Bolecki: Antypolityczny antykomunista\nWłodzimierz Bolecki (w: Myśl polityczna na wygnaniu. Publicyści i politycy polskiej emigracji powojennej, pod redakcją Andrzeja Friszke, Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 1995, s. 177-191)\nUmieszczenie sylwetki Józefa Mackiewicza wśród polityków powojennej emigracji polskiej mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka oczywiste. W potocznej opinii czytelników - a także w pracach krytyków literackich - Józef Mackiewicz uważany jest bowiem przede wszystkim za pisarza politycznego. Przesądzać ma o tym programowy antykomunizm jego postawy i twórczości - zarówno literackiej jak i publicystycznej. Taka interpretacja jest jednak całkowitym nieporozumieniem.\nW swoich powieściach Józef Mackiewicz nie pisał o polityce, lecz o historii współczesnej. Natomiast w publicystyce poruszając tematy polityczne nie wypowiadał się nigdy jako polityk, lecz jako historyk, pisarz i intelektualista. Mackiewicz wypowiadał się nie w imię konkretnych programów politycznych i nie w imieniu partii, lecz zawsze przeciw programom i partiom politycznym. Podejmował co prawda tematy należące do obszaru zainteresowań polityków i publicystów (i historyków), lecz czynił to zawsze w formie sprzeciwu wobec takiej czy innej ... polityki. Zasadniczą cechą postawy i pisarstwa Józefa Mackiewicza jest bowiem ANTYPOLITYCZNOŚĆ. Józef Mackiewicz nie był pisarzem apolitycznym (jak np. Leśmian czy Schulz), lecz pisarzem ANTYPOLITYCZNYM, a cała jego twórczość jest namiętnym oskarżeniem XX-wiecznej polityki o deformowanie i niszczenie życia jednostek i narodów.\nMówiąc w największym skrócie: cała twórczość i postawa Józefa Mackiewicza jest zaprzeczeniem tego, co powszechnie wiążemy z rozumieniem i uprawianiem polityki. Politycy zajmują się konkretnymi problemami z zakresu ustroju wewnętrznego i stosunków międzynarodowych, a ich podstawowymi narzędziami działania są kompromis i budowanie wspólnoty organizacyjnej (partii, elektoratu, etc.). Nic z tych rzeczy nie interesowało Józefa Mackiewicza - był bezkompromisowym samotnikiem, walczył z politykami i zawsze miał więcej przeciwników niż sympatyków - zwłaszcza wśród polityków. Jednym słowem, jeśli coś uzasadnia obecność sylwetki Józefa Mackiewicza w książce poświęconej politykom polskiej emigracji, to jedynie kontrast, prawo zaprzeczenia i całkowitej odmienności.\nPrzez całe swoje życie Józef Mackiewicz miał przeciw sobie wszystkie najważniejsze centra opiniotwórcze polskiego życia publicznego. Poza konfliktami personalnymi (których nie należy lekceważyć) powodem owych napięć była intelektualna odrębność poglądów Mackiewicza od koncepcji, programów i działań głoszonych i realizowanych przez niezależną opinię na emigracji a także w PRL. Mackiewicza nie interesowała istota polityki, czyli szukanie kompromisu w celi realizacji jakiegoś programu. Jego programem było odsłonięcie prawdy o sowieckim komunizmie, a jego marzeniem - zniszczenie tego systemu. Komunizm uważał nie za przeciwnika, lecz za wroga. Faktycznie więc obiekt swoich zainteresowań i swojej pasji umieszczał poza polem polityki. Z przeciwnikiem mógł dyskutować, z wrogiem chciał jedynie walczyć. Toteż z komunizmem prowadził prywatną wojnę za pomocą słowa pisanego i odrzucał kluczowe pojęcia współczesnego języka politycznego, tj. dialog, porozumienie i kompromis. Był bowiem przekonany, że jedyny kompromis, jaki akceptują komuniści to po prostu bezwarunkowe podporządkowanie się ich ideologii lub właśnie aktualnej - choćby najbardziej odwilżowej i liberalnej - polityce.\nW swojej twórczości Józef Mackiewicz odrzucał aksjomaty, które od początku XX wieku utrwaliły się w polskiej świadomości historycznej i politycznej, wyciągał na światło dzienne te sprawy, o których - jak powszechnie sądzono - "nie trzeba głośno mówić". Niewątpliwie wszystkie te cechy postawy i twórczości Mackiewicza nie byłyby dobrymi kwalifikacjami dla polityka czy choćby politycznego publicysty. Inaczej mówiąc, dla kogoś zajmującego się polityką byłyby to najgorsze referencje...\nPodstawowym tematem zainteresowań Mackiewicza była - jak wspomniałem - nie polityka, lecz historia współczesna. A więc historia, której najważniejszym wydarzeniem było zwycięstwo bolszewizmu w Rosji, powstanie państwa sowieckiego i triumfalna ekspansja komunizmu na wszystkich kontynentach. Wobec tej tematyki Mackiewicz-pisarz zajął stanowisko nie polityka, lecz świadka, myśliciela i badacza zdarzeń, które zaciążyły na dziejach XX wieku. Mackiewicz był niewątpliwie jednym z pierwszych, którzy podjęli najważniejsze tematy późniejszych studiów sowietologicznych. I niezależnie od odpowiedzi, jakie podawał, jego myśl, krążyła wokół tych samych problemów, które stawiają sobie dziś badacze historii Rosji, komunizmu, totalitaryzmu. Były to - upraszczając - następujące tematy:\n● Komunizm a Rosja carska - zaprzeczenie czy kontynuacja?\n● Azjatycki czy zachodnioeuropejski rodowód leninizmu?\n● Geneza totalitaryzmu - wiek XIX czy XX?\n● Psychospołeczne warunki sukcesu myśli totalitarnej.\n● Rola kłamstwa w ideologii komunistycznej.\n● Podobieństwa i różnice między nazizmem a komunizmem.\n● Komunizm jako źródło "pomieszania języków".\n● Komunizm a nacjonalizm.\n● Metody sowieckich manipulacji międzynarodową opinią publiczną.\n● Kościół a komunizm.\n● Mechanizmy zdobywania władzy przez komunistów.\n● Wschód i Zachód wobec komunizmu.\nA jeśli dorzucić do tego tematy ściśle historyczne - np. studia nad rewolucją bolszewicką czy okupacją sowiecko-hitlerowską Wschodniej Europy podczas II wojny światowej, jego dorobek intelektualny trudno nie uznać za imponujący.\nOstatnie lata caratu\nDzieciństwo spędził Mackiewicz w Rosji carskiej. Oglądał ją więc z innej perspektywy niż Polacy w Kongresówce. Mackiewicz widział oczywiście w Rosji XIX-wieczne imperium, ale stosunkowo tolerancyjne wobec podbitych narodowości, kultywujące moralność chrześcijańską, respektujące niezawisłość sądownictwa a przede wszystkim oparte na indywidualności pojedynczego człowieka i poszanowaniu własności prywatnej. Rosja carska z początku XX wieku była dla niego typową monarchią absolutną i niewiele się różniła od monarchii zachodniej Europy. Mimo wszelkie różnice była częścią ówczesnej Europy, wkraczała w epokę naturalnych ewolucyjnych przemian ustrojowych. W każdym razie - powiada Mackiewicz - cywilizacyjna odrębność między Londynem a Petersburgiem była mniej więcej taka sama jak między Londynem a Lizboną czy Madrytem.\nZdaniem Mackiewicza Rosja dzieliła się od wewnątrz nie na narody, lecz na warstwy społeczne. Toteż Polak-szlachcic miał w niej większe prawa od Rosjanina, ale chłopa, mieszczanina czy kupca. Rosja nie była państwem demokratycznym, a jednak w okolicach 1917 r. stała się państwem liberalnym. W Rosji carskiej Mackiewicz widział zatem państwo stanowe - państwo nie tyle niesprawiedliwości społecznej, co społecznej nierówności. W Rosji - takiej jak ją przedstawia Mackiewicz - w życiu publicznym obowiązywały różne zakazy, ale nikt nikogo nie wychowywał w duchu jakiejś ideologii, a w dziedzinie twórczości nic nikomu nie nakazywano. Rosja - podkreśla Mackiewicz - była niewątpliwie imperium, ale było to imperium nie ideologiczne i nie totalitarne.\nTaki obraz Rosji był, rzecz jasna, nie znany w Polsce centralnej. Widziana bowiem z Kongresówki, Rosja carska - zdaniem Mackiewicza - była jedynie nieprzejednanym wrogiem Polaków i niepodległości Polski. Na etosie walki z Rosją, "żandarmem Europy", wykształcił się przecież niepodległościowy nurt polskiego socjalizmu. Ta - zdaniem Mackiewicza - jednostronność widzenia Rosji spowodowała że w momencie wybuchu rewolucji bolszewickiej, elita polityczna Polski (m.in. Piłsudski) potraktowała bolszewików i "białych" Rosjan równorzędnie - wykazując albo brak zainteresowania dla zwycięstwa jednej ze stron (gdyż w obu widziano ten sam wielkorosyjski imperializm), albo de facto sprzyjając bolszewikom (gdyż Piłsudski odmówił wsparcia dla wojsk kontrrewolucji). Zadecydowała tu, zdaniem Mackiewicza, programowa sympatia polskich socjalistów do idei rewolucji i równie programowa wrogość wobec działań kontrrewolucyjnych jako sprzecznych z zasadą "postępu" społecznego.\nRosja a Sowiety\nMackiewicz kategorycznie i wielokrotnie odrzucał koncepcję, że bolszewizm jest historyczną konsekwencją dziejów dawnej Rosji. Jego zdaniem teoria ta po prostu nie uwzględnia faktu, że Rosja przedrewolucyjna bardziej zbliżona była Europy Zachodniej niż do państwa Sowietów.\nBolszewizm - zdaniem Mackiewicza - nie tylko nie był kontynuacją dawnej Rosji - jak twierdził np. Jan Kucharzewski (Od białego do czerwonego caratu) - lecz był jej gruntownym odwróceniem - politycznym, ustrojowym, gospodarczym, filozoficznym, obyczajowym a nawet psychicznym. Bolszewicy - pisał Mackiewicz - zachowali, co prawda, zewnętrzne ramy imperium, ale całkowicie zmienili jego substancję wewnętrzną.\nMackiewicz sądził, że komunizm został do Rosji importowany z Niemiec (w słynnym zaplombowanym wagonie, w którym Niemcy wysłali do Rosji 30 bolszewików). Komunizm na wschodzie nie był zdaniem Mackiewicza "naturalny", był bowiem wytworem przymusu i terroru, natomiast komunizm dobrowolny, w stanie czystym, znajduje się jedynie na zachodzie Europy - tzn. jako ideologia akceptowana przez wolne społeczeństwo.\nZdaniem Mackiewicza nie ma różnicy pomiędzy komunizmem, bolszewizmem, stalinizmem czy „chruszczowizmem”. Istnieje między nimi tylko różnica taktyki. Stalinizm - pisał Mackiewicz - wymyślili nie wrogowie bolszewizmu, lecz konkurenci do władzy utrąceni przez Stalina. Komunizm nie jest też - zdaniem pisarza - zagadnieniem geopolitycznym. To rodzaj psychicznej epidemii ("zarazy"), której pierwszą ofiarą padli Rosjanie. Błędem zachodnich sowietologów, a także wielu Polaków było utożsamienie Rosji i ZSRR, rosyjskości i bolszewizmu (sowietyzmu, komunizmu), podczas gdy - zdaniem Mackiewicza - należało raczej podkreślać różnicę między narodem rosyjskim, Rosją, a państwem komunistycznym. Redukując "bolszewizm" do "imperium sowieckiego", tłumacząc "procesy moskiewskie" tradycjami "duszy rosyjskiej", etc. pomniejsza się zagrożenie świata zachodniego. Ani jedno, ani drugie utożsamienie nie jest prawdą. Rzecz nie w duszy rosyjskiej - pisał Mackiewicz - nie w tajemniczych proszkach, nie w tradycjach Iwana Groźnego czy Dżingiz Chana, lecz "w straszliwym wynalazku psychicznego łamania charakterów ludzkich, na który system bolszewicki posiada patent zastrzeżony w stosunku do wszystkich narodów bez różnicy rasy i poziomu kulturalnego".\nRewolucja a kontrrewolucja\nRozważania Mackiewicza o Rosji i Związku Radzieckim, o rewolucji i kontrrewolucji nie dotyczą tylko faktografii historycznej, są także częścią refleksji pisarza nad upraszczaniem i deformowaniem rzeczywistości poprzez język. Słowa, stereotypowe pojęcia, źle stosowane terminy i określenia - twierdzi Mackiewicz - mogą całkowicie wykrzywić obraz i sens wydarzeń historycznych. Przykładem może być pozytywne znaczenie pojęcia "rewolucja", które - zdaniem Mackiewicza - okazało się koniem trojańskim służącym bolszewikom do zniewolenia myśli europejskiej. Ogólnoeuropejska sympatia do pojęcia "rewolucja" pozwoliła bolszewikom zintegrować ich przewrót z europejskimi tradycjami wolności, demokracji i postępu społecznego. W polskiej tradycji politycznej słowo "rewolucja" związane było od dziesięcioleci z ideą demokracji i z ideą niepodległości. "Rewolucją" nazywano Konstytucję 3 Maja, a więc sam projekt gruntownej demokratycznej reformy państwa. Rewolucją nazywano także walkę w obronie Konstytucji oraz wszystkie powstania narodowe w obronie niepodległości. Wielu pisarzy nadawało rewolucji sens spiritualny - Słowacki pisał np. "Duch - wieczny rewolucjonista". Pod koniec wieku "rewolucja" stała się - w swych dwóch elementarnych hasłach: demokracji i niepodległości - synonimem walki polskich socjalistów.\nW Polsce bolszewikom sprzyjała jeszcze bezwzględna wrogość wobec każdej postaci "białej Rosji", którą - jako synonim zaborcy Polski i samodzierżawia - uważano za zło największe z możliwych. Dlatego w roku 1919 - twierdzi Mackiewicz - nie dostrzeżono fundamentalnej różnicy między tradycyjnym imperializmem Rosji carskiej, a skrajnie totalitarnymi celami bolszewików. Frazeologia "rewolucyjna" przysłoniła socjalistom Polski (i całej Europy) fakt, że bolszewizm zaczął swe działania od likwidacji cywilizacji rosyjskiej, potem cywilizacji innych narodowości, a w końcu wszystkiego, co nie było bolszewizmem.\nRosja carska początku XX w. to dla Mackiewicza państwo niedemokratyczne, ale - jak wspomniałem - systematycznie ewoluujące ku systemowi liberalnemu. Tu właśnie znajduje się źródło - dosłownie rozumianego - kontrrewolucjonizmu Mackiewicza. Rewolucja bolszewicka to dla pisarza nie walka o sprawiedliwość społeczną i wolność narodów, lecz apokaliptyczna zagłada cywilizacji, w której choć nie było równości, demokracji i samostanowienia narodów, nie było także totalitarnego koszmaru unicestwiającego najdrobniejsze drgnienie wolności jednostki. Mackiewiczowska idea "kontrrewolucji" nie jest więc związana z żadnymi treściami klasowymi - po prostu walka o niepodległość państwa w 1920 i wszystkie inne walki z bolszewikami musiały ex definitione być "kontrrewolucją".\nNa caryzm i na bolszewizm Mackiewicz spoglądał zatem jak na dwie skrajnie przeciwstawne formacje cywilizacyjne. Różnicę między nimi oceniał stawiając pytanie: gdzie - w Rosji carskiej początku XX wieku czy w Rosji sowieckiej - było więcej miejsca dla prawdy i wolności jednostki?\nCentralnym tematem myśli Józefa Mackiewicza jest nacjonalizm. Zdaniem pisarza jest to największy problem polityczny XX wieku bezpośrednio związany z późniejszymi sukcesami bolszewizmu. Mackiewicz uważał, że nacjonalizm jest źródłem największych nieszczęść w Europie wschodniej - zarówno w Polsce jak i w krajach ościennych, a przede wszystkim w stosunkach pomiędzy wszystkimi państwami tego regionu a ZSRR. Błędem II Rzeczypospolitej były - zdaniem Mackiewicza - konflikty Polaków z narodami zamieszkującymi wschodnie obszary II Rzeczypospolitej, a bezpośrednią przyczyną tego błędu były zarówno asymilacyjne koncepcje Narodowej Demokracji jak "mocarstwowe" ambicje administracji państwowej, w wyniku których mniejszości narodowe traktowano jako obywateli drugiej kategorii. Bezpośrednią konsekwencją idei nacjonalistycznych - dowodzi Mackiewicz - był fakt, że już w 1920 r. zamiast zjednoczyć się przeciw wspólnemu ponadnarodowemu wrogowi (bolszewizm), państwa tego regionu podsycały etniczne konflikty dwustronne (polsko - litewsko-białorusko - ukraiński etc.), z których każdy był na rękę bolszewikom. Traktat ryski z 1921 r., który był fundamentem niepodległości Polski na wschodzie, okazał się jednocześnie rezygnacją z zasady samostanowienia i niepodległości pozostałych narodów tego obszaru - o co rozpoczęła się wojna w 1919 r. Pierwszym aliantem, którego opuszczono w imię sojuszu z bolszewikami była bowiem wolna Ukraina - a stało się to już w 1921 r. Wydarzenia II wojny światowej będą - zdaniem Mackiewicza - prostą konsekwencją tego faktu.\nReakcją na ideologię nacjonalistyczną mogła być - zdaniem Mackiewicza - jedynie koncepcja "idei krajowej", która - obok antykomunizmu - stanowiła najważniejszy składnik światopoglądu pisarza.\n"Idea krajowa" wyrosła ze sprzeciwu wobec traktowania Wileńszczyzny jako "kresów" i jako "regionu" Rzeczypospolitej. Koncepcji Litwy "kresowej" krajowcy przeciwstawili koncepcję Litwy "dośrodkowej", tzn. "kraju" mającego własną osobowość historyczną, polityczną, społeczną - a przede wszystkim kulturową. Popularna w Polsce koncepcja "kresów" - stwierdzali krajowcy - nie wyklucza oczywiście miłości do tego kraju ani sentymentu dla jego przeszłości, nie wyklucza też regionalizmu, jednak zdaniem krajowców koncepcja ta przekreślała historyczną specyfikę tego obszaru.\nNa łamach «Gazety Codziennej», redagowanej przez Mackiewicza, koncepcję "krajową" uzasadniano mniej więcej w sposób następujący: "kraj" to ziemie byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jego specyfiką jest to, że w Wilnie miały niegdyś swą stolicę różne narody. Historia zatem zadecydowała, że kraj ten nie może być własnością jednego narodu. Społeczeństwo tych ziem to amalgamat krwi litewskiej, polskiej, białoruskiej, przemieszany z Żydami, Tatarami, Karaimami, Starowiercami. "Krajowcy" byli zwolennikami różnorodnej, wielojęzycznej i wielokulturowej całości tego obszaru, a nie dzielenia go na części według kryteriów etnicznych. Nie zgadzali się na koncepcję dominacji jednej kultury nad pozostałymi. W Wilnie lat trzydziestych krajowców jednak nie rozumiano, a niekiedy nawet ośmieszano. Niektórzy uważali ich nawet za zdrajców. Mimo to "krajowcy" wierzyli, że Wilno - nazywane przez nich - "cudownym miastem" - przestanie być źródłem konfliktów, a stanie się pomostem zgody dla wszystkich narodów zamieszkujących ten kraj: Polaków, Litwinów, Białorusinów, Żydów. Sens "idei krajowej"' wymierzony był zatem przeciwko wszelkim nacjonalizmom - czy to litewskim, czy to polskim, czy też białoruskim. Koncepcja "kraju" czyniła bowiem mniej ważną sprawę "granic"' i stanu posiadania danego narodu czy państwa.\nByło też dla krajowców oczywiste, że żaden nacjonalista nie może się pogodzić z "ideą krajową". Idee narodowe oparte są bowiem na pojęciu wyłączności, tymczasem "idea krajowa" jest zaprzeczeniem wyłączności, opiera się bowiem na pojęciu wspólnoty. Toteż nie chciano jej w jednolitym państwie narodowym, o jakim marzyli w Polsce endecy, a na Litwie - nacjonaliści litewscy. "Krajowcy" wierzyli jednak, że ich idea będzie kiedyś niezbędna w państwie wielonarodowym, jakim muszą się stać w przyszłości tereny dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wszystkie narody zamieszkujące ten obszar - wierzyli "krajowcy" - będą się czuły jak u siebie i będą korzystały z całkowicie równych praw, tak jak mieszkańcy Belgii czy Szwajcarii.\nW "idei krajowej", której twórczość Józefa Mackiewicza jest znakomitym przykładem, większość wileńskich Polaków widziała jedynie zakamuflowaną zgodę na unicestwienie Rzeczypospolitej we wrześniu 1939 r. Nie akceptowali jej też Litwini, którzy podejrzewali w niej kolejny zamach Polaków na aktualny stan posiadania Republiki Litewskiej. Dość łatwo wskazać także głębszy powód tego odrzucenia: idea krajowa odrzucała tradycyjne rozumienie związku narodu z państwem. Dla wszelkich nacjonalizmów podstawą myśli narodowo-państwowej jest "mieć"': "mieć" obszar zamknięty granicami, a na tym obszarze "mieć" władzę nad ludnością stanowiącą mniejszość. Tymczasem dla krajowców, liczyła się natomiast historyczna i kulturowa integralność danego obszaru geograficznego, czyli "kraj". Mackiewiczowski "kraj" to zatem nic innego jak ojczyzna ojczyzn, kraina różnych narodów, które są równymi członkami jednej rodziny ludzkiej. "Kraj" to zatem nie federacja i nie konfederacja, lecz obszar geograficzny rozpoznawalny jedynie dlatego, że ludzie różnych narodowości i różnych kultur nazywają go swoją wspólną ojczyzną.\nJózef Mackiewicz wypowiadał się na ten temat wielokrotnie. Nie mógł się pogodzić ani z nacjonalizmem polskim, ani z litewskim. Pierwszy z tych nacjonalizmów prowadził do dominacji politycznej narzucanej siłą przez administrację ówczesnego państwa polskiego, drugi - opierał się na koncepcji odrodzenia Litwy w granicach etnograficznych (nb. koncepcja państwa narodowego Litwinów była dokładną kopią programu polskiej endecji). Mimo swych sympatii do Litwy, Mackiewicz nie chciał się pogodzić z tymi Litwinami, którzy za polityczny ideał Litwy uważali państwo jednonarodowe, jednowyznaniowe i jednojęzyczne. Dla Mackiewicza wyjątkowość Litwy polegała bowiem na jej wielojęzyczności, wieloreligijności, i wielonarodowej strukturze społecznej.\nMackiewicz pisał o sobie, że "ma atrofię poczucia nacjonalizmu" i dawał temu niekiedy paradoksalny wyraz mówiąc i pisząc: "osobiście czuję się w tej chwili przynależny do wschodniej Europy, a dopiero na drugim miejscu do określonego narodu".\nAntysemityzm czy filosemityzm, antyniemieckość czy filoniemieckość, antyrosyjskość czy filorosyjskość, etc. były dla Mackiewicza sprawami "na równi obcymi jak każda fobia czy filizm w odniesieniu do dowolnego narodu". "Jestem z wykształcenia przyrodnikiem i rozumuję w ten sposób: na co by zeszły moje lata nauki i studiów, za co miałbym sobie filozofię Arystotelesa, książki Aleksandra Humboldta, dzieła Darwina i wszystkich wielkich biologów, genetyków i psychologów ostatnich czasów, gdybym na starość miał zostać wyznawcą politycznego rasizmu?" Natura - podkreślał to wielokrotnie - nie zna ani rasizmu, ani nacjonalizmu.\nKomunizm a nacjonalizm\nZdaniem Mackiewicza błędne było od samego początku przekonanie, że rosyjski imperializm posługuje się międzynarodowym komunizmem, albowiem działo się odwrotnie, to międzynarodowy komunizm posługiwał się rosyjskim imperializmem.\nSowieci - pisał Mackiewicz - nie dążyli do wynarodowienia lub panowania nad pojedynczym narodem. Chcieli przede wszystkim zmienić pojedynczego człowieka w maszynę. Sowieci zmuszają ludzi do takich kompromisów, które prowadzą do wyrzeczenia się osobistej godności człowieka. Przypisywanie Sowietom rusyfikacji jest - zdaniem Mackiewicza - anachroniczne. Bolszewizm - twierdził - posługuje się przeciwstawieniem sowiecki - antysowiecki. Ani rasa, ani narodowość nie mają tu żadnego znaczenia. Można by powiedzieć - pisał Mackiewicz - że do roku 1941 Sowiety były przede wszystkim antyrosyjskie. A wbrew twierdzeniu o azjatyckim pochodzeniu bolszewizmu, to właśnie Azjaci okazali się najbardziej oporni w akceptacji sowietyzmu. Bolszewicy - zdaniem Mackiewicza - chcieli wszystkie narody przeistoczyć w naród sowiecki i dlatego tępili wszystkie nacjonalizmy. Natomiast opinia publiczna na Zachodzie traktowała te działania jako dowód komunistycznego antynacjonalizmu. Było to - zdaniem Mackiewicza - nonsensem.\nNacjonalizm - zdaniem Mackiewicza - dzieli narody, hamuje możliwości ich porozumienia się czy zjednoczenia. Nacjonalizm był także przeszkodą w zrozumieniu i w walce z komunizmem. Nacjonalizm obraca się bowiem w realiach narodowych, toteż obce mu są ideologie ponadnarodowe. Z tego względu antykomunizm był dla wszelkich odmian nacjonalizmu zbyt abstrakcyjny, odpowiadał mu natomiast - program antyrosyjski. Toteż skutkiem nacjonalizmu było zawsze niedocenianie ponadnarodowego zagrożenia komunistycznego. Z koncepcji nacjonalistycznych wynikało, że w istocie rzeczy jedyną rzeczą "realną" jest interes własny danego narodu. Czyli - ironizował Mackiewicz - np. zgodnie z programem polskich politycznych realistów - Łotwa, Litwa, Białoruś, Ukraina, Kaukaz, narody środkowej i wschodniej Azji, Chiny, Wietnam Północny, Kuba, Korea Północna itd., mogą sobie pozostawać pod jarzmem komunistycznym, byle tylko Polska była niepodległa.\nWobec III Rzeszy i powojennych Niemiec\nW latach trzydziestych Mackiewicz - na łamach wileńskiego «Słowa» - zwracał uwagę na zbieżności polityki Niemiec i ZSRR wobec Polski i państw bałtyckich. Zdaniem Mackiewicza oba państwa dążyły do destabilizacji całego regionu bałtyckiego i prowadziły politykę skłócania państw bałtyckich z Polską. W 1939 r. - wobec narastających gróźb wobec Polski ze strony III Rzeszy - Józef Mackiewicz domagał się od rządu polskiego zdecydowanego odrzucenia żądań Hitlera i pełnej mobilizacji na wypadek wojny. Równocześnie ostrzegał rząd w Warszawie przed możliwością sojuszu sowiecko-niemieckiego, którego celem musiałaby być likwidacja państw bałtyckich i rozbiór Polski. Jesienią 1939 r. gdy Sowieci oddali Wilno Republice Litewskiej Józef Mackiewicz uważał, że jest to dla Wilna najlepsze rozwiązanie. Za opublikowanie artykułu akceptującego wejście wojsk litewskich do Wilna (po wycofaniu się bolszewików) Mackiewicz znalazł się w ostrym konflikcie z tymi Polakami, którzy uważali, że rozpoczyna się po prostu litewska okupacja Wilna. W czerwcu 1940 r. nie zaakceptował sowieckiej okupacji Wilna - zrezygnował z pracy dziennikarskiej i pracował jako drwal. W czerwcu 1941 r. powitał natomiast z nadzieją atak III Rzeszy na ZSRR uważając, że tylko armia niemiecka może pokonać wojska sowieckie i wyzwolić narody wschodniej Europy spod okupacji bolszewików. Z tą nadzieją współpracował przez cztery miesiące z polskojęzyczną gazetą wydawaną w Wilnie przez Niemców. Opublikował w niej pięć tekstów - wszystkie poświęcone opisowi skutków sowieckiej okupacji Wileńszczyzny. Bardzo krytycznie ocenił włączenie ZSRR do koalicji antyhitlerowskiej, uważając, że takie odwrócenie sojuszy przyniesie jedynie sukces ekspansjonistycznej polityce ZSRR, a jego skutkiem będzie likwidacja państw bałtyckich i ostateczne unicestwienie niepodległości Polski. Gdy okazało się, że działania armii niemieckiej mają wobec ludności słowiańskiej i Żydów charakter eksterminacyjny, Mackiewicz zaprzestał współpracy z "Gońcem Codziennym". Przez całą wojnę uważał jednak, że ZSRR stanowi dla Europy wschodniej zagrożenie znacznie poważniejsze niż III Rzesza. To przekonanie umocniło w nim odkrycie grobów w Katyniu, w których badaniu uczestniczył w maju 1943 r.\nZdaniem Mackiewicza zwycięzcą II wojny światowej był ZSRR, a Polska - mimo że formalnie należała do aliantów - poniosła w niej największą klęskę w swej historii.\nW publicystyce powojennej Mackiewicz odróżniał naród niemiecki od hitleryzmu (ideologii i systemu) - analogicznie do rozróżnienia pomiędzy narodem rosyjskim a systemem komunistycznym i komunizmem. W publicystyce i wystąpieniach na różnych konferencjach wskazywał na polityczny charakter przypisywania Niemcom wszelkich zbrodni popełnionych w XX wieku, przy równoczesnym przemilczaniu zbrodni sowieckich, a zwłaszcza faktu istnienia sowieckich obozów koncentracyjnych.\nZdaniem Mackiewicza, mimo że hitlerowcy dopuścili się wobec Polski i obywateli polskich strasznych zbrodni, po 1945 r. konieczne było przezwyciężania kompleksów i stereotypów antyniemieckiech wśród Polaków. Te ostatnie, umiejętnie podsycane przez propagandę komunistyczną, prowadziły bowiem do uzależnienia polskiej opinii publicznej od ZSRR.\nPublicystykę Mackiewicza na tematy niemieckie szczególnie wyróżnia umiejętność dostrzeżenia krzywdy i zbrodni popełnionych na Niemcach w ramach zemsty i odwetu. Mackiewicz zwracał uwagę, że ta strona zwycięstwa nad Niemcami (tzn. przestępstw wobec niemieckiej ludności cywilnej) jest starannie przemilczana przez propagandę aliancką i komunistyczną. Wbrew większości polskiej opinii publicznej (także emigracyjnej) Mackiewicz zaraz po wojnie miał odwagę napisać, że nie tylko hitlerowcy dopuszczali się bestialstw, ale także żołnierze sowieccy są winni zbrodni wobec cywilnej ludności niemieckiej. Pisał, że obciążanie wszystkich Niemców winną za hitleryzm jest takim samym absurdem jak obwinianie wszystkich Rosjan za komunizm czy zbrodnię katyńską. Przypomniał i chyba jako pierwszy potępił niszczenie przez aliantów niemieckich miast w 1945 r. - w końcowej fazie wojny, gdy były to już tylko działania wymierzone w ludność cywilną i dziedzictwo kultury niemieckiej. "Hitleryzm - pisał Mackiewicz - należało zniszczyć. Piękne miasta niemieckie trzeba było ocalić."\nNiezależnie od ściśle politycznych uwarunkowań niemieckich tematów publicystyki Mackiewicza jej tezy wynikały nie z "polityczności" postawy pisarza, lecz z jego poglądów społecznych i filozoficznych. Mackiewicz bowiem uważał, że utożsamianie narodu i ideologii czy systemu politycznego (zarówno po stronie niemieckiej jak i rosyjskiej) jest charakterystyczną cechą XX wieku a zarazem jego wielkim nieszczęściem. Źródeł tego zjawiska pisarz doszukiwał się w gwałtownym upolitycznieniu wszystkich dziedzin życia publicznego w XX w., a w rezultacie uczynieniu z polityki nadrzędnej instancji tworzącej wykładnię (interpretacje) faktów i wartości. Natomiast skutkiem tego zjawiska było jego zdaniem rozpowszechnianie się stereotypów deformujących wiedzę o wydarzeniach historycznych i faktach życia publicznego.\nKolaboracja czy opozycja?\nPrzeciwnicy polityczni Józefa Mackiewicza najgwałtowniej atakowali trzy jego tezy. Pierwsza dotyczyła politycznych uwarunkowań działalności KG AK (a zwłaszcza BIP-u) podczas II wojny światowej. Druga - politycznej koncepcji tzw. realizmu politycznego głoszonego min. przez Stanisława Stommę i Stefana Kisielewskiego. Trzecia - tzw. polityki wschodniej Watykanu w czasie pontyfikatów Jana XXIII i Pawła VI.\nTreścią tezy pierwszej było twierdzenie Józefa Mackiewicza, że Armia Krajowa została zmuszona przez aliantów zachodnich do współpracy z Armią Czerwoną i do politycznego sojuszu z ZSRR. Ten polityczny przymus miał szczególnie dramatyczne konsekwencje na Wileńszczyźnie, gdzie Armia Czerwona po prostu likwidowała partyzantkę AK. Prasa AK nie informowała ludności Polski centralnej o tych wydarzeniach, co przyczyniło się - zdaniem Mackiewicza - do moralnego rozbrojenia Polaków wobec Sowietów. Teza ta uczyniła niemożliwym jakiekolwiek porozumienie pomiędzy Mackiewiczem a środowiskami kombatanckimi AK. Dodatkowym źródłem konfliktu była opinia Józefa Mackiewicza, że podczas II wojny światowej "terror hitlerowski był straszny, w odniesieniu jednak do Polaków nie przekraczał miar terroru wojennego. [...] była przepaść między losem Polaków i losem Żydów". Kombatanci AK zarzucili Józefowi Mackiewiczowi pomniejszanie martyrologii ludności polskiej.\nTeza druga sprowadzała się do twierdzenia, że koncepcja realizmu politycznego, który był wyznacznikiem tzw. legalnej opozycji w PRL po 1956 r. (koło poselskie Znak, środowiska laikatu katolickiego), oznaczała faktycznie akceptację PRL, czyli de facto akceptację skutków Jałty. Zdaniem Mackiewicza te działania, które w PRL uważano za opozycyjne, w istocie rzeczy były formą kolaboracji z ówczesnymi władzami PRL. Teza ta całkowicie przekreśliła możliwość porozumienia pomiędzy Mackiewiczem a środowiskami tzw. opozycji w PRL po roku 1956 r. Odrzucenie Mackiewicza w PRL stało się jeszcze większe (by nie powiedzieć: ostateczne), gdy swą opinię rozszerzył także na działalność tzw. opozycji demokratycznej z lat 70-ych.\nNatomiast teza trzecia sprowadzała się do zarzutu, że w czasie pontyfikatów Jana XXIII i Pawła VI polityka Watykanu polegała na stopniowej akceptacji dominacji komunizmu w świecie - a zwłaszcza w Azji i we wschodniej Europie.\nO opozycji w PRL\nMackiewicz uważał, że największą ceną jaką przez dziesięciolecia płaciła niekomunistyczna myśl polska było intelektualne dostosowanie się do tez narzuconych przez komunistów. Wyrazem tego intelektualnego dostosowania była - jego zdaniem - rezygnacja z pojęć nierelatywnych, które niezależnie od czasu i miejsca wypowiedzi dla każdego mają to samo znaczenie: chodziło mu o rezygnację z pojęcia niepodległości państwa i akceptację tzw. geopolitycznych konsekwencji Jałty. Pociągnęło to za sobą - zdaniem Mackiewicza - stworzenie nieskończonego szeregu pojęć zastępczych, których celem było nazwanie lepszej, być może idealnej, wersji istniejącego porządku. A więc: "demokratyczny socjalizm", "demokratyzacja", "socjalizm z ludzką twarzą", "socjalistyczny humanizm", "komunizm narodowy", "polska racja stanu", etc. Ten językowo-intelektualny wysiłek w nazywaniu najlepszej wersji pojałtańskiego porządku wschodniej Europy bywał najczęściej szlachetny w intencjach, ale - zdaniem Mackiewicza - pomijał sprawę fundamentalną: Europa pojałtańska była wynikiem zbrodni, u której fundamentów znajduje się pakt Ribbentrop - Mołotow. Akceptacja przez Zachód zbrodni, jaką bolszewicy dokonali na narodzie rosyjskim i innych narodach, a potem akceptacja zbrodni, jaką był pakt Ribbentrop - Mołotow, którego Jałta stała się faktycznie zakonspirowaną legalizacją, była dla Mackiewicza nie do przyjęcia pod żadnymi warunkami i w żadnych okolicznościach. Akceptację skutków traktatu jałtańskiego w imię interesu państwa polskiego (tzn. PRL) Mackiewicz nazywał "polrealizmem".\n"Polrealizm" (czyli realizm polityczny) polegał, zdaniem Mackiewicza, na apriorycznym pogodzeniu się z systemem komunistycznym i szukaniu z nim dróg współżycia. Zwolennikom "polrealizmu" Mackiewicz przeciwstawiał pogląd, że komunizm jest "złem absolutnym" a jedyną postawą, jaką można wobec niego zająć, jest wola jego zniszczenia.\nZdaniem Mackiewicza dla "realistów politycznych" w rozgrywce z komunizmem liczy się wyłącznie interes narodowy (lub państwowy) ich kraju. To stanowisko, zdaniem Mackiewicza, komunistom wyjątkowo odpowiada, gdyż jedynym realnym dla nich zagrożeniem jest międzynarodowa solidarność. Wszędzie tam, gdzie zostaje ona pokonana przez partykularny "interes narodowy", komuniści prędzej czy później zatriumfują. Mackiewicz uważał, że przenoszenie XIX-wiecznej realpolitik (stosowanej niegdyś wobec Rosji) na ZSRR jest całkowicie nierealne. Z komunizmem nie można walczyć pod sztandarem narodowości, lecz pod ideą antykomunizmu w skali światowej.\nJego krytyka "polrealizmu" miała jeszcze inne uzasadnienia. Krytykował zwolenników tej koncepcji za powielanie endeckiego stereotypu: Polska sąsiaduje z Rosją i za wszelką cenę musi się z nią dogadać. Przede wszystkim, kontrował Mackiewicz, to nie Polska sąsiaduje z Rosją, lecz PRL z ZSRR. Ważniejsze jednak, że sąsiadem Polski nie jest Rosja - Polacy sąsiadują bowiem na Wschodzie z narodami ukraińskim, białoruskim i litewskim, a dopiero te narody mają granice z Rosją. Przez wieki nie dostrzegano tej prostej prawdy rozpalając konflikty nacjonalistyczne z narodami (wina wszakże obciążała wszystkich), z którymi Polacy powinni czuć się solidarni w ich dążeniu do niepodległości - a po 1917 r. w ich zmaganiu z komunizmem.\nWytyczną polityki polskiej - twierdził Mackiewicz wielokrotnie - nie może być stawka na takie czy owakie dogadanie się z ZSRR, lecz stawka na wspomożenie dążeń niepodległościowych i państwowotwórczych tych narodów (zwłaszcza Ukrainy), które leżą w pasie oddzielającym tereny etnicznie polskie od etnicznej Rosji (lub znajdujące się w granicach ZSRR). Komunizm był bowiem dla Mackiewicza zagrożeniem globalnym, a nie przebranym w nowy kostium słowny starym konfliktem carskiej Rosji i Rzeczypospolitej.\nOd "polrealistów" różnił też Mackiewicza stosunek do PRL, której pisarz nie uważał za przedłużenie państwowości polskiej, lecz za administracyjny skutek rewolucji bolszewickiej na ziemiach byłego państwa polskiego. W polrealizmie najbardziej irytowała go akceptacja skutków układu jałtańskiego. Widział w tym przyjęcie sowieckiej historiozofii - fatalizmu nazywanego obiektywną koniecznością "geopolityki". Mackiewicz uważał, że teoria "geopolityki" służy jedynie znalezieniu uzasadnienia sowieckiej dominacji nad Polską i Europą Środkową. Mackiewicz uważał natomiast, że nie ma żadnej "geopolityki", istnieje jedynie geografia. Ta zaś może wytyczać naturalne kierunki ekspansji poszczególnych państw, ale w niczym nie przesądza o ich ustrojach czy ich sojuszach.\nMackiewicz polemizował wielokrotnie z "polrealistami" - kością niezgody było najczęściej uznanie przez nich status quo pojałtańskiej Europy. Charakterystycznym przykładem była sprawa granic. Polrealiści tęsknie spoglądali w stronę Wilna i Lwowa. To nam odebrano - powiadali. Ale równocześnie bronili nowych granic na zachodzie. Mackiewicz widział w tym objaw umysłowego rozdwojenia. Jeśli akceptuje się granice na zachodzie, to akceptuje się Jałtę. Jeśli akceptuje się Jałtę, to akceptuje się wypędzenie Polaków z Wilna i Lwowa. A także sowiecką okupację państw bałtyckich. Irytowało go więc, że polrealiści w imię aktualnego interesu narodowego tak łatwo zaakceptowali pojałtański kształt Europy. Teza, że Jałta przyniosła Polsce korzyści w postaci ziem zachodnich, głoszona wspólnie przez komunistów i polrealistów, była dla niego nie do przyjęcia. Jego Ojczyzna ojczyzn znajdowała się na wschodzie, na terenach byłego Wielkiego Xięstwa Litewskiego. Ta Polska została zamordowana w Jałcie (a w wcześniej w Moskwie przez Ribbentropa i Mołotowa). Innej Polski mieć nie chciał.\nMyślenie Mackiewicza nie było związane z żadną doktryną i jest całkowicie antyideologiczne (jedyną ideologią jest w niej antykomunizm). Dlatego też jest nieporozumieniem wpisywanie myśli Mackiewicza w terminy współczesnego życia politycznego. Szczególnym nonsensem jest dziś czynienie z pisarza patrona polskiej prawicy. Ci którzy tak robią zdają się zapominać, że Mackiewicz był najbardziej zaciekłym przeciwnikiem polskiej myśli narodowej (nacjonalizm endecki uważał za jedno z głównych nieszczęść historii Polski), a jego stosunek do Kościoła, polityki Watykanu, czy mniejszości narodowych zbliżał go zdecydowanie do postawy liberalnej - w najbardziej potocznym znaczeniu tego słowa. Dewizą pisarza były po prostu słowa: "żyj i daj żyć" (innym).\nDrugim składnikiem myśli Mackiewicza był konserwatyzm rozumiany jako obrona wartości niszczonych przez rewolucję bolszewicką. W istocie rzeczy Mackiewiczowski konserwatyzm był także manifestacyjną obroną tradycjonalizmu jako modelu życia społecznego w XIX w. Zniszczenie tego modelu przez bolszewików Mackiewicz uważał za źródło nieszczęść wieku XX. Tkwił w tym także paradoks jego myśli. Bronił ewolucji, gdy wypowiadał się przeciw rewolucji bolszewickiej. Odrzucał jednak ewolucjonizm jako koncepcję zmiany systemu komunistycznego.\nMyśl Mackiewicza rozwijała się poza układami, problemami, pojęciami czy językami tworzącymi historię PRL. Mackiewicz był człowiekiem z zewnątrz i tę zewnętrzność pielęgnował. Nie miał ambicji wpływania na wydarzenia w PRL (różniło go to np. od programu «Kultury» Giedroycia), a krytyka PRL i mentalności jego elit politycznych miała w istocie rzeczy głębsze, antypolityczne lub ponadpolityczne uzasadnienie. W najgłębszym nurcie swej twórczości Mackiewicz był krytykiem cywilizacji politycznej wieku XX. Widział w niej żywioł niszczący pojęcia, wartości, instytucje i ludzi, słowem świat, w którym - jak sądził - "prawda" i "wolność", były rozumiane bez dodatkowych określeń.\nPrzede wszystkim jednak Józef Mackiewicz wypowiadał się zawsze jako człowiek przegrany. Miał świadomość nie tylko swego osamotnienia, ale i odmienności poglądów od większości swoich współczesnych. Nie miał nadziei na sukces, nie liczył na zdobycie poklasku, miał poczucie przynależności do świata, który został zgładzony, do formacji, która przegrała.


Chiny DIA 20 * 1000 mm przezroczysty pręt z poliwęglanu Producenci\nOpis:Pręt z litego poliwęglanu,Wyczyść pręt prętowy,Przezroczysty pręt pc\nStart > Products > PC Pręt i arkusz > PC Rod > DIA 20 * 1000 mm przezroczysty pręt z poliwęglanu\nAHD jest pierwszą firmą, która produkuje wyjątkowo grube płyty PC (o grubości do 120 mm) w Chinach, które zapewniają lukę w tej dziedzinie. Z importowanym sprzętem i materiałem oraz zaawansowaną technologią usuwania stresu resztkowego taka płytka ma wiele zalet, takich jak dobra płaskość, wysoka przezroczystość, brak odkształceń, bez pęcherzyków i jednolity kolor.\nØ20 × 1000mm, pręt z poliwęglanu, marka AHD, 100% dziewicze, bezbarwne\nJest szeroko stosowany w maszynach, elektronice, samochodach, budownictwie, żywych rzeczach i modelu wiosła ręcznego, a także szybko rozszerza się do dziedzin zaawansowanych technologicznie, takich jak aeronautyka, astronautyka, elektroniczny komputer cyfrowy, dysk i światłowód.\nZałożona w Shenzhen w 1994 roku nasza firma jest kompleksową firmą zajmującą się badaniami i rozwojem, produkcją i dystrybucją półproduktów z tworzyw sztucznych w Chinach, w tym blach i prętów POM, PC, ABS, PP, PE, PVC, PA6 i PU . Nasza firma ma ponad 250 linii produkcyjnych tworzyw sztucznych importowanych urządzeń produkcyjnych i zajmuje powierzchnię 25 000 metrów kwadratowych. Zatrudniając ponad 200 pracowników (wielu z nich to inżynierowie wyższego szczebla), wraz z wieloletnim doświadczeniem i opiniami klientów, jesteśmy liderem w branży tworzyw sztucznych dla stałej doskonałości naszej sieci serwisowej, poziomu technicznego i zakresu produktów.\nUzyskaliśmy niezależne prawa importowe i eksportowe oraz założyliśmy różne oddziały w całym kraju. Nasze produkty sprzedają się dobrze w Europie, Ameryce i Azji Południowo-Wschodniej. Odsetek eksportu zwiększył się przez lata. Szanghaj to większe miasto w Chinach. Dlatego przenieśliśmy nasz międzynarodowy dział do Szanghaju z Shenzhen w celu lepszej komunikacji z naszymi klientami w 2010 roku.\nMożemy sprostać wymaganiom klientów i możemy znaleźć najlepsze rozwiązanie dla każdej aplikacji. Poza tym możemy pomóc naszym klientom w utrzymaniu konkurencyjnej pozycji i zapewnić każdemu klientowi uzyskanie korzyści z najlepszych produktów.\nPręt z litego poliwęglanu Wyczyść pręt prętowy Przezroczysty pręt pc pręt z poliwęglanu pręty z poliwęglanu Szt. Pręt z poliwęglanu Cięcie poliwęglanu Pręty poliwęglanowe


brian fee - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nWysokooktanowy hit studia Disney Pixar! Spektakularna animacja napędzana sercem i zabawą na najwyższych obrotach. Legendarny Zygzak McQueen zostaje zepchnięty na boczny tor przez nową generację szybkich wyścigówek pod wodzą aroganckiego Jacksona Sztorma. By wrócić do gry, będzie musiał skorzystać z pomocy gorliwej trenerki...\nWysokooktanowy hit studia Disney•Pixar! Spektakularna animacja napędzana sercem i zabawą na najwyższych obrotach. Legendarny Zygzak McQueen zostaje zepchnięty na boczny tor przez nową generację szybkich wyścigówek pod wodzą aroganckiego Jacksona Sztorma. By wrócić do gry, będzie musiał skorzystać z pomocy gorliwej tr...\nproducent: Disney Pixar, rok produkcji: 2017, nośnik: DVD\nWysokooktanowy hit studia Disney•Pixar! Spektakularna animacja napędzana sercem i zabawą na najwyższych obrotach Legendarny Zygzak McQueen zostaje zepchnięty na boczny tor przez nową generację szybkich wyścigówek pod wodzą aroganckiego Jacksona Sztorma. By wrócić do gry, będzie musiał skorzystać z pomocy gorliwej tr...\nDla dzieci i młodzieży - 27574\nKomiksy - 2842\nArtykuły biurowe - 2134\nArtykuły dekoracyjne i okolicznościowe - 3307


84.10.234.64 Głosów: 0\nZTCW jesteśmy w UE.\nPrawo unijne określa okres gwarancji na grupę produktów, do której należą buty, na minimum 2 lata.\nCo do tego kto jest gwarantem: ZAWSZE sklep. To ze sklepem jesteśmy związani umową kupna i sklep odpowiada za przywrócenie towaru do stanu zgodnego z umową w terminie nie dłuższym niż 2 tygodnie. Jak to zrobi - to już problem sklepu.\nChcę zaznaczyć, bo to zawsze warto zaznaczyć, że klient zgłaszając reklamację ma prawo wyboru: może żądać naprawy towaru LUB wymiany na nowy.\nszfak za szybko sie wymądrzałem. Gwarantem jest dystybutor/producent/wystawca gwarancji.\nSklep jako odpowiedzialny za towar musi przyjąć reklamację, jeśli sobie tego zażyczymy, a mamy kartę gwarancyjną producenta. Jeśli mamy tylko paragon - reklamację zgłaszamy tylko w sklepie, ponieważ producent/dystrybutor na 100% wymiga się od rozpatrzenia gwarancji twierdząc, że nie jest stroną (raz to przećwiczyłem).\nSklep nie ma prawa odesłać nas do gwaranta, albo obciążyć kosztami np. wysyłki.\n83.6.94.146 Głosów: 0\nczy ktoś wie ile ważna jest gwarancja na buty reebok?\ntyle, ile dostaniesz na kwitku; o szczegóły pytaj w r. (to mogą być 2 lata)\n62.141.242.42 Głosów: 0\na ja mam pytanie ile jest gwarancji na buty nike?? z góry dzięki\n91.94.27.185 Głosów: 0\nj/w - pytaj w nike'u;\n2 letnia ustawowa zgodność - patrz w wątku reklamacje (ostatnie 3 strony)\ntak przy okazji tych rozpraw gwarancyjnych. zgodnie z obowiazujacym prawem gwarancja (np. 1 rok) nie moze ograniczac praw zwiazanych z niezgodnoscia towaru z umowa - czyli jak gwarancja rok to my i tak mamy dwa lata...\npoza tym przy wszelkich reklamacjach lepiej powolywac sie niezgodnosc bo gwarancje rzadza sie wlasnymi prawami zapisanymi przez danego producenta...\ni jeszcze jedna wazna sprawa to o czym tu rozwazamy nie dotyczy tylko butow, praktycznie dotyczy to kazdego zakupionego przez nas towaru..\nwarto o tym pamietac gdy sie kupilo jakiegos bubla, a co jak co ale ja juz sie przetrenowalem z tym :)\n84.10.247.6 Głosów: 0\nMam możliwość zakupu butów Asolo we Włoszech [powiedzmy ze prawie "od producenta" ;) ] i zastanawia mnie jak będzie wyglądała sprawa z gwarancją.\nCzy ktoś się orientuje czy mogę je reklamować u dystrybutora jako pełnoprawnego przedstawiciela producenta w Polsce?\nMam nadzieje ze taka sytuacja sie nie zdarzy ale.........\nniestety, w praktyce nie masz szans, żeby polski sklep/dystrybutor Ci uwzględnił reklamację\nnajlepiej spytaj sam: dystrybutorem La Sportivy jest Summit SA z Chorzowa\nDzięki. Zapytam dystrybutora. Chociaż znając polskie firmy to nawet jeśli miałyby taki obowiązek, to pewnie by kręcili że to nie ich sprawa..... itd.\n85.11.106.216 Głosów: 0\nKupiłem buty AKU i w sklepie było wszystko ok, a jak pochodziłem w nich pół dnia okazuje się, ze mam je za małe. Wiem, ze czegos takiego nie obejmuje gwarancja, ale prosze mi powiedzieć jakie mam szanse na to, by wymienic te buty na wieksze lub inne ?\n83.7.223.24 Głosów: 0\nDuże szanse. Mnie się jeszcze tak nie zdarzyło, żeby sklep odmówił wymiany butów/odzieży na inny rozmiar. Wg mnie, w kwestii wymiany na inny produkt może być kłopot, jeśli będziesz chciał wziąć tańszy model. Droższy wariant przejdzie. ;)\nDziękuje Ci bardzo za jakże optymistyczną odpowiedź :) Oczywiscie jestem w stanie doplacic, wkoncu wygodne obuwie jest bezcenne :D\na moje zdanie jest całkiem odmienne - w zyciu bym nie przyjal do zwrotu uzywanych butow...pol dnia?? ja rozumiem, ale buty to sie kupuje spokojnie. jesli sprzedawca nie bedzie chcial ich przyjac to sie nie zdziw - to tylko dobra wola zwroty itp.\nMam pytanie: co można zrobić w przypadku przedłużającej się "naprawy gwarancyjnej"? Najchętniej odstąpił bym od umowy i chciałbym chociaż częściowy zwrot gotówki. Chodzi o sławetną firmę Karrimor.\n83.4.178.149 Głosów: 0\nButy leżą na reklamacji gwarancyjnej już kilka miesięcy. Sprawę załatwiam przez sklep nie u serwisanta. Jako takiej gwarancji nie mam, tylko paragon, więc do końca nie wiem jakie mam "prawa". Ale jakby nie patrzeć na kwitku ze sklepu jak wół mam napisane "reklamacja gwarancyjna". Chciałbym odstąpić od umowy ale z tego co się doczytałem to póki towar jest w naprawie nie mogę nic zrobić, jeśli oczywiście jest na gwarancji.\nMój błąd że nie żądałem na niczego na piśmie przy zakupie tych butów. Czy w takim przypadku mogę powołać się na niezgodność towaru z umową i żądać zwrotu gotówki? Przedstawiciel Karrimora na Polskę leci sobie w kulki.\nAle jeśli jest długo to chyba można choć to nie jest jasno określone bo są sformułowania typu: "przedłużająca się" i coś o dużych niedogodnościach.\nNajlepiej idź do rzecznika praw konsumenta.\nZ rzecznikiem nie jest głupi pomysł.\nZ gwarancjami jest jeden podstawowy problem, o którym zawsze mówię, to jest prawo prywatne i na dobrą sprawę gwarant może sobie to prawie dowolnie ukształtować. Ustawa "o sprzedaży kons..." daje tylko ogólne wytyczne, że gwarancja powinna być bez dodatkowej opłaty, że wydaje się dokument, udziela potrzebnych informacji itp. Ale stanowi jeszcze o czymś ważnym, mianowicie w art. 13 ust. 4: "gwarancja na sprzedany towar konsumpcyjny nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową." Oznacza to ni mniej ni wiecej, że możesz dochodzić swoich praw od sklepu!\nPS. Jak chcesz więcej o tym poczytać to wrzuć w gogle 3 słowa "niezgodnośc towaru gwarancja" - wyskoczy kilka interesujących stron:)\nPójdę porozmawiać z rzecznikiem, to chyba najlepsze rozwiązanie. Kiedyś kiedy normą było, że w sklepach komputerowych trzeba było się użerać ze sprzedawcami nauczyłem się zawsze żądać gwarancji na piśmie i trzeba do tego wrócić. Bo teraz nawet nie wiem w jakiej sytuacji jestem co mi wolno a czego nie. Po za tym z tego co się doczytałem to karrimor daje 1 roczną gwarancję na buty, a towar niezgodny z umową jest ważny 2 lata(aczkolwiek po pół roku to różnie bywa).\nGenerated: 0.075611 s


Multimedia Polska musi zwrócić klientom opłaty\nOd lutego Multimedia Polska należy do Grupy Vectra.\nMultimedia Polska musi zwrócić konsumentom bezprawnie pobrane kary za wypowiedzenie umów przy braku zgody na wprowadzone przez operatora zmiany programowe. Chodzi o sprawę z 2016 roku. Sąd apelacyjny oddalił apelację spółki, ale też nieznacznie zmniejszył karę nałożoną przez UOKiK. Wyrok jest prawomocny.\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w lutym 2016 zdecydował, że sieć kablowa Multimedia Polska ma zapłacić 4,81 mln zł kary i zapewnić klientom rekompensaty, ponieważ nie przyznawała im prawa do niezaakceptowania zmian na liście oferowanych kanałów i wypowiedzenia umowy bez ponoszenia kosztów. We wtorek, 22 czerwca tego roku, UOKiK poinformował, że sąd apelacyjny nieznacznie zmniejszył karę nałożoną na Multimedia Polska przez prezesa urzędu, ale też oddalił apelację spółki - podał portal wirtualnemedia.pl.\nZarzutem postawionym firmie było gwarantowanie klientom jedynie liczby kanałów w ramach pakietu telewizji, natomiast wymiana kanału na inny miała nie upoważniać konsumenta do bezkosztowego wypowiedzenia umowy. Z ustaleń Urzędu, po analizie skarg klientów oraz rozmów sprzedażowych, wynikało, że operator wprowadzał zmiany w pakietach programów zawartych w umowach z abonentami. Z jednej strony dodawane były nowe kanały, ale z drugiej usuwane inne lub zamieniane. Urząd uznał, że takie postępowanie narusza zbiorowe interesy konsumentów.\nTeraz operator musi zwrócić klientom opłaty pobrane za rozwiązanie umów. Dlatego też UOKiK zachęca do składania reklamacji w tej sprawie, bo to one będą podstawą do zwrotu pieniędzy. Firma będzie miała także obowiązek umożliwienia konsumentom objętym zmianami programowymi wypowiedzenie umowy w przypadku braku akceptacji zmian wprowadzonych przez operatora, zwrotu bezprawnie pobranych kar od konsumentów, którzy wypowiedzieli umowy z powodu braku akceptacji zmian programowych, skierowania do konsumentów informacji o przysługujących im prawach, które zostały naruszone, a także publikację decyzji na stronie internetowej.\nPrzypomnijmy, że dziś Multimedia Polska należy do spółki Vectra. W lutym tego roku sfinalizowano zakup 100 proc. akcji spółki. W wyniku transakcji grupa Vectra oferuje usługi ponad 1,7 mln abonentom, a w zasięgu jej sieci znajduje się ok. 4,4 mln gospodarstw domowych.


Miejskie spotkanie opłatkowe w Szklarskiej Porębie - Jelonka.com\nMiejskie spotkanie opłatkowe w Szklarskiej Porębie\nŚroda, 20 grudnia 2017, 6:23\nAktualizacja: Czwartek, 21 grudnia 2017, 5:49\nJak co roku w okresie przedświątecznym, na spotkaniu opłatkowym spotkali się przedstawiciele samorządu, różnych służb i środowisk związanych ze Szklarską Porębą.\nNa spotkaniu w sali hotelu Blue Mountain Resort przy wspólnym stole zasiedli przedstawiciele samorządu, GOPR, nadleśnictwa, straży pożarnej, stowarzyszeń, klubów sportowych i gestorzy turystyczni. Gośćmi specjalnymi byli ksiądz biskup senior Stefan Cichy, posłanka na Sejm RP Zofia Czernow i przedstawiciele biura poselskiego Marzeny Machałek oraz biura senatora Krzysztofa Mroza.\nW części artystycznej wystąpiły dzieci z Przedszkola Samorządowego nr 2 "Kryształek" prezentując jasełka oraz w koncercie kolęd uczestniczki warsztatów wokalnych w Miejskim Ośrodku Kultury, Sportu i Aktywności Lokalnej, a także zespół "Porębianie".\nPodczas uroczystości wręczono też tytuły "Zasłużony dla Miasta Szklarska Poręba”, a otrzymali je: wieloletnia nauczycielka matematyki Maria Stomal oraz historyk sztuki, muzealnik i regionalista dr Przemysław Wiater.


TAJLANDIA mapa samochodowa 1:900 000 OrientalBridge\nTAJLANDIA mapa samochodowa 1:900 000\nTajlandia - przewodnik turystyczny.\nseria: Dookoła świata ilość stron: 208 ISBN: 978-83-7513-132-1 wymiary: 110 x 205 mm wydanie: Bielsko-Biała, 2008 wydawnictwo: Wydawnictwo Pascal Z nowym przewodnikiem "Tajlandia" z serii "Dookoła świata" nie przeoczysz niczego, co ważne i piękne w t...\nPrzewodnik - Tajlandia. Świątynie, pływające targi i rajskie plaże. - Kai Ferreira Schmidt\nilość stron: 784 ISBN: 978-83-7661-083-2 wymiary: 125 x 175 mm wydawnictwo: Bezdroża wydanie 1 Tajlandia to barwny kraj egzotycznych zapachów, smaków i dźwięków. Zamiast gołębi w centrum wielkiego miasta – krokodyle, zamiast bigosu – pikantne curry, ...


Uchwyt pada ręcznego z przegubem do mocowania na drążku - Linea\nTrzymak do padów ręcznych w wersji prostokątnej. Obrotowy przegub sprawia, że uchwyt jest idealny do czyszczenia miejsc, do których nie dotrze maszyna czyszcząca, cokołów, schodów i ścian. Uchwyt posiada mocowanie na drążek, dzięki czemu możemy czyścić w pozycji stojącej, lub dotrzeć do miejsc, których normalnie nie dosięgniemy, np. pod regały, szafy, itp. Pady stosowane do uchwytów są identycznej struktury jak te używane w maszynach czyszczących.


NIEZAWODNE ZESTAWY DO ZDOBIENIA HYBRYD •\nNeoNail Professional jest sklepem internetowym z akcesoriami oraz produktami do pielęgnacji i zdobienia paznokci. Kadra naszych pracowników zawsze słu... Dodano: 28-05-2018\nPROJEKTOWANIE WNĘTRZ W ŁODZI •\nFirma MPF Projektowanie Wnętrz została założona przez mgr inż. arch. Małgorzatę Pijanowską Fijałkowską. Wieloletnie doświadczenie oraz sukcesy w proje... Dodano: 25-04-2018\nBIURO RACHUNKOWE NA WARSZAWSKIEJ WOLI AP-CON •\nNasza firma A&p-Con stale od 1992 roku prowadzi swoje biuro rachunkowe w mieście Warszawa. Duże doświadczenie na rynku pozwoliło nam poznać wymagania ... Dodano: 23-04-2018\nMODERO ARCHITEKCI SP. Z O.O. •\nNasze firmy – Modero Architekci i Modero Inwestycje – powstały w odpowiedzi na zapotrzebowanie rynku na całościową obsługę inwestycji. Nas... Dodano: 20-04-2018\nSECURBOOK X5 - KOMPLEKSOWE ROZWIĄZANIE •\nNajwyższy poziom bezpieczeństwa i wydajny sprzęt - przyjemna praca i brak stresów. Powstał by zaspokoić potrzeby osób, przechowujących na swoich la... Cena: 8999,00 pln\nBUTIK OPTYCZNY OPTIQUE-WYDOBĘDZIEMY TWOJE UKRYTE P •\nDo Państwa wyboru pozostawiamy okulary Rayban, Oakley, Prada, Giorgio Armani. Ich wykonanie oparte jest na atencji w kierunku szczegółów i detali. Prz... Dodano: 09-04-2018\nTOWARY PRZEZNACZONE DO PRZECHOWYWANIA DREWNA ODPOW •\nNasza firma zapewnia stojaki na drewno odpowiedniej jakości. Zapewniamy indywidualne podejście do wszystkich klientów co sprawia, że współpraca z nami... Dodano: 06-04-2018\nSKLEP ZE SKINAMI DO CSGO - RĘKAWICZKI, KARABINY CI •\nJesteś osobą, która lubi grać w CSGO? Jeżeli tak to powinieneś zapoznać się z ofertą prowadzonego przez nas sklepu w internecie. Nasz sklep skiny CSGO... Dodano: 06-04-2018\nNAJLEPSZA OFERTA DLA CHCĄCYCH ROZNOSIĆ ULOTKI •\nOsoby szukające pracy przy roznoszeniu nie mogły trafić lepiej. Dzięki naszej ofercie możliwe jest roznoszenie ulotek na bardzo dobrych warunkach i zn... Dodano: 04-04-2018\nZastanawiasz się, kim jest trycholog, na czym polega jego praca oraz czy warto go odwiedzić, aby skorzystać z szerokiego asortymentu świadczonych prze... Dodano: 29-03-2018


Do Świąt Wielkanocnych nie będą w szkole prowadzone zajęcia dydaktyczne w formie stacjonarnej. Kontynuujemy lekcje i zajęcia online w formach zaproponowanych przez nauczycieli poszczególnych przedmiotów. Proszę się kontaktować z nauczycielami poprzez e-dziennik i wszystkie wybrane formy komunikacji.\nPrzypominamy jednocześnie i prosimy o nie wychodzenie z domu bez uzasadnionego powodu.\n#zostańwdomu drogi Uczniu!


Kolejna ekshumacja ofiary katastrofy smoleńskiej. Prokuratura Krajowa: informacje na temat nieprawidłowości wkrótce - WNET.fm\nKolejna ekshumacja ofiary katastrofy smoleńskiej. Prokuratura Krajowa: informacje na temat nieprawidłowości wkrótce\nEkshumowano kolejną – 26. ofiarę katastrofy smoleńskiej – poinformowała rzeczniczka Prokuratury Krajowej Ewa Bialik. Potwierdziła, że w trumnie gen. Potasińskiego znajdowały się szczątki innych osób.\nCiało ekshumowane we wtorek z grobu na warszawskich Powązkach zostanie przewiezione do Zakładu Medycyny Sądowej w Warszawie – powiedziała PAP prokurator Bialik. Prokuratura nie ujawnia, o czyj grób chodzi; rodzina nie zgadza się na podanie takiej informacji.\nPoranek Wnet/ Michał Karnowski: Ekshumacje potwierdziły, że wiedza od Rosjan o Smoleńsku jest nieprawdziwa (VIDEO)\nPytana o inne nieprawidłowości, jakie stwierdzono podczas dotychczasowych ekshumacji, rzeczniczka PK zapowiedziała, że „informacje zostaną dziennikarzom przekazane na briefingu, wkrótce”.\nW poniedziałek Prokuratura Krajowa potwierdziła informacje „Faktu”, który ujawnił, że w trumnie gen. Bronisława Kwiatkowskiego – dowódcy operacyjnego Sił Zbrojnych – odnaleziono fragmenty ciał siedmiu ofiar katastrofy smoleńskiej.\nNa początku kwietnia ub.r. śledztwo smoleńskie od zlikwidowanej prokuratury wojskowej przejęła Prokuratura Krajowa. Już w czerwcu prokuratorzy poinformowali, że konieczne jest przeprowadzenie ekshumacji 83 ofiar katastrofy (wcześniej, w latach 2011-12, przeprowadzono dziewięć ekshumacji, decyzja o nich wynikała m.in. z nieprawidłowości wykrytych w rosyjskiej dokumentacji medycznej; cztery osoby zostały skremowane). Decyzję tę uzasadniano zarówno błędami w rosyjskiej dokumentacji medycznej i brakiem dokumentacji fotograficznej, jak i tym, że Rosja nie zgodziła się na przesłuchanie rosyjskich biegłych, którzy na miejscu przeprowadzali sekcję zwłok.\nProkuratorzy chcą do końca roku przeprowadzić 31 ekshumacji, w najbliższych dniach jeszcze jedną; kolejne 26 zaplanowano na 2018 r.\nTych kwestii dotyczy jedno ze śledztw okołosmoleńskich prowadzonych również przez zespół prokuratorów Prokuratury Krajowej. Toczy się ono m.in. w sprawie nieprzeprowadzenia sekcji zwłok ofiar katastrofy smoleńskiej. Na 5 lipca na przesłuchanie w charakterze świadka został wezwany szef Rady Europejskiej, były premier Donald Tusk.\nTagi: ekshumacjekatastrofa smoleńśkaProkuratura Krajowaśledztwo Smoleńsk


O firmie - Kolbud\nWiemy, że sukces firmy zależy od satysfakcji naszych Klientów. Dlatego też wszystkie działania podporządkowujemy nadrzędnemu celowi – trosce o zwiększenie zadowolenia Klienta. Oferujemy produkty i usługi dostosowane do indywidualnych potrzeb, dostarczając rozwiązania spełniające wymagania i oczekiwania.\nHistoria działalności naszej firmy Kolbud sięga roku 1990, kiedy to zmiany gospodarcze w kraju spowodowały budowę nowych i przebudowę istniejących systemów logistycznych przedsiębiorstw. Prawidłowe rozpoznanie rynku sprzyjało powołaniu naszej firmy. Z każdym kolejnym rokiem działalności wzmacnialiśmy naszą pozycję i do dnia dzisiejszego jesteśmy wiodącym dostawcą bram przemysłowych i urządzeń przeładunkowych w kraju.\nWszelkie działania koncentrujemy na kompleksowej obsłudze poczynając od doradztwa, doboru urządzeń, poprzez sprzedaż i montaż. Oferujemy pomoc w przygotowaniu dokumentacji projektowej. Zapewniamy wsparcie techniczne na każdym etapie współpracy oraz usługi serwisowe na wysokim poziomie.\nPomiary i wizje lokalne\nCenimy aktywną współpracę z Klientem. Bezpośrednie spotkanie i wizja lokalna umożliwia doprecyzowanie oczekiwań i realizację projektu według zamierzonego celu.\nMisja firmy Kolbud\nPonad 30 – letnie doświadczenie\nOd roku 1990 działamy na terenie całej Polski. Zdobywane od ponad trzydziestu lat doświadczenie z powodzeniem wykorzystujemy przy każdej realizacji, również tej nietypowej. Referencje od zadowolonych Klientów są naszą największą wizytówką.\nNaszym wspólnym celem jest zapewnienie optymalnego bezpieczeństwa, wysokiej wydajności i trwałości urządzeń oraz niskich kosztów utrzymania. Corocznie zdobywane certyfikaty świadczą o naszej wiarygodności i solidności, a także o wysokiej jakości naszych usług.\nKliknij na logo aby wyświetlić certyfikat\nMamy przyjemność poinformować, że w wyniku rankingu miesięcznika Forbes już po raz kolejny zdobyliśmy wyróżnienie i dołączyliśmy do grona najdynamiczniej rozwijających się małych i średnich firm w Polsce, tym samym otrzymując tytuł Diamenty Forbesa 2018. Gratulujemy pozostałym Laureatom!\nMamy zaszczyt poinformować, że nasza firma znalazła się w gronie laureatów II edycji rankingu miesięcznika Forbes – Forum Firm Rodzinnych 2019 w województwie kujawsko-pomorskim. Wyróżnienie otrzymały największe i najbardziej wiarygodne firmy rodzinne.\nZostaliśmy laureatem konkursu Etyczna Firma 2017, którego organizatorem jest Puls Biznesu. Otrzymaliśmy wyróżnienie za działania na rzecz wzmacniania kultury organizacyjnej opartej na etyce i zasadach społecznej odpowiedzialności biznesu. Więcej na temat Etycznej Firmy przeczytasz tutaj:\n“Złota Setka” to podsumowanie aktywności gospodarczej firm z regionu Kujaw i Pomorza. W wyniku XXII edycji rankingu Złota Setka Pomorza i Kujaw 2017, zdobyliśmy zaszczytne II miejsce. Tym samym dołączyliśmy do grona Laureatów. Wszystkim serdecznie gratulujemy.\nWiemy, ze sukces firmy zależy od satysfakcji naszych Klientów. Z tego powodu wszystkie działania podporządkowujemy nadrzędnemu celowi – trosce o zadowolenie Klienta.\nPracownicy na wszystkich szczeblach są istotą organizacji. Całkowite zaangażowanie wszystkich pracowników pozwala na wykorzystanie ich zdolności i umiejętności dla dobra organizacji.\nWiemy, jak ważne jest nieustanne podnoszenie kwalifikacji. Doskonalenie kompetencji naszych pracowników jest niezbędną inwestycją na rzecz rozwoju firmy i stanowi stały element naszej polityki personalnej. Pracownicy regularnie uczestniczą w szkoleniach w kraju i za granicą.\nEfektywność realizowanych przez nas projektów wynika w głównej mierze ze sposobu, w jaki rozumiemy istotę relacji z Klientami. Partnerskie relacje stanowią podstawę do budowania długotrwałej współpracy.\nNa każdym etapie naszej pracy działamy etycznie. Odpowiedzialność etyczna usprawnia działania naszej firmy i zmniejsza koszty ewentualnych konfliktów, które mogą wypłynąć z nieznajomości obowiązujących w biznesie reguł moralnych.\nFormularz zgloszenia naruszenia Kolbud


Inwestycja Mercedesa w Polsce - przygotowania już trwają | Autokult.pl\nMercedes to kolejny, motoryzacyjny gigant, który zdecydował się na budowę fabryki w Polsce. Zakład produkujący silniki powstanie w dolnośląskim Jaworze. Prace przygotowawcze już ruszyły. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, pierwsze jednostki napędowe opuszczą taśmy produkcyjne w 2019 roku.\nTak duża inwestycja wymaga odpowiedniej infrastruktury. Jawor leży w specjalnej strefie ekonomicznej, projektowanej z myślą o budowie dużych zakładów produkcyjnych. Mimo to niezbędne jest wprowadzenie pewnych modyfikacji i wstępnych inwestycji, mających na celu stworzenie odpowiednich podstaw pod budowę fabryki Mercedesa.\nTrwające już prace przygotowawcze obejmą przede wszystkim uzbrojenie terenów Dolnośląskiej Strefy Aktywności Gospodarczej S-3 Jawor, polegające na przebudowie sieci technicznych, wliczając w to instalacje wodne, kanalizacyjne i gazowe. Oczywiście nie można także zapominać o odpowiedniej infrastrukturze drogowej.\nOstateczne decyzje dotyczące przebiegu poszczególnych sieci zostaną podjęte z uwzględnieniem uwag mieszkańców, przedsiębiorców i rolników. Lokalne władze zapewniają, że chcą, aby budowa fabryki okazała się korzystna dla wszystkich i nie wiązała się z jakimikolwiek uciążliwościami dla społeczności zamieszkującej, czy prowadzącej działalność w pobliżu. Warto wspomnieć, że sieci gazowe, wodne i kanalizacyjne zostaną poprowadzone na terenach niezamieszkanych i nieprzeznaczonych do zamieszkania.\nObecność tak dużego zakładu oznacza powstanie co najmniej kilkuset nowych miejsc pracy. W samej fabryce Mercedesa. Ta z kolei powinna przyciągnąć kolejnych inwestorów współpracujących. Właśnie dlatego tak ważne jest odpowiednie rozplanowanie infrastruktury i uczynienie jej jak najbardziej przyjazną dla biznesu.\nJak twierdzą lokalne władze oraz sami inwestorzy — 1 miejsce pracy w fabryce przyczyni się do powstania aż sześciu nowych w regionie. Biorąc pod uwagę spore bezrobocie występujące dotychczas w tej okolicy, nadzieje na ożywienie dzięki fabryce Mercedesa są spore. To ważny temat nie tylko dla regionu, ale i całej polskiej gospodarki. Kolejny, motoryzacyjny gigant inwestuje w naszym kraju, co bez wątpienia cieszy. Szkoda tylko, że rodzimy przemysł samochodowy, nie rozwija się w równie imponującym tempie.\nŹródło: gazetawroclawska.pl; mercedes-benz-jawor.com.pl\nZ krajuPrawo i przepisyMercedes-Benz\nFantazje słowackiego inżyniera – latający samochód Lexus RC w wersji kabriolet coraz bliżej [aktualizacja] Robert Kubica rekomendowany przez Alonso Bentley Bentayga wyszpiegowany w Afryce Południowej Volkswagen Golf eHybrid oraz GTE już w salonach. Polskie ceny wersji plug-in Chce wsadzić silnik Wankla do tesli model s. Wcześniej zrobił to z ferrari Nissan Skyline R33 z nadwoziem kombi na sprzedaż. JDM surowy jak tuńczyk w sushi Citroën jednak pojedzie w WRC – historia lubi się powtarzać! Landy – imię dla miejskiego SUV-a Land Rovera? Mercedes E-klasse Coupe Czy Chrysler wskrzesi Plymoutha Cudę? Ursus zbuduje naprawdę polski samochód i w dodatku elektryczny


Podkategoria: Horoskopy i astrologia - strona 3 - SEOkatalog.PL - katalog stron SEO - linki bezpośrednie, pozycjonowanie, katalog seo\nNasza strona internetowa zawiera wiele interesujących informacji związanych z ezoteryką. Jeżeli są one dla ciebie bardzo ciekawą kwestią, wówczas możesz skorzystać z naszej strony, aby mieć pod ręką mnóstwo wartościowych i fascynujących wiadomości. Dowiesz się u nas między innymi o świadomym śnieniu, medytacji, rozwoju duchowym, szamanizmie. Poczytasz o magii, samouzdrawianiu czy też o eko-życiu. Dołącz do naszej społeczności już teraz!


Czekamy na udany finał – Wochenblatt – Gazeta Niemców w Rzeczypospolitej Polskiej\nWedług ich opinii Rafał Bartek nie może jednocześnie być wicemarszałkiem oraz liderem Towarzystwa Społeczno-Kulturalnym Niemców na Śląsku Opolskim. Fakt ten sprawił, że poseł mniejszości niemieckiej Ryszard Galla zwrócił się do Biura Analiz Sejmowych o ustosunkowanie się do kwestii łączenia funkcji w organizacjach pozarządowych za stanowiskami samorządowymi. Biuro Analiz Sejmowych ma wydać opinię do dziś (18.02.), ale ”nie będzie ona miała już wpływu na podjętą przez mniejszość niemiecką decyzję”, twierdzi poseł Ryszard Galla.\nJest zgoda marszałkowskich prawników\nNa ostatnim posiedzeniu zarządu (miniony poniedziałek) TSKN, Rafał Bartek proponował kandydaturę Zuzanny Donath-Kasiury, radnej sejmiku, która pełni obecnie także funkcję sekretarza opolskiego TSKN. „Z kolei dr Roman Kolek i ja forsowaliśmy kandydaturę wicestarosty strzeleckiego Waldemara Gaidy”, mówi poseł Ryszard Galla. Finalnie władze MN wskazały swoim koalicjantom, że to Zuzanna Donath-Kasiura ma być wicemarszałkiem. „To prawda. Mam rekomendację zarządu, ale Rafał Bartek również ją miał. Dlatego jesteśmy ostrożni, bo różne rzeczy mogą się zdarzyć”, mówi Zuzanna Donath–Kasiura i kontynuuje: „Faktem natomiast jest, że dzisiaj (17.02.) otrzymałam opinię prawną, która mówi, że jak zrezygnuję z funkcji sekretarza TSKN, to nadal mogę być członkiem zarządu TSKN. W opinii prawników jeśli tak się stanie, mogę pełnić funkcję wicemarszałka. Jutro w tej sprawie spotykamy się z radnymi z koalicji, ale jeszcze raz podkreślam mam w sobie dużo pokory, jestem bardzo ostrożna, ale dobrej myśli”.\nNależy dodać, że Zuzanna Donath-Kasiura osobiście zadeklarowała, że z funkcji sekretarza TSKN zrezygnuje, ale nie zrezygnuje z bycia członkiem zarządu TSKN. Tak samo, jak członkiem zarządu TSKN był wicemarszałek dr Roman Kolek. A już 23. lutego odbędzie się sesja sejmiku, na której dokonany ma być wybór wicemarszałka. Zgodnie podpisanym porozumieniem koalicyjnym mniejszość niemiecka ma prawo desygnować osobę na to stanowisko. Zuzanna Donath-Kasiura otrzymała rekomendację zarówno zarządu TSKN, jak i radnych klubów koalicji, dlatego wydaje się, że czystą formalnością powinno być zatwierdzenie tej kandydatury na stanowisku wicemarszałka województwa opolskiego, ale… Jak wiemy różne rzeczy, które miały być czystą formalnością, nie zawsze nią były, a zatem pozostańmy ostrożni. Sesja sejmiku, która odbędzie się 23 lutego, będzie prowadzona w systemie online, czyli tak samo, jak w przypadku odwołania marszałka dr Romana Kolka, a głosowanie będzie tajne.


PILNE! Praca: Technik procesu, Łódź - Sierpień 2020 - 1810 ofert pracy - JOOBLE.pl\nTechnik procesu w Łodzi 0\nPraca Technik procesu Łódź\n...wyzwań. Obecnie do naszej fabryki w Łodzi przy ul. Kurczaki 130/Zakładowa 99 poszukujemy kandydatów na stanowisko: Specjalista Procesu Do Twoich obowiązków należeć będzie: Optymalizacja procesu produkcyjnego w celu poprawy jego wydajności; Monitoring...\n...zarządzaniu zespołem na magazynie min. 1 rok, - jeżeli go nie masz, sprawdź naszą ofertę na zastępcę lidera zmiany! Znajomość procesów logistycznych, Gotowości do pracy w systemie III zmianowym, Znajomość MS Office, Dobrej organizacji pracy własnej oraz...\n...konsultingu, nowoczesnych technologii i outsourcingu. Współpracuje z największymi i najbardziej rozpoznawalnymi firmami, wspierające je w procesie transformacji biznesowej, poprzez pięć filarów swojej działalności: Strategy, Consulting, Digital, Technology oraz Operations....\n...danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, w celu niezbędnym do realizacji procesu postępowania rekrutacyjnego przez Accenture. Jednocześnie oświadczam, że przekazuje moje dane osobowe całkowicie dobrowolnie. Oświadczam...\n...Klient - lider wśród producentów opakowań poszukuje nowych osób do swojego zespołu! Praca polega na obsłudze maszyn i nadzorowaniu procesu produkcji. Pomoc przy przygotowaniu produkcji, Odbieranie produktu z maszyny i układanie na paletach....\n...Polsce. Oferujemy pracę dorywczą, tymczasową i stałą. Prowadzimy procesy rekrutacyjne na stanowiska wszystkich szczebli, również w... ...laboratoryjnych wykształcenie kierunkowe min. średnie(np. liceum lub technikum chemiczne, spożywcze, medyczne) komunikatywna znajomość...\n...kandydatów na stanowisko Inżyniera jakości. Miejsce pracy: Wrocław (Biskupice Podgórne) Zakres obowiązków: - Kontrola jakości procesów produkcyjnych i wyrobu gotowego - Wprowadzanie i utrzymanie systemów zarządzania jakością - Przeprowadzanie analiz SPC i MSA...\n...obsługiwanych branż: Branża przemysłowa Branża procesowa Branża medyczna Automatyka maszyn Inżynier Produktu i Procesu Miejsce pracy: Łódź Osoba zatrudniona na tym stanowisku będzie odpowiedzialna za planowanie i wdrażanie nowych produktów do...\nAzura Polska Sp. z o.o.\n...Technolog produkcji – inżynier procesu Osoba zatrudniona na tym stanowisku będzie odpowiedzialna za: Kontakt z klientem ostatecznym celem uzgadniania otrzymanych zmian konstrukcyjnych, przed i w trakcie ich wprowadzania, Wykonywanie technologicznych wycen ofertowych...\n...gospodarstwa domowego. Najwyższej klasy technika, spełnianie surowych wymagań... ...poszukujemy kandydatów na stanowisko: Technik Procesu Miejsce pracy: Konstantynów Łódzki... ...Zadania i obowiązki: nadzór nad procesem technologicznym optymalizacja procesów...\n...ciekawych i pełnych wyzwań projektach; dużą swobodę przy realizacji zadań. Do Twoich obowiązków będzie należało: prowadzenie procesów rekrutacyjnych w środowisku firm produkcyjnych i logistycznych, organizacja i prowadzenie spotkań informacyjnych dla kandydatów...\n...DevOps) Lokalizacja: Łódź Główne zadania praktykanta: Nauka, zadania administracyjne i programistyczne związane z automatyzacją procesów w ramach DevOps. Praca w ramach dedykowanego zespołu ekspertów DevOps zajmującego się automatyzacją procesów developerskich,...\n...Inżynier ds. Procesów Magazynowych Lokalizacja: Łódź Zakres obowiązków: Projektowanie i usprawnianie procesów logistycznych m.in. systemów i operacji magazynowych, procesów związanych z miejscem składowania jak i rozmieszczenia towarów, ścieżek kompletacji...\n...Klienta metodą Direct Search i Headhunting; Bieżacy kontakt z Klientami dotyczacy postępu prac rekrutacyjnych; Nadzorowanie procesu rekrutacji do momentu zatrudnienia Kandydata; Budowanie długofalowych relacji z Klientami oraz Kandydatami; Udział w projektowaniu...\nKoordynator procesu administracyjno-produkcyjnego\nCTE POLAND SPÓLKA Z O .O.\nZakres obowiązków: Prowadzenie bieżącej dokumentacji, częściowe rozliczanie produkcji, kontrola ruchu magazynowego, produkcja foremek aluminiowych Wykształcenie: średnie ogólnokształcące Inne wymagania: Mile widziane doświadczenie oraz umiejętność obsługi programu...\n...dotyczących transakcji - zapewnianie utrzymania, udokumentowania i wykonania bieżących procedur, dostosowywanie działań do standardowych procesów - udział lub prowadzenie wdrażania projektów podnoszenia jakości i doskonalenia - przeprowadzanie codziennej obsługi transakcji...\n...stanowisku będziesz odpowiedzialny za całościowe zarządzanie obszarem produkcji – planowanie, organizowanie oraz monitorowanie wszystkich procesów zachodzący w firmie od strony kierowniczej. Zespół pracowników, za który będziesz odpowiedzialny wynosi 90 osób na ten moment,...\n...poprawy wydajności i trwałości swoich produktów. Aktualnie poszukujemy osób, które dołączą do naszego zespołu na stanowisko: Inżynier Procesu / Produktu Miejsce pracy: Stryków Osoba na tym stanowisku będzie odpowiedzialna za: Zarządzanie wiedzą na temat...\nMenedżer procesów z językiem niemieckim\n...Internet of Things) przy użyciu sieci dalekiego zasięgu Long Range (LoRA). Do naszej centrali w Łodzi poszukujemy: Menedżer procesów z językiem niemieckim Miejsce pracy: Łódź Opis stanowiska : tworzenie i wprowadzanie nowych procesów cyfrowych oraz optymalizacja...\nustawiacz procesu wtrysku Łódź\nkoordynator procesu Łódź\ntechnik inżynier serwisu Łódź\noperator procesu Łódź\nanalityk procesów biznesowych Łódź\nfirma bud Łódź\njakość iso Łódź\nkoordynator ds. technicznych Łódź\nexpansion manager Łódź\npracownik marketingu Łódź\ntechnik procesu, Łódź


Stella Pack wprowadza nowe opakowania na mrożonki - Biznes/technologie\nStella Pack wprowadza nowe opakowania na mrożonki\nData: 15-01-2009, 17:19\nW ofercie marki Stella Pack, producenta worków na śmieci i wyrobów z mikrofibry, pojawiły się dwa nowe produkty: Torebki na mrożonki z suwakiem oraz Torebki śniadaniowe z suwakiem.\nŚciereczki od Stelli mają zastąpić ręczniki papierowe\nKrzysztof Moska zainwestował w producenta opakowań firmę Stella Pack\nTorebki śniadaniowe wykonane są z polietylenu. Jak zapewniają przedstawiciele producenta, nie dadzą się łatwo uszkodzić czy przerwać jak tradycyjne woreczki. Torebki mogą być używane wielokrotnie oraz myte w zmywarce do naczyń. Szczelne zamknięcie pomaga zachować świeżość, witaminy i mikroelementy żywności, a także jej smak i zapach. W opakowaniu znajduje się 16 torebek o pojemności 1,5 litra oraz wymiarach 20 x 20 cm każda.\nStella Pack wprowadza także większe torby z suwakiem na mrożonki. W opakowaniu znajduje się 10 torebek o pojemności 3 litrów i wymiarach 27,5 x 30 cm. Cena opakowania to również 5,5 zł. - Zamrażanie żywności opóźnia psucie się produktów spożywczych zmniejszając aktywność enzymów oraz zapobiegając namnażaniu się mikroorganizmów. Zamrożenie w torebce Stella pack pozwala przechowywać żywność w domowej zamrażarce od 3 do 12 miesięcy bez pogorszenia ich jakości. Im niższa temperatura tym dłuższa trwałość produktu - zapewniają przedstawiciele Stella Pack.\nStella Pack RSS ALERT


Zapraszamy do przedłużenia Affiliate Marketing dla Woo Gospodarczej. To rozszerzenie będzie wyposażyć swoją stronę Woo Commerce narzędzia marketingowe, dzięki czemu inne strony, aby zapoznać klientów do Twojej witryny za prowizję polecającego .\nRozszerzenie to pozwala każdemu się zarejestrować i zostać partnerem swojej stronie . Jesteś oddziałów będzie promować swoją stronę lub produkty na swojej stronie internetowej ( s ) z linkami, które klienci wskazują na witrynę do zakupu. Pokonwersji jest, cut skierowanie jest wypłacana partner.\nJest on obowiązkowy dla oddziałów mieć konto PayPal do odbierania prowizji . Wymaga WooCommerce 1.4.3 i wyższe .\naffiliate marketing, prowizji, ecommerce, skierowanie, woo commerce rozszerzenie


Forum KGB - Książkowe forum dyskusyjne :: [Fsy] Pilipiuk Andrzej "Zaginiona"\nForum KGB » Recenzje i biogramy pisarzy » Recenzje Książek » P » [Fsy] Pilipiuk Andrzej "Zaginiona" Poprzedni temat :: Następny temat\n[Fsy] Pilipiuk Andrzej "Zaginiona"\nWysłany: 2015-01-07, 18:57 [Fsy] Pilipiuk Andrzej "Zaginiona"\nKiedy czytałem pierwszy tom cyklu o kuzynkach Kruszewskich byłem zachwycony tą lekką i niezobowiązującą lekturą, tom drugi był całkiem przyjemny, zwłaszcza spodobali mi się łowcy wampirów, tom trzeci zaś był już mocno średni. Oczekiwałem jednak, że będzie to trylogia, która skończy się wielkim BUM i basta, i nawet byłbym w stanie dać summa summarium mocną trójkę albo nawet czwórkę na zachętę za całość, zwłaszcza za pierwsze dwa tomy. No i klops, bo nie dalej jak wczoraj skończyłem czytać "Zaginioną", czyli tom czwarty cyklu. Cóż, mało, że nie wystąpiła w nim Monika, która rozjaśniała fabułę i dawała duży plus za wampirkę, o której przygodach chciało się czytać nawet tym (jak ja), którzy nie lubią wampirów, to jeszcze książka nie jest w zasadzie jednolitą całością tylko składa się z tak jakby minipowieści, która wyszła pewnie autorowi nieco za krótka, więc wcisnął jeszcze na dodatek niedługie opowiadanie. Słabizna, poruta, żałość... przykro mi, że przeczytałem tę książkę, mogłem stracony czas poświęcić na coś o wiele interesującego, np. czytanie książki telefonicznej z 1987 roku albo instrukcji obsługi magnetowidu firmy Sanyo.\nOcena książki 2/6, ocena cyklu 2,5/6.\nWysłany: 2015-01-22, 19:16\nNie miałam pojęcia, że Pilpiuk napisał czwartą część. Twoja opinia nie jest zachęcająca, ale kiedy czytałam całość kilka lat temu podobało mi się.\nChyba muszę nadrobić dużo zaległości...\nWysłany: 2015-01-22, 22:30\nPewnie, zawsze warto spróbować, jakby co daj tu znać, jak Ci poszło\nWysłany: 2015-02-04, 22:18\nPodobne mam odczucia jak Nieznany co do 3 pierwszych części, wiec ostrzeżony po 4 nie sięgnę, dzięki.\nWysłany: 2015-02-05, 13:22\nZawsze do Twoich usług, algree\nForum KGB » Recenzje i biogramy pisarzy » Recenzje Książek » P » [Fsy] Pilipiuk Andrzej "Zaginiona"


Upodobanie w poezji znajdują natomiast, jak wiadomo, mniej więcej dwie osoby na tysiąc – nie licząc samych poetów. Lubi ją nawet nie większość wszystkich, ale mniejszość, jak pisze poetka. Lecz poetów do tej mniejszości wlicza.\nTymczasem Marianne Moore (1887-1972), poetka amerykańska, krytyczka literacka, modernistka, w latach dwudziestych XX wieku redaktorka prestiżowego pisma literacko-kulturalnego „The Dial”, była skłonna oświadczyć, że solidaryzuje się z tymi, którzy w poezji nie gustują. „Ja także jej nie lubię”, wyznawała otwarcie w słynnym utworze zatytułowanym Poetry; są rzeczy ważniejsze od tej niedorzeczności. Ale nawet gdy się poezję doskonale lekceważy, pisze dalej Moore, trzeba jednak przyznać, że pozostawia ona miejsce na to, co autentyczne, prawdziwe, na to, co dobrze przylega do rzeczywistości – tak bowiem można by przełożyć oryginalne ‘the genuine’:\nAle ‘the genuine’, czyli to, co mogłaby pomieścić poezja, nie zostaje przez Moore zdefiniowane. Zamiast definicji w jej wierszu zaraz po prowokacyjnej – w ustach poetki – kontestacji znajdujemy długi rejestr najrozmaitszych zjawisk: „Ręce, które potrafią chwytać, źrenice / które potrafią się rozszerzać, włosy, które mogą się zjeżyć / jeśli muszą […], nieporuszonego krytyka, na którym skóra drży jak na koniu, który poczuł pchłę”. Wszystkie należałoby zapewne wliczyć do katalogu „rzeczy ważniejszych od tej niedorzeczności”, poezji, która wszakże, jeśli wierzyć w jej referencjalność – a Moore wierzy – mogłaby je pomieścić. „Trzeba jednak poczynić jedno / rozróżnienie”, zaznacza poetka: „jeśli na piedestał zawloką je półpoeci, rezultat nie będzie poezją”. Poezja zaistnieje dopiero wówczas, gdy poeci staną się „skrajnymi realistami wyobraźni” (‘literalists of the imagination’) i będą potrafili przedstawić „wyobrażone ogrody zamieszkane przez prawdziwe ropuchy”.\n[…] Do tego zaś czasu, jeśli, z jednej strony, żądasz,\nsurowego materiału poezji\nw całej jego surowości, który\njest przy tym, z drugiej strony,\nautentyczny, interesujesz się poezją.\nJak się okazuje, cały ten wywód to ze strony Moore eksperyment, obliczony na nawiązanie nici porozumienia: uważasz poezję za rzecz niepoważną, czytelniku? Rozumiem. Masz wobec niej poważniejsze wymagania? I to także rozumiem doskonale. Ale to znaczy, że jednak się nią interesujesz – czy nie tak? A więc i tu jesteśmy zgodni. Prowokujące oświadczenie „Ja także jej nie lubię” to przecież klasyczna retoryczna technika captatio benevolentiae, zastosowana po to, aby pozyskanemu do współmyślenia czytelnikowi przedstawić swoje zapatrywania na poezję – by dać mu krótki wykład z poetyki normatywnej, dla większej sugestywności powstający rzekomo ad hoc, na jego oczach, bez utraty kontaktu. Poetry Marianne Moore to zatem przykład arspoetyki momentalnej, co nie znaczy jednak, że zakładany horyzont czasowy jej oddziaływania miałby się ograniczyć do momentu.\nPoezja według Moore winna stwarzać światy wyobrażone, i to tak, by efekt wydawał się omalże prawdziwszy od rzeczywistości. Miałaby – bo wciąż jeszcze tego nie czyni – to poetyckie zadanie do wykonania (a po części także wyjaśnienie, dlaczego Complete Poems tak wiele wymagającej poetki stanowią tom stosunkowo skromny objętościowo).\nDo uważnego przeczytania swego wykładu z arspoetyki Moore kaptuje dobrą wolę czytelnika w sposób wyrafinowany: wykonuje porozumiewawczy gest wobec tych, którzy nie lubią poezji, ale do obozu poezją gardzących jednak się nie przyłącza. Kontestuje, lecz nie lekceważy. Nawet jeśli poezja współczesna to ‘fiddle’, a więc niedorzeczność, nonsens, błahostka – to jej potencjał jest wielki, czytamy między wersami.\nTa strategia kontestacji bez wzgardy zyskuje różne realizacje w polskich tłumaczeniach Poetry.\nJarosław Marek Rymkiewicz w swoim przekładzie nazwał poezję „tym całym rzępoleniem”, skojarzywszy najwyraźniej ‘fiddle’ z grą na skrzypcach – w tym kontekście słowo to oznacza jednak „głupstwa” (‘fiddlesticks’), a „rzępolenie” to gra nieumiejętna, względnie „smęcenie”:\nTym samym tropem poszedł Jan Prokop:\nJulia Hartwig zdecydowała się na „igraszki” (wciąż skojarzenie z grą), a pogardę osłabiła do lekceważenia, dodając jeszcze „nawet”:\njednak czytając ją, nawet z największym lekceważeniem, odkrywamy w niej,\nStanisław Barańczak wybrał „bzdurzenie” (i niechęć zamiast „nielubienia”):\nLudmiła Marjańska, redaktorka i współtłumaczka jedynego zbioru polskich przekładów Moore (Wiersze wybrane, 1980), tego utworu nie przełożyła w ogóle. Użyła go jednak w przedmowie, by zilustrować dążenie Marianne Moore do zwięzłości: amerykańska poetka „ciągle poprawiała swoje wiersze, wyrzucała z nich całe akapity. Najlepszym tego przykładem jest słynny wiersz Poezja, z którego pierwotnej wersji autorka pozostawiła tylko… trzy linijki:\njak niezwykła jest i prawdziwa.\nTrzy zacytowane jako pierwsze w kolejności polskie przekłady zakładają pewną wspólnotę tego, kto pisze, i tego, kto czyta, sygnalizując ją liczbą mnogą. W wersjach Rymkiewicza i Hartwig formuła ta wygląda tak: czytając poezję, z doskonałą wzgardą / z największym lekceważeniem, odkrywamy… U Prokopa brzmi ona: gdy z doskonałą pogardą czytamy poezję, można w niej odkryć… Piszące, czy, ściślej: tłumaczące „ja” przyznaje się więc nie tylko do antypatii (tak jak w oryginale: ‘I, too, dislike it’), lecz także do dzielonej z czytelnikiem pogardy dla poezji.\nTymczasem oryginał jest tutaj bardziej bezosobowy: ‘Reading it, however, with a perfect contempt for it, one discovers…’. Pełna pogardy jednomyślność piszącej i czytelnika wcale nie jest taka oczywista – konstrukcję z zaimkiem ‘one’ można też przełożyć następująco: „jednak czytając ją [poezję], z doskonałym lekceważeniem, odkrywa się…”, czy nawet: „można odkryć…”. To raczej hipoteza, bardziej próba przyjęcia cudzego punktu widzenia, niż zdanie sprawy z własnych odczuć lekturowych, tożsamych z wrażeniami tych, którzy dla poezji żywią doskonałą wzgardę.\nTen niuans zachowuje wersja Barańczaka, która brzmi: „A jednak czytając, z kompletną wobec niej [poezji] pogardą, odkrywa / się w niej miejsce, gdzie może zaistnieć prawdziwa / rzecz”. Obie dodane przerzutnie: „odkrywa / się” i „prawdziwa / rzecz” można przy tym uznać za znak firmowy tłumacza – podobnie jak nieobecny w oryginalne rym „odkrywa – prawdziwa” w przekładzie Marjańskiej. Marjańska, choć na początku swojego tłumaczenia deklaruje mocno: „nie znoszę jej”, dalej pisze już z dystansem: „gdy człowiek ją czyta pełen pogardy, odkrywa…”. A więc nawet nie każdy człowiek, lecz tylko „człowiek pełen pogardy”, co dodatkowo zawęża grono podobnych czytelników – ten brak przecinka zmienia znaczenie na tyle, że sprawia wrażenie nieprzypadkowego opuszczenia. Co więcej, w tym tłumaczeniu poezja „niezwykła jest i prawdziwa” – już jest, a nie ma szanse dopiero się stać, jak chciała Moore. Przekład Marjańskiej jest jeszcze bardziej afirmatywny niż wersja Julii Hartwig, wedle której w poezji „odkrywamy […], mimo wszystko, miejsca prawdziwe”. Polskie tłumaczki wierzą więc w poezję głębiej niż sama autorka Poetry.\nEksperyment Moore ma jeden słaby punkt: czy ten, kto nie tylko poezji nie lubi, lecz myśli o niej z kompletną pogardą, zada sobie trud sięgnięcia po tom wierszy, żeby przeczytać ten momentalny manifest?\nSzkic z pogranicza historii literatury i krytyki przekładu koncentruje się na Poetry – programowym wierszu wybitnej amerykańskiej modernistki Marianne Moore. Zasygnalizowane w nim zostają najważniejsze interpretacyjne zagadki utworu, w tym podjęta przez autorkę próba zobrazowania „niewyrażalnej” z natury rzeczy istoty poezji i fenomenu jej działania. Tajemnica poezji i wiersza Moore zostaje zilustrowana krytyczną analizą przekładów Poetry autorstwa polskich tłumaczy: Jarosława Marka Rymkiewicza, Jana Prokopa, Julii Hartwig, Stanisława Barańczaka i Ludmiły Marjańskiej, które są wraz z oryginałem przytoczone w aneksie.\nM. Moore, Poetry, [w:] tejże, Complete Poems, London 1967, s. 266-267. Przekłady, przy których nie podano nazwiska tłumacza, są mojego autorstwa – E.R.\nTejże, Poezja, przeł. J.M. Rymkiewicz, „Tygodnik Powszechny” 1958, nr 48, s. 5.\nTejże, Poezja, przeł. J. Prokop, „Tygodnik Powszechny” 1961, nr 22, s. 5.\nTejże, Poezja, przeł. J. Hartwig, [w:] M. Moore, Wiersze wybrane, wyboru dokonała i wstępem poprzedziła\nL. Marjańska, przeł. J. Hartwig i L. Marjańska, Warszawa 1980, s. 99.\nTejże, Poezja, przeł. S. Barańczak, [w:] Od Chaucera do Larkina. 400 nieśmiertelnych wierszy 125 poetów anglojęzycznych z 8 stuleci. Antologia w wyborze, przekładzie i opracowaniu Stanisława Barańczaka, Kraków 1993, s. 457.\nL. Marjańska, Słowo wstępne, [w:] M. Moore, Wiersze wybrane, dz. cyt., s. 14. Z wersji Poetry zamieszczonej w The Complete Poems oprócz kilkunastu wersów wypadła także wzmianka o niedorzeczności poezji. „I, too, dislike it. / Reading it, however, with a perfect contempt for it, one discovers in / it, after all, a place for the genuine.”, brzmiała całość przerobionego przez Moore wiersza. „Omissions are not accidents”, „Opuszczenia nie są przypadkowe”, napisała autorka w miejscu zwykle zarezerwowanym dla motta całego tomu; poprzednią wersję Poetry przytoczyła jednak w przypisach. Zob. M. Moore, The Complete Poems, dz. cyt., s. 36 i 266-267.\nTagged Ewa Rajewska, zima 2016\nPrevious Post: O bezsensowności obserwacji\nNext Post: On the Pointlessness of Observation


Reply To: Regulamin rozliczenia kosztów dostawy ciepła – brak współczynników wyrównawczych.\n3 listopada 2014 at 11:38 #4773\nW rozliczeniach ciepła w naszym TBS nie stosuje się współczynników wyrównawczych.\nWydaje mi się to bardzo krzywdzące, moje mieszkanie (60 m2) jest na ostatnim piętrze samotne w sąsiedztwie mam 2 nieogrzewane strychy, zimą przemarzają (widać szron) 2 rogi pokoju. Temperatura zimą to ok 18-19 stopni przy kaloryferach. Ostatnio zrezygnowałem z ogrzewania kuchni bo za drogo. (Zużycie ok 10Gj na pół roku, koszt ogrzania 1 m2 na miesiąc w ostatnich 3 rozliczeniach od 3,45 do 3,63zł).\nW Prawie Energetycznym Art 45a 9 jest zapisane:\n“Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowaego dokonuje wyboru metody rozliczania całkowitych kosztów zakupu ciepła na poszczególne lokale mieszkalne i użytkowe w tym budynku, tak aby wybrana metoda, uwzględniając współczynniki wyrównawcze zużycia ciepła na ogrzewanie, wynikające z położenia lokalu w bryle budynku przy jednoczesnym zachowaniu prawidłowych warunków eksploatacji budynku określonych w obrębnych przepisach, stymulowała energooszczędność…”\nCzy stosowanie współczynników wyrównawczych w rozliczaniu czy zależy od TBS.


"Zdradzieckie mordy". Kaczyński nie odwołał się od decyzji komisji - WP Wiadomości\n"Zdradzieckie mordy". Kaczyński nie odwołał się od decyzji komisji\nWiele wskazuje na to, że prezes Prawa i Sprawiedliwości został ukarany upomnieniem. Nie odwołał się od decyzji sejmowej komisji, która zajmowała się wypowiedzią Jarosława Kaczyńskiego o "mordach zdradzieckich" i "kanaliach"\nNa stronie internetowej Sejmu zamieszczono zapis przebiegu posiedzenia komisji. Wynika z niego, że Kaczyński został ukarany upomnieniem. Warto przypomnieć, że ta informacja nie była podawana publicznie. Powodem miał być czas przysługujący prezesowi PiS na odwołanie.\n28 lutego sejmowa komisja etyki podjęła decyzję ws. wypowiedzi Jarosława Kaczyńskiego. Chodzi o słowa z dnia 18 lipca 2017 r., które padły podczas rozpatrywania projektu ustawy o Sądzie Najwyższym. - Wiem, że boicie się prawdy, ale nie wycierajcie swoich mord zdradzieckich nazwiskiem mojego śp. brata, niszczyliście go, zamordowaliście go, jesteście kanaliami! - krzyczał prezes PiS. Była to reakcja na słowa Borysa Budki (PO), który z sejmowej mównicy przywołał postać jego brata, Lecha Kaczyńskiego.\nSejmowa komisja etyki ws. prezesa PiS może ujawnić swoją decyzję dopiero po jej uprawomocnieniu czyli po dwóch tygodniach. Taki sam czas przysługiwał Jarosławowi Kaczyńskiemu na odwołanie się od tej decyzji. Jak wynika z informacji PAP ze źródeł zbliżonych do kierownictwa partii, prezes PiS nie skorzystał z tego prawa.