Trambahn. Recenzja gry od Mayfair Games. | for2players.pl\nTrambahn, czyli tramwaj, to gra z serii For Two Players wydana przez Mayfair Games. Oczekiwania mieliśmy wysokie i nie mogliśmy doczekać się własnego egzemplarza. Również autor Helmut Ohley zapowiadał się nam interesująco. Mamy na półce jego inną grę – 18XX Poseidon, która nie należy do lekkich tytułów. Większej publice może być znany z Russian Railroads czy Railroad Barons. Czy Trambahn to kolejna dobra gra tego autora, czy też próba stworzenia krótszej gry nie wyszła mu na dobre? Przekonajcie się czytając moją recenzję.\nO czym gra?\nPrzenosimy się w grze na koniec dziewiętnastego wieku do Monachium, bawarskiego miasta w Niemczech. Każdy gracz prowadzi firmę przewozową. W tym okresie tramwaje konne powoli zastępowane są parowymi, a potem elektrycznymi. Zadaniem zawodników jest zbudować jak najwięcej linii tramwajowych i przetransportować pasażerów, zarabiając jak najwięcej pieniędzy.\nPudło wypełnione jest kartami. Osiem z nich to konduktorzy, którzy służą jako jokery. Jest też 112 kart stacji, po 28 w 4 kolorach: niebieskim, czerwonym, żółtym i zielonym. W każdym kolorze znajdują się dwie sztuki 1 i 10 oraz po trzy sztuki o wartościach od 2 do 9. Karty od 1 do 6 są warte jeden punkt, 7-9 dwa a 10 trzy punkty zwycięstwa. Karty stacji używane są w tej grze do trzech celów:\nleżące rewersem służą jako waluta o wartości 1000 marek;\nleżące awersem na stole w kolumnie pod kartą tramwaju symbolizują przystanki linii;\nleżące awersem na stole w wierszach obok kart pętli używane są jako pasażerowie.\nPonadto w pudle znajdują się 4 karty pętli w kolorze czerwonym, zielonym, żółtym i niebieskim. To właśnie obok nich będziemy musieli układać pasażerów. Poza tym mamy do dyspozycji 16 kart tramwajów: pięć konnych o wartości x2, cztery parowe o wartości x3 oraz siedem elektrycznych o wartości x4. Otrzymujemy też specjalny notatnik do zapisywania wyników oraz dwie karty ze skrótem tury.\nKarty są przeciętnie sztywne, ale wytrzymałe i nie wycierają się. Uwagę zwracają obrazki na kartach przystanków i tramwajów. Ukazują one ulice Monachium, zabytkowe tramwaje, samochody i historyczne zakątki miasta. Przypominają mi trochę stare widokówki, które były wydawane w ważnych momentach życia Bydgoszczy.\nGra kończy się po dziesiątym podstawowym podliczeniu punktów. Jeżeli w czasie gry gracz dołoży ósmą kartę do kolumny, otrzymuje on bonus w postaci dodatkowej, „prywatnej” punktacji. Nie jest ona liczona do ustanowienia końca rozgrywki.\nPrzygotowanie do gry wygląda tak:\npierwszy gracz otrzymuje 12 000 marek, czyli 12 kart stacji, odłożonych rewersem; nie może ich przeglądać;\ndrugi gracz dostaje 15 000 marek, czyli 15 kart stacji;\nponadto każdy zawodnik dostaje 6 kart stacji na rękę, które może dowolnie przeglądać;\nna środku stołu wykładamy pod sobą cztery karty pętli; w czasie gry obok nich będą wykładane karty pasażerów;\nna stole układamy stos kart tramwajów: od najdroższych (o wartości x4, za 15 000 marek) na dole do najtańszych (o wartości x2 za 5 000 marek) na górze; następnie odkrywamy pierwsze trzy z nich, które będą dostępne do zakupu w turze gracza.\nTeraz jesteśmy gotowi, aby zacząć grę. Tury gracze wykonują naprzemiennie. W podanej kolejności każdy z nich:\n1. MUSI dołożyć jedną albo dwie karty jako pasażerów. Mogą to być dwie karty różnego koloru. Kartę lub karty należy dołożyć do pasującego kolorem wiersza. Jeżeli zdecydujemy się na zagranie karty konduktora to wybieramy, w którym wierszu chcemy do wyłożyć. Ponadto jeśli dołożymy czwartą kartę do wiersza, to natychmiast następuje podliczenie punktów za każdą kolumnę tego koloru z tramwajem, która znajduje się przed oboma graczami. Wynik zapisujemy w notatniku mnożąc liczbę zebranych punktów razy wartość tramwaju (x2, x3 albo x4). Następnie karty pasażerów są odrzucane i w kolejnych ruchach będzie można dokładać kolejne karty do wiersza w tym kolorze.\n2. MOŻE umieścić przystanki, wykładając przed siebie kolumnę składającą się z dowolnej liczby kart z ręki zachowując kolorystykę. Oczywiście w jednej turze można dołożyć więcej niż jedną kolumnę. Należy tylko zachować jedną zasadę: zawsze trzeba wykładać karty od najniższej do najwyższej, czyli jeśli mamy z poprzednich tur wyłożoną czerwoną 3,5 i 7, to teraz nie możemy dołożyć karty niższej niż 7 do tej kolumny. Zawsze możemy zdecydować się na dołożenie kart konduktora. Nie przynosi on jednak nam żadnych punktów, lecz jest używany przy dodatkowym podliczaniu.\n3. MOŻE odłożyć dowolną liczbę kart z ręki na stos swoich pieniędzy, aby użyć ich do zakupu kart tramwajów.\n4. MOŻE kupić jedną lub więcej kart tramwajów (tylko z tych 3 wyłożonych). Płaci wtedy za nie swoimi markami i zużyte karty odkłada na stos kart odrzuconych. Następnie przypisuje tej karcie jedną swoją kolumnę.\n5. Jeżeli w tej turze nie zakupi się karty tramwaju do wyłożonej wcześniej kolumny kart przystanków, to trzeba je odrzucić na stos swoich pieniędzy. Nie zdarzyło nam się to ani razu i sądzę, że jest to bardzo rzadka sytuacja do której może doprowadzić gracz, który nie przemyśli swoich działań w turze. Następnie zawodnik uzupełnia swoją rękę do 6 kart. Gdy talia wyczerpie się, każdy MUSI odrzucić połowę swojej zebranej gotówki i następnie tasujemy wszystkie karty.\nCzy to kolejna dobra gra dla dwojga?\nPiękne rysunki nie sprawiły, żeby gra okazała się dla nas dobra. Jest ona losowa. Po przeczytaniu rozgrywki byłam zaintrygowana. Mamy cztery talie, są one ponumerowane od 1 do 10, tych kart jest mniej, tych więcej, będzie co liczyć! Super! Ponadto wykorzystywanie jednej talii kart w różny sposób, czyli jako pasażerów, gotówka i przystanki również mi się spodobało. Przypominała mi to między innymi gra Fleet, w której była podobna mechanika. Fascynacja po pierwszej rozgrywce nie minęła. Grało się przyjemnie. Z tury na turę zostawiałam sobie na ręce jedną-dwie karty stacji o wysokich nominałach, gromadziłam coraz więcej gotówki, budowałam lepsze tramwaje. Miałam ich więcej niż Tomasz, szybko zdobyłam przewagę i wygrałam. W drugiej turze coś poszło nie tak i pomimo liczenia kart nie mogłam okiełznać tego co się działo na stole. Moje linie składały się z 3-4 kart przystanków, musiałam szybko pozbywać się kart z ręki, aby mieć za co budować tramwaje a konieczność zagrywania na początku tury kart do wierszy pasażerów bardzo pogarszała sprawę. Niejednokrotnie musiałam dodać kartę, która pomagała Tomaszowi. Ja pomimo chęci zgromadzenia kart do linii, za które mój rywal otrzymywał dużo punktów, żadnej nie zdobywałam przez kilka tur z rzędu.\nMamy w domu zasadę, że po każdej rozgrywce dzielimy się ze sobą przemyśleniami na temat rozegranego pojedynku: co się robiło, czemu zagrało się tak a nie inaczej, jaką objęło się strategię (bez szczegółów oczywiście :-) ). Okazało się, że moja frustracja nie była jednostronna. Tomasz miał takiego pecha jak ja w swojej pierwszej rozgrywce. Daliśmy więc tej grze kolejne szansę. Niestety nasze wnioski są jednoznaczne. Po pierwsze, w grze jest za dużo kart, aby w jakiś sposób wpłynąć na ich losowość dobierania. Jest to spowodowane między innymi tym, że jesteśmy zmuszeni w każdej turze zagrać kartę jako pasażera, czyli wyrzucamy punkty w błoto. Po drugie poświęcamy nasze mniej cenne karty na pieniądze, bo w żaden inny sposób ich nie zdobędziemy. Ponadto nie wiemy, jakie mamy karty, które na początku gry otrzymujemy jako pieniądze. Następnie nie jest też napisane, czy gdy karty z ręki zagramy jako gotówka, to czy odkładamy je na spód czy na górę tego stosu. Jeżeli na górę, to wychodzi na to, że najpierw odrzucamy karty które znamy, a dopiero na końcu te, których nie znamy. Jest to dziwne. Wpływa to tylko na zwiększenie losowości w tej grze. Z tego też względu rozgrywka jest bardzo chaotyczna i nie ma co analizować oraz liczyć kart. Oczywiście zachowamy na ręce sobie 10 wartą 3 punkty przez jedną-dwie tury, ale dłużej nie warto. Biorąc to wszystko pod uwagę to rozgrywka w Trambahn wygląda tak, że trzeba to co się ma jak najszybciej odłożyć jako przystanki, szybko zapunktować ten kolor i tam zdobywać przewagę. Nie ma miejsce na sentymenty i zatrzymywanie kart na ręce w większej liczbie. Potem grę toczymy tak, że wykładamy nawet po dwie karty jako pasażerów w swojej turze w kolorze (o ile takową oczywiście otrzymamy), który przyniesie nam najwięcej a przeciwnikowi najmniej punktów. Nie wiem czy taki był zamysł autora. Jednak taki rozwój zdarzeń nam nie odpowiada. Pomimo tego, że wiemy jak grać, to rozgrywka jest nie satysfakcjonująca dla naszej dwójki. Jest to najgorsza gra z serii For Two Players od Mayfair Games, w którą zagraliśmy. Nie spisujemy jednak na stratę tych serii.\nWypowiem się jeszcze na temat sposobu napisania instrukcji. Oryginałem jest język niemiecki. Na angielski dla Mayfair Games instrukcję przetłumaczył Grzegorz Kobiela tak jak do Patchworka. Po raz drugi tłumaczenie jest bardzo chaotyczne i niedopracowane. Brakuje na przykład całej linijki tekstu w przygotowaniu gry. Bardzo mi się to nie podoba, co zrobił Grzegorz Kobiela oraz osoba odpowiedzialna za edycję instrukcji. O ile jest nią inny człowiek.\nJednak jeśli będziecie mieli okazję zagrać w Trambahn to spróbujcie. Może akurat Wam spodoba się prosta, chaotyczna i bardzo losowa rozgrywka, która w zasadzie nie wymaga większego wysiłku umysłowego.\n+ cards with historical images\n- randomness thus not demanding gameplay\n- imprecise rulebook\nEtykiety: Dla każdego, Karciana, Mayfair Games, Recenzja, Tylko dla dwóch graczy\nmikeyoski 14 października 2015 17:19\nCzyli potwierdzacie to, co o tej grze powiedział Game Boy Geek. Losowość wszystko potrafi zepsuć. Chyba jednak porównanie tej gry do Zaginionych Miast jest na wyrost\nfor2players 14 października 2015 17:44\nO, dobrze wiedzieć, że jeszcze inni recenzenci mają podobne zdanie. Gra się w ten tytuł przyjemnie, ale jeśli chciałoby się trochę więcej pokombinować, to takich aspektów tu nie znajdziemy.\nmikeyoski 14 października 2015 18:08\nInnymi słowy, są lepsze gry :-)\nfor2players 14 października 2015 19:31


Franciszek: by spotkać Jezusa, trzeba pragnąć Boga, ruszyć w drogę i złożyć dary | Niedziela.pl\nAle możemy ponownie zadać sobie pytanie dlaczego pośród tych, którzy wznosili spojrzenie ku niebu, wielu innych nie poszło za gwiazdą, „Jego gwiazdą” (Mt 2, 2)? Być może dlatego, że nie była to gwiazda rzucająca się w oczy, która jaśniała bardziej niż inne. Była to gwiazda – jak mówi Ewangelia – którą Mędrcy zobaczyli „dopiero wschodzącą” (ww. 2. 9). Gwiazda Jezusa nie oślepia, nie ogłusza, ale łagodnie zaprasza. Możemy zadać sobie pytanie, jaką gwiazdę wybieramy w życiu. Istnieją gwiazdy olśniewające, które wzbudzają silne emocje, ale które nie ukierunkowują drogi. Tak jest w przypadku sukcesu, pieniędzy, kariery, zaszczytów, przyjemności poszukiwanych jako cel istnienia. Są meteorami: jaśnieją przez chwilę, ale wkrótce się rozbijają i blask ich zanika. Są to spadające gwiazdy, które omamiają zamiast orientować. Natomiast gwiazda Pana nie zawsze jest oślepiająca, ale jest zawsze obecna: bierze cię w życiu za rękę, towarzyszy tobie. Nie obiecuje nagrody materialnej, ale gwarantuje pokój i daje, podobnie jak Mędrcom, „wielką radość” (Mt 2, 10). Wymaga jednak, aby iść naprzód.\nWyruszenie w drogę – drugie działanie Mędrców, ma istotne znaczenie dla zalezienia Jezusa. Jego gwiazda wymaga bowiem decyzji pielgrzymowania, codziennego trudu marszu; wymaga uwolnienia się od niepotrzebnych obciążeń i uciążliwości przepychu, które przeszkadzają oraz akceptacji wydarzeń nieoczekiwanych, które nie pojawiają się na mapie spokojnego życia. Jezus daje się znaleźć tym, którzy go szukają, ale aby Go szukać, musimy się ruszać, wychodzić. Nie czekać, ale podjąć ryzyko. Nie można stać w miejscu, trzeba iść naprzód. Jezus jest wymagający: tym, którzy Go szukają proponuje opuszczenie kanap doczesnych wygód i uspokajającego ciepełka swoich kominków. Podążanie za Jezusem nie jest uprzejmym protokołem, który należy respektować, ale wyjściem, które trzeba przeżyć. Bóg, który wyzwolił swój lud przez drogę wyjścia i powołał nowe ludy, by podążały za Jego gwiazdą, obdarza wolnością i rozdaje radość zawsze i tylko w drodze. Innymi słowy, aby znaleźć Jezusa, trzeba porzucić lęk przed zaangażowaniem się, satysfakcję, że dotarliśmy do tego punktu, lenistwo, aby już nic nie wymagać od życia. Trzeba zaryzykować, tylko dlatego, aby spotkać Dzieciątko. Ale jest to ogromnie warte, ponieważ odnajdując to Dzieciątko, odkrywając Jego czułość i miłość, odnajdujemy samych siebie.\nNie łatwo wyruszyć w drogę. Ewangelia ukazuje to nam poprzez różne postacie. Jest Herod, zaniepokojony obawą, że narodziny króla zagrażają jego władzy. Dlatego organizuje narady i posyła innych, aby zbierali informacje. Ale sam się nie rusza, jest zamknięty w swoim pałacu. Również „cała Jerozolima” (w. 3) się obawia: lęk przed Bożą nowiną. Woli, aby wszystko pozostało tak, jak było- „zawsze się tak robiło”, i nikt nie ma odwagi aby ruszyć. Bardziej subtelna jest pokusa kapłanów i uczonych w Piśmie. Znają dokładne miejsce i przekazują je Herodowi, powołując się również na starożytne proroctwo. Oni wiedzą, ale nie czynią ani jednego kroku w stronę Betlejem. Może to być pokusa ludzi wierzących od dawna: dyskutuje się o wierze, jako o czymś, co już jest znane, ale osobiście nie angażuje się na rzecz Pana. Mówimy, ale nie modlimy się; narzekamy, ale nie czynimy dobra. Natomiast Mędrcy niewiele mówią i dużo chodzą. Chociaż są nieświadomi prawd wiary, ale naprawdę pragną i idą, jak świadczą czasowniki Ewangelii: „przybyliśmy złożyć Mu hołd” (w. 2), „wyruszyli; kiedy weszli...upadli na twarz; udali się do ojczyzny” (ww. 9.11.12): zawsze w ruchu.\nOfiarować. Mędrcy kiedy przybyli do Jezusa, po długiej podróży, czynią tak jak On: dają. Jezus jest tutaj, aby ofiarować swe życie, oni ofiarowują swoje cenne dobra: złoto, kadzidło i mirrę. Ewangelia urzeczywistnia się, gdy pielgrzymka życia osiąga dar. Dawać bezinteresownie dla Pana, nie spodziewając się czegoś w zamian: jest to pewny znak, że odnaleźliśmy Jezusa, który mówi: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!” (Mt 10,8). Czynić dobro bez wyrachowania, nawet jeśli nikt od nas tego nie wymaga, nawet gdy nic z tego nie będziemy mieli, nawet jeśli nie sprawia to nam przyjemności. Bóg tego chce. On, stawszy się dla nas maluczkim, prosi, abyśmy dali coś dla naszych braci najmniejszych. Kim oni są? To właśnie ci, którzy nie mają czym się odwzajemnić, jak potrzebujący, głodny, obcy, więzień, ubogi (por. Mt 25, 31-46). Ofiarowanie daru miłego Jezusowi to zatroszczenie się o chorego, poświęcenie czasu osobie trudnej, pomoc komuś, kto nie budzi naszego zainteresowania, udzielenie przebaczenia tym, którzy nas obrazili. Są to dary bezinteresowne, których nie może zabraknąć w życiu chrześcijańskim. W przeciwnym razie Jezus przypomina nam, że jeśli kochamy tych, którzy nas kochają, postępujmy jak poganie (por. Mt 5, 46-47). Spójrzmy na nasze ręce, często pozbawione miłości i spróbujmy dzisiaj pomyśleć o darze bezinteresownym, jaki możemy zaoferować, za który nie uzyskamy odwzajemnienia. Będzie to miłe Panu. I prośmy Go: „Panie, pozwól mi odkryć na nowo radość dawania”. Drodzy bracia i siostry! Czyńmy, tak jak Mędrcy: patrzmy ku górze, wyruszajmy w drogę i ofiarowujmy bezinteresownie dary.


Wiadomości: IV Memoriał J. Gajewskiego z udziałem zespołów z PlusLigi\nStrona Główna > Aktualności > rozgrywki towarzyskie > IV Memoriał J. Gajewskiego z udziałem zespołów z PlusLigi\nIV Memoriał J. Gajewskiego z udziałem zespołów z PlusLigi\n30 lipca 2013 18:11\nWystępujące w PlusLidze zespoły: Lotos Trefl Gdańsk, AZS Politechnika Warszawska, a także I-ligowe: Pekpol Ostrołęka i Ślepsk Suwałki to drużyny, które w dniach 27-28 września br. zagrają w IV Memoriale Józefa Gajewskiego.\nW pierwszym dniu turnieju rozegrane zostaną mecze półfinałowe (zestaw par poznamy po losowaniu), w drugim spotkania o miejsca 3-4 i finał. Pucharu broni zespół z Gdańska, który triumfował również w I memoriale. Drugi wygrał Pekpol. Gospodarze w I i II memoriale zajmowali czwarte miejsca, a przed rokiem w finale przegrali z Lotosem Treflem. Tylko Ślepsk i Pekpol występowały we wszystkich turniejach memoriałowych.\nJózef Gajewski urodził się 21 listopada 1948 w Olecku, a zmarł 25 lipca 2010 w Castiglion Fiorentino, był prezydentem Suwałk w latach 1981-1987 oraz 2002-2010. To za jego kadencji, niechciany w Augustowie Ślepsk, po awansie do I ligi, w roku 2009 zaczął grać w Suwałkach. W lipcu 2010 roku, a zatem na kilkanaście dni przed jego niespodziewaną nagłą śmiercią we Włoszech, gdzie przebywał na urlopie, zapadła decyzja o rozegraniu we wrześniu 2010 turnieju o Puchar Prezydenta Miasta Suwałk. Turniej się odbył i co roku poprzedza inaugurację rozgrywek I ligi, ale nie jest to już Puchar Prezydenta Suwałk, ale Memoriał Józefa Gajewskiego.\n– Memoriał to nie tylko sprawdzian formy przed inauguracją rozgrywek ligowych, popularyzacja siatkówki na dobrym poziomie, ale też dowód naszej pamięci o człowieku, dzięki któremu gramy w Suwałkach – tak o memoriałowych zmaganiach mówią Kamil Skrzypkowski i Łukasz Rudzewicz, dwaj zawodnicy Ślepska którzy zagrali we wszystkich dotychczasowych memoriałach i wystąpią również w tym roku. – Z roku na rok poziom memoriałowych spotkań jest coraz wyższy, kibice mają okazję obejrzenia coraz lepszych drużyn, z zespołami z PlusLigi włącznie. Tylko nam dotychczas jakoś się nie wiodło. Może w tym roku uda się wreszcie wygrać turniej? Zrobimy wszystko, żeby tak było, ale rywali będziemy mieli chyba najtrudniejszych w historii – twierdzą siatkarze.\nA w tym roku, w IV już memoriale, który rozegrany zostanie tydzień przed inauguracją rozgrywek I ligi, suwalscy kibice zobaczą w akcji: 6. drużynę PlusLigi w sezonie 2012/13, czyli AZS Politechnikę Warszawską, 8. zespół siatkarskiej elity, Lotos Trefl Gdańsk oraz czwartą i siódmą drużynę I ligi – Pekpol Ostrołęka i Ślepsk Suwałki.\nmecz towarzyski, memoriał, Ślepsk Suwałki


Rada Rodziców Ogniska Pracy Pozaszkolnej\n33 1050 1445 1000 0097 0954 1438\nw tytule przelewu proszę podać imię i nazwisko dziecka,\nnazwę koła oraz miesiąc za który jest wpłata\nMinisterstwo Edukacji Narodowej przygotowało specjalną stronę poświęconą nadchodzącym zmianom w systemie edukacji. Zawiera ona wszelkie informacje zarówno dla uczniów, jak i rodziców i daję możliwość skontaktowania się z pracownikami ministerstwa. Stronę znajdziecie państwo pod następującym adresem:\nDodatkowo została stworzona broszura informacyjna, którą można pobrać klikając w następujący link:\nWpływ tańca na funkcjonowanie psychofizyczne u dzieci w wieku szkolnym.\nDzieci w wieku 9 lat po powrocie z wakacji do szkoły nie są onieśmielone jak te, które idą do niej po raz pierwszy. Znają już swoich rówieśników, nauczycieli i układ szkoły. Teraz one opiekują się młodszymi kolegami. W wieku 11-12 lat u dziecka zaczyna się chwiać równowaga wieku dziecięcego. Przechodzi ono stopniowo do okresu dojrzewania. Pod względem rozwoju fizycznego u dziecka 9 -11 lat zwiększa się jego ogólna ruchliwość. Dojrzewanie narządów wewnętrznych ma dużą przewagę nad wzrostem. Bardzo dużą rolę odgrywają ćwiczenia koordynacyjne przy powstawaniu nawyków ruchowych. Kościec dziecka jest miękki i może ulec wielu deformacją np. przez noszenie tornistra na jednym ramieniu czy też przez nieodpowiednie siedzenie przy szkolnej ławce. Bardzo dużą rolę na wyrobienie odpowiedniej postawy odgrywają odpowiednio prowadzone ćwiczenia ruchowe. Mają bardzo duże znaczenie dla rozwoju całego organizmu. Dzieci w wieku 11- 12 lat, szybko rosną przez hormony wydzielane przez przysadkę mózgową. Kości i mięśnie szkieletu rozwijają się o wiele szybciej niż organy wewnętrzne. Serce nie nadąża za wzrostem ciała, co powoduje osłabienie i spadek ciśnienia. Zwiększona praca organów powoduje wzmożoną pobudliwość układu nerwowego oraz huśtawki nastrojów. Poprzez szybki wzrost dzieci mają tendencję do garbienia się.\nTaniec najczęściej kojarzony jest z muzyką i ruchem. Rehabilitacja, mająca na celu usprawnić fizycznie i psychicznie poszerzona została poprzez taniec, taka metodę nazywamy choreoterapia. „Choreoterapia, jest terapeutycznym wykorzystaniem ruchu tanecznego, jako procesu stymulującego fizyczną i psychiczną aktywność człowieka.” Podczas choreoterapii ćwiczenia nie są nużące, ponieważ za każdym razem ćwiczenia zmieniają się i zmienia się muzyka. Taki rodzaj ruchu jest ciekawy ma duży i korzystny wpływ na rozwój zarówno dziecka jak i dorosłego człowieka. Ruch ma także bardzo duże znaczenie w celu rozładowywania emocji. \nRozwój psychiczny u dzieci pomiędzy 9 a 11 rokiem życia cechuje się poważnymi zmianami. Dzieci zaczynają logicznie myśleć, potrafią dłużej skoncentrować się na jednym zadaniu, ich pamięć jest coraz lepsza. Potrafią dotrzymać obietnicy, co oznacza rozwój woli\nu dziecka. Okres ten cechuje ogólna równowaga. Dziecko jest spokojne i zdyscyplinowane ceniące ład i porządek. W tym okresie dziecko liczy się coraz bardziej\nz opinią kolegów, dlatego zwrócenie uwagi na forum klasy mocno przeżywa. Dzieci w tym wieku tworzą zgraną grupę. Interesują się zabawami o charakterze gier zespołowych, które polegają na współzawodnictwie. Podczas tych zadań dzieci uczą się jak ze sobą współdziałać przez wzajemną pomoc, aby osiągnąć cel. Zestaw zabaw i gier podczas zajęć tanecznych przebiega przy akompaniamencie muzyki. Oprócz innych, ma zadania umuzykalniające.\nW tym okresie u dzieci rozwija się potrzeba rozrywki intelektualnej. Dlatego wskazane byłoby, aby nauczyciel ćwiczył u dzieci funkcję uwagi, myślenia i pamięci, ponieważ cieszą się one dużym zainteresowaniem wśród nich. W wieku 11-12 lat rozwój cech płciowych powoduje bardzo duże zainteresowanie własną osobą. Otoczenie dziecka ma ogromny wpływ na jego opinię o sobie.\nZajęcia taneczne często są traktowane przez dyrektora, wychowawców szkolnych\ni rodziców, jako rodzaj kaprysu u dziecka. A właśnie na takich zajęciach, kiedy dziecko bawi się można przyśpieszyć rozwój procesów poznawczych, które pomogą mu\nw ogromnym stopniu w zadaniach szkolnych. Dzięki ćwiczeniom umuzykalniającym rozwija się u dziecka zdolność do rozróżnienia odcieni dźwiękowych. Wyrabia się\nw nich tzw. Słuch fonematyczny, dzięki tej wrażliwości np. nauka języków obcych jest ułatwiona.\nPodczas zajęć tanecznych nauczyciel uczy świadomości ciała i celowego wykonywania ruchu. Na takich zajęć dziecko uczy się obserwacji.\nUdział w zajęciach tanecznych mogą brać, również dzieci niepełnosprawne. Pierwszy klub tańca dla dzieci niepełnosprawnych w Polsce powstał w 1994 roku. W 1996 roku został przekształcony w Stowarzyszenie Rehabilitacji i Tańca Integracyjnego Osób Niepełnosprawnych Swing- Duet. Taniec u osoby niepełnosprawnej największy wpływ ma na jego psychikę. Gdyż może on być tak wrażliwy na taniec, że łączy\nsię empatycznie z tańczącym, zapomina o swoim kalectwie i nabiera chęci do życia. Taniec poprzez proste ruchy i dostosowanie ich do indywidualnych potrzeb chorego uzdrawia duszę i ciało. Duszę poprze z piękno i wrażliwość, a ciało poprzez ruch.\nKształcąc aktywne formy spostrzegania kształci się również rozwój uwagi. Wyrabia się nawyk uważania, który w przyszłości ułatwia naukę i zdyscyplinowanie. Warunkiem rozwoju psychicznego jest rozwój pamięci, która jest potrzebna przez całe życie. Łatwiej zapamiętać rzeczy zrozumiałe i barwne uczuciowo. Oraz doświadczając tych rzeczy. Dlatego udział\nw zajęciach tanecznych jest kolejnym pozytywnym aspektem sprzyjającym temu rozwojowi. Powtarzając ćwiczenia kilkakrotnie z instruktorem dzieci zapamiętują je i w momencie, gdy nauczyciel przestaje tańczyć i tylko obserwuje, potrafią odtworzyć ten schemat. Pamięć rozwija się poprzez zapamiętywanie kolejności ćwiczeń i samodzielne wykonanie go. Rozwijając pamięć dziecko wyrabia nawyk pracowitości i dokładności.\nJak już wcześniej wspomniałam taniec ma terapeutyczny wpływ na człowieka. Wykorzystywany jest w psychoterapii tańcem :\n- dla osób z uszkodzeniami wzroku- praca nad formowaniem się ego chorego, rozładowanie napięci mięśniowych wynikających z frustracji wrodzonej potrzeby ruchu, chęci poruszania, biegania i skakania\n- dla osób niesłyszących- u takich osób taniec ma wpływ na poprawę\nw nawiązywaniu nowych znajomości, taniec stwarza warunki do bliższych kontaktów, oraz kształtuje poczucie solidarności. Taniec rozładowuje napięcia psychiczne wynikające z frustracji braku sygnału dźwiękowego ze świata zewnętrznego, oraz dodaje pewności siebie. Deficyty ruchowe u osób niesłyszących można korygować poprzez taniec i stymulację wizualną.\n- w leczeniu psychoz- w zależności czy terapia jest indywidualna czy grupowa.\nW tej pierwszej nacisk ruchowy położony jest dla danej jednostki. Taniec wpływa\nna kontrolę impulsów i zwiększenie samoregulacji organizmu.\n- z dziećmi autystycznymi- poprzez taniec dziecko doświadcza ruchów pozwalających na nawiązanie sensownej komunikacji.\nPodsumowując taniec wpływa na funkcjonowanie psychofizyczne u dzieci w bardzo dużym stopniu na wyrobienie pewności siebie, wyrobieniu odwagi, dziecko nie boi się wystąpić publicznie przed klasą (na przykład podczas odpowiedzi ustnej przy tablicy). Dzięki tańcu dziecko nabiera świadomości swojego ciała, potrafi korygować swoje ruchy, kształtuje się\nu niego poczucie estetyki. Taniec, także ma wpływ na zwiększenie śmiałości u dziecka, chętniej zawiera nowe znajomości, dzięki czemu nie izoluje się od rówieśników, a integruje się z nimi. Taniec rozładowuje napięcia, dzięki czemu dobrze wpływa na uzyskanie stanu równowagi psychicznej i pomaga odprężyć się.\n Pow. M. Podlasiecka, Metody pracy z dziecięcym zespołem tanecznym, Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechnienia Kultury, Warszawa 1971, str. 17 - 19.\n O. Kuźmińska, Taniec w teorii i praktyce, Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego\nw Poznaniu, Poznań 2002r\n Pow. O. Kuźmińska, taniec w teorii i praktyce, Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusz Piaseckiego w Poznaniu, Poznań 2002 r., str. 61-62\n Pow. O. Kuźmińska, Taniec w teorii i praktyce, akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu, Poznań 2002r., str.63-66\n Pow. M. Podlasiecka, Metody pracy z dziecięcym zespołem tanecznym, Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechnienia Kultury, Warszawa 1971, str. 17 - 27.\n Pow. D. Koziełło, Taniec i psychoterapia, KMK Promotions, Poznań 2002, str. 138- 151\nPO CO DZIECIOM SZTUKA ?\nSztuka towarzyszy człowiekowi do zarania ludzkości. Jest immanentną potrzebą człowieka, daje możliwość przeżywania pełnego wachlarza emocji, kształtuje wrażliwość, opowiada świat. Tym bardziej więc jest potrzebna dzieciom, które wzrastają i których osobowość się kształtuje. Dziecko bardzo często staje przed zupełnie nowymi wyzwaniami, z którymi musi sobie radzić, a sztuka może pełnić rolę cudownego przewodnika po świecie. Ważne jest, aby ten przewodnik nie reprezentował jedynej słusznej prawdy i „ciągnął za rękę”, ale pokazywał różne warianty samodzielności, przedstawiał możliwości, by dziecko w sztuce mogło odnaleźć siebie, móc przyjrzeć się sobie i światu jak w zwierciadle. Sztuka wpływa na rozwój osobowości i na uspołecznienie człowieka, ale daje też mnóstwo radości, która tak bardzo potrzebna jest do harmonijnego rozwoju i zabawy, która jest jego fundamentem. Właściwie każda z dziedzin sztuki pełni te ważne w rozwoju dziecka role, a literatura i teatr, na których chcę się tutaj skoncentrować łączą różne dziedziny sztuki i oddziałują szczególnie intensywnie. Z jednej strony mogą służyć jako bierna rozrywka, dająca odetchnąć od codzienności, wprawiając nasz umysł i ciało w stan relaksu. Z drugiej zaś strony czytanie, słuchanie, przeżywanie spektaklu są motorem do poszerzania gamy doznań estetycznych, pobudzają umysł do ciągłego szukania odniesień, interpretacji, rozwijają myślenie abstrakcyjne, tak ważne i pomocne w życiu, a obecnie bardzo niedoceniane.\nTeatr oraz zajęcia teatralne mogą stanowić nie tylko wspaniałą rozrywkę, ale w niesamowity sposób otwierają nowe możliwości. Przełamują lęki, budują poczucie własnej osobowości, kształtują i pielęgnują poprawną mowę, rozwijają wyobraźnię i intelekt, dają możliwość świadomego obcowania w grupie, dostrzeżenia zalet faktu, że się różnimy. Dzieci reagują na teatr w sposób szczególny, wystarczy dla żartu podjąć zabawę- animować ołówkiem czy pluszową zabawką, by u dosłownie każdego dziecka pojawiła się uwaga, radość i pełne zaangażowanie widza. Tak jak patrząc przez to samo okno, każdy z nas dostrzeże coś innego, tak patrząc na tę samą scenę, jedna osoba dostrzeże piękne kostiumy, inna wspaniałą grę, inna dekoracje a kolejna jeszcze coś innego, coś co odpowiada wewnętrznej konstrukcji psychicznej, emocjonalnej, osobowościowej.\nTe wrażenia dziecko być może przeniesie na innych, będzie wdawać się w dyskusje, oceniać. Z biernego widza stanie się aktywnym członkiem swojej grupy.\nW dzisiejszym skomputeryzowanym świecie bardzo ważne jest, aby wprowadzać teatr w życie od najmłodszych lat. Tu nie wszystko się świeci, mówi i oddziałuje na nasz umysł w sposób bierny – siedzimy i patrzymy na ciągle zmieniające się obrazki jak w telewizorze czy komputerowej grze. Tu odwrotnie – trzeba wysilić swoją wyobraźnię, aby uwierzyć, że ten robak z gąbki może być prawdziwy a ta pani na scenie jest najprawdziwszą królewną. Tu świat wyobraźni nie ma żadnych ram, możemy dowolnie weń wchodzić i wychodzić. Jest to niesamowita zdolność, którą niestety z wiekiem coraz bardziej tracimy. A wyobraźnia to przecież wielki skarb, dzięki któremu w dorosłym życiu możemy być kreatywni, spontaniczni, tolerancyjni i otwarci na nowe zmiany, jakie przynosi życie.\nDlatego tak ważne jest, aby jak najdłużej i jak najwcześniej starać się kształtować dziecięcą wyobraźnię. Znamiennym tego przykładem jest postać św. Mikołaja. Dlaczego do pewnego wieku wierzymy w niego tak ogromnie, że za każdym razem, gdy nadchodzi dzień 6 grudnia czujemy wielką euforię i radość? To właśnie zasługa naszej wyobraźni. Człowiek dorosły nie często dopuszcza do świadomości możliwości istnienia czegoś ponad świat dotykalny. A przecież to właśnie wyobraźnia jest ogromnym kapitałem, który pozwala być kreatywnym i odnajdywać świeże rozwiązania w każdej z dziedzin naszego życia i to zarówno na polu zawodowym jak i prywatnym.\nSpektakle teatralne to nie tylko świetna zabawa dla najmłodszych, kształtowanie ich wrażliwości i wyobraźni. Poprzez ich interaktywny charakter wciągamy dzieci w fabułę spektaklu. Przez ten zabieg widz jeszcze bardziej wchodzi w świat teatru, wie, że ma wpływ na to, co za chwilę się wydarzy. Czasem musi wyjść na scenę, czasem coś zaśpiewać. Staje przed obcymi rówieśnikami zupełnie nieskrepowany, bez tremy. Świat wyobraźni jest się przez to dla niego jeszcze bliższy. A im bardziej go pozna, tym większy użytek zrobi z niego w przyszłości, w dorosłym życiu.\nCzytajmy więc dzieciom jak najwięcej, świadomie wybierajmy lektury do czytania, pamiętajmy o tym, jak wspaniale wspólne czytanie wzmacnia więź w rodzinie, zabierajmy nasze pociechy do teatru, tym bardziej , że w naszym mieście mamy fantastyczny Teatr Lalek Banialuka. Zapisujmy dzieciaki na zajęcia teatralne, by poprzez zabawę poznawały smak „dziania się teatralnego”, pokonywały tremę, starannie się wysławiały, bawmy się w teatrzyki domowe, inwestujmy w rozwój pociech czas i wspólną zabawę, bo to prawdziwy, ogromny kapitał, nieprzeliczalny na najbardziej wygórowane sumy.\nPoniżej przedstawiam alfabetyczną listę najlepszych książek roku 2015 dla dzieci wg Joanny Adamskiej- pedagoga i polonistki, dziennikarki portalu „Dzieci są ważne”\nBeatrice Alemagny „ Pieciu Nieudanych ”\nFrances H. Burnett „ Mała Księżniczka”\nJenny Broom „ Animalium”\nIwona Chmielewska „ W kieszonce”\nAnne Crausaz „ 52 tygodnie”\nEmilia Dziubak „ Rok w lesie”\nWiliam Grill „Wyprawa Sheckeltona”\nGrzegorz Kasdepke, Ryszard Petru „ Zaskórniaki i inne dziwadła z krainy portfela”\nMattas de Leeuw „ Wielka księga pociągów”\nRose Lagercrantz „ Życie według Duni”\nArnold Lobel „ Żabek i ropuch”\nAleksandra i Daniel Mizielińscy „ Pod ziemią , pod wodą ”\nMarianna Oklejak „ Cuda wianki”\nZuzanna Orlińska „ Detektywi z klasztornego wzgórza”\nZuzanna Orlińska „ Stary Noe”\nPaweł Pawlak „Ignatek szuka przyjaciela”\nRenata Piątkowska „ Która to Malala?”\nPiotr Socha „ Pszczoły”\nZofia Stanecka „ Basia i remont”\nJustyna Styszyńska „ Zwykli- niezwykli mieszkańcy – Las i Biegun”\nMałgorzata Strzałkowska „ Dawniej czyli drzewiej”\nAgnieszka Suchowierska „ Mat i świat”\nEmmanuelle Tchourkiel „ Ilustrowany inwentarz zwierząt”, „ Ilustrowany inwentarz roślin”\nWojciech Widłak „ Wesoły Ryjek i zima”\nKultura wysoka, jako sztuka przeznaczona specjalnie dla dzieci rozwinęła się dopiero w XIXw., ale przecież baśnie ludowe, tradycyjne opowieści w przekazie ustnym, wzornictwo i symbolika w sztuce ludowej były obecne od zawsze, rozwijając poczucie piękna i wywołując różnorodne emocje - zachwyt, radość, czasem strach. Historie opowiadane dzieciom pokazywały, w jaki sposób bezpiecznie, mądrze i szczęśliwie przejść przez życie, jak stawać się coraz lepszym człowiekiem.\nJak pisze B. Kowalewska w książce ”Mam czas dla dziecka”- „ (...) baśnie są pejzażem ludzkiej natury. Dziecko intuicyjnie o tym wie i uczy się z baśni o świecie ludzkich norm i wartości, nie będąc tego wcale świadome. Baśnie pomagają w kształtowaniu się takich cech, jak ufność we własne siły, odwaga, prawdomówność, wiara w zwycięstwo dobra i w sens zmagań z przeciwnościami losu. Są więc one niezwykle cenna pomocą w wychowaniu moralnym, w kształtowaniu charakteru dziecka.”\nB. Kowalewska „ Mam czas dla dziecka” Oficyna Wydawnicza Impuls


Archiwa: Teatr Studio w Warszawie - News O.pl\nCricoterie VR – premiera projektu Auriea Harvey i Michael Samyn\nInstytut Adama Mickiewicza i Fundacja Tadeusza Kantora zaprezentują 22 września w warszawskim Teatrze Studio najnowszy projekt duetu Auriea Harvey i Michaël Samyn (kolektyw artystyczny Tale of Tales).\nJacek Poniedziałek reżyseruje w Teatrze Studio\nJuż 20 grudnia na deskach Teatru Studio odbędzie się premierowy pokaz dramatu Bydło Szczepana Orłowskiego.\nStudio czyta Społeczeństwo spektaklu\nSpołeczeństwo spektaklu to znany tekst Guya Deborda, autora kilkunastu książek i setek artykułów, oraz twórcy sześciu wywrotowych filmów – najchętniej sam określał się mianem stratega. W 1957 roku założył Międzynarodówkę Sytuacjonistyczną.\n15. edycja festiwalu Ciało/Umysł – jednego z najważniejszych festiwali tańca w Polsce – rusza 30 września w Warszawie. Motywem przewodnim tegorocznej edycji jest pęd nowoczesnego świata, coraz bardziej szalony, coraz mniej spójny.\nDo usłyszenia na Placu Defilad\nPlac Defilad / Teatr Studio rozpoczyna w przyszły poniedziałek Festiwal Słuchowisk Do usłyszenia na Placu Defilad. Ma on bezprecedensową formułę, ponieważ słuchowiska prezentowane będą w wersji silent disco lub na scenie teatru.\nBohaterem Szkarłatnego płatka i białego jest XIX wiek, przedsionek nowoczesności, w którym tematy takie jak prawa kobiet, religia i nauka, stosunek do seksualności czy modele kobiecości i męskości są definiowane na nowo — powoli wyłania się z nich nasz współczesny świat.\nŚwiat Leśmiana to tajemniczy ogród o poplątanych ścieżkach, oddychający zmysłowością i erotyzmem. Przepełniony jest bogactwem języka pełnego zagadek i objawień. W spektaklu w jazzowe brzmienie wkradają się elementy muzyki ludowej z różnych stron świata.


26 lipca 2007, 11:34 #21\nTrochę żeście rozwodnili cały temat.\n4. Czy policja może bez nakazu wejść do naszego domu i sprawdzić, co mamy w komputerze?\nMoże. Wystarczy legitymacja policyjna, pod warunkiem jednak, że podejrzewa, iż w tym domu łamie się prawo autorskie i jest to sprawa niecierpiąca zwłoki. Potem ma pięć dni, by dopełnić u prokuratora formalności związanych z nakazem. Jeśli okaże się jednak, że najście na dom było nieuzasadnione, będzie miał kłopoty.\n5. Czy policja może przejrzeć komputer przy okazji, np. gdy jest u kogoś z interwencją?\nMoże. Dajmy na to, że wzywamy policję, bo sąsiad się awanturuje. Gdy policjant zobaczy u nas komputer i nabierze podejrzenia, że zawiera on nielegalne programy komputerowe, może go skontrolować.\nwięcej tutaj: http://www.naloty.pl/articles.php?id=19\n26 lipca 2007, 12:30 #22\nUżytkownik Ekhtelion dnia czw, 26 lip 2007 - 11:34 napisał\nZdanie źle skonstruowane choć w sensie merytorycznym poprawne.\nNakaz musi być.\nAle żeby do wyżej opisanej sytuacji doszło trzeba być niezłym gagatkiem!\nPolicja nie wejdzie do danego domu tak ot sobie - żeby sprawdzić (to nie totalitaryzm jeszcze).\nNikt z organów ścigania nie zaryzykuje takiej kontroli w szarym domu - to jest dla nich za duże ryzyko. Muszą mieć solidne podstawy. Tak to się przedstawia w praktyce.\n26 lipca 2007, 12:55 #23\nMożesz to poprzeć jakimś dowodem?\nBo tu jest napisane coinnego http://bap-psp.lex.pl/serwis/du/1997/0555.htm\nArt. 217 p.3 i art. 220 p.3\nCzyli jak widać dla chcącego nic trudnego, jeśli policja by chciała to by mogło zacząć się robić nieprzyjemnie. Na szczęście jest to wysoce nieprawdopobne na chwilę obecną...\n27 lipca 2007, 08:14 #24\n(...)a następnie zwraca się niezwłocznie do sądu lub prokuratora o zatwierdzenie zatrzymania rzeczy. Osobie tej należy doręczyć, w terminie 7 dni od zatrzymania rzeczy, postanowienie sądu lub prokuratora w przedmiocie zatwierdzenia tej czynności.\nTo, że nakaz dojdzie później nie zmienia faktu że nakaz musi być.\nTO JEST DOPIERO PIRACTWO! ;D\n23 sierpnia 2007, 13:31 #25\nTaki sobie ciekawy artykulik o tym jakie to popaprane czasy nastały.\nPrzypuśćmy, że za dwadzieścia lat ktoś pójdzie na koncert. Zapłaci za drogi bilet, usiądzie na plastikowej ławeczce, ochrypnie i poparzy sobie palce zapalniczką wznoszoną w górę przy wolnych kawałkach. A potem wróci do domu, założy na czaszkę kilka czujników i przeleje koncert wprost z ośrodków pamięci na dysk, ewentualnie żel lub płytę krystaliczną swojego komputera. A w nocy wywalą mu drzwi jegomoście w kominiarkach i przydeptując plecy, zapną neurokajdanki. Pirat. Zabawne?\nW tajlandzkich kinach istnieją specjalne służby, wyposażone w wojskowe noktowizory, które tropią w ciemnościach widowni osobników, nagrywających film telefonem. Telefonem! Kwestie związane z „własnością intelektualną” chodziły mi po głowie od dawna. Już byłbym o tym pisał, ale skusiły mnie rzeczy podówczas aktualne. I masz; sąsiad z następnej kolumny zwyczajnie mnie ubiegł. Na szczęście w kwestii, którą poruszył, pozostaje mi się tylko zgodzić. Piractwo to istotnie nie jest kradzież ani włamanie z pobiciem, tylko piractwo. Naruszenie praw własności autora. W porządku.\nMimo to całe zjawisko zaczyna przybierać kształty tak wyrafinowane, że pomału sami zainteresowani tracą pojęcie, gdzie kończy się normalna praktyka, a zaczyna przestępstwo. Sam jestem zainteresowany. Rozmawiałem ostatnio z człowiekiem, który jest czymś w rodzaju wirtualnego śledczego. Jego praca polega na tropieniu ludzi, którzy ściągają z Internetu utwory muzyczne i filmy. Zwracam uwagę, że książki nie i jest to uwaga zaprawiona goryczą. Rzecz w tym, że obaj, ja – autor i on – cybertajniak, mieliśmy rozliczne wątpliwości, które zmuszeni byliśmy rozcieńczać napojami. Ktoś ściąga sobie utwory muzyczne, których za Boga nie dostanie w żadnym sklepie, bo są za stare i niemodne. Nie kupi ich legalnie, bo nie. Kupić można Tokio Hotel albo Mandarynę. The Hooters już nie. To znaczy pewnie gdzieś i jakoś można, ale wymaga to wiedzy tajemnej i wyrafinowanej, którą nie każdy posiada. Rzecz w tym, że ów ściąga to sobie prywatnie. Do własnego słuchania. Ścigasz takich? – zapytałem z lekkim niepokojem. Muszę – odparł niechętnie. Ale usiłuję patrzeć przed palce. Też tu nie widzę przestępstwa. Co innego, kiedy ktoś ściąga na handel. To jest jasne. Handel czyjąś pracą i sztuką jest rzeczą brzydką i tu każdy chętnie się zgodzi.\nTeraz jednak rozwój elektroniki okazał się dla twórców zabójczy. Wszystko można zarejestrować i zrobić kopię w idealnej jakości. Przypomina mi to sytuację z „Przyjaciela z piekła” Strugackich. Tam w domu bohatera stało urządzenie, które kopiowało wszystko. Wkładało się obiekt do pudełeczka, zamykało na chwilę i po otwarciu miało się już dwa przedmioty. Jeszcze raz, cztery. I tak dalej, w miarę potrzeb. U Strugackich nikt nie dostrzegał kryminogennych implikacji, co miało sugerować wysoką etykę tamtejszych mieszkańców. My jesteśmy w sytuacji odwrotnej. Mamy takie magiczne skrzyneczki, ale użycie ich jest w zasadzie przestępstwem. Mamy mnóstwo nośników: nagrywalne dyski, minidyski, pamięci stałe, USB bary i I-pody. Można na nich rejestrować wszystko. Można, lecz w zasadzie nie wolno.\nCzy taki średniowieczny kopista na przykład, dopuszczał się aktu piractwa? Czy klasztorne skryptoria były jaskiniami przestępstwa? Albo weźmy na przykład starą jak Gutenberg praktykę pożyczania książek. Kiedyś zdarzyło mi się rozmawiać z czytelnikiem, który moją książkę znał, bo ją pożyczył.\nPiracie – wycedziłem półżartem. Mój rozmówca zupełnie na serio spurpurowiał i zanurzył nos w kuflu. Ale potem sobie kupiłem, wybulgotał w pianę ze skruchą. Dobra. Ten jest w porządku. A co zrobić z takim, który pisze do autora e-maila o treści Pańska książka jest genialna! Pożyczyłem już całej klasie. Nie ma bodaj literata, który w tej sytuacji nie zgrzytnąłby zębami. Pocieszać się można, że to rodzaj promocji – przeczytali, to może kupią. Jak nie tę książkę, to następną. Na szczęście bywa tak, że kiedy się książkę lubi, to chce się ją mieć. Pachnącą papierem i farbą drukarską, stojącą na półce, z okładkami i w ogóle.\nPrawdziwe zagrożenie to mutanci, którym forma książki nie jest do niczego potrzebna i mogą równie dobrze czytać z Internetu, na ekranie tabletu albo domowego komputera. Takich należałoby zaraz po urodzeniu wynosić do lasu. Można się pocieszać, że sprawę załatwi znowu rozwój techniki. Może powinien pojawić się nośnik, który będzie dostępny jedynie w wytwórniach profesjonalnych. Chcesz nagrywać? To nagrywaj, ale film w wersji trójwymiarowej i o jakości HD dostaniesz tylko na oryginalnym nośniku. To załatwiałoby sprawę, tyle że jest to odwieczny wyścig pomiędzy tarczą i pociskiem.\nObawiam się jednak, że nadopiekuńcze państwo chce, żebyśmy wszyscy byli podejrzani. Jeśli wszystko jest piractwem, to w razie potrzeby na każdego można mieć haka. Wystarczy sprawdzić, co jakikolwiek obywatel ma w komputerze.\n23 sierpnia 2007, 14:24 #26\nArtykuł jest genialny. I tutaj w 100% zgodzę się z autorem. Bo tak naprawdę każdy z nas w jakimś stopniu jest piratem czy też przestępcą. Tylko że po co te nonsensowne wykluczające sie nawzajem zakazy?\n23 sierpnia 2007, 14:47 #27\nDlatego, że byle pisarzyna i wydawnictwo szmatławców boi się, że kiedy nastanie wolność ostateczna, a ludzie będą płacić tylko za to co im się podoba to oni zostaną bez grosza.\nOstatnio się zacząłem zastanawiać, ze idea kina to jest po prostu kupowanie kota w worku. Płacisz za coś czego nie widziałeś...\n23 sierpnia 2007, 15:04 #28\nW sumie racja. Ja żałuję że poszedłem do kina na nowego Harrego. Niby są zapowiedzi typu trailer czy krótkie recenzje filmów, ale nie zawsze każdemu to wystarcza. Jedyną pozytywną rzeczą w tym wszystkim którą dostrzegam to taka, iż gdy wychodzi powiedzmy seria filmów to zapalony fan danego tytułu nigdy nie będzie żałował ani złotówki wydanej za to. W innym wypadku? Cóż tak czy siak, prędzej czy później każdy z nas zobaczy ten film na komputerowym monitorze lub ekranie swojego telewizora. Jedynie cierpliwość pozwoli nam zachować parę groszy w kieszeni których nie wydamy na bilet i popcorn ;]


Sprawdzian z cech podzielności liczb - topbryk.pl\n15 maja 2020 21:41Dokumenty\nTesty matematyczne - cechy podzielności liczb. Wejdź i zobacz i ucz się z nami.Sprawdzian z liczb naturalnych plus część angielska 36 KB: wersja 2 : 3 maj 2011, 10:39: Przemysław Szlagor: Ċ: podzielnosciliczbypierwsze.pdf Wyświetl Pobierz: Sprawdzian z własności liczb naturalnych - podzielność i liczby pierwsze 50 KB: wersja 2 : 3 maj 2011, 10:44: Przemysław Szlagor: Ċ: polafigur.pdf Wyświetl Pobierz Joanna Palińska TRENING PRZED KARTKÓWKĄ (wielokrotności i dzielniki, cechy podzielności) - klasa V ZAD. Pamięciowe dzielenie liczb naturalnych. 2 Wypisz wszystkie dzielniki liczb: a) D 18 = b) D 64 = Zad. TEST 1 KLIKNIJCechy podzielności liczb. Czasem dzieląc jedną liczbę przez drugą, nie chcemy znać wyniku tego dzielenia, a jedynie wiedzieć, czy liczba ta dzieli się przez inną bez reszty. Wiemy, że jedna z tych liczb, czyli 20 jest podzielna przez 10.W jednym miejscu - w Megamatmie cechy podzielności liczb naturalnych, przez 2, 3 prze 7,11, 25 i 100. 3 p.Wypisz 6 kolejnych dwucyfrowych liczb większych od 69, które są: a) wielokrotnościami liczby 3• przypomina cechy podzielności liczb naturalnych przez 2, 3, 4, 5,10,25,100 • aktywnie słucha, wypowiada się, podejmuje decyzje. Przykłady: 10, 125, 34240, 345325 Cecha podzielności przez 6 Liczba jest podzielna przez 6 jeżeli spełnia jednocześnie warunek podzielności dla 2 i 3.\n# Reszta przy dzieleniu liczby całkowitej a przez 7 wynosi 4, zaś reszta przy dzieleniu tej liczby przez.\nSprawdziany: Dzielniki i wielokrotności (8 zadań) Cechy podzielności liczb (8 zadań) Liczby pierwsze i złożone oraz rozkład liczby na czynniki pierwsze (8 zadań) Podzielność liczb (14 zadań) PODZIELNOŚĆ LICZB CZĘŚĆ 2. Wskaż zbiór liczb podzielnych przez 4.Zadania związane z tematem: Podzielność liczb. Parą liczb podzielnych przez 10 jest: a) 130 i 125 b) 300 i 280 c) 121 i 500 d) 222 i 420. 1 Wypisz po 5 wielokrotności liczb: a) W 4 = b) W 13 = Zad. Całość powinna Ci zająć maksymalnie 20-25 minut.cechy podzielności liczb - działania na liczbach naturalnych - Szkoła podstawowa - Matematyka szkoła podstawowa - Zadania i testy z matematyki. Cecha podzielności przez 7 Metoda I Liczba jest podzielna przez 7, jeśli różnica między liczbą wyrażoną trzema ostatnimi cyframi danej liczby a liczbą wyrażoną wszystkimi pozostałymi cyframi tej liczby (lub odwrotnie) jest podzielna przez 7. zadania ciekawostki wzory narzędzia szukaj forum. Są metody, które pozwalają rozstrzygnąć taką podzielność nie używając przy tym kalkulatora lub kartki z ołówkiem.Trening przed kartkówką - PODZIELNOŚĆ LICZB NATURALNYCH 1. ( Podzielność liczb naturalnych ) W zadaniach 1 - 10 zaznacz jedną prawidłową odpowiedź.\nLiczbą podzielną przez 5 jest: a) 2833 b) 1235 c) 1058 d) 6244.\nGrupa A (22 pkt.) Publikujmy rozwiązania zadań matematycznych oraz testy z matematyki, dzięki czemu matematyka .Michelangelo. I chociaż mam obecnie 2 klasę na pewno skorzystam z wielu podpowiedzi i narzędzi- szczególnie teraz, gdy zgłębiamy mnożenie i dzielenie.# Zbadaj podzielność liczby 234416 przez 7, 11, 13 korzystając z odpowiednich cech podzielności. powiązane posty. MATH.EDU.PL arytmetyka algebra geometria analiza. Jedyny w Polsce tak rozbudowany portal pomagający uczniom w gimnazjum i liceum w nauce matematyki. 1.Przykładowe zadania z cech podzielności, wielokrotności i dzielników. matematyka » zadania » testy matematyczne » szkoła podstawowa » test .Dopasuj NWD do pary liczb Najmniejsza wspólna wielokrotność (NWW) Dopasuj NWW do pary liczb. Wyjaśniamy w prosty sposób, łatwy do zapamiętania. Publikujmy rozwiązania zadań matematycznych oraz testy z matematyki.Cechy podzielności liczb naturalnych. Pokaż rozwiązanie zadania.Z tej wideolekcji dowiesz się: - jak wykorzystać cechy podzielności liczb, - jak sprawdzić, nie wykonując dzielenia, czy dana liczba dzieli się przez 2, 3, 4.Dawno nie widziałam tak świetnej strony. 11 D 25Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.agusia80.\nZa chwilę wszystkie je przećwiczymy.Przed Tobą sprawdzian z matematyki, który sprawdzi Twoją wiedzę z.\nGwiazda. Przykład Liczba 1234567890 nie jest podzielna przez 7, ponieważ suma 890 - 567 + 234 - 1 = 556 nie jest podzielna przez 7.Cecha podzielności przez 5 Liczba jest podzielna przez 5 jeżeli jej ostatnia cyfra jest 0 lub 5. Klasówka 3 (klasa V) - liczby dziesiętne. 1 p.Wszystkie dzielniki liczby 15 to A. Zadanie domowe - ankieta. System pracy zdalnej Testy maturalne Na problem jest PROBLEM logowanie. Po lekcji uczeń potrafi: • wyznaczyć dzielniki danej liczby • znaleźć n- krotność danej liczby • wyjaśnić zale-ność między wielokrotnością a dzielnikami danejChcąc nauczyć się wiersza na pamięć, musisz go kilka razy powtórzyć. 3 Wskaż liczbę podzielną przez 5: A. E-zadania.pl - zadania i testy z matematyki - jedyny w Polsce tak rozbudowany portal pomagający uczniom gimnazjum i liceum w nauce matematyki. Łącznie do uzyskania jest 20 punktów. Cechy podzielności przez 13 Aby dowiedzieć się czy dana liczba dzieli się przez 13, skreślamy jej ostatnie trzy cyfry, a od tak powstałej liczby odejmujemy liczbę skreśloną, jeśli ta różnica dzieli się przez 13 to i liczba jest podzielna przez 13.sprawdzający znajomość i rozumienie cech podzielności liczb oraz umiejętność stosowania ich w nietypowych sytuacjach zadaniowych, do stosowania po zakończeniu bloku lekcji na dany temat, mieszany - łączy test wielokrotnego wyboru, test krótkiej odpowiedzi i zadanie z uzasadnieniem.\nTak samo jest z matematyką.\nSą to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy .64% Sprawdzian z matematyki (m.in. działania pisemne, potęgi, obliczanie w pamięci, kolejność wykonywania działań, liczby rzymskie i podzielność liczb) 50% Liczby i działania Polecane teksty:W tym kanale znajdziesz pełny wykład - 100% lekcji - z Matematyki dla Szkoły Podstawowej i Gimnazjum. Czy iloczyn liczb 20, 3, 2 i 4 jest podzielny przez 10? Cecha podzielności liczb przez 9 | Pi-stacja Pokazałem ci kilka cech podzielności liczb. przez 2: liczby parzyste, liczby które mają w cyfrze jedności: 0, 2,4,6,8 Przez 3: suma cyfr tej liczby tworzy liczbę podzielną przez 3 przykład 45 4+5 = 9, a 9 jest podzielne przez 3 przez 4 - dwie ostatnie cyfry tej liczby tworzą liczbę podzielną przez 4 przykład : 128 - dwie ostatnie cyfry tworzą 28 - 28 dzieli się przez 4 przez 5 - liczby, które mają na końcu 0 ., a z zasad podzielności wiemy, że jeżeli liczba jest podzielna przez 2 (na końcu liczby jest zero) i jest również podzielna przez 3 (2+4+0=6), to cała liczba jest podzielna przez 6. # Rozstrzygnij, czy liczbę 5555555 można przedstawić w postaci sumy dwóch liczb pierwszych. Powodzenia:) Tomasz D. W teście znajduje się 14 zadań, a każde z nich jest warte 1 lub 2 punkty. Składanie sześcianów. Ta strona korzysta z .Liczby które zakończone są cyfrą parzystą są podzielne przez: 3 2 5 4; Liczby które dzielą się przez 2 nazywamy: pierwszymi nieparzystymi złożonymiSerwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. cechy podzielności, wielokrotności i dzielniki - pobierz w pdf. Joanna Palińska. Przykłady: 18, 54, 96 Cecha podzielności przez 8Z tego filmu dowiesz się: które liczby są podzielne przez 9, jak sprawdzić nie wykonując dzielenia, czy liczba jest podzielna przez 9, w jaki sposób stosować cechę podzielności przez 9. Mnóstwo fantastycznych pomysłów , jak pomóc naszym dzieciakom poznać matematykę. Zadanie maturalne nr 28, matura 2014 Udowodnij, że każda liczba całkowita k, która przy dzieleniu przez 7 daje resztę 2, ma tę własność, że reszta z dzielenia liczby 3k 2 przez 7 jest równa 5..\nSprawdziany dla dzieci do wydrukowania\nSprawdzian z fizyki praca, moc, energia odpowiedzi


Luksusowe Roar Korea Noble Zobacz Przerzucanie Okien Skóra Pokrywy Skrzynka Dla xiaomi redmi 3 S Prime 3 Pro 3 S 3pro coque capa Sprawach Telefonów Kup online < Phone bags & cases - Loreburnbridge.net\nLuksusowe Roar Korea Noble Zobacz Przerzucanie Okien Skóra Pokrywy Skrzynka Dla xiaomi redmi 3 S Prime 3 Pro 3 S 3pro coque capa Sprawach Telefonów\nTagi: Tanie: Luksusowe Roar Korea Noble Zobacz Przerzucanie Okien Skóra Pokrywy Skrzynka Dla xiaomi redmi 3 S Prime 3 Pro 3 S 3pro coque capa Sprawach Telefonów, wysokiej jakości Luksusowe Roar Korea Noble Zobacz Przerzucanie Okien Skóra Pokrywy Skrzynka Dla xiaomi redmi 3 S Prime 3 Pro 3 S 3pro coque capa Sprawach Telefonów, dostawcy Wallet Cases z Chin.\n- Indeks: l202\nsprzedawanie Punkty > >\nPU skóra z gładkiej fakturze chroni telefon od przypadkowego uszkodzenia dając dobra ręka uczucie. miękka wewnętrzna TPU skrzynka posiada doskonałe zdolności bufor za dobrą ochronę przed uderzeniami. nie jest otwarcie okna z przodu pokrywa dla sprawdzenia kluczowych informacji bez otwierania klapki. sprawa może być złożony jako stabilny stojak, więc można cieszyć głośnomówiącego media rozrywka. magnetyczny system zamykania zabezpiecza urządzenie w przypadku, gdy nie jest w użyciu.\nzewnętrzna PU skóra + wewnętrzna TPU case\nHollow widok okna projektu\nwbudowany w jednej karty-niosąc slot\nbezpieczny system magnetyczne zamknięcie\nwygodny funkcji stand\nuwaga: przy składaniu kartę do gniazda, okna widok jest częściowo naruszone, proszę zauważyć i dzięki.\n10 kolory, wsparcie mieszany hurtowego.\nchcesz kupić więcej, prosimy o kontakt z nami za pośrednictwem poczty lub trademanager aby uzyskać więcej rabaty, dzięki.\n-proszę wypełnić imię i nazwisko odbiorcy w porządku z powodu nowej polityki Rosyjskich obyczajów,\nw przeciwnym razie prawdopodobnie nie otrzyma pakiet końcu.\n-nie ponosimy odpowiedzialności za nondelivery spowodowane przez tego klienta nie zapewniają\nwystarczająco dużo informacji podczas dokonywania zamówienia.\nkompatybilny z: 10 kolory, wsparcie mieszany hurtowego. chcesz kupić więcej, prosimy o kontakt z nami za pośrednictwem poczty lub trademanager aby uzyskać więcej rabaty, Dzięki\n1 x skórzane etui\nzdjęcia Rzeczywistym Produk ts :\nNazwa marki: Roar\nFunkcja: Z Kieszeni Karty,Anti-knock,Odporna na brud\nTyp: Portfel Przypadku\nKompatybilny Xiaomi Modelu: Redmi 3 s\ntype 1: Mobile Phone Cases Bags Funda Fundas Capa Coque Shell\nModel Number: For xiaomi redmi 3S Prime 3 Pro 3 S 3pro 5.0 inch\nType 2: Case\nRozmiar przesyłki: 10cm x 15cm x 10cm (3.94in x 5.91in x 3.94in)


Lekcje on-line dla dzieci w wieku 6-12 lat\nCzym jest Robotyka LEGO Mindstorms EV3?\nLEGO Mindstorms EV3 to kreatywne zestawy edukacyjne, które składają się m.in. ze specjalnych klocków i elementów LEGO, kostki do programowania, silników oraz czujników. To wszystko umożliwia budowanie humanoidalnych robotów, wielofunkcyjnych pojazdów oraz niemal nieskończonej ilości robotycznych konstrukcji. Własnoręcznie zbudowane maszyny możemy dodatkowo zaprogramować w specjalnej aplikacji LabVIEW for LEGO Mindstorms. Dzięki temu nasze roboty będą mogły wykonywać rozmaite czynności, takie jak np. rozwiązywanie labiryntu.\nZajęcia LEGO Mindstorms online z Planetą Robotów\nDarmowe zajęcia z LEGO Mindstorms on-line na Planecie Robotów składają się z filmików instruktażowych na YouTube oraz dodatkowych materiałów i zadań w wersji PDF. Lekcje są dedykowane dzieciom, które chcą nauczyć się podstaw robotyki z LEGO Mindstorms EV3. Dodatkowo członkowie Klubu Planety Robotów mają dostęp do lekcji na żywo z bardziej zaawansowanych zagadnień LEGO robotyki. Te zajęcia są przeznaczone w szczególności dla dzieci, które uczyły się wcześniej pracy z zestawem edukacyjnym LEGO Mindstorms EV3 na Planecie Robotów lub z innych źródeł.\nW dodatkowych materiałach w formie PDF znajdziecie szczegółowe instrukcje z zakresu robotyki, słowniczek pojęć, które przydadzą się w lepszym zrozumieniu zagadnień oraz zadania do samodzielnego wykonania w domu.\nW naszych filmach instruktażowych na YouTube tłumaczymy krok po kroku, w jaki sposób z elementów dostępnych w zestawie, zbudować konkretnego robota. Następnie pokazujemy, jak "nadać naszej maszynie życie”, czyli po prostu uczymy się programowania w aplikacji LabView for LEGO Mindstorms.\nW każdy czwartek o godzinie 16:00 uczniowie Planety Robotów oraz wszyscy, którzy należą do Klubu Planety Robotów mogą wziąć udział w lekcji na żywo z robotyki. Zajęcia odbywają się na platformie Discord a ich przebieg jest bardzo zbliżony do warsztatów stacjonarnych. Instruktor tłumaczy krok po kroku wszystkie zagadnienia, następnie dzieci budują i programują konstrukcje. Podczas lekcji prowadzący czuwa na tym, aby każdy wyniósł z zajęć jak najwięcej wiedzy i umiejętności.\nGrupa edukacyjno-rozrywkowa zrzeszająca młodych Robotyków\nVoucher o wartości 50zł na wszystkie usługi Planety Robotów\nKonsultacje on-line z Instruktorem LEGO Robotyki\nJednorazowa opłata: 50 zł\nDołącz do nas na platformie Discord\nPlatforma Discord to miejsce, w którym uczestnicy naszych zajęć mogą kontaktować się z nami oraz sobą nawzajem. Stworzyliśmy tam kilka podgrup, dedykowanych konkretnym obszarom, takim jak zajęcia z Minecraft: Education Edition czy LEGO Mindstorms on-line. Część z kanałów jest dostępna dla wszystkich chętnych, jednak niektóre z nich są przeznaczone wyłącznie naszych uczniów oraz członków Klubu Planety Robotów.\ndyskusje na temat lekcji z Minecraft: Education Edition oraz LEGO Mindstorms\nciekawostki oraz materiały związane z tematyką nauk ścisłych i nowych technologii\nKanały dostępne dla członków Klubu Planety Robotów:\nregularne zajęcia na żywo z robotyki LEGO Mindstorms - w każdy czwartek o 16:00\nprzedpremierowe lekcje z Minecraft: Education Edition z możliwością konsultacji zagadnień z instruktorem\nZobacz nasze najnowsze lekcje\nW razie jakichkolwiek pytań lub problemów związanych z zajęciami online, jesteśmy do Państwa dyspozycji :)


pożyczka – TermikaEcoLine.pl\nKażda pożyczka, która została wzięta w instytucji, która zajmuje się udzielaniem pożyczek czy kredytów jest oprocentowana. Oznacza to, że do kwoty, która została pożyczona danej osobie dolicza się oprocentowanie oraz wszelakie koszty manipulacyjne związane właśnie z udzieleniem tejże pożyczki. Jest to na przykład prowizja. Wysokość jej zależy od wysokości pożyczki,…\n20 lipca 2020 23 lutego 2021\nPożyczki bez zaświadczeń Obecnie funkcjonuje bardzo wiele instytucji, które udzielają klientom pożyczek. Są to nie tylko banki, ale także kasy oszczędnościowe czy prywatne firmy. Musimy więc uważnie wybierać naszego pożyczkodawcę. Musimy orientować się a tym rynku jeżeli tylko chcemy wziąć pożyczkę. Nie możemy bowiem spłacać dużo więcej pieniędzy, jeżeli mamy…


Wydarzenia » WYCIECZKA SZKOLENIOWA DO WROCŁAWSKICH URZĘDÓW\nWycieczka szkoleniowa do wrocławskich urzędów\nW dniu 04.01.2018 roku sześciu wychowanków naszej placówki wyjechało na wycieczkę szkoleniową do Wrocławia w ramach projektu Nowa Perspektywa- Lepszy Start. Celem naszej wizyty we Wrocławiu było zapoznanie się z celem istnienia władz terytorialnych, ich struktury, kompetencji, zasięgu działania. Wychowankowie mieli okazje dowiedzieć się, jakie sprawy, które mogą ich dotyczyć w przyszłości, załatwią w danych urzędach. Swoją wędrówkę zaczęliśmy od siedziby Wojewody, czyli Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu. Wychowankowie mieli tu okazję poznać zakres działania urzędu wojewody, czym zajmuje się ten urząd, komu podlega i dla kogo służy oraz co możemy w nim załatwić, jako obywatele. Za pomocą prezentacji multimedialnej uczniowie poznali strukturę administracji publicznej w Polsce, kim jest Wojewoda i jakie są jego zadania. Następnie zwiedziliśmy budynek Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu, byliśmy na sali obrad Sejmiku Dolnośląskiego, gdzie Radni Województwa z Marszałkiem obradują na sesjach. Poznaliśmy również na tablicy informacyjnej Radnych Sejmiku z naszych miast czy regionów, czyli naszych przedstawicieli w urzędzie.\nKolejnym punktem naszej wycieczki było zwiedzanie i zapoznanie się z działalnością Samorządu Województwa Dolnośląskiego, czyli Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego we Wrocławiu. Tu znów wychowankowie poznali zakres kompetencji tego organu administracji samorządowej, sposób jego finansowania, zakres działania, zakres kompetencji, zadania i realizację tych zadań. Ważną informacją było zapoznanie się ze sposobem pozyskiwania środków z Unii Europejskiej i sposobem wydawania tych środków. Pomocna znów okazała się kompetentna prelekcja pracownika urzędu wojewódzkiego oraz ciekawa prezentacja multimedialna.\nOstatnim punktem wędrówki po urzędach był wyjazd do gminy Czernica. Tam wychowankowie mieli okazje poznać, czym jest urząd gminy, kto w nim pracuje, czym się zajmuje i dla kogo jest. Wychowankowie dowiedzieli się na przykładzie gminy Czernica jak wydawane są środki publiczne, jak wybierani są radni gminy, z jakimi sprawami możemy przyjść do urzędu gminy w naszym miejscu zamieszkania.\nWychowankowie byli w pełni zadowoleni z uzyskanej wiedzy, często nie zdając sobie sprawy, jak działają poszczególne urzędy i co możemy w nich załatwić oraz jak niewyobrażalnie duże pieniądze przeznaczane są na funkcjonowanie miast, gmin czy województw. Teraz dzięki uzyskanej wiedzy będą wiedzieć, gdzie wyrobić paszport, gdzie odebrać prawo jazdy, kto odpowiada za wywóz śmieci, komu podlegają strażacy, na co idą nasze podatki albo gdzie pójść po ewentualną pomoc materialną. Jeśli zobaczą, że autobus, którym jadą, zakupiony był ze środków unijnych będą wiedzieć jak te pieniądze trafiły do Polski i dzięki komu one tu trafiły.


Strona główna / AKTUALNOŚCI/ Staramy się przygotowywać chłopaków do gry w seniorach\nO zeszłym sezonie, jak i założeniach w pracy z juniorami młodszymi opowiada nam w krótkim wywiadzie trener naszych młodych piłkarzy - Sebastian Świerzbiński. Zapraszamy do lektury!\n- fot. SportowePodhale.pl -\nJakub Udziela: Nie udało się dogonić Zakopanego oraz Ludźmierza w rundzie wiosennej i ostatecznie czwarte miejsce na koniec rozgrywek. To były zespoły poza zasięgiem kogokolwiek w waszej lidze?\nSebastian Świerzbiński: Zdecydowanie nie. Jesienią przegraliśmy minimalnie - po 1:0, zarówno z Ludźmierzem, jak i z Zakopanem. Szkoda, że nie mogłem wtedy skorzystać z Wojtka Kobylarczyka, który miał kontuzję. Z kolei wiosną zdarzyły nam się dwie wpadki: z Laskiem i Szaflarami. Do tego minimalna porażka z Ludźmierzem na własnym stadionie w ostatnich minutach meczu. Jedyne spotkanie, które nam nie wyszło, to w Zakopanem. Ogólnie z sezonu można być zadowolonym - z racji tego, że bazowaliśmy na roczniku 2001 i 2002. Przeciwnicy opierali grę na 2000. Ideą naszego klubu jest wyszkolenie jak największej liczby zawodników na rzecz seniorów. Dlatego mam ogromną satysfakcję, że Głowa Bartłomiej zadebiutował w tak młodym wieku w III lidze (przyp. red. w ostatniej kolejce sezonu, mecz wyjazdowy z JKS Jarosław), z kolei Derek, Zubek, Kostrzewa, czy Kowalczyk zbierali dobre recenzje za występy pod koniec sezonu w rezerwach naszego klubu. Proszę zauważyć, że chłopcy ci mają dopiero po 15 - 17 lat, a już grają w zespołach seniorskich!\nJak więc klasa sportowa wpłynęła na grę zawodników? Widać było efekty zwiększonej liczby jednostek treningowych?\n- Chłopacy z klasy sportowej poczynili ogromny postęp. Tak duża ilość jednostek treningowych musi przynosić efekty. Dlatego Akademia Piłkarska Podhala cały czas się rozwija i tworzą się kolejne klasy sportowe.\nNa czym najbardziej skupialiście się w tym sezonie na treningach?\n- Staramy się przygotowywać chłopaków do gry w seniorach. Dlatego wiele godzin spędzamy na boisku, zapoznając się ze wszystkimi aspektami taktycznymi. Łatwiej im będzie dzięki temu przejść z wieku juniora do seniora. Chłopcy mają jeszcze na to 3-4 lata. Wiele jeszcze muszą się uczyć. Najważniejsza w tym wszystkim jest systematyczność na treningach.\nTreningi to jedno, a mecze – drugie. Łącznie 16 spotkań w całym ligowym sezonie. To wystarczająca ilość dla juniorów młodszych?\n- Oczywiście, że mogło być lepiej. Ale trzeba pamiętać, że jeśli chcemy polepszyć poziom podhalańskiej piłki nożnej, to nie na zasadzie jak najwięcej liczby drużyn w jednej lidze. Tu musi być jakość. Żeby grać w ligach małopolskich, to środowisko piłkarskie musi się tu wspierać i dogadywać. To jest jednak temat rzeka, dlatego nie będę się nad tym rozwodził.\nCzy w związku z taką liczbą gier, próbowaliście brać udział w jakichś innych meczach/turniejach w czasie sezonu lub czy jest to planowane na przyszłość?\n- W przerwie zimowej szukamy jak największej ilości sparingów. Na Podhale przyjeżdżają drużyny z całej Polski, dlatego trzeba wykorzystywać tę sytuację. My w tym sezonie rywalizowaliśmy z drużynami ze Śląska, Mazowsza, z Sandecją, Cracovią i Ceramiką Opoczno.\nCzy dalej będzie można Cię zobaczyć na ławce trenerskiej w przyszłym sezonie?\n- W strukturach Akademii Piłkarskiej Podhala jestem, dlatego gdzieś na pewno będzie mnie można zobaczyć w roli trenera.\nCo w takim razie zmienisz lub jak podejdziesz do nowego sezonu, by tym razem wywalczyć awans?\n- Tak jak mówiłem, awans jest oczywiście ważny, ale większą satysfakcją będzie, jeśli któryś z tych chłopaków będzie biegał po boiskach minimum III-ligowych. Ja w to wierzę.\nDziękuję za ciekawe odpowiedzi.\n- Podsumowanie statystyczne sezonu 2016/2017 w wykonaniu juniorów młodszych


Zapytania ofertowe z dnia 07.10.2016 – Vision Consulting\nprzez Paweł Kita | 7 października 2016\n•Zapytanie ofertowe z dnia 07.10.2016r. dotyczy wyboru doradcy zawodowego, który przeprowadzi Identyfikację potrzeb z IPD w ramach projektu „Kierunek PRACA!” nr POWR.01.02.02-12-0026/15\nIPD – zapytanie z częścią ofertową\n•Zapytanie ofertowe nr 2 z dnia 07.10.2016r. dotyczy wyboru doradcy zawodowego, który przeprowadzi Pośrednictwo Pracy w ramach projektu „Kierunek PRACA!” nr POWR.01.02.02-12-0026/15\nPośrednictwo pracy-zapytanie z częścią ofertową\nPytania i odpowiedzi dotyczące procedury:\nZwracam się z uprzejma prośbą o przesłanie formularza zapytania ofertowego na stanowisko doradcy zawodowego w projekcie „KIERUNEK PRACA!” – OGŁOSZENIA Z DN.7.10.2016- w wersji edytowalnej. Ułatwi mi to znacznie przygotowanie oferty.\nW załączeniu przesyłamy część ofertową zapytania na doradcę zawodowego w wersji edytowalnej. czesc-ofertowa\nDot. projektu „Kierunek PRACA!” nr projektu POWR.01.02.02-12-0026/15\n1. Kto zapewnia salę szkoleniową na przeprowadzenie pośrednictwa pracy?\n2. Czy pośrednik pracy będzie mógł bazować na opracowanym dla UP IPD? Czy IPD UP zostaną przekazane w dniu podpisania umowy w celu wstępnej diagnozy UP?\n3. Co w przypadku gdy UP na zgłasza się na pośrednictwo pracy? Oczywiście zgłaszam taką informację Zamawiającemu, ale co z godzinami pracy? Czy takie sytuacje są liczone do godzin przepracowanych z UP? Czy wynagrodzenie przysługuje tylko za faktycznie przeprowadzone pośrednictwo pracy?\n3.Na jakim etapie są UP którzy rozpoczną pośrednictwo pracy? Czy mają już ustalone indywidualne ścieżki? Czy są to osoby dostępne cały czas? czy już mają formę wsparcia w ramach projektu czy to stażu, szkolenia czy prowadza działalność gospodarczą?\n4. Proszę o wyjaśnienie co do zapisu dot. Doświadczenie 1 i 2 – ile min. dla Zamawiającego wynosi godzina szkoleniowa? 45 min. czy 60 min.? Jeśli 45 minut to jak Zamawiający będzie liczył doświadczenie Wykonawcy który na 1/2 etatu prowadzi pośrednictwo pracy dla NEET-S? Norma czasu pracy w danym miesiącu /45min. ?\nW odpowiedzi na otrzymane pytania z dnia 10.10.2016 r. wyjaśniamy:\nSalę na przeprowadzenie pośrednictwa pracy zapewnia Zamawiający.\nIdentyfikacja potrzeb + IPD stanowią dokumenty projektowe i przekazywane będą do Beneficjenta przez doradcę, który stworzy IPD dla każdego Uczestnika Projektu. Pośrednik Pracy zapozna się z danymi istotnymi dla rozpoznania sytuacji zawodowej UP zebranymi przez Doradcę zawodowego lub Psychologa.\nTerminy Zajęć z pośrednictwa pracy mają być dopasowane zarówno do UP jak i do pośrednika pracy. Dopasowanie terminów ma na celu wykluczenie nieobecności UP. Niemniej jednak dla Zamawiającego istotne jest faktyczne przeprowadzenie zajęć, które potwierdzone będzie podpisem UP na liście obecności. W związku z powyższym wynagrodzenie przysługuje jedynie w przypadku faktycznie przeprowadzonych godzin.\nUP, którzy przystępują do pośrednictwa pracy mają określone ścieżki w ramach IPD. Ze względu na to, że Pośrednictwo pracy odbywa się raz w miesiącu, przez cały czas trwania uczestnictwa w projekcie, UP mogą być w tym czasie na stażu, szkoleniu lub na innej formie wsparcia przewidzianej w ramach projektu. Dostępność czasowa UP jest kwestią indywidualną, dlatego też Zamawiający nie jest w stanie jej bliżej określić.\nPrzez godzinę rozumiemy jedną jednostkę szkoleniową/zegarową.\n← 3. Rozeznanie rynku w sprawie egzaminów VCC – “Wszyscy razem – mamy nowe możliwości”. Dokumenty rekrutacyjne →


Jędrzejczak: Wciąż stać mnie na bardzo wiele, ale medali na pewno nie obiecam - Dziennikzachodni.pl\nJędrzejczak: Wciąż stać mnie na bardzo wiele, ale medali na...\nJędrzejczak: Wciąż stać mnie na bardzo wiele, ale medali na pewno nie obiecam\n16 maja 2011 16.05.2011 Aktualizacja: 16 maja 2011 15:16 16.05.2011 15:16\n- Ja nie obiecam wam żadnego medalu. Satysfakcja ze startu jest dla mnie najważniejsza. Wiem na pewno, że wciąż stać mnie na pływanie na bardzo wysokim poziomie - mówi Otylia Jędrzejczak, najlepsza polska pływaczka, w rozmowie z Robertem Małolepszym.\nOtylia Jędrzejczak ©TOMASZ HOLOD / POLSKAPRESSE\nPo kilku miesiącach przybywania w USA wróciła Pani do kraju i od razu wystartowała w zawodach o Grand Prix Polski. Czy to oznacza, że Otylia Jędrzejczak znów jest naszą nadzieją, na medale mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich.\nNa razie mogę powiedzieć, że wróciłam do ciężkiej pracy treningowej. Chcę wystartować w mistrzostwach Polski, uzyskać minimum na mistrzostwa świata i w nich wystartować. Dalej moje myśli nie sięgają.\nWraca Pani do pływania, bo…\nBo wciąż to lubię.\nWiele osób postawiło już kreskę na Pani jako wielkiej pływaczce. Udział w "Tańcu z gwiazdami", życie celebrytki, bywanie na salonach - o tym pisały media w Pani kontekście. Postanowiła Pani udowodnić, że wciąż jeszcze może pływać na wysokim poziomie?\nNic nikomu nie chcę udowadniać. Negatywna motywacja jest krótka i zgubna. Mam swoje cele, ale nie będę ich ogłaszała. Wróciłam, bo chcę się po prostu sprawdzić, znów poczuć emocje związane ze startem w wielkich zawodach. Ale niczego nie obiecuję.\nA może tak jak inny uczestnik "Tańca z gwiazdami" Andrzej Gołota wraca Pani do pływania jak kiedyś on do boksu, bo niczego innego tak naprawdę nie umie Pani robić?\nSkończyłam dwa fakultety _- na AWF w Warszawie i w Szkole Leona Koźmińskiego. Mogłabym być trenerem, nauczycielem, specjalistą PR. Znam swoją wartość. Ja naprawdę nie musiałam wracać do pływania. Chciałam.\nTrudno było zamienić przyjemne życie celebrytki na bardzo ciężką robotę pływaczki?\nNigdy nie byłam celebrytką, nie jestem bywalczynią... Miałam tylko jeden kryzys. Po około trzech tygodniach pracy. Kiedy pojawiły się pierwsze poważne zmęczenie, mikrourazy, ból. Przez chwilę wątpiłam, czy dam radę, ale przełamałam się i bardzo się z tego cieszę. Dziś nie mam już żadnych wątpliwości.\nW jakiej jest Pani formie?\nJak na ten okres przygotowań, na to, że trenuję na poważnie dopiero od kilku miesięcy, to całkiem niezłej. To, co robię, jest przyjemnością, w innym przypadku nie miałoby to sensu.\nŚwiat bardzo uciekł?\nDwie Chinki pływają bardzo szybko na poziomie 2 minut i czterech sekund na 200 delfinem. Nie ma rzeczy niemożliwych.\nPani były trener Paweł Słomiński twierdzi, że Chinki są poza zasięgiem, ale o brązowy medal oczywiście pod warunkiem, że będzie Pani ciężko pracować, może Pani wciąż z powodzeniem walczyć.\nJa nie obiecam wam żadnego medalu. Satysfakcja ze startu jest dla mnie najważniejsza.\nNie chce Pani narzucać sobie presji…\nMożna tak powiedzieć. Wiem na pewno, że wciąż stać mnie na pływanie na bardzo wysokim poziomie. Najważniejsze jest jednak to, by pływanie sprawiało mi przyjemność, bym dobrze się bawiła, uprawiając ten sport.\n* TOP 10 - Najlepsi śląscy sportowcy. Z kogo jesteśmy dumni\n* Otylia Jędrzejczak popłynie przez parkiet w Tańcu z gwiazdami\nW Pekinie i wcześniej chyba tej przyjemności z pływania Pani już nie miała?\nTo dziś już nie ma znaczenia. Nie chcę płakać nad rozlanym mlekiem. Trzeba wyciągnąć wnioski i iść dalej .\nZ Pawłem Słomińskim utrzymuje Pani dobre stosunki?\nZ trenerem rozstałam się według mnie w sposób elegancki. Dałam mu kwiaty, zrobiłam dla niego specjalną książkę, w której wypisałam, za co mu dziękuję. Sporo tego było. Zawsze chętnie z nim porozmawiam.\nTrener był jednak rozżalony po waszym rozstaniu…\nZawsze chyba tak jest, gdy zawodnik odchodzi od trenera, z którym tak wiele zdobył. Byliśmy razem przez osiem lat.\nCoś by Pani zmieniła w tych latach? Może inny trening, może inny trener, czegoś Pani żałuje, coś Pani zaniedbała?\nNiczego nie żałuję. No może tego, że po zakończeniu udziału w "Tańcu z gwiazdami" zrobiłam sobie miesiąc przerwy w treningu. Bo ja, tańcząc, cały czas też pływałam. I doszłam do naprawdę niezłej formy. Dziś byłabym dużo dalej.\nWyjeżdżając do USA, dała Pani żółtą kartkę polskiemu systemowi szkolenia? Uznała Pani, że w Polsce nie da się wrócić na szczyt?\nAbsolutnie nie. Przecież ja cały czas współpracuję z polskim trenerem Robertem Białeckim, który prowadzi w tej chwili też Pawła Korzeniowskiego. Gdy przylecieli na obóz do USA, dołączyłam do nich.\nTo po co Pani uciekła do USA?\nNajważniejsze dla mnie było to, że w Ameryce mam spokój. Myślę wyłącznie o treningu. Nie mam pokus spotkania się ze znajomymi, posiedzenia z nimi przy kolacji. To zawsze wybija z treningu. Rano człowiek jest zmęczony. Poza tym telefon jest wyciszony. No i mam oczywiście świetnego trenera i grupę, z którą ćwiczę. To ostatnie jest dla mnie bardzo ważne.\nTrenujemy inaczej niż w Polsce. Każdy trening to rywalizacja, wyścig. U nas nie miałabym się z kim ścigać podczas treningów.\nCo to za grupa, z którą Pani trenuje?\nTrenujemy, bo w USA jesteśmy z Mateuszem Sawrymowiczem. Prowadzi nas świetny trener Dave Salo, który ma pod opieką grupę kilkunastu medalistów największych imprez. To dzięki temu możemy na każdym treningu rywalizować na naprawdę bardzo wysokim poziomie.\nJest Pani w programie Londyn 2012?\nNie jestem. Minimalne wsparcie finansowe dostaję do mistrzostw Polski, czyli za tydzień się kończy. Ale ja nie chcę teraz rozmawiać o kasie. To naprawdę nie jest najważniejsze. Najważniejsze jest to, że znów pływam. Jak zrobię minimum, dobrze wystartuję w mistrzostwach świata, będzie o czym rozmawiać.\nCzym różni się trening z Salo od zajęć ze Słomińskim?\nNie chciałabym porównywać tych treningów. Obaj stawiają na solidną pracę, tylko innymi metodami. Jestem zadowolona ze zmiany i nowych doświadczeń, które zdobywam.\nWarunki do treningu są lepsze?\nTrenujemy na olimpijskim basenie, na którym o medale igrzysk w 1984 roku walczyli pływacy. Ładny basen, ale bez zachwytów. Trochę lepsze jest wyposażenie na lądzie, mamy sporo różnych przyborów. Ale w Polsce ładne obiekty też już są. W Poznaniu budują basen 50-metrowy, który będzie miał trybuny na 4000 osób. Będzie tam można rozegrać nawet mistrzostwa świata.\nŻycie w USA jest fajne?\nAmeryka mnie nie zachwyciła. Zresztą nie mam za wiele czasu na zwiedzenie. Byłam w Las Vegas. Wielkiego Kanionu jeszcze nie widziałam. Moje życie skupione jest na treningu.\nKiedy Pani wyjechała do Ameryki?\nNajpierw byłam od września do grudnia 2010. Wróciłam do Polski na święta i się rozchorowałam. Miałam 40 stopni gorączki - trafiłam do szpitala. Lekki krok w tył. Wróciłam do USA w styczniu, w Polsce jestem od początku maja. Po mistrzostwach kraju, które odbędą się za tydzień, wracam do Ameryki.\nChce Pani wystartować w igrzyskach w Londynie?\nTaki jest cel. Ze startu w igrzyskach zamierzam się rozliczać sama ze sobą. Dziś chcę się tylko cieszyć tym, co robię…\nPo zakończeniu wywiadu Otylia przysłała do mnie SMS o takiej treści:\n"Najważniejsze jest to, by robić coś, co lubisz. A jak nie do końca jest to przyjemność, to szukać pozytywów. Każdy z nas ma wewnętrzną siłę, która pozwala podejmować wyzwania. Nie ma rzeczy, do której się nie nadajemy. Po prostu jesteśmy do niej za słabo przekonani".\nPrawda, że piękne? Trzymamy kciuki, Otylio…1\nŹródło: Polska - Jędrzejczak: Wciąż stać mnie na bardzo wiele, ale medali na pewno nie obiecam\nmistrzyni olimpijska pływanie


Graliśmy w Little Nightmares II - niebezpieczna podróż przez krainę (nie)małych koszmarów PC | MiastoGier.pl\nbigboy177 @ 19:11 19.01.2021\nLittle Nightmares to jedna z najlepszych platformówek ostatnich lat. Czy Little Nightmares II jest w stanie sprostać wymaganiom fanów pierwowzoru?\nLittle Nightmares to jedna z najlepszych platformówek, w jakie miałem okazję zagrać, a jeśli chodzi o klimaty ocierające się o thriller/horror, rzekłbym nawet, że najlepsza. Przed Little Nightmares II, które zadebiutuje z początkiem lutego, niełatwe zadanie. Projekt musi dorównać wyśmienitemu poprzednikowi, a w najlepszym scenariuszu go przebić. Po sprawdzeniu mniej więcej dwugodzinnej próbki „dwójki” jestem prawie przekonany, że LN2 będzie co najmniej tak dobre, jak „jedynka”.\nW Little Nightmares II gramy dwoma postaciami, choć głównym bohaterem jest mały chłopiec zwany Mono. Towarzyszy mu protagonistka z jedynki, Six, tyle że nie jako grywalna postać, ale jako swoiste wsparcie. Duet herosów musi sobie bowiem regularnie pomagać, czy to aby dosięgnąć do jakiegoś uchwytu, czy aby pokonać przerośniętego przeciwnika. Praktycznie cały czas jesteśmy skazani na dobrą wolę towarzysza oraz kontrolujących go algorytmów sztucznej inteligencji. Na szczęście całość działa bardzo dobrze i nie zdarzyło mi się, aby skrypty nie chciały „zaskoczyć”. Na Six zawsze mogłem liczyć.\nJeśli chodzi o założenia gry, nadal mamy do czynienia z platformówką. Przemierzamy więc najeżone pułapkami lokacje, starając się znaleźć przejście do kolejnego obszaru. Nie jest jednak tak, że tylko sobie spacerujemy. Regularnie natrafiamy na łamigłówki środowiskowe, wymagające przerzucenia jakiejś dźwigni, pokręcenia korbką, skorzystania z praw fizyki, znalezienia klucza itd. Ze względu na to, że bohaterów jest dwójka, zagadki nie są kalką problemów z części poprzedniej, co bardzo cieszy. Niektóre puzzle są stosunkowo łatwe, ale trafiają się takie, przy których trzeba chwilę pokombinować, szczególnie wtedy, gdy natrafiamy na jakąś nową funkcjonalność, a gra nie podaje nam wszystkiego na talerzu.\nMimo że metodę prób i błędów w Little Nightmares II będziecie wykorzystywać dość często, nie obawiajcie się. Łamigłówki są najczęściej bardzo logiczne i sensowne. Nie trzeba robić jakiś intelektualnych wygibasów, aby znaleźć ich rozwiązania. Dla przykładu, w pewnym pomieszczeniu z pozoru nie ma przejścia. Na środku jest jednak potężne pianino, do którego zamocowana jest linka. Mono może podejść do pobliskiej korbki i unieść pianino, aby następnie spuścić je na dół i zrobić dziurę w podłodze. Protagoniści potem wskakują na pianino i skaczą po nim (wspólnie, w zsynchronizowany sposób), aby przeleciało piętro niżej. Podobnych akcji w trakcie wycinka, w który grałem jest naprawdę sporo, co cieszy.\nW każdej większej sekcji gry mierzymy się z jakimś bossem. W pierwszej był to jakiś gbur wyposażony w strzelbę. W drugiej natomiast nauczycielka o zaskakująco długiej szyi. Jako że nasi bohaterowie przy tych pokrakach są naprawdę maleńcy, nie mamy sposobu na to, aby zwyciężyć w bezpośrednim pojedynku, stąd koniecznie staje się kombinowanie, ucieczka i bardziej wyrafinowane metody perswazji. Na szczęście dzięki współpracy z każdej opresji jesteśmy w stanie wyjść cało… przynajmniej do momentu, gdy nie wleziemy w jakieś wnyki albo nie dostaniemy w czerep wypełnionym gwoździami wiadrem.\nScreeny z Little Nightmares II (PC)\n0 kudosmktiger @ 08:43, 23.01.2021\nPierwszą część ostatnio można było wyrwać za darmo od Namco\n0 kudosluki505 @ 00:28, 24.01.2021\nByła też bodajże w PS plusie w zeszłym roku .\nŻe łamigłówki do końca będą ciekawe;\nŻe do gry nie wedrze się schematyczność;\nŻe zakończenie będzie satysfakcjonujące;\nŻe twórcy przesadzą z zawiłościami fabuły;


Nowy program rządu wesprze rozwój portów morskich?\nWiceszef resortu gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej Grzegorz Witkowski przedstawił program dotyczący rozwoju portów morskich. Celem nowego planu ma być zwiększenie udziału polskich portów w rynku basenu Morza Bałtyckiego.\n– Dokument ten w sposób kompleksowy odnosić się będzie do kwestii rozwoju polskich portów morskich, określi cele i priorytety rozwojowe portów, wskaże najważniejsze kierunki ich rozwoju, a także wyznaczy konkretne przedsięwzięcia inwestycyjne\n– powiedział podsekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej Grzegorz Witkowski.\nJednym z głównych celów programu będzie dostosowanie oferty usługowej portów morskich do zmieniających się potrzeb rynkowych. Innymm, równie ważnym zadaniem będzie stworzenie "bezpiecznego i przyjaznego dla środowiska" systemu portowego.\n– Ten drugi cel wynika przede wszystkim z powziętych na siebie odpowiedzialności i implementacji bardzo restrykcyjnych zasad norm emisji spalin, tudzież bezpieczeństwa w portach i ekologicznego zabezpieczenia dla ruchu towarowego statków\nProgram zakłada także m.in. digitalizację polskich portów, zapewnienie bezpieczeństwa uczestnikom ruchu portowego oraz uwzględnienie w działalności portowej rygorów środowiskowych. Wartość wszystkich zadań ujętych w planie finansowym wyniesie około 30 mld zł.\nWiceminister zaznaczył, że z programem będzie wiązało się także wiele innych inwestycji takich jak budowa drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, pogłębienie toru wodnego Świnoujście-Szczecin do głębokości 12,5 metra, czy budowa portu centralnego w Gdańsku.


Pogoda Bad Gastein marzec - ski resorts Bad Gastein, Graukogel - End of the season\nPogoda Bad Gastein marzec\nNiedaleko od miasta Bad Gastein znajdują się ośrodki narciarskie: Bad Gastein, Graukogel, w których sezon narciarski zazwyczaj kończy się w połowie marca, ale nie można zagwarantować, że warunki na stoku będą sprzyjały sportom zimowym.\nAby pomóc wam wybrać najlepszą porę na podróż, poniżej przygotowaliśmy dane statystyczne o pogodzie w Bad Gastein w marcu.\nsłoneczne / pochmurne godziny 3.5 / 9\nNa przestrzeni marca warunki pogodowe przedstawiają się następująco: średnia dzienna temperatura w Bad Gastein sięga +7°C, a nocna spada do -2.5°C.\nDo tego w tym miesiącu najwyższa historycznie odnotowana temperatura wynosiła +20°C, a najzimniejsza -19.5°C.\nDługość dnia w Bad Gastein w marcu wynosi 12.5 godziny, z których średnio 3.5 jest słonecznych. To oznacza, że jest dosyć pochmurno.