Moc modlitwy - dziś\nMatko Kolumbo dziękuję Ci za uproszenie łaski powrotu do pełni zdrowia dla ks. Edwarda.\nDziękuję za wstawiennictwo do Boga i Maryi! Moja Synowa Ania jest w ciąży. Syn Grzegorz, Ania i my – Dziadkowie, dziękujemy Tobie za wszystko. Boże, jakże się cieszymy! Wymodliliśmy za Twoją pomocą dzieciątko, a wierzymy, że będzie i następne, tak jak przy bramie Twojego klasztoru, gdzie jesteś z dwójką dzieci.\nMarzec – kwiecień 2015r.\nBardzo dziękuję za CUD NARODZIN i ciągłą opiekę nad Anastazją, proszę o łaskę wybłagania jej całkowitego uzdrowienia! (…)\nSanok, 27 lutego 2014 r.\nWitam. Chciałbym poinformować o otrzymanych łaskach po modlitwie półtorarocznej do Sługi Bożej Matki Kolumby Białeckiej Założycielki Sióstr św. Dominika.\nModliłem się o rzucenie palenia tytoniu – byłem strasznie tym paleniem owładnięty. Paliłem dwie i pół paczki dziennie przez około 13 lat. Pewnego dnia znalazłem w książeczce z Pierwszej Komunii św. obrazek Sługi Bożej Matki Kolumby Białeckiej i postanowiłem się modlić o uwolnienie od tytoniu. Sama książeczka, w której znalazłem obrazek Sługi Bożej odnalazła się po 25 latach od zaginięcia w kościele św. Józefa Robotnika w Ustrzykach Dolnych.\nBukowiec, 4 lutego 2014 r.\nPragnę serdecznie podziękować Założycielce Zgromadzenia Sióstr Dominikanek, Słudze Bożej Matce Kolumbie Białeckiej, za uzdrowienie mojego męża Kazimierza.\nMąż choruje od dłuższego czasu. Jest po operacji nerki, zachorował na cukrzycę. Od października 2013 r. zaczął mieć okropne duszności, cukier po prostu szalał albo spadał tak, że mąż zasypiał, albo szedł w górę. Kłopoty z oddychaniem były tak duże, że mąż się dusił. Nie mógł spać, ruszać się, każdy ruch sprawiał ból i nasilenie duszności. Przebywał w szpitalu kilkakrotnie, praktycznie cały czas i w Sanoku i w Lesku. Ja ciągle modliłam się o zdrowie męża. Przełom nastąpił teraz w styczniu 2014 r. Być może zmiana leków wpłynęła na taką poprawę stanu zdrowia. Ja jednak uważam, że to cud wyproszony za przyczyną Sługi Bożej Matki Kolumby. Obecnie mąż przebywa w domu. Normalnie oddycha, cukier się ustabilizował. Cały czas zażywa leki i cieszy się każdym dniem przeżytym normalnie bez duszności.\nPragnę również nadmienić, iż Matkę Kolumbę proszę również o cud uzdrowienia mojej wnuczki Jagody, która cierpi na rdzeniowy zanik mięśni SMA III. Jest to choroba genetyczna i nie ma na nią leku. Jedynie Pan Bóg może ją uzdrowić. Ja głęboko wierzę, że i w tym przypadku Matka Kolumba działa, gdyż dziecko ciągle samo chodzi, choroba w ogóle nie postępuje. Córka ją cały czas rehabilituje i to na pewno przynosi efekty. Ale modlitwa i zaufanie Najlepszemu Lekarzowi Jezusowi i orędownictwo Sługi Bożej Matki Kolumby Białeckiej więcej znaczy, niż wszystko inne.\nJeszcze raz dziękuję i serdecznie pozdrawiam. Pozostaję z nadzieją, że Pan Bóg obdarzy mnie jeszcze wieloma łaskami za przyczyną Sługi Bożej Matki Kolumby Białeckiej.\nDroga Siostro Beniamino i wszystkie Siostry!\nZ całego serca dziękujemy za Waszą modlitwę i wstawiennictwo u Matki Kolumby Białeckiej w tym szczególnie trudnym dla nas okresie walki z chorobą nowotworową.\nDziś, z perspektywy czasu widzimy, jak wielką łaską otaczał nas Pan w chwilach, które po ludzku rzecz biorąc, wydawały się być samą tylko ciemnością. Nie mamy cienia wątpliwości, że modlitwa Sióstr i wstawiennictwo Matki Kolumby Białeckiej u Boga pozwoliło nam wytrwać w zaufaniu Bogu i cieszyć się z powrotu do zdrowia Bartka.\nPozostajemy wdzięczni, zapewniając jednocześnie o naszej za Siostry modlitwie.\nAlicja i Bartosz Rosłanowie wraz z dziećmi.\nDo Sióstr Dominikanek Matki Kolumby (Białeckiej)\nMam na imię Shawn Egan. W roku 2011, w Środę Popielcową podczas ścinania drzewa uległem wypadkowi i doznałem poważnego uszkodzenia rdzenia kręgów. Zostałem sparaliżowany od ramion w dół. Nie byłem w stanie sam oddychać, więc podłączono mi respirator. Lekarze orzekli, że nigdy nie będę w stanie sam oddychać z powodu całkowitego uszkodzenia membrany (cienka elastyczna przegroda między dwoma ośrodkami).\nPodczas Wielkiego Postu w roku 2012, s.Joachima zaproponowała odprawienie nowenny przez przyczynę Sługi Bożej Matki Kolumby (Białeckiej) o łaskę uzdrowienia dla mnie. W tej nowennie brały udział Siostry Dominikanki i nasza parafia. Chcę poinformować, że w ciągu kilku miesięcy od Wielkanocy nastąpiła poprawa mojego zdrowia. Stałem się bardziej silny i mogę oddychać 24 godziny o własnych siłach. (wentylator odłączono 8 VIII; wcześniej odłączono respirator).\nUważam to za cud, że moja przepona pracuje teraz o własnych siłach. Jeśli będę nadal oddychał tak dobrze, to mój lekarz powiedział, że przed Bożym Narodzeniem zostanie całkowicie usunięta rurka z tchawicy. (Rurkę pozostawiono tylko na wypadek jakichś zmian w drogach oddechowych). Moje ramiona również stają się coraz mocniejsze. Wprawdzie od początku mogłem trochę ruszać moim lewym ramieniem, teraz jednak moje ramię jest tak mocne, że mogę operować moim elektrycznym wózkiem. Moją nadzieją jest, że dzięki modlitwom będę mógł pewnego dnia chodzić ponownie.\nBardzo dziękuję wszystkim za modlitwę i wsparcie\nZ najszczerszą wdzięcznością,\nSerdecznie dziękuję za Twoje, Kochana Matko Kolumbo, wstawiennictwo u Boga i wyproszenie łask potrzebnych dla pana Egan Shawn z USA. Dziękuję Ci, Matko, w imieniu jego samego i jego rodziny za łaskę uzdrowienia fizycznego, tak, że nie musi on oddychać za pomocą tuby, ale już samodzielnie. Prosimy Cię, Matko, o jego całkowite uzdrowienie z paraliżu powypadkowego.\nWdzięczna za Twoją, Matko Kolumbo, miłość do nas.\ns.Joachima Celińska OP\nKamesznica, październik 2012 r.\nSzanowna Matko Generalna!\nChciałabym dać świadectwo działania, siły modlitwy i zawierzenia Panu Jezusowi i Matce Najświętszej Niepokalanej w życiu mojej rodziny wobec wypadku, jakiego doświadczyła moja synowa Anna.\nW dniu 15 lipca 2009 r. (przez moje roztargnienie wcześniej podałam datę 14 lipca) podczas porządkowania na placu budowy domu, cięcia odpadów drewnianych, Ania uległa wypadkowi – pocięła lewą dłoń i nadgarstek – właściwie cały ten obszar był poszarpany, ręka wisiała dosłownie na włosku. Syn wezwał PR, ja wcześniej założyłam opatrunek (jestem pielęgniarką). Pogotowie zawiozło Anię do szpitala w Żywcu – tam była pierwsza operacja. Wszystko działo się tak szybko, kiedy Ania była już na sali operacyjnej jedno, co przyszło mi wtedy do głowy, to zawiadomić rodzinę i przyjaciół, aby się modlili o uratowanie ręki. Po jakimś czasie moja przyjaciółka Agata i koleżanka z pracy zadzwoniła, że modli się cała armia ludzi, a nade wszystko Siostry w Wielowsi koło Sandomierza. To wszystko dało mi siłę, nadzieję i ufałam, że wszystko będzie dobrze. Nazajutrz rano była też Msza św. w naszym kościółku w Grapce, był to dzień 16 lipca Św. Matki Boskiej Szkaplerznej i odpust, również modlili się ludzie z naszej parafii. Głęboko wierzę w to, że dzięki tym modlitwom i wstawiennictwu Siostry Kolumby moja synowa ma dzisiaj sprawną rękę. W tym roku w kwietniu urodziła synka Kacperka, wcześniaka – ale wszystko jest dobrze, dziecko rozwija się prawidłowo. Oczywiście Ania przeszła jeszcze kilka operacji w szpitalu w Piekarach Śląskich, zawsze wtedy prosiłam o modlitwy Siostry w Wielowsi oraz modliłam się o wstawiennictwo Matki Kolumby. Wierzę, że zostaliśmy wysłuchani przez Matkę Bożą i Pana Jezusa, i że ta ręka jest sprawna w takim stopniu, to cud od Boga.\nChcę przez ten list dać świadectwo działania Łaski Bożej oraz serdecznie podziękować Siostrom z Wielowsi za wszystkie modlitwy i życzyć dużo Łask Bożych i opieki Matki Bożej Niepokalanej. Dzięki tym wydarzeniom poznałam siostrę Beatę, która całym sercem mnie wspierała i nadal wspiera w modlitwach. Od siostry Beaty dostałam dużo obrazków Matki Kolumby oraz obrazów Matki Najświętszej Niepokalanej, które rozdałam różnym ludziom, aby się modlili.\nPoznań, październik 2010 r.\nŚwiadectwo uleczenia za pośrednictwem\nSługi Bożej Matki Kolumby Białeckiej.\nW roku 2008 rozbolały mnie strasznie kolana. Żeby pójść do lekarza byłam oporna. Bardziej wierzę Bogu – Lekarzowi, no i ofiarowywałam ból za moje grzechy.\nKiedyś byłam w którymś z Kościołów i wzięłam zdjęcie – obrazek z Matką Kolumbą. Ale jak włożyłam, tak tam był. Gdy któregoś dnia szłam ulicą do kościoła, a właściwie kuśtykałam, a łzy płynęły z bólu, sięgnęłam do kieszeni. Wyjęłam zmięty obrazek. Chciałam podrzeć i wyrzucić. Ale pomyślałam: świętych do kosza! Zobaczę w domu, kto to jest.\nI zwróciłam się o pomoc do Matki Białeckiej. Przykładałam obrazek do kolan. Po kilku dniach, bez ingerencji lekarza, ból ustąpił i zaczęłam normalnie chodzić. Do dzisiaj modlę się przez wstawiennictwo tej kochanej Sługi Bożej – Matki Białeckiej. Niestety nie mogę tego potwierdzić zeznaniem lekarskim, ale w imię Boga, mówię, że to prawda, co napisałam. Muszę tylko dowiedzieć się więcej o tej Kochanej osobie, o jej życiu.\nPozdrawiam całe Zgromadzenie Sióstr św. Dominika.\nDziękuję za dar spowiedzi mojej mamy!\nDziękuję Ci, Matko, za wstawiennictwo u Najjaśniejszej Panienki i wysłuchanie próśb moich o pomyślną operację córki mojej Anny.\nProszę o dalszą opiekę nad nią.\nKochana Matko Kolumbo!\nDziękuję Ci za wstawiennictwo u Jezusa w sprawie operacji Igi i Wielkanocnej spowiedzi świętej Aleksandra i Ewy. Proszę Cię o łaskę nawrócenia dla Zdzisława i odzyskanie wzroku dla Igi.\nDziękuję, że byłaś, Matko, obecna przy śmierci Franciszka, umierał tak spokojnie.\nPragnę serdecznie podziękować Matce Kolumbie!\nPrzybyłem tu w zeszłym roku 9 sierpnia udręczony problemem studiów i brakiem pomysłu, jak dokończyć pracę magisterską. Po powrocie stąd wszystko poszło jak „z płatka”. Gorąco wierzę, że modlitwa spowodowała wstawiennictwo Matki Kolumby Białeckiej i mogłem spokojnie napisać pracę magisterską, za przyczyną Matki Kolumby Białeckiej. Od tego czasu czuję jej obecność w swoim życiu.\nW dniu zakończenia Nowenny do Sługi Bożej Matki Kolumby Białeckiej o zdrowie naszego wnuka Michałka Dumy, dziękujemy w pokorze za łaski, jakie otrzymał, że może już sam oddychać bez aparatów, reaguje, mówi. Drogi oddechowe są w lepszym stanie. Ma zrobiony częściowo przeszczep skóry.\nSługo Boża Matko Kolumbo, miej Michałka w dalszej opiece, błagamy Cię dodaj mu sił i wytrwanie w tym cierpieniu.\nTeresa i Andrzej Węgiel\nDziękujemy gorąco wszystkim kochanym Siostrom za wsparcie duchowe i modlitwy. Bóg zapłać!\nKochana Matko Fundatorko!\nPrzez Twoje dłonie, Matko Kolumbo, dziękuję Bogu za cud powrotu do zdrowia Michała Dumy. Składam dziękczynienie wraz z Michałem, uczniami naszej szkoły i gronem pedagogicznym. W tym roku znów potrzebujemy Twojego wstawiennictwa dla Gabrysi Serefin, o łaskę wyzdrowienia z powikłań poanginowych – zapalenie opon mózgowych. Matko Kolumbo, wysłuchaj modlitwy zanoszonej przez Twoje wstawiennictwo, zwłaszcza, że inicjatywa nowenny (2 – 9 II 2005) wyszła od uczniów kl. IV i V. Prosimy o zdrowie dla Gabrysi.\nUkochana Matko Kolumbo!\nChcę Ci podziękować za przywrócenie mi zdrowia, które utraciłam podczas II wojny, za Twoją opiekę i Twoje wstawiennictwo u Boga, o które Cię prosiłam w pierwszych latach życia zakonnego i nie zawiodłam się, mimo upływu tylu lat. W tamtym trudnym czasie, gdy zesłabły moje siły poprosiłam Cię o pomoc. Powiedziałam wówczas, że jeśli chcesz mnie w Twoim Zgromadzeniu, to musisz mi dać zdrowie. Ty mnie wysłuchałaś, bo jesteś czułą Matką – Aniołem dobroci. Dziękuje Ci i proszę Cię o dalszą opiekę, bym sprostała oczekiwaniom Pana Boga względem mnie.\ns.Paula (l. 83)\nDziękuję za opiekę i pomoc w życiu, bez której nie moglibyśmy cieszyć się naszymi dziećmi. Proszę o dalszą opiekę w życiu.\n2 listopada 1988r.\nNajdroższa nasza Matko, gorąco proszę Cię, uproś u Pana łaskę szczęśliwego macierzyństwa dla Marysi. Tobie, Matko Kolumbo, polecam też wszystkich najbliższych memu sercu. Czuwaj nad nimi i wybłagaj mi łaskę coraz wierniejszej służby Panu.\nNajdroższa Matko Kolumbo, dziś pragnę gorąco podziękować Ci za wysłuchanie mojej prośby z 2 listopada 1988 r. Wyprosiłaś łaskę szczęśliwego macierzyństwa dla mojej siostry Marii. Dziś Dominik i Joanna są pociechą całej rodziny. Proszę, bądź nadal dla nich Opiekunką, tak, jak jesteś dla mnie.\nDziękuję, że jestem powołana do Bożej służby właśnie w Twoim Zgromadzeniu. Dziękuję za to Zgromadzenie.\nSpraw, abym wytrwała. Bym wzrastała w świętości. Abym ukochała Jezusa utajonego w Najświętszym Sakramencie oraz tradycję i charyzmat Zgromadzenia, do którego mnie powołał oraz Ciebie, najdroższa Matko. Prowadź mnie na tej trudnej, a tak pięknej drodze zakonnego życia.\nProszę Cię za moich rodziców (Ty wiesz, co im jest potrzeba). Za moją Wspólnotę – w intencji Kapituły Generalnej.\nBądź mi wzorem i przewodniczką – jak być wierną Utajonej Miłości. Jak żyć dla Jezusa w Hostii.\ns.Karolina – postulantka\nMatko Kolumbo Białecka, dziękuję Ci za otrzymaną łaskę – odmianę życia naszej córki. Proszę Cię o odmianę życia, wzajemną miłość w naszych rodzinach, szczęśliwe urodzenie wnuka, świętość życia małżeńskiego, dar macierzyństwa dla Moniki i Kingi, światło Ducha Świętego w codziennym rodzinnym życiu.\n13 października 2001 r.\nTobie oddałam w opiekę moje dzieci wraz z ich rodzinami. Dzisiaj mam okazję serdecznie Ci za wszystkie otrzymane łaski podziękować i prosić o dalsze łaski i wstawiennictwo.\nS. Julia Stanisława Bakalarz, Kraków, Polska, 1999.\nPodziękowanie sł. Bożej M. Kolumbie Białeckiej napisane przez s. Włodzimierę Stawarz. Dotyczy łaski powrotu do zdrowia z niezdiagnozowanej do dziś, ale bardzo ciężkiej choroby s. Julii Bakalarz – dominikanki\nPodziękowanie s. Włodzimiery Stawarz\nKiedy 16 października 1999 dowiedziałam się o poważnej, choć bliżej nie zdiagnozowanej chorobie s. Julii Bakalarz, współsiostry z nowicjatu, wydawało mi się, że trzeba modlić się dla niej o łaskę powrotu do zdrowia przez przyczynę naszej błogosławionej s. Julii Rodzińskiej, po pierwsze dlatego, że to nasza świeża i na razie jedyna błogosławiona, to niech się wykaże, a po drugie, że to właśnie Jej imienniczka leży poważnie chora w szpitalu, a lekarze nie wiedzą co to za choroba.\nRozpoczęłyśmy we wspólnocie nowennę przez wstawiennictwo bł. S. Julii Rodzińskiej. Kiedy w drugiej połowie listopada stan zdrowia znowu bardzo się pogorszył i temperatura podniosła się do 40⁰ i nadal nie wiadomo było co to za choroba, doszłam do wniosku, że widocznie bł. s. Julia pragnie odstąpić Matce Kolumbie możliwość uproszenia tej łaski. Wspólnie z siostrami podjęłyśmy decyzję o rozpoczęciu nowenny 9 Mszy św. i Komunii św. oraz modlitw przez wstawiennictwo Śł. Bożej Matki Kolumby Białeckiej prosząc o łaskę całkowitego powrotu do zdrowia s. Julii. Byłyśmy wewnętrznie głęboko przekonane, że nasza Matka Kolumba wyprosi u Pana Jezusa tę łaskę. Nowenna rozpoczęła się Maszą św. w dniu odnowienia naszych ślubów zakonnych dnia 21 listopada. Wysłałam także fax do Krakowa z prośbą o włącznie się sióstr w tę nowennę i do sióstr w Mugnano. O ile było to możliwe uczestniczyłyśmy we Mszy św. odprawianej przez 9 kolejnych dni przez ks. prałata Pawła Ptasznika w tej intencji. Aktywnie, chętnie włączyły się w tę nowennę od 22 listopada nasze siostry z Mugnano.\nOsobiście obiecałam naszej Matce Fundatorce, że jeżeli s. Julia powróci do zdrowia przekażę pisemne podziękowanie za tę łaskę. W ostatnim dniu nowenny otrzymałam radosne wiadomości z Krakowa, że s. Julia czuję się dość dobrze, wraca do zdrowia, ma apetyt i chociaż nadal nie postawiono diagnozy, jak wynikało z badań niebezpieczeństwo minęło. Miała pozostać jeszcze tydzień czasu w szpitalu na obserwacji. Radość nasz była i jest ogromna i chociaż dowiedziałam się, że wiele różnych osób modliło się przez przyczynę różnych świętych i błogosławionych, to jednak jestem wewnętrznie i głęboko (wprost niezachwianie) przekonana, że łaskę tę uprosiła s. Julii nasz Sł. Boża Matka Kolumba Białecka. Pragnąc wyrazić wdzięczność za łaskę powrotu do zdrowia s. Julii oraz wypełnić złożoną obietnicę składam to podziękowanie w formie pisemnej.\nDziękujemy Ci Matko Fundatorko, że nam tę łaskę wyprosiłaś!\nRzym, Luty 2000\nTeresa Ziarnik, Ropczyce, Polska, 1998.\nTeresa Ziarnik dziękuje za nagłe uzdrowienie z choroby kręgosłupa. Mówi o przyzywaniu pomocy w modlitwie przez przyczynę Sł. Bożej. Ze czcią przykładała obrazek sł. Bożej do miejsc chorych. Mimo, że przekazywane szczegóły sugerują znaczne emocjonalne usposobienie piszącej, nieco dewocyjną pobożność i skłonność do "nadzwyczajności", to jednak także lekarz prowadzący chorą zaświadcza o ustąpieniu dolegliwości bez stosowania środków farmakologicznych, co jest niewytłumaczalne z punktu widzenia medycznego.\nPodziękowanie Teresy Ziarnik, Ropczyce 11.07.1999 r.\nRopczyce 11.07.1999 r.\nCzcigodna Matko Generalna\nPragnę dać na piśmie świadectwo uzdrowienia mnie przez wstawiennictwo Sł. Bożej Matki Kolumby Białeckiej. Było to 19.06.1998 r. w godzinach popołudniowych między 17 a 18 godziną.\nWybierałam się do naszej parafii Przemienienia Pańskiego w Ropczycach, gdzie miałam prowadzić 1 godz. Czuwania z Krucjaty Wyzwolenia człowieka ze swoją grupą. Położyłam się wcześniej, aby odpocząć, syn mnie obudził i zaczęłam ubierać się do kościoła. Przy ubieraniu rajstop poczułam wielki ból w kręgosłupie, że nie mogłam ani się wyprostować ani chodzić, z bólu same łzy mi leciały, nie wiem, co to było, czy wystąpienie kręgu czy coś innego, bo już miałam coś takiego wcześniej.\nCórka wezwała pogotowie. Lekarz przepisał mocne leki przeciwbólowe i dał skierowanie do poradni Neurologicznej i kazał leżeć, w ogóle nie wolno chodzić. Leżąc płakałam myśląc dlaczego akurat teraz, kiedy tak bardzo chciałam iść na to czuwanie nocne i czynnie uczestniczyć w modlitwie różańcowej o trzeźwość narodu. Nie mogłam się z tym pogodzić, że zamiast do kościoła, muszę leżeć. Kazałam córce przynieść moje książeczki, z których codziennie odprawiałam swoje modlitwy oraz różaniec… Książeczka mi się otworzyła akurat tam, gdzie miałam obrazek Sł. Bożej Matki Kolumby Białeckiej […] Poczułam w duszy coś niesamowitego, wielki spokój i radość. Wzięłam obrazek, pocałowałam ze łzami w oczach i przyłożyłam do chorych miejsc kręgosłupa, a byłam sama w domu i prosiłam, aby mnie uzdrowiła. […]\nOd tego czasu uzdrowienia codziennie gorąco się modlę o zdrowie dla mnie, obiecałam Jej, że napiszę podziękowanie do Zgromadzenia i już dawno się zbierałam, ale jakoś sama nie mogłam uwierzyć w to, że jestem zdrowa i mogę pracować. Tabletki mi wtedy córka kupiła, ale dała dopiero po powrocie z czuwania nocnego. Poleżałam modląc się, wstałam nie czując żadnego bólu. Zażyłam te tabletki na noc [przeciwbólowe], ale nie były mi potrzebne. Dostałam skierowanie do neurologa, które mam do dziś i nie byłam u żadnego lekarza do dziś.\nBardzo mnie to zdziwiło, bo ostatnio wtedy wybrałam 10 zabiegów od 25.05.98 do 18.06.98. Były to takie zabiegi: Ultra dźwięk na szyję, laser ale nie miałam go bo był zepsuty, i taki zabieg na plecy, nie mogę go przeczytać, a zapomniałam jak się nazywa. Bardzo mnie to zdziwiło, że 6 czerwca skończyłam zabiegi, a 19 czerwca złapało mnie tak szybko po zabiegach. Chciałam jeszcze napisać, że często co 3-4 miesiące chodziłam do lekarza i na zabiegi: Laser, masaże, parafina, ultradźwięki, wygrzewanie lampami i inne. Wszystko to było na krótko 2-3 miesiące i od nowa ból.\nTeraz od 25 listopada’98 pracuję w rozlewni wód gazowanych i muszę całe 8 godzin stać i dużo dźwigać, co przy moim kręgosłupie jest niewskazane, ale żeby mieć i utrzymać pracę, muszę to wszystko robić. Często chodzę, a nawet nieraz codziennie do kościoła i modlę się o zdrowie. Sama nie mogę w to uwierzyć, że mogę stać, siedzieć, spać, pracować nie odczuwając bólu. Przedtem tak nie mogłam, ciągle bóle wracały. Nie mogłam stać, nawet siedzieć długo w jednej pozycji, spać też było bardzo trudno, wstawałam rano gorsza jak się położyłam. Pracuję w rozlewni na trzy zmiany, mało śpię, czego bardzo się koleżanki dziwią, że potrafię tak żyć. Bardzo bym chciała, aby Sł. Boża Matka Kolumba była jak najszybciej beatyfikowana. […] Minął już rok w czerwcu 19.06.99 jak nie byłam u żadnego lekarza, dla mnie jest to cud.\nWielowieś, Polska, 1997.\nPodziękowanie za oddalenie klęski powodzi poważnie zagrażającej Wielowsi zostało wpisane w Księdze próśb i podziękowań przy sarkofagu sł. Bożej m. Kolumby Białeckiej w Wielowsi pod datą 15.07.1997.\n„Proście a otrzymacie…” Boże Mocy ufających Tobie! Przyjmij dziękczynienie za wysłuchanie prośby przez wstawiennictwo Naszej Ukochanej Matki Kolumby, iż raczyłeś oddalić od nas klęskę powodzi. To dla nas widzialny znak, że masz upodobanie w ofierze życia i śmierci Sł. Bożej Matki Kolumby. Za ten znak, za ocalenie przyjmij łaskawie od nas – jako dar wdzięczności modlitwę i nasze życie, które pragniemy Tobie ofiarować.\nTwoja duchowa córka wraz z siostrami wielowiejskimi. 15.07.97\nMachowska Elżbieta, Gdańsk, Polska, 1996.\nElżbieta Machowska składa podziękowanie za 3 łaski otrzymane przez wstawiennictwo sł. Bożej M. Kolumby Białeckiej: 1) uratowanie przed rozpadem rodziny brata, 2) znalezienie stałej i dobrej pracy przez znajomą - wdowę, 3) sama pisząca zaświadcza, że pomimo choroby i wbrew wszelkim oczekiwaniom wróciła do swojej pracy.\nGdańsk 10 czerwiec 1996 r.\nNiniejszym pragnę poinformować o otrzymanych łaskach za wstawiennictwem Sł. Bożej Matki Kolumby Białeckiej:\n1. W 1994 roku w mojej parafii pod wezwaniem św. Maksymiliana Kolbego gościły Siostry Dominikanki. Od nich dowiedziałam się o Matce Kolumbie Białeckiej. W tym czasie rodzina mojego brata przeżywała ogromny kryzys. Brat chciał opuścić rodzinę dla innej kobiety. Zaczęłam modlić się o Jej wstawiennictwo u Boga i zostałam wysłuchana. Rodzina brata nie rozpadła się.\n2. W tym roku moja znajoma (wdowa – 48 lat, matka 2 dzieci) straciła pracę. Bezskutecznie poszukiwała jakiegokolwiek zajęcia. Po tygodniu moich modlitw za wstawiennictwem Matki Kolumby otrzymała dobrą, stałą pracę. Jest szczęśliwa, a ja cieszę się z nią.\n3. Od 18 miesięcy przebywałam na zwolnieniu lekarskim (masywne wypadnięcie jądra miażdżystego do kanału korzeniowego). Przed chorobą pracowałam w prywatnym zakładzie, gdzie bardzo niemile patrzy się na zwolnienia krótkie, nie mówiąc już o takim długim. Wydawało się, że nie mam jakichkolwiek szans na powrót do pracy, za którą bardzo tęskniłam. Wbrew zdrowej logice zaczęłam modlić się o powrót do pracy i oto niespodziewanie zadzwonił mój dyrektor i zaproponował mi pracę. Wróciłam do swoich koleżanek, pracuję na pół etatu, bo na więcej nie pozwala mi mój stan zdrowia. Przed chorobą pracowałam na zmiany, teraz pozwolono mi przychodzić tylko na 1- zmianę.\nJestem głęboko przekonana, że rzeczy o których napisałam nie dokonały się samoistnie, ale otrzymałam te łaski od Boga za wstawiennictwem Sługi Bożej Matki Kolumby Białeckiej, którą nazywam „Moją Świętą”.\nBernadetta Czyżycka, Tarnobrzeg, Polska, 1993.\nMatka dziecka, Helena Czyżycka dziękuje za przeżycie i powrót do zdrowia 7-letniej córki Bernadetty, która w bardzo ciężkim stanie była operowana na wyrostek i rozlane zapalenie otrzewnej. Po operacji dawano słabe nadzieje na życie. Modliła się rodzina i siostry dominikanki w Wielowsi przez wstawiennictwo m. Kolumby.\nList Heleny Czyżyckiej, Tarnobrzeg 1.09.1998 r.\nTarnobrzeg 1 wrzesień 1998 r.\nChciałam podać świadectwo z mojego życia, dokładnie mojej córki Bernadetty Czyżyckiej. W 1993 roku, będąc w wieku przedszkolnym zachorowała szybko i ciężko (wyrostek robaczkowy + zapalenie otrzewnej). Może nie wydawałoby się tak tragicznie, gdyby nie fakt, iż lekarze zlekceważyli rozpoznanie choroby, odbijając pacjentkę od jednego lekarza do drugiego, przez co choroba nasilała się z każdą godziną.\nW końcu, po dwóch dobach pobytu na oddziale dziecięcym, zastałam dziecko całe żółte. Zrobiłam wielki szum. Rozmawiałam z lekarzem dyżurnym spokojnie, ale stanowczo, tak jakbym go znała bardzo dawno skądinąd. Przyznam, iż ujęłam lekarza swoim zachowaniem. [Poprosił] abym zgłosiła się za dwie godziny do szpitala to sytuacja się wyjaśni. W drodze do domu zamówiłam Mszę św. w Klasztorze Ojców Dominikanów w Tarnobrzegu, którą Ojciec odprawił na drugi dzień z rana w kaplicy szpitalnej w Tarnobrzegu. Przyszłam z mężem po upływie 2,5 godziny, a to było już po operacji.\nPozwolono nam nawet zobaczyć dziecko podłączone do kroplówki w stanie uśpienia ponarkozowego. Lekarz obecny przy operacji stwierdził jednoznacznie – ciężki przypadek, gdzie jelita musiały być płukane w miednicy (tyle było ropy), jednym słowem, dziecko było przetrzymane (brak zainteresowania przy wolnej sobocie). „Musimy czekać” – mówił dalej „dwie lub trzy doby, jeśli to przetrzyma, to coś z niej będzie”.\nPowiadomiłam telefonicznie moją mamę w Wielowsi i zaraz pobiegła do furty klasztornej do Sióstr Dominikanek prosząc o modlitwę. Siostra […] przyobiecała pomodlić się wraz z innymi siostrami na różańcu do Matki Kolumby Białeckiej.\nPo wielkim staraniu lekarzy i dzięki dobrej opiece, dziecko pomału przychodziło do siebie. Podczas codziennego wywiadu – wizyty z lekarzem prowadzącym jedno słyszałam zdanie „przypadek ciężki, – ale nie trzeba tracić nadziei”. Wręczano mi bardzo drogie recepty, na które „nie szła’, bo w ogóle dziecko jest przeantybiotykowane od małego.\nZ ust naszego domu, w zasięgu krewnych i znajomych nie schodziła modlitwa różańcowa. Z każdym dniem, powoli córka przychodziła do siebie. Po 3 tygodniach została wypisana do domu. Po wyjściu ze szpitala moja mama powtórnie dziękując poprosiła o modlitwę dziękczynną Sióstr Dominikanek.\nDzisiaj Bernadetta jest już w 6 klasie Szkoły Podstawowej. Jest najlepszą uczennicą. Jestem, z niej dumna i zawsze Panu Bogu dziękując za uratowanie, proszę zarazem o dobre wychowanie. Muszę się przyznać, że po sześciu latach leczenia, przyszedł na świat syn Mateusz, po nim Bernadka. Dlatego też temat dzieci jest mi bardzo bliski i czuły.\nKończąc, nigdy nie zapominam prosić o wstawiennictwo Siostry Kolumby, aby uprosiła u Boga łaskę zdrowia i siły, abyśmy mogli jeszcze wychować nasze uproszone dzieci. […]\nŁucja Narolska, Troy, USA, 1992.\nS. Izabela Rudnicka wpisała w Księdze próśb i podziękowań w Wielowsi podziękowanie za łaskę uzdrowienia s. Łucji Narolskiej. Zachorowała ciężko 17.07.1992 r.- skrzep w płucach i przebywała w szpitalu w USA w bardzo ciężkim stanie, nieprzytomna przez prawie dwa tygodnie, podtrzymywana na aparaturze. Modliło się całe Zgromadzenie prosząc przez przyczynę sł. Bożej o łaskę jej zdrowia. Opinia lekarza jest niezwykle ogólnikowa, podczas gdy w ustnej informacji przekazywanej siostrom w czasie trwania choroby przygotowywano, że w momencie odłączenia chorej od aparatury najprawdopodobniej nastąpi zgon\na) Podziękowanie s. Izabeli Rudnickiej 16.04.1994\nDziękuję Ci serdecznie za Twoje skuteczne orędownictwo u Jezusa przez Serce Matki Niepokalanej, w przywróceniu życia i zdrowia Siostrze naszego Zgromadzenia, S.M. Łucji Narolskiej. Ufałam nawet wtedy, gdy wszyscy, a nawet lekarze nie dawali zbytniej szansy życia pacjentce mimo zastosowania najnowszych środków techniki lekarskiej wysoko stojącej za granicą.\nWielka i nadspodziewana była ich radość, gdy chora po kilkunastu dniach nieprzytomności pod aparaturą, po jej odjęciu dała oznaki życia, oraz sprawności fizycznej i umysłowej. Matko Kolumbo Czcicielko Jezusa Eucharystycznego, wyprosiłaś tę łaskę, aby pobudzić i ożywić w nas jeszcze większą miłość i cześć do tej Tajemnicy Ołtarza. Jezus w Hostii nie odmówił tej łaski, by przybliżyć Ci chwałę Ołtarza, o co błagamy.\nDziś z Tobą Matko dziękujemy, cześć Mu i chwała!\nS.M. Izabela Rudnicka\nb) Oświadczenie s. Julii Stanisławy Bakalarz, Rzym 8.06.2000\nPodczas trwania choroby s. Łucji Narolskiej odbierałam telefon od sióstr dominikanek z USA (nie pamiętam, czy telefonowała przełożona prowincjalna czy lokalna), w którym siostry chciały skontaktować się z przełożoną generalną w sprawie miejsca ewentualnego pochówku s. Łucji. Z powodu nieobecności przełożonej generalnej, proszono mnie o przekazanie informacji o krytycznym stanie zdrowia Siostry Łucji. O ile pamiętam, następnego dnia lub w najbliższym czasie miało nastąpić odłączenie jej od aparatury wspomagającej, a jak oceniali i przekazywali lekarze, organizm sam nie podejmował pracy. Spodziewano się, że może nastąpić zgon.\nZ późniejszego przekazu już przez pośrednictwo Sióstr w Polsce wiemy, że po odłączeniu, wbrew temu czego spodziewano się, organizm zaczął pracować i siostra, w niezbyt długim czasie mogła opuścić szpital.\nc) Z Kroniki domu zakonnego w Warszawie (przytoczone fragmenty dotyczą s. Łucji i jej choroby).\n2 sierpień[…] Siostra Izabela wierzy, że s. Łucja wróci do zdrowia […]. Wiarę swą opiera na wstawiennictwu Matki Kolumby Białeckiej, sługi Bożej.\n4 sierpień 1992 – rekolekcje w Krakowie trwają. Dziś s. definitorka Beata po przyjeździe z Warszawy przywiozła list od Matki prowincjalnej z USA ze wzruszającą wiadomością, która została odczytana w refektarzu w czasie obiadu: Siostra Łucja po zdjęciu aparatury, po 10 dniach nieprzytomności w szpitalu w USA odzyskała całkowitą przytomność. Wszystko dzieje się ku wielkiemu zadziwieniu lekarzy, że przeżyła tyle dni i oznaki wszelkie rokują nadzieję powrotu do życia i do zdrowia! Z oczu s. Izabeli płynęły łzy wdzięczności. Wierzyła w całej beznadziejności nawet w cud, który Bóg mocen jest dać na pokorną prośbę Służebnicy swojej Matki Kolumby Białeckiej. A Matkę Kolumbę błagała, by nie dla Jej chwały, ale chwały większej Jezusa Eucharystycznego i szerzenia Jego czci tę łaskę wyprosiła.\n28 październik Dzień powrotu s. przełożonej Łucji z USA! Przywiozła ją s. Olimpia. […] Radość i wdzięczność Bogu nie ma granic! Pokorna Sługo Boża Matko Kolumbo Białecka, dzięki Ci!\n29 październik 1992 Siostra przełożona Łucja z s. Olimpią udały się do P. Doktor Elżbiety Małkowskiej. Wszyscy są zdania, że odzyskane życie to wyższą siła Boża.\nDanuta Dębińska, Chorzów, Polska, 1992.\nDanuta Dębińska z Chorzowa, matka samotnie wychowująca dziecko, znalazła się w dramatycznej sytuacji finansowej - bez środków do życia. Dziękuje za "cud" znalezienia "doskonałej pracy" siódmego dnia po odmówieniu modlitwy przez wstawiennictwo Matki Kolumby Białeckiej.\nPodziękowanie Danuty Dębińskiej z Chorzowa, 22.09.1992\nChciałabym serdecznie podziękować Matce Kolumbie Białeckiej za wstawiennictwo i modlitwę do Boga, czym pomogła mi bardzo i wierzę głęboko w to, że dzięki Jej modlitwom, moje kłopoty się skończyły.\nMianowicie w lipcu br. znalazłam się w tragicznej dla mnie sytuacji – straciłam pracę. A jestem matką samotnie wychowującą dziecko – córka w wieku 8 lat – i utrzymujemy się tylko z pracy moich rąk. Pomimo wielu intensywnych poszukiwań przez cały miesiąc lipiec i niemalże cały sierpień nie mogłam znaleźć żadnego zatrudnienia. Kiedy zupełnie zrezygnowana i załamana, a także już głodna( skończyły mi się już wszystkie środki do życia) wstąpiłam pewnego popołudnia do Kościoła Wniebowstąpienia Najświętszej Maryi Panny w Chorzowie-Batorym, aby w spokoju się pomodlić, znalazłam tam obrazek z podobizną Matki Kolumby Białeckiej. Wzięłam jeden i w domu pomodliłam się i poprosiłam Matkę Kolumbę o pomoc.\nI proszę sobie wyobrazić, że w ciągu 7 dni od tego momentu znalazłam wręcz doskonałą pracę, z której jestem bardzo zadowolona. A więc już nie muszę się martwić o swoją i dziecka egzystencję. Był to dla mnie prawdziwy cud. Jestem ogromnie wdzięczna Panu Bogu i Matce Kolumbie za okazaną łaskę. Sprawiła Ona, że mogę spokojnie pracować i żyć, i mam nadzieję, że w tych trudnych czasach, przynajmniej przez jakiś czas nie będę musiała martwić się o przyszłość moją i mojej córki.[…]\nSerdecznie Bóg zapłać i Szczęść Boże\nAgata Ożga, Rakszawa, Polska, 1992,1993.\nAgata Ożga opisuje swoją chorobę, dziękuje za łaskę powrotu do zdrowia i dar upragnionego macierzyństwa oraz za szczęśliwą operacja wodonercza u syna Damiana. Jest przekonana że łaski te otrzymała przez wstawiennictwo sł. Bożej Matki Kolumby. Ufa jej dalszej opiece.\nList Agaty Ożga, Rakszawa 5.01.1992\nRakszawa 5.01.1992 r.\n[…] W ubiegłym roku, tj. w styczniu 1991, zaczęła się moja choroba, leczyłam się do maja, ale bez skutku. Dostałam skierowanie do szpitala na operację. Nie bardzo godząc się z tym, zmieniłam lekarza niby na lepszego, lecz także i droższego, z nadzieją na wyleczenie się. W tamtym czasie mogłam pozwolić sobie jeszcze na ten luksus, gdyż pracowałam, a teraz jestem na bezrobociu. Po kilku miesiącach okazało się, że operacja jest nieunikniona, a wręcz konieczna. Był to ropień zwany cystą, a wraz z nim usunięto mi lewy jajnik. Co z początku trochę mnie załamywało. Całą nadzieję pokładałam jeszcze w prawym. Operację tę przeszłam 29.08.1991 roku.\nW święta Bożego Narodzenia nie czułam się już najlepiej. Po wizycie u lekarza okazało się, że w prawym jajniku jest to samo, co w lewym, tylko nieco mniejsze. Nie wiem co teraz będzie. Boje się kolejnej operacji. […] Boję się, że przekreśli to moje macierzyństwo, którego tak bardzo pragniemy z mężem. Pragnę zaufać Bogu, że nie sprawi mego życia smutnym, że będę zdrowa i może będę jeszcze mogła urodzić dziecko. Proszę o wstawiennictwo Matkę Najświętszą i Służebnicę Bożą Matkę Kolumbę.[…]\nList Agaty, Rakszawa 11.06.1993\nPonownie zwraca się do Sióstr z gorącą prośbą o wsparcie w modlitwie. W ubiegłym roku prosiłam o modlitwę w mojej intencji, o powrót do zdrowia i szczęśliwe macierzyństwo. Prosiłam bardzo gorąco o wstawiennictwo Sługę Bożą Matkę Kolumbę. Wszystko, o co prosiłam razem z mężem otrzymałam. Powróciłam do zdrowia i urodziłam 28.11.1992 r. synka. Radość była ogromna. Urodził się o miesiąc wcześniej, lecz po tygodniu powrócił do sił i mogliśmy wrócić do domu.\nAlicja Gurdak, Tarnobrzeg, Polska, 1991.\nPodziękowanie za łaskę cudownego uratowania życia córki Alicji Gurdak przez wstawiennictwo sł. Bożej Kolumby składa pisemnie matka - Zofia Bazarnik. Alicja straciła przytomność, a przewracając się uderzyła głową o ścianę korytarza. Stwierdzono pęknięcie tętniaka na mózgu. Operacja, jak się okazało krwiaka śródmózgowego w lewym płacie czołowym i podtwardówkowego nad lewą półkulą udała się szczęśliwie i nie ma żadnych powikłań. Z. Bazarnik i siostry dominikanki w klasztorze w Wielowsi specjalnie modliły się za chorą przez wstawiennictwo sł. Bożej Matki Kolumby Białeckiej i jej wstawiennictwu przypisują otrzymaną łaskę.\nPodziękowanie Zofii Bazarnik, Tarnobrzeg 2.07.1991\nTreścią mojego listu jest opis choroby córki Alicji Gurdak i jej uzdrowienie z pomocą Matki Kolumby. Alicja ma lat 25 oraz trójkę małych dzieci w wieku przedszkolnym.\nW listopadzie ubiegłego roku wydarzył się ten zaistniały wypadek. Pozostając w domu z najmłodszym synem straciła przytomność, przewracając się uderzyła głową o ścianę korytarza. Przez natchnienie chyba Boga mąż jej przyjechał w przerwie śniadaniowej z pracy do domu o godz. 11 i znalazł ją nieprzytomną. Natychmiast została przewieziona do szpitala w Tarnobrzegu, gdzie lekarze stwierdzili początkowe pęknięcie tętniaka i, że wyjdzie z tego, jeśli będzie miała wielkie szczęście u Boga. Ja, matka udałam się z prośbą o modlitwy za nią do Sióstr dominikanek w Wielowsi.\nPo odprawieniu pierwszej Maszy świętej o godz. 17 i modlitw, córka odzyskała przytomność i nastąpiła lekka poprawa stanu zdrowia. Lekarze stwierdzili, że musi być konieczna operacja, dając jej tylko 50% szans na życie. Została przewieziona do Kliniki w Lublinie, gdzie potwierdzone zostało to samo, co w Tarnobrzegu. Też rokowali jej 50% życia, a jeśli operacja by się udała, to mogą być uszczerbki na zdrowiu, jakieś powikłania. Powikłania 95% a tylko 5% może być dobrze.\nPo dokładnym badaniu, w piątym dniu pobytu w Klinice została przeprowadzona operacja o godz. 8.15, a zaraz po operacji o 13 odzyskała przytomność. Pierwsze badania przeprowadzone na drugi dzień okazały się pomyślne i już wstała z łóżka. Lekarze mówili, że miała wielkie szczęście od Boga i już po 14 dniach wróciła do domu z uśmiechem dziękując Bogu. Modlitwy codzienne zostały wysłuchane. W dniu operacji odbyła się specjalna modlitwa do Matki Kolumby, dzięki której pomocy córka przyszła cudem do zdrowia.\nPrzez ten list pragnę podziękować Panu Bogu za uzdrowienie mojej córki Alicji z pomocą Matki Kolumby.\nMatka Zofia Bazarnik Tarnobrzeg oś. Wielowieś\nHans Witold, Szczyrzyc, Polska, 1990.\nWitold Hans, lat 4, uległ ciężkiemu wypadkowi samochodowemu 16.08.1990 r., miesiąc nieprzytomny. Modlono się bardzo intensywnie przez przyczynę sł. Bożej Matki Kolumby Białeckiej. Modliły się siostry dominikanki, rodzina, dzieci szkolne, ojcowie cystersi. Wprawdzie Witold nie powrócił do całkowitego zdrowia, jest pod stałą opieką lekarza, ale uczęszcza do normalnej szkoły, ze swoimi rówieśnikami i choć jest przeciętnym uczniem, to jednak zdziwienie lekarzy i innych ludzi budzi fakt, że po tak poważnych obrażeniach mózgu i miesięcznej nieprzytomności, prawie całkowicie wrócił do zdrowia i jest normalny fizycznie i psychicznie. Zostaną przytoczone prawie w całości dokumenty związane z tą łaską uważaną przez wiele osób za nadzwyczajną.\nPodziękowanie Zofii Hans, Szczyrzyc, styczeń 1991\nSzczyrzyc koło Limanowej\nSyn Wituś w chwili wypadku miał 4 lata. W dniu 16 sierpnia 1990 roku uległ wypadkowi, został potrącony przez samochód, w wyniku czego doznał ciężkiego urazu mózgu, co było przyczyną jego miesięcznej nieprzytomności. Był leczony w szpitalu w Limanowej, gdzie miał przeprowadzoną trepanację czaszki. Po trzech dniach został przewieziony do Instytutu Pediatrii AM w Krakowie- Prokocim. Ponieważ stan zdrowia syna nie uległ poprawie, lekarze prowadzący leczenie zdecydowali o dalszych operacjach.\nW okresie trzech tygodni synek miał jeszcze dwie operacje- trepanację czaszki łącznie z założeniem zastawki. Przez cały czas, aż do chwili obecnej gorąco modliliśmy się. Modliła się cała rodzina, nasi znajomi, przyjaciele. W czasie mszy szkolnych w niedziele modliły się wraz ze wszystkimi zebranymi w kościele dzieci w Szczyrzycu. Z rozmowy z Ojcem Wincentym, który bardzo często pytał o zdrowie syna wiemy, że modlitwy i prośby do Boga płynęły codziennie rano i wieczorem na modlitwach wszystkich Ojców cystersów przebywających w Opactwie w Szczyrzycu. Gorące modlitwy zanosiły siostry Zakonne w Jodłowniku, które w swoich modlitwach oddawały życie i zdrowie syna, swojej Założycielce Słudze Bożej Matce Kolumbie Białeckiej.[…]\nModlitwy zostały wysłuchane. Po miesiącu syn zaczął odzyskiwać przytomność. Nie były to reakcje duże, ale były momenty, kiedy przez chwilą zaczął się uśmiechać, a najradośniejszy moment był wtedy, kiedy wypowiedział słowo podzielone na 2 części: ma-ma!\nW rozmowach z lekarzami, kiedy syn już zaczął dobrze chodzić , mówić, bawić się, często spotykaliśmy się ze stwierdzeniem lekarzy specjalistów: „Musieliście się bardzo gorąco modlić, że syn jest po tak ciężkich obrażeniach mózgu zdrowy i w pełni prawie sprawny fizycznie”.\nZnamiennym jest fakt, że kiedy u syna nastąpiła poprawa, jakaś siła również podpowiadała siostrom zakonnym ze Zgromadzenia dominikanek, że ich modlitwy zostały wysłuchane za przyczyną ich Założycielki Matki Kolumby Białeckiej, czego dowodem jest, że S. Immakulata Malinowska, jedna z sióstr zakonnych, kiedy cała rodzina cieszyła się z małej, ale jakże dającej duże nadzieje na poprawę zdrowia syna i usłyszała, że jest poprawa, zobaczyłam w jej oczach i zachowaniu nieznaną mi radość i doznałam uczucia, że to dla niej jest coś tak szczególnego, tak radosnego- nie umiem tego wyrazić w słowach. Tego się po prostu nie da opisać. Odczułam, że cieszy się tak samo jak ja i moja rodzina.\nSiostra Immakulata Malinowska ze Zgromadzenia Sióstr dominikanek przyniosła mi obrazek Matki Kolumby Białeckiej, Założycielki Sióstr dominikanek, Sługi Bożej, gdzie na odwrocie była modlitwa wstawiennicza i prosiła, aby cała nasza rodzina razem z Siostrami modliła się do Boga i Matki Najświętszej za jej wstawiennictwem, co czynimy po dzień dzisiejszy, Wierzymy, że to jest cud, gdyż nasz syn Wituś jest normalny i całkowicie powraca do zdrowia.\nMatka- Hans Zofia\nOjciec- Hans Tadeusz\nW podziękowaniu M. Benek opisane są trzy łaski. Pierwsza dotyczy cudownego powrotu do zdrowia 2-letniego Piotrusia, któremu w ciężkim stanie, z beznadziejnymi wynikami, nie zdołano postawić diagnozy. Nagłej poprawie wyników badań mimo stosowanej penicyliny lekarz nie mógł uwierzyć.\nDruga łaska dotyczy powrotu córki Iwony, która uciekła z domu. Modliły się o te łaski także siostry dominikanki w Calgary do swej Założycielki. Pisząca podziękowanie jest dogłębnie przekonana, że dzięki wstawiennictwu Sł. Bożej Matki Kolumby Białeckiej otrzymała wymienione łaski, a ponadto dar głębokiej wiary prowadzący do całkowitego oddania się Bogu.\nPodziękowanie Małgorzaty Benek, Calgary 17.05.1990 r.\nPostanowiłam opisać tych kilka dramatycznych tygodni w moim życiu, podczas których ja i moja rodzina została obdarzona nadzwyczajną opieką Marii Kolumby Białeckiej.\nW poniedziałek Wielkanocny 1990 r. pojechałam do kościoła polskiego w Calgary na Mszę św. o godz. 10 rano. Zabrałam ze sobą troje młodszych dzieci i z bolejącym sercem modliłam się o zdrowie mojej najstarszej córki Iwony, która uciekła z domu przeszło miesiąc temu i nie dawała znaku życia.\nW czasie Mszy św. mój najmłodszy synek, 2-letni Piotruś, marudził i pokładał się pokazując cały czas, że boli go głowa. Po przyjeździe do domu stwierdziłam, że ma spuchnięte gruczoły limfatyczne i dużą gorączkę. Po powrocie męża z pracy, pojechałam z Piotrusiem na pogotowie do dziecięcego szpitala. Miał gorączkę ponad 40 stopni, ogromnie spuchnięte gruczoły, zaczynał się dusić, dosłownie leciał przez ręce. Natychmiast zatrzymali go w szpitalu, zaaplikowali kroplówkę i rozpoczęli badania celem postawienia diagnozy. Ponieważ był już bliski uduszenia, podali mu środek na opuchliznę Hydrocortizon bezpośrednio przez kroplówkę do krwi. Stan Piotrusia utrzymywał się bez z mian przez 3 dni, a wyniki nie dawały żadnych konkretnych rezultatów. Lekarze powiedzieli mi wprost, że nie wiadomo co to jest, podejrzewali Mononukleozę, ale specjalny test okazał się negatywny. Modliłam się w tym czasie bezmyślnie klepiąc Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, niezdolna do głębszego skupienia się.\nPo trzech dniach, bez żadnych lekarstw (oprócz Hydrocortizonu) stan Piotrusia zaczął się poprawiać i po 10 dniach wypuszczono go wychudzonego, osłabionego i bez diagnozy do domu. Po 4 dniach pobytu w domu Piotruś znów dostał bardzo wysokiej gorączki i zaczął tracić przytomność. Pojechałam z nim natychmiast do szpitala, gdzie umieszczono go na oddziale reanimacyjnym informując mnie, że stan jest beznadziejny. Oko miał bardzo spuchnięte, a obraz krwi i inne wyniki beznadziejne. Po dwóch dniach tej strasznej sytuacji poprosiliśmy siostry dominikanki o opiekę nad 4-letnią Grażynką, naszą córką, ponieważ nie wpuszczano jej na oddział reanimacyjny, a myśmy tam spędzali całe dnie. Trzeciego dnia choroby Piotrusia, przyprowadziłam Grażynkę wcześnie rano do przedszkola Sióstr dominikanek. Tam z płaczem opowiedziałam Siostrom o chorobie Piotrusia i o mojej najstarszej córce Iwonie. Siostry pocieszyły mnie i oznajmiły, że rozpoczną modlitwę w intencji Piotrusia do Służebnicy Bożej Matki Marii Kolumby Białeckiej. Pojechałam do szpitala i przy łóżeczku Piotrusia własnymi słowami modliłam się do Matki Kolumby. Po południu odebrałam Grażynkę z przedszkola Sióstr dominikanek i po powrocie do domu czułam nieodpartą i niezwykłą chęć do modlitwy. Odszukałam małe zdjęcie Matki Kolumby, które kiedyś wzięłam z kościoła i zaczęłam się gorąco do niej modlić.\nW tym czasie mąż mój był u Piotrusia w szpitalu, wieczorem zadzwonił do mnie i głosem pełnym nadziei powiedział mi, że Piotrusiowi gorączka zaczęła spadać. Czułam i wiem to na pewno, że stało się to za sprawą Matki Kolumby. Ośmielona i pełna nadziei zaczęłam modlić się za Iwonkę, oddając ją pod opiekę Matki Najświętszej za pośrednictwem Matki Kolumby. W czasie tej modlitwy uczułam taką lekkość w sercu, taki spokój, a równocześnie wielka błogość i cudowne uczucie głębokiej wiary, że cokolwiek Bóg przygotuje dla mnie i dla mojej rodziny, przyjmę całym sercem. Tej nocy, pierwszy raz od miesiąca spałam mocno i spokojnie. Siostry dominikanki nadal modliły się w intencji Piotrusia do Matki Kolumby i stan jego zdrowia poprawiał się, chociaż nadal nie było wiadomo, co właściwe mu dolega. Jedyne lekarstwo jakie dostawał to penicylina i wyniki jego poprawiły się tak, że lekarz nie mógł uwierzyć. Słyszałam na własne uszy jak powiedział do pielęgniarki, że to jest niemożliwe i zarządził nowe badania, które wykazały te same pomyślne wyniki.\nW czwartek przyszła do szpitala nasza córka Iwona i z płaczem pytała się, czy może wrócić do domu. Oczywiście, odpowiedziałam, że tak i umówiłyśmy się, że w piątek Iwonka wybierze się do ojca do pracy porozmawiać- był to jej własny pomysł.\nByłam przepełniona nadzieją i dziękowałam Matce Kolumbie całym sercem. W piątek po południu poszłam odebrać Grażynkę z przedszkola Sióstr dominikanek. Spotkałam tam matkę Przełożoną, która powiedziała mi, że czekała na mnie, gdyż miała sen o Iwonce, o którym chciała mi opowiedzieć. Sen ten matka Przełożona miała z czwartku na piątek i nic nie wiedziała, że Iwonka była u mnie w czwartek, a w piątek u ojca. W śnie tym matka Przełożona wróciła do swojej rodzinnej miejscowości, gdzie w kościele zobaczyła bardzo gorąco modlącą się Iwonkę. Iwonka modliła się przed obrazem Matki Boskiej bardzo piękną modlitwą, w czasie której Iwonka dotykała głową piersi, jakby oddając się cała Matce Najświętszej. Gdy matka Przełożona mi to opowiedziała, ugięły mi się nogi i zrozumiałam, że doznałam nadzwyczajnej łaski. Matka Kolumba wysłuchała mojej gorącej prośby i modlitw sióstr i zaopiekowała się Iwonką sprowadzając ją do domu i przywracając zdrowie Piotrusiowi. Za jej przyczyną otworzyło się moje serce i wypełniło wiarą i bezgranicznym oddaniem się Bogu. Czuję się spokojna i szczęśliwa i jakoś dziwnie pewna, bo wiem, że Bóg jest i kocha.\nWiem, że wszystko to, co się stało, wydarzyło się za przyczyną Matki Kolumby i chciałabym to pięknymi słowami przelać na papier, ale nie mam słów na to, co czuję moje serce. Modlę się i proszę, aby Bóg wysłuchał próśb Sióstr dominikanek i mojej, i aby Kościół ogłosił Matkę Marię Kolumbę Białecką osobą świętą.\nZ Bogiem Małgorzata Benek


Grecy Run na banki - Jim Bakker Show\n<< Afgański Peace Członek Rady zamordowany\nDziewiętnaście Dead In Al-Kaidy w Jemenie Fighting >>\nWydrukować PDF Grecy Run na banki\nPrzez Jason. Wert, Scenariusz PersonelMaj 16, 2012 Tagi: banki, kryzys, ekonomiczny, Grecja Ap 6:5,6 NCV Gdy Baranek otworzył trzecią pieczęć, Słyszałem trzecia istota żyjąca powiedzieć, "Przyjść!" Spojrzałem, a tam przede mną był czarny koń, i jego jeździec odbyło się parę łusek w ręku. Wtedy usłyszałem coś, co brzmiało jak głos dobiegający ze środka z czterech istot żyjących. Głos powiedział:, "Kwarta pszenicy za jeden dzień płacy, i trzy kwarty jęczmienia za dzień wynagrodzenia, i nie uszkodzić oliwę i wino!"\nObywateli greckich rzucili się do wypłacania pieniędzy z banków jako zagrożenie gospodarcze niepowodzenia wciąż rośnie.\nPrzez 700 mln euro zostały wycofane z banków ($894 milionów dolarów amerykańskich). Greece’s president, Karolos Papoulias, ujawniła informacje podczas rozmów z przywódcami rywalizujących ze sobą ugrupowań politycznych.\nPrezydent powiedział, że został poinformowany przez banku centralnego banku sytuacja jest bardzo trudna. He said the banking system was called “very weak”.\nPrezydent Papoulias powiedział nie było paniki jeszcze.\nNiepewność gospodarcza wzrosła po greckie partie polityczne nie były w stanie dotrzeć do rządu koalicyjnego. Another round of elections is scheduled for June.\nPaweł Luxford mówi:\tMaj 17, 2012 w 10:49 pm\tBiorąc pod uwagę obecne okoliczności i prawdopodobne przyszłe efekty w Grecji Modlę się, bracia i siostry zaplanowaliśmy jak najlepiej dla przyszłych wydarzeń (zaopatrzenie życia awaryjne). Również one przygotowane przede wszystkim dla dzielenia ich wiary w Pana Jezusa Chrystusa do swoich rodaków.\nModlę się, że Pan da moich braci i siostry w Grecji wspaniały wgląd w swej mądrości, pokój, moc i odwagę do obróbki dobrej nowiny.\n“Musimy być dostępne dla siebie, i czasami, które mogą obejmować ofiary, niedogodność, czy będzie kolejny krok.”Jim Bakker w "Refuge"


Kuchnia Izy: stycznia 2014\nDawno już nie jadłam tak smacznych rurek z kremem. Nie za słodkie, delikatne, niebo w gębie. Przepis pochodzi ze strony Moje Wypieki.\n* 250 g kwaśnej śmietany\n* cukier do obtoczenia rurek\nZ podanych składników zagniatamy ciasto, wkładamy do lodówki wcześniej owijając folią. Gdy ciasto mocno się schłodzi wałkujemy na długie, cieniutkie placki. Z każdego z nich wykrajamy paski o szerokości około 1,5 cm. Zawijamy je na foremki do rurek wcześniej posmarowane masłem. Zaczynamy os cieńszej strony kierując się ku szerszej. Tak nawinięte ciastem rurki maczamy w cukrze i układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.\nPieczemy około 15 minut w piekarniku nagrzanym do 200 stopni.\nZe względu na to że mam tylko 10 foremek do rurek czynność powtórzyłam 3 razy :)\nGdy rurki dobrze ostygnął można zrobić do nich krem. U mnie była to zwykła bita śmietana z cukrem pudrem\n* 300 ml śmietanki kremówki\nŚmietankę ubijamy za pomocą miksera na sztywną pianę. Dodajemy cukier puder. Schłodzoną bitą smietaną napełniamy zimne rurki.\nSzukaj w: ciasteczka i desery, foremki do rurek, śmietanka kremówka\nMimo że tak naprawdę torty już robiłam to ten uważam za swój pierwszy z kilku powodów. Po pierwsze pierwszy raz używałam barwników spożywczych co bardzo mi sie spodobało. Po drugie, pierwszy raz ozdabiałam go samodzielnie, wg własnego pomysłu a właściwie dopiero się tego uczę. Po trzecie, mimo braku doświadczenia krem zrobiłam "z głowy" bo akurat nie miałam dostępu do internetu a wyszedł taki jak powinien być.\nMimo że ten tory nie jest jakimś szczególnym i nie ma się czym chwalić to ja jestem z niego dumna :)\nPostanowiłam że przepisu nie podam. Bo nie w tym rzecz. Powiem tylko ze biszkopt który jest dla mnie wyzwaniem zrobiłam wg TEGO przepisu. Krem zrobiłam z ubitej śmietanki kremówki z dodatkiem mascarpone i cukru pudru. Dodałam do przełożenia ananasa dla smaku.\nOt i cała filozofia. Najlepsza zabawa była jednak z kremem. Polecam wszystkim. Robienie tortów uspokaja, rozluźnia i cieszy. Uszczęśliwia również rodzinkę która ma słodką niespodziankę.\nPrawdziwy przepis i sposób wykonania podam przy następnym torcie bo ten potraktowałam jako próbę, lekcję zakończoną sukcesem :)\nSzukaj w: torty\nPrzepis powstał spontanicznie lub z lenistwa, sama nie wiem. Zabrakło mi mąki pszennej więc postanowiłam dodać ryżowej. Składniki babeczek również uzależniłam od zawartości lodówki. A wszystko to dla Małego Mistrza Kuchni, bo kanapki na drugie śniadanie są nuuuudne.\nPrzepis który mnie zainspirował znajduje się TUTAJ.\n*50 g mąki ryżowej\n* 1 średnia marchewka starta na tarce\n* 150 g sera żółtego startego na tej samej co marchewka tarce\n* 4 parówki pokrojone w kostkę\n* 220 ml mleka\n* 75 ml oleju\nDu zrobienia muffinek potrzebujemy 2 miski. Do jednej wkładamy obie mąki, proszek do pieczenia, sól i zioła i dokładnie mieszamy. Do drugiej wkładamy olej, mleko, jaja, marchewkę, ser żółty i parówki.Również dokładnie mieszamy. Następnie połączyć zawartości obu misek delikatnie mieszając. Nie potrzeba używać miksera i nie trzeba dużo mieszać. Wystarczy by bąki połączyły się z płynem.\nUzyskane ciasto przekładamy do 12 foremek wyłożonych papilotkami. Piec około 25 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni.\nSzukaj w: marchew, mąka, mąka ryżowa, muffinki, Muffiny i babeczki, ser żółty\nPo raz pierwszy rogaliki zobaczyłam na zdjęciu Justyny autorki bloga Mama i Pomocnicy . Od razu zachwyciły mnie swoim kształtem i prostotą. Nie czekając długo zabrałam się do roboty.\nPrzepis z którego korzystałam znajduje się TUTAJ. Ja go uprościłam.\n* pół szklanki ciepłego mleka\n* 1 płaska łyżeczka cukru\n* sezam i czarnuszka do dekoracji\nDo miski wsypujemy mąkę, robimy w niej dołek, kruszymy do niego drożdże, posypujemy je cukrem. Wlewamy ciepłe mleko, jako oraz sól i zagniatamy elastyczne ciasto. Ciasto drożdżowe zawsze staram się długo zagniatać, aż ręka zacznie boleć :)\nCiasto zostawiamy do wyrośnięcia, powinno podwoić swoją objętość.\nWyrośnięte ciasto dzielimy na 2 części, z każdej z nich wałkujemy koło, które kroimy jak pizzę na 8 części. Każdy trójkąt zwijamy w trójkąt od najszerszej strony. Formujemy rogaliki i układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Pozostawiamy do ponownego wyrośnięcia około 30 minut.\nNa koniec smarujemy rogale rozbełtanym jajkiem i posypujemy sezamem i czarnuszką. Można użyć też kminku lub grubej soli.\nPieczemy przez około 20 minut w piekarniku nagrzanym do 170 stopni.\nSzukaj w: czarnuszka, drożdże, mąka, pieczywo, sezam\nDanie to zachwyciło mnie gdy tylko je zobaczyłam. Uwielbiam takie połączenia smaków i aromatów, do tego proste w przygotowaniu. Gości na moim stole w sezonie warzywnym.\nPrzepis podejrzany na Filozofii Smaku, co pewnie nikogo już nie dziwi :)\n* 600 g pomidorów\n* 4 łodygi selera naciowego (pominęłam)\n* garść oliwek\n* 4 łyżki octu z białego wina\n* 4 łyżki orzeszków piniowych (pominęłam)\nPomidory obieramy ze skórki i razem z bakłażanami i cebula kroimy w jednakowej wielkości kostkę. Seler, jeśli używamy kroimy na plasterki.\nNa rozgrzanym oleju w wysokiej patelni smażymy cebulę. Gdy się zarumieni dodajemy czosnek. Po minucie dodajemy selera i bakłażany. Smażymy około 5 minut. Następnie dodajemy pomidory, przekrojone lub całe oliwki oraz ocet. Całość gotujemy około 10 minut pod przykryciem. Następnie zdejmujemy pokrywkę i gotujemy aż warzywa będą miękkie a większość sosu wyparuje.\nNa koniec możemy dodać orzeszki, doprawiamy sola i pieprzem.\nSzukaj w: bakłażan, cebula, kuchnia włoska, oliwki, pomidory, seler naciowy\nJuż kiedyś wspominałam że nasza rodzinka uwielbia sycące, kolorowe i smaczne dania jednogarnkowe. Odkąd mam w swojej kuchni gliniany garnuszek takie zapiekane dania serwuję średnio raz w tygodniu. Najważniejsze dla mnie jest to że mogę do mojego kociołka wrzucić wszystkie dostępne w lodówce warzywa, do tego trochę mięska i po sprawie. Reszta robi się sama. Do tego bardzo mnie cieszy jak widzę że MMK nawet już nie próbuje wymigać się od zjedzenia podstawowych warzyw. Gwiazda oczywiście też nie odmówi sobie takiego rarytasu, mimo że dopiero od niedawna jada to co dorośli.\nJest to proste i smaczne danie, które zapewne urozmaici również posiłki karmiących mam. Ty jedynie dostosowałabym ilość przypraw do wieku maleństwa.\n(to są niezbędne składniki do których w zależności od potrzeb i zawartości lodówki można dodać groszek, kapustę, paprykę, pomidory, brokuły, kalafior, fasolę, soczewicę i wszystko inne na co mamy ochotę)\n* pół łyżeczki papryki słodkiej\n* kilka ziarenek ziela angielskiego\nWarzywa dokładnie myjemy, obieramy i kroimy w kostkę lub plasterki. Mięso myjemy, osuszamy i kroimy w kostkę. Do Garnuszka lub naczynia żaroodpornego wkładamy wszystkie składniki. Doprawiamy. Dokładnie mieszamy. Dodajemy około 2 szklanki wody. Po ponownym wymieszaniu pieczemy w piekarniku nagrzanym do 200 stopni przez około godzinę. Garnuszek powinien być przykryty pokrywką. Po jakimś czasie sprawdzamy czy nie jest za mało wody i jeśli jest taka potrzeba to dolewamy.\nSzukaj w: danie jednogarnkowe, kurczak, marchew, ziemniaki\nPrzepis na pyszny aromatyczny sernik znalazłam na stronie Moje Wypieki. Nie będę mówić, że jeśli nie wiem co słodkiego upiec to przeglądam tą stronę. Nie będę też wspominać że wszystkie znalezione tam przepisy są pyszne i zawsze wychodzą. Nie będę o tym wspominać bo zapewne wszystko to już wiecie. Powiem tylko tyle że sernik ten robiłam już kilka razy i za każdym razem stwierdzałam że warto :)\n* 225g ciastek zbożowych\n* 75 g masła\nCiastka należny dokładnie pokruszyć. Roztopione masło dokładnie mieszamy z okruszkami. Wykładamy dno tortownicy 23 cm papierem do pieczenia i posypujemy masą ciasteczkową. Dokładnie ją dociskamy i wkładamy do lodówki.\n* 500 g sera na sernik (trzykrotnie mielony, najlepiej naturalny bez dodatków)\n* 225 g śmietanki kremówki\nWszystkie składniki dokładnie miksujemy, nie ubijamy zbyt długo żeby nie "napuszyć" sernika. Wlewamy na schłodzony spód.\nPieczemy 45 minut w 180 stopniach. Po ostudzeniu schładzamy w lodówce minimum 3 godziny.\nCzekoladę i masło roztopić i dokładnie wymieszać. Gdy lekko ostygnie polać na sernik.\nSzukaj w: ser biały


Rycerze na Madalinie! - Aktualności - Poznaj Poznań - Poznan.pl\nKażdy, kto w ten weekend pojawi się na Madalinie, będzie mógł zobaczyć m.in. rycerzy w pełnych zbrojach i towarzyszącą im lżej opancerzoną piechotę. W specjalnym warsztacie wykonywane będą własne, całkowicie bezpieczne bronie (piankowe miecze itp.) oraz inne elementy ekwipunku wojownika. Zainteresowani zbudują również zamek z tektury.\nSporą atrakcją okażą się również pokazy walki. Osoby obecne na Madalinie będą mogły również stoczyć boje z rycerzami przy użyciu bezpiecznej broni, a także zmierzyć się z torem przeszkód.\nWięcej informacji w kwestii wydarzeń odbywających się na najbardziej kulturalnej zajezdni w mieście można znaleźć na stronie https://www.facebook.com/events/440405722817457/


GeoOjczysty.pl | Narodowe Centrum Kultury\nGeoOjczysty.pl to interaktywna gra terenowa, która wykorzystuje narzędzie jakim jest geocaching.com. Zakłada połączenie aktywnie spędzonego czasu z ideą kampanii społeczno-edukacyjnej „Ojczysty – dodaj do ulubionych”, czyli poszerzenie wiedzy z zakresu języka polskiego.\nKoncepcja zakłada takie opracowanie trasy wycieczkowej po Warszawie, by przebycie jej nie tylko umożliwiało uczestnikowi pogłębienie wiedzy o języku, lecz także było ciekawe i przyjemne pod względem turystycznym, jak również dawało mu satysfakcję natury estetycznej.\nWarszawa jest pięknym i zielonym miastem, ma bogatą historię, rozległe tereny rekreacyjne, z których istnienia nie wszyscy jej mieszkańcy zdają sobie sprawę, ma również – a raczej miała – własny język, będący odmianą języka regionalnego. Język ten – utrwalony dzięki literaturze, zwłaszcza prozie i felietonistyce Stefana Wiecheckiego – zasługuje na szczególną uwagę. Można go traktować jak jeden z najpiękniejszych zabytków Warszawy i poprzez osadzenie go w topografii miasta rozbudzać zainteresowanie nim, a zarazem przybliżać go współczesnym użytkownikom polszczyzny. Trasa powinna zatem mieć walory zarówno edukacyjne, jak i estetyczne. Każdemu hasłu odpowiada miejsce w topografii Warszawy: albo jest to miejsce ściśle związane z hasłem (np. plac Wilsona), albo jest to miejsce symbolicznie związane z hasłem (np. szkuta – tereny nadwiślańskie), albo jest to miejsce zupełnie luźno związane z hasłem, jednak zasługujące na uwagę z innego powodu (np. zachachmęcić – tereny leśno-parkowe).\nHasła językowe tworzące zestaw punktów gry GeoOjczysty stanowią egzemplifikację zagadnień językowych: normatywnych, dialektalnych, etymologicznych lub onomastycznych w różny sposób związanych z Warszawą i z mową dawnych mieszkańców Warszawy. Każdemu hasłu odpowiada rys historyczny obiektu, koło którego znajduje się skrytka, zazwyczaj bowiem historia słowa wiąże się w pewien sposób z historią obiektu, jego nazwą lub formą zapisu czy wymowy tejże nazwy, lub też jest w jakimś stopniu z nią złączona (czy to poprzez zakres tematyczny, czy to poprzez konotacje).\nW celu powiązania gry z kampanią i profilem „Ojczysty – dodaj do ulubionych” każdemu hasłu odpowiada również ciekawostka publikowana na Facebooku na stronie „Ojczysty – dodaj do ulubionych”. Sposób osadzenia i powiązania ciekawostki (lub ciekawostek) z danym punktem, jak również wplecenia jej w zadania bądź zagadki związane z danym punktem może być za każdym razem nieco inny. Ciekawostki mogą służyć jedynie anonsowaniu punktu na Facebooku i stanowić swoiste zaproszenie do wzięcia udziału w grze terenowej, mogą również być ściśle powiązane z samym opisem punktu, będąc jego uzupełnieniem lub rozszerzeniem. W takim wypadku znajomość ich treści ułatwi lub umożliwi udzielenie odpowiedzi na pytanie zawarte w części poświęconej wykonaniu zadania lub rozwiązaniu zagadki. Hasła zostały dobrane tak, by możliwie wszechstronnie poruszały tematykę językową: zagadnienia normatywne, interesującą etymologię leksemów związanych z Warszawą, rozmaite językowe aspekty gwary warszawskiej, a przy tym umożliwiały ułożenie ciekawej i przyjemnej trasy „Językowego spaceru po Warszawie”.\nTrasa gry terenowej GeoOjczysty „Językowy spacer po Warszawie” obejmuje 15 punktów usytuowanych w różnych miejscach naszej stolicy. Prawobrzeżna Warszawa reprezentowana jest przez punkt umieszczony w pobliżu Praskiego Centrum „Koneser”. Pozostałe punkty zlokalizowane są na terenie lewobrzeżnej Warszawy – od zielonych Młocin i urokliwego Lasu Bielańskiego aż do południowych granic miasta. Lokalizacja punktów pozwala na dogodne dotarcie do nich zarówno środkami komunikacji publicznej, jak i rowerem, a także na bezproblemowe poruszanie się od jednego do drugiego punktu. Poszczególne punkty trasy mogą stanowić odrębne cele, mogą również być kolejnymi przystankami na trasie całego, urozmaiconego, jedno- lub dwudniowego „Językowego spaceru po Warszawie”.\nDołącz na Facebooku →\nSeria „GeoOjczysty” powstała w ramach kampanii „Ojczysty – dodaj do ulubionych”, która od 2012 roku przybliża rozmaite, zapomniane, kłopotliwe albo nieoczywiste zagadnienia języka polskiego i zachęca do dbania o kulturę wypowiedzi, poprawność językową oraz propaguje wiedzę zarówno o dawnej, jak i o współczesnej polszczyźnie, a przeznaczona jest dla jej użytkowników – czyli dla nas wszystkich! Przechodząc ścieżkę „GeoOjczysty”, będziecie poznawać ciekawostki o języku polskim, a także międzynarodową grę terenową geocaching.\nW największym skrócie: geocaching to takie „edukacyjne podchody” dla każdego. Na całym świecie ukrywane są pojemniki zwane keszami (cache’ami, geocache’ami, geokeszami), które należy odnaleźć. Celem gry jest zachęcenie jej uczestników do odwiedzenia interesujących, nieznanych lub niezwykłych miejsc, zaprezentowanie ciekawych historii lub związanych z nimi zagadek. Do odnalezienia keszy potrzebne jest urządzenie obsługujące sygnał GPS (np. smartfon) oraz odpowiednia aplikacja.\nNarodowe Centrum Kultury, współpracując z Geocaching Warszawa, przygotowało serię „GeoOjczysty” o historii wybranych słów związanych z Warszawą. Czytając opisy keszy z serii, będziecie mogli poznać ciekawostki o miejscach i ich nazwach, a także o innych „warszawskich słowach”. Czasami będziecie zaskoczeni.\nW każdym pojemniku znajduje się dziennik – logbook, czyli swego rodzaju księga gości, w której uczestnik, wpisując swój nick, potwierdza znalezienie kesza. Czasem będzie można również znaleźć drobne upominki czy fanty na wymianę. W niektórych skrytkach z serii znajdziecie też tematyczne, drewniane monety o czterech różnych wzorach: trzy z nich to swoiste pieczątki, które można przybić sobie na pamiątkę.\nJak wejść do gry i znaleźć pierwsze skarby?\nPrzede wszystkim należy założyć darmowe konto w serwisie Geocaching:\nAby się zarejestrować, należy podać adres mailowy, ustawić hasło oraz wybrać unikatową nazwę użytkownika (tzw. nick), którą będziemy posługiwać się w grze.\nPo utworzeniu konta można przeglądać skrytki w przeglądarce lub pobrać aplikację na telefon, stosownie do używanego w nim systemu operacyjnego. Android i iOS mają dostępną oficjalną aplikację Geocaching, jednak ze względu na funkcjonalność polecamy szereg aplikacji od innych wydawców: c:geo (Android), Cachly, Looking4Cache (iOS), Geocaching Live/Pro (iOS i Windows Phone).\nPodstawową funkcją każdej z aplikacji jest wyświetlanie mapy skrytek, na której zaznaczone są ikonkami ich lokalizacje albo wskazówki, w jaki sposób je odnaleźć. Po kliknięciu na ikonkę danej skrytki można wyświetlić jej stronę, na której znajduje się opis skrytki oraz informacja, czego ona dotyczy (np.: skrytka „[GeoOjczysty] Omnibus” przedstawia krótką historię tego środka transportu w Warszawie oraz różnorakie znaczenia samego słowa), a także współrzędne geograficzne skrytki, za pomocą których odnajdziemy ją w terenie, jak również informacje o szacunkowej trudności, atrybutach czy graczu, który jest właścicielem skrytki.\nW odnalezieniu kesza pomoże nam narzędzie kompasu lub wskazania odległości na mapie, które pokaże, jak daleko znajdujemy się od skrytki i będzie tę informację aktualizować, gdy będziemy się poruszać (opcja „Nawiguj”).\nGdy dotrzemy na miejsce ukrycia skrytki, możemy rozpocząć poszukiwania pojemnika. Niektóre kesze mają w opisie dodatkowe podpowiedzi co do sposobu ich ukrycia - w razie potrzeby możemy z nich skorzystać (opcja „Podpowiedź”). Za każdym razem należy zachowywać się dyskretnie, tak aby nieznajomi przechodnie nie zorientowali się, co robimy i aby później nie zniszczyli czy nie zabrali kesza (w ten sposób chronimy skrytkę przed wandalami).\nPo odnalezieniu skrytki pozostaje nam wpisanie swojego nicka i daty do logbooka. Jeśli w środku są jakieś smakołyki lub gadżety, można – zgodnie z wolą właściciela kesza – poczęstować się nimi lub wymienić na fant o podobnej wartości (np.: drobną zabawkę, breloczek, długopis…). Kesza należy odłożyć na miejsce dokładnie tak, jak go zastaliśmy.\nAby kesz został oznaczony jako „znaleziony” na naszym koncie, należy zalogować go również w aplikacji, dodając wpis „znaleziony”. Można to zrobić z poziomu aplikacji lub w przeglądarce, już po powrocie z wyprawy. We wpisie warto krótko opisać swoje wrażenia z poszukiwań, przygody z nimi związane, nawiązać do tematyki kesza, zawrzeć ewentualne uwagi czy po prostu podziękować autorowi za trud włożony w przygotowanie skrytki. Nie należy opisywać dokładnego miejsca ukrycia kesza, gdyż zepsuje to zabawę innym graczom.\nZałóż konto w serwisie Geocaching.com\nZainstaluj aplikację odpowiednią do systemu operacyjnego w telefonie\nZlokalizuj wybranego kesza na mapie\nZ pomocą współrzędnych geograficznych odnajdź pojemnik w terenie\nWpisz swój nick i datę do logbooka\nZaloguj znalezienie kesza w systemie – poprzez aplikację lub w przeglądarce (na stronie Geocaching.com)\nSzukając kesza, nie zwracaj na siebie uwagi osób niewtajemniczonych (tzw. mugoli) – nie znają oni zasad gry i mogą zniszczyć lub ukraść kesza.\nPojemnik staraj się odłożyć tak, jak go zastałeś.\nJeśli wymieniasz fanty, zostaw w pojemniku przedmiot o podobnej wartości do tego, który zabierasz.\nWszelkie nieprawidłowości związane z pojemnikiem zgłaszaj autorowi (właścicielowi) poprzez wiadomość prywatną lub odpowiednim wpisem („notatka” lub „nie znaleziono”)


Obroża kennelowa 40, 50mm\nObroża wykonana z podwójnie zszytej taśmy. Dodatkowo przeszywana. Wzmocniona nitami. Znakomita dla dużych, silnych psów. Dostępna w szerokości taśmy 40 i 50mm, oraz trzech kolorach: czarnym, czerwonym, granatowym. W trzech rozmiarach: - S 42-49cm - M 48-53cm - L 52-58 cm więcej »\nWygodna w użyciu obroża dla psa zapinana na praktyczne zapięcie plastikowe. Dostępna w rozmiarach: 10/30/ 16/40/ 20/50 25/60-65. Pierwszy wymiar do szerokość taśmy, drugi długość obroży. Duży wybór kolorów i wzorów. Regulowana długość. więcej »\nBardzo praktyczny, wygodny i lekki kaganiec z regulowanym obwodem wokół pyska. Dostępny w wersji z podszyciem polarowym bądź bez. W szerokiej gamie kolorów i rozmiarów więcej »\nHalti, obroża uzdowa, kantarek dla psa\nNiezastąpiony przedmiot w nauce chodzenia psa przy nodze!! Skuteczniejszy od kolczatki, a o wiele mniej agresywnie działający!! Skuteczność gwarantowana!! Wykonany z miękkiej taśmy o szer. 20mm. Dostępny w szerokiej gamie kolorów i rozmiarów więcej »\nAura Centrum Ogrodnicze oferuje obroże i smycze dla psów. Różne wzory, rozmiary i kolory. więcej »\nHapps Obroża przeciw pchłom i kleszczom\nHAPPS obroża przeciw pchłom i kleszczom dla małych psów. długość 35 cm wodoodporna chroni przed powtórną inwazją okres ochrony do 120 dni Obroża do zwalczania pcheł i kleszczy u psów. Substancja biologicznie aktywna skutecznie zabija insekty i chroni przed ich powtórną inwazją do 4 miesięcy. Obroża nie zakłóca zmysłu powonienia i jest odporna na wodę. Zalecana przy silnej inwazji pasożytów, jak również profilaktycznie do stałego stosowania. Powinna być noszona stale, bez względu na wodę i wilgoć. Środki ostrożności: Produkt tylko dla zwierząt. Nie należy stosować u szczeniąt poniżej 6 miesiąca życia, suk karmiących, zwierząt chorych i w okresie rekonwalescencji. Nie stosować równocześnie z innymi środkami owadobójczymi. Substancja czynna: diazynon 15g/100g więcej »\nObroża kibica POLSKA r.3\nObroże dostępne w różnych rozmiarach - dla wszystkich ras psów. Idealna na zbliżające się Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej ! Obroża materiałowa, z flagą Polski. więcej »\ngrande finaleCena: 21 zł\nObwód: 35 mm


Jaka agencja SEO - forum – wasze pytania? - Performance Media\nJesteś tutaj: Home1 / SEO2 / Jaka agencja SEO – forum – wasze pytania?\nJaka agencja SEO – forum – wasze pytania?\nBardzo często na forach, social mediach, Facebooku, dyskusjach między biznesmenami pojawia się kwestia tego, w jakie ręce powierzyć działania w Internecie, w tym pozycjonowanie witryny. Jest to ważna decyzja, bo wybranie złej agencji lub osoby od marketingu internetowego może nie tylko nie przynieść żadnych rezultatów, może nawet zaszkodzić naszej widoczności. Oczywiście, są też osoby, dla których taki wybór agencji SEO/SEM to kwestia życia lub śmierci w biznesie online, tutaj szczególnie odnosi się do osób, które myślą, że zatrudnienie agencji spowoduje, że samo się będzie sprzedawać. Płacę? No to na konto ma wracać 10x tyle. Niestety ten świat tak nie działa. W tym artykule odpowiemy na jedno (w sumie to kilka, ale jedno główne) ważne, ale to bardzo ważne pytanie, jak wybrać agencję w kontekście działań SEO?\n1 Sprawdź wiarygodność\n2 Sprawdź, jakie prace podejmie agencja w ramach kampanii\n3 Czy pozycjonowanie za efekt działa? Czy wybrać agencję działającą „za efekty”?\n4 Czy agencja może obiecać pewny ruch/wzrosty/sprzedaż dzięki SEO?\n5 Czy za 500 złotych miesięcznie wypozycjonuję stronę i będę mieć z tego biznes?\n6 Czy jak „kupię” pozycjonowanie nie muszę już nic robić?\nSprawdź stronę internetową agencji, social media, opinie, a także to ilu mniej więcej zatrudnia specjalistów, czy jest to renomowana agencja, czy podejrzany „noname”? Oczywiście, freelancerzy oraz małe agencje mogą działać bardzo dobrze, jednak należy się zastanowić, dlaczego jedne agencje obsługują 1000 klientów, a inne 50? Dlaczego jedne mają dużą ilość klientów, a inne niewiele? Czy, aby na pewno jest to kwestia mocy przerobowych?\nW wypadku większych agencji zawsze pojawią się negatywne opinie, więc należy do nich rozsądnie podchodzić, bo baza osób współpracujących jest większa. Jest to normalne, że na 1000 klientów, np. 50 będzie niezadowolonych, a w wypadku mini agencji współpracującej z 50 klientami takich malkontentów będzie stosunkowo mniej, załóżmy 5-ciu. I jest to niezależne od jakości działań, zawsze znajdzie się ktoś komu coś nie pasuje.\nSprawdź, jakie prace podejmie agencja w ramach kampanii\nBardzo prosta sprawa, zadaj pytanie, co agencja będzie robić w ramach swojej pracy. Lista prac powinna być jawna i przejrzysta, a następnie raportowana, abyś mógł sprawdzić, czy dane działania zostały naprawdę zrealizowane. Tylko tak znajdziesz dobrą agencję.\nCzy pozycjonowanie za efekt działa? Czy wybrać agencję działającą „za efekty”?\nZdecydowanie NIE. Agencje działające w modelu „za efekt” bardzo często wybierają efekty, które nie będą miały przełożenia na Twój biznes. Co to znaczy? Zaproponowane działania, niekoniecznie będą opłacalne i nie będą rozwijały biznesu. Jedyny sensowny model rozliczania się, to rozliczanie się „za wykonaną pracę”. Oczywiście można rozliczać się od sprzedaży, jednak dotyczy to tylko i wyłącznie dużych firm, które przekazują większą część marketingu w ręce agencji. Praktycznie wszystkie firmy usługowe działają, na zasadzie – Ty płacisz, a my robimy coś dla Ciebie. Dlaczego agencje miałby działać inaczej?\nCzy agencja może obiecać pewny ruch/wzrosty/sprzedaż dzięki SEO?\nJeśli agencja obiecuje złote kokosy, sprzedaże, a nawet wzrosty to niestety muszę Cię rozczarować. Ze względu na charakter działania wyszukiwarki, obietnice nie są możliwe. Możemy szacować, analizować trendy, ale jeśli agencja obiecuje, że na pewno będzie tak i tak, strzeż się! Nawet najlepsza i największa agencja na świecie nie może zagwarantować efektu. Samo Google wypowiedziało się w tej sprawie: „Nikt nie może zagwarantować pierwszej pozycji w rankingu Google. Wystrzegaj się SEO, którzy twierdzą, że gwarantują pozycję w rankingach, mają „specjalne układy z Google” lub reklamują „priorytetowe zgłaszanie” witryn do Google.”\nCzy za 500 złotych miesięcznie wypozycjonuję stronę i będę mieć z tego biznes?\nNie. Załóżmy, że firma liczy sobie 100 złotych za godzinę pracy specjalisty, to za 500 złotych na miesiąc będzie to 5 godzin pracy. Co można zrobić w 5 godzin pracy? Napisać tekst na bloga i może wstawić go na stronę. I tyle. Nie jest to wystarczające działanie. A gdzie rozmowy, audyty, strategia, optymalizacja techniczna, optymalizacja meta tagów, dodawanie nowych podstron, nie mówiąc już o linkowaniu.\nKwota 500 złotych za SEO może być jedynie wstępem do dalszej współpracy i początkową budową widoczności.\nCzy jak „kupię” pozycjonowanie nie muszę już nic robić?\nNie. Musisz współpracować, dzielić się informacjami, przesyłać materiały. Szczególnie, gdy budżet jest niewielki, im więcej dasz od siebie, tym lepsze wyniki osiągniemy. Od przesyłania aktualnych informacji dotyczących działania firmy, po wdrażanie rekomendacji, czy pisanie dodatkowych artykułów. Współpraca to podstawa dobrych wyników, niezależnie od agencji, z którą działamy.\nJeśli nadal nie wiesz, jak wybrać agencję marketingu internetowego czy innych działań online, odezwij się do nas!\n[Wszystkich głosów: 7 Średnia: 4.7]\n9 kwietnia, 2020 /Autor Jan Pantuła\nhttps://performancemedia.pl/wp-content/uploads/2020/04/Jak-wybrać-agencję-SEO.jpg 800 1200 Jan Pantuła https://performancemedia.pl/wp-content/uploads/2020/06/logo-performancemedia-dark-1.svg Jan Pantuła2020-04-09 11:22:562021-01-25 10:12:05Jaka agencja SEO – forum – wasze pytania?\nLokalne SEO – na czym polega? Galopujący digital w czasach pandemii


Nowoczesne mieszkanie 2-pokojowe, MPoint Legnica\nRozkład mieszkania: piętro 3, jednostronne, jednopoziomowe\nŹródło: biuro nieruchomości: HOMEMAX, zaktualizowane: 31.07.2020\nnumer ogłoszenia: HMX-MW-436\nLokalizacja: Legnica, MPoint\nPiętro: III, winda\nNowoczesne i wyposażone wnętrze\nDo wynajęcia nowoczesne mieszkanie 2-pokojowe. Mieszkanie znajduje się na III piętrze w nowo powstałym budynku MPoint w centrum miasta. Mieszkanie o powierzchni 50 m2 składa się z przestronnego salonu z kuchnią, sypialni i łazienki. (...)\nDo wynajęcia nowoczesne mieszkanie 2-pokojowe. Mieszkanie znajduje się na III piętrze w nowo powstałym budynku MPoint w centrum miasta. Mieszkanie o powierzchni 50 m2 składa się z przestronnego salonu z kuchnią, sypialni i łazienki. Z salonu wychodzi się balkon. Mieszkanie jest kompletnie umeblowane i wyposażone w nowe sprzęty. Do zamieszkania od zaraz. Mieszkanie jest słoneczne i funkcjonalnie urządzone.\nCena: 1.800zł + czynsz 560zł (czynsz do wspólnoty z zaliczką na ogrzewanie i wodę) + prąd\nCześć! Zerknij na tę nieruchomość na Nieruchomosci-online.pl! https://n-o.pl/9DMFT8\nCześć! Zerknij na tę nieruchomość na Nieruchomosci-online.pl! https://legnica.nieruchomosci-online.pl/mieszkanie,na-wynajem/22003505.html\nCzesc! Zerknij na te nieruchomosc na Nieruchomosci-online.pl! https://www.nieruchomosci-online.pl/22003505.html\nCzesc! Zerknij na te nieruchomosc na Nieruchomosci-online.pl! https://legnica.nieruchomosci-online.pl/mieszkanie,na-wynajem/22003505.html


7 kroków od "chcę" do "mam" akwarium - Aqua Forum Akwarystyczne\n7 kroków od "chcę" do "mam" akwarium\nPostautor: wespazjan » 9 lutego 17, 17:37\nPoniżej fragment wpisu z mojego bloga. Nie jest to poradnik bo po pierwsze, nie mam kompetencji a po drugie nie udzielam za bardzo informacji. Raczej sygnalizuję, czego warto sobie poszukać, o czym poczytać i co przemyśleć, żeby nie popełnić błędów takich, jakie ja popełniłam. Jeśli uznacie, że szkodliwe czy wprowadzające w błąd to śmiało usuńcie, nie obrażę się Linki dodałam tu, na blogu ich nie mam\nWiem, że dwumiesięczne doświadczenie to praktycznie brak doświadczenia. Ale z drugiej strony wszelkie poradniki w tej dziedzinie piszą ludzie, którzy już zapomnieli jak to jest być kompletnym laikiem i wiele rzeczy pomijają, bo są dla nich oczywiste.\nTak więc mikro-instrukcja Zbieglaka pt. "Chcę akwarium! co dalej?"\nKrok pierwszy - przemyśl to sobie dobrze. Tu chodzi o dosyć kosztowną inwestycję oraz o żywe zwierzęta. Upewnij się, że wiesz na co się piszesz. Ja zaczęłam od czytania wszędzie o czyszczeniu akwariów, oglądaniu filmików na YT i zbieraniu informacji ile mniej więcej czasu wymaga to hobby. Jeśli człowiek ma zrezygnować po 2 miesiącach bo mu się znudziło albo nie ma czasu to lepiej nie zaczynać. Dodam, że mnie mimo dwójki małych dzieci i ograniczonego czasu takie badanie gruntu nie zniechęciło.\nKrok drugi - zastanów się, gdzie to akwarium ma stać i jakie ma być duże. Małe akwarium zmieści się wszędzie i jest tańsze, ale jest też (co może zaskakiwać) trudniejsze w utrzymaniu. Łatwo zaburzyć w nim równowagę biologiczną, co może skutkować złym zdrowiem ryb, mętnieniem wody czy atakiem glonów. Pogoogluj sobie "jak ustawić akwarium", pomyśl nad dobrym miejscem u Ciebie w domu i zdecyduj, jakich ma być wymiarów. Googluj wszystko co się da na ten temat.\nKrok trzeci - wybór rybek. Sprawdź sobie na stronie wodociągów (albo zadzwoń) jaką masz wodę w kranie (zazwyczaj jest dość twarda, PH >7 ). Możesz to też sprawdzić specjalnymi testami. Najgorszym wyjściem jest zdanie się na sprzedawcę w sklepie. Albo nie mają potrzebnej wiedzy, albo mają, ale przede wszystkim chcą zarobić. Standardem jest wciskanie ludziom rybek, które nie powinny być razem (inne warunki lub temperamenty) albo sprzedażą do 40 centymetrowego akwarium za dużej ilości rybek, w tym takich, gdzie jedna sztuka osiąga wymiary np. 20 cm. Pamiętaj - to, że rybka w sklepie ma 3 cm nie znaczy, że taka pozostanie. Analogicznie - to, że w mieszkaniu w bloku zmieści ci się szczeniak Bernardyna nie znaczy wcale, że kupienie go jest dobrym pomysłem Przeglądaj katalogi rybek i wybierz coś, co Ci się podoba. Najłatwiej jeśli pasuje do twoich warunków. Jeśli jednak potrzebuje innych - czytaj jak najwięcej o dopasowywaniu parametrów wody. Zastanów się, czy jesteś w stanie zapewnić danemu gatunkowi to, czego potrzebuje.\nMoim zdaniem najlepiej wybrać jeden gatunek, na którym najbardziej nam zależy i pod niego dobierać resztę obsady - żeby współgrały ze sobą, potrzebowały podobnych warunków oraz dobrać ich ilość do litrażu akwarium. Dlaczego warto wyjaśnię na końcu. Możesz poradzić się na forum akwarystycznym w kwestii obsady. Czytaj jak najwięcej o wybranych przez siebie rybkach. Jeśli Ci się nie chce - odradzam akwarium, skoro znudziło Ci się już na etapie przygotowań.\nGatunki odpowiednie do naszej polskiej kranówki\nKrok czwarty - wiesz już czego i ile chcesz mieć. Poszukaj odpowiedniego do planowanej obsady sprzętu. Najważniejszy jest filtr. Zasada nie ufania sprzedawcom obowiązuje również tutaj. Jeśli producent pisze "ten filtr nada się do akwarium 200l!" to zwykle zapomina dodać, że tylko w wypadku jeśli nie ma w nim żadnych ryb . Najbezpieczniej podzielić dane, podawane przez producenta conajmniej na pół. Albo znów poradzić się kogoś bardziej doświadczonego, na forum czy na żywo.\nI znowu czytanie. Google i "rodzaje filtrów do akwarium", "media filtracyjne w akwarium", "rodzaje filtracji", "oświetlenie akwarium", "utrzymanie czystości w akwarium", "utrzymanie temperatury w akwarium" - wszystko, co nam przyjdzie do głowy. Jeśli czytając o jednej rzeczy spotykamy się z pojęciem, którego nie znamy - googlujemy to również. Do sklepu idziemy wiedząc już czego chcemy. Allegro zwykle oferuje niższe ceny niż w sklepie a kupując rzeczy używane wychodzi jeszcze taniej. Poza sprzętem warto mieć także specjalne testy akwarystyczne. Zwłaszcza na początku NO2, NO3 a jeśli dopasowujemy wodę pod rybki to również PH, GH i KH wody. W inne możemy zaopatrzyć się później.\nFiltracja, ogrzewanie i oświetlenie akwarium\nPoradnik - Wkłady filtrujące\nKrok piąty - mamy akwarium, mamy oświetlenie, mamy filtr i grzałkę (jeśli jest potrzebna). No to się urządzamy. Wystrój akwarium najlepiej dobrać taki, żeby pasował naszym rybkom. Jedne potrzebują piaszczystego podłoża, innym to obojętne. Niektóre wymagają bujnej roślinności, inne wolą buszować wśród skał. Warto tutaj poczytać o rodzajach akwariów (biotopowe, towarzyskie, naturalne, low-tech itp.). Kiedy już wiemy mniej więcej czego chcemy, przystępujemy do szukania "składników". I znów czytamy - o rodzajach podłoża, o gatunkach roślin odpowiednich do naszych warunków, o skałach do akwarium, o korzeniach do akwarium. Roślinność można kupić w sklepie, na miejscu lub wysyłkowo. Można też przygarnąć od znajomego akwarysty to, co otrzymał przez przycinkę (moim zdaniem najlepsza opcja). Podłoże można kupić gotowe, albo wykonać samemu. Korzeń kupić, lub znaleźć i odpowiednio spreparować. I znowu - ograniczyć zaufanie do sprzedawców. Zdarzyło mi się kupić w zoologu roślinkę "do akwarium" która okazała się doniczkową... W razie wątpliwości - pytać kogo się da.\nW tym miejscu moją radą jest znalezienie sobie zdjęcia akwarium, które spełnia wszystkie nasze wymagania i do takiej aranżacji dążyć. Ja tego nie zrobiłam i żałuję. Na początku ciężko mieć konkretną wizję i odwzorowywanie może bardzo pomóc.\nPORADNIK Jaką aranżacje wybrać?\nTworzenie zbiorniów biotopowych - dobór gatunków\nKrok szósty - podłoże wyłożone, roślinki posadzone, woda wlana, dekoracje (naturalne lepsze niż zamek z plastiku ) włożone. Co dalej? Rybki?\nNiestety. Między zalaniem akwarium a wpuszczeniem życia mija od dwóch do sześciu tygodni. Akwarium musi dojrzeć. Co to znaczy?\nW wielkim uproszczeniu - żyjące tam bakterie nitryfikacyjne muszą zacząć przerabiać produkty przemiany materii na nieszkodliwe (w małych ilościach) dla ryb substancje. Akwarium to mały ekosystem i wszystko musi się w nim "dograć" zanim ktoś go zamieszka. Znowu google: cykl azotowy, dojrzewanie akwarium, bakterie nitfyfikacyjne i wszystkie pojęcia, które przy tej okazji rzucą się wam w oczy. Można trochę przyspieszyć ten proces (wygoogluj jak ), ale nie można go pominąć. Najbezpieczniej jeśli masz specjalne testy akwarystyczne, którymi sprawdzisz sobie, na jakim etapie dojrzewania jest zbiornik.\nCo jeśli wpuścisz ryby od razu? W najgorszym razie za jakiś czas założysz temat na forum i będziesz pytać, dlaczego Twoje rybki zdychają pozornie bez żadnego powodu. W najlepszym uda Ci się zapobiec zatruciu zwierząt, ale będzie Cię to kosztowało sporo czasu, wysiłku i nerwów. Albo masz wyjątkowo twarde gatunki, które to przeżyją a Ty się będziesz tylko głowić, dlaczego woda jest mleczna, mętna lub śmierdząca. Czas, kiedy akwarium dojrzewa możesz wykorzystać na dalsze zbieranie informacji.\nKrok siódmy - wpuszczamy (stopniowo!) żyjątka do akwarium, cieszymy oczy ich widokiem i opiekujemy się nimi zgodnie z wiedzą, którą udało nam się posiąść . Tu również googlujemy o adaptacji ryb do akwarium, zasadach wpuszczania, kwarantannie.\nTeraz podsumowanie: Po co to wszystko?\nNie lepiej kupić akwarium, dowolny filtr, wsypać piach i też jakoś będą żyć? Przecież ryba w kuli też żyje!\nPrawda. Z tym że "jakoś" nie znaczy "dobrze". Pies na półmetrowym łańcuchu, karmiony raz w tygodniu też żyje. Żółwiki w breloczkach sprzedawanych w Chinach też żyją, przez jakiś czas. Ale to nie znaczy, że jest to w porządku.\nJeśli jednak nic z tego Cię nie obchodzi a rybki to twoim zdaniem nie zwierzęta, tylko "coś do dekoracji" to... nadal warto zapewnić im jak najlepsze warunki. Z przyczyn samolubnych:\n- po pierwsze - ryba w nieodpowiednich warunkach = chorująca ryba. chora ryba = brzydka ryba. Apatyczne, nie wybarwione rybki naprawdę nie są ozdobą żadnego domu.\n- po drugie - ryba w nieodpowiednich warunkach = nudna ryba. Jeśli mamy losowo dobrane ryby w za małym akwarium to nie mamy nawet cienia szansy na obserwację ciekawych zachowań. Zdecydowanie ciekawiej obserwować ryby terytorialne, broniące obranego rewiru, czy rybki odchowujące potomstwo albo budujące hierarchię w stadzie niż przestraszone istoty w przerybionym zbiorniku chowające się po kątach albo ograniczające całe swoje życie do pobierania pożywienia.\n- po trzecie - Dobrze prowadzone akwarium wymaga przemyślenia i wysiłku przy zakładaniu, jednak potem o wiele łatwiej utrzymać je w czystości i stanie "cieszącym oko" niż takie zakładane na szybko, bez żadnej wiedzy\nW wielkim skrócie: zanim zrobisz cokolwiek - czytaj, czytaj, czytaj!\nOstatnio zmieniony 10 lutego 17, 17:33 przez wespazjan, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: barttsw » 9 lutego 17, 19:15\no matko jaka litania nie chce mi sie tego nawet czytac\nPostautor: Dhuz » 9 lutego 17, 19:33\nWespa, a ja myślałem, że to mnie radosna twórczość internetowa za mocno ponosi.\nFajnie wypunktowane i celne uwagi.\nPostautor: Anka cyganka » 9 lutego 17, 19:40\nJak dla mnie bardzo fajny poradnik dla kogoś kto chce założyć akwarium wskazujący na wiedzę jaką trzeba przyswoić żeby zacząć przygodę z akwarystyką. Dobra robota brawo Ty\nPostautor: wespazjan » 9 lutego 17, 20:15\nbarttsw pisze: o matko jaka litania nie chce mi sie tego nawet czytac\nZauważyłam, że preferujesz raczej zwięzły styl\nTak naprawdę, to notkę na blogu pisałam na fali irytacji koleżanką, która jak usłyszała, że chcę mieć akwarium to sobie zaraz też sprawiła. Kupiła, zarybiła tego samego dnia, w 54 litrach ma kilka rybek, których ja bym nie wsadziła do 112l i naśmiewa się ze mnie, że w moim przypadku idzie to tak powoli. To rozwlekle wyjaśniałam dlaczego\nDhuz pisze: Wespa,\nHyhy. Jak ulubiony polski zespół mojego małżonka, tylko pisownia inna\nOstatnio zmieniony 18 lutego 17, 20:53 przez wespazjan, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: Anka cyganka » 9 lutego 17, 20:24\nTak i zaraz koleżanka się będzie pytała dlaczego jej ryby zdychaja albo że się zatlukły i że ma do oddania dużą rybę bo w jej akwa się nie mieści\nPostautor: barttsw » 9 lutego 17, 20:26\ni ze ma sie dobrze\nPostautor: Dhuz » 9 lutego 17, 20:30\nKoleżanka nie będzie pytała tylko pójdzie do zoologa kupić sobie nowe zabawki do zamęczenia.\nPostautor: mimo12 » 9 lutego 17, 20:38\nTen rybo-wąż to jakiś Polypterus albo trzciniak?\nPostautor: Anka cyganka » 9 lutego 17, 20:39\nMoże i tak tylko koszt wymiany rybek (pomijajac ich przykry żywot ) wychodzi z czasem drożej niż zrobienie tego pożądanie. Też znam takich co w akwa max 54l możliwe ze mniejsze trzymaja z tego co pamiętam skalary, mieczyki, neonki,kiryski,glonojady i nie wiem co jeszcze i dziwią się że im ryby zdychają i tyle pieniędzy już wydali ale cóż nie można niestety nikomu zabronić iść do sklepu i kupić nowe\nPostautor: Peter007 » 9 lutego 17, 20:42\nFajny temat, tylko żeby nie przepadł w czeluściach forumowych\nPostautor: wespazjan » 9 lutego 17, 20:54\nmimo12 pisze: Ten rybo-wąż to jakiś Polypterus albo trzciniak?\nCholera wie. Bałam się za bardzo drążyć\nAnka cyganka pisze: skalary, mieczyki, neonki,\nMoże ich inspiruje tytuł płyty Myslovitz?\nA tak serio, to jak byłam dzieckiem tak właśnie mieliśmy. 60l, skalary, wielki zbrojnik, gupiki, neonki, brzanki. Tylko gupiki dożyły dorosłości. Była masa roboty z tym akwarium a efekt wizualny taki sobie. Woda wiecznie mętna. Stąd wiem, że tak się tego nie robi\nPostautor: Dhuz » 9 lutego 17, 21:04\nTemat podklejam, teraz na pewno się nie zgubi\nPostautor: ArturAzja » 9 lutego 17, 21:16\nDobra lektura w oczekiwaniu na fajrant\nPostautor: Anka cyganka » 9 lutego 17, 21:18\nMyślę że dużo ludzi miało takie akwaria. Ja również ,rybki były wszystkie z innej parafii, filtr wyłączany, woda podmieniana raz na jakiś czas prosto z kranu i jakoś to działało. Każdy jakoś zaczynał szkoda tylko że teraz wielu mając tak łatwy dostęp do wiedzy nie chce naprawić popełnianych błędów tylko właśnie idzie i kupuje nowe rybki bo przecież to "tylko ryba" ona nie będzie krzyczała czy piszczała że ją coś boli albo że jej źle.


Styczeń 2016 – Grajdołek\nMiesiąc: Styczeń 2016\tNic nie umknie uwadze Szeryfa z Nottingham\nW życiu każdego fana gier planszowych nadchodzi taki moment, że skreślił on ostatnią pozycję na swojej liście „must have”. Wtedy zaczyna się poszukiwanie nowych tytułów, kategorii ale co zrobić jak na rynku nie pojawia się nic nowego? Wtedy trzeba sięgnąć po tytuły, po które my sięgamy niechętnie i niezwykle rzadko a mianowicie gry wydane po […]\nCV – czyli gra o nas samych\nBardzo sceptycznie podchodziłem do tego tytułu, głównie przez to, że byłem przekonany iż wszystko co do tej pory wydawała GRANNA było grami dla dzieci. Po pierwszej rozgrywce zrozumiałem jak bardzo byłem w błędzie, ponieważ dostaliśmy na stół kawał solidnej i bardzo przyjemnej gry. Może i Was przekonam do tej pozycji. Gra spakowana jest w niepozorne […]\nGratka dla poszukiwaczy skarbów – Zakazana Wyspa\nJeżeli w dzieciństwie obejrzeliście wszystkie odcinki Indiany Jonesa, lubicie przygody oraz macie zgraną paczkę przyjaciół ta gra jest dla Was. Dlaczego? Podobno Zakazana Wyspa to pozycja obowiązkowa dla osób które chcą poznać gry kooperacyjne. Przekonajcie się czy warto. Lubię gry, które są dobrze wydane. Zakazana Wyspa z pewnością należy do takich pozycji. Zamiast tradycyjnego pudełka […]\nDo biegu, gotowi, start! Czyli maraton Pędzących Żółwi\nże nudzi mu się bycie powolnym. Może więc wziąć udział w wielkim wyścigu zorganizowanym przez wydawnictwo Egmont a Wy możecie mu w tym pomóc siadając do stołu razem z Pędzącymi Żółwiami. Opis z goła zabawny ale na tym właściwie ta gra polega. Nie jest to skomplikowany tytuł, wręcz przeciwnie. Idealnie sprawdzi się jako prezent […]\nWitajcie! W końcu udało nam się zrealizować zeszłoroczne plany – zrobiliśmy sklep internetowy a naszą pierwotną stronę przekształciliśmy w blog na którym będziemy publikować nasze teksty – recenzje gier w jakie będziemy mieli okazję zagrać i wszelkie inne informacje jakim będziemy chcieli się z Wami podzielić. Mamy nadzieję, że rok 2016 będzie rokiem dobrych zmian […]\nPolecane projekty\tSzukaj:


Sweet Memories (Southport, Anglia) - opinie - TripAdvisor\nSweet Memories opinie, Southport\nNr 3 wśród 18 Zakupy w lokalizacji Southport\n281 Lord Street | Unit 23-25 wayfarers arcade, Southport PR8 1NT, Anglia\nPotrzebowałem słodkiego prowiantu dostarczonego w krótkim czasie, sklep był niesamowicie pomocny i świetnie się z nim radził. Dziękuję za wszelką pomoc, gorąco polecam.\nŚwietne miejsce do zakupu wysokiej jakości słodyczy\nLubię odwiedzać ten uroczy Słodki Sklep z torebkami z charakterem. Słodycze są wyświetlane w pięknych szklanych słojach na ładnych, drewnianych półkach. Lubię patrzeć i decydować, które chcę kupić. Miło jest cofnąć się w czasie jako młody człowiek, aby doświadczyć, jak słodki sklep wyglądałby jak lata...temu. Jest to tak ekscytujące, że właściciel sklepu wybiera słoiki z słodyczy, które wybrałeś z półki, a następnie ogląda je na wadze. Przez chwilę znów możesz poczuć się jak dziecko. Następnie twój zakup zostanie umieszczony w uroczej papierowej torbie. . Ceny odzwierciedlają prawdziwą jakość słodyczy, które otrzymujesz. Wszystkie słodycze, które kupiłem i zjadłem, były pyszne i doskonałej jakości. Personel w sklepach jest bardzo pomocny, przyjazny i zawsze otrzymuję ciepłe piękne powitanie. Obsługa klienta i obsługa jest na wysokim poziomie. Gorąco polecam wizytę w tym eleganckim i uroczym sklepie i na pewno niedługo znów będę w sklepie.Więcej\nDużo słodyczy słoików\nOdwiedziłem ten sklep kilka razy na przestrzeni lat, i tym razem byłem pierwszy, kiedy nic nie kupiłem, szkoda naprawdę, nie wiem co się zmieniło, ale nie jest tak dobre, jak było kiedyś. obecnie nie ma wielkiego wyboru starych słodyczy, a to, co tam jest, jest...dość drogie.Więcej\nKlasyczne, ale drogie\nWspaniale jest zobaczyć kilka dobrych słodkich sklepów w staroświeckim stylu. Ceny są trochę wysokie, ale mają wszystkie klasyczne faworki w słoikach do wyboru. Personel jest fajny i przyjazny! Na pewno warto odwiedzić!\nOdwiedziłem dzisiaj jego staroświecki styl słodkiego sklepu z dużą różnorodnością słodyczy, niektóre stare, niektóre nowsze, z dużą ilością, którą mogę sobie przypomnieć jako dziecko. Osobiście uważam, że były trochę drogie w porównaniu do innych miejsc w Southport, ale jeśli tego chcesz, kupisz go za każdą...cenę. Dobry wybór domowych czekoladek i trufli itp.Więcej\nCudowny słodki sklep o fascynującym charakterze. Wszystkie staroświeckie słodycze i urocza dama, która nam służy. Nie możemy się doczekać powrotu. Dziękujemy, uwielbiamy twój oryginalny sklep ze słodyczami.\nDobry staroświecki słodki sklep\nŚwietne znalezisko - tak dobrze widzieć sklep sprzedający wszystkie stare rodzaje słodyczy, które pamiętam jako dziecko, pomocny i przyjazny personel, uczciwe ceny. Musisz odwiedzić, jeśli w Southport.\nTo bardzo mały klejnot w Southport!\nWybraliśmy się na całodniową wycieczkę do Southport i wędrowałem po sklepach. Znaleźliśmy to miejsce przez przypadek i bardzo szczęśliwi! Mają słodkie można obraz. Kupiłem domowe czekoladki i trufle i były absolutnie boskie! Szkoda, że nie zostały dostarczone. Absolutnie koniecznie trzeba odwiedzić, weź ze sobą kieszonkowe!\nWiele tradycyjnych słodyczy i cudowna kawiarenka w Edwardian arcade\nTym sklepie uzupełnia wiele tradycyjnych słodyczy, pamiętam z dzieciństwa. Obok znajduje się kawiarnia, gdzie można usiąść i zrelaksować się w Edwardian arcade.\nTo najlepszy cukierni, jakie kiedykolwiek widziałem. Wszystkie słodycze nie widziałem od 60. są tam. Idź i spróbować, będą państwo treets czeka na ciebie!


The Elder Scrolls V: Skyrim Dawnguard (DLC) (PC) DVD - Merlin.pl\nThe Elder Scrolls V: Skyrim Dawnguard (DLC) (PC)\nNumer katalogowy: 1115127\nno�nik: DVD Wampirzy lord Harkon odzyska� w�adz�. U�ywaj�c Pradawnych Zwoj�w, chce dokona� czego� nie do pomy�lenia - zgasi� s�o�ce. Czy do��czysz do staro�ytnego zakonu Stra�nik�w �witu, by go powstrzyma�? Wyb�r nale�y do Ciebie - zagraj w dodatek z ca�kiem now� frakcyjn� lini� zada� i nowymi...\nPe�ny opis produktu: The Elder Scrolls V: Skyrim Dawnguard (DLC) (PC)\nWampirzy lord Harkon odzyska� w�adz�. U�ywaj�c Pradawnych Zwoj�w, chce dokona� czego� nie do pomy�lenia - zgasi� s�o�ce. Czy do��czysz do staro�ytnego zakonu Stra�nik�w �witu, by go powstrzyma�? Wyb�r nale�y do Ciebie - zagraj w dodatek z ca�kiem now� frakcyjn� lini� zada� i nowymi lokacjami. CECHY CHARAKTERSTYCZNE Nowa bro�, zbroje, czary i Krzyki. Do��cz do Stra�nik�w �witu i u�ywaj zupe�nie nowych kusz. Tw�rz w�asne strza�y, be�ty i bro� ze smoczych ko�ci. U�ywaj nowej broni, zbroi, czar�w i Krzyk�w, w tym Wydarcia Duszy, kt�ry wysysa ducha wrog�w i zmienia ich w twoje s�ugi. Zosta� wampirzym lordem. Sta� po stronie wampir�w i zosta� ich przyw�dc�. Uno� si� nad ziemi�, zmieniaj w nietoperze, wyrzucaj przeciwnik�w w powietrze, wysysaj z nich �ycie, i r�b wiele innych rzeczy. Lord wampir�w ma sw�j w�asny, mo�liwy do ulepszenia system cech. Dodane cechy wilko�ak�w. Gra w roli wilko�aka r�wnie� pozwala teraz na korzystanie z mo�liwego do ulepszenia systemu cech takich jak Si�a Bestii, Zwierz�cy Zapa� i Dziki �er. Nowe miejsca i potwory. Wybierz jedn� z dw�ch twierdz, kt�re mo�na ulepszy� i traktowa� jak dom: zamek Volkihar lub Twierdz� �witu. Odkryj nieznane doliny i udaj si� do nowego wymiaru Otch�ani - Kopca Dusz. Walcz z nowymi potworami: ogarami �mierci, gargulcami, opancerzonymi trollami oraz zupe�nie nowymi wampirami i smokami. Zmie� sw�j wygl�d. Odwied� Szczurze Nory w P�kninie i zmie� sw�j wygl�d - rysy twarzy lub fryzur�. Walka na wierzchowcach. U�ywaj broni bia�ej lub strzelaj z �uku siedz�c na grzbiecie swojego wierzchowca.\nNapisz pierwsz� opini� "The Elder Scrolls V: Skyrim Dawnguard (DLC) (PC)".