piątek, 20 stycznia 2012 10:51\nMuszę w końcu o nich napisać. Tak odkładam ten post na później... i odkładam. Postaram się jednak krótko, bo przepis będzie z tych dłuższych. Dyniowe szaleństwo w tym roku trochę dalo mi się we znaki, bo się zawzięłam i chciałam spróbować zrobić kilka nowych rzeczy. I stąd też to tortellini. Te, bowiem jest ich sporo. Po pierożkach z dynią, które oczywiście muszą być w każdym sezonie, i za którymi tęsknimy ogromnie (naprawdę), teraz będą jeszcze one. Polecam zrobienie, a gdybyśmy czasu nie mieli za dużo, to farsz można zrobić dzień wcześniej, przykryć i schować do lodówki. Świetnie nadają się do zamrożenia, tak więc każdą nadwyżkę chowam i mam pod ręką w dniu lenia. Chociaż tak naprawdę to nadają się również absolutnie z całą stanowczościa dla gości - świeże zawsze lepiej wypadają, ale różnica jest niewielka. Inna sprawa, że wrażenie dużo lepsze... Wracając do samych tortellini - to Renata mi podszepnęła, że Włosi do pierogów z dynią dodają najczęściej ricottę. Dynia, ricotta i przyprawy. A Grana Padano skąd? Bo lubię. Dodam, że miałam go końcówkę, i tę końcówkę do cna wykorzystałam. Wszystko się zgrało. Podałam klasycznie, Bardzo tak lubimy... masło i szałwia. Smakują wybornie.\nTortellini z dynią, grana i domową ricottąCiasto:50 dag mąki, 1 łyżeczka masła, 2 żółtka, gorąca woda.Farsz:40 dag oczyszczonego miąższu dyni,20 dag domowej ricotty, 8 dag Grana Padano, sól, pieprz, starta gałka muszkatołowa, 3 łyżki posiekanych ziół (bazylia, szałwia).Dodatkowo:10 dag masła, garść listków szałwii. Na stolnicę przesiać mąkę i dodać masło. palcami dokładnie wymieszać. Dodać żółtka i powtórzyć dokładne mieszanie. Stopniowo wlewać gorącą wodę w takiej ilości, aby zagnieść jędrne i zwarte ciasto. Odłożyć na oprószonej mąką stolnicy przykrywając miską na ok. 30 minut. Dynię pokroić w kostkę i gotować na parze 10-15 minut. Powinna zmięknąć. W tym czasie zetrzeć Grana Padano na dużych oczkach. Dynię wystudzić, przełożyć do miski i rozgnieść widelcem. Dodać ricottę i Grana Padano, posiekane zioła i doprawić solą, pieprzem i muszkatem. Raczej delikatnie.\nCiasto rozwałkować cienko, po czym pokroić na kwadraty wielkości ok. 5 cm. Łyżeczką nakładać trochę farszu na środek każdego kwadracika i złożyć po przekątnej. Dokładnie zlepić brzegi położonych na stolnicy pierozków - usuwając powietrze z ich wnętrza. Podnieść zlepione brzegi do góry i skleić rogi, pozostawiając luźno końce.\nW takiej postaci mrożę. Gotować partiami w dużej ilości osolonej wody, do momentu, aż wypłyną. Wyłowić łyżką cedzakową, przelać ciepłą wodą i wyłożyć na talerze. W momencie kiedy tortellini się gotują stopić masło w rondelku, zbierając szumowiny. Dodać szałwię i chwilę podgrzewać. Masło jest pyszne gdy lekko się zrumieni - nabiera orzechowego smaku, koloru i zapachu, ale trzeba uważać aby nie przedobrzyć. Gorącym polać pierożki i podawać.\nTagi: tortellini, dynia, ricotta, grana padano, szałwia\nkomentarze (2) | dodaj komentarzRillettes wieprzowe\nśroda, 18 stycznia 2012 16:42\nCóż to takiego tajemniczego owe rillettes? No cóż... prawdę powiedziawszy to ciężko mi przetłumaczyć dosłownie, bo to coś pośredniego pomiędzy smalcem a pasztetem. Bardzo mięsne wydanie smarowidła. I bardzo pyszne. Skorzystałam z jednej mojej starej ulubionej stronki, o której sobie przypomniałam niedawno. A to dlatego, że nie miałam w swoich ulubionych, co muszę natychmiast zmienić. Tą stronką jest Bombay-Bruxelles, czyli po prostu Bombaj-Bruksela. Jak łatwo się domyślić trasa krótka nie jest, ale za to obfitująca w fajne przepisy nie tylko indyjskie. Dzisiaj więc "Rillettes de porc". Tak naprawdę rillettes to francuski wynalazek, do którego zabieralam się już kilka razy. Na ten przysmak po prostu na francuskich stronkach jest masa przepisów, ale właśnie na przekór wszystkiemu skorzystałam sobie z tego. Co prawda nie wiem, czy by mi to przyszlo do głowy, gdybym nie dostała kiedyś od Bertranda oryginalnej fantazji pod nazwą "Rilletttes de canard au calvados". Aksamitna i pachnąca masa. Jaka szkoda, że na jedno posiedzenie tylko. Zostało wspomnienie. To rilletes aksamitne nie będzie - nie ze względu na zamianę kaczki na świniaka. To już tylko kwestia metody - mięso rozpada się samo podczas duszenia, i tylko pomagamy mu widelcem na samym końcu. Tamto było po prostu roztarte na miazgę. Które lepsze? O nie... Nie odpowiem, dlatego że tęsknię za oboma. Z tą jednak przewagą, że to mogę prawie w każdej chwili zrobić. Prawie... bo nie zawsze bywa u nas świeży boczek, a taki będzie potrzebny. Powiem, że nie wiedzieć czemu, on jest u nas po prostu rzadkością. Niemniej jednak teraz zawsze patrzę czy jest w ofercie. By móc znów rozkoszować się kromką chleba z. Z prawdziwie rozkosznym smarowidłem. Jak to moja Połówka stwierdziła - rewelacja.\nRillettes wieprzowe 70 dag karkówki wieprzowej dosyć tłustej, 50 dag świeżego boczku, 15 dag smalcu,200 ml białego wytrawnego wina, 1 duża cebula, 4 goździki, 2 liście laurowe (najlepiej świeże), 1 łyżka soli morskiej, 1 łyżeczka pieprzu. Mięso i boczek umyć i osuszyć, po czym pokroić w kostkę o buku ok. 3 cm. Przełożyć do rondla z grubym dnem (to ważne), dodać smalec, cebulę z wbitymi doń goździkami, liście laurowe, sól i pieprz. Całość zalać wodą tak, aby tylko wszystko przykryła i zagotować. Zebrać szumowiny, zmniejszyć ogień i dusić pod przykryciem 1,5 godziny. Po tym czasie usunąć cebulę i liście laurowe. Dodać wino i znów dusić pod przykryciem 2 godziny. Rozdrobnić mięso widelcem, przełożyć do wysterylizowanych słoików i zalać pozostałym w rondlu smalcem i odłożyć do zastygnięcia. Trzymać w chłodnym miejscu. Co prawda autorka pisze, iż warstwa smalcu powinna mieć co najmniej 1 cm, ale u mnie nie miała nawet 5 mm... Jednak wiem, że mięso miałam wyjątkowo chude (ironia losu - jak takie potrzebuję, to bywa strasznie tłuste). Warstwa tłuszczu podobno im grubsza, tym lepiej konserwuje mięso, ale nic mu się nie stało i w ostatni dzień rillettes smakowało tak samo.\nTak po komentarzu Oli :) parę uwag, o których nie napisałam przez nieuwagę, a są ważne:\n- dusić na minimalnym ogniu, cały płyn zdąży wyparować,\n- gdyby (co mnie się zdarzyło, ale zrzucam to na karb małej ilości tłuszczu w mięsie) w drugiej turze wino za szybko wyparowało i mięso nie mialo w czym się dusić - dolać spokojnie wodę.\nTagi: karkówka, boczek, smalec, białe wino\nkomentarze (7) | dodaj komentarzSmażone pierożki wonton\nwtorek, 17 stycznia 2012 14:55\nIdąc za ciosem, bo przecież samo ciasto to tylko początek. Całe szczęście, że nie góry lodowej. Tak naprawdę to jestem tuż po telefonie od Kochanego, który to pochwalił się, że jadł coś odjazdowego. I chcial pokazać co. No i nie mógł znależć zdjęcia, a co za tym idzie i przepisu. No i z pretensją w głosie - dlaczego? Ale, ale... przecież jest kolejka. Dzisiaj miało być coś innego, ale będą więc wontony. Najszybciej chyba wpisany przepis. No i dobrze, póki doskonale pamiętam. No i... Tak więc dzisiaj chińszczyzna znowu. Ale nie jest to nudna kuchnia i ciężka do przejedzenia. Nie tyle w sensie ilości, ile w sensie nudy. Niestety musze się przyznać, że poszłam lekko na łatwiznę. Pierożki smażone w głębokim tluszczu, aby suche nie były... podałam z sosem. Dipem znaczy. Chili. Ale dip był gotowcem w dodatku meksykańskim. Trudno. Następnym razem zrobię z przepisu z książki, który przygotowalam, ale pewnych składników zabrakło, stąd posiłki z kuchni meksykańskiej. I było pysznie!!! Że przez dwa dni... Z lenistwa. Sprawdził się raz, to i drugi lekką ręką podałam, kończąc przy okazji rozpoczęty słoik. Jeszcze jeden zabawny przypadek, który być może miał podświadomy wpływ na danie. Kupiłam sobie piekną książkę (to poza "Buonissimo" drugi wpływ amerykańskiej stronki na moją kuchnię) widząc jak jest reklamowana. Nie tylko opisowo, ale przepisowo. Jestem posiadaczką polskiej edycji "Kuchni chińskiej" i z niej chcę skorzystać z sosu. Ale... na okladce są pierożki smażone w oleju. I Młody wczoraj pokazując tę książkę stwierdził, że fajne były te pierożki, choć czegoś było dużo (imbiru dokładnie). Ale to nie były te, choć w rzeczy samej wyglądały identycznie. Te są z krewetkami (musiałam dokładnie poczytać na temat), bardziej skomplikowane i kiedyś je na pewno zrobię. I tym bardziej polecam ciasto wonton. Znaczy, że jest w porządku...\nSmażone pierożki wonton 1 porcja ciasta wonton, olej do głwbokiego smażenia, sos chili lub słodko-kwaśny do podania.Nadzienie:12,5 dag mrożonego szpinaku, 25 dag mielonego mięsa wieprzowego, 2 zielone cebulki ze szczypiorem, 2,5 cm kawałek imbiru, 1 łyżka ciemnego sosu sojowego, 1 łyżka octu ryżowego, 1 jajko, 1/2 łyżeczki maki kukurydzianej. Szpinak wrzucić na suchą patelnię i podgrzewać, aż się rozmrozi. Mieszając od czasu do czasu, aby woda odparowała. Przełożyć na sitko i odcisnąć z resztek wody, po czym wsadzić do miski. Dodać mielone mięso i wymieszać. Cebulki oczyścić i pokroić razem ze szczypiorem (raczej małe, a i jak szczypior jest wybujały to dać go z umiarem). Imbir obrać i zetrzeć - można dać go w mniejszej nieco ilości, jeśli za nim nie przepadamy. Razem z cebulką dodać do mięsa i wymieszać. Dodać sos sojowy, ocet ryżowy i jajko. Wymieszać i dodać mąkę kukurydzianą. Wymieszać oczywiście po raz kolejny. Rozwałkować ciasto i pokroić na kwadraty o boku 7,5 cm (rozwałkowane w maszynce wystarczy złożyć wzdłuż na pół i przeciąć po tej linii, po czym odcinać już tylko kwadraciki). Nadziewać sporą łyżeczką nadzienia (z czubem) kładąc farsz na środku, po czym zlepić po przekątnej w trójkąty, mocno dociskając brzegi. Odkładać na bok - nic im się nie stanie podczas lepienia kolejnych pierożków. W rondlu rozgrzać olej. Jego odpowiednią temperaturę łatwo sprawdzić wrzucając kawałeczek czerstwego chleba. Powinien od razu wypłynąć na wierzch i szybko się zrumienić. Przygotować talerz przykryty ręcznikiem papierowym obok. Wrzucać partiami pierożki (w zależności od wielkości rondla) do goracego oleju i smażyć z obu stron na złoty kolor. Przekładać na ręcznik papierowy, aby odsączyć z nadmiaru tłuszczu. Gorące pierożki podawać z sosem, który wolimy. Na zimno też są wspaniałe.\nTagi: wonton, wieprzowina, szpinak, imbir, sos sojowy, ocet ryżowy\nkomentarze (0) | dodaj komentarzCiasto wonton\nwtorek, 17 stycznia 2012 14:45\nTo proste ciasto na pierożki chińskie. I choć wolałabym pewnie pójść i kupić gotowe, ale nie mam takiej mozliwości. To z kolei zmusza mnie do zakasania rękawów i zrobienia. Nie umiem stwierdzić, jaka różnica pomiędzy prawdziwym ciastem, a tym domowym, ale póki co sprawdziło się rewelacyjnie. Ciasto jak ciasto, ale... nadaje się wyśmienicie do smażenia w głębokiem oleju, do gotowania zwykłego i do gotowania na parze. Od nas będzie zależało, jak chcemy je wykorzystać i na co dzisiaj mamy ochotę. A mozna zrobic z niego i klasyczne dim sum, i wontony do rosołu i tak jak ja przez ostatnie dwa dni - smażone właśnie pierożki. Przez dwa dni, bowiem musiałam dopracować i ulepszyć nieco. Czasami tak jest. Tak więc coraz bliżej jestem stwierdzenia, że nic co chińskie nie jest mi obce... Podaję przepis na ciasto osobno, bo często będę tu właśnie odsyłać. Taki mam plan. A poza tym, ciasto jak ciasto - podstawą tylko bywa. Ważne to co w środku... Wiem, że niekoniecznie, ale wnętrze być może wspaniałym polem do popisu.Ciasto wonton 25 dag mąki,1/4 łyżeczki soli, 1 jajko,5-6 łyżek wody. Mąkę przesiać na stolnicę, wymieszać z solą i zrobić dołek. Wbić do niego jajko i wlać połowę wody. Całość zagnieść regularnie zbierając mąkę i dolewając resztę wody. Jej ilość będzie zależała od rodzaju mąki. A robiłam z 650 - weszło mi 75 ml wody, i z 450 (tortowej, i tę polecam), gdzie wlałam 90 ml. Zagniatać ciasto przez 5 minut, uformować w kulę i odłożyć przykrywając szczelnie miską na 30 minut. Po tym czasie ciasto rozwałkować - zrobiłam to w maszynce do makaronu, dając tradycyjnie rozstawy: 1-3-5. Z ciasta wykrawać krążki lub kroić na kwadraty, lub... co nam przyjdzie do głowy. Używać do dań wytrawnych i słodkich.\nTagi: ciasto wonton\nkomentarze (2) | dodaj komentarzZupa cebulowa po persku\nczwartek, 12 stycznia 2012 22:04\nI zrozum tu mężczyznę...Narzeka i narzeka, że półki uginają się od moich książek kucharskich (tiaaa...). No i sam dolewa oliwy. Tradycyjnie najprościej będzie mu kupić taką książkę z okazji. A tych okazji ostatnio trochę sie nawarstwiło. A to Mikołajkowy dar. A to Gwiazdeczka Z Nieba. A to w końcu okazja imieninowa. No i? No i trzy książki przybyło. Dwie z tych pozycji to dzieła Gordona Ramsaya, choć cieszę się ze wszystkich. I aby jakoś odkupić natłok tego towaru (tiaaa...) szybko wzięłam się i coś zrobiłam. Tym czymś była rewelacyjna zupa cebulowa, ale nie w klasycznej wersji - z książki "Zdrowa kuchnia". To była zupa nieco egzotyczna, z odrobiną suszonej mięty, którą mogłam w końcu wykorzystać, czyli otworzyć. Ową pachnącą pięknie, zasuszoną miętę w listkach przywiozłam sobie z Medyny. Ale u nas też suszona mięta to nie nowość, więc śmiało mogę tę zupę zaproponować wszystkim. Zaskoczeniem jednak dla mnie było użycie nasion kozieradki. Mam bo systematycznie odwiedzam stoiska z takimi drobiazgami, ale do tej pory po lekkim opieczeniu na patelni była mielona. A w całości jeszcze nie mialam okazji. no i sie nadarzyła. Fajne te nasionka. Robią się mięciuteńkie... W zasadzie innych przypraw jest tam kilka. Osobiście zmieniłam tylko jedną drobną rzecz, a mianowicie nie dodałam łyżeczki cukru pudru. Z premedytacją. Cebula dla mnie jest wystarczająco słodka. Dla chętnych użycia - dodaje się go na samym końcu razem z sokiem z cytryny. Zupa jest bardzo rozgrzewająca i bardzo pyszna. Mam jedno tylko zastrzeżenie - są to 4 porcje, ale tak naprawdę minimalne. Zupa cebulowa po persku 3 łyżki oliwy, 5 dużych cebul, sól morska, pieprz, 1/2 łyżeczki kurkumy, 1/2 łyżeczki nasion kozieradki, 1/2 łyżeczki suszonej mięty, 2 łyżki mąki,700 ml bulionu warzywnego lub z kurczaka, kawałek kory cynamonu, sok z 1 cytryny, kilka gałązek pietruszki, grubo posiekanych. Cebule obrać i pokroić w cienkie plasterki. Do garnka z grubym dnem postawionego na średnim ogniu wlać 2 łyżki oliwy, dodać cebule i doprawić solą i pieprzem. Przykryć i dusić przez 12-15 minut, w międzyczasie mieszając kilka razy. cebula powinna zmięknąć. Zdjąć pokrywkę i zwiększyć ogień. Dodać przyprawy, miętę i ostatnią łyżkę oliwy. Smażyć 3-4 minuty, cały czas mieszając. Dodać mąkę, wymieszać energicznie, aby nie utworzyły się grudki i wlać bulion. Dodać cynamon i gotować pod częściowym przykryciem 30 minut. Dodać wyciśnięty sok z całej cytryny i spróbować - ewentualnie doprawić. Usunąć cynamon, rozlać zupę do miseczek i posypać natką pietruszki.\nTagi: zupa, cebula, cynamon, kozieradka, mięta, kurkuma, cytryna\nkomentarze (1) | dodaj komentarz 1 starsze wpisy »\twtorek, 25 kwietnia 2017Licznik odwiedzin: 445 076 Kalendarz\nOdwiedziny: 445076Wpisyliczba: 262komentarze: 388


Rozpocznijmy naszą rozmowę od fragmentu pochodzącego z książki Barbary Hollender "Od Kutza do Czekaja", w której czytamy o Pani: "każdy film jest dla niej przygodą, prywatnym zdobywaniem Mount Everestu. Wyprawą, z której wraca trochę inna, wzbogacona o kolejną życiową lekcję". Zatem porozmawiajmy o tej ostatniej Pani lekcji, filmie "Powrót", o którym z kolei Łukasz Maciejewski w jednej z recenzji napisał: "Powrót to tytuł symptomatyczny również dla samej reżyserki: jest powrotem do pierwszej reżyserskiej ligi po zdecydowanie zbyt długiej przerwie".\nDosyć rzadko robię filmy. Przeważnie raz, w porywach dwa na dekadę i to nie jest tak całkiem mój świadomy wybór. Zdecydowałam się na tworzenie filmów autorskich i bardzo osobistych, i to w pewien sposób wszystko determinuje. Po pierwsze, bardzo istotny w tego typu przedsięwzięciu jest temat, którego się podejmuję. Muszę go mocno w sobie odnaleźć ale i przekonać samą siebie, że warto poświęcić kilka lat życia na jego realizację. Po drugie, nie ukrywam, iż nie jest łatwo zdobyć fundusze na takie filmy. Ale jak widać czasami się to udaje.\nFilm "Powrót" jest inspirowany prawdziwą historią?\nRzeczywiście była to inspiracja bezpośrednia. Kilka lat temu realizowałam serial dla telewizji publicznej "Głęboka woda", o pracownikach socjalnych, z Marcinem Dorocińskim w roli głównej. Wówczas ze scenarzystką, Katarzyną Terechowicz, szukałyśmy autentycznych historii. Odwiedzałyśmy różnego rodzaju instytucje, których zadaniem jest pomoc ludziom w sytuacjach kryzysowych. I&nbspw ten sposób trafiłyśmy do Fundacji La Strada, która zajmuje się handlem ludźmi. Tam natknęłyśmy się na historię dziewczyny ze wsi, która w poszukiwaniu pracy wyjechała do Niemiec, gdzie wpadła w sidła mafii i była zmuszana do prostytucji. Na szczęście udało jej się uciec, wróciła do rodzinnej wsi, ale prześladowcy ruszyli za nią. Okleili wieś kompromitującymi ją zdjęciami, czego z kolei nie wytrzymała psychicznie i wyjechała. Ta historia posłużyła nam jako impuls do napisania scenariusza, który gdzieś miał w sobie ten zaczyn, czyli prawdziwą historię. Pracując nad scenariuszem, który zresztą miał co najmniej kilka wersji, dodawałyśmy kolejne warstwy opowieści. Scenariusz "Powrotu" to czysta fikcja, pochodząca z naszych obserwacji otaczającej nas rzeczywistości, z lektury reportaży.\nPowiedziała Pani, że zanim zdecyduje się na pracę nad filmem, to musi Pani, dokonać głębokiej analizy tematu, głęboko przemyśleć za i przeciw. W moim odczuciu film "Powrót" może wywołać w widzach silne emocje. Mnóstwo tam zła, okrucieństwa.\nBardzo się cieszę, że film budzi takie emocje. Jestem zwolenniczką zasady, którą wyartykułował kiedyś Ken Loach - wybitny brytyjski reżyser - jeśli nie czuje się buntu, wściekłości, mówiąc dosadnie tzw. wkurwienia, to nie warto robić filmów. Film "Powrót" zrodził się we mnie z niezgody na to, co obserwuję. A mianowicie na zagnieżdżenie się fałszu i hipokryzji w naszym życiu. To zjawisko jest dosyć powszechne. Myślę, iż jest to plaga, która atakuje świat w wymiarze globalnym, a więc i też w naszym lokalnym. Ale ten lokalny szczególnie mnie boli.\nSandra Drzymalska, fot. mat. prasowe Holly Pictures\nW tym cynicznym, zimnym świecie gdzie jest prawda i jak ją rozumieć? Kiedy rozmawiałam z Borysem Lankoszem o jego filmie "Ciemno prawie noc", stwierdził, że jest wyznawcą prawdy ewangelicznej, a jak jest u Pani?\nCiekawe. Po premierze mojego filmu Borys podszedł do mnie i powiedział, że jest to jeden z bardziej chrześcijańskich filmów, jakie oglądał. Ale wie pani, ja w ogóle nie jestem tak naiwna, żeby wierzyć, że film może jakoś generalnie wpłynąć na losy świata. Chociaż przypadek filmu "Kler" może świadczyć o tym, że film może odegrać ważną rolę społeczną. Jest to wyjątek od reguły, ale ja nie zakładałam sobie takiego celu realizując "Powrót". Ten film nie jest do końca filmem realistycznym. Jest zbudowany na planie przypowieści z wieloma odniesieniami do symboliki chrześcijańskiej, religijnej. Bardzo nam zależało na tym, aby dotknąć w nim jakiejś prawdy o ludziach.\nNie chcieliśmy jednoznacznie oceniać bohaterów, chociaż na pierwszy rzut oka są to postaci budzące w nas - widzach - sprzeciw, niechęć i złość. Chcieliśmy zrozumieć ich słabości, zrozumieć, dlaczego krzywdzą się nawzajem, wbrew idei instytucji, na gruncie których się poruszają. Dwie instytucje - Rodziny i Kościoła - powołane do tego, żeby wspierać ludzi w różnych sytuacjach, szerzyć miłość bliźniego, przebaczenie, zrozumienie czy inne piękne wartości - niestety - zawodzą.\nW ich obrębie coś pękło, przestało działać, wkradł się jakiś fałsz, pomylenie pojęć - ofiarę myli się z prześladowcą. Więc to jest jakiś aksjologiczny zamęt, pustka, którą odczuwamy i który atakuje nas co dzień zewsząd. W mediach społecznościowych serwuje się nam postprawdę, fałsz, fejki, hejty. Gubimy się w gąszczu tych wszystkich bodźców, nie umiejąc odróżnić tego, co jest prawdą, a co kłamstwem. Chodziło nam o to, żeby pokazać, że jeśli wpuszcza się do swojego życia te fałszywe wartości, jeśli buduje się swoje życie na kłamstwie to prędzej czy później, to nas dopadnie.\nI prawdziwie, w pewnym sensie jest to właśnie przesłanie czysto chrześcijańskie.\nOd którego Pani nie ucieka?\nOczywiście, że nie uciekam. Wierzę w świat uniwersalnych wartości.\nW filmie, jedna z bohaterek mówi, że trzeba zapomnieć o przeszłości. Ale chyba nie można uciec przed czymś, co nas w pewien sposób konstytuuje?\nTo prawda. Anna reprezentuje taką postawę, by sprawy niewygodne, wstydliwe tajemnice lepiej zamieść pod dywan, niż o nich rozmawiać, a najlepiej wyprzeć je ze swojej świadomości i nie wracać do nich.\nMyślę, że taką z postawą często się spotykamy.\nOczywiście. Ale to nie jest zdrowa postawa. Ona nie wybiega w przyszłość, tylko w imię status quo, tzw. "spokoju" zapomnijmy o tym co było złe i godzimy się na to, że żyjemy w rzeczywistości - jak to mówił Żeromski - w której nasze rany "zabliźniły się błoną podłości".\nW której rodzona matka jakby wyrzeka się własnego dziecka.\nTak, matka nie jest w stanie zaakceptować inności i to jest jej problem, którego nie potrafi sobie zracjonalizować. A może nie chce.\nOd lewej: Agnieszka Warchulska, Dawid Rostkowski, Sandra Drzymalska, fot. mat. prasowe Holly Pictures\nDość odważnie pokazuje Pani matkę, w tej roli Agnieszka Warchulska.\nTo nie było łatwe do zagrania dla Agnieszki Warchulskiej, która prywatnie jest bardzo ciepłą osobą i bardzo mądrą matką dla swoich synów. Starałyśmy się tak poprowadzić tę postać, żeby zrozumieć logikę Anny opartą na fałszywych przesłankach. Nasza bohaterka działa w imię swoiście pojętego dobra swej rodziny. Na pozór spełnia wszystkie opiekuńcze funkcje: zajmuje się domem, dziećmi, jest dobrą gospodynią domową, dba o męża, niby wszystko wygląda świetnie. To nie jest, na pierwszy rzut oka, jakaś patologiczna rodzina. Raczej przeciętna rodzina jakich wiele, która żyje "bogobojnie" i dba o swoje dobro, niefortunnie fałszywie pojęte. Element fałszu, który wkradł się do tej rodziny doprowadza do rozsadzenia wszelkich wartości. Ten film jest pewnego rodzaju demistyfikacją pojęć związanych ze szczęściem rodzinnym, bezpieczeństwem w obrębie rodziny i kościoła.\nPodobno w imię wyższych celów warto zburzyć dotychczasowy porządek. W filmie są momenty, kiedy zło odchodzi na chwilę na dalszy plan, a pierwsze skrzypce gra dobro.\nTak. Jest taka postać, który w tym fałszywym świecie zachowuje niewinność. Kieruje się normalnymi, czystymi ludzkimi emocjami. To najmłodszy brat naszej bohaterki, 6-cio letni Karolek, który równoważy cały ciężar zła w obrębie tego świata. Poza nim jest w filmie również kilka innych elementów światła. Jesteśmy świadkami pewnego odrodzenia, przemiany bohaterów. Ich oczyszczenia.\nA wszystko na tle symboliki religijnej. Można powiedzieć, że opowieść idealnie wpisuje się w okres przedświąteczny. Jest pewna nadzieja.\nTo prawda. Staraliśmy się aby symbole pojawiały się mimochodem. Niestety teraz gdy patrzę na film to może scenograficznie bardziej bym go odchudziła, jeśli chodzi o ikonografię religijną. Odnoszę wrażenie, że za dużo jest krzyży na ścianach i świętych obrazów. Podkreślam, że jest to przypowieść, stąd się wzięła ta estetyka.\nI w tej przypowieści prawdę moralną głosi ksiądz, który gdzieś zboczył ze swojej cnotliwej drogi.\nTo prawda. Całą rzeczywistością zarządza ksiądz i kościół, dysponujący silną instytucją w postaci spowiedzi. Mamy tu do czynienia z sytuacją, kiedy ksiądz wykorzystuje swoją przewagę. On jest też postacią, która budzi pewnego rodzaju współczucie. Zafałszował swoje życie, nie poniósł swojej prawdy, jest osoba skażoną i niespełnioną. Stąd ucieczka w alkohol.\nKażdy z nas błądzi.\nNajważniejsze jest to, aby uświadomić sobie, że zawsze można dokonać pewnych zmian w swoim życiu. I&nbspto, że błądzimy jest też pewnym doświadczeniem, z którego należy wyciągnąć wnioski i iść dalej, do przodu.\nAle wymaga to siły i walki, której często nie podejmujemy, bo wybieramy drogę na skróty. Lubi Pani przyglądać się ludziom?\nTak, oczywiście. To co mnie interesuje to relacje, ludzie, rodzina. Nie robię filmów o zwierzętach, chociaż może jest to wdzięczniejszy obiekt. W figurze rodziny odbija się mechanizm świata. To nie jest moje odkrycie, ale opowieść o rodzinie to taki archetyp naszych relacji w świecie, w którym żyjemy. Każdy człowiek ma w sobie coś wyjątkowego, tylko trzeba umieć to dostrzec. Brakuje nam uważności w stosunku do innych, ba!, nawet w stosunku do samych siebie.\nCo zadecydowało o wyborze Sandry Drzymalskiej do roli Urszuli?\nPrzyznam, że od razu się w niej zakochałam, kiedy pojawiła się na pierwszym castingu. Spełniała wszystkie moje oczekiwania. Miała w sobie zarówno rys kobiety jak i dziecka, ale przede wszystkim miała w sobie coś takiego, co jest dowodem dużego talentu, mianowicie intensywność bycia przed kamerą. I&nbspto było w zasadzie kluczowe. Szukałam, kogoś kto przykuje uwagę. Nasza bohaterka odzywa się w filmie dopiero ok. 30 minuty, a przedtem prawie cały czas jest obecna na ekranie. To duża sztuka by przykuć uwagę widza na tyle, aby śledził co się dzieje z naszą bohaterką bez podpórki, jaką jest dialog.\nAle przyznam, że nie zaproponowałam od razu roli Sandrze. Odbyłam całą turę castingową. Dziewczyny, które brały w niej udział, miały przechlapane, bo podświadomie porównywałam je do Sandry, no i na koniec zdecydowałam się wrócić do niej. Myślę, że jest to bardzo ciekawy debiut aktorski.\nNie zawiodła Panią intuicja.\nPrzyznam nieskromnie, że mam nosa do aktorów. Bardzo ich szanuję i uwielbiam z nimi pracować. Potrafią bardzo wiele wnieść do naszych historii. Obserwuję aktorów z dużą uwagą i mam kilku upatrzonych, z którymi chciałabym pracować. Nie tracę ich z oczu, a po latach udaje mi się tego dopiąć, tak było w przypadku Agnieszki Warchulskiej. Wydawało mi się, że jest bardzo ciekawą aktorką, która nie trafiła jeszcze na ciekawe zadanie aktorskie, jeśli chodzi o film, stąd pomysł na nią. Mam nadzieję, że w "Powrocie" zaskoczyła widzów dojrzałością i odwagą artystyczną. Miałam ją przed oczami, kiedy pisałyśmy scenariusz.\nTo raczej nietypowy zabieg, aby scenariusz pisać pod konkretną osobę?\nTak, ale to ma sens, bo wtedy automatycznie korzysta się z potencjału jaki aktor ma w sobie. Wydaje mi się, że to jakoś uruchamia również wyobraźnię reżysera i jest w stanie pokazać postać w sposób bardziej pogłębiony.\nTeraz zresztą piszemy scenariusz, który jest oparty na historii Ewy Błaszczyk, wiec mam przed oczami tę bohaterkę, co bardzo ułatwia mi wyobrażenie sobie całej historii. To jest bardzo trudne zadanie, napisać scenariusz o żyjącym człowieku, ale mam nadzieję, że to będzie film niosący więcej nadziei niż "Powrót".\nFilmy powinny robić kobiety? Kiedyś tak Pani powiedziała.\nChyba nawet powiedziałam przekornie, że to jest zawód wymarzony dla kobiet? To był żart - oczywiście.\nPodobno na dnie każdego żartu jest jakaś prawda?\nWydaje mi się, że kobiety mają dużo cech, które je predestynują do tego zawodu, na przykład: cierpliwość, upór, umiejętność porozumiewania się z ludźmi, stwarzanie sytuacji bezpieczeństwa i komfortu polegającego na tym, że szanuje się wkład współtwórców we wspólne dzieło. Mają chyba mniej skłonności do narcyzmu, uważniej słuchają ludzi wokół. Jeżeli obserwujemy trendy w kinie, również tym światowym, a na pewno naszym polskim, to kobiety reżyserki i operatorki zdobywają coraz silniejszą pozycję. I&nbspto jest bardzo optymistyczne.\nSandra Drzymalska i Katarzyna Herman, fot. mat. prasowe Holly Pictures\nW filmie "Powrót" rozbrzmiewa piękna muzyka, autorstwa Antoniego Komasy-Łazarkiewcza, Pani syna. Czy wasza prywatna relacja matka - syn miała jakieś znaczenie podczas pracy?\nTa relacja matka-syn znika kiedy razem pracujemy. Oczywiście on mówi do mnie mamo, czasem po imieniu, ale to nie ma znaczenia. Po prostu doskonale się rozumiemy. Mamy bardzo podobne odczucia na temat roli muzyki w filmie. To, że pracujemy ze sobą od dawna sprawia, że mamy takie intuicyjne i organiczne porozumienie. Antek bardzo dobrze rozumie sens dzieła i sposób funkcjonowania muzyki w filmie dostosowuje do tego sensu, a nie do swoich autonomicznych pomysłów. Jego muzyka bardzo podbija obraz, nadaje mu kolejny wymiar. Taka też jest przecież rola dobrej muzyki, aby nie zasłaniała obrazu, ale dodawała pewną nadwartość. To nie jest też tak, że jesteśmy skazani na siebie, bo on jest moim synem. Na szczęście ma dużo różnych innych propozycji współpracy, bo jest świetnym kompozytorem, ale prawda jest taka, że lubimy ze sobą pracować, to jest taka autentyczna frajda dla nas obojga, okazja do spotkania.\nKto był pierwszym krytykiem Pani filmu "Powrót"?\nZawsze pokazuję pierwszy finalny projekt swoim najbliższym, którzy są przecież filmowcami. Byłam ciekawa ich opinii, chociaż przyznam, że czasami kłóciły się ze sobą.\nJest taki moment kiedy można przyjąć do siebie te opinie, ale czasem trzeba brutalnie odciąć się od tych sugestii, żeby zachować swoją tożsamość i identyczność z dziełem. Nie lubię pokazywać niegotowego filmu, ale tutaj miałam kilka istotnych wątpliwości, dlatego pierwszy raz zdecydowałam się na tak szerokie konsultacje. I&nbspz wielką chęcią wsłuchiwałam się w ich głosy.\nNad kilkoma projektami. Zwykle jest tak, że trzeba kilka wątków zaplatać równocześnie, bo doświadczenie nauczyło mnie, że z kilku projektów w najlepszym przypadku jeden dochodzi do skutku. Pracuję, również z Kasią Terechowicz, nad wspomnianym już scenariuszem o Ewie Błaszczyk, poza tym robimy ostatnie korekty do scenariusza filmu dla dzieci "Kajtuś czarodziej" na podstawie książki Janusza Korczaka. To będzie filozoficzna opowieść o dojrzewaniu chłopca, który pod wpływem różnych dramatycznych przeżyć postanawia zostać czarodziejem, aby naprawić świat, w którym żyje. To piękna opowieść o miłości i o przyjaźni dla dzieci od lat 5 do 105.\nCzyli bajka nie tylko dla Pani wnuków?\nTo jest projekt, który ciągnie się za mną już od wielu lat. Kiedyś chciałam zrobić ten film dla moich dzieci (nawet mój syn nosi imię Antek na cześć bohatera tej książki), a teraz jeszcze doszły wnuki. Czyli, powiększyła się widownia!\nNadal lubi Pani oglądać filmy kostiumowe?\nTak, uwielbiam, zwłaszcza produkcje reprezentujące brytyjską szkołę filmów kostiumowych.\nOd lewej: Dawid Rostkowski, Mirosław Kropielnicki, Agnieszka Warchulska, Sandra Drzymalska, Stanisław Cywka, fot. mat. prasowe Holly Pictures\nA skąd się wzięła ta fascynacja? Czyżby Pani doświadczenie teatralne, też miało w tym swój udział?\nAngielskie filmy kostiumowe to jest dla mnie najwyższy poziom zawodowy pod każdym względem. Zachwyca mnie piękne, fantastyczne rzemiosło tych filmów. Wszystko co jest ich fakturą, czyli scenografia, kostium i charakteryzacja na najwyższym poziomie. Zachwyca mnie taka możliwość stwarzania nieistniejącego świata.\nAle Pani film "Powrót" był raczej oszczędny od strony scenograficznej. No i nie był to film kostiumowy.\nTo prawda, "Powrót" powstał ze sprzeciwu wobec nadmiaru bodźców, znaków, które nas atakują z każdej strony. Koncept filmu opierał się na założeniu, aby rzeczywistość oczyścić z tego nalotu, nadmiaru obrazów, sytuacji, słów, dialogów, osób. Żeby stworzyć pewien model świata, o którym opowiadamy. I&nbspw przypadku filmów kostiumowych też jest podobnie. Wybiera się tylko te elementy, które nam pasują do naszej opowieści, dzięki czemu jest mniejsze prawdopodobieństwo, że wkradnie się tam coś przypadkowego.\nA czego Pani poszukuje w kinie?\nEmocji. Robert Bresson tak kiedyś powiedział o funkcji reżysera: "staraj się pokazać coś, czego bez ciebie nikt by nie zobaczył". Staram się.\nCzyli lubi Pani odkrywać nieznane rejony?\nPorównuję robienie filmu do wyprawy wysokogórskiej. Jest to oczywiście wysiłek fizyczny o innym natężeniu, ale wydaje mi się, że to jest dość trafna metafora. Związuję się ze swoją ekipą jedną liną. Każdy musi dokładnie wiedzieć w jakiej sprawie udajemy się na tę wyprawę i działania każdej z tych osób są podporządkowane mojej wizji, wspólnemu celowi. Każdy z uczestników ma swój osobisty wkład i wysiłek w wykonanie zdania. Jest ktoś kto temu przewodzi, przeważnie jest to reżyser w połączeniu z producentem i operatorem, ale każdy z uczestników tej wyprawy jest nie do zastąpienia. I&nbspjeśli powinie się noga jednemu z nas, to ma to wpływ na całą grupę. Obowiązuje lojalność i zasada współpracy. Czyli to są cechy, które w przypadku wyprawy wysokogórskiej też działają. A poza tym chodzi też o to, żeby osiągnąć ten szczyt. Ale nie zapominajmy, że jest też tak, jak mówił Andrzej Wajda - ten co jest na przodzie zbiera laury, jeśli film się uda, ale też dostaje po głowie, jeśli się nie uda.\nA czy nauczyła się Pani wolności? Przywołam Pani słowa pochodzące z książki Barbary Hollender "Wolność nas zaskoczyła, musieliśmy się jej nauczyć, przestawić na inny sposób myślenia".\nMówiłam to wtedy w odniesieniu do konkretnej sytuacji politycznej, ale myślę, że niewiele się zmieniło w tej kwestii. Okazuje się, że tak jak powiedział Witkacy - "historia jak idiotka powtarza się mechanicznie". Najgorsze w tym przypadku jest to, że w pewnym sensie sami sobie ograniczamy sferę wolności. Nie przewidzieliśmy, że tak może się też zdarzyć. Ta nadzieja, która się w nas zrodziła wraz z transformacją ustrojową sprawiła w naszych życiorysach wiele kłopotów. To nie było łatwe, aby przestawić się na zupełnie inne realia ekonomiczne i na inne mechanizmy społeczne, jednak łączyła nas nadzieja, że odzyskaliśmy wolność na zawsze, że rozwój będzie się toczył w jednym kierunku, że już nigdy nie wpadniemy w pułapki obskurantyzmu, nietolerancji czy niechęci wobec obcego, wszelkich nacjonalizmów itd. Wydawało nam się, że idziemy ku rozszerzeniu naszych praw, ku większej sprawiedliwości społecznej, otwarciu się na świat. Intuicyjnie mieliśmy takie przekonanie, tymczasem okazało się, że wolność nie jest nam dana raz na zawsze i że trzeba jej pilnować, dbać o nią i starannie pielęgnować. Tej mądrości nam, jako społeczeństwu, zabrakło. Nie zauważyliśmy, że obok nas żyją ludzie, którzy nie marzą o wolności, tylko o tym, żeby starczyło im na życie.\nOsobiście uważam, że wolność jest tak potrzebna w każdej dziedzinie twórczości jak tlen do oddychania. I&nbspjeśli sobie pozwolimy ją odebrać, to kino autorskie, artystyczne po prostu umrze, bo ono karmi się wolnością. A skądinąd wiemy, że tylko to kino, ta część produkcji polskiej kinematografii jest w stanie zaciekawić świat i rozsławić naszą kulturę. Nie łudźmy się, że zrobimy jakieś blockbuster’y, wypasione filmy, które będą konkurować z hollywoodzkimi produkcjami. Więc tylko kino artystyczne, prawdziwie przeżyte i opowiadające o naszych lokalnych doświadczeniach, ale w taki sposób, aby je wynieść na poziom uniwersalny, tylko takie kino jest w stanie przemówić do świata.\nZdjęcie główne: Sylwia Olszewska, slider: mat. prasowe Gildii Reżyserów Polskich\nMagdalena Łazarkiewicz, fot. Rafał Placek\nPrzeczytajcie także rozmowę Piotra Czerkawskiego z Magdaleną Łazarkiewicz "Robienie filmu ma w sobie coś z wyprawy wysokogórskiej" o filmie "Nieobecność" i legalnych źródłach.\nFilmy Magdaleny Łazarkiewicz obejrzycie w legalnych źródłach, m.in.:\n"Nieobecność" (2014, dokument): ninateka | TVP VOD\n"Karski" (2014, teatr telewizji): ninateka\n"Głęboka woda" (2011, serial): TVP VOD\n"Maraton tańca" (2010): vod.pl | TVP VOD\n"Łagodna" (1981, etiuda): ninateka\n"We wnętrzu" (1981, etiuda): ninateka\n"Miejsce urodzenia" (1980, dokument): ninateka


Open Call - nabór do sekcji Best of Poland - Digital Cultures 2020 | Instytut Adama Mickiewicza\nOpen Call - nabór do sekcji Best of Poland - Digital Cultures 2020\nInstytut Adama Mickiewicza zaprasza polskich twórców, realizujących projekty cyfrowe i interaktywne do zaprezentowania swojej pracy podczas czwartej edycji Digital Cultures, która odbędzie się w poszerzonej, festiwalowej formie w dniach 3-14 października i po raz pierwszy będzie wydarzeniem online.\nFormat prezentacji musi być dostosowany do przestrzeni cyfrowej. Organizatorom festiwalu zależy na atrakcyjnej dla odbiorcy formie prezentacji projektów. Mogą to być wcześniej przygotowane wystąpienia twórców, nagrania / rejestracje video i audio, demo projektów, projekty, z których można korzystać online.\nOstateczny kształt prezentacji wybranych projektów zostanie uzgodniona pomiędzy artystą a organizatorami festiwalu Digital Cultures. Poniższy formularz daje zgłaszającemu możliwość zaproponowania najlepszego jego/jej zdaniem sposobu przedstawienia projektu. Zakwalifikowani artyści zostaną zaproszeni do udziału w sesjach Q&A.\nArtyści mają możliwość zaproponowania bloku tematycznego programu, w ramach którego chcieliby zaprezentować się publiczności (opis poniżej).\nTegoroczny temat „Przyszłości wyobrażone” / „Imagined Futures” stanowi pretekst do pogłębionej dyskusji nie tylko o kierunku rozwoju świata po pandemii, ale też o wątkach z przeszłości. Jak dawni twórcy kultury (w tym popkultury) wyobrażali sobie przyszłość? Które z tych wyobrażeń się sprawdziły i znalazły odzwierciedlenie we współczesności? Nie można myśleć o tym co będzie, bez pamięci o tym co było – w końcu futurolodzy to właśnie historycy przyszłości.\nProgram wydarzenia będzie zorganizowany w ramach czterech następujących po sobie bloków tematycznych, każdy z nich będzie stanowił interpretację tematu przewodniego:\nHOPES - Failed or Future? Blok poświęcony jest refleksji nad, często zawiedzionymi, nadziejami związanymi z rozwojem technologii i postępem. Celem jest zainicjowanie pogłębionej dyskusji o tym jakie wnioski wyciągnięte z niepowodzeń przeszłości pozwalają lepiej planować przyszłość.\nHUMAN NON HUMAN w dobie intensywnego rozwoju technologii, takich jak SI granica między tym co ludzkie a nie-ludzkie ulega zatarciu. Z pomocą przychodzi kultura i sztuka, które zawsze pomagały oswoić i zrozumieć nowe osiągnięcia techniki.\nCRISIS czy wchodzimy w nowy kryzys? Czy wydarzenia ostatnich miesięcy to jedynie powód do zmartwień, a może też do refleksji nad obecnym kształtem galopującego świata? Blok poświęcony temu czego nauczyła i nauczy nas pandemia oraz strategiom, jakie w tym nowym kontekście przyjmują instytucje i artyści.\nNATURE godziny spędzone przed ekranem komputera i smartfona skłaniają nas do powrotu do natury. Blok ten stanowi zachętę do bliższego kontaktu ze światem natury m.in. poprzez kontemplacyjne prace dźwiękowe w Programie Audio.\nPytania dotyczące open-calla oraz formy prezentacji prosimy kierować na adres: [email protected]


Opinie Jarosław Klauzo Topole - GoWork.pl\nOpinie o Jarosław Klauzo w Topole\nJak wygląda teraz praca w firmie Jarosław Klauzo w miejscowości Topole? Czekamy na nowe informacje odnośnie ofert pracy oraz atmosfery! Może znajdzie się osoba aktualnie pracująca, która będzie chciała powiedzieć nam coś o zatrudnieniu u nich?\nZostaw opinię o Jarosław Klauzo - Topole\nUżytkowniku! Tak do Ciebie mówię. Trafiłeś na tą stronę, ponieważ wierzysz, tak samo jak my w to, że znajdziesz tutaj najnowsze wieści o firmie Jarosław Klauzo. Zapisując się na powiadomienia zawsze masz pewność, że jesteś na bieżąco z aktualnymi opiniami i ofertami pracy tego pracodawcy.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Jarosław Klauzo\nOpinie o Jarosław Klauzo\nNIP: 5551008342 REGON: 369073480


ul. Siostrzana 2 Wrocław - mieszkanie księga wieczysta numer\nMieszkanie ul. Siostrzana 2\nInformacje dotyczą mieszkania na Siostrzana Wrocławiu w budynku numer 2. Poniższe zestawienie ma jedynie charakter poglądowy. W celu uzyskania szczegółowych danych o konkretnym mieszkaniu na Siostrzana 2, należy złożyć zamówienie.\nul. Siostrzana 2 w Wrocławiu\nAdres: ul. Siostrzana 2\nPowierzchnia przykładowego lokalu w budynku: 81.66 m2\nPoza mieszkaniem przy Siostrzana możesz sprawdzić również inne mieszkania i lokale użytkowe w Wrocławiu. Poniżej prezentujemy przykładowe mieszkania.\nPrzybyszewskiego 15, 101.6 m2\nMieszkanie ul. Przybyszewskiego 15 / 1, Wrocław\nObrońców Poczty Gdańskiej 9, 114.7 m2\nMieszkanie ul. Obrońców Poczty Gdańskiej 9 / 10, Wrocław\nPoranna 50, 33.6 m2\nMieszkanie ul. Poranna 50 / 36, Wrocław\nMieszkanie ul. Kozanowska 97 / 1, Wrocław\nDamrota 41, 66.1 m2\nMieszkanie ul. Damrota 41 / 14, Wrocław\nOrkana 48, 112.4 m2\nMieszkanie ul. Orkana 48 / 2, Wrocław\nPiławska 5, 16.4 m2\nMieszkanie ul. Piławska 5 / 6, Wrocław\nZegadłowicza 9, 76.5 m2\nMieszkanie ul. Zegadłowicza 9 / 2, Wrocław\nHercena 4, 50.5 m2\nMieszkanie ul. Hercena 4 / 11, Wrocław\nKrynicka 18, 26 m2\nMieszkanie ul. Krynicka 18 / 19, Wrocław\nBorowska 106, 39 m2\nMieszkanie ul. Borowska 106 / 11, Wrocław\nZielonogórska 10, 47.3 m2\nMieszkanie ul. Zielonogórska 10 / 8, Wrocław\nKrawiecka 3, 61.2 m2\nMieszkanie ul. Krawiecka 3 / 51, Wrocław\nJabłeczna 13, 70.8 m2\nMieszkanie ul. Jabłeczna 13 / 6, Wrocław\nDokerska 20, 37.4 m2\nMieszkanie ul. Dokerska 20 / 21, Wrocław\nKruszwicka 24, 27.7 m2\nMieszkanie ul. Kruszwicka 24 / 32, Wrocław\nPosiadamy informacje o mieszkaniach oraz lokalach użytkowych w tych budynkach przy Siostrzana w Wrocławiu:\noferty nieruchomości sprawdzenie księgi wieczystej przez internet\nNr KW wydział ksiąg wieczystych


Zestaw EZVIZ CS-BW2424-B1E10 - Alkam Security\n> Telewizja przemysłowa CCTV nline HIKVISION systemu IP>Kamery sieciowe>EZVIZ>Zestaw EZVIZ CS-BW2424-B1E10\nZestaw EZVIZ CS-BW2424-B1E10\nZestaw EZVIZ CS-BW2424-B1E10 3.83 6\nCena: 2 031,70 zł 2 498,99 złbrutto\n4 kamery zewnętrzne EZVIZ Husky Air\n4-kanałowy rejestrator EZVIZ CS-X5C-4EU\nDysk twardy HDD 1TB Seagate SkyHawk\nAkcesoria montażowe, przewody oraz instrukcje\nRejestartor Ezviz Vault Live CS-X5C-4EU to najnowszy bezprzewodowy sieciowy rejestrator wizyjny Ezviz zapewniający obsługę maksymalnie 4 kamer. Zabezpiecz swój biznes dzięki funkcji rejestracji obrazu 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu i pamięci do przechowywania transmisji strumieniowych. Wykorzystuj urządzenie również w domu do nagrywania i przechowywania rodzinnych filmów wideo.\nWysoka jakość komponentów gwarantuje stabilną pracę wewnątrz i na zewnątrz, wszędzie tam, gdzie zapewniony jest stabilny sygnał sieci WiFi. Do jej uruchomienia wystarczy podłączenie do zasilania, połączenie z siecią WiFi oraz połączenie ze smartphone w którym uprzednio zainstalowano darmową aplikację Ezviz. To naprawdę proste!\nUrządzenie ma możliwość obsługi dysków twardych nawet do 6 TB (nie uwzględnione w zestawie) , co oznacza koniec zmartwień z powodu braku miejsca do przechowywania danych.\nOferuje on wbudowany interfejs HDMI i VGA, pozwalające na obsługę wszystkich monitorów. Dzięki możliwości podłączenia do 4 kamer równocześnie nagrywa wideo z takiej ilości kamer jaka w zupełności zadowoli Twoje potrzeby.\nPołączenie Wi-Fi zostało zoptymalizowane pod kątem transmisji wideo, gwarantując stabilne połączenie w promieniu 100 metrów, przez 3 ściany, co sprawia, że rozwiązanie doskonale sprawdzi się w przypadku konieczności pokrycia dużego obszaru. Dzięki obsłudze protokołu ONVIF istnieje możliwość podłączenia wszystkich kamer, nawet kamer innego producenta.\nOtwórz aplikację Ezviz i odtwarzaj filmy wideo z urządzenia końcowego.\nPrzykładowy sposób zastosowania rejestratora EZVIZ i kamer w domu jednorodzinnym\nREJESTRATOR IP WIFI CS-X5C-4EU/1T\nObsługa do 4 kamer Wi-Fi Ezviz Full HD 1080p\nStandard Wi-Fi: IEEE802.11 b/g/n @2.4GHz\nDwie zewnętrzne anteny Wi-Fi\nWyjście Ethernet 10/100Mbps\nMożliwość obsługi dysków do 6TB\nWyjście wideo HDMI i VGA\nWbudowany dysk Seagate Skyhawk 1TB\nZasilacz i mysz USB (w zestawie)\nKAMERA TUBOWA WIFI HUSKY AIR 1080p 2.8mm\nCzułość: 0.02 luksa przy (F2.0,AGC WŁ.) ,0 luksa z IR\nObiektyw: 2.8mm, kąt widzenia: 103º\nTryb nocny: podświetlenie IR do 30 metrów\nWbudowana lampa stroboskopowa i syrena alarmująca o wykryciu intruza\nGniazdo na kartę microSD 128GB (brak w zestawie)


Home – V23 – Iso Studio\nProdukcja & Postprodukcja\nChciałbyś zacząć przygodę z produkcją wideo? Chcesz uruchomić swój kanał na YouTube, tworzyć wideo do mediów społecznościowych, a może w chciałbyś realizować wywiady z ciekawymi ludźmi.\nPomagamy w realizacji produkcji content marketingu dla firm.\nO tym, że materiały wideo to przyszłość w reklamie, a YouTube jest drugą co do wielkości wyszukiwarką zaraz po Google wie coraz więcej osób. W związku z tym wychodząc na przeciw trendom, pomożemy Ci realizować content marketing video dla Ciebie i Twojej firmy.\nProfesjonalne studia filmowe to projekty, które pochłaniają dużo czasu miejsca i środków.\nNie musisz budować własnego studia, aby realizować własne materiały wideo. Zacznij nagrywać z nami. Zapewniamy miejsce pozwalające komfortowe realizowanie nagrań, sprzęt pozwalający na nagrywanie w 4K miksery audio i video. Szybkie łącze i możliwość streamowania z kilku kamer.\nZ adaptacją akustyczną, greenscreenem i trzema planami.\nKamery 4k podłączone do miksera Blackmagic, mikrofony, oświetlenie i wszystko co będzie potrzebne.\nMikrofony kierunkowe RODE VideoMIC GO\nMikrofony krawatowe Ulanzi Arimic\nMikrofony krawatowe Rode LAVALIER GO\nLampy światła stałego na statywach\nLampy światła stałego na uchwytach sufitowych\nMikser audio-video profesjonalnej firmy Blackmagic obsługujący podłączenie do 4 kamer lub komputerów.\nScena greenscreen o szerokości 5,5 m\nScena tło czarne o szerokości 4,5 m\nWinda przemysłowa 3 x 3 x 3 m\nŁącze światłowodowe o przepustowości 900/300 Mb/s\nNagranie do 7 osób przy wspólnym stole\nZaplecze techniczo socjalne\n80-557 557 557


Peeling z glinki do twarzy - naturalna maseczka - Sklep Farmavit\nStrona główna / Naturalne kosmetyki do twarzy / Maseczki do twarzy / Maseczka do twarzy dla cery problematycznej\nPeelingująca maseczka z glinki do twarzy przeznaczona jest przede wszystkim dla cery trądzikowej i zanieczyszczonej. Zielona glinka działanie oczyszczająco, matująco i antybakteryjnie na skórę. Delikatnie złuszcza naskórek, a zawarty w kosmetyku wyciąg z kłącza irysa poprawia koloryt skóry i czyni ją rozjaśniona i wygładzoną. Produkt 100% naturalny, bez konserwantów.\nSKU: A049 Kategorie: Kosmetyki do demakijażu i oczyszczania twarzy, Maseczki do twarzy, Naturalne kosmetyki do twarzy Producent:\tArgital\nPeeling do twarzy z zieloną glinką – Argital 75 ml\nNaturalny peeling z glinki do twarzy to produkt stworzony na bazie zielonej glinki, wyciągu z kłącza irysa irysa i kwiatów róży stulistnej. Idealnie sprawdzi się w pielęgnacji skóry trądzikowej i zanieczyszczonej. Skutecznie pomoże oczyścić i zregenerować wierzchniej warstwę skóry. W efekcie zmęczona skóra odzyska witalność i energię. Cera nabierze zdrowego kolorytu i blasku, a zmarszczki zostaną spłycone.\nDlaczego peeling z glinki zielonej jest dobry dla cery problematycznej?\nPo za tym jest to kosmetyk w 100% organiczny. Składa się z naturalnych składników posiadających certyfikat „Demeter”. Nie zapycha i nie podrażnia skóry.\nPeeling z glinki do twarzy – jak stosować?\nPeeling z glinki do twarzy można stosować dwa lub trzy razy w tygodniu, w zależności od potrzeb skóry. Aby czerpała ona jak najwięcej korzyści z zabiegu, warto ją do tego porządnie przygotować. Przed aplikacją maseczki zalecamy skorzystanie z sauny lub specjalnej sauny do twarzy. Maseczka do cery problematycznej może być także zastosowana po odbyciu ciepłej kąpieli lub prysznicu. Ważne, aby pory skóry miały czas, aby otworzyć się pod wpływem ciepła.\nJak stosować maseczkę peelingującą z glinki zielonej?\nIngredients: Aqua – Glycerin – Rosa Centifolia Extract (bio)- Prunus Amygdalus Dulcis Oil (bio)- Potassium Palmitoyl Hydrolized Wheat Protein / Glyceril Stereate / Cetearyl Alcohol – Iris Florentina Root – Solum Fullonum – Cetyl Alcohol – Rosa Damascena Flower Oil* – Alcohol (bio)- Styrax Benzoin Extract – Berberis Vulgaris Extract.\n1 opinia dla Maseczka do twarzy dla cery problematycznej\nEla – 2 lipca 2021\nFajny, wielozadaniowy kosmetyk. Można stosować jako peeling i jako maskę, chociaż pewnie nie jestem za bardzo obiektywna, bo kocham większość naturalnych kosmetyków z zieloną glinką. Po prostu dobrze robi mi na skórę 🙂


Work&Travel - biura Almatur - Praca i nauka dla studentów - wyszukiwarka programów - Praca i nauka dla studentów za granicą - programy Work & Travel, Au pair - dział praca - Student NEWS\nWork Experience UK (Wielka Brytania)\nKontakt: 801 50 00 05\nAlmatur powstał w 1956 r jako biuro wyspecjalizowane w obsłudze ruchu turystycznego środowiska akademickiego. Obecnie propozycje są dla wszystkich.\nProgram realizowany jest przy współpracy z największymi tego typu organizatorami w świecie - naszymi wieloletnimi wiarygodnymi partnerami specjalizującymi się w programach międzynarodowej wymiany studentów - CIEE, CHI, Interexchange.\nAustralia Study & Work\nAustralia to jeden z większych i ważniejszych ośrodków edukacyjnych na świecie. Prawie co piąty student uniwersytetu w Australii jest obcokrajowcem - co znaczy, że australijskie uczelnie mogą się poszczycić najwyższym na świecie odsetkiem studentów z zagranicy. Kraj ten jest znany ze świetnych uniwersytetów i przyjaznych college'ów.\nPraktyki i praca w Wielkiej Brytanii\nProgramy pracy i praktyk w Wielkiej Brytanii przeznaczone są dla osób chcących zdobyć doświadczenie zawodowe, poznać brytyjską kulturę oraz udoskonalić znajomość języka angielskiego.\nNauka w szkole średniej w Stanach Zjednoczonych. Można przez rok być uczniem amerykańskiej szkoły średniej i członkiem amerykańskiej rodziny.


Jakie są często popełniane błędy w języku angielskim? - Samoswiadomosc.pl\nJęzyk angielski jest jednym z tych, które są stosunkowo łatwe w nauce. Wiele osób twierdzi, że jest mniej skomplikowany na przykład od języka polskiego. Nie oznacza to jednak, że posługując się nim, nie będąc native speakerem, nie popełnia się błędów. W dzisiejszym artykule opowiemy o tym, jakie wpadki językowe są najczęstsze u osób mówiących w języku angielskim.\nNiepoprawne rozumienie wybranych słów w języku angielskim\nNauczenie się obcej mowy nie musi być trudne. Szczególnie nauka języka angielskiego może przynosić oczekiwane efekty w bardzo szybkim czasie od rozpoczęcia kursu. Istnieją jednak takie słowa, które bardzo często są źle rozumiane. Dlatego podejmując się nauki języka angielskiego, warto korzystać z pomocy profesjonalistów, takich jak nauczyciele ze szkoły językowej Bradbury English School, którzy wskazują swoim uczniom, jakich błędów nie powinni powielać. Poniżej prezentujemy listę wybranych słów, których znaczenie jest często mylone ze znaczeniem innych wyrazów.\nActual – niepoprawnie rozumiane jako „aktualny”, natomiast oznaczające „faktyczny”.\nContact – używane w celu nazwania kontaktu elektrycznego, a oznaczające kontakt fizyczny, styczność (np. z drugim człowiekiem).\nWork i job – zamiennie używane, pomimo tego, że work oznacza „pracować”, a job „praca”.\nCriminals – rozumiane jako „kryminały”, a oznaczające „kryminaliści”.\nSuccess i successful – zamiennie używane, pomimo tego, że success oznacza „sukces”, a successful „odnoszący sukces”.\nNieopanowanie zasad gramatyki języka angielskiego\nPrawidłowego znaczenia słów można się jednak prędko nauczyć. Gorzej może być z opanowaniem zasad gramatyki języka angielskiego. Na to potrzeba znacznie więcej czasu, o czym doskonale wiedzą nauczyciele języków obcych. Sprawdź, czy Ty też popełniasz te błędy.\nListen bez to – słowo listen zawsze powinno być łączone z to (listen to).\nWould you like zamiast Do you like lub na odwrót – Would you like to forma grzecznościowa, używana wtedy, kiedy chce się powiedzieć „czy chciałabyś/czy masz ochotę na”. Do you like oznacza „czy lubisz/czy podoba ci się”.\nHave zamiast be – chcąc powiedzieć, że on ma 2 lata, nie powiemy He has 2 years old, tylko He is 2 years old.\nTo tylko wybrane wpadki językowe. By uniknąć powielania takich błędów, warto skorzystać z oferty szkół językowych, które pomagają w perfekcyjnym oponowaniu języka angielskiego. Jeśli zdecydujesz się na taki krok, zajrzyj na przykład do Bradbury English School, której nauczyciele doskonale wiedzą, jak prawidłowo władać językiem angielskim.\n27 września 2021 Rozwój


Flash serial online na cda. Sprawdź recenzję i obsadę na Pinbook.pl\nFlash – twórcy i premiera\nThe Flash – serial Science Fiction produkcji USA. Jego twórcy to Greg Berlanti, Andrew Kreisberg oraz Geoff Johns. Jest to spin-off serialu Arrow (Zielona strzała). Premiera serialu miała miejsce 7 października 2014r. W telewizji The CW. Serial od samego początku cieszył się stale rosnącą popularnością, do tego stopnia, że 31 stycznia 2019 roku potwierdzono produkcję już szóstego sezonu.\nFlash – gdzie oglądać online?\nThe Flash obejrzymy obecnie w The CW, lub online na portalach streamingowych. Serwisy gdzie możemy szukać tego serialu to Netflix, Zalukaj, Axn, Axn Spin, oraz watchonline. W większości przypadków będziemy musieli uiścić niewielką opłatę za dostęp do treści, jednak warto sprawdzić czy nie jest oferowany darmowy okres testowy.\nLubisz superbohaterów? Przeczytaj o Avengers: Wojna Bez Granic\nGłównym wątkiem serialu jest Historia Bary’ego Allen’a. To młody mężczyzna, który swoją karierę poświęcił pracy w wydziale śledczym. Tragiczna śmierć jego w tajemniczych okolicznościach odciska piętno na młodym i ambitnym funkcjonariuszu. Za wszelką cenę dąży do rozwiązania zagadki niewyjaśnionej śmierci i bada niemal każde, nawet najtrudniejsze do wytłumaczenia zdarzenie. Barry, oprócz łapania przestępców ma jeszcze jedną pasję – naukę. Jego największym konikiem i obsesją jest akcelerator cząstek, stworzony przez fizyka Harrisona Wellsa. Wraz z innymi naukowcami opracował go dla korporacji S.T.A.R. Labs. Sytuacja przybiera niespotykany obrót, kiedy na terenie laboratorium dochodzi do wybuchu. Akcelerator powoduje olbrzymie zniszczenia, a Barr’ego trafia piorun. Na długi czas, chłopak zapada w śpiączkę. Gdy się budzi dokonuje zdumiewającego odkrycia. Wynikiem katastrofy pozyskał niesamowitą szybkość. Postanawia wykorzystać ją by wreszcie odkryć tajemnicę śmierci jego matki, oraz pomóc utrzymać porządek w Central City. Poruszając się z nadludzką prędkością, w takim samym tempie zwalcza siły zła i przestępców w Central City.\nA może masz ochotę na coś z innej beczki? Przeczytaj ranking 5 najlepszych filmów fantasy!\nFlash – obsada\nDanielle Panabaker jako Caitlin Snow / Killer Frost\nSabongui jako Kapitan David Singh


Ptysiaczek i jego przyjaciel Lękuś | www.duszki.pl\nYou are hereBajki terapeutyczne / Ptysiaczek i jego przyjaciel Lękuś\nW pewnej odległej, przyjaznej, krainie żył dobry stworek, którego rodzice nazwali Ptysiaczkiem. Miał śliczne, łagodne oczka, biały kubraczek wykonany z mięciutkiego ciasta, a duszę zrobioną miał z różowego, puchatego kremu. Ptysiaczek był niezwykle towarzyski, lubili go wszyscy mieszkańcy Tęczowej Krainy. Gdy tylko uśmiechał się ciepło do swych przyjaciół, na jego duszy pojawiało się malutkie, czerwone serduszko, które biło życzliwie dla każdego i leczyło ze smutku nawet największego ponuraka. Ptysiaczek był tak łagodnym i miłym stworkiem, że nigdy się nie złościł, nikt ani nic nie było w stanie zburzyć jego spokoju. W jego duszy nie było miejsca na inne uczucia – tylko na miłość. Oddawał innym to, co miał w sobie najpiękniejszego. Nigdy na nic się nie skarżył, nie narzekał, nie podnosił głosu na tych, z którymi rozmawiał. Nie można było wymarzyć sobie lepszego przyjaciela. W szkole zbierał same dobre oceny, szanował swoich rodziców. W wolnym czasie lubił piec z mamą ciasteczka, a latem jeździł na ryby z tatą.\nPewnego dnia do szkoły, do której chodził Ptysiaczek, dołączył nowy uczeń, przestraszony i nieśmiały króliczek imieniem Lękuś. Pierwszą osobą, która podeszła do Lękusia na przerwie, był oczywiście Ptysiaczek. Natychmiast powiedział, jak się nazywa i podał koledze łapkę na przywitanie. Na policzkach króliczka pojawił się czerwony rumieniec, był bardzo zawstydzony otwartością Ptysiaczka. Ale grzecznie oddał uścisk i pobiegł szybko w kąt szkolnej sali, by tam samotnie spędzić resztę wolnego czasu.\nNa szczęście nasz stworek o różowej puchatej duszy nie pozwolił, by Lękuś był sam. Natychmiast jego słynne czerwone serduszko zaczęło bić jak szalone w stronę nowego kolegi. Blask płynący z Ptysiaczka był tak silny, cieplutki i przyjemny, że spodobał się małemu króliczkowi, który chciał, by trwało to jak najdłużej. Nigdy wcześniej nikt nie obdarzył go tak pięknym uczuciem. Nieśmiało wystawił główkę z kąta, w którym stał, by przyjrzeć się koledze. Ptysiaczek gestem zaprosił go do wspólnej zabawy. Króliczek nieśmiało ruszył w stronę rozbrykanej gromady uczniów. Spędził bardzo miłe chwile w towarzystwie nowo poznanych kolegów, grał w klasy razem z pozostałymi, uśmiechał się beztrosko, na chwilę zapomniał, że na co dzień jest strasznie smutny. Po skończonej przerwie podziękował Ptysiaczkowi za pomoc.\nOd tej pory oboje zostali serdecznymi przyjaciółmi. Spędzali ze sobą bardzo dużo czasu, wygłupiali się i uroczo dokazywali w czasie wspólnych spacerów. Ciepły blask płynący z duszy różowego stworka był dla Lękusia najlepszym lekarstwem na nieśmiałość. Każdego dnia ufał mu coraz bardziej. Wiedział, że można na niego liczyć w każdej sytuacji. Nigdy nie zawiódł się na Ptysiaczku. Stworek cieszył się szczerze z sukcesu kolegi, był z siebie dumny, że Lękuś częściej się uśmiecha i coraz pewniej czuje się w towarzystwie pozostałych mieszkańców Tęczowej Krainy.\nNiestety, króliczek nie mówił Ptysiaczkowi całej prawdy o sobie. Bał się, że różowy stworek przestanie go lubić, gdy dowie się, że mieszka on w bardzo smutnym domu, w którym tata bardzo często krzyczy na mamusię, jest bardzo nerwowy i niemiły dla wszystkich. Właśnie z powodu wybuchowego taty Lękuś był bardzo nieśmiały i wycofany. Myślał sobie, że jest winny temu, że Stary Królik jest taki niemiły dla innych.\nPewnego dnia Lękuś stłukł sobie kolano i pani nauczycielka kazała Ptysiaczkowi, by odprowadził swego kolegę do domu. Różowy stworek wziął przyjaciela za łapkę i razem ruszyli w kierunku domu króliczka. Lękuś, pomimo, że bardzo lubił spędzać czas z Ptysiaczkiem, nie cieszył się ze wspólnego spaceru, bał się, że przyjaciel odkryje, w jakim domu mieszka, a czerwone serduszko, które pojawiają się na mięciutkiej duszy Ptysiaczka, dla niego już więcej nie zabije.\nPech chciał, że gdy weszli do domu króliczka, jego tata bardzo głośno i nieprzyjemnie rozmawiał z mamą Lękusia. W oczkach króliczka pojawiły się piekące łzy, a na policzkach krwistoczerwony rumieniec. Usiadł na trawie, ukrył pyszczek w łapkach, i powiedział:\n- Przepraszam Cię Ptysiaczku. Wiem, że Cię zawiodłem, nie powiedziałem Ci o mnie wszystkiego. Mój tato jest bardzo złym królikiem, często źle traktuje moją mamę. Mówi, że to moja wina. Dlatego zawsze jestem smutny, bo jestem bardzo złym królikiem, i nie zasługuje na nic. Na Ciebie również.\nDusza Ptysiaczka, zrobiona z różowego, puchatego kremu, bardzo zbladła, gdy dowiedział się, jak jego przyjaciel musiał cierpieć i nosić w sobie tą straszną tajemnicę. Z łagodnych oczu stworka popłynęły strumieniami maleńkie łezki. Podszedł do Lękusia, pogładził delikatnie łapkę króliczka i rzekł:\n- Kochany Przyjacielu. Strasznie mi przykro, że twój tato jest takim złym króliczkiem. Jest mi z tego powodu bardzo, bardzo smutno. Ale popatrz, moje serduszko nadal bije dla ciebie tak samo mocno. Niepotrzebnie ukrywałeś przede mną tą okropną tajemnicę. Bo teraz już wiem, co ci się przytrafiło, a mimo wszystko nadal jestem przy tobie. Bo na tym,mój drogi, polega prawdziwa przyjaźń. Wierny kolega pozostaje zawsze, gdy komuś dzieje się krzywda.\nKróliczek bardzo wzruszył się postawą swego jedynego przyjaciela. Przytulił go z całej siły, i jedyne co przychodziło mu do głowy, to powiedzieć „Dziękuje”. Ptysiaczek serdecznie uściskał kolegę i rzekł:\n- Lękusiu, wiem, że Ci jest trudno i bardzo boisz się innych ludzi, ale ja zapewniam Cię, że możesz mi zaufać, a ja postaram się Cię nie zawieść. Już nigdy nie zostaniesz sam, bo masz mnie. Nawet jak nie będziemy się widzieli, to ja myślami będę przy Tobie. Uczucie przyjaźni wyryło na mojej duszy niewidzialnym dłutem twoje imię, drogi kolego, a tym samym zobowiązało do lojalności. Moje serduszko już otwarło się na Ciebie, teraz Twoja kolej. Będę czekał tak długo, jak będzie trzeba. I wcale nie jesteś złym królikiem, to twój tato nie zachowuje się właściwie. Na nikogo nie wolno krzyczeć ani złościć się bez powodu.\nLękuś po raz kolejny wzruszył się mądrą wypowiedzią kolegi. Jego słowa były tak miłe, ciepłe, łagodne i szczere, że króliczkowi zakuło serduszko z emocji. Tak odpowiedział Ptysiaczkowi:\n- Jesteś najlepszym stworzonkiem, jakie poznałem w życiu i jedynym przyjacielem, jakiego do tej pory miałem. Obiecuje, że już nie będę Cię okłamywał, i od tej pory będę mówił Ci tylko prawdę.\nPo tym wydarzeniu w życiu Lękusia wszystko się zmieniło. Ufał swemu przyjacielowi i dzielił się z nim wszystkimi smutkami i radościami. Był szczęśliwy, że już nie jest sam i że jest na świecie ktoś, kto go rozumie i nie zostawi.\nA tata króliczka po rozmowie z Panią Psycholog zrozumiał, że robił swej rodzinie krzywdę i obiecał, że się poprawi. \n Bajka terapeutyczna napisana została zgodnie z zasadami, min. Ciepła przyjemna atmosfera, główny problem dziecka, przyjazne osoby, które pomagają mu uporać się z kłopotami i szczęśliwe zakończenie. Więcej informacji można znaleźć w książce Molicka M.: Bajki terapeutyczne. Wyd. Media Rodzina, Warszawa 1999\nTekst bajki został umieszczony w pracy licencjackiej: „Gaja. Projekt założenia domu dla kobiet doznających przemocy ze strony mężów/partnerów zatrudnionych w policji oraz ich dzieci będących świadkami agresji między rodzicami.” Wyżej wymieniona praca została obroniona przeze mnie na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach dnia 15 czerwca 2009 roku. Jej promotorem jest dr Ewa Leśniak – Berek.\n‹ Oryginalne rączki w górę Smutny, cherlawy Niedźwiadek ›


Pogoda Cekcyn ⇒ Prognoza pogody w Cekcynie • Pogoda na dziś ⇒ jutro, na cały, dzień, wieczorem w Polsce METEOPROG.PL\nPogoda Cekcyn – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Cekcynie dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Cekcynie na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Cekcynie - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Cekcynie pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Cekcyn – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Cekcyn tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nPrognoza pogody w Cekcynie na 10 07 - 14 07\nprognoza pogody w Cekcynie\nPogoda w Cekcynie: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Cekcynie: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Cekcynie: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,\nPogoda w Cekcynie: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10


Kontuzja pomocnika Drutex-Bytovii - Sport WP SportoweFakty\nKontuzja pomocnika Drutex-Bytovii\nPomocnik Drutex-Bytovii Bytów - Michał Jakóbowski nie wystąpił w ostatnim meczu swojego zespołu. Jak się okazuje doznał on kontuzji i rozpoczyna rehabilitację.\nMichał Gałęzewski 28 Września 2015, 22:49\nMichał Jakóbowski w tym sezonie jest podstawowym zawodnikiem Drutex-Bytovii Bytów. Były piłkarz Lecha i Warty Poznań po tym, jak w ciągu czterech dni zagrał w dwóch meczach swojego klubu, podczas meczu w Płocku z Wisłą nie pojawił się nawet na ławce rezerwowej.\nNiestety pomocnik bytowskiego klubu coraz gorzej znosi uraz pleców. Musi przejść proces rehabilitacyjny. - Nie wiadomo kiedy wróci na boisko. Przerwa może potrwać tydzień, a może nawet miesiąc. Tak naprawdę nie znamy jeszcze diagnozy - powiedział Tomasz Kafarski, trener Drutex-Bytovii.\nJakóbowski zmaga się z dyskopatią. - Zawodnik cierpi na dyskopatię odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Michał Jakóbowski będzie przechodził rehabilitację i w tym okresie dopiero uda się nam stwierdzić jak bardzo poważny ma uraz. Teraz trudno prorokować - przekazał Waldemar Kowalik, lekarz bytowskiego klubu.\nTomasz Kafarski: Nie poznawałem swoich zawodników. Oni siebie też\nPiłka nożna Polska Fortuna I liga Bytovia Bytów Michał Jakóbowski


Luton – Pobyty wakacyjne i domy - Anglia, Wielka Brytania | Airbnb\nWakacyjny najem w Luton\nLuton – najlepiej oceniane pobyty wakacyjne\nPRZESTRONNY POKÓJ BLISKO CENTRUM LUTON 2DUŻY POKÓJ BLISKO CENTRUM LUTON, BLISKO LOTNISKA LUTON I M1 Free on street parking W pięknym czystym domu w cichej okolicy, wspólna łazienka własny czajnik, kuchenka mikrofalowa, herbata i kawa w pokoju oraz naczynia Dostęp do lodówki\nPokój dwuosobowy, spacerem do lotniskaMój dom jest blisko lotniska. Można skorzystać z bezpłatnego autobusu lotniskowego (do parkingu długoterminowego), a następnie pieszo mniej niż 10 minut, aby się tam dostać. Dogodnie położony, zaledwie 2 minuty spacerem od hotelu znajduje się przystanek autobusowy z autobusem, który jedzie bezpośrednio do głównego dworca kolejowego Luton z szybkimi pociągami do Londynu. Jedzenie znajduje się 5 minut spacerem od domu, a lokalny sklep spożywczy Tesco znajduje się tuż obok. Moje miejsce jest dobre dla par, samotnych poszukiwaczy przygód i osób podróżujących służbowo.\nŁóżko podwójne w pobliżu lotniska Luton/centrum miastaŁóżko podwójne w pobliżu lotniska Luton/centrum miasta Ten pokój dwuosobowy w 3-osobowym domu, który jest bardzo blisko centrum miasta i lotniska Luton. Lotnisko Luton znajduje się zaledwie 2 mile od domu. Dworzec Luton znajduje się niecałą milę od tego domu. Przystanek autobusowy jest zaledwie kilka metrów od domu.\nPopularne udogodnienia w miejscach na wakacje w: Luton\nLuton – inne świetne pobyty wakacyjne\nPrzytulne i blisko lotniska/centrum miasta\nKomfortowy pokój dwuosobowy 5 min jazdy od lotniska\nApartament z 1 łóżkiem i rozkładaną sofą\nAneks samodzielny z parkingiem\nSplit level luton mieszkanie w centrum miasta\nLuksusowy apartament bezpłatny parking, Luton town\nLutn airport & train@doorstep of penthouse apartment\nCzapka z daszkiem Luton bezpłatny parking\nPRZYTULNY POKÓJ BLISKO LOTNISKA LUTON I MIASTA LUTON


Puszki przytorowe Puszki przytorowe – RB Trainz\nYou are here: Home > Dział symulator Trainz > Infrastruktura > Puszki przytorowe\nZbiór różnistych rzeczy, występujących przy torach kolejowych: dławiki, skrzynki EOR, dławiki, itp pierdołki.\nDrobny dodatek – a w zasadzie komplet 4 szt dodatków: dławiki torowe, używane na liniach zelektryfikowanych tam, gdzie musi być zapewnione oddzielenie prądu sygnałowego SRK od prądu trakcyjnego (z lokomotywy). Typowe zastosowanie to okolice semaforów SBL na szlaku „pod drutem”. Ustawienie jest wtedy takie – ok. 15 m za semaforem daje sie jeden komplet dławików, a 30m dalej (długość jednej szyny kolejowej) – drugi. Z tym, że jeśli dajemy pojedyncze albo podwójne to w obydwu miejscach takie same.\na tak w Trainz:\nJeśli kogoś interesuje „o co w tym biega” – to tu zasada działania z książki „Urządzenia zabezpieczenia ruchu kolejowego” S.Karasia:\n(na rys.a w torze z lewej dławiki podwójne, z prawej – pojedynczy)\nkuid:263713:800 Dlawiki torowe pojedyncze linki zielone\nkuid:263713:801 Dlawiki torowe pojedyncze linki czarne\nkuid:263713:802 Dlawiki torowe podwojne linki zielone\nkuid:263713:803 Dlawiki torowe podwojne linki czarne\nPobierz plik / download file\nPuszka torowa do kontroli zajętości toru EON (Elektroniczny Obwód Nakładczy). Ten typ obwodów nie wymaga wbudowywania złącz izolowanych w torze, więc stosunkowo łatwo zastosować go w torach, gdzie dotychczas kontroli zajętości nie było.\nDodatek w dwóch wersjach – jako trackside, czyli obiekt przytorowy bez żadnej funkcji i jako signal (w geodecie z semaforkiem wskazującym kierunek jazdy taboru dla którego semafor podaje sygnały) – przydatny zamiast semaforów całkowicie niewidzialnych, dla określenia miejsca ustawienia sygnału. Semafor bez skryptu, działa jak semafory wbudowane (STÓJ, Zwolnij i Vmax).\nEON signal (screen z geodety, w Maszyniście oczywiście semaforka nie widać).\nkuid:263713:8210 Puszka EON\nkuid:263713:8220 Puszka EON semafor


Hamilton zaskoczony pierwszym rzędem dla Mercedesa - ŚwiatWyścigów.pl\nHamilton zaskoczony pierwszym rzędem dla Mercedesa\nLewis Hamilton powiedział, że zdobycie pierwszego rzędu przez zespół Mercedes w kwalifikacjach do Grand Prix Meksyku jest dla niego niespodzianką, zważywszy na sporą stratę w treningach do Red Bull Racing.\nRed Bull miał najlepszy czas w drugim i trzecim treningu, jednak Mercedes wyciągnął asa z rękawa w ostatnim segmencie sobotnich kwalifikacji. Valtteri Bottas zapewnił sobie pole position już przy pierwszym kółku w Q3, zaś Hamilton uplasował się na drugiej pozycji. Kolejność w tabeli nie zmieniła się do końca, ponieważ Red Bull nie znalazł już odpowiedzi na tempo narzucone przez niemiecką stajnię.\n„Przez cały weekend od pierwszego treningu mieliśmy ogólnie około pół sekundy straty [do Red Bulla]” – powiedział Hamilton. „Pracowaliśmy zatem nad próbą ulepszenia samochodu i wydobycia z niego jak najwięcej tempa, ale wiedzieliśmy, że dysponują większym dociskiem. To dla nas szok i prawdziwa niespodzianka, widząc nas w pierwszym rzędzie. Tak naprawdę nie mam na to odpowiedzi, ale jestem wdzięczny, że razem z Valtterim mamy dwa pierwsze miejsca” .\nBrytyjczyk wyraził również wiele ciepłych słów wobec Bottasa, który jego zdaniem mocno poprawił swoje tempo w ostatnim czasie.\n„Valtteri wykonał niesamowitą robotę i jestem z niego bardzo dumny. Myślę, że w ostatnich kilku wyścigach jechał naprawdę dobrze, co jest świetne dla zespołu, który pracował bardzo ciężko. Nie sądziliśmy, że w ten weekend mamy tempo, więc wywalczenie pierwszego rzędu jest wyjątkowe i oczywiście daje nam szansę na walkę z innymi” .\nŹródło: Z wykorzystaniem motorsportweek.com\n« Bottas: To okrążenie było bliskie perfekcji\nVerstappen sfrustrowany incydentami Tsunody i Péreza w kwalifikacjach »\n1 Max Verstappen\t 181\n2 Sergio Pérez\t 147\n3 Charles Leclerc\t 138\n4 Carlos Sainz Jr\t 127\n5 George Russell\t 111\n6 Lewis Hamilton\t 93\n7 Lando Norris\t 58\n10 Fernando Alonso\t 32\n12 Kevin Magnussen\t 16\n13 Daniel Ricciardo\t 15\n14 Sebastian Vettel\t 15\n16 Guanyu Zhou\t 5\n17 Mick Schumacher\t 4\n18 Alexander Albon\t 3\n19 Lance Stroll\t 3\n1 Red Bull-RBPT 328\n2 Ferrari 265\n3 Mercedes 204\n4 McLaren-Mercedes 73\n5 Alpine-Renault 67\n6 Alfa Romeo-Ferrari 51\n8 Haas-Ferrari 20\n9 Aston Martin Aramco-Mercedes 18


Mój Nikifor - Film DVD, Blu-ray, 4k | Gandalf.com.pl\nMój Nikifor (DVD + książeczka)\nMój Nikifor, Kanon Filmów Polskich (DVD + książeczka) - opis produktu:\nOparta na autentycznych wydarzeniach historia ośmiu ostatnich lat życia Nikifora, zaliczanego do piątki najwybitniejszych prymitywistów świata. Nikifor przez większość życia był pogardzany, nie rozumiany i wyśmiewany. W Krynicy uchodził za pomylonego, budził strach albo śmiech. W 1960 roku jego losy krzyżują się z Marianem Włosińskim, młodym malarzem. Włosiński początkowo chce pozbyć się natręta, lecz gdy go lepiej poznaje, odkrywa tkwiący w nim geniusz, niesamowitą siłę jego malarstwa, brak przywiązania do doczesności i pokorę wobec sztuki. Porzuca malarskie ambicje, a sensem jego życia staje się opieka nad genialnym malarzem. Siedem lat później w warszawskiej `Zachęcie` odbywa się pierwsza retrospektywna wystawa prac Nikifora, która staje się jednocześnie dniem jego wielkiego triumfu.\nMój Nikifor - Film wyreżyserował Krzysztof Krauze. Nakręcony został w Polska w 2004 roku. W głównych rolach wystąpili: Krystyna Feldman. Dystrybucją filmu zajęła się Best Film. Dostępne są następujące wersje językowe: polski i napisy: angielskie.\nObsada: Roman Gancarczyk\nMój Nikifor, Kanon Filmów Polskich


Antywidnykacja – nowa branża. Jednak nie wszystkie firmy pomagające dłużnikom są uczciwe - GazetaPrawna.pl\n20 lutego 2015, 08:15\nDłużnik to nie przestępca – mówią przedstawiciele firm zajmujących się pomocą prawną w starciu z wierzycielami. Ale nie wszystkie z nich są uczciwe.\nOto teksty z reklam firm antywindykacyjnych, znalezione w internecie: „Dzięki antywindykacji bardzo szybko uwolnisz się od problemu nękających Cię windykatorów i zaborczych działań wierzycieli. Dbamy o spokój Twój i Twojej rodziny” ; „Odebrałeś kolejny telefon od windykatora? Wierzyciele stosują coraz bardziej uciążliwe metody? Działania windykacyjne spędzają Ci sen z powiek? Trzeba temu przeciwdziałać. Dzięki pomocy naszych doświadczonych doradców masz szansę wstrzymać działania windykacyjne i już niebawem wyjść na finansową prostą”. I – żebyś nie miał wątpliwości, że trafiłeś na specjalistę – jeszcze to: „Posiadamy doświadczenie oparte na wieloletniej pracy w kancelarii komorniczej, co czyni nas bezkonkurencyjną firmą w branży windykacji i antywindykacji, ponieważ nikt tak dobrze jak my nie zna charakterystyki i procedur pracy kancelarii komorniczych. Stajemy się przez to o wiele bardziej skuteczni niż inne jednostki tego typu na rynku”.\n– Ten rynek musiał powstać. Skoro tak szybko rozwinęła się gałąź usług firm windykacyjnych, to było jasne, że po drugiej stronie wyrosną firmy, które będą miały ofertę antywindykacyjną – mówi Piotr Gajda, radca prawny i pełnomocnik zarządu do spraw obsługi prawnej firmy Intrum Justitia, która zajmuje się ściąganiem długów. Według niego to, co dzieje się dziś na rynku, przypomina boom na usługi dochodzenia odszkodowań sprzed kilku lat. – Pracowałem wtedy w ubezpieczeniach. Nazywaliśmy to „amerykanizacją rynku”, bo usługi dochodzenia odszkodowań były oferowane w stylu, jaki znamy z kina. Przedstawiciele takich firm pojawiali się w szpitalach czy na miejscach wypadków i tam wciskali swoje wizytówki poszkodowanym, próbując łowić klientów. W przypadku antywindykacji nie wygląda to aż tak malowniczo. Ale i tu, i tam zasada była i jest taka sama: zarabiać na ludzkich emocjach – opowiada prawnik.\n– Pozew, jego uzasadnienie, lista dowodów zgłaszanych w elektronicznym postępowaniu upominawczym muszą z przyczyn czysto technicznych być sformalizowane. To sprawia, że podmioty oferujące usługę antywindykacji mają duże pole do popisu – mówi Piotr Gajda. Antywindykatorzy starają się wychwytywać takie dziury w systemie. Skupiają się głównie na tym, jak zwalczać nakaz zapłaty wydany w trybie EPU. Sprzeciwy, jakie składają takie firmy, rzadko są skrojone pod potrzeby konkretnego klienta, zarzuty przedstawiane w takim sprzeciwie są powielane z poprzednich spraw, często w ogóle nie mają związku z konkretnym przypadkiem (np. zarzut przedawnienia roszczeń).\n– Jest taka kancelaria – czasem spotykamy się na sali sądowej – która zawsze, niezależnie od tego, czy spór dotyczy 300 zł czy 300 tys. zł, zażąda przedstawienia oryginałów dokumentów. Bo wcześniej w kilku przypadkach udało się jej przyłapać jakąś firmę windykacyjną na tym, że nie pozyskała od wierzyciela całej dokumentacji. To oczywiście niczego im nie da, bo w trakcie procesu windykator może je wprowadzić do materiału dowodowego – mówi prawnik. Dodaje, że takie zarzucanie sieci – czyli składanie wszystkich możliwych sprzeciwów przy wykorzystaniu każdej dostępnej formuły – to dość często stosowany oręż w antywindykacji. Szczególnie przydatny zwłaszcza w postępowaniu przed e-sądem, gdzie każde nawet najbardziej lakoniczne pismo, które złoży dłużnik, a w którym stwierdzi, że nie aprobuje nakazu zapłaty, jest traktowane jako skuteczny sprzeciw.\n– Efektem złożenia takiego sprzeciwu zawsze jest skierowanie sprawy na drogę normalnego postępowania sądowego. I to jest pole dla kancelarii antywindykacyjnych. Często jest to gra psychologiczna: zobacz, dłużniku, już wygraliśmy pierwszą bitwę, bo załatwiliśmy ci, że sprawa nie toczy się w trybie EPU, tylko będą normalne rozprawy przed sądem. A to tylko złudzenie, dłużnikowi nic to nie daje, jedynie odsuwa problem w czasie – mówi Piotr Gajda.\nKatarzyna Galant z firmy windykacyjnej Presco zwraca uwagę, że w Polsce nie istnieją regulacje dotyczące uprawnień, jakimi winny wykazać się osoby zajmujące się pomocą dla dłużników w sporach z wierzycielami. – To powoduje, że na tym rynku można trafić nie tylko na osoby, które posiadają specjalistyczną wiedzę w tym zakresie, ale też niestety na takie, które nie mają merytorycznego przygotowania. Zdarzają się w tej branży firmy, które obiecują nieraz rzeczy niewykonalne, wykorzystując niewiedzę czy łatwowierność dłużnika, bo chcą na nim zwyczajnie zarobić – mówi.\nPiotr Gajda wyraźnie zastrzega: reprezentowanie dłużnika i świadczenie mu pomocy prawnej to nic złego. Pod warunkiem, że robią to profesjonaliści, a nie ludzie, którzy chcą jak najszybciej i najłatwiej zarobić na czyimś nieszczęściu. Nie trzeba być adwokatem czy radcą prawnym, żeby założyć podmiot zajmujący się doradztwem prawnym. To gra słów, kancelaria „doradztwa prawnego” to zupełnie co innego niż kancelaria „radcy prawnego”. Ten drugi musi być wpisany na listę radców prawnych i odpowiada dyscyplinarnie w przypadku naruszenia zasad wykonywania zawodu. Jak np. radca, który prowadził swoją kancelarię – ale jednocześnie w internecie oferował usługi antywindykacji skierowanej przeciwko konkretnej firmie windykacyjnej. Nie występował przy tym pod swoim nazwiskiem. To poważne naruszenie zasad – takie konstruowanie oferty na walce z jednym konkretnym przeciwnikiem. Ten konkretny przypadek zakończył się postępowaniem przed sądem dyscyplinarnym, prawnikowi grozi usunięcie z palestry.\n– Profesjonaliści też mogą ulegać pokusie, żeby oferować tę usługę nie na normalnych zasadach jak typową pomoc prawną, tylko jak zestaw zaklęć. Czasem kogoś wabi perspektywa łatwego i szybkiego zarobku. Ale to nie jest tak, że firmy windykacyjne to bezmózgie molochy, które tego nie zauważą i będą na to pozwalać – mówi Gajda.\nPójście na skróty to tylko jedna z cech masowej antywindykacji. Druga często odbywa się w ogóle bez kontaktu z klientem. Wystarczy podany e-mail, na który dłużnik ma wysłać swoje dane i zeskanowane dokumenty dotyczące zadłużenia, a potem może sobie pobrać wzór pełnomocnictwa lub umowy. Wypełnia go, podpisuje i odsyła usługodawcy albo bezpośrednio od razu do sądu. Prawnik Intrum Justitia mówi, że z rzetelnym reprezentowaniem przed wierzycielem nie ma to nic wspólnego. Pomoc dla dłużnika zawsze powinna się bowiem zaczynać od analizy jego sytuacji. Samo zeskanowanie dokumentów i wysłanie ich to zdecydowanie za mało.\n– Często taką działalnością zajmują się firmy założone przez byłych pracowników firm windykacyjnych albo działów windykacji, np. banków. Wydaje im się, że poznali model działania windykatorów. Błąd – bo najczęściej ci ludzie znają tylko część procesu, jakiś jeden model dochodzenia wierzytelności. W sporze sądowym to za mało. Prawnika w takim sporze nic nie zastąpi – mówi Piotr Gajda.\nNasi rozmówcy zwracają uwagę, że antywindykacja ma ułatwione zadanie zwłaszcza w przypadku dłużników – osób fizycznych. Dłużnicy chwytają się wszystkiego w obliczu windykacji długu, bo w wielu przypadkach mają dużo do stracenia, np. przy niespłacanym kredycie hipotecznym wierzyciel – bank może przejąć mieszkanie. Dłużnik wtedy będzie szukał wszelkiej możliwej pomocy. Dobrze, jeśli trafi na prawnika profesjonalistę. Gorzej, jeśli to będzie ktoś, kto zrobi to nieudolnie. Szczególnie narażeni są na to dłużnicy konsumenci. Spółki to zupełnie co innego, możliwości prawnych na realną próbę ucieczki od długów jest zdecydowanie więcej.\n– Do takich firm trafiają w dużej mierze klienci indywidualni, którzy z różnych przyczyn wpadli w tarapaty finansowe i nie widzą wyjścia z tej sytuacji. Przy czym są to raczej osoby mające zadłużenie o relatywnie wysokim nominale. Niestety, nieraz w ten sposób narażają się na jeszcze większe problemy – mówi Katarzyna Galant.\nWedług niej najczęstsza forma oferowanej im pomocy to odwlekanie terminów rozpraw w sądzie. – Spotykamy się także z działaniami nielegalnymi, za które grożą sankcje przewidziane w kodeksie karnym. Wielu dłużników nie zdaje sobie z tego sprawy, ulegając obietnicom. Co gorsza, antywindykatorzy, wykorzystując niewiedzę osób zadłużonych, oferują im nieraz – oczywiście każąc sobie za to płacić – coś, co dłużnik mógłby sam uzyskać, porozumiewając się z windykatorem, jak choćby rozłożenie długu na raty – dodaje przedstawicielka Presco.\nPodpatrzone w Irlandii\nDominik Ciecierski, właściciel Kancelarii Antywindykacyjnej, wypowiedzi swoich adwersarzy z drugiej strony barykady kwituje krótko: to, że windykatorzy nas nie lubią, wcale mnie nie dziwi. Bo mieszamy im szyki.\nAle jeśli chodzi o diagnozę branży, w której działa, zgadza się z nimi w dużej mierze. Na przykład w tym, że usługi antywindykacyjne świadczą czasem podmioty przypadkowe, nie do końca rzetelne, których „model biznesowy” opiera się na drukowaniu szablonów dokumentów. – Bez problemu można znaleźć takie oferty, a to niewiele ma wspólnego z pomocą dla dłużnika. To są takie usługi paraprawnicze. Część moich klientów przeszła przez tego typu paraantywindykację – opowiada. Nie ma najlepszego zdania o takiej działalności: pobieranie danych od dłużnika i odsyłanie mu – za pobraniem 200, 300 zł – wypełnionego już pisma, którego wartość procesowa często jest znikoma, jest naganne. – Wysyłając to do sądu, dłużnik tylko traci czas i zmniejsza swoje szanse – mówi Ciecierski.\nSwoją filozofię biznesu wykłada prosto: antywindykacja nie jest od tego, żeby załatwić komuś spokojne życie za pożyczone pieniądze. – Nie będę reprezentował klienta, który mi powie: pożyczyłem i zamierzam dalej pożyczać, a wy zróbcie, żebym mógł nie spłacać i żyć w dostatku. Ale z drugiej strony dłużnik nie jest przestępcą z założenia. Często popadł w kłopoty z powodów obiektywnych. Dłużnikiem można zostać umyślnie, ale można też wpaść w długi np. przez niewypłacalność swoich kontrahentów – tłumaczy Ciecierski\nSam zaczynał jako windykator. Jak twierdzi, pracował nad stworzeniem działów windykacji w większości banków w Polsce. – Stworzyliśmy własną kancelarię prawną, która obsługiwała takie właśnie projekty. Pisaliśmy scenariusze rozmów, jakie mieli prowadzić bankowi specjaliści od odzyskiwania długów. Robiliśmy dywersyfikację portfeli wierzytelności. Poznałem bardzo dobrze metody windykacji – na tyle dobrze, by stworzyć skuteczne narzędzia antywindykacji – opowiada.\nSkąd się wziął pomysł? Ciecierski podpatrzył w Irlandii, jak się robi biznes na wspieraniu dłużników. Właśnie tam robił aplikację radcowską. – W tamtejszym prawie precedensowym już istniał system debt collect, czyli zasady pomocy prawnej dla dłużników. Tam to ma inną formę, wykorzystywane jest coś, co się nazywa polisa prawna. Pomyślałem: dlaczego nie zaoferować tego w Polsce? I to był strzał w dziesiątkę. Pod szyldem różnych kancelarii prawnych od około 5 lat już świadczę tego typu usługi – mówi.\nJak to robi Ciecierski? Tak naprawdę to klient tworzy sprawę, mówi. – Nie lecimy szablonem, bo takiego szablonu nie da się stworzyć. Pierwszym krokiem jest wersyfikacja stanu prawnego, w jakim znajduje się dłużnik. To, czy antywindykacja będzie skuteczna, zależy od tego, na jakim etapie jest postępowanie, które do nas trafia. Jeśli to świeża sprawa, nie ma wyroku lub się jeszcze nie uprawomocnił albo wierzyciel nie wystąpił o wydanie klauzuli wykonalności, szanse są większe – wyjaśnia.\nSprawdzenie stanu prawnego jest kluczowe, bo – jak mówi nasz rozmówca – windykatorzy specjalizują się w mąceniu dłużnikowi w głowie. I często on sam nie wie, na jakim etapie jest cały proces. – Windykatorzy działający na zlecenie wierzycieli prowadzą rozmowy z dłużnikami w oparciu o scenariusze przygotowane przez psychologów. Pierwiastek prawny jest tam ograniczony do minimum. Skuteczny windykator to jest taki, który zbije z pantałyku dłużnika i wznieci w nim poczucie winy. I zaogni je maksymalnie, aż dłużnik stanie na głowie, żeby znaleźć pieniądze – mówi właściciel Kancelarii Antywindykacyjnej. Czasem przedstawiciele wierzyciela stosują kontrowersyjne metody perswazji: np. mówią, że lada dzień do dłużnika zapuka komornik – choć sprawa nawet jeszcze nie trafiła na wokandę. Albo że zajmą mu pensję, jeśli spłata nie nastąpi w jakimś tam terminie. Tymczasem prawda jest taka, że wierzyciel jeszcze nawet nie wystąpił o wydanie klauzuli wykonalności, więc o egzekucji komorniczej nie ma mowy.\n– Windykatorzy są sprytni i skłaniają dłużnika do zawierania niekorzystnych porozumień, np. mamiąc go wizją umorzenia części długu, proponują mu podpisanie dokumentu, w którym dłużnik godzi się na dobrowolną egzekucję. Mówiąc krótko, mącą stan prawny. Dłużnik jest skutecznie zdezorientowany – i dlatego przede wszystkim naszym pierwszym zadaniem jest sprawdzić, jaki ten stan rzeczywiście jest – opowiada Ciecierski.\nGdy już dokona takiego uporządkowania, to – w drugiej kolejności – równolegle uruchamia dwa działania. Pierwsze to znalezienie jakiegoś finansowania dla dłużnika, które pozwoli przynajmniej w części zaspokoić roszczenia. Drugim jest wyhamowanie całego procesu windykacji. Jak? – Przede wszystkim podejmujemy negocjacje, żeby jak najdłużej sprawa nie trafia do sądu. A jeśli już jest na wokandzie, to staramy się wszystko maksymalnie opóźnić – przyznaje antywindykator.\nHamowanie windykacji może mieć różne formy. Kancelaria Antywindykacyjna obsługuje głównie firmy, więc możliwości ma sporo. Na przykład przeprowadzenie restrukturyzacji kapitałowej dłużnika, co sprowadza się do powiązania go z innymi podmiotami gospodarczymi. Chodzi o to, żeby zapobiec utracie ciągłości w działalności firmy.\n– Twarda antywindykacja to już np. powołanie nowych spółek za granicą, najlepiej w kraju, z którym współpraca prawna jest trudna. Dobrze nadaje się do tego Liechtenstein, otwieraliśmy już spółki w Dubaju, w USA, w Kanadzie. W całej tej grze chodzi o czas. Druga strona nie rozumie, że jeśli doprowadzi np. do zamrożenia kont bankowych, to zatopi firmę. I wcale nie ma gwarancji, że zaspokoi w ten sposób wszystkie swoje roszczenia – tłumaczy.\nJeśli uda się powstrzymać windykację, a dłużnik działa dalej i dostaje nowe zlecenia, kontrakty – to wtedy kancelaria przystępuje do rozmów z wierzycielami. – Mówimy im: proszę, mamy plan restrukturyzacji, szanse na zdobycie przychodów. Wierzyciel może wtedy inaczej na to spojrzeć, bo widzi, że nie opłaca się dłużnika pogrążać. Mówiąc inaczej, nasz przekaz dla wierzyciela zawsze jest taki: my oddamy wasze pieniądze, ale nie teraz, jakbyście tego chcieli. Bo teraz dłużnik musi stanąć na nogi – podkreśla Dominik Ciecierski.\nJeśli już jest naprawdę źle proponujemy klientowi, by zaczął od nowa. – Jesteśmy w stanie założyć podmiot i tak go powiązać, żeby dłużnik nie był widoczny w danych KRS. Na przykład przez sieć spółek zarejestrowanych za granicą. Wtedy dłużnik ma nowy start, a stare sprawy? No cóż, możemy jedynie liczyć na jakieś przedawnienia. Na pewno nie dopuścimy do tego, by windykatorzy przerwali bieg tego przedawnienia, np. przez podsuwanie dłużnikowi jakichś porozumień – opowiada.\nCzy ma jakieś wątpliwości natury moralnej? Odpowiedź brzmi: nie. Żadnych wyrzutów sumienia, dobrze śpi, nie ma poczucia, że łamie jakieś zasady, reprezentując dłużników.\n– Ja nie nakłaniam klientów do unikania odpowiedzialności. Nigdy nie podważam tego, że zobowiązanie zostało zawarte. I że trzeba się z niego wywiązać. Chodzi mi tylko o to, żeby przy tym nie wylać dziecka z kąpielą, zatapiając dłużnika – podsumowuje.\ndługi MOJA FIRMA AKTUALNOŚCI\nŁańcuch umów nie pozwala stosować przepisów o pojedynczym kontrakcie


Transport Database and Photogallery - Podkarpackie lato z klasykami - etap II\nW ramach "Podkarpackiego lata z klasykami", zapraszamy serdecznie na imprezę Jelczem M11 po Stalowej Woli i okolicach: dalszych i tych bliższych. Wóz przeznaczony na imprezę został wyprodukowany w 1990 roku i jest do dziś używany jako wóz rezerwowy. Niestety, będzie to już prawdopodobnie ostatnia taka impreza tym wozem ze względu na to, że pójdzie on do kasacji w tym roku. Jest pomalowany w klasyczne, kremowo-czerwone barwy, co czyni go bardzo klimatycznym. Wóz jest w bardzo dobrym stanie technicznym, lecz przez niską jakość blach i lakierów, bierze go korozja.\nImpreza odbędzie się 24 lipca.\nTrasa przejazdu, to:\nZbiórka uczestników pod dworcem PKS w Stalowej Woli o godzinie 10:30\n- przejazd ulicami: Popiełuszki, Żwirki i Wigury (fotostop), Staszica i Jana Pawła II do Rozwadowa (fotostop)\n- os. Piaski przez Targową (2 fotostopy)\n- przejazd do Jastkowic, po drodze bardzo liczne fotostopy na tle wiejskich domków, kościołów, lasku i "fotoruch" na moście nad Sanem\n- przejazd w kierunku os. Sochy przez ulicę Ogrodową, gdzie odbędzie się fotostop\n- powrót do centrum stalowej woli ulicami Klasztorną (fotostop) aż pod zajezdnię ZMKS, gdzie będzie możliwość zwiedzenia zajezdni i zrobienia zdjęć (około 30 minut czasu)\n- przejazd ulicami Ofiar Katynia (fotostop na tle kościoła pw. Świętej Trójcy), Orzeszkowej (fotostop w lasku) pod HSW (fotostop), a następnie wjazd na teren HSW przez ul. Grabskiego\n- przejazd ulicami Solidarności (fotostop), Wrzosową (fotostopy na tle lasku i osiedla) do pętli os. Hutnik I, a następnie do ul. Sosnowej, gdzie mieści się pętla os. Hutnik II\n- przejazd do Niska przez ul. Sopocką (fotostopy na tle wioski, wiaduktu kolejowego i jednostki wojskowej)\n- przejazd przez Zarzecze, Racławice, Kłyżów do Pysznicy (po drodze dużo fotostopów), tam odbędzie się grill oraz możliwość dokładnego obfocenia i oglądnięcia M11\n- przejazd do centrum Stalowej Woli przez os. Zasanie (fotostop) i dojazd pod dworzec PKS około godziny 17\nKoszt imprezy nie powinien wynieść więcej niż 25zł, w zależności od liczby uczestników. Jeżeli do 18 lipca nie będzie minimum 20 chętnych, impreza nie odbędzie się.\nZgłoszenia chętnych oraz wszelkie pytania proszę kierować na numer GG: 2508476 oraz e-mail: imprezamigiem@interia.pl\n6 march 2009 - Stalowa Wola, zajezdnia ZMKSu. Obecnie jest to drugi obok 089 mig w ZMKSie. W całej historii zakładu takich wozów było 11 sztuk.Stalowa Wola, zajezdnia ZMKSu. Obecnie jest to drugi obok 089 mig w ZMKSie. W całej historii zakładu takich wozów było 11 sztuk.\n22 june 2010 - Stalowa Wola, plac pod HSW. Mig zjechał przed chwilą z "1", po czym wyjedzie na 2 szczytowe kursy linii "8". Z tej strony prezentuje się już nieco gorzej, niż z lewej, ale myślę, że na imprezie spełni swą rolę bardzo dobrze i dostarczy nam niezapomnianych wrażeń. :DStalowa Wola, plac pod HSW. Mig zjechał przed chwilą z \_"1\_", po czym wyjedzie na 2 szczytowe kursy linii \_"8\_". Z tej strony prezentuje się już nieco gorzej, niż z lewej, ale myślę, że na imprezie spełni swą rolę bardzo dobrze i dostarczy nam niezapomnianych wrażeń. :D


Umowa o dzieło zawarta ze zleceniobiorcą a składki ZUS – www.umowycywilnoprawne.pl\nAktualnie jesteś: Strona główna » Umowa o dzieło i umowa zlecenia » Umowa o dzieło zawarta ze zleceniobiorcą a składki ZUS\nMamy zawartą umowę zlecenia z osobą, która otrzymuje z tego tytułu co miesiąc wynagrodzenie w kwocie 200 zł. W maju br. ma ona wykonać też dla nas umowę o dzieło (grafikę na stronę internetową firmy). Czy od wynagrodzenia, które wypłacimy jej za wykonanie dzieła, powinniśmy naliczyć do ZUS składki ubezpieczeniowe jak ze zlecenia?\nNIE. Osoba wykonująca pracę wyłącznie na podstawie umowy zlecenia podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu. Jest nimi objęta od dnia rozpoczęcia wykonywania tej umowy do dnia jej rozwiązania lub wygaśnięcia. W przypadku gdy zleceniobiorca jest wynagradzany - tak jak w omawianej sytuacji - w sposób kwotowy, wówczas składki ubezpieczeniowe (społeczne i zdrowotną) nalicza mu się od przychodu w rozumieniu przepisów o pdof uzyskiwanego z racji wykonywanego zlecenia.\nJeśli zleceniodawca dodatkowo zawiera ze zleceniobiorcą umowę o dzieło, wówczas umowa taka nie powoduje dla niego tytułu do obowiązkowych ubezpieczeń w ZUS. Tym samym od kwoty wypłaconego wynagrodzenia za wykonanie dzieła zleceniodawca nie nalicza mu i nie opłaca żadnych składek ubezpieczeniowych.\nUmowa o dzieło stanowi tytuł do obowiązkowych ubezpieczeń tylko w ściśle określonych przypadkach, tj. gdy została zawarta z:\n1) podmiotem, z którym wykonawca dzieła pozostaje w stosunku pracy,\n2) innym podmiotem, ale jest wykonywana na rzecz własnego pracodawcy.\nWyłącznie w takich przypadkach wykonawca dzieła dla celów ZUS jest traktowany jako pracownik. Wówczas przychód osiągnięty z umowy o dzieło traktuje się jako przychód uzyskany ze stosunku pracy i nalicza się od niego składki ZUS na zasadach obowiązujących pracowników.


satynowe bluzki | Fashion First\nArchiwa tagu: satynowe bluzki\nDodaj komentarz\tWiele bluzek damskich wykonanych jest z satyny, będącej bardzo przyjemnym w dotyku i eleganckim materiałem. Nawet bez żadnych dodatków i wyszukanych ozdób damskie bluzki z satyny doskonale podkreślają atuty kobiecej sylwetki oraz ukrywają wady i niedoskonałości. Jednak aby umiejętnie dobrać tego rodzaju bluzkę, należy wiedzieć jak ją nosić i z czym komponuje się ona najlepiej. Istnieje obecnie kilka odmian satyny, wśród których znajdują się zarówno wersje naturalne, jak i syntetyczne oraz oparte na łączeniu tkanin, np. półjedwabne.\nSatynowe bluzki damskie nie tylko bardzo dobrze wyglądają, ale są również optymalne dla skóry, pozwalając jej na swobodne oddychanie. Styl bluzek może być bardzo zróżnicowany. Niektóre z nich są jednoznacznie eleganckie, inne bardziej uniwersalne i romantyczne, a pozostała część przeznaczona jest wyłącznie na specjalne okazje i sprawia wrażenie wyjątkowo luksusowych. Właśnie dlatego damska bluzka z satyny jest idealnym uzupełnieniem każdej damskiej garderoby, zarówno codziennej, jak i tej przeznaczonej na specjalne sytuacje.\nSatynowa bluzka damska o klasycznym kroju doskonale sprawdza się jako rozwiązanie w przypadku ważnego spotkania biznesowego. Nacisk położony na klatkę piersiową sprawia, że kobieta wygląda dużo poważniej i dostojniej, a jej sylwetka jest znacznie bardziej podkreślona.\nNa przyjęcia idealnie nadają się damskie bluzki przyozdobione falbanami na kołnierzyku, które dodatkowo posiadają charakterystyczny dekolt w kształcie szpicu. Noszenie tego typu bluzki pozwala również na skorygowanie wielu niedoskonałości figury, np. przykrycie zbyt szerokich bioder.\nWpis opublikowany w Ubrania domowe i otagowany bluzki, bluzki damskie, satynowe bluzki 22 grudnia 2016 przez Klara.\tSzukaj:


Młody haker skazany\nNastolatek spędzi w poprawczaku 11 miesięcy, a przez kolejne 2 lata będzie nadzorowany przez kuratora - to kara za włamanie się m.in. na telefon komórkowy Paris Hilton.\nMłody Amerykanin, którego dane osobowe utajnił sąd w Massachusetts, został uznany winnym włamania się na serwer T-Mobile i wykorzystywania jego zawartość do własnych celów przez okres 15 miesięcy, począwszy od marca 2004 roku. Wymiar sprawiedliwości zabronił mu korzystania z komputera, telefonu komórkowego oraz innych urządzeń, za pomocą których mógłby połączyć się z Internetem.\nDołącz do dyskusji: Młody haker skazany