W rzeczywistości, twoja pierwsza noc w firmie potrzebne do przygotowania, za pierwszą noc z nowym partnerem. Zapytaj doświadczonych kolegów o tradycyjnych obchodów scenariuszy, styl odzieży stopni zabawy i — czemu nie? — Potencjał prezentuje najbardziej aktywnych uczestników imprezy. Jest to jeden z najlepszych sposobów, aby uchwycić subtelne wibracje ducha zespołowej (co jest konieczne, aby każde entuzjastycznych karierowiczów). I wtedy będziesz miał moralne (w niektórych przypadkach fizycznie: układanie, endorfiny, taksówki zamawiane) przygotowanych dla przebiegu procesu rytuału korporacyjnej. Jak utrzymać wizerunek kobiety biznesu, po imprezie firmowej i przytrzymaj go doskonale?\nJak byś nie chciał poświęcić cały wieczór do jednej osoby, byłoby rozsądniej, aby równomiernie rozprowadzić swoją uwagę pomiędzy wszystkich obecnych. Z tego powodu nie jest konieczne, aby tańczyć noc z człowiekiem. W nieformalnej atmosferze, każdy staje się dostępna. Sprytnie rozpocząć rozmowy na temat zainteresowania mogą być organizowane dla Ciebie. Ale, oczywiście, nie jest poza oficjalną dowodzenia. Na przykład, omówić z szefem nowego hitu, podróży i hobby. Przełożeni też chcieliby się co najmniej raz w roku, aby pokazać swoją prawdziwą ludzką twarz. I wśród szeregowych pracowników do komunikowania się, często można znaleźć brata lub siostrę umysłu. Strona korporacyjna wiele przyczyn zespołu Hamlet z jego wieczne: aby być albo gnić być .. W rzeczywistości, są ważniejsze rzeczy niż wieczorem (lub nocy) w towarzystwie kolegów?. Na przykład, kolejna seria ulubiona seria, SPA-salonów, lub romantyczna kolacja z tantrycznego kontynuacji. Ale! Udział we wspólnym obchodów jest obowiązkowe dla wszystkich pracowników! Po pierwsze, powiem wam w tajemnicy, władze szczerą chęć świętowania korporacyjnego, aby pokazać, że jesteśmy wszyscy — dzieci z tej samej firmy. To jest bardzo humanistyczna krokiem, więc nie zmuszaj główne żal marnuje zasobów (może to doprowadzić go do przekonania, że jego podwładni, co do zasady, należy zapisać). Po drugie, nie zważając na imprezę korporacyjną, pokazać obojętność wobec zespołu. A to już może mieć wpływ na relacje z kolegami. Po trzecie, jesteś naprawdę brakuje wakacje życia. Wystarczy pomyśleć: doskonałe jedzenie, rozrywka, prezenty. A jednak — za darmo i dla Ciebie! Strona korporacyjna — to zachęta, aby pokazać wszystkim moim kolegom, co są wieloaspektowe osobowości, tak, że nie jesteś geniuszem marketingu, ale jak taniec!\n«Jestem trybikiem w maszynie korporacyjnej, więc nie mam nic wspólnego z tym, jak w partii.» Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że największym odpowiedź jest wciąż ten sam znany pionierska inicjatywa boleśnie. Nie patrz w dół «baby» konkursów. Według psychologów, że dziecko w nas zależy na bezpośrednim poczuciem radości i świętowania. Bardziej aktywne i bardziej ekscytujące wziąć udział w konkursie, tym więcej sympatii ze strony innych wezwania. Nie jestem zadowolony do domu z trofeum zdobył godziwej — czekolada lub Plazma? Z tego samego powodu nie powinno się powiesić z powrotem, jeśli organizator i szef prosi, aby wymyślić ani wykonywać solo. Pewnego dnia, szef dowiedział się, że mój kolega jest zainteresowany taniec brzucha, a żartobliwie zapytał ją wykonać na imprezach firmowych. Jęknęła, przeklinał los i zastanawiał się, czy uznać ten wniosek jako molestowanie seksualne. Oczywiście, że był to bardzo śmiałe założenie: pracownicy nie postrzegają jej maleńką postać (jako szeregowy strumień swoich raportów miesięcznych) … Jednak, gdy w centrum uwagi dostała w swoim egzotycznym stroju na scenie i wykonane kilka wdzięcznych ruchów bioder, cały pokój Wpadłem w twórczej ekstazy. Ona brawami. W końcu przyznał: «Tak, oczywiście, że nie jest geniuszem marketingu, ale jak fajnie tańczy!» Cóż, jak widać, mój drogi, imprezy firmowej — jest to również etap, na którym można w końcu zobaczyć na samym strona medalu, która niewątpliwie złota!\nZademonstrować wszystkim, jak upiec dla dobra firmy. Dowiedz się oddzielić od kotlety muchy. Sylogizm «praca w przyjemności — na wakacje na pracę» zdecydowanie katastrofalne. Twoi koledzy przyszli na imprezę do odpoczynku, a nie do pracy. Dlatego dyskusja o ostrych i nawet sverhaktualnyh uniwersalnych momentów produkcji spowoduje przypływ irytacji. Lepiej jest, jeśli pamiętacie jakieś zabawne i interesujące przypadki — przynajmniej z ostatnich imprez firmowych i grawerowane (z aparatu lub kamery) silnej reakcji kolegów na tych wspomnień. Seks rządzi światem: ustanowienie jednego wieczoru prywatności i w tym samym czasie … karierę! Tak, flirtować w pracy — często źródłem energii i ważny atrybut komfort psychiczny w zespole. Mimo to warto mieć pod kontrolą. Objawienie zachowania kolegów w latach niepotwierdzonych plotek korporacyjnych iść. Jest mało prawdopodobne, że w takiej atmosferze można udowodnić, że jesteś — poważny człowiek i wykwalifikowanych pracowników. Sprytna strategia: nie jeść śniadanie i puścić w recepcji, nie do przekroczenia «granic wysokiej kaloryczności» — grozi niepowodzenie. Zamiast zacząć zamiatać tabeli wszystko.\nJeśli Twoja strona zawsze trzymać coś w rękach, jest o wiele mniej prawdopodobne, że chęć chwycić coś smacznego na stole. Więc chwycić torebkę firmy lub wieczorem palcami szklankę soku. Płyta nie jest więcej niż 2 gastronomiczne przysmaki! Zgodnie z Cornell University, tych, którzy są przy użyciu tej diety strategii w końcu okazać się «na plusie». Podczas imprezy jedzą 21% mniej kalorii rzeczy i mniej odpowiednie do bufetu w porównaniu do tych, którzy kochają, aby wypełnić płytę «A do Z». Dylemat: Jesteś wobec alkoholu, ale obawia się, że jeśli cały wieczór będzie odmówić okolicznych pytania torment temat problemów zdrowotnych lub alkoholizmu. Przebierz się! Sok z ciemnych winogron doskonale naśladuje «» czerwone wino, woda mineralna bez gazu — wódki i szampana — lemoniada lekkie. Tak, większość z nas zużywa w trakcie imprezy na kilkaset kalorii więcej niż zwykle. Ale potrzebujemy 3500 kcal na kg odzyskania — optymistyczne. Natychmiast po przyjęciu po raz kolejny powrócić do zdrowych nawyków żywieniowych «I najważniejsze (tak na marginesie, nie jest mitem, ale znany fakt!). — Ci, którzy strzelił 2 tygodnie 5 dodatkowych funtów, spada do około połowy miesiąca, po prostu wraca do Tryb zwykle.\nOtwarte szczęście kobiece recepty\n10 «niemożliwe» dla rodziców w wychowaniu dziecka\nRecepty Moussaka: Kuchnia\nJak lepiej pamiętam nauczył materiał\nSoli w moczu dziecka\nKurtki zimowe 2014-2015 mody, — trendy mody, modele zdjęcia\nDieta, zdrowie i prawidłowe odżywianie\nZagrożenie aborcji: przyczyny, objawy, leczenie\nSałatka z wątroby


Nf14619 s white rozm. 40 łyżwy figurowe marki Nils extreme\nNF14619S Nils Extreme to komfortowe i lekkie łyżwy figurowe o tradycyjnym wyglądzie. Zewnętrzna część buta została tworzona z wysokiej jakości materiału Nubuk i skóry plastikowej. Przód łyżwy, a...\nNF14619S Nils Extreme to wygodne i lekkie łyżwy figurowe o tradycyjnym wyglądzie. Zewnętrzna część buta została wykonana z wysokiej jakości materiału Nubuk i skóry syntetycznej. Przód łyżwy, a...\nNF14619S Nils Extreme to wygodne i lekkie łyżwy figurowe o konwencjonalnym wyglądzie. Zewnętrzna część buta została wytwarzana z wysokiej jakości materiału Nubuk i skóry syntetycznej. Przód łyżwy i...\nNF14619S Nils Extreme to komfortowe i lekkie łyżwy figurowe o tradycyjnym wyglądzie. Zewnętrzna część buta została produkowana z wysokiej jakości materiału Nubuk i skóry plastikowej. Przód łyżwy...\nNF14619S Nils Extreme to komfortowe i lekkie łyżwy figurowe o konwencjonalnym wyglądzie. Zewnętrzna część buta została wykonana z wysokiej jakości materiału Nubuk i skóry syntetycznej. Przód łyżwy,...\nNils extreme Nf14619 s black rozm. 37 łyżwy figurowe (5907695538458)\nNF14619S Nils Extreme to wygodne i lekkie łyżwy figurowe o tradycyjnym wyglądzie. Zewnętrzna część buta została wytworzona z wysokiej jakości materiału Nubuk i skóry plastikowej. Przód łyżwy oraz...\nHTF03 Nils Extreme to trójkołowa hulajnoga z walizką. Połączenie hulajnogi z walizką stanowi nieprzeciętne rozwiązanie niezwykle w przypadku krótkich podróży. Swoje wykorzystanie znajdzie nie tylko...\nHC020 Nils Extreme, to hulajnoga asygnowana dla dzieci, młodzieży, a także dorosłych. Maksymalna waga użytkownika wynosi 100 kg. Rama i kierownica, wykonane są z konkretnej i wytrzymałej stali....\nPennyboard Basic Nils Extreme to deskorolka wykonana ze nienaturalnego tworzywa o nazwie polipropylen, w skrócie PP. Zastosowanie tego rodzaju materiału przekłada się na dużą odporność deskorolki,...\nHS104 Nils Extreme, to hulajnoga asygnowana dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Maksymalna waga użytkownika wynosi 100 kg. Rama i kierownica, wykonane są z konkretnej i wytrzymałej stali. HS104,...\nKółka PU MILKY WHITE NILS EXTREME są produkowane z poliuretanu. Najważniejszymi parametrami kółek są twardość, a także średnica. Twardość kółek decyduje równocześnie o komforcie jazdy jak i o...\nPennyboard Nils Extreme to deskorolka produkowana z sztucznego tworzywa o nazwie polipropylen, w skrócie PP. Użycie tego typu materiału przekłada się na dużą wytrzymałość deskorolki, większą w...\nHS104 Nils Extreme, to hulajnoga asygnowana dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Maksymalna waga użytkownika wynosi 100 kg. Rama i kierownica, wytwarzane są z mocnej i wytrzymałej stali. HS104,...\nNils extreme Łyżwy nf7103 a (rozmiar 30 - 33)\nNF7103A Nils Extreme tto łyżwy figurowe o konwencjonalnym zarysie, asygnowane dla osób początkujących i średnio progresywnych. Wnętrze buta wyprodukowane jest z materiału MESH, który ma strukturę...\nNils extreme Łyżwy nh7103 a (rozmiar 30 - 33) (5907695521306)\nNH7103A Nils Extreme to łyżwy hokejowe o konwencjonalnym zarysie, asygnowane dla osób początkujących i średnio nowoczesnych. Wnętrze buta tworzone jest z materiału MESH, który ma strukturę siatki,...\nNils extreme Łyżwy nh11603 a (rozmiar 31-34) (5907695533156)\nNH11603 Nils Extreme to komfortowe łyżwy hokejowe, zaprojektowane z myślą o początkujących i średniozaawansowanych użytkownikach. Ich wysoka jakość zagwarantuje odporność i oporność na uszkodzenia...\nHD145 GRAPHITE-ORANGE HULAJNOGA NILS EXTREME (5907695541618)\nHD145 Nils Extreme to hulajnoga dedykowana dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Jej niewątpliwą zaletą jest nowoczesny design, żywe oraz atrakcyjne wzornictwo. Wytwarzana została z aluminium, dzięki...\nHL200 PLUS to hulajnoga asygnowana dla dzieci, młodzieży, a także dorosłych. Maksymalna waga użytkownika wynosi: 100 kg. Dzięki wykorzystaniu materiałów najwyższej jakości hulajnoga Nils Extreme...\nNH2255 Nils Extreme to komfortowe łyżwy hokejowe, zaprojektowane z myślą o początkujących i średniozaawansowanych użytkownikach. Ich wysoka jakość zagwarantuje solidność i oporność na uszkodzenia...\nNH2255 Nils Extreme to wygodne łyżwy hokejowe, zaprojektowane z myślą o początkujących i przeciętniezaawansowanych użytkownikach. Ich wysoka jakość zapewnia trwałość i niepodatność na uszkodzenia...


Pomimo waszych dzielnych wysiłków zmierzających do odchudzenia, nic nie działa. Pocisz się na siłowni i dobrze się odżywiasz - to wszystko, prawda? Niestety nie. Metabolizm naszego organizmu - lub jego zdolność spalania kalorii - również odgrywa ważną rolę w utracie wagi. Im szybszy metabolizm, tym łatwiej będzie Ci schudnąć. Jeśli wydaje się, że jesteś po stronie wolniejszej, to może wyjaśnić, dlaczego skala nie jest na twoją korzyść pomimo całej twojej ciężkiej pracy i poświęcenia.\nDobrą wiadomością jest to, że istnieje wiele sposobów na zwiększenie metabolizmu. Ale najpierw musisz zidentyfikować codzienne nawyki, które mogą być obwiniane za spowolnienie. Kiedy już to zrobisz, reszta to cwaniak! Przewiń, aby zobaczyć, jaki metabolizm powoduje sabotowanie popełnianych błędów i najlepsze sposoby na odwrócenie szkód.\nA co, jeśli ten chłopak z OkCupida nie odesłał ci wiadomości. To nie jest warte podkreślenia. Nie ma też korka, który spóźnia się do pracy. Nie tylko stres może powodować bóle głowy, zaburzenia żołądka, wysokie ciśnienie krwi, bóle w klatce piersiowej i zaburzenia snu, ale także powoduje, że organizm wolniej metabolizuje pokarm, wynika z badań opublikowanych w czasopiśmie " Biological Psychiatry" . Aby dodać obrażenie do urazu, rodzaje jedzenia, które pragniemy, gdy jesteśmy zestresowani, wydają się być grubymi i obciążonymi cukrem smakołykami, takimi jak pączki i czekolada. Naukowcy twierdzą, że połączenie głodnych pragnień i tempa przemiany materii wywołanej stresem może spowodować znaczny przyrost masy ciała.\nFix: Aby utrzymać silny metabolizm, walcz ze stresem ze śmiechu. Badania pokazują, że uśmiechanie się i śmiech powoduje obniżenie poziomu hormonów stresu. Ćwiczenie może również być skutecznym rynkiem zbytu. Uderz w salę gimnastyczną lub odłóż na bok 12 minut, aby wykonać ćwiczenia na zgniatanie napięcia. Chcesz zrobić coś bardziej skromnego? Spróbuj jogi. Nieprzekonany? Sprawdź nasz raport na temat 7 zaskakujących powodów, dla których powinieneś teraz robić jogę.\nRozumiemy. Masz całkowitą obsesję na punkcie swojej podwójnej lateksu. Pomaga obudzić Cię rano i daje ci impuls, którego potrzebujesz, gdy dzień pracy staje się zbyt duży. Ale jeśli zawsze wybierzesz kawę zamiast herbaty, możesz stracić niektóre z głównych efektów stymulujących metabolizm. W ostatnich 12-tygodniowych badaniach uczestnicy, którzy łączyli codzienny nawyk 4-5 filiżanek zielonej herbaty z 25-minutowym treningiem, stracili średnio o dwa kilogramy i więcej tłuszczu z brzucha niż osoby, które nie piją herbaty. Jaka jest jego magia? Napar zawiera katechiny, rodzaj przeciwutleniacza, który wyzwala uwalnianie tłuszczu z komórek tłuszczowych i pomaga przyspieszyć zdolność wątroby do przekształcania tłuszczu w energię\nPoprawka: Zacznij popijając zielony napar, aby uzyskać cieńsze i wydajniejsze spalanie kalorii. Lubimy odmiany Lipton i Yogi. Nawet jeśli nie jesteś fanem zieleni, nadal możesz skorzystać z mniejszych korzyści. Popijaj każdą z tych 4 herbat, które szybko się topią.\nByć może już wiesz, że im więcej masz chudej masy mięśniowej, tym więcej kalorii spala twoje ciało. Ale kiedy siedzisz cały dzień przy biurku, wybrzuszone bicepsy i deski do opalania, które tak ciężko pracowałeś na siłowni, zaczynają się załamywać. Powoduje spowolnienie metabolizmu spoczynkowego i może utrudnić osiągnięcie celów związanych z utratą wagi.\nPoprawka: Zamknij żart na temat pracy biurkowej! Nie oczekujemy, że przekażesz dwutygodniowy sygnał, aby poprawić metabolizm - i na szczęście nie musisz tego robić. Po prostu wstanie z krzesła i dwuminutowy spacer raz na godzinę może załatwić sprawę, mówi Albert R. Matheny IV, RD, CSCS, współzałożyciel SoHo Strength Lab. Ustaw alarm telefoniczny tak, aby gaśnie raz na godzinę, aby nie zapomnieć zrobić sobie przerwy.\nSkąpisz na białku\nPowiedzieliśmy ci już, że im więcej masz mięśni, tym więcej kalorii spalasz - bez względu na to, co robisz. Tak, trafienie na siłownię pomaga na początku budować mięśnie, ale jedzenie białka zapobiega jego rozpadowi i spowolnieniu tempa metabolizmu.\nFix: zapotrzebowanie na białko różni się w zależności od osoby, ale zazwyczaj spożywanie 0, 8 na 1 gram białka na kilogram masy ciała dziennie powinno wystarczyć na utratę wagi paliwa, mówi Leah Kaufman, MS, RD, CDN, z Nowego Jorku Dietetyk. Dla osoby ważącej 130 funtów (58 kilogramów) byłaby to od 46 do 58 gramów białka. Dobrym źródłem składników odżywczych są tofu, mleko, jogurt grecki, czarna fasola, kurczak, ryby, wołowina, wieprzowina, nasiona konopi, komosa ryżowa i inne pseudograby. Badania wykazały, że ponieważ białko jest trudniejsze do rozbicia i strawienia przez organizm niż inne składniki odżywcze, może zwiększyć popalenie kaloryczne po posiłku aż o 35 procent. Staraj się włączyć do każdego posiłku i przekąski jakieś białko w ciągu dnia, aby uzyskać wartość odżywczą i utrzymać silny metabolizm. Na pyszne miejsce na początek spróbuj tych 5 wypełnień śniadaniowych na odchudzanie, które są pełne białka, ale połącz się błyskawicznie.\nUderzasz regularnie w Happy Hour\nPo długim dniu spędzonym w biurze, normalne jest, że chcesz zepsuć trochę ze swoimi współpracownikami. Hej, nic nie mówi TGIF jak zimne piwo lub whisky na skałach! Podczas gdy picie z umiarem co jakiś czas nie wyrządzi zbyt dużej szkody twojej talii, to nawyk może spowolnić twój metabolizm. Czemu? Kiedy twoje ciało ma koktajl do rozpadu, ma pierwszeństwo przed każdym jedzeniem, które już jadłeś, które czeka na strawienie. To spowalnia cały proces metaboliczny. W rzeczywistości niektórzy badacze twierdzą, że picie alkoholu może zmniejszyć zdolność spalania tłuszczu przez organizm nawet o 73 procent!\nThe Fix: Przy okazjach, które zdecydowałeś się poddać, trzymaj się niskokalorycznych napojów. Napełnij alkohol wodą, aby zwolnić tempo, i odetnij się po dwóch drinkach. Unikaj zamawiania wysokokalorycznych frytek, takich jak frytki i hamburgery. Ciężko jest kontrolować porcje i wybierać najzdrowsze pozycje menu po kilku. Jeśli pijesz wino, poszukaj tych 16 win na odchudzanie.\nTy nie jesz wystarczająco\nJeśli chcesz ważyć mniej, musisz jeść mniej, prawda? No tak, ale jeśli weźmiesz zbyt mało kalorii, może to spowodować, że twoje ciało straci masę mięśniową, co zmniejszy tempo twojego metabolizmu. Dodatkowo, kiedy skąpisz kalorie, twoje ciało spowalnia tempo, w którym spala kalorie, aby zaoszczędzić paliwo, które ma.\n"Niedopełnienie paliwa jest równie ryzykowne jak nadmierne tankowanie" - wyjaśnia Carolyn Brown, MS RD w Foodtrainers na Manhattanie. Lisa Moskovitz, RD, CDN zgadza się: "W próbie szybkiej, zauważalnej utraty wagi, wielu ludzi niesłusznie uważa, że najlepszym rozwiązaniem jest jedzenie tak mało kalorii jak to możliwe. Nie tylko może to prowadzić do licznych niedoborów żywieniowych, ponieważ organizm jest coraz mniej jedzenia, może faktycznie mieć odwrotny wpływ na utratę wagi. "\nThe Fix: Zamiast zmniejszać ilość kalorii jak szalone, skorzystaj z naszej prostej diety i ćwiczeń, które pomogą ci szybko i bezpiecznie odchudzić się, nie psując metabolizmu.\nŚpisz w ciągu dnia\nBadania wykazały, że ludzie spalają mniej kalorii, gdy śpią w ciągu dnia i rejestrują godziny ich przebudzenia po zachodzie słońca. Aby dojść do tego odkrycia, naukowcy z University of Colorado w Boulder zbadali 14 zdrowych dorosłych przez sześć dni. Przez dwa dni uczestnicy badania spali w nocy i nie spali w ciągu dnia, a następnie odwrócili swoje procedury, aby naśladować plany nocnych marków. Kiedy uczestnicy spali w ciągu dnia, naukowcy odkryli, że spalili od 52 do 59 mniej kalorii niż podczas łapania zzzów wieczorem - prawdopodobnie dlatego, że harmonogram obarczony był ich rytmem okołodobowym, wewnętrznym zegarem organizmu, który odgrywa ważną rolę w metabolizmie .\nFix: Jeśli nie masz wyboru, ale spać w ciągu dnia, wyciąć 50-60 kalorii z codziennej diety. Jest mnóstwo łatwych sposobów na to: zostaw ser lub górną część chleba z kanapki, zamów wysoką latte zamiast venti, wybierz cały owoc zamiast suszonej odmiany, zastąp jedną porcję sody lub soku wodę, zastąpić jabłkiem oliwę podczas pieczenia lub poprosić o przekąskę wegetariańską, jak crudités zamiast spichlerza podczas posiłków.\n© Copyright 7 codziennych nawyków, które spowalniają twój metabolizm


Błąd popełniany przez wielu rodziców | Mataja\nBy Alicja Małe dziecko, Rodzicielstwo 21 listopada 2016\nImpreza dla dzieciaków w klubie malucha.\nDwu-, trzyletni Antoś chce dać dwu-, trzyletniej Julce rączkę i tańczyć z nią w kółeczku.\nDwu-, trzyletnia Julka zdecydowanie nie chce podać raczki Antosiowi. Odsuwa się i niepewnie chowa dłonie za plecy.\nDwu-, trzyletni Antoś zaczyna płakać.\nBabcia Antosia zrywa się z krzesła, biegnie do chłopca, przytula go i mówi: „Antosiu dziewczynka jest niegrzeczna, bo nie chce Ci podać rączki, ale nie płacz już, nie płacz”, ciskając przy tym wzrokowe gromy w kierunku Julki.\nJa z oburzenia rozdziawiam dziób, ale trzymam język za zębami, bo przecież obok Julki stoi mama i zaraz weźmie Julkę w obronę.\nJakże daleka od prawdy jestem – mama Julki wyraźnie speszona i przerażona tym, że jakaś obca kobieta uznała jej córkę za niegrzeczną jak nie zacznie Julki nakłaniać, prosić, przekonywać, że chłopczyk jest miły i chce zatańczyć i niech da tę rękę, bo chłopcu będzie smutno, no widzi przecież Julka, że chłopczyk płacze.\nJulka jest twarda, nie daje się. Dalej chowa rękę, ale babcia chlipiącego Antosia dalej ciska gromy. Mama Julki sięga więc po najcięższy oręż i argumentując „no nie bądź niegrzeczna” łapie Julkę za rękę. Wspólnymi siłami (dosłownie) babci Antosia i mamie Julki udaje się w końcu połączyć tę dwójkę w tańczące, radosne kółeczko. Radosne dla Antosia, jego babci i mamy Julki. Julka natomiast wygląda jakby zaraz miała się rozpłakać, ale stara się trzymać. Pewnie nie chce żeby znowu ktoś pomyślał, że jest niegrzeczna, poza tym przecież Antoś jest taki miły…\nKilka minut na zwykłej zabawie dla maluchów, a jednak w tym krótkim czasie Antoś zdążył się sporo nauczyć.\nNauczył się chociażby, że ten kto nie robi tego czego sobie Antoś życzy jest niegrzeczny i że jak się jest silniejszym to można tego ktosia zmusić do zrobienia tego czego Antoś żąda i nie ma w tym nic złego.\nFiu, fiu ta to dopiero dostała lekcję.\nJulka nauczyła się bowiem, że różne Antosie mogą mogą nią do woli dysponować, bo nawet jeśli czegoś nie ma ochoty zrobić, to powinna, bo po pierwsze odmawiając staje się z automatu niegrzeczną dziewczynką, po drugie sprawia tym przykrość innej osobie, więc niechże da tę rękę, niechże się nie wydurnia, niechże nie będzie niegrzeczna. Och jakże ta lekcja może zaprocentować kiedy nastoletni Antoś powie nastoletniej Julce, że będzie mu przykro jak się Julka (wbrew sobie) z nim nie prześpi. O ile Antoś zapyta, bo może uznać, że skoro jest silniejszy i bardzo chce to może Julkę zmusić siłą. Ciekawe czy mama Julii i babcia Antka też będą wtedy takie radosne.\nCzemu dorosłym tak trudno jest zrozumieć, że dzieci nie muszą wszystkich lubić, nie muszą się ze wszystkimi bawić ani dzielić, nie muszą dawać każdemu ręki, całuska, buziaka? Nie muszą też, ba, nie powinny reagować na idiotyczny emocjonalny szantaż typu „bo będzie przykro”. Umiejętność mówienia nie i jasnego stawiania własnych granic pomimo nacisku chociażby grupy rówieśniczej to przydatne w życiu umiejętności. Umiejętność akceptowania odmowy bez odbierania jej jako coś umniejszającego własnej wartości i szanowanie cudzych granic są równie ważne. Dajmy dzieciakom szansę i pozwólmy im się tego nauczyć.\nNadchodzi czas mikołaja, świąt, bali karnawałowych – pełne emocji maluchy co i rusz będą wystawiane na ciężkie próby, zmuszane do interakcji z dorosłymi i dziećmi, których nie znają za dobrze, siedzenia na mikołajowych/wujkowych kolanach i hojnego rozdawania całusków, a ich “grzeczność” będzie podlegała nieustannej ocenie przez postronnych – jeśli nasze dziecię będzie się czuło z tym niekomfortowo to nie popełnijmy błędu i zamiast udowadniać wszystkim jakie to mamy grzeczne dziecko raczej postarajmy się zapewnić mu wsparcie – może nie zawsze zyska to aprobatę wujka, ciotki czy innej babci, może i uznają nasze dziecko za niegrzeczne i niewychowane, ale cóż znaczy ich opinia wobec tego czego nauczymy nasze dziecko i jak różna będzie to lekcja w porównaniu do tej, którą otrzymali Antoś i Julka…\nDrobne zmiany w rodzicielstwie, które pomogą uchronić dziecko przed molestowaniem.\nTrafiłam tutaj w sobotę wieczorem – w sumie już nie wiem jakim sposobem – i czytam, czytam, czytam.. Aż małżonek leżący obok przed swoim “ołtarzykiem” zapytał po kolejnym chichocie “co Ty czytasz??”. Dzisiejszy post bardzo na czasie i jakże życiowy. Szantaż emocjonalny i np. próba całowania na siłę (pisałyście o tym w poście o drobnych zmianach w rodzicielstwie) są praktykowane i na chłopcach. Osobiście miałam przeprawę z teściową i jej rodziną, bo gremialnie usiłowali całować mojego syna … w usta !@#$% Zrobiłam dym i trzymiesięczny szlaban na wizyty, aż teściowa przyszła i przyznała mi rację. Jestem jędzą.. tylko jak teraz to piszę to się zastanawiam, czy moje dziecko nie uznało że jak powrzeszczy to coś ugra – wzorem mamusi.. i bądź tu mądry..\nPs. nawrzeszczałam bo mały ewidentnie się wyrywał a one nic.. wrrrr\nCałowanie dzieci w usta powinno być karane paragrafem i ścigane z urzędu. Ja od początku wprowadziłam zakaz całowania w usta. Nawet my, będąc rodzicami, tego nie robiliśmy i nie robimy w stosunku do naszego Bąbla. Na całusy w dłoń też nie pozwalałam. Nauczyłam Szkraba buziaków w czółko i dziś jest tak (ma 2 lata), że jak chce, to nadstawi główkę. Jeśli nie chce, a ktokolwiek nalega, głosem nieznoszącym sprzeciwu mówię za Malca “MOŻE następnym razem”. Początki były trudne, rodziły powszechne oburzenie. Powoli rodzina akceptuje moją “lwią postawę”, choć nie przychodzi im to łatwo i nie raz słyszę przejawy dezaprobaty w stosunku do mojej osoby. Dlatego wszystkim mądrym Mamom życzę długofalowej wierności swoim przekonaniom i ogromu cierpliwości 🙂\nGdyby tak każdy z rodziców lub dziadków czy nian był choć w połowie tak mądry, jak Wy dziewczyny, to świat byłby o wiele piękniejszy i zdrowszy… Nikt sobie chyba nie zdaje sprawy z tego, jak takie zachowania w wieku przedszkolnym wpływają na późniejsze, dorosłe życie… Zawsze drazniło mnie ZMUSZANIE do czegokolwiek i znęcanie się psychiczne, bo Tak to trzeba nazwać… Potem rodzą się patologie i ludzkie dramaty… Choćby niewinne symulowanie: “bo będę płakać” mówione do małego dziecka jest już szantażem emocjonalnym…\nDziękuję Alicjo za Tak Ważny wpis 🙂\nBardzo ciekawy wpis. Przeczytałam i tuż po przeczytaniu stwierdziłam, że się z nim zgadzam, po czym pojawiło się pewne ale… Co z wizytą u lekarza? Przecież tu też dziecko może nie chcieć, nie rozumieć istotny tego, że powinno się np. w całości do badania rozebrać (zwłaszcza dziecko gorączkujące), a także być dotykane przez czasem obcą (sytuacja dyżurowa) osobę. Ma pełne prawo czuć się niekomfortowo, a badanie przeprowadzić trzeba. Co by Pani radziła w tej kwestii?\nDziecku w wieku od lat 3 możesz spokojnie tłumaczyć, że nikt obcy (nikt oprócz rodziców) nie może go oglądać /dotykać kiedy jest rozebrane, ro bardzo ważne w świecie gdzie tyle się słyszy o molestowaniu dzieci. A sytuacji u lekarza mozesz powiedzieć dziecku że jest z tatusiem /mamusią i wszystko w porządku, że przy rodzicach może być taja sytuacja. Warto uczyć maluchy od najmłodszych lat takich zachowań żeby czuło się bezpieczne\nPięknie napisane 🙂 Byłam takim „niegrzecznym” dzieckiem, które nie chciało całować krewnych na komendę, a z czasem nawet potrafiło odpyskować. Ale moi rodzice bardzo mnie w tym wspierali i pewnie dzięki temu (między innymi) nie mam problemu z asertywnością. Dziecko to nie tresowana małpka, żeby robiło różne rzeczy, kiedy się mu każe…\nMoja 3-latka bawi się tylko z ludźmi, których już dobrze zna, nie ważne, czy mały, czy duży, jeśli spotyka kogoś dopiero pierwszy, czy drugi raz trzyma się z daleka, obserwuje sytuację.\nNie raz mi się już dostało wprost i za plecami za to, że jej na to pozwalam, że jej nie zmuszam bo to przecież rozpieszczanie jeśli nie szantażuję własnego dziecka, żeby bawiło się z kimś kogo zwyczajnie nie zna lub nie lubi- mały człowiek przecież musi lubić wszystkich.\nSama pod tym obstrzałem dobrych rad, jak ją “przełamać” czułam się nie raz zaszczuta, a co dopiero dziecko.\nTo się wydarzyło na prawdę?\nJa się boję, że mam jakąś paranoję, bo wszędzie widzę takie niebezpieczne szczegóły a na określenie “grzeczne dziecko” to mam już alergię.\nTo to właśnie! Modlę się, żaby moje dziecko tylko nie było grzeczne i niech nikt mi tylko nie próbuje grzeczności wywierać na dziecku!\nMłoda ma dopiero 1,5 roku ale cały czas sobie potarzam, żeby jej do niczego nie zmuszać i starać się jej słuchać, żeby była asertywna, ufała sobie, miała własne zdanie i myślała a nie słuchała się. Chcę żeby moje dziecko było szczęśliwe i bezpieczne a nie grzeczne – po prostu. Wielkie dzięki za ten tekst. Przypominajcie nam czasem o tych bardzo ważnych sprawach. :*\nMoże warto byłoby zachować jednak trochę zdrowego rozsądku. Między ‘zmuszaniem do wszystkiego’ a ‘nie zmuszaniem do niczego’ jest jeszcze spora przestrzeń do zagospodarowania. Dziecko powinno nauczyć się życia w grupie a nie rosnąć na pępek świata.W szkole szybko dowie się, że tak się nie da i że czasem jednak trzeba się dostosować. I będzie to bardzo bolesna lekcja, i dla dziecka, i dla jego rodziców. Nie ma to oczywiście nic wspólnego ze zmuszaniem do ‘lubienia kogoś’ na siłę, TYLKO dlatego, że temu komuś będzie przykro.\nJUSTYNA- dziękuję za “głos rozsądku”, bo czytając inne komentarze byłam aż wystraszona tymi “pępkami”. Żadna skrajność nie jest fajna…\nOdpowiedz Styczeń 5, 2017\nJustyna – dziękuję również za głos rozsądku 🙂 Jeśli dzieciom pozwala się dokładnie na wszystko, to tracą poczucie bezpieczeństwa i tak naprawdę bardzo cierpią. Warto o tym pamiętać! Asertywność to jedno, a umiejętność zdrowego funkcjonowania w społeczeństwie to drugie. Warto też pamiętać, że asertywność to nie umiejętność mówienia “nie” – to umiejętność dokonywania wyboru w zgodzie ze sobą bez ranienia innych. Oczywiście zmuszanie do kontaktu, na który nie ma się ochoty jest absurdalne, ale już oczekiwanie, że dziecko powie “dzień dobry” czy “do widzenia” powinno być wg mnie standardem. Ps: A co jeśli Antoś byłby zmuszony do tańczenia z Julką? 😉\nto byłoby to równie kretyńskie\nA co z mutyzmem wybiórczym? Mój syn ma problem z witaniem i żegnaniem się z nieznajomymi, milczy jak zaklęty. Mam go zmuszać, bo tak jest uprzejmie? Przecież to bez sensu. On nas obserwuje i pewne rzeczy z czasem same mu przychodzą, np. mówienie proszę, dziękuję czy przepraszam. Z czasem nauczy się też mówić dzień dobry.\nMyślę, Justyno, że odpowiedzią na Twoją wątpliwość byłoby zapoznanie się z metodami Montessori, Region Emilia, albo rodzicielstwa bliskości.\nWszystkie te koncepcje zakładają, w moim odczuciu, że człowiek jest z natury dobry, i że dzieciom wcale nie potrzeba kija i marchewki, by zachowywały się ‘dobrze’. Przede wszystkim dzieci najwięcej uczą się przez obserwację rodziców. Jeżeli więc Ty będziesz przymuszać do czegoś dziecko, to ono stwierdzi, że przymuszanie słabszych jest ok. Jeżeli jednak pozwolisz dziecku działać samodzielnie, to okaże się, że ono nauczy się samo kultury, naśladując wszystko to, co robisz: będzie mówić proszę i dziękuję, będzie tulić inne dzieci, gdy się uderzą, powyciera stolik, gdy rozleje mleko itd.\nJeżeli więc jesteś osobą kulturalną, to i Twoje dziecko będzie. Przymuszanie jest tu po prostu niepotrzebne. Bez obaw 🙂\nTak!Moja córka od zawsze była troche z boku,wolala bawić sie sama niż z dziećmi. Nigdy jej nie zmuszałam do przytulania,całowania lub czego innego,zawsze tez broniłam jak ktos inny ją namawiał. Sama tez nie chciałabym być zmuszana wiec dlaczego mam robić to dziecku?\nJa mam starsze dzieci i mam wrażenie, że batdzo wiele ich przyjaciół jednak się nie nauczyło. I zachowują się tak, jak ich nauczono -jeśli rodzice sobie chcą mówić dzień dobry i dziękuję, to niech mówią, oni nie MUSZĄ.\nA mam pytanie troche z innej beczki-jak reagować jak dziecko nas uderzy? Mojej dwulatce czasami w złości sie zdarzy,tłumacze jej ze to mnie boli itp ale to chyba niezbyt do niej dochodzi :/\nU mnie jest podobnie, z tym, że mój syn ma lekko ponad rok. Zawsze myślałam, że dzieci, które biją rodziców same są bite, ale nie… Mały nigdy nie został uderzony (klaps to dla mnie też bicie) ani przeze mnie, ani przez tatę, ani babcię, dziadka… Nigdy nawet nie widział, żeby ktoś dorosły bił innego człowieka. Trochę tłumaczę sobie to tak, że syn nie zdaje sobie sprawy z tego, że to co robi może zaboleć, że nie ogarnia zależności przyczyna-skutek. Wkurzam się, bo nie znam powodu i motywu takiego zachowania. Bawimy się, wyciąga do mnie ręce, przytulam go i liść w twarz… No kurde! O co chodzi!? Odkładam, mówię, że nie wolno, że mamie jest przykro + smutna mina. Sytuacja powtórzyła się jeszcze 3 razy, więc to nie przypadkowe machnięcie ręką.\nJest tu ktoś, kto to ogarnia? Kto wie czemu to tak? Jeśli zrozumiem jak to wygląda z punktu widzenia dziecka będzie mi na pewno łatwiej.\nA może ktoś mądry zrobił kiedyś badania na ten temat?\nDodam jeszcze, że syn nie ogląda bajek, filmów, w ogóle zero tv. Nie dostaje również telefonu do zabawy czy tabletu. W gry 18+ na komputerze tym bardziej nie gra 😉\nPrzyczyny uderzania czy też bicia przez dzieci mogą być bardzo różne. Warrto obserwować w jakich sytuacjach dochodzi do uderzania, co wyzwala w dziecku tą silną potrzebę. Z moich obserwacji oraz wiedzy jaką posiadam (pracuję w żłobku) mogę wymienić kilka przyczyn:\n1. Dziecko jest pod wpływem bardzo silnych emocji, z którymi nie potrafi sobie poradzić, pojawia się w nim napięcie mięśni, które musi w jakiś sposób rozładować. Stąd może uderzać/ bić.\n2. Dziecko jest bardzo podekscytowane (sytuacja j.w). Próbuje biciem nawiązać kontakt, a nie zdaje sobie sprawy, że to może boleć.\n3. Problemy z czuciem głębokim tzn.: dziecko może słabiej odczuwać dotyk stąd chęć bicia, żeby poczuć “normalnie”. W tej sytuacji trzeba obserwować czy prócz bicia pojawiają się inne symptomy i warto o tym poczytać (temat integracji sensorycznej)\nZawsze w przypadku uderzenia, trzeba przerwać bicie stanowczym (ale nie zdenerwowanym) głosem, ewentualnie gestem np.: zatrzymaniem bijącej ręki (stanowczo ale delikatnie bo to dziecko, a nie bokser), komunikatem “stop” i powiedzeniem: to mnie boli. Widzę, że chyba jesteś zdenerwowany/podekscytowany itp dlatego bijesz, ale mnie to boli. Jak chcesz możesz uderzyć poduszkę (przekierowanie).\nJeśli dziecko bije inne dziecko to zazwyczaj z tych samych powodów jakie wymieniłam na górze : ekscytacja, emocje, stres, sensoryka. Wtedy też należy oddzielić dzieci i wytłumaczyć spokojnie sytuację, jednocześnie mówiąc, że nie zgadasz się na bicie.\nBicie i gryzienie najczęściej nie są przejawami agresji, takiej jak ją pojmujemy my dorośli (czyli chęci dokuczenia, zemsty) , oczywiście zalezy jeszcze w jakim wieku jest dziecko. 5 latek może mieć wyuczony nawyk: bicie=zwrócenie uwagi na siebie.\nOserwować i reagować, nie zgadzać się ale bez agresji i nerwów. Zazwyczaj dziecko w ten sposób coś komunikuje, tak samo jest kiedy płacze, krzyczy lub śmieje się.\nodn. pytania powyżej, czyli bicia przez dzieci: w takim wieku, o którym mowa, dziecko eksperymentuje, sprawdza swoją siłę, testuje reakcje innych na swoje działanie. nie zdaje sobie sprawy z tego, co robi dopóki nie wykona kilku/kilkunastu/kilkudziesięciu prób.Działa, jak naukowiec: co się stanie, kiedy zrobię to i to? a potem? czy reakcja się powtórzy? czy każdorazowo będzie taka sama? A zatem bicie przez malutkie dzieci jest naturalne i w pewien sposób potrzebne. ale, ale… To oczywiście nie znaczy, że należy na nie pozwalać. Wówczas najlepiej jest zatrzymać rączkę dziecka i zdecydowanym, wyraźnym głosem powiedzieć: “nie, nie wolno bić”. Nie krzyczeć (bo przestraszy się, choć przecież nie miało złych zamiarów – przecież tylko testuje świat, a to akurat dobrze. nie chcemy przecież zabić w dziecku tej ciekawości, prawda?), nie udawać płaczu (różnie tu może być: albo potraktuje to jako zabawę, albo to, co powyżej, czyli się wystraszy). Za pierwszym razem najpewniej nie podziała, ale z czasem zapamięta ten wzorzec reakcji. I przestanie bić, bo już zaspokoi swoją ciekawość poznawczą. Potem – w okresie nierównowagi – znów może bić, niszczyć, ale wtedy to jeszcze nieco inna sprawa… Pozdrawiam ja – potrójna mama, a do tego psycholog 🙂\nANNARECH i MAGDA, dziękuję, za odpowiedź na moje pytanie “dlaczego tak jest”. To wiele wyjaśnia i pozwala spokojniej podejść do tematu. Super, że wypowiedziały się osoby, które znają prawdziwy powód takiego zachowania i potrafią to w prosty sposób wyjaśnić. Jeszcze raz dziękuję 🙂\nTrzeba się uzbroić w cierpliwość i spokojnie tłumaczyć, że takie zachowanie jest złe i to boli. Mój dwulatek od dawna tak próbuje i czasami mama dostaje po głowie z liścia albo zatopi swe małe ząbki w ciele, a na moje nieszczęście nie ma jeszcze wyczucia? tłumaczę mu że tak robić nie wolno i przez długi czas mam spokój do momentu aż znowu mu się przypomni i mama znowu z siniakami chodzi? tylko cierpliwość wygrywa?\nJa tylko dodam, że Drgorodny kiedy był młodszy miał epizod bicia – z frustracji kiedy sobie nie radził – mówiłam, że boli i nie chce i odsuwałam się. Przeszło 😉\nBardzo dziękuję za odpowiedzi. Dużo mi wyjasnily i teraz wiem co kieruje córką i jak reagować na takie zachowanie.\nOstatnio zaobserwowałam u naszego małego ciekawą rzecz, która może dodać kolejny aspekt do tematu “bicia”. Otóż, w pewnym momencie mały zaczął nas okładać po głowie zabawką. Tłumaczyliśmy mu że to źle itp., a on dalej. Dopiero po chwili dotarło do nas, że on po prostu stara się nas naśladować. Nieudolnie powtarzał zabawę w “chodzenie” zabawką po innej osobie. Innymi słowy, coś, co dla nas wydaje się biciem, jest po prostu nieporozumieniem.\nMam wątek na kolejny temat – czy któraś mama ma problem z innym kolega dziecka ktory wiecznie na przywitanie chwali sie czego on nie ma-do waszego dziecka. A to nowym samochodzikiem, a to nowymi rękawiczkami, a to z śniadaniem zrobionym przez mamusie – jak reagować? Powiedzieć mamie? Powiedziec tamtemu dziecku? Czy jak to wytłumaczyć waszemu dziecku?\nTeż mam podobny problem z kolegą mojego synka. Tamten zawsze chwali się mojemu czego to on nie ma albo że po niego przychodzi tata do przedszkola a po mojego synka tylko mama, ale z doświadczenia wiem, że z rozmową z rodzicami innych dzieci może być ciężko, bo nikt nie lubi kiedy oskarża się inne dzieci, że robią coś źle. Najlepiej swojemu tłumaczyć, że nie potrzebuje mnóstwa zabawek, bo np. jemu wystarczą kredki, bądź klocki do tego by świetnie się bawić, z moim synkiem robimy różne doświadczenia, którymi mógłby się “pochwalić” kolegom co zaobserwował, obserwujemy zachowania ptaków, a z odbieraniem z przedszkola, to mówię mojemu synkowi, że tatuś codziennie zawozi go do przedszkola, a odbiera mama ponieważ tatuś pracuje do takiej godziny, że nie może go odbierać. No cóż, to my jesteśmy przewodnikami naszych dzieci i to jak nam się uda przedstawić świat swoim pociechom, tym lepiej będą go rozumiały. Powodzenia\nDużo dzieci tak ma. Ja moją staram się nieco w tym chwaleniu stopować wyjaśniając jej w domu o co chodzi, a kiedy inne dziecko się chwali to ja zazwyczaj reaguję słwami – że fajnie i że się cieszę 😉\nszymon - ojciec\nW całej tej historyce moim zdaniem błędny był sposób rozmowy z dzieckiem… szantaż.emocjonalny i w ogóle zachowanie dorosłych. Próba namówienia Julki do zabawy z Antosiem (odpowiednio umotywowana i przedstawiona) nie jest błędem bo uczy Julkę funkcjonowania w społeczeństwie. Każdorazowe pozwolenie Julce na zachowanie się tak jak ma na to ochotę (bez rozmowy z nią) doprowadzi do podobnego efektu jaki przewiduje autorka u Antosia że Julka jest najważniejsza i że to co ona pomyśli to tak musi być…\nWięcej rozmawiajmy z dziećmi, nawet tymi 3 letnimi o ich życiu, ich radościach i problemach, ale też uczmy ich że wokół nas są inni ludzie i oni tez mają swoje radości i problemy i że one wszystkie są powiązane między sobą…\nBardzo się cieszę, że przeczytałam ten wpis, to strasznie ważne, żeby od najwcześniejszych lat uczyć dzieci asertywności i poszanowania ich woli. Mam jeszcze tylko pytanie do Autorki, która jak zrozumiałam była świadkiem opisywanej sytuacji – czy próbowała Pani porozmawiać z Mamą i Babcią, a jeśli tak, to jakimi słowami i z jakim skutkiem? Pytam, bo po lekturze zaczęłam się zastanawiać, jak powinnam zareagować, gdybym to ja widziała podobną scenę. Chodzi mi o to, że samo stwierdzenie: “Skoro mówi, że nie chce, to nie chce” albo: “Proszę nie wymuszać/nie szantażować dziecka” to trochę mało, że spowoduje to tylko wybuch oburzenia na niewychowaną matkę a nie zrozumienie, dlaczego to ważne. Więc jeśli rozmawiała Pani z bohaterkami wpisu, to czy mogłaby Pani też o tym opowiedzieć? Bardzo dziękuję!\nJa kiedyś byłam świadkiem, jak mądra babcia zdzieliła? swojego wnuczka w głowę, bo ten wg niej zachował się niegrzecznie. Nikt nie zareagował, oprócz mnie, podeszłam i powiedziałam, proszę nie bić wnuka w głowę, bo po pierwsze jest to bardzo upokarzające dla niego a poza tym powstają mikro urazy w mózgu. Ja się nigdy nie zastanawiam co powiedzieć, mówię co myślę, i argumentuję i tyle\nNajbardziej przykre jest to, że to dorosły człowiek okazuje się głupszy od tego małego człowieka. Byłam nianią. Miałam bardzo rozkapryszonego 4-letniego podopiecznego. Taki rozpieszczony jedynak z ‘rozbitego’ domu, któremu się nie odmawia. Pamiętam jeszcze dobrze przeprawę jaką musiałam stoczyć, by mały nauczył się czym jest dotrzymywanie słowa. W jego domu ciągle rzucano słowa na wiatr, czegoś mu zakazywano a potem i tak nawet jeśli faktycznie był niegrzeczny i tak mu odpuszczano. Byłam przerażona tak wielką niekonsekwencją. Bo czego dziecko się nauczy? Że może wszystko i nie musi szanować drugiego człowieka a i tak dostanie to czego chce.\nI wdrożyłam metodę “coś-za-coś”. Jeśli coś chciał – umawiałam się z nim, że dam mu jeśli np. odłoży zabawki do pudełka. Jeśli nie odkładał nie dostawał tego czego chciał. Szybko nauczył się, że musi u mnie dotrzymywać obietnic, bo inaczej nic nie ugra. Tak samo, nigdy mu nie tłumaczono, dlaczego czegoś nie może. Zero argumentacji – nie bo nie. Czy dorosłego człowieka zadowala taka odpowiedź? Nie. Więc uaktywniłam większą cierpliwość tłumaczyłam. I nagle z kapryśnego dziecka stał się fajny chłopak. Który umie słuchać i który zna swoje obowiązki. Tylko trochę więcej cierpliwości i konsekwencji. Niestety dorośli często tego nie potrafią.\nwarto by bylo przeslac ten gekstniektorym paniom z przedszkoli szkol moze zmieniky by nastweinie do niektorych dzieci ktore maja swoje zdanie\nA teraz rachunek sumienia – czy ja nigdy nie popchnęłam Julki “w objęcia” Antosia? Kiedy myślę o tym na zimno, wydaje mi się to głupie, ale ja sama jestem jednym wielkim oczekiwaniem innych, więc zmrożona wzrokiem babci Antosia mogłam to zrobić. Może nawet nie raz.\nAle może to, że nie mogę sobie takiej sytuacji przypomnieć oznacza że tak nie było.\nOj, jak ja dobrze pamiętam takie zmuszanie do siadania na kolanach Mikołaja czy śpiewania kolęd przed wszystkimi… I podawania rączki, całowania się w policzki z dziećmi, które za plecami mamy ciągnęły mnie za włosy. Koszmar! 🙁\nBardzo dobry tekst! mam szesciomiesięczną córkę. juz rozróżnia twarze i wie kto jest “swój” a kto “obcy”. Ostatni rodzinny obiad z wujkami srójkami, których widzimy raz na ruski rok i wszyscy chcą mą biedną córke wziąc na ręce. “och jak sie usmiecha, jest taka grzeczna i jaka okrąglutka” bleeeee Oddaje jednej ciotce i tak ustawił sie rządek i dziecko zaczęło wyć. Dziecko mądrzejsze niż ja durna, najdurniejsza\nObym sie jeszcze sama nauczyła być bardziej asertywna!! Na łopatki mnie jednak rozwaliło jak j jeszcze chcieli karmić!! przynajmniej tutaj powiedziałam Nie! ahhh jakże trudno samemu ogarnąc się w takich sytuacjach :((\nNie popadajmy ze skrajności w skrajność. Niezbyt rozgarnięta ta babcia Antosia i to jest niezaprzeczalny fakt, jednak jeśli idziemy z dzieckiem na zabawę z rówieśnikami to w naszym interesie nakłonić je do zabawy z innymi dziećmi, a nie uczyć alienowania się “bo chce”. Serio uważacie, ze 2-3 letnie dzieci wiedza czego chcą ? Może gdyby babcia Antosia i Mama Julki wzięły dzieci za ręce i zaczęły razem tańczyć, to i Julka poczuła by się swobodniej i “odblokowała” często spotykane “nie bo nie”.\nDobry pomysł.Zachęćmy te szkraby.Pokażmy im a nóż się spodoba?\nPewnie, że zachęcić do zabawy z Antosiem można było, czy wspólnie się pobawić, ale nic na siłę. W przeciwieństwie do pana Rafała uważam, że 2-3 latek wie czy i jak chce się bawić i jak na coś nie ma ochoty to po co zmuszać?\nOdpowiedz Maj 7, 2017\nJa na przykład z nam swoje dzieci. I starsza wchodząc na taką imprezę na pewno nie poszła by odrazu siedziała by przyglądała i dopiero po jakimś czasie by zaczęła się bawić. Schody zaczynają się kiedy rodzic to odważna pewna siebie przebojowa osoba a dziecko nieśmiałe i bardzo wrażliwe wtedy kompletnie taki rodzic będzie miał problem wczuć się w położenie dziecka.\nP. Strona. 2,3 letnie dzieci nie są głupie.\nogólnie się zgadzam co do zasady, ale (sic!) wszystko zależy od sytuacji\nodmowa tańczenia z chlopcem na imprezie to jednak co innego niż odmowa pójścia na spacer z rodzicami, gdy dziecko akurat ma fazę na inna zabawę\nWiadomo, żaden rodzic nie będzie na siłę odciągał dziecka od pysznej zabawy (chyba że jest masochistą 😉 ), ale czasem trzeba wykorzystac ładną pogodę albo po prostu dotlenić dziecko\nI co, szanujemy wolę trzylatka?\nAle to jest post dotyczący konkretnych sytuacji nie ma co go przekładać na wszystko 🙂\nOlu, ja myślę, że szanujemy.\nJeśli jednak mamy mocne poczucie, że ma być “po naszemu”, to nakłaniamy dziecko, przekonujemy, argumentujemy. Ale jego wolę szanujemy.\nP.S. opisana sytuacja i wnioski z niej – cudowne, pełna zgoda\nale nie zawsze łatwo jest postawić granice, czasem nie uczynienie komuś przykrości jest bardzo ważne\ngdyby Antoś był chory, na przykład, a dziewczynka nie chciała tanczyć bo sie brzydzi… to jednak rolą rodzica jest zachęcić do przełamania niechęci\ntrochę śmieszne to wszystko – czyli jak chłopcu jest przykro to nie szkodzi, nie trzeba się przejmować, a jak mamie jest przykro bo dostała z liścia to robimy smutną minę chłopca i dziecko ma nagle być empatyczne? sorry, żałosna wybiórcza logika\nChłopcu było przykro, bo nie dostał, czego chciał – a nie zawsze w życiu będzie tak, że będą spełniane wszystkie jego zachcianki, co moim zdaniem powinien usłyszeć, zamiast tego, że Julka jest niegrzeczna. Nie jest to jednoznaczne z nie przejmowaniem się jego stanem, prawda? Na miejscu mamy Julki spróbowałabym natomiast dociec, dlaczego nie chce podać rączki chłopczykowi, zamiast bez pardonu nakłaniać ją, żeby zachowała się inaczej, niż czuła w danym momencie.\nAnalogicznie przy biciu dzieci – za każdym razem trzeba tłumaczyć i przerywać takie zachowania, robienie smutnej miny pomaga pokazać dziecku emocje, których werbalnie może jeszcze nie rozumieć, ale równie dobrze możesz być poważna w takiej sytuacji, to zależy tylko od Ciebie.\nBo NIE oznacza NIE. W dorosłym jak i dziecięcym świecie.\nDobrym tematem było by “no daj wujkowi buziaka, to dostaniesz lizaka…….”\nŚwietny tekst! I to jak potrzebny!\nDokładnie… Chcemy być tacy “cacy” w oczach obcych (sic!) ludzi, że czasem robimy coś wbrew sobie… I czego uczymy kolejne pokolenia?\nJa tak miałam. Miałam właśnie grzecznie się witać, wierszyki opowiadać na spotkaniach rodzinnych, siadać na kolanach wujka, kiedy przyjeżdżał z Niemiec… A teraz jako dorosła baba mam problem z wyrażaniem sprzeciwu, własnego zdania, z niezgodą na sytuacje, które wymagają ode mnie reakcji. Ludzie mi często dosłownie wchodzą na głowę, bo nie wiem, jak mam im na to nie pozwolić – nikt mnie tego nie nauczył… A jak – zgodnie ze sobą – się nie zgodzę, zawalczę o siebie, to potem czuję się roztrzęsiona wewnętrznie… Chociaż powinnam tryumfować… Straszne to…\nU siebie na blogu pisałam ostatnio coś w podobnym duchu.\nTen wujek i siadanie na jego kolanach… To było irytujące dla mnie jako dziecka, ale miarka się przebrała, gdy już jako nastolatkę przywitał mnie… oblizaniem ucha. Zwyczajnie wcześniej mu moi rodzice czy dziadkowie pozwalali na “zbliżenia”, więc pewnie nie czuł w ogóle, że robi coś “złego”… A ja czułam się upokorzona i zmolestowana. Masakra… 🙁\nDlatego nie chcę, by moje dzieci miały kiedyś podobny problem…\nOstatnio mój synek wyszedł na niegrzecznego, bo nie chciał pozować do wspólnego zdjęcia na urodzinach mojej babci, siedząc na kolanach dziadka. Wolał objęcia taty. I ja mu się wcale nie dziwię. Dziadkowi wyjaśniliśmy grzecznie, że Młody nigdzie się z rąk taty nie rusza, ale dyskusja trwała chwilę… A potem na forum był chwalony kuzyn Młodego, który na te kolana się zgodził – że taki grzeczny, że kochany, że ojej jaki fajny… Na szczęście mam za małe dziecko, by skumało aluzję, ale mnie krew zalała… :/\nDziecko nie może być na zawołanie dorosłego – zawsze gotowe, by grzecznie dygać, rączkę podawać i w ogóle bez zająknięcia spełniać zachcianki starszych… Niby z jakiej racji? A potem się dziwimy, że nasze dzieci bywają niesamodzielne albo nie radzą sobie z czymś w życiu, są nieszczęśliwe albo nie potrafią się dobrze komunikować… Nikt ich tego nie nauczył!\nFantastyczny tekst.Jestem pielęgniarką w Przychodni dla Dzieci a zarazem babcią.Bardzo często spotykam się z podobnymi sytuacjami.Wchodzi przerażone dziecko z babcią czy mamą i słyszę tylko powiedz dzień dobry-jesteś niegrzeczny-Pani cię zabierze zrobi zastrzyk……..itp.Zawsze gdy takie rzeczy słyszę zwracam uwagę oczywiście przy dziecku mówiąc Ja nie robię tu za Babę Jagę i proszę mną dziecka nie straszyć.Każde dziecko zawsze dostaje odznakę Dzielnego Pacjenta,Książeczkę-co firma da.Dzieci się nie tresuje z dziećmi się rozmawia.To procentuje.\nNiezwykle smutna historia ukazująca rzeczywistość. Niestety takie sytuacje się zdarzają i czasem nie wiadomo jak na nie zareagować, żeby nie być “wścibskim” ale nie pozostać biernym.\nPozdrawiam serdecznie i dziękuję za ten wpis. Można się z niego wiele nauczyć.\na czy w tej sytuacji należy cokolwiek powiedzieć, zrobić? w sensie Julce? Czy w ogóle zostawić sytuację? nie to nie, jasne że Julka nie musi, że zmuszać i szantażować nie należy. To dla mnie jasne i mocno się z tym identyfikuję. Ale jednocześnie ostatnio zastanawiam się, czy w takich sytuacjach rozmawiać z “Julką”. W analogicznych (np moja “Julka” od urodzenia z dystansem, bez całusków, przytulania, nawet babci i dziadków – ku ich rozpaczy a czasami i złości). Teraz ma 4,5 roku i choć zmiana jest delikatna, to jednak “oschłe” zachowania są, i tu nie chodzi o to, że oczekuje się od niej ogromnej wylewności, ale o codzienne uprzejmości, nie wiem, przychodzimy do babci, babcia podaje rękę, woła, pyta – a “Julka” odwraca głowę, odchodzi, nie reaguje na pytania. I tu mam kłopot, czy zostawiać to, bo z czasem będzie inaczej? (mogłaby np odpowiedzieć na pytanie: “babciu, nie chcę rozmawiać” – cokolwiek. A ściana). Czy jednak rozmawiać, ze to nieuprzejme, że jak babcia mówi do “Julki”, to “Julka” powinna odpowiedzieć… Mam mętlik w tym aktualnie, a wsparcia w rodzicach i teściach niema, ale krytyka nas rodziców i naszych dzieci, którym “na wszystko pozwalamy”. Będę wdzięczna za pomoc w tej kwestii 🙂\nTo może ja opowiem, jak to u nas wygląda. A. ma prawie 3,5 roku i ponieważ mnie nikt w asertywnych zachowaniach nie wspierał i teraz mam z tym problem, to staram się jak potrafię wspierać jego. Natomiast żadna też ze mnie lwica rycząca na babcie i ciocie 😉 Uważam, że uczucia innych oraz stosunki rodzinne i towarzyskie to też jest wartość, o którą należy dbać. No więc z jednej strony nie chciałbym, żeby mój syn tańczył jak mu zagrają, byle się przypodobać i nie zrobić przykrości, a z drugiej strony nie chciałabym, żeby myślał tylko o sobie. W sytuacji np. powitania/pożegnania z babcią, kiedy babcia domaga się buziaka, ja po prostu pytam A. “chcesz dać babci buziaka?” Wie, że może odmówić i czasem odmawia, a czasem daje. Natomiast w sytuacji, kiedy A. nie chce w żaden sposób się przywitać czy pożegnać z babcią to często, o ile jest taka możliwość, mówię mu np. “chodź tu na bok, chcę ci coś powiedzieć na uszko” i na uboczu po cichu mówię mu, że babci na pewno byłoby bardzo miło, gdyby się z nią przywitał/pożegnał.” Generalnie staram się go uwrażliwiać na uczucia innych w taki sposób, który szanował by też jego uczucia.\nP.s. Jeszcze takie małe dopowiedzenie – tak samo staram się robić ze słowem “dziękuję”. Unikam tradycyjnego “powiedz <>” bo chciałbym, żeby podziękowania były szczere, a nie wyuczone. W sytuacji, kiedy ktoś coś A. daje, a on sam nie powie nic, dziękuję ja. Tak samo, jak dziękuję A. kiedy on coś mi da, albo coś dla mnie zrobi. I widzę, że to procentuje, bo A. coraz częściej dziękuje sam i widzę, że robi to świadomie, a nie z automatu. To jest super uczucie, kiedy dziecko mówi Ci samo z siebie “dzięki mamo, że mi w tym pomogłaś”. Człowiek naprawdę czuje wartość tych słów 😀\nCóreczka mojej siostry jest z tych wstydljwych, co do każdego nie podejdą. Wiele razy różni obcy dorośli zachęcali ją do przywitań i zabawy z nimi. Mała Ania konsekwentnie odmawia i na szczęście jej Rodzice to szanują. Za to moja córeczka prawie do każdego pójdzie i często w sytuacji, gdy są obie na jednej “imprezie” moje dziecko jest wychwalane, że takie śmiałe, nie boi sie itd. Zawsze wtedy bronię siostrzenicy i mówię, że Ania ma inny charakter niz moja Ewa i ma prawo nie być chętna do kontaktów z obcymi. Kiedyś może to zaprocentować w sytuacji opisanej przez Alicję: duża Ania powie nie, gdy bedzie czemuś przeciwna. Oby moja Ewa też się nauczyła odmawiać…\nW przypadku tego problemu, o którym piszesz, wydaje mi się, że jest kilka bardzo cienkich granic i łatwo je przekroczyć również w tę złą stronę. Oczywiście nigdy bym nie zmusiła córki do jakiegoś wspólnego tańca, jeśli ona by nie miała na to ochoty i nigdy bym nie pozwoliła, żeby jakaś obca kobieta obrażała moje dziecko, tylko dlatego, że nie spełnia oczekiwań i nie zadowala jej dziecka. Jednak zawsze chciałam, żeby moja córka była empatyczna i rozumiała uczucia drugiego człowieka. Oczywiście nie robiła nic na siłę i wbrew sobie, ale jednak starała się zrozumieć innych. Na przykład często rodzice mówią, że jego dziecko nie musi się dzielić zabawkami. Jego zabawki, jego decyzje! Jasne, ale czy jeśli to dziecko ma kilka zabawek, a drugie nie ma przy sobie ani jednej, to czy nie lepiej i fajniej jest się podzielić i miło spędzić czas przy wspólnej zabawie?\nWiem, że co innego jest dzielić się zabawkami, a co innego zmuszać do kontaktu fizycznego, bo taniec bez wątpienia jest formą takiego kontaktu, ale po prostu mam wrażenie, że ludzie czasami przeginają również tę drugą stronę.\nWydaje mi się, że nie ma uniwersalnej odpowiedzi, bo to zależy nie tylko od sytuacji, ale i od wieku dziecka. Świetnie znamy się na fizycznych wyznacznikach rozwoju, a tak mało na psychicznych. O ileż łatwiej jest zrozumieć nie tylko swoje dziecko, ale i cudze, gdy ma się świadomość, że ono na pewne zachowania jest po prostu za małe.\nBardzo mądre spostrzeżenie. A co Pani zrobiła w tej sytuacji?\nGdyby J i A przyszli z ojcami w ogóle nie byłoby tematu 🙂 Antek nie widzisz dziewczynka nie chce tańczyć, poszukaj kogoś innego. Jestem pewna, że ral by wlasnie to wyglądało!\nOdpowiedz Grudzień 1, 2016\nCo prawda nigdy córki nie zmuszałam do zabawy z innymi dziećmi, ale raczej dlatego, że ona ma tak silny charakter, że pewnie i tak by się nie dala przekonać, ale ten tekst dał mi duuużo do myślenia. Dzięki niemu będę reagowała tez na namawianie innych dzieci na podawanie sobie rączek i taki tam. Dzieki!\nDużo prawdy. Przez całe dzieciństwo, kiedy coś mi się nie podobało, od bliskiej osoby (która poza tym jest wspaniałym człowiekiem) słyszałam: “To co ty chcesz, to jest mało ważne”. Zgadnijmy, kto teraz ma problemy z mówieniem “nie”.\nPaweł z pierwszego piętra\nZ uwagą przeczytałem powyższy tekst i doprawdy jestem zdumiony. Podobną sytuacje zaobserwowałem ostatnio na placu zabaw niedaleko mojego domu. Sytuacja była podobna ale nie identyczna 🙂 – tym razem to ciut starsza dziewczynka chciała się bawić z młodszym chłopcem, który nie miał na to absolutnie ochoty. Również i w tym przypadku w sukurs dziewczynce przybyli opiekunowie dzieci, namawiając chłopca do większej uległości i grzecznego zachowania. Niestety nie jestem psychologiem i nie potrafię trafnie ocenić skutków tego zdażenia… Pani Alicjo, czy korzystając ze swojego doświadczenia zawodowego i posiadanej wiedzy może Pani i tym razem przeanalizować opisaną przeze mnie sytuację, wraz z podaniem przykładów niebezpieczeństw, jakie mogą czyhać na te maluchy już w dorosłym życiu ??\nnie trzeba być psychologiem żeby to wiedzieć, sytuacja jest ta sama niezależnie od płci – jesteś większy i silniejszy możesz zmusić mniejszego i słabszego wbrew jego woli.\nOdpowiedz Grudzień 31, 2016\nBardzo, bardzo mądry post i bardzo ważny dla każdego rodzica. Powinna to być przymusowa lektura i nie tylko dla mamy i taty, ale też dla babć i dziadków itp.\nOdpowiedz Styczeń 4, 2017\nMądrze napisane. Mała Julka może mieć teraz uraz, a Antoś może myśleć, że jeśli będzie płakał wystarczająco długo to dostanie wszystko.\nDziwie się mamie Julki. Widzi, że jej córka nie chce bawić się z Antosiem, jednak ją do tego zmusza. Współczuje małej.\nA ta mama pewnie została również wychowana w duchu grzeczności, podobnie jak jej matka. Bardzo trudno jest przerwać krąg, póki się nie jest go świadomym. Bardzo wartościowy tekst, trzeba by było go pokazać każdej mamie 🙂\nOdpowiedz Styczeń 29, 2017\nSzczególnie gdzie dziecko czuje, że może manipulować… no mimo wszystko są to trudne decyzje dla rodzica, szczególnie gdy uświadomi sobie jak wiele błędów popełnia.\nOdpowiedz Luty 1, 2017\nŚwietny blog , dużo daje do myślenia ten artykuł. Dorośli nie zdają sobie nawet sprawy z tego jak ich zachowania mogą wpłynąć na dziecko.\nNiestety, rodzice, dziadkowie przenoszą często na dzieci swoje różne, często bzdurne przekonania, ego, itp. Nie mniej trudno się dziwić, czasem tak bardzo kochają to dziecko, że niemalże są w stanie zrobić za nie wszystko, aby tylko było dokładnie takie jak chcą… Oczywiście to droga donikąd…\nNiestety ale często wiele osób nie bierze pod uwagę tego, że dziecko też ma prawo do swojego zdania. Gdy to dorosły czegoś odmawia nie oburzamy się na niego tylko podziwiamy, że jest asertywny, a dziecko? Zmuszamy je do zachowań, których nie chcą 🙁 Nie powinno tak być.\nSuper wpis, uważam, że dziecka nie powinno się do niczego zmuszać. Wróć do pisania! 🙂\nTak bardzo w punkt! Dzięki za ten tekst! 🙂\nSprawa dla mnie oczywista, w 100% zgadzam się z autorka wpisu. Ale wielka niedoróbka. łatwo powiedzieć, że sytuacja nie w porządku, a trudniej podpowiedzieć co konkretnie powiedzieć. Jak odpowiedzieć babsztylowi, który ocenia nie swoje dziecko, co powiedzieć dziecku?\nJestem w szoku… Jak można się tak zachować? Ktoś tu chyba kiepsko się spełnia w swojej roli. Bardzo dobry wpis, każdy powinien czytać tego typu historie!\nOdpowiedz Lipiec 11, 2017\npolak z niemczech\nBardzo mądre. Uważam, że nie należy wymuszać zachowań – one pojawiają się naturalne, gdy dziecko ma dobre wzorce. Dziękuję i pozdrawiam!\nOdgrzebałam ten wpis po ostatniej imprezie firmowej – takiej z przytupem, w wynajętej sali i z orkiestrą i mogłabym dopisać epilog. 30 lat później Julka zostaje przez część współpracowników określona wredną rurą, bo nie chciała zatańczyć z podciętym Antosiem, który nagabywał ją raz i drugi.\n50-latka , mama dorosłych dzieci\nAbsolutnie zgadzam się z autorką. Grzeczne dziewczynki to takie, które boją się być sobą. Mama Julki zapewne też miała być dawniej grzeczną dziewczynką. Teraz , jako dorosła nieświadoma kobieta, nadal chce być grzeczna. Wiem co mówię, mam skończone 50 lat, też miałam być jako kilkuletnia dziewczyna grzeczna, potem jako nastolatka chciałam być grzeczna, bojąc się odrzucenia, krytyki. Obecnie pracuję nad tym, aby być niegrzeczną czyli mówić “nie”, jeśli tak czuję ;). Każdy ma prawo do szacunku, małoletnie dzieci również są ludźmi. Rodzice dając przykład swoim zachowaniem, dając wsparcie dziecku,akceptacją sprawią, że dziecko z czasem nauczy się zachowań społecznych, ale zgodnie ze swoją osobowością. W starszym wieku będzie doświadczać i uczyć się , jak bardzo należy być konformistą, a na ile może odmawiać.\nDobrze powiedziane nie należy wymuszać zachowań. Tylko czasem ciężko jest wytłumaczyć innej osobie oceniającej.\nWpis fajny, ale trochę seksistowski. Ale nie tak od razu.\nPierwsza lekcja dla chłopca była zupełnie inna. Zaraz po rozpoczęciu płaczu, babcia nie zapytała go, czemu płacze – “wiedziała” od razu. A może on wogóle nie chciał być na tej imprezie?\nLekcja druga dla obojga – nie wazne co myslicie, czy macie jakiekolwiek plany – babcia i mama i tak was wyswatają.\nJestem za równouprawnieniem – konsekwentnie go wdrażam (ostatnio poprosiłem pewną panią, by mi ustąpiła miejsce) i egzekwuję – ale nie znoszę manipulowania i krecenia. Obaj mali bohaterowie w tym epizodzie byli pokrzywdzeni. Przez starszych. Przez starsze kobiety. Takie powolne przyuczanie do manipulowania. Przyjrzyjcie się dobrze treściom zdań wypowiedzianym przez mamę i babcię. No i ten najwazniejszy element – niewerbalna mowa ciała. Od początku uczymy dzieci tego, że w zasadzie nie musimy niczego powiedzieć, by mimiką i grą ciała wymusić… bo i tak nic nie będzie do udowodnienia (“A czy ja coś mówiłam?”)… i to porozumienie jajników (mamy i babci) – “wygrałyśmy”\nCzytałam już ten tekst kiedyś a teraz na fb znów na niego trafiłam i przypomniała mi się sytuacja z mojego dzieciństwa. Pamiętam to jak dziś. Lata 90-te. Choinka w zerówce albo pierwszej klasie szkoły podstawowej. Pani wychowawczyni zarządziła, że dziewczynki mają prosić chłopców do tańca. Wszyscy dobrali się w pary, zostałam ja i kolega z klasy. Nie lubiłam go i nie chciałam z nim tańczyć. Mówiłam, że nie chcę ale nikt mnie nie słuchał. Dostałam ochrzan od swojej mamy, matki tego chłopaka i pani wychowawczyni i zostałam siłą (dosłownie) zmuszona do zatańczenia z nim. To było dla mnie straszne… serio. I może komuś wydawać się to śmieszne ale jak sobie przypomnę tą sytuację to przechodzi mnie dreszcz i zaczynam się denerwować. Teraz sama jestem mamą. Mam córkę i jak widzę, że nie ma ochoty się z kimś bawić to mówię jej: “okej, jeśli nie chcesz to nie musisz” i mówię głośno obecnym w takiej sytuacji, że ona ma prawo do tego, żeby kogoś nie lubić lub nie mieć ochoty na zabawę z tym czy z tą. Po prostu 🙂\nu nas sytuacja wujek kontra moja córka. Córka nie jest zbyt wylewna jeśli chodzi o osoby spoza domu. Rodzice babci i wujek z którym mieszkamy przytulasy, całusy wygłupy jak najbardziej tak. Pozostała część rodziny już nie koniecznie.\nPrzypominają mi się niedawne spotkanie rodzinne. Tekst do mojej córki daj wujkowi buzi na powitanie (dla mnie przywitanie i tak też ją uczę to jak powie dzień dobry lub cześć) ten ją przytrzymuje ta się wyrywa. Ona nie chce i tekst do mnie ale ją mama wychowałaś tak nigdy żadnego chłopaka nie będzie mieć. A ja mówię nie ma ochoty daj jej spokój jej prawo i ją odsuwam – obraza na mnie na całego, że nie kazałam jej wbrew jej woli całować wujka na powitanie.I za każdym razem jej powtarzam nie chcesz dawać całusów, rączki nie dawaj masz prawo i powiedz że nie chcesz. Wg nich jestem dziwna bo nie każe mojemu dziecku tego co dorosły sobie życzy tylko pokazuje jej że może mieć własne zdanie z którym dorośli powinni się liczyć.\nOdpowiedz Maj 25, 2019\nMądry tekst bardzo zastanawia mnie jedna kwestia np. W stosunku zachowanoa dziecka do dziadków. Moja córka (4,5 roku) ma dni kiedy za nic w świecie nie chce się przywitać/pożegnać nie mówię tu nawet o buziakach ale nawet o zwyklym podaniu ręki, żółwiku, czy nawet powiedzeniu dzień dobry czy do widzenia. Z jednej strony jest to niekulturalne bo nie chcemy wychować tak dziecka, żeby wszystko miało gdzieś a z drugiej strony narzucanie już bo powinno się przywitać/pożegnać. Co byś poradziła w takiej sytuacji?:)\nPozostaw odpowiedź Paweł z pierwszego piętra Anuluj pisanie odpowiedzi\nKiedyś na spacerze oko w oko spotkałam się z byczym rottweilerem fantazyjnie spuszczonym ze smyczy. Kaganiec również nie znajdował się…


Opis: OPOWIADANIA Z PCHLEGO TARGU to kolejna wyjątkowa książka autorstwa Krystyny Jarockiej.\nSkończyłam filologię polską, gdyż od zawsze interesowała mnie literatura; urzekały słowa jak kogoś innego nuty czy barwy. Od zawsze ciągnęło mnie także do pisania. Świat postrzegałam poprzez ubieranie go w słowa. Idąc na przykład ulicą i widząc odrapane mury kamienic, moją pierwszą myślą nie było, że przydałby im się remont, a jawiło mi się zdanie: domy oszpecone liszajami wilgoci. Realistę oczywiście bym rozśmieszyła, ale na tym ta choroba właśnie polega – na inności odbierania świata, ha, ha. Wszystkie moje utwory, a wydałam cztery powieści, jedną sagę, dwa zbiory opowiadań, opisują rzeczywistość oglądaną moimi oczami i można je zaliczyć do literatury psychologiczno-obyczajowej. Mimo że mój jeszcze jeden utwór pt. „Samotność” dotyczy czasów biblijnych, właściwie opisuje psychikę człowieka, odczucia podobne współczesnym. Ostatnia powieść, którą napisałam, a którą przygotowuje do druku wydawnictwo Borgis, obrazuje czasy starotestamentowe i nosi tytuł „Dawid”. Próżno jednak ktoś dopatrywałby się w niej powieści historycznej. Jest to także obraz duszy poety, borykającego się z różnymi przeciwnościami losu i własną naturą, któremu talent poetycki osładza życie. Co chciałam powiedzieć poprzez wszystkie swoje utwory? Otóż, że jakikolwiek talent jest darem, jest tą iskrą bożą, rozświetlającą bytowanie człowieka na tej ziemi.\nTomik opowiadań, który tu reprezentuję odbiega od wszystkiego, co dotychczas napisałam. Są to takie opowiadania „od Sasa do lasa”, prezentujące różne gatunki literackie. Są więc opowiadania fantastyczne, psychologiczne, obyczajowe, a nawet zdarzyła mi się humoreska. Po prostu jak na Pchlim Targu może Czytelnik powybierać z tego kramu co mu się spodoba, na co oczywiście liczę.


„Kształtowanie przestrzeni publicznej” 02.05.2018 - 22.06.2018\nZarząd Województwa Podkarpackiego zaprasza do składania wniosków o przyznanie pomocy na operacje typu „Kształtowanie przestrzeni publicznej” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020.\nWysokość limitu środków na operacje typu „Kształtowanie przestrzeni publicznej” : 1 361 010 euro.\nTermin składania wniosków: od 2 maja 2018 r. do 22 czerwca 2018 r.\nWnioski należy składać w sekretariacie Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego przy al. Cieplińskiego 4 w Rzeszowie, pokój nr 432 w godzinach od 7:30 do 15:30.\nWnioski można składać również w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie albo przez nadanie przesyłki rejestrowanej w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 j.t. z późn. zm.).\nWnioski należy składać na formularzu udostępnionym na stronie internetowej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego pod adresem: http://www.prow.podkarpackie.pl w zakładce "Dokumenty".\nJednocześnie na wskazanej stronie internetowej udostępnia się formularz wniosku o przyznanie pomocy, formularz wniosku o płatność oraz formularz umowy o przyznanie pomocy.\nSzczegółowe informacje dotyczące naboru można uzyskać w Departamencie Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie przy Alei Cieplińskiego 4 oraz pod numerami telefonów: (17) 747 69 40, (17) 747 69 07 w godzinach 7:30 – 15:30.\nNabór zostanie przeprowadzony w trybie i na zasadach określonych w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne”, operacje typu „Kształtowanie przestrzeni publicznej” oraz operacje typu „Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1737, z późn. zm.).\nŹródłem weryfikacji kryteriów wyboru operacji, zawartych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne”, operacje typu „Kształtowanie przestrzeni publicznej” oraz operacje typu „Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1737, z późn. zm.), będą informacje zawarte we wniosku o przyznanie pomocy oraz dokumentach załączonych do wniosku o przyznanie pomocy wskazane w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy.\nJeżeli dane zawarte we wniosku o przyznanie pomocy i dokumentach dołączonych do wniosku są rozbieżne, punkty za dane kryterium wyboru operacji przyznaje się na podstawie danych zawartych w dołączonych dokumentach.\nJeżeli wniosek o przyznanie pomocy lub dołączone do niego dokumenty nie zawierają danych niezbędnych do ustalenia liczby punktów za dane kryterium, nie przyznaje się punktów za to kryterium.\nSzczegółowe informacje dotyczące kryteriów odnoszących się do specyfiki regionu wskazanych w § 9, ust.2, pkt 9 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu „Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne”, operacje typu „Kształtowanie przestrzeni publicznej” oraz operacje typu „Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1737, z późn. zm.).\nKryteria regionalne dotyczące operacji typu „Kształtowanie przestrzeni publicznej”\n1) operacja będzie realizowana w gminie województwa podkarpackiego, która przystąpiła do Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi na lata 2011-2016 przyjętego uchwałą Zarządu Województwa Podkarpackiego nr 96/2207/11 z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie przyjęcia "Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi na lata 2011-2016" - 6 punktów,\nPrzedmiotowe kryterium weryfikowane będzie w oparciu o dane dostępne w siedzibie Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich uzyskane na podstawie informacji zawartych w złożonych wnioskach o przyznanie pomocy w ramach działań o których mowa w kryterium.\nWykaz gmin spełniających przedmiotowe kryterium dostępny jest na stronie internetowej: http://www.odnowawsi.podkarpackie.pl/index.php/solectwa-w-programie\n2) operacja dotyczy kształtowania terenów zieleni w rozumieniu art. 5 pkt 21 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - 4 punkty,\nPrzedmiotowe kryterium weryfikowane będzie w oparciu o definicję zawartą w art. 5 pkt 21 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2018r. poz.142 t.j.) tj. : „tereny zieleni - tereny urządzone wraz z infrastrukturą techniczną i budynkami funkcjonalnie z nimi związanymi, pokryte roślinnością, pełniące funkcje publiczne, a w szczególności parki, zieleńce, promenady, bulwary, ogrody botaniczne, zoologiczne, jordanowskie i zabytkowe, cmentarze, zieleń towarzysząca drogom na terenie zabudowy, placom, zabytkowym fortyfikacjom, budynkom, składowiskom, lotniskom, dworcom kolejowym oraz obiektom przemysłowym;”\n3) w gminie, w której będzie realizowana operacja, nie była realizowana przez podmiot wymieniony w § 3 inwestycja w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 lub działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego tym programem w ramach operacji odpowiadającej warunkom przyznania pomocy w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego tym programem w zakresie wskazanym w § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Odnowa i rozwój wsi" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - 2 punkty;\nWykaz gmin spełniających przedmiotowe kryterium zawiera tabela.


Casio G-Shock GMA-S120MF-2A2ER to model z damskiej kolekcji S series. Pomniejszone wymiary sprawiają, że model ten znakomicie pasuje do damskiego nadgarstka. Unikalny system wstrząsoodporny opracowany przez japońskiego producenta chroni zegarek przed wstrząsami i upadkami, a także przed działaniem silnych pól magnetycznych. Koperta i pasek zostały wykonane z wysokiej jakości matowego tworzywa w pastelowym kolorze. Elementem charakterystycznym tego modelu jest część cyferblatu przypominająca literę X. Analogowo-cyfrowa tarcza jest podświetlana diodą LED z funkcją auto, która uruchamia podświetlenie podczas ruchu nadgarstkiem w kierunku twarzy. Sprawdzenie godziny w największych miastach na świecie zapewnia funkcja czasu światowego. 100 godzinny stoper z funkcją obliczania średniej prędkości oraz 24 godzinny timer z autopowtarzaniem wzorowo sprawdzą się do mierzenia czasu podczas aktywności fizycznych. 5 dziennych alarmów, w tym jeden z funkcją drzemki mogą służyć jako budzik lub powiadomienia, a automatyczny kalendarz sam pamięta o krótszych miesiącach i latach przestępnych. Wodoszczelność klasy 200M pozwala na swobodne pływanie i nurkowanie.\nBrązowy zegarek Scuderia Ferrari\nZegarek beżowy Timberland


Biuro podróży Chorzów, Świętochłowice, Katowice, Ruda Śląska - Abintus\nZostaw wiadomość - oddzwonimy\nZea - Zjednoczone Emiraty Arabskie\nMadera i Azory\nStrony o identyfikatorze : nie znaleziono.\nNajlepsze oferty urlopu prosto\nBiuro podróży Chorzów\nBiuro podróży Abintus Chorzów\nWitamy na stronie internetowej chorzowskiego biura podróży Abintus! Jesteśmy placówką, która oferuje swoim Klientom atrakcyjne, niezapomniane wyjazdy wakacyjne, wycieczki i wiele innych. Jeżeli pragniesz odbyć wspaniałą podróż, zobaczyć nowe rejony świata, samemu doświadczyć, że świat naprawdę jest piękny, a oprócz tego ciekawie przeżyć wakacje, oferta biura podróży Abintus w Chorzowie to strzał w dziesiątkę! Spośród innych biur podróży w Chorzowie wyróżnia nas to, że proponujemy wyjazdy najlepszych touroperatorów: tylko u nas znajdziecie Państwo naprawdę godne polecenia wycieczki w atrakcyjnych cenach. Co sezon Abintus przygotowuje dużo wyjazdów w różne interesujące regiony Świata.\nBiuro podróży Świętochłowice, Ruda Śląska, Bytom, Śiemianowice Śląskie, Katowice\nZ naszej oferty korzystają Klienci z całego regionu, między innymi Chorzów, Świętochłowice, Ruda Śląska, Bytom, Śiemianowice Śląskie czy Katowice. Zapraszamy do skorzystania z usług biura podróży Abintus w Chorzowie i przekonania się, dlaczego organizowane przez nas wycieczki cieszą się tak dużym powodzeniem wśród turystów. Z biurem Abintus każdy urlop, nawet krótki, jest udany!


Duże męskie obuwie sportowe Reebok BD4797 Trainfusi - duże buty męskie\n> Męskie>Sportowe>Duże męskie obuwie sportowe Reebok BD4797 Trainfusion Nine 2.0\nDuże męskie obuwie sportowe Reebok BD4797 Trainfusion Nine 2.0. Buty Reebok popularne są wśród profesjonalnych sportowców, osób amatorsko i rekreacyjnie uprawiających sport, jak również wśród wszystkich tych, którzy cenią sobie komfort i wygodę na co dzień. Reebok to znana na całym świecie marka projektująca, produkująca i sprzedająca obuwie sportowe najwyższej jakości w dużych rozmiarach. Model Trainfusion Nine wykonany jest z wysokiej jakości tworzywa. Podeszwa z technologią 3D Ultralite z pianki EVA jest lekka, stabilna i doskonale amortyzuje podczas treningów. Sznurowanie pozwala na idealne dopasowanie tęgości obuwia do stopy. Modne i wygodne znakomicie sprawdzą podczas treningów jak i w codziennym użytkowaniu. Kod(7)\nPath: Home > Męskie > Sportowe > Duże męskie obuwie sportowe Reebok BD4797 Trainfusion Nine 2.0


Violianka: Święta = zapieprz\nObserwuję moje kobitki w domu i jestem pełna różnych uczuć.\nPodziwiam, zazdroszczę, zastanawiam się skąd biorą siłę, złoszczę się, cieszę i martwię...\nMama już od co najmniej miesiąca, przy różnych okazjach mówi "muszę, bo święta idą", "to na święta". Okna pomyte, dywany potrzepane, podłogi i wszystkie bibeloty przetarte. Od trzech dni siedzą w kuchni i pichcą. Dziś na tapecie był bigos, wcześniej śledzie, ciasta.. Siostra też szalała. I to przy dwójce małych rozrabiaków! Dom na glanc. Własnoręcznie skręcane wieńce świąteczne i inne ozdoby już cieszą oko. Świąteczne muffiny upieczone, pranie powieszone.\nJak co roku wieczerza wigilijna będzie u mojej mamy. Siostra z rodziną, nasza trójka i nestorka rodu - babcia. Jak co roku ja jestem od smażenia karpia, keksa na bogato i sałatki jarzynowej. No i się jak co roku martwię, że zrobię ZA MAŁO. Nie, że za mało jedzenia, ale tak ogólnie. Za mało się naharuję. Nie będę pełnoprawnym biesiadnikiem z obolałymi od stania przy garach stopami, pękającym krzyżem i głową...\nMyślałam, że to telewizja tak nakręca kobiety do tej przedświątecznej bieganiny. Ja z racji bycia osobą pozbawioną, na własne życzenie, tego medium w swoim domu, czułam się wolna od tej całej mikołajowej propagandy. Ale przecież moja mama też tv nie ogląda. Nawet nie ma. Siostra na tv nie ma czasu, choć często telewizor jest włączony i sobie chodzi, sam... A jednak szaleją obie od dwóch dni.\nNo to skąd im się to bierze?\nWidocznie to już taka tradycja. Święta = zapieprz.\nWam, moi Drodzy, życzę spokojnych, udanych Świąt.\nAbyście spędzili parę fajnych dni z Waszymi bliskimi.\nEtykiety: święta, życzenia o 01:14\nKasia D. pisze...\ni Wam samych radości na nadchodzące święta. aby radość gościła w Waszych sercach, a uśmiech nie znikał z twarzy. wesołych świąt! Kasia z emiliowy świat.\n22 grudnia 2013 12:43\nOj to i tak dużo masz w planach! Teraz takie czasy, że chyba tylko to zostało - uczucie zmęczenia, jako pokuta, takie jakieś oczyszczenie przed nadejściem Małego Jezuska. Pozdrawiam!\n22 grudnia 2013 14:34\nMisiowa Mama pisze...\nU mnie też co roku zapieprz, ale my to po prostu... lubimy :)\n23 grudnia 2013 18:29\nMonika Świerczek pisze...\nu mnie bieganina zaczyna się dość późno, a w zasadzie za późno, przez co z pewnością dzisiaj będziemy pichcić do późnej nocy, żeby na jutro przynajmniej część potraw mieć gotowych :)\n23 grudnia 2013 20:22\nNo i mnie też dopadło. W końcu wrócił mój M i mogliśmy zająć się świętami na całego. Od rana, no od 11:00 zakupy, potem jedna blacha, druga blacha i już prawie 21:00! Jutro czekają na mnie karpie i odkurzacz. Fajny czas! ;)\n23 grudnia 2013 20:46\nJa zaczęłam dziś...\nOj ja też lubię, tylko się tak długo zbieram żeby zacząć....:) Wesołych :*\n23 grudnia 2013 20:47\nwzajemnie kochana ,dużo wszystkiego dobrego :*\n24 grudnia 2013 23:55


Warto budować z doświadczoną firmą budowlaną!\nOszczędzasz czas. Problemy logistyczne, techniczne, od momentu podpisania umowy to nasze zmartwienie. Tak naprawdę Państwa wizyty na placu budowy można by było jedynie ograniczyć do pełnych radości obserwacji w postępie prac, oraz odbioru poszczególnych etapów.\nTerminowość. Dbamy o wszystkie możliwe terminy. Staramy się aby nie było żadnych opóźnień.


Starogard czeka na projekt nowego deptaka – Starogard Gdański – Tu rodzą się gwiazdy\n3 kwietnia 2020 24 lutego 2021\nNowy deptak połączy ulicę Kościuszki z ulicą Owidzką. Ma powstać w miejscu wydeptanej ścieżki do końca roku. Będzie kosztować ponad 1 mln zł. To część prowadzonej w mieście rewitalizacji śródmieścia. Wybuduje go Firma Handlowa Adam Kowalczyk. Wykonawca przygotowuje właśnie projekt nowej przestrzeni rekreacyjnej. Ma być gotowy do połowy maja.\n– Potrzeba połączenia rekreacyjnym deptakiem dwóch wylotowych ulic miasta – Kościuszki i Owidzką wynikła w trakcie konsultacji społecznych – powiedziała Pełnomocnik Prezydenta Miasta ds. Organizacji Pozarządowych, Dzieci i Młodzieży – Sylwia Ossowska. – Mieszkańcy od dawna narzekali na brak pieszego połączenia między tymi drogami. Teraz, w ramach programu, chcemy to zmienić. Zależy nam na tym, aby ożywić tę część miasta. Liczymy też na to, że nowa przestrzeń rekreacyjno-wypoczynkowa przyczyni się do integracji mieszkańców tej części Starogardu – dodała pełnomocnik.\n29 października 2019 roku miasto rozstrzygnęło przetarg nieograniczony na zadanie pn. „Rewitalizacja Śródmieścia Starogardu Gdańskiego – budowa deptaka rekreacyjnego”. Przetarg wygrała Firma Handlowa Adam Kowalczyk z Wdy. Jej pierwszym zadaniem jest przygotowanie projektu zagospodarowania terenu łączącego ulice Kościuszki i Owidzką, mniej więcej po środku tej drugiej. Dokumentacja ma być gotowa do połowy maja.\nW miejscu wydeptanej ścieżki powstanie deptak spacerowy o długości 200 metrów\nDeptak wraz z częścią rekreacyjną, który powstanie pomiędzy ulicą Kościuszki a Owidzką, obejmie obszar ok. 4 tys. m2. Będzie miał 200 metrów długości i od 18 do 27 m. szerokości. Wzdłuż traktu pieszego pobiegnie 200 metrowa ścieżka rowerowa z możliwością bezpiecznego pozostawienia rowerów przy placu w specjalnych stojakach. Obok alejki spacerowej wykonawca zaprojektuje tam plac zabaw dla dzieci, siłownię pod chmurką i linarium. Pojawi się też zestaw do coraz popularniejszego street workoutu, czyli treningu ulicznego. Składać się będzie z prostych urządzeń typu drążki, drabinki, poręcze, ławki i liny, które umożliwiają mieszkańcom wykonywanie ćwiczeń fizycznych na świeżym powietrzu z wykorzystaniem ciężaru własnego ciała. Cały plac zostanie oświetlony i będzie monitorowany. Miejsce ozdobią nowe nasadzenia zieleni: trawniki, klomby, kwietniki i skarpy. Zaprojektują je mieszkańcy miasta.\nNa trenie wokół pieszego traktu wybudowane zostaną: plac zabaw, siłownia pod chmurką, linarium i miejsce to street workoutu, wzdłuż pobiegnie ścieżka rowerowa\n– Mieszkańcy będą mogli zdecydować m.in. o kolorystyce, miejscu, liczbie i rodzaju nasadzeń drzew i krzewów. A jeśli zechcą, to także uczestniczyć w samym sadzeniu – informuje Anna Lembicz ze Stowarzyszenia Starogard 2030, które podjęło się wyzwania pn. „Podwórkowe rewolucje – współtworzymy naszą przestrzeń”. – Nasze pierwsze spotkanie w tej sprawie miało odbyć się 21 marca tego roku. Niestety sytuacja epidemiologiczna, w której znalazł się cały kraj, z oczywistych względów to uniemożliwiła. Jak tylko sytuacja się ustabilizuje i unormuje, a my wrócimy do normalności, zaproponujemy nowy termin spotkania, aby przedstwić mieszkańcom projekt i cele naszego, wspólnego działania – dodała Anna Lembicz.\nNa spotkanie informacyjne zostaną zaproszeni mieszkańcy obszaru objętego rewitalizacją, którzy zechcą włączyć się w to działanie. Dowiedzą się na czym będzie polegało ich zadanie i jakimi środkami mogą dysponować przy projektowaniu zieleni nie tylko na planowanym deptaku, ale również przy urządzaniu 8 ogrodów podwórkowych pomiędzy kamienicami przy ul. Kościuszki nr 16,48,52,98 i 129, Owidzkiej nr 4 i 14 oraz Piłsudskiego 20. O nowym terminie zostaną poinformowani na naszej stronie internetowej oraz w mediach społecznościowych.\nKoncepcja budowy deptaka rekreacyjnego pomiędzy ulicami Owidzką i Kościuszki\n– Deptak będzie miejscem ogólnodostępnym, z którego korzystać mogą wszyscy mieszkańcy miasta. Taki jest nasz cel. Ma być tak zaprojektowany, aby każdy bez względu na wiek czuł się tam bezpiecznie. Odpowiednia szerokość alejek spacerowych, ich nawierzchnia oraz różnorodność urządzeń służących do ćwiczeń, rekreacji i wypoczynku będzie dostosowana do potrzeb osób o różnej sprawności, dzięki czemu z placu będą mogły korzystać również osoby z niepełnosprawnością. Pozbawiony barier plac służyć ma integracji międzypokoleniowej i być przestrzenią, która pobudza wyobraźnię oraz inspiruje do podejmowania inicjatyw służących rozwojowi lokalnych wspólnot. Zależy nam bardzo na tym, aby mieszkańcy poczuli się współautorami zagospodarowania tej przestrzeni, aby włączyli się w jej organizację i sami zadecydowali o tym, jak plac ma wyglądać. Podobnie jak z podwórkami przy kamienicach przeznaczonych do rewitalizacji. Chciałbym, aby mieszkańcy czuli, że te miejsca należą do nich i byli za nie odpowiedzialni. Sytuacja w kraju nie pozwala nam działać na 100%, ale nie przestajemy pracować. Czekamy na projekt. Liczymy, że jak tylko sytuacja w kraju się zmieni, ruszymy pełną parą. Robimy wszystko co możemy, aby wykorzystać ten trudny czas na tyle, na ile nam pozwalają wprowadzone ograniczenia – powiedział prezydent miasta Janusz Stankowiak\nBudowa deptaka to część wartej prawie 13 mln zł rewitalizacji starogardzkiego Śródmieścia. W ramach inwestycji zaplanowano przebudowę ok. kilometra dróg w południowej części Starego Miasta oraz odnowienie elewacji, dachu i klatek schodowych 30 kamienic. Realizacja tych zadań potrwa do końca przyszłego roku.\nKoszt budowy deptaka rekreacyjnego wyniesie 1.093.000zł. Planowany termin zakończenia inwestycji – IV kwartał 2020 roku.


Ile będę czekał na efekty? Są pytania, na które nikt nie zna odpowiedzi. Twój pozycjoner też nie - SEO blog\nOni mówią, że jesteśmy dobrzy\nMenu Skontaktuj się\nLinkbuilding Pozycjonowanie e-commerce\nIle będę czekał na efekty? Są pytania, na które nikt nie zna odpowiedzi. Twój pozycjoner też nie\nBartosz ma 35 lat, granatowe Audi, znamię na ramieniu, kredyt w Getin Banku i dwa sklepy internetowe. Jeden uruchomił z okazji urodzin swojej córki 3 lata temu, a drugi jakieś miesiące temu. Dlaczego? Bo chce rozepchać się w organiku. Oba sklepy są pozycjonowane w ten sam sposób. Oba stoją zresztą na tym samym silniku. Pierwszy rośnie 10% w skali roku, drugi (3-miesięczny) już pobił w Analytics ten pierwszy. Spytaj mnie – dlaczego? Nie wiem. I inny SEO’wiec wiedział tego też nie będzie.\nSEO’wiec nie układa algorytmu Google. Lata w nim, jak wampir w ciemnościach. Słyszy trzepot skrzydeł muchy, ale nie widzi swojej ofiary w kolorze\nBartosz zadzwonił do mnie wczoraj wieczorem i zapytał, dlaczego jeden sklep internetowy idzie tak, a drugi tak, mimo że za oba płaci przecież tyle samo. Odpowiedziałem, że nie ma żadnych przesłanek technicznych, dla których domena, która jest obecna na rynku od dwóch lat, ma naturalny profil linków, słabiej rozpycha się w organikach od świeżaka. Dla niego nie ma większego znaczenia, który ze sklepów robi sprzedaż, bo produkty i magazyn są te same, ale chcę cię uświadomić, że w SEO nawet na pozornie proste pytania odpowiedzi są może nie tyle wymijające, ale niejednoznaczne, a te same działania mogą dowozić różne efekty.\nMimo że SEO kryje w sobie mniej anomalii niż w legendach o zmutowanych dzikach z okręgu czarnobylskiego, to musisz wziąć pod uwagę fakt, że wszystkiego wytłumaczyć się nie da i analiza techniczna ma prawo zawodzić. I zawodzi.\nPrzypomina mi się fajny case. 3, może 4 lata temu pracowałem nad frazą „nietolerancja pokarmowa”. Nic szczególnego. 6 miesięcy pracy, a fraza stanęła w TOP 20. Zbiegło się to z apokaliptycznymi scenariuszami, że SEO DEAD, że teraz będziemy wszyscy skrajali ziemniaki na frytki w McDonaldzie, bo ktoś tam w Google przymroził wyniki organiczne. Projekt porzuciłem, linki wypiąłem, a ten po 2 miesiącach zrobił satysfakcjonująca pozycję i nosi ją do dziś.\nWpisz „nietolerancja pokarmowa” i sprawdź, która z domen ma sukcesywny spadek BL, a i tak trzyma się lepiej niż moje postanowienie noworoczne.\nZałożę się, że gdybym zakasał rękawy, to z takich, albo innych względów algorytm nie wpuściłby mnie do TOP, bo rotacja wyników organicznych w TOP 10 dla tej frazy jest niska. Żeby nie napisać, że żadna. Ale spróbuj to wytłumaczyć komuś spoza branży SEO.\nGdyby Bartosz spytał mnie, dlaczego nie mogę wprowadzić nowej domeny do TOP 10 na tę frazę, odpowiedź jest taka sama, jak w leadzie. Nie ma żadnych technicznych przesłanek, dla których ta domena trzyma się swoich pozycji, ale robi to. I mimo że chłopaki cisną coś tam na tej frazie, to mimo upływu takiego czasu mają nieszczególny wpływ na SERP’y.\nZapamiętaj, że każda kampania jest inna. Te same frazy, te same z pozoru strony, ten sam linkbuilding, łudząco podobne treści, a różne efekty i pewnych rzeczy nie idzie wytłumaczyć. Przynajmniej nie logicznie.\nAlgorytm kryje w sobie tajemnice, z których ja wszystkich też nie znam.\nWyniki można szacować, ale nie gwarantować.\nOcen ten artykuł\nOcen: Ile będę czekał na efekty? Są pytania, na które nikt nie zna odpowiedzi. Twój pozycjoner też nie\nOcena 4.7/5 na podstawie 7 ocen\nTeksty które warto znać\nKluczowe momenty wideo w Google\nOptymalizacja SEO Porady SEO Pozycjonowanie e-commerce Pozycjonowanie WordPress\nMeta tagi – jak pisać?\nE-commerce to usługa a nie produkt\nPorady SEO Pozycjonowanie WordPress\nWypis w WordPress\nOptymalizacja SEO Pozycjonowanie e-commerce Pozycjonowanie WordPress\nCertyfikat SSL a pozycjonowanie\nOptymalizacja SEO Porady SEO\nArtykuł przetłumaczony w translatorze a SEO\nUcz się linkbuldingu\nPolska agencja SEO paq-studio. Wszystkie prawa zastrzeżone © 2012 - 2019\npaq-studio Adrian Pakulski NIP: 6692464404 REGON: 321195587 ul. Lutyków 27c/5 75-833 Koszalin


Outcasts | OldTown Larp\nNo i po sprawie. To zmutowane paskudztwo nie skrzywdzi już żadnego twojego bramina. Nigdy takiego nie widziałeś? To żeś mało widział w życiu, panie kolego. To nasza branża, miałeś szczęście, że byliśmy w okolicy. Nie muszę ci chyba tłumaczyć.\nJak to: „komu masz dziękować”? Ten numerek, o tu, na moim pancerzu, trójka, zero i trójka, zapamiętaj dokładnie. Outcasts. Obiło ci się kiedyś o uszy? Szwagier wspominał? Rozumiem, możesz mieć zaległości, dawno cię nie było na Porze Przybyszów.\nSkąd się wzięliśmy? Znaczy tak od samego początku? Niech no tylko sięgnę po kronikę frakcji… Nie umiesz czytać? No cóż, każdy radzi sobie jak może. Niech będzie, opowiem ci krótszą wersję.\nTam, na południe, w niegdysiejszym lubuskim, stała najlepsza krypta, o jakiej mogłeś tylko pomarzyć, a w tej krypcie my – wyspecjalizowani w zwalczaniu mutantów. Cała najlepsza przedwojenna technologia obliczona na jeden cel. Likwidację mutacji. W każdej jej formie.\nW końcu przyszedł na nas czas. Porzuciliśmy kryptę, ale nie porzuciliśmy naszych przekonań. Dlaczego? Długa historia, nie pytaj. Ruszyliśmy przed siebie, wprost na plugawe pustkowia. Tam, gdzie idziemy, zawsze kończymy tak samo – odpalając cygaro zwycięstwa od zgliszczy zaprzeszłej mutacji.\nBył rok 2114 gdy uznaliśmy, że to mało opłacalne. Ludzie lubią proste rozwiązania i wybuchy, a walka z mutacją jest bardziej skomplikowana. Wtedy też uratowaliśmy miasto od plagi czerwonookich skurwielów – i nawet nie próbuj mówić, że było inaczej. Potrzebowaliśmy chwili wytchnienia. Zamieszkaliśmy tam.\nPrzechodziło pod czerepem kilka myśli i w końcu zrozumieliśmy. Krypta była w porządku, OldTown też, ale brakło nam dawnego życia. Świata, którego – jasna sprawa – nic już nie przywróci. Ale to nie znaczy, że nie możemy być spadkobiercami jego spuścizny. I nie mówię tu o wykorzystywaniu książek do rozpalania ognia, barbarzyńco! Zamiast uganiać się za mutantami zaczęliśmy zbierać, szukać i zgłębiać całą tę wiedzę i technologię pozostawioną przez tych, którzy byli przed nami. Albo tych, którym nie udało się wyjść na czas z krypty.\nZnowu krypty? A gdzie indziej szukać wzmacniacza lampowego albo mikroczipów? Panie kolego, krypty to prawdziwe kopalnie szpeju wysokiej jakości. O ile wiesz, jak tam wejść… My wiemy. Właśnie zmierzamy do jednej z nich. Rozbijemy obóz w okolicach byłego Poznania. Wpadnij jeśli chcesz zapytać o coś jeszcze.\nA za ubicie tego mutka należy się 50 kapsli.


Marmollade: zielono mi!\nCześć Wam! Ostatnio co raz częściej zdarza nam się słyszeć, że poświęcacie jakieś 5 minut swojego cennego czasu, odstawiając na tę krótką chwilę facebooka czy inne strony, by wpaść na chwilę właśnie tu, do naszego małego świata, gdzie wszystko wygląda zazwyczaj, tak jak chcemy. To jedyny element naszego życia, który jesteśmy w stanie zaplanować i go w pełni kontrolować. Reszta jest zagadką, gdzie każdego nowego dnia podejmujemy wiele różnych decyzji począwszy od odwiecznego dylematu pod hasłem "w co mam się ubrać?", a skończywszy na wyborze szkoły średniej. Walczymy też z własnymi, często skrajnymi emocjami, kierujemy się gwałtownymi impulsami, bądź też postępujemy według ściśle określonych reguł - ogólnych lub naszych własnych. Spotykamy na swojej drodze wielu ludzi, dzielimy się swoimi spostrzeżeniami, zainteresowaniami, odwiedzamy różne miejsca, z czasem kształtujemy gust i upodobania, odkrywamy co naprawdę nas interesuję, co chcemy dalej robić i najważniejsze - kim NAPRAWDĘ jesteśmy. Składając w całość elementy codzienności i wydarzenia, zarówno te, na które mieliśmy wpływ, jak i te przypadkowe jesteśmy w stanie poznać człowieka, z którym styczność mamy ciągle, jednak wbrew pozorom nadal zbyt mało o nim wiemy - samego siebie.\nJak już wcześniej wspomniałam swój totalny brak kontroli i organizacji nadrobić mogę właśnie na blogu. Jednak nad jednym, bardzo ważnym jego elementem nie mamy nawet najmniejszego wpływu - nad Waszą obecnością tu i pozostawianymi opiniami. Tym bardziej jest nam ogromnie miło, jeśli ktoś mimochodem wspomni, że notki czasem bywają za długie, za dużo w nich, że tak to ujmę "filozoficznych uniesień" lub w ogóle je czyta. Nie wspomnę już o szczerej, pozytywnej opinii dotyczącej zdjęć, czy zamieszczanych tu tekstów - nawet nie zdajecie sobie sprawy w jak wielką euforię nas to wprawia. W imieniu swoim i Ann, po raz wtóry regularnie zachęcamy do zaglądanie tu (: Marmollade ma już ponad rok i to odpowiednia chwila by podziękować szczerym, doceniających nas ludziom, spamerom, hejterom, anonimom, wszystkim, którzy pozostawiają tu cząstkę siebie :*\nI oczywiście zdjęcia, nigdy ich u nas przecież nie brakuje. Te są szczególne pod względem wyboru miejsca i oczywiście obecności naszego gościa :) Z całego serducha dziękujemy Natt za odwiedziny :* Genialnie jest zatrzymać wakacyjne znajomości na dłużej, nie pozwolić by wspomnienia z letnich wyjazdów umarły pod postacią suchych pamiątek i urwanych kontaktów. To ludzie tworzą te niezapomniane chwile! Chwile takie jak te uwiecznione na poniższych zdjęciach. Nie trzeba wyjeżdżać nie drugi koniec kraju, by poczuć to, co czują plażowicze nad Bałtykiem. Bliskość natury z dala od zgiełku tak zwanej "cywilizacji" nasyconej jadem chamstwa i zawiści każdemu przypadłaby do gustu. Tak więc zapraszam na naszą małą relacje po brzegi wyładowaną zieloną, pozytywną energią :)\nAutor: Katania o 19:58\nAnonimowy 15 sierpnia 2013 20:11\ntam się jeździ na ryby, a nie opalać...\nKatania 15 sierpnia 2013 21:25\ngdzie jest tak napisane? -.-\nAnonimowy 16 sierpnia 2013 12:24\nHaha dziewczyny, oszalałyście zupełnie, przecież łąka nad rzeką to miejsce tylko i wyłącznie do łowienia ryb, a Wy sobie jakieś pikniki urządzacie... Takie rzeczy to się robi w domu, najlepiej przed kompem.\nAnonimowy 16 sierpnia 2013 14:27\nDobre, dobre ;d tylko czy hejterzy załapią...\nKim jest ta trzecia ^^ ?\nKatania 15 sierpnia 2013 21:24\nczyta się notki xd\nTo ja. Anonim pyta - Anonim odpowiada ^^\nPomyślałam sobie, że zrobię coś szalonego i dodam jakiś mądry komentarz z anonima... Ale mój mózg chyba ma na dzisiaj dość. Nasuwa mi się tylko "Ja chcę jeszcze raz!" Mały gość, małe spotkanie a tyle radości, pozytywnych wspomnień... Coś pięknego *_* Jeśli chodzi o notkę, to chyba będę do niej często wracać. ;3\nPozdrawiam :* -ANONIM ;o\nJebałbym w plenerze jak Pojebany xD Ps pozdro Dla Aniołka ;P\nZaglądam na Waszego bloga już ładne kilka miesięcy i muszę przyznać, że jest to jeden z tych, do których wracam najchętniej :) Imponuje mi Wasz styl, szczególnie jeśli chodzi o notki. To, że są długie to ich zaleta, bo nie jest to jakaś tam zwykła paplanina jak u większości młodych blogerek, lecz spójny, ambitny no i przyjemny tekst z dobrym przekazem. Gratuluję!\nJeśli chodzi o zdjęcia to tutaj też się wszystko zgadza. Widać na nich Wasze zaangażowanie, pasję no i dobrą zabawę. Obie jesteście prześliczne i przede wszystkim 'jakieś'.Nie zmarnujcie tego :)Róbcie dalej to co robicie bo wychodzi Wam to genialnie.:))\nKatania 19 sierpnia 2013 16:04\nWróciła nam wiara w ludzi.\nPieknosci moje ;- )) szkoda ,ze mnie tam nie było :D Alcia :D\nAch jaki SWAGG. -,- Takie panienki jeżdża po takich wsiach? dziwne dziwne :>\nKatania 19 sierpnia 2013 16:07\nPozdrawiamy Cię zazdrosna dziewczynko, kiss :*\nzazdrosna ? jest czego , naprawdę .. na pewno nie twarzy !\nTak siedzę i się zastanawiam co próbujesz przez to osiągnąć... Obrażając innych podnosisz swoją samoocenę? xD Coś czuję, że mogła byś się zabić skacząc z poziomu swojego ego na poziom swojej inteligencji ;__;\n"Ta trzecia" :*\nAnonimowy 21 sierpnia 2013 19:19\nnie mój problem, jeśli ktoś nie umie przyjąć prawdy ;) a propos, jak już rozmawiamy o inteligencji ''trzecia''- postaw sobie słownik przed mordką . *'' mogłabyś''\nOmijałaś lekcje polskiego? Obydwie opcje są prawidłowe xd Ale nawet jeśli nie. Ok. Mój błąd. Ja posiedzę przed słownikiem, z przyjaciółmi, robiąc głupie rzeczy. A Ty? Kompletne zero pozbawione przyjaciół i perspektyw na życie usiadło do komputera żeby po obrażać innych i żeby choć w najmniejszym stopniu zabić uciekający czas? Wiesz... Aż mi Cię żal. Naprawdę z głębi serca Ci współczuję. Ośmieszasz sama siebie wypowiadając się i myśląc, że te "hejty" zrobią na kimkolwiek jakieś wrażenie ;__; Niedowartościowanie i zazdrość - tak określa się stan Twojej psychiki. No ale nic. Może łatwiej będzie jeśli zakończymy to w tym miejscu. Zachowaj resztki godności i schowaj się w swój kąt. A ja i inne "panienki" pojeździmy sobie po "takich" wsiach i będziemy "SWAGG".;)\nŚliczna Kassia ♥\nKatania 20 sierpnia 2013 23:09\nNo dobra.. Molo jest, pogoda jest, a wędki gdzie macie ? Innego powodu żeby tam jeździć nie ma.... Ogólnie, Kasiu wychodzisz rewelacyjnie :)