Metoda Knilla w pracy z dzieckiem niepełnosprawnym - ppt pobierz\nMetoda Knilla w pracy z dzieckiem niepełnosprawnym\nOpublikowałLesław Surmiak Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Metoda Knilla w pracy z dzieckiem niepełnosprawnym"— Zapis prezentacji:\n1 Metoda Knilla w pracy z dzieckiem niepełnosprawnym\nMetoda Knilla w pracy z dzieckiem autystycznym Metoda Knilla w pracy z dzieckiem niepełnosprawnym Spis treści Opracowała: Iwona Budzisz\n2 Metoda Knilla w pracy z dzieckiem autystycznym\nSpis treści: 1.Informacja o autorach programu. 2.Przeznaczenie programów. 3.Dostosowanie programów do potrzeb dzieci. 4.Opis programów. 5.Wprowadzanie programów.\n3 Informacje o autorach Marianna Knill ( ) ukończyła Akademię Muzyczną w Oslo, studiowała również w Londynie i zdobyła licencjat Guildhall School of Music and Drama. Współpracowała z Norweskim Instytutem Edukacji specjalnej. Christopher Knill (1948) urodził się w Anglii. Jest absolwentem Uniwersytetu w Leeds i pracownikiem Nowreskiego Instytutu Edukacji Specjalnej. Pełni funkcję konsultanta i superwizora programów pracy z osobami niepełnosprawnymi, wprowadzanych w Skandynawii i w Anglii. Marianna i Christopher od 1973 roku intensywnie pracowali z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi z ciężkimi zaburzeniami w rozwoju ruchowym, poznawczym i społecznym. Rezultatem tej pracy są opracowane przez nich programy, które stosowane są obecnie w wielu krajach. Programom najczęściej towarzyszy muzyka stanowiąca podstawę do kontaktu i komunikacji z bardzo niepełnosprawnymi ludźmi.\n4 Przeznaczenie programów\nProgramy aktywności Knillów rozwijają percepcję słuchowo- wzrokowo- ruchową. Metoda jest wyjątkowo pomocna w pracy z dziećmi wycofanymi, autystycznymi, jak również agresywnymi. Stosowana na zajęciach jako metoda wspomagająca, zarówno do pracy indywidualnej z dzieckiem, jak i grupowej-pozwala na czerpanie radości ze wspólnego, równoczesnego wykonywania zadań. Na zajęciach tanecznych najczęściej stosowana jako forma rozgrzewki, ćwiczenie świadomości własnego ciała, w celu przygotowania do zajęć właściwych. Proponowane programy tworzą ramy, dzięki którym rozwija się kontakt społeczny, ruch i zabawa jak również pełnią funkcję bazy wyjściowej dla rozwoju rozumienia i używania języka. Podstawowym założeniem programów jest stwierdzenie, że rozwój człowieka uzależniony jest od zdolności do nabywania, organizowania i wykorzystywania wiedzy o sobie. Przeznaczone są do pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi o różnym poziomie rozwoju intelektualnego, społecznego i fizycznego. Autorzy oparli się na założeniu, że dotyk jest pierwszym wrażeniem, jakiego doznajemy tak więc od wrażliwości dotykowej zależy umiejętność nawiązania kontaktu z otoczeniem a następnie komunikacji z nim. Aby przełamać trudności związane z postrzeganiem zaburzonego obrazu własnego ciała, braku kontroli nad ruchami i problemami w komunikacji, należy rozwijać świadomość ciała. Przy czym tego typu działalność wymaga stworzenia bezpiecznego środowiska, które pozwoli na skoncentrowanie uwagi, wywołanie jej i kierowanie nią w taki sposób, by stało się dla danej osoby znaczącą i motywującą aktywnością. I w tym działaniu niezwykle ważną rolę odgrywa muzyka, która zarówno stymuluje jak i podwyższa uwagę. Tak, więc obecność muzyki powinna być uwzględniona podczas realizacji wszystkich programów. Muzyka komercyjna nie nadaje się do prowadzenia programu, gdyż jest zbyt skomplikowana i wymaga skupienia od słuchacza. Komercyjna muzyka może zaburzać uwagę niż skłaniać do konkretnej aktywności.\n5 Przeznaczenie programów\nMuzyka stymuluje i podwyższa uwagę, może stworzyć korzystne podstawy do uczenia się. Dzięki słuchaniu specjalnego tonu sygnaturki na początku i na końcu programu, dziecko stopniowo uczy się rozpoznawać sytuację, a to przygotowuje do łączenia jej z określoną aktywnością. Ponadto każdy ruch dziecka jest wspierany przez specjalny akompaniament muzyczny, będący „sygnałem” konkretnej aktywności. W ten sposób tworzą się warunki , w których dziecko może czuć się bezpieczne. Dziecku pomaga także to, że teraupeuta używa głosu, śpiewa lub mówi wyraźnie i melodyjnie. Żadna przewidziana programem aktywność nie powinna być wykonana mechanicznie. Jeżeli dziecko ma złe wyobrażenie swojego ciała i wykonuje ruchy mechanicznie, brak świadomości ciała ulega utrwaleniu. Teraupeuta powinien być świadomy skutków własnego sposobu podejścia do dziecka, podczas programów potrzebny jest dobry kontakt z dzieckiem, wymaga to od teraupeuty, umiejętności dawania fizycznego wsparcia, kontaktu wzrokowego oraz świadomego i aktywnego używania głosu. Program może być stosowany przez każdą osobę, która ma regularny kontakt z dzieckiem, można ją stosować jako część codziennego rytuału. Dziecko musi być świadome wykorzystywania swoich rąk, ust, nóg, ramion, stóp, i całego ciała podczas codziennych czynności takich jak: jedzenie, ubieranie się, zabawy i komunikacji z innymi.\n6 Dostosowanie programów do potrzeb dzieci\nDzieci niepełnosprawne fizycznie. Należy im dostarczać jak najwięcej informacji o ich ciele oraz jego powiązaniu z otoczeniem. Dziecko wymaga pomocy w uzyskaniu wiedzy dotyczącej: Ciała jako całości. Poszczególnych części ciała i ich powiązań z innymi. Faktu, że różne części ciała mogą być używane w różny sposób. Powiązania ciała z innymi ludźmi, przedmiotami i przestrzenią. Realizowany program powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb dziecka. Dzieci o znacznym stopniu niepełnosprawności fizycznej nie mogą od razu dostosować swoich ruchów do akompaniamentu z taśmy, dlatego powinny najpierw posłuchać taśmy i zapoznać się z strukturą programu. Muzyka może pomóc wzmocnić kontrolę nad częściami ich ciała. Stopniowo, gdy dziecko zapoznaje się z programem, przyzwyczajamy je do aktywnego uczestnictwa w jednej lub dwóch aktywnościach, które są najłatwiejsze do wykonania przy jego niepełnosprawnościach. Jeżeli dziecko ma trudności w samodzielnym siedzeniu na podłodze to używamy wałków, materaców. Jeżeli dziecko potrzebuje wsparcia z tyłu umieszczamy przed nim lustro, tak aby mogło siebie widzieć. Realizując program róbmy przerwy, jeżeli te na taśmie są zbyt krótkie wyłanczaj magnetofon. Jeżeli istnieją przeciwwskazania do poruszania pewnymi częściami ciała, możesz ich dotykać lub służyć jako model.\n7 Dostosowanie programów do potrzeb dzieci\nDzieci z uszkodzonym wzrokiem i słuchem. Uszkodzenia wzroku i słuchu wpływają wprost na zdolność uzyskiwania informacji o świecie zewnętrznym. Programy aktywności są sposobem na wywołanie i ustrukturalizowanie uwagi dziecka. Gdy pracujemy z dzieckiem niewidomym lub niedowidzącym musimy mu pomóc zrozumieć związek pomiędzy poszczególnymi częściami ciała. Jeśli jest to możliwe pozwólmy dziecku śledzić swój ruch przez dotykanie i odczuwanie. Pracuj tak, aby pomóc dziecku zrozumieć różnicę między swoim, a jego ciałem. Bardzo dużą rolę odgrywa intonacja głosu, dla niewidomych interpretacja sygnałów wokalnych jest bardzo ważna. W pracy z niesłyszącymi ważne jest by używać zawsze tych samych sygnałów wzrokowych albo znaków i symboli językowych związanych z każdą wyodrębnioną aktywnością. Powinno to pomóc dziecku w organizowaniu wzrokowych, dotykowych i rytmicznych doznań i powiązaniu ich z aktywnością. Gdy pracujemy z grupą niesłyszących dzieci, dobrze jest by siedziały one w półkolu lub okręgu, ułatwia to naśladowanie. Dzieci głucho-niwidome, wymagają szczególnie wyraźnych sygnałów dotykowych i uwydatniania rytmu i ruchu. Ważne jest by wskazać im początek i koniec każdej aktywności. Dobra jakość dźwięków jest ważna dla dzieci, które są niewidome i niesłyszące lub niesłyszące. Gdy jest to możliwe należy używać dobrego sprzętu z dużymi głośnikami i rezonującej podłogi.\n8 Dostosowanie programów do potrzeb dzieci\nDzieci z poważnymi zaburzeniami komunikacji. ( autystyczne lub psychotyczne ) Wiele dzieci autystycznych ma wysoki poziom kontroli swojego ciała. Mogą trzymać różne przedmioty i skutecznie ich używać, a także zręcznie poruszać swoim ciałem. Jednak ich działania są mechaniczne i pozbawione znaczenia. W konsekwencji dzieci potrzebują pomocy w zrozumieniu relacji pomiędzy sobą i swoim ciałem. Gdy pracujemy z dziećmi o zaburzonej komunikacji, ważna jest nasza wrażliwość. Należy respektować odległość jaką oni utrzymują pomiędzy sobą i innymi osobami- dystans może być przekraczany stopniowo. Wykonując np. ruchy kołysania, powinniśmy siedzieć obok dziecka i wykonywać te ruchy, bez domagania się jego uczestnictwa. Nawet jeśli dziecko jest zdolne do zaakceptowania fizycznego kontaktu, dotykac należy delikatnie, wspierać jego plecy. Dzieci takie szbciej zaakceptują kontakt dotykowy wewnątrz struktury muzycznej. Pamiętać należy, że zawsze najpierw powinien być nawiązany kontakt fizyczny a potem społeczny. Każdy człowiek ma naturalny rytm swojego ciała i większą lub mniejszą zdolność do zaadoptowania tego rytmu. Dzieci z zaburzoną komunikacją mają czasami mocno utrwalony własny rytm. Zmuszanie dziecka w początkowej fazie do zaakceptowania rytmu z taśmy jest bezowocne, powinniśmy mu pozwolić na kołysanie we własnym rytmie, dopiero później, po zaznajomieniu ze strukturą muzyczną może być zachęcane do powiązania swojego rytmu z tym, który jest na taśmie.\n9 Dostosowanie programów do potrzeb dzieci\nDzieci z cechami autystycznymi, psychotycznymi naśladują ruchy mechanicznie i pobieżnie. Taki rodzaj ruchów może się przyczynić do braku kontaktu z własnym ciałem. Można temu zapobiec, jeśli teraupeuta zmienia ruchy i zwraca uwagę dziecka na swoje działania, używając odpowiednio dobranych piosenek, ruchów i ekspresji werbalnej. Należy pamiętać, że dzieci z tendencjami autystycznymi łatwo wprowadzić w zakłopotanie. Dlatego ruchy wykonywane powinny być dla nich zrozumiałe, a poziom trudności powinien być zwiększany stopniowo. Stosując Programy Aktywności możliwe jest zmienianie i modyfikowanie stereotypów i kompulsywnych ruchów przez użycie ich jako punktu wyjścia do wzajemnej komunikacji. Gdy dziecko staje się bardziej świadome własnego ciała i czuje się bardziej bezpieczne w kontakcie z teraupeutą, jego potrzeba sterotypizacji zachowań może ulec ograniczeniu. Zdobycie uwagi dziecka może być czasem bardzo trudne. Czasem dziecko , które nie uczestniczy w żadnej części programu, przyłancza się do grupy, w której się czuje bezpiecznie. We wczesnym stadium programu bardzo ważna jest osoba przcująca z dzieckiem, każdy sygnał dany dziecku musi być jasny i spójny. Aby uniknąć nadmiernej zależności dziecka od osoby prowadzącej, dobrze jest po prawidłowym wykonaniu programu zmienić partnera. Nie powinno to jednak być wcześniej, nim teraupeuta nie będzie pewien, czy dziecko czuje się wystarczająco bezpiecznie wewnątrz ram programu i czy już może być związane z innym „partnerem”.\n10 Dostosowanie programów do potrzeb dzieci\nPodumowanie: Daj dziecku tyle czasu ile potrzebuje. Powstrzymaj każdą aktywność, która wywołuje stres lub napięcie. Dostosuj program do indywidualnych potrzeb dziecka. Wprowadź ograniczenia ze względu na jego specyficzną niepełnosprawność. Uwzględnij doświadczenia , których ono potrzebuje. Upewnij się, że ubiór nie ogranicza ruchów Pamiętaj, że rozwój kontaktu i komunikacji jest ważniejszy niż sam ruch.\n11 Opis programów Program składa się z czterech programów oraz Programu Wprowadzającego i Programu Specjalnego SPH, zaadoptowanego dla potrzeb osób z poważną dysfunkcją ruchu.. Aktywności zawarte w każdym programie następują kolejno po sobie. Program Wprowadzający - w przybliżeniu 8 min. Kołysanie Wymachiwanie rękoma Pocieranie dłoni Klaskanie Głaskanie głowy Głaskanie brzucha Relaksacja Program Wprowadzający służy określeniu ram programowych dla tych dzieci, które są nadaktywne, bardzo małe lub mające niewystarczającą koncentrację uwagi, aby uczestniczyć w Programie I lub II. Może on także zapoczątkowywać pracę z dziećmi, z którymi trudno jest nawiązać i utrzymać kontakt (chodzi tu o dzieci autystyczne lub psychotyczne).\n12 Opis programów Program I – w przybliżeniu 15 min. Kołysanie\nWymachiwanie rękoma Zginanie i rozprostowywanie rąk Pocieranie dłoni Zaciskanie i otwieranie dłoni Poruszanie palcami Klaskanie Głaskanie głowy Głaskanie policzków Głaskanie łokci Głaskanie brzucha Przewracanie się (padanie) Relaksacja\n13 Opis programów Program II -w przybliżeniu 15 min. Kołysanie Klaskanie\nGłaskanie brzucha Głaskanie ud Głaskanie kolan Głaskanie palców u nogi Wiosłowanie Pocieranie stóp Poruszanie palcami u nóg Poruszanie nogami Leżenie na plecach Obracanie się z pleców na bok Obracanie się z pleców na brzuch Relaksacja Do wykonywania czynności opisanych w Programach I i II używane są różne części ciała w różny sposób. Program I koncentruje się początkowo na górnej części ciała, a Program II na dolnych partiach. Numer Programu nie wskazuje na porządek, w którym powinny być zastosowane. Musimy tutaj uwzględnić potrzeby dzieci, które są różne i dla niektórych z nich Program II może być lepszym punktem startu. Ważne jest by dziecko rzeczywiście dobrze zapoznało się z jednym programem, nim zostanie wprowadzony drugi.\n14 Opis programów Program III – około 20 min. Leżenie na brzuchu\nLeżenie na plecach Obracanie się z pleców na brzuch Obracanie się z brzucha na bok Poruszanie nogami Czołganie się na brzuchu Raczkowanie Klęczenie i spacerowanie na kolanach Upadanie z pozycji klęczącej Odpychanie i przyciąganie Relaksacja Program III wymaga znacznie większej świadomości społecznej dziecka, ruchliwości i koordynacji. Oparty jest zdolności do realizacji Programu I i II. Po wprowadzeniu Programu III mogą być nadal realizowane pierwsze dwa Programy, ale wówczas należy wymagać od dziecka, aby było uważne i aby przejęło inicjatywę. Program III zakłada już pewne ramy, w których dziecko może używać swojego ciała w bardziej zintegrowany sposób, wspólnie z terapeutą i z innymi osobami.\n15 Opis programów Program IV – około 20 min. Leżenie na brzuchu\nLeżenie na brzuchu i mruganie oczyma Leżenie na plecach z rękoma wokół karku Poruszanie nogami (jazda na rowerze) Odbijanie się na siedzeniu Kręcenie się wokół siedzenia Ślizganie się na siedzeniu Podnoszenie się i stanie bez ruchu Podnoszenie ramion – jednego, a potem obu jednocześnie Podnoszenie jednocześnie – jednej ręki i nogi Stawanie przed kimś Podbieganie do- odbieganie od Spacerowanie – szybko i delikatnie Spacerowanie – wolno i ciężko Spacerowanie – wolno i delikatnie ( po cichu) Dwa i dwa (znajdź partnera) Odpychanie i przyciąganie Dowolne ruchy (taniec) Program IV wymaga odpowiedniego poziomu świadomości ciała, większej samokontroli, wyższego poziomu rozumienia pojęciowego, koncentracji i społecznej wrażliwości. Program ten powinien być używany na poziomie najbardziej zaawansowanym, niezależnie od stosowania innych programów lub jako uzupełnienie ich i rozwinięcie Programu III.\n16 Opis programów Program SPH (dla dzieci niesprawnych fizycznie) -około 25 min. Kołysanie (Pr.1 i 2) Wymachiwanie rękoma (Pr. 1) Pocieranie dłoni (Pr. 1) Zaciskanie i otwieranie dłoni (Pr. 1) Klaskanie (Pr. 1 i 2) Głaskanie policzków (Pr. 1) Głaskanie brzucha (Pr. 1 i 2) Głaskanie ud (Pr. 2) Ruch stóp / nóg (Pr. 2) Przewracanie się (padanie)(Pr. 1) Relaksacja (Pr.1 i 2) Program SPH jest przeznaczony szczególnie do pracy z dziećmi, z dysfunkcją narządu ruchu lub z takimi, które potrzebują więcej czasu na wykonanie określonej czynności. Obejmuje on odpowiednie aktywności wyselekcjonowane z Programu I i II. Gdy dziecko jest zapoznane z tym Programem, możemy przystąpić do zastosowania Programu I i II zamiennie z Programem S P H. Podczas realizacji pierwszych dwóch programów, pomiędzy aktywnościami powinna być wprowadzona przerwa trwająca około 12 sekund. Więcej czasu wymaga także wprowadzanie programów w grupie dzieci z dysfunkcją narządu ruchu. W przerwach pomiędzy kolejnymi czynnościami nauczyciel powinien aktywnie przygotować dziecko do następnego zadania. Bardzo ważne jest, aby mówić wyraźnie o każdej aktywności, używać starannie w sposób wrażliwy i zróżnicowany swojego głosu, aby skoncentrować i wzmocnić uwagę dziecka. Postępując w ten sposób, można stworzyć podstawy, dzięki którym aktywna komunikacja i znaczące używanie języka przez dziecko mogą stopniowo wzrastać.\n17 Program 1 Rozpoczęcie programu\nPo włączeniu taśmy próbujemy skierować uwagę dziecka na sygnaturkę. Kiedy rozpocznie się muzyka, razem z dzieckiem bierzemy matę, kładziemy ją na podłodze i siadamy na niej razem. Mówimy dziecku, jakie czynności będziemy wykonywać, staramy się przyciągnąć jego uwagę. Ważne jest używanie przez cały czas spójnej i jasnej werbalnej instrukcji oraz znaków językowych, które są odpowiednie dla tej aktywności. Aktywność 1 (PREP) (SPH) Kołysanie Podstawowym celem tej aktywności jest dostarczenie poczucia bezpieczeństwa i stworzenie podstaw do komunikacji. Kołysanie ma na celu pomóc dziecku w doświadczaniu istnienia swojego ciała i budowania zaufania do nauczyciela. Aktywność 2 (PREP) (SPH) Wymachiwanie rękoma Aktywność ta ma na celu wyrobienie u dziecka aktywnej świadomości rąk i ramion w sytuacji interakcji oraz rozwój świadomości pojęcia RĘKA. Aktywność 3 Zginanie i rozprostowywanie rąk Cel: Zachęcenie dziecka do „powiązania” w różny sposób swoich rąk z własnym ciałem podczas wprowadzania pojęć: Zginanie, Wyprostowywanie rąk. Aktywność 4 (PREP) (SPH). Pocieranie dłoni Cel: Zwrócenie uwagi dziecka na jego dłonie i dłonie innych ludzi; rozwój świadomego pojęcia DŁOŃ; zintensyfikowanie sensu dotyku i doprowadzenie do współdziałania pomiędzy terapeutą a dzieckiem. Aktywność 5 (SPH). Zaciskanie i otwieranie dłoni Cel: Dłonie są szczególnie ważnym medium komunikacji i środkiem uzyskiwania informacji ze środowiska. Przez zaciskanie i otwieranie dłoni uwaga jest skoncentrowana na tych częściach ciała, których wiele dzieci nie potrafi w pełni wykorzystać albo używa ich stereotypowo. Zaciskanie i otwieranie rąk zwraca także uwagę na ruch chwytania i wypuszczania przedmiotów.\n18 Program 1 Aktywność 6. Poruszanie palcami\nCel: W odróżnieniu do poprzednich aktywności, które kierowały uwagę dziecka na całą rękę, ta jest przeznaczona do rozwoju świadomości palców i kontroli nad nimi. Zdolność do poruszania swoimi palcami oddzielnie oraz do poruszania nimi razem jest pierwszym nabytkiem w rozwoju precyzyjnej motoryki (chwytania i wskazywania, precyzyjnego wykonywania ruchów). Ćwiczenia pomagają także doskonalić koordynację ruchów. Wprowadzenie tej aktywności pomaga dziecku w zrozumieniu takich pojęć, jak dłoń i palce, a także pomaga mu nauczyć się uogólniania. Aktywność 7. Klaskanie (PREP) (SPH), Głaskanie głowy (PREP), Głaskanie policzków (SPH), Głaskanie łokci, Głaskanie brzucha (PREP) (SPH) Cel: Praca rękoma, dłońmi i palcami pozwala na badanie i poznanie wzajemnych relacji różnych części ciała. Pomaga to dziecku stać się świadomym wyobrażenia własnego ciała oraz związku z innymi ludźmi – w równym stopniu jak doskonalenie koordynacji ruchu. W programie powinny być uwzględnione dodatkowe aktywności, z którymi należy zapoznać dziecko, dotyczą one całej twarzy i jej części /oczu, ust, uszu, zębów, języka/. Przed lustrem wskazujemy palcem różne części twarzy dziecka. Aktywność 8 (SPH). Przewracanie się (padanie z pozycji siedzącej) Celem tej aktywności jest: 1. Utrwalenie relacji zaufania pomiędzy terapeutą a dzieckiem. 2. Doskonalenie odczuwania ciężaru ciała i równowagi, rozwój reagowania na odwracalność dwóch aktywności: padanie / podpieranie się. 3. Używanie całej płaszczyzny rąk do wspierania się o podłogę. Pomaga to później rozwinąć umiejętność chwytania i rozpoznawania powierzchni jako solidnej i stałej. Aktywność 9 (PREP) (SPH). Relaksacja (teraz będziemy odpoczywać) Cel: Zakończenie odpoczynkiem, wyciszenie po aktywnościach.\n19 PROGRAM 2 Jeżeli wszystko jest gotowe włączamy magnetofon i zwracamy uwagę dziecka na sygnaturkę. Bierzemy matę, kładziemy ją na podłodze i siadamy. Zachęcamy dziecko, aby objęło inicjatywę. Aktywność 1 (SPH). Kołysanie Cel: Dostarczenie dziecku doświadczenia jego ciała jako jedności i budowanie zaufania. Aktywność ta powinna być pozytywna i znacząca. Aktywność 2. Klaskanie (SPH), Głaskanie brzucha (SPH), Głaskanie ud (SPH), Głaskanie kolan, Głaskanie palców u nogi Cel: Rozwój świadomości ciała i zdolności do koordynacji ruchu. Aktywność 3. Wiosłowanie Cel: Uświadomienie znaczenia równowagi. Pozwala ono dziecku doświadczyć przemieszczania ciężaru jego ciała we współdziałaniu z drugą osobą. (Stanowi również przygotowanie do przyciągania i popychania w Programach 3 i 4). Poprawia napięcie mięśni pleców i bioder. Aktywność 4. Pocieranie stóp Cel: Zrozumienie przez dziecko, czym są jego własne stopy i stopy innych ludzi. Uświadomienie dziecku znaczenia dotyku i wrażliwości podeszwy stóp, wykorzystanie ruchu kostek. Uświadomienie pojęcia STOPA. Aktywność 5. Poruszanie palcami u nóg (stopy: SPH) Cel: Uczenie świadomości palców. Rozwój ich siły i kontroli dziecka nad nimi, co warunkuje dobrą równowagę i prawidłowe chodzenie. Rozwój zdolności do niezależnego poruszania poszczególnymi częściami ciała. Aktywność 6. (SPH). Poruszanie nogami Cel: Rozwój zdolności dziecka do celowego i niezależnego używania obu nóg. Rozwój mięśni nóg i żołądka.\n20 PROGRAM 2 Aktywność 7. Leżenie na plecach\nCel: Zapoznanie się dziecka z jego własnymi plecami. Uświadomienie pojęcia: PLECY. Pomaga, aby dziecko poczuło się bezpiecznie w pozycji leżącej. Aktywność 8. Obracanie się z pleców na bok Cel: ćwiczenie relaksacji i równowagi. Ponadto pozwala zapoznać z pojęciem PLECY i BOK, rozwija także ruchy obrotowe kręgosłupa, które są podstawą dobrego chodzenia. Jest to ćwiczenie wstępne do nauki obrotów całkowitych. Aktywność 9. Obracanie się z pleców na brzuch Cel: Wprowadzenie świadomości BRZUCHA i przodu ciała w relacji do podłogi Aktywność 10 (SPH). Relaksacja (teraz odpoczywamy) Cel: Stworzenie bezpiecznych ram dla aktywności. Ta aktywność zachęca do kontaktu fizycznego z dorosłym, rozwija tolerancję na kontakt fizyczny, szczególnie u tych dzieci, które mają z nim problemy. Zakończenie Gdy kończy się „muzyka do odpoczynku” jeszcze raz powtarzana jest sygnaturka. Tym razem oznacza ona koniec aktywności i zamyka cały Program.\n21 Program 3 Program ten rozpoczynamy od włączenia magnetofonu i słuchania z dziećmi sygnaturki. Gdy zaczyna się melodia, dzieci, które nauczyły się rozkładać swoje maty w Programie 1 i 2, robią to samodzielnie. W sytuacji, gdy potrzebują więcej czasu na tą daną aktywność, chwilowo wyłączamy magnetofon. Aktywność 1. Leżenie na brzuchu Cel: Leżenie na brzuchu dla większości dzieci jest pozycją relaksową i bezpieczną, dlatego stanowi dobry punkt wyjścia do rozpoczęcia sekwencji aktywności. Uczymy pojęć: BRZUCH i PRZÓD. Aktywność 2. Leżenie na plecach Cel: Rozwój świadomości PLECÓW i pozwolenie dziecku na poznanie tylnej części jego ciała. Pomoc dziecku w tym, aby czuło się bezpiecznie leżąc na podłodze i w pozycji pochyłej. Wypróbowanie obrotów z brzucha na plecy. Aktywność 3. Obracanie się z pleców na brzuch Cel: Rozwój zdolności słuchania i rozpoznawania „muzyki pleców”. Dziecko ma okazję do koncentracji, słuchania i identyfikowania muzyki, podczas której powinno wykonywać odpowiednie ruchy. Aktywność 4. Obracanie się z brzucha na bok Cel: Należy pozwolić dziecku na doświadczenie małego „upadku”. Świadomość pojęcia BOK. Pomoc w osiągnięciu relaksu i równowagi. Aktywność 5. Obracanie się z brzucha na plecy Cel: Świadomość pojęcia BOK. Pomoc w osiągnięciu relaksu i równowagi. Rozwój zdolności dziecka do koncentracji i słuchania. Aktywność 6. Wymachiwanie nogami Cel: Rozwijanie świadomości i koordynacji nóg. Rozwój mięśni nóg i brzucha.\n22 Program 3 Aktywność 7. Czołganie się na brzuchu\nCel: Ćwiczenia w czołganiu wzmacniają kręgosłup i wymagają wprowadzenia ruchów naprzemiennych, które są konieczne dla mającego nastąpić później raczkowania. Aktywność 8. Raczkowanie Cel: Raczkowanie następuje po pełzaniu i dlatego obie te czynności mają pewne wspólne cele: wspieranie rozwoju ruchów naprzemiennych, koordynacja wszystkich czterech kończyn, rozwój rotacji kręgosłupa. Ćwiczenie wspomaga rozwój chodzenia oraz wzmacnia siłę i ruchy rozciągania w nadgarstkach. Podczas wykonywania ćwiczenia można wprowadzić zmianę powierzchni, po której porusza się dziecko. Sprzyja to rozpoznawaniu różnych materiałów przez dotyk. Aktywność 9. Klęczenie i spacerowanie na kolanach Cel: Nauka utrzymania równowagi w różnych pozycjach. Świadomość KOLAN. Aktywność 10. Upadanie z pozycji klęczącej Cel: Ćwiczenie kontroli i równowagi ciała. Rozwój poczucia ciężaru własnego ciała. Trening odruchu upadanie / podparcie. Aktywność 11. Odpychanie i przyciąganie Cel: Ważne jest, aby pomiędzy odpychaniem i przyciąganiem dziecko umiało odzyskać równowagę. Ta aktywność uczy dziecko akceptacji fizycznego i umysłowego oporu. Uświadamia sobie ono własną siłę i siłę innych ludzi. Pomaga mu to rozwinąć poczucie własnej tożsamości. Aktywność 12. Relaksacja (teraz odpoczywamy) Cel: Relaks po ćwiczeniach tworzy bezpieczne ramy dla sekwencji aktywności. Zakończenie Inna niż w poprzednich programach muzyka, zamykająca Program 3, tworzy dobrą atmosferę do odłożenia maty. Po końcowej muzyce powtarzane są sygnaturki z Programu 1 i 2.\n23 Program 4 Program 4 rozwija i poszerza świadomość ciała. Dziecko uczy się używać swego ciała w relacji do przestrzeni, czasu i innych osób. Rozwija zdolność koordynacji ruchowej i koncentracji uwagi. Rozwija rozumienie pojęć relacyjnych i pozycyjnych. Wspiera zdolność rozumienia wielokierunkowych instrukcji. Poprawia kompetencje zabawowe, zaufanie i interakcje społeczne. Zastosowanie Program ten można wykorzystać w różnego typu szkołach i placówkach. Pojęcia wprowadzone w tym Programie są ważne dla dzieci z ubytkami słuchu i wzroku, mogą również stanowić bazę do prowadzenia treningu słuchowego. W Programie tym wprowadza się pojęcia szyja i ramiona, ruchy są bardziej skomplikowane. Dzieci zachęcane są do przejawiania własnej inicjatywy. Zadaniem nauczyciela jest okazywanie wsparcia i udzielanie pomocy. Program 4 oparty jest na trzech poprzednich programach. Aby zapobiec mechanicznemu, nudnemu wykonywaniu ćwiczeń, należy uruchomić wyobraźnię dzieci i zachęcić je do fantazjowania. Potrzebne wyposażenie. Aktywności Programu 4 powinny być przeprowadzone w pomieszczeniu, w którym nie ma wykładzin podłogowych i innych przeszkód hamujących swobodny ruch i „ślizganie się”. 1. Leżenie na brzuchu. Podczas tego ćwiczenia dążymy do stworzenia sytuacji społecznej. Dzieci leżą w kole tak, by mogły patrzeć na siebie. 2. Leżenie na brzuchu i mruganie. W tej aktywności dzieci wykonują jednocześnie dwie instrukcje: unoszą górną część ciała i mrugają do siebie. 3. Leżenie na plecach z rękoma wokół karku. Przy tym ćwiczeniu dążymy do wytworzenia u dzieci pojęcia KARK. Zachęcamy je do mówienia i śpiewania o tym, co robią. 4. Poruszanie nogami (jazda na rowerze). Ćwiczenie rozwija koordynację i kontrolę oraz zdolność do naśladowania nauczyciela i innych dzieci. Aktywność jest jeszcze bardziej stymulująca dla dzieci, gdy leżą w kole, z głowami lub stopami skierowanymi do jego środka. Utrwala również spójność grupy.\n24 Program 4 5.Odbijanie się na siedzeniu\nĆwiczenie to pozwala dziecku rozwinąć świadomość jego siedzenia, wzmacnia koordynację różnych części ciała 6.Kręcenie się wokół siedzenia Celem tej aktywności jest rozwój równowagi. Aby dobrze wykonać ćwiczenie, konieczna jest świadomość całego ciała i poczucie bezpieczeństwa podczas wykonywania ruchów tyłem i bokiem. 7.Ślizganie się na siedzeniu do przodu Dzięki doświadczaniu różnych sposobów wykonania tej czynności, dzieci uczą się koordynacji ruchu, używania różnych części ciała. 8.Podnoszenie się i stanie bez ruchu Przy wykonywaniu ćwiczenia wymagany jest wysoki poziom samokontroli i „społecznej wrażliwości”. 9.Podnoszenie ramion – jednego, a potem obu jednocześnie Aktywność wymaga wiedzy o tym, gdzie są ramiona, i możliwości niezależnego poruszania nimi 10.Podnoszenie jednocześnie – jednej ręki i nogi Koordynacja tych ruchów jest trudna i wymaga kontroli i dużej świadomości ciała. Konieczne jest nieskrępowane i bezpieczne używanie ciała. 11.Stanie przed kimś Podczas tego ćwiczenia pracujemy nad pojęciami Z TYŁU i Z PRZODU. Wymagany jest przy tym wysoki poziom samodyscypliny.\n25 Program 4 12.Podbieganie do – odbieganie od\nW ćwiczeniu tym ważna jest umiejętność słuchania, start, zatrzymanie się i marsz podczas muzyki. Wykonanie ćwiczenia wymaga dobrej percepcji słuchowej i kontroli ciała. 13.Spacerowanie szybko i delikatnie. Spacerowanie wolno i ciężko. Spacerowanie wolno i delikatnie (po cichu) Zarówno wykonanie tych ćwiczeń, jak i poprzedniego wymaga dobrej kontroli i zmiennych ruchów całego ciała, gdyż ruchy wykonywane są w określonym czasie i przestrzeni, we współpracy z innymi. Podczas ćwiczenia istotne jest uważne słuchanie i dostosowanie ruchów do niewielkich zmian w rytmie muzyki. 14.Dwa i dwa (znajdź partnera) W aktywności tej dajemy dzieciom wystarczająco dużo czasu, aby mogły przygotować się do tej aktywności. 15.Odpychanie i przyciąganie Aktywności te są rozwinięciem „upadania” i czynności odpychania i przyciągania z poprzednich programów. Celem jest odzyskiwanie równowagi w pozycji stojącej, oraz osiągnięcie współpracy i nawiązanie interakcji. Dziecko uczy się tolerować odpychanie i przyciąganie, rozwija się również jego umiejętność wykonywania tych czynności. 16.Dowolne ruchy / taniec Aktywność może być wykonywana na wiele różnych sposobów. Stwarza duże pole dla wyobraźni, improwizacji, twórczości i nawiązywania interakcji. Programy nie mogą zastąpić koniecznej w wielu przypadkach rehabilitacji ruchowej. Dopiero połączenie usprawniania fizycznego dziecka z Programami Knillów, może przynieść w rezultacie nie tylko poprawę jego rozwoju motorycznego, ale również zmniejszenie liczby zachowań autoagresywnych i zachowań stereotypowych. Ponadto zastosowanie Programów wpływa na wykształcanie świadomości ciała i wyodrębnianie jego części, wzrost pewności siebie, nawiązanie bardziej pozytywnych relacji z otaczającym światem, poszerza umiejętności określania osobistej przestrzeni podczas relacji z innymi, wzrost uwagi i otwartości na sygnały płynące z otoczenia.\n26 Wprowadzanie programów\nWymagania personalne Początkowo każde dziecko powinno pracować z tym samym nauczycielem-terapeutą. Efektywność stosowania pierwszych dwóch programów jest zwykle uzależniona od jednego opiekuna. Realizując Program III, nauczyciel może pracować z jednym lub kilkorgiem dzieci w tym samym czasie, w zależności od stopnia ich społecznej świadomości. Program IV jest pomyślany jako aktywność grupowa. Liczba nauczycieli i dzieci włączonych w nią powinna być uzależniona od tego, ile wsparcia potrzebuje każde dziecko, aby wykonać program pozytywnie.\n27 Wprowadzanie programów\nCzęstotliwość prowadzenia programu Częstotliwość prowadzenia pracy według Programów powinna być uzależniona od indywidualnych cech dziecka. Optymalna liczba powtórzeń zależy od tego, jak regularnie potrzebuje ono uczestniczyć w sytuacjach, w które wliczona jest określona aktywność. W podjęciu decyzji może pomóc obserwacja i pomiar. Czas i miejsce Podczas realizacji Programów ważny jest wybór pory dnia i odpowiedniego miejsca, by były one przeprowadzane regularnie i skutecznie. Należy wybrać taką porę dnia, w której dziecko jest optymalnie ożywione. Dobrze jest także wybrać taki czas, który jest naturalny do przeprowadzania programu, najlepiej wśród innych czynności, które wykonuje z nauczycielem (np. ubiera się, bawi).\n28 Wprowadzanie programów\nWyposażenie W pierwszych trzech programach wymagane jest, aby dziecko miało własną matę lub materac (jeśli jest do tego zdolne), kładzie ją na podłodze i siada na niej. Mata tworzy przestrzeń, którą dziecko może skojarzyć z tym, jak działa, gdy rozpoczyna i kończy kolejne punkty aktywności przewidzianych w Programie. Przy przeprowadzaniu Programu Wprowadzającego i Programu SPH użycie maty nie jest najważniejsze. Z dzieckiem, które ma ograniczone zdolności uczestniczenia w programie, można rozpocząć pracę od rozwoju inicjatywy, przechodząc przez następujące stadia: 1. Ośmielenie i zachęcenie do wspólnego siadania na macie. 2. Zachęcenie do położenia maty na podłodze przed sobą, następnie do siadania na niej razem z terapeutą. 3. Zachęcanie do wspólnego rozwijania maty, położenia na podłodze i siadania na niej razem. 4. Zachęcenie do rozwinięcia maty z własnej inicjatywy, położenie jej na podłodze i siadania na niej razem. Zarówno Program Wprowadzający jak i Program SPH uwzględniają preferencje dzieci, np. wykonanie określonych czynności odbywa się w miejscu, w którym czują się bezpiecznie. Mata powinna być wprowadzona i kładziona w takim miejscu, w którym dziecko chce, aby leżała. Stopniowo, kiedy dziecko czuje się na niej bezpieczniej, można je nakłaniać, aby usiadło na macie i ewentualnie ćwiczenia mogą już być wprowadzane na podłodze. Wartość Programów uzależniona jest od umiejętności odpowiadania przez nauczyciela na specjalne potrzeby dziecka.\n29 Wprowadzanie programów\nNOTOWANIE POSTĘPÓW (OBSERWACJA I POMIAR) Pomocą w identyfikowaniu zmian rozwojowych mogą być arkusze obserwacji, pomiaru i ewaluacji, które towarzyszą przedstawionym programom. Formularze dają możliwość zapisu trzech różnych wskaźników interakcji pomiędzy dzieckiem a nauczycielem (UCZESTNICZENIE, UWAŻNOŚĆ i ZACHOWANIA ZAKŁÓCAJĄCE). W tej części formularza, która znajduje się pod napisem „komentarz”, staramy się opisać własnymi słowami reakcje dziecka na każdą aktywność. Następnie możemy określić UCZESTNICTWO i powoli włączyć inne kategorie. Poszczególne obserwacje gromadzimy przez cały czas wykonywania programu, a formularz wypełniamy jak najszybciej po zakończeniu programu. W każdym protokole zapisujemy: datę, godzinę i miejsce ćwiczeń.\n30 Wprowadzanie programów\n1. Uczestniczenie Ta kategoria obserwacji używana jest do zapisania stopnia inicjatywy okazywanej przez dziecko oraz do określenia wsparcia, którego potrzebuje od nauczyciela, aby mogło uczestniczyć w aktywności. Stanowi ona podstawę planowania i ewaluacji. Stopień uczestnictwa dziecka w każdej aktywności można określić posługując się następującą skalą rozwojową. Stopień A – Pasywność Pasywność znaczymy wówczas jeżeli dziecko jest „nieobecne”, nie można nawiązać z nim kontaktu wzrokowego itp. Stopień B – Zainteresowanie W punkcie tym odnotowujemy zainteresowanie dziecka wykonywaniem określonej czynności, w jaki sposób reaguje na muzykę, czy jest całkowicie uzależnione od pomocy nauczyciela, czy nawiązuje kontakt wzrokowy. Dziecko interesuje się tym, co się robi. Jego oczy są bardziej czujne, trochę bardziej „trzyma” ciało i może reagować na muzykę. Jednak jest całkowicie uzależnione od pomocy nauczyciela. Stopień C – Rozpoznanie Obserwując zachowanie dziecka udzielamy odpowiedzi na pytania: czy dziecko rozpoznaje aktywność, w którą jest włączone, czy wymaga pomocy z naszej strony, jaki jest jego wyraz twarzy (uśmiech, przygnębienie, apatia).\n31 Wprowadzanie programów\nStopień D – Oczekiwanie Porównujemy reakcje dziecka z poziomu C. Oznaki rozpoznania mogą wystąpić w odpowiedzi na muzykę wprowadzającą. Dziecko, antycypując aktywność, zwraca się do nauczyciela (towarzyszą temu ruchy, kontakt wzrokowy lub nawet gotowość do działania). Stopień E – Kooperacja W stopniu tym określamy aktywne uczestnictwo dziecka w proponowanych ruchach, które wykonuje wspólnie z nauczycielem. Pomimo fizycznych ograniczeń stara się używać własnej siły. Nie budzi wątpliwości, że chociaż tylko częściowo uczestniczy w aktywności – traktuje ją jak własną. Jego stopień uczestniczenia w aktywności często wyznacza zdolność do jej wykonania. Stopień F – Inicjatywa Najwyższy stopień uczestniczenia – dziecko jest zdolne do objęcia inicjatywy i traktowania nauczyciela jako równego partnera. Stopień uczestnictwa dziecka w każdej aktywności zaznaczamy krzyżykiem w odpowiedniej rubryce. Jeśli u dziecka obserwujemy zachowania z dwóch różnych poziomów, stawiamy krzyżyk pomiędzy dwiema rubrykami. Jeżeli dziecko jest pasywne, to wybieramy takie zadanie, które je zainteresuje, bądź wpływamy na jego aktywność poprzez kontakt fizyczny, użycie głosu albo poprzez kontakt wzrokowy. Uczestnictwa nie można osiągnąć, jeżeli uwaga dziecka jest oderwana, nie skierowana na to, co się dzieje.\n32 Wprowadzanie programów\n2. Uważność Uważność oceniamy w skali czteropunktowej: Poziom 0 – dziecko nie jest skoncentrowane. Poziom 1 – dziecko jest uważne przez pewien czas. Poziom 2 – dziecko jest uważne przez większość czasu. Poziom 3 – dziecko jest skoncentrowane przez cały czas. W protokóle rysujemy w odpowiedniej rubryce kółko przy każdej aktywności. W celu wywołania i utrzymania uwagi dziecka poprzez głos, kontakt fizyczny i gesty zachęcamy dziecko do udziału. 3. Zachowania zakłócające Kiedy obserwujemy stopień UCZESTNICTWA dziecka i jego UWAŻNOŚĆ, może okazać się konieczne zanotowanie niektórych zachowań, odwracających jego uwagę od znaczącego współdziałania. Takie zachowania mogą mieć formę ruchów stereotypowych, autoagresji, ciągnięcia za włosy, aktywnego wycofywania się z sytuacji itp. Zachowania te mogą ulec nasileniu w nowej sytuacji, lub wtedy, gdy proponowane aktywności powodują wzrost niepewności. Zapisywanie tego typu zachowań, pozwala później, na przedyskutowanie problemu z innymi i zmiany okoliczności, które mogą być przyczyną zakłócających zachowań. Po prawej stronie protokołu opisujemy własnymi słowami rodzaj ZACHOWANIA ZAKŁÓCAJĄCEGO, a następnie określamy stopień, w jakim zakłóca ono uczestniczenie dziecka w aktywności. Stopień zakłócającego zachowania oceniamy w trzy punktowej skali. Stopień 1 – Zachowania zaburzają aktywność w ograniczonym zakresie. Stopień 2 –Zachowanie utrudnia wykonanie aktywności. Stopień 3 – Zachowani nasilone uniemożliwia wykonanie czynności.\n33 Wprowadzanie programów\nUwagi dodatkowe W protokóle znajduje się również miejsce na dodatkowe informacje. Możemy tutaj zapisywać ogólne impresje dotyczące wykonania Programów Aktywności i inne szczególne wydarzenia, które nie mieszczą się w przedstawionych powyżej kategoriach obserwacji. W tym miejscu można dodatkowo zapisywać, jak się czuło dziecko i jaki humor miał sam nauczyciel. Całkowita interpretacja protokołu. Protokół można określić jako „profil” respektowania przez dziecko określonego programu w dany dzień, z określonym nauczycielem.\nPobierz ppt "Metoda Knilla w pracy z dzieckiem niepełnosprawnym"


Nieruchomości na wynajem - Bydgoszcz\nOferta dostępna wyłącznie za pośrednictwem Biura Horyzont.Do wynajęcia zupełnie nowa kawalerka z dużym tarasem oraz miejscem parkingowym w garażu podziemnym w kompleksie Perłowa Dolina.Aneks kuchenny oraz łazienka umeblowane i wyposażone w sprzęt AGD... 1 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Szwederowo, Orla\n5 000 PLN • 95.00m²\nWynajmę w pełni umeblowane mieszkanie 95 m2 znajdujące się domu wolnostojącym w spokojnej, zielonej dzielnicy - Bielawy. W mieszkaniu są 4 pokoje, w tym 2 sypialnie i 2 pokoje przechodnie: salon z kominkiem i balkonem oraz jadalnia z dużym taras... Wolnostojący na wynajem Bydgoszcz, Bielawy\n299 700 PLN • 43.00m²\nBydgoszcz, Bartodzieje, Skłodowkiej-Curie Marii\nPrezentujemy Państwu 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni ok 43 m2.~ ~ Mieszkanie usytuowane na 6 piętrze w jedenastopiętrowym bloku na osiedlu Bartodzieje.~ ~ Wspaniała lokalizacja w najbardziej pożądanej dzielnicy w Bydgoszczy. W najbliższym sąsiedz... 2 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Bartodzieje, Skłodowkiej-Curie Marii\n305 000 PLN • 42.00m²\nPrezentujemy Państwu 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni ok 42 m2.~ ~ Mieszkanie usytuowane na 4 piętrze w jedenastopiętrowym bloku na osiedlu Bartodzieje.~ W budynku jest winda, która zjeżdża do poziomu ziemi, 0 schodka do pokonania. ~ ~ Bardzo atra... 2 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Bartodzieje\nRezydencja Metropolis.Do wynajęcia eleganckie M-3 na bydgoskich Glinkach.Na powierzchnię 50 metrowego mieszkania usytuowanego na 2 piętrze składają się:- przestronny salon, - aneks kuchenny, - sypialnia, - łazienka z WCDo lokalu przynależy piwnica o... 2 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz\nDo wynajęcia kawalerka zlokalizowana w Centrum Bydgoszczy. Lokal o powierzchni 25 m2 znajduje się na pierwszym piętrze w oficynie kamienicy.Mieszkanie posiada salonik z oknem, łazienkę z prysznicem i pralką, umeblowaną i wyposażoną kuchnię.Oferta bar... 1 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Centrum\n1 300 PLN • 29.00m²\nPolecam do wynajęcia kawalerkę położoną na 1 piętrze w wieżowcu przy ulicy Grabowej na Osiedlu Leśnym. Mieszkanie o powierzchni 29 m 2 zostało kompletnie wyposażone ( pralka do uzgodnienia). W bezpośredniej okolicy UKW ,liczne sklepy ,parking , teren... 1 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz\nMieszkanie dostępne od zaraz. Do wynajęcia bardzo ładna kawalerka położona na parterze kamienicy na Okolu. Bardzo jasny pokój z aneksem kuchennym z nowoczesną zabudową kuchenną wraz ze sprzętem AGD (płyta indukcyjna, piekarnik, mikrofala, lodówka)... 1 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Okole\n1 900 PLN • 65.00m²\nNOVATOR Nieruchomości poleca Do wynajęcia słoneczne mieszkanie 65 m2 na Osowej Górze 3-pokojowe mieszkanie na 4 piętrze, w 4-piętrowym bloku. Mieszkanie po generalnym remoncie sufitów oraz całkowitym odmalowaniu farbami wysokiej klasy. W... 3 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Osowa Góra\n1 800 PLN • 49.00m²\nKomfortowe mieszkanie w apartamentowcu na Bartodziejach. Teren mini osiedla ogrodzony, pięknie zagospodarowany z dozorem. Mieszkanie mieści się na parterze z małym ogrodem i wyjściem do niego z salonu oraz sypialni. Pokoje ok. 18 i 10 m2 z m... 2 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Bartodzieje\n2 500 PLN • 66.00m²\nM4 Fordon.Do wynajęcia elegancki apartament o powierzchni 66 m2, zlokalizowany w bardzo atrakcyjnej części Fordonu - nad Wisłą.Trzecie piętro w budynku z cegły na terenie strzeżonym.Mieszkanie funkcjonalnie rozplanowane z gustownie zaaranżowaną prze... 3 pokojowe Mieszkanie na wynajem Bydgoszcz, Fordon


Bitwa o Mass Effect | Technopolis\nW momencie, gdy skończyła się opowieść Mass Effect 3, zaczęła się jedna z ciekawszych dyskusji w historii gier komputerowych. W sporze fanów z wielkim studiem poruszone zostały jedne z najważniejszych kwestii dotyczących gier jako medium, a jego wyniki i konsekwencje mogą zmienić sposób postrzegania i produkcji nowych tytułów. Jednak zacznijmy od początku – co wywołało tę burzę?\nTo koniec. A raczej zakończenie trzeciej części Mass Effect, niesamowicie popularnej serii gier sf. Co jest tak niezwykłego w tej końcówce? To, że rozczarowała znaczącą liczbę graczy. Oczywiście niemożliwe jest stworzenie finału wielkiej sagi, który przypadnie do gustu wszystkim fanom, ale wymyślenie takiego, który większość znienawidzi, jest równieżbardzo trudne. A jednak BioWare, producentom Mass Effect, się to udało. Nie minął nawet tydzień od premiery trzeciej części serii, gdy oficjalne forum Mass Effect zalały dyskusje o tym, jak bardzo fani czuli się rozczarowani zakończeniem. Główny wątek, w którym gracze wyrażają swoje niezadowolenie, ma ponad 2000 stron i wciąż rośnie. Ponad 58 000 osób (czyli 91% głosujących) stwierdziło w ankiecie, że końcówka jest, delikatnie mówiąc, niezadowalająca (dane z 21.03.2012).\nI nie chodzi tu o zwykłe rozczarowanie. Fani są na tyle rozgoryczeni zakończeniem, że zorganizowali się, aby walczyć o jego zmianę. W ten sposób powstał ruch Retake Mass Effect, który na oficjalnym forum gry, Facebooku i Twitterze skupia dziesiątki tysięcy użytkowników, którzy nie zaakceptowali finału i chcą, niczym Shepard, bohater(ka) serii, walczyć o jego zmianę. Co więcej, nie dość, że gracze się zorganizowali i udało im się prowadzić (w miarę) kulturalną i konstruktywną polemikę z twórcami (o czym świadczą liczne alternatywne teorie i propozycje dotyczące ostatnich scen) to jeszcze udało im się spożytkować energię ruchu w zaskakujący i pozytywny sposób. Zapoczątkowali zbiórkę pieniędzy na organizację charytatywną Child’s Play, zajmującą się finansowaniem sprzętu i gier dla szpitali dziecięcych na całym świecie, dla której udało im się uzbierać ponad 76 000 dolarów.\nPojawiło się też niestety wiele negatywnych komentarzy i ataków, nie tylko na samą firmę BioWare i jej właściciela, Electronic Arts, ale też na poszczególnych twórców. Gracze zaczęli masowo obniżać oceny tytułu na takich stronach jak Amazon czy Metacritic. Jeden z wyjątkowo rozczarowanych posiadaczy kopii Mass Effect 3 złożył nawet skargę do Federalnej Komisji Handlu oskarżając BioWare o niedotrzymanie obietnic handlowych co do zakończenia serii.\nOdzew fanów oraz powstanie i posunięcia ruchu Retake Mass Effect zapoczątkowały dyskusję wśród graczy, mediów i producentów na temat tego, jaką rolę pełnią gracze w grze oraz czy mają prawo ingerować w fabułę i żądać zmiany jakiejkolwiek jej części. Stawia też niesamowicie ciekawe pytania odnośnie tego jak ambitne mogą, lub powinny być, komercyjne tytuły.\nZwolennicy zakończenia bagatelizują reakcje niezadowolonych fanów twierdząc, że cała awantura została rozpętana przez hałaśliwą grupkę wyjątkowo roszczeniowych graczy, którym nigdy tak naprawdę nie da się dogodzić. Argumentują także, że gry, tak jak dzieła sztuki, nie mogą być zmieniane tylko po to, by zadowolić konsumentów, i że należy chronić wolność artystycznej ekspresji ich twórców. Przez otwarcie i zdemokratyzowanie produkcji, gry mogłyby stać się nijakie, a twórcy nie mogliby swobodnie kreować kolejnych dzieł.Byłby to groźny precedens, który znacznie zwiększyłby ryzyko związane z wydawaniem nowych tytułów. Wskazują też na poetyckość ostatnich scen i na to, jak bardzo są niezwykłe na tle zakończeń typowych dla gier komputerowych.\nPrzeciwnicy zakończenia powołują się natomiast na obietnice dotyczące finału oraz na jego jakość. W trakcie kampanii promocyjnej oraz w wielu informacjach prasowych producenci zapowiadali, że Mass Effect 3 będzie ukoronowaniem wszystkich większych decyzji z pierwszej i drugiej części oraz że wpłyną one na ostateczne zakończenie serii. Najczęściej cytowaną w tym kontekście wypowiedzią jest wywiad z producentem, który zapowiada, że finał trójki „nie będzie podobny do tradycyjnych zakończeń w grach, gdzie możesz stwierdzić ile jest różnych końcówek i czy dostałeś zakończenie A, B lub C”. Fani argumentują, że to, co otrzymali w ostatnich scenach, to właśnie wybór między trzema dość podobnymi finałami. Wskazują też na jakość końcówki. Nagle wprowadzona zostaje nowapostać, która oferuje dość nielogiczne wyjaśnienia kluczowych kwestii, Shepard, bohater(ka) gry, zaczyna zachowywać się niespójnie w trakcie ostatnich kilku rozmów. Postaci, które były przed chwilą na Ziemi, nagle w niewiadomy sposób znajdują się na statku kosmicznym, który z kolei teleportuje się setki milionów kilometrów dalej, aby znaleźć się w pobliżu najbliższego Przekaźnika Masy, który z kolei eksploduje, nie niszcząc przy tym całego układu planetarnego, mimo, że w drugiej części Mass Effect pokazano, że tak właśnie powinno się stać.\nJest jeszcze trzecia grupa, która twierdzi, że zakończenie jest na tyle niespójne, a wręcz surrealistyczne, że musi być halucynacją. Po tym, gdy Shepard zostaje trafiony/a laserem, zaczyna się senna wizja, która rozgrywa się w umyśle bohatera/ki. Komandor zrobił(a) wszystko, co można było zrobić, aby zgromadzić floty różnych ras przeciwko Starym Maszynom, jednak od tego momentu sojusznicy muszą poradzić sobie sami. Tak więc ostatnie sceny nie są w rzeczywistości bitwą o Ziemię, tylko o umysł Komandor(a), który za pomocą przekonywania i oszustwa próbuje zindoktrynować wróg. Według takiej interpretacji zakończenie można uznać za jedno z najbardziej ambitnych rozwiązań fabularnych w historii gier komputerowych, a Mass Effect 3 za tytuł, który przekroczył granicę prawdziwego artyzmu w interaktywnej rozgrywce. Zrobił to w dodatku w tak subtelny sposób, że gracze nie zorientowali się, że zamiast z niedopracowanym zakończeniem, mają do czynienia z genialnym finałem. Mass Effect 3 zaskoczył swoim poziomem tak bardzo, że gracze nawet nie dopuścili do siebie myśli, że gra komputerowa może być aż tak ambitna. Jednak wykonanie genialnego w zamyśle finału pozostawia wiele do życzenia i wydaje się być źródłem zamieszania i kontrowersji. Ostatnia scena, w której bohater(ka) budzi się w zrujnowanym Londynie, wydaje się być mocnym dowodem tej teorii, jednak ukazuje się tylko tym, którzy grali również w Mass Effect 3 w wersji multiplayer .\nW najważniejszej kwestii większość komentatorów się jednak zgadza. Cała trylogia Mass Effect jest wyjątkowa jeśli chodzi o historię i wynosi interaktywną rozrywkę na całkiem nowy poziom. Nawet przy ocenie kontrowersyjnej trzeciej części większość osób twierdzi, że poza ostatnimi minutami gra była znakomita. Najbardziej wytrwali członkowie ruchu Retake Mass Effect to jednocześnie najwięksi fani serii, którzy zainwestowali swój czas i emocje w jej opowieść i bohaterów. BioWare nie tylko stworzył wciągającą historię i świetną akcję, ale też całą galaktykę pełną różnych ras i kultur. Aktywnie zachęcał też graczy do emocjonalnej immersji – przyjaźnie i romanse z towarzyszami broni to jedna z bardziej dyskutowanych opcji w grze, a sami twórcy zapoczątkowali precedens modyfikując je według oczekiwań fanów. W rezultacie powstał świat, który nazywany jest Gwiezdnymi Wojnami i Star Trekiem tego pokolenia. Jest to też świat, który potrafi wzbudzić emocje i kontrowersje tak jak pierwsze części Gwiezdnych Wojen czy finał Lost. Jest to dowód na to, że gry jako medium dojrzały do tego, aby wpływać na wyobraźnię i reakcję ludzi na równi ze sławnymi filmami i serialami. Reakcja fanów to, paradoksalnie, ogromny komplement dla twórców Mass Effect. Gdyby był to zwykły tytuł, ludzie skończyliby rozgrywkę, przełknęli zakończenie i sprawa by ucichła. Jednak BioWare jest teraz pod ostrzałem, ponieważ stworzył świat i bohaterów, o których chcą „walczyć” dziesiątki tysięcy fanów.\nMając do tego prawo czy nie, gracze się buntują, ruch Retake Mass Effect zdobywa coraz większy rozgłos w mainstreanowych mediach takich jak Forbes, CNN czy BBC, a BioWare zaczyna to coraz boleśniej odczuwać. Początkowa próba przeczekania kontrowersji nie powiodła się, a naciski ze strony niezadowolonych fanów nie ustają. Na forum pojawił się wątek, w którym twórcy gry proszą o sugestie co do zmian w Mass Effect 3. W ostatnim oświadczeniu BioWare Ray Muzyka, jeden z założycieli firmy, przekonuje, że twórcy są świadomi odzewu fanów, przyglądają się komentarzom i uwagom na temat zakończenia i pracują nad „kilkoma inicjatywami dotyczącymi treści”, które pomogą odpowiedzieć na niektóre z pytań, oraz że więcej informacji na ten temat pojawi się w kwietniu.\nBioWare ma więc twardy orzech do zgryzienia. Jeżeli nie ugnie się pod presją, może stracić poparcie największych fanów wraz z częścią zysków z planowanych DLC oraz zyskać złą prasę wśród potencjalnych klientów. Jeśli posłucha fanów, może jednocześnie ugruntować swoją pozycję jako firma, która słucha swoich klientów, ale może też stracić na wiarygodności i ustanowić przy tym precedens, którego boi się wiele osób w branży gier komputerowych.Wyjaśnienie niedomówień finału wydaje się być najbardziej logiczną opcją, która może jednocześnie uspokoić graczy i zachować twarz firmy.Pozostaje jedynie mieć nadzieję, że obecna sytuacja nie zaszkodzi BioWare za bardzo i że dzięki (lub pomimo) niej studio będzie nadal produkować coraz lepsze i ambitniejsze tytuły.\nJakąkolwiek decyzję podejmie Bioware, będzie ona miała konsekwencje dla postrzegania gier i ich produkcji, ponieważ bitwa o Mass Effect stawia pytania o to kto i w jakim stopniu jest autorem w grach, kto decyduje o tym jak one powstają, i jakie prawa mają gracze/konsumenci. Ich postanowienie może też ustalić poziom tego jak ambitne mogą (lub nie powinny być) komercyjne gry komputerowe. Będzie to precedens, który może w przyszłości kształtować interaktywną rozrywkę i, być może, podzielić gry na przed- i post-masseffectowe. Pozostaje nam przyglądać się uważnie i oczekiwać na wynik bitwy.\nBeata Marczyńska- Fedorowicz\n23 marca o godz. 17:46\t64480\nNie znam ME, więc nie mogę się wypowiedzieć, lecz mam nadzieję, że ta afera oraz niedawne oszałamiające wyniki zbiórek na Kickstarterze sprawią, że duże firmy spróbują przedefiniować swoje modele biznesowe ? z pożytkiem dla graczy.\n23 marca o godz. 18:04\t64481\nBardzo fajny tekst podsumowujący to, co dzieje się wokół ME3. Ja mam tylko jedną obawę. Od dłuższego czasu chodzą słuchy, że na przełomie kwietnia/maja powinien pojawić się DLC „The Truth”, który będzie rzekomo tym „prawdziwym” zakończeniem, a nie oniryczną wizją Shepard(a), co nie zmienia faktu, że jeśli jest to prawda, a takie swoiste niedokończenie gry było zamierzone, to z całym szacunkiem dla twórców, ale będzie to jedynie ostateczny dowód na to jak bardzo (przepraszam wszystkich wrażliwym) skur…iałym przemysłem stała się branża gier wideo. Idąc dalej, ME1 w obecnej chwili wydaje się być najbardziej RPG i najmniej shooterem z całej trylogii. ME2 i ME3 zaczęły dosyć mocno chylić się ku czysto casualowym rozwiązaniom. I trudno mi jest nie wiązać tego z faktem, że niedługo po premierze ME1 Bioware zostało wykupione przez EA. Poziom skretynienia ludzi z tego koncernu (EA) jest niewyobrażalny. Pokazywały to ich działania podczas walki z uczciwymi graczami Battlefield’a, pokazuje teraz polityka wydawania ME3 (o ile DLC z „prawdziwym” zakończeniem nie jest wyłącznie mitem, choć myślę, że tak nie jest, wziąwszy pod uwagę, że w każdej plotce [szczególnie sieciowej] jest zawsze więcej niż ziarnko prawdy). Zakładam więc, że problem takiego a nie innego rozwiązania zakończenia wyszedł od działu marketingowego EA, ludzi którzy stwierdzili, że po co dawać ludziom kompletny produkt, skoro i tak dokupią sobie potem epilog za $10 czy $15. Ale to jednocześnie oznacza, że twórcy z BioWare są zwykłymi dziwkami. Ja rozumiem, że kasa, że większy prestiż i maszyna promocji, ale jeśli twórcy chcą, żeby traktować ich jako artystów (o czym pisał sam Ray Muzyka, odnosząc się do wszystkich tych protestów fanowskich), to niech będą artystami uczciwymi, a nie prostytutkami (zbieżność z tekstem Kazika niezamierzony), robiącymi dobrze byle korporacyjnemu złamasowi, który może nawet nie gra w tej ich gry, a interesują go wyłącznie słupki sprzedaży.\nWidziałem gdzieś na sieci, że ktoś stwierdził (w wolnym tłumaczeniu): „Wiecie ludzie, jeśli okaże się, że oni wszystko to wcześniej zaplanowali, to będziemy winni BioWare duże przeprosiny”. A ja mówie NIE. Bo jeśli (powtarzam JEŚLI) cała ta historia zakończy się tak jak myślę (czyli wcześniej przygotowywanym DLC mającym być de facto prawdziwym epilogiem dla całej gry), to – już bez żadnego szacunku – sękaty kij tym ludziom w…\n23 marca o godz. 19:25\t64482\nBorys, dziękuję za komentarz. Sytuacja jest megaciekawa i ma duży potencjał – posunięcia BioWare moga rzeczywiście dużo zmienić. Swoją drogą jeśli jeszcze nie próbowałeś Mass Effecta – bardzo polecam 🙂\n23 marca o godz. 19:51\t64483\n@”Argumentują także, że gry, tak jak dzieła sztuki, nie mogą być zmieniane tylko po to, by zadowolić konsumentów, i że należy chronić wolność artystycznej ekspresji ich twórców. ”\nSherlock Holmes jest uprzejmy się nie zgodzić.\nNie jestem fanem serii, wymiękłem już dość szybko przy jedynce, ale zauważam tu generalnie jeden wielki problem związany z konsumpcją kultury – klient musi zapłacić z góry niezależnie od tego, czy towar mu się spodoba, czy nie, a potem czuje się po chamsku okradzionym. Dotyczy prawie wszystkiego – książek, filmów, gier… Ale tutaj raczej nie da się nic poradzić ani zmienić – tym bardziej, że często pierwsze wrażenia są zupełnie inne od tego, co o danym dziele myśli się za tydzień czy miesiąc. Czy po śmierci autora 🙂\nJedyne, co można zrobić, to zagłosować portfelem i powiedzieć twórcom: dziękujemy, nie kupimy waszego następnego produktu.\nChyba, że aż tak bardzo będzie nam zależeć, że jednak kupimy – „nasza” growa branża zna mnóstwo przykładów, gdy szumnie ogłaszane emo-bojkoty kończyły się masowymi zakupami w dniu premiery. Ja sam już teraz ze ślinotokiem wyczekuję premiery The Secret World, mimo, że uważam EA za najgorszą plagę, która przytrafiła się grom komputerowym.\n23 marca o godz. 20:47\t64486\nMyślę, że nie planowali zmiany zakończenia i całej afery. Biorąc pod uwagę dwie opcje, czyli to, że zakończenie jest aż tak złe lub że jest aż tak dobre, bardziej prawdopodobne jest to drugie: wystarczy spojrzeć na całą resztę serii. Po prostu wykonanie szwankuje. Ale są pierwszymi, którzy czegoś takiego dokonali, więc pomyłki mogą się zdarzyć. Myślę też, że gdyby dopracowali zakończenia, byłoby naprawdę genialne.\nMają bardzo trudną decyzje przed sobą. Sądzę, że raczej zrobią rozwinięcie tego, co jest teraz. Jeśli zrobią dalszą część zakończenia z happy endem, to tylko przez żądania fanów, a nie przez to, że chcą wyciągnąć więcej kasy za ?prawdziwe? zakończenie.\nOgólnie uważam, że za dobrą robotę zasługują na pieniądze, więc nie mam problemu z płaceniem za grę czy DLC. Grunt, żeby cała sytuacja czegoś ich nauczyła, a nie pogrążyła.\n24 marca o godz. 19:45\t64495\nI to jest niesamowicie pozytywne, że dzisiaj możemy porównać reakcję na końcówkę gry komputerowej z reakcją na śmierć Sherlocka Holmesa!\nMyślę, że do problemu z konsumpcją, o którym piszesz, można dorzucić jeszcze samą cenę ? może gdyby nie było tak wysoko, nie bolałoby tak bardzo. Plus pozostaje kwesta piractwa, które odwraca ten proces do góry nogami ? najpierw próba, potem kupno.\nJednak w sporze o Mass Effect chodzi o coś innego ? fani nie narzekają, że wyrzucili pieniądze w błoto. Mówią o zawiedzionych nadziejach, smutku i tym, że czują, że zostali oszukani. Że zaangażowali się emocjonalnie w świat, który został w mniejszym lub większym stopniu (w zależności od teorii lub interpretacji) im odebrany.\nI mam nadzieję, że masz rację co do emo-bojkotu:) Nie chciałabym, żeby BioWare wyszło z tego zamieszania na tyle osłabione finansowo, żeby nie mogło dalej robić tego, co robi. Bo naprawdę czekam na następne gry na poziomie Mass Effecta.\n26 marca o godz. 11:19\t64500\nDaleko mi od bycia zagorzałym fanem serii, ale granie w każdą odsłonę ME sprawiło mi dużo przyjemności, ale naprawdę nie potrafię zrozumieć kilku kwestii związanych z zakończeniem.\n(Uwaga mogą pojawić się spoilery)\nNie wiem jak wygląda proces tworzenia scenariuszy do gier, ale w przypadku ME3 odnoszę wrażenie (i czytając opinie innych graczy nie jestem w tym odosobniony), że częściowo był on tworzony na przysłowiowym kolanie. Przecież w takim gigancie jak Bioware muszą funkcjonować osoby zajmujące się weryfikacją jakości treści, a patrząc na zaserwowane zakończenie można w to wątpić. Nie potrafię sobie wyobrazić, że tyle dziur fabularnych które często prowadzą wręcz do sytuacji abstrakcyjnych do granic możliwości zostało zaakceptowanych przez edytorów w takiej właśnie postaci. Popularna teoria indoktrynacji o której wspomniała autorka gdy przyjrzymy jej się bliżej i dokładnie przeanalizujemy materiały chociażby pojawiające się na youtube i jak dokładnie i racjonalnie potrafi wytłumaczyć wspomniane dziury ? no cóż może jestem naiwny, ale naprawdę nie chce mi się wierzyć, że Bioware mogło popełnić tak kiepskie zakończenie, a wszystkie dowody a raczej poszlaki to jedynie czysty przypadek, nadinterpretacja czy po prostu FATALNE ZAKOŃCZENIE SCENARIUSZA.\nWiem, że tej firmie można zarzucić w związku z wcześniejszymi produkcjami parę (paręnaście) kwiatków, ale przy zakończeniu ME3 to ciężko jest nawet porównywać.\nDruga kwestia jeżeli takie było zamierzenie twórców to pomimo faktu, że chylę czoło nad pomysłem to wykonanie pozostawia jednak niesmak. Nie mam absolutnie żadnego problemu z płaceniem za DLC o ile jest ciekawe i faktycznie wnosi coś do świata gry, ale kiedyś podczas premiery dostawaliśmy PEŁNĄ grę, a z czasem wychodziły dodatki rozbudowujące świat, postacie etc. W obecnej chwili mam wrażenie, że autorzy ze skończonego produktu wycinają 10-25% a następnie coś co powinno być w pełnej wersji sprzedają nam w postaci DLC. Najpierw płatny!!! DLC w dniu premiery jak ktoś nie zakupił wersji kolekcjonerskiej, który na dobrą sprawę wprowadza 20 min raczej nudnej rozgrywki i postać która w kontekście wydarzeń z całej serii jest wielce intrygująca (ale okazuje się nudna jak flaki z olejem). Wcześniej DLC w przypadku Bioware były wypuszczane w dniu premiery jak np. shale z dragon age, ale były one darmowe(przy zakupie dowolnej wersji gry można było ściągnąć ten dlc za darmo) i wprowadzone bardziej jako sposób walki z piractwem a nie robienie z ludzi zwierząt dojnych.\nWiem, że trochę odbiegam od tematu ale chodzi mi o to, że nie tędy droga. Jeśli zakończenie ME3 jest faktycznie spowodowane fatalnym scenariuszem to bojkot jest jak najbardziej uzasadniony bo pomijając już nawet obietnice studia jak to nasze decyzje będą miały znaczący wpływ na zakończenie to gracze chcą po prostu ?uczciwego? zakończenia które chociaż w paru zdaniach wyjaśni co się stało z tymi wszystkimi rasami(chyba, że całe cywilizacje wymarły z głodna orbicie ziemi po wybuchu przekaźników masy :D), postaciami z drużyny etc a nie suchy tekst dziadka do syna, że opowie nam kolejną historię. Natomiast jeśli zakończenie ma być w postaci DLC to bojkot również jest potrzebny bo to serwowanie nam tego co powinno być we właściwej grze, to nie będzie dodatek na miarę 2-3h dodatkowej rozgrywki tylko ewentualnie 15-30 min dodatkowej gry plus wyjaśnienia które powinny i tak się znajdować w podstawce.\n26 marca o godz. 13:30\t64501\nW ramach uzupełnienia dodam jeszcze, że w żaden sposób nie czuje się oszukany ani nic w tym stylu tylko rozczarowany. Cała seria utrzymywała pewien całkiem zadowalający poziom, na którego tle zakończenie ME3 wygląda na całkowicie oderwane od świata gry, z masą dziur i nieścisłości jakby tworzone było przez kogoś kto styczność z grą miał jedynie poprzez przeczytanie jedno stronicowego streszczenia poprzednich odsłon.\nNie spodziewałem się pozytywnego zakończenia, gdzie na tle zachodzącego słońca będę popijał sobie piwko z Garrusem wspominając czasy wojaczki, ale chciałbym wiedzieć co się stało z postaciami z którymi zżyłem się na przestrzeni lat. Czy Tali zamieszka na swojej upragnionej i świeżo odbitej ojczyźnie ? Nie ponieważ najprawdopodobniej umrze z głodu z całą resztą galaktycznej floty po zniszczeniu przekaźników masy gdy skończą się im zapasy żywności a wyniszczona ziemia nie będzie w stanie wyżywić tych wszystkich ras biorących udział w ostatecznej bitwie. Czy przykładowo Liara z którą romansowałem będzie mnie wspominać ? Nie ponieważ pomimo faktu, że była ze mną przy ostatecznym ataku magicznie teleportowała się na Normandie po to by rozbić się z Jokerem na jakiejś nieznanej planecie i pewnie razem jako Adam i Ewa tworzyć gromadę wesołych niebieskich dzieci. Czy Wrex będzie opiewał moje czyny związane z wyleczeniem jego rasy z choroby? Oczywiście, że nie bo razem z Tali utknęli gdzieś na ziemi i teraz pewnie walczą miedzy sobą o pożywienie. Czy dowiem się o racjonalnych powodach czemu żniwiarze prowadza ten cykl ? Nie ? chyba, że liczyć wytłumaczenie, że żniwiarze zniszczą całe cywilizacje po to by nie stworzyły one syntetyków które by zniszczyły te cywilizacje -.-. Takich kwiatków jest cała masa.\nCzy takie zakończenie jest satysfakcjonującego dla kogokolwiek kto wciągnął się w wydarzenia z serii? Odpowiedz jest oczywista i naprawdę nie dziwie się, że tyle osób się burzy.\nJa również mam szczerą nadzieję, że bioware jakoś szczególnie finansowo z tego powodu nie ucierpi, ale sami dali plamę bo jak pisałem wcześniej jeśli teoria indoktrynacji plus prawdziwe zakończenie pojawiające się w dlc jest tylko wymysłem graczy to nie wierze, że nikt nie przewidział takiej reakcji.\n26 marca o godz. 14:02\t64502\nGra wzbudza naprawdę wielkie kontrowersje, aż mnie to zaskoczyło. Słabe zakończenie ? Sam nie wiem, specjalnie mi się nie spodobało, ale nie zamierzam mówić, że zostałem oszukany 😀\n26 marca o godz. 14:13\t64503\nPierwsza moja reakcja na zakończenie była dokładnie taka, jak Twoja (może nawet bardziej gwałtowna). Ale po kilku dniach zastanawiania się, rozmowach i poszukiwaniach w sieci zaczęłam myśleć nad tym dlaczego ta końcówka jest AŻ TAK ZŁA. Jasne, trójka była bardzo zachowawcza, mało innowacyjna i słabsza fabularnie od jedynki i dwójki ? co związane jest prawdopodobnie z tym, że główny scenarzysta ME, Drew Karpyshyn, odszedł z BioWare. Ale to nadal nie usprawiedliwiało skandalicznego poziomu końcówki. Więc może jestem niepoprawną optymistką, ale wolę wierzyć, że finał jest aż tak dobry, a nie aż tak zły 🙂 Jednak to prawda – fakt, że musimy czekać na DLC, żeby się przekonać co rzeczywiście się zdarzyło, jest, delikatnie mówiąc, irytujące. Zawiodło wykonanie.\nCo do DLC ? jest to dość popularna praktyka i mam wrażenie, że oczywiście, BioWare przesadziło z płatnym DLC pierwszego dnia, ale reszta krytyki sypie się na nich przez kontrowersje związane z finałem. Gdyby nie było tyle negatywnych emocji wokół niego, nie byłoby też aż takiego sprzeciwu ? w końcu większość producentów wypuszcza płatne DLC i nie ma powodu, żeby BioWare za nich wszystkich teraz obrywał.\n26 marca o godz. 17:09\t64504\nNie potrafię niestety uwierzyć w teorię o indoktrynacji, chociaż bardzo bym chciała, bo mogłaby uratować tą nieszczęsną końcówkę. Podejrzewam jednak, że ktoś tu bardzo próbował być ambitny i głęboki, ale zdecydowanie mu to nie wyszło. I nie jest to opinia, którą podziela tylko grupka rozhisteryzowanych fanów – warto poczytać sobie chociażby tę recenzję: http://calitreview.com/24673\nTo nie jest kolejna strona o grach, tylko szanowany serwis, który cytuje się czasami na uniwersytetach. Nie pozostawia na zakończeniach suchej nitki, więc może ludzie z Bioware powinni zastanowić się, czy naprawdę chcieliby być oceniani zgodnie z kryteriami obowiązującymi w świecie sztuki. Ja nie mam problemu z tym, by myśleć o twórcach gier jako o artystach, ale to nie znaczy, że ich prace przestają podlegać krytyce. Dobrego twórcę charakteryzuje zresztą odrobina pokory, która pozwala mu spojrzeć na własne dzieło z dystansu i przyznać, że nie jest jednak takie genialne, jak mu się z początku wydawało. Najgorsze, co można zrobić, to strzelić focha i zamknąć się na wszelką argumentację.\nA czy gracze mają prawo żądać zmian? Po pierwsze nie wiem, na czym to „żądanie” miałoby polegać, nikt przecież siedziby Bioware nie okupuje i nie grozi detonacją ładunku wybuchowego. Konsument ma jednak prawo krytykować, wystawiać złe oceny, zwracać produkt i odwodzić od zakupu innych. To właśnie obserwujemy w przypadku Mass Effect 3, a trochę szkoda, bo 99% gry dostarcza naprawdę dobrej zabawy i jest godnym zwieńczeniem serii. Dodanie nowego contentu do gry komputerowej jest znacznie łatwiejsze niż w przypadku innych mediów (książkę i film trzeba by przecież w tym celu wydać na nowo), więc czemu by z tej okazji nie skorzystać? Taki CD Projekt RED jakoś jest w stanie na to się zdobyć, chociaż żaden element z ich gier nie spotkał się nigdy z taką falą krytyki i oburzenia jak końcówka ME3…\n26 marca o godz. 19:29\t64506\nWedług mnie nie ma żadnego „ukrytego planu” odnośnie zakończenia. Jeżeli problem kiepskiego zakończenia zostanie załatwiony wypuszczonym DLC będę się cieszył, ale niesmak pozostanie. Nie wierzę natomiast, że to co dostaliśmy kupując grę na jej końcu to efekt długofalowego planu. Moim zdaniem Twórcy gry się po prostu się nie przyłożyli. Nie wiem co było tego przyczyną, czy to brak czasu, goniące terminy (znając dotychczasowe produkty Bioware nie wydaje mi się), czy po prostu brak wyobraźni lub pomysłu. Dziwi mnie to tym bardziej, że aż do samego zakończenia fabuła ME3 trzyma się kupy. Historia jest prowadzona ciekawie, trzyma w napięciu i nie odstaje chociażby od drugiej części (żadna nie umywa się do ME1). Zakończenie kompletnie nie pasuje – zupełnie jakby napisała je zupełnie inna osoba. Najbardziej rozśmieszyło mnie w zakończeniu to, że pierwszymi osobami które wspominał nasz dzielny komandor w chwili śmierci był Joker i Anderson – postacie dość ważne, ale nie pierwszoplanowe. Niby drobiazg, ale miałem wrażenie, że ten fragment scenariusza pisała osoba nie znająca kompletnie całej historii.\nTeż uważam, ze DLC powinno stanowić uzupełnienie gry, a nie ją zastępować. Nie mam problemu z kupowaniem dodatkowych treści w postaci DLC, tylko że jeżeli sytuacja ma wyglądać w ten sposób, że kupuję całą grę z kiepskim zakończeniem, a następnie mogę zapłacić i dokupić sobie fajne zakończenie, to jest to po prostu nieuczciwe. Lepiej już od razu podzielić grę na części i sprzedawać po kawałku. Przynajmniej wiadomo wtedy za co się płaci.\n27 marca o godz. 13:36\t64510\nCo prawda zakończenie średnio mi się podobało, ale nie zamierzam z tego powodu nikogo pozywać do sądu. Uważam, że fani troszkę przesadzają, chociaż Bioware też nie zabłysnęło i tutaj dla nich leci minus.\n27 marca o godz. 22:28\t64511\nKiedy zaczynałem swoją przygodę z serią Mass Effect to nawet przez myśl mi nie przeszło, że kolejna jej odsłona, a właściwie jej zakończenie może wywołać aż taką „galaktyczna burzę” wśród graczy. Biorąc pod uwagę zakończenia wcześniejszych odsłon gry wcale się nie dziwie, bo samo zakończenie jest nieco absurdalne, nasuwa szereg pytań bez odpowiedzi i budzi kontrowersje – choćby rozbita Normandia, z której w moim zakończeniu wychodzi Jeff, Ashley (z którą walczyłem w ostatecznej rozgrywce) i EDI, a co z resztą postaci i losami galaktyki. Sama gra w moim odczuciu jest dobra bo pokazuje determinację i poświęcenie całej galaktycznej rasy w obliczu totalnej zagłady. Jest też nieco mroczna i smutna – senne wizje Sheparda i śmierć bliskich mu osób tj Dr Mordin czy Miranda i nie tylko.\nZastanawiam się czy wydanie DLC z „dobrym zakończeniem” coś zmieni. Jedno jest pewne, że coś jest nie tak z być może definitywnym zakończeniem serii Mass Effect skoro tylu ludzi to aż tak poruszyło.\n28 marca o godz. 8:54\t64515\n@”a co z losami galaktyki”.\nWłaśnie… lubię, jak w grach, w których moje działania jako gracza wpływają na obraz świata, zakończenie pokazuje, jak ten świat się zmienił w wyniku moich akcji.\nFallouty są tu dobrym przykładem (nawet – a może zwłaszcza – niezbyt kanoniczny Tactics), ale i np najnowszy Deus Ex…\n28 marca o godz. 13:04\t64519\nMuszę jeszcze przyznać szczerze, że do gier zawsze staram się podchodzić z dystansem, traktować je jako dobrą rozrywkę, powiedzieć sobie – no trudno szkoda, że tak to się zakończyło, taka wola ludzi tworzących grę. Jednak w przypadku Mass Effect 3 stało się jasne, że nawet mnie optymistę całe to zamieszanie odnośnie „niedobrego zakończenia” sprawiło, że zacząłem się nad tym nieco zastanawiać.\n1) może rzeczywiście miało wywoływać kontrowersje – być niezrozumiałe i sprawiać, że możliwe zakończenia i wszelkie niejasności z nimi związane dają powody do rozmyślania na ten temat.\n2) może miało zapadać w pamięć do tego stopnia, że cała masa graczy nie może spokojnie przyjąć tego faktu – fakt iż można się w pewien sposób zżyć z grą.\n3) czy zakończenie ma tak zwane ukryte „drugie dno”, a będąc nielogiczne i niespójne sprawia, że możemy snuć jedynie teorie co tak naprawdę się stało „ze wszystkim” w chwili gdy Shepard stracił przytomność.\n4) o co chodzi z rozbitą Normadią na obcej planecie no i jeszcze fakt żyjącej postaci, która towarzyszyła Shepardowi w ostatniej chwili – przecież wszyscy tam zginęli.\nI co z tego wszystkiego tak naprawdę wynika – jeśli BioWare nie ustosunkuje się odpowiednio do zaistniałej sytuacji, to część fanów nastawi się negatywnie do samej gry (to przecież oni kupują gry) i możliwe, że uniwersum Mass Effect straci ich sporą część. Tak czy inaczej wielu z nich czeka na rozwój wydarzeń.\n29 marca o godz. 12:37\t64522\n„Ostatnia scena, w której bohater(ka) budzi się w zrujnowanym Londynie, wydaje się być mocnym dowodem tej teorii, jednak ukazuje się tylko tym, którzy grali również w Mass Effect 3 w wersji multiplayer”\nNiekoniecznie, aby uzyskać ponad 6000 punktów gotowości wcale nie trzeba grać w multi, poza tym zakończenie raczej zależy od tego jak bardzo mamy rozwiniętą ścieżkę prawości bądź renegata.\n29 marca o godz. 20:16\t64523\nMasz rację, gra wywołuje kontrowersje, ale chyba nie o takie BioWare chodziło;)\nRozbita Normandia w dosłownym rozumieniu zakończenia nie ma żadnego sensu. Jeśli weźmiemy pod uwagę teorię indoktrynacji ? jest to coś, co Shepard chciałby/chciałaby zobaczyć i być może o tym śni: swój statek oraz najbliższych (z pokładu wychodzi zawsze Joker i zwykle postać, z którą się romansowało), którym udało się uciec eksplozji i którzy wylądowali na planecie wyglądającej jak rajski ogród, na której będą mogli żyć wolni od zagrożeń.\nJa też czekam:) Byle do kwietnia.\n29 marca o godz. 20:48\t64524\nWedług tego artykułu: http://uk.ign.com/wikis/mass-effect-3/Endings\nścieżka prawości/renegata nie ma wpływu na przeżycie na końcu. Ma za to wpływ poziom siły militarnej – potrzeba minimum 4000 efektywnej siły militarnej, aby mieć szansę na zobaczenie tej sceny. Granie w tryb multiplayer (lub korzystanie z 2 aplikacji na iOsa, które jednak nie są częścią gry) jest jedynym sposobem na podniesienie gotowości, która dość dramatycznie siłę militarną podnosi. Ja grałam postacią importowana z jedynki i dwójki, zrobiłam większość questów, jednak na końcu mój ESM był na poziomie 3439 i sceny nie zobaczyłam.\nI tak jak ja, spora część graczy jej także nie widziała, przez co BioWare sam dokonał sabotażu na własnej metaforze (jeśli takowa w ogóle istnieje).\n30 marca o godz. 10:21\t64526\nRozegrałem dosłownie jedną rundę w multi, nie użyłem aplikacji na iOsa (nie mam telefonu z tym systemem 🙂 ), a miałem przed atakiem na bazę cerberusa 6314 punktów. Bardzo dużo punktów dostajesz do tego jeśli zapewnisz zgodę między Quarianami i Gethami. Sądzę, że jednak ścieżka renagata/prawości może mieć wpływ, bo pod sam koniec gry nie mając odpowiedniego poziomu jednej z tych ścieżek nie możesz wybrać jednej z dwóch opcji dialogowych w rozmowie z człowiekiem iluzją i doprowadzić do tego żeby strzelił sobie w łeb.\nChoć tak naprawdę przy imporcie postaci na to czy zobaczymy scenkę, w której Shepard żyje może mieć wpływ wiele czynników.\n30 marca o godz. 13:43\t64528\nW sumie, przed ostatnią misją, miałam 6879 punktów siły militarnej, co przemnożone przez współczynnik gotowości (50%) dało 3439 efektywnej siły militarnej (a to ten współczynnik liczy się przy zakończeniu). Czyli do 4000, dzięki którym można zobaczyć tą scenę, zabrakło mi 561 punktów. Prawdopodobnie wystarczyłby jeden lub kilka meczy multiplayer i nie byłoby problemu. W Twojej sytuacji przydałoby się spojrzeć na ESM i wtedy zobaczylibyśmy, czy artykuł, do którego się odniosłam, się myli. Jeśli chodzi o decyzje – [SPOILERY] Quarian i Gethów pogodziłam, Rachni ocaliłam, i grałam dość „uważnie”. Nie zrobiłam kilku pobocznych misji w trójce, bo nie dało się ich dokończyć po ataku na cytadelę. [KONIEC SPOILERÓW]\nByć może jeszcze inne czynniki wpływają na obecność tej sceny, jednak jedno jest pewne – nie wszyscy ją zobaczyli. Można nawet spekulować, że duża część ludzi jej nie widziała, bo przeszła tylko raz grę i zrezygnowała zniechęcona zakończeniem.\n30 marca o godz. 14:19\t64530\n@ Beata M-F\nFaktycznie, odnośnie scenki z Normadią jest to dobre wyjaśnienie, bo przecież od samego początku chodziło o to by wszyscy „mogli żyć wolni od zagrożeń” – jak dla mnie masz racje.\nNo i jeszcze ten link do artykułu przedstawiającego wszelkie możliwe zakończenia, nawet te dobre – nie mówiąc o całej reszcie. Teraz wiem dlaczego na koniec miałem tylko dwie opcje do wyboru, bez tego dobrego zakończenia – świetna robota Beata M-F 🙂 to wiele wyjaśnia.\nCo do ostatniej scenki, w której ojciec rozmawia z synem – czyżby legenda Shepard(a) była sego rodzaju kreacją do kolejnych gier związanych z uniwersum Mass Effect ?.\nNa koniec zachęcam wszystkich do gry sieciowej, bo oprócz dobrej zabawy, albo jak kto woli – niezłej rozwałki 🙂 można jeszcze (o czym wspomnieli moi przedmówcy) nabić trochę punktów efektywnej siły militarnej, które jak widać mają duży wpływ na zakończenie – jak dla mnie zaskakujące, niekoniecznie rozczarowujące.\n31 marca o godz. 20:38\t64534\nPo dokładniejszym przeanalizowaniu teorii indoktrynacji jestem prawie pewien, że taki był właśnie zamysł twórców na DLC z prawdziwym zakończeniem, a to z podstawki miało zwyczajnie służyć za naprawdę dobry ?twist? fabularny.\nJak kogoś interesuje wspomniana teoria to tu są 2 ciekawe materiały wideo:\na jak ktoś lubi bardziej rozrywkowe podejście do tłumaczenia to polecam ten filmik\nCześć pewnie jest nadinterpretacją fanów, albo zbiegiem okoliczności ale niektóre przedstawione dowody są bardzo przekonujące.\nKwestia jednak prawdziwego zakończenia które zapewne pojawi się w dodatku pozostawia jednak pewien niesmak ; ]\n1 kwietnia o godz. 14:46\t64536\nDziękuje i cieszę się, że teksty się przydały:)\nScena z ojcem i synem rzeczywiście daje do myślenia, w końcu ojciec stwierdza na końcu, że opowie jeszcze jedną historię – sugeruje więc, że jest jeszcze jakaś opowieść o Komandor(ze), której nie znamy. Może chodzi o DLC, może o kontynuację zakończenia. Po sieci krążą też spekulacje o czwartej części, która miałaby dziać się wiele lat później i nie mieć dużego związku z fabułą trylogii. Podobno też w następny piątek, na konferencji PAX, BioWare ma ogłosić coś dużego – czy będzie to DLC, nowe zakończenie czy może czwarta część? Zobaczymy za 4 dni:)\n1 kwietnia o godz. 15:00\t64537\nJe też wolę myśleć, że jednak nie jest aż tak źle, jak się wydaje:)\nOglądałam pierwszy z filmików, o których piszesz. Jest bardzo dokładnie zrobiony i część z ich argumentów ma sens. Masz rację, niektóre są przesadzone – np. drzewa widoczne w scenie przed Cytadelą (i podobne do tych ze snów) nie pojawiają się nagle po tym, gdy Shepard zostaje trafiony/a – są tam od początku sceny szturmu. Muzyka nie zmienia się, gdy wybierzesz jedną ze ścieżek na samym końcu. Ale reszta argumentów jest nadal spójna.\nI niesmak jest tutaj na miejscu, bo coś jest z zakończeniem zdecydowanie nie tak. Nawet jeśli zrobili coś aż tak dobrego, to zrealizowali to w nieprzemyślany sposób.\n2 kwietnia o godz. 9:22\t64538\nZgodzę się z wami – teoria indoktrynacji może być namiastką DLC, dzięki któremu dowiemy się jak naprawdę miałoby wyglądać zakończenie gry.\nA teraz ciekawostka, na którą natrafiłem zupełnie przypadkiem serfując po necie. Dotyczy mianowicie okładki gry (na początku jest trochę o zawartości opakowania):\nWiedzieliście o tym, bo ja tego nie zauważyłem i aż z ciekawości sprawdziłem swoją PC-tową wersję – faktycznie tak jest 🙂\nZarówno fani żeńskiej, jak i męskiej wersji głównego bohatera powinni być zadowoleni. Jak widać nie tylko zakończenie mamy do wyboru.\n9 kwietnia o godz. 11:53\t64555\n12 kwietnia o godz. 11:42\t64559\nŻeńska wersja okładki jest super pomysłem i krokiem w dobrym kierunku.\nAle 🙂 jako graczka oczekuje dużo więcej:)\nPo pierwsze, powinni sprzedawać kopie z oboma wersjami na wierzchu – nie tylko męską i ukrytą damską. Możnaby zrobić dwustronne okładki – z jednej strony komandor, z drugiej komandorka.\nPo drugie – BioWare strzeliło sobie trochę w stopę ze zmianą wyglądu podstawowej Shepard. W jedynce i dwójce była ona żołnierzem i twardą kobietą i to widać – model przedstawiał realistyczna kobietę, a nie przerysowany obiekt seksualny, tak jak to często się zdarza w grach. W trzeciej części postanowili zmienić model i twarz i z twardej, dojrzałej kobiety zrobili kolejną komputerowa lalkę.\nEwolucje modelu można zobaczyć tutaj:\nOryginalne twarze (ME 1 i 2):\nNowa wersja (ME3):\nNie ma to dużego wpływu na grę, jeśli tworzy się własną twarz Shepard, ale uważam to raczej za krok wstecz. Dobrze, że zauważają potrzebę promowania bohaterki, źle, że robią to w taki sposób. Czasy, w których w gry komputerowe grali zwykle chłopcy dawno minęły. Teraz grają dorośli – i kobiety i mężczyźni. ME jest niesamowity dzięki temu, że nie ważne jakiej płci jest Komandor, gra jest równie ciekawa i epicka. Chciałabym, żeby to równouprawnienie przenosiło się też na inne płaszczyzny ME (i innych gier przy okazji:).\n12 czerwca o godz. 3:38\t64804\nOsobiście lubie gry, z małą ilością niedomówień, które skłaniają mnie do przemyśleń przez dłuższy okres niż wyświetlenie napisów końcowych. Mam głęboko powyżej uszu zamerykanizowanych zakończeń dla mas typu super hiper happy end, wszystko na tacy. Jeżeli teoria indoktrynacji okazałaby się prawdziwa wtedy osobiście uznam Bioware za geniuszy, w końcu DLC rozszerzające zakończenie dostaniemy za darmo więc nie będe się tego czepiał, z drugiej strony wygląda to troche tak Jakby EA nałożyło zbyt duże wymogi czasowe na Bioware i prawdziwe zakończenie prawdopodobnie musiało zostać wycięte z gry i właśnie teraz trwają nad nim prace. Nie zapominajmy, że Bio wręcz zarzekało się, że zakończenie będzie epickie i zapadnie na długo w pamięci, wnioskuje więc że winą należy obarczyć EA, to samo zresztą zrobili z Dragon Age 2. Reasumując jeśli teoria indoktrynacji jest chociaż częściowo prawdziwa ( a są naprawde mocne argumenty które trudno wyjaśnić inaczej) to śmiem twierdzić, że przez EA Bioware nie zdołało dokończyć ME3 takiego jakiego chcieli na określony przez wydawców czas. Pozostaje czekać na DLC z zakończeniem, bo gra jak i cała seria jest genialna i zasługuje na to żeby rozwiązać tą przykrą kwestię raz na zawsze. I mam szczerą nadzieje, że jednak zostałem przez twórców zindoktrynowany:)\n16 czerwca o godz. 10:38\t64816\nMnie osobiście zakończenie Mass Effecta bardzo się podobało. Co prawda znalazła się w nim cała masa niedorzeczności, ale samo jego sedno wydaje się bronić. Im dłużej się nad nim zastanawiałem tym bardziej wydawało mi się sensowne (pomijając końcówkę z Normadią).\nSama obecność Katalizatora wynika z wcześniejszych ustaleń postaci dotyczących Żniwiarzy i ich udziału w cyklu. Nie pamiętam dokładnie w którym momencie, ale w grze pada stwierdzenie, że Żniwiarze to nie wszystko, za nimi musi ktoś stać. W sensie tego i późniejszych słów samego Katalizatora Żniwiarze są jedynie narzędziami konicznymi do zmiany cykli, a nie samodzielnymi istotami. Co prawda funkcjonują oni samodzielnie, ale wydaje się, że nie mają możliwości zmiany własnego programu postępowania poza wytyczone ramy. Wydaje się to tym bardziej sensowne, gdy weźmie się pod uwagę zablokowanie aktywacji sygnału wysłanego do opiekunów w pierwszej części. Jeżeli katalizator chciałby to i tak otworzyłby wrota dla Żniwiarzy i Ci zmietli by cywylizacje galaktyczne. On jednak tego nie robi, wydaje się oczekiwać na to czy jego rozwiązanie zadziała po raz kolejny. Im dalej w bieg wydarzeń to okazuje się, że podstawowy plan nie działa i koniczna będzie jego modyfikacja. A co z samym Tyglem? Jest niemożliwością by Żniwiarze mogli nie wpaść na jego ślad podczas niezliczonej ilości cykli. Wydaje się zatem, że przetrwanie jego planów jest zamierzonym działaniem Katalizatora czy wręcz kierowaniem rozwoju cywilizacyjnego na z góry wytyczoną ścieżkę. Jeśli Katalizator jest SI to wydaje się, że jeżeli w jego obliczeniach dotyczących szans na samoistne powtarzanie się cykli istnieje chociażby miliardowa szansa na to, że zostaną one zatrzymane to trzeba wymyślić nowe rozwiązanie zawczasu. Dla maszyny i dodatkowo przy nieograniczonym upływie czasu jakakolwiek szansa większa od zera jest prawdą, pytanie jednak kiedy się spełni. Pytanie jednak kiedy to nastąpi.\nCo do teorii z indoktrynacją to mam nadzieję, że BIOWARE nie pójdzie tą ścieżką bo wychodziłoby na to, że działania Sheparda w ogóle nie przyniosły efektu i zaraz za jego plecami powinien stać Żniwiarz, który pociągnąłby mu z lasera w wypadku nieudanej indoktrynacji. Poza tym próbę indoktrynacji Sheparda mamy przy rozmowie z człowiekiem Iluzją, więc po co ciągnąć to dalej? Jeżeli chodzi o samo dziecko to jego obecność można wytłumaczyć w ciekawszy sposób. Nie jest to efekt indoktrynacji Sheparda przez Żniwiarzy tylko oddziaływania Katalizatora na jego umysł, czy raczej jego obserwacji. Ubocznym efektem tego byłoby również to, że Shepard oddziaływuje na Katalizatora i dopełnia zmianę jaką rozpoczęły w nim wszystkie wcześniejsze cywilizacje w ten sposób, że dojrzewa on do tego, żeby zmienić swój pierwotny pomysł z cyklami.\n26 czerwca o godz. 10:02\t64850\nNo i stało się, dzisiaj wyszło DLC Extended Cut.\nDLC jest do ściągnięcia za darmo (duży plus) i zawiera dodatkowe filmiki i sceny epilogu, które maja rozbudowywać istniejące zakończenie gry.\nMam nadzieję, ze zostaliśmy wszyscy zindoktrynowani, a zakończenie było niedopracowanym, ale jednak majstersztykiem. Mam nadzieję, że kolejny raz się nie zawiodę:)\nCzy pójdą w indoktrynację? Czy może spróbują załatać bezsensowne dziury w fabule, które zaserwowali w finale? Nic tylko ściągać i grać.\n28 czerwca o godz. 11:41\t64861\nco do okładki – masz zupełną racje, to nie w porządku, że rozwiązali to w taki sposób bo @”czasy, w których w gry komputerowe grali zwykle chłopcy dawno minęły”.\nteraz nieco „przycukrze”, ale co mi tam …. bardzo sensowne i dobrze przemyślane spostrzeżenia, z którymi ciężko się nie zgodzić – normalnie mądrego aż miło posłuchać, choć w tym przypadku raczej poczytać.\nPo prostu @nic tylko ściągać i grać 🙂\n1 lipca o godz. 18:28\t64868\nWielu graczy zapewne ma już za sobą rozgrywkę z nowym zakończeniem ME3. Jedno jest pewne – gdyby od razu pojawiło się w takiej formie jak teraz, to raczej nie miałaby miejsca aż taka fala wściekłości ze strony fanów, której byliśmy świadkami przez kilka ostatnich miesięcy.\nTeraz do dyspozycji mamy trzy znane rozszerzone zakończenia i jedno zupełnie nowe. Czas pokaże, czy to wreszcie zadowoli społeczność graczy i zaoferuje wyjaśnienie pewnych scen z zakończenia, no i oczywiście pozwoli ME3 „odejść w spokoju”.


Nowa gra Avatar od Ubisoftu i twórców The Division 2 cały czas w produkcji | GRYOnline.pl\nWiadomość gry 2 grudnia 2019, 18:14\nMimo wielokrotnych opóźnień i problemów James Cameron powoli kończy równoczesne prace nad drugą i trzecią częścią serii Avatar. Oficjalny profil Avatara na Twitterze ogłosił, że ekipa reżysera zakończyła wszystkie zaplanowane na ten rok zdjęcia do realizowanych w pocie czoła filmów. Informacji tej towarzyszyła seria pytań od fanów, którzy byli zainteresowani zwiastunami lub teaseremi sequeli. Producenci potwierdzili, że nie zobaczymy ich w przyszłym roku, ale w przeciągu najbliższych dwóch lat na fanów czekać będą inne atrakcje. Pierwszą z nich jest mobilna gra Avatar: Pandora Rising, która zadebiutuje w przyszłym roku. Druga to natomiast pełnowymiarowa konsolowo-pecetowa produkcja studia Massive Entertainment (Tom Clancy's The Division i Tom Clancy's The Division 2) i Ubisoftu, która powinna trafić do graczy najpewniej w 2021 roku.\nW grze od Ubisoftu będziemy mogli zwiedzić różne zakątki Pandory.\nPrzypomnijmy, że o dziele Massive usłyszeliśmy po raz pierwszy w lutym 2017 roku, a ostatni w maju 2018 roku. Po blisko dwóch latach kompletnej ciszy wiele osób zwątpiło, czy w ogóle ujrzy ono światło dzienne. Jak się jednak okazuje, prace nad grą były prowadzone powoli i bez większego rozgłosu. Na brak informacji o tytule wpłynęło z pewnością także przesunięcie kinowej premiery Avatara 2. Według pierwotnych zamierzeń, Ubisoft chce wydać produkcję akcji z otwartym światem, stawiającą na interakcję oraz zabawę online. Ma ona odznaczać się także widowiskową oprawą graficzną, która z najdrobniejszymi detalami odtworzy przeróżne lokacje z filmowego uniwersum Camerona. Jeżeli nie nastąpi jakaś niespodziewana katastrofa, to nowe informacje na temat projketu powinny pojawić się w przeciągu półtora roku.\nDodajmy, że nowym twitterowym wpisom na profilu Avatara towarzyszyło również zdjęcie scenografii wykorzystywanej w ostatnich miesiącach przez filmowców. Przedstawia ona pokład potężnego statku o nazwie Sea Dragon, na którego pokładzie znajdują się łodzie podwodne oraz inny sprzęt przeznaczony do eksploracji głębin oceanów Pandory, będących jedną z głównych aren akcji w sequelach.\nPlan zdjęciowy wykorzystywany przy produkcji sequeli Avatara.\nFilmowy Avatar jest ukochanym dzieckiem reżysera Jamesa Camerona (Obcy 2, Terminator 2, Titanic). Wstępne prace nad obrazem twórca rozpoczął jeszcze na początku lat 90. Projekt udało mu się jednak sfinalizować dopiero kilkanaście lat później. Akcja Avatara rozgrywa się w XXII stuleciu, na księżycu Pandora, należącym do jednej z planet orbitujących wokół gwiazdy Alfa Centauri. Pandora, dysponująca bogatym ekosystemem oraz zamieszkiwana przez rasę inteligentnych obcych określanych mianem Na'vi, jest celem ziemskich korporacji, pragnących za wszelką cenę pozyskać jej cenne surowce i minerały. Scenariusz filmu, przedstawiający zmagania rdzennych Na'vi i ich walkę z ludzkimi kolonistami, był wielokrotnie krytykowany za swoją prostotę, banalność oraz nadużywanie ogranych klisz fabularnych. W oczach wielu widzów, Avatar nadrobił te wady dzięki robiącym wrażenie komputerowym efektom specjalnym, świetnej implementacji obrazu 3D i kreatywności w przedstawieniu fantastycznych krajobrazów obcego świata.\nAvatar trafił na srebrne ekrany w grudniu 2009 roku, stając się fenomenem, który oczarował dziesiątki milionów osób na całym świecie. Niezwykła popularność dzieła zapewniła mu pierwsze miejsce na liście najbardziej dochodowych filmów w historii. Jego finansowy rekord, wynoszący blisko 2,8 miliarda dolarów, został pobity dopiero w tym roku przez superprodukcję Avengers: Koniec gry. Mimo dziesięciu lat od premiery oryginału i braku zauważalnego zainteresowania sequelami przez fanów kina, Cameron wiąże ogromne nadzieje z marką i od wielu lat planuje nakręcić w sumie cztery kolejne części serii, którą traktuje jako swoje magnum opus. Avatar 2 pojawi się w kinach 17 grudnia 2021 roku. Avatar 3 zadebiutuje natomiast dwa lata później. Jeżeli filmy okażą się kasowymi hitami, na co liczy mocno firma Disney, która wykupiła finansujące produkcje studio 20th Century Fox, kolejne dwie odsłony sagi Camerona ukażą się w 2025 i 2027 roku.\ngryUbisoft Massive Entertainment / Ubisoft Massive egranizacje filmów i seriali Avatar (James Cameron) PCPS4XONE


Tragiczne zderzenie i pożar – Siedlce\nWczoraj (15.08) około godz. 15.18 na drodze wojewódzkiej 698 (trasa Siedlce – Łosice) w miejscowości Pieńki Wyczólskie (pow. siedlecki) doszło do tragicznego wypadku drogowego. W wyniku zderzenia dwóch pojazdów osobowych, tj. opla astry i mercedesa, którymi łącznie podróżowało 5 osób, śmierć na miejscu poniosło podróżujące oplem małżeństwo z Siedlec. Pozostali uczestnicy doznali obrażeń, które nie zagrażają ich życiu.\nJak wynika ze wstępnych ustaleń pracujących na miejscu zdarzenia policjantów, kierujący oplem astra 62-letni mieszkaniec Siedlec, jadący od strony Mordów w kierunku Siedlec, w niewyjaśnionych okolicznościach zjechał na przeciwległy pas ruchu, gdzie samochód obrócił się względem kierunku jazdy i zderzył się z nadjeżdżającym z przeciwnego kierunku samochodem Mercedes, w którym podróżowało 3 osób. Mercedes uderzył w pojazd ofiar na wysokości wlewu paliwa do zbiornika. Po kolizji pojazdów opel zapalił się. Pożar samochodu był bardzo gwałtowny i pomimo natychmiast podjętych działań ratunkowych nie udało się wydobyć z jego wnętrza podróżujących nim dwóch osób. Jak ustalono, w oplu podróżowało małżeństwo z Siedlec, tj. 62-letni mężczyzna, który kierował pojazdem i jego 59-letnia małżonka Obecnie pracujący przy tej sprawie policjanci wyjaśniają wszystkie okoliczności, w jakich doszło do tego tragicznego zdarzenia.\ntragiczne wypadki, wypadki siedlce\n← Śmierć w Nissanie\nNiezniszczalni w NovymKinie! →


Wykład i spotkanie z Przewodniczącą KIK.\nInformujemy, iż 01.02.18 r. (czwartek), w spotkaniu Akademickiego Koła Naukoweko Kosmetologii WSNoZ udział weźmie Przewodnicząca Krajowej Izby Kosmetologii, dr n.med. Marzena Glinka, uznany Kosmetolog i autorka wielu książek naukowych.\nPani doktor przedstawi profil działałności Izby, przybliży jej sylwetkę, oraz poprowadzi fascynujący wykład na temat: "Historia Kosmetologii od prehistorii do upadku starożytności", na który zgromadziła ponad 800 publikacji naukowych z różnych ośrodków naukowych.\nSpotkanie Koła oraz wykład rozpoczynają się o godzinie 18:00 w sali AKNK, nr 212 przy ulicy Jagiellońskiej 4 w Bydgoszczy (siedziba Uczelni) w czwartek, 01.02.2018 r.\nZapisy u mgr Izabeli Rodak podczas zajęć, wykładów, oraz na adres mailowy: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.\nUwaga! Podczas spotkania będzie można wypisać deklarację członkowską do Koła, więc udział mogą wziąć wszystkie studentki Kosmetologii Nowoczesnej WSNoZ, również i te z Pań, które jeszcze do Akademickiego Koła Naukowego Kosmetologii nie przynależą.


W Mysłowicach fedrowanie nie zawsze znaczy to samo - Nasze Myslowice\nW Mysłowicach fedrowanie nie zawsze znaczy to samo\nKopalnia Sobieski z Jaworzna oddała do eksploatacji złoże pod Brzezinką. Fedruje na zawał i nie zostawia w Mysłowicach żadnych podatków poza opłatą eksploatacyjną. Nikomu to w naszym mieście nie przeszkadza. Protesty budzi natomiast projekt prywatnej kopalni na Brzezince, która zamierza pracować w bezpiecznej, chodnikowej technologii i zostawiać w Mysłowicach 25 mln zł podatku rocznie. O co tu chodzi?\nTauron Wydobycie udostępnił w tym roku złoże Brzezinka w Zakładzie Górniczym Sobieski. Ponad 20 mln ton węgla kamiennego zasili elektrownię w Jaworznie. Nasze miasto zyska niewiele, ale straty mogą być spore. Kopalnie w spółkach Skarbu Państwa są generalnie pod finansową kreską i trudno oczekiwać subtelnych i kosztownych metod wydobywczych. Kopalnia Sobieski fedruje systemem ścianowym z zawałem stropu. Oznacza to jedną z najwyższych - czwartą kategorię odkształceń. Niestety nic nie wiadomo na temat utworzenia przez Tauron funduszu na pokrycie ewentualnych szkód górniczych. Co więcej, jaworznicka kopalnia nie będzie odprowadzać podatków w Mysłowicach. Do samorządowej kasy trafi jedynie opłata eksploatacyjna. Zakład nie znajduje się na terenie naszego miasta, więc nie ma co liczyć na zwiększone zatrudnienia dla naszych mieszkańców.\nTrudno o lepszy powód do sprzeciwu. Tymczasem mieszkańcy, działacze społeczni i radni milczą.\nInaczej jest z prywatnym projektem Brzezinka, firmowanym przez polską grupę kapitałową ECI.\nW internecie wylała się przeciwko tej inwestycji fala protestów, a czasami nawet hejtu. W porównaniu z milczeniem wobec działań Tauronu, jest to co najmniej zastanawiające. Kopalnia, jeśli powstanie, to nie wcześniej, niż za dziesięć lat. Ma myć być inna od państwowych. Przede wszystkich nie zamierza fedrować metodą „na zawał”, która powoduje odkształcenia i zniszczenia na powierzchni. W Brzezince zostanie zastosowany system eksploatacji filarowo-komorowy z podsadzką hydrauliczną. Oznacza to, że potencjalne deformacje zostaną ograniczone do minimum. Spółka dodatkowo zinwentaryzuje obiekty na powierzchni i będzie prowadzić stały monitoring. Zostanie utworzony specjalny fundusz na likwidację szkód. Na terenach przemysłowych w Brzezince nie powstaną hałdy ani tradycyjne szyby górnicze. Sposób udostępnienia złoża odbywać się będzie upadowymi o długości 4,5 km. To system znacznie bardziej efektywny od udostępniania szybami. Dzielnicy nie będą rozjeżdżać tiry z węglem. 70 procent transportu zapewni kolej. Projekt zakłada utworzenie około 900 nowych miejsc pracy w samej kopalni oraz dodatkowo ok. 3-4 tys. w sektorze okołogórniczym. Szacuje się, że kopalnia Brzezinka będzie zostawiać w Mysłowicach około 25 milionów złotych rocznie. Korzyści dla miasta to nie jedyny powód, który podważa sens protestów. Równie ważną sprawą jest wizerunek Mysłowic. Jeśli przez dziewięć lat nie zgłaszano wobec inwestora większych zastrzeżeń i na tej bazie zgodę wydały inne instytucje, to mówienie teraz „nie” zburzy wizerunek Mysłowic, jako samorządu przyjaznego dla inwestorów. Proces inwestycyjny każdej nowej kopalni zaczyna się od uzyskania zgody na rozpoznanie złoża węgla.\nW przypadku projektu Brzezinka zielone światło zapalono w 2012 roku.\nTrudno sobie wyobrazić, aby biznes takiego kalibru, zamierzający zainwestować w Mysłowicach setki milionów złotych, działał w ciemno. Takich interesów nie robi się bez wstępnej przychylności gospodarza. W 2012 roku prezydentem był Edward Lasok, a poseł Wojciech Król, który podkreśla teraz konieczność odejścia od węgla, pełnił wtedy funkcję szefa jego kancelarii. Budowanie kopalni to skomplikowany i długotrwały proces. Wymaga setek zezwoleń, uzgodnień, opinii. Na każdym etapie miasto może być stroną. Oznacza to, że jeśli samorząd nie chce u siebie kopalni, to może skutecznie zniechęcić inwestora i zablokować budowę. W Mysłowickim magistracie od samego początku panował przychylny klimat wokół projektu Brzezinka.\nFinałem tego było podpisanie w 2016 roku z prezydentem Lasokiem końcowego protokołu ustaleń.\nTo kluczowy moment dla całego procesu inwestycyjnego i ważny sygnał dla pozostałych instytucji zatwierdzających projekt. Decyzję środowiskową wydał Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska i utrzymał ją w mocy Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Skarb Państwa udostępnił spółce informacje geologiczne, a pozytywną opinię wydał Okręgowy Urząd Górniczej, Coś zaczęło zgrzytać w roku wyborczym 2018. Nie wiadomo, co inwestor zrobił prezydentowi albo czego nie zrobił, w każdym razie miasto postanowiło szukać luk w raporcie oddziaływania na środowisko. Jest to jeden z najważniejszych dokumentów w całej procedurze. Inwestor w 2015 roku zlecił jego przygotowanie Głównemu Instytutowi Górnictwa. Jeśli chodzi o sprawy wydobywcze jest to jeden z wiodących ośrodków naukowo-badawczych w Europie. Trudno podważać jego opinię, chyba że ktoś na siłę szuka pretekstów. Negatywna ocena raportu GIG być może miała pomóc w zatrzymaniu inwestycji, ale wyszedł z tego dokument, którym powinna zainteresować się prokuratura. Na stronie 19 tytuł jednego z akapitów sugeruje, że opracowanie powstało dla... złoża w Oświęcimiu, a nie w Mysłowicach.\nCzyżby głównym narzędziem badawczym autorów „oceny” była funkcja kopiuj-wklej w programie komputerowym?\nPo wyborach zainteresowanie projektem Brzezinka ucichło i odżyło dopiero pod koniec ubiegłego roku, kiedy Ministerstwo Klimatu i Środowiska udzieliło inwestorowi koncesji wydobywczej. Pytanie tylko, ile w obecnych protestach jest rzeczywistej troski o miasto, a ile polityki?\nKiedy Edward Lasok był prezydentem nie miał zastrzeżeń do tego projektu i podpisał z końcowy protokół z inwestorem. Dopiero w roku wyborczym, z przyczyn których tylko możemy się domyślać, zaczął piętrzyć przeszkody. Teraz, jako jeden z liderów opozycji, stał się wręcz przeciwnikiem kopalni! Mentalność Kalego była dobra w książce Sienkiewicza, ale nie sprawdza się w rządzeniu miastem. Przecież obowiązuje jakaś ciągłość decyzyjna jeśli chodzi o najważniejsze inwestycje realizowane w mieście. To zbyt poważna sprawa, aby po dziewięciu latach starań, kiedy inwestor zdobył wszystkie zezwolenia, nagle zmieniać front. Tym bardziej, że w naszym mieście ma powstać kopalnia, jakiej jeszcze nie było, jeśli chodzi o zabezpieczenia dla środowiska i mieszkańców. Mysłowice nie mogą sobie pozwolić na łatkę miasta nieprzyjaznego dla biznesu.