Pub "Ostatnia stacja" - Page 3\nMorsmordre :: Londyn :: Dalsze dzielnice Share\nPub "Ostatnia stacja"\nTemat: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 17.07.17 1:37\nKilkaset jardów od stacji metra znajduje się ukryty przed mugolami niepozorny pub, który pomimo skrycia w cieniu kamienic i szykownych sklepów oraz klubów, powstrzymuje czarodziejów przed powrotem do domów. Jest to przybytek serwujący jedno z lepszych ale w Londynie, a także inne różnorodne alkohole. Nic więc dziwnego że co wieczór gdy tylko nadejdzie zmierzch pub wypełnia się ludźmi, a ich radosne rozmowy, pokrzykiwania i śpiewy mieszające się z muzyką szaf grających tworzy osobliwy koncert ludzkiego zbiorowiska, niemożliwe do pomylenia z czymkolwiek dźwięki zabawy i beztroski. Rzadko kiedy zdarzają tu się bójki, nad porządkiem czuwa tutaj niezmiennie para braci półkrwi, postawnych i barczystych właścicieli lokalu. Jeśli więc wieczorem nie masz jeszcze ochoty wracać do domu, a w kieszeni odkryjesz parę galeonów to "Ostatnia stacja" może okazać się właśnie tym miejscem, którego szukasz.\nOstatnio zmieniony przez Mistrz gry dnia 20.03.19 8:27, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 28.04.19 12:55\nMięśnie zapiekły go od wysiłku, gdy biegnął w stronę przewróconych, drewnianych mebli, za którymi skutecznie schował się przed deszczem ostrych odłamków. Dawno już nie musiał wykazać się takim refleksem, ale dzięki wczesnemu ostrzeżeniu rudowłosej, zdołał uniknąć przykrego poharatania i tak już niezbyt przyjemnej w wizualnym odbiorze twarzy. Odetchnął z ulgą, gdy wszystko zdało się normować, uspokajać, powracać do pierwotnego stanu skupienia. Zerknął kontrolnie na Jessę, przesuwając uważnym spojrzeniem po jej gibkim ciele, rzecz jasna nie mając nic zdrożnego na myśli. - Jesteś cała, Diggory? - spytał; w ferworze naprawy anomalii nie miał okazji upewnić się, że towarzyszka nie doznała jakichś urazów, być może niewidocznych na pierwszy rzut oka. Kapryśna magia potrafiła ukrywać się w środku, rozrywać tkanki, mieszać w głowie, wyginać wnętrzności. - Nieźle sobie poradziłaś - mruknął z pochwałą, szczerą, żołnierską, pozbawioną wyrozumiałej czułości: gdyby zawaliła, zapewne zrugałby ją tak samo, jak mężczyznę. Bardzo cenił graczki Quidditcha, nie stosując wobec nich taryfy ulgowej. Później, wstał zza drewnianej osłony i - nasłuchując - ocenił wnętrze Ostatniej stacji. - Udało się nam - podsumował z mimowolną dumą, powietrze przestało wibrować, podłoże drżeć: znajdowali się już po prostu w zniszczonym pubie - wraz z dwójką właścicieli.\nZe smutkiem zerknął na leżące w tym samym miejscu ciała, potwornie pokiereszowane: kolejne ofiary ich błędu, ich pomyłki. Westchnął cicho, ale ciężar leżący na piersi wcale nie zelżał. - Powinniśmy ich pochować. Tylko tyle możemy w tej chwili zrobić - zdecydował, nie pozostało im nic więcej. Spóźnili się, nie ochronili ich, mogli teraz jedynie wypełnić ostatnią magiczną posługę. - Za pubem mieli mały sad, myślę, że toodpowiednie miejsce - powiedział, wyciągając przed siebie różdżkę, by cichym zaklęciem unieść jedno z ciał kilka centymetrów nad podłogę. Utrzymał je tam a potem przesunął, idąc powoli przez boczny korytarz, zaplecze, a w końcu przekraczając próg tylnych drzwi. Wiedział, że Jessa mu pomoże, dlatego powoli opuścił ciało na ziemię, rozglądając się za odpowiednim miejscem do pochówku. Tu, na świeżym powietrzu, w wilgoci i ciszy nocy, także było już spokojnie: jedynie księżyc przyglądał się im w milczeniu.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 01.06.19 8:02\nPozostawała czujna; anomalie miały to do siebie, że potrafiły uderzyć w najmniej spodziewanym momencie. I chociaż czuła, że ta z pubu została już pokonana, nie mogła odpuścić całkowicie, musiała pozostać ostrożna. Okolica pozostawała opuszczona, ale ostatnimi czasy los lubił płatać psikusy, a przy źródłach niestabilnej magii kręcili się także ich przeciwnicy, poplecznicy Voldemorta. Jessa rozglądała się więc uważnie, wciąż skupiona na wyłapywaniu jakichkolwiek sygnałów, że obecność jej i Benjamina są tutaj zagrożone.\n- Cała, wszystko w porządku – potwierdziła, kiwając głową swojemu towarzyszowi - A ty? – dopytała, szybko oceniając wzrokiem, czy nie przybyło mu żadnych dodatkowych obrażeń.\nUporanie się z anomalią poszło im sprawnie i jeśli za jakiś czas Zakon miał dowiedzieć się o kolejnym takim cholerstwie, panoszącym się w kraju, rudowłosa nie wykluczała dalszej współpracy z Wrightem.\nBył od niej wyższy rangą, ale wcale nie traktował jej przesadnie protekcjonalnie; dobrze zgrali się podczas naprawy, a to wróżyło możliwość kolejnego sukcesu. Zanim jednak Jessa mogłaby o takim pomyśleć, należało skupić się na teraźniejszości. Ben miał rację, nie mogli tak zostawić tutaj ciał właścicieli pubu, należało im okazać choćby odrobinę szacunku. Dlatego właśnie rudowłosa skinęła głową po raz kolejny i śladem swojego towarzysza zabrała się do pracy – przy pomocy zaklęcia uniosła drugie z ciał i powędrowała za Zakonnikiem, prosto do wspomnianego przez niego wcześniej sadu. Mimowolnie przypomniał się jej ten własny, ukochany, znajdujący się w Otterton i naszła ją nagle dziwna myśl, że nie miałaby nic przeciwko temu, żeby na wieczność spocząć właśnie tam. Miała nadzieję, że mężczyźni darzyli podobnym sentymentem swój skrawek ziemi i nie wrócą jako duchy, by krytykować Jessę i Benjamina za tę decyzję.\nSzybko uporali się z wyżłobieniem w ziemi odpowiednio głębokiego dołu, zaklęcia nie czyniły przesadnego hałasu, nie przywołały także anomalii. Ciała właścicieli pubu „Ostatnia stacja” szybko znalazły się na dole, a Zakonnicy poświęcili minutę ciszy, by oddać cześć ich pamięci. Gdy pierwsze warstwy ziemi zaczęły pokrywać ich ciała, Jessa odwróciła już wzrok.\n- Dzięki za współpracę – zwróciła się do Wrighta, gdy było już po wszystkim – Czas na kolejne wyzwania.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 01.06.19 10:09\nZapewnienie o tym, że ruda głowa nie straciła trwałego powiązania z resztą wysportowanego ciała, przyniosło Benjaminowi ulgę. Westchnął tylko cicho, wdychając do płuc unoszący się w powietrzu kurz oraz nieprzyjemny zapach rozkładu. - Złego licho nie bierze - mruknął w odpowiedzi, w swoistym stylu, odruchowo stawiając się w roli tego winnego; w miarę szybko zreflektował się jednak, nie powinien przecież podkopywać swej i tak niezbyt pozytywnej reputacji wśród Zakonników. - To znaczy, jestem cały, żadnych dodatkowych blizn - zreferował odrobinę pogodniejszym tonem, o ile taki w ogóle mógł z siebie wykrzesać w tej sytuacji. Udało im się naprawić anomalię, oczyścić kolejne miejsce z negatywnej energii, grożącej przebywającym tu ludziom, lecz zapłacili za to wysoką cenę - nie zapobiegli śmierci dwóch niewinnych czarodziejów, przybyli zbyt późno. Jaimie z ciężkim sercem przyglądał się dwóm ciałom, zastanawiając się, jaka łączyła ich historia, kto należał do kręgu ich bliskich, co lubili jeść i kiedy najczęściej się śmiali. Intensywnie myśląc - marząc? - o ich życiu, Wright w pewien sposób ich wskrzeszał, oddając im choć trochę ciepła i szacunku, na który zasłużyli.\nTył pubu był spokojny i cichy; nie do końca ogołocone z liści drzewa szumiały, zdrowa równowaga przyrody powracała do tego miejsca, mającego stać się także ostatnim przystankiem zmarłych czarodziejów. Wright zakasał rękawy koszuli i kolejnymi zaklęciami wykopywał pokłady ziemi, razem z Jessą przygotowując miejsce pochówku. Poźniej delikatnie, ostrożnie, z powagą złożyli w wilgotnym grobie ciała, równie miękko przykrywając je ziemią. Po krótkiej chwili milczenia, Benjamin ruszył nagle w bok, w stronę sadu; wrócił po kilku minutach, ściskając w ręku gałązkę z ostatnimi zielonymi listkami. Niestety, nie znalazł kwiatów ani niczego w charakterystyczny sposób pięknego, mogącego jakoś zaznaczyć misejsce pochowania ciał: wbił jednak ten zielony symbol nadziei w świeżą ziemię, otaczając go małymi kamykami, które zdążył zebrać podczas wykopywania grobu. Pomimo oddania ofiarom należytego szacunku, dalej pozostawał ponury, przygnębiony, obciążony tym, co zadziało się w pubie. Skinął głową Jessie, tak, kolejne wyzwania - chciał dalej pomagać, licząc na to, że tym razem nie pojawią się na miejscu zbyt późno.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 22.06.19 21:12\nMyślała. I była tym zmęczona. Pochylona nad w połowie pustym kuflem przypominała sobie przebieg wczorajszej akcji poszukiwawczej, która nad wszelkie szczęście skończyła się dla nich dobrze – pod każdym względem. Myślała nad wyrazem twarzy Dennisona, nad jego rękami całymi we krwi, nad pochylającą się nad zmasakrowanymi zwłokami sylwetką. Płakał, krzyczał, że to nie on, trząsł się jak galareta. Patrzyła na niego z obrzydzeniem, Sorham chwycił go za szmaty, wywlókł z ciemnego magazynu, w którym trzymał swoje ofiary. Wyszli stamtąd bez szwanku, nie bronił się, nie atakował ich, nie stawiał się. To było dziwne, Sorham mówił to samo, ale twardo stali przy tym, że to była jego wina. To ona miał ręce we krwi. Skonfiskowali różdżkę, dokonano oględzin, ofiary zabrano. Ostatnio zawiadamianie o śmierci krewnych spadało na nią. Sorham po raz kolejny się wyłgał, chociaż wrzeszczała na niego przez korytarz, żeby wepchnął sobie swoją wymówkę głęboko do gardła. Wysyłanie listów to była tylko połowa zadania – w drugiej należało przyjąć rodzinę przy zwłokach i odnotować w dokumentach rozpoznanie. „Przykro mi” brzmiało w jej ustach niezwykle sucho, cierpko, wibrowało nieznośną bezemocjonalnością. Zwłaszcza kobiety, dowiadując się o śmierci swojego dziecka, które czasami znajdowało się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie, potrzebowały wtedy wsparcia, którego Jackie nie potrafiła dać. Stroniła od nadmiernego dzielenia się emocjami, które budziły się w niej właśnie w takich chwilach – w chwilach, gdy śmierć nagle stawała się zjawiskiem rzutującym na innych, a nie tylko pustym incydentem opublikowanym w aktach.\nOparła dwa palce na mostku nosa, masując go opuszkami tak mocno, aż zobaczyła pod powiekami świetliste męty. Uchyliła powieki dopiero, gdy te minęły, zostawiając fakturę zaledwie ze śladami fizycznej ingerencji.\nNie patrzyła na zegarek, nie musiała. Niektórzy czarodzieje w czasie wojny odnajdywali spokój w utartych rytuałach życia – wysoki, chudy człowiek w błękitnej szacie z ubrudzonymi na czarno końcami zamawiał zawsze kilka minut przed osiemnastą trzy kieliszki ognistej, wypijał je duszkiem i wychodził; kobieta w haftowanej szkarłatem szacie zabierała chwilę później od barmana niewielką paczkę, a zaraz po jej wyjściu, barman nerwowo rozglądał się po sali i w pośpiechu schodził do piwnicy, Jackie słyszała szybkie szuranie ginące pod podłogą. Tajemnice i milczenie docierały nawet tutaj, a może powinna powiedzieć – zwłaszcza tutaj. Znaleźć oazę było już coraz trudniej, wszędzie zaglądały oczy żmii, szukały nowych ofiar, okazji do wykorzystania. Nigdzie nie było już bezpiecznie.\nKelnerka postawiła przed nią kufel ich najlepszego ale, za co podziękowała jej skinieniem głowy. Podniosła na nią wzrok dopiero gdy niepewny głos przeobraził myśli w pytanie:\n– Jackie? – dziewczyna miała podkrążone oczy i jasne włosy zaplecione w gruby warkocz, ubrana skromnie, schludnie, odpowiednio do wykonywanego zawodu. Jackie przymrużyła oczy, nie poznawała jej. – Wiesz, gdzie podział się Andy? Andy Dutch. Jest a-aurorem – jej oczy zalśniły czystym smutkiem i strachem.\nOtworzyła usta, ale żaden dźwięk się w nich nie wydobył. Znała go – choć słabo, wiedziała o jego zniknięciu. Nagłym i niepokojącym, zaraz po tym jak Malfoy objął rządy w Ministerstwie.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 29.06.19 23:26\nNiemal zapomniał już, jak zatłoczony i duszny bywał Londyn, nawet – a może zwłaszcza? – przykryty wilgotną ścianą szemrzącego nieustannie deszczu, od czasu do czasu zamieniającego się w marznącą ścianę śniegu, zmieszanego z lodowymi igiełkami. Minął niemal rok, odkąd wyprowadził się z mieszkania w centrum – i prawie miesiąc od chwili, w której zamieszkał w skrytym w środku lasu domu, na nowo ucząc się zasypiać wśród tej przejmującej, przerywanej jedynie cichym oddechem ciszy. Rozciągające się we wszystkie strony połacie otwartego terenu, pozbawione tupotu kroków, przypadkowych krzyków i podejrzliwych spojrzeń rzucanych przez ramię, odzwyczaiły go od panującej w stolicy atmosfery, i teraz – przemierzając szybkim krokiem mokry i śliski chodnik, osłoniony wyłącznie materiałem ciemnego płaszcza z postawionym wysoko kołnierzem – czuł się prawie osaczony, na każdym rogu ulicy spoglądając za siebie i przypominając samemu sobie, że nikt oprócz Jackie nie wiedział, że przebywał aktualnie w Londynie. Może nie powinien być tego taki pewien – w końcu jej nie znał, a oprócz feralnego spotkania w Kumbrii, podczas którego żadne z nich nie było tak naprawdę w pełni świadome, nie mieli ze sobą nic wspólnego – ale wciąż miał w głowie głos Foxa, mówiącego mu pospiesznie, że mógł jej ufać; do tego samego przekonywał go zresztą jego własny instynkt, kierujący jego ręką, gdy wbrew zdrowemu rozsądkowi kreślił na pergaminie odpowiedź twierdzącą, zgadzając się na opuszczenie bezpiecznej kornwalijskiej kryjówki, żeby spotkać się z nią tutaj – gdzie każdy przechodzień mógł zasilać szeregi Rycerzy Walpurgii.\nZdusił wszystkie te myśli w zarodku, rozglądając się uważnie wzdłuż ciemnej ulicy. Błądził już trochę za długo, musiało być kilka minut po osiemnastej – ale po zatoczeniu trzeciej z kolei pętli, udało mu się wreszcie zlokalizować wspomniany w liście lokal. Wyglądał raczej zwyczajnie, jak reszta z dziesiątek rozsianych po mieście pubów, zatłoczony i pogrążony w lekkim półmroku; zawahał się tylko na sekundę – po czym pchnął drzwi prowadzące do głównej sali i wszedł do środka, przeciskając się tuż obok spieszącej się gdzieś kobiety w szacie z ciemnoczerwonymi akcentami. Zerknął na nią jedynie przelotnie, zaraz potem przenosząc swoją uwagę na wypełnione czarodziejami pomieszczenie, wśród nieznajomych twarzy starając się wypatrzeć tę konkretną, tylko odrobinę mniej nieznajomą. Zauważył ją przy jednym ze stolików, już pochyloną nad kuflem ciemnego piwa, rozmawiającą z dziewczyną, która chyba była kelnerką – nie był pewien; może powinien był zaczekać, aż skończą? – Chłopie, ktoś cię spetryfikował? – usłyszał za sobą, a zaraz potem ktoś go popchnął, sprawiając, że na ułamek sekundy stracił równowagę, orientując się jednocześnie, że zatarasował przejście. Mruknął więc coś niewyraźnie w ramach w przeprosin, nawet nie zaszczycając zirytowanego mężczyzny spojrzeniem, za to kierując się wreszcie do stolika, zza którego wychylała się drobna sylwetka Jackie.\nWłaściwie nie miał pojęcia, czego spodziewać się po tym spotkaniu – więc nie zakładał niczego, stwierdzając, że w najgorszym wypadku wypiją po kuflu piwa w niezręcznej ciszy, po czym rozejdą się w swoje strony. – Nie przeszkadzam? – upewnił się, zatrzymując się obok kelnerki, i obrzucając pytającym spojrzeniem najpierw ciemnowłosą aurorkę, a później samą pracownicę pubu. Czy kobiety się znały? Czy przerywał coś istotnego? Nie wypowiedział żadnego z tych pytań, ale i tak zdawały się wypłynąć na jego twarz, gdy czekał na odpowiedź, z dłonią wspartą o oparcie krzesła naprzeciwko Jackie.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 05.07.19 22:34\nNie chciała być zarzucana kolejnymi problemami, miała swoje własne i w dodatku całą masę spraw do wyjaśnienia na wczoraj. W Londynie ginęli ludzie – właśnie to chciała powiedzieć stojącej przed nią dziewczynie – ginęli z rąk potworów bez twarzy, których nikt nie potrafił odnaleźć, ukarać, skazać na cierpienie podobne temu, które zgotowali swoim ofiarom. Ale nie potrafiła. Nie potrafiła przyznać się do tego, że Biuro przestało kontrolować sytuację Wielkiej Brytanii; przestało kontrolować liczbe ofiar i powiększający się z każdym dniem tłum zwolenników czarnej magii, a potem – zwolenników samozwańczego Lorda. Znała Andy’ego. Należał raczej do rodzaju biurowych myszy, które załatwiają wszystko ekstremalnie szybko, ale i świetnie odnajdywał się w roli ginącego wśród cieni śledczego, którego często lubili zabierać podczas śledzenia podejrzanego. To nie tak, że się przyjaźnili. Lepiej znał go Rest, a ona dzięki niemu poznała ludzi, którzy wcześniej zdawali się być jedynie drobnymi, niewidzialnymi śrubkami w całej tej olbrzymiej maszynerii. Teraz stał przed nią żywy dowód na zaprzeczenie tej tezy – Andy miał rodzinę, która o niego dbała, która go kochała, dzięki niej istniał, znaczył więcej niż ktokolwiek mógł sądzić. I co miała jej powiedzieć? Prawdę? Czy może delikatnie skłamać? Czy to miało teraz jakiekolwiek znaczenie? Dookoła nich toczyła się wojna. A w czasie wojny ofiarami byli zwykli ludzie.\nMałe śrubki w olbrzymiej maszynerii.\n– Nie wiem. Nie widzieliśmy go od jakiegoś czasu. Jest… – zdecydowała się na prawdę, ale kiedy zobaczyła, jak dziewczyna wyciera oczy mokre od łez, pożałowała. Mogła skłamać. Dać nadzieję na kolejny jeden dzień. – Był na liście zaginionych. Ale trwa śledztwo w jego… w ich sprawie. Robimy co w naszej mocy.\nPojawienie się Percivala było dla niej prawdziwą ulgą. Czuła się niemal przygnieciona do ceglanej, zimnej ściany przez filigranowy koszmar Ostatniej Stacji. Dziewczyna w pośpiechu otarła policzki i kiedy tylko usłyszała zamówienie, prędko odeszła, kelnerską tacę przyciskając do piersi.\n– Znowu mnie uratowałeś – spojrzała na niego spod szarych powiek. Tęczówki, dotąd jasne i żywe, były ciężkie i ciemne. – Tym razem przed tłumaczeniem się, że jak auror znika na więcej niż dzień, to w większości przypadków leży martwy w rynsztoku na którejś z ciemnych uliczek Londynu. – westchnęła cicho. Kiedy na niego patrzyła, praktycznie bez skrępowania, wydawał się inny niż wtedy… w Kumbrii. – Dobrze wyglądasz.\nTo chyba miało być powitanie. Niemrawe i pokrętne, ale zawsze jakieś.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 21.07.19 22:01\nKolejne sekundy upływające na obserwacji rozgrywającej się przed jego oczami sceny pozwoliły mu na wyłuskanie dodatkowych szczegółów: siedząca przy stoliku Jackie wyglądała, jakby miała ochotę być wszędzie, tylko nie tutaj, a na bladych policzkach kelnerki lśniły łzy, widoczne głównie dzięki słabemu blaskowi wiszących na ścianach lamp. Z jakiegoś powodu wątpił, by ich powodem było skrytykowanie przyniesionego trunku przez aurorkę – a jeśli nie, to musiało chodzić o coś prywatnego; o coś, w czym nieumyślnie przeszkodził swoim przybyciem, zjawiając się – na pewno – gdzieś między jedną wypowiedzią a drugą.\nBył już bliski przeproszenia i wycofania się, by pozwolić im w spokoju dokończyć rozmowę, ale wyglądało na to, że eliksir się rozlał; dziewczyna z tacą wytarła pospiesznie policzki, najpierw robiąc krok do tyłu, jakby chciała odejść, a dopiero później przypominając sobie o swoich obowiązkach. Spojrzała na niego oczami o wciąż zaczerwienionych białkach, mamrocząc coś na temat zamówienia i sprawiając, że natychmiast poczuł się głupio – ale odegnał od siebie to wrażenie. – Jeszcze raz to samo poproszę – odpowiedział, wskazując przelotnie na kufel ciemnego piwa.\nGdy się odwróciła, zawiesił na niej spojrzenie tylko na moment, bardzo szybko przenosząc uwagę z powrotem na Jackie – w międzyczasie ściągając z szyi ciemny szalik i zsuwając z ramion płaszcz, żeby jedno i drugie odwiesić na oparciu krzesła. Musiał stłumić ogarniające go nagle uczucie odsłonięcia – od szczytu w Stonehenge nie minął nawet miesiąc i pojawianie się w miejscach publicznych wciąż jeszcze wpędzało go w dziwny, trudny do opisania dyskomfort – udało mu się jednak powstrzymać od nerwowego rozejrzenia się po pozostałych stolikach w poszukiwaniu jakiejkolwiek znajomej twarzy. Wątpił, by miał spotkać któregoś z Rycerzy Walpurgii w miejscu podobnym do tego. – Może nie czyńmy z tego tradycji – odpowiedział, pół-żartem, pół-serio, rzucając jej jednocześnie pytające spojrzenie. Nie wiedział, dlaczego tym razem potrzebowała ratunku – ale wyjaśnienie pojawiło się szybciej niż jego zamówiony alkohol. Niestety; gdyby miał przed sobą kufel piwa, mógłby przynajmniej wykorzystać go do stłumienia niekontrolowanego odkaszlnięcia, wywołanego faktem, że słowa Jackie uderzyły odrobinę za blisko kwestii, nad którą aktualnie wolałby się nie zastanawiać: ilu aurorów nie wróciło do swoich rodzin, bo zatrzymały ich zaklęcia popleczników Czarnego Pana? Ilu on sam zatrzymał? Przypomniał sobie zapłakane spojrzenie młodej dziewczyny i zrobiło mu się nagle niedobrze. – To chyba leży w naszej naturze – odpowiedział wreszcie, odchylając się lekko na krześle. – Nadzieja. Trzymanie się jej do samego końca – dodał, nie do końca pewien, czy wciąż mówił o kelnerce i zaginionym aurorze, czy może o samym sobie. Ale być może nie miało to większego znaczenia.\nUśmiechnął się lekko, słysząc padający z ust Jackie komplement. Nie wyglądał dobrze – nie we własnej ocenie, przez ostatni miesiąc schudł parę kilo, nadal miał też problemy ze snem – ale jeżeli porównywała go do obrazu nędzy i rozpaczy, który prezentował sobą w Kumbrii, to rzeczywiście miała rację. – Dziękuję, ty też – odpowiedział odruchowo. – Cieszę się, że wróciłaś do siebie. – Bo nie miał powodu, żeby życzyć jej źle.\nKelnerka pojawiła się znowu, żeby postawić przed nim ciężki kufel ciemnego piwa. Podziękował, ale tym razem nie spojrzał jej w oczy.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 24.07.19 23:42\nZadziwiał ją ten obraz. Zadziwiał i przerażał jednocześnie. Wyburzane budowle kładły się jak domki z kart w zaledwie kilka sekund, jedną chwilę, dłuższą czy krótszą, tłum gapiów patrzył na to z lękiem dobijającym się w różnobarwnych tęczówkach jak w gładkiej tafli jezioro. Natomiast magiczną społeczność zabijano na przestrzeni lat i widok krwawiących, wyniszczonych ludzi wlokących się po magicznych uliczkach był jakby bardziej do zaakceptowania. Źrenice przyzwyczaiły się do blasku ataków, do strzelających z nieba błyskawic; uszy zaakceptowały trzaski zaklęć uderzających o ściany budynków, krzyki przestraszonych ludzi. Wchodziło się do baru i nikt nie zdawał się spięty lękiem, choć Jackie wiedziała, że ten zawsze czyhał za rogiem, szukał tylko chwili, by wyskoczyć z pazurami. Odnajdywane oazy traktowane były jak długie terapie – pojone alkoholem umysły stawały się lżejsze, łatwiej zapominały, pozwalały krwawe szczegóły trwającej za drzwiami wojny traktować z większym dystansem. Ten świat toczyła choroba – choroba przyzwyczajenia. Sama przypominała sobie, jak szybko potrafiła pogodzić się z anomaliami, jak niecierpliwie oczekiwać, że jej różdżka nie odpowie, a zaklęcie chybi celu. Dziewczyna Andy’ego była przykładem tego, jak w jednej chwili potrafił runąć cały świat i jak szybko ta ułuda spokoju stała się najczystszą paniką. Rest nazwał kiedyś podobne zjawisko teoria mysiej pułapki.\nTa nazwa znów zamajaczyła pod ciemnymi włosami związanymi w niedbały kok. Gdy przeniosła spojrzenie piwnych tęczówek na Percivala, odniosła dziwne wrażenie, że rozumiał, co czuła. Dlaczego? Gdyby miała zgadywać, powiedziała, że to tajemnicza kobieca intuicja. Znali się zbyt krótko, by mogli badać emocje z oczu i drobnych, mimicznych zmian na twarzy. Uważała Percivala za porządnego człowieka, czarodzieja ze świetną intuicją i naprawdę godnymi gratulacji zdolnościami magicznymi. Śledziła jego sylwetkę, kiedy siadał, z dziwną stałością, biernością, przewracając karty historii w Kumbrii. I mimo że umysł zdawał się być ospały, spięte mięśnie odpuściły dopiero, gdy kelnerka od nich odeszła. Pozwoliła sobie nawet odpowiedzieć na ten drobny żart ze strony mężczyzny cieniem uśmiechu.\n– Co racja to racja. Ale to całkiem osobliwe, że los tak miło z nas drwi – wciąż rzucając nam pod nogi te same kłody. Co będzie następne? Smok strzegący wieży, w której ktoś jakimś cudem zamknął Jackie i Percival galopujący na białym koniu? Wolałaby nigdy nie doprowadzić do takiej sytuacji. Dotknęła opuszkami palców szklanej powierzchni kufla, badając rzeźbienia przypominające sztywną, jaszczurzą łuskę. – Oby tylko ten koniec nie okazał się upadkiem z wysoka. – Caroline nie wróciła. Wątpiła, żeby Andy miał większe szczęście.\nOboje chyba chcieli oszukać rzeczywistość, zakląć ją w jakiś płochy sposób, żeby wcale nie wydawała się tak trudna do przetrawienia – a więc tak, oboje wyglądali dobrze. Dobrze w porównaniu do tego, co działo się dookoła nich.\n– To też twoja zasługa. Czasami wyobrażam sobie, co mogło się ze mną stać, gdyby nie twoja decyzja. Mam nadzieję, że nie masz mi za złe, że do tego wracam. Potrzebuję odpowiedzi na kilka męczących mnie pytań, ale zanim zacznę, to… mój ojciec przekazuje ci podziękowania. Pluje sobie w brodę, że nie otworzył do ciebie wtedy ust. Ale był wdzięczny, chcę, żebyś o tym wiedział. Gdybyś czegoś potrzebował… wystarczy, że napiszesz. Pomożemy ci. – spojrzała na niego krótko, zaraz potem przenosząc wzrok na kufel i z ociąganiem znów wracając nim do twarzy Percivala. – Co do Kumbrii – znałeś osoby, które były tam razem z nami? Prócz Foxa i Skamandera, oczywiście. Chodzi mi o tę kobietę, pomogła mi wydostać się z dolnego piętra, miała na imię… Nem? I ten mężczyzna. Dokładnie ten, który zamienił się w czarną mgłę.\nAurorskie treningi i testy zmusiły ja do sięgania do wszystkie informacje, nieważne, czy chodziło o wroga, przestępcę czy drobnego niepozornie wyglądającego cywila – umysł potrzebował fragmentów, by układanka mogła zostać zapełniona, a te same z nieba nie spadały. Potrzebowała ludzi, którzy mogli wiedzieć więcej niż ona. I przy okazji mogła lepiej poznać samego Percivala.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 27.07.19 19:52\nZastanawiał się mimowolnie, czy potrafiła to wyczuć. Że to wszystko – podziemne, zadymione puby, tanie piwo, zwyczajna rozmowa we wtorkowy wieczór – nie było jego światem; że czuł się trochę jak dziecko, dopiero uczące się kroków, podczas gdy wszyscy dookoła tańczyli już walca; jak intruz lub oszust w kiepskim przebraniu, czy może – jak ktoś, kto to przebranie właśnie zrzucił, tylko po to, by zorientować się, że przez lata zdążyło już zabarwić jego skórę i zatruć go od środka. Wiedział, że była aurorką, czarownicą wyszkoloną w tropieniu czarnoksiężników – co by powiedziała na fakt, że jednego z nich miała przed sobą? Że jego dłonie, te same, którymi podniósł ją nieprzytomną z ziemi w Kumbrii, były używane do zgłębiania czarnej magii, naginania jej do jego woli, krzywdzenia innych? Czy traktowałaby go z taką samą życzliwością, czy może skrzywiłaby się z obrzydzeniem?\nSpodziewał się, że będzie trudno: zejść z piedestału, roztrzaskać za sobą lustrzane pałace, które przez lata pozwalały mu na dostrzeganie jedynie siebie oraz tych, którzy razem z nim w nich mieszkali; żyć wśród ludzi do tej pory będących wyłącznie bezimienną mozaiką twarzy, postaci bez własnej historii, anonimowych nazwisk drukowanych w Proroku Codziennym; żyć w ogóle – łapał się na tym czasami, wstydliwie, z zażenowaniem, na zastanawianiu, czy nie byłoby lepiej, gdyby pogrzebała go rozstępująca się ziemia w Salisbury, albo gdyby Voldemort posłał w jego stronę więcej niż tylko nienawistne spojrzenie. Ale może właśnie to miała być jego kara, spędzenie reszty dni pomiędzy, na tym samotnym pasie ziemi niczyjej, rozciągniętej między Rycerzami Walpurgii, a Zakonem Feniksa. – Może po prostu się nam odpłaca – mruknął, uśmiechając się krzywo w odpowiedzi na jej słowa. Nie potrafił jej rozgryźć, ani na podstawie listów, ani teraz, gdy siedziała tuż przed nim. – Mówią, że to nie sam upadek jest tym, co nas zabija – dodał po chwili, trochę w zamyśleniu. – Że umieramy dopiero, kiedy nagle przestajemy spadać. – Zdrada, której dopuścił się w październiku była dla niego skokiem w pustkę, ale to nie wygłaszając obrazoburczą mowę czuł się, jakby umierał – ani nawet nie kiedy upadał na ostre kamienie, czy widział czarną chmurę dementorów nad swoją głową; powietrze uciekło z jego płuc dopiero, gdy w gorączce ugięły się pod nim kolana, a on sam opadł bezwładnie na ganek przed drzwiami Bena, orientując się, że nie zostało mu już nic, co uważał za drogie. Albo prawie nic.\nOdetchnął bezgłośnie; dlaczego chciałaś się ze mną spotkać, Jackie? Skinął głową, potrzebowała odpowiedzi – potrafił to zrozumieć; nie był tylko pewien, czy był właściwą osobą, by ich jej udzielić. Upił łyk piwa, smakowało dziwnie, jakby poczuciem winy. Zawahał się; chciał jej powiedzieć, że nie miała u niego żadnego długu, ale wtedy musiałby wytłumaczyć, dlaczego – a na to nie potrafił się jeszcze zdobyć. Więc wycofał się w ostatniej chwili, zwyczajnie kiwając głową. – Ja... dziękuję – powiedział; tak, jakby przyjmował ofertę pomocy, choć już w tamtym momencie był pewien, że nigdy nie ośmieli się po nią zgłosić. – A co do twojego ojca – to zrozumiałe, że miał wtedy inne priorytety niż rozmowa z nieznajomym – dodał, starając się nie myśleć o tym, że jego córka lub syn wychowają się bez niego, najprawdopodobniej karmieni kłamstwami na jego temat. Odchrząknął, zmuszając swoje myśli do powrotu na właściwe tory: do Kumbrii, i do siedzącej naprzeciwko niego kobiety. – Nigdy wcześniej jej nie spotkałem – powiedział powoli, kręcąc głową, świadomie zaczynając od prostszej części pytania. Uniósł spojrzenie na Jackie; mógłby skłamać, czuł jednak, że zasługiwała na szczerość – a on nie odnajdywał żadnego powodu, dla którego miałby strzec prawdy. – Mężczyzna to Craig Burke. W Hogwarcie byliśmy w jednym dormitorium, zresztą razem z Foxem. Później… Długo uważałem go za przyjaciela. – Zamilkł, przez chwilę jeszcze nie spuszczając wzroku z jej twarzy i czekając na jej reakcję. – Jackie – odezwał się po sekundzie; zerknął w dół, na bladą powierzchnię piwa – ale tylko przelotnie. – Chciałbym, żebyś wiedziała, że nie byłem tam jako jeden z nich. – Czarnoksiężników, handlarzy, wielbicieli plugastwa i przemocy; nie spotkali się w końcu na sielankowym pikniku, a w siedlisku wszystkiego, co najgorsze. Jej powód obecności tam był raczej oczywisty, jego – już nie tak bardzo. Nie był pewien, dlaczego potrzebował to wyjaśnić. Może chodziło o jej nie do końca zrozumiałą życzliwość – a może wciąż o zapłakany wzrok snującej się gdzieś między stolikami kelnerki.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 29.07.19 13:53\nIntrygował ją. Już od momentu, gdy spotkali się w Kumbrii i przyszło im ze sobą współpracować, jego obecność i zachowanie sprawiały, że szukała odpowiedzi, które mogłyby wypełnić pozostawione przez pytania wyrwy. Nie był oczywisty, choć im dłużej mu się przyglądała, dostrzegała coraz więcej szczegółów. Jego słowa idące za rękę z drobnymi gestami – niezbyt wyraźnymi uśmiechami, oczami, w których błyszczała iskra skrywanego bólu, zadra przeszkadzająca od dłuższego czasu? – odkrywały przed nią coraz więcej. Widziała ciężar na barkach, które zginały się pod nimi, luzując materiał płaszcza na ramionach, westchnięcia, choć bezgłośne, dające jawne poszlaki umęczenia. Nie był pierwszym, którego analizowała. Przesłuchiwała wielu zwyrodnialców, którzy za wszelką cenę próbowali zamarkować swoje prawdziwe „ja”, do każdego z nich musiała dotrzeć, odkryć ich grubą skórę, dostać się do trzewi i zmusić do gadania. Nie traktowała Percivala jak jednego z nich, ale jednak pojawił się w Kumbrii. Pojawił się w miejscu, do którego przypadkowy spacer nie prowadził; do miejsca, gdzie trzeba było się wślizgnąć jak do mysiej dziury i, przede wszystkim, mieć ku temu powody. Finalnie jednak stanął po stronie broniących ludzi, którzy zdecydowali się zgotować im piekło w podziemnym bunkrze, podjął razem z nią, Foxem i Skamanderem całkiem nielogiczną decyzję. I to dawało jej poczucie twardej pozycji względem niego. Zanim jednak dotarła do myśli krążących jej po głowie od czasu, gdy znalazła się w domu dzięki niemu, siedzącemu blisko mężczyźnie, miała wrażenie, że to pewien sposób spowiedzi, pokrętnego wyznania win. Od początku ojciec wmawiał jej, że tylko oni, aurorzy, są uznawani za najbardziej sprawiedliwych, rozsądnych i prawych czarodziejów, a idee o czystości krwi i czarna magia to choroba tego świata. Myślała, że jest czysta, ale jednak zbyt wiele istnień miała na swoim sumieniu. Zbyt wiele przelanej krwi, niedogonionych czarnoksiężników, którym dała okazję zabić kolejne osoby. Miał rację – moment spadania z wysoka wcale nie bolał, wręcz przeciwnie, dawał poczucie nieważkości, niezapowiedzianej przyjemności. Rzadko się zdarzało, że była typową optymistką, wolała twardo stąpać po ziemi. Wolała zostać zaskoczona niż gorzko rozczarowana.\n– Może tym razem to nie śmierć, a pogruchotane kości. Niektórzy żałują, że przez upadek łamią kręgosłup i cierpią do końca życia, zamiast umrzeć na miejscu. – czekało ją jeszcze wiele takich upadków, choć za wszelką cenę starała się ich unikać, dociekać, szukać, węszyć jak pies. Wciąż jednak w którymś momencie musiała powinąć jej się noga. Ktoś musiał umrzeć. Ktoś niewinny, niezasługujący na karę. Upiła nieco piwa, na krótką chwilę wracając do sylwetki ojca. Do jego twarzy, kiedy zobaczyli się w kuchni. Do chwil, za którymi tęskniła. – To nie do końca jest takie zrozumiałe. Jest aurorem, musimy uważać, być czujni. Ale najwyraźniej dobrze ci z oczu patrzy. – wcale nie uważała to za komplement, raczej za cechę każdego człowieka, którzy w rozmowie wykazują się czystymi intencjami. W tej chwili niewiele się pomyliła.\nObjęła kufel dłońmi, splatając pod uchem palce, jakby chłód na zewnątrz nie wystarczał. Zerknęła na jego palce, ledwie okręcając głowę. Słuchała, skupiała się na informacjach, którymi się z nią dzielił. Chciałaby jeszcze gdzieś spotkać te kobietę, nawet jeśli za kontakty z handlarzami sztukami zakazanymi miałaby ją przydybać.\n– Musiało ci być niezręcznie, kiedy zobaczyłeś go po takim czasie. Starzy przyjaciele. – była pewna, że Percival nie miał pojęcia, kim Craig się stał. Może to i lepiej. I nie słyszała, by i Fox o nim wspominał. – Widziałeś, jak zamieniał się w czarną mgłę? Jak sądzisz, co to może być? Forma transmutacji? A może czarnej magii? – ona wiedziała więcej, ale być może i on posiadał jakieś szczątkowe informacje, widział w Londynie podobne przypadki. Tak nagle wyartykułowane imię zwróciło jej uwagi. W jego ustach nie brzmiało jednak twardo, rozkazująco, a w jakiś sposób kojąco, może nawet zaznaczał w ten sposób prośbę? Jego dalsze słowa ją zaniepokoiły. Próbował ją zapewnić o swojej niewinności? – Zorientowałam się. Ale jednak jakimś sposobem się tam znalazłeś. Więc co tam robiłeś?\nNie chciała brzmieć tak bardzo… zawodowo. Nie przyszła tutaj w końcu jako aurorka z wielkimi ambicjami, a jako czarownica, której czasami zdarzało się uwierzyć w innego człowieka.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 30.07.19 13:25\nTrudno było mu uwierzyć w to, jak blisko jego własnych doświadczeń padały jej słowa, jak trafnie uzupełniała pozostawione przez niego luki, i jak sprawnie manewrowała między niedopowiedzeniami. Zupełnie jakby wiedziała, choć przecież wiedzieć nie mogła; był tego pewien, w innym wypadku nie siedziałaby naprzeciwko, a jej spojrzenie nie miałoby tego nieodgadnionego wyrazu: przenikliwego, ale jednocześnie szukającego zrozumienia. Czy tego wszystkiego, o czym mówiła, zdążyła już nauczyć się na własnych błędach, czy były to zdania mądrości zasłyszane od kogoś innego? A może zwyczajnie posiadła już zdolność do rozczytywania jego gestów i wyciągania prawdy wprost z przeciągającego się milczenia? Nie wiedział – i prawdę mówiąc żaden scenariusz nie wydawał mu się specjalnie nieznośny, bo chociaż nie znali się zupełnie, dzieląc ze sobą zaledwie jeden szalony i pozbawiony sensu (oraz częściowo – zmysłów) wieczór, to z jakiegoś powodu był w stanie przyznać sam przed sobą, że darzył ją zaufaniem. Może wystarczyły słowa Foxa, wypowiedziane naprędce w podziemnym bunkrze, może przekonały go jej własne – wykrzyczane w stronę chowających się za szybą mugoli – a może zwyczajnie był zmęczony szukaniem ukrytych motywów i nieszczerych intencji tam, gdzie ich nie było. – Też tak kiedyś myślałem – odpowiedział bez namysłu, zanim właściwie dotarło do niego, do czego pośrednio się przyznawał; rzadko o tym myślał – ale kiedy rzeczywiście upadł, ponad trzy lata temu wracając do kraju z leczącymi się powoli poparzeniami i palącą, nieznośną świadomością, że już nigdy nic nie będzie takie samo, żałował, że nie umarł; więcej, niejednokrotnie próbował później naprawić ten błąd poczyniony przez rzeczywistość – czy nie po to wpychał się raz po raz w objęcia niebezpieczeństw, zaglądając na Nokturn i biorąc udział w nielegalnych pojedynkach, licząc na to, że za którymś razem powinie mu się noga? – Ale nawet z pogruchotanym kręgosłupem jesteś w stanie coś jeszcze zrobić. Naprawić, stworzyć. Komuś pomóc. I może gdzieś po drodze sprawić, że ta reszta dni będzie bardziej znośna. – Ben go tego nauczył. Że rany się zabliźniały, że porażkę, nawet tę najbardziej gorzką, dało się przełknąć – o ile miało się wystarczająco dużo odwagi. I odpowiednio wytrzymały żołądek. W innym wypadku już dawno by się poddał, ale jednak: mimo że świat, który znał, skończył się w Stonehenge, z jakiegoś szalonego powodu wciąż miał nadzieję. To było dobre uczucie, jeszcze obce – ale dobre.\nRoześmiał się, słysząc następne zdania, wypływające z ust Jackie. Cicho, niemal bezgłośnie – rozbawione parsknięcie stłumił kufel, nad którym akurat się nachylił. Odstawił go ostrożnie na blat. – Najwyraźniej – przytaknął, zaraz po tym jednak dodał: – Chociaż jestem pewien, że nie wszyscy by się z tym zgodzili. – Zamilkł na moment, mląc w ustach następne słowa. – To tak działa? – odezwał się wreszcie z mieszaniną zainteresowania i powątpiewania, przeplatanymi autentyczną ciekawością. – Patrzycie na kogoś i wiecie, do czego jest zdolny? – To nie mogło być takie proste – a jednak, za każdym razem, gdy zdarzało mu się obcować z aurorami, miał wrażenie, że widzieli więcej.\nWbrew pozorom nie przeszkadzał mu ten mentalny powrót do Kumbrii; nie tutaj, w zatłoczonym pubie, chociaż faktycznie był czas, że nie był w stanie przespać spokojnie nocy, budząc się z nieodpartym wrażeniem, że ściany dusznej sypialni zbliżały się do siebie, gotowe zgnieść go w odbierającym powietrze uścisku. – Właściwie to w tamtej chwili przejmowałem się głównie tym, że siedzę w celi z rękami przykutymi do ściany, a obok rozkłada się trup – odpowiedział szczerze. Nie był pewien, czy niezręczność była odpowiednim słowem, którego użyłby do opisania swojej reakcji na śledzące go z drugiej strony pomieszczenia spojrzenie Craiga, ale prawdę mówiąc – zwyczajnie wolał nie analizować własnych uczuć, ani wtedy ani teraz. Cały ten temat w ogóle był śliski; upił łyk gorzkawego alkoholu, zastanawiając się, ile właściwie mógł powiedzieć Jackie. Czy fakt, że była tam ze Skamanderem i Foxem oznaczał, że również zasilała szeregi Zakonu Feniksa? Musiał założyć, że nie – nie mógł pozwolić sobie na potknięcia, zwłaszcza, odkąd wiązała go przysięga wieczysta. – Widziałem – przytaknął. Doskonale wiedział, czym była smolista, mglista forma, w którą zamienił się Śmierciożerca – a mimo że sam nigdy do końca nie nauczył się tej sztuki, zbliżając się do jej opanowania, ale nie przekraczając ostatecznej granicy, to doskonale wiedział jak; pamiętał żywo spotkanie w Białej Wywernie i zwój przekazany im przez Czarnego Pana. – Myślę, że po części jedno i drugie – odpowiedział z zawahaniem, dosyć szybko przeskakując na inny temat, gdy tylko nadarzyła się taka okazja. – Miałem się tam spotkać z handlarzem, który twierdził, że ma do zaoferowania smocze jaja – powiedział, krzywiąc się nieświadomie. Nierozwiązana sprawa wciąż go męczyła, jak ostry kamień w bucie albo drzazga wbita głęboko w palec, której w żaden sposób nie był w stanie się pozbyć. – Nie, żeby je kupić – jestem smokologiem, przed zamachem stanu pracowałem w Ministerstwie Magii, zajmowałem się organizowaniem wypraw. W czasie jednej z nich skradziono nam trzy jaja chińskich ogniomiotów. Zanim odszedłem z departamentu, obiecałem przyjacielowi, że je odzyskam. – Kolejna złamana obietnica – po wybuchu anomalii w Krainie Jezior, handlarz zapadł się pod ziemię; może zwietrzył podstęp, a może padł ofiarą niestabilnej magii; tak czy inaczej, Percival obawiał się, że ogniomioty wymknęły mu się z rąk na dobre.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 31.07.19 13:05\nDobrze było czasem porozmawiać z kimś, kto krążył jako samotna planeta po tej samej orbicie, zakreślał podobny szlak, gdy wyruszał na spacer, wiązki jasnego światła otaczały te same miejsca. W jakiś sposób napełniało ją to jednocześnie dziwną, parzącą płuca radością i niepokojem rozrywającym powoli skórę, przedzierający się między ścięgnami, włóknami mięśni. Bo znała to uczucie. Słuchając go, szukała jego genezy – skąd się wzięło, dlaczego błysnęło w jej umyśle i sprawiło, że jej ciało poczuło się dziwnie nie na miejscu, jakby powinno być teraz gdzieś indziej. Odpowiedź przyszła, gdy wzór myśli uwiązał się w jedną ze znanych jej sylwetek.\nPrzypominał jej Resta. Myślał podobnie jak on. Dlatego pomyślała o jego mądrościach – o teorii mysiej pułapki.\nSkrzywiła się lekko, gasząc ten grymas zlatującą na policzek taflą czarnych włosów, które razem z nim zawinęła za ucho i zaczesała do tyłu. Wciąż były wilgotne od deszczu. Zgadzała się z nim – tak, jakby siedział przed nią Rest. Pomyślała, że to głupie. On już umarł, została po nim tylko błękitna apaszka, którą odziedziczył po ojcu. Los za to podarował jej Percivala. Może to nie było do końca takie głupie. Raczej pokrzepiające.\n– I sądzisz, że dzięki temu wyleczymy złamany kręgosłup? Że kiedykolwiek wyprostujemy się po porażkach? – ona sądziła, że nie, ale nie chciała mu też niczego sugerować, podpowiadać, że pewnych rzeczy naprawić się nie dało. Rozbite na ziemi jabłko nigdy nie wróci do pełni zdrowia, ale nakarmi zagubione zwierzęta, zapewni byt kilku owadom. Uśmiechnęła się do siebie, ale mimiczny, dobry gest dotarł tylko w kąciki ust, oczy, wciąż zmęczone, były dla niego zbyt daleko. Dopiero parsknięcie Percivala rozjaśniło nieco żar w jej tęczówkach. – Nie zawsze. Znacznie częściej dajemy wiarę zaklęciu. Mallus szybko potwierdza albo obala nasze tezy. – uniosła kufel, by upić z niego spory łyk. Nie miała powodów, by stosować je na jego skroni. Byli w gospodzie, ryzykowanie anomaliami było zbyt wysokie i zagrażało znajdującym się zgromadzonym wokół nich osobom. – A te znaki na niebie? Czaszka i węże. Sądzisz, że mają to samo źródło? – doceniała fakt, że nie był związany z Zakonem Feniksa i mogła o tym porozmawiać z kimś, o nieokreślonych poglądach, zbadać, czy budziły w nim niepokój tak silny, jak w niej, gdy doszły do niej słuchy o kolejnych, coraz częściej pojawiających się wśród gwiazd. Opowieści o smoczych jajach słuchała z uwagą. W końcu nieczęsto miała do czynienia z tak mistycznymi przedmiotami magicznego świata. Zbliżające się do siebie brwi stworzyły łagodne bruzdy, gdy wspomniał o ich kradzieży. Dopiero wtedy połączyła ze sobą fakty. Czytała raport, w którym wspominano o podobnej sytuacji. Rozejrzała się po lokalu, szukając nienachalnie twarzy, które mogłyby usłyszeć za dużo. Do tej pory prowadzili dość niejednoznaczną rozmowę, wymieniali się faktami, które sprowadzały niepokój, ale były powszechnie znane. Poza tym wolałaby nie wprowadzać Percivala w tajniki aurorskich archiwów, jeśli w pobliżu znalazłyby się niepowołane osoby. – Chyba wiem, o czym mówisz. I mogłabym ci powiedzieć więcej, ale nie w tym miejscu. Wyjdziemy stąd?\nZbyt wiele uszu mogło ich słuchać. A tego nie chcieli oboje. Ostatnie krople ciemnego ale zostały na dnie kufla ozdobionego jaszczurzą łuską - była gotowa do drogi.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 29.01.20 20:15\nSteffen kojarzył Dudleya poprzez Bertiego, a teraz dzielili nawet miejsce pracy, ale ich ostatnie spotkanie było wyjątkowo niezręczne. Cattermole spektakularnie rozlał kawę, niesioną dla swojego szefa, a do posprzątania kałuży wezwano właśnie Sheridana. Steff nie miał pojęcia, że znajomy pracuje w Ministerstwie w takim charakterze i spotkanie bardzo go zaskoczyło. Dudley wydawał się bardzo pewny siebie, a wręcz troszkę zarozumiały, więc Steff wątpił, aby wycieranie podłóg w Ministerstwie należało do jego ambicji życiowych. Może to zwątpienie odmalowało się wtedy na jego twarzy, bo zapamiętał tamto spotkanie jako bardzo niezręczne i czym prędzej uciekł. Potem, gdy ochłonął, postanowił wynagrodzić Dudleyowi ewentualną przykrość i zaprosić go na piwo. Tym bardziej, że pamiętał o zainteresowaniu Sheridana historią magii i miał do niego kilka pytań.\nCattermole przespał większość wykładów o historii magii w Hogarcie, korzystając z krótkowzroczności profesora, siadając w ostatnim rzędzie i odsypiając długie noce, spędzone na próbach przemiany w szczura. Jego postanowieniem noworocznym było jednak nadrobić te braki. Może i wiedza o tym, kto był Ministrem Magii w 1789 roku, była zupełnie bezużyteczna, ale do Steffena coraz mocniej docierało, że jego ignorancja dotyczy również polityki. Nie mógł pozwolić sobie na niezrozumienie obecnej sytuacji politycznej, skoro zaangażował się w Zakon Feniksa. Tym bardziej, że opisywanie ploteczek dla "Czarownicy" również wymagało pewnego rozeznania w temacie. Prawdziwy powód spotkania z Dudleyem nie był jednak ani altruistyczny ani zawodowy. Steffena sprowadziła do pubu osobista ciekawość, powiązana z niedawnym zawodem miłosnym - czekał tylko na odpowiedni moment, aby sformułować swe pytanie bez wzbudzania podejrzeń.\nZajął miejsce w kącie i czekał na Sheridana. Pomachał mu wesoło, gdy ten przekroczył drzwi pubu i gestem zaprosił go do stolika.\n-Dudley, strasznie długo się nie widzieliśmy! Jak się miewasz? Czego się napijesz? Podobno mają tu dobre ale! - zasypał chłopaka swoim zwyczajowym potokiem słów, w niepamięć puszczając ich spotkanie nad kałużą kawy - bo w prywatnym kontekście widzieli się faktycznie dłuższy czas temu.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 30.01.20 21:24\nNigdy nie zwracał na Steffena większej uwagi. W szkole starszy chłopak zwykle krył się w cieniu Bertiego Botta i Dudley po prostu brał go za tego mniej ważnego. Mniej istotnego, mniej zdolnego. Nie wartego szczególnego zainteresowania. Czas jednak pokazał, że młodzieńcza arogancja była co najmniej irracjonalna. W końcu to Cattermole został ministerialnym łamaczem klątw, a jemu zostało mycie podłóg. Choć kto wie, gdzie Steffen był dwa lata temu? W końcu dzieliły ich dwa szkolne lata. Młody mężczyzna miał większe możliwości związane ze szkoleniami czy zdobywaniem doświadczenia.\nNie miał wielkiej chęci na spędzaniu czasu ze Steffenem. Mimo że w trakcie spotkania w pracy chłopak wydawał się raczej (zbyt) sympatyczny i nieoceniający to Dudley czuł wewnętrzny ścisk. Kto wie, może to właśnie w pubie Cattermole planował go wyśmiać?\nZgodził się jednak, nie chcąc wyjść na totalnego, podejrzliwego dupka. I tak niektórzy go za takiego mieli, a Dudley, mimo wszystko, dalej był po prostu młodym chłopakiem. Takim, który chciał wychodzić do ludzi i spędzać z nimi czas. Szczególnie teraz, gdy nie musiał opiekować się matką i w końcu mógł sobie pozwolić na wyjścia poza dom. Miesiące, które spędził na opiekowaniu się rodzicielką, wybiły go z życia towarzyskiego.\nWszedł więc do baru o umówionej godzinie, odziany w dość prostą, ale typowo czarodziejką szatą: Dudley w żadnym razie nie miał zamiaru być wzięty za mugola. To przecież byłaby chyba obraza stanu! Wystarczy, że matka czasem kupowała mu niemagiczne stroje, uznając, że są wygodniejsze i bardziej praktyczne. Może i były, ale czarodziejski stan wymagał przecież poświęceń.\nPo wejściu potrzebował chwili, aby namierzyć siedzącego w kącie Steffena. Zajęło mu to chwilę, nawet mimo machania chłopaka. W końcu jednak Dudley ruszył w jego stronę, z nieco szarmanckim uśmiechem na twarzy.\n– Cześć Steff – powiedział, przysiadając się do stolika i ściągając wierzchnie odzienie. – W porządku. Słyszałeś ten nowy kawałek Celestyny? Mam wrażenie, że wszyscy o nim ostatnio mówią – zagadał. Sam go nie słyszał; musiał kupić magiczne radio, ale jak na razie nie miał czasu, by wejść do sklepu. – To spróbujmy, niech będzie – zgodził się ze wzruszeniem ramion, zaczepiając kelnerkę i prosząc, by podała im piwo do stolika.\nTemat: Re: Pub "Ostatnia stacja" [odnośnik] 01.02.20 6:24\nNa szczęście Cattermole był bardzo wrażliwy na nastroje płci pięknej i nie przejmował się tym, co myślą o nim rówieśnicy - dlatego nie zauważył dawnego lekceważenia i obecnej podejrzliwości Dudleya. Piwo było po prostu piwem, choć również formą rekompensaty za speszenie przy ich ostatnim spotkaniu. Steff miał w sobie sporo empatii i rozumiał, że spotkanie szkolnego znajomego jest mocno niekomfortowe, gdy trzyma się mopa w dłoni. Może i miał lepsze stanowisko pracy niż Sheridan, ale przecież on też borykał się z typowymi bolączkami młodych pracowników. Jego koledzy jakoś nie musieli nosić kawy dla szefa.\nCattermole nigdy nie bywał też podstępny - kłamał tylko dla własnych korzyści albo w samoobronie, oszustwo wydawało się zbytnim wysiłkiem aby kogoś wyśmiać. Dudley zresztą trzymał swoje osądy w sekrecie i Steffen nie miał powodu, aby poznać jego opinię o własnej osobie i się do niego zniechęcić.\nMiał wielką chęć na spędzenie czasu z Dudleyem, bo w sumie to nie miał z kim wychodzić na piwo po pracy. Bertie, zajęty rozkręcaniem cukierni, miał coraz mniej czasu, a w dziale łamaczy klątw Steff był jednym z najmłodszych pracowników. Ci starsi spieszyli się do swoich rodzin, albo nie mieli chęci na integrację z gówniarzem.\nPoza tym, była też ta sprawa, w której potrzebował pomocy Sheridana, ale z którą postanowił się na razie wstrzymać - choć milczenie kosztowało go sporo energii.\n-Słyszałem go nawet na Sylwestrze! Śpiewała z moim kumplem Johnnym! - ucieszył się na wspomnienie Celestyny, bo gdy trauma po wydarzeniach na Sylwestrze zelżała, zaczął się szczerze cieszyć szczęściem Bojczuka. -A ty, byłeś wtedy w Dolinie Godryka? - zagaił ostrożnie, mając nadzieję, że nikt nie podeptał tam Dudleya.\n-Za Nowy Rok! - wzniósł toast przyniesionym szybko ale. -Oczywiście, zapraszam! Dostałem niedawno podwyżkę. - uściślił i od razu skłamał, aby Dudley poczuł się trochę gorzej lepiej odnośnie przepijania pieniędzy kolegi. Zaproszenie wynikało trochę z litości... bo jego pensja była skromna, ale na pewno większa niż ta sprzątacza...a trochę dlatego, że spotkał się z Sheridanem dość interesownie.\n-Nadal interesujesz się historią magii? Wiesz, szlacheckimi obyczajami i... takimi tam? - odchrząknął i upił nieco za duży łyk ale, aby zasłonić rumieńce na własnych policzkach.


Strona główna/Projekty finansowane przez UE, Wolontariat - aktualne/reACTogether\nProjekt reACTogether został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej, w ramach programu Europejski Korpus Solidarności.\nGłównym celem naszego projektu „reACTogether” realizowanego w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności jest zwiększenie wrażliwości społecznej uczestników projektu, pobudzenie ich do solidarnego odpowiadania na dostrzeżone wyzwania i problemy i budowanie bardziej zintegrowanego społeczeństwa. Wolontariusze będą wspierać swoją pracą uczniów Centrum Autyzmu w Krakowie, Zespołu Szkół im. Stanisława Wyspiańskiego w Waganowicach, dzieci z Samorządowego Przedszkola nr 92 oraz naszą Fundację Internationaler Bund Polska.\nChcemy, by wolontariusze poczuli podczas 10 miesięcy wolontariatu, że poprzez swój wkład stają się ważną częścią społeczności lokalnej i odczuli pozytywny wpływ ich codziennej pracy i dodatkowych działań które podejmą, a także po prostu ich obecności i chęci pomocy na otoczenie. Chcemy tym samym zwiększyć ich wrażliwość i poczucie sprawczości. Chcemy by rozpoznali to, jak ważne jest ich zaangażowanie, ale także współpraca i wzajemne wspieranie się w zmienianiu rzeczywistości wokół siebie.\nPierwszym celem projektu jest praca wolontariuszy na rzecz podopiecznych trzech placówek oświatowych w realizacji ich misji edukacyjnej i wychowawczej. W Centrum Autyzmu i ZS w Waganowicach ważnym wymiarem tej pracy będzie wspieranie osób niepełnosprawnych, często z problemami komunikacyjnymi, co pozwoli z jednej strony na zwiększenie wrażliwości, ale także dostrzeżenie różnorodności która jest integralną częścią społeczeństwa. W obu placówkach i przedszkolu wolontariusze będą także przygotowywać prezentacje i warsztaty na temat ich krajów w ten sposób pokazując inny wymiar różnorodności. To podobieństwo doświadczenia różnorodności w różnych wymiarach życia pozwoli zarówno wolontariuszom, jak i uczniom, nauczycielom i rodzicom przeżyć doświadczenie wspólnotowości.\nDrugim celem projektu jest promocja zaangażowania społecznego i podejmowania odpowiedzialności w społeczności lokalnej. Wolontariusze poprzez swoją codzienną pracę z osobami słabszymi (niepełnosprawnymi i dziećmi) będą mogli uczyć się rozpoznawania i odpowiadania na potrzeby innych. Będą także mieli szansę na przyjrzenie się programom wsparcia społecznego, działaniom organizacji pozarządowych i oddolnych inicjatyw w Krakowie, a także będą mogli wspierać swoją pracą te grupy. Będzie to dla nich inspiracja i szkoła odpowiadania na potrzeby, które dostrzegają.\nTrzecim celem naszych działań jest rozwój osobisty i społeczny wolontariuszy biorących udział w projekcie.


nazwa: Bellie Figi\nNiezwykle kobiecy model fig z przyjemnej, miękkiej i lekkiej koronki. Wykończone są delikatnym, muszelkowym brzegiem. Nie odznaczają się pod obcisłym ubraniem dzięki bezszwowemu laserowo ciętemu wykończeniu. Figi posiadają w kroku wkładkę z bawełny. Skład: 79% poliamid, 20% elastan, 1% bawełna\nnazwa: Bellie Figi maxi\nEleganckie figi maxi kuszą kwiatowym wzorem koronki i muszelkowym brzegiem. Klasyczny krój z wyższym stanem i szerokimi bokami. Nie odznaczają się pod obcisłym ubraniem dzięki zastosowaniu technologii Laser-Cut. Figi w kroku mają wszytą wstawkę higieniczną z bawełny. Skład: 79% poliamid, 20% elastan, 1% bawełna


Archiwa: Freelance - Tłumacz polsko rosyjski - Tlumacz.pro\nEtap 4. Co dalej? Co może czekać tłumacza języka rosyjskiego\nOpublikowano: 03 maja, 2016 o 12:45\nPrzyszłość tłumacza języka rosyjskiego W zasadzie dobrzy specjaliści, są już na tyle wolni, by mieszkać tam, gdzie mają na to ochotę, pracować we własnym stylu, tempie, wzrastać profesjonalnie, doszkalać się itp. Dla kogoś etap ten staje się normą szczęśliwego życia i idealnej pracy na długie lata. Bywa, że kogoś zaczyna nużyć taka praca tłumacza języka [...]\nPoczątkujący tłumacz języka rosyjskiego. Część 2\nOpublikowano: 16 kwietnia, 2016 o 14:59\nCzęść pierwsza: Pułapki czyhające na początkującego tłumacza języka rosyjskiego Etap 2. Początkujący tłumacz języka rosyjskiego nabiera wiary w siebie Zatrudnili cię przy pierwszych projektach, płacą ci mało. Często i dokładanie lustrują na rozmowach kwalifikacyjnych. Otrzymujesz odpowiedź zaledwie na 25% wysłanych maili. Cel etapu – potwierdzić swoją reputację dobrego specjalisty – tłumacza języka rosyjskiego. Co robić Ciężko [...]\nPułapki czyhające na początkującego tłumacza języka rosyjskiego\nOpublikowano: 12 kwietnia, 2016 o 23:33\nSłowem wstępu: porady zawarte w serii tekstów nie są gotowym rozwiązaniem na zbudowanie świetlanej kariery tłumacza języka rosyjskiego. Jest to wyłącznie opracowanie znalezionego w sieci artykułu, który został wzbogacony o moje doświadczenie. Artykuł traktuje o tym, jak prawidłowo rozłożyć siły i priorytety na każdym etapie profesjonalnej drogi i jakich typowych błędów należy unikać. Pułapki czyhające na tłumacza języka rosyjskiego. [...]\nOpublikowano: 09 grudnia, 2010 o 16:02\nOpublikowano: 15 sierpnia, 2010 o 19:19\nOpublikowano: 11 sierpnia, 2010 o 00:06\nOpublikowano: 28 lipca, 2010 o 23:46


Hotel Europa - Spa, konferencje, noclegi. - dom i owo\nHome » Odprężenie » Hotele i Noclegi » Hotel Europa - Spa, konferencje, noclegi.\n2016-07-01|Kategoria: Odprężenie / Hotele i Noclegi\nHotel Europa to nowoczesny obiekt, w którym znajdziesz świetnie urządzone pokoje noclegowe dla dwojga, jak również dla kilku osób, gdy podróżujesz z rodziną. Możesz u nas korzystać z sauny czy jacuzzi, gdyż nasz obiekt, to również hotel spa. Dysponujemy salą na różnego rodzaju uroczystości weselne, chrzciny czy urodziny oraz posiadamy nowocześnie wyposażone sale konferencyjne, które posiadają odpowiedni sprzęt multimedialny, dzięki czemu możesz przeprowadzić zarówno prezentację biznesową, jak również szkolenie dla swoich pracowników. Zatrudniamy doświadczonych ludzi, którzy pomogą we wszelkiej organizacji wydarzenia, uroczystości czy pomogą w rezerwacji noclegu czy Spa. Bardzo często z okazji różnych ważnych dni jak dzień kobiety mężczyźni zabierają swoje ukochane do naszego Spa, aby odprężyć się, zrelaksować czy doznać wszelkich przyjemności. Nasz hotel spa jest odpowiedni zarówno dla osób młodych, jak i starszych które potrzebują relaksu, wypoczynku czy chcą u nas zorganizować udaną imprezę.


Denticor stomatologia lublin - Katalog stron MegHair\nJeżeli szukają Państwo gabinetu dentystycznego w Lublinie to zachęcamy do odwiedzenia gabinetu Denticor. Jest to bardzo nowoczesny gabinet stomatologiczny. Mamy bardzo nowoczesne i fachowe wyposażenie. Świadczymy wszechstronne świadczenia dentystyczne dla maluszków i dorosłych pacjentów miedzy innymi takie jak: pokrycie zębów lakierami zawierającymi fluor, leczenie zachowawcze i usuwanie ósemek oraz wiele innych. W przypadku zaistnienia potrzeby świadczymy także najnowszej generacji całościową pomoc na płaszczyźnie protetyki i diagnostyki radiologicznej. Pracują u nas jedynie świetni eksperci z zakresu stomatologii, którzy w miłej atmosferze zajmą się wszelkim pacjentem. Bardzo dużą uwagę kładziemy na sterylność narzędzi, a dużo z nich używamy tylko jeden raz. Obecność w naszym gabinecie stomatologicznym zapewni Państwu cudowny uśmiech, którym będziecie się radować każdego dnia. Zachęcamy do naszego gabinetu znajdującego się pod adresem:\nSłowa kluczowe: stomatologia, dentysta, denticor\nSaboro Premium Massage to luksusowy gabinet masażu i kosmetologii estetycznej, który ma siedzibę w Katowicach. W salonie proponujemy bogatą ofertę różnych masaży np.: relaksacyjne jak również zabiegi kosmetyczne i inne. Mamy wysok...


Infomedic.pl - O nas\nGrupa Infomedic od ponad dekady dostarcza pacjentom informacje za pośrednictwem trzech różnych kanałów komunikacji. Od ponad 10 lat prowadzimy działalność związaną z szeroko pojętą informacją medyczną. Dzięki szerokiemu spektrum oferowanych usług kompleksowo dbamy o pacjenta.\nDociera do nas mnóstwo rzetelnych informacji, dlatego aby wykorzystać ich potencjał przedstawiamy te najistotniejsze za pomocą serwisu www, bezpłatnego miesięcznika oraz rozbudowanego systemu teleinformatycznego. Działanie na wielu płaszczyznach zapewnia stały przepływ najświeższych informacji.\nW zakresie oficjalnej infolinii współpracujemy z większością oddziałów NFZ oraz z prywatnymi placówkami medycznymi, zapewniając im pełną i całościową obsługę z zakresu dystrybucji informacji.\nWychodząc naprzeciw potrzebom naszych klientów, stworzyliśmy zestaw innowacyjnych narzędzi usprawniających codzienną pracę lekarzy, placówek medycznych i opiekuńczych. W tym zakresie prowadzimy system teleopieki dla seniorów, elektroniczną i telefoniczną rejestrację oraz kolejkowanie połączeń.\nWprowadzając na rynek usługę bezpłatnej, całodobowej telefonicznej infolinii medycznej oraz szereg innych usług, jesteśmy fachowym i sprawdzonym pośrednikiem w przepływie informacji między pacjentami, lekarzami i placówkami medyczno-opiekuńczymi.


36. Siłownia zewnętrzna przy Szkole Podstawowej nr 6 w Myślenicach\nTeren przy Szkole Podstawowej nr 6 w Myślenicach.\n1. Wydzielenie lokalizacji inwestycji na terenie przy Szkole Podstawowej nr 6 w Myślenicach.\n2. Przygotowanie gruntu.\n3. Wybór dostawcy pod względem konkurencyjności oferty/ceny.\n4. Zakup ustalonego zestawu urządzeń od wybranego dostawcy.\n5. Nadzór nad instalacją zestawu urządzeń na miejscu inwestycji.\nOgólnodostępna siłownia zewnętrzna na Chełmie jest bardzo potrzebna, gdyż na terenie sołectwa brakuje obiektów służących do realizacji aktywności fizycznej mieszkańców. W szczególności dotyczy to potrzeb dzieci i młodzieży Szkoły Podstawowej nr 6, która nie posiada boiska ani sali gimnastycznej. Siłownia zewnętrzna przy Szkole uatrakcyjni i poszerzy możliwości prowadzenia zajęć wychowania fizycznego dla uczniów. Siłownia umożliwi także innym mieszkańcom aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu. Ćwiczenie na urządzeniach siłowni "pod chmurką" korzystnie wpłynie na poprawę kondycji fizycznej i zdrowotnej osób korzystających z tego obiektu.Odpowiednio dobrany zestaw urządzeń pozwoli stworzyć bezpieczne miejsce czynnego wypoczynku dla młodzieży, seniorów i rodziców z dziećmi.\nZ realizacji zadania skorzystają małe dzieci, nastolatki, osoby dorosłe, seniorzy - zarówno kobiety jak i mężczyźni, zamieszkali głównie na terenie sołectwa Chełm, reprezentujący dowolne grupy zawodowe. Z siłowni zewnętrznej korzystać będzie około od 150 do 200 mieszkańców Chełmu. Jest akceptacja dyrektora Szkoły Podstawowej nr 6 w Myślenicach dla realizacji tego zadania.\n1 Przygotowanie gruntu 500 zł\n2 Zakup elementów siłowni zewnętrznej 8 500 zł\n3 Dostawa i montaż zestawu urządzeń 1 000 zł


Dostępne usługi - Uniwersyteckie Centrum Nowoczesnych Technologii Nauczania\nPublikowanie materiałów edukacyjnych w formie nagrań wideo, transmitowanie ważnych wydarzeń z życia Uczelni, dokumentowanie życia studenckiego na UMK - to główne filary działalności systemu Uniwersyteckiej Telewizji Internetowej.\nSystem zdalnego nauczania Moodle jest bezpłatną platformą e-learningową wykorzystywaną w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Pozwala na łatwą wymianę materiałów dydaktycznych, komunikację między osobą prowadzącą kurs a jego uczestnikami, a także przeprowadzenie testów on-line.\nWszystkie Twoje pliki w jednym miejscu i do tego dostępne z każdego komputera podłączonego do internetu. Takie możliwości daje Ci EduDrive. Przekonaj się jak może Ci na co dzień ułatwić pracę.\nObsługa kilkudziesięciu osób jednocześnie, intuicyjna wymiana treści multimedialnych, wiele opcji przyznawania uprawnień członkom spotkań wideokonferencyjnych i - przede wszystkim - mobilność.\nMożliwość przygotowania ankiet tradycyjnych oraz ankiet on-line, szeroki wachlarz ustawień wyglądu i formy badania, rozbudowany system analizy zebranych wyników - to tylko kilka cech systemu badań ankietowych.\nSzczegóły zasad rejestracji na studia, aktualności z życia Uczelni, USOS, obsługa blogów i czatów wideo - wszystkie usługi w jednym miejscu. Dodatkowo: otwarte zasoby edukacyjne, czyli możliwość publikowania prac naukowych i materiałów dydaktycznych on-line.\nKażdy pracownik i student UMK może tworzyć własną bazę artykułów w systemie Wiki. Działanie platformy jest zbliżone do popularnej Wikipedii - system umożliwia edycję dokumentów kilku osobom jednocześnie oraz daje możliwość dodawania materiałów multimedialnych do tworzonych artykułów.


Świdnica współfinansuje procedury in vitro. Program potrwa trzy lata - Dziennik Wałbrzych\n29 września 2020 19:17. Radni przyjęli program leczenia niepłodności metodą in vitro fot. użyczone / UM Świdnica\nTematy: in vitro medycyna niepłodność świdnica zdrowie\nO wprowadzenie takiego programu w Świdnicy lobbowała od kilku miesięcy jedna z mieszkanek. Anna Gromek pod petycją w tej sprawie zebrała ponad 800 podpisów. Program przeznaczony jest dla par, u których zdiagnozowana została niepłodność. Zakłada dofinansowanie jednego cyklu zapłodnienia pozaustrojowego lub adopcji zarodka dla każdej pary zakwalifikowanej w wysokości do 100 procent, ale w maksymalnej kwocie pięciu tysięcy złotych.\nProgram przygotowany został na trzy lata, a miasto przeznaczyło na jego realizację blisko 190 tysięcy złotych. Z pomocy mogą skorzystać pary, które spełnią kilka kryteriów. Kandydaci muszą mieszkać w Świdnicy, czyli być zameldowani w mieście od minimum dwunastu miesięcy. Przyczyna niepłodności lub nieskuteczne leczenie niepłodności musi być potwierdzona również w okresie dwunastu miesięcy poprzedzających zgłoszenie. Kobieta powinna być w wieku od 25 do 40 lat, a mężczyzna od 25 do 50 lat. Decyzję o kwalifikacji pary do programu ma podjąć jego realizator, którego miasto jeszcze nie wyłoniło.\n– Symptomatyczne jest to, że w dniu gdy rada miejska przyjmowała program w świdnickim szpitalu, przy asyście pana doktora Filipa Kubiaczyka, ordynatora oddziału urodziło się dziecko z in vitro. On opowiadał o tym na sesji. Mówił jaka wielka była radość rodziców, którzy po dziesięciu latach oczekiwań mają swoje maleństwo – mówi Beata Moskal-Słaniewska, prezydent Świdnicy.\nPrzypomnijmy, niepłodność została uznana przez Światową Organizację Zdrowia za chorobę społeczną. Według szacunków WHO problem dotyczy od 10 do 15 procent par. W Polsce nawet półtora miliona par, a bezdzietnych jest około 600 tysięcy par. Dla wielu in vitro to jedyna metoda na doczekanie się własnego potomstwa. Niestety dla wielu, barierą są finanse.\n– Metoda in vitro okazuje się ostatnią deską ratunku. Jest to metoda droga. Niekiedy trzeba ją powtarzać kilkukrotnie, w związku z tym taki gest wsparcia, taki gest pomocy finansowej dla takich związków – dodaje Moskal-Słaniewska.\nPierwszym miastem, które dofinansowało zabiegi in vitro była Częstochowa, która swój program rozpoczęła w 2012 roku. Od tego czasu urodziło się tam już ponad 50 dzieci.\nDodano: 29 września 2020 19:17\nDodano: 26 października 2020 17:25


Kozaczek.pl » Wentworth Miller » Wentworth Miller dla Bean Pole\nwentworth miller/Bean Polo\nPojawiły się fotki z najnowszej kolekcji Bean Polo, które reklamuje Went. Jak wypada tym razem, oceńcie sami.\nZ innej beczki: Podobno Went ma zagrać Batmana, ale potraktujcie tę wiadomość z przymrużeniem oka :) Jeżeli są osoby, które nie mają go dość (a pewnie i takich nie brakuje) - zapraszam również tutaj.\nZmiana była krótka. Jeszcze niedawno Paulina Młynarska zaskoczyła wszystkich krótką, ciemną fryzurką. Jak widać nowy kolor włosów szybko jej się znudził, bo na imprezie czasopisma Party pojawiła się w blond. A żeby ... czytaj więcej


Prawdziwa kuchnia polska. 2400 przepisów - Hanna Szymanderska - Księgarnia religijna Gloria24.pl\nPrawdziwa Kuchnia Polska Hanny Szymanderskiej to dzieło wyjątkowe, zawierające niezwykle obszerną wiedzę na temat dawnej i współczesnej kuchni polskiej: "oficjalnej" i regionalnej, środkowopolskiej i kresowej. Napisana barwnym, niezwykle obrazowym językiem... czytaj wiecej\nPrawdziwa Kuchnia Polska Hanny Szymanderskiej to dzieło wyjątkowe, zawierające niezwykle obszerną wiedzę na temat dawnej i współczesnej kuchni polskiej: "oficjalnej" i regionalnej, środkowopolskiej i kresowej. Napisana barwnym, niezwykle obrazowym językiem wprowadza w kulinarny świat zarówno początkujących, jak i doświadczonych miłośników sztuki gotowania.\nBernhard Gahm 13.99 zł 22.90 zł\nMarta Szydłowska 17.51 zł\nStanisław Klimaj, Henryk Rejchelt 46.51 zł\nHanna Szymanderska 29.31 zł 37.62 zł\nMałgorzata Puzio 25.40 zł 34.90 zł


E-mail marketing w 5 krokach – Kreatik\n1. Buduj listę mailingową\nDobrze skonstruowana lista mailingowa jest fundamentem dla dalszego prowadzenia komunikacji. Jej jakość będzie wpływała na efektywność kampanii, ważne jest zatem aby przy budowaniu takiej bazy pamiętać o jej regularnej aktualizacji i wysokiej staranności w zbieraniu danych. W budowaniu listy mailingowej pomoże stworzenie strategii — powinna ona jasno określać m. in. źródła pozyskiwania danych, ich zakres oraz sposób pozyskiwania.\n2. Segmentuj odbiorców\nJuż na początku budowania bazy mailowej należy mieć na uwadze jej segmentację i targetowanie odbiorców. Segmentacja listy mailingowej daje bardzo pozytywne efekty prowadzonej kampanii mailingowej — dzięki temu treści wysyłanych wiadomości, nastawione na konkretne grupy odbiorców, mają wiele wyższe współczynniki otwarć i akcji podjętych przed adresatów.\n3. Dbaj o content\nAby kampania mailingowa była efektywna odbiorcy muszą otrzymywać wartościowe i interesujące dla nich treści. Trafny i wysokiej jakości content zbuduje wizerunek profesjonalnego i godnego zaufania nadawcy co z czasem przełoży się na rosnącą otwieralność wysyłanych mailingów.\n4. Wybierz narzędzie kampanii\nOdpowiednie narzędzie jest konieczne dla efektywnego prowadzenia kampanii mailingowej. Obecnie wybór takich narzędzi jest bardzo szeroki i każdy może korzystać z tego, co będzie dopasowane do jego potrzeb. Wybierać można zarówno spośród popularnych narzędzi darmowych jak i płatnych, wśród których największą popularnością cieszą się np. GetResponse oraz Freshmail.\n5. Testuj i monitoruj\nWysyłkę wiadomości należy przetestować m.in. pod względem technicznym. Dzięki temu można uniknąć sytuacji, w których będzie ona klasyfikowana jako spam. Należy też testować na odbiorcach samą treść wysyłki, dzięki czemu będzie można określić jakie treści cieszą się najwyższym współczynnikiem otwieralności i zachęcają użytkowników do podjęcia akcji. Takie testy pomogą dopasować kampanię mailingową do potrzeb odbiorców kampanii. Należy pamiętać też o regularnym monitorowaniu narzędzi kampanii co pomoże określić, które z nich są najbardziej efektywne i przynoszą najwięcej użytkowników.


Dolina Midono - History of Slayers\nForum History of Slayers Strona Główna -> Doliny\nWysłany: Sob 12:37, 17 Maj 2008 Temat postu: Dolina Midono\nJest to bardzo przyjemne miejsce, nie dotknięte cywilizacją, znajduję się tu jezioro Midono.\nWysłany: Sob 12:55, 17 Maj 2008 Temat postu:\nKaze podniecony misją szedł nieugięcie przed siebie, a dokładnie tam, gdzie kazała starsza kobieta. Rozglądał się dookoła, zachycając się widokami, i urokami doliny.\nWysłany: Sob 13:11, 17 Maj 2008 Temat postu:\nW pewnym momencie ujrzałeś jezioro, było ono nie zbyt duże ale za to przepiękne, woda była bardzo czysta, podszedłeś do jeziora i odmyłeś sobie twarz, nagle zobaczyłeś mężczyznę, który pasował do opisu starszej kobiety. Unosił się on nad wodą, miał zamknięte oczy, jakby nad czymś rozmyślał.\nWysłany: Sob 15:11, 17 Maj 2008 Temat postu:\n-Lewitacja!- krzyknął szeptem Kaze i pocichu podleciał do mężczyzny, trzymając w dłoni wiadomość od staruszki. Starając się go zaskoczyć krzyknął z uśmiechem na twarzy:\n-Cześć! To chyba do Ciebie!-\nWyciągnągając ręke z wiadomością w dłoni w stronę męzczyzny.\nUdało Ci się zaskoczyć mężczyznę tak bardzo, że wpadł do wody. Gdy sie z niej wynurzył popatrzył na Ciebie (mniej więcej w ten sposób).\n- Wiadomość ?, dziękuję. - powiedział i podpłynął do brzegu, ty poleciałeś za nim i podałeś mu karteczkę na brzegu. Akamishi przeczytał wiadomość i coś odpisał na karteczce.\n- Dziękuję Ci za kąpiel - uśmiechnął się - możesz odnieś tą karteczkę osobie od której ją dostałeś?\nWysłany: Sob 15:34, 17 Maj 2008 Temat postu:\n-Oczywiście, ale... mam pytanie... słyszałem, że jesteś magiem, czy... mógłbyś mnie czegoś nauczyć?-\nWziął karteczke od Akamashi'ego i czekał z nadzieją w oczach na odpowiedź.\nWysłany: Sob 15:37, 17 Maj 2008 Temat postu:\n- Najpierw chcesz mnie utopić, a teraz prosisz mnie o naukę - uśmiechnął się\n- z drugiej strony czemu nie, dobrze nauczę Cię czegoś ale najpierw odnieś karteczkę.\nWysłany: Sob 15:42, 17 Maj 2008 Temat postu:\n-Dobrze!- Krzyknął podniecony Kaze i pobiegł jak najszybciej tylko mógł do Ratusza, aby oddać staruszce wiadomość.\n*A może... przeczytam to co jest tam napisane... wiem, że nie powinienem, ale... może pomagam złym ludziom? Ehh.. nawet nie jest zapieczętowana, co mi szkodzi, jeśli nie ma tu informacji, które mogłby by zaszkodzić niewinnym to szybko zapomne o tym co jest tu napisane, nie wykorzystam tego przeciwko nim...* W pewnym momęcie Kaze zatrzymał się i zaczął czytać to co jest napisane w środku. *Pff.. nikt nie mówił, że nie moge rzucić na to okiem..*\nWysłany: Sob 15:49, 17 Maj 2008 Temat postu:\n(nie ładnie tak się nie robi ojoj)\nZ owej karteczki nic się nie dowiedziałeś, gdyż wszystko było napisane w nieznanym Ci języku. Zawiedziony doszedłeś do Ratusza (pisz tam)\n-Heej Akamashi!! Czy możemy już zacząąć!?- Krzyczał Kaze przy czym biegł w stronę Akamashi'ego i machał do niego ręką.\nI po co ja się zgodziłem, nawet nie wiem do czego jest zdolny ten dzieciak...\n- Spokojnie, nie podniecaj sie tak, wpierw sprawdzimy co umiesz - uśmiechnął się - może powiesz mi coś o sobie ?\nJa jestem jak już wiesz Akamashi specjalizuje się w szamanizmie, a i mam 30 lat jakby Cię to interesowało, to teraz ty - powiedział miłym głosem.\nWysłany: Sob 16:38, 17 Maj 2008 Temat postu:\n*No dobrze.. spokój..*\n-Mam na imię Kaze, nie specjalizuje się w zadnym z rodzajów magii, jestem raczej wszechstronny. Mam 15 lat i pochodzę z Sairaag.-\nWysłany: Sob 16:48, 17 Maj 2008 Temat postu:\n- A więc dobrze Kaze, zanim nauczę Cię jakiegokolwiek zaklęcia muszę przekonać się do czego jesteś zdolny. Powiedzmy, że będzie to pewnego rodzaju test. Nie użyje przeciw tobie żadnego zaklęcia, twoim jedynym zadaniem jest trafienie mnie w przeciągu powiedzmy 2 godzin, jeżeli Ci się nie uda z treningu nici, to jak jesteś gotów ? - powiedział stojąc prosto i patrząc się w Ciebie.\nOstatnio zmieniony przez Sasumi dnia Sob 17:04, 17 Maj 2008, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 18:02, 17 Maj 2008 Temat postu:\n*Ooo nie, przecież mam tylko jedno zaklęcie ofensywne, no trudno, spróbuje, i nie dam mu pokazać, że czegoś się obawiam...*\n-Jasne, jestem gotowy! Lewitacja!- Kaze wzbił się w powietrze, starając się jak najbardziej zmylić przeciwnika, krzyknął -Vun Ga ruim!- Następnie wyciągnął krótki miecz i zaatakował z powietrza przeciwnika.\n*Dalej moje Black Beast!*\nWysłany: Nie 12:21, 18 Maj 2008 Temat postu:\nAkamashi zaczął szeptać coś pod nosem i twój czar nagle przestał działać.\n- Pierwsza zasada, musisz zaskoczyć przeciwnika! W taki sposób nie uda Ci się mnie nawet dotknąć! - powiedział stoją przed Tobą, nawet się nie poruszył, Twój czar nie zrobił na nim żadnego wrażenia.\n(Nadal lewitujesz, pozostało ci 8 many )\nForum History of Slayers Strona Główna -> Doliny Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


Autor: Bolesław Leśmian, Wrzesień 2019\nPrzygody Sindbada Żeglarza są bajkową poetycką opowieścią należącą do kanonu polskiej literatury dziecięcej. Jej autorem jest Bolesław Leśmian, jeden z najwybitniejszych pisarzy Młodej Polski. Jego opowieść jest oryginalną baśnią opartą na motywach znanej historii Wschodu o Sindbadzie Żeglarzu z Księgi tysiąca i jednej nocy. Mówi ona o przygodach osieroconego bogatego chłopca z Bagdadu mieszkającego w pałacu z wujkiem Tarabukiem, marnym poetą. Sindbad wyrusza w podróż po świecie za namową tajemniczego Diabła Morskiego, któremu wiatr przywiał wiersze Tarabuka. Morski diabeł proponuje chłopcu podróż w nieznane, dziwy i czary oraz miłość pięknej księżniczki. Trudno opisać, ile barwnych postaci i emocjonujących a pouczających zdarzeń czeka na Sindbada na morzach i egzotycznych lądach. Lektura dla klasy V Ebook porusza temat Przygody. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: Sindbada. Jeśli interesuje Cię: Żeglarza, to ebook dla Ciebie.\nISBN 978-83-272-6413-8. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.


Woreczki materiałowe na buty. Lepsze od foliówki? - http://informator.konin.pl/\nKomu przydałby się worek na kapcie? To rzecz dedykowany raczej dla kobiet, które chcą wyglądać elegancko\_estetycznie w każdej sytuacji. To wyrób , który przyda się podróżującym, aby pakować kapcie w torbę bez problemu. Dzisiaj o pakowaniu się i organizacji miejsca oraz o woreczkach.\nKwestie mechaniczne - kilka ogólnych informacjiRekuperacja i alternatywy w ogrzewaniu\_Ogólnie o rekuperacji w domuCzy warto maniakalnie dbać o czystość?Outsourcing bhpLeczenie bakterii i wirusówHow to solve plumbing issues?Jak łączyć metale? Tylko spawarką!Chcesz wiedzieć jakie masz prawa?Jak bez problemu poprawić wentylacjęLiczne usługi dentystyczne- co i jak z dentystami?O myjniach i samochodachZobacz te informacje jak korzystać z porad radcyChcesz wiedzieć więcej o włosach?Article abut polish natureDla kogo są medyczne opracowania statystyczne?Narzędzia przydatne przy kładzeniu wykładzinBusiness of repairing electric things Does anyone also need to buy us auto parts? Altum EPRRedukcja kosztów w biznesieNamioty na imprezęProblemy z sercem? Koniecznie zró? badania u kardiologa...Nowe metody w 2020 jak lepiej uczyć bhpAnaliza danych statystycznych dla farmacjiArticle about moldingIdziemy do dentysty - poradnikDziałanie odżywek przy treningu- ogółemMobilne reklamy, dla kogo i za ile?Prawnik - kogo wybraćKrótko i na temat: Geodezja


Prawdy najprostsze. rozważania różańcowe, ks. Wacław Buryła | kmt.pl\nPALABRA Warszawa 2003\nformat: 123x194, stron: 248, oprawa: miękka\nCena: 18,40 zł – brak w sprzedaży (informacja: kmt@kmt.pl)\nModlitwa jest okazją do wyciszenia siebie, do zamknięcia ust, do otwarcia serca. Bo modlitwa ma sens tylko wtedy, kiedy przestaje być mówieniem, a staje się słuchaniem. Zakochani potrafią nie tylko mówić. Zakochani potrafią przede wszystkim słuchać. Zakochani wprost połykają wszystkie słowa, które kieruje do nich ukochana osoba. Modlitwa polega właśnie na zakochaniu, na „połykaniu Czyjejś Obecności”, na wyłapywaniu słów, które Bóg kieruje do konkretnego człowieka w konkretnej sytuacji.\nRóża wśród kolców


Twardy brexit oznacza chaos. Polska w grupie podwyższonego ryzyka - Kurs na Funta\nInformacje » GBP prognozy » Twardy brexit oznacza chaos. Polska w grupie podwyższonego ryzyka\nTwardy brexit oznacza chaos. Polska w grupie podwyższonego ryzyka\nPosted 3 sierpnia 2018 4 sierpnia 2019 redakcja\nZobacz: W. Brytania: niepewność dot. brexitu może uniemożliwić ożywienie gospodarcze w II połowie roku\nZobacz: Funt może być tańszy niż euro\n⟵Koszt uzyskania przychodu może być poniesiony w kryptowalucie\nO nadziei dla funta, którą przekreśla brexit⟶


KAS zabezpieczyła kilka tysięcy sztuk podrabianych zabawek - Bankier.pl\nGospodarkaKAS zabezpieczyła kilka tysięcy sztuk podrabianych zabawek\nJak poinformował w piątek oficer prasowy podlaskiej KAS st. asp. Maciej Czarnecki, podejrzenia funkcjonariuszy wzbudziła podczas kontroli niska jakość lalek, pluszaków, klocków, galanterii dziecięcej czy figurek z postaciami z popularnych bajek, oznaczonych zastrzeżonymi znakami towarowymi kilkudziesięciu znanych marek.\nW tej sytuacji przez przedstawicieli firm będących właścicielami praw do tych chronionych prawem znaków przeprowadzona została ekspertyza, która potwierdziła, że zostały one naniesione na zabawki nielegalnie, a zabezpieczony towar to podróbki. W sumie było to 3,3 tys. sztuk.\nZabawki zostały zabezpieczone do dalszego postępowania jako dowód w sprawie. Za oferowanie do sprzedaży towarów bezprawnie oznaczonych chronionymi znakami towarowymi właścicielowi hurtowni grozi nawet do 5 lat więzienia.\nCzarnecki podkreślił, że działania administracji celno-skarbowej w zakresie kontroli rynku skierowane są m.in. na wspieranie uczciwej konkurencji i zapewnienie ochrony polskim konsumentom. "Kontrola zabawek to jedno z zadań KAS, które zapewniają bezpieczeństwo dzieciom. Badania laboratoryjne potwierdzają, że podrabiane zabawki zawierają często niedozwolone lub zagrażające zdrowiu substancje chemiczne" - dodał.(PAP)


Powstanie warszawskie 1944 - kolejna rocznica\nJuż za niewiele ponad miesiąc kolejna rocznica wybuchu powstania warszawskiego. I już się zastanawiam, co za kretynizm z tej okazji wymyślą nowo rządzący. To, że wymyślą, jest pewne. Nie wiem jeszcze jaki, ale z pewnością żenujący.\nPróbkę dał pisowski radny warszawskiej gminy Białołęka, zgłaszając do budżetu obywatelskiego pomysł zorganizowania „powstańczego placu zabaw dla dzieci”. Aż przysiadłem ze zgrozy, gdy przeczytałem wiadomość o tym. Mają być rury imitujące kanały, warszawski tramwaj, jakaś barykada, płotki udające ruiny domów… diabli wiedzą, co on tam jeszcze nawymyśla i jak sobie wyobraża dziecięce zabawy w tym przybytku.\nW co się dziateczki będą bawiły? W rzeź Woli, palenie żywcem rannych w powstańczych szpitalach? A może w zbiorowe gwałty dokonywane przez chłopców z grupy Borsuków udających esesmanów Dirlewangera na dziewczynkach z grupy Biedronek? Pomysł po trzykroć chory i obrażający warszawskich powstańców. Sprowadzający tragedię Powstania Warszawskiego do wymiaru groteski. Do wymiaru komiksu z Batmanem. Obrzydliwość.\nNie pierwszy to z poronionych pomysłów szmatławiących Powstanie Warszawskie. W wyniku „akcji promocyjnych” wymyślanych przez szalonych copywriterów na zlecenie producentów żądnych (to naturalne) zysku i przy łaskawej aprobacie władz, powstały już sterty śmieciowych gadżetów. Kolorowanek, gier komputerowych, figurek kolekcjonerskich, wpinek, breloczków, gier planszowych. Wszystko to w obowiązującej marketingowej narracji: „Zbierz kolekcję obrazków żołnierzy Batalionu Zośka dołączonych do chipsów i wymień w sklepie na dużą butelkę napoju gazowanego”.\nKilka lat temu przyjęto kurs na promocję Powstania Warszawskiego wśród dzieci i młodzieży. Teoretycznie miało to utrwalić pamięć o tym zrywie w umysłach młodego pokolenia, ale – jak to najczęściej bywa – przybrało formę groteski. Na tej fali powstał film „Miasto 44”, będący jakimś kiczowatym romansidłem rozgrywającym się wśród ruin i umierających mieszkańców Warszawy.\nPamiętam wywiad, którego udzielił kiedyś Jan Komasa, reżyser tego obrazu. Powiedział:\n– Musieliśmy przyjąć taką narrację, aby trafić do młodego widza. Musieliśmy opowiedzieć historię jego językiem.\nI co dostaliśmy? Banalną historyjkę, naturalistyczne obrazy rozrywanych ciał, okrucieństwo, ujęcia rodem z „gry strzelanki” i hip-hopową muzykę. Na całe szczęście powstańcy na barykadach w tym filmie nie mówili: – Hej, ziom. Nadstaw radary, czy Szkopy nie nadchodzą, a ja tupnę się na kwadrat, bo tam się niezły melanż odbywa.\nAle wcale bym się nie zdziwił, gdybym i to usłyszał w ramach przybliżania młodzieży tragedii Powstania Warszawskiego.\nWszystko to kreuje obraz powstania jako fajnej zabawy na gustownie urządzonym placu zabaw. Można było pobiegać po gruzach, postrzelać z erkaemu, zabawić się z koleżanką sanitariuszką. Pośpiewać i poczuć adrenalinę. Nie było tragedii. Był patriotyzm, heroizm, braterstwo, a wieczorami dobra zabawa w przednim towarzystwie. Przypomnijmy więc bilans tej dobrej zabawy:\n– 20 tysięcy zabitych powstańców;\n– 180 tysięcy zabitych wśród ludności cywilnej;\n– 33 tysiące zabitych dzieci;\n– 650 tysięcy uchodźców ze zrujnowanego miasta;\n– 80 proc. zabudowań Warszawy legło w gruzach.\nDla podkreślenia kontrastu jeszcze bilans ofiar po stronie niemieckiej:\n– 10 tysięcy zabitych żołnierzy\n– 9 tysięcy rannych i 7 tysięcy zaginionych.\nAle fajna zabawa! Ubaw po pachy. W sam raz, aby dzieciaczki biegały z plastikowymi karabinami i krzyczały: – Ratatatata – zabity!\nJakże więc podchodzić do obchodów kolejnych rocznic tego wydarzenia? Normalnie. Tak jak do tej pory. Bez wydziwiania. Bez klocków Lego i lizaków barwiących język w barwy narodowe. Czy wyobrażacie sobie podobną akcję promocyjną na przykład w Izraelu? Tam bardzo poważnie podchodzi się do Holocaustu. Nie do pomyślenia jest gra dodawana do płatków śniadaniowych z zadaniem: „Ucieknij z transportu do Auschwitz i wygraj paczkę chrupków kukurydzianych”.\nPolskie dziecko z pewnością zastanowi się, a najpewniej zapyta, dlaczego 1 sierpnia ludzie stają na ulicy o godzinie 17.00? Zapyta i powinno dostać prawidłową odpowiedź, że to rocznica rozpoczęcia jednej z największych tragedii w historii Polski. Przeżywajmy ten dzień w skupieniu, poszanowaniu ofiar, zadumie nad losem powstania. Palmy znicze, składajmy kwiaty, śpiewajmy powstańcze pieśni, opowiadajmy, jak było.\nPoważni i z pochylonymi głowami, a nie w tandetnej atmosferze cepeliady.\n← PiS pozbyło się problemu\nRadom zaprasza na obchody rocznicy wydarzeń z 1976 →


Co to jest konkurencyjność słów kluczowych? - widoczni\nCo to jest konkurencyjność słów kluczowych?\nKonkurencyjność słowa kluczowego - definicja\nSłowa kluczowe są podstawowym narzędziem internautów do uzyskania najlepiej dopasowanej odpowiedzi na zadane zapytanie. W celu optymalizacji strony pod kątem słów kluczowych należy mieć na uwadze konkurencyjność danego słowa kluczowego, czyli:\nilość wyników na dane zapytanie,\nśrednią ilość wyszukiwań,\nbranżę związaną z zapytaniem,\nkonkurencję pojawiającą się w odpowiedzi na wyszukiwanie danego słowa kluczowego w SERP,\nrodzaj wyświetlanych wyników dla danego słowa kluczowego,\ncechy stron wyświetlanych na dane zapytanie,\nprofil linkowy prowadzący do strony danego słowa kluczowego.\nKonkurencyjność słów kluczowych zależy od środowiska, jakim otoczone jest ono w wyszukiwarce. Wpływ na to mają nie tylko czynniki bezpośrednio związane z frazą, ale również ogólna ocena serwisu czy inne, powiązane słowa kluczowe.\nDaniel Wolszon - starszy specjalista SEO, iCEA\nŚrednia ocen użytkowników4.48 na podstawie 151 głosów


Wejherowo24.info - Agresywny mężczyzna groził nożem. Obok była kobieta z dwójką…\nAgresywny mężczyzna groził nożem. Obok była kobieta z dwójką…\nAgresywny mężczyzna groził nożem. Obok była kobieta z dwójką małych dzieci\n06 września 2018 roku około godziny 1:00 w nocy dyżurny Straży Miejskiej otrzymał zgłoszenie, że w jednym z mieszkań w Wejherowie mężczyzna podciął sobie żyły. Strażnicy podjęli interwencje w związku z brakiem w tym czasie patrolu policji. Wiadomo było, że w mieszkaniu była partnerka mężczyzny oraz dwoje nieletnich dzieci, których życie było zagrożone.\nGdy funkcjonariusze przybyli na miejsce, na klatce schodowej zastali ranną kobietę z dwójką nieletnich dzieci. Za nimi wybiegł mężczyzna z nożem w ręku. Na widok mundurowych wycofał się i zamknął się w mieszkaniu. Wezwano karetkę pogotowia. W międzyczasie dojechała policja. Funkcjonariusze wyważyli drzwi do mieszkania, w którym zabarykadował się nożownik. Ten próbował nożem zaatakować interweniujących funkcjonariuszy policji i straży miejskiej, ale ci atak odparli przy użyciu paralizatora i agresora obezwładnili. Mężczyzna został zabrany do szpitala, gdyż posiadał kilka ran ciętych kolana i lewego przedramienia. Przyczyny tej tragedii ustala policja.


Gromada Wirwilty – Wikipedia, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: Gromada Wirwilty\nGromada Wirwilty – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.\nGromadę Wirwilty z siedzibą GRN w Wirwiltach utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie bartoszyckim w woj. olsztyńskim na mocy uchwały nr 10 WRN w Olsztynie z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Szylina Wielka i Wirwilty oraz miejscowość Skitno z dotychczasowej gromady Skitno ze zniesionej gminy Dąbrowa; ponadto obszar dotychczasowej gromady Rusajny oraz miejscowości Liski i Roskajmy z dotychczasowej gromady Roskajmy ze zniesionej gminy Sępopol – w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 11 członków gromadzkiej rady narodowej.\nGromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do gromad Bartoszyce (wsie Skitno, Szylina, Szylina Mała, Szylina Wielka, Falczewo i Wirwilty oraz kolonie Grąd i Wiatrak) i Sępopol (wsie Roskajmy i Rusajny oraz PGR Liski) w tymże powiecie.


Zapalenie naczyń zakrzepowo-zarostowe\nzapalenie naczyń zakrzepowo-zarostowe; choroba Buergera; charakteryzuje się odczynem zapalnym ściany naczyń prowadzącym do zakrzepu, z następczym zwężeniem lub zamknięciem światła naczyń. Występuje najczęściej u młodych mężczyzn, nałogowych palaczy tytoniu przeważnie przed 35 rokiem życia...\nAutor /olek1 Dodano /14.01.2013 Znaków /2 267\nzamroczenie padaczkowe; stan obniżenia lub wyłączenia świadomości zarówno z objawami dodatkowymi (pobudzenie ruchowe, majaczenie), jak i bez nich. Może występować podczas -> napadu padaczkowego, podczas -> stanu padaczkowego (uogólnionego lub częściowego niedrgawkowego), bezpośrednio po napadzie, lub...\nAutor /olek1 Dodano /14.01.2013 Znaków /419\nZapalenie opłucnej wysiękowe\nzapalenie opłucnej wysiękowe; zapalenie błony surowiczej pokrywającej płuco i wyściełającej wewnętrzną powierzchnię klatki piersiowej z tworzeniem się płynu zapalnego (wysięku), który gromadzi się w jamie opłucnej.\nEtiologia różna, często w przebiegu zakażenia gruźliczego. Objawy ogólne...\nAutor /olek1 Dodano /14.01.2013 Znaków /1 118\nzanik mięśni; zmniejszenie masy mięśnia wskutek zwyrodnienia i zmniejszenia w nim liczby czynnych włókien mięśniowych (osiowy objaw odnerwienia). W postaci ograniczonej występuje jako objaw ogniskowego uszkodzenia układu nerwowego, w postaci uogólnionej — jako główny objaw -> chorób...\nAutor /olek1 Dodano /14.01.2013 Znaków /357\nStrona poprzednia 1 ... 2255 2256 2257 2258 2259 ... 7837 następna


Jak zarabiać w internecie przeczytaj − wiadomosci-bialystok.pl\n23.03.2020, 08:11 0 komentarzy\nNa stronie znajdziesz informacje na temat tego jak zarobić, w jaki sposób pieniądze mogą w legalny sposób zdobyć prawdziwe pieniądze. Nie jest to ciężkie i niemożliwe jak jak uważa wiele osób. Metod na to, jak sprawić, że Twoje konto co miesiąc zasilą dodatkowe pieniądze, jest pełno. Dlatego właśnie, osoby, które mają szerokie doświadczenie w marketingu w sieci, postanowiły założyć forum, będące pomocą dla osób dopiero zaczynających swoją przygodę z zarabianiem w Internecie.\nDo zarabiania w sieci wystarczy posiadać tylko dostęp do internetu, laptop lub urządzenie mobilne. Zdobądź dodatkowe pieniądze na social media, blogach. Zacznij już dzisiaj i zarejestruj się na forum, które od 5 lat stale plasuje się w ścisłej czołówce witryn o takiej samej tematyce oraz propaguje każdego rodzaju środki zarabiania w sieci internetowej. Poznaj tajniki zarabiania różnymi metodami i sprawdź jakie jeszcze korzyści możesz zyskać dzięki forum make-cash.pl i zarabiaj przez Internet!


Gadżety reklamowe Olsztyn - postaw na ekologiczne dodatki\nDziś marketing opiera się nie tylko na tym, co firma może zaoferować klientom, ale także środowisku. Coraz więcej osób zwraca uwagę na kwestie związane z ekologią. Z tego też względu wiele firm decyduje się na różne ekologiczne rozwiązania, na przykład zmianę opakowań na biodegradowalne, oszczędzanie energii itp. Podobne działania możesz podjąć w przypadku gadżetów reklamowych. Ekologiczne dodatki zadowolą niejednego klienta. Zobacz, na jakie ekologiczne gadżety reklamowe Olsztyn warto postawić.\nCzy gadżety reklamowe Olsztyn mogą być ekologiczne?\nCoraz więcej kawiarni oferuje możliwość wzięcia kawy na wynos w swoim kubku. Także coraz więcej osób zwraca uwagę na to, żeby nie kupować wody w plastikowych butelkach jednorazowego użytku. W zamian popularne stają się różnego rodzaju bidony, butelki z filtrami, czy kubki termiczne. Taki właśnie gadżet reklamowy możemy wręczyć naszym klientom. Kubki i butelki wielorazowego użytku są praktycznym prezentem. Duża szansa więc, że osoba obdarowana będzie z gadżetu często korzystać.\nTego typu gadżety ekologiczne są świetnym nośnikiem reklamy. Pamiętaj jednak, żeby umieścić logo w widocznym miejscu. Warto także zwrócić uwagę, z czego taki kubek jest wykonany. Popularnym i ekologicznym rozwiązaniem są kubki bambusowe. Praktycznym gadżetem może być także pojemnik na jedzenie oraz sztućce bambusowe. Taki gadżet możemy wręczyć na przykład naszym pracownikom, żeby zachęcić ich do używania mniejszej ilości plastiku i jednorazowych opakowań na wynos.\nCzy gadżety reklamowe są dobrym sposobem na promocję firmy?\nChoć gadżety reklamowe nie są nowym sposobem na promocję firmy, to coraz więcej osób decyduje się na skorzystanie z tego rozwiązania. Czemu? Jak już wiesz, jest to bardzo dobry nośnik reklamy. Jednak włączenie gadżetów do promocji marki ma także wiele więcej zalet. Przede wszystkim jest to świetny sposób na kreowanie pozytywnego wizerunku. W końcu kto z nas nie lubi dostawać prezentów? Gadżety więc wywołują pozytywne emocje w odbiorcach, a nasza firma od razu ma dobre konotacje w głowach klientów.\nPonadto gadżety reklamowe Olsztyn to skuteczna metoda na budowanie świadomości marki. Dołączając gadżet na przykład do zamówienia, Twoja firma lepiej zapadnie w pamięć klientów. Co więcej, logo firmy będzie zapamiętywane nawet podświadomie, co już buduje rozpoznawalność marki wśród konkurencji. To właśnie z tych względów warto inwestować w gadżety reklamowe, szczególnie ekologiczne.


Kabiny prysznicowe Koło - Prysznic Koło - Wykanczamy Mieszkania\nŚcianki prysznicowe Koło, najczęściej wykorzystywane są do wnęk natryskowych. Ich doskonałe ceny a stanowią pewną ścianę w obrocie i kształtują negatywnie na ich sława pośród Odbiorców.\nŚcianki prysznicowe Koło, najczęściej grane są do wnęk natryskowych. Dzięki temu prosto można przystosować je do strefy łazienkowej. Duża odmianę spełnienia zapewnia, że kabina jest estetyczny oraz doskonały punkt wyposażenia każdej łazienki. Sprawią jednakże, co nic - kabiny prysznicowe z hydromasażem zrewolucjonizować mogą swoją codzienność, dodając nam odświeżenia a ponad wypoczynku.\nKabina prysznicowa Koło stanowi głębokiej formy prostokątna kabina prysznicowa przeprowadzona z hartowanego, grafitowego szkła grubości 4 milimetrów. Przy zakupie kabiny prysznicowej pragnę być owym znacznie wysokim punkcie, który całkowicie dopasowany dostarczy Państwu komfortu podczas zdobywania spośród prostokątnej kabiny prysznicowej. Kabiny prysznicowe Koło dzięki bogactwie asortymentu można wyszukać do każdej łazienki. Schodząca ze szkła woda powinna podawać się dokładnie do odpływu.\nDlaczego warto kupić kabinę firmy Koło\nOkreślone cechy odpływu ściennego firmy Koło robią z niego skutek uniwersalny, który wykorzystasz w każdej łaziance, bez sensu na kierujące w niej powody budowlane. Historia znanej marki Koło sięga roku 2002, gdy to stanęła pierwsza kabina prysznicowa podkreślana swym logo. I zamiast brodzika wystarczy ozdobny odpływ. W obecny technologia można zrobić kabinę prysznicową na wagę swoich potrzeb, która do tego gra się nowocześnie.\nTo rozwiązanie niweluje wszystkie bariery mogące ograniczać osobom starym. Dzięki wnętrzu w brodzik wysokości 13 cm stanowi kompleksowe rozwiązanie pasujące idealnie zarówno do światłych jak i doskonałych przestrzeni. Wszystkiego sposobu moduły podtynkowe, zawory, stelaże podtynkowe i mocowania ścienne ostatnie branże, którym trzeba ufać i na których nie warto oszczędzać.\nWysoka jakość kabin kwadratowych Koło\nJeżeli tymczasem istniejesz chętny indywidualnym rozwiązaniem kolorystycznym, to zarówno zdamy na twoje potrzeby. Kabina prysznicowa z całkowitym brodzikiem oraz siedziskiem, są wyszukanym dopięciem na goszczenie kąpieli przez przeciętne dzieci.\nNietypowe kabiny prysznicowe to i natryski powodowane we wnękach, które potrzebują wyłącznie drzwi czy zasłon prysznicowych. Dzięki zaopatrzeniu w brodzik wysokości 13 cm jest idealne rozwiązanie pasujące idealnie zarówno do obecnych jak i doskonałych przestrzeni. To rozwiązanie niweluje wszelkie bariery mogące ograniczać osobom starym. Drzwi i ścianki prysznicowe to jeszcze częstsze wyposażenie modnych łazienek.\nKabina używa w sobie wszelkie detale wyposażenia, jakie winien być otwartego typu materiał tj. Wyposażenie łazienek wtedy pomimo więcej te tematy, jakich nie widać na podstawowy etap oka.\nOpinie o kabinach prysznicowych producenta Koło\nUtrzymujemy wysoką jakoś i wytrzymałość materiałów, z jakich uszyty istnieje wszystek zestaw naszego interesu. Kabiny prysznicowe możemy zniszczyć pod powodem jej założenia w ubikacji.\nMając takie urządzenie można zajmować się regenerującą i rozluźniającą kąpielą w wannie, i ponadto w razie konieczności skorzystać z natrysku w droga komfortowy. Zaawansowana kabina prysznicowa z hydromasażem jest droga regulacji ciśnienia strumienia wody.\nKabina stanowi ponad znacznie łatwa w jedzeniu w czystości, i jeszcze z obserwacji na wdrożony w niej duży brodzik może pełnić rolę całkiem komfortowej wanny. Syfon i przelew są bardzo precyzyjne i stanowi przedmiot z uszczelnieniem końcówki przelewu do syfonu. Wnętrze skorzysta na innowacyjności, jeżeli zdecydujesz się na kabinę prostokątną lub kwadratową.


święta | Mądrzy Rodzice\nŚwięta tuż, tuż. Takie dziwne święta. Towarzyszy im często lęk o bliskich, smutek - bo za sprawą ograniczeń nie możemy się spotkać tak licznie, jak by się chciało. Bardzo dziwne święta. Ale - tu dobra wiadomość dla chrześcijan - Pan…\nMożliwość komentowania Zadbajmy o kondycję i samopoczucie osób starszych została wyłączona\nKategoria: Gotujemy, Polecamy\nŚwiąteczny boczek pieczony\nRozpoczął się Adwent, czyli czas, gdy czekamy na Boże Narodzenie. Prawdę mówiąc, ten rok jest tak dziwny, że trudno mi myśleć o nadchodzących świętach. Pomyślałem więc, że trzeba jakoś o to zadbać. A że święta to jedzenie, uznałem, że obmyślę…\nMożliwość komentowania Świąteczny boczek pieczony została wyłączona\nJak wytłumaczyć dzieciom Boże Narodzenie\nNiedawno jeden z popularnych księży przypomniał w internecie, że w Boże Narodzenie przychodzi do nas Bóg, a nie - Sanepid. Takie przypomnienia wydają się już nieco bez sensu w erze popularności Penisowej Pani Domu. Jasne, nadal w niektórych domach przygotowania…\nMożliwość komentowania Jak wytłumaczyć dzieciom Boże Narodzenie została wyłączona\nJak wyjaśnić dzieciom Adwent?\nGdy szukałem w sieci informacji o adwencie, większość wyników kierowała do poradników, jak przygotować samodzielnie kalendarz adwentowy, jak domowym sposobem zrobić wieniec adwentowy lub razem z dziećmi wyszykować lampion na roraty. O samym adwencie jakoś nikt nie pisał. Kalendarz adwentowy…\nMożliwość komentowania Jak wyjaśnić dzieciom Adwent? została wyłączona\nJak nie robić reklam świątecznych\nUwielbiam świąteczne reklamy. Weźmy na przykład taką reklamę Coca-Coli, która na stałe wpisała się w naszą kulturę i jest oznaką zbliżających się świąt. Część firm, jak np. Allegro, idzie w ckliwość i to też lubię. Reklamy świąteczne są na ogół…\nMożliwość komentowania Jak nie robić reklam świątecznych została wyłączona\nNajlepsze kalendarze adwentowe dla dzieci\nGrudzień, a wraz z nim ukochany przez większość ludzi okres świąteczny, zbliża się wielkimi krokami. Sama uwielbiam ten czas i w żaden sposób nie przeszkadza mi, że w tym roku co niektórzy zaczęli świętować już w listopadzie. Ten prawdziwie magiczny…\nMożliwość komentowania Najlepsze kalendarze adwentowe dla dzieci została wyłączona\nWielkimi krokami zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Widać coraz więcej świątecznych dekoracji, sklepowe półki zapełniają się ozdobami i prezentami. A i my sami coraz więcej myślimy o nadchodzącej wigilii. Zastanawiamy się, gdzie i jak ją spędzić, kogo zaprosić, jakie potrawy…


Myślęcinek montuje lodowisko i zaprasza do zoo w święta - Bydgoszcz - Forum pomorska.pl\nMyślęcinek montuje lodowisko i zaprasza do zoo w święta :: zobacz komentowany artykuł\nRozpoczęty przez ~ŚwP~ , gru 22 2013 20:33:05\nświęta porady jak zrobić lukier\nNapisano 22 grudzień 2013 - 20:33:05\nNapisano 23 grudzień 2013 - 07:55:10\nNie lepiej było zrobić lodowisko kolo łuczniczki?Ile dzieciaków pojedzie do myslencinka? Moim zdaniem lodowiska powinny być ogolno dostpene aby dzieciaki same mogly isc a do myslecinka nikr raczej dziecka samego nie wysle. No ale zobaczymy. Jest w fordonie bardzo dobre miejsce, bylo na wyżynach tez bardzo dobre, Brakuje na szwederowie i bartodziejach. A w myslecinku niech bedzie ale dla osiedla lesnego i centrum. Wiecej obiektow sportowych dla dzieci powinno byc a nie tylko komputery i xboxy.\nNapisano 04 styczeń 2014 - 13:36:43\nprawda więcej obiektów dodatkowo 50 m basen i odnowienie Torbydu jedno pożadne lodowisko a w nim jak dawniej sporty zimowe jak dziś w Toruniu.Ubolewam ,ze nie mamy na tak duze wojewódzkie miasto nic pożadnego\nRównież z jednym lub większą ilością słów kluczowych: święta, porady, jak, zrobić, lukier