Ekrany akustyczne montujemy do zabezpieczania przed zanieczyszczenia hałasem o źródle od ulic lub z hydroforów. - spazdrowie.pl\nekrany akustyczne Jednym z najlepszych sposobów na ograniczenie hałasu w biurze jest instalacja ekranów akustycznych. Żaluzje te, które są zazwyczaj sztywnymi konstrukcjami, umieszcza się w otworach budynków, aby umożliwić przepływ powietrza i jednocześnie osłonić przed niepożądanym hałasem. Żaluzje te są również bardzo przydatne jako ekrany akustyczne wokół zakładów mechanicznych. Przegrody te są dostępne w szerokiej gamie tkanin i mogą być wykonane z różnych materiałów.\nEkrany akustyczne w jakim przypadku należałoby z nich skorzystać w dworku dodatkowo po co?\nPanele akustyczne pochłaniają do 70% dźwięku, tworząc komfortowe środowisko odsłuchu. ekrany akustyczne cena https://akte.com.pl/ekrany-akustyczne-i-ogrodzenia-akustyczne/ Redukują również pogłos i martwą przestrzeń. Tworzy to atmosferę prywatności, która pomaga zwiększyć wydajność w miejscu pracy. Można je wykorzystać w wielu różnych zastosowaniach, od produkcji i wytwarzania po opiekę zdrowotną i handel detaliczny. Można je łatwo zainstalować i stanowią uniwersalną, niedrogą opcję ochrony firmy.\nEkrany akustyczne przekonaj się o zalety panele akustycznego w około apartament.\nEkrany akustyczne to wygodne rozwiązanie do kontroli dźwięku w różnych miejscach. Mogą być wolnostojące i przenośne. Są dostarczane z barierą akustyczną lub pochłaniaczem. Istnieją również produkty, które można stosować do drzwi podwójnych, takie jak panele akustyczne do drzwi. Panele te są również idealne do biur o wysokim poziomie hałasu. Jeśli nie chcesz instalować pełnej ściany, możesz zamiast niej zainstalować panele akustyczne do drzwi.\nOgrodzenia o skuteczności tłumienia -25dB zapoznaj ekrany akustyczne i walka z hałasem.\nTe przenośne ekrany akustyczne są wykonane z wytrzymałego, trwałego i elastycznego, pikowanego włókna szklanego, które stanowi barierę i pochłaniacz dźwięku. Niektóre z nich można również zamontować w szczelinie między podwójnymi drzwiami. Firma Acoustical Solutions oferuje kompletny system ścienny AcoustiFiber Wall System, który stanowi doskonałą barierę dźwiękową. Można również zdecydować się na płaskie arkusze pianki wykonane z melaminy lub poliuretanu. Produkty te redukują hałas i poprawiają czystość mowy, zapewniając zachowanie poufności i zwiększając poziom koncentracji.\nEkrany akustyczne to doskonały wybór do biur, sal lekcyjnych i innych pomieszczeń publicznych. Panele pochłaniają dźwięki z dużych powierzchni i pomagają utrzymać w nich bardziej komfortowe warunki dla wszystkich. Są również skutecznym sposobem na odgrodzenie obszarów w biurach o otwartym planie. Ekrany akustyczne to doskonała inwestycja dla każdego biura. Nie pożałujesz, że zainwestowałeś w ekran akustyczny do swojego biura. Produkt ten zmniejszy hałas i poprawi jakość dźwięku.\nEkrany akustyczne to doskonały sposób na stworzenie przestrzeni biurowej, która będzie cicha i wygodna dla pracowników. Można je zainstalować w dowolnym miejscu i łatwo przenosić z jednego pomieszczenia do drugiego. Niektóre z nich są przenośne i można je przymocować do ścian za pomocą metalowych linek. Wolnostojący system ekranów akustycznych zapewnia nieograniczoną liczbę przegród. Ekrany akustyczne można umieścić w dowolnym miejscu w biurze, ale zazwyczaj najlepiej sprawdzają się w miejscach, w których pracownicy muszą pracować w ciszy.\nEkran akustyczny jest niezbędnym elementem wyposażenia każdego biura. Pomagają one stworzyć bardziej komfortowe środowisko i kontrolować hałas w pomieszczeniu. Dzięki kontroli hałasu i zmniejszeniu pogłosu ekrany akustyczne tworzą bardziej harmonijne środowisko. Doskonale nadają się do oddzielania obszarów, które nie mają fizycznych barier. Ekrany akustyczne są doskonałym wyborem do biur o otwartym planie. Ekran, który kontroluje dźwięk, sprawia, że praca w tym pomieszczeniu jest przyjemniejsza.\nPanele akustyczne mają wiele zalet, w tym możliwość redukcji hałasu w pomieszczeniach z wysokimi sufitami. Można je również dostosować do każdej przestrzeni. Na przykład w Royal Albert Hall zastosowano wypukłe panele, które eliminują rezonans pomieszczenia i zapewniają wysoką jakość dźwięku. Panele te są zwykle wykonane z ram drewnianych pokrytych różnymi warstwami pianki akustycznej, która pochłania częstotliwości i wytwarza rezonans Helmholtza.\nNajpopularniejszy typ paneli akustycznych składa się z dwóch sztywnych płyt z włókna szklanego o grubości 4 cali. Panele piankowe są akustyczne i mają porowaty materiał. Nie są one jednak wodoodporne i nie można ich kłaść bezpośrednio na ścianie. Można je również pokryć tkaniną burlap lub cienkim poliestrowym arkuszem izolacyjnym. Takie ekrany akustyczne można wieszać na ścianach jak ramy obrazów.\nEkrany akustyczne przytulniejszy nasz „apartament” oraz cokolwiek rozdrażnienia.\nKolejną zaletą akustycznych ekranów biurowych jest ich wszechstronność. Są one dostępne w różnych kolorach i wzorach, dzięki czemu są niezwykle uniwersalne. Można nadać im kształt pasujący do każdego pomieszczenia i uzupełnić istniejące umeblowanie. Można je zaprojektować w taki sposób, aby nadały wyjątkową estetykę każdemu miejscu pracy. Niezależnie od przeznaczenia biura, wybrany ekran akustyczny będzie idealnie odpowiadał jego potrzebom. Możesz nawet zlecić wykonanie ekranu na zamówienie, konsultując się z lokalnym wykonawcą najlepszej instalacji ekranu akustycznego.\nekrany akustyczne do firmekrany akustyczne najlepszeekrany akustyczne najlepsze cenyekrany dźwiękochłonne do firmogrodzenia akustyczne białeogrodzenia dźwiękochłonne wymagania


Brunetki, blondynki i ich idealne szminki… - Papilot.pl\nBrunetki, blondynki i ich idealne szminki…\nZnajdź swój kolor pomadki i zobacz w lustrze jeszcze piękniejszą siebie.\nKolor szminki może albo wszystko popsuć, albo idealnie podkreślić naturalne walory twojej urody. Źle dobrany sprawia, że cera wygląda szaro, a buzia na niewyspaną. Najlepiej dopasować pomadkę do odcienia włosów oraz cery - szczególnie teraz, latem, gdy nie musimy chować głowy pod grubymi okryciami i kapturami. Jeśli do tego rozróżnisz makijaż dzienny od wieczorowego, zawsze będziesz wyglądała promiennie i odpowiednio do sytuacji, a o to przecież w makijażu chodzi!\nBlondynki o jasnej cerze:\nWam najbardziej do twarzy w bardzo delikatnym makijażu. Macie szczęście, bo taki „niewidzialny” make-up jest obecnie najmodniejszy. W drogerii szukaj odcieni pastelowych i słodkich. Zrezygnuj z matowych szminek - sięgaj po odcienie transparentne, które dają efekt błyszczyka. Na wieczór zaszokuj wszystkich i zrezygnuj zupełnie z makijażu oczu. Podkreśl za to usta krwistoczerwoną, gęstą szminką, która dokładnie pokryje je kolorem.\nCzego unikać? Zabójstwem urodowym w waszym przypadku są ciepłe, pomarańczowe szminki.\nRudzielce o porcelanowej cerze:\nCzego unikać? Blade róże o sinawym odcieniu i fiolety to zdecydowanie nietrafiony wybór.\nŚniada cera i ciemne włosy:\nBrunetki to prawdziwe szczęściary. Ciężko zepsuć cokolwiek złym kolorem szminki, więc macie pole do popisu. Naszym typem są złotawe odcienie i dużo błyszczyka. A od czasu do czasu poddajcie się nagłemu impulsowi i nałóżcie na wargi szminkę w kolorze fuksji.\nTop 3 Papilota:\nCoś dla blondynek: Pomadka do ust Bell Diamond Shine w odcieniu 020 - ładnie się mieni i nadaje delikatny kolor, cena około 15 zł.\nCoś dla brunetek: Szminka L’Oreal Star Secrets Natalie Imbruglia 702, cena około 40 zł.\nCoś dla rudzielców: Maybelline Hydra Extreme z kolagenem, odcień 409, Fruit Punch, cena około 20 zł.\nA co z ciemnumi blondynkami, albo rudzielcami o sniadej cerze?? Takie tez nie istnieją??\na co z sztynkami??!! :(\nNIE PODOBA MI SIE TEN ARTYKUL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! A CO Z SZATYNKAMI? JAKIES GORSZE CZY CO?\nkurna no a ja jestem wizażysta i gwarantuje że pewnym blondynkom nie pasuje to wszystko co wypisujecie zamiast uogólnieć piszcie troche bardziej rozbudowane artykuły! i ni wrzucajci wszystkich blondynek do jednego worka!!!! -ciepła blondynka której krwista czerwień nie pasuje!\njak zawsze szatynki pomijane ! :(\na co z brunetkami z porcelanową skórą?\nDla mnie jak zwykle nic. Mam włosy brązowo-rude, z przewagą brązu i skórę w kolorze kredy. :(\njestem szatynką! dla mnienie ma :(\nja również nie znalazłam nic dla mnie na tej stronie, ponieważ moja skóra jest naturalnie opalona a włosy blond popielato - kasztanowy (to mój naturalny kolor nigdy nie farbowałam) ;] mam nadzieje że dla nas "tych pośrednich" również coś zaaranżujecie.. :)\na ja tam deelikatnie maluje usta konturówką do ust ;)) Mam cieeemne włosy a karnacje taką delikatnie opaloną.... Pasuje jak nie wiem co ;)))


Profesor Marston i Wonder Women – ZNienacka\nPrzed obejrzeniem tego filmu, nie wiedziałam o nim nic, szczerze mówiąc nawet o nim nie słyszałam. Oczywiście, po seansie postanowiłam poszukać w sieci trochę informacji na temat tego obrazu. Jakież było moje zdziwienie, gdy przeczytałam, że jest to film biograficzny. Jak to? Czy ja go jakoś źle oglądałam? Oczywiście, wątki biograficzne można było tam zapewne odnaleźć (jeśli się słyszało o Williamie Marstonie), ale biograficzny? No nie, zdecydowanie nie, przynajmniej nie dla mnie. Ale zaczęłam się zastanawiać. Może właśnie dlatego, że został nakręcony na podstawie czyjegoś życia był tak przekonywujący? Może dlatego, że to wszystko się wydarzyło naprawdę, a nie zostało zwyczajnie wymyślone, tak do mnie przemówił? Może dlatego, tak banalny z pozoru film, zmusił mnie do przemyśleń i rewizji poglądów w pewnych kwestiach?\nJest rok 1928, dr William Moulton Marston (Luke Evans) wykłada psychologię dla studentek Harvard Radcliffe College. Jednocześnie prowadzi badania zgłębiając tajniki ludzkiej psychiki i tworząc teorię osobowości człowieka bazującą na stylach zachowania (teoria DISC). Pracuje również, wraz ze swoją genialną żoną Elizabeth Marston (Rebecca Hall), nad prototypem wykrywacza kłamstw. Podczas jednego z wykładów wpada mu w oko studentka Olive Byrne (Bella Heathcote). Wkrótce dziewczyna zostaje jego asystentką.\nJakże banalnie wygląda ta historia. Inteligentny i atrakcyjny wykładowca, młoda, bystra i pełna życia współpracownica. Na odległość pachnie romansem. Jest jednak jeszcze żona, równie inteligentna, atrakcyjna, bezpośrednia, zołzowata i zdecydowanie znająca swoją wartość. To właśnie ona, a nie profesor, fascynuje Olive.\nDziewczyna zaczyna pomagać Marstonom w ich pracy i powoli odkrywa, że życie jakie wiodła do tej pory już jej nie wystarcza, że chce czegoś innego. Między tą trójką tworzy się bardzo specyficzna więź. Ich relacje rozgrywają się na płaszczyźnie przyjacielsko- służbowej, lecz niemal od samego początku podszyte są podtekstem erotycznym. Wszystko do czasu. W pewnym momencie zdają sobie sprawę z tego, że do ich układu wkradła się miłość. Miłość, której nie da się dłużej tłamsić, ignorować i udawać, że nie istnieje. Uczucie wybucha z taką siłą, że cała trójka rzuca się w wir zakazanego romansu.\nNiestety ich związek dość szybko przestaje być tajemnicą. Tracą wszystko. Państwo Warston zostają wyrzuceni z uczelni, nie mogą już tam dłużej pracować. William traci reputację i nie dane jest mu dalsze prowadzenie badań. Elizabeth również nie może kontynuować swojej pracy naukowej, traci więc możliwość zdobycia tytułu naukowego. Olive natomiast traci narzeczonego oraz nadzieję na zostanie dziennikarką. Cała trójka zostaje praktycznie bez perspektyw i bez nadziei na powrót do dawnego życia. Słono im przyszło zatem zapłacić za miłość. Najłatwiej byłoby gdyby Marstonowie poszli własna drogą, a Olive zaczęła życie z dala od nich. Jednak nikt z nich tego nie chce. Kochają się. W imię tego uczucia są gotowi stawić czoła światu i żyć we trójkę, a właściwie w czwórkę, bo okazuje się, że Olive jest w ciąży.\nHistoria, która została pokazana później, skłoniła mnie do przemyśleń. Zaczęłam stawiać sobie pytania…\nCzy trzy osoby w ogóle mogą stworzyć związek? Czy może być on trwały? Czy są w stanie dać sobie szczęście? A co z partnerstwem, czy może być tu w ogóle o tym mowa? No a zazdrość, czy ona znika? Czy troje dorosłych ludzi może stworzyć rodzinę i wychowywać w niej szczęśliwe dzieci? Czy warto dla uczucia poświęcić wszystko? Czy warto wybrać tę trudniejszą drogę? A może chodzi tu jedynie o seks? Czy pod płaszczykiem uczuć nie chodzi tylko o to żeby przeżyć perwersyjną przygodę? No i pytanie najważniejsze: czy można kochać dwie osoby równocześnie? Czy mężczyzna może darzyć tak samo gorącą i szczerą miłością dwie zupełnie różne kobiety? Czy kobieta może równocześnie kochać kobietę i mężczyznę?\nPrzed obejrzeniem tego filmu wydawało mi się, że znam odpowiedzi, jeśli nie na wszystkie, to przynajmniej na większość tych pytań. Moje poglądy, jeśli chodzi o związki więcej niż dwóch osób, były ugruntowane. Po seansie nie byłam tego już taka pewna. Historia życia Williama, Elizabeth i Olive pokazuje, że może mogłam nie mieć racji.\nA gdzie w tym wszystkim jest (są) tytułowa Wonder Women? Jeśli jesteście tego ciekawi, to serdecznie zapraszam Was do obejrzenia filmu i podzielenia się swoimi wrażeniami na naszym FORUM. Może Was również poruszy ten obraz.\nŹródło obrazu tytułowego\n3 kwietnia 2020 3 kwietnia 2020 AgaProfesor Marston i Wonder Women\nPoprzedni Poprzedni wpis: Hejter czyli świat w czasach Facebooka\nDalej Następny wpis: Pan Auťák a templáři w rysunkowej interpretacji Jana Černego


Córka Zamachowskiego o roli w "Powidokach": "Jeszcze nie jestem pewna, czy chcę być aktorką" - PUDELEK.TV\nCórka Zamachowskiego o roli w "Powidokach": "Jeszcze nie jestem pewna, czy chcę być aktorką"\nCórka Aleksandry Justy i Zbigniewa Zamachowskiego postanowiła, jako jedyna z rodzeństwa, pójść w ślady ojca i zająć się aktorstwem. Bronia Zamachowska otrzymała rolę w ostatnim dziele Andrzeja Wajdy, Powidoki. Nastolatka zagrała córkę kontrowersyjnego malarza, twórcy unizmu, Władysława Strzemińskiego.\nSukcesem córki na łamach tabloidu chwalił się Zbigniew Zamachowski, którzy przyznał, że rolę u Wajdy córka dostała bez żadnego doświadczenia aktorskiego.\nPrzypomnijmy: Córka Zamachowskiego zagrała u Wajdy. "Nie mam w tym żadnego udziału!"\nO swojej "przygodzie" z aktorstwem Zamachowska opowiedziała w studio Dzień Dobry TVN. 15-latka przyznała, że do tej pory grała jedynie na występach w szkolnych przedstawieniach. "Aktorka" wyznała, że podczas kręcenia zdjęć Wajda udzielał jej wskazówek oraz pozwalał zaimprowizować. Zamachowska stwierdziła, że nie jest jeszcze pewna, czy chce zostać aktorką, ponieważ podczas kręcenia filmu, ciężko było jej pogodzić naukę z pracą na planie:\nTrudno powiedzieć, czy połknęłam bakcyla. Kiedy grałam w filmie, było to trudno pogodzić ze szkołą. Jeszcze nie jestem pewna, czy chcę być aktorką. Nie wiedziałam wtedy, jaki jest pan Andrzej Wajda, dopiero teraz doceniam tę osobę. Dawał swobodę, można było zaimprowizować. Później pomagał, jak mu przyszły wskazówki do głowy. Zagrałam córkę głównego bohatera. Moje osobiste uczucia trochę wypełniły tę Nikę. Wszystko stało się przypadkiem, do mamy zadzwoniła Brocka i zaproponowała nam casting. Ja nigdy nie grałam w żadnym filmie, tak to tylko szkolne przedstawienia. Nie chodziłam na castingi. Kompletnie nie wiedziałam, czy dostane rolę. Nie spodziewałam się, że ją dostanę. Cieszę się bardzo.\nTagi: Bronia Zamachowska / Zbigniew Zamachowski / Andrzej Wajda / Powidoki\ngość 17.10.2016 11:44\noh Na mnie to nie robi wrazenia, sam wyciagam ponad tysiac pln, ale nie miesiecznie tylko dziennie kolein, odiszedlem z etatu i w koncu stac mnie na wszystko, zaczynalem tu: pogonia.pl to niby prosta matma ale daje dobrze zarobic burzyk glowia grzede nauczy metraz fiknac ksobne\ngość 17.10.2016 11:18\nkolejne dziecko znanego rodzica, oczywiście koneksje się nie liczą, bo ma niebywały talent, a nazwisko wręcz przeszkadza....\ngość 17.10.2016 11:16\nA dlaczego nie może mieć talentu po ojcu? Zamachowski jest dobrym aktorem i super podkłada głos\ngość 17.10.2016 11:17\ngość: ładna będzie\ntaka ładna jak tatuś\ngość 17.10.2016 11:24\nBardzo miła, bez maniery dziewczyna. Skromna i ładna. Życzę powodzenia i spełniania marzeń.\ngość 17.10.2016 11:06\ngość 17.10.2016 11:15\nAle ma wielką lepetyne\nNa ceta, acta czy czarny marsz potrafia sie zebrac, a na beznadziejne zarobki jedno z ostatnich miejsc w UE to juz nie robia strajkow. Pewnie dlatego, ze ci co zarabiaja wiecej niz 3 tys maja w d***e tych co robia na smieciowce po 6zl/h. Zadne gwiazdy nie beda strajkowac za biednych bo one maja na torebki po 5 tys to co je biedaki obchodza. Punkt widzena zalezy od punktu siedzenia.\nDo mojej mamy Brockley nie zadzwonila\nod hu ja\n@jaromamy 17.10.2016 11:16\nZrobiło się zimno, wstrętnie i nijako. Wiedziałaś, że tak się stanie prędzej czy później przecież żyjesz już tych "kilkanaście" lat na Ziemi... jak zwykle miałaś nadzieję, że nastąpi to później (tak najlepiej dopiero w grudniu, święta białe, styczeń w śniegu, a od lutego wiosna ;)... Jest zimno i jesienna kurteczka już nie wystarcza, zwłaszcza, że jako matka-polka-karmicielka musisz dbać o źródła mleka... Z trudem rozgrzewasz szare komórki i analizujesz gdzie może być coś cieplejszego - Twoja ukochana ciążowa kurtka, ta z którą nie rozstawalaś się od października do lutego ubiegłej zimy, w której jechałaś na porodowkę już służy Innej ;) (pozdrowienia dla B.)... wreszcie sobie przypominasz... z najciemniejszych czelusci szafy wyciągasz ją - kurtkę sprzed ciąży... oceniasz krytycznym wzrokiem: fason sprzed 3 sezonów wciąż modny, kolor w porządku, ba! Nawet nie jest brudna ;) podciagasz nosem i czujesz zapach swych starych perfum - teraz ich nie używasz żeby nie drażnić A... powoli jakby z namaszczeniem oglądasz ją... bez pośpiechu gładzisz rękawki oceniając jej stan... rzucasz pewne siebie spojrzenie do lustra (miało takie być ) i porozumiewawcze do Małej A. bawiącej się w bujaczku. Mała nie odrywa wzroku od Ciebie - właśnie dlatego marzyłaś o córce sto procent zrozumienia powagi sytuacji :) bierzesz szybko oddech i jakby nic zarzucasz kurtkę na siebie... chwytasz pozłacany zamek i .... zasuwasz! Czujesz jak uchodzi z Ciebie powietrze... przeżyłaś swoją chwilę grozy, ale udało się. .. kurtka sprzed ciąży znowu na Ciebie pasuje!\nDobrze, że urodę odziedziczyła po mamie. Wyrośnie na piękna kobietę!\nPasuje do takich ról\nJak popije mleka to mnie czyści...\ngość 17.10.2016 11:19\nUroda po tatusiu...\ngość 17.10.2016 11:20\ngość: Na ceta, acta czy czarny marsz potrafia sie zebrac, a na beznadziejne zarobki jedno z ostatnich miejsc w UE to juz nie robia strajkow. Pewnie dlatego, ze ci co zarabiaja wiecej niz 3 tys maja w d***e tych co robia na smieciowce po 6zl/h. Zadne gwiazdy nie beda strajkowac za biednych bo one maja na torebki po 5 tys to co je biedaki obchodza. Punkt widzena zalezy od punktu siedzenia.\nbądź pierwsza zrób protest o małe zarobki, wyjdź na ulicę i zachęć innych, czemu czekasz, aż ktos to załatwi za ciebie?\ngość 17.10.2016 11:21\nWajda wiedział jak wejść, niech spoczywa w spokoju.\nJuz widac ze brzydka po ojcu. No tak jak sie jest dzieckiem resortowym to mozna wybierac gdzie by sie chcialo pracowac\nNiby po kim.\nlala 17.10.2016 11:22\ngość 17.10.2016 11:23\nMega pozytywna dziewczyna. Obie piękne i mama i córka.\nSzkoda że podobna do ojca.\ngość 17.10.2016 11:25\ngość: taka ładna jak tatuś\nCo to niby ma znaczyć? A wiem! Dla ciebie byłaby ładna gdyby miała urodę klona, najlepiej któregoś z insta.\nZamiast gratulowac to od razu negatywne komentarze. Gratulacje


Magiczny Kącik- Kolory Świec\nW magii kolory są bardzo istotne.\nKolory świec mają swoja symbolikę i stosuję się je zgodnie z nią,w zależności od rytuału i zaklęcia.\nDzisiaj opiszę trzy kolory świec które używam podczas rytuałów:\nKolor uważany za symbol czystości,spokoju,niewinności.Jest to kolor\nneutralny.Białe świece używam do rytuałów ochronnych,\noczyszczających z negatywnej energii,do poprawy sił witalnych. W zaklęciach wspomagających zdrowie stosuje jeśli ktoś ma problemy z kośćmi lub zębami.\nBiel pomaga uspokoić się, oczyścić, wspomaga medytacje więc jeśli czegoś się boimy, coś nas niepokoi warto zapalić białą świece by przywołać swojego duchowego opiekuna i poczuć się lepiej.\nKolor przede wszystkim miłości [❤] ale też odwagi,siły, energii.\nNajbardziej dynamiczny z kolorów. Kojarzy się z namiętną miłością.\nTe świece używam najczęściej koniecznie przy każdym rytuale miłosnym.Również wykonując rytuały na odwagę i zdecydowanie w działaniach świetnie się sprawdza ale też musimy pamiętać o tym,że zbyt dużo czerwieni nie jest wskazane, ponieważ może powodować zarówno gniew jak i nienawiść.\nCzerwony jest silnym kolorem ochronnym !\nPrzy rytuałach i zaklęciach ze zdrowiem stosuje świecę przy schorzeniach wątroby, a także przy problemach z krwią np.przy zbyt małej ilości krwinek czerwonych lub ich nadmiarem. Palenie świecy czerwonej i białej oczyszcza krew.\nKolor życia, odradzania się, natury, obfitości, powodzenia, pieniędzy,\nzdrowia i płodności. Stosuję ten kolor świec przy rytuałach które mają wspomóc zdrowie i samopoczucie.\nZielone świece niezbędne są także w rytuałach mających na celu znalezienia pracy, jeśli chcemy zmienić pracę na lepszą, lub jeśli chcemy przyciągnąć BOGACTWO MATERIALNE!\nJasnozielony natomiast przy rytuałach wzmacniających PŁODNOŚĆ i szczęście rodzinne. Jeśli jesteś rozdrażniony,zdenerwowany zapal zieloną świece.Zieleń działa kojąco!\nZieleń wskazana jest dla osób borykających sie nawracającymi migrenami,wysokim ciśnieniem,\nczy różnego rodzaju nerwic.\nZaklęcie na przywołanie miłości\nW piątek podczas przybywającego księżyca weź czerwoną świecę. Narysuj na niej nową igłą dwa przecinające się serca.Wpisz w nie imiona i daty urodzenia swoją i osoby jaką chcesz przywołać. Świece namaść olejkiem goździkowym mówiąc przy tym zaklęcie :\nOtrzymasz je wysyłajac SMS o treści :PROROK Twoje pytanie wyślij na 73480\nPodczas palenia świecy wizualizuj powracającą do Ciebie miłość.Świece wypal do końca,resztki zakop pod owocującym drzewem.\nAutor Jasnowidz Laryssa\nPrzeczytaj także MAGIA MIŁOSNA


Stawiaj na modne fasony! Wybierz coś dla siebie... - WP Kobieta\nStawiaj na modne fasony! Wybierz coś dla siebie...\nEastnews/ Bottega Veneta\nDługie spódniczki (sięgające za kolano) to jedne z najczęstszych propozycji, jakie pojawiły się na światowych pokazach trendów w modzie na sezon jesień-zima 2013/2014. Jest to świetne rozwiązanie dla kobiet, które nie gustują w spódniczkach typu mini. Mogą na nie stawiać także panie, mające na celu ukrycie mankamentów figury.\nSpódniczka za kolano niejedno ma imię, ubrania te różnią się fasonami. Najmodniejsze propozycje to spódnica: ołówkowa (Valentino, Christian Dior), rozkloszowana i w kształcie trapezu (Giorgio Armani Prive), mająca długość midi (Hermes). Spódnica ołówkowa doda ci kobiecości i elegancji, pasuje do wielu typów urody. Spódnice w kształcie trapezu optycznie wyszczuplają biodra i łydki, a dodatkowo zaznaczają talię. Długość midi, czyli do połowy łydki to prawdziwy hit tego sezonu! Trend ten uwielbiały kobiety w latach 30-tych, dziś projektanci odkryli go na nowo. Ty również przekonaj się o jego zaletach. Pamiętaj jednak o ważnej zasadzie: jeżeli należysz do osób niskich, to noś ją z butami na koturnach i wysokich obcasach.\nZ czym łączyć tego typu spódnice? Oto propozycje domów mody: Valentino, Giorgio Armani, Christian Dior, Jil Sander, Hermes, Louis Vuitton, Elie Saab, Trussardi, Marco De Vincenzo, Bottega Veneta, Aquilano Rimondi, Catherine Malandrino, Tadashi Shoji.


Nie każdy jest Rain Manem: października 2011\nBartek, siedział na ławce przed domem w towarzystwie kolegów. Śmiech, rozbrzmiewał po zaniedbanym podwórzu. W oknie na piętrze, siedziała młoda dziewczyna, długie włosy, powiewały swobodnie, podrywane podmuchami letniego wiatru. Krzyczała coś w stronę, pijących piwo mężczyzn.\n- Do domu! – wrzasnął Bartek.\n-Bujaj się – odpowiedziała. – Ja nie Agata, jej możesz rozkazywać – odgryzła się.\n- Co, powiedziałaś? – Bartek wściekły, wstał z miejsca i zwrócił w stronę wejścia do budynku.- Coś ty powiedziała? – powtórzył i zacisnął zęby.\nW tym samym czasie zbitą z desek bramkę na podwórzu, otworzyła sześćdziesięcioletnia kobieta o miedzianych, krótkich włosach i wyraźnym makijażu.\n- Sąsiadka jak zwykle elegancka – rzucił kolega Bartka nieco sepleniąc.\n- A co tu się dzieje? – zapytała kobieta, przeszywając wzrokiem obu mężczyzn. – Już popijacie?\n- Zaraz popijacie… – Machnął ręką Bartek. – Gadamy, a że w buzi zaschło, to trza pomoczyć, tak? – powiedział żartobliwie. – A mama, gdzie się szlaja? – zapytał z uśmiechem.\n- W mieście byłam, chodź Bartek do domu.\n- Zaraz – burknął.\n- Chodź, chodź synu – ponagliła i podeszła do syna.\n- Powiedziałem zaraz. Powiedziałem, czy nie? – Odsunął się i wyciągnął rękę w kierunku drzwi. – Idzie mama? No, niech mama, idzie. – Dodał spokojniej.\n- Masz skończyć to piwo i za pięć minut, widzę cię w domu – stanowczym głosem, odezwała się kobieta i podrzuciwszy w dłoni żółtą jednorazówkę ,ruszyła do domu.\n- Jasne – rzucił pogardliwie.\nDziewczyna zamknęła okno, a Bartek ponownie, rozsiadł się na wykoślawionej ławeczce i podniósł do ust do połowy wypełnioną butelkę z piwem.\n- To mówisz, że twoja cię pognała? – zagaił niski, przygarbiony współtowarzysz.\n- Nie pognała. Nie otworzyła mi drzwi, ale zobaczymy, kilka dni i będzie prosiła, żebym wrócił.\n- Myślisz? – zapytał mocno wcięty już kolega, kołysząc się lekko.\n- Przecież ona mnie kocha – odpowiedział spokojnie Bartek i pociągnął następnego łyka.\n- Jak nie powie ci żebyś wrócił, co wtedy zrobisz? – ciągnął kolega. – Dajmy na to, że tym razem Agata powie, że ma cię w dupie? – zachichotał.\nBartek odstawił butelkę na tyle silnie, że ta przewróciła się na prowizorycznym stole, wylewając z siebie resztkę piwa. Odwrócił się ze złością w stronę kumpla i zawołał:\n- Nic – powiedział niski szatyn. – Rozważam tylko taką możliwość, bo w zasadzie to ona może już mieć kogoś na twoje miejsce. – Ostatnie słowa, doprowadziły Bartka do wściekłości, wstał i chwycił kolegę za kaptur starej zniszczonej bluzy.\n- Gadaj kurwa, co wiesz! – wrzasnął. – Gadaj!\n- Pojebało cię, stary żartuję tylko – odpowiedział pośpiesznie mężczyzna, szarpiąc się. – Puszczaj debilu! Żartowałem tylko.\nBartek, nie zwolnił uścisku. – Bo ci wyjebię, jak mi nie powiesz – zagroził i zaciskając pięść podkurczył rękę, a następnie cofnął ją lekko, zamierzając się na kolegę. – Chcesz? – wrzasnął. – Widziałeś ją z kimś?! Na bank ją widziałeś.\n- Nie – mamrotał ledwo, trzymając się na nogach. – Nic nie widziałem.\n- Zabiję ją. Kurwa, zabiję! – ryczał na całe podwórze.\nNagle do szarpiących się mężczyzn, podbiegła kobieta i chwyciła Bartka mocno za ramię – Bartek na górę – powiedziała stanowczo i usiłowała, zaciągnąć mężczyznę do domu.\n- Zaraz – wyszarpał się i ponownie podszedł do kumpla. – Gadaj!\n- Do domu mówię – matka, nie dawała za wygraną ponownie, złapała Bartka za ramię i tym razem znacznie silniej, ciągnęła za sobą.\n- Dobra już idę – uspokoił się trochę.\nWeszli na wiodące do klatki schody, Bartek odwrócił się, jego kolega, zbierał porozrzucane butelki i również szykował się do domu.\n- Zabiję cię kurwo – krzyknął w stronę towarzyszącego mu jeszcze przed chwilą mężczyzny. – Dowiem się, zobaczysz, że się dowiem i jeśli okaże się, że to ty kręcisz się koło mojej żony, ubiję cię jak prosiaka. Słyszysz śmieciu?!\n- Cicho już. – Matka, głaskała syna po plecach. – No cicho!\n- Co mnie mama, głaska – wzdrygnął się.\n- Nie denerwuj się, mama, kupiła ci piwko, spokojnie sobie, wypijesz i zapomnisz o wszystkim – wyrecytowała. – Widzisz synu, ona ci życie zatruła, nawet tu ciągle o niej myślisz, nie jest warta twoich nerwów, ta wielka pani psycholog, ta kłamczucha.\n- Niech mnie mama, nie wku…- nie dokończył. – Jeszcze słowo, a idę na wały! – wrzasnął. – Nawet mi nie wspominać o Agacie, słyszała mama? Pytam, czy mama słyszała? – Zawrócił gwałtownie na schodach.\n- Wiem synku, wiem, spokojnie, idziemy do domu – odpowiedziała.\nAutor: Anna Lenkiewicz o 01:14\nAgata wróciła do domu zmęczona bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. W mieście była jedynym psychologiem specjalizującym się w terapii rodzin. Mieszkała w trzypokojowym mieszkaniu wraz z dwójką dzieci i do niedawna drugim mężem. W środowisku pedagogów, terapeutów cieszyła się bardzo dużym poważaniem. Jej wyniki pracy były imponujące. W większości przypadków, udawało jej się wyprostować relacje między zbuntowanymi nastolatkami, a ich rodzicami.\nGdy tylko przekroczyła próg pokoju, usłyszała pukanie do drzwi. Zdziwiła się nieznacznie, było dość późne popołudnie i nikogo, nie spodziewała się gościć.\n- Proszę! – krzyknęła z pokoju i leniwie, ruszyła wąskim, długim korytarzem w stronę wejścia.\nDrzwi otworzyły się, a w progu ujrzała teściową. Kobieta, obdarzyła Agatę wymuszonym uśmiechem:\n- Dzień dobry – kiwnęła głową i nie czekając na reakcję synowej, ruszyła w jej kierunku. Była nieznacznie niższa od Agaty, krótkie włosy zafarbowane na miedziany kolor dość dobrze współgrały z brązową szminką, pokrywającą usta. Sześćdziesięciokilkulatka, dbała o swój wygląd, delikatny makijaż i dobrze dobrany kostium, odejmowały jej kilku lat. – Możesz zrobić mi kawę? – zapytała zaskoczoną synową.\n- Oczywiście, przejdźmy do kuchni. – Zaproponowała Agata i ruszyła pierwsza.\n- Przyszłam, bo…- zaczęła kobieta, zwracając się do synowej nalewającej wody do czajnika. – Prosił mnie Bartek, bym mu przyniosła pozew rozwodowy, który podobno napisałaś.\n- Słucham? – Agata odsunęła się od stołu, na którym przed chwilą, ustawiła filiżankę ze świeżo zaparzoną kawą. Oniemiała, a pod wpływem tego właśnie uczucia, otworzyła bezwiednie twarz i przyglądała się, siedzącej przy jej stole, w jej domu kobiecie. Nie była w stanie przez dłuższy czas, wypowiedzieć nawet jednego słowa. Stała bez ruchu i patrzyła na teściową.\n- Czemu tak patrzysz? – zapytała wreszcie kobieta.- Bartek mówił, że miałaś, napisać pozew rozwodowy?\n- Wczoraj odszedł, a wy dziś, chcecie ode mnie pozew? – Agata, zmarszczyła czoło i opadła na puste krzesło, stojące tuż przy niej. – Chwila, jeszcze nie napisałam. Może dacie mi trochę czasu? – Podwinęła nogę pod siebie, w tej pozycji zyskała przewagę. Chciała, by pijąca kawę kobieta odczuła swoisty rodzaj zlekceważenia. – Dopiero wróciłam z pracy, jestem zmęczona – ciągnęła dalej, zmieniając temat. – Muszę zrobić dzieciom coś do jedzenia…\n- Dawno mówiłam, że wasze małżeństwo nie ma sensu – stwierdziła teściowa, biorąc duży łyk z kolorowej filiżanki. – Rozwiedziecie się i zaczniecie nowe życie. Okłamywałaś tyle lat mojego syna i nadal kłamiesz, przecież on sam nie odszedł, nie wpuściłaś go do domu. – Dokończyła i opuszkami palców, przetarła kąciki ust.\n- Owszem nie wpuściłam go, a dlaczego miałam go wpuścić? Całą noc się szlajał, a rano do domu przyszedł? Niby w jakim celu? Hotel sobie znalazł, czy inne przytulisko?\n- Nigdzie się, nie szlajał tylko u mnie był – kobieta, podniosła głos. – Dość tego. Oszukujesz go na każdym kroku, ile chłopak może znieść. Powiedziałaś mu, że pobrałaś z banku tylko premię, akurat tak się składa, że ktoś cię widział w tym banku i powiedział nam ile dokładnie kasy, wzięłaś. – Twarz teściowej zaczęła, nabierać purpurowego koloru, a kości policzkowe uwydatniały się pod wpływem ścisku mięśni. Kobietę, opanowała wściekłość.\n- No, nie wytrzymam – Agata, zaśmiała się nerwowo. – Ja go oszukuję? Ja!? Ciekawe kto, wyciąga mi pieniądze z portfela i przepija je? A odnośnie pieniędzy, które pobrałam, powiem tylko tyle, to moje pieniądze, czy Bartka? No czyje do cholery?! Nawet, nie muszę nikomu, mówić czy wypłacam, kiedy wypłacam i ile. To moja wypłata, pracuję ciężko na nie, tak?! – krzyczała w kierunku gościa. – Tak czy nie? Bartek chce pieniądze? Nie widzę problemu, niech idzie do pracy.\n- Dobrze wiedziałaś, wychodząc za niego, że on nie pracuje.\n- O nic z tych rzeczy, to on dobrze wiedział żeniąc się, że nie ma takiej opcji w ogóle, by był na moim utrzymaniu.\n- No to, zrób jak ci zawsze mówiłam – odezwała się tym razem już łagodniej teściowa. – Agata, usiądź wieczorem i spokojnie, napisz ten pozew. Jutro przyślę, którąś z dziewczyn po niego i wyślę poleconym. Wy się nie nadawaliście nigdy do siebie.\n- A owszem dobrze nam było czasem, ale tylko wtedy, gdy Bartek, trzymał się z dala od was.\n- Jak śmiesz! – oburzyła się kobieta. – To jest mój syn, dokąd miał pójść, kiedy ty wyganiałaś go z domu.\n- A przyczyna? Widzi mama tylko to, co chce zobaczyć. Z jakiegoś powodu, kazałam mu się wynieść prawda? Sześć długich lat waszych wspólnych krętactw, manipulacji i innych podłości. Niech go mama, zapyta ile przez ten czas, dał pieniędzy na życie, a ile przehulał. Proszę, odpowiedzieć na pytanie, czemu mamy zięć musi pracować i utrzymywać swoją żonę, a syn ma do końca życia, pasożytować na mnie i moich dzieciach?\n- Mylisz pojęcia – burknęła nadąsana teściowa. – Bartek obiecał mi, że nigdy już nie odezwie się do ciebie, nie zadzwoni i nie napisze, i zapamiętaj, jeśli ty pierwsza się z nim skontaktujesz, zrobię ci taką awanturę, że zobaczysz…- Kobieta, wstała i skierowała się do wyjścia. Agata wciąż tkwiła na krześle, nie powiedziała już ani jednego słowa.\nKroki na klatce schodowej dawno już ucichły, a ona nadal w tej samej podkulonej pozie, siedziała na krześle. Starała się nie myśleć o tym, co przed momentem usłyszała. Oglądała podłogę, po chwili przenosiła wzrok na ściany, aż wreszcie zatrzymała się na własnych dłoniach. Długie palce zakończone średniej długości paznokciami, przyciągnęły na dłużej uwagę. Płytki, zauważyła to dopiero w tej chwili, płytki dotąd tak zadbane zaczęły, ujawniać podłużne pręgi. Przypomniała sobie, że dokładnie takie same, widziała, jako dorastająca dziewczyna u swojej mamy. To był znak czasu. Jej ciało poddawało się działaniu upływających lat.\n- Co robisz mamo? – zapytała Kamila, stając w drzwiach.\n- Powiedz mi, czy przypadkiem nie było u ciebie matki Bartka? Spotkałam ją w pobliżu domu. – Kamila, spojrzała podejrzliwie.\n- A no była.\n- Mamo, daj sobie spokój z tą powaloną rodziną, proszę cię.\n- Kamila, nie wyrażaj się w ten sposób – Agata usiłowała, wpłynąć na córkę, by powstrzymała się od komentarzy. – Lepiej będzie, jak uprzątniesz swój pokój, zabić się można. Jutro przyjeżdżają dziadkowie, przywiozą Pawła i nie chciałabym znów się wstydzić przed nimi za swoją leniwą córkę.- Agata puściła oko i uśmiechnęła porozumiewawczo.\n- No dzięki mamo, serdeczne dzięki. – Nastolatka oburzyła się na matkę.\n- Aj młoda, młoda – westchnęła Agata i natychmiast, wstała z krzesła. – Dziś robisz porządek u siebie, a jutro jak wrócę z pracy, skupiamy się na szafach i zbytecznych ciuchach. Okej? – Oparła rękę o ramię córki i delikatnie, pchnęła ją przed siebie.\n- W sumie można – odrzekła Kamila i obie, ruszyły w stronę pokoju. – Mamo… - zawołała Kamila i demonstracyjnie, wstrząsnęła rękami. – Proszę, obiecaj mi, że nie wrócisz do niego. – Podbiegła do stojącej w progu pokoju Agaty i rzuciła się jej w objęcia. – Nie możesz – szeptała matce do ucha. – On cię niszczy. Mamo.\nAgata przycisnęła córkę mocno do siebie i zatopiła palce w długich, czarnych włosach, spadających swobodnie na plecy i ramiona. Przeczesywała kosmyki, odgarniając nieposkromione pasma spływające na twarz.\n- Nic nie mów córeczko – dłonią, podniosła twarz córki z własnego ramienia i spojrzała Kamili głęboko w oczy, a następnie, podrzuciła głowę, robiąc przy tym tę samą śmieszną minę, jaką zawsze, stroiła do dzieci, kiedy były jeszcze małe. – A teraz do roboty – klepnęła nastolatkę w pośladek.\nAutor: Anna Lenkiewicz o 00:54\nObudziłam się rano, bez specjalnego przekonania podniosłam głowę z poduszki, wszystko wydało mi się jakieś dalekie, obce. Dobrze, że choć dźwięki dochodzące z sąsiedniego pokoju uznałam za znajome. Młody obudził się pierwszy i oczywiście pierwszą rzeczą jaką zrobił było odpalenie telewizora. Tak bardzo nie chciało mi się wstawać z łóżka, podciągnęłam się jednak, powoli, ociężale zwlokłam się jakoś. Leżał na przeciwległym krańcu narożnika, on, ten, któremu kilka lat wcześniej powierzyłam siebie i dzieci. Pochrapywał cicho, a ja zastanawiałam się skąd ten człowiek się wziął...Odruchowo dotknęłam policzka, więc to nie był zły sen\nUszykowałam dzieci do szkoły i zabrałam się za robienie kanapek. Wróciłam do pokoju, przykładnie jak gdyby nigdy nic wstał, zrobił kawę i spojrzał na mnie solidnie zdziwiony. Po raz, nie umiem już zliczyć który z oczu wyziera to niewiniątko, ten piekielnie udręczony, niezrozumiany przez podłą szmatę, z którą niechcący się ożenił, skrzywdzony ideał. Przecież on nic złego nie robi, popatrz na niego pusta kobieto, każdego ranka odprowadza dzieci do szkoły, czegóż więcej można chcieć...\nPoszedł jak zawsze z dzieciakami, a ja znów wbiłam się w łóżko jeszcze chwilkę poleżę, ostatnimi czasy gnicie w pościeli to moje ulubione zajęcie. Spróbuję popisać trochę, muszę wreszcie skończyć tę książkę...Nie ma silnych, palce nie składają mi się na klawiaturze tak jak powinny. Patrzę na ekran, pięć minut ogromnego skupienia i jakiś szczególny potworek językowy, nadający się tylko do potraktowania go deletem.\nJestem jak zalana wodą świeczka. Czy to możliwe, aby skruszyć się we własnych dłoniach? Oślepnąć i widzieć wszystko jednocześnie? Odpuszczam sobie pisanie i tak dziś tylko filozoficzne rozmyślania, zaśmiecają mi mózg.\nW zasadzie cóż takiego się stało, przecież to tylko zwykły policzek, kurwa on nic takiego nie zrobił, cytując jego słowa. Głupia kobieto, mogłaś nie odpowiadać na wyzwiska, przecież wystarczyło sie przymknąć.... Machnęłam laptopem. I już słyszę wczorajszy dzień.\n- Chleb ze smalcem będziecie jedli - wrzasnął z kuchni do dzieci.\nJak zawsze w podobnych chwilach, usiłowałam wytłumaczyć, że nie można robić dzieciom kolacji od dwóch tygodni z tym samym. Zagotował się w środku, skoro on mówi, że trzeba to trzeba. Kto mi dał prawo do zabierania głosu. Teraz mnie trafiło coś, jak można tak żyć.\n- Słuchaj, ja już nie mogę na to jedzenie patrzeć, co dopiero dzieci...\nRzucił chlebem w kąt.\n- Idę na piwo! - krzyknął.\n- Gdzie? - Nie do wiary, on idzie na piwo, w czasie kiedy jak sam twierdzi zbyt dużo opłat było i trzeba oszczędzać. - Gdzie ty idziesz? Na piwo? Nie stać nas na twoje piwo. - Odpowiedziałam.\nWłożył buty i obrzucił mnie tym swoim nienawistnym, szyderczym śmiechem. Trzasnął drzwiami. Stałam nieruchomo w korytarzu i nie mogłam uwierzyć.\n- Zdechniesz kurwo - darł się na klatce schodowej.\nStałam bez ruchu, wyzwiska sypały się jeszcze z podwórka.\n- Dlaczego on jest taki podły? - Młody złapał mnie za rękę i spojrzał ze smutkiem w oczy.\nRano zobaczyłam go spiącego na podłodze.\n- Ty zdechniesz pierwszy - powiedziałam dość spokojnie, gdy wstał z tym swoim głupawym uśmiechem. - Nie jestem kurwą, a już z pewnością nie dla ciebie. To ja cie utrzymuję, nie ty mnie więc pomyśl kto w tym domu za kurwę robi - ruszyłam z monologiem, mając przecież wciąż nadzieję, że coś dotrze do niego z mojego gadania.\n- Ty kurwo - powtórzył i zasiadł przed komputerem.\n- Ja kurwa? To ty dziwka - oddałam.\nWstał, podszedł do fotela na którym siedziałam i nim się zorientowałam poczułam ciepło, palące ciepło na policzku. - Nigdy do mnie tak nie mów, chciałaś to masz - powiedział i znów wyszedł pić.\nTak dziś pójdę poszukać pomocy, przecież muszę coś zrobić. Policja - pomyślałam i naraz wystraszyłam się tej myśli. Wszyscy mnie tu znają, cholera taki kanał...co im powiem.\nAutor: Anna Lenkiewicz o 00:51\nOdwieczny problem...wczoraj jeszcze, szybowałam lekko niczym niebieski ptak. Stan nieważkości, utrzymywał się już czas jakiś, pisałam...chyba bardziej, tworzyłam nawet niż pisałam. Gdzieś w mojej głowie, rodziły się całkiem nowe pomysły na stare gotowce. Składałam palce na miniaturowej, zacinającej się wciąż klawiaturce i z zadowoleniem, zerkałam w ekran. Cholera pierwszy raz od dłuższego czasu, smakowałam tę przyjemność, delektowałam się słowem, niczym truskawkami, maczanymi w szampanie. Brry, przecież wcale nie lubię tego cierpkiego napoju. Nawet wariacje dzieci nie były w stanie, wyprowadzić mnie z równowagi, no i ta paskudna grypa, też nie umiała mnie powstrzymać. "Kocham was" chciałam wrzeszczeć, kiedy zaczęłam zauważać błędy, te własne, przed chwilą popełnione. Odrodziłam się, pomyślałam dumna z siebie tak bardzo jak z celującej oceny mojej córki. I nieważne było, że to swoista próżność, przecież raz w życiu mogłam się jej poddać bez uszczerbku jakiegoś konkretnego.\nPamiętasz? Wszystko tak fajnie się składało ostatnio...Czy to było właśnie szczęście?\nJedno słowo...salwa wywołana, przeze mnie, czy Ciebie? Bez znaczenia. Krzyk, złość. Stałam tam w kącie, nie mogłam uwierzyć, że tak można. Przecież nawet w swojej książce, nie wpadłam na taki scenariusz...Fabuła wymknęła się spod kontroli, jeśli przyjąć, że takie pojęcie w ogóle istnieje.\nTak, nawet bardzo bolało, Ty nie znasz podobnego uczucia. W zasadzie nawet nie chodziło o ten policzek, ani rzucone byle jak połamane krzesło. Wiesz, ścisnąłeś mnie w dłoni i zamiast raz szybkim ruchem, złamać skrzydła, wyrywałeś po jednym piórze.\nPatrzę dziś na te moje pokaleczone lotki i pytam sama siebie, czemu Bóg stworzył mnie ptakiem?\nAutor: Anna Lenkiewicz o 00:26\nDługi, wąski hol prowadził do gabinetu dyrektora. Po obu stronach korytarza znajdowało się po kilka par drzwi. Każde z nich zaopatrzone w tabliczkę, informującą o przeznaczeniu danego pomieszczenia. Skromne biuro otulone zielenią w każdym rogu, parapet oblepiony roślinami doniczkowymi. Pod ścianą, na podłodze w drewnianym naczyniu przypominającym miniaturową beczkę, stała dostojnie, olbrzymia dracena.\nZza sosnowego biurka, wzrok podniosła kobieta w średnim wieku, o śniadej cerze i dużych ciemnych oczach:\n- Szukacie kogoś? Ach to ty Dawid, przyprowadziłeś swoją koleżankę widzę, to dobrze, doskonale. - Kobieta uważnie przyglądała się Natalii.\n- Dzień dobry - odezwali się niemal jednocześnie.\n-Tak. Dobry, dobry, więc jestem szefową tego ośrodka. Ludmiła Rossa. – Podała dłoń Natalii.\n- Natalia Leś.\n- Potrzeba mi opiekunki, - kontynuowała dyrektorka. - Mam tu troje dzieci, których mamy pracują, ale w zasadzie tylko jedno z nich wymaga stałego nadzoru. Dwójka pozostałych chodzi do szkoły. Niestety Patryk, bo tak ma na imię ten chłopiec, nie nadaje się do takich masowych siedlisk dla dzieci, w każdym razie jeszcze nie teraz...\n- Bardzo lubię dzieci - Natalia weszła w słowo kobiecie.\n- Obawiam się, moja droga, że opieka nad tym akurat chłopcem ani do łatwych, ani do miłych zadań należeć nie będzie. Patryk ma sześć lat i jest szczególnie wymagającym dzieckiem. Chłopiec sprawia problemy, nie możesz dopuścić do sytuacji, żeby choć na moment, został sam, bo ucieknie i nie doszukuj się w tym żadnej logiki, ucieka wszędzie i każdemu. Bez powodu, wyraźnej konieczności, zwyczajnie, zrywa się i biegnie przed siebie. Nikt nie wie, dlaczego, ani przed kim, wiadomo natomiast, że jest to odruch, nad którym zapanować nie potrafi.\n- Jest chory? - zapytała zaniepokojona.\n-Tego właściwie nie wiemy – ciągnęła szefowa ośrodka. - Żaden z lekarzy nie potwierdził jakiejkolwiek znanej choroby u chłopca, wszystkie badania wypadły pomyślnie. Wiadomo tylko, że dziecko odrzuca wszelką formę komunikacji i cofa się w rozwoju, nie znamy natomiast przyczyny tego zjawiska, a więc nie umiemy mu pomóc. Podejrzewano początkowo CZR u małego, jednak testy diagnostyczne wypadły negatywnie.Krótko mówiąc, w życiu tego dziecka zaszło coś, co spowodowało, iż chłopiec przestał mówić, przestał być samodzielny, po prostu zachowuje się jak niemowlak, którego trzeba karmić, przewijać jedyna umiejętność z wieku dziecięcego, jaka mu pozostała, to jak już wspomniałam, umiejętność biegania.\n- CZR? – zapytała zdziwiona.\n- Całościowe Zaburzenia Rozwojowe. Szczęściem,albo może w tym przypadku nieszczęściem podejrzenia się nie potwierdziły.\n- E tam, nie będzie tak źle, jestem pewny, że sobie poradzisz. – Chłopak przyjacielsko poklepał dziewczynę po ramieniu. - Muszę lecieć na zajęcia, ale spokojnie, odbiorę cię około szesnastej, w końcu wiesz, aż tak bardzo nie różnisz się od tego chłopaka. - Dawid zażartował jakby od niechcenia i pożegnał się.\n- Bardzo śmieszne, bardzo - odpowiedziała lekko oburzona.\n- Mimo wszystko chcesz spróbować? - zapytała dyrektorka.\n- Więc chodźmy, zaprowadzę cię.\nDługi korytarz skręcał w prawo. Na końcu skrzydła białe drzwi z niewielką szybą w górnej części. Pokój był prawie pusty. Na podłodze leżały plastikowe klocki. Duży dywan pokrywał niemal całą podłogę, a na środku siedział w kucki chłopiec, drobnej budowy, nienaturalnie pochylony do przodu, wyglądał na mniej niż sześć lat. Kobieta włożyła klucz w zamek i przekręciła, Natalia położyła rękę na klamce, nacisnęła i znalazła się po drugiej stronie szyby, przez którą obserwowały chłopca. Stanęła przed nim. Chyba jej nie zauważył, wciąż wpatrując się w podłogę\n- Cześć, kolego - przykucnęła obok dziecka. Powoli podnosił głowę, wbijając przy tym dwoje niezwykle przenikliwych oczu w twarz dziewczyny. Poznała go, doskonale zapamiętała twarz dziecka. To był chłopiec ze zdjęcia w gazecie. Odwróciła się i spojrzała w szybę w nadziei, że ktoś tam jeszcze jest, ale nikogo nie było. Chłopiec nie spuszczał wzroku z nowej opiekunki, a jego twarz zmieniała się z sekundy na sekundę. Ponownie kucnęła naprzeciw dziecka i wtedy właśnie z jego nieruchomych ust zaczął wydobywać się kobiecy głos. Dość niska, jak na żeńskie brzmienie tonacja, wyraźnie wydostawała się z buzi dziecka siedzącego przed nią, jednak brak ruchu warg sprawiał wrażenie, jakby chłopiec był brzuchomówcą. Wsłuchiwała się w szept przeplatany z zawodzeniem płaczącego, wreszcie słowa stały się na tyle wyraźne, że mogła cokolwiek z tego zrozumieć:\n- ... Nie byłam winna temu, co się zdarzyło, nie chciałam prosić nikogo o litość, choć jego serce już dla mnie nie biło, nie mogłam odejść, więziona wciąż siłą. Nie mogłam zapłakać i krzyczeć nie miło, czekałam na Ciebie, lecz Ciebie nie było. Tej nocy ulewnej jak koszmar przybyli, katując i niszcząc sprawiali, że żyli...-\nUsiłowała wstać, by rzucić się do szaleńczej ucieczki, poczuła jednak uścisk małej rączki na przedramieniu, ciągle z głową pochyloną nad podłogą nie otwierając ust, odtwarzał ten sam głos:\n- …. Nie odchodź, czekałam tak długo, zostań dziś. Siedziałam w tym brudnym fotelu, a każdy zachód słońca obiecywał mi twe przybycie, czekałam, nikomu nic nie mówiąc w bezgranicznym posłuszeństwie trwałam... - Obserwowała chłopca, lecz ten wciąż był w tej samej pozycji, tylko dłoń oparł na dywanie wodząc przy tym wskazującym palcem ślady łez tworzące mokre plamy na podłożu. Słone krople, jedna za drugą, lądując na kawowej wykładzinie tworzyły podłużną, zwężającą się przy końcu plamę, która do złudzenia przypominała ostrze noża.\n- Obiecuję, nie odejdę.\nDelikatnie gładziła rękę Patryka. Dziecko powoli wpadało w swego rodzaju trans pod wpływem, którego kołysząc się w przód i w tył usypiał sam siebie. Natalia poczuła rodzące się w niej poczucie odpowiedzialności za zasypiające dziecko. Ciekawość, ale też strach. Spojrzała nawłasne przedramię, delikatne włoski nastroszyły się, a skóra poprzetykana była różowymi kropeczkami.\n- Na dziś koniec - oznajmiła pani Ludmiła wchodząc do pokoju. - Mama Patryka już wróciła, więc jesteś wolna.\nNatalia po cichutku zbliżyła się do drzwi nie chcąc zbudzić podopiecznego.\n- Czy mogę panią o coś zapytać? - zwróciła się do szefowej.\n- Naturalnie moje dziecko - odrzekła i obie udały się do biura, w którym tego ranka omawiały szczegóły związane z pracą dziewczyny.\n- Czy Patryk miał w ostatnich dniach wypadek samochodowy?\nDyrektorka najwyraźniej spodziewała się zupełnie innego zapytania, szczerze zdziwiona odpowiedziała:\n- Nie wiadomo mi nic na ten temat, przez ostatnie siedem miesięcy chłopiec nie opuszczał ośrodka na dłużej niż kilka godzin, skąd takie podejrzenie Natalio?\n- Wczoraj przeglądając prasę widziałam Patryka na fotografii, ilustrującej miejsce tragicznego w skutkach wypadku drogowego. Chłopiec stał przy wraku auta z dwoma mężczyznami. Jednego z nich trzymał za rękę. Wyglądali jak ocaleni z katastrofy.\n- Niemożliwe, kochanie. Patryk jest półsierotą, jego biologiczny ojciec popełnił samobójstwo zanim chłopiec się urodził, matka powtórnie wyszła za mąż, niestety, nie udało się stworzyć rodziny. To był typowy przemocowiec. Bił tę nieszczęsną kobietę, ale z tego, co wiem chłopcu nigdy nic złego nie zrobił. Na tej fotografii musiało być bardzo podobne dziecko.\n- To był on, jestem tego pewna, przyniosę ten dziennik, żeby mogła pani sama zobaczyć. Nie skończyły rozmowy, gdy w drzwiach stanął Dawid:\n- Obiecałem, że cię zabiorę, więc jestem.\n-Tak się cieszę, że jesteś, chcę żebyś zobaczył Patryka. Myślałeś,że mi odbiło, sam się przekonasz, coś się dzieje i wreszcie mogę to udowodnić.\n- No, no - chłopak zalotnie spojrzał na Natalię.\n- Nie wygłupiaj się, ten chłopiec to ten sam dzieciak, którego widzieliśmy rano w gazecie. Chodź ze mną i sam zobacz.\nPo chwili we trójkę znaleźli się pod drzwiami pokoju, w którym wciąż spał chłopiec, Dawid przyglądał się zza szyby.\n- O rany, masz rację to on. Jak to możliwe? - pytał, lecz nikt nie potrafił mu odpowiedzieć. Dawid umiejętnie udawał zdziwionego.\n- Co wy mówicie? – Szefowa ośrodka zerkała to na Natalię, to na Dawida. Szczerze zaskoczona ich dyskusją. Nie miała pojęcia, co ich tak zdziwiło, ale bardzo chciała się tego dowiedzieć. – O co chodzi?\n- Mówiłam pani, ten sam chłopiec jest na zdjęciu w gazecie, którą dziś oglądaliśmy. To on, nawet ubranie ma identyczne.\n- Nie możliwe – wzdrygnęła się pani Ludmiła.\n- Racja, to ten dzieciak – przyznał Dawid.\nDyrektorka zasępiła się, tych dwoje mówiło o czymś,co nie mogło się zdarzyć. Pulchną dłonią z zaskakującą dbałością poprawiła półdługą beżową bluzkę i prawie krzyknęła po chwili, jakby nagle doznała olśnienia i poznała odpowiedź na niezadane pytanie.\n- Chłopcze, za rogiem jest sklep, skocz po gazetę, ocenimy…nie ma co się gorączkować, zobaczymy.\nKilka minut później Dawid, Natalia i pani Ludmiła przeglądali ten sam numer lokalnego dziennika, który znajdował się u Natalii w domu. Było w nim wszystko, informacja o zamykającym oddziały szpitalu, jednak żadnego fotosu chłopca, nawet najmniejszej wzmianki o wypadku.\n- Nie rozumiem – stwierdziła zrezygnowana nastolatka i nerwowo przerzuciła kartki. – Było tu…- wskazała na stronę główną pisma, - dokładnie w tym miejscu.\nDyrektorka wyglądała na zdegustowaną, pokiwała głową z politowaniem.\n- Dawid, powiedz coś – zawołała Natalia, zdając sobie sprawę z wrażenia jakie wywarła na szefowej. Mogła przecież stracić dopiero podjętą pracę, a co gorsza zostać uznana za niezrównoważoną i nigdy więcej nie zostać dopuszczoną do dziecka.\n- To prawda – oznajmił sucho Dawid. – Tamta gazeta różni się trochę od tej. – Trącił celowo trzymane przez dziewczynę pismo, tylko kur…- zreflektował się w ostatniej chwili – kurde nie mam pojęcia, co to oznacza. Jakiś Harry Potter, czy inne gówno.\nKobieta stała bez ruchu, wlepiała pusty wzrok w szybkę i niby obserwowała Patryka.\n- Wiecie co, mam sześćdziesiąt lat na karku i wcale mnie nie bawi wasza opowieść, zastanawiam się nawet, czego chcecie dowieść? Przecież nic głupszego nie mogliście wymyśleć.\n- Ale to prawda, nic nie zmysliliśmy, musi nam pani uwierzyć – Natalia usiłowała przekonać szefową, mając świadomość jak niewiarygodna jest jej opowieść.\n- Magia?- zapytała ironicznie.\n- Jutro z samego rana przyniosę gazetę, tę z mojego domu, sama pani zobaczy.\nPani Ludmiła nie wyglądała na przekonaną, poprawiła okulary i wyraźnie znudzona ruszyła w kierunku swojego biura. – Idźcie już – zawołała z oddali.\nCałą drogę powrotną zastanawiali się, jakie może być prawdopodobieństwo, iż Patryk i chłopiec ze zdjęcia to ta sama osoba. Dziennik leżał w tym samym miejscu, gdzie go zostawili. Jednocześnie rzucili się, by obejrzeć tajemniczą fotografię, lecz to, co ujrzeli przeraziło ich jeszcze bardziej. Rozbite doszczętnie auto tuż obok dwóch mężczyzn, różnica polegała na tym, że chłopiec nie trzymał już jednego z nich za rękę, a leżał u ich stóp w poszarpanej koszuli i rozerwanych spodniach. Spoglądali na zmianę, to na siebie, to na fotografię, żadne z nich nie miało pojęcia, co się dzieje. Niemożliwe, aby wszystko działo się naprawdę. Żadnego wytłumaczenia.\n- Nie wiem, o co tu kurwa chodzi, ale gazeta jest tworem martwym, a my żyjemy, popraw mnie, jeśli się mylę. – Dawid nerwowo spacerował po pokoju. – Jak, no jak to jest możliwe, że martwy kawałek papieru zmienił swoją zawartość, dupa Natalia, nie ma takiej możliwości, czy my znaleźliśmy się w jakimś laboratorium inżynierii kwantowej? Powiedz coś wreszcie - był wyraźnie zaintrygowany i poruszony jednocześnie. Czekał na reakcję dziewczyny, ale ta ciągle wpatrywała się w zdjęcie.\n– Ja też nic z tego nie rozumiem, jedno jest pewne, ten chłopiec na zdjęciu, to Patryk, tylko, dlaczego on leży, rano jak wychodziliśmy, stał przecież i trzymał za rękę tego faceta. - Palcem wskazała na młodszego z mężczyzn.- Rozmawiałam z nim, co ja gadam? Nie, nie rozmawiałam, on mówił do mnie, a ja słuchałam, rany, obłęd jakiś, nawet nie on do mnie mówił – popatrzyła na Dawida jednoznacznie, jakby chciała krzyknąć: „Wiem, co o mnie myślisz! „\n- To jakiś kicz. Tak mi się zdaje, jakaś porąbana podróba. Ktoś cię w jajo robi – dodał spokojniej już. – Musisz przestać o tym myśleć.\n- Może – skwitowała.\n- Natalia, co byś powiedziała na kino? – zapytał weselszy już Dawid.\n- E nie, nie lubię takich miejsc.\n- No więc wykombinuję jakiś film i wpadnę jutro. A powiesz mi czemu się wyniosłaś z domu?- Ponownie usiłował podjąć temat.\n- Tak jakoś samo wyszło – rzuciła na odczepnego.\n- Miałam dość tamtego miejsca.- Odrzuciła grzywkę szybkim ruchem. – Moja matka…ona …\n- Nie mów jeśli nie chcesz.\n- Miałam dziesięć lat kiedy umarła moja siostra, była chora, a później jakoś samo wszystko poszło.Najpierw odszedł ojciec, matka zaczęła pić, sprowadzać facetów. To nie był dom.\nDawid chyba pierwszy raz naprawdę jej współczuł.\n- Musiało być ci ciężko – stwierdził i szturchnął Natalię jakby chciał powiedzieć :”dobra skończmy ten temat”\n- Wiecznie było mi ciężko, zawsze byłam jakaś inna. Wiem, wiem, powiesz pewnie, że czubki tak mają,ale ze mną serio było coś nie tak. Jakieś przywidzenia, wiesz nigdy nie umiałam się zaprzyjaźnić z żadną z koleżanek. Do Iwony – mojej siostry – przychodziły dziewczynki z klasy,a mnie wszyscy unikali. Ktoś coś gubił, wtedy wołali mnie na ratunek. Potrafiłam wszystko znaleźć, choć do dziś nie wiem czemu. Jak już niczego ode mnie nie potrzebowali, nie byłam potrzebna, ale komu byłby potrzebny jakiś dziwoląg – zaśmiała się.\n- Było minęło, nie masz, co się nad tym zastanawiać. To jak z tym filmem? Masz ochotę na konkretny tytuł?\n- Wszystko jedno, tylko pliss żadnych romansów – odpowiedziała.\n- Muszę lecieć mała – Dawid poderwał się i całkiem uradowany stwierdził na odchodne. – Skołuję jakąś komedię, trzeba się z czegoś wreszcie pośmiać. – Machnął ręką i zniknął za drzwiami.\nOczekiwanie na następny dzień pracy było nie do zniesienia. Wieczór nienaturalnie trwał dłużej niż zazwyczaj. Przed snem spakowała do maleńkiego plecaka gazetę, na której chłopiec leżał przy rozbitych samochodach. To był dowód, na to,że nie zwariowała. Argument,który dyrektorka ośrodka powinna przyjąć do wiadomości i który spowoduje iż Natalia nadal będzie się zajmować chłopcem. Nie mogła stracić tej pracy.\nUsiłowała zamknąć oczy, a gdy tylko to uczyniła przed oczami pojawiały się ruchome obrazy, drzwi i nieznani ludzie próbujący je otworzyć. Nie miała pojęcia kim byli, jednak ich obecność napawała ją strachem. To były zwyczajne drewniane drzwi, pomiędzy deskami prześwitywało coś, co oświetlało drugą stronę, gdzieś zza zamkniętych powiek dostrzegła klamkę, ktośnanią naciskał jednak nie ustępowała. I znowu to drapanie. Otworzyła oczy, przebiegła wzrokiem po pokoju, drzwi po drugiej stronie ściany były zupełnie inne. Naraz dotarło do niej,że od chwili, kiedy się wprowadziła, nie weszła do drugiego pomieszczenia. Nerwowo odwróciła się do okna, Patryk…przekonywała samą siebie do większego zaangażowania w kontaktach z Patrykiem. Najważniejsze, by znowu się nie przestraszyć – myślała.\nPani Ludmiła siedziała w swoim gabinecie, przeglądała dokumenty, odgłos kroków na korytarzu, zmusił ją do oderwania od zajęcia. Ociężale wstała odsuwając krzesło od biurka i skierowała się w stronę korytarza.\n- A to ty? – machnęła ręką nawidok Natalii.\n- Dzień dobry pani Ludmiło. Mam to – zawołała uradowana dziewczyna.\nKobieta nie podzielała jej radości, wyglądała na bardzo zmęczoną, a wizyta Natalii raczej nie była oczekiwanym zdarzeniem.\n- Co masz? – zapytała bez entuzjazmu.\nNatalia weszła za kobietą do gabinetu i nie zważając na brak zainteresowania szefowej schroniska, położyła na biurku pismo.\n- Tu pani Ludmiło,niech pani spojrzy.\nKobieta podniosła głowę ale nie przeniosła wzroku na dziennik, tylko spojrzała wymownie na dziewczynę,jakby chciała powiedzieć „daj mi spokój”, jednak ta uparcie wskazywała palcem na fotos. Dyrektorka mimochodem zerknęła w miejsce wskazywane przez Natalię i zamarła. To był ten sam chłopiec, identycznie ubrany, w tych samych sportowych bucikach.\n- To niemożliwe – powiedziała cicho i złapała się za głowę. To jakiś absurd – dodała. – Idź do niego, idź do Patryka – ponagliła niespodziewnie Natalię.\nPowoli zbliżała się do sali, w której w dokładnie w takiej samej pozycji jak poprzedniego dnia siedział chłopiec. Nie zareagował, gdy stanęła przy nim. Zachowywał się tak jakby wciąż był sam.\n- Jestem, co będziemy dziś robić? - zapytała.\n- Robić, robić – powtórzył, patrząc w podłogę.\nUsiadła tuż przy nim. Delikatnie, wyciągnęła dłoń usiłując ,dotknąć głowy chłopca. Wycofała się jednak, widząc przerażenie w oczach dziecka.\n- Nie zrobię ci krzywdy – powiedziała cicho.\nSześciolatek bez słowa drapał ręką wykładzinę, wywołując nieprzyjemne dla uszu wrażenia akustyczne. Chrobotanie podobne do odgłosów wydawanych przez buszujące szkodniki przyprawiało Natalię o dreszcze. Rozczarowała się, miała nadzieję, że usłyszy ponownie jakąś część, zagadkowej opowieści. Mijały kolejne dni i nic nowego nie wnosiły. Chłopiec nadal nie reagował w żaden sposób na opiekunkę. Zawsze siedział w tym samym miejscu bez słowa, wykonując rytualne, niezrozumiałe i niewidoczne dla nikogo rysunki na dywanie. Do tego celu używał zawsze lewej ręki. Nie miała już nadziei, że cokolwiek nowego się zdarzy. Jak zawsze rankiem wkraczała do sali Patryka. Machinalnie siadała obok niego i automatycznie powtarzała to samo zdanie:\n- Co dziś będziemy robić?\nTak jak każdego dnia nie było odpowiedzi, nic tylko cisza.\n- Końcem nadziei dotrwałam do jutra, on był już martwy, a noc za krótka. Z księżyca blaskiem miałam przepłynąć, by poznać ciebie, lecz ciebie nie było.\nNatalia znieruchomiała, Patryk jak wtedy pierwszego dnia nie poruszał ustami, nie patrzył na nią. Recytował dobrze znanym kobiecym głosem.\n– Dali, więc rozpacz na drugie śniadanie i pocieszyli, że poznam nieznane. Pytałam o życie, nieśpieszno je żegnać wbili, więc w pęta, zostałam tam jedna. Krzyczałam, nie wiedząc jak wielka ich siła, podeszli mnie skrycie, by skazać na życie.\n- Patryk, Patryk! - krzyczała - Co ty mówisz? Kim jesteś? – Trzymała chłopca za ramię, lecz ten wciąż nie podnosił głowy, zupełnie jakby go tam nie było.\nKołysał się lekko w tył i przód dokładnie tak jak pierwszego dnia.\n- Patryk, obudź się! - Nieznacznie potrząsnęła chłopcem i wówczas ten, wzrokiem pełnym rozpaczy, wbił się w dziewczynę. Przestraszył ją wyraz błękitnych oczu dziecka. Patrzył nieruchomymi źrenicami, a mogłaby przysiąc, że bezgłośnie błaga o litość.\n- Co mam zrobić? Odpowiedz mi.\nWciąż nie odrywał wzroku od opiekunki, niezwykle nieruchomy ponownie wydał z siebie głos:\n- Do Ciebie przybędą z tą samą nowiną, okrutną torturą swój niebyt ożywią. Samotna z lękami zasiądziesz w fotelu zaczekasz na miłość zdradzona przez, wielu, gdy tamta nadejdzie ze łzami na twarzy pomyślisz, że żyjesz, a cud się nie zdarzy. Strącona do piekieł przeklętej boleści przez chłód dwojga dłoni już nocy nie prześpisz.\nChłopiec wpadł w swoisty trans i zasnął. Natalia nie mogła uwolnić się od tego wzroku. To ma jakiś głębszy sens, coś chciał jej przekazać, cóż oczywiście nic z tego nie zrozumiała\nAutor: Anna Lenkiewicz o 04:00\nCzas – najwierniejszy świadek ludzkich historii, obiektywny obserwator upadków, sukcesów i degradacji wartości. Czas mój odwieczny wróg i troskliwy przyjaciel w jednej osobie. Ja – sama o sobie pisząca bez cienia nadziei, ja – niegdysiejsza matka dziwaka. Dziś wracam do pierwszej książki, w której tak bardzo starałam się oddać wszystkie zabłąkane myśli, wielorakie wątpliwości i niepojętą dla wielu obawę spędzającą wraz ze mną znakomitą część dotychczasowego życia. Tak, to ten właśnie strach stał się moim najwierniejszym towarzyszem, kalkomanią sumienia, zakładając, że takowe posiadam. Zgubiłam gdzieś w tej codziennej wędrówce siebie, przestałam wsłuchiwać się w myśli błądzące między wzajemnymi oskarżeniami. Zapomniałam, co tak naprawdę jest dla mnie priorytetem. W zasadzie mogłabym rzec:"nic się nie zmieniło" wciąż odpoczywam w przerwach, nadal wbijam się niczym zmęczony kocur w stary, bujany fotel i nasłuchuję krzyku własnego dziecka. W dalszym ciągu boję się tego słowa, które jeszcze pada z ust Kamila, choć z mniejszą niż wówczas częstotliwością. Jednak jest jeszcze coś, co trudno określić jednym zdaniem. Jest wyczerpanie, znużenie, jest nadzieja i rozczarowanie, wreszcie pragnienie spokojnego odpoczynku i lęk przed nagłym odejściem. I to, co najbardziej odziera ze złudzeń, pozbawia energii i wyniszcza ze zdwojoną siłą - poczucie klęski, brak wiary w siebie, samotność i zmanipulowanie. Dążysz do doskonałości, pragniesz stworzyć swojej rodzinie bezpieczny dom, chcesz mieć świadomość, że Twoje dzieci mają swój własny, niezagrożony przez nikogo azyl, tymczasem budzisz się pewnego dnia i dociera do ciebie, że to miejsce, o które z należytą dbałością troszczysz się wraz z rozpoczęciem każdego dnia, to zwykłe pobojowisko, ruina, na którą żadne z was niczym sobie nie zasłużyło. Spada na ciebie z wielkim hukiem i bije bezlitośnie po twarzy świadomość osobistej porażki. Jesteś nikim - dźwięczy kolejny raz w uszach i na nic się zdają próby zagłuszenia. Podchodzę do okna - tamci ludzie po drugiej stronie szyby, zdaje się nie mają tego typu dylematów. - Cholera, skąd w nich tyle spokoju? - pytam siebie nie pierwszy raz. Moja porażka wzięła się pewnie ze zbyt dużego "chciejstwa", nie przyszło mi nigdy do głowy, że nie można mieć wszystkiego. Ja miałam dzieci i to one powinny stać się kwintesencją mojego życia, ja pewnego dnia doszłam do wniosku, ze to zbyt wątły stan posiadania. Ja chciałam uszczęśliwić wszystkich na siłę i zagłaskałam jednak tego kotka, nie ważne, co mną kierowało, nie istotne przecież w jakim celu owego czułego głaskania się dopuściłam, liczy się efekt końcowy, a to biedne stworzonko bez ruchu leży na mich kolanach. Moje dzieci miały mieć dom, kochającą matkę i troskliwego ojca, mój autystyczny syn w dwójnasób zasługiwał na tę właśnie normalność, której nigdy nie umiałam mu zapewnić. Moje dzieci, za sprawą matczynej nieudolności i braku zdolności przewidywania, choć pewnie w tym miejscu należałoby napisać pospolitej głupoty, zyskały zamiast prawdziwego domu, arenę, na której odbywały się walki bez żadnych zasad. Tak, te właśnie dzieci, o których bezpieczeństwo walczyłam nie szczędząc sił, dostały ode mnie w pakiecie promocyjnym miejsca w pierwszych rzędach i stały się obserwatorami dzikich starć pomiędzy tak zwanymi rodzicami. Moje dzieci nie pytały, o zabawki, o wspólne spacery, czy choćby o bajki oglądane w telewizji, moje kochane dzieci pytały tylko :"mamo dlaczego na to pozwalasz? Mamo dlaczego on tak do ciebie mówi?" A ja, cóż nigdy nie udzieliłam im prostej odpowiedzi. Wracam więc dziś do tamtych zdarzeń, by odszukać siebie, może gdzieś pomiędzy kartkami własnej opowieści odnajdę i rozszyfruję zagadkę mojej nieporadności. Za sobą mam sześć lat rozmaitych doświadczeń, Kamil uczeń pierwszej klasy gimnazjum, Marta - pierwsza technikum i maluchy druga klasa szkoły podstawowej. Sukces jeśli jakiś był w naszym życiu, to udana socjalizacja Kamila. Mój autystyczny syn spotyka się z kolegami, samodzielnie robi zakupy, nauczył się rozmawiać z ludźmi bez unikania kontaktu wzrokowego. Kamil sam o sobie mówi - wyrastam z tego autyzmu. I nie ważne, że wciąż nie potrafi wiązać butów, nie nauczył się też jeździć na rowerze, i nadal zapomina, że nie wolno przerywać innym, mój "inny" syn z pewnością poradzi sobie kiedyś beze mnie. Czy wolno mi poczytywać to za niewątpliwe osiągnięcie, osobiście uważam, że mam powód do dumy. Jest jeszcze jedna rzecz, którą poczytuję za akt łaski, w pełnym tego słowa znaczeniu, wygrana walka z chorobą Marty, chorobą, której w zasadzie ja - matka nie zauważyłam. Mimo to dane nam było przejść przez nią obronną ręką. Porażka, wciąż uwiera mnie bardzo dotkliwie. Małżeństwo, z którym wiązałam tak wielkie nadzieje umarło śmiercią gwałtowną i nie do końca naturalną. Poległo na brutalnym polu bitwy, nie szczędząc nawet dzieci. Moje małżeństwo stało się źródłem cierpienia, wstydu i poczucia bezsilności, zamieniło się w klatkę, z której nie mogłam się wydostać, więzienie zniewalające z czasem nie tylko mnie ale i wszystkich domowników. W tej części mojej opowieści postaram się ukazać malutkie osiągnięcia i olbrzymie upadki. "Jestem matką dziwaka? - Nie, jestem dziwaczną matką!"\nAutor: Anna Lenkiewicz o 00:02\nSzpitalny hol, jak na tę porę dnia świecił pustkami, panowała cisza. Nawet w salach chorych, wyjątkowo nie było słychać rozmów. Anka wolno zmierzała w kierunku izolatki, zawsze bała się tej chwili. Przecież nikt nie chce stanąć twarzą w twarz ze śmiercią, jednocześnie świadomość uparcie powtarzała, że tak samo jak ona nie wyobraża sobie kolejnego uczestnictwa w tym bolesnym momencie, pewnie babcia broni się przed odejściem w samotności. Westchnęła ciężko i uchyliła drzwi sali. Ze strachem spojrzała na, jak jej się zdawało śpiącą staruszkę, poczuła ulgę, gdy zaciśnięte powieki otworzyły się, a uniesiona z trudem ręka pomachała jej na powitanie. - Cześć babcia - zawołała Anka z niekłamaną radością i zbliżyła się do krewnej, by jak zawsze ucałować jej czoło. - Cześć - wyszeptała seniorka, zmęczonym głosem. - Śniadanie już było? - zagadnęła Anka gładząc zmierzwione prawie zupełnie białe włosy. - No, wszystko zjadłam - odrzekła babcia i rezolutnie potwierdziła skinieniem głowy. - To dobrze - Anka sięgnęła po stojące przy ścianie krzesło i przystawiła je blisko łóżka chorej. Babcia błądziła wzrokiem po ścianach, w pewnej chwili popatrzyła na Ankę ze smutkiem, a w niemal przezroczystych już oczach pojawiły się łzy, nie powiedziała jednak ani słowa, tylko pomarszczona dłoń uchwyciła białe, metalowe szczebelki szpitalnego łóżka i z olbrzymim skupieniem ściskała jeden po drugim. - Co się stało babciu? - Anka wstała z krzesła, kucnęła przy poręczy łóżka i uwolniła trzymające kurczowo poprzeczki palce. Złapała dłoń babci w swoją, drugą ręką przejechała po pomarszczonej skórze na grzbiecie dłoni. - Boli? - Nic mnie nie boli - odpowiedziała. Hałas rozległ się po całym korytarzu, brzęk talerzy uświadomił Ance, że właśnie roznoszone zostaje śniadanie. Babcia nie mogła więc zjeść go wcześniej. Wystawiła głowę zza drzwi, w jej kierunku zmierzała pielęgniarka z miseczką wypełnioną mało apetyczną papką. - O dobrze, że pani jest, mamy dziś niezły kocioł na oddziale. Nakarmi pani swoją babcię? - zapytała podając Ance danie. - Oczywiście - odrzekła. Postawiła miseczkę na szafce i łapiąc babcię pod ręce uniosła ją do pozycji półsiedzącej. - No babcia jemy śniadanko - uśmiechając się, dobrze wiedziała, że staruszka odbiera jej uśmiech jako wymuszoną przez okoliczności pozę. Musiała przecież jakoś się zachować, czy okazywanie smutku byłoby lepsze w tej chwili? - Nie chce mi się jeść, już jadłam - babcia zasłoniła ręką usta. - Musisz jeść - Anka spokojnie przekonywała krewną. - Babcia przecież chcesz iść do domu prawda? - zapytała bez przekonania. poczuła się w tym momencie jak pospolity oszust, jakim prawem wzbudza w staruszce nadzieję. Do jakiego domu? - pomyślała, przecież babcia dobrze wie, że nigdzie stąd nie wyjdzie. - Troszeczkę - seniorka przerwała rozmyślania swojego gościa. Kilka łyżek kleistej papki wywołało u chorej uczucie sytości, zdecydowanie odmówiła przyjęcia większej ilości pokarmu. Anka odniosła naczynie do szpitalnej kuchenki, a gdy ponownie znalazła się w sali babci, zaniemówiła na widok krewnej rozmawiającej ze ścianą. Kobieta wskazywała dłonią punkt tuż nad drzwiami i ledwie słyszalnym głosem tłumaczyła coś, chwilę później spojrzała przytomnie na żonę wnuka jakby chciała powiedzieć jej, że za chwilę wróci do rozmowy z nią jak tylko skończy rozpoczętą konwersację z kimś koga Anka dostrzec nie mogła. Spojrzenie chorej było bardzo świadome i oczekiwała aprobaty. - Kiedy po mnie przyjdziesz? - babcia najwidoczniej nie usłyszała odpowiedzi na zadane przez siebie pytanie, bowiem nerwowo machnęła ręką i zwróciła się do Anki. - Krzysiek przyjdzie? - Tak babciu, przyjdzie jak ja wrócę do domu.\nAutor: Anna Lenkiewicz o 02:54


NATEC Głośniki 2.0 Genesis Helium 400BT Bluetooth sklep Alsen\nNumer katalogowy Nr kat UGNATK000000006,\nKod producenta Kod NCS-1306\nGłośniki Helium 400BT to zestaw 2.0 o mocy 40 W wsparty systemem bezprzewodowego połączenia. Reprodukcja basów oraz wysokich tonów stoi na wysokim poziomie dzięki dobremu zbalansowaniu niskich częstotliwości jak i tych średnich. Po rozkręceniu pokrętła basu do maksimum jego możliwość dźwięk jest nadal czysty.\nDESIGN JAK ZE STUDIA NAGRANIOWEGO\nTo co wyróżnia te głośniki to unikatowy design. Dzięki połączeniu matowego frontu wraz z czerwonym kolorem membran głośniki prezentują się znakomicie na biurku każdego gracza. Matowa faktura głośnika stanowi eleganckie dopełnienie całości budowy głośnika. Z boku urządzenia znajduje się panel boczny z metalowymi pokrętłami.\nHelium 400BT można podłączyć bezprzewodowo za pomocą protokołu Bluetooth. Dzięki temu z głośników można korzystać także gdy komputer nie jest aktualnie używany dzięki temu do relacji ze streamów oraz rozgrywek e-sportowych możemy śledzić za pomocą telefonu, tableta bądź innego urządzenia, który obsługuje wspomnianą technologię.\nGłośniki Helium 400BT są nastawione na jak najlepsze odtwarzanie dźwięku, dlatego też wyposażono je w pokrętło od kontroli głośności, sopranu oraz basu. Każde z pokręteł można wycentrować, co pozwoli odpowiednio je ustalić wg naszych upodobań. Na bocznym panelu znajduję się także przełącznik pomiędzy trybami bluetooth oraz AUX.\nWymiary 210 x 255 x 145 mm\nnetto 50 , 19 zł netto\nnetto 207 , 83 zł netto\n255 , 63 zł\nnetto 141 , 30 zł netto\n173 , 80 zł\nnetto 116 , 10 zł netto\n142 , 80 zł\nnetto 100 , 61 zł netto\n123 , 75 zł\nnetto 137 , 80 zł netto\n169 , 49 zł\nnetto 178 , 57 zł netto\n219 , 64 zł\nnetto 61 , 57 zł netto\n75 , 73 zł\nnetto 92 , 04 zł netto\n113 , 21 zł\nnetto 101 , 66 zł netto\n125 , 04 zł\nNATEC Mysz Genesis Krypton 300 dla graczy 4000 DPI, podświetlenie\nZapytaj o produkt: NATEC Głośniki 2.0 Genesis Helium 400BT Bluetooth


PENTA Sports przegrywa drugi mecz na Majorze. Dramatyczny występ innocenta - Polsat Sport\nPENTA Sports przegrywa drugi mecz na Majorze. Dramatyczny występ innocenta\n17.07.2017, 11:54 E-sport\nPENTA Sports przegrywa swój drugi mecz na krakowskim PGL Majorze. North zdecydowanie górowało na drużyną Pawła ‘innocenta’ Mocka.\nZnakomicie rozpoczęła PENTA na Mirage, w pewnym momencie prowadząc aż 7:1 – na dodatek po stronie terrorystów! North przez pierwszą część spotkania nie miało żadnych szans, niszczone przez Jesse ‘zehNa’ Linjala i Miikka ‘suNn’ego’’ Kemppi. Niestety na tym dobra passa ekipy reprezentowanej przez jednego Polaka się skończyła. North zaczęło konsekwentnie odrabiać straty i choć PENTA robiła, co mogła, by zatrzymać rywali, w jej grze zabrakło jednego elementu. Tym elementem był innocent, który przez cały pojedynek zdołał pokonać zaledwie pięciu przeciwników. Kto wie, co by się stało, gdyby Mocek zanotował lepszy występ. Być może jego formacja w obronie zdobyłaby więcej niż jedną rundę.\nTym samym – po porażkach z SK Gaming i Norht – PENTA ma bilans 0:2 i już jutro powalczy o utrzymanie na Majorze. Jeżeli kolejne spotkanie padnie łupem ich oponentów, z Krakowem pożegnać będzie musiał się pierwszy Polak. North natomiast – po wczorajszej klęsce przeciwko Cloud9 i dzisiejszym triumfie awansowało do grona zespołów z bilansem 1:1. Awans do fazy pucharowej stoi przed nimi otworem.\nCOUNTER STRIKEE-SPORTINNOCENTNORTHPENTA SPORTSPGL MAJOR KRAKÓW


Mieszkanie - Wynajem, Warszawa, Ursynów, Natolin, ul. Franciszka Marii Lanciego | MAXON\nWarszawa, Ursynów, Natolin, ul. Franciszka Marii Lanciego - 16497/MW/MAX\nNowe, jasne mieszkanie, zlokalizowane w centrum Ursynowa przy ul. Franciszka Marii Lanciego 12.\nLokal o metrażu 60 mkw, usytuowany jest na 2. piętrze w nowym (oddanym w 2019 roku), ośmiopiętrowym apartamentowcu objętym nadzorem ochrony i całodobowego monitoringu, z dostępem do zamkniętego patio z placem zabaw.\nMieszkanie składa się z Salonu z otwartą kuchnią, Sypialni, Łazienki, osobnego WC, przedpokoju oraz balkonu wychodzącego na wewnętrzne, ciche patio.\nLokal został zaprojektowany przez architekta wnętrz, jest stylowy, czysty i wykończony wysokiej jakości materiałami. W mieszkaniu znajduje się nowe, pełne umeblowanie oraz wyposażenie, niezbędne do komfortowego użytkowania mieszkania.\nW salonie mieści się rozkładana sofa, komplet stolików kawowych, komoda, a także część jadalna przeznaczona dla czterech osób.\nSypialnia wyposażona jest w komfortowe łóżko podwójne, pojemną szafę przesuwną, szafki nocne oraz komodę. W drugiej sypialni znajduje się biurko, szafa i łóżko pojedyncze.\nW WC umieszczono pralkę oraz bardzo dużą szafę przesuwną a w łazience prysznic i drugą toaletę.\nKuchnia wyposażona w lodówko-zamrażarkę, kuchenkę indukcyjną, piekarnik, zmywarkę oraz okap.\nW przedpokoju umieszczono zabudowę z pojemnymi szafami i dużą lustrzaną powierzchnią.\nDo mieszkania przynależy miejsce postojowe w hali garażowej (zawarte w cenie najmu).\nBudynek mieści się około 5 minut pieszo od stacji metra Natolin, skąd dostaniemy się w 18 minut do centrum. W okolicy przystanki autobusowe linii nr: 136, 166, 179, 192, 195 i N37.\nW pobliżu osiedla znajdują się liczne punkty handlowo-usługowe, takie jak sklepy, supermarkety, lokalna galeria, bazarek, apteki, drogerie, banki, restauracje, szkoły, uczelnia SGGW i Vistula oraz placówki medyczne.\nKoszt najmu wynosi 3.500,00 zł i zawiera czynsz administracyjny, zaliczkę na wodę zimną, ciepłą i centralne ogrzewanie, a także opłatę za miejsce garażowe.\nDo ceny najmu należy doliczyć opłatę za zużycie energii elektrycznej według faktycznego zużycia oraz opłaty za przekroczenie zaliczek na media w czynszu.\nWymagana kaucja zwrotna w wysokości 3.500,00 zł.\nMieszkanie do wynajęcia od zaraz dla Lokatorów niepalących , nie posiadających zwierząt.\nIstnieje możliwość wystawienia faktury za najem.\nPoszukiwana oferta 16497/MW/MAX nie jest już aktualna. Zapraszamy do przejrzenia innych ofert w naszej bazie lub do kontaktu z Naszym agentem.


Posty: 248 • Strona 2 z 25 • 1, 2, 3, 4, 5 ... 25\nprzez MarzenaG » 1 maja 2012, o 05:21\nA myśmy z Fabiolą nawet nominację na Best Baby dostali . A w szczeniakach też jedna eksterierka była za nami .\nWięc, cuda się zdarzają, ale baaaardzo rzadko.\nprzez MarzenaG » 1 maja 2012, o 22:15\nNie taka ona znowu ślepa, ta kura .\nA jaka konkluzja dla tematu niniejszego wynika, Robert, z Twojego wpisu?\nprzez Zofia » 2 maja 2012, o 06:13\nW wielu jak najbardziej cywilizowanych krajach wystawy nie są obowiązkowe. I słusznie - kto chce, kupuje modne zwierzęta, z myślą o bieganiu po ringach wystawowych, ktoś inny może przebierać w użytkach.\nA do czego prowadzi moda - to proszę poszukać fotografii ON-ków z czołówki ostatniej wystawy.\nprzez Zofia » 2 maja 2012, o 07:23\nZ kraju, w którym wystawy nie sa obowiązkowe (Holandia) znajomy kupił 7 lat temu szczeniaka - sukę maliniaczkę o najlepszej wg mnie psychice ze wszystkich do tej pory poznanych przeze mnie suk wszystkich ras. Hodowca sam prowadził księgi rodowodowe od pokoleń, nie należał do FCI. Na wystawie ta suka nie mialaby żadnych szans. Dla mnie byłaby bezcenna.\nUważam, ze ZKwP powinien uwolnic hodowców od obowiązku wystaw. Potrzebny jest obowiązek pełnej informacji o rodzicach (wystawiane - niewystawiane, testowane - nie testowane, rodowód FCI - inny rodowód, osiągniecia w sporcie - brak osiągnięć, badanie zdrowia - brak badań) - te dane powinny być dostępne, udokumentowane i niech nabywca wybiera hodowlę.\nprzez madzik999 » 2 maja 2012, o 08:27\nuwaga z przymrużeniem oka Patrząc na różne filmiki z wystaw stwierdzam, że moja sunia wcale nie ma krzywicy, niedźwiedzich łap i problemów z postawą, ona miała po prostu jakiegoś championa wśród przodków !\nPani Zofio, zgadzam się z Panią, ale niestety obawiam się, że póki co jest to trochę utopijne wyobrażenie w kontekście polskiej kynologii. Brak świadomości pcha Polskę w kierunku pseudohodowców.\nprzez MarzenaG » 18 cze 2012, o 08:34\nOdświeżam temat, bo akurat jestem po Krakowskich Wystawach (w sobotę Krajowa I Grupy FCI, w niedzielę Międzynarodowa).\nI cóż - użytek, choćby i niezły eksterierowo, Z DEFINICJI NIE MOŻE BYĆ PRZED EKSTERIEREM. Choćby te eksteriery miały wady anatomiczne (a użytek nie), choćby te eksteriery miały wady psychiczne, za które winny być zdyskwalifikowane (a użytek nie). I nawet jak sędzia poza ringiem powie, że to użytek na ocenę doskonałą, to i tak na ringu dostanie tylko ocenę bardzo dobrą i będzie na końcu stawki. . Może dlatego, że tenże użytek porusza się tak, jak mu anatomia pozwala (z opisu sędziego ).\nW tym właśnie kierunku zmierza owczarek niemiecki.....\nprzez Zofia » 18 cze 2012, o 09:00\nPodobno (optymistyczna uwaga spotkanej na krakowskiej wystawie kynolożki mieszkającej od lat we Francji) zaczyna się nieśmiało powrót do owczarków, po których można poznać czy siedzą czy stoją.\nOwczarek powinien pracować dla człowieka głową, nie zrostami kręgosłupa. Mamy wpływ na to, co się dzieje z owczarkiem - możemy tłumaczyć, dlaczego lepiej nie kupować szczeniaków kicających jak zajączki, stojących w przykucu, wlokących ogon po ziemi, opierających się na śródstopiu lub z garbatym grzbietem. Nabywca ma w ręce bat - jesli nie będzie chętnych na psy, niezaleznie od rasy, o budowie wydziwaczonej aż do kalectwa, sami hodowcy wymuszą zmianę przepisów.\nprzez Aga i N » 18 cze 2012, o 09:03\nMarzena - a odwołania jakiegoś nie można napisać, w kilka osób z ZK na przykład?\nWiesz, bo może to być tak, jak z tymi bramkami na którejś z autostrad - że nikt nie zgłaszał uwag, to wszystko jest ok . A może też wkradła się korupcja?\nSłyszałam że na wystawach są takie przekręty, ale żeby aż tak....\nprzez Maksio1 » 18 cze 2012, o 09:03\nwybaczcie mi za to co napiszę !!\nDEBILIZM jest niestety tylko i wyłącznie ludzką chorobą zwierząt to nie dotyczy ciekaw jestem jak wyglądał by człowiek gdyby był podobny do naszego przodka krótkie nogi długie ręce. owczarek niemiecki jest kłusakiem czyli wg niektórych musi mieć krótsze tylne kończyny BZDURA GŁUPOTA I BRAK TAKTU pies nie potrafi nawet umiejętnie skoczyć bo jego energia kinetyczna jest słabsza niż psa posiadającego kręgosłupem. ONK są psami użytkowymi ponoć wszechstronnie ale jeśli je upośledzimy nie będzie nadawał się do niczego bez wózka inwalidzkiego\nzastanówcie się nad tym i przekażcie hodowcom\nprzez MarzenaG » 18 cze 2012, o 09:18\nAga i N napisał(a): Marzena - a odwołania jakiegoś nie można napisać, w kilka osób z ZK na przykład?\nDecyzja sędziego w kwestii oceny psa jest OSTATECZNA I NIEPODWAŻALNA. Można tylko zgłaszać uwagi/zastrzeżenia, jeśli sędzia ewidentnie się pomylił w opisie (mieliśmy taki przypadek, że sędzia wpisał podwójne P2 naszej suce, myląc ją z innym psem), lub co do niezachowania procedur.\nI jeszcze jedno - wszyscy doskonale wiedzą, że z użytkiem na wystawę przychodzi się tylko po ocenę. Większość użytków jest wystawiana tylko do oceny, poza stawką - myśmy zostali wręcz pochwaleni za wystawianie suki w stawce. I sędziowie dają oceny jakie dają bo wiedzą, że to użytkowi wystarczy, że tu liczy się to, co ma w głowie (u eksteriera niekoniecznie ). Ale z drugiej strony, taki przeciętny Kowalski sobie czyta w ogłoszeniu: Ojciec szczeniaków: Interchampion, Matka szczeniaków: Multichampion, i od razu z szacunkiem do takich szczeniąt podchodzi.\nAle jest pewna nadzieja, bo sporo osób się naszą użytką interesowało, niektórzy wspominali te dobre, stare czasy, gdy wszystkie owczarki biegać i skakać bez ograniczeń mogły......


Czy po zawale mięśnia sercowego można pić alkohol? Jak i kiedy można go spożywać. | Życie po zawale\nCzy po zawale mięśnia sercowegomożna pić alkohol?\nNo cóż, można. Sam alkohol jest potencjalnym czynnikiem zaburzającym proces metabolizmu leków w wątrobie i z tego względu, nadmierne jego ilości mogą wpływać negatywnie na działanie istotnych dla leczenia leków.\nDlatego też, istotne jest unikanie nadmiernej ilości alkoholu. Ale, wyznaczanie granic na zasadzie: do tylu i tylu można, a powyżej już nie, jest trochę stuczne, trudno bowiem określić przy jakiej ilości alkoholu jest ona bezpieczna dla danej osoby. Najlepiej zatem przyjąć zasadę, aby zdecydowanie unikać alkoholu. Jeśli już natomiast ktoś uzna to za ważny i potrzebny element swojego życia proponujemy przestrzegania następujących sugestii.\nWino - wiele się mówi o jego zbawiennym wręcz działaniu na serce. Lamkpa wina wypijana kilka razy w tygodniu to nie problem.\nWódka - 50mg wódki wypitej okazjonalnie, tó również żadne przestępstwo.\nLikiery, wódki słodkie - w tym przypadku wypijane okazjonalnie niewielkie ilości nie mają większego znaczenia.\nPiwo jest z kolei trunkiem, którego naszym zdaniem lepiej unikać. Spośród napojów alkoholowych jest najbardziej kaloryczne. A po zawale ilość przyjmowanych kalorii musi byc odpowiednio zbilansowana.\nW ogóle jednak najlepiej przyjąć zasadę, że w ramach zmian, które podejmujemy po zawale, powinniśmy zrezygnować z alkoholu w ogóle. Pamiętajmy, że alkohol jest dla wielu osób sposobem na rozluźnienie i zrelaksaowanie się. Lepiej poszukać innego sposobu na relaksację, na przykład techniki relaksacyjne.\nOdnosząc się do rozpowszechnionej informacji, iż alkohol, zwłaszcza wino, jest wręcz wskazane w profilaktyce choroby wieńcowej, należy powiedzieć, iż bez wątpienia związki organiczne zawarte w winie, wpływaja korzystnie na proil lipidowy organizmu. Umiarkowane ich ilości, lampka wina dziennie, powoduje obniżenie poziomu tzw. "złego" cholesterolu oraz podniesienie poziomu tzw. "dobrego" cholesterolu. Nie są to jednak zmiany porównywalne z efektem terapeutycznym leków. Nie nalezy również zakładać, iż wypijanie lampki wina dziennie zwalnia nas z przestrzegania diety niskocholesterolowej, lub przyjmowania leków.


Leyla Yunus - działaczka praw człowieka w Azerbejdżanie zwolniona z (...) - Akcja dla Globalnego Południa\n9 grudnia 2015 r. działaczka praw człowieka w Azerbejdżanie - Leyla Yunus - została warunkowo zwolniona z aresztu ze względu na jej pogarszający się stan zdrowia.\nPrzyjaciel rodziny powiedział dziennikarzom, że działaczka jest bardzo osłabiona i zanim udzieli jakiegokolwiek wywiadu, musi odpocząć i zebrać siły. Yunus już wcześniej informowała o przemocy stosowanej wobec niej przez strażników więziennych. Cierpi m.in. na cukrzycę oraz zapalenie wątroby typu C.\nLeyla Yunus została aresztowana w lipcu 2014 r. i skazana na 8 i pół roku więzienia przez Sąd w Baku pod zarzutem oszustwa, oszustwa podatkowego i fałszowania dokumentów. Ona, a także Arif Yunus, jej mąż, pracowali dla Instytutu Pokoju i Demokracji w Baku. Arif Yunus został aresztowany na podstawie takich samych zarzutów i skazany na 7 lat więzienia. Zwolniono go z aresztu z powodów zdrowotnych 12. listopada tego roku. Oboje zostali też oskarżeni o zdradę stanu i szpiegowanie dla rządu Armeni, jednak ta sprawa rozpatrywana jest oddzielnie.\nMimo zwolnienia pary, wszystkie zarzuty wciąż są aktualne, a sytuacja prawna Państwa Yunus pozostaje bez zmian. Na Leyli Yunus ciąży teraz wyrok 5 lat pozbawienia wolności w zawieszeniu. Sąd zawiesił karę za fałszerstwo dokumentów w związku z przedawnieniem czynu, a także skasował decyzję o konfiskacie domu należącego do córki Państwa Yunus. Prawdopodobnie w dużej mierze dzięki jej staraniom uwolniono małżeństwo.\nZarzuty te zostały potępione jako parodia wymiaru sprawiedliwości przez międzynarodowe organizacje praw człowieka. Dziennikarze i obrońcy praw człowieka w Azerbejdżanie, kraju bogatym w ropę, którzy krytykują reżim prezydenta Ilhama Alijewa często są oskarżani o oszustwa, oszustwa podatkowe i zdradę. Międzynarodowe organizacje mówią otwarcie, że są to próby uciszania niewygodnych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego.\nPolitycy w Europie oraz Stanach Zjednoczonych przyjęli wiadomość o uwolnieniu działaczki z entuzjazmem, choć postrzegają to jedynie jako pierwszy pozytywny krok na drodze do wolności więźniów sumienia, których w Azerbejdżanie jest więcej. Jednocześnie Parlament Europejski wyraził nadzieję, że wszystkie zarzuty wobec Yunusów zostaną oddalone.


Czym się sugerować podczas wyboru komputera, aby wybrać właściwie. | Redfire.pl - Praktyczne Porady\nOpublikowane przez Alex w dniu 21 sierpnia 2017\nTwoje potrzeby mogą nie być widoczne przy zakupie laptopa. W dzisiejszych komputerach istnieje dużo nowych technologii. Byłbyś zaskoczony, ile osób cierpi jeszcze na to, czym się sugerować podczas wyboru nowego komputera. Podczas wyboru istnieje wiele złotych informacji, oraz porad o danym produkcie.\nSprawdź oferty sklepów stacjonarnych, aby otrzymać korzystne raty laptopa. Te rozwiązania pozwalają płacić za laptopa co miesiąc bez jakiejkolwiek kontroli. Od nawet stu złotych miesięcznie można dostać laptop, który Ci się podoba.\nUzyskaj listę mailingową różnych marek laptopów. Będziesz mógł otrzymać zniżki i kody rabatowe. Czasami dobry kupon pomogą Ci dostać laptop w super cenie.\nPrzed zakupem sprawdź specyfikacje laptopa. Potrafisz być podekscytowany, że laptop jest tani, ale jeżeli wykonasz trochę badań, może się okazać, że posiada mniej programów, mniej dobrych opinii i mniej pamięci niż chcesz. Przed zakupem laptopa upewnij się, że zapoznałeś się ze specyfikacją laptopa, który Cie interesuje.\nAbsolutnie nie kupuj najtańszych wyjść na rynku. Te komputery budżetowe potrafią być interesujące, ale zawsze są zbudowane z tańszych towarów i słabszej elektroniki. Będą ograniczone dość mocno także są bardziej narażone na uszkodzenia podczas pierwszego roku czy dwóch.\nBądź poważny podczas zakupu laptopa. Przejdź do sklepów w Twojej okolicy i spędzaj laptop w kilku możliwych konfiguracjach. Upewnij się, że wybrany wybór będzie najbardziej komfortowy spośród nich. Jeśli znajdziesz laptopa który Ci odpowiada, przejdź do sklepu online, aby znaleźć oferty specjalne.\nLaptopy sprzedawane fabrycznie są najlepsze w porównaniu do firm trzecich. Choć te laptopy są starannie testowane, powinieneś kupić z najlepszą gwarancją oraz spytać o politykę ewentualnego zwrotu sprzedawców detalicznych. Upewnij się, że każde kable, podręczniki, oprogramowanie, ładowarka i sterowniki są dołączone do Twojego produktu.\nKiedy wyjeżdżam na spotkanie z klientem, potrzebuję laptopa, aby przedstawić im moje rozwiązania i pomysły, tylko jaki obrać odpowiedni model laptopa? Niestety nie wiem, który komputer będzie właściwy dla mnie, gdzie mogę uzyskać pomoc? Niezależnie Czytaj więcej…\nZ początku komputer przenośny stawał się najbardziej poszukiwanym podczas młodych użytkowników. Chęć do zabrania urządzenia wszędzie tam, gdzie idziesz jest ogromna, nic nie wykazuje aby się to miało zmienić. Aby zrozumieć, jak daleko zabierać komputer, Czytaj więcej…\nLaptopy zwykle nie są takie trudne w obsłudze. Dlatego też naprawdę dużo ludzi korzysta z nich na całym świecie. Są małe i przenośne, w przeciwieństwie do starszych laptopów z przed wielu lat. Tutaj posłużę się Czytaj więcej…


7 rzeczy, o których informuje twój pot - HelloZdrowie- is-xxx.ru\nHelloZdrowie › _Bez kategorii › 7 rzeczy, o których informuje twój pot\n7 rzeczy, o których informuje twój pot\nWyciskasz z siebie siódme poty, siedząc przy biurku albo jadąc samochodem? Przyczyna może być prozaiczna – ot, po prostu jest zbyt ciepło. Ale czasem problem jest niestety poważniejszy. Sprawdź, co chce powiedzieć twój organizm, gdy twoje ciało poci się bardziej niż zwykle.\n1. Masz niedobór D\nJednym z objawów niedoboru D jest nadmierna potliwość w obrębie głowy. Pot na czole, karku, spływające kropelki po szyi oznaczają, że warto zwrócić uwagę właśnie na ten aspekt. Jeżeli poceniu się towarzyszy ogólne osłabienie, bóle mięśniowo-kostne, utrata apetytu czy problemy z zasypianiem, najlepiej sprawdzić, czy nie mamy niedoborów – a te są całkiem prawdopodobne, ponieważ w naszej strefie klimatycznej deficyty witaminy D występują często. Zacznij od spaceru w słoneczny dzień, jednak w chłodniejszych miesiącach bez suplementacji się nie obejdzie.\n2. Stresujesz się\nNasz organizm produkuje dwa rodzaje potu. Pierwszy jest bezzapachowy, a jego głównym zadaniem jest chłodzenie, więc w upalne dni lub podczas treningu kropelki słonej cieczy pojawiają się na całym ciele. Drugi rodzaj ma zapach i wydziela się pod pachami oraz w okolicach intymnych. Co ciekawe, nie ma fizjologicznej funkcji. Naukowcy podejrzewają, że potrzebny był naszym przodkom do ostrzegania innych przed zagrożeniem. To wyjaśnia, dlaczego nasze pachy aktywują się szczególnie w stresujących sytuacjach. Dziś już nie jesteśmy w stanie odbierać tych sygnałów, chyba że ktoś podnosi rękę tuż nad naszym nosem. Za to psy dzięki temu potrafią rozpoznawać ludzkie emocje.\n3. Jesteś w ciąży lub wchodzisz w okres menopauzy\nNa pierwszy rzut oka te dwa stany nie mają ze sobą zbyt wiele wspólnego. To, co je łączy, to fale gorąca, które uderzają znienacka. Powodem są zaburzenia hormonalne, które igrają sobie z termostatem w mózgu. Dlatego nieważne, czy panuje siarczysta zima, czy bierzesz lodowatą kąpiel. Tryb chłodzenia włącza się w dowolnym momencie, a skutkiem są mokre ubrania.\n4. Musisz coś zjeść\nJednym z pierwszych objawów obniżonego poziomu cukru we krwi jest „zimny” pot. Szczególnie na karku, w okolicach linii włosów. Jeżeli w tym samym momencie odczuwasz zawroty głowy, głód, drżenie rąk, przyspieszone bicie serca – sięgnij po coś do jedzenia. I to szybko!\n5. Przechodzisz infekcję\nGorączka to naturalny objaw infekcji. Kiedy temperatura naszego ciała jest podniesiona, organizm próbuje naturalnie walczyć o odpowiednie warunki dla organów wewnętrznych. Dlatego niemal zawsze łączy się z intensywnym poceniem się. Ale uwaga: przyczyną pojawiania się zlewnych potów może być również cukrzyca lub, niestety, nowotwór.\n6. Palisz papierosy albo rzucasz palenie\n7. Przesadzasz z kawą\nPrzedawkowanie kawy u ludzi nadwrażliwych na kofeinę i mających problemy z nadpotliwością może nasilać problemy. Jeżeli po wypiciu kawy twoja skóra zaczyna wariować, musisz coś zmienić. Zacznij od zmniejszenia kofeinowej dawki do takiej, którą twój organizm potrafi bez problemu metabolizować.


Pobierz program Chit Engin\nOd czasu do czasu, w niektórych grach, naprawdę chcesz iść szybciej, zdobyć odpowiednią ilość zasobów lub po prostu zwiększyć liczbę monet, pieniędzy lub innej uniwersalnej waluty. W tym celu zaprojektowano program Cheat Engine, który pozwala ci uzyskać mniej więcej liczbę absolutnie dowolnego zasobu w dowolnej grze. W rzeczywistości używa "owijania" zasobów i przy tej możliwości niektóre gry mogą po prostu stać się nieinteresujące, więc używaj Chit Engina z rozwagą.\nOgólnie rzecz biorąc, użycie Cheat Engine polega na tym, że osoba po prostu wskazuje grę, pożądany parametr i jego nowy numer. Nie ma w tym nic trudnego, najważniejszą rzeczą jest znalezienie parametru, którego potrzebujesz do "wiatru". Faktem jest, że każdy program zapisuje w pamięci komputera wiele różnych zasobów, a Chit Engin właśnie szuka w pamięci odpowiedniego zapisu i zmienia go - to wszystko jest bardzo proste.\nTo jest interesujące: Zoptymalizuj rozgrywkę za pomocą DirectX\nDostęp do każdej gry\nWybór gry wśród procesów\nPobierz Cheat Engine za darmo\nCheat Engine ma możliwość pracy ze wszystkimi możliwymi grami, w tym tymi, które działają online, a także z aplikacjami flash. Faktem jest, że wszystkie rodzaje gier są zapisywane w pamięci, więc Chit Engin będzie mógł uzyskać do nich dostęp.\nAby wybrać grę spośród wszystkich uruchomionych procesów, kliknij przycisk komputera znajdujący się na kwadracie, migając w różnych kolorach. Następnie wybierz żądaną ikonę z ikony aplikacji i kliknij na nią.\nPóźniej można przeszukać wszystkie parametry znajdujące się w programie. To oni muszą wybrać ten, który użytkownik zamierza edytować. Nawiasem mówiąc, znalezienie wymaganego parametru jest bardzo proste - należy spojrzeć na jego rzeczywistą wartość i wpisać ją w wyszukiwany ciąg. Następnie możesz zmienić wartość znalezionego parametru.\nPracuj z absolutnie wszystkimi możliwymi grami.\nProsty interfejs, który zrozumieją nawet początkujący użytkownik, jeśli przeczyta instrukcje korzystania z Chit Engina.\nNie ma języka rosyjskiego.\nDuża liczba mało znanych parametrów podczas wyszukiwania i wybierania właściwej aplikacji.\nW ten sposób Chit Engin jest doskonałym środkiem dostępu do najróżniejszych parametrów wszystkich gier, które można uruchomić tylko na komputerze osobistym. Korzystanie z tego programu jest bardzo wygodne, dlatego od wielu lat użytkownicy z całego świata używają Cheat Engine do "likwidowania" pieniędzy, życia lub innych zasobów, które są dostępne tylko w grach.\n← Dysk Yandex 1.4.16.5331


Co robić w weekend toruń - artykuły | Nasze Miasto\nCo robić w weekend toruń\nW ten weekend w Toruniu sporo się wydarzy! Przede wszystkim widzowie będą mogli zobaczyć sztukę "Wróg się rodzi" w teatrze Horzycy, ale to nie wszystko. Sprawdźcie, co można będzie robić w weekend!\n29 marca 2019, 12:17\ntoruń weekend 29-30 marca\nWeekend w Toruniu. Będzie się działo!\nTo będzie weekend naszych mam! Gdzie je można dziś zabrać? Idealnym miejscem będzie np. koncert Singin'Birds na Jordankach lub Dzień Matki w Dworze Artusa. Oprócz tego masa ciekawych wydarzeń i atrakcji dla każdego m.in. piknik rowerowy na Barbarce. Sprawdźcie, co można robić w Toruniu!\n26 maja 2017, 15:47\nweekend toruń imprezy\nWeekend w Toruniu. Sprawdź, gdzie się wybrać!\nWeekend w Toruniu zapowiada się bardzo ciekawie. Koncerty, przedstawienia, warsztaty a także mecze sportowe to tylko część atrakcji, które na nas czekają w piątek, sobotę i niedzielę. Sprawdź, jak można spędzić wolny czas w najbliższych dniach.\n10 marca 2017, 14:34\nWeekend w Toruniu 10 03 2017\nWeekend w Toruniu. Sprawdź co robić od piątku do niedzieli [ZDJĘCIA]\nWeekend w Toruniu. Sprawdź co robić od piątku do niedzieli. Weekend w Toruniu przebiegnie pod znakiem koncertów, turnieju bokserskiego, święta ulicy Przedzamcze czy festiwalu kawy i kawoszy. Nie wiesz gdzie się wybrać? Sprawdź koniecznie nasze propozycje!\n23 września 2016, 15:19\n4 grudnia 2015, 9:48\ntoruń imprezy w weekend\nco robic w toruniu\n17 października 2015, 10:47\nWeekend w Toruniu zapowiada się interesująco. Sprawdź co robić!\nWeekend w Toruniu zapowiada się interesująco. Kult w Od Nowie, Tomasz Sianecki w Dworze Artusa, muzyczne „Transgresje” w halach fabrycznych, a w Baju ostatnie spektakle tegorocznych „Spotkań” lalkowych. Emocje sportowe czekają nas w Arenie Toruń: turniej bokserski i start ligi koszykówki. To tylko wybrane z kilkudziesięciu wydarzeń tego weekendu.\n9 października 2015, 10:23\n3 października 2015, 11:02\nWeekend w Toruniu. Akcja rabatowa Toruń za pół ceny, Toruńska Noc Naukowców w Młynie Wiedzy, wernisaże wystaw, koncerty kameralne, pop i rock, targi nieruchomości w CT PARK, grzybobranie na Barbarce, kiermasz roślin owadożernych w Ogrodzie Zoobotanicznym, a dla fanów sportu: łyżwiarze na Tor-Torze i curlerzy na Mentorze. Pierwszy weekend jesieni w Toruniu jest wypełniony atrakcjami dla każdego.\n25 września 2015, 15:19\nWeekend w Toruniu. W sobotę Europejska Noc Muzeów\nWeekend w Toruniu. Nadchodzący weekend to nie tylko III Dni Kultury Arabskiej i Muzułmańskiej ani Europejska Noc Muzeów. Zobacz co jeszcze ciekawego można robić w weekend.\n15 maja 2015, 13:32\ndni kultury arabskiej toruń\neuropejska noc muzeów toruń\nPrzedświąteczny weekend w Toruniu. Sprawdź co się dzieje!\nPrzedświąteczny weekend w Toruniu. Przedświąteczny weekend w Toruniu to liczne bożonarodzeniowe imprezy, wieczory kolęd, koncerty oraz spektakle.\n19 grudnia 2014, 14:27\nGrudniowy wernisaż w Wozowni [ZDJĘCIA]\nGrudniowy wernisaż w Wozowni [ZDJĘCIA]. W najbliższy piątek (12.12) w toruńskiej galerii Wozownia, odbędzie się wernisaż prac Małgorzaty Wielek-Mandreli, pt. "Warstwy". Serdecznie zapraszamy!\n8 grudnia 2014, 15:00\nWeekend w Toruniu. Sprawdź co robić w mikołajkowy weekend! [ZDJĘCIA]\nMikołajkowy weekend w Toruniu to jak zwykle masa atrakcji i wydarzeń kulturalnych. Z nami ich nie przegapisz! Zobacz co będzie się działo w najbliższy weekend.\nmikołajki toruń imprezy\n28 listopada 2014, 14:22\nwydarzenia kulturalne toruń\n21 listopada 2014, 17:37\nWeekend przełomu października i listopada to przede wszystkim imprezy pod znakiem Halloween. Specjalne pokazy i doświadczenia naukowe przygotowało z tej okazji także Centrum Nowoczesności „Młyn Wiedzy”.\n31 października 2014, 11:46\nWeekend w Toruniu. Sprawdź co robić w wolnym czasie [ZDJĘCIA]\nPierwszy weekend w Toruniu to liczne wydarzenia kulturalne i sportowe, którymi instytucje witą studentów rozpoczynających rok akademicki.\n3 października 2014, 13:00\nDrugi weekend września upłynie pod znakiem licznych imprez kulturalnych: koncertów, wernisaży, spotkań i przedstawień.\n12 września 2014, 12:16\nWeekend w Toruniu. Imprezy w Toruniu. Sprawdź co robić w wolnym czasie [ZDJĘCIA]\nWeekend w Toruniu. Imprezy w Toruniu. 22-24 sierpnia to w Toruniu święto harmonijki ustnej. Międzynarodowy Festiwal Harmonijki Ustnej „Harmonica Bridge” zagości na Rynku Staromiejskim, dziedzińcu Ratusza, Pubie Pamela, amfiteatrze Muzeum Etnograficznego i Dworze Artusa.\n22 sierpnia 2014, 12:54\nImprezy w długi weekend w Toruniu. Sprawdź co się będzie działo! [ZDJĘCIA]\nImprezy w długi weekend. Toruń 20 czerwca rozpoczyna obchody Święta Miasta, które potrwają do 24 czerwca. W tym czasie w mieście Kopernika odbędzie mnóstwo wydarzeń artystycznych.\ndługi weekend toruń\nImprezy w Toruniu. Weekend w naszym mieście [ZDJĘCIA]\nImprezy w Toruniu. Weekend w naszym mieście zapowiada się ciekawie. Nudzisz się w domu, sprawdź co można robić w sobotę (07.09) i w niedzielę (08.09)!\n7 września 2013, 12:10


Mapa gmina Szczecin - gm. Szczecin plan miasta, gm. Szczecin na mapie\ngmina Szczecin - mapa gm. Szczecin.\nstrona główna › noclegi › mapa › zachodniopomorskie › Szczecin › Szczecin\nMapa gmina Szczecin\ngm. Szczecin na mapie\nLista miejscowości w gminie Szczecin.\nGmina Szczecin - lista miejscowości