Fantastyczny Lem i fantastyka Lema, czyli wyniki wystawa i wyniki konkursu ortograficznego | CSiK Garwolini, Kino Wilga Garwolin\n← Lem i meandry ortografii, czyli wyniki konkursu ortograficznego\nMateusz Biernacki – Chcę Ci coś powiedzieć – zmiana terminu! →\n17 listopada uczniowie ze szkół podstawowych i ponadpodstawowych podjęli wyzwanie i spróbowali swoich sił w konkursie ortograficznym na podstawie dyktand Stanisława Lema. Komiczny, momentami dramatyczny, a także nieco surrealistyczny tekst o Panu Szczypiórku pisało 37 osób. W kategorii szkół podstawowych jury podjęło następujące decyzje:\nI miejsce i tytuł Mistrza Ortografii otrzymała Zofia Janakowska – uczennica szkoły podstawowej w Głoskowie\nEmilia Krupa ze szkoły podstawowej w Samogoszczy\nLidia Krupa ze szkoły podstawowej w Samogoszczy\nFranciszek Błachnio ze szkoły podstawowej w Sobolewie\nLena Mikulska ze szkoły podstawowej nr 1 w Garwolinie\nW związku z dużą liczbą laureatów drugiego miejsca, komisja nie przyznała miejsca trzeciego.\nW kategorii szkół ponadgimnazjalnych Mistrzem Ortografii została Anna Mitek – uczennica Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego w Garwolinie. Drugie miejsce zajęła Julia Przybysz z tegoż samego liceum. Jury nie przyznało miejsca trzeciego w uwagi na bardzo dużą liczbę błędów w pozostałych pracach. Do Mistrzów Ortografii trafiły czytniki e-booków, a laureaci drugich miejsc otrzymali słuchawki lub zegarki.\nBezpośrednio po zakończeniu dyktanda odbył się wykład pt. „Język jako narzędzie i wartość”. Profesor UKSW Tomasz Korpysz opowiadał o roli języka w komunikacji, o granicach świata, jakie wyznacza język, o wiedzy o przeszłości, którą można czerpać z języka.\nNa wystawie dotyczącej Lema pokazane są po raz pierwszy lemowe plakaty. W gronie twórców zainspirowanych literaturą pisarza, filozofa i futurologa znaleźli się: Jacek Ambrożewski, Katarzyna Bogucka, Robert Czajka, Tymek Jezierski, Weronika Lipniewska – Vera King, Karolina Lubaszko, Adela Madej, Łukasz Majewski – Tin Boy, Tomasz Opaliński, Urszula Palusińska. Drugą część ekspozycji stanowią wybrane kultowe grafiki Daniela Mroza, który przez lata współpracował z pisarzem, tworząc charakterystyczny czarno-biały kanon Lemowskich postaci. Dodatkowo grafiki opatrzone są kodami QR z linkami do audiobooków z wybranymi fragmentami powieści Lema, które można odsłuchać podczas oglądania wystawy.\nWystawę można oglądać bezpłatnie, codziennie w godzinach otwarcia Centrum Sportu i Kultury (ul. Nadwodna 1). Ekspozycja będzie prezentowana do 3 grudnia.


Nasze Strony • Wyświetl temat - Nowa fala RPG - gry Portalu\nNowa fala RPG - gry Portalu\nautor: Lord Turkey » pt 12.01.2007 9:27\nChciałem poruszyc temat systemów RPG tworzonych przez wydawnictwo Portal i sygnowanych logo "Nowej fali RPG". Czy mają stałą, lojalną grupę graczy? Czy w to w ogóle można grac? Nie mam na myśli dużych projektów wydawnictwa - Neuroshimy i Monastyru, bo to oddzielny temat - poza tym stoją na wysokim poziomie, zwłaszcza Monastyr. Ale co powiecie o Drodze ku chwale - RPG osadzonym w realiach nibylandii opartej o kulturę Wschodu, samurajów, ninja i wielkich szogunów. Ktoś to zna? Może grał? Inny tytuł - "Niezwykłe podróże i zadziwiające przygody Barona Munchausena" - czy w to naprawdę da się grac?! Dla mnie to totalny odlot. Niby spełnia wszystkie kryteria RPG, niby jest grą wyobraźni... ale to wszystko, to nie "to", co mogłoby mnie do tytułu zachęcic\nautor: Lilly » pt 12.01.2007 12:00\nMusiałby mi rzucić więcej tytułów, bo ja na wydawnictwo rzadko patrzę. Z tego, co wymieniłeś do tej pory, to kojarzę Neuroshimę i Monastyr. W obu systemach moja przygoda zakończyła się na tworzeniu postaci\nNeuroshima w ogóle mi nie pasuje jeśli o klimat idzie. Natomiast, o ile Monastyr klimat ma bardzo fajny, to niestety tworzenie postaci mnie do niego trochę zniechęciło. Te wszystkie motywy z posiadłościami, służbą ... i że generalnie trzeba być tą klasą wyższą - ja nie lubię klasy wyższej i nie czuję grania nią. Chociaż trochę żałuję, że jednak nie spróbowaliśmy, bo trudno w pełni ocenić system jedynie po tworzeniu postaci. Niestety, poza chętnym do prowadzenia (a to rzadkość ) entuzjazm w narodzie był niewielki\nWiem, że w mojej rodzinnej Częstochowie Monastyr się nawet na początku przyjął (nie wiem, jak się to dalej rozwijało) - jednak we Wrocławiu kompletna cisza.\nautor: Lord Turkey » pt 12.01.2007 12:39\nWiększej liczby tytułów niestety Ci nie podam, nie wiem czy w ogóle są jeszcze jakieś inne niż te, które już wymieniłem. Zakładajac temat zdawałem sobie sprawę z niewielkiej popularności gier Portalu (ale nie Neuroshimy i Monastyru, tylko tych z "Nowej fali RPG"), lecz biorąc pod uwagę liczbę użytkowników forum i jego (przynajmniej w założeniach ) koncentrowaniu się na RPG/literaturze fantasy - mam nadzieję, że kogoś do dyskusji znajdę\nDlaczego mnie to interesuje? Oba tytuły (DkCH i barona) wygrałem lata temu w konkursie Katedry (wtedy jeszcze Caladorn.net - dawne dzieje), pamiętam ilośc wysiłku, jaki musiałem włożyc w uzyskanie nagrody... nie przychodziła 2 miesiące\nW tytuły nie zagrałem, baron mnie odrzuca na samą myśl o grze, a Droga (...) jest bardzo fajna, interesująca - zwłaszcza system walki (bardzo widowiskowy i szczegółowy), lecz zbyt słano opisane realia utrudniają prowadzenie. Wschód ninja i samurajów to nie to samo, co typowe dla RPG pseudo średniowiecze...\nMała dygresja - nie masz wrażenia, że poza garstką 5 - 6 osób, nikt na tym forum nie pisze? Przynajmniej w miarę aktywnie? Chociaż ma to także dobre strony - przyznam, że miło jest dyskutowac w węższym gronie, tak bardziej kameralnie - można poznac dialogantów, ich poglądy i charakter dośc dokładnie. A "aktywne" osoby w przypadku tego forum gwarantują kulturalną rozmowę, na odpowiednim poziomie.


34171 • Strona 249 z 2441 • 1 ... 246, 247, 248, 249, 250, 251, 252 ... 2441\nprzez luthien 12 gru 2007, 21:15\nGort napisał(a): Kurcze, najgorsze, że wiele tych rzeczy zostaje w środku, a ta druga osoba nawet nie zdaje sobie sprawy jaką krzywdę wyżądziła komuś najbliższemu.\nNic gorszego nie ma, jak duszenie wszystkiego w sobie, bo to się właśnie na psychice bardzo odbija. Te osoby przeważnie nie zdają sobie sprawy jaką krzywdę wyrządzają. Moja mama dopiero po tylu latach zaczyna rozumieć, jakie szkody w mojej psychice wyrządziło ich "wychowanie".\nGort napisał(a): Najgorsze, że kilka lat temu powiedziałem rodzicom, że mam poważne problemy ze sobą, a oni totalnie mnie olali i się jeszcze ze mnie śmieli. Oj to był najcięższy okres. Wiele razy myślałem o najgorszym, ale coś kazało czekać. Chyba się opłaciło, chociaż choroba nie przeszła, a trochę złagodniała.\nJa mojemu ojcu nigdy nie powiem. Z mamą od jakiegoś czasu rozmawiam, ona zaczyna rozumieć moje problemy, wreszcie przestała je traktować jak moje fanaberie.\nChoroba tak od razu nie przejdzie, ważne że jest lepiej. Oby to trwało jak najdłużej\nprzez snaefridur 12 gru 2007, 23:51\nA mnie dziś koleżanka zapytała,czemu zawsze jestem taka smutna.A miałam akurat zajebiście dobry humor,żeby było zabawniej.Co ja poradzę na to jak wyglądam,no ku*wa mać. Jak żeńska wersja Johnny'ego Deepa.\nprzez smutna48 13 gru 2007, 00:16\nprzez Lena 13 gru 2007, 00:41\nZnowu sie zaczyna... A juz bylo dobrze :/ Cos ruszylo do przodu... ale zeby nie bylo zbyt pieknie, to znow zaczynaja sie leki, czarne mysli i brak checi do zycia... W czym problem? Otoz szkola... Znow zaczynam przed nia uciekac... koniec semestru niedaleko, jeszcze tylko i az 9-10 dni szkoly... Tylko, bo nie zdarze nadrobic zaleglosci, a az, bo to ponad moje sily\nprzez depresyjny86 13 gru 2007, 01:24\nSzkola to najgorszy etap w życiu człowieka,zwłaszcza z depresją i nerwicą....jeżeli chodzi o oceny to od gimnazjum miałem problemy z grożącymi 1 na 1 semestr,a najgorzej zawsze bylo właśnie przed świętami....poprawianie ocen,pisanie sprawdzianów z tematów na których sie nie było itp...czasami udawało się nadrobić zaległości a czasami nie....w ogóle to nienawidze szkoły!!!!!!!!!!!!!!!,studiów też!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nprzez Lena 13 gru 2007, 03:55\nJa nie mam problemow z nauka... tylko z pojsciem do szkoly. W tym caly problem... bo to w zasadzie nkl a nie 1.\nprzez jaaa 13 gru 2007, 15:36\nanand nie w tym wieku leki bierz jakies na sen nie masz zadnych?\nprzez Mooni 13 gru 2007, 16:08\nprzez Unfathomable Alex 13 gru 2007, 16:18\n"Miałam serce dla wszystkich, ktoś klucz do niego obmyślił,\nMiałam myśli spokojne lecz ktoś wywołał w nich wojnę.."\nWidziałam go z inną, nie liczyłam na nic ale czegoś się spodziewałam.\nRana w sercu nie zagoiła się . Znów zrozumiałam, że wciąż mi na nim zależy, choć wiem - on nie jest dla mnie a ja dla niego. Za rok nie będę musiała go omijać, unikać spojrzeniem, wierzyć w zmianę. Zapomnę, będę gdzieś indziej. Sama skazałam siebie na cierpienie odrzucając jedyną osobę, którą kochałam.\nPieprzona szkoła, jasne że zdąże ze wszystkim do końca grudnia.\nprzez Sorrow 13 gru 2007, 16:43\nGeez, dzisiaj znowu mam ten przeklęty kurs tworzenia stron internetowych . Już mam zaległości i wcale nie chcę na niego iść :| ...\nTak ciągle mam ze wszystkim - ze szkołą potem ze studiami teraz znowu z tą szkołą i teraz znowu z tym kursem ...\nCholerni normalsi, im wszystko wychodzi ...\nJak Ja nienawidzę tych przeklętych małych oszustów .\nprzez Kaja007 14 gru 2007, 23:34\nOkropnie się czuję, może to dziwnie zabrzmi ale boli mnie całe wnętrze, cała JA. Nie potrafię już płakać, mam dość tej głupiej szkoły, tego że to na czym mi naprawdę zależy zawalam i nic mi nie wychodzi... W domu nikt mnie nie rozumie, tylko beznadziejne próby pocieszenia, że każdy ma problemy. Wiem o tym, ale dlaczego nikt nie chce zrozumieć mnie, tylko wszyscy czekają aż "zły humor minie" ale to nie jest zły humor. To wewnętrzny ból i cierpienie, z którym już sobie nie radzę i coraz trudniej żyć...\nprzez Lena 14 gru 2007, 23:50\nWiecie co... chyba sie zakochalam... I w zwiazku z tym czasem mam tyle energii, ze moge przenosic gory- kiedy z nim rozmawiam, jest obok mnie lub piszemy smsy... ale kiedy jest w pracy i przez te 12h nie mamy zadnego kontaktu...- wracaja leki, mysli... strach przed sama soba i tym co bedzie


Biuro Rachunkowe PITCOM to więcej niż księgowość. - Dam Glass\nHome » Handel » Biura Rachunkowe » Biuro Rachunkowe PITCOM to więcej niż księgowość.\n2015-10-21|Kategoria: Handel / Biura Rachunkowe\nFirma Pitcom to nowoczesne biuro rachunkowe. Praga, Mokotów czy Śródmieście w Warszawie to tylko kilka rejonów, na których od wielu lat działa nasza firma. Pitcom to doświadczona i wykwalifikowana kadra pracowników, którzy doskonale wiedzą jak profesjonalnie prowadzić biuro rachunkowe. Praga to miejscowość, gdzie każdego miesiąca, ktoś nowy decyduje, się na podjęcie prowadzenia własnej działalnosci gospodarczej. Często wielu początkujących przedsiębiorców nie wie, jak ważne jest prowadzenie księgowości w firmie, ale nie muszą tego wiedzieć, gdyż takie czynności można zlecić firmie zewnętrznej.


Żużel - Best Speedway Tv Spartanie ujarzmili Byki – relacja z meczu FOGO Unia Leszno – BETARD Sparta Wrocław | BestSpeedwayTv\nAktualności, PGE EKSTRALIGALeave a Comment on Spartanie ujarzmili Byki – relacja z meczu FOGO Unia Leszno – BETARD Sparta Wrocław\nSpartanie ujarzmili Byki – relacja z meczu FOGO Unia Leszno – BETARD Sparta Wrocław 4\nW niedzielnym meczu w ramach 11. kolejki PGE Ekstraligi FOGO Unia Leszno uległa na stadionie im. Alfreda Smoczyka rozpędzonej BETARD Sparcie Wrocław. Do zwycięstwa wrocławian poprowadził fenomenalny tego wieczoru Maciej Janowski. Ostatecznie zawody zakończyły się wynikiem 49:41 na korzyść gości.\nZawody lepiej rozpoczęła BETARD Sparta Wrocław, która po wyścigu juniorskim objęła prowadzenie, którego jak się później okazało nie oddała już do końca spotkania. Jednak wynik przez większość spotkania pozostawał na styku.\nW biegu czwartym doszło do groźnej sytuacji z udziałem Janusza Kołodzieja oraz Daniela Bewley’a. Zawodnik Sparty stracił panowanie nad motocyklem i uderzył w przednie koło Polaka. Kołodziej upadł na obojczyk i dość mocno się poobijał. W powtórce gospodarze wygrali podwójnie i doprowadzili do remisu. Popularny „Koldi” zmuszony był jednak zmienić motocykl w wyniku czego dalsza część zawodów nie potoczyła się po jego myśli.\nSiódmy wyścig to popis piekielnie szybkiego tego wieczoru Macieja Janowskiego, który po starcie oglądał plecy pary Fogo Unii Leszno, ale już na pierwszym okrążeniu najpierw uporał się z Januszem Kołodziejem, a w końcówce wyścigu minął Emila Sajfutdinov’a dowożąc do mety trzy punkty. Po dwóch seriach na tablicy wyników widniał rezultat 22:20 dla gości.\nW trzynastym wyścigu Artiom Łaguta objął prowadzenie po starcie, natomiast gorąco zrobiło się za jego plecami. Piotr Pawlicki wraz z Maciejem Janowskim stoczyli emocjonujący pojedynek, z którego ostatecznie zwycięsko wyszedł kapitan gości. W konsekwencji wrocławianie przed wyścigami nominowanymi prowadzili 42:36.\nW czternastym wyścigu Piotr Baron zdecydował się na podwójną rezerwę taktyczną i do walki wystawił Jasona Doyle’a i Emila Sajfutdinov’a. Po starcie wydawało się, że leszczynianie mogą wrócić do walki o zwycięstwo w meczu, bo para biało-niebieskich prowadziła podwójnie. Jednak w tym momencie przebudził się przeciętnie spisujący się tego dnia Tai Woffinden, który szybko rozdzielił leszczynian. Dzięki punktom Brytyjczyka, leszczynianie przed ostatnim biegiem mieli szansę już tylko na remis. W ostatnim wyścigu zawodów początkowo gospodarze prowadzili 4:2, ale Maciej Janowski szybko uporał się z Jasonem Doylem, który chwilę później przewrócił się jadąc na końcu stawki. W powtórce BETARD Sparta wygrała 5:1, a cały mecz zakończył się wynikiem 49:41 na korzyść Sparty Wrocław.\nWrocławianie pokazali, że na ten moment są lepszą drużyną i zasłużenie wywieźli z Leszna 3 punkty. Fantastyczne zawody zanotowali Maciej Janowski oraz Artiom Łaguta, jednak w niedzielny wieczór Sparta stanowiła prawdziwy monolit i wszyscy zawodnicy przywozili do mety ważne punkty. W szeregach mistrzów Polski zdecydowanie zabrakło punktów Jaimona Lidsey’a oraz Janusza Kołodzieja. Poniżej oczekiwań po raz kolejny spisał się również kapitan biało-niebieskich – Piotr Pawlicki.\n9. Emil Sajfutdinov – 12 (3,2,2,1,3,1)\n2. Gleb Czugunov – 8 (1,3,1,3,0)


Wysłany: Wto 19:39, 28 Sie 2012 Temat postu: podkarmianie\nmam pytanie co może być powodem nie pobierania pokarmu przez pszczoły?\nczy przyczynną może być gorczyca która jest zasiana w okół pasieki?\nByło to już przerabiane, albo dodaj do syropu aromatu - miodu gryczanego lub lipowego - zachęci pszczoły do pobierania albo rodzina straciła matkę.\nMam (lub miałem) identyczny problem.\nCzęść rodzin było zakarmiane inwertem, druga część syropem cukrowym 3:2. Rodziny zakarmione syropem cukorowym pobierały go w bardzo wolnym tempie, gdy rodziny z inwertem "leciały z koksem".\nJestem pewny, że matki są w rodzinach, więc zdecydowałem się uatrakcyjnić syrop domieszkom miodu w ilości 0,5 szklanki na 5l. Robiłem to dziś, więc jutro napiszę czy pomogło.\nDodam jeszcze, że nie miałem ani miodu gryczannego, ani czystego lipowego, dałem wielokwiat z ostatniego wirowania.\nSpróbujcie postawić podkarmiaczki obok gniazda, zastosować następny zatwór za podkarmiaczką. i ocieplić od góry gniazdo. W nocy u nie było 3 stopnie. Zawsze w czasie karmienia jeśli nie biorą, daję dla zapachu trochę miodu. nie są nauczone tego brać. Dobrze ocieplam od góry. Zagospodarowują dobrze ramki do beleczek nawet jasne.\nWysłany: Wto 22:16, 28 Sie 2012 Temat postu: Re: podkarmianie\nOprócz tego co napisali koledzy polecam syrop dawać ciepły jadą wtedy ostro\nWysłany: Czw 9:42, 30 Sie 2012 Temat postu:\nNiestety w moim przypadku dodanie miodu nie przyczyniło się do znacznego przyspieszenia pobierania syropu cukrowego przez pszczoły.\nW ciągu około 20 godzin pszczoły pobrały około 0,6 litra syropu, a oczekiwał bym pobierania około 3 litrów dziennie.\nMoże cukier mam jakiś trefny. Kupiłem go w Biedronce : bodajże nazywa się sweet family, czy jakoś tak (niebieskie opakowanie).\nWysłany: Czw 9:46, 30 Sie 2012 Temat postu:\nKARMISZ JAKIMŚ SZAJSEM, BEZ OBRAZY, ALE JA BYM NIE RYZYKOWAŁ DAWAĆ CUKRU Z JAKIEJŚ MALUTKIEJ FIRMY, NIEWIADOMO SKĄD. KARMILIŚMY TYLKO SPRAWDZONYM I ZNANYM CUKREM DIAMANT, INNE ODPADAŁY.\nNIEWIADOMO ILE IMIDACLOPRIDU JEST W TYM CUKRZE TWOIM. SPRÓBUJ OCIEPLIĆ ULE, ZWĘZIĆ WYLOTY I CZEKAĆ CIERPLIWIE. MATKI SĄ?\nWysłany: Czw 10:10, 30 Sie 2012 Temat postu:\nW żadnej Biedronce takiego wynalazku nie widziałem.Jest Cukier Królewski z Ropczyc albo Słodka Łyżeczka oba te cukry stosuje od lat i jest ok choć co roku jestem napiętnowany przez pszczelarzy abym tego nie robił\nWysłany: Czw 11:39, 30 Sie 2012 Temat postu:\nBrak matki, zimne noce, dobry pożytek za dnia .Syrop wtedy ciepły. Administrator zaczynasz mówić jak podlanem , może za polbartem - chemitralis ? Cukier z firm małych pakujących mydło i powidło niesie ryzyko zanieczyszczeń w tym solą. Do biedronki nie sprzedają , tym samym karmię i jest dobrze. A piotrpodhale a czemuż tak się piętnują ? Teraz Polska nie popierasz?\npszczoły znalazły coś w polu i olały podkarmianie , a co do cukru w niedaleko odległych czasach gdy wszystkiego było brak , otrzymywaliśmy zmiotki cukru z "HANKI" produkcja pseudo czekolady i wszystko było git , ja od lat karmie słodka łyzeczką czy królewskim i równo biorą\nWysłany: Czw 12:26, 30 Sie 2012 Temat postu:\nSPRÓBUJ OCIEPLIĆ ULE, ZWĘZIĆ WYLOTY I CZEKAĆ CIERPLIWIE. MATKI SĄ?\nPodczas wstępnego układania ramek matki były. Sytuacja dotyczy trzech uli. Nie widzę powodu, aby miało się coś z nimi stać w trzech ulach na raz. Wszystkie matki są tego roczne, przyjęte jeszcze w lipcu. W ulach znajduje się powałka z płyty, z dwoma pajączkami i dystansem nad ramkami 1 cm, aby pszczoły mogły chodzić. Na pajączku postawiona podkarmiaczka wiaderkowa i wszystko przykryte poduszką ocieplającą.\nW żadnej Biedronce takiego wynalazku nie widziałem. Jest Cukier Królewski z Ropczyc albo Słodka Łyżeczka oba te cukry stosuje od lat i jest ok choć co roku jestem napiętnowany przez pszczelarzy abym tego nie robił\nOd niedawna pojawił się ten cukier w mojej biedronce. Stosowałem go już do podkarmiania pobudzającego i pszczoły go brały (1:1).\nBrak matki wykluczam, zimne noce potwierdzam, pożytek - jest mało prawdopodobny. Na północy polski gdzie mieszkam nie występuje spadź iglasta. Co prawda mamy nawłoć, ale osobiście nie widuję na niej pszczół miodonośnych - niestety. Jest też inna możliwość, że moje pszczoły rabują inne pasieki - choć wydaje mi się to mało prawdopodobne. Co do "teraz polska", to pełne hasło Jeronimo Martins z Portugali (właściciel Biedronki): "Teraz zarobimy na polakach" i dobrze im idzie\nBirkut, co do zmiotek: w gazecie z lat 80-tych był artykuł, o tym, że w trakcie powodzi zalało składy cukru. Cukier spłynął na zewnątrz i pszczoły miały żniwa. Niestety ostatnie. Cukier był zbyt gęsty, dużo pszczół jak już usiadły to nie mogły odlecieć. Te z kolei które odleciały, przyniosły "pożytek" do ula i rodziny padały - przyczyną zanieczyszczenia niesione przez wodę powodziową. Więc zmiotki pewno są dobre, ale pod warunkiem, że nikt niczego chemicznego nie wylał w miejscu zbierania zmiotek.\nWracając do tematu : pożytek jest mało prawdopodobny - nie widać go na wylotku - po za tym pozostałe rodziny są karmione inwertem i pobierają go ładnie. To jest trochę zastanawiające, ponieważ leniuchują tylko rodziny karmione syropem cukrowym.\nWysłany: Czw 13:59, 30 Sie 2012 Temat postu:\nja na marginesie, pisałem o cukrze z zakładu produkcyjnego a nie powodziowego, a jezeli masz problem z pobieraniem syropu cukrowego , proste dawaj im inwert, a pisząc tak odnosze wrażenie ze jesteś agitator na rzecz inwertu\nWysłany: Czw 18:45, 30 Sie 2012 Temat postu:\nKupiłem go w Biedronce : bodajże nazywa się sweet family, czy jakoś tak (niebieskie opakowanie).\n- a na rysunku właśnie srebrna łyżeczka.\nTym samym cukrem karmię i jest wszystko w porządku, a jest dostępny nie tylko w Biedronce\nA piotrpodhale a czemuż tak się piętnują ? Teraz Polska nie popierasz?\nDarek parę lat wstecz jak ludziskom pszczoły padały ktoś puścił ferment ,że to przez tani cukier z biedronki od tego czasu jest naprawdę sporo ludzi którzy nadal tak uważają może akurat nie na tym forum ale są Ja popieram POLSKI cukier POLSKĄ wódkę jak Nikoś Dyzma tak mnie wychowano\nMoże faktycznie trochę złe porównanie. Chodziło mi o to, że nie wiadomo co na tej ziemi przed cukrem się znajdowało nie wspominając już o wszędobylskim kurzu. Z drugiej strony to dawne czasy, których ja nawet nie pamiętam. Podobno pszczelarze dostawali kiedyś dodatkowe przydziały na cukier. Słyszałem też, że ten cukier specjalnie brudzono (np. trocinami), aby nie trafił z powrotem do obiegu. Prawda li to?\nCo do inwertu, powiem szczerze, że puki co jestem za. Nie myśl jednak Birkut, że ktoś mi za to płaci! Zobaczymy czy nie zmienię zdania po zimie...\nTym samym cukrem karmię i jest wszystko w porządku, a jest dostępny nie tylko w Biedronce Very Happy\nDziękuję Bożeno - uspokoiłaś mnie trochę.\nJa popieram POLSKI cukier POLSKĄ wódkę jak Nikoś Dyzma tak mnie wychowano\nPiotrze, podobno cukier już nie nasz, bo wszystkie cukrownie Niemcy przejęli.


Strona główna » Uczczono pamięć załogi bombowca California Rocket\nW sobotnie południe 16 grudnia, w uroczysku pod Pańską Przechybką, przy fantomie samolotu bombowego Liberator B24 California Rocket członkowie Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa złożyli wiązankę kwiatów i zapalili znicze.\nSamolot biorący udział w „bitwie o benzynę syntetyczną”, jaka rozegrała się w sierpniu-wrześniu 1944 roku, został uszkodzony nad Śląskiem, (Oświęcimiem) by następnie rozbić się na zboczach Turbacza, w Gorcach. Załoga uratowała się skokiem ze spadochronem, którego nie przeżył dowódca, por. pilot William Beimbrink.\nOd lat kilkunastu, czyli od chwili powstania pomnika, co rok z Domu Kultury w Ochotnicy Górnej wyrusza ekspedycja pamięci. Pamiętamy lotników z załogi amerykańskiego bombowca oraz żołnierzy-partyzantów z oddziału 1 Pułku Strzelców Podhalańskich Armii Krajowej, dzięki którym reszta załogi uszła z życiem i doczekała wyzwolenia. W tym roku oprócz władz samorządowych, historyków i seniorów lotnictwa, udział wzięła duża grupa młodzieży z okolicznych szkól oraz harcerze.\nKiedy wszyscy po czterdziesto-minutowym marszu po zaśnieżonym szlaku dotarliśmy do pomnika, czekała tam na nas herbata ugotowana w kociołku nad ogniskiem, przez pracownika Parku. Dr Krzysztof Wielgus, wielki znawca historii lotnictwa zapoznał nas z historią lotu bombowca i ocalenia jego załogi. Następnie Robert Springwald z Muzeum AK w Krakowie odmówił modlitwę za lotników, po czym złożono kwiaty i zapalono znicze. W wyprawie do Uroczyska towarzyszył nam wicedyrektor GPN – Marek Kurzeja, który po drodze, w ciekawy sposób zapoznawał nas z fauną i florą Parku.\nPo powrocie i posileniu się pysznym gulaszem uczestnicy mieli okazje zobaczyć wystawę fotografii poświęconej amerykańskiemu lotnictwu II wojny światowej i wysłuchać interesujących wykładów Krzysztofa Wielgusa i Roberta Springwalda. My jednak już tego nie doczekaliśmy, bo o szesnastej w Górskiej Szkole Szybowcowej Żar rozpoczynało się spotkanie w którym musieliśmy wraz z Krysią uczestniczyć.


Katalog » Telewizja sat. i naziemna » Konwertery\nKonwerter monoblock twin. 0,2dB ( ZEZ ) GI-206 Cena:\n- Średnica uchwytu - 40 mm- Częstotliwość wejściowa - 10,7-12,75 GHz- Współczynnik szumów - 0,2 dB- Do podłączenia jednego tunera i odbioru programów z dwóch satelit: ASTRA i HOTBIRD- Średnica uchwytu - 40 mm - Częstotliwość ...\nKonwerter Quattro Cena:\nNajczęściej mylony z konwerterem Quad z uwagi na identyczny wygląd. Ten konwerter został zaprojektowany do pracy z multiswitchem (rozdzielaczem sygnału satelitarnego). Odpowiedni układ multiswitchów, z wykorzystaniem jednej anteny i jednego ...\nKonwerter single 0,1dB Cabletech lub Opticum Cena:\nCECHY: - Ultra HD 4K READY - 3D READY DANE TECHNICZNE: - Współczynnik szumów: 0,3 dB - Częstotliwość wejściowa: 10,70 ~ 12.75 GHz - L.O.: 9,75 / 10,60 GHz - Wzmocnienie: 55dB - ...\nKonwerter single 0,2dB Opticum Cena:\nKonwerter twin Hisattel Cena:\nW jednej obudowie umieszczono układ elektroniczny umożliwiający niezależny przesył sygnału dla dwóch odbiorników jednocześnie lub jednego PVR. W uproszczeniu, są to dwa konwertery pełnozakresowe w jednej obudowie, działające ...\nOsłona gumowa na wtyk F konwertera Cena:\n4654408 wywołań od 06 November 2012


Nie ma drugiej szansy, na Twoje pierwsze wrażenie!: 2012\nMocniejszy makijaż dzienny\nDziś pokażę Wam mocniejszy makijaż dzienny, który najczęściej sobie wykonuję. Dlatego też-wyjątkowo-modelką jestem ja :)\nWiem że dla niektórych z Was ten makijaż będzie za intensywny na makijaż dzienny ale ja osobiście lubię siebie w takich kolorach :)\nPodkład: Revlon Color Stay 180\nPuder: IsaDora Velvet Touch nr.16\nRóż: Inglot 99\nCień: Perła z paletki Wibo nr 103\nCień perłowy Glazel A\nCień Inglot AMC 65\nPomadka Miss Sporty 053\nPlus bonus :)\nCzy na tym zdjęciu kogoś Wam przypominam?:D (Może troszkę w szczuplejszej wersji )\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 16:00 26 komentarzy:\nMiesiąc z Ewką!\nDziś mija równy miesiąc od opublikowania mojego pierwszego posta o Ewie Chodakowskiej.\nWięc czas na podsumowanie.\nOczywiście prowadzi Skalpel, plus dodatkowe ćwiczenia takie jak Szok trening 1 i 2. oraz 10 minutowe ćwiczenia z Mel B.\nW ostatnim tygodniu jak widać kompletnie sobie odpuściłam.Nie było to spowodowane zwykłym leniem. Ale tym że nagle przez tydzień w moim domu mieszkały 3 osoby więcej i po prostu nie miałam gdzie ćwiczyć. Teraz wszystko nadrabiam :)\n2cm mniej w talii,biodrach i ramionach!!!\nDodatkowo mięśnie ud i brzucha bardzo się wzmocniły.\nWiem że nie są to może duże efekty ale i tak jestem z siebie dumna, bo wcześniej moja aktywność fizyczna była prawie zerowa :D\nJedyne czym się zawiodłam w tym miesiącu była 4 płytka Ewy, która wyszła 31 listopada. Patrząc na trzy poprzednie płytki miałam nadzieję ze czwarta będzie równie dobra jak pozostałe. Niestety okazało się inaczej. Bardzo słaba pod względem technicznym. Głos jak ze studni, pogłos. Poza tym, wszystko wydaje mi się bardzo sztuczne. Osobiście mnie to zniechęciło. Co prawda ćwiczenia dają niezły wycisk, po części z Beatą Sadowską myślałam że nie podniosę się z podłogi więc myślę że będą naprawdę dobre efekty. Ale na chwilę obecną nie mam ochoty włączyć tej płyty ponownie.Na razie dokończę Skalpel i zabieram się za Killera :)\nA jak Wasze ćwiczenia?:)\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 13:01 4 komentarze:\nAdos Ekspresowy Wysuszacz\nZdecydowanie nie należę do kobiet, które cierpliwie czekają aż lakier sam wyschnie. Ale bardzo podziwiam te które godzinami mogą malować paznokcie, robić przepiękne wzorki i ich paznokcie zawsze wyglądają idealnie. Ja z natury jestem bardzo niecierpliwa i nie potrafię usiedzieć w miejscu, co zawsze kończyło się rozmazanym lakierem, który nie wyglądał estetycznie. Znalezienie dobrego wysuszacza, który razem z lakierem nie wysuszałby moich paznokci graniczyło z cudem. Ale jednak udało mi się znaleźć ten idealny.\nAdos- Ekspresowy Wysuszacz lakieru z nabłyszczaczem 2 w 1.\nPreparat przeznaczony do ekspresowego wysuszania pomalowanych paznokci. Natychmiast po naniesieniu utwardza kolorową emalię nadając jej trwałość i idealny połysk.\nJa podpisuję się pod tym w 100%. Sam lakier na moich paznokciach schnie ok 30-40 minut. Po nałożeniu wysuszacza czas ten skraca się do...5-10 minut!Dodatkowo pięknie nabłyszcza.\nDodatkowym plusem jest cena- dostępny za ok 6zł.\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 23:21 3 komentarze:\nMagda na co dzień maluję się dosyć mocno czarną kredką więc korzystając z okazji że wpadła do mnie na pogaduszki, zrobiłyśmy delikatny, kobiecy makijaż :)\nZdjęcia robione z lampą błyskową późno w nocy.\nMadzia zgodziła się na publikację makijażu, zgodziła się również zostać moją osobistą modelką- za co bardzo dziękuję :* ! Jest moją bliską sąsiadką więc myślę że jeszcze nie raz zobaczymy Ją tutaj na Kopalni :)\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 18:51 9 komentarzy:\nJakiś czas temu robiąc przegląd w szafie, znalazłam starą jeansową kurtkę mojej mamy. Nie spodobała mi się ale przypomniałam sobie jak znane jest teraz w blogowym świecie wybielanie wszystkich jeansowych ubrań. I spróbowałam.... Była to moja pierwsza przygoda z wybielaczem, ponieważ nigdy wcześniej nie chciało mi się 'bawić' w takie rzeczy, skoro nie było potrzeby. Ale do brzegu...:) Tak wyglądała kiedy ją znalazłam:\nA tak przez 2 godziny siedziała sobie w wybielaczu ACE rozcieńczonym z wodą :)\nA kiedy wyschła....\nPlanuję jeszcze naszyć na niej perełki albo ćwieki :) Jest dla mnie za duża więc pewnie będzie prezentem albo pójdzie na sprzedaż :)\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 22:57 3 komentarze:\nDziś ja do Was z.... Lakierem Essence colour&ago 109 off to miami (szybko schnący)!\nPonieważ zakończyłam kurację odżywką Eveline 8 w 1 (stosowałam ją niecały miesiąc) w nagrodę- że tyle wytrwałam bez malowania paznokci, postanowiłam sprawić sobie prezent w postaci nowego lakieru do paznokci :) I padło właśnie na Essence. Bardzo spodobał mi się ten koralowy odcień.\n( Nie patrzcie na skórki- zawsze były w tragicznym stanie i to się akurat nie zmieniło :D )\nW rzeczywistości kolor jest bardziej nasycony i ma większy błysk. Jest naprawdę piękny!\nNa zdjęciu dwie warstwy lakieru.Chociaż spokojnie można zostawić jedną.\nKrycie bardzo dobre.\nJeśli chodzi o trwałość to na moich paznokciach trzyma się ok 2 dni. Co mnie akurat nie dziwi, bo chyba jeszcze nie wyprodukowali lakieru , który utrzymałby się dłużej :)\nI dla mnie jeszcze kolejny plus- ma szeroki pędzelek co ułatwia malowanie :)\nJedyne z czym bym się nie zgodziła to z szybkim schnięciem. Niestety u mnie schnie tak samo jak inne lakiery-czyli długo :(\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 21:08 11 komentarzy:\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 20:53 14 komentarzy:\nKąpiel rozjaśniająca II\nDługo zeszło mi się napisanie tego posta, ponieważ zaraz po wizycie u Mysi dopadła mnie angina i prawie dwa tygodnie spędziłam w łóżku. Z tego powodu nie możliwe było zrobienie zdjęć. Ale wszystkie zdjęcia już mam, więc mogę Wam śmiało pokazać :)\nJak wiecie pojechałam do Mysi na drugą kąpiel rozjaśniającą. Chciałam jeszcze troszkę rozjaśnić swoje włosy i.... zaszalałyśmy,w dwie godzinki z ciemnego brązu stałam się rudo miedziana :)\nJuż po samej kąpieli rozjaśniającej kolor był bardzo zadowalający :\n(włosy wysuszone i delikatnie wyprostowane na szczotce)\nNa zdjęciu nie widać ale na górze odrost zszedł do bardzo jasnego blondu więc musiałyśmy położyć jeszcze farbę. Wymieszałyśmy Garnier Color Naturals 6 (Ciemny blond) z Garnier Color Sensation 6.46 (Bursztynowa Czerwień)\nNa zdjęciu kolor wygląda fantastycznie, ale niestety na żywo był bardziej intensywny a góra ognisto czerwona.\nAle na szczęście na ratunek przyszła nam kolejna farba- tym razem sam Garnier Color Naturals 6.\nZależało nam na zgaszeniu tej intensywności i udało się. Kolor wyszedł bardzo ciekawy, w słońcu mieni się na rudo-złoto.\nSzczerze mówiąc myślałam że po takim eksperymentowaniu stan moich włosów będzie dużo gorszy-dwie dekoloryzację i farby a jednak, kolejny raz udowodniły mi że są 'twarde' :)\nA teraz podsumowanie dwóch dekoloryzacji:\nJeśli miałabym powiedzieć czy polecam tę formę rozjaśniania- jak najbardziej tak!\nWłosy są naprawdę minimalnie zniszczone a zregenerowanie ich myślę że jest kwestią miesiąca :)\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 21:37 12 komentarzy:\nOdżywka Eveline 8 w 1\nDziś wszystkim dobrze znana... odżywka Eveline 8 w 1 :)\nChyba każda z nas słyszała już o tym wynalazku :) Jednym pięknie ratuje zniszczone paznokcie, innym niszczy jeszcze bardziej. A jakie są Wasze opinie na jej temat?\nJa po raz pierwszy usłyszałam o tej odżywce od siostry. Kiedy spotkałyśmy się po ok 2 tyg przerwy nie mogłam uwierzyć że to naprawdę te same paznokcie. Te same które przed dwoma tygodniami były krótkie, zniszczone i ledwo wystawały za opuszek? Pierwsze co pomyślałam: Na pewno musiałaś robić z nimi coś więcej, bo jak to, to wszystko za sprawą tylko jednej odżywki? Nie możliwe!\nUżywa tej odżywki już ok 2 miesiące, ale wielokrotnie musiała je już skracać :)\nLaura zgodziła się pokazać Wam swoje paznokcie :)\n(zdjęcie wykonane przy zgaszonym świetle, z lampą błyskową)\nMożecie mi wierzyć, na żywo wyglądają jeszcze lepiej. Końcówki są prawie śnieżno białe- spokojnie można by pomyśleć że to tipsy.\nJa sama od niedawna zaczęłam akcje regeneracyjną tym sposobem, ale niestety przez natłok spraw często zapominałam o codziennym malowaniu, ale będzie podejście nr 2- systematyczne! :)\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 20:24 6 komentarzy:\nWyzwanie: Chodzimy schodami!\nCzy jest wśród nas kobieta, która nigdy nie chciała mieć super figurki, wyrzeźbionego ciałka lub zdrowo się odżywiać? Myślę że nie. Wszystkie chcemy dążyć do perfekcji. Wiem że są kobiety które potrafią w 100% zaakceptować siebie ze wszystkimi niedoskonałościami i jest to super! Naprawdę bardzo podziwiam! Kiedy czujemy się dobrze w swoim ciele, jesteśmy zadowolone z siebie i co za tym idzie szczęśliwe!\nAle co jeśli tak nie jest? Jeśli patrzymy w lustro i zawsze widzimy to coś, czego chciałybyśmy się pozbyć. Wiemy że nie jedną dietę mamy za sobą, próby ćwiczeń czy zdrowego odżywiania. Ale zawsze kończy się tak samo. Po kilku dniach/ tygodniach tracimy motywację i wracamy do 'normalności' U mnie najczęściej kończyło się po kilku dniach. ' I tak nie schudnę, nie wiem jak mam się dobrze odżywiać, jakie ćwiczenia dla siebie dobrać, to bez sensu" albo '' Nie mam już na to czasu, w tym tygodniu mam tyle zajęć, nie, to się nie uda" . Tak mijają kolejne tygodnie, a nasze ciało jest w coraz gorszym stanie. W końcu coś w nas pęka i kolejny raz próbujemy. Co zrobić żeby tym razem nie stracić motywacji? Możemy np opisać to wszystko na blogu. Pochwalić się efektami i tym co udało nam się uzyskać. W końcu są nasi kochani obserwatorzy których nie możemy zawieść, musimy udowodnić że potrafimy dotrzeć do celu i chociażby wymagało to ogromnej pracy damy radę! Pomożemy tym samym sobie, a może staniemy się dla kogoś motywacją? Że to jednak jest możliwe. ,,Skoro Ona dała radę to ja też! :)"\nJa przede wszystkim zaczynam od wyzwania :\nSchodami dookoła świata!\nKtórego 'założycielką' jest Cellulitka z bloga http://cellulitka.blogspot.com/ - Pozdrawiam! :)\n' Na szczęście' mieszkam na 7 piętrze, więc nie będę miała żadnej wymówki, że brakuje mi schodów :)\nA w przygotowaniach jest już kolejny post o zmianach jakie planuję wprowadzić w moje życie :-) Muszę dokładnie przemyśleć co faktycznie będę w stanie robić, z czego będę potrafiła zrezygnować i jak się za to wszystko zabrać żeby znów tak łatwo się nie poddać, żeby się w ogóle nie poddać! :)\nPs. Napiszcie proszę w komentarzach czy wyświetlają Wam się polskie znaki w postach :*\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 17:55 7 komentarzy:\nMakijaż Natalii II\nUdało mi się dzisiaj spotkać z Natalią i przy okazji zrobić Jej szybki makijaż i parę fotek :) Efekty możecie zobaczyć poniżej :)\nOsobiście uważam że wyszło bardzo fajnie, ale oceńcie sami :)\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 20:43 14 komentarzy:\nJako pierwszy zaprezentuję makijaż oczu, który zrobiłam bardzo dawno temu mojej dobrej znajomej Natalii :-)\nOd razu uprzedzam że nie skończyłam żadnej szkoły makijażu ani nie przeszłam żadnego kursu :) Ale może kiedyś.... :) Wszystko co umiem zawdzięczam mojej siostrze która jest wizażystką :*\nRzęsy nie są doczepiane, Natalia jest posiadaczką niesamowicie długich i gęstych rzęs. Tylko pozazdrościć :) Marzenie!\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 20:26 2 komentarze:\nA więc zapraszam na kawę przy której porozmawiamy o tym co my kobiety lubimy najbardziej :-)\nA więc zacznijmy od... góry :-)\nCzy znajdzie się jakaś kobieta która nie chciałaby mieć pięknych, zdrowych i zadbanych włosów? Myślę że nie. Wszystkie marzymy o pięknym blasku, długich, gęstych i do tego o kolorze który wszystkich powali na kolana. Czy jest to możliwe? Oczywiście!\nHistoria moich włosów jest troszkę nietypowa. No bo kto to słyszał żeby świadomie chcieć zniszczyć sobie włosy?\nJako dziecko miałam falowane,gęste i grube włosy, które wiecznie się puszyły. Nigdy nie wyglądały ładnie, pewnie dlatego że nigdy nie chciałam o nie zadbać. Bałam się że jeśli tylko zacznę używać jakiś dodatkowych produktów będzie ich jeszcze więcej i będą wyglądały jeszcze gorzej. Nienawidziłam ich, nienawidziłam ich do tego stopnia że codziennie paliłam je prostownicą mówiąc do nich: "palcie się, nie chcę Was! " Myłam włosy tylko szamponem nie nakładając na nie żadnej odżywki. Żeby tego było mało wycinałam je od spodu, żeby tylko było ich mniej. Wyglądały wtedy tak:\nRok później przefarbowałam się na jasny blond:\nPrzecież kobieta zmienną jest :-)\nI tak właśnie po 4 latach celowego niszczenia włosów wyglądały one tak:\nPamiętam moment kiedy pierwszy raz zobaczyłam to zdjęcie i pomyślałam: O mój boże! Co się stało z moimi włosami. Wiedziałam że nie wyglądają już tak jak kiedyś, wiedziałam że przestały mi na ok 1,5roku rosnąć ale że wyglądają aż tak.... Musiałam to zmienić.\nZaczęłam przeglądać strony o naturalniej pielęgnacji włosów, trafiłam na blogi wspaniałych dziewczyn dzięki którym dowiedziałam się czym są silikony,sls itp. i przepadłam. Z dnia na dzień robiłam się coraz większą włosomaniaczką. Miałam nadzieję że chociaż troszkę poprawi się ich kondycja. Po roku zaskoczyły mnie samą.... :)\nMożliwe że niektóre z Was widziały już to zdjęcie ponieważ zostało ono zrobione przez naszą kochaną Mysię ( myślę że doskonale wiecie o kim mówię :)\nJeśli nie to oczywiście zapraszam na Jej bloga:\nMysia zgodziła się rozjaśnić moje włosy i osobiście zająć się ich stylizacją.\nJak to wszystko przebiegało możecie zobaczyć tutaj:\nFale jakie Mysia wydobyła z moich włosów za pomocą żelu i dyfuzora były dla mnie bardzo miłym zaskoczeniem. I stały się moją codzienną stylizacją :)\n16października jestem umówiona z Mysią na kolejną wizytę i na kolejne rozjaśnianie :)\nOczywiście fotorelację na pewno będziecie mogły zobaczyć na Kokardce i w Kopalni :-)\nDziewczyny, dbajmy i kochajmy nasze włosy, naturalne jest piękne! :)\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 12:49 17 komentarzy:\nNajtrudniejszy pierwszy...post :-)\n'Kopalnia Szczęścia' powstała z myślą o zebraniu w jedną całość wszystkich moich zainteresowań, pasji, tego co mnie otacza i daje mi szczęście. Zafascynowana innymi blogami postanowiłam spróbować i ja :-) Mam nadzieję że Kopalnia będzie miejscem w którym chętnie będziemy chcieli się spotykać!\nAutor: Kopalnia Szczęścia o 22:58 2 komentarze:


Wlosowo, kosmetycznie i niesceptycznie z Misislipy :): Szaleństwo zakupowe\nPrzed godziną wróciłam do domu i padam na pyszczek, coś zjem, wezmę prysznic, obejrzę odcinek CSI i lecę spać bo jestem wykończona...\nZnalazłam jednak dla Was chwilkę na nową notkę :D\nWczoraj byłam z Agą w Rossmannie żeby załapać się na ostatnie dni promocji -40% na kolorówkę i kosmetyki do twarzy.\nOto w co się zaopatrzyłam:\n1. Tusz do rzęs Meyeblline the Rocket volume express\ncena regularna - ok. 27 zł\ncena w promocji - ok. 16 zł\nW sumie chciałam Colossal, ale zdecydowałam że kupię ten na próbę i już dzisiaj musiałam go przetestować :) Efekt jednak podoba mi się, tusz bardzo pogrubia, tylko szkoda, że nie wydłuża tak jak Colossal, ogólnie jestem zadowolona.\n2. Żel do mycia twarzy Perffecta\ncena regularna - 10,99 zł\ncena w promocji - 6,60 zł\nTo już moja 3 tubka, sprawdza się jak najbardziej na mojej problematycznej cerze.\n3. Ziajka dwufazowa do demakijażu\ncena regularna - ok. 5zł\ncena w promocji - oj. 3,70 zł\nKupiona na zapas, w sumie już 1 w zapasie jest, ale nie zepsuje się ;)\n4. Maseczka z Perfecty z wyciągiem z gruszki\ncena regularna - ok. 1,8, zł\ncena w promocji - ok. 1,10 zł\nKupiona na próbę.\n5. Lakier Lovely imitujący efekt lakieru żelowego nr. 128\ncena regularna - 5,69 zł\ncena promocyjna - ok. 3,40 zł\nZakochałam się w tym kolorze widząc go już u którejś z blogerek i musiałam go mieć :) Na paznokciach wygląda jeszcze cudowniej :) Wibo jeszcze ma u mnie jakiekolwiek zaufanie dzięki właśnie lakierom Lovely, bo to nie pierwszy ich lakier, który pokochałam ;) Pędzelek i konsystencja idealne!\n6. Lakier Lovely Nude nr. 5\ncena regularna - 6 zł\ncena promocynja - 3,60 zł\nDługo stałam przy nudziakach ale w końcu zdecydowałam się na ten kolor i jestem zadowolona. Uwielbiam nude ;) Nioe wiem czy pędzelek jest taki dziwny czy to wina konsystencji, ale trochę ciężki w nakłądaniu, jednak nie jest to problemem :)\n7. Lovely Balsam do ust z aloesem i mentolem\ncena regularna - ok. 4 zł\ncena promocyjna - ok. 2,40 zł\nSkusiła mnię cena i opinia. Przyjemnie mrowi. Jestem zadowolona, a cena bardzo niska. Kolejny dobry produkt Wibo.\nTeraz lecę na csi i prysznic :D\nCałuję Misi :)\nAutor: Misislipy o 22:15\nImperfecta. 31 maja 2013 18:13\nZostałaś nominowana do Liebster blog. :)\ntequilaaaa1986 2 czerwca 2013 16:29\nZostawiam nominacje do Liebster Blog :)\nAurinko 3 czerwca 2013 10:10\nPassiflora 4 czerwca 2013 21:16\nteż bardzo lubię te balsamy z Lovely :)


SanDisk Extreme Pro CF 128GB w Komputronik - Karty i czytniki flash - Komputery360\nKomputery360 › Foto i Kamery › Karty i czytniki flash › SanDisk Extreme Pro CF 128GB\nSanDisk Extreme Pro CF 128GB w Komputronik\nPrezentowany produkt SanDisk Extreme Pro CF 128GB kupisz w sklepie Komputronik. SanDisk Extreme Pro® CompactFlash® 128GB 160MB/s Niezwykle wysoka pojemność, większa wydajność zdjęć seryjnych i najlepsza jakość nagrań wideo, to zalety najnowszych kart pamięci SanDisk CompactFlash Extreme Pro. Ekstremalna szybkość przesyłania - do 160 MB/s oraz minimalna prędkość zapisu - 65 MB/s to gwarancja najwyższej wydajności działania, jakiej można spodziewać się po światowym liderze w kartach pamięci flash. Ta wiodąca w branży flash karta pamięci jest zoptymalizowana do potrzeb profesjonalistów, pracujących.. więcej »\nPrezentowany produkt SanDisk Extreme Pro CF 128GB kupisz w sklepie Komputronik.\nSanDisk Extreme Pro® CompactFlash® 128GB 160MB/s Niezwykle wysoka pojemność, większa wydajność zdjęć seryjnych i najlepsza jakość nagrań wideo, to zalety najnowszych kart pamięci SanDisk CompactFlash Extreme Pro. Ekstremalna szybkość przesyłania - do 160 MB/s oraz minimalna prędkość zapisu - 65 MB/s to gwarancja najwyższej wydajności działania, jakiej można spodziewać się po światowym liderze w kartach pamięci flash. Ta wiodąca w branży flash karta pamięci jest zoptymalizowana do potrzeb profesjonalistów, pracujących z nagraniami w jakości 4K i Full HD. Karty pamięci SanDisk CompactFlash Extreme Pro zaprojektowane są do pracy w najtrudniejszych warunkach. Są wodoodporne, odporne na wstrząsy i promieniowanie rentgenowskie oraz bardzo wysokie i niskie temperatury (mogą pracować w zakresie temperatur od -25oC do 85oC). Dzięki temu możesz ich używać w każdym klimacie. Nawet jeśli Twoje urządzenie nie przetrwa ekstremalnych warunków, możesz być spokojny o kartę SanDisk CompactFlash Extreme Pro..\nWierzymy, że oferta marki SanDisk spełni Twoje oczekiwania. Jeżeli jednak nie jesteś przekonany do zakupu sprawdź inne produkty z kategorii karty i czytniki flash oraz przygotowane przez nas zestawienia z najpopularniejszych sklepów internetowych. Odszukaliśmy dla Ciebie 2 oferty cenowe na SanDisk Extreme Pro CF 128GB dostępny w sklepach Komputronik i RTV EURO AGD.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii na temat produktu SanDisk Extreme Pro CF 128GB


Sondaż nieprawdę ci powie - W sieci opinii - rp.pl\nAktualizacja: 19.05.2015, 17:52\nSondaż nieprawdę ci powie\nChoć – to zależy. Wiem, bo sam przez kilkanaście lat prowadziłem własne biuro badania opinii.\nPrzy masowych ankietach liczy się wiele czynników, ale kluczowy wpływ na wiarygodność i miarodajność rezultatów ma dobór respondenckiej próby. Próbą najlepszą z możliwych jest próba czysto losowa. Co to jest próba losowa? To jest taka próba, w której znaleźć się ma identyczne szanse każdy dorosły obywatel.\nZa gorszą od losowej uznawana jest próba kwotowa, a raczej losowo-kwotowa. To jest taka próba, do które ankietowanych dobiera się losowo, ale w obrębie dobrze znanych dla całego społeczeństwa proporcji płci, wieku, wykształcenia i miejsca zamieszkania.\nJednak nawet idealnie dobrana próba, najlepiej wyszkoleni ankieterzy i najprecyzyjniej opracowany kwestionariusz zawodzą, gdy ankietowany nie chce wyjawić, co NAPRAWDĘ myśli (uważa, zamierza, preferuje), i udziela odpowiedzi fałszywej, niezgodnej z rzeczywistością, wymijającej, zmyłkowej. Na to nie ma silnych na całym świecie. Nie pomoże Gallup ani Pollup.\nAnkieter puka do drzwi ankietowanego i pyta, czy ankietowany zgodzi się mu poświęcić chwilę czasu. Ankietowany się zgadza, prowadzi ankietera do salonu, częstuje herbatą i zaczyna się wypełnianie kwestionariusza. W kwestii tegorocznych wakacji, lubianych piosenek, upodobań kulinarnych i setek innych zwykłych spraw ankietowany odpowiada szczerze. Lecz są trzy grupy tematów, przy których wzrasta odsetek odpowiedzi fałszywych. Nie to, że wszyscy wtedy łżą, lecz wyraźnie więcej respondentów łże. Niektórzy wprost odmawiają odpowiedzi.\nTo są trzy tematyki: polityczna, religijna i seksualna. Tematyki intymne.\nGospodarz słyszał wprawdzie zapewnienie ankietera o anonimowości sondażu, ale też zdaje sobie sprawę, że ów gość, zanim zapukał, sprawdził adres i widział wizytówkę na drzwiach. „I ja, Stanisław Remuszko z Dunikowskiego 8 w Warszawue, mam mu teraz rzec, na kogo będę prezydencko głosował? A może on jest z przeciwnego obozu? Może na dole czekają asasini? Mam wyjawić swój życzliwy/nieżyczliwy stosunek do in vitro? Zadeklarować sympatię/antypatię dla LGTB? A w życiu! Jeśli to się rozniesie..."\nOczywiście NIE rozniesie się. Ankiety SĄ absolutnie anonimowe. NIGDY nie było jednego marnego przypadku złamania sondażowej dyskrecji. Na dodatek poglądy pojedynczego respondenta nikogo nie obchodzą. Cóż jednak poradzić, że część dorosłych ludzi myśli podejrzliwie i na wszelki wypadek kręci albo wprost oszukuje?\nTo właśnie dlatego (pomijając dynamikę wyborczych nastawień) wszystkie wielkie firmy socjometryczne „pomyliły się" PRZED pierwszą turą aż o kilkanaście do dwudziestu paru punktów procentowych w łącznej ocenie szans głównych trzech kandydatów. Ale to nie one „się pomyliły", tylko je wprowadzono w błąd! Kto to zrobił? Ankietowani.\nZupełnie inaczej było PO elekcji. Sondaże exit poll (przeprowadzane na ulicy, po wyjściu z lokali wyborczych) okazały się bezbłędne niemal z dokładnością do jednej dziesiątej procenta Dlaczego? Dlatego, że tym razem respondenci wypełniali kwestionariusze w poczuciu swojej absolutnie absolutnej anonimowości! Respondent wiedział, że tego konkretnego ankietera widzi pierwszy i zapewne ostatni raz w życiu, oraz że ankieter nie ma bladego pojęcia, jak odpytywany się nazywa ani gdzie mieszka.\nNie inaczej będzie tym razem. Tym bardziej, że szanse wydają się wyrównane. Dlatego nie przywiązywałbym kategorycznej precyzyjnej wagi do badań przeprowadzonych przed drugoturową ciszą wyborczą. Prawdziwą sondażową pewność w randze exit poll zyskamy dopiero o dziewiątej wieczorem.


Orry | Gothicpedia | Fandom\nw: Postacie z Gothic, Postacie z Gothic Playable Teaser, Strażnicy w Starym Obozie\nPlatforma na drodze do placu wymian\nBrama między placem wymian a Starym Obozem\nOrry – postać występująca w Gothic oraz Gothic Playable Teaser. Jest to strażnik ze Starego Obozu przebywający koło placu wymian.\nBezimienny spotyka go chwilę po zrzuceniu do Górniczej Doliny i rozmowie z Diegiem. Wraz z innym strażnikiem stoi na drewnianej platformie i pilnuje, aby nikt niepowołany nie dostał się na teren placu wymian.\nOstrzega bohatera przed ludźmi z Nowego Obozu. Sądzi, że Stary Obóz to przytulne miejsce, w porównaniu do Nowego Obozu, który, jak uważa, nie dostaje nic od króla Rhobara II i przez to napada na karawany Starego Obozu. W rozmowie z Bezimiennym, Orry przedstawia hierarchię w Starym Obozie, wspomina o chrzcie wody oraz złych ludziach takich jak Bullit, których jest więcej w obozie, lecz kiedy bohater im zapłaci, dadzą mu spokój. Opowiada również o kobietach wymienianych za magiczną rudę. Radzi bohaterowi, aby przeszukał tereny wokół opuszczonej kopalni w celu znalezienia oręża.\nOd czwartego rozdziału jest do bohatera, podobnie jak inni członkowie Starego Obozu, wrogo nastawiony.\nOrry jest strażnikiem pilnującym bramy prowadzącej do placu wymian. Nie przepuszcza przez nią nikogo bez wyraźnego rozkazu Diega. W jego pobliżu stoi grajek grający na lutni.\nGdy Bezimienny próbuje przejść przez bramę na własną rękę, Orry stanowczo mu tego zabrania. Przy próbie negocjacji opowiada bohaterowi, że ma kaca. Mówi też, że być może pozwoli mu przejść przez bramę, jeśli ten przyniesie mu coś na ból głowy. W związku z tym bohater przynosi mu serafis, lecz Orry oszukuje go i wciąż nie otwiera kraty, mówiąc, że tak działa kolonia. Przepuszcza Bezimiennego dopiero wtedy, gdy każe mu to zrobić Diego odprowadzający bohatera do Starego Obozu.\nBrama, której pilnuje Orry\nPrzy ponownej rozmowie, Orry, między innymi, narzeka na brak dobrego alkoholu. Jak się okazuje, strażnik jest wielkim fanem napojów wyskokowych i szuka czegoś wyjątkowego. Bohater może przynieść mu wtedy butelkę wykwintnego wina, za co strażnik będzie bardzo wdzięczny i wręczy Bezimiennemu przepis na zupę nordmarską.\nBól głowy Orry'ego\nWpis o Orrym w glosariuszu\nOpowiada Bezimiennemu o losie kobiet zrzuconych do kolonii. Gdy bohater dołączy do obozu bandytów, strażnik zginie podczas ataku na plac wymian.\nOrry znajduje się w obozie bandytów w Jarkendarze. Zazwyczaj rozmawia z Gravo obok kuźni Huna. Jest zawiedziony, że Bezimienny nie pamięta go z kolonii.\nPo upadku magicznej bariery prawdopodobnie uciekł razem ze swoim towarzyszem i został bandytą lub zginął podczas ucieczki.\nW Gothic, w skryptach postaci Orry'ego znajduje się zakomentowana zmienna MIS_OC_AMBIENT_GetMyWeapon.


21 września 2006 6 grudnia 2008 / Carlsberg, Dorota Cagiel, Praca\nCarlsberg Polska uruchomiła serwis internetowy www.kariera.carlsbergpolska.pl. Elektroniczny system rekrutacji pozwala szybko zdobyć wiedzę na temat aktualnych ofert pracy, międzynarodowego programu stażowego, możliwości rozwoju oraz wizji i wartości firmy.\nSerwis KARIERA zakłada również stałe i bieżące pozyskiwanie aplikacji zainteresowanych pracą w Carlsberg Polska, które będą rozpatrywane przez Dział Personalny przy okazji poszukiwania pracownika w obszarze biznesowym zgodnym z jego wykształceniem i kompetencjami.\n„Spójrz na naszą stronę, dowiedz się o tym, jak się u nas pracuje, jakie są nasze wartości i zasady etyczne, którymi kierujemy się w codziennej pracy i co możemy zaoferować Ci w rozwoju kariery. Jeśli stwierdzisz, że jesteś gotowy na wygraną swojego życia, zaaplikuj się i dołącz do prawdopodobnie najlepszego zespołu na świecie.” Tak brzmią słowa zachęty na głównej stronie uruchomionego przez Carlsberg Polska serwisu internetowego KARIERA.\nElektroniczny serwis KARIERA w sposób przejrzysty oprowadza użytkownika po obszarach niezbędnych do zdobycia wiedzy na temat firmy, tj. jej wizji – „Być najszybszą firmą piwną w Polsce” oraz wartości – „Prowadź, Zdobywaj, Zwyciężaj.” Strona główna wzbogacona jest również o wywiady z obecnymi stażystami w Carlsberg Polska.\nSerwis KARIERA stwarza możliwość błyskawicznego zaaplikowania i wysłania spontanicznie oferty przez osobę zainteresowaną pracą w Carlsberg Polska. Ponadto, stanowi szybkie źródło informacji o aktualnych ofertach pracy.\nW serwisie KARIERA można się dowiedzieć, jaki profil pracownika jest pożądany w korporacji i jakie winien posiadać kompetencje. „Szukamy ludzi zdolnych, innowacyjnych, dynamicznych, pełnych energii, dążących do ciągłego doskonalenia, którzy odpowiedzialnie podchodzą do rozwoju swojego i firmy” – mówi Dorota Cagiel, Wiceprezes ds. Personalnych w Carlsberg Polska.\nJednym z kluczowych programów doboru utalentowanych i dynamicznych pracowników jest Międzynarodowy Program Stażowy Grupy Carlsberg w świecie – Carlsberg International Graduate Program. Głównym elementem programu stażowego jest nauka poprzez pracę wspieraną blokiem odpowiednich szkoleń. „Carlsberg Polska uczestniczy w międzynarodowym programie stażowym od pierwszej jego edycji w roku 2002. Udział w nim stwarza szerokie możliwości. Stażysta ma niepowtarzalną szansę na pracę w wielokulturowym środowisku i międzynarodową karierę. Naszą intencją bowiem jest tworzenie puli talentów gotowych w przyszłości do objęcia ról międzynarodowych specjalistów i liderów w firmach Grupy Carlsberg” – podkreśla Dorota Cagiel.\nW ciągu czterech lat w programie stażowym Carlsberg Polska uczestniczyło pięćdziesięciu dwóch stażystów, z których większość po dwuletnim okresie pracy objęła stanowiska specjalistów i liderów. Siedmiu najlepszych stażystów wzięło udział w wymianie zagranicznej. „Program cieszy się dużą popularnością wśród studentów. W tegorocznej edycji otrzymaliśmy 750 aplikacji. Również w organizacji wzbudza on ogromne zainteresowanie, a szefowie działów, którzy do swoich zespołów włączyli stażystów zauważają i doceniają wartość w zatrudnianiu najlepszych absolwentów wyłonionych w drodze naszego kilkuetapowego procesu rekrutacyjnego” – dodaje Dorota Cagiel.\nDo stałych elementów procesu rekrutacji do programu stażowego należą wstępna elektroniczna selekcja aplikacji, następnie Assessment Centre i na końcu rozmowa z menedżerem, w którego dziale odbywałby się staż. Osoby, które pomyślnie kończą ten proces zatrudniane są w Carlsberg Polska i uczestniczą w dwuletnim programie stażowym. W ciągu tego okresu stażyści objęci są blokami szkoleń rozwoju personalnego oraz nabywania praktycznej umiejętności przy wykonywaniu swojej pracy. Każdy stażysta ma szansę wyjazdu na roczny staż zagraniczny do jednego z krajów w ramach grupy Carlsberg. W tym roku – oprócz Polski – w wymianie udział biorą Wielka Brytania, Finlandia, Dania, Szwajcaria, Norwegia, Chorwacja i Turcja.\nKolejna rekrutacja do międzynarodowego programu stażowego tradycyjnie zaplanowana jest na marzec 2007 roku.


Sierpień, 2012 ** Wrześnianie » Klub Turystyki Rowerowej\n20 Jubileuszowy Rajd Radia Merkury 16. 09. 2012\nOpublikowano dnia 28-08-2012\nKarta zgłoszeniowa do pobrania w pdf. Mapa Rajdu do pobrania w jpg. Regulamin do pobrania w pdf.\nRajd szlakiem „Czterech Jezior” Powidzkiego Parku Krajobrazowego 18.08.2012\nOpublikowano dnia 27-08-2012\nJuż o 7.00 w sobotę 18.08.2012 dziesięcioro członków naszej grupy wyjechało na rajd zorganizowany przez Stowarzyszenie Rowerowy Wilczyn. Jechaliśmy przez Gutowo Wielkie, Otocznę, Szemborowo, gdzie stanęliśmy na chwilę. W Mielżynie dołączyli do nas Karolina i Andrzej, nasi sympatycy z Witkowa. Dalej jechaliśmy przez Ruchocinek a następnie skręciliśmy w leśną drogę, trochę piaszczystą, która wychodziła przed...\nRajd Radia Konin „W eterze i na rowerze” 15.08.2012\n15.08.2012 wraz z około 150 rowerzystami wzięliśmy udział w pierwszym Rajdzie Rowerowym Radia Konin „W eterze i na rowerze”, zorganizowanym w drugą rocznicę urodzin radia. Do Konina 10 członków naszej grupy pojechało pociągiem o 8.32. Na miejscu zbiórki przed siedzibą radia na ul Chopina (dzielnica Zatorze) spotkaliśmy znajomych z Konina, Goliny oraz przedstawicieli Stowarzyszenia „Rowerowy...\nOpublikowano dnia 18-08-2012\nDwa tygodnie temu pogoda przeszkodziła nam w wyjeździe do Lednicy, pokrzyżowała nam plany. Jednak nie zniechęciliśmy się do wyjazdu w to miejsce, wręcz odwrotnie – mobilizowaliśmy się wzajemnie do powtórnej wyprawy. Tego dnia wyruszyliśmy o godz. ósmej w grupie 15 osobowej. Przy słonecznej pogodzie, choć chłodnym wiaterku pokonujemy trasę dość szybko. Jedziemy w kierunku Czerniejewa,...\nOpublikowano dnia 12-08-2012\nWeekend 4-5.08.2012- gościmy na Ziemi Wrzesińskiej zaprzyjaźnioną grupę rowerową im Jana Pawła II z Kościana. Z wielką radością przyjęliśmy od grupy rowerowej zaproszenie na wyjazd do Kościana, ale wierzcie nam wszyscy, że jeszcze większą radość sprawiło nam goszczenie tej grupy u nas. Jak przyjąć gości, co Im pokazać, jak promować nasze miasto i okolice, jakie...\nWrześnianie w deszczu 29.07.2012\nW niedzielę 29.07.2012 planowaliśmy wyjazd dookoła Jeziora Lednickiego i przekroczenie Bramy III Tysiąclecia w kształcie stalowej ryby. Już po wyjechaniu poza granice miasta zaczęło mżyć a później rozpadało się na dobre. Był to rzęsisty deszcz tzw. „krajowy” bez perspektyw na poprawę pogody. Po przejechaniu 8 km na postoju w lesie koło Psar Polski zadecydowaliśmy, że...


Negocjatorzy znaczeń | Miesięcznik Znak\nSzymon Maliborski lipiec-sierpień 2016\nEdward Krasiński, konceptualista i klasyk sztuki współczesnej znany z ironicznego poczucia humoru, powiedział, że „sztuka jest za poważną sprawą, żeby ją robili artyści”. Aby potraktować jego wypowiedź nie tylko jako żartobliwy frazes, lecz pewną słuszną obserwację, należałoby ją nieco sparafrazować: sztuka jest zbyt złożoną sprawą, aby stwierdzić, że robią ją jedynie artyści. Nie chodzi, rzecz jasna, o sam fizyczny proces powstawania malowanych czy rzeźbionych obiektów (choć i tu znaleźć łatwo przykłady wykonawców nieartystów), lecz raczej o fakt, że na zjawisko nazywania, kategoryzowania i upowszechniania tego, co wyobrażamy sobie jako sztukę, składa się wspólna praca osób tworzących pole artystycznej produkcji. Jedną z centralnych pozycji zajmuje w nim kurator, swoisty „pośrednik” pomiędzy artystami a publicznością. Co oznacza profesja i funkcja kuratora sztuk wizualnych? Jaka jest jego / jej rola i specyfika pracy, w jakie relacje wikła się wewnątrz pola sztuki, jak pojmuje swoje zadania i jak pracuje z artystami? Czyli czym właściwie się zajmuje i z jakiego powodu wydaje się to ważne? Z jednej strony w ostatnim czasie możemy obserwować próby rozszerzenia obszarów, w których działa kurator, gdy pojawia się w przestrzeni teatru, festiwali literackich czy muzycznych, co wskazuje na swoistą modę na kuratorstwo. Z drugiej – profesja ta poddawana bywa krytyce, a kompetencje z nią związane przejmowane są częściowo przez krytyków, animatorów i aktywistów organizujących życie artystyczne. Nie da się jednak ukryć, że myśląc dzisiaj o ambitnej i profesjonalnie przygotowanej wystawie lub projekcie artystycznym, natkniemy się szybko na kuratora bądź kuratorkę.\nNajprościej powiedzieć, że nie ma jednego sposobu definiowania tego, kim właściwie jest kurator. Dzieje się tak choćby z tego powodu, że na nasze wyobrażenia o tym, jak działa i postrzega swoją funkcję, składają się przykłady praktykowania profesji przez poszczególne gwiazdy kuratorstwa.\nBudowany na ich podstawie obraz bywa dosyć rozbieżny, jak zresztą rozbieżne są ich metodologie pracy i zadania, które przed sobą stawiają. Kurator jest więc selekcjonerem, kimś, kto dokonuje wyboru i mediuje pomiędzy artystami a szerszą publicznością, przedstawiając jej zjawiska najbardziej wartościowe. Wyławia to, co zasługuje na umieszczenie w polu widoczności, wspierając się przy tym swoim znawstwem i smakiem. Inaczej rozkładając akcenty, można opowiedzieć o jego działalności jako o swoistej reakcji na rzeczywistość, gdy na bieżąco komentuje jej przemiany i gdy stawką nie jest tylko nazwanie prądu artystycznego, lecz analiza świata, w którym żyjemy. Wystawa, projekt artystyczny jest wówczas koniecznością, argumentem w dyskusji o stanie współczesności. Sądem, który artykułowany w tej formie, pozwala powiedzieć inaczej i co innego niż to, co mogłoby znaleźć się w felietonie lub naukowej publikacji. Kontrując ten obraz krytycznego i zaangażowanego intelektualisty pragmatyką codzienności, wspomnieć należy, że bywa to „tylko” menadżer kultury, w gorszym razie urzędnik pracujący za biurkiem, który w dodatku słabo odnajduje się w biurokracji. Zazwyczaj wchodzi po części w każdą z wymienionych funkcji, wymyślając swój idiom i definiując swoje zadania w oparciu chociażby o typ sztuki, jakiej sprzyja i chce promować. Nie każdy model kuratorskiej praktyki współgra ze wszystkimi rodzajami artystycznej produkcji. Ten wzajemny wpływ widoczny jest właściwie od początku istnienia zawodu.\nPoczątki wymyślania profesji wiążą się ściśle z przemianami zachodzącymi w II połowie XX w. w sposobie rozumienia sztuki. Jedną z najważniejszych rewolucji było pojawienie się w latach 60. praktyk konceptualnych. Zmieniły one w dosyć zasadniczy sposób nasze postrzeganie sztuki, przeorientowały uwagę i przeniosły ją z obiektu i medium wyrazu w obszar metarefleksji dotyczącej warunków i możliwości tworzenia. Jak ujął to Jan Verwoert, konceptualizm zmienił podział pracy pomiędzy kuratorem a artystą, przyczynił się do zmiany sposobu działania. Prosty mechanizm, według którego artysta tworzy w swojej pracowni, następnie za pomocą instytucji dokonuje selekcji gotowych prac, zmienił się w sytuację, gdy reprezentujący instytucję / galerię kuratorzy stali się intelektualnymi partnerami wpływającymi na ostateczny kształt i znaczenie projektu. Konceptualizm spowodował wzrost znaczenia warstwy dyskursywnej otaczającej dzieło, łącząc te dwa elementy w całość. Tym samym osobna wcześniej nadbudowa teoretyczna ściślej zespoliła się z pracą. (Stąd pewnie istotna funkcja komentarza zazwyczaj towarzyszącego dzisiaj prezentowanym przykładom). Nie przez przypadek jedna z osób fundujących profesję kuratora była jednocześnie odpowiedzialna za promowanie postaw konceptualnych. Harald Szeemann bez wątpienia zmienił nasze wyobrażenia o tym, czym może być wystawa. Uświadomił nam, że czasami może ona obyć się bez dzieł sztuki, łączyć przedmioty z różnych porządków, krzyżować wiedzę z historii sztuki z innymi dyscyplinami. Wyjście poza sztukę, czyli włączenie w jej obręb sposobów pracy charakterystycznych dla metodologii nauk społecznych, etnografii czy historii, nie tylko uruchomiło proces zmian w naszym wyobrażeniu o niej, przeformułowało również strategie działań muzeów i podobnych im instytucji. Kurator był obok artysty jednym z aktywnych podmiotów wpływającym na tę zmianę. Choć ruch konceptualny zaczął być silnie obecny w sztuce polskiej mniej więcej w podobnym czasie co na Zachodzie, proces świadomej refleksji nad profesją kuratora mógł rozpocząć się nieco później.\nNie sposób zrozumieć narodzin i rozwoju profesji kuratorskiej bez spojrzenia na całokształt procesów związanych z przemianą polskiego pola sztuki w trakcie transformacji ustrojowej. Momentem umożliwiającym pojawienie się tego zawodu, a zarazem przyswojenie na rodzimym gruncie samego terminu jest przełom lat 80. i 90. Zmiana sposobu organizacji życia artystycznego oraz instytucji sztuki sprzyjała wykształceniu nowego języka oraz przemyśleniu na nowo starych pojęć i struktury. Można powiedzieć, że w miejsce kustosza czy komisarza wystawy (funkcje spotykane również obecnie w muzeach starszego typu) pojawia się stanowisko kuratora. Od tej pory to on odpowiada za organizację ekspozycji w placówkach skupionych na krytycznym przyglądaniu się współczesności, w tym muzeach i centrach sztuki współczesnej. Zmiana ta nie polega jedynie na przeformułowaniu nazwy, lecz związana jest z nowym sposobem pojmowania jego roli i funkcji. O ile, najprościej rzecz ujmując, kustosz skupia się na ochronie i analizie obiektów znajdujących się w zbiorach, o tyle kurator jest raczej negocjatorem znaczeń. Stara się osadzać praktykę artystyczną w kontekście historii sztuki oraz, co dzisiaj oczywiste, w kontekście aktualnych przemian społecznych czy politycznych, orientując jej znaczenie względem otaczającej rzeczywistości. Funkcją kustosza byłoby więc zachowywanie i utrwalanie znaczeń na przykładzie konkretnych obiektów i materialna troska o nie. Działalność kuratorska poszukuje raczej sposobu na zmianę znaczeń, wejście ich w relację względem siebie, nie czyni zawsze obiektu artystycznego najważniejszym punktem odniesienia, bada kontekst jego powstania, korzysta z różnych metodologii. Jest więc odzwierciedleniem przemian zachodzących w polu sztuki, przystaje do tendencji, które przyczyniły się do tego, że postrzegamy ją dzisiaj jako praktykę obywającą się często bez obiektów, zaangażowaną w komentowanie rzeczywistości, traktującą sytuacje artystyczne jako narzędzia emancypacji. Jednocześnie to właśnie działalność kuratorska wpływa w dużej mierze na obraz sztuki poprzez nazywanie, wybory i pytania stawiane przy przygotowywaniu wystaw. Medium ekspozycji staje się więc narzędziem kreowania historii sztuki. W związku pomiędzy stanem sztuki i zespołem pojęć, poprzez które o niej myślimy, a działalnością kuratorską ujawnia się daleko posunięta relacyjność.\nPrzemiany artystyczne sprawiają, że zmienia się przedmiot zainteresowania kuratorów, zmuszają one do sięgania po coraz to inne języki opisu, narzędzia badawcze z sąsiednich dyscyplin, aby lepiej ująć, to co się wydarza.\nW związku z tym faktem w bieżącej działalności instytucji pojawia się wiele propozycji ujęcia tych przemian, niekoniecznie w formie wystawy. Liczne panele dyskusyjne, sesje seminaryjne, spacery i inne formy wyjścia poza instytucje są niejako zwrotną reakcją na przemiany praktyki artystycznej, przystają niekiedy lepiej do procesów, o jakich chcą mówić. Niemniej nowe sposoby mówienia i prezentacji sztuki, proponowane pojęcia, zauważane trendy wpływają również na sposób rozwoju opisywanych praktyk, dają artystom i artystkom narzędzia do analizy ich poczynań.\nChoć proces ten przebiegał w Polsce inaczej niż na Zachodzie, gdzie zaczynał się kilka dekad wcześniej, nie oznacza to, że pisząc historię polskiego kuratorstwa, nie należy zacząć do czasów PRL. Polem, które przygotowywało grunt pod rozwój praktyk w latach 90., były niezależne autorskie galerie działające jako przestrzenie eksperymentu, prowadzone według programu określanego przez ich założycieli. Warszawska Galeria Foksal stworzona m.in. przez Wiesława Borowskiego, galeria Akumulatory 2, w której poznański artysta Jarosław Kozłowski prezentował międzynarodową sztukę lat 70., to przykładowe przestrzenie, których historia i doświadczenie złożyły się na tradycję, z jakiej czerpać mogły praktyki kuratorskie w wolnej Polsce. Czas Rzeczypospolitej Ludowej nie jest również pozbawiony wystaw zbiorowych w dużych instytucjach, które posługują się medium ekspozycji jako całościowym komunikatem. Narracja całości tworzyła się przy wykorzystaniu poszczególnych i misternie budowanych związków pomiędzy dziełami. Jednym z takich przedsięwzięć mógłby być choćby Polaków portret własny (Muzeum Narodowe w Krakowie, 1979), ekspozycja stworzona przez Marka Rostworowskiego łącząca ze sobą obiekty sztuki z epoki średniowiecza z ówczesną, młodą praktyką artystyczną. Wzajemne relacje zbudowane przez odpowiedni dobór eksponatów koncentrowały się na tytułowym zagadnieniu, poszukując naszego wspólnotowego wyobrażenia na własny temat. Na wspomnienie zasługuje również jedyna w tamtym czasie instytucja skupiona na sztuce współczesnej – Muzeum Sztuki w Łodzi pod dyrekcją Ryszarda Stanisławskiego.\nPostaciami, które kształtowały nasze wyobrażenie o tym, kim jest kurator, były w latach 90. Anda Rottenberg oraz Wojciech Krukowski. Rottenberg jako dyrektorka Zachęty Narodowej Galerii Sztuki, ale przede wszystkim jako twórczyni przełomowych ekspozycji uświadomiła, jak istotnym medium kształtowania debaty może być wystawa. Zwłaszcza ta skupiająca wielu artystów, których prace zostały dobrane, tak by stały się argumentami w dyskusji. Pole problemów do przemyślenia i stawkę wyznacza wówczas główna myśl projektu. Wystawy takie jak Gdzie jest brat twój, Abel (Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, 1995) były tym samym niewygodnym pytaniem, które wcześniej w eseju Biedni Polacy patrzą na getto stawiał Jan Błoński, („Tygodnik Powszechny” 1987), wyzwaniem pamięci, jakie wizualizował nam przed oczami Claude Lanzmann poprzez film Shoah (1985). W sztukach wizualnych było to jedno z najsilniejszych dopominań się o konfrontację z przeszłością i bliższe spojrzenie na wypierany temat Zagłady. Rottenberg wskazywała na sztukę jako na narzędzie do przepracowywania traumy i przywracania historii. Wiele z jej projektów można scharakteryzować właśnie jako próbę analizy procesów dziejowych, najważniejszych doświadczeń XX w. poprzez medium wystawy. Jej działalność ważna jest również z innego względu. Możemy w niej odnaleźć paradygmatyczny przykład wyobrażenia relacji artysta–kurator, w której ten drugi obecny jest na każdym etapie powstawania określonego dzieła, inspiruje je, doradza i wreszcie wystawia, tworząc wcześniej język opisu i sieć kontekstów, w jakich powinno być zakotwiczone.\nWojciech Krukowski określa w tym samym czasie model nowoczesnej instytucji zajmującej się sztuką współczesną. Stworzona przez niego wizja oraz sposób działania Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski stała się jednym z najważniejszych punktów odniesienia dla wszystkich placówek podobnego typu powstających w III RP. Jako instytucja kluczowa dla polskiej sztuki lat 90. Zamek stanowił miejsce prezentacji sztuki krytycznej, gościł międzynarodowe wystawy, był przestrzenią interdyscyplinarną. Trzymał więc rękę na pulsie i poświęcał wiele uwagi wschodzącym zjawiskom w polskim pejzażu kulturalnym, prezentował globalny kontekst, w którym mogła się przejrzeć polska scena artystyczna, krzyżował dyscypliny poprzez włączenie w obszar swoich zainteresowań teatru, muzyki współczesnej i twórczej edukacji. Wszystkie powyższe składowe są dzisiaj stałymi polami działalności kuratorskiej. Rozwijane i modyfikowane przez kolejne osoby, przekładają się na wystawy problematyzujące nasze relacje ze światowym obiegiem artystycznym lub odkrywają obszary wykluczenia w najbliższej nam rzeczywistości. Wraz z rozwojem rynku sztuki kolejnym miejscem działania kuratora staje się galeria komercyjna. Na przełomie wieków ten model pracy wybiera kilka środowisk promujących nowe zjawiska w sztuce polskiej i dzięki globalnym kontaktom eksportuje je na Zachód. Taka sytuacja stwarza możliwość stałej współpracy z określonym kręgiem artystów, zapewniając kuratorom wgląd w rozwój artystycznej ścieżki ich podopiecznych. Nie chcąc rekonstruować tu historii sukcesów i porażek naszego rynku produkcji artystycznej opartego na instytucjach i prywatnych galeriach, warto zaznaczyć, że to, co w działaniach kuratorskich bywa niezbędne, to umiejętność utrzymywania kontaktów z artystą / artystką.\nMiędzy historią a praktyką\nO ile wiedzy o historii sztuki jako dyscyplinie akademickiej możemy nauczyć się dzięki publikacjom i fachowej literaturze, o tyle kuratorstwo zawsz wymaga ścisłej relacji ze środowiskiem artystycznym.\nJak się wydaje, dobry kurator nie musi być z wykształcenia historykiem sztuki, a historyk sztuki, który chce być kuratorem, nie może się tego nauczyć bez wyjścia z uniwersytetu w dosyć nieprzewidywalny świat artystycznych praktyków.\nGromadzi on wiedzę, jest znawcą sztuki, ale informacje o niej i jej specyficzne zrozumienie zawdzięcza swojemu zaangażowaniu w towarzyszenie twórcom. Próbą stworzenia odpowiedniej sposobności do połączenia praktyki z wiedzą teoretyczną są znane w Polsce i na świecie programy studiów kuratorskich. Prócz wykładów zapewniają zazwyczaj możliwość stworzenia własnej wystawy, przetestowania w praktyce pomysłów i sposobów pracy. W latach 2005–2011 przy Instytucie Historii Sztuki UJ działał program studiów, którego efektem było kilka ciekawych wystaw i relatywnie spore grono osób zdobywających tam formalne wykształcenie w dziedzinie tworzenia wystaw. Wydaje się, że program ten umarł śmiercią naturalną, wyczerpując swoją atrakcyjność. W kraju o dosyć ograniczonym zaufaniu do współczesnej kultury nie było raczej i nie ma miejsca na wielu absolwentów takich kierunków mogących utrzymać się w zawodzie. Patrząc na ten problem generacyjnie, można powiedzieć, że dzisiejszymi gwiazdami kuratorskiej praktyki są w Polsce przeważnie osoby pomiędzy 40. a 50. Rokiem życia. Wykształcone już po przełomie, mogące współtworzyć powstające instytucje, rozpoczynające działanie w środowisku, w którym nie było tak dużej konkurencji jak obecnie. W dużej mierze to dzięki nim możliwe było powiązanie lokalnego życia artystycznego licznymi więzami ze światowym rynkiem idei i sprzedaży. Wykorzystując narzędzie stworzone przez świat sztuki, mają swój udział w programowaniu różnej skali wydarzeń, wraz z kierowaniem takimi czołowymi imprezami jak Biennale w Berlinie czy Documenta w Kassel. To poprzez działalność takich osób, jak Adam Szymczyk, Adam Budak czy Sebastian Cichocki, nabieramy wyobrażeń o interesującej nas profesji. Wydaje się, że dzisiejsza historia sztuki doskonale rozumie wagę działań kuratorskich. Stąd popularność różnego rodzaju publikacji teoretycznych i historycznych poświęconych rekonstrukcjom konkretnych przedsięwzięć oraz nieustanna refleksja nad metodologią pracy i teorią. Nie da się pomyśleć współczesnej historii sztuki, nie uwzględniając historii wystaw. Ta w dużej mierze jest również historią pisaną przez kuratorów. Nie powinno więc dziwić, że będziemy musieli się coraz częściej konfrontować z przedsięwzięciami, które odnosić się będą do poszczególnych kluczowych ekspozycji, krytycznie czytać ich recepcję lub ujawniać mechanizmy i wartościowania przekładające się na konkretne wybory prac oraz obszarów zainteresowań. Gruntowne i przekrojowe analizy prezentujące na przykładach, jak instytucje uczestniczą w wytwarzaniu faktów artystycznych oraz pośredniczą w produkcji dzieł sztuki, pozostają jeszcze do napisania. Przynajmniej te dotyczące rodzimego kontekstu. Tymczasem nie zapominajmy, że jak każda funkcja, która kojarzy się z władzą, kurator to postać ambiwalentna i nie jest w stanie zmienić tego nawet wpływowa teoria. Postrzegany jako twórca nowych idei, bywa obsadzany w funkcji czarnego charakteru, kogoś, kto odpowiada za promocję tandety. Wyrazem tego był złośliwy komentarz Moniki Małkowskiej w jednym z jej artykułów: „Żeby coś, co sztuką nie jest, przeobraziło się w nią, wystarczy poprosić kuratora – niech namaści to egzegezą. Poddana krytycznej analizie kupa błota okaże się pełna wysublimowanych znaczeń”. Brzmi w nim rozpaczliwe dopominanie się o sztukę, która potrafi mówić sama za siebie, nie wymaga wyjaśniania kontekstów towarzyszących jej powstaniu, nie potrzebuje kuratorów, wystarcza jej estetyka. Biorąc pod uwagę, że sztuka próbuje wchodzić w obręb innych dyscyplin, odkrywać dla siebie nowe pola oraz korzystać ze specjalistycznej wiedzy, potrzeba jej tłumaczenia i uprzystępniania wydaje mi się jedynie coraz bardziej nagląca. Pozostaje pytanie: czy kuratorzy dobrze wywiązywali się dotychczas z tego zadania?\nMożna przypuszczać, że dzisiaj w swoim podstawowym znaczeniu bycie kuratorem jest po prostu zawodem, profesją, którą chce się uprawiać według pewnych standardów zgodnie z duchem czasu i aktualnych tendencji. Zawodem raczej niedocenianym, gdy spojrzeć z zewnątrz na pole kultury, które zazwyczaj ląduje na marginesie zainteresowań polityków. Patrząc od wewnątrz, nie da się nie zauważyć sprzeczności w ocenie jego pozycji, raz widzi się w nim „najbardziej pożądaną profesję art worldu”, by równocześnie negować jego funkcję i dostrzegać w nim przyczynę kryzysu i zepsucia sztuki. Dwadzieścia sześć lat rozwoju nowego ustroju przeobraziło dosyć zasadniczo sposób funkcjonowania świata sztuki. Możliwość nawiązywania globalnych kontaktów, dosyć sprawne instytucje, rozkręcona artystyczna produkcja, jak również presja czynników ekonomicznych, często prekarne warunki pracy, projektowy tryb działania i związane z nim nadliczbowe godziny pracy to tylko niektóre ze zrealizowanych nadziei i niechcianych zawodów, jakie bywają codziennością kuratorskiej profesji. Kurator nie tylko bywa arbitrem smaku, przede wszystkim jest pracownikiem publicznych instytucji bądź prywatnych galerii, wolnym strzelcem bądź (rzadziej) osobą zatrudnioną na etat.