przez Ayle Dara » 14 Lip 2017, o 02:42\n- Paazak sam w sobie jest strasznie prosty. Zarabianie na nim kredytów - raczej ciężkie. Albo masz niesamowite szczęście, albo talent. Ja na pierwszym, wbrew powszechnej opinii, nie lubię polegać. Cała sztuka polega na skutecznym odwróceniu uwagi. Co z tym zrobisz, nie ma już większego znaczenia. Można podmieniać karty, talie, podejrzeć karty przeciwnika. Jest sporo numerów. Przy okazji trzeba dać przeciwnikowi jak najmniej szans na jego własne oszustwa. Oraz po prostu oszukiwać znacznie lepiej. Ot, taka gra dwóch umysłów - Zeltron wzruszył ramionami, jakby dla niego nie było to nic wielkiego. Doskonale pamiętał jednak dzień, w którym w jego ręce wpadła "Bryza". Karty zdawały się być tego dnia przeciwko niemu. Dopiero zaczynając swoją przygodę z hazardem, nie potrafił się opanować i doskonale ukryć emocji. Nieprzyjemne uczucie potu cieknącego po plecach i niebywały stres, który towarzyszył mu podczas podmiany kart wciąż tkwiły gdzieś z w jego pamięci. Prosty trik pozwolił mu przechylić szalę na jego stronę. Gdyby ktoś jednak go przyłapał, zauważył lub chociaż spróbował rozszyfrować spiętą twarz przemytnika - mogło to zakończyć definitywnie jego historię. Patrząc wstecz, wydawało się to czerwonoskóremu komiczne. Nikt zapewne nie widział go nigdy tak zdenerwowanego. Z tegoż powodu nigdy nie opowiadał tej historii w oryginalnej wersji. Psuło to w końcu jego image. Można było powiedzieć, że na wspomnienie uśmiechnął się, gdyby ten uśmiech kiedykolwiek postanowił opuścić jego twarz.\n- No popatrz. Wybacz zdziwienie, kobiety z reguł nie wiążą ze mną poważniejszych planów. A gdy zaczynają, to dziwnym trafem muszę coś załatwić. Najlepiej na innej planecie - wyszczerzył zęby w uśmiechu, ukrywając to szybko za kuflem piwa - Nie jest to jednak głupia myśl. Tak jak wspomniałem, duet to duet. Wszystko robi się łatwiej. Odwraca uwagę, podgląda karty, manipuluje grą. W ten sposób można szybko zarobić kupę pieniędzy. Nauczyłbym cię wszystkich sztuczek jakimi dysponuję. A gdy granie się już znudzi, zaś konto zasili odpowiednia suma kredytów... to można... hm... - Zeltron zaciął się na chwilę i podrapał po głowie - Co właściwie robią bogaci, ustatkowani ludzie? Budują dom, sadzą drzewo... i hodują marchewki? - dodał i wzruszył ramionami, robiąc przy okazji minę jakby naprawdę nigdy nie miał okazji się nad tym zastanowić. Po części można było nawet w to uwierzyć. Jego życie było zdecydowanie daleki od stabilizacji. Pierwszym zakupem za pieniądze "pożyczone" od pewnego imperialnego administratora na Taris był luksusowy apartament i drogie alkohole. Oraz kilka kobiet.\n- O Huttów też bym się nie martwił. Kogo obchodzi ten jednej list gończy, w jedną czy drugą stronę. Zresztą, ze ślimakami można się dogadać. Wystarczy, że usłyszą słowo "kredyty" i już robią się skorzy do współpracy. Można dla nich coś przemycić i wyrównać rachunki. I mieć nadzieję, że nie trzeba będzie zbyt często oglądać ich facjat oraz odczuwać ich odoru - Ayle skrzywił się nieco na samą myśl. Trudno mu było zostać fanem rasy tak obrzydliwej i odpychającej, mieli oni jednak łeb do interesów. Stanowili też najłatwiejsze źródło zarobku - zawsze potrzebowali coś przemycić.\n- Co mogę powiedzieć, zawsze lubiłem poznawać różne egzotyczne zwyczaje. Na Nar Shaddaa uczestniczyłem w wyjątkowym rytuale. Na początek trzeba wypić kilka mikstur, oczywiście magicznych. Potem poznaje się kapłankę, która narzeka na pecha do mężczyzn, i wspomina że faceci w związkach w dziwny sposób ją pociągają. Zgodnie z lokalnymi zasadami, nagiąłem nieco prawdę i zasugerowałem, że jestem żonaty. Następnie udałem się do prywatnych komnat, by... - Zeltron zatrzymał się na chwilę, by dobrać odpowiedni epitet do swej barwnej historyjki - oddać w ekscentryczny sposób cześć bogom. Szybko dowiedziałem się, że wszystko to jest filmowane i moja żona otrzyma to niecne nagranie, jeżeli nie złoże odpowiedniego datku. Na wieść, że nie mam żony, kapłanka spróbowała dokonać ofiary w alternatywny sposób i przyłożyła mi poduszkę do twarzy. Sytuację uratował jej wściekły mąż, chociaż słowo "uratował" jest tu lekkim nadużyciem. I tutaj przechodzimy do kolejnej atrakcji, czworobój nowoczesny. Pięciometrowy sprint na balkon ze spodniami zawieszonymi u kostek, skok przez barierkę do basenu, pływanie oraz na koniec maraton przez ulice miasta, przy akompaniamencie gróźb śmierci. Nie wiem czy koniecznie chciałaś poznać tę historię, ale teraz jest już za późno - Zeltron tego przygód miał na koncie kilka, nie każdą musiał się końcu dzielić. Kittani mogła być pierwszą kobietą, która miała okazję usłyszeć coś takiego z jego ust. Z reguły mówił, to co druga osoba chciała usłyszeć. Przedstawiał przeróżne wersje swojej osoby, często kłamiąc w żywe oczy, aby tylko uwieść kobietę. Z brunetką był po prostu szczery, na swój pokręcony sposób. Nie ukrywał swojej osobowości, bo nie widział też powodu. Jeżeli mieli wkrótce współpracować, to warto było zdobyć się na nieco szczerości i zbudować trochę zaufania. Zwłaszcza, że dziewczyna przekazała mu dotychczas kilka prywatnych informacji. On sam nie mógł poszczycić się jakimiś wielkimi sekretami z życia codziennego. Nie pozostało mu zatem nic innego, niż bycie po prostu sobą.\n- No, nie rozpędzajmy się z tymi skalami, bo zabraknie w galaktyce miejsca na moje portrety. Wystarczyłby jeden, pokaźny. Lub lepiej, posąg. Z podpisem "Istota doskonała". W ten sposób każdy mógłby obejrzeć mnie w całej okazałości, przeczytać moją biografię i zacząć mnie naśladować. Świat od razu stałby się lepszym miejscem - pokiwał nieco głową, na znak potwierdzenia swoich własnych słów - Poza tym, nie przejmuj się jakimś pojedynczym występkiem. Odstrzeliłaś Hutta nie bez powodu, samosądy bywają zasłużone. Skoro uratowałaś kilkanaście żyć niewolników, nie możesz być zła. Przykładem zła jest na przykład pewien śliczny, czerownoskóry Twi'lek który zastrzelił własną żonę, gdy ja... chowałem się w szafie. Małżeństwo co prawda zaaranżowane, tylko po to, żeby facet zdobył z sejfu jakieś informacje - ale zawsze, troszkę to okrutne. Myślę, że tobie daleko do tego typu człowieka. Gdybyś zapytała któregoś z uratowanych przez siebie, zapewne przedstawiłby cię w samych superlatywach. Być może nasz wynik na tej skali zależy od pewnego punktu widzenia i nie sposób go uśrednić. Dla jednych będziemy uosobieniem dobra, dla innych nikczemnym potworem. I trzeba z tym żyć - Ayle zanurzył usta w świeżym kuflu piwa, nie dał jednak swoim słowom zbyt wiele czasu na zapadnięcie w pamięć - Cholera, ale się filozoficznie zrobiło. A pomyśleć, że przed chwilą wspominałem jeszcze o moich wybrykach na Nar Shaddaa. Swoją drogą, polecam się ze mną kiedyś zabrać. Jak zresztą słyszałaś, ze mną ciężko się nudzić. Nauczę cię imprezować po Zeltrońsku - dodał, już w nieco luźniejszym tonie.\nprzez IG-87F » 14 Lip 2017, o 11:30\n- Dlatego dopóki nie przeskanuję tych części, musisz żyć z tym co obecnie masz. - powiedział Sullustianin do stojącego obok droida-zabójcy, wchodząc do tej jakże przyjemnej kantyny. Dla IG-87F, Gweeka i R4B3 była to odskocznia od miejsc tego typu w których byli.\n- Na Tatooine lub Gamorrze, kantyny wydawały się "milsze" jak to mówią białkowcy. Żadnych dziwnych typów, zero kłótni i strzelanin. Smutek. - skomentował zabójca idąc przez całą kantynę w stronę baru, co prawda sam nie miał żadnego interesu w przyjściu tu, ale jego mechanik był głodny, plus przekonał go, by poszedł z nim...\n- Dlatego uważam, że Wielki i Wspaniały Pan IG powinien mieć pod swoim majestatycznym dowództwem przynajmniej z fregatę. - przy jednym ze stolików trwała dyskusja, choć trafniejszym określeniem byłoby wysławianie jednej osoby obok, dosłownie guru i jego wyznawca. IG to nie przeszkadzało w żaden sposób, choć Garllowi już tak... Powieka mu drgała, gdy R4B3 odzywał się... Ze słów tego droida to można, by posłodzić nawet jedzenie Sullustianina.\nJednak zabójca gestem chwytaka dał sygnał, aby Rabe "zamknął się", chwila milczenia i receptory słuchowe zostały nastrojone. Każdy rdzeń obecnie odpowiadał za jeden kierunek... Za to główny sensor zwrócił się w kierunku, pewnej pokracznej kreatury zwanej jako Quorn. Droid dalej mu nie ufał, więc wolał go obserwować... Musiał mieć absolutną pewność, że nic nie zrobi innym droidom. Za to receptory słuchowe... Skierowały się w stronę wspomnianego robala, Wora Mięcha Kittani i Wora Wieprzowego Mięcha Gweeka. Poza tym, nie było sensu nic obecnie innego robić.\nprzez Kittani Levfith » 15 Lip 2017, o 23:21\n- To ty jesteś ekspertem od oszukiwania, nawet w prostego i niezbyt dochodowego Pazaaka. Pozwól, że początkowo stanę gdzieś w Twoim cieniu jako osoba towarzysząca, ucząc się sztuczek od Ciebie... Albo nie. Ja będę zawracać w głowie innym graczom których stopniowo będziesz ogrywał, a gdy ja będę podliczać naszą wygraną Ty będziesz uwodził piękne panie. Później będziemy się wymieniać - pokiwała zamyślona głową, jakby przystając na swój własny pomysł. Na jego kolejne słowa uśmiechnęła się szeroko, wyraźnie rozbawiona jego komentarzem. Każdy obecny w kantynie mógł dostrzec, że ta dwójka doskonale się bawi we własnym towarzystwie. Siedzieli razem, przy jednym stoliku już dobre kilka godzin i nadal potrafili znaleźć wspólne tematy do rozmowy, przeplatane wybuchami śmiechu i kolejnymi litrami piwa. Zdawało jej się, że mieli nawet podobne poczucie humoru.\n- Jeżeli nie traktujesz ich poważnie nie będą miały poważnych planów - rozłożyła bezradnie ręce na boki. Nie wiedziała, jak się obchodził ze wszystkimi kobietami które napotkał w Galaktyce ale miała już na to pewien podgląd, którego się trzymała. Zeltron z pewnością nie należał do tych, którym po drodze była monogamia. To wręcz w pewien sposób było sprzeczne z kulturą jego rasy. - Powracając jednak do tych poważnych planów, kiedy już zostaniemy bogaczami... my marchewek nie będziemy hodować. Daj spokój - tym się nie będą zajmować milionerzy, którzy ograli całą Galaktykę ze wszelkich kredytów. Dom i drzewo brzmi całkiem rozsądnie, nawet możemy wydzielić kawałek ziemi na te marchewki - ale tylko dla naszych własnych potrzeb. Może lepiej jakieś zwierzęta, chociażby takie Nerfy na ubój... O, albo jeszcze lepiej - Tauntauny. O wiele ładniejsze niż Banthy - obejrzała swój kufel uważnie, jakby dopatrując się na nim jakiejkolwiek skazy. Upiła kolejny łyk piwa i dziękowała sobie później w duchu za to, że nie zwlekała z tym kilka minut dłużej. Jego historia o Nar Shaddaa sprawiła, że Kittani roześmiała się tak głośno, że piloci odwrócili się w jej kierunku zdumieni tym, co słyszeli. Ostatnio brunetka nie miała powodów do uśmiechu i pomimo dobrej współpracy z eskadrą oraz pozostałymi pilotami nadal zdawała się być niedostępna. Teraz śmiała się w najlepsze, co jakiś czas uderzając dłonią o swoje prawe udo i chowając uśmiech za burzą włosów. Ciężko było stwierdzić, czy rozbawiła ją sama historia Aylego, ubranie tego w słowa i mówienie o tym tak otwarcie czy też alkohol, który powoli zaczynał dawać jej się we znaki. Najpewniej była to mieszanka wszystkich powyższych czynników, która ostatecznie doprowadziła ją do... płaczu. Levfith popłakała się ze śmiechu.\n- Ayle, jesteś strasznie zabawny. Chyba często doprowadzasz kobiety do takiego stanu - zaśmiała się krótko, już o wiele ciszej niż poprzednio ocierając łzy wierzchem dłoni. Odetchnęła kilka razy głęboko, starając się już spoważnieć i poprowadzić dalszą rozmowę bez napadów śmiechu. Trzeba było przyznać, że hazardzista potrafił rozśmieszyć ale też kiedy wymagała tego sytuacja zejść na tematy poważniejsze i podzielić się swoimi trafnymi przemyśleniami. Kittani nie miała zamiaru już ciągnąć dalej wątku Mocy, skal używanych do określania kto jest przykładem dobra czy też skromności. Kiwała jedynie głową na znak, że w pełni zgadza się z jego słowami. Wyraźnie ożywiła się na słowa o czerwonoskórym Twi'leku. Pochyliła się nad stolikiem w jego kierunku, jakby niepewna czy dobrze usłyszała.\n- Ciekawe jakie informacje... Wiesz, że też widziałam jednego takiego? Na Gamorrze, co prawda jedynie z daleka ale zapamiętałam sobie jego twarz. Wyglądał niczym jakiś agent z Imperium a kto wie, może nawet i gorzej... Paskudny - brunetka skrzywiła się aż na samo wspomnienie wydarzeń, które rozegrały się tego pamiętnego dnia. Wtedy po raz ostatni widziała Cada. Szybko jednak powróciła do obecnego wątku rozmowy, pozostawiając smutną przeszłość za sobą. Ruchem głowy wskazała na kufel z piwem. - Nie mam nic przeciwko, tylko chcę przeżyć to imprezowanie. Pamiętaj, że mam mniejszą tolerancję na alkohol niż Ty.\nJej uwagę nagle przykuło coś innego. Błysk ze środka kantyny. Doskonale wiedziała, kto to - taki sam błysk dostrzegła na Tatooine i nierozerwalnie kojarzył jej się właśnie z tym miejscem. IG urósł niemalże do miana chodzącej legendy na Duchu - nie tylko ze względu na swoją zabójczą precyzję w celowaniu do piratów ale strach, jaki wzbudzał wśród inżynierów. Jego świadomość powoli nabierała coraz wyraźniejszych barw a ona sama nie była pewna, czy to dobrze czy źle. Przywykła już do tego, że zdawał się być niezależną jednostką i znajdował pewien rodzaj przyjemności w mordowaniu - to wynikało z jego oprogramowania. Jednak IG przejawiał pewne ,,ludzkie" objawy - często nazywał pewne ludzkie uczucia w sytuacjach które napotykał. Pomimo wszelkich buntów i identyfikowaniu jej jako worek mięcha nigdy nie dopuścił, aby stała jej się krzywda. Od niedawna nosił na sobie płaszcz, którego Kittani nigdy wcześniej nie widziała. Podejrzewała, że była to własność jego poprzedniego właściciela.\n- Zobacz - tego droida spotkałam pośrodku piasków Tatooine. Całkiem niezwykłe, co? Prawie mnie zabił, ale ostatecznie to właśnie jemu zawdzięczam swoją ucieczkę.\nprzez Mistrz Gry » 16 Lip 2017, o 00:32\nZnali się. Wszyscy. Każdy po trochu w mniejszym lub większym stopniu coś o sobie wiedział. Spotkanie w kantynie sprawiło tylko, że w większości przypadków przestali być dla siebie anonimowym "tym Calebem" czy "tą Kittani". Imiona zyskały twarze. Poznali się i coś ich połączyło. Nieważne, że czasem cały kontakt ograniczał się tylko do przelotnego skinienia głową, zamiany kilku zdań czy przekazanie służbowych spraw o raportów. Ważniejsze było to, że ze sobą byli. W tym określonym miejscu i czasie. To czyniło z nich rebeliantów (i nie miało to znaczenia czy słuchali się bezpośrednio Jainy czy Fenna; gdyby Imperium ich złapało wszystkich czekały ten sam podły los).\nPrzebywali na Hulku z różnych powodów mniej lub bardziej szlachetnych. Każde miało swoje plany, cele i motywacje. Nie każde też trafiło na pokład nemoidiańskiego okrętu z własnej, nieprzymuszonej woli. Nie miało to wszystko jednak znaczenia. Łączyło ich znacznie więcej niż można było zobaczyć na pierwszy rzut oka. Coś co było ponad wszelkimi podziałami.\nNici przeznaczenia zaczęły się już zaplatać. Tego wieczoru jeszcze się uśmiechali Wznieśli parę toastów. Wspomnieli tych których stracili. Nie myśleli o następnym dniu, a rozkazy były już przecież szykowane.\nNastępnego dnia musieli wrócić do swoich obowiązków, prac i zadań. Nie myśleli o przyszłości, zresztą nie wiele by to zmieniło. Jutro miało nadejść tak czy inaczej i nie było sensu zastanawiać się czy czeka ich szara rutyna czy ekscytujące misje.\nNie mogli też wiedzieć o tym, że nigdy więcej nie dane im było spotkać się w tym samym gronie.\nMiśki ostatnie posty w KiP. Z pytaniami na PW\nprzez Quorn » 16 Lip 2017, o 14:43\nTelemachus nie odzywał się już dłuższą chwilę. Oprócz niego na mostku była też Jaina i Fenn, którzy się kłócili, oraz Quorn, który w towarzystiwe Bogga i kilku przeprogramowanych b1 uruchamiali sekwencje startowe hipernapędu hulka. Na próbę. Geonosianie byli tak pochłonięci pracą, że zupełnie nie zwracali uwagi na padające słowa. Całkiem gorzkie zresztą.\n- Nie Fenn. To zbyt duże ryzyko. To jest pułapka. Nie możemy lecieć na Felucię. - Jaina była względnie opanowana, choć Telemachus znał ją już na tyle by wiedzieć jak bardzo jest zmęczona tą rozmową.\n- Nie słuchasz mnie. Oni i tak polecą. - Fenn albo nie widział do jakiego stanu doprowadził Jainę albo nie chiał tego widzieć. - I oczywiście, że to jest pułapka. Ale nie możemy tak tego zostawić. Zostawienie tego będzie błędem jeszcze większym niż próba zrobienia z tym czegoś.\n- Już dostatecznie ryzykujemy wracjąc na Gamorrę. Nie. Żaden rebeliancki statek nie poleci stąd na felucię.\n- Ha. Nie proszę Cię o to. Statek i ludzie należeć będą do mojej organizacji. Na Felucię poleci Ayle Dara i Borsk. Może jeszcze ktoś z - podkreślam - moich ludzi.\n- To i tak jest spore ryzyko.\n- Wszystko czym się zajmujemy to spore ryzyko. Weź przestań. Nie blokuj tego. I tak wkrótce Rebelia opuści to miejsce. To powinno zmniejszyć ryzyko.\nTelemachus choć był rebeliantem w duchu przyznawał rację Fennowi. Na tyle na ile poznał Kittani i resztę jej ekipy wiedział, że sprawa Feluci jest dla nich bardziej priorytetowa niż bezpieczeństwo całej organizacji rebeliantów. Co zastanawiające Jaina nie oponowała tak mocno przy sprawie Gweeka. Oczyma wyobraźni widział, jakich zniszczeń dokonuje Gweek gdyby zabroniono mu lotu. Był prawie pewien,że Jaina tez sobie to wyobraziła.\n- Fenn ma rację. - Odezwał się trochę wbrew sobie. - Nie możemy ich zatrzymać. Wiesz o tym doskonale. I niestety, ale podobnych sytuacji będziemy mieć w przyszłości więcej. Rozrastamy się. Prędzej czy później dojdzie do starcia z Imperium.\n- Tak, ale wolałabym, żeby było to później. Wolałabym, żebyśmy byli na to przygotowani.\n- Na starcie z Imperium? - Fenn się zaśmiał. - Nie. Na to nigdy nie będziemy gotowi. Walka w otwartej bitwie to gotowa recepta na szybką klęskę. Musimy działać innymi metodami. Akcja z Felucią ot choćby.\n- Argh! Ty uparty grubasie! - Jaina cisnęła trzymanym datapadem.\n- Wiem. Nie komplemetuj mnie. - Fenn uśmiechnął się szeroko. - Polecą tak czy inaczej, ale wolałbym, żebyś jednak wyraziła zgodę to wpłynie na dobre relacje i morale załogi.\n- Niech lecą, ale będziemy tego żałować\n- Być może. Tego nie możesz wiedzieć.\n- Wiedzieć nie. Ale przeczucie rzadko mnie myliło. A te mam złe. Telemachus. Kto leci na gamorre?\n- Kittani jako pilot Gammy z bandą Gweeka i nim samym. Garll, Ig87f i jego droidy razem z Paulem Kerstem i naszymi ludźmi polecą na Skyrunnerze. Z tego co mi meldował Garll po kursie na Gamorrę chce lecieć na Sluis Van. Ma jakies problemy z IG. Ponoć ma tam jakiegoś znajomego co może pomóc.\n- Ech... Czuję masę problemów. A jak Kerst wróci? I czy Mai'fach zdecydowała się dołączyć?\n- Nie... Póki co poleci Erd i jego ekipa. Jak sie Mai zdecyduje to dokonamy odpowiednich korekt w załodze. A co do statku powrotnego: We wulkanie zostały jeszcze dwa frachtowce. Tak twierdzi Kittani. Są do wzięcia.\n- Szykuj szczegółowe rozkazy. Quorn jak system?\n- Działa, Jaino. Działa. Można skakać. Nawet za godzinę.\nprzez Nicciterra » 16 Lip 2017, o 16:49\nSala kantyny początkowo gościła zaledwie parę istot. Z czasem Nicci i Pan Cztery Ręce dostrzegli, że tym razem nikt jakoś nie chce opuszczać miejsca, oddając się w dyskusje i żarty oraz wzmożoną konsumpcję, jakby dzień ten był wolnym od pracy. Posiedzenie kilkoro zamieniło się w prawdziwe zdarzenie. W szczytowym okresie obiadowym Pan Cztery Ręce był zmuszony poprosić o pomoc kolegę, trzyosobowy personel zwyczajnie się nie wyrabiał. Do sali trzeba było wnieść więcej krzeseł, czy czegokolwiek na czym można było usiąść.\nNicci w pocie pracy w pewnym momencie zapomniała o poróżnieniu z ludźmi jakie zwykle odczuwała. Dennis nieco się rozchmurzył, jak chisska zabłysła w jego kierunku uprzejmością. Pamiętał jak mu groziła trzymając nóż, jeśli się to okaże, że skłamał i to on na prawdę coś podkradł. W końcu wciągnęła się w dyskusję na jakieś trywialne tematy, a gdy doszedł do pomocy Benjamin, przyjaciel Besaliska, kuchnia gwarzyła od żartów i śmiechów. Poczuła, że stanowi jakąś cząstkę całości, choćby minimalną i że robi to z własnej woli. Namiastka wolności i wciągnięcie się w rolę, spowodowało, że momentami zapominała kim była. Uśmiechała się na zaczepki zamiast piorunować wzrokiem, czy burczeć pod nosem. Nawet nie odmówiła drinka, który proponował uparcie jeden z pilotów. Zamieniła z nim kilka zdań i wróciła do pracy, uśmiechając się z satysfakcji, że chciał postawić jej kolejnego.\nKlienci powoli się wykruszali, a chronometr zaczął wskazywać późną porę. Dennis i Benjamin opuścili kuchnie i zaczęli się udzielać w kantynie, grając w Pazaaka przy stole z najliczniejszą z grup. Faworytem rozgrywek okazał się piracki Rodianin, który zgarniał kredyty rebeliantów. Póki co jeszcze nikt go nie oskarżył o oszustwo, lecz Nicci wywęszyła w jego ruchach pewien zbyt często powtarzany schemat. Nie zamierzała jednak się wtrącać, hazard kompletnie ją nie interesował.\nTymczasem większość osobistości była już mocno wstawiona. Ktoś nawet przewrócił się i trzeba było mu pomóc dotrzeć do swojej kajuty. Inny leżał zalany w trupa, mamrocząc pod nosem, że dojdzie o własnych siłach.\nPan Cztery Ręce opuścił na chwilę lokal ze względu na jakieś sprawy, zostawiając go Nicci. Kobieta stała oparta o ladę i czekając na koniec pracy, patrzyła się przed siebie...\nTylko parę kwestii i... mogłaby tak żyć...\nprzez Rafael Rexwent » 18 Lip 2017, o 00:49\nWizyta w kantynie skończyła się wielogodzinnym posiedzeniem. Paul siedział właśnie przy stoliku i popijał świeżo wyciskany sok ze słodkich owoców. Pojenie alkoholem skończył na drugim drinku, czyli swoim minimalnym limicie moralnym. Picie na umór zawsze napawało Kersta odrazą i teraz patrzył z niesmakiem na pobliski stolik, gdzie drzemał w najlepsze nietrzeźwy Rebeliant. Chociaż nietrzeźwy to złe słowo, bo około trzydziestoletni mężczyzna zlał się w trupa i jedynie głośne chrapanie świadczyło o tym, że jeszcze żyje.\nŁyk czerwonawego soku mile rozlał się po gardle i pozwolił mężczyźnie zignorować odgłosy wydawane przez pijanego. Kantyna powoli się wyludniała, ale Paul siedział. Siedział wygodnie w nieco odosobnionym końcu sali i nie licząc śpiącego „towarzysza” miał spokój. Taka sielska atmosfera przywołała wspomnienia. Wspomnienia miłe i wręcz przeciwnie. Ale wszystkie miały jeden wspólny mianownik – pochodziły z czasów sprzed bitwy o Lucrehulka.\nKerst lekko się uśmiechnął, kiedy wspominał współpracę z młodym Huttem, który przedstawiał się jako zawodowy skrytobójca i nawet zaproponował podjęcie próby potajemnego zwiadu chronionego kompleksu, który wspólnie z grupką najemników mieli „wyczyścić”. Pocieszny ślimak z brakami instynktu samozachowawczego i dwoma wibroostrzami. Cóż, nikt w niańkę się nie bawił, a samobójcza dywersja jaką zafundował Hutt pozwoliła reszcie sprawne wkroczenie do akcji.\nWtedy mężczyzna nie czuł się odpowiedzialny za śmierć głupiego skrytobójcy, ale zostanie Rebeliantem pociągało ze sobą pewne ewolucje poglądowe. Zostawienie zachowującego się jak idiota kompana wtedy była przez mężczyznę traktowana jako pomoc w naturalnym procesie selekcji – zostają tylko najlepsi. Zaś teraz? Teraz nawet najgorszemu fajtłapie należy podać pomocną dłoń, czy osłonić przed wrogim ostrzałem. Kerst doskonale zdawał sobie sprawę, że gdyby Caleb i Brimlocki byli rasowymi najemnikami, to już by nie żył. Porzucony w stanie nieprzytomności zostałby zapewne zdekapitowany przez tego dziwacznego droida, albo po prostu zgniecione pod naporem jego mechanicznego kroku. A jednak otrzymał wsparcie, tą przysłowiową pomocną dłoń. I teraz musiał samemu ją komuś podać, bo to już nie samowolna krucjata najemnicza, tylko służba w wyższych celach. W celu... no właśnie, po co walczy Rebelia? Paul machnął ręką i dopił napój. To jest rozważanie na inny dzień, ważne że ma misję i okazję do zażycia przygody. Bo to przygoda jest największym narkotykiem w Galaktyce. Żołnierz wstał, uiścił rachunek i udał się do swojej kajuty, jednej z wielu w przepastnych przestrzeniach Lucrehulka. Przygoda przygodą, ale sen jest ważny.\nKerst był wręcz zadziwiony względnością czasu. Zdawało mu się, że całkiem niedawno rozmawiał z przywódcą Gammorean, a tu już nadszedł dzień wylotu na Gamorrę. Obawy przez zbytnim wynudzeniem były bez pokrycia, do czego walnie przyczyniło się prowizoryczne zabezpieczanie zbroi mieszanką wypełniającą ubytki, zmienianiu opatrunków, czy poszukiwaniu wszelakich informacji o planecie docelowej. No i o samym profilu misji.\nIntensywnie zagospodarowane dwa dni były owocnie spędzonym czasem, bo zbroja znów stanowiła solidną ochronę, chociaż przydałaby się jej wizyta w warsztacie ojca, by przywrócić jej pełnię zdolności defensywnych. Także rany ładnie się zagoiły, a dwie blizny prezentowały się imponująca i nie sprawiały wrażenia szpecących. Paul szedł właśnie w swojej zbroi w kierunku hangarów na umówione miejsce. Z wypełnioną czymś czarną torbą przewieszoną przez ramię, karabinem na plecach i hełmem w ręku prezentował się jak klasyczny najemnik. No właśnie. Wygląda na to, że tak już zostanie zapamiętany Kerst w szeregach Rebelii – nie jako żołnierz, tylko najemnik.\nPistolet spoczywał w kaburze przy pasie, ale łagodny wyraz twarzy zapewniał, że nie zamierza go używać na nikim niebędącym wrogiem. Stanął właśnie na progu wylotu korytarza i spojrzał na rozpościerającą się przed nim panoramę lądowisk Ducha. Miał jeszcze parę minut zapasu, ale i tak raźnym, szybkim krokiem ruszył w kierunku miejsca zbiórki. Zżerała go niewidoczna ciekawość z kim poleci. Kogo oddelegował do zadania Telemachus?\nprzez Mistrz Gry » 18 Lip 2017, o 14:19\nKilka dni później nikt już nie pamiętał o dość głośnej nasiadówie jaka odbyła się w kantynie Pana Cztery Ręce. Każdy miał swoje zadania na głowie i mało komu chciało się wracać wspomnieniami do tego dość przyjemnego wydarzenia; nie było na to zwyczajnie czasu. Przygotowania do odlotu okazały się być bardziej zajmujące niż by się mogło wydawać. Czasem było to tylko spakowanie torby i wysłuchanie ostatnich porad od Fenna (Kittani), ktoś inny musiał zebrać cały swój oddział i dozbroić go (Gweek), ktoś następny w ogóle musiał poznać swój oddział (Paul Kerst). IG87F i Garll musieli ustalić trasę przelotu i umówić się na spotkanie ze znajomymi Garlla na Sluis Van. Ayle Dara pod okiem Borska musiał przejść przyspieszone szkolenie agenta, bowiem mieli przez najbliższy czas ze sobą współpracować. Caleb i Nicci Frost wkrótce mieli ruszyć na piracki szlak i to też wymagało przygotowań (a przecież, jeszcze wcześniej musieli ustalić dokładne koordynaty skoku dla "Ducha". Jon Antilles, Zym, Probos Azad i jego eskadra, rebelianci, uchodźcy, ekspiraci. Od Jainy poprzez najdalej w galaktyce rozlokowanych agentów Fenna do najmniejszych droidów porządkowych na hulku każdy miał coś do zrobienia. I całość zaczynała działać w sposób bardziej zorganizowany (choć jeszcze daleki od ideału). Każdy miał do zrobienia coś. Każdy to czuł. Czy działa tutaj czyjaś Moc, czy była to grupowa autosugestia, nie miało to znaczenia.\nSkończył się wysiłek jednostek i samotne przegrane. Teraz nastał czas większych prób.\nprzez Mistrz Gry » 21 Lip 2017, o 18:11\nCzas płynął szybko, a podjęte decyzje musiały wydać owoce. Z ciężkim sercem dowódca "Nadziei" przekazał frachtowiec pod komendę Caleba Quade przejmując równocześnie tymczasowe dowodzenie na Duchu. Telemachus nie był pewien czy ta roszada jest najlepszym rozwiązaniem. Ostatecznie przekonało go jednak to ze Niebeskoskóra dołączy do wyprawy. Nie ufał jej i nie wiedział dlaczego Jon i Jaina tak bardzo przejmowali się losem dziewczyny. Pozbycie się z pokładu panny Frost było jednym z rozwiązań które zadowalało wszystkie strony. Raider miał być wyposażony w prom abordażowy oraz sześć myśliwców pod dowództwem Kerena Caldona. Myśliwce były zbieraniną ocalałą i połataną po ostatnim ataku piratów. Na kontyngent składał się Y-wing stanowiący główną siłę uderzeniową. Dwa ostatnie ocalałe LAFY-250, oraz dwie Zebry i A-Wing. Tym ostatnim latał sam dowódca eskadry. Drużynę abordażową stanowiła dziesiątka zaprawionych w bojach wojaków. Tak tych samych których wcześniej pozostawił Aver w ramach sojuszniczego wsparcia. Do tak wyposażonego Raidera zostali przewiezieni Caleb wraz ze swoją nową uczennicą. Cel samej misji był jasny, zdobyć za wszelką cenę paliwo do Lucrehulka. Quorn zadeklarował iż zdoła wykonać jeden długi skok, niestety nie zdoła wykrzesać więcej ze staruszka. I tak z cudem graniczył fakt działania pozostałych systemów oraz utrzymania wszystkiego w formie.\nAkcja przenosi się na Nadzieję.\nprzez Mistrz Gry » 27 Lip 2017, o 13:44\nKittani, Kers, IG87F oraz Gweek ruszają na Gamorre w poszukiwaniu Nurry\nprzez Probos Azad » 18 Sie 2017, o 21:40\nDuros pokrzepił się łykiem whisky. Złocisty płyn przyjemnie palił w gardle. Azad poczuł przypływ nowej energii. W końcu dostrzegł Rhadego, ten najwyraźniej miał już dosyć, bo zmierzał w kierunku wyjścia z kantyny. Probos z lekkością rancora ruszył przez tłumek powłócząc nogą. Na szczęście dla niego mężczyzna nie szedł zbyt szybko.\n- Zaproponowałbym ci kolejkę, ale chyba nie masz ochoty? - Duros skinął na szeroko otwartą śluzę służącą za wejście i wyjście z kantyny.\n- Nie tym razem, Probos. – Rhade wyglądał na zmęczonego. – Ale jak cię znam, nie ujmując nic z twojej miłości do alkoholu, to wcale nie o kolejkę ci chodzi. Chyba nie potrzebujesz mnie jako pretekstu do wychylenia kieliszka. – człowiek wskazał na wciąż trzymaną przez Durosa szklankę.\n- Spostrzegawczy jesteś. Nic dziwnego, że zajmujesz się wywiadem. – przyjacielska kpina zabrzmiała w głosie Probosa. Wychylił kolejny łyk. Po czym spochmurniał. – Widziałem ostatnie wieści w holonecie. Kiedy mówiłeś mi o K’Pużu, to wiedziałeś, że aż tylu złapali.\n- Z grubsza… Nie znaliśmy wszystkich szczegółów… Poza tym, to częściowo wydmuszka. Wielu z schwytanych, to pionki albo niewinni figuranci. Mimo wszystko, liczba tych, których zapuszkowali…\n- Robi wrażenie. – dokończył za Rhadego Duros. – Jest w tym jeden pozytyw. Nie spodziewałem się, że Imperium miało tylu wrogów, aż tyle organizacji…\n- Co z tego. Teraz już ich nie ma. Gdybyśmy mieli większe zasoby, moglibyśmy spróbować pozbierać resztki tych komórek… A tak, pozostaje nam tylko patrzeć jak ISB się z nimi rozprawia.\nDuros się zamyślił.\n- Może jednak coś uda się zrobić… Ale nie czas i miejsce na takie rozmowy, a ja nie z tym do ciebie przychodzę. Chodzi o Enarc.\n- Jesteś wreszcie gotowy?\n- Tak. Na tyle, na ile to możliwe. Szkolenie idzie nieźle, chociaż zdolność operacyjna z takimi brakami sprzętowymi jest ograniczona. I odpowiadając na twoje obawy, Xori na razie nie wbiła mi wibroostrza pod żebro. – Probos mógłby przysiąc, że na twarzy mężczyzny pojawił się cień uśmiechu. – Chciałem zapytać o te obiecane droidy.\nTwarz Rhadego przybrała wyraz zakłopotania.\n- Wybacz. Nie miałem kiedy się tym zająć, ostatni goście i rewelacje pochłonęły moje siły przerobowe.\nDuros postanowił zachować dla siebie zdanie na temat tajnych imperialnych stowarzyszeń, superbroni Mocy i innych bzdur, na które wedle Jainy walcząca o życie rebelia powinna zwrócić pełnię uwagi.\n- Chyba jest ktoś kto może ci pomóc. – Rhade skinął na Probosa, by ten podążył za nim. Po chwili stali przy niewielkim insektoidzie, w którym Duros rozpoznał Geonosianina. Azad domyślił się, że to główny mechanik Ducha, o którym słyszał tyle przedziwnych historii. Nie miał wiele do czynienia z tym gatunkiem, więc trudno było mu ocenić, na ile mechanik był jego typowym przedstawicielem.\n- Quorn, to komandor Azad. – przedstawił ich sobie Rhade. – Potrzebny mu astromech i droid ochroniarz, może z funkcjami protokolarnymi. - Rhade spojrzał pytająco na Probosa.\n- Miło poznać. – Duros wyciągnął w stronę insektoida dłoń na powitanie.\nprzez Quorn » 19 Sie 2017, o 14:27\n- Nie, Q, nie obchodzi to... masz jeszcze dzisiaj zająć przeglądem tego tunelu. Wie, że tam jest gorąco... Tak... Tak... Bo tam jest reaktor, dokładnie. A to jest kanał odprowadzający ciepło... Mhmmm... Nie... Q nie za dużo gada. Q się mądruje w sam raz. Czeka.. Ktoś inny do niego mówi. Quorn kończy. Do kanału. - Quorn rozmawiał, a w zasadzie właśnie skończył rozmawiać, ze swoim droidem przez komunikator, który musiał być wbudowany w dziwne urządzenie przyczepione do tyłu jego chitynowej głowy. Z urządzenia wystawało niewielkie ramie podtrzymujące - zapewne - mikrofon blisko jego wąskich insektoidzich ust a w miejscu gdzie większość dżentelistot miała uszu tkwiło coś co można by nazwać słuchawką. Cały zestaw dodatkowo łączył się dwoma optycznymi przewodami z parą mechanicznych oczu. Probos nie był ekspertem od geonosian ale osobnik, który przed nim stał z całą pewnością nie był typowym przedstawicielem tego gatunku; tym bardziej, że parę razy wpadł na hulku na kilku jego pobratymców; Ci byli spokojni, terkotali do siebie w swoim robaczym języku i nie nosili ubrań ani mechanicznych oczu.\nQuorn dostrzegł duroskiego komandora i jakiegoś bliżej nieznanego mu mężczyznę dopiero wtedy gdy ten pierwszy podsunął mu rękę do przywitania.\n- Quorn chyba musi przeczyścić pamięć Q4. - Mówił dalej do siebie skrzydlaty insektoid. Przynajmniej tak sądził Duros i po krótkim namyśle chyba wolał trzymać się tej interpretacji. - Taaaak. On jest za mądry. Głupio-mądry. Będzie się kłucił, ciągle i ciągle. Głupio... Quorn tak nie chce.- Podał rękę durosowi i witając się z nim silnym uściskiem trójpalczastej chitynowej dłoni. Dłoń była upaprana czymś tłustym. Azad wolał nie domyślać się co to mogło być.\n- Quorn. Quorn Pierwszy Mechanik. - Para mechanicznych, teleskopowych i niezsynchronizowanych oczu zakręciła się w oczodołach mierząc Durosa od stóp do głowy.\n- Droidy? Quorn ma droidy. Trochę. Większość grechoty. Martwe zwoje i układy scalone. Nie chcą działać. Trzeba naprawiać. Dużo naprawiać. Ale nawet jakby Quorn miał dobre droidy to by chyba nie dał. One są mu potrzebne tu. Hulk bez pomocy droidów zdechnie. Jak larwa na słońcu. Zdala od mleka królowej. Drioidy to mleko. Quorn się nie chce dzielić mlekiem. Na co mu droidy? Gdzie je chce zabrać, hę?\nprzez Probos Azad » 27 Sie 2017, o 11:28\nQuorn był z całą pewnością nietuzinkową postacią. Przez moment przez umysł Durosa przebiegały rozmaite opowieści i anegdotki, w których Geonosianina można było obsadzić w głównej roli. Ekscentryczna osobowość, cybernetyczne wszczepy i talent do maszyn czyniły z Quorna wdzięcznego bohatera opowieści snutych w kantynach Zewnętrznych Rubieży. Trybiki w głowie Azada zaczęły już układać historie do kolejnego tomiku Opowieści z kantyny Clandes. Jednak bajarz i gawędziarz musiał ustąpić miejsca samozwańczemu komandorowi.\n- Na misję, panie Pierwszy Mechaniku. – Duros posłał Geonosianinowi jeden ze swoich uśmiechów z kategorii „wszystko będzie w porządku”. Po chwili zreflektował się, że insektoid nie musi koniecznie odczytywać jego wyrazu twarzy w ten sam sposób co bardziej typowe dżentelistoty. – Lecę na jedną z pobliskich planet, by uzupełnić nasze zapasy i pozyskać dostawców. Moja podróż nie zajmie więcej niż kilka dni, a jest też istotna dla Quorna. Czy królowa może dawać mleko, jeżeli sama umiera z głodu? Przywiozę niezbędne zaopatrzenie i części. Jeśli Quorn wypożyczy mi teraz dwa droidy… - Probos postanowił zwrócić się do mechanika jego własnym językiem –… to po moim powrocie będzie mógł naprawiać kolejne grechoty. Quorn będzie miał więcej mleka dla larwy.\nAzad przyglądał się badawczo reakcji Geonosianina na jego argumenty. O mocnej pozycji Quorna najlepiej świadczyło, że Rhade nie wydał mu po prostu rozkazu, ale poprosił o pomoc. Probos zastanawiał się na ile insektoid jest świadomy swojej rangi i wynikającej z niej władzy w rebelianckiej hierarchii.\nprzez Quorn » 27 Sie 2017, o 12:27\n- Hmmm Pan Azad dobrze mówi. Nowe części i surowce są bardzo potrzebne. Droidy są jeszcze potrzebniejsze teraz i tutaj. Bardzo są potrzebne i Quorn nie da. Chyba, że chce zabrać niesprawne. Ale niesprawne grechoty-droidy na misji to tak jak szyszka we odwłoku. Ani to pchać dalej ani wyciągnąć. Nieeee... Szyszka boli. Mówili, że przyjemne... ale kłamali... - Quorn przestał mierzyć wzrokiem Durosa i chyba pierwszy raz, od początku rozmowy, spojrzał na twarz Durosa w całkowitym skupieniu (co objawiało się tym, że mechaniczne oczy skierowane był w jednym kierunku i nie uciekały na boki). - Quorn nie może, na prawdę. Nie chce, żeby Pana Azada bolało ze zgrechoconymi droidami.\n- No ewentualnie... Chyba, że na za dwa dni to by Quorn coś przygotował. Złożyłby razem z Boggiem coś. Ewentualnie, też... Quorn mógłby wysłać Jaggernauta swojego razem z Q4. Ale to za dwa dni. I tak wogóle, to jeszcze Pan Azad musi pamiętać, że Quorn chce ruszyć stąd Preclowy Złom. I musi się Azada spieszyć z misją. Bo to niedługo i już Robalii tu nie będzie. Nieee... Ech... Po co Quornu ta szyszka była.\nprzez Probos Azad » 3 Wrz 2017, o 15:21\n- Tak, pamiętam o naszym harmonogramie. - Duros skinął głową. - Jednak myślę, że nim Quade przygotuje wyprawę i powróci z paliwem koniecznym dla naszego odlotu, ja również będę już na miejscu. W razie czego zadbamy z Rhadem o to, żebym miał jak znaleźć nową lokalizację Ducha. - zwrócił się do Telemachusa, a ten skinął głową.\n- Za dwa dni zgłoszę się po droidy. Dziękuję za pomoc, Quornie. - Duros wyciągnął dłoń, by pożegnać się z ekscentrycznym Geonosianinem i zacząć przygotowania do odlotu. Miał nadzieje, że umiejętności Quorna sprostają jego reputacji, skoro jego usposobienie przerosło plotki, które słyszał. Azad sam musiał się zająć innymi sprawami przed odlotem. Eskadra wymagała ustalenia nowych harmonogramów ćwiczeń, a Quoia potrzebowała przeglądu, nim ponownie uda się w podróż. Pożegnał się z Rhadem i wyszedł z kantyny. Poczuł znajome podniecenie. Znów będzie na szlaku. Tylko on, jego statek i gwiazdy...


DJ na wesele: Świat imprez - agencja muzyczna | Słupsk | woj. Pomorskie - Gdzie Wesele\nŚwiat imprez - agencja muzyczna\nW pobliżu: Rumia, Gdynia, Wejherowo, Reda, Toruń, Bydgoszcz, Koszalin, Gdańsk, Sopot, Kartuzy, Kościerzyna, Kościerzyna, Szczecin, Bytów, Łeba, Pruszcz Gdański, Starogard Gdański, Tczew, Ustka, Kołobrzeg, Szczecinek, Szczecinek, Mielno, Mielno, Lębork, Władysławowo, Człuchów, Hel, Hel\nNA IMPREZY ZAREZERWOWANE RABAT TRWA DO 20 LUTEGO !!\nPrzede wszystkim w swoim doświadczeniu mogę zapisać setki zagranych imprez, w tym ponad 100 wesel. Posiadam starannie wyselekcjonowaną bibliotekę muzyczną wszelakich gatunków. Dzięki temu na Waszym Weselu jestem w stanie przeprowadzić innowacyjne zabawy, konkursy i karaoke dla wszystkich gości. Prowadzę w pełnej kulturze słowa a także zabaw. Nikt z gości nie będzie czuł się urażony. Przygotowuję scenariusz dopasowany indywidualnie pod Państwa imprezę. Bazujemy na sprzęcie od najlepszych producentów co w praktyce robi niesamowity efekt..Wow\nProfesjonalne nagłośnienie, Profesjonalne oświetlenie sceniczne tj. Ruchome glowy, reflektory LED, led bar, Listwy led (dekoracja sali światłem) 2x TV, karaoke, Sterowanie światłem dostosowane pod muzykę, Konsolę DJ Pioneer, mikser muzyczny, Mikrofony do ręki, Własny stół DJ'ski Zasłonę DJ'ską (nadająca estetykę dzięki której nie widać kabli), Akcesoria dla siebie oraz gości.\nBazujemy na sprzęcie od najlepszych producentów co w praktyce robi niesamowity efekt.\nTak naprawdę jesteśmy w stanie wspólnie z ''młodymi'' stworzyć imprezę wyjątkową, bo tylko na taką czekają ''młodzi'' oraz ich goście. Pojawiamy się wszędzie tam, gdzie potrzebna jest doskonała zabawa i najlepsza oprawa muzyczna.\nObsługujemy rozmaite imprezy okolicznościowe w tym wesela, studniówki, bale sylwestrowe i karnawałowe, imprezy firmowe i wiele wiele innych.\nProwadzenie imprezy zostaw nam, zrobimy to profesjonalnie i z dobrym poczuciem humoru i super zabawą. Konferansjer i DJ w jednym daje możliwość bycia blisko Pary Młodej i gości jednocześnie, przy tym nie zaniedbując jakości zabawy.\nW naszej ofercie mamy dodatkowe usługi:\nwynajem dużego napisu LOVE cena do ustalenia\nwszystko czego sobie zapragnie Para Młoda\nSkontaktuj się z nami i spraw by goście zapamiętali Wasze wydarzenie na długie lata.\nK Karolina 2020-01-30 19:59:20\nPolecamy z całego serca. Wesele przeszło nasze najśmielsze oczekiwania.. Wyczucie dj'a co do muzyki >>>>mega. Potrafią obserwować i dostosować muzykę tak by każdy się super bawił. Każdy z naszych gości to potwierdzi. Konkursy niestandardowe i mega odjechane. Chłopaki mają super pomysły i dużo energii. Dziękujemy wam bardzo. To było wesele naszych marzeń. Napewno jeszcze się spotkamy. Pozdrawiamy\nP Patrycja 2019-03-19 16:46:51\nPolecam !!! Było super, goście dobrze się bawili . Konrad naprawdę bardzo dobrze potrafi wyczuć publiczność , zabawiać i jest niesamowicie zorientowany we wszystkim np kiedy tort, podziękowania itp . Jeszcze raz dziękujemy za super wesele !!!!\nB Błażej 2019-02-07 17:39:34\nMieliśmy z żoną okazję i przyjemność skorzystać z usług DJ'a Konrada na naszym ślubie 6 października. Impreza udała się w stu procentach, goście bawili się doskonale od samego początku właściwie aż do końca ... szkoda tylko, że wesele nie trwało dłużej :) Repertuar był dobrze dobrany i naszym zdaniem, każdy znalazł coś dla siebie. Konkursy przygotowane były z polotem, starannie, bez zbędnych elementów.\nM Magdalena 2019-01-03 00:26:13\nZ całego serca polecamy! Przemiły z podejściem do klienta, doradzi, muzyka idealna! Wszyscy goście zadowoleni. Ślub przeszedł nasze oczekiwania, było idealnie!!\nA Alicja 2019-01-02 19:03:29\nPełen profesjonalizm, super sprzęt, radiowy głos, gry i zabawy genialne, świetne podejście do klienta,ciągle uśmiechnięty,mega pozytywny! Właściwy człowiek na właściwym miejscu. ☺ Polecam wszystkim!\nTagi: Słupsk, Oprawa, DJ na wesele


Najważniejsza nagroda fantastyczna przyznana. Laureaci Hugo 2018 - Movies Room\nNajważniejsza nagroda fantastyczna przyznana. Laureaci Hugo 2018\nAutor: Dagmara Trembicka 21 sierpnia 2018\nPodczas 76. edycji Worldconu, odbywającej się w San Jose, przyznano Nagrody Hugo za rok 2017.\nNagroda Hugo to amerykańskie wyróżnienie dla najlepszych utworów fantastycznych wydanych w USA. Jest uznawana za jedną z 2 najważniejszych nagród w fandomie – obok Nagrody Nebula. Hugo przyznawane są na zasadzie plebiscytu – do konkursu nominują, a potem wybierają zwycięzców czytelnicy fantastyki oraz uczestnicy Worldconu.\nTegoroczne Nagrody wywolały już ogromne poruszenie wśród czytelników i nie tylko – po raz pierwszy w 9 najważniejszych kategoriach laur powędrował w ręce kobiet.\nLista zwycięzców Hugo 2018\nNajlepsza nowela: Suzanne Palmer The Secret Life of Bots (Clarkesworld 9/17) – przeczytaj!\nNajlepsze opowiadanie: Welcome to your Authentic Indian Experience™, Rebecca Roanhorse (Apex 8/17) – przeczytaj!\nZobacz również: Nagroda im. Arthura C. Clarke’a. Wygrała książka o… rozmnażaniu\nŹródło: LocusMag; ilustracja wprowadzenia: materiały promocyjne Tor.com\nfantastyka, film, komiks, książki, nagroda, nagroda hugo\nArticle ID = 38783


Wycieczkę do Kudowy Zdroju nasz kapelmistrz planował już wcześniej. Nic więc dziwnego, że nie mogliśmy się już doczekać kiedy przyjdzie dzień wyjazdu. Ruszyliśmy 27 czerwca. Wszystkie miejsca w autokarze zajęte, pogoda znakomita i już po kilku kilometrach jazdy okazuje się, że nasz kierowca to znakomity gość (znawcy twierdzą, że jaki kierowca taka wycieczka).\nZamieszkaliśmy w pensjonacie "Miranda" w dzielnicy Brzozowie (skrajem lasu przebiegała polsko-czeska granica). Sympatyczni właściciele i urocze miejsce. Polecamy wszystkim pragnącym wyrwać się z miejskiego gwaru.\nWeszliśmy na Szczeliniec i pochodziliśmy po Błędnych Skałach (Asiu, ogromne dzięki za fotografie, których wykonać nie mogłem), następnego dnia zwiedziliśmy czeskie miasteczko Adrspach ze swoimi ogromnymi skałami. Piękne wrażenia i niesamowite doznania!\nBardzo przypadł nam do gustu basen na terenie pensjonatu. Długo w pamięci pozostaną wieczorne ogniska i nocne Polaków rozmowy.\nCzas szybko minął i trzeba było wracać. Okolicznościowe pamiątki kupiliśmy w miejscowej "Żabce".\nDziękujemy wszystkim, dzięki którym mogliśmy poznać skrawek naszej pięknej Polski. Przy najbliższej sposobności zagramy specjalnie dla Was. Póki co pochwalimy się pięknymi fotografiami.\nKudowa Zdrój, wycieczka


Jak poprawić widoczność swojego biznesu? – 3obieg.pl – Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego.\nRynek usług świadczonych w Internecie rośnie z dnia na dzień. Firmy muszą być widoczne w sieci. Mimo to wciąż warto w inwestować w klasyczne formy reklamowe. Przekonaj się, dlaczego.\nDobry druk zawsze w cenie\nOczywistością jest, że nowoczesny przedsiębiorca stale poszukuje nowoczesnych rozwiązań, które zwiększą wartość i zasięg reklamy. Wszystkie informacje o danej firmie można obecnie znaleźć w Internecie. Kampanie reklamowe coraz częściej korzystają z social media. Może wydawać, że inwestowanie w klasyczne, drukowane formy reklamowe są niepraktyczne i nie ekologiczne. Nic bardziej mylnego. Papier posiada zupełnie inny potencjał. Część klientów znajduje daną firmę w Internecie, w większości przypadków wtedy, kiedy szuka konkretnej oferty. Wydrukowane ulotki, wizytówki czy katalogi, często trafiają do potencjalnych klientów mimochodem. Drukowane materiały marketingowe mają tę przewagę, że angażują więcej zmysłów od materiałów zamieszczonych w Internecie. Poza tym profesjonalnie wydrukowane materiały, wysokiej jakości, świadczą o prestiżu firmy, pozytywnie wpływają na umacnianie świadomości marki, a przy tym stanowią doskonałe uzupełnienie działalności w social mediach.\nWydajność, jakość, ekologia\nEkologia coraz bardziej zyskuje na znaczeniu, również w poligrafii. Pojawiają się bardziej ekologiczne maszyny, farby i materiały. Coraz więcej firm i osób przykłada do tego wagę. Świadomie wybierając materiały i dostawców, dbamy o środowisko i w pośredni sposób dajemy znać o naszym dojrzałym i odpowiedzialnym podejściu do zasobów. Promowanie proekologicznych wyborów konsumenckich i odpowiedzialność za środowisko sprawia, że ekodruk, to druk przyszłości. Drukarnie internetowe, takie jak np. JKB Print, oferują możliwość wyboru ekologicznego papieru z widocznymi włóknami podkreślającymi ekologiczny charakter. Papier z recyklingu jest równie efektowny jak tradycyjny. Dzięki temu można zaprojektować wyróżniającą się wizytówkę czy zaproszenie.\nNajlepsze materiały i wysoka jakość wykonania – JKB Print\nPlanując firmowe zamówienia wydruku takich formatów jak wizytówki, broszury, personalizowane koperty czy zaproszenia pojawia się problem wybrania najlepszej z możliwych drukarni internetowych. Wybór nie jest oczywisty, ponieważ drukarnie internetowe, takie jak np. JKB Print, rywalizują ze sobą o uznanie klientów. Wszystkie one stawiają na dobrze zorganizowany panel składania zamówień. Ma być przejrzysty, wygodny i eliminować ryzyko błędu. Oferty mogą różnić się między sobą, dlatego wybór nie musi być oczywisty. Pamiętajmy jednak, że podejmując właściwy wybór, możemy pomóc środowisku, a tym samym naszej kampanii.\nPOPRZEDNI ARTYKUŁJak dobrać łyżwy? Kilka przydatnych wskazówek\nNASTĘPNY ARTYKUŁNajwięksi truciciele


Skarpol, producent obuwia, polski producent obuwia, buty - Skarpol - Polski producent obuwia\nKategorie Bazowa Główna -- KOLEKCJA SCAVERSE ---24 - 31 ---32 - 35 -- KOLEKCJA DIDIO ---19 - 24 ---27 - 31 ---32 - 36 ---36 - 40 --KOLEKCJA TRENDY ---36 - 40 ---41 - 46 -- KOLEKCJA STANDARD ---27 - 31 ---32 - 36 ---36 - 40 ---41 - 45 -- KOLEKCJA ZIMA ---20 - 25 ---27 - 31 ---32 - 36 ---36 - 40 ---41 - 46 --AKCESORIA -- KOLEKCJA ZIMA SATYNA ---37 - 41 ---41 - 46 --Buty do malowania z markerami --kategoria Testowa\nKOLEKCJA ZIMA SATYNA\nButy do malowania z markerami\n24 - 3132 - 35\n19 - 2427 - 3132 - 3636 - 40\n27 - 3132 - 3636 - 4041 - 45\n20 - 2527 - 3132 - 3636 - 4041 - 46\n37 - 4141 - 46\nFirma Skarpol oferuje sprzedaż hurtową obuwia męskiego, damskiego i dziecięcego. Ponad 20 lat doświadczenia na rynku obuwniczym gwarantuje wysoką jakość butów oraz co ważne dla kontrahentów — terminowość w realizacji zamówień. Dynamiczny rozwój wiąże się z obsługą rynków zagranicznych, gdzie buty Skarpol cieszą się ogromną popularnością. Buty z Jasienicy Rosielnej to idealne połączenie wysokogatunkowego obuwia wtryskowego ze stosunkowo niską ceną. Jako polski producent obuwia wszystkie elementy w procesie tworzenie odbywają się w zakładzie produkcyjnym w Polsce. Dzięki temu Klient, może być pewien, że jest to obuwie wysokiej próby. Co sezon przygotowywane są nowe kolekcje butów, zgodne z aktualnymi trendami w branży. Ciekawe wzornictwo, modny fason i możliwość personalizacji butów to niewątpliwe zalety firmy Skarpol polskiego producenta obuwia.\nProducent Obuwia firma Skarpol, od początku działalności skupia się nie tylko na walorach estetycznych oraz technicznych produkowanego obuwia, lecz na pierwszym miejscu stawia prawidłowy rozwój i funkcjonowanie dziecięcych stóp. Jako jeden z nielicznych polskich producentów obuwia, firma Skarpol może się pochwalić Certyfikatem Zdrowa Stopa przyznawanym przez Instytut Przemysłu Skórzanego. Szeroki wybór butów dla chłopców, buty dla dziewczynek w niezliczonej ilości kolorów i wzorów, a także buciki dla niemowlaków. Buty projektowane są i tworzone z ogromną dbałością o szczegóły oraz pietyzmem. W asortymencie znajdują się między innymi buty na zimę tak dla chłopców, jak i dla dziewczynek. Buty sportowe, trampki białe, trampki z nadrukiem, a także trampki i wsuwki z zestawem markerów do malowania. Buty za kostkę, typu sneakers, na sznurowanie lub rzepy, oraz wspominane już buciki dla niemowląt.\nKolekcje męskie butów Skarpol sprawdzają się w każdej z czterech pór roku. W ofercie znajdują się m.in. buty klasyczne, półbuty, buty z siatką oraz bambosze. Bardzo wygodne, komfortowe, doskonale dopasowują się do stopy. W różnych konfiguracjach, kolorach i fasonach. Znakomicie nadają się na spacery, jako obuwie typu casual czy np. jako obuwie do pracy.\nKolekcje butów dla Pań, charakteryzują się niebywałą różnorodnością oraz funkcjonalnością. Buty podkreślają całość stroju, dzięki obuwiu Skarpol można idealnie dobrać wzór pasujący do codziennego wyglądu, a nawet do nastroju. Sprzedaż detaliczna jest możliwa wyłącznie w sklepie internetowym. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z pełną ofertą butów.\nPolski Producent Obuwia.\nFirma Skarpol na rynku obuwniczym funkcjonuje od 1997 roku.\nProducent obuwia wtryskowego PCV.\nProdukujemy obuwie dziecięce, damskie oraz męskie na każdą nogę, a także porę roku.\nCo roku wprowadzamy do produkcji nowe wzory na każdą porę roku zgodnie\nz aktualnymi trendami panującymi na rynku.\nJako pierwsi w Polsce prezentujemy obuwie SCAVERSE w najnowszej technologii\nwykonane w całości w Polsce z polskich materiałów.\n105 - NICOLINA II 27-31\n146 - DIANA 32-35\n147 - SOFIA 28-31\n151 - WENUS 28-31\n152 - EROS 28-31\n155 - ZOYA 28-31\n104 - NICOLINA III 32-36\n101 - LOLA 27-31\n102 - TOLA 32-36\n157 - HUBCIO 27-31\n157 - HUBCIO 32-36\n110 - MUMINEK 27-31\n129 - JASIEK Z ZAMKIEM 36-40\n112 - MUMIN 36-40\n109 - VANESSA II 36-40\n135 - LENA 36-40\n172 - SONIA 36-40\n136 - POLA 36-40\n161 - SAMANTA 36-40\n163 - SABRINA 36-40\n213 - CZÓŁENKO LUX 37 - 41\n207 - LA-LA 32 - 36\n207 - LA-LA 27 - 31\n205 - ADAŚ 32 - 36\n205 - ADAŚ 27 - 31\n192 - USZATKI III 32 - 36\n192 - USZATKI III 27 - 31\n208 - RÓŻYCZKA I 30 - 35\n208 - RÓŻYCZKA I 24 - 29\n211 - ROSES 30 - 35\nWYSYŁAMY NA CAŁĄ EUROPĘ, zapytaj transport\nCERTYFIKAT ZDROWA STOPA, gwarancja bezpieczeństwa\n100% TERMINOWOŚĆ - zapytaj o referencje\nDBAMY O TRENDY - cały czas tworzymy nowe modele\nZapisz się do naszego newslettera i otrzymuj zniżki i rabaty na nasze kolekcje.\nDokładamy wszelkich starań by oferowane przez nas obuwie posiadało cechy:\n- wygodę użytkowania\n- ciekawy fason\n- modną kolorystykę\nEdward i Wanda Skarbek,\n36-220 Jasienica Rosielna 307 A\ntel. 13 43 060 87, 13 43 071 02 fax: (13) 43 071 01 kom. 530 643 923, 607 088 100\ne-mail: firma@skarpol.biz.pl www.skarpol.biz.pl


Prawdziwa Przygoda - Autobusem czerwonym do Soufrière i z powrotem: odcinek 1\nWaldka poznaję z daleka, po żółtej kurtce, miał ją też na ostatnim męskim rejsie, w Chorwacji. W całym tym paryskim tłumie nie ma drugiej podobnej. Obok Waldka skipper Mariusz, ze swoim profesjonalnym workiem marynarskim i swoją profesjonalną fryzurą (im mniej włosów na głowie tym lepiej); na cześć Karaibów nastawił maszynkę chyba jeszcze o 5 mm krócej.\nPrzy serdecznym powitaniu podpada nam, że Waldek wita się z nami lewą ręką, a prawa zwisa mu jakoś dziwnie, jakby do niego nie należała. ‚To nic, drobiazg’ mówi, ,byłem w zeszłym tygodniu na nartach i jeden skręt mi nie całkiem wyszedł. Do wesela się zagoi’. Kiwam głową ze zrozumieniem, Waldek mieszka w Szczecinie, tam jeździ się do pracy i do sklepu żaglówką, a nie na nartach, jak w południowej części kraju.\nWidzę, jak Mariusz lekko nerwowo liczy ręce, które będzie miał do dyspozycji na pokładzie, do ciągnięcia za te wszystkie szały grotafoka i inne krawaty: dwie jego własne, jedna Waldka, nasze z Jolą cztery, ale amatorskie, więc liczy tylko po połowie, w sumie pięć, powinno wystarczyć.\n1, 2. Tak rozpoczynamy żeglugę: na lotnisku Paris-Orly\nUspokojeni tym rachunkiem rozmawiamy o wszystkim i o wszystkich, ale przede wszystkim o Andrzeju; z wiadomych względów. Jesteśmy wszyscy tego samego zdania, że zawinił (wina Andrzeja polega na tym, że z sobie tylko znanych powodów postanowil z nami na te Karaiby nie pojechać).\nAle o tym opowiemy na innym miejscu.\nJesteśmy więc tylko w czwórkę i uważamy, że sobie świetnie damy radę. Właściwie jesteśmy całkiem szczęśliwi i w tym nastroju postanawiamy pójść do brasserie na cafe grande, cafe au lait czy na coś podobnego.\nPrzy zielonym stoliku rozdzielamy funkcje na naszym przyszłym okręcie.\nOczywiście wszyscy chcemy być oficerami: więc Waldek zostaje Pierwszym Oficerem (odpowiedzialnym za sprawy pokładowe i żeglarskie), Jola będzie Oficerem Zaopatrzeniowym (będzie również odpowiedzialna za całą załogę kambuzową), a ja zostaję mianowany Oficerem Łącznikowym (odpowiedzialnym za kontakty z tubylcami, z urzędami państwowymi, no i naturalnie z prasą).\nSkipperem jest Mariusz, ale ta nominacja wywołuje najmniej emocji. Bo nie miał kontrkandydatów.\nSamolot w barwach Air France odlatuje z Paryża o szóstej wieczorem i ląduje o ósmej wieczorem w stolicy Martyniki Fort de France, lecimy równe osiem godzin. Wychodzi więc na to, że przylecimy na Martynikę trochę młodsi.\nSamolot jest pełen, w większości lecą kontynentalni Francuzi na wakacje do swojego zamorskiego departamentu. Mimo, że trzeba przelecieć przez prawie cały Atlantyk, pozostają właściwie w kraju. My, Polacy, takich możliwości nie mamy, samolotem na wczasy krajowe leci się rzadko, a jeżeli już to jest to podróż bardzo krótka, chyba, że lecimy ze Świnoujścia do Ustrzyków Dolnych, albo ze Zgorzelca do Białej Podlaskiej.\nNastrój w samolocie jest pogodny i beztroski. Wszyscy cieszą się na wakacje, nikt nie myśli o nieszczęsnych pasażerach podobnego lotu, Air France 447, który nie tak daleko stąd z ciagle jeszcze nieznanych powodów po prostu wpadł do morza. Nie myślimy o tym w tę pochmurną sobotę 19 stycznia, bo ta katastrofa zdarzy sie to dopiero za kilka miesięcy, w czerwcu 2009.\nPunktualnie po ośmiu godzinach lotu pojawiają sie pod skrzydłami samolotu światła mijanych po drodze wysp. Jedna wśród nich to Martynika.\nNa lotnisku w Fort de France czekamy na bagaż bardzo długo, Jola już zaczyna radośnie planować zakupy nowych ciuchów, w końcu jednak pojawiają się na szarym końcu czarnej taśmy nasze brązowe torby (Coop sei Dank) z zieloną koniczynką.\nPrzy wyjściu czeka liczna grupa taksówkarzy i przewodników, trzymają wysoko nad głową· kartkę z nazwiskiem oczekiwanego klienta, Mariusz szybko znajduje właściwą kartkę ze swoim nazwiskiem i nasz przewodnik-kierowca prowadzi nas do swojego białego jeepa. Zawiezie nas do mariny w Le Marin, tam gdzie nasza przygoda tak naprawdę dopiero się zaczyna.\nNa zewnątrz przeżywamy pierwszy szok: jest parno i gorąco (to jeszcze nie szok), ale pada ulewny deszcz. Tego raczej się nie spodziewaliśmy, ale właściwie wcale nam ten deszcz tak bardzo nie przeszkadza, jest przez to trochę chłodniej, a mokrzy jesteśmy i tak¸ wystarczy wyjść na zewnątrz z klimatyzowanej hali lotniska do tej mokrej sauny na zewnątrz.\nSzok drugi trwa dłużej: zamiast kilku domków pod palmami (czego się spodziewałem) znajdujemy sie w nowoczesnej metropolii, z szerokimi wielopasmowymi drogami i ruchem samochodowym jak na Marszałkowskiej (przed wprowadzeniem benzyny na kartki).\n3. Martynika z lotu ptaka; takiej nie widzieliśmy, bo była noc 4. Taką autobahną jedzie się do żaglowek\nDo Le Marin jest 37 km. Przez otwarte okna jeepa (klimatyzacja pozostaje konsekwentnie wyłączona, cieszymy się, że przynajmniej nasz kierowca Kyoto traktuje poważnie) oglądamy Francję: wszystko tu takie samo, jak u nas w domu: samochody (przeważnie tylko francuskie), znaki rejestracyjne, reklamy, oznakowania dróg, supermarkety. Przestaję sie temu głupio dziwić, kiedy Jola trzeźwo stwierdza: ‚przecież to jest Francja’.\nNasz kierowca, wysoki i dumny Afrofrancuz manewruje w wąskich uliczkach, zatłoczonych jadącymi i parkującymi samochodami i ustawia w końcu swojego jeepa w ciasnej i pełnej kałuż cul-de-sac.\nBagaże pakujemy do przyczepki do przewożenia mleka. Ciągniemy i pchamy na przemian cały nasz dobytek ciemną i wąską dróżką prowadzącą do mariny. Przed bramą z napisem ‚Le Marin. Port de Plaissance’ jest dość stromy mostek, na który trzeba naszą przyczepkę wepchać; potrzebujemy dwóch podejść, bez rozbiegu się nie da. Ze szczytu mostka w dół nasz wózek tak się rozpędza, że wszyscy się go uczepiamy i staramy wyhamowac.\nNa szczęście nie ma przed nami nikogo.\nOprócz naszego kierowcy; idzie daleko z przodu i pozdrawia pogodnie napotkanych kolegów; ma ich tutaj sporo, więc jest dość zajęty.\nZnowu zaczyna padać.\nWreszcie znajdujemy nasz jacht, nazywa się Marcello III. Jest to 4-kabinowy Gib Sea 43 z roku 2001 i sprawia na pierwszy rzut oka solidne wrażenie, w zachwyt wprawia nas, że ma w każdym pomieszczeniu wentylatorki. Załączamy natychmiast wszystkie, żeby można było oddychać (ta zima, od której uciekaliśmy z Europy może nie była aż taka zła).\nPo wrzuceniu bagaży pod pokład, żądni nowych wrażeń ruszamy na miasto i spotykamy Agatkę.\nAgatka jest kelnerką w pobliskiej pizzerii. Jest niewysoka, nosi ładne okulary i na szczęście mówi trochę po angielsku. Wygląda na typową Francuskę, którą zresztą jest. Dodatkowo Agatka jest studentką, studiuje psychologię w Lyonie, a na Martynikę przyjechała za chłopakiem. Cyril, jej narzeczony dostał tutaj swoją pierwszą posadę, w banku Credit Mutuel a ona przyjechała za nim. Bo zakochana po uszy. Ale Cyril ma dla niej tutaj mało czasu, siedzi całymi dniami w banku i produkuje bardzo ważne statystyki, a wieczorami ma często bardzo ważne zebrania z bardzo ważnymi osobami. Na te zebrania, ani na kolacje, które po nich następują. Agatka nie jest zapraszana. Więc znalazła sobie niedawno pracę w pizzerii, zarabia trochę własnych pieniędzy i coraz rzadziej myśli o powrocie do Lyonu. Chyba, żeby Cyril wracał…\nPonieważ Agatka jest bardzo kontaktowa, rozpoznaje od razu, że ma przed sobą bardzo głodne towarzystwo i udaje jej się namówić kucharza, żeby na nowo rozpalił swój wielki piec i wyprodukował dla nas cztery pizze (wielkie jak koła młyńskie).\nZ Agatką dyskutujemy jeszcze różne opcje kulinarne (i nie tylko kulinarne) Le Marin.\nJeszcze nieraz do niej wrócimy.


Kurs Bitcoina lekko zyskuje. Ile zapłacimy za Ethereum, Litecoina i Ripple? Kursy kryptowalut 19 czerwca | FXMAG INWESTOR\nKurs Bitcoina lekko zyskuje. Ile zapłacimy za Ethereum, Lite..\nPo spadkowym tygodniu dla kryptowalut, sobota przyniosła wyhamowanie spadków. Jak kształtują się kursy kryptowalut wieczorową porą? Ile dolarów zapłacimy za Bitcoina, Ethereum, Litecoina i Ripple?\nPo ostatnich kilkudniowych spadkach, Bitcoin dzisiaj lekko zyskuje względem dolara amerykańskiego. Po godzinie 21 kurs Bitcoina wynosi 35 637,60 USD, co stanowi wzrost o 1,44% względem poziomu odniesienia sprzed 24 godzin. W ciągu ostatniej doby za 1 Bitcoina najmniej płacono 34 970,99 USD, a najwięcej 36 440 USD.\nPo godzinie 20 kurs Litecoina jest notowany na lekkim plusie o 0,52% względem poprzedniego poziomu odniesienia i wynosi 155,32 USD. W czasie ostatnich 24 godzin Litecoin najmniej kosztował 154,26 USD, a najwięcej 160,84 USD.\nPodobnie sytuacja wygląda w przypadku kryptowaluty Ethereum (ETH). Po godzinie 20 kurs ETH/USD znajduje się na niewielkim plusie o 0,44% względem poprzedniego poziomu odniesienia. W tym momencie Ethereum kosztuje 2198,50 USD. W ciągu ostatniej doby za 1 ETH najmniej płacono 2181,61 USD, a najwięcej 2278,40 USD.\nNajsłabiej w tym momencie prezentuje się kryptowaluta Ripple (XRP). Po godzinie 20 kurs XRP/USD wynosi 0,7797 USD, co stanowi spadek o 78%. W czasie ostatnich 24 godzin za 1 XRP najwięcej płacono 0,8044 USD, a najmniej 0,7785 USD.


Artykuły z tagiem: Rada Miejska w Łęcznej\nInformacje łęczyńskie Burmistrz chce obniżenia swej pensji do minimum, a diet radnych do 100 zł\nRadni wybrali wiceprzewodniczącą\nPrzewodniczący Matczuk o sytuacji w łęczyńskiej radzie miejskiej\nRadni pożałowali na dawną plebanię 8 tys. zł Łęczyńscy radni odmówili na ostatniej sesji dotacji wys. 7,8 tys. zł na zabezpieczenie zabytkowej drewnianej willi - dawnej plebanii i domu pierwszego burmistrza Łęcznej. Przeciw była... Komisja Kultury. (...)\n"Szkoła Grzesiuka” nie przeminie Rodzina, samorządowcy, nauczyciele, uczniowie i absolwenci SP nr 2 w Łęcznej, a także m. in. strażacy i harcerze pożegnali dzisiaj Andrzeja Grzesiuka, wieloletniego dyrektora SP nr 2, a ostatnio wiceprzewodniczącego rady miejskiej w Łęcznej. (...)


Tifton 12 French Affair i 22 Dusky Lilac na paznokciach + kropki | Kuferek z Pięknem\nTifton 12 French Affair i 22 Dusky Lilac na paznokciach + kropki\nWitajcie Was pierwszym wpisem w nowym roku! :) Dziś pokażę jak prezentują się na paznokciach kolejne dwa kolory Tiftona, które zamówiłam początkiem grudnia. Wybrałam dwa pastelowe odcienie i dodałam do nich kropki w odcieniu numer 29 Titan.\nPrzed świętami chwaliłam się nowymi lakierami hybrydowymi w mojej kolekcji. Znów postawiłam na markę Tifton, której hybrydy są moimi pierwszymi lakierami tego typu i to na nich staram się opanować ten rodzaj manicure.\nTym razem postanowiłam połączyć dwa pastelowe odcienie - numery 22 French Affair oraz 22 Dusky Lilac. Pierwszy to delikatny, dziewczęcy odcień różu, natomiast drugi to taki niebieski fiolet :)\nBardzo podobają mi się różne kropeczki na paznokciach, dlatego na ostatnich zakupach bez wahania kupiłam sobie sondę. Postanowiłam wykorzystać ją i na różowych paznokciach zrobić takie zdobienie za pomocą lakieru numer 29 Titan. Znacie go z posta o nowych lakierach.\nNiestety pierwszy raz z kropkami nie wyszedł mi zbyt zadowalająco. Na paznokciach powstały odstające kuleczki, co delikatnie widać. Myślę, że szary nie był dobrym pomysłem bo:\n- jest za jasny i przy jednej warstwie był słabo widoczny\n- dokładając drugą warstwę do każdej kropki sprawiłam, że lakier odstaje\n- nadmiar sprawił, że kilka kulek delikatnie się rozlało\nMogłam użyć innego :) Jak wiadomo, człowiek uczy się na własnych błędach więc następnym razem wyjdą lepiej.\nCo do lakierów - jestem w miarę zadowolona. French Affair daje ładne krycie przy dwóch warstwach ale niestety lubi zostawiać smugi i nakładać się nierówno. Przez to miejscami kolor jest mniej intensywny. Nałożyłam więc dwie warstwy tego lakieru i trzecią bardzo delikatną, cieniutką. Tak żeby zakryć mniej więcej te prześwity. Dzięki kropkom ich nie widać, ale bez nich wiem, że lakier nie byłby równomiernie nałożony. Nie wiem czy to kwestia samego lakieru czy moich marnych umiejętności :)\nDusky Lilac ładnie wygląda przy jednej warstwie, ale to druga nadaje paznokciom pięknie nasyconej barwy i pełnego krycia. Kolor świetnie komponuje się z różem. Będzie też super wyglądał z innymi pastelowymi odcieniami. Osobiście widzę go w duecie z jakąś delikatną miętą lub z bananowym kolorkiem Semilaca :)


Szkółki poszukują pracowników leśnych - Praca.interia.pl w INTERIA.PL\nSzwecja to kraj o największej powierzchni lasów spośród wszystkich państw UE. To właśnie z kraju Wikingów pochodzi najwięcej ofert dotyczących pracy w leśnictwie. Niektóre z nich trafiają bezpośrednio do Polski.\nDo obowiązków pracowników leśnych należy czyszczenie lasu, a więc wycinanie drzew, złamanych gałęzi i konarów\nW żadnym kraju Europy nie znajdziesz tylu zajęć dla pracowników leśnych co w Szwecji. Polacy zatrudnieni w tamtejszych lasach i szkółkach zarabiają 16-18 tys. koron miesięcznie (ok. 7840-8820 zł). Nasi rodacy wykonują najczęściej prace związane z wycinaniem i sadzeniem drzewek. Wielu z nich znajduje zatrudnienie jeszcze przed wyjazdem z Polski.\nOferta Svenska Skogsplantor AB\nW ogłoszeniach publikowanych przez wojewódzkie urzędy pracy można znaleźć oferty tak znanych szkółek leśnych jak Svenska Skogsplantor AB. To jedno z największych szwedzkich przedsiębiorstw zajmujących się pielęgnacją lasów na terenie całego kraju. Firma ta wykonuje również prace konsultingowe związane z planowaniem nowych zasadzeń.\nOd zainteresowanych podjęciem zatrudnienia wymagane jest doświadczenie w leśnictwie i dobra kondycja fizyczna. Praca odbywa się w 2-5 osobowych grupach. Przynajmniej jedna osoba w zespole musi się dobrze posługiwać językiem angielskim.\nZatrudnieni Polacy będą zajmować się ręcznym czyszczeniem młodego lasu i sadzeniem drzewek, głównie świerków i sosen. Zarobki oferowane przez pracodawcę oscylują w granicach 101-111 koron na godzinę. Firma zapewnia też zakwaterowanie w domach i mieszkaniach niedaleko miejsca pracy (koszt 80 SEK dziennie).\nMinimum 800 koron dziennie\nZarobki w szwedzkich szkółkach leśnych zaczynają się od 800 koron dziennie. W większości przypadków jest to praca na akord. Przykładowe stawki: 0,90-1 SEK za sadzonkę z odkrytym korzeniem i 0,60-0,70 SEK z zakrytym korzeniem. W zależności od rodzaju sadzonki pracownik jest w stanie posadzić średnio ok. 1000 (odkryty korzeń) lub 1600 (zakryty korzeń) drzewek.\nSadzenie drzewek rozpoczyna się już wczesną wiosną. Co ważne, pracę tę z powodzeniem mogą wykonywać także kobiety. Pracownik leśny zaczyna robotę o 7.00 rano, a kończy około godziny 17.00. W większości przypadków może liczyć na zakwaterowanie, którego koszt w zależności od warunków wynosi 50-80 koron dziennie, czyli jakieś 2 tys. koron miesięcznie.\nDo obowiązków pracowników leśnych należy też czyszczenie lasu, a więc wycinanie drzew, złamanych gałęzi i konarów oraz wykonywanie cięć pielęgnacyjnych. Jest to zajęcie głównie dla mężczyzn, którzy muszą się tu wykazać dobrą kondycją fizyczną. Pracownik leśny powinien znać się na mapie i typowych pracach leśnych. Musi też dobrze obsługiwać narzędzia, takie jak piły i wycinarki spalinowe.\nW ciągu najbliższych trzech lat zatrudnienie w szwedzkim przemyśle drzewnym znajdzie ponad 5 tys. pracowników. Największe zapotrzebowanie na nową siłę roboczą występuje w regionie Västra Gotaland, Vasterbotten, Smaland i Skane. Główną przyczyną znacznego zainteresowania tą grupą pracowników jest rosnący popyt na produkty drzewne. Pracodawcy poszukują głównie drwali i stolarzy.\n20 tys. koron miesięcznie\nStawki pracowników zatrudnionych przy czyszczeniu lasu, opryskach i grodzeniu oscylują w granicach 100-110 koron na godzinę. W zależności od liczby przepracowanych godzin ich średnie płace sięgają kwoty 18 tys. koron miesięcznie. Doświadczeni drwale są w stanie zarobić powyżej 20 tys. koron. Liderzy grup (odpowiednicy naszych brygadzistów) z dobrą znajomością języka angielskiego mogą liczyć na premie w wysokości 2 tys. koron miesięcznie.\nDo podjęcia pracy przy wycinaniu drzew niezbędne jest doświadczenie w leśnictwie. W przypadku szkółek leśnych wystarczy krótka praktyka w rolnictwie lub ogrodnictwie. Oprócz tego niezwykle ważny jest dobry stan zdrowia. Niewątpliwy atut stanowi komunikatywna znajomość języka angielskiego lub niemieckiego.\nPrzedstawiciele szwedzkich firm szukających w Polsce kilkuosobowych grup pracowników oczekują, by choć jeden z nich posługiwał się językiem angielskim w stopniu umożliwiającym normalną komunikację. Preferowane są też osoby z samochodem.


SUKCES JEST KOBIETĄ: Dr n. med. Izabela Załęska – Estetyka to Misja! – Sukces jest kobietą!\nZ dumą informujemy, że do grona Kobiet Sukcesu dołączyła niezwykła i inspirująca doktor Izabela Załęska, która na co dzień pracuje na rzecz każdej z nas w krakowskiej Klinice Młodości!\n„Piękno jest jak dotknięcie motyla, a poczucie estetyki specjalisty jest ważnym aspektem jego pracy, równie ważnym jak bezpieczeństwo klienta w gabinecie.” – twierdzi bohaterka 5. edycji książki „Sukces jest Kobietą”.\nDoktor Izabela to międzynarodowy ekspert w dziedzinie Kosmetologii, specjalista z zakresu Kosmetologii Estetycznej, Medycznej i Leczniczej. Wieloletni praktyk, trener, a także nauczyciel akademicki, w tym także na studiach podyplomowych dla lekarzy.\nW latach 2011-2015 dr Załęska pełniła funkcję Dziekana i Rektora w placówkach niepublicznego szkolnictwa wyższego związanego z kosmetologią. Jest współtwórczynią linii kosmoceutyków brytyjskiej firmy Body Empire.\nTo również Adiunkt i Kierownik Zakładu Kosmetologii Profesjonalnej na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie oraz Koordynator kierunku Kosmetologia w PPWSZ w Nowym Targu. Członek międzynarodowej organizacji Society of Cosmetic Scientists. Szkoleniowiec grupy Loreal Polska.\nDr Izabela Załęska to także specjalista na co dzień pracujący w Klinice Młodości w Krakowie oraz sieci klinik medycznych. w Wielkiej Brytanii. To Kobieta, z której każda z nas może brać przykład – autorka licznych publikacji oraz artykułów popularnonaukowych i eksperckich związanych z jej specjalizacją zawodową.\nZapytana o motywację do codziennej pracy odpowiada krótko:\n„per aspera ped astra” – przez ciernie do gwiazd, bo nie zawsze wszystko jest proste, ale drobne niepowodzenia tylko mnie motywują do dalszego szukania i poszerzania swojej wiedzy i umiejętności! W mojej pracy w Klinice przyświeca mi zawsze niezwykle mądre zadnie wypowiedziane przez Giorgio Armani’ego: „I prefer to look at a natural woman. A woman should be courageous to become older, not be desperate to look younger than her age”. Dlatego też staram się zawsze podkreślać naturalne piękno, aby nigdy nie stać się kimś kim nie jesteśmy…\nWięcej o naszej Bohaterce znajdziecie na jej oficjalnym profilu:\nMotto Kliniki: „Podkreślamy naturalne piękno!”\nMy chcemy podkreślić Twoje naturalne piękno…\nRelated Itemsdoktor Izabela ZałęskaIzabela ZałęskaKlinika MłodościKlinika Młodości w Krakowiekobiecy bizneskobiecy sukceskobieta sukcesukobiety biznesuPolecanesukces jest kobietą


FiiO F5 – FiiO Polska\nStrona główna / Słuchawki / FiiO F5\nFiiO F5 są najnowszymi, dokanałowymi słuchawkami marki FiiO. Robią wrażenie możliwościami, zapewniają świetną ergonomię i jakość brzmienia.\nKategoria: Słuchawki Tag: FiiO F5\nSłuchawki posiadają odpinane kable MMCX, a ich membrany zostały powleczone tytanem. F5 posiadają certyfikat Hi-Res, MFi, a jakość dźwięku stawia je wśród najlepszych monitorów tego typu w tym przedziale cenowym. Tytanowa membrana w przetworniku, jest lżejsza od typowych membran. Takie rozwiązanie pozwala F5 uzyskać lepszą reakcję przejściową, jak również bogatszą dynamikę i bogaty, ale i delikatny dźwięk z głębszym i pełnym basem.\nW porównaniu do tradycyjnych słuchawek dousznych oraz dokanałowych, słuchawki F5 wykorzystują zdecydowanie wygodniejszy, jeszcze lepiej dopasowany do kanału słuchowego ucha design kątowy. Taka budowa łączy w sobie zalety obu rozwiązań: tradycyjnych słuchawek dousznych oraz dokanałowych, dzięki czemu nie występuje potrzeba zbyt głębokiego osadzania F5 w uszach, jak w przypadku słuchawek dokanałowych, jednak zostaje zachowana znakomita izolacja hałasu zewnętrznego, jak w przypadku monitorów dousznych, przy zachowaniu komfortu używania i braku odczucia obciążenia podczas długotrwałego noszenia.\nWbudowany pilot na kablu F5 umożliwia proste, intuicyjne sterowanie funkcjami odtwarzacza, czy telefonu za pomocą trzech przycisków. Odtwarzanie, wstrzymywanie i przełączanie muzyki jest kompatybilne z nowszymi odtwarzaczami FiiO, takimi jak X1 2rd gen, X5 3rd gen, jak również z innymi urządzeniami mobilnymi.\nPrzetwornik: Dynamiczny 13.6 mm\nWtyk: Jack prosty, 3.5 mm w standardzie CTIA/ 2.5 mm TRRS\nWaga: ok. 21 g\nNapisz pierwszą opinię o „FiiO F5” Anuluj pisanie odpowiedzi


Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne - Buty360\nButy360 › Buty dziecięce › Sandały › Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne\nSandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne\nProponowane Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. Buty Stones and Bones - niezbędne w szafie każdej pociechy, zwłaszcza w czasie letniej pory roku. Cechą charakterystyczną butów Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne jest wspaniała przewiewność oraz trwałość, przez co buty te mogą.. więcej »\nProponowane Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. Buty Stones and Bones - niezbędne w szafie każdej pociechy, zwłaszcza w czasie letniej pory roku. Cechą charakterystyczną butów Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne jest wspaniała przewiewność oraz trwałość, przez co buty te mogą zachować znakomity stan przez długie miesiące. Trzeba podkreślić, że atrakcyjny jest również design, dopasowujący się do komponujący się z dziecięcą estetyką. Niżej możesz opis techniczny modelu.\nSandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne. Stones and Bones PANNO Sandały Dziecięce Niebieskie.\nPokazywane przez nas sandały dziecięce wyróżniają się wyjątkową trwałością, którą uzyskano dzięki wykorzystaniu wysokiej klasy tworzyw do ich produkcji. Jeżeli do tej pory nie posiadasz w swojej garderobie sandały dziecięce albo buty Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne nie spełniają Twoich potrzeb - zobacz nasze inne oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Sandały PANNO Stones and Bones niebieski oryginalne


128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz - Forum roslinyakwariowe.pl P1\n10 kwi 2013, 15:08 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#1)\nPokażę wam jak wygląda moje akwarium 80cm.\nWcześniejsza wersja do znalezienia tutaj.\nZbiornik został założony w marcu 2012, wszystko rośnie nadal (z różnymi zmianami), szczęśliwie bez żadnych plag, czy większych kłopotów.\nObjętość: 80x40x40 [128l]\nOświetlenie:Lampa wisząca DIY 4x24W, świetlówki 865, 840, Gro-lux\nNawożenie: PGC i sole\nCO2: Butla 3kg, kilka bąbli/s. Gaz rozpuszczany w "termoreaktorze" z filtra narurowego.\nPodłoże: Na spód 9l amazonii I, na wierzch 9l amazonii new, piasek\nMicrosorum "thin leaf"\n+ Bolbitis heudelotii compact\n+ Hygrophila pinnatifida\n+ Microsorium "mini"\n- Microsorium "narrow"\ndekoracje: drewno i lignity\nCałość zaczyna się od postawienia szafki, na której ma stanąć akwarium, w odpowiednim dla mnie miejscu. Akwarium będzie stało na wprost zachodniego okna.\nMatę pod zbiornikiem\nNa matę położyłem swój stary zbiornik. Szkło float, polerowane krawędzie, ekstra grube spoiny.\nW akwarium układam korzenie. Ponieważ były suche i mogłyby wypływać zostały przykręcone do płyty z tworzywa sztucznego.\nSypię "bakterie w proszku" w miejscach gdzie będą rosły rośliny.\nPodobnie węgiel w proszku. (Sam go robię w starym młynku do kawy.)\nNa to wsypałem podkład Ferki. (Chciałem go wypróbować.)\nWsypuję podłoże. Na spód ADA Amazonia I, na wierzch ADA Amazonia New.\nCałość zraszam. W trakcie sadzenia co jakiś czas zraszam rośliny.\nStaurogyne repens i mchy.\nLedwo widoczne Bolbitis heudelotti z żelu. (Niewidoczna strona korzeni)\nRotala rotundifolia "green".\nUfff ponad 800 sadzonek Rotali - zasadzone.\nUmęczony po sadzeniu autor.\nAkwarium zaraz po zalaniu.\nAkwarium z docelową lampą 4x24W T5. Lampa w późniejszym czasie będzie powieszona. Na razie nie było czasu.\nPo tygodniu (niestety zdjęcie bez tła i bez wyczyszczenia szyb)\nPo 25 dniach, akurat musiałem wykorzystać plażę jako przechowalnię omszonych kamieni.\nPo 37 dniach (znów na szybko i bez tła)\nPo 49 dniach\nTak to wyglądało pod koniec maja\nNastępnie zaszło sporo nieudokumentowanych zmian i jest zdjęcie z października:\nNadal z robieniem zdjęć jest problem, mam jeszcze tylko jedno z końca stycznia, podczas podmiany wody (ładnie widać część nadwodną)\nObecnie zlikwidowałem bolbitisowe górki po prawej i lewej, znów tam zagoszczą łodygowce. O zdjęcie postaram się w najbliższym czasie.\n10 kwi 2013, 15:25 (#2)\nNiezły busz.. ale fotorelacja przybiła mnie do fotela Fanie sie oglądało:)\n10 kwi 2013, 15:32 (#3)\nNo kolego, fotorelacja na 5, a zbiornik też na 5\nNa początku myślałem, że masz hybrydy Gupików Endlera - a to Boraras-ki\n10 kwi 2013, 15:36 (#4)\nBardzo fajna aranżacja mimo że rośliny wymagają lekkiego uporządkowania\n10 kwi 2013, 15:43 (#5)\nBardzo, bardzo fajna fotorelacja.\nAkwa przez cały okres rozwoju prezentuje się świeżo i estetycznie. Mi najbardziej do gustu przypadła jego wersja z maja 2012.\nCo do kwestii aranżacyjnej to masz chyba jakieś "zboczenie" na prawą stronę\nA tak na poważnie, to aranż oryginalny i niesztampowy, choć deko w klimacie tego co zrobiłeś poprzednio. Na mały minusik zbyt równoległe ustawienie drewna. Szczególnie środkowy i prawy w miejscu "prześwitu" robią wrażenie układanych od linijki. Niewielkie różnice w kątach nachylenia IMO mogły by wyglądać naturalniej nie zmieniając przy tym ogólnej koncepcji.\nPs. możesz rozwinąć temat nawożenia. Jaka woda,jakie sole i jakie ppm starasz się utrzymywać. Rośliny wyglądają na bardzo zdrowe.\n10 kwi 2013, 17:37 (#6)\nPodłączę się do przedmówców, ta fotorelacja jest super, a samo akwarium też może się podobać, nawet tak dziko zarośnięte.\n10 kwi 2013, 18:06 (#7)\nWyśmienite ! Widać że Znasz się na tym co robisz i jesteś bardzo dokładny !\n10 kwi 2013, 18:34 (#8)\nŚwietne. Najbardziej podoba mi sie fotka z 71 dnia.. miodzio\n10 kwi 2013, 18:55 (#9)\nDokładnie, ta fotka jest rewelacyjna. Gratuluje zbiornika\n10 kwi 2013, 22:01 (#10)\nMarioMarina napisał(a): ...\nWoda to najzwyklejsza kranówka, dokładnych parametrów nie pamiętam.\nDość twarda, Ca do Mg miała chyba 4:1, jakieś 10-20ppm NO3 i około 1ppm PO4.\nWydaje się, że rośliny najlepiej reagują na dość duże podmiany (ok. 50% tygodniowo).\nSole to tylko KNO3 i KH2PO4. Nawożę raz w tygodniu, kilka dni po podmianie, najczęściej 10:1.\nDo tego dodaję mikroelementy w małych ilościach. Jeżeli w danym tygodniu szyby zbyt mocno mi się pobrudzą to lekko zmniejszam nawożenie i zwiększam podmianę.\nDo akwarium dociera również światło słoneczne (wieczorem). Światło to ma nieporównywalnie większą moc niż świetlówki. W dni słoneczne rośliny wręcz szaleją. Nie może jednak u mnie być wtedy zbyt żyznej wody, bo szyby zazielenieją. Woda i podłoże nie mogą być również jałowe bo szybko wyjdą niedobory.\nBardzo pomaga dość duża filtracja, po zmianie JBL E900 na Eheim-a 2228 akwarium prowadzi się lżej.\nZbiornik ogólnie jest mało problemowy. W wakacje podczas mojej miesięcznej nieobecności nie zaszkodziło mu samo dolewanie kranówki.\nZdaję sobie sprawę z niedoskonałości aranżacji. Gdy układałem korzenie nie było jeszcze widać tych równoległości. Uwypukliły się z czasem. W tym momencie manewrowanie nimi nie jest już możliwe.\nZ perspektywy z jakiej zwykle go oglądam, praktycznie nie widzi się tego.\nNie mam tendencji by układać korzenie z lewej na prawo, te po prostu z drugiej strony w ogóle nie wyglądają.\nZa jakiś czas pewnie ułożę to na nowo, oby lepiej.\nDziękuję za tak miłe komentarze .\n10 kwi 2013, 23:13 (#11)\nBardzi mi się podoba, prosta ale niebanalna kompozycja, zielsko w super kondycji\n23 maja 2013, 18:21 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#12)\nno ciekawie. a jakie oswietlenie użyłes?? pozdrawiam\nDołączył: 01 sty 2013, 16:18\n24 maja 2013, 15:02 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#13)\ntoms85 napisał(a): no ciekawie. a jakie oswietlenie użyłes?? pozdrawiam\nMateusz89 napisał(a): Oświetlenie:Lampa wisząca DIY 4x24W, świetlówki 865, 840, Gro-lux\nDwie są świetlówki 865. Świetlówki ze względu na część nadwodną wiszą prawie 30cm nad taflą wody. Przy kolejnej podmianie T5 najprawdopodobnie zmienię jedną 865 na Aquastar.\n24 maja 2013, 20:00 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#14)\nFajne akwarium ale trochę zarośnięte\n24 maja 2013, 20:36 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#15)\nwitam. Jaką grubość ma szyba w akwarium?\n25 maja 2013, 12:15 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#16)\nSzkło ma 8mm, może się wydawać jeszcze grubsze przez bardzo grube spoiny.\n28 maja 2013, 13:00 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#17)\nRobi super wrażenie.\n28 maja 2013, 16:28 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#18)\nnaprawdę piękne akwa jak się nazywa ta roślina na korzeniu po prawej stronie ta lekko czerwona jak bolibitis\n28 maja 2013, 17:51 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#19)\nChodzi Ci pewnie o roślinę Hygrophila pinnatifida.\n28 maja 2013, 19:54 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#20)\ntak właśnie o tą dziękuję ci bardzo a pytanie do własciciela gdzie ja kupiłeś bo ja niegdzie nie mogę jej znaleść a jest piękna!\n28 maja 2013, 20:16 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#21)\nhttp://sklep.roslinyakwariowe.pl/hygrop ... -7521.html ?\n28 maja 2013, 23:36 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#22)\nSwietne szklo...Inne niz wszystkie i wszystko co wyznaczyly dzisiejsze trendy nature...Gratuluje serdecznie\n28 maja 2013, 23:48 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#23)\nMialbym jeszcze prosbe....Mozesz napisac cos wiecej o Twoim reaktorze Co2?Bede wdzieczny a byc moze komus innemu to sie przyda...\n29 maja 2013, 02:05 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#24)\nBędę zamawiał akwarium właśnie o takich wymiarach i szklarz powiedział mi, że ma tylko szkło 6mm i 10mm. Z 6 będą musiały być wsporniki a tak nie chcę a z 10mm zastanawiam się czy nie będzie za grube i czy nie wpłynie to wygląd wizualny. Oczywiście ze szkła OW.\n29 maja 2013, 08:39 128l - Korzenie i lignity - Mateusz Bekiersz (#25)\nInekane napisał(a): http://sklep.roslinyakwariowe.pl/hygrophila-pinnatifida-koszyk-p-7521.html ?\ndzięki tu już kupywałem tą roślinę i się nie przyjeła a 25 zł za 2 pędy...porażka kiedyś na allegro widziałem pełne koszyki za 22zł\nWyświetlenia: 2657 | Odpowiedzi: 16 czytaj więcej...\nWyświetlenia: 5640 | Odpowiedzi: 49 czytaj więcej...\nWyświetlenia: 2830 | Odpowiedzi: 15 czytaj więcej...\nWyświetlenia: 2597 | Odpowiedzi: 19 czytaj więcej...\nWyświetlenia: 5247 | Odpowiedzi: 51 czytaj więcej...\nUżytkownicy przeglądający ten dział: El Grey, Jarcman, nuendo, simons5 i 521 gości


Teatr w Każdej Wiosce: Zapraszamy na teatralne widowisko - Tarnowo Podgórne dla przedsiębiorców\nTeatr w Każdej Wiosce: Zapraszamy na teatralne widowisko\n„Przestrzenie bliskie i dalekie” to hasło 17. edycji projektu Teatr w Każdej Wiosce. Podczas dwudniowego finału zobaczymy aż 11 spektakli grup z Baranowa, Batorowa, Ceradza Kościelnego, Kokoszczyna, Lusowa, Lusówka, Przeźmierowa, Rumianka, Sadów, Sierosławia i Tarnowa Podgórnego.\nPROGRAM: 11 maja 2019, godz. 10.00, Centrum Kultury Przeźmierowo\nJak było w szkole? Lekcje zrobione? Cisza mi tam! Z tej rzeczywistości przenosimy się w inny, ale zarazem nasz codzienny świat; świat, który towarzyszy nam na każdym kroku i coraz bardziej nas pochłania. W tej przestrzeni łatwo kogoś skrzywdzić, samemu się zatracić. Umiejętnie poruszając się w niej, można wiele zyskać. Wiecie już, gdzie się udajemy?\nPROGRAM: 12 maja 2019, godz. 10.00, Centrum Kultury Przeźmierowo\nPrzestrzeń może być wszystkim. Miejscem odkrytym lub nieznanym, ogromnym i niezmierzonym lub ograniczonym i ciasnym. Nasz spektakl to impresja_ przestrzeni, które stworzyliśmy w wyobraźni i przełożyliśmy na poetycka formę teatralna. W jednej chwili dzięki temu poczujecie zapach bryzy morskiej, wpłyniecie pod serce mamy i znajdziecie się we śnie.\nJZ (info: Tarnowa Kultura)


Kolano Pszczoły - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: kolano pszczoły\n..., gdy: po przebywaniu na słońcu mamy gorączkę i dreszcze; na oparzonej skórze pojawiły się pęcherze; stłuczone kolano wydaje się zniekształcone, dokucza nam w nim silny, pulsujący ból. Iza...\n...przez kolano i uderzaj dłonią pomiędzy łopatkami. Jeśli przestanie oddychać, zrób masaż serca i sztuczne oddychanie. Wstrząs po ukąszeniu - usuń żądło i czekaj na karetkę Taką gwałtowną(...) ukąszenie pszczoły - usuń żądło. Pomóż ułożyć się na plecach z uniesionymi nogami. Osoby, które wiedzą, że są zagrożone wstrząsem, powinny mieć przy sobie ampułko-strzykawkę z adrenaliną. Pomóż choremu ją...\n...mrugamy. Gdy oko łzawi, ropieje, trzeba iść do okulisty. Ukąszenia i użądlenia Latem mogą pokąsać nas meszki, komary, osy lub użądlić pszczoły. Trzeba się liczyć również z tym, że ukąsi nas żmija...\n...roztworu wody z octem. Kostkę lub kolano owiń bandażem elastycznym, nie za ciasno, by nie doszło do niedokrwienia. - Pęcherze na stopach - Pojawiają się po długim chodzeniu, zwłaszcza w nowych(...) z mydłem i spróbuj ponownie. Po zabiegu rankę zdezynfekuj. Bolesne ukąszenie owada Trudno nie spotkać ich latem. Osy i pszczoły zwabiają słodycze i owoce. Meszki i komary atakują prawie wszędzie...\n.... z Altacetu lub roztworu wody z octem. Kostkę lub kolano owiń bandażem elastycznym, nie za ciasno, by nie doszło do niedokrwienia. • Pęcherze na stopach Pojawiają się po długim chodzeniu(...) zabiegu rankę zdezynfekuj. Bolesne ukąszenie owada Trudno nie spotkać ich latem. Osy i pszczoły zwabiają słodycze i owoce. Meszki i komary atakują prawie wszędzie, głównie nad wodą, w zacienionych...\n...kapusty na stłuczone kolano - Dezynfekujemy skórę wodą utlenioną. 2-3 liście rozbijamy tłuczkiem do mięsa, żeby puściły sok. Kładziemy na chore miejsce. Gdy liście zwiędną, wymieniamy je na świeże...\n...i dłonią złożoną w łódeczkę klepnij je cztery razy w plecki (między łopatkami). • Szkraba w wieku 2-3 lat przełóż przez swoje kolano (tak by głowa dziecka była niżej niż jego klatka piersiowa...\ngorczyca jako pomidory\nsurówka z czerwonych buraków latwe\ndieta dla 2 5 latka\npomysł na zaskakujący obiad\nbarszcz z buraczków w słoiki\nkapusta wloska gotuje bo lubie\nkotleciki drobiowe gotowane\nkrem masło mascarpone\ngulasz z marchewka i ogorkiem\nszybki placek na zimno z galaretką\nprosty obiad wielkanocny\nna zupe cebulowa w ciescie francuskim\ngulasz z selerem naciowym\ndeser z banana dietetyczny\nkurczak w czerwonym słodkim winie\nszybki danie na impreze\nczekolada mleko slodzone zageszczone\nbliny z mlekiem\nananas seler jajka por


Hotele — Ambarvale | Hotels.com\nHotele - Ambarvale\nHotele w mieście Ambarvale\nWyszukaj hotele w mieście Ambarvale\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Ambarvale\nNajlepsze hotele w mieście Ambarvale\nAmbarvale — ogólne informacje\nAmbarvale to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Ambarvale — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Ambarvale. Ambarvale to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Ambarvale — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Ambarvale?\nAmbarvale — ceny noclegów zaczynają się od 94 PLN. Skorzystaj z jednej z 333 ofert i uzyskaj rabat aż do 52%.\nAmbarvale — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\n• 55 — noclegi 3-gwiazdkowe od 171 PLN za noc\nAmbarvale — dojazd\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Ambarvale?\n• Sydney, Nowa Południowa Walia (SYD-Międzynarodowy port lotniczy Kingsford Smith), 38 km od centrum miasta Ambarvale\nAmbarvale – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Ambarvale:\n• Uniwersytet Zachodniego Sydney (2,2 km od centrum miasta)\n• Menangle Park (tor wyścigów konnych zaprzęgów) (5,1 km od centrum miasta)\n• Park Koshigaya (2,3 km od centrum miasta)\n• Stadion Campbelltown (5,5 km od centrum miasta)\n• Minto Indoor Sports Centre (8 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Ambarvale?


manualnik: Grunt to motywacja+ rozdawajka:-)\nGrunt to motywacja+ rozdawajka:-)\nPodobno. Najlepsza ta wewnętrzna. Czyli własne przekonanie. Czasem trzeba sobie jednak dodać otuchy. Albo przypomnieć "o co w tym wszystkim chodzi", bo chwilami świat wydaje się stawać na głowie.\nW ramach motywowania się zabrałam się za dłubanie w kolorach moich programowych- czyli okolice turkusów w duecie z odcieniami brązu. Jako pretekst wykorzystałam zadanie z bloga wyzwaniowego sklepu scrapki.pl. Tak sie rozpędziłam, że wyszły mi dwie prace... ech, tak naprawdę to po prostu pomysł, który przyszedł mi do głowy jako pierwszy, okazał się nie do zrealizowania w tych konkretnych warunkach i musiałam go porzucić. Chociaż... nie, odłożyć na półkę! Pamiętam o nim, jeszcze się przyda:-) Ponieważ pracę na wyzwanie można zgłosić jedną, to zgłaszam o, tę:\nWymogiem był motyw skrzydeł- u mnie zdublowany- jedna para od Anioła Stróża ze stempell&kartoon (stamtąd również baza taga i 2 mniejsze elementy w bliźniaczym fantazyjnym kształcie z zestawu etykietki i ramki 3) druga-lżejsza, motyla. Obie pary obficie przyprószone brokatem, żeby uczcić (amerykański wprawdzie, ale czemu nie pozwolić sobie na świętowanie?) Narodowy Dzień Scrapbookingu:-)\nZawieszka jest w pewnym sensie niezwykła, bo udało mi się odrzuć chomicze zapędy i naużywałam wszystkiego, co mi tylko do głowy przyszło i co miałam w swoich zasobach- wspomniane tekturki w ilościach jak na mnie hurtowych:-) Brokat z craftmanii w 2 kolorach i jeden ćwiek, papiery Agnieszki Anny cudooowne i onieśmielające bardzo, stempel z montażowni w roli narożników.\nW związku z tym, że motywujące zadanie wyzwaniowe tak na mnie dobrze podziałało, pomyślałam sobie, że się podzielę motywacją z Wami w dniu scrapbookingu- gdyby był ktoś chętny na zawieszkę nr 1 z początku posta, zapraszam na blog sklepu stempell&kartoon, wystarczy zgłosić chęć posiadania pod notką:-)\nDruga praca tak naprawdę była pierwsza i zawiera w sobie zaczątki pomysłu, z którego chwilowo musiałam zrezygnować. Skrzydła obecne- też zwielokrotnione, tylko tym razem same motyle. Jest też dodający otuchy cytat o alfabecie (jeden motyl się rozpanoszył i zakrył cyferki:-)). Kartonik-etykietka stemplokartonowa oczywiście, tak samo jak wszechstronny lniany sznurek. Papier od UHK, koraliki z przepastnej walizki własnej i żabka od starego karnisza. Wycięte dziurkaczem motyle od Vivy (dziękuję:-)) przyszpilone retro zszywaczem rodem z prl:-)\nTak się zmotywowałam skutecznie ostatnio, że nie uwierzycie - mam zaległości w pokazywaniu! :-)\nW związku z tym, że motywujące zadanie wyzwaniowe tak na mnie dobrze podziałało, pomyślałam sobie, że się podzielę motywacją z Wami w dniu scrapbookingu- gdyby był ktoś chętny na zawieszkę nr 1 z początku posta, zapraszam do zgłoszenia chęci otrzymania tejże w komentarzu pod tą notką. Można, ale nie trzeba wspominać o tym dzieleniu się na swoich blogach.\nNa koniec gość, którego dawno na "mańku" nie było. Majowa Furia filująca za okno. Wprost na rozćwierkane towarzystwo na dachu biblioteki. Zapewne bardzo apetyczne:-)\nI tym pięknym profilem żegnam się z Wami na dziś:-)\nAutor: Mrouh o 10:44:00\nEtykiety: karton, kot, scrapki.pl, stempellikartoon, tag, wyzwanie\nPiękne te brokatowe elementy!\n5 maj 2012, 12:06:00\nAż nie mogłam uwierzyć, gdy przeczytałam o tych kolorach! niebieskości + brązy a do tego szkockie skąpstwo :)... a to przecież nie mój blog!\nZawieszki anielskie, o kolorach już nie będę wspominać! a weekend widać dużo miał w sobie mocy twórczej :)\n5 maj 2012, 12:23:00\nO ja chcę, ja chcę!!!!!\nTurkusowe skrzydła "mówią" do mnie...:) Piękna zawieszka!\n5 maj 2012, 16:30:00\nO jakie piekne te motylowe twory. Bardzo mi się podobaja obie prace ;o))\nA sznurek owinięty - mistrzostwo świata. Musze kiedyś spróbować ;o))\n5 maj 2012, 16:38:00\npiękne prace w cudownych kolorach :) uwielbiam takie połączenia....\n6 maj 2012, 06:55:00\nChętnie przygarnę takie cudo :-)\n6 maj 2012, 14:47:00\nDługo mnie nie było w świecie blogowym i aż miło się wraca, by podziwiać takie cuda! ;)\nPS Chyba nie muszę dodawać, że chętnie przygarnę?\n6 maj 2012, 16:12:00\nprzepięknie uskrzydlają :)\n6 maj 2012, 19:02:00\n14 maj 2012, 13:50:00\nAch, przepiękne, inspirujące kolory!\n15 maj 2012, 21:54:00\ncudnie to wszystko połączyłaś :)\n18 maj 2012, 15:33:00\nTa pierwsza z motylkiem i skrzydłami skradła moje serce :)\n8 cze 2012, 16:33:00


Książkomaniacy Recenzje: MIEĆ CZY BYĆ? - WYZNANIA POLSKIEJ PROSTYTUTKI\nKurtyzany, szmaty, dziwki. Najstarszy zawód świata nigdy nie cieszył się wielkim szacunkiem. Kobiety dające rozkosz, zaspokojenia, zarabiające ciałem.\nIle kurw tyle historii. Jedne robią to z przyjemności, inne z zemsty na mężczyznach, bo przestali je kochać, jeszcze inne, by przekazywać chorobę, którą zostały zarażone. Jednak najczęstszym powodem jest bieda. W ten nieosobliwy, banalny, prozaiczny sposób zaczyna się ta historia. Johanna - Janka Szczęsna - przyjeżdża do Niemiec, by ratować swoją rodzinę. Rozbita szklanka niszczy jej dotychczasowe życie. Przecięte ścięgna. Polska rzeczywistość. ZUS, NFZ. Nieterminowo opłacane składki. To wystarczyło, by zniszczyć wszystko. Kilka tysięcy euro wystarczy, by spłacić długi, wyrwać się z rąk komorników zaciskających na szyi pętlę tak mocno, że często myśli się o odebraniu życia. Godzina pracy w burdelu to niezły przelicznik. Tyle Polak zarabia przez miesiąc. Czy to wystarczająca rekompensata za całe zło? Udręczenie, upodlenie i nadzieja. Te uczucia towarzyszą Johannie każdego dnia.\n"Drzwi prostytucji na zawsze pozostają uchylone..."\nDziewczyna musi stawić czoła swoim demonom albo się poddać. Kilka dni prostytucji naruszyło podwaliny jej dotychczasowego świata. Niestety, prostytucja jest jak narkotyk. Ciągle się do niej wraca. Pieniądze szybko zarobione jeszcze szybciej się rozchodzą. Stąd ciągłe powroty Janki do Niemiec. W Polsce zarabia się grosze, tam wystarczy kilku klientów.\nSpotkanie z muzułmanką Iman odgrywa ogromną rolę. Rozmowy o wierze, Bogu, o tym co dobre a co złe poruszają kobietą. Mało tego, w życiu Janki pojawia się On, P.O.S.O, który daje jej nadzieję, miłość i...zakończenie jej historii.\n"Wyznanie" to bardzo osobista, pasjonująca opowieść kobiety, która w trudnym momencie swojego życia staje na granicy dwóch światów. Postanawia w imię dobra rodziny zostać prostytutką. Praca w niemieckim burdelu daje finansową satysfakcję. My poznajemy Jankę także z drugiej strony - z cierpienia jej zranionej, upokorzonej duszy. Kalecząc niemiecki - kaleczy siebie. Uśmiech, którym obdarza klientów jest sztuczny. Kurwa z przekorą i skomplikowaną osobowością, na pierwszym miejscu stawiająca swoją dumę - tak opowiada o sobie.\nKsiążka to obnażanie własnych uczuć, spowiedź kobiety targanej wyrzutami sumienia, potrzebującej miłości i przytłoczonej wielkimi długami.\nAutorka w bardzo autentyczny sposób przedstawia nam obraz zachodnioeuropejskiego świata, w którym próbuje przetrwać kobieta z Małopolski. Johanna, Simona, Viki, Paula ciągle zadają sobie pytanie czy kurwa to jeszcze człowiek? Odpowiedź jest trudna, łatwiej myśli im się jedynie po sporej dawce alkoholu.\nKsiążka bardzo mi się podobała, poruszyła . Ci, którzy nastawili się na erotyczne sceny z niemieckiego burdelu , niestety będą zawiedzeni. Przesłaniem książki jest egzystencjalna rozterka: mieć czy być? Książka to poniekąd rachunek sumienia, refleksja nad wyznawanymi dotąd wartościami. Wątek biograficzny staje się punktem wyjścia do wielkiej literatury.\nZa możliwość lektury dziękuję Wydawnictwu Czytam\nAutor: Książkomaniacy Recenzje o 08:10\nAya 17 lipca 2016 13:36\nO, skoro ta książka skupia się na sprawach egzystencjalnych, a nie erotyce, to chętnie po nią sięgnę. Lubię czasem poczytać coś takiego, choć wiem, że po lekturze (no, właściwie to już w jej trakcie) bardzo przygnębiona...\nKrólewskie Recenzje 18 lipca 2016 11:01\nMam trochę mieszane odczucia co do tej książki. Ale tak bardzo mnie oczarowałaś ta recenzją, że jestem gotowa sięgnąć po nią choćby zaraz.\nAngelika Ślusarczyk - Tylko magia słowa 19 lipca 2016 04:38\nMam zamiar kiedyś po nią sięgnąć, jak będzie dostępna w mojej bibliotece. ;)\nPaulina 20 lipca 2016 12:10\nZaintrygowałaś mnie tą recenzją. Książka jest z pewnością godna uwagi :)