnia 17.09.2017 do godziny 20:00 lub do momentu osiągnięcia limitu 300 wpłat..\nLIMITY UCZESTNIKÓW WYNOSZĄ: 100 UCZESTNIKÓW W KATEGORII INDYWIDUALNEJ ORAZ 100 SZTAFET ( BEZ PODZIAŁU NA RODZAJ SZTAFETY ).\nSztafetę zgłasza kapitan, zapisując się do zawodów oraz wpisują drugą osobę w miejscu gdzie podaje się pseudonim!!!\nW przypadku sztafet nazwę sztafety wpisujemy klikając MOJ PROFIL -> Moje Kluby -> Dodaj klub a nastepnie przy zgłoszeniu wybieramy klub z listy\n- istnieje możliwość personalizacji numerów startowych dla uczestników, którzy do dnia 17 września dokonają opłaty startowej.\nw przypadku, gdy nie osiągniemy limitu 300 uczestników istnieje możliwość zapisów w dniu biegu w biurze zawodów, które czynne będzie w godzinach: 7:00 – 8:30 na terenie lodowiska przy Centrum Sportowo – Rehabilitacyjnym Słowianka ;\nOpłatę startową należy dokonać w formie przelewu na konto BZ WBK 80 1090 1900 0000 0001 3044 8040 Sebastian Wierzbicki w tytule wpłaty należy wpisać: IMIĘ I NAZWISKO DATĘ URODZENIA oraz WPISOWE NA I GORZOWSKI DUATHLON;\nLimit uczestników: 100 osób w rywalizacji indywidualnej oraz 100 sztafet bez podziału na kategorie. O udziale w imprezie, decyduje kolejność zgłoszeń oraz uiszczenia opłaty startowej;\nGorzów Wielkopolski Centrum Sportowo – Rehabilitacyjne Słowianka, ul. Słowiańska 14 1.10.2017 o godzinie 09:00.\npodstawą klasyfikacji jest elektroniczny pomiar czasu wykonywany za pomocą chipa, którego zawodnik otrzymuje w pakiecie startowym i winien przymocować do kostki za pomocą rzepa. Na mecie oraz opcjonalnie na starcie biegu znajdować się będą maty kontrolne, które odnotowują pojawienie się zawodnika w danym punkcie. Brak odczytu pojawienia się zawodnika na punkcie kontrolnym może spowodować dyskwalifikację;\nw klasyfikacji generalnej I Gorzowskiego Duathlonu będą wprowadzone kategorie OPEN mężczyzn oraz kobiet, dwuosobowej sztafety kobiet, dwuosobowej sztafety mężczyzn, dwuosobowej sztafety mieszanej, najlepszej sztafety rodzinnej ( w pierwszej linii pokrewieństwa mąż – żona, brat – siostra, rodzic – dziecko );\n- do 17 września wynosi: 60 zł – od osoby ( sztafety w sumie 120 PLN) ;\nW dniu biegu nie będzie możliwości dokonania wpłaty.\n- w dniu 1.10.2017 – w biurze zawodów na Lodowisku Centrum Rehabilitacyjno – Sportowym Słowianka w godzinach 7:00 – 8:30;


Z Idea Banku na prezesa do Trader.com | Mediarun.com\nNależąca do Agory, spółka Trader.com powołuje nowego prezesa. Były Dyrektor Marketingu w Idea Bank zastąpi Magdalenę Wasilewską-Michalską.\nAgora podała komunikat, w którym informuje, że Magda Wasilewska-Michalska zrezygnowała z dotychczas pełnionej funkcji prezesa Trader.com, ze względu na swoje inne plany zawodowe. Stanowisko przejmie były Dyrektor Marketingu w Idea Bank - Sławomir Gąsiorowski.\n„Dostrzegam co najmniej kilka nowych pomysłów na rozwój serwisów ogłoszeniowych Grupy Agora i potencjał ich wzrostu. Wierzę, że zastosowanie nowoczesnych narzędzi z zakresu e-commerce może istotnie zwiększyć efektywność tego biznesu. Moim celem na najbliższe trzy lata jest przekształcenie serwisów Domiporta.pl i Autotrader.pl w zaawansowane technologicznie platformy, dostarczające spółce nowych źródeł przychodów.” - zapowiada Sławomir Gąsiorowski.\nPrzez ostatnie cztery lata Gąsiorowski był dyrektorem marketingu w Grupie Idea Bank. Do jego obowiązków należało:\nZarządzanie kampaniami internetowymi i sprzedażą samoobsługową produktów finansowych, księgowych i samochodów typu B2B i B2C.\nZmniejszenie budżetu mediów o połowę, przy wzroście produkcji we wszystkich kanałach.\nTworzenie projektu mobilnych bankomatów (ponad 100 milionów złotych miesięcznie).\nPraca nad projektem Idea Hub (budowanie społeczności wokół banku i ponad 2.000 klientów w miesiącu w oddziałach coworkingowych).\nRealizacja kampanii telewizyjnych i unikalnych koncepcji, takich jak Idea Hub Express - pierwszy na świecie bank na torze.\nTagI: AGORAIdea BankMagda Wasilewska-MichalskaSławomir GąsiorowskiTrader.com\nAgora zapowiada między innymi otwarcie 45 nowych restauracji Papa Diego i 160 sal kin Helios - w tym luksusowych Helios...


Autumn Night - Wosk - Yankee Candle\n>Autumn Night (Wosk)\nAutumn Night (Wosk)\nWosk z rześkiej linii zapachowej Yankee Candle z serii Classic o zapachu relaksującej lawendy połączonej z leśnymi, drzewnymi nutami.\nKod produktu: YWAN\nDominika kosmetyczneszalenstwo.blogspot.com (http://kosmetyczneszalenstwo.blogspot.com/2016/09/yankee-candle-q4-harvest-time-autumn.html)\nZacznę od mocy , która jest bardzo dobra. Wosk kojarzy mi się z męskimi i lekko lawendowymi ale jednocześnie świeżymi perfumami.\nKatarzyna K (http://www.recenzjapisanaemocjami.pl/2016/09/autumn-night.html)\nWosk bardzo ładnie rozprowadza się po mieszkaniu i na długo w nim pozostaje. No cóż, jestem przekonana, że umili Wam niejeden jesienny, smutny wieczór.\nPo tej stronie lustra (http://www.potejstronielustra.pl/2016/09/yankee-candle-autumn-night-jesienny.html)\nAutumn Night zachwycił mnie głębokim odcieniem wosku w kolorze nocnego nieba i nastrojową etykietą. Niestety na tym moje zachwyty się skończyły. Zapach wosku jest typowo męski, ale z jakąś specyficzną, ziołową i drażniącą nutą. Kompletnie nie moje klimaty.\nOdcienie Nude (http://www.odcienienude.pl/2016/10/autumn-nights-yankee-candle.html)\nMęski, ale nietendencyjny. Nie czuję w nim lawendy, a raczej drzewne nuty, które są na drugim planie. Intensywny, ale nie duszący i nie dominuje w pomieszczeniu.\nAutumn Night to bardzo mocny, męski, ciężki zapach. Typowo jesienny. Jego woń roznosi się dość szybko po pomieszczeniach. Paląc go zbyt długo możemy trochę przesadzić z intensywnością, ponieważ po chwili palenia zaczyna być trochę duszący. Idealny dla miłośników bardzo ciężkich nut.\nTo mój faworyt spośród jesiennych zapachów marki Yankee Candle. Kompozycja przypomina mi męskie perfumy. Zapach jest intensywny, ale nie przytłaczający. Autumn Night jest świeży, a jednocześnie ciepły. Bardzo ładny. Polecam!\nNiebanalna kompozycja, która jest w pierwszym wrażeniu wprost nie do odgadnięcia. Bardzo męski, trochę ciężki zapach, wyczuwalne są lawendowe nuty, ale także ziołowe.\nTa mieszanka to połączenie relaksującej lawendy z leśnymi, drzewnymi nutami. Ten zapach był moim faworytem z całej kolekcji niestety dla mnie jest za ciężki. Czuję w nim głównie męskie nuty i nie powiedziałabym, że to lawenda. Raczej jest to właśnie coś leśnego, delikatnie męskiego i jak dla mnie bardzo przytłaczającego. Zapach ładny, ale nie na długo i nie dla wszystkich.\nGabi K (http://cosmetic-addiction.blogspot.com/2017/02/zapachowa-niedziela-yc-autumn-night.html)\nNastrojowy, klimatyczny, męski, ale niekoniecznie taki, jak lubię. drzewne nuty w połączeniu z lawenda dają mieszankę specyficzną i chyba nie każdemu się spodoba. Z jednej strony jesienny las, mokre liście, a z drugiej mdła lawenda. Brakuje mi tu czegoś, co orzeźwiłoby ten zapach.\nTarta jest niezwykle mocna i należy uważać z wielkością ukruszonego kawałeczka. Po rozpaleniu okazało się, że nie do końca potrafimy ze sobą wytrzymać. Zaczęły się pierwsze zgrzyty i zgasiłam kominek po 5minutach. Mój pokój wypełnił zapach palonej parafiny, który przebijał się przez domieszkę mdlącej lawendy i mocnego leśnego dodatku.\nAutumn Night to męski zapach, którego bazę stanowią akordy drzewne, ziołowe, igliwie i lawenda. Jest głęboki, bardzo intensywny - kawałek wosku wypełnia zapachem nawet duży pokój. Daje przyjemne wrażenie, ale przy dłuższym paleniu bywa przytłaczający. Właśnie dlatego nie skuszę się na zakup świecy - zanim zdążyłaby się roztopić do ścianek, czułabym się zmęczona zapachem i musiałabym ją zgasić. Chętnie natomiast sięgnę jeszcze po wosk Autumn Night, bo na jesienne długie wieczory sprawdza się naprawdę bardzo dobrze.\nMocny, zdecydowanie męski zapach, który przy pierwszym spotkaniu nijak kojarzy się z jesiennym, ciepłem domowego ogniska. Zapach jest bardzo intrygujący, ale może wywołać również ból głowy :)\nBiały kominek (Jednolity)\nBiały kominek (Motyw kwiatów)


Pociągi wrócą na Dworzec Świebodzki? PKP ma dwie koncepcje • www.tuwroclaw.com\n2019-03-07, Autor: Bartosz Senderek\nJeszcze w tym roku ma zapaść decyzja związana z przywróceniem ruchu kolejowego na Dworzec Świebodzki – taką deklarację w środę złożył członek zarządu PKP S.A. Kolej ma dwie koncepcje przywrócenia pociągów na dworzec położony w sąsiedztwie centrum Wrocławia. Spółce zależy też na jak najlepszym wykorzystaniu należącej do PKP działki w tym rejonie miasta.\nPrzedstawiciele ministerstwa infrastruktury, spółek kolejowych i marszałek województwa dolnośląskiego mają wziąć udział w spotkaniu, podczas którego podjęta zostanie podjęta decyzja związana z przywróceniem ruchu pociągów na Świebodzki. – Chciałbym żeby decyzja odnośnie realizacji i przywrócenia ruchu zapadła jeszcze w tym roku – deklaruje Krzysztof Golubiewski członek zarządu PKP S.A.\nKolej ma dwie koncepcje przywrócenia pociągów na Dworzec Świebodzki. Pierwszą jest odtworzenie infrastruktury, którą pociągi jeździły do początku lat dziewięćdziesiątych. Druga zakłada przeniesienie ruchu pociągów do podziemnego tunelu i budowę stacji z peronami pod ziemią. – Wtedy uzyskalibyśmy 50 hektarową piękną działkę, ale koszt takiej inwestycji byłby zdecydowanie większy i dłuższy w realizacji – tłumaczy Golubiewski.\nDopiero po podjęciu decyzji związanej z przywróceniem ruchu kolejowego na dworzec ma zapaść decyzja o przyszłości terenów o powierzchni 30 ha. Niewykluczone, że część z nich zostanie przeznaczona na inwestycje mieszkaniowe w ramach rządowego projektu Mieszkanie Plus.\nTagi: dworzec świebodzki, kolej, PKP, pociagi, PKP SA\n~Magdalena Paprota 2019-03-07 23:15:02\nSkąd miałyby jeździć pociągi na Świebodzki? Skoro to dworzec czołowy to chyba tylko od zachodniej strony, mam wątpliwości na ile jego otwarcie miałoby pomóc w komunikacji.\n~Dariusz Niszewski 2019-06-29 14:23:27\nKolej powinna natychmiast zapomnieć o fantazjach z budową podziemnych torowisk i podziemnego dworca Świebodzkiego. Kolej powinna natychmiast przystąpić do odtworzenia infrastruktury, którą pociągi jeździły do początku lat dziewięćdziesiątych. O budowie osiedli mieszkaniowych można będzie ewentualnie myśleć dopiero w przyszłości . Tyle i aż tyle. =================== w przeciwnym razie będziemy przez lata czytali wyborczo optymistyczne komunikaty zbliżone do wczorajszej deklaracji Premiera na ten temat. ======================komunikaty, które będą mówiły, że "Istnieją realne warunki dla powstania poważnych szans na wystąpienie możliwości pojawiania się okazji do opracowywania wstępnych planów w zakresie wstępnych studiów dotyczących aktywności na rzecz zdecydowanego działania itd, itd..."=========czyli nowomowa, żywcem z Georga Orwella.


Listopad 2016 – Szkoła Podstawowa w Dankowicach\nDrużyna chłopców podtrzymuje zwycięską serię. Do mistrzostwa gminy w biegach przełajowych i tenisie stołowym chłopcy dołożyli dzisiaj pierwsze miejsce w koszykówce. Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów. Opracowanie: Tomasz Drewniak\nW dniu 20 września 2016 roku na stadionie w Hecznarowicach rozegrano mistrzostwa Gminy Wilamowice w sztafetowych biegach przełajowych. Rywalizacja odbyła się w kategorii szkół podstawowych oraz gimnazjów. Stawką zawodów był awans do finału powiatu bielskiego, który odbędzie się 5 października w Zabrzegu. Bardzo dobrze wypadły reprezentacje Szkoły Podstawowej zajmując w kategorii chłopców – I …\nDnia 22.09.2016 r. przeprowadzone zostały wybory do Samorządu Uczniowskiego w naszym gimnazjum. Poprzedzone były kampanią wyborczą , w trakcie której kandydaci prezentowali swoje programy. Wybierali oni swoich przedstawicieli spośród 9 kandydatów. Komisja wyborcza w składzie: Anna Trojacka, Paweł Kędzior, Przemysław Kamiński, Szymon Ochman czuwała nad prawidłowym przebiegiem głosowania, po jego zakończeniu dokonała obliczeń głosów. …


SEGA-SKY Portal - What's Shenmue - Recenzja\nWhat's Shenmue - Recenzja gry | Autor - Century Child\nW Czerwcu 1999 roku, na kilka miesięcy przed premierą pełnej wersji gry Shenmue w Japonii, SEGA uraczyła graczy demkiem zwanym "What's Shenmue". To tylko podsyciło atmosferę i jeszcze bardziej zachęciło graczy do nabycia Shenmue zaraz po premierze. Poniżej postanowiłem zrecenzować dla was ten krótki, acz bardzo ciekawy tytuł/grę (?).\nMotyw rozgrywki w "What's Shenmue" jest swoistą mini-gierką, która ma po krótce (nawet nie wiecie, jak bardzo...) przedstawić najważniejsze elementy gry, jakie gracze mieli znaleźć w ostatecznej wersji gry. Naszym zadaniem jest znalezienie Yukawa-san'a (którego wiele osób może kojarzyć ze spot'ów reklamowych SEGI, czy też samego Shenmue - sekret, jak spotkać się z nim w grze, opisałem w Solucji). Zaczynamy od rozmowy Ryo z Tom'em, z której niewiele zrozumiałem, gdyż japoński nie jest mi aż tak dobrze znany . Następnie biegamy po pewnym odcinku Dobuity i wypytujemy ludzi o wspomnianego pana Yukawę. "Pewnym odcinku", ponieważ gdzieniegdzie drogę blokują nam ludzie stojący za białą linią, którzy nie chcą nas przepuścić dalej. Mało tego - niewiele budynków stoi przed nami otworem. Nie sposób się więc "zamotać", a i sama mini-gierka to zabawa na 5-10 minut. Jednakże dla wielu fanów gra może skrywać wiele ciekawostek (o których więcej nieco później).\nW "What's Shenmue" spotkamy sporo elementów, które zostały usunięte w finałowej wersji gry, dowodem czego są chociażby "unikatowe" automaty w YOU Arcade czy - uwaga, uwaga, możliwość "kucania" w każdym możliwym miejscu za pomocą przycisku A. W grze natkniemy się także na QTE z Enoki'm i Nagashim'ą, identyczne jak to pierwszego dnia gry w Shenmue. Dodatkowo, po odnalezieniu Yukawa-san'a odbędziemy pościg w formie QTE, podobny do tego za Jimmy'm pod koniec 2 płyty Shenmue.\n"What's Shenmue" choć pozornie jest bardzo krótkie, ma w sobie wiele "tajemnic", które zadowolą fana tej serii. Spotkamy tu Charli'ego jeżdżącego na motorze po Dobuicie czy też Izumi (japonkę, którą poznajemy w Shenmue 2 ) co tylko daje nam do zrozumienia, że Yu Suzuki jeszcze przed wydaniem Shenmue miał przygotowaną całą historię, a przynajmniej tą do S1 i S2. Dowodem na to są także wysokiej jakości render'owane filmiki z postaciami z gry omawiającymi poszczególne aspekty rozgrywki (podobne można znaleźć w Shenmue Passport), gdzie możemy wysłuchać Xiuying, którą jak wiadomo poznajemy dopiero w Hong Kongu...\nNa zakończenie 2 ciekawostki - "What's Shenmue" zostało wydane jedynie w Japonii w nakładzie 1000 egzemplarzy. Wydaje się to być mało, jednak wszyscy, którzy chcieli by kupić własny egzemplarz, niech piszą do mnie na GG - już za kilkadziesiąt złotych można nabyć oryginalny, zafoliowany "What's Shenmue".\nDrugą ciekawostką jest 30-minutowy film zapisany na kasecie VHS, który został wydany jeszcze przed samym "What's Shenmue". Dla fana Shenmue (takiego chociażby, jak ja) będzie to ogromny rarytas, gdyż film zawiera wiele scen z beta-wersji gry, postaciami będącymi w pierwszych etapach tworzenia, etc. Film zawiera motywy zarówno z 1 jak i 2 części gry, posiada takie ciekawostki, jak Ryo jeżdżacy po Dobuicie na rowerze, etc. - coś wspaniałego móc zobaczyć, o czym pierwotnie myśleli twórcy, a co zostało usunięte w wersji ostatecznej. Wszyscy, którzy chcieliby znać dokładny zapis filmu, zapraszam do pisania do mnie na priv - tak się składa, że kaseta jest w moim posiadaniu i dumnie ozdabia moją kolekcję .\nPS. Jako że "What's Shenmue" jest płytką demonstracyjną, nie poddałem jej ocenie, stąd też nie ma tabelki ..


W po�udniowej nawie ko�cio�a, w cz�ci wschodniej znajduje si� o�tarz p�norenesansowy wykonany po 1600 r. p.w. Matki Boskiej R�a�cowej, bogato z�ocony z ornamentyk� ro�linn� i okuciow�. W o�tarzu s� rze�by ��w: Wojciecha, Stanis�awa, Andrzeja i Wawrzy�ca oraz p�askorze�ba - Za�ni�cia Matki Boskiej, wsp�czesne o�tarzowi. Obok o�tarza (dawniej w o�tarzu) zwraca uwag� wisz�cy obraz Matki Boskiej z Dzieci�tkiem w typie ikony z II po�owy XVI w. zwany w �r�d�ach Obrazem Bizanckim. Zosta� on przywieziony z miasteczka �oj�w nad Dnieprem w czasach Jana Kazimierza w 1675 r. Obok o�tarza znajduje si� renesansowy pomnik z II po�owy XVI w. Piotra Su�owskiego - dziedzica Sko�yszyna, s�dziego grodzkiego, bieckiego i pos�a na sejm w 1569 r. Nagrobek ten zaliczany jest do lepszych rze�b epoki Odrodzenia, powsta�ych pod wp�ywem renesansu w�oskiego. Po przeciwleg�ej stronie jest pi�kny renesansowy pomnik z marmuru i alabastru Miko�aja Lig�zy, starosty bieckiego ufundowany przez niego za �ycia w 1578 r. Nagrobek sk�ada si� z kilku kondygnacji, odznacza si� lekko�ci� form i subtelno�ci� wykonania. Zwraca uwag� ciekawy napis w j�zyku staropolskim a w dolnej kondygnacji ko� z rz�dem. Wykonanie nagrobka przypisywane jest W�ochom


Spotkanie z podróżnikiem 10.05.2014 r.\nNajpiękniejszych Świąt » Powitania lata w rytmie Disco » REGULAMIN INSTRUKCJA PPOŻ Zespół "SŁAWIANIE" świątecznie » W dniach 8-9 grudnia ... Grudniowe "Spotkanie z Podróżnikiem". » Na ostatnim w 2017 "Spotkaniu z podróżnikami" w... Dzień Kobiet - Kabaret Czesuaf - 8 marca 2019r. » Burmistrz Sławy i Dyrektor Sławskiego Centrum K... Koncert Noworoczny » Walentynkowy koncert „Blues Combo” » Burmistrz Sławy zaprasza na walentynkowy koncer... Zaproszenie na uroczystą Akademię z okazji Dnia Ba... » Dom Kultury w Śmieszkowie zaprasza na urocz... Dzień Babci i Dziadka w Domu Kultury w Ciosańcu » 21 stycznia 2018 roku o godz. 10:00 w Domu Kult... Zajęcia tańca towarzyskiego dla dzieci. » Kliknij, aby powiększyć.\nW sobotni wieczór, 10 maja o godzinie 18:00 w sali kameralnej Domu Kultury przy ul. Głogowskiej 5 w Sławie, za pomocą opowieści i zdjęć naszego gościa wieczoru – Anny Gondek-Grodkiewicz przenieśliśmy się na Karaiby: Fotograficzna opowieść o wyprawie do krainy 365 wysp.\nFotograf Anna Gondek-Grodkiewicz wyruszyła w podróż nad Morze Karaibskie. Podróżując przez Panamę, Kostarykę i Nikaraguę spotkała ciekawych ludzi, barwne historie i różne sposoby na szczęśliwe życie. Jej wędrówka zaprowadziła ją do niezwykłej krainy na wyspach - do Indian Guna Yala.\n„Ana (jak nazywali ją Indianie) uczestniczyła w codziennym życiu mieszkańców wysp archipelagu San Blas (pogranicze panamsko-kolumbijskie), brała udział w ich świętach oraz obrzędach i zastanawiała się, co pcha ludzi do poznawania odległych lądów i innych kultur. Na szczęście znalazła też czas na robienie zdjęć. Znakomitych.”\nInicjatywa była realizowana dzięki dotacji Gminy Sława oraz naszemu Mecenasowi: Bankowi Spółdzielczemu we Wschowie.\nJak również dzięki wsparciu firm: Piekarni Gierczak i Kaja Komputer


Jak znaleźć idealny biustonosz? - Legio24.pl - wiadomości z Legionowa i powiatu\nWybór bielizny to nie jest prosta sprawa. Musimy pamiętać, że jeśli źle dobierzemy biustonosz, to będzie znacznie gorzej niż w przypadku zwykłych ubrań, które na siebie wkładamy. Niestety większość z nas popełnia wiele błędów w czasie tego zadania. To właśnie negatywnie wpływa na wygląd naszych piersi. O czym więc powinnyśmy pamiętać w trakcie wyboru biustonosza?\nW pierwszej kolejności poznaj swój rozmiar\nNiektóre kobiety mogą myśleć, że to głupia porada. W końcu każda z nas doskonale zna swój rozmiar. Niestety nie jest to prawda, wiele kobiet nadal nosi źle doprany biustonosz. Dlaczego dobór odpowiedniego rozmiaru jest taki ważny? Wszystko po to, aby nasze piersi dobrze się prezentowały. W przypadku za małych biustonoszy nasze piersi są za bardzo zgniecione, a wtedy mogą się pojawić nieestetyczne fałdki. Za duży rozmiar też może mieć negatywne konsekwencje, bo nie zapewni naszemu biustowi odpowiedniej stabilizacji. Nie trzeba więc dalej nikogo przekonywać, że musimy go dobrze ustalić. Do tego jednak potrzeba poznać kilka zasad.\nPrzy określaniu rodzaju biustonosza, musimy znać dwa wymiary: obwód pod biustem i w biuście. Pierwszy z nich to pierwsza część naszego rozmiaru. Następnie należy określić miseczkę, w tym celu od obwodu w biuście odejmujemy ten pod biustem. Uzyskana liczba wskaże nam konkretny rozmiar. Ważny jest również sposób, w jaki pobierzemy te dwie miary. Nie możemy tego robić bez przemyślenia, bo możemy ustalić błędny rozmiar.\nJak więc się mierzymy przy określaniu biustonosza?\nNa początku warto pamiętać o odpowiedniej postawie. W trakcie mierzenia nie wolno nam się garbić, bo to sfałszuje uzyskane wyniki. Dlatego powinnyśmy stać prosto i nie mieć na sobie biustonosza ani ubrania. W trakcie mierzenia najlepiej lekko ściskać się miarką. Ważne jest też, jakie mamy ciało i do niego dopasować ściskanie miarką. Kobiety z nabitym ciałem powinny napiąć taśmę i nie ściskać jej dodatkowo. Nieco inna sytuacja powinna nastąpić u pań z lejącym się ciałem – one powinny lekko ścisnąć miarkę, ale bez przesady, aby nie sprawić sobie dodatkowego bólu. Po zmierzeniu w ten sposób obwodu pod biustem przechodzimy do mierzenia biustu. Tę czynność najlepiej wykonywać w biustonoszu z miękkimi, nieusztywnianymi miseczkami. Stan piersi powinien wpływać na naszą postawę. Jeśli mamy jędrne to stoimy prosto, a gdy nie, można się lekko pochylić do przodu.\nWarto też zwrócić uwagę na kształt biustonosza\nRozmiar biustonosza jest niezwykle istotny, ale warto też zwrócić uwagę na jego kształt. Na stronie https://www.bielizna9.com/ znajdziemy takie, które spełnią nasze przeróżne potrzeby. Najpopularniejsze z nich to pełny, do dekoltów w szpic oraz balkonetka. Ten pierwszy idealnie zasłania cały biust oraz nadaje mu okrągły kształt. Balkonetka jest idealna do szerokich, niezbyt głębokich dekoltów. Biustonosz do dekoltów w szpic idealnie podniesie piersi i nada im piękny kształt, ale może też je spłaszczać, więc warto wcześniej sprawdzić, jak będzie się prezentował.\nTAGI:Jak dobrać odpowiedni biustonosz?\nBądź pierwszą osobą, która skomentuje artykuł "Jak znaleźć idealny biustonosz?"


HALO tu mama!: ✎ Nasza wyprawka :)\nAutor: HALO tu mama o 18:08\npirelka 19 października 2013 18:55\nTen dzienniczek aktywności mi się podoba ;) Fajne paczuszki ;)\nŚliczne łóżeczko, choć ja też waham się nad drewnianym a turystycznym. Co u Was przeważyło szalę turystycznego ?\nAgnieszka Modzelewska 19 października 2013 19:18\nOjej już zapomniałam ile to rzeczy trzeba dla malucha :)\nSierpniowa mama 19 października 2013 21:48\ndisne mar- do d.. u nas dużo lepiej sprawdził się spray do noska nosefrida, szybko i dobrze rozpuszcza gilunki , które potem łatwo wydostać za pomocą aspiratora FRIDA. Disne mar słabo rozpuszcza przez co fridą niełatwo jest cokolwiek wyciągnąć.\nAnna 20 października 2013 00:00\nJa z początku notowałam, ile córka jadła - mojego mleka i mm, ile odciągnęłam, ile czasu, w jakich godzinach, hehe. Faktycznie, taki dziennik na początku może być przydatny, żeby po mieszkaniu nie fruwały luźne kartki. :)\nAle dużo paczek. :-) Ja też szturmowałam Internet, jest to wygodne. W sumie to prędzej coś kupię przez Internet niż tradycyjnie, oprócz ubrań dla mnie, bo to muszę przymierzyć.\npatka 20 października 2013 09:48\nO rany, ale mnie zareklamowałaś! No teraz nie pozostaje mi nic innego jak założyć własną firmę :) Tak na marginesie jestem wzrokowcem, szybko i na bardzo długi czas zapamiętuje obrazy i teraz jak zobaczyłam Twoją zebrę (to nie jest żyrafa:P, ale również ja się mylę)- to przypomniało mi się, że widziałam taką samą kiedyś u kuzynki i wg jej zabawki "stworzyłam" moją.\nA co do reszty: to ja praktycznie wszystko kupowałam z internetu, począwszy od kosmetyków, przez przybory higieniczne, skończywszy na pidżamie i szlafroku do szpitala! Mąż się trochę ze mną nie zgadzał,bo wg niego przepłacałam, ale jak pewnego dnia pokazałam mu różnicę cen, gdzie przy jednym produkcie zaoszczędziłam nawet 10-15zł- od razu zmienił zdanie.\nŚpisz z kojcem? Ja go używam od 5 miesiąca ciąży i to były moje najlepiej zainwestowane pieniądze dla mojej wygody. RE-WE-LA-CJA! A najlepsze jest to, że można go zwinąć w ślimaka w trakcie połogu oraz pomaga przy karmieniu. U mnie on zostanie do końca życia :P\nPS. Z racji, że mój mąż chodzi do pracy na nocki i odsypia je w ciągu dnia to zauważyłam, że nawet on się w niego wtula:)\ntusia banaś 20 października 2013 20:59\nDużo tego :) Dlatego właśnie nie zostawiałabym zakupów na ostatnią chwilę (chociaż zostawiłam), bo rzeczy dla maluszków często mają ceny z kosmosu. Bardzo mi się podoba ta czarno-biała książeczka. W zasadzie to można ją też zrobić samemu - jeśli ma się zdolności plastyczne i dużą cierpliwość :D\nMalinowelove 21 października 2013 14:59\nCałkiem pokaźna ta Wasza wyprawka:) To mi przypomina ile nam jeszcze rzeczy trzeba dokupić.. Poradnik też czytam, ale dostałam inny więc już nie będę kupować, mimo że najciekawszy wydaje mi się właśnie ten który Ty masz:) Za to książeczkę-harmonijkę na pewno kupimy:) I przymierzamy się również na identyczny laktator:)\nAnna M. 22 października 2013 09:47\ntrafiłam przez przypadek, ale chętnie tu zostanę :) pozdrawiam i zapraszam do siebie :) http://jestesodrobinaszczescia.blogspot.com/\nlipson 22 października 2013 19:57\nZdecydowanie jestem za panem kurierem :D Mi sie nigdzie łazić nie chce :D Mam również Maluszka Czas (słyszałam, że mega pomocny na początku życia dzidzi) i jedną czarno białą książeczkę z sierra madre :) Trzeba dbać o rozwój oczków :)\nEwa 29 października 2013 16:29\nOj, to moja wyprawka w porównaniu do Twojej wypada bardzo blado;)\nPaulina 29 października 2013 18:53\nAaaa muszę mieć ten "Maluszka czas" :) Muszę, muszę muszę! Wyprawka super. Spodobała mi się zebra :) No po prostu dobrze jej z oczu patrzy! Ja przez Internet kupowałam większość rzeczy do szpitala. Na prawdę o wieeele taniej, większy wybór, no i jak wygodnie :)


Lindemann - "Skills in Pills" (recenzja) - INFOMUZA.PL\n4 lipca 2015 18:11\nInfomuza Wiadomości muzyczne Lindemann - "Skills in Pills" (recenzja)\nPanowie z Rammstein zapowiedzieli na po wakacjach powrót do studia. Jeśli zdążyliście się za nimi stęsknić, to z pomocą przychodzi płyta nowego projektu Tilla Lindemanna - "Skills in Pills".\nLata temu wokalista Rammsteina zaprzyjaźnił się z Peterem Tägtgrenem, znanym z Pain i Hypocrisy. Za sprawą tej przyjaźni powstał wspólny album, który od momentu zapowiedzi wzbudzał sporą ciekawość. Również dlatego, że po raz pierwszy Till Lindemann miał zaśpiewać po angielsku. W sferze domysłów pozostawała także kwestia gatunku w jakim zaprezentują się panowie.\nZacznijmy od języka. Angielski Tilla zalatuje na kilometr niemieckim, przez co nie odczuwamy szczególnej różnicy w porównaniu z rodzimym projektem muzyka. Podobnie jest także w przypadku brzmienia, które ująć można jako mieszankę elektroniki, industrialu i metalu. Jest w niej coś zarówno z Pain jak i Rammsteina. Bez zaskoczeń obyło się także w warstwie tekstowej, sporo tutaj kontrowersji i prowokacji, a przynajmniej taki, jak się zdaje był zamiar. Lindemann w "Fat" śpiewa bowiem, że lubi duże dziewczyny, a w "Golden Shower" prosi o złoty deszcz. Bardziej lirycznie robi się jedynie w "That's My Heart", "Children of the Sun" oraz "Yukon".\nRóżne opinie krążą na temat tego albumu, że jest obrzydliwy, że jest prostacki. Jednak dla tych, którzy przywykli do konwencji prezentowanej przez zespół w teledyskach pokroju "Pussy", czy też tego, co robią na koncertach, nie powinno być to szczególnym zaskoczeniem. Jeżeli lubicie humor i groteskę, która ociera się o kicz, to "Skills in Pills" także zapewne wam się spodoba. Polecam tak fanom Rammstein jak i Pain, bo każdy z nich znajdzie tu coś dla siebie. Jednak tylko pod warunkiem zachowania odpowiedniego dystansu.\nWarto posłuchać: "Cowboy", "Children of the Sun", "Skills in Pills"\nReceznowała: Monika Matura


Usługi Transportowe : Bajki\nDziałem czy także pod kategorią transportu lądowego jest widoczny każdego dnia transport drogowy. Każdy z nas korzysta naturalnie z takiego transportu. Robimy to naprawdę wielokrotnie, nieomalże codziennie. Musimy przecież dojechać do pracy czy do szkoły. A najentuzjastyczniej robimy to jeżdżąc pojazdem czy autobusem. Jeśli poruszamy się po drogach – obojętnie czy są one osiedlowe, ekspresowe, autostrady, kosztowny publiczne czy prywatne, zawsze jesteśmy w stanie mówić, że wykorzystujemy z transportu drogowego. Jest on bardzo rozwinięty. Z transportem drogowym mamy do czynienia w każdym kraju – http://www.transport-bydgoszcz.net.pl. Niewątpliwie w niektórych państwach jest on rozwinięty o wiele bardziej, to transport nowoczesny, to nowatorskie rozwiązania. Są również i takie kraje, gdzie transport drogowy jest w gruncie rzeczy na niesłychanie niskim poziomie. Jednakże jest. I to jest najistotniejsze, tylko to się liczy. Transport drogowy to duże ułatwienie dla nas, naszych dzieci. Jeśli nie moglibyśmy korzystać z transportu drogowego nasze życie byłoby o wiele trudniejsze, o wiele bardziej skomplikowane, mniej komfortowe.


Czyli wszystko to co myślę o przeczytanych książkach: Anna Todd i inni - "Imagines"\nAnna Todd i inni - "Imagines"\nGatunek: fan fiction, młodzieżowa, romans, obyczaj\nMyślę, że pierwsza rzecz, która przyciąga naszą uwagę to okładka. na pierwszy rzut oka - szczególnie na zdjęciach internetowych - skromna. Niech was to proszę nie zmyli! Jest srebrna i błyszczy się wszystkimi kolorami tęczy. Szczególnie gdy czyta się w słoneczny dzień. Osobiście mnie to irytowało i przeszkadzało, ale na półce robi wrażenie. Druga sprawa to objętość. Ponad siedemset stron, które podzielone zostały na trzydzieści cztery opowiadania. I tu zaczyna się orzech do zgryzienia...\nNie wiem jak wy, ale ja do zbiorów podchodzę z mieszanymi uczuciami. Zbyt wiele razy wyniesiona na szczyt fal jak najlepszy surfer przez jedną historię nagle dostaję kubeł zimnej wody i ląduję gdzieś na dnie po przeczytaniu następnej. Nie działa to na mnie niestety motywująco. "Imagines" też miało swoje wzloty i upadki jeśli chodzi o moje osobiste odczucia, ale więcej było tych pierwszych i zabawa była przednia.\nDo moich ulubieńców należeć będzie Katharina E. Tonks i jej "Nokaut". Ogromny i oszlifowany diament wśród niepozornych kamyczków. Dawka humoru, intrygująca fabuła, trochę czarnego światka i charakterni bohaterowie. Było jeszcze kilka ciekawych i wciągających no i kilka, które popsuły to wyjątkowo dobre wrażenie. To, które nie podobało mi się najbardziej to chyba "Mało prawdopodobna przyjaźń" Anny Todd. Dla mnie było po prostu nijakie - zero jakiejkolwiek reakcji na jego przeczytanie. Źle oceniam dlatego, że nawet tej negatywnej emocji nie było, po prostu nic. Część historii jest jakże realnych i naturalnych. Łapią za serducho i człowiek ma ochotę spytać: "czemu to tylko fikcja?". Inne są totalnie odjechane, wyciągnięte nie wiadomo jak i skąd (coś jak królik z kapelusza, który nagle jest w rękach magika?).\nMieszanka wszelkich znanych ( w moim wypadku wielu nieznanych) gwiazd. Spotkania z tymi których kochamy albo wręcz przeciwnie. W zależności jak na to patrzeć to albo "stety" albo niestety pozycja stworzona z myślą o dziewczętach i kobietkach. Chłopacy i mężczyźni raczej by się tu nie odnaleźli i zabawy z czytania by nie mieli. Następne wahanie pojawia się w momencie przeczytania już kilku historii - czy aby na pewno jest to pozycja dla młodych osób? Chciała bym powiedzieć, że tak, ale chyba jednak bardziej wskazany przedział wiekowy to New Adult i w górę szczególnie jeśli lubicie rozrywkę. Osobiście znalazłam tu kilka na prawdę celnych i odnoszących się do mojej osoby cytatów. I ta myśl: "To było pisane dla mnie i o mnie!". Czasami człowiek lubi być połechtany, a co!\nKończąc i podsumowując książka warta uwagi nie tylko ze względu na wygląd. Robi wrażenie również zawartością nawet jeśli nie wszystkie opowiadania w niej zawarte są tymi z górnej półki. A więc wyobraź sobie, że... książka jest właśnie w twoich rękach, a ty w świecie na co dzień dla ciebie niedostępnym!\nAutor: Karolina Marek o listopada 21, 2016\nEtykiety: Anna Todd, fan fiction, Imagines, książka, młodzieżowa, obyczajowa, Recenzja, romans\nEmila Kubaszak - "Żar prawdy"\nPraca zbiorowa - "Fantastyczne zwierzęta i jak je ...\nMo Hayder - "Kukła"


Drugie co do wielkości miasto Łotwa Daugavpils pochodzi z Twierdzy Dinaburg, która należała do Zakonu Livonian. Od tego czasu miasto przeszło w posiadanie Polaków, Litwinów, a następnie Rosjan. Właśnie ta fuzja i przeplatająca się kultura, historia i przeznaczenie odtworzyły tu szczególną tajemniczą atmosferę, dodały uroku i wdzięku temu nowoczesnemu miastu w regionie Łatgalii.\nDaugavpils to miasto kalejdoskopowe\nDaugavpils znajduje się w południowo-wschodniej części Łotwy, w pobliżu granic z Rosją i Litwą. Miasto jest podzielone rzeką Daugwa . Jest domem dla około 95 tysięcy osób, z większością populacji - rosyjskiej.\nDaugavpils wyróżnia się wszechstronnością. Udało mu się zachować architektoniczne i historyczne dowody swojej bohaterskiej przeszłości, ale jednocześnie jest nowoczesną metropolią, która rozwinęła infrastrukturę, ośrodki kulturalne, naukowe i edukacyjne. Tutaj każdy znajdzie coś dla siebie: zarówno miłośnicy starożytności, miłośnicy duchowego dziedzictwa, jak i miłośnicy ekscytujących przygód.\nRok urodzenia miasta Daugavpils można nazwać 1275. Wtedy pan Zakonu Livonian został tu założony zamek Dinaburg, wokół którego wkrótce powstała pierwsza osada. Nowa osada, położona w strategicznie ważnym miejscu, była nieustannie atakowana przez oddziały rosyjskie lub litewskie. Zamek został zniszczony i ponownie odbudowany, wzmacniając za każdym razem silniejszy. Dopiero w 1481 r. Dinaburg został po raz pierwszy zabrany przez Iwana III, ale nie na długo. Zamek, podobnie jak wszystkie inne ziemie podbite przez Rosjan, został przeniesiony do Inflant, w zamian za zobowiązanie do złożenia hołdu Księstwu Moskiewskiemu przez 50 lat.\nW 1772 Dinaburg stał się częścią Imperium Rosyjskiego. W 1812 r. Twierdza Dinaburg odegrała ważną rolę w obronie granic Rosji podczas napadu Napoleona.\nW 1893 r. Dinaburg został przemianowany na Dvinsk. Przyzwyczajony do odwiecznej obrony miasta utrzymywanej w czasie pierwszej wojny światowej. Biorąc udział w ataku z pierwszej linii, bardzo cierpiał, ale nadal się utrzymywał.\nW 1920 r., Po kolejnym uwolnieniu od wrogich najeźdźców, bohater miasta znajduje swoją nową nazwę - Daugavpils.\nNie mając czasu na całkowite zniszczenie, Daugavpils poddawany jest nowym testom - po II wojnie światowej przetrwało tylko 30% miasta. Ale nikt nie wątpił, że odrodzi się ponownie, jak Feniks z popiołów. Dzisiaj, patrząc na fotografię Daugavpils z przeszłości, trudno jest rozpoznać w tej wiecznej pięknej ruinie to piękne europejskie miasto, które jest teraz.\nDaugavpils - co zobaczyć?\nTo niesamowite, jak miasto, które było wielowiekową areną krwawych bitew, mogło uratować tak ogromną ilość kulturalnych i historycznych zabytków. Jeśli spojrzeć na mapę turystyczną Daugavpils, praktycznie nie ma dzielnic, w których znajduje się miasto atrakcje .\nCo zatem zobaczyć w Daugavpils:\ncentrum sztuki im. Marka Rothko (Mikhail 3, czynne codziennie, z wyjątkiem poniedziałków);\nTwierdza Daugavpils (koszt wycieczek (dla dorosłych): 30 minut - od 10 EUR, 1,5 godziny - od 15 EUR, 2,5 godziny - od 25 EUR);\nChurch Hill to plac, na którym gromadzą się świątynie czterech spowiedzi;\nLatgalsky zoo ( Vīnības street 27, otwarte od 10:00 do 18:00, weekendy - poniedziałek / wtorek, cena biletu dla dorosłych - 0,6 €, 0,30 € dla dzieci);\nZakład zgniatania w Daugavpils (ul. Varshavas 28, wycieczki prowadzone są po łotewsku, angielsku i rosyjsku, koszt - od 1,5 €);\nMuzeum Krajoznawcze i Muzeum Sztuki w Daugavpils (ulica Rigas 8, codzienne prace, bilet dla dorosłych kosztuje 1,14 EUR, 0,36 EUR dla dzieci);\ncentrum zainteresowania dzieci " Cudami " (ul. Vienibas 30, dzień wolny - poniedziałek, bilety - od 4 €);\nodnowiony deptak Rigas (konserwacja zakończona w 2009 r.);\nStropsky Estrada - miejsce imprez miejskich;\nhistoryczne centrum Daugavpils - państwowy pomnik urbanistyki;\ncentrum garncarstwa (ulica Novembra 18, weekend - poniedziałek / wtorek, cena biletu dla dorosłych wynosi 0,71 €, dla dzieci 0,36 €);\nbudynki w stylu Jugend (ulica Rigas 8, ulica Saules 41 i 55);\narchitektura z czerwonej cegły (najsłynniejsza - na ulicy Saules 1/3 i ulica Muzeum 6);\nogród rzeźb (między ulicami Mikhoels i Rigas);\nTeatr Daugavpils (ulica Rigas 22a);\nGodziny zegarowe (ulica Vienibas 13);\npark Dubrovina (między ulicami Parades i Rigas);\nCentral Park (w pobliżu dworca autobusowego);\nobiekt sztuki "ROTHKO" , przedstawiony miastu w 2015 roku.\nTo nie jest cała lista atrakcji w Daugavpils. Biorąc pod uwagę jego dawną militarną chwałę, miasto ma wiele zabytków dla wielkich wojowników i kompleksów pamięci. Są też niezwykłe oryginalne rzeźby - kot, żółwie, jelenie, lwy, a także ciekawe zabytki kompozycyjne ("Mewa", "Dziewczyna z lilią").\nDaugavpils jest również bogaty w muzea . Wśród najbardziej znanych: muzeum szachów i przeciągów , sprzęt wojskowy , paleontologia , "Dom łotewski" , muzeum lokalnej wiedzy .\nWszystkie ceny i harmonogramy obowiązują w lutym 2017 r.\nPo fascynujących wycieczkach poznawczych można przeznaczyć czas i rozrywki, które w Daugavpils obfitują. Fani aktywności na świeżym powietrzu mogą odwiedzić:\nbaseny (w kompleksach sportowych Vaduguns, Olimpija, Celtnieks);\nklub spadochronowy DISK i towarzystwo sportowe ULTRA (paralotniarstwo, lotniarstwo) na lotnisku Grivsky;\nkręgielnia Pomarańczowa kręgielnia (ul. Ciekoszcznia 60);\nRóżne usługi wynajmu łodzi ;\nlodowisko Daugavpils ledus (ulica Stacijas 45a);\nWake It Wake Park at the Rugelsky Reservoir;\nwynajem łodzi i tratw Beibuks ;\n4 odległe trasy narciarskie .\nMożesz także przejść do kina Silver Screen (ulica Ciekoszcznia 60), Ice Palace (ulica Stacijas 45a) lub spędzić wolny czas na zakupach w Daugavpils.\nJeśli na koniec dnia nadal masz siłę, idź do zapalających klubów i barów miasta: Bastilija , Taller , Vikings Bar , Bunkier Bank , Vulkan , Olympic Casino , Artilerijas Pagrabi , Merhaba N1 , Ice Bar .\nPrezentujemy listę Twoich noclegów w Daugavpils ( Łotwa ). Kompilacja jest dokonywana z uwzględnieniem średniej ceny za noc (na górze listy znajdują się najtańsze opcje (od 10 euro), na dole - drogie (do 140 euro).\nMalownicze mieszkanie w zabytkowej fortecy ;\nPlum street Guest house ;\nFamily Hotel Apartment ;\nHotel rodzinny ;\nCentral Cietoksna Street Apartment ;\nDobry pobyt Dinaburg Spa Hotel ;\nHotel Biplan ;\nRezydencje w Daugavpils Mark Rothko Art Center ;\nWilla Ksenija .\nPrezentowane są tylko hostele / apartamenty / pensjonaty i hotele w Daugavpils z najlepszymi recenzjami od prawdziwych gości (od 8 punktów na 10).\nNa ulicach miasta znajduje się wiele restauracji typu fast-food i pizzerii, w których podczas spaceru można zjeść przekąskę:\nSubburger (15 Kandavas Street);\nburger The Dinaburger (ulica Viestura 58);\nPizzeria Cili Pica (ul. Ciekotzņa 70);\nIstnieje również wiele kawiarni i cukierni, w których można skosztować kuchni lokalnej, europejskiej, japońskiej i śródziemnomorskiej, pysznych świeżych wypieków i pysznych ciast:\nSowa Cafe (Rigas street 65);\nPasaules brinumi (15, ulica Vienibas);\nVesma (49, Rigas Street);\nVita (ulica Rigas 22a);\nsushi bar Satori Sushi (ulica Stacijas 63);\nLUNA (Mikhoelsa str. 68);\nArsenały (ulica Mikhaila 3);\nsklep-kawiarnia Sokoladna (ulica Rigas 63).\nTuryści z Rosji kochają kawiarnię Pelmeni przy ulicy Saules 42. Serwowane są tutaj domowe knedle, naleśniki i vareniki. Ukraińcy mogą zajrzeć do kawiarni Ukrainska hatka ( ul. Ciekotżnia 25) i zabrać swoją duszę przy stole z ulubionymi potrawami narodowymi.\nJeśli musisz oznaczyć ważne wydarzenie lub po prostu chcesz zjeść uroczysty obiad, drzwi restauracji w Daugavpils są otwarte dla Ciebie:\nPlaza (Gimnaziyas street 46,);\nGubernatorzy (Lachplesha Street 10);\nART HUB (ulica Rigas 54a);\nDla miłośników egzotycznej kuchni są dwie chińskie restauracje: Złoty Smok (Saules street 15,) i Happy Panda (Rigas street 9), a także meksykańska meksykańska restauracja Tex Mex (ul. Ciekoszcznia 60).\nCodziennie 8 autobusów i 4 pociągi kursują pomiędzy stolicą a Dyneburgiem. Czas podróży wynosi od 3 do 4 godzin (w zależności od trasy i rodzaju transportu).\nAutobusem do Daugavpils można również dojechać z dworca autobusowego:\nRezekne (przez 2 godziny);\nAglona (przez 1,3 godziny);\nUtena (przez 1,5 godziny);\nMoskwa (za 14,5 godziny);\nKijów (za 14,5 godziny);\nMińsk (przez 7 godzin).\nPrzed Dyneburgiem pociągi kursują z dworca kolejowego w Wilnie (czas podróży to 2 godziny), Mińska (8 godzin) i Witebskiej stacji kolejowej w Petersburgu (10 godzin).\nSamochód jest wygodny do pokonania na następujących trasach:\nA6 ( Ryga - Daugavpils);\nNiedaleko miasta, w Lotsiq, znajduje się regionalne lotnisko, ale w tej chwili nie ma tam regularnych lotów.\nNajbliższe miasto Daugavpils lotnisko znajduje się w Rydze. Dziś władze łotewskie i przedsiębiorcy rozpoczęli szereg projektów mających na celu otwarcie ruchu lotniczego w Daugavpils.\nDaugavpils - atrakcje turystyczne →\nLudza Castle, Ludzas viduslaiku pilsdrupas - Ludza


Puszcza Białowieska: Co dalej z projektem społecznym zmiany Ustawy o ochronie przyrody\ngłos zabrali posłowie: Litwiński (PO), Szmit (PiS), Domaradzki (RP), Gos (PSL), Czykwin (SLD), Jędrysek (SP). Na sali było w porywach do 24 posłów (większość z Ruchu Palikota - 1/4 klubu), przez cały czas był obecny minister Janusz Zaleski.\nW ramach pytań głos zabrali: posłanka Paluch (PiS) zarzucając wybiórcze czytanie konstytucji oraz dyscyplinując stronę społeczną: "wyciągajcie wnioski z wydarzeń"; poseł Siedlaczek (PO) pytał czy opiniowanie (dotyczące dyrektora parku narodowego) przez PROP nie będzie tylko fasadowe; poseł Borkowski (RP) zapytał ministra czy zostaną zweryfikowane plany łowieckie; poseł Domaradzki (RP) sugerował, że ustawa jest blokowana przez ministerstwo środowiska, bo nie chce ono odpolitycznienia odwoływania dyrektorów parków narodowych; poseł Chmielowski (RP) pytał czy zwracaliśmy się do Lasów Państwowych o proekologiczną gospodarkę w lasach, poseł Szeliga (RP) mówił, że nie można zapominać o ludziach i pytał, czy można rozważać referendum w niektórych sprawach. Posłanka Kłosin (PO), korzystając z obecności ministra Zaleskiego, poruszyła kwestię kładów.\nMinister Zaleski potwierdził poparcie ministerstwa dla projektu.\nW trybie sprostowań głos zabrali ponownie: posłanka Paluch (PiS) zarzucając chęćodebrania samorządom prawa decydowania i poseł Czykwin (SLD) łagodząc swoje poprzednie wystąpienie i głosząc, że społeczność nie jest przeciw powiększeniu Białowieskiego PN, tylko chodzi o to, że w przeszłości wiele jej obiecano a nie dotrzymano obietnic.\nDo tej relacji nadesłanej z Sejmu przez Martę M. Wiśniewską, Krzysztof Worobiec dodał, że J. Plikot po wejściu na salę plenarną zapewnił, że jego klub w pełni popiera projekt i będzie głosować za. Poza tym poseł A. Litwiński stwierdził, iż komisja zbierze się prawdopodobnie już podczas najbliższego posiedzenia sejmu i wyraził przekonanie, że tym razem podkomisja będzie pracować raczej kilka tygodni a nie miesiącami, a parlament będzie musiał podjąć decyzję w głosowaniu. Zapytany o los projektu minister Janusz Zaleski odpowiedział, że jest dobrej myśli...\nAnonimowy 13 stycznia 2012 13:56\nPrzewodniczącymi komisji do których odesłano projekt są posłowie Żelichowski i Zgorzelski,obydwaj z PSL.\nAnonimowy 13 stycznia 2012 14:33\nŻelichowski się chwali, że jak był ministrem to powiększył Białowieski Park Narodowy :)\nAnonimowy 13 stycznia 2012 14:46\nto niech pomoże powiększyć drugi raz i przejdzie do historii :)))\nBardzo dobrze pamiętam jak to ,,burdy pseudoekologów" czyli kampania PNRWI n rzecz Puszczy pomogła naszym włodarzom podjąć decyzję o powiększeniu BPN zaledwie o około 5tys ha. Pytanie dlaczego tylko tyle? Zajrzyjcie do Aury Ochrona Środowiska i Chrońmy Przyrodę Ojczystą z lat około 1994-1996 gdzie jest wiele artykuł w sprawie Puszczy.\nMinister Żelichowski jak chciał miał możliwość zrobić więcej, tym bardziej, iż nie raz był ministrem środowiska.\nUważam iż lobby leśne, głównie należące do PSL ,,dobrze" zajmie się naszą ustawą. Szkoda, że takich ograniczeń nie mają budowniczowie autostrad i wierceń do gazu łupkowego. Kochani nie patrzmy na posłów ino skierujmy sprawę do Trybunału Konstytucyjnego!\nniech mnie chrześcijanie wyjaśnią, dlaczego taki religijny człowiek jak Czykwin i tak religijna partia jak PiS nie popierają ochrony działa Bożego, a popiera je partia, co chce zdejmować krzyże?\nAnonimowy 13 stycznia 2012 19:01\nWarto dodać iż prezydent Lech Kaczynski przygotował projekt ustawy obejmującej ochroną całą Puszczę. A teraz PIS ma w d..ie projekty Lecha.\nCzyli gówno z tego będzie\nAnonimowy 13 stycznia 2012 19:48\nTo nie prezydent Kaczyński przygotował taki projekt lecz zespół, który to prezydent powołał. Dobra uwaga, że PIS ma w nosie zdanie śp. prezydenta Kaczyńskiego o Puszczy Białowieskiej. Szkoda, że nikt tego nie wspomniał wczoraj na posiedzeniu Sejmu. Poza tym myślę, iż PIS parków nie chce a Ruch Palikota chce, bo mają w tym interes polityczny ;-) eko\nAnonimowy 14 stycznia 2012 15:11\nSprawozdanie z obrad sejmu na stronie:\n"Przedmiotem głosowania był także wniosek o dodatkowe skierowanie obywatelskiego projektu ustawy o ochronie przyrody do Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Posłowie zdecydowali o jego odrzuceniu"\nTo znaczy dobrze czy źle? Ja się gubię trochę w tych przepisach....\nA to poniżej:\n"Projekt skierowany został do dalszych prac w Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej oraz Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa."\nTo chyba dobrze dla ustawy? Czy ktoś się w tym łapie?\nBartek z Wro\nAnonimowy 16 stycznia 2012 08:35\nPamiętajcie o tym, że Palikot to myśliwy, a myśliwym ufać nie należy...


28/06/2017 – Parada FM Radio Parada Ewa Kubasiewicz\nHome > 2017 > Czerwiec > 28\nDay: Czerwiec 28, 2017\nTagged Ewa Kubasiewicz Radio Parada muzeum miasta łodzi\nTagged Ewa Kubasiewicz Radio Parada Międzynarodowy wyścig kolarski Solidarności i Olimpijczyków Wyścig Solidarności\nLista szpitali w sieci – łódzkie\nby Anita - 28/06/2017 28/06/2017 0\nOd 1 października zacznie funkcjonować tzw. sieć szpitali - to wynik nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Co to w praktyce będzie oznaczało dla pacjentów? - lepszą dostępność poradni przyszpitalnych, - znaczne skrócenie kolejek na Szpitalnych Oddziałach Ratunkowych i w izbach przyjęć, - wprowadzenie kompleksowej opieki nad pacjentem, którą zorganizuje\nTagged Ewa Kubasiewcz Radio Parada nfz szpital szpitale w sieci\nZachipuj psa bezpłatnie!\nBezpłatne chipowanie psów i kotów. Już w najbliższą sobotę w pobliżu Lasku Widzewskiego pojawi się Animal Bus. Od 12 do 16 będzie można przyjść tam ze swoim pupilem, a pracownicy schroniska dla zwierząt bezpłatnie go zachipują. Opowiedzą też o tym, jak bez stresu przewozić zwierzęta komunikacją miejską, jak reanimować je\nTagged animal bus Ewa Kubasiewcz Radio Parada psy w komunikacji miejskiej\nTrudności na A2\nTrudności we wjeździe na A2 ze Skierniewic. W związku z wymianą nawierzchni na jednej z łącznic na węźle Skierniewice w godzinach od 7.00 do 22.00 ruch na niej będzie zamknięty. Ze Skierniewic do Łodzi najprościej dojechać drogą nr 70 do Łowicza, w Łowiczu kawałek jechać drogą krajową 92 i później\nTagged autostrada A2 Ewa Kubasiewcz Radio Parada remonty\nTagged Ewa Kubasiewcz Radio Parada Politechnika Łódzka wynalazki\nDziś gościem Forum Radia Parada był psycholog Sobieski, z którym Ewa Kubasiewicz rozmawiała o tym, dlaczego ofiary przemocy psychicznej tak długo tkwią z przemocowych związkach i nie potrafią się z nich wyrwać.\nTagged Ewa Kubasiewcz Radio Parada Forum Radia Parada psycholog


Letocha Paweł: Różnice pomiędzy wersjami – E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku\nLetocha Paweł: Różnice pomiędzy wersjami\nWersja z 19:25, 15 sty 2013 (pokaż źródło)\nWersja z 19:28, 15 sty 2013 (pokaż źródło)\nLetocha nie ograniczał się li jedynie do działalności w sferze Temidy. Był także, a może przede wszystkim, społecznikiem i politykiem od 1883 roku na stałe związanym z katolicką partią Centrum, będąc jej kandydatem do niemieckiego parlamentu oraz sejmu Prus. Aby nie narażać swojej rodziny na mogące się wiązać z polityczną aktywnością nieprzyjemne konsekwencje i awantury startował przez dwadzieścia lat w wyborach do pruskiego sejmu z okręgu bytomskiego i strzeleckiego, natomiast do Reichstagu z okręgu katowicko-zabrskiego. Ściśle współpracował z Juliuszem Szmulą wybieranym z kolei w rodzinnym Radzionkowie.\nJako społecznik próbował wyrugować dramatyczną plagę pijaństwa, zwłaszcza wśród robotników i chłopów górnośląskich, publikował stosowne i mające działać na wyobraźnię statystyki i wyliczenia - chociażby w „Katoliku”; starał się także podnieść standardy sanitarne Radzionkowa i ościennych miejscowości poprzez lobbowanie przy planowanej budowie wodociągów. Według ówczesnej prasy nie pozostawał głuchy na problemy zgłaszane przez wyborców ze swego okręgu, nawet gdy nie do końca ich rozwiązanie należało do jego kompetencji. Wydawał broszury mające stać się w zamyśle nieskomplikowanymi poradnikami prawnymi dla ludzi często pozostających bezradnymi wobec machiny urzędniczej czy nawet prostej buchalterii. Rolnik w stosunku do kopalń pomagał w dochodzeniu swych racji w skomplikowanych sporach z zakładami przemysłowymi a Nauka o zabezpieczeniach społecznych poruszała istotne kwestie sprawy socjalno-bytowych.\nJako społecznik próbował wyrugować dramatyczną plagę pijaństwa, zwłaszcza wśród robotników i chłopów górnośląskich, publikował stosowne i mające działać na wyobraźnię statystyki i wyliczenia - chociażby w [[Katolik-czasopismo|„Katoliku”]]; starał się także podnieść standardy sanitarne Radzionkowa i ościennych miejscowości poprzez lobbowanie przy planowanej budowie wodociągów. Według ówczesnej prasy nie pozostawał głuchy na problemy zgłaszane przez wyborców ze swego okręgu, nawet gdy nie do końca ich rozwiązanie należało do jego kompetencji. Wydawał broszury mające stać się w zamyśle nieskomplikowanymi poradnikami prawnymi dla ludzi często pozostających bezradnymi wobec machiny urzędniczej czy nawet prostej buchalterii. Rolnik w stosunku do kopalń pomagał w dochodzeniu swych racji w skomplikowanych sporach z zakładami przemysłowymi a Nauka o zabezpieczeniach społecznych poruszała istotne kwestie sprawy socjalno-bytowych.\nLetocha mimo ewidentnego poczuwania się do bycia Niemcem dał się poznać – co nie zdarzało się przecież często – jako orędownik zachowywania praw Polaków do posługiwania się ojczystym językiem (miał to być dopiero wstęp do właściwej, ale pokojowej, germanizacji). Stało to opozycji z jeszcze do niedawna gorliwie wypełnianych wytycznych polityki [[Kulturkampf|Kulturkampfu]]. Letocha jak najtrzeźwiej dostrzegał wielkie minusy takowego podejścia. W wewnątrzpartyjnych i zakulisowych grach w Centrum Letocha budził głębokie zdziwienie i niesmak kolegów z ugrupowania jako nieoczekiwanego przez większość z nich trybuna ruchu ludowego. Uwypuklanie krzywd i wykorzystywaniu ekonomicznym robotników górnośląskich nie przysparzało mu przyjaciół wśród wielkich posiadaczy ziemskich i przemysłowych. Było to przyczyną prób pozbycia się go z danego rodzaju okręgu wyborczego. Letocha wraz ze Szmulą dokonywali wielkich wysiłków na rzecz skonstruowania programu ukierunkowanego na wzrost świadomości robotniczo-chłopskiej. „Dziennik Poznański” powołując się na anonimowych informatorów opisywał zdziwienie posłów Centrum zachowaniem Letochy kontrastującym z dotychczasową potulnością jego górnośląskich krajan obecnych w niemieckich instytucjach politycznych. Stanowisko Letochy i Szmuli gorąco popierały „Nowiny” i „Katolik”, te pierwsze opisując go nawet jako niezwykle godnego zaufania.\nWspólnie z proboszczem Robertem P. Engelem i Juliuszem Szmulą w 1885 roku planowali skrycie przed Centrum utworzyć górnośląską partię ludową, jednak plany w skutek presji Centrum te kilka lat później porzucili, wycofując się niejako w popłochu. Pokazywało to jednak skalę nieporozumień, której najjaskrawszym przykładem była rozbieżność co do głosowania w sprawie reformy wojskowej autorstwa Karla Huenego. Mimo wielu prób zdjęcia Letochy z politycznego firmamentu za każdym razem ratowała go ogromna popularność wśród ludności.\nZmierzch politycznej kariery Pawła Letochy nastąpił w 1903 roku, kiedy to uległ w wyborach ścisłych nieznaczną ilością głosów (645) Wojciechowi Korfantemu, który by zniwelować miażdżącą przewagę oponenta z pierwszej tury poszedł na ustępstwa i układy z socjalistami przejmując niejako głosy ich kandydata Morawskiego. Po tym wydarzeniu wycofał się na stałe z polityki; osiadł w Głuchołazach, gdzie zmarł 5 lutego 1911 roku, pochowany został natomiast w Radzionkowie. Prasa rozpisywała się we wspomnieniowych artykułach i nekrologach niemal w samych superlatywach przytaczając fragmenty kazania księdza J[[Knosła Józef|ózefa Knosały ]] z mszy pogrzebowej.\nZmierzch politycznej kariery Pawła Letochy nastąpił w 1903 roku, kiedy to uległ w wyborach ścisłych nieznaczną ilością głosów (645) Wojciechowi Korfantemu, który by zniwelować miażdżącą przewagę oponenta z pierwszej tury poszedł na ustępstwa i układy z socjalistami przejmując niejako głosy ich kandydata Morawskiego. Po tym wydarzeniu wycofał się na stałe z polityki; osiadł w Głuchołazach, gdzie zmarł 5 lutego 1911 roku, pochowany został natomiast w Radzionkowie. Prasa rozpisywała się we wspomnieniowych artykułach i nekrologach niemal w samych superlatywach przytaczając fragmenty kazania księdza [[Knosła Józef|Józefa Knosały ]] z mszy pogrzebowej.\nWersja z 19:28, 15 sty 2013\nPaweł Letocha (1834-1911), prawnik, polityk\nPaweł Letocha urodził się 17 stycznia 1834 roku w Radzionkowie, w domu rzeźnika Antoniego Letochy i Marianny z d. Włodarczyk. Ukończył szkołę ludową w rodzinnej miejscowości, następnie kształcił się w gimnazjum w Gliwicach – najstarszym i zarazem jednego z najznamienitszych tego typu ośrodków edukacyjnych na Górnym Śląsku. Naukę kontynuował na szczeblu akademickim w latach 1854-57 we Wrocławiu i Berlinie, pnąc się stopniowo w hierarchii prawniczej: początkowo zarabiał na życie jako sędzia śledczy we Wrocławiu i Głubczycach, później obejmował stanowisko referendarza w Gnieźnie i Bydgoszczy (do 1862 roku). Od 1865 roku pełnił funkcję sędziego w Beeskow (koło Frankfurtu nad Odrą), Storkow (Marchia) oraz Berlinie, gdzie kontynuując karierę sądowniczą osiadł na stałe trudniąc się fachem radcy sądowego.\nLetocha mimo ewidentnego poczuwania się do bycia Niemcem dał się poznać – co nie zdarzało się przecież często – jako orędownik zachowywania praw Polaków do posługiwania się ojczystym językiem (miał to być dopiero wstęp do właściwej, ale pokojowej, germanizacji). Stało to opozycji z jeszcze do niedawna gorliwie wypełnianych wytycznych polityki Kulturkampfu. Letocha jak najtrzeźwiej dostrzegał wielkie minusy takowego podejścia. W wewnątrzpartyjnych i zakulisowych grach w Centrum Letocha budził głębokie zdziwienie i niesmak kolegów z ugrupowania jako nieoczekiwanego przez większość z nich trybuna ruchu ludowego. Uwypuklanie krzywd i wykorzystywaniu ekonomicznym robotników górnośląskich nie przysparzało mu przyjaciół wśród wielkich posiadaczy ziemskich i przemysłowych. Było to przyczyną prób pozbycia się go z danego rodzaju okręgu wyborczego. Letocha wraz ze Szmulą dokonywali wielkich wysiłków na rzecz skonstruowania programu ukierunkowanego na wzrost świadomości robotniczo-chłopskiej. „Dziennik Poznański” powołując się na anonimowych informatorów opisywał zdziwienie posłów Centrum zachowaniem Letochy kontrastującym z dotychczasową potulnością jego górnośląskich krajan obecnych w niemieckich instytucjach politycznych. Stanowisko Letochy i Szmuli gorąco popierały „Nowiny” i „Katolik”, te pierwsze opisując go nawet jako niezwykle godnego zaufania.\nW latach późniejszych i przy okazji kolejnych wyborów wyraźnie jednak porzucił kwestię polskości względem solidarystycznego manifestu współpracy między pracodawcami a robotnikami. Przeciwny był umacnianiu kadrowemu Koła Polskiego, nie pozostawiał także wątpliwości co do swych spostrzeżeń względem radykalnej polskiej prasy, dystansując się od polskiego nacjonalizmu.\nZmierzch politycznej kariery Pawła Letochy nastąpił w 1903 roku, kiedy to uległ w wyborach ścisłych nieznaczną ilością głosów (645) Wojciechowi Korfantemu, który by zniwelować miażdżącą przewagę oponenta z pierwszej tury poszedł na ustępstwa i układy z socjalistami przejmując niejako głosy ich kandydata Morawskiego. Po tym wydarzeniu wycofał się na stałe z polityki; osiadł w Głuchołazach, gdzie zmarł 5 lutego 1911 roku, pochowany został natomiast w Radzionkowie. Prasa rozpisywała się we wspomnieniowych artykułach i nekrologach niemal w samych superlatywach przytaczając fragmenty kazania księdza Józefa Knosały z mszy pogrzebowej.\nDzieje Radzionkowa, red. Jarosław A. Krawczyk, Przemysław Nadolski, Radzionków 2002, s. 131, 149, 158-159, 175, 183, 198; Galos Adam, Letocha Paweł, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVII, Wrocław-Warszawa-Kraków 1972, s. 189-190; Pater Mieczysław, Centrum a ruch polski na Górnym Śląsku (1879-1893), Opole 1971, s. 32 i nn. ; Pater Mieczysław, Ruch polski na Górnym Śląsku w latach 1879-1893, Wrocław 1969, s. 30, 286; Trzeciakowski Lech, Posłowie polscy w Berlinie 1848-1928, Warszawa 2003, s. 201, 202; Wojciak Jerzy, Walka polityczna w wyborach do parlamentu Rzeszy i sejmu pruskiego w Poznańskiem w latach 1898-1914, Warszawa-Poznań 1981, s. 46, pr. zalicz. Ł. Stępień.