Jak usprawnić polską dyplomację? – Obserwator Świata\nJak usprawnić polską dyplomację?\nJechałem dzisiaj z domu na naszą regularną cotygodniową zbiórkę w „Studiu Opinii”. Jestem człowiekiem dobrze zorganizowanym, więc wyszedłem z domu ze sporym zapasem czasu: nie znoszę niepunktualności, u siebie jeszcze chyba bardziej niż u innych. No i w połowie drogi autobus zatrzymała policja, kierując go na trasę zastępczą – która naturalnie natychmiast się śmiertelnie zakorkowała. Z początku nie wiedziałem o co chodzi: nad głową warczały mi policyjne śmigłowce, na każdym skrzyżowaniu stały błyskające „kogutami” radiowozy, po ulicach snuły się zaaferowane patrole z nisko zawieszonymi glockami na biodrach…\n– Ki diabeł? – spytałem sąsiada w autobusie. – Coś pan, z byka spadł? – odparł uprzejmie – bidon przyjechał…\n– Jaki bidon? – nie rozumiałem.\n– No ten kowboj – stwierdził z wyższością znawcy problemów polityki międzynarodowej sąsiad – no, wiceprezydent USA. Wieńce składa i do Kaczora jedzie…\nPrzyznam, że cholera mnie zatrzęsła. O ile wiem, żadnego gościa w tym kraju jeszcze nigdy nie uszkodzono; nikt nawet nie dostał paru „jopów”, jesteśmy grzeczni. Zabijamy tylko z rzadka własnych prezydentów i tylko ich obrzucamy jajami albo walimy mutrą w skroń, obcym nic nie grozi. Kowbojów dość lubimy w dodatku. Paraliżowanie zatem na parę godzin stolicy – co kosztuje monstrualne pieniądze i złości ludzi bez potrzeby – jest totalnym idiotyzmem.\nNo, ale może to wymogi obiektywne, ta cała heca; nie będę się upierał. Zamiast dwudziestu minut dotarcie do siedziby „Studia” zajęło mi ponad godzinę, przy okazji kilka kilometrów dmuchnąłem piechotą – samo zdrowie w końcu. No i miałem czas pomyśleć.\nI wymyśliłem coś takiego: zbudujmy 50 km od Warszawy siedzibę Pana Prezydenta i Pana Premiera. Takie – nazwijmy to – Odwiedzowisko. Ze sporym hotelem dyplomatycznej klasy Lux, żeby się nawet zmieścił namiot Kadafiego albo cały harem ś. p. pana Sukarno. Zbudujmy z Warszawy do owego Odwiedzowiska nawet autostradę; niechaj będzie nawet zamknięta dla zwykłych śmiertelników, i tak się społecznie opłaci. Urzędowych Gości będziemy tam wozili limuzynami, albo i nawet śmigłowcem wprost z lotniska. Na miejscu wybudujmy pomnik; niechaj to będzie Pała Uniwersalna, z krzyżami, gwiazdami Dawida, sierpem i młotem, symbolami męczeństwa sybiraków i co tam jeszcze komu do zżartego wódą łba przyjdzie; chodzi o to, by nasi Oficjele i Goście mogli sobie poskładać w jednym miejscu wieńce na dowolną okoliczność. Mogą tam mieć również własną telewizję, która by transmitowała wszystko na Specjalnie Uroczystym Kanale.\nGrunt, by mi w Warszawie dupy nie zawracali.\nOpublikowane 21-10-2009 21-10-2009 przez B MPosted in Różności\nPoprzedni Previous post: Więcej pytań, niż odpowiedzi\nDalej Next post: Walka stulecia\n9 myśli w temacie “Jak usprawnić polską dyplomację?”\n23-10-2009 o 16:04\nPrzeżyłem kilka kataklizmów zwanych przejazdami VIPów przez Trójmiasto. Ach, gdyby one (te wipy 🙂 ) mogły usłyszeć jakie serdeczne życzenia ludzie im słali 🙂\nUwaga nie na temat:\nPanie Bogdanie, Pana blog w wersji mobilnej (konkretnie na ajfonie) jest rewelacyjny! Nie widziałem jeszcze witryny zrobionej tak czytelnie, precyzyjnie i ładnie. Chociażby dla Pana blogu w tej wersji warto mieć ajfona 😉\n23-10-2009 o 16:09\nMiło słyszeć (też mam ajfona i lubię go), ale to zaleta szablonu, nie moja. Zresztą aplikacja WordPressa na IPhone’a jest dość nędzna: u mnie nie wyświetla obrazków, tylko kody html. Chyba ją spaprali. Inna rzecz obrazek na Safari.\n22-10-2009 o 12:10\n22-10-2009 o 08:31\nTakie życie. Może potrzeba mniej tego narodowego zdenerwowania a więcej stoickiej postawy? Wszak to problem wszystkich stolic i w Londynie czy Paryżu też ulice zamykają na potęgę.\n22-10-2009 o 00:13\npamiętam jak byłem kiedyś nad morzem i obok we Władysławowie. Bush się opalał na Helu i czekając na pociąg powrotny usłyszałem komunikat, że wszystkie pociągi z powodu jego wizyty zostały odwołane. Bezpieczeństwo przede wszystkim 🙂\n21-10-2009 o 23:50\nPodoba mi się ta wizja. Najlepszy jest Specjalnie Uroczysty Kanał.\nKanał jak kanał, Wajda mógłby film nakręcić…\n21-10-2009 o 21:37\nMoże i my jesteśmy grzeczni ale:\na) ranga gościa wymaga takiej, a nie innej ochrony,\nb) dowództwo ochrony szanownego gościa może sobie zażyczyć takich, a nie innych środków bezpieczeństwa.\nBo nie ma np. pewności, że odwiedzą nas jacys goście. Ali Agca też nie był Włochem.\nNiestety taki to los tej czy innej stolicy. U nas jeszcze dochodzi niewydolna, od lat kiepsko rozwijana sieć dróg i ulic. Trzeba się z tym liczyć albo po prostu zmienić miejsce zamieszkania (to tak, jak z tymi wszystkimi mieszczuchami, którym przeszkadza wielkomiejski hałas).\nNo i mam XXIw, na takie okazje można sobie zestawić telekonferencję — co prawda to nie to samo co spotkanie twarzą w twarz, ale i taka możliwość istnieje.\n21-10-2009 o 21:04\nPomysł świetny, tylko chyba da się zrealizować taniej jeszcze: przecież prezydent ma już do dyspozycji jakieś miejsca. Przypominam sobie Hel. Więc może tylko dobudować co tam trzeba, drogę, pomnik. Nawet jak się nie da odwiedzin skutecznie od ludzi odizolować, to przecież i tak zdenerwuje się znacznie mniejszą część populacji niż robiąc zamieszanie w Warszawie.\n21-10-2009 o 19:15\nA po drugiej stronie stolicy zbudujmy protestowisko na manifestacje! Wszystko tam będzie pancerne, na wypadek górniczych rozruchów, będzie budynek rządowy, żeby było skąd wychodzić do protestujących (a też i gdzie się schować).\nPo trzeciej stronie chętnie widziałbym jeszcze poligon na kibolskie ustawki, skoro chcą, niech sobie urywają głowy, byle z daleka od ludzi chcących spokoju.


Barcelona – opis wydawcy Barcelona Roberta Hughesa, autora znakomitego Rzymu, to fascynująca biografia najbardziej niehiszpańskiego z hiszpańskich miast. Hughes opisuje burzliwe dzieje stolicy Katalonii, opowiada o losach władców, magnatów, artystów,…\nBo to złe kobiety były. Intrygantki i diablice – opis wydawcy Złe, niemoralne, wyrachowane, manipulujące otoczeniem. Intrygantki, oszustki, awanturnice w skali rodzinnej, krajowej i europejskiej. Zdrajczynie i agentki obcych mocarstw. Od Jagiellonów…\nCzysta biała rasa – opis wydawcy Przekład z języka niderlandzkiego Jadwiga Jędryas Wszystko zaczęło się pod koniec XVI wieku, kiedy w stadninie habsburskiego dworu postanowiono stworzyć konia, który byłby godzien nosić monarchów. W 1658 roku cesarz…\nPierwsze znaki. Najstarsze symbole świata – opis wydawcy Ekscytująca wyprawa do źródeł ludzkiego języka Wyobraź sobie, że jesteś jaskiniowcem żyjącym 25 000 lat temu. Nie mieszkasz jednak w jaskini, tylko w namiocie ze skór rozpiętym na rusztowaniu…\nRewizja nadzwyczajna. Skazy na królach i inne historie – opis wydawcy Kogo uznać w dziejach polskich za postać kryształową? A kogo za osobistość ze skazą? I czy w ogóle jest możliwy tego rodzaju podział? Czy istniał w dziejach naszych jednoznacznie…\nRzym – opis wydawcy Błyskotliwa i bardzo osobista biografia Rzymu od jego mitycznego założenia przez Romulusa i Remusa po czasy Berlusconiego. Autor, wybitny współczesny krytyk sztuki, zabiera nas w urzekającą podróż przez dzieje jednego z najbardziej…\nRzym. Wędrówki z historią w tle – opis wydawcy Rzym. Wędrówki z historią w tle to bardzo osobista książka Bożeny Fabiani o mieście, w którym stale się coś rodziło, coś przekształcało, coś zapadało pod ziemię. To opowieść o osłoniętych tajemnicą dziejach…\nSaloniki. Miasto duchów. Chrześcijanie, muzułmanie i żydzi w latach 1430-1950 – opis wydawcy W Salonikach przez wiele stuleci – i najczęściej pokojowo – obok siebie żyli przedstawiciele różnych narodów, religii, języków i kultur: egipscy kupcy, hiszpańscy…\nŚladami gwiazd II RP Miejsca ludzie historie – opis wydawcy Autorka zabiera czytelników śladami dawnych artystów, gwiazd i celebrytów w pasjonującą podróż po ulicach, placach i kinach, teatrach, parkach praktycznie nieistniejącej już stolicy. Od mrocznych…


obrona narodowa • Wszystko co najważniejsze\nW warunkach nowej hybrydowej zimnej wojny wybuch konfliktu bezpośredniego między dwoma stronami jest bardziej prawdopodobny (jest „do pomyślenia”) niż w klasycznej zimnej wojnie XX wieku. Dotyczy to w szczególności agresji skrytej, zakamuflowanej, podprogowej (przykład takiej agresji mieliśmy na Krymie i w pewnym stopniu także w Donbasie). Mniej prawdopodobna, ale jednak dużo bardziej prawdopodobna niż w pierwszej zimnej wojnie może być agresja otwarta, ale na ograniczoną skalę.\nPolska Marynarka Wojenna od lat znajduje się na równi pochyłej, prowadzącej w stronę całkowitej utraty możliwości operacyjnych, a niemrawe próby zmiany tego stanu rzeczy koncentrują się wokół prób zbudowania czegoś na kształt polskiej Linii Maginota. Elity polityczne i wojskowe zdają się nie zważać na tę słabość, o czym świadczy chociażby Strategia Bezpieczeństwa Narodowego z 2014 roku, w której Marynarka Wojenna nie występuje w żadnym kontekście.


Strony bukmacherskie legalni bukmacherzy online - Part 9\nLegia Warszawa jest rokrocznie wymieniana w gronie kandydatów do zdobycia Mistrzostwa Polski. Nic w tym…\nFaza pucharowa każdych rozgrywek jest niezwykle ekscytująca. Tutaj nie ma już kalkulacji, ponieważ przegrany odpada…\nGranie w karty jest jednym ze sposobów na to, jak na przykład nudzi nam się z powodu nagłej przerwy w dostawie do…\nW naszym kraju działa więcej niż jedna firma bukmacherska. Nic zatem dziwnego, że gracze często zastanawiają się, który buk tak…\nJakie bonusy powitalne dostępne w naszym kraju nie wymagają od nas wykonywania obrotu? Już teraz możecie się tego dowiedzieć! Bonusy…\nKonkurs bukmacherski Forbet. 100.000 PLN do wygrania!\nW Zakładach Bukmacherskich Forbet dostępna jest oferta specjalna o nazwie Szczęśliwa 13. Już teraz możesz sprawdzić, w jaki sposób wziąć…\nBukmacher Forbet przygotował bonus do 500 PLN dla wszystkich zarejestrowanych graczy. Zobacz, co musisz zrobić, by otrzymać dodatkową kasę na…\nWygrane z bonusem 50% w BetClic. Jak odebrać dużą kasę?\nStawianie długich kuponów w BetClic to okazja do zdobycia nawet 50% bonusu do wygranych. Jak dokładnie to działa? Przedstawiamy wam…\nNie musisz uciekać się do nielegalnych metod, by obstawiać bez podatku. Już teraz sprawdź, jaką promocje na niedzielę przygotował bukmacher…\nNie wszyscy bukmacherzy dostępni w naszym kraju są w stu procentach legalni. Poznaj strony, na które lepiej nie wchodzić, by…\nNa początku czerwca bukmacher Milenium wystartował z nową stroną internetową. Odświeżona wersja portalu to nie tylko nowości wizualne, ale także…\nObstawianie meczów przez internet na stronie legalnego bukmachera BetClic. Jak to dokładnie działa, co muszę zrobić, by wykorzystać swoje typy…\nTypy bukmacherów 67


Funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej z większą wypłatą - InfoSecurity24\nMinister Finansów podpisała rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, co pozwoli na rozdysponowanie środków na podwyżki dla wszystkich funkcjonariuszy SCS - poinformował związkowców Związku Zawodowego Celnicy PL Krzysztof Stanisławski, dyrektor Departamentu Organizacji i Wdrożeń w resorcie finansów. Zgodnie z sygnowanym przez minister Teresę Czerwińską dokumentem, 1 stycznia tego roku stosuje się nowy mnożnik kwoty bazowej.\nRozporządzenie minister finansów datowane jest na 20 lutego i wejdzie w życie 14 dni od ogłoszenia. Dokument zmienia rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej na podstawie art. 225 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej. Złożony przez minister Czerwińską podpis pozwala na rozdysponowanie środków na podwyżki dla wszystkich funkcjonariuszy SCS, co stanowi pierwszy etap modernizacji formacji zapowiadanej w 2018 roku.\nPrzedstawiciele ministerstwa poinformowali również, że "na podwyżki w roku 2019 została zabezpieczona kwota 418 mln złotych – z rezerwy celowej uwzględniająca wszystkie pochodne uposażenia/wynagrodzenia". Warto zaznaczyć, że zmiany mnożnika kwoty bazowej dotyczą jedynie górnych jego wartości. Oznacza to więc, że nie zmieni się najniższa kwota, którą poszczególni funkcjonariusze dostaną za swoją pracę, zwiększyła się jednak szansa na to, że zarobią oni na swoich stanowiskach więcej.\nPrzykładowo dla pracującego w resorcie finansów szefa Krajowej Administracji Skarbowej nowy mnożnik wynosi, zgodnie z zapisami dokumentu, od 6,233 do 6,900, a wcześniej kształtował się na poziomie 6,233-6,500. Ze stanowisk obsługujących ministerstwo najmniejsze wartości mnożnika przypadają na młodszego specjalistę Służby Celno-Skarbowej (wcześniej 1,457-1,564, a obecnie - 1,457-2,300).\nW przypadku funkcjonariuszy pracujących w izbach administracji skarbowej, urzędach skarbowych i urzędach celno-skarbowych, najwięcej potencjalnie zarobić będzie mógł dyrektor izby z mnożnikiem 3,840-6,200 (wcześniej 3,849-5,500). Natomiast najmniej, młodszy specjalista SCS - 1,227-2,300 (wcześniej 1,227-1,413). Oczywiście mówimy tu o uposażeniu zasadniczym, nieobejmującym dodatków za wieloletnią służbę, stopień służbowy, funkcyjnego na stanowisku kierowniczym, tych uzasadnionych szczególnymi właściwościami, kwalifikacjami i umiejętnościami, czy uzasadnionych szczególnymi warunkami pełnienia służby - jak wyszczególniono w ustawie o KAS.\nWarto zaznaczyć, że zarówno policja, jak i straż graniczna, straż pożarna czy służba więzienna nie mają tzw. widełek jeżeli chodzi o mnożniki kwoty bazowej. Zgodnie z ustawą budżetową na rok 2019 kwota bazowa dla funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej wynosi 1 701,09 zł brutto.\nSłużba Celno-Skarbowa, będąca częścią Krajowej Administracji Skarbowej jako ostatnia formacja podpisała porozumienie w związku z zakończonym w zeszłym roku protestem służb mundurowych. Zgodnie z listopadowymi ustaleniami, od stycznia 2019 roku mieli oni liczyć na podwyżki w miesięcznej wysokości 655 złotych brutto dla każdego pracownika i funkcjonariusza. Kwoty podwyżek mają zostać wypłacone najpóźniej do końca III kwartału 2019 r. z wyrównaniem od 1 stycznia 2019 roku.\nProjekt "w budowie"\nW listopadzie 2018 roku ustalono również, że do opracowania programu modernizacji KAS, zostanie powołany specjalny zespół. Zmianie ulec mają także zasady emerytalne. Mają one być tożsame z tymi, jakie wywalczyły pozostałe służby, a więc przejście na emeryturę możliwe będzie po 25 latach służby bez wymogu ukończenia 55 lat życia. Szef KAS zobowiązał się do przygotowania odpowiedniej nowelizacji ustawy.\nPrace nad dalszą modernizacyjną nadal trwają. Jak podkreślał w rozmowie z InfoSecurity24.pl podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, zastępcą szefa Krajowej Administracji Skarbowej, nadinspektor Piotr Walczak, modernizacja, którą formacja chce realizować w latach 2020–2022, zostanie uregulowana w uchwale Rady Ministrów.\nZakładamy, że koszt realizacji uchwały wyniesie około 1,9 mld złotych. Z tej kwoty na podwyższenie płac przeznaczone zostanie około 660 mln złotych, a ponad 1,2 mld zł to planowany koszt zakupów pojazdów, sprzętu do kontroli oraz rozszerzenia bazy nieruchomości KAS. Ale proszę pamiętać, że tutaj mówimy o kwotach wydatkowanych od 2020 roku. Natomiast podwyższanie wynagrodzeń i uposażeń zacznie się już w 2019 roku.\nnadinspektor Piotr Walczak, podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, zastępcą szefa Krajowej Administracji Skarbowej\nJak informowali parę dni temu związkowcy, "strona społeczna wyraziła zaniepokojenie brakiem udziału strony społecznej w pracach nad Projektem Uchwały modernizacyjnej". Podczas spotkania z przedstawicielami resortu finansów zapewniono ich jednak, że "w najbliższym czasie będą zaproszeni" do prac nad ustawą, a "brak do chwili obecnej udziału w pracach spowodowany było chęcią przedstawienia wstępnego Projektu Uchwały tzw. produktu wyjściowego i dopiero dalszego jej przygotowywania z przedstawicielami Związków Zawodowych".\nczwartek, 28 lutego 2019, 07:55\nZwiązek Zawodowy Celnicy PL NIE podpisała porozumienie w związku z zakończonym w zeszłym roku protestem służb mundurowych. Wystarczy przeczytać informacje na stronie związku.


krakow.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji krakowskiej → Ojciec Leon Knabit trafił do szpitala\nOjciec Knabit jest najstarszym benedyktynem w opactwie tynieckim.\tRoman Koszowski /Foto Gość\nPrzypomnijmy, że znany i powszechnie kochany mnich trafił pod koniec października ubiegłego roku do szpitala w związku z COVID-19. Przebywał na oddziale zakaźnym w Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Żeromskiego w Krakowie. Udało mu się pokonać chorobę.\n"Wszystkie dolegliwości przyjmuję bez cienia sprzeciwu, łącząc się z tymi, którzy w tej chwili naprawdę bardzo cierpią. Pamiętam też o tych, którzy spędzali długie tygodnie w szpitalu już bez nadziei wyzdrowienia, o bł. Hannie Chrzanowskiej, o św. Janie Pawle II, o ks. Józefie Tischnerze, o Kardynale Franciszku Macharskim i o współbraciach kapłanach, którzy dzisiaj odchodzą z tego świata" - pisał wówczas na swoim profilu facebookowym.\nDziś po południu opactwo benedyktynów w Tyńcu poinformowało, że o. Knabit znów jest w szpitalu. "Ojciec Leon poczuł się gorzej i konieczne są dodatkowe badania. Prosimy Was wszystkich o modlitwę za naszego najstarszego współbrata" - napisali benedyktyni.\nNa profilu facebookowym o. Leona pojawił się wpis: "Po przymusowym 5-dniowym leżeniu pozdrawiam wszystkich bliskich z Oddziału Rehabilitacyjnego Szpitala im. Stefana Żeromskiego w Krakowie. Pamiętam w modlitwie i o modlitwę proszę".\ndodane 06.04.2021 19:00


Mniej samochodów na Moczydłowskiej. - Forum mieszkańców osiedla przy ul. Stryjeńskich 19 (Warszawa Ursynów)\nForum Forum mieszkańców osiedla przy ul. Stryjeńskich 19 (Warszawa Ursynów) Strona Główna » Forum ogólne » Mniej samochodów na Moczydłowskiej. Idź do strony 1, 2 Następny\nMniej samochodów na Moczydłowskiej.\nWysłany: Śro 21:51, 05 Gru 2012\nA tak z innej beczki. Otóż zauważyłem, że od ok 2 miesięcy parkuje mniej samochodów na Moczydłowskiej. Czy może ktoś wyjaśnić to zjawisko? Jakieś pomysły?\nWysłany: Czw 11:34, 06 Gru 2012\nproponuje poobserowac to sie Pan dowie i podzieli swoimi spostrzezeniami, moze wlasciciele samochodow boja sie ze nasz budynek za chwile zacznie sie walic i im uszkodzi pojazdy?\nWysłany: Czw 11:46, 06 Gru 2012\nMoże ze strachu....no bo te latarnie postawili...a wiadomo, ze pod latarnią najciemniej\nWysłany: Czw 17:13, 06 Gru 2012\nNo właśnie poobsewowałem, dlatego pytam bo nie znam przyczyny.\nWysłany: Czw 17:17, 06 Gru 2012\nNIE MA OCHRONY W GARAŻU PANA MW WIEC WIECEJ SAMOCHODÓW PARKUJE W GARAŻU A ZIMA SIE ZBLIŻA\nWysłany: Czw 18:20, 06 Gru 2012\nA może pan MW w ramach promocji świątecznej sprzedał jakieś garaże, to się od razu luźniej zrobiło pod blokiem\nWysłany: Pią 9:09, 07 Gru 2012\nDzisiaj w nocy na odcinku od Stryjeńskich do Delikatesów "U Bartosza i Woyciecha" stały tylko 3 samochody! Jeszcze mniej niż wczoraj.\nWysłany: Sob 16:24, 08 Gru 2012\nTo prawda że coraz więcej samochodów jest w garażu.\nCiekawe tylko czy legalnie czy nie??\nWysłany: Sob 16:56, 08 Gru 2012\nWłaściciel ściga spółdzielnię za długi, a myszy harcują w garażu, a może pchnął te miejsca garażowe za bezcen.\nWysłany: Sob 17:21, 08 Gru 2012\nNawet za przyzwoitą kwotę nie chciał sprzedać a za zawyżona ja nie chciałam kupić\nWysłany: Sob 17:34, 08 Gru 2012\nMWpewnie robi promocje w zime parkui za darmo\nWysłany: Sob 20:15, 08 Gru 2012\nMoże niech wynajmą za sensowną kwotę, jak nie mogę znaleźć nabywcy?\nA propos, ile kosztuje wynajem miejsca postojowego w naszym garażu?\nWysłany: Śro 9:05, 12 Gru 2012\nSamochody jakby zdecydowały powoli wracać na Moczydłowską, dzisiaj w nocy na odcinku od Stryjeńskich do Delikatesów "U Bartosza i Woyciecha" stało aż 10 samochodów! Czy to znaczy, że przepedzono je z garaży?\nWysłany: Śro 9:47, 12 Gru 2012\nCzy ten dół na chodniku to robota tych od lamp na Moczydłowskiej czy wodociągów? Zima ich chyba "zaskoczyła" w grudniu, bo zagrodzili chodnik i poszli... Trudno przejść, a zwłaszcza przejechać wózkiem... Ciekawe, czy tak już będzie do wiosny?\nWysłany: Śro 11:20, 12 Gru 2012\nWodociągi. I pewnie tak zostanie do wiosny...


"#Supermodelka Plus Size": czy kandydatki poradzą sobie z zadaniami sportowymi? - WP Teleshow\n"#Supermodelka Plus Size": czy kandydatki poradzą sobie z zadaniami sportowymi?\n"#Supermodelka Plus Size" (Materiały prasowe, Fot: Mateusz Nasierowski)\n- Aby zostać modelką plus size nie wystarczy mieć większego rozmiaru. Program nie propaguje niezdrowego trybu życia czy zaniedbania. Modelka, zarówno ta w rozmiarze XS, jak i XL, powinna mieć zadbane, jędrne i proporcjonalne ciało. Powinna zdrowo się odżywiać, a wolny czas spędzać aktywnie. To jedne z najważniejszych wyznaczników, którymi się kieruję, szukając w programie tej jedynej modelki plus size. Wiem, że ciężko spełniać wszystkie te warunki, ale szukamy supermodelki, która będzie naprawdę wyjątkowa - powiedział Rafał Maślak, juror w programie "#Supermodelka Plus Size".\nZobacz także: Krzysztof Gojdź o "Supermodelkach Plus Size": "Nie każdy musi być chudą szkapą i Anją Rubik"


ArKITekczer tygodnia: zamkowa osada z Rybna - Bryła - makabry(ła)\nred 24-04-2014 15:53\nRybno to licząca kilka tysięcy mieszkańców wieś w powiecie działdowskim (woj. warmińsko-mazurskie). Miejscowość jest malowniczo położona, tuż nad jeziorem Rybno. W okolicy dominuje wiele lasów i łąk. Na swojej stronie internetowej gmina zachęca turystów do odwiedzin i aktywnego spędzania czasu. Reklamuje się także rezerwatem "Ostrów Tarczyński" oraz zabytkowym kościołem pochodzącym z XVI wieku.\nPoczątki samej wsi Rybno sięgają 1335 r. Być może średniowieczne korzenie uwydatnić chciał pewien prywatny inwestor, który przy ulicy Lubawskiej postanowił wznieść iście zamkowe osiedle. W obiekcie znajduje się min. centrum medycyny biologicznej. Ciekawe czy pobyt w takim ośrodku wyjdzie komuś na zdrowie...


Abp Fulton J. Sheen: Duch i przepowiadanie | Fronda.pl\nPrzepowiadanie nie jest tożsame ze spieraniem się. Można wygrać spór i stracić duszę. Kapłan musi zachować cierpliwość wobec ludzi zakłamanych. Gdybyśmy wierzyli w kłamstwa o Kościele, w które wierzą oni, nienawidzilibyśmy go tysiąc razy bardziej niż oni go nienawidzą.\nKapłan musi próbować odkryć, czy obiekcje danej osoby wobec wiary mają w istocie podłoże intelektualne, czy są raczej natury moralnej, czyli zakorzenione w pewnym niewłaściwym zachowaniu. Tak zwane powody są czasem racjonalizacją stylu czyjegoś życia. Ważne jest, żeby dowiedzieć się nie tylko tego, co ludzie mówią o Chrystusie i Jego Kościele, ale dlaczego to mówią. Taką metodą posłużył się nasz Pan w rozmowie z kobietą przy studni. Przedstawiła problem teologiczny, podczas gdy jej prawdziwy problem był natury moralnej – chodziło o jej pięciu mężów. Jednakże Chrystus nie odrzucił jej, mimo iż dostrzegł jej podstęp. Ukazał jej, na czym polegał jej problem i została nawrócona.\nNajlepsze podejście kapłana wobec poszukujących dusz nie polega na udowadnianiu, że się mylą lub na dowodzeniu, że on sam ma rację; polega po prostu na oferowaniu chleba łaknącym i napoju pragnącym. Nasza wiara jest zaspokojeniem pragnienia duszy, a nie dydaktyczną prezentacją jakiegoś sylogizmu. Kapłan musi starannie przygotowywać się do każdej rozmowy z kandydatem do nawrócenia. Zanim zacznie go nauczać, powinien spędzić godzinę na rozmyślaniu o analogiach, przykładach i odpowiedziach na możliwe zarzuty.\nAby ratować dusze, musimy być święci. Pan nie używa brudnych narzędzi. Jakże mamy iść do grzeszników, jeśli mówią: „Lekarzu, ulecz samego siebie” (Łk 4, 23)? Jakże też mamy wzywać niepraktykujących katolików, by znów zaczęli okazywać należne Kościołowi posłuszeństwo, jeśli są oni w stanie poddawać w wątpliwość nasz własny styl życia i nasze czyny?\nNie posłałem tych proroków, lecz oni biegają; nie mówiłem do nich, lecz oni prorokują. Gdyby stali w mojej radzie, głosiliby moje słowa mojemu narodowi i nawróciliby ich ze złej drogi oraz z przewrotnego postępowania.\n(Jr 23, 21-22)\nKatechezy dla katechumenów powinny być tak przygotowane, by dowodziły, że kochamy to, w co wierzymy. Jeśli okazujemy niewiele entuzjazmu dla doniosłej prawdy, której nauczamy, w jaki sposób dusze mają się nauczyć kochać tę prawdę?\nŹródło: „Kapłan nie należy do siebie„, 2018 r., str. 162-164.\nMirusTy debilku pozostalosc po sowietyzmie Wiesz co to jest prywatna wlasnosc? A wiesz ze Fronda jest wlasnoscia prywatna? A wiesz co wlasciciel moze robic na swojej wlasnosci? A wiesz "gosciu" ze jestes na terenie czyjejs wlasnosci? A moze otworz te podrapane drzwi do swych "apartamentow" pozwol niezaproszonym tam sr....!\nOrdon szybko wyliż spermę z ręki bo klawiaturę zachlapiesz !!!\nRŻNIJMY KUPY2019.11.18 15:15\nCzy ty wiesz że głupi jesteś i to bardzo? Czy Jezus podzieliłby twoje zachowanie, że o języku już nie wspomnę. Dobre chęci nie wystarczą, dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane.Czytam cię już trochę i wydaje mi się że nie jesteś obrońcą wiary tylko sabotażystą, może lepiej ukaż jawnie swoje zamiary.\nEwa B.2019.11.19 8:55\nObryzgany ! Sam nafajdałeś na siebie ! Współczuję intelektu !\nPo co wy redaktorki Frondy takie bzdury publikujecie?\nPo to ,żebyś mógł się wykazać i coś mądrego napisać ,ale jak do tej pory nie udało ci się .\nTy bezimienna cioto, kiedy się ujawnisz?\nMirek po co wlazisz na Fronde!!!\nMyślący człowiek czytając Biblię sam jest w stanie wychwycić mnóstwo absurdów i niekonsekwencji. Trudno nie zwątpić. Wystarczy lektura Genesis żeby wykazać bezsens Chrześcijaństwa.\nBiblia to nie powieść ,myślący człowiek czyta ją i zgłębia ,a nie zatrzymuje się na księdze Genesis .\nPo co chodzić do lekarza,poczytaj anatomie człowieka i uleczysz się sam.Nie będziesz robił tłoku w przychodni.\n"Czy obiekcje danej osoby wobec wiary mają w istocie podłoże intelektualne, czy są raczej natury moralnej, czyli zakorzenione w pewnym niewłaściwym zachowaniu" - jak jest w Twoim przypadku? Już Ci napisali, że Biblia to nie powieść. Czyta się ją inaczej. Bez światła Ducha Świętego nie będziesz w stanie zrozumieć Pisma Świętego.\nale nie potrzebuję natchnienia Ducha Świętego żeby wykazać bezsensy i sprzeczności obalające sens ukrzyżowania, a więc podważające całe Chrześcijaństwo. I nie zatrzymałem się na Genesis, ale myslący czytelnik już tam będzie się czuł robiony za durnia.\nEwa B.2019.11.19 8:53\nPerełki Ewangelii są wyłącznie dla "przeżuwaczy" Słowa Bożego. "Nie rzucajcie pereł przed wieprze..." Nie tylko ze względu na ich uświnienie, przede wszystkim nie są dla tych, co łykają wszystko i wszędzie bez zastanowienia.\nkatolicyzm to kiczowaty idiotyzm\nnolens volens2019.11.18 18:03\na ty prostaku jesteś kiczowatym debilem\nUWAGA....................wystrzegajcie sie ciemnoty i zacofania poganskiej sekty katolickiej\nKtóż Cię oświecił i cóż to za ponura światłość która nie pozwali Ci widzieć tego o czym wie cały świat? Nawet niewierzący i małe dzieci wiedzą że Katolicyzm to nie sekta lecz największa na świecie monoteistyczna religia miłości którą wyznaje ponad miliard ludzi. Uważaj byś nie wpadł w nie kończącą się przepaść bo potykasz się po omacku, pomodlę się za Ciebie. Szczęść Boże\nwracaj do zboru... słuchać ciepłych słówek bez wiary.\nnolens volens2019.11.18 18:02\nciebie też trzeba się wystrzegać kacapie\nEwa B.2019.11.19 8:48\nA jednak bardzo cię ciekawi ta sekta, codziennie odwiedzasz tę stronę, porusza cię, nie jesteś obojętny. Masz rację, szukający zostanie odnaleziony.\nKolejna afera szczepionkowa! W Krakowie bez kolejki zaszczepieni radni KO\nPrzedwojenny przepis na bliny gryczane z łososiem i śmietaną\n,,FAZ’’: Putin może zacierać ręce\nKasta basta! Sąd znów po stronie Giertycha: Zatrzymanie było ,,nielegalne''\nCo z konwencją stambulską? Ważna ustawa z podpisem prezydenta!\nGodzina policyjna w Holandii. Młodzi zapowiadają bojkot


Moskiewskie Metro: Czasem mówi jak człowiek,rękę poda, uśmiechnie się uprzejmie,a czasem błyśnie szaleństwem spod powieki wtedy ma w oczach Syberię.\nCzasem mówi jak człowiek,\nrękę poda, uśmiechnie się uprzejmie,\ni wtedy ma w oczach Syberię.\nWzdychasz duszo, mój szeroki stepie,\njuż ostatnim tchem.\n24 grudnia 1988 / Sławutycz - Pierwouralsk\nLinia Czerwona / Łubianka\n13 lat apokalipsy / 3 lata szaleństwa / 4 lata spokoju\nz zawodu pasożyt, przydatny przy szlachtowaniu tego, co kryje się w tunelach\nwyłazi na powierzchnię, bynajmniej nie jako stalker\npaszport z Łubianki, falsyfikat z Hanzy i Biblioteki im. Lenina\nkobieta i czteroletnia córka, wbrew pozorom\nSyn dziwki, bardzo uroczy początek kariery na tym pięknym świecie. Ivan w piękno świata nie wierzył nigdy. Albo inaczej. Najpierw nie był zainteresowany jego poszukiwaniem, później został turpistą-amatorem w ramach rozwijania swoich pasji. Urodził się na Ukrainie, wychował pośród sielskiego uralskiego krajobrazu, gdzie mógł spokojnie pielęgnować swoje samotnicze zapędy. Ludzie od zawsze budzili w nim niepokój, na który reagował najpierw ucieczką, a kiedy stał się wyjątkowo silnym młodzieńcem - agresją. Szybko zapracował na miano tego, do którego nie należy się zbliżać i przechodzić na drugą stronę drogi, sunąc spojrzeniem po ziemi, kiedy miało się nieszczęście przypadkiem go spotkać. To całkiem nie tak. Ivan nie był psychopatą, przynajmniej w pierwszych dwóch dekadach swojego życia. Naprawdę. Wtedy można go było nazwać, przy zachowaniu jego punktu widzenia i wszelkich zasad bezpieczeństwa, ofiarą cudownej wiejskiej społeczności, która musi znaleźć jednego frajera do straszenia nim dzieci. Nadawał się idealnie ze swoimi furiackimi zachowaniami. Wtedy jeszcze usiłował nieśmiało sygnalizować, że może być przypadkiem nieszczęśliwy z tym całym byciem sobą. Ale spróbuj to przekazać matce-dziwce, kiedy dodatkowo kontakty międzyludzkie nie są twoim hobby. No, idź i spróbuj, teraz, startuj. Ivan będzie patrzył, jak biegniesz. Ciężko się dziwić, ze przeszła mu ochota na zwierzenia. Bo przeszła. Ostatecznie, na zawsze, definitywnie, z pierdolnięciem i pełną grozy melodią w tle. Nikogo nie zabił, nikomu nie zrobił mniej doniosłej krzywdy, nawet nie krzyczał - pierdolniecie było raczej implozją, krótkim emocjonalnym niewidzialnym fajerwerkiem, który zostawił ludzką skorupkę w nienaruszonym stanie, ale jego dusza skurczyła się, zapadła i powyginała jak wsadzona do zimnej wody rozgrzana puszka. Nie, nie miał zapędów na małego fizyka i nie ułożył tak kwiecistej metafory na temat własnego stanu psychicznego, kiedy tenże miał miejsce. W ogóle nie miał żadnych zapędów.\nKomunistą się urodził, jego myślenie było od zawsze tak czerwone, jak czerwona byłą jego krew, a nad starymi wydaniami dzieł Lenina spędził pół młodości. To się więc nie liczy za zapęd. Jako dwudziestolatek bez aspiracji wyjechał do Perm, gdzie na stacji kolejowej witał i jednocześnie żegnał pociągi jako dróżnik. Jego życie to pasmo połączonych powitań i pożegnań - z bezpiecznej odległości i mało entuzjastycznie machał darom od losu, które niezadowolone tym brakiem zainteresowanie znikały zaraz po tym, jak się pojawiły. Młody Vinogradov nie potrafił korzystać z danej mu szansy i uparcie tkwił w dobrze znanym gównie. Dobrze znane gówno było bezpieczne, ale to nie zmniejszało jego gównianości ani o jeden promil. Pięć lat podróżował wzdłuż północnego szlaku Kolei Transsyberyjskiej - wsiadał do pociągu z życiem w walizce, zmuszony lub znudzony, wysiadał na kolejnej stacji, gdzie łapał się jakiejkolwiek pracy. Ukochał tę pieprzoną Kolej jak nic na świecie, a kiedy po kilku latach wojny niewiele z niej zostało, chciał jedynie płakać i leżeć na przerdzewiałych torach w oczekiwaniu na pociąg, który nigdy nie nadjedzie. W momencie nadania histerycznych komunikatów o wybuchu wojny Ivan uprawiał anarchię w nastawni stacji Władywostok, gdzie od dokładnie dwóch tygodni spędzał większość czasu. On i jego tanie papierosy, głównie na kanapie w kącie pomieszczenia. Wynajmowanie nor już dawno sobie darował. I nie miał zamiaru być grzecznym chłopcem, chociaż nie było już gdzie uciekać. Pewnie stałby się wilkiem morskim, zaciągając się do załogi byle jakiego statku płynącego przez Pacyfik, ale apokalipsa pokrzyżowała mu plany. Hm, jednak nie. Nie miał planów. Planowanie od zawsze go przerażało, zdechłby jak pies, gdyby jeszcze zaczął się zastanawiać nad swoją przyszłością i - co gorsza - realizować swoje zamierzenia. Porażka by go zabiła. Nie odczuwał jej z kolei w sytuacji, kiedy cały czas był życiowym śmieciem i przyzwyczaił się do koczowniczego trybu życia.\nPo wybuchu wojny zdecydował się na spektakularne samobójstwo. Ruszył z Władywostoku znów ku europejskiej części Rosji. Podróż powrotna. Piechotą, przez Syberię, spisując wytrwale w dzienniku przebieg wędrówki. Sądził, że promieniowanie zabije go przy dobrych wiatrach (okrutne, nieprawdaż?) w ciągu maksymalnie kilku dni i niezmiernie cieszyła go ta perspektywa. Urodził się samobójcą, i życiowym tchórzem. Mógł więc życzyć sobie cudowniejszego momentu? Pchał się tam, gdzie było niebezpiecznie, a jedynym możliwym środkiem transportu były w tamtym momencie własne nogi. Dlatego wytrwale szedł. I szedł i szedł, i szedł, i szedł. I nic. Oprócz zmęczenia nic mu nie doskwierało, ani dobrze znane z opowieści efekty choroby popromiennej, ani nawet cholerny ból głowy, który uwielbiał męczyć go czasem i całymi tygodniami. Wtedy, dziesiątki kilometrów na zachód od Władywostoku, modlił się o śmierć nie dlatego, że było z nim tak koszmarnie źle. Przeciwnie. Było mu podejrzanie dobrze jak na okoliczności przyrody. Nie ulega wątpliwości, że był jednym z dzieci Czarnobyla, urodził się zaledwie dwa lata po katastrofie w elektrowni jądrowej, w mieście przeznaczonym dla jej ofiar. W mieście gdzie jedynym tematem przez długie lata pozostawały okrutne konsekwencje awarii reaktora. Nie miał jednak okazji nasłuchać się o nich zbyt wiele, bo kiedy jego matka urodziła, jak się zdawało, zdrowe dziecko, rodzina w te pędy ruszyła wgłąb Związku Radzieckiego, zatrzymując się w szaleńczym pędzie byle-dalej-stąd dopiero na Uralu. Lekarskie niedobitki z Metra po dziś dzień głowią się nad tym, jakim cudem zyskał odporność na stosunkowo spore dawki promieniowania jądrowego i póki co najsensowniejszą wersją wydaje się być mutacja genetyczna, która miała miejsce z nieznanych nikomu powodów. Wyjątkowo przydatna w dzisiejszym świecie mutacja genetyczna. Nikt jednak nie dowiódł jej istnienia, więc Ivan funkcjonuje jako lokalny ewenement. Taka przyjemna posadka.\nPo kilku latach wędrówki, starszy o lat dwadzieścia, odnalazł uralskie schrony, o których dziecięca legenda w przetrwalnikowej formie tkwiła gdzieś w nim i wykiełkowała w momencie, kiedy najbardziej jej potrzebował. A szeptało się w Pierwouralsku o stalinowskich schronach. Szeptało się też o wielkich skarbach rozgrabionych podczas rewolucji wsi, które leżą gdzieś w górach i czekają na odkrycie. Szeptało się o duchach i zjawach, których ujrzenie wywoływało szaleństwo. O ile całą resztę można było włożyć między bajki, schrony faktycznie istniały. Cholera wie czy były stalinowskie, czy jakiekolwiek inne. Ale były. I stały się jego schronieniem na kolejne lata. Był panem swojego własnego cudownego zakątka na Ziemi, który mógłby pomieścić tysiące, a żył w nim on sam, jeden jedyny. Albo raczej on i tysiące czających się w mroku cholerstw, których regularna dekapitacja pozwoliła mu w końcu wyćwiczyć się w walce. Opanował do perfekcji rozpoznawanie wszelkich dziwnych istot po każdym możliwym przejawie ich obecności. Można nawet powiedzieć, że zaprzyjaźnił się ze swoimi wiernymi popromiennymi potworami, które z uporem maniaka chciały odgryźć mu głowę. I nie tylko - którąkolwiek z kończyn również nie zamierzały pogardzić. Udało im się jedynie przeorać jego ciało bliznami we wszystkich możliwych kierunkach i kilka razy niemalże doprowadzić go do śmierci. Niemalże to słowo klucz. Po słodkich dwóch latach w schronach odnalazł tunel. Ten legendarny tunel, który prowadzić miał aż do Moskwy, do najbardziej wysuniętych na wschód stacji metra. Ten, którym nikt po jego budowniczych oficjalnie nie przeszedł. Ale czy tunele ze stolicy gigantycznego państwa do samego środka niczego projektuje się dla oficjalnych przemarszów? Chyba nie. Cholera wie, ilu wcześniej uciekało nim przed cholera wie czym. To nieważne. Ważne, że za stertą wszelkiego śmiecia, kamieni i wieloletniego syfu znalazł wejście doń.\nNie porwał się na szaleńczy, niemal tysiąckilometrowy marsz bez przygotowania, był przegranym człowiekiem pośród wielkiego niczego - nie idiotą. Z Moskwy mógł nie zostać kamień na kamieniu, cisza w eterze trwała latami, gówno wiedział, spędził dziesięć lat sam ze sobą, ciągnęły za nim głosy umarłych, okradał trupy i opuszczone domy, był pasożytem na miarę postapokalipsy, syberyjskim wilkiem z obłędem w obsesyjnie żywych oczach. Kiedy przygotowany na maksymalnie dwumiesięczną wycieczkę wyruszał wgłąb tunelu, swój wytrwale prowadzony dziennik zostawił przy symbolicznym wejściu. Zdawał sobie sprawę, że najprawdopodobniej zginie po drodze, umrze z głodu lub wcześniej z pragnienia, bo z zarządzaniem zapasami coś pójdzie nie tak, spotka stałych lokatorów tego przytyku, w którym nie było już tak łatwo się schować jak w sieci schronów, z dala od wciąż napromieniowanego powietrza coś w końcu spełni jego największe marzenie. Nie zamierzał jednak poddać się bez walki, podobnie jak nie dawał się zabić przez poprzednie lata, chociaż to byłoby najprostsze rozwiązanie. Chciał zostać pokonany, nie rozerwany na strzępy jako uosobienie pokory. Pokora to gówno, nigdy z nią nie sypiał, chociaż nęciła, kołysała biodrami i rzucała tęskne spojrzenia. Do połowy drogi wszystko szło podejrzanie dobrze. Dobrze to takie strasznie kiepskie słowo na określenie jego sytuacji i stanu ówczesnego świata. Subiektywnie dobrze przestało być, kiedy pierwsza napotkana bestia postanowiła z pochodni Ivana uczynić własną broń w starciu przeciwko niemu. Spotkanie z bardzo niesympatycznym upiorem przypłacił utratą resztek urody, zyskał za to bliznę zajmującą niemalże całą prawą połowę twarzy, bark, fragment ramienia i pleców. Uściślając - blizna to się zameldowała dużo później, zaraz po feralnym zdarzeniu miał tam apetyczne, eksplodujące bólem oparzenia tysiąc osiemnastego stopnia i właśnie wtedy zyskał przekonanie graniczące z pewnością, że umrze nie od odniesionych ran, a od reakcji zakończeń nerwowych na ich pojawienie się. Wtedy właśnie pojawiła się w nim wola walki, która w ciągu sekundy stała się obsesją. Nie, nie, nie taką zwykłą obsesją. Ivan przy pomocy własnych możliwości psychicznych wywołał u siebie objawy szoku pourazowego, bo uwziął się jak nigdy wcześniej i nigdy później, że wyjdzie z tego przyjemnego bagienka żywy. Choćby miał umrzeć zaraz po dotarciu do Moskwy, a potencjalne blokady w tunelu rozdrapywać paznokciami i w konsekwencji obnażonymi kośćmi palców. Filippides swoich czasów, bohater w wojnie o kupę kamieni i wiszące na kablu czerwone M, bohater o którego nikt nie prosił, którego nikt sobie nie życzył i którego czyny nikogo nie obchodziły. A raczej nie obchodziłyby, gdyby mógł się nimi bez zastanowienia dzielić i wysławiać swoje przewspaniałe dokonania samobójcze.\nKiedy Ivan zaczynał powoli odczuwać fakt, że definitywnie skończyły mu się pieczołowicie przygotowane i rozplanowane zapasy, w prześwicie tunelu, który powstał prawdopodobnie po wybuchu bomby, dojrzał fragment charakterystycznej tablicy. Tablicy z nazwą stacji metra, stacji Novogireyevo, końcowej dla ósemki. Może i linia Kalininskaya dojeżdżała na jakieś absolutne moskiewskie zadupie, gdzie bywanie przed wojną było oznaką przynależności do nizin społecznych, ale Ivan nigdy nie miał niczego bardziej w dupie. Resztki odmalowanych niegdyś na złoto łuków sklepienia stacji były mu najmniej do szczęścia potrzebne, i tak całowałby ziemię na paskudnej niegdyś stacji Novogireyevo, a jej brzydotę i najstarsze z puszczanych Kalininskayą składów (a raczej wspomnienie o nich) uważał za najpiękniejsze, co kiedykolwiek stworzył człowiek. Bo to właśnie tam skończył się jego koszmar wieloletniego tułania po wielkim, śnieżnym i przeżartym trupim jadem niczym. I co teraz? Wielka radość, że w końcu się udało? Ale co się niby udało? Dotarł do Moskwy, znalazł się na tym pieprzonym Novogireyevie i dopiero wtedy uświadomił sobie to, co powinien był wiedzieć już trzynaście lat wcześniej, kiedy zachciało mu się wycieczki z Władywostoku do Moskwy. Mógł sobie posiedzieć w ruinach złotej stolicy i pokontemplować jej dawne piękno, mógł powspominać przygody z ostatniej dekady, mógł zrobić tyle cudownych rzeczy w tym cholernym mieście. Owszem, mógł, ale zajmował się głównie opętańczym szlochem świadomości, że to nie jest cudowna oaza, którą sobie zaprojektował w głowie. Miał czas na projektowanie, design najwyższej próby ze wszystkimi możliwymi szczegółami. I odpowiedź rzeczywistości w postaci sterty kamieni, pustej sterty kamieni. Tuneli miał dość. Cokolwiek by na niego nie czekało na powierzchni, nie miał zamiaru robić choćby jednego kroku wgłąb plątaniny, która jasno i klarownie wyglądać mogła tylko na mapie dla zagranicznych turystów. Tej z napisem 'Witaj w Moskwie!' czy innym czołobitnym hasełkiem speców od miejskiego marketingu. Urocze spacerki po mieście również należały już do przeszłości. Mógł sobie przypomnieć, jak mu się kiedyś naiwnie marzyły. Z ukochaną i gromadą rozłażących się we wszystkie strony dzieciaków, które lezą każde w innym kierunku i trzeba ich pilnować bez przerwy. Takie tam głupoty z czasów, kiedy bywał jeszcze sentymentalny i miewał jakiekolwiek marzenia.\nSkoro natura ciągnie wilka do lasu, Ivan nie mógł znaleźć się gdzie indziej niż przy Łubiance. Ledwo żywy z pragnienia liczył na to, że ostatnie chwile spędzi wśród urojonych krzyków kagiebowskich przesłuchań. Nic z tych rzeczy, jego urojenie przypominało raczej stłumiony gwar. Mógł być półprzytomny, ale chłodna lufa karabinu na karku działa wyjątkowo pobudzająco na wszystkie elementy układu nerwowego. Na krótko, bo zaraz potem dokładnie w to samo miejsce oberwał, tym razem dla odmiany, kolbą, a rzeczywistość raczyła zapaść się w jeszcze większą ciemność niż ta, która spowijała martwe miasto. Trafił do swoich, do czerwonych braci, wielkich entuzjastów myśli Lenina i dobroci Stalina. Szkoda tylko że początkowo jako więzień i obiekt niezdrowego zainteresowania. Trudno się dziwić, skoro spokojnie spacerował po mieście bez maski przeciwgazowej, co powinno było go zabić, a jak na zwłoki, to był podejrzanie żwawy. Szybko jednak towarzysze podłapali zmyśloną historię w dobrze sobie znanym tonie, której złożenie w logiczną całość wrodzony komunizm tylko ułatwił. Ułatwił również przebicie się do struktur Partii, na coś w końcu czytanie dygnitarzy musiało się przydać, skoro w życiu nic nie dzieje się bez powodu, jak mawiają zidiociali romantycy.\nProblem pojawił się w momencie, kiedy Ivan wyszedł spod wrażenia wydarzeń ostatnich lat i zaczął wszystko metodycznie rozważać. Wtedy właśnie wrócił do swojego wioskowego przeznaczenia, tym razem jednak w wersji podziemnej. Został tym, którego należy omijać z daleka, bo kontrolowanie emocji mu ani trochę nie wychodzi, więc ciężko stwierdzić, czy ma akurat ochotę na braterski uścisk czy poderżnięcie komuś gardła dla przyjemności. Drugi problem był taki, że tym razem stał się naprawdę niebezpieczny, a jego sadystyczne skłonności nie były wioskowym gadaniem. O, nie, moimi mili, tak dobrze już nie ma. Poddawany ostracyzmowi gówniarz dorósł i został pełnoetatowym psychopatą, i Bóg jeden raczył wiedzieć, co mu tak naprawdę siedziało w głowie, bo skłonności do zwierzeń u niego nie stwierdzono. Wydarzenia pewnej (podobno łamane na oficjalnie) wiosennej nocy zmieniły jednak wiele w jego życiu, chociaż pierwotnie miały być jednymi z wielu podobnych. Ivan nie pytał, czy którakolwiek z mieszkanek stacji Łubianka ma ochotę z nim obcować. Po prostu robił, co do niego należało, a - spójrzmy prawdzie w oczy - gwałcona kobieta była dla niego przedmiotem. Jedna z tych jeszcze nieznających jego żądz okazała się jednak wyjątkowo odważna, bo postanowiła uczynić z niego swojego przyjaciela. Osobliwy pomysł. Nadezhda pełnego sukcesu odnieść oczywiście nie mogła, a że Ivana zasadniczo nie należało w tamtym okresie drażnić, podzieliła los kilku innych kobiet. Tym razem jednak historia nie skończyła się na odebraniu należnej przyjemności, a jej kolejny akt rozegrał się, kiedy na świat przyszło ich dziecko. Ivan prawdopodobnie nie wiedziałby w ogóle, że dorobił się córki i nie odbyłoby się preludium do procesu uspokajania się, gdyby Nadezhda nie zdecydowała się mu o tym powiedzieć. I przy okazji pokazać mu małej Yekateriny, która z właściwym noworodkowi urokiem stopiła syberyjskie lody. Tak, to jest ten pretensjonalny moment, w którym największy twardziej na globie zaczyna płakać i przechodzi przemianę wewnętrzną. Na każdego kiedyś przyjdzie czas.\nNie poradził sobie z całym swoim dotychczasowym życiem w ciągu pięciu minut, nie rzucił się Nadezhdzie na szyję i nie przysiągł wierności aż po grób. Ją pokochał dużo później niż córkę i przyszło mu to o wiele trudniej. W kochaniu nigdy nie był dobry, zakochiwanie się z kolei należało do tych szlachetnych czynności, z którymi nigdy wcześniej nie miał do czynienia. Ciężko więc oczekiwać, że zdobył lub kiedykolwiek zdobędzie tytuł Męża Roku. Jednak w rankingu Ojca Roku mógłby być pewny pozycji w pierwszej dziesiątce. No, ostatecznie na początku drugiej. To nie muzyka łagodzi obyczaje, ale urodzona dokładnie czterdzieści jeden lat po swoim ojcu Katiusha i jej mama - najodważniejsza kobieta świata, której zdecydowanie należy się przynajmniej krzyż zasługi. Jako że wojenne wydarzenia nie mogły przejść bez echa, Yekaterina urodziła się niewidoma, co w porównaniu z innymi występującymi anomaliami traktować należy raczej jako drobiazg.\nTo wcale nie tak, że nie ma miłości, nie ma litości, nie ma nadziei, wiary nie ma i tego przyjemnego ciepła, które poczuć można tylko w momencie, kiedy po latach beznadziei w końcu znajduje się swoje miejsce. Nawet jeśli tym miejscem jest powstałe po apokalipsie podziemne miasto w tunelach metra, a gdzieś tam głęboko cały czas pokutuje myśl o tym, jak piękna była drzewiej Moskwa.\nW bezokiennych korytarzach śniedź na nieruchomych klamkach,\nw ciszy co jak krzyk przeraża śpi Matka Łubianka.\nUtraciła wszystkie dzieci - więźniów, katów, dygnitarzy,\ntylko gdzieś w kotłowni świeci ogień w prostej twarzy.\n[Mam nadzieję, że ten bełkot powyżej nie jest bezdennie głupi, starałam się w każdym bądź razie uczynić go chociaż trochę sensownym, bo nie lubię się oddalać za daleko od realizmu, a coś musiałam wymyślić, żeby swój mało lotny pomysł zrealizować. Umiejętność pisania zwięźle, oto co bym chciała kiedyś sobie kupić. Sean Bean dumnie prezentuje się na gifach. Kocham i rozdaję wielkanocne jajka z czekolady!]\nAutor: porno o putinie o 21:46\nZ 20 lutego 2013 22:11\n[to ja poproszę jedno czekoladowe jajko, o. a karta, co tu dużo mówić, wspaniała. no to do Zojki zapraszam, mogą się w sumie znać z przeszłości, bo ta zagościła kiedyś u komuchów]\nApayan 20 lutego 2013 23:04\n[ jak patrzę na takie karty, to mam ochotę odejść z rpg... ze wstydu. Zapraszam do wątku, ale brak pomysłów.]\nAndriej Bielikow 20 lutego 2013 23:15\n[ I tak wszyscy wiedzą, że Iwan jest moją ulubioną postacią na blogu.]\nVesper 21 lutego 2013 00:39\n[ Witaj w metrze! Kurde, nikt już nie wita, tylko od razu gada ogóły, phew! W każdym razie - podziwiam za kartę. Naprawdę, podziwiam. Za długość, za pomysł, za postać. Właśnie, postać - bardzo mi się podoba i ma dużego plusa za wiek. Wiem, że jest era słitaśnych nastolatków i cieszę się, że ktoś jeszcze tworzy takie postacie ;_; *odezwała się właścicielka 21-letniego szczeniaka*\nI ja też chcę jajko z czekolady! ]\nzgniły anioł 22 lutego 2013 18:23\n[Brzydko tak Slavie życzyć śmierci już na samym wstępie, bardzo brzydko. Zaczynasz za karę.\nA wątek może być ciekawy, bo mojemu misiaczkowi to rzeczywiście tylko zdechnąć zostało. Ale to zależy od okoliczności jeszcze. Moja propozycja brzmi następująco: Slava przypadkiem zaplącze się o linię czerwoną i przypadkiem przeleci dzieciaka jakiegoś wpływowego czerwonego pana, a ten - równie przypadkiem - się o tym dowie, zbierze swoich czerwonych kolegów i postanowi pedała zakatować w jakimś ciemniejszym tunelu. Ivana możesz wplątać jakkolwiek chcesz i ulokować go po którejś stronie barykady. Będzie zabawnie. Na to liczę.\nResztki myśli z mózgu wiaterek przewiejeeee, amen.]\nAndriej Bielikow 28 lutego 2013 14:58\n[ Zaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaacznij. Proszę.]


Zarzuty krótkotrwałego użycia pojazdu i jazdy pod wpływem alkoholu\nDodał: admin, 13-01-2021 13:27, odsłon: 1225\nZarzuty krótkotrwałego użycia pojazdu oraz jazdy pod wpływem alkoholu usłyszał 24-letni mieszkaniec powiatu ryckiego.\nMężczyzna najpierw zabrał kluczyki, a później pojechał na przejażdżkę peugeotem.\nRyccy policjanci, zatrzymali sprawcę i odzyskali skradzione auto.\nDo zdarzenia doszło 11 stycznia wieczorem. Dyżurny ryckiej komendy został powiadomiony o kradzieży samochodu dostawczego marki Peugeot sprzed lokalu gastronomicznego. W trakcie sprawdzania ulic miasta, kilkanaście minut po zgłoszeniu policjanci zatrzymali sprawcę i odzyskali skradziony pojazd.\nSprawcą okazał się 24-letni mieszkaniec powiatu ryckiego, który wykorzystując otwarte drzwi wszedł do lokalu i zabrał leżące na ladzie kluczyki, a następnie wybrał się na przejażdżkę cudzym samochodem. Mężczyzna odpowie nie tylko za krótkotrwałe użycie pojazdu, ale również za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości. Okazało się, że miał ponad 1,5 promila alkoholu w organizmie.\nMłody mężczyzna noc spędził w policyjnym areszcie, a dzisiaj usłyszał zarzuty. Teraz za swoje zachowanie odpowie przed sądem. Jeszcze wczoraj właścicielka odzyskała skradziony samochód.\n/podinspektor Robert Wąsik/


Wnioski z 11 lat doświadczeń we wdrażaniu chatbotów, czyli czy nadchodzi kres Contact Centers? | My Customer World\nWnioski z 11 lat doświadczeń we wdrażaniu chatbotów, czyli czy nadchodzi kres Contact Centers?\nOd 15 lat zajmujemy się wykorzystaniem sztucznej inteligencji w zastosowaniach biznesowych. Przez ten czas zrealizowaliśmy ponad 130 projektów, skupiając się głównie na tzw. Przetwarzaniu Języka Naturalnego. Efektem tego było stworzenie silnika do automatycznej, wielokanałowej obsługi klientów. Takiego chatbota, który potrafi zarówno działać w kanale głosowym przez telefon, poprzez media społecznościowe jak Facebook Messenger czy w „tradycyjnej” już formie czata tekstowego na WWW. Wszystko w jednym miejscu, oparte o jedną bazę wiedzy i jeden panel administracyjny. Te 15 lat – to ogromny bagaż doświadczeń. Doświadczeń głównie negatywnych. Bo w końcu „ekspert to taka osoba, która popełniła wszystkie możliwe błędy w bardzo wąskiej dziedzinie” (Niels Bohr).\nNauczyliśmy się co nie działa. Nauczyliśmy się jak nie należy prowadzić projektów typu chatbot. Nauczyliśmy w co należy wyposażyć chatbota, aby użytkownicy chcieli z nim rozmawiać, aby przynosił realną wartość dodaną, aby „user experience” użytkownika było jak najbardziej pozytywne.\nW trakcie naszej historii zgromadziliśmy ponad 60 milionów konwersacji. To bezcenne zasoby, które pozwalają na rozwój i doskonalenie naszych narzędzi. Zobaczyliśmy jak użytkownicy formułują pytania, jakie najczęściej popełniają błędy, czy wreszcie jakich konstrukcji gramatycznych używają. Co jednak znacznie ciekawsze, mogliśmy się przyjrzeć temu jak zmienia się sposób użytkowania chatbota np. w zależności od tego co użytkownik „widzi” na stronie WWW. Czy to tylko okno chata, czy też interfejs zawiera animowanego „ludzkiego” awatara. Jak taki widok wpływa na merytorykę konwersacji? Czy pojawiają się inne pytania? Czy na sposób zadawania pytań wpływa fakt, że użytkownik wie, że rozmawia z robotem, czy też lepiej ukryć to przed nim?\nTe wszystkie zgromadzone informacje prowadza nas do tego jak zbudować optymalną bazę wiedzy, w którą powinien zostać wyposażony chatbot. Bazę wiedzy, która z jednej strony zapewni właściwą obsługę klientów, a z drugiej strony zadba o właściwy wizerunek narzędzia i nie ośmieszy całego przedsięwzięcia.\nCo z tego wszystkiego wynika? Bacznie obserwując rozwój technologii, zwłaszcza rozpoznawania mowy oraz przetwarzania języka, zwłaszcza w ostatnich dziesięciu latach, łącząc te informacje wraz ze wzrostem doświadczenia w realizacji projektów automatycznej obsługi klientów, myślę, że stanęliśmy u progu nowej epoki. Jeżeli do tego nałożymy sytuację na rynku pracy (brak kandydatów do pracy w Contact Centers, rosnące oczekiwania płacowe pracowników) to rysuje się nam obraz bardzo sprzyjający zmianom technologicznym nastrój na rynku. Zmiany rynkowe wyraźnie zmniejszają próg ryzyka – firmy i instytucje zostają przez nie zmuszone do inwestycji w technologię automatyzacji. I właśnie z tym mamy teraz do czynienia. Potwierdza to ogrom zapytań ofertowych jakie w tym roku pojawiły się na rynku w obszarze automatyzacji obsługi klienta. Śmiem twierdzić, że w 2018 roku trafiło na rynek więcej RFI/RFP, niż w ostatnich 10 latach.\nA co dalej? Nieustanne działanie prawa Moora, zacznie nas dotykać coraz częściej. Z całą pewnością mogę stwierdzić, iż stoimy przed ogromną rewolucją. Rewolucją w komunikacji. Ta rewolucja przeobrazi całe sektory gospodarki i już się zaczęła.\nTagsAutomatyzacja chatboty doświadczenie fuckup story Maciej Stanusch user experience


Milena Kowalska na czele Młodych Demokratów – ZOstrowa\nMilena Kowalska na czele Młodych Demokratów\nMilena Kowalska, ostrowska radna Platformy Obywatelskiej została Przewodniczącą Stowarzyszenia Młodzi Demokraci. Wybory ze swoim konkurentem Piotrem Kołomyckim wygrała stosunkiem głosów delegatów 55 do 19. W prawie 25-letniej historii Stowarzyszenia po raz szefem została kobieta.\nMilena Kowalska od dwóch lat pełniła funkcję Sekretarza Generalnego Stowarzyszenia oraz przewodniczącej dolnośląskich struktur. Swój czas na co dzień dzieli między rodzinny Ostrów Wielkopolski, gdzie od 2014 Radną Rady Miejskiej i Przewodniczącą Komisji Budżetu i Finansów oraz Wrocław, gdzie jest doktorantką na Wydziale Zarządzania, Informatyki i Finansów Uniwersytetu Ekonomicznego.\nSwoją drugą kadencję na stanowisku Przewodniczącego młodzieżówki Platformy Obywatelskiej zakończył Konrad Zaradny.\nW swoim przemówieniu Kowalska podkreślała, że liczy na dobrą i partnerską współpracę z Platformą Obywatelską. „Czuję ciężar odpowiedzialności, która na mnie spoczywa, moja kadencja przypada bowiem na cały najbliższy maraton wyborczy: wybory samorządowe, europejskie, parlamentarne oraz prezydenckie”. Kowalska wielokrotnie występowała jako mówca na wrocławskich manifestacjach w obronie demokracji. „ Naszym zadaniem jako organizacji jest dotrzeć do jak największej liczby młodych ludzi z przekazem budującym ich świadomość o instytucjach państwa praworządnego. Będziemy walczyć i nigdy się nie poddamy”. Kowalska zapowiada, też że w swój tygodniowy grafik wpisze Warszawę oraz czas na podróżowanie po regionach. Zamierza też pracować nad nową ofertą programową dla młodych.\n„Fajnie jak dziewczyny podejmują rękawicę zwłaszcza w polityce. Wielkie gratulacje dla Mileny Kowalskiej od dziś Przewodniczącej Młodych Demokratów. Przed tobą dużo pracy i jeszcze więcej satysfakcji. Do dzieła!” – powiedziała Marta Golbik, posłanka PO, która wspólnie z posłanką Joanną Augustynowską przyjechały do Ostrowa kibicować Kowalskiej.\nGratulacje dla nowej przewodniczącej złożyli, też inni parlamentarzyści i samorządowcy Platformy Obywatelskiej, w tym senator Jarosław Duda, szef struktur partii w województwie dolnośląskim.


numer katalogowy: RKS0237\nRóżowe Spa - ta w pastelowej tonacji reprodukcja została zrobiona przez profesjonalną fotografkę o nazwisku Sandra Cunningham. Reprodukcja przedstawia obraz na który składają się: różowy lśniący blat z leżącymi białymi kamyczkami i stos białych ręczników. O ręczniki i palącą się świeczkę opiera się jasnokremowa rozgwiazda. Na ręcznikach leży różowa lilia a w tle widać palącą się świecę. Reprodukcja doda uroku mieszkaniu, klubowi, restauracji, biuru, domowi itp.


Pilot bramy garażu jest zintegrowanym, dającym się programować pilotem do bram garażowych i wjazdowych wyposażonych w zdalne sterowanie oraz do zdalnie sterowanych systemów zabezpieczających i oświetleniowych. Dostępnych jest łącznie 8 miejsc pamięci, które można indywidualnie zaprogramować. Przy zbliżaniu się do zapisanej w pamięci lokalizacji, w samochodach z nawigacją ukaże się komunikat o aktywacji procesu nadawania. Do ustawienia systemu dostępna jest przyjazna dla użytkownika pomoc w programowaniu z odpowiednimi informacjami w Instrukcji pojazdu.\nInstalacja uniwersalnego odbiornika umożliwia współpracę z niekompatybilnymi systemami. Odpowiednie informacje oraz wskazówki dotyczące kompatybilnych nadajników dostępne są u Partnerów Audi oraz na stronie www.eurohomelink.com.


Sofy z funkcją spania - sklep MKS Meble\nKażda sofa z funkcją spania jest wyposażona w mechanizm ułatwiający jej obsługę- w meblach dostępnych w naszym sklepie znajdą Państwo:\n- mechanizm wózek- żeby powstała przestrzeń do snu, należy wyciągnąć szufladę, z której rozkładają się elementy konstrukcyjne z materacem.\n- mechanizm automat DL- należy unieść siedzisko w górę, po czym pociągnąć do siebie i ustawić na podłodze, wolną przestrzeń wypełnić oparciem.\n- mechanizm delfin nazywany włoskim- pociąga się za uchwyt w siedzisku, by wysunąć go i unieść, aby ukazał się materac.\n- mechanizm puma nazywany także leopard- należy zdjąć poduszki, po czym podnieść siedzisko i położyć je na podłodze. Podczas tego działania wysuwa się druga część miejsca przeznaczonego na sen.\n- mechanizm belgijski- należy zdjąć siedzisko, po czym wysunąć metalowy stelaż z materacem.\nSklep internetowy MKS MEBLE przygotował dla Państwa produkty wykonane z solidnych materiałów- konstrukcja jest wykonana z litego drewna i płyty meblowej, często obita owatą, by poprawić komfort wypoczynku. Meble tapicerowane są dodatkowo obijane pianką.\nPielo i Forever doskonale imitują ekoskórę, będąc łatwym w czyszczeniu. Inari przypomina wyglądem len, Orinoco wełnę- jeśli lubią Państwo strukturalne tkaniny, polecamy także kolekcje Kenzo, Vasco i Sofia. Niezwykle miękkie i przyjemne w dotyku są materiały z kolekcji Monolith, Mustang Velvet, Cortina, Orion i Canyon, a niezwykle wytrzymałe to Aston, Lauren i Porto.\nSzukają Państwo solidnych, modnych i pasujących do siebie mebli? Sklep internetowy MKS MEBLE to miejsce, w którym oferujemy wysokiej jakości wyposażenie do wielu wnętrz- zapraszamy do poznania naszej pełnej oferty i urządzenie wnętrza, które zachwyca praktycznością i doskonałym wyglądem.


Ból pleców po lewej stronie | Kardiolo.pl\n.. ...A jak mnie złapie to ból potrafi mnie trzymać nawet dwa dni - raz nie popuścił przez kilka dni i już nawet czułam go w plecach po lewej stronie i naprawde myślałam że to koniec - do tego dochodzi świadomość że daleko od domu!!!!A to jest chyba najgorsze. Jak znajdziesz metodę na to..\n.. ...krótkie acz intensywne bóle po lewej stronie klatki i jakby na przestrzał ból na tej samej wysokości w plecach. Ten w plecach utrzymuje się dłużej, nasila się lub zmniejsza w zależności od ruchów, ich intensywności i pozycji, jaką przyjmę. Jestem przerażona, czy ktoś miał podobnie?..\n.. ...Od jakiegś czasu mam ból, można powiedzieć w formie kłucia, po lewejs stronie pleców, gdzieś w okolicy płuc... co to może być? może dacie jakieś wskazówki? zastranawiam się czy nie warto na wszelki wypadek pójść do lekarza. Hej ja mam 19 Lat i mam to samo co ty ... gdy robie wiekszy..\n.. ...tiki. - niekiedy silny ból w okolicach krzyża, - ból boków - skórcze szczególnie lewej nogi - ból występuje w okolicach zwieracza - ból pleców Dodam że od 13 roku życia na przemian gram w piłkę nożną lub siedzę na komputerze nieraz po 12 godzin,zawsze sie garbie,,,taką mam..\nmrowienie nad łopatką\npodstawowe badania na nerwice\notępienie w nerwicy\nkłucie w okolicach mostka


Podlaska KAS ponownie liderem ogólnopolskiego rankingu - Aktualności - Urząd Skarbowy w Wysokiem Mazowieckiem\nPodlaska KAS ponownie liderem...\nPodlaska KAS ponownie liderem ogólnopolskiego rankingu\nIzba Administracji Skarbowej w Białymstoku piąty rok z rzędu zajęła pierwsze miejsce w Rankingu Izb i Urzędów Skarbowych Dziennika Gazety Prawnej w kategorii izb administracji skarbowej. W swoich kategoriach wysokie pozycje zajęły również podlaskie urzędy skarbowe.\nW Ranking Dziennika Gazety Prawnej, jak co roku, izby i urzędy skarbowe poddawano ocenie w dwóch kategoriach: skuteczność, czyli prawidłowość wydawanych decyzji podatkowych oraz efektywność, która odzwierciedlała pracowitość urzędów – ich szybkość działania i podejmowania decyzji. Punkty z obu kategorii były sumowane i decydowały o ostatecznym miejscu w klasyfikacji generalnej.\nW tym roku, podobnie zresztą jak w czterech poprzednich latach, pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej zajęła Izba Administracji Skarbowej w Białymstoku, wygrywając jednocześnie w kategorii efektywności i zajmując trzecie miejsce w kategorii skuteczności. Od kilku lat białostocka Izba Administracji Skarbowej znajduje się w ścisłej czołówce rankingu. Powodem do radości jest także fakt, iż wiele urzędów skarbowych z województwa podlaskiego uplasowało się na wysokich pozycjach w swoich kategoriach.\nWśród małych US sukcesy w rankingu odnotowały: Urząd Skarbowy w Siemiatyczach (czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej, piąte w kategorii efektywności i dziewiąte w skuteczności), Urząd Skarbowy w Grajewie (trzecie miejsce w kategorii skuteczności i piąte w klasyfikacji generalnej) oraz Urząd Skarbowy w Mońkach (najlepszy w kraju w kategorii efektywności i dziesiąty w klasyfikacji generalnej).\nW kategorii urzędów średnich, wysoko w rankingu znalazł się Urząd Skarbowy w Łomży, zdobywając drugie miejsce w klasyfikacji generalnej oraz czwarte miejsce w kategorii skuteczności.\nWśród dużych US dobrze wypadły dwa białostockie urzędy skarbowe – Drugi US w Białymstoku zajął czwarte miejsce w kategorii skuteczności i piąte w klasyfikacji generalnej. Natomiast Pierwszy US w Białymstoku był szósty w klasyfikacji generalnej i dziewiąty w kategorii skuteczności.\nWysokie pozycje w rankingu zajęły także: Urząd Skarbowy w Sokółce (drugie miejsce w kategorii skuteczności wśród małych US), Urząd Skarbowy w Zambrowie (trzecie miejsce w kategorii skuteczności wśród małych US), Urząd Skarbowy w Kolnie (piąte miejsce w kategorii skuteczności wśród małych US), Urząd Skarbowy w Suwałkach (trzecie miejsce w kategorii efektywności wśród średnich US), Urząd Skarbowy w Augustowie (zamykający pierwszą dziesiątkę w kategorii efektywności wśród małych US) oraz Podlaski Urząd Skarbowy w Białymstoku (szóste miejsce w kategorii efektywności i skuteczności oraz siódma pozycja w klasyfikacji generalnej w gronie urzędów wyspecjalizowanych).\nPosłuchaj nagrania nt. XIV Rankingu Izb i Urzędów Skarbowych Dzienika Gazety Prawnej.mp3 (2 MB )\nPublikacja: 2018.05.07 13:29 Aktualizacja: 2018.05.07 14:44


Sobota 10 lipca nie była spokojnym dniem dla służb w naszym powiecie.\nDo aż dwóch zdarzeń konieczne było wezwanie zespołu Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Pierwsze z nich miało miejsce w Ujsołach przed godziną 11:00. Poszkodowana w tym zdarzeniu kobieta spadła z drabiny na balkon.\nNa miejscu zjawili się jako pierwsi strażacy z Ujsół, którzy udzielili poszkodowanej kwalifikowanej pierwszej pomocy. Na miejsce został zadysponowany śmigłowiec LPR, który zabrał poszkodowaną w zdarzeniu kobietę do szpitala.\n-Lotnicze Pogotowie Ratunkowe Ratownik 4 (Katowice)\nPo raz drugi tego dnia na Żywiecczyznę śmigłowiec ratowniczy został skierowany do Korbielowa. Ok. 16:15 w jednym z budynków mieszkalnych doszło do wybuchu pieca c.o., w wyniku którego ranna została kobieta znajdująca się w pobliżu. Na szczęście konstrukcja budynku nie została naruszona.\nPomocy poszkodowanej udzielił przybyły na miejsce Zespół Ratownictwa Medycznego. Kobieta z urazem słuchu została zabrana śmigłowcem LPR do szpitala. Na ten moment nie są znane dokładne okoliczności tego zdarzenia.\n-Lotnicze Pogotowie Ratunkowe Ratownik 6 (Kraków)\nmł. kpt. Tomasz Kołodziej\nW piątek odbył się briefieng prasowy dotyczący promocji nowego spotu żywieckich policjantów.