Galerie zdjęć - Bezpłatne zdjęcia porno Voyeur - enetherlandshotel.com\nGalerie zdjęć - Bezpłatne zdjęcia porno Voyeur\nUdzia w przychodach : jeli bierzesz udzia w programie partnerskim YouTube, a w Twoich filmach pojawia si muzyka, moesz Galerie zdjęć - Bezpłatne zdjęcia porno Voyeur si przychodami z wacicielem praw autorskich do wykorzystanych przez Ciebie utworw. Wicej informacji. Nasza klientka Katarzyna wygldaa niezwykle uroczo w beowej tiulowej sukni (krtka wersja modelu Babie Lato) z bolerkiem w kwiaty.\nI ten wianek. licznie. Zdjcia Pawe Szaawiski. Okazuje si, e soce i penia lata wcale nie stanowi obowizkowego elementu udanego pleneru lubnego. Cuda niewidy wraz z niewzruszon par mod udowadniaj, e nawet w deszczu i kaloszach mona.\nZ przyjemnoci ogldamy t niekonwencjonaln sesj. Nasza suknia Babie Lato z brzem pasuje do klimatu tak wietnie, e wydaje si, jakby wszystko, nawet pochmurna Znw nietypowy plener, bez paacowych ogrodw i rajskiego soca. Dosy mroczne gry, chmury i las. I do tego nasza klientka Beata w swojej wariacji na temat Babiego Lata (zmienia kolor dou na biay).\nZdjcia Tomasz Opowiadania porno z gejami Strona 2. W tym celu Galegie stron Informacje o prawach autorskich i kliknij link po prawej stronie menu edycji obok danego filmu. Otworzy si strona z Galerie zdjęć - Bezpłatne zdjęcia porno Voyeur o tym, jakich treci dotyczyo roszczenie zgoszone do Twojego filmu i kto je zgosi. Znajdziesz tam te opcj odwoania si od roszczenia.\nJeli zoysz odwoanie, nie majc wanego powodu, waciciel praw autorskich moe usun Twj film. Jeli do zdjęcla dojdzie, Twoje konto otrzyma ostrzeenie za naruszenie praw autorskich. e to jej NAGIE zdjęcka.\nW niedziel wieczorem do sieci wycieky nagie zdjcia celebrytw. Fani wymiewaj reakcje na nagie zdjcia Jennifer Lawrence. bo w Internecie nic. albo w tytule ilub w tresci widnieje Jennifer Lawrence albo jej.\nW kotowni jest czysto, bo nie trzeba adowa Galeriee niej tony wgla czy drewna, trzeba jedynie pamita o regulowaniu rachunkw za gaz i ewentualnym tankowaniu zbiornika. Jednoczenie regulacja procesu spalania jest znacznie atwiejsza.\nW kocu atwiej regulowa jednoczenie strumie paliwa i potno zakrcajc odpowiedni zawr ni sterowa prac kota tylko zmieniajc ilo powietrza. Z pocztku nonikiem ciepa byo po prostu gorce powietrze. Ju w czasach antycznego Rzymu (w II w. ) powietrze ogrzane w piecu przepywao Galerie zdjęć - Bezpłatne zdjęcia porno Voyeur rury umieszczone cianach i pododze (byo to wic ogrzewanie podogowe).\nWod do przenoszenia ciepa wykorzystano po raz pierwszy do ogrzewania szklarni w 1716 w Anglii. Jeszcze dzi w instalacjach z centralnym rdem ciepa niekiedy stosuje si przenoszenie go wanie pod postaci ciepego (gorcego) powietrza. Najczciej dzieje si tak w przypadku nowoczesnych kominkw z systemem dystrybucji gorcego powietrza.\nW naszej ofercie czeka na Ciebie inteligentne ogrzewanie Bezpłahne, a dokadniej Voyeyr, ktre pozwol na kontrol i sterowanie ogrzewaniem. Wystarczy, e podczysz je do prno obecnego systemu ogrzewania zastpujc star gowic termostatyczn lub termostat, by zyska moliwo zarzdzania ciepem bez wzgldu na to, gdzie jeste.\nTo naprawd proste. W dzisiejszych instalacjach nonikiem ciepa najczciej jest woda. Niekiedy stosowane s niezamarzajce pyny w rodzaju borygo to w instalacjach, ktre nie s uywane przez ca zim. Wyobra sobie ogrzewanie, ktre inteligentnie dopasowuje si do potrzeb Twoich i Twojej rodziny. Takie, ktre pozwoli Ci obniy wydatki na ciepo nawet Galerie zdjęć - Bezpłatne zdjęcia porno Voyeur 40, jednoczenie podnoszc komfort Twojego ycia.\nTakie wanie moliwoci daje Ci inteligentne Galerie zdjęć - Bezpłatne zdjęcia porno Voyeur. To nie technologia przyszoci, a oglnie dostpne ju rozwizanie technologiczne, ktre zmieni Twoje ycie Galeris lepsze. Na poszukiwania wd Darmowe filmiki porno anal - Filmy z seksem analnym oraz badania zwizane z moliwoci ich wykorzystania w ramach instalacji geotermalnej mona pozyska dofinansowanie z budetu pastwa.\nDotacje na ten cel udzielane s przez Narodowy Fundusz Ochrony rodowiska i Gospodarki Wodnej, w ramach programu 4. 3 ale mog z nich skorzysta tylko instytucje wymienione w ustawie Prawo geologiczne i grnicze (Dz.


Wyspa „Kuka”… czyli o tym jak spóźniłem się na … - forum Fly4free\nWyspa „Kuka”… czyli o tym jak spóźniłem się na …\nTemat postu: Wyspa „Kuka”… czyli o tym jak spóźniłem się na …\n#1 Wysłany: 13 Cze 2017 22:37\n....Kubę. Tytuł jest lekko prowokujący ale mam nadzieję, że ta lekka prowokacja zostanie mi wybaczona po przeczytaniu relacji.\nWszystko zaczęło się w leniwe, październikowe przedpołudnie. Siedziałem w pracy, niemiłosiernie się nudziłem a moje oczekiwania były bardzo przyziemne. Marzenia miałem bliskie, marzeniom Kasi Nosowskiej : „a gdyby tak chociaż mucha zjawiła się….” - tak bardzo nic się nie działo w biurze.\nA skoro roboty nie było wcale to pozostawało forum ? Pojawiło się fajne DOJ,\nhttps://www.fly4free.pl/forum/bkk-i-%20nrt-z-europy-za-860zl,232,102607&hilit=iberia , które na początku nie wzbudziło mojego wielkiego zainteresowania ale po chwili zacząłem układać puzzle i kojarzyć fakty. Szybka kalkulacja, trochę sprawdzania i okazało się, że loty do Ameryki Środkowej lub Południowej oraz powrót z Azji można nieźle rozciągnąć w czasie. Dostępne są loty TAM na naszą majówkę a powroty w okolicy Bożego Ciała. Całość za ok 800 zł za osobę. Udało się złożyć fajny trip. Wylot na Kubę na majówkę a powrót z Japonii po Bożym Ciele. Pozostawało tylko pytanie jak to spiąć? Jak wrócić z Kuby? Jak dolecieć do Japonii? A może zaszaleć i robić RTW?\nWiedziałem, że wrócić z Kuby można w świetnej cenie (bardzo niskie dopłaty!) i dobrej stawce milowej M&M na pokładach Eurowings czyli niskokosztowej spółki córki cioci Lufy a dolecieć do Japonii można na pokładach naszego LOTu bezpośrednio z Warszawy. Dopłaty niewielkie, wylot z macierzystego lotniska oraz częste, promocyjne stawki w Najmilszych Poniedziałkach.\nRzut okiem w kalendarz, majówka 2017 wypadała idealnie - 9 dni wolnego można mieć biorąc tylko 3 dni urlopu. Wszystko pasowało niemal idealnie. Pozostało tylko wykonać telefon do drugiego centrum decyzyjnego, zlokalizowanego w jednym z biurowców warszawskiego Mordoru. Tutaj napotkałem niespodziewany opór ponieważ narzeczona stwierdziła, że 10 dni na Kubie to trochę mało i wolałaby dłużej ale nie dała się długo przekonywać i tak też weszliśmy w posiadanie biletów na dwie fajne wycieczki za całkiem przyjemne pieniądze.\nWiedziałem, że bilety za mile, z Kuby trzeba zarezerwować możliwie jak najwcześniej. Nie zwlekałem i kilka dni po zakupie Iberii dobrałem bilety Eurowingsa na trasie Hawana- Kolonia, opcja z posiłkiem i bagażem dla jednej osoby to 35tys mil oraz 15$ dopłaty. Dostępna była też goła taryfa „Basic” za 27 tys/pax. Nie zawierała nic poza miejscem siedzącym, bagażem podręcznym 7 kg i butelką wody mineralnej. Dostępne były jeszcze loty Eurowings z Varadero do Kolonii z jeszcze mniejszymi dopłatami!! ale terminy lotów nie do końca nam pasowały. Lot z Hawany był idealny. Wylot późnym wieczorem w sobotę, tak żeby wylądować w niedzielę w południe w Kolonii, kilka godzin przed odlotem Ryanaira do Modlina. Tak też dopięła się pierwsza wyprawa i ogólny plan lotów wyglądał tak:\n??.04 WAW-BCN [??] – do kupienia\n26.04 BCN-MAD-HAV [IB]\n06.05 HAV-CGN [4U]\n07.05 CGN-WMI [FR]- do kupienia\nBrakowało dolotów do Barcelony i powrotu z Kolonii, które planowałem dokupić w LCC. Z Warszawy do Barcelony mamy obecnie 5-ciu przewoźników latających regularnie na tej trasie więc wydawało się, że będzie w czym wybierać. Wrócić z Kolonii planowałem Ryanairem, który wylatywał kilka godzin po planowany przylocie Eurowingsa. Z wcześniejszych obserwacji tego kierunku wiedziałem, że przyjdzie moment z bardzo dobrymi cenami, trzeba tylko go wyczekać i nie pomyliłem się. Ustawiłem zatem alerty na Google Flights i monitorowałem sytuację. Poleca to narzędzie do monitorowania cen. W przypadku zmiany kwoty za obserwowany lot możemy dostać e-mail z informacją o zmianie ceny ale musimy zaznaczyć, że chcemy otrzymywać takie maile. Jeżeli mamy urządzenie mobilne połączone z kontem Googla to dostaniemy również informację o zmianie ceny w formie wyskakującego powiadomienia na ekranie telefonu lub tableta. Przydatna rzecz choć używając dłuższy czas mam wrażenie, że powiadomienia mogłyby przychodzić trochę szybciej. Nie wiem z jaką częstotliwością Google monitoruje ceny i generuje zapytania ale chciałby, żeby było to szybsze/częstsze, choć zdaje sobie sprawę jaki ruch mogłoby to generować ?\nPowrót z Kolonii kupiłem 3 marca czyli troszkę więcej niż 2 miesiące przed odlotem ale na własne życzenie stworzyłem sobie problem z dolotem do Barcelony. Na początku roku odszedłem z ciepłej posady w biurze (ile można było czekać każdego dnia na tę muchę ? ), poszedłem „na swoje” i wpadłem w wir pracy i nowych zleceń przez co przegapiłem dobry moment na zakupy w Wizzairze, który preferowałem zw. na zgromadzone punkty na koncie. Zależało mi na wylocie we wtorek więc w grę wchodził W6 i FR. Ceny szybko poszybowały do astronomicznych wręcz poziomów. W sumie nie powinno to za bardzo dziwić ponieważ to termin tuż przed majówka ale mimo wszystko poziom 800zł w Landrynie (tuż przed odlotem 1400zł) czy nawet 1100 zł w Rajanie (z większym wyprzedzeniem) za lot w jedną stronę co mocno odstraszało! W zanadrzu były jeszcze punkty Wizzair czy vouchery Ryanaira (BPH) ale jednak je można było lepiej wykorzystać. Wybór z różnych względów padł na Vuelinga. Co ciekawe kiedy ceny w najbardziej popularnych w Polsce lowcostach szybowały do astronomicznych poziomów Vueling sprzedawał bilety po 70E! Częściowym minusem VY był wylot już w poniedziałek ale jednocześnie dzięki temu pojawił się też plus czyli możliwość dłuższych odwiedzin przyjaciół, których i tak mieliśmy odwiedzić.\nCzasu od zakupu biletów do planowania podróży było mnóstwo ale zamiast zabrać się od razu do czytania i planowania zostawiłem to „na później” co niestety oczywiście się zemściło i odbiło na planowaniu wyprawy. Ostatecznie zacząłem czytać i rozpisywać wszystko ok 6 tygodni przed wyprawą i pewnie czasu byłoby nawet nadto gdyby nie to, że pojawiła się niespodziewana, lukratywna oferta nowego zlecenia, które trwać miało 5 tygodni i wypadało tuż przed samym wyjazdem. Połączenie nowego zlecenia z tymi, które już realizowałem spowodowało, że wychodziłem z domu bladym świtem a wracałem około północy. Zatem czas na przygotowania wyrywałem z już i tak krótkiego snu. Długo tak nie pociągnąłem i skończyło się tak, że „część artystyczną” musiałem powierzyć narzeczonej bo sam po prostu bym nie wyrobił.\nPlan rodził się w bólach. Powstał na około tydzień przed wyjazdem. Wszystko w zarysie wydawało się gotowe. Obgadaliśmy co chcielibyśmy zobaczyć na Kubie, rozpisaliśmy to na kartce i wydawało się, że będzie OK. Sporo jeżdżenia i dużo do zobaczenia. Mieliśmy poruszać się autobusami Viazul, wszystko posprawdzane rejsy, godziny odjazdu dostosowane do planu. Siadłem do rezerwowania przejazdów i ….. ZONK autobusy są, wszystko się zgadza tylko biletów brak! Powykupowane cały plan się posypał. Co teraz robić? Wynajmować auto? Ceny bardzo wysokie ale chyba trzeba będzie brać bo inaczej plan się posypie. Okazało się jednak, że w tak krótkim czasie jaki pozostał do wypożyczenia mogą być problemy z dostępnością auta. To nie Kanary ani inne cywilizowane miejsca to Kuba- tu wszystko będzie inaczej!\nZ pomocą przyszedł Horacy19, który leciał tymi samymi lotami co my, zarezerwował auto wcześniej i miał potwierdzoną rezerwację samochodu. Horacy w październiku kupił ten sam lot co my z myślą o robieniu RTW nie wyszło i ostatecznie zdecydował się na samą Kubę. Co ciekawe powrót Eurowingsem dokupił na zlocie F4F w Budapeszcie, w knajpie z telefonu ?. Zatem po naradzie i ustaleniu wspólnej trasy na Kubie dołączyliśmy do jego samochodu i połączyliśmy siły.\nPlan przedstawiał się tak:\n-2) Wieczorny lot WAW-BCN VY\n-1) Zwiedzanie Barcelony i okolic+ spotkanie towarzyskie\n0) start z Barcelony spotkanie się z ekipką Horacego, lot przez Madryt i lądowanie w Hawanie wieczorem\n1) zwiedzanie Hawany\n2) Zwiedzanie Hawany, wypożyczenie auta wieczorem i wyjazd do Playa Larga\n3) Playa Larga i okolice, nocleg w Playa Larga\n4) Wyjazd z Playa Larga-> Cieunfuegos ->Trinidad nocleg\n5) Trinidad i okolica (Topes de Collantes)\n6) Trinidad->Sancti Spiritusi->Caibarien (spanie)->Cayo Santa Maria\n8) Varadero-> Vinales nocleg\n9) Vinales zwiedzanie okolicy\n10) Vinales-> Hawana Lotnisko ze zwiedzaniem po drodze. HAV-CGN wieczorem\nOstatnio edytowany przez Gaszpar 16 Cze 2017 21:17, edytowano w sumie 3 razy\nTemat postu: Re: Wyspa „Kuka”… czyli o tym jak spóźniłem się na …\n#2 Wysłany: 14 Cze 2017 08:34\nczekam czekam bo sama mam bilety na Kubę;)\n#3 Wysłany: 15 Cze 2017 22:05\n#4 Wysłany: 15 Cze 2017 22:32\nHej @Gaszpar - juz dwa dni czekamy!\n#5 Wysłany: 16 Cze 2017 07:49\nKilometry: 408 162\nIstnieje ryzyko, że @Gaszpar w międzyczasie dostał kolejne lukratywne zlecenie, a jak napisał może to trwać i 5 tygodni, wypada więc nam uzbroić się w cierpliwość\nEdit: co ja piszę? Przecież w relacji jest wspomniane, że bilety powrotne były w okolicach Bożego Ciała, więc nie praca a podróże.\n#6 Wysłany: 16 Cze 2017 08:47\nNiestety od dwóch dni leżę chory plackiem i nawet w klawiaturę nie mam siły stukać. drugi odcinek jest prawie gotowy mam nadzieje, ze dziś go wrzucę.\n#7 Wysłany: 16 Cze 2017 21:14\nWylot zbliżał się dużymi krokami a na horyzoncie pojawił się kolejny problem. Samolot Vuelinga, który początkowo był słabo zapełniony zaczął dość niespodziewanie wypełniać się po sam dach. Swoje zapewne zrobiły przyjemne ceny, o których już pisałem. Ostatecznie kilka dni przed odlotem zrobił się overbooking a bilety, które posiadaliśmy uprawniały nas do lotu w przypadku wolnych miejsc, zatem niezły klops…i dodatkowe nerwy. Cóż nie było jak już tego zmienić. Musieliśmy liczyć na to, że część osób posiadających bilety nie stawi się na lot („no show”) i wskoczymy na ich miejsce. Zatem dodatkowe atrakcje i przeżycia w cenie. Wylot zaplanowany był na 20:50 zatem poniedziałek można było spożytkować jeszcze na dokończenie zlecenia. Po pracy wpadam do domu na szybki prysznic, zabieram bagaże i w drogę na lotnisko. Na check-in miła Pani informuje nas, że jest overbooking jednocześnie robiąc nadzieję, z uśmiechem pyta się czy leciałem kiedyś na „jump seat” ? Ostatecznie my dostajemy karty ze statusem stand-by, bagaże dostają „sympatyczne” zawieszki stand-by i wyruszają taśmą w otchłań sortowni. My natomiast udajemy się pod bramkę, gdzie będziemy czekać na rozwój sytuacji i liczyć na „no showy”. Przed wyjściem na lotnisko sprawdziłem, że na nasze szczęście Vueling wysłał do Warszawy swoje najnowsze dziecko w postaci A320 z przebudowaną kabiną i 186 miejscami zamiast „tradycyjnego” arbuza, który ma 180 miejsc. Więc nie powinno być źle a szanse na to, ze się uda wzrosły. Kilka chwil przed bordingiem usłyszeliśmy z krótkofalówki agentów handlingowych, że standby’e potwierdzone i mogliśmy się zrelaksować. Co ciekawe na lot ostatecznie nie stawiło się 11 paxów (6% pojemności standardowego A320), wydaję mi się, że to całkiem sporo ale dzięki nim mogliśmy odetchnąć i rozluźnić się na pokładzie. Vuelingiem leciałem drugi raz w życiu. Linia niczym specjalnym się nie wyróżnia. No może poza tym, że wyraźnie czuć to, że jest hiszpańska. Jednak Ryanaiar, Wizzair czy Norwegian są dużo bardziej międzynarodowe i zupełnie nie czuć tego z jakiego kraju się wywodzą, tutaj natomiast jest zupełnie odwrotnie. W komunikatach czy napisach króluje hiszpański a angielski jest niejako dodatkowym, drugim językiem. Jest jeszcze jedna rzecz, która po tych dwóch lotach mi zapadła w pamięci- stewki podczas boardingu mają na rękach czarne, skórzane rękawiczki co w połączeniu z czarnymi mundurami sprawia dość mroczne wrażenie! Warto zwrócić uwagę na Vuelinga w lotach do Barcelony z Krakowa czy Warszawy ponieważ często mają dużo niższe ceny lotów niż FR czy W6. Startują z wyższego poziomu ale potrafią go przez bardzo długi czas utrzymywać, nie falować a blisko terminu wylotu często biją i Francę i Landryne cenami na głowę.\nW związku z wcześniejszym wylotem do Barcelony zrobił nam się na miejscu jeden cały dzień na zwiedzanie. Był to nasz kolejny pobyt w stolicy Katalonii w związku z czym chciałem tym razem wypożyczyć auto i pojechać pozwiedzać okolicę. Zamówiłem auto przez pośrednika- Car Del Mar, z którego korzystałem kilka razy i byłem bardzo zadowolony, za śmieszne pieniądze- rzędu kilku Euro za dzień(gołe auto z opcją full-ful.) Mam całoroczne ubezpieczenie w icarhireinsurance (które bardzo polecam) w związku z czym nie dokładam ubezpieczenia do wypożyczenia i zdarzają się takie oferty. Niestety ostatnio muszę z przykrością przyznać, że Car Del Mar się zepsuł. Już drugi raz mnie potwierdził auta, które zamówiłem ale tym razem nawet nie raczyli nic odpisać i trzeba było do nich dzwonić na infolinię. Tam konsultant przeprosił, za brak odpowiedzi i zaproponował auto sporo droższe w związku z czym podziękowaliśmy i zostaliśmy bez samochodu. Ten fakt spowodował, że porzucę sentymenty i ostatecznie zmienię pośrednika z CDM na ECR podczas kolejnych wyjazdów.\nLądujemy na El-Prat przed północą. Minusem lotu do Barcelony Vuelingiem o tej porze jest terminal na którym lądujemy. Hiszpanie operują z jedynki (FR/W6 korzystają z T2) co sprawia pewien kłopot z niskokosztowym dojazdem do miasta ponieważ z T1 nie operują miejskie auotobusy nocne- te jeżdżą z T2. Zatem możemy wybrać albo specjalne autobusy lotniskowe (Aero Bus), które są drogie i jadą bezpośrednio do miasto albo musimy poczekać na shuttle bus łączy T1 z T2 a ten w nocy jeździ w noy co 20min. Taka kombinacja powoduje wydłużenie czasu dotarcia do miasta. My natomiast nie wyruszamy do Barcelony tylko w drugą stronę do Castelldefels.\nZ racji, że nie wypaliła opcja z samochodem postanowiliśmy się wyspać i skupić się na samym Castelldefels oraz Barcelonie. Samo Castelldefels to przyjemne miasto położone tuż pod Barceloną, niedaleko El-Prat, w którym można szukać tańszych noclegów niż w samym mieście czy przy lotnisku. Jest dobrze skomunikowane z lotniskiem oraz z Barceloną. Co ważne znajduje się w pierwszej strefie T-10 a pociąg do centrum Barcelony jedzie ok 20 minut. Nad Castelldefels, na wzgórzu góruje zamek, od którego nazwę wzięła miejscowość. Zamek nie jest niby jakoś szczególny ale warto podejść pod górę dla samego widoku, który rozpościera się ze wzgórza. Niezły widok na nieodległą Barcelonę, morze i samo miasto.\nPo zwiedzaniu miasta wyruszamy do Barcelony. Byliśmy w niej już kilka razy, zwiedziliśmy wszystko co chcieliśmy więc bez żadnej spiny jedziemy na spacer. Najpierw pokręciliśmy się po dzielnicy Eixapmple a następnie poszliśmy pod Sagrada Familia zobaczyć co tam ciekawego dołożyli od naszej ostatniej wizyty. To naprawdę fascynujące patrzeć jak budowa postępuje i za każdym razem jest coś nowego. Wcześniej byłem w BCN w 2012,13,15 i teraz. Za każdym razem w zewnętrznej konstrukcji coś się zmienia. Urządziliśmy sobie taki pseudo quiz zgadując co już widzieliśmy a co dobudowali od ostatniego razu. W głowie tylko pojawiały się pytania kiedy oni w końcu to skończą i czy tego dożyjemy ??\nNastępnie udajemy się w okolice portu i Barcelonetty. Niezmiennie polecam na jedzenie Bo de B, gdzie serwują pyszne kanapki (ceny od 4E), którymi najadamy się do syta. Wiele jest na forum pochlebnych opinii i mogę powiedzieć, że od 2012 roku gdy jedliśmy tam pierwszy raz nic się nie zmieniło. Jest tak samo pysznie jak było. Problem jest tym jak to nazwać bo jest to coś więcej niż zwykła kanapka. Jeżeli jeszcze tam nie byłeś, koniecznie musisz to zmienić będąc w Barcelonie a nie pożałujesz. Minusem są częste kolejki ale akurat teraz jak byliśmy nie było źle. Pogoda dopisała i po jedzeniu udaliśmy się na spacer po plażach Barcelonetty.\nNa koniec dnia, wieczorem w Castelldefells wyskakujemy ze znajomymi na Tapas i zimną Estrellę. Hiszpańskie knajpki mają swój klimat.\nWylot z El Prat mamy dopiero o 13. Niestety pogoda popsuła nam poranne plany. Przez deszcz nie udało nam się wypić porannej kawy na plaży. Po około 11 jesteśmy już na lotnisku a tam się trochę zakręciliśmy… Tyle lotów na koncie a jednak można się lekko pogubić na lotnisku ? Pierwszy odcinek to lot BCN-MAD. Na tej trasie Iberia lata niemal wahadłowo co godzinę i ma niejako dedykowany dla tych lotów terminal, który znajduję się na jednym z końców T1. Kiedy jesteśmy już w głównej części terminala dzwoni do nas Horacy i mówi, że oni odprawili się właśnie tam. Dodatkowo na tablicach jest informacja, że lot BCN-MAD jest odprawiany właśnie z tej specjalnej części. Więc czeka nas całkiem długi spacer. Kiedy po kilku minutach docieramy na miejsce Pani w check-in informuje nas, że owszem odprawiają tutaj loty do MAD ale tylko dla pasażerów P2P a my mamy jeszcze lot z MAD do HAV i chcemy nadać bagaż zatem musimy udać się do głównej części terminala do stanowisk Iberii. Gdybyśmy nie mieli bagażu dała by na karty pokładowe (które i tak mieliśmy po OLCI) i moglibyśmy podejść do bramki, która była tuż obok, za kontrolą bezpieczeństwa. Zatem znowu dłuższy spacer do części głównej. Tam udaje nam się nadać bagaż, otrzymujemy wydrukowane karty na wszystkie odcinki i możemy udać się do bramki. Przechodzimy przez kontrolę bezpieczeństwa i czeka nas ta sama droga tylko, że już w części zastrzeżonej a więc pokonujemy tę samą drogę po raz 3ci … czyli kolejny kilkuminutowy spacer. Po takiej eskapadzie przyjemnie było usiąść w saloniku Iberii, który zlokalizowany jest tuż przy bramkach, z których odlatują samoloty do Madrytu. Nasza bramka A01 jest tak zlokalizowana, że widzimy ją z okien saloniku zatem doskonale będziemy wiedzieć kiedy zacznie się boarding. W saloniku było w zasadzie wszystko czego potrzeba. Nie robiłem zdjęć ale z tego co pamiętam wybór alkoholi na przyzwoitym poziomie, nie było nic ciepłego do jedzenia ale były przekąski i smaczne kanapki. Dodatkowo na spory plus obsługa, która starała się zapamiętać pasażerów i gdy zaczął się boarding przeszła przez salonik informując o tym fakcie. W zasadzie lokalizacja saloniku powoduje, ze wszyscy jego goście odlatują tym samym lotem. Salonik jest przestronny a podczas naszego pobytu było w nim dość pusto i oprócz nas było jeszcze tylko kilku gości. Mimo, że my się trochę pogubiliśmy i nie wszystko było dla nas jasne to uważam, że takie rozplanowanie położenia części terminala, bramek i saloniku w jednym miejscu, na uboczu dla osób często latających P2P na trasie BCN-MAD to bardzo duże udogodnienie. Maksymalnie skraca to czas, który takie osoby muszą spędzić na lotnisku przed lotem. Wszystko to zrobiło na mnie dobre wrażenie i zapewne doceniałbym będąc stałym klientem na tej trasie.\nDo Madrytu zabiera nas Airbus 321 EC-JZM z całkiem sporym obłożeniem. Nie było pełno ale było dość ciasno. Sam dość standardowy nawet nie pamiętam czy coś oferowano z darmowego serwisu. Po około godzince lądujemy na Barajas a tam jak zwykle obserwować można całkiem spore stadko ptaków z Ameryki Południowej. Madryt zw. na bliskość kulturową, język i uwarunkowania historyczne jest chyba lotniskiem z największą liczbą połączeń do Ameryki Południowej i Środkowej w Europie. Oczywiście jest też czołowym lotniskiem w Europie pod względem liczby odprawionych rocznie pasażerów.\nWnętrze A321 BCN-MAD\nStadko południowoamerykańskich ptaszków na płycie w Madrycie i jeden Arab\nA takie "cuś" przysiadło na skrzydle naszego Arbuza po wylądowaniu\nLądujemy na T4 a wylot mamy z T4S. Wydawało mi się, że będzie to jakaś część terminala 4 a w zasadzie jest to osobny terminal położony naprzeciw terminala 4 do którego dojeżdża się podziemną kolejką. Zaraz po tym jak wysiądziemy z pociągu czeka nas kontrola paszportowa. Po jej przejściu znajdujemy się w części ze sklepami, restauracjami i barami. T4S jest całkiem spory i przejście z jednego końca na drugi zajmuje trochę czasu. Czas do odlotu spędzamy w saloniku Iberia Velázquez VIP Lounge. Spory salonik z widokiem na płytę i pas. Bardzo duży wybór alkoholi, bardzo dużo różnych gatunków win. Było też co zjeść i na ciepło i na zimno. Salonik ma bardzo dużą powierzchnię są strefy wypoczynku, relaksu, pracy w których są komputery i drukarki. Co prawda nie widziałem ale wg opisu znajdują się w nim również prysznice. Salonik na duży plus. Komfortowe miejsce oczekiwania z wszystkimi udogodnieniami, które są standardem. W takich warunkach można oczekiwać na daleki lot ? Na minus muszę tylko napisać, że WIFI trochę szwankowało a jego szybkość nie powalała. Niestety nie zdążyłem zrobić zdjęć bo korzystałem jeszcze z ostatnich chwil z Internetem przed wyjazdem i domykałem te sprawy, które trzeba było jeszcze zrobić przed urlopem.\nWidok na T4S\nDo Hawany wiezie nas pachnący świeżością kilkumiesięczny A330-200. W środku widać było, ze maszyna niedawno weszła do służby z fabryki. Na fotelu na każdego pasażera czekała poduszka, przyjemny polarowy kocyk oraz słuchawki. Iberia ma u mnie dużego plusa za to, że wybrali „normalne” gniazdko słuchawkowe na jednego mini jack’a a nie lotnicze na 2 bolce. W związku z czym można bez problemu używać swoich słuchawek i nie trzeba kombinować z przejściówkami. Słuchawki rozdawane przez linię mają jakoś jak w wielu innych w economy- czyli bardzo marną. Drugim plusem był ekran systemu rozrywki sterowany dotykowo a nie z pilota(z tego Iberia w ogóle zrezygnowała) zdecydowanie bardziej lubię takie rozwiązanie niż sterowanie z pilota. Gdy jesienią leciałem Sinagapore airlines w ich nowym 777 też mogłem sterować IFE dotykowo z ekranu ale pilota zachowali jako dodatkową opcję. Start z Madrytu odbył się o czasie i bez żadnych problemów. Boarding odbył się bardzo sprawnie i zakończył się sporo przed czasem. W zasadzie byliśmy jednymi z ostatnich pasażerów, którzy weszli na pokład a nie zasiedzieliśmy się w saloniku przesadnie długo.\nWidok na Madyt po starcie z Barajas\nMiejsca na nogi za wiele nie ma\nCóż można powiedzieć o samym locie. Odbył się na poziomie oczekiwanym czyli bez szału. Było miejsce siedzące, dali jeść, dali się czegoś napić ale niczym nie zachwycili i potwierdzili powszechną opinię o przeciętności produktu. IFE na średnim poziomie- sporo filmów było tylko po hiszpańsku. Na duży minus wybór muzyki, chyba pierwszy raz nie znalazłem dla siebie prawie nic interesującego. LF dość wysoki myślę, że na poziomie 85-90%\nOpuszczamy Europę i wlatujemy nad Atlantyk podziwiając portugalskie wybrzeże\nNa obiad tradycyjne pytanie: pasta/kurczak. Do obiadu napoje ciepłe/zimne. Jakiś wybór wina/piwa. Po podaniu obiadu około 1,5h od startu stewardesy zniknęły całkowicie i gdy coś się chciało, trzeba było udać się na tył, do kuchni i prosić. Wtedy okazało się, ze jest też Cava i mocniejsze alkohole. Przy którejś wizycie w kuchni (może trzeciej) dowiedziałem się, że za dużo pije! i następnego już nie dostanę a nawet nie czułem się jeszcze odprężony po winku Przekąsek w postaci kanapek czy np. chipsów/orzeszków nie uświadczyłem a szkoda bo po alkoholu trochę mi się włączyło ssanie. W ogóle poza obiadem i kolacją stewki pojawiły się w kabinie z czymś dopicia tylko raz i to z butelką wody a nie całym wózkiem porównując do SQ to totalna przepaść (tak wiem porównuję malucha z Mercedesem) Na 10 godzinny lot ogólnie zdecydowanie za mało. Samolot nowy, siedzenia wygodne, IFE przyzwoite ale serwis bardzo słaby. Nie wiem, może panie w wieku około 50-ciu lat były już wypalone zawodowo i im się nie chciało ale nie zrobiły dobrej reklamy swojemu pracodawcy. Sam obiad do zjedzenia ale raczej z kategorii zjeść i zapomnieć.\nObiad- czyli "pasta"\nPrezentacja wyboru alkoholi\nNa około godzinę przed lądowaniem podano taki oto zimny zestaw na kolację. Najść się nim nie najadłem. Nie wiem czy kolacja nie powinna być podana ciut wcześniej bo ledwo się załoga wyrobiła z serwisem (ciepłe napoje) a już trzeba było przygotowywać pokład do lądowania.\nPo wylądowaniu musieliśmy chwilę poczekać na zwolnienie rękawa, który był jeszcze zajęty przez Air Europę, Iberia przylatuje na T3. Trafiamy do kraju o trochę innym ustroju w związku z czym na lotnisku jest sporo formalności o których warto pamiętać. Najpierw czeka nas kontrola imigracyjna. Dostajemy pieczątkę do paszportu, drugą na kartę turysty i jest nam wykonywane zdjęcie. To odbyło się dość sprawnie i bez żadnego pytania. Kulturalnie proszę, dziękuje i miłego pobytu na Kubie. Nie chciano od nas niczego więcej niż paszport i karta turysty (którą kupiliśmy w Polsce i wypełniliśmy własnoręcznie) co ważne karty turysty nie można kupić na miejscu! Lecąc Iberią trzeba się w nią zaopatrzyć jeszcze w kraju. W Polsce chyba najszybciej i najłatwiej zrobić to w biurach Sigma Travel (od ręki za 100zł, cena w ambasadzie kilka złoty niższa a formalności dużo mi. Trzeba być osobiście 2 razy). Czytałem w Internecie, ze kiedyś powszechnie chciano na kontroli imigracyjnej potwierdzenia ubezpieczenia jednak nikt z naszej ekipy nie został o to poproszony. Po przejściu dalej bardzo długo naczekaliśmy się na bagaże. Jedna taśma dedykowana była na 3 loty, które przyleciały o podobnej porze, zatem tłum przy niej był bardzo duży. Po odebraniu bagaży rozerwaliśmy folie i wyrzuciliśmy zawieszki bagażowe. Zawsze pakujemy plecaki w czarne 120 litrowe worki zw. praktycznych i bezpieczeństwa- nie brudzą się i widzimy czy ktoś przy nich coś majstrował. Wyrzucenie zawieszek to był błąd ponieważ kawałek dalej za taśmami przy wyjściu do strefy ogólnodostępnej stali celnicy i nie wiadomo po co wymagali tych zawieszek … Nie dało się im wytłumaczyć, że wyrzuciliśmy itd. Trzeba było po nie wrócić, wyjąć z kosza i gdy pokazaliśmy, że mamy zostaliśmy wypuszczeni do hali przylotów.\nPo wyjściu warto zahaczyć o kantor. Pierwsza z wielu „dziwny” rzeczy na Kubie to to, że kantory na lotnisku oferują najlepsze kursy wymiany. Później nie widzieliśmy już takich-wszędzie były trochę gorsze niż na lotnisku. Kantory znajdują się w dwóch miejscach na lotnisku. Na poziomie przylotów, po wyjściu z terminala, na zewnątrz budynku są dwie budki jedna po prawej druga po lewej stronie. W godzinach szczytu, gdy przylatuje sporo zagranicznych samolotów tworzą się tam bardzo duże kolejki. Drugie miejscem gdzie można wymienić pieniądze to poziom odlotów. Wchodzimy schodami na pierwsze piętro i tuż przy kontroli bezpieczeństwa są 2 okienka. Kursy takie same jak na dole a gdy przylatuje się o takiej porze jak my, kiedy nie ma już praktycznie odlotów poza powrotem naszej Iberii do Madrytu i AF do Paryża nie było tam kolejki.\nPo wyjściu z hali przylotów napada nas stado taksówkarzy, którzy proponują swoje usługi. Taxi z lotniska do miasta to 20-25 CUC. My zrezygnowaliśmy z taksówek i postanowiliśmy skorzystać z autobusu P12. Wyjście z lotniska zajęło nam ponad godzinę. Odebranie bagaży wymiana pieniędzy i wszystkie formalności zajęły sporo czasu. Dojazd P12 przetestowaliśmy po godzinie 23. Na przystanek szliśmy piechotką, w połowie drogi zatrzymał się prywatny samochód i podrzucił nas pozostałą część trasy nic za to nie chcąc. Jeżeli lądujecie wcześnie można łapać autobus łączący terminale, nie jest to autobus pracowniczy a takie informacje są na forum(może kiedyś tak było). Mogą wsiadać do niego wszyscy, koszt to 1 CUP. Nim spokojnie można podjechać z T3 na T2 a stamtąd to już rzut beretem na przystanek P12. Uwaga przystanek shutell busa przy T3 nie jest oznaczony! Autobus zatrzymuje się z lewej strony od wyjścia z T3 na ulicy tuż przy 3 kolumnach podpierających estakadę w zasadzie na postoju taxi.\nTrasa Terminal T3-przystanekp12 do miasta\nPo godzinie 23 trochę czekaliśmy na P12 (ok 20min). Przejazd pod Kapitol trwał 40 min, koszt 1 CUP. Czytałem na forum opinie, że do miejskich autobusów w Havanie trudno wsiąść bo taki ścisk. Jechaliśmy kilka razy autobusami i owszem ciasno bywa ale nie tak, że nie da się nimi jeździć. Ja polecam poruszanie się komunikacją zbiorową- różnica w cenie za autobus lokalny a taxi jest bardzo duża. Warto tylko mieć przy sobie monety lub banknoty 1CUP co bardzo ułatwia to podróż. Jak ma się tylko CUCe to też przejdzie, dałem tak raz jakieś grosze w CUCach i kierowca spokojnie je przyjął.\nZ racji późnego przylotu postanowiłem zarezerwować noclegi w Hawanie wcześniej. Przez AirBnB wziąłem nocleg tutaj:\nJak się później okazało moje obawy nie były uzasadnione bo idąc nawet o północy z przystanku P12 przy Kapitolu do naszej miejscówki wiele osób proponowało nam noclegi w dobrej cenie.\nRezerwowałem 3 dni przed przyjazdem. Za 2 noclegi dla 2 dwóch wyszło 30$ wliczając wszystkie opłaty. Trzeba przyznać patrząc na inne terminy, że była to okazyjna oferta. Gospodyni bardzo miła. Do naszej dyspozycji było całe mieszkanie, 2 pokoje. Jeden na górze drugi na dole wraz z aneksem kuchennym. Jedna łazienka. 4 osoby mogą tam spać na luzaku- 2 podwójne łóżka. Piąta gdyby chciała ląduje na polówce. Blisko do Kapitolu i przystanku P12 i dwie minuty od Malecon. W zasadzie można powiedzieć, że wszędzie stąd blisko. Jedynym mankamentem był brak okna. Jest tylko wyjście na taras przez… drzwi w łazience ? Jest możliwość jedzenia śniadań (bardzo smacznych) u sąsiadów naszego hosta - 5 CUC za osobę co jak okaże się później jest "standardową" ceną obowiązującą na Kubie.\nOstatnio edytowany przez Gaszpar 17 Cze 2017 09:19, edytowano w sumie 4 razy\n#8 Wysłany: 16 Cze 2017 21:34\nCzekamy na resztę, jestem ciekaw czy moje wyobrażenia o Kubie odpowiadają rzeczywistości\nTylko tu chyba jest jakiś błąd:\nco ważne karty turysty nie można kupić na miejscu! Trzeba się w nią zaopatrzyć na miejscu.\nI ostatnie zdjęcie Ci zjadło.\n#9 Wysłany: 16 Cze 2017 21:51\nDzięki @Pabloo poprawiłem o czym pisałeś.\n#10 Wysłany: 17 Cze 2017 20:31\nDzień 1 i pół dnia 2 – czyli zwiedzanie Hawany\nWstajemy przed ósmą (w Polsce dochodzi 14-sta), chętnie pospali byśmy trochę dłużej ale zegar biologiczny nie daje się oszukać mimo tego, że położyliśmy się grubo po pierwszej w nocy. Przewidując taki rozwój wypadków śniadanie zamówiliśmy na 8:30 czym wprowadziliśmy w lekkie zdziwienie gospodyni i jej sąsiadów, u których to będziemy jeść. Starali się nas przekonać, że to za wcześnie. Chciałoby się napisać starali nam się to powiedzieć …ale my po hiszpańsku 3 słowa a oni 2 po angielsku ? Najwidoczniej na Kubie znają zasadę „nasz klient, nasz pan” i gdy zeszliśmy na śniadanie o umówionej godzinie wszystko było gotowe. Za śniadanie płacimy 5 CUC od osoby. Będzie to stała cena na całej Kubie i wszędzie gdzie spaliśmy będą chcieć tyle samo. Na śniadanie dostaliśmy zimny, świeżo wyciskany sok owocowy z lodem (dzbanek na dwoje), talerz różnych, świeżych owoców na przystawkę (talerz na osobę), ciepłe tosty, masło, marmoladę, słodkie bułeczki a jako danie główne potrawę z jajek do wyboru- omlet, jajecznicę lub jajko sadzone. Jak się później okazało przez 10 dni podstawą każdego śniadania były właśnie takie 3 dania jajeczne- do wyboru. Tu mała prywata, muszę przekazać pozdrowienia dla @kański, o którym myślałem za każdym gdy jadłem takie śniadanie. Wtajemniczeni będą wiedzieć o co chodzi. Mała zagadka dla czytelników- czym się różni wg kubańczyków klasyczny omlet od jajecznicy? Proste omlet jest w jednym kawałku a jajecznica to rozdrobniony omlet… ? Oczywiście dostajemy też pyszną kubańską kawę, którą gospodyni absolutnie odradzała pić z mlekiem i miała całkowitą rację. Kawa na tyle nam zasmakowała, że poprosiliśmy gospodynię o to, żeby pokazała nam opakowanie. Już wiemy co możemy przywieźć do Polski jako wspomnienie z wycieczki. Śniadanie było tak duże, że w zasadzie po opiciu się sokiem i zjedzeniu owoców na przystawkę byliśmy najedzeni. Bułeczki słodkie dostaliśmy na wynos.\nPo śniadaniu wychodzimy zwarci i gotowi zwiedzać Hawanę. Nie ma jeszcze godziny 10tej a na zewnątrz jest już naprawdę gorąco! Smarujemy się kremami do opalania i w drogę. Nawet nasza gospodyni stara nam się przekazać, że jest bardzo ciepło. O dziwo nawet rozumiemy co do nas mówi. Nauka łaciny na studiach przydała się w codziennej rozmowie na Kubie… Kto by pomyślał ? W cieniu jest bardzo przyjemnie ale w słońcu mocno smaży. Strach pomyśleć co będzie w południe! Nasze mieszkanie położone jest ok 10min spacerem od Kapitolu i zaledwie 2 minutu od Malecadon. Na Hawanę mamy przeznaczone prawie dwa dni. Wydaje się sporo i nie musimy się spieszyć. Postanawiamy, że idziemy pod Kapitol, który już wieczorem zrobił na mnie ogromne wrażenie. Szkoda tylko, że w mocy nie jest oświetlony. Następnie skierujemy się do starej część Hawany- La Habana Vieja.\nMiasto robi na mnie bardzo duże wrażenie. Monumentalny budynek Kapitolu, którego aktualnie kończy się remont, jest piękny i majestatyczny. Jednoznacznie wskazuje na to, że Hawana jeszcze nie tak dawno była bogatym miastem o dużym znaczeniu na świecie. Każdy, kto stanie przed tym budynkiem zapewne będzie miał wrażenie, że gdzieś już go widział. Budynek przypomina amerykański kongres, który nie jeden raz zapewne widzieliśmy w amerykańskich filmach. Bardzo żałuję, że z powodu trwającego remontu wnętrza są niedostępne dla turystów.\nKończymy podziwiać Kapitol i idziemy na leżący tuż obok Parque Central, przy którym znajdują się Gran Teatro, otwarty w 1838r.- aktualnie siedziba Baletu Narodowego Kuby. Jest też najbardziej luksusowy hotel w Hawanie- Iberostar Parque Central, Hotel Inglaterra i wiele innych, pięknych kolonialnych budynków. Na środku placu zlokalizowany jest zielony skwerek z ławkami, gdzie pod palmą można znaleźć cień, przysiąść na chwilę i podziwiać architekturę. Na placu wyróżnia się jeden całkowicie odnowiony i przebudowany budynek. Jego architektura stara się nawiązywać do otaczających go z każdej strony blisko 200-letnich i nie odstaje za bardzo ale już wczoraj wieczorem widać było, że jest z nim coś nie tak. Jako jedyny miał specjalnie podświetloną elewację i pasował bardziej do Las Vegas niż do Kuby. To nowiusieńki i podczas naszej wizyty jeszcze nie otwarty luksusowy dom handlowy z cenami, które również bardziej pasowały by do Las Vegas albo nawet i Moskwy. Przeszliśmy główną alejką, która była udostępniona i widzieliśmy jak obsługa sklepów szykowała wystawy i ustawiała ceny od których kręciło się w głowie! Pytanie tylko, kto tam będzie kupował? Zapewne inwestor pomyślał Kuba otwiera się na świat to i klienci się znajdą. Ale inwestowanie w tym komunistycznym kraju to prawdziwa ruletka! Podobno są jakieś zasady, że firma zagraniczna może prowadzić biznes przez kilka lat i czerpać z niego jakieś zyski (ustalone ze stroną rządową) a po kilku latach całość majątku przechodzi na Państwo. Ryzyko interesów na Kubie dobrze obrazuje też decyzja, którą wczoraj podpisał Donald Trump, zrywając wcześniejsze uzgodnienia i ułatwienia, które ogłosił Barack Obama. W jeden dzień jednym dekretem znowu wszystko wywrócone zostało do góry nogami dla biznesu. Jak donoszą angielskojęzyczne źródła(próżno szukać poważnych artykułów na ten temat w polskich mediach. Zresztą jak zwykle o sprawach międzynarodowych prawie nic się u nas nie mówi) w kwestii podróży indywidualnych na razie nic się nie zmienia. Tutaj materiał filmowy podebrany z YT\nwidziałem po powrocie materiał z tego wydarzenia w TVN24 ale nie jest on dostępny w Internecie.\nNa Parque Central pod hotelami jest postój wszelakiej maści kabrioletów wożących turystów. Jest w czym wybierać! Cena za godziną wycieczkę 30-35 CUC za auto! Można próbować targować nam proponowano najniżej 25 CUC ale akurat nie na placu(tu nie zeszli poniżej 30) tylko pod Muzeum Rewolucji. Tutaj warto napisać zapewne dla większości podróżników rzecz oczywistą, że Kuba to prawdziwy skansen motoryzacji. Samochody pamiętają nawet lata 30! XX w. Większość to okolica lat 50-60. Jest też trochę z radzieckiej pomocy z okresu 70-80- głównie Łady. Jednak trzeba powiedzieć, że takie wypucowane kabriolety służą praktycznie tylko do zarobku na turystach. Oczywiście jest też cała masa starych samochodów, których używają mieszkańcy a dla nas stanowią wielką gratkę. Ciekawym jest też jak te samochody wyglądają i jak są naprawiane! Gdzie znaleźć część zamienne do aut, których produkcję zakończono 60 lat temu? Jak pokonać embargo na części? No nijak ...co się da to się wyklepie a jak się nie da ....to się jakoś skonstruuje zamiennik! Zostaliśmy podrzuceni kawałek drogi z lotniska na przystanek P12 taki autem na oko właśnie z lat 60 i nie byłem w stanie nawet sam otworzyć tam drzwi a system jaki skonstruowano do ich otwarcia jest nie do opisania ? Najważniejsze, że działa, kierowca jest zadowolony i potrafi go obsłużyć!\nWyruszamy zwiedzać starówkę. Ma niesamowity klimat. Część budynków jest odnowiona, zdecydowana większość jednak nie. Reprezentacyjne place opisane w przewodnikach mienią się kolorami ale wystarczy odbić 200 metrów w bok i zobaczy się prawdziwą klimatyczną Hawanę. Nie powiem, ze jest ona gorsza ale na pewno inna i ciekawa. Każdy powinien się pokręcić i przejść nie tylko po głównych ulicach i placach. Ja byłem pod ogromnym wrażeniem. Podobało mi się bardzo a gdy wyobraziłem sobie jak to musiało wyglądać i olśniewać kilkaset lat temu… wrażenie robiło jeszcze większe.\nGodziny szczytu słonecznego przetrwaliśmy chłodząc się piwkiem w restauracji na starówce. Trzeba to jasno powiedzieć piwo na Kubie jest słabe. Można traktować je jak oranżadę do ochłodzenia, wypić i zapomnieć nie warto się rozpisywać. Zupełnie odwrotnie jest z rumem\nPo zwiedzaniu starówki wyruszamy na pl. Rewolucji. Zlokalizowany jest spory kawałek od części w której byliśmy postanawiamy skorzystać z autobusów miejskich. Dzień wcześniej P12 jadące z lotniska przewiozło nas obok. Ponownie udaliśmy pod Kapitol, gdzie jest przystanek początkowy P12 z którego mieliśmy zamiar skorzystać. Na miejscu była już ustawiona całkiem spora kolejka. W Hawanie nie czeka się na autobus jak w Polsce- każdy stoi gdzie chce tylko obowiązuje kolejka. Przychodzisz ustawiasz się na końcu kolejki. Podjechał jeden autobus prawie wszyscy z kolejki weszli w autobusie było już ciasno ale bez tragedii spokojnie byśmy się zmieścili ale tuż za nim podjechał drugi pojazd. Więc na luzaku do niego przeszliśmy i było w nim niedużo pasażerów. Okazało się jednak, że na lotnisko P12 jedzie troszkę inaczej niż w przeciwną stronę. Musieliśmy posiłkować się pomocą pasażerów w tym kiedy mamy wysiąść. Ostatecznie pojechaliśmy za daleko i musieliśmy się trochę cofnąć. Sam plac trudno powiedzieć, że ładny. Raczej brzydki ale to pewien symbol. Trzeba zaliczyć będąc w Hawanie. Trwają już przygotowania na pierwszomajowy pochód w zw. z czym część placu jest wyłączona z użycia i nie można było np. wejść na kolumnę Jose Marti.\nNastępnie piechotką przedostajemy się do Vedado. Nowszej dzielnicy Hawany w której znajdują się mi. wysokie hotele zbudowane w latach 30-50 XX w. Nie zmieniło się tam nic od prawie 70 lat! Czyli w czasach kiedy Kubą rządzi Castro- najpierw Fidel później Raul. Znowu nasuwa mi się ta sama myśl. Wieżowce robią wrażenie, wygląda wielkomiejsko, niejedno miasto nie powstydziłoby się takiej dzielnicy dzisiaj! 70 lat temu musiało to zapewne robić ogromne wrażenie! Może części z Was nasuwa się pytanie skąd Kuba miała kasę najpierw na wybudowanie takiej starówki a później takich wieżowców, które zajęły luksusowe hotele? Były w historii Kuby dwa prawdziwie złote okresy! Najpierw w XVII i XVIIIw. Żyłą złota okazała się trzcina cukrowa, która super przyjęła się na wyspie a jej plantacje pokryły sporą część kraju. Drugi okres to lata 20-40 XXw. Wtedy zbawieniem dla Kuby okazała się prohibicja... wprowadzona u bardzo bliskich sąsiadów w USA. Na Kubę zjeżdżało wielu bogatych Amerykanów, którzy chcieli się rozerwać i zabawić. Jak grzyby na deszczu zaczęły powstawać luksusowe hotele, kasyna i miejsca zabaw. W owym czasie urzędowała w Hawanie również amerykańska mafia a swoją siedzibę miał tutaj też Al Capone.\nW Vedado nie dajcie się nabrać na opisywaną w przewodnikach lodziarnię Coppelia. Zdecydowanie przereklamowana. Jedne z droższych lodów jakie w życiu jadłem i dodatkowo słabe, więc stosunek cena do jakości jeszcze gorszy. Od razu po wejściu na jej teren wyczuliśmy jakiś podstęp ponieważ strażnik stojący na wejściu skierował nas do budki stojącej na uboczu głównego budynku, co już wzbudziło naszą uwagę, że coś może być nie tak. Jednak jak podeszliśmy do lady wszystko wydawało się w porządku. Nazwa, mundurki Pań itd. Cena była atrakcyjna, zgodna z tym co czytaliśmy. Jak się później okazało cena była nie za porcję a za gramaturę i za wybraną porcję zapłaciliśmy sporo kasy. Cóż może to gdzieś nawet było napisane ale jak się nie zna hiszpańskiego to trudno nawet o coś zapytać. Więc grzecznie zapłaciliśmy. Ale tak jak mówiłem lody były słabe nie warte tego co za nie zapłaciliśmy. Wychodząc podeszliśmy jednak do głównego budynku i jak się okazało jest on obstawiony małym płotkiem, wejść pilnują strażnicy a całość dostępna jest tylko dla Kubańczyków oczywiście z odpowiednio niższymi cenami… Nie Ładnie, bardzo nie lubimy takich akcji.\nZ Vedado nie mamy już siły wracać do sobie piechotą. Bierzemy taksę za 5 CUC. Jest godzina 18, w nogach spokojnie kilkanaście kilometrów i dopada nas senność (w PL dochodzi 24) Trzeba stoczyć walkę z samym sobą. Jeżeli wcześnie pójdziemy spać to:\n1) Obudzimy się w środku nocy i z szybkiego przestawienia na czas lokalny nici\n2) nie zobaczymy Hawany nocą bo to nasz jedyny wieczór!\nStanęło na krótkiej drzemce, z której oczywiście ciężko było się podnieść ale po kilku kolejnych „drzemkach” w telefonie podnosimy się i wychodzimy w miasto. Zaczynamy od tego co mamy pod samym nosem czyli słynnej i poetycko opisywanej w przewodnikach jako centrum życia mieszkańców promenadzie Malecon. Idziemy a tam … nic… cisza, cisza...hula wiatr… spokój… kilku wędkarzy łowi ryby... kilka knajpek otwartych ale pusto i cicho… Ogólne rozczarowanie w stosunku do tego czego po opisach się spodziewaliśmy. Trudno nie pierwszy to raz przewodniki nas oszukały …i zapewne jeszcze nie ostatni ? Idziemy na starówkę. Trochę się pokręciliśmy. Knajpek cała masa, wszędzie gra muzyka w większości sporo ludzi ale sami „bali” turyści. Trudno się dziwić i oczekiwać, żeby Kubańczyk przejadł pół swojej pensji w jeden wieczór.\nTrafiamy do restauracji Van Van. Ciekawy wystrój, miła i sprawna obsługa. BARDZO smaczne jedzenie i dobre drinki. Zamówiłem zestaw dnia za 6CUC, którym była jagnięcina w sosiku i była super. Drinki w standardowej restauracyjnej cenie 2-3 CUC. Trafiliśmy tam przypadkiem spacerując po starówce wieczorem, szukając miejsca na kolację. Zwabiła nas muzyka. Wybór okazał się super zw. jak wyżej ale też właśnie zw. na orkiestrę, która przygrywała "do kotleta" krewkie dziadki z orkiestry tak rozkręcili imprezkę, że powyciągali ludzi zza stolików, zrobili wielki pociąg przejeżdżający mi. przez kuchnię, wyciągnęli kucharzy z kuchni do pociągu i zrobili wielką potańcówkę. Ogólnie rewelacja Po kilku drinkach i takiej zabawie wyszliśmy w fantastycznych nastrojach. Tak dobiegł końca pierwszy dzień w Hawanie.\nOkazuje się, ze w zasadzie wszystko co najważniejsze udało nam się zobaczyć w Hawanie pierwszego dnia a tu praktycznie jest jeszcze cały drugi bo dopiero o 18 umówiliśmy się pod wypożyczalnią z ekipą Horacego. Zatem bez spiny umawiamy śniadanie na 9:30. Dostajemy dokładnie taki sam zestaw. No z jedną różnicą jest inny sok. Jak to określił gospodarz ”fruta bomba” nie mogliśmy zidentyfikować wiodącego smaku i sądziliśmy, ze owa „fruta bomba” to wieloowocowy sok z tego co miał gospodarz ale po powrocie sprawdziłem, że to papaja. Nasza gospodyni zgadza się przechować nam bagaże. Umawiamy się, że odbierzemy je o 16 i wyruszamy zwiedzać. Jedziemy miejskim autobusem(przystanek przy Muzeum Rewolucji) za 1 CUP na drugą stronę zatoki zwiedzić zamek i twierdzę. Resztę dnia spędzamy kręcąc się po starej Hawanie. Trochę pospacerowaliśmy, wypiliśmy kawkę i piwo w fajnym miejscu. Przerobiona na restaurację stara hala portowa. Wieczorem mogą być tam fajne imprezy! O Wyznaczonej godzinie odbieramy plecaki i kierujemy się do wypożyczalni, która jest oddalona od naszej miejscówki ok 6 kilometrów. Na piechotę z plecakami w upale nie bardzo nam się chce iść. W ciągu dnia podpytywaliśmy kilku kierowców kabrioletów ile by chcieli za taki kurs (skoro za 1h chcą 30 to liczyliśmy na jakieś 5-10CUC) ale nikt nie chciał zejść poniżej 15 CUC… Postanowiliśmy, że pójdziemy z plecakami wzdłuż Malecon i sami nas znajdą ? A jak się nikt nie trafi z super kabrioletem to weźmiemy normalną taksówkę. Nie pomyliśmy się ani trochę. Ledwie wyszliśmy i zatrzymuje się niezła perełka.\nSzybka negocjacja kierowca rzuca 10 CUC my twardo, że za dużo i mówimy 5. Kierowca nie jest zadowolony i mówi 7 CUC. Odpowiadamy, że za dużo i odchodzimy dwa kroki na to kierowca podjeżdża i mówi, żebyśmy wskakiwali co też szybcikiem uczyniliśmy. Co prawda mówi coś łamanym angielskim, że za mało od nas weźmie ale uśmiecha się całą drogę. Ford z 1928 roku dowozi nas pod wypożyczalnię, która znajduje się tuż pod luksusowym hotelem Melia Cohiba. Kierowca od razu znajduje następnych klientów i zapewne odbije sobie na jankesach nasz mniej płatny kurs ?\nW Havanie na pewno warto wybrać się wieczorem na kolację w fajnej knajpce. Jest też spory wybór pamiątek w tym ręcznie malowane magnesy w dobrych cenach. Później magnesy też widzieliśmy ale wybór był mniejszy i były brzydsze.\nNa koniec pytanie zagadka. Jak nazywa się ten deptak i gdzie można spotkać podobny. (trudno nie jest)\n#11 Wysłany: 19 Cze 2017 15:57\nDzień 2,3,4- Wypożyczenie samochodu, kubańskie drogi, inwazja krabów\nStawiamy się po samochód ok 17. Wynajem mamy od 18, Horacy czytał, że formalności potrafią trwać bardzo długo. W wypożyczalni kilka osób z obsługi podejście do klienta na zasadzie „czego tutaj chcecie”? Jeden jegomość nawet potrafi powiedzieć kilka słów po angielsku- niestety najczęściej używa „wait”… Zatem czekamy, czekamy…czekamy… Kiedy zniecierpliwieni zaczynamy dopytywać jak długo mamy jeszcze czekać dowiadujemy się, że nie ma dla nas auta. Przestajemy być grzeczni i pytamy jak to nie ma dla nas auta skoro mamy rezerwację? Następuje szybka zmiana wersji- jest auto ale w innym naszym biurze. Spokojnie, nie martwcie się słyszymy zaraz Was tam zawieziemy i … „będzie Pan zadowolony”. Faktycznie za chwilę jeden z pracowników wiezie nas Geele'm EC7 do innego biura Cuba Car. Jednak po drodze zaczyna nam mówić, że dostaniemy to auto, którym jedziemy. Nie za bardzo rozumiemy o co chodzi. Dlaczego nie mogli nam go wypożyczyć na miejscu tylko musimy zmienić biuro? Jest też dobra wiadomość. Dostajemy auto wyższej klasy za tę samą cenę (powinniśmy dostać Geele’a CK). Powód okazuje się chyba? dość prostu w drugim biurze jest pracownik, z który posługuje się angielskim. Cała procedura nie różni się niczym od tej w cywilizowanych krajach. Trzeba mieć paszporty, potwierdzenie rezerwacji i prawo jazdy. Co ważne na Kubie honorują polski dokument, nie ma konieczności posiadania międzynarodowego PJ. Sam wynajem mamy opłacony o czym zaświadcza voucher, który musimy przekazać. Dochodzą jeszcze dodatkowe opłaty- drugi kierowca (3CUC/dzień), kaucja 200 CUC, miała być 150 CUC ale dostajemy wyższą klasę oraz za paliwo w baku. Policzono nam, że w baku jest 60 litrów i coś wspomniano, że jest prawie pełno ale nie do końca bo nie dało się wlać do samego końca… Nie zwróciliśmy na to szczególnej uwagi ale niedługo sobie o tym przypomnimy… ? Niestety wszystko trzeba opłacić gotówką. Niby jest terminal ale tłumaczą, że nie mogą tak zrobić bo … sami chyba do końca nie widzą dlaczego. Dodatkowo dają powód, że zdajemy auto w innym punkcie i to powoduje, ze musimy zapłacić gotówką. Dostajemy jeszcze garść praktycznych informacji. Mandatu nigdy nie płacimy w gotówce! Jeżeli coś przeskrobiemy Policjant musi nam to wpisać w kontrakt, który trzeba mieć zawsze przy sobie. Jeżeli przydarzy nam się jakieś zdarzenie drogowe, choćby otarcie musimy wezwać Policję w innym przypadku nie obejmie tego ubezpieczenie i całość trzeba będzie pokryć z właśnie kieszeni.\nCóż można powiedzieć o samym aucie? Na pierwszy rzut oka prezentowało się bardzo elegancko ale im dłużej i bliżej się je oglądało tym „bardziej miodku tam nie było” ? Porysowane z każdej możliwej strony, w środku dość brudno, prawie 130 tys km. na liczniku. Podczas jazdy coś stuka, coś puka hamulec trzeba wciskać do samej podłogi, sprzęgło chodzi niczym w starym Ursusie ale jeździ i dodatkowo działa KLIMA!! Czytałem u nas na forum, że ktoś miał podobne przeżycia z autem i był pewny, że jego Geeley zostawiał 4 ślady za sobą. Mam pewne podejrzenia, że mogliśmy dostać to samo auto ? Prosimy o zanotowanie wszystkich naszych uwag, robimy zdjęcia nagrywamy filmik, podpisujemy papiery i wyruszamy w drogę! Obsługa jest zdzwiona tym co chcemy wpisać do kontraktu ale wg internetów przy zdawaniu auta lubią się do czegoś doczepić, że czegoś nie ma (anteny, koła, trójkąta itd.) i lecą po kaucji dlatego dobrze wszystko dokładnie sprawdzić\nZbliża się 19:30 Formalności zajęły bardzo dużo czasu i pokrzyżowały plany. Mieliśmy wyjechać z Hawany o 18 i dotrzeć do Playa Larga przed zmierzchem już wiemy, że to na pewno się nie uda. Robimy zakupy w pobliskim markecie TRD. Mamy miejsce w bagażniku więc kupujemy wodę w 5cio litrowych baniakach, która jest najtańsza jaką widzieliśmy- 1,8 CUC. W zwykłych sklepach w „turystycznej Hawanie” chciano 1,5-2 CUC za 1,5l butelkę więc uznajemy to za okazję. Przed wyjazdem z miasta podjeżdżamy na pl. Rewolucji a na przedmieściach Hawany zatrzymujemy się w lokalnej restauracji gdzie jesteśmy atrakcją dla lokasów. Ceny są bardzo przyjemne bo stanowią jakąś ¼ tego co w centrum.\nWyjazd z Hawany na autostradę nr 1 nie jest łatwy. Oznakowania praktycznie żadnego. Bez GPSa wydostanie się z miasta byłoby piekielnie trudne. Autostrada to szeroka 3 pasmowa droga, na której ruch jest niewielki. Jednak jakość nawierzchni ogranicza prędkość poruszania i hamuje cudo chińskiej motoryzacji. Więcej niż 90-100 raczej nie da się pojechać a i to w tych warunkach to sporo. Dodatkowo po zmroku okazuje się, że nasz Geely owszem ma światła mijania ale jedno świeci do góry, drugie w bok i widoczność jest po prostu tragiczna- trzeba jechać na długich. Jak się okazuje wszyscy tak robią na dodatek nie przejmują się i nie zmieniają świateł przy mijaniu. Jest wesoło co jakąś chwilę widzimy na autostradzie pieszych, konny wóz czy motocykle nie rzadko jadące pod prąd prawy pasem bez świateł. Niezły folklor! Zdecydowanie trzeba uważać. W połowie drogi spotkał nas korek i wahadło bo jakieś auto wpadło do rowu. Jednak szczytem wszystkiego na tej autostradzie był rowerzysta jadący zygzakiem, pod prąd środkowym pasem bez świateł prosto na nas! Ledwo go ominęliśmy, niewiele brakowało abyśmy typa skasowali i nie wiem czy przy tej prędkości byłoby co z niego zbierać ….To był przełomowy moment. Wiedzieliśmy już, ze ostrzeżenia z przewodników nie są przesadzone i postanowiliśmy nie jeździć po zmroku . Zwolniliśmy i powoli zmierzaliśmy do Playa Larga. Już po zjeździe z autostrady na wysokości Zatoki Świń spotkaliśmy sporo ludzi z latarkami w krzakach. Ewidentnie czegoś szukali. Dotarliśmy na miejsce po 22 ze znalezieniem noclegu nie mieliśmy problemu. Zainteresowali się nami właściciele pensjonatu, którzy u siebie nie mieli już miejsc ale pochodzili po sąsiadach i znaleźli nam bardzo fajne miejsce. Za pokój w super warunkach 20CUC (po negocjacjach z 25). Syn właścicielki bardzo dobrze mówił po angielsku więc negocjacje poszły łatwo. Będzie on naszym źródłem różnych informacji przez najbliższe 2 dni. Bierzemy śniadanie w standardowej cenie 5 CUC. Śniadania u naszych obecnych gospodarzy były najbardziej bogate ze wszystkich które jedliśmy. Nasi gospodarze namawiają nas, żeby zjeść u nich kolację. Proponują cały wybór różnych dań z owoców morza w tym HOMARA w cenie 7 CUC. Długo przekonywać nas nie musieli.\nW Zatoce Świń zostajemy 2 dni. Plan zakłada zwiedzanie okolicy mi. Playa Giron, Playa Larga i Park Narodowy Zapata. Zaczynamy od fermy krokodyli kubańskich. Jest to jeden z wielu gatunków zwierząt endemicznie występujących na wyspie. Wstęp 5 CUC od osoby. W cenie dostajemy przewodnika, który dobrze posługuje się angielskim i fajnie opowiada. Sporo można się dowiedzieć. Nie tylko o samych krokodylach. Dla chętnych możliwość zjedzenia steka z krokodyla w restauracji. Polecam.\nPodpytujemy przewodnika co myśli o wycieczce do parku narodowego czy warto wydać 15 CUC za wstęp? Raczej nam odradza bo mówi, że nie ma sezonu nie będzie flamingów i ogólnie nie będzie za dużo ptaków. Poleca nam inne rzeczy. Idziemy za jego namową i jedziemy snoorklować i zwiedzać okolice.\nW Zatoce Świń jest wiele świetnych miejsc do nurkowania oraz snorklowania. W tym celu przyjeżdżają tutaj specjalnie zorganizowane wycieczki z Varadero. W wielu miejscach można z wejść z lądu i posnorklować z fajnymi widoczkami. Na pewno nie są to jakieś niebotyczne wrażenia ale jest ładnie i bardzo przyjemnie. Zapewne, aby dotrzeć do tych najfajniejszych miejsc trzeba doczepić się do zorganizowanej wyprawy. Zatrzymujemy się w miejscu poleconym przez przewodnika, ok którym czytaliśmy też w przewodnikach-CUEVA DE LOS PECES. Jest to rodzaj oczka wodnego, zatopionej jaskini w której można ponurkować. Podobno jest połączona z zatoką. Nic szałowego ale warto samemu się przekonać. Natomiast jest super zejście do samej zatoki, przejrzysta woda i trochę rybek. Zatem bardzo dobre miejsce do pływania z maską i rurką.\nZwiedzamy też Playa Giron w którym stoi pawilon- muzeum zwycięstwa nad amerykanami z 1961r. W zasadzie będąc dokładnym trzeba by powiedzieć, że było to zwycięstwo nad kubańskimi emigrantami, których wyszkoliło CIA i wysłało na Kubę aby ci obalili Castro. Inwazja nieudała się ponieważ kubański wywiad zdobył o niej informację i odpowiednio się na nią przygotował wysyłając bardzo duże siły wojskowe w rejon spodziewanego lądowania. Inwazja została krwawo stłumiona. Reżim Castro wziął mi. amerykańskich agentów do niewoli. Wymienił ich po pewnym czasie na leki o dużej wartości. W miasteczku trwał akurat jakiś festyn sportowy. Odbywały się biegi zespołowe. My załapaliśmy się na imprezę po biegach. Ależ oni tańczą! Niesamowicie się ruszają! Rum lał się strumieniami.\nKręcąc się po okolicy spotkaliśmy w krzakach i na drzewie takich gości "przy talerzu"!\nPopołudniu leniuchowaliśmy na plaży w Playa Largo. Wiał silny wiatr na wodzie szaleli katesurferzy. Jemy też pyszną kolację z owoców morza. Gospodarze przygotowali dla nas krewetki, ryby i homara. Mniam! Pierwszy raz w życiu jem homara i wiem, że nie ostatni! To będzie moja ulubiona potrawa na Kubie. Co ciekawe kurczak i homar często kosztują tyle samo!!\nRano wyruszamy z Playa Larga przez Playa Giron do Cieunfuegos. Najpierw musimy pokonać inwazję krabów na drodze licząc, że nie złapiemy kapcia co podobno często się zdarza od ostrych pancerzyków. W tych filmach i materiałach nie ma ani kawałka przesady! Dokładnie tak było, kraby, kraby wszędzie po horyzont, na całej jezdni!\nNa koniec zagdaka (nikt z ostatniego odcinka nie podchwycił zabawy-może teraz się uda):\nCo tu się zadziało na tym zdjęciu?\ntomwie uważa post za pomocny.\n#12 Wysłany: 19 Cze 2017 17:55\nSuszenie jakiegoś ziarna?\nTemat postu: Re: Odp: Wyspa „Kuka”… czyli o tym jak spóźniłem się na …\n#13 Wysłany: 19 Cze 2017 21:40\nJa tu widzę sprytny pomysł na wyprowadzenie ziarna z ciężarówki lub siewnika\n#14 Wysłany: 20 Cze 2017 22:52\nIdzie Grześ przez wieś worek piasku niesie.....\n#15 Wysłany: 25 Lip 2017 13:54\nDzień 5,6,7- Trinidad\nNa początek odpowiedź na zagadkę zdjęciową, którą zadałem w ostatnim odcinku. Otóż na tym zdjęciu widzimy suszenie ryżu. Tak na Kubie suszy się różne ziarna i rośliny. Rozsypuje się je po jednej stronie drogi na asfalcie. Ziarna suszą się na jezdni a na koniec przychodzą panowie lub panie z miotłami i … zamiatają ryż do worków. W zasadzie to nie tylko ryż bo innym razem widzieliśmy suszenie czerwonej fasoli. Gdy widzi się takie obrazki to płukanie ryżu przed gotowaniem nabiera innego sensu.\nPo około 2 godzinach jazdy docieramy do Cienfuegos. To tylko, krótki przystanek w drodze do Trinidadu. Zatrzymujemy się na 2 godzinki w okolicach najstarszej części miasta. Miasto nie robi piorunującego wrażenia ale ma przyjemny kolonialny charakter. Jest niedziela zatem na ulicach można spotkać wielu kubańczyków, którzy spędzają czas razem z rodzinami. W wielu miejscach ludzie siedzą w większych grupach i grają w różne gry. My trafiamy do czegoś w rodzaju ośrodka kultury gdzie jest koncert gitarowy połączony ze śpiewem. Przyjemnie wypić kawę w takim towarzystwie.\nJak w każdym szanującym się mieście musi być pomnik Jose Marti\nPo tym jak pokręciliśmy się trochę po Cienfuegos wyruszamy w dalszą drogę do Trinidadu i docieramy tam w okolicach 13-14. Wyruszamy na poszukiwania miejsc noclegowych. Nie jest łatwo znaleźć coś fajnego bez rezerwacji na 2 noce w jednym miejscu, żeby były jeszcze 2 pokoje. Dość długo chodzimy od domu, do domu w ogromnym upale co daje nam mocno w kość. Słońce praży niemiłosiernie! W końcu lądujemy w bardzo przyjemnym miejscu, godnym polecenia. Casa Particulares, która przewrotnie nazywa się Hostal El Mirador i jest dosłownie tuż obok dworca autobusowego i dwa kroki od centrum starówki.\nPokój z lodówką, łazienką i klimatyzacją w maju kosztował nas 25 CUC. Na początku właściciel chciał 30 CUC my powiedzieliśmy, ze za 25 weźmiemy i za tyle poszło. Bardzo dobre warunki, stary kolonialny dom ze starymi meblami w pokojach. Na dachu spory taras z bardzo ładnym widokiem na całe stare miasto a patrząc w drugą stronę w oddali widać morze. Śniadanie można zamówić serwowane przy stolikach na dachu za 5 CUC osoba. Jednak trzeba przyznać, że nie jest ono jakoś szczególnie urozmaicone. Można się najeść ale jedliśmy zdecydowanie lepsze w innych casach na Kubie. Po wejściu do pokojów dajemy sobie czas na regenerację sił.\nhttps://lh3.googleusercontent.com/kbMxK ... 14-h923-no[/img]\nŻeby uniknąć zesmażenia na słońcu decydujemy się wyjść z pokojów dopiero popołudniu. Wyruszamy na spacer po mieście w poszukiwaniu obiadu. Tu spotyka nas pierwsza niemiła niespodzianka. Ceny są mocno przesadzone (niekiedy nawet kosmiczne). Bardzo trudno znaleźć coś konkretnego w przystępnych granicach. Niestety okazuje się też, że wszystkie punkty typu pizza mają przerwy i nie pracują. Jesteśmy zatem zdani na restauracje. Po bardzo długich poszukiwaniach udaje nam się znaleźć jedno miejsce, gdzie nie wydamy majątku coś jedząc. udało nam się zjeść kotlety z wieprzowiny z ryżem, fasolą i zestawem warzyw za coś ok 4 CUCe. Wszystko było mało smaczne a wieprzowina bardzo twarda. Nie jestem przekonany, że to ta sama knajpa ale było to gdzieś w tej okolicy. ( https://www.google.pl/maps/place/Paladar+Malibran/@21.8044996,-79.9855167,20z/data=!4m13!1m7!3m6!1s0x8f2ae442eda9e0c5:0x67eb7506b2b15089!2sTrinidad,+Kuba!3b1!8m2!3d21.7960343!4d-79.9808143!3m4!1s0x0:0xb766b3d363af5e3c!8m2!3d21.8043823!4d-79.9852699%20)\nJednak zdecydowanie nie ma co tego miejsca polecać bo jedzenie było słabe. Jedyny jego plus to cena.\nWidać, że w Trinidadzie nie będzie łatwo a dojenie turystów będzie uskuteczniane na poziomie „ile się da”. Popularność wśród turystów i opinie najpiękniejszego miasta kolonialnego na świecie powielane w Internecie i przewodnikach robią swoje.\nPo obiedzie trochę kręcimy się mieście a następnie decydujemy się pojechać na plażing. Kierujemy się na polecaną na forum Playa Ancon. Jest okolica godziny 17-18 a słoneczko dalej przyjemnie grzeje i jest bardzo przyjemnie. Obiektywnie trzeba przyznać, że plaża nie jest zła jednak do najpiękniejszych plaż na Kubie na pewno bym jej nie zaliczył. Jest piasek, jest morze nawet są palmy ?… ale do karaibskich plaż z folderów reklamowych jej sporo brakuje. Muszę jednak przyznać, że byliśmy poza sezonem i wiatr oraz prądy wodne powodowały, że w wodzie było sporo wodorostów czego podobno w sezonie raczej nie ma.\nPo plażowaniu wracamy do miasta stając na stacji benzynowej żeby zatankować. Przed sobą mamy jeszcze sporo kilometrów do zrobienia podczas wyjazdu dlatego decydujemy się zatankować do pełna. Niby standardowa procedura, każdy kierowca w życiu choć raz tankował zatem zastanawiacie się po co w ogóle pisać o tankowaniu? Dokładnie tak jak myślicie coś musiało się wydarzyć. Otóż po zatankowaniu do pełna wokół samochodu zrobiła się całkiem duża kałuża paliwa! Zaczęło nam ciec paliwo! Z baku i z różnych elementów podwozia kapało nam paliwo! Nie jest to raczej pożądana sytuacja w samochodzie! ? Jechać takim samochodem się nie decydujemy zatem spychamy auto na parking i zastanawiamy się co robić? Na stacji jest nawet biuro Cubacar ale w niedzielny wieczór jest ono zamknięte. Wraz z upływem czasu kapanie staje się słabsze i ustaje. W tyle głowy powraca głos gościa z wypożyczalni w Hawanie, że auto zatankowane jest „prawie do pełna” bo z jakiegoś powodu nie mogło być całkowicie do pełna i żebyśmy uważali przy tankowaniu. Wtedy nie drążyliśmy tematu bo wskaźnik wskazywał pełny bak jednak teraz te słowa nabierają nowego znaczenia. Nie ma to jak wypożyczyć auto z dziurawym bakiem… ? Z wypożyczalnią nie wiele jesteśmy wstanie zdziałać w niedzielny wieczór dlatego po tym jak wyciek ustał, auto trochę przeschło wyruszyliśmy do naszej casy. Był lekki stresik przy odpalaniu i tej kilkuminutowej jazdy. Człowiek ma świadomość jak łatwopalne są opary paliwa, ciężko uciec od takich myśli. Parkujemy pod hotelem i postanawiamy obserwować czy dalej będzie kapać. Jeżeli problem nie ustanie w będziemy interweniować w biurze Cubacar. Po zachodzie słońca wyruszamy w miasto.\nTutaj kolejne rozczarowanie. Nie widać ani trochę z cudownej magii tego miasta opisywanej w przewodnikach. Słynne schody na, których według relacji i przewodników co wieczór są tańce, muzyka i wspaniała zabawa owszem są w mieście ale nie wiele się na nich dzieje. W dodatku w już na dole są przegrodzone płotkiem i żeby wejść na nie wyże trzeba zapłacić za wstęp! Za to dolne schodki, te nieogrodzone okupowane są przez turystów z komórkami gdyż znajduje się tam Hotspot WIFI…. Cudowna magia … ? Decydujemy się pokręcić po mieście i owszem ładnie jest ale du** nie urywa. Uderza w oczy jednak to, że wszystko jest zrobione pod turystów i nie spotkamy nawet kawałka autentyczności. Smutny to obraz. Myślę, że wielu turystów może być zadowolonych zwiedzając Trinidad jednak to zdecydowanie nie nasz klimat. Chyba (całe szczęście) jesteśmy bardziej wymagającymi podróżnymi. Zgłodniałem na koniec dnia i decydujemy się zjeść kolacje. Lekko zaskakujące jest to, że wieczorem łatwiej jest znaleźć miejsce na kolację niż w dzień na obiad. Ceny są lekko przyjaźniejsze przez to, że pojawiają się „specjalne oferty typu menu dnia”.\nBardzo polecam restaurację Meson El Bucanero gdzie można bardzo smacznie zjeść. Ceny dań z karty wysokie ale na tablicy przed wejściem wypisane zestawy, których w karcie nie było za dużo lepsze pieniądze. Jedliśmy tam w trakcie pobytu w Trinidadzie 2 razy. Zestaw z owocami morza z 8CUC. Składał się z bardzo smacznego kawałka ryby, homara, kraba i krewetek, wszystko podane z białym ryżem i warzywami. Do wejścia tam zachęcił nas kelner, który machał do nas i tańczył salsę zachęcając nas do wizyty. W środku była jeszcze tylko jedna para turystów. Mimo to zdecydowaliśmy się wejść i nie żałowaliśmy. Porcje były duże, jedzenie smaczne a w oczekiwaniu na kolację kelner porwał do tańca moją narzeczoną i dawał nam lekcje salsy. Na koniec kiedy druga para wyszła z knajpki i zostaliśmy sami urządziliśmy sobie z nim długą pogawędkę o Trinidadzie, okolicy, Kubie i o tym ja się żyje na Kubie. Bardzo dobrze mówił po angielsku i czas miło mijał. Poopowiadał nam o tym jak żyje się na Kubie. O tym, że w jeden dzień w knajpie potrafi zarobić tyle ile przez pół miesiąca w szkole w której uczy muzyki. Powiedział nam też, trochę o tym co będzie się działo w Trindadzie 1-wszego maja z okazji święta pracy. Knajpa ze względu na jedzenie, atmosferę oraz ceny po stokroć godna polecenia!https://www.tripadvisor.co.uk/Restaurant_Review-g285731-d10212628-Reviews-Restaurante_Meson_el_Bucanero-Trinidad_Sancti_Spiritus_Province_Cuba.html\nKelner przekazał nam, że pierwszomajowy pochód zacznie się bladym świtem w okolicy godziny 6-7 na placu przy Hotelu Iberostar a później cały dzień będzie trwał tam festyn. Ze względu na zmęczenie i wczesną porę, rano po przebudzeniu przez budzik nie zdecydowaliśmy się udać się tam już na pochód. Plan na ten dzień jest taki, że wyruszamy w góry Topes de Collantes, tam zdecydujemy który szlak wybrać na pieszą wycieczkę. Co prawda kelner odradzał nam jechanie tam samochodem bo jak to określił drogi są niebezpieczne i górskie a turyści mogą mieć wg niego problemy z pokonaniem trasy. Te obawy były bardzo przesadzone i żadnych większych ani mniejszych trudności tam nie spotkaliśmy.\nZdecydowaliśmy się na szlak do wodospadu. Więcej wspólnego to miało raczej ze spacerem po lesie niż z chodzeniem po górskich szlakach. Co nie zmienia faktu, że mógłbym się tam poważnie uszkodzić ponieważ na jednym ze stromych zejść poślizgnąłem się na bardzo śliskim i zabłoconym kamieniu i zrobiłem całkiem konkretnego fikołka w stronę urwiska. Całe szczęście upadek zamortyzowały liście i małe drzewka na których wylądowałem. Dobrze, że tam były bo mogłem się nich złapać i nie poleciałem niżej co mogłoby się skończyć bardzo źle. Odbyło się bez większych strat. Poza ogólnym upaćkaniem w błocie i podrapanej nodze nic mi nie było. Cały szlak bardzo przyjemny sporo fajnej fauny i flory. Spotkaliśmy węże, egzotyczne ptaki i fajne rośliny. Na końcu szlaku znajduje się wodospad z małym jeziorkiem w którym przyjemnie się pokąpać w bardzo zimnej, górskiej wodzie. Szkoda tylko, że wstęp na szlak jest płatny 10CUC. Trochę dużo myślę, że 5CUC byłoby bardziej adekwatną stawką.\nPo powrocie do Trinidadu udajemy się na wspomniany już wyżej festyn z okazji Święta Pracy. Na miejscu duże zaskoczenie. Plac zamienił się w totalną melinę, gdzie trudno spotkać kogoś trzeźwego. O Kubańskiej (znanej nam muzyce) trudno nawet marzyć. Wszędzie leżą puste butelki po rumie. A plac tańczy w rytm Despacito i innych tego typu hitów. Pokręciliśmy się trochę i ewakuowaliśmy na wieczorne plażowanie. Nie było sensu kręcić się tam dłużej w śród tylu pijanych ludzi trudno było czuć się bezpiecznym. Wieczorem plaża, spacer po mieście i szykowanie planu na następny dzień.\n#16 Wysłany: 10 Wrz 2017 22:18


„Małopolskie Talenty” - Szkoła Podstawowa im. Stanisława Staszica w Bobowej\nopublikowane: 30 gru 2019, 14:57 przez Szkoła Podstawowa im. Stanisława Staszica w Bobowej\nUczniowie z naszej gminy\nbiorą udział w zajęciach z projektu „Małopolskie Talenty”\nGmina Bobowa realizuje projekt „Małopolskie Talenty” przy współpracy ze Szkołą Podstawową im. S. Staszica w Bobowej. Zajęcia rozpoczęły się we wrześniu 2019 roku i potrwają do czerwca 2020 roku – wtedy zakończy się I edycja projektu. „Małopolskie Talenty” zaplanowano na 3 edycje, do 2022 roku włącznie. Uczniowie zakwalifikowani na podstawie list rankingowych korzystają z zajęć z języka angielskiego, informatyki, przedsiębiorczości oraz z szeroko pojętych zajęć matematyczno-przyrodniczych.\nSzkoła dysponuje bogatym zapleczem dydaktycznym w postaci sprzętu komputerowego, tablic multimedialnych, sprzętu audio i innych nowoczesnych nośników informacji. To właśnie dzięki środkom UE można było doposażyć placówkę w nowoczesne pomoce naukowe. Uczestnicy projektu korzystają z zakupionych materiałów, otrzymali pomoce w postaci segregatorów, zeszytów i innych materiałów papierniczych. Wszyscy w grudniu z okazji Mikołajek otrzymali nowoczesne pendrivy, a w II półroczu na uczestników czekają atrakcyjne, darmowe wycieczki edukacyjne, połączone z profesjonalnymi szkoleniami kierunkowymi.\nPlan projektu zakłada przeprowadzenie zajęć ponadprzedmiotowych tzn. treningu umiejętności społecznych i uczenia się. Głównym celem tychże zajęć jest integracja grupy i poznanie metod diagnozowania swoich potrzeb, określenia celów w życiu, trening personalny oraz dobra zabawa. Metodycy z Małopolskiego Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Nowym Sączu wystawili bardzo dobrą ocenę nauczycielom prowadzącym zajęcia, docenili ich zaangażowanie i stwarzanie przyjaznej atmosfery na ćwiczeniach.\nUczestnicy projektu to najlepsi z najlepszych uczniów w naszej gminie. Uczestniczą w zajęciach w soboty, co bardzo dobrze świadczy o ich solidności, profesjonalnym i odpowiedzialnym podejściu do projektu. Mamy nadzieję, że uczestnicy Małopolskich Talentów zrobią wspaniałą karierę naukową, a wszystko dzięki ich osobistemu zaangażowaniu i wsparciu ze strony wszystkich nauczycieli oraz trenerów prowadzących zajęcia w CWUZ.


Dutton - Kolekcje kuchenne - plytkido.pl\nBłyszcząca (2) Matowa (2)\nKontrast bieli i czerni w kolekcji płytek ściennych Dutton\nBiel i czerń sprawdzą się w każdej stylistyce wnętrz. Płytki ścienne z kolekcji Dutton najlepiej wyglądają w nowoczesnych, minimalistycznych wnętrzach. Do wyboru są standardowe rozmiary kwadratów 25x25 cm. W zależności od upodobań, można zestawić ze sobą powierzchnie gładkie i trójwymiarowe. Białe i czarne płytki o wyjątkowym połysku, pięknie komponują się z płytkami o efekcie 3D. Trójwymiarowy wzór suwaka, zygzaka, czyli nachodzących na siebie rombów, nada wnętrzom nowoczesnego charakteru. Geometryczne powierzchnie pięknie odbijają światło i tworzą niecodzienny, oryginalny.


Numer zlecenia GAJA954\n1 290 000 PLN 1 390 000 PLN 7 866 za m2\nNieruchomość znajduje się przy ulicy o dużym natężeniu ruchu pieszych oraz samochodów. Możliwość korzystania z parkingu bezpośrednio przed budynkiem. Mury ocieplone i otynkowane w dobrym stanie technicznym.Mury ocieplone i otynkowane w dobrym stanie technicznym. Wnętrza do odświeżenia w zależności od potrzeb Inwestora. Rozkład lokali:przyziemie 39,28m2,dwa lokale na parterze 53,14m2 i 38,93m2 - duże witryny.I i II piętro łącznie 116,29m2 + taras ok. 40m2,piwnica.Wszystkie lokale posiadają własne sanitariaty.Dla uzyskania dodatkowego metrażu istnieje także możliwość zabudowy tarasu oraz podniesienia budynku o jedną kondygnację! Jest to bardzo atrakcyjna oferta z uwagi na świetną lokalizację oraz wiele możliwości wykorzystania potencjału nieruchomości! Przychód miesięczny z najmu 7 tys. zł.\nKamieniczka o powierzchni 250 metrów\n5 352 PLN / miesiąc\nJestem tutaj:HomeNieruchomość na sprzedażObiektSkawina gm\nNumer zlecenia: GAJA954\nSzukasz mieszkania w miejscowości: krakowski, Skawina gm?\nKrakowski, Skawina gm, Skawina


Nail Art Kosmetisch: Makijaż geometryczny II miejsce w konkursie\nMakijaż geometryczny II miejsce w konkursie\nWitajcie kochani.Bardzo miło mi jest was poinformować, iż jedna z moich propozycji makijażowych wysłanych na konkurs geomteryczny u Taida make up zajęła....II miejsce!! Bardzo się cieszę ponieważ zgłosiłam się do konkursu aby się sprawdzić.Dziękuję wszystkim, którzy trzymali za mnie kciuki oraz dziękuję samej organizatorce za wyróżnienie i docenienie mojej pracy. Co Taida powiedziała na temat mojej propozycji makijażowej?\n"Praca, która spodobała mi się od razu! Geometria pełną gębą - jedna figura a jaki piękny makijaż :) Idealnie dobrane kolory, wszystko przemyślane i świetnie wykonane. Makijaż jak z bajki, jak z reklamy!\nGratuluję, w Twoje ręce powędruje ten piękny zestaw : (+ puder fiksujący który został dosłany po zdjęciach)"\nO jaki makijaż chodzi??\nCo do samego makijażu...długo myślałam co chciałabym pokazać i postawiłam na kolorowe okręgi. Usta wykonałam w dwóch odcieniach czyli tzw. ombre. Nie było łatwo dokończyć makijaż ponieważ moja malutka córka zaczęła nudzić się patrząc jak mama operuje przed lustrem. Na szczęście przyszedł z pomocą tata i makijaż ukończyłam. Bardzo się cieszę ponieważ jak przeczytaliście powyżej- opłacało się:) Już niedługo mam nadzieję przyjdzie nagroda, której jestem bardzo ciekawa tj. paleta cieni Glazel, konturówka oraz kredka z pudrem sypkim i fiksującym. Oznacza to, iż na pewno pojawi się jakiś nowy makijaż przy użyciu kosmetyków Glazel:):)Uszy zdobić będą przepiękne kolczyki, które możecie zobaczyć w linku poniżej. Jeszcze raz bardzo dziękuję i do zapisania już całkiem niedługo.\nLink z laureatami konkursu: http://xvivideyes.blogspot.com/2014/05/wyniki-konkursu-na-makijaz-geometryczny.html#comment-form\nAutor: kosmetyka89 o 18:36\nTrueMess 6 stycznia 2015 00:58\nŚwietny blog! Jakich użyłas cieni? Super makijaż :)!!!\nkosmetyka89 6 stycznia 2015 08:59\nDziękuję. Użyłam palety Lancrone. Cienie pokruszyłam (troszkę zdrapuję na wieczko) dodaję płyn do pigmentów (czyli diuraline np z kobo), mieszam i wychodzi kolorowy liner:) Tak malowałam twarz:)oczy malowałam normalnie na sucho. Lancrone to mój pierwszy zakup i nie żałuję:) Z bazą cienie bardzo ładnie się trzymają. Zapraszam na recenzję palety Lancrone i pędzli tu: https://www.youtube.com/watch?v=if6R3b8Wibg


Grudzień, 2012 | GOKiS Mykanów\nOpublikowano 20 grudnia 2012 przez\nW dniu 14 grudnia 2012 roku na sali widowiskowej Gminnego Ośrodka Kultury w Mykanowie odbył się XXII Konkurs Kolęd i Pastorałek. W konkursie kolęd wystąpili: 4 solistki z przedszkola w Continue Reading →\nOpublikowano 19 grudnia 2012 przez\nZapraszamy do lektury BIM-u nr 212 – Grudzień 2012\nDostępny jest do pobrania nowy numer miesięcznika BIM Mykanów BIM Mykanów Grudzień 2012 – pobierz\nTancerze z Mykanowa na PODIUM całego cyklu GRAND PRIX POLSKI 2012\nKlub Tańca Towarzyskiego ZORBA Mykanów jest reprezentowany przez wielu utalentowanych tancerzy występujących na terenie całego kraju. Po ostatnim turnieju Finałowym Grand Prix Polski wyniki zostały podsumowane i okazało się że Continue Reading →\nOpublikowano 14 grudnia 2012 przez\nKalendarz pasjonaci 2012 – Roman Popenda\nOpublikowano 4 grudnia 2012 przez\nGrudniowym pasjonatem kalendarza „Posmakujmy życia z pasją” jest Roman Popenda. Pasjonaci 2012 – Roman Popenda „Łączę w sobie dwie pasje. Jedną jest ocalenie od zapomnienia życia tradycyjnej wsi polskiej, Continue Reading →


XXIII – KAPITALISTYCZNE RYTUAŁY PIWNE NA CO DZIEŃ I OD ŚWIĘTA DLA TYCH ZAMOŻNYCH I TYCH „ZA WĘGŁŁA” SPOŁECZNYCH DOLI I NIEDOLI, CZYLI „LUSTRO CI PODPOWIE, CO MASZ MĄDREGO W GŁOWIE. ALBO NIE”. - Związek Pracodawców Przemysłu Piwowarskiego\nA W BROWARACH „KAPSLA ALUMINIOWA”\nWiek XIX oparty o reguły gospodarki kapitalistycznej jest okresem masowej produkcji, bo czas manufaktur i ręcznych wyrobów mijał na korzyść fabrycznej, wieloseryjnej wytwórczości. Jak dawniej w cechach, tak teraz w środowiskach robotniczych pocieszano się kuflami piwa, kieliszkiem wódki (niekiedy w większych ilościach). Zacierają się wspomnienia o głodzie na przednówku, bo „wkracza” ziemniak wypełniający żołądki ludzi ubogich, choć i z ziemniaków przedsiębiorczy ludzie potrafią pędzić alkohol. W miastach dziewiętnastowiecznych egzystują i to wcale nieźle destylarnie, o których uwag kilka na przykładzie grodu Przemysława. Są otwarte od rana do późnego wieczora, mam tu na myśli ranną porę tj. szóstą i wieczorową 22. W gruncie rzeczy destylarnie to spelunki, w których można pokrzepiać się wysokoprocentowymi napitkami w razie nagłej i palącej potrzeby, bo czynne bywały w świątki i piątki, czyli w niedziele, święta. Można się domyślać, że to soboty bywały okresem największych zapotrzebowań na piwo i wódkę, bo wówczas robotnicy fabryczni otrzymywali określone zaliczki pieniężne, które chętnie wydawali na „ogniste trunki”.\nWejdźmy na chwilę do jednej z poznańskich szynkowni, gdzie bucha gwar rozmów, krzyki, śmiech a w nozdrza uderza intensywny zapach alkoholu. Dominuje „czyściocha”, a w jej tle likiery, piwa, wino, rumy itp. Nie zabawimy długo, bo można ponieść przykre konsekwencje nadużywania trunków. Świeże powietrze czasami jest ratunkiem w parze z umiarem. Niekiedy potrzebna była interwencja policji, gdy towarzystwo było zbyt pijane, rozigrane i zakłócające porządek uliczny. Wówczas stróże prawa zabierali delikwentów do izby wytrzeźwień. Wśród birbantów bywały i kobiety ulegające pokusom wódczanym i piwnym.\nSPELUNKI, TRAKTIERNIE, RESTAURACJE\nJak podają znawcy poznańskich realiów (Marcin J. Januszkiewicz i Adam Pleskaczyński) wedle obliczeń roku 1890 jedna knajpa przypadała na 218 Poznańczyków wliczając w to dzieci a nawet niemowlęta. Od Św. Marcina po dzielnicę Chwaliszewo wyszynki wódki i destylacje kusiły potencjalnych amatorów piwa i wódki, nawet w niedzielę. Wielu niepijących mieszkańców krytykowały te przybytki, ale interes się kręcił i znajdował wielu amatorów. W 1899 roku zakazano sprzedawać alkohol dzieciom poniżej 16 lat, a w 1900 r. zaczęła obowiązywać godzina policyjna od 22, wreszcie pojawił się przepis o zamykaniu destylacji w sobotę, o 17, aby robotnicy zachowali nieco grosza na domowe potrzeby. W końcu piwa można się napić także w domu, w otoczeniu dziatek i małżonki. A piwo butelkowe, poręczne w zastosowaniu pojawiło się w Poznaniu około 1870r. Przyjrzyjmy się tej sprzedaży i procedurze produkcji.\nPIWO BUTELKOWE I KAPSLE („KAPSLA ALUMINIOWA”)\nPiwo zamykane było porcelanowymi korkami z gumką pełniącą funkcję uszczelniacza. Do szyjki butelki przymocowane były metalowe pałączki. Puste butelki powracały do browarów a tam korki myto, gumki zaś polewano wrzątkiem. Wprowadzenie kapsli miało cel marketingowy jak powiedzielibyśmy dzisiaj – odcinano się od niehigienicznych korków na rzecz wygodnych metalowych kapsli, reklamując piwo. Piwo kupić można było w restauracjach i placówkach handlowych „zakapslowane „ wysokiej, jakości tj. jasne „Zdrój Mieszczański”, ciemne „Bawarskie” czy angielski „Porter”. Kapslowano także lemoniadę i wodę (słynna w handlu oranżada sycylijska „Ananas” lub „AL.-Or”). Kapsle aluminiowe pierwszy w Polsce wprowadził Poznański Browar Huggera (zbankrutował w 1937r.). Właściciele winiarni, browarów, restauracji zachęcali do nabywania trunków podając w reklamach informację o cenach umiarkowanych i miernych, korzystnych dla mniej zasobnych kieszeni. Jednocześnie gwarantowali towar najwyższej, jakości i świeżości (wino i piwo nieskwaśniałe), korzystne także dla zdrowia.\nPIWA SIĘ NAPIJEMY, A KŁOPOTY POMINIEMY\nBursztynowe piwo obecne było w rozmaitych gatunkach, niekiedy rozcieńczone wodą w karczmach, wypijane przez chłopów, pracowników folwarcznych, robotników, służących, rzemieślników. W XIX stuleciu w Niemczech i Austrii popularne były piwne bary, w których wielu nawet urzędników trafiało po pracy, wydając, co nieco na alkohole. Rytuały życia burżuazji uwzględniały nie tylko różnorodność czynników wewnętrznych jak i zewnętrznych, ale również kompromisy pomiędzy tym, co prywatne a publiczne, oficjalne, subtelne a niezamierzone, innymi słowy byli oni grupą nadającą własnej egzystencji określony styl. Odróżniający ją od innych. W zakresie upodobań biesiadnych także, w tym skłonności do luksusowych win i dobrego markowego piwa (jak w rodzinie niemieckich Buddenbrooków). Nie wspominając o pięknej zastawie, sztućcach i obrusach. Wydawanie przyjęć, przyjmowanie gości, bywanie, zasady dobrego wychowania tak odległe od wskazań Erazma z Rotterdamu wytwarzały poczucie komfortu, bezpiecznej egzystencji i wyjątkowości. Jeśli sięgano po dobre piwo i wina, to z poczuciem wyboru, selekcji i misji właściwego spożytkowania doczesnych dóbr za odpowiednio wysokie opłaty. Taka refleksja o bezpiecznej egzystencji od Mikołaja Reja do współczesnych poradników dobrego współżycia i zachowania się przy stole. Z dominującą tezą o szczęśliwości od Rousseau po Micheleta ( w francuskim rozumieniu).\nWraz z upadkiem Napoleona zaczął się okres organizowania rautów w stylu angielskim, bowiem małe, kameralne spotkania były już niemodne, na rzecz tłumu gości, w którym nie wszyscy się znali, a więc konwersacja bywała na poziomie zdawkowych zdań i opinii. Popijanie i pojadanie też było pobieżne, ze względu na ilości zaproszonych gości. Ale obok rautów, były bale, podwieczorki, proszone obiady, reduty itd. Wszędzie temu towarzyszyło wybieranie napitków w rodzaju kawy, herbaty, czekolady, wina, gorzałki i piwa. Stosownie do pory dnia i charakteru spotkań. Wydawało się, że to tak będzie trwało dla świata burżuazyjnego „da senza capo”. Ale wszystko ma swój przewrotny koniec i ten świat także. Wielka Wojna od 1914 wiele zmieni, lecz o tym w kolejnym felietonie.\nHistoria życia prywatnego. Tom 4. Od rewolucji francuskiej do I wojny światowej. Pod redakcją Michelle Perrot, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2006.\nJohan Huizinga, Homo Ludens. Zabawa, jako źródło kultury. Przełożyła Maria Kurecka i Witold Wirpsza, Warszawa 1985.\nMarcin J..Januszkiewicz, Adam Pleskaczyński, Swój do swego, czyli Księga Kupiectwa Poznańskiego, dla wygody Czytelników w porządku abecadłowym ułożona, Poznań 2004.\nMarcin J.Januszkiewicz, Adam Pleskaczyński, Podręcznik Poznańczyka albo 250 dowodówa. wyższości Poznania nad resztą świata, Poznań 2002.


oohmagazine.pl - Ines Murlowska w Client Service Happy&Rich\nInes Murlowska w Client Service Happy&Rich\nDo zespołu agencji reklamowej Happy&Rich dołączyła Ines Murlowska, która objęła stanowisko Client Service Director.\nDoświadczenie w komunikacji marketingowej zdobywała przez ostatnie 9 lat pracując z agencjami, klientami, wydawcami i domami mediowymi z ramienia L’Oreal Polska, gdzie od 2014 r. obejmowała stanowisko Group Product Managera.\nDo jej obowiązków należeć będzie budowanie długofalowych relacji z klientami agencji, nadzór nad projektami i zarządzanie zespołem Account oraz realizacja działań reklamowych w ramach obsługi klientów.\nZespół Account z końcem roku zasiliły dwie nowe osoby:\noraz Teresa Skorupa\nObie rozpoczęły pracę na stanowisku Junior Account Manager.\nAgencja Reklamowa Happy&Rich oferuje pełen zakres usług marketingu zintegrowanego: począwszy od opracowania strategii i konceptu, poprzez nadzór nad ich wdrożeniem oraz realizację zadań wynikających z projektu, wraz z kreacją, produkcją oraz planowaniem mediów.


Forum innowacji • Zobacz wątek - Egzekucje komornicze – rodzaje windykacji.\nEgzekucje komornicze – rodzaje windykacji.\nŚr paź 12, 2016 6:43 pm przez Mati93\nJeżeli wierzyciel, który otrzymał zajęte wynagrodzenie bezpośrednio, zażąda wydania tytułu wykonawczego, komornik pracuje na tytule wykonawczym informację o bycie egzekucji na zasadzie zawiadomień otrzymanych z dłużnika zajętej wierzytelności.\nUmarzając na bazie art. 883 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego egzekucję co do świadczeń wymagalnych w perspektywie, komornik zatrzymuje tytuł wykonawczy w krokach sprawy. O produktach umorzenia komornik powiadamia dłużnika zajętej wierzytelności.\nJeżeli dłużnik wpadłem w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych, komornik powstaje z tytułu egzekucję, tworząc innego miejsca wynagrodzenia za pracę. Jednocześnie komornik wskazuje pracodawcy, z której daty powinien spełniać potrąceń z wynagrodzenia dłużnika. Oznaczając tę porę, komornik uwzględnia wysokość sumy wydobywającej się w depozycie.|Jeśli do sądu o wszczęcie egzekucji z rachunku bankowego wierzyciel nie dołączył odpisu tytułu wykonawczego dla dłużnika, komornik wzywa wierzyciela do jego dojścia, w czasie tygodniowym od doręczenia wezwania, pod rygorem zwrotu wniosku.\nLink: komornicy śląsk


BDM: LPP Raport Analityczny "Redukuj" - Inwestycje.pl\nPoprzedni artykuł BM Alior Bank: BIOMEDLUB - Spółka Dnia Następny artykuł BDM: ELEKTROBUDOWA Raport Analityczny "Kupuj"\nBDM: LPP Raport Analityczny "Redukuj"\n14.02.2018 13:53 Wyniki spółek\nW perspektywie roku walory LPP były jednym z najlepszych wskazań z branży odzieżowej, a stopa zwrotu wyniosła niemal 80%. Od czasu publikacji naszej ostatniej rekomendacji z 7 listopada, kurs akcji spółkizyskał ok. 7% (momentami przekraczając 10 tys. PLN), co w naszej ocenie w dużej mierze wynikało z osłabienia USD.\nW bieżącym raporcie podnosimy cenę docelową do 8 203,3 PLN/walor, jednak decydujemy się zmienić zalecenie z Trzymaj na Redukuj. W krótkiej perspektywie wskazujemy na bardzo wysokie oczekiwania względem wyników 4Q’17.\nSpodziewamy się, że m.in. z racji wzrostu kosztów okołosklepowych, pozytywne odczyty miesięcznej sprzedaży nie przyniosą oczekiwanej przez konsensus poprawy EBITDA (mediana EBITDA dla 4Q’17 wynosi ok. 485 mln PLN vs prognozowane przez nas 429 mln PLN; -12% różnicy), co tym samym może przełożyć się osłabienie sentymentu do walorów grupy.\nW dłuższym okresie ciężko jest nam znaleźć argumenty, które miałyby stać się bodźcem do kontynuacji wzrostu wyceny spółki. Uważamy, że większość pozytywnych czynników jest już w znacznej mierze uwzględnione w cenie. Dostrzegamy raczej szereg wyzwań, takich jak wprowadzany w marcu zakaz handlu w niedziele, wymagającą sytuację na rynku pracy, ograniczony potencjał do dwucyfrowego przyrostu powierzchni handlowej czy presję ze strony innych graczy (zwracamy uwagę na H&M, który w minionych kwartałach borykał się ze słabszą sprzedażą).\ncalość w formacie PDF [PDF, 2494KB]\nNo akcje LPP ładnie wzrosły ale były ku temu powody, cena nie powinna znacząco spaść.\n~sepia (28 lutego 2018 o 13:14) Zgłoś spam\nNiezależnie od kursu spóła ostatnimi czasy radzi sobie świetnie. Zobaczymy jak będzie, ale obstawiam, że w drugiej połowie roku będziemy mieli rekord giełdowy.\n~mnanys (27 lutego 2018 o 11:46) Zgłoś spam


Części do opiekaczy Zelmer | north.pl - oryginalne i zamienne elementy AGD\nWkładki rączki (7)\nZamknięcia uchwytu (8)\nCzęści oryginalne i zamienne do opiekaczy Zelmer. Skorzystaj z filtrów znajdujących się po lewej stronie by szybciej odnaleźć daną część. Możesz również wpisać w wyszukiwarkę model sprzętu, do którego poszukujesz części. Każdy Twój sprzęt posiada tabliczkę znamionową, która w zależności od urządzenia znajduje się wewnątrz lub na obudowie zewnętrznej sprzętu. Jeżeli nie jesteś pewien czy dana część występuje w Twoim modelu, otwórz listę części dostepną na stronie. Filmiki instruktażowe na naszym kanale YouTube pokażą Ci proste sposoby na wymianę części w sprzętach AGD. Utrzymanie czystości sprzętów AGD w domu będzie dużo prostsze z proponowanymi przez nas środkami do pielęgnacji. Posiadamy również różnego rodzaju akcesoria.\nNakładki uchwytu (7)\nZatrzaski uchwytu (8)\nZapinki uchwytu (8)\nKlosze żarówek (11)\nBezpieczniki ( 2 ) Grzałki ( 1 ) Kable zasilające ( 2 ) Klawisze ( 1 ) Klosze żarówek ( 11 ) Lampki kontrolne ( 1 ) Mocowania bezpiecznika ( 1 ) Nakładki uchwytu ( 7 ) Nóżki ( 3 ) Obejmy przewodu ( 3 ) Obudowy ( 18 ) Osłony ( 16 ) Płytki mikowe ( 1 ) Płyty ( 11 ) Podstawy ( 4 ) Pokrywy ( 11 ) Przewody zasilające ( 2 ) Przyciski ( 1 ) Rączki obudów ( 1 ) Stopki ( 3 ) Stopy ( 4 ) Termostaty ( 6 ) Uchwyty ( 2 ) Wiązki przewodów ( 3 ) Zaciski kabli ( 3 ) Zamknięcia uchwytu ( 8 ) Zapinki uchwytu ( 8 ) Zatrzaski uchwytu ( 8 ) Zawiasy obudowy ( 2 )\nZelmer to jedna z najbardziej trwałych i niezawodnych marek na rynku. Oferuje ona szeroki asortyment, w którym znajdziemy między innymi takie urządzenia jak: miksery, ekspresy do kawy, tostery, czajniki czy odkurzacze.\nIstotnymi i bardzo popularnymi urządzeniami tego producenta są także opiekacze. Wśród ich modeli znajdziemy ciekawe rozwiązania, podnoszące komfort użytkowania oraz przechowywania.\nPrzykładem takiego rozwiązania jest opiekacz Zelmer ZSM1001S, który posiada możliwość ustawienia go w pozycji pionowej oraz opcję przechowywania przewodu w specjalnym, przeznaczonym do tego celu schowku. Jest to idealne rozwiązanie, zwłaszcza dla tych, którzy borykają się z problemem braku miejsca na blacie lub w szafkach kuchennych.\nNakładka uchwytu do opiekacza Zelmer 00771424\nPłyta grzejna grillowa do opiekacza BOSCH/SIEMENS 00798328\nZatrzask uchwytu do opiekacza Zelmer 00638003\nNakładka uchwytu do opiekacza Zelmer 00771425\nGrzałka do opiekacza Zelmer 00798582\nPłyta grzejna do gofrów do opiekacza Zelmer 00798327\nDolny zawias obudowy do opiekacza Zelmer 00792877\nTermostat do opiekacza Zelmer 12002387\nLampka kontrolna do opiekacza Zelmer 00636453\nNa co zwrócić uwagę przy wyborze opiekacza?\nJednym z często używanych urządzeń kuchennych jest opiekacz, za pomocą którego w szybki sposób przyrządzimy ciepłe kanapki. Na co powinniśmy zwrócić uwagę przy jego wyborze? Co jest istotne? Pierwszą rzeczą, którą powinniśmy wziąć pod uwagę jest obudowa opiekacza. Jest to element, który w wyniku intensywnej eksploatacji może ulec zniszczeniu. Wybierajmy przede wszystkim modele wykonane z metalu. Są one odporne na uszkodzenia i działanie wysokiej temperatury. Sprawdźmy również rączkę/uchwyt urządzenia. Wykonany powinien być z materiałów, które nie ulegają intensywnemu nagrzewaniu.\nKolejnym istotnym elementem jest powłoka opiekacza. To głównie od niej zależy, czy przygotowywane jedzenie będzie przywierać do płyt. Istotne jest, by wybierać przede wszystkim te, które są antyadhezyjne. Sprawdźmy również, czy wybrany przez nas model posiada regulację temperatury (ręczną lub automatyczną). Dzięki niej będziemy mogli opiec kanapki do wybranego przez nas stopnia. Przy zakupie opiekacza zwróćmy uwagę także na dodatkowe elementy, w jakie wyposażony jest opiekacz. Sprawdźmy czy wyposażony jest w dodatkowe nóżki umożliwiające stawianie go w pozycji pionowej. Stopki te umożliwią na wygodne ustawienie opiekacza w szafce po skończonej pracy.


Ujawnienie wysokości wynagrodzenia - Infor.pl\nStrona główna » Kadry » Indywidualne prawo pracy » Odpowiedzialność, prawa i obowiązki » Ujawnienie wysokości wynagrodzenia\nOchrona dóbr osobistych pracownika jest jedną z podstawowych zasad prawa pracy. Na podstawie art. 111 k.p. pracodawca jest obowiązany szanować godność i inne dobra osobiste pracownika. Pracodawca nie może przekazywać informacji na temat wysokości wynagrodzenia pracownika innym pracownikom czy też podmiotom postronnym. W takiej sytuacji jest możliwe sądowe dochodzenie zadośćuczynienia na podstawie art. 24 k.c.\nW celu skutecznego wystąpienia do sądu pracy z roszczeniem o zadośćuczynienie należy prawidłowo sporządzić i ewentualnie opłacić pozew. Pracownik może zgłosić powództwo ustnie, jednak jest to możliwe tylko wówczas, gdy nie korzysta on z zawodowej pomocy prawnej (radcy prawnego czy adwokata). W przeciwnej sytuacji należy sporządzić pozew według zasad ogólnych. Po pierwsze, trzeba oznaczyć sąd, do którego występujemy (np. Sąd Rejonowy w Lublinie, II Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, Al. Wolności 127, 01-323 Lublin). W górnym prawym rogu należy wpisać datę. W prawej części pierwszej strony należy wpisać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Niezbędne są również adresy wymienionych osób, aby sąd mógł właściwie kierować korespondencję. Należy również wpisać nazwę - pozew, w celu określenia rodzaju pisma. Ważne jest również dokładne określenie żądania, a w sprawach o prawa majątkowe oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna.\nNastępnie należy uzasadnić żądanie - trzeba opisać dokładnie sytuację i wskazać, na jakiej podstawie prawnej pracownik opiera roszczenie. Następnym krokiem jest przytoczenie dowodów na poparcie pozwu. Najlepiej jest wypisać od razu imiona, nazwiska i adresy świadków, podać, na jakie dokumenty chcemy się powołać, ewentualnie złożyć wniosek o powołanie biegłego lub biegłych. Bardzo istotny jest też własnoręczny podpis.\nPozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy podczas nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy. W szczególności powinien zawierać wnioski o wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych, dokonanie oględzin, polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu lub przedmiotu oględzin, zażądanie na rozprawę dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich.\nPozew należy opłacić, jednak w sprawach z zakresu prawa pracy jest to sytuacja wyjątkowa. Zgodnie z art. 35 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w sprawach tych pobiera się opłatę podstawową w kwocie 30 zł wyłącznie od apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Jednakże w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50 000 zł, pobiera się od wszystkich podlegających opłacie pism procesowych opłatę stosunkową.


Powiat wspiera bezpieczeństwo seniorów :: Myślenice iTV - Telewizja Internetowa - Myślenice i okolice Powiat wspiera bezpieczeństwo seniorów : Myślenice iTV - Telewizja Internetowa\nPOWIAT MYŚLENICKI: 16 lipca w Starostwie Powiatowym w Myślenicach odbyła się myślenicka odsłona IV edycji ogólnopolskiej akcji informacyjno-edukacyjnej „Senior na drodze – pamiętaj o bezpieczeństwie”. Spotkanie z seniorami z trenu powiatu myślenickiego obejmowało część wykładową na sali obrad oraz serwis rowerowy usytuowany na parkingu Starostwa.\nCelem akcji było uświadamianie kierowców, rowerzystów i pieszych 60+, jak zgodnie z zasadami – prawidłowo i bezpiecznie poruszać się po drodze, w jaki sposób stosować elementy odblaskowe i dlaczego są one tak ważne oraz jak sprawność psychofizyczna (która z wiekiem jest coraz słabsza), ma wpływ na zdolność kierowania autem, rowerem, ale również na korzystanie z drogi jako pieszego.\n– Dziękuję Ministerstwu Infrastruktury i Krajowej Radzie Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego za tę cenną akcję, za wybór Starostwa Powiatowego w Myślenicach jako gospodarza tego spotkania. Podziękowania kieruję również do Komendy Powiatowej Policji w Myślenicach za współpracę i włączenie się w działania promujące kwestie bezpieczeństwa na drogach wśród osób powyżej 60 roku życia. Tego typu akcje są bardzo potrzebne, edukują oraz budują poczucie współodpowiedzialności za bezpieczeństwo swoje i innych na drodze. Zarządowi Powiatu Myślenickiego zależy na bezpieczeństwie seniorów – zarówno kierujących pojazdami, jak i rowerzystów oraz pieszych poruszających się na drogach naszego Powiatu. Dlatego chętnie włączamy się w tę ogólnopolską akcję służącą wzrostowi świadomości społecznej w zakresie bezpiecznego zachowania się na drodze – podkreślił Rafał Kudas Wicestarosta Myślenicki, witając zebranych.\nMariusz Sztal – ekspert ds. bezpieczeństwa ruchu drogowego, pełnił z pełnomocnictwa Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego rolę głównej osoby prowadzącej i zarazem moderatora spotkania w myślenickim Starostwie.\nPodczas spotkania poruszono wiele istotnych kwestii dotyczących bezpiecznego poruszania na drodze, m.in.: jak bezpiecznie uczestniczyć w ruchu drogowym jako kierowca – senior, rowerzysta – senior, pieszy – senior uwzględniając zmiany biologiczne i mentalne postępujące wraz z wiekiem, mające znaczący wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego.\nPolicjanci z Komendy Powiatowej Policji w Myślenicach: st. sierżant Dawid Wietrzyk – rzecznik prasowy oraz st. aspirant Adam Biela – specjalista z Wydziału Ruchu Drogowego omówili zagadnienia związane z bezpieczeństwem na drogach w powiecie myślenickim oraz wskazali na co zwracać szczególną uwagę, by zawsze bezpiecznie dotrzeć do celu. Rozmawiali z seniorami o realnych zagrożeniach na drogach w powiecie myślenickim. W prezentacji wskazali konkretne, niebezpieczne miejsca, gdzie wydarzają się wypadki drogowe, poinformowali jak unikać zagrożeń drogowych.\nSeniorzy – rowerzyści, którzy przyjechali swoimi jednośladami mogli zostawić je w bezpłatnym serwisie na parkingu Starostwa, gdzie każdy z rowerów poddany został podstawowemu przeglądowi technicznemu oraz doposażony w elementy obowiązkowego wyposażenia, jak np. oświetlenie czy elementy odblaskowe.\nPowiązane wpisy:BEZPIECZEŃSTWO SENIORÓWedukacjanaukapowiat myślenickiPROFILAKTYKA WŚRÓD SENIORÓWsenior na drodzeStarostwo Powiatowe w Myślenicachwarsztaty