Życie nad Zatoką Perską...: Spływ rzeką Zambezi\nSpływ rzeką Zambezi\nW Zimbabwe wiele zależy od sezonu. Na przykład wodospad może prezentować się dostojnie i potężnie, z hektolitrami przelewającej się wody na sekundę, albo może spływać cienkimi strużkam w kilku miejscach. Zwierzęta mogą chować się przed słońcem i ludzkim okiem, a mogą wędrować stadami, jeśli przypadnie okres migracyjny. Również i wodne sporty ekstremalne uzależnione są od sezonu, a zwłaszcza rafting - spływ pontonowy. Potężny wodospad oznacza też potężną rzekę.\nKiedy przeglądałam ofertę Shearwaters, grupy organizującej różne aktywności w Zimbabwe, od niechcenia zapytałam"\n- Spływów pewnie nie organizujecie, bo to nie sezon?\n- Właściwie to zaczęliśmy dwa dni temu, ale robimy tylko połowę trasy. - No i super. Połowa, jak na pierwszy raz, w zupełności mi wystarczy. Doradzono mi, żeby zapisać się w ostatni dzień mojego pobytu. Później okazało się dlaczego.\nDzień był piękny. Wcześnie rano lekkie śniadanie i jedziemy. Pozbieraliśmy ludzi z okolicy, zapakowali nas do samochodów i w drogę. Wygodnie to to nie było. Tył - a właściwie "góra", bo siedzenia były zamontowane na pace pick upa - był już pełny, więc posadzili mnie koło kierowcy. Byłoby ok, gdyby obok nie wpakował się jeszcze jeden przewodnik. Siedziałam w połowie na siedzeniu, a w połowie na skrzyni biegów. Droga najpierw asfaltowa, więc było ok. Poźniej zjechaliśmy w boczną, piaszczystą drogę, to też jeszcze było do przejścia. Ale kiedy po raz kolejny odbiliśmy w bok w jakieś chęchy, to już za przyjemnie nie było, zwłaszcza z tą skrzynią biegów pod nogą. Kapitan Frank, jak się przedstawił, próbował umilić czas rozmową, ale na tym etapie tak trzęsło, że ciężko było nawet rozmawiać. Zatrzymaliśmy się przed bramą, gdzie rozłożone były wiosła, kamizelki ratunkowe, pianki i kaski. Mała prezentacja jak dobrze zacząć kamizelkę, przy której Frank poprosił mnie o pomoc - on mówił a ja prezentowałam jak zapinać. A że humor mi od rana dopisywał, dołożyłam do tego uśmiech numer 5 i w trochę przerysowany sposób zaczęłam prezentować, jak zapina się kamizelkę. Wywołało to uśmiech na twarzach uczestników, więc cel osiągnięty. Dobry humor zaczął udzielać się innym, lody przełamane. Ktoś z tłumu nawet powiedział "Mogłabyś być stewardessą". No i proszę jak trafione. Frank powiedział, żeby każdy zabrał swój rozmiar pianki, kasku i kamizelkę ale przebierać się będziemy na miejscu. Ale ktoś z grupy Czechów nie do końca zrozumiał i dwie osoby zaczęły się ubierać od razu. No a skoro te się przybierają, to reszta też zaczęła. Skądś to znam. Po wylądowaniu, kiedy samolot jeszcze dojeżdża do terminalu, a my wygłaszamy komunikat żeby siedzieć, aż się nie zatrzymamy, wystarczy że jedna osoba wstanie i sięgnie po torbę, to reszta też zaczyna. Na zasadzie "inni wstają, to znaczy że można".\nI tak z większością osób popieranych w kamizelki, wcisnęliśmy się do tego samego samochodu, żeby przejechać jeszcze około 10 min. Na miejscu poradzili wyciągnąć wszystko z kieszeni, chyba że ktoś planował zostawić swój telefon, czy klucze na dnie Zambezi. Później streszczono nam zasady bezpieczeństwa i to, jak zachować się w przypadku wywrotki. Bardzo praktyczne informacje, jak się później okazało. Oczywiście trzeba było też podpisać dokument, że jest się świadomym niebezpieczeństwa o że organizator nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne wypadki. Podzieliliśmy się na grupy po 8 osób, bo tyle wchodzi do pontonu. Wiosła w rękę i schodzimy. To chyba była najbardziej męcząca część dnia. 750 m w dół, w piance ogrzewającej, kamizelce, kasku i z wiosłem w ręku, gdzie schodami były skały i konary drzew. Jeden uczestnik nie wytrzymał i pod koniec z trasy schodził, a właściwie zjeżdżał siedząc.\nPierwsze chwile w pontonie i szybki kurs, jak skręcać, kiedy się chować przed falami itp. Miał być też skok do wody, żeby się oswoić z temperaturą, ale że byliśmy jeszcze na płytkiej wodzie, to mieliśmy wskoczyć później. Jakoś tak wyszło, że później nie było już czasu, więc jako jedyna grupa (było pięć pontonów) nie wskoczyliśmy. Trochę mi było szkoda. Oprócz pontonów było z nami kilku ratowników w kajakach, z kamerami na kaskach. Ale od razu mieliśmy powiedziane, że w razie wywrotki, mamy najpierw ratować się sami i próbować dopłynąć do pontonu. Kajaki są tylko do sytuacji ekstremalnych, kiedy ktoś wyląduje nieprzytomny w wodzie. Kiedy się na nich patrzyło, to utrzymanie na rwącej rzece w takim wąskim, jednoosobowym kajaku wydawało się takie proste.\nNie wiedziałam, co mnie czeka. Byłam co prawda kiedyś na spływie, ale kajakowym, na spokojnych polskich wodach, gdzie głównym wysiłkiem było wiosłowanie do przodu. A najbardziej ekstremalną sytuacją był moment, kiedy kajak mojego brata stanął w poprzek wąskiej rzeki, mój zaczął ustawiać się obok niego, więc brat odepchnął się wiosłem od mojego kajaku, ratując siebie i dobytek w łodzi. A ja skąpałam się w wodzie. Tym razem miało być bardziej ekstremalnie. Brytyjski Związek Canoe zakwalifikował spływ rzeką Zambezi do skali trudności 5 w sześciostopniowej skali.\nDo przepłynięcia mieliśmy kilka kotłów. To taka moja nazwa robocza. Profesjonalnie to się nazywa próg albo bystrze - miejsce na rzece, gdzie przepływ wody zdecydowanie przyspiesza. Może być to spowodowane zwężeniem koryta rzeki, podwodnymi przeszkodami, zmianą nurtu, itp. To definicja z Wikipedii, a ja od siebie dodam, że czasami falę uderzają w siebie z dwóch przeciwnych kierunków, tworząc istne kotły. Stąd moja nazwa robocza. Prawie każdy kocioł otrzymał nazwę, która wiele o samym miejscu mówi, np. "Pralka", "Podwójne Kłopoty", "Schody do Nieba", czy "Terminator". Zaczęliśmy od "Pralki". Płyniemy, wiosła w rękę. Osoby z przodu pontonu wołają rytmiczne „ho, ho”, żeby nadać tempo. Jako nowicjuszka nie chciałam wypaść kiepsko, więc starałam się wiosłować zgodnie z rymem. Skupiałam się na wiosłowaniu, aż nie zauważyłam, kiedy podpłynęliśmy do pierwszego kotła. I zaczęło bujać. Chociaż bujać, to złe słowo. Jedna fala zaczęła podbijać przód pontonu do góry, a inne uderzały z boku. Ponton obracał się raz w jedną, raz w drugą stronę. A nasz sternik - Kapitan Frank tylko wykrzykiwał komendy, jak wiosłować, a to w prawo, a to w lewo. Tak podobno najlepiej pokonać Pralkę - trzeba żwawo wiosłować. Wszyscy balansowali ciałem, żeby nie wypaść, jednocześnie nie przestając wiosłować. Wystarczyła minuta, żeby orzeźwiająca woda przemoczyła wszystkich do suchej nitki. Strach mieszał się z ekscytacją, produkując wysoki poziom adrenaliny. Serce pompowało krew w takim tempie, że dobrze, że nikt mi wtedy pulsu nie sprawdzał, bo by mnie od razu na pogotowie zabrali. Co chwile musiałam się sprowadzać na ziemię: przecież muszę się skupić, przecież mam tu pracę do wykonania, bo wiosło samo się nie ruszy. Przecież płyniemy!\nChwilę później byliśmy już na spokojnej wodzie. I wiosła do góry i radosne okrzyki na cześć pierwszej pokonanej przeszkody. Chwila na wymianę wrażeń i uśmiechów. Skoro nawet starzy, spływowi wyjadacze byli zadowoleni, to musiało być super. Ja póki co nie miałam porównania, więc mi tak, czy siak pasowało.\nKolejne kotły, "Terminator I i II" nie były tak straszne, jak by się można było tego spodziewać po nazwie. A może po prostu to "Pralka" tak nas wywirowała, że kolejne się wydawały spokojniejsze. Nie znaczy to w cale, że były łatwe do przejścia. Podrzucało nas w górę i w dół. Dziwiło mnie, gdzie podziewa się ta cała woda, która wiadrami wlewa się nam do pontonu, przy uderzeniu każdej fali.\nKocioł "Podwójne Kłopoty" (inna nazwa "Dzień Sądu") był niespodzianką, bo kiedy wydawało się, że najgorsze mamy już za sobą, natrafiliśmy na kolejny uskok i chluśnięcia fal ze wszystkich stron. "Zapomnienie" - kocioł nr 18. Składa się z trzech części i to tu podobno zdarza się najwięcej wywrotek. Pierwsza część poszła jak z płatka. Obróciło nas co prawda o 180 stopni i część pokonaliśmy płynąc tyłem, ale ładnie z tego wybrnęliśmy. Kolejna fala płynęła pod prąd, wbrew prawom fizyki, jak dla mnie. Dużo zależy od tego, jak akurat fala uderzy. Trzy pontony mogą przepłynąć przez jedno miejsce, lekko się przy tym bujając, a czwarty… no właśnie. Widzieliśmy tę falę z daleka. W jednym miejscu co jakiś czas podbijała mocno do góry. Pokonaliśmy najpierw kilka fal, wiosłując zgodnie z komendami sternika. Płyniemy dalej, nagle fala podbija nas z przodu i spod prawej burty w tym samym czasie, podnosząc prawą stronę do góry i przechylając ponton. Lewa strona tak się zanurzyła, że siedziałam po pas w wodzie. Załoga z prawej strony przegrała z siłą grawitacji i poleciała w dół, prosto na nas siedzących po lewej. Jedna osoba zdołała się tylko utrzymać. Ponton opadł z powrotem, wylewając litry nabranej wody - razem z załogą. Zostałam po prostu wymyta. Znalazłam się pod wodą, ale kamizelka szybko wypchnęła mnie na powierzchnię. Kurczowo trzymałam swoje wiosło, bo pamiętałam, jak na początku mówili, żeby go nie zgubić. Załogę porwał nurt, a kolejna fala postawiła nasz ponton dęba. Zaraz po wynurzeniu rozejrzałam się dookoła, żeby sprawdzić, czy to tylko ja wylądowałam za burtą, ale zobaczyłam wokół siebie żółte i niebieskie kaski swojej drużyny. Pierwsza reakcja to był śmiech. Zaliczyliśmy wywrotkę! Będzie co opowiadać! Roześmiani rozglądaliśmy się, gdzie kogo niesie. Ja trzymałam się w miarę blisko dziewczyny o imieniu Sam i chłopaka, którego imienia nie pamiętam, ale który ciągle na pontonie gubił rytm i stukał o moje wiosło, siedząc przede mną. Ten sam zresztą, który trasę w dół kanionu pokonywał na tyłku. Nasz ponton z Kapitanem Frankiem i jedną dziewczyną był dość daleko, na spokojniejszej już wodzie. Nurt nas szybko znosił, a my unosiliśmy się na wodzie, jak takie dryfujące korki. Ha, ha, hi, hi i opowiadanie, jak to się stało, że skończyliśmy w wodzie. Nagle dostrzegłam w oddali inny ponton, przycumowany na boku, a na nim ich sternik opierający się o burtę. Właściwie to wyglądał, jakby miał zaraz wyskoczyć z pontonu. Z daleka było widać jego ciemnoskórą twarz i białe zęby. Wychylał się tyle, ile było to możliwe, ręką wskazywał prawą stronę i z przerażeniem w oczach krzyczał, ile sił: „SWIM! SWIIIIIIIMMMMM!!!!!”. Obejrzałam się za siebie, w kierunku, w którym wskazywał i dopiero zauważyłam, jak szybko zbliżamy się do kolejnego kotła. Z poziomu zanurzenia po szyję w wodzie wyglądało to bardziej przerażająco, niż z pontonu. No to ja zwrot w prawo i płynę do pontonu. Tak mi się przynajmniej wydawało. Ale przy tak mocno wyporowej kamizelce ratunkowej i tak silnym nurcie, wszelkie próby poruszania się do przodu kończyły się co najwyżej na staniu w miejscu. Próbowałam dobrych kilka minut, cały czas trzymając wiosło w ręku. Ale kiedy zdałam sobie sprawę, że nic z tego, momentalnie przypomniałam sobie wszystko, o czym nam mówili przed rozpoczęciem spływu. W takiej sytuacji należało położyć się na plecach, nogami w dół nurtu rzeki, żeby w razie czego odepchnąć się od skał, czy krokodyli (daję słowo, tak nam mówili sternicy). Nie panikować i przeczekać, aż prąd zniesie na spokojniejszą wodę. No to się kładziemy. Ja i obok Sam. Kolega dryfował już gdzieś dalej. Przed nami ogromna, spieniona fala. Zdążyłam nabrać powietrza i buch! Fala nakryła nas od góry, wpychając głęboko pod wodę. Pomyślałam sobie wtedy „O kurde, to już zaczyna robić się poważne”. Ale nie szarpałam się w wodzie, bo wiem, że przez to tylko stracę oddech, a kamizelka i tak mnie wypchnie do góry. Już jestem prawie na powierzchni, już widzę prześwitujący błękit nieba, wynurzam się i łapczywie nabieram powietrza. A tu BUCH! Kolejna fala z góry i znowu pod wodą, tym razem dużo głębiej, bo dostałam kopniaka od Sam w głowę, więc musiałam być ze dwa metry pod wodą. „Ja pierdzielę, zginę tutaj” I nawet zaczęłam się bać. Zaczęłam płynąć ku powierzchni i poczułam, jak Sam mnie próbuje wyciągnąć za kamizelkę, ale tylko mnie to zdezorientowało i napiłam się trochę wody. Wynurzam się na powierzchnie i myślę, że trzeciej fali nie przeżyję. Na szczęście było już po wszystkim. Zaczęła się spokojniejsza woda, więc odkasłałam to, co wypite i kiedy już wyszłam z szoku, zaczęłam płynąć ku pontonowi, który teraz już płynął w naszą stronę. Wciągnęli mnie na ponton. W końcu mogłam rozluźnić dłoń, która przez tę całą dramatyczną sytuację trzymała wiosło…\nJak już zebraliśmy całą załogę (niektórzy zostali zgarnięci przez inne pontony, które były bliżej), zaczęliśmy podekscytowani wymieniać się opowieściami. Momenty grozy już minęły, więc teraz zaczęliśmy się cieszyć, żer to nasz ponton się wywrócił. Będzie co opowiadać! No i z ośmiu straciliśmy tylko jedno wiosło. I to nie moje!\nNiedługo później dobiliśmy do brzegu, gdzie trzeba było już wysiadać. Szkoda, bo chętnie bym się dała jeszcze kilku falom ponieść. Na brzegu czekało kilku lokalnych młodzieńców. Frank powiedział, że to oni pomagają wnieść cały sprzęt na górę, mam na myśli pontony i kajaki. Dodał też, że napiwek dzielą równo między wszystkich, więc żeby mieć to na uwadze.\nZaczęła się wspinaczka. Podejście było trudne. Organizm był już zmęczony, do tego poziom adrenaliny też zaczął opadać, a wtedy ciało się relaksuje (przynajmniej moje). Skały i korzenie tworzyły dość strome stopnie, dlatego kolana i uda szybko dostały w kość. Jeden pan (na oko 60+) nie dał rady sam, więc nosze poszły w ruch. Dodatkowy powód, żeby sypnąć napiwek tym chudym, ale wysportowanym młodzieńcom. Dziś rzeczywiście się napracowali. Na górze czekał nas poczęstunek i wspaniałe widoki. Było nawet zimne piwo! W takim miejscu i po takim wysiłku smakowało wyśmienicie. Oczywiście opowieściom o wywrotce nie było końca. Wszyscy byliśmy ciekawi, co złapały kamery kajakarzy. Zapytałam Kapitana Franka o dokładne miejsce naszej wywrotki. Wskazał kocioł nr 19 o nazwie „The Last Straw” (tłum "Kropla przepełniająca czarę") i powiedział: - Na tym się skąpaliście, - po czym wskazał na nr 20 - a ten przepłynęliście wpław…\nFilm i zdjęcia wyświetlane były wieczorem w kafejce Shearwater Cafe. Ale że był bardzo długi, bo pokazywał wszystkie pięć pontonów po kolei, to skleciłam swój trochę krótszy. Wywrotka została cała udokumentowana, niestety dalsze zmagania w wodzie już nie. Nic nie szkodzi. We wspomnieniach pozostaje wystarczająco dokładny obraz. Następnego dnia już wiedziałam, dlaczego polecano mi zostawić spływ na ostatni dzień pobytu. Każdy jeden mięsień, od stopy aż po uda (a nawet i wyżej) bolał niemiłosiernie. Nie od spływu, ale od zejścia i wejścia na klif. Szkoda mi było wyjeżdżać, bo Zimbabwe ma jeszcze tyle do zaoferowania, ale i tak byłam zadowolona, że udało mi się tyle zorganizować i osiągnąć. I oczywiście zaczęłam szukać, gdzie jeszcze na świecie można brać udział w takich ekstremalnych spływach. I tak oto mam cel następnej, dłuższej podróży. Urlop w styczniu już zaklepany. Nowa Zelandio - nadchodzę!\nAutor: martyna.b o 14:23\nLokalizacja: Victoria Falls, Zimbabwe\nPani Martyna już chyba o nas czytelnikach zapomniała bo coraz rzadziej pojawiają się posty :(\nAnonimowy 19 listopada 2017 21:37\nBuuu 😎 za mało bloga ostatnio. Smutno troche ;) chyba już 4 lata jestem z Toba od czasu gdy onet opublikował twój jakiś post, chyba o pracy stewardesy.\nNapisz cos , co nowego. ;)\nAnonimowy 7 grudnia 2017 20:39\nPoznać osobiście autorkę takiego pióra było dla mnie czystą przyjemnością. Pozdrawiam serdecznie, czekam na nowe wieści i dziękuję za miłe spotkanie.\n11-14 - Los Angeles, USA\n15-16 - wolne\n17-18 - Zagrzeb, Chorwacja\n19 - Muskat, Oman\n20-22 - Colombo, Sri Lanka\n23 - Peshawar, Pakistan\n24-25 - wolne\n26 - Muskat, Oman\n27-29 - Dhaka, Bangladesz\n30-01 - Jakarta, Indonezja\nJak to się stało, że dostałam Katar\nAfryka (21) Ameryka Południowa (1) Ameryka Północna (20) Australia (7) Austria (2) Azja (36) Bangkok (2) Bliski Wschód (2) Chicago (3) Chiny (10) Chorwacja (1) Dallas (1) Doha (24) Dżibuti (1) Europa (27) Filadelfia (1) Francja (4) grafik (31) Gruzja (2) Hiszpania (3) Houston (4) Indie (3) Indonezja (1) Japonia (2) Kanada (2) Kenia (1) kultura i zwyczaje (4) Los Angeles (1) loty (44) Malediwy (2) Malezja (4) Maroko (1) Miami (1) moje "mądrości życiowe" (9) natura (13) Nepal (5) Niemcy (2) Nowa Zelandia (1) NYC (7) Polandia! (6) poza granicami Doha (5) praca w Qatar Airways (2) Rosja (2) RPA (2) Seszele (5) Singapur (4) słońce i plaża (15) sport (1) Sri Lanka (1) Sydney (1) szkolenie (13) Szwecja (2) świat z góry (17) Tajlandia (1) Tanzania (6) Tunezja (1) UK (6) USA (22) wakacje (4) Washington DC (2) Wietnam (1) Włochy (7) Zimbabwe (2) zwiedzanie (51)


Papież zaangażuje się w walkę z ociepleniem klimatu i nierównościami społecznymi? – Bibula – pismo niezalezne\nWielu hierarchów uważa jednak, że papież bezpodstawnie angażuje się po stronie lobby promującego hipotezę dot. zmian klimatycznych. Kardynał George Pell, były arcybiskup Sydney, który odpowiada m.in. za budżet watykański, wprost twierdzi, że o globalnym ociepleniu nie może być mowy. Jego opinie potwierdza wielu uczonych.\nKOMENTARZ BIBUŁY: Zamiast zajmować się bajkami w postaci „globalnego ocieplenia”, czyli szwindlami pseudo-nauki wprzęgniętymi do realnego globalnego biznesu, lepiej niech Papież i hierarchia skupią się na naprawie upadającego globalnie Kościoła. Niech nie marnują swojego czasu i energii wiernych, niech nie współuczestniczą w ich bałamuceniu. Wskazywanie na konieczność dbałości o środowisko i należyte wykorzystywnie surowców, to jedna sprawa, lecz propagowanie teorii służących polityczno-gospodarczej dominacji mocarstw, to coś zupełnie przeciwnego. I nie katolickiego.\nTAGI: Franciscum, global warming hoax, science abuse, vatican


Po dojeździe stwierdzono, że doszło do czołowego zderzenia samochodu osobowego marki Toyota Auris z samochodem ciężarowym Mercedes z naczepą. Kierujący samochodem ciężarowym wysiadł z niego o własnych siłach i nie odniósł żadnych obrażeń. W rozbitym samochodzie osobowym pozostawała kierująca kobieta, bez oznak funkcji życiowych.\nDziałania straży pożarnej polegały na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia, odłączeniu akumulatorów w pojazdach, utworzeniu dostępu do poszkodowanej przy użyciu narzędzi hydraulicznych i jej ewakuacji z wraku na noszach typu deska. Lekarz zespołu ratownictwa medycznego stwierdził zgon.\nDziałania prowadzone przez 6 strażaków PSP i 6 strażaków OSP zakończono o godzinie 15:37.\nOpublikowane przez admin @ 18:15 @ 11 264 odsłon


29 października 2013 28 października 2013 krakauer Brak komentarzy biegunów, fenomenem, koryto, naszej sceny, Odwrócenie, politycy, politycznej, prawicowa-prawica, rząd, rządzący, służby specjalne, sondaże polityczne, sondażowych, świnie, władza, związki zawodowe\nBardzo szybko odwróciły się sondażowe bieguny poparcia politycznego Polaków, wystarczyło jedynie odrobinę wyświetlać w publicznej telewizji wypowiedzi członków pewnej komisji i ich tzw. „naukowców”, żeby przerażeni Polacy opamiętali się co do kierunków poparcia politycznego.\nTo przerażające i to wielkie przekleństwo współczesnej Polski, że tak niewiele trzeba – mizerne postraszenie prawicową-prawicą a już prawicowym-pseudo-liberałom rośnie, bo w nich umęczony podatkami naród upatruje ocalenia i ratunku. To nie jest normalne, że jedno zero promuje drugie zero! A motywacją dla 37 milionowego społeczeństwa jest strach i lęk przed nieznanym, czy też raczej przed możliwym triumfem większego zła.\nStraszną cenę płacimy jako Polacy za upośledzenie sceny politycznej po wykastrowaniu z niej lewicy przez prawicowy spisek przed laty.\nKrajem można rządzić poprzez sterowanie emocjami i pompowaniem histerii – połowy obywateli, ponieważ druga połowa uodporniła się na to co się dzieje na tzw. scenie politycznej, chociaż tutaj lepszym określeniem byłby basen lub koryto, albowiem o to tylko w naszej polityce chodzi. Nie liczą się żadne programy, żadne wizje, nie ma żadnego pomysłu na całość – ważne jest tylko i wyłącznie przekrzyczenie przeciwnika, zadanie mu medialnych ciosów i poniżenie go w oczach opinii publicznej.\nW ten sposób władza sobie wychowuje Naród, który oczekuje od niej piany i frazesów, a nie konkretnych odpowiedzi na realnie stawiane pytania. Społeczeństwo odzwyczaiło się od zadawania sensownych pytań na poważnie i nie jest w stanie kolektywnie myśleć – nie ma czegoś takiego jak obywatelskie think-tanki. Jeżeli znajdzie się jednostka wybitna, jest natychmiast wyśmiana i obsmarowana, a władza nie zrezygnuje z metod administracyjnego niszczenia wyrastającego celebryty. Nie ma równości, nie ma równych szans – nie ma pluralizmu, to znaczy jest formalny ale nie funkcjonalny, albowiem co prawda każdemu można pisać lub mówić co mu ślina na język przyniesie, jednakże do mainstreamu przebijają się tylko nieliczni – zaakceptowani przez czujnych strażników pomp tłoczących gnojowicę do mózgów Polaków i Polek. Oj wielu, naprawdę wielu robi bardzo wiele, żeby żadna kontrowersyjna myśl nie przebiła się do publicznego obiegu!\nByć może nie mamy już szans na przebudzenie? Ogólnonarodowe zorientowanie się, że nas ładują z przysłowiowego liścia – nie mówiąc w co, bo to nie wypada! Co takiego się tutaj stało, że tak niewielu może zepsuć życie tak wielu, a w zasadzie wszystkim oprócz siebie? To jest naprawdę fenomen i to fenomen najbardziej widoczny właśnie w sondażach. Najpierw stopniowo partia rządząca traci do głównej partii opozycyjnej po punkt, po pół punktu, czasami odzyskuje – to trwa około roku może osiemnastu miesięcy. Ledwo media odtrąbią prawie 10% przewagę poparcia czołowej partii opozycyjnej a następuje gwałtowny proces odwrotny – w ciągu dosłownie miesiąca, może dwóch dochodzi do odwrócenia biegunów – poparcie dla partii opozycyjnej odpływa z prędkością będącą mnożnikiem poparcia dla partii rządzącej. Powstaje pytanie – czy tak bardzo ludzie cenią spektakl, którego byli świadkami w ostatnich dniach, czy też tak bardzo nie rozumieją co się dzieje w kraju i dlaczego jest tak jak jest?\nTo na dłuższą metę musi nas doprowadzić do katastrofy, ponieważ tak jak niezwykle łatwo jest dzisiaj schładzać emocje, podobnie można będzie je podgrzać, zwłaszcza że ludzie mają wszystkiego dość i tylko czekają powodów, dla których mogliby się emocjonalnie wyładować na winnych, czyli słabszych. Być może znajdą się w kraju ludzie, którzy będą chcieli gniew Polaków skanalizować. Wówczas będą nas czekały niesłychanie interesujące wydarzenia, których głównymi czarnymi bohaterami będą ci, którzy dzisiaj sterują opinią publiczną. Jak do tej pory takie odwrócenie biegunów udawało się w tym kraju tylko dwóm czynnikom – służbom specjalnym (Uwaga – nie piszemy czyim) oraz związkom zawodowym. Nawet kościół dominujący utracił zdolność oddziaływania na opinię publiczną, ponieważ większość ludzi traktuje jego oświadczenia podejrzliwie.\nJedno jest pewne – ten cud sondażowy na pewno jeszcze nie raz się powtórzy!\n← A ścieki płyną, płyną i zaleją cały świat czyli bluzgi w Internecie\nBrakuje nam Mazowieckiego, Kuronia i Geremka? →\n6 sierpnia 2013 5 sierpnia 2013 krakauer 3\n15 kwietnia 2014 16 kwietnia 2014 krakauer 9\n19 grudnia 2014 19 grudnia 2014 krakauer 9


Miejskie Becikowe – czerwiec 2018 (foto) | OSTROW24.tv – Ostrów Wielkopolski\n22 czerwca 2018, 18:13Odpowiedz\nMiejskie becikowe dostaliśmy w styczniu. Chętnie je oddam w zamian za miejsce w żłobku.\nAle jak tu zrobić zdjęcie z miejscem w żłobku?\nDamy 500 niech się cieszą\nZdjęcie można zrobić po prostu w żłobku. Chodzi o fakt, że tym 500 zl to można sobie tyłek wytrzeć. Niestety ostrowskie warunki nie każdemu pozwalają na prywatny żłobek czy też opiekunkę. Ale o braku miejsc w żłobku się nie pisze, bo wybory, tylko o sukcesach\n21 czerwca 2018, 23:10Odpowiedz\nCzy matka dziecka ze zdjęcia nr 43 które jest podobne do pani prezydent może mieć jakieś podejrzenia?\n22 czerwca 2018, 11:46\nMyślisz, że to nie jej dziecko? 😉\nA co? Nie słyszałeś jak żona spoliczkowała męża za to, że ich dziecko jest podobne do sąsiadki?\nSpecjalista od mowy ciała\n21 czerwca 2018, 23:04Odpowiedz\nZdjęcie nr 55. Co łączy albo łączyło ojca dziecka z panią prezydent i co na to jego żona?\n21 czerwca 2018, 15:15Odpowiedz\nWy pewnie widzielibyście w roli wręczających becikowe podpułkownika Herwicha, Motylewskiego albo radnego PO Andrzeja Kornaszewskiego. Jednak śpieszę wam przypomnieć, że to pani Beata Klimek ma mandat większości społeczeństwa, bo wygrała wybory, a nie Urbaniak, Herwich czy Kornaszewski, który do nich nawet nie przystąpił.\n21 czerwca 2018, 15:04Odpowiedz\nNiektóre dzieci chyba po innym ojcu.\nA nawet jesli to co??\nNiekoniecznie. Czasem wystarczy że jedno dziecko więcej przebywa na słońcu a drugie w cieniu.\nRogi na pół metra.\n22 czerwca 2018, 17:49\nojciec nn bo ciemno było xD\n23 czerwca 2018, 22:59\nMoże się też zdarzyć, że jedno dziecko po pierzyną grzmocone a drugie normalnie.\n21 czerwca 2018, 15:00Odpowiedz\nI tak te dzieci wyjadą z Ostrowa by szukać lepszego życia i godziwej pracy a dlaczego -bo tu dobrzepłacą tylko w Urzedzie a by tam sie dostac trzeba miec szczescie lub dobre plecy\n21 czerwca 2018, 14:35Odpowiedz\nA dlaczego na tych zdjęciach nie ma Motylewskiego albo Jędrzejaka?\n21 czerwca 2018, 12:37Odpowiedz\nPrezydentowa sie lansuje jakby ze swoich dawala.\n21 czerwca 2018, 9:15Odpowiedz\nTeletubbies tuuulimyyyy…. 🙂\n21 czerwca 2018, 9:05Odpowiedz\nCzysty piar za publiczne pieniądze..\n22 czerwca 2018, 10:55\nRzec by można nawet, że nieczysty.\nCo za przygłup pisał ten banner HAHA. Kobiety wspieramy was i stoimy po waszej stronie powinno być...\nPolka - ty chyba jak wódz Jarosław nie rozumiesz dzisiejszej rzeczywistości i tego, że młode pok...\nNie dzwi mie to wcale wiecej protestow wiecfej zarazen\nBiedny nie jest ,skoro na takie auto go stać. Ukarać gnoja,niech jeździ taxi albo na nogach chodzi...\nDo xxx - nie zrozumiesz, nikt nie zrozumie. Lewactwo to chory stan umysłu. Dążą do samounicestwie...


Drukarnia wielkoformatowa – dla kogo świetny biznes - ZWICK\nRóżne publikacje periodyczne projektują swoje publikacje, łącznie z typografią, tak, aby osiągnąć określony ton lub styl w studiu graficznym. Na przykład, USA Today używa pogrubionego, barwnego i stosunkowo nowoczesnego stylu poprzez użycie różnych krojów pisma i kolorów; rozmiary czcionek znacznie się różnią, a nazwa gazety jest umieszczona na kolorowym tle. Natomiast New York Times stosuje bardziej tradycyjne podejście, z mniejszą ilością kolorów, mniejszą zmiennością czcionki i większą liczbą kolumn.\nDrukarnia wielkoformatowa w ręku plastyka\nZwłaszcza na pierwszej stronie gazet i na okładkach czasopism nagłówki często umieszczane są w większych krojach pisma, aby przyciągnąć uwagę, i umieszczane są w pobliżu masztów.\nTypografia wykorzystywana do charakteryzowania tekstu: Typografia ma na celu ukazanie charakteru tekstu w studiu graficznym. Za pomocą typografii tekst może natychmiast ujawnić nastrój, który autor zamierza przekazać czytelnikom. Wiadomość przekazywana przez tekst ma bezpośredni związek z wybranym krojem pisma. New vision.\nDlatego, gdy osoba koncentruje się na typografii i ustawianiu typu, musi zwrócić szczególną uwagę na krój pisma, który zdecyduje się wybrać.\nWyboru właściwego kroju czcionki dla danego tekstu można dokonać dopiero po dokładnym przeczytaniu tekstu, zrozumieniu jego kontekstu i zrozumieniu tego, co tekst ten chce przekazać. Po zrozumieniu tekstu przez maszynistę, jest on odpowiedzialny za używanie odpowiedniej czcionki w celu uszanowania pisania wykonanego przez autora tekstu. Wiedza na temat wyboru właściwego krój pisma wiąże się ze zrozumieniem historycznego tła krojów pisma oraz powodów, dla których ten krój pisma został stworzony.\nDrukarnia wielkoformatowa w ręku drukarza\nNa przykład, jeśli tekst jest zatytułowany „Transakcje na rynku nieruchomości komercyjnych” i dalej rozwija się na rynku nieruchomości w całej organizacji, to odpowiedni krój pisma do wykorzystania w tym przypadku jest krój pisma typu serif. Taki krój pisma byłby odpowiedni, ponieważ autor zamierza poinformować słuchaczy o poważnym temacie, a nie zabawiać ich anegdotą, dlatego też szoryfowy krój skutecznie i natychmiast oddawałby publiczności poczucie powagi drukarni wielkoformatowej.\nTypograf używałby również czcionki o większych rozmiarach w tytule tekstu, aby podkreślić znaczenie tytułu tekstu, który bezpośrednio informuje czytelnika o strukturze, w jakiej tekst ma być czytany, a także aby zwiększyć czytelność z różnych odległości widzenia.\nTypografia wykorzystywana do praktycznej lektury: Typografia nie tylko ma bezpośredni związek z poszanowaniem tonu tekstu, ale również ponosi odpowiedzialność za to, aby publiczność rozpoczęła proces lektury i podtrzymywała uwagę publiczności w całym tekście. Chociaż można potencjalnie wykorzystać typografię do zwrócenia uwagi czytelnika na rozpoczęcie procesu czytania i stworzenia pięknego/atrakcyjnego tekstu, to jednak sztuka typografii nie ogranicza się tylko do estetyki.\nTypografia jest rzemiosłem, które nie jest ściśle związane z estetycznym wyglądem tekstu. Przeciwnie, celem typografii jest uczynienie doświadczenia czytelniczego praktycznym i użytecznym. Użycie pogrubionych kolorów, wielu krojów pisma i kolorowych teł w projekcie typograficznym może przyciągać wzrok, jednak może nie być odpowiednie dla wszystkich fragmentów tekstu i spowodować, że tekst stanie się nieczytelny\nDrukarnia wielkoformatowa – dla kogo świetny biznes2018-06-242018-05-24ZWICKhttp://zwickpolska.com.pl/wp-content/uploads/2018/05/litery-reklamowe.jpg200px200px


kwietnia 2013 | Szycie Krok Po Kroku\nPrzed Wami kolejna garść informacji o spódnicach.\nJeśli chcecie poznać więcej szczegółów na temat wykonywania form spódnicy,to dziś napiszę o spódnicy szytej z pół klosza ,z koła(ze skosu).\nMamy różnego rodzaju spódnice, wiele by można pisać na ten temat,opisałam Wam już wykonanie\nformy spódnicy podstawowej,teraz chcę opisać wykonanie formy spódnicy z koła,z pół koła\ni pełny skos.\nModele spódnic pół kloszowych wykonuje się według formy spódnicy podstawowej.Formę podstawową-jeśli chce się mieć spódnicę własnego projektu lub wybraną z żurnala,burdy\n-można przekształcić na formę fantazyjną z mniejszą lub większą ilością fałd,karczków,zakładek\nSpódnicę pół kloszową-kroi się z połowy koła(pod uwagę bierzemy przód i tył).\nPotrzebne wymiary to obw. pasa,dł.spódnicy.Na spódnicę potrzebujemy dwie długości materiału\ni dodatkowo 50 cm tak samo do spódnicy kloszowej.Spódnice kloszowe mogą mieć różne szerokości\nKroi się je z całego koła,z 1/2 koła lub 1/4 koła.W zależności od szerokości tkaniny możemy kroić\nw kilku częściach,czyli w kliny.\nOpis wykonania formy.\nDługość materiału przecinamy na pół. Składamy każdą z części na skos na pół. Do wyliczenia promienia koła,aby wyznaczyć linię talii potrzebne nam są wzory:obw.pasa np.68cm minus4cm\npodzielić na 3-w ten sposób obliczymy promień koła na zdjęciu wierzchołek trójkąta punkt 1do punktu 5(68cm-4cm=64:3=21,5cm),tyle wynosi nasz promień.W ten sam sposób odmierzamy\npunkt od 1do 2 i od 1 do 3.Od punktu 2,3,5,odmierzamy długość spódnicy.Można dł.spódnicy odmierzyć w kilku punktach\nDobra rada.Na linii środka przodu i tyłu spódnicy powstaje pełny skos tkaniny,łatwo wyciągającej się.Z tego względu należy skrócić linię środka przodu i tyłu o 1cm.,równomiernie ścinając dolną\nkrawędź formy i ponownie odrysujcie dół spódnicy.Podczas szycia dół,obrębek nie będzie się falował.\nNajczęściej szyje się spódnice pół kloszowe dwu częściowe, gdyż tkaniny zazwyczaj nie mają takiej szerokości, by można było skroić pełne koło.\nMożna skroić pełne koło spódnicy wówczas, gdy szyjemy spódnicę krótką, a dół można wykończyć falbanką lub tkaniną kontrastową. Jeśli już chcemy skroić spódnicę z pełnym skosem, aby była ona jednoczęściowa wówczas bok, który nam powstanie czyli szew, wykonać można z tyłu, wtedy kroimy następująco. Obw. w talii np. (będę cały czas używała tych samych wymiarów, bo przecież szyjemy dla siebie) 68cm-4cm=64cm dzielimy przez 6= lepiej przybliżenie wykonać większe o 1 lub 2mm niż by był promień za mały, więc w przybliżeniu nasz promień koła w talii wyniesie 10,7cm.\nPodczas rysowania formy pamiętajcie o dodaniu zapasów na szwy: 1,5cm na obręb (w skosie najlepszy jest jak najwęższy, wówczas dół nie będzie się skręcał, ja dodaję 6mm).\nNa tym etapie chciałabym na razie zakończyć temat o sposobach krojenia spódnic. Ponieważ modeli spódnic jest wiele: spódnice marszczone, marszczone z karczkiem, z 4 klinów, z 6 klinów, spódnice z kontrafałdami, z rozporkiem, a także rozszerzane z 4 klinów, które kroi się podobnie jak spódnice z koła i wiele wiele innych. Następny krok w szyciu chcę opisać tj. w następnym poście, opiszę jak przygotować spódnicę do pierwszej miary i szycie od początku do końca. Dziś kończę moje lekcje na etapie form aby Wam nie mieszać w głowach. Przygotujcie formy, a szczególnie formę spódnicy podstawowej, przenieście ją na materiał, odrysujcie linie i przygotujcie do krojenia. Jeśli macie jakieś problemy przed krojeniem napiszcie, ja chętnie odpowiem.\nAutor: Danuta Wróbel o 15:31 21 komentarze\nAutor: Danuta Wróbel o 15:01 14 komentarze\nAutor: Danuta Wróbel o 11:24 2 komentarze\nWybaczcie,parę dni mnie nie będzie mam wnuczka w szpitalu,ma 8 -em miesięcy.\nDyżuruję przy nim na zmianę z córką.Mój mąż zajmuje się w tym czasie wnuczką 4 latka.\nWięc,wybaczcie moje fanki,ale opieka w szpitalu tak małym dzieckiem jest bardzo mecząca.\nZachorował na Rota wirus.Obecne dni są najgorsze.\nMam nadzieję że wszystko będzie dobrze i wrócę do Was.Bądzcie cierpliwe.\nAutor: Danuta Wróbel o 11:24 4 komentarze\nAutor: Danuta Wróbel o 14:25 12 komentarze\nZaniedbałam Panie uczące się szycia..\nAle pamiętałam,i solidnie się przygotowałam do następnej lekcji.\nZaczynamy następny krok szycia samodzielnego.W zależności od tkaniny doły spódnic,spodni,\nsukienek typu sportowego,bluzki, koszule,doły wykończyć można:obrębem zwykłym podszytym na\nmaszynie,przestębnowanym,odszyty pliską skośną i podszyty ściegiem krytym,doszytą tasiemką\ni podszytą od lewej strony(szczególnie tak odszyte doły, występują w męskich spodnich od\ngarniturów.Aby obręb układał się prawidłowo należy go równo,starannie zafastrygować co to znaczy\n(jeżeli nie wszystkie Panie wiedzą co to jest fastryga ,napiszę krótko,fastryga jest często stosowana przed szyciem,przy łączeniu dwóch warstw tkaniny,wykonuje się ją igłą ręczną,fastryga ułatwia szycie szwów danego elementu )wizualnie wygląda tak\n- - - lub większe skoki ~~ ~~ ~~ ~~ ~~~ . Piszę o fastrydze dlatego bo gdy mi\ndzisiaj córka pomagała robić zdjęcia,zapytała a co to jest? więc jej wytłumaczyłam tak jak Wam\nDziś poznacie obręb zwykły.Ma zastosowanie w bieliźniarstwie,przy wykończeniu bielizny osobistej i tym podobnym.\nBrzeg tkaniny podwija się na 0,3-0,5 cm.Po załamaniu obrębu i zafastrygowaniu,należy przestębnować na maszynie.\nAby te moje szczegółowe wskazania dokładnie sobie przyswoić,należy robić próbki na materiałach.Nie wystarczy tylko przeczytać i przejrzenie zdjęć.Rady te kieruję przede wszystkim\ndo Pań nie mających wprawy w szyciu, nie powinny Panie ,poszczególnych,nieznanych sobie elementów wykonywać bezpośrednio na szytym ubiorze.\nDo nauki należy wybierać materiały tanie i nie sprawiające kłopotu podczas szycia.\nJeśli macie w domu obrusy poplamione lekko,których już nie używacie, bardzo łatwo można je wykorzystać do ćwiczeń\nSkrójcie obrus na różne wielkości ściereczki które wykorzystacie w kuchni na co dzień tak ja to zrobiłam.Mała uwaga:jeśli nie macie takich obrusów,\nkupcie w ciucholandzie poszwę z flaneli,za 2,4 zł. będziecie miały 4 m.tkaniny do wykorzystania.\nJa tak robię,wybieram ładne kolorowe,ponieważ mój limit obrusów się wyczerpał.\nTo ćwiczenie pomoże Wam udoskonalić technikę szycia obrębów,podwójna korzyść,nauczycie się\nszyć,to nic jeśli pierwsze sztuki obrębów będą krzywe nie zrażajcie się,przecież to tylko ściereczki,\nnikt nie zauważy,no chyba że mąż.\nTak wygląda prawidłowo uszyty obręb,zobaczcie jak jest wykonany róg ściereczki\nMożecie w taki obręb zamiast fastrygi ręcznej,powpinać szpilki,poziomo w kierunku obrębka.Moja maszyna szyje po szpilkach nie muszę ich wypinać.Pamiętajcie o zawieszce,wsuwamy ją do środka\nobrębka.Na niej zawiesimy naszą ściereczkę.\nJednak najlepszym sposobem jest wykonanie fastrygi.Szyje się wygodniej,równo i szybciej.\nGotowy obręb wraz ze sznureczkiem. Trochę się faluje bo szyłam po szpilkach.\nMożecie także obrębić na owerloku,lub zygzakiem,o gęstym ściegu,wprawicie się w obsłudze overloka i zygzaka,można brzeg tkaniny podwinąć 0.5 cm.raz i wydziergać.Wypróbujcie kilka sposobów.\nNauczcie się wyokrąglać rogi,przyda się Paniom ta sztuka na później.\nTak ja uszyłam ściereczki dla siostrzenicy,na nowe mieszkanie,wykorzystałam ścieg owerlokowy\nw mojej maszynie,podwinęłam raz brzeg tkaniny na 0.5 cm wydziergałam,wyhaftowałam rogi.\nWykonałam kilka na różne sposoby.\nTak wyglądają gotowe,mam nadzieję że będą się podobały siostrzenicy,ale znając ją na\nSą to gotowe obręby w wyrobach, w pościeli odszywa się obrębki o szerokości 3 cm.Na dolnym\nzdjęciu obrębiłam szalik dla mamy męża,lubi szaliki i chusteczki.\nNa innych blogach Panie proponują zaczynać szycie od małych poszewek na jasiaki ale dla Pań\npoczątkujących łatwiej opanować szycie jest na prostych rzeczach.\nPo opanowaniu szycia obrębów łatwiej Wam będzie uszyć inne wyroby.\nSzyjcie krok po kroku razem ze mną.\nNapiszcie czy miałyście problemy przy wykonaniu ćwiczenia nie taki diabeł straszny jak go malują.\nAutor: Danuta Wróbel o 15:20 3 komentarze\nWszystkie moje doświadczenia w sprawie szycia,będę Wam co jakiś czas opisywała w krótkich\nMój pierwszy błąd popełniłam zaraz po ukończeniu szkoły Zawodowej,zapomniałam o tym\nże sztruks jako tkanina z włosem kroi się w jednym kierunku. Wszystkie elementy wykroju(kroiłam spodnie),odwracałam tył odwrotnie niż przód,dopiero po pierwszej mierze zauważyłam mój wielki błąd.Każda nogawka spodni cieniowała się,zniszczyłam 1.50 cm.materiału.Więcej razy już nie popełniłam takiego błędu.\nPamiętajcie miłe Panie sztruks,welur,aksamit,wszystkie tkaniny z włosem kroimy każdą cześć wykroju w jednym kierunku,włosem na dół, jak mówiła moja bardzo dobra profesorka, w takim kierunku jak pada deszcz czyli z góry na dół.\nChociaż niektóre moje koleżanki kroiły odwrotnie,ponieważ ,odwrócony włos\nw sztruksie lub w aksamicie jest ciemniejszy i ładniej wygląda,ale wszystkie załamki nie wyglądają\nefektownie. Prawidłowe krojenie plisek skośnych.\nNa zdjęciach przedstawiam jak prawidłowo kroić skośne pliski,są to paski tkaniny skrojone ukośnie\ndo prostego kierunku nitek tkaniny.Ich formowanie ułatwia rozciągliwość i elastyczność.Taką pliską\nmożna wykończyć podkrój szyi,pachy a nawet dół spódniczki czy też dół rękawów.\nszerokość plisek możemy oznaczyć przy pomocy miarki wyciętej z kartonu,w kartonie po jednej stronie wycinamy ząbki co 3 cm. i przenosimy w ten sposób przygotowaną miarkę mydełkiem na materiał,kroimy ostrymi nożyczkami.Pamiętajcie o nieco szerszym skrojeniu plisek,ponieważ po zszyciu i rozprasowaniu stają się troszkę węższe.\nukładamy narożnik tkaniny po przekątnej,pliski skośne należy kroić bardzo dokładnie zwracając uwagę na prawidłowy skos i na jednakowo odmierzoną szerokość,pierwsza linia,wyznaczająca cięcie pliski, powstanie z założenia po przekątnej narożnika kwadratu uprasowanej tkaniny.Po rozłożeniu zaznacza się linię mydełkiem linię załamania.Równolegle do pierwszej linii odmierzamy szerokość plisek następnych tyle ile nam potrzeba do wykończenia danego elementu stroju.\nOba brzegi skrojonych plisek powinny tworzyć linię ciągłą.\nPrzy zszywaniu plisek krótkie brzegi o prostym kierunku nitek składa się prawymi stronami do środka tak,aby ostre narożniki wystawały z każdej strony. .Zaprasowywanie szwów przez papier.\nJeśli chcecie rozprasować szwy, nie zostawiając śladów na prawej stronie tkaniny,wytnijcie przed\nprasowaniem cienkie paski z papieru pakowego,do pieczenia,wsuńcie pasek pod zapas szwów po obu stronach szwa na pewno nie będzie śladu po prawej stronie.Podobnie prasuję zaszewki w grubszych tkaninach. Likwidowanie zakładek z przodu spódnicy lub spodni.\nJeśli chcecie zlikwidować zakładki z przodu spódnicy lub spodni,najpierw o odprujcie pasek nad szwami bocznymi,potem nadprujcie szew boczny do wysokości bioder.Rozprasujcie zakładki w spodniach kant,(ponieważ po przeróbce zmieni on swoje miejsce)W miejscu zakładek uszyjcie po\njednej zaszewce,(można zrobić dwie ale węższe)Następnie odwróćcie spódnicę lub spodnie na lewą\nstronę,ułóżcie płasko i pospinajcie szwy boczne szpilkami.Przymierzcie odwrócone na lewą stronę\ni na swojej figurze dokładnie dopasujcie w biodrach i na linii pasa,potem sfastrygujcie szwy odwróćcie na prawą stronę i jeszcze raz przymierzcie.Gdy wszystko będzie dobrze pozostało tylko\nzszyć szwy, w spodniach zaprasować nowy kant na przodzie,i wszyć na nowo pasek w kierunku\nprzodu lub zrobić dodatkowy szew przy szwie bocznym ,nadmiar paska uciąć,i podszyć pasek,od\nlewej strony do prawej,po prawej stronie ładnie przestębnować kantem paska.Po uprasowaniu\nnawet nie będzie widać przeróbki.Nie wiem jak Wy,ale ja nie cierpię zakładek,szczególnie\nw spodniach. Zdjęcia tej przeróbki będą na zakończeniu mojego wpisu.\nIgły do szycia maszynowego najlepiej mnie się sprawdzają niemieckie,nie tępi się szybko czubek,są wytrwałe bo wykonane są z dobrej stali.Do maszyn domowych stosuje się igły półpłaskie.Najlepiej\nstosować obojętnie z jakiej tkaniny szyjemy,z końcówką czubka igły kulkową, do streczu lub jersey(dzerseju, ) ja stosuję je już od lat .\nPonieważ podczas prucia nie zostawiają śladu i nie przecinają nitki w tkaninie,można szyć i pruć i nic\nsię nie uszkodzi.Do tkanin bardzo cienkich (jedwab,szyfon lub atłas)mam o grubości 80-ątki,\nnatomiast pozostałe tkaniny obojętnie czy to dzins czy sztruks używam 90-ątki.Grubszymi igłami nie\nszyję, gdyż nie chcę sobie uszkodzić płytki ściegowej.\nObecne maszyny mają w wyposażeniu igły a także jeden komplet igły podwójne,stosuje się je do wzmocnienia ściegu oraz do uzyskania efektu dekoracyjnego,t.z.w.stębnówka podwójna.\nJeśli maszyna przepuszcza ścig,igła może być lekko krzywa trzeba wymienić na nową,lub nitka\nzrywa,oznacza to że zbity jest czubek igły,wówczas także trzeba wymienić igłę.\nJeszcze jedna ostatnia na dzisiaj rada.Gdy już szyjecie wyrób,po wszystkich miarach i przeróbkach\nkażdy szew na początku i na końcu wzmacniajcie,po przeszyciu trze,czterech ściegów zróbcie tak\nzwany rygielek(przyciskiem szycia wstecz ),jest wzmocnienie szwa aby się nie pruł.\nGdy będziecie przecinać wykonaną dziurkę,zaczynajcie od jej środka,natomiast w rygielek wsuńcie\nszpilkę po środku ,aby zabezpieczyć przed przecięciem.Użyć przecinaka do przecięcia dziurki\nw kierunku szpilki,wówczas na pewno nie przetniecie ściegu dziurki. ZDJĘCIA O KTÓRYCH WSPOMINAŁAM WCZEŚNIEJ.\nTak jak już pisałam pokazuję Wam zdjęcie z likwidowania zakładek,umyślnie uszyłam nićmi jasnymi abyście widziały różnicę przed uszyciem i po,jest to szew boczny wraz z zaszewką.\nNa tym zdjęciu pokazałam jak wygląda zszycie paska,a także bardzo wyraźnie widać ścieg zamocowania szwu,w pasku, w zaszewce i na szwie bocznym.\nA tak już wygląda bok spodni po usunięciu zakładek,po poprawkach,i wszyciu paska.Oczywiście tak nie będą wyglądać,muszę spruć jasne nici poświęciłam się dla Was abyście lepiej widziały.W poniedziałek spruje,i uszyje na nowo brązowymi nićmi(lubię pruć,nie denerwuję się).\nBardzo mi zależy,aby nauczyć Panie wszystkiego czego potrzebujecie do samodzielnego szycia. Zdaję sobie sprawę jakiego podjęłam się zadania ale dotrwam do końca i mam nadzieję wraz z Wami.\nChcę być absolutnie pewna że moje rady przydały się Wam więc piszcie w komentarzu,co jeszcze\nWam napisać tak jak to robią niektóre Panie.\nAutor: Danuta Wróbel o 16:10 4 komentarze\nDziś piątek,przed nami trzy dni odpoczynku.Piątek zły początek,pamiętajcie o tym przysłowiu,ja w piątki nigdy nie szyję a szczególnie nie wykańczam żadnego modelu,no chyba że czas mnie goni,to w takim przypadku zostawiam końcową fastrygę,więc dziś nie\nbędę pisała o szyciu,ale mam ciekawy temat dotyczący nas kobiet.Moje myśli piszę z obserwacji,w wielu sytuacjach widziałam kobiety stylowe i te obrażające własne''JA''\nCo nas czyni że czujemy się jak damy?Oczywiście elegancja,harmonia urody,stroju,słowa\nPoczytajcie w sobotę mojego bloga w wolnej chwili,a szczególnie dzisiejszy artykuł.\nRzucam dziś wezwanie wszystkim Paniom!!!\nNie jest łatwe i proste być damą,kobietą z klasą,elegancką,ale wykonalne.Wiele sławnych\naktorek ,modelek,nie były od razu tym kim są obecnie.Poświęciły wiele aby stać się rozpoznawalne.Ubrać się z klasą, być piękną czy nie o tym każda z nas marzy.\nWszystkie kobiety jak świat długi i szeroki pracujące,zabiegane oczywiści nie zapominam\no tych które pracują w domu,wychowujące dzieci,wychodzące na spacery z dziećmi(ukłon\nw kierunku ich)muszą mieć swoją klasę.\nMłode kobiety coraz mniej mają czasu dla siebie (może nie wszystkie ale w większości)by\nbyć sobą,czerpać radość z tego co posiadają..\nZnikają dobre maniery w stosunku do kobiet, brakuje mi eleganckiego tonu rozmowy,nie\nzabiegamy o wysoki poziom kultury słowa coraz mniej dźentelmenów a w piosence\nMaryla Rodowicz pyta"Ach, gdzie damy są".Goniąc o zachowanie coraz wyższego standartu życia zapominamy o sobie.\nCzy potrafisz samokrytycznie ocenić stopień własnej kultury, sposób ubierania się,jak się\nporuszasz no i jak mówisz.\nOdpowiedz proszę pozostaw dla siebie...Brak otwartości na racje innych.\nAle dość tych wymądrzeń bo zapewne to o czym piszę wie każda z Was ale napisałam\nte słowa gdyż tak odczuwam dzisiejszy klimat zachowawczy,czy zgadzacie się ze mną?\nJutro napiszę kilka rad o szyciu małe przeróbki i kilka innych pomocnych podczas szycia.\nMiłego odpoczynku życzę należy się nam po przygotowaniach na święta.\nA zima wciąż nas nie opuszcza.\nAutor: Danuta Wróbel o 14:06 3 komentarze\nCo dobrego dały Wam moje nauki?Ciekawa jestem bardzo czy Wam pomogły moje pierwsze rady?\nTymczasem dziś chcę napisać troszkę o tkaninach .\nBardzo często słyszę rozżalone głosy-"cóż że tkanina jest ładna,ale nie praktyczna,po jednorazowym założeniu,gniecie się lub wypycha na kolanach lub w łokciu",lub po jedno razowym upraniu,zmechacona,jest duszna,i.t.d.Jeśli kupujemy materiał nie zastanawiamy się nad jego pochodzeniem ,z jakich surowców został wykonany,rodzaj wykończenia,narażamy się niekiedy na\nniepotrzebne koszty i przykre rozczarowanie.A przecież każdy asortyment naszej garderoby muszą spełniać swoją rolę pod względem estetyki,higieny,wytrzymałości,jeśli fason i materiał podstawowy,dodatki będą dostosowane do warunków użytkowania.\nCoraz częściej w szyciu stosuje się tkaniny z włókien sztucznych i syntetycznych.Wadą ich jest to,że\nnie wchłaniają wilgoci,potu i są wrażliwe na wysoką temperaturę.Natomiast zaletą tych tkanin jest to że są wytrzymałe na rozrywanie,nie gniotą się.\nNasz ubiór powinien być wygodny,estetyczny wygląd,modny fason.Dlatego też musi być wykonany\nz dobrze dobranej tkaniny.\nZ płótna,teksasu,drelichu,sztruksu,szyjemy modele proste o charakterze sportowym,sukienka z kołnierzem,tunikę,wszelkie ubiory na szelkach,sportowe spódnice z kieszeniami lub karczkiem.\nZ tkanin lekkich jak jedwab,muślin,batyst,atłas,uszyjemy modele suto marszczone,kloszowe,ozdobione falbankami.Bluzki letnie uszyjemy (batystu popeliny,etaminy,\nkretonu.Sukienki lub bluzki wizytowe doskonale będą wyglądać z szyfonu lub jedwabiu.\nSpódnicę plisowaną lub z kontrafałdami najlepiej uszyć z tkaniny wełnianej.Długo utrzymuje zaprasowania jest sprężysta i co najważniejsze nie gniecie się.Może też być wełna z elaną lub elanobawełną.Dzianiny elastyczne są kurczliwe przy prasowaniu gorącą parą,trzeba przed krojeniem taką tkaninę zdekatyzować(uprać w letniej wodzie)Podczas szycia zbyt grubą igłą spowoduje uszkodzenie oczek tkaniny,najlepsze igły są kulkowe niemieckie typowe do streczu lub dzerseju.\nPrzed prasowaniem szwów przeprowadżcie próbę na ścinku aby później nie płakać nad rozlanym\nmlekiem.Przed przystąpieniem do krojenia tkaniny należy ją bardzo dokładnie obejrzeć.\nNie wykryty defekt n.p.dziurka,smuga albo plama,może po skrojeniu znaleźć się na przodzie sukienki,na tyle bluzki lub spódnicy obniżając wartość estetyczną naszego ubioru.\nA teraz wybierzcie modele zaprojektujcie własny projekt bluzki,spódnicy lub sukienki i szukajcie\nodpowiedniej tkaniny,pamiętając o swojej figurze i stylu.\nJeszcze dwa ,trzy posty pouczające,i będziemy małymi kroczkami zaczynać szyć.\nAutor: Danuta Wróbel o 13:05 2 komentarze\nAutor: Danuta Wróbel o 14:39 3 komentarze\nCiąg dalszy do poprzedniego wpisu.Goście niespodziewane,zaproszenie na wesele świeży wydatek.\nO zdejmowaniu miar z figury można by pisać bardzo długo,uważam że to co ja sobie zanotowałam\nbardzo Wam pomoże w dalszej nauce.Na początek zdejmujcie miary często na własnym dziecku,na\nmężu,siostrze dotąd aż będziecie pewne że zdejmujecie je poprawnie (trzecia miara będzie równa czwartej).\nMiary zdejmujemy z osoby rozebranej do bielizny,w ostateczności na cienkiej bluzce,by kształt formy zbytnio nie uległ zmianie.Przy zdejmowaniu miar zachowujcie swobodną postawę(stopy złączone,ręce spuszczone).Sztuczne ustawienie sylwetki może być przyczyną poważnych poprawek\nw czasie pierwszej miary.\nDługość od podstawy szyi do obwodu talii(pasa),miara pośrodku przodu.\nMożemy również zmierzyć dł. przodu od najwyższego punktu ramienia poprzez najwyższy punkt gorsu do środka przodu do linii pasa.(ja w ten sposób pobieram zawsze).\nSzerokość pleców na wysokości pach,\nDł.pleców od najwyższego punktu ramienia od strony szyi w dół do linii obwodu pasa.\nTa miara potrzebna nam będzie do uszycia spódnicy,sukienki,bluzki a także spodni.JEST to obwód\nbioder,pobieramy ok.18 cm. poniżej talii(pasa) w najszerszym miejscu bioder,należy zwrócić uwagę\nna wypukłość brzucha,miarę pobieramy luźno po linii wypukłości brzucha i wysokości siedzenia.\nTalia,największego zwężenia tułowia.Obwód pasa zależny jest od rodzaju odzieży,może być bardziej\nobcisły lub luźny.\nOstatnia miara o której chcę Wam dzisiaj napisać,jest to obwód klatki piersiowej,inaczej prawidłowo\nobwód gorsu sposób brania tej miary też jest ważny ,centymetr przesuwamy przez najwyższy punkt\ngorsu zamykając luźno jego obwód,nie przypadkowo obok dałam rysunek z obwodem pasa mogą PANIE porównać obrazowo różnicę pomiarów.\nAby Paniom nie mieszać w głowach nie będę opisywać większej ilości miar.Gdy dojdziemy do\nnastępnych etapów nauki potrzebne miary będę opisywać na poszczególnych modelach.\nJeszcze parę ważnych zdań na co szczególnie zwracać uwagę przy zdejmowaniu miar:czy dana osoba\nma proporcjonalną figurę,na rozbudowaną klatkę piersiową,czy sylwetka jest o budowie normalnej czy pochyłej.\nKażda z wymienionych prze ze mnie sylwetka wymaga innej konstrukcji formy oraz pobrania dodatkowych miar.Ilość miar zdjęta z figury zależna jest od modelu,metody krojenia.Można ograniczyć do kilku podstawowych miar lub pobierać wiele miar bardzo szczegółowych.Tak na początek radzę Paniom dopiero uczącym się(bardzo szczegółowe zdejmowanie miar).\nWszystkie wymiary obwodów zapisujemy w połowie,natomiast długości w pełnej liczbie.\nWypraktykujcie samodzielnie to o czym Wam dzisiaj napisałam,jest to kolejny etap do samodzielnego szycia.Wpis dzisiejsze wyszedł mi dość obszerny,ale tego tematu nie da się napisać\nw dwóch zdaniach chcę abyście były tak dobre w szyciu jak ja jestem tego WAM życzę z całego serca.Chętnie odpowiem na wszystkie pytania,proszę piszcie.\nAutor: Danuta Wróbel o 13:18 8 komentarze\nZniecierpliwione?Na pewno,okres przedświąteczny dał mi trochę popalić.Odkurzanie,sprzątanie,gotowanie,pieczenie placków.Myślami jednak byłam przy Was\ni robiłam krótkie notatki.\nZdejmowanie miar z figury jest bardzo ważne,miarę pobierajcie z lekkim luzem.\nDługość rękawa mierzymy od końca ramienia poprzez łokieć do kostki nadgarstka.\nAby zmierzyć długość lub głębokość podkroju kroku w spodniach,należy siąść,i mierzymy od obwodu pasa do siedzenia krzesła.\nObwód szyi mierzymy dość luźno u podstawy,tak jak przedstawiłam na rysunkach.\nPlecy ,szerokość pleców 5 cm.poniżej pachy,jest to pomiar bardzo przydatny od szwa do szwa,ponieważ gdy odejmiemy tę miarę od miary ogólnej obwodu klatki piersiowej otrzymamy\nprawidłowy obwód biustu od szwa do szwa.\nDługość przodu od podstawy szyi do obwodu pasa.\nCiąg dalszy pobierania miar z figury w następnym poście.Przepraszam goście.\nJeśli czas mi pozwoli to nawet dzisiaj.\nAutor: Danuta Wróbel o 10:04 2 komentarze


kolor : Jak na zdjęciu Tabelę rozmiarów?\n1 cal = 2.54 cm co Otrzymasz :\n1 x Moda Topy podgląd -jeśli chodzi o wysyłka idzie, przedmioty dostać wysłane w ciągu 1-2 dni roboczych(głównie 1 dnia roboczego) z wyjątkiem Niedziel i wakacje.\n-jeżeli rzecz jest utracone w końcu, będziemy po twój wybór, aby ponownie wysłać drugi lub zwrot.\n-We zrobi ponownie lub zwrot w ciągu 24-48 godzin dla ciebie. -We wystawić opinię raz dokonania płatności. proszę również zostawić nam bardzo cenna z pozytywna pięć gwiazdek.\nRetro Człowiek Kitesurfing Pokład Surfinger Camiseta Popularne Letnie Bawełna Dla Boy Krótki rękaw\n1 Go Vespa T-shirty Męskie Projektant Lato Krótki Rękaw Rock Luźne Harajuku Wzorzyste Zewnątrz Bermudy T Shirt\nuwaga : instrukcja pomiar ze względu na różne poszczególnych technik 13 cm błąd jest normalne, nie problem z jakością ze względu na efekt wizualny różnych poszczególnych urządzeń jest różne, pewien stopień aberracji chromatycznej nie jest problem jakości...\n2018 pałac Linkin Park piłka Pinli lato nowego męska dekoracji ciała okrągły kołnierz drukowane krótki rękaw T-shirt top B192211273\nLYTLM Funny T Koszula Kobiety Halloween Mickey Tshirt Kobiety Dyni Koszula Kobiet Vêtement Femme 2018 Streetwear Tumblr Odzież Dziewczyna\nWiosna Lato Kobiety Koreański Styl Haft Cartoon Koszulki Dorywczo Harajuku Paskiem Luźne Krótki Rękaw T-shirt Kobiety Lapel Tee\ndługość (cm)biust (cm)rękaw (cm)długość (cm) XSSMLXLXXLjeden rozmiar6210624\t' s ' .....


Przenoszenie starych programów z wersji papierowej do cyfrowej.\nAutor Wątek: Przenoszenie starych programów z wersji papierowej do cyfrowej. (Przeczytany 6866 razy)\n« dnia: 2017.11.19, 13:08:15 »\nOstatnio naszło mnie - starego dziadka, żeby sobie trochę poprogramować w BASIC-u i poprzenosić programy drukowane w postaci listingów w BASIC-u w starych czasopismach.\nW tym miejscu, zacząłem się zastanawiać. Po co przepisywać i tracić czas, jak można do tego celu zaprzęgnąć skaner i jakiś program OCR.\nPotem tak obrobiony plik w postaci np. pliku .txt przesłać po RS232 w np. Interface 1 do ZX-a, a tam poprawiać i uruchomić.\nWięc nasuwa się pytanie, jakiego programu OCR użyć, by był "łatwy i skuteczny".\nMoże ktoś już wpadł na taki pomysł i ma gotowy scenariusz jego zrealizowania ?\nOdp: Przenoszenie starych programów z wersji papierowej do cyfrowej.\n« Odpowiedź #1 dnia: 2017.11.19, 13:10:00 »\nOCR wydruku z drukarki igłowej nigdy mi się nie udał\n« Odpowiedź #2 dnia: 2017.11.19, 13:13:59 »\nJa myślałem, żeby zeskanować najpierw do jakiegoś np. .bmp czy .jpg, zaś następnie zaprzęgnąć jakiś program do OCR.\n« Odpowiedź #3 dnia: 2017.11.19, 13:17:16 »\nOK, tylko na zeskanowanym wydruku trzeba jeszcze połączyć kropki, bo inaczej OCR nie widzi znaków.\n« Odpowiedź #4 dnia: 2017.11.19, 15:11:44 »\nChwila zabawy w photoshopie powinna połączyć kropki\n« Odpowiedź #5 dnia: 2017.11.19, 17:26:31 »\nCo chwilę, pojawiają się jakieś nowości w dziedzinie obróbki tekstu i obrazu ze skanera, więc może już jest jakiś program do takich zadań ?\n« Odpowiedź #6 dnia: 2017.11.19, 17:30:44 »\nKiedyś całkiem dobrze z OCR radziła sobie Recognita Skanujesz w odcieniach szarości, potem zabawa krzywymi w Gimp/PSie aby biały był biały, a co szare ma być czarne i przepuszczasz przez OCR.\nZe skanerem chyba mam ABBYY Fine Readera, ale nie używałem.\n« Odpowiedź #7 dnia: 2017.11.19, 19:01:58 »\nW chwili wolnego, muszę pokombinować.\n« Odpowiedź #8 dnia: 2017.11.19, 19:04:38 »\nOCR do pliku tekstowego potem ZMAKEBAS\n« Odpowiedź #9 dnia: 2017.11.19, 19:54:05 »\nPoprawianie OCR to kuuupa roboty, nieraz większa niż przepisanie programu.\nDlatego raczej polecałbym ci szukać tych programów już wklepanych przez kogoś. Zawsze można zapytać czy ktoś tego nie ma w swoich zbiorach. A jeśli chodzi ci o programy ze zReduksowanych już Bajtków czyli roczniki 85 i 86 to wszystkie listingi z nich są dostępne w postaci plików pod emulatory, albo można je skopiować zaznaczając je w PDF.\nPodaj nazwy programów i z jakich to gazet, możesz sobie zaoszczędzić masę czasu.\n« Odpowiedź #10 dnia: 2017.11.20, 16:52:14 »\nMam takie dwie broszury pt. "Łamigłówki i programy komputerowe" z programami dla ZX-a w BASIC-u.\nChciałem jakimś prostym sposobem przenieść treści papierowe do cyfrowych, zamiast pisać ręcznie, bo już oczy nie te\n« Odpowiedź #11 dnia: 2017.11.20, 17:00:55 »\nŁamigłówki są już zeskanowane i udostępnione.\nSpotkałem się z Panem Binkiem w Krakowie, mam kilka materiałów po rozmowie z nim. Czas dokończyć tekst o łamigłówkach.....\n« Odpowiedź #12 dnia: 2017.11.20, 17:09:19 »\nmariansss a jak ustawisz sobie ciemne tło edytora to też męczysz oczy? Próbowałeś?\n« Odpowiedź #13 dnia: 2017.11.20, 20:38:06 »\nMiałem taką broszurkę, to w kioskach ruchu sprzedawali? Pamiętam tylko, ze był tam jakiś Chrobry czy inny Jagiełło jako wydruk (czy zrzut ekranu) - ktoś kojarzy?\n« Odpowiedź #14 dnia: 2021.08.31, 20:41:59 »\nJa właśnie zrobiłem test OCR z pliku TIF zrobionego ze screenshota listingu programu wyświetlonego na ekranie w PDF lub DJVU i wyszło iż OneNote 2010 jest bardzo dobre ale darmowy MS Office Document Imaging też daje radę:\nPotestuję to bardziej bo to był krótki listing i sprawdziłem tylko na oko po wklejeniu do WordPada a nietestowałem w emulatorze\nOneNote naprawdę jest dobry - zwłaszcza jak się da powiększenie. Tutaj kawałek listingu z Bajtka 1993/12 z DJVU - WinDjView 0.5 (wyświetlanie powiększone kilka razy). Cyfry rozpoznał dobrze tylko brakuje paru przecinków i zamiast nich są kropki.\n« Ostatnia zmiana: 2021.08.31, 21:18:34 wysłana przez Gelip »


Inicjatywa Modlitwy Wstawienniczej: Forum Modlitwy Wstawienniczej.\nForum Modlitwy Wstawienniczej.\nWitamy wszystkich członków Inicjatywy Modlitwy Wstawienniczej, jak również Gości naszej strony.\nCieszymy się z odzewu jaki ostatnio miał miejsce na stronie Modlitwy Wstawienniczej.... Mamy na myśli komentarze do tekstów: Dziękujemy i zapraszamy, szczególniej do Poznajmy się. Skąd jesteśmy :) , bo tam jesteśmy wszyscy, oraz Księgę Gości.\nZapraszamy nadal do wpisywania się :)\nTen dość wzmożony odzew, przyczynił się do tego, że postanowiliśmy podzielić się z Wami pewnym pomysłem, który od jakiegoś czasu zaprzątał nasze myśli.\nDotychczas, sugerując się ilością komentarzy we wpisach, czatem, który kiedyś nie wypalił, czy inną aktywnością, wątpiliśmy w jego sens....\nWasz odzew na apel Ani i nasz, w tym treść niektórych komentarzy, pokazały nam, że może warto ten temat poruszyć i jeśli będzie zainteresowanie, spróbować zrealizować....\nChcielibyśmy jednak najpierw Was zapytać o zdanie i przeprowadzić sondaż. Pokazałoby nam to, czy jest zainteresowanie tą sprawą, bo wszystko co robimy jest dla Was. Bez Was, bez Waszej aktywności, to sensu nie będzie miało.\nTa myśl to FORUM, gdzie można by podyskutować na różne tematy, podzielić się tym co nas nurtuje, zapytać, odpowiedzieć... wymienić się zdaniem... Wiara, modlitwa, nasze miejsce w Kościele, wybory, problemy życiowe...\nMożna też będzie być nawiązać jeszcze bliższe relacje... może nawet przyjaźnie.\nSpotykamy się nieraz, w intencjach, z osobami, które czują się samotne, zagubione, a Forum, może, pomogłoby niektórym, choć na chwilę o tej samotności zapomnieć.\nCzłowiek jest dla człowieka i mamy nadzieję, że w związku z tym, jedni pomogą drugim tę pustkę wypełnić.\nModlitwa, wypowiedzenie się, kontakt z drugim człowiekiem... to coś, co możemy Wam umożliwić, zaoferować, ale, jak to będzie funkcjonowało, to zależeć będzie tylko od Was i od tego, czy będzie zainteresowanie tą formą kontaktu. Po prostu od Waszego zaangażowania.\nW zamyśle naszym jest bowiem to, że Wy będziecie głównymi współtwórcami Forum, a my ze względu na szczupłość naszych sił i coraz bardziej napięty czas, będziemy raczej tylko, choć nie wyłącznie, czuwać nad prawidłowym działaniem tej formy wypowiadania się i kontaktu.\nProsimy o komentarze pod tym tekstem i ustosunkowanie się do naszej propozycji.\nPo prawej stronie naszej strony, znajduje się ankieta z zapytaniem o to, czy to Forum ma powstać, czy nie. Prosimy o oddanie tam swojego głosu.\nJeśli okaże się, że zainteresowanie jest duże, to my postaramy się o utworzenie go dla naszej strony Inicjatywy Modlitwy Wstawienniczej.\nZarówno dla członków naszej modlitewnej wspólnoty, jak również dla wszystkich naszych, zainteresowanych Gości.\nAnia 12 stycznia 2015 17:23\nJestem za. Właśnie tego mi brakowało :)\nWIERZACA BEATA 13 stycznia 2015 07:13\nJa myślę ze to wspaniała myśl. ..\nWspółmodląca się Anna 13 stycznia 2015 10:36\nPrześwietny pomysł !!!!!!!!!\nAnia 13 stycznia 2015 14:03\nKochani! 518 osób modli się poprzez IMW, 71 zostawiło ślad w akcji poznajmy się, 20 wzięło udział w ankiecie dotyczącej forum z czego 3 zostawiły komentarz pozytywnie odpowiadający na nową inicjatywę naszej strony- pozwalam sobie tak nazwać naszą stronę- osób modlących się wstawienniczo. Święta dawno za nami, zbudźmy w sobie pragnienie tworzenia czegoś służącego dobru! Proszę Was, nie tłumaczcie się np brakiem czasu, bo to bajki. Jedyne co dał nam Bóg na własność to właśnie czas! Postarajmy się wykrzesać z siebie coś dla innych. Uwierzmy, że możemy z Bożą pomocą, być dla innych prawdziwym wsparciem! Zróbmy to razem! Szczęść Boże!\nModlitwa Wstawiennicza 13 stycznia 2015 14:55\nPochylam głowę i całuję rączki.\nMasz ode mnie całe naręcze.\nAgnieszka 13 stycznia 2015 17:14\nDziękuję za pomysl. Czy forum będzie sluzylo-zobaczymy w przyszłości.Nawt jeśli posluzy jednej osobie-będzie warto.Pozdrawiam!\nKonrad 20 stycznia 2015 22:17\nUważam ze to świetny pomysł. Dzielenie się ze sobą swoimi odczuciami i doświadczeniem bardzo ubogaca. A pozatym to otwiera bardziej na ludzi:) jestem za pomysłem.\nAnna 13 stycznia 2015 16:44\nBardzo dziękuję za inicjatywę powstania tej strony a także za prowadzenie jej. Odkąd jestem w grupie osób współmodlących się wiem, że jestem komuś potrzebna a także prosząc o modlitwę jestem wspierana przez inne osoby. Między nami nieznanymi przecież osobami tworzy się swoisty most modlitwy i więzi duchowej. Chciałam już wcześniej o tym napisać ale nie wiedziałam jak się do tego "dzieła" zabrać, a ta strona umożliwia taka forme kontaktów między nami. Bóg zapłać.\nIlona 13 stycznia 2015 20:22\nWspaniała inicjatywa. Z pewnością zaowocuje :) Jeśli mogę jakoś pomóc- jestem do dyspozycji. Współmodląca Ilona (ilonasn-76@tlen.pl)\nAneta 13 stycznia 2015 21:00\nurszula 14 stycznia 2015 10:42\nPopieram pomysł i postaram się uczestniczyć w rozmowach:)\nMaria 14 stycznia 2015 18:11\nBardzo dobry pomysł,który popieram w całości.!\nJoanna 14 stycznia 2015 19:33\nTo fantastyczny pomysl. Czegos takiego wlasnie mi brakowalo... Dziekuje i wszystkich serdecznie pozdrawiam.\nIrena 16 stycznia 2015 23:00\nPopieram pomysł i postaram się uczestniczyć\nAnonimowy 18 stycznia 2015 00:30\nNowy project bardzo ciekawy,bedzie laczyl ludzi I zachecal do wymiany mysli miedzy soba.Popieram\nJanusz 18 stycznia 2015 06:51\nRównież jestem za powstaniem tego forum. Mam nadzieję, że pomoże ono wielu osobom w potrzebie i nie tylko.\nTeresa 18 stycznia 2015 09:01\nAnonimowy 18 stycznia 2015 09:58\nWitam, to swietny pomysl i uwazam ze jest potrzebne, popieram\nDorota 18 stycznia 2015 10:35\nSueper pomysl. Jestem jak najbardziej na tak.\nMaria 18 stycznia 2015 12:29\nJestem ostrożnie za . Wszelka dyskusja wprowadza napięcie, może rodzic również spory. Czas pokaże , co z tego wyniknie, najważniejsza jest Wasza inicjatywa służenia modlitwą . Każdego dnia z Wami w modlitwie Maria.\nTak, jak Maria - jestem ostrożnie "za". Też uważam, że najważniejsza jest szczera modlitwa. Cała reszta jest tylko dodatkiem, być może potrzebnym i przydatnym, ale tak naprawdę - czas to zwreyfikuje.\nbecia 18 stycznia 2015 14:09\nBożena 18 stycznia 2015 14:24\nMyślę, że to dobry pomysł, myślę, że warto spróbować:) Pozdrawiam\nAnonimowy 18 stycznia 2015 14:46\nBardzo dobry pomysł 😊\nAnonimowy 18 stycznia 2015 17:42\nwitam wszystkich. Uważam że forum to fajne rzecz. Można spróbować\nPozdrawiam Bożenka PZ.\nEwa 18 stycznia 2015 19:14\nJestem za bardzo dobry pomysł\nModlitwa Wstawiennicza 18 stycznia 2015 19:18\nDziękujemy wszystkim, którzy w komentarzu wyrażają swoje zdanie na temat Forum, jak również tym, którzy biorą udział w glosowaniu.\nDziękujemy za ożywienie tego co się dzieje na Naszej wspólnej stronie :)\nAnonimowy 18 stycznia 2015 20:02\nBardzo dobry pomysł ,Pan Jezus posyłał swoich uczniów po dwóch aby nie byli samotni ,my nie widzimy się ale możemy podyskutować Arek\nVioletta 18 stycznia 2015 20:17\nJestem za. Dziękuję i pozdrawiam :)\nAlicja - współmodląca 18 stycznia 2015 21:52\nMyślę, że to dobry pomysł, jak będzie w rzeczywistości - czas pokaże. Jestem za....\nPiotr 19 stycznia 2015 07:44\nJestem za . Dziękuję i jestem przekonany że to właściwa droga .\nAnonimowy 20 stycznia 2015 21:39\nPopieram pomysł. Możemy się wspólnie wspierać nie tylko modlitwami ale również rozmową.\nAnna Maria 26 stycznia 2015 17:30\nJestem za, jak najbardziej!\nBogdan 29 stycznia 2015 15:43\n„Gdy się modlicie nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swojej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec Twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie” (Mt 6, 5-8) Ten fragment Ewangelii wg św.Mateusza jest znany a te słowa : "wejdź do swojej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu.\n" jakoś są mi szczególnie bliskie. Jest nas - 518 osób modli się poprzez IMW- jak napisała Ania. Ilu jest wytrwałych, którzy poczuwają się do odpowiedzialności służeniu drugiemu , który jest w potrzebie. Tego nie wiem. Wiem, że kiedy byłem w potrzebie i potrzebowałem wsparcia to je otrzymałem . Dziele się tym bo może o to chodzi aby się dzielić. Jestem za.\nAnonimowy 3 lutego 2015 00:07\nsuper pomysl ,jestem na tak


Obowiązkowy split payment to nowa broń fiskusa - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plObowiązkowy split payment to nowa broń fiskusa\nObowiązkowy split payment to nowa broń fiskusa\n14 maja 2018, 07:46 | Aktualizacja: 14.05.2018, 11:23\nPolska luka VAT na tle Europyźródło: Dziennik Gazeta Prawna\n– Najpierw chcemy przetestować działanie dobrowolnego split paymentu, być może w pierwszej fazie obowiązkowa podzielona płatność zostanie wprowadzona w jakiejś mniejszej branży – mówi DGP Łukasz Świerżewski, rzecznik prasowy MF.\nTagi:budżet, Split payment, gospodarka, podatki\nDAn(2018-05-14 08:40) Zgłoś naruszenie 71\nSplit payment to jedynie ograniczenie strumienia gotówki dla przedsiębiorstw i zwiększenia strumienia kredytowego. A inne funkcje jedynie ozdobne.\nCień (2018-05-14 09:42) Zgłoś naruszenie 62\nTen sposób ma służyć głównie bankom, jak zwykle dzięki premierowi Morawieckiemu. Dane przytoczone, odnośnie zmniejszenia luki w vat są prawdziwe, bo uwzględniają jedną zależność ilość przedsiębiorstw, jeśli jest ich mniej to mniesze są spodziewane wpływy. A według danych OECD liczba przedsiębiorstw w Polsce po roku 2015 zaczęła maleć, co może stanowić korelację pomiędzy luka vat,a ilością przedsiębiorców.\nBigBass (2018-05-14 09:02) Zgłoś naruszenie 30\nJedna rzecz mnie zastanawia split payment dla fv z np 90 dniowym terminem płatności. Obowiazaek podatkowy dla klasycznej takiej fv przepada na następny miesiać po jej wystawieniu. A kiedy ma być zapłacony vat podzielony wprzypadku split paymentu bo z logki działania bedzie on chyba płacony ze strony płatnika fv w dniu przepadającym na zapłacenie czyli po 90 dniach. Ktoś coś wie na ten temat szczegółowo ?\nJacek(2018-05-14 11:41) Zgłoś naruszenie 00\nChyba tak własnie będzie. Sens tego że teraz przy takiej fakturze płacisz VAT przy miesięcznym rozliczeniu wynika z tego, że US nie jest w stanie skontrolować kiedy rzeczywiście ta faktura zostanie zapłacona, więc zakłada (na potrzeby VAT) że jest płacona od razu, stad natychmiastowe uwzględnienie jej w księgach. Teraz to nie będzie konieczne, gdyż VAT będzie pobierany łącznie z zapłatą. To powinno też działać na kwestie rozliczenia faktury - tj. możliwość odliczenia tylko tego podatku VAT przy zakupie, który został zapłacony drugiej stronie drugiej stronie, a nie na podstawie samej faktury. Zresztą właśnie ta zapłata będzie następowała z specjalnego konta gdzie gromadzony będzie VAT danego przedsiębiorcy, a wiec będzie następowała wraz z przelewem. W istocie, gdyby płatność podzielna była powszechna to zupełnie nie byłoby konieczne składanie jakichkolwiek deklaracji VAT.


Wrzuta dnia: sezon Marcina w pigułce – Enbiej Akszyn\nWrzuta dnia: sezon Marcina w pigułce\nAutorem filmu jest Michał Lenartowicz\nTagi: LenartMarcin Gortat\n17/05/2014 o 13:04\nprzydałby się mu w drużynie taki ktoś jak Ewing,\n17/05/2014 o 16:15\nDobrze by było gdyby został w Wizards. Pokazał w tym sezonie, że warto mu dać duży kontrakt. Zwłaszcza biorąc pod uwagę jego zdrowie i ciągły rozwój.\n17/05/2014 o 18:08\nWizards wystarczy podpisać Gortata i ze dwóch graczy na ławkę. Jakiegoś weterana od punktów i kogoś od obrony.\nBB i JW w przyszłym sezonie będą jeszcze większymi zabijakami, Ariza gra dobry Basket na poziomie chociażby Denga i jeżeli Nene się nie posypie to mają realne szanse na finał wschodu.\n17/05/2014 o 21:39\nMówienie, że Ariza to poziom Denga to tak jak powiedzenie, że George to poziom Duranta, niby bardzo blisko ale dzielą ich lata świetlne.\nBardzo żałuję transferu Denga do Cle, miał szansę po raz pierwszy w karierze przekroczyć barierę 20pkt/mecz. Nie licząc pierwszych 10 meczy był jak maszyna, praktycznie w każdym meczu grał na poziomie 20,6,4 na prawie 50% skuteczności. Widać, że starał się o kontrakt w bulls.\nWiecie za co najbardziej cenię Denga? Gość od 10 sezonów jest jednym z najrówniejszych graczy ligi, zawsze daje +/- 15pkt, 7zb i 3 asysty, rzuca na poziomie 45% grając po 36 minut, pokażcie mi takich graczy w lidze nie licząc największych gwiazd. Dlatego właśnie dla mnie deng jest underrated.\nNie wspomnę o tym, że Dengowi nie przydarzy się mecz na poziomie 5 pkt i skuteczności 1/8 kilka razy w serii, co z tego, Deng przechwytuje prawie 1 piłkę na mecz? Nic, dla mnie przechwyty oraz bloki są zbyt wysoko cenione w głosowaniu na „DPOY”. Nie docenia się takich graczy jak Carroll z atlanty, Crowder z Mavs czy właśnie Deng, nie mają po 3/bloki na mecz bądź 2,5 przechwytu na mecz, ale robią ogromną pracę na przeciwniku nie dając im chwili wytchnienia.\nPrzechodząc do Marcina, miał naprawdę fajny sezon.\nNiestety, bądź stety Marcin potrzebuje zaufania, chyba wszyscy widzieli różnicę między Marcinem, który dostaje piłki w Postupie i tym, który gra tylko Picki.\nMoim zdaniem Marcin powinien zostać, jeśli dadzą mu kontrakt +/- 10mln.\nWizards bez wzmocnień się nie obędą, potrzebują albo Denga albo Monroe.\nMoże, udało by im się pozyskać Sapa? Generalnie idealnym rozwiązaniem byłby dla nich duet Deng-Gibson, ahh się rozmarzyłem.\nKtoś wyobraża sobie s5 Wall, Beal, Deng, Gibson, Gortat?\nCiekawy Off-season przed nami.\n17/05/2014 o 19:28\nMarcin do Heat\n18/05/2014 o 10:51\nObejrzałem z wielką przyjemnością!\nŚwietna robota autora.\nNastępny post Ogromna strata Thunder, WCF bez Ibaki!\nPoprzedni post Thunder zakończyli marzenia i sezon Clippers


Czy można grać, wygrywając? - Poradnia językowa PWN\nCzy można grać, wygrywając?\nMoje pytanie dotyczy imiesłowów zakończonych na -ąc i ich nadużywania w zdaniu. Czy poprawne jest zdanie: Graliśmy w siatkówkę, wygrywając mecz? Jaka obowiązuje tu zasada?\nZe szkoły pamiętamy na ogół zasadę tożsamości podmiotów w wypowiedzeniu z imiesłowowym równoważnikiem zdania – prawie każdy zapamiętał zdanie typu Idąc do kina, spadła mu czapka, z którego wynika, że czapka wybierała się na pokaz filmowy.\nOprócz niej imiesłowowymi równoważnikami zdania rządzi jeszcze inna zasada – ta, zgodnie z którą imiesłów współczesny (czyli ten zakończony na -ąc) powinien wskazywać na czynność dziejącą się w tym samym czasie co czynność wyrażona zdaniem nadrzędnym (Idąc do kina, zgubił czapkę = Kiedy szedł do kina, zgubił czapkę). Nie powinno się zatem używać form na -ąc ani do wskazania czynności poprzedzającej tę wyrażoną w zdaniu nadrzędnym (Wjechał na autostradę, tankując cały bak – najpierw musiał zatankować, a potem wjechać na autostradę), ani do opisania czynności, która jest skutkiem tej ze zdania nadrzędnego. Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w zacytowanym przez Panią zdaniu: Graliśmy w siatkówkę, wygrywając mecz – wygrana meczu była skutkiem jego rozegrania. Zdanie to więc jest błędne.


Sir William "Stary" Maréchal [William the Maréchal, Williame le Mareschal] (urodzony w 1146 lub w 1147 roku, zmarł w Caversham, 14 maja 1219 roku) herb\nSyn John FitzGilbert et Maréchal, Lorda Marszałka Anglii i Sibyl de Salisbury, córki Waltera de Salisbury, Sheriff of Wiltshire.\nI hrabia iure uxoris de Pembroke i Striguil od 1199 roku do 14 maja 1219 roku jako William I, gubernator Anglii od 11 listopada 1216 roku do 9 kwietnia 1219 roku, Lord Marszałek od 1194 roku do 14 maja 1219 roku.\nW sierpniu 1189 roku zawarł małżeństwo z Izabel Eysteinsson de Clare (urodzona w Pembrokeshire, Walia w 1172 roku, zmarła w 1240 roku) IV hrabinę Pembroke i Striguil, córką Richarda "Strongbow" Eysteinsson de Clare, II hrabiego Pembroke i Aoife of Leinster (Eva MacDermot MacMurrough), córki Dermot MacMurrough, zdetronizowanego król Leinster.\nJeden z najsłynniejszych angielskich rycerzy i mężów stanu średniowiecznej Anglii oraz najlepszy doradca Henryka II, Ryszarda I, Jana I i Henryka III.\nWilhelm urodził się w 1146 lub 1147 roku jako drugi syn Jana Marshala i Sybilli, siostry hrabiego Salisbury. Zarówno jego ojciec, jak i dziad pełnili funkcję marszałków na dworze królewskim, stąd też pochodzi ich rodowy przydomek przekazywany z pokolenia na pokolenie. Wilhelm, jako drugi syn, nie mógł liczyć na odziedziczenie jakichkolwiek dóbr po swoim ojcu. Podczas wyniszczającej Anglię wojny między królem Stefanem z Blois a pretendującą do korony cesarzową wdową Matyldą Jan Marshal opowiedział się po stronie cesarzowej. W 1152 roku, podczas obrony należącego do Marshala zamku Newbury, obleganego przez wojska króla Stefana, wkracza na scenę dziejów młody Wilhelm. W ramach przedłużenia rozejmu broniący zamku Jan Marshal jako zakładnika przekazał swego młodszego syna. Gdy Marshal złamał postanowienia zawieszenia broni, wprowadzając do twierdzy posiłki, król zagroził, że jeśli rycerz nie podda zamku, zgładzi chłopca. Na nic jednak zdały się groźby powieszenia pięciolatka, wystrzelenia z katapulty czy użycia jako "żywej tarczy" podczas szturmu. Ojciec wyśmiał żądania króla i pozostał niewzruszony. Tymczasem Wilhelm, nieświadomy zagrożenia\nświetnie się bawił, śmiejąc się i ciesząc z coraz to nowych "zabaw" szykowanych przez katów, czyli szafotu i "huśtawki" z ramienia katapulty. Wzruszony monarcha szczerze polubił odważnego chłopca i kazał przenieść zakładnika do królewskiego namiotu i otoczyć go opieką.\nGdy Wilhelm skończył 12 lat, rodzice wysłali go na dwór krewnego matki, szambelana Normandii Wilhelma de Tancarville, by uczył się dworności i rycerskiego rzemiosła od najlepszych. Jako giermek chętnie przyswajał umiejętności walki oraz eleganckie maniery i wyszukaną mowę (choć nie nauczył się do końca życia pisać i czytać). Nic jednak nie zapowiadało, że ze zdolnego, aczkolwiek leniwego żarłoka stanie się największą gwiazdą rycerstwa. Gdy w 1166 roku Marshal został pasowany na rycerza, nie miał nic poza koniem, zbroją, mieczem i sługą, gdyż po śmierci ojca wszystkie ziemie odziedziczył jego brat. Nazajutrz po pasowaniu przeszedł swój chrzest bojowy. Podczas bitwy pod Drincourt, kiedy stanął wraz z wujem po stronie Normanów broniących granicy przed Flamandami, walczył mężnie w pierwszej linii, pokonując licznych rycerzy, tracąc jednak w boju konia. Jakież było zdziwienie jego towarzyszy i dowodzącego Wilhelma de Mandeville, gdy okazało się że Marshal, powalając kolejnych przeciwników, nie pomyślał, by wziąć ich do niewoli i zdobyć cenny ekwipunek, konie oraz okup! Biedny Wilhelm postanowił sprzedać kosztowną jedwabną szatę - prezent z okazji pasowania - by kupić mizernego rumaka i konia dla giermka. Powziął zamiar, by szukać szczęścia i fortuny na popularnych wówczas na kontynencie turniejach rycerskich. W tamtych czasach polegały one na starciu dwóch drużyn, walkach w szyku i pojedynkach toczonych na ogromnym polu bitwy (tak zwane melée). Był to ryzykowny sport, ale też idealny trening przed prawdziwymi bitwami, licznie przyciągający rycerzy.\nNa turniejach Wilhelm Marshal dowiódł mistrzowskich umiejętności walki oraz taktyki, zwyciężając w licznych starciach i dorabiając się sporego majątku. Wkrótce miał już własną drużynę rycerzy, z którą jeździł z turnieju na turniej, zdobywając chwałę i bogate łupy. W większości turniejowych starć zwyciężał właśnie Marshal i jego drużyna, choć nie było łatwo. Podobno po jednym z turniejów szukano wszędzie walecznego zwycięzcy, by wręczyć mu nagrodę. Towarzysze Wilhelma znaleźli go w końcu z głową na kowadle u pracującego gorączkowo kowala, gdyż po walce hełm Marshala był tak powgniatany, że rycerz nie mógł go zdjąć.\nPo licznych wygranych Marshal postanowił udać się do swego wuja Patryka, hrabiego Salisbury, i ofiarować swój miecz w służbie królewskiej. W 1168 roku wyruszył z armią monarszą do Poitou, by tłumić rebelię tamtejszych baronów. Gdy eskortował wraz z wujem i grupą zbrojnych królową Eleonorę Akwitańską, zmierzającą do Poitiers, królewski oddział wpadł w zasadzkę zastawioną przez buntowników pod dowództwem Godfryda i Gwidona de Lusignan. Mimo że w krwawym boju poległ hrabia Salisbury, eskorta wyprowadziła szczęśliwie królową z opresji. Widząc śmierć wuja, sir Wilhelm wściekle zaszarżował na wrogów, siekąc mieczem napastników nawet wtedy, gdy ubito pod nim konia. W końcu - raniony w udo - dostał się do niewoli. Mimo że Marshal przetrzymywany był w surowych warunkach i nie miał pieniędzy na okup, ta niebezpieczna przygoda okazała się uśmiechem losu dla biednego rycerza. O swoim obrońcy pamiętała bowiem królowa Anglii, która nie tylko zapłaciła okup, ale też przyjęła walecznego rycerza na służbę. Marshal pełnił rolę strażnika i dworzanina Eleonory, a także uczył rycerskiego rzemiosła królewskich synów - Henryka i Ryszarda. Gdy Henryk, zwany "Młodym", został w 1170 roku koronowany na współwładcę przez swego ojca Henryka II, Marshal został najbardziej zaufanym i wiernym sługą nowego króla.\nPosiadanie w swym otoczeniu czempiona turniejów rycerskich wielce radowało piętnastoletniego monarchę, który właśnie w zmaganiach turniejowych lubował się najbardziej i na które nie szczędził pieniędzy. Marshal wszedł wówczas w "spółkę" z flamandzkim rycerzem Rogerem de Gaugi - panowie wspólnie jeździli na turnieje, by zdobywać nagrody. A było ich sporo. Podobno podczas swej kariery turniejowej Wilhelm pokonał ponad 500 przeciwników. Rycerze zyskali miano niepokonanych, a liczne łupy trafiły także do patrona Marshala - Henryka "Młodego". Pozycja na dworze i prestiż Marshala rosły. Nie mogli tego zdzierżyć zazdrośni wrogowie Wilhelma, więc w 1182 roku oskarżyli królewskiego ulubieńca o romans z żoną Henryka "Młodego" - siostrą króla Francji, Małgorzatą. Wierny rycerz popadł w niełaskę u Plantagenetów. Po kilku miesiącach banicji stawił się przed Henrykiem II i Młodym Królem, pragnąc oczyścić swoje imię na sądzie bożym. Nie musiał jednak stawać do pojedynku, gdyż monarchowie mu wybaczyli i przywrócili odebrane przywileje. Jednak nie służył długo swemu panu. Podczas buntu młodego monarchy przeciwko braciom i ojcu łupiący bezlitośnie klasztory Młody Król zapadł na dyzenterię. Umierając w 1183 roku, poprosił wiernego sługę i przyjaciela o wyruszenie na pielgrzymkę do Ziemi Świętej, by odkupić winy pysznego i próżnego Plantageneta. Wierny Marshal udał się zatem za morze, gdzie dwa lata służył jako krzyżowiec. Po powrocie do Anglii w 1186 roku wiernego rycerza swego syna przyjął na służbę Henryk II, nadając mu wreszcie pierwsze lenno - Cartmel. Wilhelm zrezygnował wtedy z udziału w turniejach rycerskich, służąc wiernie orężem i radą swemu królowi. Lojalność została przez Plantageneta nagrodzona, gdyż królewski rycerz ożenił się z najlepszą partią w Anglii - 17-letnią, piękną Izabelą de Claire, córką earla Pembroke. Wraz z małżonką Marshal stawał się dziedzicem bogatych ziem w Walii, Irlandii, Normandii i Anglii.\nNajprawdopodobniej do żadnego romansu nie doszło, ale "Młody Król" potrzebował pretekstu do rozwiedzenia się z żoną. Małgorzata została wysłana do rodzinnej Francji, Williama wydalono z dworu. Rycerz chciał dowodzić swojej niewinności poprzez sąd boży, ale nie pozwolono mu na to.\nZnany z mądrości i krasomówstwa, często posyłany był jako wysłannik Henryka czy to do króla Francji Filipa II, czy do zbuntowanego następcy tronu Ryszarda "Lwie Serce". Gdy w 1189 roku schorowany i opuszczony przez większość lenników Henryk II ponosił klęskę za klęską w walkach ze swoim najstarszym synem, sprzymierzonym z królem Francji, Marshal wiernie stał przy królu Anglii. Dowodził obroną Le Mans i osłaniał ucieczkę swojego monarchy z miasta. By spowolnić pogoń, Wilhelm zaatakował oddział prowadzony przez Ryszarda "Lwie Serce". Widząc, że zaskoczony następca tronu nie ma na sobie hełmu i kolczugi, skierował włócznię niżej, zabijając jego wierzchowca. Marshal był jedynym, który pokonał przyszłego króla w boju.\nGdy Ryszard I objął władzę po śmierci Henryka II, oskarżył Marshala o próbę zabicia go, na co sir Wilhelm odrzekł dumnie: "Sire, nigdy nie miałem zamiaru was zabić ani się o to nie starałem, gdyż nadal dość sprawnie władam moją włócznią jako zbrojny [\n] I było dla mnie równie łatwo trafić wasze ciało jak waszego konia. Skoro w niego uderzyłem, nie sądzę, że źle uczyniłem i że miałbym tego żałować".\nNowy król przebaczył Marshalowi i przyjął go do grona najbliższych dworzan. Kiedy Ryszard wyruszył na krucjatę, Marshal znalazł się w zaszczytnym gronie czterech justycjariuszy, czuwających nad królestwem podczas nieobecności króla-krzyżowca. Po powrocie Ryszarda wiernie mu służył podczas walk w Normandii, dowodząc wojskami królewskimi oraz służąc władcy radą. Podobno jako jedyny nie obawiał się ataków złości porywczego króla. Nie zważając na zachowanie Ryszarda, ze stoickim spokojem przedstawiał mu różne sprawy. Po śmierci walecznego króla służył wiernie również Janowi "bez Ziemi", jako jeden z najbliższych doradców. Chociaż przez pychę króla popadł w niełaskę, w 1213 roku monarcha wezwał go na pomoc, kiedy królestwo zagrożone było rewoltą baronów i spodziewano się inwazji Francuzów. W obliczu rebelii poddanych pozostał przy Janie, doradzając znienawidzonemu władcy podpisanie ugody. Jego nazwisko figuruje na podpisanej 15 czerwca 1215 roku Wielkiej Karcie Swobód (Magna Charta Libertatum).\nPo śmierci Jana "bez Ziemi", zgodnie z wolą władcy, sędziwy Marshal miał zostać regentem i opiekunem ośmioletniego syna monarchy - Henryka III. Pieśń o Wilhelmie Marshalu - rymowana biografia wielkiego rycerza - przytacza dramatyczną rozmowę hrabiego Pembroke oraz jego giermka, która najlepiej ukazuje jego wierność i oddanie koronie: "Powierzyli mi prawie beznadziejne zadanie. Dziecko nie ma pieniędzy, a ja jestem mężczyzną podeszłego wieku". Gdy to wypowiedział, do oczu napłynęły mu łzy, inni także zapłakali z żalu. "Tak", rzekł Jan z Erley, który rozumiał bieg jego myśli, "podjąłeś się zadania, które musi być wykonane za wszelką cenę. Ale gdy je zakończymy, nawet jeśli sprawy pójdą źle, spadnie na nas wielki honor" [\n] "Na Boga", odparł Wilhelm Marshal, "ta rada jest prawdziwa i dobra. Głęboko wnika w moje serce. Jeżeli wszyscy porzuciliby króla, wiecie, co bym zrobił? Niósłbym go na moich ramionach, krok za krokiem, od wyspy do wyspy, od kraju do kraju, a nie opuściłbym go, nawet jeżeli znaczyłoby to, że muszę żebrać o chleb". Regent poprowadził wojska lojalistów do bojów, których kulminacją były zwycięskie bitwy pod Lincoln i Sandwich w 1217 roku. Pod Lincoln 71-letni Marshall ruszył na czele swoich oddziałów, walcząc mężnie w pierwszej linii, tnąc mieczem niczym dwudziestolatek. Królestwo zostało uratowane, a następca tronu był bezpieczny. W kwietniu 1219 roku, na miesiąc przed śmiercią, wyniszczony ciężką chorobą i cierpieniem Wilhelm Marshal zrzekł się regencji. Na łożu śmierci wstąpił do zakonu templariuszy, obok których walczył w Ziemi Świętej i których podziwiał. Pożegnawszy się z doczesnym i świeckim życiem, zmarł 14 maja w swoim dworze w Carvesham, uznany za najwaleczniejszego rycerza i największego bohatera królestwa Anglii. Pochowano go w Temple Church w Londynie. Król Francji Filip II miał powiedzieć o nim, że "był najlepszym z rycerzy".\nIsabel de Clare i William doczekali się dziesięciorga dzieci:\nWilliam Marshal (zmarł bezpotomnie w 1231 roku), II hrabia Pembroke, dwukrotnie żonaty, jego drugą żoną była Eleanor, córka króla Jana I,\nRyszard Marshal (zmarł w 1234 roku nieżonaty), III hrabia Pembroke,\nGilberta Marshal (zmarł bezpotomnie w 1241 roku), IV hrabia Pembroke, również dwukrotnie żonaty, jego pierwszą żoną była Marjorie, córka Wilhelma "Lwa" króla Szkocji,\nWalter Marshal (zmarł bezpotomnie w 1245 roku), V hrabia Pembroke, żonaty,\nAnzelm Marjorie (zmarł bezpotomnie w 1245 roku), VI hrabia Pembroke, żonaty,\nMaud (urodzona około 1171 roku, zmarła w 1248 roku), pierwszy mąż Hugh Bigod, III hrabia Norfolk i Suffolk, justiciar Anglii od 1258 roku do 1260 roku, drugi mąż William Plantagenet de Warenne, VI hrabiego Surrey,\nJoanna, żona Warin de Munchensy of Swanscombe,\nIsabel (urodzona w 1203 roku, zmarła w 1240 roku), pierwszy mąż Gilbert de Clare, IV hrabia Hertford, I hrabia Gloucester, drugi mąż Ryszard Plantagenet, hrabia Kornwalii, antykról Niemiec,\nSybilla, żona Williama de Ferrers, V hrabiego Derby,\nEwa, żona Williama de Braose z Brecknock i Abergavenny.\nWilhelm Marshal, "najlepszy z rycerzy" w "astra-historia.pl" - autor: WOJCIECH LOREK\nWilliam Marshal w "Wikipedii"\nWilliam Marshal w "WikipediA" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk\nWilliam Marshall w "Geneall" tłumaczenie: Bogdan Pietrzyk


obwieszczenie - Burmistrz Gminy Goleniów zawiadamia, że w dniu 13 września 2018 r. została wydana decyzja P ? 50, o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na: budowie sieci energetycznej kablowej 0,4 kV i złączy kablowo ? pomiarowych w działkach nr: 104 i 133/63 położonych w obrębie geodezyjnym Białuń budowie sieci energetycznej kablowej 0,4 kV i złączy kablowo ? pomiarowych w działkach nr: 104 i 133/63 położonych w obrębie geodezyjnym Białuń. na wniosek: Enea Operator Sp. z o.o. - BIP Urząd Gminy i Miasta w Goleniowie\nWPNS.6733.43.2018.KB Goleniów, dnia 13 września 2018r.\nże w dniu 13 września 2018 r. została wydana decyzja P – 50, o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na: budowie sieci energetycznej kablowej 0,4 kV i złączy kablowo – pomiarowych w działkach nr: 104 i 133/63 położonych w obrębie geodezyjnym Białuń budowie sieci energetycznej kablowej 0,4 kV i złączy kablowo – pomiarowych w działkach nr: 104 i 133/63 położonych w obrębie geodezyjnym Białuń.\nDodanie dokumentu: Kamila Buksik 19-09-2018 13:30\nOsoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Kamila Buksik 19-09-2018\nOstatnia aktualizacja: - 19-09-2018 13:30