Małopolskie, mazowieckie, dolnośląskie i pomorskie z największym potencjałem innowacyjności w Polsce - Komunikacja Społeczna\nMałopolskie, mazowieckie, dolnośląskie i pomorskie z największym potencjałem innowacyjności w Polsce\nGP • 15 maja 2017 - 13:59\nPolscy liderzy innowacyjności to nadal Mazowsze, Dolny Śląsk, Pomorze i Małopolska. (fot. pixabay.com)\nWojewództwa małopolskie, dolnośląskie oraz pomorskie zmniejszają w rankingu innowacyjności regionów dystans do liderującego Mazowsza. Niemałą zasługę w zrównaniu potencjałów gospodarczych ma innowacyjny przemysł rosnący w siłę w takich ośrodkach jak Kraków, Wrocław, czy Trójmiasto.\n• Na przełomie ostatnich lat czwórka województw, w których innowacje mają się najlepiej w kraju się nie zmienia - to Mazowsze, Dolny Śląsk, Pomorze i Małopolska.\n• Co się zmienia wśród tej czwórki, to dystans do lidera. Mazowsze nie jest już osamotnione gospodarczo a pozostałe regiony pną się w górę.\n• Ciekawe zmiany mają miejsce także w lubuskim, gdzie skok potencjału innowacyjności był największy. Łódzkie i Śląskie w prognozie, także zawartej w raporcie Banku Millenium, mają najmniej optymistyczną przyszłość.\n• Więcej można przeczytać w załączonym pliku pdf.\nBank Millennium upublicznił Indeks Millennium 2017, który jest syntezą potencjału innowacyjności regionów naszego kraju. Nie jest to ostateczna analiza a jedynie przyczynek do zapowiedzianego na jesień pełnego raportu. Niemniej już widać gdzie lokują się największe możliwości gospodarcze.\nWedle rankingu ekspertów Banku Millennium w czołówce o największym potencjale innowacyjności utrzymują się niezmiennie cztery województwa: mazowieckie, małopolskie, dolnośląskie oraz pomorskie.\nSą to regiony, gdzie dominującą rolę odgrywają aglomeracje miejskie: warszawska, krakowska, wrocławska i trójmiejska.\nOstatnie lata to malejąca przewaga Warszawy\n- W latach 2010 do 2015 zauważalne było zmniejszanie dystansu w indeksie innowacyjności między województwem mazowieckim a pozostałymi trzema regionami - piszą autorzy badania. - Małopolska, dolnośląskie oraz pomorskie od kilku lat dynamicznie i relatywnie szybciej niż lider zestawienia – mazowieckie zwiększają wydatki na B+R w przeliczeniu na PKB, a także liczbę pracujących w badaniach i rozwoju.\nPrzyczyn tego zjawiska należy upatrywać w silnym rozwoju przemysłu innowacyjnego oraz innowacyjnych usług w tych regionach - m.in. sektor nowoczesnych usług wsparcia dla biznesu w obszarze IT, usług wspólnych w zakresie finansów i księgowości, kadr, działów zakupów oraz w obszarze B+R - sektor motoryzacyjny, biotechnologiczny czy chemiczny.\nDalej akcentuje się, że w omawianych województwach prężnie działają specjalne strefy ekonomiczne. Ich sukces przyciąga kapitał i rozwój infrastruktury. Przykładem może być transport (autostrada A1, A4, lotniska) jak i edukacja, nastawiona na innowacyjne kierunki studiów.\nWażnym czynnikiem wpływającym na zmniejszanie dystansu do województwa mazowieckiego są coraz prężniej rozwijające się ośrodki innowacji i przedsiębiorczości takie jak: centra transferu technologii i innowacji.\nCieszyć powinno też, że prawie wszystkie województwa, z wyjątkiem podkarpackiego, łódzkiego, śląskiego, lubuskiego i opolskiego osiągnęły wyższą średnią wyników z 6 analizowanych czynników\nskładających się na potencjał innowacyjności.\nWojewództwa znajdujące się na ostatnich miejscach w zestawieniu powinny brać przykład z lider - sugerują autorzy badania Indeks Millennium 2017 Potencjał Innowacyjności Regionów, źródło: materiały prasowe\nLubuskie się wyróżniło\nAnaliza zmiany wyników województw od roku 2010 do 2015 wskazuje, że największy rozwój potencjału innowacyjności osiągnęło województwo lubelskie.\nGłówną przyczyną awansu województwa lubelskiego jest liczba patentów na 1 mln mieszkańców, która wzrosła ponad trzykrotnie w porównaniu z 2010 rokiem i w 2015 roku ustępowała tylko dolnośląskiemu i mazowieckiemu.\nZwiększenie liczby patentów jest konsekwencją dobrej pozycji Lublina jako ośrodka akademickiego. Szczególnie pozytywnie wyróżnia się Politechnika Lubelska. W 2015 roku uczelnia uzyskała 98 patentów i dokonała 97 zgłoszeń w Urzędzie Patentowym, co plasuje ją na 4 miejscu wśród jednostek naukowych w kraju. Ośrodki akademickie Lublina (obok politechniki również Uniwersytet Przyrodniczy i Medyczny) korzystają z wysokiego potencjału edukacyjnego regionu. Należy jednak pamiętać, że zgłoszenia patentowe były w omawianym okresie dofinansowane środkami z funduszy strukturalnych i budżetowych, co może zawyżać ich liczbę.\nKomu nie powiedzie się w długiej perspektywie?\nDługodystansowcami wyraźnie nie są łódzkie i śląskie.\nNa pogorszenie potencjału tych województw złożył się spadek stopy wartości dodanej, a także wyraźnie słabszy niż w innych województwach wzrost wydatków na badania i rozwój oraz liczby patentów. Może to powodować, że łódzkie i śląskie pozostają w tyle za regionami, które prowadzą konsekwentną politykę proinnowacyjną, wpierającą kluczowe branże i dostosowującą system edukacji do potrzeb gospodarki.\nSkładowe „Indeksu Millennium - Potencjał Innowacyjności Regionów 2017” to wydajność pracy (mln zł/liczba zatrudnionych), stopa wartości dodanej (proc.), wydatki na badania i rozwój (B+R w relacji do PKB), edukacja policealna (liczba studentów na 10 tys. mieszkańców), pracujący w B+R (na 1 tys. aktywnych zawodowo) oraz liczba wydanych patentów (na 1 mln mieszkańców).\nW 2016 roku Polska zajęła 39 miejsce na liście 128 najbardziej innowacyjnych gospodarek awansując o 7 miejsc względem poprzedniego roku. Wyższą pozycję w rankingu Polska zawdzięcza m.in. łatwości zakładania firm (awans o 5 miejsc), edukacji (awans o 2 miejsca), wydatkom na B+R w PKB (awans o 3 miejsca), zawartym umowom na rynku venture capital (awans o 16 miejsc), pracownikom z zaawansowaną technologicznie wiedzą (awans o 4 miejsca), artykułom naukowym (awans o 2 miejsca), kreatywności sektora ICT (awans o 14 miejsc). Wzrostowi innowacyjności Polski na poziomie globalnym towarzyszą wzrosty na poziomie lokalnym.\nAutorami omówionego badania są: Grzegorz Maliszewski (główny ekonomista Banku Millennium), Adam Berent (departament ratingu Banku Millennium), Natalia Kukulska (zespół analiz branżowych departamentu ratingu Banku Millennium), Urszula Kryńska (ekonomistka Banku Millennium) i Anna Pulnar ( departament public relations Banku Millennium).\nRaport Millenium 2017


Jak pisać? | Droga do minimalizmu\nPisałam od zawsze. Jako dziecko zaczynałam od wierszy, w gimnazjum poszłam w prozę i w gazetce szkolnej publikowałam powieść w odcinkach. W czeluściach dokumentów znalazłoby się kilka plików z nigdy niedokończonymi opowiadaniami i szkicami książek. Prowadziłam też kilka blogów, które – na szczęście – zniknęły już z internetu. Jak więc widzicie, pisałam od zawsze. Jestem szczęśliwa, że moje obecne twórcze wysiłki spotykają się z Waszą aprobatą, bo tylko dzięki Wam, czytelnikom Drogi do minimalizmu, mogę czuć się spełniona jako człowiek nie tylko piszący, ale i czytany.\nTemat tego posta jest dla mnie nietypowy. Chciałabym w nim odpowiedzieć nie tylko na pytanie “jak pisać?”, ale również “dlaczego warto pisać?”. Bo naprawdę warto. Oprócz moich przemyśleń na te tematy w tym poście znajdziecie wskazówki czterech autorek książek, które bazując na swoich doświadczeniach mogą teraz z czystym sumieniem wyznać, co takiego dało im – i nadal daje – pisanie.\nCzy każdy może pisać?\nWedług mnie pisać może każdy, nie wszystkie teksty jednak nadają się do publikacji. Każdy z nas może pisać dziennik, pamiętnik czy wspomnienia. Takie teksty mają bardzo intymny charakter i często przeznaczone są tylko dla oczu autora i jego najbliższego otoczenia. Każdy może pisać listy do przyjaciół, rodziny i znajomych. Nadawca i odbiorca najczęściej korzystają z prawa do tajemnicy korespondencji. Teoretycznie każdy może prowadzić bloga dostępnego szerokiej internetowej publiczności, jednak wtedy w tworzenie swojego miejsca w sieci należy włożyć trochę więcej wysiłku. Powieść również może napisać każdy, ale dla dobra literatury nie każdy powinien swe powieści publikować.\nPisanie polecam więc każdemu, jednak należy się zastanowić, czy efekty pracy twórczej zostawić dla siebie, pokazać najbliższym czy odsłonić się przed szeroką publicznością. Każdy z nas ma coś ciekawego do przekazania, ma w sobie historię wartą opowiedzenia, niecodzienne doświadczenia do opisania.\nNależę do osób, które lepiej piszą niż mówią. Moje wypowiedzi ustne bywają chaotyczne, mało precyzyjne, często miewam słowną amnezję, mylę związki frazeologiczne, dobieram nieodpowiednie synonimy. Pisanie pozwala mi skorygować popełnione błędy, lepiej sprecyzować myśl, odrzucić niepotrzebne słowa.\nPisanie bloga rozwinęło moje umiejętności wysławiania się i porządkowania myśli. Kiedy spojrzycie na moje pierwsze opublikowane teksty już na pierwszy rzut oka zauważycie, jak bardzo zmienił się mój styl tworzenia wpisów. Jestem osobą, która lubi konkrety i nie znosi wodolejstwa. Moje krótkie blogowe teksty były odzwierciedleniem właśnie tych wypowiedzeniowych upodobań i uprzedzeń. Po tych kilku latach mogę potwierdzić, że trening czyni mistrza. Moje teksty nie tylko są dłuższe, ale i pełniejsze, głębsze, lepsze. Wynika to nie tylko z tego, że rozwinęły się moje umiejętności pisania, ale przede wszystkim z tego, że dzięki pisaniu poprawiła się moja zdolność do uporządkowania tego, co mam w głowie.\nPisanie jest dobrym sposobem na porządkowanie myśli. Pisząc nauczyłam się lepiej wykorzystywać potencjał umysłu, świadomie pracować z mózgiem i pobudzać go do twórczego działania. Obserwować, co go stymuluje do pracy, a co przytępia i rozleniwia. (Ania)\nJak pisać, by robić to dobrze?\nMoje początkowe teksty blogowe powstawały najczęściej jako wynik impulsu, nagłego natchnienia. Dawałam się ponieść słowom, zdaniom i stwierdzeniom kiełkującym w głowie, ogólnym ideom i doświadczeniom, o których bardzo chciałam opowiedzieć. Teraz wiem, że zdecydowanie lepiej jest pisać na podstawie krótkiego planu. Ten tekst również powstał w ten sposób. Najpierw pojawił się temat, pod którym zanotowałam w punktach idee, pomysły, które pomogły mi stworzyć zarys całego tekstu. Każda sekcja dostała swój podtytuł, pod którym mogłam spokojnie rozwijać daną myśl. Taka organizacja tekstu zdecydowanie ułatwia mi pracę. Wiem, że nic mi nie umknie, że w poście przekażę wszystko to, co chciałam. Co więcej, podtytuły czy nagłówki umożliwiają mi rozwijanie części według własnego uznania. Nie muszę pisać ciągiem wszystkiego, by tekst był spójny, wystarczy, że będę trzymała się planu, który tę spójność gwarantuje.\nBardzo pomogło mi to, że swoją książkę oparłam na moim blogowym wyzwaniu, więc miałam już szkic, plan i część pomysłów na zadania, które opisywałam w ciągu roku. (Alicja)\nWiedz dla kogo piszesz\nTworząc jakikolwiek tekst musisz pamiętać o swoim prototypowym odbiorcy. Wiedząc, kim jest czytelnik możesz skroić to, co piszesz, idealnie pod niego, jego doświadczenia, wiedzę o świecie, potrzeby i oczekiwania. W moim przypadku prototypowy czytelnik to właściwie czytelniczka w okolicach trzydziestki, wykształcona, oczytana i poszukująca. Bardzo pomaga mi też poznawanie Was przez zdania pozostawione w komentarzach. Dzięki nim wiem, kto czyta, kiedy czyta i czy dany tekst był pomocny. Od czasu do czasu poruszam też tematy o podstawach minimalizmu czy upraszczania życia mając na uwadze świeżych czytelników, którzy nie są jeszcze zaznajomieni z tematem minimalizmu w życiu codziennym. Ten sam tekst skierowany do dwóch różnych odbiorców będzie różnił się nie tylko treścią, ale w pewnym stopniu również użytym słownictwem czy konstrukcjami zdania. Nie jest to nic złego, wprost przeciwnie. Tekst skrojony pod konkretnego czytelnika lepiej do niego trafi.\nPoprawiaj i ulepszaj\nPrzed publikacją pracy należy jeszcze raz przeczytać cały tekst i dokonać poprawek. Czasami najlepiej wrócić do tekstu nazajutrz, po przespanej nocy. Wtedy, ze świeżym umysłem, możemy ocenić całość, wyrzucić zbędne fragmenty oraz poprawić błędy, które gdzieś umknęły w procesie tworzenia. Trzeba zwrócić szczególną uwagę nie tylko na ortografię, interpunkcję, ale również na powtórzenia, długość zdań i… rytm. Polecam czytać skończone teksty na głos – odpowiednia melodia tekstu ułatwia odbiór. Ostatnio zwracam również uwagę na długość zdań i pracuję nad tym, by były jak najkrótsze. Często zamiast przecinka warto postawić kropkę. Krótsze zdania lepiej trafiają do czytelnika niż wlekące się i rozbudowane, które musimy czytać kilkakrotnie, by złapać sens.\nAutorzy książek zaplanowanych do publikacji oprócz dokonywania poprawek na własną rękę przechodzą przez proces profesjonalnej korekty i redakcji tekstu. Spojrzenie na tekst osoby z zewnątrz potrafi zdziałać cuda.\nGdy dostałam całość tekstu po korekcie, miałam ochotę usiąść w kąciku i sobie popłakać. Wydawało mi się, że potrafię pisać całkiem nieźle, a tu niesamowicie pokreślony tekst. Odważyłam się zapytać o to swoją redaktorkę, a ona się roześmiała mówiąc, że to absolutnie normalne. Technicznie nauczyłam się bardzo dużo. Przede wszystkim upraszczać tekst, pozbywać się zbędnych ozdobników, wyłapałam swoje pisarskie „maniery” i nauczyłam się je zwalczać. (Kasia)\nBardzo wiele dała mi praca z redaktorami. Dobry redaktor musi być surowy. Musi umieć pochwalić i wskazać to, co dobre, ale też bezlitośnie krytykować: za przynudzanie, dłużyzny, powtórzenia, pretensjonalną manierę. Wiele osób nie potrafi z pokorą przyjmować krytycznej opinii na temat swojego pisania, ale dla mnie to najlepsza część procesu twórczego. Najwięcej wyniosłam właśnie z konstruktywnej krytyki od profesjonalistów. (Ania)\nJak pisać lepiej?\nZawsze myślałam, że pisarstwo to efekt nagłego napadu inspiracji, weny twórczej, słownego szału. Tak naprawdę, gdyby każdy pisarz miał czekać na tę mityczną wenę, to nie powstałoby wiele dzieł literackich (co potwierdziła lektura książki o rytuałach wybitnych ludzi, o której wspominałam TUTAJ). By stworzyć tekst trzeba po prostu usiąść i go napisać. Oczywiście, nagłe natchnienie może w tym pomóc, ale nigdy nie zastąpi procesu systematycznego pisania. Zamiast więc czekać na inspirację – siadaj i pisz. Jeśli nie wiesz, jak zacząć – zacznij od końca. Zapisz luźne myśli, zdania, sentencje, stwórz wstępny plan tekstu, wypisz synonimy. Nawet się nie obejrzysz, a już powstanie baza, dzięki której “urodzisz” końcowy tekst.\nSam proces pisania wcale nie był prosty i zupełnie nie wyglądał jak na filmach. Zrozumiałam, że coś takiego, jak wena stanowczo nie istnieje. W moim pisaniu nie było nic romantycznego, po prostu narzuciłam sobie rytm, codziennie po 2 godziny pracy z samego rana. (Kasia)\nRegularność jest kluczem do sukcesu w każdej dziedzinie. Regularne uprawianie sportu poprawia sprawność i kondycję. Regularne ćwiczenie gry na instrumencie z każdym dniem prowadzi do mistrzowskiego muzykowania. Podobnie jest z pisaniem. Regularne pisanie sprawia, że każdy tekst jest lepszy i przychodzi z łatwością. Sama staram się pisać codziennie – czasami są to długie posty, czasami tylko ich zarys. Od czasu do czasu pozwalam sobie na luźne ćwiczenia warsztatu poprzez tworzenie opisów zdarzeń, osób, pogody, krajobrazu. Regularne pisanie dało mi “pisarską” pewność siebie. Nie tylko lepiej, trafniej i szybciej formułuję myśli, ale również prowadzę ciekawsze rozmowy. Jeśli więc chcesz tworzyć teksty dla szerokiego grona odbiorców koniecznie postaw na systematyczność.\nDla mnie najważniejsza była systematyczność, choć wcale nie od razu się do tego przekonałam. Po prostu niezależnie od nastroju siadałam przy komputerze, nastawiałam minutnik i pisałam. Czasami wszystko musiałam skasować, ale chodziło o sam proces. Wiem, nie brzmi to szczególnie romantycznie, ale pisanie to trochę rzemieślnicza praca. (Alicja)\nNotowanie to też pisanie. Przerzucenie na papier swoich przemyśleń potrafi przynieść ulgę. Niejednokrotnie zdarzyło mi się, że jakaś myśl nie dawała mi spokoju i dopiero, gdy zanotowałam to, co mnie gryzło mogłam się w pełni rozluźnić. Podobnie – terapeutycznie – działa zapisywanie rzeczy do zrobienia; zamiast cały czas przypominać sobie, że muszę zrobić to i to wiem, że na biurku czeka na mnie lista zadań, które wykonam, kiedy będę gotowa. Notowanie myśli, nietypowych połączeń słownych albo gotowych zdań to również moja recepta na ciekawy wpis na blogu. Czasem zdarza mi się w nocy wstać z łóżka, by zanotować coś, co urodzi się w mojej głowie. Gdy mam możliwość tworzę notatki odręczne, na papierze, jednak przyznaję, że często sięgam po elektroniczny notes w telefonie. Najchętniej korzystam z Evernote, dzięki któremu mam dostęp do wszystkich notatek w chmurze, czyli mogę odczytać je na każdym urządzeniu z dostępem do internetu.\nKiedy nie piszesz – czytaj. Nie trzeba od razu rzucać się na dzieła klasyków literatury, czasami wystarczą artykuły w gazecie czy inne blogi. Czytanie tekstów innych twórców nie tylko inspiruje, ale pomaga spojrzeć krytycznym okiem na język i kompozycję danego tekstu. Czytanie poszerza horyzonty, ćwiczy wyobraźnię i uczy nowych pojęć. Kiedy dopada mnie blokada twórcza zatapiam się na kilka godzin w lekturze. To zawsze pomaga.\nCzytajcie, niekoniecznie dużo, ale z namysłem. Obserwujcie, co podoba się Wam w pisaniu innych, a co drażni. Uczcie się nowych słów, bawcie się językiem, dostrzeżcie jego urodę. Polski jest bardzo trudnym językiem, ale ma swój urok, bogactwo i wielość możliwości powiedzenia tego samego, warto korzystać z tego potencjału. (Ania)\nNie trzeba być ekspertem w danej dziedzinie, by o czymś napisać, jednak dopiero dogłębne poznanie opisywanej materii sprawia, że tekst jest dobry. Zbieranie różnorakich doświadczeń to klucz do dobrego pisania. Poznawanie nowych ludzi, smaków, miejsc wzbogaca inwentarz pojęć, uczuć, punktów widzenia. Co więcej, przelewanie swoich pasji na papier czyni tekst autentycznym, prawdziwym i porywającym.\nNajlepsze teksty, jakie kiedykolwiek napisałam, powstały, bo coś mnie poruszyło, bo było dla mnie ważne, bo miało dla mnie także osobiste znaczenie albo po prostu zaciekawiło mnie na tyle, że byłam gotowa – z myślą o pisaniu – zgłębić temat. I nie ma tu różnicy (przynajmniej w moim przypadku) między pisaniem amatorskim a komercyjnym. Z tego, co w sercu powstają lepsze scenariusze, bardziej wciągające posty, chętniej czytane ebooki. (Agata)\nBy pisać nie trzeba skończyć żadnej szkoły, ale nic nie zwalnia nas z obowiązku zgłębiania wiedzy, poszukiwania, czyli po prostu świadomego życia (Katarzyna Bonda, “Maszyna do pisania”)\nMasz blokadę? Wyjdź na spacer\nKiedy pisanie mi nie idzie, wiem, że spacer to najlepsze lekarstwo na twórczą blokadę. Kiedy w samotności kroczę ulicami miasta, wsłuchuję się w jego głosy, wdycham świeże powietrze nagle mózg się rozluźnia i już po kilku minutach w głowie układają się kolejne zdania. Korzystam wtedy z wbudowanej w telefonie funkcji konwersji mowy na tekst pisany. Nie przerywając spaceru jak dziwak mówię do siebie, nagrywam to, co siedzi mi w głowie, czyli po prostu tworzę notatki. W ten sposób powstaje wiele zalążków moich blogowych tekstów. Jeśli więc zdarza Ci się długo przesiadywać nad pustką kartką czy białym ekranem edytora tekstu wyjdź na spacer. Przyjrzyj się światu, wysłuchaj śpiewu ptaków, poczuj na skórze wilgoć deszczu, daj sobie chwilę na odpoczynek. Zobaczysz, że już po chwili twórczą blokadę zastąpi szał tworzenia.\nKilka słów od autorek\nNapisanie książki od zera to bardzo żmudny i wyczerpujący proces. Jednak radość z ukończonego “dzieła” jest nie do opisania. A świadomość, że wartości zawarte w tej książce pomogą tak wielu ludziom uporządkować swoje finanse, dodaje skrzydeł! (Alicja)\nGdy Kasia poprosiła mnie, abym podzieliła się jedną radą dla chcących cokolwiek napisać, najpierw pomyślałam, że wybrać jedną poradę będzie trudno. Jednak im dłużej o tym myślałam, tym bardziej docierało do mnie, że jest jedna taka rzecz, jedna sprawa, o której warto pamiętać. I tak, zabrzmi to banalnie, ale: Miej serce do tego, o czym piszesz. (Agata)\nPisałam od kiedy pamiętam. W liceum dostałam chyba nawet nagrodę za mini reportaż. Marzyłam o napisaniu książki, ale zupełnie nie ciągnęło mnie do wymyślania fabuły. Potem, na wiele lat odłożyłam marzenie na półkę. W momencie, gdy odezwało się do mnie wydawnictwo z propozycją napisania książki, nie byłam pewna, czy mam aż tyle do powiedzenia, żeby zapełnić 300 stron. Usiadłam do luźnego spisywania pomysłów i nagle powstał zarys gotowej książki. Czy doświadczenie pisania książki mnie zmieniło, albo nauczyło czegoś o sobie samej? Raczej pokazało mi, że potrafię. Potrafię zmierzyć się z naprawdę dużym wyzwaniem, a to bardzo miłe uczucie. (Kasia)\nCo pomogło mi napisać obie książki? Przekonanie, że mam czym się podzielić. Doświadczeniem, osobistym przeżyciem, obserwacjami. Nie wystarczy pisać ładnie i poprawnie, trzeba przede wszystkim mieć coś ciekawego do powiedzenia. Co mogę poradzić osobom, które chcą pisać? Po prostu: piszcie i wystawiajcie to, co napiszecie, pod ocenę innych. Uczcie się na błędach, wyciągajcie wnioski, korzystajcie z krytyki. (Ania)\nPiszesz? Publikujesz? Redagujesz? Możesz coś dodać do mojej listy porad? Co sprawdza się u Ciebie? Proszę, napisz wszystko w komentarzu.\nAleksandra Pakuła 21/02/2017 at 09:07\nBardzo cenny wpis. Pisanie to nie taka prosta sprawa – mnie do pisania potrzebna jest absolutna cisza i – niestety – wena. Są takie dni, kiedy nawet jednego dnia nie potrafię złożyć w całość. Nie i koniec – muszę wtedy czekać, aż niemoc minie :)\nKasia | Droga do minimalizmu 21/02/2017 at 10:22\nCzasem tak jest – nie idzie i już ;) Oby jak najmniej takich niemocy twórczych!\nDorota Czopyk 21/02/2017 at 10:40\nKasia W | Ograniczam Się 21/02/2017 at 13:18\nMiód na me uszy! Jakże miło jest poczytać o pisaniu, i to w tak rzetelnie sformułowanym artykule. Biorę sobie do serca i zakasuję rękawy. W niedzielę miałam pustkę w głowie, ale spacer – tak jak u Ciebie, Kasiu – bardzo mi pomógł.\nZ tylu tekstów o pisaniu wypływa zawsze jeden wniosek: pisanie to praca, i to trudna! Nie ma czegoś takiego jak natchnienie czy wena, jeśli ktoś pisze książkę. Wszystko opiera się na systematyczności i trzymaniu się planu. Mnie inspiruje też czasem zmiana miejsca, w którym piszę. Niektórzy wolą mieć jedno biurko i zawsze przy nim tworzą, ja wolę siadać to tu, to tam. Czasem pisać poza domem. Zaszyć się w jakimś miejscu i chłonąć nowe z otoczenia. Nie masz tak?\nOszczednicka 21/02/2017 at 15:36\nNo właśnie, wielu ludziom się wydaje, że pisanie to taka lekka i romantyczna czynność. Przychodzi wena, siadasz do komputera, piszesz mądre zdania i koniec roboty :) A w rzeczywistości, to właśnie “rzemieślnicza praca”, czasem okupiona wieloma wyrzeczeniami ;)\nKasia | Droga do minimalizmu 22/02/2017 at 11:47\nKażdy ma swoją najlepszą metodę na przyjemne pisanie. Ja wolę pisać w jednym i tym samym miejscu, ale zdarza mi się zabierać laptop do łóżka, też działa ;)\nAgata - SarnieZycie.pl 21/02/2017 at 14:06\nKasiu, świetnie to zebrałaś i uporządkowałaś! Cieszę się, że mogłam dołożyć swoją cegiełkę, a jeszcze bardziej, że też się z tego artykułu czegoś nauczyłam. Blog traktuję jako ciągłość, najczęściej nie wracam do podstaw, bo sama już je mam za sobą, więc ta rada: “Od czasu do czasu poruszam też tematy o podstawach minimalizmu czy upraszczania życia mając na uwadze świeżych czytelników, którzy nie są jeszcze zaznajomieni z tematem minimalizmu w życiu codziennym.” jest dla mnie bardzo cenna. Dziękuję :)\nCieszę się, że zainspirowałam nawet Ciebie – weterankę pisania :)\nOlga Pietraszewska 21/02/2017 at 17:30\nCzęsto słyszę, że pisanie to taka prosta sprawa. Ot, siadasz, piszesz, pół godziny i masz gotowy tekst. Wiem już, że te słowa padają zazwyczaj z ust osób, które nie piszą nic więcej niż nic nie wnoszące do czegokolwiek statusy na FB. No pisanie – profesjonalne pisanie – to praca. Praca, która wymaga skupienia, pracy nad sobą, zaparcia i ogromnej dyscypliny. I naprawdę nie ma w tym nic romantycznego, a czekając na wenę można ostatecznie nie napisać nic :-)\nKasia | Droga do minimalizmu 22/02/2017 at 11:49\nOlga, dziękuję za miłe słowa i odwiedziny :) Rzeczywiście, im więcej piszę, tym bardziej się przekonuję, że pisarstwo i pisanie to praca jak każda inna tylko otoczona tą “romantyczną” aurą…\nKasia | Droga do minimalizmu 22/02/2017 at 11:48\nJeszcze nie miałam do czynienia z profesjonalną redakcją i korektą, ale jestem ciekawa, co miałabym do poprawy :) Na pewno trochę by się tego znalazło ;)\nЕкатерина Kasia 22/02/2017 at 12:18\nTo prawda, że pisanie jest trudną sztuką, ale są osoby, które mają do tego zacięcie z natury i przejawiają niesamowitą lekkość w konstruowaniu tekstu. Znam takich :) Sama mam problem z wyrażeniem w ładny sposób pisemnie tego co myślę, a czasem naprawdę wydaje mi się, że mogłabym się podzielić czymś sensownym. Taka sytuacja jest najczęściej właśnie kiedy chcę skomentować jakiś post na blogu, dodać coś od siebie… Mam to w myślach, ale kiedy przychodzi do napisania komentarza to mam wrażenie, że sporo tego co chciałam napisać gdzieś znikło w toku konstrukcji. Do tego dochodzi mój odwieczny problem z interpunkcją, poza podstawowymi zasadami zupełnie nie czuję gdzie powinien znaleźć się przecinek. Ale będę walczyć z tym.\nJestem bardzo ciekawa jakich tematów dotyczyły te nieistniejące już blogi, które kiedyś prowadziłaś. Bardzo intrygujące :)\nKasia | Droga do minimalizmu 22/02/2017 at 13:38\nKasiu, widzisz, zostawiłaś komentarz, to już jakieś ćwiczenie :) Jestem przekonana, gdybyś codziennie pisała krótki tekst – np. typowy “Drogi pamiętniku” – to Twoje wypowiedzi byłyby coraz lepsze (i nic już by nie ginęło w toku konstrukcji).\nA tamte blogi to były różne dziwne rzeczy, nawet nie chcę o tym pamiętać ;)\nMonika Sekura 22/02/2017 at 18:11\nOd nie dawna czytam blogi!zaczęło się od PannyAnny ( poznałyśmy się na pierwszymmoum półmaratonie w Jesolo) to był pierwszy blog który zaczęłam czytać, 3 lata temu,potem wpadłam na książkę Kasi Tusk ( 6 lat temu leciałyśmy tym samym lotem do Treviso, bardzo mi się spodobała jej elegancja, ale nie miałam odwagi podejść by zagadać…po przeczytaniu książki Kasi,zaczęłam czytać blog, potem z miesiąc temu trafiłam na simplicity, w kolejności droga do minimalizmu, no i ostatni blog to jak oszczędzać pieniądze…\nPodejmowałam próby prowadzenia bloga około 10 lat temu ale słomiany zapał wygrał?, w czasach liceum pisałam wiersze ( jakiś konkursik się wygrało),druk w jakichś zbiorach też się pojawił i potem pustka , marzeniem jest książka ale czy podołam? Hmm trochę się rozpisałam.Dobrego wieczoru!\nKasia | Droga do minimalizmu 23/02/2017 at 08:47\nNo proszę, czyli zacięcie literackie jest, tylko zapału brak ;) Skąd ja to znam…\nMarta / Pani Poczytalna 24/02/2017 at 00:21\nBardzo ciekawy wpis, zbieram się, by skomentować od dłuższego czasu. Fajnie to zestawiłaś, inspirująco, dzięki.\nPotwierdzam słowa Kasi, że to nie są żadne czary-mary i po prostu trzeba przysiąść. Nic w tym romantycznego, tylko ból pleców ;) Moim największym jak dotąd doświadczeniem w tej materii jest napisany doktorat, pamiętam ten znój i mozół, ale też tę satysfakcję. Jakiś czas temu wyszedł jako książka, to niesamowite uczucie trzymać w ręku swoją pracę, chciałabym jej jeszcze kiedyś doświadczyć.\nTeraz tęsknię za regularnym pisaniem, bo coś się ostatnio rozregulowałam. To fantastyczny sposób na dyscyplinę myśli, porządkujący, trzymający myśl w ryzach. Pisanie zawsze było w moim życiu obecne, to najoczywistsza dla mnie forma ekspresji. I najtrudniejsza zarazem, bo okupiona tyloma kryzysami, niepewnościami, poczuciami, że nie potrafię, że mogłabym lepiej. Ech.\nKasia | Droga do minimalizmu 24/02/2017 at 09:47\nO, proszę, gratulację wydanej monografii! To na pewno bardzo satysfakcjonujące widzieć “namacalny” owoc swojej mało romantycznej pracy :) Trzymam kciuki za powrót do regularnego pisania. Bo pisać musisz, wiesz, że Cię kocham.\nMarta / Pani Poczytalna 24/02/2017 at 14:17\nDziękuję za gratulacje i dobre słowo <3\nW poszukiwaniu lekkości pisani 21/05/2017 at 22:39\nHej, ja mam taki problem, ze pisanie wyobrazam sobie jako cos wspanialego, ten akt tworczy i barwne obrazy przeplywajace przez umysl, ale nie umiem oprzec swojej motywacji wylacznie na tym, gdyz pragne takze slawy, uznania, bycia kolejnym wielkim w historii literatury, pisanej przez wielkie L.\nKasia | Droga do minimalizmu 22/05/2017 at 08:52\nMyślę, że każdy kto pisze nie tylko do szuflady po cichu ma takie same pragnienia ;) Czasami jednak trzeba mieć po prostu szczęście, bo możesz być wybitnym twórcą, o którym mało kto słyszał, bo nie jest asem autopromocji. A możesz być beznadziejnym grafomanem, który świetnie się kreuje i zbiera fałszywe pochwały ;) A Ty którym chciałbyś być?\nkawacaffe 22/11/2017 at 08:37\nDziękuję za ten wpis:) U mnie na blogu ciągle mam duże pole do rozwoju jeśli chodzi o pisanie, ale już widzę poprawę w stosunku do pierwszych tekstów. Na pewno warto czytać tekst głośno kolejnego dnia i skracać zdania. Dla mnie jednak najważniejszą lekcją jest zaakceptowanie tego, jaka jestem, bo pisanie po trochu odzwierciedla temperament piszącego. Czytam często fajne, dynamiczne teksty pisane lekkim językiem. Też chciałabym tak pisać i się staram, ale gdy się zagalopuję to czuję, że ten tekst jest jakby “nie-mój”. Ta lekcja akceptacji siebie bywa dla mnie w pisaniu najtrudniejsza\nKasia | Droga do minimalizmu 22/11/2017 at 09:05\nO właśnie, dobrze to określiłaś – akceptacja siebie w tekście to ważny proces w pisaniu. A rada odnośnie skracania zdań to chyba najlepsze, czego mogłam dowiedzieć się z różnych poradników. Kiedy teraz czytam (i poprawiam) swoje stare teksty na blogu, nie mogę uwierzyć, że coś tak beznadziejnego stworzyłam ;) Ale to kolejny plus blogowania, człowiek nawet nie wie, kiedy się rozwija.\nNinja 26/11/2017 at 15:52\nChciałbym pisać, ale się boje. Wcale nie żartuje. Najgorsze jest to, że nie do końca wiem czego się w tym boje. Wszystko co napiszę do szuflady mógłbym poprawiać w nieskończoność, bo nigdy nie jest do końca tak jakbym chciał. Może to jakiś lęk przed krytyką nie wiem. Chyba muszę iść do psychologa, aczkolwiek mam nadzieję, ze uda się rozwiązać moj problem z poziomu komentarzy pod tym zacnym artykułem:) ktoś z Was piszących miał taki problem i jakoś sobie wytłumaczył, że nie ma czego się bać? Dziękuję za każdą odpowiedź. Pozdrawiam\nNinja 08/12/2017 at 10:55\nWłaśnie przerobiłem “Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika ” Steven’a King’a. Już rozumiem o co chodzi z tym lękiem itd. dzięki za pomoc. Gdyby ktoś jeszcze miał podobny problem, to gorąco polecam.\nKasia | Droga do minimalizmu 08/12/2017 at 14:32\nTeż czytałam tę książkę i parę podobnych pozycji. Warto sięgać po porady pisarzy, żeby sobie uzmysłowić, że każdy przechodzi przez różne fazy w pisaniu, nawet ci najwięksi.


Największe od lat ćwiczenia formacji podległych MSW | Nowa Strategia\nKwi 14, 2014\tPaweł Kmiecik\t-\n23 kwietnia na pograniczu województw świętokrzyskiego i mazowieckiego rozpoczną się największe w Polsce od lat 70 ćwiczenia służb podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. Celem ćwiczeń będzie sprawdzenie działania poszczególnych struktur w sytuacjach o charakterze kryzysowym.\nW ćwiczeniach, które potrwają do 25 kwietnia weźmie udział przeszło 2000 funkcjonariuszy. Sprawdzona zostanie koordynacja poszczególnych służb, kwestie łączności i zabezpieczenia logistycznego. Zweryfikowany zostanie również przepływ informacji między służbami na poszczególnych szczeblach tj. od podejmowania do wykonania decyzji. Scenariusz ćwiczenia nie jest znany wszystkim uczestnikom. Zadania, które będą realizowane przez służby mają być dla nich zaskoczeniem i sprawdzić ich reakcję. Do prawdopodobnych scenariuszy ćwiczenia zalicza się między innymi ten związany z masowym przekroczeniem przez granicę uchodźców.\nFunkcjonariusze Straży Granicznej. / wikimedia.pl\nJak podkreślił minister Bartłomiej Sienkiewicz podczas konferencji w Świętokrzyskim Urzędzie Wojewódzkim, Tworzymy scenariusz ćwiczeń dotyczący incydentów granicznych jak i incydentów związanych z bezpieczeństwem wewnętrznym państwa w zakresie katastrof i poważnych wypadków. Chcemy zobaczyć jak służby są w stanie kooperować i radzić sobie z różnymi sytuacjami. Dodał również, że granice są teraz stabilne i bezpieczne, ale musimy być przygotowani na bardziej dramatyczne warianty. Chcemy przetestować pewną wewnętrzną odporność państwa polskiego na sytuacje ekstremalne. Niemniej jednak ćwiczenia te można powiązać z kryzysem na Ukrainie. W przypadku eskalacji konfliktu wewnętrznego, scenariusz ćwiczenia z uchodźcami może stać się rzeczywistością.


The Sims 3 + Wszystkie DODATKI DLC Download do Pobrania » Pobierz gry na PC\nThe Sims 3 + Wszystkie DODATKI DLC Download do Pobrania\nThe Sims 3 + Wszystkie DODATKI Pobierz\nTylko The Sims 3 Download\nThe Sims 3 Download + Dodatki DLC to trzecia odsłona bawiącego się ogromną popularnością cyklu symulacji życia. Gra wyprodukowana została przez studio Maxis. Także gdy we wcześniejszych częściach serii, gracze kierują byciem wirtualnych postaci - z chwili ich narodzin aż do śmierci. Ciekawostką są m.in. unikatowe zestawy cech bohaterów, a ponadto system życiowych marzeń.\nThe Sims 3 Download Crack i Dodatki to nowa część bestsellerowej serii zapoczątkowanej w 2000 roku. Gra jest symulację dobrego życia, zacząwszy od narodzin aż po jedną śmierć z zachowaniem prowadzących temu procesowi wydarzeń (pierwszy pocałunek, małżeństwo, wejście na emeryturę etc.). Developerzy poczynili wiele usprawnień w kontakcie do ostatniego, co zaoferowano w The Sims 2 także jego smakach. W „trójce” podczas bycia nowego bohatera gracz z puli niemalże stu różnych cech określających osobowość wybiera pięć. Decyzję tąż o rozważyć, ponieważ niezbędne czynniki są niemały wpływ na rozgrywkę, np. Sim odznaczający się mądrością zdecydowanie szybciej zawiera się, w konsekwencji czego jest większe możliwości na sukces w sztuki. Zredukowano liczbę pasków potrzeb z ośmiu do sześciu. Simowie są swego rodzaju humorki - ich samopoczucie chce od tego czy są pozytywnych bądź negatywnych doświadczeń w role zarówno codziennych żyć jak i niezwykle eleganckich (np. narodziny dziecka lub śmierć osoby bliskiej). Wraz z The Sims 3 Download Torrent do gry jest wprowadzony system marzeń, zbliżony do pragnień z „dwójki”. Kupując dziecku teleskop można wykonać, że zacznie ono marzyć o karierze astronoma. Poznając atrakcyjną osobę Sim może postanowić, że zaprzyjaźni się z nią. Warto zaznaczyć, że za niezrealizowane postanowienia i żądania nie ma żadnych kar – zwyczajnie są one zgubione i zmienione przez inne. Drobne zmiany dotknęły również sfery zawodowej. Użytkownik jest w goszczenie w pewnym sensie kontrolować godziny pracy – zdecydować o wcześniejszym wyjściu lub zostaniu po godzinach. Prawdopodobnie on jeszcze wyrazić swój stosunek do przełożonego – wymagając w jednoznaczny sposób zdobyć awans należy zwyczajnie podlizywać się mu. Z karierą bezpośrednio został związany system okazji, który można rozwiązać poprzez następujący przykład: kiedy w restauracji, w jakiej popsuje się zmywarka, Sim dostaje szansę wykazania się poprzez umycie sterty brudnych talerzy. Jednak największym novum w kontakcie do wydanych wcześniej sytuacji jest brak granic pomiędzy parcelami. Poszczególne lokacje nie są już wyciętymi fragmentami wirtualnego świata, lecz są jedną całość. Dzięki temu Sim bez dylematu może przechadzać się po ulicach miasteczka czy odwiedzać sąsiadów. Co dobrze opuszczając granice naszej działki moment nie zachowuje się w zajęciu dla innych członków rodziny – wirtualny świat jest prywatnym życiem, a postacie prowadzone przez użytkownika są częścią większej całości. Niemniej jednak decyzje podjęte przez gracza wywierają większy lub mniejszy wpływ na stany mieszkańców okolicy.\nThe Sims 3 chomikujThe Sims 3 crackThe Sims 3 darmowa gra do pobraniaThe Sims 3 darmowe pobieranieThe Sims 3 do pobraniaThe Sims 3 do ściągnięciaThe Sims 3 downloadThe Sims 3 download crackThe Sims 3 download torrentThe Sims 3 downloadenThe Sims 3 full version downloadThe Sims 3 gdzie pobraćThe Sims 3 gra do pobraniaThe Sims 3 gra na pcThe Sims 3 isoThe Sims 3 jak pobraćThe Sims 3 jak pobrać gręThe Sims 3 keyThe Sims 3 keygenThe Sims 3 kluczThe Sims 3 krakThe Sims 3 pcThe Sims 3 pełna wersja downloadThe Sims 3 pełna wersja gry do pobraniaThe Sims 3 pobieranieThe Sims 3 pobierzThe Sims 3 pobierz crackThe Sims 3 pobierz gręThe Sims 3 pobierz torrentThe Sims 3 pobierz za darmoThe Sims 3 rarThe Sims 3 repackThe Sims 3 ściągnijThe Sims 3 skąd pobraćThe Sims 3 telechargerThe Sims 3 torrent\nPrevious Post:Titanfall 2 Download Pełna Wersja i Crack Pobierz na PC\nNext Post:World of Warcraft Download Pełna Wersja i Crack Multiplayer


Gitarowy Rekord Guinnessa 2014 pobity. Hey Joe na 7344 gitar [RETRANSMISJA + ZDJĘCIA] - Dziennikzachodni.pl\nGitarowy Rekord Guinnessa 2014 pobity. Hey Joe na 7344 gitar...\nGitarowy Rekord Guinnessa 2014 pobity. Hey Joe na 7344 gitar [RETRANSMISJA + ZDJĘCIA]\n1 maja 2014 01.05.2014 Aktualizacja: 1 maja 2014 17:11 01.05.2014 17:11\nGiyarowy Rekord Guinnessa Hey Joe ©Adam Kuźniarski\nGitarowy Rekord Guinnessa 2014 we Wrocławiu pobity. Słynny utwór Jimi Hendriksa zagrało 7344 muzyków, czyli o 71 więcej niż w 2012 r. ZOBACZ GITAROWY REKORD GUINNESSA RETRANSMISJA\nGitarowy Rekord Guinnessa pobity:\nMiłośnikom gitarowych dźwięków, zgromadzonym w czwartek na wrocławskim Rynku, udało się pobić ustanowiony w 2012 r Gitarowy Rekord Guinnessa. „Hey Joe” Jimi'ego Hendriksa wspólnie zagrało 7344 gitarzystów, to o 71 muzyków więcej niż wynosił poprzedni rekord.\nPróba bicia Gitarowego Rekordu Guinnessa to główne wydarzenie odbywającego się od 2003 r. we Wrocławiu festiwalu Thanks Jimi. Miłośnicy gitarowego grania spotykają się na wrocławskim Rynku, aby wraz z zaproszonym muzykami z Polski z zagranicy zagrać utwór Jimi'ego Hendriksa „Hey Joe”.\nW tym roku do stolicy Dolnego Śląska przyjechał wokalista zespołu The Animals - Eric Burdon. Muzyk z zespołem wystąpi wieczorem na Wyspie Słodowej. Gwiazdą tegorocznej edycji festiwalu Thanks Jimi jest również brytyjski zespół hard rockowy Uriah Heep. Przed wrocławską publicznością zaprezentuje się także Steve Vai - jeden z najwybitniejszych gitarzystów wszechczasów.\nPolski Rekord Guinnessa, który został ustanowiony w 2012 r., wynosił 7273 wspólnie grających gitarzystów. Było to wówczas ponad trzykrotnie więcej, niż w przypadku analogicznego rekordu amerykańskiego. Do tegorocznej edycji imprezy nikomu nie udało się pobić tego rekordu.\nZOBACZ RETRANSMISJĘ Z BICIA GITAROWEGO REKORDU GUINNESSA:\nwroclaw rekord gitarowy\nhey joe 2014 zdjęcia\neugeniusz (gość) 22.05.14, 05:35:23\nByliśmy tam Marysia Jasia i Eugeniusz ,dziękujemy i gratulujemy organizatorom ,pięknie ,graliśmy także jest to wielkie uczucie .\nAchim (gość) 01.05.14, 20:49:46\nZazdroszczą wyborczego hasła PO , "nie kradnij rząd nie lubi konkurencji "


Elf na półce – Kreatywność to radość życia! KreatywneZycie.pl\nlis 29, 2020 by Maggie\tin Bez kategorii\nBardzo spodobał mi się pomysł “Elf on the shelf”, czyli adwentowego elfa na półce. Ta zabawa jest bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. U nas w Polsce mało kto zna tę tradycję.\nOkoło miesiąca przed Wigilią do naszego domu przylatuje elf. Siada na półce i obserwuje: czy dzieci są grzeczne, sprawdza czym się interesują, jak spędzają wolny czas. Co noc, gdy zasną, elf wraca do Mikołaja i opowiada jak dzieci spędziły dzień.\nUWAGA! Nie wolno dotykać elfa, bo wtedy straci on swą magiczną moc i nie zdoła dotrzeć ponownie do Mikołaja. Dzięki elfom Święty dowie się, o jakich prezentach marzą dzieci. Elf jest czasem psotnikiem, robi żarty. Nasz elf czasami psoci ale głównie uczy i organizuje różne aktywności i zabawy.\nU nas w tym roku elf przybył już 29 listopada – w niedzielę, to był idealny dzień na jego powitanie. Cała rodzina w domu i można było na spokojnie zapoznać dzieci z nowym lokatorem.\nNIE WYRAŻAM ZGODY NA KOPIOWANIE I UMIESZCZANIE MOICH ZDJĘĆ NA INNYCH WITRYNACH.\nNasz elf rozgościł się na półce, zasiadł w fotelu przy kominku. Przywitał dzieci w liście i zostawił książkowy oraz zadaniowy kalendarz adwentowy. Każdego dnia mogą one wieczorem przed snem otworzyć jeden pakunek z półki książkowej, rano zaś otwieramy woreczek z zadaniami, ćwiczeniami i akcesoriami do plac plastycznych.\nElf MÓWI DO DZIECI dzięki naklejkom do nagrywania z Albika :)\nPierwszego dnia dzieci muszą nadać elfowi imię. Każdy z domowników przygotowuje laurki dla Mikołaja, na których to imię elfa wpisujemy. Oczywiście w nocy mały elf zabiera laurki i trafiają one do… Mikołaja a potem do domowej kapsuły czasu :)\nPodczas nocnej podróży elf nie założył czapki oraz szalika, no i przeziębienie gotowe. Teraz leży w łóżku i trzeba o niego zadbać. Dzieci czytają mu bajki, śpiewają by umilić ciężkie chwile w chorobie. Nawet inne zabawki przejęły się bardzo losem elfa i czuwają przy jego łóżku.\nZadanie na dziś: uszyć czapkę i szalik dla elfa. Uleczyć zabawki, zabawa w lekarza, poznawanie tajników tego zawodu. Książki pomocnicze – LEKARZE oraz CIAŁO CZŁOWIEKA z serii Czytaj z Albikiem (tu przeczytasz o tym więcej – KLIK).\nDzisiaj elf udaje wróżkę kwiatuszkę i zaprasza dzieci do wspólnej zabawy. Nasze zadanie na dziś: przygotować stroje zimowych wróżek. Elf zostawia materiały plastyczne, m.in. kolorowe bibuły, wstążki.\nElf ozdabia toaletę, rozwiesza kolorowe łańcuchy. Dla rodziców bardziej szalonych jak my – elf opakowuje toaletę papierem ozdobnym i dokłada kokardę.\nSam rozwiesza sobie hamak i odpoczywa. Dzieci mają za zadanie przygotować ozdoby świąteczne, które będziemy mogli potem zawiesić w łazience.\nDziś nasz elf zostaje “zaaresztowany”. Klocki, które tata przyniósł wieczorem ze strychu nie mają pojęcia kim jest elf. Gdy ten zagląda do ich pudełka – zatrzymują go i związują.\nU nas tata jest od zadań specjalnych, więc razem z maluchami uwalniali potem elfa, ale tak bardzo precyzyjnie by go nie dotknąć. Zabawa była wyśmienita, choć z samego rana dzieciom było bardzo żal elfa.\nElf zainspirował dzieci do zabawy klockami Duplo. Budowaliśmy m.in. wioskę Mikołaja.\nDzisiaj elf przyjechał do dzieci saniami. Przywiózł wiele zadań i łamigłówek wraz z Wielką księgą Bożego Narodzenia z wydawnictwa Mac.\nPIERNIKI – dziś dzień dekorowania pierniczków więc Elf przyjechał ze swoją kuchnią i akcesoriami. Dzieci mają za zadanie upiec z mamą pierniki, udekorować je.\nElf przyniósł też ciastolinę. Dzieci zachwycone, zabawa trwała bardzo długo.\nDzisiaj dzień Św. Mikołaja. Elf przebrał się za świąteczne drzewko i przyniósł dzieciom filcową choinkę do ozdabiania.\nJuż wkrótce zostaną zaktualizowane dalsze losy naszego elfa :) Zapraszam do śledzenia.\nI ROZPOWSZECHNIANIE MOICH ZDJĘĆ\nTagged with: BożeNarodzenie, Christmas, elf, elfnapółce, elfoftheshelf


Wypłata zawieszonych emerytur | Niski Zus\n"Rządowy projekt to budżet iluzji. Oparty na nierealnym założeniu, że ZUS spłaci kredyty."\nOszczędź od 4.000 do 10.000 złotych rocznie na ZUS-ie!\nGłówna / Wypłata zawieszonych emerytur\tO nas\nDlaczego warto wyrejestrować się z ZUS?\nŚwiadczenia przysługujące osobom uczestniczącym w Programie\nICF — nowe spojrzenie na człowieka — zapraszamy na konferencję dotyczącą orzecznictwa lekarskiego\nPrace serwisowe w ePUAP — utrudnienia na PUE\nUtrudnienia w dostępie do usług\nZmiana siedziby Inspektoratu ZUS w Katowicach\nPrace serwisowe ePUAP — utrudnienia na PUE\nKomunikat w sprawie utrudnień w dostępie do PUE\nŚwiadczenia kanadyjskie przelewem na konto w Polsce\nZUS w długi weekend\nNIK pozytywnie o ZUS w roli zakładu emerytalnego\nKomunikat Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dnia 11 kwietnia 2014 r. w sprawie wysokości kosztów reformy emerytalnej w latach 2010 — 2013\nZ dniem 19 lutego 2014 r. wejdzie w życie ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 169).\nUstawa określa zasady ustalania i wypłaty emerytur, które były zawieszone od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r., a przyczyną zawieszenia było kontynuowanie zatrudnienia podjętego przed przejściem na emeryturę, a w szczególności: krąg osób, którym przysługuje wypłata emerytury za okres od 1 października 2011 r.;\ntryb postępowania w przypadku, gdy toczy się postępowanie odwoławcze. Komu przysługuje wypłata zawieszonej emerytury?\nWypłata zawieszonej emerytury nie przysługuje osobom, którym — na podstawie prawomocnego wyroku sądu — ZUS wypłacił emeryturę. Wypłata odsetek Do kwoty wypłaty zawieszonej emerytury doliczone zostaną odsetki, liczone do dnia wejścia w życie ustawy, tj. do dnia 19 lutego 2014 r.\nW celu uzyskania odsetek konieczne jest zgłoszenie przez emeryta wniosku, który należy złożyć w placówce ZUS. We wniosku należy wskazać, że dotyczy on wypłaty odsetek. Zarobki emeryta a kwota wypłaty zawieszonej emerytury\nOsoby, których emerytury podlegają rozliczeniu, ponieważ osiągały przychód, wraz z wnioskiem o wypłatę zawieszonej emerytury, zobowiązane są przedłożyć zaświadczenie pracodawcy o wysokości przychodu, uzyskanego w 2011 i w 2012 roku (o ile zaświadczenia takiego nie złożyły wcześniej). Przed ustaleniem kwoty wypłaty emerytury ZUS dokona rozliczenia emerytury za te lata. Dotyczy to osób, które do dnia 31 października 2011 r. nie ukończyły wieku emerytalnego, wynoszącego 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn.\nZUS wyda decyzję w sprawie wypłaty zawieszonej emerytury po złożeniu wniosku przez emeryta. Wniosek, podpisany przez emeryta, musi zawierać: imię i nazwisko oraz adres zamieszkania emeryta, numer emerytury oraz określać:\nnazwę i adres Oddziału ZUS. Wskazane jest zawarcie we wniosku dodatkowych informacji, np. że aktualnie sprawa znajduje się w sądzie okręgowym albo że odwołanie zostało wycofane z sądu. Co ze sprawami, które są w sądzie? Sprawy, w których Oddział ZUS wniósł apelację od wyroku sądu okręgowego, ustalającego wypłatę emerytury za okres od 1 października 2011 r.: jeżeli emeryt zgłosi wniosek o wypłatę zawieszonej emerytury, ZUS wycofa apelację w całości lub w części i — po zakończeniu postepowania sądowego — wyda decyzję w sprawie wypłaty emerytury w zakresie wynikającym z ustawy.\nSprawy, w których emeryt wniósł odwołanie od decyzji ZUS, odmawiającej wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011 r.: jeżeli emeryt zgłosi wniosek o wypłatę zawieszonej emerytury, ZUS zawiesi postępowanie do czasu zakończenia przez sąd — wskutek cofnięcia przez emeryta odwołania — postępowania sądowego prawomocnym orzeczeniem. Decyzja w sprawie wypłaty zawieszonej emerytury zostanie wydana po zgłoszeniu przez emeryta wniosku o podjęcie postępowania.\nUstawowy termin na wydanie decyzji w sprawie wypłaty zawieszonej emerytury wynosi 60 dni. Jeżeli dla wydania decyzji zajdzie konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, 60 dni liczy się od daty wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Taką okolicznością może być np. data wpływu do ZUS zaświadczenia pracodawcy o wysokości przychodów osiągniętych przez emeryta. Źródło: e-Inspektorat ZUS — AktualnoÅ\nniski ZUS © 2014. Wszelkie prawa zastrzeżone. Polityka prywatności.


Nordea inwestuje w Łodzi. Będzie praca dla 190 osób | Informacje\n09 CZERWCA 2014, 14:46\nGrupa finansowa Nordea otworzyła w Łodzi w poniedziałek nowe centrum operacyjne. Jak poinformował dyrektor Nordea Operation Center Mikołaj Ługowski, przygotowano w nim miejsca pracy dla 190 osób.\nSzefowa działu operacji bankowości detalicznej Nordea Agnieszka Belowska-Gosławska podkreśliła na spotkaniu z mediami, że zatrudniające obecnie 270 osób centrum operacyjne obsługuje obecnie cztery kraje skandynawskie.\n- Nasi partnerzy przekonali się, że świadczone przez nas usługi są na wysokim poziomie, dzięki temu sukcesywnie rozszerzamy działalność i mamy w planach kolejne zwiększanie zatrudnienia – dodała. Jak zaznaczyła Gosławska, łódzka Nordea prowadzi nabór na różne stanowiska pracy, nie tylko związane z bankowością. Do niedawna firma poszukiwała przede wszystkim absolwentów z bardzo dobrą znajomością jęz. angielskiego.\nObecnie – jak podkreśliła Gosławska – kariera w Nordea otwiera się także dla pracowników z gorszą znajomością języków obcych, posiadających wieloletnie doświadczenie, czy tez dla osób z wykształceniem średnim. Szczególnie pożądanymi pracownikami – zdaniem Ługowskiego – są osoby niepełnosprawne. Nowoczesna siedziba nowego centrum operacyjnego przy al. Piłsudskiego jest pozbawiona barier architektonicznych i zapewnia wysoki komfort pracy.\nŁugowski zapowiedział, że łódzka Nordea planuje zatrudnienie jeszcze kolejnych stu osób w sierpniu, wrześniu i październiku. Zaznaczył też, że firma nie zamierza na tym poprzestać i planuje dalszy rozwój centrów operacyjnych w Łodzi, gdzie warunki dla tego typu inwestycji są wyjątkowo korzystne.\nObecna na konferencji prezydent Hanna Zdanowska zaznaczyła, że oferta grupy Nordea wpisuje się w politykę lokalnych władz, którym zależy na zapewnieniu zatrudnienia dla 25 tys. absolwentów, którzy co roku opuszczają łódzkie uczelnie.\nCentrum Operacyjne Nordea działa w Łodzi od 2010 roku i świadczy usługi na rzecz skandynawskich oddziałów Grupy Nordea. Do jego zadań należy obsługa back-office, rozliczeń wewnętrznych, księgowości, zakupów i IT.


Maniek i jego pasja , Wędkarstwo w Orybach.pl strona 5\nWysłany: Pon Lis 19, 2012 19:55\nMniam zjadłbym tego sandaczyka\nWysłany: Pon Lis 19, 2012 20:14\nPołów rewela graty za szczupaki, ale sandacz i łowca z turbanem to jest to.\nWysłany: Wto Lis 20, 2012 09:58\nI mnie naszła ochota na rybkę, niestety po ostatnich efektach i tym ''ogromie wolnego czasu'' jaki mam pozostaje mi tylko podziwianie sportowych połowów Mańka\nWysłany: Pią Gru 14, 2012 18:49\nSezon sie kończy, i tak przeglądam w komputerze zdjęcia największych swoich tegorocznych ryb, i tak stwierdzam, że sezon nie wypadł najgorzej, pobiłem swój rekord w kleniu - przekroczyłem 50cm i sandaczu - pokonałem 90cm. Co oczywiście stawia przede mną nowe wyzwania . Złowiłem kilka fajnych ryb, które co prawda nie są moim rekordem, ale jest się już czym pochwalić; okoń 45cm, boleń 70+ lin 50+ kilka szczupaków 100+ jaź 50+\nOgólnie uważam sezon za udany, a jak wasze tegoroczne osiągi?? Większość ryb złowiona na Bugu.\nPrawie wszystkie zdjęcia z metrówką- tak, żeby być wiarygodnym;\nWystawiono 9 piw(a): tomekja123, KamAnt, jara12333, su_mik, Lulek, Rankinan, zander, sum40, lawdzoj82 » Więcej szczegółów\nWysłany: Nie Kwi 14, 2013 16:04\nNo cóż, zima minęła, wiosna przyszła, czekałem na tą wiosnę z utęsknieniem, i się doczekałem- przyszła wraz z ogromną- niespotykaną jak do tej pory wodą, a co to zresztą pisać, moje ranczo (Rybaczówka-niektórzy znają to miejsce);\nNie było szansy i tutaj utrzymać ryby, choć to najwyższy punkt w okolicy;\nA generalnie wkoło woda, woda i woda, zalane wszystko, starorzecza stawy, wszystkie drogi, łaki, wał jeszcze trzyma, ale ciekawe jak długo.....\nWysłany: Nie Kwi 14, 2013 17:37\nPrzecież podobno kempa to jedyny punkt na tej działce nie zatapialny Wielkie wielkie morze i jednak masz gest tak zarybiać\nWysłany: Pon Kwi 15, 2013 13:25\nSzczerze mówiąc to współczuję takiego stanu rzeczy.\nWysłany: Pon Kwi 15, 2013 22:18\nNie no Maniek masz gest Ty to jesteś naprawdę dobry chłop tak kilka ton do Bugu a poza tym miało nie dojść do stawu a już o cempie nie wspomnę Ale nie martw się Borys ma ponton więc może ci pożyczy\nA tak na poważnie to masakra\nWysłany: Sob Lip 06, 2013 14:22\nDawno już nic nie pisałem, bo i nie było o czym, woda w moim Bugu kosmicznie wysoka- pokażę Wam jak wygląda moja droga na ryby, dodam, że auto dość mocno podniesione- nagranie z wideorejestratora;\nW kwestii ryb natomiast, to z racji wysokiej wody łowią sie głównie bolenie, i to takie nie za wielkie;\nAle wczoraj i sumek się trafił na boleniowy zestaw;\nWystawiono 5 piw(a): Kosa, GrzegorzM, kp44, KamAnt, babz86 » Więcej szczegółów\nWysłany: Sob Lip 06, 2013 14:33\nLubie takie klimaty gdzie ciężko dojechać


Poznaj zasady letniego cięcia roślin ozdobnych – live „Letnie cięcie ozdobnych” już 2 czerwca o 13:00. | Polski Związek Działkowców\n2 czerwca o godzinie 13:00 redakcja „Mojego Ogródka” zaprasza na live p.t. „Letnie cięcie ozdobnych”. O wiosennym cięciu już opowiadaliśmy i wideo z ekspertem możesz zobaczyć tutaj: „Cięcie krzewów i drzew ozdobnych”. Jednak są rośliny, które nie powinny być cięte wiosną. Dlaczego? Dołącz do live, podczas którego dr inż. Adam Marosz z Państwowej Uczelni im. Stefana Batorego w Skierniewicach wyjaśni:\nJakie są wady i zalety letniego cięcia roślin?\nW jakich sytuacjach można je przeprowadzać lub jest niezbędne?\nJakie są najważniejsze zasady letniego cięcia krzewów, pnączy i drzew ozdobnych.\nKtóre gatunki należy w tym czasie przycinać? Uwzględnienie m.in. cięcia żywopłotów (iglastych, liściastych o liściach sezonowych i zimozielonych), gatunków, które ukończyły kwitnienie wiosną, pnączy (m.in. glicynii). Również kwestia dzikich odrostów i usuwania przekwitłych kwiatostanów dla poprawienia lub powtórzenia kwitnienia.\nW jakich warunkach najlepiej przeprowadzać cięcie?\nJakie są terminy i jak wygląda technika przeprowadzania zabiegu?\nPamiętaj, że już możesz zadać pytania. Zamieść je w komentarzu we wpisie na portalu mójogrodek.pl:\nTransmisja odbędzie się na żywo równolegle na naszym portalu mojogrodek.pl pod adresem:\nPamiętaj, że najpiękniejsze hortensje znajdziesz na www.dzialkowiecsklep.pl\nJubileusz 40-lecia istnienia Rodzinnego Ogrodu Działkowego „Fadom” w Iławie.


Zdrowe przystawki - przepisy na zdrowe przystawki z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na zdrowe przystawki\nSpring rolls, czyli zdrowa i oryginalna... 299\nSpring rolls pochodzą z Wietnamu, tam nazywane Gỏi cuốn lub Nem cuốn. Znane chyba już na całym świecie. Wariacji na ich temat jest mnóstwo. Począwszy od składników (wnętrze wypełnione wieprzowiną, Zobacz więcej\nCaponata - zdrowa przystawka sycylijska - na... 45\nPodczas moich wakacji na Sycylii zakochałam się w tej przystawce. Wiedziałam, że muszę ją zrobić, gdy tylko wrócimy do domu:-) Oryginalna wersja jest przepyszna, ale zbyt dużo w niej oleju i cukru, Zobacz więcej\nSałatka pasuje za równo na ciepły obiad lub... 106\nSałatka z polędwicą z tuńczyka w sosie cytrynowo-śmietanowym Składniki: (Na 2 porcję) Sałatka: 1/2 główki sałaty lodowej 1 ogórek wężowy 1/2 pęczka szczypiorku 1 łyżka oliwy z oliwek świeżo mielony Zobacz więcej\nProste przystawki – mięsne i bezmięsne [PRZEPISY] 52\nProste przystawki - mięsne i bezmięsne [PRZEPISY] Proste przystawki - mięsne i bezmięsne [PRZEPISY] Zanim Zjesz Serwis z artykułami o dietach, zdrowym odżywianiu, ćwiczeniach, a także smacznych i Zobacz więcej\n3 sposoby na ☼ zdrowe przystawki☼ na lunch,... 128\nZdrowe jedzenie może być wielką przyjemnością, okazją do wspólnej zabawy i rozkoszowania się bogactwem warzyw, owoców i wszystkiego co możemy z nich przyrządzić. I nie musi to być wcale nudne, Zobacz więcej\nEnsalada Mixta – zdrowy lunch lub przystawka... 151\nTrochę mi brakuje Hiszpanii, tych knajpek, spacerów, muzeów i wina. Dlatego żeby sobie przypomnieć jak to miło jest zjeść coś lekkiego w środku dnia – ensalada mixta. I uwaga, smakowała dokładnie tak Zobacz więcej\nZdrowa przystawka z ziemniaka 84\nZdrowa jesienna przystawka z dynią i boczniakiem 296\nPrzystawka z amarantuskami sezamowymi 103\nCzasami chce się nam coś słodkiego. Czasami musimy przygotować na szybko jakieś przystawki dla niespodziewanych gości. A jeżeli liczy się dla nas zdrowe odżywianie to już mamy problem :) Nieprawda :) Zobacz więcej\nWegańska przystawka / przegryzka na każdą porę... 43\nTa pyszna i tak szybka do przygotowania przystawka jest skarbnicą wartości odżywczych! To naprawdę niesamowite, że przyrządzając tak proste i błyskawiczne potrawy możemy dostarczyć organizmowi tak Zobacz więcej\nPrzystawka z przepiórczych jaj z szynką 1512\nZdrowa przystawka z ziemniaka 27\nTzatziki – grecka przystawka 95\nTzatziki – grecka przystawka – Zdrowie Na Talerzu Home Aktualności KONKURSY O nas O autorach Filmy Książki Warto wiedzieć Moje opinie Przepisy Czytelników Wyślij przepis Kontakt Tzatziki – grecka Zobacz więcej\nPrzystawki na Sylwestra 257\nŚwiąteczna przystawka z śledzia i buraków 530\nPrzystawka z łososia 480\nDzisiaj krótko, ale jakże pysznie i zdrowo. Dla gości przystawka, dla domowników po prostu kanapka. Zrobimy ją w ciągu kilku minut i zjemy ze smakiem. Ma jeden ,,malutki" minusik Pan Łosoś ceni się Zobacz więcej


Wiele piłkarskich obowiązków czeka drużynę Realu Madryt w czasie przygotowań do nowego sezonu. Piłkarze królewskich będą chcieli po raz kolejny triumfować w rozgrywkach Ligi Hiszpańskiej, a także sięgnąć po sukces na międzynarodowej arenie. Jako triumfator Champions League drużyna Zinedina Zidana zmierzy się także w meczu o Spuerpuchar Europy.\nFrancuski szkoleniowiec królewskich dał kilkanaście dni wolnego po zakończeniu rozgrywek. Chce mieć wszystkich zawodników do dyspozycji przed zbliżającym się sezonem oraz graniem na wielu piłkarskich frontach. Wiele wskazuje na to, że czasu wolnego może nie mieć największa gwiazda drużyny Cristiano Ronaldo. Portugalczyk z reprezentacją narodową rozgrywa mecze na Pucharze Konfederacji, który jest głównym przetarciem przed przyszłorocznymi Mistrzostwami Świata w piłce nożnej. Real w przyszłych rozgrywkach czeka wiele ważnych piłkarskich pojedynków.\nJuż na początku sezonu w walce o Superpuchar Europy drużyna Zidana podejmie Manchester United, który triumfował w rozgrywkach piłkarskiej Ligi Europejskiej. Mecz o pierwsze europejskie trofeum poprzedzi rywalizacja na amerykańskiej ziemi. Podobnie jak w poprzednich latach Real rozegra kilka ważnych meczów towarzyskich podczas International Champions Cup rozgrywany w Stanach Zjednoczonych. Królewscy piłkarskie pojedynki rozgrywać będą w czterech amerykańskich miastach. W San Francisco zmierzą się z Czerwonymi Diabłami, w Los Angeles z Manchesterem City, w Miami z Barceloną oraz w Chicago z gwiazdami ligi amerykańskiej. Mecz o Spuerpuchar Europy zostanie rozegrany 8 sierpnia, a kilka dni później pierwszy pojedynek o Spuerpuchar Hiszpanii. Rywalem królewskich w dwumeczu będzie FC Barcelona.\nTerminarz Realu Madryt po wakacyjnej przerwie:\n23 lipca – Real Madryt – Manchester United (mecz towarzyski)\n26 lipca – Real Madryt – Manchester City (mecz towarzyski)\n29 lipca – Real Madryt – FC Barcelona (mecz towarzyski\n2 sierpnia – Real Madryt – gwiazdy MLS (mecz towarzyski)\n8 sierpnia – Real Madryt – Manchester United – mecz o superpuchar Europy\n12-13 sierpnia – FC Barcelona – Real Madryt – mecz o superpuchar Hiszpanii\n15-16 sierpnia – Real Madryt – FC Barcelona – rewanż o superpuchar Hiszpanii\nKomentarze do Real Madryt zagra wymagające mecze kontrolne :


Jak zarejestrować nowe konto? – Pomoc – Faktivo.pl\nRejestracja nowego konta w serwisie faktivo.pl jest prosta oraz bardzo szybka. Po zakończonej rejestracji, możesz bezpłatnie korzystać z aplikacji fakturowania on-line przez 30 dni! Dopiero po upływie okresu próbnego możesz zdecydować czy nadal chcesz korzystać z naszych usług.\nWejdź na stronę główną faktivo.pl


Krzesło na płozie czarne POLLA | Salony Agata\nPOLLA KRZESŁO EKOSKÓRA CZARNA 15#/CHROM\nKrzesło na płozie czarne POLLA\nKrzesło POLLA to nowoczesny mebel do jadalni lub salonu. Wykonane z pianki siedzisko usadzono na płozie z chromowanej stali.\nPokryte skórą ekologiczną, wygląda niezwykle elegancko, a dodatkowy efekt dekoracyjny stanowi pikowanie na tylnej stronie oparcia.\nCzerń połączona z srebrzystą, połyskującą stalą budzi skojarzenia z pełnymi elegancji, minimalistycznymi wnętrzami wprost ze stron kolorowych, wnętrzarskich magazynów.\nFakt, że mebel jest odpowiednio wyprofilowany, zapewnia komfort siedzenia. Pianka tapicerska gwarantuje sprężystość siedziska.\nSzerokość siedziska : 47 cm\nInstrukcja montażu Krzesło POLLA


Słuchawki do kasku otwartego. Słuchawki do kasku PPG, narciarskiego\nStrona główna / Słuchawki lotnicze / Słuchawki do kasku otwartego do radiostacji\nSłuchawki do kasku otwartego do radiostacji\nZestaw słuchawkowy do kasku otwartego\nWtyk zestawu Wybierz opcjęTypu Jack 2,5mm (pojedynczy wtyk 2,5mm)Typu K (podwójny wtyk 2,5mm i 3,5mm) Wyczyść\nilość Słuchawki do kasku otwartego do radiostacji\nSKU: RSO-1 Kategorie: Słuchawki do kasku, Słuchawki lotnicze Tagi: GAPILOT, Słuchawki do kasku, słuchawki do kasku lotniczego, Słuchawki do kasku motocyklowego, Słuchawki do kasku motolotniowego, Słuchawki do kasku narciarskiego, słuchawki do kasku otwartego, Słuchawki do kasku paralotniowego, Słuchawki do kasku snowboardowego, słuchawki do kasku spadochronowego, słuchawki do lotów swobodnych, słuchawki do skoków spadochronowych\nRSO-1 to słuchawki do kasku otwartego z mikrofonem składającym się z dwóch wkładek głośnikowych (ultra-cienkich), mikrofonu oraz przycisku PTT. Zestaw słuchawkowy z mikrofonem dedykowany jest do kasku o konstrukcji otwartej (bez szczęki lub z podnoszoną szczęką). Pasuje do kasku lotniczego: paralotniowego, motolotniowego, spadochronowego, do lotów swobodnych oraz motocyklowego, narciarskiego i snowboardowego.\nSłuchawki do kasku otwartego do radiostacji wyposażyliśmy w mikrofon pojemnościowy z kompensacją zakłóceń wyposażony dodatkowo w gąbkę. Montaż mikrofonu możliwy jest za pomocą rzepu lub mocnej taśmy dwustronnej dzięki temu mikrofon można zamontować w wielu miejscach. Mikrofon został osadzony na elastycznym pałąku (tzw. gęsiej szyi)\nDodatkowo zestaw słuchawkowy wyposażony jest w mały przycisk PTT. Przycisk można umieścić za pomocą dołączonego paska z rzepem na palcu lub np. na kierownicy (lub sterówce w przypadku zastosowania w paralotni).\nModel RSO-1 zaprojektowany został z myślą o paralotniarzach, motolotniarzach, spadochroniarzach, motocyklistach, narciarzach oraz uprawiający snowboard.\nSłuchawki z mikrofonem do kasku otwartego dedykowane są do komunikacji z radiostacją przenośną albo telefonem (słuchawki z mikrofonem do kasku w wersji mobilnej do telefonu).\nZestaw słuchawkowy do kasku otwartego możemy wyposażyć w jeden z poniższych wtyków:\nWtyk typu K (Kenwood) kompatybilny z urządzeniami wyposażonymi w gniazdo typu K (podwójne gniazdo 2,5mm i 3,5mm oddalone od siebie o 12mm)\nWtyk typu K pasuje do radiostacji:\nBaofeng np.: UV3R Plus, UV5R, DM-1801, DM-1702, UV-82, BF-888S\nHT-500D Dual Band GPS\nINTEK KT960/980 HP\nWouxun np: KG-UV2D, KG-UV8D\nitp. z podwójnym gniazdem 2,5mm i 3,5mm oddalonym od siebie o 12mm\nWtyk typu Jack 2,5mm kompatybilny z urządzeniami wyposażonymi w gniazdo typu Jack 2,5mm (pojedyncze gniazdo 2,5mm)\nWtyk typu Jack 2,5mm pasuje do radiostacji:\nMotorola z serii Extreme np.: T80 Extreme, T82 Extreme\nitp. z pojedynczym gniazdem 2,5mm\nW ofercie posiadamy również słuchawki do kasku otwartego do telefonu oraz słuchawki do kasku zamkniętego w wersji do radiostacji oraz do telefonu (mobilnej).\nParametry techniczne słuchawek do kasku otwartego:\nNapisz pierwszą opinię o “Słuchawki do kasku otwartego do radiostacji” Anuluj pisanie odpowiedzi\nPrzejściówka lotnicza z PJ na U174\n249.00 zł 149.00 zł Dodaj do koszyka\nTorba na słuchawki lotnicze


Grand Office – Biuro księgowe – Solidny partner w biznesie!\nBiuro rachunkowe Grand Office zaprasza do współpracy!\nNasze biuro świadczy usługi w zakresie obsługi finansów i ksiąg rachunkowych na rzecz firm, spółek oraz osób fizycznych. Z naszymi klientami wypracowaliśmy i stale udoskonalamy model współpracy opierający się na wykorzystaniu nowoczesnych technologii w kontekście obsługi rachunkowej podmiotów gospodarczych.\nJesteśmy młodym, prężnie rozwijającym się biurem rachunkowym, gotowym na wyzwania jakie niesie ze sobą dynamicznie zmieniający się rynek finansowy. Zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nWspółczesny przemysł wymaga od przedsiębiorców elastyczności i przygotowania na nowe wyzwania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Dlatego fachowe doradztwo i wsparcie w kwestiach związanych z obsługą rachunkową podmiotów gospodarczych wymiernie wypływa na poprawę wyników finansowych.\nDzięki zastosowaniu najnowszych technologii w procesie obsługi podmiotów gospodarczych nasze biuro może zaoferować szybki i wygodny model współpracy. W pełni zautomatyzowany proces transferu dokumentów, wyniki finansowe w czasie rzeczywistym oraz możliwość przygotowania różnego rodzaju raportów i analiz to niezbędne atrybuty współczesnego przedsiębiorcy.\nBogate doświadczenie w sektorze finansowym oraz ciągłe uczestnictwo w kursach i szkoleniach pozwala nam na świadczenie usług rachunkowych i doradczych na najwyższym poziomie. Dzięki współpracy z naszym biurem zyskujecie Państwo pewność, że wszystkie kwestie formalne są załatwione właściwie i na czas, a Państwa działalność właściwie zabezpieczona i bezpieczna.\nNadszedł czas, by wziąć sprawy w swoje ręce\nBodźcem do powstania biura Grand Office był fakt, że współczesny sektor obsługi rachunkowej potrzebuje nowych rozwiązań. Pracując pod szyldami innych biur rachunkowych spotkaliśmy się z ignorancją kwestii nowych technologii w procesach obsługi przedsiębiorców. Stąd decyzja o założeniu własnej działalności, co dało nam możliwość wdrożenia nowoczesnych rozwiązań i wypracowania elastycznego modelu współpracy z przedsiębiorcami.\nNa początku współpracy staramy się wspólnie z klientem wypracować najlepszy model współpracy, indywidualnie uwzględniając profil prowadzonej działalności i potrzeby podmiotu gospodarczego. Specjalizujemy się zarówno w obsłudze ksiąg rachunkowych spółek i osób fizycznych, jak również prowadzeniem Ksiąg Przychodów i Rozchodów, a także obsługą kadrowo-płacową. Zachęcamy do współpracy!\nul. Miłocińska 27/6\n+48 662 145 592\n© 2016-2017 Grand Office - Wszelkie prawa zastrzeżone


Była Selekcjonerka Utopii – JejPerfekcyjność.pl\nJest coraz trudniej. Mihał stwierdził nawet w wieczornej rozmowie, że jak patrzy na mnie, to mu mnie szkoda. Bo wie, że nie będzie łatwiej, tylko dokładnie przeciwnie – będzie mi coraz trudniej. Nie tyle pisać, co żyć. Bo „tego wszystkiego” jest coraz więcej. Ale ja nie do końca mu wierzę. Nie tylko a propos tego, że mu mnie szkoda (no bo, c’mon, co go to obchodzi tak naprawdę?). A poza tym a propos tego, że tego będzie coraz więcej. Po pierwsze – mam przecież jakąś fizyczną granicę (nawet cyborgi je mają!), gdy już więcej nie będę w stanie przyjąć. Po drugie zaś – mam wciąż nadzieję, że za jakieś 3-4 tygodnie wszystko się uspokoi, bo większość spraw się wypełni, zakończy, wydarzy. I wtedy będzie luźniej. Nie powiem, że spokojnie, bo to byłoby kłamstwo, ale jednak spokojniej.\nNo i dlatego też tak długo nie pisałam blo.\nDługi Weekend, bo od niego chcę zacząć, ruszył w piątek wieczorem. To miał być krótki co prawda Długi Weekend, ale jednak liczy się. No więc bifor u mojej przyjaciółki Gacek był pierwszym elementem do startu się zaliczającym. Miło, sympatycznie, choć nielicznie. Nie dziwię się, skoro potem w planach mieliśmy wyjście do Toro. Zaznaczyć w tym momencie trzeba, że Adam się próbuje cały czas reaktywować, ale idzie mu to dość opornie. Niby chce, niby wszystko fajnie a nagle wyskakuje ze stwierdzeniem, że nie ma danego dnia ochoty na imprezę. Nie wiem w sumie co to znaczy „nie mieć ochoty na imprezę”, ale uznaję, że to pozostałość po zadawaniu się z Innym Towarzystwem. No, a wracając do piątku – w planie było Toro i plan ten został zrealizowany. Dotarliśmy tam nareszcie. Adam nie koniecznie chciał, moja przyjaciółka Gacek już prędzej. Nie było z nami Kuby, który na weekend wyjechał do Poznania. W Toro ludzi sporo. Może nie od razu, ale się zebrali dość szybko i sprawnie. Widzę, że tutaj też imprezy coraz później ruszają. Dziwne to, że jakoś warszawiacy i warszafka nie chcą się wcześniej z domów ruszać. Nie wierzę, że nikt nie może – jasne, są tacy, co pracują bardzo długo i wcześniej fizycznie nie są w stanie się ogarnąć, ale to na pewno zdecydowana mniejszość spośród zgromadzonych. I nie tylko w Toro, ale wszędzie.\nJak się tam bawiliśmy? No, nie wiem, jak oni, ale ja – jak zwykle. W sensie, że się nie bawiłam. Zastanawiacie się: po kiego chuja ona tam chodzić chce, skoro się nawet nie bawi na miejscu? Proste. Raz – żeby zobaczyć, co tam się dzieje. Ciekawość. Dwa – żeby mieć punkt odniesienia, jak ktoś marudzi, że „imprezy w Utopii się znudziły”, bo wtedy widać, że nie może się znudzić tak dobre party jak utopijne. Trzy – żeby się pokazać i dać znać, że człowiek żyje i że nie tylko na Jasną chce zawitać. Może gdybym nie musiała płacić 15 za wejście do Toro (skandal, naprawdę), to wpadałabym tam częściej na takie „dla zdrowia psychicznego” sesje terapeutyczne. Naprawdę, raz na pół roku tego potrzebuję dla takiej równowagi psychicznej.\nChociaż fakt, że nie zabawiliśmy tam długo. Wylądowaliśmy potem miękko w Utopii. Tej nocy grać miał (i grał) Hugo, więc zapowiadało się ciekawie. Nic też chyba nie zapowiadało, że będzie aż tyle ludzi w klubie się kręcić. Ale było dobrze. Zaskoczeniem było jedynie to, że pewien młody DJ próbował swoich sił. Z Hugo i bez niego. W sumie, choć nowy, to trochę znajomy – bo to "od Burgesa" człowiek. Więc też nie ktoś, kogo pierwszy raz na oczy widziałam. No, może pierwszy raz w tej roli ;) Widać było, że był mocno przejęty – śmieszne to ;) Ale tak musi być! Na początku trzeba się stresować, bo to mobilizuje! I rzeczywiście, technicznie żadnej wpadki nie miał, więc na plus. Że bywał czasem w Utopii, to i repertuarowo dał sobie radę nieźle. Oby było lepiej ;) Dużo ludzi jakiś dziwnych, których nie znam. Znajomych zaś mało. Piątki są dziwnymi dniami, bo nigdy nie wiadomo co i jak wyjdzie, jeśli o ludziach mowa. Zaskakują. I dobrze. Adam też zaskoczył, bo chciał chyba Grzegorza Bobra poderwać :)\nZabawa zabawą, ale niemalże całą sobotę i niedzielę poświeciłam na przygotowanie pokonferencyjnej publikacji numer 1. Mam jeszcze jedną przed sobą, ale termin do 15 maja, więc odkładam – jak zawsze – w nieskończoność na ostatnią chwilę… Tak samo jak pisanie blo ;) I widać, jakie są potem tego efekty, prawda? Muszę spisywać doświadczenia ponadtygodniowe… A to nigdy nie jest łatwa rzecz. Zwłaszcza, jak się ma na głowie m.in. b4 do zrobienia. W sobotę ludzie wpadli do mnie. Plan początkowo był taki, że wybierzemy się gdzieś między posiadówą a Utopią, ale ostatecznie… nic z tego nie wyszło. Powód był prosty: zrobiło się tłoczno. A prawdopodobieństwo wyjścia gdzieś przed Utopią jest odwrotnie proporcjonalne do liczby gości na biforze. Malało więc z minuty na minutę. Zjawił się nawet, ku mojej uciesze, Wojtek Zając. A także – to już ku zaskoczeniu bardziej – Czwórka z Wawelskiej, czyli Robert, Daniel, Grzegorz i Kuba. Zdziwienie o tyle duże, że dzień wcześniej organizowali urodziny Grzegorza i nie zaprosili ani mnie, ani mojej przyjaciółki Gacek. Ja tam nikomu prawa o decydowaniu o zaproszonych gościach nie odbieram, ale dziwne to, bo ja ich zapraszam do siebie niemalże co tydzień (fakt, że nie zawsze korzystają) a moja przyjaciółka Gacek na swoje urodziny także ich zapraszała… Więc nie wiem o co chodzi. Znacie mnie jednak, wytknęłam im wszystkim (a potem także każdemu z osobna), że to niefajne. Była też Whitney – niezaproszona, ale wpadła. To pierwsze faux pas. Drugie było gorsze. Bo ja nie mam nic przeciwko temu, żeby goście u mnie zjedli coś, naprawdę. Ale po 1. uważam za niegrzeczne grzebanie w lodówce bez pytania i branie sobie czegokolwiek, bo 2. nie wszystkie te rzeczy są przecież moje, część należy do współlokatorów i potem ja muszę się tłumaczyć, przepraszać i narażać na awantury tym spowodowane. Dlatego, gdy Whitney zjadła ostatnie kawałki tego, co potrzebował Mihał… wkurzyłam się. Wyprosiłam ją.\nDługi weekend robi swoje – ludzie wyjechali z Warszawy. I dało się to zauważyć w klubie, gdzie było ich mniej niż zwykle… Nie wiem po co, prawdę mówiąc. Bo raz, że weekend wcale nie taki długi, a dwa, że szkoda trochę imprez i wydarzeń, które mają wówczas miejsce. W Utopii grał Monky i ewidentnie dał radę. W piątek z nim gadałam w klubie i prosiłam, żeby się starał. Nie wiem czy to wpłynęło jakoś na niego, ale rzeczywiście zagrał ładnie. Nie zabrakło Zoe Badwi ale i "Kiss me" Andrea Paci i Andrea Love. Dzięki temu mogłam poszaleć – tym bardziej, że trwa Miesiąc Trzeźwości! To dodatkowy plus i zabawa jest wtedy bardziej intensywna.\nTak samo intensywnie było dalej. Bo niedzielę długomajową postanowiliśmy też wykorzystać. I spotkanie u mnie się małe odbyło. Szkoda, że więcej ludzi nie skorzystało. Ale i ja pamiętam, że zawsze mają problemy z tym, żeby się zmobilizować jakoś do takich spotkań po imprezach. Słabi są. Ostatecznie skończyło się na tym, że sobie małe seanse filmowe zorganizowaliśmy w moim pokoju. Obejrzeliśmy "Egzorcyzmy Emily Rose" (nie widziałam wcześniej), "Dotyk przeznaczenia" (niezłe) i… "Diabeł ubiera się u Prady" (tak, znowu). Zjedliśmy coś, co przygotowałam, chłopcy coś wypili, coś tam pochrupaliśmy… Miło nam to wszystko mijało. Niespodzianką było przybycie Adama Z Lotniska, który w tej blogowej historii od kilku już chyba lat się nie pojawiał. A że wpadł do Warszawy, zechciał mnie odwiedzić. Wpadł na bardzo krótko, to trzeba mu przyznać, ale za to zaskoczył mnie dodatkowo tym, że kwiatki śliczne przyniósł dla mnie :) Wie, jak mnie kupić ;) Pogadaliśmy chwilę w kuchni, gdy reszta oglądała dalej filmy. Śmiesznie tak po latach się zobaczyć, bo w zasadzie niewiele teraz już o sobie wiemy… ale to może tak musi być? Moi kochani goście – zgodnie z założeniem posiadówy – mieli przekazać mi po 5 zł za udział w niej (no co? taka symboliczna składka), ale do dziś tych monet nie zobaczyłam.. Następnym razem jak wymyślę "imprezę składkową" (za rok?) to będę pobierać przy wejściu kasę. Bo przecież nie będę ich za te 5 zł ganiać ;)\nPoniedziałek minął dzięki temu spokojnie. W sensie, że siedzieć mogłam w domu i nic nie robić (alleluja!). Mogłam, ale oczywiście robiłam. Praca, praca, praca. Cały czas coś. Eh, szkoda gadać. Roboty było zaś tyle, że we wtorek nie poszłam na zajęcia u Pani Redaktor. Ja wiem, że ona się wkurza jak mnie nie ma… ale też i bez przesady, bywam czasem! Rano poszłam co prawda na badanie krwi i moczu (pani doktor mi zleciła) i byłam pod wrażeniem. Przede wszystkim – prędkości. Okazało się, że całe pobranie krwi zajęło ze 30 sekund. Błyskawica. Wiem co mówię, bo moja mama się tym zawodowo od lat kilkudziesięciu zajmuje przecież ;)\nWróciłam do domu, żeby dalej pracować nad jakimiś tam tekstami a potem wybrałam się do nowego miejsca. Firma, z którą będę przez co najmniej dwa miesiące współpracować mieści się na Saskiej Kępie. Nie pamiętam kiedy ostatnio tu byłam… W sensie, że w tej okolicy. Ale i bez problemu większego trafiłam dzięki jakdojade.pl ;) To wtorek, więc krótko z założenia siedzę. A teraz to w ogóle – ogarnianie miejsca, organizowanie przestrzeni według moich potrzeb… To zajmuje czas i w zasadzie niewiele zrobiłam. Ale miejsce jest, zaliczone i oswojone jako tako. Potem jeszcze bibliotekę wydziałową zaliczyć musiałam, żeby karę zapłacić (ponad 6 zł się zebrało… nie wiem, jak ja to robię…) i wypożyczyć niezbędne do dokończenia pokonferencyjnego referatu coś. I dałam radę. I referat skończyłam. I wysłałam. Dostałem odpowiedź, że dotarło i że się będą kontaktować – to ważne, bo bez publikacji, wiadomo, będę mieć problemy na studiach III stopnia.\nA właśnie – jeśli o studia idzie, zarejestrowałem się w Internetowej Rejestracji Kandydatów UW na dwa kierunki – filologię polską na Wydziale Polonistyki oraz na studia w Ośrodku Studiów Amerykańskich – oba oczywiście II stopnia. Będę potem Was prosić o trzymanie kciuków! ;)\nŚrodę, poza pojawieniem się w Nowym Miejscu i zajmowaniem się tam różnymi duperelami, musiałam poświęcić na kończenie spraw związanych z gazetą. Złożyłam też „gościnnie” jeden numer gazety studenckiej Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. Nie jest to idealne, ale w porównaniu z tym, co mieli – zajebiste ;)\nGeneralnie – dzień spędzony przed komputerem: kilkadziesiąt maili, kilkanaście stron zrobionych, kolejne kilkanaście napisanych, kilka zdjęć obrobionych… Mnóstwo tego. Kuba – b.s.p.s. mojej przyjaciółki Gacek – zapytał mnie kiedyś, czemu ja nie wykorzystam tego wszystkiego, co potrafię i nie zacznę pracować gdzieś tak naprawdę. Żeby zarabiać naprawdę dużą kasę. W sumie ma rację – pewno mogłabym zarabiać naprawdę dużo, bo chociażby fakt, że złożenie jednej strony „na mieście” kosztuje ponad 50 zł, a ja jednego dnia złożyłam ich 5 chyba. I nie pracowałam nad tym 8 godzin. No i zrobiłam to za darmo. I teraz odpowiadając na pytanie Kuby, mogę powiedzieć tylko tyle: praca jest dla starych ludzi. Nie chcę pracować, nie chcę dużo zarabiać. Nie chcę, nie chcę. Chcę się bawić.\nW środę miałam też spotkanie w sprawie badania, w którym zgłosiłam się wziąć udział. Chodzi o monitorowanie mediów publicznych w czasie kampanii wyborczej. Kogo ile pokazują i jak. A w zasadzie mnie interesować będzie bardziej „jak” niż „kogo” i „ile”. Tym zajmie się ktoś inny. Wszystko fajnie, ciekawie… ale wychodzi na to, że czeka mnie dodatkowa robota. Codzienne oglądanie Teleexpressu, Panoramy i głównych Wiadomości. Niby to godzina tylko w sumie, ale nie chodzi przecież o zwykłe oglądanie, jak robią to wszyscy widzowie, tylko o badanie, analizę… Nie będzie łatwo. Z drugiej jednak strony – zapowiada się to naprawdę ciekawie i pasjonująco. Spotkanie było warte przyjścia, bo wymieniliśmy się przede wszystkim uwagami co do aparatu metodologicznego, że z tym będziemy mieli największe problemy. Ale nic, próbujemy. Startujemy testowo przy prezydenckich, ale docelowe nasze to samorządowe – na jesieni 2010. Na razie chcemy przetestować to, co się pokazuje i mówi z naszym pomysłem na to, jak to badanie zrobić. Będzie ciekawie.\nPotem jeszcze krótkie spotkanie w sprawie jednej pracy zleconej i mogłam wracać do domu. Po drodze odebrałam wyniki badania laboratoryjnego. Jestem zdrowa jak ryba. Jak koń. Jak cokolwiek, co się ze zdrowiem kojarzy. Wszystko mam cacy. I normalnie cieszyłabym się w sumie z tego – bo powód do radości jest, prawda? Ale nie cieszę się, bo to utrudnia postawienie diagnozy dotyczącej mojego krwawego odbytu. Tak, tak, ja wiem, że to się nudne robi. Mi nie musicie tego mówić. Mam takie postanowienie, że dopóki się z tego nie wyleczę, będzie wisieć w moim pokoju na oknie transparent z napisem „ODBYT”, więc codziennie rano, w południe i wieczorem widzę ten napis i czekam dnia, gdy mi to przejdzie. Czasem mam wrażenie, że samo jakoś zaczyna się redukować, zmniejszać a potem… nagle mnie zaskakuje coś i znów się zaczyna na całego. Rośnie więc szansa, że zostanę wysłany na kolonoskopię… Eh, znów wziernikowanie…\nW czwartek oddałam na UW książkę mojej opiekunce naukowej – noc wcześniej siedziałam i spisywałam z niej cytaty, które mogą okazać się przydatne, potrzebne i ciekawe. To najnudniejsza rzecz jaką się robi. Po zajęciach miałam jeszcze spotkanie w sprawie SocjoSzkoły. To będzie coś fajnego, naprawdę. Co prawda na te trzy dni będę musiała się wyłączyć z innych rzeczy a dodatkowo ostatniego dnia na chwilę i z samej SocjoSzkoły (bo będę mieć sprawę w sądzie), ale zapowiada się fajnie. Ja zresztą lubię takie rzeczy. Czekam, aż dostanę paczkę z pracami, które nadeszły na konkurs. Wtedy wezmę się za ocenianie. Gdy zrobi to całe jury, powstanie końcowy werdykt i będzie można zaprosić zwycięzców do Warszawy. Ciekawie się to zapowiada, naprawdę.\nPotem jeszcze Paulinę przekonywałam, żeby się włączyła w badanie mediów. Bo stwierdzono, że potem może nam ktoś zarzucić brak perspektywy kobiecej w tym wszystkim. I słusznie by nam to zarzucił. Paulina się zgodziła, więc nie jest źle. Jeszcze z jedna by się nam przydała, ale na razie nie ma chyba nikogo na horyzoncie.\nW domu wieczorem znów siedziałam i przygotowywałam tabelkę dla wydawcy. Muszę jak najszybciej zamknąć sprawy związane z gazetą – do września nie będę się tym zajmować, odpocznę od tego. Chcę tego, jak nic. Póki co jednak, jeszcze trochę dupereli zostało do ogarnięcia.\nŻeby było śmieszniej – dotarło do mnie zaproszenie na sobotnią imprezę. Śmiesznie, bo przecież Królowa wyjątkowo osobiście mi wręczyła w klubie. Mówiła, że coś tam źle poszło i na złe adresy większość zaproszeń poszła. Mój, jak się okazało, był dobry ;) Co mnie zdziwiło jeszcze? Ostatnio zaproszenia do mnie nie docierały i gdzieś po drodze ginęły ze dwa razy – a teraz, jak się potem okaże – zupełnie niepotrzebnie, dostałam dwa.\nSpotkanie zespołu pracującego nad wydziałowymi zasadami studiowania zaczęło piątkowy dzień. Powołano mnie z rekomendacji studentów (nie dziennikarstwa, oczywiście) do tego zespołu – trochę też wbrew samym władzom dziekańskim, które powoływały. Bo przecież, nie ukrywajmy tego, nie lubią mnie tam za bardzo. Spotkanie okazało się dość ciekawe. Zapowiada się, że wywalenie ze studiów – które już teraz na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW uchodzi za coś w zasadzie niemożliwego do osiągnięcia w życiu – będzie wydarzeniem naprawdę niespotykanym. Dziwne to. Mam porównanie – jak zawsze – z innymi wydziałami i wiem, że to naprawdę nie koniecznie najlepiej… No, ale nie będę przecież na niekorzyść studentów załatwiać, prawda? Jakkolwiek racjonalność odzywała się we mnie co chwilę. Spotkanie trochę w atmosferze intelektualnego klepania się po cipkach, ale za to następne będzie już konkretniejsze – oznaczać będzie przygotowanie konkretnego projektu dla władz wydziału.\nPo spotkaniu zaliczyłam znów bibliotekę wydziałową oraz pocztę. Wysłałam mamie upoważnienie do odebrania zaświadczenia o prawie do głosowania. Dzięki temu będzie mogła odebrać w moim imieniu taki dokument i wyśle mi go do Warszawy. A ja – dzięki temu – wezmę udział w wyborach prezydenckich w czerwcu. Duperela, dlatego chcę jak najszybciej załatwić i mieć z głowy przed czerwcem. Bo potem, jak zawsze, będzie sto tysięcy innych spraw do ogarnięcia, ważniejszych i pilniejszych.\nPo pobycie w Nowym Miejscu (krótkim dość pobycie) pojechałam na zakupy. Mihał miał mi towarzyszyć. I tak też było. Zakupy jednak okazały się krótsze niż myślałam. Bo ja nie lubię, wkurwia mnie to. I wyszłam z trzeciego czy czwartego sklepu i stwierdziłam, że mam dość. Że już nie chcę, że już nie robię dalej zakupów, że mam to w dupie. Ja naprawdę nie lubię przymierzania, wybierania, dobierania… Dawniej sprawiało mi to radość, teraz wolę jednak dostać od znajomych gotowe rzeczy, kupić je i mieć. Eh, szkoda gadać. Niemniej, zakupy okazały się dość krótkie.\nInaczej niż nadchodząca noc ;) Ta miała być długa. Najpierw b4 u mojej przyjaciółki Gacek. Sympatycznie, choć czuję, że zbliża się ten moment, gdy będziemy chcieli zrobić „coś”, żeby nam się towarzystwo trochę zmieniło na b4ach. Ja doceniam, że stała grupa osób ma siłę, ochotę i wolę się bawić, ale żałuję, że nas nie jest coraz więcej. Tak przecież powinno być, prawda?\nPosiedzieliśmy, pogadaliśmy, oni wypili, ja nie – Miesiąc Bez Alkoholu trwa i ma się dobrze. W samym klubie – udana impreza, choć przyznać muszę, że nie siedziałam za długo. Raz, że Adam chciał jechać do domu, a że miał u mnie spać, to uwzględniłam jego zdanie. Dwa, że miałam okazję z Ernestem pogadać na temat selekcji. Nie sądźcie, że nie wiem, że część z Was czeka tylko na wyjaśnienie tej sprawy ;) Wiem o tym, wiem.\nW sobotę rano po wyjściu z Utopii pojechałam na giełdę kwiatową, by jakiś ładny, okolicznościowy bukiet kwiatowy dla Królowej na imieniny zakupić. I Adam rzeczywiście u mnie spał. A potem, koło 12.30, udało mi się go wyciągnąć na zakupy. I stała się rzecz niemożliwa: nie tylko kupiłam sobie śliczne legginsy we fioletową panterkę, ale dodatkowo top i dodatki. Ale hitem były buty. Nareszcie udało mi się prawdziwe buty na obcasiku kupić. Nie było najtańsze, ale mają dość ładny kolor i są z zamszem obite. Jestem na tak i mam nadzieję, że wszyscy dokoła będą chwalić ;)\nTo teraz o tej selekcji. Wyszło to w ostatniej chwili. Królowa w czwartek zaproponowała mi, żebym stanęła w sobotę na selekcji w Utopii. Ernest, którego jest to stałym zadaniem, miał być po prostu nieobecny tej nocy. Zgodziłam się w sumie bez wahania. Raz, że to zajebiste wyróżnienie. Dwa, że straszny kredyt zaufania. A trzy, że zapowiadało się ciekawe, nowe doświadczenie w życiu. Tak, tak, drodzy moi – to była jednorazowa akcja. Nie mógłbym być selekcjonerem na stałe przecież. Ja chcę się bawić a nie stać na bramce ;) Raz, owszem, mogę. Ale nie więcej przecież.\nW klubie zjawiłam się o 23. Wcześniej byłam jeszcze na rozmowie, na której ustalaliśmy ogólne zasady selekcji – że ludzie z zaproszeniami mogą wejść, że jest jeszcze lista gości, że są posiadacze kart klubowych… Takie tam, techniczne sprawy. Od 23.00 zaczyna się oficjalna selekcja. Trwała do 6 rano, czyli 7 godzin stania w szpilkach przed wejściem do klubu. Nie stresowałam się nawet tak bardzo, prawdę mówiąc. Jestem w tym klubie tyle lat, że wiem mniej więcej jak tu wszystko działa. Najbardziej obawiałam się jakieś spektakularnej wpadki – np. nie wpuszczenia jakiegoś/jakiejś celebrity. Ja ich nie znam za bardzo, bo ani TV nie oglądam, ani nie wiem za bardzo nic o tych ludziach. Na szczęście udało się bez tego obejść ;) Najbardziej, przyznać muszę, bawiło mnie obserwowanie reakcji ludzi. Tych wszystkich, których widuję co tydzień na imprezach. Zgodnie z oczekiwaniami – ponieważ część pewno myślała, że to zmiana na stałe – okazywało się, że są dość mili dla mnie nagle ;) Poradziłam sobie też z odbijaniem ludzi. Kulturalnie i grzecznie. Każdego traktowałam z należytą uwagą i szacunkiem. Fakt, że w klubie było ich naprawdę dużo i że można było podejrzewać, że wpuszczam chyba wszystkich przychodzących, ale oczywiście tak nie było. Wiadomo, duża impreza – imieniny Królowej – więc i gości musi być dużo, prawda? Było to, przyznaję, megaciekawe doświadczenie i pewno coś, czego nigdy więcej w życiu nie spróbuję. Dlatego chyba pozostaje mi podziękować Królowej oraz gościom klubu. Za to, że dane mi było doświadczyć czegoś takiego.\nPo 6.00 jeszcze dobrą godzinę skakałam sobie na parkiecie. Koncert był bardzo udany – Rudy, który przyjechał do nas aż z Australii, naprawdę dał radę. I śpiewał jeszcze jak wychodziłam! To dopiero coś! Jest naprawdę dobrym wokalistą. I niezłym showmanem.\nA ja właśnie w ten sposób zostałam Byłą Selekcjonerką Utopii.\nNiedziela minęła, jak zawsze, pracowicie. Zaczęłam kolejną pracę zleconą. Mam ich jeszcze trochę. Jedna dziewczyna chce, żebym jej napisała coś dużego na bardzo szybko. Generalnie jestem na nie. Napisałam jej, że jeśli zapłaci mi 1,6 tys., to się zgodzę. Nie sądzę, żeby aż tyle mi chciała dać, bo za to, co chce mi zlecić, normalnie biorę połowę tego, a nawet ciut mniej. Ale jeśli się zdecyduje… no, czemu nie ;)\nadam, badanie, jej perfekcyjność, konferencje, selekcja, utopia, uw\nmario22 - 16 maja, 2010 at 15:37 none Comment author #4190 on Była Selekcjonerka Utopii by JejPerfekcyjność.pl\nKochana a wiesz że na candy andy jest 100% lepsza impreza niż w utopiii ?\nUtopia już się znudzila, poza tym zauważyłem że już zaczyna się sypać : zniszczony parkiet, żółte ściany od dymu, popękane sofy,popękane umywalki w toalecie, odpadające elewacje,utopii przydałby się remont!\nduzyformat - 16 maja, 2010 at 21:50 none Comment author #4191 on Była Selekcjonerka Utopii by JejPerfekcyjność.pl\nPo 1. to nie lubię jak ludzie, których nie znam, mówią do mnie „kochana”. W zasadzie jak znajomi tak mówią, to też nie przepadam. Bo nie jestem kochana wcale.\nA po 2. Utopia upada, tak? Słyszę to od jakiś 4 lat. A jednak się kręci.\nPo 3. zaś na Candy Andy grają muzykę, której nie lubię. Dlatego tam nie chodzę.


Zagrożenia militarne we współczesnym świecie / Archiwum czata / Janusz Korwin-Mikke\nStrona główna / Archiwum czata 2010 / Zagrożenia militarne we współczesnym świecie\nblofeld: Panie Januszu, jak pan ocenia zagrożenie Polski ze strony Ukrainy? Polskie władze skupiają się na poprawianiu bytu naszych rodaków na Litwie, tymczasem to co się dzieje na Ukrainie przechodzi ludzkie pojęcie. Ostatnio do władzy we Lwowie doszła "Swoboda" która jest otwarcie antypolska i nawołuje do redukcji granic....\nJKM: Tak - ale akurat JE Wiktor Janukowycz NIE jest nacjonalistą. Z kolei Jego Poprzednik był najprawdopodobniej po prostu agentem USA -więc zagrożenia nie było i nie ma.\nMK3: Czy ktoś nam zagraża? Po co ktoś miałby nas atakować?\nJKM: MK3- Owszem: teoretycznie Niemcy. Z tym, że mają teraz masę własnych problemów...\nModger: Czy w Europie zachodniej istnieje zagrożenie konfliktu zbrojnego ?\nJKM: Modger: dobre pytanie... Może w momencie próby oderwania Katalonii od Hiszpanii?\nWojownik: Jak ktoś mówi o Smoleńsku,że nawet do głowy mu nie przyszło ,że mógł to być zamach:) to zastanawiam się co to za głowa?.Podejrzewam,że tacy ludzie gdyby np. Litwinienko umarł w Polsce(śledztwo pewnie nie było by tak skuteczne jak w Wielkiej Brytanii)mówili by o jego śmierci tak samo: Po co Rosjanie mieliby go zabijać? Itd. Inni z kolei mówią,że nie można zabić prezydenta europejskiego kraju a przecież JKM wiele razy mówił,że Europa nie ma żadnego (większego) znaczenia na świecie. Ja np.nigdy nie mówiłem,że to był zamach - wypadki się zdarzają. Tylko po prostu dziwie się jak niektórzy używają słabych argumentów na udowodnienie, że to nie był zamach. A jeszcze do generała ps. Wolski,to Wildstein ostatnio zadał pytanie czy gdyby,żył jeszcze Bierut to też dobrze by go było zaprosić na to posiedzenie?\nJKM: Wojownik: śp.Bolesław Bierut był po prostu agentem NKWD. Natomiast p.gen.Wojciech Jaruzelski - najwyraźniej: NIE!\nWizzy: PYTANIE. Panie Januszu, biorąc pod uwagę że PRL zrzekł się reperacji wojennych od NRD znaczy że przyjął sam na siebie zobowiązania wobec repatriantów. Co znaczy że IIIRP jako spadkobierca PRL przejęła te zobowiązania po PRL. Co również znaczy że UE przejmując terytorium Polskie przejmuje również zobowiązania IIIRP wobec repatriantów. Czy to nie jest dobry argument żeby zamknąć Niemcom mordy? Możemy przecież ich szantażować, że owszem wypędzeni dostaną swoje, ale wypłaćcie naszym repatriantom i poszkodowanym w II WŚ obywatelom. Zobowiązania wobec obywateli II RP są dużo większe niż wobec obywateli III Rzeszy.\nJKM: Wizzy: Pytanie: czy rzeczywiście UE de facto istnieje? De iure, oczywiście, tak - ale jakoś z płaceniem się nie kwapi...\nBogdan75: Nie uważa Pan, że w dzisiejszym demokratycznym świecie groźba wojny jest znikoma? Chodzi mi o duże, demokratyczne państwa.\nJKM: Bogdan75: Mogą istnieć - pod warunkiem, że się (tak, jak Szwajcaria) solidnie zbroją...\nrafamalk: Panie Januszu, przeczytałem ostatnio teorię jakoby w Polsce były obecnie bomby atomowe, które zostały nam po czasach Układu Warszawskiego. Myśli Pan, że jest to w ogóle prawdopodobne?\nJKM: rafamalk: Nie, ZSRS nam nie ufał. Być może jakieś przejęte od Ukrainy - do czego namawiałem p.Lecha Wałęsę, gdy był prezydentem\nModger: Czy Państwa d***kratyczne są zagrożeniem ? Czy państwo d***kratyczne może być agresorem\nJKM: Modger: Oczywiście, że może!!!\nMK3: Po co Niemcy mieliby nas atakować?\nJKM: MK3: "Atakować"? Nie sądzę.. raczej: próbować wykupić...\nSzymon_ASD: Panie Januszu, czy istnieje jeszcze zagrożenie ze strony Izraelskich radykałów dotyczące wyburzenia meczetu stojącego na gruzach świątyni? Słyszałem kiedyś, że mógł by to być całkiem realny bodziec do rozpoczęcia kolejnej wojny na skalę światową, sadzi pan ze to realne?\nJKM: Szymon_ASD: Wątpię, by miało to wywołać wojnę światową. Inna sprawa, że sytuacja dojrzewa, dojrzewa...\nrewu: rozszerzę pytanie Bogdana: czy demokratyczne społeczeństwa nie są zbyt leniwe na wojny? najważniejsze jest się najeść\nJKM: rewu: patrz wyżej!\nAleksander_Lidkie: Jak ocenia Pan możliwość konfliktu zbrojnego o zasoby naturalne Syberii między Chinami a Rosją?\nJKM: Aleksander_Lidkie: Nie sadzę: Chińczycy po prostu spokojnie zasiedlają wschodnią i południową Syberię\nAleksander_Lidkie: Czy uważa Pan, że dwa kraje posiadające broń atomową mogłyby stoczyć ze sobą konwencjonalną wojnę przy milczącym uzgodnieniu nieuruchomienia arsenałów nuklearnych?\nJKM: Aleksander_Lidkie: Tak\nrewu: to może od tej strony: jak Pan sobie wyobraża wojnę dzisiejszych czasów. Mówimy o konwencjonalnych działaniach wojskowych, czy np. ataku hakerów, wojnie walutowej itd. te tematy chyba też należy podciągnąć pod główny\nJKM: rewu: wręcz przeciwnie! Chcą, żreć - ale pragną też tryumfów orężnych. Vide: reakcja Brytyjczyków na zabór Falklandów przez Argentyńczyków\njakub1988: W jaki sposób należy podchodzić do problemu KRL-D? Warto spróbować się tym zająć "raz a dobrze" (jeśli tak, to w jaki sposób?) czy też należy, jak obecnie, minimalizować ryzyko wybuchu konfliktu zbrojnego poprzez sypnięcie pieniędzmi od czasu do czasu w stronę reżymu?\nJKM: Jakób 1988 - to zależy od ich sytuacji wewnętrznej\nAndKamil1: Czy według Pana Korea Północna kiedyś nie wytrzyma i wywoła jakiś konflikt zbrojny mam na myśli działania wojenne?\nJKM: AndKamil1: Nie wiem\nJKM: jakub1988: Nie - to tylko rozzuchwala\nJKM: Aleksander_Lidkie:Tak, jak w Afganistanie\nbaryluk: Co Pan uważa o oskarżeniach Korei Płn. o to że to USA i Korea Płd. podsycają konflikt. Suwerenność swoją drogą, ale Korea nie ryzykowała by zdmuchnięcia Seulu bombkami, moim zdaniem tylko aby mieć pretekst do uderzenia (co po zdobyciu KRL-D w dwa dni, kiedy druga strona też miała by duże straty). Zresztą czy USA ma pieniądze na takie przedsięwzięcie?\nJKM: baryluk: Zgoda - podsycają. Ale chyba nie do końca...\nimmortal88: Jak ocenia Pan działania wojenne państwa Izrael? Czy uważa Pan, że wybuchnie wojna między Izraelem i Iranem?\nJKM: immortal88: Te państwa ze sobą nie graniczą. Chyba żadne państwo graniczące z Izraelem nie graniczy z Persją?\nrewu: a co Pan myśli o relacjach USA vs Rosja? czy kolejny wyścig zbrojeń będzie autorstwem tych krajów, czy jednak wezmą w nim udział Chiny?\nJKM: rewu: Rosja znika z areny - jak sądzę. A w 25 lat później znikną i USA\nrewu: jak traktować pertraktacje amerykańsko-rosyjskie w sprawie tarczy antyrakietowej w Polsce i krajach nadbałtyckich? dlaczego Amerykanie o takich rzeczach rozmawiają z Rosją\nJKM: rewuBo; ta b"Tarcza" jest p-ko Rosji, a nie p-ko Iranowi!!\nlamotta: w filmie Star Trek VIII z 1996 roku, gdy świat zmienił poglądy po 3. wojnie światowej w kosmos wystrzelił się hipis, lubiący najbardziej pierogi z serem - czy amerykańscy judyiści(?) rzeczywiście w 100% nienawidzą polski, czy jednak ktoś tam nad nami czuwa?\nJKM: lamotta- Eeee, tam...\nAleksander_Lidkie: Jakim innym sposobem niż konfliktem zbrojnym Chiny mogłyby rozwiązać problem ponad 200 milinów bezrobotnych oraz ogromną asymetrię młodych kobiet i mężczyzn, spowodowaną polityką jednego dziecka?\nJKM: Aleksander_Lidkie: masową emigracją\nCzamczaK: Czy według Pana NATO wysłałoby pomoc militarną w razie napaści na Polskę?\nJKM: CzamczaK: Zależy, czy zebrałoby się na odwagę. OBOWIĄZKU nie ma...\nMAG: Czy ostra polityka USA wobec Chin to przesłanka o tym, iż może wybuchnąć wojna pomiędzy tymi państwami? (Ameryce wygodnie byłoby zaatakować swojego "bankiera").\nJKM: MAG: No, tak - ale trzeba mioec pretekst\nlukasz81: Janusz co sadzisz o idei "Mein Kampf" w dzisiejszych czasach?\nJKM: lukasz81: Czytałem to mętniactwo wiele razy... NIC z niego nie wynika!\nblofeld: Panie Januszu, co musiało by się wydarzyć, aby USA weszło w wojnę z Rosją?\nJKM: blofeld: Nie sądzę, obydwa państwa nie mają konfliktowych interesów\njamnik1990: Uważa Pan, że tzw. wojna z terroryzmem miała na celu wprowadzenie w USA "patriot act"?\nJKM: jamnik1990: Wykorzystano okazję...\nSzymon_ASD: Ile lat mogło by zając panu, jeśli zostałby pan monarchą, odpowiednie uzbrojenie i zmodernizowanie polskiej armii? Czy w grę wchodzą jedynie wojska prywatne czy również państwowe?? , Jeśli tak To jaka proporcja była by optymalna??\nJKM: Szymon_ASD: prywatne. Dobre kilka laty\nlukasz81: Panie Januszu chodzi mi o idee czystej rasowo europy i ogólnie świata co Pan o tym sadzi?\nJKM: lukasz81: Nie, między "tyglem" a "czystością rasową" są stadia pośrednie. I to jest NORMALNOŚĆ\nrewu: Panie Januszu: jest Pan prezydentem Polski. co musiałoby się stać, żeby jako zwierzchnik sił zbrojnych podjął Pan decyzję o ataku na jakieś Państwo?\nJKM: rewu: Wystarczyłoby, byśmy mieli w tym interes\nVIPer: Władimir Bukowski twierdzi, że armia rosyjska nie przedstawia większej wartości bojowej i gdyby ruszyła na zachód to żołnierze najprawdopodobniej rozproszyli by się po miastach i mieścinach w celu picia wódki. Czy podziela Pan jego pogląd?\nJKM: VIPer: Nie wiem - ale nie sądzę.\nJOKER220v: Skoro mamy rządy demokratyczne, czyli głupie, nie ma co liczyć na to, żeby rządzący dbali o nasze bezpieczeństwo przez intensywne zbrojenia, bo jest to dość kosztowne i wymagałoby (w wydaniu złodziejskim - jakie mamy przy każdej reformie) obciążenia społeczeństwa. Jeśli tak, to w jaki sposób należałoby dbać o suwerenność RP? (pomijam jej formalną podległość EU)??\nJKM: JOKER220v: Rozbudowywać własne siły zbrojne\nSzagi: Czy te bomby atomowe nie służą czasem jako zwykłe straszaki, gdzie ludzie mają za wszelką cenę dążyć do pokoju czy wyznawać najbardziej absurdalne definicje wolności, byle było bezpiecznie ? ("pozdychajmy z głodu, byle nas nie pozabijali")\nJKM: Szagi: Na pewno można je w ten sposób wykorzystywać...\nKlawesynista: Czy uznaje Pan ''państwa'' Izrael i Pakistan ?\nJKM: Klawesynista: Co znaczy: "Uznaję"? jadąc by je odwiedzić, wezmę ich paszporty lub wizy...\nWizzy: PYTANIE: Odpisał Pan " Pytanie: czy rzeczywiście UE de facto istnieje? De iure, oczywiście, tak -ale jakoś z płaceniem się nie kwapi..." Nie pytałem się Pana o to czy nam te odszkodowania wypłacą czy nie. Chodzi o zablokowanie możliwości zmiany stosunków własnościowych przez powiernictwo Pruskie. Żądania odszkodowań dla repatriantów i innych właścicieli ziemskich bądź nieruchomości poszkodowanych w czasie II WŚ są oparte dokładnie na tych samych przesłankach co żądania powiernictwa Pruskiego. Są więc świetnym kontr argumentem tym bardziej, że odszkodowania dla Polaków byłby dużo większe niż dla Niemców. Dlaczego Pan mi odpisuje o tym co jest de facto a co nie. Roszczenia Niemców nie zostały jeszcze rozpatrzone na dodatek mają poparcie głównych sił politycznych w Niemczech, co znaczy że właśnie dzięki temu Nie de facto istniejącego UE Niemcy chcą wygrać II WŚ....więc jeżeli oni wykorzystują to nie de facto obowiązujące prawo, to my możemy im zablokować tą możliwość swoimi żądaniami i bez znaczenia jest to czy to Niemcom może się udać czy nie...Brak odzewu/ kontry w tej sprawie to skrajna głupota.\nJKM: Wizzy: zaraz - odróżnijmy: w normalnych państwach o roszczeniach decydują niezależne sądy. W państwach d***kratycznych decyduje realna siła...\nJKM: Wizzy: Pewnie: można zażądać zwrotu Berlina (stara, słowiańska osada....)\ncefuroksym: Co sądzi Pan o koncepcji obrony terytorialnej Pana Szeremietiewa?\nJKM: cefuroksym: Dość dobrze\nrewu: czy będąc prezydentem USA zdecydowałby się Pan na atak na Irak oraz Afganistan?\nJKM: Będąc prezydentem USA NIE zaatakowałbym Afghanistanu, ani Iraku!! Wynająłbym prywatną firmę, która przyniosłaby mi na tacy głowę śp.Osamy ibn Ladena\nmiedziu: Panie Januszu, czy wprowadzenie stanu wojennego wydaje się Panu słuszne czy nie?\nJKM: miedziu: To zależy od tego: czy Ruskie by weszły? Nikt na to pytanie nie ma odpowiedzi\nJKM: miedziu: Oczywiście: robiący stan wojenny powinni wiedzieć, co zdobią po zdobyciu władzy, P.gen.Jaruzelski, którego wysoko cenię jako człowieka i żołnierza - nie wiedział, bo nie ma pojęcia ani o polityce, ani o gospodarce...