Po drugiej stronie ściany [Paweł Mossakowski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00710 016486 17037838 na godz. na dobę w sumie\nPo drugiej stronie ściany - ebook/epub\nAutor: Paweł Mossakowski Liczba stron: 424\nISBN: 9788380698161 Data wydania: 2015-10-12\nCopyright © Paweł Mossakowski, 2015 Projekt okładki www.studio-kreacji.pl Agencja Interaktywna Studio Kreacji Zdjęcie na okładce © Paige Nelson/Trevillion Images Redaktor prowadzący Michał Nalewski Redakcja Aneta Kanabrodzka Korekta Małgorzata Denys ISBN 978-83-8069-816-1 Warszawa 2015 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28 www.proszynski.pl\nTo było zupełne zaskoczenie. Górzańscy nic im nie powiedzieli, nie wspomnieli nawet słowem, choć przecież spotykali się na uliczce, w drodze do sklepu, i wymieniali krótkie powitania. I teraz nagle okazało się, że wyprowadzają się do Starczewa, do jego matki, a swoją połówkę bliźniaka już sprzedali. Fakt, nie musieli oficjalnie ich zawiadamiać, nie utrzymywali ze sobą kontaktów towarzyskich i poza „Dzień dobry. Dzień dobry” właściwie nie rozmawiali. Ale jednak wypadało. Tak przynajmniej uważał Henryk. Dowiedział się o tym w poniedziałek, zaraz po powrocie z uniwersytetu. To był normalny, zwykły dzień, taki, który nie zapowiada żadnych nieoczekiwanych wydarzeń. Tyle że wyjątkowo mroźny, nawet jak na tę zimę. Rano Henryk musiał wrócić do domu i przebrać się w puchową kurtkę, a wieczorem, po zakończeniu zajęć, nie mógł uruchomić samochodu. Silnik na przemian wył i stękał, i trzeba było w końcu poprosić o pomoc studentów, co było krępujące, gdyż wytwarzało niewyraźną atmosferę zobowiązania. Na szczęście na ulicy, przy której mieścił się jego instytut, był duży spadek, auto pchane przez wesoło pokrzykujących młodzieńców szybko nabrało prędkości i silnik prawie natychmiast zaskoczył. Henryk pomachał im ręką na pożegnanie, ale wciąż czuł się nieswojo: nie lubił nikogo o nic prosić, a już zwłaszcza gdy były to osoby służbowo mu podległe. Dochodziła szósta, godzina wieczornego szczytu komunikacyjnego, ale miasto było puste. Mróz i porywisty wiatr wymiotły ludzi z ulic, samochodów też było niewiele. Jechał więc przez zamarłą, przedwcześnie uśpioną Warszawę całkiem szybko, nie natrafił na żaden korek. Komfortowa jazda skończyła się jednak zaraz po przekroczeniu granic miasta. Na parczewskiej szosie ruch był wprawdzie również niewielki, ale nagle zrobiła się ślizgawica. Droga nie była niczym posypana, ani solą, ani piaskiem, i jej nawierzchnia, gładka i wypolerowana setkami opon, lśniła w świetle księżyca niczym porcelana. Zwolnił do trzydziestki, ale i tak miał dziwne wrażenie, że koła samochodu nie napotykają oporu i obracają się w powietrzu, a toyota unosi się nad jezdnią. „Jutro rano zadzwonię do urzędu gminy – postanowił. – Spytam, czy zaczną coś robić dopiero, jak dojdzie do wypadku”. W końcu gmina nie była biedna. W ostatnich latach sporo zamożnych ludzi z Warszawy, zwanych przez miejscowych „przesiedleńcami”, postawiło tu domy albo, jak oni, kupiło gotowe. Na ogrodzeniach posesji wisiały tabliczki z nazwami firm i zakładów usługowych, a ich właściciele zapewne płacili spore podatki. „Na co idą te wszystkie pieniądze?” – pomyślał z irytacją. Gdy ściskając kurczowo kierownicę, dojechał wreszcie do domu, elektroniczny zegar na pulpicie wskazywał za kwadrans siódmą. Droga z instytutu zajęła mu więc czterdzieści minut; bywało już gorzej. W oknach kuchni paliły się światła. Wysiadł z samochodu i smagany lodowatym wiatrem podszedł do bramy. Gdy ją otwierał, metalowe pręty parzyły go w ręce, choć miał na nich grube, zamszowe rękawiczki. „Trzeba będzie w końcu zamontować automat – pomyślał. – Może w tej samej firmie, która założyła sterowane pilotem drzwi do garażu”. Ale to oznaczało duży wydatek, a ich sytuacja finansowa nie była ostatnio najlepsza. Skrzypnięcie żelastwa obudziło psa Kulczyków, z którymi sąsiadowali przez obsadzone tujami ogrodzenie. Mały, biały jak śnieżna kula kundelek podleciał pod płot, piskliwie ujadając. Henryk nie zwracał jednak uwagi na jego jazgot; to był stały akompaniament wieczornych powrotów do domu. Wrócił do samochodu i wprowadził go na podjazd. Garaż mieli mały, ledwo na jeden wóz, i teraz zajmowało go clio Justyny. „Ciekawe, czy rano toyota odpali?” – przemknęło mu przez głowę. Dźwigając teczkę z papierami, przeciął na ukos niewielki ogródek, w którym Justyna uprawiała krzewy ozdobne, sterczące teraz spod śniegu czarnymi kępkami nagich gałęzi. Pies Kulczyków wreszcie się uspokoił i słychać już było tylko jednostajny szum wiatru w koronach drzew rosnących w pobliskim lesie. Przez chwilę szukał kluczy, obserwując wydobywające się ze swoich ust obłoczki pary, które natychmiast rozpływały się w powietrzu. Otworzył drzwi i nagromadzone w środku ciepło buchnęło na niego jak z rozgrzanego pieca. To był bardzo przyjemny moment. Za niego gotów był wybaczyć zimie i przeszywający wiatr, i paraliżujący, jak dzisiaj, mróz. W gruncie rzeczy lubił ją właśnie za tę jedną chwilę wejścia do domu. No, może jeszcze za to, że dzięki niej mógł pojeździć na nartach. Powiesił w przedpokoju kurtkę i wszedł do kuchni, skąd dolatywał mocny zapach podsmażanego czosnku. Poczuł przypływ głodu, raptowny jak uderzenie pięścią w żołądek; obiad w profesorskiej stołówce jadł o pierwszej. Justyna, pochylona nad kuchenką, mieszała coś na żeliwnej patelni. – Cześć – rzucił, odstawiając teczkę na krzesło. – Cześć – odparła, ale nie odwróciła głowy. Podszedł do niej, objął od tyłu i zajrzał przez ramię. Na patelni pyrkotał brunatny sos. „Spaghetti – pomyślał. – Świetnie”. Justyna nie była wybitną kucharką, ale włoskie potrawy opanowała do perfekcji. Nie lubiła, gdy kręcił się po kuchni podczas gotowania, oderwał się więc od jej pleców i podszedł do okna, za którym wisiał termometr. Minus osiemnaście stopni; gdy wysiadał z samochodu, wydawało mu się, że jest jeszcze zimniej. – Niezły mróz – mruknął. Potwierdziła skinieniem głowy, ale nie podjęła tematu. Przyjrzał się jej uważnie, wydawała się unikać jego wzroku. Wzruszył lekko ramionami i przeszedł do znajdującej się obok łazienki. Odkręcił kran. Ręce miał zgrabiałe, ciepła woda przyjemnie je ogrzewała; miał wrażenie, jakby rozpuszczała niewidoczną, pokrywającą jego dłonie skorupę. Skropił twarz i wycierając ją potem ręcznikiem, spojrzał w lustro. Nie był zachwycony swoim widokiem. Siwizna coraz głębiej zapuszczała mu się we włosy, a zmarszczki na policzkach zaostrzyły się w dwie głębokie, pionowo biegnące bruzdy. Nie dało się ukryć, starzał się. Ten proces zwykle nasilał się właśnie zimą, gdy mroźne powietrze na zewnątrz i nagrzane w domu tworzyło zabójczą dla skóry mieszankę. Ale coraz bardziej pobielałych włosów nie mógł tłumaczyć już niczym innym niż wiekiem. Cóż, w grudniu skończył pięćdziesiąt siedem lat. „Co z tą Justyną?” – pomyślał. Zachowała się dziwnie, ta jej milkliwość, zamknięcie w sobie... zwykle po całym dniu niewidzenia witali się bardzo serdecznie. Może spotkała ją jakaś przykrość? W przychodni terapeutycznej dla dzieci, gdzie pracowała, o stresujące sytuacje nie było trudno. Jak nie z małymi pacjentami, to z rodzicami. Jak nie z rodzicami, to z koleżankami. Tak, pewnie tak, choć zwykle wtedy mówiła o tym od razu. A może mu się tylko wydawało? Może po prostu była skoncentrowana na gotowaniu? Zamknął za sobą drzwi i zgasił światło, gdyż bardzo ją drażniło, gdy zostawiał zapalone. Nakładała właśnie makaron. Bez słowa podała mu butelkę włoskiego rossi; otwieranie i nalewanie wina należało do jego obowiązków. Potem usiedli do stołu, po przeciwnych stronach, daleko. Spaghetti było znakomite, jak zawsze, ale gdy ją pochwalił, skinęła tylko głową, choć zawsze była łasa na kulinarne komplementy. Żeby wypełnić czymś krępującą ciszę, zaczął jej opowiadać o śliskiej jezdni, szybko jednak umilkł, gdyż zauważył, że słucha go nieuważnie, z roztargnieniem, jakby przebywała myślami gdzie indziej. No tak, pomyślał, trudno aby ją ten temat zainteresował, w końcu jechała tą samą trasą dwie godziny wcześniej, a o indolencji urzędników z gminy rozmawiali dziesiątki razy. W jej milczeniu było jednak coś niepokojącego, spytał więc wprost, co się stało. I wtedy właśnie mu powiedziała. Mówiła niechętnie, opornie, jakby to była jej wina, jakby czegoś nie dopilnowała, nie dopatrzyła, przegapiła. A on już po pierwszych słowach zrozumiał, że te wszystkie jego dzisiejsze powody do irytacji – kapryśny samochód, oblodzona jezdnia, gnuśni urzędnicy – są tylko wydumanymi błahostkami. Ten problem był rzeczywisty. No, może jeszcze nie problem, ale w każdym razie zmiana, a on niezaplanowanych zmian bardzo nie lubił. Jako statystyk cenił przewidywalność i obliczalność, a tu nie wiadomo było, czego się spodziewać. Górzańscy nie byli wprawdzie ludźmi, z którymi mogliby się zaprzyjaźnić, ale ich sąsiedztwo było ciche, spokojne i nieuciążliwe. Nie awanturowali się, nie mieli małych dzieci, nie słuchali muzyki, nie urządzali imprez towarzyskich. Czasem tylko Górzańska włączała trochę za głośno telewizor. A teraz? Poczuł nieokreślony lęk. – Jak to? – wyjąkał. – Tak bez uprzedzenia? Justyna wzruszyła lekko ramionami. Sięgnęła po kieliszek, upiła łyczek wina, po czym odstawiła go na to samo miejsce. No tak, pomyślał Henryk, w końcu byli dla sąsiadów obcymi ludźmi i ci wcale nie musieli zwierzać im się ze swoich planów. Ale żeby nic nie powiedzieć? Mogliby chociaż spytać, czy nie mają kogoś chętnego do kupienia ich połówki. A mieliby! Mieliby, i to wielu. Goście, których zapraszali wiosną czy latem, ale nie zimą – ta pod względem towarzyskim była martwym sezonem – podczas obiadów na tarasie i spacerów zawsze zachwycali się okolicą, urodą lasu, czystością powietrza, ciszą – słowem, wszystkimi najbardziej oczywistymi atutami mieszkania poza miastem. Nieraz dopytywali się, czy nie wiedzą o jakimś domu na sprzedaż. Nawet ostatnio Witek zagadnął go w tej sprawie w instytucie. Och, to byłoby najlepsze rozwiązanie: mieć przez ścianę bliskiego kolegę, przyjaciela wręcz, któremu można by na czas wakacyjnego wyjazdu powierzyć klucze, a na co dzień cieszyć się sympatycznym towarzystwem jego rodziny i liczyć na pomoc w razie awaryjnej sytuacji. „Cholera! – zaklął w myślach. – A taka była szansa. Co za barany!” – Komu sprzedali? – spytał ostrzejszym tonem, niż zamierzał. Justyna spojrzała na niego zaskoczona. – Jakiemuś małżeństwu z Niechodzina. Z dzieckiem – dodała po chwili. Z dzieckiem? Niedobrze. Może wrzeszczeć, płakać po nocach, hałasować. Ale z drugiej strony wyglądało na to, że to jakaś ustatkowana rodzina. Więc jeszcze nie najgorzej. Żona nic więcej na temat przyszłych sąsiadów nie umiała mu powiedzieć, postanowił więc pójść po kolacji do pani Jadzi, mieszkającej na samym końcu uliczki wdowy po kościelnym, która uchodziła za najlepiej poinformowaną osobę w okolicy. Resztę posiłku zjedli w milczeniu. Temat był chwilowo wyczerpany, a na inny, niejako w jego zastępstwie, aby zapełnić ciszę, nie mieli ochoty. Gdy podziękował i wyszedł, Justyna zaczęła sprzątać ze stołu. Mróz był chyba jeszcze większy, więc dokładnie zapiął kurtkę i szybkim krokiem ruszył w stronę małego parterowego domku, za którym wznosiła się już tylko ciemna ściana lasu. Świecił jasny księżyc; zbliżała się pełnia. Po obu stronach uliczki stały wysokie pryzmy stwardniałego śniegu. Chodnik zrobił się wąski i miejscami bardzo śliski. Gdy mijał pokraczny dom Czapskiego, taksówkarza, z którym jeździli czasem do Warszawy, poślizgnął się i aby nie upaść, przytrzymał się drucianego ogrodzenia. Wylegujący się na betonowym podjeździe pies, skundlony wilczur o podpalanej sierści, zerwał się i podbiegł do siatki, głucho ujadając. „Wszędzie te psy – pomyślał z irytacją. – Czy ci ludzie muszą nawet w taki mróz trzymać zwierzaki na zewnątrz?” Do psa Czapskiego dołączyły wkrótce inne. Przy wtórze szczekania dobiegającego jednocześnie z kilku stron dotarł do przerdzewiałej furtki i nacisnął pożółkły ze starości, kościany guzik dzwonka. „Mam nadzieję, że nie jest jeszcze w łóżku” – pomyślał. Nie było to wcale wykluczone. Pani Jadzia żyła wiejskim rytmem; wstawała wcześnie rano i szła spać po powrocie z wieczornej mszy, zaraz po prognozie pogody. Zerknął na zegarek. Nie, nie powinna jeszcze, było raptem po siódmej. I rzeczywiście: drzwi się uchyliły i w jasnym prostokącie światła zamajaczyła przygarbiona sylwetka. – Kto tam? – W głosie pobrzmiewał niepokój. – To ja, sąsiad! Hiczewski! – odkrzyknął. Cofnął się o kilka kroków, aby stanąć w świetle latarni. Zabrzęczało. Pchnął furtkę i wysypaną piaskiem ścieżką podszedł do wpółotwartych drzwi, w których stała gospodyni. Zaczął otrzepywać buty ze śniegu. – Pan wchodzi szybko, bo mrozu naleci – ponagliła go niecierpliwie. Była ubrana w gruby, brązowy serdak, ale na nogach miała kapcie, mogła marznąć. Wszedł do oświetlonej słabą żarówką sieni. Pani Jadzia nie zamknęła za nim drzwi od razu, tylko wystawiła głowę na zewnątrz i rozejrzała się czujnie na wszystkie strony, jakby chcąc się upewnić, czy nikt nie jest świadkiem jego wieczornej wizyty. Uśmiechnął się lekko pod nosem. Rozbawiła go ta dbałość o reputację u siedemdziesięcioletniej staruszki. W kuchni, która pełniła zarazem funkcję salonu, było bardzo ciepło, więc szybko zdjął kurtkę i powiesił na oparciu najbliższego krzesła. Wdowa wyłączyła radio, z którego dochodził surowy głos jakiegoś księdza, i zaprosiła gościa do stołu. – Herbaty? Pokręcił przecząco głową. – Nie, dziękuję. Ja tylko na chwilę – odparł, siadając. Na środku stołu, na białej dzierganej serwetce stał kryształowy wazonik z plastikową różą. Wymienili kilka uwag o trzymającym wciąż mrozie – u nich na wsi, jak w Anglii, każda rozmowa obowiązkowo zaczynała się od pogody – po czym pani Jadzia przykucnęła przy kaflowej kuchni i wrzuciła do rozpalonego wnętrza jeszcze kilka drewienek. „Zaraz zrobi się sauna – pomyślał i zaczął się zastanawiać nad zdjęciem swetra. – Ale nic, wytrzymam”. Gospodyni taka temperatura widocznie jednak nie przeszkadzała. Usiadła naprzeciwko niego, po czym zastygła w pozie niemego oczekiwania: łokcie oparte o stół, splecione palce, zaciekawione oczy. – Przepraszam za tak późną wizytę – zaczął. – Ale chciałbym się o coś spytać, a pani jest najlepiej zorientowana w tutejszych sprawach. Uśmiechnęła się z zadowoleniem. Status osoby dobrze poinformowanej bardzo jej pochlebiał. Popatrzyła na niego zachęcająco. – Wie pani, oczywiście, że Górzański sprzedał dom? – spytał prosto z mostu. Kiwnęła głową. – Ano sprzedał – potwierdziła. – Nie miał wyjścia. Spojrzał na nią pytającym wzrokiem. Staruszka ponownie się uśmiechnęła. Błysnęły nienaturalnie białe zęby, dzieło miejscowego protetyka, doktora Idziaka. – Słabo mu szedł ten jego byznes. – Ostatnie słowo wymówiła z pogardą. – Żeby się odkuć, zaczął grać po tych wszystkich kasynach. Zapożyczył się i jeszcze więcej stracił. – W jej głosie słychać było satysfakcję. – Aż zaczęli go nachodzić, więc musiał szybko chałupę spieniężyć. Zaskoczyła go ta wiadomość. Nigdy by się czegoś takiego po Górzańskim nie spodziewał. Sąsiad nie był typem hazardzisty. Spokojny, mrukliwy, trochę tępy, ale solidny i uporządkowany. Prowadził niewielką firmę budowlaną. Nie wydawał się zdolny do jakichkolwiek szaleństw czy ekstrawagancji i z trudem można go było sobie wyobrazić przy ruletce czy blackjacku. „Co my jednak wiemy o ludziach?” – pomyślał. Przypomniał sobie, jak chyba rok temu sąsiad skarżył mu się, że z tym kryzysem to już nie tylko takie gadanie; że coraz mniej ma zamówień i że w ogóle wszystko jest do dupy. A jakiś czas potem pod jego domem – a właściwie to pod jego częścią ich wspólnego domu – zaczęli się pojawiać dość dziwnie wyglądający ludzie w markowych samochodach. Wtedy Henryk nie zwrócił na to większej uwagi, ponieważ Górzański miewał różnych klientów. Dopiero teraz się wyjaśniło, że tymi wszystkimi ciemnymi beemwicami i audikami przyjeżdżali egzekutorzy długów, wysłannicy kas pożyczkowych. I choć wciąż był zły na Górzańskiego, że nic mu nie powiedział, to zrobiło mu się go żal. – A ci, co przyjdą na jego miejsce, to kto? – spytał, bo po to tu przyszedł, a nie żeby litować się nad sąsiadem. Pani Jadzia zakręciła się na krześle. Zaskrzypiało. – Pijaki – stwierdziła krótko. – Mieszkali u jej matki, na Niechodzinie. Ale tak już ich miała dość, że kupiła ten dom, byleby tylko się wynieśli. „Pijaki – powtórzył w myślach. – No to wspaniale”. Zrobiło mu się jeszcze bardziej gorąco. Przeprosił gospodynię i ściągnął sweter. – Ta jej matka to niezła szczęściara – ciągnęła staruszka, nie zwracając uwagi na to, co robił. – Rabczewska się nazywa. W gminie pracuje jako sprzątaczka. W zeszłym roku odrolniła pole i sprzedaje kawałek po kawałku na działki budowlane. Teraz z niej milionerka. – Pani Jadzia prychnęła z mieszaniną pogardy i uznania. – Ale pracy nie rzuciła, to trzeba przyznać. „Interesujący przypadek – pomyślał Henryk, w którym na chwilę odezwał się socjolog. – Pewno przed wojną jej rodzice czy dziadkowie klepali biedę na podwarszawskich piaskach, a teraz ona, zwykła sprzątaczka, dzięki tym piachom stała się wielką posiadaczką ziemską, kupuje dzieciom domy w drogiej podstołecznej miejscowości, a mimo to dalej pracuje, ciekawe”. Szybko jednak oderwał się od tych rozważań i wrócił do tematu nowych sąsiadów. Pani Jadzia nie umiała jednak nic bliższego o nich powiedzieć. – Pijacy, mówię panu – powtarzała tylko z zawziętością w głosie. Miała swoje powody. Jej zmarły mąż, Komasa, potrafił chlać kilka dni z rzędu. Trzeźwiał dopiero wtedy, gdy ksiądz groził, że go zwolni. – No tak… – mruknął Henryk. – Oboje. Nic dobrego – dodała wdowa i popatrzyła na niego ze współczuciem; tak mu się przynajmniej wydawało. Wstał, aby nie przeciągać wizyty, podziękował za informacje i zaczął się ubierać. Gdy wychodził, kobieta znowu bacznie zlustrowała otoczenie, ale tym razem już go to nie rozbawiło. „Czego ona się wstydzi? – pomyślał z lekkim rozdrażnieniem. – Boi się, że Czapski mnie zauważy i będzie jej potem docinał? «Pani Jadzia, ledwo rok, jak męża pochowała, a już naszego profesora wieczorami przyjmuje». Tak, to możliwe. Miał cięty język, jak to taksówkarz”. Szedł ciężko, jakby niósł worek kamieni. Słowa staruszki – a można było polegać na jej wiedzy – pogłębiły w nim niepokój, który ogarnął go podczas kolacji. „Pijacy. To nie wygląda dobrze. Kłopotliwy element. I nieobliczalny”. Czegoś przynajmniej się dowiedział. „Justyna twierdzi, że skonkretyzowany lęk redukuje się o dwie trzecie, no ale chyba nie zawsze” – pomyślał cierpko. Gdy wszedł do domu, rozmawiała przez komórkę. Ktoś z pracy prosił ją o zastępstwo na dyżurze i, jak zawsze, się zgodziła. Skrzywił się. Denerwowało go, że tak pozwala się wykorzystywać. Popatrzył na nią ponaglająco; chciał jak najszybciej podzielić się z nią tym, co usłyszał, ale wolną ręką wykonała tylko jakiś nieokreślony gest. – Ta anorektyczka? – Zmarszczyła brwi. – To zeskanuj mi tylko wywiad z nią i prześlij mejlem, żebym wiedziała, co i jak… Powiesił kurtkę i usiadł przy uprzątniętym już stole. Czekał. Z pokoju telewizyjnego dobiegał podekscytowany głos prezentera Faktów. Za oknem znów rozszczekał się jakiś pies. – Dobra, okej. – Justyna się roześmiała. – Postawisz mi kawę i będziemy kwita. No, na razie. – Rozłączyła się, odłożyła komórkę i popatrzyła na niego pytająco. Nie skomentował jej zadziwiającego, jak na zawodową psycholożkę, braku asertywności i od razu powtórzył, czego się dowiedział. Słuchała w milczeniu, a gdy skończył, przez twarz przebiegł jej krótki skurcz. Usiadła ciężko na krześle naprzeciwko i przez chwilę uważnie mu się przyglądała, jakby chciała się upewnić, że nie zmyśla. – Cholera – odezwała się w końcu. – To nas załatwił ten Górzański… Przytaknął w milczeniu. – Musiał niby… – bąknął po chwili. Machnęła tylko ręką. – My też kogoś byśmy mu znaleźli. Zamyślił się. Rzeczywiście, dlaczego właściwie nic im nie powiedział? Fakt, nie lubili się specjalnie. Sąsiad dorobił się kiedyś dużych pieniędzy, a ich uważał za zarozumiałych inteligentów z Warszawy, którzy nie wiadomo właściwie czemu tak się wynoszą, skoro mógł trzy razy ich kupić i nie zażądać reszty. Oni uważali go z kolei za wzbogaconego prostaka, niemniej panowały między nimi poprawne stosunki; nie było żadnych poważniejszych konfliktów, może tylko wzajemne lekceważenie. Czy chciał im zrobić na złość za to, że nie odnosili się do niego z należnym bogatemu biznesmenowi szacunkiem? A może odwrotnie – wstydził się, że znalazł się w sytuacji, kiedy musi sprzedać dom, z którego był dumny? A może to wszystko było prostsze. Może ta milionerka z Niechodzina dała mu od razu dobrą cenę lub była jakąś jego krewną czy znajomą? W końcu oboje byli stąd, a tutaj wszyscy się jakoś tam znali albo byli ze sobą powiązani rodzinnie. – Zobaczymy, jak to będzie – westchnął. Kiwnęła tylko głową, po czym wstała i przeszła do pokoju telewizyjnego, żeby obejrzeć końcówkę Wiadomości. Nie dołączył do niej. Od pewnego czasu nie oglądał już programów informacyjnych, zadowalając się tym, co usłyszał w samochodzie z radia. Nalał sobie kieliszek wina, które zostało po kolacji, i poszedł na górę, do swojego gabinetu. Tam zawsze mu się najlepiej myślało, a było o czym myśleć. CIĄG DALSZY DOSTĘPNY W PEŁNEJ, PŁATNEJ WERSJI\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Po_drugiej_stronie_sciany-ebookRO/p94861i149159" target="_blank" title="Po drugiej stronie ściany [Paweł Mossakowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Po drugiej stronie ściany [Paweł Mossakowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Truskawkowy szał | THE GREAT KATE\nTRUSKAWKI owoc powstały w wyniku skrzyżowania dwóch rodzajów poziomek.\nSzybko zaczęto doceniać jej smak i właściwości, co doprowadziło do masowych upraw owocu.\nSezon na nie trwa dość krótko, więc trzeba jak najlepiej go wykorzystać:)\nSzybki sposób na ochłodę i orzeźwienie.\nMleczny drink truskawkowy\nSkładniki: 2 szklanki mleka, 1 łyżka śmietany,\n3-4 garście truskawek (oczywiście bez szypułek),\nWszystko należy zmiksować. Przelać do kieliszka, dodać kosteczki lodu i drink orzeźwiający gotowy!\nTruskawki to nie tylko wspaniały smak i zapach, ale również moc witamin i właściwości leczniczych. Nawilżają i regenerują skórę,uzupełniają braki witamin oraz biopierwiastków.\nDużą popularnością cieszą się maseczki ze świeżych truskawek.\nPoniżej podaje przepisy na kilka z nich :)\nSkładniki: 1 szklanka świeżych truskawek, 4 łyżki 18% śmietany, 4 łyżki płynnego miodu.\nWszystkie składniki mieszamy,przelewamy do słoiczka i przechowujemy w lodówce (nie dłużej niż 3 – 4 dni).Mieszankę stosujemy do codziennego zmywania makijażu. Szczególnie skutecznie działa na cerę suchą i skłonną do zmarszczek.\nSkładniki: 3-4 truskawki, białko jajka\nNajpierw ubijamy białko jajka na sztywną pianę, następnie mieszamy składniki i nakładamy "paćkę" na twarz. Gdy maseczka zaschnie, należy spłukać ją przygotowaną wodą. Zabieg ściąga pory skóry, redukuje zmiany trądzikowe.\nMaseczka rozświetlająca :\nSkładniki: 5 truskawek, łyżeczka jogurtu, odrobina soku cytrynowego.\nNależy rozgnieść truskawki, zmieszać wszystkie składniki razem i nanieś na twarz. Po ok. 10 minutach zmyć wodą. Nasza cera będzie rozświetlona i schłodzona.


Bez wątpienia tegoroczne zbliżające się Święta Bożego Narodzenia będą inne niż w poprzednich latach. Z powodu pandemii COVID-19 wszyscy jesteśmy zobowiązani do przestrzegania zaostrzonych zasad bezpieczeństwa. Pomimo obowiązywania ograniczeń nadal możemy cieszyć się...\n11 grudnia oficjalnie wystartował portal Radia SoVo czyli internetowego radia przygotowanego z myślą o osobach z niepełnosprawnością intelektualną oraz seniorach. Co ciekawe również wszystkie materiały radiowe przygotowywane są przez osoby z niepełnosprawnością...\nJesień kojarzy się z długimi, leniwymi wieczorami spędzanymi pod kocem z kubkiem ciepłej herbaty w ręku, jednak w warszawskim Centrum DZWONI tym przyjemnościom oddajemy się dopiero po intensywnym dniu pracy. Na początku października rozpoczęliśmy współpracę ze...\nZ dumą informujemy, że w dniu 8.12.2020r nasz klient ROBERT ADAMOWICZ został wyróżniony dyplomem uznania przez firmę SODEXO (na obiekcie Yamada). Ogromnie się cieszymy, że Pan Robert znalazł przy naszym wsparciu pracę, w której realizuje swoje pasje i sprawdza się...


Wydarzenia – Zapiski samozwańczego programisty\nUdana konferencja 4Developers 2010\nW tym roku miałem okazję uczestniczyć w konferencji 4Developers. Świetnie przygotowana impreza zarówno z punktu widzenia organizacyjnego, jak i merytorycznego sprawiła, iż te kilka godzin prelekcji uznaję za bardzo dobrze spędzony czas, który przyniósł mi nie tylko masę pozytywnych wrażeń, ale przede wszystkim ograniczył nieco moją zawodową indolencję.\nWięcej na ten temat napisałem na stronie wynurzenie.com, gdzie wszystkich Was serdecznie zapraszam.\nPosted in Wydarzenia by Zbigniew Heintze\nperfectionorvanity.com – powrót po latach\n19 marca 2010 Comments: 3\nMówiąc krótko Piotr Petrus znów nadaje. Jeden z nielicznych blogów o tematyce webdeveloperskiej, które z chęcią czytałem z uwagi na wartość merytoryczną i estetyczną ginął powoli gdzieś tam w mrokach zapomnienia i myślałem już, że jego autor nigdy nie wznowi swojej Twórczości zagoniony obowiązkami dnia codziennego, pędem za karierą, pieniędzmi … ;). To żart oczywiście. Nie mniej bardzo się cieszę, że pojawiły się nowe wpisy na [perfectionorvanity.com](http://perfectionorvanity.com/) i wierzę, że stare wpisy zostaną przywrócone bo jak widzę, gdzieś się zadziały


🚗 Sagvaag wynajem juz od 684 PLN / 1505 NOK tygodniowa\nSagvaag Samochod wynajety\nTanie wypożyczalnia samochodów Sagvaag\nPrzejazd samochodem do wynajęcia w Sagvaag\nJazda po mieście Sagvaag z wynajmem samochodu może być kłopotliwa, ale niemożliwa. To dobry sposób na poruszanie się, ale radzimy zapoznać się z lokalnymi zasadami ruchu drogowego, ponieważ różnią się one od tego, z czym się przyzwyczaisz. Pamiętaj, że w godzinach szczytu ruch może być dość gęsty i może potrwać dłużej, zanim dotrzesz do celu.\nSagvaag Stord Lotnisko\nWynajem samochodów w Poznaniu Sagvaag\nZobacz poniżej 5 opinii klientów. Nasi klienci ocenili Sagvaag wynajem samochodów ze średnią 0.00 na podstawie oceny 0.


Jesteś chory, to się lecz - Kronika Tygodnia - wiadomości (Zamość, Biłgoraj, Hrubieszów, Tomaszów Lubelski)\n186 osób pracowało, zamiast się leczyć. 49 zwolnień lekarze orzecznicy musieli skrócić, bowiem stan zdrowia badanych pozwalał już na ich powrót do pracy. Takie są wyniki kontroli zwolnień lekarskich w biłgorajskim oddziale ZUS, w pierwszym kwartale br.\nZakład Ubezpieczeń Społecznych ma obowiązek kontrolować zwolnienia lekarskie na dwa sposoby. - Po pierwsze lekarze orzecznicy sprawdzają, czy osoba na zwolnieniu lekarskim nadal jest chora. Po drugie inspektorzy Zakładu weryfikują, czy chory nie pracuje na zwolnieniu. Oprócz pracy zarobkowej niedozwolone są też inne aktywności, które mogą utrudnić powrót do zdrowia. Jeżeli ktoś korzysta ze zwolnienia niezgodnie z jego przeznaczeniem, Zakład wstrzymuje wypłatę świadczenia chorobowego lub nakazuje jego zwrot. - wyjaśnia Małgorzata Korba rzecznik ZUS w województwie lubelskim.\nW pierwszej połowie br. wykryto nieprawidłowości w przypadku 186 zwolnień, czyli ponad 18 proc. Skutek finansowy kontroli to 237,8 tys. zł, które wróciły do funduszu chorobowego. Wspomniane nieprawidłowości to głównie praca na zwolnieniu lekarskim: prowadzenie własnej działalności albo dorabianie u drugiego pracodawcy w czasie zwolnienia u pierwszego. Na pracy podczas zwolnienia inspektorzy ZUS przyłapali m.in. osobę, która robiła inwentaryzację w hurtowni, wykładowcę, który egzaminował studentów i pielęgniarkę, która świadczyła wizyty domowe u pacjentów oraz mężczyznę, który zamiast się leczyć, na zwolnieniu robił kurs na prawo jazdy.\nKontrole zwolnień to nie wszystko.\n- ZUS ma obowiązek ograniczyć kwoty wysokich świadczeń chorobowych po ustaniu zatrudnienia. Zasiłek nie może być wtedy wyższy niż przeciętne wynagrodzenie krajowe. W samym Oddziale ZUS w Biłgoraju tę zasadę trzeba było zastosować w pierwszym półroczu br. do 377 zwolnień. A kwota wynikająca z obniżenia zasiłków wyniosła 621 tys. zł. Łączna kwota obniżonych i cofniętych świadczeń chorobowych w tym okresie wyniosła 885,7 tys. zł na terenie samego biłgorajskiego ZUS. - podsumowuje Małgorzata Korba.


Wykonana z niebieskiej skóry i w odróżnieniu od oryginału posiada suwak - Ruude\nSłynna torba zmienia oblicze - w zeszłym roku zaprezentowano zieloną wersję, która nie przyjęła się powszechnie. W kolejnym roku ma wejść do sklepów nowa wersja.\nKtóż nie kojarzy ogromnej niebieskiej torby ze sklepu Ikea? Niezastąpiona nie tylko podczas zakupów w szwedzkim sklepie, ale także na co dzień, podczas przeprowadzek i w wielu innych sytuacjach. O torbie FRAKTA ostatnio zrobiło się głośno ze względu na projekt firmy Balenciaga. Luksusowa marka wypuściła na rynek torbę do złudzenia przypominającą tę ze szwedzkiej sieci. Jest wykonana z niebieskiej skóry i w odróżnieniu od oryginału posiada suwak. I kosztuje jedynie 2144$ więcej od tej dostępnej w meblowej sieciówce.\nFrakta, fot. Ikea\nIkea odpowiedziała zabawną reklamą, w której podpowiada jak odróżnić oryginalną Fraktę od torby Balenciaga: jest wielofunkcyjna, można w niej nosić zakupy, cegły, a nawet wodę, w razie potrzeby można schować ją nawet do niewielkiej torebki. Reklamę podsumowuje informacja, że torbę Ikea FRAKTA odróżnia także cena – kosztuje tylko 0,99$.\nJak poznać oryginał, fot. Ikea\nAle to nie koniec… inspirowania Ikeą. Firma Pleasures and Chinatown Market mająca siedzibę w Los Angeles, wykorzystując materiał ze słynnej torby, wyprodukowała czapkę bejsbolówkę. Czapka ma logo Ikea i została uszyta z odpowiednio przygotowanych części niebieskiej Frakty. Do promocji użyto tego samego formatu reklamy, jaki Ikea zastosowała w odpowiedzi do Balenciagi.\nFrakta cup, fot. Pleasures and Chinatown Market\nNowa Frakta, fot. Ikea\nSłynna torba Ikea jednak zmienia oblicze – w zeszłym roku zaprezentowano zieloną wersję Frakty, która nie przyjęła się powszechnie. Wzór szarej torby z zielonymi wykończeniami to projekt duńskiej marki HAY. W kolejnym roku ma wejść do sklepów nowa wersja, tym razem wykonana przez paryski sklep Collette. Nowa Frakta jest wykonana z białego materiału i widnieją na niej niebieskie kropki.\nPóki co pozostaje nam jedynie niebieska torba FRAKTA.\nChyba, że skusisz się na skórzaną wersję od Balenciagi…


Legendarne rajdówki Toyoty w San Marino | Motocaina.pl\nLegendarne rajdówki Toyoty w San Marino\nRally Legend to niesamowite i niecodzienne spotkanie rajdowej przeszłości z teraźniejszością. W jednej imprezie startują samochody, które przed laty rywalizowały na trasach mistrzostw świata, Europy i w krajowych czempionatach, można też zobaczyć najnowsze konstrukcje rajdowe, a także repliki najbardziej legendarnych aut. Za kierownicami samochodów widzimy zarówno topowych kierowców, jak i amatorów, dla których to po prostu przygoda życia. Wśród kultowych aut nie brakuje rajdowych Toyot.\nTysiące kibiców koczują przy trasie, by podziwiać auta, które od lat trafiają na plakaty. Wśród najmocniejszych rajdówek kibice mogli podziwiać Toyotę Corollę WRC w malowaniu fabrycznego zespołu, który w latach 1997-1999 rywalizował w mistrzostwach świata. Auto ma dwulitrowy silnik o mocy 300 KM, napęd na cztery koła i sekwencyjną, sześciobiegową skrzynię. To jedna z ikon przełomu wieków. Takim autem w 1998 roku Carlos Sainz i Luis Moya bili się o tytuł mistrzów świata do ostatnich metrów Rajdu Wielkiej Brytanii, a Toyota Team Europe zdobyła tytuł wśród producentów.\nCorolla WRC w rękach Sainza oraz Didier Auriola wygrała cztery rundy WRC, a trzydzieści razy dojeżdżała na podium. W imprezie w San Marino nie zabrakło też innej rajdówki, którą z sukcesami ścigał się Sainz – Toyoty Celiki ST 165. Takim autem Hiszpan wyjeździł swoje pierwsze mistrzostwo świata w 1990, wygrywając cztery z 12 rajdów. A sama Celika na pierwszym miejscu stawała w 13 rajdach mistrzostw świata. Za kierownicą auta zasiadały prawdziwe legendy jak Juha Kankkunen czy Bjorn Waldegard. Ale potwory ze złotych rajdowych czasów to nie jedyne klasyczne Toyoty, które można było zobaczyć podczas Rally Legend. Na przełom lat 70. i 80. można było się przenieść dzięki przejazdom Toyoty Starlet i Toyoty Celiki 1600.\nRajdowe święto w San Marino przyciąga też kierowców z Polski. Wśród aut sprzed 1982 roku i z rajdową przeszłością nie zabrakło Saaba 96 V4 Rally Pawła Hoffmana, który od lat rywalizuje w Motul HRSMP. Ten wyjątkowy samochód jest jedyną rajdówką na polskich trasach, która w przeszłości rywalizowała w mistrzostwach świata i Europy. W imprezie w San Marino pojechali też Grzegorz Olchawski (Audi Quattro S1) oraz Jan Chmielewski (Citroen C2 S1600).\nPrzeładowana ciężarówka z bardzo długą listą usterek\nO ponad 5 ton za dużo ważyła ciężarówka przewożąca ziemię, którą zebrano w trakcie prac związanych z utrzymaniem dróg. Wywrotkę skontrolował patrol dolnośląskiej Inspekcji Transportu Drogowego i ujawnił poważne usterki stanu technicznego.\nNa terenie powiatu legnickiego inspektorzy dolnośląskiej ITD zauważyli ciężarówkę przewożącą ziemię zebraną z pobocza jednej z dróg. Kierowca nie zabezpieczył ładunku sypkiego plandeką, a jego ilość wskazywała na możliwość przeładowania pojazdu.\nCiężarówka została zatrzymana i skierowana do punktu kontrolnego w Legnicy. Tam została zważona i poddana szczegółowej kontroli. Dopuszczalna masa całkowita została przekroczona o ponad 5 ton. Oprócz tego okazało się, że zapis określający DMC w dowodzie rejestracyjnym pojazdu jest niezgodny z przepisami – zamiast 26 ton został określony na 34,5 tony.\nStan techniczny samochodu też wzbudzał poważne zastrzeżenia inspektorów ITD. Stwierdzono nieszczelność układu pneumatycznego i układu wydechowego, wycieki płynów eksploatacyjnych oraz niesprawność oświetlenia. Inspektorzy skierowali ciężarówkę do najbliższej stacji kontroli pojazdów. Oprócz wcześniej wykrytych usterek stwierdzono rozbieżności sił hamowania pomiędzy kołami na drugiej i trzeciej osi pojazdu o ponad 70%. Miało to istotny wpływ na stabilność pojazdu podczas hamowania. Stwierdzono też nadmierny luz na połączeniach sworzniowych dwóch podłużnych drążków kierowniczych. Sworzeń mocujący ucho resoru do elementu podwozia był wysunięty ze swojego gniazda, co stwarzało zagrożenie utraty stabilność przedniej osi pojazdu.\nStwierdzone nieprawidłowości zagrażały nie tylko bezpieczeństwu kierowcy ciężarówki, ale również innym użytkownikom dróg. Za szereg ujawnionych naruszeń inspektorzy dolnośląskiej ITD wszczęli postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia kary wobec przewoźnika. Ponadto zatrzymali dowód rejestracyjny niesprawnego pojazdu i wydali zakaz dalszej jazdy. Kierowcę ukarano dwoma mandatami.\nMakabryczny wypadek na przejściu dla pieszych\nDo zdarzenia doszło w potencjalnie niebezpiecznym miejscu, a samochód prawdopodobnie poruszał się z dużą prędkością.\nSytuacja miała miejsce w Izabelinie Dziekanówku (powiat nowodworski) na drodze krajowej numer siedem. Tam przechodzącego przez przejście dla pieszych obywatela Ukrainy, potrąciła kobieta jadąca BMW. Siła uderzenia była na tyle duża, że ciało ofiary zostało rozczłonkowane i mężczyzna zmarł na miejscu. Ranna została kierująca samochodem oraz jej 4-letnie dziecko. Oboje trafili do szpitala.\nPrzyczyny wypadku bada obecnie policja pod nadzorem prokuratora. Prawdopodobnie jednym z czynników była późna godzina (do zdarzenia doszło około 21), przez co kierująca BMW mogła mieć trudność z dostrzeżeniem pieszego nawet na oznakowanym przejściu. Z kolei analizując przebieg DK7 w miejscowości Izabelin Dziekanówek nie widać nigdzie ograniczeń prędkości, nawet przed przejściami. Wiele wskazuje więc na to, że w miejscu wypadku obowiązuje prędkość 100 km/h (dwa pasy w każdym kierunku oddzielone barierami). Kierująca BMW mogła zatem wcale nie przekroczyć prędkości, żeby efekt wypadku był tak tragiczny. Czy tak faktycznie było będą dopiero ustalać biegli.\nPrzybij piątkę z zawodniczkami i miłośniczkami motoryzacji! Strefa Kobiet na Warsaw Motor Show\nWielkimi krokami zbliża się najbardziej wyczekiwana impreza motoryzacyjna - Warsaw Motor Show! Warto zajrzeć do tegorocznej Strefy Kobiet, gdzie spotkacie, aż 14 zawodniczek i miłośniczek motoryzacji wraz z ich maszynami.\nW tegorocznej Stefie Kobiet na Warsaw Motor Show nie braknie prawdziwych pasjonatek motoryzacji, będziecie mogli nie tylko z nimi przybić sobie piątkę, ale także dowiedzieć się o ich planach na kolejny sezon oraz zobaczyć ich samochody z bliska. W Strefie swoją obecność potwierdziły:\nTurboSztos by Ola Fijał https://www.facebook.com/TurboSztos/\nMoto Femme Poland – Aleksandra Maj, Marta Konarska Pakieła, Małgorzata Porębska, Rebeka Jankowska, Gosia Prus https://www.facebook.com/motofemmepoland/\nAnna Ganczi Gańczarek https://www.facebook.com/anna.ganczarek/\nBlanka Turska Drifting https://www.facebook.com/blankaturskadrifting/\nMad Cat’s Garage: Zuzanna Gawor-Kotkowska, Julia Strzelichowska, Marta Błażejhttps://www.facebook.com/madcatsgarage/\nSylwia Lempkowska Drift https://www.facebook.com/sylwialempkowskadrift/\nKamila Pałka – MotoFretka https://www.facebook.com/motofretka/\nKarolina Rudnicka z Strzelecki Garage https://www.facebook.com/StrzeleckiGarage/\nYuki Ola Frąckowiak – Yuki Drift Freak https://www.facebook.com/YukiDriftGirl/\nAneta Kolary Drifting https://www.facebook.com/A.KolaryDRIFT/\nKażda z nich jest na swój sposób wyjątkowa, kocha motoryzację i wyraża siebie, czy to w zawodach, czy to na zlotach i eventach motoryzacyjnych. Są również bardzo aktywne w social mediach. To wyjątkowa okazja, aby porozmawiać z kobietami o samochodach szczerze i z pasją.\nKażda z nich kocha w samochodach co innego. Turbosztos, Blanka, Sylwia, Kamila, Yuki, Aneta, Karolina kochają za to, że podczas driftu oddziałują na nie przeciążenia, kiedy jadą bokiem. Anna, Zuzanna, Julia za to, że mogą badać granice prędkości i swojej psychiki. Aleksandra, Marta, Małgorzata i Aleksandra kochają je dlatego, że są piękne, szybkie, wygodne i że są po prostu ich. – czytamy w opisie wydarzenia.\nLink do wydarzenia na Facebooku: https://www.facebook.com/events/1346251495531699/


Garderoba - Kasia o urodzie\nWpisy z kategorii ‘Garderoba’\nGarderoba 21 października 2010\nPomarańczowy i żółty to żywe barwy spotkane u owoców z rodziny cytrusów. Oba kolory są bardzo wesołe i optymistyczne. Działają pozytywnie na samopoczucie, ponieważ wyzwalają radość i chęć do życia oraz dodają energii. Żółty- kolor słońca ożywia umysł, pobudza, ale nie wprowadza w zdenerwowanie. Pomarańczowy różni się od żółtego tym, że jego nadmiar ma niekorzystny wpływ na nastrój. Może u nas wywołać rozdrażnienie i nadpobudliwość. Ludzie wybierający żółty to interesujące osobistości, które zwracają na siebie uwagę innych. Często bywają aktywne i dobrze zorganizowane. Podobne cechy tyczą się ludzi chodzących w kolorach pomarańczowych. Ostatnio brzoskwiniowe (odcień pomarańczowego) stał się modny w aranżacji wnętrz. Ściany malowane na ten kolor sprzyjają dobrej atmosferze w domu, tworzą ciepły klimat i rodzinny nastrój. Ciekawie też wyglądają dodatki w odcieniach żółci i pomarańczu. Żółty dobrze komponuje się z zielonym lub niebieskim, natomiast pomarańcz z czerwienią, niebieskim lub fioletem. Róż jest lubiany przez wiele małych dziewczynek. Trudno się im dziwić skoro jest taki słodki i wesoły. Wygląda bardzo dziewczęco i uroczo. Możemy go także znaleźć w przyrodzie u wielu kwiatów. Róż zwalcza pesymistyczne myśli. Działa dobrze na stan naszej psychiki. Gdy jesteśmy przygnębieni, poprawia nasz nastrój, a gdy jesteśmy zmęczeni to pomaga nam odpocząć. Płeć żeńska chętnie nosi róż, lecz coraz częściej dziewczyny ubrane całe na różowo są postrzegane, jako sztuczne i upodabniające się do lalek Barbie. Nie można przesadzać w słodkich dodatkach. Ważną rolę odgrywa odcień różu i jego ilość. Dobrze, gdy komponuje się z resztą stroju i wybrany w niebanalnych odcieniach pudrowych lub intensywniejszych, np. fuksja. Wygląda wtedy ładnie, a ludzie postrzegają nas, jako delikatne, romantyczne i uczuciowe. Mężczyźni niechętnie ubierają się na różowo. Choć to się zmienia, bo u niektórych można zauważyć różową koszulkę polo czy koszulę w brudnych odcieniach róży lub w łososiowym kolorze. We wnętrzach stosowany jest głównie w pokoikach dziewczynek. W przyrodzie jest pełno zieleni, dlatego jeśli chcemy się nią otaczać, wystarczy żyć w zgodzie z naturą i nie szkodzić jej. Tak jak zbawiennie działa na nas przyroda, tak sam kolor zielony również wpływa na nas kojąco. Łagodzi ból i działa dobrze na nasz wzrok. Jest polecany dla osób spędzających dużo czasu przed telewizorem lub komputerem. Wiosną wszystko budzi się do życia. Mały zielony listek kiełkujący z ziemi jest szansą na to, ze wyrośnie z niego duża, zdrowa roślina. Nic dziwnego, że zieleń nazywana jest kolorem nadziei. Pomaga nam odnaleźć radość i sens życia. Stwarza poczucie harmonii, wygody i rozluźnienia. Czasem jej przesyt prowadzi do rozleniwienia. Natomiast brunatny czy przytłumiony odcień prowadzi nas w stan przygnębienia. Osoby ubierające się na zielono uważane są za spokojne, ale trochę nieufne. Nie należą do ludzi chcących zabłysnąć w towarzystwie, wolą się przyglądać. Zieleń sprzyja pozytywnej atmosferze, więc warto malować nią ściany zwłaszcza w odcieniach wiosennych np. zieleń majowa i lipowa.\nTagi: cytrusy, klimat, nastrój, nerwy, optymizm, rodzina, wesoły\nGarderoba 16 października 2010\nPrzyroda, która nas otacza jest niesamowita. Jej krajobrazy, zwierzęta i rośliny zachwycają. Jest inspiracją dla wielu artystów z dziedziny malarstwa czy muzyki, ale także mody. Projektanci chętnie wykorzystują motywy przyrody do swoich sukienek. Same kolory pochodzą z natury np. turkus z lazurowego wybrzeża, barwy tęczy, słonecznikowa żółć, niebieski modrakowy, błękit nieba czy czerwień maków. Przyroda jest niepowtarzalna, ale moda wzorowana na niej daje piękne efekty. Ostatnio modnym trendem są motywy kwiatów w bluzkach, tunikach, sukienkach. Kwieciste, zwiewne sukienki kojarzą się z lekkością i wiosną. Oprócz wzorów motywy kwiatowe są stosowane w formach kreacji. Zauważyć to można w dołach sukienek, które są rozkloszowane jak tulipan, warstwowe bombki, które wyglądają jak róże. Oprócz tego do strojów lub we włosy doczepiane są różne dodatki np. motyle, kwiaty. Niektóre kreacje zawierają dodatki np. pióra, dzięki którym całość przypomina jakiegoś wytwornego ptaka. Niektóre kształty, dekolty również są zaczerpnięte z natury np. z fal morskich i innych zjawisk przyrodniczych. Mówi się, ze za mundurem panny sznurem. Nic dziwnego, mężczyźni ubrani w wojskowe mundury zazwyczaj wyglądają dostojnie i robią wrażenie na kobietach. Czasem lubimy zaczerpnąć od płci męskiej jakieś elementy. Chcemy im się w pewien sposób przypodobać. Już powszechne stało się, że nosimy spodnie, albo koszule. Jednak wciąż poszukujemy czegoś nowego. Hm mundury, pewnie byśmy ich nie założyły, ale niektóre dodatki przypadają nam do gustu. Koszulki tzw. bokserki są bardzo seksowne. Lubimy też łączyć elementy kobiecego stroju z militarnym, np. spódniczka mini uszyta jakby z munduru lub sukienka w oliwkowym odcieniu. Czasem wystarczą jedynie dodatki jak np. wojskowa naszywka, metalowe guziki, lampasy czy sztywny materiał. Małe akcenty potrafią zmienić strój w bardzo efektowny. Minęła moda na bojówki w moro, ale jesienią i zimą modne są żakiety i płaszcze zapinane na dwurzędówkę oraz buty oficerki. Latem, gdy słońce świeci zakładamy okulary. W modzie są np. takie jak noszą piloci. Męskie ciuchy mają jakiś urok, dlatego lubimy zaczerpnąć od nich małe szczegóły.\nTagi: artysta, inspiracja, moda, motyw, niesamowity, powtarzalność, przyroda\nGarderoba 14 października 2010\nDżinsowe ubrania w Polsce Ubrania produkowane na bazie dżinsu, tak zwane wycierusy w naszym kraju zaczynały robić karierę w latach siedemdziesiątych. Wówczas to Edward Gierek do Polski sprowadził nowoczesne technologie dla przemysłu tekstylnego. Prawdziwe wariactwo było w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Rynek był zaspokojony przez krajową produkcję. Wyroby z importu kupić można było w sklepach typu Pewex i Baltona za dewizy. Pojawienie się demokracji i wolnego rynku umożliwiło szeroki dostęp do produktów dżinsowych. Wówczas większość ludzi chodziła w spodniach, koszulach i kurtach z materiałów wycierusowych. Lata dziewięćdziesiąte kojarzone są z katanami, czyli kurtkami z dżinsu. W obecnych czasach nadal na łaskach tłumu są spodnie dżinsowe. Na popularność produktów dżinsowych w Polsce duży wpływ miało kreowanie popkultury zachodniej. Wystarczyło oglądać amerykańskie filmy, teledyski itp. itd. Każdy człowiek na nich chodził w dżinsach. Zaczęły one kojarzyć się z wolnym stylem życia, z karierą i imprezami. Na początku lat dziewięćdziesiątych wykorzystały to wielkie koncerny zachodnie, które produkty dżinsowe reklamowały jak znak wolności. Coś co każdy posiadać powinien być modny, na topie. Nie było ważne kto do jakiej grupy społecznej należał i jaką ideologię życiową wyznawał, ważne było, iż ma dżinsy. Najpopularniejsze spodnie W naszym kraju dżinsy często nazywane były wycierusami. Nazwa określała podstawową wadę materiału, to jest wycieranie się koloru. Podstawowym składnikiem dżinsu jest bawełna. Odpowiednie dodatki mają zapewnić wzmocnienie materiału lub jego rozciągliwość. Wraz z pojawieniem się kapitalizmu w Polsce na naszych rynkach i w naszych sklepach pojawiły się spodnie dżinsowe znanych firm. Jednak ich cena była powyżej przeciętnej zwykłego zjadacza chleba. Niewątpliwie w porównaniu do produktów krajowych importowane dżinsy były w lepszej jakości. Tendencja ta utrzymuje się do dnia dzisiejszego. Jedyna różnica polega na tym, iż spodnie produkcji krajowej mogą mieć również dobrą jakość. W marketach możemy kupić produkty za znaczą mniejszą cenę, lecz niekoniecznie w zadawalającej jakości. Ostatnio na rynku pojawiły się spodnie dżinsowe, które oprócz bawełny posiadają dodatki w postaci lakry. Powoduje to osłabienie spodni na niszczenie, szybko wycierają się i robią dziury. Zmusza to klientów do częstych zakupów. Oprócz klasycznego kroju mamy nowatorskie pomysły. Spodnie potrafią mieć brzydkie napisy, mogą mieć ładne nadruki, odpowiednio sfabrykowane dziury, nacięcia i masę brokatu. Ujmując to jednym określeniem dla każdego coś miłego.\nTagi: człowiek, dżins, Gierek, koszule, kreacja, kurtki, Polska, spodnie, ubrania, wpływ


Artykuły filtrowane wg daty: poniedziałek, 09 kwiecień 2018\nW dniach 4-8 kwietnia studenci stosunków międzynarodowych oraz towarzyszący im reprezentujący nasz Wydział nauczyciele wzięli udział w podróży studyjnej do Królestwa Hiszpanii. Wyjazd stanowił zwieńczenie III edycji realizowanego w naszej uczelni od roku 2015 projektu pt. „Rozwój kompetencji zawodowych, komunikacyjnych i analitycznych studentów stosunków międzynarodowych”. Projekt finansowany jest ze środków Unii Europejskiej.\nZ grona nauczycieli nasz Wydział w trakcie wyjazdu reprezentowali:\nPrzeniesione zajęcia mgr Wyszyńskiego z dnia 10 kwietnia 2018 r.\nW dniu 10 kwietnia 2018 r. zajęcia mgr Łukasz Wyszyńskiego z przedmiotu "Rola organizacji pozarządowych w polityce" w grupie 170 DC A zostają odwołane. Zajęcia zostaną przeniesiona na maj 2018 r. po uzgodnieniu z Dziekanatem oraz członkami grupy ćwiczeniowej.


Marcówki 2014 - Strona 597 - Forum o ciąży, porodzie i macierzyństwie | Zapytajpolozna.pl - strona 597\n6 lata 11 miesiąc temu #877379 przez moni91\nHej Anitka Jak tam ??? co u was słychać?? my zaraz śmigamy na spacerek:) bo pogoda piękna:)\n6 lata 11 miesiąc temu #877517 przez Ani-ta\nU nas już w porządku chociaż Bartuś po szpitalu jest trochę piskliwy ale teraz ma wszystko wybaczone\nSzymek trochę cuduje ze spaniem w dzień tzn śpi co raz mniej albo łapie takie krótkie drzemki i potrzebuje więcej mleka bo jak starczał mu jeden cyc tak teraz musi wypić dwa aby się zaspokoić\nu nas piękna pogoda i też codziennie śmigamy na spacer ale niestety nie jest wielbicielem spania na dworze\n6 lata 11 miesiąc temu #877632 przez roma4\nAnita fajnie ,że juz w domu , Bartusiowi przjdzie i będzie znowu usmiechniętym dzieckiem , a szymek więcej je mój chyba tez mi się wydaje ,ze sie najadł,a jak go przystawię do cyca to je dalej...te małe głodomorki, przyjemności\n6 lata 11 miesiąc temu #878434 przez moni91\nAnitko jak tam u was?? Buziaki dla was:)\n6 lata 11 miesiąc temu #878979 przez Ani-ta\nU nas w porządku. Chłopacy zdrowi a w niedziele mamy chrzciny Szymka i trochę żyje przygotowaniami do nich\nA co słychać u was ?\n6 lata 11 miesiąc temu #879062 przez moni91\nU nas tez dobrze załóż sobie fb kochana i dołącz do nas:)my może w sierpniu zrobimy chrzciny:)\n6 lata 11 miesiąc temu #879078 przez Kasiasia\n6 lata 11 miesiąc temu #879112 przez roma4\nWitaj Anito to fajnie ,że u ciebie wszystko w porządku , udanych chrzcin ...\nU mnie tez ok mały juz po pierwszym szczepieniu wprawdzie trochę wycierpiał ale juz po , wazy 5230 i ma 62cm a Twój?\n6 lata 11 miesiąc temu #879198 przez Ani-ta\nRoma my szczepienie będziemy mieli w następnym tygodniu bierzemy 5w1\nW poniedziałek była położna i ważyła małego to miał już 5700 więc mam już co dźwigać.\nMoni no zbieram się na założenie tego konta na fb ale zawsze coś może w następnym tygodniu do was dołączę.\n6 lata 11 miesiąc temu #879248 przez roma4\nAnita no kochana gratuluje tez klocek no to grubszy od mojego ale wagę urodzeniową tez miał wieksza . no to miłych chrzcin i czekamy na relacje oraz na ciebie na fb\n6 lata 11 miesiąc temu #879432 przez Loca\nAnita, to masz co dźwigać, a ja myślałam że mój mikołaj 4900 to klocek My we wtorek idziemy na szczepienie, też 5w1 jak u was cenowo to wygląda? bo z tego co widzę to mają ładny rozrzut jeśli chodzi o kwoty tych szczepionek.\n6 lata 11 miesiąc temu #879626 przez moni91\nHej kochane tu mała fotka na 3 miesiąc Pozdrowienia:) i buziaki od Lenki:)\n6 lata 11 miesiąc temu - 6 lata 11 miesiąc temu #880250 przez Ani-ta\nno moni twoja Lenka już duża dziewczyna i jak już główkę ładnie trzyma\nLoca u mnie szczepionka 5w1 kosztuje 150zł\nMy już po chrzcinach Szymon jest już chrześcijaninem w trakcie mszy był bardzo grzeczny przyjęcie też udane wszyscy się nim bardzo zachwycali.\nDziś byliśmy też dopiero na USG bioderek ale wszystko jest dobrze na kontrole mamy przyjść gdy skończy 4 m-ce.\nA tak wyglądał Szymek\nOstatnio zmieniany: 6 lata 11 miesiąc temu przez Ani-ta.\n6 lata 11 miesiąc temu #880267 przez Marudka\nmamuski mam prośbe kliknijcie lubie to pod naszym zdjęciem www.facebook.com/lovebabywearing.blogspo...6647/?type=3&theater walczymy o chuste\n6 lata 11 miesiąc temu #880561 przez roma4\nAnita świetnie ,ze chrzciny sie udały , a mały wyglada przecudnie a jak reagował jego braciszek?na to ,że wszyscy do małego przyszli........... dobrze ,że na bioderkach wszystko w porządku , a jak było na szczepieniu?Moj dostał tą co 3 razy się kłuje na szczepieniu ok a pózniej opuchła mu nóżka i strasznie płakał naszczęście oklady pomogły


W związku z otrzymanym pismem ze Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego informujemy, że występują incydenty związane z podawaniem się za pracownika Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej i oferowaniem przez tę osobę zakupu alkomatów m.in. urzędom gmin, miast czy ośrodków pomocy społecznej. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie prowadzi akcji dot. przeciwdziałania uzależnieniom w pracy powiązanej ze sprzedażą alkomatów.\nW razie wystąpienia takiego przypadku prosimy o niezwłoczne przekazanie informacji policji.\nPrzedłużenie terminu przyjmowania zgłoszeń w konkursie "Cała rodzina śmieci segreguje a środowisko na tym zyskuje".\nObchody 700 - lecia miejscowości Bogunice - 24 lipca 2016 r.\nCzytaj więcej o: Obchody 700 - lecia miejscowości Bogunice - 24 lipca 2016 r.\nPolsko - czeskie obchody 700 - lecia miejscowości Bogunice pn. "Wspólnie poznajemy naszą historię"\nCzytaj więcej o: Polsko - czeskie obchody 700 - lecia miejscowości Bogunice pn. "Wspólnie poznajemy naszą historię"\nZapraszamy na spotkanie informacyjne do subregionu południowego oraz zachodniego\nW związku z ogłoszeniem konkursu w ramach Poddziałania 7.3.3 RPO WSL na lata 2014-2020 Wojewódzki Urząd Pracy w Katowicach zaprasza na spotkania informacyjne organizowane w Bielsku-Białej oraz w Rybniku.\nSpotkanie w Bielsku-Białej odbędzie się w dniu 19 lipca w Filii w Bielsku – Białej, ul. Piastowska 40, sala nr 237, II piętro.\nNatomiast spotkanie w Rybniku zaplanowano na dzień 21 lipca w siedzibie Związku Gmin i Powiatów Subregionu Zachodniego Województwa Śląskiego z siedzibą w Rybniku przy ul. J. i F. Białych 7, II piętro.\nNa spotkaniach zostaną omówione zagadnienia dotyczące dokumentacji konkursowej oraz wytyczne w zakresie kwalifikowalność wydatków.\nFormularze zgłoszeniowe przyjmowane będą do dnia 17 lipca 2016 roku – Bielsko-Biała, 19 lipca 2016 roku - Rybnik\nCzytaj więcej o: Zapraszamy na spotkanie informacyjne do subregionu południowego oraz zachodniego\nTurniej Siatkówki Plażowej PLAŻOWISKO 2016\nPo raz kolejny już, zapraszamy na kompleks boisk „Orlik 2012” przy Gimnazjum w Lyskach, gdzie odbędzie się otwarty Turniej Siatkówki Plażowej „PLAŻOWISKO 2016”.\nOrganizatorzy Turnieju – Urząd Gminy w Lyskach i UKS „GRACZ” mają przyjemność zaprosić wszystkich chętnych amatorów (powyżej 16 roku życia) do udziału w zawodach. W zależności od ilości zgłoszeń istnieje możliwość rozegrania turnieju dwudniowego (lub podzielonego na damski i męski). Rozgrywki odbędą się 23 i 24 lipca 2016r. (sobota i niedziela) od godziny 14.00.\nZgłoszenia do 18 lipca (włącznie) na e-maila uks.gracz@wp.pl, telefonicznie na numer Orlika 572907937 lub UKS-u 600534299.\nSzczegóły imprezy oraz regulamin dostępny na stronie internetowej www.uksgracz.pl. (informacja o systemie rozgrywek – dostępna od 18 lipca).\nCzytaj więcej o: Turniej Siatkówki Plażowej PLAŻOWISKO 2016


Damian Paprocki ZZSP Zgierz - adeptbudownictwa.pl\nShanghai Tower – wieżowiec znajdujący się w dzielnicy Pudong w Szanghaju w bezpośrednim sąsiedztwie Jin Mao. Jego budowa rozpoczęła się w 2008 r. a zakończenie zaplanowano na rok 2015. Jego wysokość całkowita wynosi 632 metry i jest to drugi pod względem wysokości wieżowiec na świecie.\nMahaNakhon - Jego budowa rozpoczęła się w 2011 roku. MahaNakhon mierzy 314 metrów i ma 77 pięter (dla porównania Pałac Kultury i Nauki ma 188 metrów i 42 piętra). Nazwa budynku po tajsku oznacza „wspaniałą metropolię”. Jego budowa pochłonęła ponad 620 mln dolarów.\nRyugyong Tower - wieżowiec hotelowy w Sojang-dong w dzielnicy Pjongjangu w Korei Północnej. Jego nazwa pochodzi od jednej z historycznych nazw miasta – Ryugyong. Liczy 105 pięter a jego wysokość wynosi 330 metrów.


Archiwa: liga mistrzów - Strona 3 z 4 - Retro Futbol\n23.08.2016 – kolejna ważna data w historii polskiego futbolu\n23.08.2016 – ta data zostanie w sercach kibiców piłkarskich w Polsce na długo. […]\nSan Siro, czyli historie tworzące legendę stadionu\nnglicy mają Wembley, Hiszpanie Santiago Bernabeu, Brazylijczycy Maracanę, a Szkoci słynne Hampden w Glasgow. Wszystkie te obiekty łączy wyjątkowy status w światowym futbolu, a one same często stanowią magnum opus architektów, którzy je zaprojektowali. Tegoroczny finał Ligi Mistrzów odbędzie się […]\nMourinho wkracza na salony. FC Porto 3:0 AS Monaco\nWspominamy finał Ligi Mistrzów z 2004, w którym to naprzeciwko siebie stanęły drużyny Jose Mourinho i Didera Deschampsa. […]\nOd zawsze zastanawiałem się, jak wytrzymały może być ludzki organizm. Oglądając poczynania piłkarzy stwierdziłem, że nie ma przepisu na bycie w pełni sprawnym. Piłkarze według mnie, dzielą się na trzy kategorie – na tych, którzy nie mają problemów z większymi kontuzjami, na takich, którym czasem zdarzają się […]\nGenerał Leszek Pisz\nDzisiaj każde uderzenie z rzutu wolnego, które wyląduje w siatce, od razu obiega pół świata i ma setki tysięcy wyświetleń na Youtube. Jak ktoś trzy razy w sezonie strzeli bramkę ze stałego fragmentu gry, od razu obwoływany jest królem rzutów wolnych. Kilka lat […]\nRekordziści goli w europejskich reprezentacjach\nZapraszamy Was do zapoznania się z zestawieniem statystycznym. Tym razem pod lupę wzięliśmy najskuteczniejszych strzelców w reprezentacjach Europy. […]\nKrólowie strzelców za granicą\nW dzisiejszym zestawieniu statystycznym prezentujemy polskich królów strzelców lig zagranicznych. […]\nMecz stulecia. Anglicy upokorzeni na Wembley\nMecz, w którym dumni Anglicy dostali srogą lekcję futbolu od Węgrów. […]\nadszedł czas by podsumować nasze statystyki dotyczące klubów na EURO. A jak zrobić to najlepiej, jak nie poprzez tabelę medalową? Oto ona!


Enjoy the little things: Kiedy sielanka zamienia się w koszmar\nKiedy sielanka zamienia się w koszmar\nMieliśmy iść na ten film do kina ale udało nam się go znaleźć w sieci,Amerykańska sielanka.\nFilm jest ekranizacją powieści Phipipa Rotha o tym samym tytule.\nBohaterem filmu jest Szwed Levov,gwiazda sportu, który żeni się z miss stanu New Jersey.Dziedziczy fabrykę rękawiczek,przeprowadza się do pięknego domu, a jego córka jest oczkiem w głowie.Nie ma pojęcia,że niedługo jego sielanka zamieni się w koszmar.W mieście dochodzi do zamachów terrorystycznych, a główny podejrzanym jest jego córka.Akcja filmu dzieje się w latach 60 tych.Tłem jest wojna w Wietnamie,\nFilm ciekawy, zdjęcia bardzo dobre.Uwielbiam klimat tych czasów.\nPo seansie zostajemy z pytaniem gdzie kończy się nasz wpływ na dziecko.Czy wychowanie jest w stanie zapobiec fascynacji złem?Czy rodzice są odpowiedzialny za to jak żyje jego dorosłe dziecko?\nJak wielki jest nasz wpływ na ukształtowanie osobowości młodego człowieka.\nNie wiem, nie mam dziecka ale myślę,ze nie możemy uniknąć pewnych wyborów naszych latorośli.\nWiem to ze swojego doświadczenia.W okresie buntu byłam koszmarnym dzieckiem.Ciężko było się ze mną dogadać.Popełniłam mnóstwo błędów,poparzyłam sobie łapy nie raz ale wyszłam na prostą.\nCzy możemy powiedzieć,że to błędy rodziców są powodem złych wyborów dzieci?\nPS Jak ja chciałabym mieć takiego ojca i takie dzieciństwo..\nŻdana sielanka nie trwa wiecznie...\nWieczorem chcemy obejrzeć Jackie z Natalie Portman.\nAutor: Tangerina o 2/05/2017\nAnonimowy 6 lutego 2017 01:12\nBardzo chetnie czasem czytam Twojego bloga wlasnie ze wzgledu na rekomendacje co zobaczyc/przeczytac. Lubie. :) Bardzo chetnie obejrze oba filmy, jak tylko moj maz odklei sie od super bowl. ;)\nWczoraj, z racji tego, ze meza nie bylo w domu, moglam wreszcie, po raz pierwszy, obejrzec Children of Men. Film dla mnie osobiscie podwojnie na czasie, mimo tego ze stary.. :)\nPrzy okazji, w temacie - ja rowniez czas buntu przeszlam bardzo burzliwie. To, ze wyszlam bez szwanku, biorac pod uwage rzeczy, w ktore wtedy sie pakowalam, swiadczy o jakims nadzwyczajnym farcie.. ;) Czasem sie zastanawiam, czy nie wykorzystalam juz przypadkiem zasobow farta w mlodosci.. ;)\nAle mam najlepszych rodzicow pod sloncem. Nie moge powiedziec, ze nigdy nie popelnili bledow. Ale, jak to leci: tylko Ci ktorzy nic nie robia, nigdy sie nie myla.. Nie przed wszystkim mogli mnie uchronic. Mozg nastolatka z zasady nie slucha. Ale byli zawsze przy mnie, zeby po pierwsze skopac mi tylek, a po drugie, pomoc mi sie pozbierac.\nMysle, ze rodzice nie sa w stanie uchornic dzieci przed wszystkimi mozliwymi zlymi wplywami. Ale chcialabym wierzyc, ze dwoma z najwazniejszych rol, jakie spelniaja, jest 1) otwarcie oczu dziecka na piekno, ktore je otacza, 2) przekazanie dziecku roznicy miedzy dobrem i zlem..\nTangerina 10 lutego 2017 19:25\nRodzice chcą uchronić dziecko przez całym złem tego świata, a potem taki dzieciak zostaje wrzucony na głęboką wodę i nie bardzo potrafi się utrzymać na powierzchni.Tłumaczyć, rozmawiać i być!Czasem trzeba zacisnąć zęby i przeczekać;)\nwww.naszebabelkowo.pl 6 lutego 2017 07:34\nCzytałam kilka powieści Rotha - i byłam nimi oczarowana i wstrząśnięta jednocześnie. Tej akurat nie znam - ale bardzo chętnie sięgnę po nią i obejrzę ekranizację. To musi być naprawdę mocne i dające do myślenia kino.\nTangerina 10 lutego 2017 19:26\nNaprawdę dobry film.Polecam!\nDIY | Jak zrobić stoliczek w stylu francuskim


I GZ 278/15 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego - OpenLEX\nI GZ 278/15 - Postanowienie Naczelnego Sądu...\nI GZ 278/15 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego\nOpublikowano: LEX nr 1752445\nPostanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2015 r. I GZ 278/15\nNaczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Syndyka masy upadłości I. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej w F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 198/15 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości I. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej w F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia (...) grudnia 2014 r., nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B.\nWojewódzki Sąd Administracyjny w B. zaskarżonym postanowieniem odmówił Syndykowi Masy Upadłości I. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej w F. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.\nSąd I instancji stwierdził, że z danych przedstawionych we wniosku wynika, że w 2014 r. została ogłoszona upadłość likwidacyjna Spółki. Za rok 2014 Spółka poniosła stratę w wysokości 84.853 zł, a wartość jej środków trwałych wynosi 1.322.527,21 zł. Spółka posiada również należności od kontrahentów zagranicznych na kwotę 6.683.989 zł, które według syndyka są nieściągalne. Z dołączonego do akt wydruku "szczegóły rachunku" wynika, że na dzień 19 lutego 2015 r. Spółka dysponowała środkami w wysokości 3.844,94 zł.\nSąd stwierdził, że wartość masy upadłości jest znacząca, a syndyk nadal prowadzi postępowanie upadłościowe. Zdaniem Sądu skoro strona nadal dysponuje dużym majątkiem, którego wartość przewyższa wielokrotnie wysokość wpisu, to trudno jest twierdzić, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ponadto Sąd zauważył, że Spółka posiada znaczne wierzytelności i pomimo osobistego przekonania syndyka, że są one nieściągalne, nie można wykluczyć, że ich dochodzenie okaże się skuteczne. Sąd stwierdził, że strona na tę okoliczność poza gołosłownym stwierdzeniem zawartym we wniosku i powtórzonym w sprzeciwie, nie przedstawiła żadnego dowodu, ani nawet tego nie uprawdopodobniła.\nOdnosząc się do twierdzeń wskazujących na poniesienie przez Spółkę w 2014 r. straty Sąd zauważył, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami i skutkuje brakiem dochodu do opodatkowania. Sąd podkreślił, że strona oświadczyła jedynie, że za 2014 r. wykazana została strata, nie przedstawiła jednak żadnej dokumentacji wskazującej na rozmiary prowadzonej wówczas działalności.\nZdaniem Sądu nie bez znaczenia dla oceny wniosku pozostaje również okoliczność ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego z wyboru. Obrazuje to, że strona była w stanie wygospodarować środki na ten cel, przy czym treść wniosku i sprzeciwu nie wskazują aby usługa prawna była świadczona na rzecz upadłego nieodpłatnie.\nMając na względzie, że skarżący nie wykazał, że zachodzą wobec niego ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy, WSA na podstawie art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) odmówił przyznania prawa pomocy.\nZażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w B. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 245 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. wskazując, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ze względu na brak dochodów i środków finansowych. Zarzucając natomiast naruszenie art. 255 p.p.s.a. wskazał, że Sąd nie wezwał do przedstawienia dokumentów na potwierdzenie sytuacji finansowej Spółki, a w konsekwencji nie rozpoznał całościowo sprawy.\nZgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zatem przyznanie prawa pomocy jest uzależnione od inicjatywy dowodowej wnioskodawcy, który występując do sądu o zwolnienie od kosztów sądowych, powinien udowodnić, że jego sytuacja finansowa uzasadnia zastosowanie wobec niego instytucji prawa pomocy. Z kolei dokonanie prawidłowej oceny, czy osoba prawna ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, wymaga uprzedniej, całościowej oceny sytuacji finansowej tej osoby.\nMimo tego, że w przypadku osoby prawnej sąd może, ale nie musi przyznać prawa pomocy, nawet gdy przesłanki są spełnione, to jednak analiza i ocena wniosku dokonana przez sąd nie może być dowolna.\nMając na uwadze stan faktyczny sprawy, przywołane przesłanki przyznania prawa pomocy, a także zakres oceny zasadności wniosku jakiej powinien dokonać sąd rozpoznający wniosek o przyznanie prawa pomocy, uznać należy, że ocena wniosku skarżącego jakiej dokonał Sąd I instancji jest niewystarczająca dla stwierdzenia, czy skarżący posiada dostateczne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania.\nW ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji poprzestał na danych wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazując, że "wybiórcze przedstawienie dokumentów obrazujących sytuację finansową podmiotu wnioskującego o prawo pomocy może spotkać się z negatywnymi konsekwencjami". Odnosząc się do podniesionej we wniosku kwestii niemożliwości ściągnięcia przez syndyka wierzytelności spółki Sąd stwierdził, że nie można wykluczyć, że ich dochodzenie okaże się skuteczne, jednakże twierdzenia strony w tym zakresie są gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Sąd zauważył również, że wartość masy upadłości jest znacząca, a syndyk nadal prowadzi postępowanie upadłościowe. Sąd jednak nie przeanalizował wskazanych we wniosku okoliczności, z których wynika, że mimo starań syndykowi nie udało się spieniężyć składników majątku, bo albo straciły na wartości albo są obciążone prawami osób trzecich, nie zastanawiał się też nad kwestią kosztów prowadzonego postępowania upadłościowego. Następnie Sąd stwierdził, że strona oświadczyła, że w 2014 r. wykazana została strata, ale nie przedstawiła żadnej dokumentacji wskazującej na rozmiar prowadzonej wcześniej działalności. Wreszcie bez sprawdzenia na jakich zasadach świadczona jest wobec strony usługa prawna przez profesjonalnego pełnomocnika Sąd podkreślił, że strona była w stanie wygospodarować na ten cel środki, przy czym "treść wniosku i sprzeciwu nie wskazują aby usługa prawna była świadczona na rzecz upadłego nieodpłatnie". Na koniec Sąd uznał, że "przedstawiona we wniosku sytuacja Spółki może jawić się jako trudna, jednak w świetle oświadczenia i danych zawartych we wniosku, treści sprzeciwu oraz powstałych wątpliwości, w sprawie nie zostało wykazane, iż spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania."\nZaskarżone postanowienie podlega zatem uchyleniu, bowiem uszło uwadze Sądu I instancji, iż zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.\nOgraniczenie się w motywach uzasadnienia do stwierdzenia, że oświadczenia strony nie zostały poparte odpowiednimi dokumentami, a w sprawie powstały wątpliwości, bez skorzystania z możliwości jakie daje art. 255 p.p.s.a., uniemożliwia stwierdzenie czy ocena dokonana przez Sąd I instancji została przeprowadzona w sposób pozwalający na jednoznaczne uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki uzyskania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.\nJeżeli Sąd miał wątpliwości powinien był wezwać skarżącego do uzupełnienia wniosku o dokumentację uprawdopodobniającą okoliczności podniesione we wniosku. W ponownie prowadzonym postępowaniu niezbędne będzie również porównanie możliwości finansowych strony wnioskującej o prawo pomocy z wielkością wpisu od skargi, jaki strona musi uiścić w postępowaniu, w kwocie 39.154 zł.


Joanna Liszowska o trenowaniu MMA, wywiad z gwiazdą Przyjaciółek\nGwiazda uwielbianego przez widzów serialu "Przyjaciółki" rozważa trenowanie mieszanych sztuk walki, MMA? Aktorka hitu Polsatu w jednym z ostatnich wywiadów zaskoczyła swoim wyznaniem. Okazuje się bowiem, że serialowa gwiazda lubi oglądać walki MMA i nie wyklucza, że sama zacznie trenować! Zapytana o to, czego chciałaby spróbować w ramach dbania o swoją figurę odpowiedziała wprost:\nMoże którejś ze sztuk walki? Od czasu do czasu lubię obejrzeć dobrą walkę MMA. Czuję, że chociaż organizm starzeje się, to mam coraz więcej energii, której muszę dać upust- przyznała w rozmowie z magazynem "Skarb".\nJak myślicie, która gwiazda "Przyjaciółek" rozważa trenowanie sztuk walk? Małgorzata Socha, Joanna Liszowska, Anita Sokołowska a może Magdalena Stużyńska? Odpowiedź na następnej stronie! Zobaczcie, co jeszcze powiedziała o dbaniu o swoją formę.\nZobacz także: Jak uważnie oglądałaś 1. odcinek 11. sezonu "Przyjaciółek"? Sprawdź swoją wiedzę! QUIZ\nTo Joanna Liszowska! Gwiazda serialu "Przyjaciółki" w rozmowie z magazynem "Skarb" nie ukrywa, że chce zadbać o swoją formę. Jaką formę aktywności chce wybrać?\nZdecydowanie fitness. Nie próbowałam dotąd jogi, ale wydaje mi się, że na razie nie jest dla mnie. Jestem z natury niecierpliwa, muszę wyrzucić z siebie nadmiar energii, zmęczyć się fizycznie, spocić- przyznała gwiazda "Przyjaciółek".\nCo jeszcze powiedziała Joanna Liszowska? Aktorka planuje przejść na jakąś specjalną dietę?\nZobacz także: Koktajl żurawinowy: przepis na błyskawiczny shake odchudzający\nAktorka przyznaje, że nie zamierza stosować specjalnej diety.\nRobię to dla siebie i w zgodzie ze sobą. Nie zamierzam stać się superbohaterką. Chciałabym za to, ktok po kroku, zmieniać własne nie najlepsze nawyki, tak by zrobić miejsce na to, co mi służy. Nie chodzi o określoną dietę, ale o zdrowsze odżywianie- zdadziła w rozmowie z magazynem "Skarb".\nJoanna Liszowska zdradziła, że przede wszystkim chciałaby zmienić jedną rzecz. Jaką? Tego dowiecie się na następnej stronie.\nZobacz także: Jan Wieczorkowski też dołączy do "Przyjaciółek"! Kogo zagra? Wiemy jedno - sporo namiesza!\nOkazuje się, że gwiazda serialowego hitu Polsatu ma problem z... regularnym jedzeniem posiłków. Okazuje się, że ze względu na pracę Joanna Liszowska często nie ma czasu na zjedzenie śniadania, czy obiadu.\nBrak śniadań. Często mi się zdarza ich nie jeść. Kiedy zaczynam zdjęcia o szóstej rano, dojeżdżam na plan, przygotowuje się, potem jest już za późno, bo zaczynamy pracę, i okazuje się, że w ciągu dnia nie zjadam nic, bo w tym zamieszaniu i zapracowaniu - zapomniałam. I wtedy nadrabiam wieczorem w domu- przyznała w "Skarbie".\nAgnieszka Sienkiewicz pokazała nowy wózek! Gwiazda "Przyjaciółek" postawiła na niedrogi model!\nJak mieszka Małgorzata Socha? Gwiazda "Przyjaciółek" pokazała, jak urządziła swój dom! ZDJĘCIA\nJest stylowo i bardzo przytulnie.


dzieci! Gdzie się podziały biedne sieroty "odnowionej nareszcie (w Pekinie) lewicy". Ze starszych wymieńmy Sartre'a który jeszcze w roku 1972 oczekiwał od révolution culturelle zbawiennego zniszczenia państwa; aby krótko przed śmiercią wyciągnąć, na znak zgody, drżącą rękę do "prawicowca" Arona.\nTrzeba też wymienić Althussera, wraz z miłosierną inwokacją: zlituj się, Wielki Boże, nad jego udręczoną duszą... A młodsi? Według znawców przedmiotu, tzn. badaczy wałkowanego bezustannie "zmierzchu" czy wręcz "krachu ideologii", uczepili się w swoim sieroctwie ostatniej deski ratunku, rozmaitych (terrorystycznych lub biernych) form nihilizmu. Słowem, powrót kwiatów do korzeni.\nPodczas wojny wydano w Londynie książkę The Ten Commandments: dziesięć rozdziałów dziesięciu sławnych\ndzieci! Gdzie się podziały biedne sieroty "odnowionej nareszcie (w Pekinie) lewicy". Ze starszych wymieńmy Sartre'a który jeszcze w roku 1972 oczekiwał od révolution culturelle zbawiennego zniszczenia państwa; aby krótko przed śmiercią wyciągnąć, na znak zgody, drżącą rękę do "prawicowca" Arona.
Trzeba też wymienić Althussera, wraz z miłosierną inwokacją: zlituj się, Wielki Boże, nad jego udręczoną duszą... A młodsi? Według znawców przedmiotu, tzn. badaczy wałkowanego bezustannie "zmierzchu" czy wręcz "krachu ideologii", uczepili się w swoim sieroctwie ostatniej deski ratunku, rozmaitych (terrorystycznych lub biernych) form nihilizmu. Słowem, powrót kwiatów do korzeni.
Podczas wojny wydano w Londynie książkę The Ten Commandments: dziesięć rozdziałów dziesięciu sławnych


Wybranie odpowiednich drzwi wymaga decydowania się na drzwi wykonane z najwyższej jakości materiałów. Takie drzwi szczególnie zewnętrzne pozwalają na znacznie dłuższe użytkowanie. Można również decydować się na drzwi, które pozwalają na zapewnienie również wygodnego użytkowania. Jak wyselekcjonować takie drzwi?\nGdy chce się wybrać drzwi ważne jest przejrzenie różnych ofert dostępnych na rynku. Pozwala to na sprawdzenie jakie konstrukcje drzwi są dostępne. Jednocześnie można zorientować się w materiałach stosowanych do produkowania drzwi. Drzwi wykonywane są między innymi z różnych rodzajów drewna, z różnych rodzajów materiałów metalowych, aluminium a także w przypadku wewnętrznych drzwi także z plastiku. Oczywiście poszczególne rodzaje materiałów mogą zapewnić różny okres użytkowania.\nIm lepszej jakości są drzwi polskone warszawa tym można liczyć na znacznie dłuższy okres użytkowania. Jednocześnie odpowiednia konstrukcja drzwi również pozwala na zapewnienie dłuższego okresu użytkowania. Jest to szczególnie ważne w przypadku wybierania drzwi zewnętrznych. Odporność na działanie czynników atmosferycznych czy też uszkodzenia mechaniczne pozwala na wydłużenie czasu użytkowania drzwi.\nCeny za drzwi\nSzukanie optymalnych jakościowo drzwi wymaga decydowania się przejrzenie różnych ofert. Obecnie można drzwi kupować w firmach działających internetowo. W takich firmach można często liczyć na znacznie mniejsze ceny. Jednocześnie można od razu postawić na firmy oferujące drzwi wraz z usługami montowania drzwi. Pozwala to często również na skorzystanie z promocyjnych ofert.\nWybieranie drzwi wymaga również postawianie na firmy pozwalające na zapewnienie usług po sprzedaży. Im dłuższa jest gwarancja na drzwi, tym w dłuższym okresie czasu można liczyć na uzyskanie darmowych napraw uszkodzeń nie mechanicznych. Ważne jest również wybieranie drzwi sprawdzonych producentów. Pozwala to na zapewnienie znacznie dłuższego czasu użytkowania drzwi. W dłuższym okresie czasu pozwala to również na uzyskanie oszczędności.


Zadłużenie Polaków stale rośnie. W ostatnim roku o 11 mld zł - Nowa TV\nZadłużenie Polaków stale rośnie. W ostatnim roku o 11 mld zł\n/ Zadłużenie Polaków stale rośnie. W ostatnim roku o 11 mld zł\nPolski dług publiczny przekroczył bilion złotych. Oprócz tego mamy też długi osobiste i to spore – wyliczył BIG InfoMonitor. Jak się okazuje, coraz większe kłopoty mamy też ze spłatą kredytów.\nZgodnie z wynikami badań BIG InfoMonitor Polacy są zadłużeni na 53 mld 690 mln zł. Rekordzista ma do spłaty 102 mln zł. Dług niestety stale rośnie – dane pochodzą z końca 2016 r. Rok wcześniej był niższy aż o 11 mld zł.\nKwota zadłużenia rozkłada się na dwa miliony 322 tysiące statystycznych Polek i Polaków. Co gorsza, dług nie pochodzi tylko z niespłacanych kredytów. Największe problemy z płatnościami mamy jeśli chodzi o regulowanie rachunków i alimenty.\nCzytaj także: Sprawdź, jak wygląda zadłużenie Polski\nPrzeanalizowano także miejsce zamieszkania dłużników. Najmniej solidni mieszkają w woj. kujawsko-pomorskim , lubuskim i dolnośląskim. Tam aż co 10 osoba nie reguluje należności w terminie. Ich przeciwieństwem są mieszkańcy Podkarpacia i Małopolski.\ndate_range 7 kwietnia 2017\n„Konsultacja prawna to 100-200 zł, a zadłużamy się na kilkadziesiąt tysięcy”\n„Super temat”: pożyczkowi oszuści\n– Człowiek, który nie jest profesjonalnie przygotowany, nie jest w stanie zweryfikować treści umów – mówił w programie „Super temat” w Nowa TV Michał Wawrykiewicz. Adwokat, który komentował działalność firm lichwiarskich podkreślał, że lepiej wydać 100 zł na poradę prawnika, niż stracić oszczędności życia. Barbara Husiew, wiceprezes Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu, podkreślała, że „takie praktyki powinny być absolutnie zakazane”.\ndate_range 22 czerwca 2017 schedule 09:52


Akryl Różowy Ocena:\nAnna, Olsztyn - Akryl różowy, tak jak pozostałe akryle jest bardzo dobry, pracuje się "lekko", polecam wszystkim.\nJagoda, Słupsk - Akryle sa bardzo dobre jak i reszta produktow jestem bardzo zadowolona:) Godne polecenia\nMarta, Ozorków -Bardzo dobry akryl i fajnie się na nim pracuje :) w porównaniu z innymi firmami godny zakupu , o niebo lepszy od tych co do tej pory miałam.\nEwelina, Tczew - Z żadnego akrylu nie byłam tak zadowolona jak z akrylu Waszej firmy - polecam wszystkim którzy cenią jakość pracy i wytrzymałość materiału.\nMartyna, Legnica - Liquid z firmy LADY'S NAILS COSMETICS po pierwsze bardzo się opłaca cenowo i jest produktem na którym bazuje już kilka lat. Na rynku nie znalazłam lepszej firmy. Pozdrawiam i polecam\nPatrząc na dłonie profesjonalisty modelującego akryl, wydaje się, że owa technika to bułka z masłem – niestety nie. Niedoświadczone stylistki paznokci napotykają na drodze do pięknych warstw wiele przeszkód, przede wszystkim masa nie daje się w prosty sposób czysto i szybko wymodelować. W przeciwieństwie do światłoutwardzalnych powłok, które twardnieją dopiero po naświetleniu ich promieniami UV, proszek i płyn po połączeniu tworzy stopniowo gęstniejącą masę. Pani Vicky Peters zdradzi Wam, jak pokonać wszystkie największe trudności pojawiające się podczas stosowania mieszanki proszkowo-płynowej.\nWiedza, doświadczenie i godziny treningu to niezbędne elementy składające się na idealnie dopracowaną warstwę akrylową. Niestety niewielu stylistkom udaje się w krótkim czasie okiełznać akryl. Technika ta wymaga wyczucia. Kto jednak oswoi tę technikę, stworzy za jej pomocą fantastyczne kreacje. Niestety pierwsze kroki mogą okazać się frustrujące.\nStosując akryl już na samym początku pojawia się pytanie: „W jakich proporcjach wymieszać proszek i liquid? Z kolei po połączeniu składników zaczynają one wiązać się ze sobą, a masa stopniowo twardnieje, to znaczy, że po kilku minutach materiał jest zbyt twardy, by go wymodelować. Prócz ograniczenia czasowego, wiele osób nurtuje kwestia sposobu wymieszania proszku i płynu. Jednak trening i cierpliwość pozwolą każdemu styliście w końcu rozwinąć skrzydła.\nW jaki sposób idealnie wymieszać proszek z płynem?\nWłaściwe proporcje mieszanki proszkowo-płynowej odgrywają główną rolę podczas modelowania warstwy a niewłaściwe proporcje wpływają zarówno na tempo schnięcia materiału jak i na stabilność gotowej powłoki, co oznacza, że mogą pojawić się odspojenia lub pęknięcia. Jeśli mieszanka będzie zbyt sucha, czyli płyn nie zostanie wchłonięty przez drobinki akrylowe, powstanie niejednolita, zbyt gęsta masa o nierównej powierzchni. Oprócz tego istnieje ryzyko, że do substancji wnikną niepożądane bąbelki powietrza. Utwardzona, zbyt sucha masa nie jest wystarczająco elastyczna i może pęknąć. Za bardzo wilgotna mieszanka jest z kolei zbyt płynna, by ją idealnie kontrolować. W rezultacie masa może dostać się na wał paznokciowy oraz na skórki i doprowadzić do późniejszych odspojeń.\nWilgotniejsza mieszanka, tym bardziej skurczy się w procesie twardnienia. W mokry materiał łatwo wklepać niepożądane bąbelki powietrza, co często przydarza się osobom początkującym, które modelują bez wyczucia, uklepując masę. Nawet jeśli nanoszenie masy przestanie sprawiać nam trudność, nie oznacza to końca problemów. Niewłaściwe narzędzie może także przysporzyć nam problemów w osiągnięciu idealnych proporcji.\nPędzelek: Większość producentów wytwarza pędzelki do modelowania, które zostały zaprojektowane specjalnie na potrzeby masy akrylowej. Zastosowanie niewłaściwego pędzelka utrudnia nie tylko wymieszanie składników, lecz także samo modelowanie może okazać się nie lada wyzwaniem. Najlepiej pracować pędzelkiem oferowanym przez producenta danego systemu akrylowego. Do pracy z akrylem polecamy pędzelki Kolinsky z naturalnego włosia.\nPojemniczek: Pojemnik na płyn (ewentualnie na monomer) to kolejny ważny element, który ma wpływ na jakość mieszanki. Naczynie powinno stabilnie stać na blacie, nie dając się łatwo przesuwać po jego powierzchni. Oprócz tego wybieramy pojemnik o grubych ściankach i brzegach, dzięki którym odsączymy nadmiar płynu ze szczecinki pędzelka. Naczynie wykonane z przeźroczystego tworzywa daje możliwość obserwowania liquidu, ułatwi nam to także ocenienie, czy pędzelek nabrał wystarczającą ilość płynu. W ofercie LNC można znaleźć kilka rodzajów Dappen Dish - pojemników do mieszania akrylu z liquidem.\nChusteczka: Nie obejdziemy się także bez nie strzępiącego się i chłonnego materiału, który pomoże nam oczyścić pędzelek oraz uformować jego włosie w szpic. Chusteczka ma wpływ także na uzyskanie właściwej proporcji mieszanki. Jeśli po nabraniu kuleczki akrylu stwierdzimy że w pędzelku znajduje się zbyt dużo wilgoci, możemy go przekręcić i odsączyć o materiał. Sztuczka ta bywa bardzo pomocna, jednak wymaga wprawy i nie zawsze kończy się sukcesem. W razie wątpliwości polecam usunięcie „podejrzanej” kulki akrylowej, oczyszczenie pędzelka i wykonanie nowej mieszanki.\nPerfekcyjne proporcje mieszanki\nW jakiej proporcji musimy połączyć proszek z płynem?\nNajczęściej miesza się dwie części proszku z trzema częściami płynu. Ale bardzo ciężko jest dokładnie określić idealne proporcje. Należy przede wszystkim kierować się wyczuciem, gdyż nie mamy do dyspozycji ani wagi, ani odważników a jedynie pędzelek, za pomocą którego łączymy składniki. Mieszanki różnią się nie tylko pomiędzy systemami, ich skład jest uzależniony także od czasu twardnienia, wielkości pędzelka oraz indywidualnej techniki stylistki. Istnieje jednak kilka podstawowych zasad, które mogą pomóc w idealnym połączeniu płynu i proszku.\nJeśli stwierdzimy, że kuleczka akrylu niemal spływa ze szczecinki, a na powierzchni płytki daje się zbyt lekko rozprowadzać, oznacza to zbyt dużo liquidu. Z kolei gdy kuleczka stwardnieje zaraz po nałożeniu jej na paznokieć – oznaczać to może za mało płynu lub za dużo proszku. Aby poznać właściwości materiału stosowanego produktu oraz, by się do niego przyzwyczaić warto poeksperymentować chwilę, tworząc różnej wielkości kuleczki akrylowe o zróżnicowanej wilgotności.\nNa początku całkowicie zanurzamy w płynie szczecinkę pędzelka. Dociskamy lekko włosie do dna pojemniczka, przesuwając szczecinkę na boki aby usunąć ewentualne pęcherzyki powietrza ukryte pomiędzy włoskami. Wyciągając pędzelek z pojemniczka dociskamy włosie do brzegów naczynia, jednocześnie obracamy pędzelek tak, by ładnie uformować szczecinkę w szpic. Im mocniej dociśniemy pędzelek, tym więcej płynu z niego wyciśniemy. Warto na początku stosować różne ilości płynu, by „wyczuć” technikę oraz nauczyć się idealnego wyważenia łączonych substancji.\nPo tym jak nauczymy się nabierać pędzelkiem różne ilości płynu, należy spróbować stworzyć kuleczki akrylowe o różnej wielkości.\nNabieramy na czubek pędzelka proszek i delikatnie zataczamy nim kółka lub ostrożnie przesuwamy nim na boki. Uważamy, by akryl nie oblepił całej szczecinki. W takim przypadku materiał stwardnieje zanim jeszcze przystąpimy do modelowania – a sam pędzelek w rezultacie wyląduje w koszu. Po wykonaniu kuleczki kładziemy ją na gładką powierzchnię. Czynność tę powtarzamy z wieloma kuleczkami, charakteryzującymi się różnymi proporcjami składników. Obserwujemy przy tym, jak zachowują się poszczególne bryłki akrylu w zależności od ich konsystencji.\nDobór idealnych proporcji jest kwestią treningu. Podczas ćwiczenia warto sporządzać notatki, dzięki którym określimy czas, który upływa od połączenia składników do stwardnienia warstwy.\nPamiętajmy, że ciężko jest skorygować błędy powstałe na skutek niewłaściwego połączenia składników. Jeśli nałożymy kuleczkę na płytkę i stwierdzimy, że bryłka jest zbyt sucha – nic nie da ponowne zanurzenie pędzelka w płynie i próba naprawienia błędu. Proces utwardzenia już się zaczął i kuleczka nie przyjmie więcej wilgoci. Liquid spłynie z bryłki i dostanie się na wał paznokciowy i skórki – co jest rzeczą niedopuszczalną.\nBryłka, która budzi nasze wątpliwości powinna zostać zmyta. Lepszym pomysłem jest po prostu wykonanie nowej mieszanki. Dzięki temu zaoszczędzimy zarówno materiał, jak i czas, który poświęcilibyśmy na wykonanie bezowocnych korekt.\nIdealne linie uśmiechu\nWykonanie idealnej linii uśmiechu w przypadku frenchu może podnieść poziom adrenaliny we krwi. Należy uważać, by linia nie przebiegała zbyt płytko oraz zbyt wysoko oraz by nie była zbyt płaska. Linia uśmiechu powinna cieszyć oko swoją regularnością i symetrycznością. Do tego modelując zwracamy uwagę, czy nie powstały cienie i smugi.\nTak jak w przypadku każdej innej techniki tutaj także rolę odgrywa trening. Początkujący powinni na początku poćwiczyć na białych tipsach, gdyż modelowanie końcówek na szablonach to już wyższa szkoła jazdy. Zaznaczona linia uśmiechu na tipsach bardzo pomaga w idealnym wytyczeniu granicy pomiędzy akrylem białym i różowym. Jak tylko poczujesz się nieco pewniej możesz sięgnąć po tipsy transparentne lub spróbować swoich sił na szablonach.\nWarto stworzyć końcówkę z jednej kuleczki, ponieważ zastosowanie jednej bryłki (oprócz kątów linii uśmiechu) gwarantuje jednolity kolor. Jeśli połączymy ze sobą kilka drobniejszych kuleczek o choćby minimalnie innym składzie, może okazać się, że na powierzchni warstwy pojawią się smugi i cienie, co sprawia niepożądany efekt marmurkowy.\nTworzymy koniuszkiem pędzelka średnio dużą kuleczkę akrylową i umiejscawiamy ją pośrodku wolnej końcówki paznokcia. Wycieramy pędzelek, aby nie pozostały na nim resztki materiału. Nie czynimy tego jednak zbyt mocno, by nie usunąć całej wilgoci ze szczecinki. Podczas oczyszczania delikatnie dociskamy włoski, jednocześnie dociskając pędzelek tak, by uformować na nowo ładny szpic. Następnie przesuwamy materiał wybrzuszeniem pędzelka na prawo i lewo. Także na wolną końcówkę nasuwamy masę, która powinna ją cienko pokrywać. Kroki: „nabieranie materiału”, „umiejscawianie kuleczki na paznokciu” oraz „przesuwanie masy na boki” nie powinno zająć więcej niż 20 sekund.\nNa nowo zanurzamy pędzelek w celu jego zwilżenia, następnie go wycieramy, aby ładnie ułożyć włoski w szpic. Trzymamy pędzelek pionowo tak, by trzon pędzelka wskazywał na sufit. Teraz pociągamy linię uśmiechu: zaczynamy od środka i przesuwamy szczecinkę na prawo a potem na lewo. Nie trzymamy pędzla za bardzo pod kątem, gdyż istnieje niebezpieczeństwo, że podważymy powłokę, pod którą wpłynie różowy materiał co w rezultacie sprawi, że linia uśmiechu będzie nieregularna. Optymalna linia uśmiechu posiada mocno zarysowany i prosty brzeg, jakby został on wycięty foremką do ciastek.\nMoże się zdarzyć, że zajdzie potrzeba ponownego lub nawet podwójnego pociągnięcia linii uśmiechu tak, by przybrała ona pożądany kształt. Jeśli warstwa zacznie wyraźnie twardnieć, kształtujemy linię uśmiechu nieco wolniejszymi ruchami.\nNaszym kolejnym krokiem jest stworzenie kątów linii uśmiechu, dzięki czemu nie będzie ona zbyt płaska.\nPędzelkiem tworzymy małą, raczej suchą kuleczkę. Nanosimy ją przy linii uśmiechu i modelujemy ją powoli w kierunku wału paznokciowego – nie naruszamy jednak skórek! Czynność wykonujemy po obu stronach płytki.\nNastępna czynność to wypełnienie łożyska.\nTworzymy więc odpowiedniej wielkości kulkę i nakładamy ją na środek paznokcia. Masę uklepujemy delikatnie pędzelkiem rozprowadzając akryl płasko i cienko w kierunku skórek pamiętając o tym, by ich nie dotknąć i by przy skórkach nie był nałożony zbyt grubo. Mogłoby to być powodem późniejszego odspojenia akrylu z paznokci. Różową masę dociągamy jeszcze do białej końcówki i czyścimy pędzelek.\nNastępnie kształt półksiężyca budujemy za pomocą przezroczystego akrylu.\nPrzed nami budowa punktu stresu. Przebiega on w polu miedzy pierwszą a trzecią częścią długości paznokcia. Tam zwykle przebiega linia stresu czyli część najbardziej narażona na osłabienie paznokcia. To miejsce musi być odpowiednio grubsze i pagórkowate. Nakładamy w to miejsce kulkę przezroczystej masy i rozkładamy ją najpierw do tylu, na boki a potem do przodu przykrywając delikatnie wcześniej zrobioną białą końcówkę french. Tak samo wykonujemy kolejne paznokcie.\nKończąc ostatni paznokieć okaże się że na wcześniej zrobionych paznokciach masa akrylowa jest już twarda. Wtedy przystępujemy do piłowania, potem do polerowania i na koniec do nabłyszczania paznokci.\nO czym jeszcze powinna wiedzieć stylistka stosująca technikę akrylową?\n• Do skracania paznokci akrylowych używaj pilników albo frezów, nigdy nie używaj gilotyny.\n• Do polerowania najlepsze są frezy polerskie albo bloki o różnej, drobnej ziarnistości.\n• Jeżeli chodzi o nabłyszczanie paznokci akrylowych możesz użyć polerki, lakierów albo żelu nabłyszczającego. Ten ostatni musi być jednak utwardzony w lampie UV.\n• Bardzo ważne jest by podczas pracy techniką akrylową klientka nie miała zimnych palców, na co należy zwracać uwagę szczególnie zimą. Akryl nałożony na „zimne” paznokcie nawet jeżeli zaaplikowana została optymalna mieszanka proszku z liquidem nie chce schnąć i może się krystalizować. Należy wtedy zadbać o odpowiednią temperaturę w gabinecie, starać się nie robić przeciągów i nie pracować blisko włączonej klimatyzacji. Najlepiej przed zabiegiem zrobić klientce masaż dłoni, a jeszcze lepiej manicure z użyciem peelingu i maski. Usługa będzie droższa, ale klientka będzie na pewno zadowolona, sama zjawi się ponownie i zareklamuje Wasz salon kosmetyczny swoim znajomym.\nPostarajcie się, by wraz z pięknymi liniami uśmiechu na paznokciach pokazał się także uśmiech na twarzach Waszych klientek.\nKliknij tutaj by dowiedzieć się "Zapowietrzenie masy na paznokciach? Jak temu zaradzić?"\nWaciki bezpyłowe Lohmann & Rauscher 1 x 500 szt


IAI Bridge 5.4 z zupełnie nowym modułem synchronizacji i aktualizacją adresów dostaw dla uniwersalnego trybu pracy - ecommerce dopasowany do Ciebie\nW dniu dzisiejszym zostanie udostępniona nowa wersja IAI Bridge oznaczona numerem 5.4. Przynosi ona kompletnie przeprojektowany proces synchronizacji zamówień, dający większą kontrolę i stabilność. Dodatkowo dla korporacji korzystających z IAI Bridge do połączenia IAI-Shop.com ze swoim back-office wprowadzony został moduł aktualizujący adres dostawy klienta w chmurze sklepu internetowego jeżeli zmiana adresu nastąpiła w zewnętrznym systemie back-office.\nPoprawiony proces synchronizacji z chmurą IAI-Shop.com\nPodsumowanie wyniku synchronizacji przeszło redesign i teraz informacje w nim zawarte są jeszcze bardziej czytelne. Wychodząc naprzeciw potrzebom naszych Klientów oraz poprawieniu obsługi zgłoszeń, przebudowaliśmy proces synchronizacji. Jest on teraz jeszcze bardziej niezawodny, a na pasku postępu widoczny jest aktualny etap wykonywanej synchronizacji. Synchronizację można również zatrzymać na dowolnym jej etapie bez konsekwencji.\nJeśli podczas synchronizacji wystąpi przerwa w dostawie Internetu, aplikacja IAI Bridge zapyta się użytkownika czy kontynuować synchronizację. Brak reakcji użytkownika oznaczać będzie, że aplikacja będzie próbowała dokończyć synchronizację do skutku. Nie wystąpi już również sytuacja, w której błędne zamówienie spowoduje, że nie przeniosą się wszystkie zamówienia. Od teraz błędne zamówienie zostanie faktycznie pominięte, ale reszta poprawnych zamówień zostanie zaimportowana z chmury IAI-Shop.com.\nSynchronizacja listy towarów również została usprawniona. Od wersji 5.4 IAI Bridge potrafi automatycznie dodać towary do listy synchronizowanych pomiędzy programem F/K, a chmurą IAI- Shop.com. Warunkiem jest włączenie nowej opcji oraz przypisanie towarom w Panelu IAI-Shop.com kodu zewnętrznego systemu zgodnego z tym z programu F/K. Funkcja ta przydatna jest zwłaszcza w sytuacji, kiedy następuje import towarów z programu F/K do sklepu. Wystarczy teraz włączyć nową funkcjonalność i nie trzeba już pamiętać o wybraniu do synchronizacji nowo zaimportowanych towarów. Podczas aktualizacji programu funkcja ta nie będzie automatycznie włączona, dlatego klientów zainteresowanych takim działaniem prosimy o jej włączenie.\nDzięki nowej funkcji, nie ma również potrzeby zatrzymywania procesu synchronizacji, gdy nowe towary pojawiają się w ofercie sklepu. Dotychczas konieczne było zatrzymanie procesu synchronizacji, dodanie towarów do listy synchronizowanych i uruchomienie synchronizacji od początku. Teraz towary automatycznie dodadzą się do listy towarów synchronizowanych pomiędzy kolejnymi synchronizacjami\nAktualizacja adresów dostaw w uniwersalnym trybie pracy\nIAI Bridge 5.4 kontynuuje proces zmian w zakresie synchronizacji kontrahentów. Od tej wersji możliwa stała się aktualizacja adresów dostaw. Na tę chwilę nowa funkcjonalność działa tylko w uniwersalnym trybie pracy, najczęściej wybieranym przez duże korporacje wykorzysujące IAI-Shop.com do spięcia swojego systemu back-office z chmurą IAI-Shop.com.\nWsparcie dla Subiekt GT 1.32 SP1\nIAI Bridge 5.4 przynosi ze sobą również wsparcie dla najnowszego Subiekta GT w wersji 1.32 SP1.


NISSAN JUKE - SAMOCHODY NOWE I UŻYWANE\nNISSAN JUKE (2010-2017) - SAMOCHODY NOWE I UŻYWANE\nKażdemu kierowcy oraz pasażerowi zależy na jeździe w komfortowych warunkach. Przede wszystkim chcemy, aby samochód gwarantował bezpieczeństwo, zdobywał oczekiwane osiągi, a przy tym spełniał nasze wymagania estetyczne. Jeśli szukasz dużego auta, idealnego do jazdy po mieście, ale sprawdzającego się również w terenie, Nissan Juke jest pisany właśnie Tobie! W przestronnym wnętrzu poczujesz się swobodnie, ponieważ wymiary Nissana Juke pozwalają zachować pasażerom wygodę podczas podróżowania. Pojazd dysponuje dużą przestrzenią, która ułatwia również przewóz bagażu.\nNissan Juke to model z 2010 roku plasujący się w segmencie I. Ceniony japoński producent połączył mały miejski crossover z uzupełnieniem gamy Nissana w segmencie SUV-ów. Dlatego łączy w sobie niewielkie rozmiary z wygodą i przestrzenią dużych pojazdów. Charakteryzuje się szerokimi nadkolami, wąskimi szybami bocznymi i reflektorami rodem z samochodów rajdowych z lat. 60. i 70. – nawiązanie do sportowych aut. Cena Nissana Juke jest wyjątkowo atrakcyjna w stosunku do osiągów, jakie zdobywa podczas użytkowania oraz komfortu, który zapewniają wygodne siedzenia, doskonale wyprofilowane fotele.\nAUTO SPEŁNIAJĄCE TWOJE WYMAGANIA\nW naszej ofercie znajdziesz nowe i używane samochody spełniające oczekiwania najbardziej wymagających użytkowników. Dane techniczne Nissana Juke mówią same za siebie. To pojazd przeznaczony dla doświadczonych kierowców, jak i tych, którzy dopiero zaczynają jeździć po drogach. Wbudowana klimatyzacja automatyczna i dwustrefowa znacząco podnoszą komfort jazdy w upalne dni. Welurowa tapicerka gwarantuje wygodę, dzięki czemu podróż staje się przyjemniejsza, zarówno ta krótsza, jak i dłuższa.\nNissan Juke wyposażony jest w komplet poduszek powietrznych przy każdym siedzeniu zapewniających pełne bezpieczeństwo pasażerów, a kamera cofania ułatwia parkowanie oraz wyjazd z miejsca parkingowego. Wbudowane radio sprawia, że każda podróż staje się przyjemniejsza, zarówno dla Ciebie, jak i innych przebywających w aucie. Spalanie Nissana Juke jest zależne od konkretnego modelu. Moc silnika wynosi 190KM – japoński producent gwarantuje możliwość zdobycia wysokich osiągów, które zaspokoją nawet najbardziej wymagających kierowców. Auto osiąga odpowiednie przyspieszenie zapewniające również oczekiwaną płynność jazdy.\nNISSAN JUKE - CENIONY NA RYNKU MOTORYZACYJNYM\nGezet oferuje wyłącznie bezpieczne samochody – wygodne dla wszystkich użytkowników. Nissan Juke przeznaczony jest dla wszystkich, którzy oczekują wysokiej jakości w możliwie najniższej cenie – model japońskiego producenta odpowiada na zapotrzebowania Klientów. To samochód najwyższej klasy, zapewniający komfortową jazdę, zarówno w mieście, jak i w terenie. Proponujemy konkurencyjne stawki za sprawne pojazdy cenione na rynku motoryzacyjnym.\nPROPOZYCJA DLA KAŻDEGO KIEROWCY!\nDecydując się na usługi Gezet, masz gwarancję jakości – nie tylko nowych modeli, ale również używanych pojazdów, którymi dysponujemy. Oferujemy atrakcyjne stawki, ale także najwyższej klasy auta spełniające oczekiwania kierowców. Nissan Juke to najlepsze propozycja dla Ciebie!


Predator i Nitro — subskrypcja Xbox Game Pass Ultimate na PC | Sponsoring | Predator Gaming | Acer Polska\nDzięki miesięcznej subskrypcji Xbox Game Pass Ultimate zawierającej bibliotekę EA Play możesz grać w ponad 100 świetnych tytułów na swoim nowym komputerze Acer, Predator lub ConceptD z system Windows 11. Nowe gry są dodawane przez cały czas, więc nigdy nie będziesz się nudzić.\nSpróbuj swoich w sił w nowej odsłonie klasycznej strategii Age of Empires IV na naszym najnowszym smukłym laptopie do gier z procesorem i9.\nWydajny laptop do gier z procesorem dwunastej generacji, dzięki któremu z powodzeniem utorujesz sobie drogę do zwycięstwa w grze Back 4 Blood.\nTen komputer do gier z możliwością rozbudowy i chłodzeniem cieczą z łatwością radzi sobie z immersyjnymi grami, takimi jak Flight Simulator.\nUruchom swojego nowego laptopa do gier z systemem Windows i odpręż się po ciężkim dniu, zwiedzając świat gry Minecraft Dungeons.\nJAK ZREALIZOWAĆ (za pośrednictwem sklepu Microsoft Store)\nOtwórz aplikację Xbox\nKliknij przycisk „Biblioteka” i wyszukaj pozycję „Dołączone do urządzenia”\nKliknij „Dołączone do urządzenia”\nWyszukaj „Xbox Games Pass” i wybierz „Zrealizuj”\nPostępuj zgodnie z instrukcjami wyświetlanymi na ekranie, aż zobaczysz napis informujący o powodzeniu operacji.\nJAK ZREALIZOWAĆ (za pośrednictwem aplikacji Xbox)\nKliknij „Wszystkie gry PC” i wybierz grę\nKliknij „Zainstaluj”, a następnie „Dołączone do Game Pass”\nPoczekaj, aż gra się zainstaluje\nGraj i baw się dobrze!\nZacznij się dobrze bawić\nPobieraj i graj na całego na komputerach marki Acer, Predator lub ConceptD z systemem Windows 11. Możesz też grać w gry konsolowe z chmury za pomocą kontrolera podłączonego do Twojego komputera z systemem Windows 11.\nWymagana subskrypcja; trwa do momentu anulowania; zawartość katalogu gier co jakiś czas się zmienia. Wymagany system Windows 11; szczegółowe informacje można znaleźć na stronie www.xbox.com/gamepass. Kwalifikujące się regiony znajdziesz na stronie www.xbox.com/regions