Gry jednak mogą szkodzić - Page 2 - Psychologia - Forum Kopalni Wiedzy\nO nie, ja twierdzę że ty stwierdzasz coś w stylu "skoro jest oczywistym, że hitler był złym człowiekiem, to każdy szwab też jest złym człowiekiem, dlatego zabrońmy bycia szwabem", co jest kompletną bzdurą.\nPrzecież sens powstawania coraz realistyczniejszych symulatorów jest oczywisty. Mają człowieka nauczyć zawodu/zachowania w pewnej sytuacji. Wiem do czego teraz będziesz zmierzał - że gry uczą ludzi tego samego. Tylko że lekarze nie wycinają ludziom na ulicy wyrostków za pomocą skalpela, piloci nie strzelają z działek pokładowych swojego rodzinnego auta we wszystkie inne stojące w korku przed nim. Normalni ludzie nie przekładają zachowań z gier na zachowania w życiu codziennym. Przynajmniej nie zachowania groźne dla otoczenia. Jeśli ktoś nie potrafi rozróżniać rzeczywistości wirtualnej i niewirtualnej, odróżniać dobra od zła to problem leży po jego stronie. Nie jest to wina gry, filmu, komiksu czy muzyki puszczanej wspak. Nie jest to problem twórców danego medium, lecz problem psychiatrów.\nWiem do czego teraz będziesz zmierzał - że gry uczą ludzi tego samego. Tylko że lekarze nie wycinają ludziom na ulicy wyrostków za pomocą skalpela, piloci nie strzelają z działek pokładowych swojego rodzinnego auta we wszystkie inne stojące w korku przed nim.\nBo się uczą czego innego?\nNormalni ludzie nie przekładają zachowań z gier na zachowania w życiu codziennym. Przynajmniej nie zachowania groźne dla otoczenia. Jeśli ktoś nie potrafi rozróżniać rzeczywistości wirtualnej i niewirtualnej, odróżniać dobra od zła to problem leży po jego stronie. Nie jest to wina gry, filmu, komiksu czy muzyki puszczanej wspak. Nie jest to problem twórców danego medium, lecz problem psychiatrów.\nKolejny raz powtarzasz tezę, której starasz się dowieść.\nNiczego takiego nie twierdzę; i tu masz problem.\nNie za bardzo zrozumiałem Twoje wypowiedzi.\nProste ty Groteskowy przedstawiasz gry/filmy/pornografię jako przyczyny pierwotne zachowań ludzkich a to jest nieprawda, - perwersje istnieją już od czasów starożytnych, w osiemnastym wieku żył niejaki pan de Sade - też powiesz, że był perwersem przez telewizję? Co do gier najpierw piszesz "proszę cię doom - pikseloza, ja mówię o nowych grach", a chwilę później sam potwierdzasz że znasz przypadki, gdzie winę zepchnięto na tą pikselozę. To jak to w końcu jest - musi być rzeczywiste odwzorowanie w grze czy nie musi być, aby mi pojechać psychikę?\nSłabość psychiki bierze się z błędów wychowywania i wychowywania dzieci przez słabe psychicznie jednostki, a już samego twierdzenia "gdyby nie było gier, nie było by przestęspstw tego typu" pozostawię bez komentarza - to jest tak jak z nożem, gdyby nie było noży, to nie ginęli by od nich ludzie- czy ta teza coś udowadnia?\ngry jako pierwotne zło - stanowczo nie\ngry jako wtórne zło - być może, należy jednak nie tyle walczyć z grami, co odkryć pierwotną przyczynę zła!\nTo jest jak z lekarzem - wolisz aby leczył objawy twojej choroby(np. gorączkę), czy jednak zbadał, dokonał diagnozy i wystawił receptę na lek, który zwalczy przyczynę objawów(np. dur brzuszny)?\nWczoraj na Viasat Explorer oglądałem ciekawy program, po części związany z tym, o czym dyskutujemy. Dotyczył on szkolenia żołnierzy.\nChodziło o to, że podobno podczas II Wojny Światowej podobno tylko 15% żołnierzy było w stanie pociągnąć za spust - zabić człowieka. U reszty budziło to zbyt duże opory moralne. Wojskowi traktowali to jako poważny problem i na różne sposoby próbowali stworzyć szkolenie, które uczyni z żołnierzy maszyny do zabijania.\nOkazało się że pośród różnych metod (w tym lsd i innych narkotyków testowanych na żołnierzach przez Amerykanów, oraz puszczania filmów przedstawiających sceny przemocy wojennej) udało się znaleźć skuteczną - mniej więcej to, na czym polega obecnie szkolenie oddziałów specjalnych. Chodzi o stworzenie makiet pola walki, realistycznych odgłosów oraz strzelania do manekinów zamiast do tarcz. Można w ten sposób wykształcić w człowieku odruch warunkowy - gdy widzi człowieka, celuje i strzela, bez udziału świadomości.\nJest to dowód na to, że realistyczne gry rzeczywiście mogą przytępiać uczucia i wykształcać taki odruch.\nJednak w drugiej części programu powiedziane było, że wielu żołnierzy po zastrzeleniu kogoś ma przez całe życie koszmary, część popełnia samobójstwo, nie mogąc znieść retrospekcji strasznych scen. Chodzi o to, że w treningu można wykształcić jedynie odruch strzelania - ale nie da się wyprać kogoś z uczuć. Nie są póki co znane metody pozwalające zagłuszyć w żołnierzach te straszne wspomnienia. Paradoksalnie, stają się oni znacznie bardziej wrażliwi na przemoc niż cywile..\nI tu jest druga strona medalu - żołnierz który uczy się bezwarunkowego strzelania do ludzi, nie wychodzi na ulicę i nie strzela do innych. Tak samo ktoś, kto jest zdrowy na umyśle, będzie miał znaczne opory przed wyrządzeniem komuś krzywdy.\nTym niemniej gry mogą w pewien sposób wpływać na zachowanie - ale zapewne w taki sam sposób jak inne czynniki. Ważniejsze może być pierwotne wychowanie człowieka, nauczenie go odróżniania dobra od zła, rzeczywistości od fikcji.\nW takiej sytuacji będzie jak mówił thibris - gry pozwalają odreagować w bezpieczny sposób, nie tworząc z człowieka psychopaty żądnego krwi.\nPo prostu dla ludzi 'z zadatkami' może wystarczyć jakikolwiek bodziec - kreskówka, gdzie komuś spada kamień na głowę, albo jedna postać okłada drugą wielkim młotem, brutalniejszy film, gra komputerowa czy cokolwiek innego..\nZatem nie doszukiwałbym się w grach pierwotnych przyczyn przemocy, aczkolwiek zwróciłbym uwagę, że mimo wszystko mogą one mieć pewien wpływ - dla zdrowej osoby zupełnie pomijalny. A z powodu kilku ppm (parts per milion - części na milion) populacji, w której gry wzbudzają agresję, nie powinno się ich zakazywać. Bo doszlibyśmy w końcu do absurdu, gdzie zakazać by trzeba niemal wszystkiego. Uważam że agresję w ludziach w większej mierze od gier powodują niesprawiedliwość społeczna (pogłębianie się różnic w zamożności, unikanie odpowiedzialności za przestępstwa przez wysoko postawionych lub bogatych ludzi), religia czy chociażby alkohol.\nMaczek Demot ciekawy, jednak powiedz - jaki to ma związek z grami? Ba nawet jeżeli w wiadomościach są informacje dotyczące "szalejącego snajpera" - nie ma mowy o wojskowym, który po prostu wykonuje swoją pracę, tylko o zdemoralizowanej młodzieży, która dorwała się do wiatrówki...\nNie uwzględniasz jednego: nie trzeba kogoś zabić, czy czegoś realnie (fizycznie) przeżyć, ażeby zaszło coś takiego:\nSamobójca natomiast, jest człowiekiem niebezpiecznym. Jak każdy człowiek niestabilny emocjonalnie. W sposób uproszczony, na przykładzie zrzucania ze schodów, próbowałem właśnie taki mechanizm opisać. Mechanizm prześladowania przez myśli i skojarzenia. To nie jest tak, że gra wpaja w człowieka mordercę. Wpaja w niego chorobliwe przebiegi myślowe, które mogą zwichrować mu umysł.\nZ tego punktu widzenia bywa, że właśnie sumienie czyni człowieka złym.\nCzesiu to był mój koment do wrażliwych żołnierzy według luck'a. Ale używając sposobu wnioskowania luck'a mogę powiedzieć, że gry mają wpływ na ludzi - w jakiś sposób uszkodzonych (mózg/psychika). Takiego gracza można by spytać: "co czułeś gdy strzelałeś do ludzi?" odp: "Satysfakcję z masowo wykańczanych łatwych przeciwników w ultra detalu, w grach nie ma takiego realizmu, lol!! xD "\nO graniu: To, co nie służy wzbogaceniu relacji do jakiegoś swojego człowieka, jest złe. Więc gdy gra pozwala wyładować złe emocje to jest ok. Jeśli jest sposobem na "przeczekanie"/przykrycie(złych emocji) to jest zła. Jeśli nie pomaga od wielu godzin/dni to granie staje się chore i jest złe. Ale to mój punkt widzenia, który ma tyle związku z obiektywizmem co każdy inny\n//nie wdrażałem się w całość dyskusji, zrobię to później\nPS. Przed chwilą oglądałem program na TVN Turbo, w którym laska prowadząca samochód, opowiadała jakie miała na początku miała myśli związane z jeżdżeniem. Spadające na nią tunele, wyjeżdżające innym pasem samochody z naprzeciwka itp.\nOwszem - to może być wychowanie, a przynajmniej wkręcenie sobie bzdur z apokaliptycznych artykułów o wypadkach, statystyk drogowych itd. Ale właśnie współcześnie ludzie są "zabijani" psychicznie przez takie rzeczy.\nI ta kobieta jest niebezpieczeństwem na drodze. Właśnie przez niezgodę z normalnością. Jest to analogiczne do niezgody z normalnością, jaką ktoś może uzyskać w stosunkach międzyludzkich, jeśli bawi się co dzień mordowaniem ludzi na ekranie w realistycznej grze.\nProste ty Groteskowy przedstawiasz gry/filmy/pornografię jako przyczyny pierwotne zachowań ludzkich a to jest nieprawda, - perwersje istnieją już od czasów starożytnych, w osiemnastym wieku żył niejaki pan de Sade - też powiesz, że był perwersem przez telewizję?\nWmawiaj sobie dalej wygodne dla Ciebie moje jakoby twierdzenia. Ku Twojej wiadomości: pornografia również istnieje od starożytności. Nic by się jednak nie zmieniło, gdyby nie istniała. Po prostu: to, że A powoduje X, a nie zachodzi A, nie oznacza, że nie zachodzi X, bo może istnieć B, które również X powoduje. Podstawy logiki.\nCo do gier najpierw piszesz "proszę cię doom - pikseloza, ja mówię o nowych grach", a chwilę później sam potwierdzasz że znasz przypadki, gdzie winę zepchnięto na tą pikselozę. To jak to w końcu jest - musi być rzeczywiste odwzorowanie w grze czy nie musi być, aby mi pojechać psychikę?\nJestem w szczerym szoku. Toż ten zarzut, jest kompletnie alogicznym rozumowaniem.\nI co Ty mi znowu wmawiasz? Nigdzie nie prowadzę rozumowań "tego typu". Natomiast Twoje twierdzenia skąd bierze się słabość psychiki, są powtarzaniem tego co dopiero masz udowodnić. Jednym słowem - banalny błąd logiczny błędnego koła.\nTak tylko kilka twoich przykładów odnosnie tego, że ja bredzę:\nJeśli to ta gra, o której myślę, to występuje tutaj poważne nieporozumienie. Ta gra była pisana we Flashu, miała kiepską, umowną, kukiełkową grafikę i nierealistyczną fizykę. Przecież ja nie twierdzę, że ulega się wpływom od grania w Mario.\nChodzi o to, że tworzy się coraz bardziej realistyczne gry, wprost wiążąc w nich przemoc (i styl w jaki kogoś się zabija), ze statystyką, nagrodą itd. To jest zupełnie inny rodzaj gier.\nMieliśmy gry w których dusi się ofiary plastikowym workiem, oddaje mocz na zwłoki, w coraz bardziej wysublimowany sposób morduje i właśnie za to wysublimowanie osiąga rezultaty. Takie coś powinno być zakazane. Toż to typowe warunkowanie. Jeszcze brakuje tego, ażeby gra pobudzała w grającym orgazm, kiedy uda mu się odpowiednio podciąć gardło.\nDużo bliższą analogią byłoby Twoje twierdzenie, że przecież ludzie oglądają pornografię i nic im się nie dzieje. Tyle, że to byłby fałsz. Właściwie wszystkie parafilie są nabyte (od fetyszyzmu, po bdsm).\nJak to możliwe? Gość ogląda, onanizuje się i nabywa jakiegoś fetysza. No gdzież, przecież on musi być nienormalny\nLogika - a cóż to takiego?\nCudzy rozkaz, czyjaś sugestia a twój czyn = twoja odpowiedzialność\nJeszcze gdybyś był tak dobry i wykazał, że w przytoczonych przez Ciebie cytatach zachodzą jakieś błędy logiczne. To, że takowe zachodzą w Twoich, pokazałem w niejednym miejscu.\nZachodzi różnica między tym, że uważasz jakieś przesłanki za błędne (co nie ma nic wspólnego z logiką), a nielogicznością rozumowania. I Twoje twierdzenia typu:\n'piszesz, że słuszne są zarzuty względem gier realistycznych, a przecież sam stwierdziłeś, że znane ci są przykłady zarzutów odnośnie Dooma, a więc mylisz się w sprawie zarzutów odnośnie gier realistycznych'\nsą alogiczne tzn. zawierają błędy we wnioskowaniu. I tutaj nie ma z czym dyskutować.\nTwierdzenie o formie: hipoteza - A jest X, ale przecież wiele razy niesłusznie twierdzono, że B jest X, a więc A nie jest X; jest i zawsze będzie błędem w rozumowaniu (a tak wygląda Twoje rozumowanie o Doomie).\nPodobnie twierdzenie o formie: hipoteza - A pociąga za sobą X, ale X istniało już w czasach, kiedy nie zachodziło jeszcze A, a więc A nie pociąga za sobą X; jest tak samo błędem w rozumowaniu (a właśnie w taki sposób rozumowałeś o pornografii).\nTo wszystko są kwestie banalne: fakt, że niesłusznie zarzucano coś Doomowi i że często zrzuca się odpowiedzialność na gry, nie oznacza, że nie istnieje żaden związek przyczynowo-skutkowy między graniem w brutalne gry, a agresją.\nPodobnie pornografia (pomijając fakt, że była znana już w starożytności), jeśli nie odpowiada za wszelkie parafilie, to nie oznacza to, że nie odpowiada za żadne parafilie. Ściśle biorąc - fakt, że w ogromie przypadków odgrywa poważną rolę w ich rozwoju, jest już dawno dowiedziony. I nie potrzeba być jakoby z urodzenia "skrzywionym", ażeby tego wpływu doświadczyć. Polega on na mechanizmach psychologicznych obecnych w każdym człowieku.\nPowiedziałbym, że nawet w tym wątku jeden z typowych mechanizmów psychologicznych można zaobserwować, w Twoim zachowaniu: nazywa się on "dysonans poznawczy".\nDobra dobra, był byś zdziwiony ile rzeczy u mnie nie wywołuje dysonansu i to samo w drugą stronę - każdy człowiek jest inny, chociażby ze względu na jego sytuację życiową.\nZaś odnośnie pornografii, jakoby z niej brały się "parafilie" - najpierw była potrzeba na rynku, dopiero potem materiał został opublikowany - nikt nie tworzy produktu "w ciemno".\nPokaż mi ten BEZPOŚREDNI związek pomiędzy brutalnością a brutalnymi grami. To jest tak jak ze sterydami "one rozpieprzają ci mózg i jesteś jak zwierze" - g. prawda, w rzeczywistości kto NIE był agresywny nawet po sterydach nie będzie agresywnym w sensie stricte.\nTa sama sytuacja działa w drugą stronę - wystarczy przejśc się na dyskotekę aby zobaczyć jednostki, które po prostu chcą robić "zadymę", "ustawkę" i inne takie - zwalisz to na karb gier, przeze mnie poruszonych sterydów, innego czynnika zewnętrznego czy też jednak na błędy w wychowaniu?\nCiekawe. Zdaje się jednak, że to samo pisałem tłumacząc Ci, że można - z powodu sytuacji życiowej - być podatnym na wpływy i że współcześnie dotyczy to masy osób. Osób, które nie są genetycznie chore, czy z natury złe, ale są po prostu zaburzone. I możesz twierdzić, że to nie wina gier. Co z tego? Nie jest winą broni atomowej, że może doprowadzić do zagłady ludzkości, ale fakt pozostaje faktem - może! Bo jesteśmy właśnie ludźmi!\nChcesz powiedzieć, że od początku istnienia ludzkości istniała potrzeba wysublimowanych alkoholi? Zapewne nie. A więc przemyśl ponownie to, co napisałeś.\nTo akurat jest już całkowita bzdura. Faktem jest, że nie można stwierdzić, że każdy kto zaczął nadużywać alkoholu stanie się agresywny, ale faktem jest również, że człowiek, który nigdy nie przejawiał agresji, może pod wpływem nadużywania alkoholu stać się agresywny.\nTrochę mniej jednoznacznie wygląda to w przypadku oddziaływania czysto psychologicznego (a nie chemicznego), ale prawdą jest - tak samo - że czasami człowieka niszczy psychologicznie właśnie to, że jest "prawidłowy". Mogą go np. zniszczyć wyrzuty sumienia, kiedy inna osoba - pozbawiona tych wyrzutów - właśnie dzięki temu wyjdzie z danych doświadczeń bez szwanku i zachowa przystosowanie społeczne.\nPS. Wyjaśniając rzecz - myślę - istotną: jestem graczem od czasów Amigi, Pegasusa itp., do tej pory grywam często i namiętnie, w rozmaite gatunki gier. Jak najdalej mi do potępiania tej formy rozrywki. Z drugiej strony - nie jestem ślepo zapatrzonym w gierki maniakiem, którego boli jakakolwiek krytyczna analiza odnośnie możliwych wpływów wirtualnej rozgrywki na psychikę. Tak jak wierzę, że wiele gier potrafi rozwijać zdolności poznawcze człowieka, tak samo jestem gotów się zgodzić, że niektóre gierki mogą mieć negatywny psychologicznie wpływ na mentalność znaczącej statystycznie liczby graczy.\nPo prostu i za jednym i za drugim mamy naukowe przesłanki.\nWeź chłopie i sie zastanów bo teraz to u ciebie jest problem z logiką. Gdyby nikogo nie interesowało whisky/whiskey za 400zł to nikt by tego nie produkował, poza domorosłymi bimbrownikami!\nTak jak wierzę, że wiele gier potrafi rozwijać zdolności poznawcze człowieka, tak samo jestem gotów się zgodzić, że niektóre gierki mogą mieć negatywny psychologicznie wpływ na mentalność znaczącej statystycznie liczby graczy.\nPokaż mi tą istotną statystycznie ilość w badaniach i nie gadaj o tym, że każdy szanowany się hamerykanin ma własnego psychologa - taką widać mają modę zamiast radzić sobie samemu z problemami wo.ą sobie posłuchać pierdół kaznodziei - sytuacja podobna do religii.\nTo nie kwestia dysonansu poznawczego, tylko po prostu nie jestem w stanie sobie wyobrazić kogokolwiek, kto zaczął by myśleć w opisany przez ciebie sposób po graniu nawet w najbrutalniejszą na świecie grę, premiującą podcinanie wiązadeł. Zgodzę się z tobą w jednej kwestii - te gry są głupie i o to chodzi, zdecydowanie szybciej dzieciak podłapie zamachnięcie się nożem w oko z filmu niż z gry. Film ma udawać rzeczywistość, a gra, nawet jakby była najlepiej na świecie odwzorowaną nadal będzie "tylko" grą, w której to ty decydujesz co chcesz robić.\nps.rozumiem że twoja postawa nie wynika z dysonansu poznawczego? 8)\nJa mam problem z logiką? Chyba nie bardzo. Po pierwsze - kolejny raz powielasz błąd logiczny. Załóżmy mamy osoby, które chcą pić Whiskey za 400 zł. i dlatego mamy je na rynku. Czy to oznacza, że nikt inny nie może wpaść w alkoholizm z powodu tego whiskey, mimo, iż wcześniej sam z siebie nie odczuwał potrzeby picia takiego alkoholu? Oczywiście, że NIE!\nPo drugie - jest wyjątkowo dziwacznym pomysłem sądzić, że człowiek pierwotny marzył o whiskey za 400 zł. Nie sądzisz? I to mi właśnie chodziło - człowiek zaczął tworzyć pornografię z potrzeby wewnętrznego instynktu, ale nie oznacza to, ani tego, że pornografia nie może rozbudzić rozpasania w osobach, którego same z siebie by go w sobie nie wykształciły, ani tego, że nie następuje stopniowa "sublimacja" popędów w bardziej wyszukane (właśnie na bazie pornografii). Oczywiście - pornografia to nie jedyna droga ku temu! Ale bardzo łatwa i szeroko dostępna. Tak samo jak od żytniego piwa wyrabianego chałupniczymi metodami doszliśmy do wysublimowanych drinków za bajońskie sumy.\nWpisz sobie w google angielskim odpowiednie hasła i znajdziesz wiele artykułów: od poświęconych grom, po wykazujące związki między akceptacja przemocy w stosunkach seksualnych, a oglądaniem tego typu nagrań.\nZgodzę się z tobą w jednej kwestii - te gry są głupie i o to chodzi, zdecydowanie szybciej dzieciak podłapie zamachnięcie się nożem w oko z filmu niż z gry. Film ma udawać rzeczywistość, a gra, nawet jakby była najlepiej na świecie odwzorowaną nadal będzie "tylko" grą, w której to ty decydujesz co chcesz robić.\nWyborne. Czyli według Ciebie samo patrzenie ma większą moc wpływu, niż dodatkowo działanie. Nie wiem w jakiej psychologii, może jakiejś marsjańskiej.\nOczywiście, że jeśli gra jest groteską, to będzie miała mniejszy wpływ, niż poważny film. Tak samo przemoc w filmach takiego Tarantino również odbieramy z przymrużeniem oka w porównaniu z realistycznym dramatem, który angażuje głębokie odczucia. Ale istnieją zarówno gry jak i filmy, które nie sprawiają wrażenia głupich, lecz - już prędzej - chorobliwych.\nTak się składa, że akurat wczoraj trafiłem na artykuł, który dość dobrze to wyjaśnia: http://film.onet.pl/0,0,1602805,1,600,artykul.html\nZresztą, co tu dużo mówić. Czym innym jest przemoc w filmach wspomnianego Tarantino, a czymś zupełnie innym w takim "Pewnego razu w Ameryce" (chociaż ten film już dziś tak nie szokuje). I przemoc w growym thrillerze psychologicznym, może być znacznie bliższa tej drugiej, niż pierwszej. M.in. to rozumiem przez realizm. Realistyczne flaki w grze o superbohaterze rodem z komiksu to żaden realizm.\nJeśli tak trudno Ci sobie wyobrazić wpływy, to obejrzyj parę filmów ze wspomnianego artykułu.\nPS. I w tym miejscu przyznaję, że przykład z symulatorem zrzucania ze schodów, w tej mierze był nietrafiony. To rzeczywiście byłoby zbyt naznaczone głupotą, ażeby poważnie wpłynęło na psychikę.


Fot. Deleece Cook, Bermix Studio/Unsplash. Edycja KP\n17 sierpnia 2020 2 lutego 2021\nOchrona zdrowia nie jest gotowa na drugą falę pandemii. Błędy systemowe i brak środków jak ją gnębiły, tak gnębią nadal. Do tego Tarcza 4.0 zaostrzyła kary za błędy lekarskie. Zaufania między lekarzami a rządem nie ma i jest to zła wiadomość dla nas wszystkich. Pisze Przemysław Waszak.\nEwolucja, jakiej podlegał stosunek polskiej opinii publicznej do medyków w związku z pandemią COVID-19, to temat do interesujących badań socjologicznych i psychologicznych. Postawy ewoluowały od budujących gestów solidarności z początku pandemii, poprzez falę stygmatyzacji i oskarżeń m.in. o roznoszenie koronawirusa, do pozornej obojętności wraz ze spadkiem liczby zachorowań.\nNic zatem dziwnego, że na maszerującą 8 sierpnia ulicami Warszawy manifestację pracowników ochrony zdrowia media nie zwróciły specjalnej uwagi. Szkoda, bo sytuacja w systemie medycznym nie jest lepsza, niż była przed wybuchem pandemii, a nadchodząca druga fala COVID-19 jest coraz bardziej realnym zagrożeniem.\nJak pisze Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy (OZZL): „do dnia dzisiejszego nakłady na ochronę zdrowia nie osiągnęły oczekiwanego i koniecznego dla dobrego funkcjonowania systemu, poziomu. Bezsensowne, systemowe kolejki, niedobory nowoczesnych i skutecznych leków, praca ponad siły dla coraz szczuplejszego personelu to tylko niektóre aspekty naszego codziennego dnia pracy. Te wszystkie błędy i systemowe zaniechania uwydatniła obecna epidemia”.\nJakby tego mało, niespodziewanie w ustawie tzw. Tarczy 4.0 zaostrzono kary dla medyków, którzy nieumyślnie popełnią błąd skutkujący śmiercią pacjenta. Temat oczywiście jest ważny i powinien zostać sensownie ujęty w prawie. Potrzebna jest też merytoryczna dyskusja o błędach medycznych, jednak obecny zapis wcale nie jest działaniem w tym kierunku, a sposób jego wprowadzenia podważa coś o wiele bardziej istotnego – zaufanie. O to m.in. w swoim liście sprzeciwu do władz apelują towarzystwa lekarskie:\n„Doświadczenia w Polsce i w wielu krajach wskazują, że zaostrzanie odpowiedzialności personelu medycznego prowadzi do zmniejszenia dostępności procedur związanych z dużym ryzykiem, do zwiększenia kosztów ochrony zdrowia i do dalszego obniżania zaufania we wzajemnych relacjach pacjentów z personelem”.\nNikt nie chce popełniać błędów\nKultura zaufania jest podstawą otwartej i merytorycznej dyskusji. Jeśli zaufania brakuje, to o błędach medycznych po prostu się nie mówi. Założenie, że dzięki zaostrzeniu kar lekarze nie będą popełniać błędów, wynika z jakiegoś uproszczonego, magicznego myślenia. Efekt będzie odwrotny, bo błędów będzie wręcz więcej, wszędzie tam, gdzie każde napomknięcie o nich przyprawia o ciarki strachu przed prokuratorem.\nSkoro o błędach zwyczajnie się nie mówi, to nie wypracowuje się również wniosków i rekomendacji, by ich unikać w przyszłości. Zaostrzając kary, ucięto ważną i merytorycznie potrzebną dyskusję. Sprawiono, że lekarze, pielęgniarki i ratownicy nie mogą zwyczajnie uczyć się na swoich, ale także cudzych błędach. Niektóre opracowania naukowe wprost wskazują na brak powiązania wyższych kar dla medyków ze wzrostem bezpieczeństwa pacjentów i jakości opieki zdrowotnej. Zaostrzanie odpowiedzialności karnej to więc działania, które tylko z pozoru służą poprawie opieki.\nGdy byłem na stażu w brytyjskim szpitalu, kwartalne omówienia zdarzeń niepożądanych były stałym elementem ewaluacji efektów pracy. Uczestniczył w nich cały zespół. Krytycznie opracowane zdarzenia niepożądane i błędy medyczne to źródło unikatowej wiedzy, niedostępnej w inny sposób. Systemy bardziej liberalnie podchodzące do kwestii omylności człowieka sprzyjają mniejszej liczbie błędów, bo tylko poddając zdarzenia niepożądane analizie, możemy unikać ich w przyszłości.\nDwa sposoby widzenia\nPodobnie jak w psychoterapii, chcąc zaprzestać powtarzania zaburzonych schematów, trzeba poddać je dogłębnej autorefleksyjnej pracy i mieć do tego życzliwe wsparcie. Nic nigdy nie zmotywowało mnie do intensywniejszego zgłębiania wiedzy medycznej tak bardzo jak moje osobiste porażki w leczeniu pacjentów. Chciałem opisać choćby jedno z takich doświadczeń, ale po zastanowieniu wolę się jednak niepotrzebnie nie narażać. Tak, schemat strachu zadziałał również na mnie.\nJednak psychiatria może zaoferować w tej dyskusji coś ważnego ze swojego sposobu myślenia. W naszej dziedzinie na ludzi i ich relacje patrzymy jako na skomplikowaną sieć wzajemnych oddziaływań, unikając moralizacji i dogmatycznego myślenia. Uznając zawiłości natury ludzkiej, rozumiemy, że każdy ma swoje słabości, ale i każdy ma mocne strony. Widzimy, jak ludzie nieraz bardzo cierpią i błądzą, poszukując swojej drogi do szczęścia, do którego zawsze mają prawo. Towarzyszymy im w tym na dobre i na złe. Staramy się wskazywać drogę, nakierować na właściwe tory.\nKluczem do prawnego i politycznego myślenia o kwestii karania za błędy medyczne jest sposób, w jaki postrzegamy otaczającą rzeczywistość. Czy postrzegamy świat jako przyjazne miejsce, a większość ludzi uznajemy za raczej godnych zaufania i zazwyczaj motywowanych dobrymi intencjami? Czy może nasz wewnętrzny świat zaludniony jest prześladowczymi, karzącymi obiektami, a przez to nasza wizja świata jest ponura, przesączona nieufnością do innych ludzi?\nZ tych dwóch odmiennych spojrzeń wynika zupełnie inna koncepcja podejścia do ludzkich słabości. W pierwszej wersji rozumiemy, że czym innym są intencje, a czym innym wypadki przy pracy, które czasami zdarzają się jako naturalna konsekwencja dużej liczby podjętych działań, czyli – potocznie mówiąc – błędów nie popełnia tylko ten, kto nic nie robi. W tej drugiej koncepcji świata łatwo ulec pokusie automatycznego przypisania złej woli do każdego błędu lub chociaż traktowania ich jako coś niesłychanie oburzającego i nikczemnego, w dodatku zasługującego na archaiczne rozliczenie, na zemstę – oko za oko, ząb za ząb.\nW dyskusji o błędach medycznych zbyt kuszące jest pochopne skupienie się na poszukiwaniu winnych. Umyka wtedy także dramat pacjenta i jego bliskich. A to właśnie jak najszybsza wypłata rekompensaty i podjęcie działań naprawczych powinny być priorytetem. Dlatego z nadzieją patrzę na projekt Rzecznika Praw Pacjenta, który zakłada powstanie specjalnego funduszu odszkodowawczego do tego celu, a badanie błędów medycznych traktuje podobnie jak badanie wypadków lotniczych – najważniejsze jest zapewnienie bezpieczeństwa na przyszłość, a nie za wszelką cenę szukanie winnej jednostki. Taki system no fault, w różnych wariacjach, przyjął się w systemach ochrony zdrowia na świecie.\nWreszcie – czy medycyna jest w stanie odpowiedzieć na oczekiwania nowego prawa w wydaniu polskiego kodeksu karnego? Nawet posługując się najbardziej aktualnymi wytycznymi, opartymi na najlepszych badaniach, nie jesteśmy w stanie wyleczyć każdego zawsze w 100 proc. Po prostu nie istnieje taka wiedza (i prawdopodobnie nigdy nie będzie istnieć).\nChciałbym, żeby decydenci konstruowali prawo na podstawie naszych doświadczeń, konsultując propozycje prawne z medykami, zakładając ich dobrą wolę.\nSkoro wiemy już, że zarówno ludzka natura, jak i procedury medyczne nie są doskonałe, to spróbujemy przyjrzeć się, co możemy jeszcze zrobić w celu zmniejszenia liczby błędów medycznych. W obszarze interny aż 65 proc. błędów medycznych ma związek z czynnikami należącymi do wadliwie działającego systemu: np. nieefektywnych wytycznych szpitalnych lub złej komunikacji w zespole. Warto zwrócić uwagę, że redukowanie tych czynników jest bardzo efektywne i raczej bezkosztowe.\nMusimy także wrócić do postulatów OZZL, czyli skończyć z systemem, który działa tylko dzięki wykorzystywaniu ponadstanowej pracy personelu. Najpoważniejsze błędy medyczne są silne powiązane z obciążeniem psychicznym oraz przepracowaniem lekarzy i pielęgniarek. Ale pokazano już, jak można je zmniejszyć, nawet o 36 proc. redukując te czynniki. Na przykład wprowadzając krótsze zmiany w harmonogramie pracy zamiast wielogodzinnych dyżurów.\nWszystkie potrzebne zmiany będzie można wprowadzić, ale tylko pod warunkiem zaistnienia konstruktywnego dialogu między specjalistami ochrony zdrowia a rządzącymi, zarówno na szczeblach lokalnych, jak i ogólnokrajowych. Nie da się tego zrobić poprzez odgórne wprowadzanie surowych i w dodatku nieskutecznych przepisów.


nierówność - Fundacja Feminoteka\nOpublikowane w 11 listopada 2016 20 listopada 2016\nFrancuzki namawiane do opuszczenia pracy na znak protestu przeciwko nierównym płacom\nNa znak protestu przeciwko nierównym płacom Francuzki są zachęcane do opuszczenia pracy Autorka tekstu: Kim Willsher\nWe Francji trwa kampania rówościowa, w której kobiety zachęcane są do zaprzestania pracy do końca roku (wzięcie 38 dni urlopu), by w ten sposób zwrócić uwagę na problem różnicy płac ze względu na płeć.\nKobiety są zachęcane do opuszczenia pracy w poniedziałek o 16:34, żeby protestować przeciwko temu, że płaci im się mniej niż mężczyznom na tych samych stanowiskach.\nAktywistki z grupy Les Glorieuses, działające na rzecz praw kobiet sugerują, że rozpoczęcie strajku trwającego do końca roku, pomoże naświetlić globalny problem nierówności płac, który według ekspertów nie zniknie aż do roku 2186.\n„Od godziny 16:34 (z siedmioma sekundami) 7 listopada kobiety będą pracować do końca roku za darmo. Gdyby ich płaca była identyczna z płacą mężczyzny, mogłyby przestać pracować 7 listopada o godzinie 16:34”, tak donosi Les Glorieuses.\nNajat Belkacem, ministra edukacji, wcześniej ministra ds. Równouprawnienia Kobiet, poparła strajk. Na swoim koncie na Twitterze napisała: „Walka o równą płacę dotyczy całego społeczeństwa. Nie możemy czekać do 2186.”\nLaurence Rossignol, obecna ministra ds. Równouprawnienia Kobiet, entuzjastycznie przyjęła tę inicjatywę i powiedziała, że nie ma nic przeciwko temu, by kobiety pracujące w jej gabinecie, wzięły udział w strajku i od 7 listopada nie pracowały. Na łamach Le Parisien stwierdziła: „Kiedy protestują kobiety, staje się widoczne to, co wcześniej było niewidoczne… Popieram je.”\nOrganizacja „Osez le Féminisme” („Odważ się być feministką”) również popiera ruch i zażądała, żeby francuskie firmy ponosiły kary finansowe w razie nieprzestrzegania prawa o równych płacach.\nWe Francji mieszka prawie 13.8 milionów pracujących kobiet, co stanowi 48% całego rynku pracy. Jednak według sprawozdań Eurostatu (za rok 2014) mężczyźni zarabiają aż 15.1% więcej.\nW skali całej Europy płace kobiet są aż o 16.1% niższe niż mężczyzn na tych samych stanowiskach. Według danych opublikowanych na stronie Equal Pay Portal, średnia różnica w płacach w zależności od płci zmalała z 19.3% (w 2015 roku) do 18.1% w kwietniu tego roku.\nProtest ma naśladować podobną inicjatywę w Islandii, gdzie 24 października kobiety o godzinie 14:38 wyszły z pracy na ulicę, by sprzeciwić się 14% różnicy w płacach w tym kraju.\n„To mocny znak i dołączamy do protestu” stwierdziło Les Glorieuses. „Ta różnica w płacach kryje też inne nierówności. Kobiety wykonują mnóstwo zadań nieodpłatnych, takich jak obowiązki domowe.”\nLes Glorieuses zachęca wszystkie Francuzki do wzięcia udziału w strajku w poniedziałek. „Reprezentujemy prawie połowę całego rynku pracy i aż 52% całej populacji. Nie chcemy czekać do 2186 roku na równe płace. Nie chcemy czekać 170 lat na równość.”\nNa stronie Les Glorieuses na Facebooku pojawiły się pomysły i wezwania do generalnego strajku w całym kraju z demonstracjami pod Place de la République w centralnym Paryżu, w Lyonie czy Nantes. Aktywistki nawoływały też do okazywania solidarności na mediach społecznościowych.\nRebecca Amsellem (28) jedna z fundatorek Les Glorieuses wypowiedziała się dla Le Parisien: „Nie jesteśmy grupą, czy też partią polityczną. Chciałam jedynie zwiększyć świadomość w mediach społecznościowych przywołując strajk na Islandii. Nigdy nie pomyślałabym, że odniesie to taki sukces.”\nTłumaczenie: Julia Pałejko


Plafon tuba INEZ okrągły czarny Sollux SL.0356 Gra świateł | Sklep online Perfekt Market\n» Plafon tuba INEZ okrągły czarny gra świateł Sollux SL.0356\nNowoczesna oprawa sufitowa plafon INEZ czarny SL.0356\nSeria nowoczesnych lamp INEZ to proste geometryczne formy które idealnie rozświetlą Twoją przestrzeń i nadadzą wnętrzu niesamowity klimat. Delikatne nacięcie w kloszu tworzy ciekawy efekt przenikania światła. Prosta forma lampy w połączeniu z niesamowitym efektem optyczny- tak można w skrócie opisać serię lamp Pixar. Wszystko wyprodukowane w Polsce z dbałością o szczegóły, które tak bardzo liczą się w przy urządzaniu domu Twoich marzeń! Plafony z serii Lobo przystosowane są do żarówek G9 - możliwość zakupienia źródeł światła LED do opraw w naszym sklepie.\nOkrągły plafon tuba INEZ czarny Sollux\nNowoczesny plafon tuba INEZ okrągły czarny Sollux SL.0356 o minimalistycznej i prostej formie, świetnie sprawdzający się we wnętrzach, urządzonych zgodnie z najnowszymi trendami. Lampa fantastycznie współgra z powierzchniach w stonowanych kolorach, szczególnie z kontrastującą się z nią bielą, ale też czernią, nawiązującą do koloru swojej oprawy. Plafon przeznaczony jest do montażu sufitowego. Ma niewielkie rozmiary, dlatego idealnie sprawdza się do stworzenia zestawu, składającego się z kilku punktów świetlnych. Plafon tuba INEZ okrągły czarny Sollux SL.0356 jest w kształcie wydłużonego walca, a światło skierowane jest do dołu, co umożliwia oświetlenie dużej powierzchni. Dodatkowo oprawa cechuje się oryginalnymi nacięciami, przez które dyskretnie przedostaje się światło, tworząc efektowną grę świateł oraz naturalną dekorację pomieszczenia. Lampa wykonana jest z wysokogatunkowej stali, zapewniając jej trwałość oraz odporność na uszkodzenia mechaniczne. Czarny kolor sprawia, że plafon ma bardzo uniwersalny charakter i można go zamontować praktycznie we wszystkich wnętrzach, niezależnie od aranżacji. Ciekawy duet stworzy np. z szarym sufitem.\nPlafon tuba INEZ okrągły świateł Sollux SL.0356 pomimo swojej prostej i minimalistycznej formy prezentuje się bardzo efektownie, co zawdzięczamy szczególnie grze świateł, jaką udało się stworzyć dzięki nacięciom. To wyjątkowa oprawa, która przeznaczona jest do salonu, jadalni, sypialni i przedpokoju. Można ją też wykorzystać w biurze czy też budynku użytku publicznego.\nCechy plafonu INEZ czarnego Sollux SL.0356:\nOprawa sufitowa o niewielkich rozmiarach\nW kształcie walca, światło skierowane do dołu\nUniwersalny, pasujący do każdej aranżacji czarny kolor\nCiekawe nacięcia, tworzące grę świateł\nTyp lampy: plafon/spot\nOdległość od sufitu: 10 cm\nSprawdźcie również lampy Zuma Line oraz lampy Ozcan dostępne w naszej ofercie!\nPlafon tuba INEZ okrągły biały gra świateł Sollux SL.0355\nPlafon spot tuba Inez biały okrągły. Niesamowity efekt świetlny.\nPlafon tuba INEZ okrągły szary gra świateł Sollux SL.0357\nPlafon spot tuba Inez szary okrągły. Niesamowity efekt świetlny.


wtorek, 05 czerwiec 2018 06:02\nW dzisiejszych czasach ciężko jest wyobrazić sobie życie bez dodatkowych udogodnień.\nPraktycznie we wszystkich dziedzinach życia specjaliści od wprowadzania innowacji dążą do umożliwienia użytkownikom różnych rozwiązań maksymalnego komfortu.\nNie inaczej wygląda sprawa w przypadku motoryzacji. Montaż klimatyzacji odbywa się fabrycznie już nie tylko w luksusowych modelach ( chociażby z segmentu D), ale również w nieco mniejszych i tańszych samochodach. Czy taki stan rzeczy może być optymalny ? Jakie można wymienić elementy klimatyzacji w samochodzie i jakie są jej rodzaje ?\nObecnie klimatyzacja samochodowa nie stanowi żadnego wyznacznika luksusu, jak miało to miejsce dawniej. Teraz jest to praktycznie standardowe wyposażenie w każdym pojeździe, przynajmniej w tym, który stoi obecnie w salonie, albo niedawno zszedł z taśmy produkcyjnej. Klimatyzację można oczywiście zamontować w modelach, w których fabrycznie jej nie ma, niemniej nierzadko jest to nieopłacalna inwestycja.\nObecnie można wyróżnić dwa rodzaje klimatyzacji : uruchamianą manualnie, jak i automatycznie. Wariant manualny jest dość niekomfortowy, bowiem trzeba zwrócić uwagę na cykliczne włączanie i wyłączanie się systemu, aby utrzymać temperaturę wewnątrz auta na zadowalającym nas poziomie. Sterowanie odbywa się za pomocą pokrętła umieszczonego na desce rozdzielczej.\nKlimatyzacja automatyczna ( nazywana powszechnie mianem Climatronic, od nazwy firmy, która jako pierwsza wypuściła na rynek tego rodzaju rozwiązanie ) pozwala na ustawianie konkretnej temperatury już od samego początku. Następnie system dba samodzielnie o to, aby ustawione parametry były zachowane - komputer zajmuje się dobieraniem siły masy powietrza, jak i jego kierunku.\nNiezależnie od tego jaki wybierzemy typ klimatyzacji, ogólne zasady jej działania pozostają bardzo podobne.\nNa ogół w instalacji można znaleźć stałe elementy, na które składa się :\nchłodnica klimatyzacji - innaczej nazywana skraplaczem. Jest wyposażona w wentylator,\nciekła substancja, która poprzez przechodzenie w stan gazowy daje możliwość schłodzenia wnętrza naszego auta,\nzawór, który napręża gaz.\nWięcej w tej kategorii: « Na co zwrócić uwagę korzystając z usług skupu samochodowego? Czyszczenie i konserwacja bram automatycznych »