Pożądasz poprawić swoją sylwetkę? To idealny produkt dla Ciebie! – Blog Radzia\nForskolin jest produktem roślinnym pochodzącym z korzenia członka rodziny miętowej znanej jako Indian Coleus, który rośnie w Tajlandii, Nepalu i ilościach Indii.\nForskolin-Diet-cena-apteka-ceneoPodczas gdy forskolin od tradycyjna był zjadany w medycynie ludowej do działania astmy i innych innych dolegliwości, jest on obecnie sprzedawany jako uzupełnienie odchudzania.\nTradycyjnie, forskolin i coleus rośliny były użytkowane do promowania ogólnego zdrowia także doskonałego samopoczucia. Forskolin istniał zarówno odnoszony do działania astmy i zaburzeń oddychania.\nW jego naturalnym środowisku miejscowa ludność ugotowała korzeń palucha, aby przyrządzać herbatę do picia oraz promować dobre samopoczucie. Dzisiaj istnieje daleko powszechny jako produkt odchudzający.\nTe dwa enzymy wolne kwasy tłuszczowe z komórek organizmu. Kiedy kwasy tłuszczowe są wolne, mogą być spalane jako paliwo. Kiedy organizm spala kwasy tłuszczowe, może obniżyć ilość tłuszczu bez wpływu na chudą masę mięśniową.\nNiestety, wiedza taż nie uważa, iż ażeby przybyło do utraty masy, musi również wystąpić niedobór kalorii. Innymi słowy, kobieta musi spalić więcej kalorii niż spożywa przez życie i picie. Gdyby to się nie powiedzie, osoba nie będzie schudnąć.\nTak zatem, podczas kiedy forskolin może zwiększyć spalanie tłuszczu zdolności, stanowi co nieistotne bez zdrowej diety i zajęć w obiektu wsparcia deficytu kalorii.\nPodczas kiedy badanie przeprowadzone na niskiej części ludzi z tuszą i otyłością wykazało, że forskolina zmniejszyła ich tkanki tłuszczowe, toż był minimalny pomysł na ich wartość.\nInne zrealizowane doświadczenia miały różne rezultaty. W badaniu z podwójnie ślepą próbą 23 osobom z nadwagą podano 250 miligramów (mg) forskoliny dwa razy dziennie przez 12 tygodni. Doświadczenia wykazują, że forskolina nie pomogła kobietom schudnąć. Natomiast robi się, iż produkt zmniejszał wszelkie dodatkowe przyrosty wagi ciała podczas używania go.\nLudzie kupują suplementy z wielu powodów. A odpowiednio mało ważnych dowodów na poparcie jego przyjmowania dla wszystkiego stanu zdrowia.\nNiektóre doświadczenia sugerują, że forskolin może zadziałać w utracie masy oraz formy mięśni. W poszczególnym spośród bardzo delikatnych doświadczeń, nadwaga i pełnych mężczyzn wziął 250 miligramów 10% ekstraktu forskolinu dwa razy dziennie. Po 12 tygodniach stracili więcej tkanki tłuszczowej i zajmowali wyższy wzrost poziomu testosteronu w przyrównaniu do odpowiednich facetów przyjmujących placebo. Jednak wiele badań należy uczynić, aby stwierdzić te owoce i ułożyć jego bezpieczeństwa.\nForskolin jest długą historię jako ludowe wyjście na astmę. Niektóre doświadczenia to uwierzytelniają. Forskolin ujawnia się obowiązywać w tryb podobny do wybranych rodzajów konwencjonalnych preparatów na astmę, poprzez podniesienie poziomu związku zwanego cyklicznym AMP. Leczy to otworzyć mięśnie wokół oskrzeli, by ułatwić oddychanie.


Asociacion Hebraica y Macabi - Defensor Sporting (Urugwaj 1 Liga) - na żywo - transmisje live stream online - Meczyki.net.pl\nAsociacion Hebraica y Macabi - Defensor Sporting 12.02.2019 01:00\nOglądaj za darmo mecz Asociacion Hebraica y Macabi - Defensor Sporting, który rozpocznie się 12.02.2019 01:00. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Asociacion Hebraica y Macabi - Defensor Sporting z kategorii Urugwaj 1 Liga.\nW dniu 12.02.2019 01:00 odbył się mecz między Asociacion Hebraica y Macabi i Defensor Sporting. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Iluzjonista Maciej Pol, pokazy magii, najlepsi polscy iluzjoniści, znani sławni magicy\n09-02-2015 - 02:34 » Wydarzenia\nPrzyznanie Maciejowi Polowi Orderu Uśmiechu przez Międzynarodową Kapitułę\nLista wcześniejszych wydarzeń\n09-02-2015 - 02:26 » Wydarzenia\nNa przestrzeni lat Maciej Pol brał udział w wielu wydarzeniach, oto niektóre z nich.\nIluzjonista magik, pokazy iluzji\nWitamy w świecie magii i iluzji! W naszym Teatrze można stać się świadkiem wyjątkowych i zaskakujących pokazów magicznych sławnych polskich iluzjonistów. Niepowtarzalne kreacje, oryginalne sztuczki w świecie czarów przenoszą widza w zupełnie inny wymiar.\nW Teatrze Magii odbyło się wiele przedstawień w wykonaniu znanych iluzjonistów. Przedstawienia iluzjonistyczne wzbudziły zachwyt i ciekawość uczestników w różnym wieku, a także dostarczyły im wiele radości i ogromnych wrażeń.\nZnany polski iluzjonista Maciej Pol\nZałożycielem Teatru Magii jest najsłynniejszy iluzjonista Maciej Pol. Ten najpopularniejszy polski magik swoją pasję przekuwania rzeczy oczywistych na nieoczywiste- magiczne realizuje błyskawicznie. Nie brakuje mu pomysłów, aby zaskakiwać widzów coraz bardziej zadziwiającymi i nieprzewidywalnymi sztuczkami. Ma na swoim koncie wiele pokazów iluzjonistycznych, które obejrzało tysiące ludzi. Każdy pokaz magii w wykonaniu tego charyzmatycznego magika iluzjonisty to niezapomniane show.\nSławni magicy i ich słynne pokazy\nJednak nie tylko pokazy iluzjonistyczne Macieja Pola można obejrzeć w naszym Teatrze Magii. Na nasze zaproszenie odwiedzają go również inni znani iluzjoniści w Polsce, prezentując efektowne, pełne ciekawych pomysłów pokazy magiczne. Iluzjoniści potrafią zbudować napięcie i zaoferować widowisko zapierające dech w piersiach. Warto śledzić naszą ofertę na bieżąco i nie przegapić żadnego pokazu iluzji!\nChcesz przenieść się w niesamowity świat czarów i przeżyć magiczną przygodę? Sprawdź cenę za pokaz iluzjonisty i zaproś nasz Teatrze Magii! Gwarantujemy niepowtarzalne wrażenia!\nGRUNER & JAHR POLSKA\nBOERHRINGER INGEL HEIM


Kaski ochronne: kask budowlany – odzież ochronna w sklepie BHP\nStrona główna / Kask ochronny – budowlany\nOferta artykułów z branży BHP w naszym sklepie obejmuje również środki ochrony głowy. Są one niezwykle ważne na tych stanowiskach, na których istnieje ryzyko urazu spowodowanego przez spadające przedmioty lub wystające elementy wyposażenia. Wypadki z tej grupy są zaliczane do najpoważniejszych i najczęściej niosą ze sobą zagrożenie utraty życia lub trwałego kalectwa. Dlatego kask ochronny, a w szczególności kask budowlany, stanowi obowiązkowe wyposażenie na wielu stanowiskach pracy.\nWśród naszych artykułów BHP znajdziesz kaski ochronne, przeznaczone do stosowania na placach budowy, w stoczniach, kopalniach czy podczas pracy przy piecach przemysłowych. Kask budowlany zapewnia bezpieczeństwo, a w trakcie wypadku chroni życie i zdrowie pracownika. Jest odporny na odkształcenia i temperaturę, a dodatkowo zapewnia komfort użytkowania dzięki systemowi wentylacji. To jednak nie te parametry decydują o wyborze konkretnego modelu kasku budowlanego. Ma on być przede wszystkim odporny na wszelkie uszkodzenia.\nWybierając kask budowlany, trzeba zwrócić uwagę na jego parametry i zdolność dopasowania się do kształtu głowy. Jego stabilne ułożenie zagwarantuje, że nie zsunie się w niespodziewanym momencie. Kask ochronny, który wybierzesz, powinien być odporny na różnice temperatur, jakie występują w miejscu pracy. Bez względu na ich wahania musi zachowywać swoje podstawowe parametry. Bardzo istotne są też wszelkie potencjalne zagrożenia, jakie występują na miejscu pracy. Kask budowlany powinien być tak dobrany, aby zapewniał przed nimi skuteczną ochronę.\nNie zajmujemy się jednak sprzedażą wyłącznie kasków ochronnych. Zachęcamy do sprawdzenia pełnej propozycji naszej firmy, a w przypadku jakichkolwiek pytań – do kontaktu z przedstawicielem sklepu BHP. Pomożemy w wyborze odpowiednich produktów.\nHełm ABS 4 pkt. pasek podbródkowy YS4B POLSTAR\nHełm ABS z pokrętłem 4 pkt. pasek podbródkowy YS4C POLSTAR


Nowy termin II Europejskiego Kongresu Gospodarczego - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Informacje Nowy termin II Europejskiego Kongresu Gospodarczego\nII Europejski Kongres Gospodarczy ostatecznie odbędzie się 31 maja – 2 czerwca 2010 roku w Katowicach, jak przypominają organizatorzy. Pierwotny termin II EKG (kwiecień) został przesunięty ze względu na konsekwencje katastrofy pod Smoleńskiem i żałobę narodową. Tematyka tegorocznej edycji Kongresu, największej imprezy biznesowej w naszej części Europy, obejmuje analizę najważniejszych problemów globalnej gospodarki, a w szczególności ekonomiczne i cywilizacyjne wyzwania stojące przed Europą i Polską.\nNowy ład instytucjonalny i priorytety polityki gospodarczej Unii Europejskiej to tematy otwierające obrady. O zagadnieniach walki ze zmianami klimatycznymi uczestnicy Kongresu będą dyskutować w aspekcie ich wpływu na konkurencyjność gospodarki i rozwój technologiczny.\nOrganizatorzy proszą o potwierdzenie udziału w Kongresie do 26 maja 2010 r., poprzez wypełnienie formularz aw portalu www.eec2010.eu/pl/rejestracja.html\nPełna agenda Kongresu oraz wykaz osób zaproszonych do udziału w poszczególnych sesjach na: www.eec2010.eu\nEuropejski Kongres Gospodarczy 2010 to:\n– Największa impreza biznesowa w Europie Środkowej pod patronatem José Manuela Barroso – Przewodniczącego Komisji Europejskiej\n– Miejsce dialogu o kształcie europejskiej gospodarki w najbliższych latach\n– Aktualne tematy dla Polski, Europy i świata, ujęte w programie Kongresu, nad którym czuwa Rada Patronacka pod honorowym przewodnictwem Jerzego Buzka – Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego\n– Ponad 3500 uczestników\n– Blisko 700 prelegentów, a wśród nich najważniejsze postaci polityki, biznesu, nauki, goście z Polski i zagranicy\n– 3 dni obrad, liczne panele tematyczne, imprezy towarzyszące, spotkania biznesowe oraz bankiety


Dla każdej kobiety, ale i mężczyzny wygląd kobiety jest najważniejszy. Każda kobieta gdy ma ku temu możliwości dba o siebie. Oczywiste jest że gdy ma dużo pieniędzy możliwości jest znacząco więcej. Na naszej stronie bardzo dużo porad dla kobiet ale i mężczyzn. Ostatnimi czasy coraz więcej facetów dba o siebie, a nawet chodzą do kosmetyczki. Kupują drogie kosmetyki i czytają fachową pracę. Kobiety tak naprawdę wiedzę o kosmetykach chłoną od reki. Wiele kobiet szuka porad w Internecie między innymi na stronach taka jak nasza. elektryczne samochody tesla Mamy nadzieję, że będzie ona pomocna i profesjonalna. Liczymy także na to że nasi czytelnicy dołożą swoje 5 groszy i będzie powstawać razem z waszą pomocą. Na naszej stronie są nie tylko rankingi kosmetyków czy inne tematy odnośnie mody i urody.\nJesteś tutaj: bio-uroda.pl > Paznokcie > Obcinanie


Czyszczenie konserwacja projektora SANYO PLV-75L\nWykonujemy okresowe konserwacje i czyszczenie projektorów SANYO PLV-75L\nSKU: 4760 Kategoria: Konserwacja Projektorów Tagi: czyszczenie, projektor, SANYO PLV-75L\nOFERTA okresowe konserwacje i czyszczenie projektorów SANYO PLV-75L\nW naszym warsztacie w Katowicach czyścimy filtry powietrza i w razie potrzeby wymieniamy je. Konserwujemy projektory SANYO PLV-75L przy standardowych przeglądach oraz przy każdej wymianie lampy. Na specjalnym stanowisku usuwamy kurz i zabrudzenia z optyki – soczewek, pryzmatów, luster, filtrów polaryzacyjnych. Sprawdzamy i oczyszczamy powierzchnię chipu DLP. Diagnozujemy koła kolorów pod kątem zabrudzeń kolorowych filtrów i zużycia powierzchni ciernej rotora.\nUkład chłodzenia lampy, chipu DLP i elektroniki projektora SANYO PLV-75L.\nKażde wyłączenie projektora SANYO PLV-75L bez odpowiedniego schłodzenia niesie ze sobą ryzyko wewnętrznych uszkodzeń. Także praca w trudnych warunkach jak zapylenie, kurz, dym tytoniowy, słabo wentylowane pomieszczenia, praca pod sufitem w gorących salach.\nW trakcie przeglądów rzutników SANYO PLV-75L znajdujemy:\nZwracamy szczególną uwagę na układ chłodzenia rzutnika SANYO PLV-75L. Po demontażu przeprowadzamy oględziny zużycia kanałów powietrznych i wentylatorów. Sprawdzamy poziom hałasu i częstotliwość uruchamiania wiatraków.


SPRAWY BIEŻĄCE :: Totalitaryzacja III RP!\npolonus.forumoteka.plArchiwum b. forum POLONUS (2008-2013). Kontynuacją forum POLONUS jest forum www.konfederat.pl FAQ Szukaj Użytkownicy Grupy Rejestracja Profil Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Zaloguj Totalitaryzacja III RP!\nWysłany: Nie Sie 16, 2009 9:04 pm Temat postu: Totalitaryzacja III RP!\nProponuję podjęcie sprawy ograniczenia praw wyborczych dla osób skazanych. Chciałbym, abyśmy sie zastanowili, czy wprowadzpne przepisy są do podważenia.\nJak widomo, ustawodawca wprowadził zakaz kandydowania do Sejmu i Senatu dla osób skazanych prawomocnym wyrokiem, za przestępstwo z winy umyślnej, ścigane z oskarżenia publicznego. Te regulacje stanowią zamach na fundamenty państwa demokratycznego i stanowia naruszenie podstawowych zasad demokracji. 1. Naruszona została zasada trójpodziału władzy. Władza ustawodawcza orzekła bowiem, wobec osób już skazanych prawomocnym wyrokiem, karę dodatkowa, polegającą na częściowym pozbawieniu praw publicznych, polegających na biernym prawie wyborczym. 2. Naruszona została norma gwarantująca prawo ogółu obywateli do wybierania swoich przedstawicieli. Jedynie ogół wyborców ma boiwem prawo decydowac, kto może być jego reprezentantem we władzach ustawodawczych. Nikt nie ma prawa pozbawiać wyborców prawa zgłaszania kandydatów , poprzez składanie podpisów popierających kandydaturę, ani prawa do głosowania na zgłoszonych kandydatów.\nJest oczywiście problem przenikania przestępców do organów władzy. Ale skoro można było wprowadzić wymóg zamieszczania w ogłoszeniach wyborczych zapisów wynikających z "Ustawy lustracyjnej", to analogicznie można było wprowadzić taki sam zapis dot. osób skazanych. Wystarczyło, żeby przy nazwisku kandydata zamieścic przykładowo informację:"kandydat został skazany w roku 1998 na 25 lat pozbawienia wolności, na mocy art. 148 par 1 kk" (zabójstwo)- i już wszystko jasne. Bowiem to wyborca - i tylko on - ma prawo decydowania, czy udzieli, czy też nie udzieli poparcia takiemu kandydatowi. KPN miała w swoim programie postulat, aby skazani mogli kandydowac. Chodziło oczywiście o skazanych przez komune za działalność opozycyjna. Ale zasada ta powinna być - w warunkach wolności i demokracji - oczywista. Przypominam, że pomysł wprowadzenia zakazu kandydowania był szczególnie głośno zgłaszany, gdy chciano wypedzić z parlamentu byłych liderów byłej partii wiejskich warchołów. Ale takie dążenie było smutnym pokazem poczucia własnej słabości. Skoro bowiem chce się walczyć z Lepperem, wprowadzając ustawowy zakaz kandydowania dla niego i jego ludzi, to znaczy, że nie ma się wiary w siłę własnej argumentacji politycznej. To smutne. Podnoszony argument, że podobne zapisy zostały wprowadzone w wielu krajach UE, że dotyczą także wyborów do organów samorządowych - nie powienien mieć dla nas żadnego znaczenia. Kiedyś czołowe europejskie mocarstwo wprowadziło np. "Ustawy norymberskie" - i wcale z tego powodu wolność i demokracja w Europie nie zyskały - jak wiadomo. A więc - zastanówy się jak te totalitarne zapisy obalić!_________________Pawel Sabuda


•• Home Broker - opinie w 2022 r. ZOBACZ TO zanim skorzystasz ...\nHome Broker jest spółką akcyjną, które zajmuje się głównie pośrednictwem w sprzedaży nieruchomości. Przedsiębiorstwo swoją działalność rozpoczęło sześć lat temu. Firma na początku koncentrowała się wyłącznie na pośrednictwie w obrocie nieruchomościami.Dwa lata później spółka poszerzyła swoją działalność o usługi związane z pośrednictwem finansowym. Obecnie świadczeniem usług finansowych zajmuje się spółka z ograniczoną odpowiedzialnością HB Doradcy Finansowi. W 2010 roku Home Broker przejmuje Finamo.\nNatomiast w 2011 roku firma stworzyła markę Lion’s House, która zajmuje się obsługę klientów zamożnych. Również w tym samym roku Open Finance kupuje 100% akcji spółki. Obecnie Home Broker posiada ponad sześćdziesiąt oddziałów na terenie całego kraju.\nPrzedsiębiorstwo pośredniczy w sprzedaży, zakupie oraz wynajmie nieruchomości. Natomiast w przypadku usług finansowych klient może skorzystać z możliwości sprawdzenia zdolności kredytowej. Ponadto Home Broker oferuje pomoc w uzyskaniu kredytu na budowę domu lub remont mieszkania (firma gromadzi oferty 26 banków), pożyczki na samochód, czy wakacje. Można również skorzystać z pomocy w refinansowaniu kredytu.\nStrona Home Broker. Źródło: http://homebroker.pl\nHome Broker posiada Salon Rynku Pierwotnego, w którym można obejrzeć projekty 500 inwestycji. Salon, podobnie jak siedziba spółki znajduje się w Warszawie. Klient, który chce kupić lub wynająć nieruchomość może skorzystać z wyszukiwarki.\nWystarczy podać lokalizację, cenę, typ nieruchomości, czy liczbę pomieszczeń. Home Broker zajmuje się obrotem nieruchomości zarówno na rynku pierwotnym, jak i wtórnym.\nHome Broker - opinie z forum:\nktoś miał styczność z tą firmą? Co sądzicie?\nMiałem osobiście, kupiłem „super inwestycję” w Mielnie-Unieściu, oczywiście po namowach Home Broker. Jaka to jest inwestycja, to proszę poczytać na forach. Osobiście odradzam kontaktów z Home Broker.\nOferta sprzedaży mieszkania w Radomiu a Pani z tej firmy proponuje spotkanie w Kielcach Lublinie lub Warszawie. Nic nie wie o ofercie. Gdzie tu logika\nFaktem jest, że Home Broker ma bardzo dużą ofertę mieszkań i tych w stanie deweloperskim i tych z drugiej ręki – jest w czym wybierać nie trzeba biegać od biura sprzedaży do biura sprzedaży. A dobry, doświadczony doradca, który zna nasze oczekiwania pozwoli nam zaoszczędzić mnóstwo czasu. Nie ma co się zniechęcać negatywnymi komentarzami – każdy ma swoje preferencje, jeżeli nie jest się zadowolonemu z doradcy można przecież poprosić o zmianę, myślę, że nikt w Home Broker nie będzie z tym robił problemu.\nPolecam. W czwartek 7.08.2014 przyszłam z mężem na spotkanie do oddziału w Lesznie. Doradczyni – p. Mariola zebrała od nas informacje, co potrzebujemy. Doradca finansowy opowiedział o projekcie MDM. Jeszcze tego samego dnia zostało umówione spotkanie z Deweloperem. Następnego dnia podpisaliśmy umowę na nasz NOWY DOM. Super. Wszystko w jednym miejscu i bez opłat.\nJak na razie.Zobaczymy jak sie zaczniecie wprowadzac\nbla, bla , kto pisze deweloper z wielkiej litery?\nNie polecam. Byłem zainteresowany konkretnym mieszkaniem. Oferta pojawiła się w piątek wieczorem. Napisałem na drugi dzień rano. Udało się skontaktować dopiero we wtorek ale opiekun oferty oznajmił że mieszkanie jest już sprzedane, ale jak do nich przyjadę to pokażą mi inne super oferty. Podziękowałem bo nie będę tracił czasu na coś co mnie nie interesuje. Teraz po trzech miesiącach znowu wystawiają tą samą ofertę.\nprzyszedłem do nich z nadzieją że znajdę swoje wymarzone pierwsze mieszkanie. zaznaczam że byłem zainteresowany kawalerką do max 40m. umowa o pracę i 50tyś na końcie wkładu włanego, (wiadomo opłaty, prowizje, podatki)Podpisałem umówę(oddział przy metrze centrum, Warszawa). Na pierwszym spotkaniu jasno okresliłem co mnie interesuje. Wszystko pięknie, obiecują złote góry. Po kilku dniach dostałem tel że zostały przygotowane dla mnie oferty i kiedy możemy umówic się na oglądanie mieszkania. Moje zdziwienie i zniesmaczenie sięgnęło zenitu kiedy zaprezentowane nieruchomości nie miały nic wspólnego z z moimi wymaganiami….\npo znalezieniu odpowiedniego mieszkania zaczęły się schody i było coraz gorzej….. zawinił doradca kredytowy p. Martyna J.\nzłożone wnioski do 4 banków, ciągłe przeciąganie, kazano mi dostarczac coraz to nowsze zaświaczenia z zusu.\nNa dzień przed wyznaczonym terminem podpisania aktu notarialnego dostałem informację od doradcy kredytowego że nie został mi udzielony kredyt i oczywiście ona nie może podac mi dlaczego bo bank nie udziela takich informacji.\nPoszedłem sam do banku pko bp w ktorym mam konto żeby dowiedziec się jaka jest sytuacja, okazało się ze doradca składająć wniosek przekombinował fakty odnośnie mojego zatrudnienia i donosząć zaświadczenie z zusu to wyszło.\nstraciłem zadatek na mieszkanie w wysokości 15 tyś i oczywiście prowizję dla agencji którą wpłaciłem przy podpisaniu umowy przedwstępnej w wysokości 4 tyś\nOczywiście twierdzą że nic nie jest do odzyskania bo oni wykonali swoją pracę i są tylko pośrednikiem\nSprawa jest u radcy prawnego i prawdopodobnie wyląduje w sądzie\nZdania zawsze beda podzielone 🙂 jednym obsluga HB odpowiada, innym nie. Na poczatku grudnia 2014 znalezlismy idealne dla nas mieszkanie. Pierwsze spotkanie w HB na ul. Przyokopowej w Wwie, 2 dni pozniej ogladalismy mieszkanie, pod koniec stycznia odebralismy klucze. Pracownicy HB zalatwili za nas wszystko, od poczatku do konca. Przyznam szczerze, ze naczytalismy sie wielu zlych opinii na temat HB i mocno zastanawialismy sie nad podjeciem wspolpracy z nimi, jednak to mieszkanie bylo tylko w ofercie HB wiec zaryzykowalismy. My nie mamy zadnych zastrzezen. Ale, ale… Znajoma kupila przez HB mieszkanie 2 miesiace po nas i ma mega wiele zastrzezen jesli chodzi o obsluge, prezentacje oferty itd.\nNie warto. HB Białystok najwyższe prowizje, przez kilka tygodni nie przyprowadzili żadnego klienta. Zero kontaktu. Oczywiście przed podpisaniem zapewniali ze w zasadzie maja juz klientów na ta nieruchomość. Żenada. Sprzedałam bez ich cudownego posrednictwa\nWraz z mężem kupiliśmy przez Home Broker mieszkanie 🙂 Jesteśmy bardzo zadowoleni z kompleksowej obsługi. Doradca na spotkaniu wszystko nam objaśnił i przedstawił kilka mieszkań, Które odpowiadały naszym wymaganiom. Zaraz po spotkaniu udało nam się obejrzeć 3 przez nas wybrane i w niespełna dwa tygodnie mieszkanie było już nasze.\nSzybko, profesjonalnie i przede wszystkim bezpiecznie.\nGodnie polecam Home Broker w Siedlcach 🙂\nWłaśnie kupuję mieszkanie przez Home Brokera, oddział w Lesznie. Nie jestem z nich zadowolony: agent nie umiał spisać umowy przedwstępnej, potem aneksu do tej umowy. Nie załatwił też odpowiednich dokumentów. Wszystko musiałem zrobić sam, łącznie z załatwieniem kredytu. Agenci są niekompetentni, niedoinformowani, jeden z nich nawet nie umie płynnie czytać. Za kilka dni mam podpisać akt notarialny, a potem mam w planie długi urlop by odpocząć po sześciu tygodniach walki z Home Broker.\nDwa miesiące temu zainteresowalam się oferta sprzedaży mieszkania wystawiona przez oddział HB w Lesznie,jakiez było moje zdziwienie, kiedy po wejściu do agencji, w której „pracowało właśnie” kilkoro Agentów -potraktowano mnie jak zło konieczne, intruza, który „przeszkadza w pracy ” .\nWszelkie moje pytania dotyczące wystawionej przez HB oferty spotykały się z niezadowolona mina i zdawkowymi odpowiedziami -wyszłam bardzo niezadowolona i wsciekla brakiem podstawowych kompetencji ze strona pracownikow HB Leszno i nagannego podejścia do klienta !!!!!SLABO\nCzyli jakość obsługi fatalna .Korzystałam wiele lat temu przy sprzedaży domu , a właściwie to mój były mąż z nimi współpracował …wyszłam na tym jak ,, Zabłocki na mydle,, ale agent którzy pośredniczył zapewne też był zadowolony z transakcji . Nie polecam .Bardzo nieprofesjonalne podejście to delikatne określenie w tym przypadku\nPo co marnowac kilkanascie tysiecy na posrednictwo? Jest tyle ogloszen w internecie, notariusz pilnuje, aby transakcja byla czytsa – sprawdza ksiegi wieczyste, kto jest wlascicielem, wymaga dostarczenia dokumentow o niezaleganiu z oplatami, itp> naprawdę mnie osobiscie byloby szkoda nawet 500 zł za pracę posrednika, a co dopiero 5000, 10 000 czy nawet 20 000 zł…. OMG. Sprzedawalam i kupowałam bezposrednio. Oszczedzone 20 000 poszły na podatek PCC\nNie pisz bzdur ,ile aktow notarialnych robilas w zyciu ,dwa;) 20 k PLN to nie kasa w porownaniu do poziomu inwestycji.No i dobre biuro lub duze -maja zaj.ubezpieczenie i nie bawia sie w szara strefe.\nprzyklad ,gosc sprzedal lokal 6x ,kto jest wlascicielem -ten ktorego akt notarialny trafi pierwszy do sadu reszta pozew cywilny.Nie jestem zadnym posrednikiem ,tylko kiedysmogles albo kupic nowego polo albo chate w wawie .\nW miedzyczasie inne transakcje juz były. Kolego, notariusz ma obowiązek sprawdzic czystosc nieruchomości. Możesz jeszcze wziac prawnika do porady przy danym zakupie i zaplacic mu ten 1000 zl. Sprzedawalam cos za ponad pol mln. Policz prowizję 3’5% którą chcieli. A nieruchomośc byla b łatwa. Super lokalizacja, za gotówkę, czysta kw.\nNie wiem ja kupilem przez Home Broker kawalerke na Muranowie No,ok nie interesowal mnie kredyt ,i pare lat wynajmuje lokale (nie w wawie).\nOgolnie 6 czy 7-ma nieruchomosc ,moze dlatego wiem,co chce .\nWiec takie szczegoly czy 100m czy 500m do autobusu ,metra czy tramwaju to czasem 1/3 ceny wynajmu .Inna sprawa posrednik jest ubezpieczony (duzy -maly mialem biuro w wawie co chcialo przelew na konto chlopaka wlascielki)Kupujemy i zapominamy o cenie ,i tak PL jeszcze jest tanie a rynek ma cykl tak cos 10lat .\nPani z HB oddział Szczecin, przyprowadziła do mnie klientów poszukujących mieszkania ( to oni podpisali umowę z HB na znalezienie mieszkania).\nPani oczekuje, że ja również zapłacę prowizję.\nHB za drodzy, owszem są profesjonalni, ale za drodzy. Prowizja 2,9% +VAT od każdej ze stron to bardzo dużo. Płacisz tylko za znalezienie klienta, a nie za gwarancję transakcji – pośrednik odpowiada tylko za to co masz w umowie. Jak bierzesz kredyt, to BANK wszystko sprawdza, ma swoich specjalistów: analityków finansowych, rzeczoznawców ds nieruchomości. Jeż by coś było nie tak z nieruchomością, to bank odmówi kredytu.\nProwizję powinien płacić ten, który zleca usługę: jeżeli zleca kupujący, to on płaci za to, że pośrednik znajdzie mu wymarzone mieszkanie odpowiadające jego oczekiwaniom, a jeżeli płaci sprzedający, to on płaci za reklamę, marketing, prezentacje mieszkania, czynności konieczne, żeby mieszkanie został sprzedane za dobrą cenę. Żeby sprzedać za bezcen nie trzeba przepłacać pośrednika.\nNie warto. Chcę kupić działkę ogłoszoną przez tą firmę i dzwoniłem do nich kilka razy a pracownik za każdym razem przekazuje mi info, że specjalista się ze mną skontaktuje. Mam wrażenie, że oni nie chcą sprzedawać tylko robią reklamę firmie. Po co? Sam się zastanawiam.


Z Billem Fulfordem, kierownikiem International Network for Philosophy and Psychiatry rozmawiają Justyna Rynkiewicz, Grzegorz Michalik i Maciej Wodziński\nPanie profesorze, chcielibyśmy chwilę porozmawiać na temat pańskiej oceny współczesnej – oraz wizji przyszłej – psychiatrii. A także o tym, w jaki sposób refleksja humanistyczna łączy się z tą dziedziną medycyny. Zacznijmy może od pytania pozornie najprostszego. W jaki sposób rozumie pan pojęcie „zdrowie psychiczne”?\nProf. Bill Fulford: Swoją pierwszą książkę poświęciłem problemowi „zdrowia” i do tej pory uważam, że jest to pojęcie niezwykle trudne do zdefiniowania. Po pierwsze, „zdrowie psychiczne” jest podobne do zdrowia „cielesnego”. Oba te pojęcia definiowane są zarówno przez naszą wiedzę, jak i poprzez nasze wartości. Jednak to stwierdzenie, że kwestia zdrowia psychicznego zależy również od sfery wartości, nie jest jednak przez wszystkich akceptowane. Niektórzy naukowcy uważają, że jeżeli skupimy się na neuronaukach, będziemy potrafili zrozumieć i rozwiązać wszystkie problemy związane ze zdrowiem psychicznym. W modelu, który opracowałem, postuluję jednak, że istotne są tak neuronauki, jak i wartości.\nJaka dokładnie jest rola wartości w pańskiej teorii?\nProf. Bill Fulford: Rolą wartości jest różnicować pomiędzy tym, co jest pozytywne i zdrowe w funkcjonowaniu psychicznym jednostki, a tym, co jest negatywne i niezdrowe w tym funkcjonowaniu.\nCzy w tej teorii znajduje się również miejsce dla relacji międzyludzkich?\nProf. Bill Fulford: Tak, ponieważ jesteśmy istotami społecznymi. A zatem wartości kulturowe oraz wartości, które definiują nasze relacje, mają kluczowe znaczenie dla problemu zdrowia psychicznego. Lecz jednocześnie mają również kluczowe znaczenie dla zdrowia somatycznego. Wiemy o tym z badań epidemiologów, jak choćby – w Wielkiej Brytanii – Micheala Marmota, które wykazały, że determinanty zdrowia, zdrowia somatycznego, są ściśle powiązane z czynnikami społecznymi i politycznymi.\nCo zatem mogą wnieść filozofia i szerzej: nauki humanistyczne do psychiatrii i nauk o zdrowiu psychicznym?\nProf. Bill Fulford: Jeżeli pojmiemy zdrowie jako kategorię związaną jednocześnie z naukami przyrodniczymi i wartościami, a więc sferą nauk humanistycznych, zrozumiemy, że powinniśmy wykorzystywać nauki humanistyczne, aby móc pracować z wartościami – tak samo jak robimy to z nauką. Jeśli chcemy pomagać ludziom korzystając z nauki, musimy odwoływać się również do wartości.\nMówiąc o wartościach, ma pan na myśli aksjologię i etykę?\nProf. Bill Fulford: I tak, i nie. Etyka i aksjologia przyjmują dość szczegółową, a może nawet zbyt wąską perspektywę odnośnie do wartości. W ramach naszej praktyki w Oxfordzie przez wartości rozumiemy to, co ma znaczenie dla jednostki – jest to więc bardzo szeroka definicja. Choć do takiego ich rozumienia trzeba oczywiście podchodzić z rozwagą, ponieważ istnieje niezwykle szerokie spektrum wartości, które są istotne w definiowaniu czym są zdrowie i choroba.\nCo jest jednak Pańskim zdaniem bardziej istotne: nauka czy wartości?\nProf. Bill Fulford: Potrzebujemy obu z nich. Tak jak potrzebujemy dwóch dłoni, dwoje oczu i dwóch stóp.\nJakiego filozofa uznaje pan za szczególnie znaczącego dla swojej pracy?\nProf. Bill Fulford: Jestem zarówno filozofem, jak i lekarzem. Inspirację odnajduję, co nieczęsto się zdarza, w pracy oksfordzkiego filozofa J.L. Austina. Filozofii nauczali mnie zaś jego trzej uczniowie: R.M. Hare, Geoffrey i Mary Warnock. Austin uprawiał refleksję, która znana jest pod nazwą „filozofii języka potocznego”. Nie jest ona obecnie zbyt popularna wśród akademickich filozofów. Jest to sposób myślenia bardzo pomocny w sferze jaką jest opieka zdrowotna, w której język jakiego używamy ma ogromne znaczenie dla naszej praktyki. Jednak sam Austin mawiał, że ten rodzaj filozofowania jest tylko małą częścią tego, co potrzebne do uprawiania filozofii. Należy więc także sięgać do innych nurtów filozoficznych, nauk przyrodniczych, ekonomii oraz pozostałych nauk humanistycznych. Sama filozofia języka potocznego to wyłącznie jedno z narzędzi. A potrzebujemy całej ich skrzynki. Zupełnie się z tym zgadzam.\nMówi pan o filozofii języka, czy interesował się pan kiedyś filozofią dialogu?\nProf. Bill Fulford: Osobiście nie, ale macie rację w tym, że sfera ta może być bardzo ważna. Mój kolega i współpracownik Giovanni Stanghellini jest jedną z tych osób, które wprowadzają tradycję fenomenologiczną do naszej refleksji uzupełniając filozofię języka potocznego.\nCo pańskim zdaniem oznacza: być prawdziwym ekspertem w kwestii zdrowia psychicznego? Czy kategoria eksperckości przez doświadczenie jest również istotna?\nProf. Bill Fulford: Zaczynając od ostatniej części pytania: sądzę, że jest istotna. Idea eksperckości odsyła nas znów do kwestii relacji pomiędzy nauką a wartościami. Istnieją eksperci w zakresie neuronauk, a lekarze i psychiatrzy mogą się bardzo wiele od nich nauczyć. Jednak nikt z nas nie może być ekspertem w zakresie tego, co jest istotne dla drugiego człowieka.\nZdarza się, że w trakcie nauczania praktyki opartej na wartościach, ludzie są na początku zaskoczeni, gdy osoby które dobrze znają, odpowiadają na zadane podczas ćwiczeń pytania w sposób diametralnie różny od tego, jakich odpowiedzi oczekiwali. Za tymi rozbieżnościami stoją właśnie różniące się od siebie systemy wartości. Owszem, możesz być ekspertem od czyjegoś serca bądź ciśnienia krwi, jednak dopóki nie zaczniecie rozmawiać na ten temat, nie możesz wiedzieć, co tak naprawdę jest dla danej osoby ważne. Jest to istotne dla rozwoju ich umiejętności dialogu i rozumienia wartości pacjenta.\nDochodzimy tutaj do koncepcji wspólnego podejmowania decyzji (shared decision making), gdzie w jednym miejscu styka się to, co ważne dla pacjenta, z wiedzą lekarza na temat dostępnych opcji leczenia. Wspólne podejmowanie decyzji to nie tylko domena psychiatrii, lecz znajduje zastosowanie także w chirurgii, czego przykładem jest nasz oksfordzki kolega Ashok Honda, wicedyrektor centrum badań nad praktyką opartą na wartościach, który jest jednocześnie właśnie chirurgiem. Jest to świetny przykład obrazujący współdziałanie humanistyki i nauk szczegółowych.\nWyzwaniem jest to, że kwestia uprawiania nauki i wartości w obszarze zdrowia psychicznego jest dużo bardziej trudna niż w takich obszarach jak chirurgia. To samo tyczy się wspólnego podejmowania decyzji – trudniej je realizować w obszarze zdrowia psychicznego.\nDlatego w domenie zdrowia psychicznego tak ważna jest kategoria eksperckości przez doświadczenie. Doświadczenie przewlekłej choroby psychicznej jest czymś bardziej złożonym niż choroba poddawana leczeniu chirurgicznemu.\nDaje nam to wgląd w sferę wartości drugiej osoby…\nProf. Bill Fulford: Tak. I to jest wgląd, który jest w pełni osiągalny tylko poprzez doświadczanie danej przypadłości. W naszym centrum mamy kilka osób, które wnoszą takie doświadczenie w refleksję nad praktyką opartą na wartościach. Bardzo dobrą praktyką jest włączanie do procesu dydaktycznego studentów medycyny osób, które mogą im opowiedzieć o swoim własnym doświadczeniu. Jeszcze raz powtórzę, jest to ważne zarówno w chirurgii, jak i w psychiatrii.\nCzy jest coś, czego nauczył się Pan od swoich pacjentów? Czy ta praca w jakiś znaczący sposób na Pana wpłynęła?\nPoczątkowo byłem przede wszystkim teoretykiem. Nigdy nie przypuszczałem, że będę prowadził praktykę kliniczną. Planowałem raczej uprawiać refleksję nad problemami teoretycznymi, nie zaś prowadzić badania praktyczne. Jednak musiałem zainteresować się medycyną kliniczną, po to by prowadzić swoje badania. A kiedy podjąłem się pracy z pacjentami, okazało się, że daje mi to wiele satysfakcji. Pierwszą ważną rzeczą, której nauczyłem się jako młody badacz było to, że mogę prowadzić zarówno praktykę kliniczną i w tym samym czasie rozwijać moje badania teoretyczne. Nieco później, pracując nad praktyką opartą na wartościach, pouczające było odkrycie kategorii eksperckości przez doświadczenie. Bo nieważne jak mądry i sprytny jesteś, jeśli nie masz takiego wglądu, pewnych problemów nie jesteś w stanie zrozumieć i rozwiązać. Taki system pracy, w którym wszystkie głosy, zarówno ekspertów przez doświadczenie, jak i specjalistów z wykształcenia, są równe i równie ważne, nazywamy „koprodukcją”. Wielokrotnie mogliśmy się już przekonać o jego skuteczności. Liderem takiego zespołu nie jest ekspert przez doświadczenie, nie jest nim również przygotowany merytorycznie specjalista, wszyscy są sobie równi.\nJak powinna pana zdaniem wyglądać psychiatria przyszłości?\nJednym słowem – koprodukcja. Psychiatria – przynajmniej w wielkiej Brytanii – coraz bardziej zawęża horyzonty i skupia się na neuronaukach. Dzieje się tak w dużej mierze z powodu problemów z rekrutacją i utrzymaniem kandydatów na psychiatrów. Bardzo trudno jest skłonić studentów medycyny do wybrania tej specjalizacji. Nawet jeśli zaczynają, to często rezygnują. Przedstawiciele Royal College of Pscyhiatrists uważają, że mogą przyciągnąć kandydatów poprzez podkreślanie wagi neuronauk. Myślę jednak, że to błąd. Kiedy jeszcze wykładałem medycynę na Oxfordzie, studenci zdobywali doświadczenie w niewielkich, najwyżej 20-osobowych grupach, dzięki czemu można było ich dokładnie poznać. Ja uczyłem diagnostyki psychiatrycznej ze względu na moje doświadczenie w zakresie neurologii. Nie uczyłem ich ani o filozofii, ani o wartościach, jedynie zwykłej medycyny. Zazwyczaj w takiej grupie studentów znajdował się jeden czy dwóch, którzy byli poważnie zainteresowani psychiatrią. Kiedy jednak dowiedzieli się, że jestem także filozofem, niedługo okazało się, że niemal wszyscy studenci tej specjalizacji interesują się nie tylko medycyną, ale również szeroko pojętą humanistyką. Niektórzy z nich właśnie filozofią. Nigdy nie zdarzyło mi się, by przyszedł do mnie student i powiedział „chcę zostać psychiatrią, bo interesują mnie neuronauki”. A to dlatego, że ci studenci, którzy interesowali się neuronaukami, chcieli uprawiać właśnie ten rodzaj nauki.\nOksford jest ośrodkiem, w którym mocno akcentuje się związki pomiędzy filozofią i naukami kognitywnymi. Na Wydziale Filozofii mamy wiele osób, które pracują właśnie w tym obszarze. Mamy także specjalny program stypendialny poświęcony filozofii i neuronaukom kognitywnym. Myślę więc, że poprzez akcentowanie roli neuronauk nie skłoni się studentów do specjalizacji w psychiatrii. Powinno się akcentować znaczenie nauk humanistycznych. Powinienem jednak wspomnieć, że Royal College of Pscyhiatrists wspiera refleksję filozoficzną. W obrębie kolegium mamy specjalną grupę poświęconą filozofii. Pytanie do was: jeśli cała instytucja ma około 40 tysięcy członków, to – jak myślicie – jak wielu członków ma grupa zajmująca się filozofią?\nCztery tysiące. Prowadziliśmy tę grupę przez dwadzieścia lat, bez większego dofinansowania i bez prawa głosu. Są też inne grupy: duchowości, historii, literatury itd. Wszystkie są aktywne, lecz w większości bardzo małe. Grupa filozoficzna zaś, w ciągu pierwszych dwóch lat funkcjonowania, stała się drugą największą w kolegium.\nPrzyszłość dla psychiatrii widzę właśnie w tym, by w jej obrębie spotykały się nauka i humanistyka. Widzę ten model w wielu częściach świata. Widzę to także w Polsce – gdzie takie podejście jest podstawą bardzo dobrej pracy zarówno w filozofii, jak i w obszarze zdrowia psychicznego. Kilka dni temu byłem w Krakowie na wspaniałej konferencji towarzyszącej INPP, organizowanej przez dra Konrada Banickiego, gdzie spotkali się filozofowie i psychiatrzy. Spotykają się również teraz, tutaj w Warszawie, na konferencji zorganizowanej przez Jakuba Tercza, Andrzeja Kapustę i Marcina Moskalewicza i ich kolegów z Fundacji Otwarte Seminaria Filozoficzno-Psychiatryczne.\nW hotelu, w którym nocuję, usłyszałem od pewnego psychiatry środowiskowego o ich pracy, dostałem od niego także anglojęzyczny numer ich czasopisma. Ten sposób pracy bardzo dobrze pokazuje, jak problem zdrowia psychicznego, naukowy u swych podstaw, może być wzbogacony o aspekt humanistyczny i mieć pozytywny wpływ na pracę kliniczną.\nCzy w Pańskiej karierze pojawiali się jacyś szczególnie istotni pacjenci, o których chciałby pan opowiedzieć?\nMogę wspomnieć o jednej osobie, której historię opublikowałem pod tytułem Artysta, który nie widział kolorów. Oczywiście nie mogę zdradzić jej nazwiska. Pacjentkę tę spotkałem, kiedy byłem młodym lekarzem i zaczynałem pracę jako wykładowca psychiatrii na Oxfordzie. Pracowałem też nad swoją rozprawą z filozofii z zakresu języka wartości i filozofii języka potocznego. Jednak moja praca kliniczna ograniczała się do tradycyjnego uprawiania psychiatrii. To wtedy pojawiła się pacjentka, która pomogła mi ujrzeć potrzebę praktyki opartej na wartościach, choć ostatecznie był to jednak długi proces.\nPacjentka ta, będąca akademiczką w średnim wieku, cierpiała na chorobę afektywną dwubiegunową. Z wiekiem, jej epizody były coraz dotkliwsze. To było bardzo trudne doświadczenie, ponieważ w tamtym czasie członkowie college’u mieszkali na terenie uczelni, więc jej zachowanie w epizodzie maniakalnym budziło zakłopotanie wśród kolegów i samej chorej. Dlatego zwróciła się do nas po pomoc. Uzgodniliśmy, że powinna rozpocząć terapię litem, która była ówczesnym standardem. Przeprowadziliśmy wszystkie potrzebne badania i rozpoczęliśmy leczenie. Przez rok radziła sobie świetnie. Po roku jednak przyszła i powiedziała „doktorze, zamierzam zrezygnować z litu”, spytałem więc czemu, skoro terapia jej pomaga. Odpowiedziała: „nie widzę kolorów”. Nie słyszałem nigdy, by ktoś po licie miał zaburzenia w widzeniu kolorów. Pacjentka ta była historyczką sztuki i artystką. Opowiedziała mi, że kolory widzi nadal i nadal odróżnia czerwony od zielonego, jednak straciły one dla niej emocjonalną wyrazistość, głębię i znaczenie. A z tym nie mogła się pogodzić. Zdecydowaliśmy, żeby odstawiła lit, a jeden z jej kolegów miał obserwować, czy nie pojawia się u niej epizod maniakalny. Wcześniej nie chciała się na taki układ zgodzić. Ten kolega miał nam dać znać, jeśli jej stan by się zmienił, abyśmy mogli wybrać inne leczenie. Co zaskakujące, przez pięć lat po odstawieniu litu jej stan się nie pogorszył.\nZ tej historii płyną dwie lekcje. Pierwsza jest taka, że to, co było ważne dla historyka sztuki i artysty, było dla nas niezrozumiałe. Nie wiedzieliśmy, że lit tak wpływa na procesy emocjonalne. W tamtym czasie po prostu o tym nie wiedzieliśmy. Druga lekcja jest taka, że ta kobieta, znając ryzyko odstawienia leków, jednak zdecydowała się na ten krok, podjęła ryzyko, by znów móc odpowiednio „widzieć” kolory. To pozwoliło mi zrozumieć, jak ważne są wartości w nauce. Nauczyłem się jeszcze jednego: znaczenia koprodukcji. Połączyliśmy bowiem wyznawane przez nią wartości i naszą wiedzę w projektowaniu leczenia. To była koprodukcja, w której wspólnie podjęliśmy decyzję. Moja teoria – nieprzebadana empirycznie – jest taka, że to właśnie inicjatywa pacjentki sprawiła, że jej stan się ustabilizował. Dzięki takim sytuacjom wiemy dziś na pewno, że przywrócenie sprawczości jest niezwykle istotne w procesie powrotu do zdrowia.\nRozmowę w trakcie 21st Annual Conference of the International Network for Philosophy and Psychiatry ‘Experts In Mental Health’, w Pałacu Staszica w Warszawie, 24.10.2019 przeprowadzili:\nDr Justyna Rynkiewicz – filozofka i psycholożka, adiunkt na Wydziale Filozofii i Socjologii UMCS,\nMgr Grzegorz Michalik – pedagog, doktorant filozofii (Wydział Filozofii i Socjologii UMCS) oraz\nMaciej Wodziński – doktorant filozofii (Wydział Filozofii i Socjologii UMCS).\nPsychiatra 27 (4/2019 Zima), ROZMOWY


Graś, zmora kabareciarzy | Niepoprawni.pl\nLinki do najciekawszych informacji część 4\nNierzeczywiste żywota PO we własnej, wyimaginowanej rzeczywistości...\nMAKDonald wraca do Dolomitów!\nGraś, zmora kabareciarzy\nseawolf - 12 Lipca, 2012 - 18:36\nI znowu, cholera , kabareciarze piją na umór w ponurej rozpaczy, oto Rzecznik Rządu przemówił! I to jak! Z grubej rury walnął, tak zwaną siekierą, po której właściwie już nic nie pozostaje, tylko się ukłonić i wyjść ze sceny, czy studia. Rzecznik najbardziej zakłamanego rzadu w historii Polski, sam będąc przy tym tego zakłamanego rzadu elementem najbardziej zakłamanym, czyli zakłamanie do kwadratu stwierdził, że Premier mówi zawsze prawdę i nigdy nie kłamie. To znaczy, może nie dokończył, moze chodzi o to, że Premier nie kłamie w warunkach hibernacji, bo wiemy wszyscy, że Tusk kłamie nawet przez sen, jak się wydaje, żeby nie dać się złapać nawet w momencie porannego półsnu, budzi się, a tu przed oczyma gała mikrofonu i pytanie jakiegoś nikczemnego paparazzi- „o czym Pan mówił z Putinem na molo i w jakim języku?”, na przykład. Jak to mówią, jak ktoś mówi prawdę, to nie musi mieć dobrej pamięci i zastanawiać się nad odpowiedzią, ale Pan Premier Tusk raczej musi być mistrzem pamięci i trzymać wzmożoną czujność 24/7.\nA i Graś nie może raczej odpuścić sobie ani sekundy, pamiętamy, co to się działo , gdy wypłynęła sprawa jego podpisu, jako członka zarzadu spółki, w której nie miał prawa zasiadać, a zasiadał, jak złośliwi nikczemnicy twierdzą. Zresztą, nie tylko złośliwcy, ale i własnie podpis Grasia tak sugeruje. No, ale dobra prokuratura ogłosiła swego czasu, że nie będzie się zajmować sprawą fałszerstwa podpisu rzecznika Grasia. Aha, bo trzeba przypomnieć, bo w prasie prorządowej ten temat nie jest jakoś przesadnie przypominany, a nawet powiedziałbym, ze wcale nie jest przypominany, ze Gras ogłosił, oburzony, ze podpis jest fałszywy. No, jak fałszywy, to prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie fałszerstwa, wychodząc naprzeciw żądaniom oburzonego Grasia, który publicznie stwierdził, że podpisy na dokumentach spółki , w których był w zarządzie, choć zgodnie z prawem nie powinien, są sfałszowane. No i wyszło, że nie są. Podobnie, bezczelni i nikczemni grafologowie stwierdzili, że podpisy sa prawdziwe i złożone ręką Grasia. Wot i konfuzja. Decyzja prokuratury oznacza, innymi słowy, że Graś jest kłamcą. No i bądź tu rzecznikiem w tym dzikim kraju!\nKtos nikczemny, jakiś moralny karzeł zażądałby , być może, w swym zuchwalstwie dymisji, albo przynajmniej powtorzenia kultowego juz „Izwinitie, eta była prastaja aszybka”. Ale my , oczywiscie, odrzucamy takie nikczemne zarzuty z oburzeniem, zwłaszcza, że Premier Tusk wyraźnie stwierdził, że ma do niego pełne zaufanie, a ręce podniesione na Grasia zostana odrąbane. To znaczy po wrzuceniu ezopowego języka Premiera do programu tłumaczącego na polski.\nW międzyczasie do sfałszowania podpisów małżonka przyznała sie żona Grasia, należy podkreślić, że nieczęsto w dzisiejszych czasach spotyka się takie bezgraniczne oddanie w stadle małżeńskim. Piętnowac to, albo obśmiewać byłoby łajdactwem. Prokuratura doszła najprawdopodobniej do takiego samego wniosku, bo przyznania sie do przestępstwa małżonki po prostu postanowiła nie przyjmować do wiadomości, olać, udać, że właśnie oglądali coś niezwykłego za oknem. Być może oglądali tam oczyma wyobraźni własną niewesołą przyszłość w razie, gdyby sie tym wyznaniem zainteresowali. No, dość, że zeznanie było, a jakby go nie było.\nGraś powiedział, że: „Pan premier mówił w prokuraturze prawdę. To jest oczywiste i jest to temat poza dyskusją. Premier nigdy nie kłamie” . Zapewnienia Wiernego Grasia o uczciwości Premiera Tuska mają dokładnie taką samą wartość , jak zapewnienia Premiera Tuska o uczciwości swego Wiernego Grasia. Znaczy niewielką. Dokładnie, zerową.W internecie furporę robi ten fragment, po którym Graś przełyka ślinę, jakby całego ślimaka – giganta połykał. I tak dobrze, że mu sufit na łeb nie spadł, Palikot powinien to ogłosić , jako dowód na nieistnienie Pana Boga, albo , przynajmniej na przytępienie Jego czujności.\nZ zeznań, które premier złożył w śledztwie dotyczącym organizacji smoleńskich wizyt, wynika, że o tym, że Lech Kaczyński chciał wziąć udział w uroczystościach w Katyniu Donald Tusk miał dowiedzieć się z mediów. Tymczasem prokuratorzy ustalili, że najbliżsi współpracownicy premiera znali plany prezydenta już w styczniu. Prezydencki minister Mariusz Handzik 27 stycznia informował o nich Andrzeja Kremera z MSZ. "Lech Kaczyński planuje oddać hołd oficerom na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu w kwietniu br." - napisał. Notatka trafiła m.in do prof. Adama Rotfelda, współprzewodniczącego Polsko-Rosyjskiej Grupy ds. Trudnych i jednego z najbliższych doradców szefa rządu.\nGraś tłumaczył, że na biurko Tuska trafia codziennie kilka tysięcy różnych dokumentów i premier wszystkich osobiście nie analizuje. No, to akurat jest prawdopodobne, gdzie tam Tuskowi do tego, by czytać jakieś papiery. W gałe haratnąć, figurkę Lecha Kaczyńskiego na biurku szpilką ponakłuwać, poobijać roślinę Leszka Millera piłką, to i owszem, ale, żeby się orientować, w tych wszystkich papierzyskach, no, przecież bez przesady, nie po to go najęli i nie taka była umowa. No, ale jednak, bez wchodzenia w szczegóły, ale w ogólnym zarysie chyba ktoś mu mówi, co sie dzieje? Choćby w przerwie meczu? Ot ogólnie, że „Kaczor się pcha do Katynia”, albo „Znowu będzie chciał samolot, takiego wała dostanie”, to tyle chyba był w stanie zapamiętać nasz Mężyk Stanu? Czy nawet tego nie? No, jeśli nawet tak prostych przekazów nie jest w stanie Donald Tusk zapamiętać, to „Houston, mamy problem”.\nNo i poruta, bo jednak lepiej , dla naszego samopoczucia, jeśli wygrywa z nami geniusz zła i manipulacji, Dr Evil, a nie jakiś wiejski przygłup. Trochę obciach. Popatrzmy na ta ekipę, przecież to zgroza bierze. Komorowski, Tusk, Graś, Kopacz, Niesiołowski, Nałęcz, Kuźniar, do tego ta zgraja celebrytów- idiotów , ich piesków, suczek i kapeluszy przyklejonych Locktitem do łysej glacy, i to jest nasza elita. Oj, nie będziemy zbyt dumni z tego okresu w naszej historii, Rosjanie mają określenie na taki czas w życiu narodu, mianowicie „smuta”. Nie widzę, jakie słowo lepiej opisuje to, co się dzieje z Polską na naszych oczach. Ciekawe, czy w XVIII wieku ludzie myśleli tak samo, czy też radośnie robili sobie jakieś ówczesne koko koko euro spoko i zajmowali sie jakąś ówczesną matką Madzi i Rutkowskim, jako głównym wydarzeniem medialnym, choć jakie wtedy były media? No, powiedzmy tematem rozmów u dobrodzieja na proszonej kolacji.\nRejtan skonczył jako wariat i to nie w sowieckiej psychuszce, ze schizofrenią bezobiawową, tylko prawdziwy. A może po prostu mówił wszystkim prawdę, co brzmiało, jak wariactwo?\nP.S. Zachęcam do czytania felietonów w Gazecie Polskiej Codziennie i Freepl.info\nMagdaF. - 12 Lipca, 2012 - 19:13\nButa tej władzy, chamstwo i zaprzaństwo nie mają granic. Oglądałeś wczoraj Sikorskiego i Schetynę?:\nKwaśniewska i Wańkowa\nhekabe - 12 Lipca, 2012 - 19:32\ntez dawały słowo honoru,że Olek ma magisterkę\nwazne nagranie, kompromitujace POlitykow PO !\nbaca. - 12 Lipca, 2012 - 19:44\nSikorski i Schetyna skoncza kiedys na lawie... oskarzonych.\nI wyladuja w wiezieniu z wieloletnim wyrokiem.\nI pomyslcie, ze Sikorski byl takze PiS-owskim ministrem spraw zagranicznych.\nDan Carter - 12 Lipca, 2012 - 20:23\nw burdelach sluzbowa karta kredytowa.\nanitra - 12 Lipca, 2012 - 20:32\nJeśli Tusk mówi prawdę a Graś kłamie, to kto mówi prawdę?\n@ anitra - kapitalne!\nproxenia - 12 Lipca, 2012 - 21:37\nŚwietną aporię wymyśliłaś :-)\nAż się prosi do podręcznika, jako przykład!\nDurno i wesoło\nStork - 12 Lipca, 2012 - 23:21\nKiedy czytam Seawolfie Twoje myśli ogarnia mnie stan, z którego trudno się wykaraskać. Kurna, to chyba najgorsze co może człeka poczciwego spotkać. Ani się tu śmiać, ani płakać ani i jedno i drugie. A emocje proszą, wręcz napierają o jakąś reakcję, tu i teraz. A jak tu reagować, no jak ? Ani w mordę bić, ani się śmiać płacząc czy też może odwrotnie. Będę jednak czekał na kolejny odcinek serialu. Zastanawiam się tylko jak tam na dworze mają ? Bo przecież wiadomo, że pudrują i cukrzą bez umiaru i namysłu, a i tak poszewka rozłazi się w szwach i płótnie. Już nawet odkurzacz nie wybierze tych piór, które zewsząd się z poduszki wysypują. I stoi Kaczor Donald w pierzowisku z Grasiem za plecami i udają wariata, że te pióra to niby z Donia POwyrywali. . Więc jak oni tam na tym dworze mają ? Musi już być jak w kwaterze gł. Hitlera. Jeszcze Ruskie w drzwi nie łomocą, ale kanistry z benzyną już napełnione. żelazna porcja. Niepokoję się tylko czy to dla nich czy dla dublerów ? Rzekoma czaszka wodza okazała się należeć do kobiety. Więc co stało się z Hitlerem ? A gdzie odleci Donald ?\ntańczący z widłami - 13 Lipca, 2012 - 07:45\nWielkie mi mecyje, a czego innego można się było spodziewać po Tusku, człowieku o mentalności bazarowego złodziejaszka.\nPrzecież jeżeli złodzieja rowerów policja pyta skąd ma ten rower, zawsze odpowiada, że go znalazł w parku lub, kupił na bazarze od nieznajomego.\nPodobnie ma Tusk : z mediów się dowiedziałem......i co mi q..wa zrobicie. Równie dobrze mógł powiedzieć : w szatni po meczu w gałę ktoś wspomniał o Kaczyńskim, albo, na targu kupując rzodkiewkę i pęczek pietruszki podsłuchałem rozmowę dwóch straganiarek.........i co mi q..wa zrobicie.\nCo innego, jeżeli takiego złodzieja rowerów złapie się na gorącym uczynku, w momencie kiedy przecina łańcuch.\nTuska też trzeba było przesłuchać tydzień po katastrofie, zanim jeszcze usłużne mu służby opracowały bajeczkę i przygotowały odpowiedź na każde związane z katastrofą pytanie, ba prawdopodobnie dla treningu poddały Tuska kilkukrotnie próbnym wielogodzinnym przesłuchaniom, żeby dobrze sobie odpowiedzi utrwalił.


Ukryj porządki przed rodziną cz.1 – Usuwanie plam i zabrudzeń\nW wyniku maratonu sprzątania powstaje góra śmieci. Na tym etapie niespodziewana wizyta eksperta od recyklingu pod postacią matki może wyrządzić więcej szkód niż trzęsienie ziemi.\nJedna z moich klientek, którą będę nazywać M., mieszkała z rodzicami i siostrą. Do domu, który zajmowali, przeprowadzili się 15 lat wcześniej, kiedy M. była jeszcze w szkole podstawowej. Nie tylko uwielbiała kupować ubrania, ale także zachowywała te, które miały dla niej wartość sentymentalną, takie jak mundurki szkolne i koszulki na specjalne okazje. Trzymała je w pudłach, które z kolei stawiała na podłodze, tak że nie widać było kawałka wolnej podłogi. Sortowała i porządkowała ubrania przez pięć godzin. Pod koniec dnia miała 15 worków z rzeczami do wyrzucenia, w tym osiem worków z ubraniami, 200 książek, maskotki i prace z zajęć plastycznych w szkole. Postawiłyśmy torby równiutko obok siebie na podłodze, którą wreszcie było widać, zaraz obok drzwi. Właśnie miałam jej wyjaśnić bardzo ważną zasadę.\n„Jest jeden sekret dotyczący pozbycia się tych śmieci” – zaczęłam, a wtedy nagle otworzyły się drzwi i weszła matka, niosąc tacę z mrożoną herbatą. O nie – pomyślałam.\nJej matka postawiła tacę na stole. „Dziękuję, że pomaga pani mojej córce” – powiedziała i już miała wychodzić, kiedy jej wzrok padł na góry rzeczy przy drzwiach. „Zamierzasz to wyrzucić?” – zapytała, wskazując na różową matę do jogi leżącą na stosie rzeczy.\n„Nie używałam jej od dwóch lat”.\n„Naprawdę? Cóż, może ja z niej skorzystam”. Zaczęła szperać w torbach. „To też mi się przyda”. Wychodząc, zabrała ze sobą nie tylko matę do jogi, ale i trzy spódnice, dwie bluzy, dwa żakiety i trochę przyborów do pisania.\nKiedy znowu zapadła cisza, napiłam się herbaty i zapytałam M.: „Powiedz mi, jak często twoja matka ćwiczy jogę?”.\n„Nigdy nie widziałam, żeby to robiła”.\nPrzed wejściem matki miałam właśnie zamiar powiedzieć: „Nie pozwól twojej rodzinie zobaczyć, co tu jest. Jeżeli to tylko możliwe, wynieś torby sama. Nie ma potrzeby, żeby rodzina wiedziała, co dokładnie wyrzucasz”.\nPrevious Previous post: Jak dobrze zacząć cz.2\nNext Next post: Ukryj porządki przed rodziną cz.2


Nie mogą chodzić, ale udowodnili, że mogą latać! Zamienili wózek na spadochron - TVS.pl\nStrona główna/ Silesia Informacje/ Region/Nie mogą chodzić, ale udowodnili, że mogą latać! Zamienili wózek na spadochron\nNie mogą chodzić, ale udowodnili, że mogą latać! Zamienili wózek na spadochron\nimporter 10 sierpnia 2014\nDla nich był to prawdziwy skok na głęboką wodę. Łatwiej na niego się zdecydować niż go zorganizować. – Udowodnić, że jednak wózek to nie jest wcale ograniczenie. – Pokrótce mówiąc jest to spełnienie jego marzeń. Mąż od zawsze chciał skoczyć tylko wiadomo finansowo są to koszty i taka dalej, ale nadarzyła się okazja więc dlaczego nie – opowiadają Damian i Beata Kowalscy, uczestnicy akcji "Nie chodzę latam!". Swobodne spadanie z wysokości czterech kilometrów może sprawić, że skoczek na chwilę się zapomni. Nawet jeśli tak jak Waldemar Rutkowski, na to czekał całe swoje życie. – To przeżycie było niesamowite. Prawdę mówiąc części skoku nie pamiętam. To jest taka adrenalina, takie emocje i było naprawdę super. To trzeba przeżyć, tego się nie da opowiedzieć.\n– Na początku to nic nie czułam, bo to bardzo szybko minęło, ale pamiętam, że wiało i było zimno, ale później jak już otworzyliśmy spadochron mogłam zdjąć gogle i podziwiać – dodaje Daria Bielska, uczestniczka akcji "Nie chodzę-latam!".\nHistorii do opowiedzenia jest więcej, każdą z nich zapoczątkowało Stowarzyszenie Aktywne Życie. – Usłyszałam kiedyś od osoby niepełnosprawnej ruchowo z porażeniem czterokończynowym, że marzyła o skoku spadochronowym, ale w jej sytuacji jest to już niemożliwe. I wtedy pomyślałam, że to musi być możliwe – podkreśla Joanna Mikulska. Stowarzyszenie Aktywne życie. Akcja "Nie chodzę-latam!" jest organizowana też przez Strefę Spadochronową Silesia, każdy skok odbywa się w obecności instruktora. – Skok z osobami, z którymi dzisiaj będziemy wyskakiwać od strony technicznej będzie zupełnie normalnym skokiem tandemowym. Będą ubrani w uprząż i będą przypięci do tandem-pilota. Będą wyskakiwać z 4000 metrów i będą z kamerą lecieć do półtora kilometra – wyjaśnia Wojciech Sznajder. instruktor spadochronowy w Strefie Silesia.\nTakie swobodne spadanie wysokości czterech kilometrów trwa kilku minut. Każda z nich uważnie jest obserwowana na ziemi. Zwłaszcza przez tych, którzy na co dzień pomagają pokonywać te już przyziemne wyzwania. – Wracają pewniejsi siebie. Daria jest zachwycona i uśmiecha się od ucha do ucha więc myślę, że na pewno było to dla nich pozytywne przeżycie – stwierdza Małgorzata Małecka. wolontariuszka w Stowarzyszeniu Aktywne Życie. Niepełnosprawność nie zawsze musi oznaczać całkowitą rezygnację z aktywnego życia. Choć nie wszyscy o tym wiedzą. – Jest zbyt dużo taki stereotypów, że osoba niepełnosprawna to jest osoba związana tylko i wyłącznie z wózkiem – oznajmiają Damian i Beata Kowalscy. uczestnicy akcji "Nie chodzę-latam!" .\nW powietrzu można o nim zapomnieć. Wyjątkowe emocje panowały na gliwickim lotnisku przez cały weekend. Pięciu śmiałków zdecydowało się na skok z jeszcze jednego powodu. – Pokonują jeszcze raz dodatkowo bariery, które stawia im ciało a więc sport wpływa na podniesienie ich wartości, poczucia własnej skuteczności i pokazuje znaczenie pracy nad sobą – wyjaśnia prof. dr hab. Katarzyna Popiołek, SWPS w Katowicach. I właśnie to jest w nim tak ważne, chwile na boisku, torze czy w chmurach to moment, w których mogą poczuć że nie są sami.\nGliwice,Strefa Silesia,niepełnosprawni skakali ze spadochronem,skok ze spadochronem,akcja nie chodzę latam


Z 1+1 na 2+2, czyli zamiana organizacji ruchu na A1 między Piotrkowem Tryb. a Kamieńskiem - Radomsko24.pl\nOd 13 września, wystąpią utrudnienia na budowanej autostradzie A1 między Piotrkowem Trybunalskim a Kamieńskiem. Wykonawca - zgodnie z warunkami kontraktu – wprowadza zmiany w oznakowaniu, aby możliwe było przejście z dotychczasowego układu 1+1 na układ 2+2.\n- Oznacza to konieczność montażu stalowych barier separacyjnych w osi jezdni. Będzie to wymagało wydzielenia środkowej części jezdni, po której odbywa się ruch. Prace rozpoczną się w okolicach Piotrkowa Trybunalskiego (na 351 km trasy) i będą kontynuowane w kierunku Katowic – informuje o zamianach, Maciej Zalewski z GDDKiA w Łodzi.\nRuch w tym czasie będzie się odbywał po pasach wolnych (przy zewnętrznych krawędziach jezdni). Przewiduje się, że każdego kolejnego dnia prace będą kontynuowane na długości 2 km.\n- Apelujemy o zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ludzi i sprzęt pracujący na jezdni - dodaje rzecznik.


Zewnętrzna lampa wisząca Nane w kształcie latarni | Lampy.pl\nCzarna lampa wisząca zewnętrzna Nane o nostalgicznym wyglądzie, odporna na działanie wody morskiej\nNane to lampa wisząca do użytku zewnętrznego, którą można określić jako nostalgiczny obiekt oświetleniowy o wyglądzie latarni. Przezroczyste tafle są wykonane ze szkła i zapewniają widok na żarówkę, natomiast czarna podstawa jest wykonana z wytrzymałego tworzywa sztucznego. Zewnętrzna lampa wisząca Nane jest obiektem oświetleniowym, który może być również używany w bezpośrednim sąsiedztwie morza i słonego powietrza, ponieważ jest odporny na działanie wody morskiej.\nMożna użyć wybrane przez siebie żarówki E27, które są teraz dostępne również w technologii filamentowej, tak aby wzornictwo przypominało żarówkę i pasowało do klasycznego stylu latarni.\nJako lampa wisząca Nane doskonale nadaje się do zadaszonych obszarów zewnętrznych, na przykład, tarasów i balkonów. Oprawę można wykorzystać w otoczeniu zabytkowego budynku, gdzie Nane bardzo dobrze wpisze się w styl.\nlampa wisząca Nane\nDaję lampce 5 gwiazdek choć przyznaję, że zalatuje lekko tandetą. Jedn...\nDaję lampce 5 gwiazdek choć przyznaję, że zalatuje lekko tandetą. Jednak ma niewygórowaną cenę więc nie ma co narzekać. Jest lekka przez co łańcuszek na którym wisi i przez który jest przewleczony kabel jest wciąż pogięty. Jak cała lampa, łańcuszek też jest z plastiku i nie da się go skrócić bez ingerencji w konstrukcję lampy. Uszczelki przy deklu montażowym nie da się założyć, jest za ciasna i wciąż spada, finalnie ją wywaliłem. Ale jak wspomniałem cena nie jest wysoka więc ogólnie jestem zadowolony, lampa wygląda ładnie i ma prosty montaż.\nBardzo dobrze prezentuje się i wygląda ok, ale użytkujemy przedmiot do...\nBardzo dobrze prezentuje się i wygląda ok, ale użytkujemy przedmiot dość krótko. Zobaczymy jak będzie wyglądać po zimie oraz w okresie silnego słońca.


2018-11-30 - Akademia CookUp: warsztaty sommelierskie\nZapraszamy na zajęcia w ramach Akademii CookUp, naszego kursu gotowania od podstaw. Tym razem zapraszamy na warsztaty sommelierskie, które poprowadzi Łukasz Bester. Na warsztatach uczestnicy poznają ogólne informacje o winie: definicja, skład, najpopularniejsze regiony winiarskie, budowę winogrona, odmiany winogron, winifikacja, podstawowe informacje z zakresu serwowania wina: typy i pojemności butelek, rodzaje zamknięć, temperatury podawania win, technikę, wady wina, akcesoria do otwierania i podawania wina, techniki degustacji, dobór win do potraw, a także poznają przyczyny dekantacji. Spotkanie zakończy się degustacją 7 rodzajów win. Na warsztatach serwowane będą ciepłe napoje (kawa, herbata, woda) oraz jesienny napar. Uwaga: Akademia CookUp to kurs kulinarny od podstaw składający się z 14 spotkań. Zajęcia odbywają się raz lub dwa razy w tygodniu i składają się z części teoretycznej i części praktycznej. Kurs kończy się egzaminem praktycznym, po którym uczestnicy otrzymają dyplom ukończenia kursu. Istnieje możliwość uczestniczenia w pojedyńczych zajęciach Akademii. Nie ma obowiązku uczestniczenia we wcześniejszych lub późniejszych warsztatach tego kursu.\n1729 350 350 Dalej »\nDyplomowany sommelier. Absolwent Wyższej Szkoły Hotelarstwa, Gastronomii i Turystyki w Warszawie. Członek Stowarzyszenia Sommelierów Polskich oraz kilkukrotny uczestnik Mistrzostw Polski tego fachu. Na co dzień sommelier w Winkolekcja Winebar. W winie najbardziej ceni różnorodność stylów, smaków i aromatów. Swoich ulubionych butelek zazwyczaj szuka wśród win francuskich.


Kontakty międzynarodowe są niezwykle modne w dobie globalizacji. Nowe wynalazki w częściach transportu oraz komunikacji znacznie skróciły dystans między państwami, i nawet kontynentami. Teraz adresat otrzymuje list po paru dniach, i nie po kilku miesiącach, kiedy więc pozostawało wcześniej. Jednak można też do kogoś zadzwonić i związać się bezpośrednio. Drogę na dodatkowy kraniec świata nie zajmuje już lat, ale wystarczy jedynie parę godzin samolotem. Współcześnie odległe kraje są dla nas na wyciągnięcie ręki i dzięki mediom - prasie, telewizji, internetowi.\nPojawiło się wiele innych propozycje współpracy. Wyjazdy zagraniczne stały się silniejsze oraz popularniejsze, a co wewnątrz tym idzie - i bardzo częstsze. Obecnie bez kłopotu można pobrać się na nowy kontynent, gdzie obowiązuje zupełnie nowa cywilizacja oraz drugie obyczaje. Wystarczy bilet na samolot a można wylądować w Azji, w Afryce czyli na egzotycznej wyspie. Poprawia się także sytuacja polityczna na świecie. Po skończeniu strefy Schengen zniesiono większość ścian w Grup Europejskiej i wszystek jej człowiek może łatwo podróżować między państwami.\nIntensywne kontakty wielokulturowe wymagają dobrego przygotowania. Firma, jaka wymaga otrzymać nowe rynki zagraniczne, wiele zarobi na zatrudnieniu odpowiedniego pośrednika, który precyzyjnie przedstawi proponowaną ofertę. Szczególnie istotne są w współczesnym faktu tłumaczenia ustne. Polskie przedsiębiorstwo w asyście tłumacza może zająć targi międzynarodowe, bezpośrednio wchodząc do zainteresowanych. Wizyta przedstawicieli japońskiego koncernu motoryzacyjnego w własnej fabryce przebiegnie znacznie zdecydowanie w obecności tłumacza. Bez tłumacza nie mogłyby się odbywać także spotkania polityczne na stanie międzynarodowym. Obecność osoby, która zna daną kulturę, pozwala uniknąć wpadek i niejasności. To zbawienne w dorosłych negocjacjach, gdzie czasem drobne szczegóły mogą zaważyć na osiągnięciu transakcji.


RYTUAŁ INICJACJI MĘSKIEJ A PSYCHOTERAPIA | JungPoland.org\nRYTUAŁ INICJACJI MĘSKIEJ A PSYCHOTERAPIA\nNigdy wcześniej nie obserwowaliśmy tyle zamieszania i sporów wokół płci. Z jednej strony obserwujemy tendencje do zacierania różnic, związane z szeroko rozumiany ruchem feministycznym. Wielu specjalistów uważa, że kobiecość i męskość to nic innego jak „software” uwarunkowany rodzajem socjalizacji, który może być dowolnie „instalowany” niezależnie od płci biologicznej. Tzw. gender, jako konstrukt kulturowy, miałby podlegać dowolnym zmianom. W tym samym czasie mamy do czynienia z niespotykanym dotąd zainteresowaniem warsztatami rozwoju osobistego, dedykowanymi oddzielnie dla kobiet i dla mężczyzn. Można pomyśleć, że w odpowiedzi na ruch indyferencjacji płciowej coraz więcej osób odczuwa potrzebę odnalezienia i wzmocnienia własnej tożsamości (rozumianej szerzej niż seksualnie), związanej z byciem kobietą lub byciem mężczyzną.\nW tym artykule zajmuję się niektórymi aspektami drogi rozwoju mężczyzny, a w szczególności psychologicznym znaczeniem rytuału inicjacji męskiej, który prawdopodobnie przez tysiące lat służył wydobywaniu i konstytuowaniu specyficznie męskich stron adepta inicjacji. Inspiracją przewodnią jest dla mnie lektura Żelaznego Jana autorstwa Roberta Bly'a, zawierająca bogatą interpretację baśni braci Grimm, zaś przyjęta przeze mnie perspektywa psychologiczna nawiązuje do terapii Gestalt oraz psychologii analitycznej C. G. Junga. Zamierzam wskazać, że niektóre formy współczesnej psychoterapii mogą pełnić rolę doświadczenia inicjacyjnego. Moje poszukiwania teoretyczne, praktyczne oraz badawcze skłaniają mnie jednak do szerszego, niż wynikającego z tradycji plemiennych sposobu ujmowania dojrzałej męskości współcześnie.\n1. Rozwojowe znaczenie inicjacji\nInicjacja to rytuał, którego funkcją jest przemiana duchowa i emocjonalna, manifestująca się również fizycznie. W kulturach pierwotnych obrzędowi inicjacji poddawani byli chłopcy (a czasem także dziewczęta) u progu dojrzewania płciowego, którzy w ten sposób stawali się pełnoprawnymi członkami świata dorosłych mężczyzn. Zjawisko to eksplorowane głównie przez antropologów, etnologów czy historyków religii, zajmuje mnie w tym artykule ze względu swe aspekty psychologiczne i znaczenie dla tworzenia męskiej tożsamości.\nTak charakteryzuje znaczenie inicjacji Michael Ventura:\nWszystkie społeczności plemienne witały osiągnięcie dojrzałości płciowej, zwłaszcza u mężczyzn, w formie rozbudowanych i bolesnych rytów inicjacji. (…) Dorośli w tych społecznościach nie uciekają przed tym momentem, jak u nas; przeciwnie, obchodzą go uroczyście. Inicjacja działa na zasadzie objawienia, szoku, wprowadzając w rytuały dotąd utrzymywane przed młodzieżą w tajemnicy… w rytuały przekazujące młodym wszystkie jasne i ciemne strony zbiorowej świadomości ich plemienia, całe jego poczucie tajemnicy, wszystkie jego tradycyjne wielkie pytania i legendy opowiadane w celu werbalizacji i udzielenia odpowiedzi na te pytania… Kluczowe słowo w tym zdaniu to „przekazujące”. Dorośli mają coś do przekazania: legendy, umiejętności, magię, tańce, wizje, rytuały. (…) Społeczności plemienne potrafiły zaspokajać zarówno materialne potrzeby, jak i duchowe pragnienia – właśnie za pośrednictwem inicjacji. Praktyka ta była tak skuteczna, że zwykle przed ukończeniem piętnastu lat młody członek społeczności plemiennej był już przygotowany do objęcia roli w pełni odpowiedzialnej osoby dorosłej (Ventura, 1989, za: Bly, 1990/1993).\nVentura uważa, że zjawiska, które wytwarza młodzież w naszej kulturze jak muzyka, moda, sposoby zachowania, opóźniają moment inicjacji, jakby w nadziei, że inicjacja nastąpi po drodze samoistnie, co się jednak nie dzieje. Przedłużająca się w nieskończoność inicjacja przeradza się np. w różne formy izolacji i braku odpowiedzialności. Mężczyzna może kompulsywnie poszukiwać ekstremalnych sytuacji po to, aby przekonać siebie, że jest już mężczyzną. Jednak taka „kompulsja inicjacyjna” może stać się jedynie fasadą zakrywającą własną niedojrzałość (Eichelberger, 1998, s. 51).\nInicjacja jako rytuał jest zdarzeniem jednorazowym, lecz na płaszczyźnie wewnętrznej jest ciągłym procesem, nawet w kulturach pierwotnych. Pewien australijski aborygen wyznał, że pracuje nad inicjacją młodych od czterdziestu lat, i jak mu się wydaje, sam zaczyna jej doznawać (Bly, 1990/1993, s. 262). Można postawić dwa ważne pytania: Co jest istotą inicjacji oraz jakie elementy są integralnymi składowymi dla różnych rodzajów, wzorów, rytuałów i nauk inicjacyjnych, szczególnie na płaszczyźnie psychologicznej i egzystencjalnej?\nW perspektywie egzystencjalnej największą tęsknotą człowieka jest uwolnienie się od lęku przed śmiercią, który jest źródłem wszystkich innych ludzkich lęków. Wolność od lęku przed śmiercią nazywana męstwem, od dawna uważana była za atrybut mężczyzny. Lęk jawi się wtedy jako coś upokarzającego i nie do pogodzenia z przeczuciem tego, kim naprawdę jesteśmy. Dlatego wszystkie inicjacyjne procedury stosowane w dawnych, mądrych kulturach stwarzały okazję, żeby przekroczyć lęk przed śmiercią – czyli umrzeć za życia (Eichelberger, 1998, s. 71). Robert Bly stwierdza: Jest coś takiego w dorosłym mężczyźnie, co pragnie ryzyka, szuka niebezpieczeństwa, posuwa się aż na skraj – nawet na skraj śmierci. (…) Narażanie się na te niebezpieczeństwa wyraża tęsknotę za inicjacją (Bly, 1990/1993, s. 41).\nBly mówi o liniowym porządku etapów inicjacji i opisuje jej stadia, których można wyróżnić zwykle od pięciu do ośmiu. W poniższej tabeli przedstawiam własne zestawienie dwóch porządków inicjacji wskazanych przez autora oraz podejmuję próbę powiązania w czasie metaforycznie sformułowanych elementów jednego i drugiego porządku.\nDwa porządki inicjacji ujęte w Żelaznym Janie R. Bly’a.\nKLASYCZNY MODEL INICJACJI\nPORZĄDEK INICJACJI WG BAŚNI ŻELAZNY JAN\nZwiązanie się z matką i rozstanie z nią\nKradzież klucza spod poduszki matki i odejście na ramionach Dzikusa\nZwiązanie się z ojcem i rozstanie z nim\nTerminowanie u Dzikusa oraz podjęcie zadania inicjacyjnego\nCzas Popiołów i katabasis\nPojawienie się „męskiej matki”, mentora, który pomaga adeptowi znaleźć drogę do własnej wielkości i istoty\nPierwszy kontakt z Królem\nPraca w Ogrodzie i spotkanie Kobiety o Złotych Włosach\nOdbycie praktyki u huraganowej siły typu Dzikusa, Dionizosa, Apollina czy Wojownika\nWskrzeszenie wewnętrznego Wojownika oraz jazda na Czerwonym, Białym i Czarnym Koniu\nDoznanie Rany, która nie zabija\nMałżeństwo ze Świętą Kobietą czyli Królową\nRobert Bly zauważa, że współcześnie młodemu mężczyźnie wiele trudności nastręcza nie tylko oddzielenie się od matki a także oddzielenie się od ojca, skoro związanie z nim następuje nierzadko w wieku pięćdziesięciu lat… Natomiast etap pojawienia się mentora często w ogóle nie jest realizowany (Bly, 1990/1993). Tu należy szukać wyjaśnienia, dlaczego mamy tak wielu chłopców a tak niewielu mężczyzn (tamże, s. 207). Na uwagę zasługuje fakt, że w kulturach rdzennych inicjacja chłopców mogła się dokonać tylko za czynną interwencją starców. Kobiety potrafią przemienić zarodek w chłopca, ale tylko mężczyźni potrafią przemienić chłopca w mężczyznę. Dokonujący inicjacji mówią, że chłopiec potrzebuje drugich narodzin, tym razem nie z kobiety, lecz z mężczyzny (Bly, 1990/1993, s. 28).\nProces inicjacji mężczyzny ma więc ważne składowe psychologiczne i egzystencjalne. W dużym skrócie należą do nich: emocjonalna separacja od matki, przejście do świata ojca, wzięcie odpowiedzialności za doznane rany, krzywdy (mówiąc językiem terapii – za własne odniesione traumy), otwarcie się na różnorodne możliwości związane z męskością, takie, jak dobrze rozumiana waleczność, sprawczość, kultywowanie życia wewnętrznego, tworzenie intymnych i dojrzałych relacji z własną i przeciwną płcią, dojrzały związek z kobietą. W metaforze „małżeństwa ze świętą kobietą” poza realnym związkiem można się dopatrzyć integracji pierwiastka męskiego z żeńskim, Yang i Yin.\n2. Puer aeternus – jako mężczyzna bez inicjacji\nCo dzieje się wówczas, gdy mężczyzna nie przejdzie w pełni swojej inicjacji? Ujmując rzecz w kategoriach biegunowości (Zinker, 1977/1991, s. 177-182), również inicjacja może mieć swój drugi biegun, a jest nim na płaszczyźnie wewnątrz psychicznej oraz życiowej pozostanie „wiecznym chłopcem”. Kto to taki? Jungiści wprowadzili pojęci puer aeternus (wieczny / święty chłopiec) oraz puella aeterna (wieczna / święta dziewczynka). Wszechstronne ujęcie tego zjawiska przedstawiła Marie – Louise von Franz w pracy Puer Aeternus, wskazując np. postać Małego Księcia, jak i samego jego autora jako typ wiecznego chłopca (Franz, von, 1981, za: Bly, 1990/1993).\nPuer Aeternus posiada swój rys psychologiczny. Należą do niego:\nKompleks matki (eskapada w poszukiwaniu matki lub kobiety, która zastąpi niemowlęcą więź z matką);\nFascynacja idealną kobietą;\nBrak potrzeby akceptacji (bunt społeczny, eskapizm);\nKompleks niższości wraz z kompensacyjnym poczuciem wyższości;\nPsychologia młodzieńca (dominująca rola ideałów i wyobraźni);\nHomoseksualizm lub donżuanizm (męskość wyalienowana od kobiecości);\nLęk przed sytuacjami, sytuacjami, z których nie można się uwolnić;\nProwizoryczny styl życia oraz fascynacja niebezpiecznym sportem;\nUnikanie kontaktu z materią, psychiczne i/lub fizyczne unoszenie się, stany tzw. inflacji ego; (Dudek, 1997).\nMężczyźni typu puer nie są jednak postaciami negatywnymi. Ich skłonność do duchowości może być ważną siłą w społeczeństwie, owocną dla kultury. Według von Franz ich ucieczka wynika z buntu wobec negatywnych aspektów macierzyńskości (jak przyziemność, zachowawczość, zachłanność) oraz żeńskiego konserwatyzmu (Bly, 1990/1993). Inny Jungista, James Hillman łączy zjawisko puer aeternus z ojcem. Syn, który ma negatywne doświadczenia z ojcem i odbiera go jako pogrążonego w ciemnościach, nie walczy z nim lecz wznosi się ponad niego. W ten sposób „wybawia” on i rehabilituje ojca przez „własne oświecenie” (Hillman, 1990, za: Bly 1990/1993, s. 118).\n3. Inicjacja a psychoterapia\nCiekawym zagadnieniem wydaje się też to, czy inicjacja męska i niektóre doświadczenia psychoterapeutyczne w kontekście męskiego rozwoju mają ze sobą coś wspólnego? Lektura książki Roberta Bly’a nasuwa istotne związki. Dopatrzyć się można wyraźnej łączności między postacią Dzikusa i psychoterapeuty. Podane niżej cytaty poprzedzam własną zwięzłą syntezą tego, co wspólne dla inicjacji oraz psychoterapii.\nwejście na drogę inicjacji / terapii jako świadomy wybór w wieku dojrzałym\n… Jako dorośli pozostajemy podszyci dzieckiem, ale to Dzikus kieruje naszym powrotem, którego w końcu musimy dokonać w wieku dojrzałym, do miejsc dziecięcych cierpień i udręk (Bly 1990/1993, s. 255)\ndowartościowanie rany i „domknięcie” jej w doświadczeniu tu-i-teraz (Gestalt)\nInicjacja młodych mężczyzn oznacza dopomożenie im w przypomnieniu sobie rany, przez którą rozumiemy rany duszy, czyli obrażenia emocjonalnego ciała. (…) Raną (np.) jest nieotrzymanie błogosławieństwa od własnego ojca (tamże, s. 43). (...) Dawne praktyki inicjacyjne … przynoszą nowe skaleczenia lub zadają z premedytacją obrażenia na tyle dotkliwe i wyraźne, choć drobne – że przywodzące młodemu człowiekowi na pamięć jego rany wewnętrzne (tamże, s. 47).\nwzięcie odpowiedzialności za doznane rany i krzywdy\nInicjacja poucza następnie młodego człowieka, co ma począć ze swoimi obrażeniami, zarówno starymi, jak i nowymi. W przeciwnym razie ... nie można zapanować nad raną. Albo wznosimy się ponad nią tak wysoko, że nie możemy jej dosięgnąć, albo też sami stajemy się raną, przygnieceni czymś potężnym (tamże, s. 47).\nprzemiana osoby dokonuje się w relacji z drugą osobą\nMłody człowiek bada swoją ranę – ojcowską, macierzyńską czy hańbiącą – albo doświadcza jej w obecności tej autonomicznej, bezczasowej, mitologicznej istoty, przewodnika inicjacji (tamże, s. 49). (...) Dzikus (…) sam nie jest dzieckiem (…) i potrafi przeprowadzić nas przez osobiste cierpienia i wyprowadzić z nich (tamże, s. 255).\nrozwój osobowości i życia uczuciowego\nZadanie Dzikusa polega na nauczeniu młodego człowieka, jak bogata, różnorodna i wielostronna jest jego męskość (tamże, s. 68). (…) Mentor (…) pomaga przejść od chłopięcości do dojrzałości, co zakłada (…) praktyki kultywowania uczuć, aby w ich wachlarzu znalazła się zdolność do przeżywania różnego rodzaju uniesień (tamże, s. 262).\nczynnik osobowości mentora / terapeuty\nJeżeli terapeut(k)a nie zagłębi się w sobie, aby dotrzeć do Dzikusa czy Dzikuski, będzie się on (ona) starał(a) leczyć za pomocą słów (tamże, s. 255).\nMoje doświadczenie z prowadzenia psychoterapii wskazuje, że mężczyźni rozwijający świadomość siebie często poszukują psychoterapeuty mężczyzny. Znamienne jest, że zazwyczaj mam w swojej praktyce niewielką przewagę liczebną mężczyzn. Wydaje się, że są sprawy, w których mężczyzna wchodzący na drogę świadomości może się zwrócić przede wszystkim do drugiego mężczyzny.\nJeśli przyjąć - zbyt redukcjonistyczny według mnie - cel psychoterapii jako wyleczenie objawów, powyższe rozważania byłyby bezzasadne. Jeśli jednak przyjąć, że psychoterapia ostatecznie ma zbliżać nas do czegoś najgłębszego w nas samych, niezależnie, czy nazwiemy to jaźnią, Bogiem, miłością, samorealizacją, to takie założenie nakłada szereg dodatkowych oczekiwań od osoby terapeuty. Sądzę, że terapeuta bliski mentorowi inicjacji, powinien przede wszystkich posiadać pewien stopień dojrzałości, akceptacji życia, zakorzenienia. Nie przypadkowo Jung do swego ośrodka szkoleniowego w Zurychu przyjmował tylko tych kandydatów, którzy mieli za sobą pewien etap w życiu społecznym. Oznaczało to granicę około 35 roku życia.\n4. Jak psychoterapeuci spostrzegają istotę dojrzałej męskości / męskiej inicjacji?\nW tym miejscu przedstawię syntetycznie niektóre wyniki badań, przeprowadzonych w ramach pracy pt. „Męskość i inicjacja męska w ujęciu psychoterapeutów Gestalt”, opublikowanej w całości w czasopiśmie Gestalt, 1,2/2008. Zaznaczam, że dotyczą one poglądów psychoterapeutów Gestalt na dane zagadnienie, nie zaś opisu faktycznych korelacji i związków przyczynowo skutkowych.\n4.1. Elementy męskiej inicjacji współcześnie\nSkładowe dojrzałej, męskiej osobowości, wytypowane jako kryterium inicjacji, to 15 podskal:\nZdolność tworzenia dojrzałych relacji z kobietami\nOsiągnięcie pełnej niezależności finansowej\nEmocjonalna niezależność od matki\nPozytywne przejście kryzysu moralnego, ekonomicznego lub psychicznego\nZdolność zakochania się i zdobywania kobiety\nZdolność tworzenia dojrzałych relacji z mężczyznami\nPrzeżycie inicjacji seksualnej\nWrażliwość i uważność na świat natury i przyrody\nEmocjonalna niezależność od ojca\nZaangażowanie w działanie dla sprawy ponadjednostkowej (idei, wartości)\nIdentyfikacja z ojcem, dostrzeganie jego negatywnych i pozytywnych stron\nZaangażowanie w życie społeczno – polityczne\nOtwartość na szeroko rozumiane życie duchowe\nGotowość do odpowiedzialnego rodzicielstwa\nDostrzeżenie, zrozumienie i zaakceptowanie odniesionych „ran na duszy”.\nAnalizę ważności poszczególnych składowych wykonano trojako: poprzez obliczenie średniej rangi, poprzez punktację „medalową” (która podskala uzyskała najwięcej najwyższych ocen) oraz poprzez uszeregowanie frekwencyjne (najczęściej wybierane skale).\nNajważniejsze wg psychoterapeutów składowe męskiej inicjacji, to:\nEmocjonalna niezależność od matki oraz\nW dalszej kolejności pojawiły się:\nTerapeuci zarówno kobiety jak mężczyźni określili Emocjonalną niezależność od matki jako najważniejszy element inicjacji męskiej. Również zgodnie na drugim miejscu umieścili Zdolność tworzenia dojrzałych relacji z kobietami.\nŚrednie rangi elementów inicjacji w grupie terapeutów kobiet i mężczyzn korelują ze sobą na wysokim poziomie. Współczynnik korelacji Spearmana wynosi 0,678 a korelacja jest istotna dwustronnie na poziomie 0,01.\nSeparacja od matki jest więc w świadomości psychoterapeutów kluczowa dla męskiej tożsamości. Robert A. Johnson, w swej książce poświęconej mitowi o Graalu, zainspirowanej myślą Junga, używa w odniesieniu do relacji syna z matką wymownych, symbolicznych pojęć: kurczowe trzymanie się „matczynego daru”. Zatrzymanie przez Parsifala matczynej szaty pod zbroją rycerza będzie miało poważne, ograniczające konsekwencje na jego drodze poszukiwania Graala (symbolizującego indywidualną drogę do męskości). Zauważa też, że syn nie może wyrosnąć na mężczyznę i nie zawieść w jakiś sposób oczekiwań matki (R.A. Johnson, 1989, s. 47-49). Pozytywna, męska postać jest nieodzowna w wyzwalaniu się z „psychicznego matriarchatu”.\n4.2. Koncepcja dojrzałej męskości\nSpośród 3 koncepcji dojrzałej męskości:\nA. Męska tożsamość klienta zyskuje coraz więcej cech przypisywanych zwyczajowo mężczyznom a coraz mniej cech przypisywanych zwyczajowo kobietom. (Wyostrzenie męskiej płci psychologicznej, tj. męskość komplementarna wobec kobiecości.)\nB. Męska tożsamość zawiera w ograniczonym zakresie pierwiastek kobiecy. („Być mężczyzną znaczy być bardziej mężczyzną niż kobietą”.)\nC. Dojrzała męska tożsamość jest harmonijną integracją i współistnieniem sił męskich i kobiecych.\nNajbliższa psychoterapeutom Gestalt jest koncepcja „C”. Nie zaznaczyła się żadna prawidłowość różnicująca psychoterapeutów ze względu na płeć. Wynik ten ukazuje, że psychoterapeuci Gestalt dalsi są od stereotypowego ujmowania dojrzałej męskości, zaś bliżsi podejściu integrującemu.\nJak zauważa Whitmont, długo nie zwracaliśmy uwagi na fakt, że każda z płci nosi w sobie cechy płci przeciwnej (Whitmont, 1982/1995). Być może Jung jest pierwszym na Zachodzie, który zwrócił uwagę na jedność przeciwieństw w osobowości stwierdzając, że mężczyźni posiadają recesywne biologiczne i psychologiczne cechy żeńskie a kobiety odpowiednie cechy męskie. To znaczy, że męskie i żeńskie hormony, organy, tendencje archetypowe, kompleksy i wzory osobowościowe występują u obu płci. O byciu kobietą lub mężczyzną decyduje względna przewaga jednej płci nad drugą, recesywną. Płeć, która dominuje, przenika świadomość, struktury psychiczne i ciało. Cechy recesywne działają wówczas na poziomie nieświadomym nie tyle jako właściwości, co potencjały. Kluczem zarówno do męskości jak kobiecości jest integracja. O ile więc dla męskiej tożsamości konieczne jest oddzielenie się od matki, o tyle nie oznacza ono wyparcia pierwiastka żeńskiego, lecz integrację wewnętrznej Animy, dzięki której mężczyzna ma dostęp do uczuciowości, twórczości a jednocześnie jest stabilny, ponieważ to, co zintegrowane, w odróżnieniu od wypartego, nie zaskakuje znienacka.\n4.3. Znaczenie płci psychoterapeuty dla wzrostu identyfikacji klienta z męskością\nZe względu na zbyt niską liczebność terapeutów mężczyzn w grupie badanych, nie uzyskano istotnych statystycznie odpowiedzi na pytania, czy w świetle doświadczenia klinicznego psychoterapeutów Gestalt:\npłeć terapeuty ma wpływ na identyfikację klienta z własną płcią i męskością?\noptymalne dla identyfikacji klienta z własną płcią i męskością jest odbycie psychoterapii u terapeutów obu płci?\nNiemniej, spoglądając na wyniki od strony jakościowej (nie statystycznej), można zauważyć pewne tendencje.\nPonad połowa ankietowanych psychoterapeutów uważała, że płeć psychoterapeuty wpływa dodatnio na identyfikację klienta z własną płcią i męskością. Przy tym w grupie odpowiadających twierdząco znaczna większość uważała, że psychoterapeuta mężczyzna bardziej niż kobieta sprzyja tejże identyfikacji. Pogląd o wpływie płci terapeuty na identyfikację klienta z męskością częściej występował wśród psychoterapeutów mężczyzn niż kobiet.\nPonadto ponad połowa ankietowanych psychoterapeutów uważała, że optymalne dla identyfikacji klienta z własną płcią i męskością jest odbycie psychoterapii u terapeutów obu płci. Pogląd także ten częściej występował wśród psychoterapeutów mężczyzn niż kobiet.\nZnaczenie płci terapeuty w psychoterapii to temat bardzo ważny, złożony i niełatwy do uchwycenia. Wychodzi poza kwestie przeniesienia, przeciwprzeniesienia, modelowania czy identyfikacji. W tym miejscu pozwolę sobie jedynie na krótki komentarz, że znaczenie płci psychoterapeuty jest doniosłe, a najlepiej, jeśli terapeuta posiada zdolność do łączenia w sobie aspektów macierzyńskich i ojcowskich, opiekuńczych i stymulujących, podtrzymujących i konfrontujących (por. N. McWilliams, 2011, s. 180).\n5. Inicjacja dziś\nCzy współcześnie, w naszym kręgu kulturowym jakakolwiek forma inicjacji (w tym rytuału inicjacji) jest potrzebna i uzasadniona? Czy miałaby ona dotyczyć, dorastających chłopców czy też mężczyzn w każdym wieku? Co do większości mężczyzn można bowiem przyjąć, że nie przeżyli swojej inicjacji w formie czy istocie zbliżonej do opisywanych. I tak, przykładowo autor i psychoterapeuta Jungowski, Ole Vedfelt, świadom istnienia obecnie ruchu mężczyzn i reaktywacji np. męskich rytuałów wtajemniczenia przejętych od Indian, daje jednak odpowiedź przeczącą. Choć, jego zdaniem, takie praktyki mogą pomóc wielu mężczyznom, uważa je za niesłuszne odwracanie istniejącego kierunku rozwoju. Mężczyźnie potrzebna jest nie stara, lecz nowa tożsamość – stwierdza dobitnie (Vedfelt, 1985/2004, s. 13). Role społeczne kobiet i mężczyzn nie są dziś na ostro zarysowane, jak kiedyś, co stanowi dodatkowe wyzwanie dla świadomych kobiet i świadomych mężczyzn.\nFaktycznie, dosłowne reaktywowanie starych obrzędów w naszej kulturze byłoby co najmniej dziwne i narażało na słuszne zarzuty sekciarstwa i braku humanitaryzmu. Niemniej mężczyźni szukają. Szukając, nieraz niepotrzebnie się narażają, a przecież ważne doświadczenia odkrywania istoty siebie nie muszą być związane z dosłownym niebezpieczeństwem. Podstawowym doświadczeniem pogłębiania męskiej świadomości może być np. pielęgnowanie przyjaźni. Spotkania w niewielkim gronie, próba poruszenie tematów innych niż piłka nożna czy motoryzacja, przesunięcie progu otwartości na bardziej osobiste wypowiedzi mogą zdziałać wiele. Jest wtedy miejsce i na wsparcie, i na uczenie się od siebie a także na mądrą zabawę, przypominającą niektóre dawne zwyczaje. Na pierwszy plan wysuwa się jednak relacja, tak ważna podczas wspomnianych obrzędów inicjacyjnych. Postać mentora może być częściowo rekompensowana otwartością na ludzi starszych, słuchaniem ich, wydobywaniem czegoś dla siebie w miejsce tak popularnego kwestionowania wszystkiego i wszystkich. I wreszcie, odwaga odpowiadania za własne życie i nadawania mu niepowtarzalnego kształtu.\n1. Bly Robert, Żelazny Jan, 1990/1993, wyd. Rebis.\n2. Dudek Zenon Waldemar, Psychologia Małego Księcia, w: ALBO albo, (Puer Aeternus), 1997/1-2, wyd. Eneteia.\n3. Eichelberger Wojciech, Zdradzony przez ojca, 1998, wyd. Do.\n4. Furmanik K., Męskość i inicjacja męska w ujęciu psychoterapeutów Gestalt w: Gestalt, 1,2/2008, Kraków.\n5. Johnson Robert A., ON – być mężczyzną we współczesnym świecie, wyd. Santorski & CO, 1989\n6. McWilliams Nancy, Psychoterapia psychoanalityczna, 2011, wyd. Harmonia\n7. Vedfelt Ole, Kobiecość w mężczyźnie, 1985/2004, wyd. Eneteia.\n8. Whitmont E. C., Powrót bogini, 1982/1995 w: ALBO albo, (Anima Animus), 1995/1-4, wyd. Eneteia.\n9. Zinker Joseph, Proces twórczy w terapii Gestalt, 1977/1991, wyd. Santorski & CO.\nAutor: Karol Furmanik\nGabinet Psychoterapii i Rozwoju Gestalt\nPolecamy książkę: Zenon Waldemar Dudek, Andrzej Pankalla "Psychologia kultury"\nAutorzy książki – psycholog i psychiatra – podejmują teoretyczne i praktyczne aspekty psychologii kultury, nowej subdyscypliny badań nad...