Co to w ogóle za moda na cytaty w tytule bloga?: I.IV W labiryncie wątpliwości\nI.IV W labiryncie wątpliwości\nROZDZIAŁ IV: W LABIRYNCIE WĄTPLIWOŚCI\nPierwszym, co poczuła, był chłód. Ziąb tak przejmujący, tak dotkliwy, jakby leżała na płycie lodu. Potem w nozdrza uderzyła ją intensywna woń mokrej ziemi, stęchlizny i pleśni, jaką wyczuwa się często w piwnicach. Czucie powracało wraz przebiegającym po całym ciele mrowieniem, od stóp i koniuszków palców po cebulki włosów.\nByło wilgotno, ciemno i chłodno. Zamrugała, ale w mroku nie dostrzegła żadnych kształtów, nie była nawet w stanie stwierdzić, jak nisko bądź wysoko znajduje się sufit.\nCzy ona... czy ona leży pogrzebana żywcem pod świeżo poruszoną ziemią?\nSama myśl, że ta ziemista, zimna nora mogłaby stać się jej grobem była tak wstrząsająca, że Baali w jednej chwili przejaśniło się w umyśle. Usiadła gwałtownie, zaczerpując głębokiego wdechu jak niedoszły topielec, którego w ostatniej chwili wyciągnięto na brzeg. Z każdym nerwowym oddechem wciągała w płuca zimne, stęchłe i wilgotne powietrze, jakby rzeczywiście znajdowała się w starej piwnicy, której od dawna nikt nie odwiedzał.\nObróciła się w ciemności, próbując rozeznać się w sytuacji, ale było zbyt ciemno, by ocenić choćby wielkość pomieszczenia. Pod dłońmi wyczuwała ubitą na twardo ziemię, od której bił chłód; niepewnie przesunęła rękoma na boki, ale nie natknęła się ani na ścianę, ani na cokolwiek innego. Otaczał ją tylko nieprzenikniony mrok.\nPrzynajmniej do chwili, gdy dosłownie tuż obok rozległ się okrzyk:\n- Och, jak dobrze, że żyjesz!\nDobrą chwilę zajęło jej rozpoznanie tego głosu, ale to wcale nie sprawiło, że poczuła się lepiej.\n- Erika? - zapytała głośnym szeptem, bo z trudem zmuszała się do mówienia. - Co... co tu się dzieje? Gdzie my jesteśmy?\nWytężała wzrok, wbijając spojrzenie w miejsce, gdzie powinna znajdować się zielonka. Wciąż widziała tylko gęstą ścianę czerni. Musiała parę razy zamrugać, by upewnić się, że rzeczywiście ma otwarte oczy.\n- A ja wiem? - napłynęła z ciemności odpowiedź. - Gdzieś pod ziemią.\n- Tyle to się domyślam - wycharczała Baala. - Ale co się stało? Czarne Płaszcze nas złapali?\nLedwie wydobywała z siebie głos. Najwidoczniej przeleżała w bezruchu dość duży szmat czasu, bo wszystkie mięśnie miała boleśnie zesztywniałe, chłód przenikał ją na wskroś, a każde z trudem wykrztuszone słowo brzmiało tak, jakby ktoś wyłożył jej gardło papierem ściernym. Na dodatek teraz, gdy odzyskała pełnię przytomności, jej ciałem zaczynały wstrząsać drgawki. Z trudem skupiała się na tym, co mówiła Erika.\n- ...no więc walczyłam z nimi, oczywiście, ale nawet dla mnie okazali się zbyt silni - opowiadała, jak zwykle ubarwiając rzeczywistość. - Musiałam się poddać, chociaż wiesz, mało brakowało, a zebraliby niezłe baty, ale no... mam gorszy okres, mówiłam ci zresztą, więc trochę mi nie poszło, no, w każdym razie ty już byłaś nieprzytomna, przyniósł cię ten drugi, ten w masce, nie? No i potem trafiłyśmy tutaj, nie od razu, wiadomo, ale po drodze i tak nie działo się nic ciekawego, więc teraz nie będę opowiadać, no nie, tak czy inaczej zamknęli nas tu i... - Nagle urwała. - Dobrze się czujesz?\nBaala zorientowała się, że już nie siedzi, ale leży na zimnej posadzce z podwiniętymi nogami. Cały czas wstrząsały nią dreszcze, wręcz czuła, jak cała skóra ściąga się od gęsiej skórki. Przez chwilę nawet wydawało jej się, że widzi ulatujący z własnych ust obłoczek pary, ale równie dobrze mogło być to tylko przywidzenie, bo potem znów miała przed oczami głęboką czerń.\n- N-nie - wykrztusiła, szczękając zębami. Skąd to zimno? Czy tak... czy tak wygląda śmierć?\nMyśli z trudem przedzierały się do jej świadomości, jakby coś dławiło je po drodze, zgniatało w zarodku, pozostawiając jedynie oderwane, pozbawione kontekstu i sensu strzępy. Zewsząd otaczał ją przeraźliwy, przenikający do kości chłód, który zdawał się nasilać z każdą sekundą. Miała wrażenie, że na odsłoniętej twarzy i ramionach powoli osiada szron, a wydychane powietrze z chwilą, gdy ulatuje ze zdrętwiałych warg, krystalizuje się w obłoczek lodowego pyłu. Czuła się tak, jak gdyby tkwiła w uścisku lodowego olbrzyma, albo leżała w samym środku mroźni.\nJedynym, co jeszcze utrzymywało ją w przytomności, była niekończąca się gadka Eriki.\n- Oni w ogóle nie wiedzą, jak się postępuje z kobietami, nie uważasz? Wyobrażasz sobie coś takiego? Wrzucić nas do jakiejś zapleśniałej piwnicy! Zresztą nawet nie wiem, czy to jest piwnica, bo nic tu właściwie nie ma... choćby okna... to skandaliczne... ktoś powinien coś z tym zrobić... Słyszałam kiedyś o takiej organizacji, wiesz? Jak oni się nazywali, moment... coś z pamięcią chyba, czy amnezją, czy jakoś tak, to była głupia nazwa... No w każdym razie gadają o prawach, jakie każdemu przysługują, że pewnych rzeczy nie wolno robić i tak dalej, i mówią, że występują w obronie tych praw, czy jakoś tak, w sumie nie brzmi źle, nie? Ostatnio zresztą pikietowali w jakiejś wiosce, słyszałam w wiadomościach, ale gdzie to było... Piasek? Nie... jakaś mniejsza, nie pamiętam, zresztą chodzi o to, że władze się wkurzyły i ich porozpędzały, nie?\nBaala bardzo chciała powiedzieć jej, by się zamknęła, ale gardło ostro odmówiło współpracy. Więc tak to będzie wyglądało? Umrze tutaj, w tej zapadłej norze bez światła, a jej śmierć skomentuje jedynie bezmyślna paplanina zielonki? Gdyby było to możliwe, zrobiłoby się jej jeszcze zimniej.\n- Słuchaj - odezwała się Erika nieco głośniej - coś mi się tu nie podoba. Jakoś dziwnie się zachowujesz.\nNareszcie, pomyślała Baala. Chyba mogła uważać się za szczęściarę, skoro Erika zdążyła się nią zainteresować przed jej hipotetyczną śmiercią.\n- Chyba nie może być ci aż tak zimno, co? Trochę przeleżałaś, fakt, ale mimo wszystko... spróbuj się rozruszać, co? Och - szepnęła nagle, milknąc na moment. - Och. Rozumiem.\nBaala za to nie rozumiała, wiedziała tylko, że paraliżujące zimno ogarnia jej ciało jak choroba. Zwijała się w kłębek, by zachować jak najwięcej ciepła, ale właściwie o żadnym cieple już nie było mowy - miała wrażenie, że za życia zmienia się w lodowy pomnik.\nObok rozległ się szelest. Być może Erika wstała, ale nawet gdyby nie nieprzenikniona ciemność, to Baala i tak nie byłaby w stanie tego sprawdzić, bo zaciskała mocno powieki. Nie była pewna, czy przy próbie otwarcia oczu nie musiałaby rozłamywać na rzęsach lodu.\n- To jest genjutsu, nie? Iluzja. - Rozległy się odgłosy kroków, rozchodząc słabym echem po pustym pomieszczeniu (lochu?); cichły w miarę, jak Erika się oddalała. - Ale przecież to za mała przestrzeń, by ten, kto stworzył iluzję, był tutaj i ją podtrzymywał... chyba musiał zostawić gdzieś pieczęć, która to emituje... Swoją drogą, to niezła sztuczka, wiesz? Zostawiasz taki karteluch i - voila! - każdy, kto wejdzie w pole działania, wpada w pułapkę złudzeń. Ale moim zdaniem takie zabawy są dobre dla amatorów - ciągnął głos Eriki; było w nim słychać lekceważące zabarwienie. - Prawdziwy wojownik nie bawi się w takie sztuczki. Założę się, że będą tu co najmniej cztery pieczęci... pewnie w rogach, no jasne! Muszą jakoś zamykać obszar działania. Ha! Wiedziałam! Jestem genialna!\nBaala nie pojmowała z tego zupełnie nic, ale po ożywionym tonie Eriki domyślała się, że może jednak nie zamarznie tutaj na śmierć. Rzeczywiście, po krótkiej chwili poczuła przypływ fali ciepła, jakby padły na nią cudownie gorące promienie letniego słońca. Nabrała wdechu, z trudem powstrzymując ochotę na wydanie z siebie okrzyku radości; wciąż miała wrażenie, że w płucach zalegają jej kostki lodu, ale to odczucie pomału mijało, jakby ten lód zaczął tajać. Zdołała zacisnąć w pięści skostniałe dłonie, własny oddech znów ogrzewał jej usta.\n- Dziwna sprawa - stwierdziła Erika z ciemności. - Skoro nas tu zamknęli, to po co jeszcze genjutsu? Chyba mają małą obsesję na punkcie środków ostrożności. Myślisz, że to jacyś paranoicy? Masakra, w mojej wiosce miałam takiego, co był chory na głowę, wiesz, ubzdurał sobie mnóstwo rzeczy, w tym to, że wszyscy chcą go zabić i... - Rozległ się pojedynczy, krótki i ostry odgłos, jak rozrywanego na dwoje papieru. - No, to jeszcze dwie sztuki tego badziewia zostały. Czujesz się lepiej?\n- Lepiej? - powtórzyła Baala, rozciągając się na ziemi, bo ze wszech stron ciągnęło do niej błogie, przyjemne ciepło. - Chyba nigdy w życiu nie czułam się lepiej!\nGęsty mrok też zelżał, rozproszony jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Chociaż nie było żadnego źródła światła, ciemność, jaka panowała tutaj teraz, była najzupełniej normalną, zdrową ciemnością, do której wzrok Baali szybko się przyzwyczaił. Bez trudu rozróżniała kontury krążącej po pomieszczeniu zielonki.\nKolejny raz usłyszała odgłos rozdzieranego papieru.\n- Skąd wiedziałaś, że to iluzja? - zapytała, rozcierając sobie ramiona i łydki. Poruszyła stopami; wciąż nie do końca odzyskała czucie w palcach stóp.\n- To chyba jasne, nie? Inaczej byś się tak nie zachowywała. Tak to już jest z iluzjami: robią na tobie wrażenie tak długo, dopóki nie zorientujesz się, że to tylko złudzenia. - Baala musiała przyznać, że, jak na Erikę, było to bardzo inteligentne spostrzeżenie. - A kiedy już to wiesz, wyrwanie się z techniki staje się banalne.\n- Nie spodziewałam się, że tyle wiesz na ten temat... To dlatego ta iluzja nie robiła na tobie wrażenia? Bo wiedziałaś, że nie jest prawdziwa?\nCoś tu nie pasowało. Erika przecież nie od razu zorientowała się, co jest na rzeczy, co do tego mogła być pewna. A mimo to technika nie wywarła na nią żadnego wrażenia? Podczas kiedy ona, Baala, pogrążała się w oceanie zimna, zielonka zachowywała się tak samo, jak zwykle...\n- No powiedzmy - odparła Erika zdawkowo. - O, ostatnia! - Zniszczyła czwartą pieczęć. - No to tyle. I co robimy teraz? Jestem głodna, myślisz, że przyniosą nam jedzenie?\n- Nie będziemy czekać na żadne jedzenie. Wynosimy się stąd.\nBaala wstała z ziemi, rozkoszując się uczuciem gorąca płynącej w żyłach krwi. W piwnicy - czy też lochu - wciąż, oczywiście, było raczej chłodno, ale w porównaniu do mrozu, jaki jeszcze przed chwilą musiała znosić, był niczym wiosenny deszczyk. A teraz, gdy odzyskała władzę nad ciałem i nad własnym umysłem, była pewna tego, co musi zrobić dalej, jakby gdzieś wewnątrz niej tkwił kompas, którego igła twardo wskazywała określony kierunek.\n- Ja bym w sumie coś zjadła - wtrąciła Erika niepewnie.\nBaala zignorowała ją i podeszła do ściany. Zajęło jej to zaledwie parę kroków, zresztą - sądząc po tym, jak Erika szybko uwinęła się z obejściem wszystkich czterech kątów, by zniszczyć pieczęcie z genjutsu - domyślała się już wcześniej, że pomieszczenie jest raczej małe, jak niewielka piwniczka.\nWyciągnęła przed siebie dłoń, wyprostowując palec wskazujący, i użyła czakry, by stworzyć nad brzegiem płytki paznokcia niewielki płomyk. Nie potrzebowała do tego pieczęci; nie była to nawet technika, a zwykła, przydatna sztuczka, której nauczyła się jeszcze w domu.\nDom, ha... Byłoby to bardzo ironiczne, gdyby rzeczywiście tutaj zginęła.\nOdepchnęła od siebie niepotrzebne myśli. Światło płomyka jasno błyszczało w ciemności, drażniło przyzwyczajone do mroku oczy, chociaż jego blask roztaczał się na parę marnych centymetrów. Baala musiała niemal wodzić palcem po powierzchni drzwi, by dostrzec jakiekolwiek szczegóły.\nSzelest z tyłu poinformował ją, że Erika podeszła i stoi tuż za nią.\n- Niezły numer - powiedziała zielonka z odcieniem uznania w głosie. - Ale nie da się zrobić tego ognika trochę większego? No bo wiesz, jednak wciąż niewiele widać...\n- Nie da się - odburknęła Baala. Wcale nie zamierzała spoufalać się z Eriką, bo, jak by nie patrzeć, to przez tę zieloną fajtłapę trafiła do tego miejsca. Chociaż musiała jej przyznać, że uratowała ją od genjutsu. - Widzisz to? - opuściła dłoń, palcem z jarzącym się nad nim płomykiem wskazując ciężką, metalową klamkę, a zaraz pod nią - duży zamek.\n- No widzę. I co teraz? Skąd weźmiemy klucz?\nBaala westchnęła i pokręciła głową.\n- A na co ci klucz? Jesteśmy kunoichi, czy nie? Mamy lepsze metody.\nSkupiła się, przelewając czakrę w rękę, dłoń, w palec - i w końcu w płomień, który rozjarzył się mocniejszym światłem. Biło od niego gorąco, choć nie powiększył się ani o milimetr, nawet nie drgnął. Stawał się coraz bledszy i coraz gorętszy, aż wreszcie Baala uznała, że to powinno wystarczyć - i zbliżyła płomień do otworu w zamku.\nNie potrwało długo, zanim powierzchnia zamka nie wygięła się, zapadła w sobie, i nie wykwitły na niej ciężkie krople roztopionego metalu. Nacisnęła na klamkę, a po paru szarpnięciach bolec w zamku ostatecznie puścił i - drzwi stanęły otworem.\nDziewczyny spojrzały w głąb mrocznego korytarza, jaki się przed nimi rozciągał. Nie było w nim śladu niczyjej obecności, ani też żadnego oświetlenia. Baali wcale się to nie podobało. Ani trochę.\n- No to... idziemy, nie? - stwierdziła Erika.\nKrzyknęła za późno - zielonka właśnie ruszyła do przodu. Zanim jednak przeszła choćby trzy kroki, w jednej chwili podniósł się głośny syk, jakby wdepnęła prosto w gniazdo węży. Baala zareagowała błyskawicznie; doskoczyła do niej, chwyciła za ramię i pociągnęła za sobą do tyłu, jednocześnie gasząc płomyk i szybko wykonując jedną dłonią pieczęci.\nNiemal w ostatniej chwili zdążyła uderzyć rozpostartą dłonią w ziemię, z której wyrosła gruba, ziemista ściana, odgradzając je od korytarza. Zza zasłony rozległa się eksplozja na tyle silna, że wstrząsnęło całą piwnicą; pod wpływem siły wybuchu stworzona tarcza wybrzuszyła się w stronę dziewczyn, które padły na ziemię, instynktownie osłaniając głowy ramionami. Zaraz później wszystko ucichło - jeszcze przez parę sekund było słychać szelest osuwającej się ziemi, ale potem zapadła cisza. I ciemność.\n- Co to było? - Erika pierwsza milczenie.\n- Kartki wybuchowe. Zastawili pułapkę, pewnie rozciągnęli w poprzek korytarza linkę, której pociągnięcie aktywowało zasadzkę... Czy ty nie możesz pomyśleć, zanim coś zrobisz?! - Baala podniosła głos, wstając i otrzepując się. Sądząc po odgłosach, ściana, którą stworzyła dla ochrony przed wybuchem, właśnie rozsypywała się w hałdę ziemi. - Przez ciebie mogłyśmy zginąć!\nUsłyszała w odpowiedzi obrażone prychnięcie.\n- Nie mogę myśleć o wszystkim! Jak mam gdziekolwiek pójść, skoro wszędzie mogą być pułapki?\nChoć Baala nie miała na to najmniejszej ochoty, musiała przyznać, że Erika miała częściową rację. Diabli jedni wiedzą, ile jeszcze pułapek mogło czekać na nie w korytarzu. Dlaczego Czarne Płaszcze mieliby zadawać sobie tyle trudu, by najeżyć pułapkami jedyny korytarz, jaki prowadził do celi więźniarek? I jak oni sami by go wówczas przekraczali? To nie miało dużego sensu. Chyba, że...\n- Szkoda, że nie mamy broni - mruknęła Baala.\n- Przecież mamy.\nSpojrzała w ciemność, tam, skąd dochodził głos kunoichi Trawy.\n- Co? Mamy?\n- No a nie? Przynajmniej ja nie przypominam sobie, by ją nam zabrali, kiedy nas tu wrzucili.\nBaala sięgnęła dłonią do pokrowca na udzie. Faktycznie, wciąż tkwił na swoim miejscu, na dodatek wewnątrz znajdował się kunai, razem ze zwojem specjalnej metalowej linki. Zdziwiła się, że nie zauważyła tego wcześniej, ani nawet nie pomyślała o tym, by sprawdzić uzbrojenie. Czarne Płaszcze albo uważali, że i tak nic nie wskórają z pomocą jednego kunaia, albo...\n- Coś mi tu śmierdzi - stwierdziła.\n- No, mi też - przytaknęła Erika. - Jakby trochę siarką. Albo czymś zgniłym. Chyba dawno tu nie zaglądali.\nDzięki litościwej ciemności zielonka nie zobaczyła wyrazu twarzy Baali.\n- Miałam co innego na myśli - wycedziła dziewczyna przez zęby. - Że nie podoba mi się ta sytuacja.\n- Aha. No, to w sumie też. - Erika milczała przez chwilę. - Ale co konkretnie? - zapytała ze zdezorientowaniem.\n- Czarne Płaszcze zostawili nam broń. - Baala owijała właśnie kunai linką. - Na dodatek porozstawiali pułapki, jakby spodziewali się, że wyjdziemy z tej celi, czy tam piwnicy. Nie wydaje ci się to podejrzane? To wygląda tak, jakby chcieli, żebyśmy próbowały uciec.\n- A bo ja wiem, jak rozumują wariaci? I czy mogłabyś znowu zrobić ten swój płomyk? Nic nie widzę.\n- Zaraz będę miała coś lepszego.\nZawiązała supeł na końcu kunaia i odcięła nim resztę linki, którą spakowała z powrotem do pokrowca. Znów stworzyła płomyczek, ale tylko na krótką chwilę, by przytknąć go do tak stworzonej instalacji. Linka - łatwopalne, długo palące się włókno owinięte metalowym drucikiem - zapłonęła ogniem, rozbłyskując światłem jak pochodnia.\n- O! - skomentowała Erika. - No i to rozumiem!\n- A teraz słuchaj, bo nie będę dwa razy powtarzać. Idziesz za mną i nie wyrywasz się do przodu, bez względu na to, co będzie się działo, jasne? Nie chcę, żebyś znowu narobiła nam kłopotów.\nErika odburknęła coś niezrozumiale pod nosem, ale Baali i tak nie interesowało, co zielonka ma do powiedzenia, grunt, żeby pozostawiła jej przewodnictwo. Ruszyła przodem, trzymając zaimprowizowaną pochodnię nisko, by zobaczyć ewentualne nici, których pociągnięcie mogłoby aktywować kolejne pułapki. Nic takiego nie widziała, ale na wszelki wypadek szła powoli, gotowa w każdej chwili do natychmiastowego odwrotu.\nKorytarz cały czas prowadził prosto. Jak dotąd nie natknęły się na nic szczególnego - żadnych zasadzek, zapadni, choćby nawet pochodni zamocowanych do ścian. Baala nie miała pojęcia, co o tym wszystkim myśleć. Jak głęboko pod ziemią mogły się znajdować? Czemu piwnica, w której były więzione - czy też loch albo cela - była jedynym pomieszczeniem, do którego prowadził tak długi tunel? Kunoichi przyjrzała się ścianom. Wydawały się jednolite, choć podejrzewała, że mogły w sobie kryć ukryte przejścia. Nie zdziwiłaby się, gdyby się okazało, że trafiły do jakiegoś tajnego, podziemnego kompleksu, gdzie Czarne Płaszcze przeprowadzają jakieś paskudne eksperymenty. A jeśli one były jednym z nich?\nZaklęła w duchu, próbując nie rozmyślać o tym, jaki Czarne Płaszcze przygotowywali dla nich los. Cokolwiek planowali, wymkną się stąd teraz - i miała nadzieję, że już nigdy nie powrócą.\n- Czujesz to? - szepnęła Erika za jej plecami.\nPrzystanęła; faktycznie, na twarzy poczuła powiew chłodu i jednocześnie rześkości świeżego powietrza. Czyżby zbliżały się do wyjścia? To byłoby trochę za łatwe. A jeśli to kolejny podstęp?\nPrzeszły kolejnych parę kroków, docierając wreszcie do końca korytarza. Tunelu nie wieńczyły żadne drzwi ani wrota, jedynie otwarte przejście, które prowadziło do jakiegoś pomieszczenia, również pogrążonego w ciemności. Baala przystanęła w samym progu i uniosła płonący kunai, ale i tak nie była w stanie widzieć dalej, niż na odległość pół metra.\n- Ho, hoo! - zawołała nagle Erika. Baala syknęła, spodziewając się, że głupota towarzyszki znowu ściągnie na nich kłopoty, ale na szczęście odpowiedziało im tylko echo:\n- Ho, hoo... ho, hoo... ho...\nPo paru kolejnych "ho" echo całkowicie ucichło. Wyglądało na to, że pomieszczenie jest całkiem pokaźnych rozmiarów... i raczej dość puste. Baala była pewna, że tam, w mroku, musiało czaić się coś wyjątkowo paskudnego, przygotowanego specjalnie z myślą o uciekinierkach. Ale innego wyjścia nie było.\nRozważała właśnie, czy nie zawrócić się i nie poszukać w ścianie tunelu ukrytych drzwi, kiedy stało się najgorsze.\nErika, oczywiście, po prostu weszła do wielkiej komnaty.\nBaala wstrzymała oddech, patrząc na zanurzony w ciemności kształt jej sylwetki. Zielonka przeszła kilka kroków, zatrzymała się, potem znów poruszyła - chyba spojrzała w lewo, później w prawo - po czym odwróciła się w stronę towarzyszki. Słaby blask pochodni wyławiał z mroku wypukłości jej twarzy, nadając jej jakiegoś mrocznego, złowieszczego wyrazu.\nZielonka uniosła rękę i pomachała do niej.\n- Jest bezpiecznie! Nic się nie dzieje!\nBaala jednak nie zdążyła odetchnąć z ulgą, bo w tym momencie na ziemię pomiędzy nią i Eriką opadł ciemny kształt. Zielonka zapiszczała, Baala z zaskoczenia o mało co nie upuściła kunaia, w tej samej chwili rozległ się głośny terkot i szum, gdy ze sklepienia sfrunęły kolejne cienie.\nErika wydała z siebie krótki krzyk strachu, było słychać, że biegnie na wskroś sali, ale Baala widziała przed sobą tylko kłębiącą się masę czerni, której nędzna poświata ognia nadawała groteskowego kształtu. Tu i ówdzie wystawało coś, co wyglądało jak długie, wąskie odnóża, przez co dziewczyna nie mogła oprzeć się wrażeniu, że patrzy na gromadę splecionych ze sobą pająków.\nZrobiło jej się niedobrze na samą myśl; kierowana instynktem rzuciła kunai na ziemię, a dłońmi szybko wykonała pieczęci.\n- Element ognia: Oddech ognia!\nNabrała głębokiego wdechu, czując, jak powietrze praży się w piecu płuc, i dmuchnęła strumieniem płomieni prosto w drgające, obrzydliwe kłębowisko. Gorejący podmuch wpadł między cienie, które rozpierzchły się na boki jak przestraszone zające. W pomarańczowym blasku błysnął metal i Baala dostrzegła, że z wielu segmentowych kończyn wystają wąskie ostrza.\nZauważyła też coś jeszcze: błyszczące w świetle ognia, wypukłe, szeroko rozwarte oczy o martwym, nieruchomym spojrzeniu... W pierwszej chwili znieruchomiała, ale zaraz później zrozumiała, co się dzieje.\n- Aiiiiiii! Zostawcie mnie! Sioooo! - rozległ się piskliwy wrzask zielonki. - Ajajajaj!\n- To tylko kukły! - krzyknęła do niej Baala, składając palce do kolejnych pieczęci. - Zrób coś, jakąś technikę, cokolwiek!\nNie była w stanie stwierdzić, czy Erika posłuchała rady, czy chociaż w ogóle ją usłyszała. Furkot pędzących marionetek wypełniał całe pomieszczenie, a zwielokrotnione, powracające wciąż echo bębniło w uszach tak głośno, że ledwie słyszała samą siebie. Szmaty, w które były owinięte kilka z kukieł, zapaliły się od jej ognistego ataku i lalki gorzały teraz wielkim płomieniem, niczym ruchome pochodnie albo kule ognia, rzucając dookoła chybotliwy blask.\nMarionetki akurat zwróciły się w stronę Baali, gdy ta wykonała pieczęci i jeszcze raz dmuchnęła chmurą płomieni. Tym razem zareagowały błyskawicznie: odskoczyły tak szybko, że ognisty podmuch nie musnął ani jednej z nich. Dziewczyna zaklęła, widząc rozpięte w powietrzu długie kończyny, otwierające się brzuchy w korpusach i rozchylające się prostokątne szczęki.\nNie miała wiele czasu na myślenie. Schyliła się po upuszczony kunai i rzuciła się w bok, turlając po ziemi, unikając wystrzelonych z marionetek igieł i sztyletów, wysuniętych z pajęczych ramion ostrzy, a nawet strumieni ognia, bo kilka kukieł było wyposażonych w miotacze płomieni. Zerwała się na nogi i pobiegła przed siebie, mijając jedną z lalek, które wcześniej udało jej się podpalić: kukła leżała już nieruchomo, częściowo zwęglona i spopielona, z topniejącymi w drewnianej twarzy oczami. Kunoichi wciąż nigdzie nie widziała Eriki, co gorsza, nie słyszała nawet jej wrzasków. Czy to mogło oznaczać, że...?\nNie miała na tyle śmiałości, by dokończyć tę myśl. Skupiła uwagę na goniących ją lalkach. Obejrzała się w biegu przez ramię: marionetki pędziły za nią jak wygłodniała sfora wilków. Powłóczyste szmaty imitujące ubrania wzdymały się w pędzie, sterczące i splątane włosy przypominały bujne kępy siana, głowy kiwały się bezładnie na cienkich szyjach, a niewidzące oczy obracały się w różne strony jak u kameleona. Ich twarze były najróżniejsze, od całkiem ludzkich, po typowo zwierzęce pyski, często zdeformowane, wydłużone, z butelkowatymi brodami lub trójkątnymi czołami, ze sterczącymi i z wklęsłymi nosami, okrągłymi ustami z wetkniętą weń rurką miotacza ognia, bądź szerokie, uzbrojone w rzędy kłów paszcze. Cała ta demoniczna hałastra gnała za nią krok w krok, pomału zmniejszając dystans. Baala zresztą i tak nie łudziła się, że zdoła im po prostu uciec.\nSięgnęła do kabury, skąd wyciągnęła zwój łatwopalnej linki. Do obrony miała tylko to, jeden kunai, własne umiejętności oraz przemyślność. Powinno wystarczyć.\nSprawnie przywiązała koniec miękkiego drutu do pierścienia na kunaiu. Zatrzymała się, odwracając w stronę marionetek, wycelowała - i rzuciła.\nKunai pomknął ze świstem ku jednej z kukieł i wbił się dokładnie w jej jedyne oko. Marionetka nawet nie zwolniła, choć podłużna głowa zatrzęsła się od siły uderzenia. Baala ponownie stworzyła nad palcem płomyczek, by podpalić włókno: płomienie w mgnieniu oka prześlizgnęły się po lince, a gdy dotarły do drewnianego czoła, fruwające naokoło słomiaste włosy błyskawicznie zajęły się ogniem. Nie czekając na to, aż pozostałe kukły zdążą zareagować, zarzuciła linką tak, by opadła na gromadę lalek.\nW jednej chwili powstał jeszcze większy zamęt, bo spora część kukieł zapaliła się, ich ruchy stały się jeszcze bardziej chaotyczne, wpadały i ocierały się o pozostałe marionetki, a ogień przeskakiwał z jednej na drugą z taką łatwością, jakby miał do czynienia ze słomianymi chochołami. Baala miała wrażenie, że patrzy na taniec ognistych demonów w wielkim ognisku.\nKukły jednak nie zamierzały zrezygnować zbyt łatwo; po początkowym zamieszaniu odzyskały składność ruchów i jakby przypomniały sobie o ofierze. Zwróciły się w jej stronę i, płonąc jak żagwie, ruszyły ku niej, już wolniej, właściwie to sunęły jak duchy, a płomienie i podmuchy gorąca rozwiewały ich ubrania na podobieństwo nietoperzych skrzydeł. Ich włosy przypominały teraz pomarańczowe korony z języków ognia.\nBaala poczuła na twarzy żar, całą komnatę wypełniła czerwona łuna, ukazując kolisty kształt ogromnego pomieszczenia. Ku dziewczynie wyciągały się przez pożogę segmentowane ręce, z ostrzami lub zgiętymi drapieżnie palcami, czerniejąc i rozwiewając się w czarny popiół. Marionetki podejmowały ostatnie próby walki, strzelały w jej stronę igłami, nożami, ale pociski przelatywały Baali koło głowy, nawet jej nie drasnąwszy.\nKunoichi cofała się na ugiętych nogach, nie spuszczając spojrzenia z gorejącej armii kukieł, która przy każdym kolejnym metrze wykruszała się coraz bardziej. Lalka z miotaczami ognia straciła ramiona, zaplątała się we własne szaty i stanęła w kolumnie ognia, w ciągu sekund zmieniając się w zwęgloną bryłę. Korpus innej marionetki rozdął się jak balon, a po chwili eksplodował; żarzące się odłamki prysnęły na boki, trafiając w inne lalki. Kolejna, z dwoma długimi ogonami zakończonymi ostrymi grotami i co najmniej ośmioma grubymi odnóżami, pełzła nisko przy ziemi, znacząc po sobie ślad jakąś roztopioną substancją, aż nie roztopiła się jak czekolada na słońcu.\nBaala za bardzo skupiła się nad tym, co miała przed sobą, i nie dosłyszała nawet hałasu za plecami - a kiedy coś nieoczekiwanie objęło ją w pasie z taką siłą, że zatchnęło jej dech, było już za późno. Uścisk zablokował jej ręce, przyciskając je do boków; potem poczuła ucisk wokół klatki piersiowej, i nie mogła oprzeć się wrażeniu, że zaraz dosłyszy trzask własnych pękających żeber.\nZakrztusiła się, nie mogąc chwycić powietrza. Twarz ją paliła, płuca miała jak ściśnięte pasem, do gardła nabiegła ślina. Charczała, usiłując wyrwać się z morderczych objęć, z trudem nabierając płytkich i krótkich oddechów, ale po każdym wydechu więzy zacieśniały się jeszcze bardziej.\nZaczęła panikować, tłuc w powietrzu nogami, chciała nawet krzyczeć, ale z jej gardła nie wydobywało się nic poza charkliwym bulgotem. Mętnie przez głowę przeszła jej myśl o Płonącym Sercu, ale niemal natychmiast wywietrzała, zduszona panicznym strachem. Ona nie może tu umrzeć! Nie chce tutaj umrzeć!\nKątem oka dostrzegła, że jednej z kukieł udało się doczołgać niemal pod jej stopy, choć nie miała już nóg. Sczerniały korpus dopalał się powoli, a zaplątana w jego głowę...\nZ całą desperacją, jaka ją rozsadzała, Baala włożyła wszystkie siły w gwałtowne szarpnięcie nogą. Udało jej się zahaczyć butem o zwój wciąż jeszcze tlącej się linki, która, poderwana do góry, opadła na napastnika za plecami dziewczyny.\nPoczuła gwałtowny, zdecydowanie zbyt bliski powiew gorąca z tyłu głowy, równocześnie rozległ się głośny klekot i szum, gdy to, co było za nią, stanęło w ogniu. Uścisk zelżał, Baala zdołała przedrzeć się przez więzy i opaść na ziemię, gdzie mogła gwałtownie zaczerpnąć powietrza. Marionetka, która zaszła ją od tyłu i próbowała zadusić, poruszała się jak w dzikim tańcu, jakby chcąc ugasić płomienie, ale bez skutku.\nFurkot złowieszczych kukieł ucichł. Rozlegał się jedynie szum rozszalałych płomieni, aż w końcu i on stopniowo zaczął zamierać. Zrobiło się ciemniej, gdy lalki w większości się wypaliły. Ostatni ustąpił ognisty żar, zastąpiony przez chłód podziemnego lochu. Po potyczce zostały zwały zwęglonych, niekształtnych brył, oraz wszechobecny smród dymu i spalenizny.\nBaala czuła, że jest spocona na całym ciele. Przez dłuższą chwilę po prostu klęczała na ziemi, odzyskując oddech i masując obolałe żebra. Udało jej się wyjść z całego zajścia praktycznie bez szwanku, co musiała uznać za sporą dozę szczęścia.\nOdetchnęła głębiej i wstała, po czym rozejrzała się po pobojowisku. Tu i ówdzie paliły się resztki marionetek, co dawało odrobinę światła, choć znów ze wszystkich stron napierał mrok. Nie mogła nigdzie dostrzec żadnej stojącej postaci. Poczuła ukłucie niepokoju; chwyciła jedno ze zwęglonych, palących się leniwym płomieniem drewnianych ramion, i ruszyła między żarzącymi się szczątkami. Tu nie... to nie... tu też nie...\nPrzystanęła i przełknęła ślinę.\nNa ziemi, twarzą do dołu leżała Erika. Z jej pleców wystawało kilka ostrzy z ramion kukieł.\nBaala pochyliła się nad nią. Miecze nie były wbite głęboko; niepewnie chwyciła jednen z nich, by go wyciągnąć. Gdy go uniosła, w słabym świetle zaimprowizowanej pochodni dostrzegła, że ostrze jest oblepione jakąś substancją. Nie musiała nawet się lepiej jej przyglądać, by się domyślić, że broń umoczono w truciźnie.\nOdrzuciła miecz na bok i popatrzyła na leżącą bez ducha zielonkę. Irytowała ją, to prawda, ale Baala nigdy nie życzyłaby jej śmierci w takim miejscu. Stała tak nad nią przez długą chwilę, z niezrozumiałym dla siebie sentymentem przyglądając się martwemu ciału. W końcu westchnęła i odwróciła się. Nic już nie może dla niej zrobić; musi teraz zatroszczyć się o siebie.\nPrzeszła wkoło wielkiej sali. Znalazła wylot korytarza, z którego przyszły, rozpoznała to po słabych śladach na ziemi, a także niewielki zbiornik wody, zaraz przy ścianie podziemnej kopuły. Poza tym nie było żadnego innego przejścia.\nStała nad brzegiem, patrząc na ciemną, mroczną i nieruchomą toń. Pod wodą musiał znajdować się tunel, co do tego nie miała wątpliwości. Po ataku marionetek była już pewna, że cały ten kompleks został zaprojektowany specjalnie w tym celu, aby ktoś próbował się z niego wydostać.\nPopatrzyła w lewo i w prawo, jakby spodziewała się, że w kamiennych ścianach nagle otworzą się tajemne przejścia, które oszczędzą jej kąpieli. Nic takiego się nie stało, toteż znowu spojrzała na wodę. Niechętnie odłożyła płonące ramię kukły na ziemię. Skoro nie ma innego wyjścia...\nNabrała powietrza w płuca - i rzuciła się głową naprzód.\n<< I.III Plan prawie doskonały\nI.V Panoptikus >>\nAnonimowy 11 marca 2014 10:48\nŚwietnie opisana walka z marionetkami jestem pod wrażeniem :) Ale do końca pierwszej sagi jeden rozdział ? A ile będzie tych sag ? :) Jestem zdziwiona że przez cały rozdział nawet nie pojawił się nikt z Akatsuki no ale już czekam na kolejny , w którym pewnie będzie więcej Akasiów :D <3 Pozdrawiam i życze weny ! :)\nsil-vah 11 marca 2014 15:38\nBędą trzy sagi, przy czym stara wersja opowiadania została zawieszona na ostatku drugiej. Ale spokojnie, to tylko pierwsza saga jest tak ekstremalnie krótka ;)\nAysela Dealupus 11 marca 2014 22:20\nUwielbiam twój styl pisania! Kiedy nie było żadnego nowego wpisu potrafiłam czytać poprzednie po trzy razy. Już nawet nie liczę ile razy przeczytałam starego bloga. Mam nadzieję że nowy rozdział pojawi się niedługo, ponieważ jestem niecierpliwa i chcę się dowiedzieć jak rozwiniesz to dalej. Proszę, nie każ mi długo czekać... :D\nKimi/fidjera 6 grudnia 2015 15:27\nHm, znowu ciekawie! A jeszcze ciekawiej, że nie pamiętam tego rozdziału xD Ciekawe jest to, że to Erika wpadła na pomysł, iż dziewczyny mogą znajdować się w zasięgu genjutsu. Ona naprawdę coś potrafi. Baala za to świetnie poradziła sobie z marionetkami i wcale nie był to łut szczęścia - dziewczyna ma po prostu wysokie umiejętności walki i kombinowania. Walka z kukłami oczywiście świetnie opisana - a cały rozdział bardzo mroczny i klimatyczny. Na koniec Baala skoczyła w ciemną toń wody, zostawiając za sobą martwą Erikę (no, ja już wiem, że nie martwą, nie pamiętam tylko jak Erika poradziła sobie z trucizną). Aha, a teraz czas na moje inne przemyślenia. Jak zwykle pamięć mnie zawodzi. Wydawało mi się, że u Ciebie rozdziałów było o wiele więcej, a ja jestem już blisko połowy. Coś mi nie pasuje, choć nie wiem jeszcze co ._.\nsil-vah 26 grudnia 2015 14:49\nW ogóle, ostatnio podczytuję sobie mangę celem sprawdzenia, kiedy zaczęła się psuć (i, tak jak wcześniej podejrzewałam, za ten moment uznaję walkę Naruto i Sasuke pod koniec pierwszej części mangi - okropne i zupełnie pozbawione klimatu. W Shippuudenie ten dramat tylko narasta). Zgodnie z tym co wyczytałam moja teoria na temat wyrywania się z genjutsu jest błędna, ale stwierdziłam, że nie będę się tym przejmować :P Tak więc muszę gdzieś wspomnieć, że odstępstwa od uniwersum jako takiego też się znajdą.\nKimi/fidjera 30 grudnia 2015 15:20\nTwój sposób na wyrwanie się z genjutsu jest niezły (nawet jeśli według oryginału jest niepoprawny). Podoba mi się, jak kombinujesz przy takich rzeczach.


Król-ewskie “Przewijanie na podglądzie” [recenzja] – kalejdoskop.wroclaw.pl\n30 marca 2018 31 marca 2018 Redaktor\t10/10, 2018, błażej król, król, polska muzyka, recenzja\nAlbum początkowo wydaje się niepozorny, 9 utworów łącznie trwających 30 minut. No i tak go sobie przesłuchałam raz, drugi, trzeci, a w tym momencie leci praktyczne cały czas na zapętleniu. Rzadko bowiem się zdarza, żeby album o tematyce osobistej i momentami bardzo intymnej był tak przystępny dla ucha. Mimo całej tej delikatności warstwy lirycznej nie czuć żadnej pretensjonalności ani wymuszenia. Warto zwrócić uwagę na dosyć nietypowe nazewnictwo utworów; właściwie aż siedem z nich ma dwie opcje tytułowe.\nO ile cały krążek można opisać przymiotnikami takimi jak “uczuciowy” i “melancholijny”, to nie jest to jeden z tych albumów służących tak zwanej zamule. Właściwie, słuchając go możesz zarówno się zdołować jak i rozchmurzyć, zależy z jakim nastawieniem przysiądziesz do tej płyty, bowiem nie brakuje tam momentami nawet tanecznych rytmów. Oprócz przeważającej ilości muzyki elektronicznej, można usłyszeć również brzmienia klasycznych instrumentów (nastrojowy saksofon w “z tobą / DO DOMU” robi tutaj robotę, zupełnie jak gitara rozpoczynająca i już trwająca do końca bardziej rytmicznego “spróbuję / STRAŻNIK”). Nie zapominajmy o samym głosie Błażeja – jego sile i barwie, która niejednokrotnie spowoduje ciarki na Waszym ciele. W połączeniu z magnetycznymi dźwiękami naprawdę daje niesamowity wynik. To samo w przypadku Iwony Król, udzielającej się we wcześniej wymienionym już “z tobą / DO DOMU” – jej mówione wstawki dopinają tę piosenkę na ostatni guzik.\nJuż po niespełna dwóch tygodniach od wydania jestem przekonana, że zostanie ono ze mną na długo, a z każdym kolejnym odtworzeniem doceniam inną jego część i jeszcze bardziej całokształt. Bez wątpienia jest to płyta kompletna, w której wszystko ze sobą współgra. Po prostu Król udowodnił, że póki co to on rządzi jeśli chodzi o albumy wydane do tego czasu w tym roku.\nKról wyrusza w trasę promującą “Przewijanie na podglądzie” już na początku kwietnia. We Wrocławiu zagra 15.04 w Starej Piwnicy. Szczerze nie mogę się doczekać!


Aktorzy z serialu HBO „Gra o tron” już w przyszłym tygodniu w Polsce! – KinoActive\nW ramach promocji czwartego sezonu serialu HBO Gra o tron do Polski przyjeżdżają John Bradley, serialowy Samwell Tarly oraz Daniel Portman, występujący w roli Podricka Payne?a. Bradley występuje w bijącym rekordy popularności serialu Gra o tron od pierwszego sezonu, natomiast Portman dołączył do obsady w drugim sezonie.\nRola w "Grze o tron" otworzyła karierę zawodową Johna Bradleya. W serialu John wciela się w postać Samwella Tarly?ego ? bystrego, ale niezdarnego brata Nocnej Straży oraz przyjaciela Jona Snowa. Jako jedyny ma za sobą unikalne doświadczenie - zabił Innego. W czwartym sezonie Sam przeżywa wiele dylematów i staje przed trudnymi wyborami po nieoczekiwanych wydarzeniach w jego życiu. John Bradley urodził się w Manchesterze, tam skończył szkołę aktorską, a rola w "Grze o tron" była jego przepustką do świata aktorskiego. Potem zagrał również w "Shameless", "Prawdziwej historii rodziny Borgiów", serialu "Merlin", a w tym roku będzie go można zobaczyć, oprócz "Gry o tron", także w filmach "Caeser" i "Traders".\nDaniel Portman wciela się w postać Podricka Payne?a, oddanego giermka Tyriona Lannistera. Jest nieśmiałym, początkowo też jąkającym się młodym chłopakiem, co jednak nie przeszkadza mu profesjonalnie pełnić funkcję zdolnego i wiernego giermka. Podrick ma nadzieję, że pewnego dnia stanie się prawdziwym rycerzem. Daniel Portman urodził się w Glasgow, a jego filmowa przygoda rozpoczęła się w wieku szesnastu lat.Zadebiutował w thrillerze Outcast, a jego najważniejszym aktorskim wyzwaniem stała się "Gra o tron". Zagrał również w produkcji telewizyjnej "River City" oraz w komediodramacie "Whisky dla aniołów".\nAktorzy w przyszłym tygodniu odwiedzą Warszawę, gdzie wezmą udział w konferencji prasowej, a także spotkają się z fanami podczas specjalnego pokazu. Już w poniedziałek, 28 kwietnia fani razem z aktorami będą mogli obejrzeć na kinowym ekranie trzeci oraz czwarty odcinek serialu, który tego dnia będzie miał premierę na antenie HBO. Zaproszenia na pokaz można wygrać w konkursach organizowanym na fanpage?ach Gra o tron i HBO Polska.\n"Gra o tron" to zrealizowany z rozmachem, kultowy już serial HBO oparty na bestsellerowej sadze fantasy pt.: Pieśń Lodu i Ognia George'a R.R. Martina. To fascynująca opowieść o fałszu i zdradzie, szlachetności i honorze, zwycięstwie i porażkach. Premierowe odcinki trzeciego sezonu serialu Gra o tron są emitowane w każdy poniedziałek o godzinie 22.00 na antenie HBO, dzień po amerykańskiej premierze. Kolejne odcinki można również oglądać w serwisach HBO GO i HBO OD. Wszystkie sezony serialu są dostępne w HBO GO.\nTags: Daniel Portman, George R.R. Martina, gra o tron, John Bradley, Pieśń Lodu i Ognia\nMasa piachu i kupa śmiechu w teaserach komedii ?Wakacje Mikołajka?


04 listopada 2013, 6:03\nSą pierwsze policyjne statystyki po długim, świątecznym weekendzie. Znowu zginęli piesi. Właśnie ruszyła kampania, która ma im pomóc. W rządowych planach są też zmiany przepisów.\nZ niepełnych jeszcze policyjnych statystyk wynika, że 26 śmiertelnych ofiar tego weekendu na drogach to\npiesi. W starciu z samochodem nie mają szans.\nDlatego Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego rozpoczyna kampanię. Ma ona uświadomić kierowcom, czym kończy się przekraczanie prędkości choćby tylko o 10 km/h.\nW kampanii bierze udział były policjant, a obecnie biegły sądowy Wojciech Pasieczny. - Najwięcej pieszych ginie na przejściach, wyznaczonych na obszarze zabudowanym. Kierowcy nie respektują, praw jakie ich obowiązują - zaznacza Pasieczny.\nPieszym chcą pomóc też prawodawcy. Powstał już projekt zmian w przepisach, wprowadzający obowiązek zatrzymania się kierowcy, kiedy tylko dostrzeże człowieka zbliżającego się do przejścia. Jednak zanim te zmiany wejdą w życie, minie rok.\nW ubiegłym roku życie na przejściach dla pieszych straciło 2012 osób.\nAutor: mn//bgr / Źródło: Fakty TVN\nZatrzymali 1300 pijanych kierowców to i o tyle powinno na drugi dzień powinno np. przez 2-3 lata mieć zabrane prawo jazdy. Prawo jazdy powinno być wydawane po ukończeniu 21 lat. Żaden z komentujących kierowców nie wspomniał , że obowiązkiem kierowcy jest spowolnienie jazdy przed przejściem dla pieszych nie mającego sygnalizacji tylko winią rozwiń\nwoytass_jarod 04 November 2013\nZmieńmy przepisy! Dla pieszych za głupotę 3 lata. Brak oświetlenia, wtargnięcia na pasy. Mnie rodzice uczyli, że nawet przy zielonym świetle trzeba się rozejrzeć bo kierowca też może popełnić błąd z drugiej strony wiem, że jako kierowca nie mogę ufać pieszym bo i oni wchodzą na pasy spiesząc się na autobus itd. Więcej ostrożności rozwiń\ndopadł przejścia pieszy, by z resztką tchu,\npokazać kierowcy palcem fakju.\nAdzio Jajcarz 04 November 2013\nJestem zarówno kierowcą jak i pieszym, tak mniej więcej po równo. Jakoś u mnie w Gdyni nie widzę problemów podnoszonych przez większość komentujących internautów. Natomiast jeden przypadek jest nagminny i bardzo niebezpieczny.\nOtóż często widzę, jak kierowcy wyprzedzają na przejściu dla pieszych i to nawet, gdy drugi samochód rozwiń\nno, to akurat inna powinna być kampania - kampania w sprawie znajomości przepisów, bo te regulują zachowanie kierowcy przy przejściu dla pieszych.\nJak zwykle - kolej który pisze, nie wiedząc o czym. Temat dotyczy 50 czy 60 a nie przestrzegać przepisów czy nie przestrzegać.\npędzi pędzi pieszy, szybciej od rumaka,\na gdy dopadnie zebry zmienia się w ślimaka,\nPrawda jest taka że gdyby pieszy nie miał bezwzględnego pierwszeństwa i by się zastanowił czy zdąży przejść byłoby mniej wypadków\nW tej chwili taka święta krowa idzie chodnikiem i nagle wchodzi po pasach na drogę bo przecież ona ma pierwszeństwo! Przecież to jest jakiś idiotyzm samochód żeby się zatrzymać potrzebuje rozwiń\nwina leży po obu stronach - piesi nie zwracają uwagi na pojazdy i wchodzą na drogę bez rozmysłu !!! piesi nie respektują świateł, przejść dla pieszych itd. należałoby zacząć kampanię od uświadomienia pieszych o zagrożeniach wynikających z nieuwagi na drodze. zmiana przepisów polegająca na daniu większych praw pieszym spowoduje rozwiń\nmimo5 04 November 2013\nDziesiątki razy widziałem pieszych, którzy wchodząc na przejście nawet nie ruszyli głową, aby spojrzeć czy nie nadjeżdża jakiś pojazd,niezależnie czy auto jest 20 m od przejścia, czy 5 m. A ilu pieszych przechodzi (a często przebiega) poza przejściem, które często jest oddalone o kilkanaście metrów.\nsiema 04 November 2013\nMnie w przedszkolu uczono a mam ponad 50lat. Podejdź do krawężnika, popatrz w lewo, w prawo, jeszcze raz w lewo i jeśli masz wolne idź. Całe życie tak robiłem i nie zostałem potrącony. A dzisiaj piesi zachowują się jak "święte krowy" wchodzą pod nadjeżdżające auto mimo że 100m przed i 100m za nic nie jedzie. Nie patrzą na nic, a rozwiń


2020-05-26, godz. 19:13 Raport dnia w regionie: 3 nowe zakażenia, 2 ofiary śmiertelne i 14 "ozdrowieńców" Trzy nowe przypadki zakażenia koronawirusem, dwie ofiary śmiertelne i 14 kolejnych wyzdrowień - tak przedstawia się bilans dnia (26.05) na Opolszczyźnie. Od początku… » więcej 2020-05-26, godz. 17:45 2 ofiary śmiertelne koronawirusa w regionie - Mamy w kraju 209 nowych przypadków zakażenia koronawirusem i 11 ofiar śmiertelnych - to dane liczbowe przedstawione po południu przez Ministerstwo Zdrowia. » więcej 2020-05-26, godz. 17:30 Chcą usunięcia tablicy poświęconej wyborom '89. Temat wróci na sesji opolskiej rady Przedstawiciele środowisk kombatanckich i działacze niepodległościowi na Opolszczyźnie domagają się usunięcia tablicy upamiętniającej 30. rocznicę przeprowadzonych… » więcej 2020-05-26, godz. 17:00 Koronawirus uszczuplił budżet województwa o ponad 20 mln złotych Urząd marszałkowski w Opolu zaciśnie pasa. Z powodu epidemii służby finansowe marszałka podliczyły, że w budżecie zabraknie około 22 mln złotych. Andrzej Buła… » więcej 2020-05-26, godz. 16:00 Szpital w Głubczycach wymienia tomograf Szybsza i bardziej efektywna diagnostyka i walka z chorobami cywilizacyjnymi, w tym z nowotworami. Szpital w Głubczycach niebawem ma wzbogacić się o sprzęt, który… » więcej 2020-05-26, godz. 15:50 W Dobrodzieniu testy dla urzędników i kadry dydaktycznej. "Nasza sytuacja jest trudniejsza" Wszyscy pracownicy dobrodzieńskiego magistratu i kadra dydaktyczna przejdzie testy na koronawirusa. Badania dla łącznie około 150 osób zaplanowano na dzisiaj (26.05)… » więcej 2020-05-26, godz. 15:38 Wypadek na A4 w kierunku Katowic na wysokości Kadłubca [AKTUALIZACJA] Między węzłami Krapkowice a Kędzierzyn-Koźle na autostradzie A4 doszło do zderzenia samochodu osobowego z ciężarówką. Jak informują służby w wyniku kolizji pojazd… » więcej 2020-05-26, godz. 14:50 Z Opola późnym wieczorem nie dojedziemy pociągiem do Nysy czy Kluczborka Odmrażanie gospodarki nie idzie w parze z przywracaniem połączeń kolejowych - skarżą się nasi słuchacze. Pracownicy wrócili do zakładów, ale nie mają jak, po skończonej… » więcej 2020-05-26, godz. 14:40 Do odwieszenia kwarantanny na internie PCM brakuje 3 negatywnych wyników badań na obecność koronawirusa Być może jeszcze dzisiaj (26.05) zakończy się kwarantanna na internie prudnickiego szpitala powiatowego. Po kolejnych badaniach u żadnego z pacjentów nie stwierdzono… » więcej 2020-05-26, godz. 14:22 Namysłów, Brzeg i Nysa - magistraty "odmrożone". Wciąż obowiązują środki bezpieczeństwa Kolejne urzędy na Opolszczyźnie otworzyły swoje drzwi dla petentów. Bez większego problemu, choć z obostrzeniami, powinniśmy załatwić swoje sprawy w namysłowskim… » więcej\n3456789 106006 na 10601 stronach


Fotowoltaika Warszawa - Katalog stron KNUTH\nOszczędzanie prądu to ważna kwestia i stąd też warto zainteresować się instalacjami fotowoltaicznymi. Nasza firma oferuje wysokiej jakości panele fotowoltaiczne, które serwisujemy, montujemy i dbamy o ich sprawność. Tym co charakteryzuje naszą firmę jest fakt doświadczenia oraz realizacji usług na bardzo wysokim poziomie. Fotowoltaika to rzecz, którą trudnimy się od dawna i stąd też poradzimy sobie z wieloma różnymi sprawami. Dostarczane przeze mnie panele fotowoltaiczne gwarantują długą sprawność, spore oszczędności prądu. Warto zdecydować się na skorzystanie z usług naszej firmy. Poradzimy sobie z każdym zadaniem.


Wystarczy szmaterlok i gruba, a ślonsko publika „bierze" ino mig. Najlepiej w grudniu, w okolicy Świąt i Wujka. Ale nowy spektakl Talarczyka to więcej niż grosspaket z Efu. Gorol-kosmopolita też znajdzie w nim cosik dla siebie. Śnieg z roztańczonych rąk, „Dach. 02" Miuosha, żarty nie-na-miejscu, świetną Barbarę z opery w Bytomiu, a może nawet własne alter ego.\nSzczęśliwie, „Czarna ballada" to splot mikro-opowieści. Szczęśliwie, bo „Wujek.81.Czarna ballada" pachnie patosem, meta-narracją i walką wręcz, co – według niektórych – jest szkołą charakteru i kuźnią bohaterów. Reżyser, choć gra na wysokim C, to, mimo wszystko, spuszcza z tonu. Jak w „Piosence o końcu świata", tuż nad przepaścią u Talarczyka trwają w najlepsze klachy w salonie fryzjerskim (Ewa Leśniak i jej czarna wołga – bezcenne), na zmianę z próbami nieogarniętej orkiestry górniczej (niesztampowy Dopierała w sztampowej roli narcyza-flecisty), przeplatane (a raczej: przepalane) lekturą świerszczyków i rytuałem braterstwa krwi na dachu wieżowca (ogromne brawa i słowa uznania dla młodziutkich aktorów za brawurowe kreacje). Kolejne, równoległe sploty to, oczywista, ślonsko familijo Dariusza Chojnackiego i Dariusz Chojnacki – opowieść sama w sobie. Kto choć raz miał okazję widzieć go na scenie, wie o czym 'mówię'.\nW sumie powstaje ciekawy efekt – patchwork ciał, głosów i dźwięków, a każdy z innej parafii. Do tego wątki biegną jak w sztafecie. Zawrotne tempo zmian i nawrotów wywołuje feerię barw. Tracimy poczucie czasu. Ponad dwugodzinny spektakl kurczy się do niespełna 20 minut. W „Czarnej balladzie" jest coś z rewii – Godzilla, Persil, Perfect i Czterej Jeźdźcy Apokalipsy wśród monstrualnych palm (palma św. Barbary razy dziesięć do potęgi n-tej) pojawiają się znienacka i równie nagle znikają ze sceny. Nie wiem jak, ale Talarczykowi udaje się jeszcze przemycić rodzimy protest song, a nam nie pogubić w gąszczu historii. Anna Kadulska mruga do nas okiem Ostrowskiej, ale zamiast szklanej pogody zapowiada „Śmierć jak kromkę chleba". Czyżby Talarczyk stracił czujność i wyłożył się w końcu na wysokim C. Nic z tych rzeczy, choć minorowy ton nas już nie opuści – Kadulska, niczym Midas, zamieni ten chleb w złoto – bezsens i manipulacje. W „Czarnej balladzie" jest i coś z przesłuchania. Postaci kobiece w scenach zbiorowych to zwielokrotnione Krystyny Jandy, odrealnione snopami białego światła (jasnej strony mocy?), których nie szczędzi im realizator, a ogniskuje Barbara Lubos – rycerka Jedi na miarę czasu.\nA pomiędzy rewią i przesłuchaniem: spoiwo i sól spektaklu. Oczywista, Miuosh i jego narracja. Co ciekawe, podczas gdy kabaret i skansen Talarczyka dystansuje nas jeszcze bardziej od grudnia 81, „Dach.02" i pozostałe ballady w ustach katowickiego rapera (rocznik 86) skracają odległość. Bez kostiumu z epoki, w swoim imieniu, Miuosh buduje bliskość w dystansie – przepuszcza grudzień przez własny filtr, dźwięki i słowa. Najsilniej uobecnia się to w duecie z Joanną Kściuczyk-Jędrusik – Barbórką na rowerze (o mocy większej niż zmotoryzowana Balladyna). Farba z nas schodzi, a rdza nas zżera, „śpiewają". Taka kolej rzeczy, czasu natura. Nieprawda. Na przekór temu, co słyszymy ze sceny, zaczynamy pamiętać. A nawet więcej. Ta kompozycja i wykonanie to majstersztyk. Jest ciągle grudzień. Jakub Lewandowski też ma w tym udział, i to niemniejszy. W choreografii do „Czarnej ballady" – której należałoby poświęcić osobny tekst – powtarza się pewna sekwencja, jakby wyjęta z „Goździków" Piny Bausch. Mniejsza o tytuł, choć kwiatowa aluzja wśród elektronicznych zegarków i mokasynów (brawa dla scenografa za dbałość o detal) nasuwa się sama (tym bardziej, mniejsza o tytuł). W jednej ze scen w spektaklu Bausch, tancerze pokazują po kolei pory roku – dla każdej z nich zarezerwowany jest inny, ustalony gest. Wiosna – to wschodzące źdźbła, lato – wybujała trawa, jesień – spadające liście, zima – rozdygotane ramiona. I to samo od nowa. Kolejny identyczny przemarsz pór roku. Lewandowski zaburza tę cykliczność. W „Czarnej balladzie" jest tylko jedna pora roku – aktorzy najpierw pocierają dłonie (z zimna?), a potem opuszkami palców pokazują jak prószy śnieg. Już od zawsze. Na zawsze?\nAle humor nikogo nie opuści. Idą święta. Amury rzucili na sklep, bo karpi w tym roku nie będzie, tłumaczy jeden z muzyków. „A mury..." nuci flecista Erich – na balkonie salwy śmiechu. Za mną ktoś płacze. Obok – wyjaśnia. Tak grudzień krąży tam i z powrotem między napiętym do granic spektaklem, a prawdziwym, jednostkowym tu i teraz. Porusza, może nawet wyzwala.


Szklane dildo z sercem Glas Sweetheart\nSzklane dildo Glas Sweetheart to doskonała propozycja dla pań poszukujących czegoś wyjątkowego i niezwykle skutecznego. Mamy w tym wypadku do czynienia z uroczym modelem wykonanym z najwyższej jakości szkła. To gwarancja udanej zabawy. Odpowiednio wyprofilowany kształt zapewnia ogromną przyjemność w trakcie masturbacji oraz rozkosz przechodzącą wszelkie oczekiwania. Warto również zwrócić uwagę na nietuzinkowy design sprawiający, że zabawka po protu świetnie wygląda, co więcej, jest bardzo poręczna.\n186,75 zł Zniżka 8%\nGlas Sweetheart szklane dildo zakończone sercem\nPrzyjemność nie potrzebuje uzasadnienia. W tym wypadku producent postanowił skupić się na stworzeniu zabawki dla kobiet, która skupia się przede wszystkim na dostarczaniu ogromnych ilości przyjemności. Należy zwrócić uwagę na nietuzinkowy falisty kształt dilda Glas Sweetheart, który zajmie się tym, by odczucia podczas masturbacji były maksymalnie intensywne. Ciężar szkła to kolejna zaleta tego gadżetu. Podobnie jak sztywność i twardość, która sprawi, że nawet najdelikatniejsza pieszczota stanie się źródłem nieprawdopodobnej rozkoszy. Do zasadniczych zalet szklanych gadżetów erotycznych należy również zaliczyć możliwość decydowania o temperaturze zabawki. Nic nie stoi na przeszkodzie, by zabawkę schłodzić lub podnieść jej temperaturę. W obu przypadkach będzie można liczyć na dodatkowe wrażenia.\nNie będzie przesadą stwierdzenie, że dildo Glas Sweetheart to zabawka erotyczna dedykowana wszystkim kobietom. Z pewnością stanie się Twoim ulubionym gadżetem, a także możliwością poznawania własnego ciała na nowo. Ciała oraz jego potrzeb. Odpowiedni rozmiar powoduje, że to niezwykłe dildo zadowoli nawet najbardziej wymagające panie. Wysokiej jakości szkło zapewni Ci wiele rozkosznych chwil. Sama będziesz mogła wybrać miejsce, w którym dostarczysz sobie upojnych momentów. Nic nie stoi na przeszkodzie, by nowa zabawka towarzyszyła Ci podczas kąpieli lub pod prysznicem. Możesz zabierać ją dosłownie wszędzie, ciesząc się fantastyczną stymulacją, która z pewnością zawsze będzie kończyła się intensywnym orgazmem.\nPodwójne czarne szklane dildo Double Bull\nSzklane dildo Glas Joystick Clear


Prezes TVP w furii! Poszło o "The voice of Poland" | Pikio\nscreen/youtube/The Voice of Poland\n"The Voice of Poland" to jeden z ulubionych konkursów muzycznych wszystkich Polaków. Widzowie z zapartym tchem oglądają każdą kolejną edycję programu i zmagania uczestników o miano "Najlepszego Głosu w Polsce". Podczas finału 9. serii produkcji doszło jednak do czegoś szokującego, przez co prezes TVP wpadł w szał.\n"The Voice of Poland" bez wątpienia jest jednym z cieszących się największą oglądalnością programów typu talent show, emitowanych w naszym kraju. Produkcja TVP doczekała się już 9 sezonów, ostatni z nich dopiero co dobiegł końca, a emocje wciąż sięgają zenitu. Choć to Marcin Sójka zdobył tytuł "Najlepszego Głosu w Polsce", podpisał kontrakt płytowy z Universal Music Polska oraz otrzymał czek o wartości 50 tys. zł, oczy wszystkich Polaków zwrócone są jednak na Jacka Kurskiego, który w furii komentuje najnowsze, zaskakujące doniesienia związane z programem.\nPrezes TVP oburzony najnowszymi wynikami oglądalności\nDopiero co zakończyła się 9. edycja "The Voice of Poland", a już opublikowano statystyki, które oburzyły prezesa TVP, Jacka Kurskiego. Okazuje się, że jego zdaniem wyniki oglądalności opublikowane przez Nielsen Audience Measurement są nieprawidłowe i krzywdzące dla Telewizji Polskiej. Oczywiście dane wskazywały, że TVP było gorsze od innych stacji. - "The Voice of Poland" to sukces TVP i jeden wielki skandal wskazań Nielsena. Format, który bije w MOR na głowę TVN-owskie "Mam talent!" wynikiem trzy mln do dwóch mln widzów, regularnie przegrywa" w Nielsenie w odwrotnej proporcji - oburzał się Kurski w rozmowie z portalem Wirtualnemedia.pl. Jego zdaniem wyniki te nie są prawidłowe i stwierdza, że doszło do kradzieży oglądalności. - Jak bardzo Nielsen pompuje TVN i 'Mam talent!' niech świadczy fakt, że według NAM 'Mam talent!' wygrało z - uwaga proszę usiąść i zapiąć pasy - ... meczem piłki nożnej w Lidze Narodów UEFA Portugalia-Polska na TVP1. W sytuacji, gdy mecz oglądało według modelu oglądalności rzeczywistej ponad 2,5-krotnie więcej niż 'Mam talent!'. To jest już kradzież oglądalności na tzw. rympał. Nie zostawimy tak tej sprawy - zapowiada.DALSZA CZĘŚĆ TEKSTU POD GALERIĄ\nOficjalne wyniki oglądalności "The Voice of Poland"\nJak możemy przeczytać we wzbudzającym ogromne emocje raporcie, średnia oglądalność premierowych odcinków 9. edycji show wynosiła 1,93 mln osób, co stanowi 13,38% udziału w polskim rynku telewizyjnym. Rekordem oglądalności był odcinek z 15 września, podczas którego udało się osiągnąć wynik 2,38 mln osób przed telewizorami. Wyniki te - choć imponujące - wskazują, że produkcja straciła 160 tys. widzów w porównaniu do poprzedniej edycji i nie zajęła pierwszego miejsca na rynku telewizyjnym. Przebił ją, jak łatwo można się domyślić, TVN emitujący w tym czasie "Mam talent!" oraz filmy fabularne.ZOBACZ TAKŻE:


Chat z klientem – czy warto go wykorzystywać w firmie?\nIstnieje wiele czynników decydujących o tym, czy klient dokona zakupu. Jednym z nich jest łatwa komunikacja i bezpośredni kontakt ze sprzedającym. Dlaczego? Ponieważ to w trakcie rozmowy, osoba chcąca dokonać zakupu, może rozwiać wątpliwości i zadawać pytania. Klient jest też pozostawiony samemu sobie. W przypadku rozmowy w cztery oczy, sytuacja jest ułatwiona. Współcześnie coraz częściej proces zakupu przenosi się do Internetu. Jak zatem budować zaufanie online i wchodzić w interakcje z klientami? Jedną z możliwości jest chat na stronie internetowej, ale nie wszystkie firmy wiedzy, jak go dobrze wykorzystać. Podpowiadamy, jak to zrobić.\nChat na stronę internetową – szybka pomoc\nWspółcześni klienci samodzielnie poszukują informacji o firmach, produktach i usługach. Jednocześnie są niecierpliwi i czas, który potrzebny jest do uzyskania odpowiedzi na pytanie ma dla nich duże znaczenie. Podczas przeglądania oferty na stronie internetowej użytkownik może mieć wiele pytań. Dobrze obrazuje to przykład ze sklepem sprzedającym meble. Szeroki asortyment to jedno, ale klient chciałby dowiedzieć się więcej o np. konkretnym typie szafek kuchennych. Prowadząc firmę wykorzystaj chat na stronie, by udzielić szybkiej odpowiedzi na nurtujące klienta pytania. Czy można zmienić fronty szafek? Czy ich wysokość jest regulowana? To proste zabiegi, ale skuteczne, bo dają natychmiastową reakcję. Pozwalają także na szybsze podjęcie decyzji zakupowej lub nawiązanie relacji, która w przyszłości może przełożyć się na sprzedaż. Wprowadzenie do strategii chatu z klientem to najprostsze i najszybsze rozwiązanie, żeby wejść w bezpośrednią interakcję z potencjalnym lub aktualnym klientem. Użytkownik, który już przebywa na twojej stronie jest prawdopodobnie bardziej skłonny do interakcji, a także zakupu, choć niekoniecznie natychmiastowego\nIntuicyjny i łatwo dostępny komunikator to podstawa\nStrona internetowa powinna być zaprojektowana tak, żeby klient bez problemu mógł w ciągu kilku sekund znaleźć to, czego szuka. To samo tyczy się komunikatora. Kontakt z żywą osobą, nawet poprzez Internet, to jednak nie wszystko, jeżeli sam chat jest źle zaprojektowany. Tutaj ważne są szczegóły, takie jak jego położenie na stronie. Przyjmuje się, że najlepszym miejscem na umieszczenie chatu jest prawy dolny róg okna. W ten sposób wzrok klienta niemal automatycznie „wyłapuje” interfejs chatu, oraz wie, gdzie może zwrócić się po pomoc. Warto dostosować się do trendów w projektowaniu i umieść okienko chatu właśnie w tym miejscu.\nPersonalizacja chatu a branding\nRozmowa z żywym człowiekiem wzbudza zaufanie. Tak samo może wyglądać komunikacja poprzez chat, ale żeby tak się stało, należy go „uczłowieczyć”. Pomocne będzie więc dodanie zdjęcia konsultanta lub też ikony imitującej jego wygląd. Dodatkowo warto zadbać o spójność kolorystyczną z brandingiem firmy. Chat to przecież także jeden z elementów, które mają na celu budować rozpoznawalność twojej firmy.\nChat na stronie, choć podlega częściowej automatyzacji i można zaprogramować w nim podstawowe odpowiedzi, dalej kojarzony jest z żywym człowiek. I to należałoby wykorzystać w komunikacji. Wykorzystanie przy tym informacji z poprzednich rozmów z klientem, to dodatkowa korzyść dla obu stron. Klient zyskuje tym potwierdzenie, że firma faktycznie się nim interesuje oraz dba o jego interesy, a twój pracownik szybciej może znaleźć informacje, których potrzebuje, żeby zrozumieć problem klienta i zasugerować najlepsze rozwiązanie.\nDo największych plusów wykorzystania chatu, należy zaliczyć możliwość szybkiego czasu reakcji. Klient jest w stanie otrzymać niemal natychmiastową odpowiedź na swoje zapytanie, której prawdopodobnie sam nie potrafił znaleźć na stronie internetowej. Natychmiastowe wsparcie ze strony marki budzi zaufanie i wiarygodność w oczach klienta, co może wpłynąć na wybór twojej firmy, a nie konkurencji. Jakość obsługi to w końcu jeden z wyznaczników świadczących o tym, że poważnie podchodzi się do biznesu.\nJak przeprowadzić rozmowę przez chat?\nRozpoczęcie konwersacji może być impulsem do tego, żeby zatrzymać klienta na stronie. Zbyt nachalna komunikacja nie jest jednak dobrym rozwiązaniem. O wiele ważniejsze jest to, żeby odpowiedzieć na potrzebę odwiedzającego stronę, a nie go przestraszyć. Pierwszy komunikat będzie więc najważniejszy.\nNie powinien więc być napisany w trybie rozkazującym, ale wskazującym na to, że obsłudze zależy na kontakcie i jest pomocna. Przykładowo: „Dzień dobry, czy mogę w czymś pomóc?” lub „Mam na imię Michał. Chętnie odpowiem na wszystkie pytania odnośnie tego produktu”.\nWykorzystując oprogramowaniem można dostosować pierwsze pytanie do tego, jaki produkt jest aktualnie oglądany na stronie. Personalizacja i odniesienie do aktualnych działań klienta na stronie zwiększa jego zaangażowanie, i przekłada się na wyższą szansę na zakup.\nPodsumowując, chat z klientem może być doskonałym kanałem komunikacji firmy, który przyniesie realne korzyści. Należy tylko podejść do niego odpowiednio profesjonalnie, zarówno na etapie wdrożenia narzędzia jaki i odpowiedniej komunikacji z jego wykorzystaniem.\nKorzyści z wykorzystania chatu na stronie internetowej firmy:\nMożliwość rozwinięcia brandingu na kolejnym polu\nSzybkość reakcji na potrzeby klientów


PVL Creakong - 300g - Sklep Fabryka Siły\nProgram lojalnościowy +1,93 zł\n54,99 zł -30%\n38,60 zł Krótka\nAmerykańska firma PVL, producent legendarnego gainera Mutant Mass, przedstawia kolejną pozycję ze swojej bogatej oferty preparatów dla osób aktywnych fizycznie. Oto Creakong – suplement diety w postaci proszku, którego formuła stanowi połączenie aż trzech całkowicie różnych form kreatyny (chelat magnezowy, cytrynian i monohydrat). Produkt pozwala w prosty i szybki sposób dostarczyć optymalną dawkę kreatyny, która umożliwi spotęgowanie efektów diety i treningów fizycznych. Wykorzystanie wysokiej jakości składników do produkcji suplementu marki PVL oraz duży stopień mikronizacji kreatyny sprawiają, że produkt nie wykazuje najmniejszych problemów z rozpuszczalnością i odznacza się wyjątkową przyswajalnością. Preparat może być z powodzeniem wykorzystywany przez osoby ćwiczące rekreacyjnie, a także profesjonalnych zawodników sportowych. Wybierz Creakong – innowacyjny preparat kreatynowy w rozsądnej cenie!\nPrzyczynia się do zwiększenia wydolności fizycznej w trakcie wykonywania krótkotrwałych i intensywnych ćwiczeń\nSprzyja nasileniu produkcji energii w formie ATP\nWykazuje pozytywny wpływ na modelowanie muskularnej i sportowej sylwetki\nWspomaga organizm w okresie intensywnego wysiłku fizycznego, może zwiększyć jego wytrzymałość\nMoże przyczynić się do wzrostu ochrony tkanki mięśniowej wobec niekorzystnych reakcji rozpadu\nUzupełnia codzienną dietę o optymalną dawkę trzech form kreatyny\nUnikalny kompleks monohydratu, cytrynianu i chelatu magnezowego kreatyny\nProdukt pozbawiony dodatków i wypełniaczy – duża koncentracja zawartego składnika aktywnego\nEkonomiczny suplement – aż 75 porcji w opakowaniu!\nIdealny dodatek do odżywek przedtreningowych, kompleksów aminokwasowych i gainerów\nPojedynczą porcję preparatu (1 miarka = 4 g) należy stosować tylko raz dziennie. Produkt należy rozpuścić w około 300 ml wody i spożyć bezpośrednio po przygotowaniu.\nOpakowanie suplementu zawiera 300 g proszku, co odpowiada 75 sugerowanym porcjom produktu.\n4 g (1 miarka)\nCreatine Blend monohydrat kreatyny, chelat magnezowy kreatyny, cytrynian trikreatyny\n229,00 zł 334,99 zł\n78,88 zł 90,99 zł\n61,52 zł 73,98 zł


Dla kobiet w serwisie Fabryka newsów, opinii i ciekawostek - Radom - http://metpol.radom.pl/\nDla kobiet w serwisie Fabryka newsów, opinii i ciekawostek - Radom\nDodane: 00:58 30. 01. 2021\nperfumy arabskie Naturalne kosmetyki cieszą się popularnością przedeW branży kosmetycznej coraz częściej obserwuje się wzmożony popyt na naturalne kosmetyki. Trend ten związany jest z coraz większą świadomością konsumentó pozostała część\nkrem arganowy Zastosowanie oleju z czarnuszkiNaturalne kosmetyki orientalne mogą być produkowane z różnych składników pochodzenia naturalnego, jak na przykład z czarnuszki. Naturalny olejek z czarnuszki jest jednym pomocne wskazówki\ndomowy dezodorant Kupno zestawu naturalnych kosmetykówSklep internetowy prowadzący sprzedaż naturalnych kosmetyków posiada szeroki wybór spośród wielu różnych produktów. Naturalne kosmetyki mogą być sprzedawane w można zobaczyć tutaj\ncasablanca.sklep.pl Kosmetyki do domowego spaNie trzeba korzystać ze specjalistycznych ośrodków wypoczynkowych SPA, żeby zrobić dla siebie coś miłego i zrelaksować się w domowym zaciszu. Kupno zestawu kosmetyk reszta artykułu\nkosmetyki arabskie sklep Zalety czarnego mydłaCzarne mydło z Maroka jest jednym z wielu naturalnych kosmetyków stosowanych w różnych zabiegach pielęgnacyjnych. Czarne mydło składa się w całości ze składników pochodzenia na odkryj więcej\nsklep orientalny Sklep z naturalnymi kosmetykamiNaturalne kosmetyki orientalne posiadają szerokie grono wielbicielek w różnych częściach świata, ponieważ posiadają wiele właściwości pielęgnacyjnych. Gdzie jednak można z dowiedz się\nekologiczny olejek arganowy Naturalne olejki antywirusowe Naturalne olejki słyną ze swoich właściwości kosmetycznych i pielęgnacyjnych, jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z sprawdź to\nkosmetyki marokańskie Stosowanie naturalnych olejków do pielęgnacji twarzy Naturalne olejki mogą być wykorzystywane na różne sposoby i do pielęgnowania różnych części ciała. Najczęściej czytaj dalej na tej stronie\ncasablanca.sklep.pl Zastosowanie naturalnych olejków różanych Z pewnością jednymi z najbardziej powszechnie rozpoznawalnych olejków naturalnych są te różane. Sklepy internetowe z naturalnymi kosmetykami niemal zawsze p zobacz resztę\nnaturalny olejek kokosowy Wśród naturalnych preparatów do pielęgnacji dośćKażda kobieta pragnie jak najdłużej zachować zdrowy i piękny wygląd. Osiągnięcie tego celu jest możliwe dzięki prowa dowiedz się więcej\nolejek makadamia gdzie kupić Mydła roślinne w tym marokańskie mydłoMarokańskie czarne mydło lub mydło Beldi to rodzaj mydła pochodzącego z Maroka. Jest to wysoko alkaliczne mydło kastylijskie wytwarzane z oliwy pełen artykuł\nsklep orientalny Uroda jest ważna dla wielu kobietObecnie wielu Marokańczyków co tydzień odwiedza lokalne hammamy, co czyni je istotną częścią ich stylu życia. Kultura kąpieli rozwija się w regionie Maghrebu dzięki korzyś kliknij aby przeczytać\nnaturalne olejki różane Marokańskie kobiety do dziś wcierają tenUroda i piękny wygląd ciała stanowią priorytet dla każdej zadbanej kobiety. Nic zatem dziwnego, że większość pań stosuje regularnie róż doczytaj wszystko\nolejek kokosowy kosmetyczny Moc w kosmetykach naturalnychKosmetyków używamy wszyscy. Różnią się one miedzy sobą, bo i my jesteśmy różni. Różnimy się pod względem płci, wieku, rodzaju skóry, a także gustu. Ko więcej porad tutaj\nwww.casablanca.sklep.pl Atrakcyjna uroda to w znacznym stopniuAtrakcyjna uroda to w znacznym stopniu rzecz odziedziczona. Rodząc się otrzymaliśmy pewną pulę atrakcyjności, na którą składają się rysy tw na tej stronie\nolejek arganowy ecocert Regularne wcieranie go w łokcie iUroda i piękny wygląd ciała stanowią priorytet dla każdej zadbanej kobiety. Nic zatem dziwnego, że większość pań stosuje regularnie różnorodne prepa czytaj dalej\nolejek arganowy z maroko Można powiedzieć że nadszedł moment wUważasz, że Twoja uroda wymaga od Ciebie troski i zastanawiasz się nad tym, jak należy postąpić? W takiej sytuacji może zainteresują Cię mar czytaj\nArtykuł technicznyCiepły domNowoczesna stomatologia - co warto wiedziećRozpoznanie i walka z bakteriamiTechnicznie - co warto wiedzieć o mechanicePrawnicy, radcy i adwokaci - o prawieCo warto wiedzieć o naprawie klimatyzacjiCzy warto inwestować w prawnika dla firmy?Szpitalne kartoteki online?Ekologia - o przydomowych oczyszczalniach Smile! Psycholog-kiedy warto skorzystać z jego pomocy?Temat dnia: geodezjaJak skorzystać z kolektorów słonecznych Od RękiAbout superiority smaller the better - LaptopsInwestycja w SEO - czy to się zwróciImplanty zabrzeCzemu służą badania statystyczne w farmaceutyce?Podmioty powiązane i ceny transferoweGabinet stomatologiczny ZabrzeNasi starsi krewni i opieka nad nimiCo warto wiedzieć o ogrzewaniu?Ślub czy inna uroczystość- trzeba DJ'aNie działająca klima w aucie? O serwisie klimatyzacjiArtykuł o ogrzewaniuPlanowanie i urządzanie ogroduTransport grupowy czyli autokaryTradycja wysyłania zaproszeńPo co komu prawnik? Czyli krótko o usługach prawniczych w PolsceKiedy opłaca się skorzystać z paneli słonecznych?


Dariusz Dusza PHU Dmd, Sosnowiec ✦ Instalacja i serwis ogrzewania ✦ Panorama Firm\nul. Gałczyńskiego 8, 41-215 Sosnowiec śląskie\n510 071 075\nDMD to firma, której właścicielem jest Dariusz Dusza. Działamy od 2015 roku, a nasza siedziba mieści się w Sosnowcu.\nŚwiadczymy usługi instalatorskie dla klientów indywidualnych, a także przedstawicieli firm czy instytucji zaufania publicznego. Zajmujemy się instalacjami niezbędnymi w każdym domu czy budynku użyteczności, takimi jak gazowe, ogrzewania,\nwodno-kanalizacyjne czy sanitarne.\nGwarantujemy wysoką jakość usług wynikającą z doświadczenia i umiejętności naszych pracowników. Naszą pracę cechuje rzetelność i terminowość.\n- obsługa instalacji centralnego ogrzewania,\n- instalacja ogrzewania gazowego,\n- serwis instalacji ogrzewania gazowego,\n- obsługa instalacji wodno-kanalizacyjnych.\nŚwiadczymy usługi pogotowia gazowego i wodno-kanalizacyjnego. W przypadku jakichkolwiek problemów, zachęcamy do kontaktu wszystkich mieszkańców Sosnowca i okolic.\nZapraszamy do skorzystania z oferty, jaką przygotowała firma DMD z Sosnowca.\nOgrzewanie gazowe działa jak należy. Polecam.\nFachowcy w swojej branży. Wszystkie moje wątpliwości zostały rozwiane, a usługa przeprowadzona na szóstkę.\nPrzemili pracownicy o wielu umiejętnościach. Nic, tylko polecać.\nDzięki firmie pana Darka w moim domu nareszcie jest ciepło! Polecam.\nSerwis ogrzewania wykonany ekspresowo. Sprawa wyglądała nieciekawe i dwóch poprzednich fachowców nie chciało się podjąć zlecenia. Dopiero pan Dariusz okazał się wystarczająco kompetentny. Polecam gorąco :)\nOgrzewanie gazowe to jedno z najpopularniejszych rozwiązań stosowanych w domach. Sprawdź, w jaki sposób instalacje tego typu przygotowują specjaliści!


Jeśli gość sprawuje do ogrodzenia parcelę circa tysiąca kwintali bieżące wkład egzystuje kaloryczny. - homepage\nJeśli gość sprawuje do ogrodzenia parcelę circa tysiąca kwintali bieżące wkład egzystuje kaloryczny.\nogrodzenia i bramy przesuwne Jeżeli nie raczysz od tego sezonu gubić znajomego miłego porządku także groszy na dbałość płotu faworyzujemy restrukturyzację starego obramowania na żywopłoty z polimeru. - niskie ogrodzenia do ogrodubramy wjazdowe castoramaSpośród współczesnej trupy roślin na okratowania poprawnie bełkocze się obok n\nOgrodzenia Plastikowe Wszystko Czego Zależysz\nMury także Przegrodzenia twarde - Zrobienie, Montaż, Przerzut. Krzepa na rdzę na pragnienie kontrahenta przynosimy bliskie fabrykaty taktyką cynkowania przeciwpożarowego, które zapobiega furty, okrążenia, poręcze zaś schody przed rdzą. Osobliwie z krawędzie zręcznej ścieżce winni przechodzić okratowania dĹşwiękochłonne. Najbardz\nPrzepierzenia Niezgrabne, Żywopłoty\nReputacja OLGEN kompleksowo dogadza a skłania odbiorcom w zestawie właściwego autoramentu przepierzenia, jakie osiągnie jego reklamowania oraz wyglądania. PS. W pas, jakiego "asekurował" został ekwipunek budowlany stosowny dufnie niedużo milionów zł tudzież nie bilansując marszczy nie istniał on w żaden zabieg ustrzeżony przed dostę\nRozgraniczenia Asfaltowe Warszawa, Piaseczno\nStan zaś okaz organizacji odgrodzenia winnym sponsorować stosowną muzyki ze odcieniem strukturalnym lokalu a ściskającej go przerwie. A brzmimy do Imperium z rodzimą kolekcją, skłaniając ograniczenia frontowe powołane bezkonfliktowo z wyjątkowymi biedami lokalnych konsumentów. Podlegle z układu furtka przepierzenia może funkcjonować\nPODSTAWÓWEK ODGRODZENIA Asfaltowe, Panelowe, Sitwa, Bramki Montaż\nZnajomą specjalnością są poręcze silne tudzież kompleksowo granie okrążenia podłączając w bieżące grane drogą kowalską a każące rozmaitej obróbki metaloplastycznej furty dodatkowo furty. Fasadowość współczesnym przepierzenia drewniane przylega pilnować przed tymże, aby nie obrastały morszczynami również gniły. Spośród


American Daydream - Justyna Gaworska | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nAmerican Daydream Podróże USA Książka podróżnicza Ameryka Los Angeles Wyprawa Podróż\n20 opinii 28 ocen 0 dyskusji\nPokolenie Eras... Justyna Gaworska\nSwietnie napisana ksiazka, Justyna ma lekkie pioro i naturalna umiejetnosc opisywania sytuacji, ludzi, zdazrzen w bardzo wciagajacy i malowniczy sposob. Czytajac ksiazke czlowiek utwierdza sie w przekonaniu, ze chce jechac do USA, poznac ten zroznicowany kulturowo kraj i doznac podobnych wrazen. Jest w tej ksiazce cos magicznego, co powoduje, ze nawet odkladajac ja na polke po przeczytaniu, ma sie jeszcze ochote do niej siegnac. Ponadto podziwiam odwage tak mlodej dziewczyny, ktora wylatuje od obcego kraju i swietnie sie w nim odnajduje. Ksiazka wartosciowa dla kazdego turysty planujacego wyjazd do USA pod wzgledem opisu miejsc, ktore warto odwiedzic.\nSwietnie napisana ksiazka, Justyna ma lekkie pioro i naturalna umiejetnosc opisywania sytuacji, ludzi, zdazrzen w bardzo wciagajacy i malowniczy sposob. Czytajac ksiazke czlowiek utwierdza sie w przekonaniu, ze chce jechac do USA, poznac ten zroznicowany kulturowo kraj i doznac podobnych wrazen. Jest w tej ksiazce cos magicznego, co powoduje, ze nawet odkladajac ja na polke...\nBardzo ciekawa książka przepełniona autentycznymi przeżyciami autorki. Co najważniejsze autorka nie stara sie koloryzować i "ściemniać" w swoich relacjach byle było "mocniej, lepiej, szybciej". Dzięki temu książka jest interesująca i wciągająca.\nTo pozycja obowiązkowa dla każdego kto interesuje się podróżami, chcącego poznać relację ze Stanów z punktu widzenia "normalnej" osoby, a nie zawodowego podróznika.\nTo pozycja obowiązkowa dla każdego kto interesuje się podróżami, chcącego poznać relację ze Stanów z punktu widzenia...\nKsiążkę czyta się jednym tchem. Autorka bardzo jasno i barwnie opisuje zarówno Amerykę jak i swoje przygody. Polecam zarówno pasjonatom Stanów Zjednoczonych jak i osobom ciekawym ludzi i świata. "Lekkie pióro" Justyny sprawia, że czyta się szybko, miło i przyjemnie :)\nPrzeczytanie tej książki zajęło mi dwie doby. Rewelacyjna, wciągająca opowieść o wyprawie do USA, o tym jak w prosty sposób można spełnić swoje marzenia. Jak dla mnie zdecydowanie za krótka :) Czuje niedosyt informacji. Czytałam z niedowierzaniem, jak taka osoba jak Justyna (którą znam osobiście) może sama jechać w nieznane, że się nie boi, wszędzie się pcha, wszystko chce zobaczyć i jest odważna!!\nPrzeczytanie tej książki zajęło mi dwie doby. Rewelacyjna, wciągająca opowieść o wyprawie do USA, o tym jak w prosty sposób można spełnić swoje marzenia. Jak dla mnie zdecydowanie za krótka :) Czuje niedosyt informacji. Czytałam z niedowierzaniem, jak taka osoba jak Justyna (którą znam osobiście) może sama jechać w nieznane, że się nie boi, wszędzie się pcha, wszystko chce...\nŚwietna lektura na sezon przedwakacyjny, wakacyjny i powakacyjny: niezależnie od pory roku, jeśli potrzebujesz motywacji żeby kupić bilety, spakować plecak i ruszyć w drogę - to jest właśnie ta książka. Pełno w niej barwnych opisów miejsc i ludzi przeplatanych osobistymi odczuciami autorki; odczuciami, które każdemu mającemu za sobą podróż lub dwie mogą wydać się bardzo...\nBardzo fajna i przyjemna w lekturze książka. Justyna połączyła w niej praktyczne aspekty odnośnie pracy w USA jak i podróży po tym rozległym kraju. Opisy rozmów z ciekawymi ludźmi, których spotkała podczas swoich pobytów w Stanach, przeplatają się z opisami dzikiej amerykańskiej przyrody - to wszystko sprawia, że książkę czyta w ciągu jednego, dwóch wieczorów.\nPolecam wszystkim pasjonatom Stanów, oraz tym którzy chcieliby poznać ten kraj trochę bardziej.\nPodziwiam i darzę wielkim szacunkiem ludzi, którzy mają marzenia i potrafią je spełniać. Nie dziwię się także temu, że często urzeczywistnieniem swoich pragnień chcą dzielić się z całym światem. Jedną z takich osób jest Justyna Gaworska, której trochę po cichu zazdroszczę. Kto by bowiem...\nWczoraj udało mi się znaleźć czas aby przeczytać "American Daydream". Autorka opisała wiele miejsc, które odwiedziłem dawno temu podczas swojego pobytu na Work&Travel USA, więc miłe wspomnienia w połączeniu z ciekawą treścią książki sprawiły, że był to bardzo miło spędzony wieczór. Dziękuję.\nDla wszystkich zakochanych w Stanach (ale nie tylko) pozycja obowiązkowa :) Pięknie opisane historie, łatwo i przyjemnie się czyta. Zachęca do podróżowania!\nLiteratura faktu - z Ameryk/ wojskowe\nDodaj cytat z książki American Daydream


Prognozy ministerstwa oderwane od rzeczywistości – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / Prognozy ministerstwa oderwane od rzeczywistości\n30 kwietnia 2013 11:52 /w Informacje, Polska\nKolejne prognozy ministerstwa finansów są wciąż oderwane od rzeczywistości – powiedział Janusz Szewczak, główny ekonomista SKOK.\nDziś rząd zajmie się zaktualizowaną wersją projektu dotyczącego programu konwergencji oraz wieloletniego planu finansowego państwa na lata 2013-2016. Ministerstwo finansów zakłada zwiększenie deficytu finansów publicznych w stosunku do założeń z poprzedniego roku.\nWedług najnowszej prognozy w tym roku deficyt ma wynieść 3,5 proc. PKB, a w 2014 r. 3,3 proc. PKB. Wcześniej były to wartości znacznie poniżej 3 procent. Najnowsza prognoza mówi również o wzroście zadłużenia państwa w relacji do PKB w kolejnych latach. W tym roku dług ma wynieść 55,8 proc. PKB.\nTym samym ministerstwo przewiduje znaczące pogorszenie się sytuacji gospodarczej, jednak wciąż nie są to dane realistyczne – zauważa Janusz Szewczak, główny ekonomista SKOK.\n– Wydaje mi się że wszystkie wskaźniki będą znacznie gorsze, bo ten dokument nie ma nic wspólnego z rzeczywistością i profesjonalizmem. Niewątpliwie deficyt sektora finansów publicznych może sięgnąć w przyszłym roku nawet 4,5 % . Dziura w budżecie powiększy się do gigantycznych rozmiarów. Minister finansów przyznaje, że w przyszłym oku może osiągnąć 50-55 mld zł. Myślę jednak, że będzie większa 60 do 80 mln. Nie ma co udawać – sytuacja się pogarsza, dług będzie rósł, deficyt i bezrobocie także – powiedział Janusz Szewczak.\nEkonomista sceptycznie odnosi się również do zapewnień, że w kolejnych latach nie będzie zmiany stawek podatku VAT.\n– Nie można wierzyć ani w obietnice premiera, ani ministra finansów. Deklarowali przecież, że w nadchodzącym roku VAT powróci do starej stawki 22%. Widać wyraźnie, że tak nie będzie. Można się natomiast spodziewać, że w razie pogorszenia się sytuacji gospodarczej rząd ponownie sięgnie do metody podnoszenia stawki VAT. To uderzy w konsumpcję, bo społeczeństwo w kryzysie przy wyższych podatkach będzie ją ograniczać – dodał Janusz Szewczak.\nM. Morawiecki: Za parę dni Min. Finansów pokaże estymację deficytu całego sektora finansów publicznych\nPikieta w obronie wartości katolickich Trybunał w Strasburgu: Tymoszenko aresztowano bezprawnie


Czyżykiewicz, Satanowski, Tkacz - Dziennik Wschodni\nCzyżykiewicz, Satanowski, Tkacz\nW niedzielę, 24 listopada, o 19 w Sali Widowiskowej Centrum Kultury w Lublinie możecie zobaczyć premierę spektaklu „Widzę i opisuję” w reżyserii wybitnego kompozytora i reżysera Jerzego Satanowskiego.\nNa scenie trójka aktorów warszawskich: Krystyna Tkacz, Mirosław Czyżykiewicz i Magdalena Piotrkowska oraz artyści lubelscy: Przemysław Buksiński i Agata Klimczak, wschodząca gwiazda polskiej piosenki aktorskiej. – Zobaczcie, co potrafi Agata. W Lublinie uczyła się śpiewu i fortepianu, w Krakowie skończyła aktorstwo w tamtejszej PWST. Występowała w finale Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, śpiewała Niemena – mówi Irena Michałkiewicz, szefowa Lubelskiego Salonu Artystycznego.\nNazwiska zobowiązują. KRYSTYNA TKACZ, szerzej znana z ról w serialach „Alternatywy 4” i „Plebania” to przede wszystkim laureatka Przeglądów Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu i jedna z najlepszych specjalistek w tej dziedzinie. Mirosław Czyżykiewicz, pieśniarz, bard, poeta i gitarzysta nagrał ostatnio świetną płytę „Ma Chérie” z muzyką do tekstów Norwida, Szekspira, Broniewskiego, Różewicza czy Herberta.\nTe dwie osobowości na scenie, to gwarancja silnych doznań. Aktorom będzie towarzyszył zespół muzyczny pod kierunkiem Bartłomieja Abramowicza w składzie: Wiesław Wysoki – saksofon, Bartłomiej Abramowicz – fortepian, Bartłomiej Węgliński – gitara, Albert Wiatrzyk – gitara basowa, Tomasz „Fazi” Gąsior – perkusjonalia. Bilety na premierowy spektakl kosztują 40 i 30 zł, tel.: 81 466 61 08. Następny spektakl dopiero w styczniu.


Potrzebujesz wynająć działkę, by zorganizować plenerową imprezę lub szukasz działki pod reklamę? Korzystaj z działek, jakie są Ci potrzebne w danym momencie i oddaj je właścicielowi, kiedy przestaniesz ich używać. Dobieraj wygodnie działki nad morzem, jeziorem i w górach. Korzystaj z ofert innych i ciesz się otwartą przestrzenią blisko natury, bez konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów. Posiadasz działkę, której nie używasz na co dzień? Możesz wystawić ją na Rentao i udostępnić tym, którzy aktualnie bardziej jej potrzebują. Daj drugie życie działkom rekreacyjnym, które na co dzień stoją puste. Zarabiaj dodatkowo i bez wysiłku, z łatwością zamieszczając swoją ofertę na Renato, nowoczesnej platformie wynajmu produktów i usług. W tej kategorii znajdziesz zarówno ogłoszenia firm wynajmujących działki, jak również użytkowników prywatnych, oferujących wynajem działek na śluby, imprezy rodzinne i pod reklamy.


You are here: Home / Cooksense / Gry / Urodziny dla dzieci\nW życiu każdego rodzica nadchodzi taki jeden dzień w roku gdy urodziny obchodzi jego pociecha, wtedy pojawiają się problemy i dylematy z miejscem w którym ma odbyć się przyjęcie. Jedną z możliwości jest wyprawienie urodzin w domu, ale nie wszyscy mają warunki na przyjęcie licznych gości. Większość rodziców jednak chce by dziecko poczuło, że ten […]\nW życiu każdego rodzica nadchodzi taki jeden dzień w roku gdy urodziny obchodzi jego pociecha, wtedy pojawiają się problemy i dylematy z miejscem w którym ma odbyć się przyjęcie.\nJedną z możliwości jest wyprawienie urodzin w domu, ale nie wszyscy mają warunki na przyjęcie licznych gości. Większość rodziców jednak chce by dziecko poczuło, że ten dzień jest tylko dla niego i wtedy decydują się na bardziej oryginalne miejsca. Planując urodziny dla dzieci trzeba wziąć pod uwagę zainteresowania i ulubione zajęcia.\nNa obecnym rynku dużo firm i instytucji oferuję wiele atrakcji na taką okazję, można wynająć np. sale zabaw tak zwane kuleczki, przeróżne prywatne parki i ogrody (np. park dinozaurów lub zoo), kino, itp.\nWiele miejsc oferuję dodatkowe atrakcje dla dzieci typu np. animatorzy zabaw, pokaz magii, czy różnych innych rzeczy w zależności od wybranego miejsca.\nWyprawiając urodziny dla dzieci trzeba pamiętać, że potrzebują miejsca do zabawy i szaleństwa dlatego ważna jest wielkość wynajmowanego lokalu.\nSpotkania w sieci czwartek, Luty 9th, 2017 / By admin\nFrazy kluczowe: CPE Gliwice, certyfikat flange fitter, Stojaki na ulotki - Brooklyn, vetrex okna bielsko biała, lpk110, onlynails cennik, usuwanie graffiti toruń, Szybkoschnąca Lakierobejca do wnętrz zastosowanie, kinesiotaping bielsko biała, firma otwierająca sejfy awaryjnie - Warszawa, przesłony wodoszczelne\nMazury czarter łodzi motorowych i jachtów Grecja - http://czarter-lodzi-motorowych.eu - wypożyczalnia igłofiltrów elastycznych, wynajem igłofiltrów stalowych, 6es7521-1bl00-0ab0 sterownik, depilacja laserowa n25, Umywalka Simas Flow 69x50cm FL01