30.06.2015 HR, Czytelnia\nZ danych Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że niemal jedna trzecia bezrobotnych w Polsce to osoby poniżej 30 roku życia. Często są to osoby z dyplomem uczelni wyższej. Młodych i wykształconych, czyli teoretycznie pożądanych przez pracodawców kandydatów, nie brakuje, a mimo to, rekrutacja nowego pracownika nie jest zadaniem łatwym i stanowi duże wyzwanie dla bardzo wielu firm. Aby sprostać oczekiwaniom zarówno pracodawców, jak i samych kandydatów, rekruterzy muszą bardzo dobrze przygotować się do tego zadania. Eksperci podpowiadają, jak uniknąć najważniejszych grzechów rekrutacyjnych.\nAż 1/3 respondentów badania „Candidate Experience” odpowiedziała, że rekruterom w Polsce brakuje specjalistycznej wiedzy. - Taki wynik martwi, bo sukces skutecznej rekrutacji tkwi również w znajomości branży, do przedstawicieli której jest skierowana oferta. Każdy rekruter powinien posiadać przynajmniej podstawową wiedzę o firmie, oferowanych przez nią produktach i usługach, którą podczas spotkania rekrutacyjnego może podzielić się z kandydatem – mówi Marcin Sieńczyk. Ponadto, zagłębienie się w specyfikę danej branży pozwoli na zdobycie wiedzy na temat wyróżników kandydatów – co jest dla nich ważne, a czego nie tolerują. Dzięki temu dużo łatwiej można przygotować strategię employer brandingową i znaleźć „kartę przetargową” w staraniach o największe talenty.\nZorganizowanie i właściwe przeprowadzenie procesu rekrutacji w rzeczywistości jest bardziej skomplikowane niż wydaje się na pierwszy rzut oka. Uzyskanie oczekiwanego efektu w postaci wartościowego kandydata powinno być poprzedzone solidnym przygotowaniem. I to nie tylko ze strony rekrutera, ale także firmy, która powinna zadbać o wyposażenie personelu w odpowiednie narzędzia rekrutacyjne.


Gaśnie - Forum SHL - polskie motocykle zabytkowe\nForum Forum SHL - polskie motocykle zabytkowe Strona Główna->Silnik i skrzynia biegów->Gaśnie\nGaśnie <-Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat->\nWysłany: Sob 18:43, 05 Wrz 2009 Temat postu: Gaśnie\nMam problemik z silnikiem(motor stał 22 lata w garażu, a ja gdy go dostałem nie leczyłem silnika). Ostatnio po przejechaniu paru kilometrów, gdy się rozpędzałem zaczął strzelać i momentami tracił moc. Powtarza się ten problem coraz częściej. Redukowałem i tak się znowu rozpędzałem. Nie wiem czy licznik dobrze wskazuje, ale max jeżdżę 70km/h- może być przyczyna, że nie remontowałem silnika. Nie pragnę jeździć niewiadomo ile, ale choćby tyle co fabryka pisała. Jak nie jest rozgrzany, to chyba coś dzwoni w cylindrze, później ten dźwięk zanika(moge zamieścić filmik może się znacie na tych dźwiękach)- jak myślicie, trzeba zrobić remont. Jeśli tak to co wymienić?\nTeż ostatnio jak był rozgrzany to mi gasł(na środku skrzyżowania, oczywiście na głównej ulicy B-stoku) i jak ruszałem tracił moc, aż ją stracił zupełnie i zgasł gdy ruszałem. Kopałem i nic. Odpalił dopiero po 30 min. Może to być wina świecy? Mam 75.\nDruga sprawa, kupiłem nowy akum. i się rozładował, więc typowa usterka o której już na forum czytałem- czy też może to być spowodowane w/w sprawą.\nOstatnio zmieniony przez Gość dnia Sob 18:45, 05 Wrz 2009, w całości zmieniany 1 raz\njaki silnik? wiatr czy s32?\nWysłany: Sob 19:48, 05 Wrz 2009 Temat postu:\nto sprawa akumulatora odpada, a jak sprawy się mają ze sprężaniem? może po prostu jak się zagrzeje to nie ma kompresji.... pisałeś ze jeżdzisz nią po mieście a wtedy się kosmicznie ten silnik grzeje\nWysłany: Sob 22:56, 05 Wrz 2009 Temat postu:\nTak po mieście, tylko najczęściej moja jazda to 5 km w jedną stronę i z powrotem po pracy. Myślisz, że to jedyna przyczyna?\njeszcze zapewne jak jest gorąco i nie gasisz na światłach itp to ten silnik mało sie nie zagotuje, wiem bo jeżdziłem kilka razy WSKą przez wrocław. więc może przydałby się remont po prostu? to powinno poprawic sprawę, a po remoncie prawdziwe dotarcie i to nie po mieście.\nKoło trzech miesięcy wcześniej oddałem do moto do mechanika, mówiąc mu objawach, czyli jadę 3-4km , moto dusi się, grzeje i gaśnie.\nPowiedział, że diagnoza będzie. Odkręcił dekiel i powiedział, że przerywacz jest źle ustawiony. Ustawił. Później chciał się dobrać do koła zamachowego, w poszukiwaniu iskry, która jak powiedział chyba uciekła na wioskę(ale śmieszne). Koła nie odkręcił i oddał mi moto bez iskry. Pewnego dnia postanowiłem sam znaleźć iskrę. Sprawdziłem w instrukcji, jaka powinna być przerwa na przerywaczu. Okazało się, że mech ustawił za dużą. Sam ją ustawiłem- jak jest w instrukcji i motor normalnioe jeździ, tj nie dławi się , nie gaśnie.\nWysłany: Pon 9:00, 27 Wrz 2010 Temat postu:\nNo i dla tego nie powinno się dawać swojego oczka w głowie jakimś mechaniorom a samemu poświęcić cudeńku trochę czasu i pracy Cieszę się że sam do tego doszedłeś.\na jaka winna być ta przerwa ?\nWysłany: Pią 6:50, 20 Lip 2012 Temat postu:\nserwisówka podaje jaka ma być przerwa ale bardzo czesto jest tak ze trzeba zrobić ją mniejsza z racji tego ze magnesy w magnecie niemaja takiej mocy jak 40 lat temu przez co wytwarzaja mniejszy prad na cewce. Dzisiejsze przerywacze zapłonu maja tez tendencje do wycierania sie i zmniejszania przerwy. Tu bardzo waznym elementem jest regularne smarowanie filcu który smaruje krzywke. Zmniejsza to zużycie przerywacza i dzieki temu zadziej sie tam zagląda. 'Wiele osób niedba o to.\nWysłany: Nie 19:29, 22 Lip 2012 Temat postu:\nPrzerwa na przerywaczu wg książeczki, którą dostałem od dziadka razem z Elą wynosi 0,3-0,4mm.\nOstatnio zmieniony przez sebaw28 dnia Nie 19:30, 22 Lip 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 2:12, 23 Lip 2012 Temat postu:\nto podaj jeszcze przerwe na swiecy z tej madrej ksiazeczki dla potomnosci\nWysłany: Pon 18:09, 23 Lip 2012 Temat postu:\nOdstęp elektrod świecy powinna wynosić 0,4--0,6mm (wg. mądrej książki z 66r )


MŚ 2018. Rosyjski futbol na skraju przepaści Piłka nożna - Sport.pl\nPaweł Wilkowicz, Michał Zachodny 18.12.2014 18:07\nJeszcze niedawno rosyjskie kluby marzyły o zdominowaniu europejskich pucharów, teraz nawet w tych najbogatszych ze strachem sprawdzają najnowszy kurs rubla do euro czy dolara. Na trzy i pół roku przed organizowanymi mistrzostwami świata, tamtejszy futbol z przerażeniem szykuje się na kryzys, jakiego jeszcze nie było.\nJeszcze latem 2012 roku Zenit Petersburg zapłacił za dwóch piłkarzy, Axela Witsela i Hulka, osiemdziesiąt milionów euro. Teraz trener Andre Villas-Boas przyznaje wprost, że najlepszego i najbogatszego rosyjskiego klubu nie stać ani na kolejne transfery, ani na utrzymanie największych gwiazd. Gdy prezydent FIFA, Sepp Blatter odwiedził Rosję w październiku, chwalił ten kraj za znacznie przyspieszone prace związane z organizacją mistrzostw świata w 2018 r. Ale sama federacja jest w opłakanym stanie - jej prezes, Nikołaj Tołstych jest skłócony zarówno z klubami, jak i sponsorami, ale szanse na jego odwołanie są nikłe. Wizerunek ligi, działaczy i piłkarzy wcale nie jest lepszy.\n- Jeśli nie znajdziemy środków na funkcjonowanie RFU (rosyjskiego związku piłki nożnej - przyp.red.), sytuacja będzie jeszcze gorsza - przyznał publicznie Siergiej Stiepaszin, który przewodniczył komisji przeprowadzającej audyt w federacji. Selekcjoner reprezentacji Rosji, Włoch Fabio Capello nie otrzymał pensji od prawie pół roku, a federacja nie ma nawet projektu budżetu na rok 2015. W listopadzie jej dług oszacowano na 181 milionów rubli.\nTymczasem RFU musiała wystosować oficjalne oświadczenie, w którym zaprzeczała doniesieniom mediów, według których prezes rosyjskiej Priemjer-Ligi groził, że kluby, takie jak: Amkar Perm, Torpedo Moskwa i Rostow, latem mogą zostać wykluczone z ligi przez problemy finansowe. - Chcielibyśmy, by dziennikarze zachowywali się bardziej profesjonalnie - brzmi oświadczenie. Jednak problemy tych drużyn nie są żadną tajemnicą. Gdy Amkar zwalniał trenera Slavoljuba Muslina, ten mówił o odczuciu ulgi. W tym klubie gra Jakub Wawrzyniak. - Nieważne, czy za euro trzeba było płacić 50 czy 100 rubli, Amkar zawsze miał swoje problemy - mówi Sport.pl jego agent, Mariusz Piekarski - Piłkarze mają obiecane, że do końca roku spłacą im zaległości. Ale nie bardzo w to wierzę.\nPiekarski mówi, że inni jego piłkarze grający w Rosji - m. in. Artur Jędrzejczyk z FK Krasnodar, Maciej Rybus i Marcin Komorowski z Tereka Grozny - są w mocnych, wypłacalnych klubach i oni kryzysu na razie nie odczuli. Ale dużo trudniejsze są dziś z Rosjanami rozmowy o nowych transferach.\n- Kiedyś tak nie było w rozmowach z Rosjanami - kontynuuje były reprezentant Polski. - Jeśli nic się nie zmieni w sytuacji rubla i rosyjskich finansów, to będzie źle. Kluby odpowiadają na propozycje: tak, jesteśmy zainteresowani, ale nie za tę cenę. Każdy szczegół trzeba negocjować. Na przykład my chcemy, żeby nasi piłkarze podpisywali kontrakty z klauzulą, że wynagrodzenie jest wyliczane według równowartości rubla do euro. I odpowiednio zmieniane razem z kursem. A kluby nie chcą tego robić. To niekomfortowa sytuacja dla obu stron. Widać duży strach przed podejmowaniem decyzji - kończy. Taki zapis w umowie wartej prawie dziewięć milionów euro rocznie miał Fabio Capello, podobnie jest z najlepszymi piłkarzami.\nDlatego choć przed wtorkowym spotkaniem komitetu wykonawczego federacja chwaliła się wygraniem mistrzostw świata niepełnosprawnych, prezesi klubów i dziennikarze mieli na głowie poważniejsze sprawy - kryzys na moskiewskiej giełdzie oraz dramatyczny spadek wartości rubla. Jednak zamiast dyskusji o wyjściu z trudnej sytuacji finansowej głosowano nowy limit obcokrajowców. Ostatecznie przegłosowano projekt, według którego na boisku może być jednocześnie 10 zagranicznych piłkarzy w jednej drużynie. Tylko, czy taki przepis będzie jeszcze w ogóle potrzebny?\nKluby jak federacja - bez budżetu\nPo dwóch kolejnych dniach gazeta "Sport Express" opublikowała listę wszystkich klubów z ligi, wyliczając obcokrajowców, których ze względu na kryzys trzeba będzie sprzedać. - Teraz kupowanie piłkarzy z zagranicy jest dla nas niemal niemożliwe - mówił Andre Villas-Boas, portugalski szkoleniowiec klubu. - Wszyscy najwięksi piłkarze (Hulk, Valbuena, Witsel i Kuranyi) odejdą do połowy 2015 roku za cenę niższą niż normalnie. Mniejsze kluby, które są finansowane z pieniędzy rządowych, upadną albo znikną kompletnie - wróży redaktor "Sport Express", Artur Petrosjan, dodając, że dla innych europejskich lig otworzy się nowy, atrakcyjny rynek transferowy po mocno promocyjnych cenach. Piętnastu najbogatszych oligarchów w dwa dni straciło łącznie ponad 8,5 miliarda dolarów - wielu z nich finansuje futbol w swoim kraju. Dlatego rosyjskie kluby będą sprzedawać, by przeżyć.\n- Nikt nie wie, co to będzie - żali się w wywiadach Olga Smorodskaja, prezes Lokomotiwu Moskwa. - W moim życiu to trzeci taki kryzys. Boję się tej ciszy wokół katastrofalnej sytuacji naszej waluty, której wartość spadła nawet o 65 proc. Nadchodzący rok będzie bardzo trudny. Nawet nie bardzo mogę powiedzieć, jakie mamy plany transferowe, przecież jeszcze nie udało nam się stworzyć budżetu na 2015! Nikt nie wie, jak podejść do tego tematu - dodaje. I w swojej opinii nie jest odosobniona.\n- Nie da się ukryć, że będzie nam coraz trudniej - to głos dyrektora generalnego Spartaka Moskwa, Romana Aschabadze - Oceńcie sami: osiemdziesiąt procent budżetu klubów to wydatki na pensje i premie dla piłkarzy, a w większości wypadków są one ustalane w euro lub dolarach. A przez wydarzenia ostatnich dni, przez spadek wartości rubla, koszty zdecydowanie wzrosły. Nie możemy wykluczyć najgorszego - dodaje w kontekście sytuacji rosyjskich klubów. Najgorszego, czyli w tym wypadku katastrofy związanej z organizacją mistrzostw świata w 2018 roku. - Zaczęto kwestionować sens tej imprezy. Dla Rosji znów nadchodzą ciężkie lata - dopisuje na swoim Twitterze Petrosjan.\nKasa na budowy i kulturę, nie futbol\n- Na tym etapie nie sądzę, by kryzys rubla mógł w znaczącym stopniu wpłynąć na organizację turnieju - twierdzi z kolei Manuel Veth, redaktor strony Futbolgrad.com - Jednak FIFA kilka razy kwestionowała sens rozszerzenia mistrzostw do jedenastu miast i dwunastu stadionów. Podobnie jak w Brazylii, siła lokalnych władz jest zbyt duża i na pewno żaden z gubernatorów nie odda ani nie zrezygnuje z raz otrzymanych praw - dodaje. O ile powstawanie obiektów, na których w 2018 roku mają być rozgrywane spotkania przebiega w planie, problemem pozostaje komunikacja między miastami, budowa lub renowacja lotnisk oraz dworców.\n- Nie ma takiej możliwości, byśmy zrezygnowali z organizacji mistrzostw świata - dodawał w środę Nikołaj Tołstych na spotkaniu z dziennikarzami. Nie należy spodziewać się interwencji FIFA, przynajmniej na razie. Blatter i jego świta i tak podpisuje ze sponsorami własne umowy w zachodniej walucie. Oni swoje zarobią, choć nie można tego powiedzieć o samej Rosji. Cieszyć mogą się też zagraniczni kibice, których wyjazd na mistrzostwa może kosztować znacznie mniej, zwłaszcza jeśli sprawdzą się negatywne dla Rosji prognozy ekonomistów. Według wstępnych założeń w 2018 r. spodziewanych jest trzy miliony "piłkarskich turystów".\n- Tak, czekają nas wielkie wydatki - mówił na corocznej konferencji z przedstawicielami mediów prezydent Rosji, Władimir Putin. Jednak zamiast rozwinąć wątek finansowy tłumaczył, że mistrzostwa świata mogą mieć wielki wydźwięk społeczny, zachęcić ludzi do uprawiania sportu, do wydawania na niego pieniędzy. - Największa różnica w stosunku do innych krajów jest taka, że tam setki tysięcy ludzi więcej jest aktywnych sportowo. My musimy stworzyć taką kulturę. W ponad 12 miastach rozwiniemy infrastrukturę, system zdrowia. To po prostu kolejny krok w rozwoju Rosji. Dlatego nie ma co żałować tych pieniędzy - dodawał Putin.\nWięcej niż Soczi?\nJednak przez kryzys tak naprawdę nie wiadomo, ile organizacja mistrzostw faktycznie może kosztować. W listopadzie pierwszy wicepremier Rosji, Igor Szuwałow twierdził, że budżet na budowę stadionów pozostanie taki sam, jak określono go w 2010 roku - na poziomie prawie 6,5 miliarda dolarów. Całościowy był trzy razy większy, ale przez spadek wartości rubla do amerykańskiej waluty on także zmalał, przez co rynek stał się mało atrakcyjny dla zagranicznych inwestorów. Zresztą wydaje się, że budżet na organizację mistrzostw pozostał mocno niedoszacowany, jeśli porówna się go z sumą sięgającą ponoć 50 miliardów dolarów wydaną na zimowe igrzyska olimpijskie w Soczi.\nReprezentacja pod wodzą Fabio Capello dołuje, włoski selekcjoner nie potrafi jej nadać ani stylu, ani jakości. W lidze głównymi bohaterami są obcokrajowcy, a według powszechnej opinii nawet krajowi piłkarze są mocno przepłaceni, a przecież większość z nich także zarabia w dolarach lub euro. Sponsorzy raczej odwracają się od futbolu klubowego, choćby przez sytuację na trybunach W Rostowie powstaje przepiękny, nowy stadion na 45 tysięcy kibiców, ale klub, choć w tym roku wygrał puchar kraju, jest na skraju upadku. - Tam wciąż liczą, że lokalne władze uratują ich pieniędzmi z lokalnego budżetu - mówi nam Iwan Żidkow ze SportsDaily.ru. Na razie więc to nie turniej w 2018 roku jest zagrożony, ale rosyjski futbol w ogóle.


Więcej policji na drogach podczas majówki - wGospodarce.pl\nPolicja / autor: fot. Fratria\nOpublikowano: 30 kwietnia 2021, 09:30\nJak powiedział kom. Robert Opas, w trakcie majówki na polskich drogach pojawi się więcej policjantów. „Do służby wyjadą m.in. policjanci ze specjalnych grup SPEED. Policjanci będą zwracać szczególną uwagę na przestrzeganie ograniczeń prędkości oraz właściwego zachowania wobec niechronionych uczestników ruchu” - podkreślił komisarz.\n„Ponadto podczas kontroli będą sprawdzać stan trzeźwości, w celu wyeliminowania kierujących pojazdami będących po spożyciu alkoholu lub podobnie działającego środka. Policjanci zwracać będą również uwagę na korzystanie przez użytkowników pojazdów z pasów bezpieczeństwa, a także właściwe przewożenie dzieci w pojazdach” - tłumaczył Opas.\nWskazał, że od kilku lat rosnąca liczba jednośladów na polskich drogach wpływa na udział zdarzeń drogowych z udziałem użytkowników tych pojazdów. „Zdarzenia, w których uczestniczą motocykliści często pociągają za sobą poważne skutki. Przypominamy, więc na zwracanie szczególnej uwagi na użytkowników jednośladów, którzy są mniej widoczni na drodze niż kierujący samochodami” - zaznaczył.\n„Do motocyklistów apelujemy natomiast m.in. o dostosowanie prędkości do warunków ruchu i czytelne sygnalizowanie manewrów. Elementy odblaskowe na motocyklowej kamizelce zdecydowanie zwiększą widoczność kierującego jednośladem” - zaapelował.\n„Pamiętajmy, że na bezpieczeństwo uczestników ruchu drogowego wpływa wiele istotnych czynników m.in. sprawność pojazdu, stan psychofizyczny kierujących pojazdami, pogoda, a przede wszystkim respektowanie przepisów przez uczestników ruchu drogowego. Ponadto, bardzo ważna jest kultura jazdy oraz wzajemny szacunek, które wpływają na poczucie bezpieczeństwa, co w konsekwencji może przełożyć się na mniejszą liczbę zdarzeń w ruchu drogowym” - tłumaczył.\nKomisarz Robert Opas przekazał też dane dotyczące wypadków w zeszłych latach. „W tym samym okresie ubiegłego roku na drogach doszło do 185 wypadków (w 2019 r. - 252) , w których zginęło 26 osób (2019 - 21) a rannych zostało 208 osób (2019 - 297)” - powiedział.\n„Policjanci wyeliminowali też z ruchu 1111 (2019 r. - 1207) nietrzeźwych kierowców” - dodał Opas.\nZ kolei rzecznik Komendanta Głównego Policji insp. Mariusz Ciarka w rozmowie z PAP podkreślił, aby podczas majówki zachować się odpowiedzialnie. „Stan epidemii w Polsce cały czas trwa. Obowiązują nadal określone ograniczenia, nakazy i zakazy” - zaznaczył.\nInspektor Mariusz Ciarka zapowiedział, że policjanci będą zwracać uwagę na obowiązek zakrywania ust i nosa. „Będziemy również kontrolować kierujących i sprawdzać stan techniczny pojazdów, a w związku ze stanem epidemii zwracać również uwagę na przepisy sanitarne” - podał.\n„Pamiętajmy, że w nagłych przypadkach, kiedy potrzebujemy pomocy czy wsparcia możemy liczyć na policjantów. Będziemy starali się być głównie tam, gdzie naszej pomocy mogą oczekiwać obywatele” - dodał Ciarka.\n1 maja policja zatrzymałą rekordową liczbę nietrzeźwych kierowców


Przewlekłe krwawienie z nosa - Na pytanie odpowiada lek. Marta Hat | WP abcZdrowie\nPrzewlekłe krwawienie z nosa\nWitam! W ostatnich tygodniach mam problem z krwawieniem z nosa, występuje np. gdy poruszam w nosie lub się ostro wysmarkam i od razu zaczyna się krwawienie, które jest ciężkie do opanowania i trwa kilka minut zanim minie. Wcześniej tj. parę lat temu zdarzały mi się takie sytuacje, ale sporadycznie, teraz jest to codzienne. Z opowiadań mówiono mi, że powinienem mieć dokonany zabieg (wypalankę). Nie wiem czy się to tak nazywa. Proszę, co ja mam z tym zrobić.\nWitam! Krwawienie z nosa może pojawiać się w przebiegu różnych stanów chorobowych. Może wynikać z alergii, obecności polipów nosa, podwyższonego ciśnienia krwi, zaburzonej krzepliwości krwi (plamica małopłytkowa, przedawkowanie leków przeciwkrzepliwych, hemofilia, niedobór witaminy C i K i inne), a także chorób wątroby. Krwawienia z nosa mogą być spowodowane także infekcją: grypą, anginą, odrą. Oprócz tego krwawienie może być także przyczyną wielu poważnych chorób, m.in. nowotworów nosa, zatok, jamy nosowo-gardłowej czy białaczki, dlatego w przypadku gdy jest uporczywe, obfite i nawracające nie powinno być bagatelizowane. Powinno wiązać się z wnikliwą diagnostyką. Powtarzające się krwawienia wymagają bezwzględnego kontaktu z lekarzem. Należy skontaktować się w pierwszej kolejności z lekarzem rodzinnym celem dalszej diagnostyki schorzenia. Pozdrawiam serdecznie!\nKrwawienie z nosa, mocny ból głowy - czy to objaw guza mózgu? – odpowiada Lek. Marta Hat\nSilne bóle brzucha i krwawienie z nosa – odpowiada Lek. Małgorzata Horbaczewska\nZmiana na dziąśle po przypadkowym stosunku – odpowiada Lek. Karol Kaziród-Wolski\nDieta przy niedoborze czynnika hagemana – odpowiada Dr inż. Katarzyna Kowalcze\nSince pod oczami a niedobór witamin – odpowiada Aleksandra Witkowska\nJaki może być powód częstego krwawienia z nosa? – odpowiada Lek. Marta Gryszkiewicz\nZażywanie magnezu i witamin – odpowiada Aleksandra Witkowska\nSyrop klonowy to produkt pochodzący z Kanady, kt...\nCzerwona papryka Kubek posiekanej czerwonej papryk...\nInterna • Badanie krwi • Chirurgia • Zawroty głowy • Nos • Złamania i zwichnięcia • Ból gardła • Krwiak • Dzwonienie (szum) w uszach • Padaczka • Zapalenie zatok • RTG zatok szczękowych • Zaburzenia oddychania • Zapalenie gardła • Zapalenie oskrzeli • Badanie uszu • Ucisk w gardle • Problemy z przełykaniem • Zatkane ucho • Wycięcie migdałków • Przerost migdałków • Odwodnienie • Operacje przegrody nosowej • Urazy mechaniczne oka i oczodołu • Badanie słuchu • Suchość w ustach • Niedosłuch • Skrzywienie przegrody nosowej • Zapalenie krtani • Wyjęcie kleszcza\nCzynniki krzepnięcia - charakterystyka, opis badania, interpretacja wyników, nieprawidłowości • Co jest zdrowsze: miód czy syrop klonowy? (WIDEO) • Bioretencja - definicja, przyswajanie, reklama, magnez • Zobacz, jakie produkty są bogate w witaminę C • Siniaki na nogach - przyczyny, powiązania, leczenie • Witamina C to naturalny spalacz tłuszczu. Zobacz, jak ją wykorzystać • Substancje witaminopodobne • Pacjent chory na szkorbut • Czas protrombinowy (PT) - sposób oznaczania, normy, interpretacja wyników • Jabłka źródłem błonnika\nMAGNEZ + vitamina B6 • Chelat Magnezu + witamina B6 • NATUR GARDEN Magnez + Witamina B6 o smaku cytrynowym • Chelat Magnezu B6 • Medi-pharm Magnez z witaminami B6 i B1 • MAGNEZ z witaminą B6 Natur Garden • Magnez z Witaminą B6 • Filomag B6 • Magnez z witaminą B6 • Magnez + witamina B6 Forte\nCo oznacza zielona wydzielina z nosa? • Czy można uprawiać sporty po usunięciu trzeciego migdała? • Czy uszkodzenie nerwu 8 słuchowego leczy się lekami? • Czy można wykonać zabieg usunięcia trzeciego migdałka jeżeli syn ma kaszel? • Co może oznaczać ciągła suchość i uczucie guli w gardle? • Z czym mogą być związane ból i zawroty głowy oraz sumy w uszach? • Co może znaczyć ból chrząstki ucha? • Co może znaczyć żółta ślina po przebudzeniu i biały nalot na języku? • Co oznaczają podwyższone leukocyty, ból gardła i zapalenie krtani? • Jak skutecznie leczyć katar u 5-latki?\nLek. Jakub Kwiatkowski - Laryngolog • Dr n. med. Maciej Hermanowski - Laryngolog • Dr n. med. Renata Kopta - Laryngolog, Kraków • Lek. Katarzyna Członka - Laryngolog, Warszawa


Czapka uszatka szara, ...zobacz szczegóły\nKolekcja: Czapka damska pilotka\ntego sezonu - folk.\nUszyta z miękkiego\naksamitu, w cudownym\nsposób na niebanalny\nMateriał: aksamit i\n- limonka (zielony)\nTAGI:czapka, moxmoda, aksamit, futro, haft, folk, zima\nCzapka uszatka burgund...zobacz szczegóły\nCzapka uszatka limonka...zobacz szczegóły\nCzapka damska pilotka...zobacz szczegóły\nRewelacyjny i ponadczasowy model. Nawiązujący do największego trendu tego sezonu - folk. Uszyta z pięknej , bardzo twarzowej tkaniny w malownicze kwiaty. Świetny sposób na niebanalny prezent !!! Materiał: wierzch i spod bawełniany (podwatowany)Bardzo ciepla.\nRozmiar: uniwersalny Dostępne kolory: folkowe kwiatki na tle: -czarnym, -zielonym, -czerwonym, -niebieskim - ecru\nTAGI:czapka, piotka, kwiaty, czarnyi, folk, zima,


Wiceszef MSZ: Nie mamy informacji, aby wśród ofiar zamachów na Sri Lance byli Polacy - tvp.info\nbg, mnie 23.04.2019, 11:15\nNie mamy informacji, aby wśród ofiar straszliwych zamachów na Sri Lance byli Polacy – powiedział w TVP Info wiceminister spraw zagranicznych Szymon Szynkowski vel Sęk; zdementował tym samym doniesienia medialne o śmierci obywatela RP.\nW Niedzielę Wielkanocną zamachowcy samobójcy dokonali serii skoordynowanych ataków na kościoły, w tym dwa katolickie i jeden protestancki oraz luksusowe hotele na Sri Lance. Zamachy odebrały życie 310 osobom, ta liczba rośnie. W związku ze śledztwem w tej sprawie zatrzymano 40 osób.\nNiektóre media informowały w niedzielę, że śmierć w zamachach poniósł obywatel Polski.\nWiceminister spraw zagranicznych był pytany, czy resort ma potwierdzenie, że wśród ofiar lub rannych po zamachach na Sri Lance są Polacy. – Nie mamy takich informacji, aby wśród ofiar tych straszliwych zamachów na Sri Lance byli Polacy – podkreślił Szynkowski vel Sęk.\nWicminister podkreślił jednocześnie, że to dramatyczne wydarzenie ukazuje i przypomina „o ogromnym problemie i o ogromnej skali prześladowań chrześcijan na całym świecie”.\n– To pokazuje, jak wielkim wyzwaniem dla społeczności międzynarodowej jest, aby działać w obronie chrześcijan. Polska konsekwentnie na różnych forach międzynarodowych tak właśnie działa. Będziemy chcieli te działania wzmocnić – oświadczył Szynkowski vel Sęk.\nAtaki na Sri Lance były największymi, odkąd w 2009 r. w kraju tym zakończyła się wojna domowa.\n#msz #sri lanka #ofiary #zamach terrorystyczny #polska


Świetny płyn micelarny dla cery wrażliwej\nJestem wielką fanką płynów micelarnych, najprościej i najszybciej zmywa mi się nimi makijaż. Poza tym zastępują mi mleczka do demakijażu. Nie przepadam za tym wynalazkiem, zawsze po nich mam uczucie ciężkiej cery. O Garnierze można w sieci znaleźć ogromną ilość recenzji, dlatego zastanawiałam się, czy jest sens dodawać swoje 3 grosze. No, ale po coś ten blog jest... ;-)\nSkład płynu jest bardzo prosty, zawiera zaledwie 7 pozycji. Jest to duży plus szczególnie dla takich wrażliwców jak ja :P\nNa temat płynu nie będę zbyt wylewna. Tak naprawdę to mogę tylko potwierdzić pozytywne opinie w sieci.\nPłyn: Dobrze sobie radzi z makijażem, usuwa go bez zbędnego rozmazywania. Nie podrażnia oczu, nie szczypie w trakcie używania. Nie zostawia klejącej powłoki na twarzy, nie zatyka porów. Dokładnie oczyszcza, jest w miarę wydajny.\nMogłabym się przyczepić do pienienia - nie wiem od czego to zależy, ale bywa, że miewam białą pianę na twarzy, a hektolitrami nie wlewam go na waciki ;-)\nBędę do niego wracać :-) Uważam, że za tą cenę, jakość zdecydowanie warto :-)


Zbigniew Wyparło – Wikipedia, wolna encyklopedia\nPoprzednik Henryk Żmijewski\nNastępca Kazimierz Górecki\nGrób Zbigniewa Wyparło na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach\nZbigniew Wyparło (ur. 8 kwietnia 1923 w Będzinie, zm. 7 września 1976 w Warszawie) – pułkownik, funkcjonariusz służby bezpieczeństwa, kierownik Grupy Operacyjnej „Wisła” MSW w Moskwie.\nSyn Stanisława i Matyldy. Absolwent Wojewódzkiej Szkoły Bezpieczeństwa Publicznego w Katowicach (1947). Funkcjonariusz resortów - bezpieczeństwa publicznego i spraw wewnętrznych, pełniąc m.in. funkcje referenta i kierownika wydziału w WUBP w Katowicach (1945-1948), st. referenta, kierownika sekcji, zastępcy naczelnika i naczelnika wydziału w Departamencie I MBP (1948-1955), naczelnika wydziału w Departamencie II, kontrwywiadu KdsBP (1955-1957), naczelnika wydziału w Departamencie II, zastępcy dyrektora Biura „B”, obserwacji, zastępcy dyrektora Departamentu II, zastępcy dyrektora Biura „W”, kontroli korespondencji MSW (1957-1965). W latach 1965-1967 był st. insp. Grupy Operacyjnej „Wisła” w Moskwie; zaś w okresie 1 września 1967 - 31 lipca 1970 jej kierownikiem, przebywając na etacie niejawnym kierownika Grupy III Departamentu II MSW.\nPochowany na wojskowych Powązkach w Warszawie.


Taki dziesięciopiętrowy blok na osiedlu jest jak okręt. Jak dzieciak wysoko podniesie głowę, to widzi, jak ostatnie piętro pędzi przez chmury.\nNa kolanach podchodziło się do samej krawędzi dachu, aż strach zatykał gardło.\nNa każdym piętrze mieszka załoga tego okrętu – wypróbowana kompania na dobre i na złe, tu zawsze pożyczysz wódki, tam ktoś miał telefon, a gdzieś jeszcze mieszkała piękna samotna sąsiadka.\nNasz okręt nie bał się swojego losu, kto miał wiedzieć, że gdy dorośniemy, rafy staną się większe, morze głębsze, a blokowa przyjaźń przeminie?\nNa ścianie naszego bloku ktoś nabazgrał zdanie „Moja pierwsza śmierć”. Bez sensu. Przecież nikt się u nas nie truł i nie skakał z okna. Jedyne co mogliśmy zrobić, to posłać szczególnie gęstą flegmę między krzywe litery.\nSwój upadek Szelest zawdzięczał chudej blondynce z nierównym uzębieniem, która w wakacje odwiedzała bezdzietne wujostwo. Kompletnie nie mogliśmy zrozumieć, co w niej widział nasz przyjaciel.\nNiestety, procesy biologiczno-chemiczne, jakie zachodziły w Szeleście, wzięły górę nad jego prostym i zrównoważonym umysłem. W końcu, na oczach wszystkich, zamiast grać z nami w piłkę, poszedł na spacer z dziewczyną.\nNaszą muzyczną edukację zawdzięczamy płytom przywożonym przez naszych ojców i wujków od Ruskich. Dwukolorowe okładki posiadały tak dziwne tytuły, że nie od razu wiedzieliśmy, o kogo chodzi. Na naszych gramofonach grały „Lestnica na niebiesa” i „Kamanda Pinka Flojda”.\nNa „Lestnicy...” był taki utwór, „Od kiedy cię pokochałem”, który stał się naszym hymnem. Nie wiedzieliśmy, o czym opowiadała piosenka, bo nie znaliśmy angielskiego. Jednak kiedy leciała z głośników, czuliśmy, że ktoś śpiewa o naszych sprawach.\nNasz blok też grał swoje „Od kiedy cię pokochałem”. Utwór zaczyna się od partii gitary. To odgłos bawiącego się rodzeństwa. Po chwili wchodzi perkusja i bas, to nasza sąsiadka zza ściany, najpierw odkręca kurek od wanny i gramoli się do środka, ślizgając się na piętach. Pojawia się melodia wokalisty. Dziś niedziela, więc Rybczewski otwiera wszystkie okna, z których leci Disco Relax. Utwór rozwija się. Pojawiają się kolejne głosy. Najpierw głuche uderzenie spadającego przedmiotu. Za chwilę krótki, szczekający bas i wysoki kontrapunkt żony. Więc bas dwa razy i trochę wyżej. Żona odpowiada. Bas zaczyna dudnić. Płacz dziecka – to blokowa solówka. Na tle płaczu melodia żony, wysoko i smutnie. Jeszcze trochę basu, tym razem długo, w koło ta sama fraza. Po chwili wszystko znika. Pojawia się szum rur przenikających ściany bloku. Ślizgają się pięty, przelewa się woda. Utwór się kończy. W oknach migoczą niebieskie refleksy telewizorów.\nPiwnica łączyła wszystkie klatki i zawsze mogliśmy przenieść się na drugi koniec bloku, gdy ktoś nas przeganiał. Oprócz nas, znajdował tam też schronienie Montana, starszy od nas o kilka lat, który nie chciał z nami gadać. Ksywę zawdzięczał pierwszym w bloku oryginalnym jeansom, które wtedy były dla nas nieosiągalne.\nKiedy zeszliśmy do piwnicy, Montana już tam był. Spojrzał na nas z niecierpliwością, ale bez złości. Szelest, jak zwykle najodważniejszy z nas, przywitał się i zrobił aluzję do piwa, które pił Montana. Ten zawahał się, ale podał butelkę. Każdy z nas wziął po łyku. Nikt nie dał po sobie znać, jak okropny smak miał ten pierwszy raz w naszym życiu. A jednak to właśnie od tej chwili zaczęła grać katarynka: zakochany Szelest zawsze jednak bardziej kochał wódkę, a Gruby nigdy nie pił i wiele go ominęło – w tym nasze uznanie. Misiaczkowi zdarzało się, że po kilku głębszych traciła rozum, że aż przykro o tym mówić. Reszta też – rosła, starzała się, traciła, zyskiwała, ale nigdy na sucho.\nA może było odwrotnie: Szelest pił spokojnie, tylko na chrzcinach i urodzinach, Gruby się stoczył, Misiaczek nigdy nie piła, bo miała ojca pijaka...? Nie wiem, wtedy to nie było jeszcze takie pewne.\nGdy wracaliśmy ze szkoły, okazało się, że Karmel zgubił zegarek ojca, oczywiście, pożyczony bez jego wiedzy. Fajne elektroniczne cacko z wieloma funkcjami, które przywiózł wujek z RFN-u. To był dla Karmela długi powrót do domu. Jeszcze trzy, dwa zakręty i będzie musiał przywitać się z piekłem. W końcu szedł tak wolno, że prawie stał w miejscu.\n– Chłopaki, nie idę dalej. On mnie zabije! – zaczął swój wstęp do płaczu Karmel.\nZaczęliśmy go pocieszać, ale bez przekonania. Nogi Karmela same zaczęły się cofać. W końcu kucnął i bez żenady zaczął ryczeć. Po chwili jednak wyprostował się.\n– Wiem, wiem! Powiem, że mnie napadali i zabrali zegarek. Tylko... – spojrzał na nas błagalnie – musicie mnie uderzyć, bo mi nie uwierzy.\nPierwszy był Marcin, który zamachnął się, ale przed samą twarzą ręka mu zwiotczała i cios był pozorny, chociaż i tak Karmel przewrócił się i złapał za nos. Zrobiło się trochę żenująco i nieprzyjemnie zarazem. Niestety, twarz Karmela wciąż nie była wiarygodna. Potem próbowali inni, ale sytuacja zaczęła być beznadziejna, bo nikt z nas nie miał siły się przełamać. Karmel dostał spazmów.\nNazywaliśmy go Pimpek, bo był mały i chudy. Strasznie się wtedy wkurzał, sztywniał cały, zaciskał szczęki, aż mu żyły na szyi wychodziły. Nikt nie chciał Pimpka na boisku, braliśmy go zawsze w ostateczności i tylko na bramkę. Pimpek nie miał łatwego życia ani na podwórku, ani w domu. Ojciec skutecznie wybijał mu na tyłku i głowie jakiekolwiek poczucie wartości. Pimpek nie wierzył w siebie, a my nie wierzyliśmy w Pimpka.\nNa wielki mecz przygotowaliśmy się długo. Mieliśmy nawet coś na kształt treningów. Przeciwników nazywaliśmy Chamami. Byli to mocni, duzi chłopcy, którzy swój sukces znajdowali w tym, że parli na oślep do przodu. Strzelali z każdej pozycji, nawet jak nie było szans trafić, byle z całej siły. Budzili taki strach, że zabrakło nam bramkarza. No i trzeba było wziąć Pimpka.\nPierwszy strzał wygiął ręce Pimpka jak trzcinę. Druga potężna bomba wgniotła go do bramki. Pimpek zwymiotował, ale wstał. Po petardzie z pięciu metrów z nosa poleciała mu krew. Sami mieliśmy ochotę mu jeszcze dowalić. Przecież przegrywaliśmy, a na Pimpka nie było co liczyć.\n– Pimpek, ty pierdoło! – ktoś krzyknął, kiedy piłka po raz kolejny trafiła do siatki.\nPodarty, zakrwawiony Pimpek patrzył tylko tępo w ziemię. Następna akcja była ostatnią. Szybka kontra i nasz bramkarz został sam na sam z Chamem. Pimpek nie wymiękł. W momencie strzału skoczył wprost pod nogi przeciwnika. Wątłe ciałko przyjęło całą siłę kopnięcia. Nawet było słychać, jak dostał. Pimpek miękko opadł na boisko. Ale z piłką w rękach.\nMusieliśmy koniecznie sprawdzić, czy mamy piętę Achillesa, o której mówiła nasza polonistka. Gruby wymyślił, że musimy poddać się próbie siły, charakteru i odwagi.\nW próbie siły mieliśmy zawisnąć na rękach na zewnątrz bloku, trzymając się framugi okna. Na szczęście Gruby mieszkał na pierwszym piętrze. Zawsze bałem się wysokości i szybko spociły mi się ręce. Pode mną był żywopłot i trawnik zanieczyszczony przez psy. Nie chcę mówić, co było dalej.\nTrzeba było mieć odwagę, żeby odwiedzić Pimpka. Jego ojciec miał swoje zwyczaje. Nigdy nie otwierał okien w mieszkaniu. Cała rodzina żywiła się rybami i smażoną cebulą. Wszyscy namiętnie palili Carmeny. Wytwarzali taki gaz, że płynęły łzy. Ja, Gruby, Szelest i Misiaczek wprosiliśmy się do Pimpka. Gdy ogarnęły nas pierwsze mdłości, Misiaczek wybiegła z mieszkania. Co dama, to dama.\nTylko Szelest przeszedł zwycięsko wszystkie próby. Właśnie triumfował na ławce przed blokiem, gdy z nadjeżdżającego samochodu wysiadła jego matka. Najpiękniejsza kobieta, jaką widziałem. Spojrzała na nas zalotnie i chwiejnym krokiem weszła do klatki. W powietrzu unosił się zapach perfum i alkoholu.\n[tekst nagrodzony III nagrodą w XVII Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. Eugeniusza Paukszty w Kargowej]


M Audio M Track 2x2M (Midi) - Sklep muzyczny Rockfan\nM Audio M Track 2x2M (Midi)\nM Audio M Track 2x2M to najnowszy interfejs, wyposażony w złącze MIDI, ze stajni renomowanego producenta sprzętu dedykowanego do homerecordingu. Oferuje bardzo wysoką jakość nagrań przy kapitalnej cenie!\nM Audio M Track 2x2M wyróżnia się elegancką, metalową obudową i dużym umieszczonym centralnie pokrętłem do regulacji głośności. Wyposażony jest w nowe, transparentne przedwzmacniacze Crystal i przetworniki A/D, zapewniające nieskazitelną czystość i najwyższą jakość dźwięku w swojej klasie. Dzięki 2 specjalnym wejściom symetrycznym typu combo XLR/TRS 1/4″ i 2 całkowicie nowym wejściom instrumentalnym 1/4″ ze specjalnie zaprojektowanym stopniem wzmocnienia i impedancji, zapewniającym najbardziej dokładne odwzorowanie brzmienia gitary lub basu podłączonego bezpośrednio do interfejsu, M-Track 2X2M umożliwia nagrywanie do 2 kanałów jednocześnie.\nM Audio M Track 2x2M łączy się z komputerem Mac lub PC przez standardowy port USB lub USB-C przy użyciu jednego z dwóch dołączonych kabli. Wysokiej jakości połączenie Hi-Speed USB i pokrętło do regulacji USB/Direct pozwala na monitoring wejść bez żadnej latencji, co sprawia, że nagrywanie jest łatwiejsze niż kiedykolwiek wcześniej. Połączenie profesjonalnej wydajności, łatwości obsługi i dołączonego pakietu oprogramowania, który zapewnia wszystko, czego potrzebujesz do rozpoczęcia nagrywania, sprawia, że M-Track 2X2M jest niesamowicie wszechstronnym interfejsem audio o wysokiej wydajności, który ustanawia nowy standard w swojej klasie.\nM Audio M Track 2x2M wykorzystuje specjalne przetworniki A/D, zapewniające 24-bitową rozdzielczość dźwięku cyfrowego o znakomitym zakresie dynamiki, który pozwala na uchwycenie każdego niuansu wykonania, co w połączeniu z częstotliwością próbkowania do 192 kHz daje pewność, że nagrania będą czyste i wierne w stosunku do dźwięku źródłowego. Niezależnie od typu sesji – czy to demo, czy mastering – M-Track 2X2M zapewnia jakość, której wymagasz w przenośnej, przyjaznej i solidnej formie.\nM Audio M Track 2x2M wyposażony jest w 2 symetryczne wejścia combo XLR 1/4″ i dwa nowe wejścia instrumentalne 1/4″. Pozwala na nagrywanie dwóch kanałów jednocześnie w studyjnej rozdzielczości 24 bity/192 kHz. Para elastycznych wejść combo dostosowuje się do każdego źródła dźwięku o poziomie mikrofonowym lub liniowym, zaś specjalnie skonstruowany stopień wzmocnienia i impedancji wejść instrumentalnych gwarantuje nieskazitelnie czysty i wierny sygnał gitary lub basu.\nPodłączanie M Audio M Track 2x2M nie mogłoby być jeszcze łatwiejsze: zainstaluj sterowniki, podłącz go do komputera Mac lub PC przez standardowy port U lub USB-C i jesteś gotowy do nagrywania. Wygoda szybkiego, wysokiej jakości złącza USB-C i gałka USB/Direct Balance umożliwiają nagrywanie i monitorowanie bez latencji, co pozwala na skupieniu się na tym, co najważniejsze – na wykonaniu!\nDzięki wbudowanemu w M Audio M Track 2x2M interfejsowi MIDI podłączanie zewnętrznego sprzętu MIDI jest banalnie proste. Niezależnie od tego, czy chodzi o sterowanie kolekcją instrumentów wirtualnych za pomocą klawiatury MIDI, czy wysyłanie komunikatów MIDI do modułu brzmieniowego, automatu perkusyjnego, czy zewnętrznego sekwencera, 5-pinowe wejście i wyjście MIDI w M-track 2X2M zapewniają elastyczne możliwości podłączania sprzętu, płynnie dostosowując się do potrzeb użytkownika.\nNiezależnie od typu projektu, światowej klasy pakiet oprogramowania M Audio M Track 2x2M zapewnia narzędzia, których potrzebujesz do przekształcenia tego wstępnego pomysłu w ukończone arcydzieło. Nagrywaj, miksuj i masteruj przy użyciu Steinberg Cubase LE. Poszerz paletę brzmień z C-Series Virtual Instrument Suite firmy AIR Music Technology (pakiet zawierający Strike, Xpand!2 i Mini-Grang). Wykończ profesjonalnie swoje nagrania przy użyciu 20 kultowych efektów AUA/ST i procesorów z AIR Creative FX Collection. M-Track to więcej niż tylko interfejs. To serce kreatywności, które zapewnia wszystko, czego potrzebujesz, do wykorzystania swego potencjału twórczego.\nNajważniejsze cechy M Audio M Track 2x2M\n2 wejścia XLR – TRS 1/4″ i dwa wysokoimpedancyjne (High-Z) wejścia instrumentalne\nStereofoniczne wyjścia 1/4″; wyjście słuchawkowe z niezależną regulacją poziomu\n– AIR Creative FX Collection (20 światowej klasy wtyczek efektowych AU/VST rozsławionych przez Pro Tools®)\n– AIR Strike\n– AIR Xpand!2\n– AIR Mini Grand\n– Steinberg Cubase LE\nDane techniczne M Audio M Track 2x2M\n• Wejścia liniowe 1-2 (TRS symetryczne 6,35 mm [1/4″])\n• Wejścia Inst 1-2 (TS, niesymetryczne 6,35 mm [1/4″]\n• Główne wyjścia, L (lewe) i R (prawe) – TRS 6,35 mm [1/4″], symetryczne\n• Wyjście słuchawkowe (symetryzowane, 1/4″, [6,35 mm] TRS)


Final Fantasy XIII: Postludium - Kafeteria\nFinal Fantasy XIII-2 PL Tłumaczenie: 62,15%\n2011/12/18 19:56\t- 2012/05/10 18:36\t#7891 przez Noel Kreiss\nUżytkownik Noel Kreiss stworzył temat: Final Fantasy XIII: Postludium\nNajpierw mała uwaga: z tego co widzę, fabuła w Final Fantasy XIII-2 jest tak dziwnie napisana i mnie nie za bardzo podchodzi stwierdziłem, że napiszę własną wersję XIII-2, która myślę, że będzie miała ręce i nogi oraz, że będzie się ją przyjemnie czytało.\nFang i Vanille. Dwie kobiety z Pulse, które uratowały Cocoon. To nie jest coś, co normalni ludzie by zaakceptowali. Jednakże, zrobili to. Uwolniły rówież mnie, Serę, Hope'a, Sazha, Dajha i Snow'a z kryształowego snu. Chciałam im podziękować za ich wspaniały czyn poprzez uwolnienie ich z ich kryształowego snu. Jednakże, Snow i Serah mieli ślub w planach, więc nie mogliby mi pomóc, Sazh i Dajh będą spędzać mnóstwo czasu ze sobątak jak to ojciec i syn powinni, a Hope... Hope musi zakończyć swoją edukację i pójść na uniwersytet. Zostałam sama z zadaniem, które właśnie wymyśliłam.\nJednak moja droga nie była łatwa od samego początku. Mrok złapałmnie w swoje objęcia zanim ktokolwiek zauważył to. Obudziłam się w innym świecie. W świecie, gdzie było wielkie miasto zniszczone przez wojnę i pokryte niestającym mrokiem. Mrokiem, które światło wydawało się bać. Jednak światło tam było, na szczycie kryształowej wieży. Poszłam w stronę światła i im byłam bliżej, tym bardziej moje serce rosło w siłę. Na szczycie był wielki tron.\nNagle, kobieta pokryta ciemnymi barwami ukazała się.\n- Witaj moje dziecię. Cieszę się z Twojego bezpiecznego przybycia.\n- Kim jesteś? Czego ode mnie chcesz? - byłam wściekła, bardzo wściekła, lecz kobieta wciąż mówiła.\n- Jestem Etro, bogini śmierci.\n- Bogini? Mam dość widzi-mi-się bożków – odparłam, ale 'bogini' uśmiechała się. Zdawała się nic nie rozumieć.\n- Wołałam Cię – kobieta machnęła ręką w powitalnym tonie i pokazała mi wizję mrocznej mgły konsumującą mnie. To nie był dla mnie łatwy moment, ale nie mogłam pozwolić by zobaczyła me słabości.\n- Powiedz mi czego ode chcesz albo odeślij mnie.\n- Chcesz pomóc swym przyjaciółkom, tak? Oerbie Dii Vanille i Oerbie Yun Fang? - kiedy kobieta wymieniła te dwa imiona coś się ze mną stało. Nie wiem dokładnie co, ale myślę, że to był moment kiedy zaczęłam jej ufać.\n- Możesz mi pomóc? Ale jak bogini śmierci może pomóc tym, którzy są w kryształowym śnie, który i tak jest uważany za śmierć?\n- Jedna rzecz w czasie, Claire – zadrżąłam, kiedy usłyszałam moje prawdziwe imię. „Więc naprawdę jest boginią”, pomyślałam.\n- Proszę, mój podarunek dla Ciebie, Claire - powiedziała, a ja zaczęłam unosić się w powietrzu.\nMój mundur Warty Obywatelskiej (ang. Guardian Corps) zamienił się w adamatytową zbroję i spódnicę zrobioną z białych piór, kóra uformowała się wokół mojej talii. Mój gunblade zamienił się w miecz przypominający starożytne ostrze, takie jak w bajkach, i dostałam tarczę z emblematem różowej róży.\n- Dzię...kuję? - odpowiedziałam.\n- Więc... Czego ode mnie oczukujesz, Etro?\n- Czy znasz legendę o tym jak Cocoon i Gran Pulse zrodziły się?\n- Byłam nauczona, że Lindzei dała narodziny Cocoon i jej fal'Cie. O Twórcy dowiedziałam się całkiem niedawno, więc nie wiele wiem Etro.\n- Była kiedyć bogini, której imię było Mwynn, a która stworzyła dwie płaszczyzny egzystencji: Świat Widzialny, z którego jesteś Ty, Claire, oraż Świat Niewidzialny, w którym jesteśmy teraz. Dała narodziny swojemu jedynemu synowi, Bhunivelze'owi. Bhunivelze w pragnieniu władzy nad Światem Widzialnym, zabił swoją matkę, która wstąpiła do Świata Niewidzialnego. Jego zepsuty umysł stworzył myśl, zgodnie z którą świat został przeklęty i chciał wejść do tej krainy, by zakończyć egzystencję Mwynn. Do tego celu, stworzył Pulse'a, znanego jako Twórcę, którego Celem było znalezienie Bramy Dusz. Wtedy Bhunivelze stworzył mnie, ale ze względu na swoje chore myśli, nie dał mi żadnych mocy – łza padła z błękitnego oka Etro. - Jednakże, w zastępstwo za mnie, stworzył Lindzei, 'Twórczynię' Cocoon. Wtedy połączyłam się z Mwynn w Świecie Niewidzialnym. Jako, że dwie boginie nie mogły współistnieć w tej rzeczywistości, Mwynn odeszła z tego Świata pozostawiając mnie z zadaniem chronienia świata. W późniejszym czasie, Bhunivelze zapadł w długi kryształowy senpozostawiając Pulse jako jego strażnika, który obudziłby go w razie, gdyby Brama się otwarła.\n- Czy czyny Bartandelusa spowodowały, że ten 'Pulse' zaczął wołać tamtego 'Bhunivelze'a'? - zapytałam się mając nadzieję, że moje wojny z bogami dobiegły końca.\n- Tak, Claire. Wiele żyć zostało straconych i to spowodowało, że Pulse zaczął działać. Jednakże, Bhunivelze wciąż śni.\n- Do~bra. Więc conależy zrobić?\n- Znajdź Pulse'a i Linzdei. Są kluczem, którego użyjemy podczas uwalniania Vanille i Fang.\nTo był moment kiedy moje życie zaczęło się na nowo. Jako wojowniczka bogini śmierci przeznaczona tylko do walki.\nSerah odwróciła się, by zobaczyć swoją siostrę raz jeszcze i pójść razem żyć razem jak jedna, wielka, szczęśliwa rodzina. Ale Lightning nie było. Inni też to zauważyli.\n- Ale... jak? - Serah zapytała się samej siebie. - Była tu tuż przed sekundą! - krzyknęła w dal.\n- Przykro... mi - Snow wyszeptał. - Może udała się szukać czegoś, co mogłoby uratować Fang i Vanille.\n- I zrobiłaby to sama? Opuściłaby mnie? - Serah nie mogła zaakceptować okrutnych słów z ust jej narzeczonego.\n- Sero, ona nie opuściła Cię – to był Hope Estheim jak to przedstawił go Snow. - Tam na Cocoon, był moment kiedy myślałem, że mnie opuściła podczas mojej wędrówki z nią. Ale wspierała mnie duchowo. Nie była tylko pewna jak powinna się zachowywać.\n- Ale to nie wyjaśnia jak znikła w mgnieniu oka!\n- Hej, dziewczyno – to byłby Sazh Katzroy jak to Dajh, jego syn, powiedział jej – czasami ludzie robią rzeczy w najmniej spodziewanym momencie. Po prostu wierz, że zrobi to co powinna zrobić i powróci.\n- Więc co powinnam teraz zrobić!? Siedzieć bezczynnie i nic nie robić!? - z ust Sery wypłynęły słowa życia i wiary. - Wybiorę się na poszukiwania i nie obchodzi mnie, czy ktoś mi pomoże czy nie! - Serah krzyczała na nich i zaczęła płakać.\n- Nie martw się, Serah – Snow próbował pocieszyć narzeczoną. - Pomogę Ci jej szukać i wszystko powróci do stanu sprzed Czystki.\n- Dziękuję Ci – Serah wyszeptała i zemdlała.\nZ daleka zauważyli czterech ludzi: mężczyznę o ognistych włosach, niebieskich włosach, ze złotymi włosami i kobietę.\n- Hej! Jesteście cali! - to był Maqui, blodyn.\n- Nie całkiem, młody człowieku – powiedział Sazh.\n- Na puszyste chocobo! - zdziwił się Yuj, niebieskowłosy mężczyzna. - Gdzie jest Lightning?\n- Ona... zniknęła – powiedział Hope.\n- Co masz na myśli, że zniknęła!? - to była kobieta, Lebreau. - Na pewno była z Wami, tak?\n- Była, tak, ale się odwróciliśmy się i już jej nie było – Sazh wyjaśniał kobiecie, która była zła.\n- Nie zamierzam szukać tej dziewczyny – to był Gadot, mężczyzna z ognistymi włosami, który byłrównież muskularny. - Chodzi własnymi ścieżkami jak kot, a ja z pewnością nie lubię kotów.\n- Zgadzam się z panem! - powiedział Dajh. - Chocobo są bardziej zabawniejsze niż kotki.\nGadot westchnął, ale reszta grupy roześmiała się.\n- Gadot! Przestań zachowywać się jak dzieciak! Lightning jest jedyną rodziną Sery! - Snow wskazał na swoją narzeczoną, która leżała w jego ramionach i ciężko oddychała.\n- To jej problem. Z reguły nie uganiam się za panienkami. Ha! Nigdy nie uganiam się za panienkami!\n- Snow, pójdę z Tobą! - Hope zgłosił się.\n- Hope, musisz wciąż zaliczyć parę klas, prawda? Tak poza tym, co z Twoim ojcem?\n- Zrozumie, wiem to – Hope był bardzo pewny siebie.\n- Nie, nie pozwolę Ci, Tobie też, Sazh – Snow odwrócił się się w stronę ciemnoskórego mężczyzny z małym chłopcem na ramionach. - Masz własną rodzinę, chroń ją.\n- Więc pozwól mi! - Yuj i Maqui powiedzieli to w tej smej chwili.\n- Jesteście tylko dzieciakami. A dzieciaki powinny trzymać się z dala od kłopotów.\nLebreau otworzyła usta, ale Snow jej przerwał.\n- Nie, Lebreau, będziesz opiekować się Serą zamiast mnie.\n- Zostawiasz ją!? - Lebreau krzyknęła na niego.\n- I będziesz zgrywał Bohatera? - dodał Gadot.\n- To Snow, więc wszystko jasne! - Hope próbował załagodzić atmosferę konwersacji. - Bohaterowanie to on ma we krwi – i sztucznie się zaśmiał.\n- Ale najpierw pomogę stworzyć nowy świat – Snow cicho powiedział.\n- Zawsze musisz tak bohatersko się zachowywać, chłopcze? - zapytał Sazh Snow'a.\n- Robię to dla Sery. To mój akt miłości.\nProszę o konstruktywne komentarze.\nOstatnia edycja: 2012/05/10 18:36 przez Noel Kreiss.\n2011/12/25 21:16\t- 2012/05/10 18:33\t#7942 przez Noel Kreiss\nUżytkownik Noel Kreiss odpisał na temat: Final Fantasy XIII: Postludium\nW drodze ku światłości\nMiasteczko budziło się powoli do życia wraz z pierwszymi promieniami słońca. Już od około godziny szóstej ptaki przeróżnej maści zaczęły swoje rytualne świergotanie i ćwierkanie, a psy zaczęły szczekać budząc to osoby, które były snem słabo tknięte. Godzinę później zaczęły wychodzić staruszki z mężami i zajmować się swoimi drobnymi gospodastwami: Nowe Bodhum było pełne drobiu, nie licząc kilku owieczek, które panoszyły się po miasteczku. Koty zaczęły wdrapywać się na co wyższe konstrukcje, by móc wygrzewać się w ciepłych promieniach granpulsjańskiego słońca.\nW jednym z domów mieszkała grupa trzech mężczyzn i dwu kobiet, ale trudno to było nazwać pokojem, gdyż było to połączenie baru z domkiem letniskowym. W wygodnym łóżku z białym baldachimem i błękitną pościelą na pierwszym piętrze budynku budziła się różowowłosa dziewczyna ubrana w satynową piżamę. Pytającym wzrokiem popatrzyła w okno wychodzące wprost na plażę, o którą spokojnie biły fale. Długo jeszcze tak leżała zanim stwiedziła, że nie ma sensu dłużej gnić w domu, z którego nie wychodziła od kilkunastu dni. Podeszła do prostej szafy wykonanej z palmowego drewna i wyciągnęła kreację, której długo nie miała na sobie: króciutka czerwona spódniczka w kratkę, biały bezrękawnik, czarne leginsy, i jasnokawowe tenisówki. Ubrała ją i uczesałą swoje niezgrabne włosy, które następnie upięła w kucyk czarną gumką po lewej stronie głowy, tak jak to dawno robiła.\n- Serah, wstawaj! - męski głos dobył się z parteru budynku. - Yuj i Maqui pożarli już ćwierć śniadania! Jak nie przyjdziesz w tej chwili to nic Ci nie zostanie!\n- Już schodzę! - łagodny głos dziewczyny dobył sięz jej ust. Prawie zapomniała jak brzmi jej własny głos.\nPo chwili znalazła się w kuchni, gdzie mocno opalony, postawny mężczyzna "szkolił" dwoje młodych ludzi.\n- Macie po te dwadzieścia kilka lat, ale zachowujecie się jak szczeniaki! - ryknął.\n- No ja nic nie poradzę, że uwielbiam jajecznicę na boczku, Gadot! - roześmiał się blondyn, który siedział po przeciwnej stronie stołu niż jego rozmówca.\n- Jajecznica to nie wszystko.\n- No weź wyluzuj, stary! Chyba nie będziesz tu edukował takich pryków jak my, co nie, Maqui? - niebieskowłosy mężczyzny siędzący obok Maqui'ego szturchnął go.\n- W tym przypadku nawet dwudziestosześciogodzinna edukacja nie pomoże - westchnął ciężko Gadot.\n- No w końcu przyszłaś! - nagle krzyknęła ciemnowłosa kobieta, która wyskoczyła ni stąd ni zowąd za plecami Yuj'a i Maqui'ego, powodując, że wzdrygnęli się i mało nie przewrócili się z krzeseł.\n- Cześć, Lebreau! - Serah posłała serdeczny uśmiech w stronę kobiety.\n- Serah, powiedz mu, żeby nas zostawił, dobra? - Maqui błagalnym tonem próbował przekonać Serę, by udobruchała Gadota.\n- On ma rację: jeśli będziecie się tak zachowywać przez następne dwadzieścia lat, to Wasze dzieci będą okropnymi blobrańcami - powiedziała Serah pseudofilozoficznym tonem, po czym się roześmiała, co i zrobili wszyscy zgromadzeni.\n- No chyba nie będziesz taka - Yuj powiedział to zdanie wymuszonym, błagalnym tonem.\n- Jesteście beznadziejni, Ty, i Ty, Maqui - Lebreau była zmęczona dziecinadą tych dwóch. Chętnie by ich nawet utopiła w tym morzu, które rozpościerało się za oknem kuchni, ale stwierdziła, że nawet morze nie przyjmie tej 'ofiary'. - Powiniście sobie znaleźć jakieś dziewczyny; wtedy byście dorośli.\nSerah pospiesznie zjadła śniadanie i wybiegła z kuchni ku zaskoczeniu zgromadzonych. Pognała w stronę przystani, na której usiadła. Zaczęła płakać. Po chwili przyszedł do niej czarny kot z dziwnymi fioletowymi plamami na łopatkach i zaczął się do niej łasić. Smutek niemal natychmiast zniknął z twarzy Sery. Nagle dziwny kot zerwał z szyi dziewczyny jej naszyjnik i pobiegł wraz z nim na północ od miasteczka. Zwierzę zgrabnie przeskoczyło przeszkodę oddzielającą tereny zabudowane od terenów "dzikich", jak to nazywano tereny, na których czaiły się potwory różnej maści.\n- Wracaj tu, Ty nędzny parszywku! - ryknęła Serah w stronę kota, ale ten wciąż biegł przed siebie, skacząc z kamienia na kamień, gdyż pewne tereny były odcięte od świata wodą.\nPo kilku chwilach Serah znalazła się na niewielkim płaskowyżu w znacznej części otoczonym przez wysokie, płaskie ściany z litej skały. Stała na zupełnie płaskim terenie; nawet nie było źdźbła trawy, żeby mucha się uchowała przed palącym słońcem, ale kota nie było. Nie tracąc nadziei, zaczęła intesywne przeszukiwania skalnych ściań szukając czy gdzieś nieznośny kot nie porzucił przypadkiem jej naszyjnika. Nagle pod sobą usłyszała jęk kota, a ściana przed nią obróciła się w proch i zauważyła złodziejaszka we wnętrzu jaskini, ponawiając tym samym pościg.\nJako, że jaskinia była ciemniejsza niż deszczowe niebo, a tunele wąskie i kręte jak jej własne loki w kucyku, Serah poruszała się bardzo ostrożnie, jako że stwierdziła, że jej martwej naszyjnik na niewiele się zda. Co jakiś czas kot wyskakiwał z zaułka ze zgubą albo miauczał tak długo, póki dziewczyna nie była zbyt blisko niego.\n- Ty mały, niewychowany, rozpieszczony dzikusie! - Serah robiła pomiędzy każdym wyrazem krótkie pauzy.\nWtem kot usiadł pod jej nogami. Gdy dziewczyna schyliła się odebrać zwierzęciu jej własność, kot buchnął wydając z siebie niebieskokrystaliczne promienie, powodując, że Serah musiała zasłonić sobie oczy, ażeby nie oślepnąć przypadkiem. Gdy już miała naszyjnik w rękach wokół niej uformowała się jaskinia i kryształy różnych kształtów. Wszystko było w kolorze łososiowo-różowym. Na środku jaskini zabłysło blade światełko i kryształ w kształcie dwu czterobocznych ostrosłupów złączonych u podstawy w kolorze rówież łososiowo-różowym. Serah z wrodzonej babskiej ciekawości przybliżyła się do kryształu, który buchnął różowym światłem. Przed dziewczyną stał, a raczej unosił się dziwny stwór: miał puszysty, biały tułów, z któego wyrastały śmieszne krótkie kończyny oraz głowę większą od reszty ciała też w białym kolorze z wielkim nosem koloru łososiowo-różowego, skośnymi oczkami i nadętymi, lekko różowymi policzkami, małe uszka i długą antenkę z kryształem, z któego prawdopodobnie ów stworzenie się zrodziło, dodatkowo na plecach wyrastały mu fioletowe, nietoperze skrzydła.\n- Kupokupo! - zawowało radośnie stworzenie.\n"Co to jest?", pomyślała Serah i zaczęła powoli opuszczać jaskinię.\n- Kupo? - stworzenie właśnie zauważyło wychodzącą dziewczynę.\n- Co!? - nagle Serah krzyknęła, gdy przed nią z obłoczka pojawiło się stworzonko, które chciała zostawić. - Cz-czego chcesz? - dziewczyna była przerażona.\n- Jestem Mog, kupo! - zawołało radośnie stworzenie.\n- Ty mówisz!? - zdziwienie dziewczyny było tak wielkie, że aż się przewróciła.\n- Tak-tak, kupo!\n- Cz-czym jesteś?\n- Mooglem, kupo! Jedynym w swoim rodzaju, kupo!\n- MOOGLEM!? - zdziwienie Sery rosło z minuty na minutę. - Przecież one istnieją tylko w bajkach dla dzieci!\n- Głupoty, kupo! - zacietrzewił się moogle.\n- M-mów co chcesz ode mnie, albo ja wychodzę.\n- Przysyła mnie Twoja siostra, kupo.\n- Znasz Claire!?\n- Nie znam żadnej 'Claire', kupo, ale 'Lightning' na pewno, kupo.\n- Mów! Mów gdzie jest! - Serah krzyczała do Moga.\n- Jest w Valhalli, broni bogini, kupo.\n- Valhalla? Bogini? O co Ci chodzi?\n- To w bajkach dla dzieci nie piszą o tym, kupo? - zakpił moogle. - Valhalla to kraina zmarłych równoległa do tego świata, kupo. Można by powiedzieć, że jest to to samo Cocoon co tu, tylko, że znajdujące się w Świecie Niewidzialnym, kupo. Bogini to władczyni śmierci, Etro, która włada tamtą krainą, kupo.\n- Po co Lightning broni bogini śmierci akoro już nie żyje? - zapytała Serah.\n- Bogini Etro nie jest martwa jak to widzą niosący Chaos, kupo. Ona żyje śmiercią, kupo - powiedział rzeczowym tonem Mog.\n- To... straszne... - wyjąkała dziewczyna.\n- Wcale nie, kupo. Jednak dla niosących Chaos wydaje się to takie okropne, kupo. Egzystencja bogini jest zagrożona przez jakiegoś mężczyznę, ale Lightning mi nic o nim nie wspomniała zbytnio, kupo.\n- A czy ta bogini nie może sama siebie ochronić? - teraz to Serah sobie zakpiła.\n- Nie-nie, kupo. Moc Bogini ogranicza się jedynie do przeprawiania dusz zmarłych do Świata Niewidzialnego, kupo.\n- Jeżeli jest tak, to po co jej Lightning? Przecież ma całą paletę trupów!? - na twarzy dziewczyny malowała się złość.\n- Te "trupy" to się nie nadają do walki, one już tylko wypoczywają, kupo. Bogini odłączyła jej egzystencję od Świata Widzialnego powodując jej 'śmierć', kupo.\n- I Lightning broni tej widzi-mi-się bogini?\n- Tak-tak, kupo! - moogle myślał, że Serah zaczyna rozumieć jego historię.\n- Ładna bajka. Mogu - skwitowała dziewczyna.\n- N-nie wierzysz mi, kupo? - Mog się rozpłakał. - MOOGLUSIOWI!?\n- Dzięki, ale dzięki - i dziewczyna odeszła.\nJednak dobrze nie postawiła kroku, a otoczyły ją dziwne żuki emunujące błękitnym światłem.\n- Walcz tym, kupo! - krzyknął Mog, który zawisł na Serą i w mgnieniu oka zamienił się w miecz. Miecz był dość klasycznym przykładem miecza, ale w trzonie był umiejscowiony kryształ.\n- Nie zostałam stworzona do walki! - dziewczyna krzyknęła i zaczęła atakować potwory.\nSerah nieporadnie machnęła mieczem kilka razy tylko prowokując stworzenia, jednak kiedy dobrze chwyciła za rękojeść obiema dłońmi zaczęła atakować ostro. Wykonała kilka pchnięć ostrzem, które powaliło większe stworzenie, ale było też kilka miniaturek, które wykonywały zgrabniejsze ruchy utrudniając Serze draśnięcie chociaż jednego z nich.\n- Wyciągnij rękę w stronę przeciwnika i krzyknij Ruin, kupo! - usłyszała głos Moga.\nSerah nieśmiało wyciągnęła prawą dłoń w stronę najbiższego żuczka i ryknęła Ruin. Z jej dłoni wystrzeliła niewielka biała kula w stronę przeciwnika emanująca bladym, srebrnym światłem.\n- Ojej! - zdziwiła się.\nPo rzuceniu kilku Ruin wszystkie potwory zostały pokonane, a miecz z powrotem zamienił się w Moga.\n- Dz-dziękuję, Mog - wyjąkała Serah.\n- Chociażby po to przysłała mnie Lightning, kupo! - ucieszył się Mog, śłyszać radość z ust dziewczyny.\n- Czyli mam się do niej przyłączyć? - zapytała niepewnie.\n- Lightning powiedziała, że sama nie da rady, kupo. Powiedziała też, że 'klucz' masz tylko Ty, kupo.\n- 'Klucz'? O czym Ty mówisz? - w głosie zmartwionej Sery było słychać ciekawość.\n- Nie wiem, kupo. Po tym jak powiedziła o tym 'kluczu' wepchnęła mnie w jakieś wrota i tak się tu znalazłem, kupo.\n- Więc co teraz? - zmartwiła się Serah.\n- Najpierw chodźmy do siebie, kupo. Tam coś wymyślimy, kupo. Wyprowadzę Cię z tej jaskini, tylko podążaj za mną, kupo. Pamiętaj, że może się zjawić więcej tych potworór, kupo - nie szczędził słów Mog.\n- Dobrze, dziękuję Ci - Serah uśmiechnęła się.\n- Kupopopopopopopopopo! - uradował się moogle i wyruszyli.\nGdy wyszli z jaskini, Seah zauważyła, że już jest wieczór. Stwierdziła, że Gadot i inni muszą się o nią martwić, co poskutkowało pytanie ze strony Moga kim oni są, na co ona odpowiedziała, że mu ich przedstawi.\nGdy tylko przeskoczyła barierkę oddzielającą miasteczko od dzikich terenów, Gadot już czekał przy bramie.\n- Długo Cię nie było, księżniczko - zakpił sobie.\n- Och, daj spokój! - żachnęła się Serah. - Gdzie reszta? - zapytała się.\n- Seraaah! - od strony przystani biegło dwóch mężczyzn, a za nimi kobieta.\n- Myśleliśmy, że Cię te piekielne maszyny Pulsu uprowadziły - powiedział blondyn.\n- I że Cię oddali w ofierze ich bożkowi - dodał mężczyzna o pierzastych włosach.\n- Co to za szkaradztwo? - wskazując na moogla powiedziała kobieta, która właśnie dobiegła.\n- Ja SZKARADZTWO, kupo!? - naburmuszyło się stworzenie. - Jestem moogle Mog, kupo! - zawołał radośnie.\n- Moo-gle? - zaciął się Yuj.\n- Tak! Kupo! - odpowiedziała radośnie Serah. - To jest Gadot - dziewczyna wskazała na mężczyznę o płomiennych włosach - jest trochę zarozumiały, ale to chłopak o dobrym sercu...\n- Maqui i Yuj, są jak dwaj bracia, nierozłączni i psotliwi - mężczyźni zarumienili się. - A to Lebreau, taka jakby 'siostra' w zastępstwie Lightning.\nNastępnie Serah i Mog w kompleksie baro-mieszkalnym opowiedzieli o wszystkim co ich spotkało.\n- I Ty sama chcesz się wybrać!? Z tym futrzakiem!? - zaprotestował Gadot. - Samej Cię nie puszczę, ale też nie pójdę z Tobą. Tej trójki też nie puszczę.\n- Czy Ty nie rozumiesz, Gadot, że tylko tak mogę odnaleźć i pomóc mojej Siostrze?\n- Serah ma już dwadzieścia jeden lat, może decydować co chce robić - stwierdziła chłodno Lebreau.\n- Obiecałem mu, że nie stanie się jej krzywda, więc jej nie wypuszczę z tego miasta, choćbnym miał ducha wyzionąć!\n- Kupo... - Mog bardzo się zmartwił.\n- Obiecałeś? Raczej przejąłeś rolę 'tatusia' - powiedział Maqui.\n- Stól ryj! - warknął Gadot.\n- On ma rację - powiedziała Lebreau. - Chcąc, nie chcąc stałeś się 'tatuśkiem'.\n- Więc jak? - zapytał Yuj.\nW tej właśnie chwili ktoś wszedł do baru.\n- Zamknięte, Kuja twarz! - ryknął Gadot.\n- Nie mówcie, że mnie nie poczęstujecie! - głos był roześmiany i dziwnie znajomy.\nDo kuchni, w której siedzieli członkowie NORY wraz z Serą i Mogiem, wszedł mężczyzna o srebrnych włosach sięgających ramion, wzorzystych bermudkach, białej koszuli na ramiączkach i sandałąch. Na nosie miał ciemnoniebieskie okulary przeciwsłoneczne.\n- No siema! Chyba nie zapomnieliście o mnie, co nie? - to był Hope.\nSerah ostatni raz widziała Hope'a ponad rok temu, kiedy to udali się do Seredipity w ramach rozrywki. Teraz, Hope był inny niż wtedy: wesoły i pełen werwy.\n- C-co tu robisz? - zapytała.\n- Wraz z ojcem przybyliśmy na kilka dni odpoczynku w okolice o stwierdziłem, że Was odwiedzę. A co to za przyjemniaczek? - wskazał na Moga.\n- "Przyjemniaczek", kupo? - Zdziwił się moogle i od razu pognał w stronę Hope'a i zaczął się do niego mocno tulić.\n- I pieszczoszek! - Hope zachichotał, a wraz z nim reszta oprócz Gadota.\n- To jest Mog, moogle - powiedziała Serah i zaczęła cierpliwe mu tłumaczyć co się ostatnio wydzarzyło w jej żcyiu.\n- Ja mogę pójść z Serą - zaoferował się Hope. - W ogóle to już są w wakacje za pasem.\n- A jak tam Twój ojciec? Nie rozzłości się? - spytał gniewnie Gadot.\n- Trzy lata temu sam podjąłem decyzję walczenia z przeciwnościami bycia l'Cie i walczyłem wraz z Lightning o prawdę. Teraz jeśli mogę pomóc jej siostrze w jej odnalezieniu, to czemu nie?\n- Te poszukiwania mogą trwać dni, miesiące, lata, kupo - powiedział powoli Mog.\n- To jest duch walki! - ryknął Maqui.\n- Duch zguby - zakpił Gadot.\n- Hej, stary, wyluzuj. Serah jest w dobrych rękach, 'tatuśku' - prychnął Yuj.\n- 'Tatuśku[/i]'? - powiedział Hope. - A to dobre!\n- Wyruszymy rano, dobra? - zaporoponował Hope. - Muszę powiedzieć ojcu o moich planach.\n- Zgoda! - Serah już dawno nie była tak szczęśliwa. Już od ponad roku nie czuła takiej radości od kiedy...\n- Dobra, rozejść się! - zarządziła Lebreau.\nHope pomaszerował do siebie, a Gadot, Maqui, Yuj i Lebreau do siebie.\n- Gdzie ja będę spał, kupo? - zmartwił się Mog.\n- U mnie jest wolne łóżko, możesz tam przenocować - powiedziała Serah, po czym dodała - kupo.\n- Dziękuję, kupo!\nLightning, a więc jednak jeszcze żyjesz? I Mog ma mi pomóc w poszukiwaniach? I... co to jest ten 'klucz'? Mam nadzieję, że gdy się spotkamy, odpowiesz mi na te pytania.\nOstatnia edycja: 2012/05/10 18:33 przez Noel Kreiss.\n2011/12/25 22:50\t#7943 przez Lacus Clyne\nUżytkownik Lacus Clyne odpisał na temat: Final Fantasy XIII: Postludium\nMuszę powiedzieć, że całkiem mi się podoba ten Twój najnowszy fik. Z przyjemnością poznam historię XIII-2, bo w grę raczej grać nie zamierzam. Ciekawią mnie relacje Light z siostrą - wydaje się, że są ze sobą naprawdę blisko związane. Rozłożyło mnie wejście Moga, już myślałam, że powie "Zapisujemy, kupo!" - zboczenie Dziwiątkowe Bardzo skojarzył mi się z Mogurim z Type-0, to samo dopominanie się o szacunek i uwagę hehehe. I Hope w bermudach Bardzo fajny pomysł na zakończenie Epizodu z "wiadomością" Sery dla Lightning. Nie ma to jak mocny akcent na finiszu.\nPodsumowując - będę czekać na kolejną część Jedyna rada jakiej mogę Ci udzielić to uważać na literówki. Sama wiem, że to masakra, zwłaszcza jak człowiek dostanie natchnienia i pisze niemal mechanicznie.\n2011/12/26 14:15\t#7945 przez shizonek\nUżytkownik shizonek odpisał na temat: Final Fantasy XIII: Postludium\nNoel Kreiss napisał: Serah z wrodzonej babskiej ciekawości\nJa tam myślę, że to faceci są bardziej ciekawscy. No chyba że Krzysztof Kolumb była kobietą.\nPodoba mi się ten fik, Ron, naprawdę mi się podoba, mimo paru obsuwów stylistycznych. Uważam, że to Twój najlepszy tekst, jak do tej pory. Nie waż się porzucać tej historyjki;)\nTak fajnie opisałeś tu Moga, że o ile niespecjalnie przepadam za tymi stworzeniami, to normalnie mnie nadtopiłeś tym rozdziałem. Kupo!\nTylko nie daj się pokonać literówkom i ortom. Nie zgadzam się z Lacus - zawsze jest czas, by to poprawić. Pisanie opowiadania to nie wyścigi, nie ma pośpiechu (dlatego najlepsze wyjście to napisać całość, poprawić i dopiero wstawić - ale to tylko moje zdanie). Ważne, by się dobrze i gładko czytało.\nW każdym razie, sympatyczny tekścik. To kiedy pojawi się w nim Noel?\n2011/12/27 10:24\t#7949 przez Em\nUżytkownik Em odpisał na temat: Final Fantasy XIII: Postludium\nNareszcie znalazłam chwilę czasu, żeby to przeczytać. Kupo. Widzę postęp, znacznie lepiej czyta się to niż Twój poprzedni fanfik Historia, kupo, też zapowiada się ciekawie. Chyba muszę się trochę bardziej zainteresować XIII-2, żeby rozumieć, o co tu w ogóle chodzi, kupo... I zgadzam się ze Shizonkiem w kwestii poprawności - nikogo nikt batem do pisania nie popędza, zawsze jest czas, żeby przeczytać całość jeszcze raz i przynajmniej postarać się poprawić wszystkie błędy, kupo. Tutaj czasami leży konstrukcja zdania, na przykład: Nagle pod sobą usłyszała jęk kota, a ściana przed nią obróciła się w proch i zauważyła złodziejaszka we wnętrzu jaskini, ponawiając tym samym pościg - tutaj się kompletnie pogubiłam, ze zdania wynika, że ściana zauważyła kota, a kto ponowił pościg, to już sama nie wiem Dlatego polecam zawsze po napisaniu przeczytać wszystko jeszcze raz na spokojnie, kupo, a pewnie uda się wyłapać wiele takich dziwacznych konstrukcji.\nPoza tym oczywiście dopinguję do dalszego pisania. I więcej Mooglusia poproszę, kupo!\n2011/12/27 15:24\t#7952 przez Noel Kreiss\nKupokupo! Dziękuję, kupo! Postaram się, by było mniej takich "głupot", ale głupoty są fajne, kupo. Moogle to akurat moja ulubiona postać w XIII-2 pomimo, że ma screening taki sobie, kupo. Będzie go BARDZO DUŻO, kupo. Obiecuję, kupo.\nNa razie obmyślam co powinno być w Epizodzie Drugim (Hope w Pierwszym to był już taki spontan, bo nagłe pojawienie się Noela, byłoby przynajmniej głupie), ale myślę, że pojawią się Stepy Archylte i będzie trochę o historii, ale co z tego wyjdzie to nawet ja nie wiem.\n2012/02/24 22:27\t- 2012/05/10 18:32\t#8391 przez Noel Kreiss\nPo ponad dwu miesiącach przerwy (święta, ferie, sesja, Final Fantasy XIII-2) powracam!\nSerah pospiesznie jadła śniadanie chcąc jak najszybciej wyruszyć w podróż z Hopem.\n- Zwolnij trochę! Na wyścigach jesteś, czy co!?\nGadot był niezbyt zadowolony z faktu, że Serah opuszcza Nowe Bodhum w poszukiwaniu Lightning, którą uznano za zmarłą już rok po jej zaginięciu. Lebreau starała się uspokoić go mówiąc, że Serah jest już dorosła i sobie poradzi. To jednak mu nie wystarczało.\n- Masz tu trochę mikstur na odnowienie życia i leczenie negatywnych zmian statusu! - Maqui podał Serze kilkanaście fiolek w przeróżnych kolorach.\n- Chyba aż tak źle nie będzie, co nie, Mog? - Serah była bardzo radosna tego poranka, z resztą dawno nie była taka szczęśliwa jak dzisiaj.\n- Tak-tak, kupo! Żadnych kuporeli, kupo! Mając mnie nie potrzebujesz tych żałosnych miksturek, kupo!\n- Tak? A co taki moogle może zrobić? - wymamrotał wzburzony Maqui.\n- Nie wierzysz w kupo-magię, kupo!? - Mog wzburzył się bardziej niż blondyn. - Zaraz zobaczysz, kupo!\nW tej właśnie chwili do kuchni wszedł Hope; był ubrany inaczej niż poprzedniego wieczora: miał na sobie niebieską bluzę z nałożoną jasnozieloną koszulą, siwe spodnie i sportowe buty, w dłoni dzierżył swój stary bumerang, Skrzydłolot (ang. Airwing).\n- I Ty też, kupo! - zawołał rezolutnie Mog, co skonfundowało Hope'a.\nMog wyczarował z nikąd rózdżkę uwieńczoną zegarem podzielonym na trzynaście równych części z kryształem na szczycie. Moogle zaczął inteswnie wirować, a wokół Sery zaczęły tworzyć się różowe witki, które oplotły ją całkowicie. Po chwili witki znikły a oczom zgromadzonych ukazała się odmieniona Serah: miała na sobie czarny bezrękawnik z pięcioma parami srebrnych guzików, który z przodu dochodził do pępka, a z tyłu rozszczepiał się na dwie części dochodzące do kolan. Niemal cała szyja była osłonięta przez wysoki, czarny kołnierz, który wyrastał z bezrękawnika, a złote naramienniki zdobiły ramiona. Na lewej ręce miała brązowy rękaw, który sięgał jej niemal do pachy, a natomiast prawą rękę zdobił nieco krótszy, czarny rękaw zachodzący kawałek ponad łokieć, a na przedramieniu była zamocowana niebieska tarcza ze złotymi obwódkami. Na dłoniach miała ciemnoniebieskie, bezpalcowe rękawiczki ze złotymi kłykciami i srebrnymi paskami w okolicach nadgarstków. Miała na sobie dżinsowe szorty i nad prawym kolanem była różowa sakiewka. Całość dopełniały ciemnobrązowe buty ze smoczymi zdobieniami sięgające kolan.\n- W... wow... - zdziwili się Yuj, Maqui i Hope.\n- Ładny strój nie uchroni Sery przed potworami - powiedział Gadot.\n- Nie bój moogla, kupo! Już się robi, kupo!\nNad Serą i Hopem zabłysły słabe światełka, które opadły na ich otwarte dłonie. Światełka zamieniły się w kryształy: Serah miała błękitną łzę, a Hope zieloną gwiazdę.\n- To są... - zaczął chłopak.\n- Kryształy to prezenty od Lightning, kupo. A ten strój to ode mnie, kupo! - Mog bardzo się rozognił.\n- Dziękuję - powiedziała Serah. - Ale... aż kryształy?\n- Lightning mówiła, że podróż będzie długa i niebezpieczna, kupo.\n- Lepiej ruszajmy. Z każdą kolejną minutą tracimy czas - zaproponował Hope.\nSerah, Mog i Hope wyszli i udali się w kierunku południowym gdzie nowowybudowana droga prowadziła ku Stepom Archylte. Nagle przed wejściem na szlak, ku ich zdziwieniu, stał Gadot. Mocno chwycił chłopaka za bluzę podnosząc go i powiedział:\n- Pilnuj jej, bo jeśli jej się coś stanie... - głos mężczyzny zamarł w gardle.\n- Jest pod dobrą opieką, kupo - Mog zmarszczył brwi.\n- On jest zawsze taki nadopiekuńczy? - zapytał Hope.\nGdy tak szli asfaltową drogą, Mog wzbudzał nie małą sensację przez co Serah i Hope musieli co chwilę przystawać, by ciekawscy przechodnie mogli się przypatrzyć nadętemu stworzonku i wznosić pieśni pochwalne. Kiedy schodzili dość krętą drogą zauważyli dziewczynę zaplątaną w krzaki, do której Hope natychmiastowo pospieszył z pomocą.\n- A wyglądam na taką co wygląda!? - dziewczyna się zapeszyła.\nDrobna, krótkowłosa blondynka stała na ścieżce w posiatkowanej żółtej bluzce i czarnej spódniczce mini, a jej czarne szpilki były pokryte grubą warstwą błota. Miała również zadrapania na twarzy, ramionach i nogach.\n- Ktoś Cię zaatakował? - dziewczyna zdziwiła się na widok Sery, która pojawiła się zza Hope'a.\n- N-no! Z jednego ze szczytów zeskoczył behemot i mnie zaatakował! Mój pistolet niewiele zdziałał...\n- Gdzie teraz jest? - spytał się Hope.\n- Widziałam jak pognał na Stepy... Tam teraz... moja siostrzyczka! - i blondynka zbiegła w dół szlakiem.\n- Idziemy! - Hope wziął Serę pod ramię i pobiegli w stronę Stepów.\n- A ja, kupopo!? - zirytował się Mog.\nKiedy wpadli na Stepy zauważyli w oddali dziewczynę strzelającą do behemota wielkości milenijnego dębu. Hope natychmiast pognał w jej stronę rzucając bumerang w stronę potwora na chwilę skupiając jego uwagę na sobie.\n- Hope! - Serah złapała Moga, który automatycznie zmienił się w kuszę. - Co do...!?\nBehemot był trochę zdeziorentowany, ale szybko się opamiętał i zaczął kontynuować atakować blondynkę.\n- Curasa! - ryknął Hope stając przed dziewczyną obraniając ją przed morderczym atakiem. Hope'a odrzuciło, ale szybko wstał.\nSerah zaczęła szybko strzelać ze swojej kuszy dając czas Hope'owi i dziewczynie dojść do siebie. Po chwili Hope zaczął rzucać przeróżne żywiołowe zaklęcia jakie znał, ale behemot wciąż nie dawał za wygraną, a nowo poznana dziewczyna zaczęła natomiast wspomagać ich obronnymi statusami. Nagle bestia ruszyła na Serę i wyrzuciła ją w powietrze.\n- Serah! Nie! - krzyknął Hope.\n- Spoko! - dziewczyna mrugnęła w stronę chłopaka pokazując przy tym kciuk uniesiony w górę. Wokół dziewczyny utworzyła się niebieska sfera, a dziewczyna skoczyła wybijając się wysoko w powietrze.\nDziewczyna złapała Serę i ją uleczyła. Szepnęła jej coś do ucha. Serah zaczęła siać strzałami, a dziewczyna pociskami. Hope posłał bumerang w stronę oczu bestii. Zdezorientowany behemot dostał po oczach i zaczął się słaniać po ziemi. Dziewczyna strzelała wciąż wisząc w powietrzu, a Serah przemieniła kuszę w miecz, który skierowała ostrzem w dół, sama mając głowę w tej pozycji. Nagle ostrze przebiło serce bestii i behemota pochłonęła czarna mgła.\n- Nic Ci nie jest, Sarisa? - dziewczyna spytała się małej dziewczynki o jasnych włosach i zielonych oczach.\n- Dz-dzięki - wymamrotała małolata.\n- Nie powinnyście tak beztrosko przemierzać Stepów, kiedy jest tyle behemotów wokoło - Serah skarciła ostro dziewczyny.\n- T-to moja wina.. - dziewczynka zaczęła płakać coraz rzewniej. - Moja siostrzyczka powiedziała, żebym nie ruszała się z Akademii, bo poza nią są różne potwory, ale taki ładny motylek...\n- Sariso, już nie płacz - dziewczyna zwróciła się do swojej siostry. - A Tobie radzę tak ostro na mnie i na Sarisę nie najeżdżać! - w tym momencie krótkowłosa blondynka rzuciła gniewne spojrzenie w stronę Sery. - Jakbyś nie miała własnych problemów.\n- Kupokupo, spokój, kupo! - zaświergotał Mog.\nDziewczynka nagle przestała płakać i popatrzyła się na Moga jak na jakiegoś boga. Podbiegła czym prędzej do niego i chciała go złapać, ale ten tylko się z nią przyjacielsko drażnij.\n- Co to za dziwne stworzenie? - spytała.\n- Moogle Mog, do usług, kupo!\n- Dzięki Mog za interwencję, ale było fajnie popatrzeć jak się kłócą dwie baby!\n- Baby!? - Serah i blondynka zacietrzewiły się i rzuciły na Hope'a jak jeden mąż.\n- H-hej! R-ratunku!\n- Nie trać tchu, Mog jest tu! - Mog zaczął okładać dziewczyny różdżką, ale blondynka szybko wyrwała mu ją i sama ogłuszyła moogla.\nNagle z zachodu przybiegł na chocobo ciemnoskóry mężczyzna z wielkim afro, miał na sobie oliwny płaszcz, spodnie koloru khaki i czarne buty. Gdy zauważył grupę ludzi bijących się, a obok nich dziewczynkę, natychmiast do nich podbiegł i ku swojemu zaskoczeniu wykrzyknął:\n- Serah!? Hope!?\nNatychmiast walka ucichła: Serah i dziewczyna wstały z Hope'a i zaczęły się przepraszająco otrzepywać z kurzu, Hope leżał jak bela na ziemi, ledwo oddychał, a Mog co chwila znienacka podskakiwał, wirował i padał na ziemię.\n- Co to na chocobo ma znaczyć!? - ryknął. Serah nigdy nie widziała go tak zdenerwowanego.\n- No bo panie naczelniku... - zaczęła blondynka, ale Serah jej przerwała:\n- 'Naczelniku'!? 'Naczelniku' czego!?\n- No tak wyszło... - wymamrotał. - Jestem jedną z ważniejszych person w Uczelni.\n- A czy ja Cię znam? - spytała się.\n- Hej! A co ze mną!? - blondynka przypomniała o swoim istnieniu.\n- Spokojnie, panno Zaidelle. Na wszystko będzie czas. Nie pamiętasz mnie, Sero?\n- S-Sazh? - w głosie różowowłosej dziewczyny można było usłyszeć nutę niepewności.\n- To pan ich zna!? - 'panna Zaidelle' bardzo się zdziwiła.\n- Oczywiście! To jest Serah Farron, a ten chłopak to Hope Estheim: wraz z nim walczyliśmy przeciw fal'Cie z Cocoon, by uratować ludzkość i tą słodką panienkę. A jemu, czy raczej 'im,' co zrobiłyście?\n- Ach! - żachnęła się blondynka. - Taka drobnostka.\n- Aj! Zapomniałam Ci przedstawić Moga! - wyskoczyła nagle Serah i podniosła 'pluszowego misia' z ziemi, mocno go przytuliła i zaczęła opowiadać Sazh'owi o jej wyprawie.\nNie zgadniesz co się stało Lightning. Wraz Mogiem i Hopem spotkaliśmy Sazh'a. Opowiedziałam mu jak w trójkę wyruszyliśmy w poszukiwaniu Ciebie i tego, że walczysz z kimś i szukasz 'klucza.' Sazh też mi opowiedział co robił przez ten cały czas kiedy się nie widzieliśmy: pracuje w Uczelni jako naczelnik—ot taka jedna z ważniejszych osób w Uczelni, prowadzi dzielnicę naukową w ciągle powstającym mieście Akademii, i jak prowadzi badania nad nowymi technologiami, by ludziom żyło się lepiej bez udziału fal'Cie. I o tym, że pracuje nad sposobem uwolnienia Vanille i Fang z kryształowego filara.\n- Może potrzebujecie pomocy, co? Uczelnia z pewnością pomoże w poszukiwaniach Lightning; przecież walczyła przeciw tym kryształowym machinom.\n- Można spróbować, co nie Hope? - Serah zwróciła się do chłopaka, który siedział skurczony na ziemi i kreślił palcem różne wzorki na ziemi.\n- M-można - odpowiedział wciąż przerażony dzikością Sery.\n- Oj Hope! Nie odgrywaj mi tu scen! - żachnęła się Serah. - Na skali męskości masz aktualnie marne dwa na szynach.\n- Nie powiecie mi co się stało, hm? - Sazh dopytywał się dziewcząt o sytuację w jakiej się na nich natknął.\n- Och panie naczelniku, takie bzdurne schematy i tyle - 'panna Zaidelle' zachichotała.\n- "Bzdurne schematy"?\n- Tak, panie naczelniku, nic nadzwyczajnego!\nSazh popatrzył się z pode łba na dziewczyny i zaprosił całą gromadę do Uczelni. Serah podniosła Hope'a i popchnęła go w stronę Akademii, a blondynka wzięła Sarisę za rękę. Przechodząc obok farmy chocobo, Sazh wstąpił do jakieś budki i wyszedł. Po chwili grupka pracowników przyprowadziła chocobo i Sazh powiedział, że pojadą na chocobo, gdyż jest szybciej i bezpieczniej.\nPo chwili stanęli przed wielkim metalowym murem poświtującym szmaragdowym blaskiem. Brama otworzyła się automatycznie, a oczom Sery, Moga i Hope'a ukazały się strzeliste budynki, a na różnych wysokościach poruszały się szybowce, które mieszkańcy wykorzystywali do przemieszczania się po mieście. Mog podleciał do do jakieś konsoli, która nagle odezwała się kobiecym, eletronicznym głosem:\n- Witamy w mieście Akademia! Aktualnie znajdujesz się w komercyjnej dzielnicy, Esthar. Co chcesz zrobić?\n- Kupo!? Co to jest, kupokupo!? - Mog się bardzo przestraszył: pierwszy raz widział coś takiego.\n- Pacynko, nigdy nie widziałaś interakcyjnego panelu? - zapytał się moogla Sazh.\n- Jestem moogle Mog, a nie jakaś tam 'pacynka,' kupo! - Mog się bardzo zdenerwował.\n- Dobra, dobra, nie ma co się tak afiszować na chocobo.\n- To miejsce jest... niesamowite - Serah powiedziała.\nTo był jej pierwszym raz poza Nowym Bodhum; w sumie w ogóle nie opuszczała Nowego Bodhum od Katastrofy. "Chcę, by ludzie wiedzieli dlaczego Cocoon runęło, dlaczego trzyma je soldidny kryształowy filar," tak tłumaczyła swoje pozostanie w Nowym Bodhum Serah. Architektura miasta bardzo ją urzekła, gdyż pomimo, że większość budynków była pokaźnymi drapaczami chmur z reklamami wyświetlanymi na szybach, to gdzieniegdzie wlokły się aleje otoczone parkami i drewnianymi budowlami mocno kontrastując z nowoczesnym, dominującym wyglądem miasta.\n- Muszę odprowadzić Sarisę do domu - powiedziała szybko blondynka, która wzięła swoją siostrą pod ramię i pomaszerowała na zachód, w kierunku dzielnicy rezydencjalnej.\n- O dwie baby mniej - burknął cicho pod nosem Hope.\n- Kupokupo! - wtórował mu Mog. - W końcu mamy równe szanse, kupopo!\n- Czyżbyście coś planowali? - zapytała różowowłosa dziewczynka chłopaka i moogla.\n- Ten misiek ma coś do Ciebie - odrzekł Hope i niewyraźne się uśmiechnął.\n- Kupopopopopopopo! - naburmuszył się 'misiek.' - Ja Ci dam 'miśka', ty białogłowo, kupo!\n- No hejże dzieciaki! Spokój! - Sazh nagle się aktywował. - Swoim aktualnym zachowaniem nie wydajecie się poszukiwać Lightning - a po chwili dłuższego namysłu dodał: - ani tego, że jesteście jej bliscy.\n- Przepraszam! - wyskoczyła Serah - ale tych dwoje...\n- Dość to dość, czas na nas - skwitował i ruszył przed siebie, a za nim maszerował Hope z Serą, która trzymała Moga w rękach.\nHej Lightning. Wybieramy się do Uczelni, by ułatwić poszukiwania Ciebie. Mam nadzieję, że nasze starania nie pójdą na marne i będziemy razem; będziemy szczęśliwi i już nic nie przeszkodzi naszemu szczęściu. Ale w głebi duszy czuję, że droga będzie długa i niebezpieczna, jednak mówię sobie, że z każdym wydarzeniem, każdą chwilą jestem bliżej Ciebie. A teraz... Do Uczelni!\nSero, tam gdzie teraz jesteś, masz wiele czasu, kiedy ja toczę te same walki wciąż na nowo, a jego oblicze jest zawsze takie same: chłodne i ziejące pogardą dla rodzaju ludzkiego. Nieważne ile walk z nim stoczę, i tak nie wiem dlaczego walczę z nim. Zawsze jednak mówi o 'niej,' ktokolwiek to jest.\n- Nieważne ile razy mnie pokonasz, ja i tak wygram! - krzyknął w stronę Lightning wysoki mężczyzna ubrany w plemienną, purpurową zbroję, fioletowych włosach i oczach czerwonych jak krew. - Nieważne ile razy 'go' znajdziesz, i tak nikogo nie uratujesz!\n- Ja walczę o swych przyjaciół, a Ty?\n- O to o co ja walczę, a raczej czego bronię, to nie Tobie to wiedzieć, sługusie Etro!\nMężczyzna nagle przyzwał wielki purpurowy miecz, teleportował się za Lightning i zwinnie nim machnął, lecz kobieta szybko zareagowała i obroniła się. Następnie nastąpiła szybka wymiana cięć mieczami, po której obie stronie zaczęły naparzać się różnego rodzaju magią, w tym również grawitacyjną.\n- Cokolwiek byś nie zrobiła i tak historia zatoczy koło i cały Twój wysiłek będzie na marne!\n- Nie dość, że mocny w walce, to w gębie jeszcze lepszy, hm? - zakpiła sobie kobieta.\n- Gadaj zdrów, ale i tak jutra nie dożyjemy!\nMężczyzna złapał Lightning za ramię i wyrzucił ją w powietrze po czym stworzył sferę zaginającą czasoprzestrzeń powodując, że kobieta zawisła w powietrzu nie mogąc poruszyć się w żaden sposób. Mężczyzna wzbił się w powietrze i zawisł obok Lightning. Dotknął kątem ust jej czoła i powiedział:\n- Tyle było przed Tobą, ale porzuciłaś swoją przeszłość, by chronić przyszłość. Otumamiona bajeczką o ocaleniu śniących 'cór' walczysz o nic. Porzuć nadzieje, porzuć duszę, i wróć do teraźniejszości! - i nagle uderzył ją w brzuch tak, że z impetem spadła na ziemię tworząc sporej wielkości krater. Po chwili wstała i ciężko oddychając odrzekła:\n- Twoje... słowa... są... niczym... w po...równaniu... do... ruiny... do jakiej... chcesz za... prowadzić... ten świat....\n- To do czego ja dążę to nie ruina, ale nowy świat w którym ona nie będzie ponosić ofiary kryształu.\n- O kim... Ty... bredzisz?\n- Nie Twoje życie, nie Twoja historia, nie Twoje prawo w ingerencję istoty bytu.\n- Ty jednak... nie wiesz... co to... życie... - zemdlała.\nKilkuletnia różowowłosa dziewczynka ubrana w różową sukienkę siedziała w piaskownicy, a nieopodal na ławce siedziała kobieta, a obok niej stał wózeczek, w którym spał sobie smacznie bobas. Po chwili do piaskownicy podszedł mały chłopiec w kasztanowych włosach, ciemnoniebieskimi oczami, żółtej koszulce w dwa czarne paski, dżinsach i tenisówkach, i zaczął grzebać w piasku.\n- Cemu to lobiś? - spytała się dziewczynka.\n- Bo robię, a co? Nie wolno mi? - zacietrzewił się chłopiec.\n- A pobawiłbyś się ze mną?\n- Z lepienia piaskowych babek już dawno wyrosłem, a Ty w dodatku jesteś dziewczyną - i poszedł, a dziewczynka powróciła do zabawy.\nNagle w torebce kobiety zaczął dzwonić telefon, który to odebrała.\n- Pani Farron, jak mniemam? Tu oficer Cause z Pułku Bezpieczeństwa Bodhum.\n- Skąd ma pan mój numer?\n- Z telefonu pańskiego męża, jak mniemam.\n- Cz-czy coś mu się stało?\n- Niestety tak: zginął w zamachu.\n- Niestety nie mogę więcej udzielić informacji. Bardzo bym prosił o przybycie do szpitalnej kostnicy w celu dopełnienia formalności. Proszę przyjąć moje najszczersze kondolencje. Do widzenia.\n- D-do widzenia... - odpowiedziała i uroniła łzę, którą zauważyła dziewczynka.\n- Cy coś się stało mamusiu?\n- N-nie, nic...\nCiemna poświata spowiła wszystko.\nOjcze, dlaczego musiałeś tak szybko odejść?\nPiętnastoletnia dziewczyna siedziała przy szpitalnym łóżku, na którym leżała kobieta. Była ona kiedyś atrakcyjną i zadbaną panią domu, ale po śmierci męża jej chęć do życia powoli umierała. Pomimo, że opiekowała się swoimi córkami z pomocą szwagra i matki, i tak nie mogła żyć z myślą, że jej mąż jest już w innym świecie. Po pewnym czasie zachorowała na groźną odmianę grypy i wylądowała niemalże natychmiast w szpitalu. Piętnastolatka opiekowała się matką już pod sam koniec jej życia, kiedy to już nikt nie chciał doglądać chorej.\n- Córciu, dziękuję Ci... za wszystko - powiedziała cicho kobieta.\n- Nie mów tak... To jeszcze nie koniec.\n- Już czuję jak dusza odrywa się od mojego ciała... zmierza ku światłości...\n- To dopiero początek. Jest jeszcze wiele przed nami.\n- Zaopiekujesz się swoją młodszą siostrą, prawda?\n- Ale to Ty jesteś naszą mamą.\n- Przyszedł czas, by powiedzieć Ci jak naprawdę umarł Wasz ojciec, a nie sądzę, żeby dziadkowie, albo wujostwo chciałoby Ci to kiedykolwiek powiedzieć. Ojciec zginął w zamachu, a nie jak Wam mówiłam w wyniku potrącenia przez pijanego kierowcę.\n- Zamach!? Ale kto—\n- Nie wiem. W telewizji niewiele mówiono oprócz tego, że jacyś liberaliści wysadzili budynek cetrum handlowego, w którym robił zakupy, jak pozostałe pół tysiąca osób. Mówiono, że chcieli w ten sposób zwrócić uwagę na to, że Sanctum nie pozwala opuszczać Cocoon i odwiedzać Pulse, ale ile w tym prawdy... Nie wiem.\n- Nawet nie wydała oświadczenia... - kobieta mocno zakasłała, a aparatura zaczęła szaleć.\n- LEKARZA! LEKARZA! - zaczęła wołać dziewczyna, ale gdy lekarz przybył było już za późno.\n- Bardzo mi przykro, panno Farron, ale pańska matka przed chwilą zmarła. Czy—\n- Tak - łzy płynęły jej obficie po policzkach - p-proszę mnie z-zostawić... Ch-chcę się pożegnać...\n- Ależ oczywiście - i wyszedł.\n- M-mamo, z-zaopiekuję się Serą i z-zrobię wszystko, b-byś była ze mnie dumna... B-bardzo dumna... B-będę jej strzec... - dziewczyna wciąż popłąkując nie zauważyła jak usnęła.\nGdy dziewczyna przybyła do domu, poszła do pokoju swojej siostry, która aktualnie odrabiała zadanie domowe z matematyki.\n- Cześć! - zawołała radośnie dziewczynka, która przez większość czasu była całkiem radosnym dzieckiem dzięki czemu miała wiele koleżanek i kolegów.\n- Muszę Ci coś powiedzieć - głos dziewczyny nagle nabrał oficjalnego i ponurego tonu - mama odeszła.\n- Ale gdzie? - na twarzy dziewczynki zarysował się smutek.\n- Tam gdzie już nic jej nie grozi, tam gdzie jest razem z tatą.\n- Mamusiu! - dziewczynka krzyknęła i zaczęła płakać. Po chwili zapytała się: - Ale co będzie z nami? Teraz jesteśmy bez rodziców?\n- Nie bój się. Z tego co wiem, to jako, że jestem osobą w "stosownym wieku," to w świetle prawa mogę zająć się opieką nad domem i Tobą.\n- Ale co jeśli—\n- Nikt nas nie rozdzieli, Sero. A nawet jeśli ktoś spróbuje, popamięta mnie.\n- To już nie jest moje imię.\n- Jak to, siostrzycko?\n- Mów mi 'Lightning.'\n- 'Lightning'? Ale dlaczego taka dziwna ksywka?\n- Piorun to niezwykle potężne zjawisko emunujące światłem. Jego blask przypomina niczym mityczną tarczę oddzielającą ziemię od nieba.\nTeraz kiedy myślę o mojej 'ksywce,' zastanawiam się dlaczego akurat 'Lightning,' a nie coś innego, na przykład 'Squall.' Może to dlatego, że nasza matka miała różowe włosy połyskującym piorunowym blaskiem? Poszukiwałam naszych rodziców tutaj, Sero, ale nie mogę ich znaleźć. Może istnieje jakiś podział? Coś co sprawia, że Walhalla jest tylko miejscem przestankowym, sądem, gdzie Etro decyduje kto trafi do krainy błogosławionej, a kto do krainy przeklętej? Etro widziałam jedynie kiedy mnie powołała. Nie miałam szansy jej się spytać o rodziców, za co przepraszam Cię, Sero.\nA teraz walcz i szukaj zmazy po Pulsie, tylko i wyłącznie dzięki tej osobie będziemy razem, uwolnimy Vanille i Fang z kryształowego snu i pokonamy 'go.' Razem. Więc pędź i nie wracaj się, gdyż to co się, nie odstanie się 'tam.'\nOstatnia edycja: 2012/05/10 18:32 przez Noel Kreiss.\n2012/02/24 22:44\t#8392 przez shizonek\nNoel Kreiss napisał: Po ponad dwu miesiącach przerwy (święta, ferie, sesja, Final Fantasy XIII-2) powracam!\nUważaj, bo jutro ja wstawiam swój rozdzialik. Taka kontra:)\nBitwa na fanfiki. Nawet nieźle brzmi:P Może kiedyś zrobimy coś takiego? xD\nMog jest fajny, zdecydowanie fajny. Bardzo fajny. "Pacynka", "misiek" - lol.\nHope jest mniej fajny. Co to za wstawki z 'babami'?;P Ma jakiś problem z kobietami? Może to rozwiniesz jakoś smacznie?;P\nEsthar? Ta nazwa serio jest w FF13-2, czy to Twój wynalazek? Zaciekawiłam się, bo w FF8 jest miasto Esthar, zdecydowanie moja najulubieńsza 'miejska' miejscówka z FF.\nA jednak nie zdecydowałeś się na użycie mojego kwiecistego opisu koloru miecza, ha? Twoja strata:P\nNoel Kreiss napisał: mały chłopiec w kasztanowych włosach, ciemnoniebieskimi oczami, żółtej koszulce w dwa czarne paski, dżinsach i tenisówkach\nWypisz, wymaluj, smarkaty Squall:)\nCiekawa historia, podoba mi się retrospekcja z czasów śmierci rodziców Claire i Serah.\n2012/02/24 23:10\t#8393 przez Noel Kreiss\nPo pierwsze primo: jak już pisałem w shoutbox'ie, Mog jest żywcem z gry wyrwany.\nPo drugie primo: "problemy" Hope'a z babami, to miało być takie coś, żeby Czytelnik pośmiał się trochę i przygotował do mrocznej części fabuły.\nPo trzecie primo: nazwę "Esthar" pozwoliłem sobie pożyczyć z Final Fantasy VIII, jako, że "Palumpolum" było zajęte ( ), a Esthar wydaje mi się, że można zaliczyć po części do miasta komercyjnego, to tak wyszło.\nPo czwarte primo: naprawdę bardzo kwiecisty opis mi zaoferowałaś, ale niezbyt pasował mi pod postać przeciwnika Lightning.\nPo piąte primo: tak, ten opis był celowo, by nakierować Czytelnika na maciupkiego Squalla Leonarta (no skoro w jednym z Twoim fanfików Squall przespał się Claire, to czemu Light i Squall nie mieliby prawa skonfrontować się w piaskownicy?). I tak, to kolejna aluzja do Final Fantasy VIII (co prawda grałem tylko w demo, ale i tak jakaś fascynacja jest).\nPo szóste primo: Ani Trzynastka ani "Trzynastkodwójka" nie wspomina nic o państwie Farron oprócz jednej scenki, kiedy Light mówi, że zmieniła swoje imię po śmierci rodziców, po to by stać się silniejsza dla Sery, i ich wątek był w ogóle nieruszony, a taka Dziesiątka to się obraca wokół rodziców. Więc stwierdziłem, że należy poruszyć ten temat.\n2012/02/24 23:20\t#8394 przez shizonek\nNoel Kreiss napisał: nazwę "Esthar" pozwoliłem sobie pożyczyć z Final Fantasy VIII, jako, że "Palumpolum" było zajęte ( ), a Esthar wydaje mi się, że można zaliczyć po części do miasta komercyjnego, to tak wyszło.\nDobry pomysł i nawet nieźle pasuje, bo ósemkowe Esthar jest bardzo futurystyczne.\nNoel Kreiss napisał: naprawdę bardzo kwiecisty opis mi zaoferowałaś, ale niezbyt pasował mi pod postać przeciwnika Lightning.\nNooo dobrze, wybaczam Ci. Może faktycznie niespecjalnie by się komponował... ;P\nNoel Kreiss napisał: tak, ten opis był celowo, by nakierować Czytelnika na maciupkiego Squalla Leonarta (no skoro w jednym z Twoim fanfików Squall przespał się Claire, to czemu Light i Squall nie mieliby prawa skonfrontować się w piaskownicy?). I tak, to kolejna aluzja do Final Fantasy VIII (co prawda grałem tylko w demo, ale i tak jakaś fascynacja jest).\nAleż to nie był zarzut, wręcz przeciwnie - sama wstawiam różne takie 'kfiatki', jak mi coś przypasuje. Fajnie Ci wyszła ta swoista odpowiedź na moją Claire w Balamb;P\nSquall24 za 4 dni awansuje na nowy poziom! (25)\nDianandor za 5 dni awansuje na nowy poziom! (30)\ngierke za 7 dni awansuje na nowy poziom! (34)\ndead kenny za 8 dni awansuje na nowy poziom! (30)