No Control: 2014\nSzczerze, to nawet się nie spodziewałam kolejnej nominacji. Ale dziękuję Princess Malik z bloga https://hope-nadzieja-umiera-ostatnia.blogspot.com .\nHm... Ze mną to jest tak, że jak mi się max spieszy to 10 - 15 minut. A jak mi się nie spieszy, to ok 30 min.\n2. Jak często słuchasz muzyki.\nBardzo często ;-)\nW każdej wolnej chwili gdy nie mam czym się zająć w autobusie.\n3. Masz jakieś uzależnienia?\nTak jestem uzależniona od One Direction ;-()\nA tak na serio to nie.\n4. Od jak dawna jesteś w fandomie [Directioners] ( o ile jesteś)?\nA i owszem, jestem.\nJakoś trzy lata będzie w sierpniu...\n5. Jak często chodzisz na zakupy ( ubrania, kosmetyki i inne) ?\nHm... Jakoś się głębiej nad tym nie zastanawiam. Potrzebuję to idę.\n8. W jakich jeszcze fandomach jesteś?\nMoże fandomach to nie, ale lubię Taylor Swift, Rixton, Aronchupa, Kwiatkowskiego Dawida eż lubię.\nZapach nowo kupionej przeze mnie książki...\nWg żadne perfumy się z tym nie równają.\nHm... Na pewno z wolnym od praktyk, tak to pierwsze przyszło mi do głowy. Ale też mogę więcej czasu spędzić z rodziną a jest ona trochę sporawa.\nMam, młodszą siostrę.13 lat ma ten łobuz ;-)\n1. Co zachęciło cię do pisania bloga?\n3.Jak i kiedy zaczęłaś swoją przygode z One Direction.\n5.W jakim mieście mieszkasz?\n6.Ulubiony członek 1D?\n7.Dlaczego właśnie on?\n8. W jakim kraju mogłabyś żyć poza Polską?\n9.Jakiego miesiąca nie lubisz?\n10.Co zmieniłabyś w swoim życiu?\n11.Co byś zrobiła, gdybyś spotkała swojego idola?\nNo to mamy to.\nCo do rozdziału to nie wiem czy jeszcze zdąrzę w starym roku, czy już w nowym go dodać.\nDziękuję wam kochani za 265 wyświetleń w niedzielę, 28 grudnia!!!!!\nAutor: EvaTommo19 o 18:04 7 komentarzy:\nPodjechaliśmy pod ogromny obiekt. Dopiero teraz się skapnęłam, że jesteśmy na stadionie. Louis prowadząc mnie przy sobie, przywitał się z ochroną i weszliśmy do szatni. Skąd wiem, że do szatni? Było napisane.\n-Tomlinson!- usłyszałam jakiś męski głos a po chwili przed nami pojawił się dość wysoki, dobrze zbudowany i przystojny chłopak w mniej więcej wieku Lou.\n-Cześć stary- powiedział Louis i przywitali się po męsku.\n-A co To za ślicznotka?- nieznajomy zilustrował mnie wzrokiem z góry na dół dwa razy.\n-To moja dziewczyna- chłopak objął mnie znacząco, przyciągając do siebie. -Ewa- wyciągnęłam do niego rękę w geście przywitania.\n-Rocky- ujął moją dłoń i ucałował jej wierzch. Ah, jaki gentelmen!\n-Dobra Rocky, przyszliśmy tu na mecz a nie na twoje podrywanie mojej dziewczyny- Louis odsunął mnie od niego.\n-Więc chodź się przebrać- powiedział do niego ten cały Rocky ale nie spuszczał ze mnie wzroku.\n-Poczekaj tu na mnie, ok?- zwrócił się do mnie Louis, na co pokiwałam głową na zgodę. Pocałował mnie przelotnie w usta i poszedł za swoim kolegą. Zorientowałam jakąś ławeczkę i na niej postanowiłam poczekać na mojego księcia.\nRocky. Pff! On mnie ewidentnie podrywał! Dobrze, że Louis jakoś zareagował, bo pewnie na pocałowaniu dłoni by się nie skończyło...\nPo kilku minutach drzwi ponownie się otworzyły i pojawił się w nich pierwszy Louis w swoich tradycyjnych barwach.\nWstałam a ten wziął mnie za rękę i szliśmy tak przez korytarz. Szczerze, to nawet zapomniałam o tym, że jest z nami Rocky, póki się nie odezwał. Do mnie.\n-Po co ci to wiedzieć?- wszyscy którzy mnie znają, wiedzą, że nie jestem wylewna do spowiadania się nieznajomym.\n-A tak. Ciekawy jestem.\n-Nie chce mi się z tobą gadać- aż mi się śmiać zachciało z samej siebie jak to powiedziałam. Ale Louis się niw chamował. Śmiał się w najlepsze.\n-Rany, co ci szkodzi powiedzieć?- ja pierdole, jaki on jest upierdliwy i nachalny! Louis, zrób coś!\n-Rocky, daj już spokój, tak?\n-Dobra, dobra- mruknął tamten.\n-Kto jeszcze z nami gra?- zmienił temat mój piłkarz.\n-Thomson, Freddy, Alec i George.\n-Aha, to będzie fajnie.\n-A co ja będę tutaj robić?- wtrąciłam się.\n-Będziesz mi kibicować- odpowiedział Louis.\nWyszliśmy na boisko. Louis odprowadził mnie na trybuny i na odchodne jeszcze powiedział:\n-Trzymam trzymam- pocałował mnie namiętnie. Spojrzał mi jeszcze w oczy i pobiegł do drużyny. Usiadłam gdzieś na miejscu wysoko, by mieć lepszy widok. Rozejrzałam się po obiekcie. Rajuśku, ogromne miejsce. Szczerze, nigdy nie byłam na żadnym stadionie. Nawet na narodowym w Warszawie. Niedaleko mnie zobaczyłam kilka dziewczyn. Piszczały, tylko nie wiem na co. Na to, że był tu Louis Tomlinson, czy na to, że było tu dwunastu przystojnych facetów... Okej.\nDo tej pory wiem, że zieloni czyli drużyna szczeliła cztery bramki z czego Louis trzy a czerwoni dwa. Tyle wiem.\n-Przepraszam?- usłyszałam za sobą głos dziewczyny. Odwróciłam się i zobaczyłam dziewczynę w mniej więcej moim wieku.\n-Mogę... Mogę zrobić sobie z tobą zdjęcie?- aż mnie zatkało. No serio. Ze mną? A kim ja jestem?\n-Yyy... Jasne- dziewczyna usiadła obok mnie na krzesełku i po chwili pstryknęła trzy fotki.\n-Dzięki, jestem Mercy- wyciągnęła do mnie dłoń, którą po chwili chwyciłam.\n-Wiem- a jakże. -Lubię ciebie i Louisa. Świetnie do siebie pasujecie i w ogóle- powiedziała z uśmiechem.\n-Powiedz mi, naprawdę go kochasz czy tylko udajecie.- zapytała cicho.\n-Jasne, że go kocham.\n-A to dobrze. Macie moje błogosławieństwo.\nZaśmiałam się z jej słów a ona zaraz po mnie.\n-Sama tu jesteś?- zapytałam gdy się już uspokoiłyśmy.\n-Tak... Wolę sama tu być. Wtedy mogę pokazywać co czuję. Na pierwszy koncert przyjechałam z mamą cztery lata temu. Musiałam być poważna i w ogóle przez co omnęło mnie kilka atrakcji po koncercie... Ale teraz jeżdżę sama.\n-Kiedy skończą grać?- spojrzała na boisko.\n-Sama nie wiem..-Mogę z tobą poczekać na Louisa? Chcłabym zrobić z nim zdjęcie i w ogóle...\nTak oto przegadałyśmy jeszcze pół godziny. Mercy okazała się bardzo fajną dziewczyną. Gracze zdążyli wejść do szatni i się przebrać. Ja z Mercy postanowiłyśmy poczekać na Louisa na korzytarzu, w tym samym miejscu gdzie ja czekałam na niego jakieś dwie godziny temu. Oczywiście nie obyło się bez pytania ochrony kim jest Mercy i co ona robi na terenie dla ' nieupoważnionych ' powiedziałam, że to moja siostra. Przepuścili nas.\n-Idzie- szepnęła do mnie podekscytowana, gdy zza rogu pojawił się Louis.\n-Tylko spokojnie- odpowiedziałam.\n-Już jestem- powiedział do mnie. Podszedł do nas i spojrzał przez moment na dziewczynę. Ta wystąpiła krok do przodu i zapytała:\n-Mogłabym zrobić sobie z tobą zdjęcie?\n-Jasne- posłał jej ten zajebisty uśmiech od którego to zawsze mięknie mi serce i kolana. Chłopak objął ją a ja stanęłam sobie gdzieś z boku, żeby im nie przeszkadzać.\n-Ewa chodź- zawołała mnie. Podeszłam do niej z jednej strony i po chwili zdjęcia były gotowe. -Mogę jeszcze autograf?\n- Możesz- wziął od niej marker i podpisał koszulkę na której dziewczyna miała podpisy reszty chłopaków. Pełen szacun dla niej.\n-Dzięki bardzo!- przytuliła go a potem mnie, po czym żegnając się z nami poszła do wyjścia.\n-To było coś- nadal staliśmy w tym samym miejscu.\n-Szkoda tylko, że nie wszystkie fanki są takie jak ta- powiedział. Przerzucił prawe ramię przez moje barki i w ten oto sposób idziemy do wyjścia.\n-Teraz do domu?- zapytałam.\n-Wiesz co ci powiem?- spojrzałam na niego.\n-Świetnie strzelasz gole- lekko się uśmiechnęłam.\n-Nie tylko to umiem robić świetnie.\n( Może w tym momencie to zbędna perspektywa, ale na przyszłość przydatna )\nWszedłem do domu. W sumie teraz albo nigdy. Nawet trochę żałuję, że po drodze nie znalazłem jakiejś pełnej butelki alkoholu. Poszłoby łatwej. Ale nie mogę się teraz wycofać, coś sobie obiecałem i to zrobię.\nZdjąłem płaszcz i buty po czym wszedkem do kuchni, bo tam właśnie spodziewałem się mojego skarba.\n-Marl-Marlena? Możem porozmawiać?- zobaczyłem ją stojącą przy otwartej lodówce. Po chwili mocno ją zatrzasnęła. Aż drgnąłem.\n-Oczywiście. My nawet musimy- przeszła do salonu i usiadła na kanapie a ja stanąłem przed nią. Najqyżej szybciej dostanę w pysk. -Zamierzałeś mi w ogóle powiedzieć?\n-Ale...- przeraziłem się i to po całości. Stałem tam jak jakiś posąg i nie wiedziałem co zrobić. Skąd ona wie? Ewa jej pewnie powiedziała. -Skąd wiesz? Ewa ci powiedziała?\n-A i owszem. Musiałyśmy się z telewizji dowiedzieć?!\n-Ale... Ja chciałem ci powiedzieć... Tylko to samo tak wyszło. To tak szybko zleciało...- chyba zaczynam się plątać.\n-Szybko co?-zaśmiała się. -Zamierzaliście powiedzieć nam o tym na Mikołajki czy jako prezent pod choinkę?\n-Harry proszę cię. Nie wiem jakim cudem mogliście zapomnieć powiedzieć nam, że jutro jest gala i promocja płyty?!- powiedziała na jednym wydechu.\n-Co?- zdziwiłem się. To o płytę jej chodzi! Boże kamień z serca.\n-Przepraszam, że ci nie powiedziałem o tym. Ale jest ważniejsza sprawa niż płyta, piosenka i jakaś gala- usiadłem i złapałem ją za ręce by spojrzała na mnie.\n-Harry, czemu ty tak na mnie patrzysz?\n-Bo... Widzisz kochanie...- zacząłem.-Jest taka sytuacja, że byłem teraz u Paula.\n-Onpowiedziałżemuszęmiećinnądziewczynęaciebiezostawić- powiedziałem szybko. Może nie zrozumiała co powiedziałem?\nWyrwała dłonie z moich i wstała.\nA jednak zrozumiała...\n-Musimy się rozstać- przełknąłem głośno ślinę.\n-Wiem, co powiedziałeś. Ale... Dlaczego?\nSpojrzałem na nią i w jej oczach widziałem ból i majaczące łzy. Wstałem i przytuliłem ją mocno. Ona równie mocno objęła mnie w pasie.\n-Według niego nasz związek jest za długi jak na mnie i po prostu muszę mieć inną, wiesz?- przetarłem jej mokre policzki patrząc jej w oczy. Sam pociągnąłem nosem.\n-Tylko dwa... Damy radę...- powiedziała, spojrzałem na nią znów. Łzy lały jej się strumieniami po policzkach. A mnie zamajaczyły w oczach.\n-Nie płacz- potarłem jej ramiona a potem ją przytulilem. W odpowiedzi pociągnęła nosem i wtuliła się we mnie. -Bo ja też będę płakał- odsunąłem ją od siebie na moment by na nią spojrzeć. Uśmiechała się lekko na moje słowa. -No już cii... Wiesz co?\n-Hm?- znów się we mnie wtuliła. Dobry znak.\n-Zapamiętajny te dwa tygodnie jak najlepiej, co?\n-Czyli?- spojrzała na mnie zaciekawiona.\n-Spędźmy je razem.\nNo to mamy to!!\nJuż nie wiem co mam pisać w tej notce pod rozdziałem... W końcu dojdzie do tego, że nic nie napiszę...;-)\nAle jedno wam powiem co zawsze w jakiś sposób będę wam mówić.\nKocham was za to że ze mną jesteście, za komentarze, których nie jest dużo a dają takiego KOPA!\nAż chce mi się usiąść i coś napisać.\nGdy czasem mam chwilę zwątpienia to wchodzę sobie tutaj, czytam komentarze pod rozdziałami i od razu jest lepiej!\nDziękuję za 103 wejścia dziś! Świetny wynik.\nCałuśne całusy dla was przesyłam!\nAutor: EvaTommo19 o 18:10 5 komentarzy:\n-Napijecie się czegoś?- zapytał Paul, prowadząc nas do salonu.\n-Nie, nie- odpowiedzieliśmy zgodnie.\n-Więc co was do mnie sprowadza?- usiedliśmy na kanapie. Ja bym sobie postał, bo mnie nerwy roznoszą, ale Zayn patrzał na mnie tak, że wolałem jednak przysiąść.-Co żeście zmalowali?\n-To nie my tym razem- odezwał się Zayn.\n-Co ty zmalowałeś Paul- powiedział spokojnie mulat. Kurwa, on mu powie. On nie może się dowiedzieć, bo nas pozabija!\n-Kazałeś nam zerwać z dziewczynami- powiedział ciut za głośno Louis. Oj, nie dobrze...\n-No i co z tego? Normalna kolej rzeczy. Jak zawsze. Jesteś z nią parę tygodni i przychodzi następna.\n-Gówno wiesz!- krzyknął Louis i podniósł się z sofy.- Ja ją kocham, rozumiesz?! Jak nigdy nikogo innego.\n-Co ty pieprzysz Louis? Czegoś się naćpał?- złapał go za ramiona i spojrzał w oczy.\n-Jestem czysty. Nie jestem narkomanem szefie- ostatnie słowo dosłownie wypluł. Też postanowiłem się odezwać a co.\n-Ja też zakochałem się Marlenie- popatrzyłem na menagera. Spojrzał na mnie bez wyrazu a potem powiedział:\n-No chyba was pojebało! Jakie zakochałem?! One były tylko na zastępstwo. Jakie kocham?! W umowie nie było nic na temat nieplanowanych związków!\n-Paul, uspokój się. Porozmawiajmy- przemówił do niego spokojnie Zayn. Paul sapnął ale posłuchał i usiadł patrząc na nas.\n-Co ja mam z wami zrobić? Z wami dwoma jest zawsze najwięcej problemów. Zawsze coś, jak nie jeden to drugi!\n-Pozwól mi być z Ewą- powiedział Louis.\n-A mnie z Marleną.\n-Nie rozumiecie, że nie mogę?! To nie ja ustalam zasady. Ja też wypełniam polecenia z góry. Przecież widzę, że zależy wam na tych dziewczynach. Harry- zaczął do mnie.-Ty musisz być łamaczem serc, rozumiesz? Inaczej wasz fandom się zmniejszy. Bardzo zmniejszy.\n-A wesz gdzie ja to mam?! Głębko w dupie! I jeszcze ci powiem. Jestem pewny, że prawdziwe Directioners będą ze mną, z nami nawet jeśli zwiążę się z jedną osobą. Tylko najwiernejsi fani są z tobą do końca- powiedziałem i od razu wyszedłem z jego domu, trzaskając drzwiami.Wróciłem do samochodu Louisa i oparłem się o jego bok. Chyba trochę przesadziłem, krzycząc na Paula, ale do kurwy, kiedyś bym w końcu wybuchnął.\nPo chwili usłyszał trzask drzwi i przy mnie pojawił się Louis.\n-Sorry, że tak wybuchłem.\n-Nic się nie stało. Masz całkowitą rację. Powiedziałeś dokładnie to, co ja zamierzałem- uspokoiłem go, ale nie na długo.\n-Ten facet mnie wkurwia. Najpierw wciska nam kit o tym, że musimy chodzić trochę ze zwykłymi fankami. Nie robi nic byśmy się w nich nie zakochali. A gdy to już się staje, on do mnie z tekstem, że te są już nie potrzebne, bo przyjdzie inna! No ja pierdole,no!- kopnął koło samochodu.\n-Louis uspokój się. Ja też nie mam zamiaru zostawiać Marleny. Ona jest całym moim światem. Nie ma jej- nie ma mnie.\nZnowu trzasnęły drzwi domdomu Paula i po chwili obok Tommo pojawił się Zayn.\n-No-mruknęliśmy. Zapakowaliśmy się do auta i w ciszy ruszyliśmy do domu.\n-Nie wiem, po co my tu w ogóle przyjechaliśmy- powiedział w końcu Louis.\n-No tak. Pokrzyczeliśmy sobie trochę, ale nic to nie wniosło do sprawy. Paul się nie zgodził. Ja nie wiem...\n-W sumie masz rację- zgodziłem się z nim.\n-Nie byłbym tego taki pewny - wtrącił Zayn.\n-Jak to?- zapytałem równo z Lou patrząc na niego z nadzieją.\n-Sądzę, że daliście mu trochę do myślenia. Sam nie wiem co mu siedzi w głowie, ale nie jest aż tak złym człowiekiem. On sam wykonuje rozkazy.\n-Czy ty jesteś po jego stronie?- zapytałem powoli i dobitnie.\n-Ależ skąd. Po prostu... Nie tylko my mamy takie problemy. On chce dla nas jak najlepiej, ale musi wybierać pomiędzy jedną opcją a drugą.\n-Dobra, dobra- mruknąłem.- Ale to nie znaczy, że go teraz pokocham i będę płakał w jego ramię.\n-Harry uspokój się. Jak ty się pokażesz Marlenie?- zapytał Louis gdy stanęliśmy przed moją willą. Wziąłem głęboki oddech.\n-Tak jak teraz. I od razu wszystko jej powiem. Potem nie będę miał odwagi.\n-Dobra, na razie chłopaki- wysiadłem.\nOdprowadziłem chłopaka wzrokiem do drzwi.\n-Ja ż nie mam na to siły Zayn- przetarłem oczy dłonią.\n-Wiem. Ale wytrzymajcie jeszcze trochę. Może Paul da się przekonać.\n-O czym rozmawialiście jak wyszedłem?\n-A o niczym ważnym. Zapytał jak mają się chłopaki i takie tam.\nPodjechaliśmy pod mój dom. Z ciężkim sercem wysiadłem z samochodu. Weszliśmy do domu, odwiesiliśmy kurtki i weszliśmy do kuchni.\n-Ewa, kochanie!- krzyknąłem. Chciałem jej wszystko powiedziedzieć. Nie odpowiedziała ani nie przyszła. Przestraszyłem się, bo może jednak się wyprowadziła?!\nPoszedłem do jej pokoju. Ubrania są na miejscu, walizki wszystkie. Czyli gdzieś jest w tym wielkim domu lub gdzieś na spacerze.\nZszedłem spowrotem na dół.\n-Ewa jest w ogrodzie- powiedział od razu Zayn. Spojrzałem na niego pytająco, na co wstał i wskazał na okno. Faktycznie, była tam i oglądała drzewka rosnące dokładnie wszędzie.\nWyszedłem na dość chłodne już powietrze.\n-Byliśmy u Paula- powiedziałem i przytuliłem ją od tyłu, gdy tylko znalazłem się przy niej.\n-Nie wiem czy ta wizyta coś da- westchnąłem.\n-Tylko tyle?-popatrzyła na mnie zdziwiona.\n-Tak. Pokrzyczeliśmy trochę i tyle.\n-No to równie dobrze mogliście do niego nie jechać.\n-Masz rację. To samo powiedziałem.\nOderwała się ode mnie i pociągnęła do domu.\nWeszliśmy do domu. Zayn gdzieś się ulotnił. Ewa umyła dłonie w łazience i wróciła do mnie.\n-Co tam?- zapytałem gdy położyła się obok mnie.\n-Tak?-spojrzałem na nią.\n-Czemu nie powiedziałeś mi, że jutro macie premierę do FOUR?\n-Co? Czemu jutro? Przecież dziś jest 16 pażdziernik...\n-Nie Louis. Dziś jest 16 listopad.\nRany boskie! Jak to się mogło stać, że ja o tym zapomniałem?!\n-Listopad?Rany, jutro gala...\n-Jaka gala?- zapytała przejęta.\n-Wiesz, coś w rodzaju bankietu. Tak to bardziej bankiet tylko, że dla osobistości- wypowiedziałem ostatnie słowo z lekką pogardą.\n-Czemu grymasisz gdy to mówisz?\n-Osobiście nienawidzę chodzić na takie imprezy. Trzeba tam trzymać fason i w ogóle prezentować się nienagannie i jak na gwiazdora światowego formatu przystało.\n-No to krucho.\n-No. Ale jest jeden plus- złapałem ją w dwa palce za nos.\n-Jaki?- uśmiechnęła się.\n-Jutro idziesz tam ze mną.\n-Co?!- podniosła się do siadu i spojrzała na mnie przerażona.\n-No ty chyba sobie jaja teraz ze mnie robisz.\n-Ależ skąd. Idę z osobą towarzyszącą.\n-Ale... Ja nie mam w co się ubrać!\nWstałem i podszedłem do szafy z której wyciągnąłem sporej wielkości pudełko w szarym kolorze.\n-Co to jest?- zapytała gdy wręczyłem jej prezent.\n-Zobacz. Jest twoja.\nOworzyła wieko i po chwili wyciągnęła z pudełka to:\nZastanawiałem się nad zieloną i niebieską, ale stwierdziłem, że ta będzie idealna. Są do tego zestawu jeszcze szpilki.\n-Podoba ci się?- przysiadłem obok niej.\n-Tak, jest piękna. Dziękuję- rzuciła się na mnie, zamykając moje ciało w swoim uścisku. Uwielbiam, gdy ona mnie przytula. Jest wtedy tak idealnie...\nPocałowaliśmy się lekko.\n-Mam jeszcze jedną niespodziankę dla Pani.\n-A jaką?- wstała ze mnie i złożyła sukienkę.\n-Zabieram cię w jedno miejsce.\n-Co to za miejsce?- włożyła prezent spowrotem do szafy. Wstałem i powiedziałem:\n-Chodź, to się przekonasz.\nNo to mam dla was coś takiego.\nNie wiem czy to nie jest aby ciut nudne...?\nW następnym rozdziale troszku będzie co zarokuje na dalsze losy naszych bohaterów...\nZ resztą już niedługo minie pięć dni i przyjdzie odpowiedź czy Ewa i Louis będą razem czy też nie...\nAutor: EvaTommo19 o 01:16 6 komentarzy:\n-Ja... Sam nie wiem. Jutro... jutro idę w tej sprawie do Paula, by zobaczyć co on na to wszystko powie. O co w ogóle chodzi. Ale Ewa- złapał mnie za dłonie. -Ja cię nadal kocham. Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.\n-Ja też- w tym momencie poczułam jego usta na swoich. To był taki inny pocałunek. Pełen miłości i desperacji. Pod wpływem jego delikatnego nacisku położyłam się na poduszce a on zawisł nade mną , by po chwili się odsunąć.\n-Nie zostawiaj mnie samego. Nie dam rady bez ciebie- spojrzał mi błagalnie w oczy.\n-Na razie nie mam zamiaru- tym razem to ja wpiłam się w jego usta.i z każdą chwilą pogłębiałam pocałunek. Z każdą chwilą pragnę go coraz bardziej.\n-Nie rób tego- wymruczał.\n-Nie kuś mnie.\n-Przepraszam, nawet o tym nie pomyślałam- powiedziałam, lekko suśmiechałam.\nZeszedł ze mnie i rzucił się na miejsce obok. Przekręciłam się i położyłam głowę na jego ramieniu, chłopak objął mnie.\n-Nie wyprowadzaj się- powiedział po chwili ciszy.\n-Ale Louis, jak ty to sobie wyobrażasz? Będziemy mieszkać we trójkę? I może spać w jednym łóżku?- - zapytałam ironicznie.\n-Ona na pewno nie będzie spała ze mną w łóżku. To miejsce jest zarezerwowane dla ciebie- powiedział i cmoknął mnie w czoło. Uśmiechnęłam się lekko.\n-I tak muszę to zrobić. Ja sobie tego nie wyobrażam.\n-Przecież to nie jest wszystko pewne- podniósł się na łokciu i spojrzał na mnie uważniej.\n-Wiem, ale to dla mnie dziwna sytuacja, wiesz? Jakbyś się czuł, gdybym to ja była na twoim miejscu i powiedziała coś takiego?\n-Nie wiem. Pewnie bym się załamał.\n-Ale ja nie chcę żebyś się wyprowadzała- pogłaskał mnie po policzku.\n-Ja też nie chcę.\n-No to chociaż do urodzin Perrie, co?\n-Kocham cię- złączył nasze usta i pociągnął mnie na siebie. Oderwałam się od niego na chwilę by powiedzieć:\nPołożył swoje dłonie na moje plecy by potem zjechać niżej.\n-Louis-szepnęłam ostrzegawczo, leżąc na jego torsie.\n-Co tam?- zaśmiał się i dotknął mojch pośladków. Prawie nie wyczuwalnie, ale jednak. A potem położył na nich całe dłonie.\n-Przestań- wyszeptałam w jego usta.\n-Nie moję sobie nawet podotykać?\n-Skąd mogę wiedzieć jakie są twoje zamiary?- odpowiedziałam pytaniem.\n-Przecież cię nie skrzywdzę. Nie zrobię nic, na co się nie zgodzisz.\n-A więc czy pozwoliłam ci dotknąć moich pośladków?\n-Ewa, no- powiedział błagalnie.\n-No dobra dobra. Uciesz się, tylko się nie napal, bo nic z tego nie będzie.\nObrócił nas tak, że teraz to ja jestem pod nim.\n-Jakże bym mógł?- popatrzył mi w oczy.- Zależy mi na tobie nie na twoich majtkach aniołku ty mój- powiedział nadal nie przerywając kontaktu wzrokowego, przez co sama spóściłam wzrok.\n-Nie lubię gdy faceci tak mówią w prost. To okropne.\n-Przyzwyczajaj się, bo po ślubie będziemy kochać się co noc- powiedział z beszczelnym uśmiechem. Od razu odstał ode mnie po ręcach a potem zapytałam.\n-Chcesz się ze mną ożenić?\n-Ale...-już chciałam wybić mu ten pomysł z głowy, ale mi przerwał.\n-Nie ma żadnego ale. Nie wyobrażam sobie swojego życia bez ciebie.\n-Ale...- przerwał mi skutecznie, zamykając usta pocałunkiem.\n-Proszę cię, nie mów już nic.\n-Ale ja chciałam tylko...\n-Powiedzieć, że cię kocham głupku- zaśmiałam się a on zaraz po mnie.\nJeszcze długo potem rozmawialiśmy, mniej lub bardziej składnie. Zasnęliśmy grubo po północy w swoich ramionach\nTak jak obiecałam Zaynowi, zrobiłam śniadanie. Była to jajecznica na bekonie.\n-Cześć- poczułam silne ręce Louisana swoich biodrach a potem delikatny pocałunek w szyję.\n-Cześć- odwróciłam się w jego stronę.\n-Z tobą zawsze świetnie- powiedziałam i pocałował mnie zaraz po tym.\n-O! Moje gołąbki się pogodziły!- klasnął radośnie w dłonie Zayn, który niespodziewanie pojawił się na horyzoncie. Szybko oderwałam się od Lou. Ciągle mnie to peszy...\n-On wie- wyszeptał mi Lou do ucha, przytulając do siebie.\n-Co tam dobrego dziś zrobiłaś na śniadanie?- zapytał mulat i usiadł przy stole. Odsunęłam od siebie bruneta i powiedziałam:\n-Jajecznica z bekonem.\n-Um... Trafiłaś w moje podniebienie!- nałożył sobie na talerz sporą porcję z patelni.\n-W takim razie muszę też sobie wziąć, bo smakosz wszystko zje- poiedział Louis i usiadł obok Zayna. Ja zajęłam miejsce obok mojego " jeszcze chłopaka" a naprzeciw Zayna.\n-Smacznego- powiedziałam i również trochę sobie nałożyłam.\n-Dzięki, nawzajem- odpowiedzieli chórem.\n-No to będziemy się zbierać- powiedział Zayn. -Louis idziesz?- zapytał go, ale chłopak był za bardzo zajęty masowaniem moich stóp o które prosił mnie cały ranek.\n-Louis- nacisnęłam jego imię.\n-Jedziemy do Paula-Zayn zadzwonił kluczem do auta.\n-Aa tak- mina mu zrzedła. Odłożył delikatnie moje stopy na kanapę, wstał, pocałował lekko w usta i wyszedł mówiąc:\n-Widzimy się wieczorem misiu!\nI tak oto pojechali na pewną śmierć. Westchnęłam i wpatrzyłam się w ekran. Akurat jakaś prezenterka mówiła coś o chłopcach. Pogłośniłam.\n-Jak już mówiłam wcześniej, chłopcy z zespołu One Direction już jutro rozpoczynają promocję ich nowej płyty, zaytułowanej FOUR. A na miejscu pierwszym dzisiejszego notowania ich singiel ppromujcy tenże krążek noszący tytuł STEAL MY GIRL.\nCzyżby dziś był 16 Listopad?! Rany, ale ten czas leci. Nawet nie wiem kiedy tak przeleciał. Wiedziałam wszystko o tej płycie i powiem wam, że mam wszystkie piosenki z ten płyty.\nZawsze go oglądam przed pójściem spać gdy Louis nie widzi, bo on twierdzi, że to marnowanie internetu by oglądać go w teledysku, skoro mogę go oglądać cały czas na żywo. No ok, ale co ja poradzę, że po prostu kocham ten teledysk?!\nPo skończonej piosence zadzwoniłam do Marleny.\n-O Ewcia! Jak miło cię słyszeć.\n-Mi ciebie też. Jest tam gdzieś Harry?\n-Nie, nie ma go. Wyszedł gdzieś.\n-A to nawet dobrze.\n-Wiesz jaki dziś dzień?- zapytałam.\n-Tylko 16? A miesiąc?\n-No listopad i co?\n-No właśnie Marleno, Listopad- powiedziałam dobitnie.\n-Aa!- powiedziała. W końcu się skapła.\n-No właśnie. Jutro jest promocja płyty.\n-No wiem- powiedziała.\n-Tylko tyle mi powiesz? Nie jesteś zdziwiona, że Harry nic ci nie powiedział, a raczej nie przypomniał?\n-No w sumie... Ale oni są zapracowani, sama wiesz. A poza tym, od czego jest Twitter i facebook?- zaśmiała się.\n-Ej, możemy się jakoś spotkać w tym tygodniu?- zapytała.\n-Jasne. Kiedy?- dawno jej nie widziałam.\n-No nie wiem. Może w środę, co? Skombinowałybyśmy jakieś kiecki na urodziny Perrie, co?\n-Ok, jestem za. To się jeszczw zdzwonimy. Pa.\n-Pa pa-rozłączyła się.\n-Jest coś jeszcze o czym powinieneś wiedzieć- powiedziałem do Zayna który aktualnie robił za kierowcę.\n-No o co chodzi?\n-Bo wwiesz... Nie tylko ja mam ten problem.\n-Co? O co chodzi? Jak mam to rozumieć?- spojrzał na mnie przez moment.\n-Harry też jest postawiony w tej samej sytuacji pod bramkowej co ja.\n-Co?!- zatrzymał auto na środku drogi. Za nami auto zaczęł ostro hamować i trąbić.\n-Harry też musi zerwać z Marleną. Dla Paula okres czasu jaki są ze sobą jest za długi.\nZayn załamał ręce i oparł głowę o kierownicę. Zachowywał się tak jakbyśmy stali na stacji a za nami nie było tych wszystkich wściekłych kierowców.\n-Powiedz coś stary. Nie dobijaj mnie bardzbardziej.\n- tego co wiem, to raczej nie.\n-Wie, że jedziemy po niego?- ruszył powoli.\n-No to dzwoń po niego!- polecił mi zdenerwowany.\n-Dobra, uspokój się.\nWybrałem numer do Hazzy i czekałem aż odbierze.\n-Halo?- usłyszalem go.-Louis?\n-No cześć stary. Jedziemy po ciebie, zbieraj się- i szybko się rozłączyłem, bo inaczej wszystko bym mu powiedział.\nKilka minut później, Harry siedzi już w moim wozie i patrzy zdziwony to na mnie to na Zayna.\n-On wie?- zapytał niepewnie.\n-Wiem wszystko- odpowiedział mu Zayn.\n-Sorry, musiałem mu powiedzieć.\n-Nie no spoko, powiedzmy reszcie i najlepiej całemu światu!- wywrócił oczami udał focha. Okej...- Gdzie my w ogóle jedziemy?\n-Do Paula. Obgadać i zobaczyć co on na to.\n-Ale co obgadać?I co on na co?- zdezorientowany loczek gubił się w tym co mówił.\n-Wasz temat i co da się zrobić, żebyście dziewczyn zostawiać nie musieli ciołku- powiedział prosto z mostu Zayn. Podoba mi się ta opcja, ale jest ryzykowna.\n-Już nic nie da się zrobić. Powiem Marlenie jutro po gali. Ona kopnie mnie w dupę a ja rzucę się z mostu i tyle w tym temacie- spojrzał wymownie w okno, co uznałem za koniec tejże konwersacji.\n-Haryy, nie bądź dzieckiem...- zaczął Zayn. Ja postanowiłem nic się nie odzywać. Posłucham sobie ich.\n-Taka jest prawda! Powiedz mu Louis, jak Ewa zareagowała- spojrzał na mnie.\n-Stwiedziła, że nic tu po niej i chciała się wyprowadzić.\n-Widzisz Zayn. Tylko, że z Marleną będzie o wiele gorzej. Nawet nie jestem w stanie powiedzieć co zrobi- powiedział zrozpaczony chłopak.\n-Więc po to właśnie jedziemy, by wiedzieć na czym stoicie głupki- powiedział spokojnie Zayn i skęxił na podjazd domu menagera.\nNo to czas przygotować się na śmierć. Powolną i bolesną.\nMiłoby było jakby każdy kto przeczytał ten rozdział, zostawił po sobie ślad, bo każdy wasz komentarz daje mi jeszcze więcej chęci do pisania!\nAutor: EvaTommo19 o 19:28 5 komentarzy:\nWszedłem cicho po schodach i zapukałem do pierwszych lepszych drzwi, gdyż nie wiem gdzie Ewa ma aktualnie swój pokój. Te okazały się dobre, bo usłyszałem:\n-Proszę- usłyszałem jej cichy głos i pogratulowałem sobie w duchu.\n-Hej- wychyliłem się zza drewnianej podłogi i wszedłem do pokoju. Zobaczyłem ją leżącą plecami do drzwi czyli aktualnie do mnie.\n-Co tam Zayn? Potrzebujesz czegoś?- powiedziała jeszcze ciszej.\nCzy ona ma zachrypnięty głos? Zdecydowanie tak.\n-Ewa... Możemy pogadać?\n-O Louisie?- zapytałem niepewnie.\n-Nie wiem czy warto się produkować.\n-Dlaczego?- podszedłem i przysiadłem na łóżku.\n-Bo... Bo... Bo już nic nie ma.\n-Co? Jak to? Co się stało w tym Paryżu?- a co tam, prosto z mostu. Nie odpowiedziała. -Ewa, spójrz na mnie- złapałem ją za łydkę i lekko pociągnąłem.\n-Ok, przekonałeś mnie- odwróciła się, ale ale w tym półmroku nie widziałem dobrze jej twarzy bo lampka świeciła na jej plecy. Zapaliłem drugą lampkę, tą bliżej mnie. Trochę mnie poraziło, ale nie o tym teraz. Spojrzałem na niąi... Cholera, nawet Perrie, na najgorszą rzecz jaką kiedykolwiek powiedziałem, czy to w złości czy nie, nie zareagowała tak jak ona.\nOpuchnięte policzki, mokre od łez i brudne od rozmazanego tuszu. A w oczach kolejne łzy gotowe do wypłynięcia. Nie czekając na nic, przytuliłem ją jakoś, przyciągając do siebie.\n-Powiedz mi- poprosiłem cicho, gdy zaczęła głośniej płakać w moje ramię.\n-Zerwaliście?!- na Tommo, niech ja tylko do ciebie tam przyjdę... -Jak to?\n-Po prostu Zen. Powiedział, że musi mnie zostawić, że musimy zerwać... Bo musi mieć inną- zapłakała głośniej po ostatnich słowach.\n-Paul...- jedno słowo, a prawie je wyplułem, mówiąc je.\n-Nie wiem. Nie obchodzi mnie to. Jutro wrócę do swojego domu, a potem nie wiem... Może wrócę do Polski...\n-Co? Nie powalam ci- zabroniłem. Uśniechnęła się lekko.\n-Wiesz, nie żeby coś, ale twoje zdanie niewiele zdziała. A poza tym, jeszcze się zastanawiam.\n-Chcesz nas tu zostawić? Marlenę? Louisa?\n-Zrozumiecie...- otarła policzki i zmięła chusteczkę. -Kiedy te urodziny Perrie?\n-Dobrze. Zostanę tydzień a potem... Potem nie wiem.\n-Masz tu pracę- próbowałem czego mogę.\n-Wiem. Muszę tam w końcu iść, bo przez Louisa mnie wyrzucą.\n-Nie mów tak. Nie możesz wyjechać...\n-Dlaczego?- popatrzyła mi w oczy.\n-Louis cię kocha.\n-To odpowiedź na moje pytanie?\n-Ewa- powiedziałem błagalnie.\n-Wiem, że mnie kocha... Ale to, że on ma się prowadzać na moich oczach z jakąś laską... Jak ty byś zareagował, gdyby to Perrie tak musiała, co?\nW sumie to ma rację. Nie wiem co bym zrobił.\n-No właśnie. Ja się załamuję. Los ciągle mnie dobija. Zawsze gdy zaczyna być dobrze, musi się zjebać, nie ma innej opcji.\n-Spokojnie. Odkręcę to i znowu będziecie razem.\n-Zayn- złapała mnie za ramię.- Co ty możesz? Jak każdy robisz co ci każą... A poza tym... To mój związek i Lou... To my musimy coś zrobić a nie osoby trzecie.\n-Ale nie zawsze. Wszyscy jesteśmy ludźmi i mamy prawo do własnego osobistego zdania. A moje osobiste zdanie jest takie, że o prawdziwą miłość trzeba walczyć. I jeżeli wy tego nie zrobicie dostatecznie dobrze, ja zrobię to za was.\nNic nie powiedziała, tylko mocno mnie przytuliła.\n-Dziękuję za to co powiedziałeś- powiedziała mi do ucha.\n-Nie ma za co, zawsze do usług- uśmiechnąłem się i wstałem. Dziewczyna się odsunęła a ja powiedziałem: -No, to teraz pani idzie się ogarnąć, potem spać i widzimy się jutro rano na śniadaniu zrobionym przez ciebie- pogroziłem jej palcem, przez co na jej twarzy zagościł lekki uśmiech.- Ok?\n-Ok, ale za tydzień wracam do siebie.\n-Ewa- bezsilnie spowrotem usiadłem na łóżku obok niej.\n-Zayn, ja nie wytrzymam tutaj. Nie jestem w stanie dalej patrzeć na jego smutną i bezradną, pozbawioną życia twarz... To mnie przytłacza. Czuję, że w końcu pewnego dnia całkiem się rozpadnę...\n-Zrób więc coś z tym! Walcz! Nie możecie się poddać, bo ktoś tak chce. Jeśli ja miałbym robić jak wy, to musiałbym zostawić Perrie i być z jakąś inną dziunią- westchnąłem. Cóż, taka prawda. Przechodziłem przez to samo, ale to nie czas miejsce na takie historie.\n-Ale... Nie wiem czy dam radę...\n-Dasz! Ja w was wierzę i chłopaki, Marlena zapewne też wszystko wie, co?- popatrzyłem na nią spod oka.\n-Dobra, zobaczę co da się zrobić.\n-Ok, ale teraz do łazienki- wygoniłem ją z pokoju i zaraz sam z niego wyszedłem.\nUsiadłem na schodach, prowadzących do kuchni i salonu. Oparłem brodę o dłonie, myśląc. Nie zdąrzyłem nawet zacząć cokowiek przetrawiać z naszej rozmowy z Ewą, bo przerwał mi Tommo.\n-Co tak tu siedzisz?- zapytał i dosiadł się.\n-Nad tobą i Ewą, baranie.\n-Powiedziała ci?- westchnął.\n-A jak? Mnie miała nie powiedzieć?Mnie?- zapytałem ironicznie.\n-Powiem tak: tego jeszcze nie było.\n-No coś ty.\n-Tak. Trzeba to odkręcić- powiedziałem.\n-Co ty nie powiesz Zayn.\n-No. Jutro idziemy do Paula.\n-A po cholerę? Po tym wszystkim? No sorry, ale nie chcę go widzieć na oczy- powiedział od razu.\n-Boże, Tommo. Duma do kieszeni i trzeba porozmawiać. Kochasz ją?\n-No ale kochasz?\n-No to widzisz. Jutro po 14- wstałem i udałem się do swojego pokoju zostawiając go samego. Dobrze mu to zrobi.\nOgarnąłem się, pogadałem trochę z Perrie przez skype i poszedłem spać.\nZayn ma rację. Muszę walczyć o Louisa, ale jak? Nie jestem w tym dobra. We wszystkim jestem do niczego. Jakoś, gdy wsiedliśmy do auta, humor Londynu mi się udzielił. Po prostu jestem jakaś tragiczna.\nKurczę, zachowuję się tak, jakbym conajmniej dowiedziała się od Lou, że mnie zdradził. A on, chcąc być uczciwym wobec mnie, powiedział co leżało mu na wątrobie a ja tak po prostu się do niego nie odzywam. Teraz czuję się z tym podle. Bardzo, bardzo podle.\nNo i kto tu zachowuje się jak ostatnia świnia? Oczywiście Ewa.\nZ tym wyjazdem to chyba też trochę za pochopnie powiedziałam. Ale w tamtym momencie to było najlepsze rozwiązanie. Pewnie, jak zwykle uciec.\nRozmyślałam tak sobie właśnie, leżąc w łóżku i nie mogąc zasnąć. Ciąge, gdy zamykam oczy, widzę smutną twarz Louisa z kolacji. Serce mi pęka.\nNie, nie mogę tak.\nWstałam z łóżka, założyłam szlafrok i cicho wyszłam z pokoju. Podeszłam do dużych dębowych drzwi prowadzących do pokoju Louisa. Przez moment zawachałam się, ale zapukałam cicho. Usłyszy?\n-Proszę- usłyszałam. Weszłam do środka i nie wiedziałam co ze sobą zrobić przez chwilę. Zobaczyłam Louisa leżącego na łóżku z rękami za głową w typowo męskim stylu, w ciuchach z dzisiejszego dnia.\n-Louis...- natychmiastowo spojrzał w moją stronę, po czym zerwał się z łóżka i stanął przede mną.\n-Ewa- nie wiedział, gdzie podziać ręce. Kiedyś to by mnie przytulił a teraz nie wie co zrobić. Ja wykorzystałam to i sama się wtuliłam w jego tors. Objął mnie równie szybko co mocno. Tak cudownie czuć jego ramiona wokół siebie. Po chwili odsunęłam się od niego a on wziął moje dłonie w swoje, przez co poczuł, że moje są diabelsko zimne.-Rany, ale masz zimne dłonie! Wchodź szybko do łóżka- pociągnął mnie na nie. Weszłam i okryłam się trochę kołdrą.\n-Dzięki Louis, ja...- zają miejsce obok mnie. -Ja przyszłam porozmawiać.\n-Jakie są szanse by uratować nasz związek?- zapytałam od razu.\nNo i tak oto rozdział mam dla was kolejny!\nTo miała być ta niespodzianka, no ale... Nie wyszła. Przepraszam was za to!\nKolejny myślę, że jutro!\nAutor: EvaTommo19 o 23:50 3 komentarze:\nCo ja mam teraz zrobić? Co powiedzieć? I przede wszystkim: jak?\n*O Louis, jak miło cię widzieć! To twoje dziecko*\nNadszedł w końcu ten dzień. Dzień, w którym coś się zacznie albo skończy.\nNałożyłam na Tommy'ego kołderkę i pogłaskałam go po główce.\nWyszłam i zgasiłam światło w jego pokoju. W kuchni napiłam się herbaty i znowu znalazłam się w krainie moich rozmyślań. Już od kilku dni nie robię nic innego, jak myślę. Czuję się jak w amoku. To zaczęło się gdy zobaczyłam go pierwszy raz pierwszy po tylu latach...\nOdwróciłam się i zobaczyłam za sobą chłopaka, z którym jeszcze trzy lats temu planowałam ślub\nDo czasu. Ale on nadal nic się nie zmienił. Nadal tak samo przystojny. Jeśli nie bardziej. Ruszyłam dalej, nie zwarzając na jego krzyku i szybko wyszłam ze sklepu z zakupami.\n-Mamusiu- wyrwał mnie z natłoku myśli głosik mojego synka, który ciągnął mnie za nogę.\n-Co się stało kochanie?- od razu wzięłam go na ręce i przytuliłam.\n-Bo tam coś tak głoćno gla- usłyszałam. Faktycznie, to mój telefon. Czemu ja go nie wyłączyłam?!\n-Mary?- ten głos... Tak bardzo znany mi głos. Tak bardzo, że nie chcę go znać. -Mary, wiem, że to ty. Powiedź coś.\n-To jakaś pomyłka.\nSzybko się rozłączyłam i odłożyłam telefom.\n-Kto dzwonił mamusiu?- usłyszałam przy uchu. Mały wdrapał się na stół i patrzył na mnie.\n-Jakiś pan. Chodź, idziemy spać.\nTym razem Tommy zasnął. Od razu po wejściu do kuchni, wzięłam telefon do ręki by wyciszyć dźwięk. Co widzę?\n20 nieodebranych połączeń od * Lou <3*. Tak, nadal nie wykasowałam jego numeru. Jakoś o tym zapomniałam.\nTelefon znów zawibrował. Natychmiast go wyłączyłam, patrząc kto dzwoni.\nLouis, błagam nie dzwoń.\nWstałam z koszykiem do środka dość sporego sklepu i rozejrzałam się po półkach.\nChleb, masło, kakao, kawa, kilka jogurtów owocowych, warzywq i jakieś drobne rzeczy znalazły się w moim koszyku.\nZ załadowanym koszykiem podeszłam do kasy i pozwoliłam znającej mnie ekspedientce skasować moje zakupy.\n-Hej Meredith, co u ciebie?\n-Nic nowego od wczoraj. Nic tylko siedzę i kasuję. A u ciebie?\n-Też nic nowego- mimo iż jest moją przyjaciółką, nie powiem jej przecież wszystkiego. Nie jestem głupia. Zapłaciłam jej za rachunek i udałam się na spacer do domu.\nRozpakowałam torby i zaczęłam myśleć nad jakimś obiadem.\n-Mamusiu?- podleciał do mnie mój mały skarb.\n-Tak synku?- wzięłam go na ręce. Uwielbiam mieć go przy sobie.\n-Pójdziemy na dwól się pobawić?- zapytał, miętosząc małego, pluszowego misia.\n-Mamusia musi zrobić coś na obiad.\n-No ale plose- spojrzał na mnie tymi maślanymi niebieskimi oczkami jak wtedy gdy... Gdy Louis mi się oświadczył...\nNie Mary, nie myśl o tym.\n-No dobrze, niech będzie. Idziemy się ubrać!- powiedziałam i puściłam go by przyniósł ze swojego * fajnego miejsca* kurtkę i buty.\n-Mamusiu, pomozes mi?- zapytał ciągnąc za sobą kurtkę i trzymając w rękach sznurówki z szurającymi butami.\n-Chodź- założyłam mu buty, starannie wiążąc sznurówki. Założyłam i zasunęłam mu kurtkę i założyłam czapkę. -Dobrze, ja się ubiorę i idziemy do ogrodu, tak?\n-Tak!- krzyknął uradowany klaszcząc w dłonie.\nWyszliśmy z domu do ogrodu. Tom od razu rzucił się w kolorowe liście, podrzucając je do góry.\n-Tylko ostrożnie Tom!- powiedziałam i usiadłam na ławce, by go poobserwować.\n-Dobze mamo!- dalej podrzuca sobie liście śmiejąc się przy tym radośnie.\nIm więcej go obserwuję, tym bardziej upewniam się, że z każdym miesiącem jest coraz bardziej podobny do ojca. Mam na myśli wygląd zewnetrzny.\nNiebieskie oczka, śliczny uśmiech, te brązowe włosy, ale za cholerę nie wiem po kim je ma, bo i ja Louis mamy porobny odcień.\n-Mamusiu, choć poglamy w piłę!- podleciał do mnie z piłką w ręcach.\nMały mnie wykończył. Siedzi teraz w wannie i chlapie na całego, jak co wieczór.\nNagle usłyszałam dzwonek do drzwi. Zdziwiłam się, no bo kogo niesie o tej porze i to jeszcze do mnie? Nie spojrzałam w wizjer, tylko od razu otworzyłam drzwi. To, kogo tam zobaczyłam zwaliło mnie z nóg.\n-Co ty tu robisz?- zdziwiłam się. Nie, to nie dobre słowo. Byłam wstrząśnięta tym, że mnie znalazł.\n-Mary- sposób w jaki wypowiedział moje imię...\n-Louis... To nie jest dobry pomysł, że tu przyszedłeś...\n-Mamusiu!Pomóż- zza rogu wybiegł Tommy w ręczniku. Cholera...\n-Uciekaj do pokoju, zaraz przyjdę- powiedziałam do małego i odwóciłam się do Louisa.\n-To twoje dziecko?- zapytał bez wyrazu.\n-Nie- powiedziałam szybko.\n-Ale Mary przecież on...\n-Louis, nie. To nie jest twoje dziecko. Cześć- szybko zamknęłam drzwi przed nosem. Westchnęłam. To nie tak miało być!\nWeszłam do pokoju Tommy'ego i zastałam go siedzącego na parapecie okna.\n-Tak skarbie?-podeszłam do niego.\n-Czy ten pan jest moim tatą?- zapytał smutnym głosikiem i pokazał palcem na Louisa wsiadającego go czarnego BMW. Powiem mu mimo, że nie zrozumie.\n-Tak Tom. Ten pan jest twoim tatusiem.\n-A dlaczego z nami nie mieszka?\n-Bo widzisz... Ma dużo pracy... I tak wyszło.\n-A przyjdzie jeszcze?- serce mi pękło. Po prostu. Łzy w oczach które powstrzymywałam od chwili gdy zobaczyłam moją pierwszą miłość przed chwilą w drzwiach, polały się pi policzkach.\n-Nie wiem skarbie- wzięłam go w ramiona, by nie widział, że płaczę. Jest strasznie uczuciowy i gdy widzi, że płaczę, on też uroni kilka łez. Louis chyba powinien się dowiedzieć. Lepiej późno niż wcale...\n-A chciałbyś, żeby przyszedł?- położyłam go do łóżka.\n-Chyba tak- pokiwał główką.\n-Zobaczymy ci da się zrobić, dobrze?- pokiwał na zgodę. -Ale teraz idziemy spać. Dobranoc.\nNie spałam całą noc. Przez Louisa. Wszystkie wspomnienia wróciły. Te złe i te dobre. Wróciły razem z jego powrotem. Rano jestem ledwo żywa, ale nie pierwsza taka zarwana noc. Koło 10 rano dzwoni telefon. Odbieram, choć widzę na wyświetlaczu imię Louisa.\nNie mogę go znowu unikać.\n-Halo?- odebrałam po głębokim wdechu.\n-Musimy sié spotkać. Tym razem nie odpuszczę wiem, że to moje dziecko- powiedział szybko, że ledwo zrozumiałam.\n-Dobrze- powiedziałam bez emocji, choć w środku drżałam.\n-I... Co?- zdziwił się.\n-Aha,uhm... No to mógłbym wpaś do was dziś?\n-Świetnie, będę po południu.\nRozłączył się po chwili, co zaraz zrobiłam i ja. Co teraz będzie? Jak mam się zachować?\n-Tommy!- zawołałam synka do mnie.\n-Tak mamusiu?- podleciał do mnie i rzucił mi się na szyję.\n-Będziemy mieli gościa.\n-Przydzie ten pan, co tu był wcolaj.- zapytał z nadzieją w głosie.\n-Tak. Chciałabym, żebyś się grzecznie zachowywał, dobrze? Możesz zrobić to dla mamy?- posadziłam go na jego krzesełku\n-To cieszę się. A teraz zjadaj.\nKoło 14:10 zadzwonił dzwonek. To on. To na pewno on. Na nogach jak z waty, podeszłam do drzwi by je otworzyć, ale zanim to zrobiłam, poczułam małe rączki na moim udzie. Spojrzałam w dół i zobaczyłam mojego skar a z wyciągniętymi rączkami w moją stronę.\n-No chodź- po chwili siedział już w moich ramionach. Lewą ręką otworzyłam drzwi. Mały wczepił w moją szyję.\n-Cześć- powiedział Louis. Wpuściłam ho do środka.\n-Cześć- spojrzałam w końcu na niego.. Pierwsze co zobaczyłam to bukiet niebieskich róż, które tak bardzp uwielbiam i ogromniasty pluszowy miś.\n-To dla ciebie- wręczył mi je. Moje serce podskoczyło radośnie. Postawiłam małego na nogi i odebrałam prezent. Pachniały nim. -A to dla ciebie- kucnął przed naszym synem i ppodał mu misia. Odebrał go i z wielkim uśmiechem odwrócił si vby spojrzeć na mnie.\n-Co się mówi Tom?- zapytałam z uśmiechem.\n-Dziękuję- po czym przytulił się so Louisa.\nJaki to piękny widok! Znowu mam łzy w oczach.\n-Nie ma sprawy. Jak masz na imię?\n-Tommy- powiedział słodko.\n-Śliczne imię- przyglądał mu się chwilę, trzymając za ręce.\n-Tom, idź się pobawić- powiedziałam. Mały pokiwał głową i ciągnąc za sobą nowego przyjaciela, poszedł dp salonu.\n-To ten... Chodźmy do kuchni- zaprowadziłam go do i zrobiłam kawę.\nPo kilku minutach kawa stała na stole, a pomiędzy nami wisiała cisza. Straszna cisza.\n-Czemu... Czemu wtedy odeszłaś?- zaczął. Wiedziałam, że zada to pytanie.\n-Louis... Ja... Ja po prostu bałam się, że znaszczą ci tym karierę, że ciebie zniszczą. Tom byłby wedy nieślubnym dzieckiem, rozumiesz? Nie zniosłabym czegoś takiego.\n-Mary... Gdybyś mi po prostu powiedziała, byłoby dobrze, wiesz?- złapał mnie za rękę. Znajomy prąd, którego tak dawno nie czułam, znów przepłynął między nami.\n-Nie byłoby dobrze Louis. Oni by cię zjedli. Zjedli by nas oboje! Nie pamiętasz jak było z tym twoim żartem o Larrym?! Przez cztery lata ludzie nie dawali wam o tym zapomnieć... Teraz byłoby to samo.\n-Nie Mary! Nie byłoby to samo. Ja cię kocham, rozumiesz?! Przez tem cały czas myślałem o tobie w każdej chwili. Zastanawiałem się co się z tobą zieje. Czy masz kogoś, czy żyjesz...\n-Nie mam-ucięłam. On mnie nadal kocha? -Błagam Lou, nie wznawiajmy tego wszytkiego znowu....\n-Chcę po prostu wiedzieć.\n-Czy mnie jeszcze kochasz?- spojrzał na mnie z wylewającą się z oczu nadzieją.\nCo mam powiedzieć?! Co powiedzieć?!\n-Ja...- zaczęłam i wstałam od stołu i podeszłam do okna.-Ja... Tak, nadal cię kocham- po co oszukiwać i siebie i jego? Wstał od stołu i odwrócił mnie do siebie po czym pocałował. Już zapomiałam jak on całuje...\n-Tak bardzo tęskniłem- oderwał się na moment by to powiedzieć.\n-Wróć do mnie- oderwał się ponownie by spojrzeć mi w oczy.\n-Wszystko będzie dobrze. Nie pozwolé was skrzywdzić.\n-Nie wiem czy Tommy by chciał.\n-Zawołaj go to się przekonamy.\n-Tommy!- krzyknęłan na niego. Przyszedł po chwili ciągnąc ze sobą nowy prezent.\n-Tak mamusiu?- patrzył na mnie ro na Lou.\n-Chodź do mnie- uprzedził mnie chłopak. Mały spojrzał na mnie a ja kiwnęłam głową na zgodę. Podszedł do niego a Louis wziął go na kolana.\n-Tommy-kucnęłam przed nim. -To twój tata.\nAle twórczo to ujęłam!\nTom od razu moxno przytulił się do szyi Louisa. Ten się zaśmiał.\n-Cześć tatusiu- to jak to powiedział... Łzy wypływały na wierch moich policzków.\n-Chodź tu do mnie kochanie- Louis przygarnął mnie go siebie ramieniem.\nNie mogłam wymarzyć sobie lepszego zakończenia.\nMoje życzonka dla Louisa\nŻyczę ci wszystkiego najlepszego, bo zasługujesz na najlesze. Żebyś zawsze był uśmiechnięty, jak zapewne w tej chwili jesteś. Żebyś się nie poddawał nigdy, bo nie warto poddawać przez nic niewartego. Życzę ci wielu lat śpiewania w tak świetnym i nie do opisania zespole One Direction, bo robisz to świetnie. Masz cudny głos i uwielbiam go słuchać całymi godzinami ;-). Dzięki tobie nauczyłam się , że świat ma też jasne i ciepłe barwy. Słuchając i widząc ciebie mam siłę by dalej żyć.\nMasz już 23 lata a nadal jesteś tak samo zabawny i beztroski, choć masz pracę która do beztroskich nie należy.\nNa koniec chciałabym ci życzyć żebyś znalazł dziewczynę która będzie tą jedną jedyną. Nie ważne czy fanki ją zaakceptują. Ważne żebyś był z nią szczęśliwy.\nA więc jest ta wielka suprise którą obiecałam.\nProblem jest w tym, że to chyba nie jest jakiś świetny imagin i życzonka...\nNie jestem dobra w pisaniu życzeń.\nStarałam się ale nie wiem.\nOceńcie to jakoś a ja postaram się dodać jeszcze jedną suprise ale to jeszcze nie jest pewne\nAutor: EvaTommo19 o 15:27 6 komentarzy:\n-Co? Dlaczego?- powiedziałam niemal bezgłośnie. Świat mi się zawalił.\nChłopak westchnął ciężko i usiadł na najbliższym fotelu. Podeszłam do niego i uklękłam przed jego kolanami, łapiąc go za dłonie.\n-Louis?- podniosłam jego twarz, by oczy patrzyły mna mnie.\n-Kazali mi Ewa. To rozkaz z góry, nic nie mogę zrobić - nawet jeśli wcześniej powiedziałam, że mój świat się zawalił, cofam to. Mój świat runął w głąb czarnej przepaści bez dna.\nCzyli nie ma już nas?\n-Muszę mieć kolejná dziewczynę.\nOdsunęłam się od niego i usiadłam na panelach jakoś tak odruchowo.\n-Ewa- złapał mnie za ramię.\n-Dlaczego? Dlaczego, gdy w końcu coś mi się udaje, zawsze musi się zjebsć?- łzy napłynęły mi do oczu. Poczułam jego ramiona wokół swojego ciała.\n-Za tydzień- opowiedział. Czyli jeszcze tylko tyle.\n-Co będzie potem? Zapomnisz o mnie, prawda?- otworzyłam oczy, które nie wiem nawet kiedy zamknęłam. Poleciało z nich kilka łez.\n-Ewa, ja nigdy nie...\n-Nie Louis. Nic nie mów. Jeżeli oni chcą żebyśmy zerwali to tak trzeba zrobić. Mimo wszystko- podniosłam się z podłogi i podeszłam do okna, wpatrując się nie.\n-Ja cię kocham Ewa, rozumiesz? Całym sercem- odwrócił mnie w swoją stronę.- I zrobię wszystko, żebyśmy byli razem. Kocham ciebie.\n-Ja też cię kocham Loui, ale nie pozwolą nam. Przecież ja jestem nikim- odsunęłam się od niego. Otarłam moknące policzki.\n-Nie mów tak. Może dla nich jesteś nikim, ale dla mnie jesteś najważniejszą osobą. Nie chcę innej, chcę ciebie- powiedział i znów mnie przytulił. Tym razem nie uciekłam. Potrzebuję jego dotyku jak powietrza.\n-Louis-szepnęłam w jego koszulkę.\n-Będzie dobrze. Przejdziemy przez to razem. Nie damy się.\n-Masz wszystko?- zapytałam i prowadziłam za sobą walizkę.\n-Tak, możemy iść.\n-Jak mam się zachowywać?- zapytałam przy wyjściu z hotelu.\n-Na razie normalnie.\nUdało nam się dostać do samochodu i ruszyliśmy na lotnisko. Weszłam na pokład a Louis załatwia jakieś papiery\n-Harry?- zapytałem, gdy usłyszałem jego głos.\n-Dobra, słuchaj. Powiedziałem jej- po tych słowach usłyszałem jak coś u niego spada, robiąc przy tym niezły rumor. -Jesteś tam?\n-T... Tak. Jak zareagowała?\n-To niej jest rozmowa na telefon. Niedługo będziemy w Londynie to sobie pogadamy.\n-Dobra, nara- rozłączyłem się i od razu wszedłem na pokład samolotu.\n-Już jesteś- dziewczyna wtuliła się we mnie gdy siadłem na swoim miejscu.\n-Jestem już, jestem- cmoknąłem ją w głowę.\n-Kocham cię Lou.\n-Ja ciebie też kocham- przytuliłem ją mocniej.\nMuszę ją zostawić. To dla mnie najgorszy cios od losu.\nNie. Nie zostawię jej. Nie mogę zrobić tego ani jej ani sobie. Za bardzo ją kocham, by móc przestać żyć bez niej.\n***Trzy godziny później- lotnisko w Londynie***\nWysiadając z samolotu wiedziałem, że teraz będzie już tylko gorzej.\nNie zdążyliśmy dobrze wejść na teren lotniska, a już rozległy się dziwięki fleszy i przekrzykiwania których nawet nie słyszałem. Złapałem mocniej rękę Ewy i przedostając się jakoś przy pomocy ochroniarzy przez tłum reporterów i gapiów, dostaliśmy się do mojego auta. Kogo tam zastaliśmy?\n-Cześć zakochańce!- przywitał nas radośnie, gdy tylko Ewa weszła na miejsce z tyłu. Usiadłem obok niej.\n-Cześć Zayn- odpowiedziała mniej radośnie. W z grobową miną. Londyn jej się już udzielił. Oparła głowę o szybę i patrzyła na widoki za nią.\n-Siema stary- przywitaliśmy się ze sobą i chłopak po chwili ruszył.\n-Czemu ty po nas przyjechałeś?- zapytałem.\n-A tak sobie. Jak było na wakacjach?\n-Świetnie- odpowiedzieliśmy z Ewą w tym samym momencie. Kiedyś to by się zaśmiała a teraz nadal tępo patrzy w szybę.\n-Ekhem- odchrząknął Zayn i skręcił w naszą ulicę. -Słuchajcie... Louis?\n-Mam taką ważną sprawę...- no przecież.\n-Wiesz, że Perrie na za tydzień urodziny, nie?\nKurwa, jeszcze tego brakowało.\n-Chciałem zrobić jej imprezę urodzinową i...- podrapał się po karku jak zawsze gdy, nie wie jak co powiedzieć.\n-Chciałbym zrobić ją u mnie w domu.\n-No dobra, a co my mamy z tym wspólnego?\n-No... Chciałbym trochę u was pomieszkać, wiesz... Żeby nie zepsuć niespodzianki.\n-Aha- no z tym to się zgodzę. Zayna trzeba trzymać z dala od niespodzianek i tego typu rzeczy, bo czasem po prostu grozi to klapą. -A kiedy wraca Edwards?\n-I co, jak ona wróci, to będziecie mieszkać z nami?- zapytałem ironicznie.\n-Nie no. Pojedziemy do niej.\n-To tak to sobie wymyśliłeś cwaniaku.\n-Ewa, jak myślisz?- zwróciłem się do niej.\n-Ale co?- spojrzała na mnie bez wyrazu.\n-Czy Zayn może z nami zamieszkać.\n-Nie wiem, rób co chcesz, to twój dom- zaraz chyba serce mi pęknie. Od teraz wszystko nasze będzie moje?\n-Ewa pytam ciebie o twoje zdanie.\n-Dla mnie może, sam zdecyduj- i wróciła do oglądania pejzażu za oknem nie zaszczycając mnie żadnym spojrzeniem.\nAkurak podjechaliśmy pod nasz dom. Ewa szybko wysiadła, bym nawet nie zdążył otworzyć jej drzwi. Zayn zabrał mi klucze, bym nie bawił się przy zamku jak zawsze i wszedł ze swoją torbą do środka. Ewa podążyła za nim. Nie zostało mi nic innego, jak zrobić to samo.\nEwa zrobiła kolację i aktualnie jemy ją we trójkę. Rozmawiamy o wszystkim. Dobra, stop. Ewa z Zaynem gadają a mnie olewają. Ok, nie olewają ale nie zwracają na moją osobę większej uwagi. Gdy spogląspoglądam na mulata widzę złość pomieszaną z dezorientacją. Zapewne w wyniku tego co zobaczył dziś na wejściu... Nie dziwię się, jakbym zobaczył jego i Perrie w tej sytuacji też bym tak miał.\nPrzyjechałem po nich na lotnisko, w pełnj świadomości tego, że Tommo się jej oświadczył. No sorry, ale był tak w nią wpatrzony a ona w niego, że raz przeszło mi przez głowę, że w tym Paryżu się pobiorą!\nEwa wsiadła do auta z miną bez emocji, Louis to samo, ok, zmęczenie po locie. Ale to jak odpowidali, jakby nie chcieli a musieli, nie no spoko również. Ewcia całą drogę przepatrzyła w szybę a Lou bawiąc się palcami. Przestrzeń między nimi była tak duża, że spokojnie weszliby w nią dwa sobowtóry Hazzy.\nJuż wiem, że coś się stało. Przeczuwałem to już od jakegoś czasu bo Lou nie był już do końa sobą. Chodził z głową w chmurach a jak o coś go pytasz to nie wie o co chodzi. Możesz myśleć, że jest zakochany. Ok, twoja sprawa. Ale ja znam go dość długo, by wiedzieć, że tu nie o zakochane chodzi.\nCoś w tym cholernym Paryżu się stało i ja się dowiem co!\nSzkoda mi moich mordeczek. Starałem się ich jakoś zeswwatać bo ciągnie ich do siebie i prawie że mi się udało, no ale...\nNie. Oni będą jeszcze razem.\n-Ewa, pyszna ta twoja kolacja- pochwaliłem dziewczynę, która z podpartą brodą dłubała w talerzu na którym była sałatka.\n-Cieszę się, że ci smakuje- powiedziała, nawet nie odrywając wzroku od wcześniej wspomnianego talerza.\n-Czemu nie jesz?\n-Tak jakoś nie mam apetytu- odłożyła widelec i wstała od stołu, zbierając pust talerze i kubki.\n-Pomóc ci?- zapytałem, bo Tomlinson nie ruszy swojego szanownego tyłka.\n-Nie nie, odpocznij sobie, albo porób... Coś- powiedziła i pobierała resztę rzeczy ze stołu. Spojrzałem na Tomlinsona a ten bezradnie opuścił ręce.\n-To my idziemy- odkreśliłem ostatnie słowo- do salonu, obejrzymy coś.\n-Uhm- ok, to by było na tyle...\nPociągnąłem chłopaka i usiedliśmy na kanapie w salonie.\n-No stary, musimy pogadać...- zacząłem.\n-Nie teraz- przetarł oczy.- Błagam.\n-Ok, ale i tak pogadamy.\nWłączył jakiś mecz. Po kilku minutach dostrzegłem kątem oka, że światło w kuchni zgasło a cień Ewy mignął po schodach.\nSpojrzałem na Boo, śpi.\nCóż, chyba czas na plan B.\nLedwo żyję ale dodałam rozdział.\nMam suprise dla was na wigilię- tylko tyle powiem.\nMam już serdecznie dosyć swoich praktyk.\nCiągną ze mne ostatnie siły i coś czuję że te świeta spędzę chora na praktyki w łóżku...\nAutor: EvaTommo19 o 16:26 5 komentarzy:\n-Stary, zróbmy coś z tym- Styles upił kolejną szklankę whiskey.\n-Ale co?! Co my możemy? To już przesądzone- załamałem ręce. Jeszcze nigdy nie byłem w tak beznadziejnej sytuacji.\n-Nie wiem kurwa. Pozabijajmy ich wszystkich!\n-Dobra, tobie już wystarczy tej wódki, bredzisz- zabrałem mu szklankę i dopiłem resztę.\n-Kelner, jeszcze raz to samo!- krzyknął do barmana. Pokręciłem tylko głową ze zrezygnowaniem. Biedny chłopak, przeżywa to jeszcze bardziej ode mnie.\nDziś ostatecznie podejmujemy decyzję.\n-Ja powiem jej jak będziemy już na miejscu- upiłem trochę drinka.\n-Ja... Ja nie wiem. Zadzwoń do mnie zanim jej powiesz- powiedział niewyraźnie, gdyż jego głowa leżała swobodnie na jego ręcach.- Tak bardzo się boję, że zostawi mnie po tym wszystkim...\n-Chodź Harry, odwiozę cię do domu- wziąłem go pod ramię.\n-Mój kierowca czeka... Tam pod klubem; powiedział. Grunt, że nie będę musiał prowadzić.\nUdało mi się wyprowadzi go z budynku i wcisnąć do auta.\nJedziemy już kilka minut, gdy Harry odzywa się:\n-Ona mnie zostawi. Louis, ona mnie zostawi- powiedział łamiącym głosem a po chwili już płakał. Rozumirm go. Też czasem mam taki dzień, że usiadłbym sobie i po prostu sobie poryczał.\nTakie uroki biznesu kurwa są.\n-Harry, uspokój się. Nie możemy się poddać. Powiemy im szybko, bo gdy zaczniemy zwlekać, nic z tego nie będzie. Tylko gorzej.\n-Panie Tomlinson, jesteśmy pod pana domem- usłyszałem głos kierowcy.\n-Dzięki Riley. Trzymaj się Styles- poklepałem go po ramionach\n-Może ja też powinienem gdzieś z nią wyjechać.\n-To nie jest zły pomysł Harry.\nSamochód odjechał a ja powoli skierowałem się do domu. Ciekawe czy Ewa znalazła bilety? Pomogła mi w tym jej koleżanka z którą pracuje w kawiarni, Stacy. A przy okazji napiłem się świeżej kawy.\nAle... Co jeśli nie będzie chciała jechać? Rzuci mi tymi biletami w twarz i powie, że ma tego dość i, że mnie zostawia.\nNawet bym się nie zdziwił. Przecież całkiem ją olewałem, zbywałem głupimi tekstami.\nOtworzyłem drzwi kluczem (znów nie wiedziałem który to klucz). W domu światła pogaszone, pewnie jest jeszcze w pracy. Muszę z nią pogadać na ten temat, nie chcę żeby pracowała. Wszedłem do kuchni i zobaczyłem dużą kartkę złożoną na pół. Chwyciłem ją, zobaczyłem pismo Ewy i przeczytałem: " JESTEM W PRACY, BĘDĘ PÓŹNO"\nŻadnych uczuć w tej kartce. Ro smutne. Mnie jest smutno. Przez moje głupie zachowanie poczuła się urażona.\nZmęczona, weszłam do domu i zdjęłam buty i płaszcz. Poczułam, że z kuchni wydobywają się jakieś cudowne zapachy. Weszłam tam powoli i cicho, by zobaczyć Louisa siedzącego smutno przy stole, patrzącego w palącą się świecę. Zrobił romantyczną kolację!\nZrobiło mi się go żal jak tak sobie siedział i podeszłam do niego. Nie obchodziło mnie to, że kolacja stygnie, czy co tam jeszcze. Podeszłam do niego i przytuliłam do siebie. Nic nie mówiąc, głaskałam go po głowie jak małe dziecko, ale on to lubi. Objął mnie mocno w talii.\n-Mam. Nie powonienem Ci tak olewać . nie zasłużyłaś na takie traktowanie z mojej strony.\n-Już dobrze BooBear.\n-Mów tak do mnie.\n-Mój BooBear- złączyliśmy nasze usta w delikatnym pocałunku. Pociągnął mnie na swoje kolana i dalej przez jakiś czas całowaliśmy się.\n-Możemy zjeść- oderwałam się od niego i popatrzyłam w jego oczka. Są takie błękitne. Zeszłam z jego kolan i usiadłam na przeciw niego i spojrzałam w swój talerz. Mam w nim sałatkę, ziemniaki polane ciemnym sosem. Wygląd dość apetycznie. - Wygląda apetycznie.\n-Spróbuj- polecił. Tak też zrobiłam i wzięłam kęs z tego dania. Pyszne. Świetnie doprawione.\n-To jest pyszne- zobaczyłam wielki uśmiech na jego twarzy i zaraz zrobiło mi się ciepło na sercu.\n-Cieszę się- powiedział.\n-Nie wiedziałam, że tak świetnie gotujesz.\n-Taka moja ukryta pasja.\n-Widzę,że jesz ze wielu rzeczy o tobie nie wiem- spojrzałam na niego ukradkiem.\n-Tak,ale dowiesz się- znów ten olśniewający uśmiech, przez który nie mogę się nie uśmiechnąć.\n-Boże Lou, ja muszę się jeszcze spakować!- zerwałam się z jego kolan. On tylko zaśmiał się i poszedł za mną do pokoju.\n-Weź tylko kilka rzeczy.\nWyciągnęłam walizkę i włożyłam dp niej najpotrzebniejsze rzeczy.\n-Już - powiedziałam po kilku minutach. -A ty?\n-Ja już jestem spakowany. Chodź tutaj do mnie- pociągnął mnie tak, że wylądowałam na nim na łóżku. Trzyma mnie za dłonie i uśmiecha się słodko.\n-Mówiłem ci kiedyś, że cię kocham?\n-No słyszałam coś...\nNie pozwolił mi dokończyć, bo wpił się w moje wargi na chwilę by zarqz powiedzieć:\n-Kocham cię, kocham cię, kocham cię, kocham...\nTym razem to ja przerwałam jemu, bo tak to by se gadał i gadał pewnie do rana. Pocałowałam go lekko i powiedziałam:\n-Przecież wiem. Ja ciebie też.\n-Możemy już iść?!- usłyszałam wołanie z dołu.\n-Jasne- rzuciłam się po torebkę i zleciałam na dół. -Okej, możemy już iść.\nLouis zapakował torby do samochodu i wsiadł zaraz po mnie na miejsce kierowcy i ruszyliśmy na lotnisko.\nZa piętnaście minut mamy lot do Paryża! Ale jestem szcześliwa! Zawsze chciałam tam pojechać...\nJesteśmy już w samolocie, zaraz startujemy. Zapięliśmy pasy, stasznie chce mi się spać, więc chyba zdrzemnę.\nEwa zasnęła a ja mogę teraz w spokoju pomyśleć.\nJak ja mam jej to powedzieć? Przecież odejdzie, żadna dziewczyna na to nie pójdzie. Harry dobrze powiedział, zostawią nas, obie.\nDla mnie to strasznie ciężkie.\nCzy wy też byliście w takiej sytuacji, że musieliście powiedzieć drugiej osobie, najważniejszej osobie w swoim życiu coś co ją złamie?\nJeśli tak to znacie mój ból a jeśli nie to się cieszcie i współczujcie mi.\nJa to niedługo zrobię, ale za cholerę nie wiem jak.\nZabrać ją gdzieś? Ale gdzie? Spacer? Nie, odpada. Kolacja? Nawet niezły pomysł, ale jak powiedzieć?!\nTak, totalny tchórz ze mnie. Strasznie zakochany w niej tchórz.\nWłaśnie wylądowaliśmy i z walizkami udaliśmy się do mojego domku w tym że mieście. Tak mam tu do, ale ciii żeby nikt się nie dowiedział.\n-Zapraszam- wpuściłem ją do środka.\nI tak, znowu ten problem z zamkiem ;).\n-Wow, ładnie tu- powiedziała i rozejrzała się po każdym kącie. -Nie wiedziałam, że masz dom w Paryżu.\n-Nikt nie wiedział. Tylko najbliżsi.\n-Aha- wróciła do mnie.\n-Chcesz spać ze mną w jednym pokoju?- postanowiłem, no bo co mi teraz już szkodzi?\n-Okej- zgodziła się. Chcę zapamiętać te cudowne chwile u boku najwspanialszej dziewczyny na świecie.\n-Co chcesz zwiedzić?- zapytałem, gdy jedliśmy obiad w jakiejś restauracji.\n-Wszystko ale przede wszystkim wieżę Eiffla...- rozmarzyła się.\n-Dobrze- ukradkiem spojrzałem w okno i ujrzałem to, czego jak zwykle mogłem się spodziewać. Paparazzi.\n-Ale super!- ucieszyła się jsk dziecko z upragnionej zabawki.\n-Czemu się nie cieszysz?\n-Spójrz dyskretnie w szybę- zrobiła to o co ją poprosiłem.\nI nasz świetny humor poszedł się jebać. Jej na pewno, bo mojego nie ma już od dość długiego okresu czasu.\nWróciliśmy do domu i Ewa włączyła jakiś program telewizyjny. Akurst na wiadomościach.\n-... Jak podaje nasz reporter, Louus Tomlinson wraz ze swoją uroczą dziewczyną, udali się na krótkie wakacje do romantycznego Paryża. Para spędzi tam kilka dni. Czyżby chłopak planował zaręczyny? Dokładna data powrotu naszej pary jest nieznana...\n-Wyłącz to, proszę- powiedziałem i po chwili w pokoju nastąpiła cisza.\n-Już wiedzą... Ja nie mogę... Ro jest okropne.\n-Takie są uroki bycia gwiazdą. Zero prywatności. Jakby mogli to by do łóżka by nam weszli sprawdzić czy przypadkiem nie robimy nic co byłoby świetnym dka nich materiałem pod tytułem: " jak bzyka Louis Tomlinson"- zrobiłem cudzysłów w powietrzu. Zaśmialiśmy się z mioch słów. -Taka jest prawda kotku. Chodź tu do mnie- usiadła mi na kolanach i wtuliła w moje ramię.\nChociaż wiedziałem, że nie będzie.\nTo jest już piąty dzień naszego pobytu w Paryżu. Cudownie tu! Louis zabrał mnie na wieżę Eiffla i do kawiarenki na ciastko...\nZ nim każdy moment w tym miejscu jest jeszcze bardziej cudowniejszy.\nAle już jutro wracamy do Londynu. Znowu sprawy związane z trasą.\n-Ewa?- Louis podszedł do mnie od tyłu, objął w pasie i pocałował w szyję. Przeszły mnie ogromni przyjemnie ciary.\n-Co tam Louis?- odwróciłam się i zawiesiłam ręce na jego szyi.\n-My chyba musimy porozmawiać- puścił mnie a jegp twarz przybrała smutny wyraz.\n-O czym?- pociągnął mnie na łóżko, na którym usiadłam obok niego.\n-Tylko proszę, nie odbieraj tego co powiem w ten... Zły sposób- spojrzał na mnie z bólem w oczach.\n-Louis, powiedz o co chodzi.\n-Ufam ci. O co chodzi?\n-Obiecujesz, że nie wyciągniesz pochopnych wniosków o tym co ci powiem? -trzymał moje dłonie w swoich. Czułam jak jego drżą.\n-Bo ja... Muszę...\n-Louis, uspokój się.- Uspokój się i powoli powiedz o co chodzi.\n-Ale ja... Nie mogę tego zrobić!- wstał gwałtownie z łóżka i zaczął nerwowo chodzić po pokoju.\n-Nie możesz mi powiedzieć czy co?- podeszłam do niego i odwróciłam w swoją stronę.\n-Nie mogę ci tego zrobić- spojrzał na mnie bezradnie. Czy on w końcu powoe o co chodzi, czy tylko będzie w kółko powtarzał jedno zdanie?!\n-Czego?Powiedz mi do cholery!- zdenerwowałam się.\nWetstchnął, schował twarz w dłoniach, po czym prawą ręką przejechał po włosach, by w końcu powiedzieć:\n-Muszę od ciebie odejść.\nYolo Jula ja żyję!!! (jeszcze)\nTak więc w końcu go skończyłam!\nWięc tak. Rozdział byłby już dziś rano, bo miałam go dokończyć wczorajszej nocy ( z piątku na sobotę jakby co) no ale jak to ja!\nMiałam już pół rozdziału bo pisałam go na telefonie, weszłam sobie pod kołderkę i jakoś koło drugiej w zasnęłam a obiecałam sobie że go skończę no ale się nie udało! :(\nCały dzień coś, pisałam kilka zdań ale nie dane było go oczywiście dokończyć tak więc jest teraz.\nCo do rozdziału, tak wiem że jestem straszna i okropna, możecie mnie znienawidzić.\nI jeszcze na koniec informacyja na temat kolejnego rozdziału!!\nTeraz zaraz będą święta, przez co będzie mega zapieprz u mnie na praktykach.\nMoże coś dodam w niedzielę albo 25 grudnia choć chciałabym w urodzinki Louisa...\nNaprawdę nie wiem jak to będzie.\nTym czasem trzymajcie kciuki za mnie bym nie wysiadła w robocie i wróciła do was kochane wy moje!\nAutor: EvaTommo19 o 19:25 6 komentarzy:\nRozdział 19 część 2


Początki stabilizacji życia społecznego w środowisku wiejskim na Pomorzu Zachodnim : (1945-1947) - Digital Repository of Scientific Institutes\nTitle: Początki stabilizacji życia społecznego w środowisku wiejskim na Pomorzu Zachodnim : (1945-1947)\np. 3-42 : ill.\nvillages - Poland - Pomerania (region) - 1945-1970 social life in Pomerania (Poland) - 20th c.\nPolska Ludowa : materiały i studia. T. 2 (1963)\nPolska Ludowa : materiały i studia. T. 3 (1964)\nPolska Ludowa : materiały i studia. T. 4 (1965), Title pages, Contents\nPoczątki stabilizacji życia społecznego w środowisku wiejskim na Pomorzu Zachodnim : (1945-1947)\nPłace realne w 1939 i w 1944 roku : (próba porównania)\nPolska Ludowa : materiały i studia. T. 4 (1965), Materiały\nPolska Ludowa : materiały i studia. T. 4 (1965), Informacja\nPolska Ludowa : materiały i studia. T. 7 (1968)\nKersten, Krystyna (1931-2008), Początki stabilizacji życia społecznego w środowisku wiejskim na Pomorzu Zachodnim : (1945-1947) Apr 29, 2015\nRepatriacja Polaków z b. Rzeszy Niemieckiej po drugiej wojnie światowej : (cz. 2, 1945-1950)


RT 45-LT przycisk oddymiania i przewietrzania\nPrzycisk oddymiania przeznaczony do central systemu oddymiania 24 V DC firmy D+H. Posiada dwa dodatkowe, zintegrowane przyciski do wentylacji. Wyświetla informacje o stanie pracy (dozór, alarm, uszkodzenie). W zestawie wymienne oznakowanie w 32 językach.\nRT 45-ST-PL przycisk z akustyczną sygnalizacją zadziałania i uszkodzenia\nPrzycisk oddymiania wyposażony w akustyczną sygnalizację uruchomienia i uszkodzenia, przeznaczony do central systemu oddymiania 24 V DC firmy D+H. Wyświetla informacje o stanie pracy (dozór, alarm, uszkodzenie). W zestawie wymienne oznakowanie w 32 językach.\nRZN 43xx-E centrala oddymiania\nPanelowa centrala sterująca systemami oddymiania i naturalnej wentylacji do zastosowania w dużych obiektach. Pozwala na obsługę kilku stref oddymiania oraz dowolną kombinację linii i grup. Posiada opcję zwiększenia mocy oraz monitorowania przewodów pod kątem zwarcia i przerwy.\nRZN 4404-K centrala oddymiania\nKompaktowa centrala sterująca systemami oddymiania i naturalnej wentylacji w małych obiektach. Całkowity prąd napędów do 4 A. Pozwala na podłączenie do 8 przycisków oddymiania i 14 czujek pożarowych na linię. Posiada jedno gniazdo wtykowe na dodatkowe moduły.\nRZN 4404-M centrala oddymiania\nModułowa centrala sterująca systemami oddymiania i naturalnej wentylacji do zastosowania w małych i średnich obiektach również w sieciach AdComNet. Całkowity prąd napędów 4 A. Obsługuje dwie strefy oddymiania (2 linie, 2 grupy). Umożliwia bezpośrednie podłączenie czujek pogodowych i chwytaków elektromagnetycznych.\nRZN 4408-K centrala oddymiania\nKompaktowa centrala sterująca systemami oddymiania i naturalnej wentylacji w małych i średnich obiektach, również w sieciach AdComNet. Obsługuje jedną strefę oddymiania (1 linia, 2 grupy). Całkowity prąd napędów do 8 A. Pozwala na podłączenie do 8 przycisków oddymiania i 14 czujek pożarowych na linię.\nRZN 4408-M centrala oddymiania\nModułowa centrala sterująca systemami oddymiania i naturalnej wentylacji w małych i średnich obiektach również w sieciach AdComNet. Całkowity prąd napędów 8 A. Obsługuje dwie strefy oddymiania (2 linie, 3 grupy). Umożliwia bezpośrednie podłączenie czujek pogodowych i chwytaków elektromagnetycznych.\nRZN 4416-M centrala oddymiania\nModułowa centrala sterująca systemami oddymiania i naturalnej wentylacji w małych i średnich obiektach, również w sieciach AdComNet. Całkowity prąd napędów 16 A. Obsługuje dwie strefy oddymiania (2 linie, 3 grupy). Umożliwia bezpośrednie podłączenie czujek pogodowych i chwytaków elektromagnetycznych. Posiada jedno gniazdo wtykowe na dodatkowe moduły.\nRZN 4503-T centrala oddymiania\nKompaktowa centrala sterująca systemami oddymiania i naturalnej wentylacji w małych obiektach. Obsługuje jedną strefę oddymiania (1 linia, 1 grupa). Całkowity prąd napędów do 3 A. Pozwala na podłączenie do 8 przycisków oddymiania i 14 czujek pożarowych na linię.\nSA-K5N sygnalizator akustyczny niskoprądowy\nNiskoprądowy sygnalizator akustyczny do sygnalizowania pożaru lub do potwierdzenia zadziałania urządzeń przeciwpożarowych. Przeznaczony do użytku wewnętrznego. Cztery sygnały akustyczne do wyboru. Możliwość regulacji głośności.


Telefony marki Apple - iPhony - są ostatnimi czasy "bardzo w modzie". Premiera nowego telefonu "z nadgryzionym jabłkiem" zbliża się wielkimi krokami. Jest to święto dla wszystkich wielbicieli marki, na którym d[..]\nNa dzisiejszej konferencji Apple w Yerba Buena Center w San Francisco, Steve Jobs zaprezentował kolejną wersję tabletu iPad. Nowe urządzenie znacznie różni się od poprzednika, wnosi kilka istotnych zmian oraz n[..]\nPorsche pokaże nowy model w Detroit, czy będzie to 918 Spyder plug-in?\nJuż niebawem okaże się, co przygotowało Porsche na nadchodzące targi w Detroit. Bardzo prawdopodobne, że będzie to 918 Spyder w wersji hybrydowej.\n"Podłącz go wszędzie" - tak brzmi hasło reklamujące kolejny przyjazny środowisku samochód, jakim jest Wheego Whip Life. Jest w całości elektryczny, jak podaje producent, a do nalania paliwa wystarczy zwykł[..]


Zajęcia w Placówce SG w Horyńcu-Zdroju\nPosted on 22 kwietnia 2014 5 czerwca 2015 by Mateusz Obroślak\nW dniu 12.04.2014 strzelcy z 3 kompanii oraz Samodzielnego Plutonu Horyniec Zdrój uczestniczyli\nw zajęciach zorganizowanych na terenie Placówki Straży Granicznej w Horyńcu-Zdroju.\nPodczas szkolenia Funkcjonariusze SG przedstawili zasady działania Straży Granicznej, w tym jak reagować w sytuacji, gdy podejrzewa się dokonania przestępstwa granicznego lub podczas napotkania nielegalnych imigrantów. Strzelcom przedstawiona została struktura organizacyjna Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej oraz rejonu działania placówki w Horyńcu. Funkcjonariusze SG zapoznali strzelców z zasadami oznaczania granicy państwowej, jak również z wyposażeniem oraz budową broni: Walther P99, SWD, a także kamizelkami taktycznymi i hełmami oraz wyposażeniem specjalistycznym. Na zakończenie zajęć strzelcy wraz z panem St. Chor. SG Kielarem stanęli do pamiątkowej fotografii.\nStowarzyszenie Jednostka Strzelecka 2033 im. gen. bryg. Józefa Kustronia w Lubaczowie\nW dniu 29.03.2014 w Bałajach odbyło sie zebranie założycielskie Stowarzyszenia Jednostka Strzelecka 2033 im. gen. bryg. Józefa Kustronia w Lubaczowie.\nZgromadzeni na zebraniu strzelcy podjęli decyzję o założeniu nowego stowarzyszenia. W czasie zebrania dokonano wyboru zarządu i komisji rewizyjnej. Strzelcy zatwierdzili projekt statutu stowarzyszenia. Wybrany został też komitet założycielski, którego zadaniem jest doprowadzenie do rejestracji stowarzyszenia w Krajowym Rejestrze Sądowym. Celem jest uzyskanie przez naszą Jednostkę Strzelecką osobowości prawnej, co stworzy nowe możliwości do działania.\nPosted on 20 kwietnia 2014 5 czerwca 2015 by Mateusz Obroślak\nZajęcia Samodzielnego Plutonu „Oleszyce” – 05.04.2014\nPosted on 14 kwietnia 2014 5 czerwca 2015 by Mateusz Obroślak\nDnia 05.04.2014 roku odbyło się szkolenie dla Samodzielnego Plutonu „Oleszyce”, zorganizowane przez chor. ZS Mateusza SZPYTA oraz druż. ZS Krystiana SZYNALA. Podczas zbiórki poprzedzającej zajęcia zostały poruszone sprawy organizacyjne w plutonie. Zajęcia rozpoczęły się o godzinie 9:00 przy Publicznym Gimnazjum w Oleszycach. Pierwszym tematem zajęć było posługiwanie się mapą z siatką kartograficzną. Następnie strzelcy udali się do lasu Lubomierz aby przeprowadzić obserwacje, po czym wykonali marszobieg na obszarze lasu. W szkoleniu wzięło udział 13 strzelców z Samodzielnego Plutonu „Oleszyce”. W organizacji zajęć pomagała również sekc. ZS Anna OLESZYCKA.\nWizyta 3 kompanii w Jednostce Ratowniczo – Gaśniczej PSP w Lubaczowie\nW dniu 05.04.2014 strzelcy z 1 i 2 plutonu 3 kompanii uczestniczyli w zajęciach zorganizowanych na terenie komendy Państwowej Straży Pożarnej w Lubaczowie. Dzięki uprzejmości komendanta PSP strzelcy mieli możliwość poznania sprzętu jakim dysponują lubaczowscy strażacy, m. in. zapoznali się z wyposażeniem znajdującym się na różnych typach pojazdów ratowniczo-gaśniczych jak i indywidualnym wyposażeniem strażaków. Plutony zostały zapoznane z infrastrukturą szkoleniową dostępną na terenie jednostki. Później strażacy opowiadali strzelcom o specyfice służby w straży pożarnej, jakie niesie ze sobą wyzwania i zagrożenia. Strzelcom została przedstawiona struktura szkolnictwa obowiązująca w straży pożarnej.\nNastępnie strażacy przeprowadzili krótką prelekcję dotyczącą m. in. zagrożeń pożarowych związanych z wypalaniem traw.\nNa zakończenie zajęć strzelcy stanęli do pamiątkowej fotografii na tle samochodów ratowniczo-gaśniczych.\nZajęcia Samodzielnej Drużyny Cieszanów – 29.03.2014\nPosted on 6 kwietnia 2014 5 czerwca 2015 by Mateusz Obroślak\nW dniu 29.03 br. strzelcy z Samodzielnej Drużyny Cieszanów wchodzącej w skład 3 kompanii uczestniczyli w zajęciach z walki w bliskim kontakcie. Zajęcie rozpoczęły się od solidnej rozgrzewki na stadionie. Po rozgrzewce strzelcy zapoznali się z technikami dźwigni łokciowo-barkowej oraz dźwigni nadgarstkowej. Ćwiczono również techniki wyprowadzania ciosów oraz kopnięć. Następnym realizowanym elementem były metody obrony przed napastnikiem. Przedostatnim elementem ćwiczeń była walka karabinkiem, w tym atak i obrona karabinkiem. Na zakończenie ćwiczeń strzelcy wykonali ćwiczenia karabinkiem w formie „kata”. Zajęcia przeprowadził dowódca 3 kompanii sierż. ZS Sylweriusz KOZŁOWSKI.\nDni Otwarte Zespołu Szkół im. gen. bryg. Józefa Kustronia w Lubaczowie\nW dniu 24.03.2014 w trakcie dni otwartych Zespołu Szkół w Lubaczowie Strzelcy JS 2033 przeprowadzili pokazy swoich umiejętności dla gimnazjalistów chętnych na podjęcie nauki w klasie o profilu „Straż Graniczna”. Strzelcy zaprezentowali swoje umiejętności w trzy-elementowym występie. Zaprezentowano praktyczne działania na posterunku kontrolno-blokadowym, ochronę ważnych osób oraz działania pościgowe na pojazdach. Dla gimnazjalistów przygotowano również stanowiska, na których mogli poznać sposoby maskowania twarzy, zapoznać się z indywidualnym wyposażeniem Strzelców, poznać rys historyczny ruchu strzeleckiego w Polsce a także zaczerpnąć informacji dotyczących służby w Jednostce Strzeleckiej 2033 w Lubaczowie.\nZajęcia Szkoleniowe-Samodzielna Drużyna Cieszanów – 22.03.2014\nW dniu 22.03.14 odbyły się zajęcia szkoleniowe w miejscowości Cieszanów. Zajęcia rozpoczęły się o godzinie 10:00 przed gimnazjum w Cieszanowie, skąd po zbiórce 14 strzelców wraz z dowódcą drużyny sekc. ZS Anitą WÓJCIAK udało się do pobliskiego kompleksu leśnego, gdzie zostali zapoznani z warunkami bezpieczeństwa, budową i posługiwaniem się bronią pneumatyczną oraz krótką. Po teorii strzelcy przystąpili do strzelania z różnych pozycji strzeleckich do tarcz oraz balonów. Po przeprowadzonym strzelaniu najlepszymi strzelcami okazali się strz. ZS Przemysław KASPERSKI oraz strz. ZS Hubert GRZYB.\nZajęcia teoretyczne oraz praktyczne ze strzelania z broni pneumatycznej i krótkiej prowadzone i przygotowane zostały przez Dowódcę Sekcji Logistyki sierż. ZS Tomasza SZCZYGŁA.\nSzkolenie 22.03.2014 – Samodzielna Drużyna Basznia Dolna\nW dniu 22 marca odbyło się szkolenie dla Samodzielnej Drużyny Basznia Dolna zorganizowane przez chor. ZS Mateusza SZPYTA. Zajęcia rozpoczęły się o godzinie 09:00 przy Szkole w Baszni Dolnej. Na początku zostały omówione sprawy organizacyjne w drużynie, następnie strzelcy przystąpili do pierwszego zagadnienia, którym było poznanie budowy, zasady działania oraz częściowego rozłożenia i złożenia kbk AKM. W kolejnym etapie szkolenia zostały powtórzone elementy z poprzednich zajęć. Strzelcy ćwiczyli m. in.: postawy strzeleckie, pokonywanie terenu różnymi sposobami oraz procedury zrywania kontaktu z przeciwnikiem. W organizacji zajęć pomagał dowódca drużyny sekc. ZS Łukasz RICHTER. Zajęcia zakończyły się o godzinie 14:00.\nZajęcia 1 i 2 Plutonu 3 Kompanii – 22.03.2014\nW dniu 22.03.2014 Strzelcy z I oraz II plutonu 3 kompanii uczestniczyli w zajęciach z topografii i patrolowania pieszego. Celem zajęć było wykonanie skrytego marszu na azymut na trasie Lubaczów – Cieszanów – Lubaczów z obciążeniem w plecach w postaci sprzętu do bytowania. Strzelcy ponad 20 kilometrowy marsz wykonali w niespełna 8 godzin.\nDowódca I plutonu sekc. ZS Krzysztof KISAŁA\nDowódca II plutonu St. Strz. ZS ŚWIERK.


Wieczór w kinie - Robert Coover (100909) - Lubimyczytać.pl\nNa "Wieczór w kinie" składają się opowiadania - swoiste pastisze różnych gatunków filmowych: komedii, westernu, kreskówki, filmu podróżniczego i filmu "o miłości", w Cooverowskim programie wieczoru jest też miejsce na cotygodniowy odcinek serialu, przerywnik muzyczny i krótkometrażówkę, a także na zapowiedź następnego programu. Dziwny to jednak wieczór - film podróżniczy, przekraczając granice...\nźródło opisu: http://www.biblionetka.pl/book.aspx?id=18893\nJakub | 2011-09-10\nWstyd przyznać, ale źle podszedłem do tej książeczki. Przez jej niepozorny format oraz nowelową konstrukcję potraktowałem ją jako przerywnik od innych lektur, pracy etc. Słowem: zbagatelizowałem ją. Na szczęście szybko się ocknąłem. Pomimo poszarpanej fabuły czyta się ją zaskakująco płynnie. Wymaga jednak maksymalnego skupienia - nie tyle przez wzgląd na skomplikowane wolty fabularne, ile przez nagromadzenie niuansów, odwołań, hołdów, cytatów i zapożyczeń. Ich wyłapywanie czyni z lektury "Wieczoru w kinie" niezłą frajdę. Jeśli czytelnik orientuje się przynajmniej pobieżnie w specyfice najbardziej charakterystycznych gatunków filmowych, będzie miał nie lada uciechę pokonując kolejne stronice książki Coovera. Ja szczególnie dobrze bawiłem się na części westernowej i przygodowej (nowela z dziewczyną w przerwie seansu). Fajna zabawa, polecam!


Serwis Kibicow Pomezanii Malbork - Pomezania - Chojniczanka II Chojnice\nRelacja z meczu - Pomezania - Chojniczanka II Chojnice 5:0 (4:0)\n2015.09.26 16:00 (sobota)\nPomezania Malbork: Dominik Skopiak (77 Sebastian Sosna)- Mateusz Daukszys , Kamil Dryjas (70 Patryk Truszczyński), Robert Gdela (46 Łukasz Konwa), Kamil Jabłoński, Tomasz Jeleń, Michał Jurczyk , Tomasz Owsianik , Piotr Sobieraj (68 Piotr Marszałek), Piotr Wilk , Sławomir Ziemak\nOstre strzelanie rozpoczął Piotr Wilk, który w 13 minucie pięknym strzałem z wolnego z ok. 20 metrów zmieścił piłkę pod poprzeczką. Udział przy tym golu miał wcześniej sfaulowany Mateusz Daukszys. Równie ładna była kolejna bramka - w 29 minucie. Po akcji Piotrów: Wilka i Sobieraja lewym skrzydłem i dośrodkowaniu tego drugiego piłka spadła w polu karnym pod nogi Michała Jurczyka, który z ok. 13 m mocno uderzył pod poprzeczkę.\nW 37 minucie znowu dośrodkowywał Sobieraj, obrońcy Chojniczanki wybili zbyt krótko, na to wszystko nabiegł z prawej strony Tomasz Owsianik i strzałem z około 20 m posłał piłkę w okolice dalszego "okienka".\n- Gole, które strzelaliśmy, to "stadiony świata" - cieszył się po meczu Przemysław Marusa, trener Pomezanii. - W pierwszej połowie zagraliśmy bardzo dobrze w obronie, ale też byliśmy skuteczni, bo sytuacji wcale nie mieliśmy tak dużo.\nJeszcze tuż przed przerwą Robert Gdela w polu karnym wykiwał obrońców gości i w sytuacji sam na sam podwyższył na 4:0.\nO drugiej połowie można powiedzieć, że się odbyła. Malborczycy stworzyli sobie kilka okazji bramkowych, ale w strzelaniu wyręczył ich obrońca Chojniczanki - Max Boczek. W 60 minucie w wyniku nieporozumienia z bramkarzem podając mu piłkę, kopnął ją obok niego do własnej bramki.\nPo siedmiu meczach Pomezania (17 pkt) zajmuje 2 miejsce ze stratą 2 punktów do beniaminka, Gwiazdy Karsin. W następnej kolejce malborczycy zagrają na wyjeździe z Wisłą Korzeniewo.\nPomezania: Skopiak (83 Sosna) - Wilk, Jabłoński, Jeleń, Owsianik - Dryjas (71 Truszczyński), Jurczyk, Ziemak, Gdela (46 Konwa), Sobieraj (68 Marszałek) - Daukszys.


Słaby początek tygodnia - Biznes w INTERIA.PL\nPoczątku tygodnia na naszym parkiecie nie można zaliczyć do udanych, do czego przyczyniły się z pewnością nie najlepsze nastroje na giełdach europejskich.\nW Warszawie spadek zanotowały wszystkie najważniejsze indeksy. WIG20 stracił 1,2% i na zamknięciu wynosił niespełna 1040 pkt. Niższa była też aktywność inwestorów. Wartość obrotów w notowaniach ciągłych nieznacznie przekroczyła 100 mln zł.\nO 2,2% spadła cena akcji Telekomunikacji Polskiej. Z "neutralnie" do "sprzedaj" rekomendację dla walorów naszego narodowego operatora telekomunikacyjnego obniżyli analitycy Merrill Lynch. Decyzję taką uzasadniono obawą o spadek przychodów spółki ze względu na planowaną w przyszłym roku pełną liberalizację naszego rynku. Jest to już drugie w ostatnim czasie obniżenie rekomendacji dla TP SA. W zeszłym tygodniu zalecenie "redukuj" wydał bank inwestycyjny HSBC.\nPonad 8% straciły walory Kredyt Banku. W ten sposób rynek zareagował na utworzone przez bank dodatkowe rezerwy w wysokości 294 mln zł. Wyraźne odbicie zanotowały natomiast akcje Szeptela, które zyskały 12,6% przy stosunkowo wysokich obrotach (ponad 1 mln zł). Zarząd spółki stara się uchronić ją przed utratą płynności cały czas zapewniając o prowadzonych rozmowach z potencjalnymi partnerami. Biorąc pod uwagę sytuację innych, większych krajowych operatorów telekomunikacyjnych, raczej nie należy jednak liczyć na sukces tych negocjacji.\nNa uwagę zasługuje wczorajszy niemal 10-procentowy spadek papierów Miteksu, któremu towarzyszył wysoki wolumen. Był on jednak zasługą tylko jednej transakcji zawartej pod koniec notowań.


Robot Współpracujący Universal Robots UR10/10e | Edu4Industry\nJesteś tutaj » Dla uczelni » Robot Współpracujący Universal Robots UR10/10e\nRobot Współpracujący Universal Robots UR10/10e to reprezentant ramion robotów, które są lekkie i posiadają zabezpieczenia pozwalające na ich pracę w przestrzeni, gdzie znajduje się człowiek. Są też bardzo elastyczne i łatwe w programowaniu. Otwiera to całą gamę aplikacji, gdzie już dziś takie roboty można znaleźć w wielu zakładach przemysłowych w Polsce.\nUR10/10e to duże ramię w ofercie Universal Robots. Ma ono zastosowanie tam, gdzie potrzebny jest duży zasięg i duża nośność. W zestawie dołączony jest 12” graficzny programator z ekranem dotykowym oraz kontroler z dodatkowymi wejściami/wyjściami pozwalającymi na integrację z innymi urządzeniami.\n3-osiowy czujnik siły i momentu w kiści (zakresy: 100N/10Nm)


Policja zatrzymała pięć osób. W poniedziałek rano zostali oni zwolnieni z aresztu, jednak wszczęto przeciwko nim postępowania karne.\nBurdy wszczęła kilkudziesięcioosobowa grupa z batalionu ochotniczego OUN (Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów), która chciała postawić namioty przy administracji prezydenta Petra Poroszenki.\nNacjonaliści zamierzali w ten sposób okazać solidarność z uczestnikami blokady linii kolejowych, prowadzących z terenów zajętych przez prorosyjskich separatystów w Donbasie na terytoria będące pod kontrolą Ukrainy. Celem blokady jest wstrzymanie handlu z separatystami.\nUcierpiało troje policjantów\nPolicja zatrzymała tam pięć osób, w tym przywódcę OUN Mykołę Kochaniwskiego. MSW poinformowało, że w incydencie ucierpiało troje policjantów: dwóch mężczyzn i kobieta. Jeden z funkcjonariuszy ma złamaną rękę. Policjantka trafiła do szpitala z połamanymi palcami ręki.\nWedług ratowników medycznych po stronie protestujących obrażenia odniosło 10 osób, w tym popierający ich deputowany do parlamentu Jehor Sobolew.\nAutor: mm/sk / Źródło: PAP, Ukraińska Prawda\nPiszę to ponownie - to zdarzenie oraz blokada dostaw antracytu z Donbasu są dopiero początkiem kłopotów majdanowych władz Ukrainy z banderowcami.\nTy zawsze piszesz ponownie to samo: odruch kopiuj - wklej masz opanowany... gdyby to jeszcze było coś mądrego.\ntrol lezbus 22 February 2017\nze Ci sie tak chce?


O Nas | Hexapack produkcja płyt i przekładek wypełnionych papierowym rdzeniem typu Plaster Miodu\nProducent płyt oraz wypełnienia o strukturze plastra miodu\nEKOLOGICZNE MATERIAŁY, OSZCZĘDNOŚĆ, DBAŁOŚĆ O ŚRODOWISKO, ZGODNOŚĆ Z NOWYMI PRZEPISAMI\nSystem HEXAPACK to technologia produkcji płyt oraz przekładek, wypełnionych rdzeniem bazującym na konstrukcji „Plastra Miodu”, wykonanym z papieru.\nInnowacyjność i elastyczność od 2014 roku\nNasz Zakład Produkcji płyt Hexapack powstał w 2014 roku jako działalność gospodarcza zatrudniająca 4 osoby produkująca wyłącznie rdzeń typu Plaster Miodu. W kolejnych latach nastąpił nasz bardzo dynamiczny rozwój, który doprowadził do przekształceń oraz rozwoju wielu produktów. Obecnie jesteśmy spółką z o.o., pracujemy na dwie zmiany i obsługujemy największe firmy nie tylko na Podkarpaciu ale także w Polsce i w Niemczech.\nWłasna Produkcja Rdzenia\nLaminacja płyt wg. zamówień\nStałych klientów z umowami\nJesteśmy polską rodzinną firmą z tradycjami i wartościami. Dbamy o transparentność i komunikację z klientem na każdym kroku zamówienia poprzez etapy realizacji do momentu kiedy klient otrzymuje nasz produkt.\nDobro oraz zadowolenie klienta jest dla nas najważniejsze dlatego każdy nasz transport jest pieczowłowicie zabezpieczany ubezpieczany.\nPaństwa zlecenia są natychmiast procesowane i w ciągu 6 godzin przedstawiamy wycenę i ofertę na żądanie.\nPodejmujemy się wyzwań oraz zleceń nietypowych i niemożliwych do realizacji u innych producentów.\nNajniższa cena na polskim rynku\nMożliwość przechowywania w naszych halach\nPodejmujemy się najtrudniejszych zleceń indywidualnych\nAdres Zakładu Produkcji HEXAPACK\n36-007 KRASNE 994A\n+ 48 660 903 383\n+ 48 668 804 802


Odinstaluj Win32/Kryptik.CWXG – Jak odinstalować Win32/Kryptik.CWXG | Usunąć Spyware\nOdinstaluj Win32/Kryptik.CWXG – Jak odinstalować Win32/Kryptik.CWXG\nCzy chcesz usunąć Win32/Kryptik.CWXG infekcję z dala od komputera? Czy w obliczu działających problemów z komputerem? Czy każdy właściwy sposób, aby pozbyć się Win32/Kryptik.CWXG? Jeśli machając głową w “Tak” dla wszystkich powyższych pytań, to naprawdę trzeba natychmiastową pomoc w usunięciu tej infekcji z komputera jak najszybciej. Win32/Kryptik.CWXG Zagrożenie jest jednym z szkodliwych infekcji, które zostało już zakażone losy systemu komputerowego systemu Windows na całym świecie, zakażenie zostało zaprojektowane przez hakerów rouge zainfekować owszem Windows PC łatwo raz robi wewnątrz tego komputera. Z pomocą swojego fałszywego algorytmu infekcja ma pomóc jej tracker lub cyberprzestępcy, którzy chcą przejść lub zbierać Twoje dane osobiste.\nDane osobowe tutaj jest przeznaczona do logowania i hasło do konta z tym, proszę sobie wyobrazić scenariusz, jeśli infekcja jak Win32/Kryptik.CWXG zbiera swoje konto bankowe dane logowania. Każdy użytkownik w obliczu takiego scenariusza mogłaby przejść przez kryzys finansowy lub sytuacji najgorszej. Jego adres IP może być używany nigdzie indziej na wykonywanie działalności rouge jak hacking itd. infekcji Win32/Kryptik.CWXG może być dużym zagrożeniem ze względu na bezpieczeństwo Twojego komputera z systemem Windows, ponieważ kradnie cenne i poufne dane mogą łatwo zepsuć czyjąś ścieżkę roboczą.Najgorsze Win32/Kryptik.CWXG infekcji jest to, że łatwo wykonać się na dowolnej części komputera, które z pewnością negatywny wpływ na działanie komputera, jak również procesy przerwania podczas wykonywania wielu domyślnych aplikacji, jak również. Zakażenie może interpretować się jako użytecznego oprogramowania, ale jego oprogramowanie rouge, które można łatwo zaprosić inne problemy z komputerem.\nJak całkowicie usunąć Win32/Kryptik.CWXG z komputera\nZaczyna się lochy bardzo normalnego i wspólnego dół wydajności komputera lub objawy mogą zostawić znak, kiedy to każda aplikacja automatycznie awarii lub ponowne uruchomienie komputera bez żadnej informacji. Ludzie już się z licznymi problemami z powodu Win32/Kryptik.CWXG, które zawierają, jak również ekonomiczne problemy psychiczne, kiedy przestaje system komputerowy do reagowania i bardzo ważne dane z was tylko o stracić. Właściwie jego bardzo ważne, aby oświecić wiedzę opierają infekcji Win32/Kryptik.CWXG w każdym komputerze, ponieważ wielu użytkowników już rzucił ich zestaw komputerów ze względu na to zagrożenie. Jeśli ktoś pyta, jak usunąć Win32/Kryptik.CWXG z komputera, to nie mogło być łatwe miejsce wyjątkiem tutaj, gdzie można znaleźć właściwą odpowiedź. Ale nadal eksperci przedstawią swoje przydatnych porad tutaj, że dla pomyślnego sposób usunąć Win32/Kryptik.CWXG z dala od komputera istnieją dwa sposoby.\nRęczny Proces Win32/Kryptik.CWXG Usuwanie\nAutomatyczne Removal Tool Win32/Kryptik.CWXG\nW proces mieć pełny sukces w ręczny sposób, aby usunąć Win32/Kryptik.CWXG z dala od komputera jeden powinien zrobić to upewnić się, że trzeba mieć pomysł, szczegółów technicznych związanych z systemem operacyjnym Windows. Wystarczy potwierdzić, że można łatwo obsługiwać wszystkie kierunki i poleceń, które są skierowane do ręcznego procesu usuwania poniżej odinstalować Win32/Kryptik.CWXG:\nKrok 3 : Naciśnij klawisze CTRL + ALT + DEL i uruchom Menedżera zadań w swoim komputerze, Zakończ wszystkie te procesy i funkcje, które są związane z Win32/Kryptik.CWXG, teraz człowiek musi zrobić to upewnić się, że to, co plik exe lub proces on ma na ten temat. end.\nKrok 5 : Po zakończeniu z twoim edytorze rejestru Następnie trzeba przejść do folderów systemowych, w którym został zainstalowany system Windows, po które trzeba usunąć szkodliwe pliki i foldery związane z Win32/Kryptik.CWXG.\nAutomatic Tool for Win32/Kryptik.CWXG Usuwanie\nWszystkie powyższe czynności, które zostały zdefiniowane, nie krótko cup of tea, że każdy może łatwo podjąć to. Należy mieć wszystkie pojęcia prowadzenie wszystkich tych czynności w sposób całkowity tak, że sukces Win32/Kryptik.CWXG obsługi procesu usuwania można osiągnąć, z drugiej strony można również zdecydować się na pełną automatycznego narzędzia do usuwania Win32/Kryptik.CWXG. Powstaje pytanie tutaj, dlaczego warto wybrać to narzędzie nad innymi. Powody są bardzo proste do zrozumienia, że dotyczy także z ręcznego procesu. Po przeczytaniu wyżej można rozumieć, że ręczny proces usuwania dla Win32/Kryptik.CWXG zagrożenie nie jest bułka z masłem. Choć z drugiej strony można nie tylko odinstalować Win32/Kryptik.CWXG ale każdy wirusowe zagrożenie PC zostaje wyrzucony z systemu komputerowego. To może zwiększyć wydajność systemu Windows, aplikacje zaczynają reagować tak jak wcześniej, nie ma zagrożenia będzie teraz wprowadzić w PC będzie również chronić komputer na wiele sposobów.\nAutomatic Win32/Kryptik.CWXG Przewodnik Removal Tool User:\n| Tags: Tags: Jak odinstalować program Win32/Kryptik.CWXG, Jak usunąć Win32/Kryptik.CWXG\n← Odinstaluj SoftPulse – Jak odinstalować SoftPulse\nOdinstaluj Ransom Trojans – Jak odinstalować Ransom Trojans →


Biura podróży Zakopane ❤ Podroz-poslubna.pl\nBiuro podróży, podróż poślubna Zakopane\nNajbliższe oferty Podróż poślubna - biuro podróży Zakopane\nBiuro Podróży PANORAMA - Sucha Beskidzka\nNowy Targ Szczawnica Sucha Beskidzka Limanowa Myślenice\nSamochody do ślubu Zakopane 155\nZespoły muzyczne Zakopane 107\nDj na wesele Zakopane 9\nCzęsto zadawane pytania dotyczące biur podróży w mieście Zakopane\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Zakopane nie znajdujesz biura podróży, które pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam biura podróży, które pochodzą z okolicznych miejscowości. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdym biurem podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem biuro podróży na wesele Zakopane, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nMamy dla was ▶ biuro podróży Zakopane w którym kupicie niezapomniane wakacje❗ Przeczytaj ⭐ opinie, porównaj ✅ oferty ✅ ceny. ⭐ Twoja podroz-poslubna.pl - zapraszamy❗\nGenerated in 0.043 Queries: 15 Online: 220 F: 21338


protest – Strona 2 – W y s z p e r a n e\nDrapieżny protest song A.D. 2017\nPewien pan wlazł na podest\na potem zlazł z podestu\nchciał w ten sposób zaanonsować\ninne formy protestu…\nPewien redaktor w gazecie\nnie drukował sondaży\nprzeciw spadkowi sprzedaży.\nZrobił raz eksperyment\ninny dziennikarz znany\nchciał w ten sposób wszystkim pokazać\nże jest napastowany.\nA pewien pan z transparentem\nw czarnych protestach chodzi\nby w ten sposób wszystkim powiedzieć,\nże …tenteguje… nie rodzi.\nDrugi za to dał wyraz\nprzeciwko pewnym organom.\nA poseł w sejmie nocował\nprzeciwko woli większości.\nA pewien pan z ciamajdanu\numościł się na asfalcie\nprzeciwko chodzeniu w palcie.\nA pewien pan z kabaretu\nzamknął się w pustej sali\nże mu chleb odebrali.\nA pewna pani odważnie\nzatańczyła na rurze\nA jedna myszka z komórki\nprzeciwko kotu Prezesa.\n….i tak dalej\n…i tak dalej…\nSuper-protest-song został zainspirowany utworem „Wałów Jagiellońskich”.\nŻadne prawa niezastrzeżone.\nTekst wzięty z http://fraszki-ulotki.info/2017/01/drapiezny-protest-song-a-d-2017.html\n[ Okazja, żeby nie siedzieć cicho. J.B. ]\nPragnę wyrazić moją pełną solidarność z księdzem profesorem Tadeuszem Guzem, który został bezpodstawnie zaatakowany przez „Gazetę Wyborczą” za słowa o ekologii jako „zielonej odmianie nazizmu”, których nigdy nie wypowiedział! … Read More\nOdróżniasz gówno od twarogu ? Narodowcy oblegają Teatr Powszechny. Wojna cywilizacji\n[Jeśli pozwolimy poniewierać nasze świętości, to wkrótce sami będziemy poniewierani. Potem zabijani.\nPan Bóg sobie bez nas poradzi. My bez Niego, nie. J.B.]\nKrucjata Różańcowa i środowiska narodowe protestowały przeciwko “Klątwie” przed Teatrem Powszechnym. “Bronimy zasad cywilizowanej Europy”\n[Tak zwane przedstawienia teatralne mają już tylko jeden cel. – Znieważenie Polaków. J.B.]\nZdjęcia spektaklu „Klątwa” domagali się w sobotę przed Teatrem Powszechnym działacze środowisk narodowych. Przeciw spektaklowi, który według nich obraża wartości chrześcijańskie, protestowali też członkowie Krucjaty Różańcowej. W obronie teatru manifestowali m.in. Obywatele Solidarnie w Akcji.\nPrzed teatrem, w którym w sobotę wieczorem odbył się spektakl, zgromadzili się działacze Obozu Radykalno-Narodowego, Młodzieży Wszechpolskiej i Ruchu Narodowego, członkowie Krucjaty Różańcowej, a także uczestnicy pikiety organizowanej przez stowarzyszenie Obywatele Solidarnie w Akcji. … Read More


Content marketing - strategia w komunikacji marketingowej – BizPress.pl\nContent marketing – strategia w komunikacji marketingowej\nContent marketing, Content marketing - strategia w komunikacji marketingowej\nContent Marketing to strategia w komunikacji marketingowej, polegająca na zaspokojeniu potrzeb informacyjnych klientów przy pomocy wartościowych treści. Według powszechnej opinii – content marketing to najskuteczniejszy sposób na wywołanie zainteresowania firmą i jej ofertą wśród wybranej grupy klientów.\nContent marketing polega na komunikacji z grupą docelową nie poprzez reklamę, ale poprzez edukację, poradę oraz dostarczanie dedykowanych treści (artykułów, opisów, recenzji produktów oraz materiałów wideo), tworzonych z myślą o finalnym kliencie. Takich treści, które są naprawdę wartościowe w oczach grupy docelowej i pomagają jej rozwiązywać problemy (np.: jak wybrać odpowiedniego smartfona, porady żywieniowe, inspiracje do aranżacji łazienki).\nContent marketing to jeden z najbardziej efektywnych kanałów generowania leadów, budowania świadomości marki i pozyskiwania nowych użytkowników.\nPrzy pomocy marketingu treści można:\nposzerzyć bazę klientów\nzwiększyć widoczność w wyszukiwarce (SEO),\nzbudować siłę i rozpoznawalność marki w sieci,\nwytworzyć silne relacje pomiędzy marką a klientami.\nNajważniejsze elementy, decydujące o sukcesie w tej formie promocji, to plan, produkcja, publikacja i promocja wartościowych treści. Naszym klientom zapewniamy kompleksową realizację kampanii content marketingowych nie tylko w mediach elektronicznych, ale także w tradycyjnych. Dzięki wiedzy i doświadczeniu w marketingu online wiemy, jak dotrzeć do konkretnych grup docelowych, aby osiągnąć zamierzony cel. Niezależnie od tego, czy będzie to zwiększenie sprzedaży, czy poprawa wizerunku firmy.\nNasz serwis Content Marketingowy – to narzędzie umożliwiające pozyskanie wartościowych treści oraz ich publikację i promocję.\nNaszymi partnerami są wydawcy najpopularniejszych w internecie portali branżowych i ogólnoinformacyjnych.\nW ramach marketingu treści dla naszych klientów tworzymy:\nartykułu opisujący produkty,\nartykuły opisujące firmę i jej profil działania,\nKażdy materiał przygotowywany jest według indywidualnych preferencji zleceniodawcy.\nMarketing treści to strategia nie tylko dla dużych, globalnych koncernów, dysponujących dużym budżetem reklamowym. To również idealne rozwiązanie dla małych lokalnych firm, którym możemy zaoferować bardzo atrakcyjne warunki cenowe.\nWartościowe treści to także sposób na zwiększenie widoczności marki w wyszukiwarce internetowej (SEO). Według aktualnie obowiązujących wytycznych w Google, atrakcyjne treści w różnej formie, oraz odnośniki prowadzące do pozycjonowanej strony, decydują o pozycji witryny w rankingu wyszukiwania na zapytanie zawiązane z profilem działalności.\nJeśli chcesz przy pomocy treści wypromować własną firmę lub zareklamować produkt lub usługi skontaktuj sie z nami. Przygotujemy dla Ciebie indywidualną ofertę.


Cena od: 210 PLN / 1 dzień Obiekt Apartamenty Oaza-Spokoju jest usytuowany w miejscowości Łokciowe, 32 km od Rowów. Do dyspozycji Gości jest ogród oraz bezpłatny prywatny parking.W naszej ofercie m.in.: pokoje rodzinne, ogród, ...\nCena od: 400 PLN / 1 dzień RABAT 5% Ośrodek wypoczynkowy zaledwie 50 m od sopockiej plażySopot 34 jest ośrodkiem wypoczynkowym znajdującym się w zielonej i klimatycznej okolicy, w bliskiej odległości od piaszczystej plaży w Sopocie. ...\nCena od: 319 PLN / 1 dzień Obiekt Osada Knurów jest położony w Knurowie, 22 km od Bukowiny Tatrzańskiej. Na miejscu Goście mają do dyspozycji ogród i mogą bezpłatnie korzystać z WiFi. Wszystkie domki są wyposażone w ...


Producent drzwi | Meble ogrodowe drewniane i tanie meble biurowe Warszawa\nHome / Aluminiowa zabudowa balkonu / Ogród / Posadzki epoksydowe / Producent drzwi\nDrewno to bardzo ważny surowiec. Nie tylko są z niego wykonywane budynki, ale przede wszystkim ich wyposażenie, dodatki.\nElementy drewniane, to nieodłączny element każdego budynku. Mogą być wykonywane z różnych rodzajów drewna, ale przeważnie pozyskuje się je z sosen, buków, świerków, dębów i mahoni.\nBardzo ważne, poza umeblowaniem, jest zabezpieczenie budynku przed kradzieżami poprzez wstawienie okien i drzwi, bram. Coraz częściej można spotkać się z drzwiami szklanymi. Zwykłe, tradycyjne drzwi z drewna są wzbogacane zdobieniami szklanymi poprzez wstawienie szybek.\nW przypadku drzwi wewnętrznych jest większe pole manewru, więc można stosować dużo przeszkleń, lekkie elementy, gdyż nie musimy się obawiać włamania. W przypadku drzwi zewnętrznych często konieczne jest stosowanie zabezpieczenia antywłamaniowego i specjalnych zamków, a materiały, z których wykonany będzie element muszą być trwałe i odporne na uszkodzenia. Wszystkie te czynniki producent drzwi musi wziąć pod uwagę przy ich produkcji.\nSlowa kluczowe: Fotoprzekaźnik Sick, rodogosz ogrody, Szybkoschnący Impregnat dekoracyjny zastosowanie, Tynk mozaikowy Lakma, pantomograf Gliwice, highlightersmink, kinesiotaping bielsko biała, lpk208, fluorokrzemian glinu, kaplica Santori, turnabol\n« Previous Article Meble drewniane\nNext Article » Spawanie aluminium\nMeble ogrodowe drewniane i tanie meble biurowe Warszawa - http://tanie-meble-ogrodowe.eu/ - Amplituner AV Yamaha RX-A750, Vetrex Radom okna, Umywalka Simas Flow 40x49,5cm FL14, Listwa oświetleniowa mardom mdb100, separator koalescencyjne z bypassem, wynajem igłofiltrów stalowych, mezoterapia vivaderm, Umywalka Simas Flow 115x50cm FL03, laweta Golub-Dobrzyń, Bidet wiszący Catalano New Light 1BSLI00