Maślanka - Natura i Ty\nNajstarsi Czytelnicy pamiętają może jeszcze gęstawy napój z wielkich blaszanych baniek z pływającymi cząsteczkami masła, który kupowało się na targu. To maślanka. Na Podhalu gaździny częstowały nią wypoczywających na łonie natury mieszczuchów. W bardziej uczęszczanyc\nNajstarsi Czytelnicy pamiętają może jeszcze gęstawy napój z wielkich blaszanych baniek z pływającymi cząsteczkami masła, który kupowało się na targu. To maślanka.\nW maślance występuje tyle samo witamin z grupy B, co w mleku. Wszystkie one są ważne dla prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Ostatnio dużo się mówi o ich korzystnym wpływie na stan nerwów człowieka. Niektórzy lekarze uważają, że pewne schorzenia psychiczne, a nawet różne „złe nastroje”, trudności z koncentracją uwagi, bezsenność itp. łączą się z brakiem witamin z kompleksu B.\nObecne w maślance kultury bakteryjne wytwarzają kwas mlekowy. Ten sam, który w większych ilościach znajduje się w jogurcie. Reguluje on przebieg procesów fermentacji w przewodzie pokarmowym, hamuje wytwarzanie chorobotwórczych mikroorganizmów, przede wszystkim wirusów, przyspiesza trawienie, wzmaga pracę jelit.\nAle najcenniejszą zaletą maślanki jest niska zawartość tłuszczu. Oddziałując korzystnie na organizm ludzki, jednocześnie napój ten nie tuczy. 100 g maślanki dostarcza nam tylko 34 kcal. Nie musi jej sobie żałować nikt dbający o linię. Kwaskowaty smak odświeża, orzeźwia, powoduje, że przyrządzone z maślanki koktaile doskonale gaszą pragnienie. To bardzo ważne w czasie upałów.\nWegetarianizm. Ma wielu zwolenników, chyba jeszcze więcej przeciwników...


Bo każdy kaczorek jest osobistą insynuacją o charakterze politycznym | przystajnik\nBo każdy kaczorek jest osobistą insynuacją o charakterze politycznym\nPublished date 13 września, 2006\nRęce i nogi opadają. Od dłuższego czasu słychać takie nowinki, ale to już zaczyna być plaga, a panowie Kaczyńscy faktycznie powinni poczuć się obrażeni. Obrażeni przez tych lizydupców, którzy chcą się za wszelką cenę przypodobać rozdającym karty i wszędzie węszą spisek, obrazę majestatu, polityczny atak, itp.\nNie przeczę, że jedna i druga strona ( PiS i PO ) to wzorem cnót nie są. Jedni drugich błotem równo obrzucają. Ale co innego nazwać kogoś wyjątkowo pospolitym, a jakże trafnym sformułowaniem, lub umieścić jego podobiznę w jakiejś niekomfortowej sytuacji/miejscu. Ale prosty, wizerunek, na który zresztą sami Kaczyńscy się godzą ( pokazywali kiedyś kolekcję kaczek w domu ) …\nCi cyniczni karierowicze czepiający się takich tanich sensacji powinni być usuwani ze stanowisk.\nSkoro nie ma RAM’u tu, to musi być gdzieś indziej …


Gwarancja - sklep internetowy sklepzrowerami.pl\nWszystkie sprzedawane przez SklepZRowerami.pl produkty posiadają gwarancję producenta lub importera, obowiązującą na terenie Polski. Czas gwarancji każdego produktu widnieje w jego opisie na stronach sklepu. Szczegółowe warunki realizacji gwarancji są określone w druku gwarancji wystawionej przez gwaranta.\nZgodnie z Art. 76 Prawa Przewozowego przyjęcie przesyłki przez uprawnionego bez zastrzeżeń powoduje wygaśnięcie roszczeń z tytułu ubytku lub uszkodzenia, chyba że: szkodę stwierdzono protokolarnie przed przyjęciem przez uprawnionego. Protokół szkody musi zostać sporządzany w dniu dostarczenia przesyłki do uprawnionego.


Policjant wyeliminował z ruchu kolejnego nietrzeźwego kierującego\nStrona główna » Wiadomości » Spostrzegawczość policjanta pozwoliła na wyeliminowanie z ruchu kolejnego nietrzeźwego kierującego\nW poniedziałek, 5 sierpnia br. około godziny 20.20 Zastępca Naczelnika Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Brzesku poruszając się w czasie służby nieoznakowanym radiowozem zauważył na terenie jednej z miejscowości w gminie Szczurowa zaparkowany na poboczu drogi samochód osobowy do którego podszedł mężczyzna i do bagażnika włożył butelkę po piwie.\nPo chwili funkcjonariusz zauważył, że samochód ruszył z pobocza wjeżdżając na drogę asfaltową, by po przejechaniu kilkudziesięciu metrów wjechać na posesję, a następnie do wolnostojącego garażu znajdującego się na tej posesji. Funkcjonariusz mając uzasadnione przypuszczenie, że kierujący może znajdować się pod działaniem alkoholu wjechał na teren posesji bezpośrednio za samochodem, którym poruszał się kierujący. Mężczyzna zaskoczony obecnością policjanta od razu po wyjściu z samochodu przyznał się, że wypił przed chwilą piwo będąc u mieszkającego po sąsiedzku syna. Prosił, aby dać mu spokój, gdyż cały dzień ciężko pracował fizycznie i jest zmęczony, a badanie trzeźwości na pewno wykaże, że jest nietrzeźwy, albowiem wcześniej wypił jeszcze jedno piwo.\nalkohol Brzesko kierowca nietrzeźwy pijany policja\t2019-08-08\nTagged with: alkohol Brzesko kierowca nietrzeźwy pijany policja\nPoprzedni: Zabił żonę a później upozorował jej zaginięcie? Sprawa Czesława K. w UWAGA TVN\nNastępny: Święto Grzyba i Dni Borzęcina 2019 – pełny program\nSpostrzegawczość policjanta pozwoliła na wyeliminowanie z ruchu kolejnego nietrzeźwego kierującego??? Raczej nadgorliwość!!! Jak może polski funkcjonariusz za rządów PIS-u, który nazywa się władzą zwykłych Polaków, niszczyć prywatność i odbierać poczucie wolności w wolnym kraju właśnie takiego Polaka… Bo w tym przypadku tak było – policjant wtargnął na prywatną posesję, aby wymierzyć karę. Za co? Za przejazd przez boczną, pustą, prawie polną drogę z działki syna na drugą stronę do swojego domu. Zastępca Naczelnika Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Brzesku pojawił się nagle jak zjawa o godz. 20:20. Naprawdę dziwne! Nigdy nie będę popierał takich działań policji! Tu wystarczyło dać upomnienie, a wziąć się za ściganie i karanie prawdziwych przestępców. Nie jestem za kierowaniem samochodem po alkoholu, ale taka postawa wysoko postawionego funkcjonariusza koliduje z jego pozycją i wykształceniem. A przecież prewencja to ochrona i nie rozumiem, kto tutaj był chroniony… I jeszcze jedno: bezpardonowe potraktowanie dobrego człowieka (a takim jest poszkodowany) na jego prywatnym terenie może mocno odcisnąć się na jego psychice.\nA co z tym wspólnego ma PiS. Obudźże się chłopie… Pił, prowadził, dał się złapać? Jego problem. Ostatnio pisali o kobiecie która kupiła piwo na stacji i wiozła dziecko na wycieczkę na Wawel… Tłumaczyła się że myślała że piwo było bezalkoholowe. A miała 2 promile we krwi. Tutaj podobnie tłumaczysz gościa.


Super podarunki ⋆ Sklep - Maja\nJest bardzo dużo różnorodnych okazji, przy których ludzie dają sobie prezenty. Niekiedy są to tylko małe podarunki jako wyraz pamięci w formie kwiatka czy pocztówki, czasami będą to wielkie i drogie podarunki. Wszystko zależy od woli, okazji i możliwości finansowej. Generalnie przyjęte jest, że bardziej cenione są prezenty zrobione na własną rękę.\nZ tego powodu tak wielu rodziców jako prezent na urodziny dostaje od swoich pociech samodzielnie wykonane laurki. Tego rodzaju prezent cieszy tym bardziej jeśli jest wykonany z pomysłem. Oryginalne upominki są na dzień dzisiejszy bardzo poszukiwane. Dzieje się tak ponieważ wiele pomysłów zostało już wykorzystanych i szuka się innych, nietypowych rozwiązań.\nPrzy takich poszukiwaniach bez wątpienia sporą rolę odgrywają pieniądze. Nie każdy może sobie pozwolić na to, by ukochanej osobie w rocznicę małżeństwa móc zafundować egzotyczną podróż. Za każdym razem jednak należy podarunek przemyśleć tak, by sprawił dużo radości danej osobie.\nUpominek dla mężczyzny | Ogólnie panuje przekonanie, że trudniej jest wybrać sprawdź ofertę (kliknij tu) dla mężczyzny niż dla kobiety. Bierze się to pewnie z faktu, że przy braku pomysłu kobiecie zawsze można dać kwiaty. Dla mężczyzny, przykładowo jako prezent na 30 urodziny może sprawdzić się ciekawy alkohol |Prezentokracja|. Podarunek tego rodzaju jednak będzie pozytywnie odebrany tylko wtedy gdy jubilat jest osobą pijącą, a sam alkohol jest raczej z wyższej półki. Aktualnie raczej do przeżytku należą kosmetyki jako podarunek dla mężczyzny. Wielu panów natomiast lubi nowinki technologiczne, zatem zakup jakiegoś gadżetu zawsze będzie dobrym wyborem. Jeśli chodzi o podarunki oryginalne, można postarać się o bilet na mecz lub na koncert jakiejś grupy muzycznej, zależnie od zainteresowań jubilata.\nPrezent dla kobiety | Jak już zostało wspomniane, bukiet kwiatów to typowy podarunek dla kobiety |www|. Inny pomysł na prezent trzeba uzależnić od gustu kobiety. Zdecydowanie łatwiej jest, kiedy się ją bliżej zna. Najczęściej dobrym rozwiązaniem będzie podarowanie dodatku do odzieży czy biżuterii. W ostatnim czasie także pojawiła się opcja zamówienia dla drugiej osoby pobytu w spa. Bywa to doskonałym pomysłem na prezent dla kobiety. Taki karnet zwykle obejmuje rozmaite zabiegi, także oryginalne, jak przykładowo masaż za pomocą czekolady.\nPrevious post: W jaki sposób wyglądają współczesne wianki komunijne Kraków i gdzie można je nabyć?\nNext post: Wybór najlepszej bielizny – z jakiego względu w przypadku kobiet ma to ogromne znaczenie?


Biografia Stanisława Dubois już w sprzedaży (akt.) - lewica.pl\nBiografia Stanisława Dubois już w sprzedaży (akt.)\nNakładem wydawnictwa Kto jest Kim ukazała się biografia Stanisława Dubois. Jej autorem jest Przemysław Prekiel, przed laty związany z portalem Lewica.pl\nKsiążka liczy 260 stron. To pierwsza tak poważna biografia tego wybitnego działacza, jednej z najważniejszych postaci okresu II RP, lidera socjalistycznej młodzieży okresu międzywojennego. Stanisław Dubois był ochotnikiem w powstaniu śląskim i wojnie polsko-bolszewickiej. Działaczem PPS i OMTUR. Od 1926 roku aż do wybuchu wojny pełnił funkcję przewodniczącego Rady Głównej Czerwonego Harcerstwa. W 1928 roku zdobył mandat posła na Sejm RP. Skazany w procesie brzeskim na okres trzech lat. Sekretarz redakcji „Robotnika”, organu prasowego PPS. Niezwykle popularny wśród młodzieży robotniczej. Od grudnia 1938 roku warszawski radny PPS. W latach okupacji w konspiracji niepodległościowej, w grupie „Barykada Wolności”. Więzień Pawiaka i Oświęcimia. W Auschwitz członek grupy obozowej rotmistrza Witolda Pileckiego. Zadenuncjowany przez agenta Gestapo, przed wojną działacza narodowego. Rozstrzelany 22 sierpnia 1942 roku w obozie w Auschwitz.\nKsiążkę można już nabyć w Głównej Księgarni Naukowej im. B. Prusa w Warszawie, ul. Krakowskie Przedmieście 7 oraz na stronie internetowej wydawnictwa Kto jest Kim: www.k.com.pl\nPortal Lewica.pl jest patronem medialnym książki Przemysława Prekiela.


Nintendo przedstawia nowego prezydenta, zapowiadając reorganizację\nNintendo ogłosiło właśnie wybór swojego piątego prezydenta w całej 125-letniej historii. Jest nim Tatsumi Kimishima.\nKimishima, pełniący dotychczas raczej drugoplanową rolę w firmie, jest następcą zmarłego w lipcu Satoru Iwaty, który zadania prezydenta wykonywał przez trzynaście ostatnich lat. Jednocześnie, namaszczenie nowego prezesa łączone jest z wielką reorganizacją struktur firmy.\nTatsumi Kimishima urodził się w roku 1950 i jest absolwentem prawa na Uniwersytecie Hitotsubashi. Jego kariera rozpoczęła się od posady bankiera w roku 1973, z grami komputerowymi został związany dopiero w roku 2000. Z największą odpowiedzialnością spotkał się podczas pracy jako szef Nintendo w Ameryce od 2002 do 2006 roku, kiedy to zastąpił go Reggie Fils-Aime.\nZmieni się także rola kilku innych bardzo istotnych pracowników firmy: Shigeru Miyamoto zostanie przemianowany z projektanta gier na „Creative Fellow”, zaś Genyo Takeda, jeden z głównych architektów Wii, zostanie „Technology Fellow”. Nowe tytuły i reorganizacja pracy na innych szczeblach są częścią wspomnianej wyżej rewizji Nintendo. Firmę czekają teraz dni „docierania się” nowych osób pełniących ważne funkcje, co będzie wyjątkowo istotne zwłaszcza, że Nintendo na współczesnym rynku gier radzi sobie przeciętnie.\ngry Nintendo producent Tatsumi Kimishima\nCzy Uber jako pierwszy publicznie przetestuje autonomiczne samochody?


Artykuły ze słowem kluczowym "Lech Wałęsa" - Leksykon - Teatr NN\nArtykuły ze słowem kluczowym "Lech Wałęsa"\nStan wojenny w Polsce – stan nadzwyczajny na terenie całej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, który został wprowadzony 13 grudnia 1981 roku na mocy uchwały Rady Państwa z 12 grudnia 1981 roku, na polecenie Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego. Został zawieszony 31 grudnia 1982 roku, a zniesiony 22 lipca 1983 roku.\nJerzy Popiełuszko (1947–1984)\nOdważne świadczenie prawdy jest drogą prowadzącą bezpośrednio do wolności.\n(31 X 1982)\nUrodził się 14 września 1947 roku w Okopach k. Suchowoli, zmarł tragicznie 19 października 1984 roku. Błogosławiony, kapłan, duszpasterz wielu środowisk. Syn Władysława i Marianny. W 1965 roku wstąpił do Warszawskiego Seminarium Duchownego, w latach 1966–1968 odbył służbę wojskową w specjalnej jednostce kleryckiej w Bartoszycach.\nAnna Walentynowicz – działaczka opozycyjna, jedna z założycielek NSZZ „Solidarność”.\nLech Wałęsa (ur. 1943)\nDziałacz opozycyjny w czasie PRL-u, lider „Solidarności”, laureat Pokojowej Nagrody Nobla (1983), pierwszy prezydent III Rzeczypospolitej wybrany w powszechnych wyborach.\nPolityk, poseł na sejm PRL i III RP, premier, publicysta i działacz społeczny.\nNiezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” (NSZZ „Solidarność”) – ogólnopolski związek zawodowy, który powstał na podstawie porozumień sierpniowych po strajkach z lata 1980 roku. W krótkim czasie zyskał ogromne poparcie społeczeństwa i blisko dziesięć milionów członków, stając się ruchem opozycyjnym i zagrożeniem dla władzy PZPR. NSZZ „Solidarność” został zawieszony wraz ze wprowadzeniem stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku, a następnie zdelegalizowany przez marionetkowy sejm PRL.\nCzerwiec 1989 – władze komunistyczne u schyłku PRL\nPo kryzysie, jaki partia przeszła w latach 80., konieczna była zmiana kursu władzy. Decydenci PZPR postanowili podjąć dialog z częścią opozycji, by zachować kontrolę nad państwem.\nCzerwiec 1989 – sytuacja w kraju\nDruga połowa lat 80. była dla PRL czasem zapaści gospodarczej. Władze nie potrafiły poradzić sobie z kryzysem. Społeczeństwo, spacyfikowane stanem wojennym, wykazywało apatię i obojętność wobec problemów politycznych. Przywódcy zepchniętej do podziemia „Solidarności” postanowili z oporu wobec władzy przejść do kompromisu z nią. Wywołało to lawinę, która doprowadziła do obalenia ustroju.\nCzwartego czerwca 1989 roku odbyły się pierwsze w powojennej historii Polski demokratyczne wybory do parlamentu. Jest to data przełomowa, bowiem znakomita większość społeczeństwa, która wzięła udział w głosowaniu, opowiedziała się po stronie przemian i kategorycznie odrzuciła dotychczasową formę sprawowania władzy. Tego dnia Polska odniosła olbrzymie zwycięstwo nad systemem komunistycznym i jako pierwsza dała sygnał pozostałym krajom bloku sowieckiego do rozpoczęcia transformacji i zrzucenia totalitarnego jarzma. I choć ustalenia Okrągłego Stołu zabezpieczały udział PZPR w rządzeniu bez względu na wynik wyborów, to przekazanie pełni władzy ludziom wybranym przez społeczeństwo stało się już tylko kwestią czasu.\nKomitet Obywatelski „Solidarność” Województwa Lubelskiego został powołany 2 kwietnia 1989 roku. Jego przewodniczącym został historyk prof. Jerzy Kłoczowski. Głównym zadaniem Komitetu Obywatelskiego było przeprowadzenie kampanii wyborczej poprzedzającej wybory 4 czerwca 1989 roku na terenie województwa lubelskiego.\nWybory, które odbyły się w czerwcu 1989 roku to jedno z najbardziej przełomowych wydarzeń w powojennej historii Polski. To w nich po raz pierwszy do głosu została dopuszczona opozycja, a Polacy mogli wybrać swoich przedstawicieli do parlamentu. Poniżej zebraliśmy najciekawsze informacje związane z tymi wydarzeniami i ukazujące wybory czerwcowe za pomocą danych liczbowych i statystycznych.\nTadeusz Szczepański – (ur. 28 lutego 1960, zm. 16 stycznia 1980); robotnik Stoczni Gdańskiej, opozycjonista, zginął w niewyjaśnionych okolicznościach na krótko przed strajkami sierpniowymi.\nks. Henryk Jankowski (1936–2010)\nks. Henryk Jankowski – ur. 18.12.1936, zm. 12.07.2010.\nDuchowny katolicki, kapelan „Solidarności”, proboszcz parafii św. Brygidy w Gdańsku.


Choroby włosów i skóry głowy - Dr Turkowski\nWłosy to naturalna ozdoba twarzy. Nawet niewielka zmiana fryzury lub długości jest zauważalna. Dlatego każda przypadłość okolic skóry głowy wzbudza niepokój. Choroby włosów niestety bardzo często wiążą się z łysieniem. Na szczęście możemy odwrócić ten proces.\nChoroby skóry głowy i włosów? Pomożemy rozwiązać wszystkie problemy\nNiewłaściwa pielęgnacja i nieodpowiednie kosmetyki mogą spowodować łupież, łuszczycę, grzybicę lub łojotokowe zapalenie skóry głowy. Szczególnym przypadkiem jest trichotillomania, polegająca na wyrywaniu własnych włosów, wywoływana stresem. Z utratą włosów wiążą się takie choroby, jak na przykład łysienie androgenowe lub plackowate. Przyjdź do nas, a odpowiednio zdiagnozujemy i rozwiążemy Twój problem. Nasi pacjenci zawsze wychodzą z gabinetu z ulgą i uśmiechem na twarzy.\nOferujemy skuteczne leczenie i sprawdzone zabiegi\nKlinika Medycyny Estetycznej OT.CO Clinic w Warszawie jest wyposażona w specjalistyczne sprzęty potrzebne do diagnozy oraz leczenia chorób skóry i włosów. W gabinecie trychologa oferowane są nowoczesne i skuteczne zabiegi, które pozwolą zapomnieć o problemach z włosami. Odpowiednie formy leczenia poprawią stan skóry oraz pomogą pozbyć się problemu łysienia. Stosujemy zabiegi stymulujące wzrost włosów, nowoczesną metodę FUE, dzięki której wypełnimy ubytki, karboksyterapię oraz wiele innych. Dowiedz się więcej na naszym blogu!\nZapalenie mieszków włosowych to infekcja bakteryjna, która szybko może się rozprzestrzeniać. Jest to przypadłość uciążliwa, a nieleczona może prowadzić do poważnych dolegliwości oraz chorób. Z tego względu warto wiedzieć, co jest przyczyną zapalenia mieszków włosowych…\nCiemieniucha to choroba dziecięca, która swoją nazwę wzięła od słowa „ciemiączko” – najczęstszego miejsca jej występowania. Jeśli choroba pojawia się także na skórze Twojego dziecka, warto poznać jakie są przyczyny ciemieniuchy i co na ciemieniuchę…\nChoć słowo „łupież” kojarzy się raczej z chorobami skóry głowy, może on dotyczyć także innych partii ciała i wcale nie musi przyjmować klasycznej postaci złuszczającego się naskórka. Jak wygląda łupież pstry i co stosować, aby…\nHirsutyzm – choć słowo to brzmi jak nazwa choroby, chorobą wcale nie jest. Nadmierne owłosienie, to objaw różnych chorób. Szacuje się, że z problemem nadmiernego owłosienia zmaga się aż 35% kobiet. Poznaj chorobę, przyczyny tej…\nSprawdź 3 najpopularniejsze choroby skóry głowy! Na skórze głowy występuje wiele receptorów oraz wytwarzana jest duża ilość sebum. Dość ciemne i ciepłe środowisko na skórze głowy jest przyjaznym miejscem do rozwoju różnorodnych chorób. Wiele schorzeń…\nGrzybicę skóry głowy wywołują grzyby, które są stałym elementem powierzchni skóry człowieka. W przypadku ich inwazji dochodzi do stanu zapalnego. To bardzo zaraźliwa choroba, którą wyróżnia dość długi proces zdrowienia. Jak się okazuje, bardzo łatwo…\nŁupież jest chorobą skóry i występuje bez względu na płeć czy wiek. Łupież ma tendencję do nawracania, a spora widoczność objawów stanowi dość spory problem natury estetycznej. Dzięki nowoczesnemu leczeniu można pozbyć się łupieżu na…\nJedną z najczęstszych przyczyn wypadania włosów u kobiet i mężczyzn jest łysienie telogenowe. Łysienie wywołane jest przez wydłużenie fazy spoczynku włosów. Przyczyną łysienia telogenowego są zaburzenia równowagi organizmu, np. zaburzenia hormonalne, nieodpowiednia dieta, stres czy…\nWłosy to ważny element wyglądu dla wielu osób. Na co dzień poświęcamy wiele czasu na stylizację i dbałość o dobrą kondycję. U niektórych osób występuje jednak problem kompulsywnego wyrywania włosów (trichotillomania), które jest zaburzeniem psychicznym.…\nŁuszczyca skóry głowy to dość uciążliwa choroba o charakterze przewlekłym. Pacjenci często zmagają się z okresami remisji i zaostrzeń, które występują naprzemiennie. Charakterystyczne objawy choroby to łuszczące się płaty skóry, pod którymi znajduje się zaczerwieniona…


Nasza szkoła bierze udział w kolejnej edycji MEN „Razem na Święta”. Celem akcji jest niesienie pomocy innym, budowanie wspólnot i umacnianie więzi międzypokoleniowych oraz kształtowanie poczucia odpowiedzialności za drugą osobę. Najmłodsze przedszkolaki przyłączyły się do akcji i wspólnie podjęły próbę zrobienia pierników. Wspólne wyrabianie ciasta, wałkowanie a następnie wykrawanie różnych kształtów było wspaniałą zabawą. Dla wielu przedszkolaków była to niezwykła przygoda, bo jeszcze nigdy takich czynności nie wykonywały. Następnie odbyło się dekorowanie wypieków lukrem i polewą czekoladową. Najlepszą częścią dnia była degustacja pierników.\nPo uśmiechniętych „czekoladowych” buziach naszych przedszkolaków stwierdzić należy, że wypieki były przepyszne. Wszystkim bardzo smakowało i mamy nadzieję, że ten wspaniały dzień zapisze się w niejednym małym serduszku!\nW ramach akcji przedszkolaki dzieląc się piernikami w swoich domach niosą radość i poczucie odpowiedzialności za druga osobę. Te proste gesty świadczą o wrażliwości na drugiego człowieka, wzmacniają więzi nie tylko przedszkolne ale i rodzinne.


Badanie Pola Widzenia - Badanie Oka - Centrum Medyczne Dąbrowskiego\nBadanie pola widzenia Zgierz Łódź\nStrona główna » Badanie pola widzenia\nBadanie pola widzenia, inaczej perymetria, wykonywane jest w celu określenia powierzchni widzianej, bez poruszania gałką oczną. Brak ubytków w zakresie widzenia świadczy o prawidłowym funkcjonowaniu nerwu wzrokowego oraz właściwym działaniu płatów kory mózgowej.\nPacjent podczas badania pola widzenia nie odczuwa żadnych nieprzyjemności, ponieważ cały przebieg jest bezbolesny i nieinwazyjny. Czas trwania badania jest krótki. Przed wizytą pacjent powinien być wypoczęty. Zadzwoń do nas, aby umówić się na wizytę!\nBadanie pola widzenia na czym polega?\nNa początku badania zostaje określona ostrość widzenia. Podczas perymetrii pacjent musi współpracować z lekarzem. Osoba poddawana badaniu siada przed aparatem z podbródkiem i czołem opartym na specjalnych podpórkach. Samo badanie ma na celu ustalenie, jak duża część pola widzenia jest w zasięgu wzroku pacjenta. Oko podczas badania jest nieruchome. Głowa pacjenta również jest nieruchoma i ułożona w odpowiedniej pozycji, na specjalnym miejscu (wcześniej wspomnianych podpórkach aparatu). Jedno oko jest zasłonięte, a drugie odpowiedzialne jest za wykonanie zadania. Zadanie to polega na tym, że wyświetlone są różne kształty, rozmieszczone w innych miejscach. Pacjent musi dać informację zwrotną, zazwyczaj za pomocą wciśnięcia przycisku w momencie, gdy zauważy dany znak. Wynikiem badania jest schemat – wykonany oddzielnie dla każdego oka. Ma on na celu obrazować obecność i lokalizację ewentualnych ubytków w polu widzenia. Ubytki takie zwykle świadczą o obecności zmian chorobowych w obrębie siatkówki oka pacjenta. W efekcie lekarz uzyskuje zakres pola widzenia badanego oka i może podjąć działania w celu dalszego leczenia.\nWidoczne braki w polu widzenia często są konsekwencją zmian neurologicznych. Przyczyną może być uszkodzenie nerwu wzrokowego, który przewodzi obraz lub nieprawidłowości w funkcjonowaniu płatów kory mózgowej.\nPrzy podejrzeniu ewentualnych zmian w układzie nerwowym – badanie pola widzenia jest jednym z podstawowych, zalecanych diagnostyk. W neurookulistyce perymetria służy do monitorowania oraz oceny funkcjonalnej. W urządzeniach do przeprowadzenia badania pola widzenia istnieje wiele różnych programów pozwalających rozpoznać ubytki w polu widzenia.\nBadanie pola widzenia - wskazania do wykonania\nPerymetria – badanie pola widzenia najczęściej wykonywane jest w celu diagnozy oraz monitorowania przebiegu jaskry. Osoby mające problem z widzeniem na wprost lub z boku, powinni się zgłosić na takie badanie.\nPerymetria pomaga diagnozować takie schorzenia, jak:\n• rozwarstwianie się siatkówki oka\n• zwyrodnienie plamki żółtej związane\n• problemy z widzeniem ostrości\nDodatkowo badanie pola widzenia zalecane jest w niektórych chorobach neurologicznych oraz przy nadciśnieniu tętniczym. Perymetria może zostać również zlecona po wypadku, pobiciu czy przeżyciu innej sytuacji, która mogłaby doprowadzić do fizycznego urazu oka.\nBadanie pola widzenia wymaga współpracy pacjenta z okulistą dokonującym badanie. Z reguły nie jest ono wykonywane u małych dzieci oraz osób starszych, które cierpią na zaburzenia orientacji.\nPerymetria - interpretacja wyników\nWyniki perymetrii analizowane są na podstawie przyjętych norm zakresu postrzegania przestrzeni.\nBadanie pola widzenia ukazuje, pod jakimi kątami pacjent rejestruje obraz. Należy również pamiętać, że najbardziej wiarygodne wyniki daje dopiero drugie, bądź trzecie badanie, gdyż z początku trzeba wziąć pod uwagę fakt, że pacjent może nie do końca wiedzieć, na czym ono polega. Pierwsze kilka minut, podczas których pacjent oswaja się z badaniem pola widzenia, może powodować odchylenia w końcowym wyniku.\nNieznaczne odchylenia są dopuszczone i nie muszą one oznaczać ubytków.\nPoniżej przedstawiamy prawidłowe kąty dostrzegalności, dla poszczególnych stref patrzenia:\n• strefa okolic skroni: 85–100 stopni\n• widzenie od dołu: 65–70 stopni\n• strefa okolic nosa: 55–60 stopni\n• widzenie od góry: 45–50 stopni\nNormy te mają charakter ogólny. Podczas badania osób starszych – przyjmowane są niższe wartości norm. Związane to jest z naturalnym procesem starzenia się, tym samym pogarszania się wzroku. W przypadku wykonywania badań starszych pacjentów lekarz dokonuje indywidualnej oceny.\nOstateczne wyniki badania pola widzenia ukazane są na mapce, której wyniki powinien zinterpretować lekarz.\nBadanie pola widzenia cena\nZapraszamy do kontaktu z Centrum Medycznym Dąbrowskiego w celu uzyskania informacji na temat ceny wykonanie badania pola widzenia. Z pewnością dobierzemy również dla Państwa najwygodniejszy termin wizyty.


Zaksiążkowana: „The Call. Wezwanie" - Peadar Ó Guilín\nOd czasów, gdy Irlandczycy wygnali ród Sidhe z ich ziem, ci mszczą się na nich, każdego dnia porywając nastolatków. Osoba zostaje Wezwana do ich świata i musi przeżyć cały dzień, uciekając przed sprawcami, gdyż dopiero po upływie tego czasu powróci do Irlandii. Dwadzieścia cztery godziny dla tej osoby, to trzy minuty i cztery sekundy dla innych ludzi, którzy w tym czasie będą odmierzać ten czas.\nNessa, Megan i Anto są od lat szkoleni, aby w chwili, kiedy zostaną Wezwani, przeżyć dzień i móc wrócić do swojego świata. Nessa ma jednak porażenie nóg, czy mimo tego dodatkowego utrudnienia, zdoła przetrwać, kiedy nadejdzie czas jej Wezwania?\nOstatnio do książek młodzieżowych podchodzę jak do jeża, gdyż nadzwyczaj często obiecującą powieść kończę rozczarowana. Opis „The Call” był jednak tak intrygujący, że nie mogłam sobie odmówić lektury, ale jednocześnie, gdzieś w podświadomości zapaliła mi się czerwona lampa – to zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe. A jednak nie, nie doznałam żadnych halucynacji, bowiem opis „The Call” jest jedynie namiastką świetnej lektury, jaka nas czeka.\nZacznę od tego, że „The Call” jest przede wszystkim książką, która trzyma w napięciu od samego początku. Niektórym może przeszkadzać oszczędny sposób pisania autora, ale na pewno zadowoli wszystkich tych, którzy cenią sobie multum zdarzeń i szybką akcję. Ja uwielbiam opisy, więc po kilku pierwszych stronach myślałam, że jednak trochę przeceniłam tę książkę. Ale widzicie, koniec końców otrzymałam wciągającą powieść akcji, w której nie zabrakło też wyjaśnienia świata przedstawionego, gdyż autor przedstawia wszystko czytelnikowi bardzo przystępnie, w zrozumiały sposób, jednocześnie nie traktując rzeczywistości, którą stworzył, pobieżnie.\nPoznajemy całą historię Irlandii. Wiemy, dlaczego dzieje się to, co się dzieje tj. dlaczego Sidhowie wymyślili Wezwanie, jako plan zemsty. Jednocześnie dowiadujemy się także wielu rzeczy o ich kulturze, o dziwnej naturze tych stworzeń i o miejscu, w których żyją. Może i autor oszczędził szczegółowych opisów na rzecz akcji, ale przedstawia tyle, aby zaciekawić czytelnika i nasycić go wizją świata przedstawionego. Konflikt między Irlandczykami, a ludem Sidhów jest bardzo dobrze zarysowany i łatwiej dzięki temu uwierzyć w całą historię.\n„Ale tam, gdzie żyjesz, pośród nieustannego piękna, każdy, kto docenia cierpienie, musi udawać coś dokładnie przeciwnego, nawet przed samym sobą."\nRzadko kiedy w książce młodzieżowej spotykam tak dojrzałych i rozsądnych bohaterów. Nessa to niezwykła postać, która budzi podziw swoją determinacją i wytrwałością. Nie chce, aby ludzie oceniali ją przez pryzmat choroby, pragnie dowieść swojej wartości i pokazać, ile jest warta. Nie daje się ponieść emocjom, a miłość odkłada na drugi plan. Jest zdystansowana, stara się nie przejawiać uczuć, ale to są właśnie pożądane cechy w świecie, w którym dorastała i to jest jej sposób walki o przetrwanie. Megan polubiłam za ironiczne podejście do życia i wybuchowy charakter. Dziewczyna nie daje sobą pomiatać i tworzy znaczący kontrast przy poukładanej i spokojnej Nessie. Wreszcie Anto, pacyfista-wegetarianin. I tym właśnie zdobył moją sympatię – jest bardzo delikatny i opiekuńczy, stara się szukać rozwiązań bez przemocy, co jest wręcz niemożliwe w tak okrutnym świecie.\nJedną z największych zalet tej książki jest jednak jej klimat. Mroczny, posępny i budzący trwogę. I właśnie ta wizja, świata pełnego brudu i okrucieństw, całkowicie do mnie przemówiła. Autor nie stroni od brutalności, która jest niezbędna w książce o takiej tematyce, jednocześnie pokazując, że nawet młodzież, która jest główną grupą docelową tej książki, traktuje jako ludzi dojrzałych i inteligentnych.\n„- Zamierzam przeżyć - mówi. I nikt mi w tym nie przeszkodzi.\nMoje ostrożne podejście do tej książki było również spowodowane jej porównaniami do „Igrzysk śmierci” i „Więźnia labiryntu”, dlatego muszę tu nadmienić, że te tytuły nie mają ze sobą wiele wspólnego. Podobny jest sam motyw walki o przetrwanie, lecz sam koncept, sama idea, to wszystko jest w „The Call” świeże i oryginalne. Oszczędny opis intryguje, a jest to taka książka, przy której lepiej wiedzieć jak najmniej, jeśli mamy zamiar ją przeczytać. Zaznaczę jeszcze tylko, że „The Call” spodobało mi się o wiele bardziej od chociażby sławetnego „Więźnia labiryntu”, który był dla mnie lekturą bardzo przeciętną. Tak więc nie obawiajcie się powielanych schematów, gdyż nic takiego nie ma w tym przypadku miejsca.\nNa koniec dodam jeszcze, że bardzo podoba mi się, jak autor poprowadził wątek miłosny. Miłość się pojawia, lecz nie dominuje i nic nie zostaje narzucone czytelnikowi od początku, co byłoby wręcz nienaturalne w książce, gdzie głównym celem bohaterów powinna być walka o własne życie.\nMoże „The Call” nie jest książką wybitną, ale zdecydowanie wyróżnia się, jako powieść młodzieżowa. Wprawdzie nie zostałam zwolenniczką samego pióra autora, ale historia, którą stworzył, pochłonęła mnie bez reszty i dostarczyła kilka godzin świetnej rozrywki. Bohaterowie, w których motywacje jest się w stanie uwierzyć, porywająca akcja i tajemnicza, mroczna rzeczywistość – to właśnie gwarantuje ta lektura.


prasa.wiara.pl » Zeszyty karmelitańskie » Wartości i normy w życiu Polaków.\nNiektórzy ludzie nie chcą żyć dla innych, dla spraw publicznych, dla pieniędzy, preferując życie samotnicze, w izolacji, bez większego zainteresowania światem zewnętrznym. Inni – wprost przeciwnie: interesuje ich praca, polityka, relacje społeczne.\nDla kogo, dla czego nie chcemy lub chcemy żyć\nPytanie – dla czego, dla kogo ludzie nie chcą żyć, może znaleźć różne odpowiedzi. Zawsze jednak trzeba je relatywizować do cech charakteryzujących osoby, których preferencje życiowe chcemy ocenić: wiek, poziom wykształcenia, płeć, miejsce zamieszkania, dochód, czy kultura, z której się wywodzą. Niektórzy ludzie nie chcą żyć dla innych, dla spraw publicznych, dla pieniędzy, preferując życie samotnicze, w izolacji, bez większego zainteresowania światem zewnętrznym. Inni – wprost przeciwnie: interesuje ich praca, polityka, relacje społeczne. Aby w sposób bardziej uargumentowany, bez przypuszczeń, odpowiedzieć na postawione pytanie, odwołajmy się do badań na wartościami, normami, celami i dążeniami najbliższej nam grupy, czyli Polaków, przeprowadzonymi przez Centrum Badania Opinii Społecznej. Będzie to najbardziej miarodajny wgląd w to,„co nam w duszy gra”.Będzie to jednocześnie próba zestawienia naszego obrazu społecznego z roku 2005 (raport z badań pt. Wartości i normy w życiu Polaków) i 2010 (raport z badań pt. Cele i dążenia życiowe Polaków) , która może ujawnić ewolucję naszych poglądów.\nZacznijmy od charakterystyki wartości i norm regulujących nasze życie. Zdaje się, że zapominamy o ich znaczeniu, a samo użycie słowa „wartość” kwalifikuje automatycznie osobę do pewnego kręgu nie tylko społecznego, ale i politycznego. Nawet nauki społeczne unikają tej problematyki, a uczeni sądzą, że podjęcie jej określa ich jako osoby nieobiektywne i nadto określone ideologicznie. A przecież wartości pełnią niezbywalną rolę w życiu człowieka, określając – według wybitnego socjologa T. Parsonsa – to, co godne pożądania. Szerokie rozumienie wartości można rozwinąć, opisując ich funkcje. Wartości odgrywają rolę kryterium wyboru dążeń ogólnospołecznych, określają więc ideał życia zbiorowego: czy budujemy społeczeństwo obywatelskie ludzi zaangażowanych w kształt naszej małej lub wielkiej ojczyzny, czy dbamy o poziom edukacji i kultury, w nich upatrując szansę na lepsze życie, czy też interesują nas wyłącznie dobra konsumpcyjne i spędzanie wolnego czasu na grillowaniu i oglądaniu seriali typu „Świat według Kiepskich”, de facto lansujących pewien styl życia. Wartości funkcjonują też jako standard integracji jednostki ze społeczeństwem, dążenie do uspołecznienia się np. przez współdziałanie z innymi, czy rozwój własnej opiekuńczości. Funkcjonują też one jako kryterium wyboru indywidualnej drogi życiowej, jak też różnicują sferę ludzkiej osobowości, czyniąc nas jednostkami odmiennymi ze względu na sferę preferencji.\nPodobnie ważną rolę w regulacji życia społeczeństw i jednostek odgrywają normy. Są one przepisami mówiącymi, jak człowiek należący do pewnej społeczności, grupy lub kultury powinien zachować się, czy myśleć. Nie należy się więc spóźniać na spotkanie poza zakresem normy (np. w środowisku akademickim istnieje tzw. kwadrans akademicki), w Polsce wypada całować kobiety w dłoń, a na uroczyste okazje zakładać elegancki, oficjalny strój. Przestrzeganie norm pozwala grupie osiągać cele, jak też przyczynia się do trwania grupy. Grupa, której członkowie rozumieją konieczność podporządkowania się normom (chodzenie do pracy, kooperacja z innymi), ma szansę na to, aby dokonać wspólnie coś ważnego. Grupa, której uczestnicy nie przestrzegają żadnych norm, ani tych formalnych, ustalonych przez instytucje zewnętrzne, ani „oddolnych”, nie ma racji bytu.\nCo w roku 2005 cenili, a co odrzucali Polacy? Jakich norm grupowych przestrzegali, a jakie uważali za bezzasadne? To pierwsza próba odpowiedzi na problem: „Dlaczego/zmiana, która zmienia sens: dla czego = po co!!! Polacy nie chcą żyć”. Trzeba pamiętać o tym, że sfera aksjologiczna i normatywna podlega zmianom zależnym od okoliczności zewnętrznych. Dla naszego myślenia, sposobu oceniania i zachowania się, szczególnie ważna okazała się transformacja ustrojowa, która w znaczącym stopniu wpłynęła na moralność. Indywidualizm i związana z nim wartość wolności i hedonizmu przyczyniły się do relatywizmu w sferze norm i wartości. Postępujący proces sekularyzacji sprawia, że choć 95% badanych to zdeklarowani katolicy, niemal wszyscy uważający się za wierzących, to powszechne wśród nich staje się przeświadczenie o względności zasad moralnych i ich subiektywnym charakterze. To, co wcześniej stanowiło trwałą i niekwestionowaną podstawę funkcjonowania ludzi i większości państw, wartości i normy będące elementem prawa naturalnego, traci powoli swój charakter powszechnego radaru wyznaczającego trajektorię naszego życia.\nJak wspomniano wcześniej, zdecydowana większość badanych wskazuje na swoją afiliację do kościoła katolickiego. Co więcej, 60% Polaków uczestniczy w praktykach religijnych przynajmniej raz w tygodniu. Jedynie 7% respondentów przyznaje się do stałej absencji w tego typu praktykach. Niemal wszyscy badani (94%) deklarują, że w swoim życiu starają się kierować zasadami zawartymi w dekalogu, a jedynie 3% ankietowanych nie znajduje jego zastosowania w życiu. O indywidualistycznym nastawieniu badanych, które zwiastuje szczególny sposób pojmowania wartości i norm religijnych, świadczy wynik, iż w najwyższym stopniu wpływ na ukształtowanie światopoglądu miały własne przemyślenia, a potem dopiero papież Jan Paweł II, rodzice i zasady religijne. Mniejszy lub znikomy wpływ wywarły natomiast osoby – potencjalne autorytety: nauczyciele, dziadkowie, księża, pisarze, koledzy, wybitne postacie historyczne, a nawet wszechwładne, jak się wydaje, media.\nOpieranie się na deklaracjach przywiązania do Kościoła katolickiego i kierowania się w życiu dekalogiem jest zawodne. Gdyby na nich poprzestać, obraz Polaków i Polski byłby bardzo pozytywny. Niestety, obserwacje naszych realnych zachowań i także wyniki badań świadczą o zasadniczym pęknięciu między tym, co mówimy a co rzeczywiście robimy. Niepokojące jest już odkrycie, że większość z nas (53%) relatywizuje normy moralne, sądząc, że nie ma jasnych i absolutnych zasad określających, co jest dobre, a co złe, a dobro i zło zależy w dużej mierze od okoliczności. Pocieszające jest to, że przekonanie o istnieniu obiektywnych zasad dobra i zła oraz ich uniwersalnym zastosowaniu w roku 2005 wyrażały przede wszystkim osoby z wyższym wykształceniem oraz mieszkańcy największych miast. Może więc obecne nieetyczne, obrazoburcze zachowania tzw. młodych, wykształconych, z wielkich miast jest nadinterpretacją zachowań grupy osób lansowanych przez media, a w istocie tylko hałaśliwych, aczkolwiek nielicznych. Nie jest natomiast zaskoczeniem, że potrzebę posiadania wyraźnych i bezwzględnych zasad moralnych wykazywały osoby bardziej religijne, u których nie obserwuje się dużej przepaści miedzy deklaracjami i rzeczywistymi postawami oraz zachowaniami.\nJak więc realnie prezentuje się etyczna ocena różnych zachowań człowieka? Badani Polacy bezwzględnie potępiają wykorzystywanie pracowników przez pracodawców oraz korupcję. Zdecydowana większość uznała za złe, a ponad połowa potępiła takie zachowania, jak: bicie dzieci, wykorzystywanie służbowego stanowiska dla osobistych korzyści oraz zdradę małżeńską. Z dezaprobatą, choć już nie tak silną, spotyka się też zaniedbywanie obowiązków w pracy, przerywanie ciąży, oszustwa podatkowe, homoseksualizm oraz przekraczanie dozwolonej prędkości w ruchu drogowym. Tolerowane w wysokim stopniu (poniżej 40% odrzucenia) są natomiast takie przykładowe zachowania, jak: eutanazja, rozwód, ściąganie na egzaminach, życie w związku bez ślubu, uprawianie seksu przed zawarciem małżeństwa oraz stosowanie środków antykoncepcyjnych (w dwóch ostatnich przypadkach tylko 15% osób uważa te zachowania za zawsze złe i nie podlegające usprawiedliwieniu). Wyniki te pokazują, że ludzie nie do końca chcą żyć wedle przykazań, co objawia się w szczególności w kwestiach seksualnych – tu Polacy nie chcą być nadto skromni i wstrzemięźliwi.\nJak prezentował się w roku 2005 system wartości Polaków? Dla czego chcieli żyć, a jakie sprawy wydawały się im nieobojętne lub nieważne? W najwyższej cenie było wówczas: dobre zdrowie, szczęście rodzinne, uczciwe życie, szacunek u innych osób, spokój, pomyślność ojczyzny, wykształcenie, praca zawodowa, a także wolność głoszenia własnych poglądów. Dla mniej niż połowy badanych Polaków dużą wartość stanowiły: wiara religijna, grono przyjaciół, możliwość udziału w demokratycznym życiu społeczno–politycznym, kontakt z kulturą, dobrobyt, bogactwo, życie pełne przygód i wrażeń oraz sukces i sława. Na pytanie, jakie cechy cenią respondenci w życiu codziennym, najczęściej udzielanymi odpowiedziami były: miłość rodzinna (39%), uczciwość (24%), a dalej pracowitość oraz szacunek dla drugiego człowieka (po 10%). Zdecydowanie mniejszą rolę odgrywała religijność (5%), a jeszcze mniejsze znaczenie uzyskała wierność partnerowi, patriotyzm, prawdomówność, przestrzeganie prawa, tolerancja, korzystanie z życia (rozrywki), spryt oraz przebojowość - w ostatnim przypadku zero wskazań.\nTAGI| NORMY,\tPOLACY,\tWARTOŚCI\nStrona "Zeszytów Karmelitańskich" | Kopalnia złota | Bronimy podstawowych praw i wartości | Polska solidarność | Zapomniany holocaust Polaków | Z narażeniem własnego życia ratowali Żydów | Rasizm nie ma przyszłości | Zgaga po referendum | O potrzebie wychowania do wartości | Tak daleko, a tak blisko | Oaza się prywatyzuje


Blinken rozmawiał z szefem Mosadu nt. negocjacji nuklearnych z Iranem - Bankier.pl\nGospodarkaBlinken rozmawiał z szefem Mosadu nt. negocjacji nuklearnych z Iranem\nfot. Henry Romero / / FORUM\nDwugodzinne spotkanie było drugim w tym tygodniu spotkaniem w Waszyngtonie z udziałem wyższych urzędników z obu krajów, podczas których Izrael wyraził swój niepokój w związku z trwającymi pośrednimi negocjacjami nuklearnymi między Iranem a Stanami Zjednoczonymi w Wiedniu - informuje AP.\nChociaż omawiano też inne kwestie, Izrael wykorzystał czwartkowe spotkanie do "wyrażenia silnych obaw" o nuklearaną politykę Iranu.\nDepartament Stanu odmówił komentarza na temat spotkania, a nawet potwierdzenia, że miało miejsce, ale oświadczył, że administracja Bidena jest zobowiązana do koordynacji i przejrzystości w kontaktach z Izraelem podczas prowadzenia negocjacji z Iranem. (PAP)


Chłopak z Katynia - Wlazło Jerzy A. | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nChłopak z Katynia (okładka twarda)\nWlazło Jerzy A. Książki | okładka twarda\nTytuł: Chłopak z Katynia\nWymiary produktu [mm]: 30 x 220 x 146\nWłaśnie zrecenzowałem Chłopak z Katynia\nNiezwykłe losy Henryka Troszczyńskiego, ostatniego świadka odkrycia polskich grobów w Katyniu. Losy Henryka Troszczyńskiego mogłyby stanowić kanwę trzymającego w napięciu filmu pełnego dramatycznych\n27-04-2019 o godz 21:37 kataska dodał recenzję:\nKsiążkę kupiłam na prezent dla syna koleżanki i nie zdążyłam jej nawet przeczytać. żałuję bardzo .może jeszcze kiedyś na nią trafię i to zrobię\n07-04-2019 o godz 12:56 Anna Pruska dodał recenzję:\nZastanawiam się jak przekazać wartość twórczą książki Jerzego A. Wlazło „Chłopak z Katynia". Świeżo po spotkaniu autorskim w ramach 42 Radomskiej Wiosny Literackiej bogatsza o wiedzę dotyczącą nie tylko tego jak powstawała książka, ale też jej bohatera, który wciąż żyje. To Henryk Troszczyński, rocznik 1923. Urodzony i wychowany w Warszawie na Woli. Nadal o niesamowicie sprawnym umyśle, pomimo wieku. Jerzy Wlazło wysłuchał jego historii i napisał o nim książkę. Życie Henryka Troszczyńskiego to gotowy scenariusz filmowy. Wiem, że on by się z tym nie zgodził. Skromny starszy pan, który nie dostrzega w swoim życiorysie czegoś szczególnego. W dzieciństwie mieszkający na przedwojennej warszawskiej Woli. Ze szkolną delegacją składał życzenia urodzinowe Naczelnikowi Piłsudskiemu w Belwederze. W 1942 roku zesłany na przymusowe roboty w okolice Katynia dowiedział się o masowych grobach polskich oficerów. Obecny przy pierwszej ekshumacji. Nawet jego dzieci nie wiedziały, że był świadkiem tego przerażającego odkrycia. Powiedział tylko żonie. Oboje milczeli o tym przez 45 lat. Los chciał, że ujawnił tę informację dopiero w 1991 roku. To on poinformował Niemców o grobach polskich żołnierzy w Katyniu. Pamięta chłopca 13-cie, może 14-cie lat leżącego w błocie, twarzą do ziemi. „Chudziutkie nogi wystawały z krótkich spodenek, niżej jasne skarpetki i sandałki. I miał taką granatową marynareczkę jak od pierwszej komunii albo do szkoły na święto państwowe, albo na pogrzeb.” Czytałam to z gulą w gardle. Tak jak czuję ją cytując ten fragment. Ujawniając zbrodnię katyńską nie mówiło się, że podczas ekshumacji odkryto zwłoki jednej kobiety i kilkunastoletniego chłopca. Dopiero niedawno dowiedzieliśmy się kim była kobieta zamordowana w Katyniu. Wciąż nie wiemy kim był ten trzynasto, czternastoletni chłopiec. Jak się nazywał. Henryk Troszczyński do dziś nie może o nim zapomnieć. W zachowanych dokumentach katyńskich nie ma o nim ani słowa. Jak gdyby nigdy nie istniał. „Chłopak z Katynia” to życie Henryka Troszczyńskiego jako dziecka na przedwojennej warszawskiej Woli. To również jego burzliwe wojenne losy, także powstańca warszawskiego. Nadzwyczaj ciekawe dzieje tego niezwykłego człowieka w okresie powojennym. Los wiele razy zetknął go z ludźmi będącymi dzisiaj legendą. Tytułowy chłopak z Katynia to jednak nie Henryk Troszczyński… Książka Jerzego Wlazło to rewelacyjny dokument czasów, które minęły, choć zapisane na trwałe w naszej historii. To barwny obraz Warszawy, której już nie ma. Czytając nie musimy wysilać wyobraźni. Ona sama doskonale działa. Czyta się niczym książkę przygodową. Pewnie to zasługa ciekawego życia jej bohatera. Jednak to Jerzy A. Wlazło, pisarz pochodzący z Radomia posłużył się swoim niekwestionowanie wybitnym piórem i napisał o tym książkę. „Chłopak z Katynia” Jerzego A. Wlazło lektura obowiązkowa. Trzeba przeczytać. GORĄCO POLECAM!\n20-02-2019 o godz 18:28 Anonim dodał recenzję:\nKsiążka interesująca.Polecam przeczytanie przede wszystkim młodzieży.\n06-02-2019 o godz 11:48 Anonim dodał recenzję:\nBardzo ciekawa i wciągająca lektura. Szczerze polecam !\n17-07-2018 o godz 08:11 Anonim dodał recenzję:\nHistoria, przygoda dziś chodzimy tymi sami ulicami. Polecam\n03-05-2018 o godz 21:10 Pawlo dodał recenzję:\nKsiążka powinna nosić tytuł "Chłopak z Woli" albo "Przedwojenna/wojenna Wola". O Katyniu to w niej prawie nie ma. Momentami ciężko się czyta, chaotycznie. Historia pana Henryka na pewno jest ciekawa, czasami wstrząsająca. Był on bowiem świadkiem okropnych wydarzeń jakie się działy na Woli podczas powstania. Sposób napisania książki nie do końca mnie przekonał.\n27-04-2018 o godz 13:21 anonymous dodał recenzję:\nPoruszająca historia ostatniego żyjącego świadka zbrodni Katyńskiej. Warto sięgnąć.\n17-02-2018 o godz 00:00 Marek Wical dodał recenzję:\nWzruszające i straszne historie. Tak trudne do wyobrażenia w dzisiejszych czasach. Chwile tak trudne do przezwyciężenia psychicznie. Zawsze jestem chłonny takich tematów z prawdziwego źródła. Miło ze strony Pana Jerzego Wlazło, który zapisał historie Pana Henryka Troszczyńskie w taki sposób. Jest to genialny zapis ukazujący trud i heroizm, chłopców i mężczyzn w tamtych czasach. Czasach, które tak naprawdę nie są tak odległe, a tak bardzo zapominane, lub zacierane przez zachodnie media. Warto szerzyć świadomość tego jak naprawdę wyglądała wojna. Od kogo mamy czerpać informacje jak nie od ludzi, którzy brali udział w tych akcjach. Książka napisana została z wysokim talentem literackim. Miło się czytało tę książkę. Polecam.\n07-02-2018 o godz 12:30 Anonim dodał recenzję:\nKsiążka świetnie napisana, chronologicznie, choć podzielona jakby na dwie części (tytuł troszkę niefortunny bo nie opowiada wyłącznie o Katyniu), co nie przeszkadza w śledzeniu losów Głównego Bohatera - pana Troszczyńskiego. I to jest nadrzędna wartość tej książki (przecież bez tego w ogóle nie powstałaby). Pan Henryk jest tak skromnym człowiekiem a przecież tak doświadczonym przez los.. Aż nie chce się wierzyć, że jeden człowiek tyle razy uniknął śmierci, która była tuż tuż, za plecai, koło ucha, ramię w ramię; że jeden człowiek mógł tyle znieść i przetrwać ! W dodatku będą wiernym swoim ideałom. Po wojnie również nie było mu łatwo ale dotrwał do czasów, gdy może opowiedzieć o swoich przeżyciach - strasznych ale niezmiernie interesujących. Warszawiacy, którzy przetrwali wojnę i Powstanie Warszawskie są najtwardszymi z najtwardszych. A Pan Henryk był w samym środku ognia - na warszawskiej Woli, którą Niemcy w czasie Powstania zrównali z ziemią, wraz z jej mieszkańcami. Cudem ocalały tylko jednostki. Proszę Państwa - kto ma przekazać nowym pokoleniom historię jak nie Wy ? Są tematy, o których trzeba mówić. A uzdolnieni pisarze, jak pan Jerzy Wlazło są w stanie powiązać to z opisami historii z innych źródeł i stworzyć jedną całość zapierającą dech w piersiach - dosłownie ! Z całego serca polecam !\n24-01-2018 o godz 07:29 Bolesław Krzyżewski dodał recenzję:\nJest b interesująca\nO autorze: Wlazło Jerzy A.\nFizymatenta. Felietony Kutz Kazimierz\n4 pustynie. Biegnij i znajdź własną drogę Lewczuk Daniel\nRosyjska ruletka. Jak Putin zhakował Amerykę i wygrał wybory za Donalda Trumpa Isikoff Michael , Corn David


Kiedy Katarzyna Stasiak będzie zdolna do gry? "To decyzja lekarza i fizjoterapeuty" - Sport WP SportoweFakty\nKatarzyna Stasiak od miesiąca nie może występować w meczach Energi AZS Koszalin w Superlidze kobiet. Utalentowana skrzydłowa zmaga się z urazem. Na jej powrót do gry trzeba jeszcze poczekać.\nKrzysztof Kempski 04 Marca 2017, 11:00\nDo zdarzenia z udziałem Stasiak doszło w 16. kolejce PGNiG Superligi Kobiet. Koszalinianki sprawiły w tamtym meczu nie lada niespodziankę pokonując Vistal Gdynia na ich terenie aż 22:16. Wygrana AZS-u była o tyle istotna, że mocno przybliżyła drużynę Anity Unijat do walki o mistrzostwo Polski. Sama skrzydłowa Akademiczek tamtego spotkania nie zapamiętała jednak z dobrej strony.\nDoszło u niej do skręcenia kolana. Bolesna kontuzja ciągnie się u niej już od miesiąca. - Ta przerwa rzeczywiście spowodowana jest kontuzją - potwierdził Roman Granosik, wiceprezes zarządu Piłka Ręczna Koszalin S.A.\n- Mam jednak nadzieję, że wkrótce zobaczymy ją na parkiecie. Wszystko zależy od decyzji lekarza i fizjoterapeuty - wyjaśnił przedłużającą się absencję zawodniczki działacz koszalińskiego klubu.\nStasiak rundę rewanżową zaczęła naprawdę dobrze. W pięciu rozegranych w lidze meczach zdobyła 14 bramek. Najwięcej, bo aż 6 w spotkaniu w Lubinie z Metraco Zagłębiem. Jej łączny bilans to 17 występów i 48 trafień.\nNie jest przesądzone, czy prawoskrzydłowa wystąpi już w najbliższym meczu koszalinianek z MKS-em Selgrosem Lublin. Spotkanie zostanie rozegrane w hali przy ul. Śniadecki 4 w niedzielę, 5 marca o godzinie 17.00.\nCzy powrót Katarzyny Stasiak znacznie wzmocni Energę AZS Koszalin w rywalizacji w Superlidze kobiet?\nWielbuond 04-03 12:39 0 0\nKoszalin Piłka ręczna Polska Energa AZS Koszalin PGNiG Superliga Kobiet Katarzyna Wyrzychowska Roman Granosik


Biegać czy ćwiczyć. Nie bójcie się biegać. Jak zacząć biegać z nadwagą - Femudar\nutworzone przez femudar.pl | cze 3, 2018 | Siłownia |\nRóżnice między bieganiem a treningiem siłowym są dość widoczne. Podczas biegania budujemy mięśnie nóg, poprawiamy kondycje, hartujemy się oraz poprawiamy wydolność zarówno płuc jak i układu krwionośnego.\nJeżeli chodzi natomiast trening siłowy to tutaj sprawa ma się nieco inaczej. Po pierwsze trening siłowy ma za zadanie zbudować nam masę mięśniową a nie kondycje. Trening siłowy może również nie dać efektu jeśli nasza tkanka tłuszczową jest zbyt gruba. Dlatego też nie należy zastanawiać się czy biegać czy ćwiczyć , ale rozwijać się w obu tych kierunkach i łączyć oba typy aktywności ponieważ daje to lepszy efekt. Co zrobić jednak jak mamy nadwagę ale chcemy coś z tym zrobić.\nJak zacząć biegać z nadwagą ? Wiele osób zadaje sobie to pytanie. Nic bardziej prostego. Jeżeli mamy nadwagę musimy po prostu ćwiczyć mniej intensywnie, i rzadziej. Zaczynamy na małe dystanse około 1 km., potem z czasem jak będzie się nam pokonywać go coraz łatwiej stopniowo zwiększamy dystans i biegamy szybciej, oczywiście zachowując umiar. Tak stopniowo zwiększamy swoje osiągi i tracimy na wadze. Pamiętajmy jednak aby było to robione stopniowo ponieważ w przypadku nadwagi bardzo łatwo o kontuzje a nawet poważne problemy z sercem.


Kiedy powinno się wykonać przesiewową kolonoskopię? | Healthy&Beauty\nThe United States Preventive Services Task Force zalecił w maju obniżenie wieku pacjentów poddawanych badaniom przesiewowym w kierunku raka jelita z 50. do 45. roku życia. Czy Polska, gdzie badania przesiewowe zaczynają się dopiero od 55. roku życia, dostosuje się do tych zaleceń?\nDecyzja The United States Preventive Services Task Force – niezależnego panelu ekspertów w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej i profilaktyki, który przegląda systematycznie dowody skuteczności i opracowuje zalecenia dotyczące klinicznych usług profilaktycznych, związana jest ściśle z taką samą rekomendacją American Cancer Society, wydaną w 2018 roku. Uwzględnia ona zaktualizowane dane na temat zachorowalności na raka jelita grubego w Stanach Zjednoczonych, gdzie zaobserwowano znaczny wzrost liczby rozpoznań tego typu nowotworu złośliwego wśród osób poniżej 50. roku życia. Co szczególnie niepokojące, 75 proc. przypadków raka jelita grubego zdiagnozowanych między 40. a 49. rokiem życia to rozpoznania w bardzo zaawansowanym stadium rozwoju, co sugeruje, że nowotwór mógł się rozwijać niezauważony przez wiele lat poprzedzających diagnozę.\nPóźne rozpoznanie raka jelita grubego zmniejsza szansę na jego wyleczenie\n– Już teraz w Europie 24 proc. nowotworów jelita grubego rozpoznawanych jest w IV stadium rozwoju choroby we wszystkich grupach wiekowych. To drastycznie zmniejsza szanse przeżycia, niepotrzebnie zwiększa koszty leczenia, a także ma bezpośredni wpływ na jakość życia pacjentów i ich opiekunów. – alarmuje Iga Rawicka, wiceprezes Fundacji EuropaColon Polska. – Młodzi ludzie diagnozowani są w bardziej zaawansowanym stadium choroby. Dzieje się tak dlatego, że mało kto przyjmuje, iż w wieku 35-45 lat można mieć raka jelita grubego. Chorzy zbyt długo zwlekają z wizytą u lekarza od zauważenia pierwszych objawów. Australijskie dane wskazują nawet, że rak jelita grubego jest najbardziej śmiertelnym nowotworem w grupie wiekowej 25-34 lata – dodaje.\nWedług badania przeprowadzonego wśród młodych pacjentów z rakiem jelita grubego w USA, aż 41 proc. odwlekło wizytę lekarską o 6 miesięcy albo dłużej. A lekarze nie traktują dolegliwości tych osób jako realne zagrożenie życia, uważając, że są za młodzi na zachorowanie na raka jelita grubego. Pacjenci mają za sobą po kilka wizyt lekarskich u różnych specjalistów, zanim zostanie postawiona właściwa diagnoza. 67 proc. z badanej grupy było u co najmniej dwóch różnych lekarzy, zanim na kolejnej wizycie zostali prawidłowo zdiagnozowani. W konsekwencji nowotwór rozpoznawany jest zbyt późno, bez szansy na całkowite wyleczenie. 71 proc. badanych zostało zdiagnozowanych w III lub IV stadium zaawansowania choroby, kiedy topnieją szanse na wyleczenie. Leczenie radykalne nie jest już możliwe, pozostaje leczenie paliatywne.\nBadania kontrolne powinny wejść nam w nawyk\nNaukowcy zastanawiają się nad przyczyną zachorowań wśród coraz młodszych osób. Wiele wskazuje na to, że biologia raka u osób starszych może różnić się od tej u osób młodych, u których rak ma bardziej agresywny przebieg. Z danych wynika, że o ile czynniki genetyczne stanowią przyczynę 14 proc. zachorowań, to aż 56 proc. jest konsekwencją siedzącego trybu życia i otyłości. Co więcej, coraz częściej przyjmuje się, że kluczowym czynnikiem może być mikrobiom, który wpływa na odporność naszego systemu.\n– Jestem przekonana, że pojawiający się u młodych ludzi rak jelita grubego można dopisać do listy chorób cywilizacyjnych. Nie mamy innego wyjścia, musimy zacząć poważnie traktować profilaktykę zdrowotną. Zbyt mała ilość ruchu, niewłaściwe odżywianie, brak dbałości o kondycje psychiczną, splatają się w ciąg zachowań, które w efekcie prowadzą do rozwoju tak groźnej choroby, jaką jest rak jelita grubego. Dodatkowym czynnikiem jest zapewne to, że dorośli Polacy nie mają nawyku wykonywania badań kontrolnych. Nie ma też żadnego wytłumaczenia dla obowiązujących w naszym kraju zasad wykonywania badań przesiewowych odbiegających od standardów międzynarodowych. Rekomendacja obniżenia wieku badań przesiewowych w kierunku raka jelita grubego do 45. roku życia pokazuje, jak istotne jest wczesne wykrycie tej choroby. A tylko mądre i połączone działania profilaktyczne ze strony Polaków, jak i systemu opieki zdrowotnej, mogą dać szansę na zapobieganie i skuteczne leczenie tego nowotworu – ocenia Dorota Minta, prezes Fundacji STOMAlife.\nNie daj szans rakowi jelita grubego, zgłoś się na kolonoskopię!\nW Polsce badania przesiewowe, na które zapraszani są pacjenci, zaczynają się dopiero od 55. roku życia. Czyli 10 lat później niż aktualnie rekomendowany wiek w USA. Na dodatek odpowiada na nie tylko 17 proc. beneficjentów. W ramach Programu Badań Przesiewowych Raka Jelita Grubego można zgłosić się samemu na kolonoskopię od 50. roku życia, ale to wciąż pięć lat później, niż to wynika z międzynarodowych zaleceń. W tym czasie nowotwór będzie się rozwijał i może być już zdiagnozowany z przerzutami do innych narządów.\nRobert, którego historię można przeczytać tutaj, zachorował na raka jelita grubego w wieku 46. lat. Wysportowany, szczupły, rzadko je mięso, zdrowo się odżywia, w jego rodzinie nikt nie chorował na raka jelita grubego. Gdyby czekał na wykonanie kolonoskopii w ramach Programu Badań Przesiewowych kolejne cztery lata, kiedy mógłby zgłosić się na nie sam, albo dziewięć lat, kiedy mógłby spodziewać się zaproszenia, jego nowotwór byłby już na tak zaawansowanym poziomie rozwoju, że raczej nie miałby większych szans na wyzdrowienie. Dziś Robert po blisko pół roku zakończył już leczenie i pozostaje pod kontrolą specjalistów. Musi jednak uważać i wykonywać kolonoskopię regularnie, chcąc uniknąć ewentualnego nawrotu choroby. Podobnych historii jest niestety więcej.\nTagsdorota mintafundacja europacolon polskafundacja stomalifeiga rawickaonkologiarak jelita grubego\nPrevious article Im mniej stresu na co dzień, tym życie jest pełniejsze\nNext article Rak jajnika: czy badania przesiewowe mają wpływ na spadek umieralności?


18.04.2017 – KOD Podkarpackie\nŚwięta, święta i po świętach. Czas wrócić do pisowskiej rzeczywistości, by czegoś nie przegapić. W newsach tłok, w PiSie wena twórcza wciąż trzyma się nieźle. Zapraszam na prasówkę 😉\nMiałam rację, dzieje się sporo, prawda? Jednak zauważyłam jedno. Pisowszczyzna jakaś, coraz bardziej nerwowa, macha drewnianą szabelką zamaszyście, przybiera groźne miny Sarmaty, a jednak coś w niej trzeszczy, coś się pruje i to mi się podoba. Ojjj, podoba 🙂 Do jutra 🙂


Warsztaty iluzjonistyczo - muzyczne - Środowiskowy Dom Samopomocy w Nowym Żmigrodzie\nŚrodowiskowy Dom Samopomocy w Nowym Żmigrodzie - Warsztaty iluzjonistyczo - muzyczne\nWarsztaty iluzjonistyczo - muzyczne\nDnia 30-go listopada z okazji Andrzejek nasz Dom odwiedził Pan Tores z gadającą papugą Niko oraz Pan Grzegorz, który umilał nam wspólnie spędzony czas grając na gitarze.\nNasi goście zaprezentowali uczestnikom program pełen ciekawych akrobacji cyrkowych. Niektórzy spośród uczestników mieli okazję spróbować swoich umiejętności podczas warsztatów iluzji. W trakcie spotkania cały czas towarzyszyła nam muzyka, którą wspólnie mogliśmy zaśpiewać m.in. “Znałem cyganeczkę Zosię” oraz “Baju baj proszę Pana...”\nOdśpiewaliśmy również życzenia imieninowe dla naszego solenizanta Andrzeja.\nKończąc nasze warsztaty nasi uczestnicy mogli zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie z figlarną papugą, która potrafiła dawać buzi (a raczej dzióbka) pozować do zdjęć, była ekspertem do spraw latania, a także Niko potrafiła przedstawić się.\nUśmiechy i dobry nastrój nie znikał z twarz naszych podopiecznych.\nDziękujemy naszych Gościom za miło spędzony czas!\nAktor podczas warsztatów iluzji\nAktor wraz z uczestnikami podczas prezentacji magii\nAktorzy podczas warsztatów iluzji\nPani Kierownik z papugą Niko\nPani Kierownik, Opiekun i Uczestnicy podczas warsztatów iluzjoniczno-muzycznych\nUczestnicy Małgorzata i Mateusz\nUczestnicy z Opiekunami podczas warsztatów iluzjoniczno-muzycznych\nUczestniczka Ania z papugą\nUczestnik Marcin z Aktorem podczas warsztatów iluzji


Kain i Abel są w nas. Życie duchowe i relacje - Krzysztof Wons SDS - Portal OPOKA\nPan wejrzał na Abla (...) na Kaina\nzaś nie chciał patrzeć.\nKain i Abel różnią się. Jeden jest starszy, drugi młodszy. Różnią się też charakterem, temperamentem, osobowością, o których mówią ich imiona. Różnią się wykonywaną pracą, a w konsekwencji stylem życia, kulturą, zwyczajami. Ich fundamentalna inność dotyczy jednak religijności, duchowości. To ona wydaje się stać u początku wszystkich pozostałych różnic. Tryb życia, jaki prowadzą, mówi wiele o ich odmiennym nawiązywaniu i przeżywaniu relacji z Bogiem, o ich różnym doświadczeniu wiary.\nKażdy z dwóch braćmi nawiązuje z Bogiem inną relację. „Inną” nie znaczy lepszą czy gorszą. Inność w relacji z Bogiem pozostaje tajemnicą, ponieważ dotyczy czegoś najbardziej intymnego, osobistego, niepowtarzalnego: relacji pomiędzy dwoma osobami. Tekst pisze o tej inność w sposób tajemniczy, ponieważ mówi o tajemnicy:\nGdy po niejakim czasie Kain składał dla Pana w ofierze płody roli, zaś Abel składał również pierwociny ze swej trzody i z ich tłuszczu, Pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę; na Kaina zaś i na jego ofiarę nie chciał patrzeć (Rdz 4, 3-5).\nZanim zajmiemy się analizą tego, co mówi tekst, zwróćmy uwagę na to, co mówi Biblia o doświadczeniu Boga u tych, którzy jak rolnik Kain przywiązani do swojej ziemi rodzinnej prowadzą osiadły tryb życia, i o tych, którzy jak pasterz Abel są nomadami. Rolnik Kain i pasterz Abel są symbolami bogactwa dwóch światów religijnych i duchowych.\nDoskonale oddaje to późniejsza historia Abrahama, której początek znajdujemy w rozdziale jedenastym Księgi Rodzaju (Rdz 11, 27nn). Abraham jest człowiekiem, który doświadczył obydwu form życia1. W pewnym sensie skupia w sobie doświadczenie Boga Kaina rolnika i Boga Abla pasterza. Znał silne uczucie przywiązania do ziemi, na której się osiedlił, która stała się jego ziemią rodzinną. Czcił Wszechmocnego jako Boga rodzinnego, osobistego. Dobroć Boga rozpoznawał przez błogosławieństwo, a błogosławieństwo przez obietnicę ziemi, stabilizację i potomstwo. Wierzył w Boga, który błogosławi, to znaczy daje płodność ziemi, płodność w rodzeniu potomstwa oraz stabilność. Kiedy Bóg chce, aby opuścił swoją ziemię, obiecując mu inną płodną ziemię, liczne potomstwo i stabilność, Abraham do tego stopnia Mu wierzy i ufa, że jest gotów opuścić własne zabezpieczenia i udać się w nieznane, w przyszłość po ludzku niepewną. Opuszcza to, co przewidywalne, a wybiera nieznane, ponieważ ufa Bogu. Wierzy, że obietnice Boga znaczą więcej niż to wszystko, co posiada. Jego najbardziej „tłusta” teraźniejszość jest niczym wobec obietnicy Boga. Bóg jest ważniejszy dla niego niż wszystko, co posiada. Horyzont bogactw ziemi nie zasłania mu nieskończonego horyzontu, który sięga aż do Stwórcy ziemi i człowieka. Nie zamyka się we własnym świecie i dlatego decyduje się wyruszyć w drogę. Wie, że kiedy należy do Boga, który mu błogosławi, nie należy już bardziej do żadnego miejsca i domu. Jedynym dachem nad głową pozostają niebiosa, które zamieszkuje Bóg. Powierza się Bogu, do którego należą wszystkie ziemie, ufając, że Bóg idzie razem z nim, zna go i jest blisko niego w każdym miejscu. Jego doświadczenie Boga przekraczało to, co zmysłowe, dotykalne, materialne. Miał z Nim kontakt mistyczny.\nDlaczego przywołujemy Abrahama? Ponieważ — jak już wspomnieliśmy — w nim w pewnym sensie łączą się dwa doświadczenia relacji z Bogiem, które istniały oddzielnie w Kainie i Ablu. Braterstwo mogło im pomóc wzajemnie rozszerzyć i ubogacić ich relację z Bogiem. Każdy z nich przeżywał ją na inny sposób. Z każdym z nich Bóg budował relację jedyną i niepowtarzalną. Jednocześnie Bóg, który przychodzi do człowieka przez człowieka, chciał przychodzić do Kaina przez Abla i przez Abla do Kaina. Ich sposób przeżywania Boga mógł wzajemnie do Niego prowadzić i mógł ich łączyć w Bogu. Mógł, lecz aby tak się stało, trzeba zaufać Bogu jak Abraham. Zaufał Innemu i poznał inną przyszłość, bardziej błogosławioną od tej, którą dostrzegał w własnych granicach.\nJoseph Ratzinger w jednym ze swoich rozważań o wierze pisze:\nTak jak Bóg przychodzi do człowieka tylko przez człowieka, tak też ludzie spotykają się tylko poprzez Boga. Relacja do Boga nie jest prywatną sprawą poszczególnych ludzi, w którą nikt inny nie może i nie powinien się mieszać, lecz jest całkowicie wewnętrzna i publiczna. Bóg tak stworzył człowieka, że relacje ludzi do Boga nie przebiegają całkowicie niezależnie od siebie; człowiek nie dociera do Boga osobno, lecz jedynie we wspólnocie z innymi. Poszukiwanie Boga jednoczy ludzi: twierdzenie, że religia oddziela ludzi od siebie, może dotyczyć jedynie jej zdegenerowanych form, ale z pewnością nie opisuje głównego kierunku dziejów religii.2\nZ taką zdegenerowaną formą religijności spotykamy się w historii Kaina. Nie powinna stać się ona kierunkiem naszej religijności, duchowości. Spójrzmy na tekst, który wydaje się mówić, że relacja z Bogiem przeżywana przez Kaina poróżniła go z bratem tak bardzo, że podniósł na niego rękę i go zabił.\n1 Zob. J. Kard. Ratzinger/Benedykt XVI, Wiara i przyszłość, Wydawnictwo SALWATOR, Kraków 2007, s. 25—28.\n2 Tamże, s. 29.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: relacje formacja życie duchowe zbrodnia Kain Abel


Rodzice zarażają dzieci ospą - kupują im zakażone | Papilot.pl\nszczepionka dziecko choroby choroby dziecięce mama ospa u dzieci lizaki zakażone ospą ospa wietrzna niebezpieczne lizaki dziwne zachowania rodziców\nWiele osób uważa, że każde dziecko powinno przejść ospę wietrzną. W młodym wieku choroba ta przebiega podobno znacznie łagodniej niż w przypadku ludzi dorosłych.\nŚwiadomi tego faktu rodzice, często więc za wszelką cenę poszukują sposobów na zetknięcie dziecka ze źródłem choroby. Ostatnio na przykład, olbrzymią popularnością cieszą się specjalne zakażone lizaki. Słodycze można kupić przez Internet. Jak zapewniają dystrybutorzy, były one wcześniej lizane przez osoby zakażone wirusem ospy.\nChociaż pomysł wydaje się nieco absurdalny, to jednak, jak pokazują statystyki, na takie rozwiązanie skusiło się już wielu zdesperowanych rodziców. Każdy z nich ma nadzieje, że w ten sposób pomaga swojemu dziecku.\nA jak jest w rzeczywistości? Czy podawanie dziecku zakażonego lizaka to rzeczywiście świetne rozwiązanie? Okazuje się, że nie jest to zbyt dobry pomysł. Jak zaznaczają specjaliści, zarażenie się w taki sposób ospą wietrzną jest raczej niemożliwe. Wirus ten rozsiewa się przecież drogą kropelkową, czyli poprzez wdychanie zarazków znajdujących się w powietrzu – czytamy w portalu Sfora.pl. Co najgorsze jednak, poprzez tego typu praktyki można zarazić się inną groźną chorobą, chociażby żółtaczką czy opryszczką.\nZamiast więc niepotrzebnie narażać swojego dziecka, może warto po prostu zdecydować się na odpowiednią szczepionkę?\nMają dosyć oklepanych Julii i Szymonów. Rodzice nadają dzieciom... antyczne greckie imiona!\nAnonim (Ocena: 5) 10.01.2012 17:50\nAnonim (Ocena: 5) 08.01.2012 19:19\nAnonim (Ocena: 5) 08.01.2012 08:07\nAnonim (Ocena: 5) 01.12.2011 16:37\nAnonim (Ocena: 5) 28.11.2011 09:22


Na wakacje - ręczniki plażowe i koce piknikowe [GALERIA] - Urządzone\nNa wakacje - ręczniki plażowe i koce piknikowe [GALERIA]\nKoce piknikowe, plażowe niemieckiej firmy Biederlackboro oraz szwedzkiej Sagaform. Koce bardzo praktyczne, od spodu z folią izolacyjną chroniącą przed brudem i wilgocią, z wierzchu z miłych w dotyku materiałów: polaru lub poliakrylu. Koce plażowe bardzo lekkie, zwijanie w formie torby z paskiem na ramię. Dostępne w różnych wzorach i kolorach.\nCzytaj także: Barcelona, New York, Paris, London - designerska kolekcja koców, inspirowanych klimatem wielkich miast [ZDJĘCIA]\nMarkowe ręczniki plażowe Joop!, s.Oliver i JMA. Ręczniki plażowe w dużych rozmiarach, w najmodniejszych wzorach i kolorach.\nkoc, galeria, inne galeria, urządzone, pled, koc piknikowy, ręcznik plażowy, koc plażowy, koc na plażę\nAutor: Patrycja Migowska, www.niemajakwdomu.com


Jest to o tyle istotne, że każda łazienka może pełnić funkcje pomieszczenia relaksacyjnego, kąpielowego czy nawet spa, zupełnie inaczej projektuje się także łazienkę przeznaczoną na użytek publiczny, a inaczej na prywatny. Za każdym razem trzeba więc zdecydować się nie tylko na formę płytek, ale i materiał, z którego zostały wyprodukowane. W przypadku łazienek publicznych, do których wchodzi się w butach, konieczne jest bowiem położenie płytek podłogowych, które mają zwiększoną klasę ścieralności. Jeżeli poszukujemy idealnej podłogi do łazienki w naszym domu, wystarczy płytka o II klasie ścieralności. Jak więc widać istnieje przynajmniej kilka czynników, które trzeba uwzględnić przed przystąpieniem do remontu i nie zawsze są to względy estetyczne. Oczywiście warstwa wizualna płytek, ich kolor oraz motyw przewodni są niezwykle ważna, zwłaszcza, że to od nich w głównej mierze zależy to, jaki klimat i charakter uzyska nasza łazienka. Producenci płytek regularnie współpracują bowiem z doświadczonymi designerami oraz osobami, które zawodowo zajmują się wzornictwem przemysłowym, dlatego też w sklepach mamy możliwość zaopatrzenia się w jeden z setek tysięcy zestawów czy kompozycji płytek pojawiających się w najróżniejszych formatach i kolorach. Projektanci starają się nie tylko podążać za aktualnymi trendami, ale i kształtować własne, dlatego też mamy możliwość przyjrzenia się momentami naprawdę zaskakującym rozwiązaniom.\nMożemy oczywiście podążać za obowiązującą modą, warto jednak wziąć pod uwagę fakt, że remont łazienki zwykle jest przez nas wykonywany raz na kilka lat, trudno nam będzie tym samym skuwać płytki co sezon, zwłaszcza jeżeli te, przez nas wybrane przestaną spełniać swoją rolę. Ze względu na to, że nie zawsze mamy dostęp do dużego miasta, w którym moglibyśmy przyjrzeć się ofertom producentów lub też czas, aby organizować sobie kilkugodzinne maratony po hurtowniach z armaturą łazienkową, niezwykle pomocnym rozwiązaniem mogą być dla nas możliwości proponowane przez Sieć. Oferowane przez sklep internetowy płytki mogą być nie tylko bardziej urozmaicone ale i lepiej dopasowane do możliwości naszego wnętrza. Wielu z nas ciągle boi się zakupów w tego typu miejscach obawiając się nietrafionego wyboru lub też otrzymania uszkodzonego towaru, weźmy jednak pod uwagę fakt, ze oferowane przez sklep internetowy płytki, nie różnią się wcale od tych, pojawiających się w sklepach stacjonarnych. Mało tego, można powiedzieć, że selekcja płytek przez Internet może być bardziej wiarygodna i trafna. Sklepy internetowe umożliwiają sprzedawcom lepsze zaprezentowanie posiadanych przez siebie towarów, głównie dlatego, że istnieje możliwość umieszczenia na stronie całej galerii zdjęć. Konsument ma więc możliwość dokładnego przyjrzenia się nie tylko wizerunkowi pojedynczej płytki, ale i całej ścianie.\nJest to o tyle wygodne, że nie każdy z nas posiada na tyle bujną wyobraźnię, aby domyślić się jak konkretny, wybrany przez nas model będzie się prezentował na ścianie czy podłodze naszej łazienki. Czasami może się bowiem okazać, że atrakcyjna wizualnie płytka wiele traci, kiedy zostaje zestawiona z pozostałymi. Symulacje, czasami nawet w formie trójwymiarowej, okazują się zatem niezwykle przydatne. Sprzedawcy bardzo często zachęcają do zakupów w swoich sklepach za pośrednictwem prostych w użyciu aplikacji, za pośrednictwem których każdy z nas otrzymuje możliwość zaprojektowania swojej łazienki na podstawie jej rzeczywistych wymiarów. Zanim przystąpimy do zakupów możemy więc nie tylko sprawdzić, jak konkretny model będzie się prezentował na naszych ścianach, ale i spokojnie obliczymy ilość potrzebnego materiału. Pamiętajmy także o tym, że funkcjonowanie w przestrzeni wirtualnej jest już niemal znakiem naszych czasów, dlatego też oferowane przez sklep internetowy płytki nie powinny być już niczym nietypowym, zaskakującym czy dziwnym. Nasze obawy powinny być też rozwiane ze względu na fakt, że wielu sprzedawców oferujących swoje towary na sprzedaż nie tylko jest uczciwych i wiarygodnych, ale i należy do grona producentów, sprzedających płytki w zwykłych i stacjonarnych sklepach budowlanych.\nNie powinniśmy więc obawiać się jakiegokolwiek ryzyka zwłaszcza wtedy, kiedy do zakupów przystąpimy w sposób roztropny. W zależności od tego skąd zamawiamy płytki i w jakim miejscu jest zlokalizowana główna siedziba sprzedawcy, będzie zależał czas realizacji naszego zamówienia, dlatego też za każdym razem wybierajmy płytki z kilkunastodniowym wyprzedzeniem. Oszczędzimy sobie wtedy nerwów związanych z powodu niedostarczenia ich na czas czy też uzupełnienia ewentualnych braków, gdyby okazało się, że źle dokonaliśmy szacunków i zamówiliśmy zbyt małą ilość płytek. Ze względu na to, że płytki – zwłaszcza te ceramiczne – są niezwykle kruche i delikatne, przez co łatwo ulegają zniszczeniu, może się okazać, że w trakcie układania ich na ścianie czy podłodze konieczne będzie zastąpienie uszkodzonej nową. Dobrze mieć więc jeden karton „na zapas”, dzięki czemu spokojnie będziemy mogli remontować swoją łazienkę. Wybierzmy więc płytki w wydaniu ponadczasowym, a nasza łazienka uzyska odpowiedni charakter i klasę.\nSpecjaliści zgodnie twierdzą, że nic nie poprawia męskiego wizerunku bardziej, niż porządne i zadbane buty. Nietrudno więc zrozumieć, że wielu z panów zakup eleganckich półbutów traktuje jak inwestycję, starając się znaleźć model i fason, który będzie ponadczasowy i będzie pasować zarówno do eleganckiego garnituru, jak i swobodnego stylu casual.


Wdzięczność z Białorusi | Niedziela.pl\nNiedziela bielsko-żywiecka 36/2014, str. 5\nPrzedstwienie w dowód wdzięczności\nU nas by na obcych nie dali, nie podzieliliby się z nimi pieniędzmi – tak 24-letnia Irena skomentowała kwestę pod kościołem Nawiedzenia NMP, którą przeprowadzono, aby sfinansować pobyt Polonusów zza wschodniej granicy. Kwota 5 tys. zł, którą miejscowi dla nich zebrali, przyjezdnym nie mieściła się w głowach. – Mówię im o tym, że tu dzielimy się z innymi tym co mamy. I to do nich niezwykle przemawia – stwierdza s. Eucharia. I dopowiada: – Na Białorusi pomoc w takiej formie to rzadkość. Jaskółki zmian latają jednak w powietrzu. Po tegorocznych przygotowaniach do Komunii Świętej rodzicom zostały jakieś pieniądze i przyszli z nimi do mnie. Kiedy powiedziałam im, że ich nie potrzebuję, usłyszałam, że skoro od lat robię dla dzieci „Wakacje z Bogiem”, to mi się przydadzą – wspomina zakonnica. Postawa Białorusinów przypomina trochę bieg długodystansowca, który do mety zbliża się małymi krokami, nie robiąc przy tym nagłych zrywów. Powszechna sowietyzacja nauczyła ich, że nie wolno wychylać się poza szereg i że z sercem na dłoni nie podchodzi się do drugiego człowieka. Siostra z Polski czekała 7 lat na zdobycie ich zaufania, na powolne odtajanie lodów. Była sprawdzana. Teraz, po 9 latach pobytu, stała się godna wejścia w ich świat. Chodzi o świat tych osób, które same sobie tego życzą. – Mam dobry kontakt z tymi, których długo znam. Ich uczyłam, wyjeżdżałam z nimi i wiem czym żyją. Ci których znam mniej są dla mnie grzeczni – stwierdza s. Eucharia.\nLudzie, i to młodzi, chcą jednak jej towarzystwa. Trwające przez 2 tygodnie w parafii w Sopoćkinie „Wakacje z Bogiem” zgromadziły przeszło 50 osób. W tym czasie odbyły się wycieczki, konkursy, zabawy, gry, modlitwy, wyjazd do Nowogródka, czy 7-kilometrowa ekspedycja rowerowa zwieńczona pieczeniem kiełbasek. – W ramach podziękowania zostałam zaproszona na łowienie ryb. Nawet wędkę ponoć mi sprawili. Nigdy tego nie robiłam, więc zabawa może być przednia – śmieje się s. Eucharia. Jednak nie tylko ryby stają się pretekstem do przebywania z serafitką. W minionym Wielkim Poście 10-osobowa grupa studentów zaprosiła ją do Teatru Dramatycznego w Grodnie na przedstawienie „Narodzenie” opowiadające o czterech kobietach wahających się czy urodzić własne dzieci. Mądra sztuka o poświęceniu, oddaniu i miłości, kończy się happy-endem. – W Polsce, w państwowym teatrze boję się, że tak niemal prochrześcijańskiego przedstawienia by nie wystawili – puentuje zakonnica. Co jednak istotne – tę sztukę znaleźli dla niej i dla siebie jej wychowankowie, osoby, dla których habit, język polski i krzyż dużo znaczą.\n– Na Białorusi nieczęsto spotyka się ludzi, którzy dla obrony własnych wartości będą się komukolwiek narażać. Ale to też się zmienia. Moja znajoma studentka medycyny opowiadała, jak przed egzaminem u wrogo nastawionego do religii profesora koledzy namawiali ją do ściągnięcia z szyi krzyżyka. Nie zrobiła tego, choć wiele ryzykowała. Ostatecznie egzaminowała ją pani profesor, a siedzący obok ateista ograniczył się do uwagi: „Po co adeptce medycyny ten krzyżyk” – mówi zakonnica.\nNic zatem dziwnego, że takich ludzi, którzy są zdeterminowani bronić własnych przekonań, a nadto angażują się na co dzień w życie parafii, s. Eucharia zabiera ze sobą. W te wakacje jej podopieczni mieli do wyboru Mazury i Bielsko-Białą. Nad jeziora wyjechało 46 osób, a w góry 33. Ci najbiedniejsi często zabierani byli za „Bóg zapłać”, bądź opłacali sobie jedynie koszty przejazdu. W Bielsku-Białej pobyt Polonusów z Białorusi udało się sfinansować dzięki różnym ludziom dobrej woli i miejscowym siostrom serafitkom, które do dyspozycji przyjezdnych oddały ośrodek rekolekcyjny. Wśród atrakcji jakie przygotowano dla przyjezdnych było zwiedzanie Krakowa, Wieliczki, nawiedzenie sanktuarium w Łagiewnikach, Jasnej Góry, Kalwarii Zebrzydowskiej, Muzeum Domu Rodzinnego Karola Wojtyły w Wadowicach, wyjazd na Kasprowy Wierch, do Parku Linowego w Ochabach i na baseny. W dowód swej wdzięczności Polonusi wystawili przedstawienie „Misterium wojenne”, w którym sceny z życia okupowanej Polski przeplatały się z pantomimicznymi obrazami Męki Pańskiej oraz zadbali o oprawę liturgiczną dwóch niedzielnych Eucharystii.\n– Oni widzą ile tu dostali. Czytają ceny na biletach i te w kasach, przeliczają na swoje pieniądze. Wiedzą, że ich pobyt tu, to wynik szczodrości tutejszych mieszkańców. „Proszę siostry, dobrze byłoby zaprosić tych ludzi do nas. Wzięlibyśmy ich do domów i przyjęli tak jak oni nas przyjmują” – usłyszałam. I dlatego warto tu z tą młodzieżą przyjeżdżać i uczyć ją co to znaczy dzielić się z drugim człowiekiem – wspomina swój pobyt w Bielsku-Białej wywodząca się z Hałcnowa s. Eucharia.\nPiąty dzień II Kongresu Młodzieży Polonijnej\nPiąty dzień II Kongresu Młodzieży Polonijnej zaczął się od Mszy św. w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego i św. Faustyny w Warszawie, której przewodniczył bp Marek Solarczyk, przewodniczący Rady KEP ds. Duszpasterstwa Młodzieży.\nPiękna liturgia z pięknymi śpiewami i modlitwami bardzo pozytywnie nastroiła uczestników Kongresu co do dalszego planu dnia. A ten zaprowadził ich do pobliskiej siedziby Konferencji Episkopatu Polski. Gości przywitał bp. Artur Niziński, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski. Młodzi ludzie ochoczo zasiedli na biskupich fotelach, a nawet za stołem prezydialnym. Żartowano, iż tak pięknego episkopatu jeszcze świat nie widział. I zdawało się, że słowo bp. Solarczyka z homilii nabrały realnego kształtu. Potem wyprowiantowani udali się grupami do Muzeum Powstania Warszawskiego a stamtąd ruszyli z przewodnikami po Warszawie. Finałem dnia była wizyta w Pałacu Prezydenckim. Trzeba w tym miejscu podkreślić duże zdyscyplinowanie „kongresowiczów”, wytrwałość, młodzieńczy entuzjazm i humor, który nie opuszcza ich nawet na krok. Godne podkreślenia jest też opiekuńcza obecność troskliwych duszpasterzy i sióstr zakonnych. Chociaż nieco starsi dzielnie dotrzymują kroku młodym Polonusom.