Wiadomości24 » Wydarzenia » Przegląd prasy » ONZ. Elektrownie atomowe nie są bezpieczne\nData dodania: 2011-05-12 20:01\nSekretarz Generalny ONZ stwierdził: "Tragedia w elektrowni jądrowej Fukushima I stawia pytanie o przyszłość energetyki jądrowej i podsyca obawy ludności".\nW Genewie odbywała się trzecia, międzynarodowa konferencja na temat redukcji zagrożeń katastrofami. Ban Ki Mun - sekretarz generalny ONZ, podczas obrad okrągłego stołu poświęconego sprawom nuklearnym, wyraził zastrzeżenia do dzisiejszego stanu bezpieczeństwa energetyki atomowej.\nW Genewie podano datę konferencji ONZ w sprawie bezpieczeństwa nuklearnego. Ma się odbyć 22 września 2011 roku. Jej celem będzie analiza i wnioski z wypadku do jakiego doszło w Fukushimie w Japonii. Mają być tam zaprezentowane badania ONZ na temat skutków awarii. Ponadto Konferencja ma przeanalizować rezultaty spotkania organizowanego przez MAEA (Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej), jakie ma się odbyć w czerwcu w Wiedniu.\nPremier Japonii stwierdził, że jego kraj rezygnuje z projektu zwiększania udziału energetyki jądrowej do poziomu 50 procent ogólnej mocy (z aktualnego poziomu 30 procent). Filarem polityki energetycznej kraju ma stać się energia odnawialna, w tym słoneczna.\nChiny ogłosiły, że w najbliższym czasie zweryfikują założenia swojego programu atomowego. Aktualnie w tym kraju budowanych jest prawie połowa wszystkich elektrowni atomowych powstających na ziemi. Wcześniej z programu atomowego zrezygnowały Włochy.\n- ONZ: wypadek w Fukushimie ujawnił niedostatek bezpieczeństwa\n- Premier Kan: Japonia zmieni swą politykę jądrową\nTagi: Chiny Japonia ONZ Ban Ki Mun sekretarz generalny Fukushima bezpieczeństwo jądrowe CIRE\ni jeszcze link: http://www.cire.pl/item,54504,1.html?utm_source=newsletter&utm_campaign=newsletter&utm_medium=link\nSzwajcaria zdecydowała, ze po upływie eksploatacji pięciu szwajcarskich reaktorów nie zostaną one zastąpione nowymi - czy zrezygnowali z elektrowni atomowych w przyszłości.\nTa tak zwana zaawansowana technologia, za którą uważa się elektrownię jądrową czym się różni od 19-wiecznej maszyny parowej?\n- zamiast tłoków ma turbinę,\n- zamiast kotła z parą podgrzewaną paleniskiem węglowym ma "kocioł" podgrzewany odpadowym ciepłem po rozpadzie jądrowym, podkreślam - o d p a d o w y m - ciepłem.\nTo tak jakby kołki do pomidorów wbijać mikroskopem.\nJa wolę poczekać na technologię wykorzystującą "ogniwa" o sprawności do 100%, które całe promieniowanie i całą energię cieplną, z rozpadu jądrowego, zamienią na energię elektryczną.\nPanie Mariuszu, przecież nie żyje Pan w oparach teorii. Ludziska już dawno są pozbawieni odpowiedzialności. A co ciekawe, również gremia polityczne się jej wyzbyły. Powołano bowiem ogromne ilości rad, które zdjęły odpowiedzialność z polityków, prezesów, dyrektorów, ale tej odpowiedzialności nie przejęły. Takie jest życie praktyczne. Nie dostrzega Pan tego znad kart teoretycznych rozważań?\nNie dyskutuję o życiu teoretycznym, Panie Mariuszu. Bo ono nas nie dotyczy.\nLudzie, Panie Mariuszu, nikogo nie wybierają. Ludzie maja wrzucać kartki do urn. Sama treść tych kartek została wcześniej ustalona przez kilku prezesów czy przewodniczących. Rola ludzi : to wypełnianie woli kilku politycznych malwersantów i ich klik.\nTeoretycy komunizmu, też się mieli dobrze. A wszystko się rozjechało.\nTeż nie można było nosić "niesłusznych" transparentów. Nigdzie. Bo to zakłócało porządek publiczny. Dziś mamy z tym również do czynienia, na razie na stadionach. Ale wciąż podejmowane są i inne próby, np.: kanalizacji internetu. Czy Pan to dostrzega? Czy Pan to wiąże jedynie z utrzymaniem porządku czy też utrzymaniem władzy i obecnego systemu? A daleko mu do demokracji. Do republiki jeszcze dalej.\nPanie Mariuszu, przypowiastkę o kale pozwoliłem sobie tylko rozwinąć.\nBo rozumiem jej aspekt energetyczny, choć zastosowany przykład nie wydaje mi się stosowny :)\nRobert Grzeszczyk - a mnie nie dziwi że bezzasadnie miesza Pan partię do technologii produkcji energii elektrycznej, bo przeciętni Polacy zwykli stale do wszystkiego mieszać politykę i polityków, zrzucając z siebie odpowiedzialność za wszystko na jakiś panów w garniturach których sami sobie wybrali. Ale jest oczywistym fałszem to co Pan pisze, bowiem: rząd nie stanowi prawa tylko parlament (rząd jest władzą wykonawczą a parlament ustawodawczą, rząd co najwyżej może zrobić projekt, który potem musi poprawić i zaakceptować dwuizbowy parlament oraz prezydent), rząd musi dostosowywać się do Konstytucji, prawa UE i międzynarodowego, nie rząd stanowi zasady i normy co do energii atomowej ale międzynarodowa MAEA, ONZ, ISO, UE, itd., nie rząd mianuje kogoś profesorem, doktorem, inżynierem czy biegłym lub sędzią, nie rząd zatwierdza projekty techniczne, technologiczne, plany budowy, badania geologiczne, itd., itp. Więc zwalanie przez Pana wszystkiego na PO jest bezzasadne. (PS. Nie zrozumiał Pan przykładu o kale - wykazywał on bowiem że przy produkcji energii, nawet najczystszej, biologicznej, powstającej na drodze fizjologicznej przemiany materii, powstają niepożądane odpady, i istnienie kału ma się nijak to tego do czego kał Pan potem wmieszał.)\nPanie Mariuszu prawo mamy takie jakie mamy rządy. Podobnej jakości kluje się właśnie prawo atomowe. Jednak nawet słabe prawo mogłoby być prawem przy własciwym doborze kadr. Jaki dobór funkcjonuje w III Rzeczpospolitej? Stąd te trudne do zrozumienia POLIKLIKI.\nDziwi mnie Panie Mariuszu, ze nie dostrzega Pan związków w tym wszystkim na co wskazuję a widzi je między jedzeniem a kałem. Pozdrawiam.\nRobert Grzeszczyk - powtarzam po raz ostatni: więcej ofiar jest od użytkowania innych środków produkcji energii elektrycznej (choćby tysiące ofiar katastrof związanych z wydobywaniem węgla). Jedzenie też w efekcie powoduje powstawanie kału czy prowadzenie gospodarstwa domowego w efekcie powoduje powstawanie śmieci - ale to nie są powody dla których ludzie przestają jeść czy zostają z wyboru bezdomni. Każdy sposób produkcji energii elektrycznej powoduje powstawanie śmieci, odpadów i zanieczyszczanie środowiska - z tym że produkcja energii w elektrowni atomowej powoduje powstawanie najmniejszych zanieczyszczeń. W Rosji nie ma i nie było żadnego istotnego skażenia środowiska z powodu energii atomowej, np. naukowcy dziś twierdzą że wysiedlenie ludności z okolic Czarnobyla było zbędne, a większe skażenie środowiska spowodował upadek tzw. meteorytu tunguskiego niż składowanie odpadów radioaktywnych (a i w Czarnobylu, i przy składowiskach, i w miejscu spadku meteorytu, tak samo jak i w Hiroshimie czy Nagasaki, rośliny i zwierzęta rozwijają się prawidłowo). Co do MAEA problem jest taki że organizacja ta publikuje wiarygodne raporty (które można obejrzeć na jej portalu), ale są one wybiórczo przytaczane przez media, co powoduje wrażenie na opinii publicznej że energia atomowa nie jest pod kontrolą (np. dziesiątki raportów o braku zagrożenia ze strony Iranu zostało przemilczanych przez media). Nie rozumiem o co Panu chodzi - znowu - tym razem, gdy pisze Pan że nie mamy w Polsce kataklizmów ale mamy kliki przy władzy, którym nie należy ufać. A nie rozumiem, bo to nie politycy projektują elektrownie, nie politycy wybierają na nie miejsca, nie politycy nadzorują ich pracę, i wątpliwe jest też aby PiS czy PO zaatakowało elektrownię aby doszło w niej do katastrofy. Władzy, sądom, itd. nie ufam, wbrew temu co Pan insynuuje (znowu insynuuje, bo wcześniej Pan konfabulował że pisałem o 100 % bezpieczeństwie elektrowni), ale to nie ma znaczenia, bo nie sąd ani nie prezydent czy minister projektuje elektrownię. Stąd wydaje mi się że brak Panu argumentów i dlatego zaczyna Pan wygłaszać irracjonalne tezy, o korelacjach pomiędzy faktami ze sobą niepowiązanymi.\nEugeniusz Zamłyński - ja nie kwestionuję tego że zagrożenie istnieje ani tego że ludzie (inżynierowie) popełniają błędy. Ale mając zasób doświadczeń, specjalistyczną wiedzę i nowoczesną technologię można zminimalizować ryzyko do poziomu zaniedbywalnego, czyli tak niskiego, że byłoby nieracjonalnym branie go pod uwagę. Potencjalnie np. we wszystko może uderzyć meteoryt, ale z tego powody ludzie nie przenoszą swoich domów kilkadziesiąt metrów pod ziemię, bo prawdopodobieństwo że akurat wystarczająco duży meteoryt uderzy w dany dom jest zbyt małe. Zaś co do budowy elektrowni atomowej, obecnie wybiera się miejsce po dokładnych badaniach geologicznych, nie buduje się jej na błocie czy nad korytarzami kopalni lub metra, bierze się pod uwagę uskoki, wody gruntowe, itd. z dużą dozą wyolbrzymienia zagrożeń. Hale, szkoły czy supermarkety mają pod tym względem o wiele mniej restrykcyjne przepisy, wymogi i normy, biegli inżynierowie nie sprawdzają dokładnie planów wykonanych przez innych biegłych, przez co istnieje o wiele większe prawdopodobieństwo że w nich nastąpi katastrofa niż w elektrowni atomowej. Co do tego tematu - nie będę już polemizował, gdyż wydaje mi się że przedstawiłem swoje stanowisko. Co do "zielonych" - zgadzam się z Panem w całej rozciągłości.\nPanie Mariuszu, odnoszę wrażenie, że prawda Kalego jest Panu bliższa, niestety. Bo nie interesują Pana ofiary w Afryce skąd Francja czerpie rudę, czy skażenie w Rosji, gdzie chowamy nasze odpady atomowe,\nTekst mój zawierał nie moje treści lecz przytaczał informacje z serwisów.\nMoże Pan sobie wyobrazić, co myśli teraz obywatel Japonii, którego przez pół wieku władze utwierdzały w przekonaniu o bezpieczeństwie atomowej technologi. I dziś słyszymy, że system przecież zadziałał. A jednocześnie oglądamy zdjęcia efektów tego zadziałania.\nW takich to okolicznościach ONZ zastanawia się, co w takim razie nie zadziałało.\nPanie Mariuszu. Nie łudzę się jaka będzie opinia MAEA. Będzie kojąca dla nerwów atomowych potęg. Podobnie już się stało, gdy nie przyjęto radzieckich prognoz zagrożenia po awarii w Czarnobylu.\nSłyszymy uspakajające głosy, że u nas nie ma trzęsień ziemi i tsunami. Ale mamy nieodpowiedzialne polikliki. To wydaje mi sie zdecydowanie gorsze. Czy Pan ma zaufanie do naszych władz? Ile Pan ma tego zaufania? Czy jest Pan przekonany, że mamy do czynienia z fachowcami w rządzie, we przedsiębiorstwach państwowych i własności skarbu? Czy nie ma Pan świadomości związków politycznych z prywatnym biznesem? Czy ma Pan zaufanie do Prokuratury i Sadów? Nie dostrzega Pan wszechobecnej pomroczności?\nNie jestem przeciwnikiem budowy el. atom. w Polsce ale po przeprowadzeniu rzetelnego rachunku zysków i strat, tym bardziej że jesteśmy i tak otoczeni elektrowniami innych sąsiednich państw. Czyli tu przy założeniu bezpiecznej technologii powinien się liczyć rachunek ekonomiczny. Co do składowania poeksploatacyjnych materiałów promieniotwórczych to ten problem jest, myślę bezpiecznie opracowany przez fochowców. Tu nie spodziewam się żadnej ignorancji. (W latach 70-tych po katastrofie w Wapnie rozważano możliwość wykorzystania kawern lub wyrobisk w wysadach solnych jako składowiska mat. promieniotwórczych). Nawiasem mówiąc denerwujące są protesty tzw. zielonych (cwaniaków) np. przy przewozie poprodukcyjnych mat. promieniotwórczych. Oni interes robią przy dziurze ozonowej, ociepleniu klimatu, CO2 itp., ale nie przeciwstawią się np. przemysłowi chemicznemu przy produkcji bzdur z PCV.\nReasumując. Można wszystko robić ale z sensem odpowiedzialnie. Kiedy buta, brak pokory połączy się z zachłannością na tzw. kasę (po trupach) mamy wynik. I tu zgadzam się w pełni z panem Robertem.\nPS. geotechnik przyjmuje jakiś tam współczynnik bezpieczeństwa, konstruktor do obliczeń przyjmuje współczynnik bezpieczeństwa, projektant - to samo, budowlaniec również, a hala się wali.


W szczecińskiej Radzie Miasta klub radnych "Od Nowa" chce masowej prywatyzacji mieszkań komunalnych, informuje "Kurier Szczeciński". W ocenie Teresy Lubińskiej, szefowej klubu, lokale powinny być sprzedawane za 2,5 procent ich wartości. Propozycja ta jest odpowiedzią na doniesienia mediów o możliwości sprywatyzowania Szczecińskiego Centrum Renowacyjnego i dwóch miejskich towarzystw budownictwa społecznego. Do złożenia wniosku skłoniła radnych nieprzewidywalna polityka władz dotycząca gospodarowania mieszkaniami komunalnymi. Sprzedaż mieszkań za 2,5 procent wyceny rzeczoznawcy spowoduje masowy wykup lokali. Oznaczałoby to bowiem, że mieszkańcy płaciliby za lokal ok. 2,5 - 3 tys. zł. Zdaniem klubu na wykup stać by było wówczas 18 tysięcy najemców. Przyniosłoby to wpływy do budżetu miasta ok. 45 mln zł, czyli prawie tyle, ile w znacznie dłuższym czasie władze spodziewają się uzyskać z wolno przebiegającej prywatyzacji na obecnych warunkach.\nDo uzgodnień wewnątrzresortowych trafi projekt ustawy o pomocy mieszkaniowej dla pracowników mundurowych podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji. "Nad projektem przez trzy miesiące pracowała grupa ekspertów z różnych służb. Teraz trafi on do konsultacji. Chciałbym, by zaczął on obowiązywać od stycznia 2006" - powiedział Andrzej Brachmański, wiceminister SWiA w rozmowie z PAP po posiedzeniu sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Wiceminister nie chciał na tym etapie prac mówić o szczegółach projektu. Wyjaśnił, że nie powiódł się pomysł, by pracownicy brali pożyczki (na mieszkania), na które gwarancji udzielałby resort. "Żaden z banków nie był zainteresowany takim rozwiązaniem" - dodał. Zastępca komendanta głównego policji nadinsp. Eugeniusz Szczerbak powiedział, że obecnie samych policjantów oczekujących na mieszkania jest ponad 14 tys.\nKredytowy skok w nieznane\nW przeciwieństwie do kredytów konsumenckich, w Polsce brakuje przepisów regulujących prawa osób zaciągających kredyt hipoteczny, zwraca uwagę "Gazeta Prawna". Pożyczając pieniądze na mieszkanie nie dowiemy się - jeżeli sami tego nie policzymy - jaki jest na przykład rzeczywisty koszt kredytu. Kiedy kupujemy samochód albo telewizor, bank musi nas poinformować, ile naprawdę kosztuje kredyt, łącznie z prowizjami i opłatami. Takiego obowiązku nie ma, gdy pożyczamy pieniądze na kupno mieszkania. - Nie wiadomo z jakiego powodu krótkookresowe kredyty konsumpcyjne są bardziej przejrzyste i łatwe do porównania niż kredyty mieszkaniowe, zaciągane na 20-30 lat - dziwi się prof. Leszek Pawłowicz z Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową. Osoby zaciągające kredyt mieszkaniowy mają nie tylko problem z wyborem najodpowiedniejszej dla siebie opcji, ale i z dodatkowymi kosztami, które pojawiają się niespodziewanie już w czasie spłaty kredytu.


3 rzeczy, na które trzeba zwrócić uwagę podczas wyboru tostera - magazynsmak.pl\nTostery to bardzo proste urządzenia, które dla wielu z nas są nieodzownym elementem wyposażenia kuchni, niezbędnym do przygotowania pysznego śniadania. Mimo nieskomplikowanej konstrukcji modele tosterów mogą różnić się od siebie wieloma parametrami. Sprawdź, na jakie 3 rzeczy trzeba zwrócić uwagę podczas wyboru testera.\nPierwszym elementem, na który warto zwrócić uwagę wybierając toster, jest jego pojemność. Musimy więc określić, czy potrzebujemy niewielkiego sprzętu do podpieczenia jednego bądź dwóch tostów, czy może większego urządzenia, które spełni oczekiwania wszystkich domowników. Tostery mogą posiadać praktyczną funkcję rozmrażania, dzięki której możemy otrzymać idealnie chrupkie tosty z zamrożonych kromek. Przydatną funkcją jest podgrzewanie bułek, do której wykorzystuje się specjalny ruszt tostera.\n1, 2 a może 4 tosty? Dzięki dużej różnorodności tosterów można wybierać modele o pojemności jednej, dwóch, a nawet czterech kromek. Znajdziemy również sprzęty umożliwiające opiekanie jednej lub dwóch długich kromek pieczywa. Mniejsze modele sprawdzą się w przypadku singli oraz par, a większe sprzęty z pewnością spełnią oczekiwania kilkuosobowej rodziny.\nFunkcja rozmrażania wydłuża cykl pieczenia, aby zamrożone kromki mogły szybko stać się pyszne i chrupiące. Pieczywo najpierw jest rozmrażane w kieszeni tostera, a następnie podpiekane, aż osiągnie pożądany stopień przyrumienienia. Modele z ta opcją wyposażone są też często w funkcję podgrzewania, dzięki której szybko można otrzymać ponownie chrupiące tosty, nawet, jeśli nieco o nich zapomnieliśmy w ferworze porannych przygotowań.\nRuszt do opiekania bułek to dodatek, który pozwala podgrzać bułki lub rogaliki. Ciepło wydobywa się z wnętrza tostera, ogrzewając i rumieniąc bułeczki.\nWybór tostera może stać się nie lada wyzwaniem, zwłaszcza, gdy trafimy na bogaty wybór urządzeń tego typu. W pierwszej chwili zwrócimy zapewne uwagę na wygląd tostera, który powinniśmy dopasować do wystroju kuchni. Warto jednak zastanowić się nad dodatkowymi funkcjami, które wpływają na komfort użytkowania. Bardziej zaawansowane modele będą ich miały kilka. Możemy więc znaleźć tostery z wieloma stopniami opiekania, funkcją opiekania jednostronnego czy funkcją służącą do podnoszenia małych kromek. Jeśli chcesz znaleźć idealny toster, porównaj modele i opcje, jakie posiadają, aby dokonać właściwego wyboru. To proste urządzenie może umilić Ci każde śniadanie.\n3 rzeczy, na które trzeba...\nPszenica durum to twardziel między produktami spożywczymi. Nie ma z nią kompromisów. Hodowana na Bliskim Wschodzie, w Chinach lub Afryce zna dobrze gorący klimat. Dzięki niej nie musisz...


Wilczy trop - dyskusja ogólna - Strona 2 - Gavran Forum\nWilczy trop - dyskusja ogólna\nPierwsza książka z serii Alpha and Omega. Polskie wydanie ukazało się pod tytułem "Wilczy trop" nakładem Fabryki Słów w maju 2013 r. <br>\nPost autor: hlukaszuk » 01 lip 2013, 11:23\ndestrakszyn pisze: Ona po prostu chce odrobiny uwagi, odrobiny ciepła, chyba jak każda kobieta, bo co to za przyjemność być z kim, kto się tobą nie interesuje, ale ty nie możesz go opuścić? Tylko że domaga się tego w niezbyt dobry sposób.\nNie postrzegam jej tak. Gdyby znalazła kogoś kto by ją kochał wykorzystała by to do manipulacji i do władzy. Próbowała tego nawet z [spoiler]Ashem[/spoiler] To specyficzny typ kobiety. Miłość to coś dzięki czemu mogłaby manipulować każdym. A czym ktoś wyżej w hierarchii tym lepiej.\nPost autor: wiedźma z bagna » 01 lip 2013, 15:02\nSpecyficzny i owszem, żądny władzy takoż, jednakże nikt nie lubi być ciągle pomiatany pomijany i deprecjonowany. A tak wszystkie silniejsze wilki traktują Leah. Nawet mniej dominujące wilczyce wypowiadają się o nie z pobłażaniem, co niewątpliwie zwiększa poziom jej sukowatości. Normalnie +100 do wredoty\nPost autor: hlukaszuk » 02 lip 2013, 05:48\nwiedźma z bagna pisze: Specyficzny i owszem, żądny władzy takoż, jednakże nikt nie lubi być ciągle pomiatany pomijany i deprecjonowany. A tak wszystkie silniejsze wilki traktują Leah.\nSilniejsze tak. Mogą sobie na to pozwolić. Niektórych się nawet wręcz panicznie boi od kiedy nie udało się jej ich zmanipulować. Ale w tomie 3 okaże się, że [spoiler]Leah dzierży finanse stada. Zarządza nimi. Pieniądz to też władza. Nie będę za dużo zdradzać i nie powiem co spowodowało, że taka funkcja została jej powierzona.[/spoiler]\nPost autor: Irina » 01 sie 2013, 11:30\nJa moją przygodę z Briggs zaczęłam późno i własnie od "Wilczego tropu". Odczucia mam bardzo podobne: Anna bardzo realistyczne i dobrze zarysowana, na początku budzi sympatię, ale później, im bardziej staje się swoją silną sobą, szacunek. Charles przypomina tutaj zaborczego osiłka, którego w zasadzie nie znamy, jego ataki zazdrości trochę mnie przerażały. Asil przypomina mi takich bohaterów jak Damon z "Pamiętników" czy Baal z cyklu o Dorze: z początku straszny badass i budzi raczej niechęć, a potem odkrywamy jego skrywane, drugie dno, bardzo często emocjonalne, ale za to w jakim opakowaniu! Trochę nie mogłam się połapać w tych zależność stadnych i prawach, na jakich żyją wilki- może dla tych, którzy wcześniej przeczytali cykl o Mercy jest to jasne, natomiast ja zaczynając tabula rasa miałam trochę problem, zwłaszcza z więzią Alfy ze stadem i całą aferą z wiedźmą, która dostała do niej dostęp.\nBardzo spodobała mi się sama atmosfera tomu, atmosfera gór i wizja stada, które może się wybiegać, społeczności, która "wie" i która żyje razem, w której każdy się zna. Czekam na dalsze części, mam nadzieję, że postać Charlesa się rozwinie i będę mogła go polubić.\nNatomiast moje feministyczna dusza również każde Branowi skopać dupę. Zastanawiam się, czy casus Leah nie jest w tej książce odpowiednikiem tych kobiet uwięzionych w związkach, zależnych ekonomicznie i emocjonalnie od swoich mężów, od których boją się uwolnić, myśląc, że nie mogą, i że trzyma ich miłość, której tak bardzo brakuje. Ale nie wiem, wydaje się być za twarda na to i za duża sucz, żeby sobie wchodzić na głowę. Czy jakby chciała, to by odeszła? Ewidentnie w tym związki coś mocno nie leży i ja się tylko zastanawiam czytając "po co?"...\nPost autor: Sophie » 01 sie 2013, 11:45\nIrina pisze: Zastanawiam się, czy casus Leah nie jest w tej książce odpowiednikiem tych kobiet uwięzionych w związkach, zależnych ekonomicznie i emocjonalnie od swoich mężów, od których boją się uwolnić, myśląc, że nie mogą, i że trzyma ich miłość, której tak bardzo brakuje. Ale nie wiem, wydaje się być za twarda na to i za duża sucz, żeby sobie wchodzić na głowę. Czy jakby chciała, to by odeszła? Ewidentnie w tym związki coś mocno nie leży i ja się tylko zastanawiam czytając "po co?"...\nNie sądzę, by miała być ona takowym odpowiednikiem.\nNie mogą się rozejść, ich wilki są razem, więc jeden drugiemu odejść nie pozwoli. Ludzkie połowy mogą się nie dogadywać, mogą się kłócić i warczeć, ale wilki do siebie ciągną i zmuszą ludzką połowę do powstrzymania partnera od odejścia oraz uniemożliwią odejście od partnera (tam nie ma czegoś takiego jak rozwód, sparowane wilki robią wszystko by uniknąć rozstania). Relacja Brana i Leah jest o tyle dziwna, że ludzkie połowy nie są tak zgrane, nie łączy ich uczucie (raczej) - Bran nie kocha Leah, bo coś sobie ubzdurał, a jeśli chodzi o zachowanie Leah i jego przyczyny zgadzam się z tym, co pisały dziewczyny.\nCzy ja bredzę?\nPost autor: Irina » 01 sie 2013, 12:25\nOdnośnie pytania na końcu: raczej nie ;)\nAle czy to nie jest jednak tak, że przynajmniej WYPADA spróbować jakoś szanować i dogadać się z tą drugą połówką, którą wybrał wilk? Przecież Anna i Charles jako ludzie mieli więcej problemów do przejścia, niż ich wilki. Dlatego zadaję sobie to pytanie "po co?". I czy w świecie wilków jest tylko ten jeden/ta jedyna na zawsze? czy same wilki od siebie nie odchodzą? Leah z tego co wiem ma jeden wyraźny problem: Bran wynosi zaufanie i miłość do swoich synów ponad nią. Czyli rozumiem, że to takie trudne spróbować się zaprzyjaźnić z wybranką swojego wilka? Trochę rozumiem jej rozgoryczenie, które zresztą nie ułatwia sprawy... Wydaje mi się, że ona jest trochę tragiczną postacią, jeśli w ogóle tak ją można nazwać trochę na wyrost, i nie jest w stanie jakoś tak totalnie jej nie lubić: scena, kiedy Leah chcąc nie chcąc zwierza się Annie i kiedy pod koniec kocha się z Branem są bardzo przejmujące, jak dla mnie oczywiście. Baaardzo ciekawi mnie, co się za tym kryje- historia Leah i Brana jest jednym z bardziej intrygujących wątków.\nOstatnio zmieniony 01 sie 2013, 12:35 przez Irina, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Oksa » 01 sie 2013, 12:35\nWilki nie wiążą się na całe życie, ale bazując też na przykładzie serii o Mercy, wilkołak jako jedność, który podąża za życiem uczuciowym jedynie jego ludzkiej części nie osiąga pełni szczęścia. Odnoszę wrażenie, że do tanga trzeba dwojga, i ludzkiej i wilczej połówki, lecz ta wilcza więź wygląda mi na silniejszą.\nIrina pisze: Ale czy to nie jest jednak tak, że przynajmniej WYPADA spróbować jakoś szanować i dogadać się z tą drugą połówką, którą wybrał wilk?\nAno wypadałoby, Bran prezentuje jednak w tym tomie dość pokrętne wytłumaczenie swojego zachowania wobec Leah.\nOni się nie rozejdą. Leah, nawet jeśli potrzebuje miłości i szacunku, to kocha też swoją pozycję jako partnerka Alfy. Ich wilki utworzyły więź i nie mają zamiaru z siebie zrezygnować. Przypadek rodem z małżeństwa, które jest ze sobą tylko ze względu na swoje dzieci.\nPost autor: RustyAngel » 01 sie 2013, 16:15\nIch związek jaki dziwny by nie był chyba w sumie im obojgu pasuje... Leah uwielbia rządzić a teraz jest w stadzie naprawdę wysoko a Bran moim zdaniem nie zależy mu ani na tym by być z Leah ani bez niej... jego wilk ją wybrał i on to zaakceptował nawet jeżeli jej nie kocha.\nPost autor: Irina » 01 sie 2013, 17:07\nMnie w Branie wkurza to, że nawet się nie stara. Ewidentnie wie, co gryzie Leah i przeszkadza jej, a to naprawdę nie jest trudne spróbować się zaprzyjaźnić. Poza tym czy jego wilk nie odczuwa tej niechęci Brana? Czy nie ma takiego łącznika pomiędzy wilkiem a człowiekiem? Jeśli odczuwa- to czy to jednak nie jest niewygodne, taka trochę "walka" codzienna? Ewidentnie ten związek kryje dużo za sobą, i przeszłości, i różnych skrywanych emocji i żalów, i chciałabym się dowiedzieć, jak to się wszystko stało, co doprowadziło do tego że są ze sobą tacy jacy są, i nie chcą się do siebie przebić. Ale może za wiele chcę się dopatrzeć? Może za tym nie kryje się żadna skomplikowana historia?\nPost autor: wiedźma z bagna » 14 sie 2013, 14:28\nEee... Leah to niekoniecznie jest typ osoby, z którą ktoś względnie normalny chciałby się zaprzyjaźnić. Jakby to rzec, charakter ma zgoła kaprawy, moralność gnijącej ropuchy i osobowość parszywej mimozy. Mniej więcej.\nZ drugiej strony, chyba nigdzie nie było napisane, że wilk Brana szaleje za Leah, a jedynie że ją zaakceptował. Czyli, jak dla mnie, jakby ruszył dupę w troki i poszukał nieco, może by znalazł odpowiedniejszą partnerkę, a może nie...\nWróć do „Cry Wolf”


55-lecie Fortecy Świerklany z dziecięcą radością - Śląski Związek Piłki Nożnej\n55-lecie Fortecy Świerklany z dziecięcą radością\nDziałacze Fortecy Świerklany udowodnili, że obchody poważnych uroczystości wcale nie muszą być sztampowe.\n55-lecie klubu, na którego czele od 2007 roku stoi Jarosław Macionczyk połączyło zarówno tych, którzy w 1967 roku postanowili założyć drużynę i zgłosić się do rozgrywek klasy C, jak i tych, którzy w 2012 roku wprowadzili zespół do IV ligi z tymi, którzy dzisiaj stawiają pierwsze kroki na murawie.\nWśród gości byli więc między innymi pierwszy prezes i czołowy strzelec jedenastki sprzed ponad pół wieku Jerzy Piksa oraz współzałożyciel klubu Alojzy Holesz, obecny Wójt Gminy Świerklany, a w przeszłości zawodnik Fortecy Tomasz Pieczka oraz Proboszcz parafii pod wezwaniem Świętej Anny w Świerklanach Jerzy Paliński. Nie mogło również zabraknąć przedstawicieli śląskiej rodziny piłkarskiej, którą reprezentowali Członkowie Zarządu Śląskiego Związku Piłki Nożnej Andrzej Paulus – Prezes Podokręgu Rybnik i Leszek Brzoza – Wiceprezes Podokręgu Rybnik, którzy w imieniu Prezesa Henryka Kuli przekazali działaczom jubilata pamiątkowy grawerton z gratulacjami i życzeniami, a także symboliczny voucher na zakup sprzętu sportowego.\n- Forteca w swojej 55-letniej historii miała dziewięciu prezesów – powiedział Jarosław Macinczyk prezentując krótki rys historyczny. - Pierwszym był Jerzy Piksa, który wraz z kolegami podjął się załatwiania wszystkich formalności związanych z rejestracją klubu i zgłoszenia do rozgrywek w klasie C. Następnie na czele klubu stali: Maksymilian Koziołek, Robert Karwot, Edward Mrowiec, Piotr Ochojski, Hubert Sobocik, Tomasz Brzostek i Andrzej Stania, po którym od 2007 roku mnie przypadł w udziale ten zaszczyt i obowiązek. W momencie założenia klubu nie było w Świerklanach boiska i przez cztery lata drużyna Fortecy jako gospodarz rozgrywała swoje mecze w sąsiednich miejscowościach: Rogoźnej, Jankowicach i Gogołowej. Boisko w Świerklanach oddano do użytku w 1971 roku, czyli w roku awansu do Klasy B, ale nie było na nim szatni, bo te mieściły się najpierw w prywatnych domach państwa Ciemiengów i Heroków, a następnie w starym autobusie na terenie boiska. Za łaźnię służyła rzeka Szotkówka, która sąsiadowała z boiskiem. Obecnie jest to niewyobrażalne, ale takie były początki. W 1977 roku utworzony został Społeczny Komitet Budowy Pawilonu Sportowego, który oddano do użytku w 1981 roku. Na nim przez sezon 1985/86 graliśmy w klasie A, do której wróciliśmy w 1996 roku. Na starym boisku graliśmy do roku 2006, bo wtedy obiekt przekazano pod budowę Autostrady A1. Przeprowadziliśmy się wtedy na budowany od 2005 roku nowy stadion, który oddano do użytku w 2007 roku, ale bez zaplecza więc przez cztery lata korzystaliśmy z szatni w sąsiadującej szkole. Nowe zaplecze oddano w 2010 roku i korzystaliśmy z niego przez cztery sezonu w IV lidze, a następnie w klasie okręgowej i służy nam w niej do dzisiaj. Klub liczy 230 członków.\nPierwszoplanowymi aktorami jubileuszowego wydarzenia byli jednak zawodnicy wszystkich drużyn młodzieżowych Fortecy od przedszkolaków do juniorów. Maszerując po boisku zaprezentowali się kibicom, którzy mieli też możliwość podziwiać w akcji futbolowych adeptów z rocznika 2013 w turnieju Świerklany Cup, a najmłodsi mogli korzystać ze sportowych atrakcji: Miasteczka Piłkarskiego i dmuchańców.\n- Z inicjatywy Bogdana Cichego w 2002 roku w klubie została powołana do życia szkółka piłkarska – dodał Jarosław Macionczyk. - Zaczęliśmy od dwóch grup trampkarzy, a dziś mamy dziewięć grup rocznikowych i licząc z seniorami dziesięć drużyn zgłoszonych do rozgrywek. Mamy więc swoje piłkarskie zaplecze i możemy się pochwalić nie tylko czterema sezonami występów w IV lidze, w której w sezonie 2014/15 zajęliśmy trzecie miejsce, ale także sukcesami drużyn młodzieżowych i naszymi wychowankami, którzy grali na szczeblu centralnym. Bartłomiej Polok grał w II lidze w barwach ROW-u 1964 Rybnik, Sławomir Musiolik przeszedł od nas do I-ligowego Zagłębia Sosnowiec, Miłosz Misala w zakończonym sezonie I-ligowym grał w GKS-ie Jastrzębie, a Dawid Mazurek, obecnie zawodnik Górnika Zabrze, jest zawodnikiem reprezentacji Polski do lat 15. Nie byłoby tych wszystkich sukcesów gdyby nasz klub nie miał wsparcia przyjaciół, a do tego grona możemy zaliczyć władze Gminy Świerklany jak i kierownictwo Pawilonu Handlowego Pik. Dziękuję także Sołtysom oraz wszystkim darczyńcom, którzy są z nami, bo bez waszej pomocy nie byłoby tak rozbudowanego, prężnego i tętniącego życiem klubu jaką obecnie jest Forteca.\nDwie piątki w jubileuszu mogą być traktowane także jako ocena tego co dzieje się w klubie ze Świerklan.\n- Dzieci i młodzież wychowywana w Fortecy to Wasza najlepsza wizytówka i zarazem nagroda za pracę, którą społecznie wykonujecie – podkreślił Prezes Andrzej Paulus. - Patrząc na prezentację drużyn nabrałem przekonania, że przed Wami jeszcze wiele pięknych lat i już teraz się cieszę na kolejne spotkania jubileuszowe. Ta młodość nie tylko rozwija się w klubie, ale daje klubowi energię i zapał działaczom. Radosny śmiech dzieci na boisku i poza boiskiem to jest ten motor napędowy do tego, żeby się nie poddawać, bo przecież wiemy doskonale, że ta codzienna działalność w klubie nie jest ani lekka i łatwa. Ale właśnie za to co robicie, na ręce Prezesa Jarosława Macionczyka przekazuję w imieniu Prezesa Henryka Kuli okolicznościowy grawerton, a sam dziękuję mu za jego zaangażowanie i czas poświęcony w działalność w Prezydium Podokręgu Rybnik. Cieszę się jednocześnie, że macie i mamy takiego Wójta, który nas połączył, bo Podokręg Rybnik swoją siedzibę ma przecież w Świerklanach. Z taką osobą, która zna się na piłce, docenia jej znaczenie i wspiera jej rozwój na pewno łatwiej się działa i oby te działania przynosiły nam wszystkim wiele satysfakcji.\nWięcej zdjęć z uroczystości można oglądać TUTAJ.


W korespondencji z Warszawy „Morderstwo, które wstrząsnęło całą Polską” (Ein Mord, der ganz Polen erschüttert, Süddeutsche Zeitung, 15.01.2019) Florian Hassel opisuje przebieg zamachu, polityczną sylwetkę prezydenta Adamowicza i potępiające morderstwo reakcje wszystkich politycznych partii. Przytoczone zostały słowa rzeczniczki PiS Beaty Mazurek potępiającej atak na prezydenta Gdańska.\nW dalszej części artykułu Hassel przechodzi do szerszej oceny tragicznego zdarzenia: „Zamach wywołał oburzenie również dlatego, że ton dyskusji w i tak już spolaryzowanej polskiej polityce uległ silnemu zaostrzeniu, przede wszystkim za sprawą prawicowych ugrupowań i mediów, w tym także państwowej telewizji”. Niemieckim czytelnikom Hassel przybliża postać prezydenta Adamowicza jako zdecydowanego przeciwnika PiS: „Prezydent Gdańska był zagorzałym przeciwnikiem rządu utworzonego przez prawicowo-populistyczną partię Prawo i Sprawiedliwość. Adamowicz wspierał niezależność dziś faktycznie podlegającego rządowi trybunału konstytucyjnego. Bronił także atakowanego przez rząd Muzeum II Wojny Światowej. Prezydent opowiadał się za legalną imigracją do Polski i prawami osób homoseksualnych. Ostro krytykował rząd PiS-u”. Korespondent wspomina także, iż Młodzież Wszechpolska wystawiła Adamowiczowi i dziesięciu innym prezydentom dużych miast polskich „polityczny akt zgonu” z powodu „liberalizmu, mulitkulturalizmu i głupoty”. Florian Hassel, cytując artykuł z Rzeczpospolitej, przywołuje zabójstwo prezydenta Gabriela Narutowicza.\nW oblikowanym tego samego dnia wieczorem komentarzu pod znamiennym tytułem „W kraju nienawiści” (Im Land des Hasses, Süddeutsche Zeitung, 15.01.2019) Florian Hassel nie ukrywa już, że jego zdaniem winnym zabójstwa prezydenta Adamowicza jest podsycany przez rząd i sprzyjające mu media klimat politycznej nienawiści.\nNa poparcie swej tezy przywołuje m.in. wyemitowany niedawno w TVP Info satyryczny, animowany klip „Plastusie”, w którym pojawia się Jerzy Owsiak. Wspomniany zostaje fakt „skrywanego antysemityzmu niektórych Polaków”, który miał wyrazić się symbolem gwiazdy Dawida na jednym z przeznaczonych dla Owsiaka banknotów. (Autor nie wspomina jednak o krytycznej reakcji TVP i zwieszeniu wydawców programu.)\nHassel buduje narrację łączącą pośrednio satyryczny program z atakiem na prezydenta Adamowicza: „Zniesławiający klip jest tylko przykładem równie częstych co wstrętnych ataków na polskich opozycjonistów. Stoją za tym rząd, podporządkowane lub wspierające go media i ugrupowania polityczne. Również współpracujący z Owsiakiem Paweł Adamowicz co rusz był celem ataków. Szkalowano go jako przedstawiciela niemieckich interesów, jako komunistę, marionetkę UE, skorumpowanego przestępcę lub jako obrońcę ponoć rujnujących kraj imigrantów i homoseksualistów”. Zdaniem niemieckiego korespondenta tego rodzaju zamach był w obliczu „zatrutego klimatu politycznego w Polsce” tylko kwestią czasu: „Stefan W. być może rzeczywiście jest chory psychicznie, ale działał planowo i uderzył w cel o dużym znaczeniu symbolicznym. Finał Wielkiej Orkiestry nie był tylko imprezą charytatywną, ale też wykraczającym poza Gdańsk znakiem tolerancji i współczucia. Odbywał się w mieście, które postrzega się jako alternatywny projekt w stosunku do wąsko pojmowanego, nacjonalistycznego modelu społecznego PiS-u i radykalnej prawicy”.\nNa koniec Hassel pesymistycznie widzi szanse na uspokojenie politycznych emocji. Za winowajcę napięć i sporów uważa PiS: „Prezydent Gdańska stał się pierwszą ofiarą śmiertelną tej atmosfery nienawiści. Można życzyć temu krajowi, aby powrócił spokój i żeby rządzący oraz ich sojusznicy wreszcie się opamiętali. Ale szanse na to są niewielkie. W maju odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego, a jesienią do polskiego sejmu. Kilka miesięcy później wybrany zostanie także prezydent. Walka polityczna może przybrać na sile”.\nW podobnym tonie wypowiada się również publicysta Die Welt Philipp Fritz. W artykule pt. „Znak brutalizacji” (Ein Zeichen der Verrohung, Die Welt, 15.01.2019) stwierdza, że „atak dokonany przed kamerami na bezpartyjnego, liberalnego prezydenta Gdańska podczas akcji dobroczynnej wprawił Polskę w zbiorowy szok”. Zauważa jednak, że w Polsce, pomimo agresywnego tonu debat politycznych, znacznie rzadziej niż w innych krajach dochodzi do przejawów fizycznej przemocy na ulicach.\nDziennikarz Die Welt nie przypisuje PiS winy za atak, ale obarcza partię współodpowiedzialnością za atmosferę politycznej agresji: „Oczywiście PiS nie ponosi winy. Ale partia jest współodpowiedzialna za atmosferę, w której nienawiść, jaką sieje, może wymknąć się spod kontroli. (…) Morderca działał prawdopodobnie z osobistych pobudek i uważny był za niestabilnego psychicznie”.\nNa koniec apeluje do rządzących, aby zrezygnowali z agresywnej retoryki: „Patria radząca nie wykorzystała morderstwa do celów politycznych. Jej członkowie są w żałobnie, podobnie jak politycy opozycji. Można sobie życzyć, aby tak pozostało. Co więcej: miejmy nadzieję, że narodowi konserwatyści dostrzegą, jak ważne jest wycofanie się z agresywnej i podburzającej retoryki.”\nW opublikowanym tego samego dnia artykule „Jak polska telewizja państwowa insynuacjami zatruwa polityczny klimat” (Wie Polens Staats-TV mit Unterstellungen das Klima vergiftet, Die Welt 15.01.22019) Philipp Fritz kontynuuje temat zamachu na prezydenta Adamowicza, jednocześnie ostro krytykuje TVP: „Od czasu zwycięstwa w wyborach w 2015 roku PiS nie cofa się przed praktycznie żadnym środkiem retorycznym, aby zniesławić politycznych przeciwników. Najsilniejszym instrumentem, jaki ma do swej dyspozycji, jest państwowa telewizja TVP, którą po wyborach udało się szybko przekształcić w rodzaj propagandowej machiny. Również liberalny Adamowicz, który znany był z zaangażowania na rzecz homoseksualistów i imigrantów, regularnie był celem ataków”.\nGerhard Gnauck, korespondent dziennika Frankfurter Allgemeine Zeitung w artykule „Dźwięk milczenia” (Der Klang des Schweigens, FAZ, 15.01.2019) pisze o swego rodzaju schizofrenicznej sytuacji panującej w Polsce, w której „powszechna, nakręcana w mediach społecznościowych agresja słowna kontrastowała z codziennością, w przeważającej części wolną od przemocy”. Zauważa równocześnie, że nigdy nie doszło w Polsce do aktów przemocy, jakich byliśmy świadkami w Hamburgu podczas spotkania G-20, lub jakie mają aktualnie miejsce we Francji.\nGnauck wspomina o źródłach politycznych podziałów w Polsce: „Podział (polityczny) Polski w dzisiejszej formie zdaniem wielu osób zapoczątkowany został w 2005 roku. Wówczas to postkomuniści ponieśli klęskę wyborczą – spadkobiercy Solidarności zdominowali scenę polityczną w Polsce: narodowo-konserwatywna partia Prawo i Sprawiedliwość oraz zajmujące drugie miejsce Platforma Obywatelska pod przewodnictwem Donalda Tuska. Partie były bliskie zawarcia wielkiej koalicji (…) ale wygrały różnice. Wiele osób było zawiedzonych” .\nGnauck podkreśla: „Pogłębienie społecznych podziałów nastąpiło w 2010 roku, wraz z katastrofą prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem. (…) W 2015 roku nastąpił ostatni na razie etap walki – po ośmiu latach wyrzeczeń w opozycji, podający się za partię umiarkowaną PiS (…) wygrał w krótkim odstępie czasu wybory prezydenckie i parlamentarne. Odtąd próbuje zmieniać kraj według swoich wyobrażeń”. Dziennikarz wylicza również najbardziej znane przykłady dzielących społeczeństwo wypowiedzi: gorszy sort, dorzynanie watahy, mohery. Na koniec publicysta FAZ przytacza wypowiedziane w poniedziałek w Gdańsku słowa Donalda Tuska: „Obronimy nasz Gdańsk, naszą Polskę i naszą Europę przed nienawiścią i pogardą”.\nPraktycznie nie ma też odniesień do podobnych tragicznych zdarzeń, które miały miejsce w Niemczech. W 1990 roku podczas wiecu wyborczego w Zagłębiu Ruhry zaatakowany został nożem Oskar Lafontaine, kandydat SPD na kanclerza Niemiec. Lafontaine cudem uniknął śmierci, a zamachowczyni wcześniej leczyła się psychiatrycznie.\nKilka miesięcy później Dieter Kaufmann postrzelił na wiecu wyborczym Wolfganga Schäuble, ówczesnego ministra spraw wewnętrznych Niemiec i zaufanego współpracownika kanclerza Helmuta Kohla. Schäuble, ranny w twarz i kręgosłup, przeżył, ale został sparaliżowany i do dziś porusza się na wózku inwalidzkim. Również ten zamachowiec miał zdiagnozowaną chorobę psychiatryczną.\n« Kalendarium RDI\nZmyślone historie – jak gwiazdor niemieckiego dziennikarstwa tworzył fikcyjne reportaże. »


Trapery UNISA - Irache Clf Ivory - Trekkingi i trapery - Kozaki i inne - Damskie | eobuwie.pl\nButy trekkingowe damskie Unisa Buty trekkingowe damskie Biały\nOdpowiednie na trudniejszy teren buty marki Unisa. Cholewkę butów tworzy Skóra naturalna - Licowa. We wnętrzu futerko, ocieplenie. Wkładka to futerko, ocieplenie. Antypoślizgowa podeszwa z traperem to wysokogatunkowe tworzywo. Dobra propozycja, jeśli cenisz sobie trwałe, odporne na zniszczenie buty.


Wybory parlamentarne. Warmińsko-mazurskie. Spis wyborców trafił omyłkowo do urny - Wiadomości\nKartki ze spisem wyborców omyłkowo wrzucone do urny. "Ogłoszono krótką przerwę"\nKomisje w Piszu i Olsztynie omyłkowo wydały pojedyncze strony spisu wyborców, które głosujący wrzucili do urn razem z kartami do głosowania. W obu przypadkach ogłoszono krótką przerwę i spisy zostały wydobyte z urn - podała delegatura Krajowego Biura Wyborczego w Olsztynie.\nDyrektor Delegatury KBW w Olsztynie Piotr Sarnacki powiedział, że w Piszu i Olsztynie komisje wydały razem z kartami do głosowania po jednej stronie spisu wyborców. Jego zdaniem, stało się tak, bo osoby wydające karty prawdopodobnie "zahaczyły" przypadkowo o stronę ze spisem, a wyborcy wzięli je i wrzucili do urn.\nJak mówił, z tego powodu komisje musiały zrobić krótkie przerwy techniczne, żeby otworzyć urny i wyjąć strony spisu wyborców. Podkreślił, że było to konieczne, ponieważ to jedyny dokument potwierdzający, kto już otrzymał karty i wziął udział w głosowaniu - na spisie są podpisy osób, które już zagłosowały. - Była przy tym komisja w całym składzie, zrobiła protokół i będzie wzmianka w protokole po głosowaniu, że trzeba było to zrobić. To wyjątkowe sytuacje, ale zgodne z literą prawa - zapewnił.\nWedług Sarnackiego członkowie komisji w Piszu deklarują, że trwało to "dosłownie dwie minuty", a w Olsztynie osiem minut. Jak dodał, do czasu wydobycia stron spisu z urn wyborcy stali obok i musieli poczekać, bo przez te kilka minut "nie było trybu wydawania kart".\nKolejne przypadki łamania ciszy wyborczej. Zerwane plakaty, przyczepa z banerem\nwarmińsko-mazurskie Wybory parlamentarne


Loctite 290-50ml Zabezpieczenie gwintów (zamiennik LOXEAL 70-14) :: LOXPOL KATOWICE\nLoctite 290-50ml Zabezpieczenie gwintów (zamiennik LOXEAL 70-14)\nCena: 170,24 zł z VAT (138,41 zł netto)\nProdukt jest jednoskładnikowym materiałem anaerobowym o niskiej lepkości do zabezpieczania gwintów, który osiąga wytrzymałość od średniej do wysokiej. Utwardzanie produktu następuje po odcięciu kontaktu z powietrzem, kiedy znajduje się on pomiędzy ściśle przylegającymi powierzchniami metalowymi. Dzięki zdolności penetracji jest on szczególnie przydatny do pomontażowego zabezpieczania połączeń śrubowych.\nRozmiar gwintu - do M12\nStal - 4 godz.\nStal nierdzewna - 3 godz.\nMosiądz - 30 min.\nDwuchromian cynkowy - 3 godz.\nMosiądz - 20 min.\nDwuchromian cynkowy - 1 godz


Na perkusji zaczął grać w wieku 6 lat. Przez całe życie zdobywał muzyczne doświadczenie, grając z przeróżnymi bandami: Candyland, hip-hopowym Urban Species…\nObecnie poza czynną działalnością w Jamiroquai występuje także z brytyjską formacją Shuffler, która serwuje wytrawną mieszankę muzyki funk, soulu i rocka. Udzielał się także jak muzyk sesyjny współpracując z czołowymi artystami sceny światowej. Wyjątkowy jako muzyk/artysta i człowiek. Nikt nie zagra tego tak, jak on. Przesympatyczny, doświadczony i bardzo pokorny jako muzyk i artysta. Wyjątkowo ciepło wypowiada się o Polsce i Polakach. W 1993 roku odebrał telefon z zaproszeniem na przesłuchanie do mało wówczas znanego zespoliku Jamiroquai. Reszta jest historią… Przyjmijcie, proszę, ciepło Derricka McKenzie, groove mastera, time keepera, perkusistę legendarnego zespołu Jamiroquai!\nGrasz kolejny gig, tysięczny raz nabijasz i gracie "Cosmic Girl". Jakie to uczucie? Czujesz się czasem znudzony czy to zawsze jest w jakiś sposób ekscytujące?\nTo jest bardzo często zadawane mi pytanie. W sumie nie wiem czemu, ale rzeczywiście ludzie bardzo często chcą to wiedzieć. Muszę przyznać, że uwielbiam kawałek "Cosmic Girl", bo wiąże się z nim taka moja osobista historia. Napisałem kiedyś utwór dla Jamiroquai, który został kompletnie zignorowany. Było mi przykro, bo chciałem bardzo pokazać swój potencjał jako tekściarz i aranżer, który pisze trochę jakby z perspektywy perkusisty. Refren "Cosmic Girl" pochodzi z kawałka, który napisałem z myślą o zespole, ale początkowo został on potraktowany dość lekko, nikt nie zwrócił na niego kompletnie uwagi. Jakiś czas później Jay zapytał mnie o ten utwór, który kiedyś im puściłem i powiedział, że chętnie wykorzysta go i połączy ze swoim pomysłem. Tak powstało legendarne "Cosmic Girl". Ten kawałek jest dla mnie w jakiś sposób wyjątkowy, więc zdecydowanie lubię go grać i to bez względu na to, który raz go gram, zawsze jest to satysfakcjonujące i ekscytujące. Zawsze staram się pomyśleć o różnych sposobach grania go, urozmaicenia czegoś, ale w rezultacie zawsze dochodzę do wniosku, że najlepiej gra się go prosto i w wersji oryginalnej.\nJesteś w zespole od bardzo długiego czasu. Miałeś kiedyś moment, że poczułeś się trochę wypalony jako muzyk, zmęczony? Miałeś mały kryzys, czułeś, że chcesz coś zmienić?\nPracowałem całe życie ciężko na to, co mam i co robię, by być w tym miejscu, w którym jestem. Ale oczywiście miałem momenty, że myślałem sobie: "Co ja, do cholery, robię, wszyscy mają to w dupie. Jedyne, co ludzie słyszą, to jakiś bit, który gram". Znalazłem się również w sytuacji, gdy ktoś powiedział mi: Ty nie masz tu nic do powiedzenia, jesteś tylko perkusistą, pamiętaj. To były trudne momenty, ale nigdy się nie poddałem i nie dałem sobie wmówić, że to, co robię, nie ma sensu. Czuję się trochę, jakbym miał jakąś misję, chcę się dzielić tym talentem ze wszystkimi, których znam, kocham i ze wszystkimi, którym to, co robię, sprawia przyjemność. Staram się też nie zapominać, że to, iż jestem w bandzie to świetna sprawa, ale ja przede wszystkim jestem perkusistą, artystą. Mam niezłego farta, że mogę pracować z wyjątkowymi muzykami, że jestem częścią niezwykle zgranego muzycznie teamu.\nCo uważasz za największy sukces zespołu w ciągu całej kariery Jamiroquai?\nDla mnie największym sukcesem zespołu jest zdobycie nagrody Grammy, nagrody MTV, nagrody Ivor Novello oraz bycie nominowanym do Brit Awards aż 23 razy (i nie zdobycie jej ani razu, ha ha ha!). Jestem także dumny z naszego występu z Dianą Ross, spotkaniem ze Stevie Wonderem, ale chyba największym sukcesem jest dla mnie bycie zgraną ekipą ludzi, tworzących fantastyczne utwory, które znają ludzie na całym świecie i będą znać jeszcze przez długi czas.\nKtóry utwór Jamiroquai lubisz grać najbardziej i dlaczego?\nZ punktu widzenia perkusisty najbardziej lubię grać "Just Another Story". To unikalny utwór dla mnie, szczególnie, że był to jeden z pierwszych kawałków, nad którym pracowaliśmy z chłopakami. Jest w tym utworze jakaś wielka część mnie i mojej muzycznej osobowości.\nPrzemycasz czasem swoje pomysły do tworzenia nowych tracków? Masz wpływ na końcowy efekt danych utworów?\nZawsze! Mam mnóstwo pomysłów, które na szczęście są często wykorzystywane w naszej muzyce. Czasem kombinuję za dużo i wtedy postanawiam uprościć nieco beat i to zawsze wychodzi najlepiej, szczerze mówiąc. Lubię sobie posłuchać tego, co robią inni, jak Chris Dave albo Stokley (Mint Condition), potem staram się zaczerpnąć coś z ich stylu i użyć tego w moim graniu. Wykorzystuję pomysły innych, czasem, by zinterpretować je na swój sposób i zagrać je "po mojemu", tanecznie, wesoło, funkowo i Derrickowo.\nNa które kawałki Jamiro miałeś znaczący wpływ? Napisałeś któryś od początku do końca?\nTak, utwory, na które miałem znaczący wpływ to Cosmic Girl, Space Cowboy, Virtual Insanity - z punktu widzenia bębniarskiego i beatowego. Jeśli chodzi o pisanie natomiast to oczywiście Cosmic Girl. Ale prawda jest taka, że uczestniczę w procesie tworzenia i ulepszania każdego utworu.\nCo jest twoim zdaniem najlepszą i najgorszą rzeczą w graniu z zespołem, który od lat odnosi wielkie sukcesy na całym świecie?\nNajlepszą rzeczą jest w ogóle bycie częścią tego zespołu i tworzenie dobrej muzyki, a co za tym idzie występowanie na wielkich scenach i cieszenie się radością ludzi, którzy tak pozytywnie odbierają cały projekt. ‘Najgorszą’ jest ta lekka obawa i troska o to, by kawałki były zawsze na jak najwyższym poziomie i by zawsze mogły sprostać standardom, do których przyzwyczailiśmy fanów. Ciągłe upewnianie się, że wszystko, co robimy jest zrobione na 100% naszych możliwości.\nJak wygląda współpraca między członkami zespołu na scenie z punktu widzenia "muzycznego przelotu"? Dogadujecie się bezproblemowo? Miałeś kiedyś jakąś przykrą sytuację na scenie podczas grania koncertu?\nNic takiego sobie nie przypominam. Jesteśmy zespołem i muszę przyznać, że funkcjonujemy ze sobą bardzo dobrze, zarówno na scenie, jak i poza nią. Zdecydowanie jest dobry vibe w zespole bez względu na wszystko.\nZanim zacząłeś poważną karierę z Jamiroquai, grałeś w kilku zespołach. Który z nich był/jest tobie najbliższy z punktu widzenia, zarówno muzycznego, jak i zwykłej radości grania?\nMuszę przyznać, że to zdecydowanie Jamiroquai. To jest najbliższe mojemu sercu, duszy. Wychowywałem się na muzyce, którą teraz serwujemy ludziom. Ten Jazz, Funk, Disco Funk to jest coś, co jakoś naturalnie mam we krwi i nawet zanim dołączyłem do zespołu - wiedziałem, że to właśnie chcę grać.\nKtóry bębniarz inspiruje cię najbardziej?\nMuszę przyznać, że najbardziej inspirującym mnie drummerem jest zdecydowanie Billy Cobham. Kocham jego styl, groove i time. Poza tym moi ulubieni perkusiści to Harvey Mason, Steve Ferrone, Art Blakey, Phil Gould, Sly Dunbar, Chris Dave, Aaron Spears, Louis Styx Newsom (Dwele), Mark Colenburg, Stokley (Mint Condition). I mógłbym tak wymieniać i wymieniać…\nKtóry pałker twoim zdaniem wyjątkowo dobrze współpracuje z bandem?\nDla mnie to zdecydowanie Harvey Mason - on odnajduje się dosłownie w każdej sytuacji. Podziwiam także Steve’a Ferrone, który gra na wielu różnych albumach, a jego styl i przejścia są bezbłędne!\nMasz jakiś "dream gig", który chciałbyś zagrać? Jeśli tak, to z kim?\nJasne. Osobą, z którą chciałem zawsze bardzo zagrać był - niestety nieżyjący już - Luther Vandross. Poza tym zupełnie skrajnie i z innej beczki to Rolling Stones. Ich występy oglądałem setki razy i uwielbiam ich utwory, ale też cały klimat tych gigów.\nMasz jakieś specjalnie triki przedkoncertowe? Jak się rozgrzewasz?\nOczywiście! Najpierw się rozciągam, upewniam się, że ciało jest sprawne i dobrze pracuje. Potem powolutku zaczynam ćwiczenia na rudimentach, a także robię paradiddle (przeróżne) w bardzo różnych tempach.\nGrasz również w brytyjskim projekcie Shuffler. Powiedz, proszę, coś więcej o zespole.\nShuffler to twór mój, Roba i Paula z Jamiroquai z Danem na wokalu (Daniel Pearce). Chociaż muzycy są związani z Jamiroquai od lat, to projekt bardzo różni się od tego, co robimy z Jamiro. To bardziej coś w stylu rockowo - funkowo - soulowym. To coś bardzo świeżego i dla nas to mnóstwo zabawy. Robimy wszystko w taki sposób, jaki chcemy i bawimy się dźwiękami, utworami całkowicie wolni i w żaden sposób nieograniczeni muzycznie.\nOd ostatniego razu, kiedy byłeś w Polsce i zorganizowałam z tobą kliniki perkusyjne, przyjeżdżasz tu całkiem często.\nTak, od września 2012 bywam tu całkiem często. Przyjechałem na twoje zaproszenie i jestem pod wrażeniem tego, co robisz tu dla bębniarzy. Żałuję, że grałem akurat trasę wtedy, kiedy ściągnęłaś Aarona Spearsa. Zagrałem w Polsce już kilka koncertów oraz jam sessions. Grałem między innymi z Grzechem Piotrowskim, Hadrienem Feraud, Patchesem Stewartem, Bartozzim Wojciechowskim, Tomaszem Busławskim, na którego albumie zagrałem też ostatnio. W Polsce jest mnóstwo znakomitych muzyków. Poza tym uwielbiam tę bębniarską społeczność tutaj, to jest totalnie zajawkowe! W Polsce jest tylu dobrych bębniarzy i ludzi, którzy są wkręceni w bębny. Muszę przyznać, że nigdy nigdzie na świecie nie spotkałem tak dużej i wiernej temu instrumentowi grupy. Jam sessions, które tu się odbywają, są świetne, bo przychodzą ludzie zapaleni do grania, niezależnie od tego, na jakim poziomie muzycznym są lub jaki gatunek muzyki najbardziej lubią. Jest też ta super strona na Facebooku Polish Drummers, którą staram się śledzić, kiedy tylko mogę, serio, ha ha ha! To otwiera tyle nowych możliwości dla tych wszystkich utalentowanych chłopaków (i dziewczyn)!\nJesteś znany jako wyjątkowo solidny, cierpliwy i skuteczny nauczyciel. Uczysz czasem gry na bębnach w Polsce?\nO tak, uwielbiam to robić. Kiedy gram giga tutaj i mam wolny czas, chętnie organizuję lekcje. Jeśli ktoś taką lekcją jest zainteresowany, niech kontaktuje się z tobą czyli Emilią Benedykcińską.\nLubisz Polskę? Jako kraj, ludzi? Masz jakieś ulubione miejsca tutaj?\nJeśli mam być zupełnie szczery to jestem zakochany w Polsce. Wasz kraj ma tak niezwykłą historię. To jest miejsce, z którego codziennie powinniście czuć się niesamowicie dumni. I mówię to absolutnie na poważnie. Byłem ostatnim razem w Muzeum Powstania Warszawskiego i było to szalenie interesujące doświadczenie. Polacy z kolei są bardzo ciepli, opiekuńczy, tolerancyjni i mają taką naturalną radość ze wszystkiego, szczególnie z muzyki. Uwielbiam kilka miejsc, ale szczególnie restaurację Kiku na Placu Teatralnym, którą mógłbym odwiedzać kilka razy dziennie, ha ha ha! Uważam, że to miejsce to absolutnie najlepsza japońska knajpa na świecie, a jadłem w wielu! To miejsce ma w sobie coś niesamowitego i polecam każdemu znaleźć się tam przy okazji wizyty w Warszawie. I mówię to całkowicie serio i nikt nie kazał mi tego powiedzieć ani nie zapłacił mi za to! Ha ha ha! Poza tym Warszawa to miejsce z tyloma ciekawostkami, niezwykłymi muzeami i budynkami o wspaniałej architekturze. Kocham to miasto!\nWow, to naprawdę super słyszeć, szczególnie, że to moje ulubione miasto! Dzięki za rozmowę!


Matka Puchatka – blog Marzeny Gaczoł: Podsumowanie Wielkiej Wymiany Książkowej IV\nczy braliście udział w październikowej wymianie organizowanej przez Madzię z Save The Magic Moments oraz Dagę – Socjopatkę.pl? Jeśli daliście się w ciągnąć w to szaleństwo (inaczej nie można nazwać tego, co się działo na początku października), to zapewne upolowaliście coś ciekawego – w tym pewnie te perełki, na które ja również polowałam! Jeśli pierwszy raz słyszycie o tej zabawie, to pokrótce wyjaśnię, o co chodziło: wymieniamy książki bezgotówkowo z innymi. Tych "innych" było w tej edycji mnóstwo! Nie wiem, czy udało mi się wszystkich odwiedzić, bowiem wciąż ktoś dochodził do naszego "bazarkowego" klimatu. W każdym razie z wymiany jestem zadowolona, ponieważ:\n1. Sporo książek, które kurzyły się na półce, znalazło nowych właścicieli.\n2. Przygarnęłam ogrom dobroci! Mój regał zasiliło mnóstwo nowych tytułów.\nCo to oznacza? Oczywiście reorganizację biblioteczki, z którą jednak wstrzymam się do weekendu – to już grubsza sprawa :)\nTu nie będę Was zanudzać opisami książek – tak, wyjątkowo odpuszczam, bo za jakiś czas na pewno pojawią się recenzje na blogu. Lecę zatem z konkretem. Przy okazji zachęcam Was do buszowania wśród blogów – wszystkie, które się dało, podlinkowałam. To świetna okazja, aby poznać nowe miejsca w sieci i, być może, zatrzymać się u kogoś na dłużej. I, jak zwykle, kolejność przypadkowa.\nTruskawkowa Herbatka – Karolina – zaserwowała mi coś dla córy. Teraz będę polować na pozostałe tomy! Dziękuję :)\nLustro Rzeczywistości – u Angeliki trafiłam na książkę, którą chciałam upolować już w poprzedniej wymianie. Teraz się udało. Dziękuję :)\nInfinifable – moje drugie wymiankowe spotkanie z Anią i... drugie udane! Dziękuję :)\nBardziej lubię książki niż ludzi – paczuszkę od Diany otwierała córa, ze słowami: Mamuś, zobacz, jaka gruba książka! Dziękuję, cudne łupy. No i nie wiem, jak to się stało, że nie bywałam u Diany wcześniej – mój błąd, się poprawię! :)\nBooks by Geek Girl – wiecie, rzadko się spóźniam - w sumie się nie spóźniam. A tu proszę, umówiłam się z ...... i co? I aż mi głupio, bo złapałam poślizg. Powiem Wam jednak tak, że jeśli można ludzi oceniać po pierwszym wrażeniu, to ten uśmiech był niesamowity! Dziękuję za wyrozumiałość i cierpliwość, no i książkę – oczywiście :)\nLifestyle by Agnieszka – z Agnieszką "spotykamy się" w sieci na wielu gruntach, więc tego podajdalejowego nie mogło zabraknąć. No i jaki łup! Dziękuję :)\nHerbaciane myśli – Kasia miała w swoim stosiku dwie książki, które szczególnie mnie zainteresowały. Teraz pozostaje je przeczytać. Zacznę od Domu... Jestem ciekawa, czy mi przypadnie do gustu. Za wymianę dziękuję :)\nZacisze Lenki - Madzia też nie jest mi obca – to osoba, z którą współpracuje się wyśmienicie i zawsze z przyjemnością. I z uśmiechem! Madziu, dziękuję :)\nBibliotecznie – u Kasi wypatrzyłam książkę, która mnie niesamowicie zaintrygowała. W ogóle powiem Wam, że u Kasi zostaję na dłużej, o! I dziękuję za wymianę :)\nPamiętacie tę książkę z Lidla? Nie udało mi się nazbierać tych znaczków, bo Lidl mi po prostu nie po drodze, ale uratowała mnie Ela N. Cieszę się, bo już kilka przepisów wypatrzyłam. Teraz poproszę o chwilę wolnego, że to wszystko zrealizować :) Elu, dziękuję :)\nNa razie czytałam tylko jedną książkę z Serii z miotłą. Teraz będę miała okazję nadrobić zaległości. Zuzanno, dziękuję za Płaczącą Zuzannę :)\nEwelinę mogę już śmiało nazwać moją dilerką Schmitta i... cuksów, przy okazji. Pięknie dziękuję za wspaniałe umilacze (zdjęcia nie doczekały) i za tę książkę – ubóstwiam :)\nNie unikam trudnych treści, a tej książki jeszcze nie znam, Dzięki Asi poznam na pewno. Dziękuję, Asiu :)\nWiecie, co zrobiła Karola? Wyobraźcie sobie piątek, powrót z pracy późnym wieczorem, totalny brak mocy i... tajemniczą paczkę. Podejrzewałam, że trafiła do mnie przez przypadek, bowiem z Karolą umawiałam się na 2 sztuki, a dostałam ok. 10 kg cudowności! Szczęka mi opadła i, przyznaję bez bicia, nadal jej z podłogi nie pozbierałam. Karola, no... ja Ci pięknie dziękuję za tak wielką, pozytywną i zaskakującą, i w ogóle wspaniałą niespodziewajkę z prawdziwego zdarzenia!\nW jednej z paczek znalazło si takie cudeńko, niestety córa rozpakowywała, więc nie wiem, czyje to dzieło. Ktoś się przyzna? Dziękuję pięknie.\nWszystkim razem i każdej z osobna dziękuję za wymianę. To była czysta przyjemność. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś uda nam się zgrać i ponownie to zrobić :)\nWiem, że wymiana już za nami, ale jakby co tu możecie zobaczyć, co mi zostało. Może znajdziecie jeszcze coś dla siebie?\nMadzi i Dagmarze dziękuję za zorganizowanie tej akcji. Na poziomie, z rozmachem i... ech, zbankrutuję przez Was, bo znowu miało mnie nie być, ale po prostu nie mogłam sobie odmówić tej przyjemności.\nPrzeczytaj i podaj dalej kusi i przyciąga nie tylko ze względu na możliwość upolowania perełki, ale to taki szalony, ciepły i wciągający klimat, tych kilka chwil, których chce się być częścią.


Finisaż „Polskiej Szkoły Kolażu” z udziałem Pawła Althamera i Artura Żmijewskiego - Galeria Sztuki im. Jana Tarasina\nFinisaż „Polskiej Szkoły Kolażu” z udziałem Pawła Althamera i Artura Żmijewskiego\n1 października 2021 (piątek), g.19.00 – 22.00\nGaleria Sztuki im. Jana Tarasina gości we wrześniu najbardziej rozpoznawalnych polskich artystów: Pawła Althamera i Artura Żmijewskiego. Artyści, w ramach „Polskiej Szkoły Kolażu”, tworzą prace w przestrzeni Galerii, która stała się ich wielką pracownią.\nPodczas piątkowego wieczoru 1 października 2021 roku, w godzinach od 19.00 do 22.00, w Galerii będzie można zobaczyć efekty tej pracy.\nWszystkie kolaże, które pokażemy tego wieczoru, powstały w Kaliszu. Finisaż pobytu artystycznego Pawła Althamera i Artura Żmijewskiego, to okazja, by porozmawiać o kontekstach ich twórczości.\nWystawę będzie można oglądać do 16 października 2021 roku.\nDla tych z Państwa, którzy nie będziecie mogli dotrzeć do nas w dniu finisażu, przygotowaliśmy wyjątkowy film. Paweł Althamer i Artur Żmijewski opowiedzą w nim o tym, co pozostaje istotne dla kontekstu ich twórczości. Premiera odbędzie się: 1.10.2021 o g. 19.00. Od tego momentu film będzie stale dostępny na naszym kanale YouTube. Zapraszamy.\nPaweł Althamer i Artur Żmijewski poznali się w pracowni profesora Grzegorza Kowalskiego, zwanej Kowalnią, na Wydziale Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Debiutowali w latach dziewięćdziesiątych i od tamtego czasu wpisują się w kanon sztuki polskiej i światowej. Od ukończenia studiów pozostają w kontakcie, przyjaźnią się, wystawiają razem i współpracują. Podczas wspólnej rezydencji w Japonii rozpoczęli cykl prac na papierze, z wykorzystaniem tuszu i stempli. Od 2017 roku tworzą kolaże.\nArtur Żmijewski – artysta sztuk wizualnych związany z Fundacją Galerii Foksal, jeden z przedstawicieli sztuki krytycznej w Polsce. W latach 1990-95 studiował na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP. Filmem „Powtórzenie” reprezentował Polskę na 51. Biennale Sztuki Współczesnej w Wenecji. Od 2006 roku był przez kilka lat redaktorem artystycznym pisma „Krytyka Polityczna”. Dziś współpracuje z nim jako szeregowy redaktor. Jest laureatem prestiżowej nagrody Ordway Prize (2010) przyznawanej wspólnie przez New Museum w Nowym Jorku oraz organizację Creative Link for the Arts; nagrody Fondazione Sandretto Re Rebaudengo Per L’Arte w 2000 roku oraz nagrody TVP Kultura w kategorii „Kultura Alternatywna i Sztuki Wizualne”. Do jego najgłośniejszych prac należą: Oko za oko (1998), Berek (1999), Lekcja śpiewu 2 (2003), KR WP (2000), Na spacer (2001), Nasz Śpiewnik (2003), 80064 (2004), Polak w szafie (2006), Katastrofa (2010), Msza (2011). Jest także autorem filmu Oni pokazywanego w ramach Documenta 12. w Kassel w 2007 i filmu Spojrzenie, pokazywanego w Kassel w ramach Documenta 14. Jest także autorem cyklów filmowych Demokracje i Wybrane prace. Był kuratorem 7. Berlińskiego Biennale Sztuki Współczesnej (2012). W 2013 roku został laureatem Nagrody Krytyki Artystycznej im. Jerzego Stajudy.\nWystawa jest wydarzeniem towarzyszącym 61. Kaliskim Spotkaniom Teatralnym – Festiwalowi Sztuki Aktorskiej.


Rihanna i LVMH wspólna marka. Kiedy premiera projektów?\nRihanna i LVMH połączyli siłę! Tak się przechodzi do historii!\nStrona główna » Moda » Rihanna i LVMH połączyli siłę! Tak się przechodzi do historii!\nRihanna zaangażowała się właśnie w kolejny projekt. Piosenkarka wkrótce stworzy własną markę ubrań, która powstanie pod szyldem LVMH. Jak na tę wiadomość zareagowali je fani?\nRihanna - nowa marka ubrań\nRihanna od momentu w którym trafiła do show-biznesu podejmowała się różnych wyzwań. Piosenkarka nie tylko regularnie grywa koncerty, ale także pojawia się w sesjach zdjęciowych, a nawet występuje w filmach. Teraz przed nią nowe wyzwanie. Otwiera własną markę modową.\nMowa o Fenty, ubraniach które znajdą się pod skrzydłami ekskluzywnej marki LVMH, która zrzesza najlepszych. To ona skupia wokół siebie domy mody takie jak m.in. Givenchy, Marc Jacobs, czy Dior. Z pewnością piosenkarka będzie miała niezwykłą szansę na sukces. Zwłaszcza, że taka okazja nie trafia się wszystkim.\nLVMH stworzenia nowego domu mody podjęło się po raz pierwszy od 1987 roku. To właśnie wtedy na rynku pojawiła się marka Christian Lacroix, która obecnie cieszy się ogromną popularnością. Nic więc dziwnego, że na swoim Instagramie amerykańska gwiazda podziękowała za powierzone zaufanie:\nDziękuję Mr.Arnault za wiarę w tę małą dziewczynkę i za umożliwienie mi rozwoju razem z tobą w @LVMH. To dowód, że nic nie jest niemożliwe. Chwała Bogu – skomentowała jedno ze zdjęć.\nCzy piosenkarka także odnajdzie się w świecie mody? Wątpliwości w tej kwestii nie mają jej fani:\nTrzymam kciuki! Wszystko się uda!\nNie mogę się doczekać, żeby coś kupić\nDasz radę. Jesteś wielka\nGratulacje niezwykła dziewczyno\nW ten sposób tworzy się historia\nCzy mają rację? O tym przekonać się będzie można już wkrótce. Planowany pokaz kolekcji planowany jest na końcówkę maja. Za dosłownie kilka dni efekt pracy zostanie zaprezentowany szerszej publiczności.\nMyślicie, że marka ta będzie cieszyć się popularnością w Polsce?


Wierzchołek drzewa: Strv 103B | Nowości o nowych promocjach w WoT | WoT offers | Gra w czołgi online | World of Tanks\nSierpień poświęcony jest jednej z najbardziej niezwykłych gałęzi technologicznych. Pojazdy na wyższych poziomach oferują unikalny rodzaj rozgrywki, więc rozpocznijcie badania szwedzkich niszczycieli czołgów!\n50% zniżki na zakup następujących szwedzkich pojazdów:\n30% zniżki na zakup następujących szwedzkich pojazdów:\nTylko Strv 103B.\nBonusy będą dostępne w grze od 7:00 we wtorek, 1 sierpnia do 7:00 w piątek, 1 września.\nWraz z wprowadzeniem szwedzkich niszczycieli czołgów w grze pojawiła się mechanika trybów przemieszczania i ostrzału. Obecnie tylko UDES 03, Strv S1, Strv 103-0 i Strv 103B mogą z niej korzystać.\nOba tryby mają swoje plusy i minusy, dlatego musicie dostosować do nich swój styl gry i taktykę. W trybie ostrzału czas przeładowania jest znacznie krótszy i możliwe jest celowanie w pionie i w poziomie, ale poruszacie się znacznie wolniej, więc trudno jest uciec. W trybie przemieszczania prędkość pojazdu wraca do normy i możecie jechać podobnie szybko w przód i w tył, ale czas przeładowania i celowania są wydłużone, a celowanie w pionie jest niemożliwe.\nUszkodzenia od jednego strzału są najniższe spośród wszystkich niszczycieli czołgów X poziomu, ale jest to zrównoważone krótkim czasem przeładowania, co w rezultacie daje najwyższe potencjalne uszkodzenia na minutę. Oczywiście wymiana strzałów nie jest najlepszym rozwiązaniem. Postarajcie się natomiast utrzymać przeciwnika jak najdłużej w celowniku, aby zadać możliwie najwięcej uszkodzeń. Działo posiada doskonałą celność i sprawuje się dobrze na każdym dystansie.\nPancerz może nie należy do najgrubszych, lecz niech to Was nie zwiedzie! Ostro nachylony pancerz pozwala skutecznie odbijać pociski wroga, o ile ich kaliber nie przekracza 120 mm. W innym przypadku zastosowana jest zasada potrójnego kalibru, zgodnie z którą pocisk nie zrykoszetuje, jeśli jego kaliber jest ponad trzykrotnie większy, niż bazowa grubość pancerza. W tym przypadku pocisk może się odbić tylko wtedy, jeśli jego wartość penetracji nie przekracza efektywnej grubości pancerza. Najlepiej w ogóle nie przyjmować trafień.\nJak temu zapobiec? Pozostając w ukryciu, oczywiście! Jak widzicie, Strv 103B posiada całkiem mały profil, dzięki czemu skutecznie się maskuje. Zdolności ukrywania się możecie ulepszyć umiejętnościami załogi, wyposażeniem oraz kamuflażem. Ulepszenie zasięgu widzenia przez wyposażenie i umiejętności załogi pozwoli Wam jako pierwszym wykrywać pojazdy przeciwnika.\nOferta specjalna będzie dostępna od 7:00 we wtorek, 1 sierpnia do 7:00 w piątek, 1 września.


Naszyjniki i wisiorki MAGIA KAMIENI - ręcznie wykonana biżuteria z kamieni szlachetnych (s.1) - iSilver\n» Naszyjniki MAGIA KAMIENI\nNaszyjniki i wisiorki z autorskiej kolekcji Magia Kamieni to ręcznie wykonana biżuteria ze srebra i pięknych naturalnych kamieni ozdobnych i szlachetnych. Ze względu na różnorodność i niepowtarzalność kamieni naturalnych, często są to unikatowe wzory wykonane w pojedynczych egzemplarzach lub w krótkich, limitowanych seriach. Ze względu na różnorodność jaką dają nam minerały, każdy stworzony przeze mnie projekt jest nietuzinkowy i wyrazisty. W swoich projektach często sięgam po srebro oksydowane, przecierane i polerowane aby naszyjnik nabrał odpowiedniej głębi i charakteru. Magia Kamieni to naszyjniki zarówno pełne klasycznej elegancji jak również awangardowe.\nNaszyjniki i wisiorki ISILVER z kolekcji Magia Kamieni to kompozycje, które idealnie podkreślą Twoją świadomość modową i nieprzeciętne wyczucie stylu.\nWisiorek srebrny z arbuzowym Agatem I\nWisiorek srebrny z ognistym Agatem II\nWisiorek srebrny z szarym Agatem III\nNaszyjnik z turkusem i lapisem w srebrze\nWisiorek z chryzokolą w srebrze II\nNaszyjnik srebrny z bryłką kyanitu\nNaszyjnik srebrny z kwarcem tytanowym\nNaszyjnik z ametystowym słońce w srebrze - Unikat\nNaszyjnik z czarnym turmalinem w srebrze\nNaszyjnik z Kyanitem w srebrze\nNaszyjnik srebrny z chalcedonem\nNaszyjnik z kwarcem różowym srebrze\nNaszyjnik z muszlą Kauri i białą perłą w srebrze\nNaszyjnik z jagodowym kwarcem w srebrze Unikat


Autor Wątek: Co polecacie z Android-Market ? (Przeczytany 199478 razy)\n« Odpowiedź #80 dnia: Lipiec 21, 2011, 11:08:28 »\nPobiera pewine tyle co google maps... Niewiele\n« Odpowiedź #81 dnia: Lipiec 22, 2011, 10:21:41 »\nPrzetestowalam wstepnie i naprawde niezle dziala\n« Odpowiedź #82 dnia: Lipiec 22, 2011, 10:42:06 »\nPo kilku 3 dniach testów ...\n- jakość wyznaczonej trasy kieeeepska ...\n- solidne braki w mapach (jest to podzbiór map, jakie widnieją w google maps)\n- przy przerwach w dostepie do netu zupelnie bezużyteczna\n- ładnie współpracuje z funkcjami telefonu\nMa potencjał, ale wymaga jeszcze pracy ...\n« Odpowiedź #83 dnia: Lipiec 28, 2011, 19:01:00 »\nDzis wykorzystalam google do nawigacji podczas wycieczki rowerowej - wyszukiwalam trasy piesze. Pomaga ale trzeba (tak jak to zauwazyl Amsnake) miec caly czas dostep do internetu. jesli chodzi o sam dobor tras to jest on imo naprawde niezly, nie kazal mi jechac ulica pelna samochodow, tylko polna droga. Dzis tak wracal do domu:\nBylam zdziwiona tym, ze nawigacja bezblednie kierowala mnie przez te pola, wskazujac nawet lekkie zakrety.\nJedyne co mnie denerwuje podczas korzystania z niej, to fakt, ze czasem nawigacja uprzedza mnie o skrecie spory kawalek wczesniej (a kiedy mam pare uliczek po drodze moge skrecic w niewlasciwa), a czasem jest tak, ze informuje o tym w momencie gdy znajde sie na linni skretu.\n« Ostatnia zmiana: Lipiec 28, 2011, 19:25:54 wysłana przez chick3nowa »\n« Odpowiedź #84 dnia: Lipiec 28, 2011, 22:01:01 »\nJa dzisiaj ją testowałem w samochodzie. Klasyczne skrzyżowanie z rondem na środku, komunikat od nawigacji: zjedź z ronda, pierwszy zjazd, czyli teoretycznie trzeba skręcić w prawo. Na ekranie wyraźnie widać, że mam przejechać przez rondo i zjechać drugim zjazdem - przejechać prosto. Z takimi komunikatami w dużym i nieznanym mieście nie ma szans sensownie jeździć. Nieźle sprawdziła się przy pieszej wędrówce przez Białystok, gdy wracaliśmy do hotelu. Brak informacji o foto/suszarko-radarach dyskwalifikuje tę nawigację w przedbiegach.\n« Odpowiedź #85 dnia: Sierpień 08, 2011, 13:28:31 »\nPolecam Fortunes of War\nja gram poki co w wersje Free i zobacze, czy i kiedy zmienie ja na wersje platna.\nGeneralnie - klon Dominiona (takiej karcianki), swietnie zrobiony, z dobrym interfejsem i stylowa grafika, z dodanym watkiem fabularnym i multi (ktorego jeszcze nie probowalem). Poki co dlugo nie pogralem, ale bawie sie swietnie.\n« Odpowiedź #86 dnia: Sierpień 08, 2011, 14:22:36 »\nCytat: Don Simon w Sierpień 08, 2011, 13:28:31\nA wiesz może, czym różni się wersja free od płatnej? Ad-ware, czy jakieś ograniczenia?\n« Odpowiedź #87 dnia: Sierpień 08, 2011, 14:50:41 »\nNo wlasnie nie bardzo potrafie znalezc. Na pewno sa reklamy i zdaje sie jakies ogrniaczenia w kampanii i multi. Ale poki co jeszcze nie zadne nie trafilem (bo kampanie zagralem ze 2 walki, a multi nie probowalem).\n« Odpowiedź #88 dnia: Sierpień 15, 2011, 18:40:07 »\nSzukam jakiegos dobrego darmowego grajka MP3. Wymagane cechy: niskie zuzycie baterii, latwosc uzywania, darmowosc. Chodzi mi o dobry odtwarzacz do sluchania podcastow. Ten wbudowany w Galaxy S jest jak dla mnie spoko, ale ma jedna zasadnicza wade. Musi dzialac w tle aby pamietac co bylo odtwarzane w przypadku spauzowania podcastu albo wyjscia z playera. A to z kolei przeklada sie na zuzycie baterii. Odtwarzacz jakiego szukam ma zapamietywac co i w ktorym momencie ostatnio odtwarzal nawet po ubiciu procesu w menadzeze zadan.\n« Odpowiedź #89 dnia: Sierpień 15, 2011, 20:39:12 »\nUberMusic. Ostatnio używam i sobie chwalę. Pamięta kiedy spauzowaliśmy utwór, można zmieniać skórki, a do tego jest ładny, przejrzysty i szybki. Kosztuje coś koło 10zł, ale naprawdę warto zapłacić tyle, testowałem trochę playerów, płatnych i darmowych i ten jest zdecydowanie najlepszy.\n« Odpowiedź #90 dnia: Sierpień 15, 2011, 21:12:37 »\nCytat: lutoslav w Sierpień 15, 2011, 18:40:07\nPrzetestuj PowerAmpa(miesięczny trial, rzadko kto go nie kupuje po tym jak z niego zacznie korzystać) albo Winampa.\n« Odpowiedź #91 dnia: Sierpień 15, 2011, 21:21:08 »\nPolecam Winampa. Sam go używam na swoim HTC i jest naprawdę świetny. Spełnia wszystkie twoje oczekiwania. Oczywiście darmowy.\n« Odpowiedź #92 dnia: Sierpień 15, 2011, 21:42:49 »\nWinampa sprawdzilem i patrzac potem na co jest zuzywana bateria w telefonie wynik jest bardzo niekorzystny w stosunku do zwyklego playera (Winamp 14% zuzycia, zwykly player ok 5-6% przy czym z Winampa korzystalem duzo krocej). Nie wiem na ile miarodajny jest ten wynik, ale chyba cos jest na rzeczy.\nSprawdze UberMusic i tego PowerAmpa, bo jak wczesniej googlowalem na ten temat to tez pare osob polecalo.\n« Odpowiedź #93 dnia: Sierpień 16, 2011, 21:22:45 »\nAktualnie używam Mortplayer. Darmowy niezły player. Ma prosty i funkcjonalny zestaw widgetow, kazdy powinien jakiś wybrać spokojnie.\nSwego czasu szukałem czegoś co ma opcję oznaczania jako przesłuchane (coś na wzór iphona, który oznacza przesłuchane podcasty) niestety nic takiego nie znalazłem. Może ktoś z forumowiczów spotkał taki player na androida?\n« Odpowiedź #94 dnia: Sierpień 17, 2011, 13:45:21 »\nJa poszukuję playera, który będzie umiał odtwarzać płyty katalogami (tak jak są wgrane na kartę) bez tworzenia playlisty. Na zasadzie: pokazuję mu katalog MP3 i ma mi zagrać z podziałem na wszystkie podkatalogi jakie są wewnątrz. Jest coś takiego? Może być płatne - winamp i standardowy player tego nie oferują, a przynajmniej się nie doszukałem.\n« Odpowiedź #95 dnia: Sierpień 18, 2011, 14:35:01 »\nSzukam jakiejs mapy polski ale takiej offline (ewentualnie map wiekszych polskich miast).\nCzy wogole jest cos takiego?\nPytam, bo niestety nie moge uzywac w telefonie internetu (wiem ze "maly" pakiet internetowy niby kosztuje grosze, ale niestety nawet tego nie moge wykupic)\n« Odpowiedź #96 dnia: Sierpień 18, 2011, 14:46:02 »\nCytat: mierniczek w Sierpień 18, 2011, 14:35:01\nJest projekt OpenStreetMap - http://www.openstreetmap.org/. Na tej stronce jest lista aplikacji Androidowych, korzystających z OSM (nie wszystkie, ale duża część w trybie offline - przygotowujesz plik lub pliki z mapami i możesz potem przeglądać na telefonie).\n« Odpowiedź #97 dnia: Sierpień 18, 2011, 18:19:19 »\nCytat: Gregys w Sierpień 17, 2011, 13:45:21\n« Odpowiedź #98 dnia: Sierpień 19, 2011, 19:10:18 »\nWygląda nieźle. Dzięki.\n« Odpowiedź #99 dnia: Sierpień 27, 2011, 00:35:29 »\nCzego uzywacie do robienia notatek? Springpad czy Evernote? Ja do tej pory używałem sprinpad. Wydaje mi się , że większy porządek można utrzymać w notatkach, ale sprawdzam evwernote, bo uchodzi za najlepszy.\n« Odpowiedź #100 dnia: Sierpień 27, 2011, 21:25:12 »\nCzy używacie programów wydłużających czas pracy baterii? Nadaje się to do czegoś i jeśli tak to, który można śmiało polecić?\n« Odpowiedź #101 dnia: Sierpień 29, 2011, 21:11:25 »\nHo, sa takie? Myslalam, ze te task killery maja przedluzyc zwyotnosc baterii, jednak ja nie zauwazylam znaczacych roznic w jej "trzymaniu" i po prostu wywalilam\nJednak, jeli sa takie programy jak piszesz to z checia je przetestuje\n« Odpowiedź #102 dnia: Sierpień 29, 2011, 22:12:14 »\nMam takie pytanie, będę miał dwa telefony z androidem w domu - czy jak kupie aplikacje na markecie na jednym telefonie, to żeby mieć ją na drugim to muszę kupić drugi raz?\n« Odpowiedź #103 dnia: Sierpień 29, 2011, 22:42:00 »\nNie, wystarczy raz, wszystko jest powiązane z kontem Google.\n« Odpowiedź #104 dnia: Sierpień 29, 2011, 23:32:34 »\nCytat: chick3nowa w Sierpień 29, 2011, 21:11:25\nWłaśnie obawiam się, że te programy przedłużające czas pracy baterii są czymś w rodzaju automatycznego task killera.\nZ jednej strony jest sporo opinii pozytywnych, a z drugiej wiele osób twierdzi, że Android nie potrzebuje ręcznego wyłączania procesów i aplikacje typu "task killer" więcej szkodzą niż pomagają.\n« Odpowiedź #105 dnia: Sierpień 31, 2011, 07:45:03 »\n« Odpowiedź #106 dnia: Sierpień 31, 2011, 15:56:11 »\nSprawdzal to ktos? Jak sie spisuje?\n« Odpowiedź #107 dnia: Sierpień 31, 2011, 19:59:08 »\nCytat: lutoslav w Sierpień 31, 2011, 15:56:11\nJa dzisiaj zainstalowałem. Jako, że w większości miejsc, w których przebywam jest wi-fi nie było sensu testować.\nPobawiłem się chwilę na edge i nawet dało się używać. Na 3G jeszcze nie odpalałem, ponieważ miałem niewiele baterii.\nCo do samego działania to czasem wywala błąd proxy.\nW niedziele wyjeżdżam więc będę mógł się bliżej przyjrzeć temu wynalazkowi i podzielić się jakimiś statystykami.\n« Odpowiedź #108 dnia: Wrzesień 07, 2011, 22:35:09 »\nKolejna gra twórców Game Dev Story, po Hot Springs Story i Grand Prix Story doczekaliśmy się Pocket League Story, który to związany jest z piłką nożną. Chwilowo cena nie zachęca do kupna (przynajmniej mnie ;p), ale napalam się.\nSwoją drogą sprawdzał ktoś te dwie pozostałe?\n« Odpowiedź #109 dnia: Wrzesień 07, 2011, 22:53:01 »\nHot Spring Story i Grand Prix Story są moim, skromnym zdaniem zdecydowanie słabsze niż Game Dev Story. Nie wciągnęły mnie, więc meh, można odpuścić.\nAle PLS zapowiada się fajnie, kupię z ciekawości.\n« Odpowiedź #110 dnia: Wrzesień 08, 2011, 09:44:17 »\nPo 3 miesiacach zerkania na android market musze powiedziec, ze to niezly SYF. Ze 3-4 gry na krzyz dobre - reszta nuda albo glupie klikadla bez sensu.\nNajlepiej o tym swiadczy ile tytulow tutaj sie przewija .\n« Odpowiedź #111 dnia: Wrzesień 08, 2011, 09:49:30 »\nNo bo może my się telefonami tak nie bawimy jak ajfoniarze\nJa mogę polecić listonic - bardzo fajna aplikacja do robienia listy zakupów.\nZacząłem używać i bardzo mi się podoba.\nA z gierek MX Moto - całkiem fajna wariacja Elastomanii, na razie tylko wersję lite grałem.\n« Ostatnia zmiana: Wrzesień 08, 2011, 09:51:32 wysłana przez SimonX »\n« Odpowiedź #112 dnia: Wrzesień 08, 2011, 10:07:30 »\nJa nasciagałem tych gier setki, bo chciałem trafić na coś dobrego. Oczywiscie ściagałem tylko te gdzie uzytkownicu oceniali na 4 lub 5 gwiazdek. Niestety większość to wariacje na 1 temat, najczęściej o niczym. Może z 6-7 gierek mnie wciagnęło. Dlatego olałem temat gier na telefonie. Zdecydowanie lepiej sprawdza się DSi do tego. córka za to jest zachwycona, bo ona lubi puzelki, ubieranki i kolorowanki. Potrafi grać w największe crapy i stawia na równi DSi z Smartem (facepalm!).\nPS. Smart to fajne narzędzie do pracy, organizator pracy, gps, mpay, komunikator, internet. gry niestety są cienkie. iOS ma o wiele lepsze gry. Brat mi co tydzien pociska nowości, które są w dechę! Ale z drugiej strony ich system jest bardzo skostniały i w życiu bym Androida nie zamienił na iOS.\n« Odpowiedź #113 dnia: Wrzesień 08, 2011, 10:50:38 »\nFatalnie, ze ten mobilny syf wplywa na rynek w calosci. Jak dlugo kalzale beda kupowac te pierdoly za 2 dolary tak dlugo branza bedzie stala w miejscu.\n« Odpowiedź #114 dnia: Wrzesień 08, 2011, 11:35:39 »\nFakt - mocno psuje rynek handheldowy. Po co mam kupować DSa/3DSa/PSP/Vitę, kiedy już mam telefon? No i przecież nie dam 100 czy 150 PLN za grę, skoro na telefon są za dolara. Skoro na dolarowej grze da się zarabiać, to ta stówa pewnie nabija kabzę twórcom.\nEch... I jak tu potem tłumaczyć, że sam jeden Dragon Quest IX skradł mi prawie 100 godzin z życia (a wcale go nie skończyłem - po prostu muszę odpocząć). Złotówka za godzinę zabawy kontra 3 złote (dolar) za gierkę na 15 minut\n« Odpowiedź #115 dnia: Wrzesień 08, 2011, 15:27:25 »\nCytat: Don Simon w Wrzesień 08, 2011, 10:50:38\nOni i tak nie mieli wplywu na to co bylo robione dla nas.\nConajwyzej Nintendo sprzeda 50 milionow 3DS zamiast 150 a ubisoft zaprzestanie wypuszczania Imagine babies\nNa sprzedaz duzych produkcji raczej nie bedzie mialo to wplywu tak samo jak Failbook nie zabil konsol swoimi grami.\n« Odpowiedź #116 dnia: Wrzesień 09, 2011, 10:07:48 »\nCytat: Mexx w Wrzesień 07, 2011, 22:53:01\nna moim szajsungu tnie, czego można się było jednak spodziewać pewnie z Hot Spring Story i Grand Prix Story jest identycznie, ech.\n« Odpowiedź #117 dnia: Październik 17, 2011, 15:44:04 »\nR Type pojawiło się na Androida Można poczuć się przez chwilę jak użytkownik Iphone'a.\n« Odpowiedź #118 dnia: Październik 17, 2011, 18:03:17 »\nJest nowa wersje Elixira właściwie teraz to Elixir 2 i dodaje masę nowych rzeczy np. skróty na belce i nowe zestawy ikon. Polecam dla mnie to jedna z najlepszych rzeczy dla andka absolutne must have zwłaszcza dla użytkowników htc sense.\n« Odpowiedź #119 dnia: Październik 26, 2011, 10:52:49 »\nnajlepsza apka pogodowa to?\nStrona wygenerowana w 0.172 sekund z 188 zapytaniami.


AleKlasa | Archiwa: SREDNIOWIECZE lektury - AleKlasa\nArchiwa: SREDNIOWIECZE lektury - AleKlasa\nChansons de geste, czyli pieśni o czynach Chansons de geste, czyli „pieśni o czynach” stanowią średniowieczną realizację eposu starożytnego. Nazwane zostały eposami rycerskimi z uwagi na kulturę, z jakiej się wywodzą. Osadzone w przestrzeni świata rycerskiego opowiadały o czynach bohaterskich, sławiły męstwo rycerzy, ich wierność, oddanie królowi, ojczyźnie i religii. Pokazywały jedną ze szlachetniejszych dróg do świętości, jaką można było osiągnąć, ginąc na polu bitwy, w obronie wiary chrześcijańskiej. Epos rycerski stał się gatunkiem popularnym w całej Europie, zgodnie\nAutor Dante Alighieri Uważany jest za ojca literatury włoskiej i literackiego języka włoskiego. To ktoś tak znany we Włoszech jak u nas Jan Kochanowski i Adam Mickiewicz razem wzięci. Włoscy uczniowie omawiają jego sztandarowy utwór Boska komedia przez długie miesiące i może dlatego, choć drobiazgowo go znają, niekoniecznie lubią. Dante urodził się w 1265 r. w pięknym, bogatym włoskim mieście, Florencji, rywalizującym o prymat w Toskanii ze Sieną. To właśnie dzięki niemu dialekt toskański, w którym pisał, czyli odmiana\nLegendę o świętym Aleksym jest przykładem polskiej literatury hagiograficznej. Hagiografia w Polsce Był wiek XIII, gdy zakon żebrzący dominikanów przeniósł na grunt polski Złotą legendę Jakuba da Voragine’a, popularny w Europie zbiór żywotów świętych. Przepisywano go i dokładano biografie świętych polskich. U nas najstarsze zabytki tego rodzaju to pochodzące z początku wieku XI żywoty świętego Wojciecha. Obfitsza twórczość w tej dziedzinie przypada na XIII i XIV stulecie. W wieku XIV powstał między innymi Żywot świętej Kingi, żony


Dlaczego Internet nie pokazuje wideo w Internecie?\nProblemy z wyświetlaniem wideo w programie Internet Explorer\nProblemy z odtwarzaniem wideo Internet Explorer (IE) może powstać z różnych powodów. Większość z nich wynika z faktu, że do oglądania filmów w IE muszą być zainstalowane dodatkowe komponenty. Ale nadal mogą istnieć inne źródła problemu, spójrzmy więc na najbardziej popularne powody, dla których mogą wystąpić problemy z procesem odtwarzania i jak je naprawić.\nStara wersja przeglądarki Internet Explorer\nDodatkowe składniki nie zostały zainstalowane lub nie są dołączone\nNiepublikowana stara wersja przeglądarki Internet Explorer może spowodować, że użytkownik nie będzie mógł oglądać wideo. Wyeliminuj tę sytuację, po prostu aktualizując przeglądarkę IE do najnowszej wersji. Aby zaktualizować przeglądarkę, wykonaj następujące kroki.\nNajczęstsza przyczyna problemów z oglądaniem wideo. Zrozum, że Internet Explorer zainstalował i włączył wszystkie niezbędne dodatkowe komponenty do odtwarzania plików wideo. Aby to zrobić, wykonaj następujące czynności.\nOtwórz Internet Explorera (na przykład Internet Explorer 11)\nW górnym rogu przeglądarki kliknij ikonę w formie narzędzia serwisowego (lub kombinacji klawiszy Alt + X), a następnie w menu, które zostanie otwarte, wybierz Właściwości przeglądarki\nW oknie Właściwości przeglądarki przejdź do karty Programy\nNastępnie kliknij Zarządzaj dodatkami\nW menu wyboru wyświetlania dodatków kliknij element Start bez pozwolenia\nUpewnij się, że na liście dodatków znajdują się składniki: Shockwave Active X Control, Shockwave Flash Object, Silverlight, Windows Media Player, Java Plug-in (może być kilka składników naraz) i QuickTime Plug-in. Musisz również sprawdzić, czy ich status jest w trybie włączonym\nWarto zauważyć, że wszystkie powyższe składniki muszą być również zaktualizowane do najnowszej wersji. Można to zrobić odwiedzając oficjalne strony internetowe twórców tych produktów\nFiltrowanie ActiveX może również powodować problemy z odtwarzaniem plików wideo. Dlatego jeśli jest skonfigurowany, musisz wyłączyć filtrowanie witryny, która nie wyświetla wideo. Aby to zrobić, wykonaj następujące kroki.\nPrzejdź do witryny, dla której chcesz włączyć ActiveX\nNa pasku adresu kliknij ikonę filtra\nNastępnie kliknij Wyłącz filtrowanie ActiveX\nJeśli wszystkie te metody nie pomogły Ci pozbyć się problemu, warto sprawdzić odtwarzanie wideo w innych przeglądarkach, ponieważ nieaktualny sterownik karty graficznej może być odpowiedzialny za niewyświetlanie plików wideo. W takim przypadku filmy nie będą w ogóle odtwarzane.\n← Wyłącz tryb offline w Internet Explorerze\nNapraw karty w Internet Explorerze →


Pilne oświadczenie rodziny Jerzego Stuhra. Mają tylko jedną ważną prośbę, apel do mediów | WTV\nOświadczenie dotyczące stanu zdrowia Jerzego Stuhra daje niejakie powody do optymizmu. Przypomnijmy, że uznany aktor trafił do szpitala z podejrzeniem udaru mózgu i nadal przebywa w krakowskiej placówce. Informacje na temat kondycji artysty przekazał jego syn, Maciej Stuhr, wydając jednocześnie apel do mediów.\nWarto przypomnieć, że stan zdrowia aktora o niemal legendarnym statusie uległ znaczącemu pogorszeniu w ubiegły weekend, w nocy z niedzieli na poniedziałek. Wobec podejrzenia udaru mózgu Jerzy Stuhr został przewieziony do Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Informacje płynące od przedstawicieli placówki nie należały do optymistycznych.\nOświadczenie Macieja Stuhra\nPortal o2.pl podaje, że doniesienia dotyczące aktora potwierdził również w rozmowie z Wirtualną Polską jego wieloletni przyjaciel Jerzy Radziwiłowicz. Z przekazanych informacji wynikało, że stan Jerzego Stuhra określany był jako ciężki, co w naturalny sposób zaalarmowało fanów artysty, którzy uważnie śledzili media, poszukując wszelkich wzmianek o aktorze.\nWiadomość dotycząca samopoczucia Stuhra spłynęła tymczasem z najrzetelniejszego, jak się zdaje, z możliwych źródeł. W rozmowie z dziennikiem "Fakt" najświeższy komunikat dotyczący stanu zdrowia artysty dostarczył Maciej Stuhr. Aktor wskazał, że według wszelkich przesłanek wszystko zmierza ku dobremu. – Tata powoli dochodzi do siebie. Teraz potrzebujemy spokoju – przekazał tabloidowi.\nDZISIAJ GRZEJE: 1. 16-letnia Alicja miała przed sobą całe życie. Niewyobrażalna tragedia w Ligocie2. Emerycie, znamy już kwotę twojej kolejnej trzynastki. Ucieszysz się i to bardzo\nApel dotyczący spokoju może dotyczyć wzmożonego zainteresowania ze strony mediów, jak i skandalicznych scen w TVP Info, gdy z choroby Jerzego Stuhra wyśmiewał się Rafał Ziemkiewicz. – Poszły takie wiadomości, których przez delikatność się nie wrzuca w obieg publiczny, że jeden ze sławnych aktorów starszego pokolenia słynący z zajadłości antypisowskiej wylądował tej nocy wyborczej w szpitalu – mówił dziennikarz.\n– Niech to też będzie przestrogą dla tych, co jak Tomasz Lis dali się podniecić tym TVN-om – dodał Ziemkiewicz. Słowa były, rzecz jasna, nawiązaniem do udaru, jakiego przed rokiem dostał dziennikarz TVN-u, znanego ze swojej niechęci do Prawa i Sprawiedliwości.\nJerzy Stuhr debiutował w polskim kinie już na początku lat 70. Znakomita część ról aktora przeszła do historii naszej kinematografii. Do najbardziej znanych i cenionych kreacji artysty należą role w "Seksmisji", "Kingsajz" czy "Killerze". Za występ w produkcji "Persona non grata" otrzymał m.in Orła za najlepszą drugoplanową rolę męską.


MojaCeed.pl • Zobacz wątek - [C1FL] Alarm kolejny raz. Komunikaty głosowe.\n[C1FL] Alarm kolejny raz. Komunikaty głosowe.\nDołączył(a): 11 kwi 2018 17:33\nC1FL SW, 1.6 Pb 125KM\n11 kwi 2018 17:41\nWitam. Kupiłem sprowadzona ze Szwajcarii śliczna kianeczke SW w automacie. Benzyna 1.6 125KM. 2011. Chociaż pisze model 2012.\nZastanawia mnie sygnał dźwiękowy, który podam na końcu w linku. Na początku myślałem że to zgłoszenie błędu silnika lub podobne ale nie. Szukałem czytałem, dzwoniłem do ASO radzilem się kolegów, wychodzi na to że to alarm. Ale dalej nie wiem czy to zwykła kontrola systemu czy jednak zgłoszenie błędu.\nPo przekreceniu kluczyka wydaje jakiś glosniczek dźwięk ciągły i dwa krótkie. Mniej więc w tym samym czasie podobnie zachowuje się śmieszna mała kontrolka chyba od alarmu obok potencjometrów do regulacji wysokości świateł i jasności deski rozdzielczej. Mam się martwić czy tak ma być.\nNikt nic nie wie i nie słyszał o czymś takim.\nRe: Alarm kolejny raz. Komunikaty głosowe.\n11 kwi 2018 18:14\nTo coś z alarmu. Musisz poszukać co ci tam zainstalowali i na podstawie tego szukać instrukcji. Swoją drogą alarm w Szwajcarii... dziwne.\nPytałeś się co było robione w aucie że go sprzedali?\n11 kwi 2018 19:01\nDorobiłem sobie sam historię do tego. Kupił ktoś sobie automat, miał kolizje, przestraszył sie i sprzedał. Coś koło tego. Albo gorzej.\nAuto było uderzone, prawa lampa błotnik, maskę ledwo dotknęło, i szyba przednia. Mogło wyglądać na potracenie człowieka, ale uszkodzenie wskazywało na coś twardszego, słupek, motocykl. Widziałem zdjęcia, na szybie w prawym dolnym rogu, stłuczenie szyby podobne do silnego uderzenia punktowego, ale błotnik i lampa jak jakiś betonowy słupek. Auto od handlarza więc prawdy się nie dowiem.\nOgólnie jak nowe, 70 tys przebiegu. Poza tym niby nic podejrzanego. 19tego idę na kosztowny przegląd do ASO. 700zl, chce na początku zrobić co należy.\nSpróbuję znaleźć jakaś centralke lub coś co mi powie jaki to alarm.\nhttps://www.otomoto.pl/oferta/kia-ceed- ... zAHlA.html\nA to ogłoszenie, chyba zgodne z regulaminem. Jeszcze wisi.\n11 kwi 2018 21:25\nZapytaj przy okazji w ASO o przebieg, bo powinni mieć ślad w systemie. Przebieg ma taki, jakby auto nie jeździło prawie wcale\nOstatnio edytowano 12 kwi 2018 06:38 przez Yankee, łącznie edytowano 1 raz\n11 kwi 2018 23:54\nNa Kia hotline vin mówi że w 2014 w czerwcu była na jakiejś drobnej gwarancji, miała 41 tys przebiegu. Więc na oko by się zgadzało. Nie dziękuję, oby było jak mówisz. :-):-)\n13 kwi 2018 15:33\nOk. Znalazłem centralke, ale to nie alarm. To parktronik. Jakiś czeski wynalazek chyba. Długi dźwięk mówi o błędzie czujnika, dwa krótkie wskazują który czujnik. W tym przypadku drugi.\nTo nie jest 23 tylko E2. Error 2.\n14 kwi 2018 08:40\nTo karta systemu kontroli dostępu na parking tak na 99%\nWywal to z auta i po sprawie.\n14 kwi 2018 08:59\nA to nie jest komunikat czasem Pull Up Pull Up Terrain Ahead?\n14 kwi 2018 10:38\nJedno i drugie dobre, ale Pull Up mnie rozwalił.\nPilne komunikaty przedwyjazdowe\n1, 2przez pioter » 29 maja 2017 10:31 w X Jubileuszowy Ogólnopolski Zlot Sympatyków Kia cee'd Tresna 2017\n33 Odpowiedzi / 6778 Wyświetlone\n02 cze 2017 05:19\nC3 kolejny błąd w cenniku?\nprzez Zinman » 20 lip 2019 21:29 w Akcesoria i wyposażenie\n2 Odpowiedzi / 1373 Wyświetlone\nOstatni post przez Adamos\nKolejny Tajemniczy Przycisk\nprzez vendetta » 19 sie 2016 21:56 w Akcesoria i wyposażenie\n8 Odpowiedzi / 3053 Wyświetlone\n22 sie 2016 08:15


Terapia logopedyczna – Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Chełmży\nZgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno – pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych (Dziennik Ustaw z 2013r. poz. 199 ze zmianami) informujemy, że do podstawowych zadań specjalistów Poradni należy między innymi:\nudzielanie dzieciom i młodzieży oraz rodzicom bezpośredniej pomocy psychologiczno-pedagogicznej (…)\nOznacza to, że logopeda Poradni w pierwszej kolejności wykonuje badania diagnostyczne dzieci i młodzieży: badania rozwoju mowy, komunikacji i artykulacji, w celu wydania opinii, orzeczenia lub informacji. Każdorazowo rodzic, po badaniach, otrzymuje informację o wynikach oraz wskazówki do indywidualnej pracy w domu oraz instruktaże ćwiczeń logopedycznych, jeśli jest taka potrzeba. Terapię logopedyczną w żłobkach, przedszkolach i szkołach prowadzą zatrudnieni tam specjaliści.\nNa terapię przyjmowane są dzieci z rejonu Poradni:\ndzieci przedszkolne i szkolne – z placówek, w których są logopedzi – konsultacyjnie trudne przypadki, złożone trudności logopedyczne;\ndzieci nieuczęszczające do placówki (żłobka/ przedszkola) w wieku do 6 lat;\nNa terapię nie będą przyjmowane dzieci spoza rejonu Poradni oraz dzieci, które objęte są terapią logopedyczną w innych placówkach.\nNa zajęcia przyjmowane są dzieci:\nktóre nie mówią,\nz zaburzeniami mowy powodującymi zakłócenia komunikacji językowej oraz utrudniającymi naukę.\nZasady udzielania pomocy logopedycznej:\nWnioski o przeprowadzenie diagnozy przyjmowane są w sekretariacie, przez cały rok.\nO terminie przeprowadzenia diagnozy decyduje kolejność przyjęcia wniosku.\nPo przeanalizowaniu wniosku logopeda ustala termin badania dzieci.\nSekretariat telefonicznie informuje rodziców/opiekunów o konkretnym terminie wizyty – dzień, miesiąc i godzina.\nWizyta w Poradni jest jednorazowa (w uzasadnionych przypadkach poszerzona o kolejne spotkania) – logopeda stawia diagnozę logopedyczną oraz przekazuje rodzicom zalecenia dotyczące pracy z dzieckiem w domu.\nW sytuacji gdy dziecko nie uczęszcza do żadnej placówki – logopeda wraz z rodzicami/ opiekunami ustala terminarz indywidualnych zajęć logopedycznych, które będą odbywać się na terenie Poradni.\nW uzasadnionych przypadkach, rodzice zobowiązani są do wykonania dodatkowych badań specjalistycznych, niezbędnych do prowadzenia dalszej i skuteczniejszej terapii, zgodnie z zaleceniami logopedy (laryngologicznych, neurologicznych, ortodontycznych, psychologiczno-pedagogicznych, psychiatrycznych itd.)\nNa badanie diagnostyczne/zajęcia przychodzą wyłącznie dzieci zdrowe (niegorączkujące, niezakatarzone i niekaszlące).


alexjones.pl Informacje ze świata Bill Clinton w sukience i szpilkach: szokujące znalezisko w domu zmarłego miliardera Epsteina\nKategoria: Informacje ze świata Piątek, 16 sierpień 2019 12:04\tNapisał Andreas\nObraz Petrina Ryan-Kleid\nW rezydencji amerykańskiego finansisty Jeffrey’a Epsteina, który popełnił samobójstwo w więzieniu, wisi portret byłego prezydenta USA Billa Clintona w niebieskiej sukience i czerwonych szpilkach – poinformowała gazeta „Daily Mail”, powołując się na źródła.\nNa obrazie Clinton pozuje w Gabinecie Owalnym. Ma na sobie czerwone szpilki i niebieską sukienkę przypominającą kreację Moniki Lewinsky lub na ceremonii wręczenia nagrody Centrum Kennedy’ego. Były prezydent uśmiecha się, siedząc w fotelu, i wskazuje palcem na obserwatora – podaje wydanie.\nAutorką obrazu jest Petrina Ryan-Kleid. Nie wiadomo, czy Epstein kupił oryginał, czy w jego rezydencji wisi kopia.\n„To był wykapany Bill Clinton. To było szokujące, to jego wizerunek. Bardzo prowokacyjny obraz o charakterze seksualnym. Miał na sobie szpilki, niebieską sukienkę, a jego ręce były ułożone w dziwny gest” – powiedziała kobieta, która była w rezydencji. Zauważyła obraz, gdy wraz z partnerem biznesowym przechodziła obok otwartych drzwi.\nPod koniec ubiegłego tygodnia Jeffrey Epstein popełnił samobójstwo w więzieniu federalnym w Lower Manhattan. Miliarder był oskarżany między innymi o molestowanie seksualne i namawianie do prostytucji nieletnich dziewcząt. Według prokuratury w latach 2002-2005 finansista zapraszał je do swoich rezydencji w Nowym Jorku i na Florydzie. Za seks płacił im gotówką. Ponadto zachęcał je, aby werbowały kolejne nastolatki. Niektóre z nich miały po 14 lat.\nEpstein nie przyznał się do winy. Groziło mu do 40 lat więzienia za handel nieletnimi w celach seksualnych. W latach 2007-2008 finansista był już oskarżony o molestowanie nieletnich, groziło mu wówczas dożywotnie więzienie. Miliarder przyznał się do winy i odbył karę 13 miesięcy więzienia.\nPonownie Epstein został aresztowany na początku lipca. Nowe oskarżenia doprowadziły do skandalu i dymisji sekretarza pracy Alexandera Acosta. Właśnie on w 2008 roku był prokuratorem w sprawie miliardera.\nNajważniejsze wydarzenia minionych tygodni - Sierpień 2019\nFBI na „wyspie pedofilii” należącej do Epsteina. Francuski wątek śledztwa\nUSA: tajemnicza śmierć organizatora orgii dla milionerów. Trump sugeruje, że winni są Clintonowie\nUdziałowcy bagna czyli światowy pomponik\nWięcej w tej kategorii: « Kaszmir: Pakistan zmienia nagle ton na wojenny. Czy użyje broni jądrowej?\tWSJ: Trump chce kupić Grenlandię. Dania odpowiada »