CZŁONEK MĘSKI ROZMIARY - Poradnik Kobiety\npisał: "Jeśli z łaźni dochodził głośny aplauz, przyczyną musiał być wielki kutas Marona". Co ma ciżemka do członka Z biologicznego punktu widzenia rozmiar nie ma znaczenia. Można odnieść wrażenie, iż duże penisy potrzebne są mężczyznom po to, żeby imponować innym mężczyznom. Zresztą rozważania\nopowiadali o swoich członkach. Z powodu rekordowej wielkości penisa artykuł o Falconie pojawił się w piśmie "Rolling Stone" oraz dokumencie "The World's Biggest Penis" brytyjskiej stacji Channel 4. Z powodu niecodziennych rozmiarów penisa, Falcon został w 2012 roku zatrzymany przez\n. Firmy ubezpieczeniowe też podnosiły alarm, że nie będą finansować operacji powiększania członka, jeżeli jego rozmiar mieści się w przyjętych standardach. Postanowiono zatem położyć kres bezpodstawnym męskim roszczeniom i ogłoszono, że 13 centymetrów w stanie erekcji dla rasy kaukaskiej wystarczy i nie\nsposób mocno oderwany od rzeczywistości, lansując obraz członka w rozmiarze XXL, o długości mniej-więcej 30 cm i konkretnej objętości. Pomijam fakt, że nikt z młodzieżą na ten temat nie rozmawia, bo to temat na inny artykuł, ale jeśli kogoś dziwi kompleks młodych chłopaków na punkcie swojego ciała, to i\n;nnie. Tam zobaczyłam wyposażenie członków wyprawy na żywo, m.in. pękniętą płozę sań Nilsa Strindberga. W dzienniku prowadzonym przez Andréego możesz przeczytać, że 26 września 1897 roku zepsuły im się sanie i usiłowali je naprawić linią. I nagle widzisz, że ona nadal tam jest! Zawiązana wokół\nniczego podobnego od żadnego dorosłego nigdy nie usłyszała. Opowieści penisologiczne Wokół kompleksu małego członka powstały liczne i różnorodne rytuały: porównywanie rozmiarów przez nastolatków, liczne dowcipy i żarty o bardzo dużych (gigantycznych) i bardzo małych, opowiadanie niesłychanych historii o\npornobiznesu zasłaniają się (i łyse łona) względami praktycznymi. Narządy pozbawione owłosienia lepiej ich zdaniem wyglądają w zbliżeniach, a w przypadku męskich członków sprawiają, że wydają się one optycznie większe. Dziennikarze "The Atlantic" podają własne kamienie milowe mody na gładkość\n; w styczniu 2012 roku opublikował artykuł zatytułowany "Hatja śastra, zabójstwo: nowy rodzaj morderstwa w rodzinie", w którym stwierdzono, że zjawisko to przybrało rozmiary epidemii: We wszystkich miastach Indii sypialnie stały się niebezpiecznymi arenami wojny, a nie miłości. Wróg jest\nmężczyznę, który masturbuje się w wysadzanej srebrem łazience pięknej gospodyni. Odbitki opisano męskim charakterem pisma: "Myślę o Tobie", "Skończyłem". Później tych kilka wymownych, pośpiesznie skreślonych słów stanie się przedmiotem badań grafologów i dowodem w sprawie rozwodowej. P.D\nczłonka". To samo stanowisko w poradniku "Radość seksu" prezentuje Alex Comfort, który zadbał też o jego rozwinięcie: "Rozmiary członków bywają bardzo zróżnicowane - większe są bardziej efektowne, chociaż niekoniecznie efektywne, pominąwszy bodźce wzrokowe. Mniejsze sprawdzają się\nkojarzy się z homoseksualizmem oraz uległością. Serwuję im całe spektrum od delikatnego masażu anusa, przez palcówki, korki analne, dilda aż po fisting, a nawet footing. Jaki masz rozmiar stopy? - 39. Pracując jako domina uświadomiłam sobie, że tabu doświadczania przyjemności seksualnej nie ciąży\nskłonność mężczyzn do rozwiązłości. Bardziej wnikliwa analiza męskiej anatomii dowodzi, że ludzkie samce przystosowane są do radzenia sobie z wrodzoną niewiernością partnerek. Wielu badaczy uważa, że wyjątkowo duże rozmiary członka u samców gatunku ludzkiego (w porównaniu np. z gorylami) mają zwiększyć\nmalutki. W przypadku telewizora rozmiar ma bowiem znaczenie - jak w gąszczu technologicznych nowości wybrać telewizor i nie zwariować radzi Kaja Mikoszewska. Dla mnie motoryzacja jest jedna. Tak samo rozpala męskie i damskie zmysły. Działa na wyobraźnię, powoduje gęsią skórkę i szybsze bicie serca. Im\nefekty są wtedy, gdy zaczniemy się naciągać i wyrównywać, nim cokolwiek nam się pomarszczy czy opadnie, czyli gdy jest się młodą. Boże! Jak trafiłaś do takiego miejsca? Zaprosiła mnie tam znajoma prawniczka. Po urodzeniu dziecka chciała wrócić do formy. Większość członków musiała należeć do klasy\npenis niewielkich rozmiarów utrudniały identyfikację płci - wybrali ją więc rodzice, głęboko zawstydzeni z powodu dziwacznego potomka. Za radą miejscowego farmaceuty i chcąc oszczędzić dziecku problemów przy poborze do wojska, postanowili uczynić z niego dziewczynkę. Dali mu na imię Teresa. Podobnie jak\n. Nazwanie tego grą wstępną byłoby zbyt dużym uproszczeniem, bo chodzi o coś więcej - o docenienie duchowego i pierwotnego wymiaru seksu. I rzeczywiście, mężczyźni są tak wychowywani... bo nie jestem zwolenniczką myślenia, że taka jest męska natura. Wiele razy mówiłam już o tym, że żyjemy w kulturze\nproc. podejmowanych prób) i trwające dłuższy czas. Rozmiary zjawiska Liczbę cierpiących na zaburzenia wzwodu na świecie ocenia się na 150 milionów, a w Polsce na 1,5 miliona. Jednocześnie połowa mężczyzn twierdzi, że nigdy nie poszłaby do seksuologa. W większości zaburzenia są ujawniane i diagnozowane\nmęski i żeński rodzaj liścia miłorzębu. Stanowili organiczny związek, jedność i całość''. ''Był zakochany jak sztubak - wspominała Filipowicza z tamtego czasu Urszula Kozioł - cały promieniał od środka tym uczuciem i kiedy tak jakoś zawadiacko i zaczepnie zagadnął mnie, co sądzę o W., pomyślałam, że ma\nrezultaty. Porozmawiamy o tym, że wielu ludzi uważa to za grzech? Nie, takie komentarze z mojej strony nie mają sensu. Za to powinnyśmy jeszcze powiedzieć, że rozmiar członka ma znaczenie. A jednak. Przy pochwie nie, bo jest bardzo rozciągliwa. Przy odbycie tak. Czasami próby współżycia okazują się zbyt\nukaże się za chwilę, członek Porozumienia Kobiet 8 Marca... Wszystkie rzeczowniki oprócz doktora zmieniłabym na żeńskie. Absolwentka, tłumaczka, adiunktka, członkini. Członkini?! Rok temu pisałaś: "Występowałam przed komisją jako obdarzony pewnym talentem i wyposażony w wiedzę odcieleśniony umysł\nsojusznikiem męskiej dominacji'. W internecie i na stronach opinii w gazetach aż się zagotowało. Przeciwnicy i (głównie) przeciwniczki Badinter skrzykują się na internetowym serwisie Facebook. Założyły kilka profili, np. 'Przeciw Elisabeth Badinter, za ekofeminizmem!', który ma już 418 członków. Drugi prawie\njest? Facet to uprawia sztukę, a kobieta uprawia sztukę feministyczną? To jest takie męskie deprecjonowanie, które mnie doprowadza do szału! Scenografia różni się też tym od innych kierunków na akademii, że nie możesz się zamknąć w pracowni i malować albo rzeźbić w samotności. Jesteś z góry skazana na\nsię rozmiarów męskiego członka. Chłopcy przychodzą z nerwicą, że sobie nie poradzą, że nie będą potrafili uprawiać seksu tak, jak widzieli to na filmie. Młody człowiek bez edukacji seksualnej, rzetelnej wiedzy o faktach i konsekwencjach, jest pozostawiony sam sobie. Jaczewski i Izdebski piszą w "\nmłodzieńcem, a kierowcę napaloną kobietą, feministki znowu byłyby pewnie oburzone. Można by więc uznać, że każdy dowcip odwołujący się do stereotypów damsko-męskich jest dla feministek niedopuszczalny. Niezależnie od tego, jakie role zajmują w nim mężczyźni i kobiety. Bowiem celem feministek - w uproszczeniu\n., mogłam zostać członkiem Stowarzyszenia Korespondentów, ale nie mogłam już brać udziału w dorocznej Gali Korespondentów, na którą zawsze przychodzi prezydent. Tam kobiet nie wpuszczano. Więc walczyłam ze wszystkimi takimi ograniczeniami. To, którą z barier udało się obalić pierwszą i czy ja to zrobiłam\nzagłówkiem w ścianę. Podczas kiedy ona odpowiadała wkurzonej koleżance, krzycząc przez ścianę, mi zaczęło poważnie bulgotać w brzuchu. W końcu zamiast orgazmem, wstrząsnęły moim ciałem torsje. Jellytime Najgorszy raz: Z dziewczyną, która przestraszyła się rozmiarów mojego członka. Przy każdej próbie głębszej\nMy - wiedźmy - Magdalena Środa o kościelnym polowaniu na czarownice\nznały sekrety ziół (wiedza o ziołach została potem przejęta przez męskie klasztory). Były to tak zwane kobiety mądre, radzono się ich, szukano u nich pomocy, również i bano się. Strach miał jednak postać łagodną, dopóki inspiratorzy prześladowania czarownic nie rozniecili go do rozmiarów istnej\npojawienie się w redakcji: "Weszła. Zatrzęsły się baraku posady (redakcja mieściła się w baraku na Dworkowej) od przyspieszonych bić męskich serc. Zanim ochłonęliśmy z wrażenia, redaktor naczelny oznajmił: Ta dziewczyna będzie u nas pracować jako dziennikarka. Natychmiast poprosiłem to\npowiększenie biustu? - Rzeczywiście, to jedna z najczęstszych próśb. Proszą o jak największy? - Kiedyś tak było - na pierwszej fali mody na takie zabiegi. Teraz zdecydowanie przeważa średni rozmiar - miseczka "C". Jak wygląda rozmowa przed takim zabiegiem? - Staram się dowiedzieć, jakie pacjentka\nsię zbyt szybko, odpocznij chwilę i spróbuj go powtórzyć. Jeśli i ten będzie krótki, namów partnerkę na kolejną próbę. I tak do momentu, aż będziesz kochał się trochę na siłę. Dobre efekty daje też tzw. technika zaciskania. Kiedy czujesz, że zbliża się orgazm, wycofaj się, chwyć członek mocno całą


New York Rangers - Vegas Golden Knights transmisja na żywo. Gdzie oglądać live online?\nTOP 3 BONUSY NA MECZ New York Rangers - Vegas Golden Knights 1229 PLN 29 zł za darmo i bonus 1200 zł - więcej na www.STS.pl\nNew York Rangers - Vegas Golden Knights na żywo. Transmisja live stream online w internecie. Gdzie oglądać?\nNa naszej stronie każdego dnia możesz znaleźć takie mecze jak New York Rangers - Vegas Golden Knights na żywo w tv i live stream online. Gdzie oglądać mecz New York Rangers - Vegas Golden Knights w Internecie? Najbliższy mecz o którym mowa odbędzie się 03.12.2019 01:05. Dużą ilość wydarzeń, spotkań i meczów na żywo do których należy zaliczyć między innymi wydarzenie New York Rangers - Vegas Golden Knights można oglądać za darmo na żywo w telewizji i na kanałach live stream online przez Internet. Tylko u nas wszystkie najlepsze mecze online na żywo, dostępne są legalnie na kanałach online . Są one dostępne w płatnych pakietach jak również wybrane kanały za free z transmisjami za darmo.\nTransmisja online meczu New York Rangers - Vegas Golden Knights w ramach popularnych rozgrywek jakim jest NHL można oglądać na wielu kanałach tv , w transmisji online, relacjach tekstowych jak również relacjach radiowych. Wszyscy użytkownicy mogą oglądać każdego dnia od kilkunastu do kilkuset wydarzeń a Hokej to jeden ze sportów wśród najpopularniejszych transmisji.\nNew York Rangers - Vegas Golden Knights na żywo i live stream online\nGdzie obejrzeć New York Rangers - Vegas Golden Knights na żywo w tv i online?\nWydarzenie New York Rangers - Vegas Golden Knights to jedne z najczęściej wyszukiwanych spotkań dostępnych w transmisjach na żywo w tv i online. Początek wydarzenia został zaplanowany na 03.12.2019 01:05. Masz do wyboru wiele opcji, dzięki którym będziesz mógł obejrzeć na żywo na kanałach online i telewizji . Wśród dostępnych transmisji znajdują się popularne drużyny i rozgrywki takie jak NHL.\nKanały do wydarzenia New York Rangers - Vegas Golden Knights zostały wyselekcjonowane w oparciu o legalne źródła a w nich między innymi kanały online na których bukmacherzy oferują transmisje live stream, kanały w płatnych telewizjach online. Ponadto oferujemy także wiele darmowych transmisji z rozgrywek NHL i dyscypliny sportowej Hokej, a w nich między innymi tekstowe i radiowe relacje live.\nNew York Rangers - Vegas Golden Knights transmisja na żywo i online - gdzie oglądać?


Piotr CZAJKOWSKI. LEKSYKALNE WYKŁADNIKI BEZPOŚREDNIEJ EKSPRESJI EMOCJONALNEJ W KOMUNIKACJI – Studia Methodologica\nPiotr CZAJKOWSKI. LEKSYKALNE WYKŁADNIKI BEZPOŚREDNIEJ EKSPRESJI EMOCJONALNEJ W KOMUNIKACJI\nDoktorant Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, POLSKA\nThe article presents an attempt to analyze the lexical potential of the expression of emotions. The current state of research on emotions clearly indicates their expansiveness, expressed in various fields of science: in linguistics, biological sciences, psychology, philosophy or sociology. The paper presents the definitions and typologization of emotions, as well as the problem of their presentation in the process of verbal communication.\nKeywords: emotion, communication, token, cultural code.\nСтаття становить спробу аналізу лексичного потенціалу вираження емоцій. Сучасний стан досліджень емоцій в різних областях науки: в лінгвістиці, у біологічних науках, психології, філософії чи соціології – чітко вказує на їх важливе значення для людини. В роботі представлені визначення та типологізація емоцій, а також порушена проблема їх презентації в процесі вербального спілкування.\nКлючові слова: емоція, спілкування, лексема, культурний код.\nArtykuł jest próbą analizy leksykalnego potencjału wyrażania emocji. Obecny stan badań nad emocjami w różnych dziedzinach nauki: w językoznawstwie, w naukach biologicznych, psychologii, filozofii lub socjologii, wyraźnie wskazuje na ich doniosłe znaczenie dla życia człowieka. W pracy przedstawiono definicje i typologię emocji, a także problem ich prezentacji w procesie komunikacji werbalnej.\nSłowa kluczowe: emocje, komunikacja, tokeny, kod kulturowy.\nKażdy wie, czym jest emocja, dopóki nie poprosić go o definicję\nFehr i J. Russel\nŻaden aspekt naszego życia psychicznego nie jest ważniejszy dla jakości i sensu naszego istnienia niż emocje. Czy jednak potrafimy je trafnie nazwać i opisać? Począwszy od starożytności wszyscy zainteresowani tym tematem podejmowali próby kategoryzacji tych funkcji psychicznych. Platon wyróżniał trzy części duszy: rozum, wolę i pożądanie. Arystoteles uważał emocje za istotną część swojej „Retoryki” (patos), nauczał także o miejscu katharsis w etyce czy sztuce państwa. Chryzyp z kolei twierdził, że emocjom nie należy ufać i należy je odrzucić.\nProblem klasyfikacji emocji zaczyna się już od poziomu definicji, bo nie wiadomo do końca, które aspekty przeżywania w ogóle nimi są. W literaturze naukowej i w języku potocznym używa się zamiennie dwóch terminów: emocja i uczucie. Sam termin pochodzi od łacińskiego słowa movere poruszać, a przedrostek e- oznacza ‘ku czemuś’. W języku angielskim termin ten wprowadzony został do użycia na przełomie XVII i XVIII wieku jako tłumaczenie francuskiego terminu emoticon. Etymologia słowa emocje wskazuje na to, że motywują one do działania. Jedno pytanie, które podzieliło badaczy emocji, brzmiało: który podzbiór ewaluacyjny, fizjologiczny, fenomenologiczny, ekspresyjny, behawioralny czy może mentalny jest istotny dla emocji? Odpowiedź zmieniała się w różnych momentach historii badań prowadząc do wypracowania wielu różnych teorii emocji. Przed każdą z nich stało wyzwanie sformułowania definicji emocji, co najmniej w pewnym stopniu zgodnej z jej językowym użyciem.\nWedług niektórych naukowców: „Uczucia […] są produktem rozwoju społecznego jednostki i odzwierciedlają jej stosunek do przedmiotów i innych ludzi jako nosicieli wartości społecznych” [Szewczuk 1979: 313]. Natomiast emocje jest to „stan organizmu wywołany zakłóceniem jego równowagi w stosunkach z otoczeniem, o wartości dodatniej lub ujemnej, korzystnej lub niekorzystnej dla organizmu, odzwierciedlający stosunek danego osobnika do działających bodźców […]” [ibidem] Termin emocje odnoszony jest do stanów psychicznych występujących w związku z zaspokajaniem lub brakiem zaspokojenia potrzeb biologicznych.\nW słowniku zamieszczonym w podręczniku „Psychologia”, czytamy, że emocja to „subiektywny stan psychiczny, uruchamiający priorytet dla związanego z nią programu działania. Odczuwaniu emocji towarzyszą zwykle zmiany somatyczne, ekspresje mimiczne i pantomimiczne oraz specyficzne zachowania” [Maruszewski Doliński, Łukaszewski, Marszał-Wiśniewska 2008]. Jakub Kuś uważa, że „z każdym terminem emocjonalnym, który mamy w naszym słowniku, sprzężony jest scenariusz kognitywny. Jeżeli potrafimy poprawnie używać pewnego terminu emocjonalnego (a więc implicite znamy odpowiadający mu scenariusz kognitywny), to potrafimy również rozpoznać u siebie daną emocję” [Kuś 2010: 221]. Z kolei Andrzej Dąbrowski w swojej definicji emocji stwierdza, że „[…] każda emocja powstaje pod wpływem spostrzeżenia i interpretacji zjawisk w świecie; każda też wiąże się z pewnymi odczuciami, które towarzyszą zmianom neurologicznym i fizjologicznym. Emocjom można ponadto przypisać moc pobudzania do działania i ekspresji. W związku z tym nic nie stoi na przeszkodzie, jak się wydaje, aby przyjąć, że emocje to wieloskładnikowe stany psychofizyczne” [Dąbrowski 2017: 9–10]. Najprostsza teoria emocji, a być może teoria najbardziej reprezentatywna dla zdrowego rozsądku, polega na tym, że emocje są po prostu klasą uczuć, odróżniającą je od innych doznań zmysłowych, takich jak np. smak czy odczuwanie bólu.\nIstnieje długa tradycja, która traktuje emocje jako swoiste zjawiska umysłowe, a dokładniej – poznawcze. Ewaluacyjne teorie emocji, zwane inaczej kognitywnymi teoriami emocji, stały się popularne zarówno w filozofii, jak i innych naukach ścisłych i humanistycznych. Łatwo zauważyć, że dla wieli badaczy istotne dla analizy emocji jest tradycja platońska i idea wrodzonych pojęć. Nasze wyrażanie własnych emocji i postrzeganie emocji przez innych jest prawdopodobnie częściej komunikowane przez zachowanie niż język, a zachowanie to jest prawdopodobnie przedjęzykowe zarówno filogenetycznie, jak i ontogenetycznie.\nPunktem wyjścia do współczesnych podejść dotyczących ekspresji emocjonalnych była praca Charlesa Darwina „O wyrazie uczuć u człowieka i zwierząt” (1872). Autor ustalił w niej, w jaki sposób emocje pojawiały się podczas ewolucji. Z dzieła Darwina pamiętamy głównie siedem tez, które wynikają z jego ewolucyjnej analizy emocji i które w dużej mierze inspirują późniejsze naukowe badania nad ekspresją emocji. Pierwsza teza dotyczy wrodzonej emocji. Druga rozwija pojęcie ciągłości filogenetycznej poprzez manifestacje emocjonalne, które charakteryzują człowieka. Trzecia teza dotyczy kategoryzacji emocji, gdzie ekspresją wstydu jest czerwienienie się, gniewu zaciskanie pięści oraz marszczenie brwi, strachu jeżenie się włosów i drżenie całego ciała. Kolejna czwarta teza dotyczy wyrażeń analizowanych. Każde wyrażenie emocjonalne może być analizowane i indeksowane zgodnie z ruchami mięśni twarzy. Piąta teza dotyczy społecznego przekazu emocji. Szósta polega na ich uniwersalności we wszystkich kulturach. Wreszcie ostatnia dotyczy wpływu ekspresji na subiektywne doznanie emocji: „prosty akt naśladowania ekspresji rodzi ją w naszym umyśle”. Pomysł ten następnie zajął ważne miejsce w psychologicznym badaniu emocji i znalazł istotne wsparcie empiryczne.\nW latach 70-tych ubiegłego stulecia amerykański psycholog Paul Ekman wyróżnił sześć podstawowych emocji odbieranych i rozpoznawanych w każdej kulturze, należą do nich: gniew, zaskoczenie, radość, smutek, niesmak i strach. Inny amerykański psycholog, Robert Plutchik przedstawił kołowy model emocji zestawiając je w czterech przeciwstawnych parach. W pierwszej parze zestawił słowa zaskoczenie i oczekiwanie w drugiej wstręt i lubienie w trzeciej strach i złość, a w ostatniej smutek i radość. Według niego, ta ósemka zróżnicowanych jakościowo emocji to podstawowe afekty, z których połączenia powstają rozmaite owe jakości czyli emocje. Na przykład, łączenie złości, strachu i wstrętu odpowiada emocji złożonej, jaką jest nienawiść [zob. Jarymowicz, Imbir 2010].\nKoł Kołowy model emocji według Roberta Plutchika [zob. Jarymowicz, Imbir 2010: 441].\nPatrząc na koło zauważamy trzy główne cechy:\nKolory. Osiem emocji ułożonych jest według kolorów, które tworzą zestaw podobnych emocji w ramach płatku (a właściwie kolorystycznie zbliżonej pary płatków). Pierwotne emocje znajdują się w drugim kręgu. Emocje o delikatniejszych kolorach są mieszanką dwóch podstawowych emocji.\nWarstwy. Przesunięcie do środka koła intensyfikuje emocje, więc kolory również się nasilają. Na przykład w centrum koła główne emocje zmieniają się z: gniewu na wściekłość; oczekiwania na czujność; radości na zachwyt (ekstazę); zaufania na podziw; strachu na grozę; zaskoczenia na zdumienie; smutku na żałobę; obrzydzenia na wstręt. Przechodząc do zewnętrznych warstw płatku, kolory stają się mniej nasycone, a intensywność emocji maleje.\nRelacje. Skrajne przeciwstawne emocje ulokowane są naprzeciw siebie. Przestrzenie między emocjami pokazują kombinacje, gdy mieszają się emocje pierwotne. Widzimy więc pojawienie się takich złożonych emocji jak miłość, uległość, optymizm, agresywność, pogarda, wyrzuty sumienia, dezaprobata, podziw i uległość. Te ostatnie są już obarczone innymi czynnikami psychologicznymi (np. stanami wolitywnymi) i kognitywnymi (np. informacją pojęciową), zatem zasługują na określenie terminem uczucia.\nGdy pytanie dotyczy naszych emocji, które przetwarzamy na poziomie podświadomości, może być trudno zidentyfikować i zwerbalizować nasze potrzeby. Dlatego narzędzie to jest tak przydatne. Umożliwia użytkownikowi wizualizację swoich emocji i zrozumienie, które kombinacje emocji stworzyły ten wynik. Koło emocji Plutchika pomaga nam spojrzeć na umiejętność odczytywania emocji przez szerszy pryzmat. Umiejętność ta oznacza wiedzę danej osoby na określony temat lub dziedzinę. Zwiększenie umiejętności odczytania i opisu emocji oznacza nie tylko posiadanie odpowiednich pojęć i słów dla określenia emocji, ale także rozumienie, w jaki sposób różne emocje są ze sobą powiązane i jak zmieniają się w trakcie działalności doświadczalnej.\nWszystkie emocje można podzielić również ze względu na źródło, reakcję i stopień prototypowości. Ze względu na źródło wyróżniamy emocje pierwotne i wtórne. Pierwsze z nich wywoływane są przez bodźce pierwotne czyli takie, których znaczenie rozumiemy instynktownie a reakcja na nie jest wrodzona. Bodźce pierwotne pochodzą z narządów zmysłów lub z wnętrza organizmu i oddziaływają na wszystkich ludzi. Do drugich zaliczamy te, które wywoływane są przez bodźce wtórne. Znaczenia nadaje im doświadczenie kontekstu społecznego, w którym nie ostatnią rolę odgrywa stopień konceptualizacji emocji (wypracowanie systemu pojęć o emocjach) oraz stopień ich językowej i dyskursywnej werbalizacji (czyli semiotyzacja emocjonalnych pojęć i wyobrażeń za pomocą środków językowych).\nPod koniec lat 80 XX wieku wzrosło zainteresowanie językiem emocji, podobnie jak ogólne zainteresowanie psychologów językiem, w dużej mierze dzięki kierunkowi podjętemu przez kognitywistykę. W teorii emocji zaproponowanej przez Waltera Cannona i Philipa Barda doświadczenie emocji (w ich przypadku „boję się”) pojawia się obok doświadczenia podniecenia („moje serce bije szybko”). Zgodnie z teorią emocji Cannona-Barda doświadczeniu emocji towarzyszy pobudzenie fizjologiczne. Tak więc, zgodnie z tym modelem, gdy stajemy się świadomi niebezpieczeństwa, nasze tętno również rośnie. Chociaż pomysł, że doznanie emocji pojawia się wraz z towarzyszącym mu pobudzeniem, wydaje się intuicyjne w naszych codziennych doświadczeniach, psychologowie William James i Carl Lange mieli inny pogląd na temat roli podniecenia. Zgodnie z teorią emocji Jamesa-Langego nasze doświadczenie emocji jest wynikiem podniecenia, którego doświadczamy. Podejście to sugeruje, że pobudzenie i emocje nie są niezależne, ale raczej, że emocja zależy od podniecenia. Strach nie występuje wraz z bijącym sercem, ale występuje z powodu bijącego serca. Jak to ujął William James: „Współczujemy, bo płaczemy, gniewamy się, bo uderzamy, boimy się, bo drżymy” [James 1884: 190]. Podstawowym aspektem teorii Jamesa-Lange jest to, że różne wzorce pobudzenia mogą powodować różne doświadczenia emocjonalne.\nTeorię psychicznej reprezentacji emocji według badaczy T. Maruszewskiego i E. Zdankiewicz-Ścigały. opisała Małgorzata Stępień. Teoria ta „zakłada ona istnienie trzech rodzajów kodów. W kodzie obrazowym zapisywane są informacje na temat pobudzenia fizjologicznego oraz zewnętrznych przejawów emocji. Kod werbalny umożliwia nazywanie emocji oraz kategoryzowanie i porządkowanie posiadanej wiedzy. Reprezentacja kategorii emocjonalności obejmuje narzędzia werbalne na wszystkich poziomach językowych. Kategoria emocji jest reprezentowana we wszystkich językach na wszystkich poziomach jego systemu i występuje w postaci fonetycznej, leksykalnej, frazeologicznej, słowotwórczej, morfologicznej, składniowej, stylistycznej, tekstowej i intertekstualnej” [Stępień 2007: 49].\nEkspresywność wypowiedzeń z eksplicytnie wyrażanymi stanami emocjonalnymi osiągana jest w języku poprzez: reduplikację leksyki emotywnej, grupy wyrazowe oraz całe zdania; użycie interiekcji; intonację wykrzyknikową; nagromadzenie nazw różnych stanów emocjonalnych (zarówno pozytywnych, jak i negatywnych); użycie w bezpośrednim lub dalszym sąsiedztwie również innych markerów emotywnych [Czapiga 2015: 26].\nW swoich badaniach, rosyjski językoznawca Wiktor Szachowski dowodzi różnicy między emocjonalnością a emotywnością. Jego zdaniem, emocjonalność wiąże się z psychologiczną charakterystyką człowieka, ze stanem jego sfery emocjonalnej, podczas gdy emotywność jest właściwością narzędzi językowych używanych do wyrażania emocji w akcie mowy, a także może wywoływać efekt emocjonalny na słuchacza lub czytelnika. W związku z tym emocjonalność jest kategorią psychologii, która na poziomie językowym przekształca się w emotywność [Шаховский 1989].\nOgromny postęp w badaniach nad językiem dokonuje się w ostatnich latach na gruncie nauk biologiczno-medycznych. Można już zasadnie mówić o wyraźnym kształtowaniu się takich dyscyplin, jak lingwistyka genetyczna (czy genetyka lingwistyczna), lingwistyka ewolucyjna, lingwistyka molekularna, a być może w niedalekiej przyszłości – lingwistyka kwantowa [Nowakowski 2006: 143–155]. Kwestia poziomu organizacji systemów komunikacyjnych, czy też stopień ich komplikacji pozostaje jednym z głównych pytań, które stawia przed sobą biolingwistyka. Z punktu widzenia socjologii emocje związane są ze społecznymi uwarunkowaniami, dynamiką i rozwojem oraz uwarunkowaniami ich pojawiania się. Wykorzystywane są w niej osiągnięcia psychologii, mikrosocjologii czy antropologii kulturowej. Dla socjologów bardziej interesujące pod kątem badań okazały się emocje wtórne (uczucia). Na gruncie psychologii emocje często charakteryzuje etnocentryzm Badacz przyjmuje perspektywę własnego języka, uznając pojęcia do niego należące za uniwersalne i mające swoje dokładne odpowiedniki we wszystkich językach. Jest to o tyle niebezpieczne, że użycie określonych wykładników leksykalnych zatraca swój obiektywizm.\nLeksykalne wykładniki uzewnętrznienia emocji są istotnym elementem ekspresji, określają bowiem rzeczywistą reakcję osoby na pojawienie się określonego doznania. Teresa Skubalanka zauważa, że emocje stanowią ze stanowiska psychologii dość określone procesy psychiczne, tymczasem ekspresywne zjawiska, zarówno językowe, jak i niejęzykowe, otacza często aura nieokreślonych „znaczeń”, zaledwie przeczuwanych przez odbiorcę a uświadamianych przez nadawcę tekstu [Skubalanka 1972: 126]. Badanie emocji, a więc oddanego przez nadawcę za pomocą środków językowych uczuciowego stosunku do przedmiotu, należy do teorii ekspresji. Emocje są zjawiskiem wielowymiarowym. Są swoistą formą refleksji i poznania rzeczywistości, ponieważ osoba wyrażająca emocje jest zarówno przedmiotem, jak i podmiotem poznania. W ten sposób emocje realizują pewne ludzkie motywy, wpływają na adresata, a z drugiej strony są interpretowane przez niego. Innymi słowy, emocje należy początkowo traktować jako elementy bieżącej interakcji uczestników komunikacji w zależności od funkcjonalności tej interakcji. Jednocześnie emocje należy analizować jako zjawisko regulowane społecznie, ze szczególnym naciskiem na ich ornamentację społeczną. Ta konceptualizacja koncentruje się na społecznej i dyskursywnej rzeczywistości uczuć.\nSłowa pojęciowe (rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki, liczebniki czy przysłówki) niestety nie są instrumentem, przy pomocy którego można wyrazić emocje. W najlepszym przypadku potrafimy za ich pomocą tylko nazwać pojęcia o emocjach, ale nie same emocjonalne stany. W stosunku do słów o wysokiej częstotliwości powszechnego użycia można zakładać, że są one znane oraz powiązane w umyśle z konotacjami afektywnymi, wynikającymi z osobistych doświadczeń emocjonalnych, zapisanych w pamięci emocjonalnej. Kod werbalny umożliwia nazywanie emocji oraz kategoryzowanie i porządkowanie posiadanej wiedzy [zob. Stępień 2007: 49]. Emocje są tak zależne od indywidualnych preferencji psychicznych, mentalnych, a nawet moralnych, że same nazwy oparte na znakach językowych trudno uznać za wystarczające do wyrażenia stanów uczuciowych. „Uczuciowe zaangażowanie nadawcy najczęściej jednak sygnalizują leksemy, przede wszystkim ekspresywizmy, które ex definitione są wyrazami zawierającymi stałe elementy wartościująco-emocjonalne” [Tymiakin 2017: 209]\nJęzyk należy traktować jako efekt i narzędzie przyswajania świata przez człowieka. Ludzie reagują podobnie na bodźce wywołujące afekty pierwotne, ale różnią się w reagowaniu na bodźce odnoszące się do standardów pojęciowych, zwłaszcza standardów aksjologicznych, które oparte są na abstrakcyjnych pojęciach, różnie ukształtowanych i rozumianych w odmiennych kręgach kulturowych. „Język, narzędzie komunikacji międzyludzkiej, kumuluje w sobie i utrwala doświadczenia społeczne, których podstawą są wielorakie relacje między człowiekiem a tym wszystkim, co składa się na otaczającą go rzeczywistość. Owo utrwalone w języku doświadczenie społeczne sprawia, że poprzez język człowiek może nie tylko doraźnie orzekać o formach istnienia tejże rzeczywistości, ale może ją także wartościować. Okolicznością, która w tym kontekście ma wagę szczególną, jest to, że znaczeniowa strona języka jest nośnikiem niejednokrotnie ukrytych, danych nie wprost, społecznie utrwalonych sposobów kategoryzowania i oceny rzeczywistości. W znacznym stopniu dotyczy to leksyki, słownictwa danego języka” [Tokarski 2001: 343]. Teresa Smółkowa uważa, że „Ekspresywne składniki znaczenia jednostek leksykalnych niosą dwa rodzaje informacji: 1. informacje o emocjach nadawcy (jest to ekspresja w węższym zakresie), 2. informacje o stylistycznych cechach ekspresywnych znaków językowych” [Smółkowa 1989: 36]. Nazywanie emocji, jak również ich werbalne wyrażanie odbywa się przede wszystkim za pomocą specjalnego – emocjonalnego – słownictwa. Dzieli się ono z pozycji semantyki na leksemy afektywne i konotatywne (współoznaczające). Pierwsze bezpośrednio wyrażają stan emocjonalny mówcy i są wyrażane za pomocą wykrzyknień lub wtrąceń. Najczęściej bywają stosowane na początku wypowiedzi. Druga grupa leksemów charakteryzuje się większą świadomością wyrażanych emocji. Do tej grupy zaliczyć można przymiotniki lub partykuły wzmacniające. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na szczególne znaczenie metafor, porównań czy hiperboli. Również ważnym elementem w procesie komunikacyjnym są powtórzenia, które pomagają nadawcy wyrazić adresatowi swój stan emocjonalny oraz przyciągnąć do siebie uwagę adresata.\nNa ogół wskazuje się na dwa podstawowe typy werbalizacji ekspresywności jednostki słownika – jest to ekspresywność eksplicytna oraz implicytna. Leksemy implicytne są to wyrazy, w których sensu, a dalej również emocjonalności trzeba się domyślić, wywnioskować z kontekstu. Stanowią opozycję dla leksemów eksplicytnych, których nacechowanie emocjonalnie jest wyrażone wprost. W tej grupie możemy także wyróżnić znaki emocji, mające służyć wyrażeniu stanów emocjonalnych nadawcy. Natomiast leksemy ekspresywne eksplicytnie, motywowane znaczeniowo, często poprzez neosemantyzację, są także zależne od kontekstu i mają ekspresywne brzmienie. „Emocjonalny charakter tych wyrazów ma związek z tworzeniem nowych znaczeń, które opisują nowe zjawiska rzeczywistości” [Grabias 1981: 76–77].\nRodzaj nominacji może być również motywowany stanem psychologicznym nadawcy. Aby posiadać semantykę emocjonalną, słowo musi mieć rzeczywiste lub wirtualne elementy oceniające w strukturze semantycznej. Neutralne słownictwo, pozbawione emocjonalnego zabarwienia w języku, może stać się funkcjonalnie emocjonalne w mowie. Uaktywnia to emocjonalny potencjał w sposób implicytny posiadany przez każde słowo. To znacznie poszerza zasób słownictwa emocjonalnego.\nPodział słownictwa stricte emocjonalnego na afektywne i konotatywne oraz ich proporcje zmieniają się wyraźnie w aktach mowy emocjonalnej. W praktyce trudno je odróżnić. W większości przypadków jest to mieszanka jednych i drugich. W mowie niemal każda konotacyjna jednostka leksykalna (a nawet wiele pozbawionych emocji jednostek) może być wykorzystywana w funkcji nominatu afektywnego.\nAnna Wierzbicka w swoich badaniach przedstawia tezę, że „[…] reprezentacja emocji będąc efektem procesów poznawczych jest uwewnętrznioną i zgeneralizowaną wiedzą na temat doświadczeń emocjonalnych jednostki, która przybiera postać pojęciową. Z kolei pojęcie zazwyczaj staje się ujęzykowione, w związku z czym znaczenie potoczne pojęcia oznacza to, co ludzie «myślą» lub «mają na myśli», kiedy używają nazwy tego pojęcia”. [Wierzbicka 1999: 414]. Słowa pojęciowe określające emocje w kontekście mogą dobrze odzwierciedlać ocenę sytuacji emocjonalnej, ale odzwierciedlają one przede wszystkim to, co mówca uświadamia w swoim stanie emocjonalnym (czyli te emocje, o których on myśli w kategoriach pojęciowych) oraz co on chce, aby słuchacz wiedział o jego emocjach.\nSłownictwo emocjonalno-ekspresywne w ramach działalności językowej ciągle ewoluuje. Artur Rejter wyróżnia cztery podstawowe typy przeobrażeń leksemów emocjonalnie nacechowanych: „1. Pełna stabilność leksemu – wtedy, gdy wyraz pozostaje w słowniku w niezmienionym znaczeniu i zachowuje nacechowanie ekspresywne. 2. Względna stabilność leksemu – kiedy wyraz ulega pewnej modyfikacji semantycznej i//lub formalnej, niemniej wciąż pozostaje nacechowany emocjonalnie. 3. Potencjalna względność leksemu – gdy wyraz może zostać w każdej chwili utworzony w danej postaci i w funkcji ekspresywnej, ponieważ język «posiada zdolność» (potencjał) do tego konieczny. 4. Zanik leksemu – wówczas, gdy wyraz ulega całkowitej redukcji „wypada” z leksykonu) lub traci nacechowanie ekspresywne i przechodzi do zbioru jednostek neutralnych” [Rejter 2006: 176–177]. Dalej uczony wskazuje syntaktyczne kategorie i strategie dyskursywno-pragmatyczne odgrywające znaczącą rolę w kontekstowym podkreślaniu wartości ekspresywnej leksemu. Przeprowadzona obserwacja pozwala wskazać kilka najważniejszych:\n„1. Redundancja. Często potwierdzeniem nacechowania emocjonalnego wyrazu jest odwołanie się do wrażenia nadmiaru (nierzadko pozornego). Tutaj należałoby wymienić takie sygnały ekspresywności, jak: enumerację, ciąg synonimiczny czy szereg składniowy, będące wyraźnym znakiem kontekstowym właśnie przez nagromadzenie, w którym wartość ekspresywna leksemu zostaje znacząco uwypuklona.\nKongruencja. Do częstych należą kontekstowe sygnały ekspresywności oparte na założeniu odpowiedniości danego leksemu i innych jednostek mikrokontekstu; zaliczyć można do nich: porównanie, przydawkę, zaimki konkretyzujące oraz leksykę dookreślającą (czynnik tematyczny). Sygnały te pozostają kongruentne na zasadzie wspólnoty semantycznej (najczęściej odzwierciedlają podobne konotacje) i dzięki temu poszczególne elementy mikrokontekstu wzajemnie się uzupełniają.\nDysonans. W tym miejscu trzeba by przywołać przede wszystkim sygnał polegający na współwystępowaniu leksemu ekspresywnego z innym na zasadzie kontrastu, częściowo także gradacji. Takie zestawienie o wyraźnych podstawach aksjologicznych pozwala wydobyć znaczące w danym kontekście nacechowanie jednostki wyrazowej przez odwołanie do, w różnym stopniu odmiennych w obszarze wartości prezentowanych przez nadawcę (często stanowiących także o wspólnocie kulturowo-komunikacyjnej), desygnatów oraz ich odpowiedników nominacyjnych.\nPodmiotowość. Znaczącym elementem sygnalizującym nacechowanie emocjonalne leksemu jest podmiotowość komunikatu, rozumiana jako szeroko pojęte uobecnienie się czynnika (najczęściej nadawcy) reprezentującego wspólnotę kulturowo-komunikacyjną. Do takich sygnałów kontekstowych zaliczyć można: sygnały metatekstowe oraz sygnały o charakterze pragmatycznym jako świadczące o konwencjonalnych dowodach nacechowania występujących także poza danym kontekstem użycia [zob. Rejter 2006: 75-76].\nJak widzimy, poza właśnie leksykalnymi istnieją również inne – gramatyczne, dyskursywne, stylistyczne – sposoby wyrażania emocji w wypowiedzi. Nas jednak interesują przede wszystkim sposoby stricte leksykalne. Wykładnikiem leksykalnym bezpośredniej ekspresji jest najczęściej interiekcja z łac interiectio – wrzucenie. Rosyjski uczony Michaił Łomonosow zdefiniował interiekcję jako słowo, u którego podstaw leży dążenie do ekonomii językowych środków wyrazu. Łomonosow podzielił wykrzykniki na pierwotne i wtórne, funkcjonujące bądź na zasadzie oddzielnego wypowiedzenia, bądź też w związkach z rzeczownikami [Banaszczyk 2010: 105]. Podobnego zdania był niemiecki filozof i psycholog Wilhelm Wundt, który w 1900 roku dokonał podziału wykrzykników na prymarne i sekundarne. Na trudności występujące przy zdefiniowaniu czym jest interiekcja zwrócił uwagę Roman Jakobson. Stwierdził, że nie ma możliwości określenia jej ani jako słowa, ani jako zdania [Jakobson 1995: 504]. We współczesnym językoznawstwie polskim najbardziej znana jest klasyfikacja wykrzykników opracowana przez Macieja Grochowskiego. Autor [Grochowski 1997: 12–14] definiuje wykrzykniki jako leksemy nieodmienne, funkcjonujące samodzielnie jako wypowiedzenia oraz niezależne od kontekstu werbalnego. Klasyfikacji wykrzykników w oparciu o kryterium semantyczno-pragmatyczne przedstawiła również wspomniana przeze mnie wyżej Anna Wierzbicka, która wyróżniła trzy grupy wykrzykników dzieląc je na: emotywne, wolitywne i kognitywne. Autorka ponadto wyodrębniła spośród tych grup cztery komponenty wykrzykników: 1. czuję coś, 2. chcę czegoś, 3. myślę coś i 4. wiem coś. Te pierwsze właśnie mogą być zakwalifikowane jako jedyne środki bezpośredniej ekspresji stanów emocjonalnych na poziomie leksykalnym. Zbliżone do nich są wykrzyknienia wolitywne, które czasem poza stricte wyrażeniem stanów wolitywnych eksplikują również uczucia.\nZ przytoczonych wyżej klasyfikacji interiekcji można zaobserwować, iż nie ma zastosowania jednoznacznego modelu teoretycznego do ich zbadania. Pojawiają się bowiem problemy określenia zakresu jednostek należących do klasy wykrzykników tj. onomatopei, które mają wpływ na zmianę wartości funkcjonalnych tej kategorii. Widać również, że dotychczasowa próba sklasyfikowania wykrzykników w językoznawstwie polskim jest niewystarczająca. Zbyt mało jest prac badawczych w oparciu o kryterium pragmatyczne, co niewątpliwie pozwoliłoby na wnikliwsze zbadanie potencjału komunikatywnego tych jednostek leksykalnych. Można zatem stwierdzić, że w dalszym ciągu nie zostały wyjaśnione kwestie czy są one wykrzyknikami, morfemami, słowami czy może wypowiedzeniami.\nBanaszczyk, M., Interiekcja ekspresywna w języku rosyjskim. Biologiczne i społecznokulturowe uwarunkowania procesów innowacyjnych w komunikacyjnych aktach ekspresywno-interiekcyjnych, Rozprawa doktorska, Poznań 2010\nBednarczyk, M., Klasyfikacje wykrzykników w badaniach polskich i niemieckich, „Lingwistyka Stosowana”, 11, Kraków 2014, s. 83–89\nBłachnio, A., Przepiórkowska, A. Coraz bliżej emocji. Słowo wstępne, „Psychologia Społeczna”, Lublin 2013, tom 83 (26), s.247–250.\nCzapiga, Z., O ekspresywności wypowiedzeń emotywnych (Na materiale języka rosyjskiego i języka polskiego), „Acta Univesrsitatis Lodzienis. Folia Lingvistica Rossica”, 2015, nr 11, s. 19–27\nDąbrowski, A. O naturze emocji, „Filozofuj ! magazyn popularyzujący filozofię”, 2017, nr 4 (16).\nGrabias, S. O ekspresywności języka. Ekspresja a słowotwórstwo. Lublin 1981.\nGrochowski, M. Wyrażenia funkcyjne. Studium leksykograficzne. Kraków 1997.\nGrzegorczykowa, R., Pojęcie językowego obrazu świata, [w:] Językowy obraz świata pod red. J Bartmińskiego, Lublin 1999.\nJakobson, R. On Language. Cambridge-London 1995.\nJarymowicz, M., Imbir, K. Próba taksonomii ludzkich emocji, „Przegląd Psychologiczny”, 2010, t.53 nr 4, s.439–461.\nKiklewicz, A., Współczesne kierunki badań w zakresie lingwistyki komunikacyjnej, „Media – Kultura – Komunikacja Społeczna”, Olsztyn 2006, nr 2, s.207–223\nKuś, K. Teoria emocji Anny Wierzbickiej, „Linguistica Copernicana”, 2010, nr 1 (3).\nMaruszewski, T., Doliński, D., Łukaszewski, W., Marszał-Wiśniewska, M. Emocje i motywacja. w: Psychologia. Podręcznik akademicki,. (red.) J. Strelau, D. Doliński, Gdańsk 2008\nNowakowski, P. Emocjonalne podłoże wypowiedzi językowych. Zarys problematyki z perspektywy biolingwistyki, [w:] Język. Komunikacja. Informacja, (red.) P. Nowak, P. Nowakowski, Poznań 2006, s. 143–155.\nRejter, A. Leksyka ekspresywna w historii języka polskiego : kulturowo-komunikacyjne konteksty potoczności. Katowice 2006.\nSkubalanka, T., O ekspresywności języka, “Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”, Lublin 1972 ,Vol. 27, s. 123-135\nSłownik psychologiczny. (red), W. Szewczuk. Warszawa 1979\nSmółkowa, T. Nominacja językowa. Na materiale nazw rzeczownikowych, Wrocław 1989.\nStępień, M. Wiedza o emocjach: badania nad strukturą i zmianami rozwojowymi, „Psychologia Rozwojowa”, 2007, t. 12, nr 1 s.49-59.\nTokarski, W. Słownictwo jako interpretacja świata, w: Współczesny język polski . Lublin 2001, s. 343–370\nTymiakin, L. O triadzie komunikacyjnej: wartościowanie – emocje – ekspresja, „Annales UMCS. Educatio Nova”, 2017, vol. II.\nWierzbicka, A. Język – umysł – kultura, Warszawa 1999.\nШаховский, В. И. Эмотивная семантика слова как коммуникативная сущность, Волгоград 1998.\n← Oleg Leszczak. PRAWO JAKO FUNKCJA DYSKURSYWNO-INFORMACYJNA (SZKIC METODOLOGICZNY)


Tczew - Fabryka Sztuk zaprasza na zajęcia w ferie - Wiadomości - Aktualności\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,47,0,wiadomosci&item=29fdaedbeb08e546&title=Fabryka-Sztuk-zaprasza-na-zajecia-w-ferie Data wydruku: 22.04.2021, 16:16\nŚr.Środa, 15.01.2020, 00:00\nFabryka Sztuk zaprasza w okresie ferii zimowych.\nWtorki i czwartki o godz. 14.00 na zajęcia dla dzieci "Zima z koci koci... Kociewiakiem":\n16.01 - warsztaty koralikowe,\n21.01 - w programie: zimowa krzyżówka i zdobienie ramki do zdjęć,\n23.01 - warsztaty koralikowe.\nWystawa "Boże Narodzenie w polskiej tradycji" ul. Podmurna 15 - opowieść o tradycjach związanych z tym przepięknym okresem świątecznym, symbolice potraw na wigilijnym stole, kolędnikach i prezentach, a także o tym, co wolno było, a czego nie można było czynić w okresie świątecznym.\nOd 24.01 - wystawa "Historia pieniądza" ul. 30 Stycznia 4 - Czy ziarna kakaowca mogły być walutą? Jak wyglądała największa europejska moneta, a jak pierwszy polski banknot? Gdzie używano kamiennych "monet" ? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań związanych z historią środków płatniczych znajdziemy na wystawie. Zapraszamy w fascynującą podróż śladem historii handlu i "pieniądza". Prześledzimy drogę od wymiany handlowej "towar za towar" aż do współczesnej karty płatniczej.\nPryszcze z pewnością są zmorą wielu osób. Ale czy wiesz jak się ich pozbyć? Nierzadko przed ważnymi wydarzeniami zaskakują cię a ty nie wiesz co zrobić? Dokładasz podkład licząc, że to załatwi niechcianego przyjaciela chociaż przez najbliższe...


Zmiany w komunikacji w centrum Katowic - Gospodarka komunalna\nPAP • 21 kwietnia 2013 - 11:09\nW najbliższy wtorek rozpocznie się remont ulicy Piotra Skargi w ścisłym centrum Katowic, gdzie znajdują się przystanki wielu linii autobusowych.\nDo zakończenia robót, przez dwa miesiące, autobusy będą odjeżdżać z innych przystanków. Inaczej pojadą też samochody.\nObecnie na ul. Skargi oraz odcinku prostopadłej do niej ul. Stawowej są końcowe przystanki wielu linii autobusowych. W czasie remontu obie te ulice zostaną całkowicie wyłączone z ruchu.\nRozpoczynające tam jazdę autobusy do największych miast aglomeracji - m.in. Sosnowca, Bytomia, Zabrza i Gliwic - będą odjeżdżały ze stanowisk zlokalizowanych wzdłuż niedalekiej ul. Mickiewicza.\nWedług informacji organizującego komunikację w aglomeracji Komunikacyjnego Związku Komunalnego Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (KZK GOP) wszystkie przystanki autobusów kursujących do miast Zagłębia Dąbrowskiego zostaną przeniesione przed gmach liceum im. Mickiewicza. Godziny ich odjazdów pozostaną bez zmian.\nAutobusy linii do Gliwic i Zabrza (6, 840 i 870) będą korzystały ze stanowiska w pobliżu przejścia dla pieszych przy ul. Stawowej. Obecnie zatrzymuje się na nim linia nr 673 (w kierunku Osiedla Tysiąclecia). Także w tym przypadku nie zmienią się godziny odjazdów.\nPrzystanki autobusów kursujących do Bytomia, Chorzowa i Tarnowskich Gór trafią na Rynek, w sąsiedztwo domu towarowego Skarbek, gdzie jeszcze niedawno znajdował się przystanek zastępczej linii T. Linie te - 820, 830 i 830N - będą kursowały według zmienionych rozkładów jazdy. Na rozkładach i wyświetlaczach pojawi się nazwa Katowice Rynek.\nWęzeł przesiadkowy linii nocnych pozostanie w dotychczasowym rejonie, ale wszystkie stanowiska odjazdowe będą rozlokowane wzdłuż ulicy Mickiewicza. Linie nr: 297N, 657N i 905N przeniesione ze Stawowej będą odjeżdżały ze stanowiska w pobliżu przejścia dla pieszych na tej ulicy.\nPrzetarg na remont ul. Skargi wygrała firma Skanska. Prace będą kosztować ponad 2,5 mln zł. W ramach rozpoczynającego się przedsięwzięcia przebudowane zostaną: cała ul. Skargi, pobliski odcinek ul. Słowackiego (od ul. Skargi do ul. Mickiewicza), a także odcinek będący przedłużeniem ul. Słowackiego (między dworcem PKS a Supersamem).\nPrace nie obejmą krótkiego odcinka ul. Stawowej (między ul. Skargi i ul. Mickiewicza).\nRemontowana ul. Skargi zostanie przygotowana do połączenia z nowym układem komunikacyjnym, który powstaje w ramach rozpoczętego w kwietniu drugiego etapu przebudowy strefy między katowickim rondem im. Ziętka a Rynkiem.\nPo remoncie przy ul. Skargi będą chodniki z płyt granitowych, a nawierzchnie drogowe mają być asfaltobetonowe. Bazaltowa kostka tworząca dotąd nawierzchnię ulicy (pod dziurawą warstwą asfaltu) będzie wykorzystana w zatokach dla autobusów i samochodów.\nPo remoncie przez pewien czas układ drogowy w rejonie ul. Skargi pozostanie bez zmian. Docelowo - po zakończeniu przebudowy strefy Rondo-Rynek, a także po zakończeniu zapowiadanej przez prywatnego inwestora budowy centrum handlowego w miejscu obecnego Supersamu - na ulicę Skargi trafić ma ruch samochodowy z równoległej ul. Mickiewicza.\nRuch na ul. Mickiewicza ma zostać wówczas ograniczony aż do odcinka za ul. Stawową. Nowym łącznikiem między budynkiem ING Banku Śląskiego a domem handlowym Ślązak do ul. Mickiewicza będą dojeżdżać autobusy. Po planowanej przebudowie tej drogi zwiększona zostanie tam liczba miejsc parkingowych, pozostaną też przystanki.


Badania z kategorii „markery odczynów zapalnych i chorób reumatologicznych” wykorzystywane są do diagnozowania oraz oceny przebiegu schorzeń o charakterze reumatycznym. Jest to szeroka grupa chorób, których rozwój związany jest z występowaniem stanu zapalnego o podłożu autoimmunologicznym. Choroby te zazwyczaj dotykają tkanek łącznych tworzących stawy, choć określone schorzenia reumatologiczne mogą wywoływać objawy także z innych narządów. Najczęstsze dolegliwości związane z rozwojem zaburzeń o charakterze reumatycznym obejmują objawy takie jak m.in.:\nObrzęk stawów, zaczerwienienie skóry w ich okolicy\nOpisane powyżej symptomy mogą ulegać okresowym zmianom nasilenia pod wpływem zróżnicowanych czynników, jak np. narażenie na intensywny stres lub współwystępowanie innych chorób. W przebiegu chorób reumatologicznych dochodzi do wzrostu stężeń określonych markerów stanu zapalnego we krwi pacjenta. Oznaczenie właściwych białek, w połączeniu z obrazem klinicznym oraz historią choroby umożliwia precyzyjne rozpoznanie jednostki chorobowej oraz wdrożenie właściwego postępowania medycznego. Podstawowym, niezwykle czułym wskaźnikiem stanów zapalnych jest CRP, czyli białko C-reaktywne. Związek ten jest tzw. białkiem ostrej fazy – wzrost jego stężenia we krwi jasno świadczy o toczącym się w ciele procesie zapalnym. Do podwyższenia poziomów CRP we krwi dochodzi szybko, jednak jest to mało specyficzny chorobowo parametr diagnostyczny – nie dostarcza on dokładnych informacji na temat lokalizacji oraz charakteru stanu zapalnego. W przebiegu chorób reumatycznych często zlecane jest oznaczenie stężeń z krwi czynnika reumatoidalnego (RF). Czynnik reumatoidalny to określenie na specyficzny rodzaj autoprzeciwciał, które skierowane są przeciwko konkretnemu fragmentowi immunoglobuliny IgG. Do wzrostu RF dochodzi m.in. w reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS). Poziom RF we krwi pacjenta chorującego na RZS wykazuje korelację ze stopniem nasilenia choroby, co pozwala na obiektywną ocenę stanu zdrowia pacjenta w przebiegu tego schorzenia. Wysokie poziomy RF we krwi mogą występować także w przebiegu innych chorób reumatologicznych, jak np. zespół Sjorgena lub MCTD (mieszana choroba tkanki łącznej). W tej kategorii badań znajdują się także testy potwierdzające we krwi pacjenta obecność przeciwciał przeciwjądrowych i przeciwcytoplazmatycznych. Jest to typ autoprzeciwciał, które skierowane są przeciwko jądrom komórkowym i innym strukturom komórek własnych tkanek. Do ich produkcji może dochodzić w przebiegu schorzeń autoimmunizacyjnych oraz reumatologicznych, jak np. toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa lub zapalenie skórno-mięśniowe. Ze względu na wysoką specjalistyczność tego rodzaju badań oraz złożoność patomechanizmów związanych z rozwojem oraz przebiegiem tych chorób przed wykonaniem tego typu badań zalecana jest konsultacja z lekarzem, dzięki której będzie możliwe dobranie optymalnego zakresu diagnostyki medycznej.


Menopauza a chemia w życiu kobiety\nZnacząco wydłużyła się średnia długość życia człowieka. Chcemy jak najdłużej cieszyć się sprawnością – nic dziwnego, że naukowcy coraz więcej uwagi zwracają na to, co może przyspieszyć proces starzenia. Czy chemia obecna w życiu kobiety może przyspieszyć menopauzę?\nNiestety, pierwsze badania wykazują zależność między obecnością pewnych związków chemicznych w naszym otoczeniu a momentem wystąpienia pierwszych symptomów przekwitania. Jedno z ostatnich badań dotyczyło zależności pomiędzy stężeniem perfluoroweglowodorów (PFC) a menopauzą.\nTa grupa związków długiej i skomplikowanej nazwie to środki chemiczne powszechnie używane w produkcji przedmiotów codziennego, domowego użytku. Dodaje się go do ubrań, mebli, dywanów i nawet farb. Nawet nie jesteśmy świadome, jak często się na nie natykamy!\nIch popularność polega na tym, że bardzo szybko wchodzą w związki chemiczne z innymi substancjami, łatwo jest je rozpuścić w wodzie czy rozprzestrzenić w powietrzu. Najbardziej znanymi związkami z tej grupy są PFOA i PFOS, które najczęściej można znaleźć w produktach domowego użytku.\nPFC są całkowicie sztucznym tworem, wyprodukowanym laboratoryjnie. Niestety, w przeciwieństwie do większości sztucznych środków chemicznych są bardzo trwałe i nie ulegają rozkładowi w środowisku naturalnym! Oznacza to, że raz wprowadzone do organizmu odkładają się w tkankach, gdyż nie potrafimy sobie z nimi poradzić. To samo dzieje się z glebą i powietrzem.\nIch obecność w naszym ciele znacznie podwyższa ryzyko chorób nerek, układu sercowo-naczyniowego, wątroby, są także pośrednio odpowiedzialne za efekt cieplarniany.\nPodwyższony poziom PFC w organizmie wiąże się ze wzrostem nasilenia części objawów związanych z menopauzą. Zaobserwowano również to, że im wyższy był poziom tego związku chemicznego we krwi, tym niższy był poziom estrogenu, a co za tym idzie – o wiele wcześniej pojawiały się u kobiet pierwsze oznaki menopauzy.\nDlaczego to kobiety są bardziej narażone? Otóż PFC nie jest wydalane z organizmu wraz z krwią menstruacyjną, co automatycznie podnosi jego poziom w organizmie. Dodatkowo związek PFOS znacząco obniża poziom estradiolu – hormonu, który reguluje cykl płciowy i wpływa na rozrost błony śluzowej macicy, a także w znaczący sposób wpływa na nasze libido.\nBez estradiolu nie uwalniają się jajeczka oraz doświadczamy przykrych uderzeń gorąca, gdyż to właśnie on odpowiada za regulację temperatury naszego ciała.\nIm bardziej naturalny produkt, tym jesteś bezpieczniejsza. Zwracaj uwagę na etykiety wybielaczy i odplamiaczy, a nawet płynów do czyszczenia dywanów. Koniecznie przeczytaj etykiety farb, szczególnie tych do pokrywania powierzchni metalowych i rdzy.\nSprawdzaj wszelkiego rodzaju barwniki, gdyż im bardziej są odporne na zmiany pod wpływem temperatury czy wody, tym większe prawdopodobieństwo, że zostały w nich użyte te niebezpieczne związki. PFC można też znaleźć we wszelkiego rodzaju mleczkach do nabłyszczania mebli, głównie tych dających efekt woskowania.\nPrzejrzyj swoją szafę – im więcej masz ubrań plamoodpornych, z tworzyw sztucznych, tym większa szansa, że masz kontakt z PFC. To samo dotyczy dywanów w twoim domu, a także… świeczek. PFC używane są również w małych ilościach przy produkcji powierzchni teflonowych, więc staraj się unikać zadrapań powierzchni patelni.\nJeśli masz już na niej spore rysy, lepiej ją wyrzucić i zainwestować w inny sprzęt, by uniknąć przenikania cząstek teflonu do jedzenia. A może nawet czas już całkowicie zrezygnować ze smażenia?\nW dzisiejszych czasach trudno jest całkowicie uniknąć chemii w produktach. Tak samo nie da się uniknąć procesu dojrzewania. Możemy jednak zwracać baczniejszą uwagę na produkty, którymi się otaczamy i w naturalny, zdrowy sposób wkroczyć w etap późnej kobiecości.\nTAGI: barwniki chemiczne chemia dywany przedwczesna menopauza szkodliwa chemia sztuczne tworzywa wpływ chemii na menopauzę\n« Przezskórna terapia hormonalna\nUrlop – Twój czas na wypoczynek »\nwszechobecna chemia….nie sposób jej uniknąć,ale można zyć bardziej świadomie,spozywać produkty jak najmniej przetwożone,posiłki przygotowane w domu,duzo ziół przyprawowych zamiast polepszaczy smaku typu glutaminian sodu…..metody właściwie wszystkim nam znane,ale często w pośpiechu zarzucone.Zdrowy tryb życia wymaga może więcej wysilku ale daje napewno lepsze samopoczucie.\nTe związki chemiczne tak namieszają,że człowiek nie ma pojęcia od czego jest chory i jak to schorzenie wyleczyć.Właśnie w okresie menopauzalnym zauważyłam u siebie dziwaczne alergie, których przedtem nie miałam, np.nie mogę stosować perfum, jestem też uczulona na wodę kolońską męża, a gdy moja siostra na działce psiknęła plynem przeciwkomarowym – to spowodowało mi skurcz oskrzeli.\nWiadomo,że chemia wpływa na nasze zdrowie.Ale również ma związek z menopauzą.Nie jesteśmy w stannie całkowicie wyeliminować niebezpieczne związki ale starajmy się je ograniczać.A może wtedy opóźnimy nadejście menopauzy\nŚwiat oczywiście musi kroczyć naprzód, człowiek stara się ujarzmiać swoje otoczenie, aby mu służyło jak najlepiej. Niestety, ale to natura wie najlepiej, co dla nas dobre a człowiek – nieumyślnie – potrafi jej a zarazem sobie zaszkodzić:(. Nie jestem w tej dziedzinie ekspertem, ale myślę, że zarówno PFC jak i wszechobecne estrogeny (w wodzie z kranu, nawozach i środkach ochrony roślin itp) potrafią nieźle namieszać w naszej gospodarce hormonalnej:(\nBardzo ciekawy artykuł. Staram się unikać wszelkich chemikalii jak tylko mogę, bo na wiele z nich jestem uczulona. Nie zawsze jednak jest to możliwe.\nPatrzcie, jak to się wszystko zmienia! Jeszcze do niedawna ciągle i wszędzie wychwalano teflonowe patelnie, a teraz? Życie ciągle nas zaskakuje.


TomTom Golfer 2 (czarny) - S w Sklepie RTV EURO AGD\nTomTom Golfer 2 (czarny) - S\nGraj lepiej z każdą rundą. Zegarek GPS TomTom Golfer 2 pokazuje, jak wykonać najlepsze uderzenie typu approach do greena, unikając wszystkich hazardów, na ponad 40 000 pól golfowych na całym świecie. Teraz dzięki funkcji automatycznego wykrywania uderzenia i analizy zakończonej rozgrywki możesz znacznie podnieść swoje umiejętności gry w golfa.\nAutomatyczne wykrywanie uderzenia\nZobacz odległość uderzenia dzięki funkcji automatycznego wykrywania uderzenia. Możesz także ręcznie oznaczać uderzenia, jeśli nie zostaną automatycznie wykryte.\nAnaliza historii uderzeń\nSprawdź swoje uderzenia, korzystając z analizy zakończonej rozgrywki w aplikacji MySports. Sprawdź, które elementy gry są Twoją mocną stroną i nad czym musisz jeszcze popracować.\nTrzymaj się z dala od wody i bunkrów, korzystając z widoku hazardów. Przed wykonaniem uderzenia możesz wyświetlać precyzyjną odległość do poszczególnych hazardów przy każdym dołku.\nWybór właściwego kija do wykonania uderzenia jest łatwy, jeśli znasz dokładny dystans do przedniej, środkowej i tylnej części greena.\nDzięki wizualizacji w widoku greena dowiesz się, jak wykonać właściwe uderzenie typu approach, oraz poznasz położenie hazardów i układ greena na długo przed wykonaniem pierwszego uderzenia.\nAutomatyczna tablica wyników\nŚledź wynik, nie martwiąc się, czy ze sobą masz ołówek. Co więcej, uderzenia są rejestrowane i kategoryzowane w celu ich analizy po zakończeniu rozgrywki.\nPonad 40 tysięcy pól golfowych\nTwój zegarek ma fabrycznie wgrany pełny zestaw danych ponad 40 000 pól golfowych z całego świata. Obliczenia uwzględniają wszystkie kombinacje pól w przypadku obiektów, na terenie których znajduje się kilka pól golfowych.\nCodzienne aktualizacje pól golfowych\nBezprzewodowo odbieraj ze smartfona bezpłatne aktualizacje dotyczące pól, aby unikać niespodzianek podczas gry.\nWszystkie potrzebne statystyki w jednym miejscu: czas, całkowity dystans i wynik każdej rozgrywanej rundy.\nBezprzewodowo zsynchronizuj sesję z aplikacją TomTom MySports, aby przeanalizować rozegraną rundę oraz zobaczyć wyniki.\nBez względu na to, czy jesteś kobietą czy mężczyzną, osobą filigranową czy postawną, natychmiast zaznasz wygody dzięki paskom w małym i dużym rozmiarze, które zapewniają dokładne dopasowanie zegarka, który nie będzie się przesuwał.\nGraj, korzystając z zegarka zaprojektowanego z myślą o golfistach. Zegarek został zaprojektowany przede wszystkim do pomocy na polu golfowym, ale również wygląda dobrze, kiedy jesteś w klubie po zakończonej rundzie.\nGraj w każdych warunkach pogodowych — nawet gdy wieje i pada obfity deszcz. Ten zegarek TomTom Golfer 2 zniesie najcięższe warunki.\nDo wyboru są dwa kolory pasków w rozmiarze małym i dużym, które pasują do golfowej garderoby.\nSterowanie jednym przyciskiem ułatwia poruszanie się po różnych menu. Bez niepotrzebnych ruchów – po prostu szybki i łatwy dostęp do wszystkich potrzebnych funkcji.\nMały (S): 130 - 170 mm\nDuży (L): 160 - 206 mm\nzegarek sportowy TomTom Golfer 2 (czarny) - S\nWykonanie koperty tworzywo sztuczne\nWodoszczelność 40 metrów\nPamięć okrążeń nie\nFunkcje dodatkowe kompas, licznik dołków w golfie, licznik kalorii, akcelerometr, pomiar aktywności\nWymiary (mm) 22 x 25 x 13,7 mm\nWyposażenie instrukcja obsługi, kabel USB\nNazwa producenta / importera TomTom International B.V.\nRodzaj: zegarek sportowy\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących TomTom Golfer 2 (czarny) - S, wpisz 1094755 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Agregaty chłodnicze i fachowa naprawa lodówek - connect4web.de\nprzez admin · Opublikowane 12 czerwca, 2020 · Zaktualizowane 12 czerwca, 2020\nAgregaty chłodnicze mają niezwykle ważne zastosowanie w naszych czasach, w szczególności w przemyśle chłodniczym. Multum firm i marek proponuje wysokiej jakości agregaty chłodnicze, które cechują się doskonałymi parametrami. Dobierając agregaty chłodnicze, z pewnością pożądane byłoby na nie zwrócić uwagę, bo to oczywiście od parametrów zależy późniejsze działanie agregata. Muszą one realizować każde normy TS i być gotowe do pracy. Muszą również spełniać normy bezpieczeństwa.\nJeżeli potrzebujemy kupić najlepszej jakości, wyróżniane agregaty ( www.proenergia.pl/pl/agregaty/ ) chłodnicze wrocław oraz wrocławskie firmy niewątpliwie nam coś zaoferują. We Wrocławiu odszukamy ogromnie duży asortyment agregatów od różnych fabrykantów i marek, w zróżnicowanych cenach. Wskazane jest wybierać agregaty, które sprawdzą się w trudniejszych sytuacjach oraz warunkach. Jakościowe, profesjonalne agregaty są gwarancją idealnej sprawności operacyjnej i oszczędności energii. Zaawansowane technologicznie agregaty, na pewno perfekcyjnie sprawdzą się przez długie lata.\nMając kłopot z zepsutą lodówką, wskazane jest wybrać polecany, profesjonalny serwis napraw z doświadczeniem. Ogromne doświadczenie jest gwarancją usług na najwyższym poziomie. Nie wszelką zepsutą lodówkę powinno się od razu wyrzucić, niekiedy wystarczy oddać ją do naprawy. Możliwe, iż mamy do czynienia jedynie z niewielką usterką, jaką bez trudu będzie można naprawić.\nZainteresowały Cię informacje montaż klimatyzacji Wrocław cennik podane w naszym wpisie? Niezwykle przyjemnie więc będzie nam podzielić się z Tobą następnymi notkami. Czekamy na ocenę!\nProfesjonalne serwisy oferują fachowe usługi w domenie napraw lodówek i innego tego rodzaju sprzętu, warto zwrócić się do nich o pomoc. Jeśli interesuje nas naprawa lodówek wrocław pewno zaoferuje nam niejedną fascynującą i fachową ofertę. Pamiętajmy, aby wybierać serwisy, które posiadają wyśmienite uprawienia i certyfikaty jakości.\nA jak najłatwiej odnaleźć tego rodzaju serwis? Rzecz jasna przez Net! W Internecie niezwykle prędko odszukamy ofertę przedsiębiorstw, jakie zajmują się naprawą lodówek. Przez Sieć możemy też zaznajomić się z całą propozycją oraz skontaktować się z daną firmą mailowo, przykładowo w celu zapytania o cennik usługi.\nMikrokamery to idealne wyjście, jeżeli chcemy coś dyskretnie zarejestrować\nPoprzedni post Coraz chętniej wybierana usługa z zakresu fotografii jaka polega na wywołaniu zdjęć przez internet.


Jesteś tu: Biblioteka Edukatora / Pozytywizm / Henryk Sienkiewicz / Powieści / Potop / Tom I / Rozdział 26.\nPotop t.I rozdz. 26 (Henryk Sienkiewicz)\n- To szlachta, nie chamy! -- odrzekł Kmicic - a co do kary, jaką im wasza książęca mość grozisz, to nie wiadomo, kogo pierwej śmierć dosięgnie.\n- Nie może być!... Do reszty mi ręce wykręcicie!\n- Innego kazałbym uwolnić na parol, że nie ucieknie, ale wy umiecie słowo łamać! - odrzekł Kmicic.\n- Nie dbam, panie kawalerze, o ciebie i twoją krócicę...\nTo rzekłszy książę wyciągnął zbolałe ręce, aby je wyprostować i z odrętwienia otrząsnąć, żołnierze tymczasem chwycili z dwóch stron konia za cugle i wiedli dalej.\nBogusław po chwili rzekł:\n- Nie śmiesz mi w oczy spojrzeć, panie Kmicic, z tyłu się kryjesz.\n- Owszem! - odparł pan Andrzej i popędziwszy konia, odsunął Zawratyńskiego, a sam chwyciwszy za lejc książęcego rumaka spojrzał Bogusławowi prosto w twarz.\n- A jak tam moja szkapa? Zalim jej dołgał choć jedną cnotę?\n- Dobry koń! - odrzekł książę. - Chcesz, to go kupię.\n- Bóg zapłać! Wart ten koń lepszego losu niż zdrajcę do śmierci nosić.\n- Głupiś, panie Kmicic!\n- Bom w Radziwiłłów wierzył!\nZnów nastała chwila milczenia, którą przerwał pierwszy książę:\n- Powiedz mi, panié Kmicic - rzekł- czyś ty pewien, żeś przy zdrowych zmysłach i że ci się rozum nie pomieszał? Czyś zapytał samego siebie, coś ty, szalony człecze, uczynił, kogoś ty porwał, na kogoś rękę podniósł? Czy-ci nie przyszło do głowy, że lepiej by dla ciebie teraz było, żeby cię matka nie rodziła? I że na tak żuchwały postępek nie odważyłby się nikt nie tylko w Polsce, ale i w Europie całej?\n- To widać niewielka fantazja w tej Europie, bo ja waszą książęcą mość porwałem, trzymam i nie puszczę.\n- Nie może być inaczej, tylko z szalonym sprawa! - zawołał jakby do siebie książę.\n- Mój mości książę! - odrzekł pan Andrzej. -Jesteś w moim ręku i z tym się zgódź, a słów próżno nie trać! Pogoń nie nadejdzie, bo tam twoi ludzie dotychczas myślą, żeś dobrowolnie z nami wyjechał. Kiedy cię moi ludzie pod łokcie brali, nikt tego nie widział, bo nas tuman przesłonił, a choćby nie tuman, to z dalekości ani masztalerze, ani straż by nie dojrzała. Przez dwie godziny będą cię czekać, przez trzecią się niecierpliwić, przez czwartą i piątą niepokoić, a w szóstej wyślą ludzi na zwiady, a my tymczasem będziem za Mariampolem.\n- To z tego, że nie zgonią, a choćby i zaraz byli zaczęli gonić, i tak by nie zgonili, bo wasze konie prosto z drogi, a nasze wypoczęte. Gdyby zaś jakim cudem zgonili, i to na nic, bo jak mnie tu wasza książęca mość widzisż, tak bym jej łeb roztrzaskał... co i uczynię, jeśli inaczej nie będzie można. Ot, co jest! Radziwiłł ma dwór, wojsko, działa, dragonów, a Kmicic sześciu ludzi i pomimo tego Kmicic Radziwiłła za kark trzyma.\n- Co dalej? - rzekł książę.\n- Nic dalej! Dalej pojedziem przed siebie tam, gdzie mi się spodoba. Dziękuj wasza książęca mość Bogu, żeś żyw dotąd, bo żeby nie to, żem ja sobie kazał z dziesięć wiader wody rano na łeb wychlustać, to byś już był na tamtym świecie, alias w piekle, z dwóch racyj: jako zdrajca i jako kalwin.\n- I ważyłbyś się na to?\n- Nie chwaląc się nie znajdziesz wasza książęca mość łatwo takowej imprezy, na którą bym się nie ważył, a masz najlepszy dowód na sobie.\nKsiążę spojrzał uważniej w oblicze junaka i rzekł:\n- Diabeł ci to, kawalerze, na twarzy napisał, żeś na wszystko gotów - i to też racja, że mam dowód na sobie... Powiem ci nawet, żeś potrafił mnie samego śmiałością zadziwić, a to niełatwa rzecz.\n- Wszystko mi jedno. Podziękuj wasza książęca mość Bogu, żeś dotąd żyw, i kwita!\n- Nie, panie kawalerze! Przede wszystkim ty za to Bogu podziękuj... Bo gdyby jeden włos spadł z głowy mojej, to wiedz, że cię Radziwiłłowie znajdą choćby pod ziemią. Jeśli liczysz na to, że teraz niezgoda między nami i że cię nieświescy i ołyccy ścigać nie będą, to się mylisz. Krew radziwiłłowska musi zostać pomszczona, przykład straszliwy musi być dany, inaczej nie żyć by nam w tej Rzeczypospolitej. Za granicą także się nie schronisz! Cesarz niemiecki cię wyda, bom ja książę Rzeszy Niemieckiej, elektor brandenburski mój wuj, książę Oranii jego szwagier, królestwo francuscy i ich ministrowie moi przyjaciele. Gdzie się schronisz?... Turcy i Tatarzy cię sprzedadzą, choćbyśmy mieli pół fortuny im oddać. Kąta na ziemi nie znajdziesz ani takich puszcz, ani takich ludów...\n- Dziwno mi to - rzekł Kmicic - że się wasza książęca mość o moje zdrowie z góry tak troszczysz, wielka persona Radziwiłł!... A przecie mi tylko cyngla ruszyć...\n- Temu nie neguję. Nieraz się już zdarzało w świecie, że wielki człowiek ginął z rąk prostaka. Toć i Pompejusza ciura zabił, toć królowie francuscy z rąk ludzi niskiego stanu ginęli, toć nie dalej szukając i wielkiemu ojcu mojemu toż samo się przygodziło... Jeno, pytam się ciebie, co dalej?\n- Et, co mi tam! Nie dbałem ja nigdy o to wielce, co jutro będzie. Przyjdzie ze wszystkimi Radziwiłłami się zahaczyć, to jeszcze Bóg to wie, kto komu lepiej przygrzeje. Już to dawno miecz mi ciągle wisiał nad głową, a dlatego niech jeno oczy zmrużę, to i śpię smaczno jak suseł. W dodatku, mało mi będzie jednego Radziwiłła, to porwę drugiego i trzeciego...\n- Jak mi Bóg miły, kawalerze, tak mi się podobasz!... Bo to ci powtarzam, że chyba ty jeden w Europie mogłeś się na coś podobnego ważyć. Ani się, bestia, zatroska, ani pomyśli, co jutro będzie! Lubię śmiałych ludzi, a coraz ich mniej na świecie... Ot, porwał sobie Radziwiłła i trzyma go jak swego...\nGdzieżeś się taki uchował, kawalerze? Skąd jesteś?\n- Chorąży orszański !\n- Panie chorąży orszański, żal mi, że Radziwiłłowie tracą takiego człowieka jak waćpan, bo z takimi ludźmi siła można dokazać. Gdyby nie o mnie chodziło... Hm! nie żałowałbym niczego, by cię skaptować...\n- Za późno! - rzekł Kmicic.\n- To się rozumie! - odpowiedział książę. - Wiele za późno! Ale to ci przyrzekam, że każę cię po prostu rozstrzelać, boś godzien żołnierską śmiercią zginąć... Co za diabeł wcielony! Z pośrodka moich ludzi mnie porwał!\nKmicic nie odrzekł nic; książę zaś zamyślił się przez chwilę, po czym zakrzyknął:\n- Wreszcie, pal cię sześć! Jeżeli puścisz mnie natychmiast, nie będę się mścił! Dasz mi tylko parol, że nikomu nie wspomnisz, co zaszło i ludziom nakażesz milczenie.\n- Nie może być! - rzekł Kmicic.\n- Chcesz wykupu?\n- Po cóżeś, u diabła, mnie porwał? Nie rozumiem!\n- Siła by gadać! Dowiesz się wasza książęca mość później.\n- A co mamy rabić przez drogę, jeśli nie gadać? Przyznaj się, kawalerze, do jednej rzeczy: żeś mnie porwał w chwili cholery i desperacji... i teraz sam dobrze nie wiesz, co ze mną czynić.\n- To moja rzecz! - odpowiedział Kmicic - a czy nie wiem, co czynić, pokaże się niebawem.\nNiecierpliwość odbiła się na twarzy księcia Bogusława.\n- Niezbyt rozmownyś, panie chorąży orszański - rzekł- ale odpowiedz mi przynajmniej szczerze na jedno pytanie: zaliś już jechał do mnie na Podlasie z gotowym zamiarem targnięcia się na moją osobę czyli też później, w ostatniej chwili, przyszło ci to do głowy.\n- Na to mogę szczerze waszej książęcej mości odpowiedzieć; bo i mnie samego w gębę pali, abym wam powiedział, dlaczego porzuciłem waszą stronę i pókim żyw, póki mi tchu w gardzieli stanie, więcej do niej nie wrócę.\nKsiążę wojewoda wileński mnie zwiódł i naprzód na to mnie wyciągnął, żem mu na krucyfiksie zaprzysiągł, jako go nie opuszczę do śmierci...\n- A to pięknie dotrzymujesz... Nie ma co mówić!...\n- Tak jest! - zawołał gwałtownie Kmicic. - Jeślim duszę stracił, jeśli muszę być potępiony, to przez was... Ale miłosierdziu boskiemu się oddaję... i wolę duszę stracić, wolę gorzeć wiekuiście niż dłużej grzeszyć świadomie i dobrowolnie, niż dłużej służyć wiedząc, że grzechowi i zdradzie służę. Niech Bóg zmiłuje się nade mną... Wolę gorzeć! Wolę stokroć gorzeć... bo i tak bym gorzał, gdybym przy was został. Nie mam nic do stracenia... Ale to przynajmniej na sądzie boskim powiem: "Nie wiedziałem, na com przysięgał, a gdym zmiarkował, że na zdradę ojczyźnie, na zgubę imieniowi polskiemu przysiągłem, tedym przysięgę złamał... Teraz mnie, Panie Boże, sądź!"\n- Do rzeczy! do rzeczy! - rzekł spokojnie książę Bogusław.\nLecz pan Andrzej oddychał ciężko i jechał czas jakiś w milczeniu, z namarszczoną brwią i okiem wbitym w ziemię, jak człowiek nieszczęściem przygnieciony.\n- Do rzeczy! - powtórzył książę Bogusław.\nKmicic zbudził się jakoby ze snu, potrząsnął głową i mówił:\n- Wierzyłem księciu hetmanowi, jakbym ojcu rodzonemu nie wierzył. Pamiętam te ucztę, gdy o nam pierwszy raz powiedział, że się ze Szwedem połączył. Com ja wtedy przecierpiał, com przeszedł, Bóg mi policzy! Inni, zacni ludzie, ciskali mu buławy pod nogi, przy ojczyźnie się oponując, a jam stał jak pień, z buławą, ze wstydem i z hańbą, w upokorzeniu, w męce... bo mi do oczu powiedziano: "zdrajca!" I kto powiedział!... Et!... lepiej nie wspominać, bym się zaś nie zapamiętał, bym nie oszalał i waszej książęcej mości zaraz tu w łeb nie strzelił... Wyście to, wy, zdrajcy, sprzedawczyki, wyście mnie do tego doprowadzili!\nTu pan Kmicic począł patrzeć strasznym wzrokiem na księcia i nienawiść wybiła mu z dna duszy na twarz, na kształt smoka, który wypełznął z pieczary na światło dzienne, a książę Bogusław patrzył na junaka spokojnym, nieulękłym okiem, na koniec rzekł:\n- Owszem, panie Kmicic, to mnie zajmuje... Mów dalej...\nKmicic puścił cugle książęcego konia, zdjął czapkę, jakby chcąc gorejącą głowę ochłodzić.\n- Tej samej nocy - mówił - poszedłem do księcia hetmana, bo i sam kazał mnie sprowadzić. Myślałem sobie: wypowiem mu służbę, złamię przysięgę, uduszę w tych oto rękach, prochami wysadzę Kiejdany, a potem niech się, co chce, dzieje! On też wiedział, żem na wszystko gotów - znał mnie! Widziałem to dobrze, iż palcami w puzdrze przebierał, w którym były pistolety. Nic to - myślę sobie - albo mnie chybi, albo zabije! Ale on począł mnie reflektować, począł mówić, takie perspektywy mnie, prostakowi, pokazować, za takiego zbawcę się podawać, że wiesz wasza książęca mość, co się stało?\n- Przekonał młodzika! - rzekł Bogusław.\n- Żem mu do nóg padł - zakrzyknął Kmicic - i ojca, jedynego zbawcę ojczyzny w nim widziałem, żem mu się oddał jako diabłu, z duszą, z kadłubem, żem był gotów za niego, za jego uczciwość, z wieży kiejdańskiej na łeb się rzucić!\n- Domyślałem się, że taki będzie koniec! - zauważył Bogusław.\n- Com stracił w tej służbie, n tym nie będę gadał, ale oddałem mu ważne usługi: utrzymałem w posłuszeństwie moją chorągiew, która tam teraz została, bogdaj mu na pohybel! - inne, które się buntowały, znacznie wyciąłem... Zababrałem ręce w krwi bratniej, w tej myśli, iż sroga to dla ojczyzny necessitas! Często mnie dusza bolała, gdy dobrych żołnierzów rozstrzeliwać kazał; często natura szlachecka rebelizowała przeciw niemu, gdy raz i drugi przyrzekł mi coś, a potem nie dotrzymał. Alem to myślał: ja głupi, on mądry! - tak trzeba! Teraz dopiero, gdym się o onych truciach z listów dowiedział, aż mi szpik w kościach zdrętwiał! Jakże to? Takaż to wojna? To truć chcecie żołnierzów? I to ma być po hetmańsku? To ma być po radziwiłłowsku? Ja to mam takie listy wozić?...\n- Nie znasz się na polityce, kawalerze - przerwał Bogusław.\n- Niechże ją pioruny zatrzasną! Niechże ją podstępni Włochowie robią, nie szlachcic, którego Bóg zacniejszą od innych krwią przyozdobił, ale też i zobowiązał, aby szablą, nie apteką, wojował i imienia nie hańbił!\n- Te listy tedy tak cię zraziły, że postanowiłeś Radziwiłłów opuścić?\n- Nie listy! Byłbym je katu oddał albo w ogień cisnął, bo ja nie od takich funkcyj - ale nie listy! Wyrzekłbym się posłowania, ale sprawy nie odstąpił. Czy ja wiem?! Poszedłbym choć w dragony albo kupę bym nową zebrał i znów Chowańskiego po staremu podchodził. Ale już mi zaraz przyszło podejrzenie: a nuż oni i ojczyznę chcą otruć tak jak tych żołnierzów?... Bóg dał, żem nie wybuchnął, choć mi głowa jako granat gorzała, żem się opamiętał, żem miał tę moc powiedzieć sobie: ciągnijże go za język, a dowiesz się całej prawdy - nie zdradź, co masz w sercu, podaj się za zaprzańca, za gorszego od samych Radziwiłłów, i ciągnij za język.\n- Kogo? mnie?\n- Tak jest! i Bóg mi pomógł, żem ja, prostak, statystę w pole wywiódł, żeś wasza książęca mość mając mnie za szelmę ostatnią, żadnego szelmostwa waszego nie ukrył, wszystko wyznał, wszystko wypowiedział, jakoby na dłoni wypisał! Włosy mi na łbie dębem stawały, alem słuchał i wysłuchał do końca!... O zdrajcy! 0 arcypiekielnicy! O parrycydowie!... Jakże to piorun was dotąd nie pobił? Jakże to ziemia was dotąd nie pożarła?... To z Chmielnickim, ze Szwedami, z elektorem, z Rakoczym i z samym diabłem na zgubę tej Rzeczypospolitej się zmawiacie?... To płaszcz z niej chcecie sobie wykroić? Zaprzedać? Rozdzielić? Rozerwać jako wilcy tę matkę waszą. Takaż wasza wdzięczność za wszystkie dobrodziejstwa, którymi was obsypała, za one urzędy, honory, godności, substancje, starostwa, za takie fortuny, których królowie zagraniczni wam zazdroszczą?... I gotowiście nie zważać na onej łzy, na mękę, na ucisk? Gdzie w was sumienie? Gdzie wiara, gdzie uczciwość? !.. Co za monstra na świat was wydały?\n- Panie kawalerze - przerwał zimno książę Bogusław - masz mnie w ręku i możesz mnie zabić, ale o jedno cię proszę: nie nudź mnie!\nJednakże ze słów Kmicica ukazywało się jasno, że żołnierz zdołał wyciągnąć całą nagą prawdę z dyplomaty i że książę popełnił wielką nieostrożność, wielki błąd, zdradziwszy najtajniejsze zamysły własne i hetmańskie. Ubodło to jego miłość własną, więc też nie racząc ukrywać złego humoru rzekł:\n- Nie przypisuj tylko tego własnemu dowcipowi, panie Kmicic, jeżeliś ze mnie prawdę wydostał. Mówiłem otwarcie, bom myślał, że książę wojewoda lepiej zna się na ludziach i przyszle człowieka godnego ufności.\n- Książę wojewoda przysłał człowieka godnego ufności - odparł Kmicic - aleście go już stracili. Odtąd tylko szelmy służyć wam będą!\n- Jeżeli sposób, w jaki mnie porwałeś, nie był szelmowski, to niech mi w pierwszej bitwie szpada do ręki przyrośnie.\n- To fortel! W twardej ja się szkole ich uczył. Chciałeś wasza książęca mość poznać Kmicica, masz go! Nie pojadę z próżnymi rękoma do naszego pana miłościwego.\n- I myślisz, że mi włos z głowy z ręki Jana Kazimierza spadnie?\n- To sędziów, nie moja sprawa!\nNagle Kmicic zatrzymał konia.\n- Hej ! - rzekł. - A list księcia wojewody? Masz go wasza książęca mość przy sobie?\n- Choćbym miał, to bym nie dał! - rzekł książę. - Listy zostały w Pilwiszkach.\n- Obszukać go! - krzyknął Kmicic.\nŻołnierze porwali znów księcia pod ramiona, Soroka zaś począł szukać mu po kieszeniach. Po chwili znalazł list.\n- Oto jeden dokument przeciw wam i waszym robotom - rzekł biorąc go pan Andrzej. - Dowie się z niego król;polski, co zamierzacie, dowie się i szwedzki, że chociaż teraz mu służycie, przecie już książę wojewoda zastrzega sobie wolność recedere, jeśliby się noga Szwedom miała powinąć. Wyjdą na jaw wszystkie wasze zdrady, wszystkie machinacje. A mam przecie i inne listy, do króla szwedzkiego, do Wittenberga, do Radziejowskiego... Wielcy jesteście i potężni, a przecie nie wiem, czyli wam ciasno nie będzie w tej ojczyźnie, gdy wam obaj królowie godną waszych zdrad rekompensę obmyślą.\nOczy księcia Bogusława zabłysły złowrogim światłem, ale po chwili opanował gniew i rzekł:\n- Dobrze, kawalerze! Na śmierć i życie między nami!... Spotkamy się!...\nMożesz przysporzyć nam trosków i sprawić wiele złego, ale to jeno powiem: nikt nie śmiał dotąd tego uczynić w tym kraju, coś ty uczynił, i biada tobie i twoim.\n- Ja sam mam szablę do obrony, a swoich mam czym wykupić! - rzekł Kmicic.\n- Ach! masz mnie jako zakładnika! - rzekł książę.\nI mimo całego gniewu odetchnął spokojnie; zrozumiał jedno w tej chwili, że w żadnym wypadku życiu jego nic nie grozi, bo jego osoba zbyt jest Kmicicowi potrzebna. Postanowił z tego korzystać.\nTymczasem puścili się znów rysią i po godzinie drogi ujrzeli dwóch jeźdźców, z których każdy prowadził po parze jucznych koni. Byli to ludzie Kmicicowi wysłani naprzód z Pilwiszek.\n- A co tam? - spytał ich Kmicic.\n- Konie nam się zmachały okrutnie, wasza miłość, bośmy nie wypoczywali dotąd.\n- Zaraz spoczniemy!...\n- Widać tu chałupę na zakręcie, może to karczma.\n- Niech wachmistrz ruszy naprzód obroki przygotować. Karczma czy nie karczma, trzeba stanąć!...\n- Wedle rozkazu, panie komendancie.\nSoroka wypuścił konia, a oni podążali za nim zwolna. Kmicic jechał z jednej strony księcia, Lubieniec z drugiej. Książę uspokoił się zupełnie i nie wyciągał więcej na rozmowę pana Andrzeja. Zdawał się być zmęczony drogą czy też położeniem, w jakim się znajdował, i głowę pochylił nieco na piersi, a oczy miał przymknięte. Jednakże od czasu do czasu rzucał ukośne spojrzenia, to na Kmicica, to na Lubieńca, którzy trzymali cugle jego konia, jakby upatrując, którego łatwiej będzie obalić, aby się wyrwać na wolność. Tymczasem zbliżyli się do budowli leżącej przy drodze, na cyplu lasu. Nie była to karczma, ale kuźnia i kołodziejnia zarazem, w której jadący traktem zatrzymywali się dla przekuwania koni i reparacji wozów. Między samą kuźnią a drogą rozciągał się niewielki majdan, nie ogrodzony płotem, z rzadka porosły wydeptaną trawą; szczątki wozów i popsowane koła leżały rozrzucone tu i owdzie na owym majdanie, ale z przejezdnych nie było nikogo, jeno koń Soroki stał przywiązany do słupa. Sam Soroka rozmawiał przed kuźnią z kowalem Tatarem i dwoma jego pomocnikami.\n- Niezbyt obfity będziem mieć popas - rzekł uśmiechając się książęniczego tu nie dostanie.\n- Mamy żywność i gorzałkę ze sobą - rzekł pan Kmicic.\n- To dobrze! Trzeba nam będzie sił nabrać.\nTymczasem stanęli. Kmicic zatknął za pas krócicę, zeskoczył z kulbaki i oddawszy bachmata w ręce Soroki chwycił znów za cugle książęcego konia, którego zresztą Lubieniec nie popuszczał z ręki z drugiej strony.\n- Wasza książęca mość zechce zejść z konia! - rzekł pan Andrzej.\n- A to czemu? Będę jadł i pił z kulbaki - rzekł książę pochylając się ku niemu.\n- Proszę na ziemię! - zawołał groźnie Kmicic.\n- A ty w ziemię! - krzyknął straszliwym głosem książę i wyrwawszy z szybkością błyskawicy krócicę zza pasa Kmicica, huknął mu w samą twarz.\n- Jezus Maria ! - zakrzyknął Kmicic.\nW tej chwili koń pod księciem, uderzony ostrogami, wspiął się tak, iż wyprostował się prawie zupełnie, książę zaś przekręcił się jak wąż w kulbace ku Lubieńcowi i całą siłą potężnego ramienia pchnął go lufą między oczy.\nLubieniec wrzasnął przeraźliwie i spadł z konia.\nZanim inni mogli zrozumieć, co się stało, zanim odetchnęli, zanim okrzyk zgrozy zamarł na ich wargach, Bogusław roztrącił ich jak burza, wypadł z majdanu na drogę i pomknął wichrem ku Pilwiszkom.


Chłoniak z obwodowych komórek T, bliżej nieokreślony - Instytut Hematologii i Transfuzjologii\nJesteś tutaj: Strona główna > Dla Pacjentów > Choroby krwi > Chłoniaki > Chłoniaki nieziarnicze > Typy chłoniaków nieziarniczych > Chłoniak z obwodowych komórek T, bliżej nieokreślony\nInformacja dotyczy chłoniaka z obwodowych komórek T bliżej nieokreślonego, stanowiącego odmianę chłoniaka nieziarniczego.\nJest to choroba rozrostowa układu limfatycznego, który stanowi część systemu odpornościowego i wspomaga zwalczanie infekcji. W skład układu chłonnego wchodzą: szpik kostny, grasica, śledziona oraz węzły chłonne. Węzły chłonne połączone są siecią drobnych naczyń limfatycznych, przez które przepływa chłonka. Tkanka limfatyczna występuje także w innych narządach takich jak płuca, żołądek i skóra.\nLimfocyty powstają w szpiku kostnym, czyli tam gdzie powstają wszystkie komórki krwi. Występują dwa zasadnicze rodzaje limfocytów: limfocyty B oraz limfocyty T. Limfocyty B namnażają się w szpiku kostnym, natomiast limfocyty T namnażają się w grasicy położonej tuż za mostkiem. Dojrzałe limfocyty – zarówno B jak i T - wspomagają organizm w jego walce z infekcjami.\nChłoniak jest przykładem niekontrolowanego rozrostu limfocytów T lub limfocytów B.\nIstnieje wiele odmian chłoniaka nieziarniczego. Są one klasyfikowane według cech charakterystycznych, takich jak: rodzaj limfocytów, z jakich się rozwijają (limfocyty B- lub T-) oraz wygląd komórek w badaniu mikroskopowym. Najczęściej stosuje się klasyfikację opracowaną przez WHO (Światową Organizację Zdrowia).\nChłoniaki z obwodowych komórek T (PTCL) są odmianą chłoniaków nieziarniczych, stanowiących poniżej 10% wszystkich przypadków chłoniaków nieziarniczych występujących u dorosłych. W zależności od rodzaju komórek T rozróżniamy kilka podtypów, które obejmują chłoniaki takie jak :\n• Chłoniak z obwodowych komórek T bliżej nieokreślony\n• Chłoniak anaplastyczny wielkokomórkowy\n• Chłoniak angioimmunoblastyczny z komórek T\n• Chłoniak enteropatyczny T-komórkowy\n• Inne bardzo rzadkie typy chłoniaka z komórek T.\nKategoria chłoniaka z obwodowych komórek T obejmuje wszystkie rodzaje chłoniaków z obwodowych komórek T, których nie można zaliczyć do żadnej innej podgrupy. Właśnie dlatego nazywają się one „bliżej nieokreślone”. W miarę rozwoju medycyny i poszerzania wiadomości na temat chłoniaków należących do tej podgrupy, może powstaną podgrupy kolejne.\nPrzyczyny pojawienia się chłoniaka z obwodowych komórek T nie są znane.\nWiadomo, że nie jest to choroba zakaźna i nie przenosi się z człowieka na człowieka.\nPierwsze objawy chłoniaka mogą być różne, ale często pojawia się niebolesny obrzęk szyi, pach oraz pachwin spowodowany powiększeniem węzłów chłonnych. Często powiększone są węzły chłonne w kilku różnych obszarach ciała. Niekiedy występują objawy takie jak spadek łaknienia czy zmęczenie.\nChłoniak może także pojawić się w innych obszarach, na przykład w szpiku kostnym, wątrobie, śledzionie, żołądku, jelitach lub skórze. Występuje dość często w szpiku kostnym, wątrobie i skórze.\nDo innych objawów chłoniaka z obwodowych komórek T należą poty nocne, gorączka z niewyjaśnionych przyczyn oraz spadek masy ciała. Są to tak zwane objawy systemowe (objawy B).\nW szpitalu lekarze wykonają biopsję, czyli usuną powiększony węzeł chłonny lub jego część, a następnie zbadają pod mikroskopem. Jest to niewielki zabieg, wykonywany w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Wycinki mogą być także pobierane z innych części ciała.\nZajęcie dwóch lub więcej grup węzłów chłonnych, wszystkie po tej samej stronie przepony (struktura mięśniowa, która zlokalizowana jest bezpośrednio pod płucami); nad lub pod przeponą.\nCzasami chloniak pojawia się w obszarze pozawęzłowym; przy stopniu zaawansowania choroby lekarz dopisuje wówczas literę E, która oznacza chłoniaka pozawęzłowego (ang. extranodal).\nZe względów praktycznych, chłoniaki nieziarnicze dzieli się na dwie grupy: niskiego oraz wysokiego stopnia. Chłoniaki niskiego stopnia zazwyczaj postępują wolniej, zaś chłoniaki stopnia wysokiego – szybciej.\nGłówną metodą leczenia chłoniaka z obwodowych komórek T, bliżej nieokreślonego jest chemioterapia. W niektórych przypadkach stosuje się przeszczep komórek macierzystych (opis poniżej). Czasami w leczeniu wczesnych stadiów choroby (stadium 1 i 2) lub w celu kontrolowania jej objawów (radioterapia paliatywna) po zakończeniu chemioterapii stosuje się radioterapię.\nChłoniak z obwodowych komórek T, bliżej nieokreślony może okazać się trudny w leczeniu. U niektórych pacjentów pozytywne skutki daje chemioterapia, na ogół jednak pozwala tylko kontrolować chorobę przez określony czas (remisja).\nRyzyko nawrotu chłoniaka z obwodowych komórek T, bliżej nieokreślonego jest wysokie. Wówczas można dalej stosować chemioterapię, ale nie zawsze jest to możliwe.\nZazwyczaj w leczeniu tej odmiany chłoniaka stosuje się kombinacje różnych leków, lecz najbardziej skuteczny sposób nie został dotychczas opracowany.\nMożecie Państwo otrzymać propozycję udziału w badaniu klinicznym, które ma na celu dobranie najbardziej skutecznych kombinacji leków.\nNajczęściej stosowanym schematem leczenia skojarzonego jest CHOP. Zawiera on leki chemioterapeutyczne: winkrystyna, doksorubicyna, cyklofosfamid oraz prednizolon (steryd).\nJeśli chłoniak nie odpowiada na leczenie schematem CHOP, lub następuje nawrót choroby, lekarz może zastosować inne schematy chemioterapeutyczne.\nTerapia wysokodawkowana z przeszczepieniem komórek macierzystych\nNiekiedy w leczeniu pacjentów z rozpoznaniem tego typu chłoniaka wykorzystuje się własne komórki macierzyste pacjenta (przeszczep autologiczny).\nTen rodzaj leczenia proponuje się niektórym pacjentom po początkowym leczeniu chemioterapią. Niekiedy stosuje się również przy nawrotach choroby, znowu po zakończeniu chemioterapii.\nWysokodawkowana chemioterapia z przeszczepieniem komórek macierzystych oznacza intensywne podawanie cytostatyków, które niszczą zarówno komórki nowotworowe, jak i zdrowe komórki w szpiku kostnym. Komórki macierzyste pacjenta sa pobierane przed rozpoczęciem intensywnej chemioterapii i przechowywane do momentu jej ukończenia. Następnie podaje się je pacjentowi w kroplówce (podobnie jak transfuzja). Pomagają one odbudować komórki krwi w szpiku kostnym. Zabieg taki nazywamy przeszczepem autologicznym.\nU niektórych pacjentów stosuje się komórki macierzyste pobrane od innego dawcy. Zabieg taki nazywamy przeszczepem allogenicznym. Stosuje się wówczas, gdy chłoniak powraca po początkowym leczeniu.\nMetoda tę można niekiedy stosować po zakończeniu chemioterapii, gdy komórki nowotworowe są zgrupowane w jednej samej części ciała (1 lub 2 stadium choroby). Radioterapię stosuje się czasami do kontrolowania objawów choroby (radioterapia paliatywna).\nPo zakończeniu leczenia będą Państwo poddani regularnym badaniom kontrolnym w szpitalu. Pod koniec leczenia zostanie wykonane badanie obrazowe, w celu stwierdzenia, na ile terapia była skuteczna. Nie ma potrzeby wykonywania takich badań jeśli pacjent czuje się dobrze. Spotkania przy okazji kontrolnych badań dają możliwość porozmawiania z lekarzem o wszelkich obawach i wątpliwościach. Jeśli pomiędzy wyznaczonymi terminami wizyt kontrolnych zaobserwujecie Państwo jakiekolwiek objawy niepokojące, należy skontaktować się z ośrodkiem, lekarzem lub pielęgniarką.\nPrace badawcze nad wprowadzeniem nowych metod leczenia chłoniaków trwają nieprzerwanie. Lekarz prowadzący może Państwu zaproponować przystąpienie do badań klinicznych, których celem jest porównanie nowatorskich metod leczenia z najlepszymi metodami standardowymi. Lekarz powinien wyjaśnić i przedyskutować z Państwem przebieg leczenia w ramach badania klinicznego i uzyskać od Państwa pisemną zgodę na włączenie do takiej procedury.\nPrzed rozpoczęciem każdego badania klinicznego musi być ono zaakceptowane przez Komisję Bioetyczną.\nNajnowsze badania nad leczeniem chłoniaka z obwodowych komórek T bliżej nieokreślonego obejmują leki cytostatyczne takie jak: gemcytabina i alemtuzumab.


Trzcinica: biesiadowali i grali w piłkę - Ziemia Kępińska\nOrganizatorzy zapewnili uczestnikom wiele atrakcji, między innymi rozegrano mecz piłkarski IV Grand Derby Trzcinicy o puchar przechodni Prezesa Spółki Janmar Centrum Marcina Gatnera pomiędzy drużynami Oldboi i Reszty Trzcinicy. Mecz zakończył się remisem 3-3, a o tym kto będzie w posiadaniu pucharu przez najbliższy rok zdecydowały rzuty karne, które lepiej wykonywali młodzi zawodnicy Reszty Trzcinicy. Bramki dla drużyny reszty Trzcinicy strzeli bracia Piotrek Głowik dwie i Mateusz Głowik, a dla drużyny oldboi Andrzej Nowak dwie i Adam Maryniak. Każdy zawodnik został uhonorowany pamiątkowym okolicznościowym medalem z okazji meczu ufundowanym również przez Prezesa Spółki Janmar.\nPo meczu miała miejsce bardzo doniosła uroczystość bowiem za zasługi dla sportu poprzez wieloletnią pracę społeczną na rzecz klubu w Trzcinicy brązowym medalem Ministra Sportu i Turystyki uhonorowani zostali 4 działacze klubu z Trzcinicy: Jan Szar , Henryk Gatner, Zygmunt Hazubski i Leon Krzyżański. Medale w imieniu Ministra Sportu wręczyła posłanka z terenu ziemi trzcinickiej Bożena Henczyca. Następnie licznie zgromadzoną publiczność przez godzinę wspaniale bawił czołowy i bardzo znany kabaret wiejski EWG z Doruchowa. Po wspaniałym występie kabaretu mieszkańcy do późnych godzin nocnych bawili się przy muzyce zespołu RELAX.\nW tym roku rozegraliśmy kolejne czwarte już Grand Derby Trzcinicy, bardzo cieszy mnie fakt iż udaje nam się kontynuować ideę rozpoczętą w 2012 roku, gratuluję młodzieży zwycięstwa, stan rywalizacji po 4 meczach wynosi 3-1 dla drużyny reszty Trzcinicy. Naszym nadrzędnym celem jest ruch, sportowa rywalizacja i zachęcanie do gry w piłkę młodego pokolenia. Bardzo cieszę się z faktu iż po długich naszych staraniach udało się uhonorować brązowymi medalami 4 najbardziej zasłużonych dla klubu działaczy. Dziękuję za wsparcie i pomoc w tym temacie Pani Poseł Bożenie Henczycy. Gratuluję odznaczonym – zasłużyli bezdyskusyjnie na takie wyróżnienie powiedział Tomasz Gatner, inicjator i pomysłodawca meczu Grand Derby Trzcinicy\nDrużyna Oldboi zagrała w następującym składzie: Bartek Piędzioch – bramkarz, Grzegorz Szar, Krzysztof Mańka, Stasiu Nawrot, Marek Bieliński, ks. Proboszcz Wiesław Cieplik, Andrzej Nowak, Paweł Muszalski, Rafał Parzonka, Adam Maryniak, Krzysiu Czekała i Tomasz Gatner – kapitan\nDrużyna Reszty Trzcinicy zagrała w następującym zestawieniu: Kamil Nawrot – bramkarz, Mateusz Parzonka, Tomek Jarczak, Sławomir Tyra, Mateusz Głowik, Adam Żłobiński, Maksymilian Koziński, Damian Adamek, Piotrek Łukaszczyk, Bartosz Dybul, bracia Jakub i Tobiasz Majchrzak oraz Piotr Głowik – kapitan\nSędzią głównym spotkania był Grzegorz Podobiński.\nBardzo cieszę się iż pomimo dużych opadów deszczu i burzy na chwilę przed rozpoczęciem biesiady mieszkańcy tak licznie przybyli i tak wspaniale długo się bawili. To cieszy bowiem to dla naszych mieszkańców wspólnie z radą sołecką i radnymi przygotowaliśmy dzisiejszą biesiadę . Cieszy mnie jako sołtysa iż kontynuowane są mecze, cieszy także iż 4 działaczy naszego klubu za wzorową pracę zostało odznaczonych przez Ministra Sportu i Turystyki. Dziękuję wszystkim, którzy pomagali w przygotowaniu za pomoc; mieszkańcom za liczny udział – powiedział Krzysztof Ostrowski – sołtys Trzcinicy\nUpdated: 25 sierpnia 2015 — 13:31\nTagi: Gmina Trzcinica, imprezy, piłka nożna, Trzcinica\nSusza na terenie gmin powiatu kępińskiego oraz jej skutki były tematem Nadzwyczajne Sesji Rady Powiatu Kępińskiego, która dobyła się 20...


Stomatolog dziecięcy – najlepszy dla najmłodszych - Bilgorajak Nieruchomości\nPosted by Redaktor JanBlogPosted on 28 marca, 2021\nWizyta z dzieckiem u stomatologa często jest trudna, bo im mniejsze mamy dziecko, tym trudniej mu tłumaczyć, że pan doktor lub pani nie zrobią mu żadnej krzywdy, a jedynie sprawdzą stan zębów i pomogą pozbyć się ubytków.\nW przypadku małych dzieci najlepiej korzystać z usług stomatologa dziecięcego, gdyż taka osoba ma odpowiednie podejście i wie, w jaki sposób leczyć dzieci, żeby nie bały się kontaktu z lekarzem. Dziecko trzeba odpowiednio przygotować przed pierwszą wizytą u stomatologa. Stomatolog Zakrzów musi pokazać dziecku gabinet, przystosować je na pierwszej wizycie, tak zwanej adaptacyjnej, a zabieg wykonać na drugiej. Najważniejsze jest, by zabiegi zostały wykonane bezboleśnie, bo ból, jaki pojawi się podczas wykonania zabiegu z pewnością spowoduje, że dziecko nie będzie chciało następnym razem odwiedzić gabinetu.\nStomatolog Zakrzów – czy warto wybrać specjalnego dziecięcego?\nJeśli chcemy, by nasze dziecko traktowało stomatologa tak, jak każdego innego lekarza i chętnie chodziło do gabinetu, musimy przede wszystkim wybrać się tam wcześniej zanim zabieg będzie wykonany i pozwolić dziecku, by oswoiło się z gabinetem. Warto wybrać kogoś, kto jest polecany, ma duże doświadczenie w pracy z dziećmi i umie zachęcić do współpracy nawet najbardziej sceptycznego malucha. Warto zadbać o to, żeby dziecko nie bało się stomatologa, bo wtedy nie będzie mieć w późniejszym życiu problemów i chętnie pójdzie zarówno na wizytę kontrolną, jak i na wizytę polegającą na leczeniu zębów.\nJeśli dziecko zrazi się do dentysty już na początku, to później trudno będzie przekonać je do tego, żeby podjęło leczenie.\nDlatego też dzisiaj coraz więcej rodziców zdaje sobie sprawę z tego, że dziecko od najmłodszych lat trzeba zachęcać do wizyty u stomatologa, a wtedy w późniejszym życiu nie będzie kojarzyło tego ze strachem. Stomatolog Zakrzów dziecięcy jest uznanym specjalistą i wie, jak pracować z dziećmi.


Różnica między kredytem samochodowym a gotówkowym | Kredyty samochodowe\nSubmitted by admin1 on Thu, 09/15/2016 - 12:30\nTradycyjny kredyt samochodowy to jedna z kilku opcji sfinansowania zakupu auta. Jedna – ale nie jedyna. Warto również wiedzieć i o innych możliwościach, jakimi w tym zakresie dysponujemy. Wśród nich znajduje się zwykły kredyt gotówkowy. W porównaniu z kredytem samochodowym jest on jednak znacznie droższy – wynika to z faktu, że jego oprocentowanie jest dużo wyższe.\nTo co najmniej 15 procent w skali roku (zwykle około 20). Z drugiej jednak strony takie rozwiązanie okazuje się w niektórych sytuacjach lepsze. Kiedy? W szczególności wówczas, kiedy zależy nam na czasie i musimy naprawdę szybko kupić samochód, bo nakłaniają nas do tego życiowe okoliczności. Niekiedy auto sprowadzamy z zagranicy – i tu również gotówka jest potrzebna w trybie natychmiastowym. Tymczasem załatwienie kredytu samochodowego pochłania wiele czasu – głównie z uwagi na to, że trzeba ustanowić zabezpieczenia, a tego nie da się załatwić w przeciągu kilku dni. Tylu zaś właśnie potrzeba, by obecnie dostać kredyt gotówkowy.\nAlternatywa dla autokredytu\nNajpopularniejszym sposobem na sfinansowanie zakupu samochodu jest kredyt samochodowy. Posiada on wiele zalet i wad. Niewątpliwie największą bolączką dla kierowców jest w tym momencie to, że w trakcie obowiązywania umowy nie można auta sprzedać ani też dokonać w nim żadnych znaczących zmian. Zabezpieczenia, choć gwarantują atrakcyjny koszt zobowiązania, wiążą kredytobiorcom w wielu sytuacjach ręce. Dlatego też nie zawsze chcemy sięgać po kredyt celowy. W sytuacji, kiedy planujemy kupno dość drogiego samochodu na kredyt, możemy skorzystać z takiej opcji jak pożyczka hipoteczna. Warunkiem jej otrzymania jest posiadanie na własność nie obciążonej hipoteką nieruchomości, która będzie stanowić zabezpieczenie zobowiązania. Ponieważ takie zabezpieczenia są dla banku bardzo solidne, warunki umowy będą dość korzystne (w porównaniu z kredytem gotówkowym). Pieniądze możemy natomiast przeznaczyć na dowolny cel. Sporym minusem tej opcji są długie procedury (co najmniej miesiąc). Trzeba też posiadać wysoką zdolność kredytową.