Gdzie Indziej [Gabrielle Zevin] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00409 006073 14695165 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Gabrielle Zevin Liczba stron: 240\nISBN: 978-83-62577-22-4 Rok wydania: 2010\nnaostrzuksiazki.pl Gdzie Indziej – Gabrielle Zevin\nGabrielle Zevin Gdzie Indziej Tłumaczenie Grażyna Smosna Kraków 2010\nTytuł oryginału: Elsewhere Copyright © 2005 by Gabrielle Zevin. All rights reserved Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo INITIUM Zdjęcie na okładce: Jutta Klee / Stone / Getty Images / Flash Press Media Tłumaczenie z języka angielskiego: Grażyna Smosna Redakcja: Katarzyna Wróbel Korekta: Anna Płaskoń-Sokołowska, Katarzyna Wróbel Współpraca organizacyjna: Barbara Jarząb Zamówienia hurtowe: Firma Księgarska Olesiejuk Sp. z o.o. S.K.A. tel. (22) 721 70 07 lub 09 e-mail: biuro@olesiejuk.pl Ogólnopolski System Dystrybucji Wydawnictw Azymut Sp. z o.o. tel. (42) 680 44 12 do 22 e-mail: telemarketing@azymut.pl Platon Sp. z o.o. tel. (22) 329 50 00, (22) 631 08 15 e-mail: platon@platon.com.pl Wydanie I ISBN 978-83-62577-22-4 Wydawnictwo INITIUM www.initium.pl e-mail: info@initium.pl Konwersja:\nProlog: Koniec – Koniec nastąpił szybko, nie czuła bólu. – Czasami ojciec szepcze te słowa matce, a czasami matka szepcze je ojcu. Lucy słyszy te szepty ze szczytu schodów, ale ich nie komentuje. Przez wzgląd na Lizzie Lucy chce wierzyć, że koniec naprawdę nastąpił szybko i bezboleśnie – szybki koniec to przecież dobry koniec. Mimo to nie potrafi pozbyć się wątpliwości: Skąd u nich ta pewność? Moment zderzenia musiał być bolesny – myśli Lucy. A co, jeśli ten moment wcale nie był krótki? Lucy wlecze się do pokoju Lizzie i rozgląda się dokoła w przygnębieniu. Życie nastolatki to kolekcja przypadkowych przedmiotów, takich jak turkusowy biustonosz, przerzucony przez monitor komputera, nieposłane łóżko, wypełnione dżdżownicami akwarium, sflaczały balon z ubiegłorocznych walentynek, wisząca na klamce plakietka z napisem: NIE WCHODZIĆ, dwa niewykorzystane bilety na koncert kapeli Machine, leżące pod łóżkiem. Jakie to wszystko ma znaczenie w obliczu końca? Czyżby w ostatecznym rozrachunku człowiek był wart tyle, co garstka śmieci? Jedyne, co może zrobić Lucy, gdy ogarnia ją ten depresyjny nastrój, to kopanie – tak długo, aż zapomni o wszystkim i wszystkich. Chciałaby się przekopać przez różowy dywan do pokoju, który jest pod nim piętro niżej. Kopać, dopóki nie wpadnie do powstałej w ten sposób dziury. Kopać, kopać, kopać, kopać… Lucy właśnie udało się wejść we właściwy rytm oczyszczającego kopania, gdy poczuła, że Alvy – siedmioletni brat Lizzie, podnosi ją z dywanu i kładzie na swoich kolanach. – Nie martw się – mówi Alvy. – Choć należałaś do Lizzie, ktoś zawsze cię nakarmi, umyje i wyprowadzi na spacer do parku. Od tej pory możesz mieszkać w moim pokoju. Lucy siedzi sztywno na zbyt wąskich kolanach Alvy’ego i wyobraża sobie, że Lizzie po prostu wyjechała na studia. Miała prawie szesnaście lat i, tak czy inaczej, za dwa lata by do tego doszło. Błyszczące broszury uczelni zaczęły już zalegać na podłodze w jej pokoju. Od czasu do czasu Lucy zdarzało się nasikać na którąś z nich lub odgryźć róg innej, wiedziała jednak, że nic nie powstrzyma Lizzie od wyjazdu. Pewnego dnia miała się wyprowadzić do akademika, w którym nie można trzymać psów. – Jak myślisz, gdzie ona teraz jest? – pyta Alvy. Lucy przekrzywia głowę. – Czyżby była… – robi krótką pauzę – tam, na górze? O ile Lucy dobrze się orientuje, tam, na górze jest tylko strych. – Cóż – mówi Alvy, unosząc brodę w wyzywającym geście. – Wierzę, że właśnie tam jest. Wierzę, że są tam anioły, harfy, mnóstwo puchatych obłoczków, białe, jedwabne piżamy i cała ta reszta. Może i tak – myśli Lucy. Jakoś nie wierzy w krainę wiecznych łowów ani w most z tęczy, prowadzący na drugą stronę. Jej zdaniem każdy mops kręci się po świecie tylko raz. I koniec pieśni. Chciałaby pewnego dnia znowu zobaczyć Lizzie, ale nie pokłada w tym pragnieniu wielkich nadziei. Nawet jeśli jest jakieś „później”, skąd wiadomo, czy będzie tam istniała karma dla psów, drzemki, świeża woda, mięciutkie kolana i czy w ogóle będą tam psy? A najgorszy w tym wszystkim jest fakt, że tamtego świata tu nie ma! Lucy jęczy, głównie z żalu, ale też (trzeba to w końcu powiedzieć głośno) z głodu. Kiedy rodzina traci jedyną córkę, przerwy między posiłkami mopsa mogą się znacząco wydłużyć. Lucy przeklina swój zdradziecki żołądek: co z niej za zwierzę, skoro myśli o jedzeniu nawet wtedy, gdy straciła najlepszą przyjaciółkę? – Szkoda, że nie potrafisz mówić – odzywa się Alvy. – Na pewno myślisz o czymś ciekawym. – Szkoda, że nie potrafisz słuchać – odszczekuje Lucy, lecz Alvy i tak jej nie rozumie. Następnego dnia matka Liz zabiera Lucy do parku. Po raz pierwszy od śmierci Lizzie ktoś pomyślał o wyprowadzeniu psa na spacer. W drodze do parku Lucy wyczuwa woń spowijającego je obie matczynego smutku. Usiłuje skojarzyć, co przypomina jej ten zapach. Deszcz? Pietruszkę? Burbona? Stare książki? Wełniane skarpetki? Banany – decyduje w końcu. Po dotarciu na miejsce Lucy kładzie się na ławce. Jest samotna, w depresji i (czy to się wreszcie skończy?) głodna. Pudel miniaturka imieniem Coco pyta, co się stało, a Lucy odpowiada z westchnieniem. Jako że pudel jest niepoprawnym plotkarzem, wieść roznosi się po całym parku lotem błyskawicy. Bandyta, jednooki mieszaniec, który w mniej wyrafinowanym towarzystwie zostałby pewnie nazwany kundlem, przekazuje Lucy wyrazy współczucia. Zaraz potem pyta: – Wyrzucą cię teraz na bruk? – Nie – odpowiada Lucy. – Będę mieszkać z tą samą rodziną. – W takim razie nie widzę problemu – mówi Bandyta. – Ona miała tylko piętnaście lat. – I co z tego? My dożywamy dziesiątych, góra piętnastych urodzin i nikt nie robi z tego powodu tragedii. – Tylko że ona nie była psem – szczeka rozżalona Lucy. – Była człowiekiem, moją panią, i została potrącona przez samochód. – I co z tego? Nas ciągle ktoś potrąca. Uszy do góry, mopsiku. Za dużo się martwisz. Pewnie dlatego masz tyle zmarszczek. Lucy słyszała ten żart już wiele razy i myśli sobie – może trochę niesprawiedliwie, bo Bandyta nie jest złym psem – że nigdy jeszcze nie spotkała kundla z odpowiednim poczuciem humoru. – Dobrze ci radzę, znajdź sobie nowego pana. Gdybyś miała w sobie tyle mądrości życiowej, co ja, wiedziałabyś, że wszyscy ludzie ulepieni są z jednej gliny. Zostaję z nimi dopóty, dopóki dbają, bym miał pełną miskę. – Co powiedziawszy, Bandyta porzuca Lucy i biegnie w kierunku lecącego w powietrzu frisbee. Lucy wzdycha i zaczyna się nad sobą użalać. Ze smutkiem przygląda się pochłoniętym zabawą kolegom. – Spójrzcie tylko na te psy, jak obwąchują się pod ogonami, uganiają za piłką i biegają w kółko! Wyglądają tak beztrosko! Gdzie się podział naturalny porządek rzeczy? Pies nie powinien żyć dłużej od swojego pana! – wyje żałośnie Lucy. – Nikt, kto sam tego nie przeżył, mnie nie zrozumie. Co więcej, wygląda na to, że wszyscy mają to gdzieś. – Lucy potrząsa małą, okrągłą główką. – To takie dołujące. Nie chce mi się nawet machnąć ogonem. W ostatecznym rozrachunku, kiedy czyjeś życie się kończy, przejmują się tym wyłącznie rodzina, przyjaciele i znajomi tej osoby – skamle mops. – Dla całej reszty to po prostu kolejny koniec.\nCzęść I: Nil\nNa morzu Elizabeth Hall budzi się w dziwnym łóżku, w dziwnym pokoju, z dziwnym wrażeniem, że pościel usiłuje ją udusić. Liz (dla nauczycieli Elizabeth, dla rodziny Lizzie – chyba że coś przeskrobała – a dla reszty świata po prostu Liz) siada i uderza głową o coś, co okazuje się piętrowym łóżkiem. Z góry natychmiast dobiega ją rozgniewany, obcy głos: – O cholera! Liz zagląda na górną koję, gdzie śpi, a przynajmniej próbuje spać, jakaś nieznajoma dziewczynka. Jest mniej więcej w wieku Liz, ma na sobie białą koszulę nocną, a jej długie ciemne włosy tworzą plątaninę ozdobionych barwnymi paciorkami warkoczyków. W oczach Liz dziewczynka wygląda jak królowa. – Przepraszam – zaczepia ją Liz. – Nie wiesz czasem, gdzie jesteśmy? Dziewczynka ziewa i przeciera oczy z resztek snu. Obrzuca spojrzeniem Liz, sufit, podłogę, okno i ponownie zatrzymuje wzrok na twarzy dziewczynki. Dotyka palcami swych warkoczyków i wzdycha. – Na statku – mówi, tłumiąc kolejne ziewnięcie. – Jak to na statku? – Normalnie. Widzę wodę, całe mnóstwo wody. Wyjrzyj przez okno – odpowiada, po czym z powrotem zanurza się w pościeli. – Oczywiście mogłaś wpaść na ten pomysł, zanim mnie obudziłaś. – Przepraszam – szepcze Liz. Wygląda przez okno, które znajduje się na wysokości jej łóżka. Rzeczywiście, jak okiem sięgnąć, widzi bezkresny ocean i szarość wczesnego poranka, przykryte pierzyną mgły. Mrużąc oczy, jest w stanie wypatrzyć nadmorski deptak, na którym dostrzega – sylwetki rodziców i swojego młodszego brata Alvy’ego. Chociaż z każdą sekundą robią się mniejsi i bardziej rozmazani, Liz dostrzega, że ojciec płacze, a matka obejmuje go ramieniem. Mimo dzielącej ich odległości Alvy patrzy prosto na Liz i macha w jej kierunku. Dziesięć sekund później mgła całkowicie pochłania jej rodzinę. Liz z powrotem kładzie się do łóżka. Chociaż czuje się zadziwiająco przytomna, z kilku powodów jest pewna, że śni. Po pierwsze, w żaden sposób nie mogłaby się znaleźć na statku, skoro właśnie powinna kończyć dziesiątą klasę. Po drugie, jeśli nawet są wakacje, to rodzice i Alvy niestety zapewne byliby tu z nią. Po trzecie, tylko we śnie można oglądać rzeczy, których nie powinno się widzieć, takie jak własna rodzina stojąca na odległym o setki mil deptaku. Dobrnąwszy do czwartej przyczyny, Liz postanawia wygramolić się z koi. Marnować sen, śpiąc – cóż to byłaby za strata – myśli. Starając się nie zbudzić nieznajomej dziewczynki, Liz idzie na paluszkach przez cały pokój, aż dociera do stojącej pod ścianą komody. Jest przykręcona śrubami do podłogi, co ostatecznie utwierdza Liz w przekonaniu, że zajduje się na morzu. Mimo że pokój nie jest brzydki, robi na niej wrażenie opuszczonego i przygnębiającego, jakby gościł wiele osób, z których żadna nie zdecydowała się zostać w nim na dłużej. Liz otwiera szuflady komody, żeby sprawdzić ich zawartość. Są puste – wewnątrz nie ma nic, nawet egzemplarza Biblii. Chociaż Liz stara się nie hałasować, ostatnia szuflada wymyka jej się z rąk i uderza z hukiem o podłogę, w rezultacie czego nieznajoma dziewczynka ponownie się budzi. – Niektórzy usiłują tu spać! – wrzeszczy. – Wybacz mi. Chciałam tylko sprawdzić szuflady. Jeśli jesteś ciekawa, są puste. – Liz przeprasza i siada ponownie na dolnej koi. – A tak w ogóle to masz ładną fryzurę. Dziewczynka dotyka warkoczyków. – Dzięki. – Jak masz na imię? – pyta Liz. – Thandiwe Washington, ale mówią na mnie Thandi. – Jestem Liz. Thandi ziewa przeciągle. – Masz szesnaście lat? – Będę miała w sierpniu – odpowiada Liz. – Ja miałam szesnaste urodziny w styczniu. – Thandi zagląda z góry do koi Liz. – Liz – mówi z lekko południowym akcentem, przez co jedna sylaba przeciąga się w dwie: Li-iz. – Mogę ci zadać osobiste pytanie? – Jasne. – Chodzi o to… – Thandi przerywa. – Hm, czyżbyś była skinheadem albo kimś takim? – Skinheadem? Nie, oczywiście, że nie. – Liz unosi pytająco brew. – Skąd ci to przyszło do głowy? – No bo… Nie masz włosów. – Thandi wskazuje na głowę Liz, która jest kompletnie łysa, nie licząc delikatnego meszku w kolorze jasnego blondu. Liz dotyka dłonią głowy, zaskoczona jej dziwaczną gładkością. Jedyne włosy, jakie czuje pod palcami, przypominają puch na świeżo wyklutym kurzym pisklęciu. Wstaje z łóżka i spogląda na swoje odbicie w lustrze. Widzi szczupłą dziewczynkę w wieku około szesnastu lat, z bardzo bladą skórą i oczami koloru błękitu z domieszką zieleni. Dziewczynka rzeczywiście nie ma włosów. – To dziwne – mówi Liz. Przecież w rzeczywistości ma długie, proste, blond włosy, które łatwo się plączą. – Nie wiedziałaś o tym? – dziwi się Thandi. Liz długo zastanawia się nad odpowiedzią. W głębokich zakamarkach pamięci widzi siebie, jak leży na łóżku stojącym na środku oślepiająco jasnego pokoju, a ojciec goli jej głowę. Nie. Liz przypomina sobie, że zrobił to ktoś inny. Miała wrażenie, że to jej ojciec, bo mężczyzna był w podobnym wieku. Wyraźnie pamięta, że płakała, a matka pocieszała ją: – Nie martw się, Lizzie, włosy odrosną. Nie, to też nieprawda. Płakała nie Liz, tylko jej matka. Przez chwilę dziewczynka zastanawia się, czy to wydarzenie naprawdę miało miejsce. W końcu postanawia dłużej tego nie rozważać i pyta Thandi: – Chcesz zobaczyć, jak wygląda reszta statku? – Czemu nie? Skoro już nie śpię. – Thandi schodzi ze swojej koi. – Ciekawe, czy znajdę tu gdzieś kapelusz – mówi Liz. Nie jest przekonana, czy chce być dziwaczną, łysą dziewczynką, nawet w tak nieprawdopodobnym śnie. Otwiera szafę i zagląda pod łóżko, ale wszędzie świeci pustką, podobnie jak w komodzie. – Nie przejmuj się z powodu włosów – mówi łagodnie Thandi. – Wcale się nie przejmuję, tylko nie chcę wyglądać jak dziwadło – wyjaśnia Liz. – Hej, ja też mam coś dziwnego. – Thandi unosi włosy do góry, niczym kurtynę w teatrze. – Ta da! – wykrzykuje, odsłaniając niewielką, lecz głęboką, zaognioną ranę u podstawy czaszki. Mimo że rana ma zaledwie centymetrową średnicę, Liz domyśla się, że musiała być wynikiem bardzo poważnego urazu. – Boże, Thandi, mam nadzieję, że to nie boli. – Na początku bolało jak diabli, ale już przestało. – Thandi opuszcza włosy. – Myślę nawet, że zaczyna się goić. – Jak to się stało? – Nie pamiętam – mówi Thandi, pocierając czubek głowy, jakby chciała pobudzić swoją pamięć. – Równie dobrze mogło się to zdarzyć wiele lat temu, jak i wczoraj. Wiesz, co mam na myśli? Liz tylko kiwa głową. Choć jej zdaniem w słowach Thandi trudno dopatrzyć się sensu, wie, że nie warto spierać się z ludźmi niespełna rozumu spotkanymi we śnie. – Powinnyśmy już iść – mówi Liz. Kierując się do drzwi, Thandi rzuca przelotne spojrzenie w stronę lustra. – Jak myślisz, czy to, że obie jesteśmy ubrane w piżamy, ma jakieś znaczenie? – pyta. Liz spogląda na białą koszulę nocną Thandi. Sama ma na sobie piżamę w męskim stylu. – Dlaczego miałoby mieć? – pyta Liz, myśląc, że bycie łysym jest i tak o wiele gorsze niż brak normalnego ubrania. – A zresztą, w co masz być ubrana, skoro śpisz, Thandi? Liz kładzie dłoń na klamce. Ktoś powiedział jej kiedyś, żeby nigdy, za żadne skarby, nie otwierała we śnie drzwi. Ponieważ nie pamięta teraz, kto jej to mówił i dlaczego wszystkie drzwi mają pozostać zamknięte, postanawia zignorować tę radę.\nCurtis Jest Liz i Thandi stoją w korytarzu, gdzie znajdują się setki drzwi identycznych z tymi, które właśnie za sobą zamknęły. – Jak teraz znajdziemy nasz pokój? – pyta zaniepokojona Thandi. – Wątpię, żebym musiała go szukać – odpowiada Liz. – Pewnie wcześniej się obudzę, nie sądzisz? – W razie czego – mieszkamy pod numerem 130002 – oznajmia Thandi. Liz wskazuje palcem na wiszącą w końcu korytarza tabliczkę z ręcznie sporządzoną notatką: UWAGA, WSZYSCY PASAŻEROWIE STATKU NIL! JADALNIA ZNAJDUJE SIĘ TRZY PIĘTRA WYŻEJ, NA POKŁADZIE Z OTWARTYM BASENEM. – Jesteś głodna? – pyta Thandi. – Jak wilk. – Liz sama jest zaskoczona swoją odpowiedzią. Nigdy wcześniej nie czuła głodu, będąc pogrążoną we śnie. Najbardziej niezwykłą rzeczą w jadalni statku, kiedy już do niej docierają, jest wiek stołujących się tu gości. Wszyscy są starzy – kilkoro może być w wieku rodziców Liz, ale większość wygląda na dużo starszych. Siwe włosy lub łysina i obwisła skóra upstrzona brązowymi plamkami to tutaj norma. Nigdy wcześniej nie widziała tylu starszych osób zebranych w jednym miejscu, nawet podczas wizyty u babci, która mieszka w Boca. Liz przeczesuje wzrokiem jadalnię. – Czyżbyśmy trafiły w niewłaściwe miejsce? – pyta. Thandi wzrusza ramionami. – Nie mam pojęcia, ale wygląda na to, że mamy towarzystwo. Rzeczywiście, w ich kierunku idą trzy kobiety. Liz kojarzą się one z wiedźmami z Makbeta, obowiązkowej lektury dla klas dziesiątych, którą właśnie skończyła czytać. – Witajcie, gołąbeczki – odzywa się z nowojorskim akcentem mała jak liliput staruszka. – Mam na imię Doris, to jest Myrna, a to Florence. – Wspiąwszy się na palce, Doris wyciąga dłoń, by pogłaskać Liz po porośniętej pierzastym meszkiem głowie. – Dobry Boże, jaka ona jest młodziutka! Liz posyła jej uprzejmy uśmiech, ale cofa się o krok, chcąc uniknąć dalszego poklepywania. – Ile masz lat? – Liliputka Doris mruży oczy i przygląda się Liz badawczym wzrokiem. – Dwanaście? – Piętnaście – poprawia ją Liz. – Z włosami wyglądam bardziej dojrzale. Do rozmowy włącza się Florence. – Co wam się stało, dziewczynki? – pyta zachrypniętym głosem nałogowej palaczki. – Jak to, co nam się stało? – Liz nie rozumie pytania. – Dostałam strzał w głowę, proszę pani – oznajmia Thandi bez zastanowienia. – Mów głośniej – odzywa się Myrna z nastroszoną białą gąsienicą wąsów pod nosem. – Słuch mi szwankuje. – STRZELONO MI W GŁOWĘ! Liz odwraca się w stronę Thandi. – Przecież mówiłaś, że nie pamiętasz, skąd się wzięła ta dziura w twojej głowie. – Właśnie sobie przypomniałam – rzekła przepraszającym tonem Thandi. – Strzał w głowę! – odzywa się zachrypnięta Florence. – Hm, brzmi dość ekstremalnie. – O, to nic takiego. Tam, skąd pochodzę, takie rzeczy są na porządku dziennym – wyjaśnia beztrosko Thandi. – Co?! – wtrąca się wąsata Myrna. – Powiedz mi to do lewego ucha! Na prawe nie słyszę! – POWIEDZIAŁAM, ŻE TO NIC TAKIEGO! – krzyczy Thandi. – Może powinnaś iść do centrum zdrowia? – sugeruje Florence. – Znajduje się na pokładzie Portofino. Myrna była tam już dwa razy. Thandi kręci głową. – Wydaje mi się, że rana dobrze się goi i bez tego. Liz nie rozumie ani słowa z tej rozmowy. Z jej żołądka wydobywa się donośne burczenie. – Przepraszam – mówi. Liliputka Doris macha ręką w kierunku bufetu. – Idźcie coś zjeść, dziewczynki. Pamiętajcie, że jeśli chcecie się załapać na najlepsze kąski, warto przyjść wcześniej. Liz wybiera na śniadanie naleśniki i budyń z tapioki, a Thandi sushi, trufle i pieczoną fasolę. Liz spogląda podejrzliwie na stojące przed dziewczynką potrawy. – Ciekawa kombinacja – stwierdza. – W domu nie mamy nawet połowy tego, co tutaj – wyjaśnia Thandi. – Zamierzam spróbować wszystkiego, zanim dopłyniemy na miejsce. – Thandi… – rzuca lekko Liz. – Jak myślisz, gdzie właściwie jest to „miejsce”? Thandi zastanawia się przez chwilę nad odpowiedzią. – Jesteśmy na statku – mówi wreszcie. – A każdy statek dokądś płynie. Dziewczynki siedzą nieco na uboczu, przy stoliku w pobliżu okna. Liz w rekordowym tempie zmiata swoje naleśniki z talerza. Czuje się tak, jakby od wielu tygodni nie miała nic w ustach. Zeskrobując resztki budyniu z dna miseczki, Liz spogląda na Thandi. – Wiesz, nie znałam dotąd nikogo postrzelonego w głowę. – Czy możemy porozmawiać o tym, gdy już skończę jeść? – pyta Thandi. – Przepraszam – mówi Liz. – Chciałam tylko podtrzymać rozmowę. Liz wygląda przez okno. Mgła się uniosła i tafla wody była krystalicznie przejrzysta. Liz nigdy nie widziała czystszej. To dziwne – myśli dziewczyna – jak bardzo niebo przypomina morze. Morze wygląda jak rozmoczone niebo, a niebo jak wyżęte morze. Liz zastanawia się, dokąd płynie ten statek, czy zdąży się obudzić, zanim dotrą do celu podróży, i jak jej matka wytłumaczy ten sen. Mama jest psychologiem dziecięcym i zna się na tych sprawach. Rozmyślania Liz przerywa jakiś głos. – Mogę się przysiąść? – pyta mężczyzna z brytyjskim akcentem. – Wygląda na to, że jesteście tu jedynymi osobami poniżej osiemdziesiątki. – Oczywiście. I tak już skończy… – Liz urywa w pół słowa na widok mężczyzny, który ma około trzydziestki i błyszczące, błękitne oczy, pasujące do nastroszonych niebieskich włosów. Liz, podobnie jak większość nastolatków, poznałaby te oczy wszędzie. – Ty jesteś Curtis Jest, prawda? Niebieskooki mężczyzna posyła jej uśmiech. – Wygląda na to, że kiedyś nim byłem. – Curtis wyciąga dłoń na powitanie. – A wy kim jesteście? – Ja mam na imię Liz, a to jest Thandi. Nie mogę uwierzyć, że z tobą rozmawiam. Machine to moja ulubiona kapela! – piszczy Liz. Curtis posypuje solą frytki i uśmiecha się. – Cóż, to nie lada komplement – mówi – bo świat jest naprawdę ogromny. Sam zawsze wolałem Clash. – To najfajniejszy sen, jaki kiedykolwiek miałam – mówi Liz, zadowolona z tego, że jej podświadomość zadbała o obecność Curtisa Jesta w tym śnie. Curtis przekrzywia głowę. – Sen, powiadasz? Thandi szepcze do niego: – Ona jeszcze nic nie wie. Sama dopiero co się domyśliłam. – Interesujące – mówi Curtis i zwraca się do Liz. – Jak myślisz, gdzie się teraz znajdujemy, Lizzie? Liz odchrząkuje. Tak właśnie nazywają ją rodzice. Nagle z niewiadomego powodu zaczyna za nimi rozpaczliwie tęsknić. Curtis przygląda się Liz z zatroskaniem. – Wszystko w porządku? – Tak, tylko… – Liz postanawia zmienić temat na bezpieczniejszy. – Kiedy wychodzi wasza nowa płyta? Curtis wkłada frytkę do ust. A po chwili następną. – Nigdy – odpowiada. – Kapela się rozpadła? – Liz słyszała co prawda plotki o możliwym rozwiązaniu Machine, ale nigdy nie zostały one potwierdzone. – Można tak powiedzieć – odpowiada wymijająco Curtis. – Co się stało? – pyta Liz. – Odszedłem. – Ale dlaczego?! Graliście super. – Na urodziny Liz dostała bilety na ich koncert w Bostonie. – Nic nie rozumiem. Curtis podciąga lewy rękaw białej piżamy, odsłaniając wewnętrzną część ramienia; głębokie, podłużne blizny, fioletowe siniaki i pokryte strupami rany biegną od łokcia do nadgarstka. Między bicepsem a przedramieniem Curtisa zieje, szeroka na kilka milimetrów, kompletnie czarna dziura. Liz myśli, że jego ręka wygląda na martwą. – Bo byłem głupcem, moja droga Lizzie – wyjaśnia Curtis. – Liz? – zwraca się do koleżanki Thandi. Liz w milczeniu przygląda się ramieniu Curtisa. – Liz, wszystko w porządku? – nie ustępuje Thandi. – Ja… – zaczyna Liz. Widok jest tak odrażający, że znosi go z trudem, nie mogąc jednocześnie oderwać wzroku od ręki Curtisa. – Na miłość boską! Mógłbyś to w końcu schować?! – krzyczy mu Thandi. – Działasz jej tym na nerwy. Doprawdy, Liz, to wcale nie wygląda gorzej niż dziura w mojej głowie. – Masz dziurę w głowie? – pyta Curtis. – Mogę zobaczyć? – Oczywiście. – Zainteresowanie muzyka tak bardzo pochlebia Thandi, że natychmiast zapomina o Liz i zabiera się za demonstrowanie rany. Perspektywa widoku śladu po kuli i martwego ramienia jednocześnie jest ponad siły Liz. – Przepraszam – mówi. Liz wybiega z jadalni na główny pokład statku. Otaczają ją starsi ludzie ubrani w białe piżamy przeróżnego kroju, pogrążeni w grze w krążki. Dziewczyna przechyla się przez poręcz statku i przygląda się falom. Tafla wody jest zbyt daleko, by mogła w niej dostrzec swoje odbicie, lecz kiedy wychyli się dostatecznie mocno, jest w stanie dostrzec swój cień – niewyraźną plamkę czerni w oceanie błękitu. To tylko sen – myśli. Lada moment zadzwoni budzik i się obudzę. Obudź się, obudź się, obudź się! – rozkazuje sobie w myślach i szczypie się w ramię najmocniej, jak potrafi. – Au! – krzyczy. Następnie wymierza sobie siarczysty policzek. Nic się nie dzieje. Uderza się jeszcze raz. Nadal nic. Zaciska z całych sił powieki, po czym szeroko otwiera oczy w nadziei, że znajdzie się z powrotem w swoim łóżku przy Carroll Drive w Medford, w stanie Massachusetts. Liz wpada w panikę. Do jej oczu napływają łzy, które ociera z wściekłością wierzchem dłoni. Mam piętnaście lat, jestem dorosłą osobą z tymczasowym prawem jazdy, a za trzy miesiące, kiedy zdam egzamin, dostanę prawdziwe – myśli. Nie jestem już dzieckiem, któremu śnią się koszmary. Zaciska powieki i wrzeszczy: MAMO, MAMO! ŚNI MI SIĘ KOSZMAR! Czeka, aż matka ją obudzi. Na pewno lada chwila matka ją obudzi. Lada chwila przy łóżku Liz pojawi się jej matka ze szklanką zimnej wody. Lada chwila. Liz otwiera jedno oko. Nadal stoi na głównym pokładzie statku, tylko że teraz gapią się na nią ludzie. – Młoda damo – odzywa się starszy pan w okularach w rogowej oprawce. Wygląda, jakby był nauczycielem. – Zakłócasz innym spokój. Liz siada pod barierką i chowa twarz w dłoniach. Bierze głęboki oddech i stara się uspokoić. Decyduje, że najlepsze, co może w tej sytuacji zrobić, to zapamiętać jak najwięcej szczegółów snu i rano opowiedzieć o wszystkim mamie. Jak właściwie zaczął się ten sen? – zastanawia się Liz. Trudno sobie przypomnieć początek snu, który w dalszym ciągu się śni. Ach tak! Jednak pamięta. Sen zaczął się w jej domu przy Carroll Drive. Jechała na rowerze do Cambridgeside Galleria, gdzie miała się spotkać ze swoją przyjaciółką Zooey, która chciała sobie kupić sukienkę na bal. (Liz nie została jeszcze zaproszona.) Pamięta, że podjechała do skrzyżowania przed centrum handlowym. Po przeciwnej stronie ulicy znajdowały się stojaki na rowery. Nagle, nie wiadomo skąd, pojawiła się, pędząca w jej stronę, taksówka. Pamięta wrażenie szybowania w powietrzu, które zdawało się nie mieć końca. Pamięta, że czuła się wtedy jednocześnie beztroska, szczęśliwa i pokonana. Pamięta, co wtedy pomyślała: Jestem ponad grawitacją. Liz wzdycha. Patrząc na to trzeźwym okiem, prawdopodobnie śni, że umarła. Dziewczyna zastanawia się nad znaczeniem snu, w którym się umiera, i postanawia o to zapytać mamę zaraz po przebudzeniu. Nagle przychodzi jej do głowy, że być może ponowne zaśnięcie rozwiąże problem. Kiedy znów się obudzi, na pewno wszystko będzie jak dawniej. Jest wdzięczna Thandi za to, że kazała jej zapamiętać numer ich kabiny. Przemierzając szybkim krokiem pokład, Liz zauważa kamizelkę ratunkową z nazwą statku Nil i uśmiecha się na jej widok. Tydzień wcześniej na lekcji historii prowadzonej przez panią Early uczyła się o starożytnym Egipcie. Mimo że zajęcia wydawały się Liz dość ciekawe (wojna, zaraza, plagi, morderstwo), uznała całe to budowanie piramid za stratę czasu i energii. Zdaniem Liz piramida nie różniła się w gruncie rzeczy od sosnowej trumny czy metalowej puszki – zanim faraon mógł nacieszyć się swoim grobowcem, i tak już nie żył. Liz uznała, że Egipcjanie powinni mieszkać w piramidach, a zmarłych grzebać w chatkach (o ile to właśnie w nich mieszkali). Pod koniec lekcji pani Early przeczytała uczniom wiersz o Egipcie, zaczynający się od słów: Spotkałem wędrowca z antycznego kraju. Słysząc ten wers, Liz z jakiejś przyczyny poczuła ciarki na plecach, te przyjemne, i przez cały dzień powtarzała go sobie pod nosem: Spotkałem wędrowca z antycznego kraju, spotkałem wędrowca z antycznego kraju. Liz podejrzewa, że właśnie z powodu lekcji z panią Early śni jej się sen na statku o nazwie Nil.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Gdzie_Indziej-ebookRO/p34526i71522" target="_blank" title="Gdzie Indziej [Gabrielle Zevin] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Gdzie Indziej [Gabrielle Zevin] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Nauka przed komputerem? - Forum MagazynDomowy\nZgłoś nadużycie #1 28 maja 2018, 9:57\nZgłoś nadużycie #2 28 maja 2018, 12:37\nSam wolę zajęcia stacjonarne, ale jeśli nie ma wyjścia, to moim zdaniem jest to ok. Przykładowo, słyszałem o takiej edukacji dzieci na emigracji - rewelacyjna sprawa, jeśli nie ma w pobliżu polskiej szkoły. A często nie ma.\nZgłoś nadużycie #3 28 lipca 2018, 18:37\nZależy jeszcze czego nauka. Można się uczyć programowania i do tego najlepiej użyć minikomputera by zrozumieć podstawy działania. Ja ostatnio kupiłem synowi taki: https://botland.com.pl/689-odroid i chętniej się uczy bo wszystko namacalne\nZgłoś nadużycie #4 28 września 2018, 22:56\nNauka przed komputerem to już nic nowego. Dzisiaj, znacznie bardziej ciekawe i nowoczesne jest uczenie maszynowe. Czy ktoś z was zapoznawał się już może z tym tematem ? Jeśli nie, to zajrzyjcie sobie po prostu na stronę https://aibusiness.pl/tag/uczenie-maszynowe/ i tam poszukajcie odpowiedzi na wszystkie nurtujące was pytania w temacie.\nZgłoś nadużycie #5 28 października 2018, 21:18\nHm nie wiem, moje dziecko ma tablet z kartą sim http://przyjaznawarszawa.pl/miasto-pisze/item/1191-tablet-z-karta-sim-jak-to-dzi... i na nim często się uczy, ma notatki, różne filmy może na nim pooglądać. Sprawdza się, oceny ma dobre więc efekt jest taki jak powinien\nZgłoś nadużycie #6 29 października 2018, 15:33\nZgłoś nadużycie #7 23 grudnia 2018, 10:32\nWbrew pozorom nauka przed komputerem jest bardzo skuteczna. Ja sprawdziłam to w przypadku mojego syna i dzięki https://odrabiamy.pl ma zawsze rozwiązane zadania a i jego wiedza znacznie się zwiększyła. Jest bardziej samodzielny i lepiej radzi sobie w szkole. A wy co myślicie o tej platformie ?\nZgłoś nadużycie #8 16 stycznia 2019, 23:40\nDla mnie nie ma z tym problemu, jeśli chodzi o komputer... oczywiście wszystko w granicach rozsądku, nie więcej niż 2h dziennie. Ostatnio mieliśmy awarię komputera i muszę powiedzieć, że bez niego było ciężko. Na szczęście udało się go naprawić w serwisie https://serwis-zyla.pl/serwis-naprawa-komputerow/poznan/\nZgłoś nadużycie #9 21 stycznia 2019, 13:15\nTo zależy od zajęć i oczywiście do czego mają dostęp dzieci i w jakim wieku są.\nZgłoś nadużycie #10 28 lutego 2019, 22:07\nWszystko zależy od tego na ile Twoje dziecko korzysta z komputera do nauki, a na ile do zabawy. W sumie możesz mieć przy zawsze przy sobie na pendrive jakieś przydatne programy czy gry edukacyjne i uczyć dziecko w różnych miejscach nawet podczas podróży. Nośniki o dużej pojemności są teraz sporo tańsze niż kiedyś https://www.sferis.pl/pendrive-1984/sandisk więc warto zaopatrzyć w jakiś na te potrzeby.


Impressum - Niemiecki Online\nKurs-online powstał w 2007 roku i nieustannie się rozwija. Początkowo stanowił uzupełnienie stacjonarnego kursu językowego, stąd też jego założenia zostały oparte o wytyczne poziomów językowych opracowanych przez Radę Europy oraz kryteria egzaminacyjne Instytutu Goethego. Dzięki temu stopień trudności ćwiczeń jest odpowiednio zróżnicowany i pozwala na skuteczne poszerzanie wiedzy. Poszczególne działy nie stanowią jednak zamkniętej całości pozostawiając użytkownikom swobodę wyboru interesujących ich zagadnień.\nOferta serwisu skierowana jest w znacznej mierze do osób, które z racji swojego wykształcenia, pracy zawodowej lub pobytu w Niemczech posługują się językiem niemieckim na poziomie zaawansowanym i szukają możliwości samodzielnego poszerzania wiedzy. Temu celowi służą zarówno ćwiczenia zawarte w dziale Deutsch für den Beruf jak i liczne zadania leksykalne w pozostałych działach.\nZasoby serwisu są stale poszerzane o nowe tematy a poszczególne zestawy ćwiczeń są udoskonalane i rozbudowywane. Powstają również nowe działy a zestawy odnośników do interesujących stron w sieci są na bieżąco aktualizowane.\nKopiowanie, powielanie plików i wykorzystywanie do celów komercyjnych bez zgody właściciela serwisu zabronione.\nWłaściciel serwisu Kornelia Karcz\nWspółpraca techniczna: Mak-Studio.pl\nZdjęcia - strona główna: © Michal Popiel oraz Dmitriy Shironosov\nInformacje o możliwościach pozyskania grantów unijnych na szkolenia zagraniczne dla nauczycieli i wykładowców w ramach Programu Grundtvig - Edukacja dorosłych kliknij tutaj.


"Lawinowo rośnie liczba skarg do GIODO na Kościół" Liczba donosów? 18 (słownie: osiemnaście!!!) | Fronda.pl\n"Lawinowo rośnie liczba skarg do GIODO na Kościół" Liczba donosów? 18 (słownie: osiemnaście!!!)\nJak podaje tvp.info, Generalny Inspektor Danych Osobowych do lipca otrzymał 18 skarg, dotyczących Kościoła katolickiego. W poprzednim roku nie było ich wcale.\n– Skargi na Kościół katolicki składają głównie osoby, które twierdzą, że z niego wystąpiły. Część skarżących uważa, że odpowiednia adnotacja nie znalazła się w księgach chrztu. Inni chcieliby, aby z ksiąg całkowicie wykreślono ich dane – mówi portalowi tvp.info Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych dr Wojciech Rafał Wiewiórowski. – Skargi są z reguły oddalane, bo GIODO nie ma prawa wydawania decyzji administracyjnych, dotyczących przetwarzania danych przez Kościoły i związki wyznaniowe. Część skarżących odwołuje się do Sądu Administracyjnego – dodaje Wiewiórowski.\nJak podaje serwis TVP Info, skargi mogą być wynikiem wzrostu popularności portali internetowych, które zachęcają do wystąpienia z Kościoła i publikują gotowe wzory pism.\nChociaż nagłówki brzmią sensacyjnie i mogą świadczyć o dramatycznej sytuacji, w rzeczywistości 18 (słownie: osiemnaście) uprzejmych donosików do GIODO może być - po prostu - robotą grupki działacza Ruchu Palikota. A oni już dobrze wiedzą, jak nagłośnić swoje akcje pod publiczkę.\n
no cóż, w dzisiejszym popapranym świecie im mniejsza mnieszość tym ma więcej praw a im bardziej skrajna tym ma wieksze zainteresowanie mediów
\n
\_"W zeszłym roku nie było wcale\_". Natomiast w połowie tego roku -  18. Jakby się na to nie spojrzeć jest 18 razy więcej niż za cały ubiegły rok. Co prawda lawina to jeszcze nie jest, ale kto wie .... Prawda jest też taka że znakomitej większości się po prostu nie chce walczyć z adminstracją/biurokracją, bez względu na to czy jest ona państwowa, czy kościelna.
\n
Jeśli już, to niech zaskarżą swoich rodziców, że ich ochrzcili. Przecież to w wyniku działań swoich rodziców znaleźli się w tych rejestrach.
\n
@Piogal Na tej zasadzie USC winno wykreślić mnie ze swoich danych (akt urodzenia) ponieważ sobie tego nie życzę...
\n
Nie mówiąc już np. o Centralnym Rejestrze Skazanych... ;)
\n
Jeśli już, to niech zaskarżą swoich rodziców, że ich ochrzcili. Przecież to w wyniku działań swoich rodziców znaleźli się w tych rejestrach. Tym bardziej że rodzicie są poczani, iż chrzest ma charakter niezmywalny:) Swoją drogą ja chyba napisże skargę na moją podstawówkę, nienawidzłem tej szkoły, a mimo to moje nazwisko wciąż figuruje w jej archiwach:)
\n
uwaga! Do ksiąg chrztu ma dostep tylko proboszcz! Zatem skąd ci kłamcy-apostaci wiedza , że nie zostali wykreśleni...?
\n
ha ha ha ha ha... błaznem człowiek się rodzi, czy staje z biegiem lat?? ..dorośli ludzi a jak dzieci X)
\n
@Piogal sam tworzysz ten Kościół udzielając się na portalu poświęconym Fronda.pl :) Tworzymy społeczność katolicką, a Ty tutaj chętnie wchodzisz. Kochamy troli, bo wzbudzają żywe współczucie :)
\n
Oooo 18tu, toż to moc! Pytanie czy warto temu temacikowi poświęcać miejsce na Frondzie? No, może jako przykład \_"folkloru\_" politycznego. Żenada palikociarni coraz większa.
\n
Pomijając sama sprawę odwoływania sie i GIODO - tytul z Tvp.info to książkowy przykład manipulacji. REM czy SDP powinno się zajmowac własnie takimi sprawami w swoich oświadczeniach.
\n
Piogal również znawcą prawa jest ..... \_" Żadna instytucja publiczna nie może posiadać danych osobowych tej osoby, która sobie tego nie życzy...\_" zmień ustawę, w prezypadku kościoła można zakazać co najwyżej przetwarzania .... ale kk nie przetwarza ....
\n
Wczoraj było to na rp.pl w dziale Prawo. Lawinowo.... I jak tu wierzyć TYM GŁUPIM MAINSTREAMOWYM MEDIOM Jak ;D Trzeba być naprawdę potwornie upośledzonym duchowo i mentalnie człowiekiem by oglądać lub czytać GIEWU albo TEWUPE o TEWUESEN nie wspomnę.

\n
Jestem jedną z osób, które złożyły skargę do GIODO i prosiłbym aby nie utożsamiać mnie z Palikotami i apostazją, której nie dokonałem!
\n
@Piogal, nie powinieneś się wypowiadać na tematy, o których nie masz pojęcia. Jak będę chcial się czegoś dowiedzieć o wymianie uszczelek w kranie, to wtedy cię zapytam. Zrozumiano???
\n
Dożyliśmy czasów, kiedy kąkol sam, biurokratycznie skazuje się na spalenie.
\n
Chrzest dzieci to nadużycie. Minimalny wiek o decydowaniu o przynależności do danego związku wyznaniowego to jakieś 14-15 lat. Wiem sam po sobie.
\n
Nie 18 razy więcej, a o 18 więcej, bo zero pomnożone  nawet przez milion to nadal ZERO. Jak dla mnie przymiotnik \_"lawinowo\_" brzmi conajmniej ironicznie.
\n
@Ambarasor Dokładnie o tym samym pomyślałem czytając artykuł i szczerze mówiąc, nie sądziłem, że ktoś tutaj zauważy ten nonsens.
\n
Timmon, a mozna wiedziec w jakiej sprawie zlozyles skarge? Jak nie czujesz sie komfortowo z tym pytaniem - nie odpowiadaj. Zadalem je z czystej ciekawosci.
\n
@Czystaprawda Oczywiście, że odpowiem, ponieważ uważam, że trzeba rozmawiać, tym bardziej, że artykuł w onet.pl i tvp.info jest kłamliwy -  nie jesteśmy w żaden sposób związani z Palikotami i reprezentujemy całkiem inne, cywilizowane podejście do KK i innych związków wyznaniowych. Nie ingerujemy w wiarę, religię ani prawo kanoniczne i w ogóle nie interesuje nas ta kwestia. Religia i wyznanie to prywatna sprawa każdego człowieka. Poza tym domagając się tolerancji (no i przede wszystkim przestrzegania prawa powszechnego) samemu powinniśmy być tolerancyjni - i tym różnimy sie od \_"apostatów\_" (którzy tak naprawdę nie wiedzą nawet co to słowo oznacza).

Odpowiadając na Toje pytanie: skargę złożyłem na proboszcza Rzymskokatolickiej parafii NMP Matki Zbawiciela w Mikołwie, ponieważ nie wywiązał się ze swojego obowiązku dokonania adnotacji w Księdze Chrztu o moim wystąpieniu z Kościoła. Obowiązek dokonania owej adnotacji, czyli aktualizacji danych osobowych, których administratorem jest ów ks. proboszcz nakłada Ustawa o Ochronie Danych Osobowych, a konkretnie art. 32 ust. 1 pkt 6. GIODO dwukrotnie umorzył sprawę, przegrałem rozprawę w WSA, aktualnie złożyłem skargę kasacyjną do NSA, ale sprawa prawdopodobnie zakończy się w ETPCz w Strasburgu.
\n
Timmon, a teraz odpowiedz na inne dwa pytania. Pytanie pierwsze: Czy Ty jesteś poważnym człowiekiem? Pytanie drugie: Czy Ty nie masz innych sensowniejszych spraw do robienia niż zajmowanie się kościelnymi adnotacjami w księdze Chrztów? O ile ja się orientuję zapewne nie dopełniłeś wszelkich wymogów związanych z aktem formalnego wystąpienia z Kościoła i stąd te problemy. To jest oczywiście moje przypuszczenie ale moim zdaniem bardzo prawdopodobne.
\n
@Gandalf Masz rację co do tego, że nie zastosowałem się do instrukcji KEP , ponieważ na terenie mojej diecezji nie była ona \_"obowiązującym prawem\_" (czyt. abp. Damian Zimoń jej nie zatwierdził, czego wymaga prawo kanoniczne). Ponadto ja nie chciałem dokonywać apostazji (odstępstwa od wiary chrześcijańskiej) a wystąpić z Kościoła.

Jeżeli Państwo daje nam gwarancję wolności wyznania (art. 53 Konstytucji RP) i prawo do sprostowania informacji nieprawdziwych (art. 51 ust. 4 Konstytucji RP), to najzwyczajniej w świecie powinno przestrzegać ustanowionego przez siebie prawa. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wespół z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym bronią się przed tym rękami i nogami i stąd całe zamieszanie.

\_"Czy Ty nie masz innych sensowniejszych spraw do robienia niż zajmowanie się kościelnymi adnotacjami w księdze Chrztów?\_" - dane przechowywane w rejestrach kościelnych są moją właśnością i zależy mi na tym aby były aktualne, poza tym cała sprawa nie kosztuje mnie zbyt wiele czasu - od czasu do czasu wysyłam jakieś pismo, a na obecnym etapie wszystkim zajmuje się wynajęta przeze mnie kancelaria adwokacka.

Pzdr
\n
\_"ja nie chciałem dokonywać apostazji (odstępstwa od wiary chrześcijańskiej) a wystąpić z Kościoła.\_"

????????????????


Eurodock » Drewniane\nDrewno jest jednym z najlepszych, ale i zarazem najdroższych materiałów wykorzystywanych do produkcji okien. Przyciąga wzrok swoim naturalnym pięknem, a jego znakomite właściwościizolacyjne sprawiają iż nie jeden klient staje przed dylematem wyboru DREWNO czy PVC.\nObecnie na rynku stolarki okiennej drewnianej można dostrzec bardzo zróżnicowaną ofertę produktów co powoduje, że stając przed wyborem idealnych dla nas okien musimy rozważyć wiele kryteriów. Nasza firma oparła ofertę okien drewnianych o firmę POL-SKONE, gdyż jest to jeden z najlepszych producentów na rynku oferujących okna drewniane w różnych systemach.\nPOL-SKONE Sp. z o.o. jest producentem drzwi i okien drewnianych. Firma powstała w 1990 roku i od tamtej pory stała się jednym z największych i najbardziej dynamicznie rozwijających się producentów w branży budowlanej.\nObecnie POL-SKONE dysponuje trzema nowoczesnymi, w pełni skomputeryzowanymi zakładami produkcyjnymi w Lublinie, Biłgoraju i Niemczech. Swoje produkty wytwarza z najlepszego gatunkowo drewna pochodzącego wyłącznie z polskich lasów.\nGłównym celem firmy jest wytwarzanie wyrobów spełniającej oczekiwania każdego Klienta oraz utrwalenie opinii zaufanego partnera.


KAmodGYRO (PL) - Kamamilabs.com - Wiki\nKAmodGYRO to trzyosiowy żyroskop wyposażony w interfejsy SPI i I2C. Moduł jest zbudowany w oparciu o układ L3G4200D firmy STMicroelectronics. Służy on do pomiaru prędkości kątowej względem każdej z trzech osi.\nNapięcie zasilania 2,4 V–3,6 V\nInterfejsy SPI oraz I2C (złącza zgodne ze standardem Kamami)\nDane wyjściowe w rozdzielczości 16 bit\nTrzy zakresy pomiarowe do wyboru (250, 500, 2000 dps)\nDuża stabilność względem czasu i temperatury\nWbudowany filtr dolno- i górnoprzepustowy\nGniazdo Con2 jest złączem SPI w standardzie Kamami (zgodne m.in. z ZL15AVR, ZL30ARM, kabel CAB_HU06). Interfejs SPI jest też dostępny na złączu Con1, dodatkowo na to złącze są wyprowadzone wyjścia generatorów przerwań układu L3G4200D (INT1 i INT2).\nModuł KAmodGYRO jest wyposażony w interfejs I2C wyprowadzony na złącza Con3, Con4, Con5. Rozmieszczenie linii na złączach Con4 i Con5 jest zgodne ze standardem Kamami (zgodne m.in. z ZL15AVR, ZL30ARM, kabel CAB_HU04). Przy wykorzystaniu interfejsu I2C można skorzystać ze złącza Con6, na które doprowadzone są wyjścia generatorów przerwań.\nRetrieved from "http://wiki.kamamilabs.com/index.php?title=KAmodGYRO_(PL)&oldid=2575"


KassWarz : "Trzy dziewczyny, trzy randki, trzy łóżka" Ewa Rajter\nDoczytałam, bo jak może niektórzy ( Ci, którzy mojego FB nie lubią jeszcze lub tak w ogóle) nie wiedzą wahałam się mocno czy książkę doczytać do końca, po tym jak zostało mi jeszcze sto z trzystu stron czegoś co najwyraźniej kompletnie nie dla mnie jednak jest. Jednak doczytałam i przekonałam się, że tego typu książki nie dla mnie.\nAle bohaterki pani Rajter nie robią nic z czym chciałabym być kojarzona jako współczesna młoda kobieta, nota bene żyjąca w "wielkim mieście".\nNie skleiło mi się więc to wszystko w przynajmniej dobrą całość. Książkę odebrałam raczej smutno, a nastawiałam się na komedię. A między dialogami, które niby miały być fascynujące/szokujące, raczej widziałam samotność i smutek.\nZ ogromną przykrością stawiam **2**, bo książkę tę wydało jedno z moich ulubionych Wydawnictw. Cóż, muszę jednak ostrożniej wybierać to co biorę do czytania. Komedia w opisie nie zawsze komedią jest. A przynajmniej nie zawsze jest taką komedią jaką sobie wyobrażałam.\nE. Rajter, "Trzy dziewczyny, trzy randki, trzy łóżka", Wyd. Wielka Litera, Warszawa 2013, s. 302\nEtykiety: 2013, na 2, polska, Wyd. Wielka Litera\nAgnieszka T 22 września 2013 20:49\nViv 22 września 2013 21:15\nJa miałam podobne odczucia po "W pogoni za Harrym Winstonem" - nie wiadomo, co to, po co to, o czym to, i jeszcze jakieś takie to wszystko drewniane i sztuczne. No, ale na czytelnicze doświadczenia składają się również słabe książki...\nmadziusia 22 września 2013 21:51\nUfff, długo zastanawiałam się nad wyborem tej książki... Ciężko było znaleźć opinie i ostatecznie zrezygnowałam. Chyba dobrze zrobiłam:)\nawiola 23 września 2013 12:01\nNajpierw muszę przeczytać Greya, a wszystkie klony później.\nalicjamagdalena 23 września 2013 13:23\npo Grey mam uraz po tej tandetnej książce, więc kolejne propozycje o podobnej tematyce póki, co sobie odpuszczę :D\nModliszka 23 września 2013 16:10\nUuu... Nieciekawie. :P\njeke 24 września 2013 15:21\nPo tej recenzji nie wiem czy sięgnę po tę pozycję...\nAgnes Recenzentka 25 września 2013 02:23\n:/ Najgorzej tak się zawieść... Po książkę nie sięgnę...\nLittle Decoy 2 października 2013 16:08\nA szkoda, zamierzałam zakupić :/\nMimi 16 października 2013 19:46\nJa na dniach wrzucę swoją recenzję Trzech dziewczyn (...) i będziemy mogły skonfrontować opinie ;D


A więc na gruncie fenomenalizmu, mieszczącego się w tradycji Hu- me’a i J. S. Milla, Pearson rozwinął teorię nauki pokrewną teorii Ernsta Macha.77 Mach faktycznie dedykował Pearsonowi swe Beiträge zur Analyse der Empfindungen („Przyczynki do analizy wrażeń”). Wspólna im obu jest idea nauki pozwalającej nam na przewidywanie i w tym celu ustanawiającej zasadę ekonomii myślenia, która nakazuje wiązać zjawiska za pomocą najmniejszej ilości możliwie najprostszych pojęć. Obaj też interpretowali nieobserwowalne przedmioty naukowe, jako wytwory umysłu. Ponadto, skoro i Pearson, i Mach sprowadzali ostatecznie zjawiska do wrażeń, zdaje się stąd wynikać dziwny wniosek, że choć nauka jest czysto opisowa, poza treściami świadomości naprawdę nie ma świata, który ma opisywać. Empiryzm zatem, wychodzący od podkreślania eksperymentalnych podstaw wszelkiej wiedzy, kończy, przez swą fenomenalistyczną analizę doświadczenia, na tym, że poza sferą wrażeń nie zostaje mu żaden świat. Mówiąc inaczej, empiryzm rozpoczyna od wymogu uznania faktów, a następnie dochodzi do rozproszenia faktów we wrażeniach.


Chris Baus 17 stycznia 2020, 17:08\nTo ze Stalinism był zwyrodniałym systemem to nie ma co nawet rozważač bo wiadomo. I Rosjanie sami to dobrze wiedza - pod Moskwa jest cmentarz z ponad 200,000 ofiar zamordowanych przez Salina KGB podczas przesłuchań. Ale Rosjanie również wiedza ze to Stalin doprowadził do zwycięstwa nad III Rzesza poprzez mamutowy wysiłek przetransportowania 85% rosyjskiego przemysłu za góry Ural w warunkach wojennych. Dzięki temu Rosja Sowiecka mogła kontynuować wojnę. Tylko dlatego Stalina jeszcze uznają chociaż wiedza ze to morderca. Nic nowego ten komunikat nie wnosi.\nNatomiast w Polsce by opowiadać ze Rosja nie wyzwoliła Polski bo wprowadziła swoja okupację jest co najmniej nieporozumieniem. Polska po prostu stała się kraje socjalistycznym gdzie zwolennicy kapitalizmu byli wrogami tak jak teraz zakazany jest totalitarny system - zwycięzca ustala prawo. To ze Polska była socjalistyczna oznacza ze nie była kapitalistyczna ale to nie jest równoważne z okupacja. Trzeba mić albo pustotę albo kamienie w głowie by tego nie pojmować. W 1939 w Polsce ok 70% ludności to analfabeci albo prawie analfabeci. W 1975, czyli w 20 lat po 1945 roku, Polska miał 98% ludności po conajmniej 9 klasach. Wszyscy konczyli szkoły w języku polskim. Była krajem który w wielu wskaźnikach uprzemysłowienia znajdował sie w pierwszej dziesiątce uprzemysłowinych krajów świata. W obecnej Polsce wiekszosc Polaków mieszka w domach pobudowanych za komuny. Jak PiS-owi nazywają to okupacja to naprawdę maja cos z głowa i nie rozumieją historii. A to ze Tusk i inni szli razem z Porosznka który to promował UPA i Banderę to jest cos o czym sie nie mówi w tej "wolności" co? Obłuda i zakłamanie jak za komuny.\nTo ze po wejściu do Uni Europejskiej 3 miliony znalazło prace w krajach Uni to dzięki właśnie szkołom które pokończyli za komuny w "okupowanej" Polsce. Pieniądze jakie oni słali rodzinom w Polsce podtrzymywały gospodarka jak kroplówka.Też sie o tym nie mówi.\nTo właśnie dzięki reformom Apokalipsy przeprowadzonymi przez Balcerowicza i Buzka te 3 miliony musiały wyjechać za chlebem, bo kraj został tak gospodarczo wyniszczony, wyprzedany za bezcen, PKB z ok 7% wzrostu spadło do -2%. To właśnie te reformy doprowadziły ze Polacy zatracili wiarę w kapitalizm, "nie bierzemy więźniów" zachowania i obecnego wszędzie hejtu - duch Solidarności zastał zniszczony i taki był cel tych reform Apokalipsy. O tym w Polsce się nie mówi, tak jak gdyby nic się nie stało a miały one fundamentalny wpływ na obecna sytuacje. I to jest przykład wyjątkowej obłudy i zakłamania obecnego systemy "wolności" w Polsce. Tak naprawdę to sie tak wiele nie zmieniło z jednej propagandy w druga. Zwycięzcy pisza swoja historie ale nie jest ona obiektywna. Prawdziwa historia niczego Polaków nie nauczyła.


July 21, 2016 biznes No comments\nWaluta to nic innego jak określenie finansów. Na pewno poddawany oraz opisywany w niniejszym tekście termin możemy do tego porównać. To jest bardzo ważne i powszechnie wykorzystywane. Widzimy w takiej terminologii, że waluta to nic innego jak rodzaj przekazywania pieniędzy. Z tym na pewno możemy się zgodzić. Przecież nie każde państwo ma takie same waluty. Możemy powiedzieć, że jednak Europa tutaj sprowadza się do wykorzystywania euro. Jednak nie cała. Polska nadal zostaje przy swojej ukochanej złotówce. Mimo to możemy zauważyć, że waluta to nic innego jak swoisty i charakterystyczny termin określający nam w takim przypadku po prostu klasyfikację finansów i pieniędzy. To jest tutaj powszechnie widoczne i wykorzystywane. Co do tego na pewno nie mamy wątpliwości. Można powiedzieć, że waluta pozwala nam na wszelkie czynniki i aspekty. Jednak trzeba pamiętać, że kursy przelicznikowe zmieniają się z dnia na dzień, to nie zawsze może być dla nas bezpośrednio korzystne. Czasami możemy na tym stracić.


Lustro okrągłe 60 cm. Lustro w drewnianej ramie. Warszawa Bemowo • OLX.pl\nLustro okrągłe 60 cm. Lustro w drewnianej ramie.\nMam do zaoferowania piękne okrągłe lustro, ręcznie wykonane, w drewnianej ramie. Idealne do łazienki.\nUżycie naturalnych materiałów sprawia, że każdy produkt ma unikalny rysunek drewna i odcień.\nDesignerskie lustro wspaniale podkreśla charakter nowoczesnego wnętrza i stanowi idealne dopełnienie pomieszczeń wykończonych naturalnymi materiałami.\nNasze produkty zostały docenione przez architektów i świetnie wpisują się w aranżacje nowoczesnych łazieniek.\nSpecyfikacja lustra z głównego zdjęcia:\n- średnica lustra 60 cm;\n- głębokość ramy 5 cm;\n- kolor ramy: Dąb Naturalny;\n- sposób montażu: pojedynczy otwór na hak lub wkręt;\nIstnieje możliwość wykonania lustra w innym kolorze i rozmiarze na zamówienie.\nDodane\to 18:04, 28 maja 2020\nID ogłoszenia: 534696079\nDuże okrągłe lustro w dębowej ramie. 80cm. Idealne do łazienki.\nLustro okrągłe w drewnianej ramie. Średnica 70 cm.\nLustro okrągłe 50 cm. Lustro w drewnianej ramie.\nLustro okrągłe w drewnianej ramie kolor Orzech.\nDodane o\t09:59, 4 maja 2020


Projekt domu Tuliusz 122,70 m² - EXTRADOM\n20,52 x 18,72 m\n7. Strych 15,70 m²\nProjekt domu Tuliusz jest przeznaczony na średniej szerokości działkę. Bryła budynku posiada formę typową, co znacznie ułatwia proces budowy. Projekt należy do kategorii domów z kalenicą usytuowaną prostopadle do drogi, co jest ważne z punktu widzenia warunków zabudowy na danym terenie. Dom został stworzony do zabudowy wolnostojącej. W projekcie uwzględniono garaż jednostanowiskowy w linii budynku. Jest to również ciekawa propozycja dla osób szukających domu z dachem dwuspadowym, co pozwala na ograniczenie kosztów. Projekt Tuliusz to dom parterowy z poddaszem użytkowym, dzięki czemu domownicy mogą cieszyć się większą prywatnością.Uwzględniona w projekcie część dzienna z pewnością zadowoli osoby lubiące cieszyć się wspólnymi chwilami w rodzinnym gronie. Otwarta kuchnia to idealne miejsce spotkań rodzinnych i ze znajomymi. Zwolenników praktycznych rozwiązań niewątpliwie ucieszy fakt, iż przewidziano także miejsce na spiżarkę. Uwzględniona w projekcie jadalnia połączona jest z pokojem dziennym, dzięki czemu wnętrze nabiera nowoczesnego charakteru. Usytuowany w salonie kominek nie tylko świetnie się prezentuje, ale także zapewni przyjemne ciepło w chłodniejsze dni. W domu zostały przewidziane dwie komfortowe łazienki- po jednej na każdej kondygnacji. Cztery sypialnie doskonale sprawdzą się w przypadku 4-6 osobowej rodziny. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. Lepszą organizację przestrzeni zapewnia przewidziana w domu garderoba. W domu nie zabrakło również miejsca na praktyczne zaplecze gospodarcze. Ciągłość pomiędzy wnętrzem domu a ogrodem zapewnia atrakcyjny taras. Budynek został zaprojektowany w technologii murowanej. W jego bryle widoczne są rozwiązania nawiązujące do stylu tradycyjnego, dzięki czemu idealnie wpisze się w dowolny krajobraz.\nSpołeczność projektu domu Tuliusz w budowie\nZdjęcia użytkowników domu Tuliusz\nOpinie o projekcie domu Tuliusz\nWywiady mieszkańców domu Tuliusz\nZdecydowaliśmy się na realizację projektu domu parterowego z poddaszem użytkowym Tuliusz WRP1455, który bardzo spodobał się nam w kwestii wizualnej, jak i ze względu na wnętrze - budynek ukazany na rysunkach świetnie się prezentował, a rozwiązania dotyczące układu pomieszczeń w całości spełniały nasze oczekiwania. Ilość przewidzianych w domu pokoi odpowiadała naszym potrzebom, a spiżarka przy kuchni wydała nam się bardzo praktyczna. Oprócz tego od początku zależało nam na projekcie z garażem uwzględnionym w bryle.Nasza budowa odbyła się sprawnie i bez żadnych problemów. Projekt nabyliśmy w lutym 2014 r., a już niedługo po tym rozpoczęliśmy jego realizację. Do końca roku budynek posiadał już okna i pokrycie dachu, zaś w następnym wykonywaliśmy prace wykończeniowe. W wakacje 2015 r. wprowadziliśmy się do nowego domu, więc cała inwestycja zajęła nam nieco ponad rok. Ściany wymurowaliśmy z białych bloczków z betonu komórkowego, zaś na dachu zastosowaliśmy blachodachówkę. Uważam, że architekt poprawnie oszacował kosztorys i śmiało można się nim sugerować - koszty budowy w naszym przypadku były bardzo zbliżone do sugerowanych. Muszę przyznać, że budynek jest naprawdę ekonomiczny. Ogrzewamy w nim za pomocą pieca, w którym palimy węglem, a w przeciągu zeszłego sezonu grzewczego zużyliśmy jedynie 1,5 tony opału.W projekcie domu Tuliusz WRP1455 nanieśliśmy pewne zmiany. Zdawaliśmy sobie sprawę, iż budowa kominka w salonie jest dosyć kosztownym przedsięwzięciem, dlatego ostatecznie postanowiliśmy zrezygnować z tego elementu. W kwestii obniżenia kosztów poradzono nam również zmianę kształtu tarasów i balkonów. Oryginalnie są one zaokrąglone, więc wykończenie ich płytkami byłoby dosyć pracochłonne. Świetnym pomysłem było wykonanie pod schodami funkcjonalnego schowka, do którego wejście zrobiliśmy od strony garderoby przewidzianej przy wiatrołapie. To rozwiązanie szczerze polecam innym Inwestorom. Dodatkowo, garaż nieco zmniejszyliśmy na rzecz powiększenia kotłowni, co pozwoliło nam na uzyskanie w niej miejsca na przechowywanie opału.W nowym domu mieszkamy już od roku i oprócz wprowadzonych modyfikacji, nie widzę w nim nic co wymagałoby zastosowania innych poprawek. Wnętrze jest funkcjonalne i nie mam w tej kwestii żadnych zastrzeżeń. Układ pomieszczeń został dobrze przemyślany, dzięki czemu w domu mieszka nam się z pełnym komfortem. Jesteśmy 4-osobową rodziną i metraż naszego domu jest dla nas idealny. Wraz z mężem użytkujemy dużą sypialnie, zaś dwójka naszych synów - pozostałe pokoje na poddaszu. Uważam, że taki dom świetnie sprawdziłby się również dla większej liczby domowników. Na dole mamy jeszcze jeden wolny pokój, a na półpiętrze znajduje się strych, który śmiało można zagospodarować na sporych rozmiarów sypialnię. Projekt domu Tuliusz WRP1455 spełnił nasze oczekiwania i jesteśmy zadowoleni z decyzji o jego wyborze. Pozdrawiam.\nOdpowiedniego projektu domu szukaliśmy prawie rok. Oglądnęliśmy ich naprawdę sporo, a nawet odwiedziliśmy kilku Inwestorów, którzy zrealizowali już interesujące nas projekty. Okazywało się jednak, iż domy, które na pierwszy rzut oka wydawały się spełniać nasze oczekiwania, realnie nie do końca nam odpowiadały. Po jakimś czasie moja żona natrafiła na projekt domu Tuliusz WRP1455 i od razu wiedzieliśmy, że jego zakup będzie strzałem w dziesiątkę. Przewidziany w nim wewnętrzny układ w całości przypadł nam do gustu ze względu na swoją funkcjonalność. Jego metraż wydał się nam być idealny dla naszej 4-osobowej rodziny, a dodatkowo spodobało się nam, że architekt doskonale przemyślał wykorzystanie każdego metra powierzchni.W trakcie inwestycji natrafiliśmy tylko na jeden problem. Mianowicie pracownik banku udzielającego nam kredyt nakazał, aby ścianki działowe na poddaszu były postawione jeszcze przed wykonaniem dachu i sporo czasu zajęło wytłumaczenie mu iż nie jest to logiczny pomysł. Na szczęście wszystkie pozostałe etapy przebiegły zgodnie z planem i bez najmniejszych trudności. Muszę przyznać, że jestem naprawdę zadowolony z przebiegu całej budowy. Współpracowałem ze świetnymi fachowcami, a nabyty przez nas projekt okazał się doskonale dopracowany pod względem technicznym, tak więc kierownik budowy nie miał w tej kwestii żadnych zastrzeżeń.Cała inwestycja trwała w naszym przypadku 2 lata. Oczywiście, można zrealizować ją jeszcze szybciej, aczkolwiek na taki czas miało wpływ kilka czynników. Małe opóźnienia wynikły z racji wysokiej wody w gruncie, który musieliśmy odpowiednio przygotować. Dodatkowo, kierownik budowy polecił nam nie omijać etapów polegających na wstrzymaniu prac przez pewien okres, aby mury dobrze osiadły, a wszystkie wylewane betonem czy tynkowane elementy zdążyły dobrze wyschnąć. Wolałem więc poczekać i mieć pewność, że konstrukcja będzie w pełni solidna, a na ścianach nie pojawią się pęknięcia, co niestety często się zdarza w przypadku szybkiego wprowadzenia się do domu. Dodatkowo, zdecydowaliśmy się na budowę systemem gospodarczym i wszystkie prace wykończeniowe wykonywałem samodzielnie, w wolnym czasie po pracy.Do postawienia ścian użyłem bloczków Ytong 24 - stosując ten materiał miałem pewność, że dom będzie odpowiednio ciepły. Dach pokryłem dachówką celtycką marki Braas. Pewnym zaskoczeniem w konstrukcji więźby było to, iż grubość tworzących ją krokwi to aż 20 cm, co nie jest często spotykane. Z tego względu musieliśmy ocieplić ją warstwą wełny 20 cm + 10 cm (na przekładkę) - użyłem niepalnej wełny mineralnej Rockwool. Okazuje się, że taka izolacja doskonale się sprawdza - podczas wysokich temperatur na zewnątrz w pomieszczeniach na poddaszu mamy przyjemnie chłodno.Oszacowany przez architekta kosztorys został świetnie wyliczony na każdym etapie inwestycji i moim zdaniem, przy rozsądnym gospodarowaniu funduszami bez problemu można zmieścić się w sugerowanych kwotach. Dodatkowo, dzięki budowie metodą gospodarczą i dużym nakładzie pracy własnej sporo zaoszczędziliśmy na robociźnie. Cała inwestycja (bez zakupu działki) wyniosła w naszym przypadku ok. 320 tys. zł, łącznie z wszelkimi wykończeniami i całościowym umeblowaniem i wyposażeniem domu.Ze względu na to, iż zakupiona przez nas działka znajduje się na terenie zalewowym, urząd nakazał nam podniesienie budynku o 1 m. Inne zmiany wprowadzone przez nas do projektu domu Tuliusz WRP1455 wynikały już z naszych własnych upodobań, aczkolwiek były to naprawdę nieduże poprawki. Moja żona nie jest zwolenniczką balkonów ani kominków, dlatego też zrezygnowaliśmy z tych elementów, a po likwidacji kominka salon stał się jeszcze bardziej przestronny. Okno tarasowe zmieniliśmy z otwieranego na przesuwne, zaś pomieszczenie nad garażem przedzieliliśmy na dwie części - na półpiętrze znajduje się obecnie pokój syna oraz pralnia. Za zgodą kierownika budowy podnieśliśmy ściankę kolankową o jednego pustaka 24 cm. To rozwiązanie nie tylko sprawiło, iż poddasze stało się bardziej przestronne, ale także uzyskaliśmy nad nim jeszcze jedną kondygnację do użytkowego wykorzystania. Pomieszczenie to licząc po podłodze ma ok. 40 m² - oczywiście znajdują się w nim skosy, ale mimo to jest ono naprawdę spore. Wejście na ten poziom jest w pełni wygodne, gdyż w sypialni małżeńskiej wykonałem prowadzące na górę nieduże, stałe schody. Przestrzeń tą wykorzystujemy jako funkcjonalny schowek, aczkolwiek nasi znajomi stwierdzili nawet, że jest to idealne miejsce do zrobienia np. siłowni. Jestem więc naprawdę zadowolony z tego rozwiązania. Niskim kosztem udało nam się wygospodarować praktyczną dodatkową powierzchnię, której nawet nie spodziewaliśmy się przy zakupie projektu. Innym Inwestorom szczerze polecam także zamontowanie w domu systemu klimatyzacji. Konstrukcja budynku jest prosta, więc taka instalacja jest łatwa w wykonaniu i tym samym niewiele kosztuje. Nas wyniosła tylko ok. 3 tys zł, a przebywanie w przyjemnie chłodnych pomieszczeniach, gdy na dworze panuje upał jest bardzo komfortowe.Wybór projektu domu parterowego z poddaszem użytkowym Tuliusz WRP1455 okazał się dla nas rewelacyjną decyzją. Moja żona jest z natury bardzo praktyczną osobą, a w kwestii funkcjonalności uwzględnionego w nim wnętrza nie ma jakichkolwiek zastrzeżeń. Układ pomieszczeń został doskonale przemyślany i spełnia wszystkie nasze oczekiwania. Świetnym rozwiązaniem jest lokalizacja łazienek - obie znajdują się w jednym pionie, toteż wykonanie instalacji kanalizacyjnych i hydraulicznych jest w tym przypadku całkowicie bezproblemowe. Nowy dom jest po prostu idealny - wszystko jest w nim dokładnie takie jak chcieliśmy, a projekt Tuliusz WRP1455 z czystym sumieniem mogę polecić inny Inwestorom. Pozdrawiam.\nNajwiększą uwagę przy wyborze projektu zwracałem na funkcjonalność wnętrza. Finalnie zdecydowaliśmy się na projekt domu Tuliusz WRP1455, który pod tym względem wydawał się doskonale przemyślany, a dodatkowo jego metraż w pełni nam odpowiadał. Szczególny wpływ na nasz wybór miał rozkład pomieszczeń na parterze. Połączenie salonu, jadalni i kuchni bardzo przypadło nam do gustu, a dodatkowo architekt przewidział w tej strefie praktyczną spiżarkę. Oprócz tego układ pomieszczeń i tarasu idealnie pasował do usytuowania działki względem stron świata.Jestem bardzo zadowolony z przebiegu całej inwestycji. Do jej zrealizowania zatrudniłem profesjonalną, doświadczoną firmę, której znalezienie zajęło mi ok. pół roku. Na szczęście poświęcenie tego czasu opłaciło się. Fachowcy zaproponowali nam korzystne stawki i doskonale poradzili sobie z powierzonymi pracami. Budowa rozpoczęła się w listopadzie 2015 r. i już po trzech tygodniach mieliśmy wykonany strop. W trakcie zimy zrobiliśmy przerwę, a kolejne działania budowlane kontynuowaliśmy w kwietniu następnego roku. Po dwóch tygodniach budynek był już na etapie stanu surowego zamkniętego. W 2016 r. wykonane zostały wykończenia i już wiosną 2017 r. dom był gotowy do zamieszkania.Do wymurowania ścian użyto bloczków z betonu komórkowego marki Ytong, a dach pokryliśmy dachówką ceramiczną. Uważam, że oszacowany przez architekta kosztorys dotyczący realizacji projektu domu Tuliusz WRP1455 na etapie stanu surowego zamkniętego został poprawnie wyliczony i śmiało można się nim sugerować. Co prawda na tym etapie nieco przekroczyliśmy podana kwotę, aczkolwiek wynikało to z zastosowania modyfikacji w kwestii stolarki otworowej. Zdecydowaliśmy się na niestandardowe rozwiązania, które wyniosły o ok. 10 tys. zł więcej niż tradycyjne przeszklenia. Uważam jednak, iż trzymając się oryginalnego projektu zmieszczenie się w sugerowanych kosztach jest jak najbardziej realne - przy stanie surowy otwartym (bez okien) wydaliśmy 168 tys. zł.Projekt domu Tuliusz WRP1455 od początku spełniał nasze oczekiwania, dlatego w zdecydowanej większości wykonaliśmy go zgodnie z wizją projektanta. Postanowiliśmy jedynie powiększyć wiatrołap kosztem znajdującej się obok garderoby, a także zrezygnować w tym miejscu z przejścia do garażu. Dobrym pomysłem było również podniesienie ścianki kolankowej o 0,5 m. Dzięki temu nie musieliśmy wykonywać dodatkowych ścianek przy skosach i tym samym poddasze stało się bardziej przestronne.Na znalezienie odpowiedniego projektu poświęciłem naprawdę sporo czasu. Przeanalizowałem wiele różnych propozycji pod kątem naszych oczekiwań. Decyzja o realizacji projektu domu parterowego z poddaszem użytkowym Tuliusz WRP1455 była więc bardzo dokładnie przemyślana i w dalszym ciągu jestem z niej bardzo zadowolony. Nowy dom jest funkcjonalny i dostrzegam w nim same plusy - wszystko jest w nim dokładnie takie, jak chciałem od samego początku. Pozdrawiam.


technika | Fotografia - twoje hobby\nNowoczesne drukarki 3d do metalu w sposób znaczący obniżą koszty produkcji\nChyba ludzie żyjący w początku XX w. nie zdawali sobie sprawy, że maszynę może zastąpić komputer, telefon stacjonarny komórka, a tradycyjną drukarkę innowacyjna drukarka 3d, która stała sięzapewne jednym z największych innowacji XXI wieku w XXI wieku.\nRead more about Nowoczesne drukarki 3d do metalu w sposób znaczący obniżą koszty produkcji\nPodstawowe informacje o odlewaniu, czym charakteryzuje się odlewanie ciśnieniowe.\nOdlewanie jest jedną z najstarszych metod obróbki różnego rodzaju metali, używane już było przed tysiącami lat. Obecnie dzięki bardzo dużej liczbie wykonanych badań daje naprawdę duże możliwości, a liczba dostępnych stopów o coraz lepszej specyfikacji cały czas dynamicznie wzrasta.\nPrzy pomocy odlewania wykonuje się najróżniejsze elementy, łącznie z tak zaawansowanymi, jak bloki silników samochodowych.\nRead more about Podstawowe informacje o odlewaniu, czym charakteryzuje się odlewanie ciśnieniowe.\nNajatrakcyjniejsze stacjonarne komputery\nA zupełnie niedawno nie ludzie nie byliby w stanie sobie wyobrazić, że mogliby posiadać w swoich mieszkaniach komputery. A gdy mogliśmy kupić już komputery stacjonarne, to na sto procent nie myśleliśmy, że będziemy mogli kupić komputery, które będziemy mogli wsadzić do plecaka lub torebki i zabrać je z sobą gdzie chcemy.\nRead more about Najatrakcyjniejsze stacjonarne komputery\nBezpieczeństwo jest sprawą kluczową gdy dotyczy naszych pociech. Nim wyjedzie się na miasto powinno się pomyśleć o najmłodszych członkach rodziny. Tym samym foteliki samochodowe to rzecz niezbędna w każdej podróży.\nRead more about Nieszablonowe koncepcje na zakupy w Katowicach dla każdego z nas\nCzym jest oraz do czego służy poważana ze Skandynawii lampa antydepresyjna?\nJeśli jesteś osobą, która choruje na depresję, jest cały czas przygnębiona oraz wyczerpana, nie martw się. Czy wiesz, iż jest taka piosenka pt. Uśmiechnij się. Jest ona bardzo pozytywna i bezdyskusyjnie poprawi Ci humor.\nRead more about Czym jest oraz do czego służy poważana ze Skandynawii lampa antydepresyjna?


Czym jest lesbijska miłośc?\nOstatnio bardzo dużo możemy usłyszeć na temat tak zwanej lesbijskiej miłości. Ale czym tak naprawdę jest lesbijska miłość i czy taka miłość w ogóle może istnieć? Okazuje się, że tak. Lesbijska miłość istnieje. Mało tego, jest znana już od starożytność. Chociaż wtedy zachowania homoseksualne dotyczyły głównie mężczyzn. Kobiety schodziły na dalszy plan. Ale jak to możliwe, że miłość pomiędzy dwoma kobietami może istnieć? Jest to pewnego rodzaju zboczenie. Nie jest to zdrowe zachowanie. Zdrowe zachowania, to takie, która uwarunkowała natura. Nie wiadomo skąd wzięła się lesbijska miłość, jednakże takie zjawiska istnieją. Ludzi, który są pogrążeni w tym typie miłości zazwyczaj mają lekkie choroby psychiczne. To bardzo wiele tłumaczy. W każdym razie, nigdy nie należy osób homoseksualnych traktować poważnie. Bo przecież, jeśli ktoś współżyje z osoba tej samej płci, to, jaką mamy pewność, że w innych płaszczyznach swojego życia, też nie ma rożnych odchyleń? Tak, więc polecam mieć się na baczności.\nAutor: admin o 13:03 1 komentarz:\nTo bardzo cieszy. Dodam jeszcze, że mistrzowie w tej dziedzinie, też jakoś zaczynali, a więc jeśli piszemy swoje wiersze, to nie możemy przejmować się krytyką, bo wtedy na pewno niczego nie osiągniemy. Trzeba konsekwentnie iść, cały czas, do przodu.\nAutor: admin o 12:45 Brak komentarzy:\nNie każda dziewczyna wie jak zbliżyć się do chłopaka. A taka umiejętność jest bardzo przydatna. Na przykład do osiągania zamierzonych celów. Wyobraźmy sobie, jeśli umiemy zblizyć się do chłopaka i wiemy jak zbliżyć się do chłopaka, to możemy osiągnąć w życiu dużo więcej. Taki sposobem możemy zdobyć pieniądze, prace, prawie wszystko, oprócz prawdziwej miłość. Tak naprawdę wszystko to kwestia naszego sumienia. Im więcej, kłamiemy, tym jest ono głośniejsze. Wybór należy do nas, ale nie polecam wybierać takiej drogi, bo to działanie na krótką metę.\nBół po rozstaniu\nRozstanie to jedna z gorszych rzeczy jaka może nas spotkać tak wbrew pozorom. Niestety niewiele można na to poradzić ponieważ takie rzeczy poprostu się dzieją. Jednak niestety bardzo często pozostaje ból po rozstaniu. Niestety nie ma idealnej rady na ten problem i nie specjalnie daje się poradzić na to. Teoretycznie najlepszym lekarzem na ten problem jest po prostu czas jednak czy ja wiem czy to jest najlepsze. Prawdopodobnie najskuteczniejsze i powodujące całkowity zanik problemu.\nAutor: admin o 03:05 1 komentarz:\nKsiążki młodzieżowe, to książki najchętniej czytane przez młodzież. Z reguły są to różne książki fantasy. Najwięcej młodzieży właśnie je czyta, nie wiadomo, dlaczego. Malo, który młody człowiek sięgnie do książek historycznych, czy matematycznych. Być może takie książki młodzieżowe dają im jakaś rozrywkę? Nie ma, co negować takiego zachowania, bo każde czytanie jest dobre. Powinniśmy cieszyć, się, że nasze dzieci w ogóle cokolwiek czytają. Bo to zdarza się coraz rzadziej.\nAutor: admin o 07:13 1 komentarz:\nKobieta długo chce wierzyć w to, że znalazła na swej drodze życia, mężczyznę na całe życie. Podarowała mu przecież to, co miała najcenniejsze, a przede wszystkim wiązała z nim swoje plany. Dlatego tak trudno znaleźć jej wytłumaczenie na to że on ma inną. Długo poszukuje odpowiedzi. Jeśli dowiedziała się od osób trzecich, że - on ma inną, powinna to sprawdzić, szczerą rozmową z mężczyzną, nie wolno się bać, bo już zawsze będzie żyła w niepewności, a tak sprostuje oszczerstwa. Jeśli jest już pewna że on ma inną powinna się z nim elegancko pożegnać, tak by miał wyrzuty sumienia, tak by rozstania już nigdy nie zapomniał. Taki mężczyzna nie jest wart żadnej chwili spędzonej z nią. Jeśli on ma inną i my dowiedzieliśmy się o tym od niego, trzeba z nim szczerze porozmawiać, walczyć tylko wtedy jeśli naprawdę jest jeszcze o co, jeśli nie to należy jak najszybciej wyrzucić go ze swojego życia, gdyż nie jest wart żadnego momentu z naszego życia. Jak najszybciej trzeba się rozstać ze wspomnieniami, choć to bardzo trudne.\nAutor: admin o 08:30 1 komentarz:\nrozstanie z chłopakiem nie należy do przyjemnych spraw w życiu młodej kobiety. Kiedy rozstanie z chłopakiem nastąpiło z jej powodu, ma ona wiele wątpliwości, jak dokonać zerwania, i czy to aby na pewno właściwa decyzja. Młoda kobieta niezwykle emocjonalnie podchodzi do spraw sercowych, dlatego należy wierzyć że żadna decyzja nie jest decyzją pochopną z jej strony. Trzeba jej pomóc, doradzić, by nie czuła się osamotniona z tak ważnymi dla niej sprawami. Ale jeśli rozstanie z chłopakiem zadziałało ze strony chłopaka i to dziewczyna zostaje porzucona, przeżywa niezwykły kryzys w swoim życiu. Młoda kobieta porzucona przez swojego ukochanego, rozważa problemy życiowe i jego sens. Nie może znaleźć sobie miejsca w świecie, w którym czuje się odrzucona i samotna. Niezwykle ważna jest wtedy reakcja otoczenie, młoda nie może pozostać z tym sama, żeby nie doszło do jakiegoś nieszczęścia, należy z nią rozmawiać i dać do zrozumienia, że ją rozumiemy i akceptujemy. Musi czuć więź ze wszystkimi, by nie czuć piekielnego bólu, związanego z porzuceniem i rozstaniem, musimy z nią przez to przejść.\nAutor: admin o 08:29 Brak komentarzy:


Blizny, przebarwienia, rozstępy - jak z nimi walczyć?\nBlizny i przebarwienia są częstym problemem okolic twarzy i pleców, mogą wystąpić również w innych miejscach na ciele. Także nieestetyczne rozstępy potrafią spędzić sen z powiek wielu kobiet.\nJak można sobie skutecznie poradzić z tymi mankamentami urody? Rozwiązanie stanowi nowa platforma laserowa Palomar ICON, która efektywnie potrafi się z nimi rozprawić.


Czy zawarcie ustnej umowy o pracę jest ważne - Praca i kariera - wszystko o: zasiłki i świadczenia, wynagrodzenia, urzędnicy, nauczyciele, prawo pracy - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPracaCzy zawarcie ustnej umowy o pracę jest ważne\nCzytelnik pracuje w prywatnej firmie. Na forum Gazety Prawnej zwrócił się z pytaniem, czy pracodawca może go zatrudniać na podstawie ustnej umowy o pracę.\nPracuję od początku tego roku w prywatnej firmie. Właściciel przedsiębiorstwa uzgodnił ze mną warunki pracy. Poznałem zakres obowiązków oraz wysokość przyszłego wynagrodzenia. Po przyjściu do pracy nie otrzymałem jednak żadnych dokumentów, które potwierdzają fakt podjęcia przeze mnie pracy. Wynagrodzenie za pierwsze cztery tygodnie pracy dostałem do ręki od swojego bezpośredniego przełożonego. Zaczynam się niepokoić, że pracuję na czarno. Nie mając umowy o pracę zacząłem ponownie szukać zatrudnienia, bo może się okazać, że wcale nie jestem pracownikiem tej firmy. Czy pracodawca ma obowiązek potwierdzenia na piśmie ustnej umowy? Czy pracownik może przed sądem pracy powołać na świadków koleżanki i kolegów z pracy, którzy potwierdzą fakt wykonywania pracy? Czy pracodawca, który nie potwierdza umowy na piśmie, łamie prawo? Co powinien zrobić pracownik?\nKuba: Jeśli skierujesz sprawę do sądu, to w firmie nie masz już czego szukać. Takie osoby są natychmiast zwalniane. Natomiast jeżeli zależy ci tylko na świadectwie pracy, to idź do sądu. Pracy zaś szukaj w innej firmie.\nAśka K.: Pracodawca ma obowiązek zawrzeć z pracownikiem umowę. Tobie natomiast przysługuje prawo skierowania przeciwko takiemu pracodawcy sprawy do sądu. Poproś o pomoc inspektora pracy, może załatwić sprawę w twoim imieniu. Sam możesz mieć problemy.\nZgodnie z art. 29 par. 2 k.p. umowę o pracę zawiera się na piśmie. Jeżeli nie została ona zawarta z zachowaniem formy pisemnej, pracodawca powinien, najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy, potwierdzić pracownikowi na piśmie ustalenia co do rodzaju umowy oraz jej warunków. Niezachowanie formy pisemnej nie powoduje nieważności umowy o pracę, a w postępowaniu sądowym nie ogranicza możliwości przeprowadzenia dowodu ze świadków oraz z przesłuchania stron na okoliczność jej zawarcia. Pracodawca, który nie potwierdza na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę, popełnia wykroczenie przeciwko prawom pracownika na podstawie art. 281 k.p.\nRównocześnie na podstawie art. 22 k.p. przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. Natomiast pracodawca zobowiązuje się w zamian do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Jeżeli zatem wykonywana praca posiada wyżej wymienione cechy stosunku pracy, a pracodawca odmówi zawarcia umowy na piśmie, pracownik może złożyć skargę do okręgowego inspektoratu pracy właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. Inspektor pracy może wystąpić do pracodawcy o potwierdzenie w formie pisemnej rodzaju i warunków umowy o pracę, a także wytoczyć na rzecz zainteresowanej osoby powództwo o ustalenie istnienia stosunku pracy. Oczywiście nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby pracownik samodzielnie wystąpił do sądu pracy o ustalenie, że z pracodawcą łączył go stosunek pracy.\nANTEK(2012-12-09 11:33) Zgłoś naruszenie 00\nBARDZO ŁADNIE SIĘ PISZE ALE Z MOJEGO DOŚWIACZENIA WIEM ŻE WIEKSZOŚ SĘDZIÓW TU NA ŚLOSKU JEST GŁUCHA I NA TEN PROBLEM NAWET NIE ZNA KODEKSU PRACY I CZYMA TYCH BIEDNYCH ZŁODZIEJ STRONE AGDZIE JEST JNTERES OBYWATELA ORAZ PANSTWA WSZYSCY DOSKONALE WIEDZĄ ŻE TE HIENY ZAWSZE BENDZIE IM MAŁO NIE WYSTARCZAJĄ DOWODY PRAWDA JEST PO STRONIE TEGO WYSZEGO KORUBCJA BARDZO DOBRZE MA SIĘ TYLKO OTYM CISZA


leszekofm1 – gloria.tv\nKomunia na rękę jest atakiem szatana na Eucharystię. Skoro kapłani tak dokładnie puryfikują naczynia liturgiczne po przyjęciu Komunii św., to kto to zrobi wiernym. Jezus w Eucharystii to nie tylko Hostia, ale każda najmniejsza cząstka tej Hostii. Istnieje zagrożenie nieświadomej profanacji. Jedyna godna postawa to na kolana i do ust i z ręki kapłanów. I żadne samowolne branie sobie Najświętszej …More\nKomunia na rękę jest atakiem szatana na Eucharystię. Skoro kapłani tak dokładnie puryfikują naczynia liturgiczne po przyjęciu Komunii św., to kto to zrobi wiernym. Jezus w Eucharystii to nie tylko Hostia, ale każda najmniejsza cząstka tej Hostii. Istnieje zagrożenie nieświadomej profanacji. Jedyna godna postawa to na kolana i do ust i z ręki kapłanów. I żadne samowolne branie sobie Najświętszej Eucharystii!!!!\nKto jest większym zagrożeniem? Recław czy Kramer? A może Szustak?\nMój mały komentarz do artykułu.Według autora każdy kapłan,który studiował w Seminarium już po Soborze Watykańskim II głosi herezje.I z tym się absolutnie nie zgadzam.Sam znam wielu świątobliwych kapłanów,co nie oznacza,że głoszących nauki nie zgodne z nauką Kościoła nie ma.Są i za nich szczególnie powinniśmy się modlić o ich nawrócenie.\nTylko jedna religia jest prawdziwa-katolicka-Bp Józef Sebastian Pelczar.\nPierwszymi nauczycielami także przekazywanie wiary Katolickiej są rodzice.Gdzie oni są?...\nJest to konsekwencja zabijania od dziesiątek lat w katolickich dzieciach wiary w Jedynego Boga w Trójcy Przenajświętszej?Większej bzdury nie słyszałem.Nauka o Trójcy Świętej to fundament w Kościele Katolickim,a zabijanie wiary w Trójcę Świętą to efekt pseudo dialogu z muzułmanami i żydami,którzy uznają jednego i tylko jednego Boga,a dla muzułmanów i żydów osoba Jezusa w dwóch naturach Boga i …More\nJest to konsekwencja zabijania od dziesiątek lat w katolickich dzieciach wiary w Jedynego Boga w Trójcy Przenajświętszej?Większej bzdury nie słyszałem.Nauka o Trójcy Świętej to fundament w Kościele Katolickim,a zabijanie wiary w Trójcę Świętą to efekt pseudo dialogu z muzułmanami i żydami,którzy uznają jednego i tylko jednego Boga,a dla muzułmanów i żydów osoba Jezusa w dwóch naturach Boga i człowieka to bluźnierstwo.Dzisiaj próbuje się stworzyć religię antychrysta wszystkie do kupy i stworzyć jedną światową religię tzw.nowy porządek świata.Ale Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Dziewicy Zwycięży.www.youtube.com/results\nObjawienia Maryjne nie są objawieniami prywatnymi,tylko dla całego Kościoła.O trzech dniach ciemności mówią święci i mistycy.wobroniewiaryitradycji.wordpress.com/…/mistycy-i-swiec… Pan Wincenty Łaszewskinie jest niebezpiecznym człowiekiem tylko gorliwym katolikiem Mariologiem specjalistą od Fatimy.\nJezus podaje rękę grzesznikowi,ale radykalnie potępia grzech.Sam mówi,że nic nieczystego do królestwa Bożego nie wejdzie,tym bardziej grzech niezgodny z naturą.


przerwa w braniu tabletek - agnieszka.com.pl\nPostautor: aysha » 15 mar 2006, 11:37\nhey mam takie pytanko wlasnie skonczylam opakowanie hormonetu i chciala bym zrobic przerwe w braniu tabletek narazie mam takie pytanko czy moge przerwac branie od teraz ? czy lepiej najpierw skonsultowac sie z lekarzem? tak na zapas pytam hehe i jeszcze jedno po jakim czasie dostawałyście normalny okres po tabletkach ? wiem ze to zalezy od kobiety tylko ciekawi mnie ile bede musiala czekac\nPostautor: Mijka » 15 mar 2006, 17:54\nale czemu chcesz przerwac i na jak dlugo?\njelsi skonczylas cale opakowanie to mozesz zrobic normalnie przerwe... ja tez tak zrobilam, bez konsultacji. Po 4 laatch zrobilam przerwe na miesiac, normlany cykl pojawil sie u mnie od razu, ale to naprawde zalezy od kobiety\nPostautor: ksiezycowka » 15 mar 2006, 23:56\naysha pisze: mam takie pytanko czy moge przerwac branie od teraz ? czy lepiej najpierw skonsultowac sie z lekarzem?\nMozesz zrobic przerwe ale jak znow bedziesz chciala zaczac to znow musisz czekac na 1 dzien okresu.\nPostautor: Chili » 16 mar 2006, 15:27\nJa też mam pytanie dotyczące tabletek. I prosze o pomoc. Brałam tabletki jeden rok i postatnowilam sobie zrobić miesieczną przerwe. Jest to spowodowane tym, że mój chłopak wyjechał na 2 mies. i postanowiłam że sobie odpoczne a przy okazji zaoszczedze pieniądze. Chodzi o to, że nie wiem jak powinnam zacząć znowu. Bo lekarz powiedzial mi że są 2 możliwosci rozpoczęcia brania tabletek.\n1) Birzemy pierwszą tabletkę pierwszego dnia okresu, jednak w tym wypadku moze wystepowac plamienie przez cały mies. (gdy pierwszy raz zaczynalam zarzywanie piguł dokładnie tak było)\n2) W piątym dniu okresu, dzieki czemu nie bedzie krwawienia, ale ochrona antykoncepcyjna jest wlasciwa dopiero w nastepnym miesiacu brania tabletek.\nChciałabym uniknąć krwawienia. Czy ktoras z was dziewczyny zaczynała brac tabletki tak jak w punkcie drugim?\nPostautor: ksiezycowka » 16 mar 2006, 17:37\nW ogole czad pomysl z tym miesiecznym odstawiem\nChili pisze: Birzemy pierwszą tabletkę pierwszego dnia okresu, jednak w tym wypadku moze wystepowac plamienie przez cały mies. (gdy pierwszy raz zaczynalam zarzywanie piguł dokładnie tak było)\nRadze. Nie mus byc zadnego plamienia ja przy Harmonecie ani przy Yasmin nie mialam. To raz a dwa po co brac miesiac i kochac sie didatkowo w gumach?Porypany pomysl dla mnei\nPostautor: Mijka » 16 mar 2006, 22:06\nmoon pisze: W ogole czad pomysl z tym miesiecznym odstawiem\nno... ja zaluje swojej przerwy, ale ja mialam inny powod\nmoon pisze: Radze. Nie mus byc zadnego plamienia ja przy Harmonecie ani przy Yasmin nie mialam. To raz a dwa po co brac miesiac i kochac sie didatkowo w gumach?Porypany pomysl dla mnei\nzgadzam sie - nic dodac nic ujac\nPostautor: Koko » 17 mar 2006, 00:51\nChili pisze: Czy ktoras z was dziewczyny zaczynała brac tabletki tak jak w punkcie drugim?\nW piątym dniu? A nie trzecim/czwartym przypadkiem?\nZaczynałam, ale nie rozumiem jakiego krwawienia chcesz uniknąć?\nPlamienia mogą wystąpić w obu przypadkach. Nieważne jak zaczynasz.\nPostautor: ksiezycowka » 17 mar 2006, 01:39\nKoko pisze: W piątym dniu? A nie trzecim/czwartym przypadkiem?\nJA tez tylko o 5 słyszłam.\nPostautor: aysha » 18 mar 2006, 10:34\nPostautor: Koko » 18 mar 2006, 11:00\nmoon pisze: JA tez tylko o 5 słyszłam\nRzeczywiście, piąty. Nie mogłam sobie przypomnieć\nPostautor: aysha » 20 mar 2006, 16:00\nPostautor: Mijka » 20 mar 2006, 16:29\naysha pisze: a to czemu ? miałaś potem jakies przejscia ze zrobilas przerwe ?\nnie, mialam przejscia przed ale generalnie takie krotkie przerwy bardziej szkodza niz pomagaja - bo wiadomo, ze za kazydm razem dla organizmu to jet szok - i odzwyczaic sie od tabletek i na nowo przyzwyczaic. Mnie np po odstawieniu bolaly piersi i w ogole byly inne, no rozne sa pozniej skutki. W kazdym razie mysle ze odstawic sie powinno jak sie naprawde ma powazny powod. Znalam kolezanke ktora tabletki brala w kratke zupelnie, a bo tu nie miala kasy, a bo zapomniala kupic opakowania. Tego to juz w ogole nie rozumiem.\nPostautor: aysha » 20 mar 2006, 18:02\nja nie chcialam odstawiać tabletek ale niestety musiałam bo miałam operacje na kolano leki ktore biore kolidują z tabletkami i musiałam odstawić wiem że jeszcze przez jakieś 2 miesiące nie moge zacząć brać ale potem jak wylecze noge pójde do ginekologa i dowiem się co i jak ale narazie nie mam jak więc chciałam sie tutaj spytać czy to plamienie jest normalne nie jest mocne ale jest wydaje mi sie ze to jest ta reakcja na odstawienie w moim przypadku\nPostautor: Mijka » 20 mar 2006, 18:04\naaa jasne, w takim przpadku to rzeczywiscie\ntez mi sie tak wydaje, normalne w kazdym razie nie panikuj\nPostautor: Madziunia » 20 sie 2007, 12:03\nBiorę tabletki juz ok. 4 lat i chcę je teraz odstawić. Jestem gdzieś w połowie opakowania i mam w związku tym pytanie. Czy lepiej poczekac do końca opakowania i wtedy odstawić (co, jak mi się wydaje, będzie mniejszym szokiem dla organizmu przyzwyczajonego do hormonów), czy też po prostu przerwać w trakcie? Czy raczej jest to bez znaczenia?\nProsze o rozwianie moich wątpliwości\nPostautor: Marissa » 20 sie 2007, 14:42\nMadziunia pisze: Czy lepiej poczekac do końca opakowania i wtedy odstawić (co, jak mi się wydaje, będzie mniejszym szokiem dla organizmu przyzwyczajonego do hormonów), czy też po prostu przerwać w trakcie?\nJa bym skończyła opakowanie.\nPostautor: SaliMali » 20 sie 2007, 15:18\nja tez bym skonczyla opakowanie, ale to z wygody, zeby krwawienie odwlec\nPostautor: ksiezycowka » 20 sie 2007, 15:34\nZawsze nalezy skonczyc opakowanie, nigdy nie odstawia sie w trakcie.\nPostautor: Madziunia » 20 sie 2007, 16:23\nPostautor: mika » 27 paź 2007, 16:07\nA ja mam pytanie do wszystkich dziewczyn, które odstawiły tabletki: po jakim czasie dostaliście okres?? Bo ja odstawiłam około jak dobrze liczę 23 września a do tej pory nie dostałam normalnego okresu. Brałam tabletki yasminelle i przy ostatnim opakowaniu miałam częste plamienia jakoś do 2 czy 3 dni po odstawieniu. Teraz jestem za granica ale jak będę tylko w kraju zrobię test ciążowy choć tak naprawdę wątpię bym była w ciąży. Czy któraś z was czekała długo na okres po odstawieniu?\nPostautor: Elspeth » 27 paź 2007, 16:09\nO ile dobrze kojarzę to moon chyba z 3 miesiące czekała... Ja po odstawieniu kiedyś tam dostałam dopiero po ok 40 dniach. Bywa. Organizm musi się przestawić.\nPostautor: ksiezycowka » 27 paź 2007, 16:16\nElspeth pisze: O ile dobrze kojarzę to moon chyba z 3 miesiące czekała...\nNiezupelnie. Pierwszy po odstawieniu mialam normalnie, na drugi po odstawieniu czekalam 3 miesiace.\nmika pisze: Czy któraś z was czekała długo na okres po odstawieniu?\nZnam sporo takich przypadkow. Mi lekarz powiedzial, ze po odstawieniu jesli w ciagu 45 dni sie nie pojawi okres to dopiero wywolywac zacznie.\nPostautor: mika » 02 lis 2007, 19:37


BABA DROŻDŻOWA Z BAKALIAMI - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\nWykonanie i stylizacja: Aneta Kosiba, zdjęcia: Marcin Klaban\n, obecne w naszej tradycji od XVII wieku i od setek lat mające licznych wielbicieli. Idealna powinna być puszysta i delikatna, z miękką, nie spieczoną skórką. Z polewą czy bez? To już kwestia dyskusyjna. Pośród ciast na Wielkanoc prym wiodą zwykle baby drożdżowe. Jak sprawić by były doskonałe? - Przede\nskładniki nożem, dodajemy żółtko i rozgniatamy na drobne grudki. Wyrośnięte ciasto drożdżowe smarujemy roztrzepanym jajkiem (jeśli zmieszamy je dodatkowo z odrobiną mleka lub śmietanki, placek po upieczeniu będzie miał ładny, złocisty kolor) i posypujemy kruszonką. Pieczemy 30 minut w 180°C. (na formę\nBrzmi skromnie. Kto jej nie zna, może się nabrać. Prawda jest taka, że masa makowa to skarbiec smaków. Bazą oczywiście jest mak: namoczony, ugotowany i utarty. Wymieszane z nim różnorodne bakalie, miód i aromatyczne alkohole tworzą doskonałą kompozycję. Masa do makowca Na 1 kg masy\npomarańczowej 50 g klarowanego masła 10 g rodzynek 10 g płatków migdałowych 150 g domowego lukru (np. z tego przepisu ) 2 żółtka 50 g całych migdałów Sposób przygotowania: Przygotowujemy ciasto drożdżowe. W rondelku umieszczamy mleko, drożdże i niewielką ilość cukru. Całość delikatnie\nokazję mazurki moczone, bardzo delikatne i bogate ciasto drożdżowe, rosnące przez całą noc w zimnej wodzie. Królują słodycze, a wśród nich pascha - pyszna bomba kaloryczna z jajek i mleka lub długo ucieranego sera, z cukrem i bakaliami - na znak dobrobytu. Najlepiej mieć do niej specjalne deseczki\ndrożdżowe z bakaliami) 4/72 karmelizowane brzoskwinie z tymiankiem 7/79 karmelizowane figi 8/53 "kawior" z truskawek na kremie z białej czekolady i zielonego pieprzu 6/65 kompot truskawkowo-imbirowy ze słoną czekoladą 6/65 Konfitury: pomarańczowa z rozmarynem 5/69 truskawkowa klasyczna 6/68\nDecydujemy się zatem na mazurek . Z grubsza biorąc, chodzi w nim o trzy rzeczy: spód, masę i dekorację. Po pierwsze: spód Powinien być cienki. Najlepiej wychodzi z kruchego ciasta, wafla lub opłatka (jeśli uda się go dostać). Są też mazurki na cieście drożdżowym, ale cienkim właśnie\nTradycyjnie mazurki przygotowuje się na kruchym cieście. By było aromatyczne, najlepiej przygotowywać je na bazie prawdziwego masła. Zamiast cukru kryształu, lepiej użyć cukru pudru, który zdąży się lepiej połączyć z ciastem podczas krótkiego wyrabiania. Sekretem udanego kruchego ciasta jest\nDecydujemy się zatem na mazurek. Z grubsza biorąc, chodzi w nim o trzy rzeczy: spód, masę i dekorację. Po pierwsze: spód Powinien być cienki. Najlepiej wychodzi z kruchego ciasta, wafla lub opłatka (jeśli uda się go dostać). Są też mazurki na cieście drożdżowym, ale cienkim właśnie, niewyrastającym\nbakalie i wyrobić je ponownie. Formę wysmarować masłem, ciasto przełożyć do formy, nakryć ściereczką i pozostawić do wyrośnięcia. Piec ok. 40 min w temp. 170 stopni. Lukier: Stopić masło, dodać mleko i pokruszony marcepan - dokładnie utrzeć. Po wyjęciu babki z piekarnika odczekać kilka minut, wyciągnąć ją\nŚlimaczki drożdżowe z bakaliami\n°C. Gorące ślimaczki posypać suszonymi owocami, bakaliami i cukrem pudrem drożdże;cukier;mleko;jajko;żółtka;masło;morele;śliwki;rodzynki;cukier;masło;\nRe: nasaczanie bakalii do babki drozdzowej\npimpek_sadelko napisała: > nie wiecie czy formy z kominkiem do babek sa standardowe czy jest kilka > rozmiarow? jesli kilka to jaka kupic, jesli przepis jest na 16 porcji? Porcja porcji nierówna ;)Moja forma do baby drożdżowej z kominkiem ma średnicę zewnętrzną 24 cm i wysokość\nosobnej ucieramy żółtka z cukrem i solą. •Masło rozpuszczamy. •Bakalie wrzucamy do mąki i dobrze je obtaczamy w mące. •Wlewamy rozczyn do mąki, dodajemy ciepłe masło, żółtka oraz aromat (bądź ekstrakt), mieszamy (lub miksujemy specjalnym mieszadełkiem do ciasta drożdżowego\nRe:Ciasto drożdżowe- czyli placek dla leniucha\nPrzepis wg. naszej normy , Wychdzą z niego 4 duże baby i 2 placki średnie. 1i 1/2 kg mąki 7 jajek 2,5 szklanki mleka 2,5 szklanki cukru 2 kostki Maryny drożdże instant 2,5 paczuszki Tłuszcz roztopić w mleku. Rozetrzeć jajka, cukier i drożdże.Wlać do nich schłodzone mleko z tłuszczem\ndrożdżowego, świetnie komponują się smakiem. Po dodaniu bakalii wk ładam ciasto do formy bagbkowej z kominkiem. Formą zawsze smaruję nasłem i wysypuję mąką krupczatką. Czekam aż ciasto wypełni formę do około 1 cm poniżej brzegu i wkładam do piekarnika nagrzanego do 180 stopni. Piekę około 30-40 minut\nRe: głupie święta...\nchlewie, żeby tak nagle wziąć się za ściery i szczoty. No, może nielakierowane parkiety - pachnące pastą, przypominające "świąteczne" porządki... > moja baba piaskowa, bo drożdżowej nie potrafię, zawsze coś popieprzę. > *westchnienie* z mojej strony - rozmarzenie (nie lubię\nRe: Jak przechowujecie ciasta?\nja osobiście mam przetestowane mrożenie jednak nie każde ciasto można, ja mrożę: ciasto drożdżowe np baba czy nawet makowiec-rolada makowa, generalnie drożdżowe z bakaliami lub makiem ale zdecydowanie odradzam mrożenie drożdżowego z nadzieniem owocowym do mrożenia przeznaczam również pieczone\nróżnią się w zasadzie czasem oczekiwania. Przytoczę również swój bardzo stary. Cytuję: "Nie każda z nas lubi wygniatać drożdżowe ciasto. Tym nieco leniwszym proponujemy babę, która robi się sama. Przepis na 1 kg mąki. Do dużego naczynia wrzucamy warstwami kolejne produkty 1. na samo dno kruszymy 10\n, czyli po poznańsku święconaka), upiekłam też babę drożdżową z bakaliami ( nie mogliśmy się opanować i sprobowaliśmy - baba jest pyszna, a upiekłam ją pierwszy raz w życiu i dlatego ją próbowaliśmy). Zrobiłam ciasto do sernika, które leży sobie w lodówce i czeka na jutrzejszy dzień. Gosiu, pisałaś\nRe: miedzynarodowe przepisy kulinarne\nKupiła se baba air fryer :) No i eksperymentuje. Frytki i kurczaki, tudzież paluszki rybne to samo przez się wiadomo. Porwałam się jednak na... ciasta ! Co mi się bardzo spodobało, to sernik. Wychodzi nawet lepszy niż z poierkarnika! Już sprzedaję przepis. W koszu air fryera mieści się mała


Emirates ukarane za niedozwolone loty nad Iranem - Pasazer.com\nAmerykański organ regulacyjny postanowił nałożyć na linie Emirates grzywnę w wysokości 400 tys. dolarów (ok. 1,54 mln złotych) za loty nad Iranem w okresie wzmożonego napięcia politycznego pomiędzy USA a Iranem w zeszłym roku, co mogło wywoływać groźne sytuacje dla cywilnych statków powietrznych.\nDepartament Transportu postawił jednak warunek, że połowa kwoty grzywny zostanie uchylona, jeżeli linie Emirates unikną podobnych naruszeń przez kolejny rok. Loty, za które ukarano Emirates, odbywały się przez 19 dni w lipcu 2019 roku.\nZakaz dotyczył irańskiej przestrzeni powietrznej, w tym Zatoki Perskiej oraz Omańskiej, i został nałożony po tym, jak w czerwcu 2019 r. Iran zestrzelił amerykańskiego drona obserwacyjnego nad Zatoką Omańską. FAA tłumaczyła wówczas, że Iran z pewnością nie ma zamiaru atakować maszyn cywilnych, jednak napięcie polityczne zwiększa ryzyko, że samoloty cywilne w tym regionie zostaną błędnie zidentyfikowane jako wojskowe.\nEmirates w odpowiedzi na oświadczyło, że nie uważa naruszenia zakazu za tak poważne, że zasługiwało ono na działanie egzekucyjne, jednak zgodziło się przyjąć grzywnę, aby zakończyć sprawę. Przewoźnik podał, że po wydaniu nakazu wstrzymania wszystkich lotów nad irańską przestrzenią powietrzną, zostało to uczynione, z wyjątkiem dwóch rejsów dziennie do Teheranu.\nZagrożenie dla samolotów cywilnych przelatujących nad obszarami konfliktu zostało tragicznie uwidocznione w lipcu 2014 r., kiedy lot MH17 z Amsterdamu do Kuala Lumpur obsługiwany przez Malaysia Airlines, został zestrzelony nad obszarem Ukrainy kontrolowanym przez prorosyjskich rebeliantów. Zginęło wówczas wszystkich 298 pasażerów i członków załogi obecnych na pokładzie.\nemirates zea uae dubai dubai airport dubaj\ngość_4b45c\t2020-10-06 16:28\nNa czyje konto idzie ta kara?\ngość_18306\t2020-10-05 13:13


Vortal BUDO - nr 1 w Polsce :: Zobacz temat - Sekcje ćwiczące z ochraniaczami\nSekcje ćwiczące z ochraniaczami\nWysłany: 2 Czerwiec 2018, 11:06 Sekcje ćwiczące z ochraniaczami\nJakie sekcje w Polsce (w Warszawie) ćwiczą obecnie samoobronę posługując się ochraniaczami na głowę, twarz i inne części ciała. I od początku dają dużo treningów walki z wykorzystaniem uderzeń na twarz z pełną siłą?\nWysłany: 2 Czerwiec 2018, 18:39\nZ tego co pamiętam to esds.\nSambo Polska chyba też ale musisz zadzwonić.\nWysłany: 4 Czerwiec 2018, 15:57\nJak dla mnie to nie zależy od stylu, ale od trenera.\nWysłany: 18 Czerwiec 2018, 10:08\nTo w końcu samoobrony czy walki? Bo to nie jest to samo.


Protest firm tłumaczeniowych - Aktualności - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Moja firma > Aktualności > Protest firm tłumaczeniowych\nProtest firm tłumaczeniowych\nWiodące firmy tłumaczeniowe protestują przeciwko skandalicznej jakości tłumaczeń wykonywanych dla instytucji publicznych przez firmy krzaki.\nZa błędy w tłumaczeniach dokumentów europejskich powinni odpowiadać polscy urzędnicy organizujący przetargi, w których jedynym kryterium wyboru najkorzystniejszej oferty jest cena.\nPięć wiodących firm tłumaczeniowych z pierwszej dziesiątki rankingu Warsaw Bussines Journal oraz obsługujących instytucje UE, w tym Komisję Europejską i Parlament Europejski (Awangarda Polska Sp. z o.o., GET IT Sp. z o.o., Kontekst s.c., Biuro Tłumaczeń Specjalistycznych KMK oraz Biuro Tłumaczeń INTERTEXT) zgłosiło protest przeciwko skandalicznej jakości tłumaczeń wykonywanych dla instytucji publicznych przez firmy krzaki.\nJak się okazuje, aż 80 proc. organizowanych przetargów publicznych odbywa się w trybie zapytania o cenę.\nUrzędnicy państwowi nie zdają sobie sprawy z tego, że przetłumaczone regulacje, akty prawne i umowy międzynarodowe stają się obowiązującym w Polsce prawem. Urzędnicy nie powinni więc nalegać na minimalizowanie cen, bo wiadomo, że firma przyjmująca zlecenie zatrudni najtańszych, nisko kwalifikowanych tłumaczy (często studentów pierwszych lat studiów), słabo znających specyfikę tekstów prawniczych i specjalistyczne słownictwo, np. z zakresu finansów i bankowości, podatków czy transportu międzynarodowego.


Sałatka szwabska z szynką Magdy Gessler (przepis z Kuchennych Rewolucji) | Zdrowy Apetyt\nZdrowy Apetyt > Przepisy > Sałatka szwabska z szynką Magdy Gessler (przepis z Kuchennych Rewolucji)\nSzukasz oryginalnego pomysłu na sałatkę? Masz dość odtwarzania wciąż na nowo tych samych przepisów, które wszyscy znają i które straciły swoją wyjątkowość? A może warto poszukać inspiracji na szklanym ekranie? W telewizji jak grzyby po deszczu pojawiają się coraz to nowe programy kulinarne, które mogą wzbogacić Cię o szereg nietypowych, ale przede wszystkim pysznych pomysłów na jedzenie. Specjalnie dla Ciebie przedstawiamy sałatkę szwabską Magdy Gessler.\nMagda Gessler wyrusza na pomoc, także Tobie!\nJednym z nich jest program Kuchenne Rewolucje to program kulinarny, w którym znana restauratorka pomaga ratować podupadający lokal gastronomiczny wprowadzając w nim gruntowne zmiany. Magda Gessler, bo to o niej mowa, w 2010 roku wyruszyła w Polskę, aby służyć radą i swoim doświadczeniem, tym którzy najbardziej potrzebują kulinarnej pomocy. W każdym odcinku udaje się do innej restauracji i uczy kolejnych kucharzy, jak przygotować dobre jedzenie, które przyciągnie klientów. Przepisy, które prezentuje w programie Kuchenne Rewolucje można wykorzystać również w codziennej, rodzinnej gastronomii.\nSałatka szwabska – Ty też możesz zostać kucharzem\nZ szeregu propozycji zaproponowanych przez Magdę Gessler każdy z pewnością znajdzie przepis, który będzie chciał zrealizować w swojej własnej kuchni. Ciekawym pomysłem na danie, które będzie wprost idealne świetne zarówno na imprezę, śniadanie, czy też lunch w pracy jest sałatka szwabska z mortadelą i musztardą. Jej wykonanie nie zajmuje dużo czasu, nie wymaga też wielkiego nakładu finansowego a jej smak zachwyci nie tylko Twoje podniebienie, ale także zaproszonych przez Ciebie gości. Jest to idealna propozycja dla miłośników ostrych smaków. Sałatka szwabska Magdy Gessler jest oparta zaledwie na kilku składnikach, ale ich połączenie sprawi, że zniknie z talerza w mgnieniu oka.\nSałatka szwabska przepis Magdy Gessler:\n350 g dobrej jakości mortadeli\nkorniszony (według uznania)\nSałatka szwabska Magdy Gessler – wykonanie:\nCebulę posypać solą i odłożyć na kilka minut. Cebula w tym czasie straci swój charakterystyczny, ostry smak. Mortadelę pokroić w cieniutkie paseczki. Pomidory, paprykę i ogórki pokroić w kosteczkę. Cebulę w piórka. Posiekać pietruszkę i szczypiorek. Połączyć ze sobą wszystkie składniki.\nSos (sałatka szwabska z szynką Magdy Gessler):\n3 łyżki musztardy łagodnej,\nMusztardę zmieszać z wyciśniętym sokiem z cytryny, ząbkiem czosnku, oliwą oraz cukrem. Doprawić do smaku solą i pieprzem. Posypać szczypiorkiem.\nGotowy sos można połączyć z sałatką, lub też dla eleganckiego wyglądu podać oddzielnie w sosjerce. Należy jednak pamiętać o tym, że jeżeli wybieramy pierwszą opcję to sałatkę należy wstawić ją do lodówki, aby mogła się przegryźć i puścić soki. Po około godzinie sałatka szwabska z szynka Magdy Gessler z Kuchennych Rewolucji będzie gotowa do podania. Jako dodatek można podać pieczywo. Smacznego!\nPoprzedni wpis Ile czasu i jak ugotować bób? Poznaj czas gotowaniu bobu\nNastępny wpis Cynaderki wieprzowe – co to jest? (przepis)\n24 marca 2021 o 20:15\nbyło w rewolucjach 😉\nSezon na matiasy holenderskie zaczyna się z końcem maja i trwa do lipca. Śledzie matiasy to tzw. śledzie „dziewicze”, które ...