Zofia Zborowska zmagała się z poważną chorobą. Teraz przestrzega innych. "Chrońcie się i regularnie badajcie". Zycie\nZofia Zborowska/YouTube @Dalej! Martyna Wojciechowska\nJak podaje portal "Super Express", kiedy Zofia Zborowska była w ciąży, dowiedziała się, że cierpi na czerniaka. Ten nowotwór skóry, jest bardzo niebezpieczny i czasem kryje się pod niewinną zmianą skórną. Aktorka postanowiła podzielić się zdjęciem niewinnej zmiany skórnej, które okazało się być rakiem skóry. Zborowska dodała również zjęcie po zabiegu usunięcia zmiany.\nZofia Zborowska miała czerniaka\nZofia Zborowska jest córką Wiktora Zborowskiego i Marii Winiarskiej. Mając rodziców aktorów, po prostu nie mogła, nie pójść w ich ślady. Mogliśmy ją podziwiać zarówno na deskach teatru, jak i na małym i dużym ekranie. Fani pokochali ją nie tylko za niezwykły talent aktorski, ale także za ogromny dystans, jaki ma do siebie i do życia.\nChoć Zofia Zborowska stara się zawsze zachowywać optymizm, to w jej życiu nie brakuje trudnych doświadczeń. W wywiadzie udzielonym Martynie Wojciechowskiej opowiedziała o tym, że zachorowała na nowotwór.\n"Masz turbo stres, bo dowiadujesz się o tym, że masz czerniaka z pieprzyka, który wyglądał jak każdy inny" - powiedziała w trakcie rozmowy Zborowska. Przyznała, że nie był to dla niej łatwy czas, bo zaledwie miesiąc wcześniej robiła wszystko, żeby utrzymać zagrożoną ciążę. Na szczęście oba "problemy" miały szczęśliwy finał.\nZnamię będące nowotworem udało się usunąć w całości, a ciążę udało się jej donosić. Teraz, kiedy wielkimi krokami zbliża się lato, Zofia Zborowska postanowiła jeszcze raz przypomnieć swoim fanom, jak ważna jest profilaktyka w postaci stosowania kremów z filtrem.\nW mediach społecznościowych zachęciła obserwatorów, żeby regularnie badali znamiona, bo czerniak jest poważną chorobą i ważne, aby został wykryty na jak najwcześniejszym etapie. Do wpisu dołączyła zdjęcie swojej zmiany i miejsca, po jego usunięciu.\nTo też może cię zainteresować: Nikodem Rozbicki o planach na zbliżające się trzydzieste urodziny. Czy zaplanował jakąś dużą imprezę\nZobacz, o czym jeszcze pisaliśmy w ostatnich dniach: Znamy już Miss Polonia 2022. Tytuł najpiękniejszej Polki zdobyła Krystyna Sokołowska. Wiadomo, kim jest urocza blondynka\nO tym się mówi: Niebawem wielka ceremonia w pałacu królewskim. Książę William nie może znieść obecności brata\nWysłano: 28.05 10:37\nDonald Tusk nie szczędził mocnych słów pod adresem Prawa i Sprawiedliwości. "Kto wierzy w Boga, nie głosuje na PiS"\nZa nami konwencja Platformy Obywatelskiej.\nKatarzyna Dowbor zabrała głos na temat ostatnich wydarzeń. Jeden z remontowanych przez nią domów uległ pożarowi\nKonflikt między Morawieckim, a Tuskiem widać gołym okiem. Premier skomentował ostatnie wypowiedzi polityka\nKonflikt nieustannie trwa!\nZarobki Doroty Szelągowskiej powalają na kolana. O takiej sumie marzy niemal każdy\nGrzybobranie w lipcu. Na jakie grzyby możemy natknąć się w lesie na początku wakacji\nJakie grzyby możemy spotkać w lesie w lipcu?\nCeny w restauracjach przyprawiają o zawrót głowy i to nie tylko w wakacyjnych kurortach. Ten paragon jest na to najlepszym dowodem\nWyjście do restauracji może mocno nadszarpnąć nasz domowy budżet.\nPolskie gwiazdy pokochały tatuaże. Agnieszka Chylińska jest tylko jedną z gwiazd, które pokryły nimi swoje ciało\nTe gwiazdy uwielbiają tatuaże!\nKrystyna Janda zaskoczyła swoją wypowiedzią. Co takiego powiedziała znana aktorka\nZaskakująca decyzja prezydent Andrzej Duda. Czym zajmie się po zakończonej kadencji\nCzym zajmie się po zakończeniu kadencji prezydent Andrzej Duda?\nWażne zmiany dla klientów aptek. W życie wchodzi nowa lista leków refundowanych. Nie wszyscy pacjenci będą zadowoleni\nJakie leki znalazły się na liście leków refundowanych?\n09:20 Przez lata pozostawała jedną z najbardziej cenionych w polskiej branży rozrywkowej producentek muzycznych. Czym obecnie zajmuje się Katarzyna Kanclerz\n09:19 Wiele osób popełnia te błędy w czasie suszenia prania. Ich unikanie pozwoli na dłużej zachować nasze ubrania w dobrym stanie


Rolnik Michalina ebooki, książki i audiobooki – woblink.com\nRolnik Michalina ×\nKartonowa etnoksiążeczka dla maluchów ciekawych świata. W tej kolorowej książeczce zmieściło się aż dwadzieścia tradycyjnych domów z różnych zakątków świata. I to razem z mieszkańcami! Jest tu Ingrid z Norwegii, Ami z Japonii, Abeba z Etiopii, Nanuk z Grenlandii, Manolo z Meksyku, Aditi z Indii – i wielu innych. Na tę wyjątkową okazję wszyscy założyli tradycyjne stroje. A wszystko po to, by dzieci mogły zobaczyć, jak rozmaite są domy i stroje różnych kultur świata. „Zakątk...


Podwyżki dla nauczycieli 2020: Ile będą zarabiali nauczyciele od września 2020? Zobacz pensje po podwyżce | Głos Wielkopolski\nJustyna Dopierała 25.08.2020\nMinisterstwo Edukacji przekazało 4 sierpnia do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji społecznych projekt rozporządzenia w sprawie minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli. 6-procentowe podwyżki to efekt porozumienia z kwietnia 2019 roku. Mają zostać wypłacone najpóźniej do 30 września (z wyrównaniem od 1 września).Zobacz, ile będą zarabiali nauczyciele po podwyżce --->Pixabay\nGość 25.08.2020 21:34:01\nIch zarobek brutto ( nauczyciel dyplomowany) to polowa mojej renty netto. (Niemcy)\nZbigniew Rusek 06.08.2020 09:23:56\nBardzo niskie pobory. Byle urzędniczyna czy inny pracownik biurowy za samo siedzenie, p.. dzenie w stołek zarabia znacznie więcej a zarobki w biurowcach korporacyjnych są wręcz nieprzyzwoicie wysokie w stosunku do innych. Nie tylko nauczyciele, ale nawet profesorowie Uniwersytetu mają zarobki niższe (a nieraz znacząco niższe) niż osoby wykonujące idiotyczne prace biurowe. Powinno się przede wszystkim wyregulować dysproporcje płacowe, czyli pewnym osobom podnieść zarobki, a pewnym - obniżyć, nieraz znacząco. Obniżyć się powinno wynagrodzenia za wszelkie prace biurowe, a podnieść tym, którzy wykonują pracę prawdziwie umysłową - trudną oraz ciężką fizyczną (choćby to była prosta praca, ale uciążliwa fizycznie, np. praca łopatą). Praca biurowa powinna być najniżej płatna a jest - niestety - odwrotnie.\nGo g 06.08.2020 07:13:54\nLudzie socjalu biorą więcej, co za kraj\nEuropejski Dzień bez Samochodu obchodzony jest w Polsce od 2004 roku. Miasta przygotowują z tej okazji różnego rodzaju atrakcje, które mają zachęcić mieszkańców do korzystania z miejskiej komunikacji. Tegoroczne obchody Europejskiego Tygodnia Zrównoważonego Transportu są nieco ...\nDiler ukrywał narkotyki w... ramie roweru\nPolicja w Kępnie zatrzymała dilera, który rozwoził narkotyki rowerem. Towar ukrywał w ramie.\nAlicja B Miejska Gór...\nsędzia Paweł Spaleni...\nPo porodzie zabiła synka, zwłoki ukryła w szafie. Usłyszała wyrok\nCiążę ukrywała przed narzeczonym i całą rodziną. Powiększający się brzuch tłumaczyła chorobą. Gdy w końcu urodziła, zabiła synka. Zwłoki schowała w szafie. W poniedziałek Alicja B. została skazana za zabójstwo na 12 lat więzienia. - Sąd nie uwierzył w jej wyjaśnienia, że zamierza...


Darłowo i Darłówko atrakcje dla dzieci-gdzie jechać?\nDarłowo i Darłówko- atrakcje dla dzieci ,\nSzukając ciekawych miejsc na wyjazd nad polskie morze, być może będziecie chcieli wybrać miejsce nie tak zatłoczone, jak chociażby tętniący życiem Sopot... jednak nadal tak ciekawego, aby oferowało ono więcej niż tylko plażowanie. Być może świetną propozycją okaże się Darłowo? Wielu z was trafi także na nazwę Darłówko, która potrafi wprowadzić w niemałe zdziwienie. Dziś sprawdzimy, co oferują oba miejsca i jakie atrakcje czekają na odwiedzających Darłowo oraz Darłówko!\nDarłowo czy… Darłówko?\nDarłowo często bywa mylone z Darłówkiem lub też traktowane jako kompletnie osobne miejsce zlokalizowane gdzieś na północy naszego kraju. Właśnie dlatego, na samym początku należy rozwiać wszelkie wątpliwości związane z tym nazewnictwem. Darłowo to miasto nadmorskie, położone w województwie zachodniopomorskim, będące jednocześnie największym miastem w powiecie sławieńskim. Czym jednak jest Darłówko? Otóż jest to… część Darłowa! Jest ono zlokalizowane na terenie wyżej wspomnianego miasta i stanowi ono jego nadmorski rejon. Jeżeli mielibyśmy doszukiwać się powodów mylenia obu miast ze sobą, prawdopodobnie doszukiwalibyśmy się tego w niejako “oddzieleniu” Darłowa od Darłówka przez podmokłe tereny! Czas jednak poznać to, co warto zobaczyć w tym pięknym mieście!\nDarłowo jest niezwykle ciekawym miejsce do odwiedzenia, szczególnie jeżeli spojrzymy na ilość atrakcji obecnym w tym mieście, także takich dla dzieci! Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na plaże w Darłowie oraz Darłówku, które przyciągają do siebie wielu spragnionych nadmorskiego wypoczynku. Co jednak najlepsze, możecie także wybierać pomiędzy plażami, gdyż w okolicy znajdziecie aż dwie plaże!\nW Darłowie nie brakuje także śladów historii jakże bogatej w przypadku tego miejsca. Na szczególną uwagę zasługują tu Zamek Książąt Pomorskich, zbudowany już w XV wieku, czy też lokalny ratusz, zbudowany w stylu barokowym. Co więcej, ku upamiętnieniu ludzi morza, tuż przed ratuszem znajdziemy też Pomnik Rybaka!\nPort i latarnia morska w Darłowie\nKolejnym miejscem wartym odwiedzenia jest port w Darłowie, w którym możemy obejrzeć kontynuację tradycji rybołówstwa w tym mieście, ale też… wypłynąć w rejs wycieczkowy. Natomiast w Darłówku znajdziecie znajdziecie jedną z najciekawszych atrakcji tego Darłowa, czyli latarnię morską. Pamiętajcie także o tym, że ta latarnia, mająca aż 22 metry wysokości jest otwarta do zwiedzania, więc nie możecie odpuścić sobie wspięcia na jej szczyt!\nJeżeli jednak podróżujecie nad morze w towarzystwie swoich dzieci, na pewno będziecie też szukać atrakcji przeznaczonych typowo dla nich! Jak się okazuje — wcale ich tu nie brakuje! Na starcie warto wspomnieć o aquaparku przy darłowskim hotelu Jan. Na miejscu znajdziecie kompleks pełen basenów, zjeżdżalni, niecki jacuzzi, czy też gabinet odnowy biologicznej! Opcjonalnie, w Darłówku znajdziemy Aquapark Balticlandia, który zlokalizowany jest na terenie Ośrodka Wczasowego Jantar. Ten park wodny jest pełen przeróżnych atrakcji: duży basen, dwa tory do pływania, trzy zjeżdżalnie o łącznej długości ślizgu ponad 60 metrów, bicze wodne, jacuzzi czy też taras widokowy. Naprawdę nie sposób się tu nie nudzić!\nJeżeli preferujecie nieco spokojniejszą formę rozrywki, to na terenie Darłowa organizowane są także spływy kajakowe rzekami Wieprza i Grabowa. To świetna rozrywka w gronie rodzinnym! Spływy kajakowe dają możliwość sprawdzenia swojej wytrzymałości na długim dystansie wiosłowania, lecz również spędzić ciekawie czas w gronie rodzinnym. Zdziwicie się, jak ten czas może pozytywnie wpłynąć na waszą relację!\nOsada Historyczna w Darłowie\nTo wręcz idealna okazja do przeniesienia się o kilka wieków wstecz! Na miejscu znajdziemy różne eksponaty, takie jak repliki dawnej broni czy przykłady dawnych przedmiotów codziennego użytku.\nNie zapomnijcie także o parku linowym, zlokalizowanym w Darłówku. Obecne tam 4 trasy (w tym także taka dla absolutnie najmłodszych) pozwolą wam odetchnąć od plażowania!\nKonstrukcję tą znajdziemy przy wejściu do portu i jest ona trudna do niezauważenia! Ma ona aż 22 metry wysokości i jest oczywiście udostępniona do zwiedzania przez turystów!\nNiektórych z was może zdziwić to, że podaliśmy most jako atrakcję... lecz nie jest to byle jaki most! Otóż ze względu na ciągły ruch statków po rzece Wieprzy jest on rozsuwany. Być może zechcecie zobaczyć to na własne oczy?\nNoclegi w Darłowie i Darłówku\nDarłowo z uwagi na swoje nadmorskie położenie ma bardzo dobrze rozwiniętą bazę noclegową, pozwalającą na dobranie swojego miejsca pobytu do indywidualnych potrzeb. Pamiętajcie jednak, o tym, o czym wspomnieliśmy na samym początku — Darłówko i Darłowo to obszary oddalone od siebie o niemały dystans, stąd też dopilnujcie tego, aby zarezerwować swój pobyt w odpowiednim miejscu! Gdy pomylicie się — może okazać się, że każdy wasz dzień będzie rozpoczynał się solidnym spacerem! Warto więc dopilnować tych kwestii przed rozpoczęciem\nJak się okazuje, dojazd do Darłowa jest naprawdę prosty, gdyż do miasta prowadzi wiele dróg. Biorąc pod uwagę transport samochodowy, niezależnie z której strony Polski będziemy jechać, do wyboru mamy DK37 i DK6 a w przypadku dróg wojewódzkich, te o numerach 203 oraz 205. W przypadku, gdy interesuje was dojazd wprost do Darłówka, musicie decydować się na drogi powiatowe. Opcjonalnie, będąc w Darłowie (lub też Darłówku), możecie zdecydować się na podróż… tramwajem wodnym! To świetna atrakcja nie tylko dla dorosłych, ale też i dzieci!\nSprawdź również: Noclegi nad morzem dla rodzin z dziećmi\nTags:atrakcje dla dzieci nad morzem, atrakcje nad morzem, Darłówko, Darłowo, Zachodniopomorskie\nNowo powstały Dmuchany Park Rozrywki dla całej rodziny Funlandia w Łebie to doskonałe miejsce na spędzenie rodzinnego popołudnia, szczególnie jeżeli poczujecie się znużeni kąpielami słonecznymi…


Pandemia nadwyręża samopoczucie Polaków - PoradnikZdrowie.pl\n2020-10-28 13:19 Materiały prasowe\nWedług raportu „Polacy a stres" przeprowadzonego we wrześniu br. przez ARC Rynek i Opinia, mieszkańcy Polski wymieniają go jako jedną z najczęściej towarzyszących im emocji - 45 proc. osób odczuwało stres w ciągu ostatnich 3 miesięcy, 49 proc. średnio kilka razy w tygodniu, zaś już co piąty z nas (18 proc.) odczuwa go codziennie lub prawie codziennie. Jak twierdzi Kamila Karpińska, psycholog i trenerka warsztatów antystresowych oraz ekspert kampanii „Ćwicz Odporność” – stres to naturalna reakcja organizmu na sytuacje, które zaburzają jego równowagę. Niemożliwe jest całkowite unikanie stresu, niemniej długotrwałe oddziaływanie takiego napięcia jest dla człowieka bardzo szkodliwe.\n- Hormony takie jak adrenalina lub kortyzol, uwalniane podczas reakcji stresowej, służą do podjęcia przez ciało akcji związanej z ruchem – ucieczki lub walki. W momencie, gdy podejmujemy wysiłek fizyczny, hormony te są zużywane przez nasz organizm. W gorszej sytuacji są osoby, które przeżywają stres prowadząc siedzący tryb życia, w tej grupie mogą pojawiać się zaburzenia snu, rozregulowuje się układ hormonalny oraz zwiększa ryzyko chorób autoimmunologicznych – tłumaczy Kamila Karpińska.\n- Nie ma innej możliwości uwolnienia napięcia i pozbycia się z organizmu metabolitów reakcji stresowej niż ruch, ponieważ tak nas skonstruowała ewolucja. Nie musimy już uciekać przed tygrysem, ale musimy znaleźć sposób, żeby odreagować i znaleźć formę ruchu, która będzie dla nas czystym relaksem, podczas której nie będziemy narzucać sobie żadnych celów. Może być to nawet spontaniczny taniec lub zabawa z dziećmi. Najlepiej, aby to było 20 min codziennego intensywnego wysiłku, który wypłucze hormony stresu. A po - znaleźć chwilę na praktykę jogi bądź innej łagodnej formy pracy z ciałem, która łącząc w sobie praktyki oddechowe i uważność sprzyja łagodzeniu objawów paniki, stanów lękowych czy depresji – dodaje psycholog.\nIstotny wpływ ruchu na codzienne funkcjonowanie potwierdziły badania przeprowadzone latem wśród posiadaczy kart MultiSport, już po otwarciu obiektów sportowych - aż 92 proc. osób, które po okresie izolacji społecznej wróciły do aktywności fizycznej, odczuło poprawę samopoczucia, a 88 proc. poprawę zdrowia. Z kolei duże badanie amerykańskie „The National Study od Daily Experiences” monitorowało aktywność fizyczną i nastrój ponad dwóch tysięcy osób dorosłych.\nUczestnicy co wieczór byli pytani o najbardziej stresujące zdarzenie, jakie spotkało ich w ciągu dnia. W dni, w które byli aktywni, stresujące zdarzenia takie jak nieprzyjemna sytuacja w pracy czy opiekowanie się bliską, chorą osobą, były mniej obciążające dla psychicznego dobrostanu. Co ciekawe, już dla 29 proc. MultiSportowców kształtowanie silnej woli jest jednym z powodów do podejmowania regularnego ruchu.


Słubice24.pl - Klimatyczny Bullfinch zagra w Prowincji\nSłubice24.pl Wiadomości Kultura Klimatyczny Bullfinch zagra w Prowincji\nKlimatyczny Bullfinch zagra w Prowincji\nZielonogórski Bullfinch to zespół, o którym znawcy muzyki mówią, że na pewno o nim usłyszycie, nawet jeśli go nie znacie. Pochodzą z Zielonej Góry, a to co grają… jest z pogranicza rocka i grunge. W sobotę będzie okazja posłuchać ich w Prowincji.\nZespół Bullfinch promuje swój najnowszy album pt. Absorber. Jego muzycy są dobrze znani słubickiej publiczności. Dwóch z nich wystąpiło na 6. urodzinach Prowincji. A teraz przyszedł czas na Bullfinch w pełnym składzie.\nArtyści zapowiadają energetyczny koncert, wbrew panującej obecnie modzie – plugged, czyli z prądem. Ich płyta jest dużo mocniejsza, zespół daje upust emocjom – dlatego zagrają na pełnej mocy. Poniżej przykład ich umiejętności.\n- Co nas czeka? Mówiąc krótko: świetny wokal, niepokojące teksty i bogate aranżacje. Zapowiada się naprawdę bardzo ciekawy koncert – zachęca Klub Prowincja.\nTermin: 17.11.2018, godz. 20. Miejsce: Klub Prowincja, SMOK.


Przepis na psie lody - MOPSIARNIA\nHome / mopsia kuchnia / Przepis na psie lody\n8/19/2016 mopsia kuchnia\n- 1 duży banan, najlepiej już schłodzony\n- 2 łyżki naturalnego masła orzechowego (bez soli, bez cukru),\n- 500 m jogurtu naturalnego, beztłuszczowego np. greckiego.\n- kości, których użyjemy zamiast patyczków - jadalne wapniowe, lub gumowe gryzaki w zależności od tego, co preferują wasze mopsy,\n- zwykłe plastikowe kubeczki jednorazowe.\nNależy pamiętać, aby pozwolić naszemu psiemu testerowi skosztować masy na przysmak. Kontrola jakości jest wszak niezbędna :)\nPrzepis na psie lody Reviewed by Redakcja on 8/19/2016 Rating: 5\nArabiyya 19 sierpnia 2016 14:30\nKarolina 19 sierpnia 2016 16:02\nOsobiście dodałabym więcej banana w takiej sytuacji i rozcieńczyła masę wodą :)\nAnonimowy 4 maja 2018 18:36\nGenialne i proste. Mój Stefanek uwielbia lody, ale nie daję mu za często bo wiem, że dla niego niestety nie są zdrowe :( Czasem wylizać końcówkę mu pozwalam. Muszę przetestować ten przepis.\nMagdalena Kowal 4 maja 2018 19:05\nBardzo cenny przepis :) Nie wiedziałam, że i takie przysmaki można psom przyrządzać :)


Zwiedzanie Kuala Lumpur... ponownie w stolicy Malezji | Mama said be cool - blog podróżniczy\nChoć Kuala Lumpur to miasto, które wywołuje w nas mieszane uczucia, w ostatnim czasie ponownie w nim zawitaliśmy. Co więcej, wyjątkowo nie sami, a 6-osobowym składzie. Ponowne zwiedzanie Kuala Lumpur spowodowane jest (a jakże) – tanimi lotami. Stolica Malezji to bowiem doskonały hub przesiadkowy. Będąc tu można skorzystać z bogatej siatki niskokosztowych przewoźników takich jak AirAsia, Malindo czy FireFly i tanio podróżować po Azji i nie tylko. Mimo, iż Kuala Lumpur nie było dla nas celem samym w sobie, chcąc nie chcąc spędziliśmy tu parę chwil. Może do miłości jeszcze całkiem daleko, ale powiedzmy, że nasze relacje się nieco ociepliły.\nZwiedzanie Kuala Lumpur – informacje praktyczne\nCo do ciepła i dobrej pogody – to akurat było go w nadmiarze. Upał w połączeniu z pomieszanymi zapachami jedzenia, spalin i smrodu powodował ogólne uczucie duszności, które w okolicach wieczora łagodził deszcz. To jeden z mniej przyjemnych aspektów miasta. Kolejny to korki. Taksówki może i są tanie, ale co z tego jak przeważnie podróż nimi trwa znacznie dłużej niż byśmy sobie życzyli. Zmęczeni po długim locie na pokładzie Turkish Airlines, znowu z przesiadką w Stambule (ok. 6 godzin), zdecydowaliśmy się ponownie na pociąg KLIA express, który jedzie bezpośrednio z lotniska do KL Sentral. Jest to zdecydowanie najszybsza opcja, ale też najdroższa. W dodatku cena za kolejkę od listopada zdążyła wzrosnąć niemal dwukrotnie – z 35 RMB do 55 RMB.\nGdzie spać w Kuala Lumpur, czyli tanie i dobre hotele\nZ pozytywów – dobre i bardzo dobre hotele można znaleźć w bardzo atrakcyjnych cenach. Zatem odpowiedź na pytanie z początku akapitu nikomu nie powinna sprawić większego problemu. Jednak jakby co to ze swojej strony możemy polecić hotel Furama Bukit Bintag usytuowany naprzeciwko dużego centrum handlowego Berjaya Times Square. Bardzo pomocna obsługa, spaliśmy tu już drugi raz i znowu dostaliśmy upgrade. Natomiast ostatnie dwie noce naszego pobytu w Malezji spędziliśmy w Silka Maytower i oprócz śniadania, które nie za bardzo przypadło nam do gustu, to też nie ma się do czego przyczepić.\nJak na tak ogromne miasto to nie ma ich jakoś specjalnie dużo i raczej nie przyprawiają o zawrót głowy. Oczywista oczywistość to Petronas Twin Towers – budynki widoczne niemal z każdego miejsca w mieście. Symbol i chyba największa atrakcja Kuala Lumpur. Faktycznie prezentują się imponująco, zarówno w dzień jak i w nocy. Dodatkowo, w weekendy od 20 do 22, co pół godziny odbywa się tutaj pokaz fontann. Oczywiście i tym razem nie odmówiliśmy sobie wizyty w tym miejscu, zwłaszcza, że jak wspomniałam na początku nie przylecieliśmy sami, a reszta ekipy była tu po raz pierwszy.\nPierwszy dzień upłynął, więc bardzo standardowo – Petronas Towers, Nasi Lemaki (co zjeść w Malezji? To jest numer 1) i ogólna aklimatyzacja. Nie zagrzaliśmy tu za długo miejsca, następnego dnia już czekał nas kolejny lot. Co, gdzie i jak – to w następnym wpisie.\nPóki co, skupmy się jednak na tym co zobaczyć w Kuala Lumpur, w którym pojawiliśmy się także na koniec naszej podróży. Szukając pomysłu na zagospodarowanie czasu, poczyniliśmy pewien wysiłek i udaliśmy się do Batu Caves.\nAha, tak na marginesie! Wiele osób zadaje nam pytanie: „Czy w Kuala Lumpur jest bezpiecznie?” Odpowiedź jest taka: Byliśmy tam drugi raz i nawet przez chwilę nie czuliśmy zagrożenia. Niemniej jednak jeżeli ktoś szuka guza to i na warszawskim Bemowie dostanie łupnia od sebixów. 🙂\nWracając jednak do atrakcji Kuala Lumpur i Batu Caves. Kompleks jaskiń hinduistycznych od centrum miasta oddalony jest o ok. 13 km. Dotarcie tu jest bardzo proste – wystarczy wsiąść w pociąg KTM Komuter line i wysiąść na ostatnim przystanku o nazwie Batu Caves. 😀 Nam to zajęło jakieś 20 minut (bodajże 6 przystanków).\nWstęp jest bezpłatny. Trzeba mieć ubiór zasłaniający kolana, w przeciwnym razie będziemy zmuszeni do „wypożyczenia” chusty, za którą trzeba zapłacić 5 RMB, po zwrocie odzyskamy 2 RMB.\nObejście wszystkiego nie zajmie więcej niż godzinę, chyba że zdecydujemy się na zwiedzanie jednej z jaskiń z przewodnikiem (odpłatnie).\nKolokwialnie mówiąc, Batu Caves niczego nam nie urwały, ale warto było sprawdzić jak prezentują się na żywo. Lepsze to niż siedzenie w hotelu.\nNa koniec najlepsza jak dla mnie spośród atrakcji Kuala Lumpur, czyli oglądanie panoramy miasta. Opcji, aby to zrobić jest pewnie co najmniej kilka jak nie więcej. Ale czy podziwialiście jakieś miasto stojąc na lądowisku na helikopterów? Jeżeli nie, koniecznie odwiedźcie Heli Lounge Bar.\nBar mieści się na 34 piętrze w budynku Menara KH, przy ulicy Jalan Sultan Ismail. Heli Lounge Bar otwierany jest około 17:30, natomiast na sam taras widokowy można wejść od godz. 18-stej. Na początek trzeba zamówić drinka (30 RMB), ale cóż to za koszt za taki widok. 😉 Lepiej przyjść wcześniej, bo potem może być tłoczno. Jeżeli na zwiedzanie Kuala Lumpur macie np. jeden dzień – dobrym pomysłem jest przyjechanie tutaj w pierwszej kolejności.\nbatu caves, batu caves kuala lumpur, co zobaczyć w malezji, helipad kuala lumpur, hotele kuala lumpur, kuala lumpur, kuala lumpur atrakcje, malezja, punkt widokowy kuala lumpur\n11/03/2016 o 08:34\n11/03/2016 o 08:56\n31/03/2016 o 14:18\nCzym tak podbijacie te foty?\n01/04/2016 o 22:55\nTakie wychodzą 😉


Konkurs fotograficzny "Widokówka z Goczałkowic-Zdroju" - Aktualności - Gminny Ośrodek Kultury w Goczałkowicach-Zdroju\nKonkurs fotograficzny "Widokówka z Goczałkowic-Zdroju"\n19.02.2021 Ewelina Sowa-Mrzyk Ewelina Sowa-Mrzyk\n"WIDOKÓWKA Z GOCZAŁKOWIC"\nGoczałkowice-Zdrój to piękna, uzdrowiskowa miejscowość, która może pochwalić się wieloma atrakcjami turystycznymi. W sezonie letnim cieszą się dużym zainteresowaniem wśród odwiedzających je gości i kuracjuszy, których przyciągają walory zdrowotne i krajobrazowe gminy. Liczne atrakcje, jakimi mogą poszczycić się Goczałkowice wielokrotnie były uwieczniane w różnorodnych materiałch prasowych i promocyjnych. Wraz z nadchodzącym nowym sezonem wypoczynkowym Gminny Ośrodek Kultury postanowił odświerzyć swoje archiwa i zachęcić wszystkich miłosników fotografii do uwiecznienie miejscowości w obiektywie aparatu, aby docelowo z pozyskanych zdjęć stworzyć wyjątkowe "Widokówki z Goczałkowic".\n- Termin nadsyłania prac: 30 LISTOPADA 2021 r.\n- Konkurs skierowany jest do osób, które ukończyły 16 lat.\n- Na konkurs można zgłosić max. 3 prace.\n- Każda praca konkursowa musi uwzględniać logo gminy Goczałkowice-Zdrój (dostępne w załącznikach).\n- Konkurs zostanie rozstrzygnięty 15 GRUDNIA 2021 r.\n- Szczegółowe inf. w regulaminie (załączniki).\nPlakat 743 kB\nRegulamin 179 kB\nKarta zgłoszenia 178 kB\nLogo standardowe 89 kB\nLogo poziome 223 kB\nLogo symbol 64 kB


Crypto Flipider Aktualności - Crypto Market Hard Hard, Twitter Uruchamia funkcję Pic Profil NFT, Meta Explorees NFT dla FB & Ig, A16Z, aby zebrać 4,5b USD dla nowego funduszu, NYC Burmistrz bierze wypłatę w Crypto przez Daily | Investdoors.info\nDom » Kryptowaluta » Crypto Flipider Aktualności – Crypto Market Hard Hard, Twitter Uruchamia funkcję Pic Profil NFT, Meta Explorees NFT dla FB & Ig, A16Z, aby zebrać 4,5b USD dla nowego funduszu, NYC Burmistrz bierze wypłatę w Crypto przez Daily\nCrypto Flipside News – Crypto Market Harde, Twitter End Pic Pic, Meta Explorees NFT dla FB & Ig, A16Z, aby zebrać 4,5b USD dla nowego funduszu, NYC Burmistrz otrzymuje wypłatę w Crypto\nCzytaj w Digest;\nCzynniki makroekonomiczne prowadzą do kolejnego majora Crypto Market Plunge Twitter (NYSE: TWTR) integruje NFT na zdjęcia profilowe, Meta Exploring NFT dla Facebooka (NASDAQ: FB) i Instagram A16Z planuje pozyskać 4,5b $ w przypadku nowych funduszy Crypto “Crypto jest Trudno zignorować “, mówi CEO Charles Schwab (NYSE: SCHW) Nowy Jork Burmistrz otrzymuje swoją pierwszą wypłatę w Crypto\nCzynniki makroekonomiczne prowadzą do innego majora Crypto Market Powstanie\nBitcoin, a szerszy rynek kryptokrency zanurzył się ciężko ponownie jako czynniki makroekonomiczne Kopnij Czapka rynkowa.\nBitcoin i Ethereum nie były jedynymi przegranymi, ponieważ większość kryptokurburów weszła do wolnego spadku. Od wysokiego od 3 $ biliona 9 listopada 2021 r. Globalna czapka na rynku Crypto spadła do 90-dniowego niska w wysokości 1,827 biliona dolarów.\n24-godzinny wykres globalnego rynku Crypto. Źródło: TradingView\nW wyniku wypadku rynkowego, 185 450 Crypto Investors podobno straciło wszystkie swoje fundusze.\nPlunge of Cryptourrents przychodzi wśród ciągłego inflacji i raportów strat z Wall Street. Ponadto, NASDAQ zgłasza 5% spadek w tym tygodniu, a S & P 500 głowy do trzeciego prostego tygodnia strat.\nWśród trwającego wypadku rynkowego, rezerwa federalna Stanów Zjednoczonych wydała nową podstawę do Digital Dollar. Z wieloma wierząc, że CBDC zastąpi tradycyjne kryptonażie, reakcję rynkową wyciągnięty jeszcze dalej.\nanalityków przewidział, że ewentualny wybuch jest bliski po spadku bitcoina do 38K $.\nDlaczego powinieneś obchodzić\nRynek Crypto Plunge zbiegają się z upadkiem akcji Tech, wynik planów Fed, aby stożkować zakupy aktywów i podnieść stopy procentowe kilka razy w tym roku.\nTwitter integruje NFT w profilowych zdjęć, Meta Exploring NFT dla Facebooka i Instagram\njako JPEGS, NFTS mogą być używane jako obrazy profilowe przypadkowych ludzi, prawie pokonując unikalną cechę własnościowej sztuki cyfrowej. Mikro-blogowa platforma Twitter wprowadziła oficjalną funkcję weryfikacyjną dla zdjęć profili NFT, aby rozwiązać ten problem.\n, łącząc swój portfel Ethereum do Twittera, możesz uzyskać dostęp do wszystkich posiadanych NFTS. Zweryfikowane NFT używane jako zdjęcie profilowe pojawi się jako sześciokąt okręgu (użytkownicy mogą kliknąć, aby uzyskać więcej informacji). Niezweryfikowane NFT będą wyświetlane jako kręgi, a nie sześciokąty.\nKontynuacja Trendu NFT META jest podobno badania planów integracji sztuki cyfrowej na Facebooku i Instagramie. Raporty pokazują, że praca Meta może zobaczyć użytkowników, które mogą tworzyć, zaprezentować i sprzedawać NFT na Facebooku i Instagramie.\nZgodnie z raportem, natychmiastowe wydanie może zobaczyć użytkownicy wyświetlają NFTS, podczas gdy META działa na przyszłą wersję, aby umożliwić użytkownikom na nowych NFTS. Jeśli NFTS są zintegrowane z Facebookiem i Instagramem, może to być największy pokaz wsparcia głównego nurtu dla daty NEFTS.\nW niedawnej fali krytyki NFT oskarżony o zniszczenie aktywów sztuki fizycznej, w tym rzadkiej kopii wydmy.\nniezgrywalnych żetonów wzrastało z bańki, aby przekształcić narrację sztuki cyfrowej, ponieważ popycha do przyjęcia globalnego.\nA16Z planuje pozyskać 4,5 mld USD dla nowych funduszy Crypto, Crypto jest trudne do zignorowania, mówi CEO Charlesa Schwab\nAndreessen Horowitz (A16Z), firma Venture Capital o znaczącej inwestycji Crypto, ogłosiła plany podniesienia 4,5 mld USD na nowe Fundusze Crypto. Zgodnie z jego sprawozdaniem A16Z podniesie 3,5 mld USD za fundusz Venture.\nDodatkowe 1 mld USD byłoby wykorzystane jako inwestycje nasion w przestrzeni Web3. Plany mają zostać potwierdzone w marcu. Fundusze przekroczyłyby 2,5 miliarda dolarów Paradigm, aby stać się największym funduszem Crypto przez firmę Capital Venture.\nPonieważ więcej dostawców usług finansowych wskocz do przestrzeni Crypto, Walt Bettinger, dyrektor generalny innej firmy Capital Mega Venture, Charles Schwab, stwierdził, że kryptonacjusze są “trudne do zignorowania”. Dodaje, że kryptonacjom stały się “dość znaczące”.\nWyjaśnienie, że Charles Schwab może wypełnić “ogromną pustkę” w przestrzeni Crypto, Bettinger zauważa, że firma wejdzie w branżę “, jeśli możliwość przedstawia się z regulacyjnym punktu widzenia”.\nSEC odrzucił Spot SkyBridge Bitcoin ETF, dalsze opóźnienie bezpośredniej ekspozycji na kryptonacje.\n, ponieważ przemysł kryptograficzny Dojrzewa, eksperci wypowieli, że wejście na firmy Capital Venture pomogłyby popychać Crypto do globalnego adopcji.\nNew York City Burmistrz otrzymuje swoją pierwszą wypłatę w Crypto\nw listopadzie 2021 r., Nowo wybierany burmistrz Nowego Jorku, Eric Adams, wykonał nagłówki na temat ogłoszenia, że ubiegał się o swoje pierwsze trzy płatności wynagrodzeń w Bitcoin.\nSpełnienie jego obietnicy, burmistrz Adams jest ustawiony na otrzymanie pierwszej wypłaty w Bitcoin i Ethereum. Pomimo spadku rynku, burmistrz Adams otrzymałby swoje płatności Crypto w piątek po konwersji na wymianę monet (NASDAQ: Coin).\npotwierdzając jego jazdy, aby zrobić Nowy Jork Crypto Center, burmistrz Adams wyjaśnił, że “Bycie na czele takich innowacji pomoże nam stworzyć pracę, poprawić naszą gospodarkę i nadal być magnesem do talentu z całego świata”.\nJako burmistrz Nowy Jork akceptuje jego pierwszy płaca Crypto, Rosja zaproponowała zakaz wykorzystania i górnictwa kryptokuralia.\njazdy burmistrza, aby założyć Nowy Jork jako Crypto Center może ustawić standard dla innych miast, aby śledzić do skrzynki odbiorczej.\nCommerzbank Q4 ważone przez przepisy dotyczące polskiej jednostki mBanku przez Reuter


GREEN PHARMACY Matujący krem normalizujący Zielona herbata - 150 ml - ELFA PHARM POLSKA - Apteka Internetowa OLMED\nGREEN PHARMACY Matujący krem normalizujący Zielona herbata - 150 ml\nPowrót do kremy matujące\nMatuje skórę, pochłania nadmiar sebum i reguluje jego wydzielanie.\nKod produktu: 5904567052821\nZawiera naturalny kompleks matujący, ekstrakt z zielonej herbaty, olej macadamia, olej z oliwek i pantenol. Matuje skórę, pochłania nadmiar sebum i reguluje jego wydzielanie. Zmniejsza błyszczenie cery, przedłuża trwałość makijażu. Cera nawilżona i elastyczna.\nStosować codziennie rano na oczyszczoną skórę w miejscach skłonnych do przetłuszczania.\nAqua, C12-15 Alkyl Benzoate, Paraffinum Liquidum, Aluminum Starch Octenylsuccinate, Sorbitol, Cetearyl Alcohol, Ethylhexyl Stearate, Ceteareth-20, Stearic Acid, Olea Europaea (Olive) Fruit Oil, Camellia Sinensis Extract, Dimethicone, Panthenol, Parfum, Acrylates/C10-30 Alkyl Acrylate Crosspolymer, Tetrasodium EDTA, DMDM Hydantoin, PEG-8, Triethanolamine, Tocopherol, Iodopropynyl Butylcarbamate, Ascorbic Palmitate, Ascorbic Acid, Citric Acid, Propylene Glycol, Geraniol, Hexyl Cinnamal, Limonene, Linalool.


Polska "projektantka gwiazd" OSKARŻONA O PLAGIAT! - Pudelek\nViola Piekut za bardzo "zainspirowała się" sukniami kolegów zza Oceanu. Porównajcie zdjęcia...\nPolskie gwiazdy i celebrytki od ponad dziesięciu lat promują suknie autorstwa Violi Piekut. Projektantka zdobyła dzięki nim popularność i na wielu imprezach sama kreuje się już na celebrytkę. Piekut zaprojektowała setki kreacji wieczorowych i sukni ślubnych dla gwiazd. Wygląda jednak na to, że nazywanie Piekut "polską Verą Wang" było trochę na wyrost.\nOkazało się bowiem, że w trakcie swojego "projektowania" Piekut za bardzo inspirowała się kreacjami zza Oceanu. O sprawie jest głośno od kilku dni. Specjaliści zauważyli niepokojące podobieństwo dwóch par projektów: sukni Agnieszki Jastrzębskiej z Balu Dziennikarzy i kreacji Katarzyny Glinki z Telekamer. Projekty przypominają suknie autorstwa Toma Forda i Eliego Saaba.\nJak można się spodziewać, Piekut na razie nie komentuje sprawy. Robią to za to inni, na czele z Joanną Horodyńską i Kają Śródką, które bez ogródek wytykają "projektantce" jej inspiracje.\nWSTYD2 "to zaczyna przypominać sequel Mody na Sukces... Przy tej częstotliwości "nowych projektow" myśle że ktoś powinien utworzyć blog umożliwiający codzienne wpisy..codziennych plagiatów - napisała Śródka. Byl poniedzialek i T Ford by VP, dzis Elie Saab by Viola Piekut:Cd.radosnej tworczosci"projektowej"..a portale chwala jak Pani Glinka pieknie ubrana.\nPorównajcie zdjęcia. Widzicie "inspiracje"?\nprojekty naszej rodzimej projektantki jakiś takie biedniejsze niż oryginały\nno polska wersja trochę gorsza haha\nGdzie ta wiosna? I jeziorka w czerwcu? ;) muszę schudnąć kurde....\nprawie identyczne, ale ta Glinki jest mocno biedniejszą wersją..\nHehehe noooooo. Do tego strasznie „bidne” te podróbki. Pewnie w Ptaku jej krawcowe szyją, bo widać, że biedulki, co bardziej skomplikowanych szczegółów (robiących różnicę) nie są w stanie skopiować.... ;D Doda to pewnie u niej sobie te swoje „markowe” Diory i inne zamawia..... :D\nProjektanyka z niej jak z p***y gwòźdź...\nszybciej i taniej byłoby zamówić podróbę od chińczyka z internetu, a efekt ten sam.\noczekiwania vs rzeczywistość jak z aliexpress\njak nie ma własnych pomysłów to niech kogoś zatrudni projektanta\nJastrzębska wygląda tragicznie w tym czymś, do takiego ubioru trzeba mieć figurę. Starej pani to nie pasuje! Zdecydowanie wolę oryginał!\noryginaly niesamowita jakość\nTo prawie to samo!\nbezczelna..i sama bezguście!!\nno przecież widać że wszystko zostało ściągnięte, chyba Pani projektantka się wypaliła bo zabrakło weny twórczej....buuuu\nWersje Piekut są źle wykonane i przez to nie uważałabym, że to plagiat.\nJaka projektantka? "Wżeniła" się w rodzinę Piekutów z Warki.Nie ma pojęcia o wżyciu,nie wie jak nawlec nitkę w maszynie,a media nazywają ją projektantką Higiena osobista tej pani to koszmar.Wszyscy którzy mają z nią kontakt na codzień twierdzą,że ta pani po prostu śmierdzi!!!\nTą "mocno niedomytą" panią "projektantkę",znam od 15 lat. Gdyby nie pomoc jej dalekiej kuzynki Jabłczyńskiej,ta pani nie sprzedawałaby nawet sukienek na Różyckiego,tak jak to robiła jeszcze niedawno.Zgrozą jak w tym kraju rządzą układy i media.\nglinka chociaż fryzurą mogła zabłysnąć a nie skopiować na maksa, zero oryginalności a wszyscy pieją z zachwytu


Gratulujemy naszym Wolontariuszkom! - Nasze Dzieci\nGratulujemy naszym Wolontariuszkom!\nMiło nam poinformować, że nasze Drogie Koleżanki – Katarzyna Sierpotowska i dr Monika Drogosiewicz, bez których nie byłoby Wakacyjnej Kropli Szczęścia, otrzymały wyjątkowe wyróżnienie. Zostało ono przyznane przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego za szczególne zasługi w ramach wolontariatu. Podczas Gali Wolontariatu 2015 otrzymały je jedynie trzy osoby.\nJesteśmy bardzo szczęśliwi, że Pan Prezydent docenił szczególny wkład, jaki te wspaniałe Wolontariuszki mają w organizację kolonii dla naszych Podopiecznych.\nTrudno sobie wyobrazić Wakacyjną Kroplę Szczęścia bez lekarza. Dr Monika od lat spędza urlop z małymi pacjentami Kliniki Onkologii IPCZD. Zmienia obraz lekarza w oczach dziecka. Nasza Pani doktor tańczy z dziećmi na dyskotece, śpiewa piosenki o krasnoludkach przy ognisku i przytuli, gdy ktoś zatęskni za mamą. Jednocześnie jest wybitnym specjalistą. Bez niej dzieci nie mogłyby się cieszyć z wakacyjnego wypoczynku.\nKasia wspiera swoją wiedzą, doświadczeniem, doskonałą organizacją, wspaniałymi, atrakcyjnymi i edukacyjnymi pomysłami każdy dzień kolonii. Potrafi postawić na nogi nawet wojsko, aby zorganizować dzieciom najprawdziwszy poligon. Paintball, skałki, olimpiady sportowe, podczas których najważniejsze jest pokonywanie własnych słabości to tylko część jej pomysłów. Dzięki niej, podczas kolonii, nawet najbardziej niepełnosprawne dzieci zdobywają najwyższe szczyty.\nGala Wolontariatu 2015 odbyła się 8 czerwca 2015 r. Została zorganizowana po raz 14 przez Ogólnopolską Sieć Centrów Wolontariatu pod Honorowym Patronatem Prezydenta Bronisława Komorowskiego.\n5 urodziny Placu Zabaw


Chata Rycha - odkrywaj i rezerwuj na Slowhop.com\nzapraszamy gości powyżej 13 roku\nChata Rycha to bardzo kilmatyczny wiejski dom z prawie 200-letnią historią i przepięknym widokiem na pasmo Gór Izerskich. Urządzając go myślieliśmy o miejscu dla prawdziwego wypoczynku we wręcz bajkowej atmosferze.Olbryrzmią radość sprawia nam dbanie o Wasze dobre samopoczucie.Staramy się ,żeby nasi goście czuli się swobodnie,nie przeszkadzamy ale również bardzo chętnie dołączamy się do towarzystwa,słuchamy ciekawych opowieści albo dzielimy sie historiami z naszych przygód.Rych to niezły gawędziarz,więc możecie liczyć na wesołe anegdoty i historie pełne treści.\nMieszkamy jednak w swojej części domu i za nic byśmy nikomu nie ingerowali w wypoczynek. Mamy dla Was 3 przytulne sypialnie ,łazienkę y prysznicem,kuchnię z jadalnią, salon z kominkiem i puszystymi kanapami oraz obszerny ogród z hamakiem i miejscem na ognisko.\nW trosce o zdrowie i komfort naszych gości przeksztalciliśmy naszą agrotururystykę w bardzo klimatyczne miejsce dla jednej grupy\nna wyłączność.....jedynie my prześliżniemy się czasem przez korytarz idąc do sypialni\nPrzybywajcie więc do tego magicznego domu, w Izery, gdzie mieszka miłość do dawnego rzemiosła, zegarmistrz dba o bjące zegary, a w małej pracowni powstają dzieła z metalu i drewna, gdzie każdy drobiazg ma swoją duszę, przywraca się życie starym przedmitom i dba o harmonię powolnego życia. Zapraszamy serdecznie!\nPrzez 30 lat mieszkaliśmy w Bawarii, ale gdy przyjechaliśmy tu, w Izery zakochaliśmy się od pierwszego wejrzenia. Trafiliśmy do miejsca, które jest definicją odpoczynku, niespiesznego życia i autentycznych relacji. Naszym nowym domem stał się stary łużycki dom. Gdy zobaczyliśmy go po raz pierwszy, stał jak statek zakotwiczony na oceanie zielonych fal, dumnie prężył zbite izerskim wiatrem dwustuletnie deski. Zaproszenie do podróży w nieznane przyjęliśmy od razu z myślą, że to jest nasze miejsce na ziemi. Zakochaliśmy się w przestrzeni, w dawno minionym czasie, w przepięknej panoramie na brzegu tego morza łąk. Blisko do wszystkiego, ale jednak samotnie, czekał na zbawienny podmuch życia. Nasza podróż zaczęła się i wciąż trwa. Z pasją, nie szczędząc wysiłków, początkowo nieśmiało, tworzyliśmy to miejsce by teraz przyjmować w nim ludzi, którzy poczują się tu swobodnie jak w domu. Nie zależy nam na tłumie gości, chcemy byście przyjeżdżali do nas po odpoczynek. Jesteśmy tu dla Was. s. więcej\nu stóp Gór Izerskich,piękna panorama za oknem\nmiejsce na ognisko i piękny słoneczny ogród z pięknym widokiem na góry\nmamy trzy sypialnie y przewygodnymi łóżkami\nProsimy o zapytanie w sprawie zwierzaka\nw pełni wzposażona kuchnia zaprasza do wspólnego gotowania\npiękne tereny na wycieczki rowerowe i single tracki w okolicach\nZaprszamy do zatopienia się w niepowtarzalnej atmosferze około 200-letniego domu .Stoi na brzegu obszaru Natura 2000,u stóp Gór Izerskich .Ukryty w zieleni daje schronienie przed zgiełkiem otaczającego świata. Wiejski dom, który urządzilismy z sercem, otoczony jest słonecznymi łąkami, we wnętrzu kryje... przytulne kąciki oraz wygodne łóżka dla maksymalnie 7 osób. Do Waszej dyspozycji mamy trzy sypialnie, łazienkę z prysznicem, w pełni wyposażoną kuchnię z jadalnią i salon z kominkiem i miękkimi kanapami. Ogród i ognisko to u nas rzecz jasna. Ogród jest magiczny, słoneczny z miejscami do zaszycia się z książką czy drzemania w hamaku.\nTworząc Chatę Rycha mieliśmy na myśli miejsce dla małej grupy zgranych przyjaciół.Dzieci nie czują się u nas najlepiej, bo nie mamy dla nich przygotowanych atrakcji, za to dorośli, jak ryby w wodzie. W kuchni możecie spędzać wspólnie czas, biesiadować i gawędzić. Salon to przytulna przestrzeń do wygrzewania się przy kominku gdy jest na dworze zimno albo przyjemnej ochłody w upalne dni. Tutaj znajdziecie też jedyne TV w całej Chacie.\nW pokojach królują historyczne meble i akcesoria z babcinych czasów, są prztulne kąciki albo otwarte przestrzenie,kóre zapraszają do marzeń.O porankach budzą Was ptaki, sarenki spacerują w pobliżu a wieczorami czasem Rych pojawia się przy ognisku, zabawiając swoim talentem do opowiadania zabawnych historyjek. Nasza dewiza to "można robić prawie wszystko, ale nie trzeba nic"\nWi-Fi jest dostępne w całym domu. więcej\nDo Waszej dyspozycji jest bardzo przytulna gościnna kuchnia, która wprost zaprasza do wspólnego gotowania albo po prostu do posiadówek i pogawędek przy wspólnym stole.\nChętnie na życzenie zaoferujemy Wam śniadania.\nPolecamy również smakołyki od regionalnych gospodarzy.\nW ogrodzie możecie rozpalić... ognisko i przygotować potrawę na grilu albo w kociołku, a potem biesiadować w ogrodzie pod niebem pełnym gwiazd. więcej\nZarówno spragnionym nudy, jak i tym aktywnym mamy wiele do zaoferowania. Duży słoneczny ogród zaprasza do wypoczynku, panorama Gór Izerskich i rozległe łąki zmieniają nieustannie swoje oblicze, fascynując pięknem natury. W takich okolicznościach przyrody możecie leżeć w hamaku z książką w dłoni, spacerować... po dalszej i bliższej okolicy, głaskać kota na tarasie i oddawać się słodkiemu nicnierobieniu. W nocy, gdy wszystko otula ciemność, oblicze milionów gwiazd zachwyca swoją bliskością. Jest oczywiście miejsce na grilla i ognisko.\nChata Rycha to idealna baza wypadowa do wielu atrakcji turystycznych. Dla zwolennikow czynnego urlopu są w pobliżu wyciągi narciarskie Ski&Sun Świeradów Zdrój (9 km) i wiele tras biegówkowych. Największe w Polsce Centrum narciarstwa biegowego Jakuszyce i Szklarska Poręba są około 20 km od nas. Zapalonym cyklistom polecamy Single Tracki i przepiękne trasy wycieczkowe.\nMiłośnicy historii i kultury odkryją tu prawdziwe skarby. Absolutnym must see jest oddalony zaledwie o parę kilometrów Zamek Czocha. Oprócz tego okolica bogata jest w zabytkowe sztolnie, stare zamczyska czy piękne zabytkowe domy łużyckie, do których również należy Chata Rycha.\nWielu artystów odkryło ten piękny zakątek i oferują zainteresowanym różnorodne warsztaty, podczas których można spróbować swoich sił w tworzeniu mozaiki, ceramiki albo pięknego szkła. Można też upiec chleb czy zrobić ser. W samej Chacie Rycha jest małe muzeum jeepów, które samodzielnie restaurujemy i chętnie porozmawiamy o naszej pasji. Goście przyjeżdżają do nas przede wszystkim odpocząć, pooddychać świeżym powietrzem, wyspać się w przewygodnym łóżku w absolutnej ciszy albo siedzieć z przyjaciółmi przy ognisku podziwiając miliony gwiazd. Rych chętnie pojawia sie w towarzystwie bawiąc gości swoim talentem do opowiadania zabawnych historyjek.\nZapraszamy również pasjonatów turystyki motorowej. Mamy piękne trasy, miejsce aby bezpiecznie przechować motocykl, przytulny dom i ogród do odpoczynku po długiej trasie na stalowym rumaku. więcej\nOkolice są pełne wspaniałych agroturystyk, gdzie dzieci mogą sie wyszaleć, pogłaskać zwierzątka i pobawić się w piaskownicy, my natomiast jesteśmy miejscem odpoczynku dla dorosłych. Takiego na wieczorne posiadówki przy kominku, leżenie w hamaku w ciszy i wypadów na narty,rowery, piesze wyprawy czy zwiedzanie... zabytków. Nie posiadamy placu zabaw, łóżeczek, krzesełek ani zabezpieczeń dla dzieci. Nasz dom jest za to po sufit wypełniony antykami, bibelotami i drewnem, więc dzieci miałyby tu niezły tor przeszkód. więcej\nza noc/dodatkowa osoba\nCałość jak w opisie 340 zł / dom 50 zł / dom\nza noc/ dodatkowa osoba\nCałość jak w opisie 450 zł / dom 60 zł / dom\nBoże Narodzenie /Sylwester 24.12.2020-03.01.2021 minimum 3 noce\nza noc dodatowa osoba\nCałość jak w opisie 450 zł / dom 80 zł / dom\nMaksymalna ilość gości 7 osób\nCeny nie dotyczą Swiąt Bożego Narodzenia,Sylwestra, Wielkanocy i Majówki.\nPrzy pobycie powyżej tygodnia możliwe zniżki.\nPierwszy kosz drewna do kominka jest w cenie pobytu, każdy następny 30 zł.\nŚniadanie 25 PLN/ osoba\nMinimalny wiek gości: 13 lat\nPotwierdzenie rezerwacji to 30% kosztów w formie przedplaty przez system Slowhop. Przedpłata jest bezzwrotna. W przypadku gdy rezygnacja nastąpi najpóźniej 31 dni prted rozpoczęciem pobytu, wtedy zwrotowi podlega 50 % wpłaconej kwoty. Pozostała kwota jest uiszczana gotówką w dniu przyjazdu lub natychmiastowym przelewem internetowym.\nGościliśmy w Chacie Rycha tylko trzy dni i były to jedne z najbardziej relaksujących dni, jakie pamiętamy. Od powitalnego drinka do pożegnalnych "misiów" czuliśmy się znakomicie - nie tylko z powodu fantastycznego miejsca i domu jak z bajki, ale przede wszystkim dzięki gospodarzom, którzy robili wszystko, żebyśmy wyjeżdżali z mocnym postanowieniem powrotu w pierwszym możliwym terminie. Gdy się okazało, że Zosia i Rycho to nasi ziomale - rozmowom przy ognisku, w fantastycznej atmosferze, nie było końca. Sama chata zaskakuje przestronnością i pełnym smaku wystrojem (jak kto nie wie jak wygląda stara drewniana maglownica, koniecznie musi skorzystać z łazienki...). I ta błoga cisza, zakłócana jedynie śpiewem ptaków! Znakomita baza wypadowa do wędrówek po Górach Izerskich. Polecamy stanowczo i zdecydowanie i jeszcze do tego bardzo!!! P.S. Poproście Gospodarzy, żeby pokazali Wam muzeum jeepów w garażu, z tajemniczym kącikiem pełnym skarbów...\nWyjątkowe miejsce a co ważniejsze jeszcze bardziej wyjątkowi gospodarze. Otwarci, ciekawi, interesujący, ciepli - wspaniale spędzało się z Nimi czas. Tak Nas zauroczyli że na pewno jeszcze wrócimy do Zosi i Ryśka. Co więcej, sam dom jest wspaniale urządzony. Każda izba jest wyjątkowa, od przedpokoju po pokoje. Wszystkie pomieszczenia zaskakują i to pozytywnie. Jeśli ktoś poszukuje miejsca żeby odsapnąć od pędu życia i zgiełku miasta to jest idealne miejsce. Polecam serdecznie!\nPiękne miejsce prowadzone przez świetnych gospodarzy z pasją, klimatyczna okolica, krówki. Dawno tak dobrze nie wypoczęłam. Dziękujemy za gościnę!\nPięknie udekorowany dom, sielski widok na łąki i Góry Izerskie, spokojna i nieoczywista okolica no i gospodarze - Rysiek i Zosia, którzy są sami w sobie jednym z głównych powodów, dla których warto odwiedzić Chatę Rycha:) Dzięki jeszcze raz za pobyt - wszystkiego dobrego!:)\nChata Rycha. Przestrzen dla gości jest duża, jasna, czysta i ciepła. Jest dość miejsca żeby czas spędzać razem, ale też z powodzeniem można znaleźć kąt tylko dla siebie. Wokół domu jest mnóstwo zarowno zieleni jak i przestrzeni. Łatwo jest złapać oddech, zatopić we wszechogarniającej ciszy, odpuścić i odpocząć. I jest jeszcze to poczucie bezpieczeństwa i ciepła, którego źródłem są Gospodarze Chaty. Przyjazd tam to trochę jakby powrót do siebie po długiej wędrówce. Szczerze polecam.\nMiejsce tworzą ludzie i do takich miejsc ciągnie nas najbardziej i takie miejsca najbardziej zapamiętujemy. Chata Rycha to „dziecko” Zosi i Ryska, stworzone z ogromna pasje, która widać na każdym centymetrze przestrzeni. To tez dom z dusza, która właściciela, o cudownych duszach, pięknie pielęgnują. Jeśli szuka ktoś oderwania się od codzienności i spędzenia fajnego czasu, w fajnym towarzystwie i pięknej okolicy gór Izerskich, szczerze polecam!!! Dziękujemy za gościnę! Czuliśmy się tam jak w domu lub w odwiedzinach u dobrych znajomych :)


Nietrzeźwy z zakazem sądowym zatrzymany przez policjanta po służbie - pulsciechanowa.pl\n15:22, 14.06.2022 | podkom. Bożena Kuklak / KPP Ciechanów\nDyżurny ciechanowskiej komendy otrzymał zgłoszenie, iż w m. Targonie policjant tutejszej jednostki, będący po służbie ujął nietrzeźwego kierującego pojazdem Renault. Patrol, który przyjechał na miejsce zatrzymał 22-letniego mieszkańca Ciechanowa.\nJak się okazało, policjant po służbie, jadąc swoim samochodem zauważył jadący z naprzeciwka pojazd m-ki renault, którego tor jazdy wskazywał, iż kierujący może znajdować się pod wpływem alkoholu. Mężczyzna zatrzymał pojazd, uniemożliwiając nietrzeźwemu kierowcy dalsza jazdę. Po czym powiadomił dyżurnego jednostki o zdarzeniu. Kierującego pojazdem renault poddano badaniu na zawartość alkoholu. Jak się okazało miał blisko 2 promile alkoholu w organizmie. Ponadto jak ustalili policjanci mężczyzna posiada trzy aktywne zakazy prowadzenia pojazdów.\nO dalszym losie 22-latka zadecyduje sąd. Za jazdę w stanie nietrzeźwości grozi do 2 lat więzienia. Za złamanie sądowego zakazu kodeks karny przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 5.\n(podkom. Bożena Kuklak / KPP Ciechanów)


Torin Dorn – atleta na obwodzie Śląska - PolskiKosz.pl\n5 / 08 / 2019 18:20\nDebiutant po uczelni NC State, Thorin Dorn, został nowym zawodnikiem Śląska. Mogący grać jako rzucający obrońca i niski skrzydłowy Amerykanin jest już czwarty graczem z USA w ekipie z Wrocławia.\nTorin Dorn / fot. YouTube\nTorin Dorn (23 lata, 196 cm) w profesjonalnej koszykówce będzie dopiero debiutować. Amerykanin do tej pory grał tylko na parkietach NCAA, najpierw reprezentował uniwersytet z Charlotte, a potem grał w barwach NC State.\nW ostatnim sezonie Dorn był jednym z podstawowych zawodników swojego zespołu. Na parkiecie spędzał ponad 28 minut i w tym czasie zdobywał 14 punktów, zbierał aż 7,2 piłki i rozdawał 1,3 asysty.\nAmerykanin może grać zarówno na pozycji numer dwa jak i trzy, choć charakterystyką pasuje bardziej do niskiego skrzydłowego. Dobrze zbiera, jest mocny fizycznie, atletyczny i dynamiczny. Trochę gorzej jeśli chodzi o rzut – w sezonie 2018/19 tylko 30% za 3 (przy 2,1 próbach na mecz).\nDorn swoją karierę w Europie rozpocznie od przyjazdu do Polski. Amerykanin został nowym zawodnikiem Śląska Wrocław. Wydaje się, że powinien być jednym z liderów zespołu prowadzonego przez Andrzeja Adamka i obok Mathieu Wojciechowskiego głównym dostarczycielem punktów.\nThorin to już czwarty Amerykanin w składzie Śląska i według zapowiedzi prezesa klubu sprzed kilku tygodni – ostatni. We Wrocławiu wciąż za to można się spodziewać zakontraktowania jeszcze jednego Polaka.\nThorin Dorn, WKS Śląsk Wrocław


spektakl teatralny - wszystko na temat spektakl teatralny w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : spektakl teatralny (5)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia spektakl teatralny. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku spektakl teatralny) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem spektakl teatralny posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania spektakl teatralny jesteśmy w stanie zaprezentować Ci spektakl teatralny materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 01.12.2011 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Piątek 20.01.2017. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania spektakl teatralny ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu spektakl teatralny.


Aerobik 11 lipca 2014\nCzasami narzekamy że bolą nas mięśnie, jednak najczęściej przyczyną tych nieprzyjemnych dolegliwości jest to, że brakuje nam zwyczajnie ruchu. Tak więc należny przeznaczyć troszkę czasu w tygodniu właśnie na chodzenie …\nSport idealny dla każdego 16 kwietnia 2014\nW nowoczesnym świecie bez przerwy wymyślane są nowe sposoby na wydawanie pieniędzy oraz spędzanie czasu. Aktualnie nie brakuje więc ludzi, którzy swoje ciężko zarobione pieniądze wydają na bardzo różne hobby …\n« Wysokość wygranej\nRekreacja młodzieży »\nSport to dobra rozrywka dla ludzi w różnym wieku. Lubią go zarówno starsi, jak i dzieci. Uprawianie sportu pozwala na odprężenie po ciężkiej i stresującej pracy. Następuje to poprzez rozluźnienie mięśni, które są wtedy intensywniej używane. Jednak sport pozwala także na odpoczynek psychiczny. Zawsze, gdy wracamy z boiska, pływalni czy sali gimnastycznej czujemy się odstresowani, zrelaksowani. Wiele osób ceni sport za to, że jest niebywale pomocny w utrzymaniu zdrowia i szczupłej sylwetki. Podczas wysiłku fizycznego wszystkie nasze mięśnie intensywnie pracują, więc potrzebują dużej ilości energii. Dzięki temu możemy wtedy spalić i większą ilość kalorii i w ten sposób zgubić zbędne kilogramy. Sport jest sprzymierzeńcem smukłej sylwetki, a przez to także zdrowia. Nie jest tajemnicą, że regularne pływanie, bieganie czy inna aktywność fizyczna wpływają korzystnie na nasze serce, dzięki czemu pracuje ono bardziej wydajnie. Ponadto sport poprawia krążenie i wzmacnia układ oddechowy, zwiększając jego wydolność.\nNordic walking jako forma jesiennego spaceru Nordic walking, czyli spacer ze specjalnie do tego przeznaczonymi kijkami,...\nZdrowie przede wsyzstkim W dzisiejszych warunkach stałego postępu technologicznego i cywilizacyjnego w większych...\nSport w szkole W szkole sport jest rozpropagowany głównie tylko na lekcjach wychowania...


Sobota w parku sposobem na wspólną zabawę - Gdański Ośrodek Sportu\nSobota w parku sposobem na wspólną zabawę\nW dniu 26 sierpnia 2017 r. Gdański Ośrodek Sportu zaprosił mieszkańców miasta do Parku im. R. Reagana na pełen atrakcji festyn. Hasło przewodnie wspólnej zabawy – „Aktywuj się w Krainie Zabawy” – zachęcało do aktywnego spędzania czasu na powietrzu, w przestrzeni miejskiej.\nLiczne atrakcje przeznaczona dla małych i dużych przyciągnęły dużą liczbę osób niemal w każdym wieku. Największym zainteresowaniem cieszyły się zabawy na dmuchańcach, gdzie dzieci mogły się wyszaleć, skacząc i zjeżdżając z zamków czy bawiąc się w basenach z piłeczkami.\nNie mogło zabraknąć strefy z bańkami mydlanymi, gdzie powstawały naprawdę olbrzymie, mieniące się kolorami tęczy figury. Tutaj dobrze bawili się także dorośli, wspólnie z dziećmi tworząc wspaniałe bańki.\nDużym zainteresowaniem cieszył się także kącik malowania buziek, gdzie każdy chętny maluch mógł przemienić się w swojego ulubionego bohatera z bajek.\nSwoje stoisko przygotowali również ratownicy z gdańskich Kąpielisk Morskich. Zaprezentowali sprzęt, wykorzystywany na co dzień do zabezpieczenia plaż, ale największą atrakcją były tutaj z pewnością psy ratownicze, z którymi dzieci chętnie robiły sobie zdjęcia. Psiaki dzielnie znosiły ciągłe głaskanie i przytulanie przez najmłodszych.\nDla fanów aktywności ruchowych czekały gry zręcznościowe i zabawy z piłką, nad przebiegiem których czuwali animatorzy oraz liczne konkursy z nagrodami i upominkami.\nWielbiciele intensywniejszych, tanecznych ruchów zostali porwani do tańca przez Magdalenę Soszyńską ze studia Dance Academy, która poprowadziła lekcję Zumby.\nPo intensywnych zajęciach ruchowych na stoisku Wellaphy można było skorzystać z bezpłatnego masażu relaksacyjnego.\nPatronat medialny: gdansk.pl, Radio Gdańsk, trojmiasto.pl. ’ ’


Informujemy na łamach „top agrar Poslka oraz na portalu topagrar.pl bardzo często o sytuacji z neonikotynoidami. Nasi Czytelnicy wiedzą, że możliwa jest tzw. derogacja, czyli odstąpienie od zakazu w przypadku wysokiego ryzyka strat. Derogację na stosowanie zapraw zawierających te substancje (czyli de facto pozwolenie na stosowanie i wysiew na 120 dni) cyklicznie od czterech lat występuje i uzyskuje ją Finlandia.\nCo ważne, wniosek Finlandii dotyczy rzepaku jarego, w przypadku którego ryzyko dla pszczół jest większe, niż w u powszechnie uprawianego w Polsce rzepaku ozimego. W warunkach klimatycznych Finlandii rzepak jary zakwita po upływie około 45 dni od wysiewu (początku działania zaprawy) i nie stwarza problemu dla pszczół. W Polsce rzepak jary kwitnie po około 8 miesiącach od siewu – czyli ponad 5 razy dłużej.\nOstatnio o derogację wystąpiła i taką uzyskała Rumunia. Chodzi tam o stosowanie zapraw do ochrony słonecznika oraz kukurydzy.\nCo będzie z neonikotynoidami?\n"Fazy rozwojowe rzepaku"\nCena regularna 16,70 zł


Moje dziennikarstwo - wspomnienia ELŻBIETY KRÓLIKOWSKIEJ-AVIS - SDP\nMoje dziennikarstwo – wspomnienia ELŻBIETY KRÓLIKOWSKIEJ-AVIS\n10 czerwca 2019 Elżbieta Królikowska-Avis\nWspółpracę z prasą rozpoczęłam dość wcześnie, bo w 1968 roku, kiedy kończyłam polonistykę ze specjalnością filmowo-telewizyjną.\nDo jedynego tygodnika społeczno-kulturalnego w Łodzi, „Odgłosy”, zarekomendował mnie prof. Bolesław W. Lewicki, który był promotorem mojej pracy magisterskiej pt. „Poetyka filmu kryminalnego”. Może dostrzegł w niej jakiś potencjał dziennikarski? W „Odgłosach” zaproponowano mi felieton filmowy, najpierw jako zastępstwo w okresie wakacji, a potem stałą współpracę. Pisywałam tam artykuły publicystyczne na tematy filmowe, szerzej – kulturalne, przeprowadzałam także wywiady do serii „Sylwetki łódzkich plastyków”. Pamiętam, że był pośród nich Leszek Rózga grafik światowej sławy, Zdzisław Głowacki ówczesny rektor Wyższej Szkoły Plastycznej, znany rzeźbiarz Michał Gałkiewicz i inni. W owym czasie zaczęłam także współpracę z „Ekranem”, która trwała do momentu mojego aresztowania czyli do czerwca 1970 roku.\nW redakcji tego pisma atmosfera dla osoby myślącej samodzielnie nie była zbyt przyjazna. „Odgłosy” były (wówczas? zawsze?) bardzo upolitycznione. Był to wprawdzie tygodnik społeczno-kulturalny, jednak w wersji, powiedziałabym, „szturmowej”. Ponieważ jednak zajmowałam się filmem, telewizją, generalnie sztuką, były to względnie bezpieczne regiony. Pracował tam także publicysta Konrad Frejdlich, którego rolą było podobno zajmować się młodym narybkiem dziennikarskim. Po naszym aresztowaniu, moim i mojego kolegi Marka Kruzerowskiego, władze redakcyjne oraz SB, miały do niego pretensję o to, że nie okazał dość czujności. I sugerowały, że pewnie dlatego, iż sam miał poglądy „wywrotowe”. Wiele lat później przeczytałam o tym w materiałach IPN-owskich w materiałach z okresu mojego śledztwa.\nNie pamiętam przypadku ingerencji cenzury. W końcu moje teksty były zwykle wyspecjalizowanymi recenzjami filmowymi albo wywiadami z filmowcami czy plastykami. Studiowałam u profesora Bolesława W. Lewickiego, który prowadził pierwszą w Polsce Katedrę Wiedzy o Filmie, u niego właśnie składałam pracę magisterską. Zaproponował mi nawet robienie doktoratu pod tajemniczym tytułem „Nośność informacyjna filmu dokumentalnego”. Przeliczałam na bajty elementy informacyjne w kadrze – mówiąc szczerze szybko się tym liczeniem bajtów znudziłam. Byłam krytykiem filmowym, interesowała mnie analiza dzieła filmowego, sprawy psychologiczne, kulturowe, estetyczne. To był dla mnie fascynujący, a także obszar bezpieczny, choć wtedy sobie tego nie uświadamiałam. Pisałam także, jak chyba wszystkie młode ambitne absolwentki filologii polskiej, poezje, i była to oczywiście poezja monumentalna. Debiutowałam potężnym i bardzo poważnym wierszem w miesięczniku kulturalnym „Osnowa”. Znalazłam się tam w 1968 roku za rekomendacją mojego kolegi ze studiów, także piszącego wiersze, Witolda Sułkowskiego. Moim szefem był tam Jan Huszcza, dobry poeta i uroczy człowiek.\nMieliśmy wtedy w Łodzi dwie gazety codzienne, „Dziennik Łódzki” i „Głos Robotniczy”, Pierwszy był nieco mniej upolityczniony, drugi – prawdziwa „szturmówka”. O ile pamiętam – było to jednak sporo lat temu – właśnie tam pracowali Jerzy Katarasiński i Iwona Śledzińska-Katarasińska. Ja sama już w liceum wiedziałam, że chcę zostać dziennikarką. Byłam jedną z niewielu osób, absolwentów liceum, która wiedziała czego chce, że chce pisać, i to pisać o filmie. Dlatego wybrałam specjalizację filmową. Katedra „Wiedzy o Filmie” była pierwszą placówką tego typu w Polsce. Znalazłam się wówczas w gronie młodej i rozwichrzonej inteligencji artystycznej – tej, która biegała do DKF-u, na spektakle do teatru, na koncerty do filharmonii. Moja mama dbała o to, żebym miała abonament do Filharmonii, pamiętam że do abonamentowiczów należał jeden dzień w tygodniu – piątek. Jeśli chodzi o uczestnictwo w kulturze, był to czas bardzo twórczy, stymulujący. Natomiast już wtedy widać było tę schizofrenię między naszymi poglądami, zwłaszcza poglądami politycznymi, których kompletnie nie manifestowało się w pracy. Tak się złożyło, że ja nie musiałam przeżywać takich dylematów jak młodzi dziennikarze konserwatywni, piszący o polityce czy ekonomii. Moje konserwatywne poglądy zwykle nie kolidowały z pracą, kontrola „w kulturze” była mniej dolegliwa, pisałam o filmie, co chciałam. To była jednak bezpieczniejsza działka. Natomiast w tym samym okresie uczestniczyłam już w życiu politycznego undergroundu, bo w międzyczasie Witek Sułkowski wprowadził mnie do organizacji RUCH. Wtedy poznałam Stefana Niesiołowskiego i przez półtora roku byłam jednym z aktywniejszych uczestników tej podziemnej organizacji. Kompletna schizofrenia życia, choć nie myślenia. Dwa nurty, które biegły równolegle, zupełnie się nie przecinając, aż do 1970 roku. A właściwie do 1989 roku, do upadku komuny. W tym samym czasie, kiedy pisałam specjalistyczne recenzje filmowe i liryczne poezje, uczestniczyłam w akcjach ekspriopriacyjnych RUCHU. Musieliśmy przecież mieć powielacze, maszyny do pisania, no i dyskutowaliśmy zawzięcie jak tu obalić ustrój komunistyczny i zreformować Polskę. W taki sposób, aby choć trochę przypominała demokracje zachodnioeuropejskie.\nCała nasza setka, zgrupowana w sześciu czy siedmiu ośrodkach miejskich, była to młodzież niemal wyłącznie inteligencka. Chciałabym zwrócić uwagę na wysoką ideowość tej dużej w końcu grupy, rozstrzelonej dodatkowo w kilku ośrodkach. Ale w takim duchu nas wychowywano. W naszych domach rodzinnych żyło się ideą wolności Polski. Mój ojciec, absolwent Wyższej Szkoły Handlowej, przeszedł całą długą drogę awansu od księgowego małej firmy do Centrali Handlu Zagranicznego. Kiedy był kierownikiem komisu, wówczas posady bardzo lukratywnej, zaproponowano mu etat w CHZ. Ale łączyło się to z koniecznością zapisania się do partii. Więc mój ojciec odmówił. A wiedząc, że skończyła się dla niego ścieżka awansu, mając już na głowie żonę i trójkę dzieci, po prostu zmienił zawód. Skończył kursy ogrodnicze i został, jak to się wtedy mówiło, badylarzem, i zrobił spore jak na tamte czasy, pieniądze. Więc mając taką historię rodzinną, jakie mieliśmy mieć poglądy?\nWerbunek do RUCHU dokonał się w taki sposób. Kiedyś w Bibliotece Uniwersyteckiej spotkałam nie żyjącego już kolegę ze studiów Witolda Sułkowskiego. Zapytał co myślę o tym wszystkim, co się dzieje dookoła, więc mu powiedziałam. Wtedy poinformował mnie, że istnieje grupa ludzi, której celem jest obalenie komunistycznego reżimu i przywrócenie demokracji w Polsce, i zapytał czy chciałabym w to wejść? Chciałam. Zostałam wychowana w domu, w którym wiedziano co to jest Katyń i AK, i że nie byli to „bandyci, wrogowie narodu polskiego i agenci obcych mocarstw”. RUCH, pierwsza od „Wolności i Niezawisłości” podziemna organizacja niepodległościowa, miała na owe czasy („późny Gomułka”) bardzo ambitny program. Nie żaden „socjalizm z ludzką twarzą”, lecz wolna i demokratyczna Polska. Wolne wybory, pluralizm partyjny – przy likwidacji PZPR i jej przybudówek – liberalizacja gospodarki, niezależne sądownictwo i prokuratura, zniesienie cenzury, pluralistyczne media. Oraz pociągnięcie do odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy reżimu – pierwsza przymiarka do dekomunizacji. Wychodziliśmy z założenia, że władzę w Polsce, w interesie Związku Sowieckiego, sprawuje grupa „strażników”, która rządzi Polską przy pomocy rozbudowanego aparatu ucisku. Następuje degradacja Polaków, fizyczna, moralna, oraz cywilizacyjny i ekonomiczny regres kraju. Tak więc w tym samym czasie, kiedy pisałam recenzje do „Odgłosów” czy „Ekranu”, działałam już w nielegalnej organizacji RUCH.\nAresztowano nas niespodziewanie, tuż przed akcją poronińską, na którą miałam jechać razem z innym członkiem organizacji, Andrzejem Woźnickim, aby przygotować alibi dla jednej z uczestniczek akcji w Poroninie. Nasza akcja miała być protestem przeciw hucznym obchodom stulecia urodzin Lenina w Polsce, co bardzo nam się nie podobało. I choć generalnie podobał nam się pomysł wysadzenia pomnika Lenina w powietrze, symbolu sowieckiej opresji, chyba nie byliśmy na takie zdecydowane akcje gotowi. Toteż większość z nas, w tym Andrzej Czuma, nie akceptowała taką akcję, ja także miałam odczucia bardzo ambiwalentne. Jak się potem dowiedzieliśmy, to właśnie ten pomysł doprowadził do masowych aresztowań. Generalnie młodzież była tak ideowa, że mimo ponad setki ludzi, rozsianych po 6 czy 7 ośrodkach, przez półtora roku służby bezpieczeństwa nic o nas nie wiedziały. Dopiero przygotowania do wyjazdu do Poronina uruchomiły TW Sławomira Daszutę z Gdańska, który od Andrzeja Czumy dowiedział się jakiejś „większej akcji”, i dał znać esbecji. I tak zaczęły się aresztowania.\nJestem z siebie dumna. Przeszłam „suchą stopą” więzienie, potem osiem lat zakazu pracy dziennikarskiej na etacie. A przecież przez półtora roku siedziałam w małej celi z bandytkami, złodziejkami, rozbojowiczkami, prostytutkami, i wszystko mogło się zdarzyć. Widząc, że sobie radzę, oddziałowa wyznaczyła mnie celową, dziewczyny zaczęły wtedy bardziej dbać o higienę, a nawet udawały, że czytają książki. Dla mnie bardzo dramatyczna była świadomość, że nigdy nie wrócę do zawodu. Widziałam, że dziennikarz to pierwsza linia ideologicznego frontu, więc na pewno będę miała „szlaban”. Kiedy wyszłam z więzienia, oczywiście mowy nie było o powrocie do dziennikarstwa, więc zaczęłam pracować w dzielnicowym domu kultury jako instruktorka do spraw młodzieży. Moja szefowa należała wprawdzie do partii, jednak polubiłyśmy się. To właśnie ona zarekomendowała mnie po zakończeniu 3-miesięcznego kontraktu do Zdzisława Wlazłowicza, dyrektora Zjednoczenia Gospodarki Komunalnej w Łodzi. Dostałam tam etat archiwistki. Ale ktoś mnie zadenuncjował. Dyrektor wezwał mnie i powiedział, że był donos, iż zatrudnia osoby niepewne politycznie w archiwum tak „strategicznej” instytucji jak Zjednoczenie Gospodarki Komunalnej. Ale nie zamierza mnie zwolnić, tylko przenosi do małej placówki tłumaczy – znałam już wtedy angielski – gdzie tłumaczono instrukcje techniczne dla zjednoczenia. Spotkałam tam świetnych ludzie, fantastycznych. Ale już wtedy zaczęłam myśleć o powrocie do zawodu.\nChciałam być dziennikarką. Zawsze dobrze pisałam, dużo czytałam. Niedawno kolega z liceum, potem znany scenograf filmowy, powiedział mi, że „byłam jedyną dziewczyną w klasie, której wypracowania stanowiły konkurencję dla chłopców”.\nTen zawód łączył się z poznawaniem świata, z jego komentowaniem, wyrażaniem opinii. Wokół mnie zawsze gromadzili się ludzie, dyskutowaliśmy, ciągła wymiana poglądów. To była ważna część mojego życia. No i kreowanie jakichś małych rzeczywistości – artykułów, recenzji, a może po troszę i świata? Młody człowiek jest zwykle idealistą, wydaje mu się, że został przysłany na Ziemię, żeby zbawić Świat. To prawda, choć może nie zbawić, lecz zmienić choć trochę na lepszy.\nMam wiele lat pracy zawodowej na wszystkich polach – publicystka, pisarka, tłumaczka, myślę, że nie ma obszaru pracy dziennikarskiej, w której bym czegoś nie zrobiła. Zawsze mnie interesowały problemy moralno-ideowe, bliskie mi były sprawy Polski i Polaków a także wątek służby Ojczyźnie. Zawsze mówiłam [i pisałam] prawdę, czy były to tematy kulturalne czy polityczne. Bo jeśli można coś zmienić na lepsze, to tylko pozostając w bliskim kontakcie z prawdą. Najpierw prawidłowa diagnoza, a potem właściwa kuracja. Po prostu chciało się zostawić ten świat trochę lepszym niż zastało. W mojej rodzinie ten element służby społecznej zawsze pozostawał żywy. Realizowałam go po prostu mówiąc i pisząc prawdę najlepiej i najsprawniej jak potrafiłam. A „po godzinach” – działając w podziemnej organizacji niepodległościowej. Niby to się nie wiązało, jednak owszem, nawet bardzo ściśle.\nPo dwóch latach po wyjściu z więzienia i pracy tu i tam, zaczęłam myśleć o powrocie do zawodu.\nKiedyś w Wytwórni Filmów Fabularnych na Łąkowej na kogoś czekałam. Przechodził początkujący wtedy reżyser Grzegorz Królikiewicz, którego wówczas nie znałam. Podeszłam i powiedziałam, że jestem krytykiem filmowym, że niedawno wyszłam z więzienia, gdzie siedziałam „za politykę”. Wiem, że właśnie rozpoczął pracę nad swoim debiutem fabularnym i zapytałam, czy nie znalazłby tam dla mnie pracy? Popatrzył i powiedział: „Jest pani zatrudniona”. Ostatecznie do tego nie doszło, już nie pamiętam dlaczego, ale zarekomendował mnie do „Ekranu”, z którym już przedtem, przed więzieniem, współpracowałam. Zaczęłam znowu publikować w „Ekranie”, potem dostałam stały felieton w „Tygodniku Kulturalnym”, pisałam też dla jedynego wówczas magazynu dla kobiet, lepszego o kilka długości od obecnych, dla miesięcznika „Uroda”.\nNaprawdę dużo pisałam. Ale jako „osoba niepewna politycznie”, nie mogłam dostać etatu. Zwróciłam się więc do Komisji Zatrudnienia Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Wiedziałam, że w „Ekranie” jest wolny etat, ale kiedy SDP zwróciło się w tej sprawie do „Ekranu”, a ściślej do naczelnego Benedykta Nosala, byłego instruktora z Komitetu Centralnego, on podobno odparł: „Tak, ta pani jest bardzo zdolna, dużo dla nas pisze, ale jako element politycznie niepewny nie możemy jej zatrudnić na stałe”. Przez osiem lat, do 1980 roku pracowałam więc – jakbyśmy dziś powiedzieli – „na umowie śmieciowej” czyli za wierszówkę. Na szczęście miałam mnóstwo energii, nie bałam się pracy, więc zawsze pisałam dla kilku redakcji i całkiem nieźle sobie radziłam. A w 1980-tym, kiedy zaczęło się trochę „rozluźniać”, zatrudnił mnie najlepszy tygodnik filmowy „Film”. Te półtora roku, to były dla mnie „złote czasy”, pod każdym względem. W „Filmie” pracowali najświetniejsi krytycy filmowi jak Andrzej Kołodyński, Bogumił Drozdowski, Oskar Sobański. Kiedy powstała „Solidarność”, zaraz się zapisałam, intensywnie działałam. Oskar Sobański, mój przełożony i świetny dziennikarz, był jednym z tych najaktywniejszych, wspieraliśmy go we wszystkich działaniach Był delegatem na Kongres Kultury Polskiej. Trzynastego, kiedy usłyszałam przemówienie gen. Jaruzelskiego, natychmiast do niego zadzwoniłam, aby dowiedzieć się, co się dzieje i ustalić jakąś taktykę. Telefon nie odpowiadał. Więc wybrałam się piechotą z Żoliborza, mieszkałam przy ulicy Elbląskiej, przez zasypaną śniegiem i skutą mrozem Warszawę, do Pałacu Kultury. Miałam jeszcze resztki nadziei, że to nie stan wojenny, którym przecież od miesięcy Jaruzelski, Urban i inni nas straszyli. Zastałam tam wywieszkę „Kongres Kultury odwołany”. Pieszo wróciłam na mój Żoliborz. To był początek końca.\nZaczęło się znowu schizofreniczne życie polskiego dziennikarza antykomunisty. Najpierw nie zostałam zweryfikowana, potem 9 miesięcy zawieszenia, następnie przyjaciele zarekomendowali mnie do TVP na Woronicz, do „Anteny”. Z jednej strony – niełatwe życie dziennikarza opozycyjnego w wielkiej machinie propagandowej, a z drugiej – uczestnictwo w „Mszach za Ojczyznę” w kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu, w spotkaniach inteligencji twórczej w kościele na Żytniej, w różnych manifestacjach patriotycznych, w pierwszomajowych antypochodach . Polska schizofrenia.\nAle nadszedł stan wojenny, zostałam zweryfikowana negatywnie, i znowu wylali mnie „na zbitą twarz”. Kilku smętnych panów, trzech czy czterech, spoza redakcji. Nie znałam ich. Moim zdaniem byli to częściowo aparatczycy z Wydawnictwa „Ruch”, a częściowo esbecy, ale podobno zdarzali się także koledzy – dziennikarze.\nPytano mnie o źródła utrzymania, powiedziałam, że dziennikarstwo. Potem – jak oceniam stan wojenny, a jak „Solidarność”. Nie ukrywałam poglądów, mówiłam jak wielką szansę dla narodu, dla Polski niesie „Solidarność”. Jak ogromną rolę odgrywają związki zawodowe, które są naszą reprezentacją, i jak można wykorzystać ten potencjał.\nTo się oczywiście nie spodobało, i znowu zostałam pozbawiona etatu. Ale osiągnęłam już jako krytyk filmowy tak dobrą pozycję, że moi koledzy nie zostawili mnie samej. Najpierw otrzymywałam pomoc z „Solidarności” SDP. Przyjechało do mnie do domu kilka osób – nie pamiętam nazwisk – które dystrybuowały środki czystości. Zapytałam, czy mogę z nimi pracować? I dołączyłam do grupy pomagających innym dziennikarzom. Po ośmiu miesiącach moi koledzy z tygodnika „Film”, gdzie do niedawna pracowałam, zarekomendowali mnie do TVP na Woronicza, a konkretnie do tygodnika „Antena”. Tam, w październiku 1982 roku dostałam etat. Moim szefem był Jerzy Peltz, znany krytyk filmowy. W „Antenie” spędziłam osiem lat. Trudno powiedzieć, aby pracowało mi się tam łatwo, przecież TVP to była pierwsza linia propagandowego frontu. Znowu pomogła mi moja specjalizacja, film. Trzeba jednak przyznać, że dobrze wykorzystałam ten czas, bardzo się wtedy zawodowo rozwinęłam. Dzięki poprzedniej pracy w „Filmie”, skąd często wyjeżdżałam na międzynarodowe festiwale filmowe, zyskałam kontakty zagraniczne, które kontynuowałam w „Antenie”. Znałam angielski i hiszpański, rzadki w tym czasie język, toteż głównie ja obsługiwałam festiwale w Hiszpanii i Portugalii. Zaowocowało to dwiema książkami: w tym czasie napisałam pierwszą w Polsce historię kinematografii hiszpańskiej pt. „Śladami Bunuela” oraz „Opowieści kina metyskiego”, zbiór szkiców na temat kin latynoskich. Prace te zostały docenione przez Ministerstwo Kultury, otrzymałam stypendium do Hiszpanii na pogłębienie studiów, a następnie, zapewne już „w uznaniu zasług”, otrzymałam kolejne stypendium, tym razem od hiszpańskiego Ministerstwa Kultury. Przez kilka lat byłam krytykiem filmowym popularnego programu Jedynki PR „Cztery pory roku” oraz dziennika TVP2 „Panorama”. A jednocześnie – znowu to schizofreniczne podwójne życie polskiego konserwatysty – uczestniczyłam w spotkaniach intelektualistów w kościele na Żytniej. Pamiętam ostatnią wigilię Kaliny Jędrusik, kiedy to w bluzce z potężnym dekoltem roznosiła wigilijny opłatek. To była scena! Brałam udział w słynnych Mszach za Ojczyznę, w manifestacjach ulicznych z różnych okazji oraz antypochodach pierwszomajowych. Pamiętam z tych pochodów Krzysztofa Bobińskiego, wtedy chyba jeszcze korespondenta „Financial Times”.\nTu chciałabym dodać, że byłam chyba jedyną w historii TVP osobą, która odmówiła wykonania polecenia służbowego jednemu z prezesów Radiokomitetu. A było to tak: szef „Anteny” Adam Budzyński uważał, że jestem najlepszym w redakcji krytykiem filmowym (co nie znaczyło, że byłam adekwatnie do tego wynagradzana). Kiedy np. przyjeżdżała Jane Fonda czy Roman Polański, to ja przeprowadzałam z nimi wywiady, co nie przekładało się jednak na moje pensje czy premie. Bardzo mnie to denerwowało, kolejna niesprawiedliwość systemu, gdzie dobrze wynagradzani byli partyjni lub „pokorni”. Wracając do tematu: kiedyś przychodzi do mnie szef i mówi: ”Idź do budynku A na X piętro (słynny „Olimp”, gdzie rezydowali prezesi, wtedy, w 1987 roku był to ex- tokarz z Zakładu Sprzętu Kolejowego w Łapach, Janusz Roszkowski), czeka tam na ciebie dyrektor ds. polityki i ocen programowych, Janusz Kasprzycki. Wszystko ci na miejscu wyjaśni”. Wjechałam windą na „Olimp”. „Pani Elżbieto – zaczął pan dyrektor – chcielibyśmy, aby napisała pani pozytywną recenzję z serialu, który mamy zamiar sprowadzić”. Ten serial nazywał się „Monsignore”, główną rolę kardynała Flaherty, grał znany amerykański aktor Richard Chamberlain. „Najpierw muszę zobaczyć serial” – odparłam. „Proszę, tu jest jeden odcinek, zostawiam panią samą” – i włączył kasetę. Już wtedy wiedziałam, że kilka tygodni przedtem prezes Roszkowski napisał list do numeru 30 „Polityki”, podpisując się „Piotr Torchalski z Warszawy”, w którym informował o „niezwykle atrakcyjnym amerykańskim serialu”, kończąc list sugestią, że warto byłoby ten serial pokazać w Polsce. Następnie, tym razem jako „Jan Wyrobek”, popełnił kolejny list do nru 33 „Anteny”, powołał się na list w „Polityce”, zwierzył się, że widział „Monsignore” na Zachodzie, i znowu zachęcał do pokazania go w TVP. Moją rolą było napisać entuzjastyczną recenzję serialu, która miała zostać wydrukowana w „Antenie”, wraz z pytaniem do czytelników czy chcieliby zobaczyć serial w telewizji. Oglądam pierwszy odcinek i nie wierzę własnym oczom: oto Richard Chamberlain jako kardynał Flaherty, wysoki urzędnik Watykanu, który defrauduje watykańskie pieniądze, uprawia seks z młodą zakonnicą, papieża gra jakiś czarny, pokraczny karzeł, a Watykan pokazany jest jako siedlisko herezji, korupcji i deprawacji. Zaczęłam gorączkowo myśleć. Wiedziałam, że nie mogę napisać pozytywnej recenzji, ale jeśli napiszę negatywną, to koniec ze mną, i z moją z takim trudem odbudowaną karierą. Po prostu idę na bruk! Choć dziennikarze opozycyjni nie musieli uczyć się odwagi, ale na pewno przechodzili, w przyspieszonym tempie, kurs dojrzewania. Nie było innego wyjścia. Następnego dnia idę więc na „Olimp” i mówię dyrektorowi Kasprzyckiemu: „Panie prezesie, ten serial jest bardzo niedobry, to raz. A po drugie, pokazywanie go teraz w Polsce jest – moim zdaniem – niebezpieczne”. „A to dlaczego?” – zapytał zaskoczony prezes. „Bo w tej chwili obserwuje się dobry klimat dialogu Kościół – władze partyjno-państwowe. W dodatku między Polską, generałem Jaruzelskim a Watykanem trwają rozmowy na temat Konkordatu. I jeśli teraz dojdzie do emisji serialu, który pokazuje Kościół i Watykan w takim świetle, grozić to będzie zaburzeniem tego procesu i społecznymi protestami. Powinniśmy raczej łagodzić konflikty, a nie je zaogniać. A tu jest moja recenzja, negatywna”. „Tak pani mówi, tak pani mówi” – powtórzył prezes. I tak się rozstaliśmy, a ja myślałam, że już po mnie. Wracam do redakcji, a szef Adam Budzyński rwie włosy z głowy. ”Wyrzucą nas, wszystkich nas wyrzucą!”. Ale nie wyrzucili. Pozytywną recenzję napisała ówczesna zastępczyni naczelnego „Anteny”, Ewa Staśko, prywatnie żona Janusza Rolickiego, apelując równocześnie o opinie czytelników. Ostatecznie nadeszło osiem odpowiedzi, większość negatywnych, i sprawa upadła. Tak zakończyła się jedna z licznych w TVP w latach 80. „historia pewnej manipulacji”.\nPracując w „Antenie”, jako najlepszy zdaniem szefów, krytyk filmowy w redakcji, byłam „wysyłana na najtrudniejsze odcinki”. To znaczy, jeżeli trzeba było okazać się wiedzą filmową oraz znajomością języków, byłam delegowana ja. Ale do kasy po wysokie pensje, po premie, byli partyjni lub pokorni. Zrobiłam wtedy wiele wywiadów z gwiazdami światowego kina, min. z Jane Fondą. Dla nas, polskiej opozycji, Fonda nigdy nie była sojusznikiem, wręcz przeciwnie, walczyła z prezydentem Reaganem i jego batalią z Imperium Zła. Dopiero niedawno się ocknęła i zaczęła weryfikować swoją ówczesną działalność z perspektywy skutków /”po owocach ich poznacie”/. Pamiętam wywiady z Gregory Peckiem, Ali McGrow, Pedro Almodovarem, Angelą Molina, etc.\nOdeszłam z „Anteny” w 1990 roku, na własną prośbę, kiedy już zdecydowałam się wyjechać do Wielkiej Brytanii.\nPolski dziennikarz za czasów komuny musiał mieć dwa razy więcej rozumu niż reżimowy, żeby nie zginąć, lub nie wypaść z obiegu. I jest na to tysiące dowodów. Jeden z nich – powyżej.\nZawsze miałam nadzieję, że to się kiedyś skończy. Myślałam, iż za dużo zostało już zrobione, zainwestowano zbyt wielki potencjał energii, walki i cierpienia, żeby to miało zostać zmarnowane, zaprzepaszczone. Tylko musimy być mądrzy, umieć wyciągać wnioski z przeszłości. Kreować przyszłość w nieco inny sposób niż kiedyś, ani „przedwojenny” ani też „wojenny”, choć wtedy nie wiedziałam jeszcze w jaki. Podczas całych lat 70. i 80. żyłam w tym schizofrenicznym dwunurcie, i nie było możliwości, abyśmy mogli wtedy żyć inaczej.\nW 1989 roku na międzynarodowym festiwalu filmowym w Portugalii poznałam mojego przyszłego męża, Petera Avisa. Ja byłam członkiem jury FIPRESCI, a on przyjechał jako obserwator, prowadził wtedy w Londynie magazyn filmowo-telewizyjny. Wkrótce się oświadczył, w 1990 roku rozwiązałam umowę o pracę i wyjechałam do Wielkiej Brytanii. Przez pół roku nie robiłam nic, byłam tak zmęczona, że przez pół roku po prostu odreagowywałam. Nie mogłam pisać, ani słowa. Ale potem zaczęły przychodzić z Polski prośby o korespondencje, miałam już przecież ustaloną reputację dobrego krytyka filmowego. Najpierw propozycja z miesięcznika „Film”, potem z „Kina”, ze starego „Przekroju”, „Superexpressu”, etc. etc. Pracowałam wtedy dla BBC, przez kilka lat pisałam recenzje filmowe dla słynnego poety emigracyjnego, który prowadził dział kulturalny, Bolesława Taborskiego. Oboje bardzo byliśmy zadowoleni – on z materiałów, ja z pieniędzy jakie wówczas BBC płaciła. Pisywałam także dla londyńskiego „Dziennika Polskiego” (”The Polish Daily”), z którym nadal współpracuję. Przez kilka lat pracowałam dla tygodnika „Wprost”, przez 13 lat miałam stały felieton w miesięczniku „Film”, a potem stały felieton w dzienniku „Życie” z kropką, itd. itd. Pisałam na tematy kulturalne, obyczajowe, tzw. modern attitudes, potem polityczne. Wyjechałam jako thatcherystka, a wracam jako cameronistka. Też konserwatyzm, ale nieco inny, „nowoczesny, współczujący konserwatyzm”, który wchłonął pewne elementy państwa opiekuńczego. W tej chwili programy podlegają procesowi miksażu, obserwuje się wędrówkę motywów programowych z partii do partii, to co reprezentuje teraz współczesny brytyjski konserwatyzm zawiera również elementy uznawane do niedawna, nie wiedzieć dlaczego, za zdobycz lewicy. W tej chwili partia konserwatywna nie może już funkcjonować w sposób, w jaki rozumiała to Margaret Thatcher, przez ostatnie lata zmieniła się baza społeczna, pojawiły się organizacje broniące praw człowieka jak Amnesty International czy Human Rights, feministyczne, chroniące prawa zwierząt czy środowisko naturalne, które wpłynęły na zmianę naszej świadomości. Należy zatem bronić wartości konserwatywnych: ochrona życia od poczęcia do naturalnej śmierci, obrona rodziny jako związku kobiety i mężczyzny, miejsca religii w przestrzeni publicznej, etc. Ale tradycyjny, „twardy” konserwatyzm jest już dziś passe, nie do zaakceptowania. Przez 6 czy 7 lat byłam też stałą korespondentką „Twojego Stylu”, zatrudniła mnie tam naczelna, Krystyna Kaszuba, świetny head hunter. Byłam tam docenianym i znakomicie opłacanym korespondentem, oprócz wywiadów z gwiazdami amerykańskiego kina (Susan Sarandon, Gwyneth Paltrow, Cristina Ricci, Ralph Fiennes, Michael Caine, Sean Connery, Lionel Richie, Isabelle Huppert, Tim Burton, Cate Blanchett, etc.) pisałam też artykuły na tematy obyczajowe i społeczne.\nMoim pupilem jest miesięcznik „Kino”, jedyne pismo filmowe w Polsce, które się naprawdę liczy, z ambicjami i osiągnięciami. Współpracuję z nim regularnie od ponad 20 lat. Pisuję do magazynu SDP „Forum”, do „Gazety Polskiej”, mam stały kontakt z Polsatem News. Współpracuję z wieloma pismami, zajmuję się różną tematyką, bo korespondent musi znać się na wszystkim, od polityki do kultury.\nOd kilku lat moja specjalizacją oraz hobby jest problematyka demokracji. Ponieważ w centrum zabiegów demokratycznych znajduje się człowiek, obywatel. Ponieważ demokracja nie zawsze bywa korzystna dla władzy – konieczność konsultacji, dialogu ze społeczeństwem – ale zawsze dla obywatela. No i zakłada pewną sprawiedliwość społeczną: działa w imię większości, ale chroni także prawa mniejszości. Społeczeństwo obywatelskie, pluralizm medialny, podmiotowość obywatela. Są to pryncypia, o które walczyłam będąc członkiem RUCHU. Plus pewne elementy porządku demokratycznego, których nie mogłam wtedy znać, bo choć wiele mówiło się wtedy w Polsce o demokracji, w istocie był to „demokracja ludowa”, jej blady fantom. Dopiero w Anglii zobaczyłam jak funkcjonuje porządek demokratyczny. Nic dziwnego, że spodobała mi się jeszcze bardziej.\nUważam, że demokracja, to nasz program na przyszłość. Wprawdzie zaczyna się już o niej mówić, o systemie, elementach układu, ale w tej chwili wiedza na ten temat w Polsce jest jeszcze i mętna i fragmentaryczna. Miałam na ten temat szereg wykładów, dwa w Sejmie dla parlamentarzystów, kilka w Uniwersytecie Warszawskim dla studentów wydziału dziennikarstwa, wiele w klubach studenckich, klubach „Gazety Polskiej”, biorę udział w debatach publicznych. Bez względu na to, jaką słuchacze prezentują opcję polityczną, pytają o sprawy podstawowe. To dopiero początek drogi Polaka – świadomego obywatela swojego kraju. Jeszcze jeden smutny spadek po komunizmie, kto wie czy nie najbardziej dramatyczny.\nPowrócę do przeszłych doświadczeń zawodowych, ich ciągłość. W więzieniu miałam poczucie, że jestem ciągle dziennikarką i pisarką. W więzieniu robiłam notatki, część ich jeszcze mam. Napisałam też sztukę telewizyjną, opartą na moich przeżyciach z tego okresu. Krótka, godzinna forma dramatyczna, pokazująca więzienną rzeczywistość, zapis przypadków jakie spotkałam, a zarazem różnych rodzajów cierpienia tam, za kratami. Przekazałam ją w latach 80. Jerzemu Koeningowi, który był wówczas szefem „Dialogu” oraz Teatru Telewizji. Powiedział, że „jest interesująca, ale za mocna”. A tymczasem był to dokument, ani jedna scena nie została wymyślona, „samo życie”.\nPrzetrzymałam też próbę pozyskania mnie przez SB. W 1975 roku kiedy mieszkałam jeszcze w Łodzi, z rodzicami, przyszło do mnie dwóch smutnych panów. Przedstawili się jako pracownicy organów bezpieczeństwa, i dodali na pociechę, że „wszystko o mnie wiedzą”. Np. wiedzą o tym, że staram się o etat w „Ekranie”, co było prawdą. Ze jest to syndrom zamkniętego koła, bo nie mogę dostać etatu dopóki nie jestem zameldowana w Warszawie, a nie mogę zostać zameldowana, bo nie mam etatu. Byli doskonale zorientowani, że zależy mi na zameldowaniu w Warszawy, gdzie czekała na mnie praca, oraz otrzymaniu etatu, który by mnie finansowo stabilizował. Powiedzieli wprost: „Doskonale pani wie, że są wrogowie Polski, którzy robią w naszej ojczyżnie krecią robotę”. Typowe wejście werbowników. Dali mi do zrozumienia, że jeżeli będę współpracowała z SB, dostanę etat w „Ekranie” oraz, automatycznie, zameldowanie w Warszawie. Ponieważ nie mieli na mnie haka, to mnie tylko zanęcali. Udało mi się ich pożegnać, i to w taki sposób, że już nigdy nie wrócili. Tak więc otrzymałam propozycję: wymarzony etat w „Ekranie”, w którym wtedy bardzo dużo pisałam, co postawiłoby mnie finansowo na nogi, moi rodzice przestaliby się o mnie martwić, no i automatycznie zameldowanie w Warszawie. Za cenę kapowania moich kolegów i przyjaciół. Nie dałam się „pozyskać”. I tak nigdy tego etatu w „Ekranie” nie dostałam. Ale kiedy w 1980 roku atmosfera w Polsce trochę się rozluźniła, otrzymałam etat w najlepszym wtedy piśmie filmowym, w tygodniku „Film”. No i dziś nie muszę się moich ówczesnych wyborów wstydzić.\nŻycie jest ciekawsze niż film – rozmowa z ELŻBIETĄ KRÓLIKOWSKĄ-AVIS z okazji 50 lat jej pracy w mediach


Alanyaspor - Denizlispor transmisja na żywo. Gdzie oglądać live online?\n3:2 Liga Turecka12.04.2021 18:00Alanyaspor - Denizlispor2021-04-12T18:00:00+02:002021-04-12T20:00:00+02:00\nTOP 3 BONUSY NA MECZ Alanyaspor - Denizlispor 1229 PLN 29 zł za darmo i bonus 1200 zł - więcej na www.STS.pl\nAlanyaspor - Denizlispor na żywo. Transmisja live stream online w internecie. Gdzie oglądać?\nNa naszej stronie każdego dnia możesz znaleźć takie mecze jak Alanyaspor - Denizlispor na żywo w tv i live stream online. Gdzie oglądać mecz Alanyaspor - Denizlispor w Internecie? Najbliższy mecz o którym mowa odbędzie się 12.04.2021 18:00. Dużą ilość wydarzeń, spotkań i meczów na żywo do których należy zaliczyć między innymi wydarzenie Alanyaspor - Denizlispor można oglądać za darmo na żywo w telewizji i na kanałach live stream online przez Internet. Tylko u nas wszystkie najlepsze mecze online na żywo, dostępne są legalnie na kanałach online STS TV, Fortuna TV. Są one dostępne w płatnych pakietach jak również wybrane kanały za free z transmisjami za darmo.\nTransmisja online meczu Alanyaspor - Denizlispor w ramach popularnych rozgrywek jakim jest Liga Turecka można oglądać na wielu kanałach tv , w transmisji online, relacjach tekstowych jak również relacjach radiowych. Wszyscy użytkownicy mogą oglądać każdego dnia od kilkunastu do kilkuset wydarzeń a Piłka nożna to jeden ze sportów wśród najpopularniejszych transmisji.\nAlanyaspor - Denizlispor na żywo i live stream online\nGdzie obejrzeć Alanyaspor - Denizlispor na żywo w tv i online?\nWydarzenie Alanyaspor - Denizlispor to jedne z najczęściej wyszukiwanych spotkań dostępnych w transmisjach na żywo w tv i online. Początek wydarzenia został zaplanowany na 12.04.2021 18:00. Masz do wyboru wiele opcji, dzięki którym będziesz mógł obejrzeć na żywo na kanałach online STS TV, Fortuna TV i telewizji . Wśród dostępnych transmisji znajdują się popularne drużyny i rozgrywki takie jak Liga Turecka.\nKanały do wydarzenia Alanyaspor - Denizlispor zostały wyselekcjonowane w oparciu o legalne źródła a w nich między innymi kanały online na których bukmacherzy oferują transmisje live stream, kanały w płatnych telewizjach online. Ponadto oferujemy także wiele darmowych transmisji z rozgrywek Liga Turecka i dyscypliny sportowej Piłka nożna, a w nich między innymi tekstowe i radiowe relacje live.\nAlanyaspor - Denizlispor transmisja na żywo i online - gdzie oglądać?


Na puchary muszą być wzmocnienia | Dziennik Polski\nNa puchary muszą być wzmocnienia\nBartosz Karcz 12.01.2015\nPozostanie w Wiśle Semira Stilicia eksperci wskazują jako jeden z warunków sukcesu w pucharach Fot. WOJCIECH MATUSIK\nWisła Kraków. Eksperci są zgodni – Wisła ma szansę na awans do fazy grupowej europejskich pucharów, ale musi zostać spełnionych kilka warunków.\nPrezes Robert Gaszyński jasno postawił sprawę – celem Wisły na 2015 rok jest awans do fazy grupowej europejskich pucharów.\nZapytaliśmy ekspertów, na ile jest to cel realny, biorąc pod uwagę zarówno obecny skład „Białej Gwiazdy”, jak i sytuację finansową klubu z ul. Reymonta. Oto, co nam powiedzieli:\nMarek Motyka, trener, były piłkarz Wisły\n– Uważam, że kadra Wisły jest mocna. Porównując skład choćby ze Śląskiem czy Lechem, to widać, że jest potencjał. Jeśli Wisła utrzyma stan osobowy, to poprzeczka zawieszona przez prezesa Gaszyńskiego nie jest aż tak wysoko.\nNie dziwię się prezesowi Gaszyńskiemu, że stawia taki cel przed drużyną. Co miał powiedzieć? Że satysfakcjonuje go ósme miejsce? Widać, że to jest człowiek z ambicjami. On ma świadomość, że skład trzeba wzmocnić, że trzeba poukładać sprawy finansowe, ale znam Roberta. To jest człowiek bardzo skromny, ale jednocześnie rozsądny. Nie rzuca słów na wiatr.\nSkoro mówi o fazie grupowej europejskich pucharów, to znaczy, że ma plan jak to zrobić. Myślę, że po to Robert został zaproszony do współpracy, żeby to zrobić. Ma doświadczenie piłkarskie, ma doświadczenie biznesowe, więc powinien postawić klub na nogi.\nRobert na pewno dokładnie przemyślał swoje słowa. Ma świadomość, że tak stawiając sprawę, bierze odpowiedzialność również na swoje barki. Ludzie będą pamiętać te jego słowa i będą go z nich rozliczać.\nAndrzej Iwan, były piłkarz Wisły, ekspert stacji Orange Sport\n– Prezes Gaszyński musiał coś powiedzieć na konferencji prasowej, więc nie dziwię się, że takie słowa z jego ust padły. Na chwilę obecną nie ma jednak podstaw, żeby taki cel sobie stawiać. Wiadomo, jaka jest sytuacja ekonomiczna.\nOwszem, Wisła ma drużynę, która powinna sobie zapewnić miejsce w europejskich pucharach, tylko trzeba sobie zadać pytanie, co dalej?\nTen zespół potrzebuje wzmocnień i to znaczących, żeby myśleć o awansie do fazy grupowej.\nJeśli chodzi o obecną kadrę, to nie da się ukryć, że kluczowymi postaciami są Semir Stilić i Paweł Brożek. To ta dwójka decyduje praktycznie o całej sile ofensywnej drużyny. Na innych pozycjach konieczne są wzmocnienia. Potrzebny jest m.in. jeszcze jeden napastnik. Przydałby się jeszcze ktoś do pomocy.\nŻeby o czymś myśleć, potrzebnych jest przynajmniej osiemnastu bardzo dobrych piłkarzy. Tylu Wisła na razie\nMaciej Murawski, były piłkarz, ekspert stacji Canal Plus\n– Puchary są w zasięgu Wisły. A później to już wszystko będzie w nogach i rękach piłkarzy i trenerów. Wisła ma doświadczonych zawodników, „otrzaskanych” w pucharach, więc na pewno ma szansę na awans do fazy grupowej. Oczywiście będzie też potrzebne szczęście w losowaniu, żeby nie trafić na jakąś topową drużynę już w eliminacjach.\nJeśli chodzi o wiosnę, to kadra jest wystarczająca na awans do europejskich pucharów. Jeśli jednak Wisła ma taki plan, żeby zagrać w fazie grupowej, to, żeby zwiększyć szansę na taki awans, oczywiście potrzebne będą wzmocnienia.\nJesienią kadra musi być zatem szersza, żeby nie doszło do takiej sytuacji, jak np. w Ruchu Chorzów, który nieźle spisywał się w pucharach, ale odbiło się to bardzo poważnie na grze „Niebieskich” w lidze. Z tą kadrą, jaką ma teraz, Wisła miałaby ogromny problem z pogodzeniem gry na kilku frontach.\nMarcin Baszczyński, były piłkarz Wisły, ekspert stacji Canal Plus\n– Jestem przyzwyczajony, że w Wiśle cel jest zawsze ten sam, czyli walka o mistrzostwo Polski. Dlatego nie dziwię się, że prezes Gaszyński wysoko zawiesił poprzeczkę drużynie. Nie chciał pewnie mówić o mistrzostwie, bo wiadomo, jak wygląda sytuacja w lidze. Awans do fazy grupowej Ligi Europy jest jednak realny.\nOczywiście nieuniknione są ruchy kadrowe i trener Smuda mówi o nich zresztą głośno. Trener mniej korzystał z młodzieży, więc wnioskuję z tego, że być może młodzi zawodnicy nie są jeszcze do końca gotowi do gry na wysokim poziomie.\nBardzo dużo w Wiśle zależy też od Semira Stilicia. Jest absolutnie kluczową postacią, więc dobrze byłoby, żeby został. W trudnych momentach, które na pewno przyjdą, jego stałe fragmenty gry, niekonwencjonalne zagrania bardzo się Wiśle przydadzą.\nFranciszek Smuda, trener Wisły Kraków\n– Bardzo się cieszę, że prezes Gaszyński stawia przed nami wysokie cele. My też mamy ambicje, ale też trzeba w tym wszystkim zachować realizm.\nJeśli mamy walczyć o fazę grupową europejskich pucharów, sporo musi się poprawić w klubie. Potrzebujemy uzupełnić skład, a także poprawie musi ulec sytuacja finansowa.\nMocno jednak wierzę w pracę prezesa Gaszyńskiego, a mój optymizm, związany z przyszłością drużyny jest o wiele większy niż jeszcze rok temu. Teraz jestem wręcz pewien, że wcześniej czy później mocno staniemy na nogi i będziemy odnosić sukcesy, również w Europie.\nwisła kraków europej...\nJZS 13.01.2015 09:03:57\nA kogo na jego miejsce za podobne pieniądze? Jakieś propozycje, bo zwolnic jest łatwo...\nZwolnic Trenera. 12.01.2015 17:08:13\nI troche bedzie lepiej.\nWisła Kraków. Rafał Janicki może sobie szukać klubu…\nRafał Janicki był jednym z tych piłkarzy Wisły Kraków, którzy nie znaleźli się nawet na ławce rezerwowych w meczu „Białej Gwiazdy” z Górnikiem Zabrze. W tym przypadku nie ma mowy jednak ani o kontuzji, ani o chorobie. Jak się dowiedzieliśmy, Janicki dostał wolną rękę w poszukiwaniu klubu, bo wiele wskazuje na to, że w Wiśle nie będzie miał już zbyt dużych szans na grę.\nKoronawirus w Wiśle Kraków: Błaszczykowski i inni. Będą kolejne badania w klubie z ul. Reymonta\nW tygodniu w Wiśle Kraków zrobiło się nerwowo nie tylko z racji sytuacji drużyny w tabeli ekstraklasy i generalnie słabej gry. Również w powodu koronawirusa, który dopadł kilka osób związanych z „Białą Gwiazdą”. Ponieważ dotyczy to również pierwszej drużyny, w Wiśle będą dmuchać na zimnie w kolejnym tygodniu, a zawodnicy, sztab i wszystkie związane z pierwszą drużyną osoby przejdą dodatkowe testy.\nWisła koronawirus testy\nWisła Kraków grała w Zabrzu w gorącej atmosferze [ZDJĘCIA]\nPonad dwanaście tysięcy widzów, czyli dozwolony komplet, oglądał piątkowy mecz Górnika Zabrze z Wisłą Kraków. Na Arenie Zabrze gra toczyła się w naprawdę gorącej atmosferze, którą stworzyli miejscowi kibice.\nGórnik Wisła kibie


pless.pl: Pani Stopka, burmistrz i dyrektor SP1 zachęcają do noszenia odblasków - Pszczyna\nW środę rano, 27 października Pani Stopka, burmistrz Pszczyny Dariusz Skrobol oraz dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 w Pszczynie - Witold Wiktorczyk zachęcali do bezpiecznego przechodzenia przez pasy i noszenia odblasków. Zwłaszcza teraz, gdy zmrok zapada coraz wcześniej, warto pamiętać o tym, by być widocznym na drodze. A od piątku do niedzieli w godzinach popołudniowych na terenie Pszczyny straż miejska będzie rozdawała odblaski! Będzie je można dostać przy przejściu na ul. Bielskiej i w okolicach cmentarzy!\nKażdego dnia od 7.30 do 15.30 na skrzyżowaniu ulic Kopernika, Bogedaina i Chrobrego pani Joanna Malcharek, znana przede wszystkim jako Pani Stopka dba o bezpieczeństwo małych mieszkańców Pszczyny idących do okolicznych szkół. Zawsze z uśmiechem i bez względu na aurę pomaga uczniom przejść przez jezdnię.\n- Pani Stopka pełni ważną funkcje w szkole, ponieważ zapewnia bezpieczeństwo dzieci na najbardziej ruchliwym skrzyżowaniu w centrum miasta. Wielu rodziców podkreśla, że odkąd jest - a to już 10 lat - w sąsiedztwie placówki jest dużo bezpieczniej - zaznacza Witold Wiktorczyk, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1.\n- Jest bezpieczniej - zgadza się Joanna Malcharek. - Chciałabym, aby tak zawsze było i żebyśmy mieli na uwadze to, że tu chodzą dzieci - wskazuje na przejścia przy SP nr 1. Jak dodaje, kierowcy na jej udział reagują zazwyczaj bardzo pozytywnie i zatrzymują się, przepuszczając dzieci przez pasy.\n- Bezpieczeństwo naszych dzieci na drogach to jedne z najważniejszych wyzwań, przed którymi stoją szkoły i samorząd. Przed Szkołą Podstawową nr 1 w przejściu przez ruchliwą ulicę pomaga pani Joanna, ale ważne jest również to, abyśmy byli dobrze widoczni w godzinach popołudniowych, dlatego zachęcam do korzystania z odblasków - mówi burmistrz Dariusz Skrobol. Jak dodaje, bezpieczeństwo dzieci i nie tylko zależy również od kierowców. - Apeluję - zwolnijmy! Jedźmy wolniej!\nOdblaskowa akcja na ulicach Pszczyny\nO bezpieczeństwie na drodze i w sąsiedztwie przejść dla pieszych przypomina również komendant straży miejskiej w Pszczynie Artur Krzyżaniak.\n- W trosce o bezpieczeństwo w najbliższy weekend straż miejska będzie przekazywać mieszkańcom odblaski. W piątek w godzinach popołudniowych będą one rozdawane przy przejściu na ulicy Bielskiej w Pszczynie (przy parkingu), w sobotę w okolicy cmentarzy przy ulicy Katowickiej w Pszczynie, a w niedzielę przy cmentarzu komunalnym w Piasku - zapowiada.\nUrząd Miejski w Pszczynie nie podaje dokładnych godzin trwania akcji. Wiadomo, że odbędzie się ona w godzinach popołudniowych.