bez glutenu | Madzialen\nDziś testowałam przepis wygrzebany od Eweliny na-zdrowie.tv. Kokosanki są ekspresowe, o ile wcześniej namoczymy daktyle.\n– 140 g daktyki\n– 3/4 szklanki wrzątku\n– 3/4 szklanki płatków jaglanych\n– 3/4 szklanki wiórek kokosowych\nDaktyle zalewamy wrzątkiem, na ok 30-60 minut, aż zmiękną. Następnie wodę i daktyle blenduję w wysokim naczyniu. Wszystkie składniki umieszczam w misce, mieszam. Piekarnik nastawiam na ok 170-180°. Blachę wykładam papierem do pieczenia, z masy formuję kulki i splaszczam – z podanej porcji wyszło mi 20 ciasteczek. Ciastka piekę ok 20 – 25 minut w zależności od indywidualnych preferencji i możliwości piekarnika – ja sprawdzałam spód ciasteczek, żeby się nie spaliły. Gotowe są słodkie, lekko wilgotne w środku.\nbez glutenu, bez laktozy, Ciasteczka\tDodaj komentarz\nTarta/quiche z kurkami\nPosted in bez glutenu, bez laktozy, obiad, przepisy\tby madzialen\nUwielbiam tarty, słodkie, słone, są super pomysłem na obiad, deser, kolację. Sama forma też zawsze wywołuje „wow” u niejednego gościa. A skoro teraz sezon na kurki, nie pozostaje nic innego niz zabrać się do roboty 😁\nCiasto na tartę jest bez glutenu i bez laktozy. Natomiast sama masa z lenistwa jest już z laktozą, ale wystarczy wymienić śmietanę na jogurt grecki bez laktozy i osiągniemy 100% bezlaktozowości ☺\n– 200 g mąki (u mnie miks mąki owsianej bezglutenowej, kukurydzianej i ryżowej)\n– 100 g masła bez laktozy\n– kilka łyżek letniego mleka do osiągnięcia odpowiedniej konsystencji.\nW misce zgniatamy razem mąkę, masło i jajko, soląc ciasto. Pod koniec dodajemy po trochę mleko aż do osiągnięcia odpowiedniej konsystencji. Gotowe ciasto wkładam do woreczka i wrzucam do zamrażarki na ok 30 minut.\nPiekarnik nagrzewam do 190°. Formę na tatę natłuszczam masłem, wklejam ciastem dno i boki. Ciasto nakłuwam widelcem, wstawiam do piekarnika na ok 12-15 minut, do podopiecznia się.\nMasa śmietanowa z kurkami:\n– ząbek czosnku (lub więcej, jeśli jesteście wielkimi fanami czosnku)\n-łyżeczka mąki kukurydzianej\nCebulę kroimy w drobną kostkę, podsmażamy na maśle/oleju. Kurki kroimy na mniejsze kawałki, wrzucamy do podsmażonej cebuli, dodajemy przeciśnięty przez praskę lub drobno posiekany ząbek czosnku. Kurki puszczą wodę, więc podsmażamy je tak długo, aż płyn nie odparuje (ok. 10 minut) uważając przy tym żeby ich nie spalić. Doprawiam solą i pieprzem.\nW misce obok mieszamy masę śmietanową: wrzucam śmietanę, jogurt, wbijam jajka, ser kroję drobno, dodaję mąkę, masę doprawiam.\nNa podopieczny spód wylewam masę, następnie rozkładam nadzienie kurkowe. Polecam dodać do tarty pomidorki koktajlowe, koniecznie przecięte w pół i ułożone środkiem do góry. Tak przygotowaną tartę/quiche zapiekam jeszcze 35-45 minut aż do ścięcia się masy śmietanowej.\nbez glutenu, bez laktozy, kurki, obiad, tarta\tDodaj komentarz\nBananowe pancakes – najprostsze\nPosted in bez glutenu, bez laktozy, fit, przepisy, śniadanie\tby madzialen\nKażdy użytkownik instagrama, który śledzi kilka kont wie że to kopalnia inspiracji. Te placuszki pojawiły się już chyba ka każdym koncie o tematyce zdrowej żywności, fit, czy super food. Są mega szybkie w przygotowaniu i 3 – składnikowe.\nSkładniki: (u mnie z dwóch porcji, wystarczy wszystko zmniejszyć o pół i robi się porcja jednoosobowa)\n– 6 łyżek mąki (u mnie miks ryżowej i kukurydzianej)\nWszystkie składniki mieszamy – ja do tego używam blendera, 10 sekund i masa gotowa 🙂 placuszki smażymy na rozgrzanym oleju kokosowym. Smacznego!\nbez glutenu, bez laktozy, Pancakes, śniadanie\tDodaj komentarz\nPancakes cytrynowo – kokosowe z chia\nUwielbiam kokos pod każdą postacią, wiórki, płatki, mleko, mąka, rafaello 😁 Dlatego też dziś placuszki kokosowo cytrynowe.\n– 1/4 szklanki mąki kukurydzianej\n– szczypta proszku do pieczenia bez glutenu\n– łyżeczka skórki otartej z cytryny\n– 100 ml jogurtu naturalnego lub greckiego bez laktozy (pół szklanki)\nWszystkie składniki mieszamy w misce, na patelni rozgrzewamy olej kokosowy. Jedna łyżka ciasta to jeden placek. Mi najbardziej smakują już wystudzone 🙂\nNie jem kotletów w panierce – a raczej, sama nie robię. Ale jak zobaczyłam propozycję kurczaka w ciescie naleśnikowym, musiałam spróbować! 🙂\n– jeden filet z kurczaka\n– 4 łyżki mleka /wody (u mnie mleko kokosowo – ryżowe)\nPierś z kurczaka kroimy w cienkie plastry, składniki na ciasto mieszamy trzepaczką w misce. Kurczaka doprawiamy solą i pieprzem, a ciasto wybranymi przyprawami (u mnie curry, papryka słodka, pieprz cytrynowy, papryka jalapeno, imbir). Na patelni rozgrzewamy tłuszcz. Kawałki kurczaka moczymy w ciescie i smażymy na mocno rozgrzanej patelni z obydwu stron. Podajemy z ryżem, pieczonymi ziemniaczkami lub z dowolnymi warzywami.\nbez glutenu, bez laktozy, kurczak, obiad\t3 Komentarze\nNaleśniki kokosowo – budyniowe\nUwielbiam słodkie śniadania, omlety, pancakes, owsianki, naleśniki. Gorzej kiedy chcesz wykluczyć pewną grupę produktów i musisz się uczyć przygotowywać te rzeczy na nowo – ale właśnie dzięki temu odkrywam smak wielu produktów na nowo! Tak właśnie powstały naleśniki kokosowo – budyniowe (w pierwotnej wersji miały być kokosowymi, ale nie dały się przewrócić 🙂\n– 2 czubate łyżki mąki kokosowej\n– opakowanie budyniu waniliowego bez glutenu\n– pół szklanki mleka kokosowo – ryżowego\n– ewentualnie woda do nadania odpowiedniej gęstości\nWszystkie składniki mieszamy do uzyskania odpowiedniej gęstości, jeżeli ciasto jest za gęste dodajemy wody. Smażymy na patelni naleśnikowej na rozgrzanym oleju kokosowym.\nJa naleśniki serwowałam z twarożkiem, z dodatkiem jogurtu greckiego, posłodzony cukrem trzcinowym, ma wierzchu posypałam płatkami migdałów.\nbez glutenu, bez laktozy, naleśniki, śniadanie\tDodaj komentarz


"Drzewo Roku" z powiatu mieleckiego. Zachęcamy do głosowania!\n12.06.2018 Kategoria: Informacje\nLegenda głosi, że jedno z białoborskich drzew spełnia życzenia osób, które z ufnością go obejmą. Teraz Dąb „Krystyn” ma szansę zostać „Drzewem Roku Klubu Gaja”. Głosować można jeszcze do końca czerwca.\nW finałowej 16. znalazły się drzewa w różnym wieku i różnych gatunków. Drzewa-finaliści tegorocznej edycji zostali wyłonieni przez jury konkursu, złożone ze specjalistów różnych dziedzin i miłośników drzew, spośród ponad 50 zgłoszeń, które napłynęły z całej Polski. Zwycięzca plebiscytu będzie reprezentował nasz kraj w Europejskim Konkursie Drzewo Roku 2019.\n- Nowa edycja konkursu Drzewo Roku pozwoliła odkryć miłośnikom dendrologii kolejne ciekawe drzewa rosnące w Polsce. Drzewa te zgłoszone zostały do konkursu nie tylko z powodu ich cech wyróżniających je w krajobrazie, ale przede wszystkim ze względu na ciekawą historię i walory społeczne. Stały się one powodem integracji społeczności lokalnych, natchnieniem artystów i inspiracją do nowych działań mających na celu podnoszenie jakości życia człowieka – mówi dr hab. prof. Zbigniew Wilczek, biolog z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, członek jury konkursu Drzewo Roku.\nJednym z drzew, które dostały się do ścisłego finału jest Dąb „Krystyn” z Białego Boru. O drzewie tym już w 1900 roku w Planie urządzenia Gospodarki Lasowej rewiru Ruda egz. Leśnik Alojzy Dobrosłański napisał: „na parceli katastralnej Nr 281 przy publicznej drodze koło Leśniówki rośnie wiekowy dąb z drewnianym krzyżem przybitym do pnia, którego Właściciel dóbr rewiru Ruda, Jaśnie Wielmożny Pan Mieczysław Hrabia Wereszowiec Rey nakazał go ochraniać, by mógł nadal być miejscem modlenia się ku Sercu Jezusowemu”. Nawet kiedy w czasie II wojny światowej na tym terenie został utworzony Poligon „Blizna” – „Heidlager” wyrzutni rakietowych V1, V2, tradycja modlitwy pod dębem nie została zakazana i pomogła w tajnych spotkaniach i wymianie informacji na temat tej broni. Legenda głosi, że dwójka małych braci z Białego Boru, którzy zostali wysłani przez matkę z obiadem do ojca, w drodze powrotnej zabłądziła w lesie. O zmroku dzieci wiedzione jakąś niesamowitą siłą znalazły się pod dębem i za radą matki zaczęły modlić się do Serca Jezusowego. W tym samym czasie zaniepokojona długą nieobecnością chłopców mama, również wiedziona niezrozumiałą siłą, udała się do starego drzewa i znalazła śpiące dzieci. Od tamtej pory ktokolwiek z ufnością obejmie to drzewo, jego życzenie zostanie spełnione.\nW 2017 roku dąb doczekał się imienia na wniosek Stowarzyszenia Krystyn Podkarpackich. Dąb jako synonim siły przetrwania i odporności na niesprzyjające warunki współgra z atrybutami Krystyn jako kobietami obdarzonymi niebywałą siłą witalną, niespożytą energią, dużą wolą działania i wytrwałości w dążeniu do obranego celu. Dąb został owinięty własnoręcznie uwitym przez Krystyny wieńcem, a na matkę chrzestną wybrano i zaproszono strażniczkę ochrony przyrody dr biologii Krystynę Słodczyk z Opola. Dąb doczekał się także wiersza „chrzest Dębu” napisanego przez poetkę z Opola Panią Krystynę Kocot oraz piosenki Pani Danuty Rusin z Tuszymy pt. „Piosenka o dębie” i przyśpiewki Pani Krystyny Leśniak-Moczuk.\nGłos na drzewo z Białego Boru można oddać pod adresem: www.drzeworoku.pl\n1. Dąb Mieszko w Kończycach Wielkich (gmina Hażlach, woj. śląskie)\n2. Jesion Maciej w Bronisławiu ( gmina Dobra, woj. kujawsko-pomorskie)\n3. Klęczące drzewo w Krasnymstawie ( woj. lubelskie)\n4. Topola Odolanka w Warszawie (woj. mazowieckie)\n5. Bukowianin w Bukowinie Sycowskiej (gmina Międzybórz, woj. dolnośląskie)\n6. Dąb Bartek w Kotwasicach (gmina Malanów, woj. wielkopolskie)\n7. Platan Karol w Leszczynach (gmina Czerwionka-Leszczyny, woj. śląskie)\n8. Drzewo Czasu w Warszawie (woj. mazowieckie)\n9. Hajducka Grusza w Hajdukach Nyskich (gmina Nysa, woj. opolskie)\n10. Dąb „Krystyn” w Białym Borze ( gmina Przecław, woj. podkarpackie)\n11. 4 Platany - Wilhelmina, Paulina, Joanna i Dorota w Żaganiu ( woj. lubuskie)\n12. Dąb Ustrobniak w Ustrobnej (gmina Wojaszówka, woj. podkarpackie)\n13. Dąb herb w Wałbrzychu ( woj. dolnośląskie)\n14. Lipa w Krapkowicach ( woj. opolskie)\n15. Dąb Henryk w Krakowie (woj. małopolskie)\n16. Zielona Grusza w Kończycach Wielkich (gmina Hażlach, woj. śląskie)


To co kocham: października 2014\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 18:58 30 komentarzy:\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 18:44 32 komentarze:\nHej! Dziś nam się kończy weekend i bardzo nad tym ubolewam..niestety muszę się przyznać przed wami że ostatnio strasznie lubię leniuchować ;) A bohaterem postu jest eyeliner.. czy się sprawdził ? O tym za chwilę.\nOpakowanie: Osobiście nie mam nic do opakowania, działa , odkręca się, niestety tylko grafika wraz z napisami się ściera. Również byłabym bardziej zadowolona gdyby pędzelek był bardziej precyzyjny.\nZapach: Mi odrobinę przypomina zapach farby, dobrze że woń nie jest wyczuwalna przy nakładaniu\nKonsystencja: Jak u większości linerów w płynie, podoba mi się natomiast mocna czerń.\nDziałanie: I tu nie jest tak już kolorowo.. wystarczy delikatnie dotknąć a, już się rozmazuję jak na zdj. powyżej. Jakby tego było mało po kilku godzinach (ok 4-5h) zaczyna pękać na powiekach jak skorupki jajka.. wygląda to koszmarnie i konieczne są poprawki w ciągu dnia.\nWydajność: Jest to ok. 2 miesięcy więc uważam to za niezły wynik.\nCena: Ok 8 zł więc jest to mało ale jednak lepiej dołożyć i kupić coś porządniejszego.\nPodsumowując chciałabym móc wam powiedzieć " WOW taki tani i daje radę" ale niestety tak nie powiem bo byłoby to kłamstwem, efekt już po pomalowaniu jest tandetny, nie mówić już po kilku godzinach - kiedy można by go było płatami odrywać.\nMiałyście z nim do czynienia ? Jakie jest wasze zdanie ? A może macie wśród linerów swojego ulubieńca już ?\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 22:32 29 komentarzy:\nHej! Znów postanowiłam sięgnąć po kolejną maseczkę Ziaji, tym razem jest to maska kojąca i przedstawię wam moją opinię o niej.\nOpakowanie: Maseczka saszetkowa, ja staram się zawsze zużyć na 1 raz aby nie przechowywać resztek. Saszetki jak i maseczki w opakowaniach wielokrotnego użytku - obie formy mi odpowiadają.\nZapach: Lekki, subtelny oraz praktycznie niewyczuwalny\nKonsystencja: Jest kremowa, podobna do wielu kremów nawilżających.\nDziałanie: No i tu się zawiodłam.. mam ostatnio zaczerwienioną i podrażnioną cerę lecz maseczka nie zredukowała ich wcale. Jedyne co zauważyłam to minimalne nawilżenie cery, niestety nie na długo.\nCena: Jedna saszetka kosztuje ok 2 zł więc, wiadomo że opłaca się bardziej inwestować w maseczki w tubach, słoikach itp.\nniestety zdjęcie robione przy sztucznym świetle\nPodsumowując maska oczyszczająca bardziej przypadła mi do gustu, ta niestety u mnie się nie popisała i nie zamierzam jej więcej kupować ;)\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 19:54 24 komentarze:\nLe Petit Marseiliais - Kremowy żel pod prysznic o zapachu Moreli i Orzecha laskowego\nHej! Zużyłam już większe pół opakowania i jestem gotowa aby podzielić się z wami moją opinią o nim ;) Jeszcze nie dawno był wielki szum wokół firmy Le Petit Marseiliais i ich produktów, krążyły i pozytywne jak i negatywne opinie.. Więc jak się spisał żel ?\nCena: ok 15-20 zł / 650 ml\nOpakowanie: Jest to prostokątna butla o pomarańczowej grafice, świetnie wpisującej się w jesień ;) Wieczko jest zamykane na 'klik' który sprawnie działa (nie połamałam paznokci ani nie oderwałam zamknięcia). Jest wykonana z plastiku i świetnie widać zużycie produktu. Producent udzielił nam wszelkich potrzebnych informacji na jego temat. Dodatkowy plus za to że opakowanie nadaje się do recyklingu.\nZapach: Jest idealny na jesień, słodkawy ale nie na tyle aby dusić i męczyć. Świetnie umila kąpiel a, zapach przyjemnie nas otula. Utrzymuje się jakiś czas na skórze.\nKonsystencja: Jest kremowa tak jak obiecuje producent oraz należy do tych rzadszych i lejących co mi nie przeszkadza.\nDziałanie: Żel pięknie pachnie i oczyszcza naszą skórę, po kąpieli skóra rzeczywiście nie jest sucha i nie woła o balsamowanie, choć ja balsamuję się z czystego przyzwyczajenia po kąpieli. Nie mam pojęcia czy odżywia naszą skórę ale moim zdaniem i tak świetnie sobie radzi , doskonale oczyszcza, ładnie się pieni, pięknie pachnie a, do tego nasza skóra po kąpieli wcale nie jest wysuszona ;) Co najważniejsze ani mnie nie uczulił ani nie podrażnił.\nWydajność: 650 ml wystarczy na ponad miesiąc więc uważam to za dobry wynik.\nCena: Jest różna i często się waha w granicach od 10 do 20 zł, ja kupiłam go w sierpniu na promocji za 11 czy 12 zł więc mega się opłacało jak za taką pojemność.\nPodsumowując żel spisał się doskonale , umilił mi kąpiel i wspaniale oczyszczał. Producent również obiecuje drugie jego zastosowanie jako płyn do kąpieli czego nie mogłam sprawdzić z braku wanny ;) Z pewnością do niego wrócę, nie wiem jak jest z innymi produktami LPM ale ten żel udał im się całkowicie ;)\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 19:37 27 komentarzy:\nHej! Przychodzę do was dziś z październikowym pudełkiem beglossy aby pokazać wam co się w nim znalazło ;)\nOprócz pudełka pt. Zrelaksuj się , dostałam katalog produktów POSE z 3 próbkami ( o których wcześniej nie słyszałam)\nTak prezentuje się po otwarciu ;)\n1. Odżywka AUSSIE do włosów - jeszcze nie miałam ich produktów więc cieszę się że mam okazję wypróbować ;)\n2. Le'Maadr - Woda micelarna, również nie miałam a chętnie wypróbuję ponieważ produktów do demakijażu nigdy za wiele.\n3. Amaderm krem nawilżający - cieszę się z tego kremu bo na zimę się przyda , szczególnie że mój niedługo się skończy ;)\n4. Senase - Peeling enzymatyczny, również się bardzo cieszę bo za dużo nie miałam do czynienia z enzymatycznymi ;)\n5. Odżywka do paznokci i skórek - akurat nie mam więc zapewne pożyteczne (muszę pamiętać o jego stosowaniu )\n6. Maska kompres 4D - również się cieszę bo maski w tzw. płachcie jeszcze nie miałam ;)\nOraz dwa kupony rabatowe jeden do sklepu Yasumi a drugi do Bingospa ( już zdążyłam go wykorzystać)\nPodsumowując jestem zadowolona z październikowego pudełka, ciekawe produkty których wcześniej nie miałam okazji używać a, do tego bardzo przydatne więc Beglossy wasze pudełka co miesiąc sprawiają mi wiele radości ;) Zaskoczyliście mnie że w pudełku znalazłam 5 produktów pełnowymiarowych i jedną miniaturę którą spokojnie da się przetestować ;)\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 19:59 24 komentarze:\nHej! Dziś pod lupę bierzemy podkład od Cashmere, od razu wam powiem bo wytrzymać nie mogę że tak bublowatego podkładu to w życiu jeszcze nie miałam ! No dobrze przechodzę do rzeczy..\nNowoczesny podkład o przedłużonej trwałości do każdego rodzaju cery.\nIntensywnie kryjące pigmenty gwarantują perfekcyjne wyrównanie kolorytu cery i pełną korektę niedoskonałości.\nZawiera ochronne filtry UVA i UVB oraz pielęgnacyjny olejek arganoway zwany płynnym złotem Maroka, który dba o utrzymanie odpowiedniego nawilżenia skóry.\nCyclomethicone, Dimethicone Crosspolymer, Triethoxycaprylylsilane, Talc, Phenoxyethanol, Ethylparaben, Methylbaraben, CI 77891, CI 77492, CI 77491, CI 77499. (26.03.2008)\nOpakowanie: Nasz podkład jest zapakowany w kartonowe pudełeczko a, w nim metalowa tuba, nie powiem wygląd ma przyjemny dla oka ;) Posiada pompkę która dozuje odpowiednią ilość podkładu oraz sprawnie działa. Dodatkowo fajnie pomyśleli aby zrobić z boku pasek przez który widzimy ile podkładu posiadamy.\nZapach:Kojarzy mi się z niektórymi kremami nawilżającymi. Mi on nie przeszkadza i nie wyczuwam go przy nakładaniu na twarz.\nKonsystencja: Nie spływa z dłoni a, wręcz można powiedzieć że ma zbyt suchą konsystencję i trzeba szybko rozsmarowywać zanim zaschnie.\nDziałanie: Producent obiecuje nam jak zwykle długotrwałość aż 12 godzin, ja przy demakijażu mam nieodparte wrażenie że trochę starł się z twarzy. Owszem krycie ma dobre tu nie mogę narzekać oraz zapewnia matowe wykończenie ale tylko na kilka godzin potem musi iść w ruch chusteczka i puder ;)\nNiestety przy zakupie nie ma testerów aby sprawdzić odcień i to jest wada bo przy takim kosmetyku warto sprawdzić przed zakupem ;) Kolejny minus podkład ciemnieje. Strasznie smuży, z początku nakładałam go pędzlem a tu takie smugi, kompletnie nie dało się tego nim zrobić, palcami owszem lepiej to wychodzi ale i tak mam nieodparte wrażenie że coś jest nie tak. Zdecydowanie podkreśla suche skórki , może wysuszać cerę i z pewnością nie nawilża tak jak to obiecuje producent. Dobrze że przynajmniej mnie nie zapchał ! Za to okropnie roluje się, niezależnie czy miałam na twarzy krem czy serum.\nWydajność: Używam go ok 2 miesiącę i prawie dobrnełam do połowy więc wydajność ma dobrą ale w tym wypadku jest to wada bo marzę o tym aby skończył się jak najprędzej ;)\nCena: Waha się od 33 zł do 38 zł i moim zdaniem zdecydowanie nie jest wart tej ceny ! Kompletnie się u mnie nie sprawdził.\nPodsumowując dla mnie okazał się kompletnym bublem, choć czytałam dużo opinii o nim pozytywnych to na mojej cerze tworzy karykaturę makijażu. Zdecydowanie nie sięgnę już po ten podkład. Jedyną zaletą u niego to moim zdaniem fajne i praktyczne opakowanie z pompką, świetna wydajność oraz dobre krycie naszych niedoskonałości i na tym kończą się zalety a zaczynają wady których jest całe mnóstwo.\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 00:37 32 komentarze:\nDelia cosmetics - krem do rąk i paznokci intensywnie regenerujący + Wyjaśnienia\nNiektórzy wcześniej znali mnie i mojego poprzedniego bloga a, mianowicie modaistylkikusi.blogspot.com , którego z wielkim żalem musiałam usunąć z przyczyn technicznych a mianowicie miałam wielki problem z aplikacją picasa która przysporzyła mi wiele problemów i nawet nie chcę na nią patrzeć. Ponieważ usunełam poprzedniego bloga a tak uwielbiam blogosferę i was że postanowiłam zacząć od nowa wszystko z nowym blogiem i mam nadzieję że będzięcie równie często jak poprzednio wpadać ;) Również usunęłam konto google+. Postów z dawnego bloga i zdjęć nie odzyskam więc kto mnie odwiedzał będzie kojarzył ;) Zapraszam ;)\nHej! W poprzednim poście opisywałam krem do stóp tej samej firmy, który niestety nie sprawdził się zupełnie. Dziś przyszła pora aby również wyrazić zdanie o kremie do rąk przeznaczonych do wysuszonych i zniszczonych dłoni ( nie posiadam takich) ale pomyślałam że krem o takim przeznaczeniu będzie głęboko nawilżał.. Czy tak było ?\nOpakowanie: Jest to tubka, stojąca na 'głowie'. Zamknięcie na klik działa bez zarzutu. Grafika produktu również jest czytelna dla klienta. Biorąc tubkę pod światło widać ile zostało nam kremu.\nZapach; Wpada w słodkawe nuty, więc mi się podoba bo uwielbiam słodkości.\nKonsystencja: Należy do tych gęściejszych , więc dla mnie to nawet lepiej jeśli chodzi o pory roku takie jak jesień czy zima, gdy dłonie potrzebują lepszego nawilżenia.\nDziałanie: Owszem nawilża i przynosi ulgę dłoniom ale nie na długo, trzeba niestety po każdym myciu dłoni powtarzać smarowanie, jeśli chcemy uniknąć nieprzyjemnego uczucia towarzyszącego przesuszonym dłoniom od ich mycia, mydła czy powietrza. Po wsmarowaniu pozostaje przez chwilę tłusty film a, czasem potrafi się rolować co zdecydowanie nie jest przyjemne. Żadnej regeneracji nie zauważyłam, jeśli zaś chodzi o nawilżenie to jest takie znośne ale miewałam dużo lepsze w podobnej cenie ;)\nWydajność: Przy moim kilkakrotnym użyciu na dzień, krem ten starcza na miesiąc co jest dobrym wynikiem.\nCena: Ok 8 zł za krem do rąk jest bardzo przystępnie i nie wygórowanie.\nCzu kupię go ponownie ? NIE\nPodsumowując krem z pewnością lepiej się spisał niż jego brat krem do stóp, jednak wciąż jest to bez rewelacji, nie przekonał mnie do siebie i z pewnością go nie kupię. Co mnie od niego odpycha ? Zapewne że często roluje się na dłoniach co dostarcza uczucia brudnych i przepoconych dłoni oraz krótkotrwałe nawilżenie.\nA wy używałyście go kiedyś ? Jaka jest wasza opinia ?\nAutor: kosmetyczka_kikusi o 20:31 33 komentarze:


Dlaczego warto byłoby zamieszkać w miejscowości pod nazwą Lubin? | Fajne mieszkanie\n70 tys. ludności miasto płynie rzeczka o nazwie Zimnica. To, co odznacza to miejsce od pozostałych to to, że ma w Lubinie siedzibę czołowy producent m.in. srebra.\nTo idealne miejsce, żeby osiedlić się tam z całą swoją rodziną, ponieważ są tam sprzyjające warunki klimatyczne, a ponadto to doskonałe miejsce, żeby edukować w nim swoje dzieci.\nZainteresowany tematem? Czytaj o nim więcej. Dlatego użyj adresu, jaki przekieruje Cię na serwis. Zapraszamy!\nPoza wieloma szkołami podstawowymi, istnieją w Lubinie zarówno szkoły średnie, jak i inne placówki dydaktyczne. Jeżeli ciekawią Cię domy na sprzedaż Lubin to miejsce, w którym faktycznie warto byłoby się osiedlić. Są to budynki proponowane na rynku pierwotnym, które są skonstruowane z m.in. pustaków oraz posiadają obłożony dachówkami dach skośny. Liczba pokoi jest zależna od danego domu, jednak przykładowo przy powierzchni mieszkalnej o wielkości 100 metrów kwadratowych, mogłoby być ich ok. czterech.\nDomy mają wszystkie konieczne media, czyli m.in. gaz czy kanalizację. Mogłyby być oferowane jako wolnostojące lub w zabudowie szeregowej. Wszystkie budynki proponowane są łącznie z atrakcyjną działką. Same domy (http://mtproject.pl/) wybudowane są w najnowszej technologii, w najwyższym standardzie oraz z największej klasy materiałów. Poza tym, że domy są oferowane wprost od developera, zazwyczaj można by liczyć na dodatkowe gratisy, np. piec kondensacyjny razem z grzejnikami.\nChętnych zaciekawi fakt, że w okolicy są oczywiście sklepy i inne użyteczne miejsca. Nie ma także jakichkolwiek problemów z komunikacją. Blisko są przystanki komunikacji miejskiej, a domy mają własne garaże.\nPrevious Post: Doświadczeni profesjonaliści pomogą w zakresie oceny gruntów – jakość a cena\nNext Post: Naszym największym zaciekawieniem, zwłaszcza w perspektywie mieszkania na dłuższy okres zdaje się być Wrocław.


Informacje i porady na temat: Cięcie Kiwi\n... poprzez cięcie. Wspomaga to rozkrzewianie pędów oraz potęguje owocowanie. W przypadku konieczności powtórnego cięcia należy je wykonać najpóźniej w styczniu – , ... też uprawiać kiwi. Ich ojczyzną jest Azja gdzie można spotkać je w stanie dzikim. Owoce te do Polski są transportowane z Nowej Zelandii. Warto jednak mieć je w swoim ogrodzie a jesienią ...\n... - kiwi Cięcie Jeżeli uprawiamy aktinidię wyłącznie dla ozdoby możemy pozostawić pnącze bez cięcia pozwalając mu swobodnie się rozrastać przycinając jedynie zbyt długie przyrosty. , ... kiwi. Co ciekawe także smak owoców jest bardzo zbliżony do smaku prawdziwego kiwi dlatego jeśli tylko uda się je wyhodować we własnym ogrodzie z pewnością będą niezwykłą ...


(rozdział dwudziesty czwarty, część 2.)\nMimo że kultura muzyczna jest dla wszystkich, bo w muzyce nie płeć jest ważna, ale sama muzyka, to ja i tak uparcie (i na przekór) tę część i następną dwudziestego czwartego rozdziału poświęcę wyłącznie wykonawczyniom…\nKrytycy muzyczni utrzymują, że Mahalię Jackson należy uznać za najistotniejszą i najlepszą pieśniarkę gospel, jaka kiedykolwiek żyła; wielką postać, której popularność rozrosła się ponad podziały rasowe. Jej wyjątkowo wyrazisty kontralt wciąż inspiruje pokolenia wokalistów nurtu gospel i soul siłą przekazu, zmysłowością i kunsztem wokalnym. Pani Jackson pierwszych nagrań dokonała dla wytwórni Decca w 1937 roku, stając się tym samym pierwszą artystką gospel, która podpisała kontrakt nagraniowy z wytwórnią płytową. Jeszcze wtedy żaden z utworów tej płyty nie był autorstwa Thomasa A. Dorseya, legendarnego kompozytora, dla którego zaczęła pracować w tym samym czasie jako piosenkarka (z myślą o niej napisał „Peace in the Valley”). Płyta nie odniosła sukcesu, co spowodowało długi rozłam ze studiem nagraniowym, ale kariera była wciąż budowana dzięki licznym koncertom w kościołach w coraz bardziej odległych miastach USA. Do nagrań wróciła dziewięć lat później, tym razem dla Apollo Records. Przełom nastąpił wraz z wydaniem singla „Move on Up a Little Higher” (Herberta Brewstera) wydanego na początku 1948 r., który stał się najlepiej sprzedającym się nagraniem gospel wszech czasów, Mahalia Jackson szybko stawała się gwiazdą pierwszej wielkości- jej nagranie „I Can Put My Trust in Jesus” zdobyło nagrodę Akademii Francuskiej, co zaowocowało udaną trasą koncertową po Europie, realizacja „Silent Night” („Cicha noc”) stała się jedną z najlepszych w historii sprzedaży płyt w… Norwegii. Sukces Jackson osiągnął tak duże rozmiary, że w 1954 roku zaczęła prowadzić swój cotygodniowy program radiowy w CBS, pierwszej audycji poświęconej stylowi gospel o narodowych zasięgu.\nW tym samym roku podpisała kontrakt z Columbią Records. Jednak wraz z sukcesem Mahalii Jackson coraz częściej pojawiały się głosy purystów krytykujących wokalistkę za produkcję zbliżającą gospel do popu. Triumfalny występ na festiwalu Newport Jazz Festival w 1958 r. rozwiał wszelkie wątpliwości i umocnił jej pozycję na szczycie wokalistyki jazzowej i gospel w opinii krytyków muzycznych, ale jej płyty rzeczywiście coraz bardziej odsuwały ją od głównego nurtu gospel. Jej dotychczasowa publiczność nie akceptowała polityki Columbii, która nalegała na kolejne nagrania z orkiestrami i chórami. W następnych latach, zwłaszcza 60. Coraz częściej przyjmowała rolę polityka- zaśpiewała na inauguracji Prezydenta Johna F. Kennedy’ego, później była także powiernikiem i zwolennikiem dr Martina Luthera Kinga, a na jego pogrzebie śpiewała swoją ostatnią prośbę „Precious Lord”; przez dekadę była siłą w ruchu na rzecz praw obywatelskich, ale po zamordowaniu Kinga i braci Kennedy wycofała się z życia politycznego. Do ostatnich dni życia (zmarła 27 stycznia 1972 roku) zachowała świetną dyspozycję wokalną, kończąc karierę pożegnalnym koncertem w Niemczech w 1971 roku.\nWspomniany koncert na festiwalu Newport został zarejestrowany i wydany jako „Live At Newport 1958” (Columbia, data wydania: 17 listopada 1958)\nPrzed występem Mahalii Jackson konferansjer zapowiedział: „Panie i panowie, jest niedziela i czas na największą na świecie śpiewaczkę gospel, panią Mahalię Jackson!”. I nie przesadził… W ciągu 45-minut wykonała bliskie muzyce pop, kilka melodii komercyjnych oraz pieśni soul. We wszystkich tych utworach głos Jacksona brzmiał pewnie, silnie i wyraźnie, wsparty tylko fortepianem i organami. Przypomnę, że moment realizacji tych nagrań, był czasem gdy jej fani kwestionowali jej rosnącą sławę i popularność, zarzucając jej sprzedawanie talentu i porzucenie tytułu „Królowej Gospel”. Koncert w Newport po raz kolejny udowodnił, że Mahalia Jackson wciąż potrafi wykorzystywać dane przez Boga- niesamowity głos i doskonałe wyczucie melodii.\nLeo Stanley, recenzent AllMusic, podsumował: „…Jackson była u szczytu kariery i dała oszałamiający występ na tym koncercie, wykonując takie piosenki, jak: „He’s Got the Whole World In His Hands”, „Lord’s Prayer”, „Evening Prayer”, „I’m on My Way”, „Walk over God’s Heaven” i „His Eye is on the Sparrow”. To nie tylko jeden z wielkich albumów gospel na żywo, to po prostu jeden z wielkich albumów gospel”.\nJoan Baez zyskała uznanie na festiwalu Newport Folk w 1959 roku, co przyśpieszyło wydanie debiutanckiego albumu „Joan Baez” przez Vanguard Records. Ta śpiewaczka folk została uznana za najbardziej utalentowaną interpretatorkę folk-music, która wpłynęła na prawie każdy aspekt muzyki pop, zwłaszcza w latach 60.. Co prawda Baez jest powszechnie uważana za piosenkarkę folk, ale jej muzyka jest zróżnicowana od czasów kontrkultury lat 60. XX wieku i obejmuje takie nurty jak: pop, country i gospel. Była jedną z pierwszych znaczących artystek, którzy nagrywali piosenki Boba Dylana na początku lat sześćdziesiątych. Baez była już wtedy znaną na całym świecie artystką, więc zrobiła wiele, aby spopularyzować dopiero „startującego” artystę. Było to na początku kariery gdy jej popularność była znacząca w wyniku sukcesu dwu pierwszych płyt. Oba albumy: „Joan Baez” i „Joan Baez, Vol. 2” (z września 1961), stały się ogromnymi hitami, podobnie jak trzeci album- „Joan Baez in Concert” (z września 1962). Każdy album był złoty i pozostawał w rankingach bestsellerów ponad dwa lata.\nAlbum „Joan Baez” wydany przez Vanguard Records, zawierał 13 tradycyjnych pieśni ludowych, natomiast późniejsze reedycje zawierały dwie lub trzy dodatkowe piosenki.\nBaez nagrała debiutancki album latem 1960 roku, kiedy miała dziewiętnaście lat. Większość piosenek zawierała tylko wokal i gitarę Baez, a w niektórych ścieżkach dźwiękowych z drugą gitarą, na której grał Fred Hellerman z The Weavers. Pomimo braku bogatego instrumentarium, album pojawił się na listach najlepiej sprzedawanych płyt Billboard 200 po sukcesie jej drugiego albumu. W 1983 roku Baez w wywiadzie dla Kurta Lodera z magazynu Rolling Stone opowiada: „Zajęło to cztery noce. Byliśmy w jakiejś wielkiej, śmierdzącej sali balowej w hotelu na Broadwayu, nad rzeką. Nie mogliśmy nagrywać w środowe wieczory, ponieważ grali tam w bingo. Byłam tam na tym brudnym, starym dywaniku z dwoma mikrofonami, jeden na głos, a drugi na gitarę. Właśnie zrobiłam mój zestaw; to chyba wszystko, co znałam. Zrobiłam „Mary Hamilton” raz, to było to. W ten sposób robiliśmy je w dawnych czasach. Tak długo, jak pies nie przebiegł przez pomieszczenie, czy coś takiego, miałeś go”. Pierwszy album Joan Baez był jak objawienie- wyjątkowo czystym sopranowym głosem śpiewaczka przedstawiała folkowe ballady w taki sposób, że nikt nie odważył się coś jej interpretacjom zarzucić. Piosenki są osobiste i proste i w tym właśnie kryje się ich piękno. Swoim pięknym głosem, z dużym vibrato, Joan Baez stworzyła album „kulturowo” znaczący skoro Biblioteka Kongresu USA wprowadziła album do National Recording Registry.\nDwudziestoletnia Melanie Safka (Melanie Anne Safka-Schekeryk amerykańska piosenkarka pochodzenia ukraińskiego po ojcu i włoskiego po matce) w 1967 roku podpisała pierwszy kontrakt płytowy z Columbia Records. Kontrakt był krótkotrwały, więc związała się z wytwórnią Buddah. W 1969 roku wydała swój premierowy album- „Born to Be”, 16 sierpnia Melanie wystąpiła na scenie podczas Woodstock Music & Art Festival w Bethel w Nowym Jorku; a jej piosenka „Birthday of the Sun” została później wydana na albumie „Woodstock 2”. Wkrótce potem nagrała swój drugi album „Affectionately”. Obie płyty- premierowa i druga nie odniosły spektakularnego sukcesu. Komercyjnie przełomowa stała się płyta wydana 11 miesięcy po Woodstocku, która zawierała fantastyczny utwór- „Lay Down (Candles in the Rain)”. nagrany z Edwin Hawkins Singers. Piosenka była hołdem dla publiczności zgromadzonej na festiwalu w Woodstock, przedstawionym w formie hymnu gospel. Płyta- zatytułowana „Candles in the Rain”, która zawierała ten przebój dotarła do pierwszej 20 najlepiej sprzedawanych płyt w USA. Następne jej płyty od momentu wydania trzeciej z katalogu, mimo że miały ułatwioną drogę do popularności, to nie sięgały szczytów list przebojów, choć wiele utworów było imponujących.\n“Candles in the Rain”, wydane przez Buddah Records w kwietniu 1970, zostało nagrane w trzech miejscach: londyńskim Wessex Sound Studios, Nowojorskim Londyn; Allegro Studios i Catero Sound w San Francisco.\n„Lay Down (Candles in the Rain)” był wyjątkowym hitem, który Melanie pokazał jako świetną autorkę, ale i wykonawczynię idealnie wpisującą się muzycznie w nurt (tym razem) gospel, a że festiwal w Woodstock, był inspiracją to i piosenka musiała się spodobać dużej rzeszy hipisów. Melanie przy wsparciu śpiewaków chóru Edwina Hawkinsa, mogła wznieść się na wyżyny artyzmu, które robią olbrzymie wrażenie nawet po 50 latach od pierwszego odtworzenia na gramofonie ówczesnego rock-fana. Pozostałe utwory przekonują, że Melaniestała się artystką o pewnym brzmieniu, który mógł jej pomóc by stać się tak ekspresyjną jaką do tej pory nie była. W emocjonalnych: „Citiest People” czy „Leftover Wine” jest przekonująca, choć nieco zbyt patetyczna. Melanie uważana za piosenkarkę i autorkę tekstów, była również innowacyjną bądź niekonwencjonalną interpretatorką obcych utworów, tworząc bardzo różne od oryginałów covery (w nowej aranżacji lub inaczej zinterpretowany istniejący utwór muzyczny odgrywany nie przez pierwotnego wykonawcę). Na płycie są dwa rovery- „Ruby Tuesday” (Micka Jaggera i Keitha Richardsa) i „Carolina in My Mind” (Jamesa Taylora). Płyta została wyprodukowana w znakomity sposób, bowiem instrumentaliści, dzięki perfekcyjnym aranżacjom Petera Schekeryka, dali wspaniałe tło artystce. „Candles In the Rain” zaliczyć należy do jej najlepszych prac i do najciekawszych pozycji folk-rocka.\nCarly Simon był jedną z najpopularniejszych wokalistek i autorek piosenek, którzy pojawili się na początku lat 70 w Ameryce Pólnocnej. Simon rozpoczęła karierę muzyczną w duecie ze swoją siostrą Lucy (która później napisała muzykę do programu Broadway The Secret Garden). The Simon Sisters nagrały singiel z „Winkin 'Blinkin’ and Nod” w 1964 roku. Jednak solowy debiut Carly Simon nastąpił dopiero w 1971 roku. Debiut plytowy zatytułowany został- „Carly Simon”. Drugi album Simon- „Anticipation” zainteresował publiczność- w przeciągu dwóch lat otrzymał certyfikat złotej płyty RIAA., otrzymała również w 1971 roku nagrodę Grammy dla najlepszego nowego artysty. Jej trzeci album- „No Secrets”, wyprodukowany przez Richarda Perry’ego, zawierał złoty przebój „You’re So Vain”. Tę płytę wydała w listopadzie 1972. roku Elektra Records. W podstawowym składzie grali: Carly Simon (wokal, fortepian, ARP syntezator, akustyczna gitara), Jimmy Ryan (akustyczna gitara, elektryczna gitara, bas), Klaus Voormann (bas) i Andy Newmark (perkusja). Wielu znakomitych muzyków zaprosiła Carly Simon do udziału w sesjach nagraniowych, między innymi pojawili się na liście grających: Nicky Hopkins (piano), Jim Gordon i Jim Keltner (perkusja), Bobby Keys (saksofon tenorowy), Mick Jagger, James Taylor, Bonnie Bramlett, Linda i Paul McCartney (wokale towarzyszące).\n„No Secrets” to zdecydowanie najlepszy album Carly Simon, który był komercyjnie przełomowy, zdobywając certyfikat złotej płyty RIAA, a także singiel „You’re So Vain” był ozłocony. Z tym utworem wiąże się ciekawa historia, bo w trakcie przerwy pomiędzy nagraniami basista- Klaus Voormann, dla wypełnienia czasu albo dla prostego ćwiczenia zaimprowizował znakomity szybki riff, który zaciekawił autorkę albumu… Dorobiła resztę nut, ułożyła tekst i tak powstała piosenka „You’re So Vain”, w której basowy riff pojawia się na wstępie. Właśnie ten utwór nadał albumowi zuchwały ton, z treścią zawierającą szczerą seksualną autobiograficzną opowieść. Nie tylko szczerość Simon sprawiła, że album dobrze był oceniany przez krytyków i publiczność, bo również prosta, ale i perfekcyjna produkcja Richarda Perry’ego dała muzyce Carly Simon płynność i czystość przekazu, sprawił że słuchanie piosenkarki- Simon, było bardziej interesujące. Ta doskonała płyta długo nie traciła na popularności- 25 lat po pierwszym wydaniu album otrzymał certyfikat platynowej płyty wystawiony przez Recording Industry Association of America (RIAA).\nW latach osiemdziesiątych królowała muzyka post-punkowa bazująca w dużej części na brzmieniu instrumentów elektronicznych, a mimo to wieloplatatynowy (wg. certyfikatu Recording Industry Association of America) nieoczekiwany sukces debiutu (w 1988 roku) Tracy Chapman potrafił przywrócić znaczenie piosenkarza balladzistę i uczynić ten nurt na powrót popularnym. Stało się tak bo jej piosenki były świeże i mocne, z prostymi pięknymi melodiami i wpływowymi tekstami. To właśnie sukces Tarcy Chapman nie tylko zapoczątkował nową łatwiejszą erę dla balladzistów, ale i pomógł zapoczątkować erę politycznej aktywności wśród całkiem sporej grupy artystów.\n„Tracy Chapman„, album studyjny wydany przez Elektra Records w kwietniu 1988, został nagrany w studiach Elektry w Hollywood (Kalifornia, USA).\nDebiut płytowy Tracy Chapman to społecznie świadoma praca, która przywołuje politycznego ducha Ameryki z lat 70., która pozostaje aktualna do dziś. Słuchając tę płytę można potwierdzić, że jest ważnym przykładem klasycznego współczesnego folku, zasługującym na duże uznanie, bowiem społecznie i politycznie teksty kojarzą się z okresem świetności legend: Boba Dylana i Joan Baez. Jeśli się przyjrzeć muzyce Chapman to wyraźnie zauważa się wpływy country, rhythm and bluesa i soul.\nRecenzent AllMusic- Stephen Thomas Erlewine napisał: “Debiutancki album Tracy Chapman, który pojawił się wiosną 1988 roku, stał się jednym z kluczowych zapisów ery Busha [prezydent USA w latach 2000-2008], stanowiąc kamień węgielny dla całego ruchu na PC, jednocześnie odradzając tradycję piosenkarza / autora piosenek. A Tracy Chapman mocno wpisuje się w klasyczną tradycję piosenkarza i autora tekstów, brzmi dla całego świata tak, jakby został nagrany na początku lat 70. – to znaczy, jeśli tylko zwrócono uwagę na brzmienie, ponieważ piosenki Chapman są wyraźnie wynikiem rewolucji Reagana [prezydent USA w latach 1981-88]. Nawet pieśni miłosne i lamenty podkreślane są przez urzeczywistnioną wizję spływającego nowoczesnego życia – na dowód wysłuchaj lirycznych szczegółów „Fast Car”. Namiętny, liberalna aktywność i jej rezonans ożywiają jej muzykę Chapman, tchną życie w jej piosenki, nawet jeśli produkcja jest nieco zbyt czysta. Mimo to zestawienie współczesnych tematów i klasycznej produkcji jest tym, co wyróżnia album – przenosi tradycje w teraźniejszość. W tym czasie zrewitalizowano tradycyjne ludowe ideały aktywizmu społecznego i tym podobne, rozpoczynając rewolucję PC w tym procesie, ale gdyby to były jedyne zalety, Tracy Chapman byłaby przestarzała. Płyta wciąż brzmi świeżo, ponieważ pismo Chapman jest tak uważnie obserwowane, a jej silny, odważny śpiew sprawia, że każda piosenka brzmi intymnie i natychmiastowo” Zacytuję jeszcze jedną opinię : „W czasach, gdy muzyka popularna była nasycona tandetnymi liniami syntezatora zamiast elektronicznych beatów tanecznych i ogólnych tekstów imprezowych, wysiłek i sukces Chapman są tym bardziej godne pochwały”. Album znalazł się na 10. miejscu listy 100 najlepszych albumów lat 80., według magazynu Rolling Stones\nEncyklopedia podaje, że morna to „gatunek muzyki oraz styl tańca wywodzący się z Wysp Zielonego Przylądka, uważany za najbardziej charakterystyczny dla tego kraju i cieszący się największym prestiżem. Morna grana jest w tempie wolnym. Typowe instrumentarium to gitara oraz niekiedy skrzypce. Charakterystyczna dla tego gatunku jest melancholijna, nostalgiczna linia melodyczna. Wykonawczynią, która zdobyła międzynarodową sławę była Cesária Évora” .\nCesária Évora, zaczęła śpiewać mornę w wieku 16 lat. Jej talent sprawił, że występowała z powodzeniem na wszystkich wyspach, a pod koniec lat 60. Zgromadzone taśmy radiowe dały materiał muzyczny dla pierwszych albumów pieśniarki w Holandii i Portugalii. Mimo to Évorze śpiewanie nie przynosiło wystarczających dochodów w latach 60. i 70. By ze sztuki żyć, więc przestała występować na estradach Wysp Zielonego W 1985 roku, w wieku 45 lat, spróbowała wrócić do muzyki i pojechała do Portugalii, aby nagrać dwie piosenki z antologii wokalistek z jej ojczyzny. Te pierwsze portugalskie nagrania wywołały lawinę sesji nagraniowych zrealizowanych w Paryżu- w latach 1988–1992 powstały dobrze oceniane cztery albumy, a te z kolei wzmogły zainteresowanie publiczności jej koncertami. w Europie, Afryce, Brazylii, Kanadzie, a na koniec w Stanach Zjednoczonych. by występować dla publiczności z Republiki Zielonego Przylądka. Kolejne nagrania: „Cabo Verde”, „Mar Azul” i „Cafe Atlantico”, umocniły sławę Évory jako wiodącej pieśniarki morny.\n“Cabo Verde”, z marca 1997 roku wydane przez Lusafrica, jest smutny jak zawsze w przypadku morny, zresztą podobnie jak wszystkie jej albumy, jest to doskonały zbiór pięknych, poruszających duszę piosenek. Poza kilkoma optymistycznymi piosenkami, Évora zagłębia się w nastrojowe, bardziej rozpaczliwe ballady. Z czego bierze się ta wielka nostalgia w muzyce morny? Wyspy Zielonego Przylądka to była kolonia portugalska, która traciła młodych ludzi emigrujących do lepszych światów, więc nie powinno dziwić, że muzyka z „Cabo Verde” jest pełna pieśni separacji i tęsknoty za domem. Kiedy Evora śpiewa w pieśni o tytule „Partida”, że zabierana będzie jej miłość daleko, to każdy, zwłaszcza ten, który doświadczył takiej separacji, mocno odczuje w jej głosie uczucie bólu. Jej głos, regulowany miękkim beatem, wypełnia się ciepłą barwą. Jej śpiew jest wspierany małym zespołem akustycznych instrumentów: gitar, czterostrunowych cavaquinho (kształtem przypominający zmniejszoną gitarę), fortepianu, basu i saksofonu tenorowego (na którym gra świetny amerykański jazzman James Carter). To że „Cabo Verde” uznano za płytę wysoce wartościową niech świadczy fakt rekomendowania tego tytułu do nagrody Grammy.\nW maju 1999 wydana została płyta „Café Atlantico” przez wytwórnię Bertelsmann Music Group. W przeciwieństwie do wcześniejszych wydawnictw Évory, które były właściwie wyłącznie zbiorem pieśni inspirowanej formą zwaną morna, ta płyta wskazuje, że pieśniarka z Wysp Zielonego Przylądka sięga po tradycyjną muzykę kubańską i brazylijską.\nGłos Evory pasuje tu idealnie, ponieważ to wydanie jest hołdem dla rodzinnego miejsca na ziemi- portu na wyspie Sao Vicente na Wyspach Zielonego Przylądka, gdzie żeglarze z Portugalii, Brazylii i Karaibów zasiali do muzyki z Zielonego Przylądka inne brzmienia. W „Café Atlantico” Cesária Évora śpiewa ze swoim zwykłym pięknem, spokojem i melancholią. Akompaniament ponownie obejmuje tylko parę instrumentów: fortepian, gitarę akustyczną i bas, ubarwionych tylko sporadycznym akompaniamentem orkiestrowym. „Café Atlantico” jest wysmakowanym krokiem ku poszerzeniu repertuaru Evory, co się wspaniale udało. Mistrzowskie jest wykonanie „Carnaval de Sao Vicente”, jednej z najbardziej radosnych piosenek, jakie kiedykolwiek powstały, z kolei ballada „Roma Criola” ma wyraz tragiczny, podobnie interpretacja „Marii Eleny” jest bardzo bolesna. Inne utwory: „Flôr Di Nha Esperança” i „Amor Di Mundo”, tworzą nastrojową, kolorową aurę. Ten album ma światowej klasy poziom, który będzie dla wielu wzorcem muzyki z rejonów dawnych kolonii portugalskich.\nImany (Nadia Mladjao), francuska piosenkarka i autorka tekstów, ex-lekkoatletka, później modelka, pochodząca z Komorów (archipelagu wysp na południowo-wschodnim wybrzeżu Afryki), inspirowała się takimi wielkimi artystkami jak Billie Holiday, Nina Simone i Tracy Chapman, gdy zaczęła wykonywać mieszankę akustycznego folku i bluesa w różnych paryskich klubach nocnych i barach jazzowych, zanim wydała swój debiutancki album „Shape of a Broken Heart”, wydany przez Island Records w 2011 roku.\nImany w towarzystwie wybitnych muzyków nagrała 12 anglojęzycznych utworów: szczerych i mocno osobistych, w których słodycz miesza się z goryczą, melancholia z pogodą ducha. Island Records oddała do sprzedaży dwie wersje tego tytułu- jednopłytową i edycję Deluxe wzbogacona jest o 7 akustycznych utworów umieszczonych na odrębnym krążku CD. Znajdują się na nim m.in. znany fanom utwór „You will newer know”, „I’ll Be There”- cover The Jackson 5, jak również dwie nowe piosenki – „Just For A Season” z gościnnym udziałem wokalistki Djeneba Kone śpiewającej w języku bambara oraz „Spinning Around”.\n„Shape of a Broken Heart” dobrze ukazuje możliwości wokalne i wrażliwość artystyczną Imany, która obdarzona ciepłym i delikatnie chrypiącym altem śpiewa, jakby opowiadała jakieś historyjki z pewną dozą kokieterii, zmuszając do uwagi i zaciekawiając. Imany jest autorką lub współautorką całego repertuaru na płycie, choć łatwy w odbiorze jest bez wątpienia ambitny i dość jednak odległy od głównego nurtu popu. Towarzyszący instrumentaliści: Taofik Farah i Stéfane Goldman (gitary akustyczne), Laurent Vernerey i Stéphane Catry (bas), Latabi Diouani, Steve Shehan i Dupain (instrumenty perkusyjne), Valentine Duteil (wiolonczela) oraz Johan Dalgaard (fortepian i organy), dają wspaniale tło instrumentalne z wyraźnymi akcentami afrykańskimi. Wyprodukowany przez Malicka N’Diaye album oferuje naprawdę frapującą mieszankę akustycznego folku, soulu i namiętnego bluesa. Idealne nagrania dla ukojenia skołatanych nerwów!\nAfro-majorkańska wokalistka Concha Buika i afro-kubański pianista Chucho Valdés firmują płytę „El Último Trago”, wydaną przez Warner Music Spain S.L. w 2009 roku, która jest (również) hołdem dla meksykańskiej piosenkarki Chaveli Vargas, mającą duży wpływ na piosenkarstwo Buiki. Kompozycje: „Soledad”, Sombras”, „Las Ciudades”, „Cruz De Olvido”, „El Andariego”, „En El Ultimo Trago”, „Se Me Hizo Facil”, „Un Mundo Raro”, „Las Simples Cosas”, „Somos”, „Luz De Luna” i „Vamonos”, to w większości utwory pochodzące z repertuaru Chaveli Vargas.\nTo, co zawiera „El Ultimo Trago” to mieszanka flamenco, soulu i jazzu. Buika jest piosenkarką o nieco chrapliwym i szorstkim głosie, nadającą się idealnie do wchodzenia klimaty bluesowe. Ale że jest artystką pochodzącą z krainy flamenco i jednocześnie przez ojca mającą związki z hiszpańską kolonią- Gwineą Równikową, to jej muzyka raczej zbliżona jest do tradycji iberoamerykańskiej, tym bardziej że towarzyszą jej muzycy kubańscy, bądź Hiszpanie: pianista Chucho Valdes, kontrabasista Lázaro Rivero Alarcón, perkusista Juan Carlos Rojas Castro, gitarzysta Javier Limón, grający na instrumentach perkusyjnych Yaroldy Abreu Robles. Profesjonalnej wiedzy Valdésa słuchacz zawdzięcza aranżacje muzyczne budujące wysoką jakość muzyki afro-kubańskiej. Sympatycy jazzu zapewne pamiętają Valdésa, tego fantastycznego muzyka o ciężkich, ale i delikatnych jak dłoniach z legendarnej kubańskiej formacji Irakere (z niej wywodzą się też Pacquito D’Rivera i Arturo Sandoval). Jego fortepian na tej płycie idealnie spaja się z głosem Buiki. Album został nagrany w studiu Abdala na Kubie. Muzycy zarejestrowali ok. 20 utworów, z czego dwanaście znalazło się na płycie. Piosenki opowiadają o życiu, śpiewane po hiszpańsku. Spójność tych tekstów z muzyką jest oczywistym wynikiem wspólnych działań przede wszystkim piosenkarki i pianisty, ale nie bez udziału pozostałych muzyków, bez których południowoamerykański klimat muzyczny nie byłby tak realny. Od czasu pojawienia się debiutanckiej płyty- „Buika” i kolejnych albumów: „Mestizuo The Perfect Place” (2005), „Mamy Calling”, „Mi Nina Lola” (2006), „Nina de Fuego” (2008), Buika po raz kolejny nas zachwyca śpiewając copla andaluza (hiszpańska muzyka rozrywkowa uprawiana od ok. 1940). Nagrania Buiki naznaczone afrykańskimi korzeniami przodków, a przede wszystkim pasją, spontanicznością i nieskazitelnymi wykonaniami muzycznymi przybliżają muzykę wciąż świeżą.\n Całość recenzji znajduje się tu:


Kamienie pamiątkowe - prośba - www.jeleniepszczynskie.fora.pl\nKamienie pamiątkowe - prośba\nWysłany: Śro 14:11, 23 Paź 2013 Temat postu: Kamienie pamiątkowe - prośba\nZaintrygowany ciekawostkami związanymi z kamiennymi pomnikami które zalegają w lecie pszczyńskim, postanowiłem pooglądać je na własne oczy. Jest też fajny pretekst, żeby dzieciaki na dłuższą wycieczkę wyciągnąć z domu.\nDo dnia dzisiejszego podczas moich wycieczek po lesie udało mi się zlokalizować 2 pominiki, o lokalizacji 1 następnego wiem.\n1. Na wysokości Studzienic ok 500m od ostatnich zabudowań\n2. Koło szlaku rowerowego zielonego/czerwonego w ok 4/5 drogi z Piasku do Kobióra\n3. Okolice byłej bazy wojskowej\nWszystkie lokalizacje zaznaczyłem na poniższych mapach:\n...mapy dodam jak będę miał możliwość umieszczania linków....\nale po skopiowaniu do google maps w okienko wyszukiwania poniższych koordynat pokażą się wspomniane 2 pierwsze miejscówki\nMoże ktoś podpowiedzieć lokalizację innych pomników ?\nOstatnio zmieniony przez tzi dnia Śro 14:26, 23 Paź 2013, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Nie 14:43, 10 Maj 2015 Temat postu:\nMam kilka współrzędnych dynkmali, które namierzyłem, co niektóre mogą się powtórzyć z wymienionymi w wcześniejszym poście.\n50.03653 18.91114 pomnik na terenie byłej bazy wojskowej\n50.06704 18.88875 Leśny inspektor Pittermann\n50.04458 18.91478 Dynkmal na skrzyżowaniu\n50.06048 18.92893 Zdewastowane dynkmal obok nadleśnictwa Kobiór\n50.014 19.0302 Wilhelm\nKamień trzeci nazwałem " na skrzyżowaniu "bo nie jest nigdzie opisany komu jest poświęcony.\nZnam jeszcze położenie cokołu pod dynkmal znajdujący się obok nadleśnictwa Kobiór i dynkmala dedykowanego nadleśniczemu Rusch, mam zdjęcia tylko nie mam zapisanej lokalizacji.\nkolego Janie wszystkie które opisujesz są już na tym forum tutaj\ni też których już nie ma\nWysłany: Pon 10:38, 11 Maj 2015 Temat postu:\nNajmocniej przepraszam jak ten post jest postrzegany jako opis, ja tylko dodałem koordynaty tych dynkmali aby łatwiej było je wyśledzić a nawet można w mapach google dodać zdjęcia żeby bardziej te miejsca zobrazować. Pozdrawiam\nWysłany: Pon 16:27, 11 Maj 2015 Temat postu:\na za co przepraszasz ??? ja myślałem że po prostu nie wszedłeś w te miejsce i o nim nie wiedziałeś ..\nszukaj to twoje zdjęcie ..\na i taka uwaga którą wszyscy powtarzają ..\nmasz stare mapy itd. zobacz które są zaznaczone czy są zaznaczane jako kamienie czy pomniki ...\ndla mnie to pomniki ... pamiątkowy kamień to mogę sobie zabrać z drogi pomnika już tknąć mi nie wolno\nOstatnio zmieniony przez tutejszy dnia Pon 16:30, 11 Maj 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 19:47, 11 Maj 2015 Temat postu:\nA może by kolega podpowiedział gdzie znajdują się pomniki "Stangena i ten z koroną" gdybym je odszukał to miałbym komplet zdjęć tych pomników.\nWysłany: Wto 21:39, 12 Maj 2015 Temat postu:\nStangen stoi kole ostatniej szlajsy\ntego z koroną to kolega nie znajdzie choćby szukał że cho cho .. (bo go nie ma )\na ma kolega tego gdzie HH.XI został ranny\nWysłany: Śro 11:33, 13 Maj 2015 Temat postu:\nNo nie za bardzo wiem gdzie tego domu w tym lesie szukać, może jakiś krótki opis, jeśli to nie jest jakąś tajemnicą.\nCo do tego z koroną to jest ciekawe że jest zdjęcie a nie ma kamienia, jeszcze dla tego że zdjęcie kolega zamieścił, takie historie sa bardzo ciekawe no i mnie interesują.\nA o tym HH.XI to nawet nie wiem o jaki pomnik chodzi, może jakieś przybliżenie tego tematu , a tak właściwie to można by było kiedyś się spotkać w sikorce i na żywo pogodać , było by ciekawie. w razie czego mogę zostawić telefon na pw. Pozdrawiam.\nWysłany: Czw 20:14, 14 Maj 2015 Temat postu:\nszlajsa to nie dom....\nStangen stoi w trójkącie Brzeziny , Kopaniny , Świerkle\nco do innych pomników ..cały szkopuł tkwi w tym że wszyscy chcą\nale sami nic nie dają dlatego mam propozycję zaskocz mnie jakimś pomnikiem o którym nie wiem .. ja też latami ich szukałem i szukam nadal te co są to nie problem .. największą uciechą jest znaleźć kolejny do kolekcji o którym nikt nie wie ..ba znaleźć coś co to potwierdza , dowiedzieć się dlaczego był postawiony i co najważniejsze co na nim pisało .. powiesz co z tego mam .. NIC teoretycznie a praktycznie to może nadejdą czasy że ktoś będzie je chciał odbudować , postawić od nowa to materiał już będzie jak obecne pokolenie 50 latków tego nie zbierze to nie zbierze tego już nikt bo Ci co je pamiętali pomału a nieubłaganie odchodzą a zdjęcia nawet jak ktoś ma to wyrzuci bo nie będzie wiedział czego dotyczą ...\na do sikorki mnie nie zaciągniesz ci co mnie znają wiedzą dlaczego\nWysłany: Pon 22:06, 01 Cze 2015 Temat postu:\nDzięki za informację o pomniku Stangena mam nadzieję że na niego trafię co do innych pomników to jak wcześniej pisałem mam własną kolekcję zdjęć tych pomników, poza tym z koroną , Stangena i tego mniejszego na żubrowisku, nadmienię z małą pomocą forum je odszukałem i sfotografowałem, pomniki i kapliczki tutaj zamieszczone.\nNie mogę kolegi zaskoczyć nowym znaleziskiem bo nie mam takiej wiedzy i znajomości ludzi i terenu i proszę nie mówić że nic się z tego nie ma, " jest satysfakcja" że się ma taką wiedzę i warto ją dalej przekazywać.\nJa na przykład przy każdej okazji rozmawiam o pomnikach i kapliczkach bo większość moich znajomych kamienne pomniki utożsamia je jako nagrobki.\nCo do spotkania to tylko była taka opcja, lepiej porozmawiać jak pisać, przez godzinę rozmowy można się tyle dowiedzieć co przez miesiąc pisania.\nMoże by kolega opisał krótką historię pomnika z koroną, dla czego jest na zdjęciu a w rzeczywistości jego nie ma.\nW poście w którym się przywitałem opisywałem kamień pokryty pismem hebrajskim i co kolega o tym sądzi. Pozdrawiam.\nWysłany: Wto 19:13, 02 Cze 2015 Temat postu:\nten pomnik o którym piszesz według mnie stoi do dnia dzisiejszego .. na poprzecznej do rurociągu ale to jest gotyk niemiecki nie hebrajski ..\nno chyba że to był inny pomnik ale o tym nic nie słyszałem\nco do tego który jest na zdjęciu a go nie ma jak to koledze napisać komuna go zniszczyła a ja dotarłem do zdjęcia\npoza tym mnie te co są już tak nie kręcą bo o nich wiem prawie wszystko mam namierzonych 6 których nie ma a które na pewno były z tych 6 wiem gdzie stały 4 z kolei z tych 4 wiem co pisało na 2 ( z tych dwóch mam zdjęcie jednego ale bez podstawy ) pozostały 4 z nich wiem czego dotyczyły 2 ale nie wiem jak brzmiał napis mogę się go domyślać ale to musi być na 100% a dwa są niewiadome .\nco jeszcze moim zdaniem gdyby pewne osoby zechciały coś powiedzieć jeden z nich może dało by się odszukać /czegoś dowiedzieć ale nie chcą mówić\njeden jest przypuszczalne w pewnym miejscu ale na to jest potrzebny georadar ( może kolega ma znajomości kto mógłby przejrzeć teren 10 na 10m ) może nadal tam jest w tym miejscu i było by wspaniale go odkryć na nowo ..\na przypuszczam że to i tak nie wszystkie ..tak że cała ,,droga '' i historia przed nami ...\nno i jeden pomnik odbiega totalnie od reszty a do dziś stoi i ludziska się głowią .. dlaczego tak się nazywa itd .. itd\nco do wiedzy i satysfakcji .. czasem myślę czy warto się z nią dzielić ..niestety ale to nie zawsze odpowiada pewnej grupie osób bo każdy woli kreślić historię w której to ON jest cacy a inni be ... gdy nadepnie się na ten odcisk to zrobią wszystko by człowieka oczernić tylko że robią to za plecami widocznie nie mają odwagi zrobić tego otwarcie ... No i są osoby które myślą ze z rangi sprawowanego stanowiska wszystko wiedzą i mogą gdy im się udowodni że są w wielkim błędzie to chcą danych czy wiedzy ale gdy tego nie dostaną bo z jakiej racji to sam może sobie kolega dopisać resztę.\nOstatnio zmieniony przez tutejszy dnia Czw 12:57, 04 Cze 2015, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 14:58, 04 Cze 2015 Temat postu:\nJestem pod wrażeniem tych wszystkich informacji, które są w posiadaniu kolegi trzeba rzeczywiście mieć niezłe dojścia siłę i samozaparcie. albo być związany zawodowo z tymi lasami. Dziwię się ludziom, którzy coś na te tematy wiedzą albo mają jakieś dokumenty i nie chcą tego udostępnić.\nMam paru kolegów, których mogę się popytać o posiadaczy georadaru ale trochę to potrwa bo są na urlopach.\nKamień, który pamiętam to był jakby odłam jakiejś całości bo pismem ten kamień był pokryty w całości od góry do dołu a w poprzek jakby nie było początku i kończyły się w połowie wyrazu bo dalsza część była odłamana, ale to rzeczywiście było bardzo dawno, jak za każdym razem wchodziłem w te krzaki i patrzyłem na ten kamień zawsze przebiegał mi po plecach dreszcz emocji i jakieś dziwne odczucie.\nOdnośnie ludzi dobrych i złych to mogę coś na ten temat powiedzieć ponieważ prowadzę warsztat i z podobnymi ludżmi mam do czynienia a ci żli dali mi nieżle popalić więc otaczam się osobami, którzy są coś warci a tych jest coraz mniej.\nCała historia tej puszczy zaczęła mnie interesować dopiero po przeczytaniu wiadomości, które pojawiły się obok pomników a z racji mojego wieku nie mam szans na objechanie albo obejście tych lasów.\nDodam że komuna rzeczywiście zrobiła dużo złego ale nie wiedziałem że jej macki nawet docierały głęboko w las ale i też chwała że nie zniszczyła wszystkiego w 100%. Pozdrawiam.\nWysłany: Czw 18:01, 04 Cze 2015 Temat postu:\nczyli jesteś ,, moim tworem '' to ja rozwieszałem te kartki ..\ni cieszę się że choć Ty jeden się do tego przyznałeś czyli ta praca nie poszła na marne i o to w tym mi chodziło by zaciekawić ludzi historią która nas otacza jest piękna i wspaniała ..tragiczna i straszna ale jest .powinniśmy się nią chwalić i opowiadać o niej bo to nasz heimat czego nie jedni nie rozumieją . Ale są osoby co wolą by to co było nie wyszło na światło dzienne\nNie nie jestem zawodowo związany z lasami dojść też żadnych nie mam .. napiszę wprost nawet jestem blokowany przez pewnych ludzi\nco do tego pomnika to dalej myślę ze on stoi bo ten co obecnie jest był kiedyś zarośnięty itd.\nspokojnie spokojnie dasz rady .. tylko pomału.. nie wszystko na raz ..\nPopytaj o ten georadar . coś napisze na prywat


Gdzie zagra Piszczek? - Sport WP SportoweFakty\nGdzie zagra Piszczek?\nBartłomiej Piszczek, który latem szukał pracodawcy, nie znalazł jednak zatrudnienia w Kolejarzu Stróże. - Prowadziłem rozmowy z Kolejarzem, ale nie doszliśmy do porozumienia w kwestii finansów - powiedział portalowi SportoweFakty.pl 28-letni defensor.\nKamil Górniak 03 Sierpnia 2009, 09:45\nBartłomiej Piszczek w czerwcu rozstał się ze Stalą Stalowa Wola. Zawodnik nie dogadał się z klubem z Podkarpacia w kwestiach finansowych. 28-letni obrońca postanowił poszukać sobie nowego pracodawcy. Wybór padł na ŁKS Łódź, który jednak nie dostał licencji na grę w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce. - Cóż, nie zagram w Łodzi. Chciałem grać w ekstraklasie. Będę szukał innej drużyny. Na skutek odmowy przyznania licencji nie wiadomo, czy ŁKS przystąpi do rozgrywek - mówił kilkanaście dni temu Piszczek.\nPrzez cały czas przewijała się także dla tego zawodnika oferta KSZO Ostrowiec Świętokrzyski. Ostatecznie jednak tam także nie zagra Bartłomiej Piszczek. - Była propozycja z KSZO, ale na skutek przeciągającej się sprawy z ŁKS-em działacze z Ostrowca postanowili zakontraktować innego stoper. Zaryzykowałem i na razie nie mam klubu - mówił były piłkarz Stalówki.\nNiedawno Piszczkiem zainteresował się Kolejarz Stróże. 28-letni obrońca pojechał na rozmowy do klubu, ale negocjacje nie powiodły się. - Na przeszkodzie stanęły kwestie finansowe. Do Stróż z Krakowa jest kawałek i dojazd na pewno jest kosztowny. Być może trochę przedobrzyłem. Niestety nadal pozostaję bez klubu i prawdopodobnie przez najbliższe pół roku nie będę nigdzie grał. Mam jednak nadzieję, że pojawi się jeszcze jakaś oferta - powiedział w rozmowie z portalem SportoweFakty.pl Bartłomiej Piszczek.\nOferty dla doświadczonego defensora pojawiały się, jednak tylko z niższych lig. - Dostałem propozycje z zespołów z trzeciej ligi, ale tam za bardzo nie chciałem grać - dodaje. Być może Piszczek wróci do Stalowej Woli. - Liczę, że może ktoś ze Stali do mnie zadzwoni. Chętnie tam wrócę. Ryzykowałem z ŁKS-em i przejechałem się na tym, ponieważ zostałem bez klubu - kontynuuje obrońca.\nPiszczek w Stalówce prezentował się bardzo dobrze. Był podstawowym obrońcą i pewnym punktem zespołu. Czasem przytrafiały mu się kiksy, ale często ratował drużynę z opresji. Niewątpliwie przydałby się zielono-czarnym, którzy w pierwszym meczu w lidze stracili aż cztery gole. Najbliższy tydzień wszystko wyjaśni, co do przyszłości Piszczka.\nfan 03-08 14:11 Zgłoś komentarz\nTo sie Bartek załatwił. szkoda