Haxe Irygator do jamy ustnej RST5012 - Irygatory - Sklep internetowy - al.to\nIrygator do jamy ustnej RST5012\nod: Haxe|kod producenta: RST5012|kod al.to: 1026456\nMaksymalny czas pracy:60 min\nDodatkowe informacje:3 tryby pracy SOFT, NORMAL i PULSE , Pojemność zbiornika na wodę: 150 ml , Maksymalne ciśnienie 6,2 bara, Dysza obrotowa 360° , Silny i wąski strumień o średnicy 0,6 mm\nDołączone akcesoria:1 końcówka do czyszczenia języka, 1 końcówka do czyszczenia aparatów, Zasilacz , 2 końcówki standardowe\nKup teraz, otrzymasz jutro Zapłać w ciągu 9 godz. 33 min 57 sek.\nIrygator do jamy ustnej Haxe RST5012\nHaxe RST5012 to irygator bezprzewodowy do zębów. W skuteczny sposób usuwa nawet do 99,9% płytki nazębnej wzdłuż linii dziąseł oraz między zębami. Urządzenie zostało wyposażone w 3 tryby pracy, obrotową dyszę oraz praktyczne końcówki, które pomogą zachować Ci higienę jamy ustnej.\nDzięki możliwości wyboru trybu pracy, możesz dostosować irygator Haxe RST5012 do własnych potrzeb. Skorzystaj z trybu Normalnego, a najsilniejszy strumień doskonale sprawdzi się w ciasnych przestrzeniach między zębowych, tryb delikatny sprawdzi się dla osób o wrażliwych dziąsłach, natomiast tryb masażu został stworzony, aby zredukować krwawienie dziąseł oraz wzmocnić ich ukrwienie. Urządzenie zostało także wyposażone w obrotową dyszę 360°, które gwarantuje dokładne oczyszczanie, nawet w trudno dostępnych miejscach.\nWydajna bateria w Haxe RST5012\nBezprzewodowy irygator to doskonałe rozwiązanie w małych łazienkach, w których miejsce na blacie oraz ilość gniazd sieciowych jest ograniczona. Pełne ładowanie (4 godziny) pozwala na 60 minut bezprzewodowej pracy. Irygator jest wodoodporny dlatego nie obawiaj się o jego zalanie podczas napełniania pojemnika. Irygacje można wykonywać przy okazji kąpieli w wannie czy też pod prysznicem. Zbiornik na wodę o standardowej pojemności 150 ml wykonany z wysokiej jakości twardego plastiku.\nW zestawie oprócz irygatora do jamy ustnej Haxe RST5012 znajdziesz: wymienne końcówki w postaci dwóch dysz (1 podstawowa, 1 ortodontyczna), 1 skrobak do języka, ładowarkę, instrukcję obsługi oraz kartę gwarancyjną.\n3 tryby pracy SOFT, NORMAL i PULSE\nMaksymalne ciśnienie 6,2 bara\nDysza obrotowa 360°\nSilny i wąski strumień o średnicy 0,6 mm\n1 końcówka do czyszczenia aparatów


Regulamin - sklepforb.pl\nWAŻNE: REKLAMACJE ZLEWOZMYWAKÓW GRANITOWYCH\n1. Sklep forb.pl jest własnością FORB Poland Sp. z o.o., NIP 5342508684, 05-840 Piastów, ul. Wyspiańskiego 19 (zwaną dalej Sklepem).\n2. Przedmiotem działalności Sklepu jest sprzedaż detaliczna wyposażenia łazienek obejmujący m.in. baterie, panele i zestawy prysznicowe, stelaże podtynkowe, meble i akcesoria łazienkowe.\n4. Do pełnego korzystania z usług Sklepu Klient powinien korzystać z systemu teleinformatycznego spełniającego co najmniej następujące kryteria: - dostęp do łącza internetowego - przeglądarka internetowa\n3. Niektóre z produktów znajdujących się w asortymencie Sklepu mogą być w danej chwili niedostępne lub mogą być produktami zamówieniowymi (o czasie realizacji powyżej tygodnia), jeśli zajdzie taka okoliczność Klient zostanie niezwłocznie o niej poinformowany przez pracownika Sklepu.\n1. Zamówienia mogą być składane zarówno przez Klientów posiadających swoje indywidualne konto na stronie www.forb.pl (Klienci Zarejestrowani), jak również przez Klientów, którzy takiego konta nie posiadają (Nowi Klienci).\n2. Utworzenie indywidualnego konta Klienta następuje poprzez prawidłowe wypełnienie formularza rejestracyjnego zamieszczonego na stronie www.forb.pl. W formularzu Klient powinien wskazać następujące dane:\n1. Zamówienie można złożyć, korzystając z formularza na stronie www.forb.pl, pocztą elektroniczną na adres sklep@forb.pl, osobiście w siedzibie Sklepu lub telefonicznie, pod numerem 888 808 606.\n9. Sklep zastrzega sobie prawo do zmiany cen towarów znajdujących się w ofercie, wprowadzania nowych towarów do oferty, usuwania asortymentu, przeprowadzania i odwoływania akcji promocyjnych na stronach Sklepu bądź wprowadzania w nich zmian. Zmiana warunków realizacji zamówienia nie może nastąpić po jego przyjęciu do realizacji przez sklep forb.pl.\nb) Gotówka przy odbiorze - Płatność gotówką przy odbiorze towaru z naszego magazynu.\nd) E-przelew, płatność kartą - w przypadku zamówień na towary o statusie „na magazynie” istnieje także możliwość wyboru płatności przelewem elektronicznym lub kartą płatniczą.\n1. Na terenie Polski towar dostarczany jest za pomocą zewnętrznego przewoźnika stosownie do decyzji Klienta.\n2. Koszt przesyłki za pomocą przewoźnika zewnętrznego jest uzależniony od ilości i rodzaju towaru (rozmiar, waga)\n5. Istnieje możliwość odbioru osobistego towarów w punktach PACZKOMATY.\n1. Termin realizacji zamówienia zazwyczaj nie przekracza 3 dni roboczych. Wyjątek stanowić mogą zamówienia na artykuły aktualnie niedostępne lub sprowadzane na indywidualne zamówienie klienta. W takim wypadku przed potwierdzeniem zamówienia Sklep poinformuje Klienta o przewidywanym terminie dostawy i ustali, czy Klient podtrzymuje swoje zamówienie.\n2. Podstawą gwarancji jest dowód zakupu.\n3. Na żądanie Klienta Sklep dokona wypełnienia karty gwarancyjnej po przesłaniu jej na adres Sklepu. Zostanie ona niezwłocznie odesłana Klientowi po wypełnieniu.\n4. Reklamacje Klient powninen zgłaszać pod adresem: reklamacje@forb.pl\n1. Do każdego zakupionego w sklepie forb.pl produktu dołączana jest faktura VAT lub paragon.\na) w formie pisemnej na adres korespondencyjny Sklepu\nb) drogą mailową na adres reklamacje@forb.pl\n6. W przypadkach, gdy przedmiotem reklamacji jest uszkodzenie lub ubytki przesyłki, które mogły powstać w czasie przewozu przesyłki, do reklamacji należy załączyć kopię protokołu szkodowego lub inny dowód dochowania obowiązku opisanego w ust. 2 i 3 powyżej. Brak stosownych dowodów może zostać uznany za niedopełnienie w/w obowiązków i spowodować konsekwencje opisane w ust. 4 powyżej.\nKlientowi będącemu osobą fizyczną, która dokonała zakupu w celu niezwiązanym bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową przysługuje prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialnością za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (Dz. U. Nr 22, poz. 271).\nOdstąpienie może nastąpić w terminie 30 dni od dnia wydania rzeczy bez podawania przyczyn.\nPrawo do odstąpienia nie przysługuje Klientowi w przypadku:\na) świadczenia usług rozpoczętego za zgodą konsumenta przed upływem 30 dni od dnia zawarcia umowy,\nW przypadku odstąpienia od umowy Klient zobowiązany jest zwrócić zakupiony towar w stanie niezmienionym, wliczając w stan niezmieniony również opakowanie, chyba że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu.\nZwrot środków do Klienta dokonany będzie niezwłocznie nie później niż w terminie 14 dni.\nKlient zobowiązany jest do potwierdzenia otrzymania faktury korygującej fakturę potwierdzającą dokonanie transakcji, od której Klient odstąpił i odesłania jej podpisanej kopii pod adres korespondencyjny Sklepu.\nPrzed zwrotem towaru klient zobowiązany jest do kontaktu, drogą mailową, pod adresem: zwroty@forb.pl\n4. Regulamin obowiązuje od dnia 01.03.2012r.\n2. Klient dokonujący zakupu w sklepie wyraża zgodę na przekazanie swojego adresu e-mail do Grupa Allegro Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu oraz na przetwarzanie przez firmę FORB Poland Sp. z o.o. i oraz Grupa Allegro Sp. z o.o swoich danych osobowych w celu wypełnienia ankiety z opinią o dokonanej transakcji w sklepie forb.pl oraz potwierdzenia objęcia transakcji Programem Ochrony Kupujących (zgodnie z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997).\n1. Wszelka korespondencja a także towar zwracany lub reklamowany powinny być przesyłane na adres korespondencyjny Sklepu, chyba że przedstawiciel Sklepu pisemnie lub w drodze korespondencji elektronicznej wskaże Kupującemu inny adres.\n1. Sklep informuje, iż zdjęcia umieszczone przy produktach mogą być zdjęciami aranżacyjnymi, ich zawartość może różnić się od sprzedawanego elementu wyposażeniem, stroną, kolorem. Ponadto płytki i ceramika z różnych dostaw mogą różnić się kolorem i kalibracją.


TygodnikSzczęście w nieszczęściu\nTygodnik: Szczęście w nieszczęściu\nDodano 20 października 2019, 20:00 10\nNależę do tych nielicznych obserwatorów polityki, którzy są zadowoleni z wyniku ostatnich wyborów. I to nie tylko gigantyczną frekwencją czy potwierdzeniem mandatu dobrej zmiany. Uważam, że wejście do parlamentu Lewicy, Koalicji Polskiej i Konfederacji paradoksalnie niesie ze sobą sporo „plusów dodatnich”.\nMoże się łudzę, ale chciałbym widzieć kres opozycji totalnej na rzecz opozycji, może nie konstruktywnej, ale przynajmniej konkretnej.\nmondry IP 26 października 2019, 18:48\nTylu mądrali się tu rozpisuje o preferencjach wyborczych osób z takim to a takim wykształcenie.\nMoje pytanie brzmi - skąd konkretnie wzięło się to "rozeznanie"?\nBo jeżeli z ankiety przy drzwiach lokali wyborczych to jest tyle samo warta co dane\no wykształceniu naszego ex prezydenta który - jak sam twierdzi - był przekonany że ma wyższe...\nNawet przewodniczący PKW stwierdził, że tamte wybory należało unieważnić.\nTormund IP 21 października 2019, 09:03\nWśród wyborców Prawa i Sprawiedliwości przeważały osoby z wykształceniem średnim (40,2 proc.), a także wyższym (26,8 proc.) i zawodowym (25,3 proc.). 7,7 proc. wyborców PiS to osoby z wykształceniem podstawowym. Wśród osób głosujących na Konfederację przeważają wyborcy z wyższym wykształceniem (43,6) proc. i średnim (41,2 proc.).\nniedzielnych wyborach na PiS głosowało 26,2 proc. osób w wieku 18-29 lat. KO uzyskała w tej grupie 24-proc. poparcie, Konfederacja 20,2-proc., SLD 17,7-proc., zaś PSL - 10,3-proc.\nZauważyłem, że cicha armia trolli z kwatery głównej prawych i sprawiedliwych po forum rozpuszcza wieść, że na konfederację głosowali ludzie w wieku 40 lat, a młodzi wykształceni głosowali na PIS.\nJedno i drugie to nie prawda.\nJeśli nałożyć wyniki wykształcenia i wieku, to wyjdzie że konferencja wygrała wybory głosami młodych studentów i absolwentów.\nTak samo w tych samych grupach PiS miał prawie symboliczne poparcie w okolicy niczego, słownie zera.\nMoja diagnoza: działalność Zalewskiej i Gowina\nDwa to to że codziennie dorzeczy przekonuje ludzi jak wielki to sukces, skoro taki wielki to czemu malujejcie trawę na zielono\nZero zero IP 21 października 2019, 06:56\nAgenta dołu fajnie się czytało. Teraz pan Marcin równie niestrawny, jak pan Nadredaktor.\nI co mi POwiesz...😩 IP 20 października 2019, 20:30\nTo brzmi jak pobożne życzenie, a będzie to co było, czyli blokady i spanie piachu w szprychy.....\nBo według co niektórych tylko poskomunisci mają prawo do rządzenia, reszta się ma nie liczyć, A konfederacja z krwinek to nie jest lewica dwa, tylko lewica do kwadratu


Kominki, Kiedy sprawdzi się kocioł 1000 kW na słomę\nŚcieżka: Strona główna » Kategoria: Kominki » Kiedy sprawdzi się kocioł 1000 kW na słomę\nKiedy sprawdzi się kocioł 1000 kW na słomę\nFirma technologiczne w swoich zakładach produkują kotły (generatory ciepła) na słomie o mocy cieplnej 130, 250, 340, 460, 600 kW. Istnieje możliwość wykonania na indywidualne zamówienie na przykład takiego produktu jak kocioł 1000 kw na słomę lub o większej mocy.\nUnikalne właściwości ekologiczne i techniczne kotłów na bele słomy uzyskuje się dzięki zastosowaniu w nich nowoczesnej automatyki. Pozwala w łatwy sposób utrzymać optymalny tryb spalania słomy i ustawić wymaganą temperaturę ciepłej wody.\nMogą ogrzewać pomieszczenia produkcyjne, administracyjne czy mieszkalne, podgrzewać wodę oraz wspomagać pracę urządzeń przemysłowych (suszarki, kabiny lakiernicze itp.).\nNie wymagają pozwolenia na eksploatację, ponieważ jest to system niskociśnieniowy.\nZnacząco zredukuj koszty ogrzewania.\nSzybko się zwracają (okres zwrotu wynosi od 1 do 3 lat).\nMają konstrukcję modułową.\nProces spalania jest w pełni zautomatyzowany.\nWysoka wydajność (3 tony słomy zastępuje 1000 metrów sześciennych gazu).\nPracują na zewnątrz, nie jest wymagane miejsce.\nObsługiwane przez jednego operatora.\nEksperci pomogą dobrać optymalną moc kotła na słomę oraz najlepszą konfigurację.\nEuropejskie kotły na słomę i wykorzystanie biopaliwa\nEuropejskie doświadczenie w wykorzystaniu kotłów na słomę jest kolosalne. W krajach europejskich wykorzystanie słomy jest bardzo dochodowym biznesem, który rozwiązuje problemy rolnictwa, środowiska, budownictwa i energii.\nDania jest obecnie światowym liderem w wykorzystaniu tych odpadów rolniczych jako źródła energii. Obecnie funkcjonuje ponad 10 tys. kotłów gospodarczych o mocy do 1 MW oraz około 70 dużych kotłów, które spalają słomę w miejskich systemach grzewczych. Austria, Szwecja, Finlandia i Polska również powszechnie stosują słomę. Słoma jest wykorzystywana nie tylko do produkcji ciepła i energii elektrycznej. Korzyść ekonomiczna jest oczywista: koszt tony takiego surowca w tych krajach wynosi około 10 euro, a więc słoma zajmuje ważne miejsce w ich bilansie paliwowo-energetycznym.\nKocioł na słomę (zobacz kocioł 1000 kW) jest jednym z najbardziej efektywnych i niedrogich sposobów ogrzewania domu. Jest on instalowany na zewnątrz i może ogrzewać zarówno budynki mieszkalne, jak i przemysłowe.\nArtykuły do pieluch wielorazowych panele Sieci kablowe wnętrze balustrady szklane projekty wnętrz balustrady drewniane podłogi aranżacje wnętrz Statywy do instrumentów muzycznych Nadawcy Akcesoria pieluszkowe Telewizje Akcesoria barmańskie Gadżety dla barmana Barman Gadżety import z chin płytki balustrady z mosiądzu płytki podłogowe schody wkłady kominkowe


Buspasy na Gdańskiej w Bydgoszczy już prawie gotowe. Zakończenie prac w połowie roku [zdjęcia] | Bydgoszcz Nasze Miasto\nMarta Mikołajska 29.04.2020\nPrace przy budowie buspasów na ul. Gdańskiej posuwają się do przodu. Ich zakończenie planowane jest na połowę tego roku. Arkadiusz Wojtasiewicz\nCelem inwestycji jest m.in. ułatwienie przejazdu autobusom - szczególnie w czasie dużych imprez organizowanych w Leśnym Parku Kultury i Wypoczynku lub na terenie Bydgoskiego Centrum Targowo-Wystawienniczego - oraz poprawa estetyki.\nObecnie w ramach budowy buspasów na ul. Gdańskiej prowadzone są prace ziemne, brukarskie i energetyczne. Pojawiło się już nowe oświetlenie uliczne. Teraz układane są ostatnie warstwy nawierzchni. Prace w tym zakresie będą kontynuowane na początku maja. W najbliższym czasie poprawi się także estetyka i funkcjonalność pętli autobusowej w Myślęcinku.\nAzyle poprawią bezpieczeństwo\n- Na zatokach przystankowych pętli autobusowej wykonawca ułożył już trwałą, kamienną kostkę. Przy ulicy Gdańskiej natomiast prowadzone są roboty przy dodatkowych miejscach do zatrzymywania się autobusów – wymienia Tomasz Okoński. - Dzięki temu pojazdy komunikacji miejskiej, kursujące w kierunku Podkowy i oraz do gminy Osielsko, nie będą musiały wjeżdżać na pętlę.\nJak dodaje nasz rozmówca, w północnej części pętli zarezerwowano też miejsca postojowe dla autobusów turystycznych.\nW obrębie wjazdu na parking pojawią się azyle dla pieszych, które ułatwią przekraczanie rozbudowanej jezdni. Wiele prac w tym miejscu zostało już zrealizowanych. Niebawem pojawią się także nasadzenia drzew i krzewów. Dodatkowo wykonawca ustawi ławki i wiaty przystankowe.\nJak już informowaliśmy, w ramach tej inwestycji trwa też budowa ronda przy ul. Rekreacyjnej. Teraz w tym miejscu prowadzone są przede wszystkim roboty brukarskie na zatokach autobusowych oraz wyspie centralnej.\nPonad 6 mln unijnego wsparcia\nPrzypominamy: rondo będzie miało 3 wloty. Odpowiednio wyprofilowane dojazdy do ronda mają skłaniać kierowców do zredukowania prędkości. Wokół wyspy centralnej zaprojektowano wybrukowaną opaskę, która ułatwi przejazd autobusom oraz większym pojazdom. Wokół ronda, na wszystkich wlotach, wytyczone zostaną przejścia i przejazdy rowerowe rozdzielone wysepkami kanalizującymi ruch. Na chodnikach przed przejściami, z myślą o osobach niewidomych, pojawią się płytki ostrzegawcze i kierunkowe, ułatwiające orientację. Skrzyżowanie zyska też nowe oznakowanie.\nZakończenie wszystkich prac budowlanych planowane jest w połowie roku. Koszt prac to 10 mln zł. Na realizację tej inwestycji miasto pozyskało dofinansowanie unijne w wysokości ponad 6,5 mln zł ze środków ZIT.\nMateriał oryginalny: Buspasy na Gdańskiej w Bydgoszczy już prawie gotowe. Zakończenie prac w połowie roku [zdjęcia] - Express Bydgoski\nPasażer tak siedzi? Zatrzymaj samochód! - mówią lekarze\nKamery i waga na wjeździe do Bydgoszczy. Będą łapać\nKsiężycowy krajobraz na ul. Boya-Żeleńskiego. Kiedy naprawa?\nRok temu zakończył się remont ul. Glinki w Bydgoszczy. W jego trakcie zniszczono nawierzchnie sąsiednich ulic. Ich odnawianie wciąż trwa.


Podcast 10x10: Siri kontra Alexa kontra Asystent Google | Wiadomości iPhone\nW tym tygodniu zatrzymamy się, aby ocenić różne opcje, które oferują nam inteligentne głośniki: Siri, Alexa i Google Assistant. Trzech asystentów, którzy już walczą o dominację na nowym rynku wirtualnych asystentów którzy chcą zamieszkać w naszych domach. Ponadto analizujemy również inne wiadomości tygodnia ze świata technologii, zawsze koncentrując się bardziej na Apple. Czy przegapisz to?\nPełna ścieżka do artykułu: Wiadomości iPhone » Wiadomości iPhone » Podcast » Podcast 10x10: Siri vs Alexa vs Google Assistant\nApple zdobywa nagrodę Slavery Award za dobre warunki zatrudnienia\nPojawiają się plotki o bardziej przystępnym Apple TV


Elzab K10 – kasyidrukarki.eu\nTag: Elzab K10\nElzab K10 – mała kasa fiskalna polskiego producenta, która wyróżnia się obecnością kolorowego panelu dotykowego. W tym modelu znalazł się także szybki mechanizm drukujący oraz czytelny wyświetlacz dla klientów. Ponadto, kasa fiskalna Elzab K10 posiada moduł elektronicznej kopii paragonów. Dzięki temu jej użytkownicy mogą archiwizować istotne dokumenty w formie cyfrowej, czyli na karcie pamięci. Atutem modelu K10 jest także fakt, że występuje on w kilku wersjach: kolorystycznych i technologicznych.\nPopularna kasa z funkcjami online – jak w praktyce wypada Elzab K10 Online?\nOpublikowano 7 sierpnia, 2020 22 lipca, 2020 1 Komentarz\nBez dwóch zdań – Elzab K10 to w ostatnich latach jedna z najpopularniejszych kas fiskalnych na polskim rynku (jeżeli nawet nie najpopularniejsza). Wiele cech tego urządzenia przełożyło się na tak duże zainteresowanie ze strony przedsiębiorców. Czytaj dalej…\nKategorieKasy fiskalneTagiElzab, Elzab K10, Elzab K10 Online, kasa fiskalna online, kasy fiskalne Elzab\nElzab K10 – mnóstwo możliwości w kompaktowej obudowie!\nOpublikowano 30 sierpnia, 2018 28 sierpnia, 2018 1 Komentarz\nKasa fiskalna Elzab K10 już od kilku lat znajduje się w ofertach dystrybutorów technologii sprzedaży. I nadal jest to jeden z najpopularniejszych modeli, który krajowi podatnicy doceniają nie tylko za praktyczną funkcjonalność, ale także za Czytaj dalej…\nKategorieKasy fiskalneTagiElzab, Elzab K10, kasa fiskalna Elzab, kasa fiskalna Elzab K10, kasa fiskalna z ekranem dotykowym


y działały na nas jak najlepiej. Warto postawić na naturalne kosmetyki, które są zdecydowanie bardziej przyjazne dla naszej urody. I\nDodane: 13-02-2021 01:13\nA Co Jeśli Mógłbyś znaleźć kardiologa Już Za 4 Dni?Szkolenia BHPMobilna reklama - o marketingu w terenieGdzie do dentysty?Sprawdź jak możesz lepiej drukowaćNowa poligrafia, tańsze druki i lepsza jakośćElectric services in modern timesAnother boring thing - plumbingZ prawniczego punktu widzenia i siedzeniaKwestia czystości twojego samochoduBroken car - real issue Er du redd for tannlegen? Det er ingenting ? O usługach sprzątania? Om tenner og tannleger O kwestiach technicznychSprzęt potrzebny do powrotu do zdrowiaDentysta zabrzeBiznesowo: artykuły papierniczeŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę wybrać dobre panele fotowoltaiczne. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Dobry ubiór = dobre wynikiJak w 2020 skuteczniej uczyć się hiszpańskiego?Gdzie pozycjonować stronę?The most popular city in Poland for foreign touristsWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby nawadniać ogród?Co to są kursy sep?Dzisiaj o DJ'ach, muzyce i sprzęcie grającymWizyta u kosmetyczki - co warto wiedzieć?Elektroniczne kartoteki dla szpitaliCzym zajmują się geodeci?The work of electric experts


Jak rozpoznać kryzys w firmie? Siedem symptomów | Polska Times\nJak rozpoznać kryzys…\nJak rozpoznać kryzys w firmie? Siedem symptomów\nMaja Piotrowska AIP 22 grudnia 2017, 12:36\n1. Utrata przewagi konkurencyjnej.\nPierwszym ostrzeżeniem powinna być dla firmy spadająca sprzedaż czy też obniżający się popyt na oferowane przez nią usługi. Powodów takiej sytuacji może być wiele. Niska jakość produktów, spadek wydajności, błędy komunikacyjne, niezadowalająca obsługa klienta, pogorszenie się wizerunku firmy – to najczęstsze przyczyny. Warto pamiętać o tym, że każdą sytuację należy rozpatrywać indywidualnie i dobierać stosowne środki zaradcze.\n2. Znaczący spadek obrotów.\nZmniejszenie przychodów i udziału w rynku szybko może doprowadzić do znacznego spadku zysku oraz pogorszenia sytuacji przedsiębiorstwa na rynku. Jeśli dodać do tego rosnące koszty działalności, straty finansowe są już tylko kwestią czasu. To z kolei prosta droga do zakłóceń w płynności finansowej, a w konsekwencji do jej utraty.\n3. Zbyt długie oczekiwanie na należności od kontrahentów.\nWedług danych Krajowego Rejestru Długów firmy na zapłatę faktury czekają średnio 3 miesiące. Według 14. fali badania Bibby MSP Index problem z opóźnieniami za sprzedane wyroby czy wykonane usługi dotyczy prawie 70% przedstawicieli sektora MŚP. Jak wynika z prowadzonych przez nas badań w przypadku stałych i dużych kontrahentów, 3% prowadzących biznes toleruje opóźnienia w płatnościach. Warto pamiętać, że nawet jedna nieopłacona faktura może spowodować ciąg negatywnych konsekwencji dla kilku – lub nawet kilkunastu – przedsiębiorców – zwraca uwagę Jerzy Dąbrowski, dyrektor generalny Bibby Financial Services. Płynność finansowa odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, dlatego należy dbać o jej utrzymanie, a gdy tylko pojawi się zagrożenie – podjąć zdecydowane działania.\n4. Ograniczanie rozwoju.\nCzęsto naturalną reakcją przedsiębiorcy na pogarszającą się kondycję finansową firmy jest przeznaczanie mniejszych środków na inwestycje lub wycofywanie się z inwestycji długoterminowych w celu pozyskania gotówki na bieżącą działalność. Jest to jedno z możliwych rozwiązań pozwalających na utrzymanie płynności finansowej, jednak jego podstawową wadą jest czasowa rezygnacja z rozwoju firmy. Przedsiębiorcy, którzy poszukują elastycznego źródła finansowania i chcą terminowo otrzymywać płatności za sprzedaż swoich towarów lub usług powinni zastanowić się nad faktoringiem. Ta usługa nie tylko zabezpiecza właścicieli firm przed ryzykiem niewypłacalności ich kontrahentów, ale również pozwala rozszerzyć działalność o nowe rynki zbytu – mówi Jerzy Dąbrowski.\n5. Nadmierne zadłużenie.\nFirmy mające kłopoty finansowe często poszukują pomocy w bankach i firmach pożyczkowych. W niektórych przypadkach pozwala to przetrwać trudny okres, jednak znaczne zwiększenie zapotrzebowania na kredyty i pożyczki, zwłaszcza krótkoterminowe, powinno zapalić w głowie przedsiębiorcy czerwoną lampkę.\n6. Utrata płynności finansowej.\nKolejnym sygnałem, który powinien zaniepokoić przedsiębiorcę, są trudności w finansowaniu bieżącej działalności firmy oraz wywiązywaniu się ze zobowiązań wobec dostawców, instytucji publicznych czy pracowników. Z danych KRD wynika, że ok. 25% przedsiębiorców nie reguluje swoich należności wobec innych w terminie.\n7. Przeterminowane długi.\nJeśli wobec firmy prowadzone są działania windykacyjne, mamy już do czynienia z poważnym kryzysem finansowym. Warto jednak pamiętać, że nie zawsze musi się on skończyć upadłością przedsiębiorstwa. Wdrożenie odpowiednich procesów naprawczych może uratować firmę i przywrócić jej stabilność działania. W niektórych przypadkach faktoring może się okazać pomocny również na tym etapie, jednak znacznie korzystniej i bezpieczniej jest wcześniej zapobiegać utracie płynności finansowej, niż próbować ją odzyskać, gdy sytuacja staje się krytyczna.\nolenna 09.02.2018 19:33:30\nskromnie nie skromnie, wiadomo, że oni też coś z tego muszą mieć. ale wydaje mi się faktycznie, że to nie jest aż tak dużo\ntentamten 26.01.2018 20:17:27\nto nieźle to wygląda, też nie myślałem że to tak skromnie wychodzi ale to spoko\napll 26.01.2018 00:18:29\nW dniu 24.01.2018 o 20:13, fiskuspsikus napisał:\nmniej więcej 3-5% u większości faktorów\nOo, to ja się spodziewałem nawet więcej :o\nfiskuspsikus 24.01.2018 21:13:19\nW dniu 10.01.2018 o 00:11, vVv napisał:\njak się te prowizje mniej więcej kształtuja?\nromenio 23.01.2018 17:20:59\npopieram, pisz, dzwoń tam się gdzieś Tobą zajmą\nkaiser 11.01.2018 00:36:13\nW dniu 08.01.2018 o 08:06, Matijanka napisał:\nNo niestety tak to bywa w Polsce . A Wy korzystacie z faktoringu osobiśce czy tylko coś słyszeliście ? Bo kolega się zastanawia i nie wiem co mu polecić .\nNajlepiej niech kolega popyta się u faktorów. Bo tak decydować na podstawie rykoszetowych informacji od kogoś przekazanych przez kogoś to tak średnio\nvVv 10.01.2018 01:11:11\nW dniu 09.01.2018 o 22:54, kryzysowy napisał:\npodobno działa, nie brałem sam ale znam ludzi, nikt nie powiedział złego słowa, trochę marudzudzili na prowizje ale no bilans plusów i minusów mówi sam za siebie\nkryzysowy 09.01.2018 23:54:44\nMatijanka 08.01.2018 09:06:50\nConan80 29.12.2017 03:03:47\nNajlepiej nigdy nie być zmuszonym do korzystania z usług finansowych tego typu. Niemniej w sytuacjach kryzysowych rzeczywiście może to ratować cztery litery.\nrutti 28.12.2017 16:26:09\nW dniu 27.12.2017 o 16:47, Gość napisał:\nPomaga jak umarłemu kadzidło, albo i gorzej.Faktor (bank) zarabia, a biedny faktorant ( firma) tylko traci.Ale cóż, tonący i brzytwy się chwyta ....\nUmarłemu to nic nie pomoże, ale firmie w małym kryzysie jak najbardziej\nSeki 28.12.2017 15:06:28\nNo chroni nie tylko nas, ale i dalszy obrót. Były sytuacje jak jeden bardzo duży podmiot (nie będę pisał jaki) zawalał płacenie w terminie i sporo firm podwykonawców wpadło w kłopoty.\nizabela 28.12.2017 00:00:42\nNiestety ale problemem jest regularna spłata zobowiązań. I potem tworzy się z tego błędne koło. Dlatego zanim się zdecyduję na współpracę, wolę wiedzieć jaka jest dana firma. I co sobą prezentuje, jak radzi sobie z finansami, czy ma certyfikat Rzetelna Firma, jaką ma opinię. Dopiero te dane umożliwiają mi podjęcie decyzji.\nŁukasss 27.12.2017 20:27:36\nJeśli firma ma już nagromadzone długi to i faktoring nie pomoże, ale jeśli chodzi o codzienne płynne funkcjonowanie przedsiębiorstwa to uważam, że bardzo dobrze się sprawdza.\nGość 27.12.2017 17:47:05\nPomaga jak umarłemu kadzidło, albo i gorzej.\nFaktor (bank) zarabia, a biedny faktorant ( firma) tylko traci.\nAle cóż, tonący i brzytwy się chwyta ....


Pierścionek różaniec z białego złota - Au-1089\nStrona główna1 » Biżuteria2 » Pierścionek złoty różaniec - Au-1089\nDelikatny liturgiczny złoty pierścionek wykonany w formie różańca na palec. Pierścionek jako różaniec na palec to propozycja dla osób poszukujących biżuterii liturgicznej. Różaniec na palcu ułatwi codzienną modlitwę maryjną. Punktem centralnym każdego różańca jest wygrawerowany delikatny krzyż. Po obu jego stronach wkomponowano oprawę dziesięciu kamyczków. Kamyczki oddzielono wklęsłymi pasami. Pasy te znajdują się delikatnie poniżej powierzchni obrączki i przyozdobiono je wykończeniem satynowanym. Oprawy wykonane są delikatnie przez co są wyczuwalne pod palcem. Różaniec wykonano w fantazyjnym falowanym wydaniu. Całość kompozycji nabiera szczególnego charakteru.


Czemu na wiejskim portalu jest zdjęcie Warszawskiej Karty Miejskiej ? Myślałem że wkleicie fotkę karty "JanBus".\nDo mak niestety Pruszków to nie 2 Japonia, mimo że mieliśmy nią kiedyś być według słów bolka\nNajlepszy system jaki widziałem jest w Tokio. Są tam karty zbliżeniowe, które działają jak pieniądze (są anonimowe, można je zwracać, nie łączą się z bankiem). Przy wejściu i wyjściu na stację przykłada się kartę, suma za przejazd jest pobierana bez żadnej zwłoki. W Tokio mieszka więcej ludzi niż w całej Polsce, są tam dziesiątki różnych firm kolejowych, typów pociągów, kolejek, metra, prywatnych i państwowych linii itp. Samych stacji kolejowych jest 900, a wszystkich ponad 2000. Do tego można doliczyć niezliczone autobusy. Wszystko da się obsłużyć jedną kartą (do wyboru są dwa równoległe systemy - Pasmo i Suica). Tą samą kartą można też płacić w automatach, sklepach itd.\nGdzie mozna od dzis kupic bilet na autobus lini 3 ? Bo kierowca już nie sprzedaje\nDo Gościa z 9:52\nMożesz aktywować kartę z biletem z I strefy w Pruszkowie już od dawna. Wystarczy po doładowaniu wyjąć i ponownie włożyć kartę w czytnik i masz wtedy wyświetlaną informację "Bilet nieaktywny" i dostępną opcję "Aktywuj bilet". Włączenie Pruszkowa do I strefy jak najbardziej pożądane. Ale przede wszystkim II strefa ZTM w WKD.\nza panowania mgr starzynskiego Pruszkow nie bedzie w 1 strefie i nie ma mowy o zadnych liniach ztm pruszkow-warszawa\nJa w PKO mam kartę płatniczą z funkcją karty miejskiej..\nA moze na poczatek takie ulatwienia: 1. mozliwosc aktywacji biletu I strefy ZTM poza tą strefą (np. w Pruszkowie). 2. wziecie przykladu z Łomiane i wlaczenie Pruszkowa do I strefy?\nNajprostszym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie jednego biletu na trasę(kupuję bilet Pruszków- Warszawa Ochota i obojętnie w co wsiadam) a nie KM swoje ZTM swoje a WKD swoje.\nZaczepiał dziewczynkę w drodze... 12977\nZdewastowali auta na Ołówkowej 9782\nKto wygra batalię o Pruszków? 7339


2015 Lipiec | chciwy interesujacy informator\nW chwili obecnej urlop macierzyński może trwać nawet rok. Jest to czas na odchowanie maluszka, nawiązanie z nim więzi i zaznajomienie się ze wszystkimi urokami bycia mamą. Jest to czas przeznaczony wyłącznie dla mamy jak i dziecka, bowiem jest mnóstwo rzeczy które maluch w pierwszym roku życia zdoła się nauczyć! Tych chwil z pewnością nie da się nadrobić a uczestniczenie w nich, spoglądanie na rozwój swojego dziecka dla każdej mamy jest czymś niezwykłym. Te wyjątkowe chwile także dobiegają końca o ile mama planuje powrót do pracy. Najczęściej dwanaście miesięcy razem mija bardzo szybko dlatego też ważne jest znalezienie stosownej osoby na zastępstwo. Niania jakiej powierzymy własne dziecko musi być przede wszystkim osobą kochającą dzieci oraz swoją pracę. Jest to niesłychanie ważne nie tylko dla nas rodziców ale również dla dziecka. Bardzo znaczące przy wyborze właściwej opiekunki jest nie tylko jej postawa, zaleca się podczas rozmowy zwrócić uwagę na jej cechy osobowości. Każdy kto planuje opiekować się czyimś dzieckiem musi mieć duże nakłady cierpliwości, czułości oraz troski. W poszukiwaniach niani pomocny może okazać się serwis zrzeszający nianie, opiekunki a także gosposie. By zdobyć więcej informacji warto zaglądać tutaj: niemcy opieka praca\nWysyłanie pracowników w delegacje dla dużej ilości firm jest nadzwyczaj ważnym poleceniem. Wielokrotnie obecność pracownika jest kluczowa podczas omawiania ważnych spraw związanych z działalnością firmy. W innym przypadku potrzebujemy pracownika wysłać na ważne spotkanie biznesowe z partnerem czy potencjalnym klientem. By cała reprezentacja przebiegała należycie oraz zgodnie z prawem każdy pracodawca musi być świadom regulacji prawnych jakie go obowiązują. Na ogół kiedy są to wyjazdy służbowe, niezależne od czasu trwania delegacji lecz na terenie państwa, wszelkie istotne przepisy są pracodawcy znane oraz spełniane. Kłopot pojawia się gdy chcemy wysłać pracownika na czas kilku lub kilkunastu miesięcy do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W tedy też obowiązują nas regulacje Unijne które mogą sprawiać wiele dylematów. By dowiedzieć się wszystkich istotnych informacji warto wybrać się na kongres prowadzony właśnie w tym celu. Warto także zapoznać się z tymi niezbędnymi informacjami dotyczącymi delegacji – inicjatywa


Działka na sprzedaż, Jastrzębie-Zdrój M. Jastrzębie-Zdrój Jastrzębie Górne Okopowa, 76 000 PLN, 1052 m2, domy-LOK-GS-1777-1 | Domy.pl\nJastrzębie-Zdrój Os. Jastrzębie Górne\nDziałka na sprzedaż: Jastrzębie-Zdrój M., Jastrzębie-Zdrój, Jastrzębie Górne, Okopowa\nCena za m²: 72,24 PLN / m²\nDziałka budowlana o powierzchni 1052m2 usytuowana w dzialnicy Jastrzębie-Górne. Idealna dla osób, które potrzebują ciszy i spokoju. Działka z dala od miejskiego zgiełku, a zarazem blisko centrum. Dojazd drogą asfaltową. Ukształtowanie działki: płaska. Media wraz z kanalizacją w ulicy. Doskonała lokalizacja. Zapraszam na prezentację!Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Katarzyna Różalska (licencja nr: 6096) Liczba wyświetleń ogłoszenia: 13\nDziałka na sprzedaż: Jastrzębie-Zdrój M. Jastrzębie-Zdrój Jastrzębie Górne Okopowa Numer ogłoszenia: domy-LOK-GS-1777-1\nNajbliższe lotnisko (Port Lotniczy Katowice-Pyrzowice) położone jest w odległości 66 km od nieruchomości.\nDworzec autobusowy Jastrzębie-Zdrój zlokalizowany jest 1,5 km od działki, natomiast dworzec kolejowy Jastrzębie-Zdrój znajduje się w odległości 1,9 km. Pomoc medyczna\napteka "Mediq" w odległości 1,7 km od działki.\nDostęp do opieki medycznej gwarantują blisko zlokalizowane placówki medyczne tj. Szpital Wojewódzki położony w odległości 1,7 km oraz przychodnia lekarska - oddalona o 1,5 km. Edukacja\nW otoczeniu nieruchomości znajduje się ponad 41 placówek edukacyjnych. Najbliżej położone placówki to: Publiczny Żłobek nr 1 - 2,3 km, Publiczne Przedszkole nr 7 - 1,3 km, Szkoła Podstawowa nr 1 - 950 m, Gimnazjum nr 10 - 1,4 km, Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych - 1,4 km oraz inne.\nNajbliższy Bankomat BZ WBK znajduje się w ogległości 1,7 km od nieruchomości.\nInne bankomaty w okolicy to Bankomat ING Bank Śląski i Bankomat Euronet oddalone o 1,8 km. Urząd pocztowy Poczta Jastrzębie-Zdrój 5 oddalony jest od nieruchomości o 1,4 km, natomiast Komenda Miejska zlokalizowana jest w odległości 1,9 km. Sklepy\nAtutem nieruchomości są blisko zlokalizowane sklepy: Supermarket Eko w odległości 1,7 km i Biedronka w odległości 1,8 km. .\nNajbliższe obiekty kulturalne to Teatr w odległości 9,8 km, Jastrzębska Izba Regionalna im. Rodziny Witczaków w odległości 2,5 km oraz Kino Centrum w odległości 1,9 km.\nNajbliżej zlokalizowane obiekty sportowe to Basen w odległości 1,3 km oraz Stadion w odległości 1,7 km.\nW okolicy nieruchomości znajduje się Park Zdrojowy, który oddalony jest nie dalej niż 2,6 km. Restauracje\nW najbliższej okolicy nieruchomości znajdują się liczne restauracje i punkty gastronomiczne, między innymi: Restauracja Otto w odległości 1,1 km, Restauracja Maxima w odległości 1,8 km, Restauracja Jastrzębianka w odległości 1,9 km oraz Restauracja Magnus w odległości 2 km. Inne\nParking MOP PN Mszana 4,8 km\nKościół św. Katarzyny 925 m\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer LOK-GS-1777-1 - Działka na sprzedaż, Jastrzębie-Zdrój M., Jastrzębie-Zdrój, Jastrzębie Górne, Okopowa, powierzchnia: 1052 m², cena: 76 000 PLN. Proszę o kontakt.


(fot. archiwum WSl)\nPublikujemy odpowiedź Jarosława Denisiuka, dyrektora Galerii El, na list otwarty Martyny Tokarskiej i Liliany Piskorskiej, autorek słynnej wystawy „Podróż”, która została zdjęta przed terminem z powodu zdjęć przedstawiających całujące się kobiety.\nAutorki Projektu „Podróż”\nProjekt Podróż został zaprezentowany w ramach cyklu wydarzeń filmowych Krużganek Movie. Pokazowi filmu w dniu 9 maja towarzyszyła - na zasadzie dopełnienia - wystawa fotograficzna, dokumentująca proces. Projekcja, jak i wystawa odbywała się w krużganku Galerii EL – miejscu żyjącym raczej eventowo, niźli będącym celem odwiedzin widzów. Opinia, że dostęp do wystawy mogły mieć dzieci, jest formułowane co najmniej na wyrost, bo w ramach obecnie trwającej wystawy (Interaktywny Plac Zabaw), każda grupa zwiedzających, jest po wejściu do galerii przejmowana przez wolontariuszki lub pracowników i oprowadzana po głównej sali ekspozycyjnej.\nInaczej było w trakcie Nocy Muzeów z 17 na 18 maja, kiedy krużganek był udostępniony wszystkim gościom odwiedzającym tego wieczora Galerię EL. I to w trakcie tego wydarzenia ekspozycja została rozpoznana jako naruszenie, w konsekwencji czego na skrzynkę emailową Urzędu Miasta wpłynęła skarga na działalność instytucji, opatrzona stosownymi zdjęciami. Galeria EL nie otrzymała kopii tego listu, a o samym fakcie zostałem poinformowany w dniu 19 maja w godzinach porannych w gabinecie prezydenta Elbląga.Skutkiem tego spotkania była moja zgoda na skrócenie czasu trwania wystawy.\nTraktuję projekt jako całość\nJako, że prawie natychmiast musiałem wyjechać do Gdańska w celach służbowych – kuratorka projektu Krużganek Movie – Joanna Mierzejewska, została poinformowana o całym zdarzeniu w godzinach popołudniowych. Ja zaś otrzymałem od niej informację, że o sytuacji poinformowane zostały Panie przez kuratorkę z ramienia Galerii EL - Karinę Dzieweczyńską. Kluczowym dla wyjaśnienia całej sytuacji zdaje się być skarga mieszkańca(-ów) dotycząca wystawy. To ona miała zdecydować o takiej, a nie innej interpretacji wymowy wystawy przez prezydenta Elbląga.\nPrzyznam, że mam osobisty problem z zaistniałą sytuacją, ponieważ moje stanowisko jest ambiwalentne. Projekt „Podróż” traktuję całościowo, tzn. uznaję, że jej składnikami są nie tylko film i fotografie, anektowana przestrzeń, ale także negocjowanie idei, wartość polemiczna i, co istotne, reakcja na wystawę.\nSam fakt, że prace stworzyły osoby nieheteroseksualne podnosi wartość projektu w kontekście walki takich osób na gruncie prawnym o zrównanie praw, tj. o formalizację zapisu o związkach partnerskich. Tak należy w moim przekonaniu odczytywać zaplecze ideowe tej pracy. W kontekście przywoływanego przez Panie artykułu 73 ustawy zasadniczej, gdybym został zapytany, czy takie osoby mają prawo tworzyć sztukę, odpowiem twierdząco. Na kolejne pytanie, czy takie osoby mają prawo wystawiać swoje prace w instytucjach publicznych; moja odpowiedź będzie równie twierdząca, jak poprzednia. Czy w związku z tym wsparłbym postulaty takich osób formułowane w przestrzeni prawnej? I tu moja odpowiedź brzmi zgoła odwrotnie. Takiej potrzeby nie widzę i nie jest to jedyna różnica światopoglądowa pomiędzy artystkami a mną.\nJest wysoce niesymetryczne, że tam, gdzie mamy do czynienia z uczuciami czy przekonaniami widza, artyści dopuszczają transgresję, jeśli jednak ktoś ingeruje w ich utwór to prawo do transgresji staje się z automatu cenzurą i naruszeniem prawa wolności wypowiedzi.\nTo aktualny temat debaty\nChcę być dobrze zrozumiany: powodem dla którego fotografie dokumentujące „Podróż” - nie wnikając w ich ocenę artystyczną, znalazły się w Galerii EL - jest ich aktualność w kontekście debaty publicznej, która toczy się w Polsce. Ale, co ważne, elementem tej debaty jest też reakcja na te prace. W strategię sztuki społecznie zaangażowanej i krytycznej są wpisane niejako ex definitione działania dezaprobujące tego rodzaju sztukę. Stają się paradoksalnie jej nieodzownym elementem. To kompletna obojętność i brak reakcji zadaje takiemu projektowi klęskę, niwecząc i nośność i dezaktualizując problem. Projekt „Podróż” takim „wirusem społecznym” dla Elbląga się stał. Choć skrócony w sensie czasowym i fizycznej obecności, stał się nośny w sensie ideowym, pozwalając na wybrzmienie o zakresie nieprzewidywalnym przed jego inicjacją.\nW tej sytuacji zarzut o cenzurę wystawy uznaję za uprawniony jedynie w części. Wolność sztuki stanowi szczególną formę realizacji wolności wypowiedzi. Wobec tego, do interpretacji rzeczonego artykułu 73 stosować się winno ustalenia odnoszące się do wolności i prawa wyrażania poglądów. Lecz wolności i prawa – i tak jest w większości krajów demokratycznych – nie mają charakteru absolutnego. Konstytucja RP nie wyklucza stosowania instrumentów kontroli następczej, podejmowanych po upublicznieniu pracy przez artystę. Instrumenty te jednakowoż nie są uznaniowe, bo w art. 31, ust 3. ustawy zasadniczej precyzuje się ich kwalifikowanie i ustanawianie „dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony […] moralności publicznej”. Przesłanki te są, co warto nadmienić, katalogiem zamkniętym i nie mogą być dowolnie rozszerzane.\nMoja granica wrażliwości jest dalej\nProtest mieszkańca(ów) Elbląga jest zatem skorzystaniem z elementu tego katalogu, do czego artysta pracujący na materii społecznej jest przygotowany i nie może twierdzić, że jest inaczej. Musi też brać odpowiedzialność również i za te reakcje, których nie da się przewidzieć.\nProblemem jednak jest rozstrzygnięcie, gdzie leży ta płynna granica między obrazą uczuć religijnych (kobiety ubrane w suknie ślubne) a wypowiedziami artystycznymi. Dziesiątki przypadków cenzurowania wystaw w Polsce pokazuje, że mamy z tym problem. Że w pewnym momencie zabrakło nam – jako społeczeństwu precyzyjnego określenia tej granicy. Najwidoczniej, moja granica wrażliwości na widok zdjęć całującej się pary kobiet jest przesunięta dalej niż, przy całej empatii i zrozumieniu, osób które protestowały przeciw wystawie.\nOczywistym jest, że każdy ma obywatelskie prawo do protestu, obrony swoich praw, jak również ma prawo do poważnego traktowania przez instytucje finansowane - z jego w końcu - podatków. Nadużywanie jednak tego prawa może skutkować paraliżem przestrzeni publicznej, bo zgodnie z takim rozumowaniem, gdy jeden głos krytyczny – celnie adresowany, jest w stanie przerwać np. wystawę, to możemy sobie wyobrazić sytuację, gdy używając podobnej argumentacji, tenże sam jeden głos jest w stanie zablokować np. nadawanie programu telewizyjnego, wystąpienie dziennikarskie itp.\nPozwolę sobie na odrobinę cynizmu; projekt „Podróż” nie miał dwójki bohaterek, ale chcąc nie chcąc, znalazło się w jego orbicie kilka osób. Każda z nich, w niezaplanowany przecież sposób, odegrała swoją „rolę”. Na skróceniu wystawy na pewno zyskał projekt i sprawa, której służy. Zyskało pewnie środowisko, reprezentowane przez artystki - bo w obliczu medialnej burzy zjednoczyło się. Wydaje się, że wygraną jest również sztuka, bo zaczęli jej bronić mało aktywni, czy milczący dotąd ludzie, rzadko zaglądający do galerii.\nStraciło niestety, i jest mi z tego powodu niewymownie smutno - społeczeństwo elbląskie, bo zamiast dyskutować o tym co widać, i jaka jest wymowa wystawy, dyskutuje o projekcie, którego nie ma już szansy obejrzeć. Zamiast tego trwa medialna walka na sprane, wyblakłe pojęciowe etykiety.\nNiewątpliwie polityka dotyka artystów, kuratorów i instytucje niejako z zewnątrz – ale też, co istotne i wcale przecież niewesołe – staje się czynnikiem agregującym polityczne zaangażowanie każdego z elementów tej układanki. Przekonanie artystów o istnieniu obyczajowej cenzury w Polsce pozwala im bowiem (ale też kuratorom) zaistnieć w roli ofiary opresji i podnosić przekonanie o własnym radykalizmie.\nInną sprawą jest interes publiczny instytucji kultury. Mam świadomość, że w dominującej opinii jest on definiowany jako tożsamy z interesami artystów i odbiorców – zatem stosunkowo niedużego kręgu osób, który w sposób bezpośredni korzysta z oferty placówki. Zjawisko, które wydarzyło się w ostatnich dniach w Galerii EL poszerzyło zapewne ten krąg o osoby sytuujące się po określonej stronie barykady. Dominującym interesem instytucji, w co wierzę, jest jednak symbiotyczne współdziałanie z artystami i widzem, również na polu debaty publicznej - i to właśnie na jego straży stanął przepis art. 17 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.\nśródtytuły i tytuł pochodzą od redakcji\nNie mam nic do lesbijek i wkur**** mnie to posuniecie z wycofaniem wystawy. Dlateczgo na stronie UM widzialem promocje tej wystawy ?! wtedy nikomu nie przeszkadzala?! moze od tak je promujecie bez wiedzy co sie promuje?! dlaczego nie bylo interwencji Wilka gdy na plocie pod kosciolem na Roborniczej wisialy zdjecia zabitych plodow? gdzie byl wtedy Wilk? wtedy to byl pocisk na Gelertowa a ta jest z PO. .. wiec. .odp znana\n.. .Denisiuk mniej zioła pal w Galerii bo az tu czuje ten zapach\npołowy słów nie rozumiem :(\nbrawa dla Dyrektora, wziął cała winę na siebie, chociaż pewnie dostał taka informacje z góry. To jeżeli ja wyśle jednego maila, to następna wystawa też zostanie skrócona ? To tak kupy nie trzyma się, że az przykro sie robi że UM uważa ludzi za debili co we wszystko uwierzą.\nNiech Pan nie pisze z " poważaniem " bo w Pana ustach, to słowo traci swoje znaczenie. Ktoś tak mało poważny jak Pan, co najwyżej może i powinien przeprosić wszystkich mieszkańców i autorki wystawy za to, co uczyniono. Ale jeszcze na koniec jedno pytanie, dlaczego Pan skądinąd człowiek niegłupi dał przyzwolenie na coś, co nie miało się prawa wydarzyć. I czy sądzi Pan, że jest odpowiednim człowiekiem na stanowisko dyrektora. Bo ja szczerze w to wątpię.\nJak zwykle gada tak żeby gadać. Zero sensu. Sam tego nie rozumie. Jak na każdym wernisażu.\nJakie to " artystki" , tej samej marki co Nieznalska, uważają, że wystarczy uczynić skandal, np. powiesić prącie na krzyżu, lub udawać stosunek płciowy z figura na krzyżu, by " elyta" samozwańcza " elyta" j okrzyknęła ich artystami, będzie krzyczała " aj waj, flekują artystów" , gdy ich " artyzm" napotka odpór.\nNa podstawie czego zdecydował się Pan zdjąć wystawę????? Pisze Pan, że dzieci jednak nie mogły jej zobaczyć. Skargi Pan do Galerii nie dostał, tej urzędowej nie widział. W tym wątpliwej jakości elaboracie próbuje Pan zrobić z siebie prawie że homofila. To o co chodzi?????\nCo na to wszystko Rada Programowa Galerii El?????\nDenisiuk powinien juz miec napisane podanie o zwolnienie !! ktos za łapka w gore\nRozumiem że na kolejnym konkursie na dyrektora tej placówki Pana program będzie zawierał się w jednym zdaniu. " BĘDĘ WYKONYWAŁ WSZELKIE POLECENIA PANA PREZYDENTA" Przy obecnym prezydenciku wygrana w kieszeni.\nPani Karina Dzieweczyńska nie była kuratorką tego projektu. Proszę nie wprowadzać opinii publicznej w błąd Panie dyrektorze. Jeszcze trochę a błąd to będzie Pana drugie imię.


Właściciele koni walczą ze śmiercionośnym wirusem\nPośród naszej własnej pandemii COVID-19 świat koni walczy o powstrzymanie rozprzestrzeniania się śmiertelnego i wysoce zaraźliwego wirusa atakującego ich koniowate.\nZdjęcie: Roberto Quezada-Dardon na Unsplash\n28 marca weterynarz w hrabstwie Duval, Floryda, zgłosił konie wykazujące objawy neurologicznego herpeswirusa koni-1 lub EHV-1. Dwa dni później urzędnicy Departamentu Rolnictwa i Usług Konsumenckich Florydy potwierdzili, że dwadzieścia koni zostało narażonych na działanie dwóch koni, które dały wynik pozytywny na obecność wirusa koniowatego.\nEHV-1, przeciwko któremu szczepione są konie, zazwyczaj objawia się gorączką i czasami objawami infekcji dróg oddechowych. Zakażenie powoduje zapalenie rdzenia i mózgu wywołane wirusem opryszczki koni, czyli EHM, co skutkuje objawami neurologicznymi, takimi jak brak koordynacji, niezdolność do wstawania, problemy z oddawaniem moczu, osłabienie kończyn i inne problemy. Młode konie cierpią na problemy z oddychaniem, a ciężarne klacze tracą płód.\nNiszczycielski wirus rozprzestrzenia się podobnie jak COVID-19, poprzez bliski kontakt z zakaźnymi osobami. I znowu, podobnie jak COVID-19, osoby mogą być nosicielami, którzy rozprzestrzeniają wirusa bez samodzielnego prezentowania objawów.\nChociaż obecnie nie ma powiązania między istniejącymi przypadkami między dwoma hrabstwami zajmującymi się przypadkami na Florydzie, zaledwie dwa tygodnie temu Science Magazine doniósł, że Europa doświadcza „tego, co urzędnicy nazywają już najpoważniejszym wybuchem EHV-1 w Europie od dziesięcioleci”.\nEpidemia europejska jest związana z międzynarodowymi zawodami skoków, które odbyły się w Hiszpanii, w wyniku których pojawiło się prawie 700 koni. Ponieważ te konie już wróciły do domu, trudno przewidzieć, ile koni zostało później narażonych. W czasie raportu Science co najmniej 17 koni zmarło z powodu EHV-1.\nWedług Science szczep wpływający na konie w tej konkretnej epidemii był bardziej paskudny niż zwykle . Jeden z weterynarzy w lokalnym szpitalu weterynaryjnym zajmującym się końmi, przytłoczony koniami, oszacował, że 40 procent koniowatych wykazywało oznaki uszkodzenia neurologicznego, co stanowi znaczny wzrost w porównaniu ze średnią 15 procent.\n„Wyczerpani lekarze leczyli do 20 zwierząt jednocześnie, z wieloma końmi wciągniętymi w pętle, dosłownie zawieszonymi między życiem a śmiercią”, donosi Science i zacytował weterynarza: „Myślę, że lepiej rozumiem, jak to jest w przypadku [COVID-19] lekarzy ”.\nNaukowcy mają nadzieję, że uda im się zapobiec przyszłym epidemiom poprzez ulepszenie obecnej szczepionki EHV-1, która nie jest wystarczająco skuteczna przeciwko wirusowi i wymaga rutynowych zastrzyków przypominających.\nTymczasem międzynarodowe zawody jeździeckie są zmuszone do zamknięcia nie tylko z powodu COVID-19, ale teraz także, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa koniowatego. Międzynarodowa Federacja Sportów Jeździeckich (FEI) odwołała Mistrzostwa Świata 2021 z powodu EHV-1. W 2020 roku mundial został odwołany z powodu COVID-19.\nW miarę jak pandemia COVID-19 szaleje, weterynarze i badacze współpracują z lekarzami i naukowcami, aby powstrzymać, leczyć i zapobiegać przyszłym wybuchom EHV-1.\n„Nikt nigdy więcej nie chce widzieć takiej epidemii”, powiedziała Sekretarz Generalna FEI Sabrina Ibáñez. „Zostanie przeprowadzone kompleksowe i w pełni przejrzyste dochodzenie dotyczące każdego aspektu tej epidemii i sposobu, w jaki została ona potraktowana, a wyniki zostaną opublikowane, abyśmy razem z naszą społecznością mogli się z tego wyciągnąć”.\nSarah Olson Michel jest pisarką naukową i jeźdźcem z Oregonu w USA.\nDlaczego dni zdrowia psychicznego są krytyczne i konieczne - miłość, nauka\n10 października 1992 roku ważna tradycja stała się częścią zbiorowej świadomości Ameryki. Światowa Federacja Zdrowia Psychicznego rozpoczęła obchody Dnia Zdrowia Psychicznego.


Porady związane z budową, porady w kwestiach dekoracji wnętrz. Porady dotyczące aranżacji pomieszczeń mieszkalnych czy chociażby porady związane z umiejscowieniem poszczególnych mebli w pokojach – wszystko to, a nawet i o wiele więcej można znaleźć na tej stronie! Jeśli poszukujesz czegoś co jest związane z budownictwem, wnętrzami czy budową domu, to jest to miejsce przeznaczone szczególnie dla ciebie. Każdy będący w takiej potrzebie znajdzie tutaj coś dla siebie i odpowie na swoje pytania, które go nurtują. Porady dotyczące zagadnień z zakresu budownictwa mogą się okazać naprawdę przydatne. Prosty język jakim są napisane będzie zrozumiały dla każdego początkujące w kwestiach remontowych czy budowlanych. Zaoszczędziłem sporo pieniędzy zlecając temu tapicerowi renowację mebli w Warszawie. Każdy myśli, że to nowe meble..\nDziś cegła to nie tylko elewacja domu, ale także element dekoracyjny salonu, kuchni czy sypialni. Nic dziwnego, bowiem jest bardzo praktyczna, odporna na brud i zarysowania i wspaniale się prezentuje. Można wybrać z pośród gamy różnorodnych faktur, od gładkiej, przez łupane, piaskowane, ryflowane, aż po te charakteryzowane na stary mur. Kolor należy dostosować do stylu, jaki zamierzamy wprowadzić w danym pomieszczeniu. W nowoczesnych wnętrzach sprawdzi się minimalistyczna, surowa cegła o niezmienionej, chropowatej powierzchni. Możemy wówczas dobrać do niej stalowe dodatki i proste, geometryczne meble. We wnętrzach bardziej naturalnych i rustykalnych sprawdzi się po\nCzerwień to obecnie bardzo modny kolor, który niezależnie od formy jaką przyjmuje zawsze napawa pozytywną dawką energii. Kojarzony jest z ogniem, miłością, namiętnością i elegancją. Nie musimy się ograniczać do dodatków. Możemy sięgnąć także po farby, tapety i meble w tym kolorze. Jej odcienie są różne, jednak do mieszkania warto sięgnąć po te delikatniejsze, bowiem te ostre i intensywne mogą drażnić i wprowadzać w agresję. Czerwień nie powinna być także elementem kolorującym całe pomieszczenie, lecz przełamującym inny odcień, lub stanowiący gustowny dodatek. Idealnie sprawdzi się w połączeniu z bielą, czernią, szarością, kremem, ciemnym dre\nCoraz częściej odchodzimy od tworzyw sztucznych, by wypełnić nasze wnętrze materiałami i tkaninami naturalnego pochodzenia. Pasują one do klasycznych, lekko industrialnych wnętrz, ale również tych nowoczesnych, w których przełamują ich surowy charakter. Niezastąpione jest w tym przypadku drewno, które wspaniale pasuje do każdego pomieszczenia niezależnie czy jest to kuchnia, czy też łazienka. Dostępne są również inne materiały imitujące drewno, jego strukturę, sęki, słoje. Koniec z idealnie wygładzonymi formami. Teraz modne są także szorstkie materiały, które nieraz mogą wyglądać na lekko zużyte. Z natury możemy również zaczerpnąć kolory. Dziś ni


Palmolive Classic Shave Stick with Palm Extract – recenzja sztyftu do golenia - GeekHub\nOj długo przeleżał u mnie na półce w łazience ten sztyft, zanim trafił do Evernote’a, a później do recenzji na GeekHubie. Pewnie czekałby jeszcze dłużej, gdyby Tomek nie zbeształ mnie za ostatnie recenzje drogich i trudno dostępnych mydeł. Ponieważ liczę się ze zdaniem redaktora Karlińskiego, raz, dwa wziąłem się do roboty i zgodnie z jego sugestią zająłem się produktem budżetowym.\nNa temat firmy Palmolive napisałem więcej w recenzji kremu do golenia Palmolive Classic Shave Cream with Palm Extract.\nSztyft Palmolive produkowany jest w Niemczech i choć sprzedawany jest w wielu europejskich krajach, nie znajdziemy go w oficjalnej sieci dystrybucyjnej w Polsce.\nProdukt sprzedawany jest w formie małego sztyftu, zawiniętego w folię aluminiową, na który nasadzona jest plastikowa podstawka. Sztyft umieszczony jest w kartonowym pudełku. Po produkcie, który można kupić za kilka złotych, nie spodziewałem się, że będzie elegancko zapakowany, ale chętnie zapłaciłbym złotówkę więcej, gdyby sztyft zabezpieczony był plastikową nakładką, utrudniającą ulatnianie się zapachu i wysychanie. Poza tym, taka nakładka świetnie zabezpieczałaby sztyft podczas ewentualnej podróży. Mydło jest dość twarde, ale w miarę prosto daje się rozsmarować na twarzy. Jeśli z jakichś powodów nie odpowiada nam aplikacja sztyftu wprost na twarzy, nadaje się on do przetopienia w kuchence mikrofalowej.\nOpakowanie sztyftu do golenia Palmolive Classic Shave Stick with Palm Extract\nLista składników jest co prawda krótsza niż przemówienie Fidela Castro, ale i tak receptury z pewnością nie można zaliczyć do minimalistycznych.\nSkład oparty jest na zmydlonymi zasadą potasową i sodową: kwasem stearynowym, łoju i oleju kokosowym.\nSkład uzupełniają: gliceryna, olej z oliwek, olej z olejowca gwinejskiego, wodorotlenek potasu i wodorotlenek sodu (najpewniej jako regulatory kwasowości).\nSztyft stabilizują i konserwują: butylohydroksytoluen (BHT) oraz dwa sekwestranty – sól tetrasodowa kwasu wersenowego i sól tetrasodowa kwasu etidronowego.\nZa zapach odpowiadają: kompozycja zapachowa (Parfum), lilial, cytronelol, eugenol, lyral, limonen i linalol.\nSeledynową barwę zapewniają: CI 11680, CI 74260, CI 12490, CI 77891.\nOgólnie skład nie wygląda źle. Nie ma w nim syntetycznych detergentów oraz kontrowersyjnych konserwantów. Skład oparty na stearynianie potasu dobrze wróży, jeśli idzie o zdolność do produkowania dobrej, gęstej i kremowej piany.\nSkład sztyftu do golenia Palmolive Classic Shave Stick with Palm Extract\nSkład zgodnie z INCI: Potassium Stearate, Sodium Stearate, Potassium Tallowate, Potassium Cocoate, Aqua, Sodium Tallowate, Sodium Cocoate, Glycerin, Parfum, Olea Europaea Oil, Elaeis Guineensis Oil, Potassium Hydroxide, BHT, Tetrasodium EDTA, Tetrasodium Etidronate, Sodium Hydroxide, Butylphenyl Methylporpional, Citronellol, Eugenol, Hydroxyisohexyl 3-Cyclohexene Carboxaldehyde, Limonene, Linalool, CI 11680, CI 74260, CI 12490, CI 77891.\nMając wcześniej do czynienia z innym budżetowym sztyftem do golenia – Arko, w przypadku Palmolive spodziewałem się równie taniego zapachu. Spotkało mnie miłe zaskoczenie. Co prawda recenzowany sztyft nie pachnie (oczywiście!) wytwornie, ale to czysty, rześki, klasyczny zapach, z mocno wyczuwalną linią kolońską, wzbogaconą na szczęście dla mnie, bogatą frakcją roślinną. Zapach jest mocno wyczuwalny, ale nie napastliwy, jak miało to miejsce w przypadku Arko. Jak dla mnie, zapach sztyftu Palmolive to jego mocna strona.\nTu spotkało mnie kolejne miłe zaskoczenie. Sztyftu używałem zgodnie z intencją producenta, a więc pocierając nim wilgotną twarz. Okazało się, że wystarczyło zaledwie 0,6 grama, aby otrzymać bardzo dużo, świetnej jakości piany, z nawiązką wystarczającą na trzy rozrzutne przejścia. Z wyrobieniem piany nie ma najmniejszych kłopotów. Po minucie kręcenia pędzlem po twarzy otrzymujemy bardzo solidną gęstą pierzynkę, która nie ma najmniejszych pomysłów, aby zniknąć.\nGenialna, kremowa piana dobrze wróżyła. Okazało się, że przeczucia nie zawiodły mnie. Piana daje bardzo dobrą ochronę i całkowicie akceptowalny poślizg. No dobrze – nie jest wybitny i po zgarnięciu piany radykalnie słabnie, ale jeśli golenie przeprowadzamy zgodnie ze sztuką i szaleńczo nie jeździmy po tych samych miejscach, naprawdę nie ma się do czego przyczepić. Zarost zmiękczany jest przeciętnie, ale w moim przypadku nie jest to tak bardzo istotne, bo przed każdym goleniem i tak biorę prysznic. Efekt to świetne, dokładne golenie, bez najmniejszego uszczerbku dla naskórka.\nWłaściwości pielęgnacyjne to chyba jedyny obszar, do którego mógłbym mieć zastrzeżenia. Mógłby, ale nie mam, bo dla mnie właściwości pielęgnacyjne mydła do golenia nie są specjalnie istotne. Po goleniu dużo efektywniej działają specjalizowane kosmetyki. Niemniej dla celów przygotowania recenzji, jak zwykle wstrzymałem się z nałożeniem Mirxtury. Skóra była trochę wysuszona, ale nie domagała się krzykiem o nawilżenie. Na szczęście, nie zauważyłem jakichkolwiek podrażnień czy uczuleń.\nSztyft nie jest dostępny w polskich sklepach detalicznych. Za naszą zachodnią granicą można go kupić już za 0,75 €. Niekiedy sztyft dostępny jest na bazarkach lub w sklepach z chemią niemiecką. Najniższa cena za jaką go widziałem to 5 zł. Przyjmując taką cenę zakupu oraz średnie zużycie na poziomie 0,6 g, otrzymujemy cenę jednego trójprzejściowego golenia w wysokości 0,06 zł.\nSztyft Palmolive Classic Shave Stick with Palm Extract to genialny produkt w swej klasie cenowej. Za śmieszne pieniądze możemy ogolić się w naprawdę komfortowych warunkach – z niezłym poślizgiem, dobrą ochroną i całkiem przyjemnej aurze męskiego, świeżego aromatu. Co prawda sztyft Arko jest trochę tańszy od Palmolive, ale w mojej ocenie, niemiecki produkt dużo lepiej pachnie, a efektywność golenia zapewnia na podobnym poziomie. Sztyft do golenia Palmolive to świetny zakup dla liczącego każdy grosz studenta. Zdecydowanie polecam.\nTags: palmolive, shaving soap, shaving stick, shaving stick review, wet shave, wet shaving\nPrevious PostTabula Rasa Cardamon – test mydła z aspiracjami\nNastępny wpisBoellis Panama 1924 Shaving Soap – recenzja mydła do golenia\nKarlin 6 wrz 2015 Odpowiedz\nMirku ze zbesztaniem mocno przesadziłeś, ale cieszę się, że przedstawiłeś recenzję produktu który znam. Oceniam go w podobny sposób. Za właściwości piany najprawdopodobniej przyznałbym jeden punkt więcej oraz moja ocena ogólna to 6/10 pkt. Dziękuję za recenzję.\nSP3CtRUM 7 wrz 2015 Odpowiedz\nRecenzja jak zawsze świetna 🙂\nI przy okazji trochę mnie olśniła. Że muszę w swoich recenzjach wiele poprawić – głównie jeśli chodzi o sposób finalnej oceny.\nTrochę się tu zdziwiłem przy ocenie – skład – dobry, zapach – mocna strona, łatwe wyrabianie piany, dobra amortyzacja i poślizg, co prawda słabe właściwości „po” ale za to świetna cena. Takie mydło w mojej opinii dostałoby co najmniej 7 a być może i 8.\nNo i właśnie tu jest chyba pies pogrzebany – za mało przetestowałem produktów najwyższej klasy, żeby mieć dobrą rozciągłość skali.\nChyba za dużą stosuję rozpiętość w kategorii budżetowej, przez co prawdopodobnie, więszkość produktów luksusowych będzie się mieściła tylko w 9 i 10.\nDzięki temu – stwierdzam kategorycznie – czas na produkty z górnej półki i trochę dłuższe testy.\nPrawdopodobnie poprzednie recenzje będą później wymagały korekty ocen – ale to chyba nieuniknione na starcie.\nMirosław Florek 7 wrz 2015 Odpowiedz\nO tym pisał kiedyś Mantic59 z serwisu Sharpoligist. Ja z tym też mam spory kłopot. Bardzo dużo produktów naprawdę świetnie robi swoją robotę – są łatwe w użyciu, dają bardzo dobry poślizg i zapewnają wystarczającą ochronę. Ile im dać? Każdemu 10? Na B&B pełno jest takich ocen. To według mnie bez sensu. Po to mamy skalę 10-stopniową, aby cała była zajęta. Pierwsza rzecz, która najbardziej wyróżnia produkty luksusowe, to zapach. Ani rzemieślnicy, ani supermarketowe specyfiki nie mają tu większych szans. Musieliby zatrudniać perfumiarza i albo ich na to nie stać, albo im się nie opłaca. Jeżeli produkt po prostu dobrze pachnie, to choćby wszystko inne miał 10/10, u mnie nie dostanie więcej niż 8. Powtarzam — u mnie, bo oceniam wedle własnych preferencji. Bardzo pomaga stworzenie sobie na początku punktu odniesienia — takiego średniaka, czyli 5,5 na mojej skali. Dla mnie jest nim Proraso – białe ma 6, a zielone 5. Jak powiadam — to założenie wstępne. Oceniając sztyft Palmolive, zadaję sobie na koniec pytanie, czy zamiast niego wziąłbym białe lub czerwone Proraso. No i dla mnie to jednak odrobinę lepsze kosmetyki — zarówno pod względem zapachu jak i opakowania. Każdy z nas jest inny i każdy inaczej na takie pytania odpowiada. Nigdy nie miałem ambicji stworzenia jednego, najlepszego rankingu. To mój ranking, ze wszystkimi moimi ułomnościami.\nRafifafi 6 wrz 2015 Odpowiedz\nBardzo się cieszę, że chyba po blisko roku jak dałem Ci ten sztyft wreszcie go przetestowałeś 🙂 Ja oceniam ten produkt podobnie jak Karlin i uważam, że to jest jeden z najlepszych sztyftów jakie używałem. Użyty w tyglu też spisuje się doskonale.\nRafał, jeszcze raz dziękuję za ten sztyft. Bardzo fajny produkt. Lepiej mi przypasował niż Arko. Od Ciebie mam jeszcze sztyft Wilkinsona i La Toja. Co prawda lubię nabierać mydło z tygla, ale przyznam, że ta szminka też wcale nie jest zła. W końcu przekonałem się. Ważne jest, aby wyczuć właściwą ilość produktu. Na początku (2 dni) używałem wagi. Następnego dnia, już po nasmarowaniu się, kontrolnie zważyłem ubytek masy sztyftu i okazało się, że wziąłem 0,7 g. Wygląda na to, że można wyczuć.\nA tak na marginesie, w Pasteur Pharmacy ten sztyft kosztował jakieś $4. Rozmawiałem z Leonem (właściciel) i wyglądało na to, że mocno go wkurzało, że produkt amerykańskiej firmy trzeba za takie pieniądze sprowadzać z Europy.\nRafifafi 7 wrz 2015 Odpowiedz\nPalmolive też dużo wyżej cenię od Arko. Dam CI LaToja w sztyfcie, żebyś mógł porządnie ocenić i opakowanie i ergonomię, a nie tylko samo mydło.\nAle co w Arko tak dużo wyżej cenisz? Z pewnością zapach, ale co jeszcze?\nWiesz Rafał, że jesteś(my) w mniejszości?\nDo tej pory jeśli chodzi o sztyfty, mam doświadczenie tylko z ARKO. Pierwsze golenie z zastosowaniem owego sztyftu nie wspominałem przyjemnie. Rozchodzi się o technikę użycia sztyftów. Zwilżonym sztyftem jeździłem po twarzy. Procedura powtórzona przed każdym, przejściem (było ich standardowo – 3). Efekt, mega podrażnienia, szczególnie w okolicach ust. Początkowo myślałem, że jestem uczulony na jeden z składników przedmiotowego mydła. Postanowiłem zbadać ten temat i ugniotłem sztyft w tygielku. Następne golenia polegały na kręceniu piany w naczynku. Podrażnienia nie pojawiały się. Jaki z tego wniosek?\nTrzeba uważać na technikę używania mydlanych sztyftów. Mnie pocieranie sztyftem o twarz podrażniało (czerwone plamy na twarzy zniknęły po kilku dniach!). Z podobnymi opiniami spotykałem się na rodzimym forum. Bezpieczniej jest więc przekładać te sztyfty do tygli.\nNa koniec można zaapelować tylko do Colgate – Palmolive Company, aby nie traktowali wg innych standardów Polski i wprowadzili do naszej dystrybucji zarówno sztyft, jak i krem do golenia Palmolive zielony w 100 ml tubce, gdyż popyt na te produkty u nas jest wysoki. Podejście zupełnie niezrozumiałe.\nXardas, napisałem maila, więc jak będziesz chciał, mogę Ci ten sztyft Palmolive podesłać do przetestowania. Produkt wart uwagi. Zgadzam się w pełni z kolegami.\nGdybym miał ten produkt normalnie używać, a nie testować, zdecydowanie bym go starł do tygielka. Widziałem filmik Rafffa na brzytwie. Jemu sztyfty pasują.\nA co do apelu. Wiesz pewnie jak dużo w niemieckich drogeriach jest produktów do tradycyjnego golenia. To nie jest przypadek. Tam jest popyt. W Polsce za mało takich rzeczy się sprzedaje. Rozmawiam na ten temat często i naprawdę osoby używające mydła lub kremu oraz pędzla należą do wyjątków. Pomijając zwerbowanych przeze mnie, znam dwóch takich panów.\nLaki_Luk 6 wrz 2015 Odpowiedz\nMirku, skoro w recenzjach zboczyłeś na tor ekonomiczny, to może jest szansa na powstanie profesjonalnej recenzji Twego autorstwa mydła Barbus?\nProfesjonalnej recenzji?! 🙂 Tego Barbusa oczywiście wypróbuję. Z drugiej strony mam pytanie, czy warto tracić swoje krótkie życie na dobre, choć przeciętne mydła. Satysfakcjonująco i naprawdę nieźle, to ja mam z piankami i nożykami systemowymi. Zabierając się za tradycyjne golenie, liczyłem na coś więcej – eleganckie narzędzie, luksusowy zapach mydła i nietuzinkowy płynu po goleniu. Za równowartość paczki papierosów, czy dużej kawy w Costa Coffee, można kupić sandałowego Haslingera SPA, który zapewni przyjemne golenie przez trzy miesiące. Naprawdę w tej sytuacji warto zajmować się Barbusem? 🙂\nOdpowiadam: Spróbuję, ale do końca przekonany nie jestem, czy zrobiłbym to, gdybym nie postawił sobie za cel przetestowania co ważniejszych mydeł do golenia.\nLaki_Luk 7 wrz 2015 Odpowiedz\nMirku, doskonale rozumiem Twoją logikę. Te same pytania czasem sam sobie zadaję. Ale zasadniczo wydaje mi się, że powinieneś pisać również o produktach budżetowych/masowych. Wszak to zapewne minimum 80% rynku. Większość ludzi nigdy nie sięgnie po Catie’s Bubbles (piękna recenzja) a o produktach za 5-25 zł chętnie by poczytała, by poszukać optymalnego rozwiązania. Czyli takie misyjne podejście do Twojej roli 🙂\nZatem cieszę się z deklaracji odnośnie recenzji Barbusa.\nPytanie moje jednak nie wynikało z chęci poznania mydła na podstawie recenzji, lecz z potrzeby porównania recenzji z moimi odczuciami w zakresie tego mydła. Ciekaw jestem, jak ocenisz to mydło na tle mydeł Proraso, kremu Figaro czy też Cella.\nKarlin 7 wrz 2015 Odpowiedz\nLaki_Luk: Na mnie recenzje Mirka działają w taki sposób, że po przeczytaniu mam dużą ochotę na własnej skórze przetestować produkt. Pewne produkty nazywamy luksusowymi, lecz tu muszę zgodzić się z opinią kolegi Kowjack, że mydło, które kosztuje 100 zł i wystarcza na 5 miesięcy nie jest produktem elitarnym. Zarówno ja jak i Mirek chcielibyśmy przekonać facetów do używania najlepszych mydeł i kremów do golenia. „Podaruj sobie odrobinę luksusu” – ten slogan nie powinien być zarezerwowany dla produktów kosmetycznych dla kobiet.\nLaki_Luk 7 wrz 2015\nMirka recenzje przypominają mi trochę filmy Wojciecha Cejrowskiego. Ale uważam, że poza przybliżaniem nam produktów wyjątkowych (czasem niemal niedostępnych dla przeciętnego użytkownika maszynki do golenia), warto by pełniły też rolę encyklopedyczną.\nJa też chcąc poznać czyjś sposób recenzowania, sprawdzam produkty, których sam używałem. Widzę, czy człowiek zawyża, czy zaniża, oraz w którym kierunku to robi. Dlatego recenzje tych popularnych produktów są bardzo potrzebne i jest to dla mnie jasne. Człowiek „zwabiony” recenzją Barbusa być może zerknie również na inne recenzje i dojdzie do wniosku, że może warto spróbować.\nZupełnie inna sprawa, do czego w głównej mierze odniosłem się w swym komentarzu, to właśnie sens kupowania tych bardzo, ale to bardzo tanich wyrobów. Podam taki przykład z innej beczki. Nie jadam zbyt dużo słodyczy, bo pilnuję prawidłowej wagi. Jeśli więc dochodzę z żoną do wniosku, że mamy ochotę na coś słodkiego, to kupujemy w miarę możliwości najlepsze rzeczy. Na te średnie (również smaczne) po prostu szkoda nam kalorii. 🙂 Jeżeli do kolacji zjadam dwa plasterki szynki, to również szkoda mi jeść „byle co”.\nNo i zobacz… Masz takiego Polaka-szaraka, który bez problemu kupuje do golenia piankę z puszki. Za jedno golenie płaci 18 groszy i wszystko jest dobrze, bo to przecież pianka za 10 zł. Jeśli jednak widzi, że może się taniej ogolić Liderem (0,08 zł), to już nie kupi wspomnianego wcześniej Haslingera (0,22 zł), który kosztuje tyle co pianka, ale będzie żyłował odbierając sobie nawet tę odrobinę przyjemności.\nJest jeszcze jedno pytanie, na które warto sobie odpowiedzieć. Dla kogo my tego geekhuba robimy? Według mnie, raczej dla hobbisty i dla pasjonata, niż dla Polaka-szaraka. Hobbysta i pasjonat będzie mierzył znacznie wyżej, niż w Barbusa. Mam nadzieję, że się nie mylę.\nCiekawa dyskusja mogłaby się tu wywiązać. Ale szczerze mówiąc doskonale Cię rozumiem i tak naprawdę mój punkt widzenia jest dosyć spójny z tym, co piszesz.\nGeekhub może (a może wręcz powinien) być elitarny. Ale recenzje produktów masowych niekoniecznie muszą tę elitarność naruszyć. Czasem budując kontrast (bo dobry szampan jest dobry w opozycji do średniego wina)… a czasem może wyszukując wyjątkowe produkty na półkach supermarketów… a chyba muszę zdradzić, że wczoraj tak właśnie odebrałem Barbusa (mimo że wcześniej wydawał mi się bardzo przeciętny)… i stąd zrodziła się moja prośba o recenzję.\nMirosław Florek 7 wrz 2015\nNo to teraz mnie zaciekawiłeś. W takim razie przyspieszę poszukiwania tego czeskiego Dom Perignon.\nBarbus ma coś w sobie. Dałem dwóm osobom i obie bardzo zadowolone. Mnie średnio odpowiada proszkowo mydlany zapach, ale pod względem „warsztatu” goleniowego to bardzo porządne mydło. W PL kosztuje ok 15zł, ale w Czechach już tylko ok 10zł co daje naprawdę dobrą relację ceny do jakości.\nRafifafi, mnie do niedawna właśnie zapach zniechęcał do tego mydła. Ale kolejne podejście spowodowało, że zapach odebrałem inaczej… może się musiał trochę utlenić? 🙂\nMirku, Dom Perignon to z pewnością nie jest, ale może takie średnie Cava?\nAle zamiast wyprzedzającej dyskusji wolałbym przeczytać Twoją recenzję 🙂\nDostałem przesyłkę z Barbusem. Myślałem (nie wiem czemu), że zapach będzie bolesny, a tu niespodzianka. Aromat jest bezpłciowy, świeży i całkiem przyjemny. W każdym razie znacznie lepszy niż w chemicznym Arko. Zobaczymy jak będzie produkt sprawdzał się w goleniu.\nBolesny zapach? No bez przesady. Moim zdaniem to naprawdę nie jest kandydat na jeden punkt oceny w recenzji.\nLewy 7 wrz 2015 Odpowiedz\nJa tak wysoko właściwości piany Palmolive bym nie ocenił. Uważam ja za mało śliską. Porównując choćby do sztyftu LaToya to jednak mu brakuje jakości. Zapach natomiast, określiłbym jako typowo niemiecki. Jak w mydle Wilkinson. Nie za mocny, rześki i mocno chemiczny 😉\nNadal jednak zachodzę w głowę, jak można takiego sztyftu używać? Po namydleniu twarzy, sztyft jest śliski i oblepiony pianą. Nawet po spłukaniu wodą nie odstawiłbym takiego „maślaka” na półkę. Taki sposób mydlenia budzi we mnie jakiś wewnętrzny sprzeciw. Zawsze ścieram sztyft do kubeczka i używam go jak standardowego twardego mydła wyrabiając pianę bezpośrednio na nim.\nKowjack 7 wrz 2015 Odpowiedz\nDziekuje za recenzje, wysoko oceniles ten sztyft. Nie przepadam za produktami Palmolive do golenia. Mialem krem oraz sztyft. Krem mnie uczulal, chyba jako jedyny z calej gamy produktow do golenia jakie dane mi bylo uzywac. Wspomniany wczesniej La Toja w sztyfcie bije na glowe produkt Palmolive, moim zdaniem oczywiscie.Ja moge tez polecic sztyft Tabac za rewelacyjne wlasciwosci, wiem jednak, ze zapach nie wszystkim odpowiada. Uzywam sztyftow podczas moich wyjazdow i jestem bardzo zadowolony, moim zdaniem sa poreczniejsze niz wszelkie tubki z kremami.\nNiestety, kowjack, ale konsylium w składzie Rafał i ja doszło do wniosku, że nie masz racji ze sztyftem Palmolive. 🙂 Sorry, Winnetou, ale sztyft jest git.\nDzisiaj bardzo fajne golenie tym sztyftem. Faktycznie piana nie może pretendować do miana brody Mikołaja, ale poślizg, własciwości zmiekczające OK. Bardzo przyzwoity produkt za niewielkie pieniądze.\nJa dziś po raz któryś (po przerwie) skorzystałem z Twojego daru – sztyftu Wilkinson. Piana wydaje się, że jest o włos lepsza od Palmolive, ale ogólnie, chyba ze względu na zapach, trochę mniej mi odpowiada. Poza tym ten Wilkinson jest sporo droższy.


PARTNERZY - Tynki, hydroizolacja fundamentów Warszawa | MUREO.PL\nSIEVERT dostawca marek QUICK-MIX I TUBAG\nSievert Polska jest producentem materiałów budowlanych z wieloletnią tradycją. Najważniejsze marki produktowe to :\nQUICK-MIX – Marka oferuje produkty z zakresu systemów ociepleń, tynków, farb, zapraw do klinkieru, suchych zapraw budowlanych oraz chemii budowlanej. Produkty quick-mix dzięki łatwości stosowania oraz dopasowaniu do konkretnych potrzeb projektu zapewniają efektywną pracę wykonawcom. Najwyższe standardy produkcji potwierdza wdrożony System Zarządzania Jakością zgodny z normą DIN EN ISO 9001\nTUBAG – marka z bogatą tradycją i sukcesami whttps://mureo.pl/partnerzy/ rozwoju technologii i rozwiązań do renowacji i ochrony obiektów zabytkowych. W ofercie tubag znajdują się między innymi zaprawy do murowania, spoinowania, tynkowania, szpachlowania, szlamowania oraz wzmacniania murów metodą iniekcji. Do produkcji zapraw marki tubag wykorzystujemy spoiwa takie jak wapno wapniowe, naturalne wapno hydrauliczne, wapno trasowe oraz cement trasowy. Zaprawy produkowane są przy użyciu piasków o różnorodnym uziarnieniu, często z wykorzystaniem historycznych receptur\nRemmers to profesjonalne produkty do ochrony budowli, posadzek i drewna. Grupa Remmers to 70 lat doświadczenia w tworzeniu chemii budowlanej, farb, lakierów i powłok przemysłowych. W Polsce Remmers istnieje od ponad 20 lat, dostarczając ponad 400 produktów ze swojej oferty. Produkty marki Remmers są skierowane głównie do projektantów, branży budowlanej, rzemieślników oraz lakierników, którzy do wyboru mają wiele systemów zabezpieczeń. Obecnie firma dostarcza szeroką gamę produktów klasy premium do ochrony drewna oraz branży budowlanej. Największą popularnością wśród klientów cieszą się takie produkty jak oleje do drewna i tarasu Pflege-ol, impregnaty do drewna HK-Lasur oraz hydroizolacja 2K (masa uszczelniająca).\nDzięki Wydziałowi Rozwoju, ARCAN posiada duży wybór inteligentnych rozwiązań do prawie wszystkich obszarów budownictwa. Jako producent oferuje innowacyjne produkty, które w razie potrzeby, na życzenia klienta mogą być odpowiednio zmodyfikowane, innowacyjne produkty.\nBORNIT – uszczelnianie i renowacja fundamentów, balkonów, tarasów oraz dachów, iniekcja i systemy renowacyjno-termoizolacyjne\nSKAMOL Proste i niezawodne systemy izolacji wewnętrznej\nSystemy izolacji wewnętrznej SkamoWall Living i SkamoWall Basic są odpowiedzią na powtarzające się problemy związane z wilgocią, pleśnią lub złym klimatem w pomieszczeniu. SkamoWall Living to wyjątkowy i łatwy system izolacji wewnętrznej przeznaczony specjalnie do montażu powyżej poziomu piwnicy. SkamoWall Basic to wewnętrzny system izolacji opracowany do montażu w piwnicach. SkamoWall zapobiega i eliminuje wilgoć, powstawanie pleśni, nieprzyjemny zapach, poprawia klimat wewnętrzny oraz jest łatwy i szybki w montażu.\nBOLIX KAMIENICA - NOWE SYSTEMOWE ROZWIĄZANIE\nW skład systemu wchodzą tynki, farby, zaprawy i inne preparaty, tworzące profesjonalne konfiguracje dedykowane powierzchniom o określonych właściwościach. Wprowadzanie systemów tynkarskich zostało przy tym oparte na dogłębnej analizie normatywów (PN-EN-998-1) i zaleceń (WTA) oraz na ocenie rynkowych ofert i potrzeb.


Szeroki wachlarz zajęć kulturalno-oświatowych - Służba Więzienna\nSzeroki wachlarz zajęć kulturalno-ośw...\nSzeroki wachlarz zajęć kulturalno-oświatowych\nW Zakładzie Karnym w&nbspWojkowicach Oddziale Zewnętrznym w&nbspCiągowicach odbyła się nietypowa prelekcja\nTym razem gościem w&nbspZakładzie Karnym był pszczelarz, a&nbspzarazem wielki pasjonat pszczół Pan Michał Łada. Zaproszony gość opowiedział osadzonym, uczestniczącym na&nbspzajęciach, o&nbsptym jak&nbspwygląda codzienność w&nbspulu, o&nbsphierarchii oraz&nbsppodziale zadań pośród owadów, o&nbspznaczeniu pszczół w&nbspprzyrodzie oraz&nbspżyciu człowieka. Osadzeni mogli również z&nbspbliska obejrzeć przyrządy pszczelarskie takie jak&nbsppodkurzacz, specjalny kapelusz, czy&nbspteż dymkę.\nAlbertowi Einsteinowi przypisuje się sentencję, która w&nbsppolskim tłumaczeniu najczęściej przybiera postać: "Jeśli wyginą pszczoły, człowiekowi zostaną cztery lata istnienia."\nZ ciekawostek : Pszczoły są odpowiedzialne za zapylenie około 80% całej ziemskiej roślinności, w&nbsptym warzyw i&nbspowoców. Są też producentami cennych dla zdrowia substancji : miodu, mleczka pszczelego, pyłku pszczelego. Te naturalne leki pomagają, bez skutków ubocznych w&nbspleczeniu i&nbspzapobieganiu wielu chorób.\nCelem spotkania było zagospodarowanie wolnego czasu osadzonym w&nbspramach zajęć kulturalno-oświatowych. Resocjalizacja w&nbspwięzieniu, a&nbspw zasadzie resocjalizacja osób dorosłych, jest bardzo trudnym procesem. Dotyczy bowiem przestępców i&nbsprealizowana jest w&nbspwarunkach izolacji społecznej. W szeroko pojmowanym procesie readaptacji społecznej kontakty osób pozbawionych wolności ze światem zewnętrznym pełnią bardzo ważną rolę.


Charyzmatyczna dama sceny\nRozmowa z Wandą Neumann\n- Hebanowski był autorytetem artystycznym i intelektualnym. Gdy zaczynał na próbie mówić, już znajdował posłuch. Słuchało się go z ogromną uwagą, dawał cenne rady jak grać. Cenił aktorów, którzy potrafili powiedzieć coś poza tekstem, którzy nosili w sobie tajemnicę, metafizykę - mówi aktorka Wanda Neumann w rozmowie z Krzysztofem Lubczyńskim w Dzienniku Trybuna.\nKrzysztof Lubczyński: Gdy umawialiśmy się telefonicznie na rozmowę i padła wzmianka o Pani najgłośniejszej roli filmowej, w filmie Stanisława Różewicza "Drzwi w murze" z 1973 roku, wspomniała Pani, że ilekroć przejeżdża Pani obok ulicy Chopina w Sopocie, to przypomina się Pani czas, gdy tam, w starej willi, był plan tego filmu. Ceni Pani wspomnienia?\nWanda Neumann: - Bardzo. Wspomnienia są częścią kultury w ogólności, a częścią kultury indywidualnej każdego z nas. Poza tym praca akurat nad tym filmem, który miał duży rezonans wśród krytyków i publiczności, osoba reżysera Stanisława Różewicza czy moich starszych, doświadczonych aktorskich partnerów, Ryszardy Hanin i Zbigniewa Zapasiewicza - wszystko to sprawia, że zachowałam ten film w pamięci jako ważny moment mojej aktorskiej biografii. Wspominam ten czas z sentymentem, pamiętam Zapasiewicza chodzącego po ulicy i koncentrującego się przed ujęciami.\nZ lektury informacji biograficznych Pani poświęconych wyczytałem, że pochodzi Pani z artystycznej rodziny...\n- Przede wszystkim muzycznej. Ojciec, Leon Neumann, z zawodu nauczyciel, dyrektor szkół był także poetą. Mama grała na skrzypcach, na fortepianie, na harmonijce ustnej. Ona z kolei odziedziczyła to po swoim ojcu, który był multiinstrumentalistą, grał na wielu instrumentach, miał swój zespół, choć z zawodu był kimś innym. Z mamy przeszło to na nas, a było nas w domu sześcioro, brat i pięć dziewczyn. Grałyśmy na fortepianie, ja trochę grałam też na skrzypcach i na wiolonczeli. Postanowiłam zdawać do Liceum Muzycznego, w którym znalazłam się na wydziale pedagogicznym, który w rezultacie skończyłam. Uznałam jednak, że jestem zbyt słaba, by być muzykiem, solistką, a praca pedagogiczna mnie nie pociągała. Jednocześnie interesowałam się sztuką. Był to czas początków telewizji, w której pojawiły się koncerty, informacje o sztuce, spektakle teatru telewizji. Wszystko to mnie fascynowało i czułam, że to sfera, w której mogę się zrealizować, która może być drogą mojego życia. Skończyło się na tym, że postanowiłam zdawać do szkoły aktorskiej i wybrałam filmową szkołę łódzką.\nDlaczego nie krakowską czy warszawską?\n- Warszawa wydawała mi się zbyt trudna, dużo mówiło się o odgrywających tam dużą rolę parantelach rodzinnych, protekcjach środowiskowych. Ja takiego zaplecza nie miałam. Poza tym szkoła łódzka kojarzyła mi się z filmem, z wytwórnią filmową, a ta dziedzina mnie wtedy najbardziej interesowała. To był czas fascynacji słynnymi gwiazdami zachodniego kina, takimi jak Giną Lollobrigida czy Sophia Loren, na co i ja byłam wrażliwa. Pierwsze spotkanie z filmem przydarzyło mi się na trzecim roku, w 1967 r. zagrałam dużą rolę w filmie Anny Sokołowskiej "Julia, Anna, Genowefa". Niedługo potem zagrałam niewielką, ale ważną rolę w innym filmie Stanisława Różewicza, w "Samotności we dwoje", gdzie partnerowałam Barbarze Horawiance, Mieczysławowi Voitowi i Ignacemu Gogolewskiemu. Była tam piękna, subtelnie zaaranżowana scena dyskretnego współczucia, jakie grana przeze mnie służąca okazuje zdradzanemu przez żonę pastorowi. Różewicz czuł obraz, miał wszystko uprzednio gruntownie przemyślane, nie improwizował, bardzo dbał też o subtelne detale psychologiczne.\nZ tego czasu zapamiętałem Panią także z roli Hanki Marusarzówny w "Zniczu olimpijskim" Lecha Lorentowicza...\n- Tak. Przydarzyło mi się kilka ról postaci historycznych m.in. Bronia Dłuska, siostra Marii Curie-Skłodowskiej, a także Dobrawa w "Gnieździe" Jana Rybkowskiego. Zupełnie niedawno odbyło się w Iławie bardzo miłe wspomnieniowe spotkanie z publicznością w związku z tym filmem, który nakręcono głównie na tamtejszej wyspie Żuławie Wielkiej. Mam z tą wyspą także miłe wspomnienie osobiste, bo jeszcze jako narzeczeni pojechaliśmy tam z przyszłym mężem na wakacje. Warunki były spartańskie, ale wspominam ten pobyt bardzo ciepło, w tym wędkarstwo męża.\nJak się Pani pracowało z Rybkowskim, który miał jako reżyser komercyjny rodowód w kinie przedwojennym, kiedy to terminował u głośnych wtedy reżyserów?\n- Był zupełnie inny niż Różewicz, był raczej sprawnym organizatorem planu filmowego, traktowanego wyłącznie zadaniowo. Liczył na jakąś scenę erotyczną między Dobrawą a Mieszkiem, ale jakoś do niej nie doszło.\nWróćmy na chwilę do Pani lat studenckich w Łodzi. Kogo z profesorów chciałaby Pani wspomnieć?\n- Choćby opiekuna naszego roku Antoniego Lewka, który nie był jakąś wielką sławą czy indywidualnością, ale był niezłym pedagogiem i nauczycielem podstaw technicznych zawodu aktorskiego. Także Hannę Małkowską, aktorkę Teatru im. Stefana Jaracza, bardzo kulturalną panią, która uczyła nas wiersza i teatralnej ogłady. W Łodzi nie było sław takich jak w Warszawie, ale rzetelni pedagodzy, którzy uczyli nas mówić "do ostatniego rzędu" i tak, żeby każde słowo było słyszalne od początku do końca. Dzisiejsi absolwenci, młodzi tego nie potrafią. Nie mają podstaw rzemiosła aktorskiego. Bardzo mnie to irytuje i smuci.\nPo dyplomie znalazła się Pani w zespole Teatru Nowego w Poznaniu u Jerzego Zegalskiego...\n- Gdzie zadebiutowałam w roli Elżbiety Valois w "Don Karlosie" Fryderyka Schillera w reżyserii Izabeli Cywińskiej. To był rok 1968. Za rok będzie mój jubileusz 50-lecia pracy artystycznej. Dobrze wspominam też rolę Smugoniowej w "Uciekła mi przepióreczka" Żeromskiego, tytułową "Elektrę" Eurypidesa, hrabinę Harrys w "Pierścieniu Wielkiej Damy" Norwida. W Teatrze Nowym w Łodzi, dokąd przeszłam po trzech sezonach poznańskich, zagrałam na początek m.in. Ewę Pobratyńską w "Dziejach grzechu" Żeromskiego, a potem urodziłam córkę. Do Łodzi wróciłam tym chętniej, że łódzkie korzenie miał mój mąż i wieloletni partner artystyczny Wiesław Nowicki, aktor i reżyser, także poeta, autor nagrodzonych tomików wierszy, syn Sabiny Nowickiej, wybitnej łodzianki, która z Leonem Schillerem zbudowała Teatr Wielki w Łodzi, wieloletniej dyrektorki Teatru im. Jaracza. Mój mąż był studentem wybitnego pedagoga łódzkiej szkoły, pana profesora Modrzewskiego. Mąż uczył się u niego reżyserii w duecie z Adamem Hanuszkiewiczem, który w tym celu przyjeżdżał do Łodzi. Mąż w ogóle był moim mistrzem i wielkim wsparciem artystycznym. Sam z kolei wiele zawdzięczał jako reżyser Stanisławowi Hebanowskiemu, z którym się prywatnie przyjaźnił. I to właśnie Hebanowski ściągnął nas z Łodzi do Gdańska, do Teatru Wybrzeże, w roku 1973.\nJakim człowiekiem był Hebanowski? Znany i opisany jest jako wybitny inscenizator, analityk, intelektualista teatru, nowator, tłumacz, między innymi z monografii Andrzeja Żurowskiego, ale jako człowiek już mniej. Brakuje o nim anegdot jak o Holoubku czy Łomnickim...\n- Nazywaliśmy go Stulkiem. Był człowiekiem delikatnym i wrażliwym, a jednocześnie bardzo refleksyjnym. Nie miał natomiast częstej u intelektualistów skłonności do szyderstwa, kpiarstwa. O ludziach mówił tonem poważnym, serio, widział w nich raczej tworzywo do dramatu niż do komedii. Taki też był jego teatr, daleki od krzykliwości, jaskrawych barw, ostrych kontrastów i ekshibicjonistycznie ujawnianych emocji. Pobudzał wyobraźnię, inspirował, cenił aktorski charyzmat, tajemnicę, niedopowiedzenie. Był nowatorem teatralnym, ale w treści, a nie w zewnętrznej formie. Nie jako hałaśliwy, ekscentryczny awangardysta, ale jako odkrywca nowych sensów, nowych kontekstów. Rozbijał utrwalone klisze, myślowe schematy. Koncentrował się na problemie. Forma była do tego dostosowywana a nie odwrotnie.\nJak ten delikatny człowiek radził sobie z tak trudną, anarchistyczną zbiorowością jak zespół aktorski? Lech Ordon opowiadał mi, że tylko twardzi dyrektorzy typu Zygmunta Hübnera potrafili skutecznie zapanować nad kapryśną, niezdyscyplinowaną społecznością aktorską...\n- Hebanowski był autorytetem artystycznym i intelektualnym. Gdy zaczynał na próbie mówić, już znajdował posłuch. Słuchało się go z ogromną uwagą, dawał cenne rady jak grać. Cenił aktorów, którzy potrafili powiedzieć coś poza tekstem, którzy nosili w sobie tajemnicę, metafizykę. Mnie bardzo cieszyło, że potrafił we mnie zauważyć obok dramatyzmu także strunę komediową, którą w sobie bardzo lubię - co udowodniłam rolami Podstoliny w "Zemście", a potem Fiokły w "Ożenku" Gogola.\nJa bardzo silnie odbieram także Pani aktorski charyzmat kobiecy, emanujący podskórnym, intensywnym, ale powściągliwie okazywanym erotyzmem. Odbierałem to tak w Pani młodzieńczej roli w "Drzwiach w murze", ale także w teatralnych kreacjach dojrzałej księżnej Yorku w "Ryszardzie IV" czy dojrzałej pani de Valmont. Ale wracam do kwestii charyzmatu aktorskiego. Ja tę charyzmę jako widz bardzo cenię. Są wybitni aktorzy z tajemnicą i wybitni bez tajemnicy. Kiedy oglądałem Pani kreacje, czy kreacje np. Krzysztofa Gordona czy Marka Walczewskiego, to nigdy nie wiedziałem jak poprowadzicie rolę, zawsze byliście dla mnie tajemniczy, ale już wybitni skądinąd aktorzy tacy jak np. Jan Świderski czy Ewa Wiśniewska przy całym swoim kunszcie tajemnicy nie wnoszą, nie zaskakują, nie intrygują...\n- Dobrze, że są tacy widzowie, którzy to tak postrzegają i się na tym znają, bo znawców tej dziedziny jest coraz mniej. Dobrze skomponowana rola to suma myśli, rozwiązań, intuicji, energii. Bardzo cenię sobie np. rolę Maryny w "Weselu" Wyspiańskiego, tym bardziej, że krytyk z Krakowa Elżbieta Morawiec właśnie w mojej interpretacji zobaczyła tajemnicę. Ciekawie pracowało mi się z Krzysztofem Nazarem, który zaangażował mnie do roli księżnej Yorku w "Ryszardzie III" Szekspira, a także w sztuce Petera Weissa "Marat Sade". Nazar był trudnym, ale inspirującym reżyserem. Potem był jeszcze "Wiśniowy sad" Czechowa, "Bazylissa Teofanu" Tadeusza Kicińskiego, "Taniec śmierci" Strindberga, "Fantazy" Słowackiego. A w końcu emerytura, na którą posłał mnie po objęciu Teatru Wybrzeże pan Maciej Nowak. Przyszedł tu robić porządki, choć nie miał przygotowania do prowadzenia teatru, w ogóle nie biorąc pod uwagę mojego dorobku na tej scenie i mojej przydatności zawodowej. Przypomnę, że w wcześniej w Poznaniu widzowie uhonorowali mnie dwukrotnie "Złotą Chryzantemą", a w Gdańsku dwukrotnie nagrodą im. Iwo Galla, nie mówiąc już o nagrodach festiwalowych.\nZaskoczyła mnie tym Pani, bo pamiętam tekst pana Nowaka, w którym ubolewał, że w Polsce nie są wykorzystywani w filmie i na scenie doświadczeni aktorzy średniego i starszego pokolenia, że to wielka strata dla polskiej Melpomeny...\n- Czyli co innego pisał, a co innego robił. Nie pierwszy taki przypadek w życiu. A przecież nadal gram, obecnie między innymi w sztuce "Wilkommen w Zoppotach" Adolfa Nowaczyńskiego w "Teatrze Wybrzeże". Na szczęście Nowaka już tu nie ma, a dyrektorem jest Adam Orzechowski, który dał mi, po tym przykrym okresie, kilka dużych ról.\nPani pierwszy okres w Gdańsku to także współpraca z Teatrem Telewizji w studiu gdańskim...\n- ...które mieściło się we Wrzeszczu na Jaśkowej Dolinie. Animatorem tego teatru był pasjonat, poeta, prozaik Jerzy Afanasjew, podpisujący się "Afanasjew z Sopotu". Dzięki niemu ta scena . przeżyła swój okres świetności. Zagrałam tam sporo ról, m.in. Lizę w "Młynie na wzgórzu" według skandynawskiego pisarza Gjellerupa.\nWspomniała Pani o Stanisławie Hebanowskim jako o arcyważnym dla Pani artyście i człowieku. Czy kogoś jeszcze chciałaby Pani wspomnieć?\n- Tak, choćby Izabellę Cywińską, ale jej musiałabym poświęcić osobny tekst. Ważny był dla mnie Jerzy Kreczmar, u którego zagrałam w "Szatach Prospera" Ernesta Renana i Martę w "Zamianie" Paula Claudela. Z Hebanowskim łączyła go artystyczna, myślowa precyzja. Jego spektakle były konstrukcjami myślowymi, dość chłodnymi emocjonalnie. To były raczej dramaty myśli, niż dramaty akcji czy serca. Od aktorów wymagał czegoś większego niż tylko sztuki realistycznego grania. Bardzo ważny był dla mnie także Stanisław Różewicz. Był przede wszystkim reżyserem filmowym, a do teatru "wpadał" od czasu do czasu, gościnnie. Grałam u niego w Gdańsku w "Domu Bernardy Alba" Federica Garcia Lorki i "Sztukmistrzu z Lublina" Singera. Pamiętam też jego świetną realizację "Biedermana i podpalaczy" Maxa Frischa. Podobnie jak Hebanowski, także Kreczmar, był mistrzem reżyserskiej precyzji i dyscypliny, Nie mogę też nie wspomnieć Marka Okopińskiego, wieloletniego dyrektora "Teatru Wybrzeże", reżysera i dynamicznego artysty. Choć Jego sposób reżyserowania był zagadką dla aktorów.\nKrzysztof Gordon określił jego sposób reżyserowania sformułowaniem: "reżyserował tak, jakby nie reżyserował"...\n- Na pewno Okopiński, jeśli trafił na odpowiedni dla siebie tekst i znalazł zrozumienie u aktorów, to potrafił zrobić wybitne przedstawienie. Chcę też wspomnieć dwóch ciekawych reżyserów z którymi współpracowałam -Ryszarda Majora, twórcę nieklasycznego oraz Krzysztofa Babic-kiego, bardzo dynamicznego i ze skłonnościami awangardowymi. Babicki lubi przewartościowywać klasykę teatru, szukać w niej nowych znaczeń, uwspółcześniać, burzyć ich strukturę literacką. Nie interesują go konteksty polityczne, społeczne, koncentruje się na relacjach międzyludzkich, lubi demaskować swoje postacie. Chcę też wspomnieć o znakomitych koleżankach i kolegach aktorach z "Wybrzeża" - Halinie Winiarskiej, Halinie Słojewskiej, Joannie Bogackiej, Krzyśku Gordonie, Jerzym Łapińskim, Stanisławie Michalskim oraz o wspaniałym scenografie Marianie Kołodzieju, jednym z największych mistrzów tej sztuki.\nW 1977 roku założyła Pani wraz z mężem "Teatr na Przymorzu"...\n- Byliśmy dynamicznym, przebojowym artystycznym małżeństwem. Od początku naszej pracy w teatrze prowadziliśmy równolegle, własną działalność artystyczną, która była naszą osobistą wypowiedzią. Realizowaliśmy monodramy, spektakle publicystyczne o treści aktualnej, kameralne spektakle poetyckie. Przypomnę choćby dwa: "Małego księcia" Saint-Exupery'ego czy spektakl "Koncert wiosenny" wg opowiadań Janusza Korczaka, zrealizowany także w języku esperanto. Nasze spektakle z wieloma postaciami, graliśmy we dwójkę. Na zasadzie komedii dell'arte, w oparciu o fantazje, ruch sceniczny i nieliczne rekwizyty. Przeżyliśmy w tej działalności ogrom najrozmaitszych doświadczeń.\nKontynuuje Pani działalność swojego teatru?\n- Tak. Realizuję nadal teksty Juliana Tuwima, a Jana Brzechwy "Pchłę Szachrajkę" i Kornela Makuszyńskiego "Przygody Koziołka Matołka" prezentuję w ramach cyklu "Czytajmy dzieciom". Obecnie doszło mi jeszcze jedno zadanie - prezentacja wierszy mojego męża Wiesława Nowickiego wydanych pośmiertnie w tomikach "Wiersze gostomskie" i "Wiersze łódzkie żartobliwe", a także tomiku mojego ojca Leona Neumanna "Wiatraczny poeta".\nW czym Pani teraz gra poza "Wilkommen w Zoppotach" Nowaczyńskiego w reżyserii dyrektora Adama Orzechowskiego w Wybrzeżu?\n- W ważnym spektaklu "Martwe dusze" wg Gogola w reż. Janusza Wiśniewskiego. A także gościnnie w łódzkim Teatrze Powszechnym w "Branczu" Juliusza Machulskiego w reż. Michała Siegoczyńskiego.\nCzytając teksty o Pani natknąłem się na uwagi, że mimo znakomitych początków nie miała Pani szczęścia do filmu. Czuje się Pani spełniona jako aktorka?\n- Czuję się spełniona. Miałam szczęście szeroko działać na niwie teatralnej, ale także filmowej i szczęście do dobrych spotkań z ludźmi, którzy mnie inspirowali. Sensem teatru jest spotkanie, akt twórczy, w którym aktorzy spotykają się z widzami, ale także z innymi twórcami. Mimo, że nie zostałam muzykiem, to w tej dziedzinie także czuję się spełniona, bo miałam okazję śpiewać na scenie, a reszty dopełniła moja córka Ewelina Nowicka, utalentowana skrzypaczka, solistka, która mieszka w Hamburgu.\nWanda Neumann - ur. 24 listopada 1945 roku w Urbanowie. Wybitna aktorka scen i filmu polskiego. Absolwentka PWSTiF w Łodzi (1968). W latach 1968-1971 w Teatrze Nowym w Poznaniu, 1971-1973 - Teatr Nowy w Łodzi, od roku 1973 związana głównie z Teatrem "Wybrzeże" w Gdańsku. W filmie zagrała m.in. w "Julii, Annie, Genowefie" A. Sokołowskiej (1967), w "Samotności we dwoje" (1968) i "Drzwiach w murze" St. Różewicza (1973), "Zniczu olimpijskim" L. Lorentowicza (1969), "Południku zero" Waldemara Podgórskiego (1970), "Ciemnej rzece" (1973) i "Milionerze" (1977) Sylwestra Szyszko, "Pensji pani Latter" St. Różewicza (1988). Pojawia się też w popularnych serialach telewizyjnych, m.in. "Na dobre i na złe", "Pensjonat pod Różą", "Lokatorzy", "Kryminalni".\nZagrała dziesiątki ról teatralnych, tworząc wiele wybitnych kreacji, m.in. w "Don Karlosie" F. Schillera (1968), tytułową w "Elektrze" Eurypidesa (1970), w "Pierścieniu Wielkiej Damy" CK. Norwida (1970), "Dziejach grzechu" S. Żeromskiego (1973), "Śnie" F. Kruszewskiej (1974), "Cyganerii warszawskiej" A. Nowaczyńskiego (1974), "Weselu" St. Wyspiańskiego (1976), "Zamianie" R Claudeia (1977), "Pannie Julii" A. Strindberga (1977), "Bazylissie Teofanu" T. Micińskiego (1978), "Zemście" A. Fredro (1982), "Wiśniowym sadzie" A. Czechowa (1985), "Sztukmistrzu z Lublina" B. Singera (1988), "Dialogach karmelitanek" G. Bernanosa (1991), "Fantazym" J. Słowackiego (1993), "Tańcu śmierci" A. Strindberga (1996), "Ryszardzie III" W. Szekspira (2000), "Niebezpiecznych związkach" Choderlos de Laclos (2000), "Ożenku" (2009) i "Martwych duszach" (2014) M. Gogola, "Wilkommen w Zoppotach" A. Nowaczyńskiego (2014). W Teatrze Telewizji m.in. w "Justynie" Elizy Orzeszkowej (1974) czy w "Młynie na wzgórzu" Karta Gjellerupa (1977). Laureatka m.in. Nagrody Prezydenta Gdańska w dziedzinie kultury (2008) i Srebrnego Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis.