Zapomniany Andrzej Frycz Modrzewski / O naprawie Rzeczypospolitej – dawniej i dziś | Earthman\nStrona główna > Edukacja, Historia, Polityka, Religia, Uncategorized, Wiadomości\t> Zapomniany Andrzej Frycz Modrzewski / O naprawie Rzeczypospolitej – dawniej i dziś\nZapomniany Andrzej Frycz Modrzewski / O naprawie Rzeczypospolitej – dawniej i dziś\n2012-06-26 Ziemianin\tDodaj komentarz Go to comments\nAndrzej Frycz Modrzewski (polski twórca i pisarz polityczny okresu renesansu, znany w owym czasie również za granicą, sekretarz królewski, wyznawca irenizmu) – facet mający łeb na karku pisze dzieło „O poprawie Rzeczypospolitej”. Polecam lekturę tej książki. Szczególnie w całości odsłania ona tragiczny obraz ówczesnej Polski z czarnymi rządami kleru i kumającej się z nim szlachty. Podaje recepty na naprawę państwa, które do dziś nie straciły na aktualności.\nNie ulegaj więc medialnemu pewnikowi i plotkom, że dobrym Polakiem może być tylko katolik. Ta plotka jest stosunkowo młoda, ale niestety bardzo silnie oddziałująca na myślenie. Warto czasem zastanowić się nad tym, czy ‚moja religia’ to najlepsza rzecz na świecie…\n„Jeśliby się tedy miało ustanawiać jakieś różnice w karaniu, to ciężej należy karać tych, co stoją na wyższym stopniu dostojeństwa, niż tych co na niższym; surowiej bogatych niż biednych, […], tych, co na urzędach, niż ludzi prywatnych, im wyżej stoi przestępca, tym jego zbrodnia widoczniejsza i zwykle licznych znajduje naśladowców. Skoro bowiem obowiązkiem praw jest krzywdom zapobiegać, to z pewnością nie inaczej się to osiągnie, jak karząc gwałcicieli ludzi ubogich srożej niż tych, co krzywdzą bogatych. Bo nie tak łatwo pokrzywdzić możnych jak ludzi niższego stanu, których krzywdy przeto surowiej trzeba karać niż krzywdy tamtych.” KSIĘGA II. O PRAWACH – Andrzej Frycz Modrzewski\n“O Rzymie, pożałowania godny, który naszym przodkom ukazałeś jaśniejących chwałą ojców, nasze zaś czasy napełniłeś strasznymi ciemnościami hańbiącymi nas po wieki!… Czegóż bowiem nie widzieliśmy w tych czasach? Widzieliśmy, jak Jan z przydomkiem Oktawian, żył w bagnie rozpusty; on też uknuł spisek przeciwko temu Ottonowi, którego przedtem koronował na cesarza. Gdy Jan został wypędzony, wybrano papieżem Leona Neofitę. Lecz kiedy cesarz Otto opuścił Rzym, Oktawian wrócił do miasta, zmusił do ucieczki Leona, Janowi Diakonowi obciął nos, palce prawej ręki i język i dokonawszy w mieście rzezi wielu wybitnych ludzi wkrótce zmarł. Na jego miejsce wybrali Rzymianie Benedykta Diakona z przydomkiem Gramatyk. Na niego też wkrótce uderzył Leon Neofita ze swoim cesarzem, obległ, pojmał, złożył z urzędu i skazał na dożywotnie wygnanie do Niemiec. Po cesarzu Ottonie I nastąpił Otto II, przewyższający wszystkich władców naszych czasów siłą oręża, rozumem i wiedzą. W Rzymie na stolicy papieskiej zasiadł zaś straszliwy potwór, Bonifacy, najbardziej nikczemny ze wszystkich ludzi, splamiony również krwią poprzedniego papieża. Lecz i ten, jakkolwiek wygnany i potępiony na wielkim synodzie, wrócił po śmierci świątobliwego Ottona do Rzymu. Piotra, znakomitego męża apostolskiego, który był przedtem biskupem Pawii, przysięgą zapewniwszy mu bezpieczeństwo, usunął z zamku rzymskiego, złożył z urzędu i pohańbionego ohydą więzienia zabił. Czy istnieje nakaz, aby takim potworom ludzkim, pełnym hańby, pozbawionym wiedzy o rzeczach boskich i ludzkich, podlegał nieprzeliczony zastęp kapłanów Boga znanych na świecie z nauki i życie pełnego zasług?”\nCzytaj dalej : http://opolczykpl.wordpress.com/2012/07/21/z-dziejow-jahwistycznego-barbarzynstwa/\nStary porządek świata kontra nowy :\nKategorie:Edukacja, Historia, Polityka, Religia, Uncategorized, Wiadomości Tagi: Afera hazardowa, Afganistan, Agresorzy, Andrzej Frycz Modrzewski, Andrzej Szubert, ARMIA, Azjaci, Bank, Banki, Bankierzy, Bieda, Biedni, Biskupi, Blog, blog polski, Bloger, Blogi, Blogier, Bogaci, Bogactwo, Bohater, Bohaterstwo, Cenzura, Chazarowie, Chazarzy, CHRZEŚCIJAŃSTWO, Chrześcijanie, Chłopi, Chłopstwo, CZŁOWIEK, Dogmat, Dogmaty, Duchowieństwo, Dziesięcina, Edward Maciejczyk, EUROPA, Feudalizm, HISTORIA, Idea, Interes, Irak, Irenizm, IsraHell, Jaques Barrot, Jordan, Kapitał, Kasa, Kasta, Kasty, Katolicy, Katolik, Kler, Koczownicy, Kontrola, Kosowo, KOŚCIÓŁ, Krucjata, Krucjaty, LICHWA, Lokaje, Ludobójstwo, Media, Mieszczanie, Mieszczaństwo, Mikołaj Kopernik, MISJA, Modrzewski, Mordercy, Myśl, NAJEMNICY, Namiestnicy, NARÓD, Naród Polski, Narodowcy, NARODOWIEC, Nauka, New World Order, NIEPODLEGŁOŚĆ, Niewola, Niewolnictwo, Niewolnicy, Niewolnik, Niezależność, Nowy Porządek Świata, NWO, O naprawie Rzeczypospolitej, Obcy, Obserwator, Obywatel, Ojczyzna, Okupacja, Okupanci, Opolczyk, opolczykpl, Oszuści, Oświata, Papieże, Patrioci, Patriota, Patriotyzm, PAŃSTWO, PIENIĄDZ, Pieniądze, Plan, Podatek, Podatki, Podległość, POLACY, POLAK, Politycy, Polityka, POLONIA, Polonocentryzm, POLSKA, Porządek, Prasa, Prawa, Prawo, Program, Projekt, Przestępcy, RELIGIA, Renesans, RZECZPOSPOLITA, Rzeczypospolita, Sekta, Sekty, Społeczeństwo, Stary porządek świata, SUWERENNOŚĆ, Syjon, SYSTEM, Systemy, Szkolnictwo, Szkoła, Szlachta, SŁOWIANIE, SŁOWIANIN, Tematy zastępcze, Ubodzy, Umysł, Unia Europejska, Waldemar Pastuszka, WATYKAN, WIERNI POLSCE SUWERENNEJ, Wojna, Wojny, WOJSKO, WOLNOŚĆ, Wordpress, WPS, Władza, Zabójcy, Zabobon, Zabobony, Zależność, Zbrodnia, Zbrodniarze, Zdrajcy, Zniewolenie, ZYSK, Zyski, Złodzieje, Śmierć, Świadomość, ŚWIAT, Żydzi\n2013-06-08 o 5:00 PM\n„Cenzura kościelna zabroniła publikacji dwóch ostatnich rozdziałów traktatu ‚O naprawie Rzeczypospolitej’ Andrzeja Frycza Modrzewskiego : o kościele i o szkole.\nDomagał się On m.in. powszechnej oświaty.\nByła to sprawa do sfinansowania. Istniał jednak jeden problem. Ok. 1/3 ziem Rzeczpospolitej była własnością kościoła. Ale podatków watykańska sekta płacić nie chciała. Na państwie, na ludziach, a zwłaszcza na chłopach żerowała, a w zamian nie dawała nic. Poza produkcją fanatyków i podżeganiem do tumultów.\nA ponadto żydo-chrześcijaństwo wiedziało z doświadczeń w innych krajach, że ludzie mądrzy, czytający to i owo często zaczynają samodzielnie myśleć. A to było i jest największym zagrożeniem dla żydłackich dogmatów i władzy kleru.”\n2014-02-02 o 8:52 AM\nchyba coś się stało z Twoim blogiem Polska Słowiańszczyzna polityka .\n„Blog Polski” nie jest mój, jego założycielem i właścicielem jest Opolczyk. Ja natomiast jestem u niego administratorem (głównie od spraw technicznych i nie publikuję tam tekstów).\nWczoraj już odpowiedziałem „Ktosiowi”: https://slowianin.wordpress.com/2013/12/22/historia-sie-nie-powtarza/#comment-28885\nOpolczyk wysłał też zapytanie o przyczynę zawieszenia jego blogu, ale jak do tej pory nie ma żadnej odpowiedzi ze strony WordPress.\n2014-02-02 o 2:28 PM\nDziwne, coś za dużo tych blogów ostatnio pada, myślę że to nie przypadek, może to jakieś próby zastraszenia.\n2014-02-02 o 3:44 PM\nPrzemex i CHRZ@Ń,\nWrzuciłem akurat wczoraj na blogu nowy tekst – jest dostępny tutaj:\nZaraz potem blog został zablokowany – w kokpicie wyświetla się jedynie to:\nPisałem już do administracji WP o odwieszenie blogu.\nPiotr Bein, mój wierny druh i przyjaciel, któremu niedawno zawieszono oba blogi podejrzewa, że okupant „testuje” zawieszanie blogów i reakcje na to internautów. Ja podejrzewam, że nas na to (likwidowanie blogów) przygotowuje i przyzwyczaja. Wszak marionetka banksterów zainstalowana w „Białym Domu” powiedziała parę lat temu, że blogerzy zagrażają „demokracji” – czytaj – globalistycznej, żydowskiej zakamuflowanej dyktaturze.\n2014-02-04 o 6:55 AM\nDwa amerykańskie okręty z 600 żołnierzami piechoty morskiej na pokładzie wpłynęły na Morze Czarne; przypuszczalnie kierują się one ku wybrzeżom Ukrainy – poinformowała agencja Interfax, powołując się na rosyjskie źródło wojskowo-dyplomatyczne.\nMinisterstwo Obrony Federacji Rosyjskiej nie potwierdziło tych doniesień.\n– Na Morzu Czarnym znajduje się obecnie niszczyciel USS Ramage i okręt flagowy amerykańskiej VI Floty, USS Mount Whitney. Niedawno sforsowały one cieśniny Dardanele i Bosfor, w porozumieniu ze stroną turecką. Na pokładzie amerykańskich okrętów znajduje się ponad 600 żołnierzy piechoty morskiej – powiedziało źródło.\nWedług niego kierunek ruchu okrętów pozwala przypuszczać, że kierują się one ku czarnomorskim wybrzeżom Ukrainy. Na razie nie ma mowy o tym, by weszły na wody terytorialne Rosji.\n„Mount Whitney” w sierpniu 2008 roku, w czasie wojny rosyjsko-gruzińskiej o Osetię Południową, przywiózł pomoc humanitarną do gruzińskiego portu Poti….”\n2014-02-04 o 9:48 AM\nMoże warto pomyśleć o indywidualnej stronie, nie na wordpress. Własna domena, i strona internetowa. [Można użyć silnika wordpressa lub joomli (oba udostępniane za darmo) postawionej na hostingu nie koniecznie w Polsce] Czytelników jest sporo, ludzie nauczą się nowego adresu. Nie podlega się wtedy łasce ani regulaminowi portalu na którym się wisi. Stronę prywatną zdjąć może dopiero policja jeśli doszukają się znamion przestępstwa. Brakuje nam opolczyka…\nGdyby to było takie proste: niezbędna niezła znajomość informatyki (FTP), brakujący czas, koszty utrzymania dobrego hostingu/serwera – a co dopiero powiedzieć o ryzyku odpowiedzialności karnej dot. prowadzenia strony prywatnej (ew. brak anonimowości).\n2014-02-04 o 9:00 PM\nZastanawiające jest też to, iż zawiesili blog Opolczyka w momencie, gdy przekroczył „magiczną” liczbę 10 tys. opublikowanych komentarzy! – być może jakieś „służby” uznały, że stanowi dla nich poważne zagrożenie vide końcowy fragm. cyt. Gandhiego: „Później z tobą walczą.” !?\nPS: Po naszych interwencjach, niepokojach i kilku dniach oczekiwania – bez żadnej informacji zwrotnej ze strony serwisu WordPress… w końcu dzisiaj „Blog Polski” został odblokowany! (a Opolczyk pomyślnie dodał nowy wpis): http://opolczykpl.wordpress.com/2014/02/04/jaka-polska-slowianska-czy-katolicka/#comment-70083\n2014-02-02 o 8:56 PM\nCoś mi się zdaje że chyba będę musiał przystąpić do archiwizacji na dysku co ciekawszych artykułów z różnych blogów zanim znikną\n2014-02-05 o 6:56 AM\nOsobiście wkurzyłem się jak zniknął mój ulubiony blog, a nie widzę w działalności opolczyka znamion przestępstwa, wręcz przeciwnie.\n” Duchowość Słowian dawniej i dziś ” – Kazimierz Moszyński ( komentarz ‚ Mezamir Snowid ‚ ) / Symbolika Smoka u Słowian – SMOKI / Ochrona psychiczna – Klątwy Albin Siwak : BEZ STRACHU ! / Trwałe ślady – Nie mogłem dłużej milczeć !


Dla Dzieci | Darmowe-Książki-Polskie.com - Part 3\nHardy, Pióro i ja to opowieść o polskiej husarii, przygodzie, niebezpieczeństwie oraz najwspanialszych cnotach – odwadze i przyjaźni. Wspaniała lektura nie tylko dla młodych poszukiwaczy przygód, ale także dla ich rodziców i dziadków! Poznajmy świat najsławniejszej polskiej jazdy – husarii. Wspólnie z dziećmi przenieśmy się w czasy, kiedy nie było wątpliwości, co jest dobre, a co złe, co w życiu ma znaczenie, a co nie jest nic warte. Czytaj więcej\nOto 365 opowiastek, które rozbudzą marzenia, rozwiną wyobraźnię i pozwolą dziecku odkryć świat.\nWymiary: 22×30 cm\nLief, Barda i Jasmine mają już dwie części Pirrańskiej Piszczałki. Teraz muszą odszukać trzecią, ostatnią jej część. Piszczałka to jedyna szansa na uratowanie tysięcy Deltoran, bo tylko jej boi się Władca Mroku. Ale czy piszczałkę można złożyć w całość? Czy jej pradawna magia nadal działa? Pełni wątpliwości przyjaciele mają świadomość, że bez względu na to, co się wydarzy, ich wyprawa zakończy się w ponurych i przerażających Mrocznych Ziemiach. Czytaj więcej\nSprytny Krawczyk i inne bajki. Biblioteczka maluszka. Dobranocki\nProponujemy Państwu nową serię Biblioteczka maluszka, w której oprócz bajek na dobranoc znajdą się zbiory zagadek i wierszy, pierwsze encyklopedie i inne książki edukacyjne.\nBardzo duży wpływ na umysłowy i psychiczny rozwój małego dziecka mają odpowiednie książki czytane mu przez rodziców, ponieważ pobudzają jego wyobraźnię i wrażliwość. Ponadto wspólna lektura pogłębia więzi między rodzicami a dziećmi. Czytaj więcej\nPrzeczytaj mi bajkę! Trzy świnki\nKrótkie adaptacje znanych historii dla najmłodszych – baśni, legend i dzieł literatury – w małym formacie. Ładnie opracowane streszczenia z kolorowymi ilustracjami składają się na cykl, który doskonale uzupełni pozycje w dziecięcej biblioteczce.\nW serii Przeczytaj mi bajkę: Aladyn, Ali Baba i 40 rozbójników, Alicja w Krainie Czarów, Brzydkie kaczątko, Calineczka, Czerwony Kapturek, Dziadek do Orzechów, Dziewczynka z zapałkami, Dzikie łabędzie, Kopciuszek, Kot w butach, Król Artur i Miecz z Kamienia, Królewna Śnieżka, Królowa Śniegu, Księga dżungli, Mała syrenka, Nowe szaty króla, Ołowiany żołnierzyk, Piękna i Bestia, Pinokio, Piotruś Pan, Samolubny olbrzym, Śpiąca królewna, Trzy świnki. Czytaj więcej\nDlaczego na morzu powstają fale? Skąd się wziął węgiel? Kim był Nabuchodonozor? Po co przycina się drzewa? Ponad 350 mądrych, a zarazem trudnych pytań oraz proste, łatwe do zrozumienia odpowiedzi i do tego zabawne, kolorowe ilustracje. To wspaniałe uzupełnienie wiedzy o ziemi i kosmosie, roślinach i zwierzętach, o ciele człowieka, o odkryciach i wynalazkach, z historii świata i życia ważnych osób, przeznaczone dla każdego dociekliwego człowieka – i małego, i dorosłego. Czytaj więcej\nKsiążka edukacyjna – przygotowana dla dzieci w wieku od 3 do 5 lat – przekona maluchy, że nauka to niezwykła przygoda.\n„Moje pierwsze rysunki” pomogą w nauce pisania i rysowania rozwijając umiejętności manualne.\nTytuły w serii: Mój elementarz, Moje pierwsze rysunki.\nWymiary: 23×28.5 cm\nData wydania: 18-07-2016\nCena w sklepie: 11.38 zł\nHerve Tullet to francuski autor oraz ilustrator wielu bestsellerów dla dzieci, z których najgłośniejszy NACIŚNIJ MNIE sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy na całym świecie. Czytaj więcej\nWakacje nad morzem są okazją do tego, by wiele się nauczyć, szczególnie jeśli ma się tatę, który potrafi z dzieciakami zbudować zegar słoneczny albo zegar piaskowy, a nawet budzik ogniowy. Przygód jest mnóstwo, a przy okazji można się dowiedzieć, jak kiedyś mierzono czas. A skoro już się wie takie rzeczy, to najwyższa pora, żeby nauczyć się posługiwać współczesnym zegarkiem i umieć odpowiedzieć na pytanie: która godzina? Czytaj więcej\n"Cukierku, ty łobuzie" – to stuprocentowa kocia komedia! Czytaj więcej\nTy, ja i fejs (e-book)


Szkoła Podstawowa nr 21 im. Władysława Jagiełły – Strona 2\nProjekt – „Pod biało – czerwoną”\nInformacja na ten temat znajduje się pod linkiem https://bialoczerwona.www.gov.pl/.\nKażdy mieszkaniec danej gminy może oddać jeden głos poparcia na swoją gminę. W najbliższych dniach dostępna będzie również interaktywna mapa, za pomocą której można na bieżąco sprawdzać liczbę głosów.\nW roku szkolnym 2020/2021 świetlica szkolna jest pracuje w godzinach od 7.00 do 17.00. Ze względu na obecna sytuacje epidemiologiczną do świetlicy przyjmujemy uczniów klas 1-3.\nRegulamin i procedury funkcjonowania Szkoły Podstawowej nr 21 w Krakowie w czasie epidemii COVID-19\nOd 29 października br. ruszyła I edycja Edycji Konkursu Fotograficznego Prądnika Białego (KFPB). Konkurs Fotograficzny Prądnika Białego (KFPB). W związku z tym, wraz Przewodniczącym Dominikiem Franczakiem mam do wszystkich ogromną prośbę: o promowanie konkursu wśród znajomych, którzy pasjonują się fotografowaniem.\n „Złap ten moment w Prądniku Białym”.\nDo udziału w konkursie zapraszamy wszystkich, którzy czują się emocjonalnie związani z naszą Dzielnicą IV Prądnik Biały (nie trzeba być mieszkańcem aby wziąć udział w konkursie), aktywistów, artystów oraz po prostu osoby zainteresowane uwiecznieniem Prądnika Białego na fotografii. Dla autorów zwycięskich przewidziane są atrakcyjne nagrody.\nWszystkie informacje o konkursie dostępne będą na stronie internetowej www.dzielnica4.krakow.pl, a już dziś przesyłam regulamin wraz z formularzem i klauzulą informacyjną.\nKultury i Informacji\nDzielnicy IV Prądnik Biały\nNasze pomysły na domową nudę\nZapraszamy do materiałów przygotowywanych przez nauczycieli świetlicy i biblioteki. Pomogą Wam one kreatywnie spędzać czas w domu.\nPraca Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej nr 2 przy ul. Siewnej\nNaszą szkołą opiekuję się Poradnia Psychologiczno -Pedagogiczna nr 2 w Krakowie.\npod numerem 660 637 504\noraz poprzez mail poradnia2krakow@op.pl\nmail poradnia2siewna23@gmail.com (prosimy o wpisanie w temacie maila, do jakiego specjalisty chcecie Państwo skierować swoje zapytanie).\nProsimy również o śledzenie informacji w AKTUALNOŚCIACH, gdzie zamieszczać będziemy materiały przygotowywane dla Państwa przez naszych pracowników.\nDotyczy: opieki stomatologicznej sprawowanej nad uczniami samorządowych szkół w świetle ustawy o opiece zdrowotnej nad uczniami\nDyrektor Szkoły Podstawowej Nr 21 w Krakowie informuje, że zgodnie z porozumieniem zawartym w dniu 24.01.2020 r (data wpływu do szkoły 19.02.2020 r ) przez Gminę Miejską Kraków opiekę stomatologiczną dla uczniów naszej szkoły sprawuje Centrum Stomatologii „Bałtycka” Sp. z o.o. :\nGabinet Stomatologiczny Centrum Stomatologii „Bałtycka” Sp. z o.o. w Zespole Szkół Nr 5 ul. J. Mackiewicza 15, 31 – 214 Kraków\ntel. 12 415 95 05\nDni i godziny świadczenia opieki stomatologicznej dla uczniów Szkoły Podstawowej Nr 21 w Krakowie:\nwtorek, środa, czwartek godz. 8.00 do 13.00\n22 I 2020r. w naszej szkole miała miejsce uroczystość przyjęcia pierwszoklasistów w poczet czytelników biblioteki szkolnej.\nW pracę nad przygotowaniami tej imprezy zaangażowała się klasa 3a pod opieką p. Joanny Zając i p. Marii Wierzbickiej.\nOdświętnie ubrani uczniowie klas pierwszych wraz z Paniami Wychowawczyniami zebrali się w salce gimnastycznej.\nNa tle scenografii, na którą składały się baśniowe postacie oraz biblioteczne regały z książkami, wystawiono interaktywną inscenizację zatytułowaną „Kłótnia wróżek”.\nWystępujący uczniowie przygotowali piękne kostiumy i rekwizyty. Zaprezentowali się wspaniale!\nW trakcie spektaklu pierwszoklasiści odpowiadali na pytania dotyczące baśniowych bohaterów, a także zapoznali się z zasadami korzystania z biblioteki szkolnej oraz poszanowania książek.\nPóźniej nastąpił najważniejszy moment imprezy: uroczyste pasowanie na czytelnika szkolnej biblioteki. Wszyscy uczniowie otrzymali pamiątkowe dyplomy oraz zakładki.\nNa zakończenie p. dyr. Ewa Nering pogratulowała pierwszoklasistom i podziękowała aktorom z kl. 3a za piękny występ.\nError: Access Token for dwudziestkajedynka is not valid or has expired. Feed will not update.


Pierwsza fabryka Tesli w Europie - Tesla buduje fabrykę w Niemczech\nTesla buduje fabrykę w Niemczech\nOpublikowano 20/11/2019 01/12/2019 przez michu\nPrzez pewien czas mieliśmy nawet nadzieję, że nowa fabryka Tesli powstanie w Polsce. Jednak niedawno Elon Musk przeciął wszelkie spekulacje i ostatecznie ogłosił w Berlinie, że tam właśnie, w pobliżu lotniska BER powstanie Gigafabryka Tesli – jedna z czterech takich na świecie i pierwsza w Europie.\nOprócz fabryki będzie się tam również mieściło centrum projektowe. Tak więc amerykański producent samochodów elektrycznych stawia na solidną niemiecką inżynierię i oczywiście infrastrukturę oraz benefity jakie zapewnią mu władze stolicy Niemiec.\nW nowym zakładzie produkowane będą akumulatory, układy napędu oraz nowy kompaktowy SUV – Model Y. Początek produkcji planowany jest już w 2021 roku.\nOpublikowano Wiadomości i informacjeTagi Elon Musk, Gigafabryka, tesla\nZmiany w przepisach ruchu drogowego 2019-2020\nNowa Skoda Octavia czwartej generacji – przełomowa i konserwatywna.


Gwiazdozbiur Węgielnicy – Wikipedja, wolna encyklopedia\nNazwa łacińska Norma\nDopełniacz łaciński Normae\nSkrut nazwy łacińskiej Nor\nPowieżhnia 165 stopni kw.\nNajjaśniejsza gwiazda γ2 Nor (4,01m)\nWęgielnica (łac. Norma, dop. Normae, skrut Nor) – gwiazdozbiur nieba południowego, jeden z kilkunastu jakie w latah 1752-1763 wprowadził francuski astronom, kartograf i duhowny, badacz nieba południowego Nicolas-Louis de Lacaille, jako jeden z grupy gwiazdozbioruw „mierniczyh” (obok Kompasu i Trujkąta Południowego). Pierwotna nazwa to Węgielnica z Poziomicą (Norma et Regula). Wyobraża jedno z podstawowyh nażędzi ciesielskih służące do wyznaczania kąta prostego lub kwadrant używany pżez nawigatoruw. Jest niewyrużniającym się gwiazdozbiorem leżącym w Drodze Mlecznej między Wilkiem a zodiakalnym Skorpionem. Gwiazdy, kture Lacaille oznaczył jako Alfa (α) i Beta (β), zostały puźniej włączone do Skorpiona. To niewielka – 74. co do wielkości konstelacja. Liczba gwiazd dostżegalnyh nieuzbrojonym okiem wynosi około 20. W Polsce jest niewidoczny.\nPonieważ jest to gwiazdozbiur nowożytny, nie wiążą się z nim żadne legendy ani mity. Sama nazwa pohodzi od węgła, czyli narożnika budynku. Gwiazdozbiur nazywano też Triangulum Australe (bez związku z oryginalnym Triangulum Australe, leżącym dalej na południe) albo Kuadrans Euclidis (Kwadratem Euklidesa).\nGranice gwiazdozbioru zmieniały się od XVIII wieku, dlatego najjaśniejsze gwiazdy whodzące popżednio w jego skład wcielono do Skorpiona – zostały oznaczone N i H Sco.\nObecnie najjaśniejszą gwiazdą w konstelacji jest γ2 Nor (4,01m), ktura wraz z γ1 Nor (4,97m) twoży układ wizualnie podwujny. Gwiazdy nie są ze sobą związane grawitacyjnie.\nDruga co do jasności to ε Nor (4,46m), ktura jest układem podwujnie podwujnym. Składniki można rozdzielić za pomocą lornetki; mają jasność 4,5 i 7,5m. Jednocześnie każda z nih to układ spektroskopowo podwujny.\nGwiazda ι1 Nor jest układem wielokrotnym: dwie gwiazdy AB (5,6 i 5,8m) stanowią układ fizyczny o obiegu 26,9 roku, składnik C (8,5m) jest jedynie sąsiadem pary AB. Składniki AB w roku 2000 dzieliła odległość około 0,5″, do ih rozdzielenia konieczny jest teleskop średnih rozmiaruw.\nKolejnyh pięć gwiazd: η, δ, μ, κ oraz γ1 Nor jest jaśniejsza od 5m. Spośrud nih gwiazda μ Nor jest najprawdopodobniej gwiazdą zmienną typu Alfa Cygni.\nNa zahud od gwiazdy η Nor, pży granicy z konstelacją Wilka, znajduje się gwiazda zmienna R Nor. Jest to zmienna typu Mira Ceti o jasności 6,5-13,9m i okresie 507,5 dnia.\nDruga istotna zmienna w Węgielnicy to S Nor. Jest klasyczną cefeidą i jednocześnie najjaśniejszym obiektem gromady otwartej NGC 6087 – tę pżynależność potwierdza pomiar prędkości radialnej. Ta ogromna gwiazda, o promieniu ruwnym 41 promieni Słońca, znajduje się ponad 3 tysiące lat świetlnyh od nas. Pulsuje z okresem 9,75 dnia, zmieniając jasność w zakresie 6,12-6,77m.\nNajbardziej wyrużnia się w Węgielnicy układ tżeh słabyh gwiazd, twożącyh kąt prosty. Trudno jednak jest go odnaleźć wśrud gęstyh pul gwiazdowyh Drogi Mlecznej.\nNGC 6087 to wielka gromada otwarta zajmująca obszar szerokości połowy średnicy Księżyca w pełni. W skład gromady whodzi 40 gwiazd. Nieuzbrojone oko widzi ją jako mały mleczny węzełek, w lornetce można zobaczyć kilka bladyh gwiazd we mgle. 15-centymetrowy teleskop pokaże już prawie 30 gwiazd.\nDruga godna uwagi gromada otwarta – NGC 6067 znajduje się na pułnocny zahud od κ Nor. Gromada o całkowitej jasności 5,6m liczy ponad 250 gwiazd. Jest to obiekt o rozmiarah 12 minut kątowyh i jest doskonały do obserwacji z użyciem lornetki bądź niewielkiego teleskopu.\nNGC 6164-65 stanowi pżykład jednego z najżadszyh typuw mgławic, jest to rozpędzona wiatrem dwubiegunowa muszla. Jedyne dwie tego rodzaju mgławice są na tyle jasne, by można je było obserwować za pomocą amatorskiego spżętu; druga z nih to Mgławica Bąbel w Kasjopei. NGC 6164-6165 otacza jasnego nadolbżyma klasy O7 o masie żędu 40 mas Słońca, ktury gwałtownie wyżuca z wielką prędkością wiatr jonizujący i kształtujący gaz w postaci litery S. 20-centymetrowy teleskop ledwie pokaże ten żadki widok nawet pży dobryh warunkah.\nW obrębie Węgielnicy znajdują się tży słabsze gromady: NGC 6031 (8,5m), NGC 6167 na granicy z Ołtażem (6,7m) oraz NGC 6152 (8,1m).\nZa pomocą dużyh teleskopuw można zaobserwować mgławice planetarne:\nsławną mgławicę Menzel 3 (13,8m) o bipolarnym kształcie. Z Ziemi ta mgławica pżypomina głowę i tułuw mruwki, w związku z czym otżymała zwyczajową nazwę Mgławica Mruwka. Kosmiczny Teleskop Hubble’a pokazuje 100 razy więcej szczegułuw niż teleskopy naziemne.\nmgławicę Menzel 1 (12m), pżypominającą klepsydrę.\nW odległości około 200 milionuw lat świetlnyh położona jest masywna supergromada galaktyk Norma (Abell 3627). Uważana jest ona za lokalny Wielki Atraktor dla Grupy Lokalnej, Supergromady Panny oraz Supergromady Hydry-Centaura.\nlista gwiazd w gwiazdozbioże Węgielnicy\n↑ a b c d Praca zbiorowa: KOSMOS. Warszawa: Buhmann Sp. Z o.o., 2012, s. 414-415. ISBN 978-0-7333-2117-7.\n↑ Praca zbiorowa: Encyklopedia Wszehświata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 398. ISBN 978-83-01-14848-5.\nJ. Desselberger, J. Szczepanik, Tablice astronomiczne z pżewodnikiem po gwiazdah, Wydawnictwo Park, Bielsko-Biała, 2002. ISBN 83-7266-156-1\nGwiazdozbiur Węgielnicy w serwisie Constellation Guide (ang.)


Rzeczy niezbędne i przydatne w pierwszym roku życia\nAby sny były kolorowe a noc spokojna\n- łóżeczko dla noworodka drewniane lub turystyczne - propozycje\n- materac do łóżeczka z podkładem nieprzemakalnym - propozycje\n- ochraniacz na szczebelki do drewnianego łóżeczka - propozycje\n- 2 komplety pościeli bez poduszki (niemowlęta powinny spać na płasko) najlepiej z wszytym wypełnieniem - propozycje\n- rożek i/lub otulacz - propozycje\n- mobil lub karuzela nad łóżeczko - propozycje\n- przybornik do łóżeczka aby mieć wszystko pod ręką - propozycje\n- komoda z szufladami na dziecięce ubranka i drobiazgi - propozycje\n- krzesło bądź fotel umiejscowiony blisko łóżeczka (do karmienia i przytulania w czasie bezsennych nocy) - propozycje\n- lampka nocna i/lub projektor - propozycje\n- nawilżacz powietrza - propozycje\n- śpiworek do spania - propozycje\n- mata lub dywan dla bezpiecznej zabawy - propozycje\n- miękkie zabawki przeznaczone dla niemowląt (0+) - propozycje\n- przewijak + prześcieradło na przewijak - propozycje\n- wanienka lub wiaderko kąpielowe - propozycje\n- wkładka lub hamaczek do wanienki - propozycje\n- mata do wanny (6 m +) - propozycje\n- 2 ręczniki kąpielowe - propozycje\n- 2 myjki lub 2 gąbki naturalne - propozycje\n- termometr kąpielowy - propozycje\n- miękka szczoteczka, zaokrąglone nożyczki i/lub obcinaczka do paznokci - propozycje\n- kubeczek do polewania główki (chyba że planujemy korzystanie z słuchawki kąpielowej) - propozycje\n- zabawki do kąpieli (0 m.+) - propozycje\nMniej i bardziej niezbędne\n- 2 butelki 120 ml z najmniejszym smoczkiem (0 m. +) - propozycje\n- smoczek (jeśli planujesz używać) - propozycje\n- podgrzewacz do butelek (ewentualnie czajnik dla wybrednych:)) - propozycje\n- sterylizator do butelek (taki do mikrofali lub elektryczny) - propozycje\n- krzesełko do karmienia (dla dzieci 6 m. +) - propozycje\n- miseczki i łyżeczki do karmienia (na początek silikonowe) - propozycje\n- pojemniki do przechowywania - propozycje\n- urządzenie do gotowania na parze (do przygotowywania pierwszych posiłków) - propozycje\n- poduszka do karmienia - propozycje\n- odciągacz pokarmu ręczny lub elektryczny - propozycje\n- 1 butelka 120 ml z najmniejszym smoczkiem - propozycje\n- wkładki laktacyjne i nakładki na bolące sutki - propozycje\n- pojemniki do zamrażania i przechowywania pokarmu - propozycje\nna co dzień i od święta (pierwszy miesiąc)\n- otulacz (najlepiej bambusowy) - propozycje\nUBRANKA - propozycje\n- 5 szt. body z krótkim rękawem\n- 5 szt. body z długim rękawem\n- 5 szt. pół-śpiochów\n- 5 szt. pajacyków (polecamy te z wszytymi niedrapkami)\n- 5 szt. śpioszków\n- 2 szt. kaftaników\n- 2 szt. rompers’ów (dla dzieci urodzonych w sezonie wiosna/lato)\n- 2 szt. czapeczek + ewentualnie 1 szt. wiązana pod szyją\n- 2 pary skarpetek lub bawełnianych bucików\n- 2 szt. śliniaków\n- 2 szt. niedrapków\n- 1 komplet ubranek eleganckich (przy czym wygoda niemowlaka powinna być priorytetem!)\n- 2 szt. apaszka (grubość w zależności od pory roku)\nPrzy planowaniu zakupów dla noworodka, szczególnie jeśli chodzi o ubranka trzeba wziąć pod uwagę, że dzieci rosną najszybciej w ciągu pierwszych trzech miesięcy życia. Nie polecamy kupowania jeansów dla niemowląt, radzimy kierować się przede wszystkim wygodą maluszka. Istotną kwestią jest także jakość i skład kupowanych przez nas ubranek, najbezpieczniejsze będą tkaniny bawełniane, bez sztucznych dodatków. Modnie, wygodnie i komfortowo - ubranka w Pontipino.pl\n- niania elektroniczna (przydatna przede wszystkim wtedy kiedy masz duży dom i/lub ogród) - propozycje\n- monitor oddechu (niektóre elektroniczne nianie posiadają monitor oddechu) - propozycje\n- barierki ochronne (kiedy w domu są schody lub kominek) - propozycje\n- nakładki na ostre kanty i osłonki na gniazdka elektryczne - propozycje\n- wózek z gondolą dla noworodka - propozycje\n- spacerówka (6 m. + ) - propozycje\n- parasolka, moskitiera i osłonka przeciwdeszczowa do wózka - propozycje\n- fotelik samochodowy dla noworodka (0-9 kg.) jeżeli nie kupujemy w komplecie z wózkiem może być potrzebny adapter - propozycje\n- torba podróżna z przewijakiem do wózka - propozycje\n- nosidełko i/lub chusta - propozycje\n- kocyk - propozycje\n- opakowanie termoizolacyjne - propozycje\n- łóżeczko turystyczne (jeżeli planujemy urlop w hotelu warto zapytać o dostępność łóżeczka i je zarezerwować) - propozycje\n- zabawka do wózka lub fotelika - propozycje\n- zapinka do smoczka lub gryzaka (by zapobiec gubieniu) - propozycje\nna co warto rzucić okiem\n- gryzaki i grzechotki - propozycje\n- mata edukacyjna i zabawki (0 m. +) - propozycje\n- leżaczki, bujaczki, hamaczki i huśtawki - propozycje\n- śpiworek do wózka - propozycje\n- składana wanienka turystyczna - propozycje\n- poduszka stabilizacyjna - propozycje\nCo warto zawsze mieć pod ręką\n- aspirator do nosa (odciągacz kataru)\n- spray dezynfekujący\n- bezzapachowe emolienty do kąpieli\n- bezzapachowy balsam lub emulsja do ciała (w początkowym okresie życia skóra ma tendencję do szybkiego wysuszania, skórę niemowlęcia należy nawilżać po każdej kąpieli)\n- chusteczki nawilżone przeznaczone dla niemowląt\n- pieluszki jednorazowe dostosowane do wagi lub wielorazowe\nLista została stworzona z myślą o rodzicach, oczekujących przyjścia na świat noworodka. Mamy nadzieję iż jest ona wyczerpująca. Czytając ją pamiętaj proszę, że zawarte w niej informacje mają charakter pomocniczy. Możesz ją wydrukować i korzystać bez żadnych opłat, na jej podstawie dokonasz zakupów, które ułatwią życie z maleństwem. Jeżeli uznasz, że któraś z pozycji jest dla Ciebie zbędna skreśl ją z listy. Jeśli zauważysz, że pominęliśmy coś istotnego daj nam znać! Twoja opinia jest dla nas bardzo ważna.\nWszystkie akcesoria i artykułu dla niemowląt w sklepie Pontipino.pl wybieramy i testujemy na zaprzyjaźnionych Rodzicach i ich Pociechach, Wam drodzy Klienci przekazujemy sprawdzony asortyment z którego jesteśmy dumni.


106. rocznica wymarszu 1. Kompanii Kadrowej z krakowskich Oleandrów - WOJSKO-POLSKIE.PL\n6 sierpnia 1914 roku, pozostająca od paru dni w pogotowiu bojowym 1. Kompania Kadrowa, wymaszerowała z krakowskich Oleandrów i przez Michałowice, po zburzeniu rosyjskich słupów granicznych, poszła do Miechowa.\nNarastające antagonizmy między dwoma wrogimi blokami: Trójprzymierzem (Niemcy, Austro-Węgry i Włochy) i Trójporozumieniem (Rosja, Anglia i Francja) doprowadziły do wybuchu wielkiej wojny w dniu 1 sierpnia 1914 r. Dla sprawy polskiej ważne było to, że zaborcy stanęli przeciwko sobie w konflikcie zbrojnym.\nJeszcze 30 lipca 1914 r. Józef Piłsudski wydał pierwsze rozkazy mobilizacyjne. Strzelcy mieli przybywać do podkrakowskich Oleandrów i tam formować się w oddziały. Jak podaje Piotr Szubarczyk: „Wojna wybuchła 28 lipca 1914 r. Piłsudski natychmiast zmobilizował swoje wojsko. Słynna 1 Kompania Kadrowa powstała z młodzieży skupionej w Strzelcu, Sokole i w Drużynach Bartoszowych. Kompania liczyła niespełna 150 żołnierzy. Była zaplanowana jako kuźnia kadr dla przyszłego wojska polskiego. Piłsudski ogłosił się komendantem wojsk polskich, podległych Rządowi Narodowemu. Tego rządu, naturalnie nie było, ale propaganda wojenna miała swoje prawa. Chodziło o wzniecenie antyrosyjskiego powstania w Kongresówce. Niestety, zabrakło entuzjazmu i wiary w powodzenie takiego przedsięwzięcia. Akcja kadrówki osiągnęła mizerne rezultaty. Austriacy zażądali nawet rozwiązania oddziałów strzeleckich i wcielenia ich do armii cesarskiej”.\nPiłsudskiemu podporządkowały się również Drużyny Strzeleckie, które do miejsca formowania przyprowadził Stanisław Burhardt-Bukacki. Na zbiórce przyszły Komendant wypowiedział w dniu 3 sierpnia następujące słowa: Odtąd nie ma ani Strzelców ani Drużyniaków. Wszyscy, co tu jesteście zebrani, jesteście żołnierzami polskimi. Znoszę wszelkie odznaki specjalnych grup. Jedynym waszym znakiem jest odtąd Orzeł Biały. Następnie J. Piłsudski wywołał imiennie 98 strzelców i 74 drużyniaków i ogłosił utworzenie 1. Kompanii Kadrowej, której dowódcą mianował Tadeusza Kasprzyckiego. 2 sierpnia Austriacy wyrazili zgodę na wymarsz strzelców do Królestwa. Trasa marszu miała przebiegać przez Miechów-Kielce i dalej do Warszawy. Głównym zaś celem tej akcji było wzniecenie powstania w zaborze rosyjskim, a tym samym dezorganizacja rosyjskiego zaplecza. Następnego dnia po raz pierwszy granicę Królestwa przekroczył patrol strzelecki, legendarna „siódemka Beliny”. W jego skład wchodzili: Władysław Belina-Prażmowski (dowódca), Stanisław Grzmot-Skotnicki, Ludwik Kmicic-Skrzyński, Stefan Hanka-Kulesza, Zygmunt Bończa-Karwacki, Janusz Głuchowski, Antoni Zdzisław-Jabłoński.\nPo dotarciu do Jędrzejowa, wobec braku większych sił rosyjskich, patrol powrócił do Krakowa 4 sierpnia. 6 sierpnia 1914 roku, pozostająca od paru dni w pogotowiu bojowym 1. Kompania Kadrowa, wymaszerowała z krakowskich Oleandrów i przez Michałowice, po zburzeniu rosyjskich słupów granicznych, poszła do Miechowa. Prof. Jan Wiesław Wysocki tak opisuje wejście do Królestwa: „Kadrówka 7 sierpnia zajęła Miechów, 9 – Książ Wielki i Jędrzejów. Za nią podążały dwie kompanie strzeleckie. 10 sierpnia połączyły się, tworząc batalion pod komendą Kazimierza Sosnkowskiego. 11 sierpnia strzelcy przekroczyli Nidę i weszli do Chęcin, następnie po otrzymaniu kolejnych posiłków i dołączeniu Komendy Głównej z Piłsudskim skierowali się na Kielce. Epizod kielecki rozbudził nadzieję. 12 sierpnia miasto zostało zajęte i utrzymane [...] do 10 września już siłami pułku (pięć batalionów), co pozwoliło wprowadzić na opanowanym obszarze polskie rządy. Od Kielc rozpoczęła się też legenda konia Komendanta – słynnej Kasztanki, na której wjechał do miasta, a którą kilka dni wcześniej otrzymał od Eustachego Romera, dziedzica majątku Czaple Małe. Społeczeństwo kieleckie przyjęło jednak oddziały Piłsudskiego dość ozięble, sympatii było nader skąpo. Niczego nie zmieniła rozmowa Piłsudskiego z biskupem Augustynem Łosińskim, niechętnym idei legionowej” .\nBył to pierwszy od Powstania Styczniowego regularny oddział Wojska Polskiego, który wyruszył do walki o wolność Ojczyzny. Przed wymarszem Józef Piłsudski wydał historyczny rozkaz: „Żołnierze! … Spotkał was ten zaszczyt niezmierny, że pierwsi pójdziecie do Królestwa i przestąpicie granicę rosyjskiego zaboru, jako czołowa kolumna Wojska Polskiego, idąca walczyć za oswobodzenie Ojczyzny. Wszyscy jesteście równi wobec ofiar, jakie ponieść macie. Nie naznaczam szarż, każę tylko doświadczeńszym wśród was pełnić funkcje dowódców. Szarże uzyskacie w bitwach. Każdy z was może zostać oficerem, jak również każdy oficer może znów wrócić do stopnia szeregowca, czego oby nie było. […] Patrzę na was jako na kadry, z których rozwinąć się ma przyszła armia polska i pozdrawiam was, jako pierwszą kadrową kompanię”.\nWydarzenie to było początkiem drogi ku wolności, zakończonej odrodzeniem po 123 latach niewoli – wolnego i niepodległego Państwa Polskiego. W ślad za 1. Kadrową z Krakowa do Królestwa Polskiego wyszły kolejne oddziały strzeleckie. Pomimo wcielenia do szeregów austriackich wielu strzelców i drużyniaków, zdołano zmobilizować 22 kompanie piechoty, szwadron kawalerii, a także kilka oddziałów pomocniczych i zakładów. J. Piłsudski na czele głównych sił, przekroczył granicę pod Krzeszowicami i podjął marsz w głąb Królestwa. 12 sierpnia odziały strzeleckie wkroczyły do Kielc, lecz po walkach pod miastem wobec rosyjskiego ostrzału artyleryjskiego, zmuszone zostały do wycofania się. Po kilku dniach, po otrzymaniu posiłków, ponownie Kielce były w polskich rękach.\nW mieście podjęto kolportaż odezwy Rządu Narodowego, który zachęcał do wstępowania do Wojska Polskiego. Nie spotkało się to jednak z przychylnością, a planowane powstanie antyrosyjskie nie wybuchło. Zapowiadany w odezwie Rząd Narodowy okazał się politycznym blefem. W praktyce oznaczało to, że J. Piłsudski i jego strzelcy nie mają wielkiego wsparcia, a władze austriackie zażądały rozformowania formacji strzeleckich lub wcielenia ich do austriackich szeregów. Jednak zdecydowany sprzeciw polskich polityków skupionych w Kole Polskim w Wiedniu i w Sejmie Krajowym, spowodował, że władze austriackie zgodziły się na rozbudowę Wojska Polskiego oraz na powołanie instytucji politycznej, która miała stanowić nadzór nad nim. 16 sierpnia powstał Naczelny Komitet Narodowy, który zapowiedział utworzenie dwóch Legionów.\n„Wobec braku poparcia społecznego dla Piłsudskiego Austriacy zdecydowali o włączeniu oddziałów strzeleckich do pospolitego ruszenia, co było równoznaczne z likwidacją tej niepodległościowej formacji. Wówczas jednak Piłsudskiego poparli politycy polscy z zaboru austriackiego, którzy utworzyli Naczelny Komitet Narodowy i za zgodą Austriaków przejęli polityczne zwierzchnictwo nad strzelcami. Tak zaczęto tworzyć Legiony Polskie” Formalną podstawą sformowania Legionów Polskich był rozkaz Cesarskiej i Królewskiej Naczelnej Komendy Armii, który ukazał się 27 sierpnia 1914 r. Przewidywał on utworzenie dwóch formacji ochotniczych: Legionu Zachodniego z siedzibą w Krakowie (d-ca gen. Rajmund Baczyński) i Wschodniego we Lwowie (d-ca gen. Adam Pietraszkiewicz). Legiony miały podlegać Naczelnej Komendzie Armii. W szeregach Legionów służyli żołnierze pełni zapału i wiary, że ich czyn służy Polsce. Legiony nawiązywały do demokratycznej i obywatelskiej tradycji Legionów gen. Jana Henryka Dąbrowskiego.\n8 września Legiony przeszły na żołd armii austriackiej, co sprawiło, że poprawiło się ich uzbrojenie i wyposażenie. Legiony traktowane jako oddziały austriackiego pospolitego ruszenia, zachowały polską komendę, polski język służbowy i umundurowanie wzorowane na uniformie strzeleckim. „Obojętny stosunek społeczeństwa polskiego do Legionów zaczął się stopniowo zmieniać, wzmacniała się również wiara w wywalczenie niepodległości. Męstwo i ofiarność okazane przez legionistów dowodziły, że walczą oni nie o zwycięstwo państw centralnych, ale o niepodległe państwo polskie, Piłsudski zaś uważa sojusz z Niemcami i Austro-Węgrami za doraźny. W 1915 r. komendant Brygady zaczął wstrzymywać werbunek do Legionów i tworzyć Polską Organizację Wojskową – tak jak Legiony mającą na celu walkę o niepodległość, ale działającą w konspiracji. Następnie zażądał od państw centralnych, które latem 1915 r. wyparły Rosjan z Królestwa, by określiły swój stosunek do sprawy polskiej” .\nWażnym wydarzeniem w dziejach wskrzeszonego oręża polskiego było wydanie przez J. Piłsudskiego 9 października 1914 r., rozkazu personalnego, na mocy którego zostały nadane stopnie oficerskie jego 134 podkomendnym.\nSzczytowy okres rozwoju Legionów nastąpił na przełomie lat 1915/1916.\n1. Chwalba Andrzej, Historia Polski 1795-1918. Kraków 2000.\n2. Dziurok A., Gałęzowski M., Kamiński Ł., Musiał F. Od niepodległości do niepodległości. Historia Polski 1918-1989. Warszawa 2014.\n3. Polskie Tradycje Wojskowe, pod red. Józefa W. Dyskanta. Warszawa 1995.\n4. Wysocki Wiesław Jan, Legiony Polskie [w:] Biuletyn informacyjny Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Nr 7 2014 r.\n5. Szubarczyk Piotr, Naczelnik. Biuletyn informacyjny Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Nr 11 2012 r.


o nas - TadamBox\nNasza rodzina składa się z żony, męża i psa. Mąż Mateusz, żona Justyna i pies, a raczej suczka Helena- Hela.\nMąż to człowiek zabawny, silny i bardzo pomysłowy. Nie boi się ryzyka i prawie wszystkie nasze przygody są jego pomysłem. Człowiek, który pakuje swój bagaż, a raczej ja go pakuje w pięć minut i jedzie na drugi koniec świata. Skryty romantyk i człowiek, który jest misiem. To on podjął decyzję, że będziemy mieć psa.\nŻona to choleryk, wiecznie dążący do własnych ideałów, wielbiących porządek i ład. Lubi wiedzieć kiedy i co się wydarzy, niespodzianki lubię- ale raczej te przyjemne, romantyczne i w sumie na takie na które jestem przygotowana. Jednak z mężem niespodzianki to codzienność, cóż widziały gały co brały. Byłam porywana przez M. jak tylko się poznawaliśmy, właziliśmy do opuszczonych zamków, jeździliśmy do pięknych miast pstrykając zdjęcia oczami.\nPies- suka Hela to mops. Zawsze o niej marzyłam, pies który podobał mi się w każdym calu. Mordeczka, małe łapeczki, ogólnie mały piesek. Decyzja o tym, że będziemy mieć psa zapadła po tym jak na ulicy spotkałam chłopca, który miał mopsika. Pis, krzyk. Godzina 21:00 M. znalazł ogłoszenie hodowli o tym, że są mopsy do odbioru.\n– M. „Chcesz psa, jest zobacz”\n– J. „cudowny, ale mamy teraz pełno pracy, nie wiem czy będzie czas”\n-M. „będzie, ale TY wychodzisz na spacery, sprzątasz i ogólnie wszystko co złego zrobi jest na ciebie”\n-J. ok, gdzie jest ta hodowla ?\n-M. dwie godziny drogi\nWsiadając do samochodu była godzina 21:15, około 24 mieliśmy odebrać małego cudownego szczeniaczka mopsa.\n-M. „jak się będzie nazywać??”\nW drodze, w aucie często słuchamy jakiegoś słuchowiska, aktualnie leciało „Ogniem i Mieczem” Sienkiewicza. PIĘKNA HELENA. I tak zostało.\nO godzinie 24:00 byliśmy po małego mopsa, na kolana wskoczyły nam rodzice Helki. Wymarzeni- mopsy na krótkich łapach, nie grubaski, jasne i pełne miłości. Cudowne. Od tamtej pory jesteśmy nierozłączni.\nLubimy podróżować, mam wrażenie że nasze życie to jedna wielka podróż. Hela jest cały czas z nami w pracy, w domu, na wyjazdach, spotkaniach z znajomymi, świętach, cmentarzach, galeriach handlowych, na zakupach, w spożywczakach, jeziorach, śpi na plaży w namiocie, a nawet na naszym ślubie. Helka była w kinie i zwiedzała różne galerie sztuki. O tym wszystkim Wam chcę opowiedzieć i zachęcić do posiadania psa. Dodam również, że mops Helka wchodzi do banku, a w restauracjach i barach szybkiej obsługi siedzi z nami przy stole.\nŚwiat, który chcemy zobaczyć nie jest poukładaną podróżą. Od pomysłu do realizacji dzielą nas krótkie chwile, kupujemy przewodniki, aktualizujemy wiedzę o kraju, do którego jedziemy i w drogę! Śpimy i jemy w miejscach, na które mamy ochotę. Wszędzie z nami jest nasz mały mops, który ubarwia jeszcze bardziej nasze przygody.\nZapraszam do bardzo ważnej części naszego życia- podróży z psem.


Psychiatria, styczeń 2004 | Vademecum\nPodsumowania miesiąca, Psychiatria i Neurologia 20 stycznia 2004 <23 maja 2018\nPsychiatria, styczeń 2004\nSomatyczny aspekt depresji obejmuje uwarunkowanie tego zaburzenia przez choroby somatyczne, jak również wpływ obecności depresji na przebieg tych chorób. Można zaryzykować twierdzenie, że powyższy problem w chwili obecnej stanowi jedno z najważniejszych zagadnień interdyscyplinarnych w całej medycynie. Pierwszy miesiąc 2004 roku przynosi kilka publikacji dotyczących związku między depresją a chorobami i zaburzeniami somatycznymi, jak również somatycznych i neuroanatomicznych korelatów depresji i jej leczenia.\nWielopłaszczyznowa zależność między depresją a chorobą wieńcową, dwiema głównymi chorobami, które w nadchodzących latach odpowiedzialne będą za niepełnosprawność zdrowotną, była kilkakrotnie przedmiotem naszych dyskusji. Kolejny artykuł przeglądowy na ten temat pióra kardiologów szwajcarskich (Zelweger i wsp.) przynosi pierwszy tegoroczny numer European Heart Journal (2004, 25, 3). Tezy, które przedstawiają autorzy pracy, są obecnie powszechnie akceptowane. Depresja stanowi niezależny czynnik ryzyka wystąpienia choroby wieńcowej oraz jej niekorzystnego przebiegu. Objawy depresji powodują 1,5-4,5-krotnie większe ryzyko wystąpienia w przyszłości zawału mięśnia sercowego. Wśród osób po zawale mięśnia sercowego rozpowszechnienie depresji jest wysokie, a jej pojawienie łączy się z 2,5-5,7-krotnie wyższym ryzykiem zgonu. Mechanizm niekorzystnego wpływu depresji na przebieg choroby wieńcowej obejmuje zarówno czynniki patofizjologiczne (wzrost reaktywności płytek krwi, zaburzenia funkcji śródbłonka naczyniowego, zmiany aktywności układu współczulnego) oraz psychospołeczne (nieodpowiedni tryb życia, nieregularne przyjmowanie leków). Jak dotychczas, nierozstrzygniętym problemem jest wpływ leczenia przeciwdepresyjnego na przebieg choroby wieńcowej. Wiadomo, że leczenie takie powoduje poprawę samopoczucia i jakości życia chorych oraz że leki przeciwdepresyjne nowej generacji, takie jak selektywne inhibitory wychwytu serotoniny (SSRI) są bardziej bezpieczne w stosowaniu u takich chorych w porównaniu z tradycyjnymi lekami trójpierścieniowymi. Prawdopodobnie odnosi się to również do takich leków nowej generacji jak tianeptyna, moklobemid, wenlafaksyna czy mirtazapina. Nie wiadomo natomiast czy leczenie przeciwdepresyjne powoduje poprawę rokowania kardiologicznego, aczkolwiek dane z badania SADHART z zastosowaniem sertraliny wskazują na trend w tym kierunku. Obecnie trwa podobne badanie zwane MIND-IT (The Myocardial Infarction and Depression-Intervention Trial) obejmujące 2140 pacjentów, u których prowadzone jest leczenie przeciwdepresyjne po zawale mięśnia sercowego, głównie za pomocą mirtazapiny. Autorzy pracy wskazują również na potencjalne ryzyko stosowania preparatów hiperycyny (wyciąg z dziurawca, ziele św. Jana) w leczeniu depresji u pacjentów z chorobą wieńcową ze względu na liczne interakcje tego środka z lekami kardiologicznymi.\nProblem zależności między depresją u kobiet, a zmianami hormonalnymi związanymi zwłaszcza z okresem menopauzy był omawiany na tych łamach w październiku 2003, m.in. w kontekście wyników ogólnopolskiego badania nad rozpowszechnieniem depresji wśród kobiet w wieku 45-55 lat wykonanego w roku 2001 przy wsparciu grantu badawczego firmy Servier. W ostatniej pracy Freeman i wsp. (Arch. Gen. Psychiatry 2004, 61, 62) badano zależności między zmianami hormonalnymi oraz okresem menopauzy w determinacji zaburzeń nastroju u 218 zdrowych kobiet rasy białej i 218 kobiet afro-amerykańskich w wieku 35-47 lat. U wszystkich badanych wykonano 6 oznaczeń psychometrycznych i hormonalnych w ciągu 4 lat obserwacji. Okazało się, że największe ryzyko depresji dotyczyło okresu bezpośrednio poprzedzającego wystąpienie menopauzy, natomiast po jej pojawieniu się prawdopodobieństwo takie malało. Wiązało to się również z występowaniem zmian hormonalnych charakterystycznych dla tego okresu.\nCzy istnienie chorób somatycznych może wpływać na wyniki leczenia depresji? Zagadnieniu temu jest poświęcona praca Iosifescu i wsp. (Am. J. Psychiatry 2003, 160, 2122). U 384 pacjentów chorych na depresję stosowano leczenie fluoksetyną w dawce 20 mg/dobę przez okres 8 tygodni. U chorych tych określano jednoczesne obciążenie chorobami somatycznymi stosując tzw. Cumulative Illness Rating Scale (CIRS). Wyniki leczenia wykazywały istotny związek ze stanem somatycznym chorych. Wyższe wartości CIRS na początku leczenia wiązały się ze słabszą poprawą kliniczną i mniejszym prawdopodobieństwem uzyskania remisji. Również liczba poszczególnych układów organizmu wykazujących objawy patologiczne korelowała z gorszym efektem terapii fluoksetyną. Autorzy konkludują, że stan somatyczny może być ważnym czynnikiem powodzenia leczenia przeciwdepresyjnego.\nDepresja może stanowić częste następstwo urazowego uszkodzenia mózgu. W pracy Jorge i wsp. (Arch. Gen. Psychiatry 2004, 61, 42) oceniano częstość występowania depresji u 91 pacjentów po urazach mózgu oraz określano związane z tym czynniki kliniczne oraz rezultaty badań neuropsychologicznych i neuroobrazowych. Grupę kontrolną stanowiło 27 osób z licznymi urazami innych narządów. W grupie eksperymentalnej w okresie rocznej obserwacji depresję spełniającą kryteria DSN-IV rozpoznano u 1/3 chorych, natomiast tylko u 2 pacjentów (7,4%) grupy kontrolnej. Chorzy, u których wystąpiła depresja, manifestowali również objawy lękowe (76,7%) oraz objawy zachowań agresywnych (56,7%) i wykazywali znamiennie grosze funkcjonowanie psychospołeczne po 6 i 12 miesiącach od urazu. W badaniu neuropsychologicznym wykonanym po 3 miesiącach od urazu pacjenci tacy przejawiali większe zaburzenia czynności płata czołowego mierzone testem Wisconsin oraz testem TMT B. W badaniu neuroobrazowym u chorych, u których wystąpiła depresja stwierdzono zmniejszenie objętości istoty szarej w lewym płacie czołowym, zwłaszcza okolicy brzuszno-bocznej i grzbietowo-bocznej. Autorzy przypuszczają, że powyższe zmiany neuroanatomiczne mogą powodować patologiczną aktywację (odhamowanie) struktur limbicznych (w tym jąder migdałowatych), co może mieć znaczenie w mechanizmie powstawania objawów depresji.\nW poprzedniej pracy wykazano, że w powstawaniu objawów depresji istotną rolę może odgrywać zaburzenie regulacji czynności kory przedczołowej i struktur układu limnicznego. Obecne badania nad neuroanatomią depresji koncentrują się w dużym stopniu na takich strukturach mózgowych, jak kora czołowa, zakręt obręczy, hipokamp i jądra migdałowate. Badania neuroobrazowe wykonane w trakcie stosowania leków przeciwdepresyjnych wykazują związek poprawy klinicznej uzyskanej w wyniku takiego leczenia z normalizacją czynności struktur korowych (głównie wzrost aktywności) oraz struktur układu limnicznego (głównie zmniejszenie aktywności). Wiadomo jednak, że poprawę objawów depresji udaje się u niektórych chorych uzyskać również poprzez stosowanie psychoterapii, zwłaszcza terapii poznawczo-behawioralnej. Nasuwa się pytanie czy terapia psychologiczna depresji prowadzona bez użycia środków farmakologicznych może powodować zmiany czynnościowe mózgu i jaki jest ich związek z efektem terapeutycznym? Zagadnieniu temu jest poświęcona jest praca badaczy kanadyjskich (Goldapple i wsp., Arch. Gen. Psychiatry 2004, 61, 34), którzy wykonali badania neuroobrazowe za pomocą metody tomografii emisji pozytronowej (PET) u 17 chorych na depresję przed i po 15-20 sesjach terapii poznawczo-behawioralnej (CBT). Istotną poprawę kliniczną uzyskano u 14 badanych. U chorych tych stwierdzono znaczące zmiany metabolizmu mózgowego: wzrost metabolizmu w strukturach hipokampa i brzusznej części zakrętu obręczy oraz zmniejszenie metabolizmu w grzbietowej, brzusznej i przyśrodkowej okolicy kory czołowej. Zmiany te dotyczą więc tych samych struktur, które były obiektem działania leków przeciwdepresyjnych, natomiast mają przeciwstawny kierunek. Autorzy przypuszczają, że regulacja aktywności korowo-podkorowej w wyniku terapeutycznego działania leków przeciwdepresyjnych i CBT może odbywać się w odmienny sposób. W pierwszym przypadku dochodzi do pierwotnego osłabienia patologicznej aktywności układu limbicznego, a następnie przywrócenie lepszej kontroli czynności korowej (tzw. mechanizm „bottom-up”). Terapia CBT powoduje większe zwrócenie uwagi na istotne bodźce emocjonalne i interpersonalne, a w konsekwencji zmniejszenie aktywności procesów korowych związanych z percepcją i przetwarzaniem informacji „depresyjnych” (tzw. mechanizm „top-down”). Powyższą pracę można polecić osobom, które chciałyby się dowiedzieć więcej na temat neurobiologicznych mechanizmów działania psychoterapii.\n0 replies on “Psychiatria, styczeń 2004”


Twój Koszyk - Warden\nHosting VPS Cloud Wsparcie IT (hosting) Certyfikaty SSL Microsoft 365 Office 365 Narzędzia SEO Usługi Email SiteLock Bezpieczeństwo Witryn Kreator Stron WWW Kopia Zapasowa Witryny VPN Site Builder\nRozmowy, czat i spotkania internetowe. Nextcloud Talk zapewnia lokalne, prywatne konferencje audio/wideo i czat tekstowy za pośrednictwem przeglądarki i interfejsów mobilnych ze zintegrowanym udostępnianiem ekranu i integracją SIP. NextCloud Talk\nSynchronizacja i udostępnianie plików w przedsiębiorstwie. Nextcloud Files oferuje lokalną platformę uniwersalnego dostępu do plików i synchronizacji z potężnymi możliwościami współpracy oraz interfejsami stacjonarnymi, mobilnymi i internetowymi”. Pliki NextCloud\nNextCloud GroupWare integruje Kalendarz, Kontakty, Pocztę i inne funkcje zwiększające produktywność, aby pomóc zespołom wykonywać pracę szybciej, łatwiej i na Twoich warunkach. NextCloud Groupware\nNextCloud Colaboration WorkSpace zabezpieczona szyfrowaną transmisją SSL, w tym 500 GB miejsca na dysku na dowolny rodzaj zawartości cyfrowej oraz SuiteCRM połączony z NextCloud (przestrzeń dyskowa oraz kopie zapasowe są szyfrowane dodatkowo) Funkcje


Wypadek. Zderzenie samochodów. Wylądował śmigłowiec LPR (ZDJĘCIA) - Poscigi.pl\nCoś złego się dzieje w Parku Tysiąclecia w Zielonej Górze. Pobicie…\nStrona główna Wiadomości Gorzów Wielkopolski Wypadek. Zderzenie samochodów. Wylądował śmigłowiec LPR (ZDJĘCIA)\nWypadek. Zderzenie samochodów. Wylądował śmigłowiec LPR (ZDJĘCIA)\nWypadek w Bogdańcu\nDo wypadku doszło w poniedziałek,28 marca, na drodze w Bogdańcu pod Gorzowem. Zderzyły się dwa samochody osobowe.\nTo było najechanie na tył. Na miejsce zostały wezwane służby ratunkowe. Dojechały trzy wozy gorzowskich strażaków oraz policja. Wylądował również śmigłowiec lotniczego pogotowia ratunkowego.\nDroga w miejscu wypadku została zablokowana. Jak informują gorzowscy strażacy, ranne zostały dwie osoby.\nPoprzedni artykułUwaga. Korek na obwodnicy Wilkanowa (ZDJĘCIE CZYTELNIKA)\nNastępny artykułZnane firmy oszukiwały podając skład materiałów w swoich ubraniach\nCoś złego się dzieje w Parku Tysiąclecia w Zielonej Górze. Pobicie...


Neurologia po Dyplomie - Słowo wstępne\nprof. dr hab. n. med. Maria Barcikowska Redaktor Naczelna\nprof. dr hab. n. med. Maria Barcikowska\nLato w tym roku było raczej chłodne. Za to inicjatywy Ministerstwa Zdrowia co jakiś czas podnosiły temperaturę w środowiskach lekarzy i pielęgniarek. Najpierw zmiany finansowania w kardiologii spowodowały panikę dyrekcji szpitali wielospecjalistycznych. Do tej pory dobrze opłacane procedury kardiologiczne pozwalały na leczenie pacjentów hospitalizowanych na oddziałach innych, notorycznie niedofinasowanych specjalizacji, w tym neurologicznych. Zmiana wyceny powoduje automatycznie, że budżet szpitala zmniejsza się o kilka milionów. Kolejny raz musimy zaciskać pasa. Znowu należy ograniczać liczbę zatrudnionych lekarzy, obniżać koszty dyżurów. A tu, jak na złość, całą Polskę obiega informacja, że w Białogardzie po kilkudziesięciu godzinach dyżuru umiera lekarka. Tajemnicą poliszynela jest, że dyżury na wymuszonych kontraktach w świetle prawa pozwalają obchodzić europejskie normy czasu pracy. Od lat wszyscy dyrektorzy szpitali stosują te zasady. Teraz w różnych gremiach i na forach pojawiają się głosy oburzenia. Świetnie, zakażmy lekarzom na kontraktach pracy niezgodnie z normami europejskimi! Nawet się z tym zgadzam. Nie mam jednak pomysłu, jak w tej sytuacji obsadzić dyżury. Lekarze, zwalniani z powodu ciągłych oszczędności szpitali lub odchodzący po kilku latach ciężkiej pracy i uzyskaniu specjalizacji do prywatnej służby zdrowia (gdzie jest spokojniej, prościej, praca przewidywalna i mniej odpowiedzialna), tych dyżurów nie przyjmą. Ci neurolodzy, którzy jeszcze pozostali w szpitalach, nie będą mogli pracować z zachowaniem norm europejskich.\nTego lata CBOS podało do wiadomości publicznej, że 74% chorych nie jest zadowolonych ze stanu służby zdrowia w Polsce. Tak źle nie było jeszcze nigdy. Za to nowo utworzone prokuratorskie działy do spraw błędów medycznych odkurzają postępowania. Już wkrótce nie będą musiały analizować uchybień z przeszłości. Praca pod presją ciągłego braku pieniędzy na leczenie i diagnozowanie, w warunkach niekończących się zmian, bez wsparcia i za coraz mniejsze pieniądze, a do tego poza bezpieczną europejską normą czasu pracy, przyniesie kolejne, nieuniknione błędy medyczne.\nPan minister obiecuje podwyżki od 2018 r. Lekarze wyliczają, że jeżeli państwo nie przeznaczy na ochronę zdrowia 6,8% PKB, nic nie ma prawa się zmienić. Nawet słynne i powtarzane hasło wytrych, jakim jest likwidacja NFZ, niczego tu nie zmieni.\n24 września, w sobotę, czeka nas strajk pracowników służby zdrowia. Wyzwoli znowu wiele emocji oraz wątpliwości moralnych i etycznych. Nie przyniesie chyba tylko jednego – poprawy sytuacji lekarzy, pielęgniarek, a tym samym polskich pacjentów. Może jednak się mylę.\nPozdrawiam i namawiam do przeczytania naszego pisma. Lepiej zająć się neurologią niż sytuacją służby zdrowia w Polsce.\nNeurologia po Dyplomie/2016/04\nPrzezczaszkowa stymulacja magnetyczna po udarze


Sprzedam działkę : Kobierne , 3920 m2, 473000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka 3920 m2, Kobierne\n473 000 zł 120,66 zł/m2\nDziałka rolna na sprzedaż Kobierne - 3920 m2\n120,66 zł/m2 473 000 zł\nDo sprzedania działka rolna z możliwością uzyskania warunków zabudowy w miejscowości Kobierne. Działka ma powierzchnię 3920m2 lecz istnieje możliwość kupna tylko części działki. Dojazd asfaltem, media tuż obok działki. Okolica spokojna, blisko piękne lasy i domy wolnostojące. Dobry dojazd do głównej drogi (Warszawa - Terespol). Polecam i zapraszam do oglądania! Lokalizacja: Kobierne Powierzchnia: 3920 m2, Rodzaj działki: rolna, Cena: 473 000 zł ( 121 zł/m2 ) Powierzchnia w hektarach: 0,392 ha, dojazd (opis): Asfalt, media: Tak, woda: miejska, elektryczność, wymiary działki: 22x195, Więcej informacji oraz możliwość umówienia spotkania: Agent prowadzący: Eliza Jenda tel.: 504pokaż telefon Grupa PL Nieruchomości - oddział PLN Mińsk www.pln.com.pl tel.: 25 7pokaż telefon Dyżur telefoniczny w każdy dzień tygodnia do godziny 21:00 pod numerem 509pokaż telefon. Nad jakością obsługi oferty czuwa pani Anna Gliwińska Godziny otwarcia: pon. - pt.: 9:00 - 19:00; sob.: 9:00 - 14:00 --- Zapraszamy ---\nNumer oferty: G-4503-13/E35\nNa sprzedaż działka o powierzchnia 878 m2 (długość 35m na szerokość 25m) w Kobierne gmina Dębe Wielk...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka mazowieckie, Kobierne Powierzchnia: 3920 m2 Cena: 473 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr G-4503-13/E35\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka mazowieckie, Kobierne Powierzchnia: 3920 m2 Cena: 473 000 PLN Proszę o kontakt


2017-06-01 Działki budowlane w Hiszpanii\nOprócz domów na zamówienie, o których kiedyś już wspominaliśmy w Aktualnościach. CASA EN SOL zajmuje się na zlecenie swoich klientów wyszukiwaniem działek na zamówienie pod budowę wymarzonej nieruchomości w Hiszpanii.\nObszarem, w którym specjalizujemy się w tym zakresie są przede wszystkim wybrzeża Costa del Sol oraz Costa Blanca. Działki budowlane w Hiszpanii mają najczęściej powierzchnię w granicach 1.000m2. Są najczęściej zlokalizowane w pewnej odległości od morza, od kilku do kilkunastu km od plaży, jednakże nie jest to bezwzględnie obowiązująca reguła. Na przykład ostatnio udało nam się przeprowadzić transakcję kupna działki zlokalizowanej na wybrzeżu Costa Blanca w odległości kilkuset metrów od plaży, z pięknym widokiem na morze. W drugim przypadku, na Costa del Sol nabyta za naszym pośrednictwem działka jest pięknie położona w malowniczym górskim otoczeniu, niecałe 15 km od wybrzeża. W tym kontekście okazuje się, że pierwszym i nadrzędnym czynnikiem w poszukiwaniach działki na zamówienie są kryteria doboru wymarzonej nieruchomości przedstawione przez klienta. Dostępność produktu zaś jest na tyle duża, że pozwala spełnić te oczekiwania i znaleźć najlepszą lokalizację na dom w Hiszpanii.\nZakup działki budowalnej w Hiszpanii jest jednocześnie początkiem wspólnej, długiej drogi klienta z CASA EN SOL, ponieważ zwykle zaraz rozpoczyna się proces budowy domu na zamówienie. Zagadnienie jest o tyle trudne, że wymaga od Klienta niewspółmiernie większego zainteresowania, czasu i nakładu pracy niż w przypadku zakupu np. gotowego apartamentu w pierwszej linii brzegowej od dewelopera. W CASA EN SOL lubimy nowe wyzwania i naszym nadrzędnym celem jest satysfakcja klienta. Dlatego staramy się, aby każdy, nawet najtrudniejszy i najbardziej wymagający projekt willi był przez nas w pełni monitorowany, a cały proces doboru materiałów budowlanych, wykończeniowych nie sprawiał nabywcy kłopotu. Wszystkie kontakty z architektem, wykonawcą odbywają się zawsze za pośrednictwem CASA EN SOL, która w jak najdokładniejszy sposób stara się zrozumieć potrzeby klienta, poznać projekt, doradzić w profesjonalny sposób oraz sprawić, aby przebieg transakcji był w pełni zadawalający.\nZ doświadczenia wiemy, że zamieszkanie w willi wybudowanej na zamówienie jest dla klienta sytuacją absolutnie wyjątkową i daje olbrzymią satysfakcję. Marzenia bowiem stają się rzeczywistością, dodatkowo w pięknym otoczeniu łączącym monumetalne góry z Morzem Śródziemnym, w hiszpańskim klimatcie wraz z niesamowitą roślinnością otaczającą naszą nową enklawę. Dlatego bez najmniejszych wątpliwości polecamy to rozwiązanie dla klientów, którzy chcieliby wybudować swój unikalny, wymarzony dom w Hiszpanii.


on Wto Gru 30, 2014 11:20 pm\nOprócz Zakazanego Korytarza, na VI piętrze znajduje się też jedno mniej znane przejście, które mieści się przy starej klasie Obrony Przed Czarną Magią. Skrywa ono wiele zbroi, które ciągle grzechoczą w tylko sobie znanej kolejności.\nRe: Grzechoczące zbroje\non Nie Sie 30, 2015 5:03 pm\nNie można przecież było ciągle tylko siedzieć w dormitorium i siedzieć, i myśleć o jakichś tam głupotach. Należało zacząć działać! Wiosna trwała już od dłuższego czasu, a wielkimi i nieprzewidywalnymi krokami zbliżało się gorące lato. Na samą myśl Sharon wzdrygnęła się, a jedna powieka zaczęła nerwowo drgać. Brr...! Najgorsza pora roku pod względem nieznośnych upałów, co wiązało się z tym, że dziewczyna będzie się pocić intensywniej niż zazwyczaj. Bleh. Pozostawało mieć nadzieję, że pojedzie nad jakieś jezioro z rodziną i schowa się cała pod wodą, by przypadkiem nikt jej nie zauważył w stroju kąpielowym. Na szczęście była jeszcze szkoła, a ona przechadzała się po VI piętrze w swojej rozciągniętej koszulce z wytartym logo mugolskiego zespołu Deep Purple. Bardzo, ale to bardzo lubiła tę koszulkę i wiedziała, że jej stan dobitnie o tym świadczy. Do niej założyła stosunkowo nowe spodnie dzwony - prezent od babci i ciemne półbuty w męskim stylu, które ostatnio polubiła. Poprawiła jeszcze swoje włosy, które muskały jej ramiona i zmrużyła swe czujnie brązowe oczy, kiedy kierowała się na VI piętro. Ominęła jeszcze klasę OPCM i...stanęła jak wyryta, bo odnalazła jakiś dziwnie wąski korytarzyk! Postanowiła więc nim iść i zobaczyć, co tam się znajduje. Z każdym krokiem Gallagher, zapalały się pochodnie, a skrzypienie narastało.\nCo więc odnajdzie na końcu tej drogi?\non Wto Wrz 08, 2015 3:50 pm\nKim miała swój własny styl ubioru. Zwykle majstrowała trochę przy nim zaklęciami, nożyczkami i nitkami. Raz nawet udało się jej zaczarować apaszkę tak by zmieniała barwy, ale nie pamięta jakiego zaklęcia użyła. Niestety sama apaszkę zgubiła, a szukała ją wszędzie. Dziewczyna miała na sobie szarą, męską bluzę pod którą ukrywała swoje zgrabne ciała. Bluza miała różne łatki z dżinsów, naszywki z zespołami mugolskimi i kilka różnych barw. Na plecach miała podpisy kolegów i koleżanek wykonane czarnym flamastrem i utrwalone zaklęciem. Na nogach miała czarne, podarte i wytarte dżinsy. Były kiedyś dzwonami, ale zwężały się w nogawkach, ponieważ Kim nie lubi szerokich spodni, bo nie mieszczą się w jej butach – ciężkich, czarnych, trochę zniszczonych glanach. Włosy jak zwykle były kręcone i rozpuszczone, w które wsunęła opaskę z kolorowym kwiatkiem. Dziewczyna nudziła się w dormitorium, więc postanowiła trochę pozwiedzać zamek. To był jej ostatni rok, więc chciała wszystko dokładnie zapamiętać, aby kiedyś opowiadać o tym miejscu swoim dzieciom.\nKim miała tendencję do gubienia się, więc nic dziwnego, że nagle znalazła się przy dziwnie grzechoczących zbrojach. Zaśmiała się słysząc ich melodię, której zapewne nikt nie słyszał, ale ona lubiła wyobrażać sobie wszystko. Gdy tylko usłyszała kroki odwróciła się w stronę dźwięku.\n- Cześć Sharon! – zawołała wesoło.\nChciała teraz dać z siebie jak najwięcej szczęścia innym, aby ludzie nie martwili się za bardzo tym co dzieje się poza murami zamku. Sama się tego obawiała, ale chciała myśleć optymistycznie.\non Pią Wrz 18, 2015 2:16 am\nSama zamierzała pozwiedzać zamek z własnej, niezrozumiałej zachcianki, która nagle opanowała jej umysł i zamąciła w głowie. Chciała nagromadzić wiele wspaniałych wspomnień, które potem będzie mogła opisać w dzienniku i przypominać sobie w przyszłości, kiedy uda jej się skończyć Hogwart. O ile jej się uda. Mimo kwitnącej w jej środku nadziei, nadal była pesymistycznie nastawiona do wielu spraw i gotowość do działania, choćby nie wiadomo ja wielka, zawsze znikała w obliczu potencjalnych zagrożeń. Teraz jednak dała się ponieść swoim własnym dużym stopom i ruszyła tym tajemniczym korytarzykiem, mijając zapalające się same pochodnie przykryte pajęczymi serwetkami. Najprawdopodobniej nikt tutaj od dawna nie zaglądał, by zadbać o porządek. Ściany koloru srebrnego były odrapane - tworzyło to jednak pewien specyficzny klimat, który wzbudzał u Sharon gęsią skórkę. A jeszcze jak dotarła w końcu do końca i usłyszała melodię wydobywającą się... znikąd! Wyciągnęła różdżkę i drżącą dłonią skierowała ją w tamtą stronę. Była gotowa by w każdej chwili spróbować się obronić, choć najchętniej uciekłaby z krzykiem. I nagle oślepiło ją światło pochodni, która w końcu się zapaliła - zrobiła to jedna tak gwałtownie, że Szampon Wspaniały musiała zasłonić oczy! Usłyszała czyiś głos i przerażona upuściła różdżkę na ziemię, chcąc już błagać o litość, kiedy dotarło do niej, że... kojarzy te miłe dla uszu brzmienie. Schyliła się więc najszybciej jak tylko potrafiła, podnosząc magiczny patyk z zakurzonej ziemi i wyprostowała się, patrząc szeroko otwartymi oczami na dziewczynę, po czym dostrzegając tuż za jej ramieniem potężne, srebrne, dzwoniące zbroje. Zagadka została rozwiązana i teraz bardzo powoli wdychała i wydychała powietrze, czując jak zaczyna się uspokajać.\n- Cz-cześć Kim, co... co Ty robisz tutaj? - Spytała drżącym głosem, chowając różdżkę do kieszeni i układając jedną z dłoni na swojej klatce piersiowej na wysokości swego serca.\non Sro Paź 07, 2015 7:41 pm\nKim starała się pokazywać na około, że jest szczęśliwa, ale w środku było jej coraz ciężej. Ta niewiadoma, która czyha na nią za murami zamku najzwyczajniej w świecie ją przerażała. Bała się tego świata, mimo że wiedziała iż jej tata zawsze będzie przy niej i będzie ją chronił oraz pomagał. Jednak wiedziała, że teraz świat magii nie jest bezpieczny, że to wszystko jest takie… złe, a ona nic na to nie może poradzić. Starała się chronić każdego, ale wiedziała, że jest to niemożliwe.\nKim nigdy nie myślała o tym, aby spisywać historie przeżyte w tym zamku, wszystko miała w swojej głowie. Starała się zapamiętać każdy dźwięk, każdą osobę i każde miejsce, które tu widziała i słyszała. Dziewczyna była tak energiczną osobą, że chyba nikt takiej nie widział. Mimo to w rzeczywistości nie ma takiej osoby, która by ją znała na wylot.\nZ ust dziewczyny nie schodził uśmiech. Znała trochę Sharon i wiedziała, że dziewczyna jest strasznie nieśmiała i bojaźliwa. Zaprosiła ją gestem do siebie nic sobie nie robiąc z tego, że dziewczyna jeszcze chwilę temu celowała w nią różdżką.\n- Słucham – odpowiedziała krótko i spojrzała na zbroje.- Dla niektórych jest to zwykły dźwięk grzechoczącej zbroi, a dla mnie jest specyficzna melodia tego zamku. Wszystko co dzieje się na terenie Hogwartu jest magiczne, nawet zwykły dźwięk zbroi. On tworzy melodię i historię wielu bitew. Zapewne żadna z tych zbroi nie była na wojnie, ale czy rzeczy stworzone do konkretnych celów nie mają zakodowanej w sobie historii? To tak jak obrazy. Sceny rodzajowe są stworzone sztucznie, ale gdy obraz się porusza odgrywa to, co miał na myśli autor – uśmiechnęła się szeroko przeczesując swoje kudłate włosy.\n- A ciebie Sharon, co tu sprowadza? – zapytała. – Bo ja w rzeczywistości się trochę zgubiłam, ale ładne miejsce wybrałam do zgubienia się – cicho się zaśmiała.\non Sob Paź 17, 2015 4:46 am\nZ pewnością pokazywanie takiej ilości szczęścia było bardzo ciężkie. No ale cóż, Sharon nic nie wiedziała o takim ciężarze a nawet jakby wiedziała to nie potrafiłaby tego wytłumaczyć i pomóc Kim. Okazywanie własnych emocji, przekształcanie w słowa i puszczanie ich dalej przed siebie było naprawdę ciężkie. Dlatego kręciła się w kółko, powtarzała swoje wędrówki i odkrywała coraz to nowsze rzeczy, choćby w najmniejszym stopniu zaspokajając swoją potrzebę nieustającej podróży, czy też raczej ucieczki. O chronieniu to już zupełnie nie myślała; była tylko biedną, zaślepioną Puchonką, która nie starała się uparcie przekonywać o swojej odwadze. To znaczy, wspaniale byłoby być odważnym i nieustępliwym człowiekiem, ale... no tak jakoś wyszło, że Szampon Wspaniały była taka a nie inna. Dlatego patrzenie na Miracle było zarówno przyjemne jak i przygnębiające. Wydawała się być wiecznie uśmiechniętym słońcem natchnionym przez samą Helgę Hufflepuff. No i zdawała się być szczera sama ze sobą, czego Sharon jej zazdrościła. Była jednak pewna, że nie potrafiłaby się gniewać za taką rzecz na Miracle. Właściwie... nawet jakby Kim ukradłaby jej zapas słodyczy, obgadywała za plecami, podstawiła nogę i podpaliła pracę domową, którą Sharon pisałaby kilka godzin, pulchna Gallagher wiedziała, że nie potrafiłaby jej znienawidzić ani się na nią obrazić. Sama tego nie rozumiała.\nChyba nikt nie znał siebie na wylot a co dopiero innych, nie? W końcu były sytuacje w które jeszcze nie zostało się wepchniętym. No bo kto wie jakby konkretnie zareagował w momencie starcie z szyszymorą, która jeszcze chwilę była Tanishą Growblow - Krukonką z IV roku? No właśnie. Koszmarne zagadki. Wiele niewiadomych. Aż w głowie się kręciło i brało na wymioty. No ale w każdym razie, Sharon zachęcona przez przyjazny gest blondynki podeszła bliżej, przełykając głośniej ślinę i czując wzrastający wstyd. Nie powiedziała nic a jedynie słuchała, próbując zrozumieć o co konkretnie chodzi Kim. Przymknęła nawet na chwilę niepewnie powieki, wsłuchując się zarówno w dźwięk wydobywający się z zbroi jak i w dźwięczny głos starszej od niej Puchonki.\n- Wow... to było naprawdę... naprawdę - i otworzyła gwałtownie oczy przez co te stały się wielkie jak u jakieś sowy, kiedy Szampon Wspaniały zaczęła wokół siebie szukać odpowiedniego słowa. - Głębokie. I brzmi naprawdę świetnie. Myślisz, że są zbroje, które mają w sobie jakieś konkretne melodie? Bo w sumie to też byłoby ciekawe, nie? To znaczy... bo ja słyszałam, że są takie z których wydobywają się piosenki różnego rodzaju i takie tam... różne... fantastyczne. No sama wiesz. Dźwięki.\nNagle zamyśliła się, marszcząc czoło i uderzając swoimi półbutami głośno o ziemię. Otrząsnęła się jednak na słowa Kim, czując mrowienie przesuwające się po jej palcach.\n- Aaa... to dobre pytanie. Sama nie wiem, chyba po prostu ciekawość. Pierwszy raz widzę takie miejsce. Dobrze się kamufluje.\non Pią Paź 23, 2015 5:42 pm\nDziewczyna była do takiego życia przyzwyczajona i nie przeszkadzało jej to. Chciała, aby każdy był szczęśliwy wiedząc, że jest to nie możliwe, ale nie zmieni swojego stanowiska. Czasami tak jest i no cóż. Kim zrobiłaby wszystko, aby Sharon czuła się dobrze, aby każdy człowiek w jej otoczeniu czuł się dobrze, przecież to jest dobre, a ona chciała być dobra dla każdego. Tak długo jak ona będzie szczęśliwa będzie starać się uszczęśliwiać innych. Wiedziała, że Sharon także byłaby zdolna do okazywania swoich uczuć, gdyby była trochę bardziej pewna siebie i gdyby brunetka tego chciała, Miracle byłaby zdolna do tego, aby nad tym pracować, aby sprawić, by dziewczyna radziła sobie lepiej wśród ludzi. Kim zauważyła, że Sharon ma bardzo piękne oczy, a przecież to już jest coś, co sprawi, że będzie ona piękne. Nie wszystko kręci się wokół tuszy.\n- Tak. Wierzę, że są różne zbroje, które śpiewają. Mogą być takie, które idą na bój śpiewając swoje wyniosłe pieśni bojowe, ale mogą być też takie, które są zakochane w swoich Damach Serc – uśmiechnęła się. – Kiedyś księżniczki i damy dworu wybierały swoich rycerzy i oni wiecznie je wielbiły. Jendak nigdy się w sobie nie mogli zakochać. Rycerz mógł kochać, ale nigdy nie mógł się związać z Damą Serca – uśmiechnęła się.- Nie jestem pewna, czy szło to w ten sposób, ale kiedyś coś podobnego czytałam.\nSpojrzała na dziewczynę. Lubiła rozmawiać na takie dziwne tematy. To było zabawne i bardzo pouczające. Poszerzało to jej horyzonty, a ona to lubiła – potrafiła wtedy wypowiedzieć się na każdy temat, co lubiła.\n- hmm… To ciekawe – uśmiechnęła się.- Ja kiedyś często się gubiłam w zamku, a dzięki temu spotykałam różnych ciekawych ludzi, czasami jednak było to mniej przyjemne spotkanie – zamknęła oczy na chwilę.- Często tak podróżujesz? Może opowiesz mi coś ciekawego? – zapytała.\non Nie Lis 01, 2015 3:18 am\nSzampon Wspaniały naprawdę doceniała towarzystwo Kim - takie z pozoru nie znaczące chwile miały dla niej sporą wartość. Dzięki temu nie zamykała się w sobie zupełnie i pozwalała sobie na dryfowanie po takich zwyczajnych, ale przy tym miłych wspomnieniach. Jednakże nie potrafiła w taki sposób wyrzucać z siebie lawiny uczuć i mieć uśmiech dla każdej osoby jak blondynka, która z całą pewnością radziła sobie lepiej w życiu od niej. Tusza - zresztą nie tylko to - robiła swoje, była głównym czynnikiem, choć nie jedynym, który przyczynił się do takiej postawy Sharon wobec innych i świata. Nie, nie była jakaś tym przybita, a przynajmniej nie zawsze, bo znała sposoby jak tego unikać. Hogwart był pod tym względem wspaniały; pozwalał na skupienie się na innych rzeczach. Sharon zakochała się w jego magii, w tajemnicach, które pomimo nieraz swego poziomu niebezpieczeństwa, kusiły. Tak jak teraz. Palcami przeczesała swoje ciemniejsze włosy i zaczęła zastanawiać się nad tym jak się ustawić by nie zasłaniać widoku ani nie czuć się tak niekomfortowo pod względem fizycznym, zwłaszcza, że pociły jej się dłonie. Co prawda, jedno do drugiego nijak się miało, ale Gallagher wolała wierzyć, że to ma na siebie jakiś wpływ.\n- Ooo... to ciekawa teoria. Ale niezbyt przepadam za... miłosnymi pieśniami są... są... - i jej głos zadrżał a ona sama poczuła się głupio. Zacisnęła wargi i spuściła głowę, czując jak gorąco dotyka jej szyi. - Niepotrzebne. Chciałabym jednak usłyszeć po prostu jakieś ładne pieśni, pomyśleć nad tym i tak chwilę sobie stać. Dla samego stania wiesz, znaczy jeśli nawet nie wiesz to... no ale dobrze. Dlaczego właściwie damy wielbiły rycerzy? Czy nie łatwiej im było po prostu nauczyć się jak korzystać z broni? To znaczy... w taki sposób uzależniały się od rycerzy, prawda? A jeśli jakiś zawiódł to co wtedy? A co kiedy dwie damy kochały tego samego rycerza?\nNagle dostała słowotoku i kiedy to do niej dotarło, większość jej wątpliwości opuściła jej spore wargi. Poczuła się mocno zakłopotana, więc zaczęła kręcić głową i wyłamywać sobie palce. Kiedy Kim powiedziała jej o gubieniu się w zamku, Szampon Wspaniały uniosła swoje ogromne oczy na nią, czując się jak niezgrabny buchorożec, ale po raz pierwszy tego dnia jej to nie przeszkadzało. Przynajmniej nie tak bardzo. Zmarszczyła czoło i kilka bruzd się na nim pojawiło pod wpływem tego skoncentrowania się na odpowiedzi.\n- Nie wiem w sumie. Po prostu... to wychodzi samo. Ogólnie zazwyczaj szukam miejsc, gdzie mogłabym się zaszyć i nikomu nie przeszkadzać, albo po prostu się schować, bo wiesz... mam wrażenie, choć wiem, że jest głupie, że... moja obecność jest przytłaczająca. I to bardzo. No ale nieważne. Coś ciekawego...? - I na tym tymczasowo się zatrzymała, by podrapać się po nosie i przypomnieć sobie coś, co mogłaby opowiedzieć starszej dziewczynie. - Kiedyś... kiedy zasiedziałam się w jednym miejscu i było już po ciszy nocnej, chciałam jakoś obejść prefektów i Filcha i użyć jakiegoś skrótu. I wydawało mi się, że wszystko jest w porządku i że mi się uda, dopóki schody zamiast na dół, skierowały mnie na górę i nie chciały się ruszyć - pewnie był to kolejny ich psikus. To nie mając zbytnio wyjścia, pokonałam tę drogę i szłam i szłam i... znalazłam się przy portrecie sfinksa na zakazanym korytarzu. Z początku nie domyśliłam się gdzie jestem, dopóki nie odezwał się sfinks z pytaniem czy chcę usłyszeć zagadkę i wtedy... wtedy pojawił się woźny. Było ciężko, ale profesor Sprout okazała się być wyrozumiała. Na całe moje szczęście - odpowiedziała pulchna Puchonka, biorąc głębszy oddech i czując się doprawdy dziwnie, że udało jej się tyle powiedzieć.\non Nie Lis 22, 2015 7:06 pm\nUśmiechnęła się lekko słysząc jak dziewczyna się jąka i zawiesza głos. To było na swój sposób urocze. Przeczesała swoje włosy i słuchała jej słów. Kiwnęła głową.\n- Ja mogę dla ciebie coś zagrać i zaśpiewać – powiedziała z uśmiechem. – Gram na gitarze. Możemy raz spotkać się w pokoju wspólnym i mogę zagrać – spojrzała na nią i chwilę milczała zastanawiając się nad odpowiedzią.- Kiedyś kierowano się pierwotnymi instynktami. Mężczyzna był silny i stworzony do walki, kobieta była drobna i słaba, dlatego nie miała szans walczyć o swoje. Kobiety kierowały się tym, że muszą rodzić, aby ich rody oraz ludzkość przetrwały, a większość kobiet nawet nie widziało swoich dzieci, bo umierały przy porodzie. Damy były wielbione przez rycerzy, chronione przed smokami i ogólnym złem – zamilkła.\nZamknęła oczy. Nie lubiła dźwięku wyłamywania kości dłoni. Strasznie ją irytował, a nawet odrobinę przerażał. Miała wrażenie, że ktoś sobie palce łamie i za chwilę one będą połamane, niezdolne do ruszania się, a ona nie będzie w stanie ich poskładać. Brr…\n- Mylisz się Sharon. Obecność żadnego człowieka nie jest przytłaczająca. Każdy człowiek jest w stanie wnieść coś nowego w życie drugiej osoby, ale wystarczy tego chcieć i trzeba mieć przy tym więcej odwagi i pewności siebie – spojrzała na nią uważnie i słuchała jej opowieści.\n- To mi przypomniało jak kiedyś, gdy byłam w pierwszej klasie próbowałam zawędrować do lochów, ale im bardziej szłam w dół, tym bardziej docierałam na górę. Schody chyba dobrze bawiły się z mojej bezradności. Pamiętam jeszcze chłopca, który skakał po obrazach i śmiał się ze mnie. Był strasznie niegrzeczny – zaśmiała się cicho.- No w końcu poddałam się i usiadłam pod ścianą. Chłopiec nadal się ze mnie śmiał i w ogóle. Nie lubiłam go. Zaczęłam z nim dyskutować, a potem zniknął. Udało mi się dotrzeć do lochów, bo nie uwierzysz, pomógł mi jakiś Ślizgon – mrugnęła do niej.\nSpojrzała na zbroje i zamilkła na chwilę.\n- Co powiesz aby odkryć nieodkryte miejsca w Hogwarcie? Ale jeszcze nie wiem od czego zacząć…\non Sob Gru 12, 2015 7:39 pm\n- Naprawdę...? Byłoby... byłoby naprawdę fajnie - odpowiedziała zakłopotana, czując jak robi jej się cieplej. Kim wręcz urosła w oczach Sharon do rozmiarów super-bohaterki, która w każdej chwili może sprawić, że jej życie stanie się lepsze. Czy coś w tym rodzaju. Szampon Wspaniały już sama się w tym gubiła, no ale to przecież nie było jakoś super - ekstra - niezwykle ważne, więc i nie szkodziło, że nie znała jednoznacznej odpowiedzi na te przemyślenia. Słuchała uważnie tylko co jakiś czas odwracając wzrok, czy też wsadzając i wyciągając dłonie z kieszeni spodni. - Teraz raczej trudno o takich... rycerzy, prawda? To znaczy, tak mi się wydaje, bo jak patrzę wokoło to większość skoncentrowana jest na innych rzeczach. Nie żeby to było coś złego, no bo przecież taka nauka, Quidditch, robienie dowcipów też jest... ważne? Prawda? To znaczy dla nich ważne, więc ogólnie to dość istotne i no... są takie rzeczy. Rzeczy tylko istotne dla nas samych.\nGdyby wiedziała, że Kim tego nie lubi to najpewniej by bardzo szybko przestała i od razu przeszła do przeprosin, no ale jako że Gallagher nie zawsze umiała patrzeć i wyciągać wnioski to po prostu skończyła w swoim czasie. Wysunęła jedną stopę do przodu i nadmuchała swoje policzki by następnie pyknąć i pozwolić wrócić im do początkowego kształtu.\n- Z tym jest gorzej, znaczy z tą pewnością i odwagą, bo... kim ja właściwie jestem? Jestem po prostu Sharon. Tą grubą Sharon, no i co ja mogę zrobić... nawet nie jestem za specjalnie dobra w takich rzeczach jak Transmutacja, zaklęcia obronne czy atakujące, nie mówiąc już o tworzeniu magicznych mikstur. Co ja mogę więc wnieść? Nie jestem piękna ani mądra, nie posiadam też jakoś wybitnie charakterystycznych cech... - wyrzuciła nagle, czując jak jej głos w pewnych momentach staje się piskliwszy. Odetchnęła głęboko, gdy było po wszystkim i spojrzała gdzieś w bok. - Przepraszam, Kim. Głupio mi. Przepraszam.\nNastępnie to Szampon Wspaniały słuchała opowieści Kim i nawet poprawił jej się od tego humor. Uśmiechnęła się nieśmiało do dziewczyny i odkryła, że się nawet przy tym nie spociła! Zdecydowanie był to sukces dzisiejszego dnia.\n- Najwyraźniej nie wszyscy Ślizgoni są tacy źli, chociaż... jak dla mnie... większość jest niebezpieczna i okropna. Jest zwłaszcza taki jeden, dziwnie się czuję jak się na mnie patrzy... Blaise Rain. Jeden z najgorszych - zacisnęła wargi i podrapała się po nosie. Na samą myśl o tym chłopaku poczuła jak dostaje gęsiej skórki. Następnie sama spojrzała w stronę zbroi i zamyśliła się nad pytaniem Miracle. Było jej głupio, że tak ją zatrzymuje i że przez nią Kim nie może iść tam, gdzie chce tylko musi z nią stać i rozmawiać, ale z drugiej strony czuła jak robi jej się cieplej na sercu, że ma z kim wymienić kilka zdań i że kogoś interesuje to, co ma do powiedzenia.\n- To naprawdę... naprawdę... chciałabyś ze mną odkrywać ukryte miejsca w zamku? - Oczy dziewczyny zrobiły się wielkie jak u sowy a ona rozdziawiła usta, by następnie uśmiechnąć się szeroko do Puchonki. Kiwnęła aż energicznie głową, dając tym samym do zrozumienia, że się zgadza.\n- Myślę, że możemy zacząć od tych zbroi. I... następnym razem tu wrócimy i potem przejdziemy do szukania kolejnego miejsca - dodała cicho i po kolejnej wymianie zdań obie postanowiły wrócić do Pokoju Wspólnego Hufflepuffu.\non Pon Kwi 04, 2016 3:09 am\nWYZWANIE 18 maja 1978 - noc\nIlość PŻ w tej sesji to 100%\n- Spokojnie... - Mruczała Puchonka, przytulając pulchną Ellie Marshall z drugiego roku. Dziewczynka powoli rozluźniała spięte mięśnie, a Hughes zerknęła wymownie w stronę towarzyszącej jej koleżanki. Samo to, że pozwoliły sobie na opuszczenie Pokoju Wspólnego po ciszy nocnej wprost prosiło się o wredny komentarz. Panna Prefekt, miała jednak nadzieję, że to co wystraszyło dziewczęta przynajmniej na jakiś czas odwiedzie je od samodzielnych wędrówek. Hogwart naprawdę stracił już status najbezpieczniejszego miejsca a Alice nie uśmiechało się słuchanie o kolejnych, puchońskich truchłach. - Połóż się a ja wszystko sprawdzę. - Cmoknęła Marshall w czubek głowy i podniosła z podłogi, oddając ją w ręce stojącej przy kominku Palmer. - Prosto do łóżka. Teraz.- Poczekała aż dziewczęta znikną na schodach i wsunęła się w beczkę.\nWestchnęła głośno, prawie warcząc i oparła o kamienną ścianę, poprawiając jednocześnie szlafrok. Oczywistym było dla niej to, że dziewczynkom nic nie groziło. W końcu wróciły żywe, a wystraszyć mógł je każdy cień czy nawet Irytek - choć ten zdawał się ostatnio odpuszczać. Nie było więc po co zapuszczać się w ten labirynt korytarzy. Mimo tego - ruszyła. Chyba tylko po to by łazić. Wsunęła rękę do kieszeni, upewniając się, że ma tam tego - kapryśnego - patyka i zaczęła snuć się po zamku, to skręcając w prawo, to w lewo. Zanurzała się coraz głębiej w lochy tylko po to by później znów wchodzić po schodach. Kręciła się z podłą świadomością, że nawet te niewinne, delikatne, małoletnie istoty odczuwały to co się dzieje. I podziwiając... Podziwiając to, jak zamkowe okna skutecznie filtrują księżycowe światło i pozwalają na to by na podłodze stworzyła się idealna szachownica... Figurek nie miała. Miała jednak nogi, a nie ma szachownicy, która nie nadała by się do gry w klasy... Zachowawczo rozejrzała się dookoła i nie dostrzegając nikogo - poprawiła pasek szlafroka, chwilę później wskakując na powstałe przez cień framug pola. Jedna noga, jedna noga, dwie nogi... KRZYŻAK!\nMelania spokojnie leżała w kieszeni szlafroka.\nOstatnio zmieniony przez Alice Hughes dnia Wto Maj 17, 2016 2:54 pm, w całości zmieniany 1 raz\non Nie Kwi 10, 2016 2:11 pm\nKażdy normalny człowiek, kiedy ma problem z zaśnięciem liczy owce, baranki, kwiatki, czy jakieś inne zwierzę, roślinkę, czy co tam chce. Ewentualnie wyciąga zapasy słodyczy i wcina przez pół nocy, by przez to nad ranem nie ruszyć śniadania, mieć niestrawność lub ogromne wyrzuty sumienia, że przegrał walkę z kaloriami po raz setny. W ostateczności budzą współlokatora i odbywają poważną egzystencjalno-filozoficzną konwersację, która potem okaże się tak bezsensowna, że się załamią z powodu własnego debilizmu. Problem jest taki, że to robi "każdy normalny człowiek", którym na 100% nie była Alexandra. Ruszyła więc swój zacny tyłek i poszła hasać po korytarzach, bo czemu nie? Przecież na nią to nawet w drewnianym kościele spadłaby cegła, więc co się ma ukrywać przed nieszczęsnym losem? Wyszła ze swoją roztrzepaną czupryną w zamek i tyle. Gryfoni stracili już tyle punktów, że nawet się nie domyślą, że po raz setny jakieś straciła właśnie ona. Więc poszła i jak zwykle trafiła gdzieś, gdzie być wcale nie chciała. Wina jej głupoty, czy wredota schodów? Trudno powiedzieć, ale prawdopodobnie to połączenie obu tych tych rzeczy.\nSpacerowała sobie tak nie wiadomo po co i nie wiadomo gdzie, aż zobaczyła coś, czego się nie spodziewała. Co, jak co, ale naprawdę nie ufała sobie, kiedy dostrzegała istotę, która gra sobie w klasy. Serio, jej mózg mieścił wiele informacji, ale czegoś tak irracjonalnego, jak osóbka grająca sobie na korytarzu w klasy w środku nocy... nie, jej bania tego nie mieści. Jak widać ma stanowczo ograniczoną wyobraźnię. Zbliżyła się więc jeszcze bardziej, chcąc się przekonać, czy to nie wytwór jej umysłu. Jakie było jej zdziwienie, kiedy ujrzała wyraźniej, że zdecydowanie się nie myli... chociaż... może jednak? Może to wszystko jest snem we śnie?\n- Czy ja naprawdę Cię widzę, czy sobie to wymyśliłam? - zapytała z tego wszystkiego, jakby każde urojenie miało w zwyczaju odpowiadać "Luzik arbuzik, to tylko ja, Twoja wyobraźnia, możesz iść dalej".\non Sob Kwi 16, 2016 7:14 pm\nŚwiatło księżyca wpadało łagodnie przez okno na jednym z pobocznych korytarzy należących do VI piętra. Ten najważniejszy bowiem był pilnowany przez portret sfinksa i lepiej było się przy nim nie kręcić, by nie przyciągnąć niechcianej uwagi. Nawet jak było się prefektem. Alice więc poruszała się niedaleko starej klasy od Obrony Przed Czarną Magią, słysząc co jakiś czas dziwne melodie dobiegające się z wąskiego przejścia. Jednak czy rzeczywiście dobrym pomysłem byłoby pójście w tamtą stronę? Raczej nie. Ropucha zarechotała w jej kieszeni i... znikąd się ktoś pojawił. Tym kimś była Alexandra.\nW międzyczasie rozbrzmiała nowa melodia, delikatniejsza od tej poprzedniej. Wokół zaś nic takiego się nie działo, no może tylko sowy sobie latały nad Hogwartem, ale tego żadna z dziewcząt nie mogłaby dostrzec, dopóki nie spojrzałaby przez okno. Zapowiadała się spokojna, bezproblemowa noc...\non Sob Cze 04, 2016 7:26 pm\nNie robiła hałasu. Miękkie podeszwy kapci opadały na podłogę z dyskretnym plaśnięciem i jedynie Melania, nie do końca chyba zadowolona ze wstrząsów co jakiś czas wyrażała dezaprobatę przy pomocy skrzeklowego rechotu. Puchonka wkładała wtedy rękę do kieszeni, by choć trochę ułaskawić obruszonego tym wesołym miasteczkiem płaza i skakała dalej, przy okazji kręcąc głową nad własną kondycją. Przyspieszony oddech może nie miał jeszcze nic wspólnego z dyszeniem, skutecznie jednak zagłuszył kroki przybysza, którego Hughes kompletnie się nie spodziewała. Na dźwięk obcego, przerywającego ciszę głosu gwałtownie skoczyła na dwie nogi a różdżka w ciągu sekundy znalazła się w jej ręce. Mrugnęła kilka razy, wpatrując się w sylwetkę... Dziewczyny? Tak, to z pewnością była dziewczyna. Przyzwyczajone już do niewielkiego mroku oczy mogły nawet dojrzeć, że nie wyglądała na groźną, ale halo! To był Hogwart! Ostatnie czemu można było tu wierzyć to pozory - skoro zwykły kot okazywał się wcale nie być zwykłym kotem to jakim cudem ufać ludziom?\n- E. Emmm. Ee... - Brawo Hughes, wypowiedź godna pełnoletniej czarownicy! - Tak by było lepiej. Dla ciebie. - Wydusiła w końcu, z zawstydzeniem poprawiając szlafrok, który lekko zsunął jej się z ramion (nic z tego zboczuchy, piżama pod spodem była obecna - taki spoiler). - Nie powinnaś szwendać się po nocy. Uznaj więc, że to tylko sen a ja uznam, że lunatykujesz i nikomu nie powiem o tej wycieczce. - Jak na złość, Melania - towarzyskie szkaradziejstwo - postanowiła opuścić miękką kieszeń i wyskoczyła w stronę Gryfonki. - Gdzie ty głupia... Chodź tu!\nAlice ruszyła za szarżującą w stronę Alex ropuchą i zatrzymała się w pół kroku, dopiero teraz zwracając uwagę na nietypowy dźwięk. - Też to słyszysz? - Marszcząc czoło, przytuliła do piersi swoje obślizgłe serduszko.\non Czw Cze 09, 2016 10:26 pm\nMelania sobie skakała to tu to tam w pobliżu Alexandry, gdy nagle Alice ponownie ją chwyciła i ropucha niezbyt zadowolona z utraty tymczasowej wolności dawała się ściskać dziewczynie. Na swoje nieszczęście. Dźwięk stał się nieco głośniejszy a oprócz niego pojawił się... śmiech. Tak jest! Śmiech, który zdawał się być upiorny, niekoniecznie przyjemny dla młodych uszu w tę księżycową noc. Nagle melodia się zmieniła i przypominała teraz jedną z tych upiornych serenad granych na fortepianie a nieopodal dziewcząt jedna z starych waz tak po prostu... pękła!\nJedna z was rzuca kością.