matura - Kategoria portale edukacyjne\nOpracowania i testy dla uczniów i nauczycieli szkół średnich. Pomoce naukowe z j. polskiego, matematyki, geografii, biologii, historii, WOS-u, j. angielskiego. Pigułki wiedzy - skrótowe informacje z danego zagadnienia. Portal społecznościowy - maxiportal.\nMatematykaportal.pl - Portal Edukacyjny nr 1\nMatematyka portal - zawiera wiele przydatnych i ciekawych informacji niezbędnych w czasie przygotowywania się do egzaminów związanych z matematyką. www.matematykaportal.pl www.matematykaportal.pl www.matematykaportal.pl www.matematykaportal.pl\nHistoria.Gazeta.pl - serwis edukacyjny dla licealistów i gimnazjalistów z omówieniami wydarzeń z historii Polski i historii powszechnej, zagadnień przekrojowych i biografiami postaci historycznych. Zawiera również kalendarium historii Polski - listę najważniejszych wydarzeń z historii Polski, daty i fakty potrzebne na maturze, omówienia wydarzeń z historii Polski oraz biografie postaci historycznych.\nWrocławski Bank Korepetycji jest serwisem stworzony z myślą o uczniach, studentach, nauczycielach, wykładowcach udzielających korepetycji na terenie Wrocławia, jak również Wrocławianach poszukujących korepetycji na terenie miasta lub chcących pobierać lekcji przez Internet. Głównym mottem serwisu jest: znajdź korepetytora ze swojej dzielnicy. W serwisie Wrocławskiego Banku Korepetycji jest to możliwe, dzięki zastosowanej szczegółowej mapie Wrocławia. Duży nacisk został położony na ergonomie. Użytkownik dosłownie w 2-3 kliknięciach może znaleźć korepetytora w jednej z dzielnic Wrocławia. Dodatkowo, dla korepetytorów, którzy podadzą ulicę zamieszkania w ich ogłoszeniach pojawi się mapa Google.


Luna została dzisiaj przekazana naszej Fundacji. Sunia pojechała prosto do lecznicy. Badanie kału wykazało obecność licznych pasożytów, bulweczka została odrobaczona. Luna nie ma szczepień, została zaszczepiona przeciwko wściekliźnie i chorobom wirusowym. Buldożka jest bardzo przyjazna w stosunku do innych psów, uwielbia dzieci.\nLuna jest już zaczipowana, jutro czekają ją kolejne badania.\nBARDZO PILNIE POTRZEBNY DOM TYMCZASOWY DLA BULDOŻKI NA TERENIE WARSZAWY.\nLuna zamieszkała tymczasowo u Germaine, sunia jest wesoła, energiczna, chociaż boi się wyciągniętej ręki. Do psów nie przejawia agresji, obecnie mieszka w pokoju z niewidomym Amperem. Utrzymuje czystość, ma lęk separacyjny, musi zamieszkać w domu, gdzie jest drugi pies.\nLuna ma problem z nawracjącą biegunką, sunia przejdzie na karmę jelitową intestinal.\n"Luna ma lęk seperacayjny, nie pomagają nawet psy, kiedy nie ma w pokoju człowieka zaczyna wydawać z siebie bardzo dzwine dźwięki, po czym gryzie co znajdzie, buty, kapcie, ubrania, nawet kable. Musi zamieszkać w domu, gdzie ktoś będzie cały czas przy niej. Mieszkanie w bloku i osoba pracująca to na pewno nie miejsce dla niej. Sunia chodzi przyklejona do nogi, tzeba uważać, żeby się nie potknąć i nie przewrócić. Cudna przylepka, dla której najważniejszy jest człowiek."\nLuna mieszka obecnie w domu tymczasowym u Kasi, ma dwóch kolegów: Bzika i Felka. Czekamy na relację i zdjęcia.\nDostaliśmy relację i zdjęcia od Kasi, opiekunki tymczasowje Luny:\n"Widząc i słysząc że jest brak DT dla podopiecznych, postanowiliśmy z synem dać Lunie u nas schronienie. Strasznie się denerwowałam czy Felek sunie zaakceptuje? Przyszedł dzień przyjazdu suni do nas (25.10.14r). Tak jak zawsze wychodzę po kolej z moimi psami, żeby się na neutralnym terenie poznały. Bzik szedł pierwszy, było ok, jedynie się troszkę na początku najeżył. Więc przyszła kolej na wyprowadzenie Felka i przy wychodzeniu z bloku, pokazał jaki jest naprawdę, zaczął się szarpać, warczeć i szczekać. Po chwili się uspokoił i zaczął spokojniej zachowywać do Luny. Pochodziliśmy chwilkę pod blokiem i razem z Germaine, podjęłyśmy decyzję o wprowadzeniu suni razem z Felkiem do mieszkania. Luna chyba od początku poczuła się u nas dobrze. Felek oczywiście krzywo się na niunie patrzył, a Bzik już od początku chciał się z dziewczyną bawić. Najtrudniejszy był pierwszy i drugi dzień, bo właśnie w tych dniach Felek, ruszył dwa razy z atakiem na Lune, na szczęście sunia, wolała szybko uciekać do pokoju niż stawiać się do Felusia.\nPrzez kolejne dni, musiałam wszystko robić, żeby sunia nie wchodziła na narożnik gdzie śpi Felek, z obawy o Lune, bo wyrko to królestwo Felusia.\nW pierwszym tygodniu dziewczyna dopadła koszyk wiklinowy, dobierała się do kabli i zdarzyło się też wygryźć dziurę w ścierce do wycierania psich łap. Od tego czasu, kiedy wychodzę z domu Luna siedzi w kuchni, czasami słyszę pod drzwiami jak się użala a czasami jest cisza.\nPrawie przez dwa tygodnie, była tam gdzie ja, w krok w krok za mną. Teraz zaczyna się wszystko zmieniać, potrafi leżeć na swoim posłanku w pokoju a ja jestem w tym czasie w kuchni, jedynie wpada kontrolnie do kuchni i sprawdza czy ja w niej jestem. Uwielbia się bawić i tarmosić, tylko wszystko musimy robić z synem ostrożnie, żeby nasz Feluś się nie denerwował, że bawimy się z sunią a nie z nim. Najfajniejszy jest widok, kiedy wracam z Luną ze spaceru ( po 2 tyg. ) i wchodzę do domu, odpinam smycz i zaczyna się radość że jest już w domciu. Zaczyna biegać po całym mieszkaniu i strasznie dyszeć z podniecenia. Wtedy nie patrzy gdzie biegnie, nie ma przeszkody dla Luny. Stoi jej na drodze Bzik, no to bryknie sobie pod nim, a kiedy biegnie na Felka to on z miejsca odbija się do góry i skacze przez nią, jest taki ubaw i radość. Jesteśmy pełni z Patrykiem podziwu ile ona ma w sobie energii. Z dnia na dzień, coraz częściej daje się sprowokować do zabawy naszemu 45 kg Bzikowi, teraz chętniej się z nim bawi, dostaje głupawki i biega do rudego skacze na niego i później pędem na swoje posłanie i tak w kółko, aż się zmęczy że musi odpocząć. A jak się nie bawią to dają sobie buziaczki. Feluś też już pomału zaczyna się bawić z Luną, ale nie jest to co zabawa Luny z Bzikiem.\nLuna ma problem separacyjny, ale jeśli poznasz sunie .\nW 100% ma więcej zalet niż wad. Odda swojemu właścicielowi swoje serduszko. Uwielbia tulenie. Idealnie chodzi na smyczy, załatwia swoje potrzeby na dworze. Lubi inne sunie i psy. ( jedynie ją stresuje namolnie skakanie i szczekanie nad nią innego psa ). Nauczyła się wsiadać do windy ( bo początki były trudne), ale teraz wsiada bez problemu. Dzieci też ją bardzo interesują. Poznaje wszystko od nowa, są czasami sytuacje że czegoś się wystraszy, ale zdarza się to sporadycznie.\nCzym dłużej jest z nami, tym bardziej kradnie nasze serca."\nLuna miała na poczatku problemy z nawracajaca biegunka, uporaliśmy się z problemem odpowiednią dietą. Niestety pojawił się kolejny problem, zapalenie pęcherza i krew w moczu. Sunia dostała antybiotyk, miała przejśc zabieg sterylizacji, kiedy zaczęła się cieczka, która trwała dłzuęj niż normalnie.\nLuna jest juz po zabiegi steylizacji, u suni stwierdzono poczatki ropomacicza. Sunia czuje się dobrze, nadal dostaje antybiotyk na zapalenie pęcherza.\nLuna zamieszkała w nowym domu pod Szczecinem, relacja:\n"Od 08.01.2015 r. jesteśmy szczęśliwymi opiekunami buldożki Luny. Nasz słodziaczek jest jak cień, nie odstępuje nas na krok, a szczególnie mojej żony. Zdaje się że jest dla Luny jej przewodnikiem, opiekunem i przyjacielem. Po uważam spokojnym transporcie z Warszawy do naszego domu (Luna większość podróży przespała w samochodzie na kocyku i kolanach mojej małżonki) trochę obawialiśmy się zachowania naszego 4 letniego bokserka Figla, którego wychowujemy od szczeniaka. Ku naszej radości Figel w pełni zaakceptował „psią kobietę” w swoim otoczeniu i można śmiało napisać, że stał się psim pantoflarzem. Oddaje Lunie dosłownie wszystko – od kojca, miski z pożywieniem i wodą po swoje zabawki. Oczywiście musimy szybko zabierać „sprzęt do posiłków” Figla z oczu Luny, bo w przeciwnym razie mielibyśmy problemy z biegunkami u Luny. Chyba nie muszę dodawać, że Luna nie jest zadowolona z takiego obrotu sprawy. Po kilku dniach u lekarza usunęliśmy Lunie szwy po zabiegu sterylizacji. Rana na brzuszku się ładnie goi i nie ma powodów do obaw o jej zdrowie. Lunka noc przesypia u naszej córki (7 letniej Julki) z tyłu jej łóżeczka na swoim kocyku. W dzień bawi się z Figlem i wychodzi na spacery z naszym synem do lasu oraz na łąkę przy rezerwacie „Orła bielika”. Ma dużo przestrzeni i spokoju by bawić z kumplem Figlem. Z całą pewnością jest szczęśliwa, to widać gdy zaczepia mnie, a szczególnie moją żonę by ją drapać i wygłupiać się z nią na kanapie. Wtedy obraca się na plecy i uwielbia kiedy jest drapana w brzuszek lub delikatnie masowana po mordce. Pałaszuje, można powiedzieć, że wymiata z prędkością światła wszystko ze swojej miski i przytyła ponad 1 kilogram. Z danych od żony wynika że ważyła po przyjeździe 13,1 kg, a w chwili obecnej waży 14,4 kg. Byliśmy z nią na naszej plaży i przechadzała się z nami na molo. Gdy pojawi się wiosna, to wtedy będzie miała tutaj „raj” – dużo zieleni, przestrzeni, wody i spokoju. Córka nasza jest szczęśliwa gdy wraca z przedszkola i prędziutko biegnie do Lunki, by ją „wytarmosić” i wyściskać z miłości. Jesteśmy Państwu wdzięczni za ten czarny, malutki „promyczek” radości i miłości w naszym domu. Wdzięczni opiekunowie ze Stepnicy."


Samsung Galaxy Z Fold 3 | Komórkomania.pl\nSamsung Galaxy Z Fold 3 pojawił się na rynku w trzecim kwartale 2021 r. Model to flagowy smartfon. Wśród jego zalet znajduje się możliwość schowania bardzo dużego ekranu w kieszeni, co oczywiście ma związek ze składaną konstrukcją całego telefonu. Kompatybilność z S Penem jest kolejną pozytywną cechą, którą doceni wielu zwolenników operowania rysikiem – możliwość szkicowania i wygodnego nanoszenia notatek na wyświetlaczu o takich wymiarach, potrafi dać sporo satysfakcji. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że wibracje są wyjątkowo dobre, a ogólna wytrzymałość urządzenia jest na wysokim poziomie. Komórkomania przygotowała wrażenia z użytkowania Samsunga Galaxy Z Fold 3 oraz opinię o umiejscowionym pod ekranem aparacie Samsunga Galaxy Z Fold 3 .\nSamsung Galaxy Z Fold 3 – system, procesor, pamięć\nSamsung Galaxy Z Fold 3 pracuje w systemie Android 11 z nakładką One UI 3. W środku znajduje się nowoczesny, ośmiordzeniowy procesor Snapdragon 888, oparty na procesie technologicznym 5 nm, co przekłada się na lepszą wydajność energetyczną.\nUkład graficzny to Adreno 660. Warianty dostępnej pamięci na dane to 256 lub 512 GB. Maksymalna pamięć operacyjna to 12 GB RAM.\nSamsung Galaxy Z Fold 3 – wyświetlacz, budowa\nWyświetlacz 120 Hz w Samsung Galaxy Z Fold 3 to 7,6-calowa matryca Dynamic AMOLED 2X. Ekran ma rozdzielczość 2208 x 1768 i zagęszczenie 372 pikseli na cal. Trzeba przy tym podkreślić, że zewnętrzny ekran ma przekątną 6,2 cala i rozdzielczość 2268 x 832 pikseli, a odświeżanie 120 Hz jest tu pozytywna zmianą – w Galaxy Z Fold 2 zewnętrzny ekran miał odświeżanie 60 Hz.\nKiedy jest otwarty, model ma 158,2 mm wysokości, 128,1 mm szerokości i 6,4 mm grubości. Zamknięty Samsung Galaxy Z Fold 3 ma 67,1 mm szerokości. Waży 271 g. Dodatkowa ochrona jest zapewniona przez wykorzystanie bardzo odpornego Armour Aluminium w konstrukcji telefonu, a także Gorilla Glass Victus w przypadku ekranu. Obudowa spełnia normę IPX8.\nSamsung Galaxy Z Fold 3 – aparaty\nAparat główny Samsunga Galaxy Z Fold 3 wyposażony jest w matrycę 12 Mpix z przysłoną f/1,8 i optyczną oraz elektroniczną stabilizacją obrazu. Aparat 12 Mpix ma obiektyw ultraszerokokątny f/2,2. Kolejny aparat 12 Mpix ma teleobiektyw f/2,4. Aparat przedni ma rozdzielczość matrycy 10 Mpix z przysłoną f/2,2.\nSamsung Galaxy Z Fold 3 – funkcje\nSamsung Galaxy Z Fold 3 ma m.in.:\nekran główny wykonany z Samsung Ultra Thin Glass – technologia składanych wyświetlaczy;\naparat UDC (Under Display Camera);\nwodoodporność zgodna z wymogami normy IPX8;\nkompatybilność z rysikiem S Pen;\nczujnik jasności otoczenia.\nSamsung Galaxy Z Fold 3 – bateria\nBateria Samsunga Galaxy Z Fold 3 ma pojemność 4500 mAh. Jest możliwość szybkiego ładowania o mocy 25 W.\nSamsung Galaxy Z Fold 3 – cena\nCena Samsunga Galaxy Z Fold 3 to ok. 8800 zł.\nSamsung Galaxy Z Fold 3: podobne telefony\nSamsung Galaxy Z Fold 3 versus konkurencja\nSamsung Galaxy Z Fold 3: newsy, testy i recenzje\n... Tak się składa, że nowy składak Samsunga raczej nie zostanie królem mobilnej fotografii. ... Galaxy S20 FE. O Galaxy S21 Ultra nie ma co nawet wspominać, bo oba smartfony dzieli fotograficzna przepaść. W tym roku może być niestety podobnie. ...\n... Samsung padł ofiarą gigantycznego przecieku. ... konstrukcji i ekranu wewnętrznego. Samsung Galaxy Z Fold 3 z aparatem pod ekranem i obsługą rysika Galaxy Z Fold 3 - według wcześniejszych doniesień - ma mieć aparat ukryty pod ekranem, a więc i ...


Kozaczek.pl » Kendra Wilkinson » Kendra Wilkinson tańczy sambę [VIDEO]\nZawodowe doświadczenie Kendry Wilkinson sprawiło, że podczas ostatniego występu, jaki dała w Dancing with the Stars, jurorzy (i zapewne spora część widzów) oniemiała z wrażenia.\nByły króliczek Playboya uraczył wszystkich ognistą sambą, której finał został zaprezentowany na jurorskim stole.\nZobaczcie film z występu Kendry.\nJak sie Wam podoba w roli tancerki?\n...a Oborski przyznał, że jest gejem. Wszystko u Kuby Wojewódzkiego. We wczorajszym odcinku show Kuby Wojewódzkiego gościła trójka kontrowersyjnych postaci polskiego internetu oraz - może nieco mniej, ale chyba też budząca różne ... czytaj więcej


Karkonosze - masyw górski Sudetów - Wędrówki po górach - opisy szlaków, relacje z wypraw, porady\nKarkonosze to najwyższy masyw górski Sudetów o pow. ok. 600 km2, z czego trzecia część leży w Polsce. Mają kształt wyraźnie wypiętrzonego pasma o długości ok. 50 km, ciągnącego się od Przełęczy Szklarskiej (886 m) na zachodzie po dolinę Bobru na wsch. Polskie Karkonosze obejmują północne zbocza Głównego Grzbietu opadające dwoma stopniami do Kotliny Jeleniogórskiej na zachodzie. W części wschodniej łączą się z Rudawami Janowickimi i Wzgórzami Bramy Lubawskiej, od zachodu sąsiadują z Górami Izerskimi.\nPodział masywu Karkonoszy\nNajdłuższa jest część zachodnia. Śląski Grzbiet od Przełęczy Szklarskiej do Przełęczy pod Snieżką (1394 m), rozdzielony jest na dwie części Przełęczą Karkonoską (1198 m). Dalej na wschód po Sowią Przełęcz (1164 m) wznosi się najwyższy masyw Śnieżki i Czarny Grzbiet. Pomiędzy Sowią Przełęczą i Przełęczą Okraj (1040 m) ciągnie się Kowarski Grzbiet. Wreszcie na wschód od niej ciągnie się Grzbiet Lasocki. Ku północy Śląski Grzbiet opada stromo do Karkonoskiego Padołu Sródgórskiego, a za nim przechodzi w rozczłonkowane Pogórze Karkonoskie.\nBudowa i powstanie\nZachodnia część Karkonoszy, aż po Śnieżkę zbudowana jest z granitów. Sama Śnieżka z granitów, hornfelsów i łupków, a cała wschodnia część Karkonoszy z granitognejsów i łupków. Ostatecznie Karkonosze zostały ukształtowane w okresie fałdowania alpejskiego, ale w ich rzeźbie wyraźnie widoczny jest wpływ epoki lodowcowej. Powstały wówczas charakterystyczne kotły polodowcowe, nisze niwalne, jeziora górskie, gołoborza i gleby strukturalne. Wykształciły się liczne formy skalne, pokryte często kociołkami wietrzeniowymi, a w łożyskach potoków utworzyły się marmity.\nW Karkonoszach panuje ostry klimat o cechach subpolarnych. Charakteryzuje się on niską średnią temperaturą roczną, wysokimi opadami, wietrznością, występowaniem inwersji termicznej, licznymi mgłami, wiatrami huraganowymi, szrenią i sadzią. W połączeniu z wyraźnie piętrowym układem roślinności spowodowało to powstanie bardzo interesującego zespołu florystycznego. Takiego, w którym występują liczne gatunki chronione – reliktowe i endemiczne, zwłaszcza w strefie kosodrzewiny i łąk i subalpejskich. Niestety, piętro regla dolnego i górnego na skutek intensywnej działalności człowieka zostało już dawno zniekształcone. W ostatnich latach duża część lasów padła ofiarą klęski ekologicznej spowodowanej przez emisje przemysłowe i wskaźnicę modrzewianeczkę.\nW 1959 r. ze względu na wybitne walory przyrodnicze i krajobrazowe utworzono Karkonoski Park Narodowy. Obejmuje on wyższe partie Karkonoszy na obszarze 5546,58 ha (wraz z enklawami ,,Chojnik” i ,,Wodospad Szklarki”), z tego 1916 ha objęto ochroną w rezerwatach ścisłych. Zajmują one prawie całe piętro kosodrzewiny i całe subalpejskie ze wszystkimi kotłami polodowcowymi. Rośnie tu wiele gatunków roślin typowo górskich, alpejskich, a także reliktowych, pozostałości okresu zlodowaceń. Do najciekawszych przyrodniczo terenów należą kotły polodowcowe i torfowiska wysokie. Zwłaszcza te na Równi pod Śnieżką oraz gołoborza na Wielkim Szyszaku i Śnieżce. Siedziba dyrekcji KPN mieści się w Jeleniej Górze przy ul. ul. Chałubińskiego 23\nTurystyczne penetracje Karkonoszy wiążą się ściśle z istnieniem uzdrowiska w Cieplicach (Warmbrunn). Lecznicze właściwości „ciepłych źródeł” znane były już w XIII w., a w XVII w. sława kurortu przekroczyła granice Śląska. Przybywający do wód kuracjusze częściej odwiedzali wschodnią część Karkonoszy. Takie ukierunkowanie ruchu turystycznego ułatwiał dogodny „Trakt Śląski” oraz wyjątkowa atrakcyjność najwyższego szczytu Karkonoszy – Śnieżki. W roku która 1681 wybudowano tam kaplicę, która przyciągała coraz liczniejsze rzesze pątników i turystów.\nZ końcem XVIII w. podejmowano wycieczki do wodospadów Szklarki i Kamieńczyka, a nawet do Śnieżnych Kotłów. Wędrowano tam okrężną drogą wiodącą doliną Szklarskiego Potoku, Białą Doliną, koło wodospadu Kamieńczyka i przez Halę Szrenicką zwaną „Graniczną Łąką”. Wybudowanie ścieżki od witriolejnia Prellera do wodospadu Szklarki czyniło ten zakątek Karkonoszy łatwiej dostępnym, a przez to częściej odwiedzanym.\nZ początkiem XIX w. ruch turystyczny w Karkonoszach stawał się coraz bardziej popularny i docierał do trudniej dostępnych terenów. Wywierał wpływ na charakter miejscowości oraz zajęcia mieszkańców. W miarę rozwoju turystyki otwierały się dla miejscowej ludności nowe możliwości zarobku: usługi turystyczne. Budy pasterskie, coraz częściej służąc kwaterą i posiłkiem, przeistaczały się stopniowo w schroniska turystyczne. W latach 30. XIX w. ruch turystyczny był już tak duży, że w najbardziej atrakcyjnych punktach: nad Śnieżnymi Kotłami i na Wysokim Kamieniu powstały w 1837 r. pierwsze schroniska o ściśle turystycznym przeznaczeniu.\nDziś w Karkonosze przyjeżdżają rzesze turystów zarówno letnią, jak i zimową porą. Organizowane są tu turnusy rehabilitacyjne, wczasy, kolonie i obozy w górach, a także wszelkiego typu imprezy plenerowe i zawody sportowe. Karpacz, Przesieka i Szklarska Poręba to trzy największe miejscowości z bardzo dobrą bazą noclegową\nBędąc w Karkonoszach, warto jest…\nWejść na Śnieżkę i szczyt Szrenicy w Karkonoskim Parku Narodowym. Wyjechać wyciągiem krzesełkowym na Kopę i pod Szrenicę. Zobaczyć trzy największe wodospady – Szklarki, Kaźmierczyka w Szklarskiej Porębie i Podgórnej w Przesiece. Zwiedzić świątynię Wang w Karpaczu i Sokole Góry w Rudawach Janowickich. Pospacerować po jeleniogórskim rynku – najlepiej podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Ulicznych. Odwiedzić górskie wsie ukryte w lasach. Wdrapać się do zamku Chojnik oraz zobaczyć miniatury zabytków w Parku Miniatur w Kowarach i prawdziwe zabytki w Dolinie Pałaców.\nPoprzedni artykułZ Ustrzyk Górnych przez Szeroki Wierch na Tarnicę do Wołosatego Następny artykuł Wyżyna Krakowsko-Częstochowska


Zabiegi Na Ciało Kraków - Gabinet Kosmetyczny Mona Lisa\nHistoria pielęgnacji ciała jest tak długa jak historia ludzkości. Zdrowa, piękna i gładka skóra była od zawsze nie tylko najlepszym wabikiem, przyciągającym płeć przeciwną, lecz także świadectwem statusu i pozycji społecznej. Dlatego wysoko postawione i zamożne osoby szczególną uwagę poświęcały pielęgnacji ciała.\nSłynne do dziś są dziś kąpiele Kleopatry w oślim mleku, które miało zapewniać jej gładką skórę i młody wygląd. Być może to dzięki nim stała się najbardziej wpływową kobietą swoich czasów. Starożytni Grecy i Rzymianie płci obojga z upodobaniem korzystali z kąpieli z dodatkiem ziół, olejków aromatycznych czy serwatki, a po kąpieli namaszczali ciała oliwą. Stosowali również zabiegi złuszczające naskórek za pomocą sproszkowanego alabastru czy orzechów,\nNawet w średniowieczu, kiedy oficjalnie uznano ciało za siedlisko grzechu. a dbanie o nie za oznakę próżności, zabiegi pielęgnacyjne nie odeszły w zapomnienie, o czym świadczą choćby zapisy Hildegardy z Bingen, zalecającej dla urody kąpiele w lipie, szałwii i rozmarynie.\nObecnie, gdy nasze ubiory odkrywają nieco więcej niż w średniowieczu- dbanie o jego wygląd stało się powszechnym obowiązkiem zarówno Pań, jak i Panów. Poza zachowaniem higieny i stosowaniem codziennej domowej pielęgnacji warto korzystać z profesjonalnych zabiegów, które sprawią, ze nasza skóra będzie pięknie wyglądała i długo zachowa młodzieńczy wygląd.\nW naszym gabinecie oferujemy zabiegi pielęgnacyjne, mające na celu oczyszczenie skóry, wygładzenie jej oraz ogólne wyszczuplenie ciała.\nJeśli pomyślimy „zabiegi na ciało” to pierwsze co przychodzi na myśl to manualne oczyszczanie pleców, polegające na mechanicznym usunięciu zanieczyszczeń skórnych. Od pozostałych zabiegów oczyszczających różni go precyzja i dokładność wykonania. Umożliwia staranne oczyszczenie skóry ze zmian zaskórnikowych oraz krostkowych. Dzięki usunięciu bakterii, kurzu, brudu, zrogowaciałego naskórka, pozwala na przywrócenie skórze czystego i świeżego wyglądu. Tego typu oczyszczanie przeznaczone jest nie tylko dla skór trądzikowych i tłustych, ale również dla pozostałych typów skór ze względu na jego ważną rolę w pielęgnacji skóry.\nOczyszczanie za pomocą peelingu kawitacyjnego\nMezoterapia bezigłowa jest to najnowocześniejszy, nieinwazyjny system odmładzania skóry oraz redukcji cellulitu i tkanki tłuszczowej. Stanowi alternatywę dla klasycznej mezoterapii igłowej. Mezoterapia bezigłowa wykorzystuje w swoim działaniu zjawisko elektroporacji. Polega ona na użyciu specjalnej fali elektromagnetycznej występującej w postaci impulsów. Dociera ona do wnętrza skóry, jak również poprzez błonę komórkową do wnętrza komórki, co powoduje, że terapia jest bardzo efektywna. Impulsy elektryczne możemy regulować, możemy zmieniać ich częstotliwość, długość i rodzaj. Dzięki temu mamy możliwość zastosowania odpowiedniej charakterystyki impulsu w konkretnej sytuacji, w zależności od rodzaju skóry, czy części ciała.\nPodstawowym celem mezoterapii bezigłowej jest odmładzanie, normalizowanie, rewitalizowanie, nawilżanie, tonizowanie, rozjaśnianie plam, spłycanie zmarszczek, lifting oraz redukcja cellulitu, tkanki tłuszczowej, rozstępów, ujędrnienie biustu. Chcąc osiągnąć oczekiwany efekt stosujemy odpowiedni preparat. Mezoterapia bezigłowa jest zabiegiem przyjemnym i przyjaznym, nie występuje żadne uczucie dyskomfortu, ewentualnie lekkie mrowienie. Dzięki możliwości regulacji parametrów, dostosowujemy terapię do progu odczuwania klientki.\nDzięki możliwości regulacji mocy impulsu możemy skutecznie zadziałać na głębiej położone warstwy tkanki tłuszczowej. Dobierając odpowiedni do problemu koktajl substancji aktywnych osiągamy redukcję tkanki tłuszczowej, cellulitu, rozstępów oraz ujędrnienie biustu. Po przeprowadzeniu serii zabiegów /10-12/ 2,3 razy w tygodniu, poprawia się metabolizm skóry, co pozwala utrzymać efekt przez dłuższy czas. Cellulit jest mniejszy a skóra bardziej jędrna. Redukcję tkanki tłuszczowej możemy uzyskać dzięki możliwości penetracji preparatu do wewnątrz komórki tłuszczowej adipocytu. Dla uzyskania lepszych efektów dobrze jest połączyć mezoterapię bezigłową z masażami.\nAROSHA-Expresowe programy wyszczuplające i antycellulitowe\nGUARANA (ekstrakt): napina i podnosi poziom rozkładu trójglicerydów. Przeciwutleniacz, działa antyseptycznie.\nSÓL Z MORZA MARTWEGO, bogata w wapń, potas, jod i magnez działa na 3 poziomach: drenuje, działa termicznie i mechanicznie. Ujędrnia i działa napinająco, wspomaga krążenie, wygładza „pomarańczową skórkę”, remineralizuje skórę i tkanki.\nKWAS MLEKOWY przywraca skórze prawidłowe PH, wspomaga odnowę komórkową i daje efekt rozświetlenia.


Żużel. W sobotę kwalifikacje do Grand Prix w Glasgow. Wśród Polaków Tobiasz Musielak - PoBandzie - Portal Sportowy\nPrevPoprzedniŻużel. Tylko 500 kibiców obejrzy Grand Prix Szwecji?\nNastępnyŻużel. Prezes ZOOLeszcz DPV Logistic GKM-u: Szukania ustawień podczas meczu być nie powinno. Nowy tuner klubu nas „dosprzętowi” (WYWIAD)Next\nŻużel. W sobotę kwalifikacje do Grand Prix w Glasgow. Wśród Polaków Tobiasz Musielak\nGlasgow Tigers Speedway zaprasza wszystkich kibiców czarnego sportu do obejrzenia rundy kwalifikacyjnej do cyklu Grand Prix, która odbędzie się w najbliższą sobotę o godzinie 20:00 czasu polskiego. Polaków na arenie w Glasgow reprezentował będzie Tobiasz Musielak, lider Cellfast Wilków Krosno. Organizatorzy zawodów udostępnili link do transmisji na żywo, dzięki której polscy kibice będą mogli śledzić poczynania jedynego Polaka w stawce, popularnego Tofika.\nTobiasz Musielak na początku sezonu 2021 podpisał kontrakt z beniaminkiem eWinner 1. ligi, Cellfast Wilkami Krosno. Już od pierwszego występu stał się niekwestionowanym liderem formacji seniorskiej krośnieńskiego klubu. Praca, jaką wykonał popularny Tofik została doceniona i już w najbliższą sobotę powalczy o najbardziej prestiżową nagrodę, czyli awans do cyklu Grand Prix 2022. Na tę okazję, wspólnie z zawodnikiem wymyśliliśmy „hasztag” #WspierajTofika, dzięki któremu kibice w Polsce mogą okazać wsparcie w walce Tobiasza Musielaka o Speedway Grand Prix.\n– Na początku dziękuję trenerowi Dobruckiemu oraz federacji za wyróżnienie mnie w ten sposób. Przy tej okazji zostałem powołany do kadry, co mnie napawa dumą, ale i motywuje do pracy. Byłem nieco zaskoczony choć w tym roku moje wyniki rzeczywiście mogą być zaskoczeniem dla wielu. Dla mnie jednak nie, bo wiem na co mnie stać, na co wspólnie z teamem pracujemy. Mam nadzieję, że to dopiero początek… Sama podróż ma swoje trudności. Wciąż mamy pandemię, Wielka Brytania opuściła szeregi Unii Europejskiej. Nie lada to wyzwanie, także logistyczne, ale i z tym sobie poradziłem. Przy tej okazji chciałbym podziękować Brady’emu Kurtzowi, który wypożyczy mi swój sprzęt na miejscu, mechanika oraz busa. Same loty to już nie taki problem choć zbyt wiele ich nie ma w obecnej sytuacji. Z pomocą jednak ruszyła firma Cellfast, która podstawi awionetkę na lotnisku we Wrocławiu i stamtąd wraz z Rasmusem Jensenem przedostaniemy się do Gdańska. Będzie ciekawie! Liczę na doping polskich kibiców – mówi nam Tobiasz Musielak.\n– Wspieramy wszystkich Polaków walczących o awans do tak prestiżowego cyklu, jakim jest Speedway Grand Prix. Tobiasz Musielak od jakiegoś czasu imponuje nam swoją ciężką pracą, która przynosi oczekiwane efekty. W sezonie 2021 zawodnik Wilków Krosno stanowi idealne potwierdzenie maksymy życiowej, że chcieć to znaczy móc. Hasztag #WspierajTofika wymyśliliśmy wspólnie z zawodnikiem, aby choć mentalnie wspomóc go w walce w odległym Glasgow – powiedział Łukasz Malaka, menedżer portalu PoBandzie.\nWszyscy kibice zainteresowani śledzeniem na żywo zawodów w Glasgow mogą wykupić dostęp do transmisji pod poniższym linkiem. Koszt wykupienia specjalnego streama wynosi 14,95 funtów brytyjskich.\nLista startowa sobotnich zawodów w Glasgow prezentuje się następująco:\n17. Tom Brennan (Wielka Brytania)\n18. Drew Kemp (Wielka Brytania)\nSpośród wszystkich uczestników turnieju, awans do Grand Prix Challenge zapewni sobie czterech najlepszych zawodników. Start zawodów 19 czerwca o godzinie 20:00 czasu polskiego (19:00 lok.)\nBAHNSPORT, Glasgow speedway, glasgow tigers, Glasgow Tigers Speedway, Glasgow żużel, GP qualifier, kwalifikacje do grand prix, tobiasz musielak, Tobiasz Musielak Glasgow, Tobiasz Musielak gp, Tobiasz Musielak kadra, Tobiasz Musielak kwalifikacje gp\nBrak komentarzy dla: on Żużel. W sobotę kwalifikacje do Grand Prix w Glasgow. Wśród Polaków Tobiasz Musielak


Buty na lato damskie | Kupuj tanio online w Pantofelek24.pl\n0.00zł - 20.00zł (228)\n20.00zł - 40.00zł (341)\n40.00zł - 60.00zł (219)\n140.00zł - 269.00zł (2)\nzamszowa skóra ekologiczna (178)\nna codzień (495)\nW letnią pogodę chętnie wyzwalamy stopy z ciężkich butów odpowiednich na chłodniejsze dni i wybieramy lekkie, odkryte obuwie. Idealne buty damskie na lato łączą wygodę, piękny wygląd i doskonałą wentylację stopy. Do letnich outfitów możemy wybierać spośród dużej liczby stylowych modeli ażurowych baletek, tenisówek, sandałków i klapek. Wśród produktów prezentowanych w ofercie sklepu Pantofelek24.pl z pewnością znajdziemy wiele inspirujących pomysłów na modne obuwie, które świetnie sprawdzi się w czasie upalnego lata.\nLetni elegancki strój znakomicie dopełnią sandałki na wysokich obcasach. Te damskie buty na lato sprawiają, że sylwetka prezentuje się wyjątkowo korzystnie i lekko. Wybierając idealny dla siebie model, dopasujmy go do naszej figury. Filigranowe panie będą najpiękniej prezentować się w stylowych sandałkach o cienkich paskach i obcasie typu szpilka. Jeśli jesteśmy nieco mocniejszej budowy, nie rezygnujmy z letnich sandałów na obcasach. Idealnym wyborem będzie słupek lub koturn, które będą doskonale harmonizować z proporcjami sylwetki i wspaniale wyeksponują nogi.\nWśród damskich butów na lato nie może zabraknąć klapek. Pięknie ozdobione stylową klamrą, kokardą lub modnymi w tym sezonie kwiatami doskonale zastąpią klasyczne sandałki w naszych stylizacjach. Klapki zapewniają optymalną wentylację stopom, dlatego świetnie sprawdzają się w czasie upałów. Jeśli wybieramy się na wypoczynek nad wodą, koniecznie zapakujmy na wyjazd japonki lub wodoodporne klapki. To najwygodniejszy wybór, gdy chcemy mieć możliwość szybkiego ściągnięcia butów przed zanurzeniem się w orzeźwiającej kąpieli.\nWygodne tenisówki dla niej\nNa letnie wycieczki i spacery niezbędne będzie lekkie obuwie sportowe. Zdecydujmy się na modele zaprojektowane z myślą o wysokich temperaturach. Najlepsze będą buty pokryte oddychającą tkaniną lub posiadające delikatną perforację zapewniającą dobry obieg powietrza. Letnie stroje cechują się bogactwem kolorów, dlatego świetnym pomysłem na aktywność w terenie będą przykuwające uwagę, barwne buty sportowe.\nPłaskie sandały na co dzień\nW codziennych stylizacjach stawiamy zwykle na połączenie wygody i modnego wyglądu. Doskonałym dopełnieniem strojów na swobodne okazje, takie jak wyjście z przyjaciółmi lub zakupy, są sandały na płaskiej podeszwie. Wśród wielu butów dostępnych w sklepie Pantofelek24.pl znajdziemy zarówno bardzo stylowe i kobiece modele o delikatnych paskach i gustownych zdobieniach, jak i również sandały w wydaniu bardziej sportowym, które doskonale sprawdzą się podczas długotrwałego chodzenia.\nStylowe buty meliski\nSzczególnie modne są baleriny-meliski. Te nieco zabawne buty zachwycają uroczymi zdobieniami w postaci kokardek i bardzo bogatą paletą kolorów. Idealnie komponują się z letnimi sukienkami odcinanymi w talii. Meliski znakomicie dopasowują się do kształtu stopy i są bardzo wygodne. Dzięki wyróżniającemu się designowi stały się jednymi z ulubionych modeli damskiego obuwia na lato.


Cyfrowy Polsat | Gadżetomania.pl\n... Polsat zapowiada, że jeszcze w 2021 r. będzie dysponował nowym wozem transmisyjnym. A ten ma nam zapewnić wysokiej jakości transmisje, zarówno pod kątem obrazu, jak i dźwięku. ... Jakość UHD/HD HDR - to zapowiada Polsat. Ich nowy wóz ...\n... Według Jacka Grzeszczaka z Sat Kuriera jest szansa na to, że 16 września zobaczymy Polsat w wysokiej rozdzielczości. O starcie tej wersji stacji mówi się od bardzo dawna. Teraz pozytywnie nastrajają ... , że przygotowania do startu są w ...\n... Od 1 lutego będą spore zawirowania z dostępnością kanałów z BBC. Negatywnie odczują je abonenci Cyfrowego Polsatu. Fani Cyfry+ i platformy n mogą się jednak cieszyć. Mimo to wyniki za poprzedni rok Polsat i tak ma niezłe. ... prasowym. Szefowie ...\n... Polsat i Cyfrowego Polsatu przedstawili listę nowości. Są i kanały HD i nowy sprzęt najwyższej klasy. Dla odbiorcy ciekawą informacją jest start kanału Polsat Sport HD 12 października ... Zmiany w ofercie wprowadzają wszystkie polskie platformy ...\n... Cyfrowy Polsat powoli odsłania wszystkie karty w sprawie TV Mobilnej. Czasu do startu pozostało niewiele, ale wygląda na to, że wszystko pójdzie zgodnie z planem. ... Cyfrowy Polsat powoli odsłania wszystkie karty w sprawie TV Mobilnej. Czasu do ...


Fendt 515C dziwne stuki....??? - Favorit 500 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez mariog84, Grudzień 26, 2014 w Favorit 500\na ile ma godzin pracy tam na liczniku?\nNa liczniku coś koło 8400h.\ncos malo na ten model i rok? teoretycznie przy tym przebiegu to powinien smigac jak prawie nowka ciezko tak bez ogledzin stwierdzic moze to korbowod na sworzniu stukac niema co tak jezdzic musisz to dokladnie zlokalizowac gdzie to dokladnie stuka i naprawic zanim cos sie urwie\nI tu jest właśnie problem, bo nie moge zlokalizować skąd ten dzwięk..... A ciśnienie mi to podnosi... Pewnie sie dopiero dowiem jak cos rzeczywiście sie urwie.\nU sąsiada w zetorze objawiało się tak samo pod obciążeniem a przyczyną był pęknięty tłok.\nEdytowano Grudzień 26, 2014 przez balcerek1\nwiesz jak sie urwie to juz bedzie za pozno koszty nie male orientujesz sie napewno co ile do fendta kosztuje musisz dokladnie osluchac silnik nawet o wiele taniej jest teraz to zlokalizowac nawet rozbierajac silnik niz potem\nZałożyłeś temat napewno się coś ciekawego dowiesz.\nRozgrzej silnik, zmierz ciśnienie oleju. Oczywiście najpierw poszukaj gdzieś info ile ma mieć. Gdyby pękł tłok silnik nie równo by pracował. Ale ciśnienie na cylindrach można zmierzyć. I właściwie zostaje tylko to co można sprawdzić bez rozbierania silnika. Pytanie czy stuki pochodzą z silnika. może ci się wydaje. Trudno przez net zgadnąć, gdzie stuka. Pytanie o przebieg w tych ciągnikach jest śmieszne. Bo kto tak naprawdę go zna. Kilkuletnie mają tyle co napisałeś. A tu pewnie trzeba 1 z przodu postawić.\nTak czy siak traktor musisz oddać do mechanika. Bo wątpię abyś miał przyrządy do przeprowadzenia pomiarów jak pisałem wyżej.\nBył taki przypadek u nas w firmie w 515. Tez nie można było zlokalizować co się dzieje aż w końcu przypadkiem okazało się ze jest uszczelka pod głowicą uszkodzona\nTylko że uszczelka zaczyna się ujawniać pod dużym obciążeniem a za chwilę po dodaniu gazu słychać stukanie\nSprawdź luzy na zaworach może są za duże i stuka temu albo to turbo bądź pompa wtryskowa\nLudzie litości. Uszkodzona uszczelka objawia się wam stukaniem? Jak duże luzy zaworowe są, aby tak głośno stukało pod obciążeniem? A turbo i pompa to chyba kogoś w głowę stuknęły. Ja już dziękuję.\nW sumie jedyne wyjście mechanik do traktora lub traktor do mechanika.\nNo to byś się zdziwił jak przepali się uszczelka między tłokami jak wali.Jak nie miałeś takiego przypadku i głupot nie gadaj.Takie zjawisko ukazuję się w silnikach z całymi głowicami.Miałem taki sam numer w 80 miska olejowa wek panewki zrzuciłem łapie korbowody zero luzu wał w porządku na głównych też nic została głowica.Głowica na bok a tu dziura między 3-4 ale objawy były najpierw pod obciążeniem a po jakiejś chwili walił po dodaniu gazu i stabilizował się jak obroty się wyrównały.\nEdytowano Grudzień 28, 2014 przez balcerek1\nKiedyś miałem tak przepaloną uszczelkę w 255. A tam jak wiesz jest jedna głowica. Nic nie stukało. Ale ok niech będzie. Tak czy siak bez mechanika to tylko wróżenie z fusów. Dlatego napisałem, że jedyne co można zrobić na szybko to zmierzyć ciśnienie oleju, i sprężanie. Zamiast rozbierać po kolei nie to co potrzeba i zgadywać.\nPanowie cisnienie oleju napewno bedzie ok bo jak by niebylo to juz dawno by silnik sie zatar a sprezanie co ma do tego ? brak sprezania to powodowal by prace nie na wszystkie cylindry a ciagnik pracuje ok odpala tez dobrze\nTo są tylko sugestie a nie gotowa recepta co wymienić. Na odległość przez tv to kiedyś Kaszpirowski ponoć uzdrawiał. Ludzie piszą, ze pękł tłok lub uszczelkę wypaliło. Pomiar sprężania to pokaże. Pomiar ciśnienia pozwoli ocenić czy wszystko ok z wałem. To są jedyne metody aby co nie co sprawdzić bez rozbierania silnika. Tyle w temacie.\nKolego, mam deutza agrostara z silnikiem fendta i przebieg 8500 h i przerabiałem tak zwany stukot, napoczątku było tak jak mówisz, stukał jak miał ciężko potem już nie stukało,\nLecz po paru dniach zaczął stukać ciągle, na podwórku starałem się żeby stukotał i odrazu zacząłem rozbiórkę, okazało się że tłok dotykał głowicy.\nWymieniliśmy wszystkie sworznie, złożyliśmy i to pomogło. Luz był ledwno wyczuwalny a jednak się tłukło bo jednak są to dosyć spore obroty


Czas Tajemnic: 5 listopada 1990: przelot eskadry UFO przez Europę cz. 1\n5 listopada 1990: przelot eskadry UFO przez Europę cz. 1\n5 listopada 1990 r. miała miejsce niezwykła manifestacja nieznanego zjawiska w zachodniej i środkowo – wschodniej Europie. Eskadra świetlistych punktów, kul z ogonami i ,,ciemnych mas” o gigantycznych rozmiarach przetoczyła się z południowego – zachodu na północny – wschód przez Europę.\nZjawisko było obserwowane w Portugalii, Hiszpanii, Francji, Polsce i Rosji. Eskadrę niezidentyfikowanych obiektów obserwowało dziesiątki osób. Relacje francuskich świadków są zadziwiająco zbieżne z polskimi raportami. Fenomen próbowano tłumaczyć na wiele sposobów. Pojawiły się w prasie głosy o przelocie radzieckiej rakiety, zaś w polskich mediach tłumaczono, że był to przelot ,,spalających się w atmosferze śmieci kosmicznych” bądź roju meteorytów. Okoliczności zdarzenia, szczere relacje świadków i trajektoria lotu przeczą powyższym sugestiom. Zjawisko do dziś nie zostało wyjaśnione. Po 23 latach warto przyjrzeć się sprawię nieco dokładniej. W pierwszej kolejności będę prezentował wybrane relacje francuskie. W drugiej części cyklu przedstawię przypadki polskie, ze szczególnych uwzględnieniem rejonu dolnośląskiego, w którym ilość meldunków z 5 listopada jest dość spora. Część dotycząca francuskich przypadków oryginalnie była publikowana na łamach „Lumierz Dans la Nuit” w 2001 roku. Zapraszam do lektury !\nPrzybliżona wielkość: przewyższający szerokością pole widzenia...\nMonique Gabrielli otrzymala 5 lat temu relację od mężczyzny, który chciał zachować anonimowość. Będziemy go nazywać inicjałami XH. Przeżył on jedno z najbliższych spotkań tego wieczora: znajdował się zbyt blisko ogromnej masy, by móc zauważyć jej kontury. 5 listopada wieczorem jak zwykle wyjeżdżał z Cahors, gdzie pracował jako informatyk, by pojechać do domu. Jechał najpierw drogą D 27.\nByło trochę przed 19.00, było ciemno. Przy wjeździe do Trespoux-Rassiels zauważył przed sobą w kierunku płd-zach białe światła, które się przemieszczały bardzo wolno, dość nisko. Droga była kręta, widział więc światła to naprzeciw, to z prawej strony. Zdawały się kierować ze strony płd-zach w kierunku płn-wsch. Znajdowały się tak nisko nad horyzontem, że przez chwilę zakrywały je nierówności terenu i przydrożna roślinność. W linii prostej od drogi D656 za Villeseque światła znajdowały się naprzeciw niego lub lekko po lewej stronie. Ok. 1 km przed Sauzet nie widział ich już: droga była opasana zabudowaniami.\nPrzybywszy do Sauzet, przy tablicy z nazwą miejscowości, XH widział gigantyczną masę, przemieszczającą się nad nim. Oszołomiony zatrzymał się. Gigantyczna masa zatrzymała się na po prawej stronie drogi między kościołem a skrzyżowaniem na Luzeh...\nZapaliło się pomarańczowe okrągłe światło, później drugie identyczne trochę z lewej strony. Światła te były częściowo statyczne. Na lewo od drugiego zapaliło się trzecie. Ono oscylowało i zdawało się uaktywniać, podczas gdy powstawało coś w rodzaju ławicy mgły. Ogromna masa wciąż była nieruchoma między drogą na Luzeh i Ablas.\nOd pojawienia się pierwszego pomarańczowego światła strach opuścił świadka, który, przeciwnie, był nadzwyczaj spokojny stojąc twarzą w twarz z tym niezrozumiałym zjawiskiem. Trzy pomarańczowe światła zgasły, i wtedy XH zauważył strukturę: rzędy małych niezliczonych światełek, były jak małe iluminatory na bardzo dużej długości, aż do winnicy, która znajduje się kilkaset metrów od skrzyżowania.\nXH. Znajdował się wtedy prawie pod ogromną masą, której drugiego końca nawet nie widział z powodu wzgórza. Był zbyt blisko masy, by zauważyć jej kształt, wypełniał ona całą szerokość jego pola widzenia. Gdyby trzeba było podać przybliżone dane: miała jakieś 1,5 m na wyciągnięcie ręki! Wreszcie masa zaczęła się delikatnie przemieszczać poziomo w kierunku płn-wsch, później nagle światła zgasły. Wszystko znikło.\nAni razu świadek nie usłyszał żadnych dźwięków. Obserwacja w przybliżeniu trwała kilka minut; prawdopodobnie 2-5 począwszy od zatrzymania samochodu. (Do czasu trwania należy doliczyć ok. 8 min. Potrzebnych do przejechania z prędkością 90 km/h 12 km z Trespoux do Sazuet. Całkowity czas trwania obserwacji wydaje się więc mieścić w 10-13 min, należy więc do jednego z najdłuższych 5 listopada.\nPrzyjaciel XH, który jechał w towarzystwie jeszcze jednej osoby ok. tej samej godziny na trasie Montauban-Cahors widział również białe światła przemieszczające się bardzo powoli i regularnie w tym samym kierunku. Monique Gabrielli precyzuje jeszcze, że XH po wahaniu zdecydował się kilka dni później zatelefonować do SEPRA.\nPo całej sprawie pozostało mu odczucie niechęci i żałował, że wykonał ten telefon. Obserwacja z Sauzet pomaga określić dokładną lokalizację zjawiska. Nie tylko świadek, który znajdował się w Suzet, było tam też to coś kilka lub kilkadziesiąt metrów od niego. Można się dziwić, że obecność tak wielkiego obiektu (dł. prawdopodobnie ponad 100 m) została zgłoszona tylko przez jednego świadka. Można brać pod uwagę różne przypuszczenia co do ilości świadków, którzy w poniedziałek wieczorem ok. 19.00 5 listopada byli poza domem w miejscu, gdzie można było obserwować zjawisko. Można też znaleźć nieprawdopodobne wszystkie relacje tego typu i wyobrazić sobie, że świadkowie są ofiarami sprowokowanej iluzji (ale przez kogo i jak?).\nJeżeli przyjmie się dosłownie relację świadka, niczego nie interpretując, obiekt znajdował się w danym momencie tuż ponad aglomeracją Suzet niespotykanie wielki i pozostał tam kilka chwili nieruchomy, co nie może być wyjaśnione zjawiskami atmosferycznymi: ten rodzaj obiektów przemierza terytorium np. Francji w dwie minuty. Ktoś, kto widziałby obiekt z tak bliskiej odległości, widziałby prawdopodobnie tylko „lekkie” przemieszczenie się powietrza!\nW każdym razie zainteresujmy się innymi relacjami, które pomogą nam ustalić lokalizację przemieszczenia się ”rakiety sowieckiej”\nRegion Soissons (Aisne):\nIm bardzie świadkowie byli oddaleni, tym obiekt był większy!\n50 km na zachód od Reims w regionie Soissons znaleźliśmy kilka przypadków, których porównanie jest interesujące. Dotyczą one obiektu badanego na miejscu 4 kwietnia, 1 maja i 12 września 1992 r. przez Gilles Garreau i Christiana Jay.\nNajpierw w Braine (15 km na wsch-płd-wsch od Soissons na N31 Soissons-Reims) znaleźliśmy obserwację, której data nie jest pewna: 17 miesięcy po wydarzeniach jedyny znany nam świadek, pani M., nie pamiętała już, kiedy to było. Można jednak się domyślić, że chodziło o 5 listopada, ponieważ to był „dzień, w którym wszyscy to widzieli”. Rzecz działa się w poniedziałek, można więc przyjąć, że ryzyko błędu w dacie jest minimalne.\nOk. 19.00 lub raczej przed pani M. wyszła z domu, by odstawić pojemnik na śmieci na róg ulicy jak w każdy poniedziałek. Podniósłszy głowę zauważyła zespół świateł, który zdawał się przesuwać ponad nią, kierując się w stronę Reims na wschód.\nUlica była pusta i pani M. nie znalazła nikogo, z kim mogłaby dzielić wrażenia. Zdziwiona rozmiarami tego, co widziała, pomyślała jednak, że są to żółte światła nisko przelatującego helikoptera. Nie słyszała żadnego dźwięku, ale należy dodać, że nie słyszy na jedno ucho.\nWidziała zespół dziesięciu punktów świetlnych tworzących trójkąt przemieszczających się, ale nie zauważyła żadnej krawędzi, materialnej granicy, czy czegoś, do czego byłyby przyczepione światła. Światło znajdujące się najbardziej z tyłu było większe niż pozostałe, przypominało biały reflektor i zdawało się rzucać wiązkę światła w stronę ziemi.\nZespól przesuwał się powoli, lecz znikł z pola widzenia świadka po 10 sekundach, chowając się za czteropiętrowym budynkiem znajdującym się jakieś 100 m dalej. Jest on naszpikowany kominami, obiekt „przeszedł między dwoma kominami”.\nPrzejście między kominami budynku świadczy o tym, że rozmiary zjawiska nie były gigantyczne w przeciwieństwie do kilkudziesięciu relacji poczynionych w tym samym czasie. Można przyjąć, że wydarzenia działy się5 listopada 1990 r. i że kobieta ta widziała wejście w atmosferę rakiety sowieckiej, jest jednak jeden szczegół, który temu przeczy: to zdanie mówiące, że zespół przemieszczał się dokładnie nad świadkiem. Braine znajduje się ok. 175 km od „teoretycznego” zetknięcia się z ziemią rakiety. To dużo jak na przelot tuż nad świadkiem. Jeżeli przyjąć, że statek radziecki (lub raczej to, co z niego zostało) znajdował się na wysokości ok. 90 km, poniższy rysunek pokazuje, że statek radziecki - jeśli przyjąć, że był widoczny – musiałby pojawić się w Braine 27º nad horyzontem. Jakiekolwiek byłoby pochodzenie zjawiska wolne od psychologicznego postrzegania można przyjąć, że kobieta ta przelot na wysokości 27º nad horyzontem opisałaby jako przelot w stronę zenitu.\nJest to opis podobny wielu innych tego wieczoru. Przejdźmy do 2 innych relacji: jednej w Courmelles w dzielnicy Saint-Felix, drugiej w samum Soissons.\nW Saint-Felix Francis Jaujon, jego żona i troje dzieci wyszli od rodziców. Wtedy zobaczyli, jak coś przemierza niebo w kierunku płn-wsch. Musiało to być blisko nich, bo zgodnie powiedzieli, że przeleciało nad nimi. Precyzują, że przeleciało nad sąsiednim domem. Nie można oczywiście przez to rozumieć, że przeszło pionowo nad domem. To było tylko widoczne nad dachem domu, dużo dalej w odległości, która pozostaje nieokreślona.\nŚwiadkowie opisują wielką czarną trójkątną masę z dwoma silnymi żółtymi światłami na dwóch wierzchołkach, podczas gdy masa była pokryta „normalnymi” światłami , migocącymi jakby wyrzucającymi płomienie. W tyłu ciągnęła się jakby pozioma smuga porównywalna do „palnika, którego koniec był niewyraźny jakby żółto-pomarańczowy płomień.”\nMasa zdawała się być ogromna: świadkowie pytani 12 września 1992 r. rozstawili ramiona na ok. 30º prezentując kąt widzenia. To coś przemieszczało się delikatnie, bezgłośnie. Całkowity czas trwania obserwacji jest oszacowany (ale 22 miesiące po wydarzeniach) na 5 minut.\nŚwiadkowie ani przez sekundę nie pomyśleli o rakiecie.\nKilometr dalej pan LR dowódca brygady policji w komisariacie w Soissons wyjechał z miasta drogą z Chateau-Thierry i dojeżdżając do domu, zauważył ok. 19.00 nieco na lewo na płd „cztery lub pięć’ punktów świetlnych na niebie. Przez chwilę myślał, że to helikopter.\nDojechawszy na miejsce wstawił samochód do garażu i stwierdził, że to nie są punkty świetlne, lecz „nieprzezroczysta masa” jakby” płótno”, które ślizga się po niebie w całkowitej ciszy w kierunku płn-wsch. Masa zawierała dziesiątki biało-żółtych błyszczących niby gwiazdy punktów.\nLR stał nieruchomo obserwując zjawisko, które przemieszczało się powoli aż znikło na wzgórzem na płn-wsch od Soissons. (Długość obserwacji została oszacowana na „kilka minut”)\nLR wołał sąsiada, lecz ten nie słyszał. Wołał też żonę i syna: „Chodźcie zobaczyć! Latający spodek!” ale oni również nie wyszli. Pomyślał o przyniesieniu nowo kupionej kamery Video, ale była jeszcze nie rozpakowana.\n„W ciągu 50 lat kariery nigdy nie widziałem czegoś podobnego. To było wielkości boiska futbolowego” – powiedział LR.\nMaksymalna wysokość nad horyzontem została oszacowana (12 września 1992 r.) na ok. 37º. Liczba ta mało różni się od 26º „teoretycznej” trajektorii widzianej z Soissons.\nChociaż opisany jako „nieprzezroczysta masa” obiekt nie miał ani struktury, ani widocznych krawędzi, to z tyłu świadek prawdopodobnie widział lekko zarysowane kontury . Podczas przemieszczania bardzo mocny reflektor umieszczony z boku masy świecił w dół i do tyłu.\nBiorąc pod uwagę powyższy opis i ten z Braine, można stwierdzić, że nie pasują do oficjalnej tezy, lecz wskazania azymutu, wysokość kątowa i wielkość są zbyt mało precyzyjne, by móc wyciągnąć jakieś wnioski.\nOto następny przykład dotyczący złożoności tego problemu, który najpierw był opisywany w „l’Union” z 7 listopada, później zaś Gilles Garreau i Christian Jay spotkali się ze świadkiem - Jacques Katz – 1 maja 1992 r. w Soissons. To jego relacja:\nTego wieczoru o 18.55 J. Katz, sprzedawca w Soissons, zatrzymał samochód na parkingu, na końcu rzędu obok katedry w centrum miasta na placu Fernand Marquigny. Skierował wzrok na płd, ale pole jego widzenia było ograniczone przez kryte targowisko.\nRuch na niebie sprawił, że przymknął oczy i dostrzegł „duży trójkąt”, którego tył skierowany był na grupę domów z prawej strony na ulicy Chaperon Rouge i którego przód był zasłonięty przez grupę budynków na głównej ulicy w kierunku wsch.\nTak więc światła znikały w kierunku wsch-płn-wsch, podczas gdy następne pojawiały się z kierunku zach-płd-zach. Artykuł z „l’Union” precyzuje, że świadek otworzył okno samochodu, by lepiej widzieć zjawisko, które zajmowało „całą przestrzeń nieba”.\nJ. Katz obserwował zjawisko 60-90 sekund do czasu aż znikło na płn-wsch „w kierunku Bucy”. Postanowił śledzić je samochodem, lecz ruch uliczny mu na to nie pozwolił. Podczas obserwacji świadek zauważył liczne czerwone światła (nie oświetlające) z boku prostokąta, a w środku intensywne biało-pomarańczowe światło (wg gazety), coś w rodzaju „reaktora” wyrzucającego płomienie, sprawiające wrażenie ognia. Z tyłu były dwa płomienie bardzo jasne. Wszystko to zdawało się być tylko 100 m nad ziemią, przelatywało nad krytym targowiskiem (co pokazuje rysunek wykonany przez J. Katza na kartce A3 zamieszczony poniżej)\nKąt, pod którym zjawisko było obserwowane (ponad 90º) całkowicie przeczy oficjalnym wyjaśnieniom zjawiska z 5 listopada. Jest oczywiste, że nigdy wejście rakiety radzieckiej (na 26º nad horyzontem w odległości 200 km), nie mogłoby przypominać prostokąta ocenianego na 200-400m długości i 100-300 m szerokości 100 m nad ziemią akurat nad krytym targowiskiem. Trudno sobie też wyobrazić, by ten gigantyczny obiekt opisany przez J. Katza był tym samym, który widziano w Braine i który znikł między dwoma małymi kominami w odległości 100 m.\nThugny-Trugny (Ardeny): „To zanurzało się w dolinie, przyspieszając...”\nSpotkanie miało miejsce jakieś 5 km na płd-wsch od Rethel na D 983. Świadkami są : Eric Zuccari - wtedy asystent-technik w centrum DDE w Rethel, mer Ecordal i pilot prywatny - jego żona i syn Erwan wtedy w wieku 16 lat.\nTuż po wyjechaniu z Biermes droga skręcał lekko w prawo, potem była prosta na odcinku 2 km aż do wjazdu do Thugny-Trugny. Ten prosty odcinek skierowany jest z zachodu na wschód.\nSamochód prowadził E. Zuccari jechał prostym odcinkiem drogi, gdy Erwan zwrócił uwagę rodziców na coś, co pojawiło się z prawej strony samochodu (więc od strony południowej) ponad polami: zespół świateł przemieszczających się prawie równolegle do drogi zmierzający w stronę ziemi po pochylonej trajektorii 30º nad horyzontem.\nE. Zuccari zatrzymał samochód nieco dalej, wyłączył silnik i trzej świadkowie wysiedli. Obiekt zdawał „się stabilizować”, tzn. jego trajektoria była pozioma, poruszał się powoli w stronę Thugny-Trugny.\nByła to ciemna masa o niewyraźnych konturach przypominająca spłaszczony sześciobok. Miała wiele punktów świetlnych, prawdopodobnie białych, a z tyłu widać było jakby płomień lub pomarańczową wiązkę świetlną, która wychodziła z końcówki w kształcie reflektora 2CV. W wiązce można było odróżnić spiralę dymu, jakby wskutek skraplania, jak dym z papierosa w wiązce lasera. Była 19.03. Nie słychać było żadnych odgłosów.\n(Państwo Zuccari opowiedzieli nam o swojej obserwacji w sobotę 30 grudnia 2000 r. w miejscu wydarzeń Dla oszacowania wielkości zjawiska E. Zuccari spontanicznie wyciągnął ręce w odległości 50 cm. To było wielkie „jak katedra”).\nŚwiadkowie weszli do samochodu, lecz E. Zuccari zatrzymał się ponownie 200 m dalej na wierzchołku małego wzniesienia. Tam obiekt znajdował się „nad nimi”. (Należy dodać, że zjawisko nie znajdowało się bezpośrednio pionowo nad świadkami, ale raczej ok. 70º nad horyzontem. Małe drzewa, które rodną dziś wzdłuż prawej strony drogi, były wtedy na tyle małe, że nie ograniczały widoczności).\nObiekt przeciął drogę. Świadkowie wrócili do samochodu, a E. Zuccari przejechawszy 300 m zatrzymał się po raz trzeci u wejścia do aglomeracji Thugny-Trugny. Zjawisko było teraz widoczne (w kierunku płn-wsch) na bardzo niskiej wysokości nad doliną l’Aisne. Miało formę trzech pomarańczowych świateł rozmieszczonych na wierzchołkach trójkąta równobocznego skierowanego wierzchołkiem na dół.\nE. Zuccari wyjaśnia, że w tej fazie obserwacji miał wrażenie, że jest lekko ponad zjawiskiem, które „zanurzało się’ w dolinie. Rzeźba terenu nie jest zbyt zróżnicowana jeśli chodzi o poziom i w przybliżeniu można stwierdzić, że obiekt znajdował się bardzo blisko linii horyzontu. Po 10 latach trudno jest ustalić więcej szczegółów.\nE. Zuccari dodaje, że miał wrażenie, iż obiekt w tym momencie przyspieszał.\nIlość szczegółów w tej relacji pokazuje, że na pewno nie oglądano wejścia w atmosferę rakiety radzieckiej, która miała przejść na odcinku od Royan (110 km wys.) do Bithe (83km wys.). można przytoczyć następujące elementy:\n1. Złamanie trajektorii na początku obserwacji: obiekt zmierzał w stronę ziemi, później (jak w Gretz-Armainvilliers) „leciał” poziomo.\n2. Thugny-Trugny znajduje się ok. 170 km od zetknięcia z ziemią przypuszczalnej trajektorii statku radzieckiego. Jeżeli to była rakieta, to musiałaby być obserwowana jakieś 27º nad horyzontem, podczas gdy świadkowie wskazują wysokość kątową ok. 70º. Jakie zjawisko widziane z odległości realnej 190 km (170 km nad ziemią) i 27º nad horyzontem mogłoby spowodować określenie świadków: „To było dokładnie nad nami”?\n3. Podawane przez świadków wskazania co do przybliżonej wielkości odpowiadają (na trajektorii wejścia w atmosferę) blisko dwustu kilometrom!\nAle elementy te nie są najbardziej decydujące: najistotniejszy jest kierunek, w jakim oddalił się obiekt, oszacowany w sposób precyzyjny, bo został ustalony w odniesieniu do konkretnych miejsc na ziemi. Jeśli to wszystko aż do zniknięcia było rakietą radziecką, musiałoby być widoczne w całości z prawej strony drogi. Trajektoria rakiety nie przecina D 983: znajduje się całkowicie po prawej stronie drogi.\nI ostatni niemal główny punkt: znamy kierunek w jakim znikł obiekt według świadków z Thugny-Trugny, dziennikarz l’Union na płd od Vouziers musiał znajdować się plecami do niego. Nie był to więc jedyny obiekt na niebie, musiało ich być kilka..\nMelun (Seine-et-Marne): „To było gigantyczne, większe niż lotniskowiec”\nNa mapie Melun da bez trudu zauważyć coś, co można nazwać zakątkiem płn-zachodnim aglomeracji. Tam znajduje się ulica G. Thung.. W jednym z tamtejszych budynków cztery osoby dokonały ok. 19.00 obserwacji, która je poruszyła. Byli to: Paul Morel, jego synowie Jean-Paul (policjant) i Daniel oraz pani Francoise Broutin.\nJedne okna mieszkania wychodziły na wschód, drugie na zachód. Patrząc na zachód w kierunku Seine-Port, P. Morel zauważył „nad antenami Sainte-Assise” grupę świateł, które powoli się zbliżały...\n(Ten początkowy kierunek obserwacji jest ważny, bo odpowiada azymutowi 260º i nie odpowiada hipotezie rakiety radzieckiej: jest niemożliwe, by świadkowie znajdujący się z lewej strony jej trajektorii mogli ją widzieć w kierunku zachodnim! Jeżeli oglądano rakietę radziecką, trzeba by przyjąć, że świadkowie popełnili błąd rzędu 50º w określeniu początkowego kierunku obserwacji i musieliby obserwować rakietę, przelatującą nad zatoką Gironde, co jest mało prawdopodobne. Jeśli przyjąć, że obiekt nie był obserwowany w odległości co najmniej 200 km, (kiedy rakieta przelatywała nad regionem Saint-Amand-Montrond) błąd w określeniu kierunku sięgnąłby 80º. Dla osób znajdujących się w budynku, które doskonale i od dawna znają okolicę jest to nie do pomyślenia).\nŚwiadkowie zobaczyli ogromny obiekt „w kształcie łodzi podwodnej”. Brzegi „czarnej masy” były niewidoczne i oceniane tylko dzięki światłom regularnie rozmieszczonym na krawędziach tej „czarnej masy”. Trzy pierwsze z tych świateł są tymi widzianymi na początku.\nWielkość jest określana jako „gigantyczna”: długość oszacowano na 300-350 m, wysokość na ok. 200m. wielkość „łodzi podwodnej’ odpowiada 20 piętrom!\nZ tyłu trzy białe wiązki światła oświetlały przestrzeń w kierunku odwrotnym do ruchu obiektu. Były co najmniej tak długie jak „łódź podwodna”. Nie były to wiązki ucięte jak w Bretigny, w Grtez-Armainvilliers, czy na płd Dordogne: kończyły się „jak normalne światła”.\nW miarę jak ogromna masa przemieszczała się na wschód równolegle do swojej osi, kierunek obserwacji zmieniał się na południowy, a przód obiektu zbliżał się do fasady budynku.\nWiedząc, że zaraz stracą obiekt z oczu, świadkowie przeszli do okna w kuchni, które wychodzi na wschód. Tam zobaczyli (tym razem z tyłu) monstrualny obiekt, który zdawał się przelatywać nad centrum Melun i oddalała się na wschód.\nZ tyłu widać było coś jakby otwór, ale 3 wiązki choć nie oślepiające nie pozwalały dostrzec konturów czarnej masy.”\nPrędkość jest określona jako „bardzo mała”, a obserwacja trwała zaledwie jedną minutę. Kiedy obiekt był widoczny z najmniejszej odległości czarna masa, nie licząc wiązek, była widoczna pod kątem 30-40º. Maksymalna wysokość kątowa została oceniona na 30º.\nPodczas trwania obserwacji na peryferiach, które otaczają Melun ruch samochodowy odbywał się normalnie, działało oświetlenie miejskie.\nTrudno zrozumieć jak takie zjawisko mogło nie być obserwowane przez setki czy tysiące świadków.\nDlaczego świadkowie z ulicy Tunc widzieli wyraźnie 3 stałe wiązki świetlne skierowane do tyłu podczas gdy w Cesson (4 km dalej) świadkowie widzieli tylko jedną, a między tymi dwiema miejscowościami w Vert-Saint-Denis Santerre widział ich kilka skierowanych w dół?\nCapbreton (Landes): lekkie „pu, pu, pu...”\nNasze przyzwyczajenia myślowe, „schematy mentalne”, kultura pozwalają nam na różne podejście do takich problemów jak ten z 5 listopada.\nPrzypadek z Capbreton jest interesujący: przypomina ten z autostrady A 63 i ten z Huisseau-sur-Cosson. Jednak nigdy nie znaleźliśmy dwóch obserwacji, o których można by powiedzieć: „to to samo zjawisko było obserwowane w obu przypadkach”.\nMieszkanka Capbreton Renee Fonsegrive, emerytka, była sekretarka, zwierzyła się że swojej obserwacji w Kole Badań Ufologicznych w Marmandais, które nam ją przekazało.\n„Jasna noc, rześkie powietrz pozwalały przewidzieć nocny przymrozek. Z pomocą syna (lat 29) nakładałam pokrowiec na oleandry wrażliwe na mróz. Byłam więc schylona, usłyszałam wtedy cichy odgłos silnika i podniosłam głowę. Zobaczyłam trójkąt i powiedziałam do syna: „czy ty widzisz to co ja?” Zawołaliśmy moją synową, która została w samochodzie z dzieckiem. Dołączyła do nas i oglądaliśmy latający obiekt, który znikł za lasem. Dym, który wychodził z silnika w rytmie pu-pu-pu tworzył równą spiralę, nie większą niż na małym rysunku.\nUsłyszeliśmy ten odgłos, ponieważ dzielnica, w której mieszkam, jest bardzo cicha, ale gdyby w tym momencie przejeżdżał jakiś samochód z całą pewnością nie usłyszałabym tego dźwięku, nie odwróciłabym głowy i nie zobaczyłabym obiektu. Synowa spojrzała na zegarek pod koniec obserwacji, była 19.10”.\nRaport ten (z 23 listopada 1990) precyzuje jeszcze kierunek ruchu: z płd-zach na płn-wschód, przybliżona wielkość jest porównywalna z Grande Ourse, wysokość: 5000-7000 m. To oszacowanie jest zaskakujące jak również słyszany odgłos.\nObserwacja z Capbreton bardzo przypomina tę z autostrady A 63 (LDLN 303 s. 32-33): taki sam idealny trójkąt ze światłem na każdym wierzchołku, wyraźnymi bokami („błyszcząca wstęga pół-metalowa, pół-szklana” na A 63, „coś w rodzaju neonowej tuby jak świetlna chorągiew” tutaj). Istnieje też podobieństwo kolorów: żółty (na dwóch punktach z tyłu trójkąta) na A 63, żółty w Capbreton. Odległość dzieląca oba miejsca obserwacji – 15 km. Można się więc zastanawiać, czy nie oglądano tego samego obiektu.\nPrzypadek z Capbreton przypomina też Huisseau-sur-Cosson (LDLN 303 s. 32), lecz w Huisseau obiekt nie był ciemnym trójkątem, lecz żółtą świetlną kulą.\nŹródło: Świat UFO nr 7


Polskie Centrum Kadrowo-Płacowe - Wiadomości, Moment uzyskania przychodu ze stosunku pracy\nMoment uzyskania przychodu ze stosunku pracy\nO momencie uzyskania przychodu decyduje chwila pozostawienia świadczenia do dyspozycji podatnika. Zasada ta ma również zastosowanie do przychodów ze stosunku pracy. Jednakże z uwagi na okoliczność, iż wynagrodzenie za pracę może zostać wypłacone zarówno w gotówce, jak i w drodze przelewu bankowego, powstają wątpliwości co do momentu, w którym jest ono pozostawione do dyspozycji pracownika.\nArt. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przychód jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.\nCytowana definicja pozwala na określenie momentu uzyskania przychodu. Przychód w postaci pieniędzy lub wartości pieniężnych powstaje zatem w momencie otrzymania ich przez podatnika lub w momencie postawienia ich do dyspozycji podatnika, zaś przychód w postaci świadczeń w naturze i innych świadczeń nieodpłatnych powstaje z chwilą otrzymania świadczenia przez podatnika bądź wykonania świadczenia na rzecz podatnika.\nKluczowe znaczenie dla ustalenia momentu uzyskania przychodu ma pojęcie „pozostawienia do dyspozycji”. Rozumieć je należy jako pozostawienie podatnikowi przysługujących mu wartości w taki sposób, aby mógł z nich swobodnie korzystać. W praktyce określenie momentu „pozostawienia do dyspozycji” jest jednak trudne. Wątpliwości mogą powstać m.in. przy świadczeniach w naturze, a także w sytuacji gdy świadczenie pieniężne wypłacane jest za pomocą przelewu na rachunek bankowy.\nNie ulega wątpliwości, iż w przypadku gdy wynagrodzenie wypłacane jest w gotówce, momentem pozostawienia do dyspozycji, a tym samym powstania przychodu, jest dzień, w którym pieniądze zostały pracownikowi wypłacone. Jeżeli wynagrodzenie jest wypłacane w drodze przelewu na rachunek bankowy pracownika, momentem pozostawienia do dyspozycji pracownika jest moment wypłaty i obciążenia rachunku bankowego pracodawcy. Jak wyjaśnił bowiem Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lipca 2014 r., nr IPPB2/415-372/14-2/LS: „Zasadny zatem będzie pogląd, iż za moment uzyskania przychodu ze stosunku pracy należy przyjąć moment wypłaty (obciążenia rachunku), a nie dzień, w którym wynagrodzenie wpłynie na rachunek pracownika”.\nOstatnimi czasy powszechne stały się różnego rodzaju świadczenia nieodpłatne lub częściowo nieodpłatne. W takim przypadku moment powstania przychodu wyznacza faktyczne skorzystanie przez pracownika z postawionych do dyspozycji świadczeń. Potwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 5 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 161/11. Stwierdził on bowiem, iż: „W odniesieniu do świadczeń nieodpłatnych opodatkowaniu może podlegać bowiem tylko przychód rzeczywiście otrzymany, a nie możliwy do otrzymania, tj. wartość otrzymanego świadczenia, a nie możliwość skorzystania ze świadczenia. Innymi słowy, o przychodzie pracownika można by mówić, gdy skorzystał on z postawionych do dyspozycji świadczeń, a ponadto możliwe byłoby ustalenie wartości tego świadczenia według metod określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.”.


Anioły współczesności Justyny Komar w Galerii Ciasna - News O.pl\nOd 19 lutego 2009 roku w Galerii Ciasna w Jastrzębiu Zdroju można oglądać wystawę fotografii Justyny Komar pt. Anioły Współczesności.\nJustyna Komar - Anioły Współczesności\nCzy nam, współczesnym potrzebne są jeszcze anioły? Czy czujemy się już całkiem bezpieczni w naszych zamkniętych monitorowanych osiedlach i strzeżonych parkingach? Czy wysokie ubezpieczenie nie sprawia, że śpimy spokojnie w naszych hypoalergicznych pościelach? Cóż więc dzieje się z niechcianymi aniołami? Czy zostały uprzątnięte na stałe? Może same mają dość swojej niewdzięcznej roli? Czy może trafiły do takiego składu upadłych aniołów – jak ten – i tu czekają, aż będą znowu potrzebne?\nCykl anioły współczesności daje nam wiele możliwości interpretacji. Właściwie każdy kto patrzy na te prace ma szanse na własne odczuwanie tematu. Może wzbudzić w nas refleksję nad upadkiem autorytetów, degradacji wartości, brakiem poszanowania godności i autonomii osoby. Przedmiotowe podejścia do człowieka jako pracownika lub potencjalne źródło dochodu, różne formy manipulacji są coraz bardziej odczuwalne i namacalne w dzisiejszej codzienności. Dotyczą praktycznie każdego z nas. I… wzbudzają strach, niepewność, panikę…\nPrace Justyny Komar przywodzą na myśl coś pomiędzy pseudofimowymi kadrami Cindy Sherman, sklepowymi wystawami Eugene Atgeta a surrealistycznymi poszukiwaniami grupy Bifur. Autorka próbuje przedstawić z dystansem problem ludzkiej tożsamości w plastikowym świecie. Ludzie sami nie wiedzą po co istnieją (dylemat odwieczny) i czy w ogóle istnieją, czy są immanentnymi bytami czy tylko pionkami na szachownicy. Dość prosta stylistyka kontrastuje z wyrafinowaną grą, pomiędzy rzeczywistością a marzeniem.\nJustyna Komar – ukończyła filozofię na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i studia podyplomowe w Instytucie Sztuki na Uniwersytecie Śląskim (Filia w Cieszynie) z zakresu obsługi programów graficznych 2d. Od września 2005 współpracuje z pierwszą w Polsce Internetową Szkołą Fotografii, gdzie zajmuje się estetyką i kompozycją obrazu. Od 2007 roku jest członkiem Mazowieckiego Towarzystwa Fotograficznego. W 2009 roku ukazała się książka Moja cyfrówka i ja, której Justyna Komar jest współautorką.\nWystawa potrwa do 13 marca 2009 roku.\nTags Galeria Ciasna w Jastrzębiu Zdroju Jastrzębie Zdrój Justyna Komar\nPoprzedni news Berlin – wystawa fotografii w Galerii Miejsce Sztuki OFFicyna\nNastępny news Altówka po wiedeńsku


O wolności : Felietony filozoficzne, psychologiczne i inne...\n”Nie jesteśmy igraszką fal, jest jakiś kierunek. Posuwamy się naprzód, postępujemy."\nW metafizycznej tradycji Zachodu akcentowano fakt, iż człowieka charakteryzuje rozumność i wolność. Osoba ludzka w myśl klasycznej filozofii decyduje o stosunku do otaczającej ją rzeczywistości. Spadkobierca tradycji klasycznej – Jacques Maritain podkreślał, że „osoba ludzka to wszechświat o naturze duchowej, obdarzony wolnością wyboru i stanowiący tym samym całość niezależną wobec świata”. Wolność wyboru – to według tego myśliciela – dopiero korzeń świata wolności, która realizuje się w pełniejszy sposób w rozwoju osoby ludzkiej, w samoprzezwyciężaniu się.\nPewne poszerzenie tej perspektywy przyniósł personalizm francuskiego filozofa Emmanuela Mouniera. Człowiek nie istnieje przecież sam, jego wolność nie jest wolnością samotnej wyspy, ale zawsze wolnością w jakieś wspólnocie. Prawdziwa, autentyczna wolność jest dobrym wyborem, który w swej istocie polega na przyjęciu wartości. Człowiek, istniejąc wobec wartości, może je zaakceptować i może też je odrzucić, gdyż „wolny jest ten człowiek, który może obiecać, i ten, który może zdradzić”.\nI tak, jak myśleć o nadziei zaczynamy w obliczu jej utraty, tak i o wolności gdy czujemy, że jest zagrożona. Zagrożony dar wolności przynosi pytanie o jej najgłębszy sens i o twarz ludzkiej wolności. I tu nadzieja spotyka się z wolnością, a może raczej wolność spotyka nadzieję. Bo nieszczęściem jest dla tych, co swój geniusz twórczy uśpili, ratując się „ucieczką od wolności”, czekając, aż ktoś inny zdecyduje, pomyśli... Geniusz wolności to twórcze życie człowiecze, to pewien artyzm. Interesująco w tym kontekście może zabrzmieć parafraza słów Romana Brandstaettera (zaczerpnięta z Jego utworu „O daj, nam, Panie, natchnienie do wiary”), gdyby słowo ‘wiara’ zastąpić słowem ‘wolność’:\n„ wolność jest trudną twórczością, która wymaga czujności sumienia/.../\nwolność winna być tworzywem, w którym się człowiek cały wypowiada/.../\nkażdy z nas musi tę wolność kształtować według wymogów swojej twórczej woli, według potrzeby swej osobowości/.../\nKażda rutyna i każda maniera są śmiercią wolności i śmiercią sumienia”.\nNieszczęsny dar może stać się horyzontem człowieka szczęśliwego, gdy myślącą nadzieję w dobry czyn zamieni. Wtedy wolność będzie wartością, a wartość jak sama nazwa na to wskazuje jest cenna. Kosztować więc musi...


Festiwal Firmament zgromadzi gwiazdy | Echo Dnia Świętokrzyskie\nFestiwal Firmament zgromadzi gwiazdy\nPlakat promujący imprezę. archiwum\n12 grudnia już po raz siódmy rozpocznie się Festiwal Firmament w Kielcach. Będzie dużo bardzo różnorodnej muzyki.\nW tym roku już po raz siódmy Fundacja Kultury Wici zaprasza na Festiwal Firmament. Przez trzy grudniowe wieczory na kameralnej scenie KCK oraz w kilku kieleckich klubach królować będzie nowa muzyka i nowe media. Czeka nas ogromna porcja świeżych dźwięków, okraszona oryginalnymi wizualizacjami. Współorganizatorem Festiwalu jest Kieleckie Centrum Kultury.\nFestiwal zainauguruje (12 grudnia - piątek, godz. 19, mała scena KCK) impreza pod hasłem Meet the VJ's, poświęcona trudnej sztuce produkcji wizualizacji - vj-ingu. Swoje doświadczenia przedstawi Piotr Domagała - JNAtheAnimal. Po części warsztatowej będzie można obejrzeć projekcje video art, przygotowane przez Pracownię Działań Multimedialnych Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego oraz pracownie multimedialne innych krajowych ośrodków akademickich.\nCzęść koncertową na scenie Kieleckiego Centrum Kultury rozpocznie w sobotę, 13 grudnia o godzinie 19 prezentacja projektu emiter_franczak - audio video performance. Duet tworzą Marcin Dymiter i Ludomir Franczak. Ich pomysł na pracę z dźwiękiem i obrazem polega na użyciu powszechnie dostępnych przedmiotów, kreatywnym przekształcaniu, "recyklingu" rzeczywistości w przestrzeni dźwiękowej i wizualnej. Działają na materiale powszechnie uznawanym za zakłócenia.\nDrugim wykonawcą sobotniego wieczoru będzie Nejmano. Pod tym pseudonimem kryje się absolwent Gdańskiej Akademii Muzycznej Maciek Nejman. Jego muzyka to mieszanka stylów - od eksperymentalnego ambientu, aż po noise. Nejmano miał okazję zaprezentować się szerszej publiczności na festiwalach w całej Polsce oraz poza granicami naszego kraju. Niebawem ukaże się jego debiutancka płyta.\nGwoździem programu tego dnia będzie występ duetu L.U.C i RAH w projekcie pod tajemniczą nazwą Homoxymoronomatura. Dwie wyjątkowe osobowości polskiej fonografii - L.U.C (Kanał Audytywny) i Rahim (Paktofonika, Pokahontaz, Maxflo) połączyły swe siły, aby stworzyć precedensowy projekt, wyznaczający nowe kierunki dla konceptualnej sztuki scenicznej.\nTrzeci dzień Firmamentu (14 grudnia - niedziela) w Kieleckim Centrum Kultury o godzinie 19 rozpocznie Minoo - muzyczny projekt Pawła Pruskiego, skupiający się głównie wokół dźwięków eksperymentalnej elektroniki, jazzu oraz muzyki akustycznej. Będzie to swoista fuzja różnych gatunków, przedstawiających jedną spójną wizję muzyki. Jego debiutancki album "Material Spirit" w większości oparty jest o brzmienia żywych instrumentów, ocierających się o jazzowo-elektroniczną konwencję. Minoo ma za sobą występy między innymi na Warsaw Summer Jazz Days, Festiwalu Nowa Muzyka, Warsaw Electronic Festival, FreeFormFestival.\nPodczas koncertu do duetu dołączy Pani K - artystka video i performerka. Obrazy generowane przez nią z komputera porywają odbiorcę strumieniem transowych animacji, uzupełniają i wzmacniają się z muzyka. Wizualizacje dodają koncertom energii i magicznej aury. Powstaje niezwykle, multimedialne przedstawienie.\nJako trzeci na scenie pojawi się zespół Automatik, inicjatorzy Festiwalu, weterani sceny muzyki elektronicznej. Trzon zespołu tworzą Rafał Nowak i Andrzej Rajski, stale współpracujący z Antonim Gralakiem, Włodzimierzem Kiniorskim, Piotrem Pawlakiem, Zbigniewem Brysiakiem i mC glennSKii'm. Swoją muzykę określają jako eksperymentalny elektroniczny trans z elementami jazzu i współczesnych trendów w muzyce tanecznej, wzbogacony brzmieniem instrumentów akustycznych.\nZespół jest laureatem Grand Prix RFI Electronic Music Award w roku 2004. Do tej pory wydali dziewięć płyt. Koncertują w kraju i poza jego granicami, ostatnio wystąpili na Polnishes Musikfestival w Berlinie. Podczas tegorocznej edycji Firmamentu zaprezentują materiał określony wdzięczną nazwą "Hard Chaos".\nBilety w cenie 15 pln do nabycia od dnia 17 listopada w kasach Kieleckiego Centrum Kultury, Plac Moniuszki 2b, Kielce.\nKrajana, Dariusza Makaruka kielczanie znają raczej jako muzyka a nie speca od nowoczesnych technologii. Tymczasem w październiku 2019 roku Makaruk zdobył pierwszą nagrodę w międzynarodowym konkursie na największy pokaz videomappingu na świecie - przygotował projekcję na 40 wieżow...


Podziemia Kredowe zmieniają właściciela - Radio BonTon Chełm 104.90 FM - najszybsze wiadomości lokalne\nPodziemia Kredowe zmieniają właściciela\nChełmskie podziemia kredowe przejdą w zarządzanie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji.\nJak dowiedzieliśmy się w Urzędzie Miasta, dotychczasowy przedsiębiorca, który wynajmował od miasta podziemia, rezygnuje z prowadzenia interesu. W związku z tym, największą atrakcją turystyczną ma się teraz zająć MOSiR. Ze wstępnych ustaleń wynika też, że pracujące tam obecnie osoby - nie opuszczą miejsca pracy.\nTrwające już postępowanie, dotyczące przejęcia podziemi mają się zakończyć przed początkiem listopada.\nGosc 17.10.2017, 21:00\nMoże zmieni się również organizacja. Może tym razem uda się pokazać moim gościom z Warszawy podziemia. Niestety dwa razy nie udało się wejść, było duże zainteresowanie i nieudało nam się kupić biletów. Szkoda że nie można zrobić rezerwacji internetowo.\nAndrzej 16.10.2017, 19:35\nAndrzej 16.10.2017, 18:30\nA konkretnie,jakie plany,finansowe?


Czas poznać "Apartament w Paryżu" Michelle Gable | Książkowe Wyliczanki\nApril niezwykle cieszy się ze służbowego wyjazdu do Paryża. Ma tam zbadać i oszacować cenę eksponatów z pewnego apartamentu, które jak się okazuje, zostały zapomniane na siedemdziesiąt lat. Namacalne przedmioty wprawiają bohaterkę w zachwyt, jednak wraz z ich odkryciem poznaje historię osoby, która była ich właścicielką. Kobieta, żyjąca w czasach paryskiej belle epoque, związana z wieloma osobami znanymi z historii, staje się bliska April. Bohaterka chce odkryć jej sekrety, zapominając jednocześnie o swoich problemach, zostawionych za oceanem. Czy Paryż stanie się miejscem ucieczki?\nPierwsze strony trochę mnie zaniepokoiły, pokazały postacie, które wydały mi się mało sympatyczne i trochę mdłe. Pełna obaw czytałam coraz to nowe strony, mając nadzieję, że akcja rozwinie się w ciekawym dla mnie kierunku. Nie myliłam się i nie musiałam czekać długo. Autorka poprowadziła historię dwutorowo, od wydarzeń współczesnych, przenosząc czytelnika na koniec XIX wieku, gdzie w ówczesnym Paryżu żyła Marta i to ona staje się postacią ciekawą i intrygującą. Dzięki pamiętnikom, które odkrywa April, możemy poznać losy dziewczyny, która musi odnaleźć się w życiu. Wychowanka domu dziecka, nie potrafi zmusić się do pracy w fabryce, gdzie wiele ówczesnych kobiet traci życie. Alternatywą jest prostytucja, która niszczy bardzo szybko zdrowie, a także doprowadza kobiety do śmierci. Marta znajduje dla siebie inną drogę, niezwykle ciekawą dla współczesnego czytelnika i z czasem zaczyna obracać się w znaczących kręgach.\nTo historia z dzienników, które czyta April, początkowo sprawiła, że zagłębiałam się w historię z ciekawością. Wydarzenia współczesne traktowałam trochę jako konieczny dodatek. A jednak autorce udało się zmienić u mnie to podejście, zainteresować postacią April i problemami, z którymi musi się mierzyć. Kobieta ucieka bowiem od kłopotów w małżeństwie, które obecnie przechodzi. Może nie byłyby one bardzo ciekawe, gdyby nie głębsze przesłanie. Wraz z rozwojem akcji, zachowanie bohaterki, jej niektóre przemyślenia i decyzje, stają się czytelniejsze. Wszystko wypływa z przeszłości i to na podstawie własnych doświadczeń April ocenia nie tylko wiele współczesnych wydarzeń, ale również te dotyczące Marty.\nMuszę przyznać, że odkładając książkę na półkę, byłam niezwykle zadowolona. Nie można zapomnieć że "Apartament w Paryżu" to debiut pisarki. Książka z pewnością miała kilka potknięć i kwestii, które autorka mogła przedstawić lepiej, ale wrażenia po lekturze i przemyślenia, które wzbudza historia, sprawiają, że osobiście oceniam ją wysoko. Wydarzenia z przeszłości, oraz te współczesne, ciekawie się przeplatają, pokazują pewne problemy i aspekty, które są nam bliskie i z którymi stykamy się w mniejszym lub większym stopniu.\n"Apartament w Paryżu" to ciekawa pozycja dla osób zainteresowanych historią, a także tych, lubiących odkrywać Paryż. Książka wciąga, a momentami zaskakuje, czyta się ją z przyjemnością, a na końcu zostawia garść przemyśleń. Jak warunkuje nas własna historia, w jakim stopniu postrzegamy świat przez pryzmat wydarzeń z przeszłości. Warto mieć ją na uwadze.\nTytuł oryginalny: A Paris Apartment\napartament w paryżu belle epoque historia licytacja michelle gable Paryż recenzja książki wspomnienia z przeszłości


Zbiera pieniądze na dom dla taty. "On stracił cały dorobek życia" - WP Wiadomości\nKiedy rodzinny dom pana Mariusza stanął w ogniu, on był w środku. Udało mu się uciec z pożaru, ale stracił wszystko, co miał. Z apelem o wsparcie ojca wychodzi teraz jego córka. - Musiałam zaryzykować, nie wstydzić się tego i poprosić o pomoc - mówi WP pani Angelika.\nPan Mariusz chce zacząć od nowa. W tym domu mieszkał przez całe życie. (Archiwum prywatne)\nPan Mariusz ma blisko 50 lat. Od urodzenia mieszkał w domu w Szyszkowej w województwie dolnośląskim, to tam się wychowywał, a później założył także swoją rodzinę. W sobotę był w nim po raz ostatni. - To było w nocy. Tata był sam w domu. Spał, wtedy obudził go gęsty dym - opowiada WP pani Angelika, jego córka.\nZapalił się dach parterowego budynku. - Nie było zbyt wiele czasu, żeby cokolwiek ratować. Tak, jak tata stał, tak wybiegł. Wszystko zostało w domu, jest zwęglone albo pokryte smołą. Nie do odratowania - wyznaje córka pana Mariusza.\nNie wiadomo dokładnie, co było przyczyną pożaru. - Nie mamy jeszcze protokołów ze straży pożarnej i policji, więc nie wiadomo do końca, co było przyczyną pożaru. Tata podejrzewa, że to była wina pieca, który był już dość stary - mówi WP.\n"Nie przesadza się starych drzew"\nPan Mariusz otrzymał lokal socjalny od gminy na trzy miesiące, ale po tym czasie będzie potrzebował nowego domu. Jego córka zorganizowała zbiórkę pieniędzy. - Pomysł zrodził się spontanicznie. Jestem najbliższą osobą dla taty. Czuję się zobowiązania, żeby mu pomóc chociaż w taki sposób. Musiałam zaryzykować, nie wstydzić się tego i poprosić o pomoc - opowiada pani Angelika.\nCel zbiórki to 100 tys. zł. Pieniądze mają zostać przeznaczone na budowę nowego domu. - Te mury trzeba zrównać z ziemią, bo wszystko jest w fatalnym stanie. Tata nie potrzebuje wielkiego domu. Wystarczy, żeby po prostu miał dach nad głową - mówi jego córka.\n- On chce dalej mieszkać w tej miejscowości. Słyszy różne propozycje ze strony rodziny, która chce zabrać go do siebie. Ale on chce być tam, tam się czuje najlepiej. Nie przesadza się starych drzew. On tam właśnie chce zacząć od nowa - dodaje.\nPomoc strażaków i sąsiadów\nW pomoc panu Marianowi zaangażowała się również Ochotnicza Straż Pożarna z Szyszkowa. "Potrzebne jest dosłownie wszystko, począwszy od ubrań po rzeczy codziennego użytku. Osoby chętne mogą składać rzeczy u nas w remizie" - napisali na Facebooku.\nPomagają też sąsiedzi. - Wszyscy dzwonią, pytają, jak mogą pomóc. To bardzo miłe z ich strony - dodaje pani Angelika. I dodaje, że pan Mariusz cieszy się z każdej pomocy, z każdej wpłaconej złotówki. - Jest cały czas wzruszony. Nie spodziewaliśmy się, że będzie tak pełna mobilizacja - dodaje pani Angelika.\n- Tata zawsze był dobrym człowiekiem. Teraz to dobro do niego wraca - podsumowuje jego córka.\nJeśli chcesz i możesz pomóc panu Mariuszowi, kliknij w TEN LINK.


Éric Abidal: Nie uważam, żeby sprowadzenie Lautaro Martíneza i Neymara było niemożliwe › FCBarca.com\nÉric Abidal: Nie uważam, żeby sprowadzenie Lautaro Martíneza i Neymara było niemożliwe\nÉric Abidal udzielił wczoraj wywiadu nie tylko dziennikowi Sport, ale również Mundo Deportivo. Dyrektor sportowy FC Barcelony opowiedział w nim o wcześniejszych rozmowach z Josepem Marią Bartomeu, planach transferowych czy pogłoskach o negocjacjach z Xavim.\nMundo Deportivo: Co możesz nam powiedzieć na temat spotkania z Bartomeu przed meczem z Levante?\nÉric Abidal: Poprosiłem go o spotkanie, ponieważ chciałem z nim porozmawiać po zakończeniu okienka transferowego. To było bardzo dobre spotkanie, w którym uczestniczyli Oscar Grau i Ramon Planes. Chciałem porozmawiać o naszych rolach, ale przede wszystkim o pozwoleniu na wykonanie naszego planu. Jestem bardzo zadowolony, ponieważ zaufanie klubu jest całkowite i mogę realizować to, o czym myślę.\nDlaczego poprosiłeś o spotkanie?\nPonieważ Bartomeu przewodzi klubowi, ale nie widujemy się codziennie. Moim zdaniem to ważne, żeby przekazywać informacje krok po kroku. Po zamknięciu okienka transferowego był dobry moment na wyjaśnienie sytuacji wewnętrznych, które się wydarzyły, a także na przekazanie planu dyrekcji sportowej i dowiedzenie się, czy może być on wykonany.\nCo nie działa dobrze i co można poprawić?\nZawsze są rzeczy, które można poprawić. Wiele się nauczyłem od osoby, z którą pracuję, czyli od Ramona Planesa, który ma dużo więcej doświadczenia ode mnie. Komunikujemy się z Patrickiem Kluivertem, zajmującym się tematami zespołów młodzieżowych. Musimy wyłożyć wszystko na stół i omówić, co można poprawić, a następnie podjąć decyzje.\nRozmawialiście z prezydentem na temat planów na lato.\nRozmawialiśmy o planowaniu w obszarze sportowym. Przed podjęciem decyzji trzeba wykonać zadanie domowe. W przypadku De Jonga przewidywaliśmy sytuację na rynku i kupiliśmy go dużo wcześniej niż latem. Mam nadzieję, że teraz będzie podobnie, a przynajmniej będziemy się o to starać.\nWątpimy, czy będziesz chciał podać nazwiska piłkarzy, których chcesz sprowadzić, ale przynajmniej możesz powiedzieć coś na temat pozycji, które chcesz wzmocnić.\nCóż, nie mogę podać wielu informacji, o takich rzeczach mogę rozmawiać z Quique. Setien ma wąską kadrę, ale bardzo dobrych piłkarzy. On również będzie podejmował decyzje, takie jak ta z Carlesem Pérezem, któremu przekazał, co myśli jako trener. Wszyscy wiecie, że atak jest bardzo ważny w tym zespole i z pewnością sprowadzimy „dziewiątkę”, ale to nie jest niespodzianka.\nSprowadzenie takiego piłkarza jak Lautaro Martínez jest niemożliwe?\nNa dziś nie wiem, jaki będzie budżet. Muszę tylko odrobić swoją pracę, przewidywać decyzje, być uważnym na to, co dzieje się w innych klubach, i później starać się przekonać piłkarza. To będzie moja praca, a następnie, jeśli obszar finansowy przekaże mi, że można to zrobić, zrobimy to. Jeśli nie, poszukamy kogoś innego.\nPodoba ci się Lautaro Martínez?\nTak, ale inni piłkarze również. Na swojej pozycji jest obecnie wśród pięciu czy sześciu najlepszych zawodników na świecie.\nSprowadzenie Lautaro Martíneza czy innej „dziewiątki” wyklucza się z powrotem Neymara?\nZależy od planowania, miejsca w kadrze dla piłkarza spoza Unii Europejskiej i wielu innych spraw. Zawsze mówię, że najważniejszy jest dla mnie aspekt sportowy. Postaram się, żeby drużyna była w lecie silniejsza, abyśmy mogli osiągnąć nasze cele. Posiadanie utalentowanych piłkarzy, jak Lautaro czy Neymar, zawsze byłoby dobre dla klubu.\nCzy pod względem finansowym byłoby to wykonalne?\nNa dziś tego nie wiem.\nJednak czy uważasz, że to może być niemożliwe?\nNie, nie uważam, żeby to było niemożliwe. Spróbujemy nad tym popracować. A jeśli nie, postaramy się znaleźć najlepszych piłkarzy, żeby wzmocnić zespół.\nMyślisz, że w trzecim roku umowy PSG okaże się bardziej otwarte na sprzedaż Neymara czy piłkarz będzie musiał skorzystać z klauzuli po zakończeniu okresu ochronnego FIFA?\nNie wiem, to zawsze jest decyzja zawodnika, a później musiałby on porozmawiać z klubem. Gdybyśmy mogli przeprowadzić ten transfer, byłoby świetnie. Zawsze trzeba jednak pamiętać, że Barça zgodnie ze swoją filozofią obserwuje, co dzieje się w Barcelonie B i juvenilach, więc postaramy się zaplanować wszystko, mając na uwadze piłkarzy, którzy są u nas.\nCzy sytuację ułatwi to, że piłkarz może wykorzystać klauzulę?\nTak, ponieważ można ustalić cenę, ale nic więcej, ponieważ będzie ona identyczna dla wszystkich klubów, nie tylko dla Barcelony. Zawsze mówię, że decyzja należy do zawodnika.\nCzy wiesz coś na temat ceny Neymara?\nZ jakiego trofeum byłbyś zadowolony w tym sezonie?\nCelem jest Liga Mistrzów. Wiemy, że to wyzwanie jest trudne, ale nie jest niemożliwe. Mamy też na uwadze, że LaLiga musi być nasza. Później pójdziemy krok po kroku, ale to prawda, że Liga Mistrzów musi już wrócić do domu.\nJakich rywali widzisz dla Barcelony w Lidze Mistrzów i w LaLidze?\nDla mnie jedynym rywalem Barcelony jest Barcelona. Jeśli drużyna ma się dobrze pod względem fizycznym i mentalnym, bardzo trudno będzie zabrać nam piłkę i nas pokonać.\nCzy zatrudnienie Setiena wyklucza Xaviego w perspektywie krótkoterminowej? Dlaczego kontrakt Setiena wykracza poza mandat obecnego zarządu?\nZawsze powtarzam, że przy zmianie trenera trzeba dać mu wsparcie. Wierzę w Quique Setiena i dlatego ma taki kontrakt. Z pewnością wykona wspaniałą pracę. Miał niewiele czasu, ale już widzieliśmy zmianę na boisku.\nXavi nie chciał przybyć do Barcelony?\nNigdy nie negocjowaliśmy z Xavim, więc nie musiał podejmować decyzji. Wysłuchałem jego planu i projektu oraz rozmawialiśmy o różnych innych rzeczach. Mamy bardzo dobre relacje, bez wchodzenia w szczegóły. Odbyłem takie spotkania nie tylko z Xavim, ale również z innymi trenerami. Dla mnie bardzo ważne jest, żeby wiedzieć, jaką jest osobą, szkoleniowcem, jak pracuje, jaki jest jego sztab, jaką ma rolę, a po uzyskaniu takich informacji przekazuję je zarządowi.\nJedna rzecz się nie zgadza co do tej rozmowy, ponieważ był na niej również Oscar Grau, który zwykle odpowiada za negocjowanie kontraktów.\nJak już mówiłem, byliśmy razem w podróży, żeby zobaczyć się z Dembélé. Wysłałem wiadomość do Xaviego, żeby przekazać mu, że lecimy do Kataru, i zapytać, czy będzie na miejscu. Odpowiedział, że tak, ale nawet gdybyśmy nie mieli tej informacji, Oscar poleciałby razem ze mną. Ważne było dla nas, żeby udać się do Kataru, gdzie Dembélé przechodził rehabilitację. Możemy mówić o stanowisku Oscara Grau, ale najpierw mamy osobę, która jest wrażliwa i chce dbać o swoich ludzi.\nZ taką dyrekcja niewiele jest możliwe. Ani wielkim graczem był, ale dyrektorem jest po prostu słabym. Niech tylko nie ściągają tego Moreno, będzie już lepiej jak nie ściągną nikogo. Trzeba poczekać na nowy zarząd, choć nie ma żadnej gwarancji,że będzie lepszy.\n5 lutego 2020, 15:16\nth@les" contenteditable="false">@th@les nie był wielkim graczem, powiadasz??... Hmmm.. No tu się nie zgodzę. W najwyższej swojej formie był jednym z najlepszych na świecie na swojej pozycji.


palobo - Ogląda profil: Tematy - terrarium.pl\n→ Ogląda profil: Tematy: palobo\nKupię terrarium drewniane\n09 sierpnia 2017 - 11:27\nJak w temacie, kupię terrarium drewniane 120x40x40/120x50x50 (bądź zbliżone wymiary) - mile widziane dwie oprawki (E27, T8).\nWszelkie oferty proszę kierować w temacie, na priv, bądź mailowo: paloboo@o2.pl\nVetbed, przykry zapach\n08 sierpnia 2017 - 21:31\nOd ponad roku jestem właścicielem jeża pigmejskiego. Niecały miesiąc temu zdecydowaliśmy się na wymianę podłoża z trocin na vetbed. Z uwagi, że jest to dosyć spory wydatek, przed zakupem sporo poczytaliśmy i opinie były tylko pozytywne. Niestety, w naszym przypadku jest nieco inaczej - pomimo regularnego sprzątania (kupy wyciągane codziennie, podkład wymieniany co 2-3 dni) zapach z terrarium jest przeokropny. Poza tym zauważyłem, że jeż bardzo lubi podgryzać zarówno vetbed'a, jak i wygrzebywać fragmenty podkładu i je również degustować.\nCzy jest ktoś jeszcze kto miał kontakt z tą formą podkładu i może się podzielić odczuciami?\nMiesięczny żółw grecki\n06 sierpnia 2017 - 08:40\nData zakupu (4.08.2017\nDługość ciała (4,5);\nLiczba osobników w terrarium:2\nWielkość terrarium (100/50/40):\nRodzaj podłoża: (włókno kokosowe)\nTemperatura dzień/noc (38 wyspa, 28 chłodna, 23-25 w nocy:\nWilgotność (w %): 38% na wyspoie, 80 w strefie chłodu\nOświetlenie: (UVB 10.0, 12h]:\nŻywienie:mniszek, koniczyna, babka, trzykrotka, dziecięce łzy.\nod piątku mam kolejnego, miesięcznego żółwia. Wczoraj, po parugodzinnym przebywaniu na dworze (miał zapewniony cień, miskę z wodą, oraz regularnie był zraszany) po przeniesieniu do terrarium od razu poszedł do sowjej kryjówki i się zakopał i do tej pory z niej nei wyszedł. Czy w przypadku takich maleństw jest to normalne?\n04 sierpnia 2017 - 19:12\nprzeglądając forum często przewija się określenie "żarówka lustrzana"/"lustrzanka", kupowanych w sklepach oświetleniowych, których cena oscyluje w okolicy 5-10zł (czyli parokrotnie taniej niż w sklepach terrarystycznych), jednak ani raz nie natknąłem się na konkretny model, który jest przez Was stosowany.\nCzy jesteście w stanie polecić mi jakiś konkretny 40 lub 60W egzemplarz który stosujecie?\nNie do końca jestem pewien jaka moc będzie odpowiednia w moim terrarium, a nie chce kupić w ciemno żarówki za 40zł.\nPS. Sorry za nie wypełnienie tabelki, jednak problem nie dotyczy żółwia, a jego mieszkania, w związku z czym pozwoliłem sobie to pominąć. Jeśli będzie taka potrzeba, to uzupełnię.\nDobór terrarium i komponentów dla żółwia stepowego\n18 lipca 2017 - 21:23\nod pewnego czasu noszę się z zamiarem zakupu żółwia stepowego. Po przestudiowaniu wielu artykułów w internecie mam już pewien obraz jak to wszystko powinno wyglądać, ale zanim dokonam zakupu, mam trzy pytania do doświadczonych terrarystów:\n1) Czy terrarium o wymiarach 120x40x40 będzie odpowiednie?\n2) Czy jako lampa grzewcza może być coś takiego?\nakurat mam ją w domu, w zasadzie nieużywaną, stąd pytanie.\n3) Jaki wyłącznik dobowy (w rozsądnej cenie) polecacie? Na rynku jest tego od groma i każdy z nich ma bardzo skrajne opinie.\nNa tę chwilę chyba to mnie najbardziej zastanawia.


Jesteśmy niewolnikami złodziei. - Adam Mazguła\nJesteśmy niewolnikami złodziei.\nCzy ktoś zna program jedynie słusznej zjednoczonej parafialnej społeczności nieuków i złodziei?\nIm więcej Obajtków i Banasiów, świętych: Mateusza i Łukasza, tym bardziej jaskrawo widać nie tylko bezkarną korupcję władzy, ale jej przestępczą organizację!\nCzym więcej Zjednoczonej Prawicy, tym więcej kłamstw, oszustw, agresywnej propagandy, zawłaszczania państwa i bezkarności.\nCzym więcej w narodzie tematów tabu, zabobonów, braku dyskusji i edukacji, tym więcej patologii społecznej, agresji światopoglądowej i promocji bezkarnych przestępców, nawet takich, którzy krzywdzą niewinne polskie dzieci!\nCzy ktoś wie, dokąd J. Kaczyński prowadzi nasz kraj?\nMam wrażenie, że to marsz w nieznane, w odosobnienie, w zadłużenie, a więc w uzależnienie od bezkarnej władzy i niestety głęboko wstecz we współczesne niewolnictwo.


Na co czekamy w roku 2021? - Blog posty i | Planszeo - gry planszowe\nNa co czekamy w roku 2021?\nNiczym żony marynarzy także i my – planszowe geeki – spoglądamy coraz częściej na burzliwe fale oceanów i mórz, wypatrując tego jedynego, wyczekiwanego statku. Czekamy, aż te pachnące nowością karty, świeżo wykrojone żetony, a przede wszystkim tak uwielbiane przez nas plastikowe figurki wypłyną w końcu z dalekiej Azji i pojawią się na sklepowych półkach oraz w naszych domach. Nieważne, że wiele z tych tak wyczekiwanych pudełek może wylądować na półce przeznaczonej do leżakowania najlepszych roczników z winnic Kickstartera, ale przecież nie o to chodzi, aby złapać króliczka, ale by kupić go.\nWierząc jednak, że usiądziemy do pierwszej partii zaraz po tym, jak kurier zadzwoni do naszych drzwi (lub telefon przyjemnie zawibruje z powiadomieniem o planowanym spacerze do paczkomatu) chcę Wam dzisiaj opowiedzieć o grach, na które najbardziej czekam w drugiej połowie tego roku.\nTutaj sprawa jest prosta! Dwie rzeczy, które uwielbiam: uniwersum Diuny i mechanika Detektywa. Do sięgnięcia po książkę Franka Herberta skłoniła mnie jedna z recenzji Diuny: Imperium, którą obejrzałem w grudniu. Jeszcze przed końcem roku skończyłem pierwszy tom sagi i muszę przyznać, że zarówno historia jak i świat stworzony przez Herberta skradł moje serce. Dlatego trudno wymarzyć sobie bardziej wyczekiwany tytuł niż gra kładąca nacisk na fabułę umiejscowioną na Arrakis. System Detektywa też bardzo przypadł mi do gustu, więc oczekiwania są bardzo duże.\nAutorzy: Jakub Poczęty, Przemysław Rymer, Ignacy Trzewiczek, Weronika Spyra\n4X to mechanika, która zawsze mnie ciekawiła i dawała poczucie grania w coś epickiego. Jednak ze względu na to, że w grach nie jestem wielkim fanem tematyki kosmicznej, to gry z tą mechaniką nieczęsto trafiały na stół. Starożytne cywilizacje walczące o rozwój swoich imperiów i dominację dużo bardziej przemawiają do mojej wyobraźni, więc nie mogę się doczekać pierwszych partii w Clasha.\nAutorzy: Christian Marcussen\nOd kiedy usłyszałem o nowej edycji tej gry byłem bardziej zaintrygowany tematem niż zainteresowany samą grą. Słysząc jedynie tytuł wyobrażałem sobie coś w stylu K2 dla gamerów – walka o to kto wyprzedzi pozostałych graczy w wyścigu na szczyt góry. Obejrzane recenzje zmieniły jednak ten obraz diametralnie. Negocjacje, walka, kontrola obszarów w ciekawym settingu – to jest coś co trzeba spróbować.\nCzas gry: 45 - 120 minut\nTworząc bio ekipy Planszeo (możecie je zobaczyć na naszym Instagramie w przypiętych relacjach) uświadomiłem sobie, że kontrola obszarów to ulubiona mechanika całej trójki. Wspominając wiele naszych rozgrywek jestem przekonany, że idealna gra z tego gatunku to taka, w której można wbijać sobie noże w plecy, a potem przekonywać ugodzonego tym nożem, że to w sumie dla jego dobra. Na początku myślałem, że Wojna szeptów to kolejny, podobny przedstawiciel gatunku. Jednak mechanika, w której nie jesteśmy bezpośrednio jedną z frakcji na mapie, a jakąś ligą cieni, która spogląda z góry na wszystko to, co dzieje się na mapie jest na tyle intrygująca i innowacyjna, że koniecznie muszę to wypróbować.\nAutorzy: Jeremy Stoltzfus\nZgodnie z moją metodologią, jeżeli lubię mechanikę w grze oraz zachęcił mnie temat gra ląduje na liście życzeń. I tak dokładnie jest w przypadku Tyrants of the Underdark (aka Tyranów Underdarku). Budowanie talii, kontrola obszarów i dobre recenzje tych, którzy już zagrali przekonują mnie już w zupełności. Aktualnie w RPG nie grywam, ale początek mojej przygody z planszówkami był też związany z tym gatunkiem, a konkretnie z Dungeon&Dragons. Także zgodnie z przyjętą metodologią temat też mi pasuje, więc czekam na premierę z niecierpliwością.\nCzas gry: 60 - 75 minut\nAutorzy: Peter Lee, Rodney Thompson, Andrew Veen\nJak tylko zacząłem tworzyć moją kolekcję gier na Planszeo byłem pewny, że pierwszym tytułem, który umieszczę na liście „Chcę kupić” jest Brzdęk Legacy. Uwielbiam budowanie talii i bardzo cenię to co z tą mechaniką robi Brzdęk. Co prawda obie wersje gry (fantasy i kosmiczna) są dla mnie trochę za lekkie, przez co nie gram w nie aż tak często, ale aspekt kampanii i zmieniającej się rozgrywki w 100% przekonuje mnie do tytułu, który Lucrum zapowiedziało na ten rok (proszę nie przesuwajcie już więcej premiery). Mam jedynie obawę, że nie złapię klimatu i warstwy humorystycznej tak ważnej w Brzdęku, ale nie zniechęca mnie to do zamówienia tego pudła, gdy tylko pojawi się w przedsprzedaży.\nTa gra obecna jest w przekazie medialnym jako połączenie euro i area control. I w zasadzie to wystarczy, żeby mnie nie tylko zainteresować, ale też namówić do zagrania w Dominant Species. Fanem tematu prehistorycznych zwierząt nie jestem, ale też nie przeszkadza mi on jakoś szczególnie, więc nawet dla samej mechaniki na pewno zamówię najpóźniej w dniu premiery i liczę, że znajdę kompanów do spędzenia kilku godzin nad tą planszą.\nPremiera: październik/listopad 2022\nOprócz gier z dużą interakcją uwielbiam też ciężkie euro. Wystarczy wspomnieć, że w mojej absolutnej topce ulubionych gier jest Feudum i Barrage. Food Chain Magnate wpisuje się w ten poziom móżdżenia, a pasujący mi bardzo temat gastronomii sprawia, że jest to absolutny must have. Dobrze, że Portalcon nie był późnym wieczorem, bo moja reakcja po pojawieniu się grafik z tej gry na ekranie zdecydowanie podpadałaby pod zakłócanie ciszy nocnej.\nNa pewno znacie te zagadki, w których trzeba wybrać element lub słowo, które nie pasuje do pozostałych – każdy przerabiał coś takiego ucząc się języków obcych. Podejrzewam, że jak zobaczyliście zdjęcie tej gry i już wcześniej o niej słyszeliście to zaczęliście się zastanawiać czy ten wpis to nie jest takie właśnie ćwiczenie. Lekka karcianka o malowaniu obrazów? Racja, nie jest to może modelowy przedstawiciel tego, co najbardziej lubię w grach, ale na tego typu listach warto pamiętać o swoich współgraczach, którzy niekoniecznie mają takie same upodobania jak wy. Jak już co tydzień przychodzą do Was kartony z nowymi grami to zamówcie od czasu do czasu coś, co wpadnie w oku Waszym współgraczom i domownikom.\nCzas gry: 25 - 35 minut\nAutorzy: Jeff Chin, Andrew Nerger\nMoże i jest to lekka gra, może i jest w pewnym sensie jednorazowa, ale to czego też szukam w grach to innowacyjność. Pamiętam jak jako dziecko siedziałem na książeczkami „Gdzie jest Wally” i lubiłem szukać tego chudzielca w koszulce w paski. Jeżeli ta zabawa jest rozbudowana do poziomu gry i dodatkowo nie kosztuje dużo (sprawdźcie ceny w sklepach klikając w pudełko gry obok) to jest to no brainer.\nCzas gry: 15 - 45 minut\nAutorzy: Johannes Sich\nW tym momencie pewnie wielu z Was ma przed oczami słynną scenę z sagi „Pieśni Lodu i Ognia” kiedy to Cersei Lannister maszeruje przez Królewską Przystań w swoim pokutnym pochodzie, a wszyscy dookoła krzyczą „Shame, shame!”. Tak, nie grałem jeszcze w Great Western Trails, bo we wszystko co jest na rynku zagrać się po prostu nie da. Zapowiedź nowej edycji gry dała mi jednak nowy impuls, który zapewne przerodzi się w zakup i to pewnie niedługo po premierze.\nKolejnym klasykiem, który ma doczekać się nowej edycji, a którego nie udało mi się dorwać mimo wielu prób zdobycia między innymi na licytacjach WOŚP jest Pan Lodowego Ogrodu. Jak zdążyliście zauważyć area control uwielbiam, doceniam też bardzo gry asymetryczne, więc już od strony mechanicznej ten tytuł mnie kupił. Dodając do tego powieści Grzędowicza, które bardzo przyjemnie mi się czytało nie potrzeba więcej argumentów, żeby gra znalazła się na mojej liście życzeń.\nAutorzy: Krzysztof Wolicki\nDużo tego się uzbierało. Ciekawe jak to zmieszczę w mieszkaniu :D