Nie tylko dla orłów - Publiczna Szkoła Podstawowa Nr 33 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego\nI. Główny cel programu:\nWczesne rozpoznanie i wyłonienie , a następnie wspieranie rozwoju ucznia zdolnego oraz promowanie jego dalszego rozwoju w środowisku.\n1. Upowszechnienie propozycji pracy z uczniem zdolnym.\n2. Wyłanianie w placówce uczniów zdolnych.\n3. Stworzenie warunków do pracy z uczniami zdolnymi.\n4. Propagowanie osiągnięć uczniów zdolnych.\n5. Motywowanie do pracy uczniów uzdolnionych.\nIII. Uczeń zdolny to uczeń, który posiada wysoki poziom zdolności ogólnych do uczenia się, określone zdolności specjalne (językowe, matematyczne, artystyczne, sportowe, twórcze, przywódcze) oraz wysokie osiągnięcia lub możliwości osiągnięć w różnych dziedzinach.\nRegulamin przyznania nominacji i Paszportu Orła obejmuje uczniów klas IV-VIII, którzy reprezentują szkołę w konkursach, zawodach, olimpiadach.\nNominację może otrzymać uczeń, który zakwalifikował się do miejskiego etapu konkursu przedmiotowego lub zajął I-III miejsce na szczeblu miejskim w konkursach sprawnościowych, artystycznych (pozaprzedmiotowych).Nominacja wręczana będzie po zakończeniu eliminacji szkolnych.\nUczeń, który zakwalifikował się do etapu wojewódzkiego konkursu przedmiotowego lub zajął I-III miejsce na szczeblu wojewódzkim w konkursach sprawnościowych, artystycznych i pozaprzedmiotowych, otrzymuje „Paszport Orła”.\nUczeń uzdolniony wyłoniony na podstawie procedur opisanych w programie, który nie osiąga znaczących sukcesów w konkursach przedmiotowych, ale wykazuje duże zainteresowanie zagadnieniami danej dziedziny wiedzy, może ubiegać się o tytuł PRIMUS OPTIMORUM\nSzczegółowe informacje w programie wspierania ucznia uzdolnionego i wykazującego uzdolnienia - „Nie tylko dla orłów”.\nOpublikował(a): Maryla Strzała Data publikacji: 27-02-2021 22:07


Pasek do zegarka MORELLATO A01U1273037019CR22 22 mm Czarny RABAT\nNumer referencyjny A01U1273037019CR22\nModel A01U1273037019CR22 to pasek wykonany ze skóry rekina. Styl tłoczenia paska toRekin.\nModel Morellato A01U1273037019CR22 Sport to pasek wysokiej jakości. Wyprodukowany przez włoskiego producenta galanterii.\nPasek do zegarka MORELLATO A01U2571187086CR20 SMOOTH SILICONE\nPomarańczowy pasek do zegarka firmy MORELLATO. Model A01U2571187086CR20 to pasek wykonany z antyalergicznego silikonu. Pasek jest gładki bez tłoczenia.Model Morellato A01U2571187086CR20 SMOOTH SILICONE to pasek wysokiej jakości. Wyprodukowany przez włoskiego producenta galanterii.Szerokość paska to: 20 mm Długość całkowita paska to: 194 mm Długość części...\nPasek do zegarka MORELLATO A01X3076875017CR14\nOryginalny włoski Pasek do zegarka MORELLATO A01X3076875017CR14 o szerokości 14 mm\nPasek do zegarka MORELLATO A01U0969087369CR22 Basic\nRóżowy pasek do zegarka firmy MORELLATO. Model A01U0969087369CR22 to pasek wykonany z naturalnej skóry cielęcej. Pasek jest gładki z charakterystycznym przeszyciem.Model Morellato A01U0969087369CR22 Basic to pasek wysokiej jakości. Wyprodukowany przez włoskiego producenta galanterii.Szerokość paska to: 22 mm Długość całkowita paska to: 194 mm Długość...\nPasek do zegarka MORELLATO A01U3304237083CR20 Sport\nCzerwony pasek do zegarka firmy MORELLATO. Model A01U3304237083CR20 to pasek wykonany z naturalnej skóry cielęcej. Pasek jest gładki z charakterystycznym przeszyciem.Model Morellato A01U3304237083CR20 Sport to pasek wysokiej jakości. Wyprodukowany przez włoskiego producenta galanterii.Szerokość paska to: 20 mm Długość całkowita paska to: 194 mm Długość...\nPasek do zegarka MORELLATO A01X2125269026CR18 Basic\nBeżowy pasek do zegarka firmy MORELLATO. Model A01X2125269026CR18 to pasek wykonany ze skóry naturalnej. Pasek jest marszczony w charakterystyczny sposób. Dodaje mu to ciekawego i stylowego wyglądu..Model Morellato A01X2125269026CR18 Basic to pasek wysokiej jakości. Wyprodukowany przez włoskiego producenta galanterii.Szerokość paska to: 18 mm Długość...\nPasek do zegarka MORELLATO A01X5126875094CR12 MICRA EVOQUE\nOryginalny włoski Pasek do zegarka MORELLATO A01X5126875094CR12 o szerokości 12 mm


Kitesurfingowy wyjazd indywidualny Fuerteventura wiosna lato 2021 - kitewyjazdy.pl\nOd 23 listopada 2020 r. wprowadzano obowiązek okazania negatywnego wyniku testu na koronawirusa na terenie całej Hiszpanii, łącznie z Wyspami Kanaryjskimi. Podróżni muszą wykonać test PCR na 72 godziny przed przybyciem do Hiszpanii. Dzieci poniżej 6 roku życia nie muszą przedstawiać wyniku testu. Kontrola testów będzie się odbywała na lotnisku przy odprawie. O okazanie wyniku można zostać poproszonym także po przylocie i podczas zakwaterowania.\nWyniki testu można przedstawić w formie papierowej lub elektronicznej. Wynik powinien być sporządzony w języku hiszpańskim lub angielskim i zawierać: imię i nazwisko podróżującego, numer paszportu lub innego dowodu tożsamości (musi się zgadzać z numerem podanym w formularzu kontroli sanitarnej), data wykonania testu, dane certyfikowanego centrum diagnostycznego, informacja o użytej technice diagnostycznej oraz negatywny wynik.\nOd 1 lipca 2020 roku wszyscy turyści przed wybieraniem się na wakacje do Hiszpanii, zobowiązani są do wypełnienia formularzu FCS. Po wypełnieniu dokumentu na podany adres e-mail otrzymamy kod QR, który należy okazać przed wejściem do samolotu i po przylocie podczas kontroli zdrowia. Formularz dostępny jest na stronie spth.gob.es lub w bezpłatnej aplikacji Spain Travel Health-Spth. Formularz jest imienny. Każda osoba dorosła musi mieć własny formularz. Osoby poniżej 18 roku życia są uwzględniane w formularzu osoby dorosłej, z którą podróżują.\nDodatkowo, na pokładzie samolotu osoby podróżujące do Hiszpanii są zobowiązane do wypełnienia deklaracji m.in. z informacjami o miejscu, z którego przylecieli, oraz miejsca, gdzie będą przebywać na wypadek potrzeby kontaktu. Następnie turyści mają mierzoną temperaturę przy użyciu kamer termowizyjnych. Trzecim etapem kontroli podróżnych jest krótka ocena medyczna. W przypadku negatywnej oceny na którymś z etapów, podróżny trafia pod opiekę lekarza, który decyduje, czy osoba potrzebuje specjalistycznej pomocy.\nCo w przypadku kwarantanny w Hiszpanii – kto płaci?\nW przypadku konieczności odbycia kwarantanny w Hiszpanii Klient pozostaje na terenie hotelu, o ile nie będzie wymagana hospitalizacja. Izolacji podlega osoba z pozytywnym wynikiem testu oraz przynajmniej jedna osoba z rodziny. Pozostali członkowie rodziny – z negatywnym wynikiem testu nie będą poddawani kwarantannie i będą przebywali w oddzielnym pokoju. Długość kwarantanny uzależniona jest od decyzji lekarza. Klienci przebywający na kwarantannie na wakacjach w Hiszpanii mają zapewnione napoje i posiłki w okresie objętym rezerwacją.\nPrzed wyjazdem na wakacje w Hiszpanii warto zakupić polisę ubezpieczeniową, która obejmie koszty związane z przedłużonym wyjazdem, koszty leczenia i powrotu do kraju.\nZANZIBAR – Lato 2021\nMAURITIUS – wrzesień / październik 2021


Reporter 24 odkrył las w kształcie psa. "Wszyscy byli w szoku" - Polska w Kontakt 24\nLas w kształcie psa, Foto: Zjawa\n25 Sierpnia 2019, 21:00\nReporter 24 przy pomocy drona wykonał zdjęcie lasu, które swym kształtem przypomina psa. Niecodzienny widok zaobserwował w okolicach Jawora (Dolnośląskie). "To chyba jedyne takie miejsce na świecie" - twierdzi pan Jacek.\n1/2 Autor: Zjawa\n2/2 Autor: Zjawa\nLeśny pies po raz pierwszy zwrócił uwagę pana Jacka podczas poszukiwania miejsca na lot dronem.\nDiabełek pyłowy pojawił się na Mazowszu\n- Na mapie w internecie zauważyłem ciekawe miejsce, obróciłem widok i zobaczyłem coś, co do złudzenia przypominało psa. Postanowiłem, że zabiorę tam żonę. Chciałem zrobić jej niespodziankę. Dodatkowo to były moje pierwsze loty dronem - tłumaczy Reporter 24.\n"Wszyscy byli w szoku"\nPan Jacek razem z małżonką udali się w okolice Jawora, gdzie faktycznie udało im się odnaleźć leśnego czworonoga.\n- Zastanawialiśmy się, czy ktoś to zrobił specjalnie, ale po tym, jak opublikowałem zdjęcie w internecie wszyscy byli w szoku, więc wychodzi na to, że ten układ jest przypadkowy - opisuje.\n- To dziwne i fajne uczucie, bo wychodzi na to, że jestem pierwszą osobą, której udało się sfotografować chyba jedyne miejsce na świecie, gdzie las jest w kształcie psa - przyznaje pan Jacek.\nTo nie pierwszy raz, kiedy dolnośląskie lasy zaskoczyły swoją kreatywnością. W maju, w okolicach miejscowości Trzebnica, po środku żółtego pola rzepaku, inny Reporter 24 odnalazł zielone serce.


Pieprz kubeba - pieprz ogoniasty do zadań specjalnych. - Herbiness\nRozmowa z pasjonatem, każde słowo jest cenne. Wśród setek nowych odkryć i znaczeń łatwo przeoczyć “słowo -deser”. Słowo krótkie, a pełne treści. Akcent, na którym warto się skupić.\nWykłady w Krośnie, medycyna wojenna czy też fitoterapia Madausa. Słyszę znajome słowo – o olejku kubebowym w składzie preparatu, ilość 0,5%\n-no, no, kubebowy. Kubebowy jest super!\nPierwsze skojarzenie nazwy “kubeba” to olejek litsea cubeba, znany jako May Chang: najweselszy olejek świata, znany z Kremu Rozpieszczającego Nogi. Litsea cubeba to zimozielona roślina rejonu Indochin, zawiązuje owoce w kształcie kulek z ogonkiem i ma zapach przywodzący na myśl egzotyczne cytrusy. Jednak to nie ona jest bohaterką dzisiejszego wpisu – kubebowy olejek z przepisu, to olejek z pieprzu kubeba.\nPieprz kubeba ma kształt ogoniastych kulek, zbieżność wyglądu zaowocowała podobieństwem nazw – uwaga, olejki o całkowicie odmiennym składzie i różnym przeznaczeniu.\nmożna stosować jako przyprawa, np. w rosole, a nawet wykonać ocet kubebowy (cytat z Wiki: Ocet Kubebowy, a vinegar infused with cubeb, cumin and garlic, was used for meat marinades in Poland during the 14th century.) Brzmi to jakby kubeby było tradycyjną polską przyprawą, tymczasem smak ogoniastych kulek jest kompletnie zapomniany, nawet wśród sprzedawców przypraw. * cytat o Occie Kubebowym pochodzi z książki Dania i Napoje Średniowiecznej Polski autorka Maria Dembińska. Przepisy z pieprzem znajdziesz m.in. na blogu Cynamon i Pietruszka.\nOgoniaste kubeby łatwo się kruszą w moździerzu\nKubeby skradły me serce i smak, jestem fanką już od wielu miesięcy. Degustujemy je często w czasie warsztatów, to wielkie odkrycie i przyjemność, wydobyć z zapomnienia tak oryginalny smak.\nUrok, właściwości, zastosowanie, historia kubebów to jednak nie temat dzisiejszego wpisu – tematem jest kubebowy olejek, który właśnie dodać do preparatu leczniczego należy, w ilości 0,5%. I pytanie: kto widział taki w sprzedaży? Olejek jest trudno dostępny i często fałszowany.\nZrób sobie olejek kubebowy\nDo wykonania olejku potrzebujesz suszone kubeby, aparat Dragendorffa i kilka godzin czasu. Literatura podaje, że olejku w owocach jest 6-11%. Podczas destylacji 300g rozdrobnionych owoców uzyskałam 11ml olejku, czyli około 4%. Olejek bezbarwny, po 2- 3 miesiącach żółknie (utlenianie). Zastosowanie terapeutyczne po rozcieńczeniu. Przepisy będą już wkrótce, m.in preparat do płukania jamy ustnej, z ekstraktem z kakauszali.\nNie masz aparatu Dragendorffa? zajrzyj do herbisklepu, w kat. szkło laboratoryjne zestaw szkła 2000ml i 3000ml, a w planach Baby Drageny czyli szklane mini aparaty do destylacji.\nW szklanym naczyniu olejek pływa na warstwie hydrolatu. Odkręcam niebieski kranik szklany i wlewam hydrolat do pierwszej buteleczki. stop. olejek wędruje do cylindra miarowego – płyny rozdzielone! Nazwa naczynia z kranikiem to rozdzielacz.\nW cylindrze miarowym moje 11ml olejku kubebowego, mój największy skarb olejkowy. Destylacją kierowały moje skrzydlate przyjaciółki, 3 pisklęta sójki, w gnieździe na sośnie obok Chatki Czarów.\nOlejek eteryczny kubebowy i pieprz kubeba na Łuskiewniku (blog ww. Pasjonata)\ncałkiemlubięchwasty 3 czerwiec 2016 Odpowiedz\nNiezły prezent. A te 6-11% może w świeżym surowcu, nie suszonym?\nPrevpoprzedniMoja plantacja herbaty. Sucha fermentacja jest ważna!\nnastępnyFitochemia. Herbimag: wersja lekka i odstraszająca kleszcze.Następny


Rekordowa sprzedaż iPada Mini\nPierwotnie Apple zakładało, że do końca roku zdoła sprzedać 6 milionów egzemplarzy iPada Mini. David Hsieh, analityk NPD Display Search, przewiduje jednak, że szacunki poważnie nie doceniły popytu na 7,9-calowego iPada. W czwartym kwartale sprzedaż tabletu może przekroczyć nawet 12 milionów sztuk, w związku z czym Apple zwróciło się do swoich partnerów zajmujących się tworzeniem podzespołów o zwiększenie produkcji.\nJuż w tej chwili iPad Mini sprzedaje się lepiej od iPada czwartej generacji, z 9,7-calowym wyświetlaczem typu Retina. NPD DisplaySearch przewiduje, że w przyszłym roku Apple dostarczy na rynek około 100 milionów tabletów, z czego połowę ma stanowić właśnie najmniejszy model. Jedyną przeszkodą do zrealizowania tego planu może być to, że obecni producenci wyświetlaczy do iPadów, LG oraz AUO, nie są w stanie zaspokoić aż takiego popytu i gigant z Cupertino będzie potrzebował kolejnego partnera.\nApple oficjalnie zaprezentowało iPada Mini pod koniec października, razem z iPadem czwartej generacji (więcej na ten temat).\niPad Air i iPad Mini 2 - nowe tablety od Apple. Znamy polskie ceny\nZłoty iPad Mini 2 z czytnikiem linii papilarnych na zdjęciach\nNowy iPad z ekranem od Samsunga\nDołącz do dyskusji: Rekordowa sprzedaż iPada Mini\nWyniki sprzedaży każdego nowego produktu Apple zawsze zaskakują Apple.\nWyniki sprzedazy kazdego produktu Apple zawsze mnie zaskakuja. Skad bierze sie az tylu frajerow?


Rośliny i kwiaty zasługują na piękną oprawę | WESTWING\nZestaw 4 ogrodowych tabliczek „Niccia”\nZestaw 2 kwietników „Couer”\nZestaw 2 osłonek na donice „Glamour”\nZestaw 2 wiszącch terrariów „Pill”\nZestaw 3 Donico-konewek „Jardinera”\nPojemnik na zioła „FRESCA”\nRośliny i kwiaty doniczkowe są dekoracjami szczególnego rodzaju – potrafią tchnąć życie w każde wnętrze. Zieleń to jeden z najbardziej relaksujących kolorów dla ludzkich oczu, dlatego tak dobrze odpoczywa się w pokojach ozdobionych roślinami. Rośliny wpływają również pozytywnie na jakość powietrza w zamkniętych pomieszczeniach i na zdrowie domowników.\nPielęgnacja roślin doniczkowych wymaga wysiłku i miłości. Jest to jednak praca dostarczająca wiele satysfakcji, a jej efekty często przechodzą najśmielsze oczekiwania. Rośliny potrzebują troski i odpowiednich warunków – każdy gatunek ma swoje szczególne potrzeby. Dlatego dobierając rośliny do domu, na balkon lub do ogrodu, trzeba upewnić się, że możemy zagwarantować im opiekę, której potrzebują.\nWszystkie rośliny potrzebują światła i wody – wie to każdy laik. Ilość światła i częstotliwość podlewania różnią się jednak w zależności od gatunku. Ważny jest również wybór odpowiedniej doniczki – niektóre rośliny będą lepiej rosnąć w dużych, inne w małych doniczkach. Niektóre potrzebują doniczek z otworami na dnie, inne – bez. Dlatego przed zakupem roślin do domu należy zapoznać się z wymaganiami konkretnego gatunku. Oto kilka popularnych roślin doniczkowych oraz podstawowe reguły ich pielęgnacji.\nStorczyki wymagają szczególnej opieki. Jednym z najpopularniejszych gatunków uprawianych w domach jest pięknie kwitnący phalaenopsis. Wymaga on szczególnej gleby, na szczęście specjalne mieszanki ziemi dla storczyków są dostępne w sklepach ogrodniczych i wielu kwiaciarniach. Storczyki najlepiej czują się w bardzo małych doniczkach. Idealna temperatura dla gatunku phalaenopsis to 17 stopni w nocy i 21 stopni w dzień – dobrze będzie się więc czuł na oknie. Rośliny te trzeba podlewać regularnie, ale w niedużych ilościach – nie lubią one wody stojącej w doniczce. Co jakiś czas warto do wody dodać specjalny nawóz.\nSkrzydłokwiat to nie tylko piękna roślina – według badań przeprowadzonych między innymi przez NASA potrafi on również oczyszczać powietrze w zamkniętych pomieszczeniach. Dlatego jest idealną rośliną do domu. Jest też bardzo prosty w uprawie. Źle służy mu bezpośrednie światło, dlatego nie wolno stawiać go na parapecie. Skrzydłokwiat należy często i obficie podlewać, ziemia musi być stale wilgotna. Rośliny te bardzo lubią również zraszanie liści.\nKaktusy wymagają zupełnie innej pielęgnacji niż inne rośliny. Popularną opuncję wystarczy podlewać raz na tydzień, czasami nawet rzadziej. Opuncja jest wytrzymała również na zmiany temperatur – latem dobrze czuje się w miejscach przewiewnych i dobrze oświetlonych, natomiast zimą wystarczą jej temperatury powyżej 4 stopni. Wszystkie kaktusy w okresie letnim warto nawozić specjalną pożywką.\nFiołki afrykańskie to pięknie kwitnące małe rośliny, których uprawa nie powinna sprawiać problemów. Lubią półcieniste stanowiska od zachodniej lub północnej strony. Trzeba dbać o to, żeby ziemia była stale wilgotna, lepiej jednak wlewać wodę na podstawkę, a nie bezpośrednio do doniczki – nie wolno moczyć liści rośliny.\nBalkon – dla kwiatów czy dla marchewki?\nW mieszkaniu w bloku balkon to idealne miejsce na uprawę roślin. W odpowiednich warunkach może zamienić się w tonącą w kwiatach oazę relaksu albo praktyczny ogródek warzywny – wszystko zależy od chęci i potrzeb. Zdecydować można się również na małe krzewy czy palmę, jednak drzewa nie będą dobrym pomysłem.\nŻeby zaaranżować piękny, ukwiecony balkon, trzeba wybrać odpowiednie gatunki roślin wiszących i pnących. Najpopularniejszą rośliną doniczkową uprawianą na balkonach są pelargonie – ich pielęgnacja nie jest trudna, a liczne kwiaty pięknie się prezentują. Doskonałym wyborem są pelargonie bluszczolistne, które będą pięknie wyglądać w skrzynkach balkonowych i wiszących doniczkach. Warto też ozdobić balkon roślinami pnącymi. Jednym z popularnych gatunków roślin pnących o pięknych kwiatach jest wilec, który bardzo dobrze czuje się w doniczkach i skrzynkach. Na tak ozdobionym balkonie można ustawić leżaki lub powiesić hamak – będzie to doskonałe miejsce na relaks w letnie popołudnia. Właściciele dużego balkonu mogą się także skusić na małe krzewy. Przeważnie ich miejsce jest w ogrodzie, ale miłośnicy roślin i prywatności powinni skusić się na niewielkie krzewy. Będą się nie tylko pięknie prezentować obok pozostałych roślin, ale także skutecznie ochronią przed ciekawskimi oczami i zapewnią odrobinę cienia w upalne dni.\nBalkon to również idealne miejsce na mały ogródek ziołowo-warzywny. Nawet na małej przestrzeni można zasadzić pomidorki koktajlowe, rzodkiewkę, marchewkę lub truskawki. Warzywa i owoce z własnej uprawy będą zdrowym dodatkiem do codziennych posiłków. Latem na balkon można przenieść nie tylko rośliny ozdobne, ale również zioła, które zwykle stoją w kuchni: bazylię, miętę, rozmaryn, tymianek lub kolendrę. W pełnym słońcu nabiorą siły i ładnie się rozrosną.\nOczywiście ogród daje najwięcej możliwości uprawy roślin – można zdecydować się zarówno na piękne ozdobne krzewy lub drzewa, jak i warzywa czy owoce. Wystarczy przypomnieć sobie opisy z „Tajemniczego ogrodu” Frances Hodgson Burnett. Dlatego warto poświęcić czas na stworzenie w ogrodzie chociaż małego zakątka z kwiatami i krzewami. Odpoczynek na ławce stojącej wśród róż będzie najlepszą nagrodą za trud włożony w ich uprawę. Dlatego warto zdecydować się na piękne rośliny ozdobne.\nKwitnące krzewy w ogrodzie to również doskonałe źródło dekoracji do domu – wystarczy obciąć kilka gałązek i wstawić je do wazonu, żeby pięknie udekorować stół w jadalni. Natomiast na talerzach świetnie zaprezentują się warzywa i owoce z własnej uprawy.\nRośliny, które pięknie wyglądają nawet zimą, to oczywiście iglaki. Warto znaleźć w ogrodzie miejsce na przynajmniej kilka z nich. Gdy spadnie śnieg, stworzą wokół czarodziejską atmosferę.\nRośliny muszą być stale otaczane miłością – naukowcy już wiele lat temu odkryli, że potrafią one odczuwać stres, jeśli są źle traktowane. Zatem odpowiednia pielęgnacja to więcej niż tylko regularne podlewanie i nawożenie. Żeby rośliny naprawdę pięknie się rozwijały, trzeba okazać im uczucie – dlatego wielu miłośników roślin i profesjonalnych ogrodników mówi do swoich zielonych podopiecznych.\nInspirujące pomysły: Rośliny


dB Technologies B-Hype M HT - kolumna mobilna z akumulatorem i mikrorfonem bezprzewodowym - Market Muzyczny - Systemy Audiowizualne\n» dB Technologies B-Hype M HT - kolumna mobilna z akumulatorem i mikrorfonem bezprzewodowym\ndB Technologies B-Hype M HT - kolumna mobilna z akumulatorem i mikrorfonem bezprzewodowym\ndB Technologies B-HYPE M to dwudrożna, mobilna kolumna akumulatorowa z systemem mikrofonów bezprzewodowych, wejściem na kartę SD, portem USB oraz odtwarzaczem multimedialnym. Dzięki wygodnym uchwytom, kółkom oraz wysuwanej rączce jest bardzo mobilna.\nprofesjonalne właściwości akustyczne w ruchu;\nzintegrowany system mikrofonów bezprzewodowych;\ndostępny z nadajnikiem ręcznym lub bodypackiem;\nfunkcja priorytetu ch1/rf;\npokładowy odtwarzacz multimedialna;\nobsługa kart sd, usb i bluetooth;\ndo 4 kanałów wejściowych (3 in +1 bluetooth);\nzintegrowane kółka i chowany uchwyt zapewniają łatwy transport;\ncyfrowa ładowarka akumulatora, zarządzanie akumulatorem i funkcje oszczędzania energii.\ntyp głośnika: bi-amp;\nzakres częstotliwości [-10dB]: 62 – 20000 Hz;\nmaks. SPL: 123 dB;\ndyspersja: 90° H x 45° H;\nczęstotliwość podziału zwrotnicy: 2400 Hz;\nwzmacniacz: Klasa D SMP;\nmoc szczytowa: 190 W;\ninterfejs użytkownika: 1x Wyświetlacz OLED z 6 przyciskami do zarządzania mediami;\nwejście bezprzewodowe: 1x Odbiornik UHF, funkcja synchronizacji w podczerwieni;\nwejście mikrofon/linia: XLR / 1/4″ jack combo (Mic – Line);\nwejście stereo: 2x RCA In + 1x mini-jack;\nUSB Media Reader: Port USB typu „A” do plików multimedialnych (MP3-WMA-AAC) + karta SD;\nWejście Bluetooth®: 1x Odbiornik Bluetooth®;\nWyjście Mix: 1/4″ jack (niezbalansowane);\nRegulacja głośności: 4x pokrętła (Mic/Line, Stereo In, Master, Media);\nKontrola eq: 1x Treble i 1x Bass;\nWskaźniki: 2x diody LED (LIMITER, SIGNAL);\nZasilanie: gniazdo VDE 1x 3-pozycyjny przełącznik (On, Off, Recharge);\nZłącze zasilania sieciowego: VDE;\nWejście sygnału: 1x zbalansowany Combo (XLR/TRS); 1x stereofoniczny RCS; 1x mini-jack;\nWyjście sygnału: 1 x TRS link;\nSterowanie: Master Volume, EQ (treble, bass), priorytet CH1/RF;\nObudowa: polipropylen PP;\nUchwyty: 1 na stronę, 1 na górze (chowany);\nWymiary: szerokość: 300 mm x wysokość: 568 mm x głębokość: 301 mm;\nWaga: (bez nadajnika) 12,5 kg;\nUwagi: Dane te nie są wiążące; firma dBTechnologies zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w tych danych w dowolnym czasie i bez wcześniejszego powiadomienia.


Dodaj do ulubionych26 kwietnia, 2018\nZauważyłeś w programie festiwalu interesującą imprezę? Dodaj ją do ulubionych! Dzięki temu szybciej ją odnajdziesz i utworzysz własny plan festiwalu. Program XVI Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki jest niezwykle bogaty. Dlatego przeglądając festiwalowe propozycje warto dodać do ulubionych te, które nas interesują. To nowa funkcja ułatwiająca tworzenie własnej listy imprez, w których chcemy wziąć udział. […]\n„Wszystko… jest liczbą” czyli interaktywna przygoda z matematyką22 marca, 2018\nW ramach XVI Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki zapraszamy do Białegostoku interaktywną wystawę „Wszystko… jest liczbą”. To wyjątkowa ekspozycja angażująca ludzkie zmysły i w inspirujący sposób udowadniająca, że matematyka występuje w każdym aspekcie naszej codzienności. Wyjaśnia wiele zasad rządzące w otaczającym nas świecie, pokazuje, że liczby i figury geometryczne można zaobserwować także w sztuce, muzyce, […]\n3… 2… 1… Trwa odliczanie14 lutego, 2018\nTrwa odliczanie do największego w rejonie Polski północno-wschodniej święta nauki. Szesnasta edycja Podlaskiego Festiwalu Nauki i Sztuki odbędzie się w dniach 4-9 czerwca 2018 roku. Już dziś zapraszamy na to wyjątkowe wydarzenie, które pozwala poznać naukę „od kuchni”, popularyzuje wiedzę i osiągnięcia podlaskich badaczy, mówi o najnowszych odkryciach, a także ukazuje otaczający nas świat przez „mędrca […]


Z dziejów gospodarczego rozwoju Gorzowa ze szczególnym uwzględnieniem okresu powojennego\nJesteś tutaj: Start HISTORIA Artykuły Z dziejów gospodarczego rozwoju Gorzowa ze szczególnym uwzględnieniem okresu powojennego\n1. Gospodarka miasta do roku 1945\nJak wiadomo Gorzów został założony 2 lipca 1257 roku przez margrabiego brandenburskiego Jana z dynastii Askańskiej. Jak się sądzi powstał on jako przeciwwaga dla pobliskiego Santoka wówczas kluczowego ośrodka w tym regionie, a znajdującego się jeszcze w rękach książąt wielkopolskich. Już w dokumencie lokacyjnym zostały zarysowane podstawy gospodarczego funkcjonowania miasta. Organizację miasta margrabia zlecił rycerzowi Albertowi z Luge, odtąd jego dziedzicznemu sołtysowi (urząd burmistrza wykształcił się w czasach późniejszych). Uposażeniem Landsbergu były 154 łany ziemi (1 łan – ok. 18 ha), w tym 50 łanów pastwisk. Miasto otrzymało prawo wznoszenia budynków służących wykonywaniu zajęć handlowych (kramów, jatek na rynku) i czerpania z nich pełnych dochodów w ciągu 10 lat wolnizny od podatków i ceł, poczynając od nadchodzącego dnia św. Marcina, tj. 11 listopada. Po tym okresie miasto miało się rządzić prawem magdeburskim, stosowanym w mieście Brandenburgu. Po latach wolnizny mieszczanie mieli płacić z urządzeń handlowych po dwa denary do kasy margrabiego i po jednym dla sołtysa oraz po pół wiardunku monety brandenburskiej z łanu rocznie. Mieszczanie otrzymali prawo swobodnego połowu ryb w Warcie, pół mili w górę rzeki i milę w kierunku ujścia. W dokumencie z tego samego roku (1257), ale bez daty dziennej, Landsberg rzekomo otrzymał także prawo składu – szczególnie cenny przywilej, gdyż obejmował wszystkie towary przewożone przez miasto. Oryginał tego dokumentu zaginął w czasie II wojny światowej, natomiast jego wiarygodność jest obecnie podważana. Prawo składu raczej wiązać należy z czternastowiecznymi dziejami miasta.\nMiasto było założone w korzystnym miejscu z punktu widzenia handlu. Kilkanaście kilometrów od na wschód Landsbergu znajdował się ufortyfikowany Santok, przez który biegły tradycyjne szlaki handlowe: rzeczny Notecią i Wartą oraz lądowy łączący Pomorze z Wielkopolską. Jednak atutem Landsbergu było korzystniejsze przejście przez Wartę. Przechodzący przez miasto kupcy nie musieli borykać się z często zabagnionymi rozlewiskami w okolicach ujścia Noteci do Warty w rejonie Santoka. Dlatego też trasa przez Santok szybko została zarzucona na rzecz landsberskiej. Najstarszy z zachowanych w gorzowskim archiwum państwowym dokumentów dotyczy właśnie ustanowienia dochodów miasta związanych ze szlakiem komunikacyjnym: 20 maja 1316 roku margrabiowie brandenburscy Waldemar i Jan [V] nadali rajcom i mieszczanom Landsbergu prawo pobierania jednego denara od każdego konia, który przechodził przez groblę koło miasta, za wyjątkiem koni rycerstwa i duchowieństwa – poddanych brandenburskich.\nDokument z 1316 r. (ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nKorzystne położenie miasta na szlaku komunikacyjnym oraz dogodna przeprawa przez Wartę sprawiła, że właśnie handel stał się jednym z najważniejszych dziedzin gospodarki miasta w pierwszych stuleciach jego istnienia. Stopniowo eliminował z tych funkcji pobliski Santok. W roku 1340 Gorzów otrzymał połowę opłat z komory celnej w Santoku, co prawdopodobnie oznaczało przeniesienie drugiej części tej komory do Landsbergu. Kilka lat później cała komora celna została przeniesiona do warciańskiego grodu. Świadczyło to o utracie znaczenia gospodarczego dawnego grodu santockiego na rzecz Landsbergu. W roku 1373 miasto otrzymało pozwolenie na pobór cła od przewożonych przez nie towarów takich jak: miedź, żelazo, ołów, sól chmiel, konopie, zboże, ryby, śledzi, wełny, skór, łoju, smoły, wosku, miodu, mięsa wieprzowego, wina, sukna. Początkowo miasto miało prawo urządzania jarmarku na dzień św. Michała (29 XI), zaś od 1525 roku także w niedzielę po święcie św. Piotra i Pawła (29 VI), m. in. na bydło i konie. O znaczeniu gorzowskiego handlu świadczyło wykształcenie się własnej, lokalnej miary objętości, tj. szefla gorzowskiego.\nObok handlu źródłem dochodów pierwszych mieszkańców było rolnictwo, rybołówstwo, młynarstwo (młyny wymieniano już w dokumencie lokacyjnym) oraz rzemiosło. W mieście w XV w. licznie występowały warsztaty piekarzy, rzeźników, piwowarów, szewców, garbarzy, sukienników i krawców. W XVIII wieku w mieście rzemiosłem trudniło się 532 rzemieślników, którzy wraz ze swymi czeladnikami i uczniami stanowili około połowy mieszkańców miasta. Najliczniejszą grupą byli szewcy – 99, krawcy – 35, sukiennicy – 32, płóciennicy – 21. W mieście działały także 92 browary i 131 rodzin wytwarzających wódkę.\nIstotnym źródłem dochodów miasta były dochody z należących do niego okolicznych wsi: Glinik, Ulim, Borek, Deszczno, Czechów, Karnin, Wieprzyce, Brzozowiec i Wawrów. Ponadto miasto czerpało swoje dochody z należących do niego lasów i jezior, ceł, uprawnień myśliwskich i praw sądowniczych.\nRozwój gospodarczy Landsbergu został zahamowany na początku XVI wieku. W Nowej Marchii w czasach elektora Jana z Kostrzyna (1535-1571) na plan pierwszy zaczęły się wybijać Kostrzyn – stolica Nowej Marchii w tych czasach oraz Frankfurt nad Odrą. W roku 1539 Landsberg utracił prawo składu z wyjątkiem polskich towarów takich jak zboże, deski, belki spławiane Wartą do Szczecina. Zejście Landsbergu i dominacja Frankfurtu w regionie z czasem się utrwali i będzie miała miejsce aż do roku 1945. Kolejnym istotnym elementem w dziejach miasta była wojna 30-letnia (1618-1648). W trakcie działań wojennych miasto było zajmowane przez walczące wojska cesarskie i szwedzkie. Przemarszom wojsk towarzyszyły gwałty i rabunki. Szerzyły się także zarazy. W rezultacie miasto zostało w znacznym stopniu zniszczone, co zahamowało jego rozwój na wiele lat. Natomiast korzystnym zdarzeniem z punktu widzenia miasta było przyłączenie Śląska do Prus, co umożliwiło scalenie dorzecza Odry w obrębie jednego państwa. W latach 1744 i 1750 Fryderyk II otworzył żeglugę na Odrze i Warcie dla towarów wywożonych z Polski i zwolnił z ceł towary (za wyjątkiem drzewa) wywożone z Polski do Szczecina. Zyskał na tym gorzowski port, w którym przeładowywano towary. Korzystnym dla Landsbergu był także pierwszy rozbiór Polski. W jego wyniku do Prus przyłączono Pomorze Gdańskie i cały bieg rzeki Noteci znalazł się w państwie pruskim. Budowa Kanału Bydgoskiego ożywiła handel i gospodarkę miasta. W końcu XVIII wieku w Gorzowie działało 400 zakładów rzemieślniczych, głównie sukienniczych, a także duża jak na tamte czasy fabryka tekstylna Werkmeistra, zatrudniająca 1250 osób. Istotnym rynkiem zbytu na jej towary była Rosja. Jednak w roku 1820 granica rosyjska została zamknięta, co spowodowało upadek landsberskiego sukiennictwa. Ważnym elementem rozwoju gospodarczego była także wielka akcja osuszania łęgów warciańskich z II połowy XVIII wieku, która przyczyniła się do zwiększenia areału uprawnego będącego w posiadaniu miasta oraz zwiększenia gęstości zaludnienia w jego okolicach.\nNa początku XIX wieku nadal podstawą gospodarki Landsbergu był handel i rzemiosło. Stopniowo jednak coraz większą rolę zaczął odgrywać przemysł. W roku 1828 w Landsbergu znajdowało się 38 fabryk i młynów, natomiast w roku 1853 było to już 187 fabryk i młynów. W roku 1843 powstała fabryka maszyn i odlewnia H. Pauckscha, której wyroby zyskały sławę światową. Następnie powstały fabryki Stoeckerta na przedmieściu Friedrichstadt specjalizująca się w wyrobach kuźniczych, fabryka maszyn i odlewów Jaehnego, fabryka kabli G. Schrödera, zakład Dräger-Mantey (od 1891), w którym produkowano sieci; fabryka worków M. Bahra (od 1883) oraz należąca do tego samego właściciela fabryka juty (1903). Zwłaszcza ten ostatni zakład dzięki polityce właściciela odegrał istotną rolę w rozwoju miasta. Fabryka ta bowiem zbudowała 112 domów mieszkalnych, własne przedszkole, a właściciel już w XX wieku ufundował łaźnię miejską. W drugiej połowie XIX wieku miasto przeszło proces szybkiej industrializacji. Znacznie powiększyła się jego ludność. O ile w roku 1801 Landsberg zamieszkiwało zaledwie 6.155 osób, o tyle w roku 1900 było to już 33.598, zaś w roku 1914 przekroczono już 40 tys. Większość zatrudnionych pracowała w przemyśle, przy czym dominowały tu przemysł maszynowy, włókienniczy, odzieżowy i drzewny. W roku 1857 zbudowano Gazownię. Zmianom industrialnym towarzyszył rozwój komunikacji – budowa linii kolejowej Berlin – Królewiec, prowadzącej przez Gorzów (1856), budowa mostu kolejowego przez Wartę (1894), czy też budowa bezkolizyjnej estakady kolejowej (1914).\nPróbki materiałów produkowanych w Landsbergu w fabryce Martina Schulza (ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nIstotne znaczenie dla gospodarki miasta nadal miała Warta. W roku 1847 uruchomiono komunikację pasażerską w kierunku Kostrzyna. W roku 1899 otworzono sieć tramwajową. Ważną role odgrywał także port rzeczny. Do miasta trafiały tą drogą surowce niezbędne do produkcji. W roku 1913 w porcie przeładowano ponad 128 tys. ton.\nW okresie międzywojennym landsberska gospodarka przechodziła podobne zmiany jak gospodarka całych Niemiec. Na przełomie lat 20. i 30. znalazła się w głębokim kryzysie. W roku 1933 – szczytowym okresie światowego kryzysu gospodarczego – w 45-tysięcznym mieście było blisko 17 tys. bezrobotnych. Po dojściu Hitlera do władzy zaczęło maleć. W latach 30. rozpoczęto budowę fabryki chemicznej koncernu I.G. Farben. Był to największy zakład przemysłowy w mieście, który wznoszono w ramach przygotowań niemieckich do wojny.\n2. Rok 1945 – ujemny bilans otwarcia\n30 stycznia 1945 r. Gorzów znalazł się pod okupacją radziecką. Dopiero od końca marca był stopniowo przejmowany przez administrację polską. Miasto zostało zajęte bez żadnych walk. Jedynymi śladami przejścia frontu było wysadzenie mostów (kołowego i dwóch kolejowych) przez wycofujący się Wehrmacht.\nJednak w chwili pojawienia się w Gorzowie polskiej grupy osadniczej miasto wyglądało już zupełnie inaczej. Przybyli do Gorzowa wągrowiczanie zastali zburzony i wypalony dworzec kolejowy i zniszczone śródmieście.\nJaki był powód tych zniszczeń, skoro miasto zostało zajęte bez walki? Były dwie zasadnicze przyczyny tego stanu rzeczy. Z jednej strony świadoma bądź przypadkowa działalność okupujących miasto wojsk radzieckich. Wiadomo na przykład o celowym podpalaniu niektórych budynków w mieście związanych z nazistowską działalnością. Z drugiej strony przyczyną były bombardowania. Według różnych relacji miasto po 30 stycznia było wielokrotnie bombardowane przez Luftwaffe. Trudno ustalić jaki procent zniszczeń był spowodowany świadomą czy nieświadomą działalnością wojsk okupacyjnych, a jaki efektem zniszczeń dokonanych przez lotnictwo niemieckie między początkiem lutego, a końcem kwietnia. Wobec słabości Luftwaffe w końcu wojny nie wydaje się aby mogła ona spowodować większe szkody. A zatem wydaje się, że dużą część zniszczeń miasta należy przypisać okupującym Gorzów wojskom radzieckim. Uważa się zresztą, iż w ten sposób powstały zniszczenia w takich miastach na Ziemi Lubuskiej jak np. Krosno Odrzańskie, Międzyrzecz, Rzepin, Skwierzyna, Słubice, Strzelce i Sulęcin, w których także nie było żadnych walk.\nJuż w połowie roku 1945 podjęto odbudowę gorzowskiego przemysłu, który stanie się podstawą rozwoju miasta w następnych dziesięcioleciach. Oczywiście większość gorzowskich zakładów powstała na bazie działających wcześniej niemieckich przedsiębiorstw. W większości zakłady te do sierpnia 1945 r. były w rękach komendantury radzieckiej. Dopiero w sierpniu były sukcesywnie przejmowane przez grupę Pełnomocnika Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów i Ministerstwa Przemysłu.\nGorzów, 1945 (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nNa terenie ziem zachodnich przejęciu przez tzw. przemysłowe grupy operacyjne podlegała całość mienia poniemieckiego. Było ono przejmowane od wojskowych władz radzieckich, które uważały cały majątek znajdujący się na ziemiach zachodnich za swoją zdobycz wojenną. Było to usankcjonowane umową podpisaną 26 III 1945 r. przez Rząd Tymczasowy z rządem ZSRR. Przejmowano obiekty przemysłowe i rzemieślnicze, przedsiębiorstwa handlowe, wszelkie magazyny, składy itp. Grupy operacyjne miały zarządzać tym majątkiem do czasu przekazania go administracji ogólnej.\nDla powiatu gorzowskiego taką grupę operacyjną zorganizowano w Pile, która była wówczas siedzibą władz okręgu zachodniopomorskiego. Liczyła kilkanaście osób, a na jej czele stanął inż. Ryszard Zaporowski. Grupa opuściła Piłę 30 kwietnia i wkrótce dotarła do Gorzowa. Działalność rozpoczęła w dniu 2 maja 1945 r. Wojenny komendant Gorzowa płk Dragun na pierwszym spotkaniu z R. Zaporowskim wyraził zgodę na przejęcie wszystkich obiektów gospodarczych nie zajętych do tej pory przez Armię Czerwoną. Miały one trzeciorzędne znaczenie. Do dnia 1 czerwca komenda wojenna przekazała władzom polskim wszystkie zakłady użyteczności publicznej oraz fabrykę octu i musztardy. Pozostałe zakłady zostały przejęte dopiero w lipcu i sierpniu.\nOprócz przejmowania zakładów grupa operacyjna KERM udzielała zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej. W maju 1945 r. wydano 203 zezwolenia na prowadzenie sklepów, warsztatów oraz mniejszych zakładów przemysłowych w mieście oraz 36 w powiecie.\nDo najwcześniej przejętych przez stronę polską należała Rzeźnia Miejska, która w końcu maja znalazła się już w rękach polskich. Jej pierwszy kierownik wykazał się sprytem, który umożliwił stosunkowo szybkie uruchomienie działalności. Po przejęciu zakładu 30 maja, stwierdził, że zdemontowano już wszystkie potrzebne urządzenia: bębny, windy, bloki, belki, kotwy, łańcuchy, haki, wózki, rzeźnicze nary, beczki, wiadra, konwy, noże, topory, wagi, węże gumowe, rury wodociągowe, krany oraz instalacje elektryczne. Były one jednak na terenie zakładu i oczekiwały na wywiezienie do Kurska i Tuły. Polski kierownik zakładu wszedł jednak w kontakt z podoficerem pilnującym ładunku i w ciągu kilku dni odzyskał część maszyn, tak że można było podjąć działalność. Wywieziona była jednak chłodnia, urządzenia do wytwarzania lodu oraz inne urządzenia. Ich koszt szacowano początkowo na 1,3 miliona złotych.\n1 czerwca przejęto (choć formalnie nastąpiło to 6 sierpnia) Państwowe Przedsiębiorstwo Traktorów i Maszyn Rolniczych (późniejsze Zakłady Mechaniczne „Ursus”). Zakład mieścił się początkowo przy ul. Fabrycznej 14/15 (na terenie byłej fabryki Vereinigte Modellwerke und Metallgiesserei C. Zinke), a dopiero w 1947 r. przeniósł się do zabudowań przy ul. Przemysłowej 14/15 (teren byłej fabryki kabli G. Schrödera). Do chwili przejęcia zakładu wojska radzieckie zdołały wywieźć z niego obrabiarki, transformatory i inne urządzenia. Z odlewni wywieziono maszyny formierskie, skrzynki formierskie i wentylator. Zakład ogołocono także z wszelkich narzędzi: pilników, wierteł, noży tokarskich i in. Straty w maszynach i urządzeniach w tym zakładzie szacowano na 78%.\nZakłady Mechaniczne, 1946 (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nW sierpniu 1945 r. przejęto od wojsk radzieckich Państwową Roszarnię Lnu i Konopi, gazownię i inne mniejsze zakłady. Także z nich wywieziono maszyny i urządzenia.\nDopiero w marcu 1946 r. w ręce polskie trafił dawny I. G. Farben, czyli obecny „Stilon”. Kiedy zakład wreszcie został przekazany stronie polskiej okazało się, iż w środku nie pozostało prawie nic. Kazimierz Hryniuk – pierwszy kierownik zakładu, działający już od marca 1946 r. oceniał, iż budynki fabryki były zniszczone średnio w 15%. Powyrywano z nich okna i drzwi, zniszczono podłogi i dachy, przebito niektóre ściany przy wyjmowaniu maszyn. Wartość wywiezionych maszyn i urządzeń szacowano na 4 miliardy złotych. Wartość pozostawionych urządzeń oceniano na 40% wartości całego zakładu. W pewnym stopniu sytuację ratował fakt, iż w maju 1946 r. w pobliżu Gorzowa natrafiono na skład maszyn przeznaczonych dla fabryki, których Niemcy nie zdążyli zainstalować. Dzięki nim można było przystąpić do częściowego montażu taśmy do produkcji folii. Już w marcu 1946 r. przystąpiono do kompletowania załogi zakładu.\nMaszyny i urządzenia wywieziono także z innych fabryk gorzowskich, takich jak np.: fabryka juty Maxa Bahra, fabryka kabli Schrödera, fabryka sieci rybackich (zakłady Dräger-Mantey), fabryka maszyn rolniczych Jaehnego na Wieprzycach, fabryka maszyn Glückauf, należącej do koncernów Hermann Göring-Werke i Rheinmettall Borsig, dwóch fabryk obuwia przy ulicy Sikorskiego, mleczarni przy ul. Wyszyńskiego, Rolniczego Instytutu Doświadczalnego, firmy budowlanej przy ul. Warszawskiej 75, warsztatów mechanicznych przy ul. Mieszka I 31, fabryki wyrobów kotlarskich przy ul. Chrobrego 7, fabryki farmaceutycznej, fabryki konserw mięsnych przy ul. KRN (obecnie ul. Borowskiego), zakładów Auto-Weichmann przy ul. Mieszka I, fabryki mebli Runze przy ul. Garbary, krochmalni na Wieprzycach (Maizena-Werke), browaru przy ul. Żwirowej i in. Demontażowi i wywozowi podlegały także tartaki. W 1945 r. gorzowska Dyrekcja Lasów Państwowych informowała swoje władze, iż z terenu jej działania wywieziono w całości lub całości urządzenia z 67 tartaków. Ogółem zniszczenia gorzowskiego przemysłu szacuje się na 60% budynków i 95% stanu maszyn i urządzeń.\nChyba jedynym zakładem, z którego nie wywieziono maszyn i urządzeń była Fabryka Makaronu w Wieprzycach. Zakład uruchomił produkcję makaronu w styczniu 1946 r. We wrześniu 1945 r. także na Wieprzycach przejęto od wojsk radzieckich Fabrykę Budowy Maszyn (dawna fabryka Jaehnego, później „Agroma” przy ul. 11 Listopada). Podjęła ona produkcję w grudniu, kiedy uruchomiono montaż zwijarek do kabli.\nFabryka Makaronu na Wieprzychach, 1946 (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nDo zniszczeń w przemyśle trzeba dodać zniszczenia budynków mieszkalnych. Według wyliczeń polskiej administracji wykonanych w końcu lat 40. ich zniszczenia szacowano na ok. 35,5%. Co więcej, szacowano, iż spośród budynków ocalałych blisko połowa wymagała znacznych remontów Jeśli liczby te odpowiadają stanowi faktycznemu, to wyłania się tragiczny bilans gospodarczego polskiego otwarcia.\nOprócz przejmowanych od wojsk radzieckich obiektów już od lata 1945 zakładano nowe instytucje, które stworzyły fundamenty powojennego życia gospodarczego. Najważniejsze z nich to: Polska Żegluga Państwowa (która 5 września uruchomiła regularne wodne połączenie towarowo-pasażerskie z Poznaniem), banki: Komunalna Kasa Oszczędności (działająca od 1 VI); Narodowy Bank Polski (otworzony 31 VII); Państwowy Bank Rolny (od 1 XII 1945 r.); olejarnia (produkująca olej spożywczy), montownia motocykli i innych urządzeń mechanicznych firmy „Autostart”; montownia rowerów.\nW końcu roku 1945 w mieście działały: browar, 3 wytwórnie cukierków i czekolady, 2 cegielnie, wytwórnia mydła i proszków do prania, odlewnia żelaza, drukarnia, 22 warsztaty krawieckie, 15 stolarskich, 18 ślusarskich, 7 malarskich, 7 kowalskich, 4 zegarmistrzowskie, 3 pralnie chemiczne i in. W tym samym czasie działało 136 sklepów kolonialnych, 11 owocarni, 38 piekarń, 48 zakładów gastronomicznych, 18 kawiarń, 19 herbaciarń, 13 jadłodajń, 26 sklepów rzeźnickich, 3 spółdzielnie, 26 sklepów galanteryjnych, 15 kiosków, 84 stoiska na rynku, 14 zakładów fryzjerskich i 10 przedsiębiorstw przewozowych. Na początku roku 1946 na terenie miasta działało już 778 zakładów pracy, z czego 636 handlowych, 108 rzemieślniczych i 34 przemysłowych.\nJuż w lecie zaczęły organizować się samorządy gospodarcze. 8 sierpnia 1945 r. powstało w mieście Zrzeszenie Kupców Polskich, skupiające 85 prywatnych handlowców. Kilka tygodni później, 17 IX powstał Powiatowy Związek Cechów, grupujący kilkanaście organizacji cechowych.\n3. Izba Przemysłowo-Handlowa i Rada Gospodarcza Ziemi Lubuskiej\nPomimo trudnych początków, już w roku 1945 Gorzów zaczął się wybijać na pierwszoplanowy ośrodek gospodarczy na Ziemi Lubuskiej. W ślad za odbudową gospodarki szły także próby zorganizowania regionalnych struktur samorządu gospodarczego. Już 15 grudnia 1945 r. powstała instytucja gospodarcza obejmująca swoim zasięgiem całą Ziemię Lubuską, a mianowicie Izba Przemysłowo-Handlowa.\nWilla przy ul. Kosynierów Gdyńskich 108. Siedziba Izby Przemysłowo-Handlowej, później Milicji Obywatelskiej i Polskicj, 1946 (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nIzba Przemysłowo-Handlowa zrzeszała prywatne przedsiębiorstwa przemysłowe. Celem jej istnienia była promocja zrzeszonych przedsiębiorstw, ułatwianie zdobywania surowców do produkcji, organizowanie zbytu towarów, wspieranie rozwoju przemysłu prywatnego oraz ochrona praw poszczególnych członków. Jednym z pierwszych przedsięwzięć gorzowskiej Ekspozytury IPH było zorganizowanie wystawy, której celem było zaprezentowanie przemysłu z terenu powiatu gorzowskiego. Okazją do jej przeprowadzenia był zjazd kierowników powiatowych oddziałów informacji i propagandy z udziałem starostów powiatowych województwa poznańskiego. Zjazd ten odbył się w dniach 1-2 marca 1946 r. w Gorzowie. Na wystawie zaprezentowało się 7 przedsiębiorstw prywatnych, 3 spółdzielcze oraz 11 państwowych z terenu powiatu gorzowskiego. Poszczególne zakłady zostały podzielone według siedmiu branż: metalowa, drzewna, ceramiczna, papiernicza, spożywcza, budowlana i energetyczna. Z gorzowskich przedsiębiorstw zaprezentowały się Wytwórnia Octu i Musztardy „Igtowin” Ignacego Tomaszewskiego (reklamowana jako pierwsza placówka przemysłowa zorganizowana w Gorzowie), Olejarnia Spółdzielni Spożywców „Robotnik”, Fabryka Cukrów i Czekolady Konopa i Syn, Centrala Obrotu i Przetwórstwa Rybnego (obejmująca swoim zasięgiem woj. zachodniopomorskie i Ziemię Lubuską), Fabryka Makaronu (z Wieprzyc), Młyn Elektryczny – Frankowski, Drukarnia Państwowa, Fabryka Wyrobów Papierowych, Państwowe Przedsiębiorstwo Traktorów i Maszyn Rolniczych, Fabryka Maszyn „Famor” Promiński i Spółka (produkująca m. in. wózki dziecięce), Elektrownia, Gazownia, Lubuska Wytwórnia Domów Seryjnych, Zakład Tapicersko-Stolarski – Muszyński, Zakład Rzeźbiarsko-Stolarski – Stankiewicz i Stolarnia Miejska. Wystawa odbyła się w salach Starostwa Powiatowego. W przeciągu trzech dni jej prezentacji obejrzało ją 5500 osób. Wystawa była dowodem szybko odradzającego się życia gospodarczego miasta i powiatu.\nElektrownia w Gorzowie (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nObwieszczenie gorzowskiej Elektrowni z roku 1945 (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nLubuska Fabryka Domów Seryjnych, 1946 (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nZ inicjatywy IPH powołano Radę Gospodarczą Ziemi Lubuskiej. Jej inauguracyjne zebranie odbyło się 23 VI 1946 r. Dzięki działaniom Izby 22 przedsiębiorstwa z terenu Ziemi Lubuskiej wzięły udział we wrocławskiej Wystawie Ziem Odzyskanych w 1948 r.\nKoniec lat 40. to okres realizacji planu trzyletniego. W Gorzowie w tym czasie utworzono Powiatowe Przedsiębiorstwo Budowlane, którego głównym celem były remonty mieszkań i odgruzowywanie miasta. W maju 1949 r. zakończono remont Roszarni, która rozpoczęła produkcję konopi, a pół roku później lnu. Zakład ten w kwietniu 1949 r. zatrudniał 169, zaś w lutym 1950 r. już 517 osób. 11 czerwca 1949 r. zwodowano pierwszy holownik wyprodukowany w gorzowskiej stoczni rzecznej. Otrzymał on nazwę „Chłopicki”. Inwestowano także w Państwową Fabrykę Sztucznego Włókna nr 5, czyli późniejszy „Stilon”. Także ten zakład został objęty planem trzyletnim. W lipcu 1948 r. zatrudniano tu 113 osób. Jeszcze w lecie 1948 r. sprowadzono 130 krosien i podjęto przygotowania do ich uruchomienia. Produkcję jedwabiu podjęto jednak dopiero 1 maja 1949 r., kiedy również uruchomiono drugą już halę mieszczącą 50 krosien, zaś 22 lipca 1949 r. uroczyście otworzono tkalnię. Z dniem 1 września 1949 r. doszło do znaczącej reorganizacji zakładu. Wydzielono z niego tkalnię, która jako Gorzowskie Zakłady Przemysłu Jedwabniczego uzyskała samodzielność organizacyjną i finansową. Zakład ten nadal mieścił się przy ul. Walczaka i dopiero po pożarze w roku 1956 otrzymał nową lokalizację. Jednocześnie powołano Państwową Fabrykę Włókien Syntetycznych w budowie, która z dniem 1 stycznia 1951 r. zmieniła nieco nazwę na Gorzowskie Zakłady Włókien Sztucznych. W 1949 r. do Gorzowa zaczęli trafiać specjaliści z Jeleniej Góry z tamtejszej Państwowej Fabryki Włókna Sztucznego nr 7, którzy doprowadzili do uruchomienia produkcji (w 1951 r.). Dalsze inwestycje w PFWS będą miały miejsce w ramach kolejnego, sześcioletniego planu gospodarczego.\nInwestowano także w rozwój Zakładów Mechanicznych. W roku 1945 ich produkcja wyniosła 629 ton odlewów, zaś w roku 1948 było to już 2.526 ton. Rosło także zatrudnienie z 123 osób w roku 1945 do 450 w roku 1948.\n4. Gorzowskie życie gospodarcze w latach 1950–1989\nPierwszy okres tworzenia na nowo gorzowskiego przemysłu zakończył się w roku 1948. Zmiany polityczne w kraju i przejęcie władzy przez stalinowców spowodowały wiele niekorzystnych zjawisk także w życiu gospodarczym. Ze stanowisk usuwano ludzi niewygodnych dla nowego porządku. Trwała także „bitwa o handel”, której celem było likwidacja prywatnego handlu. Zlikwidowano izby przemysłowo-handlowe. Władze zmierzały także do likwidacji prywatnego przemysłu i zakładów rzemieślniczych, tak aby całkowicie przejąć kontrolę nad życiem gospodarczym. W Gorzowie w lipcu 1950 roku było 318 zakładów handlowych, w tym 22 państwowe, 58 spółdzielczych i aż 238 prywatnych; zaś w 1956 roku prywatnych punktów handlowych było już tylko 54 wobec 175 uspołecznionych. Rzemieślników zmuszano do zawiązywania spółdzielni i w ten sposób zmierzano do likwidacji tego sektora. Całkowicie uspołeczniono gastronomię.\nPoczątek lat 50. to czas realizacji planu sześcioletniego (1950-1955). Władze koncentrowały się na inwestycjach w przemyśle, głównie ciężkim, zaniedbując sferę konsumpcyjną. Inwestycje realizowano kosztem dużych wyrzeczeń narzucanych społeczeństwu. W Gorzowie w tym czasie najważniejszym wydarzeniem było otwarcie „Stilonu” (lipiec 1951), a także inwestycje w Zakładach Mechanicznych, budowa Elektrociepłowni oraz odbudowa mostu kołowego na Warcie (1951).\nLata 1945-1955 można uznać za pierwszy etap tworzenia na nowo gorzowskiego oblicza gospodarczego. Ukształtowała się wówczas sieć zakładów przemysłowych, która stała się fundamentem gospodarczym miasta. Największe zakłady działające w mieście w połowie lat 50. prezentuje poniższa tabela.\nZatrudnienie w 1954 roku\nGorzowskie Zakłady Włókien Sztucznych (późniejszy „Stilon”)\nGorzowskie Zakłady Roszarnicze\nZakłady Produkcji Elementów Budowlanych Stolarnia i Parkieciarnia (zakład ten dał początek późniejszemu „Stolbudowi”)\nGorzowskie Zakłady Przemysłu Maszynowego Leśnictwa (późniejszy „Gomad”)\nGorzowskie Zakłady Przemysłu Jedwabniczego (późniejsza „Silwana”)\nGorzowskie Zakłady Wyrobów Papierowych\nZmiany polityczne związane z październikiem 1956 roku nie miały bezpośredniego wpływu na gorzowski przemysł. W gorzowskich zakładach podobnie jak w całym kraju popierano zmiany polityczne, które zapowiadało dojście Władysława Gomułki do władzy. Październik w Gorzowie to wiece z poparciem dla Gomułki, incydentalny strajk w „Stilonie” (luty 1957) oraz starcie 4 tys. gorzowian z Milicją Obywatelską 2 grudnia 1957, którego podłożem było niezadowolenie z sytuacji bytowej, nawarstwiające się od pierwszej połowy lat 50.\nCzternastoletni okres rządów Gomułki oraz lata 70. to czas względnego rozwoju gorzowskiego przemysłu. Na czołową pozycję wysunął się tu „Stilon”, który stał się „flagowym” gorzowskim zakładem. W okresie tym w zakładzie dysponującym własnym instytutem naukowym m. in.:\nuruchomiono produkcję włókna syntetycznego – stilonu (1951);\nrozpoczęto produkcję przędzy matowej służącej do wyrobu pończoch (1955);\npracownicy Instytutu Włókien Sztucznych i Syntetycznych w Gorzowie pod kierunkiem mgr. inż. Wiktora Albrechta i inż. Ottona Elsnera zakończyli prace związane z opracowaniem technologii produkowania włókna syntetycznego o podobnych właściwościach do wełny naturalnej (1955);\nw końcu lat 50. produkowano żyłkę rybacką i folię izolacyjną;\nopanowano technologię produkcji folii filmowej i taśm magnetofonowych (1957), dzięki temu w roku 1958 podjęto produkcję taśmy magnetofonowej, zaś w roku 1960 folii filmowej. W końcu roku 1962 produkowano także folię do filmów kinowych i aparatów rentgenowskich, dotychczas sprowadzanych z zagranicy;\nopracowano technologię produkcji włókna poliestrowego (tzw. elany), do tej pory wytwarzanego tylko w Anglii, USA i Niemczech. Technologię wytwarzania włókna opracował zespół pod kierownictwem mgra inż. Wiktora Albrechta (1957);\nopracowano technologię otrzymywania czterech nitek przędzy stilonowej zamiast dotychczasowych dwóch. Umożliwiło to podwojenie produkcji (1962);\nw 1963 roku otworzono pierwszy w Polsce Oddział Taśmy Magnetofonowej na Wydziale Folii GZWS;\nw roku 1966 wyprodukowano próbną serię 30 taśm po 1000 m każda na potrzeby Polskiego Radia. W roku 1967 Polskie Radio po pomyślnych testach zamówiło 10 tys. km taśmy o symboli TRS-55 (trójoctanowa, radiowa, szlifowana), seryjną produkcję rozpoczęto w roku 1967;\nw roku 1971 powołano Wydział Kordu, zajmujący się produkcją jedwabiu technicznego;\nw roku 1972 wyprodukowano i wprowadzono do sprzedaży pierwsze w Polsce kasety magnetofonowe\nw latach 80. podjęto także produkcję dyskietek komputerowych\nW latach 70. zakład ten znacznie rozbudowano, zaś zatrudnienie „Stilonie” w szczytowym okresie oscylowało w granicach 10 tys. osób. Zakład ten odegrał także ogromną rolę miastotwórczą finansując budowę infrastruktury wokół: budynki mieszkalne, przychodnia lekarska, szkoła, także inwestując w sport.\nKoniec lat 50. i lata 60. to okres żywiołowego rozwoju gorzowskiego przemysłu. Był to przemysł na miarę tamtych czasów, jednak z dzisiejszej perspektywy zadziwia swoją różnorodnością. Obok wspomnianego już „Stilonu” najważniejsze zakłady z tego okresu to:\nZakłady Mechaniczne, w których w końcu lat 50. produkowano silnik S-60 oraz cylindry do skutera „Osa” i motocykla marki WFM. W roku 1958 zdecydowano o przeniesieniu tu produkcji ciągników kołowych C-451 oraz gąsienicowych „Mazur” D-40. Ten drugi udoskonalono już w Gorzowie zaopatrując w silnik 50 konny i jako „Mazur” D-50 produkowano w 9 wersjach: 1. rolniczy – D-50; dla budownictwa: 2. spychacz mechaniczny S-50; 3. spychacz hydrauliczny JH-50; 4. spychacz hydrauliczny BD-50; 5. koparkę hydrauliczną BD-50; 6. ładowarka hydrauliczna BD-50; 7. melioracyjny M-50; 8. dla leśnictwa L-50 oraz 9. DM-50 – do robót drogowych. Maszyny te eksportowano do Chin, Brazylii, Egiptu, Hiszpanii, Nowej Gwinei, Ghany, Indii, Iranu, Indonezji, Kuby, Libii, CSRS i Afganistanu. W latach 1959-1970 wyprodukowano łącznie ponad 10 tys. ciągników. W połowie lat 60. zespół konstruktorów z gorzowskich zakładów pod kierownictwem inż. Antoniego Korpieli i mgr inż. Edmunda Foryckiego opracował udoskonaloną wersję tego ciągnika. Otrzymała nazwę G-75 i została wyprodukowana w kilku prototypowych egzemplarzach. Mimo, iż przeszła wszystkie testy pomyślnie nie została wprowadzona do seryjnej produkcji. Decyzje w tej sprawie zostały podjęte przez kierownictwo PZPR, które zdecydowało, iż ciągniki gąsienicowe będą sprowadzane z ZSRR i nie będzie się ich produkować w kraju. Dla zakładu oznaczało to marginalizację i sprowadzenie jedynie do roli producenta części zamiennych.\nCiągnik „Mazur” na polach Afryki (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nCiągnik G-75 – chluba Zakładów Mechanicznych „Gorzów” – nigdy nie wszedł do seryjnej produkcji (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie)\nZakłady Przemysłu Jedwabniczego, które w roku 1958 zostały odbudowane po pożarze w roku 1956 i zlokalizowane przy ul. Fabrycznej, a które rozbudowano w roku 1972, kiedy do użytku oddano wykończalnę jedwabiu (przy ul. Walczaka);\nZakład Produkcji Mechanizacji Rolnictwa – w którym produkowano m. in. przyczepy samochodowe, a w roku 1958 opracowano także prototyp pralki;\nZakłady Wyrobów Papierowych w końcu lat 50. produkowały 10 ton opakowań papierowych dziennie zaopatrujący w nie całą Polskę. Mało kto wiedział, że zakłady produkują też dla wojska elementy do petard i granatów;\nW marcu 1959 roku Gorzowskie Zakłady Przemysłu Maszynowego Leśnictwa (późniejszy „Gomad”) uruchomiły seryjną produkcję ciągników „Dzik”. Produkowano go do roku 1973. Łącznie taśmy opuściło 16 tys. egzemplarzy. Pierwsze egzemplarze były w roku 1959 prezentowane na Międzynarodowych Targach Poznańskich, gdzie zebrały dobre recenzje. Eksportowano go do Chin. „Dzik” miał silnik o mocy 8 KM i ważył 300 kg. Produkowano tu także glebogryzarkę o nazwie „Mrówka”.\nCiągnik „Dzik” (fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Gorzowie Wlkp.)\nW roku 1959 powołano samodzielne Gorzowskie Przedsiębiorstwo Budowlane (późniejszy Gorzowski Kombinat Budowlany) zakład, o którym można powiedzieć, iż wraz z Gorzowskim Przedsiębiorstwem Budownictwa Przemysłowego (utworzonym w roku 1965) zbudował dużą część powojennego Gorzowa;\n„Biowet”, który działał już od roku 1945, a w którym produkowano szczepionki i odżywki dla zwierząt oraz środki insektobójcze;\nGorzowskie Zakłady Przemysłu Terenowego, które od końca lat 50. opanowały produkcję mebli sklepowych z metalu. W końcu lat 50. zakłady te produkowały także: skrzynki do adapterów, żelazka elektryczne, żyrandole, kołdry, wodowskazy;\nGorzowskie Zakłady Spożywcze Przemysłu Terenowego „Terspowin” produkowały m. in. musztardy: „Stołową – ekstra” i „Lubuską – specjalną”; „Delikatesową”; ogórki konserwowe (eksportowane m. in. do USA, ZSRR, NRD, Anglii i Czechosłowacji); wina „Maślacz”, „Gronowe”, „Lubuskie”, „Miód Pitny” i „Gorzowiankę”, których produkowano 300 tys. litrów rocznie.\nGorzowskie Zakłady Roszarnicze – na przełomie lat 50. i 60. produkowały włókna przędzalnicze z lnu i konopi. Eksportowano je także do Belgii i RFN.\nGorzowska Fabryka Makaronu produkowała 48 rodzajów produktów, głównie makaronów (a także miodu sztucznego), z których 4 miały najwyższy znak jakości. Obok podobnych fabryk we Wrocławiu i Malborku należała do największych w swojej branży w kraju. Rocznie produkowała ok. 11 tys. ton makaronu;\nGorzowskie Zakłady Produkcji Drzewnej Kruszywa i Betonów w roku 1959 rozpoczęły produkcję stolarki budowlanej na eksport do Iranu.\nApogeum rozwoju gorzowskiego przemysłu z czasów PRL przypadał na lata 70. Wówczas rozbudowano „Stilon”, „Silwanę”, „Stolbud” i Zakłady Mechaniczne. W roku 1974 w przemyśle było zatrudnionych – 19.007 (49%) ogółu zatrudnionych gorzowian. Na pozostałe branże przypadało: budownictwo – 4.586 (12%); rolnictwo – 948 (2,5%), transport i łączność 3.198 (8,4%), handel – 2.981 (7,8%), gospodarka komunalna – 1.892 (4,9%), oświata nauka i kultura – 1.601 (4,2%). Miasto nabrało zdecydowanie przemysłowego charakteru i to w stopniu większym niż przed 1945 r. Dla porównania można podać, iż w roku 1939 na terenie miasta było zatrudnionych w rolnictwie i leśnictwie 1.449 osób (3,2% ogółu ludności), przemyśle i rzemiośle 17.492 (37,6%), handlu i komunikacji 9.837 (21,1%) i pozostałych dziedzinach 17.731 (38,1%).\nW roku 1975 Gorzów został stolicą województwa, co umożliwiło jego dalszy rozwój, który był możliwy dzięki staraniom lokalnych elit. Najlepsze rezultaty przyniósł on w budownictwie mieszkaniowym, które w drugiej połowie lat 70. stało się dumą i wizytówką Gorzowa. Jednak w tym samym okresie ujawniły się skutki błędnej polityki ekonomicznej władz. Inwestycje i ściąganie zachodnich technologii, które dało impuls rozwojowi polskiej gospodarce były dokonywane dzięki kredytom zagranicznym. Rosło zadłużenie kraju, o którym społeczeństwa nie informowano. Już w połowie lat 70. obserwowano spadek poziomu życia, co skutkowało narastaniem frustracji. Od połowy lat 70. pogłębiał się kryzys gospodarczy. Przyniosło ono wybuch niezadowolenia najpierw w czerwcu 1976, a później w sierpniu 1980. Załamanie gospodarcze miało wpływ także na gorzowski przemysł. W drugiej połowie lat 70. coraz częściej pojawiały się problemy gorzowskich zakładów z wykonaniem planu pracy. Powodem był brak komponentów do produkcji. Szczyt tych kłopotów przypadał na rok 1981. Załamaniu uległo także budownictwo mieszkaniowe. Stan ten nie uległ poprawie także po wprowadzeniu stanu wojennego (grudzień 1981) i utrzymywał się aż do końca PRL (1989).\n5. Gorzowska gospodarka w okresie transformacji ustrojowej\nZ początkiem roku 1990 weszło w życie szereg ustaw, dotyczących gospodarki (zwanych potocznie „planem Balcerowicza”), które w sposób zasadniczy zmieniły system ekonomiczny. Wprowadzono restrykcyjną politykę kredytową, odzwierciedlającą skalę spodziewanej inflacji, ujednolicono kurs złotego, uwolniono ceny towarów i usług. Dzięki tym posunięciom zdławiono hiperinflację. Zakłady pracy poddano regułom wolnego rynku, zmuszając do uwzględniania popytu na ich wyroby, czego wcześniej nie musiały brać pod uwagę. Rozpoczęto proces prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Twarde reguły ekonomiczne wywołały zwolnienia grupowe w wielu przedsiębiorstwach. W roku 1990 produkcja przemysłowa spadła o 23%, spadły także płace realne. Po raz pierwszy od 1945 r. pojawił się problem bezrobocia. Sytuację gospodarczą utrudniło zerwanie więzi handlowych z państwami b. bloku socjalistycznego, które zaprzestały kupowania polskich produktów. Pierwsze symptomy poprawy sytuacji wystąpiły w końcu roku 1992, kiedy to produkcja wzrosła o 4%. Polska gospodarka stała się częścią gospodarki światowej i związanemu z nią cyklowi koniunkturalnemu.\nPo roku 1990 przemysł gorzowski przeszedł gwałtowne załamanie. Przyczyną recesji były nowe reguły ekonomiczne, a także ograniczenie eksportu do ZSRR, na który to rynek sprzedawało swoje produkty wiele gorzowskich przedsiębiorstw. Duże znaczenie miało także ograniczenie popytu na rynku wewnętrznym oraz przestarzały park maszynowy, powodujący mniejszą konkurencyjność wyrobów. Większość z gorzowskich zakładów została zmuszona do redukcji zatrudnienia. Sam tylko „Stilon” w roku 1992 zwolnił 1710 pracowników. Szereg zakładów nie potrafiło przystosować się do nowych warunków i zbankrutowało (Roszarnia, Zakłady Mechaniczne, „Stolbud”, Zakłady Mięsne, Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Przemysłu Zbożowo-Młynarskiego, ZREMB). Jeszcze inne zostały sprywatyzowane, jak gorzowska „Przemysłówka” (GPBP), która została przekształcona w spółkę budowlaną „Gobex” (który jednak także zbankrutował), „Stilon”, „Silwana”, „Gomad” i „Biowet”. Gorzowski krajobraz gospodarczy zmienił się w znacznym stopniu. W miejsce przekształcanych i likwidowanych przedsiębiorstw zaczęły pojawiać się nowe.\nProcesowi załamania produkcji gorzowskich zakładów towarzyszyło bezrobocie. W końcu maja 1990 w Gorzowie było 3.952 osoby bezrobotne. Największy współczynnik bezrobocie osiągnęło w roku 1992, kiedy to w mieście bez pracy było aż 11.112 osób czyli 14,8% ogółu zdolnych do pracy. Był to zatem wskaźnik nieco wyższy niż w skali całego kraju. Jednak w latach następnych bezrobocie stale malało i wynosiło w roku 1998 3.636, tj. 6,4%. Było to znacznie mniej od średniej krajowej i wojewódzkiej (ta ostatnia w roku 1998 wynosiła 13,1%). Później ponownie wzrastało, zaś od w roku 2004 ponownie spada. W końcu roku 2006 zanotowano zaledwie 9,3% osób pozostających bez pracy, co jest jednym z lepszych wskaźników po roku 1992 od kiedy prowadzone są statystyki.\nBezrobocie w Gorzowie w latach 1992–2006\nGorzów zachował swój przemysłowy charakter. Obecnie jest ośrodkiem przemysłu chemicznego, włókienniczego, farmaceutycznego, elektrotechnicznego, drzewnego. Jest to już wyraźnie inny świat niż jeszcze na początku lat 90. XX wieku. Spadło znaczenie przemysłu, za to wzrosło budownictwa oraz handlu i usług. Zniknęła większość z dawnych flagowych zakładów przemysłu gorzowskiego. Upadło także największe gorzowskie przedsiębiorstwo handlowe Mars SA, stworzone w latach 90. i w chwili bankructwa (2005) posiadające ponad 200 sklepów z artykułami gospodarstwa domowego na terenie całego kraju. Poważnym przekształceniom uległy „Silwana” (w roku 2004 sprzedana firmie Hako z Warszawy) i „Stilon”, który został podzielony i sprzedany grupom przemysłowym Nylstar i Rhodia. Także i te dwie ostatnie spółki (tj. Nylstar i Rhodia) znalazły się w kłopotach finansowych i w marcu 2007 zostały sprzedane innym podmiotom.\nOdsetek zatrudnionych w przemyśle w stosunku do ogółu mieszkańców\nOdsetek zatrudnionych w handlu w stosunku do ogółu mieszkańców\nPojawiły się także nowe instrumenty stymulowania rozwoju gospodarczego. Przykładem nowej strategii gospodarczej i zachęcania kapitału do inwestowania w Gorzowie było jego wejście do Kostrzyńsko-Słubickiej Strefy Ekonomicznej, a także próba wejścia miasta do ośrodków targowych o co zabiegała Zachodnia Izba Gospodarcza.\nW końcu roku 2006 na terenie miasta prowadziło działalność blisko 17,5 tys. podmiotów gospodarczych, w tym ponad 400 z udziałem kapitału zagranicznego. Do największych firm z udziałem kapitału zagranicznego należały: SE Bordnetze Polska Sp. z o.o. (produkcja wiązek elektrycznych do samochodów), Zakłady Włókien Chemicznych STILON SA (produkcja: włókien dla przemysłu tekstylnego, włókien do celów technicznych i granulatów konstrukcyjnych w ramach programu produkcyjno-handlowego), BAMA POLSKA Sp. z o.o. (produkcja akcesoriów obuwniczych), Zakłady Farmaceutyczne VETOQUINOL BIOWET Sp. z o.o. – dawny „Biowet” (produkcja leków weterynaryjnych), ENKA Sp. z o.o. (przetwarzanie przędzy wiskozowej), FAURECIA GORZÓW Sp. z o.o. (produkcja elementów z tworzyw sztucznych dla przemysłu samochodowego) INTER-SICHERHEITS-SERVICE Sp. Z o.o. (produkcja sejfów) HEIDENHEIM MICROPRINT POLSKA (wytwórnia elektronicznych obwodów drukowania). Do grupy największych przedsiębiorstw w mieście, oprócz wyżej wymienionych, należą m.in.: Fabryka Maszyn do Drewna GOMAD (produkcja maszyn do obróbki drewna), HOLDING-ZREMB Gorzów SA (produkcja urządzeń i konstrukcji stalowych), Przedsiębiorstwo Budowlano-Usługowe INTERBUD-WEST Sp. z o.o. (budownictwo obiektów użyteczności publicznej oraz obiektów inżynieryjnych), Zakład Mechaniczny MESTIL Sp. z o.o. (produkcja części do maszyn i urządzeń, elementów z tworzyw sztucznych), GOMA Sp. z o.o. (produkcja maszyn do obróbki drewna) Przedsiębiorstwo Usługowo-Produkcyjne GOTECH Sp. z o.o. (produkcja konstrukcji stalowych, wykonawstwo budownictwa przemysłowego) BT TOPBETON Sp. z o.o. (budownictwo, produkcja wyrobów betoniarskich) Spółdzielnia Pracy Przemysłu Skórzanego ŚWIT (produkcja akcesoriów filcowych i skórzanych) Spółdzielnia Inwalidów WARTA (producent galanterii biurowej) MAGNUM Spółka Jawna (Dom Wydawniczy Prawo i Finanse, usługi poligraficzne i introligatorskie, produkcja chemii gospodarczej). Na terenie miasta działajązarówno międzynarodowe sieci handlowe, jak: CASTORAMA, TESCO (3 hale), NETTO (3 sklepy), INTERMARCHE (3 sklepy), LIDL (2 sklepy), BIEDRONKA, DEICHMANN oraz liczne sklepy rodzinne i markety np. PIOTR I PAWEŁ, KOMFORT, BERTI, NOMI, RTV Euro AGD. W Gorzowie znajdują się również nowoczesne centra handlowo-usługowe, m.in. PANORAMA (otworzona w 2000 roku), PARK 111 (otworzony w 2001), GALERIA MŁYŃSKA (oddana do użytku w 2005), biurowiec WATRAL, wkrótce zaś zostanie otwarta ASKANA (otwarcie zaplanowane na 2007), która będzie największym i najnowocześniejszym centrum handlowo-rozrywkowym regionu.\nMimo to gorzowski przemysł nie uzyskał nowego oblicza. Dawnych wizytówek przemysłowych miasta takich jak np. ciągniki „Mazur” i „Dzik” czy taśm magnetofonowych wytwarzanych w „Stilonie” jak na razie nie zastąpiły wyroby nowych podmiotów.\nTekst opublikowany: Z dziejów gospodarczego rozwoju Gorzowa ze szczególnym uwzględnieniem okresu powojennego, [w:] 750 lat dorobku gospodarczego Gorzowa Wielkopolskiego, Gorzów Wlkp. 2007, ss. 19-29\n Zob. Landsberg an der Warthe – Gorzów Wielkopolski 1257-1997, Gorzów 1997; E. Rymar, Gorzowskie prawo składu, w: tegoż, Studia i materiały z dziejów Nowej Marchii i Gorzowa, Gorzów 1999, s. 157 i n.\n J. Benyskiewicz, Z. Boras, A. Wędzki, Dzieje Gorzowa, tom 1, Gorzów 1990, s. 55.\n Gorzów Wielkopolski – przeszłość i teraźniejszość, red. J. Wąsicki, Poznań 1964, s. 60.\n J. Benyskiewicz, Z. Boras, A. Wędzki, Dzieje Gorzowa, op. cit. s. 165.\n J. Boroń, Przemysł i rzemiosło województwa zielonogórskiego w latach 1862-1962, Poznań 1966, s. 47.\n Trudne gorzowskie początki. Z dziejów gorzowskich instytucji (wybór tekstów źródłowych z lat 1945-1948), wybór i opracowanie D. A. Rymar, Gorzów Wlkp., 2001, s. 136-137; Archiwum Państwowe w Gorzowie (dalej: APG), Starostwo Powiatowe Gorzowskie, sygn. 833, s. 6, Wykaz obiektów zdemontowanych przez Armię Czerwoną, 17 IX 1945 r.; Gorzów Wielkopolski. Przeszłość i teraźniejszość, s. 127 n.\n Gorzów Wielkopolski. Przeszłość i teraźniejszość, s. 129. W ocenie władz miasta zniszczeniu uległa 35% budynków mieszkalnych i 80% urządzeń przemysłowych (APG, Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gorzowie, sygn. 1, s. 5, Protokół z I sesji plenarnej MRN Gorzowa odbytej w dniu 3 czerwca 1950 r.). Z kolei B. Wełpa szacuje zniszczenia miasta na 60% (B. Wełpa, Zmiany w stanie i rozmieszczeniu miast i ludności miejskiej na ziemiach zachodnich w latach 1939-1958, w: Problemy rozwoju gospodarczego i demograficznego ziem zachodnich w latach 1945-1958, praca zbiorowa pod red. B. Gruchmana i J. Ziółkowskiego, Poznań 1960, s. 48). Na przybyłym do miasta na początku maja inż. R. Zaporowskim zrobiło ono korzystne wrażenie. W swoim sprawozdaniu napisał: Działania wojenne dotknęły miasto Gorzów stosunkowo niewiele. Zostały wypalone główne arterie miasta, co w sumie stanowi ok. 20% zabudowy (Trudne gorzowskie początki, op. cit., s. 142).\n W lipcu 1945 r. w Gorzowie działały już cechy: rzeźników, piekarzy, szewców, stolarzy, fryzjerów, metalowców, szklarzy, złotników, blacharzy, młynarzy, tapicerów, drukarzy, krawców, kominiarzy i elektrotechników.\n Trudne gorzowskie początki, op. cit., s. 84 n.; s. 155; B. Krygowski, S. Zajchowska, Ziemia Lubuska. Opis geograficzny i gospodarczy, Poznań 1946, s. 96. Zob. także: Gorzów w cyfrach po roku odzyskania, Ziemia Lubuska 1946 nr 10, s. 3.\n Fabryka mieściła się przy ul. Garbary 9.\n Zakład ten został utworzony 12 grudnia 1945 r. Mieścił się przy ul. Przemysława 8 (obecnie ul. Kard. Wyszyńskiego), zaś biura spółdzielni mieściły się przy Bohaterów Warszawy 5.\n D. A. Rymar, Wystawa Przemysłowa 2-4 marca 1946 r. w Gorzowie Wlkp., Nadwarciański Rocznik Historyczno-Archiwalny nr 3 1996, s. 138-142.\n Oceniając to z dzisiejszej perspektywy trzeba docenić wysiłek lokalnych władz w sprawie rozwoju budownictwa mieszkaniowego. W Gorzowie było łatwiej otrzymać mieszkanie niż w innych regionach kraju. Nie można jednak zapominać o tamtych uwarunkowaniach: było to budownictwo o niskich standardach: mały metraż mieszkań, słaby poziom wykończenia, budynki z wielkiej płyty, niezwykle drogie w eksploatacji (stąd konieczność ich docieplania w latach 90.) itp.\n R. Turko, Procesy industrializacyjne w Gorzowie w latach 1975-1995, w: Szkice z dziejów województwa gorzowskiego 1975-1995, pod red. B. Woltmanna, Gorzów 1997, s. 59 n.\n Gorzów w liczbach, Gorzów Wlkp. 1994; Województwo lubuskie w 1998 r., Zielona Góra 1999; Bezrobocie w województwie gorzowskim, Feniks 1990 nr 224, s. 1.\n R. Turko, Gospodarka, w: Księga pamiątkowa miasta Gorzowa Wielkopolskiego, red. Z. Linkowski, Gorzów Wlkp. 2000, s. 186.\n Plan rozwoju lokalnego na lata 2007-2013, maszynopis udostępniony przez Biuro Promocji Miasta Urzędu Miejskiego.


Dodano: 9 kwietnia 2019, 09:41 5\nMichał Dworczyk, Beata Szydło / Źródło: Newspix.pl / TOMASZ OZDOBA\nZarówno uczniowie jak i rodzice zapewne zastanawiają się, czy w związku z protestem nauczycieli, odbędzie się test gimnazjalny, którego początek – część humanistyczna – zaplanowany jest już na 10 kwietnia. Dzień później odbyć się ma część matematyczno-przyrodnicza, a w piątek 12 kwietnia język obcy. O kwestię organizacji testu gimnazjalnego pytany był na antenie TVN24 szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.\nMichał Dworczyk stwierdził, że „wierzy w odpowiedzialność nauczycieli” , jednak przyznał, że rząd nie może zagwarantować, że każdy uczeń przystąpi do egzaminów. – To nie rząd prowadzi egzaminy, tylko nauczyciele. Dlatego apelujemy do nauczycieli, żeby jutro wrócili do uczniów, żeby egzaminy się odbyły (...). Namawiamy nauczycieli, którzy protestują i mają – jak każda grupa zawodowa – prawo do tego protestu, że jeżeli nawet protest musi trwać, to apelujemy, żeby został zawieszony na czas egzaminów – mówił.\nSzef KPRM poinformował, że w części placówek „będą nauczyciele czy osoby z uprawnieniami, które dzięki rozporządzeniu minister edukacji narodowej będą mogły brać udział w komisjach egzaminacyjnych” . – Odpowiedzialnie dzisiaj nie można powiedzieć, że we wszystkich placówkach egzaminy się odbędą, bo jeżeli będzie zła wola ze strony części dyrektorów i części nauczycieli, to mogą się pojawić placówki, w których egzaminu nie będzie – przyznał. Dodał przy tym, że nie ma możliwości przełożenia egzaminów.


PILNE: To rewolucyjne paliwo dostało zielone światło do masowej produkcji! Zmieni się wszystko od ...\nOstatnie odkrycie naukowców z Uniwersytetu w Tel Awiwie pozwoli na produkcję zielonych paliw na skalę przemysłową. To paliwo otrzymało właśnie zielone światło do masowej produkcji, a to świetna informacja dla kierowców.\nNowe paliwo zrewolucjonizuje rynek?\nWodór jest najbardziej powszechnym pierwiastkiem na Ziemi, a mimo to jest bardzo trudny do zdobycia. Dzieje się tak, ponieważ występuje w różnych kombinacjach z tlenem (w wodzie) lub węglowodorami (gaz ziemny, czy ropa naftowa). Jest to oczywiście bezbarwny gaz, ale często nazywa się go szarym, niebieskim lub zielonym wodorem. Nie chodzi o jego kolor, a o to, że to czyste, ekologiczne paliwo.\nNajtańszym sposobem produkcji wodoru i najbardziej powszechnym jest otrzymanie go za pomocą gazu ziemnego poprzez katalityczną reakcję chemiczną. W tym procesie metan miesza się z parą wodną w wysokich temperaturach, aby uzyskać wodór. Produktem ubocznym jest również CO2 – około 10 kg na każdy 1 kg wytworzonego wodoru. W zależności od tego, co dzieje się z CO2, ten wodór jest onaczony kolorem szarym (CO2 trafia do atmosfery) lub niebieskim (CO2 jest magazynowane).\nZielony wodór jest z kolei wytwarzany w zupełnie innym procesie, zwanym elektrolizą. Doprowadzenie energii elektrycznej do wody prowadzi do rozdzielenia cząsteczek wodoru i tlenu. W tym procesie nie ma szkodliwych produktów ubocznych, ale energia elektryczna wykorzystywana do elektrolizy musi pochodzić ze źródeł odnawialnych, aby nazwać ten zielony wodór. Również maszyny używane do elektrolizy są drogie, więc tak pozyskiwany wodór bywa dużo droższy niż ten pozyskiwany z metanu.\nOdkrycie na Uniwersytecie w Tel Awiwie (TAU) pozwala na wykorzystanie zupełnie innego procesu do produkcji zielonego wodoru. Doktorantka Tamar Elman, pod kierunkiem prof. Iftacha Yacoby’ego z Wydziału Nauk Przyrodniczych TAU, opublikowała badanie zatytułowane „Wzmocniony przesłuch chloroplastów-mitochondriów promujący produkcję glonów H2 w otoczeniu”, opisujący lepszy sposób wytwarzania wodoru.\nNaukowcy zidentyfikowali zmutowany szczep alg, który może podtrzymywać produkcję wodoru, a proces ten nadaje się do zastosowań przemysłowych. Naśladuje to proces zachodzący w przyrodzie jako produkt uboczny fotosyntezy. W mikroalgach, jednokomórkowych glonach występujących w każdym zbiorniku wodnym, a nawet w glebie, utrzymuje się tylko przez kilka minut. Właśnie dlatego inżynieria TAU z mikroalgami do produkcji wodoru przez wiele dni, a nawet tygodni jest przełomem.\nCiągła produkcja wodoru jest możliwa\n„Nowa mutacja pokonuje dwie główne bariery, które do tej pory uniemożliwiały ciągłą produkcję wodoru”, wyjaśnia prof. Iftach Yacoby. „Pierwszą barierą jest akumulacja tlenu w procesie fotosyntezy. Z reguły tlen zatruwa enzym wytwarzający wodór w algach, ale w mutacji wzmożone oddychanie eliminuje tlen i stwarza dogodne warunki do ciągłej produkcji wodoru. Drugą barierą jest utrata energii na konkurujące procesy, w tym wiązanie dwutlenku węgla w cukier. To również zostało rozwiązane w mutancie i większość energii jest kierowana do ciągłej produkcji wodoru”.\nCzy paliwo wodorowe stanie się teraz bardziej popularne? To z pewnością świetne wiadomości dla kierowców – wszak nie chcemy, aby przyszłość była tylko elektryczna, prawda?\nbadania, naukowcy, paliwo, wodór


Wybróbowałam usługę prostowania keratynowego w salonie Jean Louis David\nFryzura Wygładzanie Włosy grube Pielęgnacja\nW salonie Jean Louis David mam pierwszeństwo do spotkań z moim fryzjerem. Regularnie się z nim umawiam, by zajął się moimi włosami. Zna on je tak dobrze, jakby były jego! Poza tym, jako że zaczęłam się skarżyć na zbyt grube, zbyt lokowane i zbyt dużej objętości włosy, bez wahania doradził mi keratynowe prostowanie.\nProstowanie keratynowe w salonie Jean Louis David zapewnia optymalne proste włosy przez co najmniej 4 miesiące. Myśl nie prostowania włosów każdego dnia zaczęła mi się podobać! Co więcej, szczególnie mi się spodobał fakt, że moje włosy miałyby mniejszą objętość. Wiedząc, że nie będę musiała prostować włosów w domu, wyobraziłam sobie, że mam miękkie, proste włosy i że nie muszę już zmagać się z lokami każdego ranka!\nPo podjęciu decyzji, postanowiłam umówić się na spotkanie, by skorzystać z usługi keratynowego prostowania. Trwa to około 4 godzin. Prostowanie przebiega w sposób skrupulatny, by nie zapomnieć o żadnej części fryzury. Miesiąc później mogę powiedzieć, że obietnica została dotrzymana: objętość moich włosów jest dwa razy mniejsza, a przy tym włosy nie są oklapnięte. Dzięki temu prostowaniu, nie musisz już prostować włosów każdego dnia. Wreszcie mogłam zapomnieć o mojej prostownicy! Na co dzień, mój fryzjer doradził mi stosować protokół Keratin Therapy w domu, aby chronić moje włosy i by były one nawilżone.\n© Pixelformula / Pokaz Agnès B. prêt-à-porter, Wiosna-Lato 2014 © Jean Louis David


Peszko: Pazdan zagra na Euro 2016 w pierwszym składzie! - Polsat Sport\nPeszko: Pazdan zagra na Euro 2016 w pierwszym składzie!\nNa ostatniej konferencji prasowej podczas zgrupowania w Arłamowie, do dyspozycji dziennikarzy byli: trener-analityk reprezentacji Polski Hubert Małowiejski, Sławomir Peszko i Michał Pazdan. Dyskutowano o powołaniach, oczekiwaniu na poniedziałek (kiedy zostaną one ogłoszone) i pewniakach do wyjazdu na turniej. - Panowie, Michał Pazdan zagra na Euro w pierwszym składzie! - rozluźnił atmosferę Peszko.\nDo ogłoszenia powołań na Euro zostały już tylko dwa dni. Dziennikarze pytali o związaną z nimi atmosferę, o to, kto czuje się pewnie, a kto musi jeszcze powalczyć. I w końcu pytanie kluczowe: "Dlaczego to właśnie ty masz pojechać na Euro?". Obaj piłkarze odpowiedzieli sloganem Artura Boruca: "Pomidor".\n- Oczywiście, że rozmawiamy o powołaniach. Trzeba sobie jednak szczerze powiedzieć, że 20 zawodników jest już praktycznie pewnych wyjazdu. Tylko garstka czeka do poniedziałku. Ja na przykład muszę walczyć na każdym treningu. Nerwy są, owszem, ale taka sytuacja tylko dodatkowo mnie motywuje. Wierzę, że to będzie najlepszy poniedziałek w moim życiu - wyznał Peszko.\n- Michał Pazdan? Panowie, on będzie grał na Euro w pierwszym składzie! - dodał po chwili.\nJak zauważono, duże znaczenie w kontekście powołań będzie miała wewnętrzna gierka, która odbędzie się w sobotę wieczorem. Ktoś określił ją mianem decydującego testu. A zważając na to, że sędziował będzie Szymon Marciniak, do sprawy trzeba podejść nader poważnie.\n- Dzisiejsza gierka to jak dotąd nasz najważniejszy trening. Trener już wszystkich uczulał, że to szansa, by się pokazać, by go ostatecznie do siebie przekonać. Wraz z kolegami przygotowujemy się, jak do prawdziwego meczu - mówił Pazdan.\n- To na pewno ważny trening, ale myślę, że ja i moi koledzy musimy dawać z siebie wszystko na każdych zajęciach. Nie tylko jednego wybranego dnia, by drugiego już sobie odpuścić - stwierdził z kolei Peszko.\nNajszybciej o powołaniach dowiecie się z poniedziałkowego Cafe Futbol Extra (start o godz. 20:30), które poprowadzą Jerzy Mielewski z Przemysławem Iwańczykiem. Gośmi będą: Dariusz Dziekanowski, Wojciech Kowalczyk i Waldemar Prusik.


Raj jest to Świat wiecznego szczęścia. Młodzieżowe Forum Dyskusyjne e-Mlodzi.com\nMłodzieżowe Forum Dyskusyjne e-Mlodzi.com Strona Główna » Młodzież » Wiara » Raj jest to Świat wiecznego szczęścia.\nWysłany: 2018-01-05, 01:18\nMogłoby się wydawać, że postać z jakichś zabobonów, bo Jezus został wtedy przedstawiony inaczej, niż w obecnych czasach.\nOświeć mnie ?\nPo pierwsze to nie był Żyd jak niektórzy Żydzi uważają, albo Palestyńczyk jak niektórzy Palestyńczycy uważają, albo jakiś prorok, jak niektórzy muzułmanie uważają, tylko ktoś kto przyszedł ze Świata Bożego, jako Ojciec wszystkich ludzi na ziemi, bez żadnych przynależności i żadnych podziałów.\nMyślałem ze Bóg jest moim Starym a J.C to taki jakby starszy brat\nBóg objawiał się w różnych okresach czasu na ziemi, ale nie żeby założyć z ludźmi rodzinę na ziemi, tylko aby wskazać ludziom kierunek drogi, drogi która prowadzi do Królestwa Bożego i do życia wiecznego w Raju.\nMoim zdaniem gość za bardzo kombinuje.Nie może tak do nas prościej przmowic ten ON ?\nBóg chciał zawsze aby ludzie powrócili do Raju, jednak ludzie którzy mają największy wpływ na nasze życie na ziemi, promują oni nam taki styl życia, abyśmy tam nigdy się nie znaleźli. Robią tak dlatego, bo mając władzę i bogactwo na ziemi myślą, że to daje im szczęście, gdy mogą mieć władzę nad drugim człowiekiem na ziemi, bo zapomnieli oni o Raju walcząc o pokusy życia ziemskiego. Nie zdają sobie jednak sprawy z tego, że tam mogli by mieć wszystko, bez cierpienia, wojen i bez wyrządzania krzywdy drugiemu człowiekowi na świecie. W Raju żyli by szczęśliwi i bezpieczni, bo tam nie ma cierpienia, bólu ani śmierci.


KIERMASZ CHARYTATYWNY DLA NIKOSIA - Przedszkole Publiczne nr 1 w Osielsku\n29 maja na parkingu Urzędu Gminy w Osielsku odbył się Kiermasz Pyszności i Różności dla Nikosia. Podczas imprezy były zbierane pieniądze na najdroższy lek świata ratujący życie Nikosia. Jego historię można poznać na stronie fundacji www.siepomaga.pl/zycie-nikosia. Na kiermaszu można było kupić domowe, pyszne wypieki, rękodzieło, kosmetyki, kawy, książki podarowane od sponsorów oraz wypieki, lampiony, mydełka i świczniki wykonane przez dzieci z Publicznego Przedszkola nr 1 w Osielsku. Towarzyszyła nam również Nasza Ukochana Mia - pies terapeutyczny. Dziekujemy wszystkim bardzo serdecznie za zaangażowanie, pomoc i obecność na kiermaszu. Niestety pogoda nas nie rozpieszczała ale mimo tego konto Nikosia zasili kwota 8296,31 zł. w tym 1460 zł. uzbierane ze sprzedaży produktów wykonanych przez NASZE PRZEDSZKOLAKI :-). Jeszcze raz BAAAARDZO DZIĘKUJEMY .


2018 Nowy Laser Matowy Geometria Bao Bao Kobiet Plecaka Torby Kobiety Mody Codzienne Plecaki Tornister Składane Dziewczyna Torba Na Ramię Ta Kategoria. Backpacks. Klemperer.org\n2018 Nowy Laser Matowy Geometria Bao Bao Kobiet Plecaka Torby Kobiety Mody Codzienne Plecaki Tornister Składane Dziewczyna Torba Na Ramię rozmiar : 36x15x32 cm\nwysyłkapozycje zostaną wysłane w ciągu 1-3 dni roboczych po zweryfikowaniu płatności.odbiornik informacjijeśli trzeba zmienić adres wysyłki, pls zostawić wiadomość na zamówienie w ciągu 1-2 dni; inaczej, wysyłamy swój przedmiot w oparciu o adres zamówienia, więc upewnij się, że jest poprawne i pełne.czas dostawynormalnie zapewniamy Bezpłatną Wysyłkę przez Chiny Poczta Lotniczej Poczta. jego tańsze, ale wolniej. dostarczymy rzeczy w ciągu 3 dni roboczych (z wyjątkiem weekendów) po otrzymaniu płatności. przesyłki trwa 1-4 tygodni, aby dotrzeć do ciebie. czas dostawy zależy od przeznaczenia. dalecy kraje i ścisłe Celnych (np Brazylia) uczyni go dłużej niż 4 tygodnie, prosimy o cierpliwość. jeśli nie można czekać tak długo, proszę wybrać inne sposoby wysyłki, jak EMS/Fed Ex/UPS/DHL.na wszelkie pilne zamówienie lub połączyć przesyłki, proszę skontaktować się z nami, aby zmienić sposób wysyłki przez Express, będziemy znaleźć najlepsze rozwiązanie, aby zapisać swój koszt.cła i podatkunależy pamiętać, że kupujący jest odpowiedzialny za wszelkie cła i podatki importowe opłaty w danym kraju. a my pomożemy ci zadeklarować pozycję jako prezent o małej wartości.powrotnej i wymianywszystkie nasze produkty zostaną sprawdzone i zapakowane w dobrym stanie przed wysyłką. postaramy się jak najlepiej zaspokoić wszystkich naszych klientów. jeśli z jakiegokolwiek powodu nie jesteś zadowolony, możesz zwrócić przedmiot do nas w oryginalnym stanie w ciągu 7 dni od daty otrzymania do zwrotu lub wymiany. przed zwrócić przedmiot, prosimy o kontakt w celu uzyskania szczegółowych powrotnej wymiany. zwrócimy ci po otrzymaniu wracać rzeczy. nabywca będzie zapłacić za koszt wysyłki dla wracać rzeczy.informacje zwrotne1. Pozytywne Opinie (5 Gwiazdek) jest dla nas bardzo ważne, to byłoby bardzo mile widzianejeśli można zostawić nam pozytywne opinie, które będą wielką zachętą do nas.jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości na temat iterms pls prosimy o kontakt z nami, weźmiemyodpowiedzialność, aby ponownie lub zwrotu jakichkolwiek problemów.2. Prosimy O kontakt z nami przez Kierownika handlowego lub Listy przed opuszczać neutralną (3 gwiazdek) lubnegatywne (1-2 gwiazdek) informacje zwrotne, my postaramy się jak najlepiej rozwiązać problemy i proszę zaufaj nam\npodobne Produkt : Informacje O Produkcie Y1052 marka Yeetn H materiał PU Skóra rozmiar 251126 cm styl amerykański i Europejski Mody typ plecak kolor czarny / Różowy / Biały wysyłka 1...\n2018 nowy Koreański wersja punkcie uszy plecak torba dla dzieci przedszkole torba Dziewczyna Piękny Kot Kreskówka Garde\ndianxiaobao_1\tdianxiaobao_2\tpoczątek\tkoniec\tWyświetlacz kolorowy Rysunek\tdianxiaobao_3dianxiaobao_4\nINSTANTARTS Piękny Emotikon Drukuj Puzzle Kobiet Czuł Plecak 3D Cartoon Podróży Laptopa Bagpack dla Nastolatek Dziewczyny Plecaki Studenckie\nZłoty Kolor PU Moda Codzienna Kobiety Plecaki dziewczyny Tornister Regulowanymi Ramiączkami Zamek\n59.96 € 51.00\nzłoty Kolor PU Moda Codzienna Kobiety Plecaki dziewczyny Tornister Regulowanymi Ramiączkami Zamek stan100% Nowy styl / Typ tornister Plecakimateriał PUrozmiarok : 26 cm (Długość) ×30cm (Wysokość) ×13cm (Grubość)konwersji : 1 cal = 25.4mm lub 1mm = 0.0393 calkolorzłoty Kolorilość1 Pc uwaga : ze względu na pomiarze ręcznym, nie może być 13 cm odchylenie


Wypadek pod Iłżą. 27-letni kierowca trafił z obrażeniami do szpitala | Echo Dnia Radomskie\nWypadek pod Iłżą. 27-letni kierowca trafił z obrażeniami do szpitala\nMateusz Kaluga 04.08.2020\nDachowanie pod Iłżą, kierujący trafił do szpitala. Facebook / OSP Iłża\nPo godzinie 12 w miejscowości Prędocin Kolonia w gminie Iłża doszło do wypadku. Jedna osoba trafiła do szpitala.\nJak informuje rzecznik radomskiej policji Justyna Leszczyńska, kierujący skodą stracił panowanie nad pojazdem, wjechał do rowu i dachował. 27-letni kierowca przewieziony do szpitala na badania.\nMietek 04.08.2020 19:31:24\nSzczyniok jechał szybko ale bezpiecznie. Dobrze mu tak, tylko czemu ten śmieć ma być leczony z moich podatków?\nNOWE Prezydent Radomia zakażony koronawirusem. Jego obowiązki przejął zastępca Jerzy Zawodnik\nW siedzibie radomskiej delegatury Mazowieckiego Związku Piłki Nożnej odbyło się losowanie par ćwierćfinałowych Mirax Pucharu Polski.\npuchar polski na szczeblu okręgu\nUtrudnienia w ruchu w woj. mazowieckim 28.09.2020. Lista aktualnych remontów dróg i innych zdarzeń\nKtóre drogi w województwie mazowieckim 28.09.2020 nie są przejezdne? Roboty drogowe: droga 48, Ossa - Białobrzegi (lokalnie) (36. km na odc. 44 km) Remont oznakowania poziomego - roboty wykonywanie lokalnie na całym przedmiotowym odcinku drogi


Naleśniki z jagodami - Przepisy kulinarne Alicji\nAutor: Alicja Żywczak Data: 26 lipca 2012, 13:36 Komentarze (0) »\nLatem nie można przejść obojętnie obok jagód czy borówek. Koniecznie trzeba upiec ciasto z jagodami, Przyrządzić koktajl czy też naleśniki. Owoce te szczególnie są zalecane na dobry wzrok lub też jego poprawę.\njagody lub borówki ok. 1/2 kg\n1 lub 2 śmietan fiksy\nUpiec naleśniki. Dobrze schłodzoną śmietanę kremówkę ubić ze śmietan fiksem i połączyć razem z serkami i cukrem waniliowy, zostawić trochę ubitej śmietany na wierzch naleśników. Dodać część owoców i delikatnie wymieszać. Nakładać do naleśników, na górę trochę śmietany i owoce.\nSerki homogenizowane mogą być naturalne, śmietankowe, albo według smaku. Ja użyłam 2 naturalnych i 2 śmietankowych. Można też dać ser biały mielony. Z podanych składników usmażyłam 15 naleśników (nie były bardzo cienkie).\nZobacz więcej o: naleśniki z jagodami, naleśniki z borówkami, jagody, borówki\nKawowo-kakaowe naleśniki z twarogiem i jagodami\nPancakes z jagodami i borówką amerykańską


Testy opon samochodowych Dębica Navigator. OPONY.COM\nTesty opon samochodowych osobowych Dębica Navigator\nTesty opon samochodowych osobowych Dębica\nOcena łączna opon Dębica Navigator\n4,2 (ilość opinii: 453)\nKup opony Dębica Navigator\n165/65R14 T 79 185/60R14 T 82 185/65R15 T 88\nOpinie użytkowników opon Dębica Navigator\nOpinia użytkownika: Właśnie "kończę" drugi komplet tych opon. Pierwsze kupiłem z powodu ceny, przy drugich nie miałem już wątpliwości. Napewno są kompromisem i jakości (względem ceny) i wielosezonowości. Zawsze kupowałem przed zimą. Pierwszej zimy będziecie zaskoczeni rewelacyjnym zachowaniem w śniegu (jeszcze ostry bieżnik i świeża guma). W niczym niemal nie ustępują normalnym zimówkom. No, może na lodzie, ale tu dobre są jedynie zabronione kolce. Wyjeżdżasz z każdej porannej zaspy. Drugiej zimy jest już gorzej (przy przebiegu ok. 25tys rocznie. Trzeciej zimy już nieciekawie, ale spokojnie da się jeździć. W lecie są miękkie w hamowaniu, fakt, ale rewelacyjnie ciche. Na kałużach nie szaleję, ale z aquaplanningiem nie miałem kłopotów. W pierszym komplecie dużą wadą była konieczniść bardzo częstego(co 2 tyg. dopompowywania wszystkich opon(to samo miał kolega). W drugim dopompowywuję 2 x rocznie. Nie przekraczam raczej 120 km/h, ale jechałem i ponad 150 (wiadomo - babcia Ascona). Na w miarę komfortowe i bezpieczne tłuczenie się autem bez myślenia o oponach nie widzę lepszych opon za tę cenę. To twierdzę podpisując się obiema "ręcamy" .\nOpinia użytkownika: Moim zdaniem najlepszy ekonomiczny wybór dla lekkich i średnich wagowo aut. W Cienkim mam Navigatora 1 i jest idealny tak w lecie jak i w zimie, na mokrej nawierzchni mam zero problemów. Wydając o wiele więcej kasy na lepsze opony zyskałbym niewiele więcej. Dla osób używających auta do dojazdów do pracy - ideał. W trasie też są akceptowalne - nie są super ciche. W drugim - większym aucie mam Navigatora 2 i sobie bardzo chwalę. Innych bym nie kupił. A przerabiałem opony i po 250 PLN za sztukę - zimówki i były lepsze może o 10%, a 250% droższe. Napewno do aut ciężkich jak Nevada, DB, Laguna - nie polecałbym ich - są za miękkie i nie te prędkości. Do małych i średnich głupotą jest płacenie 100 za 2 krotną zmianę opon. I jeszcze jedno - kolega stosuje na oś przednią w lecie unirwesalne + zimówki na tył. W zimie przekładka osiami. (70% nacisku na przód auta). Różnica w zużyciu bieżnika po 7000 tyś km. to 1 mm na niekorzyść zimówek. Ale jego CC trzyma się drogi jak szatan. Ciekawe rozwiązanie dla tych co mało jeżdżą - opona przecież cały czas parcieje w piwnicy czy grażu i zimówki po 5 latach i tak są do bani.\nOpinia użytkownika: Kupiłem akurat teopony, bo przekonały mnie opinie moich poprzedników. Po pierwszym dniu jestem zadowolony, bo otrzymałem to co chciałem a moze nawet więcej. Wciąż jednak nie pewna jest dla mnie sprawa wchodzenia w zakręty - coś jest nie do końca w porządku na mokrym ale jeszcze nie wiem co - musze sprawdzić na lotnisku, żeby później się nie zdziwić. Ale poza tym jest bardzo OK. JAzda i hamowanie na suchej - bardzo OK. to samo na mokrej z jednym ale - do wyjaśnienia - zakręty (ale nie jestem zbyt surowy, bo poprzednie oponki były do bani i teraz mi kierownica za lekko chodzi - może to jest to coś?), w śniegu też jest w porządku chociaż ciutke gorzej niż np. Frigo a na lodzie jak to na lodzie sunie się jak na sankach , lecz umiejętnie hamując da się te sanki w miare szybko zatrzymać. Czyli raczej polecam, chociaż wiem, że następmnej zimy już nimi nie zalicze (robie ponad 40tys/rok), więc albo inne opony albo inny samochód:) (z innymi oponami oczywiście)\nOpinia użytkownika: Oponka jak na swoja cene całkiem przyzwoita. mialem 2 sztuki na przodzie ( z tylu jezdziły frigo) calkiem stabilne prowadzenie auta zima , latem tez ujdzie w tloku ( porównując do michelinów MXT- zimą biły je na głowe , latem ciut gorsze- ale tak to jest ani to zim owka ani letnia tylko całoroczna) jezdze bardzo spokojnie ( po 40 tys zostalo mi jeszcze pol bieznika), ale przy probach ostrej jazdy momentalnie scinalo krawedzie bloków bieżnika, kolejna duza wada jest ich nieobliczalne zachowanie sie na mokrym - do pewnego momentu maja calkiem niezla przyczepnosc , a gdy sie przekroczy graniczne obciazenie traca ja prawie calkowice ( podejrzewam , ze kostki bieznika sie po prostu "kladą" i dotykaja drogi tylko krawedziami ( po kazdym ostrzejszym hamowaniu lub wejsciu w zakret wlasnie krawedzie byly jakby starte i zrolowane kawalki gumy na nich byly). ale generalnie jesli sie jezdzi w miare spokojnie to opona jest calkiem przyzwoita\nOpinia użytkownika: Dopiero dzisiaj je założyłem, ale pierwsze wrażenia są całkiem dobre. W porównaniu do poprzednich coś na wzór Goodyear GT-2 niespotykanie ciche i miekkie. Żadnego szumu i uderzeń od nierówności drogi. Przy jeździe na wprost do predkości max opon z indeksem T żadnych wrażeń. Na łuku przy predkości 140 km/h lekkie wynoszenie tyłu, czuć różnicę są po prostu miękkie. Hamowanie ze 100 km/h bez wrażeń, ale jak poprzednio czuć miękkość w stosunku do poprzednich opon. Przyczepność przy ruszaniu dobra /żadnych pisków/, aby pokręcić kołami w miejscu musiałem zmobilizować troszeczkę wiecej fiacika. Próbę agresywnej jazdy po małym łuku na kostce brukowej też przeszły całkiem dobrze, czuć małą ucieczkę tyłu samochodu ale myślałem że będzie gorzej. Na razie jestem pod wrażeniem, do nomalnej jazdy w granicach przepisów rewelacja. Ja będę musiał niestety zwolnić i dopasować się do opon po 170 zł za sztukę.\nOpinia użytkownika: Długo się zastanawiałem nad kupnem tych opon i w końcu zdecydował zdrowy rozsądek, śmieszą mnie ludzie w "super" samochodach typu GolfII, którzy uważają kazdy produkt zagraniczny za super dobry, a krajowy za tandetę, czy chcą w ten sposób rozładować swoje frustacje?. Po przejechaniu ok 1000 km opony bardzo dobre na suchej nawierzchni, trochę gorsze na mokrej, b. ciche, b. podobne do moich poprzednich GY Eagle NCT2 (wyglądają identycznie). Na śniegu i lodzie okazji nie miałem sprawdzić, stąd ocena moja ocena w tych warunkach nie jest miarodajna. Muszę przyznać że za taką cenę opony b. dobre, zobaczymy dalej.... Jeżdzę już ponad 25 lat, używałem różne opony, a w czasie kryzysu jezdziłem na takich dziwnych wynalazkach że do dziś włosy stają mi na głowie dęba, tak że myślę że moja ocena jest w miarę obiektywna....Dam znać za jakiś czas, jak się sprawują po większym przebiegu.\nOpinia użytkownika: Opony jak na swoją cenę extra. Nie miałem dużego wyboru gdyż są to 12. Jednak jestem bardzo zadowolony. Na suchej nawierzchni bardzo dobrze się sprawują. Nigdy nie piszczały. Samochód dobrze trzymał się drogi. Na wodzie także bez najmniejszych zastrzeżeń. Tylko raz na mokrym poślizgnąłem się ale to była wina nawierzchni (a jak inni jeździli). Zimą bez żadnych zastrzeżeń. Wszędzie wjechałem i zawsze wyjechałem. Nikt mnie nie wypychał, jak innych (na zimówkach). Trochę głośne ale nie za bardzo. Przez 2 lata przejechałe na nich 140000 km. Na przodzie zużycie tzw. plackowate na jednej oponie. Tylne kupił ode mnie kolega i założył do malucha (zadowolony jakby miał nowe). Ja kupiłem takie same. Teraz do Astry kupuję Navigatory 2 i mam nadzieje, że będą się spisywały tak samo dobrze jak wTico. Polecam dla średnio wymagających.\nOpinia użytkownika: Moja ocena moze bc troch "skrzywiona" poprzez dziwne parametry samochodu jakim sie poruszam (duzy stosunek mocy do wagi) ale sie postaram. oponka na suchym asfalcie zachowuje sie naprawde w pozadku, jest miekka dobrze sie trzyma drogi jednak przez to troche szybko sie sciera (cos za cos). Na szutrach troszke nosi ale to raczej z powodu malego rozmiaru. Na mokrej nawierzchni dobrze odprowadza wode i trzyma kierunek jazdy jednak robi sie sliska. W zime na ubitym sniegu i blocie posniegowym jest w porzadku bez rewelacji (ale przciez o opona caloroczna!), na lodzie gorzej. w glebokim sniegu i blocie dosc latwo sie zakopac. no wiec podsumowanie. jak za ta cene jest naprawde dobra opona caloroczna, raczej dla ludzi prowadzacych spokojnie. jednak ja na ten sezon zimowy kupuje zimoweczki a na lato oponki letnie.\nOpinia użytkownika: UWAGA,ten model opon/jak sądzę po rzezbie bieżnika/ to nic innego jak "Goodyear-vector2",zapewnie licencja..Miałem okazję przejechać dość dużo na ww."G.Y-V2 195/70/15" moją Sonatą2.Były naprawdę bardzo dobre i sprawdzały się bez zarzutu w każdych,nawet najtrudniejszych warunkach. Navigatory185/70/13 zakupiłem mając w pamięći niegdyś używane"G.Y".Muszę zgodzić się z wieloma moimi "przedmówcami".Na śniegu i na suchym bardzo dobre,natomiast na mokrym strasznie zawodne i zdradliwe.Podczas deszczu należy mocno zwolnić!Scieralność-w normie.Po ok.40,000 brak było jakichś niepokojąco wielkich oznak zużycia.Nie zgodzę się tylko z jedną kwestią..moje "Navigatory" były NADZWYCZAJ ciche i komfortowe,lepsze pod tym względem od "Michelin XT1",których obecnie używam jako letnich.Ogólnie niezła.No i bardzo tania.\nOpinia użytkownika: Po pierwsze - nie ma czegoś takiego, jak opony całoroczne, a już na pewno nie są to Navigatory. Początkowo faktycznie tak jeździłem, ale kiedy przejechałem się autem kolegi na zimówkach, na drugi sezon też sobie kupiłem (FRIGO ;-) Jako opony letnie Navi dają ten luz, że jak spadnie śnieg w październiku, to nie trzeba się zabijać w kolejkach do oponiarzy tylko można spokojnie odczekać. ZALETY: cena, cena, cena, względna uniwersalność, ładne trzymanie na suchym, jak ktoś lubi popiszczeć to jest to zakup z wyboru ;-) WADY: potwornie piszczą - na zakrętach, przy ruszaniu, ostrzejsdzym hamowaniu - nawet bez blokowania kół, do tego dość mocno szumią, na mokrym to jest jezioro łabędzie... poza tym włażą kamienie i stukają, do tego ciężko je wydłubać, ale nie wiem jak jest w innych.\n1 - 10 z 453 Znalezionych opon