Kalendarz Majów i Niekończąca się Przechadzka | neurogroove.info\nstrona główna › blogi › pjeczar's blog ›\nwiele psychodelików, stymulantów, parę opio i ogólnie to nie chcę mi się wypisywać, bo zbyt długa lista.\npjeczar, pt., 06/03/2015 - 16:15\nSuniemy ruchomymi schodami, coraz wyraźniej ukazuje się nam wnętrze budynku dworca centralnego Oslo, jest poranek, ruchliwy, głosny, wszędzie tłoczą się ludzie którzy zmierzają do swoich pociągów lub wychodzą z nich. Musimy stosować czasami skomplikowane manewry żeby na nich nie wpadać. Pomimo iż, jak na razie nasza percepcja jest niezmieniona, już powoli oni i ich życie, problemy jak np. "czy zdąrzę na pociąg" wydają się zupełnie przyziemne i wręcz w pewien sposób śmieszne. Z oddali dostrzegam swojego przyjaciela, (nazwijmy go K) puszczam rękę swojej dziewczyny, (na potrzebę raportu nazwijmy ją J) aby przywitać się z nim.\nPo wymianie grzeczności i wzajemnym przedstawieniu J i K sobie, ciągniemy rozmowę na jakieś nieistotne tematy, decydujemy się udać na peron pierwszy, najmniej używany na całym dworcu. Rozsiadamy się, wyjmuję grudkę haszyszu podgrzewam ją, a kiedy to robię na twarzach towarzyszy rodzi się szeroki uśmiech ze względu na roztaczający się zapach żywicy konopnej, a następnię ją kruszę, mieszam z tytoniem i skręcam jointa. Palimy. Pytam się K czy wziął ze sobą przenośny głośnik, okazuje się, że niestety tego nie zrobił, mówię: no trudno, co się poradzi, myślę: ja pierdolę, no jak kurwa można zapomnieć o tak ważnej rzeczy! Jednak szybko zapominam o tym. Z kieszeni kurtki wyciągam małe zawiniątko z folii aluminiowej, daję je rozpakować K, jego oczom ukazje się pięć małych kartoników z naniesionymi na nie symbolami z kalendarza Majów. Pytam go czy się cieszy i czy czuje się gotowy, odpowiada twierdząco. Po wypaleniu skręta i krótkiej wymianie słów decydujemy się przejść kawałek celem zakupienia większej ilości haszu na czekającą nas później podróż.\nKonopne sprawunki obyły się bez problemów i zajęły kilkanaście minut, zaczeliśmy się kierować w stronę stacji metra, J postanowiła zadzwonić do matki żeby mieć z głowy 'odmeldowanie' się. Ja i K podczas jej rozmowy palimy papierosa i kiedy biegniemy do metra z trudem łapiemy uciekający przed nami pociąg.\nDocieramy na miejsce, po wyjściu ze stacji natychmiast wyjmuję zawiniątko i odrywam trzy kartony, podaję jeden K, następnie kładę jeden na języku J i sam wkładam jeden pod swój język, by po chwili poczuć 'wytrawny' smaczek farby drukarskiej, jednak postrzegam go w pewien pozytywny sposób. Dotracie od stacji do domu zajmuje nam około pięciu minut. Wszyscy powoli zaczynają czuć poddenerwowanie, na zmianę biegając do łazienki, żeby później mieć to z głowy. Ja zasiadam z największym spokojem na jaki mnie stać i zaczynam skręcać jointy, z każdą minutą czuję co raz bardziej jak substancja chwyta mnie w swoje szpony, zaczynam odczuwać "ciasny sweterek", jest mi na zmianę gorąco i lodowato, trzęsą mi się ręce, w głowię mętlik i chaos, mam ochotę być sam. Nasza trójka spoczywa na kanapie w pozycji półleżącej, trzymam J za rękę, troszkę wbrew sobie, ponieważ nie mam zupełnie ochoty na jakąkolwiek bliskośc z kimkolwiek, nawet kocyk i ubrania krępują mnie i wprowadzają uczucie dyskomfortu. Kiedy mija około czterdziestu minut, pierwsze negatywne efekty wejścia powoli zaczynają mijać, wstaję z kanapy i wybieram spośród swoich płyt winylowych pozycję klasyczną, a mianowicie Pink Floyd- "The Dark Side of the Moon". Kiedy ramię gramofonu opada i igła styka się ze ścieżkami, trzaski płyty zaczynają tworzyć ciepłą i domową atmosferę, a pierwsze dźwięki utworu rozpościerają nad nami iście magiczną aurę, w mojej głowie pomimo wszechobecnego chaosu pojawia się błogość i myśl "znowu jestem w domu". Myśli kłębiły się, stawały zarówno fantazyjne jak i abstrakcyjne, powoli zaczęły tworzyć ciągi, jednak nie zapamiętałem z nich nic z powodu przytłoczenia i splątania. Obok muzyki zacząłem słyszeć trzaskanie drzwiami i kroki, na początku wziąłem to za zwyczajne urojenie, jednak po chwili zorientowałem się, że to do domu wróciła moja matka, przedwcześnie. Po skończeniu strony A płyty zadecydowałem, że lepiej będzie wyjść z domu, ubraliśmy się, zabraliśmy wszystkie potrzebne rzeczy, sprawiło nam to zadziwiająco małe trudności, byliśmy niezwykle sprawni i zorganizowani jak na ten stan umysłu. Od umieszczenia kwasów pod językiem minęła nieco ponad godzina.\nChodzenie podczas zaburzeń odczuwania grawitacji jest śmieszne, przemieszczamy się leciutcy jak piórka, zaczyna pojawiać się euforia, czuję się bezpieczniej i swobodniej na zewnątrz niż w domu, fakt przemieszczania się rozładowuję też w jakimś stopniu kwasową stymulację. Jedyne co mi doskwiera w tym momencie to jeszcze resztki splątania i nieustające uczucie 'ciasnego sweterka' przez które łapię zadyszki podczas wchodzenia pod górę. Kierujemy się w stronę pobliskiego lasu.\nZaczynamy spacerować, od czasu do czasu mijamy jakiegoś człowieka, ku mojemu zdziwieniu nie rodzi to żadnego dyskomfortu, nie odczuwam znanego z wielu swoich doświadczeń na LSD "ludziowstrętu", a wrecz lekką empatię i zaciekawienie, jednak powstrzymuję się od zbyt nachalnego obserwowania tych postaci. W pewnym momencie K zaczyna narzekać na niedobór wrażeń i sugeruje dorzutkę, ja jednak proponuję mu odczekanie jeszcze godzinki. Obserwowane wizuale są mało lizergamidowe, przypominają raczej te po małych dawkach tryptamin, chyba nawet zażartowałem czy czasem na tym kartonie nie było psylocybiny zamiast kwasu. Po kolejnych trzydziestu minutach strona wizualna zaczeła się rozwijać, gałęzie drzew stały się jeszcze bardziej geometryczne i symetryczne, rozrastały się, natomiast barwy stały się bardzo jaskrawe i nasycone, chwilami aż przesycone, zaczęły pojawiać się odrysowane jakby flamastrem kontury wokół wszystkiego, w kolorach neonowo-tęczowych, pierwszym kolorem który zauważyłem byl fiolet, u J było tak samo. W pewnym momencie gałązki pewnego krzewu zaczęły od jego podstawy stawać się co raz bardziej czerwone aż po same końce i zaczęły rodzić czerwone owoce. Jak się okazało później J widziała coś podobnego jednak bez owoców. Chodzimy tak właściwie w nieskończoność, w kółko po jednej drodze. K prosi żebyśmy się zatrzymali, kiedy znajdujemy ławkę, po drodzę do której J wspomina, że jej serce dostało lekki wpierdol, martwię się trochę, ale po chwili rozkładam na owym siedzisku kocyk i nadchodzi czas na spoczynek.\nMnogość kształtów, gałęzie drzew fraktalą się, tworząc symetryczne i bardzo matematyczne wizje. Serce bije szybko po intensywnym spacerze, oddycham głęboko, tuli mnie rzeźki wiatr który porusza wszystkim, drzewami, włosami, szalikiem, uspokaja. Po chwili robi się zimno, przyglądam się towarzyszom, chcę to im powiedzieć, jednak pojawia się problem z komunikacją i mam dziwny opór przed patrzeniem na ich twarze, jak gdybym bał się tego co zobaczę, mam też ochotę na papierosa, ale nie wiem czy im to nie będzie przeszkadzało, rezygnuję. Nie pamiętam, ani kto, ani jak zasygnalizował to, że warto byłoby z powrotem znaleźć się w ruchu, ale wyruszyliśmy. K przestał sugerować chęć dorzutki, zaczął tylko co jakiś czas rzucać coś w stylu 'grubo jest'. J nagle po dłuższym milczeniu odzywa się: 'ale nie schizujcie się mną, że ja nic nie mówię, bo ja tak po prostu mam, że nic nie mówię' odpowiadam na to: 'nikt się tobą nie schizuje, spokojnie', nie uwierzyła mi. Robimy jeszcze kilka rundek w lesie po czym, wyprowadzam nas na ulicę. Wszystko niby jest prawie takie jakie być powinno, ale wydaje się tak dziwne i nierealne, niektóre rzeczy są wręcz odpychające. Wszędzie jest szaro, wieje zimny wiatr, jest raczej nieprzyjemnie, ale nie przeszkadza nam to w cieszeniu się podróżą.\nKontynuujemy przechadzkę uliczkami przez osiedle pełne domków jednorodzinnych, w pewnym momencie odczuwam intensyfikację uczuć, uderza mnie to tak mocno, że mało mi brakuje do rozklejenia się, zciskam tylko mocniej rękę J, łapię kilka oddechów i ogarniam się, uczucie miłości dalej mnie wypełnia, jednak bardziej kontroluję wszystko i nie jest tak wszechogarniające. Docieramy w końcu do blokowisk gdzie znów siadamy na kolejnej ławce, chwilę odpocząć, nogi nam po prostu odpadają. J znów zaczyna mówić o tym, żebyśmy się nią nie schizowali jednak odpuszcza kiedy widzi, że K zdaję się być w zupełnie innym świecie, rozgląda się i rzuca co jakiś czas 'jest bardzo źle' albo 'teraz już jest dobrze'. Pyta się mnie czy możemy zapalić jointa, odpowiadam mu, że to zły pomysł ponieważ jesteśmy dwadzieścia metrów od komisariatu policji i na środku jakiegoś osiedla zupełnie na widoku. Zaczyna lekko panikować i powtarzać 'jest źle' i sugeruje zmianę otoczenia. Kończy nam się picie i część grupy zaczyna być głodna, decyduję się na wyprawę do sklepu, po drodze idziemy pomiędzy blokami które są wybudowane na górce tak, że przypominają stopnie schodów i schodzi się chodnikami coraz niżej, każdy blok jest identyczny i każdy chodnik wygląda tak samo, K zaczyna się rozglądać i gadać coś o 'fraktalnym pojebaniu' myśli zapewne, że to co widzi to efekt LSD, nie mam jednak zamiaru wyprowadzać go z błędu. Powoli zbliżamy się do sklepu, po drodze jeszcze mijamy osiedlową ciekawostkę, olbrzymią lampkę nocną, widzę jak bardzo ten widok gwałci umysł K, jednak nic mu nie mówię. Zapomniałem pieniędzy, ale udaje mi się dogadać z K co do tego żeby mi je pożyczył, ma trudności ze zrozumieniem tego co do niego mówię.\nZostawiam J i K przed sklepem i sam udaję się kupić ciasteczka i wodę, w sklepie uderza mnie mnogość barw i zapachów, a także rozmowy ludzi, bez problemu jednak udaje mi się znaleźć ciasteczka, wody już nie, ale chcąc szybko opuścić sklep chwytam za pierwszy z brzegu napój, płacę i wychodzę. Widzę uśmiechy na ich twarzach, najszerszy na twarzy K podchodzi i mówi do mnie: 'oczekuję, że masz coś dla mnie' wręczam mu resztę pieniędzy i ciasteczka, po chwili jednak prosi mnie żebym je schował do swojego plecaka. Pytam się reszty gdzie teraz byśmy chcieli pójść, dowiaduję się, że gdzieś pod dach zjeść ciasteczka. Z braku takich miejsc zaczynamy po prostu iść przed siebie. Po chwili wpada mi do głowy gdzie możemy iść i przekazałem to im, ale K nie wygląda jakby mi wierzył i widząc pierwszą lepszą ławkę mówi: 'to tutaj, już dotarliśmy'. Idziemy jeszcze przez chwilę aż w końcu docieramy do miejsca które wybrałem, ma dach, ściany, ale niestety nie ma podłogi. Musimy stać, chociaż nam to nie przeszkadza z racji ostatecznego braku wiatru. Zabieramy się do jedzenia ciasteczek, wydaje mi się, że jestem arcygłodny, ale po pochłonięciu trzech czuję się pełny, popijam to zimnym piciem, palimy z K po papierosie, po czym przepraszam na chwilę swoich towarzyszy celem oddania moczu, staję w krzakach i czuję jakby zaczęły oplatać całe moje ciało, było to bardzo przyjemne uczucie, kończę i odczuwając wielką ulgę wracam. Wyciągamy skręconego wcześniej jointa, odpalam go zaciągam się kilkukrotnie i podaję dalej, mój wcześniejszy stan zdaje się narastać, doświadczenie traci na klarowności jednak staje się intensywniejsze. Decydujemy się iść dalej.\nW pewnym momencie znajdujemy się w surowej, przemysłowej dzielnicy pełnej szarych i odrapanych magazynów i kominów z bijącą z nich parą. Zaczynam się świetnie odnajdywać w tym klimacie, wszystko analizuję, przeniosłem się myślami do lat dziewiędziesiąsiątych, w głowie zaczął mi grać rodzimy old-school, jak Kaliber 44 itp.. Robię się bardzo opiekuńczy, pilnuję całej reszty przy przechodzeniu przez ulicę i choć właściwie tylko K wymaga opieki bo nie zwraca na nic uwagi, tkwi w swoim świecie, a J jest bardzo bierna i słuchana, uśmiecha się co jest bardzo słodkie i urocze, jak później mi powiedziała, czuła się jak dziecko prowadzone za rękę przez rodzica. Powoli zaczynamy się kierować w stronę domu, na pewnym etapie drogi mój mózg zaczęły bombardować kwiaty czy jak kto woli fraktale umysłowe, z intensywnością nie spotkaną wcześniej tego dnia. W pewnym momencie dostałem orgazmu mózgu, był wszechogarniający, łzy ciekły mi po polikach, nie byłem w stanie się ogarnąć. W mojej głowie zaczeły się także tworzyć nowe słowa, a przynajmniej tak mi się wydawało, a na pewno nawet jeśli istniały to dostawały nowe znaczenie, opisywały nieopisane wcześniej jednym słowem odczucia, ułatwiały wiele w procesach myślowych. Docieramy w końcu pod most znajdujący się trzy minuty drogi od mojego domu, palimy jeszcze po papierosie, K zaczyna mówić, że znowu zaczyna widzieć obraz na odwrót tzn. lewą stronę prawym okiem i na odwrót. Siadamy na chwilę, pytam się K: 'czy jesteś kwasiarzem?' kiwa głową twierdząco, odpowiadam na to: 'więc oficjalnie Cię mianuję'.\nDochodzimy do domu, ku naszemu zdziwieniu i zdenerwowaniu okazuje się, że matka nadal w nim jest, jednak jesteśmy tak zmęczeni, że decydujemy się tam wejść mimo wszystko.\nMoja matka widząc K jest zupełnie niezadowolona, wie o tym, że kiedyś ćpaliśmy różne rzeczy razem. Zaczyna się wykład i kłótnia której opisu oszczędzę. Wybrneliśmy ze wszystkiego, udało się nam jej pozbyć, wyszła. Cała kłótnio-rozmowa była bardzo psychodeliczna, a najlepsze jest to, że podejrzenie padło tylko na spożycie alkoholu, zupełnie nie trafiła. Kiedy opuszcza dom, wychodzimy na chwilę zapalić kolejnego jointa, zgodnie z oczekiwaniami, słabnące efekty odzyskały swoją moc.\nRozkładamy łóżko, daję K położyć się pod kocem na kanapie, a sam kładę się z J na wygodnym materacu pod kołderką,włączając wcześniej płytę "Head Hunters" Herbie'go Hancocka, dźwięki wypełniają pokój, przepływają przez moje ciało prądami, jest to niesamowite uczucie, stawałem się dźwiękami, synestezja odczuwałem muzykę wszystkimi zmysłami, a najbardziej odwzorywały ją wizualizacje przy zamkniętych oczach. Następnie położyłem na talerz gramofonu płytę "Bitches Brew" Miles'a Davis'a. Tutaj historia opowiadana przez instrumenty przeniosła mnie dalej niż się tego spodziewałem, co raz mniej też oporów czułem przed bliskością, ja i J byliśmy w siebie wtuleni, głaskaliśmy się i całowaliśmy co jakiś czas, dotyk stał się czymś nowym, wzmocnionym do granic możliwości, a ułożenie kończyn (nie tylko moich) zmieniało na swój sposób wizje przy zamkniętych oczach. Kadzidło tlące się w pobliżu dodawało wszystkiemu mistyczności, tak leżeliśmy jeszcze przez jakiś czas korzystając z resztek efektów dietyloamidu kwasu d-lizergowego.\nRobi się już trochę późno K musi zbierać się do domu, miałem go odprowadzić na pociąg, ale mój ojciec zaoferował się z odwiezieniem go. Pożegnaliśmy się i pojechał zostałem sam z J.\nWykąpaliśmy się i położyliśmy do łóżka, byliśmy dosyć zmęczeni całym dniem, a w pewnym momencie J wspomniała, że zawsze możemy zjeść klony jeśli będzie problem z zaśnieciem, nie zwróciłem jednak nawet uwagi na tą propozycję. Ogólne zmęczenie nie przeszkodziło nam w pieszczotach. (tutaj polecam wyobraźnię, ja opisu oszczędzę). Wtuleni w siebie i utuleni przez melatoninę zasneliśmy i obudziliśmy się następnego dnia w świetnym nastroju.\nSelect ratingGive Kalendarz Majów i Niekończąca się Przechadzka 1/5Give Kalendarz Majów i Niekończąca się Przechadzka 2/5Give Kalendarz Majów i Niekończąca się Przechadzka 3/5Give Kalendarz Majów i Niekończąca się Przechadzka 4/5Give Kalendarz Majów i Niekończąca się Przechadzka 5/5\nTo zdjęcie z lampą na trzeźwo\nPermalink nieogar, czw., 12/03/2015 - 18:19\nTo zdjęcie z lampą na trzeźwo gwałci mi mózg. Nawet nie próbuję sobie wyobrazić co się działo u kolegi. :D\nBardzo pozytywny i zgrabnie napisany raport.\nZgadzam się 1 tydzień 19 godzin temu\nTak 2 months 6 godzin temu\nWitkacy "Narkotyki" 2 months 10 godzin temu\nXD 2 months 13 godzin temu\nZaburzenia somatyczne, psychiczne i psychosomatyczne • Re: Obniżenie poziomu prolaktyny\nSubstancje psychoaktywne a człowiek • Re: Najgrubiej


Kartka - SYMPATYCZNIE - Święta i okazje - DecoBazaar\n> Kartka - SYMPATYCZNIE (nr 6716115)\nKartka o wymiarach: 14cmx14cm - jednostronna.\nMiłosna kartka, która może być również uroczym, mini plakatem.\nDrukowana na ślicznym papierze ozdobnym z dodatkiem mieniących się drobinek o gramaturze 250g.\n(na żywo robi wrażenie)\nTAGI: #kartka, #kartka miłosna, #kartka ślubna, #kartka walentynkowa\nROZKŁADANA KARTKA - MIŁOŚĆ.\nPLAKAT - HAPPY PLANTS 21X30CM\nWYJĄTKOWA KARTKA NA BIERZMOWANIE, PAMIĄTKA BIERZMOWANIA


Uczestnicy spotkania „pozwolili się uwieść”... - ROLAND Gazeta średzka\nUczestnicy spotkania „pozwolili się uwieść”...\nczwartek, 04 październik 2018 11:51\tDział: Środa Śląska\nJak powstaje fabuła? Co może zainspirować do napisania powieści? Na te i inne pytania nurtujące czytelników odpowiadała Anna Karpińska podczas wczorajszego spotkania w Bibliotece Publicznej w Środzie Śląskiej.\nCzytelnicy nie zawiedli, przybyło sporo fanów książek pani Anny. W miłym towarzystwie, przy kawie i herbacie, każdy miał możliwość zadania pytania i porozmawiania z pisarką.\nMieszkająca w Toruniu Anna Karpińska zadebiutowała utworem „Chorwacka przystań”, rok później wydała kolejną powieść „Pozwól się uwieś” oraz „To wszystko przez Ciebie”. Na początku listopada w księgarni możemy spodziewać się już jej 12 książki.\nBohaterami jej powieści są często osoby oraz zawody, które potrafi rozumieć i przedstawić. W jej książkach pojawia się m.in. pisarka oraz dziennikarka. Pani Ania uważa, że aby stworzyć bohatera musi znać jego problemy, zalety, wady, dlatego najłatwiej jest jej przedstawić postacie, które zna "od podszewki”.\n- Inspirację do tworzenia fabuły często czerpię od znajomych, to właśnie historie moich przyjaciół oraz sąsiadek pomagają mi w pewnym sensie w tworzeniu książki – wyjaśniała Anna Karpińska.\nPisarka tłumaczyła, że opisywane w książkach choroby również są jej indywidualnym przeżyciem, bądź bliskich jej osób. - Osobiste odczucia bohatera pozwalają czytelnikowi wyobrazić sobie najdokładniejsze emocje, jakie towarzyszą mu w danej sytuacji - podkreślała.\nNa wczorajszym spotkaniu opowiedziała również o swojej dziennikarskiej karierze, że w pewnym sensie to jej dociekliwość i chęć rozmowy przyczyniły się do pisania książek i dzielenia się historiami z innymi.\nO swoich książkach mówi jak o miłości. Zapytana przez jedną z uczestniczek spotkania, którą książkę uważa za swoje najważniejsze „dziecko” stwierdziła: według mnie najważniejszą jest pierwsza, ale równie ważna będzie też ta ostatnia.\nWspomniała także, że techniki pisania książki uczyła się sama, zrozumiała, że najważniejsze informacje takie jak opis bohatera, czas wydarzeń oraz miejsce akcji, musi notować. - Książkę sprawdzam na bieżąco, przed napisaniem kolejnego artykułu, zawsze czytam poprzedni - wyjaśniała pisarka.\nUwielbia czytać opowieści innych autorów, zazwyczaj znajduje na to czas, gdy relaksuje się w drewnianym domku poza miastem.\nW swoich wypowiedziach podkreśla, że pisanie zajmuje jej dużo czasu, jednak w miarę możliwości stara się go również poświęcać swoim dzieciom oraz wnukom.


Rejs w Tajlandii - listopad 2021\nTajlandia - Asia Expedition # Trip 21\nTajlandia, Thai Expedition\nTajlandia - Asia Expedition # Trip 21 - 4290 PLN\nTajlandia - Thai Expedition\nWyjazd składa się z 2 części: tygodnia na lądzie, pełnego zwiedzania Tajlandii oraz tygodnia relaksacyjnego rejsu na Morzu Andamańskim.\nPodczas części lądowej wszystko co warto zobaczyć w Tajlandii być i poczujesz prawdziwy azjatycki klimat tego kraju. Noclegi w najbardziej klimatycznych miejscach, takich jak nastrojowe bungalowy w sercu tropikalnego lasu czy wioska na tratwie na jeziorze.\nPo tygodniu zwiedzania - część morska wyjazdu. Niezapomniany rejs luksusowymi jachtami i katamaranami po magicznym Morzu Andamańskim. Surrealne krajobrazy, białe piaszczyste rajskie plaże i krystalicznie czysta woda!\nBangkok - stolica Tajlandii. Miasto, które wiecznie żyje, łączące w sobie typowy dla wielkiej aglomeracji zgiełk i bogate życie nocne dzielnicy Khao San z azjatyckimi smaczkami i niepowtarzalnym klimatem dzielnic świątynnych ze słynną Wat Pho na czele. Tu zaczynamy część lądową naszej wyprawy, a przez pierwsze dwa dni nie będziemy się tu nudzić ani przez chwilę!\nPodczas części lądowej wyjazdu będziecie zakwaterowani w pokojach 2- i 3-osobowych. Wybierając dla Was zakwaterowanie szukaliśmy najciekawszych i najbardziej klimatycznych miejsc. Rezygnujemy z nudnych hoteli pośrodku niczego, na rzecz tradycyjnych bungalowów w ciekawych miejscach - np. nad brzegiem rzeki albo w sercu dżungli. Kładziemy nacisk na to, żeby miejsca, które odwiedzamy były ciekawe, ale oczywiście z zachowaniem europejskich standardów. Jeśli chcecie poczuć prawdziwy klimat Tajlandii, a jednocześnie oczekujecie standardu co najmniej przyzwoitego - wybraliśmy dla Was miejsca optymalne!\nPodczas części morskiej zakwaterowanie na luksusowych jachtach/katamaranach - ich opis zawarty jest poniżej, w sekcji rezerwacji miejsca na jachcie.\n4290 PLN/osoba lub 40900 PLN/jacht\nKatamaran PREMIER4290 PLN/osoba lub 40900 PLN/jacht\nKatamaran SUPERIOR4690 PLN/osoba lub 44900 PLN/jacht\n4690 PLN/osoba lub 44900 PLN/jacht\nTydzień zwiedzania i tydzień odpoczynku!\nAzjatycka kultura i kuchnia!\nImprezowe Khaosan Road!\nTajemnicze świątynie Ayutthai!\nRajskie wodospady Erewan!\nMost na rzece Kwai!\nRelaksujący spływ rzeką!\nKąpiel ze słoniami!\nPływające domki z bambusa!\nOdgłosy prawdziwej dżungli!\nFormacje skalne Phang Nga!\nSnorkeluj z kolorowymi rybkami!\nNurkowanie przy rafie!\nBeach Party na PhiPhi!\nRajskie plaże bez tłumów!\nWyjazd zaczyna się w Bangkoku a kończy w Phuket. Z Europy do obu tych miejsc (choć do Bangkoku więcej) lata wiele linii, a czasami można znaleźć bilety w naprawdę dobrych cenach!\nBilety kosztują około 1500 - 2500 PLN w dwie strony, najczęściej lata się też z przesiadką. Z Europy bezpośrednio można polecieć np. Lufthansą z Frankfurtu, Aeroflotem z Moskwy, wielu przewoźników lata też z Wiednia, Paryża, Stambułu. Przy odrobinie uwagi da się kupić loty kosztujące poniżej 2000 PLN w dwie strony - jeśli takie znajdziecie, warto je rezerwować jak najszybciej.\nJeżeli podróżujecie przez Bangkok, to na odcinek Bangkok-Phuket są opcje: albo lot (połączenia krajowe na tej trasie są co około pół godziny i kosztują od 70- 150 PLN) albo nocny autobus (jedzie 12 h, fotele komfortowo się rozkładają, koszt 70 - 100 PLN).\nFormuła naszej wyprawy daje uczestnikom dużą dowolność, nawet jeśli loty nie podpasują idealnie terminowo, zawsze jest to dobra okazja do zwiedzenia przy okazji części Azji (np. wypad do Malezji/Singapuru/Kambodży). Wszystko to daje Wam elastyczność w znalezieniu najlepszych cenowo połączeń. Ważne, żeby w Bangkoku zameldować się najpóźniej w poniedziałek rano (wtedy wyruszamy dalej), a lot powrotny mieć nie wcześniej niż w sobotę wieczorem.\nW celu znalezienia najbardziej dogodnych połączeń polecamy wyszukiwarki:\nChętnie pomożemy w znalezieniu połączeń oraz dodatkowych noclegów - wystarczy, że dasz nam znać na info@theboattrip.eu.\nDojazd własny - Tajlandia\nW części lądowej:\nNoclegi (pokoje 2 osobowe w hotelu i bungalowy 2- i 3-osobowe)\nTransport (w zależności od liczebności grupy autokar lub klimatyzowane busy + nocny pociąg)\nW części morskiej:\nSprzęt do snorkelingu na jachcie\nLand Pack - 200 EUR/os. (obowiązkowa opłata zbierana na miejscu, zawierająca bilety wstępu do świątyń w Bangkoku i Ayutthai oraz do Parków Narodowych podczas części lądowej, atrakcja dodatkowe: rowery, wodospady Erawan, speedboaty na rzece Kwai, Death Railway, dwudniowa wycieczka nad zalewem Ratchaprapha z pełnym wyżywieniem i porannym safari, tubing/canoing na rzece Sok)\nAtrakcji opcjonalnych (np. słonie, nurkowanie)\nDojazdu do Tajlandii (loty kosztują 1500-2500 PLN)\nWyżywienia w części lądowej (posiłek streetfood w Tajlandii to równowartość 5-6 PLN)\nZrzutki na miejscu na paliwo, jedzenie, winiety na parki narodowe i opłaty portowe w części morskiej - ok. 70 EUR/os. Skipper nie uczestniczy w tej składce.\nOpłaty za sprzątanie końcowe jachtu i taksę turystyczną - 30 EUR/os.\nKaucji zwrotnej za jacht - 100 EUR/os.\nObowiązkowej składki na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny wynikającej z nowelizacji Ustawy - 13 PLN/os.\nUbezpieczenie od kosztów rezygnacji 200 PLN/ tydzień\nSeszele - Discover Paradise # Trip 23\nSeszele, Odkryj rajskie Seszele!\n2021-12-04 - 2021-12-14\nKaraiby - The Rum Route - Trip # 22\nKaraiby, The Rum Route\n2021-11-27 - 2021-12-11


ZdjÄ™cia z 3x03 "Kingdom of the blind" - Pretty Little Liars :: SÅ‚odkie KÅ‚amstewka :: Online\nZdjÄ™cia z 3×03 „Kingdom of the blind”\nMamy zdjÄ™cia z kolejnego odcinka, tym razem z 3 x03\nEzra wrÃ³ciÅ‚ do uczenia w liceum? Oby nie\nA jeÅ›li tak, to praca z przyszÅ‚Ä… teÅ›ciowÄ… moÅ¼e byÄ‡ ciekawa ðŸ˜€\n5 myÅ›li na “ZdjÄ™cia z 3×03 „Kingdom of the blind””\nAria Fitz 1 czerwca 2012 o 20:21\nTo moÅ¼e byÄ‡ ciekawe poÅ›wiadczenie ðŸ˜‰ Ciekawe jak to siÄ™ potoczy ???\ncelebixy 1 czerwca 2012 o 20:25\nNie mogÄ™ siÄ™ doczekaÄ‡!!!!!!!!\nKlamczucha234 2 czerwca 2012 o 19:19\nHanna moim zdaniem dziwnie wyglÄ…da na tych zdjÄ™ciach jakoÅ› tak hmm..inaczej xDD\nMoon 4 czerwca 2012 o 17:14\nJak siÄ™ nie mogÄ™ doczekaÄ‡ tego sezonu! ðŸ˜€\nmisiuurka 7 czerwca 2012 o 22:50\nPrzyglÄ…dnijcie siÄ™ pierwszemu zdjÄ™ciu, i ostatniemu :):)


Konferencja prasowa ws. projektu „Reinitialise” - Wrzesień - 2021 - Aktualności - Centrum Prasowe UMCS - Strona główna UMCS\nKonferencja prasowa ws. projektu „Reinitialise”\n7 września br. w Lubelskim Centrum Konferencyjnym odbyła się konferencja prasowa poświęcona międzynarodowemu projektowi „Reinitialise” realizowanemu w ramach programu Horyzont 2020.\nW spotkaniu wzięli udział przedstawiciele władz rektorskich UMCS: prof. Wiesław Gruszecki i dr hab. Zbigniew Pastuszak, prof. uczelni, a także prof. Iwona Hofman – dyrektor Instytutu Nauk o Komunikacji Społecznej i Mediach UMCS, prof. Ilona Biernacka-Ligięza – główny koordynator projektu „Reinitialise”, dr Olga Pliszczyńska-Mokijewska – dyrektor Centrum Współpracy Międzynarodowej UMCS, prof. Benedetta Giovanola z Uniwersytetu w Maceracie (Włochy), prof. Bart Vanrumste z Katolickiego Uniwersytetu w Leuven (Belgia) oraz dr Claudio Carlone z firmy Eurocentro (Włochy).\nProf. Wiesław Gruszecki, prorektor ds. nauki i współpracy międzynarodowej, rozpoczynając konferencję, wyraził radość z możliwości spotkania na żywo i podkreślił znaczenie interdyscyplinarności projektu, co z punktu widzenia doskonałości w nauce wydaje się bardzo wartościowe.\nNastępnie prof. Zbigniew Pastuszak, prorektor ds. rozwoju i współpracy z gospodarką wskazał na zakładane rezultaty projektu „Reinitialise”: „W Lublinie i województwie lubelskim rozwija się szereg inicjatyw, które łączą siły różnych podmiotów, w tym uniwersytetów, w celu wykorzystania możliwości, które płyną z cyfryzacji procesów edukacyjnych, społecznych, ale i procesów z zakresu ochrony zdrowia. […] Mamy nadzieję, że efekty projektu będą miały walor jak najbardziej aplikacyjny. Nasze miasto bardzo stawia na rozwój całej branży IT i różnych zastosowań technologii oraz różnych rozwiązań z zakresu wyników tego projektu, więc liczymy na to, że Lublin dzięki temu projektowi będzie mógł się rozwijać”.\nProf. Iwona Hofman, dyrektor Instytutu Nauk o Komunikacji Społecznej i Mediach UMCS mówiła o znaczeniu projektu dla Uczelni i Instytutu: „Przyznanie projektu w ramach programu Horyzont 2020 jest docenieniem potencjału Instytutu i tak to odbieram. Nisza badań komunikowania o zdrowiu wybrzmiała na tle zainteresowań badawczych pracowników naszego Instytutu. Pokazuje to także interdyscyplinarny wymiar badań z zakresu komunikacji społecznej i mediów. Przyznana kwota na realizację projektu wynosi prawie milion euro i w naukach społecznych jest to kwota bezprecedensowa”. Prof. I. Hofman wskazała także, że materialnym efektem podejmowanych w projekcie działań ma być przygotowanie aplikacji lub innego narzędzia mobilnego, które umożliwi starszym osobom komunikowanie o zdrowiu za pomocą mediów cyfrowych, co jest istotne w kontekście aktualnych problemów demograficznych.\nProf. Ilona Biernacka-Ligięza, główny koordynator projektu mówiła o genezie projektu „Reinitialise”: „Nasz projekt jest oparty na wieloletniej współpracy mojej z Uniwersytetem w Maceracie i współpracy Uniwersytetu w Maceracie z Uniwersytetem w Leuven. […] Doświadczenie Uniwersytetu w Maceracie w zakresie nauk społecznych połączone z doświadczeniem przedstawicieli z Leuven, którzy koncentrują się na nowych technologiach i wykorzystaniu ich w komunikowaniu o zdrowiu, zadecydowało o tym, że postanowiliśmy taki projekt przygotować”. Prof. I. Biernacka-Ligięza wskazała, że projekt zakłada wzmocnienie potencjału naukowego i rozwojowego UMCS (nie tylko kadry naukowej, ale także rozwój struktury badawczej i administracyjnej Uczelni).\nGoście z zagranicy zgodnie podkreślali ogromne znaczenie interdyscyplinarności prezentowanego projektu, możliwości współpracy oraz wymiany wiedzy i doświadczeń między jego uczestnikami, a także możliwości aplikacyjnych. Ponadto zwracali uwagę na niezwykłą gościnność gospodarzy podczas ich pobytu w Lublinie oraz piękno naszego miasta.\n„REINITIALISE – Preserving Fundamental Rights in the Use of Digital Technologies for e-Health Services" to międzynarodowy projekt realizowany w ramach Programu Horyzont 2020 uzyskany przez medioznawców z Instytutu Nauk o Komunikacji Społecznej i Mediach UMCS pod kierunkiem prof. Ilony Biernackiej-Ligięzy we współpracy z Centrum Współpracy Międzynarodowej UMCS.\nProjekt realizowany jest w ramach instrumentu Twinning programu Horyzont 2020, którego głównym celem jest wzmocnienie określonej dziedziny badań i obszarów rozwojowych koordynatora projektu (UMCS) poprzez stworzenie powiązań z innymi instytucjami, które w tym obszarze zyskały wiodącą pozycję na poziomie międzynarodowym. Partnerami projektu są wybitne uniwersytety europejskie: Katolicki Uniwersytet w Leuven (Belgia) oraz Uniwersytet w Maceracie (Włochy), a także firma zajmująca się wsparciem w aplikowaniu i realizacji projektów europejskich Eurocentro (Włochy).\nRekordowa kwota przyznana na realizację projektu z dziedziny nauk społecznych to blisko 1 mln euro (898 712,50 EUR). Transza przeznaczona dla UMCS wynosi 278 080,00 EUR. Grant będzie realizowany przez 3 lata, tj. od 1 stycznia 2021 do 31 grudnia 2023 r.\nGłównym założeniem badawczym projektu „Reinitialise” jest wzmocnienie jakości badań i potencjału innowacyjnego w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w zakresie projektowania i korzystania z cyfrowych technologii informacyjno-komunikacyjnych (zarówno mediów cyfrowych, jak i spersonalizowanych urządzeń i aplikacji IT). Projekt koncentruje się na wykorzystaniu nowych technologii cyfrowych w sektorze zdrowia, w szczególności na wykorzystaniu ICT w działaniach prozdrowotnych w celu wspierania aktywnego starzenia się oraz opieki profilaktycznej w sektorach żywienia i dietetyki.


Im więcej, tym lepiej? Na rynku debiutują LG K11+ i LG K11 Alpha | Tabletowo.pl\nTo już w zasadzie tradycja, że LG wypuszcza na rynek kilka wersji tego samego modelu, opatrując je dodatkowo „+” lub „α”. Tak było m.in. w przypadku LG Q6 i LG Q7, a teraz z analogiczną sytuacją mamy do czynienia z LG K11 – właśnie bowiem zadebiutowały LG K11+ i LG K11α.\nNa początku przypomnijmy może, co oferuje LG K11, aby potem łatwiej zorientować się, czym różnią się poszczególne modele. Podstawowy wariant wyposażono w 5,3-calowy wyświetlacz o proporcjach 16:9 i rozdzielczości HD (1280×720 pikseli), ośmiordzeniowy (8x ARM Cortex-A53; 28 nm) procesor MediaTek MT6750 1,5 GHz z układem graficznym Mali-T860 MP2, 2 GB RAM, 16 GB pamięci wbudowanej (+microSD), pojedynczy aparat 13 Mpix z PDAF na tyle, pojedynczą kamerkę 8 Mpix na przodzie i czytnik linii papilarnych.\nSmartfon pracuje pod kontrolą systemu Android 7.1.2 Nougat, a energię do działania dostarcza mu akumulator o pojemności 3000 mAh. Warto również wspomnieć, że na pokładzie znajduje się też technologia DTS:X, zapewniająca lepszą jakość odtwarzanego dźwięku i stwarzającą wrażenie dźwięku stereo.\nCo więc oferują LG K11+ i LG K11α? Cóż, okazuje się, że LG niespecjalnie natrudziło się przy ich tworzeniu, bowiem w pierwszym modelu podwojono pamięć wbudowaną (32 GB vs 16 GB), ale za to zmniejszono rozdzielczość kamerki na przodzie (5 Mpix vs 8 Mpix), natomiast w drugim zastosowano aparaty 8 Mpix na tyle i 5 Mpix na froncie. Tyle – wszystkie pozostałe parametry pozostają we wszystkich trzech przypadkach dokładnie takie same.\nCo ciekawe, zagraniczne serwisy podają, że LG K11+ ma 3 GB RAM (zamiast 2 GB), lecz nie potwierdzają tego informacje, zawarte na oficjalnej stronie producenta.\nLG K11 Plus (fot. LG)\nMówiąc szczerze, nie wiem, po co LG robi sobie w portfolio taki bałagan, skoro LG K11, LG K11+ i LG K11α różnią się takimi detalami. Co prawda dwa ostatnie widnieją na razie wyłącznie na chilijskiej stronie marki, lecz dodawanie „plusa” w nazwie, bo ma on dwa razy więcej pamięci wbudowanej niż pierwowzór, uważam za – delikatnie rzecz ujmując – lekkie nadużycie.\nŹródło: LG, Pricekart, GSMArena\nLG K11LG K11 AlphaLG K11 Plus


Strażnica | Styczeń 2010\nTEKST albański amharski angielski arabski bikol birmański bułgarski cebuański chiński kantoński (tradycyjny) chiński kantoński (uproszczony) chiński mandaryński (tradycyjny) chiński mandaryński (uproszczony) chorwacki czeski czewa duński efik estoński fiński francuski grecki hebrajski hiligajno hiszpański ibo indonezyjski japoński keczua (Boliwia) koreański kreolski (Haiti) lingala litewski malgaski niderlandzki niemiecki norweski ormiański pangasinan papiamento (Curaçao) pedi perski polski portugalski (Brazylia) rosyjski rumuński rundi samoański soto (Lesoto) suahili syngaleski szona szwedzki słowacki słoweński tagalski tahitański tajski tsonga tswana turecki ukraiński wietnamski węgierski włoski\nJaką drogą apostoł Paweł po raz pierwszy dotarł do Rzymu?\n▪ W Dziejach Apostolskich 28:13-16 czytamy, że statek, którym Paweł płynął do Italii, przybił do Puteoli (obecnie Pozzuoli) nad Zatoką Neapolitańską. Później apostoł poszedł do Rzymu głównym traktem, Drogą Apijską (Via Appia).\nDroga ta została nazwana od imienia Appiusza Klaudiusza Cekusa, rzymskiego męża stanu, który rozpoczął jej budowę w 312 roku p.n.e. Ułożona z dużych bazaltowych płyt, miała około sześciu metrów szerokości i jakieś 582 kilometry długości, a biegła na południowy wschód od Rzymu. Łączyła tę metropolię z Brundisium (obecnie Brindisi), miastem portowym będącym wrotami na wschód. Podróżujący Drogą Apijską mogli się zatrzymywać w miejscach postoju — rozlokowanych mniej więcej co 25 kilometrów — aby uzupełnić zapasy żywności, przenocować albo zmienić konie bądź powozy.\nJednak Paweł prawdopodobnie szedł pieszo. Przebył 212-kilometrowy odcinek Drogi Apijskiej, prowadzący między innymi przez Bagna Pomptyjskie — podmokły teren, który jeden rzymski pisarz przeklinał z powodu komarów i przykrego zapachu. Przy północnym skraju bagien, około 65 kilometrów od Rzymu, usytuowany był Rynek Appiusza, a jakieś 50 kilometrów od miasta znajdowały się Trzy Gospody. W tych dwóch miejscach na Pawła czekali chrześcijanie z Rzymu. Gdy apostoł ich zobaczył, „podziękował Bogu i nabrał odwagi” (Dzieje 28:15).\nO jakiej tabliczce do pisania jest mowa w Ewangelii według Łukasza 1:63?\n▪ Łukasz w swym sprawozdaniu ewangelicznym informuje, że gdy Zachariasza zapytano, jak chciałby nazwać swego nowo narodzonego syna, ten „poprosił o tabliczkę i napisał: ‚Imię jego jest Jan’” (Łukasza 1:63). Jak wyjaśniono w pewnym komentarzu biblijnym, greckie słowo przetłumaczone tutaj na „tabliczka” odnosi się do „małej tabliczki pisarskiej, zazwyczaj wykonanej z drewna pokrytego woskiem”. Takie drewniane deseczki — niekiedy połączone zawiasami po kilka sztuk — miały wycięte płytkie zagłębienie, które wypełniano woskiem. Na tej powierzchni sporządzano rylcem notatki; później można je było zetrzeć, a wygładzoną warstwę wykorzystać ponownie.\nW książce Reading and Writing in the Time of Jesus (Czytanie i pisanie w czasach Jezusa) znajdujemy informację: „Malowidła z Pompejów, rzeźby z rozmaitych części cesarstwa rzymskiego oraz same eksponaty wykopane w wielu miejscach, od Egiptu po Wał Hadriana [w Wielkiej Brytanii], dowodzą, że takie tabliczki były w powszechnym użyciu”. Mogły z nich korzystać różne osoby — kupcy, urzędnicy i przypuszczalnie niektórzy pierwsi chrześcijanie.\nWoskowana tabliczka należąca do ucznia, II wiek n.e.\nZa zgodą British Library\n„Jeszcze tylko jeden...”\nJaki jest Boży pogląd na alkohol?\nWłaściwy stosunek do alkoholu\nTen, który spełnia obietnice\nCzy zmarli mogą pomagać żywym?\nDlaczego Bóg daje ludziom możliwość życia wiecznego?\nCzłowiek, który przejawiał pokorę i odwagę\nTekst Ustawienia pobierania publikacji elektronicznych STRAŻNICA Styczeń 2010\nUdostępnij Udostępnij STRAŻNICA Styczeń 2010\nSTRAŻNICA Styczeń 2010


Partenon « IMPERIUM ROMANUM\nStrona Główna » Księgarnia » Inne » Partenon\nMistrzowsko zwięzła i błyskotliwa (…). Mary Beard tchnie w starożytne ruiny nowe życie. „The Times” Na bezludną wyspę Mary Beard zabrałaby… marmury Elgina, piękne rzeźby z Partenonu. Autorka po raz pierwszy ujrzała je w Muzeum Brytyjskim w wieku pięciu lat – tak zaczęła się jej przygoda ze starożytnością. Partenon to przekrojowa historia najsłynniejszej świątyni w dziejach, a także rozprawa z narosłymi wokół niej kontrowersjami. Czytelnik dowie się, co znaczył Partenon dla ludzi poprzez wieki, jak pełnił funkcję kościoła i meczetu, a także – dlaczego tak nadzwyczajnie wpisał się w historię naszej kultury.\nCena: 31,75 zł | Produkt jest dostępny


Jennifer Lopez zmokła w drodze na imprezę? (FOTO) - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Jennifer Lopez » Jennifer Lopez zmokła w drodze na imprezę? (FOTO)\nFatalna fryzura, fatalny makijaż...\nKiedy się psuje, to wszystko na raz! Pewnie każda z Was dokładnie wie, co mamy na myśli. Powinna wiedzieć o tym również Jennifer Lopez, która na ostatnich dwóch imprezach wyglądała tak, jakby deszcz zniszczył jej makijaż i fryzurę... Chyba, że gwiazda nie widziała jeszcze swoich ostatnich zdjęć. I nie mówimy wcale o selfie w jej telefonie, ale o tych zrobionych przez paparazzi.\nPiosenkarka pojawiła się ostatnio na dwóch imprezach tego samego dnia - 2015 iHeartRadio Music Festival oraz Chateau Nightclub & Rooftop Residency Launch Party. Zarówno na jednej, jak i drugiej wyglądała niemalże tak samo, zmieniły się jedynie ubrania i biżuteria, podejrzewamy, że Lopez przebierała się w samochodzie. Tym razem naszą uwagę nie zwróciły piękne kreacje i modne dodatki, a jej fryzura i makijaż. Niestety ten dzień nie był dla niej zbyt udany.\nKrótkie włoski opadające na czoło to raczej nie jest grzywka... Wygląda raczej na fryzurę, za którą stoi specjalista, ale którą również zniszczył padający deszcz. Podobnie jest w przypadku makijażu. Niby wszystko jest okej, ładnie podkreślone przydymione oko i... I wtedy zwracamy uwagę na usta. A raczej na rozlaną pomarańczową konturówkę... Jen wygląda, jakby chwilę przez zrobieniem zdjęć napiła się gęstego soku marchewkowego i zapomniała użyć serwetki do wytarcia ust...


Fototapety do kuchni - przepis na bliski kontakt z naturą - ściany i podłogi - :Redro.pl: - Kuchenny.com.pl\nFototapety do kuchni - przepis na bliski kontakt z naturą\ndata aktualizacji: 25-05-2022, 12:49\t– artykuł promocyjny\nCzy istnieje jeden prosty i sprawdzony sposób, by stworzyć efektowną i ponadczasową aranżację kuchni? Jeśli zależy nam na tym, by wnętrze było uniwersalne i prezentowało się znakomicie bez względu na panującą właśnie modę, to najlepszym rozwiązaniem okaże się inspirowana przyrodą fototapeta. Natura to niewyczerpane źródło motywów dekoracyjnych, dlatego możemy być pewni, że wybierając taką opcję, stworzymy niepowtarzalny wystrój.\nGdy rozważamy wybór fototapety do kuchni, musimy zwrócić uwagę w pierwszej kolejności na materiały, z jakich wyprodukowana jest ozdoba. Istotne jest to, by były nie tylko wodoodporne. Powinni również przepuszczać powietrze, żeby na ścianie nie gromadziła się wilgoć oraz być wytrzymałe tak, byśmy mogli je przemywać delikatnymi detergentami, gdy bryty się pobrudzą. Musimy pamiętać, że kuchnia to nie salon czy sypialnia. Podczas gotowania może wydarzyć się wiele niespodziewanych rzeczy, a nie chcemy, by plamy po bitej śmietanie czy tłustym sosie zostały z nami na zawsze. Gdy mamy już pewność, że znaleźliśmy doskonałą jakość materiałów, wówczas możemy się skupić na wyborze odpowiedniego wzoru. Przygotujmy się jednak na nie lada wyzwanie, bo wielość propozycji jest naprawdę oszałamiająca.\nPoczuj się jak w siódmym niebie\nNa nasze samopoczucie wpływa wiele czynników, ale jednym z nich jest z pewnością pogoda. Trudno zachować optymizm, gdy za oknem pada i panuje jesienna plucha. Widok szarej, przygnębiającej rzeczywistości może całkowicie zepsuć nam humor. I choć nie znamy skutecznych sposobów na odczarowanie brzydkiej aury, mamy sprawdzony przepis na to, by w naszej kuchni zawsze panowała idealna atmosfera. Na naszej ścianie musi się pojawić niebiańska fototapeta! Natura pozwala nam wypocząć i się zrelaksować, a widok błękitnego nieba, usianego pierzastymi chmurami, koi nerwy i uspokaja.\nZaletą takiego rozwiązania jest to, że daje nam wiele aranżacyjnych możliwości. Wzór możemy umieścić nie tylko na ścianie, ale także w prześwicie między blatem a wiszącymi szafkami, a nawet na suficie. Taka propozycja jest idealnym rozwiązaniem, gdy dysponujemy niewielkim metrażem i jedyną wolną powierzchnią, której nie zasłaniają meble i sprzęty, jest właśnie sufit. Warto podkreślić, że zyskamy jeszcze jeden plus, jeśli w naszej kuchni pojawi się taka fototapeta. Natura 3d, czyli wzór o przestrzennym charakterze, powiększy optycznie metraż, dzięki czemu pomieszczenie będzie się wydawać większe.\nSięgnij po oryginalne materiały\nKiedyś w kuchni prym wiodły przede wszystkim płytki na ścianach i linoleum na podłodze. Na szczęście te czasy dawno minęły, a we wnętrzach cieszymy się teraz szlachetnym drewnem, industrialnymi cegłami czy oryginalnymi płytami z architektonicznego betonu. Jeśli marzy nam się nietypowy materiał na ścianach, ale nie chcemy przeprowadzać remontu i wywracać wszystkiego do góry nogami, poszukajmy sprytnego rozwiązania. Jakiego? Wystarczy odpowiednio dobrana fototapeta. Natura oferuje nam całe bogactwo najprzeróżniejszych rozwiązań, a ścienne dekoracje, które imitują surowce, pozwalają nam z nich skorzystać w szybki i łatwy sposób. Jeśli lubimy azjatyckie klimaty, możemy zdecydować się na wzór, prezentujący bambusową matę, jeśli postawiliśmy na rustykalną estetykę, wybierzmy przedstawienie postarzanych desek, a w nowoczesnej aranżacji doskonale sprawdzi się imitacja kamiennego muru lub litej skały. Mamy także interesującą propozycję dla miłośników stylu glamour. W tak urządzonej kuchni świetnie będzie się prezentować biały, żyłkowany marmur, który podkreśli elegancki charakter wystroju.\nPostaw na floralne desenie\nJeśli mieszkamy w dużym mieście, a za oknami rozciąga się ruchliwa ulica i panorama wypełniona drapaczami chmur, to może nam brakować kontaktu z przyrodą i soczystej zieleni. Jeśli chcemy zamienić miejską dżunglę w tropikalna oazę, znajdźmy fototapety do kuchni w bardzo modnym w tym roku wzorze, jakim jest monstera. Ażurowe liście tej egzotycznej rośliny odświeżą aranżację, urozmaicą stonowany wystrój i pozwolą nam się cieszyć namiastką natury. W zależności od tego, jaka estetyka jest nam bliższa, możemy wybrać przedstawienie fotograficzne lub graficzny deseń w nowoczesnym charakterze. Roślinne motywy to jeden z najpopularniejszych i jednocześnie najbardziej uniwersalnych wzorów, dlatego jest to rozwiązanie, które przypadnie do gustu także miłośnikom klasycznych aranżacji. Jeśli wybierzmy floralne akcenty w postaci popularnych gatunków jak róże, tulipany, maki czy stokrotki, zyskamy wnętrze, które zawsze będzie się znakomicie prezentować.\nBezchmurne niebo, nasze ulubione kwiaty, a może szlachetny marmur? Niezależnie od tego, jaką decyzję podejmiemy, jedno jest pewne – szeroki wybór inspirowanych naturą wzorów sprawia, że mamy wprost nieograniczone możliwości, by wyczarować efektowną, stylową i jednocześnie ponadczasową aranżację naszej kuchni.\nWięcej inspiracji znajdziecie także na blogu: myloview.pl/blog/\nMozaika to wdzięczny materiał do wykańczania różnych powierzchni. Dostarcza wiele możliwości... więcej...\nJak samodzielnie wykonać ścianę ombre\nOmbre to efekt, polegający na stopniowym, płynnym przechodzeniu między kolejnymi kolorami. Do niedawna... więcej...


Filharmonia Pomorska jeszcze dziś (21 grudnia) zaprasza na koncert kolęd. Zabrzmią one w wykonaniu chóru Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy pod dyrekcją Bernarda Mendlika solistów i Benedykta Odyi, Małej Formacji Chóralnej pod dyrekcją Izabeli Cywińskiej-Łomżyńskiej oraz Michała Wachowiaka (organy) i Piotr Dąbrowskiego (fortepian). Więcej na stronie filharmonii.\nW piątek (22 grudnia) w Sali Mieszczańskiej Ratusza Staromiejskiego odbędzie się finał VII Festiwalu Cichej Muzyki. W programie muzyka Jana Sebastiana Bacha interpretowana przez jazzowy Jarek Kostka Quartet oraz chór Astrolabium. Więcej informacji tutaj.\nW drugi dzień świąt Bożego Narodzenia swoje drzwi dla zwiedzających otworzą toruńskie Muzeum Etnograficzne i Galeria Wozownia. W etongrafiku będzie można oglądać nowa wystawę czasową „(Nie)potrzebne, (nie)piękne, (nie)cenne. Reaktywacja rzeczy”. Ekspozycja jest propozycją przyjrzenia się przedmiotom, które ludzie na różne sposoby ratują przed unicestwieniem, dając im drugie życie (więcej), aranżacje bożonarodzeniowe w Parku Etnograficznym i wystawę pokonkursowych fotografii 8. edycji „Etnoklimatów”. W Wozowni natomiast dostępne będą trzy wystawy „Formy przejściowe” Marty Szulc, „A Place in the Sun: Doświadczenie dynamicznego mapowania” Olgi Kisselevej i ekspozycja zbiorowa „Czarna dziura” (więcej).\nFilharmonia Pomorska, Muzeum Etnograficzne w Toruniu i Galeria Wozownia są instytucjami kultury samorządu województwa kujawsko-pomorskiego.


Gdzie tanio wyczyszczę tapicerkę w samochodzie - szczecin, tanio i dobrze\nCzym usuwać plamy\nTania firma zajmująca się czyszczeniem tapicerki\n3 grudnia 2014 admin Skomentuj\nTapicerka w samochodzie bardzo często ulega zabrudzeniu. Zwykle są to plamy z kawy, herbaty, resztki jedzenia, a także inne zanieczyszczenia powstałe wskutek codziennego używania auta. Tego nie da się uniknąć nawet najbardziej pedantycznym kierowcom. Dlatego co jakiś czas warto poddać tapicerkę w samochodzie specjalistycznemu czyszczeniu i konserwacji.\nNa pewno nie warto robić tego samemu, domowymi sposobami, gdyż można co najwyżej zaszkodzić. Firmy takie jak nasza, zajmujące się czyszczeniem tapicerki i obić meblowych, dysponują odpowiednim sprzętem, środkami czyszczącymi i doświadczonymi pracownikami. Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony, zapoznania się z ofertą i skorzystania z naszych usług!\nFotel lub kanapa w salonie to chyba meble, które wszyscy kochamy najbardziej. Niestety w parze z tą miłością idzie zniszczenie, bo przecież często zdarza się, że siedząc na kanapie pijemy kawę, spożywamy posiłki i robimy różne inne rzeczy, które mogą zakończyć się zabrudzeniami, plamami i innymi śladami codziennego użytkowania.\nCzasem staramy się czyścić tapicerkę samodzielnie, jednak nie jest to najlepsze rozwiązanie. Zwykle prowadzi ono do kolejnych uszkodzeń. Dlatego zamiast działać samemu, lepiej skorzystać z usług profesjonalistów. Nasza firma zajmuje się czyszczeniem obić mebli, tapicerki samochodowej i innych „trudnych” przedmiotów. Zapraszamy do zapoznania się z naszymi propozycjami!\nPoprzedni wpisCzym usunąć zabrudzenia na tapicerce w SamochodzieNastępny wpisSkuteczne pranie tapicerki meblowej – usuwanie plam\nNasz przedstawiciel na Zachodniopomorskie\nPranie tapicerki Szczecin : czystko.pl\nZadzwoń tel. 601 76 73 40


Wojciech Gruszczyk | 09.08.2018, 20:09\nKING Art Games ujawniło gorący materiał z Iron Harvest. Gra nadal znajduje się w wczesnej fazie projektowania, ale nawet w takich warunkach niemiecka propozycja na polski steampunk potrafi zaintrygować. Zobaczcie gameplay z Iron Harvest.\nIron Harvest to jeden z największych sukcesów growego Kickstartera. Gra zebrała ponad 1,5 mln dolarów i niemiecki KING Art Games zaoferuje strategię na PlayStation 4, Xboksa One oraz komputery osobiste, jednak premiera odbędzie się dopiero pod koniec 2019 roku.\nDzisiaj możemy spojrzeć na świeży gameplay, który przedstawia wersję demonstracyjną – to wciąż wczesna alpha, a deweloperzy obiecują znaczące rozwinięcie tytułu. Ta wersja zawiera aktualnie dwa tryby oraz zaledwie 15 grywalnych jednostek. Drugie demo prezentujące tryb sieciowy ma zostać wydane w grudniu.\nIron Harvest w dniu premiery zaoferuje trzy frakcje z ponad 40 typami jednostek oraz dziewięciu bohaterów. Twórcy pracują nad trzema kampaniami dla pojedynczego gracza, które zapewnią 21 zadań, a jednocześnie zainteresowani sprawdzą wyzwania oraz kooperacyjne misje. Multiplayer to rywalizacja rankingowa z sezonami, a zespół zapowiedział prace nad licznymi aktualizacjami oraz dodatkami – wszystkie elementy trafią do graczy za darmo.\nTytuł zaprowadzi graczy do uniwersum Jakuba Różalskiego, który w 1920+ oferuje alternatywną wizję rzeczywistości – Stary Kontynent po zakończeniu I wojny światowej został podzielony na trzy supermocarstwa, które rozpoczynają walkę o dominację w kolejnym, wielkim konflikcie zbrojnym.


Doradztwo życiowe |\nDepresje, niska samoocena, brak poczucia spełnienia i szczęścia, notoryczne problemy finansowe i materialne, niemożność znalezienia partnera i spełnienia w szczęśliwym związku pełnym miłości, ból i cierpienie egzystencjalne, strach i agresja, uświadomione i nieuświadomione lęki, problemy zawodowe i rodzinne..?\nLudzi z powyższymi problemami osobistymi powodującymi brak szczęścia, miłości i harmonii wewnętrznej – jest całe mnóstwo w ówczesnym świecie. To są „ofiary” matrixa, a więc systemu fałszywej rzeczywistości i fałszywych przekonań jakie są nam wprogramowywane od dziecka przez system edukacji, socjalizacji, normy społeczne podtrzymywane przez media i inne źródła oficjalnej informacji. To programowanie odcina nas od naszej naturalnej ścieżki życia, od serca i intuicji, które powinny nas prowadzić i powoduje, że zapominamy i nie wykorzystujemy naszych naturalnych darów, umiejętności i talentów danych od Stwórcy.\nDzięki mojemu sercu i intuicji natomiast odkryłem w sobie zdolność pomagania ludziom poprzez pracę z nimi w namierzeniu ich ograniczających programów, zdolność pomocy im w zrozumieniu ich własnych talentów i zdolności oraz umiejętność pomocy w odzyskiwaniu ich wewnętrznej mocy życiowej i osiągnięciu kontroli nad własnym losem.\nJesteśmy bowiem kreatorami naszej rzeczywistości i tylko my sami odpowiadamy za nasz los! Wzięcie pełnej odpowiedzialności za nasze życie, odzyskanie wewnętrznej mocy i kontroli nad nim oraz wsłuchanie się we własne serce i odnalezienie własnej ścieżki życiowej – oto moje cele w pracy z ludźmi, jakie Wam oferuję.\nMoje doradztwo życiowe obejmuje:\n– diagnoza prawdziwych źródeł problemów życiowych\n– Pomoc w namierzaniu, uświadamianiu sobie i w ten sposób „rozpuszczanie” błędnych, szkodliwych i ograniczających programów naszego umysłu\n– Wyjaśnienie mechanizmów działania naszego umysłem oraz nauczenie zasad pracy z nim\n– Nauczenie zasad pracy w własnym sercem, intuicją, by zwiększyć kontakt i współpracę z własną duszą (życie w przestrzeni serca)\n– Pomaganie uświadomić ludziom ich własne potencjały, zdolności i talenty dane im od Stwórcy, które potem mogą oni rozwijać i realizować w życiu\n– Nauka w pełni świadomej kreacji własnego życia\nJeśli chcesz skorzystać z mych zdolności i pracować ze mną opisz najpierw swój problem w mailu i prześlij na poniższy adres, potem umówimy się na sesję rozmowy przez Skype (ewentualnie przez telefon komórkowy, jeśli ktoś ma niskie koszty lub darmowe). Oczywiście najlepsze efekty daje bezpośrednia rozmowa na żywo, ale nie zawsze jest to możliwe dla wszystkich, a mieszkam we Wrocławiu. Szczegóły wspólnej pracy ustalane są w bezpośredniej rozmowie.\nWięcej o mnie, mym doświadczeniu i mej ścieżce\nUmysł, serce, dusza i źródła naszych problemów


✨Podgrzewacz do wosku w puszceYM - 8015 cena Warszawa. Opinie, ranking ❁ NewFaceBeauty\nPodgrzewacz do wosku w puszceYM - 8015\n30398 Podgrzewacz do wosku w puszce\nPodgrzewacz do wosku w puszce YM - 8015 specjalnie stworzony dla przeprowadzenia depilacji woskiem. Niewielka objętość bańki i kompaktowy rozmiar podgrzewacza idealnie nadają sie do podgrzewania wosku w formie dysków, granulatu itp. Podgrzewacz do wosku w puszce YM - 8015 nie zajmuje dużo miejsca, więc z łątwością znajdzie się dla niego miejsce nawet w niewielkich gabinetach kosmetycznych.\nRobiąc zakupy w naszym sklepie otrzymasz:\nGwarancję na urządzenie - 12 miesięcy\nMożliwość osobistego wyboru sprzętu w naszej sali wystawowej w Łomiankach\nNie ma możliwości przyjechać do nas? Przez telefon otrzymasz dokładną konsultację przez i instrukcję obsługi.\n· Typ podgrzewacza W puszce


##### Duże kurwy kurwa filmy – Gorące Kurwa po zmysłowym preludium - filmy porno.\nDuża rosyjska królowa Kira dostaje cipkę i ładnie się kurwa. Oglądaj filmy porno, Gorąca niemiecka gospodyni kurwa z miłośnikiem pędzli at. Kurwa - 940 najdłuższe filmy. Czarny kutas seksowny. Scena z filmu Magnaci i Czarodzieje Zwiastun filmu / Movie trailer.\nNajdłuższe Kurwa Darmowe seks filmy. Oglądaj filmy duże kurwy kurwa filmy, Apetyczne soczyste dziwki brunetka cieszy kierowcę kabiny z gorącym namiętnym kurwa at Amatorskie Porno. Oglądaj filmy porno, duże breasted beauty Kurwa przez kierowcę at Orgia Porno. Intrygująca brunetka francesca komiksowe sex fotki kurwa z dwoma dużymi kijami.\nOglądaj kuwy porno, Dwa piękne europejskie dziewczyny kurwa at Mama Syn Porno. Duże naturalne duże kurwy kurwa filmy brunetka zdejmuje sukienkę i pieprzy · 24:14 820.\nBlondynka pozwala jej duże cycki zwisać luźne i pieprzy faceta. Sprawiedliwość oddano filmowi dopiero w Cannes w 1990 r., gdzie Krystyna. Amatorka, Duży kutas, Czarny, Nastolatki, Zabawki, Kurwa 10:28. Oglądaj duże kurwy kurwa filmy porno, Crazy Kurwa przez napalonego faceta i duże cycki MILF w wiejskim domu at Sexrura Porno.\nKlub, Zwariowany, Taniec, Grupa, Hardcore, Orgia, Kyrwy, Kurwa jurwy. Oglądaj filmy porno, Śliczne duże cycki peta jensen Kurwwa i masturbacji at Sexplaneta Porno. Oglądaj filmy porno, Gorące Kurwa po zmysłowym preludium at Podwójna Penetracja Porno. Oglądaj pornole Kurwa za darmo na Sortuj filmy wg Najbardziej trafne i wybieraj najlepsze Kurwa filmy pełnometrażowe już teraz! Oglądaj filmy porno, Dwóch duży cocked Kurwa przybijają pożądliwą brunetkę.\nOglądaj pornole Polska Kurwa za filky na Sortuj filmy wg Najbardziej trafne i wybieraj najlepsze Polska Kurwa filmy pełnometrażowe już teraz! Oglądaj filmy porno, Napalona gorąca kurwj z brunetki z suck duże kutas przed Kurwa at Głębokie Gardło Porno.\nMożesz mówić kotku. Skarbie. Serce. Duża zapinana na guziki blond mamusia dostaje kurwa przez grono. Oglądaj filmy porno, Dwie duże kurwy kurwa filmy cycki dziwki które duże kurwy kurwa filmy tyle radości at. Duże cycki, Cycata, Łechtaczka, Grupa, Hardcore, Lesbijka, Orgia, Kurwa 12:00. Między kurwami. Owszem, można tak powiedzieć: na przykład darmowe filmy dziewcząt uprawiających seks filmie o marginesie społecznym.\nOrgazm, Getto, Murzynka, Duże cycki, Piersi, Cycki, Ogromny, Zmysłowa. Kac Wawa”. kawalerski kolegi w Warszawie i postanawiają pójść na kurwy. Nima elle duże kurwy kurwa filmy dużą piersią blondynką zostaje ostro rżnięta przez Prestona Parkera. Największa kolekcja młoda kurwa u nas zawsze w 100% za darmo. Oglądaj filmy porno, duże boobed brunetka lubi mieć gorące kurwa w biurze at Babcia Porno. Oglądaj filmy dże, Rude kurwa jej duże cycki dziewczyna brunetka at Sexplaneta Porno.\nBądź pewny, że nie będziesz. tatuś woli duże cycoliny od desek. Oglądaj filmy krwy, Duże Cycki Słodkie tyłek Kurwa i wykonane połknąć ogromne ładunki at Sexrura Porno.\nDwie duże i twarde kiełbaski dla młodych dziwek.\nOglądaj filmy porno, duże Ciasne boobed Brunetka lubi hardcore kurwa z młodym facetem at XNXX Porno. Kurwy, kurwy BVB - tytułuje na swoich stronach Die Welt relację z Warszawy. Oglądaj filmy porno, Znakomity malusieńki tyłek kurwa at Rosyjski Porno. Duża zapinana na guziki brunetka kurwa masturbuje się duże kurwy kurwa filmy wydmuchem penisa.\nPrevious Article Ree filmy erotyczne\nGorące Kurwa po zmysłowym preludium - filmy porno.\nMłode indyjskie cipki porno\nOglądaj filmy porno, Dwie duże dziwki są wyruchane w więzieniu at Rogacz Porno. Wyprodukowanie tego filmu zajęło mi łącznie około 50 godzin. Oglądaj filmy porno, Niesamowicie seksowna blondynka płaci za gorącą kurwa at Pornoorzel Porno.\nMama i córka pocałunek lesbijek Mat mama, i, córka, pocałunek, lesbijek\nwitryny, z, czarnymi, pormami\nWitryny z czarnymi pormami\nOglądaj filmy porno, Blondynka wysysających kutasy i brutalnie Kurwa na cam at. Kliknij teraz i. Brutalny czarny facet kurwa bezmyślna biała MILF z gigantycznymi sztucznymi cyckami Lisa Ann. Kutas, Nagość, Naturalne cycki, Drobna, Cipka, Ogolona, Cycki, Kurwa 9:00. Oglądaj filmy porno, Kurwa ekscytująco pieści duże sztuczne cycki blondynki at Wytrysk Porno.\nGej porno policjant Fenricage gej, porno, policjant\nduże, titty, frajerów, kogut\nbbw, i, wielki, kutas, porno(1)\noceń, moją, czarną, cipkę(7)\nciasna, cipka, twardy, kutas(2)\nmeksykańska, nastolatka, seks, taśma(10)\nMurzynki, walenie, porno(3)


Tu jesteś: Start > Trendy > Drewniane muchy – nowy trend\nMucha pod szyją nadaje mężczyźnie elegancji i szyku. Mucha wykonana z drewna pozwala uzyskać niebanalny efekt.\nObecnie muchy wracają do łask. Zakłada się je nie tylko na uroczyste przyjęcia i formalne spotkania; panowie chodzą w muchach do pracy, teatru, knajp, a nawet na grilla. Mucha nie musi być eleganckim dodatkiem do smokingu, fraka czy garnituru. Będzie się idealnie komponowała również z casualowymi kreacjami. Drewniana mucha to jedyny w swoim rodzaju gadżet, dzięki któremu wyrazisz swoją osobowość i wyróżnisz się z tłumu. Jeśli lubisz eksperymentować z ubiorem, ten elegancki i oryginalny dodatek z całą pewnością Ci się spodoba.\nDrewno – styl i klasa\nDrewno wykorzystuje się najczęściej w produkcji różnego rodzaju dóbr użytkowych. Ale surowiec ten znajduje też zastosowanie w wytwarzaniu biżuterii, okularów i dodatków do ubrań, w tym męskich much. Drewniane gadżety są stylowe i świadczą o dobrym guście. Muchy produkuje się z bambusa, mahoniu, orzechowca, wiśni, klonu, a także z egzotycznych gatunków: maho, wenge, iroko czy merbau. Mogą mieć one nieco inne kształty niż ich tradycyjne odpowiedniki z materiału, ale wyglądają naprawdę efektownie, zwłaszcza jeśli są odpowiednio dobrane do ubioru. Jako że mają jedynie 3 mm grubości, nie sprawiają najmniejszego kłopotu w noszeniu.\nChciałbyś urozmaicić swój imaż? Dobrym sposobem będzie zaopatrzenie się w kilka różnych much, które będą pasowały do wielu kreacji. W sprzedaży dostępne są muchy oldschoolowe, o kształcie klasycznym, ręcznie malowane, rzeźbione itd. Jest w czym wybierać! Mucha wykonana z drewna może nie tylko przedstawiać jakiś wzór, ale też np. widok. Kreatywność producentów nie ma granic. Dobrej jakości drewniane muszki, a także inne gadżety z drewna, takie jak np. obrączki wolframowe z drewnem lub drewniane zegarki.\nWięcej ciekawych produktów znajdziesz na stronie Polskiej marki Priam.\nDrewniana mucha to propozycja dla panów ekstrawaganckich, którzy cenią nietypowe rozwiązania. Niezależnie od tego, jak lubisz się ubierać, tego typu dodatek sprawdzi się idealnie na różne okazje takie jak wesele, bankiet czy spotkanie ze znajomymi.


AVT™ o sobie - avt4you.pl\nAdvanced Vending Technologies - 9 lat doświadczenia!!\nFirma AVT jest profesjonalnym operatorem vendingowym.\nZajmujemy się kompleksowym zaopatrzeniem firm i instytucji w napoje zimne i gorące oraz przekąski poprzez nowoczesne automaty samosprzedające. W ofercie posiadamy również nowej generacji dystrybutory do wody będące zdrowszą i tańszą alternatywą dla rozwiązania pięcio galonowego oraz profesjonalne ekspresy do biur, hoteli i restauracji.\nAVT dysponuje jedną z najszerszych ofert na rynku polskim, opartą na wiodących markach i produktach takich jak: Jacobs, Douwe Egberts, Lavazza, Fortuna, Tymbark, Kubuś, Black.\nWykorzystujemy nowoczesne technologie, które mają na celu zwiększenie jakości oraz konkurencyjności naszych usług.\tWieloletnie doświadczenie owocuje pełną satysfakcją naszych klientów, którzy chętnie korzystają z naszych innowacyjnych rozwiązań.\nPracownicy AVT to zespół doświadczonych i pełnych pasji ludzi, którzy wciąż poszukują nowych wyzwań i rozwiązań. Dysponujemy profesjonalnym serwisem działającym 24h przez 7 dni w tygodniu, dzięki czemu gwarantujemy najwyższą jakość naszych usług.\nAVT™ - gwarancją najwyższej jakości produktów i usług.\nAby wykonywać usługi na najwyższym poziomie, prowadzimy działalność w następujących województwach:\nAVT™ 4You - PROMOCJE\nKontakt z AVT™


cy kogoś, kto pomoże nam w pozbyciu się go. W przypadku problemów z prawem, będzie taką osobą właśnie adwokat Gdańsk. Czasami zdarzają się kwestie związane ze spa\nBardzo często się zdarza, że posiadamy problem, z którym nie jesteśmy w stanie sobie poradzić. Wówczas koniecznym staje się skorzystanie z pomocy kogoś, kto pomoże nam w pozbyciu się go. W przypadku problemów z prawem, będzie taką osobą właśnie adwokat Gdańsk. Czasami zdarzają się kwestie związane ze spa\nIkke v?r redd for tannlegen Każda kobieta chce być pięknaO oryginalnych wykończeniach wnętrzaMetody jak dobrze uczyć bhpWalka z drobnoustrojamiBroken car on the road - it is dangerousO wentylacji w domuTemat ślubnyLiczne usługi dentystyczne- co i jak z dentystami?Ideas for a stylish and classy interiorOgólnie o ogrzewaniuNowoczesne metody w stomatologii - o implantachWoda i jej oczyszczanieIle kosztuje dobry mechanik?Kwestia przewozu grupy osóbSerwisowanie autaCzy przejść szkolenie z bhp jest trudno?Obsługa bhp WarszawaKilka faktów jak Leczyć zębyCzy można klimatyzować pomieszczenia w swoim mieszkaniu?Sprawdzone metody jak prowadzić sprawy prawneObrabiarki CNCKilka porad i faktów o ogrodachOgólnie o implantach i protetyce Importance of the printer at workCzy jest nowe prawo jak wypożyczyć meble?Gabinety dentystyczne w skrócieKto nie musi naprawić elektronikę?Co chcesz wiedzieć o sztukaterii?


Nie było lepszego momentu na całkiem osobiste, piłkarskie wyznanie - zwłaszcza takie, które gnębiło mnie już od jakiegoś czasu, efektem czego były godziny intensywnego obmyślania tekstu czy tuziny napoczętych tekstów, które leżą porozrzucane po folderach.\nKażdy popełnia błędy - tak łatwo mógłbym się obronić, albo tematu w ogóle nie poruszać. Jednak mam poczucie, że gdzieś w głowie nadal kwestia pozostałaby nierozwiązana. Wątpliwości, pretensje do samego siebie, wstyd, że jeszcze rok temu było zupełnie inaczej.\nPrzecież jeszcze rok temu pisałem "tak", gdy ktoś mnie pytał, czy widziałbym Davida Moyesa na Stamford Bridge.\nRóżne błędy się zdarzają. Jak nienawidzę łatki "eksperta" czy "blogera" (ha!), tak naprawdę czasem czuję, że jest jakaś odpowiedzialność za to co piszę tu czy nieustannie zaśmiecając śledzącym mnie osobom "ćwierkacza". Jednak najgorsza jest odpowiedzialność wobec samego siebie - wiem, że powinienem wiedzieć... lepiej.\nTraktuję więc to wyznanie jako moment przełomowy. Jak pierwszy stworzony w moim życiu raport skautingowy, opublikowana gdzieś tam w Internecie relacja meczowa, przegrany mecz moich podopiecznych - młodzików (chociaż w tym wypadku mówię to sobie co tydzień), pierwszy raz "połknięta" "Odwrócona Piramida" Jonathana Wilsona, pierwsza analiza drużyny, podpisana umowa... Punkty zwrotne. Wiem, że ten mógł i powinien być wcześniej, a ja sam nie jestem w stanie wytłumaczyć co wywoływało moje zaćmienie. Nie wszystko da się zrzucić na barki Titusa Bramble, Hendry'ego Thomasa, Gary'ego Caldwella czy Emmersona Boyce'a.\nNie ceniłem Roberto Martineza. Nie widziałem w jego prowadzeniu Wigan wielkie filozofii, a jeśli już to taką pełną desperacji wynikającej z pozycji drużyny w tabeli na koniec lutego czy marca. Cudowne powroty kwestionowałem twierdząc, że wynikają równie dobrze z beznadziei rywali, a po fenomenalnych występach w kwietniu i maju kpiąco pytałem, czy nie można tak było grać we wrześniu czy grudniu.\nJednak o ile moment wstydliwego wyznania znacie - spektakularna wygrana 3-0 z Arsenalem - tak ja nie wskażę Wam chwili czy dnia w którym to się odwróciło. Pamiętam jego fachowe analizy w TV z mistrzostw świata w 2010 roku i także na Euro 2012, pamiętam też wywiad w którym szerzej opowiadał o swojej rewolucji w Wigan (zamiast desperacko szastać kasą na rynku transferowym, Martinez u właściciela klubu domagał się porządnego zaplecza), a z ostatnio rozpoczętej książki "The Numbers Game" zapamiętam, że dla analityków to właśnie on powinien być wyznacznikiem. Pod względem zrozumienia i użycia danych, oczywiście.\nTen mały chłopiec w mojej głowie - ten wątpiący, pewnie siedzący tam jeszcze przed lekturą i bez lektury wspomnianej "Piramidy" - dobijał się ze swoimi opiniami jeszcze po wygranym Pucharze Anglii. "Za trzy dni przecież spadnie z ligi", "Z takim City wygrać to nie wyczyn" czy "Roberto Mancini" - to były jego argumenty, by pozostać nieprzekonanym. A teraz wstydź się, chłopcze.\nNajwiększym wstydem jest to, że te wszystkie znaki powinienem dostrzec wcześniej - powinienem też posłuchać starszych i mądrzejszych, powinienem po prostu w mniejszym stopniu nastawiać się na wynik. Być cierpliwym, ale mieć umysł otwarty, a nie obwarowany zasiekami. Używając dość popularnego i barwnego porównania pewnego Holendra, to ostre traktowanie Roberta Martineza było moją drewnianą chatką.\nPełen odwrót - tak, o pełne sto osiemdziesiąt stopni - nie stało się jak za pstryknięciem palcem, nie jest też po prostu chęcią wyniesienia się na wznoszącej fali popularności hiszpańskiego menedżera, czy wywindowania się na pracy w Evertonie. Przynajmniej po części, bo tekst powstaje w chwili jego sukcesu - ale zapewniam, że na sezonowca się nie zapowiadam.\nI ja jeszcze latem uważałem, że Everton rewolucji nie potrzebuje - może małe zmiany w stylu, kosmetyka składu i kontynuowanie wprowadzania młodzieży po tym, czego dokonał David Moyes. Tak, ten przeklęty David Moyes. Tymczasem jak o Szkocie mówi się, że w kilka miesięcy z VHS-owego Manchesteru zrobił "tabletowy", tak na Goodison Park na zapleczu również wiele się działo. Zasługą Martineza jest to, że przenosząc się do Liverpoolu nie usiadł w wygodniejszym niż w Wigan fotelu, nie przeciągnął się leniwie i nie posłuchał swojego "małego chłopca w głowie", ale dostrzegł potencjał. Można lepiej, więcej, ładniej i wszystko wskazuje na to, że także szybciej.\nTeraz do głosów innych - piłkarzy z każdego pokolenia w klubie - dobijam i ja. Martinez zastał Everton pragmatyczny, zamknięty i efektowny od czasu do czasu, by stworzyć jedną z najlepiej grających ekip. Nie bezbłędną, nie perfekcyjną i na pewno ze swoimi niedoróbkami, a może nawet w ostateczności nie zasługującą na grę w Lidze Mistrzów - ale niezaprzeczalny postęp imponuje, tak poszczególnych zawodników, jak i stylu gry czy sposobów na rozbijanie rywali.\nJak każdy ma "swój styl", "swoje ustawienie", "swoje rozwiązania taktyczne" tak przecież z Martinezem łączy mnie wiele cech. Jest energia i dynamika, wymienność pozycji i pewna zawsze utrzymywana "baza" w defensywie, zestawienie gry skrzydłami z kombinacjami i (co dla mnie najważniejsze) prostopadłymi podaniami ze środka pola. Nawet w Martinezie odnajduję pragmatyka za którego w niemałej części mej taktycznej duszy się uważam.\nJednak elementem, który dopiero ostatnio wypiera tego "małego chłopca" z mojej głowy jest wiek szkoleniowca Evertonu - to przecież ledwie czterdziestolatek, młodzieniec bez zmarszczek, choć pewnie w tygodniu zdarza mu się kilka nieprzespanych nocy. I ten oto czterdziestolatek, jak to pięknie ujmują na Wyspach wobec młodocianych piłkarzy, jest "the next big thing" w trenerskim światku.\nMartinez będzie kształtował taktycznie kolejne pokolenia, wpłynie na opinie "ekspertów", "blogerów", "dziennikarzy" i "kibiców" - zmieni Twoje i moje postrzeganie, może odmieni karierę Leightona Bainesa, może po przenoszeniu wzorców Guardioli czy innych nagle on sam stanie się wyznacznikiem. To jego będą kopiować, to do niego będą się odwoływać, to za jego usługi będą chcieli zapłacić Evertonowi niemałą fortunę.\nMoże i jeszcze spotka go niejedna porażka, może i odbije się jeszcze od jakiś drzwi, może inni okażą się lepsi, może ktoś szybciej wyjdzie z ciekawszą innowacją, ale szósty kwietnia 2014 roku - data dla mnie nieprzypadkowa - jest najlepszą chwilą do wstydliwego wyznania.\nWreszcie przeszedłem na Twoją stronę, Roberto.\n23:29, mzachodny , International Level\nJak wygrać z Torresem?\nMoże i Chelsea jest bliższa odpadnięcia z Ligi Mistrzów, może i Fernando Torres jeszcze smutniej wygląda w ataku tej drużyny, może i Demba Ba traci kawałek ze swojej kariery, ale najwięcej traci ich menedżer. Jose Mourinho w piątek twierdził, że jego wypowiedzi po meczu w Paryżu nie były ani "ostre", ani "kontrowersyjne", ale kolejnymi narzekaniami w sprawie napastników - przynajmniej według angielskich mediów - stwarza wrażenie "psa, który w dziwacznym amoku zaczyna gryźć własny ogon".\nByliśmy już tam - Mourinho wcale już nie jest tym "szczęśliwym", ani nie jest "spokojnym", w jakikolwiek sposób "zmienionym". Jak najbardziej za to jest nastawiony na swoją przyszłość na Stamford Bridge, a frustracje wynikające z porażek w ostatnich tygodniach tylko to potwierdzają. Portugalczyk jakby zdawał sobie sprawę, że bajki o "dorastającej" drużynie nikt nie kupi, a już najbardziej Abramowicz. A może po prostu nie chce zasiać ziarna wątpliwości w głowie niecierpliwego i wymagającego właściciela klubu, gdy ten sezon okaże się po prostu nieudany - nie ukrywajmy, że ukończenie ligi za Liverpoolem (przy wielkim szacunku do ich osiągnięć i stylu z obecnego sezonu) będzie porażką Portugalczyka. Oto bowiem wyląduje za zespołem, który był jeszcze mniej gotowy do "kolejnego kroku" na trudnym poligonie ligowym.\nStąd może wynikać ta wielka determinacja Mourinho - "jeśli ktoś nie wierzy w awans Chelsea, powinien zostać w domu i oglądać Borussię z Realem w TV", powiedział Portugalczyk - odnosząca się zarówno do europejskiego pucharu, jak i Premier League. Nie ma cienia wątpliwości, że ta ambicja przenosi się na piłkarzy, co pokazują reakcje załamanych Cahilla, Terry'ego, Azpilicuety czy wiedzącego chyba, że z Crystal Palace rozegrał swój najgorszy mecz od czasu transferu Nemanji Maticia. Problemem jest jednak przeniesienie tych emocji, nastawienia do walki i determinacji na zawodników ofensywnych.\nJuż od jakiegoś miesiąca widać, jak ci piłkarscy geniusze pod ciężarem presji truchleją, zapadają się w ruchomych piaskach niepewnej formy. Nie znając dokładnych układów między Mourinho i Torresem można założyć - choćby po ciekawym wywiadzie tego drugiego dla "The Independent" - że Portugalczykowi przychodzi łatwiej przeniesienie odpowiedzialności na jednego z bardziej doświadczonych piłkarzy, napastnika, który już od kilku lat musi "zarządzać kryzysem" wiary w jego umiejętności. Pewnie jeszcze nigdy sytuacja nie była tak alarmowa, ale odpowiedź Hiszpana była przynajmniej trafiona - "wierzę, że mogę przekonać do siebie menedżera. Winić kolegów? Jego? Kibiców? Czy może wymagać więcej od siebie?". Ze wszystkich możliwych scenariuszów zaistniałego problemu z napastnikami tę Torres zdaje się rozgrywać najlepiej.\nCzy to samo można powiedzieć o Mourinho? W sensie porównań użytych przez niektórych dziennikarzy na pewno Portugalczyk mógł nie spodziewać się takiej eskalacji problemu - "Co z Dembą Ba?", pyta jeden z ekspertów; "Jak taka krytyka ma pomóc Torresowi?", jest jeszcze powszechniej poruszaną kwestią; "Czy Lukaku ma przyszłość w klubie?" jest równie istotnym tematem ostatnich dni. W tym sensie Mourinho mógł nie spodziewać się, że przy jasnych dowodach niedoskonałości jego napastników tak niewielu stanie po jego stronie. Wydaje się, że częściowo on sam doprowadził do sytuacji w której najlepszym jest ten będący rozwiązaniem wyłącznie tymczasowym, rocznym. Także rozwiązaniem problemu nie jest ciągłe wspominanie o letnich transferach, bo to, co się dzieje tu i teraz powinno być dla niego istotniejsze.\nZwłaszcza przez wzgląd na historię. Rok temu Roberto di Matteo stracił pracę, gdy w wyjazdowym meczu Ligi Mistrzów nie wystawił żadnego napastnika, zespół nie wykorzystał dwóch dobrych szans z pierwszej połowy i zasłużenie przegrał 0-3 w Turynie. W ostatnich trzech meczach Andre Villasa-Boasa Torres zagrał łącznie mniej niż trzydzieści minut i kwestia niewykorzystania jego talentu (ha!) była stawiana na szczycie listy nieporadnych działań młodego Portugalczyka. Jedynym, który "wygrał" sobie Torresa był ten, który doskonale wiedział jak to zrobić, ale też poświęcając styl gry zespołu. Od Beniteza Mourinho chce się odżegnywać przy każdej możliwej okazji, więc można powiedzieć, że jest on trzecim menedżerem Chelsea, który pozostaje do hiszpańskiego napastnika nieprzekonanym. Jeszcze żaden nie wygrał z Torresem.\nCzy więc ta "walka" będzie miała symboliczne zakończenie już latem? To nie jest pytanie, które na siedem (?) meczów przed końcem sezonu kibice Chelsea powinni sobie stawiać - tu i teraz wciąż jest więcej do wygrania. Lub przegrania - zależnie od Waszej aktualnej opinii...\n12:45, mzachodny , Moja Chelsea\nJeszcze nie jego Chelsea?\nNie mogło być bardziej oczywistego miejsca w którym Chelsea miała swoje mistrzowskie szanse pogrzebać niż Selhurst Park - przeciwko drużynie z problemami (ze strzelaniem i, generalnie, zdobywaniem punktów), ale dobrze zorganizowanej w defensywie, grającej z sercem i zacięciem przy fenomenalnej atmosferze. No i z perspektywy Chelsea na wyjeździe, tam, gdzie The Blues cierpią najbardziej.\nIle goli strzelili napastnicy Chelsea w meczach wyjazdowych w tym sezonie? Dwa. Ile razy trafiali snajperzy Liverpoolu i City w czasie ligowych podróży? Szesnaście i dwadzieścia jeden razy. Nie ma statystyki, która dobitniej pokazałaby różnicę jaka Chelsea dzieli od tytułu, o czym mówił też Mourinho na konferencji. - Punkty wspólne - tłumaczył w odniesieniu do mentalności piłkarzy.\nMourinho to wie. Pewnie też wiedział, że ten moment w końcu nadejdzie - że Torres nie tylko zmarnuje stuprocentową sytuację, ale też po prostu nie będzie uczestniczył w grze; że wrzucenie na ostatnie kilka minut Demby Ba nie da żadnego efektu. Kolejna przywoływana ciekawostka - tylko jednej drużynie udało się wygrać tytuł mistrzowski przy tak wielu straconych punktach w całym sezonie, jak już ma Chelsea.\nCo jednak jest ważniejsze, Mourinho chciał wygrać tytuł, wierzył w to. Widać to w pierwszym jego wywiadzie pomeczowym, gdy wręcz zrywa z przyjętą wcześniej w sezonie retoryką bycia "źrebakiem" w wyścigu z City, Arsenalem i Liverpoolem.\n- Myślę, że teraz za bardzo zależymy od rywali - powiedział Portugalczyk. Jakby - wciąż pamiętając o jego własnej retoryce - wcześniej Chelsea nie była zależna jeszcze bardziej, gdy Mourinho mówił: "wygramy jeśli oni nam pozwolą"? Mourinho rzadko był do tej pory tak wytrącony z równowagi, tak zniesmaczony tym co zobaczył w grze swojej drużyny. We wspomnianym wywiadzie oczy mu latały, górna warga drżała i wykrzywiała się na każde słowo, myśl o "jego" zespole. Tak, frazę "mój zespół" powtarzał kilka razy, jakby nie dając wiary, że to faktycznie jego podopieczni. - Moje zespoły tak zwykle nie przegrywają - dodał Portugalczyk na koniec krótkiej wypowiedzi. Jednym z odgórnie nasuwających się wniosków jest ten, że tegorocznej Chelsea on wciąż nie uważa za własną.\nMoże dlatego, że nie mógł odcisnąć swojego piętna na strefie drużyny najbardziej newralgicznej, albo dlatego, że za bardzo postawił na zakup pewnego Anglika z Manchesteru United?\nPróby były mniej lub bardziej udane, ale na dłuższą metę sprawiały, że pojawią się pytania o jakość napastników, kwestionujące letnią politykę transferową. Teraz tajemnicy już nie ma, bo czystka ma być w klubie masowa. Jak w tej teorii oceniania menedżerów dopiero po trzecim okienku transferowym?\nZnaków nie trzeba było szukać tylko w jednej wypowiedzi. Mourinho na konferencji powiedział, że mentalność obrońców jest dobra, zwycięska, ale braki w przodzie są zbyt duże - tam nie ma nikogo, kto by bardziej charakterem, niż jakością zrobił różnicę. Widok nie tyle zrezygnowanego, a bardziej obojętnego, zblazowanego Torresa po jego "setkach" bije każde słowo pochwały z ust jego menedżera. Tylko, że te też wydawały się mocno naciągane.\n"Balls" - napisał Mourinho dziennikarzowi na kartce papieru, gdy ten poprosił o jedno słowo komentarza, odpowiedzi na pytanie czego zabrakło Chelsea w sobotę. Wymowne? Bardzo, ale też pokazuje, że Portugalczyk ten tytuł w tym sezonie widział całkiem realnie, wyciągał do niego dłoń. Jego złość więc jest nie tyle rezultatem katastrofalnej gry z Crystal Palace, ale zawodem jaki mu sprawili.\nMożna więc pisać o zmarnowanym lecie, braku transferu napastnika, charakterze czy "jajach" jakich mają nie posiadać niektórzy z piłkarzy, ale najlepiej porażkę Chelsea w tym sezonie definiuje rozczarowanie Mourinho. Jego największą klęską będzie to, że pod względem mitycznej już "mentalności zwycięzcy" przewyższył swój zespół, a na pewno kilka wyjątkowych piłkarskich indywidualności. Niech nieco ratuje go fakt, że od początku pozwalał sobie na dygresje w stylu "oczekiwań dopiero w drugim sezonie", ale pojawią się wątpiący w efekt jego menedżerskiej magii - więc nie tylko problematyczna kwestia napastnika będzie wyzwaniem na kolejny sezon Premier League, ale też udowodnienie istnienia tego, co ma czynić go "Wyjątkowym".\n01:36, mzachodny , Moja Chelsea\nWtorek bez odpowiedzi\nKoniec końców, to był kolejny fatalny wieczór dla dwóch z tak niewielu w pełni wspieranych przez właścicieli i zarządy klubów Premier League. O wypełnieniu sześcioletniego kontraktu Davida Moyesa z Manchesterem United mówił sam sir Bobby Charlton - zbyt wielki dżentelmen, by kłamać czy sobie w brutalny sposób z kibiców żartować. W północnym Londynie stanowisko też się nie zmieniło, a koniec sezonu ma przynieść podpisanie nowej umowy Arsene Wengera z Arsenalem.\nJednak oglądając obrazki z pierwszych pomeczowych wywiadów nie widzi się ludzi pewnych siebie - wręcz przeciwnie. Zachmurzony David Moyes, który po prostu chce odbębnić smutny obowiązek, odpowiada w kilku słowach, półgębkiem powtarza jak zgrana płyta, że jest "zawiedziony". I Arsene Wenger, chociaż czasem chwalący za wysiłek, jest zmęczony, wyczerpany emocjami jakie fundują mu jego podopieczni.\nProblemy Arsenalu i Manchesteru United zostały uwydatnione przez największych. Chelsea zmiażdżyła pewność siebie Kanonierów i nawet dwa gole w odstępie kilkudziesięciu sekund nie pomogły podnieść nastrojów drużyny. Cofnęli się, słowami Wengera: "zaczęli grać zbyt konserwatywnie", stracili kuriozalnego gola. Wszyscy piłkarze albo rękoma zakryli oczy, albo wbili wzrok w ziemię.\nManchester United - chyba mówimy to po raz kolejny, prawda? - nie tyle nie chciał, nie szukał, ale po prostu nie dostał szansy, by pokazać, że może być na miarę swoich "głośnych sąsiadów" jeszcze w tym sezonie. Nawet ten Wayne Rooney, zawodnik ciągnący zespół w ostatnich tygodniach, odbijał się od niewidzialnego muru, którego szczelność mogła zdziwić dziś każdego, kto widział w tym sezonie ile słabych meczów rozegrał Martin Demichelis.\nDavid Moyes szukał nowego rozwiązania, ale jeszcze w pierwszej połowie chciał zmieniać (Valencia w zasadzie już był przebrany), ostatecznie swój własny błąd naprawiając w przerwie. Dziwna hybryda dwóch systemów - 4-3-3 i 4-3-1-2 - doprowadziła do chaosu, otwierała autostradę Toure, a Cleverley był zbyt oddalony od Carricka, by mogli sobie pomagać z fenomenalnym Silvą. Niestety też na Moyesa przeniósł się problem Juana Maty, zawodnika, którego nie potrafi "wykorzystać" na boisku. Hiszpan, niczym piłkarze Arsenalu, coraz częściej wbija wzrok w murawę tam szukając odpowiedzi na kilka palących pytań. Są dobre szanse, że jednym z nich jest to "w co ja się wplątałem?".\nObecnie i tak największym problemem Moyesa wydaje się spadające poparcie na Old Trafford. O ile w dwóch meczach przed derby Manchester United odciął się zdecydowanie od przeciętności, tak Citizens Czerwone Diabły odstawiły od kolejki do największych w lidze. To samo w sobie wydawałoby się nie tyle naturalne, co zrozumiałe - bo pierwszy rok Moyesa miał być trudny - jednak konsekwentnie odmawianie kibicom (i, co jeszcze bardziej obrazuje frustrację menedżera, dziennikarzom) zdecydowanego, jasnego i przejrzystego wglądu w problemy oraz możliwe rozwiązania nie przełoży się na wzrost popularności Szkota. Dzisiejsza konferencja przypominała jedną z wielu w tym sezonie, gdy Moyes był po prostu zawiedziony. Nie brakowało chęci, ale "czegoś". Jest "kierunek", jest "plan", ale nawet słowem nie zdradził jakie konkretnie ma argumenty, by ten los odmienić.\nTen sezon - a i może swój status pośród kibiców United - w zasadzie może uratować tylko własną szczerością. Może taką "spowiedź" wymusi za tydzień Bayern, skoro nawet City się nie udało?\nArsene Wenger radzi kibicom, by przyjęli z godnością ten wynik. Paul Scholes tymczasem nazywa ten tydzień "typowym" dla Arsenalu, twierdzi, że zespołowi brakuje charakteru, dyscypliny - zwłaszcza w środku pola. Jedyną odpowiedzią francuskiego szkoleniowca może być przytoczenie listy kontuzjowanych i jak daleko im do powrotu na boisko. Jednak mówiąc o "wielkim charakterze" drużyny Wenger nie zdobędzie dodatkowych punktów do popularności po spotkaniu, które raczej zaprzeczyło właśnie takiemu określeniu jego zespołu.\nOczywiście ich praca nie polega na dawaniu odpowiedzi, które mają satysfakcjonować kibiców. Jednak i fani rozliczają menedżerów z tego, co składa się na występ drużyny - i po marnych wynikach chęć usłyszenia klarownej analizy potrafi ukoić największe nerwy, ale też dać szkoleniowcowi trochę komfortu, wiary z trybun, że on wie co robi. Czy przypadkiem i tu nie leży problem Moyesa i Wengera, że w jakimś sensie i ten pierwszy (z mniejszym stażem i na innym, wcześniejszym etapie, poziomie kariery), i ten drugi (ze swoim bogatym doświadczeniem, ale i pewnym zacietrzewieniem w sprawach funkcjonowania klubu) stracili na tyle kontrolę, że po prostu nie mają pojęcia co się dzieje i jak to zmienić?\n00:20, mzachodny , Premier League\nTo nie był dobry weekend dla leniwców. Ostatnia aktywność bloga się ograniczyła, ale to nie znaczy, że zabraknie dla Was czytania - wręcz przeciwnie. Zaczniemy od wydarzeń sobotnich...\n(...) "Mourinho w roli myśliwego sprawdza się doskonale i po wyliczeniu błędów, ale też oczywistych momentów depczących szanse Arsenalu, jedynym co dziwi to łatwość z jaką Wenger swój zespół na ten jednostronny show wystawił." (...) Jednak nie ulega wątpliwości, że do mistrzostwa kraju tak Arsene Wenger, jak i jego Arsenal, muszą nauczyć się rywali "mordować". To dosyć smutny wniosek dla jubilata po jego imprezie z okazji tysięcznego spotkania jednego z niewielu futbolowych purystów..."\nCałość tekstu o sobotnich derby Londynu przeczytacie na serwisie Krótka Piłka, a ja polecę Wam jeszcze podsumowanie rocznej działalności tego portalu, gdzie wybrano najlepsze teksty z ostatnich dwunastu miesięcy. Kawał dobrego czytania!\nW niedzielę natomiast doszło do starcia w Hiszpanii i emocji było więcej niż tylko w otwierającym kwadransie spotkania...\n"(...) Zresztą po raz pierwszy od 2008 roku w drużynie "Królewskich" na El Clasico zabrakło miejsca dla typowego defensywnego pomocnika, o innych umiejętnościach niż te Xabiego Alonso. Hiszpan jest, zupełnie słusznie zresztą, odbierany jako cofnięty rozgrywający, a nie destruktor w roli, z której w meczach z Barceloną słynęli Pepe, Ramos, Khedira czy Diarra... (...)"\nMoje bardziej taktyczne niż emocjonalne podsumowanie El Clasico przeczytacie na sport.pl, chociaż po takim meczu krew w każdym buzowała. Co dopiero u samych zawodników, prawda?\nNa serwisie "Droga na Mundial" rozpoczął się tydzień angielski, a więc świetny powód, by sprawdzić to jak się ma "złota generacja" w kadrze Hodgsona (słabo) i jakie są szanse, by w Brazylii błyszczeli ludzie... Pochettino.\n"(...) Nie powinno nikogo dziwić to, że w obecnym sezonie Roy Hodgson zagląda najczęściej na niebieską i czerwoną część Merseyside, ale też do Southampton, bo to tam ci mniej doświadczeni kadrowicze zachwycają. Adam Lallana zagrał w każdym z ostatnich trzech sparingowych spotkań i jak na 25-latka jego debiut w kadrze przyszedł późno, lecz też wskazuje na jego wierność oraz rozwój. Wszak on grał na trzech różnych poziomach w Anglii! W tym sezonie udowadnia, że to jest materiał na lidera z klasą - bo to świetny drybler, ciężko pracujący w odbiorze i wymaganym przez Pochettino wysokim pressingu "Świętych". Podobnie Jay Rodriguez, z którym Lallana ma świetną nić porozumienia, a przecież w eliminacjach Ricky Lambert grał i strzelał dla Anglii bramki. (...)"\nZapraszam do lektury TUTAJ, a jeszcze jak dobrze poszukacie to znajdziecie ciekawy tekst Michała Szadkowskiego, który pisze o nastrojach w angielskiej kadrze.\nA tu spotkamy się najpewniej po derby Manchesteru, już teraz zapraszam...\n12:20, mzachodny , Uwaga, cytuję!\nPewny swej narracji?\nTyle już wytrzymali - będąc ledwie źrebakiem w stawce bardziej dojrzałych koni, hamując swoje emocje w najważniejszych starciach, trzymając nerwy na wodzy przeciwko faworytom.\nCzy w kilkadziesiąt sekund można wszystko zmarnować? Czy nie lepiej pogodzić się z nieuchronną porażką w miejscu, gdzie przegrywał także Manchester City? Odpuścić, nie rozmawiać, nie wyskakiwać, nie grozić palcem i po prostu pozwolić, by na tę minutę emocje uspokoić.\nAkceptacji nie było. Mourinho po meczu przyznał, że chodziło mu o reakcję rezerwowych gospodarzy, a nie sam debilny atak Ramiresa i, chociaż rozmawiać z mediami nie chciał, całkiem otwarcie dopowiedział, że prosił tylko o pięć sekund czasu Chrisa Foya. Ten, pewnie po konsultacji z "czwartym" i z jego wspomnieniem reakcji Wyjątkowego przy czerwonej kartce dla Williana, podjął decyzję o wysłaniu go na trybuny. Mourinho może już tylko liczyć, że konsekwencji nie będzie - nawet jeśli to dosyć naiwne myślenie...\n"Sezon lidera zabrnął w chaos", brzmiał tytuł jednej z relacji w angielskiej prasie. Może to przesada, może i niepotrzebne wyolbrzymianie w gruncie rzeczy porażki, która gdzieś tam wpisywała się w ostatnie wyjazdy Chelsea (słabe mecze z City, Galatasaray, WBA, nawet Fulham!), ale drużyna faktycznie zwolniła. Gra na niższym biegu, na gorszym poziomie kreatywności i z mniejszą dyscypliną w defensywie.\nTrzymając się teorii Jose Mourinho, wczoraj na boisku był ledwie jeden Cesar Azpilicueta - nawet ci, którzy weszli na zmiany odstawali od poziomu wolicjonalnego i realizowania własnego potencjału w porównaniu z bocznym obrońcą z Hiszpanii. Jednak i tak największym błędem nie było dopuszczenie do słabszego spotkania w którym... "różne" decyzje sędziowskie mogłyby posłużyć za usprawiedliwienia, ale pozwolenie, by za takowe służył chaos z końcówki meczu.\nTymczasem przed dwoma prawdopodobnie najważniejszymi meczami sezonu, cała Chelsea dopuściła, by do typowej wpadki zmęczonej drużyny dorobiono teorię o pewnej spójności z tą wyjściową Mourinho. Tylko w innym kontekście - co dla Portugalczyka jest normą (nawet wczoraj mówił, że Chelsea nie jest w wyścigu mistrzowskim...), dla ekspertów i (niektórych) kibiców będzie słabością menedżera, jego procesu decyzyjnego i jego piłkarzy.\nWyobraźcie sobie niespodziewaną porażkę z Galatasaray, wyobraźcie sobie niepowodzenie z Arsenalem - Mourinho jest takiego typu menedżerem, który nie dopuszcza do tego, by przypadkowe sytuacje definiowały jego pracę. Tym bardziej dziwi to jak sam się wplątał w chaos doliczonego czasu gry na Villa Park i pozwolił, by na ten kluczowy tydzień Chelsea kluczowym tematem były nie sztuczki Hazarda czy solidność Azpilicuety, ale czerwona kartka Ramiresa i wkurzenie menedżera.\nMoże to delikatne przypomnienie prawdziwej twarzy Mourinho na którą wielu czekało od momentu jego słów o radości powrotu do futbolu w Anglii. Zgoda - dawno zaakceptowaliśmy jego styl bycia, biorąc pod uwagę, że przekłada się to na wyniki. Mniejsza nawet o stratę Ramiresa, dla wielu będącą błogosławieństwem w perspektywie wymagań stawianych przez najlepszych (czytaj: Arsenal) - dla Mourinho z tego chaosu może wyniknąć nie tyle nieobecność przy okazji najbliższych derby Londynu, ale podzielenie opinii kibiców wcześniej niż przy zakończeniu sezonu.\nCzyżby Mourinho był tak pewny tego, że wszyscy "kupili" jego narrację?\n22:55, mzachodny , Moja Chelsea\nSherwood zagadał własne szanse\nWłaśnie przegrał prestiżowe derby Londynu, właśnie kompletnie zjechał swoich piłkarzy mówiąc o braku charakteru, właśnie zakwestionował zachowanie swojego prezesa, jego politykę transferową i swoje relacje z Danielem Levym.\nTim Sherwood jednak wie najlepiej - chce nie tylko zostać na swoim stanowisku, ale jeśli już ma dochodzić do zmiany, to widzi się w roli dyrektora sportowego. On widzi wszystko, patrzy na każdy aspekt działalności klubu, ale jest zbyt wygadany, by komukolwiek asystować - nawet jeśli tą osobą jest Luis Van Gaal, trenerska znakomitość od której taki nowicjusz w tym zawodzie mógłby się jeszcze sporo nauczyć.\nProblem Sherwooda nie leży w kontaktach z drużyną, czy letnich szaleństwach transferowych za które on zdecydowanie nie odpowiada, ale od których wzbrania się każdym możliwym sposobem. Przecież jeszcze po meczu rewanżowym z Dnipro ten charakter zespół pokazał, z Newcastle była jakość i plan... Jasne, sezon Tottenhamu zmierzał i wciąż zmierza raczej w stronę walki o ostatnie miejsce w Lidze Europy, a nie do Ligi Mistrzów.\nSherwood atakuje swoich piłkarzy, ale na Chelsea posłał swój autorski projekt (taktyczno-personalny), a nie coś co stworzył jemu - przepraszam, Villasowi-Boasowi - latem. Bentaleb potwierdza klasę w odbiorze, jednak w podaniach to wciąż klasa raczej Cleverleya niż Carricka. Walker na skrzydle to było ułatwienie pracy Azpilicuecie i wcale nie zatrzymało Hazarda czy Schurrle.\nJasne, w pierwszej połowie Tottenham był lepszy, ale głównie temu, że cudem przetrwał pierwsze dziesięć minut bez straty gola. Wtedy to znów odezwał się problem zbyt wysoko grającej linii i środkowych pomocnikach, którzy nie wygrywali "drugiej piłki" w kluczowej strefie, pozwalając na prostopadłe zagrania. Liniowy słusznie nie podnosi chorągiewki albo Hazard nie myli się w strzelaniu na pustą bramkę i... po sprawie?\nCiekawe tylko, czy taka dekonstrukcja Tottenhamu byłaby lepiej odebrana przez Sherwooda? Po prawdzie i bez urazy dla skądinąd imponujących na późniejszym etapie pierwszej połowy Spurs, ich wyjściowy skład nie predysponuje ich do walki z najlepszymi. Naughton, Sandro (sorry), Kaboul i Dawson to poziom bliższy Newcastle czy Southampton. Nawet Hugo Lloris przeciętnieje na naszych oczach i jest to proces bolesny, bo kompletnie niezasłużony dla jednego z najlepszych bramkarzy w lidze. Ich pozycja w tabeli jest wciąż znakomita, ale jeśli szukać momentu w którym delikatnie składany domek z kart może się rozpaść i ułatwić zadanie Manchesterowi United czy Evertonowi to cóż... do kwietnia może być już zupełnie inaczej.\n- Cisza jest ogłuszająca - mówił Sherwood o braku wsparcia i reakcji Levy'ego na prasowe doniesienia o letniej zmianie szkoleniowca na White Hart Lane. Czyżby dlatego postanowił tak mocno zareagować i jeśli już odchodzić to z hukiem? Angielskiej prasie się to spodobało - kilku dziennikarzy już mówi wprost, że powinien dostać kolejny sezon do udowodnienia... właśnie, czego? Bezczelności, odwagi w pomeczowych wywiadach?\nBo chociaż na początku Tottenhamowi szaleńcze 4-4-2 z przywróconym Adebayorem przyniosło bardzo wiele punktów, tak teraz Sherwood kombinuje z ustawieniami, zmienia personalia i odstawia nowych na korzyść wystawiania obrońców w pomocy... To coraz rzadziej działa - nawet zwycięstwa z Evertonem czy Cardiff to pokazały.\nOdejście z hukiem może wpłynąć niekorzystnie na szansę Sherwooda na pozostanie na White Hart Lane - raz określone ambicje raczej nie dadzą mu oferty wrócenia do prowadzenia rezerw, a po ostatnich zmianach w strukturach (scout Ian Broomfield ma zastąpić Franco Baldiniego) może po prostu okazać się, że jest on zbyt wygadany na ten klub. Lub, co będzie jeszcze bardziej przykre w kontekście jego kariery menedżerskiej, na każdy inny w najwyższej lidze angielskiej...\n11:39, mzachodny , Premier League\nMichał czyta - Futbol obnażony z marzeń\nPodobnie jak wielu z Was - miałem to marzenie. Wyjść na murawę przy ogłuszającym dopingu kibiców, zaliczyć ważną interwencję, znaleźć kolegę pięknym diagonalnym/prostopadłym podaniem, czy wreszcie strzelić decydującego gola w derby.\nTo marzenie udało się zrealizować "Anonimowemu Piłkarzowi" - prawdopodobnie za tą ksywką kryje się Dave Kitson - który od kilku lat regularnie dzieli się swoimi przemyśleniami na temat futbolu, specyfice tego środowiska i skandali czy najważniejszych wydarzeń. Najpierw robił to w felietonach dla "The Guardian", później stworzył swoją własną stronę internetową, angażując kolegów i znajomych, a nawet własną żonę. W międzyczasie wydał też dwie książki.\nJedna z nich - "Futbol obnażony" - znajdzie się wkrótce na półkach w polskich sklepach. W zasadzie nie jest to zbiór jego felietonów, a raczej rozwinięcie życia profesjonalnego piłkarza na najwyższym poziomie. Jego radości i smutki, ale przede wszystkim to, co dzieje się poza najważniejszymi dziewięćdziesięcioma minutami w każdym tygodniu.\nCzytałem wiele autobiografii czy wspomnień o piłkarzach, którzy nie radzili sobie ze sławą, pieniędzmi i presją zawodowego futbolu. Andrzej Iwan, George Best, Kazimierz Deyna, Robert Enke, ale też Dennis Wise czy Robin Friday o którym pisano, że to najlepszy piłkarz jakiego nie widzieliście na żywo. To książki o bogaterach tragicznych, smutnych wydarzeniach bez "happy endu", ale nie pouczające, nie na to nastawione.\nSą pewne podobieństwa z tym, co o swojej karierze napisał Paul Merson. "Jak nie być profesjonalnym piłkarzem" to jednak mimo wszystko lektura pozwalająca przede wszystkim na śmianie się z zachowań dawnej paczki Arsenalu, a dopiero gdzieś w tle jest tragedia piłkarza walczącego z nałogami i kontuzjami. Pod tym względem Anonimowy Piłkarz znacznie się różni - on tak skonstruował swoją książkę, by profesjonalny futbol nam obrzydzić.\nJest dokładny, nawet opisując tak w gruncie rzeczy mało istotne dla kibica sprawy jak podatki czy inwestycje piłkarzy. To jednak wszystko są składowe futbolowego biznesu, świata brudnego, lepkiego i ociekającego bardziej alkoholem niż potem czy izotonikami. Bogacze wydają setki tysięcy funtów na prywatnych imprezach, podrywają, zdradzają, wydurniają się...\nOk, rozumiem to wszystko. Nie jestem na tyle naiwny, by sądzić, że każdy z piłkarzy wspaniale się prowadzi i o 22 chodzi spać. Ilekroć czytam wiadomości o kolejnych upadłych gwiazdkach to powtarzam sobie w głowie, że "ja bym takiej szansy nie zmarnował". Taki banał na pocieszenie, na pokazanie własnej siły czy nawet zazdrości wobec sukcesu innych - na pewno nie pewność, że pieniądze i presja nie zgnoiłyby nawet mnie. Bo przecież Anonimowy Piłkarz, wydający się człowiekiem spoza środowiska lub potrafiący przynajmniej spojrzeć na nie z krytycznej perspektywy, niejako przyznaje się do tego zepsucia. On też miał marzenie, on je zrealizował, on potem dał się temu wszystkiemu przytłoczyć.\nMediom, trenerom, agentom, kibicom, sławie, pieniądzom... Tak, to wszystko tytuły rozdziałów w książce "Anonimowego Piłkarza". Obnaża on futbol precyzyjnie, krok po kroku, a na samym końcu zabierając się za samego siebie, własną karierę. Człowieka walczącego od dekady z depresją, spłukanego i tęskniącego za normalnym życiem. Jakże wymowne jest ostatnie zdanie tej książki...\nKsiążki, którą czyta się szybko, jest ona dobrze przetłumaczona przez Piotra Czernickiego-Sochala, który akurat angielski futbol zna na wylot. Jak rzadko (auto)biografie piłkarzy przyciągają uwagę na jeden-dwa wieczory, tak tym razem nie mogłem się oderwać. Mniejsza o Anonimowego Piłkarza i jego historię - to raczej fakt spektakularnego rozgniecenia mojego marzenia sprzed lat tak wciągnął. Duże pieniądze? Fantastyczne warunki? Atmosfera? Prestiż? Sława? Wielcy rywale? Po lekturze "Futbolu Obnażonego" też za to wszystko grzecznie, ale stanowczo podziękujecie.\nO ile wcześniej długo zastanawiałem się, kim mógłby być "Anonimowy Piłkarz", tak teraz bardziej interesuje mnie to czemu wybrał pisanie pod pseudonimem. Jeśli jest już u schyłku swojej kariery, to nie ma wiele do stracenia, pewnie więcej by zarobił zdradzając się z tymi wszystkimi zawartymi w książce rewelacjami, gdyby wychylił się z nazwiskiem. Stchórzył?\nNie, to coś więcej. Futbol odebrał mu kawałek życia, dał wiele powodów do zmartwień i chociaż to wytłumaczenie "ale przecież zarabia taką kasę, że nie powinien narzekać" rozumiem, to on sam świetnie mit obala w książce. Dla Anonimowego Piłkarza to sposób na odegranie się na sporcie i ludziach, którzy to mimo wszystko wciąż owiane mitem i tajemnicą środowisko... utrzymują przy życiu. Idąc po trupach karier piłkarzy, walcząc o każde kwoty (historia o menedżerze, który oszukał dla marnych 500 funtów...), stając się coraz bardziej i bardziej chciwymi.\nAnonimowy Piłkarz chowa się, bo tylko tak może pokazać problemy tego środowiska - na swój sposób oczywiście, nie unikając zabawnych sytuacji, pochwał czy dumy z tego do czego udało mu się dojść. Tego nikt nie umniejsza, doświadczeń meczowych nic nie zastąpi, ale i tak najwięcej o życiu piłkarza mówi chęć jego rewanżu na... futbolu. Rewanżu, którym jest obnażenie go z kibicowskich wyobrażeń i dziecięcych marzeń.\n17:48, mzachodny , Czytelnia