Strona Główna » Porady » suplementy » Panie, a odżywki i suplementy\nprzez albertkosmider|Opublikowano 12 września 2012 |18 komentarzy\n1. odżywki – substytuty (zamienniki) żywności,\n2. suplementy – preparaty uzupełniające.\nSuplementy to mikroskładnik żywności, dodatek zawierający niezbędne dla zdrowia składniki: witaminy, minerały lub inne substancje egzogenne, których może brakować w codziennej diecie. Suplement oferowany jest najczęściej w postaci skoncentrowanej – jako tabletki, kapsułki, proszek lub płyn. Suplementy możemy podzielić na: budulcowe, energetyczne oraz witaminowo-mineralne.\nOdżywka białkowa – białko jest makroskładnikiem odżywczym, budulcowym naszego organizmu. Jeśli, więc za go mało spożywamy w codziennych posiłkach, wtedy warto wspomóc się takim szejkiem. Białko ma też działanie przyspieszające metabolizm. Często, więc stosuje się taki drink przed snem.\nTermogeniki / spalacze tłuszczu – kompozycje różnych składników pokarmowych mających na celu przyspieszyć utratę tkanki tłuszczowej. Wśród naszej rodzimej firmy Olimp możemy wymienić: Thermo Speed Extreme, Therm Line, Thermo Stim.\nEnergetyki – z reguły są to kompozycje składników pobudzających np.: kofeiny, guarany z dodatkiem witamin czy węglowodanów prostych oraz aminokwasu białka – tauryny.\nAminokwasy – części składowe białka. Inaczej mówiąc wstępnie rozłożone białko i wyodrębniona jego określona część. Taka postać powoduje szybsze wchłanianie niż standardowe białko, dlatego czasem może odgrywać istotne znaczenie.\nJednym z najbardziej popularnych suplementów na odchudzanie jest L-karnityna będąca chemicznym związkiem organicznym. Jej zadaniem jest transport kwasów tłuszczowych do mitochondriów, gdzie […]\nCzasami spotykam się z pytaniami odnośnie tego jaką odżywkę białkową powinna wybrać określona osoba? Otóż jeśli chodzi o osoby trenujące amatorsko – to nie […]\n18 komentarzy “Panie, a odżywki i suplementy”\n12 września 2012, 20:55\n12 września 2012, 21:32\nOdżywka białkowa zajmuje honorowe miejsce w mojej kuchni – placki owsiane i koktajle owocowe bez niej nie istnieją. 🙂 Zresztą to dobre uzupełnienie diety, zawiera komplet aminokwasów i w dodatku jest smaczna. 😉\n12 września 2012, 21:34\nDokładnie , odżywka białkowa to świetna sprawa i do tego jest wiele smacznych wersji, że palce lizać 😀\n12 września 2012, 21:53\n13 września 2012, 02:33\nJa właśnie rozważam zakup odżywki białkowej 🙂 Odczuwam zmęczenie mięśni podczas "treningów" i dzieje się to szybciej niż dawniej, więc przypuszczam, że pijąc takie koktajle czy coś od czasu do czasu będzie lepiej 😉\nCzy mógłbyś coś konkretnego polecić? Jeśli nie chcesz tutaj robić reklamy / antyreklamy, możesz napisać mi w mailu, o ile oczywiście znajdziesz czas 🙂\n13 września 2012, 08:07\nJasne, zaraz wysyłam Ci wiadomość na pocztę 🙂\n13 września 2012, 08:36\nDla mnie odżywka białkowa stanowi uzupełnienie diety właśnie w białko w dni kiedy zjem za mało mięska, rybki 🙂 czyli odżywka jak już to zawsze wieczorem 🙂 Najbardziej lubię smaki owocowe.\n13 września 2012, 08:52\n26 września 2012, 21:38\n8 lutego 2013, 16:18\n8 lutego 2013, 16:19\nSą jak najbardziej odżywki białkowe sojowe 🙂 Pozdrawiam Cię\nWitam Cię serdecznie 🙂 Wiesz co, tak na prawdę sama już zawarłaś odpowiedź na swoje pytanie. Nie dostarczasz pewnej ilości białka z pożywienia. Musisz więc wiedzieć jaką jego ilość niedostarczasz. Z reguły osoby aktywne fizycznie spożywają od 1,6 – 2,0 g białka na 1 kilogram masy ciała. Jest to ilość wystarczająca przy dyscyplinach siłowo – wytrzymałościowych. Musisz zobaczyć ile normalnie dostarczasz białka z pożywienia na dzień i gdy okaże się, że za mało – to zażywasz jako uzupełnienie białko z odżywki, w ilości odpowiedniej aby mniej więcej pokryć założenia żywienia. Pozdrawiam Cię\n5 października 2013, 10:36\n5 października 2013, 10:48\nZależy kiedy byś chciała taki koktail używać. Ogólnie błonnik zapobiega częściowemu wchłonięciu białka, tak więc jako drink już po treningu nie byłby taki super, za to w nocy przed snem powiedzmy że by uszedł 🙂 Nie mniej jednak osobiście polecam nie łączyć błonnika i białka.\nPoprzedni post Śniadanie – nasz fundament\nNastępny post Odżywka białkowa – jaką wybrać?


Bez śladu...: Kiedy dzieci giną bez wieści\nKiedy dzieci giną bez wieści\nart. z 3.02.2012r :http://www.tvn24.pl/12690,1733698,0,1,zaginione-dzieci-sprawy-wciaz-czekajace-na-wyjasnienie,wiadomosc.html\nJest blada jak ściana, prawie przezroczysta. Włosy w nieładzie, jakiś sweter zarzucony na plecy, niewidzącym wzrokiem wpatruje się w telefon komórkowy leżący przed nią na stole. Siedzę obok niej, ale nie widzi mnie, patrzy tylko na ten telefon, zaklinając go wzrokiem i myślami: żeby ktoś zadzwonił i powiedział, że znalazł się jej syn. - Błagam, oddajcie mi go - mamrocze. - Oddam pieniądze, nerkę, swoje życie. Niech tylko wróci.\nOśmioletni Mateusz Domaradzki wyszedł z domu w Rybniku dwa tygodnie temu, 6 lutego, po południu. Była połowa zimowych ferii, chciał pozjeżdżać na sankach z pobliskiej górki. Ale od kiedy wybiegł ze swojego podwórka, przepadł. Chłopca wciąż szuka ponad 200 osób. Jego rysopis i zdjęcie publikują lokalne i ogólnopolskie media. Na osobę, która przekaże istotne dla śledztwa informacje o losie dziecka, czekają 42 tysiące złotych nagrody. Jednak szanse na odnalezienie chłopca żywego są z dnia na dzień coraz mniejsze. A coraz bardziej prawdopodobne staje się, że jego losu nie poznamy nigdy. Jak w dziesiątkach innych tak samo tajemniczych i nigdy nierozwikłanych zaginięć.\nMama Mateusza, Barbara, nawet nie dopuszcza do siebie tej myśli. Opowiada, jakim jest wspaniałym chłopcem. Jak przychodził do niej do łóżka, zarzucał jej rączki na szyję, przytulał się. - Oby tylko nikt nie zrobił mu krzywdy! - łka kobieta.\n8-letni Mateusz Domaradzki jest kolejnym dzieckiem, które w ciągu ostatnich lat zniknęło na Śląsku. "Kamień w wodę" - mówią o nich policjanci. Jakiś sąsiad, koleżanka, przechodzień widzieli je chwilę przed zniknięciem. A potem Sylwia poszła do domu, Beata do szkoły, Mateusz na górkę. Tylko że po drodze rozpłynęli się w powietrzu.\nWedług statystyk od 1993 roku zniknęło w ten sposób w Polsce 183 nieletnich. Niektóre ze starszych dzieci mogły uciec z domu, wyjechać za granicę, odciąć się od rodziny i przeszłości. Ale przecież nie wszystkie, a już na pewno nie te najmłodsze. Osiemnaścioro z nich w dniu zaginięcia nie miało skończonych 13 lat. Sześcioro pochodzi ze Śląska - aż jedna trzecia dzieciaków, które przepadły bez śladu.\nl 3 października 2002 roku 13-letnia Iwona Wąsik z Rudy Śląskiej zaraz po szkole miała pojechać do schroniska dla zwierząt pomagać przy ulubionych psach i kotach. "Pa! Do jutra" - rzuciła na pożegnanie koleżance. Nie dotarła do schroniska.\nl 22 lutego 2000 roku 11-letnia Basia Majchrzak z Jastrzębia Zdroju wyszła rano do szkoły. Nigdy tam nie dotarła.\nl 26 listopada 1999 roku 9-letnia Sylwia Iszczyłowicz z Zabrza wracała do domu z kościoła. Ostatni raz widziano ją kilkaset metrów przed kamienicą, w której mieszkała.\nl 8 stycznia 1999 roku 4-letni Kuba Jaworski z Katowic bawił się z dzieciakami na podwórku. Nigdy nie wrócił do domu.\nl 24 stycznia 1995 roku 10-letnia Ania Jałowiczor poszła na szkolną dyskotekę. Do domu już nie wróciła.\n- Kiedy ginie dziecko, najważniejsze są pierwsze trzy dni, góra pierwszy tydzień, bo potem szanse na odnalezienie bardzo maleją - mówi oficer pracujący w sekcji poszukiwań Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach. Przyjmuje się wtedy - i weryfikuje - kilka możliwych wersji zaginięcia: nieszczęśliwy wypadek, uprowadzenie, ucieczka. Policja mobilizuje wszystkie siły, w poszukiwania włączają się ratownicy z wyszkolonymi psami i dziesiątki wolontariuszy. Nic tak nie działa na wyobraźnię jak świadomość krzywdy, jaka może spotkać bezbronne dziecko.\nKiedy późnym popołudniem Mateusz wciąż nie wracał do domu, matka wszczęła alarm. Mieszkają w jednym z bloków przy ul. Kosmonautów w rybnickiej dzielnicy Piaski, obok są stare śląskie familoki i kilka kamienic. Wszyscy się tu dobrze znają i wiedzą o sobie wszystko. Więc Barbara Domaradzka z mężem i połową dzielnicy przeczesywali każdy\nzakamarek osiedla i pobliskiego lasku, gdzie znajduje się "depta" - jak nazywają tu górkę, z której chłopiec miał zjeżdżać na sankach. Nad Śląskiem szalała zamieć, matka gołymi rękami odgarniała śnieg, który nawiewała wichura. Może synek zasłabł, może gdzieś tutaj leży. W końcu o godz. 21 o zniknięciu chłopca zawiadomiła policję.\n- Na poszukiwanie chłopca wyruszyło około dwustu funkcjonariuszy - opowiada Aleksandra Nowara, oficer prasowy rybnickiej policji.\nW przypadku zaginięcia dzieci zawsze mobilizuje się nadzwyczajne siły. Tyralierą przeczesywali okolicę. Sprawdzili wszystkie zakamarki w nieczynnej hucie Silesia. W poszukiwaniach brały udział psy tropiące. Żadnego, najmniejszego śladu. Nie wiadomo nawet, czy Mateusz na "deptę" dotarł.\nPolicjanci sprawdzili też wszystkie mieszkania w dzielnicy: pukali od drzwi do drzwi, przeszukiwali piwnice, strychy, pustostany. Przesłuchiwali osoby podejrzewane o pedofilię. Operacyjni przepytywali setki osób. Bez skutku.\n- Nie uciekł z domu. Był spokojnym, ułożonym chłopcem. Jestem przekonana, że ktoś go porwał i gdzieś przetrzymuje - matka nie ma wątpliwości. Grzeczny, spokojny, dobrze ułożony - tę opinię powtarzają wszyscy. Elżbieta Migas, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 3 w Rybniku, do której chodzi Mateusz, mówi, że chłopiec nigdy nie skarżył się na złą sytuację w domu. Zresztą gdyby coś było nie tak, na pewno by zauważyła. Jego rodzeństwo - siostry 11-letnia Dominika i 17-letnia Martyna oraz 12-letni brat Dawid - też było zadbane, a matka chętna do współpracy ze szkołą. Żadnych problemów\nSąsiedzi dodają, że Domaradzcy to kochająca się rodzina. Mateusz uwielbiał rodziców. Mamie kupił na gwiazdkę małego porcelanowego aniołka, tacie - bawełniane skarpety. Robił śniadania dla wszystkich, chociaż nikt mu nie kazał, sam chciał. On - najmłodszy, pupilek. Zwariowany na punkcie zwierząt, właściciel akwarium ze złotymi rybkami. Nie miał powodów, żeby uciekać.\nWszystkie te przypadki są do siebie podobne: dzieci zaginęły w okresie jesienno-zimowym, co niemal do zera eliminuje ewentualność ucieczki z domu. Pochodziły z niezbyt zamożnych, wielodzietnych, ale porządnych rodzin. Za duże, aby zostały uprowadzone do adopcji - choćby dlatego, że umieją mówić, mogą więc ściągnąć na porywacza kłopoty. Nieoficjalnie policjanci stawiają hipotezę, że mogły zostać uprowadzone i zamordowane przez jakiegoś pedofila, wywiezione za granicę, sprzedane "na narządy". I że za każdym z tych przypadków może stać ta sama osoba. Śląsk i Zagłębie miały już w latach 70. swojego wampira Marchwickiego, teraz mógł się pojawić kolejny. Jednak nie ma żadnych, najmniejszych dowodów potwierdzających tę wersję. Tak jak nie ma dzieci - ani ich ciał.\nJesteśmy bezsilni. - Słyszałam już wszystko: że ją zgwałcili, dusili, sprzedali\nna narządy. Usłyszałam rzeczy, które mogą zabić każdą matkę - opowiadała Ewa Iszczyłowicz.\nWciąż zadaje sobie pytanie: dlaczego spotkało to właśnie ją, komu zawiniła. Marzy, że Sylwia któregoś dnia zapuka do drzwi domu, że opowie, co się stało. Cuda się przecież zdarzają. - Żyję jak roślina - przyznała wreszcie i zaczęła płakać. - Nie potrafię się już śmiać ani cieszyć. Nie potrafię odpoczywać. To życie w ciągłym napięciu, oczekiwaniu, w ciągłej niepewności.\nByła w programie "Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie", o Sylwii opowiadał Michał Fajbusiewicz. Ona sama wyłapuje w telewizji wszystkie informacje o zaginionych, czyta gazety. Zna doskonale sprawę Basi Majchrzak z Jastrzębia Zdroju. Chłonie wszystko. Bo a nuż porywacz, nigdy nie wątpiła, że jej małą ktoś porwał, odezwie się do niej?\nW Wielkiej Brytanii - podobnie jak w USA i 15 innych krajach - działa strona www.missingkids.co.uk (zaginione dzieci), na której są zdjęcia i informacje o zaginionych. Łącznie są tam dane trzech tysięcy dzieci. Stosuje się na nich komputerowe techniki aktualizujące wygląd dziecka zmieniający się wraz z upływem czasu. Także na niemieckiej stronie www.vermisste-kinder.de umieszcza się uaktualniane komputerowo portrety zaginionych (dzięki tej stronie udało się odnaleźć 41 dzieci).\nPolskiej fundacji Itaka (www.itaka.org.pl) nie stać na taki program komputerowy. Wciąż szuka sponsora, który opłaciłby zakup sprzętu i katalogowanie fotografii. Taki program byłby szansą, bo wraz z upływem lat nawet rodzice nie są w stanie powiedzieć, jak teraz może wyglądać ich dziecko. I chyba to jest w tym wszystkim najgorsze.\n- Już lepiej wiedzieć, że dziecko nie żyje, a potem przeżyć żałobę, niż do końca dni żyć w niepewności - mówi Joanna Heidtman. Psycholodzy opisują żałobę jako "ścieżkę do przyszłości". Bo trudno zacząć nowe życie, nie rozliczając się ze starym. I choć po każdej stracie dziecka trudno żyć, to po takiej sypie się wszystko.\nZ Małgorzatą Majchrzak, mamą zaginionej przed sześciu laty Basi, rozmawiałam w ostatni piątek. Wciąż ma w domu ołtarzyk poświęcony córce: zdjęcia "Kręciołka" (Basia ma burzę blond loków na głowie), jej ukochane zabawki, książki, pamiętnik. Ale stara się nie spędzać przy nim zbyt wiele czasu. Zdaje sobie sprawę, że inaczej zatraciłaby się, a razem z nią wszyscy jej bliscy.\nprzyp.red- Kuba zniknął z bazy danych fundacji itaka,nie wiem jak się odnalazł i czy cały i zdrowy, ws. Mateusza osadzono i skazano dwóch mężczyzn,którzy go uprowadzili, wykorzystali seksualnie i zamordowali, ciała jednak nigdy nie odnaleziono, rodzice nadal go szukają.


Archiwa: koreczki - Fajerki i smak\nNa sklepowych półkach znajdziemy szeroki wybór przeróżnych kształtów makarony. Jednym z nich jest makaron Calamari z którego robi się pyszne i szybkie mini koreczki. Do zrobienia smacznych koreczków wystarczy niewiele […]\nZbliża się karnawał, a wraz z nim nowe pomysły na szybkie i smaczne przekąski. Nie zabierają dużo czasu w przygotowaniu a są smaczne i szybko znikają z naszego stołu. Składniki […]\nPrzekąski i koreczki towarzyszą nam na każdej imprezie, zwłaszcza młodzieżowej, gdzie trzeba szybko przygotować coś smacznego i niedrogiego do jedzenia. Przyciągają nie tylko wzrok ale i są apetyczne, smaczne, delikatne. […]\nDalszy ciąg szybkich i smacznych przekąsek z produktów, które mamy pod ręką. Jedynie tylko wytężyć naszą wyobraźnię i przekąski – koreczki gotowe. Uczta dla oczu i podniebienia. Składniki I: – […]\nSprawdzone, szybkie i łatwe w przygotowaniu przekąski. Świetnie prezentują się na stole, uwielbiane nie tylko przez dorosłych ale i dzieci “niejadków”. Swoimi kolorami, połączeniem warzyw i owoców przyciągają nasz wzrok. […]\nPyszne, kolorowe i szybkie w wykonaniu przekąski. Karnawał jest dobrym okresem na różne imprezy, czy spotkania towarzyskie w gronie naszych przyjaciół. Aby razem bawić się z gośćmi i nie namęczyć […]


Wybór ciekawego prezentu - Qpcorp.pl\nJeśli chce się wybrać produkt z przeznaczeniem na prezent warto jest wstępnie zapoznać się z poradami dotyczącymi tego czym kierować się przy wybieraniu prezentów na różne okazje.\nSkorzystanie z takich porad pozwala wybrać taki prezent, który sprawdzi się przy wybranej okazji. Jednocześnie obecnie można korzystać z coraz szerszego zakresu wyrobów, które są specjalnie przygotowane w celu przeznaczenia ich na prezenty przy różnych okazjach. Skorzystać można również ze sklepów internetowych, które są w stanie oferować dostęp do szerokiego asortymentu produktów z przeznaczeniem na prezent. W ten sposób zdecydować się można na prezent, który jest odpowiednio przygotowany, czyli jest w stanie zapewnić odpowiednią jakość wykonania. Dodatkowo zdecydować się można na takie produkty, które pozwalają zapewnić również możliwość wręczenia oryginalnych prezentów.\nSkorzystanie z informacji dostępnych na stronach internetowych poświęconych prezentom pozwala na porównanie bardzo różnych produktów w jednym miejscu. Na podstawie takich informacji można następnie wybrać prezenty, które będą dopasowane do okazji czy zainteresowań osoby, której prezent jest wręczany. Przy wielu okazjach można również zdecydować się na prezenty, które są również żartobliwe. Oczywiście ważne jest, by zawsze kierować się przy wybieraniu prezentów okazją, ale również tym jak dobrze znanym osobę, której będzie wręczany prezent.\nJeśli nie ma się pomysłu na prezent wówczas zdecydowanie lepszym rozwiązaniem jest zdecydowanie się na zakup prezentów za pośrednictwem sklepów internetowych, gdzie można w jednym miejscu uzyskać dostęp do znacznie szerszego asortymentu w jednym miejscu. W ten sposób można wybrać takie produkty, które pochodzą od odpowiednich producentów, czy też odpowiednio się prezentujących. W ten sposób można wybrać również oryginalne prezenty na 18, które będzie można również szybko pozyskać.\n« Pożyczki pod zastaw\nWirtualny adres dla nowej firmy »


Historia kredytowa a możliwość uzyskania kredytu: Case Study\nHomeCase study Historia kredytowa a możliwość uzyskania kredytu: Case Study\n28 października, 2020 By Mateusz Dyrda Comments are Off BIK, Historia kredytowa, KRD, Zobowiązania\nWokół wpływu historii kredytowej na możliwość uzyskania kredytu narosło wiele mitów. Bardzo często klienci pytają czy brak historii kredytowej bądź opóźnienia w spłacie zobowiązań lub niezapłacony mandat czy faktura będą miały wpływ na brak możliwości zaciągnięcia kredytu? Odpowiedź w artykule poniżej.\nTwoja historia kredytowa – czy jest ważna dla banku?\nNależy zacząć od tego, że banki mogą sprawdzać dane nt. spłaty zobowiązań w:\nBIK (Biuro Informacji kredytowej), jak też w\ninnych bazach (najpopularniejsza to KRD czyli Krajowy Rejestr Długów)\nO ile każdy bank sprawdza historię spłaty zobowiązań w BIK to nie każdy bank sprawdza dane nt. spłaty zobowiązań w pozostałych bazach (np. KRD)!\nCo warto wiedzieć nt. tego w jaki sposób banki korzystają z tych baz i jaki wpływ dane zawarte w tych bazach maja na możliwość umykania kredytu?\nBiuro Informacji Kredytowej (Historia kredytowa w BIK)\nJest to państwowa instytucja do której banki raportują informacje nt. sposobu obsługi produktów bankowych takich jak kredyty, limity w rachunkach, karty kredytowe itp.\nJeśli miałeś opóźnienia w spłacie zobowiązania bankowego to zostało to odnotowywane w BIK.\nCo warto wiedzieć odnośnie spłaty historii spłaty zobowiązań w BIK?\nbrak historii kredytowej to dobra historia kredytowa – tzn. jeżeli wcześniej nie zaciągałeś kredytów nie przejmuj się – nie będzie to przeciwwskazaniem do udzielenie nowego kredytu. Bank oceni się tak samo jak klienta , który miał zobowiązani i spłacał je poprawnie. Wbrew powszechnej opinii panującej wśród klientów nie ma wiec potrzeby nabywania na raty np. drobnego sprzętu AGD aby budować historię kredytową. Zakup na raty żelazka za 200 PLN nie uczyni Cię bardziej wiarygodnym w oczach banku podczas zaciągania kredytu hipotecznego na kilkaset tysięcy złotych.\nzazwyczaj opóźnienia w spłacie zobowiązań widoczne w BIK są postrzegane przez banki następująco:\ndo 30 dni – nie są traktowane przez banki jako przeciwwskazanie do udzielenia kredytu , bardzo często są wręcz traktowane jako niebyłe, ponieważ w raporcie BIK opóźnienia od 0 do 30 dni oznaczone są takim samym statusem, tzn. jeżeli jeden kredyt był spłacany terminowo a drugi miał opóźnienia do 30 dni to w raporcie BIK historia spłaty zobowiązania zostanie określona tak samo-na zielono,\nod 30 do 60 dni – jeżeli w spłacie zobowiązań występowały tego typu opóźnienia to nie muszą one stanowić przeciwwskazania do udzielania kredytu ale bank nie przejdzie nad nimi do porządku dziennego i będzie oceniał je indywidualnie, tzn. weźmie pod uwagę ile było takich opóźnień, jak dawno temu, na jaką kwotę. Może poprosić również o wyjaśnienia klienta z czego wynikały opóźnienie w spłacie zobowiązań i dopiero wówczas podjąć decyzję o udzieleniu kredytu bądź nie. Opóźnienia tego typu są opisane w raporcie BIK na pomarańczowo,\nopóźnienia powyżej 90dni – należy uznać , że wyjściowo uniemożliwiają zaciągnięcie kredytu chyba, że będą miały charakter jednorazowy a klient będzie w stanie przedstawić jakiś mocne wyjaśnienie takiego opóźnienia-np. przedstawić dokumenty potwierdzające , że doszło do niego z winy banku. Opóźnienia powyżej 90 dni oznaczone są w BIK na czerwono,\nWAŻNE – należy pamiętać, ze wiele banków nie określa jednoznacznie jakie opóźnienia akceptuje a jakie nie- po prostu weryfikacja BIKU jest jednym z elementów scoringu klienta czyli wewnętrznej oceny punktowej banku na podstawie której bank decyduje czy kredyt zostanie przyznany czy tez nie. Scoring jest algorytmem zaszytym w systemie banku, uwzględniającym wiele parametrów (wiek klienta, wykształcenie, źródła dochodów itp.). Założenia scoringu danego banku nie są znane dlatego też w przypadku wielu banków to czy bank udzieli kredytu czy też nie w związku z daną historią kredytową może okazać się dopiero po złożeniu wniosku!\nhistoria spłaty zobowiązań zazwyczaj nie ma wpływu na warunki cenowe oferowane przez bank, tzn. jeżeli bank decyduje się udzielić kredyt klientowi, który posiadał opóźnienia to jego warunki cenowe są takie same jak dla klienta który nie posiadał opóźnień w spłacie zobowiązań.\nwarto wiedzieć , że banki sprawdzają BIK za różny okres wstecz tzn. część banków weryfikuje pełną historię kredytową dostępna w BIK a część np. tylko 5, 3 bądź 2 lata wstecz. Jeżeli więc miałeś opóźnienia powyżej jednego z wymienionych okresów to jest duża szansa, że doświadczony ekspert(doradca) kredytowy będzie w stanie dobrać banki w których złożysz wnioski w taki sposób aby podczas weryfikacji BIK-u nie zarejestrowały Twoich historycznych problemów w spłacie zobowiązań.\njeśli miałeś opóźnienia na zobowiązaniach które zostały spłacone możesz wystąpić do banku w którym było zobowiązania o wycofanie Twojej zgody na przetwarzanie danych osobowych co powinno skutkować usunięciem informacji nt. historii spłaty zobowiązania z BIK a tym samym umożliwić zaciągnięcie kredytu. Pamiętaj natomiast, że aby to zrobić nie możesz mieć żadnej relacji z bankiem-musisz więc mieć spłacone nie tylko wszystkie zobowiązania ale również zamknięte konta itp.\njeżeli jesteś w związku małżeńskim a tylko jedno z Was miało problemy w spłacie zobowiązań rozważ rozdzielność majątkową i przystąpienie do kredytu hipotecznego bez małżonka ze złą historią kredytową. Pamiętaj, że mimo, że tylko jedno z Was przystępuje do kredytu to w wielu przypadkach oboje będziecie mogli być właścicielami nieruchomości-duża cześć banków nie sprawdza BIKu współwłaścicieli nieruchomości, którzy nie są kredytobiorcami.\njeżeli masz wątpliwości co do Twojej historii kredytowej możesz pobrać raport BIK samodzielnie z strony https://www.bik.pl/klienci-indywidualni/raport-bik. Pobranie raportu jest tanie (39 PLN) i nie obniża Twojej oceny punktowej. Po pobraniu raportu prześlij go celem weryfikacji Twojemu ekspertowi kredytowemu (doradcy kredytowemu) kredytowemu. Jeśli nie kojarzysz abyś w przeszłości miał jakiekolwiek problemy w spłacie kredytu nie pobieraj raportu – nie ma takiej potrzeby.\nKRD (Krajowy Rejestr Długów) i inne prywatne bazy\nDo tego typu baz raportowane są zaległości w spłacie zobowiązań innych niż bankowe tzn. możemy trafić do takiej bazy jeżeli nie zapłacimy rachunku za telefon, mandatu czy też innej faktury.\nWbrew przedrostkowi w nazwie „krajowa/y” nie są to państwowe instytucje a po prostu prywatne spółki gromadzące dane nt. obsługi zobowiązań z których usług korzysta część banków. Waga wpisów w tych bazach jest więc znacznie mniejsza niż w przypadku wpisów w BIK.\nCo warto wiedzieć nt. baz takich jak KRD i inne?\nprzede wszystkim raz jeszcze należy podkreślić, że o ile każdy bank weryfikuje raport BIK to nie każdy bank weryfikuje raport KRD. Oznacza to , ze w wielu bankach wpisy w KRD i podobnych bazach nie będą miały żadnego znaczenia. Doświadczony ekspert (doradca kredytowy) wskaże który bank weryfikuje bazy inne niż BIK a który nie.\njeżeli po złożeniu wniosku kredytowego okaże się, że jesteś wpisany jako dłużnik w takiej bazie nie panikuj-skontaktuj się z firmą prowadzącą bazę i wyjaśnij sytuację. Jeżeli faktycznie masz jakieś niespłacone zobowiązanie- spłać je i przedstaw potwierdzenie w banku, który będzie mógł od razu procesować Twój wniosek o kredyt ponownie-nie ma żadnego wymaganego okresu karencji. W przypadku baz takich jak KRD dla banków nie liczą się wiec historyczne informacje nt. zadłużeń a jedynie informacja nt. posiadanych zaległościach/zadłużeniu na moment składania wniosku.\nJeżeli mogłeś mieś problemy w spłacie zobowiązań (opóźnienia do 90 dni) i nie jesteś w stanie oszacować jaki wpływ będą one miały na Twoją zdolność kredytową i możliwość zaciągnięcia kredytu zweryfikuj to przed złożeniem wniosku ze swoim ekspertem (doradca) kredytowym.


Ból głowy objawem chorób neurologicznych | Dieta i Odchudzanie | Dooktor.pl - Twój poradnik medyczny !\nkrew z p\_u0119pka u doroslych\nbiałko C aktywne co to znaczy\nzzsk a spadek libido\nkichanie słodki zapach\nprzeskakuje mi coś w glowie\nspuchniety zwieracz na odbytu\nÅ¼Ã³Å‚te grudki w gardle\nBól głowy objawem chorób neurologicznych\nDodano: 08:07 18 listopada 2011\nAktualizowano: 08:35 18 listopada 2011\nBardzo często bywa bagatelizowany bądź zasypywany dziesiątkami tabletek przeciwbólowych, których nieograniczona praktycznie dostępność spowodowała uśpienie naszej czujności – ból głowy. W zasadzie w ciągu kilkudziesięciu minut dzięki tabletce możemy się go pozbyć. Tłumaczymy go w różny sposób: zmęczenie, stres, czy po prostu zbyt długa impreza. I o ile faktycznie mogą to być – często w zasadzie bywają – przyczyny, to nierzadko ból głowy może oznaczać dużo poważniejsze problemy.\nW okresie wakacyjnym bardzo częste są udary. I to właśnie ból głowy, który się w takiej sytuacji pojawia jest jednym z objawów na który powinniśmy zwrócić uwagę. Tym bardziej, że często w ferworze wakacyjnej zabawy zapominamy o podstawowych środkach ochrony. Jeśli ból głowy pojawi się po długim przebywaniu na słońcu może być znakiem, że dopadł nas udar. Inna sprawa, że często przebiega ono bez tego objawu.\nJeśli czujemy ból głowy umieszczony bezpośrednio tuż za oczami i w okolicach czoła, a w końcu atakuje całą głowę to może oznaczać zapalenie opon mózgowych. Aby z każdym bólem głowy tego typu nie biec do lekarza, warto znać jeszcze dodatkowe objawy tej choroby infekcyjnej. Są to między innymi: nadwrażliwość na światło, wymioty, senność i gorączka. Jeśli ból głowy jest stały, lub tętniący może to świadczyć o zapaleniu tętnicy skroniowej. To jedna z tych chorób, który naprawdę nie powinniśmy lekceważyć. Tym bardziej, że może ona prowadzić nawet do… ślepoty.\nZacząłem odwrotnie niż Hitchcock, od najmniejszego problemu, którego objawem może być ból głowy, dlatego też zakończę na najpoważniejszych. Okazuje się, że symptom ten często towarzyszy guzom mózgu, a to już bardzo poważny problem. Oczywiście nie oznacza to, że każdy ból głowy to od razu nowotwór. Zawsze istnieją jeszcze inne objawy. W tym wypadku może to być padaczka, porażenie kończyn, oraz zmiany w psychice.\nPatrząc na powyższe schorzenia, chyba jasne staje się, że bólu głowy nie należy w żadnym razie bagatelizować. Z drugiej strony, zawsze powinny pojawić się również dodatkowe objawy, które w połączeniu z opisywanym, mogą faktycznie oznaczać coś poważnego.\nzapobieganie bólowi głowy


FAM zabezpiecza sobie finansowanie inwestycji - Puls Biznesu - pb.pl\nFAM zabezpiecza sobie finansowanie inwestycji\nHoldingowa spółka planuje podwyższenie\nkapitału, by zapewnić sobie finansowanie ewentualnych przejęć.\nI zabezpieczyć płynność.\n2 grudnia akcjonariusze FAM mają głosować w sprawie emisji obligacji zamiennych na akcje oraz upoważnienia zarządu do podwyższenia kapitału w ramach kapitału docelowego. Cena emisyjna akcji nie może być niższa od średniej z kursów zamknięcia notowań FAM ważonej obrotami z okresu 30 dni poprzedzających uchwałę zarządu o ustaleniu ceny, pomniejszonej o 10 proc. Akcji może być maksymalnie 15,9 mln szt. Natomiast jeśli emitowane będą obligacje, mogą być zamienione na nie więcej niż 5,2 mln nowych akcji po cenie zamiany równej 7,3 zł. Skąd pomysł z podwyższeniem kapitału?\n— Chcemy mieć możliwość finansowania projektów inwestycyjnych, bo liczymy się z ryzykiem ograniczonego dostępu do kredytów, opóźniającego się dostępu do gotówki z IPO spółek zależnych oraz ze sprzedaży nieruchomości. Brak tej możliwości może znacznie spowolnić realizację planów strategicznych — tłumaczy Piotr Janczewski, prezes FAM.\nDodaje, że trwają rozmowy w sprawie przejęć.\n— Mamy otwartych kilka projektów, ale dzisiaj, żeby poważnie rozmawiać o przejęciach, trzeba mieć finansowanie — mówi Piotr Janczewski.\nPrzyznaje jednak, że żaden projekt nie jest na tyle zaawansowany, by do podpisania umowy wystarczyło jedynie ustalenie formy zapłaty i jej zorganizowanie.\nZarząd informuje też, że niestabilna sytuacja sektora bankowego może zagrozić bieżącej płynności grupy kapitałowej w przypadku ograniczenia akcji kredytowej przez banki.\nTymczasem na 17 grudnia zwołano kolejne walne FAM — tym razem na wniosek Mirosława Kalickiego, głównego akcjonariusza. Akcjonariusze mają wyrazić zgodę na uchylenie uchwały majowego walnego dotyczącego skupu akcji własnych i raz jeszcze zagłosować w sprawie buy backu.\nChiny przyspieszą gospodarkę\nAkcje , Płynność , Cena , Ceny , Bieżący , Kapitał , Handel Nieruchomościami , Przejęcia , Umowa\nPuls Inwestora / FAM zabezpiecza sobie finansowanie inwestycji


Grupa BayWa na targach ENEX - Aktualności - Targi Kielce\nBayWa re. na targach ENEX\nFirma została założona w 1923 roku w Monachium. Opracowuje wiodące rozwiązania i projekty dla podstawowych potrzeb rolniczych, energetycznych i budowlanych. Koncentruje się ona na handlu produktami rolnymi, a także towarami, maszynami i usługami potrzebnymi do produkcji. Jest największym dostawcą surowców rolnych w Niemczech i stale rozwija swoją działalność projektową na całym świecie.\nW segmencie związanym z branżą energetyczną BayWa zajmuje się handlem tradycyjnymi źródłami energii, takimi jak paliwa i smary. Ponadto, w dziedzinie energii odnawialnej prowadzi działalność związaną z projektami obejmującymi budowę parków wiatrowych i słonecznych oraz w zakresie komponentów i systemów fotowoltaicznych.\nOfertę firmy będzie można zobaczyć podczas targów ENEX, które już od 26 do 27 lutego odbędą się w Targach Kielce.


Program comarch xl istnieje więc zwiększony system klasy ERP działający i upraszczający proces zarządzania nowoczesnym przedsiębiorstwem. Oprogramowanie ERP jest podejmowane w rożnych wielkościach firmach, poczynając z najmniejszych, kilkuosobowych do poważnych korporacji będących sporo oddziałów na pełnym świecie.\nGłówne zalety oprogramowania tej sztuki są znane w przyszłych dziedzinach zarządzania przedsiębiorstwa: - obsługa i rozliczenia księgowe, - gospodarka oraz kierowanie stanem magazynowym, - obieg prywatny i fizyczny dokumentów, - analizy wewnętrznych procesów firmowych, - sprzedaż i regulowanie informacjami z klientem końcowym, - obsługa kadrowa przedsiębiorstwa.\nProgram comarch xl charakteryzuję się bardzo rozbudowanymi drogami oraz ma budowę modułową. Umożliwiam to olbrzymie możliwości tworzenia rozwiązania dobranego do rzeczywistych potrzeb przedsiębiorstwa. Serie modułów zgromadzone są w obręby, które logicznie łączą funkcjonalności, które współdziałają ze sobą. System firmy comarch jest dobierany do spraw każdego przedsiębiorstwa. Zamówienie poprzedzane jest dokładną analizą całych procesów a też potrzeb danej działalności. Dzięki temu podejście kupi na uzyskanie wielkiej wydajności w gronu. Oprócz standardowej wersji licencyjnej, comarch oferuję również organizm w rodzaju SaaS czyli software as a service. Cała usługa działa następnie w ramach chmury obliczeniowej. Dostęp możliwy jest zbyt pomocą zdalnego połączenia internetowego, przez przeglądarkę internetową. Ten system dystrybucji redukuję koszty wdrożenia produktu u mężczyznę końcowego. Nie przedstawia potrzeby inwestowania w serwery produkcyjne i wynajmowania specjalistów do obsługi i mieszkania oprogramowania. Dla przedsiębiorstw technologicznych program udostępnia specjalne moduły. Umożliwiają one na definiowanie procesów produkcyjnych. Do bazy mogą stać wprowadzone parametry techniczne wykorzystywanych surowców jak i zamienniki. Mienie nowych wersji technologicznych zezwala na dostosowanie oferty biura do odbiorcę zewnętrznego. Obecnie program comarch xl jest zajmowany w ponad 5000 biur w całej Polsce. Największe branże obsługiwane przez oprogramowanie to między innymi budowlana, chemiczna, transportowa, internetowa oraz automatyka. Najwięksi użytkownicy to: - Kupiec - VOX składy budowlane\nKuchnie swiata bonarka


Ursus w 2019 roku – podsumowanie – Brykacz\nZeszły rok dla firmy Ursus – polskiego producenta maszyn rolniczych i autobusów, był kolejnym etapem walki o przetrwanie. Przedsiębiorstwo z Lubelszczyzny intensywnie poszukiwało inwestora strategicznego oraz podejmowało próby znacznego obniżenia kosztów działalności. Czy skutecznie?\nMówisz Ursus, myślisz traktor. Istniejąca od 1902 roku marka zawsze będzie kojarzona z ciągnikami rolniczymi. Niestety miniony rok dla rodzimego producenta zakończył się poważnym spadkiem sprzedaży. Uzyskany wynik 206 zarejestrowanych ciągników, jest najgorszym w historii marki i oznacza spadek aż o 41,8% w porównaniu do 2018 roku, który również zakończył się wielką zapaścią (do 354 szt. / -62,9%). Aktualnie lubelskiemu Ursusowi daleko jest do wyników z lat 2016-2017, gdy rejestrowano odpowiednio 903 i 955 traktorów spod znaku czerwonego niedźwiedzia.\nOd 2015 roku marka Ursus funkcjonuje również, jako producent autobusów i trolejbusów. Po okresie wzrostów, które trwały do 2018 roku (maksimum 54 dostarczone autobusy w roku), przyszedł czas nagłego załamania. Oddział autobusowy Ursus Bus zaczął tracić płynność finansową, co ostatecznie zakończyło się zawieszeniem produkcji i wkroczeniem komornika. Zła sytuacja wpłynęła na liczbę zarejestrowanych pojazdów. W zeszłym roku lubelskiej marce udało się dostarczyć zaledwie 10 autobusów.\nZnajdujący się w restrukturyzacji Ursus rozpoczął rok 2019 pozytywną informacją, która wpłynęła na znaczny skok notowań akcji na giełdzie. W lutym Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wybrało ofertę Ursus Bus w konkursie na opracowanie i dostawę aż 1082 bezemisyjnych pojazdów transportu publicznego. Jednak do realizacji kontraktu, który dałby Ursusowi znaczny przypływ środków i zapewnił pracę w długim okresie, nie doszło. Już w czerwcu NCBiR powiadomił o unieważnieniu postępowania z powodu wykluczenia oferty Ursus Bus. Firma z siedzibą w Lublinie nie zdołała dostarczyć dokumentów i oświadczeń, potwierdzających jej zdolność do realizacji zamówienia. Równolegle wzrastało napięcie u odbiorców autobusów, którzy nie mogli doczekać się realizacji zamówień. W marcu od umowy na dostawę 5 elektrobusów odstąpiło katowickie PKM, a w kwietniu Zielonogórskie MZK, które bezskutecznie czekało na wypełnienie kontraktu na 54 autobusy.\nW pierwszym kwartale roku Ursus otrzymał od banku PKO BP wezwanie do zapłaty 10 mln złotych wraz z 618 tys. zł odsetek. Oznaczało to wkroczenie komornika i zajęcie przez niego majątku spółki. W kwietniu przedstawiono plan restrukturyzacyjny, który zakładał zwolnienie 223 pracowników oraz zamknięcie zakładu w Lublinie.\nRatunek zza granicy?\nJeszcze w pierwszej połowie roku rozpoczęto poszukiwania podmiotów chętnych na zakup części majątku Ursusa. W czerwcu poinformowano o podpisaniu listu intencyjnego z Alamo Group Europe, będącą zarejestrowaną w Wielkiej Brytanii spółką amerykańskiego producenta maszyn rolniczych Alamo Group Inc. Rozpoczęto negocjacje mające doprowadzić do przejęcia przez inwestora zagranicznego zakładu w Dobrym Mieście (woj. Warmińsko-Mazurskie) wraz z prawami intelektualnymi do produkowanych w nim maszyn. Kilka miesięcy później, 30 października poinformowano o wycofaniu się Amerykanów z dalszych rozmów.\nNa początku września podpisano kolejne porozumienie z amerykańską spółką. Tym razem był to fundusz inwestycyjny Enerkom Solar Interlational Inc. Inwestor zza wielkiej wody planował za 30 mln dolarów przejąć 49% akcji Ursusa oraz 7% Ursus Bus. Nadzieja na pomoc z USA nie trwała długo. 30 września Enerkom jednostronnie zerwał porozumienie.\nUrsus C-380K / foto: materiały prasowe Ursus\nKolejna próba sprzedaży dotyczyła fabryki w Opalenicy. 26 listopada poinformowano o zawarciu porozumienia z firmą Troilet. Holenderski producent wozów paszowych zobowiązał się do przejęcia fabryki za kwotę 6 milionów złotych, a część kwoty miała zostać przekazana bezpośrednio na rachunki wierzycieli Ursusa. Podpisanie umowy zaplanowano 20 grudnia, jednak w tym dniu poinformowano o przesunięciu terminu do 28 lutego 2020 roku.\nWśród wątków zagranicznych jest jeden pozytywny – podpisanie w sierpniu umowy ze szwedzką firmą Möre Maskiner AB na dostawę 1008 przyczep rolniczych o wartości 21,844 mln zł. Według postanowień umowy dostawy mają trwać od września 2019 do czerwca 2021 roku.\nRok 2020 dla producenta maszyn rolniczych zapowiada się pod znakiem podejmowania prób mających na celu odzyskanie rentowności i przeprowadzenia procesu restrukturyzacji. Nie będzie to zadanie łatwe, ponieważ w ostatnim kwartale 2019 roku bank PKO BP złożył wniosek o ogłoszenie upadłości Ursusa. Jego rozpatrywanie zostało przez sąd wstrzymane, ze względu na trwający procesu przyśpieszonego postępowania układowego, które chroni przed upadkiem. Ursus nie może jednak spać spokojnie, ponieważ na początku grudnia postępowanie układowe zostało umorzone przez Sąd Okręgowy w Lublinie. Reakcją spółki było złożenie nowego wniosku, tym razem o postępowanie sanacyjne.\nNowa koncepcja poprawy sytuacji firmy zakłada konsolidację spółek Ursus i Ursus Bus. Zgodnie z nią 20 grudnia za 1 zł Ursus zakupił swój autobusowy oddział z wyłączeniem pieniędzy w kasie, na rachunkach bankowych oraz prawach i rzeczach zajętych w postępowaniach komorniczych. Kolejną zmianą ma być przeniesienie siedziby z Lublina do Dobrego Miasta pod Olsztynem. Czy podjęte działania pozwolą polskiej firmie przetrwać?


Opony na bazie oleju sojowego. To możliwe - Motoryzacja\nOpony na bazie oleju sojowego. To możliwe\n12-09-2017 16:01 | aktualizacja: 12-09-2017 17:00\nGoodyear wykorzystuje olej sojowy do produkcji opon.\nNie tylko producenci napędów zmniejszają znaczenie węglowodorów. Goodyear opracował nową technologię pozwalającą w szerszym stopniu stosować olej ze źródeł odnawialnych - z soi. Według firmy mieszanka gumowa na bazie oleju sojowego poprawia zachowanie opon na drodze, a jednocześnie jest efektywna kosztowo.\nTo nie pierwsza ekologiczna innowacja Goodyaera. W ofercie firmy można już znaleźć opony wyprodukowane na bazie krzemionki pochodzącej z popiołu z łupin ryżowych, oraz produkty wykorzystujące wcześniejsze innowacje jak włókno węglowe Kevlar firmy DuPont lub popiół wulkaniczny. Tym razem sięgnięto po olej sojowy, który pochodzi z odnawialnych źródeł, jest też neutralny pod względem emisji węglowych, co jest istotne dla środowiska naturalnego.\nAdrian, 14.09.2017 11:35\nSzczerze mówiąc to z produkcją opon wspólnego nic nie mam i nie znam się na tym, ale jak ma to poprawić komfort i bezpieczeństwo jazdy to jak (...)


...Jastrzębia Góra - wczasy nad morzem noclegi kwatery pokoje na lato...\nHotel "ARA" - Jastrzębia Góra\ntel: 058 6749600\nCeny: 60 - 250 zł\nHotel usytuowany jest w centrum miejscowości, tuż przy promenadzie. W obiekcie znajduje się restauracja. Organizujemy eventy, szkolenia i konferencje. Serdecznie zapraszamy na wczasy, urlop przez cały rok.\nPokoje Gościnne "TERESA" - Jastrzębia Góra\ntel: 058 774 46 66, 0608 13 97 58\nNaszym gościom oferujemy pokoje 1,2,3 i 4 osobowe z łazienkami, TV, sprzętem plażowym, dostępem do kuchni. Dom położony jest w pensjonatowej części Jastrzębiej Góry, blisko morza i w niedalekiej odległości od centrum. Rodzinna atmosfera w sam raz na wypoczynek!\nPokoje Gościnne "PATRYCJA" - Jastrzębia Góra\nul.Droga Rybacka 57\ntel: 058 674 91 45\nSamo centrum Jastrzębiej Góry! Blisko morza! Dla naszych gości mamy przygotowane pokoje 1,2,3,4 osobowe z TV, wyposażeniem na plażę, wspólną łazienką, zapewniamy parking. Na miejscu istnieje możliwość żywienia. Do dyspozycji grill. Zapraszamy!\nPensjonat "SEDNA" - Jastrzębia Góra\ntel: 058 674 91 11, 0609 207 666\nCeny: 60 - 85 zł\nOferujemy 68 miejsc w komfortowo urządzonych, pokojach 2,3,4 os. oraz apartamentach. Oferujemy noclegi w przytulnych domkach letniskowych i domkach campingowych.\nOśrodek Wypoczynkowo-Szkoleniowy "BAŁTYK" - Jastrzębia Góra\ntel: 058 674 95 83, 058 674 92 10\nCeny: 100 - 180 zł\nOśrodek położony na klifie nadmorskim. Obiekt zapewnia wyżywienie, kawiarnię, odnowę biologiczną, siłownię, kafejkę internetową, pokoje z widokiem na morze! Strzeżony parking. Serdecznie zapraszamy!\nOdległość od morza: 20 m.\nWilla "DRAGA" - Jastrzębia Góra\nul.Tomasza Rogali 8\ntel: 058 674 96 12\nOferujemy pokoje 1,2,3,4,5 os z łazienkami, TV, sprzętem plażowym, naczynia, czajnik bezprzewodowy. Jest możliwość korzystania z kuchni oraz grilla, lodówka w przedpokoju.\nPokoje Gościnne "CISÓWKA" - Jastrzębia Góra\nul.Tomasza Rogali 9\ntel: 058 674 91 40, 0504 97 96 73\nProponujemy Państwu wypoczynek w spokojnej części Jastrzębiej Góry. Dysponujemy pokojami 2,3,4 os z łazienkami. W pokojach jest TV, radio, czajniki elektryczne, naczynia, sprzęt plażowy.\nWilla "MAKS" - Jastrzębia Góra\nul.Droga Rybacka 5\ntel: 058 674 91 23, 058 674 93 98\nNaszym gościom oferujemy pokoje 2,3,4 os z łazienkami i balkonem. W pokojach TV, sprzęt na plażę, naczynia, czajnik bezprzewodowy. Do dyspozycji lodówka, parking, delikatesy na miejscu!\nDom Wypoczynkowy "ZEW MORZA" - Jastrzębia Góra\ntel: 058 674 90 26, 058 674 96 69\nCeny: 35 - 55 zł\nOferujemy pokoje z łazienkami. W obiekcie jest solarium, bilard, tenis stołowy, piłkarzyki, grill, kiosk, boisko sportowe, plac zabaw, miejsce na ognisko, parking. Organizujemy kolonie, zielone szkoły.\nPensjonat "ONTARIO" - Mieroszyno\ntel: 0503 85 10 83\nCeny: 20 - 30 zł\nOferujemy pokoje 2,3,4 os z łazienkami oraz apartamenty, TV, sprzęt na plażę, parking na ogrodzonej posesji, plac zabaw, grill. Z Mieroszyna na plażę do Jastrzębiej Góry jest 3km.


"Z dziennika książkoholiczki"\n"Oświadczyny"- Tasmina Perry\ndata wydania: 17 listopada 2017 rok\nNALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:\nMówiąc szczerze to moje odczucia, co do tej książki są dosyć mieszane. Ta książka nie wzbudziła we mnie emocji od skrajnego zachwytu po niezwykle ostrą krytykę. I na dobrą sprawę, owszem, mogę powiedzieć, że ta książka mi się spodobała, ale to byłoby właściwie wszystko. Powodem mojego lekkiego rozczarowania był opis, sugerujący coś innego, niż to co zastałam w książce. Jednakże książka ta ma pewien zaskakujący mnie element, który krótko mówiąc, dodał jej nieco blasku. W świetle tych mieszanych uczcić, po prostu nie mogę powiedzieć, że "Oświadczyny" były w gruncie rzeczy powieścią z gatunku tych gorszych, ale również nie najlepszych.\n"Rok 1958. Londyn. Georgia Hamilton kończy 18 lat i rodzice chcą, by wzięła udział w eleganckim balu debiutantek. Dziewczyna marzy jednak o tym, by zostać znaną pisarką, a nie żoną. Wkrótce wydarza się tragedia, która na zawsze przypieczętowuje jej los.\nRok 2012. Niepoprawna romantyczka Amy Carrell kolejny raz przeżywa zawód miłosny. Ze złamanym sercem, opuszczona i zdesperowana, odpowiada na ogłoszenie o damę do towarzystwa dla intrygującej starszej pani, z którą udaje się do Nowego Jorku. Jeszcze nie wie, że odkryje tajemniczą love story, która czekała pięćdziesiąt lat, zanim ktoś ją opowie."\nTak jak pisałam we wstępie, w dużej mierze za moje lekkie rozczarowanie tą książką, główną winę ponosi opis, ale również pozytywne recenzje, które w dużej mierze "zmusiły" mnie do zapoznania się z tą książką. Jednak możecie się domyśleć, że mój entuzjazm nieco opadł, gdy zapoznałam się z jej treścią. Nie będę ukrywać, że pierwsze 100, może 120 stron nie zapowiadało się jak najlepiej i, co więcej obawiałam się, że jeżeli ta historia będzie dalej toczyć się tym torem, to będę tą książką, co najmniej znudzona i rozczarowana. Potem jednak role nieco się zamieniły, a ja mogłam się tylko z tego powodu cieszyć, nawet jeżeli trwało to tylko chwilę.\nKsiążka Tasminy Perry opowiada - krótko mówiąc - o niespełnionej i nieszczęśliwej miłości, która w pewien sposób spaja dwojaką naturę tej książki. Bowiem ewenementem tej powieści jest fakt, że nie ma w niej miejsca na jedną historię - i bardzo dobrze- ale na dwie, które w ciekawy sposób przeplatają się ze sobą, a ich autorki tym samym oddziałują na siebie i mają wpływ na los tej drugiej osoby.\nHistoria Amy Carrell to opowieść o złamanym sercu, niespełnionym uczuciu i ignorancji wobec ludzkiego losu. Na nieszczęście dla mnie historia Amy ciągnęła się przez bite 100 stron, podczas, których nie działo się absolutnie nic nadzwyczajnego, co powodowało u mnie momenty ziewania, a więc zwyczajnego znużenia. Dopiero, gdy dziewczyna w akcie desperacji odpowiada na ogłoszenie w gazecie niejakiej Georgii Hamilton, starszej pani poszukującej towarzyszki podróży, poczułam, że coś zaczyna się dziać i udało mi się wzbudzić zainteresowanie tą książką. Spotkanie tych dwóch kobiet, niemal z dwóch różnych epok, było momentem który związał ich losy ze sobą, a także tym, na co czekałam od momentu, kiedy przeczytałam opis na białej okładce tej książki. Od tego momentu, zaczęła się dla mnie ta interesująca cześć, historia Georgii Hamilton. Jej historia była opowieścią o miłości z dawnych lat sześćdziesiątych, ówczesnych zasadach kojarzenia małżeństw i panującej modzie, lecz oprócz tego, o stracie i zazdrości, a także o wielkiej sile, jaką może posiadać tylko prawdziwa kobieta.\nTa wielopłaszczyznowość tej książki w pewien sposób zmieniła moje odczucia, co do niej i pozwoliła cieszyć się lekturą,co prawda z "lekkim przymrużeniem oka". Bardzo żałuję, że to nie Georgia była przez większość czasu główną bohaterka tej książki, gdyż jej historia, w przeciwieństwie do historii Amy, byłą dokładnie tym, czego w tej książce oczekiwałam. Jej historia jest przede wszystkim opowieścią niepodkoloryzowaną, pozbawioną sztuczności, dzięki czemu czytało mi się ją tak wspaniale. To właśnie ten brak przerysowania, sprawił, że jej opowieść przeniknęła do mnie, jako czytelnika w sposób dużo głębszy niż historia Amy, która była według mnie całkowicie zbędna i niepotrzebna.\nJak w większości obyczajówek, nie ma w tej książce zbyt wiele akcji, gdyż wszystko jest ukierunkowane bardziej na rozwijające się relacje miedzy bohaterkami i ich historie. Jak pisałam wcześniej, podczas czytania opowieści Amy, czułam się zwyczajnie znużona i miałam szczera nadzieję, że jej historia wkrótce dobiegnie końca. Zaś historia Georgii miała w sobie właśnie to, czego szukałam w tej książce, była niezwykła i niepowtarzalna. A podczas czytania jej, moje dawne znużenie natychmiastowo zniknęło. A ja czytałam z zapałem, nie mogąc się nadziwić, jak świetną i okrutną intrygę autorka postanowiła uknuć wobec młodej Georgii. I znów, gdy opowieść Georgii się skończyła, mój entuzjazm zniknął równie szybko, jak się pojawił.\nMoje odczucia w stosunku do bohaterek tej książki są takie same jak do ich opowieści. Od samego początku Amy potrafiła mnie irytować swoim brakiem logicznego myślenia, "cudownej" naiwności, w której nieustannie wierzyła, że chłopak, który ją rzucił, powróci do niej. A na sam koniec, gdy pod wpływem Georgii, pewność siebie Amy wzrosła, postanowiła zacząć spróbować "poukładać" pewne sprawy życiowe starszej pani, czyli mówiąc krótko, namieszać w je życiu. Jestem w stanie zrozumieć jej dobre intencje, ale pewne sposoby jej działania, czy tez argumenty, które w tym celu wykorzystywała były dosyć słabe, co jednak nie zmienia faktu, że były szlachetne i nachalne zarazem. Chwilami nie mogłam pozbyć się wrażenia, że Amy to taka typowa bohaterka książek młodzieżowych, coś jak kolejny klon Belli Swan. Z kolei Georgia zachwyciła mnie gotowością do działania, twardym charakterem, słuchaniem głosu serca, a także niezłomną chęcią pomocy najbliższym kosztem samej siebie. Starsza kobieta po smutnej i trudnej przeszłości, zbudowała wokół siebie pancerz ze wspomnień. To kobieta, która zniosła krzywdę i upokorzenie, która potrafiła sama dać sobie w życiu radę i wreszcie, postać niesamowicie autentyczna, szczera do bólu i zdolna do poświeceń i z całą pewnością nieprzerysowana.\nRównież sposób narracji jest w tej książce dosyć niezwykły, a co za tym idzie, styl pisarski autorki także. Mamy tu do czynienia z trzecioosobową w czasie przeszłym, narracja ta przeskakuje stopniowo z jednej bohaterki na drugą i w tym względzie niewiele się zmienia. Jednak z pewnością zmienia się styl autorki. Czytając o historii Amy, styl autorki był właściwie nijaki, prostu, pozbawiony barw i zdobień. Nie był to z całą pewnością język, który możnaby smakować. Jednak, gdy czytałam historię z punktu widzenia Georgii, zauważyłam, że styl autorki uległ zmianie, a wręcz widocznej poprawie. Stał się bardziej subtelny, miękki, barwny i "żyjący swoim życiem na kartach powieści". Dokładnie takie wyrażenie nasunęło mi się podczas czytania tej książki, tak przyjemnie czytało mi się opowieść o życiu młodej debiutantki z lat sześćdziesiątych. Na każdej stronie mogłam znaleźć niezbite dowody kunsztu literackiego Perry w postaci licznych epitetów, zgrabnych metafor i wzniosłych oświadczeń i deklaracji.\nTak jak pisałem na początku, ta powieść wywołała we mnie mieszane uczucia. Myślę, że powieść spodobałaby mi się o wiele bardziej, gdyby było w niej więcej historii Georgii, gdyż szczerze mówiąc, gdyby nie ta historia, to wystawiałbym tej książce znacznie niższą ocenę i pisałabym o niej w samych negatywach. A w ten sposób, nie tylko odkryłam jakieś plusy tej powieści, ale również udało mi się zignorować infantylność Amy i dokończyć książkę, co mnie satysfakcjonuje. Na pewno nie jest to książka z rodzaju tych, do których będę wracać, niemniej urzekła mnie jej wyjątkowa atmosfera Nowego Jorku i Paryża z lat sześćdziesiątych.\nJeśli lubicie powieści obyczajowe, sądzę, że "Oświadczyny" powinny się wam spodobać. Natomiast, jeśli tak jak ja liczycie na satysfakcjonująca książkę od początku do końca, to niestety, rozczarujecie się. Czy jednak warto ją polecić? Tak, myślę, że tak, choć jak pisałam przyginajcie się na 100 stron początkowej nudy. Jeśli irytują Was osoby pokroju Belli Swan, tzw. "nieudolne klony" to zapewniam, będziecie równie zirytowani, co ja postacią Amy Carrell. Jeśli jednak oczekujecie naprawdę, tylko i wyłącznie dobrej historii, to radzę- pomińcie te 100 stron i oszczędźcie sobie czasu, a potem zwyczajnie cieszcie się lekturą.\nMoja ocena: 5/10. :)\nDylogia "Opowieści o Shikanoko"- Lian Hearn\ntytuł oryginału: The Tale of Shikanoko\ndata wydania: 29 marca i 10 maja 2017 rok\nliczba stron: 752 (w sumie)\nkategoria: Japonia, fantasy\nNa "Opowieści o Shikanonoko" natknęłam się zupełnie przez przypadek, który okazał się brzemienny w skutkach mojego głębszego zafascynowania się kulturą dawnej Japonii. Było to dla mnie bardzo miłe zaskoczenie, gdyż od dawna fascynuje mnie japońska kultura. Dlatego bardzo ucieszył mnie fakt, że "Opowieści..." są mocno przesiąknięte folklorem dawnej Japonii i starych, pradawnych wierzeń. Moje wrażenia po przeczytaniu tego cyklu były w pełnych 100% pozytywne i, co więcej poznanie twórczości tej autorki zachęciło mnie do sięgnięcia po inne jej powieści.\n"Ojciec Kazumaru ginie w tajemniczych okolicznościach. Jego wuj, pragnąc zagarnąć posiadłość rodzinną dla siebie pozbywa się kłopotliwego bratanka. Chłopcu jednak udaje się przeżyć. Trafia do chaty górskiego czarnoksiężnika, gdzie otrzymuje niezwykłą maskę. Kiyoyori Hina zostaje sama, gdy jej ojciec ginie na wojnie. Nie ma dokąd pójść, gdyż według fałszywego cesarza jej rodzina i ona sama należą do zdrajców. Niezwykła uroda Hiny wzbudza zainteresowanie jednego z najbliższych doradców cesarza. Prawdziwy cesarz, pozbawiony tronu i autorytetu, w dodatku siedmiolatek, aby przeżyć i odzyskać tron, ukrywa swoją tożsamość. Jedynie utalentowana Akihime i mała Kai wiedzą kim jest naprawdę. Jednak, czy to wystarczy, aby osadzić prawowitego władcę na należnym mu Lotosowym tronie?"\nRozpoczynając przygodę z "Opowieściami..." nie do końca wiedziałam, czego mogę się po tej książce spodziewać, bowiem obawiałam się, że autorka potraktuje temat japońskiego folkoru po macoszemu. Moje obawy okazały się zupełnie zbędne, gdyż autorka nie tylko zagłębiła się w legendy i mity tegoż egzotycznego kraju, ale również po mistrzowsku połączyła elementy legend i baśni ze średniowiecznym japońskim klimatem."Opowieści o Shikanonoko" to cykl z pewnością nietuzinkowy i bardzo przyjemnie mi się go czytało, jednak nie mogę powiedzieć, że był pozbawiony wad.\nAutorka nie poświęca zbyt wiele czasu, na zapoznanie Czytelnika z "prawami", które rządzą wykreowanym przezeń światem, ale od razu wprowadza go w wir wydarzeń. Dzięki temu Czytelnik nie pozostaje bierny wobec fabuły, ale wraz z młodym Kazumaru, gdyż to z jego perspektywy rozpoczyna się dylogia, musi odnaleźć się w nowej sytuacji. Już na samym początku ten zabieg sugerował, że ten cykl nie będzie jednostajny, ale dynamiczny. W miarę przewracania kolejnych stron pojawiało się coraz więcej nowych wątków, Czytelnik poznawał też coraz więcej faktów, które trzeba było w jakiś sposób dopasować do siebie. Jeśli więc chodzi o wielowątkowość fabuły to naprawdę widać, że autorka musiała poświecić bardzo dużo czasu na dopracowanie takich szczegółów, jak choćby strategie wojenne, depresja głównego bohatera, czy też tajemnicze znikniecie prawowitego dziedzica tronu. Zespolenie ogromu szczegółów występujących w tej książce, a także zgrabne połączenie świata realnego z ludowymi wierzeniami było czymś naprawdę niezwykłymi i za rozbudowanie fabuły w taki sposób, uważam, że należy się autorce duży plus.\n"Z moich oczu też kiedyś leciała woda - pocieszył ją Kiku. - Nie martw się, wyschnie."\nJeśli w przypadku wielowątkowości fabuły z pewnością nie można mówić o trywialności czy o nudzie, to akcja stanowi całkowite przeciwieństwo wcześniejszego aspektu. Akcja w wielu momentach była zbyt stonowana, z kolei w innych momentach gwałtownie ruszała do przodu, co budziło moją irytację, a wręcz zniechęcenie. Miałam wrażenie, że zanim autorka doprowadzi jedną sprawę do końca minie strasznie dużo czasu, co sprawiało, że mimo wielu różnorodnych wątków, byłam tą serią zwyczajnie znużona.\nJeśli chodzi o bohaterów, to w tej powieści jest to kolejny aspekt, z którym wcześniej się nie spotkałam. Mianowicie, ta seria nie posiada jednego głównego bohatera, ale właściwie wszyscy bohaterowie grają tu główne role. Autorka podzieliła cykl na 4 części zamknięte w dwóch tomach, a w każdym z nich każdy bohater ma równomierną ilość rozdziałów, które opisywane są z jego perspektywy. I nie dotyczy to tylko bohaterów pojawiających się w pierwszej części, gdyż postacie, które pojawiają się później również mają swoje osobne rozdziały. Jak wspominałam, w tej serii jest wielu bohaterów, zarówno dobrych, jak i złych, a każda z nich ma możliwość opowiedzenia swojej wersji wydarzeń. To bardzo ciekawy zabieg, gdyż w ten sposób można jeszcze lepiej poznać bohaterów tej dylogii. Można w ten sposób dostrzec, z jaką starannością zostali oni skonstruowani, jak bardzo są to złożone i skomplikowane postacie, zrozumieć motywy ich postępowania i wysnuć własne wnioski, co w ostateczności pozwoli lepiej zrozumieć daną postać.\n"Jeśli będziesz czekać, aż skończy się zima, stracisz miesiące."\nJeśli chodzi o narrację to jest to tylko kolejny nietuzinkowy aspekt. Bowiem, jak wspominałam wcześniej, w tej serii występuje wielu bohaterów, a narracja to trzecioosobowa w czasie teraźniejszym, która stopniowo przeskakuje z bohatera na bohatera. Zaś, jeśli mowa o stylu autorki to wydaje mi się, że najlepszym słowem na opisanie go byłby przymiotnik wyrafinowany. Autorka po mistrzowsku operuje językiem, jej styl posiada surowy charakter, w którym od czasu do czasu pojawią się zmyślne epitety czy metafory. Przez to treść jest przede wszystkim bogata, a cykl czyta się przyjemnie. Autorka równomiernie opisuje zjawiska przyrody czy miejsca, gdzie dzieją się wydarzenia, ale też tyle samo czasu poświęca na dialogi czy perypetie bohaterów.\nTym, co mnie najbardziej urzekło w tej powieści był niepowtarzalny i niemal baśniowy klimat i to właśnie stanowi jej największy atut. Świat wykreowany przez Lian Hearn, który łączy ze sobą elementy japońskich baśni i wierzeń wraz ze światem realnym, pozbawionym elementów fantastycznych, w którym króluje prostota i szarość codziennego życia. Od razu widać, że autorka musiała zaczerpnąć sporo wiedzy na temat zarówno legend i wierzeń Japończyków oraz o samej epoce, panującej wówczas modzie i regułach wychowania, dzięki czemu udało jej się stworzyć tak niezwykłą powieść. Autorka stworzyła uniwersum, w którym panuje ścisły podział na świat realny, pozbawiony magii i świat lasu, gdzie istoty magiczne stanowią element życia codziennego. Sam fakt, że te dwa światy istnieją równolegle i nie mieszają się ze sobą, a jedynie delikatnie przeplatają, zasługuje u mnie na duży plus i to właściwie z bardzo prostego powodu. Gdyby te dwa światy mieszały się ze sobą, cały wspaniały klimat tej książki zostałby zaburzony. Autorka jednak w subtelny sposób połączyła te dwa światy ze sobą, działając według zasady "co za dużo, to nie zdrowo".\nPrzyznam, że jestem po prostu zachwycona tą dylogią i występującym tam klimatem, który jest po prostu magiczny. Aż chciałoby się wyjechać na wieś czy pójść na spacer do lasu, aby jeszcze lepiej wczuć się w powieść. Czytało mi się niezwykle przyjemnie, aczkolwiek, gdyby akcja nie była tak nużąca, przypuszczam, że szybciej skończyłabym czytać.\nNa to pytanie mogę udzielić tylko jednoznacznej odpowiedzi: tak. Z bólem serca jednak muszę przyznać, że nie jestem w stanie dać "Opowieściom..." pełnej liczby punktów/gwiazdek, z powodu minusów, które tam wymieniłam. Jednak uważam, że za tak pieczołowicie dopracowanie tylu elementów i niezwykły, niepowtarzalny klimat, ta pozycja zasługuje na wysoką ocenę. Komu polecam? Myślę, że dla osób, które fascynują się kulturą Japonii, czy też po prostu kulturą egzotyczną, światem wojowników ta powieść powinna się spodobać. Miłośnikom dobrze napisanej powieści. Dla osób lubiących książki w klimacie historycznym, którym nie przeszkadza obecność jakichkolwiek elementów fantastycznych również powinna przypaść do gustu. Wreszcie tym największym miłośnikom fantasy, jak ja, bawcie się dobrze!\n"Harry Potter" to niewątpliwie jedna z tych serii, do których nadal lubię wracać, niezależnie od tego ile razy przeczytałam daną jej cześć. Przygody młodego czarodzieja są bowiem częścią mojego dzieciństwa. Co zadziwiające minął naprawdę niewielki odstęp czasu od kiedy ostatnio przeczytałam "Komnatę tajemnic" i zabrałam się za "Czarę Ognia", gdyż mimo, że serię o "Harrym Potterze" po raz pierwszy czytałam będąc na przełomie podstawówki/gimnazjum, to cudowny i niezwykle magiczny klimat tej serii nieustannie mnie do siebie przyciągał, co w rezultacie skutkowało moimi nagłymi powrotami do niej- tak jak to było w przypadku wyżej wspomnianych tytułów. Mimo, że losy bohaterów tej książki, są mi dobrze znane, nie psuje mi to w żaden sposób przyjemności z czytania.\nDla uczniów Hogwartu zapowiada się niezwykły rok, bowiem zostaje wznowiona bardzo ważna tradycja mająca zjednoczyć wszystkie szkoły magii, Turniej Trójmagiczny. Jak sama nazwa wskazuje, do Turnieju będą mogli przystąpić uczniowie trzech szkół, jednak los upomniał się o Harry'ego ze dwojoną siłą, gdyż to właśnie on zostanie wyłoniony przez Czarę jako czwarty zawodnik Turnieju. Zdecydowanie, młody Potter nie ma łatwego życia, a wszystko wskazuje na to, że tegoroczne wyzwania turniejowe wcale nie będą łatwe.\n- opis własny\nSeria o "Harrym Potterze" ma niewątpliwie wiele atutów, jednak ten tom posiada wiele cech wyróżniających go od poprzednich tomów. Już na pierwszy rzut oka widać, że J.K. Rowling mocno rozwinęła swój warsztat pisarski oraz dokonała kilku kluczowych zmian, które uwydatniają się w tym tomie. "Czara Ognia" to nie tylko mocno grubsza objętościowo kolejna część serii o młodym czarodzieju, gdyż od poprzednich tomów odróżnia ją także treść książki. Czytając tę serię po latach, zauważyłam wiele detali, na które wcześniej po prostu nie zwróciłam aż tak wielkiej uwagi i zwyczajnie je zignorowałam. Aż trudno mi uwierzyć w to, jak bardzo "Czara Ognia" różni się od swoich poprzedniczek, czyli "Więźnia Azkabanu" czy "Komnaty Tajemnic".\nElementem, który J. K. Rowling dopracowała bardzo starannie jest fabuła powieści. Bardzo cieszył mnie fakt, że ta część serii zyskała nieco bardziej "doroślejszy" i mroczniejszy charakter niż w tomach poprzednich. Autorka nie szczędzi Czytelnikowi mocnych wrażeń, bowiem na każdym z kroków Harry Potter napotyka coraz to większe kłopoty, począwszy od zamieszek podczas meczu Quidditcha na ostatnim i niezwykle niebezpiecznym zadaniu Turnieju skończywszy. Znika gdzieś wesoły nastrój książki, choć nadal zauważa się humorystyczny język autorki. Atmosfera się zagęszcza, narasta niepokój oraz świadomość, że za chwilę coś się wydarzy- oczywiście mam na myśli wydarzy się w sensie pozytywnym, dla mnie jako Czytelnika. Od razu bowiem widać, że autorka porwie Czytelnika w swój magiczny świat i nie pozwoli nawet na chwilę wytchnienia!\nNiewątpliwie największym autem tej książki jest ilość akcji, bowiem od pierwszych stron po prostu nie sposób się nudzić, a dodatkowo Czytelnika dręczy świadomość, że za chwilę znów coś się wydarzy. Czytelnik nie ma więc czasu, aby zamknąć powieść, gdyż już od pierwszych stron autorka wprowadza nastrój grozy i oczekiwania. W poprzednich tomach autorka rozwijała akcję bardzo powoli, pozwalając Czytelnikowi zapoznać się z tym niezwykłym światem. I przyznam, że choć jest to dobry zabieg, jeśli rozpoczyna się jakaś serię, to teraz po przeczytaniu czwartego tomu, swego rodzaju miałkość akcji i stonowanie dramatycznych momentów w tomach poprzednich bardzo mnie boli. Pod względem napięcia, w tej części serii autorka spisała się po prostu na medal!\nW tej części serii J. K. Rowling wprowadziła naprawdę szeroką paletę postaci, co jest zdecydowanie na plus, gdyż ten drobny szczegół urozmaica fabułę. Czytelnik napotka tu nie tylko nowe, magiczne stworzenia, ale również zetknie się z uczniami innych szkół magii. Dzięki temu autorka rozszerzyła uniwersum tego magicznego świata, dając tym samym jego pełne wyobrażenie, gdyż już nie tylko Hogwart jest miejscem pełnym magii. Kolejną rzeczą, która chcę nadmienić bardzo mnie uradowała, to ukazanie zmieniających się wewnętrznie głównych postaci oraz ich nieco burzliwej relacji. Harry i jego dwójka najlepszych przyjaciół znacznie dojrzała, poszerzyła swoje aspiracje i umiejętności. Bardzo spodobało mi się przedstawienie przemian wewnętrznych bohaterów, jakie ukazała autorka, dodało to im dynamiczności i pozwoliło Czytelnikowi na wysnucie własnych wniosków dotyczących ich postępowania. Bohaterowie nie są więc jednostajni, podlegają ciągłym przemianom, dzięki czemu następuje ich wewnętrzny rozwój, a Czytelnik ma wrażenie, że postacie te są naprawdę żywe.\nJ. K. Rowling zachowała swój prosty, niebanalny styl pisania. I pomimo, iż nadal prześladuje mnie wrażenie, że tym sposobem autorka chciała zaskarbić sobie serca młodszych Czytelników, to jednak tym razem nie przeszkadza mi ta prostota. Mam wręcz wrażenie, że właśnie taki styl najlepiej pasuje do serii o Harrym Potterze, a przekaz płynący z tej lektury jest jasny i klarowny. Autorka zachowała swój humorystyczny ton, dzięki czemu nawet kiedy dla naszych bohaterów sytuacja wydaje się być tragiczna, nie sposób ukryć uśmiechu czającego się gdzieś w kącikach ust.\nCzytając "Czarę Ognia" miałam dziwne wrażenie, że jest to powieść znacznie bogatsza o wiele atutów, niż wcześniejsze tomy, które do tej pory czytałam, a co więcej, wpędzała mnie w pewien rodzaj "książkowego głodu", który sprawiał, że nie potrafiłam odłożyć jej na półkę. Bardzo podobało mi się, że treść tej książki zalicza się bardziej do tych "mroczniejszych", bo dzięki temu, nawet wiedząc, jak akcja się potoczy, przewracałam strony z zapartym tchem i ani przez chwilę nie ogarnęło mnie znużenie. Autorka zgrabnie połączyła wszystkie wątki, poczynając od naprawdę niebanalnej i ciekawej kontynuacji cyklu, a skończywszy na pieczołowicie dopracowanych elementach uwielbianych przeze mnie fantasy, co ostatecznie sprawiło, że jestem w 100% usatysfakcjonowana tą powieścią.\n"Czara Ognia" to pozycja obowiązkowa dla każdego fana cyklu o "Harrym Potterze", jak również literatury fantasy. Również wybredny Czytelnik znajdzie tu coś dla siebie, gdyż w świecie Harry'ego zdecydowanie nie ma miejsca na nudę! Książka ta to jedna z tych pozycji, która zapada w pamięć i zostaje z Czytelnikiem na długo! Okres świąteczny czy czas ferii zimowych to idealny moment, aby przeczytać tę część Cyklu, bowiem łączy w sobie wszystkie te typowo zimowe klimaty, kiedy ma się ochotę usiąść przy kominku z kubkiem gorącej herbaty lub kakao.\nMoja ocena:9/10. :)\n"Czytelnicze podsumowanie 2018 roku"\nW związku ze zbliżającym się końcem 2018 roku, postanowiłam zrobić małe podsumowanie czytelnicze oraz wyróżnić te pozycje, które najbardziej zapadły mi w pamieć. Ostatni rok pod względem czytelniczym, oceniam jako bardzo udany, gdyż spotkałam się z kilkoma naprawdę świetnymi książkami, które z bólem serca musiałam po przeczytaniu odłożyć na półkę. Kolejnym powodem dla którego tak pozytywnie oceniłam ten rok książkowy jest fakt, że w tym roku przeczytałam kilka w języku angielskim, z czego jestem bardzo zadowolona.\nW tym roku przeczytałam 80 książek, co uważam za bardzo dobry wynik, biorąc pod uwagę, że przez ostatnie pół roku miałam nieco ograniczony czas na czytanie. Postanowiłam wyróżnić TOP 5 Najlepszych książek tego roku oraz TOP 5 Najgorszych.\nTOP 5 NAJLEPSZYCH KSIĄŻEK 2018 ROKU:\nWśród puli najlepszych książek tego roku nie mogło zabraknąć takich pozycji jak: "Saga o Ludziach Lodu" Margit Sandemo, "Cień wiatru" Carlosa Ruiz Zafon'a, "Tusz" Alice Broadway, "Z popiołów" Martyny Senator czy "Marzyciela" Laini Taylor.\nNie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała na tej liście o słynnej Lodowej Sadze Margit. Swoją przygodę z Sagą zakończyłam na początku 2018 roku, po czym nie mogąc oprzeć się jej urokowi, już w grudniu powróciłam do wspaniałych baśniowych klimatów Sagi. Z pośród wszystkich Sag, opowieści, tylko Saga o Ludziach Lodu, zapadła mi w pamięć na tyle mocno, bym miała chęć przeczytać ją ponownie. Bowiem tym,co przyciąga oko jest ów baśniowy i nieco mroczny klimat, a nuż nie wolno zapominać o jeszcze nie zwyklejszych bohaterach!\n"Tengel Zły, aby otrzymać nieśmiertelność, zawarł pakt z diabłem. W ramach umowy przynajmniej jedna osoba w każdym pokoleniu rodziła się "dotkniętą" i musiała służyć złu. W XVI wieku przyszedł na świat jeden z dotkniętych, Tengel, który podjął starania zniszczenia przekleństwa, dlatego został nazwany Dobrym. O jego potomkach opowiada ta Saga"- jak tu się nie skusić?\nO mojej gorącej miłości do książek Zafon'a na tym blogu, było już nie raz głośno. Dlatego fakt, że moja ulubiona powieść jego autorstwa znalazła się na liście mojego TOP, nie powinna być dla Was zaskoczeniem. "Cień wiatru" niesie ze sobą zapach tajemnic, zapach świeżej kawy i tęsknoty, która może zaspokoić tylko przeczytanie tej powieści. Zafon ma niezwykły dar do wprowadzenia czytelnika w świat niezwyklej i mrocznej Barcelony, co sprawia, że Czytelnik ma wielką ochotę zatrzymać się w Księgarni Sempere czy zagościć na Cmentarzu Zapomnianych Książek Izaaka trochę dłużej. Po więcej informacji, zapraszam do recenzji.\nOszałamiający debiut Broadway podbił moje serce i szczerze powiedziawszy nie mogę doczekać się kolejnej części. Przyznam, że ta powieść spodobała mi się tak bardzo, że dla mnie samej było to zaskoczeniem. Bardzo spodobał mi się pomysł z wykorzystaniem przez Broadway tatuaży oraz niespotkana przeze mnie dotąd koncepcja wplatania w powieść dziecięcych baśni czy opowieści. Przeczytałam tę książkę w trzy dni i od razu zapragnęłam więcej. Czytając "Tusz" czułam się odprężona tak, jak nigdy wcześniej, po prostu utonęłam w tym niezwykłym świecie! Więcej szczegółów w mojej recenzji.\nNie jestem fanką literatury YA ani tanich romansideł dla zakochanych nieszczęśliwie nastolatek. Jednak dzięki trylogii "Z popiołów" Martyny Senator z nieskrywaną radością zagłębiłam się szerzej w powieści z gatunku NEW ADULT, w której poczułam się dosyć swojsko i przytulnie. Właściwie umieszczając na mojej liście "Z popiołów", chcę oczywiście polecić całą trylogię, jednak to właśnie tytułowa, pierwsza część podbiła moje serce. Byłam przyjemnie zaskoczona faktem, jak szybko czytało mi się tę książkę i pojawiającymi się w niej bohaterami. "Z popiołów" może być historią, którą w gruncie rzeczy napisało samo życie, co sprawia, że ta powieść jest jeszcze bardziej wyjątkowa. RECENZJA.\n"Marzyciel" to książka idealna dla Czytelników, dla których ważny jest kunszt pisarski autora. Laini Taylor zdecydowanie taki posiada. Podczas czytania nie sposób nie dostrzec wyszlifowanego i wystudiowanego, pełnego barw języka. Fabuła "Marzyciela" jest równie pełna magii, jak sam jej język. Ta książka to niezwykła podróż dla Czytelników obdarzonych bujną fantazją, gdyż każdy z nich znajdzie coś tam dla siebie: mityczne, zapomniane miasto, niezwykli bohaterowie i przepiękny język autorki! Czytając "Marzyciela" nie mogłam się nadziwić z jaką dokładnością autorka wykreowała istniejący tam świat, jak również występujące tam postacie. Nie mogę się doczekać, aby sięgnąć po kolejną część przygód młodego bibliotekarza! Więcej w recenzji.\nTOP 5 NAJGORSZYCH KSIĄŻEK 2018 ROKU:\nSzczerze mówiąc o wiele trudniej było mi wybrać te książki, które mi się w tym 2018 roku nie podobały, gdyż lista była całkiem spora. Niemniej jednak, udało mi się to zrobić i lista prezentuje się następująco: "Eleonora&Park" Rainbow Rowell, "Szewcy" Stanisława Ignacego Witkiewicza, "Lato koloru wiśni" Cariny Bartsch, "Zniknięcie słonia" Haruki 'ego Murakami-ego oraz "Mały przyjaciel" Donny Tartt.\nTa książka to dla mnie jakieś kompletne nieporozumienie. Zdecydowanie nie lubuję się w klimatach młodzieżowych, więc czytanie tej książki było dla mnie prawie koszmarem. Jeśli dodać do tego dwójkę nielogicznie myślących bohaterów to własnie wychodzi takie... coś. Sama koncepcja tej książki była bardzo ciekawa, ale jej wykonanie zupełnie nie przypadło mi do gustu i bardzo żałuję, że sięgnęłam po tę powieść. Po szczegóły mojego "zażalenia" zapraszam TUTAJ.\n"Szewcy" byli moją tegoroczną lekturą szkolną, której ze względu na język autora nie mogłam przeboleć. Wiem, że wielu uczniów (w tym ja również) nie może się połapać o co chodzi w lekturach z XX lecia międzywojennego. O tyle, ile dla mnie wszystkie inne lektury ("Ferdydurke", "Jądro ciemności", "Sklepy cynamonowe", "Proces") były zrozumiałe- a przynajmniej dało się doszukać w nich jakiegoś logicznego sensu, tak w "Szewcach" ja po prostu nie potrafiłam się go doszukać. Podczas czytania miałam wrażenie, że czytam o jakiś niewyobrażalnych bzdurach i ta lektura była własnie tą jak dla mnie bezsensowną i bez większego przekazu.\nKsiążka ta jest z gatunku NA, dlatego szczerze mówiąc spodziewałam się czegoś o wiele lepszego, niż to, co zastałam. Spotkałam się z wręcz przerażająco nielogicznym zachowaniem bohaterów, co już samo w sobie wydaje się zatrważające, kiedy mówi się o dwójce dorosłych ludzi, a nie dzieci bawiących się w piaskownicy. Wielokrotnie próbowałam doszukać się jakiekolwiek sensu w postępowaniu głównych bohaterów, jednak niestety nie znalazłam. To właśnie jest główny powód, dla którego zdecydowałam się umieścić te książkę na mojej liście. Więcej w recenzji.\nMurakami jako pisarz nie raz potrafi zadziwić, toteż kiedy sięgnęłam po zbiór opowiadań zatytułowany "Zniknięcie słonia" spodziewałam się odkryć tam, to, co odnalazłam w innych jego książkach- nostalgie, zwykłe codzienne życie bohaterów opisane w tak niezwykły sposób. Zamiast tego trafiłam na coś zupełnie innego, coś czego się nie spodziewałam, zbiór esów i floresów, w których niemożliwością jest doszukać się jakiegoś głębszego sensu. Mało tego, prawie każde z tych opowiadań jest niedokończone, co pozostawia niesmak. Zdecydowanie lepiej czyta mi się powieści Murakami'ego niż jego opowiadania. Po szczegóły zapraszam TUTAJ.\n"Mały przyjaciel" Donny Tartt\nPowieść Donny Tartt zapowiadająca się jako kryminał z klasy B, okazała się być historią o dwunastoletniej dziewczynce interesującej się dinozaurami, co było powodem mojego rozczarowania tą książką. Była to jedyna książka, której nie byłam w stanie dokończyć, ponieważ zwyczajnie się nudziłam. Moje drugie spotkanie z tą autorką przyniosło następujący wniosek; jej twórczość zdecydowanie do mnie nie przemawia. Szczerze mówiąc, jestem zadowolona z tego faktu, gdyż dzięki temu mogłam zacząć czytać inną, o wiele bardziej interesującą mnie książkę.\nTo tyle. Jak Wy oceniacie pod względem książkowym rok 2018? Jakie są Wasze Najlepsze i Najgorsze Książki? Napiszcie w komentarzach!\n"CZYTELNICZE PODSUMOWANIE GRUDNIA I PLANY NA STYCZEŃ 2019!"\nNadszedł czas na tradycyjne podsumowanie miesiąca! Jak dotąd grudzień był tym miesiącem, który najmocniej dał mi się we znaki, jeśli chodzi o brak czasu na czytanie, w związku z zajęciami i przygotowaniami do Świąt. W grudniu przeczytałam 7 książek i jeśli chodzi o wynik to jestem bardzo zadowolona, że pomimo uciążliwego braku czasu, udało mi się aż tyle przeczytać. :)\nW grudniu dokończyłam rozpoczętego przeze mnie "Szczygła" a zakończyłam na "Harrym Potterze i Czarze Ognia", który nieodmiennie kojarzy mi się ze świąteczną atmosferą.\n1. "Szczygieł" Donna Tartt <recenzja>\n2. "Światło" Jay Asher <recenzja>\n3-5. "Saga o Ludziach Lodu" tomy 1-3- Margit Sandemo\n6. "Pride and Prejudice"- Jane Austen\n7."Harry Potter i Czara Ognia"- J. K. Rowling\nZ tej książki na pewno możecie spodziewać się niebawem recenzji! :)\n"Harry Potter i Czara Ognia" oraz "Saga o Ludziach Lodu"\nStyczeń będzie miesiącem ferii zimowych, więc spośród groma nauki na pewno uda mi się wygospodarować nieco czasu na czytanie. Spośród mojej dłuuugiej listy książek wybrałam te tytuły, które najbardziej chciałabym przeczytać w styczniu. Oczywiście istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że niemożliwością będzie dla mnie przeczytanie ich wszystkich z uwagi na brak czasu z powodu matury. Ograniczyłam się więc do takiej top 5 tytułów. W grudniu chciałabym przeczytać następujące książki:\n- "Opowieści o Shikanoko" Lian Hearn\n- "Cinder" Marissy Meyer,\n- "Król Kier" Aleksandry Polak/ "Little Woman" May Lousie Alcott\n- "Złodziejka Książek Markusa Zusaka,\n- "Oświadczyny" Tasminy Perry,\n- dalsze części "Sagi o Ludziach Lodu" Margit Sandemo.\nMacie jakieś propozycje od czego powinnam zacząć? O odpowiedzi proszę w komentarzach!\nPozdrawiam, Shira :)\n"Szczygieł"- Donna Tartt\nkategoria: literatura współczesna, Nagroda Pultizera\nPo wielkim rozczarowaniu jakim był "Mały przyjaciel" Donny Tartt zapragnęłam sięgnąć po inną powieść tej autorki. W natłoku pozytywnych recenzji i pochlebnych opinii rozpoczęłam moją przygodę ze "Szczygłem". Dając autorce naprawdę spory kredyt zaufania, spodziewałam się że książka czymś mnie zachwyci. I niestety moje spotkanie ze "Szczygłem" nie należało do zbyt udanych, ale mimo wszystko, powieść nie rozczarowała mnie aż tak bardzo. Po prostu liczyłam na coś więcej. Zapraszam na recenzję "Szczygła" Donny Tartt.\n"Jak daleko można się posunąć, by oszukać los? Theo Decker cudem udaje się przeżyć wybuch. W irracjonalnym odruchu wykrada z ruin muzeum niewielki obraz. Ulubiony obraz matki, którą stracił w zamachu. Szczygieł, pilnie strzeżony symbol bezpowrotnie utraconego życia, będzie towarzyszył Theo w nieustającej podróży. Obraz, który początkowo jest dla Theo bezcennym skarbem, z czasem sprowadzi na niego śmiertelne niebezpieczeństwo."\nDwunastoletni Theodore tylko cudem przeżywa zamach terrorystyczny. Uciekając z miejsca zdarzenia odruchowo zabiera ze sobą ulubiony obraz matki. Matka chłopca zginęła, zaś z ojcem Theo nie utrzymywał żadnych kontaktów. Chłopiec początkowo zamieszkuje w bogatej rezydencji Barbourów, po czym jednak stopniowo przenosi się z miejsca na miejsce. Wykradziony z muzeum obraz i mgliste wspomnienie matki nieustanie towarzyszą mu w tej podroży. Chłopiec nie wie jak wielką wartość ma skradziony przez niego obraz i niebawem pakuje się w poważne tarapaty.\nTak jak pisałam wcześniej, oczekiwałam czegoś więcej po Donnie Tartt, zwłaszcza, że "Szczygieł" zdobył Nagrodę Pultizera, a to nie byle wyróżnienie. Widać autorka nie całkiem trafiła w mój gust czytelniczy. A szkoda, ponieważ mogłaby być to naprawdę wspaniała powieść. Mimo wszystko ogromnym błędem byłoby napisanie, że w moim odczuciu, ta powieść ma same wady. Bowiem "Szczygieł" posiada swoisty przyciągający mnie magnetyzm. Jednak przewaga wad nad zaletami tej książki jest wręcz miażdżąca.\nGłówną osią fabuły jest rozwój wewnętrzny głównego bohatera, którego punkiem zwrotnym staje się śmierć matki oraz kradzież obrazu. Odtąd chłopca prześladuje nieuzasadnione poczucie winy. Obraz, który Theo ukradł staje się jego łącznikiem z przeszłością, brzemieniem winy, który musi nieść. Przynosi mu ukojenie w trudnych chwilach, ale również poważne tarapaty. Czytelnik podróżuje wraz z głównym bohaterem poprzez słynące z rozpusty Las Vegas, aż po mroczny Amsterdam. Donna Tartt skupiła się przede wszystkim na kreacji psychiki głównego bohatera, jego upadku moralnym i próbach odnalezienia swojego "ja" w okrutnym świecie.\nDopełnieniem całości tej książki jest obraz wykradziony przez Theo z muzeum. To właśnie obraz wywarł wpływ na osobowość głównego bohatera, był źródłem wszelkich jego najskrytszych lęków. Za pomocą owego obraz autorka w sposób symboliczny uzewnętrzniła postać głównego bohatera, po mistrzowsku pokazując jego stopniowy upadek moralny, jego złe i ciemne strony. Tym samym podkreśla jak ważna jest sztuka w życiu człowieka. Patrząc z tej perspektywy "Szczygieł" to dzieło będące hołdem dla świata sztuki, świata malarzy. Bowiem sztuka to kolejny główny wątek tej powieści i bez niego "Szczygieł" nie byłby tym,czym jest. Kontemplacja dla świat sztuki jest widoczna niemal na każdej stronie tej powieści. Moim zdaniem poprowadzenie tego wątku w taki sposób, jak zrobiła to Tartt, zasługuje na duży plus. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z książką, która tak wiele poświęcałaby roli sztuki i jej wpływu na życie człowieka. Powieść lekko dotyka metafizycznej natury człowieka, jego wrażliwości na piękno sztuki. To jedna z nietuzinkowych cechy tej powieści.\n"... między "rzeczywistością" z jednej strony a punktem, gdzie umysł styka się z rzeczywistością, istnieje strefa pośrednia, tęczowa krawędź, gdzie rodzi się piękno, gdzie dwie zupełnie różne powierzchnie mieszają się i stapiają, przynosząc coś, czego nie jest w stanie dać życie: w tej przestrzeni mieści się cała sztuka i cała magia."\nPowieść obfituje w znikomą ilość akcji. Punktami zwrotnymi są przeważnie podróże głównego bohatera od imprezowego Las Vegas aż do mrocznego i tajemniczego Amsterdamu. Przyznam, że choć naprawdę starałam się odnaleźć w tej książce coś więcej, coś, co by mnie urzekło, to jednak nie potrafiłam znaleźć żadnego punktu zaczepienia, przez co, czytało mi się opornie i byłam książką najzwyczajniej znudzona. Brakowało mi momentów, gdzie akcja gwałtownie nabiera tempa, a Czytelnik z zapałem przewraca kolejne strony. Niczego takiego tutaj nie znalazłam, a szkoda, gdyż dzięki temu powieść byłaby znacznie bardziej bogatsza.\nJeśli chodzi o bohaterów "Szczygła", to książka oferuje szeroką paletę różnorodnych charakterów. Każdy z nich wyposażony jest we własny, nieco unikatowy styl bycia. Dodatkowo, autorka ubarwia każdą z postaci poprzez nieco szersze ich przedstawienie w postaci krótkiego życiorysu. Pisarka stworzyła bohaterów o całkowicie odmiennych priorytetach i motywach działania. W tym względzie ten zabieg zasługuje na plus. Jeśli zaś chodzi o postacie głównych bohaterów, Borisa i Theodore to myślę, że idealnym określeniem byłoby stwierdzenie, że byli oni "jak ogień i woda". Te dwie postacie są od siebie niemal skrajnie różni, co przyznam nieco mnie irytowało. Theo to wiecznie żyjący w poczuciu winy, o skłonnościach samobójczych z zamiłowaniem narkotyków najpierw chłopiec, później dorosły mężczyzna. Przyznam, że bardzo zirytował mnie fakt, że autorka tak bardzo rozbudowała tą postać, gdyż czytanie w kółko o jego niezdecydowaniu, poczuciu winy, czy narkotycznych halucynacjach, nie było co najmniej pozytywne ani w jakiś sposób przyjemne. Skrajnie słaby psychicznie bohater i obok niego, wiecznie zadowolony z życia Boris z podobnymi skłonnościami, to chyba najgorsza mieszanka, jaką Tartt mogła stworzyć. Podobało mi się, jak autorka pokazała wzajemną przyjaźń i troskę chłopców, ale nic poza tym.\nO wiele bardziej polubiłam postacie drugoplanowe, zwłaszcza Hobiego, mężczyznę w wieku średnim, utalentowanego stolarza oraz jego siostrzenicę Pippę. Postacie te, wykreowane w sposób jak najbardziej pozytywny niosły ze sobą harmonię i pewien względny rodzaj spokoju w życiu Theodore. Właśnie, dzięki tej szczególnej atmosferze, którą odczuwałam czytając o Hobie i Pippie, byłam zdecydowana dobrnąć do końca tej książki i w jakiś irracjonalny sposób odczuwałam wtedy przyjemność z jej czytania.\n"Nie miałem jej nic do zaoferowania. Byłem chorobą, niestabilnością, wszystkim, przed czym chciała uciec."\nPrzyznam, że absolutnie największa zaletą tej książki jest język. "Szczygieł" wyraźnie pokazuje pisarski kunszt autorki. Warsztat pisarski Tartt jest niezwykle bogaty- pełen podniosłych metafor i niespotykanych epitetów. Osobiście uwielbiam książki napisane takim podniosłym i wyrazistym stylem, dlatego też nawet będąc znudzona powolną akcją powieści, potrafiłam cieszyć się samą możliwością "obcowania" z takim stylem słowa pisanego. Jedyna rzeczą, do której mogłabym się przyczepić są zbyt rozbudowane zdania, co nieco zaburzało mi czytanie.\n"Szczygieł" to powieść mówiąca subiektywnie o sztuce, dlatego też, gdy czytałam o danym malarzu czy jego obrazie, brakowało mi wizerunku samego obrazu, bądź jego autora. Uważam, że gdyby Tartt pokusiła się o wizualne wzbogacenie książki, byłoby to na pewno dobre posuniecie.\nPodsumowując, przyznam, że wynudziłam się makabrycznie w trakcie czytania tej lektury, toteż przemykająca się tam metafizyczna forma sztuki i kunsztowny język nieco wynagradzały mi ten fakt. Przez niezwykle nużącą akcje, kilkakrotnie odkładałam "Szczygła" i zaczynałam czytać inną książkę, żeby nieco "odetchnąć", tak aby nie umrzeć z nudów. W efekcie męczyłam się z tą książką dwa tygodnie. Mimo wszystko, uważam, że "Szczygieł" to niezwykle wartościowa książka, przynajmniej jeśli chodzi o dzieła sztuki.\n"Szczygieł" nie jest książką, która każdemu przypadła by do gustu. Jeśli jednak mowa o osobach interesujących się sztuką we wszelkich jej dziedzinach, a także wrażliwych na piękno języka, "Szczygieł" może być wyborem idealnym. Miłośnikom literatury współczesnej i tzw. "białych kruków", ze względu na nietuzinkowość tej książki zdecydowanie polecam. Jeśli jednak nie jesteście wielkimi fanami sztuki, zdecydowanie odradzam, gdyż zwyczajnie wynudzicie się śmiertelnie.\nMoja ocena: 4,5/10 :)\nO AUTORCE- SHIRA\n*20 zim *książkoholiczka, *rysowniczka, *miłośniczka języków obcych i azjatyckich dram."Choć moja dusza może spoczywać w mrokach, odrodzę się w boskim świetle. Bo kochając gwiazdy całym sercem, przestałam drżeć przed nocą."-SoLL\nDramy/Seriale/Anime na wakacje\nHejka! Chciałabym Wam przedstawić Moje TOP dram/anime na wakacje 2018 roku.Wśród puli seriali znajdą się zarówno te z gatunku komedii, fa...\n"Shinsekai Yori"- Yuusuke Kishi\ntytuł oryginału: 新世界より tłumaczenie: Z Nowego Świata wydawnictwo: Kōdansha data wydania: 23 stycznia 2008 liczba stron:870 s...\ntytuł oryginału: Преступление и наказание (Prestupleniye i nakazaniye) data wydania: 23 maja 2018 liczba stron: 608 kate...\nZabraniam kopiowania MOICH tekstów i zdjęć bez uprzedniego zezwolenia.\nUstawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych za kradzież tekstów, czy zdjęć bez upoważnienia autora przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 2-ch i/grzywnę.\nBardzo proszę o uszanowanie mojej pracy.\nanime autobiografia baśnie dla nastolatków drama fantasy historyczne Japonia King klasyk klasyka dla nastolatków klasyka dziecięca komedia- czarny humor kultura słowiańska medyczne miłość Murakami obyczajowe PLOTKARA podsumowanie postapo psychologia psychologiczne romans science-fiction stosik książkowy sztuka świat komiksu święta tag thiller współczesność Zafon zapowiedz zwierzęta\nCopyright © 2016 "Z dziennika książkoholiczki" , Blogger


Jesteś tutaj: Home Powrót na stronę główną - kliknij „Maleńka miłość”\nOpublikowano: piątek, 23, grudzień 2016 21:01\n22 grudnia w I LO im. Władysława Jagiełły odbyło się tradycyjne bożonarodzeniowe spotkanie, na którym gościł Ks. Dziekan Henryk Kapica.\nW pierwszej części uroczystości Pani Dyrektor Edyta Fidecka przedstawiła wyniki konkursu świątecznego zorganizowanego przez nauczycielki języka niemieckiego – Panią Annę Rycyk i Panią Beatę Ortyl.\nNastępnie głos zabrał Ks. Dziekan, który w krótkim wystąpieniu podkreślił znaczenie świąt Narodzenia Pańskiego oraz – nawiązując do zbliżającej się rocznicy 100 –lecia szkoły – złożył całej społeczności szkolnej świąteczne życzenia.\nDyrektor Edyta Fidecka, odnosząc się do popularnych tradycji bożonarodzeniowych, wygłosiła okolicznościowe przemówienie oraz zaprosiła do obejrzenia szkolnych jasełek.\nSpektakl słowno – muzyczny pod tytułem Maleńka miłość został wystawiony przez młodych aktorów z ILO . Temat Maleńkiej … to historia rozpadu pewnej rodziny, ukazana z perspektywy cierpiącej matki i jej syna. Kobieta, mimo iż pokonała nałogi, nie potrafi uporać się z wyrzutami sumienia i poczuciem życiowej klęski. Do pojednania z rodziną namawiają ją wolontariuszki z Jagiełły, które przypadkowo poznały tę osobę w Centrum Charytatywnym.\nWigilijny dzień to czas, kiedy kobieta postanowiła spotkać się z synem, szczerze przyznać się do błędów i prosić o wybaczenie.\nPrzedstawienie zostało gorąco przyjęte przez zgromadzoną na sali publiczność. Po spektaklu młodzi artyści zostali nagrodzeni gromkimi brawami.\nW przedstawieniu wystąpili: z klasy IIc – Izabella Ciechańska, Jakub Rycaj, Paulina Puchala, Weronika Mróz, Paulina Kostrzanowska, Martyna Gawron, Magdalena Bortacka, Kinga Chudziak, Norbert Surowiecki, Małgorzata Mołczan, Karolina Brześcińska; z klasy Ia – Julia Grabek, Agata Kneć, Joanna Miszczak, Wojciech Dziedzic; gościnnie - Bartosz Majkut z klasy Ito ZSP Nr2 im. Bartosza Głowackiego.\nOryginalną dekorację zaprojektowały uczennice klasy IIc: Weronika Mróz i Karolina Koterwas.\nNad oprawą techniczną czuwali niezawodni operatorzy sprzętu: Radosław Lenard z klasy IIIb oraz Adam Szymaniak z klasy IIIa.\nSpotkanie prowadził Przemysław Mrowiński z klasy IIc.\nUroczystość przygotowała klasa IIc pod opieką wychowawczyni Pani Doroty Matysiak.


Skoda ENYAQ iV - elektryczny hit sprzedaży? | GeekBlog\nSkoda ENYAQ iV - elektryczny hit sprzedaży?\n7 Kwiecień 2021 | Krzysztof Lewandowski | Moto\nŹródło: Skoda newsroom\nPopularność samochodów SUV rośnie, dlatego producenci mają coraz ciekawsze propozycje. Skoda ENYAQ iV to pomysł na rodzinny samochód elektryczny dla wielu.\nPremiera modelu ENYAQ iV odbyła się wiosną 2021 roku, więc już można spodziewać się pierwszych modeli testowych w salonach samochodowych oraz, prywatnych egzemplarzy na drogach. Jak przystało na Skodę najnowsze dziecko produkowane w czeskiej fabryce Mladá Boleslav, może pochwalić się dużą przestrzenią wewnątrz pojazdu. To między innymi zasługa platformy MEB opracowanej przez Grupę Volkswagena. Skoda ENYAQ iV to jedyny samochód z tym rozwiązaniem produkowany za granicami Niemiec.\nZasięg ponad 520 km i moc na tylne lub wszystkie koła\nObecnie zasięg samochodów elektrycznych to jeden z najważniejszych parametrów, które mają znaczenie przy zakupie. Według pomiaru metodą WLTP Skoda ENYAQ iV na jednym ładowaniu może przejechać ponad 520 km. Klienci mają do dyspozycji dwa silniki elektryczne o mocy od 109 kW do 220 kW. W zależności od wariantu moc przenoszona jest wyłącznie na tylną oś lub na wszystkie koła. Producent chwali się również, że model wyposażony w hak holowniczy może pociągnąć przyczepę o masie do 1400 kg.\nSkoda ENYAQ iV oferuje 13-calowy ekran\nMiłośnicy najnowszych technologii w Skodzie ENYAQ iV znajdą coś dla siebie, ponieważ do ich dyspozycji czeka 13-calowy ekran centralny. To największy wyświetlacz oferowany przez czeskiego producenta. Dodatkowo przed oczami kierowcy umieszczono nowoczesny ekran o przekątnej 5,3 cala. Wirtualny kokpit w połączeniu z head up display gwarantują najnowocześniejszą technologię. Wszystko za sprawą rozszerzonej rzeczywistości, która pozwala kierowcy widzieć najważniejsze wskazania między innymi nawigacji na przedniej szybie. W ten sposób bez odrywania wzroku od drogi mamy dostęp do kluczowych parametrów pojazdu.\nAktualizacja zawsze na czas\nWspółczesne samochody mają wiele wspólnego z komputerami lub smartfonami. Skoda ENYAQ iV jest stale połączona z siecią, dlatego wszystkie aktualizacje wprowadzone przez producenta momentalnie znajdują się w każdym samochodzie. Dodatkowo aplikacja mobilna - MySkoda pozwala na zdalne zarządzanie wieloma funkcjami pojazdu. Możliwość włączenia ładowania baterii lub skontrolowania ich poziomu naładowania, a także łatwość w ustawieniu optymalnej temperatury we wnętrzu auta bez wchodzenia do środka. To jedne z najważniejszych udogodnień dla użytkowników.\nSkoda pamięta o rozwiązaniach simply clever\nSkoda przyzwyczaiła klientów do szeregu praktycznych rozwiązań pod wspólną nazwą simply clever. Również w modelu ENYAQ iV można znaleźć bardzo przemyślane elementy wyposażenia. Do najciekawszych należy dedykowana torba na kabel do ładowania baterii, a także specjalna nakładka ochronna na gniazdo do ładowania.\nJak ustrzec się kradzieży samochodu na walizkę, kilka praktyczny sposóbMoto24 Luty 2021 Kradzieże aut na walizkę zostaną zastąpione przez kradzieże na aplikacjęMoto23 Luty 2021 Jaguar zapowiada, że za 5 lat ich każdy samochód będzie elektrykiemMoto18 Luty 2021 W Wielkiej Brytanii powstaje lotnisko dla samochodów elektrycznychMoto17 Luty 2021 Zdaniem Audi auta elektryczne będą miały coraz mniejszy zasięgMoto16 Luty 2021 Mercedes wzywa miliony aut do serwisów z powodu błędów w oprogramowaniuMoto16 Luty 2021\nNowa Skoda Fabia! Nadal klasyczna motoryzacja?Moto5 Maj 2021 Huawei planuje produkować samochody elektryczneMoto4 Marzec 2021 Volvo zapowiada poważne zmiany. Porzucą silniki spalinowe do 2030 rokuMoto2 Marzec 2021 Jakie opcje wyposażenia i gadżety motoryzacyjne warto mieć w aucie?Gadżety26 Luty 2021 Najgłupsze gadżety do samochodu, nie uwierzysz jak to zobaczysz!Gadżety26 Luty 2021 Jakie gadżety motoryzacyjne warto mieć w swoim aucie? Musisz je mieć!Gadżety25 Luty 2021Obserwuj nasze artykuły na Google NewsNaciśnij przycisk oznaczony gwiazdką (★ obserwuj) aby być na bieżąco!


MORE THAN PASSION: funny games\nNie odzywałam się, bo nie miałam czasu na realizowanie (jakichś tam, marnych lub marniejszych) pomysłów.\nPost ten piszę z radosną informacją: ŻYJĘ!\nŻyję, a ponadto - mam się dobrze.\nDziś czuję się prawdziwie lekko i wiosennie, pomimo nieszczególnie przyjemnego szlabanu. Pogoda jest naprawdę wyborna, a ja czuję w sobie nową, świeżą energię. Zdobyłam się nawet na pomalowanie paznokci na niebiesko - ot, taki sobie akcencik.\nZainstalowałam w końcu PhotoScape, wcześniej jakiekolwiek obróbki robiłam w Picasie. To dopiero początek mojej pracy z tym programem, ale za pierwszym razem postanowiłam się trochę pobawic ;)\nA to odnaleziona fotka z pewnego bibliotecznego wypadu. Brzmi może dośc dziwnie, ale uwierzcie - ja do pewnej biblioteki chodzę nie tylko w poszukiwaniu dobrych książek. Ta biblioteka to dla mnie miejsce magiczne i naprawdę ważne, w którym za sprawą pewnej osoby mogę się oderwac od codzienności. Moja przyjaciółka chodzi tam ze mną i jest tego samego zdania. Co jakiś czas zbieramy siły na jakieś rękodzieło - ostatnio malowałyśmy koszulki i robiłyśmy ozdoby ze starych książek, a towarzyszyła nam Linger, pozująca na tle dzieła mojej przyjaciółki - Is.\nObiecuję, że następnym razem przybędę z czymś pokaźniejszym; w głowie mam już kilka pomysłów i dziś chciałam zrealizowac jeden z nich, ale wyszłam o nieodpowiedniej porze i ponadto napotkałam trochę przeciwności, które mnie zdemotywowały.\nAutor: S-erpentyna o 08:34\nEtykiety: dal, dal jolie, dolls, free time, linger, my life, nothing special, photos, spring\nsheri 14 kwietnia 2013 08:42\n3 zdjęcie jest urocze z tym różowych efektem .w.\nja też czuje wiosne, szczególnie jakoś alergik na wszelkie pyłki ;_;\nMaud. 14 kwietnia 2013 09:48\nTo ostatnie zdjęcie pomysłowe ^^\nAnonimowy 14 kwietnia 2013 09:58\n1 zdjęcie najlepsze! :D\nU mnie wiosna też zawitała z czego bardzo się cieszę :D\nMagu chan 14 kwietnia 2013 10:03\nOstatnie zdjęcie jest bardzo ładne!\nU mnie również wiosna się zbliża, cały dzień słońce świeci, oby tak dalej! :D\nLoutte . 14 kwietnia 2013 11:32\npiękne zdjęcia <3 Linger jest bardzo wyjątkowa i urocza <3 :3\na zdjęcia są bardzo pomysłowe i fajne C:\nLoutte . 15 kwietnia 2013 07:41\njakie o są efekty w photoscape? :P\nS-erpentyna 17 kwietnia 2013 05:48\nja się z tym programem dopiero zapoznaję, ale to były bodajże jakieś filtry w Batch Editor :)\nruda-mysz 15 kwietnia 2013 06:06\ntrzecia wersja tego zdjęcia mi się podoba :3\nfajny pomysł na książkowe foto, szkoda, że tylko jedno :c\nKremufka 15 kwietnia 2013 07:15\nKsiążki, książki, książki ^^ Fajnie że żyjesz ;D\nAbunia 15 kwietnia 2013 10:26\nOstatnie zdjęcie jest super ^^


Zgubił samochód w powodzi. Teraz musi zapłacić 12 tys. zł za parking\tWłaściciel samochodu zagubionego podczas powodzi w Bogatyni w 2010 r. otrzymał wezwanie do zapłaty za kilka lat postoju na strzeżonym parkingu....\tJakie samochody są kradzione w Polsce?\tKomenda Główna Policji poinformowała, że w 2015 roku skradziono w Polsce 13 408 samochodów. Można powiedzieć, że to optymistyczna wiadomość, gdyż złodzieje nie „pracują” tak chętnie jak jeszcze kilka lat temu. Warto jednak pamiętać, że...\tFiat 124 Spider: dobra włoska robota\tJeśli czerpać, to od najlepszych. Wiele wskazuje na to, że właśnie takie przekonanie wpłynęło na decyzję o reanimacji modelu 124 Spider we współpracy z Japończykami. Podstawą do stworzenia nowego wcielenia włoskiego klasyka był bowiem samochód roku...\tSamochód musi pasować do telefonu. Nie odwrotnie!\tPo raz pierwszy pokazano, w jak dużym stopniu smartfony rządzą naszym życiem. Nabywcy samochodów przyznają, że nawet gdy wszystkie cechy nowego modelu przypadły im do gustu – stylistyka, cena, zużycie paliwa i właściwości jezdne – raczej...\tZmodernizowana Toyota Corolla od 67 400 zł\tW lipcu br. w salonach Toyoty pojawi się odświeżona wersja modelu Corolla. Ceny rozpoczną się od 67 400 zł....\tNowy silnik dla Forda Transita\tDo gamy Fordów Transit i Transit Custom dołączy nowy, 2-litrowy silnik wysokoprężny EcoBlue. Zastąpi on dotychczasową jednostkę 2,2 TDCi...\tRenault Clio po kuracji odmładzającej\tRenault przeprowadziło lifting modelu Clio. Główne zmiany objęły przód tego samochodu, dostępne będą też nowe silniki...\tUżytkować auto, niekoniecznie być właścicielem\tPosiadany samochód wciąż jeszcze - choć już nie tak, jak kilkadziesiąt lat temu - świadczy o naszym statusie. Aby jednak dziś wzbudzić zazdrość rodziny, sąsiada czy kolegi z pracy, nie trzeba figurować w dowodzie rejestracyjnym samochodu jako jego...\tRemont na A1: już się rozpoczął, potrwa do połowy lipca\tDrogowcy rozpoczęli remont na A1. Asfalt będzie wymieniany w rejonie puntu poboru opłat Gliwice, a kierowcy muszą spodziewać się utrudnień....\tPolscy studenci szykują się do bicia rekordów w niskim spalaniu\tPrzejechać jak najdalej na 1 litrze paliwa – na tym polega Shell Eco-Marathon. Są to zawody, na które studenci z całej Europy budują bolidy i szykują się do bicia rekordów super niskiego spalania. W tegorocznej edycji imprezy, która odbędzie...\tDS5: marzenie o premium\tWiększość samochodów jest dziś nudna – szczególnie dzieje się tak w konserwatywnym segmencie D. Jest jednak światełko w tunelu, nieco szaleństwa i ekstrawagancji. Nazywa się DS5. Jest to model, z którym wiązałem wielkie nadzieje, w końcu jest...\t#dziejesiewmoto : litewski pościg, masowe wyprzedzanie i piesi\tW dzisiejszym odcinku #dziejesiewmoto zobaczycie pościg litewskiej policji z niespodziewanym finałem. Podczas szaleńczej ucieczki z samochodu starającego się zablokować radiowóz zaczął wydobywać się dym. Ponadto ukraiński kierowca, który za bardzo...\tWystawa poświęcona historii Poloneza\tTo był ostatni seryjnie produkowany polski samochód. Dziś oczywiście dalej można spotkać go na ulicach, ale te najstarsze egzemplarze, z każdym kolejnym dniem nie tylko przywołują wiele wspomnień, ale i zyskują na wartości. Mowa o... Polonezie,...\tPolacy pracują nad nowymi, bezpieczniejszymi barierami\tBezpieczne drogi to nie tylko równy i szeroki asfalt, ale też odpowiednia infrastruktura pomocnicza. Ta, która istnieje przy polskich drogach nie zawsze spełnia oczekiwania ich użytkowników. Polacy pracują jednak nad jej ulepszeniem. Na pierwszy...\t#dziejesiewmoto : SUV Alfy Romeo, przejazd na czerwonym i wypadek na autostradzie\tDzisiejsze „Dzieje się w moto” zaczynamy od filmu nagranego w okolicy Nurburgringu. Przyłapano na nim mocno zamaskowany prototyp pierwszego w historii SUV-a Alfy Romeo....\tEuropejski debiut Forda Fiesty ST200\tNa rynkach europejskich debiutuje Ford Fiesta w topowej wersji ST200. Auto przyspiesza do "setki" w przeciągu 6,7 sekundy i osiąga prędkość maksymalną 230 km/h...\tInfiniti Q30 pomalowane przez polskiego malarza\tInfiniti wraz z polskim artystą abstrakcyjnym Łukaszem Stokowskim stworzyło wpecjalną wersję modelu Q30. Nadwozie modelu pokrył motyw jednego z jego obrazów...\tNiższa akcyza na samochody. Senat pracuje nad poprawką\tMamy dobrą wiadomość, dla wszystkich, którzy planują zakup samochodu. Jak nieoficjalnie dowiedziało się moto.wp.pl w przyszłym tygodniu senat ma przyjąć poprawkę obniżającą stawkę akcyzy z 18,6 na 8%....\tHarley-Davidson chce stworzyć motocykl z napędem elektrycznym\tHarley-Davidson zapowiedział, że do 2021 r. na rynku pojawi się jego pierwszy motocykl z napędem elektrycznym. Firma stworzyła już podobną maszynę, lecz Live Wire pozostał jedynie prototypem...\tRenault Talisman Grandtour 1.6 TCe: krok w przyszłość\tRenault całkowicie odcina się od przeszłości i zapomina o Lagunie. Teraz w segmencie D ma rządzić Talisman. To kompletnie nowy samochód: przepiękny, komfortowy i naszpikowany gadżetami....\t<<\nblog modowy, portal, paczki mikołajkowe, , spis firm, więcej ▼