Harris Eric, Klebold Dylan | zbrodnia.com\nWtorkowy poranek 20 kwietnia 1999 roku zaczął się zupełnie tak samo jak każdy inny w niewielkim mieście Littleton w stanie Colorado. Nikt nie zdawał sobie sprawy, że coś złego działo się z pozornie spokojnymi młodymi ludźmi: Ericiem Harrisem (18) i Dylanem Kleboldem (17). O 11:35 tego pamiętnego wtorku, w 110. rocznicę urodzin Adolfa Hitlera, ci dwaj chłopcy zaczęli swój zakończony samobójstwem przemarsz przez korytarze szkoły średniej Columbine. Na koncie mieli 13 zabitych osób, 25 rannych oraz wstrząśnięte miasto.\nEric i Dylan przyjechali do szkoły i weszli tylnymi drzwiami szkolnego bufetu. Mieli na sobie długie czarne płaszcze, które były znakiem firmowym małej grupy uczniów: „Mafii długich płaszczy” (Trenchcoat Mafia), której to obaj poniekąd byli członkami. Dopóki nie wyciągnęli spod płaszczy półautomatycznych broni, nikt nie przypuszczał, że coś jest nie tak.\nNauczyciel i trener Dave Sanders został postrzelony dwa razy gdy usiłował zgromadzić jak najwięcej uczniów za barem samoobsługowym, gdzie byliby bezpieczniejsi. Jego zimna krew i odwaga uratowały życie wielu uczniom – to poświęcenie przypłacił własnym życiem. Obficie krwawił z ran postrzałowych w klatce piersiowej i ramion. Uczniowie próbowali je zatamować jednak Dave umarł wkrótce po tym jak przybyła ekipa ratunkowa.\nGdy Harris i Klebold maszerowali przez budynek, kierując się w stronę biblioteki, uczniowie i nauczyciele uciekali ile tylko mieli sił. Niektórzy chowali się w łazienkach, niektórzy w przechowalniach, inni z braku lepszej ochrony wczołgiwali się pod stoły. Na zewnątrz budynku policja i oddziały SWAT, które właśnie zaczęły przybywać, słyszeli odgłosy wystrzałów i eksplozji. Uczniowie uciekali drzwiami i oknami płacząc i krzycząc, niektórzy krwawili. Uciekali jak najdalej od budynku. Rannym udzielano pomocy a policjanci z oddziałów SWAT próbowali powoli wejść do budynku nie zdając sobie sprawy co ich czeka w środku.\nBomby domowej roboty i materiały wybuchowe były podłożone dokoła budynku. Priorytetem było ewakuować szkołę zanim ładunki mogły zostać zdetonowane. Kiedy policja oczyściła parter szukając bomb, ofiary oraz odpowiedzialni za ten pogrom Harris i Klebold kontynuowali swoją misję na drugim piętrze polując na uczniów, którzy chowali się w klasach. Kilku szczęśliwców, którym udało się przeżyć opowiadało później, że Klebold i Harris uśmiechali się i śmiali w najlepsze podczas zabijania swoich kolegów. Ostatnie strzały dały się słyszeć o 12:30 kiedy Harris i Klebold odebrali sobie życie…\nDrużyny SWAT ciągle nie wiedziały ilu było zamachowców i czy byli martwi, czy też może po cichu czają się gdzieś czekając aby ich zaskoczyć. Kiedy zlokalizowano wszystkie bomby trzeba było je rozbroić. Uczniowie, ranni i przerażeni, musieli zostać ewakuowani z budynku aby zapewnić im bezpieczeństwo. Każdy był obszukiwany. Nie było jeszcze 16:00 kiedy policja potwierdziła, że budynek jest „czysty”. Wszyscy, którzy przeżyli zostali ewakuowani. Ciała dwóch morderców zostały znalezione z bronią w rękach oraz materiałami wybuchowymi ukrytymi pod płaszczami. Policja mogła ogłosić liczbę zabitych, włączając morderców, około piętnastej.\nWszystkie szpitale z sześciu dystryktów zostały zaalarmowane jak tylko wiadomość o strzelaninie została podana przez szkolną ochronę o 11:35. Od razu przełączyli się na procedury nagłego wypadku. W południe kiedy zaczęły docierać pierwsze ofiary, byli już gotowi. Dwudziestu pięciu osobom udzielono pomocy, 23 miały rany postrzałowe. Trzy były w krytycznym stanie.\nPrzerażeni rodzice tłoczyli się dokoła szkoły, patrząc bezradnie jak uczniowie wybiegają z budynku, wypatrując swoich synów i córek. W całym tym chaosie ktoś zaczął robić listę pozostałych przy życiu. Rodzice czytali listę w poszukiwaniu imion swoich dzieci. Wielu musiało długo czekać zanim nazwisko ich dziecka pojawiło się na liście i poczuli ulgę. Dla wielu jednak ta ulga nigdy nie nadeszła.\nKiedy słońce zachodziło tego dnia, zachodziło już nad innym Littleton. Wszyscy w mieście byli dotknięci i przerażeni tragedią wtorku, 20 kwietnia 1999. Nie byli już niewinni. Już nigdy nie mogli żyć w spokoju i przekonaniu, że takie rzeczy nigdy się u nich nie wydarzą. Zdarzyły się. Następne kilka miesięcy przyniosło bolesny smutek, wzajemne obwinianie się i zrzucanie winy, co jest naturalne po tak brutalnych i tragicznych wydarzeniach.\nMiasteczko w żałobie\nPrzez kilka następnych dni, podczas gdy obywatele Littleton wznosili pomniki i świadczyli ostatnie posługi dla zmarłych, policja i oddziały SWAT ogrodzili szkołę, która była teraz miejscem zbrodni. Ciała zmarłych leżały tam gdzie zostały znalezione aż do zmroku w środę, 21 kwietnia. Rodziny dzieci, których ciała nie zostały jeszcze opisane czekały niedaleko na ostateczną identyfikacją ofiar. Bojąc się najgorszego mieli jednak ciągle nadzieję, że jest jakieś inne wytłumaczenie czemu ich dzieci jeszcze się nie odnalazły – nadzieję, która umierała wraz z wyczytaniem nazwiska ich dziecka z listy zmarłych.\nSzkoły w całym dystrykcie były w środę zamknięte, aby wszyscy mogli się po tym horrorze otrząsnąć. Columbine miała zostać zamknięta do końca roku szkolnego. Wielu uczniów nie chciałoby nigdy wracać do tego budynku. Żałobnicy z całego dystryktu spotkali się w parku Cleveland, niedaleko od szkoły, próbując wzajemnie się pocieszać. Kwiaty, świece i plakaty zostały poukładane w prowizoryczne pomniki, tak dla żyjących jak i zamordowanych.\nWayne i Kathy Harris oraz Sue i Tom Klebold, rodzice dwóch nastoletnich morderców, siedzieli oszołomieni w swoich domach podczas gdy policja przeszukiwała je w poszukiwaniu bomb, broni i innych materiałów, które mogły być pomocne w śledztwie. Smutni z powodu śmierci swoich dzieci, nosili także część odpowiedzialności za śmierć uczniów, których ich synowie zamordowali. Byli zrezygnowani z powodu nieufności w stosunku do nich. Jak ich synowie mogli zachować się w sposób jaki relacjonują świadkowie i przedstawia policja? – tego nie mogli pojąć.\nMusiało upłynąć wiele miesięcy intensywnego śledztwa, w sprawie jak ją określano: najbardziej złożonej, zanim ktokolwiek zbliżył się do jakichkolwiek odpowiedzi. Odpowiedzi, które zostały znalezione prowadziły do wielu jeszcze pytań, z których wiele może nigdy nie zostać zgłębionych.\nW miarę jak postępowało policyjne śledztwo, kontekst zabójstw nieco się rozjaśniał. Początkowo wydawało się, że Eric Harris i Dylan Klebold byli tylko dwoma typowymi nastolatkami – inteligentni, dobrze wychowani, z ‚dobrych domów’. Jednak niewiele czasu potrzeba było aby zobaczyć inny, kontrastujący z tą sielanką obrazek. Obrazek dwóch młodych ludzi rozzłoszczonych na świat, który ich oszukał, którzy szukali przez jakiś czas sposobu aby dokonać zemsty.\nEric Harris urodził się 9 kwietnia 1981 w Wichita w stanie Kansas. Jego rodzice Wayne i Kathy Harris oboje pochodzili z Colorado, ale kariera Wayne’a jako pilota transportu sił powietrznych powodowała, że rodzina często się przeprowadzała. Mieszkali w Ohio, Michigan i Nowym Jorku. Kiedy Wayne Harris przeszedł na emeryturę, razem z Kathy wybrali Littleton aby się osiedlić. To było w 1996 roku. Wayne pracował we Flight Safety Services Corporation w Englewood. Kathy pracowała w przedsiębiorstwie cateringowym również w Englewood. Przyjaciele, sąsiedzi i znajomi Harris’ów we wszystkich przejawach życia opisywali Kathy i Wayne’a jako dobrych ludzi, będących wsparciem dla swoich obu synów. Będąc dzieckiem Eric Harris grał w Małej Lidze i był skautem. Eric i Dylan zostali przyjaciółmi zaraz po przeprowadzce Harrisów do Littleton. Połączyli swoje komputery i spędzali wiele godzin na graniu w różne gry komputerowe (m.in. Doom).\nEric miał nadzieję dostać się do oddziałów Marines, ale kilka dni przed masakrą został poinformowany, że jego podanie zostało odrzucone. Powód – zażywanie antydepresyjnego leku Luvox. Luvox to często przepisywany lek, który nie powoduje żadnych psychicznych ani psychologicznych efektów ubocznych dopóki nie jest zażywany z innymi lekami lub w połączeniu z alkoholem. Po śmierci nie znaleziono w ciele Harris’a żadnych śladów leków ani alkoholu.\nDylan Klebold podobnie jak Eric Harris pochodził z ustatkowanej rodziny klasy średniej, którą przyjaciele oceniali wysoko. Dylan urodził się 9 września 1981 roku w Lakewood, Colorado. Mieszkał w Littleton wiele lat razem z rodzicami: Sue i Tom’em Klebold, oraz starszym bratem Byron’em.\nTom Klebold, były geofizyk, zarządzał hipoteką podczas gdy Sue pracowała w State Consortium of Community Colleges zajmując się uczniami niepełnosprawnymi. Bliscy przyjaciele czuli, że Dylan zaczął się zmieniać odkąd zaprzyjaźnił się z Eric’iem Harris’em w roku 1996.\nW przeszłości pojawił się jeden przejaw kryminalnych zachowań. W marcu zeszłego roku, chłopcy zostali aresztowani na podstawie oskarżeń wykroczenia drogowego, włamania do samochodu i kradzieży kilku przedmiotów. Klebold i Harris zrobili na oficerach, którzy tą sprawę mieli prowadzić, tak dobre wrażenie, że obiecano im wyczyszczenie kartoteki w zamian za obietnicę trzymania się z daleka od kłopotów i udział w specjalnym programie. Harris miał uczęszczać do grupy terapeutycznej kontrolowania gniewu. Raz jeszcze zrobił dobre wrażenie na władzach.\nJednak w miarę jak postępowało śledztwo zmieniał się ten sielankowy klimat wokół obu chłopców. Pojawiał się coraz większy kontrast między tym, kim naprawdę byli a tym, za kogo mieli ich przyjaciele i rodzice. Wkrótce odkryto, że Eric Harris miał stronę internetową, która całkowicie obnażała jego gniew do ludzi z Littleton, zwłaszcza do nauczycieli i uczniów szkoły średniej Columbine. Na tejże stronie Harris zaczął wypisywać jak wielką ochotą zemsty pała przeciwko każdemu, kto go denerwował i drażnił. „Boże, nie mogę się doczekać kiedy was zabiję” i „Pójdę po prostu na przedmieścia jakiegoś dużego miasta i wysadzę i zastrzelę wszystko co zdołam” – napisał to w marcu 1998. Również mniej więcej w tym czasie obaj – Harris i Klebold zaczęli eksperymentować z bombami, publikując efekty swoich testów na stronie.\nNiektórzy uczniowie opowiedzieli o tym jak Harris i Klebold chełpili się, że pewnego dnia wezmą odwet na „palantach” w szkole, którzy wg nich ośmieszali ich i traktowali jak wyrzutków. Nagranie wideo zrobione na zaliczenie szkolnego przedmiotu pokazuje jak idą przez korytarz szkolny i strzelają do wszystkich, którzy są dokoła. Byli rozczarowani kiedy nauczyciel nie pozwolił na pokazanie tego filmu reszcie szkoły z powodu jego brutalności. Harris był też znany z brutalnych treści swoich wypracowań.\nWielu nauczycieli opisywało ich jako przygnębionych, gniewnych zwolenników nazizmu. W mniemaniu niektórych z nich Harris i Klebold okazywali wiele niepokojących oznak brutalności. Ci właśnie nauczyciele zgłosili władzom szkoły swoje uwagi. Niestety, nie można było podjąć żadnego działania w stosunku do chłopców, ponieważ faktycznie nie zrobili niczego, co mogłoby takie działanie usprawiedliwić. Jednak jeden z chłopców został zawieszony w prawach ucznia za włamanie do szkolnego systemu komputerowego. Mimo rosnących obaw wielu nauczycieli, Kleboldowie i Harrisowie skarżyli się później, że nigdy nikt nie informował ich o problemach wychowawczych w stosunku do ich dzieci.\nBrak komunikacji między władzami szkoły, stanowymi opiekunami młodzieży oraz rodzicami umożliwił Ericowi Harrisowi i Dylanowi Kleboldowi tę grę pozorów wobec najbliższych, która miała ukryć planowane spełnienie wielu gniewnych, brutalnych i krwawych fantazji.\nDobrze przygotowane plany i współsprawcy\nPolicyjne śledztwo najtragiczniejszego przypadku szkolnej przemocy w historii Ameryki zaczęło się w środę, 21 kwietnia 1999. W szkole średniej Columbine ustalono ciała dwunastu uczniów. Wszyscy zmarli z powodu ran postrzałowych. W bibliotece ciała Harrisa i Klebolda zostały znalezione razem z przypiętymi do nich materiałami wybuchowymi. Cztery sztuki broni, których użyli leżały obok nich. Obaj zginęli z powodu zadanych sobie ran postrzałowych. Poinformowano również, że w ciągu kilku kolejnych dni znaleziono dokoła szkoły od 30 do 50 ładunków bombowych – w szkole, w samochodach, na parkingu oraz w domu Eric’a. Przeszukanie domów dwóch nastolatków-morderców dało dowody, które sugerowały, że Harris i Klebold mogli mieć współpracowników i spędzili ponad rok na zaplanowaniu i przygotowaniu tej strzelaniny. Strona internetowa i dziennik Harrisa potwierdziły ich przypuszczenia.\nPierwsza tajemnica jaką policja musiała rozwiązać to sposób w jaki Harris i Klebold weszli w posiadanie czterech broni użytych podczas strzelaniny. Dwie dubeltówki i karabin mogły zostać nabyte przez Harrisa, który mniej niż dwa tygodnie przed strzelaniną skończył osiemnaście lat, jednak półautomatyczny TEC-DC 9 nie mógł zgodnie z prawem trafić w ręce nikogo, kto nie ukończył 21 lat.\nWkrótce wyszło na jaw, że bliska przyjaciółka Dylana Klebolda kupiła dla niego broń w Denver w listopadzie lub grudniu 1998 roku. Młoda kobieta zidentyfikowana jako Robyn K. Anderson, osiemnastoletnia uczennica Columbine. Ona i Klebold byli bliskimi przyjaciółmi od jakiegoś czasu, i mimo, że nie było między nimi związku uczuciowego, to pomagała mu przed strzelaniną. Policyjne śledztwo ustaliło, że Adnerson nie znała wcześniej planów Harrisa i Klebolda dotyczących broni i nie mogła być brana pod uwagę jako podejrzany w tej sprawie.\nTEC-DC 9 okazał się trudniejszy do wyśledzenia. Producent sprzedał go w 1994 roku do firmy Navegar Inc. w Miami. Następnie został sprzedany do Baldwin w Illinois, potem do dealera w pobliżu Westminster, który z kolei sprzedał go legalnie komuś, kto miał powyżej 21 lat. W którymś momencie broń została sprzedana Larry’emu Russell’owi, dealerowi broni z Thornton, który sprzedał ją na pokazie broni „Tanner Gun Show”. Mimo, że Russel nie miał wykazu klientów, był pewien, że osoba miała powyżej 21 lat. Nie zidentyfikował Erica Harrisa, Dylana Klebolda ani Robyn Anderson jako kupujących.\nPrzez jakiś czas policja podejrzewała, że Chris Morris, członek „Mafii długich płaszczy” i pracownik pizzeri, w której pracowali również Harris i Klebold, mógł być pośrednikiem między sprzedającym broń a nimi. Ich podejrzenia zostały jednak szybko rozwiane kiedy osoba, która nie była do tej pory zidentyfikowana przez policję, zgłosiła się na posterunek i przyznała, że sprzedała broń Ericowi. Dwoje ludzi zostało oskarżonych o dostarczenie broni Harrisowi.\nMorris również był przesłuchiwany przez policję z uwagi na możliwość, że Harris i Klebold mogli mieć jednego lub więcej współpracowników. Na początku śledztwa policja miała około 10 ewentualnych podejrzanych. Troje zakłopotanych nastolatków noszących czarne buty i długie płaszcze zostało zatrzymanych po strzelanianie jednak później zostali oczyszczeni z jakichkolwiek zarzutów i podejrzeń. Inny nastolatek, który uciekł zanim rozpoczęła się strzelanina, był podejrzany o pomaganie Harrisowi i Kleboldowi noszenia wypełnionych bombami toreb do szkoły. Nastolatek noszący białą podkoszulkę był również widziany z Harrisem i Kleboldem na parkingu przed szkołą tuż przed rozpoczęciem „akcji”. Czarne bmw Klebolda było widziane 40 minut przed strzelaniną, kiedy przejeżdżało przed szkołą z czterema nastolatkami w środku. Policja uważa, że zamieszani w tą sprawę mogli być inni uczniowie, jednak faktycznie strzelała tylko dwójka Klebold, Harris.\nHarris wyjawiając plany na swojej stronie internetowej, używając pseudonimów pisał o jeszcze dwóch nastolatkach. Pierwszy pseudonim: „Vodka” został szybko zidentyfikowany jako Klebold, ale tożsamość drugiej osoby: „KiBBz” nie została ustalona. Na tej stronie, gniew Harrisa skierowany przeciwko uczniom i nauczycielom z Columbine był jasno wyrażany a pragnieniu zemsty dawał upust opisując każdy szczegół. Napisał również jakie efekty przynosiły próby skonstruowania przez nich (on, Klebold i KiBBz) bomb rurowych („pipe bomb”). Policja zamierzała przejrzeć tuzin lub więcej przypadków detonacji bomb w Jefferson County w ciągu ostatnich 12 miesięcy, aby ustalić czy któreś z nich mogło być dziełem Harrisa i Klebolda.\nPolicja uważa, że nauczyli się oni jak zrobić bombę z internetu. Wiele stron zawiera przepisy na bomby rurowe i inne materiały wybuchowe. Mimo, że detale konstrukcji 30 lub więcej bomb umieszczonych dokoła Columbine nie zostały ujawnione to wiadomo, że były zrobione z materiałów bardzo łatwo dostępnych w pobliskich sklepach. Do tej pory policja nie potwierdza relacji ze sklepu: Harris i Klebold na tydzień przed zamachem kupili pięć dużych kanistrów wypełnionych propanem, gwoździe, drut, śruby i taśmę. Sprzedawca z miejscowego sklepu twierdzi, że w samochodzie było jeszcze dwóch innych nastolatków oprócz Harrisa i Klebolda.\nKapitan Phil Spence z posterunku szeryfa Arapahoe County opisał niektóre z bomb jako proste, zrobione z pojemników z dwutlenkiem węgla, galwanizowanej rury lub butelek z propanem. Inne, jak ta, która eksplodowała na rogu South Wadsworth Boulevard i Ken Caryl Avenue na minuty przed atakiem, były wyposażone w czasowy zapalnik i były dużo bardziej skomplikowane. Wiele z prostszych bomb zostało uzbrojonych zapałkami w jednym końcu rury. Harris i Klebold mieli drzazgi przypięte do rękawów, którymi pociągali po łebkach zapałek kiedy przechodzili. Mimo swojej prostoty, były to duże bomby.\nJedna z bomb wysadziła dziurę w ścianie biblioteki. Największy ładunek, znaleziony w kuchni został skonstruowany z bomby rurowej, dwóch kanistrów propanu i kilku mniejszych pojemników z benzyną. Dowody sugerują, że Harris i Klebold otworzyli ogień w jego stronę kiedy nie chciał wybuchnąć. Gdyby udało im się zdetenować ten oraz wszystkie inne ładunki, liczba zabitych przekroczyłaby 300.\nZgodnie z zapisami w dzienniku znalezionym w sypialni Harrisa, on i Klebold chcieli zabić około 500 ludzi. Zdecydowali zacząć atak w bufecie szkolnym o jedenastej – wtedy gdy jest tam największa ilość uczniów. Każde ich posunięcie 20 kwietnia 1999 roku było zaplanowane w dzienniku, poczynając od wczesnego ranka – piątej rano. Z tego co pisał Harris szkoła średnia Columbine miała być dopiero początkiem pogromu. Ich niezmienną nadzieją była kontynuacja masakry w sąsiednich domach a następnie porwanie samolotu. Wielkim finałem miało być rozbicie go w Nowym Jorku. Tylko długi ogon ofiar pozostawiony za plecami mógł zaspokoić ich żądzę zemsty.\nKilka dni po masakrze, Littleton stanęło twarzą w twarz z przypuszczeniem, że śmierć Harrisa i Klebolda nie była końcem. Gazeta „Rocky Mountain News” otrzymała list. Notka, najprawdopodobniej napisana przez Harrisa, obwiniała za ich morderstwa rodziców, nauczycieli i uczniów szkoły Columbine. Uczniowie zostali oskarżeni o ośmieszanie i alienację tych, którzy wyglądali inaczej, a rodzice i nauczyciele o uczenie ich uległości i usłużności. List kończyła groźba:\n„Możecie myśleć, że horror zakończył się wraz z utkwieniem kuli w mojej głowie ale nie macie tyle szczęścia. Wszystko co mogę pozostawić wam do pomocy w rozszyfrowaniu ile zbrodni jeszcze będzie miało miejsce to „12Skizto”. Macie czas do 26 kwietnia. Żegnam.”\nPodczas gdy policja próbowała ustalić prawdziwość listu, szkoły z całego dystryktu przygotowywały się na ewentualny atak zwiększając bezpieczeństwo w nadchodzący poniedziałek. Groźby nie zostały spełnione a policja wkrótce ogłosiła, że wg nich list był tylko głupim żartem.\nKiedy trochę uspokoiła się atmosfera szoku po masakrze, obywatele pogrążyli się w smutku. Tysiące ludzi oferowało się chcąc pomagać żałobnikom wrócić do życia codziennego po tragedii jaka ich spotkała. Był wśród nich również duch przebaczenia, okazując się dodatkowymi dwoma krzyżami postawionymi obok 13 już stojących ku pamięci ofiar. Jednak z czasem nastrój zaczął się zmieniać i smutek przerodził się w złość a ludzie dotknięci tragedią zaczęli desperacko poszukiwać kogoś, kogo można by za to obwinić. Nie minęło sześć miesięcy a potrzeba wskazania winnego obróciła się przeciwko tej niewielkiej społeczności.\nNajpierw winna była policja – wielu uważało, że zbyt długo zajęło policjantom zabezpieczenie budynku doprowadzając tym samym do zbyt wielu śmierci. Nauczyciel i trener Dave Sanders został ranny chwilę po rozpoczęciu strzelaniny a zmarł tuz po przybyciu medyków – cztery i pół godziny później. Policja szybko obroniła się faktem, że z powodu ulokowanych w różnych miejscach bomb trzeba było przechodzić przez wszystkie klasy (250) i sprawdzać je na obecność ładunków wybuchowych. Nawet jeśli wiedzieliby gdzie jest ranny Sanders nie mogliby do niego dotrzeć wcześniej. Kiedy zapytano policjantów czemu nie szturmowali budynku i nie wyszli na przeciw strzelających, dowódca jednej z ekip SWAT – porucznik policji z Denver – Frank Vessa odpowiedział: „Nie jesteśmy wojskiem. Nie możemy mieć zbędnych ofiar. Naszym zadaniem było ocalenie tak dużej liczby niewinnych ludzi jak to tylko było możliwe.”\nGdy śledztwo było już w pełnym toku, wina zaczęła obracać się w innym kierunku. Kiedy zostało doniesione, że bomby, amunicja do dubeltówki, dziennik i kilka odręcznie pisanych notatek zostało znalezione w pokoju Harrisa, rodzice obu nastolatków popadli w niełaskę. Harrisowie i Kleboldowie zostali oskarżeni o niedbałość, brak odpowiedzialności i reakcji na brutalne tendencje u swoich dzieci. Gniew niektórych był tak wielki, że Kleboldowie zaczęli otrzymywać pogróżki dotyczące ich życia. Stało to w dużej opozycji do wcześniejszych zapewnień o miłości i wsparciu przyjaciół i sąsiadów.\nPrawdziwi przyjaciele i sąsiedzi obu rodzin szybko wzięli ich w obronę, zapewniając, że byli dobrymi rodzicami, kompletnie nieświadomymi zamiarów swoich nastoletnich synów. Kolega Harrisa potwierdził, że Eric zawsze starał się nie zdradzać przed rodzicami swoich antyspołecznych zachowań. Jedynie tego dnia można było wiele po nim poznać, a stało się to tylko dlatego, że wiedział, że już nigdy nie wróci do domu. Biorąc pod uwagę relacje przyjaciół, rodzice byli równie strapieni i zadziwieni tym co zrobili chłopcy jak każdy członek tej społeczności. Nigdy nikt nie poinformował ich o mrocznych wierszach, antyspołecznym nastawieniu czy filmie, który nakręcili. Nie zostali też powiadomieni o kilku skargach na Harrisa, które dotarły do policji od jednego z uczniów Columbine.\nW odpowiedzi na krytycyzm policji wobec Harrisów i Kleboldów, Randy i Judy Brown dali znać do lokalnej gazety i telewizji, że policja nie zrobiła nic kiedy Brownowie składali skargę na policji na Erica Harrisa rok temu. Brownowie powiedzieli reporterom, że mieli wiele przejść z Harrisem w ciągu ostatnich dwóch lat. W marcu 1998 roku zgłosili się na policję kiedy Harris groził zabiciem ich synowi. Wtedy udali się do biura szeryfa z wydrukiem strony internetowej Harrisa. Notatki zawierały plany wybicia szkoły, detale eksperymentów z bombami rurowymi i bardziej szczegółowo – z groźbą zabójstwa ich 17-letniego syna Brooka Browna. Kiedy nie dostali żadnej odpowiedzi od policji zadzwonili do biura szeryfa. Powiedziano im, że nikt nigdy nie składał podobnych zażaleń.\nKiedy nie pomogła wizyta na policji Brownowie poszli do rodziców Harrisa osobiście. Judy Brown uważa, że Harrisowie zareagowali odpowiednio, tak ostro jak każdy normalny rodzic w takiej sytuacji. Judy uważa jednak również, że Ericowi udało się załagodzić sytuację. To przypuszczenie potwierdziło się wkrótce potem, w emailu napisanym przez Harrisa, w którym stwierdził, że wykiwał swojego ojca.\nZ powodu braku odpowiedzi z policji i otrzymanych ponownie emailem gróźb dotyczących ich syna, Brownowie postanowili złożyć szeryfowi ponowną wizytę. Spotkali się z detektywem, którego zdaniem wydruki z Internetu, które mu pokazali, były jednymi z najgorszych jakie widział. Kiedy przejrzał policyjną kartotekę odkrył, że Harris został kiedyś aresztowany za włamanie do samochodu. Mimo tego, żadne dalsze działania nie zostały podjęte i żadne skargi Brownów nie były tam nigdzie uwzględnione.\nPolicyjny raport dotyczący zażaleń Brownów został przekazany do Neila Gardnera, zastępcy szeryfa w szkole Columbine, ale nie podjęto żadnych działań. Jak mówi rzecznik Jefferson County Schools’ Rick Kaufmann raport nie został dalej przekazany do biura szkoły ale nie wie czy ktokolwiek w szkole ten raport faktycznie otrzymał.\nBiuro adwokata dystryktu mówi, że nigdy nie dostało kopii raportu. Szeryf John Stone wyjaśnił, że jego biuro ciągle otrzymuje wiele zażaleń znanych jako „podejrzane incydenty”. Nadaje im się zwykle bardzo niski priorytet, mimo to uważa, że informacje dotyczące eksperymentów bombowych Klebolda i Harrisa powinny być dokładnie sprawdzone.\nWedług prawnika z Denver Scotta Robinsona, który przejrzał stronę internetową Harrisa, raport o budowie i detonacji bomb mógł być użyty jako argument do wydania przez sąd nakazu przeszukania mieszkania Harrisów.\nPotrzeba znalezienia winnych tragicznych wydarzeń z Columbine dała w rezultacie co najmniej 18 procesów do listopada. Ktokolwiek miał jakikolwiek pośredni udział w masakrze – producenci broni, Harissowie i Kleboldowie, szkoła i departament szeryfa – musiał się bronić kiedy sprawy trafiały do sądu. Z kilkoma wytoczonymi przeciw nim procesami Kleboldowie sami wnieśli oskarżenie przeciwko departamentowi szeryfa, w razie gdyby okazało się, że procesy przeciwko nim mogą zakończyć się uznaniem ich winy. Harriet Hall, pracownik psychologiczny odpowiedzialny za opiekę nad ofiarami Columbine, nie dziwiła się wydarzeniom po masakrze. „Martwiłabym się gdyby nie było żadnych oskarżeń – To normalna reakcja po tym co przeszli ludzie.” powiedziała.\nDebata w Izbie Reprezentantów nad głównymi kupcami broni roznieciła na nowo dyskusję o bezpieczeństwie w szkole. Strzelanina w Columbine, będąc najgorszym aktem przemocy szkolnej, nie była jednak pierwszym.\n16 kwietnia 1999 – uczeń drugiej klasy szkoły średniej strzelał dwa razy z dubeltówki na korytarzu szkolnym w Notus, stan Idaho. Nie było rannych.\n21 maja 1998 – 15-letni chłopiec otworzył ogień w szkole średniej w Springfield w stanie Oregon. Dwoje nastolatków zostało śmiertelnie postrzelonych a 20 zostało rannych. Rodzice chłopca zostali znalezieni we własnym domu zabici.\n19 maja 1998 – 18-letni uczeń otworzył ogień na parkingu szkolnym w Fayetteville, stan Tennessee. Kolega z klasy, który spotykał się z byłą dziewczyną zamachowca został zabity.\n24 kwietnia 1998 – 14-letni uczeń zastrzelił nauczyciela na potańcówce kończącej rok szkolny ósmej klasy w Edinboro, w stanie Pennsylvania.\n24 marca 1998 – Jonesboro, stan Arkansas. Dwaj chłopcy (11 i 13) otworzyli ogień do nauczycieli i uczniów po wyjściu z budynku gimnazjum podczas fałszywego alarmu pożarowego. Cztery dziewczyny i nauczyciel zostali zabici oraz 10 ludzi zostało zranionych.\n1 grudnia 1997 – 14-letni uczeń został zatrzymany, gdy trzej uczniowie zostali zabici a pięciu innych rannych w korytarzu w szkole średniej Heath w West Paducah, w stanie Kentucky. Jedna z rannych dziewcząt jest sparaliżowana.\n1 października 1997 – 16-letni chłopiec w Pearl, w stanie Mississippi, zabił swoją matkę a później postrzelił dziewięciu uczniów, dwóch śmiertelnie.\nWedług przeprowadzonych przez biuro sprawiedliwości dla młodocianych (Office of Juvenile Justice) i Delinquency Prevention w 1997 roku badań 10% z obecnych uczniów szkół średnich przyznało, że nosili broń na terenie szkoły. W Colorado 506 uczniów zostało wydalonych podczas roku szkolnego 1997-1998 za przynoszenie do szkoły broni. Jest to 18-procentowy wzrost w stosunku do poprzedniego roku.\nSzkolne władze nie bardzo wiedzą co mogą zrobić z takimi, rosnącymi co rok, statystykami. Duże grupy uczniów podczas przerw na lunch nie dają się kontrolować i jest to niepraktyczne a też nielegalne aby zamykać ich w szkole. Wiele szkół, jak np. Columbine, ma na swój „użytek” przedstawiciela policji jednak efektywność tego rozwiązania jest wątpliwa. Żadna ze szkół w Denver i okolicy nie ma bramek wykrywających metal ponieważ są niepraktyczne i jak powiedział rzecznik Szkół Publicznych w Denver Mark Stevens: „Gdyby mieli w Columbine bramkę wykrywającą metal pierwszą nieszczęsną ofiarą byłby człowiek przy niej stojący.” Wielu ekspertów twierdzi, że szkoły mogą podjąć różne kroki bezpieczeństwa jak wzniesienie ogrodzenia dokoła szkolnych terenów aby ograniczyć dostęp, zainstalowanie kamer bezpieczeństwa i przeszkolenie nauczycieli aby wyłapywali stwarzające problemy dzieci.\nW całym kraju dyrektorzy szkół pracowali z psychologami nad stworzeniem listy zachowań, która pomogłaby nauczycielom identyfikować potencjalnie groźnych czy problemowych uczniów, zanim pojawią się z nimi problemy. Miałoby to na celu zaalarmowanie nauczycieli i rodziców o potencjalnie groźnym uczniu, tak aby można było podjąć odpowiednie kroki – przenieść go do alternatywnej placówki szkolnej lub wydalić – w zależności od sytuacji.\nJuż teraz dostępne jest dla nauczycieli wiele list wymieniających takie zachowania. Narodowe Centrum Bezpieczeństwa w Szkołach w Westlake Village w Kaliforni stworzyło listę 20 znaków ostrzegawczych. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne i MTV stworzyli przewodnik pod nazwą Znaki Ostrzegawcze: Sugestie do Zapobiegania i Traktowania Wzniecanej przez Uczniów Przemocy, który zawierał listę kryminologa Williama Reismana 50 oznak. „Wczesne Ostrzeżenie, Wczesna Reakcja: Przewodnik – Bezpieczna Szkoła”, którego stworzenie zlecił prezydent Clinton, został rozprowadzony do szkół w całym kraju. Skompletowany przez Narodową Organizację Psychologów Szkolnych, Amerykańskie Ministerstwo Edukacji i inne agencje przewodnik identyfikuje 16 cech, które mogą wyróżniać skłonne do przemocy dzieci. Również takie, które mają skłonność do izolacji społecznej, poczucia odrzucenia i słabych wyników w nauce.\nWielu krytyków programów „profilowania uczniów” uważa, że jest duże niebezpieczeństwo, że dzieci, które nie odpowiadają odpowiednim kryteriom mogą być niesłusznie zaszufladkowane. Rzecznik Amerykańskiego Związku Praw Obywatelskich (American Civil Liberties Union) Emily Whitfield mówi „Uczniowie nie tylko niesłusznie są „pod obserwacją”, ale też w niektórych przypadkach mogą być przez to nieodpowiednio traktowani.” Znając takie niebezpieczeństwa Elizabeth Kuffner – rzecznik Narodowej Organizacji Psychologów Szkolnych – ostrzega: „Z pewnością są znaki ostrzegawcze. Z pewnością są sprawy, których trzeba wypatrywać. Jednak aby po prostu stwierdzać, że dziecko nie pasuje do standardowego, „normalnego” profilu – nie uważamy żeby to był dobry pomysł.”\nPolicyjne śledztwo dotyczące strzelaniny w Columbine ujawniło wiele wydarzeń z 20 kwietnia 1999 roku, jednak pytanie „dlaczego?” nadal pozostaje sporą tajemnicą.\nJak dwóch pozornie normalnych nastolatków staje się masowymi mordercami? Czemu rośnie szkolna przemoc i co możemy zrobić aby ją powstrzymać? Jak możemy chronić nasze dzieci przed podobnymi wypadkami w przyszłości?\nTe pytania wznieciły publiczną debatę na szeroką skalę. Lobbyści przeciw posiadania broni uważają, że jeśli broń nie byłaby tak łatwo dostępna to dzieci byłyby w mniejszym niebezpieczeństwie. Z drugiej strony zwolennicy broni argumentują, że to nie broń tylko człowiek zabija. Inni uważają, że przemoc w mediach zatruwa umysły naszych dzieci, ale czy zawartość mediów nie jest odpowiedzią na społeczne zapotrzebowanie? Wszystkie strony debaty mają po części rację, jednak nikt nie oferuje kompletnej odpowiedzi. Czy jest w tym coś głębszego?\nByć może nasza fascynacja przemocą, czy to jako uczestnik czy jako widz, pochodzi od naszej podstawowej potrzeby kontroli – potrzeby, która niespełniona kieruje nas w dużo gorszą stronę – przez okazywanie naszej władzy innym aż ostatecznie do wyrażania tego w postaci odebrania życia innej osobie.\nNie trzeba sięgać daleko wstecz aby znaleźć w historii pasujące tu wzorce. Każdy naród, który był żądny władzy osiągał ją przez przemoc i po pewnym czasie przemoc odwracała się i wracała ze zdwojoną siłą kończąc i niszcząc wszystko z czego się wywodziła. Niewiele z tego się zmieniło poza formą wyrazu.\nByć może teraz jest dobry czas aby, jeśli zajrzymy wystarczająco głęboko, znaleźć odpowiedzi. Tymczasem trwamy w żałobie po tych, którzy zostali zgładzeni rękami innych ludzi, wiedząc tylko tyle, że to nie powinno było się stać.\n12 października 2002 Associated Press doniosło: „Cztery kasety wideo nagrane przez zabójców z Columbine pokazujące uzbrojonych nastolatków wywijających bronią, której użyli w ataku i zakładanie ubrań, które później mieli na sobie nie wyjdą poza biura prawników.\nTaśmy są dowodem w procesie tych, którzy przeżyli w Columbine przeciwko firmie farmaceutycznej – producentowi antydepresyjnego środka, który brał Eric Harris. Rodzice Harrisa i Dylana Klebolda trzymali kasety pod kluczem podczas procesu bojąc się, że mogłyby się dostać do mediów. Jednak Clarence Brimmer – sędzia okręgowy zawiódł ich mówiąc: „Przygotowując sprawę sądową trzeba mieć wszystko z czym będzie się pracować i trzeba to mieć w swoim biurze.”\nInne nagrania na których zabójcy mówią jak zamierzają przeprowadzić atak zostaną zamknięte razem z zapiskami morderców.\nMike Montgomery prawnik rodziny Harrisów powiedział: „Rodzice nie chcą ponieść ryzyka, że kasety mogłyby zostać nadane w telewizji, oferowane w wypożyczalniach kaset wideo albo w Internecie, potencjalnie pochwalając atak.”\nMark Taylor, który przetrwał atak w Columbine wytoczył proces Solvay Pharmaceuticals, który robi lek uspokajający Luvox. Taylor, który został zraniony przez Harrisa twierdzi, że Luvox zrobił z Harrisa mordercę.”\nRównież Associated Press, CNN i inne źródła doniosły w październiku 2002, opierając się na artykule w „Rocky Mountain News”, dane o Ericu Harrisie: ujawniono, że pewnego razu powiedział psychologom, że ma problemy z kontrolowaniem swoich brutalnych zachowań. Kiedy się denerwuje, jego gniew nie zmniejsza się dopóki go z siebie nie wyrzuci. Uderza pięściami w ściany i myśli o samobójstwie.\nRok przed masakrą, bez przerwy groził innemu chłopcu a jego rodzice wnieśli skargę na policji dotyczącą jego publikacji w Internecie (na temat bomb i masowych morderstw). Przeprowadzono śledztwo jednak żadne dalsze akcje nie zostały podjęte.\nHarris widocznie mniej więcej w tym czasie powiedział oficerowi, że myślał wiele o przemocy przeciwko innym i samemu sobie. Posterunkowy wysłał go na kurs kontrolowania gniewu.\nHarris był już na kursie młodzieżowym z Dylanem Kleboldem, jego partnerem w zbrodni, ponieważ w styczniu 1998 zostali złapani podczas włamania do furgonetki oraz kradzieży aktówki, narzędzi i latarki. Przeszli przez program, ale skończyli go wcześnie: w lutym 1999 – trzy miesiące przed atakiem na szkołę.\nDokumenty sugerujące wcześniejsze zwolnienie z kursu zarządzania gniewem \n„Eric jest bardzo błyskotliwym młodym człowiekiem, który prawdopodobnie odniesie sukces w życiu” raportuje pracownik kursu. „Jest wystarczająco inteligentny aby osiągnąć wzniosłe cele o ile tylko pozostanie skupiony na celu i nie zabraknie mu motywacji.”\nO Kleboldzie ten sam pracownik napisał: „Dylan zasłużył na wcześniejsze zwolnienie. … Jest wystarczająco inteligentny aby urzeczywistnić każde marzenie, ale musi zrozumieć, że ciężka praca jest tego częścią.”\nObaj ukończyli 45 godzin pracy społecznej, zapłacili grzywny, otrzymali porady i napisali list przepraszający osobie, której furgonetkę chcieli ukraść.\nWidocznie w ich przypadku, program nie dał rezultatu. Nałożyli maski, które inni chcieli zobaczyć, jednak wewnątrz przygotowywali koszmarny plan. Faktycznie, po sesjach „zarządzania gniewu”, Harris napisał „Nauczyłem się, że tysiące sugestii są bezwartościowe, jeśli nadal wierzysz w przemoc.” Klebold marzył od 1997 o wzięciu pistoletu i udaniu się w morderczy trans. Napisał w dzienniku, że chciał umrzeć. Razem okazali się być auto-destrukcyjnym zespołem.\nUjawnienie tego raportu wzbudziło kontrowersje, ale niektórzy urzędnicy i rodziny domagają się ujawnienia jeszcze większej ilości akt. Wielu uważa, że już od dawna były wysyłane sygnały ostrzegawcze i powinno było się reagować dawno temu. Widocznie jest jeszcze wiele dokumentów, które potencjalnie mogłyby rzucić inne światło na sprawę, więc muszą leżeć w ciemności.\nWydaje się jasne, że nawet gdy ci dwaj chłopcy spotykali się z doradcami w ramach programu, który miał im pomóc, obmyślali już plan swojego ataku. Gdyby udało im się uciec, jak ujawniają w dziennikach, podłożyliby jeszcze wiele bomb i wysadzili wiele rzeczy, a potem udali się na wyspę, aby tam żyć. Gdyby to im się nie udało porwaliby samolot i rozbili go w Nowym Jorku.\n20 października 2002, niedziela, CNN donosi: „Niektórzy rodzice dzieci zabitych w masakrze Columbine chwalą nowy film dokumentalny o zabójstwach mówiąc, że przyczyni się on do walki o większą kontrolę broni. Inni twierdzą, że film pokazuje tragedię.\n„Zabawy z bronią” (Bowling for Columbine) pokazany w sobotę na festiwalu filmowym Starz Denver International Festival posługuje się rzezią jako punktem wyjścia do prześledzenia przemocy i kultury broni w Ameryce. Film został nakręcony przez Michaela Moore’a, lewackiego autora i dokumentalisty znanego ze swoich filmów o GM, „Roger i ja” oraz bestsellera „Głupi biali ludzie” (Stupid White Men).”\nMafia Długich Płaszczy\nScreenshot z filmu nagranego przez Klebolda i Harrisa sześć tygodni przed strzelaniną w szkole\nNagranie z kamery szkolnej w czasie strzelaniny\nSzkoła w Columbine\nOfiary strzelaniny w Columbine\nOne Response to Harris Eric, Klebold Dylan\nANDY on 19 sierpnia 2014 at 19:26\nStopień możliwości panowania nad emocjami u młodego człowieka zależy od poziomu hormonów w jego organizmie i od nawyków wyrobionych w procesie wychowawczym we wczesnym dzieciństwie. Dużą rolę odgrywają też cechy genetyczne w DNA.. Proces wychowawczy młodych ludzi jest w obecnych czasach utrudniony przez dużo większe oddziaływanie mediów, obserwację brutalnych wydarzeń w TV, internecie, i dystrybucję różnych brutalnych wydawnictw, książek, gier komputerowych, filmów. Wydaje mi się, że tego procesu już nie da się opanować. Dopiero, gdy dojdzie do poważnego konfliktu cywilizacji, inny model cywilizacyjny wprowadzi nową obyczajowość. Ale czy lepszą? Tego nie wiadomo.


Dziś mawia się, że czas dla nikogo nie stoi w miejscu. Walczymy z tym zjawiskiem za pomocą medycyny estetycznej, robimy wszystko aby nie dopuścić do utraty młodości. Myli się ten, kto sądzi, że podobny problem nie dotyka również świata samochodów. Starzeją się jak my wszyscy. Ale Mercedes zaklina czas wyjątkowo skutecznie. Przekonuję się o tym za każdym razem, kiedy odwiedzam warszawski salon. Wszystkie modele są tak piękne, że decyzja odnośnie zakupu musi przypominać wybory miss – chce się wejść w posiadanie wszystkich, ale wybór musi paść tylko na jeden. Dlatego jakże ogromna była moja radość, kiedy po raz kolejny zmierzałam w kierunku tego miejsca. Tym razem po nowy projekt: model GLA, który przedstawił się światu w 2013 roku na targach motoryzacyjnych we Frankfurie.\nJego konstrukcja została oparta na płycie podłogowej A-klasy. To co go odróżnia od mniejszego brata, to przede wszystkim podniesione nadwozie, które jak się szybko okazało, jest bezkonkurencyjne na miejskich nierównościach. Pierwsze wrażenia? Jest śliczny. Bo Mercedes włożył naprawdę sporo pracy, aby zerwać z wizerunkiem samochodów dla starszych i nieprzyzwoicie zamożnych. Owszem, aby pozwolić sobie na zakup jednej z tych „gwiazdek” nadal trzeba mieć portfel gruby niczym „Potop” Henryka Sienkiewicza, ale wygląd sugeruje już coś zupełnie innego. Testowany egzemplarz odbierałam późnym popołudniem. Po krótkiej przejażdżce stanowiącej rozgrzewkę na mojej twarzy rozlał się szeroki uśmiech: to piękny, matowy lakier w kolorze mlecznej czekolady, za sprawą którego samochód wygląda na mocniejszy o jakieś 140 koni. Do niedawna wariant zarezerwowany jedynie dla najdroższych modeli z samego wierzchołka oferty. Dziś może się nim cieszyć każdy wielbiciel takiego efektu. Nasza wspólna przygoda dopiero się zaczyna, a ja już czuję jak przyjemny dreszcz emocji rozlewa się po moich plecach.\nPod maską drzemało 210 koni mechanicznych. Taką moc generował benzynowy silnik o pojemności dwóch litrów. Wprawdzie masa samochodu wynosiła 1530 kg, ale to nie stanęło na przeszkodzie, aby zrobić samochód który prowadził się fantastycznie. Dużą zasługę miał tutaj napęd 4MATIC czyli na wszystkie cztery koła. To dzięki niemu na zakrętach czułam, że chcę dociskać gaz jak najmocniej, nie dowierzając, że ten samochód tak dobrze może się trzymać drogi. Z każdym pokonywanym łukiem odnosiłam coraz silniejsze wrażenie, że Mereds GLA jest nie do wytrącenia z toru jazdy. Kilka kolejnych zakrętów i czułam, że jeszcze tej samej nocy mogę ruszać nim do Berlina.\nSporym ułatwieniem była 7 biegowa, dwusprzęgłowa skrzynia automatyczna. Ciężko było stwierdzić kiedy aktualne przełożenie ustępowało miejsca kolejnemu, ponieważ biegi zmieniały się z lekkością tancerek rosyjskiego baletu. I pomyśleć, że to był dopiero początek zabawy, ponieważ na deser czekało tryb Sport. Po dotknięciu magicznego guziczka rosyjskie tancerki nabrały zdecydowanej werwy, a wskazówka obrotomierza wędrowała w okolice 4 tysięcy obrotów. I nawet jeżeli miałabym jakiekolwiek uwagi do stylu jazdy tego samochodu, to właśnie w tym momencie wszystkie przestały mieć rację bytu. Kolejne dni spędziłam na poszukiwaniu jakichkolwiek wad tego samochodu. I wiecie co? Nie znalazłam. No może tylko te spojrzenia innych kierowców na światłach. Zero prywatności. Człowiek pragnie być niezauważony, a w tym samochodzie po prostu się nie da. Tak, matowy lakier zdecydowanie nadal stanowi egzotykę.\n← Mercedes-Benz GLC test – trzymać formę ponad normę\tAudi A7 test – nie obniżać lotów →


OBRAZY NA KAŻDY DZIEŃ - MODNE KOKARDY WIOSENNE LATO 2018 - MODA\nKażdy chce wyglądać wyjątkowo. Ktoś chce podkreślić swoją wyjątkowość i piękno za pomocą kosmetyków, a pokażemy Ci, jak to zrobić przy pomocy modnych i stylowych ubrań. Stylowe nowości do swojej garderoby i piękne akcesoria pomogą Ci poradzić sobie z tym. W tym sezonie w trend przezroczystych tkanin, wielowarstwowych ubrań i stylu retro. Powiemy Ci, jak popularni projektanci wyobrażają sobie topowe stroje, pomożemy Ci wybrać łuk dokładnie według Twojego gustu, zgodnie z najnowszymi trendami mody.\nW przyszłym roku najlepsze będą obrazy, sukienki, kardigany i kwieciste wzory. Czekasz na najnowsze i modne kokardy wiosna-lato 2018, których zdjęcia znajdziesz w tym artykule.\nModne kokardki na każdy dzień - lato 2018 (zdjęcie)\nW 2018 roku takie materiały do krawiectwa jak szyfon, siatka, jedwab, koronka, koronka i, oczywiście, gruba bawełna są bardzo popularne.\nZnani światowi projektanci pomogą nam stworzyć stylowy wizerunek dla dziewczynek, ponieważ wcale nie jest to łatwe. Konieczne jest uwzględnienie wszystkich cech kształtu, rodzaju koloru, a przede wszystkim ciekawych wskazówek od stylistów.\nDo codziennego użytku projektanci świata zalecają kupowanie kilku par dżinsów dla siebie - chudych i klasycznych - ponieważ łatwo przekształcają się w każdy strój. Są to rzeczy uniwersalne i nie będziesz musiał zmagać się z tym, co nosić? To połączenie jest doskonałym rozwiązaniem, jest praktyczne i bardzo wygodne.\nNa romantyczne randki i spacery w trendzie są sukienki. Jeśli jest to zimna pora roku - jesień lub zima, powinna być dziana. Ale ponieważ mamy lato za oknem, nie ma nic lepszego niż lekko dmuchany produkt o jasnych, nasyconych kolorach. Latem najlepiej wybrać sukienki w kolorach: jagodowym, białym, różowym i niebieskim. Nie zapomnij o kwiatowych nadrukach!\nDługie spódnice też mogą wydostać się z szaf. Długość poniżej kolana idealnie współgra z butami na klinie.\nA co z resztą butów? Wygodny i praktyczny. Na dużej objętościowej podeszwie jest również istotne. Metaliczne odcienie i iskierki - najbardziej piskliwe. Ostre nosy, szpilki i eleganckie sandały z paskami powracają. I najwygodniejsze - różnorodność mieszkań baletowych.\nModne kokardki na lato 2018 (zdjęcie kobiece)\nObrazy letnie będą wypełnione kolorami i obfitością kwiatów. Szczególny nacisk zostanie położony na talię i klatkę piersiową. Połączenie kolorów czasami zaskoczy. Będziesz się zastanawiać: czy można go nosić razem? Ale spójrz tylko uważnie! Jak stylowe i niezwykłe kokardki:\nCzy rozmawialiśmy o sukienkach? Tak więc tego lata zdobyli specjalną pozycję wśród fashionistek. Mogą być noszone zarówno w pracy z dopasowaną kurtką i eleganckimi szpilkami, jak i na spacer z ukochaną osobą, zabierając ze sobą baletowe mieszkania. A jeśli chcesz założyć buty z slipami lub trampkami w sukienkę, nikt nie zaprzeczy. W końcu są mocno ugruntowane w naszych codziennych obrazach.\nStylowe zdjęcia na każdy dzień (zdjęcia)\nObraz na każdy dzień powinien być nie tyle stylowy, co wygodny. Tak, nikt nie zapomina o modzie, ale powinieneś być wygodny i przyjemny, aby być w rzeczach, które nosisz. Wybór poniższych zdjęć pomoże Ci wybrać coś wyjątkowego dla siebie.\n1. Dżinsowy łuk. Więcej dżinsu w naszym życiu! Sukienki, spodenki, spódnice lub zwykłe dżinsy są zawsze pod ręką. Dzięki tym samym jeansom możesz tworzyć wyjątkowe obrazy, po prostu zmieniając top, buty i akcesoria.\n2. Bardziej jasne kolory! Piękne formy muszą być odpowiednio podkreślone!\n3. Jeśli na zewnątrz jest trochę fajnie, możesz rzucić na siebie cienką kurtkę, albo kurtkę, albo sweterek. Wybierz pastelowe kolory lub klasyczną czerń.\n4. Kiedy ciepło jest na zewnątrz i chcesz, żeby wiatr cię wysadził, właściwym wyborem są szorty. Wyglądają wspaniale na smukłych, opalonych nogach.\n5. A także - kilka przykładów, jak nie pomylić tego lata! Wybierz łuk dla siebie:\nModa uliczna dla nastolatków i nie tylko\nModa uliczna zyskuje coraz większą popularność w ostatnich latach. Nie jest to zaskakujące - pasuje idealnie do stylu wielu nastolatków i nie tylko. Łączy w sobie kilka unikalnych elementów: różne paski są używane razem w jednym obrazie, małe torebki z małymi uchwytami, szerokie spodnie lub dżinsy, nadruki, które wyglądają podobnie i sznurowanie na butach.\nEkspertka mody - Evelina Khromchenko oferuje wspaniałe wskazówki dotyczące stylu.\nOna zaleca noszenie pięty, jeśli masz dodatkową wagę, ponieważ doda elegancji.\nPołączenia, aby przyciągnąć uwagę jaskrawą szminką, stylową torbą i pięknymi dużymi szkłami.\nŚwiecić powinno być jedno: sukienka lub biżuteria.\nNogi można wizualnie wydłużyć, zakładając buty w kolorze spodni.\nEvelina prosi kobiety, aby nie bały się obcasów, aby znalazły wygodną wygodną modelkę dla siebie i chodzić w nich każdego dnia.\nPodsumowując, poradź się, co twoje ubrania mówią o tobie bardziej, niż myślisz. Zawsze starannie wybieraj określony obraz.\nW tym roku, szczęście tych dzieci, które chciały być jak ich rodzice. Popularność uzyskuje się dzięki obrazom, w których odzież dla dorosłych jest przerabiana jako małe dzieci. Ale w tym samym czasie dziecko wciąż jest ubrane jak dziecko.\nOprócz zwykłych kurtek puchowych, podartych jeansów i bluz z kapturem, pojawiają się również nowe przedmioty. Chłopcy powinni być ubrani jak mali dżentelmeni: wielowarstwowy top, krótkie nogawki i stylowe buty.\nTylko nie zapomnij o psotnym stylu złej bitwy:\nByło więcej wyjątkowych rozwiązań dla dziewcząt. Spódnice, białe sukienki, kurtki, różne paski, swetry połączone z trzyczęściowym rękawem. Możesz nosić szerokie lub wąskie szorty, piękne sukienki z sandałami, buty lub trampki - czegokolwiek zechcesz.\nFashion bow spring 2018: recenzja zdjęcia\nW 2018 r. Moda zaskoczy! Sukienki w podłodze - hit sezonu i dowolne. Chcesz założyć spódnicę lub spodnie? Trzymaj się stylu etno - nosić wszystko na raz!\nKobiety powinny nosić białe garnitury, zarówno męskie, jak i kobiece.\nPrzydadzą się obszerne płaszcze i bluzki o dziwnym i niezwykłym kroju.\nŁuki młodzieży (zalecenia blogerów)\nPołącz jeansy z jasnymi wierzchami, jeśli są fajne, wsuń skórzaną kurtkę. Pamiętaj, aby uzbroić się w okulary - z nim jesteś po prostu wspaniały.\nJeśli nie lubisz dżinsów, na ratunek przyjdą szorty jasnych i neonowych kolorów.\nMożesz rzucić na ramiona gruby dzianinowy kardigan w pastelowych kolorach. Lub koszuli na guziki jest również dobrym i sprawdzonym rozwiązaniem.\nSkładanie sezonowej garderoby\nJeśli chcesz mieć nowoczesne trendy, nie musisz kupować wszystkiego bezkrytycznie i jak najwięcej, tylko dlatego, że "to jest w modzie". Zdobądź strój plażowy, szorty i parę sukienek na każdy dzień.\nSpodnie lepiej wybrać z lnu lub bawełny. Upewnij się, że masz chude dżinsy lub rozkloszowane. Na chłodne dni - kardigan. A potem tylko dwie: dwie spódnice, dwie bluzki i dwie bluzki bez wzoru, który można nosić pod kurtką lub kurtką.\nTo jest tak zwany "fundament" swojej garderoby - kup wszystko inne, polegając wyłącznie na swoim guście. Najważniejsze jest to, że rzeczy są ze sobą połączone. Postępuj zgodnie z powyższymi wskazówkami i twórz świetne zestawy.\nObejrzyj wideo: FRYZURY NA CO DZIEŃ TOP 20 SZYBKICH FRYZUR NIESAMOWITE POMYSŁY MUSISZ TO ZOBACZYĆ (Grudzień 2019).


Afera GetBack: zabezpieczono 400 mln | Niezależna\nGOSPODARKA / WIADOMOŚĆ / 26.10.2020, godz. 16:01\n/ P. Tracz/ KPRM (P. Tracz/ Chancellery of the Prime Minister of Poland), Public domain, via Wikimedia Commons\nW postępowaniu przygotowawczym ws. afery GetBack zabezpieczyliśmy bezprecedensową kwotę 400 mln zł. To było możliwe dzięki przepisom dotyczącym rozszerzonej konfiskaty finansowej – powiedział minister sprawiedliwości i prokurator generalny Zbigniew Ziobro.\nJak wskazał, kwota 400 mln dotyczy zarówno "nieruchomości, wartości nieruchomości, papierów wartościowych, środków na rachunkach bankowych". "Zabezpieczenie tej kwoty było możliwe dzięki przepisom, które powstały po 2016 r. Wcześniej dochodziło do sytuacji, gdy byli prezesi banku kupowali mieszkania na koszt firmy dla swoich nieletnich dzieci" – zaznaczył.\n"Kończymy bardzo istotny element śledztwa dotyczącego kilku tysięcy osób pokrzywdzonych, a aktem oskarżenia objęto 16 osób. Zarzucono im popełnienie przestępstw oszustwa, nadużycia udzielonych uprawnień, wyrządzenia szkody w wielkich rozmiarach oraz prowadzenia działalności maklerskiej bez wymaganego zezwolenia. Grozi im kara do 15 lat pozbawienia wolności"\n– wyjaśnił Ziobro.


Shailene Woodley nie chce telewizyjnego finału Niezgodnej - FDB\nShailene Woodley nie chce telewizyjnego finału Niezgodnej 0\nShailene Woodley mówi "nie" telewizyjnemu finałowi serii Niezgodna. Jakiś czas temu pojawiła się informacja, która głosiła, że producenci są rozczarowani wynikami finansowymi ostatniego filmu, dlatego też chcą ograniczyć budżet do minimum.\nNajważniejszą zmianą, która miałaby się z tym wiązać jest tak, iż ostatnia część nosząca tytuł The Divergent Series: Ascendant nie trafi do kin. Możliwe, że stworzony zostanie film telewizyjny lub też serial. Oczywiście niezbyt uśmiecha się to największym gwiazdom serii takich jak Shailene Woodley i Miles Teller.\nOstatnio słyszałam, że próbują zrobić z tego serial telewizyjny. Ja nie przyszłam grać w serialu telewizyjnym. Z całym szacunkiem dla studia oraz osób, które sa zaangażowane – może chcą oni zmian i stworzyć coś innego, jednak ja sama nie jestem zainteresowana udziałem w telewizyjnej serii.\nZ pewnością jest to twardy orzech do zgryzienia dla twórców. Jeśli naprawdę planują przenieść Niezgodną na mały ekran, to przed nimi sporo pracy. Muszą się jednak spieszyć z podjęciem decyzji, ponieważ premiera The Divergent Series: Ascendant zaplanowana jest na 7 czerwca 2017.\nTwórcy to idioci zaczęli w kinie, to niech teraz mają trochę godności i zakończą ją w kinie. Później niech robią sobie seriale.\nBluejohn_26 Animek84 2016-09-09\n@Animek84 Gdyby twórcy wyraźnie nie chcieli zgolić więcej kasy i z książkowej trylogii nie planowali zrobić czterech filmów, to teraz nie mieli by takiego problemu.\nAnimek84 Bluejohn_26 2016-09-09\n@Bluejohn_26 I właśnie dlatego powinni dokończyć oraz powinno to dać nauczkę innym pazernym studiom, żeby finału serii nie rozbijać na dwa filmy po 2h tylko zrobić jedną część 2.5h. Mnie się w każdym razie wszystkie części, które do tej pory powstały podobały i chciałbym jednak zobaczyć finał w kinie.


Administrator - oznacza naszą stronę internetową, który świadczy usługi drogą elektroniczną oraz przechowuje i uzyskuje dostęp do informacji w urządzeniach Użytkownika.\nUżytkownik może samodzielnie i w każdym czasie zmienić ustawienia dotyczące plików cookies,określając warunki ich przechowywania i uzyskiwania dostępu do plików cookies w urządzeniu Użytkownika. Zmiany ustawień, o których mowa w zdaniu poprzednim, Użytkownik może dokonać za pomocą ustawień przeglądarki internetowej lub za pomocą konfiguracji usługi. Ustawienia te mogą zostać zmienione w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików cookies w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o każdorazowym zamieszczeniu cookies na urządzeniu Użytkownika. Szczegółowe informacje o możliwości i sposobach obsługi plików cookies dostępne są w ustawieniach oprogramowania (przeglądarki internetowej).


Rzeźba św. Wojciecha, stanowiąca element wystroju ołtarza głównego w kościele parafialnym w Kętach, powstała najprawdopodobniej w latach sześćdziesiątych XVII wieku, kiedy miała miejsce odbudowa zniszczonej pożarem świątyni.\nCałopostaciowa, drążona z tyłu figura św. Wojciecha stojącego w układzie frontalnym, w nieznacznym kontrapoście, na niewielkim, prostopadłościennym postumencie. Pociągłą twarz świętego charakteryzują sumarycznie opracowane rysy z szeroko rozstawionymi, lekko przymkniętymi oczami, zarumienione policzki i czubek nosa oraz długi, brązowy, skręcony zarost. Święty ubrany jest w strój pontyfikalny składający się ze złoconej alby, srebrzonej komży, złoconego mucetu oraz złoconej kapy zdobionej motywami roślinnymi z obszyciem z kaboszonami. Na głowie ma złocono-srebrzoną infułę z dekoracją z kaboszonów i opadającymi na ramiona srebrzonymi taśmami. Dłonie biskupa osłaniają czerwone rękawiczki, a stopy czerwone buty. W prawej ręce trzyma krzyż pastoralny, a lewej wiosło.\nŚw. Wojciech urodził się około 956 roku w Libicach, jako jeden z siedmiu synów tamtejszego księcia Sławnika z rodu spokrewnionego z Przemyślidami. Plany związane z pełnieniem służby wojskowej przekreśliła ciężka choroba. Po odzyskaniu zdrowia udał się do Magdeburga, gdzie pod opieką biskupa Adalberta kształcił się w szkole katedralnej i przyjął święcenia kapłańskie. W 981 roku znalazł się w Pradze, gdzie był świadkiem męczeńskiej śmierci tamtejszego pierwszego biskupa Dietmara. Rok później stał się jego następcą, obejmując biskupstwo praskie. Wiódł ascetyczne życie oddane pomocy ubogim oraz walce z wszelkimi przejawami pogaństwa. Konflikt z księciem Bolesławem II Pobożnym, który zarzucał biskupowi działanie na niekorzyść kraju oraz sprzyjanie jego wrogom, doprowadził do wyjazdu Wojciecha do Rzymu. Tam, rezygnując z przywilejów związanych z pełnioną dotychczas funkcją, wstąpił do klasztoru Benedyktynów na Awentynie. W 992 roku powrócił do Pragi, a rok później założył opactwo Benedyktyńskie w Brzewnowie. Trwające wciąż nieporozumienia z władcą wymusiły kolejną podroż, tym razem była to misyjna wyprawa na Węgry. Śmierć bliskich Wojciecha z ręki rycerzy Bolesława II Pobożnego przesądziła o decyzji definitywnego opuszczeniu kraju. Nim rozpoczął wielką działalność misyjną wśród pogan, uzyskał od papieża zwolnienie z pełnienia obowiązków biskupich. W 966 roku przybył na dwór Bolesława Chrobrego, który wyprawił Wojciecha wraz Radzimem Gaudentym i z grupą rycerzy z misją chrystianizacyjną do plemienia Prusów. Pobity wiosłem przez mieszkańców jednej z osad został wysłuchany przez miejscowego dostojnika, a następnie siłą wywieziony poza obszar Prus. Wojciech powrócił jednak wraz ze swoimi towarzyszami i po odprawionej na polanie mszy świętej został zamordowany oszczepem przez Prusów. Wykupione przez Bolesława Chrobrego szczątki zostały złożone w katedrze gnieźnieńskiej.\nPierwsze wizerunki św. Wojciecha zaczęły pojawiać się już na przełomie X i XI wieku. Do początkowo niewyróżniającej się niczym postaci biskupa od XV wieku zaczęto dołączać atrybuty męczeństwa, jak wiosło, włócznia czy gałązka palmowa.\nDobry. W 1962 roku konserwację przeprowadził Szmigielski z Krakowa (ze Śląska?). W 1986 roku prace renowacyjne figur św. Wojciecha i św. Stanisława wykonane zostały przez Jacka Konarskiego z Chrzanowa.\nNastalska-Winlicka Joanna, św. Wojciech, [w:] [w:] Encyklopedia katolicka, red. Gigilewicz Edward, t. 20, Lublin 2014, sp. 837-840.\nRzeźba zdobiąca strukturę ołtarza głównego w kościele parafialnym w Kętach, przedstawiająca św. Wojciecha, jednego z głównych patronów Polski, nosi znamiona cech stylowych, jakie charakteryzują rzeźbę polską połowy XVII wieku.\nSzczerbiński, Karta WUOZ, 1988 rok.\nPaulina Chełmecka, "Św. Wojciech", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło: https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/sw-wojciech-44


> PRODUKTY SPOŻYWCZE>Słodkości>Żelki owocowe Jelly Straws Animal Friends Jar ABC 800 g mix\nŻelki owocowe Jelly...\nŻelki owocowe Jelly Straws Animal...\nDoskonałe, wieloowocowe, wielokolorowe słomki prosto z Tajwanu. Każda osobno zapakowana i wypełniona po same brzegi. Na pewno przypadną Wam do gustu szczególnie w upalne dni. Do wyboru w jednej pace kilka mocno owocowych smaków - jabłka, truskawki, winogrona, mango i brzoskwinie. Idealne przekąski na przyjęcia urodzinowe albo jako słodki prezent dla kogoś bliskiego. Każda tubka zawiera urocze ilustracje zwierzaków\nSkład: Woda, cukier, 1,5% koncentrat soku jabłkowego, fruktoza, substancja zagęszczająca (E407, E410), regulator kwasowości (E296, E330), aromat (truskawka, winogrono, jabłko, mango, brzoskwinia), substancja barwiąca (E102*. E129*, E133). Substancja barwiąca *E102, *E129 może mieć negatywny wpływ na aktywność i skupienie u dzieci.\nWartość energetyczna: 391 kJ / 92 kcal\nTłuszcze: 0 g w tym kwasy tłuszczowe nasycone 0 g\nWęglowodany: 23 g*w tym cukry: 22 g\nŻelki owocowe Jelly Straws Bear & Bunny galaretki ABC 800 g


Wiadomości24 » Sport » Siatkówka » Młoda Liga siatkarzy: Czas na półfinałowe rewanże!\n#1781 wg odsłon (tygodniowy)\nData dodania: 2012-02-24 17:02\nPrzed nami rewanżowe spotkania półfinałowe Młodej Ligi siatkarzy. W sobotę Skra Bełchatów podejmie Jastrzębski Węgiel, a dzień później w Bydgoszczy, Delecta zmierzy się z Asseco Resovią Rzeszów.\nPrzed rewanżami w lepszej sytuacji są gospodarze obu spotkań. W pierwszych spotkaniach Skra i Delecta pokonały na wyjeździe rywali 3:1. Obu drużynom do awansu do finału wystarczy zwycięstwo. Jednak jeśli mecze zakończą się wygraną gości, to awansie do finałowej rozgrywki zadecyduje - wzorem europejskich pucharów - "złoty set".\nSkra i Delecta to zespoły, które zajęły dwa pierwsze miejsca w fazie zasadniczej rywalizacji. Drużyna z Bełchatowa w 18 spotkaniach zgromadziła 43 punkty, a bydgoska ekipa 33. Zarówno to, jak i zwycięstwa w pierwszych meczach, stawia ich w roli faworytów weekendowych konfrontacji.\nResovia pokazała w meczu w Błażowej, że potrafi postawić trudne warunki Delekcie, wygrywając w pierwszej partii. Jastrzębski Węgiel bliski był doprowadzenia do tie-breaka i kto wie, jakby zakończyło się pierwsze spotkanie półfinałowe, gdyby nie fantastyczna seria Skry przy zagrywce rozgrywającego Marcina Janusza. To z kolei sprawia, że w obu parach nic nie jest jeszcze przesądzone.\nJak rozstrzygną się losy półfinałów Młodej Ligi? Kto awansuje do finału rozgrywek? Przekonamy się już wkrótce.\nPółfinały Młodej Ligi siatkarzy:\nSkra Bełchatów - Jastrzębski Węgiel, sobota, godz. 17.00\nDelecta Bydgoszcz - Asseco Resovia Rzeszów, niedziela, godz. 14.00


Największym skarbem La Ceiba są ludzie! | PRZEBIŚNIEGI w podróży dookoła świata\nPewnego dnia wybraliśmy się do Muzeum Motyli i Innych Insektów wypełnionego setkami wysuszonych eksponatów. W kilku szklanych klatkach biegały lub pełzały również żywe stworzenia – pająki, karaluchy, skorpiony. Niektóre okazy obejrzeliśmy z bliska, z bardzo bliska… Łukasz pozwolił nawet ogromnemu, włochatemu pająkowi pospacerować po swoim ramieniu, plecach i karku! Uuuuaaa!!\nKażdy wieczór mijał nam na rozmowach, opowieściach, wygłupach, smakowaniu honduraskiej kuchni. Pewnego wieczoru, relaksując się przy drinku w nadmorskiej knajpie w towarzystwie wykładowców w wcześniej wspomnianego uniwersytetu, rozmyślaliśmy o Hondurasie, o słońcu i plaży, na której właśnie jesteśmy. Wszyscy wznosili toasty za szczęśliwą podróż dwójki Polaków. Jacky, jak zwykle roześmiana od ucha do ucha, spojrzała na mnie i powiedziała coś, co już wcześniej krążyło po mojej głowie:\n- Ewelinka, największym skarbem La Ceiba są ludzie!\n– Tak, właśnie tak! – przytaknęłam.\nwstęp do Muzeum Motyli i Innych Insektów w La Ceiba – 75 lempiras/os\nDziennik z podróży: 28.10.2012 [Boliwia]:


Zalanie mieszkania – co wtedy? - Centrum Odszkodowań DRB\nCentrum Odszkodowań DRB » Blog » Zalanie mieszkania – co wtedy?\nZalanie mieszkania – co wtedy?\nZalanie mieszkania to zdarzenie rzadkie, ale jeśli już się przytrafi, to pozostawia nas z mnóstwem zniszczeń i wydatków. Dlatego warto ubezpieczyć się od skutków takich nieprzewidzianych wypadków. Co jednak zrobić, aby nasze ubezpieczenie było skuteczne? Jak dochodzić swoich racji i uzyskać adekwatne do zniszczeń odszkodowanie – radzi Kierownik Działu Likwidacji Szkód Centrum Odszkodowań DRB, Marzena Walkowska.\nPierwszym działaniem, które należy podjąć jest ustalenie, co tak naprawdę stało się w mieszkaniu nad nami. Pomoże to w ustalenie osoby odpowiedzialnej za zniszczenia. Jeśli cała sytuacja wynikła bezspornie z winy sąsiada, to odszkodowanie uzyskamy od jego ubezpieczyciela. Jednak nawet jeśli nie posiada on ubezpieczenia, możemy starać się o zapłatę za wyrządzoną szkodę.\nW takiej sytuacji odszkodowanie możemy domagać się bezpośrednio od sprawcy szkody bezpośrednio – nie wstępując na drogę sądowo ani nie wspomagając się pośrednictwem ubezpieczyciela. Innym wyjściem z tej sytuacji jest zgłoszenie szkody do towarzystwa, w którym posiadamy wykupioną polisę. Ubezpieczyciel wypłaci rekompensatę, a po zwrot kosztów zwróci się do sprawcy zaistniałych szkód.\nJeśli jednak nasze mieszkanie zostało zalane na przykład w wyniku pęknięcia głównej rury doprowadzającej wodę, to swoje roszczenia powinniśmy kierować do spółdzielni lub wspólnoty mieszkaniowej (w zależności od tego, kto odpowiada za stan budynku).


Dokumentacja w biznesie - Blogi.pl\nWzory dokumentów (2)\ngru 10 2015 Możliwości uzupełniania dokumentów\nProwadząc dużą firmę, doskonale zdajemy sobie sprawę z tego ile tracimy czasu na te same, wciąż powielane się operacje. Są one solą w oku każdej firmy, która musi w ekspresowym tempie uzupełniać tony danych czy różnego rodzaju dokumentacji. Dzięki coraz lepszym rozwiązaniom informatycznym możemy przyśpieszyć ten proces i te same dane wprowadzać w bardzo szybki i efektywny sposób.\nWystarczy zastosować, w ramach swoich rozwiązań informatycznych zaawansowane możliwości jakie daje dziś automatyczne uzupełnianie dokumentów. Da nam to możliwość rozpoznania naszego systemu treści jakiej chcemy wprowadzić już po pierwszym słowie, czasem zdaniu. Dzięki czemu reszta treści zostaje dopasowana automatycznie. Takie rozwiązanie znacznie przyśpiesza, a także upraszcza proces wprowadzania danych w naszych systemach.\nProwadząc dużą firmę, możemy to rozwiązanie zastosować nawet w kilku działach, które każdego tygodnia pracy wprowadzają tysiące danych, bardzo często powielając ten sam wzór.\nMogą to być działy księgowe, archiwalne, analityczne lub też działy planowania i wykonywania różnego rodzaju ekspertyz. Zastosowanie automatycznego uzupełniania dokumentów w tego typu pracach, pomoże z jednej strony ludziom w wykonywaniu codziennych i dosyć żmudnych czynności, a z drugiej przyspieszy funkcjonowanie całego przedsiębiorstwa.\ndokumentomat : : auto uzupełnianie dokumentów\nlis 15 2015 Gdzie są dostępne wzory umów\nJak można przyznać, bardzo często zdarza się, że z niektórymi sytuacjami ma się styczność pierwszy raz w życiu. W dodatku w wielu takich przypadkach trzeba dopełnić różnych formalności, w tym zawrzeć umowę, czy wypełnić odpowiedni wniosek.\nBłędy podczas spisywania dokumentów\nJeśli zaś nie ma się doświadczenia w spisywaniu takich dokumentów, bardzo łatwo można popełnić błąd. Wtedy zaś cała procedura może się w znacznym stopniu wydłużyć, tym bardziej, kiedy na potwierdzenie i akceptację dokumentu trzeba odczekać co najmniej kilka dni. Warto więc od razu należycie sporządzić dany druk, by znalazły się w nim wszystkie niezbędne informacje i by miał on odpowiednią formę.\nGotowa umowa dostępna w sieci\nW takiej sytuacji niezwykle pomocne mogą być wzory umów, które są precyzyjnie wykonane. Można je znaleźć w sieci, szczególnie na stronach portali, które są poświęcone prawu, podatkom, czy też dotyczą finansów. Wybór określonej strony będzie zależeć od tego, jakiego rodzaju wzorów umów się poszukuje, czy mają mieć charakter cywilno-prawny, czy może odnosić się na przykład do wynajęcia lokalu. Co prawda, trzeba pamiętać o tym, że taki wzór jest podany w formie ogólnej, a niekiedy konieczne jest to, by treść nieco zmodyfikować. Przykładem może być sytuacja, kiedy we wzorze obydwie ze stron są osobami fizycznymi, a zawiera się umowę z firmą.\ndokumentomat : : wzory umów\nlis 14 2015 Wzory dokumentów?\nW Internecie znajdziemy całą gamę wzorów dokumentów – od sądowych odwołań i zażaleń, poprzez podania do dyrektora szkoły, wnioski o urlop dziekański, a skończywszy na wzorach umów zawieranych między przedsiębiorcami, czy też między przedsiębiorcami, a konsumentami. Rzadko kiedy zdajemy sobie jednak sprawę z tego, że z takich dedykowanych wzorów dokumentów nie powinniśmy korzystać bezpośrednio. Dlaczego?\nWzory z Internetu?\nDedykowane wzory dokumentów dostępne w Internecie są tworzone niemal zawsze na podstawie konkretnych okoliczności. W życiu rzadko się zdarza, aby sytuacja pokrywała się w stu procentach, a tym samym niemal zawsze konieczne są pewne zmiany w treści takiego dedykowanego wzoru. Ogólnodostępne wzory dokumentów powinniśmy raczej traktować jako jedynie poglądową informację o wyglądzie i treści naszego własnego pisma.\nDokumenty stricte dedykowane\nZupełnie inaczej wygląda sytuacja ze wzorami dokumentów tworzonymi na zamówienie. Taki dedykowane wzory dokumentów są tworzone pod konkretną firmę i jej zapotrzebowanie, a tym samym możliwe jest ich używanie bez konieczności dokonywania każdorazowo zmian i poprawek treści – pozostawia się jedynie puste pola na dane kontrahenta, cenę oraz przedmiot umowy/pisma.\nW ten sposób oszczędzamy czas, ale możemy również ustrzec się pomyłek, które w dalszej perspektywie mogą kosztować nasza firmę wiele tysięcy złotych!\ndokumentomat : : dedykowane wzory dokumentów\nlis 13 2015 Dokumentacje jako tożsamość narodowa\nTwoi pracownicy codziennie wprowadzają tysiące tych samych danych, a Ty głowisz się nad tym jak uczynić ich prace bardziej efektywną i skuteczną? Bardzo wielu przedsiębiorców głowi się nad tym jak rozwiązać podobne problemy i jak zmaksymalizować efektywność swoich zespołów. Na szczęście żyjemy w dobie rozwoju i informatycznych rozwiązań takich jak Documento. Dzięki temu możemy zastosować w naszej firmie wiele elementów, które pomogą nam przyśpieszyć naszą pracę. Jednym z nich jest automatyczne uzupełnianie dokumentów.\nDzięki wszystkim możliwościom jakie daje to rozwiązanie, możemy bardzo szybko i skutecznie przyspieszyć działanie całej firmy. Ten drobny element pozwala pracownikom dużych i mniejszych przedsiębiorstw automatycznie uzupełnić dane nawet kilka razy szybciej niż w przypadku tradycyjnego wprowadzania danych. Szybsze wprowadzanie niezbędnych danych przekłada się na jej efektywniejsze funkcjonowanie w wielu obszarach. Wystarczy wpisać kawałek tekstu, a system automatycznego uzupełniania danych sam zasugeruje nam resztę odpowiedniej treści.\nTego typu rozwiązania idealnie sprawdzą się w różnych przedsiębiorstwach finansowych oraz działach księgowości, choć zakres możliwości wykorzystania tego typu funkcjonalności jest o wiele szerszy i z powodzeniem można wykorzystać go w innych sektorach naszej działalności.


Szefernaker o debacie dot. sądów: Komuś z zewnątrz zależy na tym, żeby podgrzać spór - RMF 24\nSzefernaker o debacie dot. sądów: Komuś z zewnątrz zależy na tym, żeby podgrzać spór\nSobota, 30 września 2017 (08:30)\nAktualizacja: Sobota, 30 września 2017 (09:31)\n„Z analizy kont w mediach społecznościowych wynika, że w trakcie debaty w Polsce na temat sądów pojawiły się konta zagraniczne bardzo zaangażowane w tę debatę. Wcześniej były zaangażowane np. w próbę puczu w Turcji, wybory w USA, kampanię Brexitu czy kampanię prezydencką we Francji. To pokazuje, że w sytuacji gorącego sporu politycznego komuś z zewnątrz zależy na tym, żeby ten spór jeszcze podgrzać. Instytucje państwa muszą być na to gotowe” – powiedział w RMF FM Paweł Szefernaker, sekretarz stanu w kancelarii premiera. „Obóz dobrej zmiany potrzebuje dziś pokoju na górze" - ocenił gość Krzysztofa Ziemca. "Jeżeli chcemy realizować te zmiany, które obiecaliśmy Polakom, a pokazujemy, że jesteśmy zdeterminowani do przeprowadzenia tych zmian, to jest potrzebny pokój, potrzebna jedność” - tłumaczył. "Polacy w sondażach wskazują na to, że coraz lepiej im się żyje. Gospodarka rośnie - wczoraj mieliśmy kolejny dobry wynik, jeżeli chodzi o prognozę PKB. Chcemy, żeby z tego korzystali wszyscy Polacy, a nie tylko "tłuste misie", jak to było za rządów naszych poprzedników" - podkreślił Szefernaker. "Coraz więcej Polaków odczuwa pozytywne skutki rządów PiS” - zauważył.\nSzefernaker o debacie dot. sądów: Komuś z zewnątrz zależy na tym, żeby podgrzać spór Karolina Bereza / Karolina Bereza, RMF FM\nKrzysztof Ziemiec, RMF FM: Paweł Szefernaker, sekretarz stanu w Kancelarii Premiera jest naszym gościem. Dzień dobry panie ministrze.\nPaweł Szefernaker: Dzień dobry panu, dzień dobry państwu\nTuz po powrocie z Tallina. Jednym z tematów tego szczytu europejskiego było cyberbezpieczeństwo. Jesteśmy bezpieczni?\nTak, panie redaktorze. To bardzo ważne kwestie dla Europy. Dziś pole walki o bezpieczeństwo państwa odbywa się w cyberprzestrzeni i wszystkie demokracje, państwa rozwinięte są na to...\nAle to chodzi o dostęp do guzików, które uruchamiają rakiety na przykład?\nNie. Cyberbezpieczeństwo to oczywiście struktura informatyczna, ale także bezpieczeństwo takie informacyjne. Choćby podczas ostatniej debaty na temat sądów w Polsce, bardzo ostrego sportu politycznego w Polsce, mieliśmy do czynienia, co także wynika z zamówionego przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów specjalnego raportu, ponieważ monitorują to na co dzień służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo państwa, ale także my jako kancelaria chcieliśmy sprawdzić, jak wygląda to od sprawy rynkowej. I z analizy kont w mediach społecznościowych wynika, że w trakcie tej debaty w Polsce na temat sądów pojawiły się konta zagraniczne, bardzo zaangażowane w tą debatę, które wcześniej były zaangażowane w próbę puczu w Turcji, w wybory w Stanach Zjednoczonych, w kampanię Brexitu czy w kampanię prezydencką we Francji i to pokazuje, że w sytuacji gorącego sporu politycznego komuś z zewnątrz zależy na tym, żeby ten spór podgrzać i instytucje państwa musza być na to gotowe.\n30.09 Gość: Paweł Szefernaker\nAż zaniemówiłem i zamarłem. Ktoś tym steruje? Jeśli tak, to kto i skąd?\nPanie redaktorze, ostatnia sytuacja podczas debaty na temat sądów w Polsce pokazuje, że ktoś próbował z zewnątrz zobaczyć, jaki to jest poligon doświadczalny w takiej sytuacji sporu politycznego w Polsce. To nie byłoby zjawisko bardzo duże i ja nie uważam, że jakiekolwiek komentarze w internecie czy informacje, które pojawiają się z jednej czy drugiej strony, są sterowane z zewnątrz, bo spór polityczny istnieje i uczestnicy tego sporu biorą udział w nim. Ale zdarza się także i musimy mieć tego świadomość, że obie strony sporu mogą zostać zaatakowane i to nie dotyczy tylko jednej strony sporu, ale obu. W tej sytuacji lipcowego sporu...\nAle ja rozumiem, że to nie są tzw. trolle, czyli pan Józek z sąsiedniej ulicy, tylko to są ośrodki umocowane gdzieś na przykład za granicą, które mają wpływ na naszą debatę publiczną, tak?\nPanie redaktorze, jeden z przykładów: w ciągu paru minut na jednym z największych portali w Polsce pojawia się kilkaset komentarzy o treści "precz z kaczorem dyktatorem", które pojawią się z Ameryki Południowej. Ja chciałbym zwrócić uwagę na to, że cyberbezpieczeństwo to także bezpieczeństwo informacyjne. Żyjemy w czasie wojny informacyjnej i Polacy czytając takie komentarze w internecie, czy informacje, muszą mieć tego świadomość.\nTo wrócę do pytania: skąd? Kto tym steruje?\nTo pokazuje, że takie usługi można na świecie wykupić, że ktoś komu zależy na destabilizacji w Polsce, czy na destabilizacji w innych demokracjach, bo tak jak powiedziałem, dotyczyło to także np. Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych, w lipcu dotyczyło Polski, ale może dotyczyć także każdego innego miejsca na świecie. Żyjemy w dobie wojny informacyjnej, gdzie jest gra interesów.\nAle chce pan powiedzieć, że takie suflowanie różnych rzeczy ma wpływ rzeczywiście na realną politykę? Czy tylko na stan emocji czytelników internetu?\nMoże mieć wpływ w przyszłości na realną politykę. W takim świecie żyjemy. Żyjemy w świecie, w którym wielu naszych słuchaczy od rana przegląda internet, czyta różne informacje i Polacy także muszą być na to wyczuleni. Cyberbezpieczeństwo dziś to infrastruktura informatyczna, ale także ta wojna informacyjna. Każdy z nas funkcjonuje w cyberprzestrzeni i musimy mieć świadomość, i dobrze, że Unia Europejska się spotyka i o tym rozmawia, bo ze względu na nasze geopolityczne położenie to są ważne tematy także dla Polski.\nPan prezydent nazwał kiedyś pana "cyfrowym szogunem". Dziś prezydent jest troszeczkę w internecie nieobecny, jakby się wycofał, za to są bardzo aktywni ci, którzy go mocno krytykują. Czytając wpisy w internecie można odnieść wrażenie, że prezydent jest już poza obozem "dobrej zmiany". A jak jest w rzeczywistości?\nCzęsto słyszę w ciągu ostatniego tygodnia komentarze dotyczące "wojny na górze". Ja chciałbym mocno powiedzieć, że obóz "dobrej zmiany" potrzebuje dziś pokoju na górze i jeżeli chcemy realizować te zmiany, które obiecaliśmy Polakom, a pokazujemy, że jesteśmy zdeterminowani do przeprowadzenia tych zmian, to jest potrzebny pokój, potrzebna jedność w obozie władzy...\nTak, ale wracając od tych wpisów. Te wpisy są często bardzo mocne, często wulgarne. Prezydent jest wyzywany od zdrajców.\nPanie redaktorze, spór polityczny w Polsce jest bardzo gorący. Ja uważam, że internet niczym nie różni się od życia realnego. Często wiedzieliśmy np. parę dni temu, jak prezydent Macron został potraktowany gdzieś tam, jak przyjechał we Francji, były jajka, był obrzucony paroma innymi dokumentami, papierami. Spór polityczny w Europie jest dzisiaj bardzo mocny i on także przenosi się na internet. Ja uważam, że obozowi "dobrej zmiany" potrzebny jest przede wszystkim pokój, potrzebna jest jedność, potrzebna jest dyskusja. Dyskusja jest istotą demokracji. To, że ktoś się spiera o zapisy w ustawie to bardzo dobrze, to znaczy, że jest debata.\nInternet i sieć trochę chyba tę debatę i dyskusję spłyciły i zbrutalizowały, niestety.\nŻyjemy w takim świecie. Ja uważam, że powinniśmy, nie tylko Polacy, ale społeczeństwa europejskie, nowoczesne, powinny być bardziej edukowane w tej kwestii, tzn. wiedzieć jakie są zagrożenia z tym związane. Bardzo często w Stanach Zjednoczonych, w krajach skandynawskich są już lekcje krytycznego myślenia dla dzieci w szkołach. Tak jak kiedyś wszyscy uczyli się filozofii, tak myślę, że w przyszłości sposób krytycznego myślenia także powinien być wprowadzony do nauki w szkołach.\nTo tak krytycznie patrząc na to, co się dzieje w rządzie. Panie ministrze, jest pan blisko pani premier, wczoraj pan też wracał z nią samolotem. Co jest możliwe - wcześniejsze wybory czy wcześniejsza rekonstrukcja rządu?\nNajbardziej możliwe jest to, że Prawo i Sprawiedliwość będzie realizowało swój program wyborczy, tak jak przez ostatnie półtora roku. Zbliża się 2-lecie rządów. Chcemy pokazać, jak wiele w ciągu tych dwóch lat zrobiliśmy, jak wiele tej sprawiedliwości, o której mówiliśmy. Ja myślę, że istotą rządów Prawa i Sprawiedliwości jest wprowadzanie tej sprawiedliwości...\nSam prezes Jarosław Kaczyński powiedział w wywiadzie ostatnim, że w listopadzie będzie przegląd, będzie rekonstrukcja, będą zmiany.\nBędzie przegląd. Prezes mówił o drobnych zmianach. Te zmiany też bardzo często się na co dzień pojawiają - choćby wiceministrów - także w ostatnim tygodniu. Dostosowujemy się do tego, żeby pracować jak najlepiej, jak najwydajniej. Polacy w sondażach wskazują na to, że coraz lepiej im się żyje. Gospodarka rośnie - wczoraj mieliśmy kolejny dobry wynik, jeżeli chodzi o prognozę PKB. Chcemy, żeby z tego korzystali wszyscy Polacy, a nie tylko "tłuste misie", jak to było za rządów naszych poprzedników. Coraz więcej Polaków odczuwa pozytywne skutki rządów PiS.\nWracając do zmian - pani premier rozmawia o tym ze swoimi ministrami? Czuje się w jakiś sposób zagrożona? Odniósł pan takie wrażenie?\nPanie redaktorze, żaden minister nie może być pewny tego, że będzie wiecznie ministrem. Na bieżąco te korekty też są wprowadzane. Mam nadzieję, że uda nam się bardzo dobrze podsumować 2-lecie rządów, żeby jeszcze bardziej pokazać, jak wygląda dobra zmiana i jak zaczęło się Polakom żyć lepiej za rządów Prawa i Sprawiedliwości.\nSzefernaker: W najbliższym czasie będą bardzo dobre informacje dla Polaków mieszkających na Wyspach\n"Jeśli chodzi o prawa Polaków na Wyspach, stanowiska Wielkiej Brytanii i Polski są coraz bardziej zbieżne" - powiedział w internetowej części rozmowy Paweł Szefernaker - minister w kancelarii premiera. "Jestem przekonany, że w najbliższym czasie będą bardzo dobre informacje dla Polaków mieszkających na Wyspach. To znaczy, że wszystkie prawa już nabyte, oraz te, które Polacy nabywają w obecnym okresie przejściowym będą utrzymane" - podkreślił gość Krzysztofa Ziemca w RMF FM.\nSzefernaker: W najbliższym czasie będą bardzo dobre informacje dla Polaków mieszkających na Wyspach Karolina Bereza / Karolina Bereza, RMF FM\nTagi:Paweł Szefernaker, Gość Krzysztofa Ziemca w RMF FM\nNewsWojciechowski: Rychliwa niesprawiedliwość problemem polskich sądów


Pierwszy etap budowy Parku Lisiniec zakończony » Radio Jura 93,8 FM Częstochowa. Wiadomości i informacje z Częstochowy i regionu. - Radio Jura. Częstochowa 93,8 fm. Wiadomości i informacje z Częstochowy i regionu!\nPierwszy etap budowy Parku Lisiniec zakończony\nData: 18 grudnia 2018 / 09:35 Facebook Twitter\n14 grudnia odbył się odbiór końcowy inwestycji wartej blisko 8,8 mln złotych w Parku Lisiniec. Udało się zakończyć pierwszy etap kilkuletniej rewitalizacji strefy wypoczynku w tej dzielnicy.\nSzkoda że na zimę, ale trwające już w letnim sezonie prace związane z budową nowych obiektów w Parku Lisiniec dobiegły końca. Powstała m.in. plaża z piaskiem znad morza, pawilon z tarasem widokowym, kładka, pomosty, wieża ratownicza. Oznacza to, że z nowych atrakcji będziemy mogli skorzystać już podczas najbliższego letniego sezonu dla plażowiczów.\nTo jednak nie koniec zmian w tym rejonie, bo plażowanie ma być dotąd w dzikim parku, bardziej ucywilizowane. Stąd zaplecze, w tym restauracyjne czy budowa potrzebnych toalet i pawilonu plażowego. Miasto zleciło już kolejne prace projektowe dotyczące drugiej części zaplanowanego do realizacji zadania.\nSkakały do wody mimo zakazu. Kolejna niebezpieczna sytuacja miała miejsce w Parku Wypoczynkowym Lisiniec 8 lipca 2019\nWiększa liczba patroli straży miejskiej w Parku Lisiniec i są już efekty 4 lipca 2019\nMOSiR poleca wypożyczalnie sprzętu wodnego w Parku Lisiniec 9 lipca 2019


Agnieszka Woźniak-Starak w górach z Pauliną Krupińską i Kasią Frydrych | Viva.pl\nDziennikarka znalazła ogromne wsparcie w... A to niespodzianka!\nRedakcja VIVA! • 25 stycznia 2020 13:57\nOd tragicznej śmierci Piotra Woźniaka-Staraka minie niedługo pół roku. Ten czas był zapewne najtrudniejszym w życiu wdowy po producencie – Agnieszki Woźniak-Starak. Dziennikarka najpierw przez wiele tygodni nie odzywała się do swoich fanów oraz mediów, a następnie wyjechała w góry. W polskich Tatrach odpoczywa do dziś. Zaskakuje jednak, z kim!\nAgnieszka Woźniak-Starak w górach z Pauliną Krupińską i Kasią Frydrych\nPod koniec grudnia na Instagramie Agnieszki Woźniak-Starak pojawił się wpis, który pozwalał sądzić, że prezenterka odnalazła w polskich Tatrach spokój i równowagę. „Powiem Wam, że marzyłam o tym od paru miesięcy, góry, kiedyś tu zamieszkam. Z dziesiątką psów. I koniem”, czytaliśmy na profilu dziennikarki. Tydzień później Agnieszka Woźniak-Starak podzieliła się kolejnymi zdjęciami. „W górach jest magia. Chyba mam nową pasję, ski touring. I kolejny powód, żeby stąd nie wyjeżdżać…”, napisała w sieci i słowa dotrzymała.\nGdzie Agnieszka Woźniak-Starak spędziła Sylwestra?\nOkazuje się, że gwiazda wciąż odpoczywa w górach. I to nie sama. Obszerną fotorelację zamieściła na swoim Instagramie Katarzyna Frydrysz – menedżerka gwiazd – która towarzyszy Agnieszce Woźniak-Starak w relaksie. Jak możemy dowiedzieć się z jednego z Instastories, to żona zmarłego Piotra Woźniaka-Staraka miała pomysł, by wynająć w tym pięknym miejscu dom i jeździć na nartach – mimo że jej koleżanka nigdy tego nie robiła. We wspólnych wypadach na stok dziennikarce i menedżerce towarzyszy często Paulina Krupińska. A gdy ich samochód zakopał się w śniegu? Pomógł sam Sebastian Karpiel-Bułecka!\nWięcej zdjęć, na których Agnieszce Woźniak-Starak dopisuje humor, możecie zobaczyć w galerii. Pani Agnieszko, cieszymy się, że widzimy na pani twarzy uśmiech! Wszystkiego najlepszego! ZOBACZ ZDJĘCIA\nPost udostępniony przez Kate Frydrych (@katefrydrych) Sty 24, 2020 o 1:34 PST\nAgnieszka Woźniak-Starak pojawiła się na wernisażu wystawy "Realizm istotny"\nZ ŻYCIA GWIAZD Mąż był miłością jej życia.. Czy Agnieszka Woźniak-Starak zrezygnuje z jego nazwiska?\nDziennikarka dała jasny komunikat!


Obecnie niemal każdy ktoś na świecie posiada smartfona. Ich niewielka wartość i popularna dostępność sprawiła, że zostały się nieodłącznym towarzyszem ludzi. Szczególnie, że ich funkcjonalność a zarazem niewielkie rozmiary sprawiają, iż ten typ telefonu komórkowego jest traktowany i jako możliwość dla laptopów i tabletów, zwłaszcza gdy stanowimy w drodze, a powierzchnię i ciężar naszego towarze nie pozwoli na spakowanie dodatkowego obciążenia. Nic więc dziwnego, że klienci z myślą personalizują swoje smartfony w ostatni rób, by jednym kliknięciem przejść wziąć się do popularnej aplikacji lub również z możliwością wyróżniać się z partnerami i przyjaciółmi zdjęciami, przeżyciami, wrażeniami...\nRównież dla rowerzystów nie brakuje interesujących dodatków na smartfony, jakie nie tylko umilą korzystanie z jednośladu oraz umożliwi szybkie liczenie się wrażeniami z jeździe na podstawach społecznościowych. Znalezione przez nas aplikacje dla rowerzystów również umożliwią szybkie znalezienie najatrakcyjniejszej dla nas trasy rowerowej oraz wesprą w chwili ewentualnego zgubienia trasy.\nEndomondo Sports Tracker – Endomondo już z dłuższego czasu bawi się popularnością wśród sportowców. Jej wartość polega na ostatnim, że w terminie rzeczywistym mierzy odległość, którą przemierzyliśmy, czas treningu oraz ilość spalonych kalorii. Aplikacja jest jednoznaczna do pobrana za darmo za pośrednictwem sklepu Google. Opcjonalnie można wykupić wersję PRO, która pozwoli nam rozwinięcie dodatku o kilka nowych prac. Google Maps – aplikacja po wielu modyfikacjach przez producenta raz może być jako pełnowartościowa nawigacja, możliwa także do postępowania w porządku offline, i przyjazny interfejs umożliwia ustawienie korzystnego dla nas rodzaju drogi w współzależności z tego, jakim środkiem transportu się poruszamy (możliwość postawienia na tryb marszu, jazdy samochodem i jazdy rowerem). Dodatek tenże nie tylko zapewni, że jednak z łatwością znajdziemy drogę do domu, ale jednocześnie wskaże nam, gdzie najbliżej nas otrzymują się kawiarnie albo bary. Bike Repair – dodatek bardzo przydany w przypadku, kiedy obawiamy się, iż nie poradzimy sobie z naprawą pojazdu w razie ewentualnego uszkodzenia w trakcie jazdy. Istnieje wtedy wówczas wręcz niezbędna aplikacja, jak nie mamy dostatecznej wiedzy technicznej, a chcemy wybrać się na coś większą wyprawę. Jedyną wadą aplikacji stanowi jej styl: głowy nie prowadzące w atrakcyjnym stanie językiem angielskim mogą stanowić kłopoty.\nPowyższe aplikacje dla rowerzystów to dopiero kropla w morzu dodatków stworzonych w okresie wyższym albo niższym z wiedzą o rowerzystach. Oraz o ile mienie ich ludzi jest niczym najbardziej zbędne, tak uważamy, iż zainstalowanie trzech wysoce wymienionych może okazać się bardzo wartościowe w dalszym użytkowaniu roweru.


25. godzina - David Benioff - opinia o książce (37165) - Lubimyczytać.pl\n25. godzina /\n6,67 (150 ocen\ti\t17 opinii) Zobacz oceny\nCzy można zmienić swoje życie w jeden dzień? Trzymająca w napięciu i hipnotyzująca opowieść o wielkomiejskim czyśćcu, o człowieku zawieszonym pomiędzy przestępstwem a karą. Wszystko, czego chciał Monty Brogan, dorastając - to zostać strażakiem. Teraz ma zacząć odsiadywać siedmioletni wyrok w federalnym zakładzie karnym za handel narkotykami. Ostatnie dwadzieścia cztery godziny wolności...\nCzy można zmienić swoje życie w jeden dzień?\nTrzymająca w napięciu i hipnotyzująca opowieść o wielkomiejskim czyśćcu, o człowieku zawieszonym pomiędzy przestępstwem a karą.\nWszystko, czego chciał Monty Brogan, dorastając - to zostać strażakiem. Teraz ma zacząć odsiadywać siedmioletni wyrok w federalnym zakładzie karnym za handel narkotykami. Ostatnie dwadzieścia cztery godziny wolności spędza ze swoją dziewczyną i dwoma najlepszymi przyjaciółmi ze studiów: wysokich lotów specjalistą od transakcji giełdowych i nauczycielem idealistą. Minuty upływają i Monty korzysta z ostatniej szansy, by mieć wszystkie możliwe atuty po swojej stronie. Grozi mu, że dzisiaj zostanie zamordowany. Próbuje odgadnąć, kto go wydał policji. Podejmuje najważniejszą decyzję swojego życia.\nPrzemykając od kopalni pieniędzy na Wall Street do sal i scen z nocnego klubu w centrum Manhattanu, od enklawy tłumu Rosjan do dzielnic starych imigrantów, "25 godzina" wywołuje pulsujące rytmy i ostre kontrasty w zgiełku miasta. "25 godzina" zwiastuje nadejście największego gracza współczesnej literatury. Takiej powieści jeszcze nie było. Autor zaskakuje czytelnika treścią i formą.\nNa podstawie książki "25 godzina" David Benioff napisał scenariusz do filmu o takim samym tytule. Wyreżyserował go Spike Lee, a Edward Norton zagrał rolę głównego bohatera. "25 godzina" jest już bestsellerem w Stanach Zjednoczonych i stała się kultową powieścią. Od krytyków literatury i czytelników - otrzymuje najwyższe noty.\nSpecyficzna książka. Niby nie wciąga, ale tak naprawdę nie masz zamiaru odłożyć ją na bok nie do dotrzeć do końca:)


tworzenie strategii marketingowych, poszukuje! - Masz biznes ? Podziel się nim !\nStrona główna > Firmy w Polsce > Agencja Reklamowa > tworzenie strategii marketingowych, poszukuje!\ntworzenie strategii marketingowych, poszukuje!\nDzień dobry. Jak znacząca jest strategia marketingowa, jeśli chodzi o sukces przedsiębiorstwa? Pytam, albowiem nie mam takiej opracowanej w firmie :)\nJestem właśnie przed pisaniem strategii marketingowej, która ma być gwarantem mojego sukcesu. Nie ukrywam, iż bardzo obawiam się tego zadania, gdyż nigdy uprzednio nie pisałem jakiejkolwiek strategii dla prowadzonego biznesu. To będzie mój pierwszy raz :)))\nMusicie wiedzieć, iż strategie marketingowe nie charakteryzują się ponadprzeciętnie wysokimi kosztami, jeżeli chodzi o ich przygotowanie. W celu opracowania strategii warto skontaktować się z fachową firmą, jaka świadczy usługi w tym zakresie. Miłego dnia.\nPrzygotowana przez nich: www.strategiemarketingowe.com.pl strategia marketingowa sprostała moim oczekiwaniom, choć pragnę zaznaczyć, iż jako przedsiębiorca jestem bardzo wymagający. Polecam serdecznie!\nPolecam Wam znaleźć firmę, jaka posiada w ofercie strategie marketingowe. Winna mieć gigantyczne doświadczenie, czyli działać od co najmniej kilku lat.\nZ doświadczenia wiem, że bardzo pomocne potrafią być analizy rynku i konkurencji. Renomowane firmy, które się tym zajmują oczekują dość wysokiego wynagrodzenia za takie analizy, natomiast w mnóstwo okolicznościach zwykle warto tyle zapłacić :)


Stół cateringowy 240 cm bankietowy składany w walizkę stolik ogrodowy, turystyczny biały | Shoperly\nStół cateringowy od marki Springos o wymiarze 240x75 cm to propozycja dla rodzin, które chcą zorganizować sobie idealne miejsce na rodzinny obiad na tarasie, czy ogrodzie. Również świetnie sprawdzi się na imprezie, bankiecie czy rodzinnym campingu.\nBlat stołu jest bardzo masywny, gruby oraz posiada zaokrąglone ranty, które ochronią przed niebezpiecznymi uderzeniami. Użycie materiału HDPE zapewni odporność na zmienne warunki atmosferyczne. Maksymalny udźwig stołu turystycznego wynosi 150 kg, a to za sprawą wykonania z najlepszych jakościowo materiałów. Stabilność produktu zapewniona jest dzięki blokadzie umieszczonej pod blatem stołu.\nW razie potrzeby stół można złożyć w formie niewielkiej walizki i wygodnie transportować. Całość chowa się do wnętrza blatu, pozostawiając rączkę ułatwiającą przenoszenie go. Stół pod marki Springos jest bardzo funkcjonalny. Przy stole zmieści się do 8 osób, dzięki czemu można spędzić czas z najbliższymi.\nRozmiar blatu idealny dla ośmiu osób\nŁatwo czyszczący materiał blatu\nkolor blatu: odcień bieli\nwymiary blatu: 240x75 cm\nodległość między nóżkami: 210cm i 53 cm\nwymiary po złożeniu: 75x120x8 cm\nKod produktu: GF0050\nNr oferty xSale GF0050\nKrzesło turystyczne trójkątne składane wędkarskie na biwak zielone\nCena 147,94 zł\nZestaw turystyczny stolik i 2 krzesła plecaki, składane meble...


Kilkudziesięciu członków ugrupowań narodowych demonstrowało w Lublinie przeciwko integracji Polski z Unią Europejską.\nDemonstranci nieśli transparenty z hasłami: "Precz z Unią Europejską" i "UE-NIE". Idąc skandowali m.in: "Ani Rosja, ani Zachód, tylko Polska dla Polaków", "Kopenhaga - Polski zdrada", "Unia Europejska to banda złodziejska", "Pedofile, pederaści to są euroentuzjaści", "Precz z żydowską okupacją".\n"Polacy wkrótce w referendum zdecydują o swoich losach na całe pokolenia. Polska nie może dać się rzucić na kolana. Jeszcze jest czas, by przestrzec wszystkich, rodzinę, znajomych, sąsiadów" - mówił jeden z organizatorów marszu.\nPrzed Urzędem Wojewódzkim odczytano petycję, w której zebrani zażądali przesunięcia na jesień referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, przeprowadzenia go w ciągu jednego dnia i równych praw dla eurosceptyków w kampanii referendalnej. Na zakończenie spalono flagę UE.\nPoza tym było spokojnie.\nGiertych: czy ktoś w MSZ zna angielski?


Józef Kościelski – Wikipedia, wolna encyklopedia\nJózef Teodor Stanisław Kościelski\nSłużewo, k. Inowrocławia\nData i miejsce śmierci 22 lipca 1911\nMiejsce spoczynku Kaplica kościoła św. Jakuba w Miłosławiu\nZawód, zajęcie poeta, dramaturg, polityk\nJózef Teodor Stanisław Kościelski, herbu Ogończyk (ur. 9 listopada 1845 w Służewie, powiat Inowrocław, zm. 22 lipca 1911 w Poznaniu) – poeta, dramaturg, wielkopolski działacz polityczny, mecenas sztuki i filantrop.\nBył synem hrabiego Augusta Kościelskiego (1818-1879) i Józefy z Wodzińskich oraz bratankiem Władysława (Sefera Paşy). Uczęszczał do poznańskiego Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Maturę zdał w Braniewie. Następnie studiował prawo w Berlinie i Heidelbergu. W czasie studiów był przewodniczącym Towarzystwa Akademików Polskich w Berlinie. W latach 1871–1872 podróżował po Francji, Afryce i Bliskim Wschodzie. Po powrocie do kraju gospodarował w dobrach rodzinnych nad Gopłem oraz zajmował się polityką i literaturą.\nKościelski utrzymywał przyjacielskie stosunki z ks. Wilhelmem, pruskim następcą tronu (późniejszym cesarzem Wilhelmem II). W 1881 otrzymał fotel w Izbie Panów Sejmu pruskiego, a od 1884 był posłem do Sejmu Rzeszy. Reprezentował linię polityczną ugody z rządem pruskim, co spotkało się z krytyką innych członków parlamentarnego Koła Polskiego oraz opinii publicznej. Grono sojuszników, skupionych głównie w środowisku „Kuriera Poznańskiego”, pozyskał dopiero po ustąpieniu Bismarcka i objęciu funkcji kanclerza przez Capriviego (1890). Kiedy w 1894 Caprivi złożył urząd, Kościelski zdecydował się zakończyć karierę parlamentarną.\nW 1896 zaczął gospodarować w majątku Miłosław, który zakupił za pieniądze otrzymane w spadku po stryju, Władysławie Kościelskim. Podjął także działalność społeczną i kulturalną, prezentując jednak nową, antypruską postawę. Był mecenasem młodzieży polskiej studiującej w Niemczech (m.in. Jana Kasprowicza). W Miłosławiu, gdzie gościł m.in. Juliana Fałata i Leona Wyczółkowskiego, założył galerię obrazów malarzy polskich, a w 1899 ufundował pierwszy na ziemiach polskich pomnik Juliusza Słowackiego. Jego odsłonięcia, w którym uczestniczyło wielu znanych Polaków ze wszystkich zaborów, dokonał Henryk Sienkiewicz. Ponadto w 1899 uruchomił w Miłosławiu fabrykę cygar. Opiekował się robotnikami i dziećmi z ubogich rodzin, dla których wydawał darmowe posiłki oraz pobudował i utrzymywał przedszkole.\nKościelski powołał także Towarzystwo Dziennikarzy i Literatów Polskich, któremu przez szereg lat prezesował. Był członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Wspierał wiele instytucji przemysłowych, handlowych i rzemieślniczych, pełnił m.in. funkcję Prezesa Rady Nadzorczej spółki H. Cegielski Towarzystwo Akcyjne. W 1904 przeniósł się na stałe do Poznania. Rok później założył stowarzyszenie „Straż”, którym kierował do 1909.\nOd 1881 był żonaty z Marią Bloch (1855-1926), córką bogatego finansisty warszawskiego, Jana Gotliba Blocha. Miał z nią troje dzieci: dwie córki i syna, Władysława Augusta. Zmarł w Poznaniu, ale został pochowany w Miłosławiu, w podziemiach kaplicy kościoła św. Jakuba. Jego imię nosi jedna z ulic w Inowrocławiu.\nKościelski był autorem poezji, dramatów i reportaży. Jego twórczość nie zyskała jednak większego uznania zarówno wśród czytelników, jak krytyki. Choć jest ich najmniej, reportaże stanowią najbardziej wartościowy literacko fragment jego dorobku pisarskiego.\nWładysław Biały, książę gniewkowski (1874)\nW imię krzyża (1882)\nDwie miłości (1884)\nTragedia jakich wiele (1908)\nPoznańczanie we Włoszech (1873)\nDzienniczek Justysi (1889)\nSonety nadgoplańskie (1868)\nPreludia zakopiańskie (1903)\nCo mi Tatry dały (1905)\nSzkice egipskie. Wrażenia z podróży. Studia i materiały (wstęp H. Kaczmarek, Poznań 2007)\nUtwory Józefa Kościelskiego w serwisie Polona.pl\n↑ Datenbank der deutschen Parlamentsabgeordneten (pol.) [dostęp 2011-04-14].\n↑ Wiadomości Wrzesińskie – Admirał znad Gopła (pol.) [dostęp 2011-04-14].\n↑ a b Urząd Gminy Miłosław – Historia (pol.) [dostęp 2011-04-14].\n↑ Urząd Gminy Miłosław – Józef Kościelski (pol.) [dostęp 2011-04-14].\n↑ Inowrocław, ul. Józefa Kościelskiego (pol.) [dostęp 2011-04-14].\n↑ Józef Kościelski – „Wschód słońca” (pol.) [dostęp 2011-04-14].\nEdward Pieścikowski, Józef Kościelski, w: Wielkopolski słownik biograficzny, Warszawa-Poznań 1981, ISBN 83-01-02722-3.\nISNI: 0000 0001 1933 624X\nDeputowani do Reichstagu VI kadencji (1884–1887)\nDeputowani do Reichstagu VII kadencji (1887–1890)\nDeputowani do Reichstagu VIII kadencji (1890–1893)\nTę stronę ostatnio edytowano 24 lip 2020, 14:01.


Każdy spośród nas miewa czasem gorsze chwile w utrzymaniu, bywa przygnębiony albo i zmartwiony. Często takie nastroje są wynikiem złych i stresogennych wydarzeń w polskim życiu, na które nie mamy wpływu.\nPowszechnie ma się, że depresja ma znajome oddziaływania tylko na psychikę chorego. Bynajmniej nie stanowi wtedy prawdą! Często obszar wpływu choroby na kształt fizjologiczny chorego jest równie wielki, kiedy na jego\nPrecyzyjna odpowiedź na pytanie "czym stanowi certyfikat ce?" związana jest z rozwiązaniem podstawowych założeń bycia Unii Europejskiej. Wykazuje się, że podstawą jej pomagania są trzy zasady: swobodnego przepływu\nW następną sobotę odbył się pokaz najnowszej kolekcji miejscowego producenta odzieży. Wydarzenie przyciągnęło niezliczoną ilość widzów, jacy chcieli sprawdzić, co projektanci przygotowali na odnoszący się sezon. Wśród publiczności mogliśmy zrozumieć nawet\nŻe wszystek z nas chciałby bawić się doskonałym zdrowiem. Żebym to osiągnąć, musimy wspominać o aktywności fizycznej. To tak dzięki niej potrafimy w krótki sposób poprawić swoją kondycję, wielkość i wesprzeć\nCzy zastanawiałeś się kiedyś, ile różnych bakterii i mikroorganizmów znajduje się na życiu, które codziennie spożywamy? Wszystko przez system pakowania, przechowywania i dostarczania produktów spożywczych. Gdyby producenci nie oszczędzali pieniędzy na\nW dobie coraz popularniejszego przepływu informacji oraz międzynarodowych transakcji bądź te koncernów, coraz większą rolę odgrywają wszelkiego typie tłumacze i kobiety zwracające się przekładaniem dokumentu z jakiegoś języka na dodatkowy. Rozróżniamy\nPosprzątanie wielkiego, wielopoziomowego domu stanowi ważne i czasochłonne wyzwanie. Dodatkowym utrudnieniem jest przechowywanie za sobą odkurzacza, dołączanie a później ponowne podłączanie do gniazdek, cykliczna zmiana worków. Podczas sprzątania produkuje się ogromną\nJak wiadomo odpylacze gospodarcze są przydatne w znaczeniach, w których robi się bardzo wiele pyłów, lub w tłach, gdzie w powietrzu wykonują się jakieś szkodliwe substancje, takie jak pozostałego sposobie gazy.\nZ zanieczyszczeniem powietrza przechodzimy do pracowania na co dzień. Normy Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ściśle określają jakie stężenie szkodliwych substancji w sferze jest dobre, żeby było wtedy pewne dla naszego zdrowia,


Polecany stomatolog w przystępnej cenie dla ludzi w dowolnym wieku » ipvr.ch\nWszystkie osoby, które posiadają jakieś kłopoty z zębami chciałyby skorzystać z pomocy dobrych ekspertów. Dotyczy to szczególnie pociech i ludzi starszych i takich osób, które z racji swojego stanu zdrowia wymagają bardziej indywidualnego podejścia.\nToteż dentyści starają się przekonywać swoich pacjentów do tego, iż warto korzystać z ich usług. Naprawdę odpowiedni stomatolog i produkty dla niego rekomendują nas jest potrafił przeprowadzać wszystkie etapy leczenia zębów u osób w każdym wieku. Potrafi się nawet zdarzyć, iż będzie przyjmował również dzieci, jak i osoby dorosłe. W niektórych przypadkach trzeba jest udać się do dentysty zajmującego się wykonywaniem mocniej specjalistycznego leczenia albo bardziej specjalistycznych usług związanych ze wstawianiem sztucznych zębów lub mocowaniem protezy zębowej. Dla wielu osób, które nie potrafią korzystać z darmowej pomocy stomatologicznej lub chcą po prostu leczyć się prywatnie niezwykle znaczące jest, aby leczenie ich zębów było dokonywane w przystępnej cenie.\nDlatego dobrzy dentyści starają się świadczyć własne usługi w takich cenach, jakie są odpowiednie dla wszystkich osób zainteresowanych ich usługami. Nie wpływa to jednakże na jakość wykonywanych przez nich zabiegów. Dobry dentysta zajmujący się leczeniem zębów u pociech będzie potrafił nawiązywać z dziećmi przyjazny kontakt- dobry dentysta legnica. Dzięki temu dzieci mniej stresują się pobytem u dentysty i posiadają mniejsze opory przed wizytą dentystyczną. Jest to bardzo znaczące, żeby dzieci nie zostały źle potraktowane w czasie własnej wizyty u dentysty, bowiem potrafią poprzez to odmawiać innych wizyt u stomatologa.\nPoza takim stomatolog musi umiejętnie wpływać na dziecko tak, aby mógł wykonać w sprawny sposób cały proces leczenia bez konieczności jego przerywania. Trzeba bowiem wiedzieć o takim, iż dzieci potrafią zostać bardzo trudnymi pacjentami, lecz nie można z tego powodu rezygnować z leczenia ich zębów. W przeciwnym razie rozwijająca się u dzieci próchnica doprowadzi do tego, że w przyszłości jest wolno jedynie dokonywać ekstrakcji zęba.\nTags: zęby, Leczenie, pacjenci, wizyta