Do panow z magistratu lubawskiego i nie tylko!\nW wiekszosci BIP-ow [Biuletynów Informacji Publicznej] np. Iławy, widnieja protokoly z sesji Rady Miasta. Dlaczego w BIP-ie miasta Lubawy nie ma protokolow z sesji Rady Miasta. Czyzby to byly informacje tajne?\nPanowie zwrocie na to uwage, bo jesli burmistrz Standara przegra wybory a wszystko na to wskazuje, to co bedzie z Wami?\nLubawa, Czwartek 11-05-2006\nDO RUDEGO .\nJestem głąb i nie wiele kapuję o co biega w twoim piśmie.\nNie czujesz, że lecę sobie z hasła, czyli ciągnę łacha z Masy?\nZastanawiam się, czy każdemu burmistrz Lubawy odpowiada osobiście w formie listu? Chyba nie…\nDroga Pani, burmistrz wypowiedział się jasno w sprawie edukacji dzieci: "Ja uczyłem w 40-osobowych klasach i dawałem sobie radę, więc 30-osobowe klasy to nie jest dużo".\nProszę zajrzeć do protokołu z sesji Rady Miejskiej w Lubawie, jeżeli jest Pani zainteresowana prawdą. Kiedy sprawa ujrzała światło dzienne, wówczas nagle wszyscy dbają o kształcenie dzieci. Droga pani, jest to śmieszne. Jeżeli każdy burmistrz będzie tak dbał o młodzież, to z pewnością będziemy mieli kiepskie rokowania na przyszłość.\nJak mniemam, list od burmistrza jest już oprawiony i wisi w salonie nad kominkiem...? Pozdrawiam :)\nDo wpisu 2714.\nNo własnie, a jednak burmistrz Lubawy odpowiedział rodzicom - wpadka panowie! Tak, z pewnością ucieszyłam się z odpowiedzi, którą otrzymałam od Pana Burmistrza. Sprawę potraktował z wielką powagą, widać w niej troskę o dobro młodzieży. I jeśli miałaby to być kampania przedwyborcza /jak pan sugeruje/ to wszystkim okolicznym miastom takiej życzę. Oby każdy burmistrz dbał o uczniów tak, jak nasz z Lubawy. Kłamcie dalej panowie, fakty jednak mówią za siebie, tylko kto w te wasze kłamstwa wierzy, no kto?!!!\nLimeryk: SPRAWDZONA METODA\nJeśli jeszcze raz usłyszę,\nże ktoś o mnie źle napisze,\nto ustawa wejdzie taka,\nże wykończy się pismaka.\nNie mam racji, towarzysze?!\nZ pewnością ucieszyłeś się "rodzicu" z odpowiedzi, którą otrzymałeś do Pana Burmistrza Lubawy. Fakt, była ona wyczerpująca (3 strony). Na ostatniej zamieszczono dokonania obecnie panującego, aby przypomnieć wszystkim (wprowadzonym w błąd rodzicom), że nadchodzą wybory. Dokładnie 27 egzemplarzy listów, tyle było podpisów, trafiło do rodziców. Cóż za troska o dobro dzieci. Faktem jest, że to poważna wpadka burmistrza, którą starannie starała się wybielić gazeta „Głos Lubawski”.\nDo wpisu 2712.\nTak sie Tobie tylko wydaje. Nie wiem czym sie zajmujesz w Angli, ale jakbys pomyslal, to byś napisal co innego. ;-)\nMoze i tu wydajesz, ale tam cos zostawiasz zrobione. Moze inaczej. "Tam budujesz a tu niszczysz" - jesli wiesz o czym mowie.\n"Pracuję w Iławie, aby wydać w Iławie" - w haśle zakradła się pomyłka. Miało być inaczej: "Pracuję w Anglii, aby wydać w Iławie". No i o to chodzi w otwarej Europie - wydoić sąsiada, zainwestować u siebie.\nDo wpisu 2702.\n"Hej ciekawski , chcesz po łapach? Uważaj. Skąd nagle bumistrz cię interesuje?".\nJak to nagle?! Poczytaj forum. Interesuje mnie i nie tylko mnie, co z Moim/Naszym Miastem!!! Jak długo jeszcze będziemy narażeni na kompromitację i obciach.\nA więc naturalne, że interesuje mnie jaki zapadł wyrok i dlaczego taki niski, i co się stało z 200.000,00 zł!!! Nie moich co prawda a lubawskich, ale jednak publicznych.\nNiestety nie mam za bardzo czasu, aby iść do sądu i przeczytać lub zapytać o wyrok. "Pracuję w Iławie, aby wydać w Iławie" i jakoś tak schodzi mi w pracy od 6 do 15, a czasem i do 18, że nie mam czasu. Na działkę i oglądanie kwitnących roślinek już mi nie starcza czasu... Niestety.\n~~ciekawski~~, lat 51\nIława, Czwartek 11-05-2006\nNadal toleruje Pan kłamstwa i oszczerstwa jakie rzuca Andrzej Kleina na innych. Podam przykład. Cytuję: "Burmistrz Edmund Standara nie raczył w ogóle odpowiedzieć na list zrozpaczonych rodziców". I tu Kleina kłamie. Burmistrz wysłał pisma do każdego rodzica. Każdy z 27 podpisanych otrzymał odpowiedż (jestem jedną z nich). Oburzają mnie przekłamania w artykułach Kleiny. Czemu one mają służyć?! Lubawa zna swojego burmistrza i wie ile mu zawdzięcza. Obsesyjne rzucanie kalumni na jego osobę, kłamstwa, przekręcanie faktów tylko zniechęcają do sięgania po pismo. Przypomnę tylko, że w Szkole Podstawowej w Lubawie został dokonany remont generalny na kwotę około 1/2 mln zł. Dzieci uczą się w ciepłych, estetycznych pomieszczeniach. Dożywianych jest bardzo dużo uczniów. Nieprawdą jest, że zlikwidowano stołówkę, a właściwie uruchomiono jeszcze jedną w gimnazjum. I po co te kłamstwa Kleiny!!!\nPewno, że uroczo w Iławie jest. Szczególnie w pierszej połowie maja. "Kiedy zakwitną jabłonie, świat nie jest taki zły".\nWidze, ze fajnie w ILAWIE jest wpasc na tydzien lub dwa (tyle tu narzekan, ze glowa boli) i nic wiecej na razie:\n- burmistrz nas kreci (podobno)\n- pan Kleina jest tu pisarzem nadwornym, pewnie na 2 zmiany\n- w ostrodzie buduja basen itd\n- a w ILAWIE kilka ulic z polbruku, troche nowych blokow i nowy komisariat he he.\nFajnie, ze paru przyjaciol sie nie zmienilo, no i PARK. Aha, bym zapomnial: i jeszcze tylko nasze kochane jezioro ksztaltu nie zmienilo. TO CUD!!! POZDRAWIAM.\njpiotr@noos.fr, lat 48\nPARYZ, Środa 10-05-2006\n[...] Kapeć z tą ścierą "[Burmistrzowski] Tygodzień" leżą. [...]\nHej "ciekawski" , chcesz po łapach? Uważaj. Skąd nagle bumistrz cię interesuje? W sprawie Masy jest po sprawie. A ty idź na działeczkę i popatrz jak pszczółki kwiatki zapylają, jak cudnie jabłuszka kwitną, jak płateczki kwiatu śliw pokryte. Bo mnie jest szkoda lata tej wiosny i tobie tego samego życzę. Przeminie wiosna, przeminie lato, a Masa nie przeminie.\n„DRAMAT DZIECI I RODZICÓW”\nSłów kilka uzupełniających do tego felietonu. Burmistrz Edmund Standara nie raczył w ogóle odpowiedzieć na list zrozpaczonych rodziców. Zapewne był „zbyt miałki intelektualnie”, podobnie jak zadawane mu przez wysłannika Kuriera pytania. Zdobył się tylko na krótki komentarz w Głosie Magistrackim (resztę zrobił Błażej Urbański). Z komentarza burmistrza wynika, że rodzice ponoć zostali oszukani i opierają się na fałszywych informacjach. Podał też trop, iż rzekoma dezinformacja, czy wręcz intryga wyszła od dyrektora szkoły podstawowej w Byszwałdzie – Janusza Pszczolińskiego.\nPszczoliński, pełniący też funkcję przewodniczacego Komisji Budżetu i Finansów w Radzie Miasta odpowiedział: „Rodzice listu do burmistrza mieli informacje prawdziwe, czego dowodem jest protokół z sesji z dnia 14 grudnia ubiegłego roku”. Następnie podaje Pszczoliński fakty, liczby. Podaje też nazwisko przewodniczącego rady Edwarda Pokojskiego, który mówił, ażeby dyrektor szkoły wygospodarował pieniądze na dodatkowy etat (sic!). Nikt nie raczył zdementować wypowiedzi Pszczolińskiego. Kto więc mówi prawdę? Odwołać się należy do intuicji czytelników. Pikanterii nadaje tej sprawie hipoteza, iż Janusz Pszczoliński sposobi się ponoć do walki o fotel burmistrzowski... No to, próbowano dać mu po łapach. Po belfersku! Żeby naród zobaczył, jaki z niego intrygant.\nZaproszony został burmistrz Standara do debaty publicznej na temat grzebania przy próbie zwiększenia liczebności klas pierwszych. Zaproszony też został do debaty publicznej na temat galopującego zadłużenia miasta. Nie ma czasu jednak, jak widać, burmistrz dla mieszkańców Lubawy, ażeby na forum publicznym wyjaśnić bardzo istotne dla miasta i lokalnej społeczności kwestie. Uczestniczy za to we wszelkich możliwych gremiach mieszkańców, jak np. zebrania wspólnot mieszkaniowych, czy też zebrania członków ogródków działkowych.\nA jak tam sprawa iławskiego burmistrza, magika od VR (virtual-reality), ojca narodu, słońca Jezioraka, nieśmiertelnego wodza, poety... itd. itp. "Masy"? Czy zapadł już wreszcie wyrok czy jeszcze coś mu znowu wyskoczyło? (..."Panie doktorze, coś mi wyskoczyło. Przejdzie?" "Tak, na żonę i dzieci"...).\nIława, Środa 10-05-2006\nJAROSŁAW SYNOWIEC & ARTUR FOTA, wydawcy tygodnika\n„Kurier Iławski” – z oskarżenia prywatnego przeciwko następującym funkcjonariuszom i osobom:\n7. Jerzy Kalisz („Radio Iława”).\nŚroda 10 maja, godz. 13:45.\nNic to, że uwiódł, porwał i zeszmacił. Tylko.\nDo 2682. Czy gdyby owczesny burmistrz miasta Iławy teren po Czapli sprzedawał np. jako swój prywatny plac, podobnie zawierzyłby w ciemno niejakiej Banaszakowej? Czy może zastanowiłby sie, czy nie zostanie wykołowany? No cóż, ostatecznie nie jego parcela, a ewentualny niewypał dało się utopić w odmętach wód Jezioraka. Obecny burmistrz natomiast tylko obiecał. To co innego.\nPanie Redaktorze Synowiec! Dlaczego pozwala Pan kłamać w żywe oczy panu Andrzejowi Klejnie w jego felietonach?! Odnoszę się do artykułu "Dramat dzieci i rodziców", ale nie tylko.\nPisze Pan Klejna o powiększeniu liczebności klas pierwszych do 28-30 osób. A ja zadam pytanie: a skąd wziąć tyle dzieci przy niżu demograficznym?\nO ile mnie dobrze poinformowano, a wiadomości mam z konkretnego źródła (szkoły podstawowej w Lubawie), ilość dzieci w klasach pierwszych ma wynosić 24-26. Osobiście znam szkoły, gdzie nawet w pierwszych klasach bywa po 35 dzieci- i nie jest to tragedią, chociaż najlepszym rozwiązaniem byłoby, gdyby było ich o połowę mniej. Niestety żyjemy w Polsce, a tu urzędnicy na szczeblu wyższym niż lubawski magistrat ustalają pewne normy, które nakazują, aby oddziały klas były w przedziale od x do y (no i ten y = 35 niestety). Dowiadując się o planowaną ilość w klasach pierwszych i uzyskawszy informację, że będzie to 24-26 dzieci, jako rodzic jestem usatysfacjonowany, że moje dziecko nie będzie musiało chodzić do klasy o wiele liczniejszej. A jeśli nawet byłoby to 28 czy 30, to też bym z tego tragedii nie robił - tak jak to Pan, Panie Andrzeju, naświetlił w swoim felietonie.\nKolejna sprawa - tzw. stołówki w szkole. PRZECIEŻ KAŻDY RODZIC WIE, ŻE DZIECI KORZYSTAJĄ ZE STOŁÓWKI W SZKOLE PODSTAWOWEJ, A TAKŻE W GIMNAZJUM. Zamknięta została KUCHNIA! (A NIE STOŁÓWKA) w szkole podstawowej, bo nie spełniała norm sanepidu. Natomiast takie normy spełniała kuchnia w przedszkolu. Chwalę burmistrza Standarę za to, że nie musiał wydawać pieniędzy na remont kuchni w szkole, jeśli kuchnia przedszkolna jest wystarczająco duża, aby gotować posiłki i dla przedszkola i dla podstawówki i dla gimnazjum (czego za kadencji poprzednika Maśkiewicza i Licznerskiego niestety nie było). Tu poszukiwanie oszczędności, jak to Pan opisał, zostało zrealizowane - i ze skutkiem pozytywnym dla budżetu Lubawy, a co ważniejsze - dla dzieci szkolnych (mój tok myślowy: jeśli kuchnia w szkole nie spełniała norm sanepidu, to mogło narazić dzieci na jakieś zachorowania; jeśli kuchnia przedszkolna spełnia te normy, to trzeba z niej korzystać!).\nPisze Pan Klejna tak samo kłamstwa o nadmiernej oszczędności magistratu lubawskiego w sprawie szkolnictwa - o szukaniu rezerw gdzie popadnie. A ja pytam: jak było za poprzedniej kadencji, gdzie za Maśkiewicza i Licznerskiego dzieci marzły w szkole. Ile wtedy wydano na szkolnictwo? (nie przypominawszy dalej tematu "drogi widma").\nWiem z dobrego źródła, że obecnie (w obecnej kadencji) wydano na remonty w szkole ponad pół miliona złotych. Wymienię tylko kilka tych remontów: ponad 100 okien w szkole, okna w sali gimnastycznej, ocieplenie dachu w sali gimnastycznej. Dokumenty świadczące o tym, że pisze prawdę, są w lubawskim magistracie.\nrodzice lubawskich dzieci\nLubawa, Wtorek 09-05-2006\nOjej. Co tu się dzieje? Napiszę tak.\nTo forum jest pełne agresji. Rozumiem, że zbliżają się wybory samorządowe... Ale trochę kultury. To nie sejm, nie Wiejska... Redakcja chyba jednak powinna ostrzej reagować na te kąśliwe, agresywne uwagi.\nChciałem przekazać optymistyczną wiadomość. Będę w Lubawie. Dokładnie 23 maja o godz. 12:00 w lubawskim gimnazujm na zaproszenie szkoły. Cieszę się, że spotkam się z gimnazjalistami rodzinnego miasta. Mam wielką nadzieję, że również my się tam spotkamy.\nMoim zdaniem problem o wiele poważniejszym niż kłótnie o stołki jest niepokojący mnie coraz bardziej proceder ucieczki młodych ludzi nie tylko z regionu, ale za granicę. Nikt nie zdaje sobie z tego sprawy na jaką skalę to się dzieje... Może warto się nad tym zastanowić?\nA na razie. Mówię wszystkim do zobaczenia w Lubawie. Nie mogę się już doczekać...\nWarszawa, Wtorek 09-05-2006\nW zeszłym tygodniu puściliście tekst o szambie płynącym do jeziora w Prabutach. W niedzielę tam przejeżdżałem. Mimo upału w rowie nadal były spore kałuże gnojówki. Jak przyjdzie deszcz, gówno spłynie do jeziora.\nA podobno beczkowóz w asyście policji zebrał to...\nJestem jasnowidzem i rozszyfrowałem was, wirtualne nocne ćmy.\nUWAG KILKA O ANONIMACH\nPodstawową regułą wpisów internetowych jest anonimowość, czyli bezimienność.\nW wielu przypadkach bezimienność pozwala na poruszanie ważkich problemów, bez narażania się na określone sankcje dla poruszającego ów problem. Tego typu bezimienność jest rzeczą oczywistą i naturalną, w sytuacji, gdy np. osoba poruszająca określony problem zawodowy (społeczny) jest pracownikiem danego zakładu pracy i ma prawo obawiać się negatywnych dla siebie konsekwencji.\nGorzej, gdy bezimienny powiada, że właściciel firmy x to zboczeniec i łobuz... Ot tak sobie powiada... Bo go nie lubi. Bo np. ów poprzez osiągnięty, namacalny sukces przypomina mu, że jest życiowym niedorajdą, leniem, a nawet nieudacznikiem. No to trzeba mu w internecie dokopać.\nDruga kategoria bezimiennych to wszelkiej maści „frustraci” o psychice piłkarskich kiboli, którzy internet traktują jak pastwisko, na którym nie przeżywają satysfakcji i wzruszeń (o rozwoju potrzeby poznawczej nie wspominając) jako plac odreagowywania swoich porażek, lęków, napięć i frustracji. Dopóki nie obrażają imiennie innych – walor „psychoterapeutyczny” takich wystąpień, niezbyt może godny polecenia, nie jest absolutnie naganny. Występuje ich wielu na Forum Kuriera. Nie będę ich wskazywał – niech poszukają się sami.\nTrzecia kategoria to „myśliciele”. Czegoś w życiu intelektualnego dokonali, ale czują się skrzywdzeni, niedowartościowani, niedocenieni (Owidiusz). W fazie maniakalnej są życzliwi, dobroduszni, pryncypialni, w fazie depresyjnej – zawistni, złośliwi, wręcz agresywni.\nCzwarta kategoria to „anonimy walczące”. Najbardziej podli, z pogranicza psychopatii, a nawet wręcz definicyjni psychopaci. Cel uświęca środki, ale to też im nie wystarcza. Mają poczucie własnej wielkości, na ogół poczucie neurotyczne, a więc w kategoriach pragmatycznej, rzetelnej oceny – absolutnie nieadekwatne. Są plugawi na wskroś, nie cofną się przed żadną podłością i nikczemnością. Często wygrywają. Nie znoszą porażek, a ponoszą je równie często jak sukcesy.\nTypowym przedstawicielem tej kategorii jest magistracki Nowy i szereg jego rozgwiazd (wcieleń sklonowanych): Synek, Przyjaciel Misia, lubawianka...\nPech Nowego polega na tym, że ja się odrobinę na tym jednak znam. Pech większy Nowego polega na tym, że ja się znam bardzo dobrze na takich jak on. Wiem jak są przewidywalni... Wiem też doskonale jak takich jak on zneutralizować. I społecznie nawet utylizować.\nPoprzestanę na tych kilku wymienionych typach, wszak tekst ten nie rości sobie pretensji do bycia pełnym i jedynie obowiązującym. Ot kilka niezobowiązujących uwag o „bezimiennych”.\nMimo wszystko owidiusz staje się bytem wirtualnym, który z szacunkiem odnosi się konkretnie do Pana, zatem wymaga takiego samego poszanowania.\nSkończmy jednak z tymi słownym potarczkami.\nTa strona tez jest wirtualna ;-) wiec czy istnieje? ;-)\nJa tez jestem wirtualny a jednak z krwi i kosci.\nNo dobrze, jestem duchem!\nByc czy nie byc... ;-)\nPanowie, Panie... Pisze rowniez i do Ciebie; tak tak, do Ciebie - nie dziw sie tak...\nWyczuwam pewna "nerwowke" w ostatnich postach, a przeciez wystarczy zwrocic uwage, ze wolaby, aby zwracano sie do niego na Pan. Kultura rowniez nakazuje zachowac odrobine szacunku dla takiej osoby i niewazne czy nazywa sie Kowalski czy "kosmiczny_Pirat". Zarowno w tym, jak i w tym przypadku nie wiemy z kim mamy do czynienia. Nie wiemy czy jest to osoba starsza czy mlodsza, ale to i tak jest bez roznicy.\nNikogo nie chce ktytykowac. Kazdy zrobi jak zechce :-) Wszak mamy demokracje!\nDo szanownego owidiusza.\nJeśli zwracasz się tutaj przez „Pan”, to bardzo dobrze, bo „ten Pan” akurat jest podpisany prawdziwym imieniem i nazwiskiem, a więc zwracasz się do konkretnej Osoby. Kiedy jednak ty pozostajesz anonimem to wybacz, ale nie oczekuj celebry przynależnej relacji personalnej, bo ciebie... po prostu nie ma – nie istniejesz. Czy zatem mam tworzyć wirtualne pozory?\nDo Szanownego Pana Jarosława.\nJeśli owidiusz zwraca się do rozmówcy przez "Pan", to nie życzy sobie, aby tenże do mnie zwracał się per "ty".\nAleż mamy w Iławie basen... Szpitalny! Co nie?\nZauważam pewną różnicę.\nŻyliński naprawdę wierzył w to, co robi (i dał się Banaszakowej kiwnąć), a Maśkiewicz doskonale wiedział od początku, że nic z tematu basenu nie będzie (i łgał z wyrachowania).\nWytłumacz mi, proszę, jakikolwiek związek półwyspu „Czapla” i ówczesnych mrzonek o hotelu (burmistrz Adam Żyliński) z kwestią aktualnej mistyfikacji na temat basenu kąpielowego (obiecanego wyborcom przez Jarosława Maśkiewicza 4 lata temu w kampanii wyborczej). Oczywiście wyłączając to, że jeden i drugi przypadek to harcerskie mrzonki...\nPodobne zapędy Iława ma już poza sobą. Czyż nie pamięta Pan sprzedaży terenu nad Jeziorakiem w obrebie postkomunistycznej restauracji Czapli? W tym miejscu pawstać miały wszelakie uciechy dla bogatych i biedniejszych iławian - z HOTELEM przede wszystkim, rekreacyjną jego częścią itd. Ale ktoś zawinił. Jasne że postkomuniści w radzie, szuje wstrętne, oporniki rozwoju miasta, kórym była nie w smak inwazja obcego kapitału. Nigdy nie tamten burmistrz. A pięknie i uroczo być miało.\nWSZĘDZIE DOOKOŁA, TYLKO NIE U NAS!\nNiedługo w Ostródzie zostanie oddany do użytku nowowczesny kompleks rekreacyjno-handlowy, w skład którego wejdzie basen kąpielowy, obok mniejszy basen dla dzieci oraz masaże wodne (jacuzzi) i dwie sauny – mokra i sucha.\nW części basenowej będzie kawiarenka ze stolikami oraz balkon, sklep sportowy, odnowa biologiczna, kosmetyczka i fryzjer. Bilet wstępu na basen będzie kosztował od 7 do 9 złotych. Opłata obejmuje również korzystanie z masażów wodnych i saun na czas około 1,20 h.\nWychodząc z basenu (ruchomymi schodami!) będzie się można dostać do drugiej części kompleksu. Tam mieści się między innymi 6-torowa kręgielnia i stoły bilardowe oraz profesjonalna siłownia oraz sala fitness. W mniejszych salach swoje miejsce znajdą między innymi szkoły nauki jazdy, kwiaciarnia, agencja banku, oraz sklepiki z bielizną, tapetami, oświetleniem, kantor, okulista, sklep obuwniczy i apteka. Będzie również duży sklep spożywczy (1500 m. kw.).\nPonad 90 proc. punktów usługowych i handlowych będą prowadzić ostródzianie. Basen jest własnością IRENEUSZA SŁOWIKA z Ostródzkiego Przedsiębiorstwa Budowlanego.\nDo tych, co gegają.\nBolo, Bolo-tw, kęs, umyślny - pewnie to jeden człowiek w kilku postaciach. Może być również w tej grupie nikuś, ale nie wiem..... W rzeczywistości być nim może jakiś dawny eSBek. Zwsze sprzyja starym układom, sprytnie ukrywając się z poglądami.\nDo wpisu 2665.\nVolf, masz rację. Przepraszam wszystkich, których uraziłem troszkę wulgarnym słownictwem. Nie zostawię tego tak, ale spróbuję spotkać "BG" inaczej.\nWiem, że to tchórz, ale myślę, że czasem wyjdzie na miasto i gdy go spotkam, spojrzę w jego "poczwórne oczy" i spytam go o kilka spraw.\nIława, Niedziela 07-05-2006\nCo tak wczoraj wieczorem [sobota 6.05] gliny latały po Iławie\ni okolicy w radiowozach jak poparzeni? Jakby kogoś szukali...\nCzy coś ktoś wie?\nbolo-tw i bolo: to wy jestescie bracia ? ;-)\nA więc po prostu nie czytaj. I nie płacz.\nInteligent, to ten, który pojmuje i rozumie rzeczywistość.\nPo diabła tyle pisaniny. Wyjaśnie w słowniku jezyka łacińskiego.\nA). EMOCJE SĄ ZŁYM DORADCĄ? CZYŻBY?!\nOd zawsze trwa spór: czy bardziej wartościowy, a raczej skuteczny jest człowiek, którego zachowanie zabarwione jest emocjami, czy raczej bardziej skuteczny jest zimny mózgowiec. Czy emocje pomagają w życiu, czy raczej przeszkadzają?\nBartosz Gonzalez zdaje się skłaniać do tego drugiego raczej poglądu. Stwierdził bowiem, iż „Paweł Hofman zrezygnował w emocjonalnym wystąpieniu z mandatu radnego”. Nie to, że zrezygnował (jako informacja sama w sobie), a że zrezygnował w „emocjonalnym wystąpieniu”.\nPonieważ lubię, nie ukrywam, rozwijać cudze myśli (często niestety wpadki z tego tytułu mając), niewykluczone, że Hofman wywarłby lepsze, ba – poważniejsze wrażenie na Gonzalesie, gdyby jego wystąpienie było mniej „emocjonalne”, cokolwiek miałoby to znaczyć.\nPrzypomina mi się taka anegdotka, będąca pewną – dość krotochwilną – formą udokumentowania wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkiej Nocy. Albo, reprezentując inną orientację poznawczą: wyższość intelektu nad emocjami (i odwrotnie).\nDwie zielone, małe żabki, wpadły do słoja z mlekiem. Ta racjonalna, intelektualistka, szybko zorientowawszy się w tragicznej sytuacji, nie widząc szans na ratunek (co wynikało z jej intelektualnej, pragmatycznej analizy sytuacji) poddała się i, co oczywiste, utonęła. Druga, emocjonalna trzpiotka, bez jakiejkolwiek analizy sytuacji, pływała – nie myśląc zapewne w ogóle. Po pewnym czasie, mleko – z polskiej krowy pochodzące, brudne i tłuste – zamieniło się w masło. Wszak ogrom pracy żabka-trzpiotka wykonała. A skoro masło, to stan płynny zamienił się w stały, więc żabka bez problemu, stojąc na jego powierzchni, ze słoja wyskoczyła...\nPominę kategorię definicyjną emocji, wszak każdy – z grubsza rzecz ujmując – ma swoją prywatną jej „definicję”, niemniej chcę zauważyć, iż rzadko traktuje się emocje jako przede wszystkim dystraktory dezorganizujące procesy poznawcze, czy zachowanie.\nStwierdził też Gonzalez, iż „jakakolwiek ocena musi opierać się na prawdzie; dotarcie do tej prawdy czasami jest trudne i wymaga wysiłku”.\nRzecz dotyczy, jak sądzę, „ocen” i „prawdy” dziennikarskiej. Nie do końca mogę podzielić ten osąd Gonzaleza. Sądzę raczej, nie odbierając dziennikarzowi prawa do oceny, iż podstawowym zadaniem dziennikarza (dokumentalisty) jest przedstawianie faktów. A skoro tak, to pojęcie „prawdy”, bądź co bądź termin z jednej strony aksjologiczny (wartościujący), z drugiej zaś, w naukach empirycznych – używany jest w znaczeniu subiektywnym. Mówienie więc o „prawdzie w ogóle” (w ujęciu dziennikarskim) nie jest, moim zdaniem, zbyt zręcznym rozwiązaniem. Gazeta ma pokazywać fakty, obiektywnie je naświetlać, mając – co oczywiste – prawo do własnego, czyli subiektywnego punktu widzenia. Dochodzenie do prawdy, musi jednak pozostawić czytelnikowi. Nie może napisać, tak jak uczynił to „Burmistrzowski Porno Tydzień” (sorry, ale przyjeło się), iż zwolnienie szefa roliniczego „ajaksu” w Lubawie – Bogdana Hardybały – to sukces gazety.\nBogdan Hardybała został z pracy zwolniony i to jest fakt. Szczęśliwy z tego powodu Przemysław Kaperzyński, wcześniej zwolniony z pracy przez Hardybałę, mógłby ewentualnie napisać, iż – jego zdaniem! – do zwolnienia Hardybały przyczyniła się gazeta, co poczytuje sobie za sukces... I tyle, i tylko tyle. Czy ocena ta, opiera się na prawdzie, panie Bartoszu Gonzalez?\nPojęcia „prawdziwy” czy też „prawda”, jako terminy prawne (wielokrotnie powoływane w przepisach prawa prasowego), podlegają wykładni w świetle tzw. klasycznej koncepcji prawdy, to znaczy zgodności wypowiedzi z rzeczywistością.\nCzy artykuły o Hardybale odpowiadają klasycznej koncepcji prawdy? Zważywszy, iż redakcja „Burmistrzowskiego Porno Tygodnia” nie dotarła do motywacji zwolnienia Hardybały przez szefostwo w Olsztynie, nie dotarła do samego Hardybały, opiera się zaś jedynie na własnej „intuicji” dziennikarskiej i chciejstwie, to czy krytyczne wypowiedzi o byłym już szefie lubawskiego „ajaksu” nie przekraczają granicy czci i zniesławienia? Czy brak dotarcia do tej „prawdy”, pełnej prawdy, usprawiedliwia redakcję Kaperzyńskiego w tej części wypowiedzi wartościującej (ocennej) negatywnie Hardybałę? Dlaczego, że zacytuję raz jeszcze Gonzaleza – nie zadano sobie trudu i wysiłku – i bez należytej staranności i prznikliwości redakcja poszła na skróty?\nI jeszcze jedno, bo zapomniałbym o najważniejszym. Moja ocena podpowiada mi, że w większości przypadków – emocje są „doskonałym doradcą”. Czy ta ocena opiera się na klasycznej koncepcji prawdy? Nie, nie opiera się. Ale czy musi? Wszak to moja, subiektywna ocena. Felietonisty ocena! Który obiektywnie nie mówi przecież o „fakcie”, lecz subiektywnie snuje domysły, ocenia i wartościuje.\nCi, którzy nie chcą dostrzegać tych różnic, dawno już oszaleli w swoich manipulacjach. Gratuluję. Naprawdę! To trzeba umieć.\nB). BEZPARDONOWY PASZKWIL PORNOLA\nPornusy zameldowały, że ich „przewidywania się sprawdziły” i szef lubawskiego „ajaksu” dostał wypowiedzenie z pracy. Pominę ich zdolności wróżenia nie tylko z fusów, koncentrując się na sobie, wszak do tablicy zostałem przez niejakiego Andrzeja Bohdanowskiego wywołany.\nPowiada Bohdanowski, iż biorąc w ubiegłym roku w obronę Hardybałę wysmażyłem na (jego redakcję) „bezpardonowy paszkwil”. Ma prawo do ocen jakichkolwiek Bohdanowski, niemniej winien słów właściwych używać, abstrahując bezwzględnie od pojęcia prawdy czy też fałszu tej wypowiedzi. Bowiem „paszkwil”, w tej konkretnej sytuacji, przystaje jak przysłowiowy kwiatek do kożucha.\nJa przeprowadziłem wywiad z Hardybałą. To on ujawnił, że jego podopieczni – Kaprzerzyński i Jarnutowski – nie znali się na robocie w agencji modernizacji i dostali kopa w tyłek; że przez prawie rok bujali się na dziwnych zwolnieniach lekarskich i w tym czasie rozkręcali inny „biznes”. Coś się nie zgadza? Nie, chyba jednak wszystko się zgadza, bo żadne sprostowanie do Kuriera nie wpłynęło.\nPaszkwil, moi drodzy, jest niczym innym jak przedstawieniem oszczerczym, spotwarzającym, szkalującym i obelżywym. A jeśli dobrze to słowo pojmuję, to gdzie ja „bezpardonowy paszkwil” wysmażyłem? No gdzie?\nC). CO JEST Z TOMKIEM WIĘCKIEM?\nZe smutkiem zauważyłem brak Tomka Więcka. Czyżby było to związane z zapowiedzią Kaperzyńskiego, że burmistrzowa gazeta będzie się zmieniać? Kaperzyński słowa dotrzymał. Najpierw „zwolnił” z roboty Hardybałę. Teraz zaś Więcka? A może Więcek sam odszedł z roboty w gazecie? Bo skoro Kaperzyński szmalu na lokal nie ma, to co się będzie dziennikarzami „starymi” przejmował. Wszak lepiej kolejnych, nowych z pośredniaka łyknąć...\nGunter Mayer – powiada Kaperzyński – jak zobaczył kilka numerów propagandówki sukcesów burmistrza (dlaczego nie kilkanaście) to miał wręcz orgazm. Poznawczy! Jeszcze takiego pisma, z „takim myśleniem i poziomem graficznym” on nie widział. Ba, wiadomo! Będzie teraz Kaperzyńskim tirówki na drogach straszyć. Albo dzieci w szkołach...\nDumnie też Kaperzyński zauważa, że współpraca z takim mistrzem kosztowała sporo grosza. No to ja właściciela lokalu redakcyjnego (ITBS, czyli majatek miasta) całkiem teraz czarno widzę – i z tym starym długiem, i tym, który nadejdzie.\nChociaż, z drugiej strony, zawsze może podnieść ten fakt w sądzie, że Kaperzyński jego (podatnika iławskiego) pieniędzmi zobowiązania aktualne opłaca. Rozwojowe zobowiązania. No ale czego to nie robi się dla czytelników...? A reszta czeladki dziennikarskiej wręcz modlić się powinna, żeby Kaperzyński nie zaczął kolejnych pomysłów realizować. Które ma w głowie. Własnej! Bo kasę dostaną na Wielkanoc. Najbliższą, czyli za rok cały, długi...\nWidać, że kipisz - ale niepotrzebnie sypiesz wyzwiskami.\nW ten sposób upodabniasz się do poziomu szmatławca.\nA tamta szmata tylko czeka na to, żeby ją uwiarygadniać.\nCiekawe czemu ten szmaciarz [...] i palant występujący od jakiegoś czasu w "porno-szmatławcu" nie kontaktuje się ze mną? Czyżby się bał? Podejrzewam, że w przeciwieństwie do swojego immiennika z insurekcji kościuszkowskiej jest po prostu zwykłym śmieciowatym tchórzem!\nCzekam na ciebie palancie! Czyżby nabrał nawyków od swego "tatusza" , nabroić i spie[...]ić gdzieś daleko???!!!!\nPodaję swoj mail palancie gdybyś go ewentualnie nie dojrzał: masa_na_madagaskar@wp.pl\nIława, Piątek 05-05-2006\nDo wpisu 2633. Jestem zaintrygowany tym prześwietleniem i na pewno przeczytam ten artykuł.\nNie zasnę, zanim nie poczytam KLEINY.\nA tu o radnych głupoty piszą, chyba sobie nabrali.\nDo nauczyciela .\nPrawdziwy radny, jako mężczyzna, winien trwać niezaleźnie od złej władzy, gdyż potrzebny jest społeczęństwu. Wykręcanie się sianem nie przystoi twardemu mężczyźnie [...].\nPełno ci u nas radnych, a jakoby żadnego nie było...\nDo bola-tw (2639).\nMoim zdaniem radny Paweł Hofman postąpił absolutnie słusznie. Widać wyraźnie i od dłuższego czasu, że z tym burmistrzem nie da się nic sensownego w tym mieście zrobić, niestety. Ilość afer, kłopoty z prawem - to już przestało być zabawne. Pan Hofman zachował się po męsku i oddał mandat radnego, bo jako radny mógł co najwyżej "poprzeszkadzać" burmistrzowi, który ma pełną władzę i lekceważy Radę Miejską. I robi sobie co chce (on i jego mafia lubawsko-iławska). Pan Hofman wybrał pracę sportową w stowarzyszeniu. Dla dobra młodzieży. Zrezygnował z bycia w kręgu chorej władzy. Wybrał swoją pasję: lekkoatletykę.\nPanie Pawle, do ziemi kłaniam się Panu.\nrodzic, też nauczyciel\nA/. „NOWEMU” KU PRZESTRODZE: EMOCJE A CHOROBY.\nBadano rolę pobudzenia emocjonalnego. Dwie dorosłe małpy umieszczono obok siebie na specjalnych krzesełkach krępujących ich ruchy. Przed każdą z małp znajdowała się niewielka dźwignia. Regularnie co 20 sek obie małpy otrzymywały jednocześnie impuls elektryczny w stopy. Małpy mogły uniknąć szoku, jeżeli w odpowiednim momencie jedna z nich nacisnęła dzwignię; druga małpa miała dźwignię nie podłączoną.\nTa, na której ciążyła odpowiedzialność za zapobieganie uderzeniom prądu, czyli małpa-szef (cheef monkey), nauczyła się naciskać dźwignię, i to znacznie częściej niż podawano prąd, druga zaś nauczyła się nie zwracać uwagi na dźwignię, gdyż obsługa jej nie prowadziła do żadnych zmian w sytuacji. Eksperyment polegał na 6-cio godz sesji prądowej, po której przez kolejne 6 godzin prąd był wyłączony. Po 23 dniach ciągłego cyklu „drażnienie – brak drażnienia”, jedna z małp zdechła. Sekcja, jako przyczynę śmierci wskazała wrzód dwunastnicy...\nNiestety, poświęcono drugą małpę nie okazującą żadnych oznak choroby. W trakcie sekcji nie znaleziono żadnych uszkodzeń. Nietrudno domyślić się, która z małp zdechła na wrzód dwunastnicy, była to małpa-szef.\nMożna spróbować pokusić się o odpowiedź na pytanie: czy każdy człowiek pracujący w warunkach napięcia i odpowiedzialności musi zachorować?..................................... Na szczęście nie każdy. Zależy to od tego czy potrafi wypracować odpowiednie reakcje adaptacyjne wobec stresu i doprowadzić do redukcji pobudzenia emocjonalnego.\nRolą podstawową Nowego w lubawskim magistracie jest rola małpy-szefa. Polega ona przede wszystkim na chronieniu swego pryncypała Edmunda Standary. Żeby go impulsy prądowe, informacyjne, zewnętrzne w główkę nie uderzały. Bo kogel-mogel mógłby wtedy powstać... Oj, dużo większy od już istniejącego. Gdyby Nowy był lepszym elektrykiem, to by na przykład impulsy – na główkę standardowo biegnące – na nóżki burmistrza swojego przekierunkował...\nCzy ma Nowy wypracowane, czyli wyuczone właściwe reakcje adaptacyjne wobec stresu? Patrząc na jego wystąpienia na Forum Kuriera – powątpiewam. Omylnym jestem jednak człowiekiem – więc chciałbym się mylić w tej sytuacji w dwójnasób. Kto bowiem chciałby życzyć Nowemu wrzodu dwunastnicy? Istnieje też inny problem. Długotrwały, przewlekły stres powoduje i inne konsekwencje zdrowotne, zakłócając pracę układu odpornościowego i działając niszcząco na szereg tkanek. W tym i na „mózgową”. A ten objaw, już u Nowego widać. Niestety!\nCzy przypadkiem nie winien burmistrz pomyśleć o zwiększeniu komfortu (a przez to skuteczności) pracy Nowego? Ot, choćby poprzez podwyżkę uposażenia i stałą psychoterapię! Mógłbym, po starej z nim znajomości, spróbować mu pomóc. Stosując nawet określoną zniżkę...\nB/. DO NOWEGO (2600) SŁOWO ŁOPATOLOGICZNE\nNa lewo i prawo, wzdłuż i wszerz powiadam, że to, co mówię (piszę) w Kurierze, to nic innego jak uzewnętrznianie moich, jednostkowych, subiektywnych sądów. Sądów na różne tematy. Definiowałem wielokrotnie, czym jest dla mnie felieton, ponieważ jest to podstawowa forma mojej wypowiedzi, podpieram się też definicjami, które w sposób epigoński, na własny użytek, zaanektowałem. Wszystko po to, ażeby uzmysłowić czytelnikom, że pokazuję czytelnikom fakty i drogę tylko do PRAWDY, niemniej – oni sami muszą zdobyć się na wysiłek intelektualny i prawdę ową posiąść. Czyli ja głosicielem prawdy nie jestem. Obce są mi absolutnie tendencje misyjno-wizyjne. Jest rzeczą naturalną i oczywistą, że dziennikarza obowiązuje par excellence tzw. prawda kierunkowa, tzn. ma dziennikarz obowiązek podążać do prawdy materialnej (zgodność wypowiedzi z rzeczywistością) poprzez wymóg szczególnej rzetelności i staranności. Ale to dziennikarz – nie ja!\nPolemizując ze mną ponownie, Nowy wypowiada niezwykle rozbrajające sądy. Nie mam już w tej chwili żadnych złudzeń co do jego percepcji i rozumienia. Chociaż widzę pewną, zarysowującą się nieśmiało, próbę panowania nad ekspresją własnych wypowiedzi. Bądź co bądź prawie dwa miesiące nad chłopcem ciężko pracuję. Oby był to trend progresywny.\nPowtórzę w tym miejscu raz jeszcze to, co nie dawno na Forum powiedziałem. Warunkiem powstania kompetencji językowej jest zdolność do decentracji, czyli do przyjmowania perspektywy innych i rozumienia ich intencji, co pozwala odkryć znaczenie wypowiedzi mówcy. Porozumienie się wymaga współpracy mówcy i słuchacza... Z treści kolejnej wypowiedzi Nowego, iż jego zdolność do decentracji oscyluje na poziomie mojej znajomości języka migowego, a ta jest żadna.\nMówi Nowy, ponownie puentując: „A więc w gazecie Kurier Iławski nie chodzi o Prawdę, tylko o to, aby nie złamać prawa prasowego”. Ja nie mam prawa wypowiadać się w imieniu redaktora naczelnego Jarosława Synowca. Być może zechce odpowiedzieć Nowemu...\nJa natomiast nie jestem Głosicielem Prawdy. Jestem felietonistą tylko, czyli jednym z wielu głosów w publicznej dyskusji. Realizuję to, co do mnie należy, a więc przedstawiam fakty, a ich ocenę i osąd czytelnikom pozostawiam. Staram się skorelować własne wypowiedzi z otaczającą mnie rzeczywistością. Stosuję odpowiedni kod (zapis) językowy (zdaniem Nowego – bełkot). Nie mam ambicji dotarcia do każdego czytelnika. Staram się bzdurne rzeczy piętnować i tyle... Nie mam ambicji Plutarcha, jestem tylko Koszałkiem-Opałkiem. Z całym dobrodziejstwem wad i zalet tej postaci.\nCzy Nowy zrozumiał co powyżej mówiłem? Nie mam pewności żadnej. No to raz jeszcze, wszak wiersza też się uczył Nowy w szkole metodą wielokrotności powtórzeń. Dziennikarz ma pokazywać fakty, obiektywnie je naświetlać, mając prawo do własnego, czyli subiektywnego punktu widzenia. Mówienie więc o „prawdzie w ogóle” jest – moim zdaniem – niezbyt zręczną formułą, a nawet nadużyciem...\nI odrobinę konkretu. Cytuje Nowy moje słowa: „Przecież jest rzeczą zrozumiałą, że degradacja basenu przez te kolejne 3 lata miała charakter postępujący i ekspertyza została wykonana w celu nadania niejako sankcji moralnej decyzji burmistrza o całkowitym unicestwieniu basenu”. I kończy rozbrajająco: „Okazuje się, że to pana subiektywne zdanie”. Nie do końca. Ta część mówiąca o degradacji basenu to fakt niezaprzeczalny, a nie subiektywne zdanie. Formuła o „sankcji moralnej”, to zaś nie fakt – a właśnie osąd – moje „subiektywne zdanie”.\nDopóki jednak nie będzie posiadał Nowy elementarnej kompetencji językowj (patrz wyżej: decentracja!), to komunikacja pełna będzie pomiędzy nami niemożliwa. Nie dlatego jednak, że „bełkocę” i używam „trudnych wyrazów, których znaczenia nie posiadam”. Dlatego, że Nowy nie nadąża po prostu. A tak bardzo by chciał...\nPostawił też Nowy ponownie zarzut, iż moje wypowiedzi cechuje rzekomo kłamliwość, czy mówienie „nie całej prawdy”. Proszę o skonkretyzowanie tego zarzutu... W sposób czytelny, przejrzysty, zrozumiały... I precyzyjnie logiczny też. Gwarantuję, iż odpowiedzi udzielę. W sposób czytelny, przejrzysty, zrozumiały. I precyzyjnie logiczny też.\nPanie Andrzeju , znowu dobrze, tylko nie na temat. Uczepił się Pan wyrazu "inteligencja" i robi Pan na ten temat swoje wywody. Kogo Pana wywody obchodzą? Chce Pan w ten sposób zmienić temat, odejść od zagadnienia? Chodzi o to, że Pan kłamie, manipuluje danymi lub przynajmniej nie mówi całej prawdy.\nO PRAWDĘ i KŁAMSTWO tu chodzi – o nic więcej.\nDO RADNEGO, który na ostatniej sesji iławskiej Rady Miejskiej machnął mandatem, ponieważ "władza wykonawcza w Iławie [burmistrz] szwankuje".\nNo proszę, alergik na władzę się znalazł, alergik na złą władzę. Nagle, niemalże na "tydzień" przed upływem kadencji, co niesłychane, uszczupliwszy swój budżet o parę setek złociszy, zrzekł się biedak mandatu?\nTymczasem, niech powie nam prawdę o swej rezygnacji. O tym, że albo prezesura w Stowarzyszeniu, albo mandat radnego. Ciekawe tylko, że ten Pan, mądre chłopisko zreszto, od wielu lat piastował funkcję prezesa w Stowarzyszeniu podłegłym samorządowi, w którym jednocześnie bywał radnym.\nNa podstawie ukazania czytelnikom „Kuriera” faktu likwidacji lubawskiego basenu przez burmistrza Edmunda Standarę, jego oficer od specjalnych poruczeń – Nowy – wysnuł niezwykle dalece idący wniosek, iż jestem „mało inteligentnym człowiekiem”. Jednocześnie zauważył, iż o „brak inteligencji nie podejrzewa całej redakcji Kuriera”. Cóż, dobre i to.\nNie ukrywam, czerep mi się zasępił co nieco nad sobą, i pomyślałem, czym jest inteligencja? Doskonała, aczkolwiek pozornie lapidarna (zrozumiała przede wszystkim specjalistom) definicja powiada, że inteligencja jest tym, co mierzy odpowiednio znormalizowany test inteligencji. Zapewne to „bełkot” – Nowy zechce zauważyć, ale nie do mnie pretensję zgłaszać należy. Według Bineta, inteligencja to cechy procesów myślowych jednostki, które umożliwiają jej obranie pewnego kierunku działalności i utrzymywanie go bez rozpraszania się, które pozwalają jej znajdować środki odpowiednie do celów oraz oceniać krytycznie swoje własne próby rozwiązywania problemu.\nWedle mojej oceny, jedna z lepszych to definicji, co nie oznacza, że nie istnieją inne równie wręcz doskonałe... Powiem nawet więcej. Jeśli jest to definicja „prawdziwa”, to czarno widzę walory intelektualne czołówki magistratu. Ot choćby w tej jej części, mówiącej o „znajdowaniu środków adekwatnych do celów i krytycznej ocenie prób własnych rozwiązywania problemów”.\nMożna, a nawet należy wymienić szereg rodzajów inteligencji. Dość „modna” ostatnio, to inteligencja emocjonalna. Są to zdolności do przetwarzania informacji w procesach spostrzegania, sygnalizowania, rozumienia emocji ( w tym zdolności do empatii i samokontroli) i regulacji stanów emocjonalnych, umożliwiające również korzystanie z emocji w trakcie rozwiązywania problemów i myślenia.\nMożna mówić o inteligencji społecznej, czyli umiejętności postępowania z ludźmi i ich rozumienia. Jest to rodzaj inteligencji, której nawet w śladowych ilościach nie postrzegam u kierownictwa lubawskiego magistratu.\nW nadmiarze widzę natomiast w magistracie rodzaj inteligencji praktycznej, czyli zdolność rozwiązywania problemów w oparciu o wiedzę, będącą wynikiem indywidualnego doświadczenia. Problem w tym, że jak wiedza życiowa niska, nawet jeśli ma się 65 lat – to i problemy zawodowe, na niskim poziomie się rozwiązuje.\nPominę szereg innych rodzajów inteligencji, jak inteligencja niewerbalna, płynna, skrystalizowana, werbalna etc. Bo mam świadomość, że nawet to, co powyżej powiedziałem będzie ocenione przez Nowego jako bełkot. Poza tym, nie mam ambicji ażeby na Forum wypowiadać się o inteligencji, mając jej tak niewiele. Wszak o zniszczeniu basenu w Lubawie napisałem...\nDo "zainteresowanej" i innych\n(wpisy nr 2538, 2542, 2543)\nCoś wiem i podzielę się tą wiedzą.\nZadzwonił rodzic - tyle policja. Ciekawe jest to, że ci pijący w pracy szukają winnego, kto zrobił im TAKIE świństwo - sami nie czując się winnymi... Ale po takiej reakcji (żadnej) ze strony przełożonych, chyba mają rację.\nNie dziwię się starostwu, że chce wyciszyć i broni "swoich ludzi", ale czy w słusznej sprawie? Brak reakcji to przyzwolenie na picie w pracy na terenie szkoły! A to już jest chore - tym bardziej, że w zajściu brali udział, poza księgowością i dyrekcją, niestety także rzędowi nauczyciele!\nTak naprawdę wpadka była tylko kwestią czasu. Fakt picia był znany od starostwa aż po Kisielice, Susz, Lubawę. Oni się po prostu nie boją. Ba, ale czy ktoś im coś zrobi? (wujem księgowej, pani Mirki, jest sam burmistrz…).\nNiestety myślę podobnie jak Pan z wpisu 2605, że w iławskim szkolnictwie źle się dzieje i że na to zło przyzwala, jak zresztą chyba w całej Polsce, władza zwierzchnia.\nPopieranie chorych układów i kolesiostwo dalej zapewne będzie trwało - nie tylko w naszej placówce, niestety.\nZapraszam do lektury Kuriera w środę 10 maja.\nSkandal z „szóstki” został prześwietlony.\nTrenerro! To, co piszesz poniżej, to spora przesada. Mam nadzieję, że do stanu mediów iławskich nie wliczasz propagandówki "Burmistrzowski-Porno-Tydzień"\nczy "Radia Ratusz Gruba Kreska".\nSZANOWNY PANIE RUDY .\nW kwestii pisaniny, różnych niedorzeczności (itp itd etc) ma Pan rację. Ale mierzi mnie jedno: teksty z "erekcją", i temu podobnymi motywami, jak naprzykład "polecanie" zapoznania się z "seksem dzikich" to dno!\nNatomiast nie raz i nie dwa ludzie nie wiedzą o ciekawych imprezach sportowych w Iławie. Tego nie pojmuję! Dlaczego...?\nA jedno radio i trzy tygodniki mamy w mieście.\nZATEM OGŁASZAM: 2-4 CZERWCA, MISTRZOSTAWA POLSKI W GIMNASTYCE ARTYSTYCZNEJ KOBIET.\nZrozum wreszcie trenerze szanowny, że winić za taki stan rzeczy należy samych organizatorów poszczególnych imprez, którzy niby stają na głowie żeby zorganizować fajną zadymę, ale o elementarnym nagłośnieniu swojej imprezy zapominają.\nA przecież wystarczy mail do redakcji i już zapowiedź imprezy leci sobie w INFORMATORZE (str. 27). Do bólu.\nI znów się upilnować nie dało, matura w necie z polskiego pociekła, kto żyw mógł wczoraj tematy opracować i choć ze spuchniętym okiem - napisać. I jak tu nie wierzyć powiedzeniu, że wszystko można kupić. A z drugiej strony - Begerowa na ministra oświaty! Łyżwińscy na ministra komunikacji!\nDo wpisu 2555 [trenerro]:\nChcialbym pochwalic Cie trenerro za informacje, jakie dostarczyles na tym forum. Gdyby nie Ty, nie wiedzialbym co sie dzialo na hali sportowej. Pisze to calkiem serio. Gratuluje! Tak trzymac.\nDo wpisu 2567 [A. Kleiny]:\nChcialem dobrze ;-) Nie mialem na mysli, ze Pan ciagle pisze a jedynie to, ze pisza ciagle o Panu. Nie mam nic do Pana, a wrecz przeciwnie cieszy mnie fakt, ze Pan ma swoje zdanie i poglady. Jendak nie Pan jest w centrum mojego zainteresowania, lecz moje ukochane, rodzinne miasto Ilawa. Coz zrobic? Niech pisza inni i niech Pan pisze. Przeboleje ;-)\nDo wpisu 2515 [owidiusz]:\nForum jak to forum, jest jakie jest - kazdy widzi. Lepsza takie niz zadne. Mozemy smialo pisac co sie nam podoba, a co nie podoba, dyskutowac, pisac glupoty, kpic, pytac itd. Spelnia wiec swoja role jako takie :-) Inne kwestie pozostawmy na uboczu, bo one odgrywaja drugorzedne role. Wazne jest to ze tu jestesmy i mozemy pisac a to juz duzo :-) Wazne ze cos robimy pozytecznego, ze dochodzimy prawdy, ze chcemy... Wlasnie! przede wszystkim, ze chcemy.\nDo wpisu 2568 [Andrzeja Kleiny]:\nPanie Andrzeju! Tak w zyciu bywa ze tonacy brzytwy sie chwyta, a wiec i wladza zarowno w Lubawie jak i Ilawie robi co moze, byle sie nachapac. Wladza na gorze jak topniejacy lod rozplywa sie w Naszych sercach, bo My kochamy nasze miasta :-)\nDroga redakcjo, kiedy bedzie na stronie Kuriera artykul "Pogrzeb bez ksiedza"? Chcialbym go przeczytac i skomentowac.\nWybrane materiały wydania papierowego ukazują się\nw wydaniu internetowym po około tygodniu.\nJestem z wykształcenia historykiem, ukończyłem Uniwersytet Warszawski. Od paru lat staram się o pracę w zawodzie nauczyciela historii, niestety bez powodzenia. Przekonałem się, że w Iławie, aby otrzymać obecnie pracę, liczą się jedynie układy służbowe i towarzyskie.\nOtóż regularnie chodziłem do pani dyrektor iławskiego gimnazjum nr 2 z zapytaniem o możliwość zatrudnienia. Pani Szabelska wyjaśniała mi, że "w szkole nie ma pracy dla historyka i nieprędko będzie, a wszyscy nauczyciele lecą na gołych etatach". Dziwiły mnie więc coraz to nowe nazwiska zatrudnionych tam historyków - nawet o wiele lat młodszych ode mnie.\nDwa miesiące wcześniej, zanim zatrudniony został w tej szkole syn burmistrza, rozmawiałem z dyrektorką. Pani dyrektor jednym lakonicznym zdaniem (to jest sposób rozmowy z ludźmi starającymi się o pracę?!) odpowiedziała, że nie ma godzin dla historyka. No, ale dla syna burmistrza się znalazły, nawet kosztem godzin innych nauczycieli z tej szkoły. [...]\nWiem, że po tym liście to już na pewno nie dostanę pracy w szkole u pani Szabelskiej, ale jestem już całkowicie spokojny, radzę sobie i bez niej.\nIława to małe miasto, więc proszę się nie dziwić, że pozostanę osobą anonimową.\n[e-mail do naczelnego].\nProszę o zamieszczenie na forum następującego wpisu.\nPo lekturze "Porno-Tygodnia", związanego z burmistrzem Iławy Maśkiewiczem i resztą jego przydupasów, przelała się czara mojej goryczy. Nie mam zamiaru [...] tego szmatławca, ale chciałbym wyzwać na ubitą ziemię [...] tej szmatławej gadzinówki, mianowicie tego [...], który podpisuje się BG. Podejrzewam kto to jest, ale proszę żeby skontaktował się ze mną przez maila:\nMoje personalia są tylko do wiadomości redakcji lub ewentualnie zainteresowanego, i tylko ja ponoszę całkowitą odpowiedzialność prawną za zamieszczony wpis na forum.\nNa mój zarzut o kłamstwa lub mówienia niecałej prawdy przez Andrzeja Kleinę np. w sprawie basenu, czytamy:\n„Ja nie napisałem o niszczeniu basenu. To pomyłka. Ja użyłem czasu przeszłego, dokonanego „o zniszczeniu basenu”, nie jest więc to jak zwał tak zwał.”\nDobrze Panie Andrzeju, tylko nie na temat - jak zwykle. Wróćmy jednak do tematu.\nPana słowa: „Przecież jest rzeczą zrozumiałą, iż degradacja basenu przez te 3 kolejne lata miała charakter postępujący i ekspertyza została wykonana w celu nadania niejako sankcji moralnej decyzji burmistrza o całkowitym unicestwieniu basenu. Dlaczego ekspertyza ta, nie przewidywała w zarysie chociażby kosztów potencjalnego remontu?”.\nOkazuje się, że to Pana SUBIEKTYWNE ZDANIE, tak samo jak w przypadku stołówki.\nJeśli chodzi o stołówkę to Pan dodaje: „Nie wypowiadałem prawdy, bo to nie ta kategoria (tę pozostawiam aksjologom), nie dostrzegam natomiast cienia nierzetelności w tym, co napisałem. Czy raczył jednak ktokolwiek w sposób (odkryty) zarzucić mi fałsz i poprzez zgodne z prawem prasowym sprostowanie, odpierając fałsz, dać (wyraz prawdzie)?”.\nA więc w gazecie Kurier Iławski nie chodzi o PRAWDĘ, tylko o to, aby nie złamać prawa prasowego. Pana zdaniem wystarczy to, że nikt nie walczy z gazetą, a PRAWDA to takie mało istotne, że nie warto się tym zajmować, no może poza aksjologami.\nW SPRAWIE DZWONÓW .\nCo znaczy "nie da sie żyć"? Ciągle dzwonią, czy są za głośne? Przecież prawo w Polsce ponoć obowiązuje. Czasem księżulka nie obowiązuje, ale to inna sprawa.\nDO OWIDIUSZA (2518).\n„Zesromowałeś mnie Owidiuszu drogi,\nWpisem swym nad wyraz dla mnie błogim.\n– Owidiuszu! Twe słowa – są dla mnie jak zdrowie,\nTen tylko się dowie, kto z oka cię straci...”\nA TERAZ Z INNEJ FLANKI!\n„Każdy z nas uczył się po trosze\nCzegoś tam, jakoś, nad czymś dukał,\nWięc wykształceniem, bardzo proszę,\nDla nas popisać się żadna sztuka”.\nPoznawszy twój smak odrobinę, niebywały literacki, wyrażam przekonanie, że krótką tę zwrotkę właściwie zlokalizowałeś jako Olka, wróć Genia Oniegina. Ducha nie gaś Owidiuszu! Pozdrawia cię Andrzej, syn Edwarda.\nDO DZIADKA (2474).\nDziadek namawia internetową czeladkę: „(...) ignorujcie facia, niechaj sobie pisze, pisze i pisze. Przychodzi taki wiek, że człowiek sam do siebie gada, u niego objawia się to pisaniem. Pisaniem dla pisania. Skąd to znam? Bo też mam odpowiedni wiek i łapię się na tym, że z rybami gadam siedząc na łódce”.\nW rzeczy samej drogi dziadku. Słynny psycholog Jean Piaget, analizując funkcje mowy dziecka 6-letniego, stwierdził, że jedną z form jest monologowanie, czyli, że dziecko mówi nie tylko do siebie, ale do przedmiotów, zabawek, czy wyimaginowanego słuchacza. Twoimi słuchaczami są ryby, dziadku. Ale czym jest właściwie starość? Idąc na skróty, w wielu przypadkach, powrotem do łona. Potwierdzasz sam swą wypowiedzią, że jesteś na etapie sześciolatka. Istnieje więc duża szansa, że niedługo będziesz się również moczył. Tylko, kto będzie cię przewijał? Czy ty karasi łowieniem, zarobisz jednak na pampersy?\nJa nie piszę dla pisania samego, jak twierdzisz. Ja piszę dla pieniędzy, a skoro tak – to piszę „zamaszyście” – wszak od słowa mi płacą. Piszę także dlatego, bo włączył się taki mechanizm też, który mianem autonomii funkcjonalnej się określa, i dlatego to moje pisanie, autorskie, walczące oddolnie i odgórnie, tak groźne jest... Bo pierwotna motywacja charakter zmieniła. Allportowskiej autonomii funkcjonalnej cechy nabyła. Odbądź więc stosunek! Intelektualny stosunek zalicz, może załapiesz! Poszukaj intelektualnego punktu „G”, dziadku. Albo szukaj u mądrzejszego pomocy! Poza stosunkiem...\nDO BOLA TW (2469).\nBolo-tw w swej niezwykle wyrafinowanej intelektualnie wypowiedzi jak zwkle, wydukał: „A pan pyta o relację, czyli paralelę”. Kilka zdań odpowiedzi w języku komunikacji i kilka poza protokołem. Jeżeli relacja jakakolwiek: Ja – świat, człowiek – morze, mąż – żona, dziecko – rodzic, itp. jest niczym innym jak wyrażeniem stosunku (uzależnienia, miłości, dominacji itd.), paralela jest zaś formą przenośni, nie odniesienia denotacyjnego, to o czym pan mówi? I ma pan czelność pouczać mnie, ażebym się nie „wymądrzał, bo się ośmieszam wobec internautów, choć są anonimowi”? Zarówno pan, jak i ja mamy prawo do „ośmieszania”. Się ośmieszania. Autonomicznie! Sądzę jednak, iż zdecydowanie więcej daje pan na to dowodów, jak ja... Widzę też, niestety, że ma pan coraz większe problemy z libido własnym. W sferze wykonawczej. Proponuję w zastępstwie przeto, poczytać co nieco. Ot choćby zapomniane „Życie seksualne dzikich na wyspach Triobranda” polskiego uczonego Bronisława Malinowskiego.\nDO NOWEGO (2478).\n„Źli ludzie zwyciężają, bo ignoruje się to, co robią” – zauważył z wdziękiem magistracki Nowy. I nie wolno więc zgodzić się z nawoływaniem niektórych – „jak nie chcesz, to nie czytaj” (Kleinę). I dlatego on walczy ze „złem”, czyli ze mną. „Kiedyś ignorowano Hitlera (sic!) i do czego to doprowadziło?” – frasuje się Nowy. Coś niebywałego. Niezwykle ostrą reakcję na stres Nowy, frasunkiem tym wyraża (z niezwykłą uwagą winien zapoznać się Nowy z wpisem moim pt. „Emocje a choroba”).\nSądzę, iż gdyby umiał Nowy zdiagnozować w sposób poprawny z kolei mój rys charakterologiczny, system wartości, a także cele – do których zmierzam, walczył by ze mną zdecydowanie inaczej. Ignorancja którą reprezentuje, podparta neurotycznym poczuciem mocy – gwarantuje mu nie tylko porażkę. Ona mu gwarantuje klęskę. Czyli powrót do karawanu. Ale – wszak do twarzy mu w nim! I nie o caravaningu mówię przecież... Cieszę się, nie ukrywam, że coraz większą świadomość chłopiec posiada, że dopadł go pech. Coraz więcej dowodów wprost – na okoliczność tę dostarcza... i będzie dostarczał. Bo to typ – niezbyt reformowalny, mało plastyczny. Inteligencja na poziomie popędowym tylko. A nawet instynktowym. Podobnie jak u dżdżownicy i pantofelka... Ale, ja chyba zbyt dużo instrukcji mu dostarczam? Milknę przeto zdecydowanie!\nDO AGENTA ZIBIEGO (2499).\nCieszę się chłopcze, że na erekcję nie narzekasz własną. Problem na czym innym jednak się zasadza. Trza trójkąt stworzyć, wcale nie bermudzki. Co mam na myśli? Odpowiedź jest prosta, jak konstrukcja cepa: erekcja – intromisja - ejakulacja. Którego to trójkątu (kompletnego, a nie samą erekcję!) w ilościach niemałych ci życzę... Rzeczywiście, z gdakaniem i gulgotaniem jestem oswojony. Nie tylko z ptasim. Coraz bardziej z ludzkim. Albowiem „(...) wydają dźwięki, i myślą, że ze sobą rozmawiają...”.\nDO NOWEGO (2405 I INNE).\n„(...) Jesteście górą” – zafrasował się Nowy. On, inteligent w pierwszym pokoleniu, poucza panią Ziutę i mnie też, że należy „wyplenić prostactwo z życia publicznego”. Z pierwszym „prostakiem”, czyli ze mną, on już walczy. Który to prostak, jego zdaniem – nie rozumie tego co sam mówi, i inni – w tym on sam, Nowy – nie rozumie też.\nTo, że „zarzuty” te, są dowodem na brak kompetencji komunikacyjnej – Nowy, pierwszopokoleniowy inteligent nie wie, bo i skąd. Jednostką kompetencji (termin wprowadzony w latach 70 XX w. Przez D. Hymensa) - jest też moja wypowiedź prasowa, bądź internetowa, która poza sądem (opinia dotycząca danego działania) przekazuje moje intencje. Warunkiem powstania kompetencji komunikacyjnej jest zdolność do decentracji, czyli do przyjmowania perspektywy innych i rozumienia ich intencji, co pozwala odkryć znaczenia wypowiedzi mówcy. Porozumiewanie się wymaga współpracy mówcy i słuchacza, stosowania społecznych i kulturowych reguł.\nTotalny brak decentracji wykazuje Nowy, wręcz o patologię trącący. Powiada bowiem, że mu „przeszkadza, gdy ktoś używa języka, którego nie rozumie”. Ba, on powiada nawet, iż „większość ludzi nie rozumie Kleiny wypowiedzi”.\nReguły przyświecające Nowemu, to poza racjonalna negacja i wielopłaszczyznowa agresja. Agresja będąca konsekwencją Nowego frustracji, a także agresja jako immanentna kompozycja jego osobowości. Prostackiej, o wyrazistych cechach moral insanity... Osobowości kompletnie nie rozumiejącej mowy kontekstowej, czyli mowy winnej być zrozumiałą na podstawie samej wypowiedzi. Ale do tego potrzebny jest słownik w głowie własnej i kolejna rzecz nabyta – znajomość reguł „gry językowej”...\nDlaczego tak kompulsywnie próbuje podważyć moje kompetencje językowe, znajomość reguł składniowch, logicznych, słownictwo, wiedzę etc? Jest to expressis verbis - element walki o przetrwanie. Ma Nowy złudzenie, że jeżeli posieje wątpliwości w umysłach czytelników, co do moich kompetencji – to już tylko krok do tego, by zdezawuować to, co piszę o lubawskim burmistrzu Standarze. Bo jak można dać wiarę gościowi, który sam nie rozumie tego co pisze? Przecież to takie proste! Ale i też prostackie. Nie liczyć się z inteligencją czytelników...\nZgadzam się z panią Ziutą (serdecznie pozdrawiam) w tej jej części wypowiedzi 2403, że czepianie się mnie jest niezwykle nudne. Nie jest jednak żałosne. Ono jest po prostu walką. Żałosną walką, ale walką. Na poziomie Nowego i jemu podobnych.\nDO OWIDIUSZA (2488).\n„Może tylko Andrzej wie dokąd zmierza. Wy, niektórzy nieuczeni rozmówcy, nawet nie wiecie po co jesteście na planecie Ziemi, zaś otwieranie gęby do pana Andrzeja jest jak gęganie dzikich nad upolowanym zwierzem” – niezwykle wyraziście, a jednocześnie sarkastycznie zauważył Owidiusz.\nSądzę, iż wiem dokąd zmierzam. Do entropii. Generalnie – rzecz ujmując. Ale po drodze mam do zrealizowania jeszcze kilka cełów. Krótkoterminowych i długofalowych. I cel dość egoistyczny, a jednocześnie pryncypialny. Być silnym psychofizycznie, wszak wielu skurwysynów przeżyć jeszcze należy.\nCzy dzicy gęgają nade mną? – trzymając się frazy Owidiusza. Jak nad upolowanym zwierzem? Nie sądzę. Trza by jeszcze zwierza najsampierw upolować... I któż miałby to uczynić? Gęgający dzicy? Litości dla nich, Owidiuszu!\nDO KAROLA (2489).\nNie tylko drogi panie Karolu, z kurami rozmawiałem, nie tylko. Nie podzielam pańskiego przekonania, że „do ludzi piszę”, bo ja dla ludzi piszę. Jest pan też niekonsekwentny. Skoro tylko „trochę mi to nie wychodzi” (pisanie), to dlaczego naczelny nie ma mnie trzymać? Gdyby mi kompletnie nie wychodziło, nie trzymał by mnie 2 minut... Czuje pan bazę?\nDO WIEWÓRA RUDEGO (2494).\n„Pojedynek, jaki się tu rozgrywa, przypomniał mi pojedynek Mickiewicza i Słowackiego” – stwierdził pan Wiewiór. Sądzę, iż to nadinterpretacja - a nawet nadużycie. Mimo, że stwierdzenie to jest również dla mnie miłe.\nWalka pomiędzy moimi antagonistami i mną (w takiej właśnie kolejności należy ja postrzegać) dotyczy: magistratu lubawskiego, osób z IT oraz kategorii „przypadkowej” (moich znajomych –zgorzkniałych i zawistnych oraz tych nie znanych mi osobiście, agresywnych, typowych kiboli internetowych, z napisami na szalikach: „głupota to ja”, reagujących agresją na wszystko co się rusza i jest inne od nich).\nDlaczego agresją niebywałą reaguje magistrat? Bo demaskuję mechanizm jego funkcjonowania. Pokazuję, że rządzenie lubawskie to amatorszczyzna i niekompetencja. Pokazuję skundlenie lokalnych gazet. Pokazuję brak szacunku dla Lubawy i jej mieszkańców. Lubawa to nie Standara i jego kamaryla. Lubawa – to my wszyscy. Reaguje oficer dyżurny magistratu z wściekłością, bo uzmysłowiłem mu, że ich czas się kończy. Ich era - plejstocen co najmniej! I co najbardziej smutne, wrócą do swych poprzednich zajęć. Koniec poczucia mocy. Koniec pieniędzy, wpływów, prestiżu, znaczenia. Walą więc na lewo i prawo...\nDlaczego atakują mnie anonimowo chłopcy z burmistrzowego „E.T.”? (sorry Steven Spielberg). To temat na oddzielny co najmniej tekst!\nDO ANIELKI (2487).\nDziękuję w imieniu własnym i Redakcji za życzenia. Nie potrafilbym tego lepiej od pani powiedzieć. Rzeczywiście – obrażanie kogoś, inwektywy, pomówienia, chamstwo – „(...) to tak faktycznie przyznanie się do porażki. Kiedy się kogoś obraża? Kiedy się nie ma argumentów”. I rzeczywiście – nie trzeba być psychologiem, żeby to wiedzieć...\nDO NOWEGO (2497).\nRzeczywiście niemało jest wpisów na Forum „Kuriera” twierdzących, że „bredzę”. Wiele z nich – posiada tę samą składnię, zabarwienie emocjonalne, tę samą argumentację, a i niechęć do budowania zdań podrzędnie złożonych. Wspólna logika wypowiedzi je łączy też, i maniera niezwykła do wypowiadania zdań negatywnie ocennych. Na mój temat ocennych, żeby żadnych wątpliwości nie pozostawiać. Cóż to oznacza? Ano oznacza, że Nowy, ten mózg lubawskiego magistratu, niezgodnie z brzytwą Ockhama – byty przeróżne, internetowe tworzy.\n„Ten człowiek nie potrafi odpisać normalnie i ... zrobi wywód na kilka stron maszynopisu na różne tematy przy okazji” – z wyrzutem, a jakże - Nowy frazę tę o mnie wypowiada. Bo, ja nie odpisuję „normalnie”, ja atak na siebie – nie jako atak postrzegam, a postrzegam jako pretekst dla siebie. Do wypowiedzi pełnej, wartościowej, pouczającej. I rzeczywiście zapytam Nowego, co znaczy „normalnie”? Co w ogóle „norma” znaczy? Czy normą jest to co twoje, moje już natomiast nie? Kto w zasadzie jest kompetentny, by wyznaczać kryteria, zgodnie z którymi moglibyśmy w konkretnym przypadku oceniać czyjąś normalność? Nowy, a może Kaperzyński? Jakie kompetencje Nowy posiada, ażeby twierdzić, że moje odpowiedzi nie są normalne? Jest takie niezwykle diagnostyczne sformułowanie, które powiada: - „Powiedz mi, jak wygląda twój Człowiek Normalny, a powiem ci, kim jesteś?”.\nŁaskawie też Nowy zezwala mi na pisanie o nieprawidłowościach. Chociaż, nie tylko mnie. Śmieszy jednak, nie ukrywam, formuła przezeń wypowiedziana, że jak „chcą pisać o nieprawidłowościach NIECH PISZĄ”. Niezrozumienie totalne dziennikarstwa Nowy wykazuje (ba, żeby tylko!), bo to nie kategoria chciejstwa winna przyświecać, a dziennikarskiego rzetelnego rzemiosła potrzeba, polegającego na przymusie wewnętrznym (!) by o nieprawidłowościach pisać (nawiasem mówiąc, tak potrzebnego lubawskiej prasie).\nProblem w tym kolejny, że nie musi to być „paranoidalny, zawistny, złośliwy i zwyczajnie styl Kleiny”. Burzy moją klasyfikację dziennikarstwa Nowy niezwykle. Dla mnie bowiem dziennikarstwo jest dobre, rzetelne, uczciwe i odwrotnie. Styl może być interesujący bądź nudny, wydumany bądź konkretny. Ma związek ogromny z osobowością dziennikarza, ale i też gatunkiem który reprezentuje i w którym się specjalizuje.\nCzym jest „styl paranoidalny”? Czy to styl cierpiącego na schizofrenię paranoidalną? Czy Nowy ma świadomość tego co mówi? Czy ma raczej na myśli zespół paranoiczny? A to nie to samo!\nCzym jest styl zawistny? Czym jest zawiść dla Nowego? Bo jeśli ma zazdrość na myśli, to gafa. Zazdrość w psychopatologii, a tylko o takim rozumieniu mówić należy, zważywszy kontekst wypowiedzi Nowego, dotyczy partnera seksualnego. Więc to chyba nie to, bo ani Nowy, ani jego zwierzchnik Emund Chroniczny, nawet w marzeniach moich sennych – partnerami seksualnymi nie są zbyt atrakcyjnymi. Nie są też w moim typie! Więc o jakiej zawiści Nowy mówi? Zawiść jest szczególnym rodzajem zazdrości i nie posiada motywacji erotycznych. Posiada motywację np. ambicjonalną, dotyczącą kariery lub stanu posiadania. Czego więc ja, zawistnik przeogromny, zazdroszczę chłopcom z magistratu? Czy „bełkot” mój, w tej części wypowiedzi Nowy jeszcze kontroluje?\nCzym jest styl z kolei złośliwy? Czy ma Nowy na myśli złośliwość jako stan ducha mojego, czy manierę wypowiedzi? Czy to więc, złośliwość jako styl, czy raczej styl jako złośliwość? Czym jest więc styl dla Nowego, bo dla mnie styl to człowiek. I styl ten Nowy już wcześniej jako Pumpernikiel wyśmiać w internecie próbował. Czym też jest złośliwość? Czy to cecha charakteru, czy raczej zaburzenie? A może rodzaj agresji? A agresja to wynik frustracji. Czy zna Nowy wszystkie odniesienia konotacyjne tych wyrażeń, czy raczej niewielką ich część? Czy brak kontroli wypowiedzi rozmówcy (mojej wypowiedzi) jest jego „bełkotem”, czy dowodem raczej wprost na to, że nie posiada się stosownej wiedzy tylko?\nA czym jest „mały” styl Kleiny? Proszę o wyjaśnienie. A poza tym „klein” to nie „grosse”, czyli w rzeczy samej - mały znaczy...\nNa zakończenie. Nowy w swej wypowiedzi - kompulsywnie wręcz „wini” Synowca, iż pozwala mi na „czyny” wręcz niemoralne, bowiem są to czyny i zachowania niezgodne z moralnością normatywną Nowego, który pisanie moje „(...) paranoidalne, zawistne, złośliwe i małe” sklasyfikował nagannie, nie z punktu widzenia jednak określonego systemu moralnego, a prywatnego systemu moralnego magistratu. Czy „bełkot” mój śledzi jeszcze Nowy?\nWątek z alkoholem pominę, bo jest niezwykle diagnostyczny dla sposobu konstruowania i wyrażania swoich myśli przez Nowego. Sądzę też, że wątek o Hitlerze i Lepperze nie wart mojej zeń polemiki. A może zmienię zdanie i następnym razem coś opowiem...\nDO KURDUPLA (2462).\nDaj raz jeszcze głos, to ci odpowiem... Jeszcze na moją uwagę nie zasłużyłeś. Postaraj się! I w międzyczasie jedz manną kaszkę, żeby być duży i mądry. By Mamie wstydu nie przynosić.\nDO NOWEGO (2514).\nChłopcze formatu niebywałego, bądź konsekwentny. Bądź logiczny do bólu. Cóż ty jednak powiadasz na wstępie? „Ten człowiek (to o mnie) wielokrotnie kłamał, no może , ale czy to na jedno nie wychodzi?”.\nZamiast mojej odpowiedzi, pozwól, że zacytuję ci „Anię”, jedną z twoich masek, w której na Forum występujesz. Ania więc owa, odpowiedziała pani Ziucie, która swą opinię konkretną, rzeczową i poprawną, zawarła w krótkiej formule swej, „jak zwał tak zwał”. Mówi więc Ania: „(...) unikać podejścia jak , bo wtedy wszystko staje się proste, nijakie, byle jakie, a nie wolno do tego dopuścić, trzeba przynajmniej próbować trzymać poziom”.\nDlaczego więc Nowy pionu nie trzyma – pomiędzy kłamstwem a niemówieniem całej prawdy znak równości stawiając? To nie jest „jak zwał tak zwał”. To po prostu lipa i relatywizm. Zarówno poznawczy, jak i moralny. Innymi słowy – brak odpowiedniej poziomicy. Do pionu wyznaczenia!\nPolemizuje Nowy z Socratesem, nie akceptując jego wypowiedzi „o jadzie”, mnie dotyczącym. I pyta nad wyraz rzeczowo: „Czy gdy mówię, że pan Kleina to zły człowiek, że nie rozumie trudnych wyrazów, których nadużywa i przez to jego teksty to jeden wielki bełkot – to jest to sączenie jadu?(...) Czy porównanie Kleiny do Leppera to błąd? (...) Czy wreszcie oskarżenie, że Kleina został wylansowany przez Synowca to sączenie jadu?”\nMa rzeczywiście rację Nowy, że to nie „sączenie jadu”. Mam identyczne zdanie. To po prostu za mało i za słabo powiedziane. To po prostu przypadek kliniczny. Jego case study! Totalnego świra z szeregiem dodatkowych zaburzeń. Ale to temat na oddzielny esej. Który na pewno popełnię!\nA teraz konkretnie porozmawiajmy, bo Nowy sypie przykładami. Ja nie napisałem o niszczeniu basenu. To pomyłka. Ja użyłem czasu przeszłego, dokonanego „o zniszczeniu basenu”, nie jest więc to jak zwał tak zwał. Dlaczego mój subiektywny sąd na temat „utylizacji” basenu, traktowany jest przez Nowego jako dowód mojej niskiej inteligencji? Czyżby wprowadzić chciał Nowy kolejną jednostkę inteligencji: „jeden basen” jako określenie niskiej inteligencji? „Dwa baseny” byłoby określeniem średniej inteligencji? Ile przeto „basenów” Nowy posiada? W głowie własnej. Czyż nie jeden, i do tego zasypany?\nCzy pisanie „o zniszczeniu stołówki”, to jedyna prawda, półprawda, czy zwykła nierzetelność? – Nowy pyta. Napisałem o likwidacji szkolnej stołówki (to jest fakt obiektywny) przez burmistrza Standarę i własnym, subiektywnym, negatywnie ocennym komentarzem tekst ten opatrzyłem. Nie wypowiadałem prawdy, bo to nie ta kategoria (tę pozostawiam aksjologom), nie dostrzegam natomiast cienia nierzetelności w tym, co napisałem. Czy raczył jednak ktokolwiek w sposób „odkryty” zarzucić mi fałsz i poprzez zgodne z prawem prasowym sprostowanie, odpierając fałsz, dać „wyraz prawdzie”?\nJasne, że stwierdzenie burmistrza Standary (to Nowy „zapomniał” dodać), że „miasto nie będzie budować torów rallycrossowych”, to żaden „wielki problem”, pomimo zapisania tego w planie rozbudowy Ośrodka Sportu w Lubawie. Zgadzam się absolutnie. To żaden problem. To jednak coś więcej. To nadużycie wręcz, w randze świadomego kłamstwa wobec wyborców. Którzy nie muszą wiedzieć, że to definicyjna fikcja od początku była. Poza tym, co również jest istotne, to ja burmistrza do takiej wypowiedzi sprowokowałem. I w chwili słabości, chłopiec nasz się odkrył. Bo gdyby nie moja prowokacja, lubawianie mieliby nadal przeświadczenie, że tor w Lubawie powstanie...\nKto będzie rozczarowany, że „ten bzdurny pomysł pozostanie w planie”? – pytanie Nowy zadaje. Komu to „badziewie jest potrzebne”? Odpowiem pytaniem, w liczbie mnogiej wyrażonym. Czyż ściana skałkowa, wspinaczkowa jest bardziej w Lubawie potrzebna? Już widzę rój emerytów i rencistów, jak z nudy nań się gramolą. Czyż sala do gry w squasha jest bardziej potrzebna? Czyż nie jest tak, że w prawie każdej rodzinie jest samochód? Czyż nie jest prawdą, iż rocznie ginie w Polsce w wypadkach drogowych około 6000 osób. Jest tor potencjalny przeto, na papierze, jako pomysł – badziewiem? Jak zwał tak zwał? Czyż posiadanie toru to nie ogromna wartość dla miasta? Zarówno sportowa, jak i politechnizacyjna, że o podnoszeniu umiejętności jeździeckich, podnoszenia kultury jazdy, a więc tych cech potrzebnych, ba niezbędnych w jeździe „cywilnej” - nie wspominając. Automobilklub Lubawski nie zabiegał, wstyd to przyznać, o zielone światło dla budowy toru. Wymyślił to Nowy. Ten sam Nowy, który powiada pogardliwie o torze „badziewie”. Co na to burmistrz Standara? Ten niezwykły miłośnik sportów „inwestycyjnych”.\nZarzuca mi prywatę Nowy. Jako prezesowi automobilklubu. Barbarzyństwo to niebywałe. Czy ładowanie resztek swoich pieniędzy w klub to prywata? Na pewno draństwo to wręcz wobec własnej rodziny. Bezwzględnie! Czy zatrudnianie (czas przeszły) w klubie, za swoje pieniądze, bratowej Nowego to prywata?\nNie wołam o „tory i o pieniądze na rajdy” i nigdy nie wołałem. Łgarstwo to wierutne. A gdyby nawet, to jaka różnica w „wołaniu” o pieniądze przez brać piłkarską od braci automobilowej? No jaka?\nO „odpuszczeniu” rajdów przez automobilklub już mówiłem. Nie chce mi się już o tym gadać. To, że mnie próbuje obrazić Nowy, w stanie jestem jednak zrozumieć. Dlaczego jednak obraża całą plejadę działaczy, że Anię Kruszyńską i jej wspaniałe koleżanki wspomnę, Wojtka Karczewskiego i jego synów, Roberta Wyżlica, Pawła Buczkowskiego i wielu innych.\nZadziwiające jest jednak i podłe to, że nie wspomina Nowy o nowej właśnie jakości poczynań automobilklubu, wyrażającej się w organizacji niezwykłej imprezy jaką był motopiknik lubawski. O przyjeździe gromady mistrzów, że wspomnę Hołowczyca, Ptaszka, Staniszewskiego, Lubiaka, legendę polskich torów Kindermanna i wielu, wielu innych. O przyjeździe, dla mnie tylko, moich przyjaciół z całej Polski w niezwykłych samochodach. Widzieli lubawianie historyczne, kultowe porsche, cobry, lotusy. Samochody oryginalne i repliki. Mogli zobaczyć coś niezwykłego. Nie twierdzę, że w związku z tym ma tor w Lubawie powstać, oj nie. Odbieranie mi satysfakcji organizatora jednak i kreatora tej imprezy to podłość. Imprezy, która pięć razy pod rząd się odbyła. I tłumy lubawian na stadionie gościła.\nZadziwiające jest i podłe to też, że nie wspomina Nowy o dwukrotnym zorganizowaniu niezwykłej imprezy, jaką był wyścig górski w podlubawskim Napromku.\nCzy jednak jest to zadziwiające i jednocześnie podłe? Chyba jednak nie. Po prostu Nowy to niezwykle podły człowiek. Bez żadnych skrupułów.\nI jeszcze jedno, młody człowieku. Jak zwał tak zwał. Ty nigdy, tak jak ja, pisać nie będziesz. Jak byś się nie nadymał! I grafomanem mnie nazywał! Matka Natura wszak szczodrą niezbyt jest... I niezbyt równomiernie talentami dzieli. Lata świetlne nas przeto dzielą. I nie wystarczy powiedzieć, że pisanie moje to bełkot i, że „Kleina pisze jak grafoman”. Napisz wypracowanie: „Cegła nie może być głupia”. No, powiedzmy na 6000 znaków. Ze spacjami...\nANDRZEJ KLEINA DO... WPISU WŁASNEGO (2477).\nZaproponowałem swoim adwersarzom, ażeby – tak jak i ja – oni też odpuścili. Na dwa raptem tygodnie. Nie dlatego, że urlop czy żebym chciał odpocząć, bo i od czego odpocząć? Od nagrody, to jest przyjemności, jaką jest dla mnie pisanie?\nPropozycja moja miała jedynie na celu to właśnie, ażeby narzekający, że „Kleiny jest za dużo”, sami Forum zdominowali, beze mnie. Żeby byli aktywni i twórczy...\nNie ukrywam jednak satysfakcji osobistej niemałej. Moja prośba, to jak głos wołającego na puszczy. Czyli dzień na Forum „Kuriera” bez Kleiny, to dzień stracony? Bo mimo mojej zaledwie kilkudniowej nieobecności, ciągle na Forum mnie w bród...\nNo to pauzę dwutygodniową odpuszczam.\nDo wpisu 2533.\nNiezły wiersz poświęcony Stachurze, strofą brzmiącą rytmem Broniewskiego, napisał niejaki Owidiusz.\n"Gałązką Jabłoni" nazywała się Zyta Oryszyn. Była osobą o ambicjach literackich. Napisała kiepską książkę pt. "Czarna Limuzyna". Poślubiając Stachurę miała nadzieję jeśli nie na własną karierę artystyczno-literacką, to przynajmniej na to, że jako żona sławnego pisarza i poety wjedzie na salony artystyczne stolicy, ale Edek nie dał się udomowić, bo i milsze mu było wędrowanie, niż na salonach z żoną brylowanie. Dlatego ich małżeństwo szybko się rozpadło.\nJEZIORAK BI-ES JEST [...][ocenzurowano]\nZnów przegrana! Czy Jeziorak - nasza kochana drużynka piłkarska - musi w tej III lidze grać? Oni wszystkie mecze przegrywaią, a tak, w czwartej, choć co drugi mieliby do przodu. A nie mówiłem, żeby w klubie zatrudnić inżyniera dusz?\nSłyszeliście co w telewizyjnej Panoramie powiedział menadżer Mróz z Olsztyna? (ten sam, który organizuje Puchar Huberta Wagnera w siatkówce). Powiedział, że... razem z burmistrzem "Masą" pomogą u nas w Iławie skroić II ligę siatkówki kobiet.\nAle odlot, co! Następnych nawiedziło.\nPROSIMY ZWRÓCIĆ UWAGĘ NA DZWONY W KOŚCIELE ŚW. BRATA ALBERTA NA OSIEDLU PODLEŚNYM W IŁAWIE. OD MOMENTU ICH ZINSTALOWANIA, NIE DA SIĘ TUTAJ ŻYĆ, BARDZO UPRZYKSZAJĄ ŻYCIE MIESZKAŃCOM BLOKÓW SĄSIADUJĄCYCH.\nNAWET DOCHODZI JUŻ DO SPRZEDAŻY MIESZKAŃ Z TEGO POWODU, A KSIĄDZ PROBOSZCZ NIC SOBIE Z TEGO NIE ROBI, TYLKO BAWI SIĘ W RADOMNIE W SWOJEJ OAZIE.\nSiatkarki naszego regionu, z udziałem iławskich zawodniczek - Polak, Żmudzińskiej, Eski i Pilarek - uległy 0:3 reprezentacji województwa gdańskiego. Tym samym zostały przy wczoraj wywalczonym wicemistrzostwie spartakiady młodzieży. GRATULACJE!\nDZIŚ, W SAMO POŁUDNIE...\njak w filmie, przyjdźmy więc w środę na godz. 12:00 na iławską halę widowiskową obejrzeć walkę, tym razem o mistrzostwo Polski w siatkówce - z udziałem siatkarek iławskiego Zrywu-Woley.\nSIATKARKI NA PROGU OD MISTRZOWSTWA!\nDziś, wtorek 2. maja o godz. 18:30 reprezentacja naszego regionu, Warmii i Mazur, z udziałem iławskich zawodniczek (Żmudzińskiej, Polak i Eski), wywalczyły finał spartakiady. GRATULACJE!\nJutro, w środę, w samo południe, o godz. 12:00 czeka je bezpośrednia walka o złoto. PROSIMY, CAŁA IŁAWA Z NAMI!\nProfesor Przemysław Busse, kierownik Stacji Badania Wędrówek Ptaków w Przebendowie stwierdził w związku z zagrożeniem ptasią grypą: „Trzeba się jedynie wystrzegać kontaktu fizycznego z ptakami, które padły”. Sądziłam, że zoofile w Polsce wolą żywe ptaszki? Poza kaczuszkami, będącymi pod całkowitą ochroną.\nNostalgiczne przypomnienie. Na barykady ludu roboczy, czerwony sztandar do góry wznieś!\nProszę o wspomnienia z 1-majowych pochodów, jak na honorowej trybunie stali moi ukochani koledzy i znajomi: towarzysze Lech Żendarski, Rych Zabłotny, Mieciu Sowul. Oj to były czasy, oj były!\nSIATKARKI JESZCZE WYŻEJ - FINAŁOWA CZWÓRKA!\nDziś, wtorek 2. maja o godz. 10:46 reprezentacja naszego regionu, Warmii i Mazur, z udziałem zawodniczek Zryw-Woley (Żmudzińskiej, Polak i Eski), wywalczyły jak narazie półfinał spartakiady wynikiem 2:1. GRATULACJE!\nJeszcze dzisiaj, po południu, godz. 17:00 czeka je bezpośrednia walka o FINAŁ, kiedy ewentualnym zwycięstwem mogą zapewnić sobie srebrny medal.\nNA BARYKADY WIĘC LUDU ROBOCZY! CZEKAMY W HALI.\nDo wpisów 2538 i 2542.\nTo na pewno "Jego" ostatnie dni, ale wpadła też protegowana przez starostwo pani Ewa (do teraz nie miała kwalifikacji, dlatego obecny dyrektor niezgodnie z prawem, o czym pisał Kurier, trwał do tej pory). Ciekawe czy obejmie jego stanowisko i wtedy nic się nie zmieni. Może wszystko wyciszą?\nTo ciekawe (2538). Może to jego ostatnie dni "dyżurowania" placówce i pozwolił sobie na taki wybryk.\nCiekaw jestem, kto zapłaci mandat za prowadzenie bez kagańca pewnego buldoga na forum.\nPSY BEZ KAGAŃCA, TO PSY DO ODSTRZAŁU.\nKto zareaguje na psy prowadzone po lasach i po miejskich osiedlach bez kagańców. Straż czy policja? Jeśli nie, to będą odstrzały. Odchody równiez należą do właścicieli. Proszę o meldowanie do policji w tych sprawach. W tym mieście musi byc porządek, a jeśli nie, to obecna władza i radni przegrają wybory.\nSIATKARKI NA GÓRZE - FINAŁOWA ÓSEMKA!\nJutro, we wtorek 2. maja o godz. 9:30 reprezentacja naszego regionu, Warmii i Mazur, z udziałem zawodniczek Zryw-Woley, Żmudzińskiej i Polak, zagrają na hali mecz o finał MP Spartakiady z Hanysami, czyli z reprezentacją Śląska. GRATULACJĘ! PROSIMY O WSPARCIE DOPINGIEM.\nCzy ktoś coś wie na temat pobytu policji z alkomatem\nw Zespole Placówek Szkolno-Wychowawczych w Iławie przy ul. Kościuszki (szkoły nr 6). I wpadce na spożywaniu alkoholu w piątek 28.04. około godz. 14...?\nZwiązani z SLD szefowie Poczty Polskiej dogadali się z działaczem prawicy. Za 1,5 mln złotych z państwowej kasy mieli ocalić ich posady - pisze "Dziennik" w artykule "Łapówka za stołki". Gazeta próbuje odpowiedzieć na pytanie: jak uratować stanowiska w państwowej firmie po wyborach.\nW 2005 roku patentu na to szukali ludzie z SLD, którzy jeszcze do niedawna kierowali Pocztą Polską.\nDziennikarze "Dziennika" dotarli do wyników wewnętrznej kontroli na Poczcie. Dokumenty zawierają opis transakcji, która miała zapewnić utrzymanie posad szefom tej państwowej firmy - gdy już było pewne, że prawica zdobędzie władzę. Za obietnicę politycznej ochrony byli gotowi zapłacić gigantyczne pieniądze z państwowej kasy.\nOd 2002 roku pomiędzy Pocztą a Wiesławem Breńskim, działaczem PO (wcześniej ZChN) toczył się proces o bezprawne zwolnienie z pracy. Breński domagał się od Poczty wysokiego odszkodowania. Poczta nie chciała się zgodzić na wypłacenie 100 tys. zł zaległych poborów, ale tuż przed wyborami zmieniła zdanie. Dyrektorzy z SLD zaproponowali ugodę i zobowiązali się wypłacić Breńskiemu 1,5 mln zł.\nA teraz dygresja. Czy nie przypomina wam to czegoś z Iławy...?\nW ten świąteczny, rozwleczony weekend KURIER ukaże się wyjątkowo we wtorek 2 maja.\nPanie redaktorze Jarosławie Synowiec!\n19 kwietnia czytelnik „Kuriera” prosił o wyjaśnienie kim jest gminny radny Roman K. Jego zdaniem, list kobiety powinien zainteresować redakcję „Kuriera”. Czy coś wyjaśniliście, a jeśli nie, to dlaczego? Czy to nie jest ten Roman, o którym w gminie lubawskiej mówią:\n„Leży Roman pijany,\nLeży pod dzwonnicą.\nWychodzi mu pyrdel\nHe he, pozdrawiam całą redakcję.\nDo Anielki (2535).\nPraca nad tym tematem została rozpoczęta. Ku naszemu zaskoczeniu, temat jest bardzo ciekawy i rozwojowy, trącający nawet skandalem, a główni bohaterowie (jest ich kilku) wykazują dużą nerwowość i brak odporności na stres.\nPanie Jarku, Nowy  Pana nie pomawia, jak to Pan określił. On tylko napisał innymi słowami to, że redaktor naczelny jest odpowiedzialny za swoich redaktorów.\nDziękuję za przypomnienie, ale z pamięcią wszystko u mnie dobrze, a nawet jeszcze lepiej...\nMiłość do sosny\nZakochałem się w sośnie\nco rośnie samotnie\nna skraju wielkiego świata\ndo grobu za wczesnie\ntrwać przyszło choć chce się latać\ndaleko tu zewsząd\ni zewsząd tu blisko\nptak uwił gniazdo za nisko\nśpiew ciszy nie spłoszy\nbezdomna miłość za Wisłą\nDrzewa rąbią wokół nas. A ja czuję jakby mi płuca z piersi wyrywali i nie mam czym oddychać. Drzewa moje kochane, nie dam rady uratować was przed barbarzyńcami. Wszystkie w pójdziecie pod topór, kaci sami do was przyjdą, bo korzeniami tkwicie w Ziemi Iławskiej, a nieme, nawet krzykiem śmierci nie przywitacie. Koszą was wszedzie, nad Małym Jeziorakiem, przy drogach, takie zdrowe. Jakby wasz czas był skończony, a takie młode jesteście. Nawet córek i synów po sobie nie zostawiliście. Bez synów i córek to zagłada pokoleń. Wy się ostaniecie, ale nie bedzie nas. Bo natura taka, że kiedy robak zajada ptaka - nasza ziemia niczyja, pusta, bez krzaka.\nOooo! [odp. 2514]. Naczelny tupnął nogą.\nDZIEWCZYNY! Nie cieszcie się wadami urody waszych koleżanek. I nie martwcie się wadami urody waszej. Nie one tamują zapał seksualny waszych partnerów. Gdy jest zapał, wady mogą zostać niezauważone, mogą być wręcz zaletami, nie zamartwiajcie się nimi! Wiem co mówię. Mam doświadczenie!\nMam pytanie: kto tak "pięknie" pomalował fontannę w parku? Czy to ma być olejna imitacja marmuru, czy też kości słoniowej? Moim zdaniem teraz przypomina jakiś element szpitalnego wyposażenia, wnętrza z epoki Gierka. Mam tylko nadzieję, że to tak nie zostanie, chociaż obawiam się kolejnych zapędów naszego iławskiego upiększacza. Może władze naszego miasta powinny zlecać takie prace osobom bardziej kompetentnym?\nStrona [ poprzednia 1 2 3 ... 173 174 175 ... 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 ... 362 363 364 następna ] z 364


Artykuły z tagiem: dom\nTani w budowie i komfortowy dom dla rodziny! Poznaj 5 sprawdzonych projektów\nGotowe projekty domów - domy parterowe, energooszczędne - nowoczesne plany dla Ciebie\nPlaga mrówek w domu. Co z nimi zrobić?\nDiecezja tarnowska pomoże poszkodowanym przez trąbę powietrzną 4 lipca Caritas Diecezji Tarnowskiej będzie zbierać przy kościołach ofiary pieniężne, by dofinansowywać zakup materiałów budowlanych potrzebnych do naprawy lub wymiany dachów. Wsparcie trafi do mieszkańców Librantowej i Koniuszowej niedaleko Nowego Sącza, gdzie przeszła trąba powietrzna. (...)\nRegion. Dach zapadł się do budynku Wczoraj w godzinach popołudniowych dyżurny tarnowskiej komendy policji został powiadomiony o katastrofie budowlanej niedaleko Zakliczyna. Świadkowie powiadomili, że drewniana konstrukcja dachu pokrytego ceramiczną dachówką zawaliła się do środka budynku. (...)\nWłamywali się do nowo budowanych domów Mieleccy policjanci zatrzymali trzy osoby podejrzane o włamanie do nowo wybudowanego domu na ulicy Wanatowicza w Mielcu. Jak ustalili, zatrzymani nie byli w złodziejskim fachu nowicjuszami. Funkcjonariusze odzyskali część skradzionych przedmiotów, które trafiły już do rąk właściciela. (...)\nBudujesz dom? Wybierz okna z Krakowa Firma oferująca okna z montażem, powinna wykazać się profesjonalizmem i jakością obsługi klienta już od samego początku, czyli od etapu wyceny prac. Cennik okien z Krakowa bywa bardzo zróżnicowany- każda firma działa we własnym stylu, swoimi metodami, z udziałem takich (...)\nWłamywacz z Radomyśla zatrzymany 46-letni radomyślanin został zatrzymany za włamania do niezamieszkanych domów i kradzieże elementów pieców żeliwnych, które później sprzedawał na złomie. Mężczyzna przyznał się do popełnienia przestępstwa. (...)


Czujka temperatury TD-1 SATEL - AVAL\nCzujka temperatury TD-1 SATEL\nCzujka temperatury TD-1 może obsłużyć dwa niezależne czujniki: wbudowany w czujk oraz podłączany z zewnątz. Czujka dokonuje pomiaru w zakresie od -35°C do +60°C, monitoruje przekroczenie dwóch progów mierzonego parametru (minimalnego i maksymalnego). Może również informować o zbyt szybkich zmianach temperatury.\nNa obudowie czujki umieszczono trzy przyciski umożliwiające programowanie urządzenia. Jest tak także czterocyfrowy wyświetlacz LCD, na którym wskazywana jest aktualna temperatura otoczenia oraz wartość odczytywana z sondy zewnętrznej. Wyświetlacz może również pokazywać komunikaty błędów.\nCzujka temperatury TD-1 Satel ma wbudowany przetwornik piezoelektryczny do sygnalizacji dźwiękowej. Ma dwa programowalne wyjścia przekaźnikowe, które mogą być stosowane do komunikacji z centralą alarmową lub do sterowania innym urządzeniem.\n• programowanie progów i gradientu temperatury\n• możliwość pracy w dwóch trybach (funkcja oszczędności)\n• możliwość podłączenia zewnętrznej sondy temperatury\n• dwa wyjścia przekaźnikowe do sterowania urządzeniami zewnętrznymi\n• Napięcie zasilania (±15%) 12V DC\n• Wymiary obudowy 48x78x18mm\n• Zakres temperatur pracy -35…+60st.C\n• Pobór prądu w stanie gotowości 15 ±20% mA\n• Masa 108g\n• Dopuszczalne obciążenie styków przekaźnika (rezystancyjne) 1A/30V DC\nNazwa produktu: Czujka temperatury TD-1 SATEL\nKod produktu: W1-7411\nCena detal netto: 199,00\nCena detal brutto: 244,77


Podczas spotkania z arcybiskupem postawiliśmy tylko jeden warunek: by pielgrzymka była przygotowywana wspólnie z kościołami różnych wyznań z okolicy Saint Louis. Całkowicie się z nami zgodził. Reakcja innych kościołów była bardzo pozytywna. Wsparło nas kilku bardzo zaangażowanych przywódców kościołów afroamerykańskich, między innymi ks. Starsky Wilson, który był współprzewodniczącym Komisji ds. Ferguson, powołanej po zamieszkach w tym mieście. Patrząc na niego, trudno nie pomyśleć o pragnieniu Brata Rogera, by połączyć „walkę i kontemplację”. Ks. Wilson nadaje na tych samych falach, jak zresztą wiele innych spotkanych tam osób, co widać na filmie z materiałami informacyjnymi o spotkaniu [https://vimeo.com/190095103].\nDwa razy spędziliśmy miesiąc w Saint Louis: po raz pierwszy w marcu 2016 r., kiedy staraliśmy się po prostu słuchać i rozumieć. Zapoznaliśmy się z różnymi sytuacjami, odwiedzając biedną i zaniedbaną północną część miasta, jak i bardziej zamożne dzielnice. Gdy powróciliśmy tam we wrześniu, zdecydowaliśmy, że zamiast mówić o przygotowaniu do pielgrzymki zaufania w maju 2017, lepiej od razu zacząć żyć duchem pielgrzymki. Stąd wziął się pomysł, by między wrześniem a majem organizować „wieczory zaufania”. Podczas tych wieczorów uczestnicy biorą najpierw udział w 45-minutowej modlitwie. Następnie odbywa się projekcja filmu z materiałami informacyjnymi, po czym wszyscy rozchodzą się do małych grup, by porozmawiać. Zanim rozpocznie się rozmowa, w każdej grupie odczytywany jest na głos tekst, który wyjaśnia, na czym polega duch takiego spotkania. Chcemy włączyć również tych, którzy nigdy nie uczestniczyli w tego rodzaju wymianie myśli, ważne jest więc, by pomóc sobie nawzajem w zaakceptowaniu faktu, że czasem czujemy się niezręcznie, bezradnie lub niekomfortowo wobec nieznanej sytuacji. Chodzi też o to, by zechcieć otworzyć oczy na rzeczywistość, zamiast zamykać się we własnym świecie. Każdego miesiąca publikujemy pytania na stronie internetowej [http://www.pilgrimageoftruststl.com], by ułatwić rozmowę w grupach.\nGospodarzem weekendowego spotkania będzie Jezuicki Uniwersytet Saint Louis. Planujemy wspólne modlitwy, spotkania tematyczne i rozmowy w małych grupach. Zgłoszenia można dokonać online [http://www.pilgrimageoftruststl.com]. Mamy nadzieję, że uda nam się znaleźć rodziny, które przyjmą osoby przyjeżdżające spoza regionu. W niedzielę 28 maja po południu pielgrzymka nabierze bardziej dosłownego charakteru: wraz z ludźmi reprezentującymi różne pokolenia i różne środowiska przejdziemy przez miasto.\nNiedawne akty wandalizmu na cmentarzu żydowskim w Saint Louis wywołały w USA zdumiewające reakcje: muzułmanie zorganizowali zbiórkę pieniędzy, gromadząc znaczne sumy na naprawę szkód, chrześcijanie wszystkich wyznań przyszli posprzątać cmentarz. Dziennikarz piszący dla czołowej gazety lokalnej [http://www.stltoday.com/news/local/columns/tony-messenger/messenger-unity-sparked-by-jewish-cemetery-vandalism-sets-stage-for/article_86d17247-ebd8-5b96-9164-e3a6108ca054.html] powiązał te działania z naszą pielgrzymką.\nPrinted from: https://www.taize.fr/pl_article21761.html - 18 May 2021


ucieczka z D-6\nśmierć chemika przed otwarciem komory\nzniszczenie monitora przy używaniu przez chemika\nupływ czasu (0:30)\nNazwa tego rozdziału, jak i samego bunkra nawiązuje do znaku drogowego D-6 przejście dla pieszych.\nNajemnicy, którzy zabijają jednego z chemików, a następnie uciekają, są nieśmiertelni.\nJeżeli gracz zniszczy monitor służący do odkażania komory przed uwolnieniem chemika , to ten i tak będzie w stanie go użyć. Jest to niedopatrzenie twórców gry.\nJeśli gracz zniszczy monitor w momencie, gdy chemik z niego korzysta, ten ucieknie, a misja skończy się niepowodzeniem.\nPayne określił kod 665 jako "bliskiego Sąsiada Bestii". Poza tym, to sformułowanie pojawiło się także w drugiej części gry, kiedy to Max potrzebował kodu do drzwi na siódmym piętrze, który brzmiał 667. Kod w ten sam sposób określił Ed.\nJeżeli gracz nie zdąży uciec z D-6 przed upływem czasu, to nie pojawi się przerywnik ukazujący zniszczenie bunkra , tylko ekran stanie się biały i będzie słychać charakterystyczne dla wybuchu dźwięki. Potem gra zostanie ponownie wczytana.


Jak zwiększyć odporność organizmu, aby przez cały rok cieszyć się dobrym zdrowiem i samopoczuciem? - Szafa urwisa\nJak zwiększyć odporność organizmu, aby przez cały rok cieszyć się dobrym zdrowiem i samopoczuciem?\nNaturalna odporność organizmu jest niezwykle ważna dla jego prawidłowego funkcjonowania. To właśnie ona chroni nas przed częstymi chorobami, przeziębieniami, nadmiernym stresem, brakiem równowagi psychicznej czy brakiem koncentracji. Energia jest nam potrzebna do życia, wykonywania wszelkiego rodzaju czynności i po prostu dobrego samopoczucia. Dlatego jeśli z różnych przyczyn odporność organizmu słabnie, stajemy się bardziej narażeni. Jej wzmacnianie jest więc kluczem do dobrego zdrowia i samopoczucia – jest to szczególnie ważne jesienią i zimą, a także w okresach przejściowych pomiędzy wszystkimi porami roku, gdzie zmieniająca się pogoda może nas dodatkowo osłabić. Zatem jak zwiększyć odporność organizmu? Czy warto przyjmować suplementy na odporność?\nJak zwiększyć odporność organizmu w naturalny sposób?\nIstnieje wiele sposobów, które przynajmniej w niewielkim stopniu pomogą nam wzmocnić odporność organizmu. Przykładowo można dosyć często spożywać cytrusy, takie jak pomarańcze, grejpfruty czy cytryny, które są bogate w witaminę C, która znana jest ze swoich wzmacniających właściwości. Korzystny wpływ na naszą odporność będzie miał również czosnek, imbir oraz cebula, które dzięki swoim właściwościom bakteriobójczym pomogą nam zachować dobre zdrowie. Niektórzy polecają również miód i cynamon. Jednak w okresie jesienno-zimowym może się okazać, że te sposoby będą za mało skuteczne.\nSuplementy na odporność na bazie naturalnych składników\nJeśli więc chcemy cieszyć się dobrym zdrowiem, warto wybrać suplementy na odporność, takie jak między innymi Flavon. Bazuje on na naturalnych składnikach, takich jak owoce, warzywa i zioła. Odpowiednie połączenie skondensowanych i najlepszych substancji pomoże nam cieszyć się dobrym zdrowiem i samopoczuciem, ponieważ nasza odporność będzie właściwie wzmacniana. Co ważne, jest również łatwy i przyjemny w zażywaniu, a do tego smaczny. Dzięki temu zarówno dzieci, jak i dorośli chętnie go przyjmują.\nWięcej informacji na temat wzmocnienia odporności – https://superflavon.eu/odpornosc\nPoprzedni wpisPoprzedni Czy warto zainwestować w fotelik Maxi Cosi Cabriofix? Czyli jaki powinien być fotelik samochodowy dla noworodka\nNastępny wpisNastępny Jak ubrać się na wesele zimą?\nMeble w pokoju dziecka – dlaczego komoda będzie potrzebna?\nCzy warto zainwestować w fotelik Maxi Cosi Cabriofix? Czyli jaki powinien być fotelik samochodowy dla noworodka


Prawdziwa Historia Twierdzy - Misja VI - Stronghold.Net.pl\nMisja 6: Propozycja Szczura\nPo ostatnich wydarzeniach lord Wełnowór był na mnie wściekły, lecz sir Długoręka zaraz zaczął mnie bronić. Wełnowór pokłócił się poważnie z Długoręką, aż nagle... wpadł posłaniec w pomarańczowych barwach! - czyli Szczura!!! Po przeczytaniu listu Sir Długoręka krążył przy kominku, a Lord Wełnowór zarządził, by pojechać na rokowania.\nDługoręka przypomniał, że mój tata zginął podobnie, lecz to na niego nie zadziałało. W końcu przyjaciel mego ojca ustąpił.\nRano pojechaliśmy w wyznaczone miejsce. Rozbiliśmy mały obóz w kanionie skalnym- miejscu wyznaczonym przez de Puce'a. Wełnowór nie chciał wysyłać zbrojnych, lecz Sir Długoręka tak postąpił. Wysłaliśmy moich doborowych i patrzyliśmy na okropny widok. Szczur stał na skale, a na innych jego łucznicy! Nasi zaczęli desperacki atak, lecz zakończył się klęską naszego wojska. Moi łucznicy towarzyszący mi niemal od początku zginęli.\nSir Długoręka chciał niemal zamordować Wełnowora, lecz go powstrzymałem. Nie czas na rzeź własnych ludzi- gotujmy się do obrony!\nDługoręka wysłał posłańca do swego zamku by wysłano murarzy. Ci wkrótce przybyli i zaczęliśmy budowę nowej fortecy- nie drewnianej- o nie! Szczur ponoć - jak twierdzą nasi szpiedzy- zaczął masową produkcję broni i w naszym kierunku zmiesza świetnie wyszkolona armia(jak na nasze obecne możliwości militarne).\nPo wybudowaniu donżonu(czyli siedziba- wieża- przyp. autora). Potem spichlerz i zaczęliśmy wydobywać kamień. Kamieniarze w pocie czoła wydobywali w kamieniołomach najleoszy kamień, potem wół ciągnął go do składu, a murarze budowali mur wedle moich planów (po rozmowie z architektami obu władców).\nOczywiście nie zapomniałem o drewnie i drwale w tym samym czasie wyrąbywali okoliczne drzewa. Później zająłem się żywnością. Zamek rósł w oczach. Był o wiele piękniejszy niż ten, który dotychczas powstawał z rąk mych ludzi i ludzi Lorda Wełnowora i Długoręki. Potem trzeba bło obsadzić łuczników- bo nie tylko mury chronią zamek! Bez żołnierzy najtrwalsze mury padną, więc łuki powstawały błyskawicznie. Przy pierwszym ataku moi wyszkoleni łucznicy z okolicznej ludności nie pozwolili nawet podejść żołdakom Szczura. Dzielnie broniliśmy się przed każdym atakiem.\nNajgorzej było dopiero przed nami. Nie tyle drabiny oblężnicze sprawiały problemy, co katapulty. Mimo, iż już stanęliśmy z nimi w szranki, tym razem byłą to większa armia i moi ludzie, aż z siedziby miotali strzały, bo się bali pocisków lecących na mury. Jednak nawet gdy przerwano fragment muru moi łucznicy unicestwaili każdego adwersarza, a i katapulty zostały zniszczone po zakończonym oblężeniu...


Ponad miesiąc temu odeszła od nas Ania. Kochała róże...Gdybym chciał odpowiedzieć na pytanie kim dla mnie była Ania, przychodzi mi do głowy metafora czegoś bardzo solidnego o mocnych i niezachwianych podstawach, ale równocześnie czegoś niezwykle ulotnego, eterycznego i duchowego. Takie połączenie dwóch pozornych sprzeczności w jednej Niezwykłej Kobiecie.\nMajorka, coroczne spotkanie trenerów ICC. Staliśmy na tarasie patrząc na morze i zastanawialiśmy się nad przyszłością ICC w Polsce. Ania powiedziała: "Chciałabym pracować dla organizacji, której myślą przewodnią jest hasło, zmieniając siebie, zmieniasz świat". Tak zostało do dziś i pewnie będzie po wsze czasy. Ania w swoim życiu robiła dużo, aby ta myśl się materializowała także w Jej życiu.\nZamość, ulica Kamienna. Wiele razy pakowałem mojego psa i razem jechaliśmy w to magiczne miejsce. Pamiętam jak wielokrotnie w oparach dymu papierosowego, oj to było wiele lat temu, rozmawialiśmy o życiu. Nie wiem skąd, ale na ten temat Ania wiedziała dużo, bardzo dużo. Kiedy zastanawiam się skąd to jedyna odpowiedź, która mi się pojawia to Mądrość. Byliśmy tam też z Kasią, moją żoną w dniu pogrzebu już chyba po ostatni raz.\nGdzieś pod Łodzią. Wiele lat temu znalazłem się w niezłych tarapatach. Trudno mi było znaleźć sensowne rozwiązanie i jeszcze się ogarnąć emocjonalnie. Ania mówiąc językiem Mądrości pozwalała mi znaleźć drogę i jeszcze poczuć ulgę. Poświęcała długie godziny kiedy potrzebowałem wsparcia. To także kształtowało mnie jako człowieka. Chyba niewiele osób tak dziś potrafi, bezinteresownie i z oddaniem.\nZielonka, hotel U Pietrzaków przerwa obiadowa na szkoleniu. Właśnie wylądowałem na Okęciu po szkoleniu trenerskim z Brazylii. Wróciłem już jako trener ICC i zamiast pojechać do domu chciałem opowiedzieć podzielić się wrażeniami. Pamiętam jak staliśmy we trójkę i widziałem u Ani radość. Dziękuję...\nDwórzno, spacer z Ciapą do lasu. Wiejska droga, wokół pola i tak sobie szliśmy rozmawiając o Niej o mnie i o życiu. To było miejsce, które Ania kochała, wydaje mi się, że z wzajemnością. Często powtarzała, że kiedy skręca z asfaltu do lasu to jakby mijała jakąś tajemniczą barierę wjeżdżając do magicznej krainy gdzie mieszkała.\nDwórzno kuchnia, wczesny wieczór, było już ciemno. Ania siedzi na podłodze, jest jeszcze kilka osób. Rozmawiamy, żartujemy, śmiejemy się. Ania się śmieje, już nie pamiętam z czego, nie pamiętam o czym rozmawialiśmy, pamiętam tylko ten śmiech. Taka Aniu zostaniesz w mojej pamięci...\nAniu, często powtarzałaś opowiadając o róży. Człowiek jest aniołem z jednym skrzydłem, może latać tylko kiedy obejmuje drugiego człowieka. Żegnaj Aniu.


Kemba Walker trafił do szpitala w trakcie meczu Denver Nuggets - Boston Celtics - NBA | Eurosport w TVN24\nPechowe zderzenie z kolegą. Koszykarz NBA na noszach opuścił parkiet\n23 listopada 2019, 12:56\nKemba Walker jest liderem Boston Celtics Foto: Ron Chenoy/Reuters/Forum | Video: Getty Images\nGroźne sceny w meczu ligi NBA. Zawodnik Boston Celtics Kemba Walker trafił do szpitala po tym, jak wpadł na kolegę z zespołu.\nWszystko działo się w drugiej kwarcie piątkowego spotkania Denver Nuggets - Boston Celtics. Walker próbował przechwycić piłkę, ale zderzył się z Semi Ojeleyem. Lider ekipy gości upadł, gra została przerwana, a na boisku natychmiast pojawiły się służby medyczne.\nThis is the play where Kemba Walker was injured. ( @NBCSCeltics) pic.twitter.com/sF1LTYAUoE\nWalker na noszach opuścił parkiet i trafił do szpitala. Klub poinformował, że zdiagnozowano u niego objawy wstrząśnienia mózgu. W kolejnym komunikacie podano, że zawodnik po badaniach został wypuszczony i mógł wrócić do Bostonu.\nMecz zakończył się zwycięstwem Denver Nuggets 96:92.\nClippers lepsi od Rakiet\nPolak w składzie legendarnego zespołu. "Marzyłem o tym"\nSkład znanej na...\nZ kolei w spotkaniu "na szczycie" Los Angeles Clippers wygrali z Houston Rockets 122:119. Gospodarze zapewnili sobie zwycięstwo dopiero w końcówce. Na dwie minuty przed ostatnią syreną goście prowadzili już nawet 117:112. Wtedy trener gospodarzy Doc Rivers poprosił o czas. Uspokoił gorące nastroje, dodał zawodnikom otuchy. Podziałało, bo po wyjściu na parkiet Paul George i Lou Williams dwa razy trafili za trzy punkty i na 30 sekund przed końcem gospodarze objęli prowadzenie 118:117.\nKolejne punkty dla ekipy z Los Angeles zdobył Paul George. Ostatecznie gospodarze wygrali 122:119. Najwięcej punktów (26) uzyskał Lou Williams, o dwa mniej zanotował Kawhi Leonard. Clippers triumfowali dziesiąty raz przed własnymi kibicami w jedenastym dotychczasowym spotkaniu. W zespole z Houston najlepiej wypadł James Harden - 37 pkt. Miał także osiem zbiórek i 12 asyst.\nTym razem zawiódł Russell Westbrook, choć zapisał na swoim koncie 22 pkt. Pod koniec meczu fatalnie spudłował, generalnie był nieskuteczny, trafił tylko 9 razy na 22 próby. Rakiety zanotowały piątą porażkę w sezonie, a czwartą w meczu wyjazdowym.\nDoncić oklaskiwany przez szefa\nPo raz kolejny błyszczał na parkiecie Słoweniec Luka Doncić z Dallas Mavericks. Jego zespół wygrał u siebie wysoko z Cleveland Cavaliers 143:101. To czwarte z rzędu zwycięstwo zespołu z Dallas. 20-letni Doncić przebywał na parkiecie przez 28 minut, w tym czasie zdobył 30 pkt., miał siedem zbiórek oraz 14 asyst. Mecz oglądał z trybun właściciel klubu Mark Cuban, który kilka razy wstawał i bił zawodnikowi brawa.\n@luka7doncic becomes the youngest player in @NBAHistory to record 3 consecutive 30-point, 10-assist games! #MFFLpic.twitter.com/2VdLYtam1x\nPhiladelphia 76ers wygrali z San Antonio Spurs 115:104. To była na ich parkiecie szósta z rzędu wygrana, natomiast ekipa z San Antonio prowadzona przez Gregga Popovicha poniosła już ósmą z rzędu porażkę. Najlepiej w zespole gospodarzy wypadł Tobias Harris - 26 pkt., w ekipie gości DeMar DeRozan - 29.\nWyniki piątkowych meczów ligi NBA:\nDetroit Pistons - Atlanta Hawks 128:103\nChicago Bulls - Miami Heat 108:116\nPhiladelphia 76ers - San Antonio Spurs 115:104\nAutor: kz\_kwoj / Źródło: eurosport.pl, cbssports.com, PAP