Odchodzę jako menedżer, nie artysta. Krzysztof Pluskota nie jest na razie autonomiczny we wszystkich swoich decyzjach. Muszę go wtajemniczyć: jak przygotowuje się repertuar dwa lata wcześniej, jak repertuar trzeba ogłosić, żeby bilety sprzedały się jak najszybciej, jaka jest relacja między tytułem, a ceną biletu. Nie może wszystko się w STU zmienić nagle. Ja rozpoczynam odchodzenie.\nZ Krzysztofem Jasińskim, dyrektorem Teatru STU, reżyserem, rozmawia Maria Mazurek.\nMaria Mazurek: Z teatru odejść się nie da, w teatrze można tylko umrzeć". To Pana słowa.\nKrzysztof Jasiński: - Prawdziwe.\nA jednak Pan odchodzi.\n- Odchodzę jako menedżer, nie artysta. Myślę, że uda mi się wytłumaczyć mojemu następcy, że warto mnie będzie od czasu do czasu zatrudnić. Choć rytuał ojcobójczy, w greckim stylu już się odbył: o północy wniesiono tort z moją podobizną, mój następca wbił nóż, a następnie pokroił tort i wszyscy biesiadnicy mnie zjedli symbolicznie.\nNawet poza sceną uprawia Pan teatr.\n- Życie jest teatrem. I cyrkiem.\nKrzysztof Pluskota, którego wyznaczył Pan na swojego następcę, to raczej mało znana twarz. Dlaczego on?\n- Bo wygrał ranking.\n- Mój wewnętrzny ranking osób, które, moim zdaniem, mogłyby pretendować do tej funkcji. Bo mają potrzebne cechy.\n- Taka osoba musi być pracowita, musi być menedżerem, ale przede wszystkim - artystą. Musi znakomicie myśleć - nie wystarczy zwykła inteligencja. Szukałem człowieka, który widzi świat w złożoności, a nie w prostocie.\nCzy ludzie z Pana zespołu wiedzieli, że biorą udział w tym rankingu?\n- Nikt do ostatniego momentu nic nie wiedział. Pan Pluskota też dowiedział się o tym w momencie, gdy publicznie to ogłosiłem. Mało zawału nie dostał.\nJak Pan się do przygotowywał, obserwował Pan zachowanie członków swojego zespołu i notował sobie plusy albo minusy?\n- Gdybym notował, ktoś by mógł znaleźć tę kartkę i już dowcip by się nie udał. A wie pani, ja się 10 lat do tego przygotowywałem? Na 40-lecie teatru poszliśmy z Jerzym Trelą, który brał udział w jubileuszowym przedstawieniu, na kolację do restauracji. Rozmawialiśmy o tym, co było i co będzie. I wtedy podjąłem decyzję, że ten czas, który nadejdzie, muszę mądrze wykorzystać. To było z mojej strony ryzykowne. Nikt wcześniej czegoś takiego nie zrobił. Ale też nikt wcześniej nie był przez 50 lat dyrektorem teatru repertuarowego. Zresztą, jaką miałem alternatywę? Tylko taką, żeby ogłosić wcześniej, że zamierzam odejść, zrobić konkurs, niepotrzebne zamieszanie. Z każdym z zespołu - a to sto kilkadziesiąt osób - musiałbym rozmawiać. A po co by mi te rozmowy, te rady były? Wolę wziąć pełną odpowiedzialność za swoją decyzję.\nPrzez jakiś czas STU będzie miał dwóch dyrektorów: Pana i Pluskotę.\n- Założyłem, że przez dwa lata. Krzysztof nie jest na razie autonomiczny we wszystkich swoich decyzjach. Muszę go wtajemniczyć: jak przygotowuje się repertuar dwa lata wcześniej, jak repertuar trzeba ogłosić, żeby bilety sprzedały się jak najszybciej, jaka jest relacja między tytułem a ceną biletu. Nie może wszystko się w STU zmienić nagle. Ja rozpoczynam odchodzenie.\nCzy Pan w ogóle może wyznaczać, pod kątem formalnoprawnym, swojego następcę? To jest Pana teatr, ale częściowo finansowany ze środków publicznych.\n- Mogę. Taki status sobie wypracowałem. I jest to dokładnie zaplanowane, tak jak całe pięćdziesięciolecie STU - udawało nam się przetrwać, bo to była precyzyjnie prowadzona organizacja. To ma swoje odzwierciedlenie w tym, że widzowie chcą kupować bilety - a są to bilety relatywnie drogie. Kultura jest niedofinansowana, a teatr taki jak nasz w szczególności. O pieniądze trzeba walczyć; u nas pieniądze daje widz, to on utrzymuje poziom przedstawienia.\nDostajecie przecież dotacje z publicznych pieniędzy. Kiedy pół wieku temu Krzysztof Jasiński zaldadał teatr, był on dla niego i grupy przyjaciół, studentów PWST w Krakowie, światełkiem w tunelu, wysepką wolności. Spektakle teatru STU talde jak "Spadanie" czy "Exodus" były nowatorslde, przełomowe burzyły konwenanse. Nagość aktorów i aktorek szokowała tak w Polsce, jak i na świecie\n- Opłacane są tylko warunki: czyli 20 etatów dla techniki i administracji (żaden artysta nie ma etatu, do niedawna miałem tylko ja - połowę etatu!) oraz siedziba. Teatr STU nie dostaje pieniędzy na pracę artystyczną. Za to, co dzieje się wieczorem, podczas spektaklu, płaci widz, kupując bilet.\nI te pieniądze z biletów starczają na zrealizowanie spektakli? Niektóre, jak "Wesele", są tworzone z rozmachem. Skąd na to pieniądze?\n- Dzięki mecenatom. W przypadku "Wesela" - dzięki Tauronowi. Jest mi głupio, że ciągle muszę to powtarzać: STU to jest najzdrowsza, w sensie ekonomicznym, organizacja kultury w Krakowie. Ściągamy najwybitniejszych aktorów z całej Polski, którym musimy wypłacać honoraria, którzy mieszkają w naszym hotelu, i za to wszystko płacimy z własnych środków. Koszmarem, moim zdaniem, są teatry etatowe. My jak planujemy "Hamleta" do repertuaru, to mamy do wykorzystania, potencjalnie, wszystkich młodych artystów nadających się do tej roli w Polsce. A jeśli bylibyśmy teatrem etatowym, to nie wiadomo, czy mielibyśmy jednego. Bo nie każdy zespół ma w swoim gronie Hamleta.\nPrzez jakiś czas też byliście teatrem etatowym.\n- I to były dla tego teatru najgorsze czasy. W końcu się zdenerwowałem i rozwiązałem interes. Od tej pory STU funkcjonuje jak funkcjonuje. Jesteśmy jedynym teatrem w Polsce, który sprzedaje od razu bilety na cały sezon.\nTo dla widza jednak bywa mało komfortowe.\nBo kto jest w stanie zaplanować, co będzie robił za pięć miesięcy?\n- Dobrze się nauczyć planowania. Widz ma repertuar na cały rok i może z niego wybrać, co go interesuje. I właśnie to jest komfort.\nCzy 50 lat temu, gdy jako student drugiego roku PWST zakładał Pan teatr STU. podejrzewałby Pan, że za 50 lat to będzie taka sprawna organizacja?\n- Skąd. Przecież ani 50, ani 40 lat temu nie myśleliśmy, że będzie jakaś wolność. My zakładaliśmy teatr, bo nasza grupa była dla nas wartością samą w sobie, światełkiem w tunelu, wysepką wolności. Ale skąd mieliśmy wiedzieć, że będziemy grać w wolnej Polsce? Był 20 lutego 1966 roku, kiedy wygłosiłem manifest założycielski, ogłosiłem, jak sobie to wszystko wyobrażam. Koledzy wzięli się do roboty. Dwa miesiące później była premiera. W pierwszym sezonie mieliśmy trzy albo cztery premiery i kilka występów na światowych festiwalach, które wygrywaliśmy. Mówiąc Gogola po polsku! To dlatego, że w tym kontrkulturowym ruchu teatralnym w Europie rzadko brali udział zawodowcy, więc my, jako studenci PWST, przewyższaliśmy ich stopniem wtajemniczenia zawodowego.\nJak nauczyciele z PWST patrzyli na to, że student drugiego roku zakłada swój teatr i - o zgrozo - działające przy nim studium aktorskie?\n- Dziekan zawołał mnie i w okrągłych słowach zapytał: "Jasiński, mojej szkoły jeszcze nie skończyłeś, a już, k...a, zakładasz własną?" Ale szanował nas, bo widział, że chodzi w tym o sztukę.\nWciąż nie rozumiem, co musiało dziać się w głowie 23-latka, żeby porwać się na coś takiego, w takich czasach.\n- Chodziło o przetrwanie. Bo albo można było dać się wtopić w szary krajobraz gomułkowskiej rzeczywistości, brać udział w ogólnym zakłamaniu i dać się zakłamać, albo nie. Albo iść pod prąd. Szukać enklaw wolności. I taką enklawą wolności było Zrzeszenie Studentów Polskich, organizacja dziś zapomniana, a szkoda, bo była jedyną demokratyczną organizacją w Polsce. Partyjni ideologowie przypatrywali się jej czujnie, ale jednocześnie chronili. Przecież można ją było zniszczyć jednym ruchem. Moje pokolenie to pokolenie, które żyło doświadczeniem 56. roku. Pierwszą odwilżą gomułkowską, kiedy powstał jazz, koła studenckie, rodziły się pierwsze skowronki wolności - one później przez tego samego Gomułkę zostały zduszone, ale nie dało się już później zdusić do końca pokolenia, które obudziło się w październiku. Zaczynaliśmy w dwóch miejscach: pod Jaszczurami i, nocami, w budynku PWST. Po zajęciach, które trwały do późnego wieczora, zamiast wyjść, zaczajaliśmy się gdzieś, a woźna przymykała na to oczy. I robiliśmy próby, a odsypialiśmy później na zajęciach.\nSkąd mieliście pieniądze?\n- Nie mieliśmy pieniędzy. Wszystko się robiło bez pieniędzy. Wszystko się zdobywało. A żeby żyć, występowaliśmy. To się dziś nazywa chałtura. Ale do życia wtedy nie było wiele potrzebne: bar mleczny po drodze, dwie bułki, mleko albo kefir, pierogi. Koniec.\n- Gdzie się dało. Były organizacje krzewienia kultury w środowiskach zaniedbanych, Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. Pamiętam, że dostawało się 150 zł za występ. Każdy gdzieś się udzielał, żeby zarobić najedzenie.\nA scenografia, rekwizyty?\n- Kostiumy szyły mamy albo znajome mam. Ja chodziłem po starych strychach i magazynach w poszukiwaniu różnych rekwizytów, na przykład łóżka do "Pamiętnika Wariata", którego Jurek Trela był scenografem. To było w pierwszym okresie, który zamknął spektakl "Spadanie".\nOkrzyknięty przełomowym, nowatorskim, burzącym konwenanse. Ostatnio rozmawiałam z Basią Natkaniec-Pacułą i wspominała, jak pokazywała w nim biust.\nByła szczuplutką, maleńką, piękną kobietą z dużymi piersiami. Ale nie tylko ona pokazywała piersi. W pewnym momencie spektaklu wszystkie aktorki rozbierały się do pasa. To była rewolucja. Tak samo w "Exodusie", gdzie po raz pierwszy w Polsce pokazaliśmy nagość kobiety i mężczyzny. Na całym świecie to graliśmy.\nAle na świecie to już nie szokowało?\n- Szokowało. Tego nigdzie nie było. Graliśmy przedstawienia w takich salach jak Spodek w Katowicach, często na festiwalach. Ogłaszano, że nie można fotografować, ale ludzie i tak próbowali robić zdjęcia, więc ja zawsze chodziłem z długim na dwa metry kijem. Pamiętam, z jakim wewnętrznym stresem uderzałem nim w jakiś fantastycznie drogi aparat japoński, którym jeden z fotoreporterów próbował z ukrycia sfotografować tę nagość bolszewicką. Koledzy słyszeli tylko, jak się soczewki toczą po podłodze, "o, Jasiński znów przywalił jakiemuś fotoreporterowi".\nŻałuję czasem, że nie żyłam w tamtych czasach...\n- ...I że nie wykrzyczała pani z mojej sceny światu, co pani o nim myśli? Bo o to w tym chodziło. Człowiek czuł się niewolnikiem, wyjeżdżał za granicę i nagle czuł się tam wolny, mógł się wykrzyczeć, a dodatkowo poczuć wspólnotę z innymi, bo przecież po 68. roku ta rewolta młodzieżowa objęła cały świat. To było coś cudownego należeć do tego ruchu i odgrywać w nim rolę. Jeździliśmy w latach 70. po całym świecie. To się skończyło w 1981 roku. Paliwo się wyczerpało. Jaruzelski uciął nam głowę. Ja już nie wiedziałem, czy jest jeszcze coś do powiedzenia po stanie wojennym, czy jeszcze w ogóle mam jakiś stosunek do rzeczywistości. Później się okazało, że mam, że teatr jest uniwersalny i trzeba powoli, od nowa, zaczynać. Ale w latach 80. sądziłem, że w teatrze już niewiele mnie czeka. Po powrocie z Meksyku, gdzie pracowałem jako reżyser Teatru Narodowego i zarobiłem mnóstwo pieniędzy, kupiłem więc gospodarstwo na Mazurach. Taką emeryturę. Zasadziłem drzewa, które dziś są już wysokie. Sprowadziłem tam konie.\nPo odejściu ze STU, tam Pan się przeniesie, będzie czytał książki i jeździł konno?\n- Nie można cały dzień czytać książek. Teraz, kiedy mam jeszcze siły, wrócę do swojego najpoważniejszego pomysłu: kształcenia. Będę robił na Mazurach kursy mistrzowskie. Zbuduję ośrodek teatralny. On już, w wymiarze sezonowym, tam funkcjonuje. Od lat przyjeżdżają tam moi przyjaciele teatralni, odbywają się w nim próby do spektakli. Na razie pracujemy w stodole, w lecie, ale teraz przerobię tę stodołę na zimową. Moje klacze - mam teraz cztery - uwielbiają, jak przyjeżdżają goście. Tak sobie tę emeryturę wyobrażam.\nMa Pan już ponad 70 lat. Co stanie się z teatrem STU, jak Pana zabraknie?\n- Właśnie dlatego przekazuję pałeczkę następnemu pokoleniu w odpowiednim momencie. Żeby budowało na fundamentach, nie na gruzach. Oddaję teatr w momencie szczytowym.\nDla Pana następcy, paradoksalnie, to trudniejsze. Gdyby przychodził na gruzy, czułby mniejszą presję.\n- Zgadzam się. A tak musi sprostać legendzie. Ale wierzę, że da radę.\nCo, patrząc na te 50 lat daje Panu poczucie największej satysfakcji?\n- Ludzie. Teatr jest tym, co pozostaje w ludziach. I jak wielu wartościowych ludzi mówi, że wychowało się na teatrze STU, to jest dla mnie najważniejsze. Oprócz tego sprawia mi satysfakcję to, co pozostawiam, to miejsce, teatr inny niż wszystkie - zostawiam firmę ze znakiem jakości.\nKrzysztof Jasiński - urodził się 21 lipca 1943 w Borzechowie. Aktor, reżyser, założyciel i dyrektor krakowskiego Teatru STU. Znany z realizacji widowisk plenerowych. Reżyserował m.in. Harfę Papuszy na krakowskich Błoniach, Halkę w Skałkach Twardowskiego i Giocondę nad brzegiem Odry we Wrocławiu. Mąż Beaty Rybotyckiej, z którą ma córkę Zofię. Przez 7 lat był partnerem Maryli Rodowicz, z którą ma 2 dzieci.


Stowarzyszenie wędrujących dżinsów (2005) - Telemagazyn.pl\nThe Sisterhood of the Traveling Pants, USA/Grecja/Meksyk/Alderney 2005\nDo tej pory cztery najlepsze przyjaciółki zawsze spędzały wakacje wspólnie. Tym razem będzie inaczej, bowiem każda z nich zaplanowała co innego. Mimo rozłąki dzielą ze sobą parę magicznych spodni.\nStowarzyszenie wędrujących dżinsów w telewizji\nNiedziela 07.07.2019 17:35\nPiątek 14.06.2019 15:30\nPoniedziałek 10.06.2019 15:15\nSobota 08.06.2019 13:10\nPoniedziałek 22.10.2018 15:35\nNiedziela 21.10.2018 11:00\nŚroda 17.10.2018 14:45\nNiedziela 04.02.2018 11:00\nNiedziela 28.01.2018 18:35\nCzwartek 02.03.2017 17:35\nNiedziela 04.12.2016 16:35\nAmber Tamblyn jako Tibby\nAlexis Bledel jako Lena\nAmerica Ferrera jako Carmen\nBlake Lively jako Bridget\nJenna Boyd jako Bailey\nBradley Whitford jako Al\nNancy Travis jako Lydia Rodman\nRachel Ticotin jako matka Carmen\nDebra Martin Chase Producent\nKelvin Humenny Dyrektor artystyczny\nBridget (Blake Lively), Carmen (America Ferrera), Lena (Alexis Bledel) i Tibby (Amber Tamblyn) są najlepszymi przyjaciółkami. Te wakacje mają po raz pierwszy w życiu spędzić osobno. Bridget ma w planach wyjazd do Meksyku na obóz piłkarski, Carmen chce odwiedzić ojca w Waszyngtonie, Lena jedzie do dziadków do Grecji, a Tibby zostaje w domu i zamierza dorobić w supermarkecie, a przy okazji nakręcić film. Niedługo przed wyjazdem dziewczyny kupują w lumpeksie spodnie, które dziwnym trafem pasują na nie wszystkie pomimo ich odmiennej budowy ciała. Przyjaciółki postanawiają przesyłać sobie spodnie i w ten sposób utrzymywać ze sobą kontakt i okazywać wsparcie i wzajemną miłość. A to będzie im wkrótce bardzo potrzebne. Film oparty na podstawie powieści Ann Brashares.\nmaru , emo gril . <3 (gość)\noh , jaki te film jest słitaśny . ! arr. uwielbiam, go . <33333333333333\nfajny film... polecam:P\nja, a kto.... (gość)\nFilm zdecydowanie dla dziewczyn, i to dziewczyn zdecydowanie przed maturą. Jak dla mnie - trywialna sztampa\nTen film jest cudowny! Przeczytałam książki Ann Brashares i byłam oczarowana zachowaniem tych dziewczyn. Polecam film jak i książkę bo warto poświęcić chwilkę na tak śliczną powieść.\nFilmu jeszcze nie oglądałam, ale książka była fantastyczna! :)\nDulce Maria (gość)\nHistoria o czterech przyjaciółkach i ich problemach związanych z dorastaniem. Bohaterki wkrótce rozpoczną naukę w college'u. Tradycyjnie już dzielą się dżinsami, które symbolizują ich przyjaźń.\nMats rozpoczyna wakacje. Dwa letnie miesiące nie zapowiadają się ciekawie do czasu, gdy chłopiec przypadkiem znajduje spodnie, które zapewniają dostęp do nieograniczonego bogactwa.\nBobby Fine nie ma pojęcia o odzieżowym biznesie ojca, Jacka. Niestety, jego firma, Fine Fashion, wpadła w poważne tarapaty i grozi jej bankructwo. Przypadkowo Bobby odkrywa sposób, jak pomóc ojcu.


Przykłady zadań programowania liniowego - ppt pobierz\nOpublikowałKrystiana Gołąbek Został zmieniony 6 lat temu\nPrezentacja na temat: "Przykłady zadań programowania liniowego"— Zapis prezentacji:\n1 Przykłady zadań programowania liniowego\n1. Zadanie o najlepszym wykorzystaniu zasobów. Niech niektóra jednostka wytwórcza (zakład, ...) może wyprodukować n różnych typów produkcji (towarów), które oznaczymy P1, P2, ... Pj, ... Pn. Jednostka wytwórcza jest ograniczona dysponującymi rodzajami produkcyjnych zasobów, technologii, surowców, siły roboczej itd. Niech liczba takich ograniczeń m, a ich ilości odpowiednio są równe b1, b2, ... bm umownych jednostek. Znana jest też miara użyteczności wyprodukowania produkcji każdego rodzaju (na przykład, cena sprzedaży, zysk itd.) c1, c2, ... cn.. Wiadome są również współczynniki technologiczne wskazujące ile jednostek i - go zasobu potrzebne będzie dla wyprodukowania jednostki j - go rodzaju produkcji. Oznaczymy przez x=(х1, х2, ... хn) plan produkcji, zgodnie z którym muszą być wyprodukowane wyroby P1, P2, ... Pn w ilościach odpowiednio х1, х2, ... хn, żeby przedsiębiorstwo miało maksymalną produkcję dla zasobów b1, b2, ... bm, którymi on dysponuje. Tak jak koszt jednostki j-ej produkcji jest cj, ilość jednostek xj, to suma ze sprzedaży xj jednostek będzie cj*xj, a ogólna suma ze sprzedaży wyprodukowanej produkcji będzie max Z=c1*x1+c2*x cn*xn = Rozchód i-gо zasobu na produkcję xj jednostek j-gо produktu można określić jako aij*xj. Wówczas sumowany rozchód tego zasobu nie powinien przekroczyć bi (i=1,2, ... m) jednostek: ai1*x1+ai2*x ain*xn  bi, lub , (i=1,2,...m) Rzeczywiście, że objętość wyprodukowanej produkcji xj powinna być nieujemna: xj  0, j=1,2, ... n Zadanie programowania liniowego z ograniczeniami można sformułować w postaci macierzowej: max Z = c*x dla ograniczeń А*х  b gdzie с = (c1, c2 , ... cn) jest wektorem cen na produkcję, х = (х1, х2 , ... хn) jest wektorem ilości wyprodukowanej produkcji (plan zadania), b = (b1, b2 , ... bm) jest wektorem dysponowanych zasobów, А= (aij) jest macierzą technologicznych współczynników.\n2 2. Zadania o dietach (mieszankach).\nMamy produkty na pokarm zwierząt P1, P2, ... Pj, ... Pn. (siano, buraki, ziarno itd.). W nich zawarte są różne materie pożywne (węglowodany, białka, mikroelementy itd.), oznaczymy ich numerami 1, 2, ... m . Jednostka j-gо produktu ma w sobie aij jednostek i-gо materiału pożywnego. Według norm za określony czas potrzebne zwierzęta muszą otrzymać nie mniej niż bi jednostek i-gо materiału pożywnego. Niech znany jest również koszt ci jednostki produktu i-го rodzaju. Potrzebne jest dokonać wyboru pokarmu najmniejszego kosztu, w którym są niezbędne ilości materiałów pożywnych, tj. określić plan х = (х1, х2 , ... хn) zadania. Ekonomiczno-matematyczny model zadania ma postać: min Z = c1*x1+c2*x cn*xn = dla ograniczeń ai1*x1+ai2*x ain*xn  bi, lub (i=1,2,...m) xj  0, j=1,2, ... n\n3 Graficzna metoda rozwiązania zadania planowania liniowego\nRozpatrzymy zadanie planowania liniowego dwóch zmiennych х1, х2, dla którego możemy znaleźć graficzne rozwiązanie na płaszczyźnie. Niech dane jest zadanie max Z = c1*x1+c2*x2 Żeby obliczyć kierunek wzrostu (malenia) celowej funkcji znajdziemy cząstkowe pochodne tej funkcji Z według х1 i x2: Cząstkowe pochodne funkcji Z pokazują szybkość jej wzrostu według odpowiednich osi. Na przykład c1 i c2 są szybkościami wzrostu Z według osi Ох1 i Ох2. Wektor nazywa się gradientem funkcji. Pokazuje on kierunek najszybszego wzrostu funkcji celu. Wektor -с wskazuje kierunek najszybszego malenia funkcji celu. Nazywa się on antygradientem. Wektor c = (c1; с2) prostopadły do całego zbioru prostych Z = const = c1*x1+c2*x2.\n4 Możliwe są następujące przypadki:\nWykorzystując geometryczną interpretację elementów możemy wnioskować o następnej kolejności kroków w trakcie rozwiązania zadania: 1. Biorąc pod uwagę wszystkie ograniczenia budujemy dziedzinę dopuszczalnych rozwiązań. 2. Obliczamy wektor c = (c1; с2) najszybszego wzrostu celowej funkcji, inaczej mówiąc, wektor gradientowego kierunku. 3. Rysujemy dowolną poziomicę ze zbioru Z=Zo (najłatwiej narysować krzywą Z=0, prostopadłą do wektora с). 4. Jeżeli do rozwiązania zadania konieczne jest odszukanie maksimum celowej funkcji wtedy przesuwamy poziomicę Z=Zo w kierunku wektora с tak, żeby ona dotknęła dziedziny dopuszczalnych rozwiązań w jej brzegowym punkcie (na rys. — do punktu А2). Jeżeli do rozwiązania zadania konieczne jest odszukanie minimum celowej funkcji wtedy przesuwamy poziomicę Z=Zo w kierunku odwrotnym do wektora с (na rys — do punktu A5). 5. Wyznaczymy optymalny plan х* = (х1*; х2*) i ekstremalną wartość celowej funkcji Z* = Z(x*)= Z(х1*; х2*) (na rys. – odpowiednio współrzędne punktów А2 i А5). Możliwe są następujące przypadki: 1) optymalny plan jest jedyny: to znaczy poziomica i dziedzina dopuszczalnych rozwiązań, gdy pokazują one rozwiązanie mają tylko jedyny wspólny punkt; 2) optymalnych planów jest nieskończenie wiele: wtedy, gdy one pokazują rozwiązanie poziomica zawiera jeden odcinek brzegu dziedziny dopuszczalnych rozwiązań; 3) celowa funkcja nie jest ograniczona, jakkolwiek byśmy nie przesuwali poziomicę nie może ona zająć stanu, przy którym mamy rozwiązanie; 4) dziedzina dopuszczalnych rozwiązań zawiera tylko jedyny punkt, w którym celowa funkcja osiąga jednocześnie maksimum i minimum; 5) zadanie nie ma rozwiązania; dziedzina dopuszczalnych rozwiązań to jest pusty zbiór, czyli układ ograniczeń jest niezgodny.\n5 Graficzne rozwiązanie zadania planowania całkowitego dla dwóch zmiennych objaśniających\nGraficzna metoda pozwala znaleźć również całkowitoliczbowe rozwiązania zadań planowania liniowego. Ogólnie mówiąc, dla rozwiązania takiego rodzaju zadań istnieją specjalne metody (metoda gałęzi i brzegów, metoda Homory i inne). Jednakże w przypadku dwóch zmiennych możliwe jest graficzne rozwiązanie. Dlatego do wymienionych wyżej punktów musimy dodać następujące. 4a. W trakcie rozwiązania zadania na znalezienie maksymalnej wartości przesuwamy poziomicę Z=Zo w kierunku wektora с tak, żeby ona przechodziła przez wierzchołkowy punkt z całkowitoliczbowymi współrzędnymi (na rys. — do punktu А). W przypadku rozwiązania zadania na znalezienie minimum, poziomicę Z=Zo przesuwamy w antygradientnym kierunku tak, żeby przechodziła ona przez wierzchołkowy punkt z całkowitoliczbowymi współrzędnymi (na rys. — do punktu В). 5a. Wyznaczymy dopuszczalny plan х* = (х1*;х2*) w punkcie z całkowito-liczbowymi współrzędnymi, w którym celowa funkcja ma ekstremalną wartość Z* = Z(x*)= Z(х1*; х2*) (na rys. – odpowiednio współrzędne punktów А i В).\n6 Przykład rozwiązania ZPL\nPobierz ppt "Przykłady zadań programowania liniowego"


Nowy Mercedes klasy S – test | Szczegółowy przewodnik po klasie S\nNowy Mercedes klasy S jest super. Wystarczy, że przekroczysz jego nieskromne progi, by momentalnie zaczął czarować Cię świecidełkami, komfortowymi dodatkami, trójwymiarowymi wskaźnikami, wielkim ekranem, dźwiękiem 4D, obracającymi się głośnikami i wieloma innymi efektownymi gadżetami. Od razu widzisz, że nowa klasa S nadal wyznacza standardy w klasie premium… Ale…\nNie będę oryginalny w swoich wnioskach po tygodniowym teście nowego Mercedesa klasy S w przedłużonej i doposażonej w niemal wszystkie gadżety odmianie. W taki kosztującym ponad 850 tys. zł wydaniu, klasa S pozostaje punktem odniesienia w segmencie premium. Wsiadasz i czujesz, że BMW serii 7 i Audi A8 mają trochę do nadrobienia. Jest więc tak, jak powinno być, porządek w motoryzacji klasy premium został zachowany. Ale… to tylko połowa historii.\nNowy Mercedes klasy S. Testuję przedłużoną odmianę o oznaczeniu S500, w stylizacji AMG. Cena – 850 tys. zł.\nNowy Mercedes klasy S – true story\nPrzewaga nowego Mercedesa klasy S nad BMW serii 7 czy Audi A8 w dużej mierze wynika z faktu, że klasa S jest po prostu o kilka lat młodsza od rywali. A w motoryzacji klasy premium na tym poziomie kilka lat różnicy to technologiczna epoka. I w kwestii technologii faktycznie ta przewaga (chciałoby się napisać, przewaga dzięki technice) jest namacalna i odczuwalna.\nMercedes oczarowuje tablicą wskaźników 3D, szybkim i niezwykle kolorowym systemem multimedialnym na wielkim wyświetlaczu, kunsztownym podświetleniem kabiny, 4 ładowarkami indukcyjnymi, wibracjami fotela wzmacniającymi odczucie basów, kręcącymi się głośniczkami, HUD-em z rozszerzoną rzeczywistością czy systemem monitorującym ruch Twoich gałek ocznych.\nNieopierzeni Youtuberzy motoryzacyjni i inni niedoświadczeni samozwańczy recenzenci samochodów łatwo się tym zachłysnęli i dali oczarować, wystawiając Mercedesowi klasy S najwyższe oceny i wynosząc go na motoryzacyjny Olimp. Czy słusznie? Tak, jeśli nową klasę S oceniamy przez pryzmat gadżetów i komfortowych dodatków. Prawda jest jednak taka, że kiedy już ochłoniesz po tym cały festiwalu technologii, kiedy już rozpracujesz to wszystko i do tego przywykniesz, to przychodzi czas na meritum, czyli na komfort jazdy i wrażenia z szybkiego podróżowania nową klasą S. I co się okazuje?\nI okazuje się, że w kwestii wrażeń z jazdy, izolacji od świata przemykającego za szybami z prędkością +140 km/h i ogólnego odczucia komfortu, nowa klasa S wcale nie jest tak dużym przeskokiem w stosunku do poprzednika i konkurentów od BMW i Audi. Owszem cała ta technologia, w której jesteś zatopiony z pewnością uprzyjemnia podróż – zarówno z przodu jak i z tyłu – ale w kwestiach fundamentalnych, które można sprowadzić do skrótu NVH (noise, vibration and harshness) wiele się nie zmienia. Jest fenomenalnie komfortowo, ale nie ma odczuwalnego przeskoku. Absolutnie nie należy tego odbierać jako wadę nowej klasy S, jedynie przyjąć jako fakt.\nNowy Mercedes klasy S – chodzi mi o to, że…\nŻebyśmy się dobrze zrozumieli. Mercedes klasy S to obecnie najbardziej komfortowy samochód klasy premium, jaki możesz kupić (wyżej jest już tylko Bentley i Rolls), zarówno jeśli jesteś kierowcą, jak i pasażerem tylnego fotela. Chodzi po prostu o to, żebyś wbrew powszechnym opiniom, nie oczekiwał od klasy S przełomowych wrażeń z jazdy, bo możesz się rozczarować, a rozczarowanie to ostatnia rzecz, jakiej powinien dostarczać Mercedes klasy S i tego rozczarowania chcę Ci oszczędzić. Tyle.\nWe wnętrzu nowego, dobrze doposażonego Mercedesa klasy S naprawdę sporo się dzieje. Technologia idzie pod rękę z jakością wykonania. Czujesz się rozpieszczony przez to wnętrze. Zarówno na fotelu kierowcy, jak i pasażera z tyłu.\nTylny rozkładany fotel nowego Mercedesa klasy S z pakietem Bussines Class to zdecydowanie najbardziej komfortowy sposób podróżowania, jaki obecnie mogą zaproponować samochody klasy premium. Sprawdziłem osobiście.\nNowy Mercedes klasy S – test wideo\nNowy Mercedes klasy S (S500, Long z pakietem Bussines Class) był gwiazdą 14 odcinka z cyklu testów „Fura z bani”, w których poznajesz nowe samochody moimi oczami. W teście skupiłem się przede wszystkim na technologicznych nowościach, gadżetach i ciekawostkach nowego Mercedesa klasy S, rozwiązaniach, których wcześniej nie było. Jeśli nie chcesz pozostać w tyle za rozpędzoną klasą premium, to polecam ten odcinek.


Firma obiecywała pomoc w dochodzeniu roszczeń związanych z wypadkami drogowymi. Pieniądze od ubezpieczyciela nie trafiały do adresatów – osób poszkodowanych. Podmiot ten najwyraźniej postanowił zatrzymać otrzymane środki z odszkodowania dla siebie. Zdemaskowanie mechanizmu nieuczciwych praktyk przez media, zostało napiętnowane w emitowanym w dniu 22 stycznia 2013r. w Telewizji TVN cyklu „Uwaga”.\nLink : www.tvn.pl; link : www.wyborcza.biz\nZ końcem listopada 2012r. Prokuratura Rejonowa w Legnicy wszczęła postępowanie w sprawie osób z całego kraju, które – jak twierdzą – zostały oszukane przez znaną legnicką kancelarię prawną specjalizującą się w odzyskiwaniu odszkodowań. Chodzi o jedną z największych firm prawniczych w Polsce, kancelarię, która zatrudnia ponad stu doświadczonych prawników. Również w tym przypadku, największe zastrzeżenia budziły kwestie rozliczeń finansowych.\nLink : www.24legnica.pl\nRadca prawny z Łomży oszukał swoich klientów. Takimi nagłówkami zapełniły się nagłówki lokalnych gazet niemal dwa lata temu. Osobie, która miała gwarantować swoim klientom zaufanie poprzez używany tytuł, zostały postawione prokuratorskie zarzuty na tle finansowym.\nLink : www.lomza.naszemiasto.pl\nPolska Izba Odszkodowań stojąc na straży standardów etycznych, wyraża stanowisko, iż nierozliczenie się z uzyskanego odszkodowania z poszkodowanym za najcięższy z możliwych postępek wobec klienta.\nDla przypomnienia: kancelarie odszkodowawcze powstały na tle rodzącej się świadomości społecznej, co do przysługujących obywatelom uprawnień; same po pewnym czasie tą świadomość zaczęły propagować i umacniać.\nAle nie była to praca, jak każda inna, gdyż wymagała powstania szczególnej więzi, deficytowej wciąż relacji, jakim było i jest zaufanie poszkodowanego - osoby szczególnie uwrażliwionej na krzywdę.\nDlatego przekazywanie osobom poszkodowanym wiedzy o przysługujących im prawach po wypadku, budziło taką nieufność i podejrzliwość, gdyż osoby poszkodowane nie były w stanie uwierzyć, iż kancelaria zrobi to bez opłaty, a wynagrodzenie odbierze dopiero po wygranej. To istotne w naszym kraju novum, niepraktykowane dotąd przez szeroką rzeszę prawników, stało się kamieniem węgielnym powstania i rozwoju całej branży odszkodowawczej.\nWiele lat działania i ciągły rozrost branży odszkodowawczej sprawił, iż niektóre podmioty przedstawiające się jako świadczące pomoc poszkodowanym, zwyczajnie zwodzą własnych klientów. Przedstawiając się szumnymi hasłami reklamowymi - zwyczajnie bez pokrycia w rzeczywistości i podając często nieprawdziwe dane, mające być swoistą "przynętą" dla potencjalnego klienta - dokonują one działań, które nie tylko nie mają odzwierciedlenia w standardach etycznych branży, ale także są zaprzeczeniem powszechnie przyjętych zasad postępowania międzyludzkiego. Zachowanie takie nie mogą nigdy zyskać akceptacji środowiska reprezentowanego przez Polską Izbę Odszkodowań.\nPolska Izba Odszkodowań wyrażając stanowisko branży odszkodowawczej wysuwa od chwili swego powstania postulat ostrożnej regulacji, polegający na spełnieniu przez podmiot świadczący te usługi określonych warunków kapitałowych, edukacyjnych i związanych z ubezpieczeniem OC tego typu działalności, który w naszym przekonaniu wprowadziłby pewne uporządkowanie na tym trudnym rynku. Warto odnotować niezmienne stanowisko naszej izby wyrażone przez Panią Prezes Beatę Karwacką podczas X Forum Ubezpieczeń mającego miejsce 19-20.09.2012r. w Warszawie, podczas którego obrad poruszano kwestię przyszłości rynku odszkodowań. Stwierdzono wówczas w odpowiedzi na pytanie, co wynika z rosnącej siły kancelarii odszkodowawczej, iż :" Poczynając od zapewnienia poszkodowanym pełniejszej realizacji ich słusznych roszczeń poprzez tworzenie ram dla systemowej edukacji i upowszechnienia postaw pro konsumenckich wśród osób po wypadkach, a skończywszy na uzyskiwaniu skutecznego wpływu na procesy społeczne, w tym również legislacyjne, w centrum których znajduje się osoba poszkodowana i jej potrzeby ".\nNie wyważajmy drzwi\nWiele publikacji prasowych, które pojawiły się po tym skądinąd skandalicznym incydencie, wskazywało na postulat uregulowania rynku kancelarii odszkodowawczych; padały wielokrotne deklaracje, co do terminu wystąpienia z odpowiednimi wnioskami. Żadna z tych publikacji, które przeczytał piszący te słowa, nie dotyczyła głosu środowiska, stanowiska branży odszkodowawczej. Czytelnikowi została zaprezentowana informacja mająca sugerować, iż sprawa kancelarii zostanie "załatwiona", a przynajmniej będzie "załatwiana" przez tych wszystkich, którym na sercu leży dobro osób poszkodowanych. Wniosek miał być prosty - zrobimy z wami porządek. Wystarczyło jednak sięgnąć do statutu Polskiej Izby Odszkodowań, zapoznać się z jej działalnością, aby przekonać się, iż nasz samorząd uważa postulat regulacji za racjonalnie służący interesom osób poszkodowanych.\nZ zadowoleniem przywitamy i włączymy się w debaty mające na celu regulacyjne inicjatywy ustawodawcze. Zbudowanie relacji tam gdzie została ona nadużyta - wiemy wszyscy z doświadczenia jest bardzo trudne, zbudowanie relacji tam gdzie została ona nadużyta a wymagała szczególnego zaufania - niemal niemożliwe do odbudowania. Podejmujemy jednak wyzwania, tam gdzie dziś wydają się one być niemożliwe do urzeczywistnienia. Mamy pełną świadomość tego, iż to dopiero początek trudnej drogi, której celem jest odzyskanie i utwierdzenie zaufania poszkodowanej osoby do chcącego mu nieść pomoc doradcy odszkodowawczego - mamy nadzieje nowego zawodu - osoby łączącej cechy profesjonalisty i osoby szczególnego zaufania społecznego.\nWięcej z tej kategorii: « 2012-11-30 - Wyłoniono laureatów konkursu Przyjazna Firma Ubezpieczeniowa 2012\t2013-01-24 – Przedstawiciele PIO na I spotkaniu Rady Programowej Insurance Forum »


Prysznic publiczny dobrze chłodzący. Sprawdź gdzie [WIDEO] • www.tulodz.com\nPrysznic publiczny dobrze chłodzący. Sprawdź gdzie [WIDEO]\nPrysznic publiczny dobrze chłodzący. Sprawdź gdzie (Fot. Paulina Mysińska / Anna Przywara)\nJak poinformował dyrektora Wydziału Zarządzania Kryzysowego i Bezpieczeństwa UMŁ Grzegorz Kociołek, na Piotrkowskiej ustawiono 4 stanowiska przynoszące ochłodę - strażacką kurtynę wodną z OSP Łódź oraz trzy punkty wodnej mgły zorganizowane przez Zarząd Wodociągów i Kanalizacji. Strażacki prysznic chłodzący znajduje się przy Piotrkowskiej 137 oraz na rogu Piotrkowskiej i Próchnika. Kurtyny ZWiK przy rogu Piotrkowskiej z Narutowicza i na Piotrkowskiej przed UMŁ.\nTagi: upały, woda, prysznic, zraszanie


Welpenmilch mleko dla szczeniąt 1 kg\n» Welpenmilch mleko dla szczeniąt 1 kg\nKod produktu: ACA1-347B7_20170113133223\nWelpenmilch Mleko dla szczeniąt\nZamiennik mleka matki dla szczeniąt bez matki. Dla szczeniąt od 1 dnia życia.\nPrzez w dużej mierze odciągniętą laktozę (laktoza powoduje rozwolnienie u szczeniąt) stworzyliśmy mleko dla szczeniąt porównywalne do mleka matki. Wysokie stężenie środków odżywczych, w szczególności białka i tłuszczy, pod wstrzymaniem węglowodanów są dopasowane do potencjalnego wzrostu szczeniąt. Świetny produkt dla karmienia szczeniąt bez matki, jako przygotowanie na laktacje, jako dodatek do żywienia karmiących suk, jako dietetyczny dodatek dla psów w służbie ludzkiej, hodowlanych jak i starzejących i chorych.\nSkład: mleko odtłuszczone w proszku, tłuszcz palmowy, kazeina w proszku, serwatka w proszku, olej kokosowy, skrobia pszenna, dwu wodny chlorek


Toyota Auris II Hatchback 5d - Opinie i oceny o wersji - Oceń swoje auto • AutoCentrum.pl\nOceny Toyota Auris II Hatchback 5d – wybierz silnik\nDual VVT-i 100 99KM 73kW (2013-2015) 6 ocen Valvematic 130 132KM 97kW (2013-2015) 20 ocen\nD-4D 125 124KM 91kW (2013-2015) 1 ocena D-4D 90 90KM 66kW (2013-2015) 2 oceny\n1.8 HSD 136KM 100kW (2013-2015) 15 ocen\nNajnowsze oceny Toyota Auris II Hatchback 5d\nUzupełniam swoją wcześniejszą opinię o doświadczenia 5 lat eksploatacji po przebiegu przeszło 150kkm. Samochód miał do tej pory tylko rutynowe przeglądy co 15kkm z wymianami olejów i filtrów. Żadnych poważnych awarii. Z drobnych rzeczy: wymiana klocków i tarcz z przodu po 120 tys km (ale klocki były zużyte tylko w 60%, to tarcze zużyły się wcześniej (!)), oprócz tego jeden z tylnych zacisków skorodował i zaczął gorzej pracować - został...\nOgólnie ok - przez 4 lat nie było najmniejszej usterki, komfort spoko, osiągi nie porywają ale jak na 100 koni to do spokojnej jazdy wystarcza. Jak na wersję standard to dobre wyposażenie dali: automatyczna klima, sterowanie radiem z kierownicy, wejście usb, dużo schowków, wygodne fotele, światła do jazdy dziennej. Skrzynia 6-biegowa pozwala jechać oszczędnie w trasie. Minusy: trochę niskie zawieszenie (14 cm prześwitu, podczas gdy np. toyota...\nJeżdżę tym autem od 2 tygodnie jako autem zastępczym ale dla zainteresowanych mam kilka uwag (aktualnie jeżdżę Focusem 1.6 TDCi 115KM z 2015r): 1. Nadwozie/prowadzenie: ładny ale widać pewne niedostatki jakościowe - kierownica: po 75tkm schodzi skóra do gołego a pod nią twardy plastik - masakra! - ekran świeci cały czas - nie da się go wyłączyć; poza tym w słońcu słabo cokolwiek widać; w nocy razi - fotele na krótkie trasy są ok - mikro...\nNie wiem kto chciałby jeździć tym samochodem mając do wydania tyle pieniędzy. Ten pojazd to nieporozumienie. Wszędzie w reklamach słyszy się o niezawodności i o tym jaka to marka jest cudowna. Niestety nie mówią tym, nawet w portalach motoryzacyjnych, że Auris jest jednym z najbardziej tandetnie wykonanych samochodów tej klasy, z koszmarnie spasowanymi elementami. Wszystko skrzypi, szczotkowany metal to niskiej jakości plastik, gdy opuszczam...\nHatchback 5d D-4D 90 90KM 66kW\nSamochód kupiłem ze względu na markę. Poprzednio jeździłem avensisem II. Niestety w porównaniu do poprzednika to samochód ma kiepskiej jakości dywaniki w kabinie jak i bagażniku, które się filcują i przedzierają. Trzeszczy i drga tapicerka. Słabe nagłośnienie w wersji active. Silnik mało elastyczny w którym występują drgania. Rdzewieją felgi. Przy przebiegu 99000 nie występują poważne usterki i chyba tu jest jego największa zaleta. Na tle...\nBardzo udany zakup. Auto kupiłem używane z bardzo bogatym wyposażeniem jak na tą klasę auta. Miał być kompakt, niezawodny, benzyna z automatem, automatyczną klimą, czujnikami parkowania z przodu i z tyłu, kamerą, nawigacją i ze światłami ksenonowymi. Wbrew pozorom trudno to wszystko znaleźć w klasie kompakt no chyba, że zamawiamy nowe auto do produkcji. Ponad to czego oczekiwałem Auris ma bi-ksenony skrętne, automatyczne parkowanie,...\n~Nowy fan marki\nAuris to moja pierwsza Toyota, ale kolejne auto z tego segmentu. Pierwsze wrażenie było w porządku. Odważna stylistyka, nowoczesność, ale tez legendarna nkezawodnosc i zdrowy rozsądek. Po 70tys km stwierdzam ze to budżetowo robiony klocek... Ocenian Aurisa pod katem użytkowania trasa/miasto 50:50. Zerowy komfort, tandetne materiały, mega głośno w środku, słaba skrzynia, silnik jak fiata fiorino, deska rozdzielcza trzęsie się podczas jazdy,...\nOtrzymałem to auto jako zastępcze jednak wcześniej wielokrotnie jeżdziałem toyotami, corollami, avensisem, verso. Były fajne. Auris rozczarowuje. To jest jakaś pomyłka. Sam samochód jaki jest każdy widzi ale wnętrze i użyte do niego materiały są gorsze niż w hyundaiu pony z ubiegłego stulecia. W połaczeniu z pokracznym designem czyni to auto czymś niezrozumiałym. Jak można było spłodzić coś tak okropnego, co w niczym nie czyni tego auta...\nAuto oceniam bardzo dobrze, w skrócie bez fajerwerków ale solidny compact, za niezłą cenę biorąc pod uwagę konkurencje. Duży plus za solidny silnik bez cudów typu turbo itp. 1.6 wolnossący silnik (prosty i bezawaryjny) bardzo polecam!. Osiągi przyzwoite -na pewno nie jest to demon przyspieszenia ale daje rade , przyjemny w prowadzeniu. Wyposażenie w wersji Premium jest wszystko co trzeba łącznie z podgrzewanymi fotelami (fajny gadźet)....\nWybierz silnik 1.8 HSD 136 KM D-4D 125 124 KM D-4D 90 90 KM Dual VVT-i 100 99 KM Valvematic 130 132 KM\nUżywana Toyota Auris II 2013!


SWETER BROOKE LAWENDA\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 57 cm, biust 54 cm, rękaw 50 cm, ramiona 61 cm, SKŁAD:100% akrylPRODUKT POLSKIUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER BROOKE BŁĘKIT\nSWETER BROOKE ECRU\nSWETER ZEBRA MIĘTA\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 57 cm, biust 54 cm, rękaw 50 cm, ramiona 60 cm, SKŁAD:100% akrylPRODUKT POLSKIUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER Z KOKARDKAMI BŁĘKIT\nOversizowy sweter zapinany na guziki wykonany z miękkiej przędzy.Ozdobiony kontrastowymi kokardkami.\nSWETER Z KOKARDKAMI RÓŻ\nSWETER Z KOKARDKAMI POMARAŃCZ\nSWETER SIMPLE ECRU\nDługi sweter z obszernym golfem.\nSWETER BAILEY BIAŁY\nWYMIARY: UNI: biust 64 cm, rękaw 53 cm, długość 58 cm SKŁAD: 100% akryl PRODUKT POLSKIUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2 cm.\nSWETER BAILEY CYTRYNA\nSWETER BAILEY PUDER\nSWETER W PASKI ROZPINANY BŁĘKIT\nWYMIARY:S/M: dł. całkowita 54 cm, biust 45 cm, rękaw 63 cm, ramiona 37 cm, M/L: dł. całkowita 54 cm, biust 48 cm, rękaw 62 cm, ramiona 38 cm, SKŁAD:77% nylon63% wiskozaUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER W PASKI ROZPINANY GRANAT\nSWETER BAILEY TURKUS\nSWETER DWUKOLOROWY BEŻ/ZIELEŃ\nWYMIARY:S/M: dł. całkowita 57 cm, biust 52 cm, rękaw 56 cm, ramiona 39 cm, M/L: dł. całkowita 58 cm, biust 57 cm, rękaw 54 cm, ramiona 40 cm, SKŁAD:50% akryl50% poliamidUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER DWUKOLOROWY PUDER/BŁĘKIT\nSWETER ROSES ZIELEŃ\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 60 cm, biust 53 cm, rękaw 53 cm, ramiona 56 cm, SKŁAD:28% poliamid30% poliester42% akrylUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER COZY WINTER CAMEL\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 59 cm, biust 50 cm, rękaw 55 cm, ramiona 53 cm, SKŁAD:10% poliamid16% wełna49% akryl25% poliesterUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER COZY WINTER ECRU\nSWETER CASUAL Z GOLFEM JASNY CAMEL\nSWETER CASUAL Z GOLFEM ECRU\nSWETER CASUAL Z GOLFEM BEŻ\nOversizeowy sweter z golfem. Wykonany z bardzo ciepłego i przyjemnego materiału.\nSWETER FLORAL BEŻ\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 50 cm, biust 55 cm, rękaw 47 cm, ramiona 57 cm, SKŁAD:30% poliester70% akryl Ubranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER FLORAL SZARY\nSWETER FLOWERS ECRU\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 54 cm, biust 55 cm, rękaw 53 cm, ramiona 58 cm, SKŁAD:5% poliester10% poliamid85% akryl Ubranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER BLOSSOM RÓŻ\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 60 cm, biust 51 cm, rękaw 68 cm, ramiona 44 cm, SKŁAD:22% poliester30% poliamid48% akrylUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER CRYSTAL CZERWIEŃ\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 53 cm, biust 40 cm, rękaw 65 cm, ramiona 35 cm, SKŁAD:50% wiskoza28% poliester22% poliamid Ubranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER WARM Z GOLFEM PUDER\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 45 cm, biust 54 cm, rękaw 54 cm, ramiona 58 cm, SKŁAD:49% akryl16% wełna10% poliamid25% poliester Ubranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER GOLF CLASSIC CAMEL\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 59 cm, biust 40-59 cm, rękaw 61 cm, ramiona 33 cm, SKŁAD:49% wiskoza28% poliamid23% nylon Ubranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER ALVARO ECRU\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 65 cm, biust 61 cm, rękaw 42 cm, ramiona 65 cm, SKŁAD:30% poliamid30% poliester40% akrylUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER SHORT V-DEKOLT ŻÓŁTY\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 48 cm, biust 49 cm, rękaw 58 cm, ramiona 45 cm, SKŁAD:23% poliamid21% poliester56% akrylUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER BAILEY BABY BLUE\nWYMIARY:UNI: dł. 65 cm, biust 60 cm, rękaw 46 cm, ramiona 65 cm SKŁAD:100% akryl PRODUKT POLSKI Ubranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER GOLF BASIC BRĄZ\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 59 cm, biust 40-59 cm, rękaw 61 cm, ramiona 33 cm, SKŁAD:49% wiskoza28% poliamid23% nylonUbranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER GOLF PRĄŻEK POPIEL\nSWETER GOLF PRĄŻEK OLIWKA\nSWETER GOLF PRĄŻEK KHAKI\nSWETER GOLF PRĄŻEK PUDER\nWYMIARY:UNI: dł. całkowita 53 cm, biust 31-51 cm, rękaw 63 cm, ramiona 30 cm, SKŁAD:100% poliamid Ubranie mierzone na płasko. Możliwa różnica w wymiarach +/- 2cm.\nSWETER GOLF PRĄŻEK KOBALT\nSWETER GOLF PRĄŻEK MORSKI\n51,00 zł - 195,00 zł


Sejm przyjął dzisiaj (piątek) większość poprawek Senatu do ustawy o efektywności energetycznej, która nakłada na firmy obowiązek pozyskiwania świadectw efektywności energetycznej, tak zwanych białych certyfikatów. 2011-04-15 22:49 MS\nPostaw na „Zielony Dom”\nInstytut Obywatelski oraz poseł Andrzej Czerwiński serdecznie zapraszają klasy czwarte, piąte i szóste sądeckich, gorlickich i limanowskich szkół podstawowych do udziału w konkursie ekologicznym „Zielony Dom”. Konkurs ma na celu uświadomienie wśród dzieci potrzeby ochrony środowiska oraz budowanie świadomości ekologicznej. 2011-04-13 15:30 MS\nPosłowie obradują o zmianie ustawy hazardowej oraz zastępczej opiece rodzinnej\nSejm rozpoczyna dzisiaj (środa, 13 kwietnia) trzydniowe posiedzenie. Posłowie zajmą się projektem zmian w ustawie o grach hazardowych oraz projektem zmian w ustawie o rodzinnej opiece zastępczej. Po południu odbędzie się dyskusja nad projektem ustawy o Krajowej Radzie Prokuratury i projektem nowelizacji ustawy o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa. 2011-04-13 11:44 MS\nFirmy zastąpią urzędy pracy? Na razie tylko w UK. W Polsce trwa projekt pilotażowy\nRząd Wielkiej Brytanii realizując program oszczędnościowy zdecydował się na komercjalizację walki z bezrobociem. Według nowych przepisów, za aktywizację na rynku pracy będą odpowiadały zewnętrzne agencje zatrudnienia, a nie jak dotychczas państwowe urzędy pracy. Czy podobne przepisy zostaną wprowadzone w Polsce? 2011-04-12 14:51 MS\nFinał konkursu „Europa to my” coraz bliżej\nJuż w najbliższą sobotę, 16 kwietnia na zamku w Niepołomicach odbędzie się finał konkursu wiedzy o Unii Europejskiej „Europa to my”. W decydującej rywalizacji Sądecczyznę będą reprezentować Angela Król z II Liceum Ogólnokształcącego w Nowym Sączu oraz Małgorzata Dziedzina z Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Starym Sączu. 2011-04-11 14:07 MS\nPamięci ofiar Sybiru\nJutro, (wtorek 12 kwietnia) o godzinie 13.00 dla upamiętnienia 71 rocznicy masowych wywózek Polaków na Sybir z inicjatywy Sądeckiego Stowarzyszenia Pamięci Sybiru oraz Zespołu Szkół w Marcinkowicach w sali obrad Starostwa Powiatowego w Nowym Sączu odbędzie się spotkanie połączone z promocją książki „Tułacze ślady żołnierza – Sybiraka”. 2011-04-11 12:05 MS\nWspomnienie zmarłych w katastrofie smoleńskiej\n- Każde doświadczenie, które sprawia, że naprawdę masz strach w oczach, paradoksalnie dodaje sił, odwagi i wiary w siebie. Dzięki temu możesz powiedzieć: Przeżyłem już ten horror. Jeśli przyjdzie na mnie kolejny trud, na pewno poradzę sobie – mówił w Nowym Sączu podczas pierwszej rocznicy katastrofy smoleńskiej poseł Andrzej Czerwiński. 2011-04-11 10:47 MS


Wymiana bezwykopowa - Terra-Tech Roboty Inżynieryjne\nBezwykopowe powiększenie (wymiana) przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych\nMetoda ta ma zastosowanie w przypadkach gdy:\nprzekrój poprzeczny przewodu istniejącego jest niewystarczający,\ngdy przewód jest uszkodzony mechanicznie, jest nieszczelny i nie spełnia podstawowych funkcji w aktualnej sytuacji wodno-kanalizacyjnej,\ngdy istniejące w pobliży przewodu przeszkody takie jak: intensywny ruch uliczny, problemy z wodą gruntową, znaczna głębokość, kolizja z istniejącą infrastrukturą nie pozwalają na stosowanie kosztownych, tradycyjnych metod wykopowych.\nCo to jest Wymiana Bezwykopowa ?\nBezwykopowe powiększenie (wymiana) przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych. Metoda polega na rozrywaniu starych, zużytych rur i równoczesnym wprowadzeniu na ich miejsce rur nowych o takiej samej lub większej średnicy. W celu zapewnienia równoczesnego kruszenia rur jak i wprowadzenia nowych, montowane rury są zabezpieczone przed jakimkolwiek przesunięciem przy pomocy specjalnego łańcucha kalibrowanego z odpowiednim systemem mocowań.\nPracę wykonujemyi przy pomocy nowoczesnych młotów firmy Terra-HAMER. Dysponujemy modelami TR-220 oraz TR-360.\nPrzekrój do 350, długość do 50mb\nWykorzystujac nowoczesny osprzęt jesteśmy w stanie wykonać przeciski rurami stalowymi o przekroju 1016 i długości do 40m.\nWykonujemy cracking zarówno z rur PEHD zgrzewanej jak i z modułów UPLINER PEHD.\nWykwalifikowani operatorzy oraz dobra organizacja prac, a także duże doświadczenie w różnego rodzaju pracach.\nDuży zasób sprzętu oraz wykwalifikowanych ekip gwarantują rzetelne i szybkie wykonanie powierzonego zlecenia.\nJesteśmy fachowi, rzetelni i szybcy. Dzięki temu mamy doskonałe referencje i dobre kontakty z inwestorami.\nBezwykopowe powiększenie (wymiana) przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych.\nMetoda polega na rozrywaniu starych, zużytych rur i równoczesnym wprowadzeniu na ich miejsce rur nowych o takiej samej lub większej średnicy. Podstawowymi urządzeniami wykorzystywanymi przez naszą firmę są młoty pneumatyczne produkowane przez lidera metod bezwykopowych, szwajcarską firmę TERRA AG.\nW zależności od możliwości terenowych, rury przygotowywane są w dwóch wariantach:\nzgrzewane rury PEHD - w przypadku możliwości wykonania komory startowej,\nkrótkie rury typu VIP LINER z PEHD, łączone na uszczelki - wymiana odbywa się na trasie Studzienka kanalizacyjna nr 1 - studzienka kanalizacyjna nr 2, itd.\nW celu zapewnienia równoczesnego kruszenia rur jak i wprowadzenia nowych montowane rury są zabezpieczone przed jakimkolwiek przesunięciem przy pomocy specjalnego łańcucha kalibrowanego z odpowiednim systemem mocowań. Stały docisk połączeń rur zapewnia natomiast sterowany hydraulicznie system napinająco-dociskowy. Służymy fachowym doradztwem przy wyborze odpowiedniej metody


Piękno miejsc noclegowych dla pracowników | Porady turystyczne dla podróżników - airlineticketssite.com\nadmin Gdzie się zatrzymać?, Wycieczki w nieznane 9 February 2021 hotele, łazienki, praca\nHotele pracownicze to specjalne budynki, które goszczą na określony czas pracowników różnych instytucji i zakładów pracy. Hotele proponujące noclegi pracownicze są prowadzone często przy szpitalach, remizach strażackich, szkołach wszystkich stopni, pocztach, budynkach wojskowych i oddalonych fabrykach. Niektórym kojarzą się one z z okresem komunizmu, ponieważ w epoce olbrzymich komunalnych zakładów przemysłowych hotele robotnicze były bardzo popularne.\nWspółcześnie jest ich sporo mniej, ale na pewno znajdziemy je wpisując w wyszukiwarce przykładowo „. Kwatery pracownicze są dość tanie i gwarantują niezły standard zamieszkania. Można liczyć na to, iż wszędzie znajdziemy łazienki, sale jadalne albo bary. Pewna ich liczna oferuje w standardzie również aneksy kuchenne i innego typu udogodnienia. Plusem kwater pracowniczych jest brak separacji ze względu na płeć, w odróżnieniu od domów studenckich, burs i domów doktoranckich. Czasem oferuje się pokoje przystosowane dla dużej liczby ludzi, tak by wynajmujący mógł sprowadzić dodatkowo swoich bliskich.\nJeżeli przedstawiony tekst zabrał Cię w nieznany rejon wiedzy, to dobrze się składa, gdyż możesz poznać pozostałe informacje tutaj (https://www.workservice.pl/praca/operator-wozka-widlowego/mielec/) – kliknij na ten link i poczytaj więcej.\nTo mocno ważne, szczególnie dla zakładów pracy, w których obowiązkowy jest krótki dojazd i nieustanna dostępność na żądanie. Życie w hotelu pracowniczym na pewno pozwala na rozwijanie relacji Interpersonalnych z pozostałymi mieszkańcami. Wielu skojarzy się to z czasem studenckim i pomieszkiwaniem w domu studenckim.\nMożna być pewnym, że wszystkie większe miasta mogą zaoferować dobre noclegi pracownicze. Wrocław jest ośrodkiem, w którym tego rodzaju miejsc można znaleźć ponad dziesięć, tak samo jak stolica, Gdańsk i Łódź. Kwatery pracownicze banalnie prosto jest odszukać w mapach Google, należy jedynie wpisać np. formułkę i dostaniemy precyzyjne namiary.\n← Uwiecznij najciekawsze momenty


Bilety - CKMAZS.com | White-Green - CKM Włókniarz Częstochowa, AZS Częstochowa\nNiewiele ponad 5600 biletów pozostało na warszawską inaugurację cyklu Grand Prix 2019. 18 maja na PGE Narodowym będzie można zobaczyć najważniejsze żużlowe wydarzenie roku na świecie. Najwięcej kibiców do stolicy przyjedzie z Wielkopolski, ale będą też fani ze Stanów Zjednoczonych lub Australii. Chociaż do zawodów zostało około 60 dni, to PGE Narodowy jest już wypełniony […]\n46 tys. biletów sprzedano na inaugurację żużlowego cyklu FIM Speedway Grand Prix na PGE Narodowym w Warszawie. Zawody rozegrane zostaną 18 maja, a więc dokładnie za 100 dni. Spodziewany jest komplet – ponad 53 tys. widzów. Żużlowa reprezentacja Polski aktualnie przygotowuje się do rozpoczynającego się wkrótce sezonu. Zawodnicy przebywają na zgrupowaniu w Zakopanem. Rozgrywki PGE […]\nZakończył się pierwszy etap sprzedaży biletów na majową inaugurację cyklu Grand Prix, która będzie miała miejsce na PGE Narodowym w Warszawie. Aktualna zajętość obiektu wynosi 43237 widzów. Najwięcej wejściówek nabyli kibice z województwa wielkopolskiego (18,36 %). Do zawodów pozostało nieco ponad 130 dni. Przypomnijmy, że 2019 PZM Warsaw FIM Speedway Grand Prix of Poland rozpocznie […]\nPierwszy mecz AZS-u będzie można obejrzeć za darmo\nJuż w najbliższą sobotę zainauguruje nowy sezon I ligi siatkarzy. Gracze AZS-u Częstochowa na starcie ligi zagrają przed własną publicznością z beniaminkiem rozgrywek UKS Mickiewiczem Kluczbork. Spotkanie odbędzie się w sobotę 29 września, a jego początek zaplanowano na godzinę 17:00. Władze klubu, którego przyszłość jeszcze nie tak dawno temu wisiała na przysłowiowym włosku, zdecydowały się […]\nSGP: Ponad 50 tysięcy kibiców na PGE Narodowym?\nWielkimi krokami zbliża się inauguracja tegorocznego cyklu Grand Prix. Kibice, którzy wybierają się do Warszawy powinni jak najszybciej nabyć bilety. W sprzedaży pozostało zaledwie kilka tysięcy wejściówek. Wejściówki na zawody na PGE Narodowym (12 maja) rozchodzą się bardzo szybko i już teraz można spodziewać się na trybunach ponad 50 tysięcy kibiców. Patryk Dudek, Maciej Janowski, […]


Byli też ciemnoocy o ochrypłych głosach... część szósta - marcinsen (opowiadanie)\nByli też ciemnoocy o ochrypłych głosach... część szósta (opowiadanie)\nNa śniadanie zjadłem posiłek, składający się ze świeżego, chrupiącego chleba, karczochów z puszki, avocado i owczego sera. Ciągle czułem się zmęczony po wczorajszej borracherze, stwierdziłem więc, że wrócę na trochę do hotelu i poleżę w łóżku, czytając książkę albo oglądając telewizję. Po drodze kupiłem jeszcze u Chińczyków ładowarkę do telefonu i gdzieś tak do czternastej leżałem po prostu w pokoju, lecząc kaca sokiem pomarańczowym i śledząc z wypiekami na twarzy dalsze przygody Lauriego Lee.\nPo kilku miesiącach włóczęgi, w końcu dopadła go wojna, której początek pasjonująco opisał z punktu widzenia dwudziestoletniego, niewinnego trampa. Próbowałem wyobrazić sobie, jakie to było uczucie, doświadczać życia, tak jak ja robię to teraz i nagle widzieć jak wali się porządek świata, i jak zwykli ludzie, pechowcy historii, przez chwilę czują, że mogą zmienić przeznaczenie. Jak marzą o wymazaniu niesprawiedliwej przeszłości i o podzieleniu świata na nowo, tym razem uczciwie i mądrze. A trochę później patrzeć, jak ich marzenia rozsypują się pod ciosami ślepej siły, pragnącej zachować stary porządek świata. Niektórzy ludzie rodzą się za wcześnie, (a niektórzy za późno) a ich próby naprawienia historii, z góry są skazane na niepowodzenie.\nDo takich refleksji zaprowadził mnie Laurie Lee i nagle z żalem zdałem sobie sprawę, że doszedłem do końca książki.\nPóźniej poleżałem jeszcze trochę z rękami pod głową, wpatrując się w sufit, aż zaczęły mnie kusić dobiegające zza pół otwartych okiennic głosy ulicy, wabiące obietnicą nowych twarzy i rozmów, wysmarowałem więc twarz kremem na oparzenia słoneczne i wyszedłem ”na miasto”.\nPo trzech dniach żywienia się chlebem i serem stwierdziłem, że przydałoby się zjeść coś ciepłego i targany wyrzutami sumienia, zacząłem szukać jakiejś restauracji z wegetariańskim jedzeniem. (Skąd wyrzuty sumienia? Jak zwykle - wydawanie ciężko zarobionej kasy zawsze boli.)\nWreszcie, błądząc po arabskiej dzielnicy, na ulicy Caldereria Nueva znalazłem małą arabską restauracyjkę, gdzie podawano jarskie potrawy. Jedzenie było kiepskie, a kelnerka bardzo niemiła, traktująca każde wymaganie jak osobisty zamach na swoje swobody obywatelskie, ale cieszyła mnie inność tego miejsca; jego północno-afrykański wystrój i marokańska muzyka.\nPo mojej lewej stronie siedziała spora muzułmańska rodzina, rozmawiająca jednak po hiszpańsku. W grupie wyróżniała się biała kobieta, która przejęła arabski strój i zachowanie, jednak jej łamany hiszpański i angielskie zdania, którymi go przeplatała, zdradzały jej „niewierne” pochodzenie. Dopóki mężczyźni siedzieli z kobietami, te pozostawały ciche, ale kiedy po posiłku wyszli na papierosa, zaczęły nieśmiałą rozmowę, której przewodziła biała „Arabka”. Kiedy w końcu wyszła do toalety, dwie pozostałe dziewczyny, ściszonym głosem zaczęły ją obgadywać.\nPo prawej ręce miałem izraelsko-anglosaską grupkę, której członkowie komentowali po angielsku i w jidysz, kiepską jakość posiłku, i starali się nie widzieć stalowych spojrzeń, rzucanych im przez muzułmanów, siedzących po mojej lewej.\nPo pewnym czasie, niesympatyczna kelnerka zajęła opróżniony przez Izraelitów stolik i z niezadowolonym wyrazem twarzy zajęła się brzęczącym obliczaniem miedzianych napiwków. Co kilka sekund rzucała nieprzyjemne spojrzenia w stronę drzwi wejściowych, mając nadzieję, że choć przez chwilę, żaden przechodzeń nie wpadnie na głupi pomysł zjedzenia tu obiadu. Wychyliłem ostatni łyk wina i skierowałem się (który to już raz?) w stronę Alhambry, z silnym postanowieniem, że jeśli nic nie przydarzy się po drodze, to tym razem tam dotrę.\nUsiadłem na ławce, oddając się myślom. Czułem, że muszę spróbować wejść na trochę wyższą falę melancholii i wznieść się z suchej depresji i wyobcowania, na smutną nostalgię, która nawilżyłaby mi duszę choć kilkoma kroplami ciepłej zadumy. Nie wiedziałem, co ściągnęło mnie tak bardzo w dół. Może była to zatłoczona hałaśliwymi turystami Alhambra, która w niczym nie przypominała wierszy Lorci, ani obrazów Giraulta de Prangey, ale raczej supermarket pełen klientów, biegających ze swoimi aparatami od jednego produktu do następnego. A może to dzisiejszy kac zmieszał się z tęsknotą za domem i zmienił mnie z żądnego przygód, siedmiodniowego wagabundy, w zagubionego i gorzkiego faceta ścigającego złudzenia.\nMiałem niewielką nadzieję, że uda mi się zobaczyć Alhambrę taką, jaką wyobrażałem ją sobie jeszcze kilka dni temu (a w sumie to kilka lat, od momentu, kiedy zobaczyłem ją pierwszy raz z jaskini na Sacromonte), ale nie potrafiłem przedrzeć się przez przez spoconych, podekscytowanych turystów, którzy wymieniali się szablonowymi okrzykami zachwytu ani groźnych ochraniarzy, rozmawiających poważnie przez krótkofalówki.\nTrudno jest mi napisać coś o samych zabytkach - coś co nie było już napisane tysiące razy. Tak, budowle dawnych mieszkańców tej ziemi różnią się od topornych, grubo ciosanych z kamienia pozostałości po ich chrześcijańskich następcach. Jest w nich lekkość, dbałość o szczegóły , cierpliwość (tak cierpliwi potrafią być tylko ludzie pustyni) i zmysłowość, którą znamy z „Baśni tysiąca i jednej nocy”. Tamci ludzie inaczej postrzegali świat, starali się czerpać z niego radość innymi zmysłami niż my oraz wyrażać siebie w cierpliwej dokładności i delikatności. Tyle mogłem zobaczyć, ale byłem daleko od prawdziwego dotknięcia tego, co rejestrowałem oczami i aparatem. Może gdybym był tam sam, w ciepłą letnią noc, dawni władcy Alhambry z dumą oprowadziliby mnie po swoich domach i pałacach, opowiadając o swoich marzeniach i wizji świata. Dziś jednak nie było tam żadnych duchów, które wystraszone fleszami aparatów i krzykami biegających po krętych korytarzach dzieci, uciekły; może na pustynie niedalekiej Afryki, ujeżdżając piaskowe konie, a może wróciły do swojego Raju, odpocząć wśród pięknych Hurys. Dziś byłem tam tylko ja, misterne, martwe rzeźby i spoceni turyści.\nPrzechadzając się po Alhambrze i spoglądając w dół, na Granadę, pomyślałem o tysiącach Arabów, którzy tutaj mieszkali a którzy w końcu musieli opuścić Hiszpanię; ostatni z nich w XVI wieku zostali zapakowani na statki i porzuceni na plażach Afryki.\nStarkie wyciągnął z zawiniątka masywny, metalowy klucz i spojrzał pytająco na gospodarza, na co ten powiedział uroczyście:\nmarcinsen\t15 kwietnia 2009, 10:09\nChciałem tylko dodać, że zostały jeszcze trzy części, tak, że nie będę was już męczył długo:)\nmodliszqa\t15 kwietnia 2009, 10:45\na potem wydasz? :D\nmarcinsen\t15 kwietnia 2009, 11:50\nJeśli kiedykolwiek bym to wydał, to z całą pewnością podziękuję wywrocie na pierwszej stronie:)\nJacek\t15 kwietnia 2009, 17:22\nTy lepiej zamieść dopisek "pod red." :D:D:D\nJacek\t15 kwietnia 2009, 20:53\n"posiłek składający "- przecinek\n"włóczęgi w końcu"-też można by przecinek\n" jakie to było uczucie być tam"- poplątanie z pomieszaniem. Za dużo "być"\n"świata, i jak "- bez przecinka\nW ogóle to zdanie jest przeogromnie długaśne. Podziel je lepiej. Trudno się to czyta i wypada się po jakimś czasie z rytmu. Taka rada.\n" za wcześnie "- po tym przecinek\n", i targany "- bez przecinka\n"Jak zwykle"- zamiast kropki powinien być myślnik, albo przecinek.\n"Wreszcie błądząc po "- przecinek\n" kiepskie a kelnerka "- przecinek\n"komentowali, po angielsku "- tu z kolei zbędny\n"przez muzułman"- biernik- muzułmanów\n"Po pewnym czasie niesympatyczna kelnerka "- i przecinek\n"niezadowolonym wyrazem twarzy "- wyszła personifikacja twarzy, wobec czego lepiej chyba "niezadowoleniem na twarzy"\n" tym razem spróbuję tam dotrzeć."- jeszcze np 'to' by się przydało na początku\n", i wznieść "- przed 'i' nie ma przecinka\n"klientów biegających "- i przecinek\n" Ciężko jest mi napisać "- nie 'ciężko' tylko trudno\n"zabytkach; coś "- tu lepiej z myślnikiem\nmarcinsen\t15 kwietnia 2009, 22:25\n- nie wiem co złego jest z "niezadowolonym wyrazem twarzy". Mógłbyś to jakoś rozwinąć? Wgooglowałem takie połączenie i wyszło mi całkiem sporo wyników i to niektóre z poważnych stron edukacyjnych.\nOprócz tego mógłbyś mi napisać parę słów na te tematy?:\n- "ciężko-trudno" - czy słowa te nie są na tyle podobne, że jednak powinno się zostawić autorowi wybór? Czy jednak jest to błąd?\n- średnik i myślnik - za cholere nie mogę złapać różnicy:)\n- wczoraj spędziłem chyba z dwie godziny czytając o zasadach wstawiania przecinków i przyznam się, że jestem bardziej oszołomiony niż przedtem:)\nOczywiście, nie mam problemów z podstawowym użyciem (że, który, wyliczenia), ale kiedy już wchodzą "i" "a" to zaczyna mi sie pojawiać przed oczami mgła:)\nNa przykład w moim tekscie zasugerowałeś wstawienie przecinka w tym miejscu: " kiepskie a kelnerka "- przecinek"\nNo więc przed wstawiniem tego tekstu na stronę, miałem tam przecinek, ale później wyczytałem w sieci ( zwierzeta-wiadomosci.low.pl/ortografia/wiadomosci2… htm), że przed "a" przecinka nie wstawiamy, więc go wywaliłem. To teraz już nie wiem:)\nJacek\t15 kwietnia 2009, 22:53\nTo wszystko zależy : ) Pamiętaj, że zasady języka są cholernie dynamiczne. Z tym 'a' to jest taka sprawa, że generalnie przecinek się stawia, chyba, że owo 'a' pełni np identyczną funkcję do 'i'. W przypadku kiedy 'a' pełni rolę spójnika innego niż łącznego jak 'i'- przecinek stawiamy. Przed 'i' natomiast przecinka nie stawiamy. Chyba że wystepuje jako enumeracja np i jadł, i pił, i spał, i ćpał...\nCo do ciężki- trudny....jest subtelna różnica. Potocznie mówi się np "miałem ciężki dzień",ale zasadniczo przymiotnik 'ciężki" odnosi się do, jak sama nazwa wskazuje, wagi np. Kiedy coś sprawia trudność jest z kolei....trudne.\n"niezadowolonym wyrazem twarzy"- bo jak się głębiej zastanowić, to wychodzi na to, że to wyraz twarzy jest z jakiegoś powodu niezadowolony....ale to taki pikuś jest, acz grosz do grosza,a będzie kokosza ; ]\nco do tej interpunkcji jeszcze, to sporo rzeczy mozna robić na czuja., Kiedy człowiek duzo czyta, wyłapuje momenty z błędną interpunkcja, ale Tobie chyba nie muszę tego mówić : )\nmodliszqa\t16 kwietnia 2009, 13:25\npopieram jace - z niezadowoleniem na twarzy\nmodliszqa\t16 kwietnia 2009, 13:53\n"siedzieli z kobietami, pozostawały ciche" - tu wolałabym myślnik, bo złapałam się na tym, że nie wiem kto pozostał cichy .... , albo dodać "te"pozostawały ciche ...\n"że jeśli nic nie przydarzy się po drodze, to tym razem spróbuję tam dotrzeć." - czemu spróbujesz ? - dotrzesz , :D\n"Miałem trochę nadzieję" - trochę nadziei, albo niewielką nadzieję\nmarcinsen\t16 kwietnia 2009, 15:28\nUżyłem słowa "spróbuję", bo wynika ono z reszty tekstu; zrobiłem już dwa podejścia do Alhambry i za każdym razem coś mi wypadało:)\nJacek\t16 kwietnia 2009, 18:15\nale źle to brzmi, ja posłuchałbym Modliszqi\nmarcinsen\t16 kwietnia 2009, 18:50\nataraksja\t17 kwietnia 2009, 19:47\nA ja znów przeczytałam. Zaczarowana.\nDziewczyny i Chłopaki, nie spieszcie się błagam tak! Niech i mnie będzie dane wytknąć Autorowi jakieś okropne wielbłądziska` ;-)\nJacek\t18 kwietnia 2009, 11:36\nale już pozamiatane Ata ;]\nprzysłał marcinsen\t– 15 kwietnia 2009, 09:57\nautoryzował ataraksja\t– 17 kwietnia 2009, 19:47


Kurt Scheller zagości w wodzisławskim Ekonomiku - Nasz Wodzisław - portal informacyjny, wiadomości z Wodzisławia Śląskiego i powiatu wodzisławskiego\nAktualności » 13 maja 2019, godz. 12:56 » komentarzy:\nSpotkanie warsztatowe przeznaczone jest dla uczniów wodzisławskiego Ekonomika. Odbędzie się ono już w najbliższą środę, 15 maja. Pierwsza grupa warsztatowa odbędzie swe kuchenne zmagania w godzinach od 9 do 11. Grupa druga przystąpi do pracy w godzinach od 11.30 do 13.30. Relację z wydarzenia będzie można obejrzeć na naszym portalu.\nTagi: Kurt Scheller, ZSE Wodzisław, warsztaty kulinarne, Ekonomik, Wodzisław Śląski


...SZKATUŁKA...: RECENZJA - EQUILIBRA - NATURALE - NAWILŻAJĄCY SZAMPON ALOESOWY!\nAutor: ...SZKATUŁKA... o 16:49\nżaneta serocka 17 lutego 2018 17:45\nuwielbiam ten szampon , fantastycznie działa na skalp.\nPani Blondynka 17 lutego 2018 17:59\nmuszę się zaopatrzyć w ten szampon, bo kompletnie go nie znam :D A zapowiada się super! :D\nAngelika 17 lutego 2018 19:28\nświetny kubek:D szampon znam i lubię\nMango Mania 17 lutego 2018 19:48\nSzampon poznałam był ok:) Ogólnie to cenię sobie aloes w kosmetykach.\nIwona 17 lutego 2018 20:25\nDobrze wspominam ten szampon :)\nMadlen 17 lutego 2018 22:32\nUwielbiam ten szampon, jeden z najlepszych jakie miałam .\nBeauty B. 18 lutego 2018 09:19\nBardzo lubię te szampony z EQUILIBRA :)\nkubek - fantastyczny:)\nmyliiifestylee 20 lutego 2018 21:50\nTen szampon bardzo dobrze się u mnie sprawdza :)\naknezz 22 lutego 2018 12:44\nW takim razie wracaj szybko do zdrowia. Szczerze współczuję, że tak się u Ciebie farbowanie skończyło.


Serwis AGD Kolbuszowa | 791600778 naprawa AGD w Kolbuszowej\nKolbuszowa - serwis i naprawa sprzętu AGD ☎ 791600778. Naprawy pogwarancyjne pralek, zmywarek, lodówek, płyt grzewczych i kuchenek w Kolbuszowej. W ofercie również serwis mikserów, odkurzaczy, robotów kuchennych i sprzątających oraz pozostałego sprzętu AGD. Usługi mobilne - dojeżdżamy do klientów - Kolbuszowa i teren powiatu kolbuszowskiego. Naprawiamy sprzęt AGD następujących producentów: BEKO, AMICA, GORENJE, CANDY, MASTERCOOK, BOSCH, SAMSUNG, WHIRLPOOL oraz innych.\nW ofercie kolbuszowskiego serwisu między innymi: naprawa programatorów, regeneracja pomp zmywarek, wymiana uszkodzonych podzespołów. W ramach usługi wymieniamy zepsute części na nowe (oryginalne lub sprawdzone zamienniki). Kolbuszowa i okolice - serwisowanie płyt grzewczych: indukcyjnych, ceramicznych, gazowych i elektrycznych. Naprawa piekarników, zamrażarek oraz kuchenek: elektrycznych, mikrofalowych i gazowych. Dojeżdżamy do klienta w ramach usług mobilnych. Działamy na obszarze powiatu kolbuszowskiego.\nSpecjalistyczne przeglądy techniczne i naprawy popularnego sprzętu gospodarstwa domowego w Kolbuszowej. Profesjonalne i fachowe naprawy urządzeń AGD oraz wymiana części i podzespołów.


Nie dajmy się oskubać – kradzieże z samochodów | Kradzieje.plBaza skradzionego sprzętu, samochodów i innych przedmiotów Nie dajmy się oskubać – kradzieże z samochodów | Kradzieje.pl\nBaza skradzionych przedmiotów\nNie dajmy się oskubać – kradzieże z samochodów\nKradzieże z samochodów wciąż są plagą naszych ulic. Czy można się bronić przed takimi złodziejami?\n40-letni Janusz W. zaparkował samochód pod swoim domem. Tego dnia nie wjeżdżał na podwórko. Nie wyjął też radia, które kilka dni wcześniej kupił przez Internet. Rano zobaczył wybitą boczną szybę. Radio zniknęło. 300 złotych wstawienie szyby i 500 zł radio. W sumie stracił 800 zł.\nPan Janusz jest jednym z wielu, którzy padli ofiarą samochodowych złodziei. Nie ma dnia, żeby w Polsce nie doszło do tego rodzaju przestępstwa. Złodzieje wykorzystują każdą okazję.\nNiedawno w Lublinie włamali się do fiata, bo skusiła ich…zapalniczka.\n– Często właściciele tracą o wiele cenniejsze rzeczy – mówią policjanci. – Często są np. zostawione aparaty fotograficzne. Właściciele parkują na chwilę, zostawiając je na wierzchu. Zdarza się, że dokonanie kradzieży jest dla złodziei dziecinną zabawą. Tak było ostatnio przed lubelską Katedrą. Właściciel zostawił otwarty samochód. Złodzieje zabrali wszystko. Łącznie z dokumentami i pieniędzmi. Stracił kilka tysięcy złotych.\nPolicja nie prowadzi osobnych statystyk dotyczących włamań do samochodów. Są jednak dni, kiedy na terenie jednego komisariatu zdarza się nawet kilka włamań. Funkcjonariusze rozkładają ręce.\n– Nie możemy być wszędzie – mówią.\nPolicjanci twierdzą, że nie ma miejsc, gdzie najczęściej grasują samochodowi włamywacze.Kradną wszędzie i o każdej porze. Często trwa to kilkanaście sekund.\n– Zaparkowałem pod sklepem – mówi Waldemar J., właściciel volkswagena. – Wyszedłem na minutę. Jak wróciłem, już było po wszystkim – szyba zbita. Złodziej zabrał neseser z dokumentami. Na parkingu kręciło się sporo osób. Jedna kobieta powiedziała, ze nie zdążyła nawet krzyknąć. Młody chłopak podbiegł, rozbił jakimś kołkiem szybę i po chwili uciekł.\nWłamania do samochodów nasilają się szczególnie przed świętami. W gorączce świątecznych zakupów zapominamy o podstawowych zasadach. Robimy zakupy w jednym sklepie i jedziemy do innego – mówią funkcjonariusze. – Często zakupy leżą na tylnym siedzeniu. Na to tylko czyhają rabusie.\nPolicja radzi, żeby znakować nie tylko radia, ale również niektóre części, jak np. akumulator lub koła. Apeluje również o zgłaszanie każdej kradzieży. Niedawno mężczyzna, któremu skradziono z samochodu radio, trafił na nie na giełdzie samochodowej. Było znakowane. Dzięki temu je odzyskał, a policja zatrzymała pasera. W każdym komisariacie leżą rzeczy, które policja odzyskała.\n1. Nie parkujmy w odludnych miejscach. Ciemna, pusta uliczka to raj dla złodziei.\n2. Wysiadając z samochodu, nawet na chwilę – nie zostawiajmy radia lub panelu. Zabierzmy ze sobą. Niech to będzie naszym nawykiem.\n3. Pod żadnym pozorem nie zostawiajmy w samochodzie dokumentów ani zapasowych kluczyków. W razie kradzieży samochodu żadna firma ubezpieczeniowa nie wypłaci nam odszkodowania.\n4. Każda, nawet najdrobniejsza rzecz zostawiona na wierzchu przedstawia wartość dla złodzieja.\n5. Korzystajmy w miarę możliwości ze strzeżonych parkingów. Dwa złote za bilet to niewielka kwota w porównaniu ze stratami, na jakie narażamy się zostawiając samochód na ulicy.\n6. Jeżeli posiadamy jakiekolwiek zabezpieczenia samochodu np. blokadę na kierownicę – korzystajmy z nich.\n7. Jeśli mamy garaż – to nie zostawiajmy samochodu pod domem.\n8. Każda przeszkoda jest dla złodzieja utrudnieniem. Nie ułatwiajmy mu kradzieży kół. Za kilkadziesiąt złotych możemy kupić specjalne „antyzłodziejskie” śruby.\n9. Nawet jeśli posiadamy centralny zamek, sprawdźmy po zaparkowaniu, czy drzwi i okna są zamknięte. Technika czasem zawodzi.\n10. Nie bagatelizujmy przypadku, kiedy stwierdzimy, ze ktoś grzebał przy naszym zamku w drzwiach samochodu. To może być pierwszy krok złodzieja, który być może chce dorobić kluczyk.\nCopyright © 2021 Kradzieje.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.\nPodaj nazwę urządzenia, lub numer seryjny (VIN, IMEI), miasto, bądź inne dane


Archiwa: Województwo Mazowieckie - Strona 14 z 16 - Kurier W\nKoleje Mazowieckie wprowadzą zmiany w cenniku od 1 lutego 2020 r. Podwyżka jest konsekwencją wzrostu opłat za energię oraz płacy minimalnej. Ceny biletów na podróże pociągami Kolei Mazowieckich wzrosną średnio o 10 procent. Jest to podyktowane przede wszystkim wzrostem opłat za energię trakcyjną – jedną z najważniejszych pozycji budżetowych przewoźnika – prawie o 65 proc. za 1 MWh. Ponadto spółka poniesie wyższe koszty...\nŻołnierz stracił dorobek życia\nZamieszczono - Sty 22, 2020\nJeden z żołnierzy 5 Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej, mieszkaniec powiatu sokołowskiego w ciągu jednej chwili stracił w pożarze dobytek całego życia. Trwa zbiórka pieniędzy na odbudowę domu. W niedzielę 12 stycznia, żołnierz 53 batalionu lekkiej piechoty stacjonującego w Siedlcach, w jednym momencie stracił dach nad głową. Dom spłonął doszczętnie, poważnie ranny został także ojciec Terytorialsa. Z pomocą...\nZamieszczono - Sty 19, 2020\nPonad 1,18 mln zł mógł stracić Skarb Państwa, gdyby nielegalne papierosy trafiły na rynek. Papierosy bez polskich znaków akcyzy, maszyny do ich sortowania i foliowania oraz gotowe paczki różnych marek zostały ujawnione w budynku mieszkalnym. Ponad milion papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, 3 maszyny do pakowania i foliowania papierosów oraz worki i kartony wypełnione paczkami na papierosy zabezpieczono jako dowód...\nZamieszczono - Sty 13, 2020\nJeszcze tylko przez 10 dni można wysyłać zgłoszenia do konkursu „Pracodawca przyjazny WOT”. W tym roku zmieniły się zasady kwalifikacji. Zgłoszenie kandydata może przesłać nie tylko pracownik – żołnierz WOT, ale też sam pracodawca zatrudniający naszych żołnierzy. Termin zgłoszeń do konkursu mija 22 stycznia. Każdy pracodawca, który zostanie do tego czasu zgłoszony przez swoich pracowników – żołnierzy WOT, albo sam wyśle swoje...\nZamieszczono - Sty 12, 2020\n12 stycznia br. już po raz dwudziesty ósmy policjanci zaangażują się w zapewnienie porządku podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Spokój podczas Finału zależy także od stosowania się do zasad bezpieczeństwa przez osoby, które w nim uczestniczą. Pamiętajmy o bezpieczeństwie dzieci i osób starszych. Nad zapewnieniem bezpieczeństwa podczas WOŚP czuwać będzie kilka tysięcy policjantów. Funkcjonariusze zwrócą szczególną uwagę na...


Zaśpiewaj razem z nami - Bitwa pod Mławą 1939\nProgram inscenizacji bitwy\nPiszą o bitwie\nBitwa 2008 - Zaśpiewaj razem z nami\nŚpiew towarzyszył naszym żołnierzom, gdy w marcu 1939 roku przystąpili do budowy schronów na Pozycji Mławskiej. Śpiewając umilali sobie czas wykonując codzienne czynności, ćwicząc, a potem idąc w bój. Nucąc znane żołnierskie piosenki wspominali ojczyznę siedząc w niemieckich i rosyjskich łagrach oraz wszędzie tam, gdzie rzucił ich wojenny i powojenny los.\nDziś w Państwa ręce oddajemy internetowy śpiewnik. Zawiera on zbiór znanych, chętnie wykonywanych publicznie i w zaciszu domowym utworów. Piosenki zostały specjalnie dobrane z okazji realizacji niezwykłego wydarzenia - Rekonstrukcji Bitwy pod Mławą. Wykonamy je wszyscy razem w dniu 29 sierpnia w godzinach wieczornych wspólnie z artystami z zespołu Loch Camelot. Zachęcam Państwa do zapoznania się z programem tego projektu i udziału w nim.\nMam nadzieję, że włączą się Państwo także do wspólnego śpiewania żołnierskich i patriotycznych pieśni. Wykonując je wspólnie z grupą Loch Camelot przenieśmy się w przeszłość i uczcijmy tych, którzy ginęli pod Mławą mężnie broniąc Polski.\nZa objęcie honorowego patronatu nad rekonstrukcją serdecznie dziękuję Ministrowi Obrony Narodowej oraz występującemu w jego imieniu Dowódcy Wojsk Lądowych – Panu gen. broni Waldemarowi Skrzypczakowi oraz Adamowi Struzikowi, Marszałkowi Województwa Mazowieckiego.\nWyrażam wdzięczność wszystkim instytucjom, stowarzyszeniom, firmom oraz osobom prywatnym, które ochotnie wsparły nasze przedsięwzięcie.\nData wpisu: 01-08-2008r. powrót\nsłowa: Maria Konopnicka, ,ostatnia zwrotka autor nieznany muzyka: Feliks Nowowiejski\nDuch będzie nam hetmanił -\nW ten gdy zabrzmi złoty róg!\nW złoty wolności zagrzmi róg…\nCo ja wam zaśpiewam, w głowie się nie mieści,\nDnia pierwszego września, roku pamiętnego,\nLecą bomby, lecą od wieczora do dnia\nNie ma kropli wody do gaszenia ognia\nPosłuchajcie ludzie, z nami łaska Boża,\nSłowa: E. Słoński, F. Gwiżdż\nRaz, dwa, stąpaj bracie, raz dwa stąpaj bracie,\nWojenko, wojenko, markietanko szańca,\nJeśli nie powstańca?\nJeśli nie powstańca, jeśli nie piechura,\nChoć za tobą idzie, choć za tobą idzie,\nUskrzydloną chmurą leci wojsko górą,\nTy jednak oddałaś, ty jednak oddałaś\nSerce nam, piechurom.\nKomu każesz - wstanie, komu każesz - wstanie,\nChoćby spał już w grobie.\nChoćby spał już w grobie snem nie przebudzonym,\nWstanie i podąży, wstanie i podąży\nZa swym batalionem.\nSłowa i muzyka: hr. W Tarnowski\nGrają trąby tra-ta-ta-ta.\nWystrzelą mu trzy kartacze.\nŚpij kolego! Twarde łoże.\nSłowa: W. Denhoff-Czarnocki na melodię wojsk Rakoczego z XVII w.\nO mój rozmarynie rozwijaj się, (bis)\nA jak mi odpowie: nie kocham cię, (bis)\nUłani werbują, strzelcy maszerują,\nDadzą mi buciki z ostrogami (bis)\nDadzą mi konika cisawego (bis)\nDadzą mi uniform popielaty, (bis)\nDo swojej chaty.\nDadzą mi szkaplerzyk z Matką Boską, (bis)\nAżeby mnie chronił, ażeby mnie chronił\nDadzą mi manierkę z gorzałczyną, (bis)\nA kiedy już wyjdę na wiarusa, (bis)\nA gdy mi odpowie: „nie wydam się”, (bis)\nHej tam kule świszczą i bagnety błyszczą-\nPójdziemy z okopów na bagnety (bis)\nSłowa: K. Wroszyński Muzyka: M. Słobódzki\nSłowa i muzyka: L. Łuskino lub B. Lubicz-Zahorski\nNie noszą lampasów i szary ich strój!\nA przed nimi drzewa (drzewce) salutują,\nSłowa i muzyka: Michał Zieliński Piosenka Powstania Warszawskiego\nZakochane czyjeś serce?\nWięc piosenkę, tę jedyną\nI ze śmiercią szedł pod rękę\nA choć go trapiły wielce\nO Boże skrusz ten miecz, co siecze kraj,\nNasz dom, nasz kraj. 2x\nW poszumie drzew błogosław Panie\nCokolwiek zdarzy się i stanie\nsłowa: „Aniela” – Kazimierz Feliks Komaniecki muzyka: „Pochmurny” – nazwisko nieznane\nGodzina pomsty wybija…\nZa nasza Wolność i Waszą\nSłowa: „Goliard” – Stanisław Ryszard Dobrowolski muzyka: Andrzej Panufnik\nZa każdy kamień Twój, Stolico damy krew!\nsłowa: Mirosław Jezierski muzyka: Jan Markowski\nNie Graja nam surmy bojowe,\nWśród ulic, zaułków, ogrodów,\nTek w piersiach gra, aż braknie tchu,\nCzy w słońca żar, czy w chłodną noc,\nProwadzi nas pod ogniem luf.\nNiech nocą zawiśnie na gwiazdach,\nNiech zabrzmi w ulicach znajomych,\nW alejach gdzie bzy już nie kwitną,\nTen pierwszy marsz…\nsłowa: J. Szczepański na melodię „Nie damy popradowej fali”\nBronią jej chłopcy od „Parasola”\nPoprosisz pannę – da ci buziaka, hej!\nI tym sposobem walczą za sprawę\nTo jest nasz „Miecio” w kółko golony\ntu Oświęcim, tam Treblinka,\nsłowa: „Panienka” – Igor Sikirycki muzyka: kompozytor nieznany\nKołysała matka, kołysała syna\nI śpiewała – lulaj, luli, synku, luli.\n- Zaśnie synek, zaśnie – zaszumiała trzcina\nNie od kołysania, od niemieckiej kuli.\nKołysała matka, syna kołysała\nI śpiewała cicho – Śpij, jasny, do rana.\n- Zaśnie synek, zaśnie – wierzba zaszumiała\nNie noc go ułoży, a niemiecki granat.\nKołysała syna, matka kołysała\nNie umiała żadnej piosenki zanucić.\nTylko trzcina z wierzbą cicho zaszumiała:\n- Nie wróci Jasieńko, z wojenki nie wróci.\nsłowa i muzyka: Marian Matyszkiewicz\nMoże właśnie dziś patrzy w mroczna mgłę\nIdziesz młody żołnierzyku gdzieś w nieznaną dal.\nSłowa: F. Konarski Muzyka: A. Schultz\nI doszli i udał się szturm.\nRefren: Czerwone maki\nsłowa: Kamil Baczyński muzyka: Zygmunt Konieczny\nktóry pęknie aby żyć\ni ten cień co za tobą odszedł,\njak na przekór wodnym słojom\nZiemie twardą ci przemienię\naż jego dosięgnie w zmroku i szept przy ustach usłyszy,\nże on pochylony nad śmiercią, zaciska palce na broni.\nI wstaje i jeszcze czarny od pyłu bitwy – czuje\nże skrzypce grają w nim cicho, więc idzie ostrożnie, powoli\naż się dopełnia przestrzeń i czuję głos miękki\nstojący w ciszy olbrzymiej na wyciągnięcie ręki\n„Kochany” – szumi piosenka, więc wtedy obejmą ramiona.\nSłowa: J. Wybicki, W. L. Anczyc


Pianka poliuretanowa jest bardzo wydajnym izolatorem termicznym, ponieważ jest konieczna do ulepszenia wydajności energetycznej budynków. Jej miejscowe zastosowanie metodą natryskową lub przez wstrzykiwanie pozwala na bardzo uniwersalne rozwiązania, które dopasowują się do wszystkich potrzeb i elementów konstrukcyjnych, zarówno w nowym budownictwie jak i przy odnawianiu.\nAby prawidłowo stosować poliuretan natryskiwany, bardzo ważne jest posiadanie minimalnych niezbędnych warunków, a poza tym, potrzebnych informacji. Tylko w taki sposób uzyska się profesjonalny rezultat oraz maksymalną wydajność instalacji. To samo dotyczy wstrzykiwania poliuretanu.\nCo należy mieć na uwadze aby uzyskać wydajne stosowanie poliuretanu?\nPrzy użyciu poliuretanu natryskiwanego nakłada się sztywną piankę poliuretanową metodą natryskową podczas prac budowlanych. Dwa składniki zostają sproszkowane jednocześnie (poliol i izocyjanian) na podłożu, do którego przyczepia się otrzymana mieszanina.\nStosuje się w tym celu sprzęt do natryskiwania pianki, którą należy nakładać przy konkretnych warunkach klimatycznych. Temperatura powietrza powinna wynosić co najmniej 5º C i nie więcej niż 40º C. Z drugiej strony, maksymalna dopuszczalna wilgotność podłoża to 20% jeśli jest ono porowate, a jeśli nie, to podłoże musi być całkowicie suche. Wilgotność powietrza nie może natomiast przekraczać 85%. Jednocześnie, nie powinny występować wiatry o wyższej prędkości niż 30 km/h. Właściwe dopasowanie sprzętu, odpowiednie czyszczenie powierzchni oraz stosowanie się do zaleceń producenta co do warunków klimatycznych, jest podstawą udanej instalacji. Dodatkowo należy mieć na względzie to, że maksymalna zdolność izolacyjna osiągana jest przy minimalnej grubości natryskiwanej warstwy ciągłej poliuretanu.\nZ kolei poliuretan wstrzykiwany otrzymuje się przez zmieszanie w jednym zbiorniku dwóch składników, aby następnie wstrzyknąć go w komorę, w której chcemy by się rozprzestrzenił, zapełniając całe dostępne miejsce.\nPrzed zastosowaniem wstrzykiwanej pianki poliuretanowej, konieczne jest odnalezienie pęknięć oraz wilgoci na ścianie czy suficie, na których będziemy pracować. Po rozwiązaniu tych problemów, należy sprawdzić którędy przebiega instalacja elektryczna i uszczelnić szpary. Aby instalacja była wydajna, konieczny jest margines co najmniej 5 cm na rozprzestrzenienie się izolatora. Minimalna temperatura podłoża i powietrza to co najmniej 5º C, oraz nie więcej niż 40ª C. Nie zaleca się też wilgotności powietrza wyższej niż 85%, oraz powyżej 20% jeśli mamy do czynienia z porowatym podłożem.\nGdzie używać pianki poliuretanowej\nWymienione zastosowania pianki poliuretanowej, dzięki jej uniwersalności, są wskazane zarówno w nowym budownictwie jak i w istniejących już budynkach, które nie posiadają żadnego systemu izolacyjnego.\nDlatego, wstrzykiwanie poliuretanu jest bardzo częste przy izolacji termicznej elewacji zewnętrznych i ścian, dodatkowo uszczelniając i rozwiązując problem pęknięć. Z kolei poliuretan natryskiwany używany jest do pokryć dachowych, sufitów oraz takich elewacji zewnętrznych, które nie mają komory powietrza ani przestrzeni gdzie można go wstrzyknąć.\nNiezależnie od wybranej opcji izolacji, wykonanie jej przez fachowca od instalacji jest podstawą do uzyskania optymalnego i długotrwałego rezultatu.


Mojżesz depcze koronę faraona – Wikipedia, wolna encyklopedia\nMojżesz depcze koronę faraona\nMojżesz depcze koronę faraona – obraz holenderskiego malarza Jana Steena.\nRok wykonania ok. 1670\nRozmiar 78 × 79 cm\nMojżesz depcze koronę faraona, szkic przygotowawczy ołówkiem,\n24,4 x 27,4 cm Oxford, Ashmolean Museum\nPo znalezieniu koszyka wiklinowego z Mojżeszem przez córkę faraona Termutis, chłopiec zamieszkał w pałacu. Zilustrowana scena dotyczy późniejszych wydarzeń opisanych m.in. przez Józefa Flawiusza w Dawnych dziejach Izraela. Po pewnym czasie Termutis postanowiła pokazać chłopca ojcu i oświadczyć mu, iż pragnie wychować go jak własnego syna i następcę tronu. Następnie przekazała dziecko na ręce faraona a ten włożył mu na główkę diadem. Mały Mojżesz zrzucił koronę na ziemię, a następnie stanął na niej. Wówczas kapłan, który wcześniej przepowiedział koniec potęgi egipskiej za sprawą nowo narodzonego chłopca, rzucił się w stronę dziecka ze słowami skierowanymi do władcy:\nO, królu, to jest właśnie ten chłopiec, o którym obwieścił Bóg, że tylko przez jego śmierć uchronimy się od niebezpieczeństwa; oto potwierdził on tę zapowiedź, depcząc diadem, znamię Twojej władzy. Zabij go by uwolnić Egipcjan od trwogi, a Hebrajczyków pozbawić nadziei związanej z tym dzieckiem. - Termutis zdążyła jednak wyrwać mu Mojżesza, a i król nie kwapił się do zabicia chłopca. (Józef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela 2, 232-236)\nSteen zilustrował wspomniany wątek w bardzo ekspresywny sposób. W centralnej części umieścił faraona siedzącego na tronie z głową wspartą na ramieniu. Jego twarz jest zafrasowana i jako jedyny spogląda na widza, jakby szukając u niego pomocy w podjęciu decyzji. Z jego prawej strony ukazano świtę królewską wraz z pochylającym się ku niemu kapłanem. Ten wskazuje na małego Mojżesza i namawia władcę do zabicia dziecka. Za nim widać innych kapłanów równie wzburzonych obserwowaną sceną. Po lewej stronie faraona, u jego stóp, przysiada córka, która staje w obronie przybranego syna, a jednocześnie bierze w objęcia garnące się do niej dziecko. Za nią stoją, nieco z boku, jej dwie wierne służące, oczekujące wyroku faraona. U ich nóg widać psa symbolizującego wierność i przywiązanie. Ukazanie po obu stronach faraona, dwóch różnych grup miało zobrazować trudność decyzji, jaką musi podejmować władca.\nU dołu obrazu, w centralnej części znajduje się główny rekwizyt opowieści – korona. Leży ona przewrócona na ziemi z odłamanym fragmentem. Mały Mojżesz biegnie do przybranej matki chcąc się schronić w jej ramionach. Taka reakcja dziecka spowodowana jest kolejnymi wydarzeniami nieopisanymi już przez Flawiusza. Według legendy, by sprawdzić, czy chłopiec celowo zdeptał koronę, dano mu wybór między rozżarzonymi węgielkami a złotymi monetami. Mojżesz wybrał węgielki i ocalił swoje życie parząc się jednocześnie w język (dlatego też trzyma palec w ustach). Z lewej strony widzimy sługę trzymającego w szczypcach węgielki w kociołku oraz sakwę monet leżącą obok.\nSteen wszystkie postacie ubrał we współczesne mu szaty.\nWłaścicielem płótna do 2011 roku był prywatny kolekcjoner. Obraz w latach 2008–2011 był wypożyczony do muzeum w Hadze, a w 2012 został zakupiony przez muzeum. Jest piętnastym dziełem Jana Steena w kolekcji w Mauritshuisie.\n↑ Bénédicte Bonnet Saint-Georges: Acquisition of a painting by Jan Steen at the Mauritshuis (ang.). 27-05-2011. [dostęp 29-10-2012].\nPatrick de Rynck: Jak czytać opowieści biblijne i mitologiczne w sztuce. Kraków: Universitas, 2008. ISBN 97883-242-0903-3.


Dzień dobry Sosnowiec | Sosnowiec Nasze Miasto\nDzień dobry Sosnowiec\nWitamy Was sosnowiczanie w poświąteczny czwartek. Do końca roku już tylko cztery dni\nImieniny obchodzą dzisiaj Bartłomiej, Cezary, Jan, Teodor i Mateusz. W Korei Północnej trwają natomiast obchody Święta Konstytucji.\n27 grudnia 1655 roku wojska szwedzkie zakończyły oblężenie Jasnej Góry, zaś w 1918 roku wybuchło powstanie wielkopolskie.\nNa termometrach jest obecnie około dwóch stopni Celsjusza. W ciągu dnia temperatura ma wzrosnąć do sześciu, ale będziemy się zmagać z silnym wiatrem.


Jak używać pompki do penisa? - polskawita.pl\nPompka do penisa ma wiele zastosowań. Niektórymi z nich jest trwałe zwiększenie rozmiaru członka, polepszenie wzwodu czy też wsparcie leczenia zaburzeń erekcyjnych. Czym dokładnie jest pompka do penisa oraz jak ją stosować w sposób bezpieczny?\nBudowa takowej pompki oraz także zasada jej działania nie należą do skomplikowanych. Pompka do penisa w zasadzie jest cylindrem, w których dochodzi do procesu ssania. Po napompowaniu powietrza czy tez wody (zależnie od rodzaju pompki) wytwarzane jest podciśnienie, które powoduje u nas zwiększenie się penisa. Tak się dziej z uwagi na skutek napływu dużo większej ilości krwi bezpośrednio do trzonu prącia w dużo większej ilości, aniżeli w sytuacji w której nie stosuje się pompki. Można dzięki temu uzyskać dużo silniejszą oraz także zwiększoną erekcję. Tenże efekt nie jest jednak trwały. Zaraz po tym jak ściągniemy pompkę, to penis stopniowo będzie wracał do rozmiary pierwotnego. Jeśli chcemy wzwód utrzymać nieco dłużej, to sięgnijcie po erekcyjny pierścień, który skutecznie zatrzyma odpływ krwi z członka.\nPompka do penisa to jednak ze skuteczniejszych oraz tańszych metod jeśli chodzi o zwiększenie i wzmocnienie erekcji. W przeciwieństwie do leków oraz do zabiegów medycznych pompka kompletnie nie jest droga. Do tego jest łatwa w użyciu oraz nie musimy mieć na nią recepty. Metoda jest nieinwazyjna oraz w pełni bezpieczna dla zdrowia. Jednak nieprawdą jest to, że używanie pompki nie niesienie żadnego ze sobą ryzyka. Użycie nieprawidłowe może spowodować obrzęk, ból, przebarwienia, a nawet uszkodzenia długotrwałe tkanek prącia. Aby uniknąć takowych sytuacji powinniśmy zawsze używać produkty zgodnie z instrukcją do niego załączoną. Musimy pamiętać, że pomimo podobnej zasady działania pompek pojawiać się mogą niekiedy różnice, które są zależne od konkretnego modelu produktu, mające wpływ na sam sposób uch użytkowania. Aby tylko uniknąć obrażeń ciała powinniśmy przestrzegać wszelkich zaleceń, które są zawarte w instrukcji.\nZwróćmy uwagę na pompki, które mierzą ciśnienie\nJeśli jeszcze nigdy nie używałeś do penisa pompki czy też jesteś w tym temacie osobą początkującą, to możesz się obawiać, że napompujesz zbytnio urządzenia. W takowej sytuacji sięgnąć warto po pompkę ze specjalnym systemem pomiaru ciśnienia. Dzięki temu mamy wgląd w to, jakiemu konkretnie ciśnieniu zostaje poddany Twój członek.\nJak dopasować poprawnie rozmiar urządzenia?\nWybór rozmiaru właściwego pompki do penisa jest bardzo istotny. Chodzi o komfort użytkowania oraz także o zdrowie i uzyskany efekt. Średnica zbyt mała może do wytworzenia ciśnienia odpowiedniego nie wystarczyć. Z kolei produkt zbyt duży może generować za silne ciśnienie. Może się okazać również, że przy zbyt dużej średnicy próżnia się nie wytworzy wcale.\nAby ustrzec się przed obraniem dla siebie odpowiedniego rozmiary dokładnie należy czytać wszelkie opisy produktu oraz zmierzyć swój członek zarówno we wzwodzie, jak i także w stanie spoczynku.\nDobrany idealnie rozmiar pompki to taki, który dopasowany jest, ale jednak zostawia miejsce na erekcję.\nJak używać bezpiecznie pompki do penisa?\nPompowanie jest całkiem nowym doznaniem, do którego ciało musi mieć jednak czas, aby się przyzwyczaić. Ssanie należy zwiększać w sposób stopniowy, ale nie należy w żadnym wypadku przesadzać z pompowaniem (szczególnie na samym początku). Najlepiej jeśli zaczniemy do dwóch do trzech sesji w tygodniu. Sesja trwać nie powinna dłużej, aniżeli piętnaście minut. Wskazane jest także wykonanie masażu penisa bezpośrednio po zakończeniu sesji, aby przywrócić mu przepływ swobodny krwi.\nNie przekraczajmy czasu zalecanego trwania sesji. Za długie pompowanie doprowadzić może do wystąpienia obrażeń, takich jak przebarwienia, pęcherze czy też odrętwienie członka. Te wszystko objawy są dosyć powszechne u początkujących osób oraz nie są trwałe. Jeśli na swoim ciele zaobserwujesz którąś z tychże zmian, to powinieneś zrobić sobie przerwę, aż do momentu zniknięcia ich całkowitego.\nSkutkiem kolejnym pompowania nadmiernego mogą być znacznie pęknięte naczynia krwionośne, czego sporym następstwem jest ból natychmiastowy ból, zasinienie oraz obrzęk. Wpłynąć to może na zdolność do uzyskania erekcji na okres dobrych kilku tygodni lub nawet też miesięcy.\nZobacz pompki do penisa w ofercie sklepu Eroprezent: https://eroprezent.pl/pompki-do-penisa


Plener Ślubny | Magineo\nUwielbiam pustynie. Piaskowe, skaliste, kamienne. Na otwartych przestrzeniach człowiek jest sam, wyrywany z miejsc, które codziennie nas dookreślają. Pozbawiony hałasu i chaosu, zostawiony sam sobie. Uwielbiam pustynie, swoim ogromem są w stanie przewartościować w nas wiele spraw i pozwalają się ...\nNajwiększa pustynia Europy z Patrycją i Adrianem - czytaj więcej\nEwelina i Paweł - zdjęcia w Adamowicach, Szreniawie i Wolbromiu\nEwelina i Paweł ślub wzięli w pięknym kościele Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Szreniawie, natomiast wesele odbyło się w stylowej Klimtówce w Wolbromiu. Jednakże dla nas prawdziwym wyzwaniem był nocny plener ślubny, przepięknie skwitowany przez Sławka, który fotografował i doświetlał ze ...\nEwelina i Paweł - zdjęcia w Adamowicach, Szreniawie i Wolbromiu - czytaj więcej


Webinar „Prawne nowości w Fintech” - KKZ - Kancelaria Kopeć Zaborowski Adwokaci i Radcowie Prawni\nWebinar „Prawne nowości w Fintech”\nJuż 4 czerwca, w ramach IMPACT re:action connected by Krakow, odbędą się warsztaty on – line „Prawne nowości w Fintech”, które poprowadzi mecenas Artur Granicki, Szef Praktyki Prawa Finansowego i Nowych Technologii.\nWarsztat w całości będzie poświęcony przedstawieniu i omówieniu najistotniejszych zmian prawnych związanych z działalnością Fintech od czasu Impact fintech’19 w grudniu 2019 r. W czasie jego trwania zostaną poruszone również zagadnienia związane z komunikatem Komisji Nadzoru Finansowego na temat chmury, czy stanowiskami na temat crowdfundingu oraz robodoradztwa. Nie zabraknie przedstawienia postępu prac nad przepisami dotyczącymi wykonywania usług płatniczych oraz Pakietu Impulsów Nadzorczych.\nRejestracja na warsztaty – tutaj


Przejadą ponad 13 tys. kilometrów z Holandii do Japonii. W ten sposób promują zawód kierowcy - Trans.INFO\nKierowców zawodowych brakuje – to fakt. Coraz częściej firmy angażują się w różnego typu akcje, których celem jest zachęcenie ludzi do pracy w branży transportowej. Z tego samego założenia wyszedł prezes japońskiej firmy TransWeb. Wraz z dwójką kierowców chce pokonać ponad 13 tys. km jadąc z Holandii do Japonii. W ten sposób będzie promować zawód kierowcy.\nRealizacja tego niezwykłego pomysłu rozpoczęła się już kilka dni temu w Holandii w mieście Beesd. To właśnie tam na Takeshi Maesawę, prezesa TransWeb i jego dwóch kierowców, Shinya Sasaki oraz Junji Tobita czekały, dwie fabrycznie nowe Scanie oraz naczepy od producenta Van Eck.\nZanim jednak wyruszyli w podróż oba pojazdy zostały odpowiednio ozdobione. Na naczepach znalazło się logo firmy oraz mapa z zaznaczona trasą podróży. Całość wygląda imponująco.\nIch główny cel\nCała trójka przez ponad trzy tygodnie będzie w trasie, która przebiega przez Niemcy, Polskę, Litwę, Łotwę i Rosję. Według wstępnych prognoz do Tokio Japończycy mają przybyć 22 października. By dojechać na czas, muszą pokonać średnio ok. 700 km dziennie.\nDlaczego to robią? To misja. Jak wspomina Maesawa w rozmowie z portalem truckstar.nl, w ten sposób chce zwrócić uwagę na problem braku kierowców w Japonii. Przedsięwzięcie ma pokazać, że zawód kierowcy ma wiele dobrych stron. To nie tylko brak kierowców, surowe przepisy i rosnące ceny paliwa. To także spełnianie marzeń i pojawienie się celu w życiu. Jak tłumaczy – ich podróż to wyzwanie, które ma promować reformę branży transportowej. Takeshi ma nadzieję, że dzięki pozytywnemu podejściu i promowaniu zawodu uda mu się przyciągnąć do pracy dodatkowych kierowców.\nCała podróż jest skrupulatnie dokumentowana na oficjalnej stronie TransWeb oraz na profilu firmy na Facebooku. Panowie dzielą się na bieżąco informacjami ze swojej wyprawy. Trzymajmy kciuki by udało im się bez problemu pokonać cały zaplanowany dystans!\n#brak kierowców#branża transportowa#kierowca#kierowca ciezarowki#kierowca zawodowy